payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اغلب زائرین شب‌ها در کنار مرقد مطهر بیتوته می کنند. پل تاریخی اژیه واقع بر زاینده رود که دارای ۱۲ دهانه و ۱۳ پایه با طولی برابر ۵۷ متر و ارتفاع ۶ متر و نیم و پهنای ۳ متر و۸۰ سانتی متر از زمان صفویه ب روی رود ساخته شده است. این پل از اجر،ساروج و سنگ،دراصل برای عبور و مرور پیاده و سواره بوده است.در سال ۱۳۴۹ توسط 《ملا محمد لطیفی خوراسگانی》مرمت شد . اقتصاد. از نظر وضعیت اقتصادی، با توجه به وجود رودخانهٔ زاینده‌رود و زمین‌های حاصلخیز، شغل اغلب مردم این شهر کشاورزی و دامداری است و گرچه مستعد تولید هرگونه محصولی
و دامداری است و گرچه مستعد تولید هرگونه محصولی می‌باشد ولی عمده محصولات کشاورزی شهر اژیه شامل گندم، جو، چغندر قند، پنبه و علوفه است. در سال ۱۳۷۴ این شهر از نظر تولید و تحویل گندم به سیلو در سراسر کشور مقام اول را کسب کرد. صنایع دستی و قالی‌بافی یکی دیگر از منابع درآمد مردم این شهر می‌باشد. آب و هوا. شهر اژیه دارای آب‌وهوای خشک بیابانی و از لحاظ اقلیم‌شناسی قبلی خشک می‌باشد و به علت مجاورت با کویر دارای شرایط کویری یعنی تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. رطوبت نسبی در اواخر ساعات شب و صبح‌ها بیشتر از
رطوبت نسبی در اواخر ساعات شب و صبح‌ها بیشتر از سایر ساعات شبانه‌روز است و قبل از طلوع آفتاب به حداکثر و بعدازظهر به حداقل می‌رسد. ماه‌های مرداد و شهریور خشک‌ترین ماه‌های سال در این شهر به‌شمار می‌آیند. جهت وزش بادهای غالب نیز از غرب به شرق می‌باشد. درجه حرارت روزانه ۱٫۱۲ درجهٔ سانتیگراد و میانگین حداکثر درجه حرارت در تیرماه ۳۷ درجهٔ سانتیگراد و میانگین حداقل در آذرماه ۶٫۵ درجهٔ سانتیگراد است. گردشگری. شهر اژیه به لحاظ داشتن جاذبه‌های طبیعی و قرار گرفتن در مسیر شهر گردشگر پذیر ورزنه و خصوصاً مسیر رودخانه و
شهر گردشگر پذیر ورزنه و خصوصاً مسیر رودخانه و پارک ساحلی و استحقاق سرمایه‌گذاری در امر ساخت پلاژ در غالب طرح پردیس یا توسط نهادها و سازمان‌های دولتی و افراد حقیقی و شناساندن ابنیهٔ تاریخی خصوصاً برج‌های کبوترخان به بازدیدکنندگان از طول مسیر رودخانه و تالاب گاوخونی زمینهٔ جذب اردوهای تفریحی، فرهنگی، سیاحتی و زیارتی و همچنین توریست‌های داخلی و خارجی به منطقه بیشتر فراهم شود. گفتنی‌ست که در حال حاضر امامزاده طالجرد که در مسیر ۳ کیلومتری جادهٔ اژیه به ورزنه واقع شده‌است از نظر پذیرایی و استراحت مسافران بهترین
شده‌است از نظر پذیرایی و استراحت مسافران بهترین مکان بوده و کلیهٔ امکانات لازم برای مهمانان از نظر بیتوته کردن در شب، سرویس‌های بهداشتی، فضای سبز، استخر شنا، تلفن، قهوه‌خانهٔ سنتی و سایر موارد را دارد. عکس هوایی از برج های کبوتر خانه https://www.uplooder.net/img/image/99/603737d2b532a9045e6aaa5b3a7a0d98/photo-2023-01-11-19-46-39.jpg عکس هوایی از برج های کبوتر خانه
افوس شهری در بخش مرکزی شهرستان بوئین و میاندشت در استان اصفهان است. بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳،۶۹۶ نفر (۱،۲۵۸ خانوار) بوده‌است. این شهر تا قبل از سال ۱۳۷۵ با عنوان روستای افوس، مرکز دهستان گرجی بوده و از تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۷۵ تبدیل به شهر شده‌است. آب و هوای افوس معتدل کوهستانی بوده، دمای آن در فصل زمستان کم و بارش برف زیاد است. در فصل تابستان نیز هوای ملایم و مطبوعی دارد. تنوع آب و هوا و جنس خاک سبب رویش گیاهان علفی و بوته‌ای خودرو در افوس می‌گردد وجود این گیاهان سبب می‌شود که در
در افوس می‌گردد وجود این گیاهان سبب می‌شود که در فصل گرم، دشت‌های آن سرسبز باشد. تاریخچه. بنیادگذاران افوس، از اسرای گرجی‌تبار زمان شاه عباس اول هستند که توسط خود او از گرجستان به ایران تبعید شدند و به دستور او عده‌ای از جنگاوران آن‌ها جهت حفظ منطقهٔ فریدن و همچنین پایتخت (اصفهان) از حملات اقوام لر در فریدن ساکن شدند. ورود گرجی‌ها به ایران. از سال ۱۰۱۳ تا ۱۰۳۴ هجری قمری، شاه عباس و سردارانش ۱۰ مرتبه به گرجستان حمله کرده و (طبق منابع فارسی) طی این حملات ۹۰٬۰۵۰ یا ۱۰۰٬۰۵۰ گرجی را قتل‌عام کرده و ۱۸۱٬۵۰۰ گرجی
یا ۱۰۰٬۰۵۰ گرجی را قتل‌عام کرده و ۱۸۱٬۵۰۰ گرجی را به اسارت گرفته و به ایران تبعید کردند؛ که ۷۰٬۰۰۰ یا ۸۰٬۰۰۰ تَن از کشته‌ها و ۱۳۰٬۰۰۰ تَن از اسرای تبعید شده به ایران مربوط به حملهٔ شاه عباس به گرجستان در سال ۱۰۲۵ هجری/۱۶۱۶ میلادی است. پس از تبعید این تعداد اسیر گرجی به ایران، شاه عباس دستور داد که آن‌ها را به ولایتی که در آن آب و هوا و شرایط زندگی با وطن اصلی ایشان شبیه باشد انتقال دهند. به همین خاطر در ابتدای ورود گرجی‌ها به ایران، آن‌ها را در «مازندران» که گمان می‌رفت از لحاظ آب و هوایی همانند گرجستان
که گمان می‌رفت از لحاظ آب و هوایی همانند گرجستان است، سکونت دادند ولی با نامساعد بودن آب و هوا اکثر آنان به شهرستان‌های داخلی ایران روانه شدند. از این تعداد اسیر گرجی، نیمی از آن‌ها به «اصفهان» و «شیراز» وارد شدند. گرجی‌ها در استان اصفهان. گرجیانی که به اصفهان مهاجرت کردند، ابتدا در زمان شاه عباس در «عباس‌آباد» اصفهان و پس از مدتی با تأسیس «نجف آباد» توسط «شیخ بهایی» در نجف آباد زندگی کردند. که به دستور شاه عباس عده‌ای از آنان که دارای خصال ستیزه‌جویی و جنگاوری بودند، جهت حفظ منطقهٔ فریدن و همچنین پایتخت
بودند، جهت حفظ منطقهٔ فریدن و همچنین پایتخت (اصفهان) از حملات و غارتگری‌های اقوام لر و کرد همچنین به دلیل آب و هوای مساعد و مزارع و شکارگاه‌های مناسب به فریدن مهاجرت کردند. گرجی‌ها در فریدن. تمام گرجیانی که به فریدن رسیدند، ابتدا در فریدن، شهر افوس را بنیاد گذاردند و سپس عده‌ای از آن‌ها شهرهای «فریدون‌شهر (سُپِلی)» و «میاندشت (تُرِلی)» را بنیان نهادند. و همچنین عده‌ای دیگر از شهر افوس جهت حفظ دین مسیحیت در «داشکسن» -که یک روستای ارمنی‌نشین متعصب به دین مسیحیت بود- سکنی گزیدند، و نیز عده‌ای به دلایل نامعلوم
بود- سکنی گزیدند، و نیز عده‌ای به دلایل نامعلوم آبادی‌های «آغچه» و «بوئین» را بنا کردند. پس از حملهٔ کریم خان زند به گرجی‌های فریدون‌شهر، بخشی از ساکنان آن به روستاهای «سیبک»، «چقیورت» و «نهضت‌آباد» مهاجرت کردند. جمعیت گرجی‌های فریدن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ تن است. مردم. بیشتر مردم افوس، نوادگان گرجی‌هایی هستند که توسط شاه عباس اول از گرجستان به ایران تبعید شدند. زبان. مردم افوس، به تدریج و طی حدود ۱۰ نسل، زبان گرجی را منسوخ کرده و فارسی‌زبان شده‌اند، بر خلاف دیگر گرجی‌های فریدن یعنی مردم فریدون‌شهر، میاندشت، سیبک،
فریدن یعنی مردم فریدون‌شهر، میاندشت، سیبک، آغچه و … که هنوز هم زبان گرجی می‌دانند و با همتباران خود به زبان گرجی صحبت می‌کنند و زبان گرجی را به فرزندانشان نیز می‌آموزند. آداب و رسوم. از معروف‌ترین آداب و رسوم مردم افوس، می‌توان به «مانگالی» و «جشن حکومت زن» اشاره کرد. مانگالی. از آنجایی که هنگام کریسمس در گرجستان، و نوروز در فریدن، برف روی زمین است، با ورود اولین میهمان برای تبریک سال نو به هر خانه، ردپایی از او بر روی برف‌ها می‌ماند، که در زبان گرجی "მეკვლე" (مِکْوْلِ) نامیده می‌شود. "مِکْوْلِ" که در
(مِکْوْلِ) نامیده می‌شود. "مِکْوْلِ" که در فریدون‌شهر به "مِنْکْلِ" و در افوس به "مانْگالی" تبدیل شده‌است، نام اولین میهمان عید هر خانه بوده و به باور عموم، آرمغان آورندهٔ خوش‌یمنی برای اهل آن خانه است. به همین خاطر، اگر آن خانواده، اعتقاد به خوش‌یمنی او داشته باشند، آن فرد هر سال مانگالی آن خانواده می‌شود و خانوادهٔ دیگری نمی‌تواند او را برای اولین روز سال نو دعوت کند. در گرجستان، به مانگالی، پول کاغذی و مسکرات هدیه می‌دهند و با شیرینی از او پذیرایی می‌کنند و در فریدن، خوردن صبحانه با مانگالی، و هدیه‌ای
و در فریدن، خوردن صبحانه با مانگالی، و هدیه‌ای که قبل از ورود او به خانه می‌دهند، جزو رسومات است. جشن حکومت زن. هر ساله مصادف با زمان برداشت محصول، در حدود ۸۰ روز بعد از فروردین، جشنی در افوس برگزار می‌شود که به جشن حکومت زن، یا جشن محصول معروف است و آداب و رسوم، قوانین و مقررات خاص خود را دارد. طبیعت. دشت لاله‌های واژگون افوس و ارتفاعات پربرف از طبیعت زیبای شهر افوس است.
باغبادران با نام رسمی باغبهادران، شهری از توابع شهرستان لنجان در استان اصفهان است که در در جنوب غربی استان و مسیر جادهٔ اصفهان - شهرکرد قرار دارد. شهر در فاصله ۶۸ کیلومتری شهر اصفهان واقع شده و خیابان‌ها و کوچه‌های باریک و شیب‌دار از خصوصیات آن است. زبان مردم این شهر زبان فارسی است. از مکان‌های گردشگری آن می‌توان به ساحل زاینده رود اصفهان، قلعه چهار برج و امام‌زاده ابراهیم اشاره کرد. باغبادران جزو مناطق نمونه گردشگری استان اصفهان است. باغ‌های کشاورزی زیادی در این منطقه وجود دارند که به معتدل‌تر شدن شهر نیز
این منطقه وجود دارند که به معتدل‌تر شدن شهر نیز کمک می‌کنند. این شهر از چند روستا و محله متشکل است که از ملک‌آباد که توسط زاینده رود از بقیهٔ شهر جدا شده، محلهٔ دورُباط، سرچشمه، وَشمَندجان و… می‌توان نام برد. این شهر به قرار گرفتن در ساحل زاینده رود آب و هوایی معتدل و لطیف دارد و در روزهای تعطیل پذیرای بسیاری از مهمانان از شهرهای دیگر است. ابراهیم چهرازی و خاندان رضوانی از مشاهیر این شهر است. وجه تسمیه. این شهر را با نام‌های دیگری مانند: باغ آذران، باغ بهادران، باغ بادران و باغ وردان نیز می‌شناسند. شهر باغ
باغ بادران و باغ وردان نیز می‌شناسند. شهر باغ بهادران از توابع شهرستان لنجان است. برخی از محققان معتقدند که در واقع نام شهر باغ آذران به معنای باغ آتشکده بوده و این نام در گذر زمان به باغ بادران تغییر کرد و امروزه آن را به نام باغ بهادران می‌شناسند. همچنین گفته می‌شود وجه تسمیه باغ بادران به سه کلمه بغ (خدای بزرگ)، باد (نگهبان) و ران (محل) برمی‌گردد که معنی آن این است که خدای بزرگ نگهبان محل است. پیشه اهالی. در گذشته شغل اصلی مردم این شهر کشاورزی و باغ‌داری بوده است. از مهم‌ترین محصولات این شهر می‌توان به
بوده است. از مهم‌ترین محصولات این شهر می‌توان به گردو و پولک و نبات اشاره کرد. مناطق و جاذبه‌های گردشگری. یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر پارک ساحلی زاینده رود است. رودگردی در زاینده‌رود از جمله تفریحاتی است که در این منطقه برگزار می‌شود. پل کله در نزدیکی این شهر قرار دارد. قلعه کافر در دوران ساسانیان آتشکده معروفی بوده و مردم با حضور در این قلعه مشغول عبادت می‌شدند. البته در گذر زمان بافت اصلی خود را از دست داده است. قدمت این قلعه مربوط به دوران صفویه است. در واقع ماهیت قلعه چهار برج یک دژ دفاعی
است. در واقع ماهیت قلعه چهار برج یک دژ دفاعی بوده که برای مقابله با حملات مختلف از آن استفاده می‌کردند. چون این دژ، چهار برج دایره‌ای شکل دارد، به آن چهار برج می‌گویند. سوغات و صنایع دستی. از جمله سوغات معروف باغ‌بهادران می‌توان به گردو و بادام و فندق و انواع آلو، آلو خشکه اشاره کرد. علاوه بر آن شیرینی‌جات مختلفی در باغ‌بهادران که قدیم‌الایام تولید می‌شده است. مانند پولک و نبات، انواع گز، نقل، شکر پنیر، انواع شیرینی و شربت که این‌ها نیز از سوغات باغ‌بهادران محسوب می‌شوند. پولکی رسی و نبات از شیرینی‌جات
محسوب می‌شوند. پولکی رسی و نبات از شیرینی‌جات پرطرفدار هستند. از آثار صنایع دستی باغبادران می‌توان به قالی بافی، گلیم‌بافی و کرباسبافی اشاره کرد. صنعت نجاری یا هنر درودگری نیز در باغبادران از قدیم برپا بوده است. اکنون نیز برخی ساکنان مشغول به ساخت انواع درب‌های چوبیِ قدیمی و انواعِ کُرسی در اندازه‌های مختلف هستند. آن‌ها گاهی به بازسازی دربهای چوبی باغات و منازل قدیمی و قفس پرندگان و انواع نردبانهای چوبی می‌پردازند. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
برزک یکی از شهرهای شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است. این شهر با جمعیت ۴۵۸۸ نفر (برآورد سال ۱۳۹۵، مرکز آمار ایران) در بخش برزک و در فاصله ۵۰ کیلومتری از مرکز شهرستان قرار دارد. بخش برزک دارای بیشترین سهم گل محمدی در منطقهٔ کاشان با دارابودن ۷۰٪ گُل منطقه است. همچنین، با داشتن کارخانه‌های صنعتی و سنتی گلاب‌گیری سهم قابل‌توجهی از گل و گلاب منطقهٔ کاشان را دارد. این شهر زیبا کوهستانی در ارتفاع ۲۰۶۰ متری و در دامنه شمالی رشته کوه کرکس قرار دارد در منتهی علیه جنوبی شهر برزک قلل مرتفع رشته کوه کرکس قرار
علیه جنوبی شهر برزک قلل مرتفع رشته کوه کرکس قرار دارد و دارای درختان گردو و بادام و همچنین شاه‌توت است. برزک بیشترین سهم تولید و توزیع شاتوت را در منطقه داراست. این شهر دارای آب‌وهوایی معتدل در بهار و تابستان است، و در زمستان نیز هوای سردی دارد. گردشگری. جاذبه‌های گردشگری. مردم محلی منطقه عمدتاً به باغداری مشغولند. گلابگیری از جاذبه‌های گردشگری روستاها و شهرهای حاشیه منطقه است. سالانه تعداد زیادی گردشگر در اردیبهشت ماه برای تماشای گلابگیری به این شهرها سفر می‌کنند. برزک از جمله شهرهای انگشت شمار دارای چهار
برزک از جمله شهرهای انگشت شمار دارای چهار فصل متمایز است. در فصل بهار، سپیدی برف جای خود را به شکوفه‌های سرخ و سفید بهاری می‌دهد و بر زمینش مخملی سبز همراه با رویش گل‌های لاله آماده استقبال از میهمانان طبیعت است و چه خرسندند مردم این شهر که در آخرین ماه فصل بهار زمینشان متبرک می‌شود با بازگشایی گل‌های سرخ محمدی که نقشی بدیع و تزیینی و زیباست بر کوچه باغ‌های این شهر. در این ماه فعالیت گلابگیران با شوری خاص آغاز می‌شود، جشنواره گل و گلاب برپا می‌شود و شهر خود را آماده و مهیا در انتظار گردشگران می‌بیند. فصل
را آماده و مهیا در انتظار گردشگران می‌بیند. فصل تابستان، فصل به بار نشستن درختان باغ‌ها و دشت‌هاست. تابستان برزک، دارای آب و هوایی معتدل، لطیف و کوهستانی است و مأمن آرامشی برای مسافران گرمازده از کویر است تا قدری در سایه‌سار درختان بیاسایند و صدای آبشارهای همیشه خروشان این شهر را بشنوند و از آب چشمه‌های زلال آن بنوشند. کوچه‌باغ‌های برزک در پاییز با فرشی رنگین از برگ‌های درختان پوشیده شده است و درختان، برگ‌های زرد و سرخ و ارغوانی را با وزش باد در هوا می‌پراکنند و بر سر مسافرانشان گلریزان می‌کنند و چه
و بر سر مسافرانشان گلریزان می‌کنند و چه خیال‌انگیز است وقتی که در کوچه‌باغ‌ها قدم می‌گذاری و صدای خش خش برگ‌ها را زیر پا می‌شنوی و ناگاه نگاهت بر بلندای برزک می‌افتد و کوه‌های باران‌خورده و قله‌های پوشیده از برف را می‌بینی که نزدیکی زمستان را گوشزد می‌کنند. مردم برزک نیز مانند همه ایرانیان با برگزاری مراسم شب یلدا به استقبال اولین سپیده زمستانی می‌روند و اغلب در این شب به تماشای برف می‌نشینند. زمستان برزک همیشه پربرف است و همین مسئولان برزک را بر آن داشته تا به فکر پیست اسکی و تفریحات زمستانی هم باشند.
تا به فکر پیست اسکی و تفریحات زمستانی هم باشند. مراسم شب نیمه ماه مبارک رمضان، آیین نخلبرداری در روز عاشورا و شهادت حضرت علی (ع)، مراسم ششم امام حسین (ع) که در فهرست میراث معنوی کشور ثبت شده و همین‌طور مراسم آش باران و جشنواره شاهتوت از مهم‌ترین آیینهای برزک به‌شمار می‌روند. در فصل تابستان و اواخر پائیز (وقتی محصولات برداشت شد) نوعی آش حلیم با گندم، جو، گوشت، نخود و لوبیا پخته می‌شود. سوخت این آش تماماً هیزم بوده و به روشی کاملاً سنتی پخته می‌شود. پخت آش از ساعت‌های آغازین شب تا حدود ساعت ۴ صبح طول می‌کشد.
ساعت‌های آغازین شب تا حدود ساعت ۴ صبح طول می‌کشد. آش را بعد از پخته شدن با چوبهایی به نام تُخماق می‌کوبند و صبح زود پخش می‌کنند. جشنواره شاه توت نیز در تیر ماه بین دهم تا پانزدهم برگزار می‌شود. بیشتر محصول شاه‌توت منطقه به فرحزاد تهران منتقل می‌شود. مراسم ششم امام حسین (ع) از ساعت ۲ بعد از ظهر شروع شده و تا نماز مغرب و عشا ادامه دارد. تمام کشاورزان محصولاتی نظیر گردو، بادام، سنجد، کشمش و جوزقند را به مسجد آورده و در سینی‌های بزرگی که به آن‌ها مجمعه گفته می‌شود می‌گذارند. زنان و مردان به صف دور سفرهای به
می‌گذارند. زنان و مردان به صف دور سفرهای به طول ۴۰ تا ۵۰ متر نشسته و آجیل‌ها را با دعا متبرک می‌کنند. سپس آجیل‌ها را بسته‌بندی کرده و بین شهروندان و مهمانان پخش می‌کنند. تپه تاریخی قلعه برزک: تپه قلعه یک موقعیت مهم طبیعی شهر برزک است که احتمالاً یادآور اولین استقرار روستانشینی بازمانده از دوران باستان در برزک است. در این تپه حفره‌هایی به وجود آمده که بر اساس گفته اهالی در آن استخوان‌های انسانی وجود داشته و هنگام احداث پارک از محل خود برداشته شده است. آبراهه‌های ایجاد شده در دل کوه و همچنین فضای غارمانند
ایجاد شده در دل کوه و همچنین فضای غارمانند ضلع جنوبی (که شاید دست‌کند باشد) از جمله آثار موجود در تپه قلعه است که پژوهش در این تپه را ضروری می‌نماید. (گزارش ثبتی تپه قلعه، ۳۸۳۱) تپه تاریخی قلعه دست کم مربوط به دوره سلجوقیان و قبل از آن است. غار کشف شده در این تپه به همراه وسایلی نظیر تنور گلی، ظروف سفالی و گلی و …، حکایت از سکونت و زندگی بسیار دور در این محل دارد. این تفرجگاه دارای سکوهای سنگی جهت اسکان و استراحت، صندلی و نیمکت‌های چوبی، آلاچیق، بنای کوشک در مرتفع‌ترین نقطه تپه، آبشاری که از مرکز کوشک شروع
مرتفع‌ترین نقطه تپه، آبشاری که از مرکز کوشک شروع و پس از گذشتن از برکه‌ها و جزیره‌های آب به پایین تپه در محل استخر ذخیره آب ختم می‌شود و… است. غار برزک در تپه تاریخی قلعه برزک: قدمت این غار به دوران سلجوقیان بازمی‌گردد و شهرداری با همکاری میراث فرهنگی و گردشگری به دنبال ثبت ملی این اثر تاریخی است. بنا به نقل قول سینه به سینه بزرگان شهر، این غار که در سکونتگاه اولیه برزک (تپه قلعه) واقع شده، دارای ۳ مسیر اصلی بوده که یکی از مسیرها به مسجد جامع شهر و مسیر دیگری به حمام میان ده و مسیر سوم به طرف کوه اشک ادامه
به حمام میان ده و مسیر سوم به طرف کوه اشک ادامه دارد و هم‌اکنون شهرداری به جهت انجام تحقیقات بیشتر مشغول آزادسازی معبرهای مسدود شده این غار در اثر ریزش‌های سالیان متوالی است. از آثار برجای مانده در این غار می‌توان به حفر کانال‌های کوچک حفاری شده در دل سنگ جهت دفن یا نگهداری استخوان‌های گذشتگان خود، ظروف سفالی و گلی برجای مانده و وجود سقف‌های زیبای آن اشاره کرد. جاده تفریحی توریستی سعدآباد برزک: این جاده از زیباترین جاده‌های طبیعی و بکر شهرستان کاشان است. جاده تفریحی و توریستی سعدآباد از مرکز شهر آغاز
جاده تفریحی و توریستی سعدآباد از مرکز شهر آغاز می‌شود و در امتداد رودخانه اصلی شهر به طول ۴ کیلومتر همراه با بدیع‌ترین صحنه‌های طبیعی ادامه دارد و پس از گذشتن از کنار تفرجگاه‌ها، کوه‌ها، چشمه‌ها، آبشارها و باغ‌های زیبا، به مسیر اصلی جاده برزک ـ کاشان ختم می‌شود. تفرجگاه چشمه احمدآباد: این چشمه در نقطه شمال شرقی برزک و در حریم رودخانه فصلی برزک واقع است و دارای چندین چشمه جوشان است و در قسمت بالادست آن دیواره سدی است که بر اثر رسوب طی سالیان متوالی پر شده و هم‌اکنون با رویش درختان بید و درختچه‌های گز در
و هم‌اکنون با رویش درختان بید و درختچه‌های گز در بستر این سد، منظره زیبایی را ایجاد کرده است. این تفرجگاه که در ۱۰۰ متری خیابان اصلی واقع است هر ساله گردشگران زیادی را به سمت خود جذب می‌کند. به دلیل وجود کوه در حاشیه جنوب شرقی تفرجگاه، گردشگران علاقه‌مند به کوهنوردی نیز در کنار استفاده از مناظر بکر و طبیعی از فضای این تفرجگاه برای کوهنوردی بهره می‌برند. آسیاب آبی سعدآباد و تفرجگاه جنب آن: در قسمت جنوبی جاده سعدآباد، آسیاب آبی با قدمتی حدود ۲۰۰ ساله به چشم می‌خورد. این آسیاب آبی دارای تنوره‌ای است که آب از
این آسیاب آبی دارای تنوره‌ای است که آب از بالا داخل آن ریخته و فشار آب این تنوره، سنگ‌های آسیاب به وزن ۵۰۰ کیلوگرم را به حرکت درمی‌آورد و گندم را که بین دو سنگ قرار می‌گیرد خرد و آرد می‌کند. شهرداری اقدام به مرمت و بازسازی و احیاء این آسیاب کرده و تفرجگاهی در کنار آن در حال ساخت است. این تفرجگاه مورد استقبال گردشگران قرار گرفته است. این اثر در تاریخ ۲۴ / ۸ / ۸۵ به شماره ۱۶۲۱۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حمام دوره صفویه برزک: یکی دیگر از میراث‌های فرهنگی شهر برزک، حمامی است که مربوط به دوره
فرهنگی شهر برزک، حمامی است که مربوط به دوره صفویه است. این بنای کهن توسط فردی بنام سیدحسن کاشانی ساخته شده است. برای گودبرداری این حمام ۱۰ متر زمین را کنده و این کار یک سال طول کشیده و بعد از ۷ سال ساخت حمام به پایان رسیده است. در ساخت این حمام از ستون‌های سنگی تراشیده شده یکپارچه استفاده شده و برای برپا کردن ستون‌ها و محکم‌کاری پایه‌ها از سرب و ساروج که به صورت سنتی درست می‌شده استفاده کرده‌اند. حمام دارای دو خزینه، دو حوضچه بنام استک و دو تخته سنگ برای نماز خواندن است. برای سوخت حمام از نفت سیاه استفاده
خواندن است. برای سوخت حمام از نفت سیاه استفاده می‌کنند. این اثر در تاریخ ۲۴ / ۸ / ۸۵ به شماره ۱۶۲۱۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امامزاده سراج الدین ابن موسی بن جعفر: ساخت بنای اصلی امامزاده سراج‌الدین ابن موسی ابن جعفر (ع) با قدمتی ۵۰۰ ساله را هنرمندان دوران صفوی به عهده داشته‌اند. بنای این امامزاده که بزرگ‌ترین امامزاده شهر است شامل دو بخش است. بخش اصلی که هسته اولیه آن را تشکیل می‌دهد فضای دور مقبره امامزاده است که یک بنای ۸ ضلعی با ضریح در مرکز آن همراه با گنبد خشتی که از درون (زیر آن)
در مرکز آن همراه با گنبد خشتی که از درون (زیر آن) آئینه‌کاری شده است. در فضای بیرونی امامزاده قبرستان شهر وجود دارد که سنگ‌های قبر بسیار قدیمی گویای قدمت بالای این قبرستان است. این اثر در تاریخ ۲۲ / ۸ / ۸۵ به شماره ۱۶۱۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موزه مردم‌شناسی برزک: قدمت این خانه که به موزه مردم‌شناسی برزک تبدیل شده است به دوره زندیه می‌رسد و با توجه به معماری سنتی محل ساخته شده که پس از خرید این بنا و تملک آن توسط شهرداری شهر برزک، تغییر کاربری یافته و به موزه مردم‌شناسی این شهر تبدیل
کاربری یافته و به موزه مردم‌شناسی این شهر تبدیل شده است. موزه مردم‌شناسی، در دو طبقه با حیاطی طویل و باریک و با شیبی ملایم از شمال به جنوب شکل گرفته است. علاوه بر بنای تاریخی خود موزه، گردشگران می‌توانند شاهد دستگاه‌های بافندگی قدیمی همچون دستگاه گلیم بافی، دستگاه چادرشب بافی، دستگاه قالیبافی، درب چوبی مسجد جامع و بیش از ۴۵۰ اثر باقی‌مانده و قدیمی از گذشتگان باشند. این اثر در تاریخ ۱۴ / ۱۲ / ۸۵ به شماره ۱۷۸۱۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و با همت و مدیریت پژوهشگر میراث فرهنگی، خانم جهانی،
با همت و مدیریت پژوهشگر میراث فرهنگی، خانم جهانی، پذیرای گردشگران است. آب انبار سردل برزک: این آب انبار در دوران پهلوی با سبک معماری سنتی محل ساخته شده است. بنای این آب انبار به سفارش ساکنان محل جهت استفاده عمومی توسط شیخ میرزا جلال مصطفوی و کربلائی حسینعلی که معماران برزکی بوده‌اند ساخته شده و چون در محله سردُل (شهید رجایی) جنب خانه روحانی ساخته شده به همین نام معروف گشته است. این بنای تاریخی در تاریخ ۲۴/ ۸ / ۸۵ در فهرست آثار ملی ایران به شماره ۱۶۲۰۵به ثبت رسیده است. خانه‌های قدیمی کاردان و موسوی برزک:
رسیده است. خانه‌های قدیمی کاردان و موسوی برزک: خانه کاردان‌ها در دوره زندیه بنا شده و یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های تاریخی شهر برزک به‌شمار می‌رود. معمار آن استاد کربلائی عبدالله عظیمی معروف به معمار عظیم بوده است. این خانه که از زمان ساخت تاکنون در مالکیت خاندان کاردان بوده به همین نام در بین اهالی شهر تاریخی برزک معروف شده است. این بنای تاریخی که در بافت قدیم شهر استقرار یافته هم‌اکنون نیز دارای کاربری مسکونی است، در تاریخ ۲۴/ ۸ / ۸۶به شماره ۱۶۳۱۴در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خانه تاریخی موسوی
ملی ایران به ثبت رسیده است. خانه تاریخی موسوی نیز که در همسایگی خانه تاریخی کاردان قرار دارد یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های تاریخی این شهر است که در دوره زندیه و با الهام از معماری سنتی محلی ساخته شده و چون متعلق به خاندان موسوی بوده به همین نام نیز شهرت یافته است و در میان اهالی این شهر به نام منزل امام جمعه شهر برزک معروف است. این بنای تاریخی در تاریخ ۲۴/ ۸ / ۸۶به شماره ۱۶۳۰۹در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آسیاب خاتونی برزک: آسیاب خاتونی در جنوب شرقی شهر برزک، در محله باغستان و روبروی مسجد
جنوب شرقی شهر برزک، در محله باغستان و روبروی مسجد خاتم‌النبیین قرار دارد. آب قنات علیای برزک به وسیله کانالی به تنوره وارد می‌شود و در ادامه، آب انباشته شده در این مخزن توسط روزنه قیف مانندی به سوی پره‌های چرخ آسیاب هدایت می‌شود و باعث به گردش درآمدن سنگ‌های آسیاب می‌شود. به‌طور کلی سقف فضاهای آسیاب تیرپوش و مصالح بکار رفته در آن سنگ، خشت و آجر است. با وجود بهره‌گیری از دستگاه‌های پیشرفته جهت آسیاب کردن غلات، هنوز هم برخی از ساکنان برزک و روستاهای تابعه کیسه‌های گندم و جو را برای آرد کردن به این آسیاب
کیسه‌های گندم و جو را برای آرد کردن به این آسیاب می‌آورند. در مجموع با توجه به موقعیت مکانی اثر و قرار داشتن آن در بافت شهر برزک و دسترسی آسان به این بنای ارزشمند، همچنین دایر و فعال بودن آن، به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری منطقه به‌شمار می‌رود. بافت قدیم برزک: بافت قدیم برزک، با دیوارهای کاهگلی، کوچه‌های پیچاپیچ، و خانه‌هایی که برخی اتاق‌هایشان سقف کوچه شده‌اند، در محله مصلی واقع شده است. این بافت که دارای ساختمان‌های خشت و گلی، با تیرهای چوبی بوده و بیشتر دارای کوچه‌های تنگ معروف به کوچه‌های آشتی کنون
دارای کوچه‌های تنگ معروف به کوچه‌های آشتی کنون است. این بافت که در حاشیه تپه تاریخی قلعه و به صورت پلکانی گسترش یافته دارای چشم‌انداز بسیار جالبی است. کوچه‌ها با عرض ۱ متر در اطراف ساختمان‌ها به‌طور خاص و به شکل مارپیچ چرخیده است و تمامی منازل را به آسانی با هم ارتباط می‌دهد و هیچ‌کدام از کوچه‌ها بن‌بست نیست. گویش مردم. مردم این منطقه در قدیم به گویش راژی برزکی که یکی از گویش‌های زبان راژی در شاخه زبان‌های ایران مرکزی است صحبت می‌کردند؛ تعدادی از سالمندان این شهر به این گویش تکلم می‌کنند؛ نکته قابل توجه
این شهر به این گویش تکلم می‌کنند؛ نکته قابل توجه این است که گویش راجی این منطقه با گویشهای راجی (رایجی) شهرها و روستاهای همسایه تفاوت دارد. اقامتگاه. در برزک دو اقامتگاه رسمی بوم‌گردی برای مسافران فراهم است. یک گزینه اقامت در خانه تاریخی روحانی (خانه روحانی برزک) است که به عنوان یک اقامتگاه بوم‌گردی در برزک فعال شده است. این اقامتگاه با رختخواب سنتی و کرسی، داخل خانه‌ای کوچک اما تاریخی (با معماری صفوی) و همراه با خدماتی مثل غذای سنتی گشت طبیعت و تاریخ و … فعالیت می‌کند. اقامتگاه سنتی آویلا نیز، در دل بافت
می‌کند. اقامتگاه سنتی آویلا نیز، در دل بافت تاریخی برزک و پای تپه تاریخی قلعه، گزینه بعدی برای اقامت در برزُک به‌شمار می‌رود. علاوه بر این هتل داریوش در محله کارگاه خیابان دانش با نمایی زیبا از تمام شهر با بافت سنتی و مدرن درخدمت گردش گران است محیط زیست. منطقه حفاظت شده قمصر و برزک در سال ۱۳۸۶ جهت احیاء محیط طبیعی و حیات وحش منطقه به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شد. پس از آن طی مصوبه شماره ۳۲۸ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۸۹/۹/۲۹ به عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان
عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. منطقه حفاظت شده قمصر و برزک با مساحت ۵۹٬۹۶۶ هکتار در استان اصفهان و شهرستان کاشان واقع شده است. ۴/۱۳ درصد از منطقه حفاظت شده قمصر و برزک زیر ۱۴۰۰ متر، ۵۵ درصد بین ۱۴۰۰–۲۵۰۰ متر، ۲۸ درصد ۳۰۰۰–۲۵۰۰ و مابق بیش از ۳۰۰۰ متر ارتفاع دارد. بیشتر وسعت منطقه کوهستانی است و قسمت محدودی را نواحی دشتی تشکیل می‌دهد. وضعیت حفاظتی. منطقه حفاظت شده قمصر و برزک در حال حاضر فاقد پاسگاه محیط بانی و تجهیزات حفاظتی متمرکز و مستقر در منطقه است. پوشش
تجهیزات حفاظتی متمرکز و مستقر در منطقه است. پوشش گیاهی. منطقه کوهستانی با اقلیم سرد باعث شده تا پوشش گیاهی مستقر در آن پوشش گیاهی ناحیه ایرانی و تورانی کوهستانی باشد. سیمای کلی پوشش گیاهی منطقه از نوع درمنه است و تنوع گونه‌های گیاهی منطقه نسبتاً قابل توجه است. گونه‌های شاخص گیاهی آن درمنه، انواع گون، چوبک و کلاه میرحسن است. گونه‌های شاخص جانوری. ۲۰ گونه پستاندار، ۱۵ گونه خزنده، ۵۰ گونه پرنده و یک گونه دوزیست از این منطقه شناسایی شده است. گونه‌های شاخص جانوری منطقه حفاظت شده قمصر و برزک را گربه پالاس، قوچ