payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدرسه و مسابقاتِ باشگاه گلف ایست‌بورن را می‌شناخت و در چندین مسابقه در سال ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ پیروزی‌هایی به دست آورده بود. مدیر یاری رساندن به بلر را برای گرفتنِ بورس تحصیلی پذیرفت و تمهیداتِ مالیِ ویژه‌ای برقرار کرد تا پدر و مادر اریک تنها نیمی از هزینه‌های معمولِ مدرسه را پرداخت کنند. در سپتامبر ۱۹۱۱ اریک به مدرسهٔ "سنت سیپریان" رسید. او برای پنج سال در آن مدرسه بود و تنها برای تعطیلات مدرسه به خانه بازمی‌گشت. او هیچ‌چیز از کاهشِ هزینه‌های تحصیلش نمی‌دانست، گرچه بزودی دریافت که «"از یک خانوادهٔ فقیر می‌آید".»
بزودی دریافت که «"از یک خانوادهٔ فقیر می‌آید".» او از مدرسه خوشش نمی‌آمد. پلیس شدن در برمه. جرج اورول، از اکتبر ۱۹۲۲ تا دسامبر ۱۹۲۷ میلادی، در پلیس سلطنتی هند در برمه خدمت می‌کرد. در آن دوران، برمه، استانی در هند بریتانیا بود. در اکتبر سال ۱۹۲۲ میلادی، سوار بر ناو "اِس‌اِس هرفوردشر" و از راهِ کانال سوئز و سری‌لانکا به سفر دریایی برای پیوستن به پلیسِ سلطنتیِ هند در برمه اقدام کرد. یک ماهِ بعد به رانگون رسید و سپس برای آموزش در مدرسهٔ آموزشِ پلیس به ماندالی رفت. پس از مدتی کوتاه از خدمت در میامیو، به یک
رفت. پس از مدتی کوتاه از خدمت در میامیو، به یک پاسگاهِ مرزی در میانگمیا در ۱۹۲۴ گمارده شد. کار به‌عنوانِ یک پلیسِ امپریالیستی، به وی مسئولیتِ بسیار بیشتری نسبت به قبل داد. هنگامی‌که او در دلتای توانته به عنوان یک "افسرِ زیربخش" خدمت می‌کرد، مسئولِ امنیتِ نزدیک به ۲۰۰٬۰۰۰ تن بود. در پایان سال ۱۹۲۴ میلادی، به مقامِ "دستیارِ سرپرستِ منطقه" ارتقا یافت و به سیریم منتقل شد که به رانگون نزدیکتر بود. "پالایشگاهِ سرریم" وابسته به شرکت نفت برمه در آن منطقه، شبانه‌روز مشغولِ آلوده کردنِ محیط و منابعِ گیاهی با گوگرد
مشغولِ آلوده کردنِ محیط و منابعِ گیاهی با گوگرد دی‌اکسید بود اما شهر درعینِ حال، در نزدیکی رانگون هم قرار داشت. از همین‌رو "بلر" هرگاه می‌توانست به شهر می‌رفت تا «به جستجو در یک کتابفروشی یا خوردنِ غذاهایی که خوب پخته شده باشند و به دور از روالِ خسته‌کنندهٔ زندگیِ پلیسی» مشغول باشد. درکِ بی‌خانمانی و فقر. زندگی در محیطی طبقاتی در هند و انگلیس باعثِ نگاهِ ویژهٔ او به پدیدهٔ فقر شد؛ موضوعی که مهم‌ترین عنصرِ رمان‌ها و نوشتارهای او را تشکیل می‌دهد. در جوانی برای کسب تجربه مدتی را در بین فقرا، بی‌خانمانان و
برای کسب تجربه مدتی را در بین فقرا، بی‌خانمانان و کارگرانِ فصلی لندن و پاریس گذراند و بعضی مواقع در ظرفشوییِ یک هتل کار می‌کرد. در این زمان شروع به نوشتن تجربیات خود کرد که به نخستین کتابش "آس و پاس‌ها در پاریس و لندن" (ترجمه درست‌تر: فقر و دربه‌دری در پاریس و لندن) انجامید. بی‌درنگ پس از این کتاب، به رمان‌نویسی پرداخت و دو رمان نخستش نیز بر اساس همین تجربیاتش در برمه ("روزهای برمه") و انگلیس ("دختر کشیش") شکل گرفت. جنگ در اسپانیا. اورول نیز مانند بسیاری از نویسندگان و روشن‌فکران اروپایی هم‌عصر خود، در دهه
نویسندگان و روشن‌فکران اروپایی هم‌عصر خود، در دهه ۱۹۳۰ به اسپانیا رفت تا علیه ارتش فاشیست ژنرال فرانکو بجنگد. او در این جنگ مجروح شد و هرگز کاملاً بهبود نیافت و همین جراحت در نهایت به مرگ او انجامید. اورول کتاب "درود بر کاتالونیا" را بر اساس دیده‌های خود در اسپانیا نوشت. تأثیراتِ جنگ. "هوای تازه" واپسین رمان او پیش از آغاز جنگ جهانی دوم است. در سال‌های نخستین جنگ به روزنامه‌نگاری و نقد کتاب پرداخت، ولی در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ مادرش کار بر روی رمانی که تا امروز به آن مشهور است یعنی "مزرعه حیوانات" (در ایران
به آن مشهور است یعنی "مزرعه حیوانات" (در ایران "قلعه حیوانات") را آغاز کرد. رمان او به‌دلیل اشاره غیرمستقیمش به شوروی که آن زمان متحدِ انگلیس بود، تا یک سال چاپ نشد. با انتشار کتاب در ۱۹۴۵ در انگلیس و ۱۹۴۶ در آمریکا اورول به شهرت رسید. در چهار سالِ بعدی، اورول به جزیرهٔ جوره در شمالِ اسکاتلند رفت و افزون بر ادامهٔ کارِ ستون‌نویسی برای روزنامه‌ها، کار بر روی مهم‌ترین و واپسین اثرِ خود "هزار و نهصد و هشتاد و چهار" را آغاز کرد. بیماری و ازدواج. مدت کوتاهی بعد اورول به‌دلیل بیماری مزمن ریوی‌اش در بیمارستان
اورول به‌دلیل بیماری مزمن ریوی‌اش در بیمارستان بستری شد. او در همان بیمارستان با سونیا برونل ازدواج کرد. درگذشت. هفت ماه پس از چاپِ کتابِ ۱۹۸۴، اورول در "بیستم ژانویه ۱۹۵۰" در اثر بیماری سل درگذشت؛ و قبر او در کلیسای آل سنت، ساتون کورتن‌نی در آکسفوردشر در بریتانیا قرار دارد. سبک زندگی. اورول یک سیگاری قهار بود، به شکلی که با وجودِ وضعیتِ وخیمِ ریه‌هایش همیشه در حالِ سیگار کشیدن بود. او همچنین علاقهٔ شدیدی به نوشیدنِ چای داشت و حتی مقاله‌ای به نام "چگونه یک چایِ عالی درست کنیم" نوشته بود. او آبجوی انگلیسی
چایِ عالی درست کنیم" نوشته بود. او آبجوی انگلیسی را ستایش می‌کرد و در سال ۱۹۴۶ مقاله‌ای دربارهٔ یک میکده رؤیایی و ایدئال نوشت که «ماهِ زیرِ آب» نام گرفت. خانه محل تولد. در یکم ژوئیه ۲۰۱۴ خانه محل تولد وی در شهر موتهاری استان بیهار، توسط دولت محلی به موزه تبدیل شد. خاطرات پسر جرج اورول. ژوئن سال ۱۹۴۴، جرج اورول و همسرش آیلین، پسری سه‌ساله را به فرزندی پذیرفتند که نامش ریچارد هوراشیو بلر بود. او که اکنون مهندس بازنشسته است، هرگز فاش نساخت که فرزندخوانده اورول است. او برای نخستین بار تصمیم گرفت در حاشیه
اورول است. او برای نخستین بار تصمیم گرفت در حاشیه جشنواره ادبی آکسفورد دربارهٔ پدرش سخن بگوید و از خاطرات کودکی‌اش حرف بزند. کتاب‌شناسی. بیشتر شهرت او وابسته به دو رمان پادآرمان‌شهری‌اش "قلعه حیوانات" و "۱۹۸۴" است که تحت کنترل درآمدن زندگی و حتی افکار مردم را در جهان آینده توصیف می‌کند. در واقع هر دو کتاب قلعه "حیوانات" و "هزار و نهصد و هشتاد و چهار" دارای یک محتوا و به‌ویژه در نقدِ مدلِ حکومتی استالینیستی بلوک شرق است و تنها فرم دو کتاب متفاوت است. کتابِ نخست، غیرمستقیم‌تر و کتاب دوم که چهار سال پس از
نخست، غیرمستقیم‌تر و کتاب دوم که چهار سال پس از آغاز جنگ سرد چاپ شد، صریح‌تر سیستم‌های تمامیت‌خواه را به نقد می‌کشد. فهرست آثار. رمان‌ها کتابها بر اساس تجربیات شخصی مقالات اقتباس از کتاب‌ها. دو کتاب "مزرعه حیوانات" و "۱۹۸۴" بارها مورد انواع اقتباس‌های هنری در تئاتر، تلویزیون و سینما قرار گرفته‌اند که شاید معروف‌ترین آنها، فیلم "۱۹۸۴" به کارگردانی مایکل اندرسون و همچنین هر دو اثر یاد شده توسط مایکل ردفورد باشد. این فیلم که با وفاداری کامل به اصل اثر ساخته شده‌است در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ در سینماهای جهان به نمایش
در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ در سینماهای جهان به نمایش درآمد و توانست ۶ جایزه را در فستیوالهای جهانی سینما ازآن خود کند. همچنین گروه موسیقی پینک فلوید آلبوم جانوران (آلبوم پینک فلوید) را به اقتباس از کتاب قلعه حیوانات ساخته است که یکی از آلبوم های شاخص این گروه موسیقی است
۱۹۸۴ نام کتاب مشهوری از جورج اورول که در سال ۱۹۴۹ منتشر شده‌است. این کتاب بیانیهٔ سیاسی شاخصی در رده‌ی نظام‌های تمامیت‌خواه (توتالیتر) شمرده می‌شود. "۱۹۸۴" کتابی پادآرمانشهری به‌شمار می‌آید. کتاب به نام "نوزده هشتاد و چهار" هم شناخته می‌شود. جورج اورول در این کتاب، آینده‌ای را برای جامعه به تصویر می‌کشد که در آن خصوصیاتی همچون تنفر نسبت به دشمن و علاقهٔ شدید نسبت به برادر بزرگ (ناظر کبیر) (رهبر حزب با شخصیت دیکتاتوری فرهمند) وجود دارد. در جامعه‌ تصویر شده، گناه‌کاران به راحتی اعدام می‌شوند و آزادی‌های فردی
به راحتی اعدام می‌شوند و آزادی‌های فردی و حریم خصوصی افراد به شدت توسط قوانین حکومتی پایمال می‌شوند؛ به نحوی که حتی صفحات نمایش در خانه‌ها از شهروندان جاسوسی می‌کنند و شهروندان مجبورند همیشه با چهره‌ای سرشار از خوش‌بینی و لبخند به این صفحات نمایش نگاه کنند، تا کوچک‌ترین شک و تصور نادرستی که نشان‌دهندهٔ هرگونه نارضایتی فرد باشد، برای نمایندگان حکمرانان پشت صفحات نمایش ایجاد نشود؛ چرا که در غیر این‌صورت مورد غضب حکمرانان قرار می‌گیرند. در این داستان مسائلی همچون اینگساک (Ingsoc)، بزه فکری، گفتارنو، پندار
همچون اینگساک (Ingsoc)، بزه فکری، گفتارنو، پندار دوگانه مطرح می‌شوند. در قرار گرفتن کتاب در ژانر علمی–تخیلی بحث وجود دارد؛ اما بسیاری آن را کتابی شاخص در این سبک می‌دانند. داستان. جهانِ نیمه‌متحد سه قدرتِ بزرگ دارد که جهان را میانِ خود تقسیم کرده‌اند و هر سه به شیوهٔ مشابهی جهان را اداره می‌کنند. وینستون اسمیت. وینستون اسمیت (به انگلیسی: Winston Smith)، شخصیتِ اولِ داستان، در "کشور اقیانوسیه (اوشیانا)" و در جامعه‌ای زندگی می‌کند که به سه طبقهٔ مجزا تقسیم شده‌است: "طبقه کارگر"، "اعضای عادی حزب" و "اعضای
شده‌است: "طبقه کارگر"، "اعضای عادی حزب" و "اعضای رده‌بالای حزب". او عضو عادی حزب است. روزی در اقدامی قانون‌شکنانه، دفترچه‌ای قدیمی می‌خرد و در آن شروع به نوشتنِ اندیشه‌های خود می‌کند. در تمام نقاطی که اعضای «حزب» زندگی می‌کنند، دستگاه‌هایی به نام «تله‌اسکرین» نوعی صفحه نمایش که حکمرانان در آن زمان با استفاده از آن جاسوسی می‌کردند. (صفحه نمایشی که مردم باید با لبخند جلوی این می‌نشستند) وجود دارد. این دستگاه که توسط وزارت حقیقت اداره می‌شود، مانند دوربین تمام اعمال افراد را تحت نظر دارد. وینستون خارج از
تمام اعمال افراد را تحت نظر دارد. وینستون خارج از دیدرسِ تله‌اسکرین شروع به نوشتن می‌کند و چندین بار جملهٔ "مرگ بر برادر بزرگ" را بر روی کاغذ می‌نویسد. خاطراتِ کودکی. اسمیت از کودکیِ خود به آغازِ جنگ و به پدربزرگ، پدر، مادر و خواهرش اشاره می‌کند و به این موضوع اشاره می‌کند که پدرش پس از مدتی ناپدید شده‌است و او، مادر و خواهرش تنها مانده‌اند. در نهایت وی، خانواده‌اش را با ناپدید شدنِ مادرش از دست می‌دهد و با خواهرش به پرورشگاه سپرده می‌شوند و دیگر هرگز خواهرش را نمی‌بیند. او به یاد می‌آورد که روزی از سرِ
را نمی‌بیند. او به یاد می‌آورد که روزی از سرِ گرسنگی و ناچاری، پس از خوردنِ سهمِ شکلاتِ خودش، سهمِ اندکِ شکلاتِ خواهرش را هم قاپ زده، به گوشه‌ای رفته و آن را خورده و سپس شرمسار شده‌است و از آن پس همواره صدای مادرش را پشتِ سرش بیاد داشته که می‌گفته: جولیا. در ادامهٔ داستان وینستُن، اسمیت با جولیا، دختر مو سیاهی از اعضای حزب آشنا می‌شود. وینستون در ابتدا فکر می‌کند که این دختر که عضو "انجمنِ جوانانِ ضدسکس" است، جاسوس بوده و او را زیرنظر دارد، اما روزی دختر کاغذی را به وینستون می‌رساند که در آن نوشته شده:
کاغذی را به وینستون می‌رساند که در آن نوشته شده: "دوستت دارم". با وجود اینکه بر اساس قوانین حزب، روابط جنسی و "عشق‌وعاشقی" ممنوع بوده و سرکوب می‌شود، این دو مخفیانه به خارج از شهر می‌روند و پس از آشنایی در می‌یابند که هر دو عقایدِ مشترکی مبنی بر اینکه حزب واقعیات را جعل می‌کند و گذشته را نیز به‌طور مداوم از طریق دستکاری در اسناد به دلخواه خود تغییر می‌دهد، دارند. آن دو رابطه جنسی نیز با هم برقرار می‌کنند و به رغم اعتقاد به بی‌نتیجه بودنِ مبارزه -دستِ کم برای زمان حال- تصمیم به مقابله با حزب می‌گیرند. به
زمان حال- تصمیم به مقابله با حزب می‌گیرند. به این امید که آیندگان بتوانند خود را از زیر نفوذ حزب و نظام توتالیتریِ حاکم بر جامعه برهانند. در عین حال آن‌ها آگاه هستند که پایانی جز مرگ در انتظارشان نیست. آن‌ها شایعاتی مبنی بر وجودِ «انجمن برادری» که بر ضد حزب و به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کند، شنیده‌اند. اُبراین. پس از چندی با اُبراین، که به گمانشان عضو انجمنِ برادری است، آشنا می‌شوند و به عضویتِ انجمن درمی‌آیند. او به آن‌ها وعدهٔ کمک برای عضویت در انجمن برادری می‌دهد ولی در حقیقت، مأمور حزب برای مبارزه با
می‌دهد ولی در حقیقت، مأمور حزب برای مبارزه با جرایم فکری است. جایی که تاریکی راهی ندارد. اسمیت در روزنوشت‌هایش اشاره می‌کند که حسی ویژه نسبت به اُبراین دارد و در رؤیایی شنیده که اُبراین گفته‌است: اُبراین نیز پس از دستگیریِ اسمیت به همین مسئله اشاره کرده و به وی می‌گوید که "وی را خواهد رهاند". دستگیری و بازپروری. وینستون اسمیت یک روز به همراه جولیا دستگیر می‌شود. اسمیت تحت نظارتِ اُبراین، انواع و اقسام شکنجه جسمی و روحی را تجربه می‌کند تا به این باور برسد که "به جز آنچه حزب می‌گوید هیچ چیز درست نیست". پس از
"به جز آنچه حزب می‌گوید هیچ چیز درست نیست". پس از بازپروری. پس از بازپروری آزاد می‌شود و روزهایش را در "کافهٔ شاه‌بلوط" به می‌خوارگی، دنبال کردنِ اخبارِ مهمِ جنگ و کاری نیمه‌وقت در وزارت‌خانه سپری می‌کند. در نهایت هم با وجودِ مقاومتِ بسیار، می‌پذیرد که حقیقتی به جز آنچه حزب می‌گوید وجود ندارد و هر چیزی از جمله عشق، انسانیت و نیز علاقهٔ او به جولیا نمی‌تواند حقیقت داشته باشد و "عاشقِ ناظرِ کبیر می‌شود". اقتباس‌ها و ترجمه. فیلم ۱۹۸۴ به کارگردانی مایکل اندرسون در سال ۱۹۵۶ با اقتباس از همین رمان ساخته شد.
در سال ۱۹۵۶ با اقتباس از همین رمان ساخته شد. همچنین فیلم « هزار و نهصد و هشتاد و چهار» (Nineteen Eighty-Four) در سال ۱۹۸۴ توسط مایکل رادفورد انگلیسی بر پایه این رمان ساخته شده‌است. این فیلم در سال ۱۹۸۴ ساخته شده و صحنه‌ها در زمانی کاملاً مطابق با زمان داستان فیلم‌برداری شده‌اند. چندین ترجمه از این کتاب به فارسی وجود دارد که می‌توان از میان آن‌ها به برگردان صالح حسینی، حمیدرضا بلوچ، ژیلا سازگار و کاوه میرعباسی اشاره کرد. همچنین ترجمهٔ مهدی بهره‌مند، که در سال ۱۳۶۱ توسط چاپ چهر در تهران به طبع رسیده، امروزه
۱۳۶۱ توسط چاپ چهر در تهران به طبع رسیده، امروزه به‌صورت چاپ افست و به‌صورت قاچاق توسط دست‌فروشان به فروش می‌رسد. این نسخه بدون سانسور است، ولی دارای کیفیت ویراستاریِ ضعیفی است. برخی از این برگردان‌ها:
عروسک مدلی است که معمولاً به شکل انسان یا شخصیت‌های شبه‌انسان ساخته می‌شود و غالباً به‌عنوان اسباب‌بازی برای کودکان و گاهی نوجوانان استفاده می‌شود. عروسک‌ها همچنین در مراسم مذهبی سنتی در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. عروسک‌های سنتی از موادی مانند خاک رس و چوب در آمریکای شمالی، آسیا، آفریقا و اروپا یافت می‌شوند. قدیمی‌ترین عروسک‌های مستند به تمدن‌های باستانی مصر، یونان و روم برمی‌گردند. این عروسک‌ها به شکل اسباب‌بازی‌های ابتدایی و هنری پیچیده ساخته شده‌اند. صنعت مدرن تولید عروسک ریشه در آلمان از
شده‌اند. صنعت مدرن تولید عروسک ریشه در آلمان از قرن پانزدهم دارد. با صنعتی‌شدن و استفاده از مواد جدیدی مانند چینی و پلاستیک، عروسک‌ها به صورت انبوه تولید شدند. در طول قرن بیستم، عروسک‌ها به‌طور فزاینده‌ای به عنوان اشیاء کلکسیونی محبوب شدند. عروسک به قوه تخیل کودکان کمک می‌کند بگونه‌ای که هنگام بازی، کودک آن را فردی زنده تصور کرده و برای آن شخصیت و اعمال متصور می‌شود. با توجه به لزوم ایجاد یک پل ارتباطی بین بزرگسال و کودک که توسط آن بزرگسال بتواند هم کودک را بشناسد و هم دنیای خویش را به او معرفی کند، ساخت و
بشناسد و هم دنیای خویش را به او معرفی کند، ساخت و ارائهٔ اسباب‌بازی به کودک یکی از مؤثرترین راهکارهایی است که با درگیر کردن احساسات کودک می‌تواند وی را به واکاوی و جستجو در مفاهیم دنیای بزرگسالان وادار کند. از سوی دیگر کودکان در بازی‌های خود استعدادشان را در زمینهٔ تجربه و قدرت تخیل‌شان به نمایش می‌گذارند. گاهی از عروسک‌ها برای نمایش به‌جای انسان‌ها استفاده می‌شود که به آن‌ها عروسک خیمه‌شب‌بازی یا عروسک نمایشی گفته می‌شود. استفاده دختر بچه‌ها از عروسک به مراتب بیشتر از پسرهاست و این برگرفته از حس
به مراتب بیشتر از پسرهاست و این برگرفته از حس مادرپنداری آنان در آینده است. تاریخچه، انواع و مواد. تاریخچه اولیه و عروسک‌های سنتی. نخستین عروسک‌ها از موادی مانند سنگ، چوب، استخوان، عاج، چرم یا موم و یا گِل ساخته می‌شدند. شواهد باستان‌شناسی عروسک‌ها را به عنوان نمونه اصلی قدیمی‌ترین اسباب‌بازی شناخته‌شده قرار می‌دهد. عروسک‌هایی با دست و پای چوبی در مقبره‌های مصری پیدا شده‌اند که قدمت آن‌ها به اوایل قرن بیست و یکم پیش از میلاد می‌رسد. قدمت عروسک‌ها با اندام‌های متحرک و لباس‌های جدا شونده به حداقل ۲۰۰ سال قبل
متحرک و لباس‌های جدا شونده به حداقل ۲۰۰ سال قبل از میلاد بر می‌گردد. باستان شناسان عروسک‌های یونانی ساخته شده از خاک رس که مفصل ران و شانه دارند را کشف کرده‌اند. . شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که عروسک‌ها به‌عنوان اولین اسباب‌بازی شناخته‌شده مطرح بوده‌اند. عروسک‌های چوبی پارویی در قبرهای مصری یافت شده‌اند که قدمت آنها به اوایل قرن بیست و یکم قبل از میلاد برمی‌گردد. عروسک‌هایی با اندام‌های متحرک و لباس‌های قابل تعویض حداقل به 200 قبل از میلاد بازمی‌گردند. باستان‌شناسان عروسک‌های یونانی ساخته‌شده از خاک رس
عروسک‌های یونانی ساخته‌شده از خاک رس را کشف کرده‌اند که در نواحی لگن و شانه‌ها مفصل‌دار بوده‌اند. عروسک‌های پارچه‌ای و حیوانات عروسکی احتمالاً نیز محبوب بوده‌اند، اما هیچ نمونه‌ای از اینها تا امروز باقی نمانده است. داستان‌هایی از یونان باستان در حدود 100 میلادی نشان می‌دهند که عروسک‌ها توسط دختران کوچک به عنوان اسباب‌بازی استفاده می‌شدند. یونانی‌ها به عروسک "κόρη" می‌گفتند که به معنای "دختر کوچک" است، و عروسک مومی "δάγυνον" یا "πλαγγών" نامیده می‌شد. عروسک‌ها اغلب اندام‌های متحرک داشتند و "νευρόσπαστα"
اغلب اندام‌های متحرک داشتند و "νευρόσπαστα" نامیده می‌شدند، که با نخ‌ها یا سیم‌ها کار می‌کردند. در روم باستان، عروسک‌ها از خاک رس، چوب یا عاج ساخته می‌شدند. عروسک‌ها در قبرهای کودکان رومی یافت شده‌اند. مانند کودکان امروزی، کودکان روم باستان نیز عروسک‌های خود را مطابق با آخرین مد روز لباس می‌پوشاندند. در یونان و روم، مرسوم بود که پسران در زمان بلوغ و دختران در زمان ازدواج اسباب‌بازی‌های خود را به خدایان تقدیم کنند. در مراسم ازدواج، دختران یونانی عروسک‌های خود را به آرتمیس و دختران رومی به ونوس تقدیم
خود را به آرتمیس و دختران رومی به ونوس تقدیم می‌کردند، اما اگر قبل از ازدواج می‌مردند، عروسک‌هایشان با آنها دفن می‌شد. عروسک‌های پارچه‌ای به طور سنتی در خانه‌ها از تکه‌های اضافی پارچه ساخته می‌شدند. عروسک‌های پارچه‌ای رومی از 300 قبل از میلاد پیدا شده‌اند. عروسک‌های سنتی آفریقایی. عروسک‌های سنتی گاهی به عنوان اسباب‌بازی‌های کودکان استفاده می‌شوند، اما ممکن است ارزش‌های روحی، جادویی و آیینی نیز داشته باشند. هیچ خط مشخصی بین عروسک‌های روحی و اسباب‌بازی وجود ندارد. در برخی فرهنگ‌ها، عروسک‌هایی که در مراسم
ندارد. در برخی فرهنگ‌ها، عروسک‌هایی که در مراسم آیینی استفاده شده بودند به کودکان داده می‌شدند. آنها همچنین در آموزش کودکان و به عنوان حامل‌های میراث فرهنگی استفاده می‌شدند. در فرهنگ‌های دیگر، عروسک‌ها به دلیل داشتن قدرت‌های جادویی زیاد برای بازی کودکان مناسب نبودند. عروسک‌های آفریقایی برای آموزش و سرگرمی استفاده می‌شوند؛ آنها واسطه‌های فراطبیعی هستند و برای اهداف آیینی به‌کار می‌روند. شکل و لباس آنها بسته به منطقه و رسم متفاوت است. عروسک‌ها اغلب از مادر به دختر منتقل می‌شوند. "آکوا" عروسک‌های چوبی آیینی
دختر منتقل می‌شوند. "آکوا" عروسک‌های چوبی آیینی باروری از غنا و مناطق نزدیک هستند. معروف‌ترین "آکوا"ها از مردم "آشانتی" هستند که عروسک‌های آنها دارای سرهای بزرگ و دیسک‌مانند هستند. قبایل دیگر در منطقه سبک‌های خاص خود را از "آکوا" دارند. عروسک‌های ژاپنی. عروسک‌های "هینا" ژاپنی، در طی جشنواره "هیناماتسوری" به نمایش گذاشته می‌شوند. عروسک‌های ژاپنی تاریخ غنی دارند که به دوران "دوگو" (8000-200 قبل از میلاد) و پیکره‌های تدفینی "هانیوا" (300-600 میلادی) برمی‌گردد. تا قرن یازدهم، عروسک‌ها به عنوان اسباب‌بازی و
تا قرن یازدهم، عروسک‌ها به عنوان اسباب‌بازی و همچنین برای حفاظت و در مراسم مذهبی استفاده می‌شدند. در طول جشنواره "هیناماتسوری"، عروسک‌های "هینا" (雛人形, hina-ningyō) به نمایش گذاشته می‌شوند. این عروسک‌ها از کاه و چوب ساخته شده، نقاشی شده و با پارچه‌های لایه‌لایه و پیچیده پوشانده می‌شوند. عروسک‌های "داروما" عروسک‌های کروی با بدن‌های قرمز و صورت‌های سفید بدون مردمک هستند. آنها نمایانگر "بودهیدارما"، هندی شرقی که ذن را تأسیس کرد، هستند و به عنوان طلسم‌های خوش‌شانسی استفاده می‌شوند. عروسک‌های چوبی "کوکشی" بدون
استفاده می‌شوند. عروسک‌های چوبی "کوکشی" بدون بازو و پا، اما با سری بزرگ و بدنی استوانه‌ای هستند که نمایانگر دختران کوچک هستند. عروسک‌های سنتی بومی آمریکا. عروسک‌های "کاچینا" از بومیان "هوپی" و عروسک "اینوئیت" گرینلندی .عروسک‌های "کاچینا" از "هوپی" بومی آمریکا، پیکره‌هایی از چوب درخت پنبه هستند که ویژگی‌های "کاچینا" آیینی را که ارواح ماسک‌دار قبیله "هوپی" هستند، تجسم می‌بخشند. عروسک‌های "کاچینا" اشیائی هستند که باید گرامی داشته شده و مورد مطالعه قرار گیرند تا ویژگی‌های هر "کاچینا" را یاد بگیرند. عروسک‌های
تا ویژگی‌های هر "کاچینا" را یاد بگیرند. عروسک‌های "اینوئیت" از سنگ صابون و استخوان، موادی که برای "اینوئیت" رایج است، ساخته می‌شوند. بسیاری از آنها با پوست یا خز حیوانات پوشانده شده‌اند. لباس آنها سبک سنتی لباسی را که برای بقا در "آرکتیک" مورد نیاز است، نشان می‌دهد. عروسک‌های سنتی بومی ایتالیا. "سوزی" عروسک‌های ناپولی سنتی از ایتالیا هستند که شکل پیکره‌های خیمه‌شب‌بازی و بازیگران عروسک‌گردانی دارند. عروسک‌های "سوزی" اغلب در خانه‌ها و رستوران‌ها به عنوان تزئین قرار می‌گیرند. عروسک‌های "بیتکا" از اوکراین به
قرار می‌گیرند. عروسک‌های "بیتکا" از اوکراین به طور سنتی از کاه و تکه‌های اضافی پارچه ساخته می‌شوند. عروسک‌های "موتانکا" یا "موتنیتسا" عروسک‌های سنتی اسلاوی هستند که با استفاده از پارچه و بدون دوخت ساخته می‌شوند. عروسک های بومی ایران. دوتوک ، اولین عروسک بومی که به ثبت ملی رسیده از روستاهای سربیشه‌ی خراسان جنوبی است. چرا که مردم این منطقه به عروسک، در زبان محلی دوتوک می‌گویند. دوتوک در دل خود سرگذشت‌های بسیاری را جای داده است. این عروسک های بومی با هدف آموزش و سرگرمی توسط زنان توانمند روستای تاجمیر ساخته
و سرگرمی توسط زنان توانمند روستای تاجمیر ساخته می‌شوند. عروسک های بومی دوتوک از جنس چوب و پارچه هستند و سازندگان این عروسک‌ها کمتر به جزئیات توجه می‌کنند. دهتولوک؛ عروسک بومی هرمزگان و جزیره قشم. عروسک‌ها یادگار مادرها برای دخترها هستند. عروسک بومی دهتولوک در زبان محلی به معنی دختر نامی است که البته به دختولوک نیز شناخته می‌شود. فن ساخت این عروسک بومی ایران از زنان سالخورده به دختران جوان رسیده و قدمتی بیش از ۵۰ سال دارد. زنان قدیمی گفته‌اند که عروسک‌های دهتولوک مونس روزگار تنهایی آنها هستند؛ زمانی که
دهتولوک مونس روزگار تنهایی آنها هستند؛ زمانی که شوهرانشان راهی دریا می‌شدند. این عروسک بومی به آسانی ساخته می‌شود. تکه پارچه‌هایی که به دور پنبه‌ای پیچیده می‌شود، اجزای اصلی این عروسک از عروسک های بومی ایران را تشکیل می‌دهند. صورت این عروسک در گذشته ساده و بدون هیچ اجزایی بود، اما سازندگان با ذوق امروزی برای عروسک دهتولوک چشم و برقع (نوعی پوشش برای صورت که در جنوب ایران مرسوم است) می‌گذارند. لیلی بازبازک، عروسک بومی کهگیلویه و بویر احمد. سرگذشت لیلی و مجنون در تاریخ و فرهنگ ما رخنه کرده است. از این رو در
در تاریخ و فرهنگ ما رخنه کرده است. از این رو در بیشتر اقوام محلی لیلی نماد زیبایی و عشق برای دختران ایرانی به شمار می‌آید. عروسک لیلی یا بازبازک پیام آور عشق و زیبایی برای دختران استان چهارمحال بختیاری و فارس است. این عروسک بومی ایران قامتی بلند دارد و می‌توان آن را رقصاند. از همین رو به آن بازبازک هم می‌گویند. در عروسک لیلی از چوبی بلند برای بدنه و دو نی برای دست‌های عروسک ساخته شده است. صورت و لباس عروسک برگرفته از تکه لباس‌های محلی این منطقه است. لیلی بازبازک، یکی از عروسک های بومی ایران است که از نسلی
یکی از عروسک های بومی ایران است که از نسلی به نسل دیگر به عنوان میراث گذاشته می‌شود. بی‌بی کگ؛ عروسک آیینی زرتشتیان. عروسک‌های آیینی ریشه‌ای عمیق در باورهای مردم دارد. عروسک بی‌بی کگ از این قاعده مستثنی نیست. بسیاری از زرتشتیان از این عروسک بومی ایران در مراسم‌های مذهبی و آیینی خود استفاده می‌کنند. عروسک بی‌بی کگ برای درمان نازایی زنان در مراسم بی بی سه شنبه آورده می‌شود. زنانی که به دنبال مراد دل خود هستند، عروسک را با خود می‌برند و به جای آن پول می‌گذارند. پوشش زیرین عروسک بومی بی‌‌بی‌کگ سفید است و داخل
پوشش زیرین عروسک بومی بی‌‌بی‌کگ سفید است و داخل عروسک با گیاه آویشن پر می‌شود. این گیاه در باور زرتشتیان نماد خوشبختی و شگون است. اجزای صورت این عروسک بومی با سوزن دوزی ساخته می‌شود. باید بدانید که بی‌بی کگ کارکرد سرگرمی برای کودکان ندارد. قورچوق؛ عروسک بومی ترکمن‌. یکی از عروسک های بومی ایران که قدمتی بیش از یک قرن دارد و به پیشینه آن به شهر گنبد کاووس باز می‌گردد، قدمی بیش از یک قرن دارد، عروسک بومی قورچوق است. فن ساخت این عروسک محلی، سینه به سینه به صورت شفاهی به زنان بومی رسیده است. این عروسک بومی
صورت شفاهی به زنان بومی رسیده است. این عروسک بومی استان گلستان برای پسران نیز ساخته می‌شود. شکل عروسک پسرانه‌ی قورچوق سر ندارد و پوششی مثلثی دارد که همان بالاپوش مردان ترکمن است. بدن عروسک بومی قورچوق از شاخه‌های درختان ساخته می‌شود. لباس عروسک شبیه لباس‌های محلی زنان ترکمن است. رنگ لباس عروسک قورچوق شاد و اندازه‌ی پیراهن بلند است. لال بهیگ؛ عروسک بومی عشایر لر. عروسک‌ها در قوم‌های ایرانی نماد باورهای مختلفی هستند. عروسک بومی لال بهیگ در مراسم‌های طلب باران نقش آفرینی می‌کند. عروسک بومی لال بهیگ متعلق به
نقش آفرینی می‌کند. عروسک بومی لال بهیگ متعلق به عشایر بازفت در شهرستان کوهرنگ است. در گویش لری به عروس بهیگ می‌گویند. از این‌رو عروسک لال بهیگ یا عروس خاموش نماد شرم و حیای عروس‌ها هستند. لباس این عروسک بومی از دامن بلند و شلوار ساخته می‌شود که برگرفته از پوشش زنان عشایر است. بوکه باران؛ عروسک آیینی کردستان. ایران کشوری خشک و تشنه بوده و هست. از همین رو آیین‌های زیادی برای طلب باران در قوم‌های مختلفی برگزار می‌شود. آیین طلب باران در کردستان توسط عروسک‌هایی انجام می‌شود. این عروسک‌ها به دست بچه‌ها داده
انجام می‌شود. این عروسک‌ها به دست بچه‌ها داده می‌شوند و در مراسم چرخانده می‌شوند. در این مراسم آیینی بر روی لباس‌های عروسک‌ها سکه و اجسام فلزی وصل می‌شود. به گردانندگان عروسک‌ها در مراسم‌ تخم‌مرغ، آجیل و نقل داده می‌شود. ساختار عروسک توسط چوب‌هایی به شکل صلیب ساخته شده است. لباس‌های رنگارنگ محلی نیز به تن عروسک‌ها پوشانده شده است. بوکه باران از آن دسته عروسک های بومی ایران است که جایگاه عمیقی در باورها و سرگرمی کودکان کرد دارد. مینابازی؛ عروسک نمایشی استان فارس. عروسک بومی استان فارس، دختری شاد و رقصان
فارس. عروسک بومی استان فارس، دختری شاد و رقصان است. مینا بازی که نام عروسک محلی شیرازی‌ها است، شور و اشتیاق را منتقل می‌کند. این عروسک قدمتی بیش از نیم قرن دارد و گفته شده آغازگر هنرهای لوطی‌گری و مطربی با این عروسک بوده است. عروسک مینا، دختری زیبا است که به همراه ساز و آواز در مراسم‌های شاد مردم شیراز حضور دارد. تکم؛ عروسک آیینی استان اردبیل. عیدنوروز برای تمام مردم ایران زمین مراسمی آیینی محسوب می‌شود. عروسک بومی ایران به نام تکم که به استان اردبیل برمی‌گردد، پیام آور نو شدن سال است. تکم آیینی‌ست که
پیام آور نو شدن سال است. تکم آیینی‌ست که چهارشنبه آخر هرسال توسط مردمان بومی اردبیل گردانده می‌شود. این عروسک بومی، حیوانی چهارپا است که بدنش از تخته چوب ساخته می‌شود. تکم در زبان محلی به معنی بز نر است که در راس گله حرکت می‌کند. افرادی که عروسک تکم را می‌گردانند به مناسب نوید دادن سال نو، از مردم هدایایی دریافت می‌کنند. عاروسو؛ عروسک بومی استان کرمان. عروسک های بومی ایران هنر دست زنان توانمندی هستند که برای کودکان خود مایه‌ی سرگرمی و آموزش را فراهم کرده‌اند. عروسک بومی عاروسو متعلق به شهر بابک در استان
عروسک بومی عاروسو متعلق به شهر بابک در استان کرمان است. این عروسک بومی از ساده‌ترین لوازم مانند پارچه، پنبه و چوب ساخته می‌شود. عاروسو قدمتی بیش از ۱۲۰ سال دارد و اکنون منبعی برای درآمد زنان خانه‌دار محسوب می‌شود. لوپک چمکی؛ عروسک روستای تم گران کرمان. عروسک های بومی ایران صندوقچه‌ای از داستان‌های اسرارآمیز هستند. عروسک بومی آیینی لوپک چمکی قدمتی ۲۰۰ ساله دارد و متعلق به روستای تم گران کرمان است. این عروسک بومی داستانی عجیب دارد. گفته شده که لوپک ماهی، زنی بوده که شوهرش را کشته و علاوه بر اینکه برای او