payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در فاصلهٔ ستون‌ها نقوش برجستهٔ مظاهر خدایان دیده می‌شود. بدین قرار: منابع میخی آشور راجع به ماد. در آغاز قرن حاضر در زمینهٔ بررسی تاریخ ماد نسبت بزمان لنورمان و دلاتر چندان پیشرفتی حاصل نشده بود؛ ولی کار مقدماتی مهمی در جغرافیای تاریخی ماد - قرن نُهم تا هفتم پیش از میلاد - انجام شده بود. در زمینهٔ کشف منابع مؤلفان یونانی بر اثر کوشش مارکوارت و پراشک و ژاکوبی و دیگران پیشرفت جزئی حاصل شد. انتشار قطعاتی از پرسش‌های هاتف زمان که به مناسبت قیام خشتریتی در ماد به عمل آمده بود ولی جنبهٔ واقعی وقایعی که در سؤالات
عمل آمده بود ولی جنبهٔ واقعی وقایعی که در سؤالات مزبور منعکس شده یعنی تأسیس پادشاهی ماد نامکشوف مانده‌است. در سال ۱۹۲۱ فورر کشف کرد که در منابع آشوری نامی از ماد برده شده و آن را شاهنشاهی مستقلی دانسته‌اند و بر اثر این کشف محققان توانستند قیام خشتریتی را در آغاز قرن هشتم پیش از میلاد، با تاریخ تأسیس شاهنشاهی ماد و اسم شخص خشثریتی را با فرورتیش (فرائورت) که نامش در تاریخ هرودوت آمده، منطبق سازند. در سال ۱۹۲۳ تاریخ وقایع روزانهٔ بابلی دربارهٔ آشور منتشر شد و چیزی از انتشار آن نگذشت که معنی اصطلاح اومان ماندا
از انتشار آن نگذشت که معنی اصطلاح اومان ماندا روشن شد و بدین طریق بسیاری از افسانه‌هایی که مورخان دربارهٔ تاریخ ماد پدیدآورده بودند به مرگ طبیعی نابود گشت. ظهور یک عامل مهم در ماد. در فاصله قرن‌های هشتم و هفتم پیش از میلاد عامل سیاسی جدیدی در آسیای مقدم پدید آمد که تناسب نیروها را سخت دگرگون ساخت. این عامل نوین قبایل سوار و صحرانشین کیمریان و تَرریان و اسکیت‌ها بودند که از نواحی کرانهٔ دریای سیاه کوچ کرده در آسیای غربی نفوذ نمودند. منابع میخی برخی از مسائل مربوط به این قبایل صحراگرد را نیک روشن می‌سازند
مربوط به این قبایل صحراگرد را نیک روشن می‌سازند ولی به‌طور کلی جریان حرکت و مهاجرت ایشان را واضح بیان نمی‌کنند. مدارک باستان‌شناسی نیز از این رهگذر کمکی نمی‌رسانند؛ زیرا مجموع اشیاء اسکیتی مکشوف در نواحی کرانهٔ دریای سیاه مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد می‌باشد و بنابراین مآثر فرهنگی و مدنیتی که قبایل مزبور در قرن هشتم پ.م. با خود به خاورمیانه آوردند، نمی‌باشد. احیای پادشاهی مستقل ماد. سؤالی که به تاریخ ماه سیمان سال ۶۷۴ پ.م. از هاتف به عمل آمده مشعر است که آیا در ظرف ماه لشکر اسکیت‌ها در کشور ماننا اقامت
آیا در ظرف ماه لشکر اسکیت‌ها در کشور ماننا اقامت خواهند داشت و به مرز کشور ماننا آمده‌اند از گردنهٔ خوبوشکیه به دهکده‌های حران و آنیس آمده غارت خواهند کرد یا نه و آیا غنیمت فراوان بدست خواهند آورد و از آشور اسیران بسیار خواهند گرفت؟ طبق منابع آشوری قیام خشتریته به همراه دو متحد دیگر دوساننی و مامی‌تیارشو در آغاز سال ۶۷۳ پ.م. آغاز گشت و به سرعت حریقی همهٔ قبایل دیگر را به قیام تشویق نمود و جنگ علیه آشور از چند جبهه هم‌زمان آغاز شد و موفقیت‌های عالی نصیب متحدان نمود. آنسوی جبهه نه کیمریان بلکه
عالی نصیب متحدان نمود. آنسوی جبهه نه کیمریان بلکه اسکیت‌های‌اشکیدا در خاک ماننا مستقر گشته بود. در نوشته‌های اسرحدون جنگ با خشتریته به احتمال قوی در اظهاریه‌ای مبهم زیر منعکس شده: من کشور بارناکا، دشمن محتال، و ساکنان کشور تیلاشوری که نامش در دهان مردم مخرانو، یا شهر پیتانو است، پایمال کردم. از اینجا معلوم می‌شود که صحنهٔ عملیات جنگی ناحیهٔ جنوب همدان کنونی بوده‌است. لحن مبهم و خودستایانهٔ این گزارش اجازه نمی‌دهد که واقعاً در این مورد آشوریان را پیروز بپنداریم؛ و واقع امر را سؤالاتی که از هاتف به عمل آمده
و واقع امر را سؤالاتی که از هاتف به عمل آمده روشن می‌نماید. چون هر سه پیشوا در زمان واحد وارد عمل شدند و با پادشاه اسکیت‌های اشکیدا - محتملا ایشپاکای و پادشاه ماننا آخسری متحد بودند توانستند در آن واحد در چند جبهه پیکار کنند و چیزی از جنگ نگذشت که عملیات از حدود سه ایالت اولیه تجاوز کرد. در آغاز ماه ایار لشکریان خشتریته در ایالت مجاور یعنی کیشه‌سو بوده و دژ اصلی آن سرزمین را محاصره کردند. کیمریان و مادی‌ها و مانناییان جزو متحدان خشتریته قلمداد شده‌اند. در همان اوقات آشوریان دربارهٔ سرنوشت دیگر قلاعی که در
اوقات آشوریان دربارهٔ سرنوشت دیگر قلاعی که در معرض خطر بودند مانند کاربیتو که از طرف لشکریان مزبور محصور شده بوده و قلعه‌ای که نامش محفوظ نمانده‌است و توسط دوساننی ساپاردی محاصره شده بوده از هاتف سؤال کردند، ضمناً حدس زده می‌شود که به محاصره‌کنندگان از طرف خشتریته پیشوای کارکاشی و قوای مقتدر وی نیز کمک می‌رسیده است. قیام در سرزمین اصلی ماد. به تاریخ ۴ ایار دربارهٔ سرنوشت دژ سوبا… که شاید سیبارا در ناحیه زنجان کنونی بوده و در محاصرهٔ لشکریان خشتریته و متحدان وی قرار گرفته بوده‌است از هاتف سؤالی به عمل آمد.
وی قرار گرفته بوده‌است از هاتف سؤالی به عمل آمد. روز ۶ ایار پادشاه آشور اسرحدون در مورد سرنوشت قلعهٔ اوشیشا؟ سؤال می‌کند و این‌بار برای پاسخ فقط هفت روز وقت معیّن می‌کند زیرا ظاهراً معتقد نیست که محاصره بیشتر طول بکشد. متأسفانه ما محل این قلاع را نمی‌دانیم ولی بی‌شک در اراضی وسیعی پراکنده بودند. اینکه مادی‌ها قلاع آشوری را محاصره می‌کردند واجد اهمیت بسیار است، زیرا نه تنها روش جنگی جدید ایشان را نشان می‌دهد بلکه گواه انقلاب کاملی در زمینهٔ استراتژی و فنون جنگی است. فی‌المثل لشکریانی که یک مرکز مهم اداری
جنگی است. فی‌المثل لشکریانی که یک مرکز مهم اداری امپراتوری آشور مانند قلعهٔ کیشه‌سو را محاصره کرده بودند، آنانی که به محض نزدیک شدن ارتش متجاوزان آشوری دهکده‌های خویش را ترک گفته به کوه‌ها پناه می‌بردند، نبودند. گذشته از این خشتریته به توانایی متحدان صحرانشین خویش و تاکتیک خاص ایشان یعنی تیراندازی در حال سواری و جنگ و گریز واقف بوده است. با این روش ستون‌های لشکر آشور را در نقاط دور از قلاع محصور متفرق می‌کردند و این خود دسته‌های مادی را از اینکه با صفوف فشردهٔ پیادگان سنگین اسلحهٔ آشوری پیکار کنند معاف
فشردهٔ پیادگان سنگین اسلحهٔ آشوری پیکار کنند معاف می‌کرد و در نتیجه قیام کنندگان می‌توانستند تمام نیروی خویش را برای محاصرهٔ دژها متمرکز کرده و بکار اندازند. در آغاز ماه ایار سال ۶۷۳ سرزمین وسیعی طعمهٔ عصیان گشت و مردم سراسر ماد مرکزی قیام کردند و شورشیان حالت تهاجمی پیش گرفته در آن واحد بسیاری از قلاع آشوریان را به محاصره و سقوط تهدید می‌کردند. سؤالی که پادشا آشور دربارهٔ حملهٔ متقابل احتمالی آشوریان از هاتف غیبگو به عمل آورده مربوط به روز دهم ایار است. آشوریان در نظر داشتند از گردنه ساپاردا گذشته و قلعه
در نظر داشتند از گردنه ساپاردا گذشته و قلعه کیلمان را مسخّر سازند و محتملا از آن دژ چون پایگاه نظامی برای حملهٔ آتی استفاده کنند. اشترک معتقد است که این قلعه همان کولمان می‌باشد که در نامه‌های بایگانی سلطنتی آشور از آن یاد شده این دهکده در نامه‌های بایگانی آشوری دو بار به مناسبت الی‌پی و اوریاکو در ناحیه خارخار نام برده شده و ظاهراً در بخش جنوبی ناحیه خارخار واقع بوده. صحبت بر سر لشکرکشی علیه عاصیان ماد از طرف جنوب در میان است که در نوشته‌های اسرحدون نیز از آن یاد شده ولی گویا لشکرکشی آشور با موفقیت قرین
آن یاد شده ولی گویا لشکرکشی آشور با موفقیت قرین نگشت. در ماه سیمان قیام کنندگان باری دیگر یکی از قلاع را تهدید کردند و در ۲۵ سیمان (اواسط ژوئن) سؤالی از هاتف به عمل آمده که مربوط به ناحیه بیت همبان در اقصای جنوب ماد است متأسفانه از این سؤال تقریباً جز نام اسکیت‌ها (ایشکوزا) باقی نمانده‌است. در این مورد لفظ کیمریان بکار نرفته. سؤال دیگری نیز دربارهٔ خطری که از طرف حریفی که نامش برده نشده به عمل آمده‌است؛ بنابراین ظاهراً قیام‌کنندگان به درّهٔ دیاله رسیده و در آنجا بودند. آشور سراسر سرزمین ماد را که در تصرّف
آنجا بودند. آشور سراسر سرزمین ماد را که در تصرّف داشت از دست داده و خشتریته آخرین گردنه‌هایی را که به جلگهٔ میانرودان منتهی می‌شد در معرض تهدید قرار داده بود. آثار قیام در پارسوا. در پارسوا نیز اوضاع آرام نبود، شاید نامه‌ای که نابوریمانی رئیس آشوری ناحیهٔ پارسوا به پادشاه آشور نوشته مربوط به همین زمان باشد. نویسنده نامه گزارش می‌دهد که افراد قبیله زالی‌تپیان را لشکریان ماننا هنگامی که افراد زالی تعدادی اسب به رسم خراج به نیککور تختگاه پارسوا می‌آوردند، دستگیر کرده‌اند. چهار تن از ایشان فرار کرده به نیککور
کرده‌اند. چهار تن از ایشان فرار کرده به نیککور آمده و به رئیس ناحیه گزارش دادند. رئیس پارسوا از شاه آشور تقاضا می‌کند که جنگاوری از نگهبانان شخصی خویش برای بازجویی از فراریان گسیل دارد. چون زالی‌تپیان خراج خویش به پایتخت پارسوا می‌برند به نظر می‌رسد که خاک قبیلهٔ ایشان جزو آن ناحیه بوده‌است، و با این حال مانناییان می‌توانستند دستبردهای موفقیت‌آمیز به پارسوا بزنند. وضع به حال آشور فوق‌العاده نامساعد بود - بخصوص از پشت سر - در فنقیه وقایع تشویش‌انگیزی در شرف وقوع بود و جنگ با مصر هنوز پایان نیافته بود گذشته
وقوع بود و جنگ با مصر هنوز پایان نیافته بود گذشته از این‌ها ظاهراً، بر اثر وقایع ماد موارد اعتراض اجتماعی عامهٔ مردم در خاک اصلی آشور نیز مکرر شد؛ زیرا اسرحدون ناچار شد پیش از پایان قیام خشتریته به ناحیهٔ جنگلی فلات ارمنستان یعنی شوبریا لشکر بکشد تا کثیری از بردگان و کشاورزان فراری را که از سرزمین آشور به آنجا گریخته بودند را دستگیر نماید. شکی نیست که عده‌ای از این بردگان نیز به خاک ماد گریخته بودند. در نیمهٔ دوّم سال ۶۷۳ اطلاعی در دست نداریم. ولی ظاهراً در وضع آشوریان بهبود محسوسی پدید نیامد و از آغاز سال
وضع آشوریان بهبود محسوسی پدید نیامد و از آغاز سال جدید ۶۷۲ آشوریان کوشیدند تا با خشتریته وارد مذاکره شوند. مذاکره با خشتریته. چندین پیک به نزد پیشوای شورشیان یعنی خشتریته گسیل گشت و این خود از تعدد سؤالاتی که از هاتف دربارهٔ اعزام پیکان به نزد خشتریته به عمل آمده پیداست. قدیمترین سؤال از لحاظ تاریخ در عرفهٔ سال جدید آشوری، یعنی محتملا آغاز ماه مارس ۶۷۲ به عمل آمده. ضمناً آشوریان می‌کوشیدند تا در میان متحدان تخم نفاق افکنند و بدین منظور با هر یک از آنان جداگانه مذاکره می‌کردند؛ مثلاً از هاتف سؤالی دربارهٔ
مذاکره می‌کردند؛ مثلاً از هاتف سؤالی دربارهٔ اعزام پیک به نزد مامی‌تیارشو پیشوای قبایل ماد به عمل آمده که آن سؤال در دست است. به احتمال قوی چنین مذاکراتی با اسکیت‌ها نیز آغاز شده بود. تقریباً در تمام سؤالاتی که طی مدت قیام از هاتف به عمل آمده تنها صحبت از کیمریان است و نام اسکیت‌های ایشکوزا فقط در پایان کار آن هم در کنار کیمریان ممکن است این امر تصادفی بیش نباشد ولی شاید هم انعکاسی باشد از تجزیه و انشعاب اسکیت‌های اشکودا به صورت گروهی مستقل از تودهٔ صحرانشینان و به‌طور کلی از قبایل شمالی که در جنگ شرکت
و به‌طور کلی از قبایل شمالی که در جنگ شرکت داشتند. مسلماً همهٔ صحرانشینان تابع پادشاه اسکیت‌ها نبودند و شاید بدین سبب آنان را به نامی کلی‌تر و مبهم‌تر یعنی کیمری می‌خواندند. وضع اسکیت‌ها پیچیده شد. چون ظاهراً نخستین پیشوای اسکیت‌های‌اشکودا بنام ایشپاکای در جنگ کشته شد. معلوم نیست این واقعه در چه تاریخی رخ داد. از معنی تحت‌اللفظی نوشته‌های اسرحدون چنین بر می‌آید که تاریخ مرگ وی در طی جنگ آشور و ماننا به سال ۶۷۴ بود؛ ولی در نوشته‌های مزبور به صحت و دقت تواریخ کمتر توجه شده‌است. به نظر می‌رسد ایشپاکای در
کمتر توجه شده‌است. به نظر می‌رسد ایشپاکای در پایان سال ۶۷۳ پ.م. کشته شد و مرگ وی برای آشوریان موفقیتی بود و از وخامت عواقب شورش اندکی کاست. اتحاد کشتریتی به دلیل یکسری اختلافات داخلی منحل شد و لشکرکشی کشتریتی به آشور قبل از سال ۶۷۳ پ. م پایان یافت. البته برخی از قبایل سکایی به حملات خود به آشور ادامه دادند ولی سایر قبایل سکاها به رهبری برتاتوا، به دنبال ازدواج برتاتوا با دختر اسرحدون برای ایجاد اتحاد با اسرحدون به عنوان وسیله‌ای برای پایان دادن به خصومت‌ها بودند، و سایر قبایل ماد هم که در اتحاد و تحت فرمان
و سایر قبایل ماد هم که در اتحاد و تحت فرمان مستقیم کشتریتی بودند، نیز، با آشوری‌ها صلح کردند. منابع آشوری پارتاتوا پادشاه جدید اسکیت‌های اشکودا را صریحاً پادشاه کشور ایشکوزوا یعنی پادشاهی اسکیت در آذربایجان می‌خواند و فقط پیشوای اسکیت نمی‌نامد، و حال آنکه در مورد سلف او ایشپاکای به ذکر ایشپاکای اسکیت قناعت می‌کند. پارتاتوا به پیشنهاد آشور حاضر شد وارد مذاکره شود و ازدواج با دختر اسرحدون را بهای دوستی و اتحاد خویش با آشور قرار دهد. سؤالی که در این مورد از هاتف به عمل آمده کاملاً محفوظ مانده‌است. ظاهراً
هاتف به عمل آمده کاملاً محفوظ مانده‌است. ظاهراً روحانیان و کاهنان آشور از طریق هاتف، فکر تحکیم اتحاد با اسکیت‌ها را بوسیلهٔ ازدواج سیاسی تصویب کردند به نظر می‌رسد که شخص پارتاتوا نیز در تاریخ آشور نقش مهمی بازی کرده باشد. ولی نقش فرزند وی مادیا مهم‌تر هم بود. تأسیس پادشاهی مستقل ماد. موفقیت قیام بر اثر رفتن پارتاتوا ناتمام ماند. آشوریان نواحی کیشه‌سو، خارخار، بیت همبان را حفظ کردند. بعضی از محققان می‌گویند که قیام به شکست مادی‌ها و مرگ خشتریته منجر شد؛ ولی تأیید این مطلب در منابع دیده نمی‌شود واقع امر بر
تأیید این مطلب در منابع دیده نمی‌شود واقع امر بر خلاف این نظر بود و به جرئت می‌توان گفت که قیام در کانون بدوی خود با موفقیت کامل قرین گشت و قدرت آشور در آنجا سرنگون شد و منابع میخی بعد از آن تاریخ به جای نام سه نواحی مزبور از پادشاهی مستقل ماد یاد می‌کنند که خود زادهٔ قیام سال ۶۷۳ پ.م. بوده‌است. در یکی از نامه‌های بایگانی سلطنتی آشور که تاریخ آن بین سال ۶۷۲ و ۶۶۹ پیش از میلاد است و سپس در فهرست اسامی پادشاهی‌هایی که آشوریان مستقل‌شان می‌شمردند ولی تابع آشور بودند - مربوط به سال‌های ۶۶۹ تا ۶۵۲ - نام پادشاهی
بودند - مربوط به سال‌های ۶۶۹ تا ۶۵۲ - نام پادشاهی ماد نیز مانند اورارتو، خوبوشکیه، ماننا بمنزله کشوری مستقل مذکور است. تعیین قلمرو خشتریته (کشتریتی) دشوار است نواحی کیشه‌سو، خارخار و بیت‌همبان جزو آشور باقی ماندند زیرا که مرز غربی کشور ماد اندکی در مغرب خط میانه - همدان بوده‌است. تعیین دقیق مزرهای شرقی، شمالی و جنوبی ماد دشوارتر می‌باشد. هرودوت می‌گوید که دیوک قوم ماد را متحد ساخت و بر ایشان پادشاهی کرد و آنگاه متعاقب این جمله تمام قبایل ماد را نام می‌برد. اما راجع به خشتریته اظهار می‌دارد که وی پس از
اما راجع به خشتریته اظهار می‌دارد که وی پس از پذیرفتن سلطنت و اینکه بر مادی‌ها حکومت کند، قناعت نکرده با پارسیان نیز جنگ کرد … و اقوام را پی‌درپی به تحت اطاعت درآورد تا سرانجام به آشوریان حمله کرد و الخ … این گفته هرودوت مسلماً نادرست است و گذشته از آن نمی‌توان اطمینان داشت که امر انقیاد پارسیان کار خشتریته بوده‌است. با این حال اتحاد ماد در زمان خشتریته صورت گرفت گرچه درجه این وحدت را مشخصا نمی‌شود تعیین نمود؛ مثلاً نمی‌توان گفت که دولت الی‌پی جزو قلمرو دولت ماد شده بود یا نه یا حدود ماد از سمت مشرق تا چه
ماد شده بود یا نه یا حدود ماد از سمت مشرق تا چه حد امتداد داشته‌است. به گفتهٔ هرودوت خشتریته ۲۲ سال یعنی تا سال ۶۵۲ پ.م. سلطنت کرد. در تألیفات مربوط به شرق باستان غالباً گفته شده‌است که خشتریته در طی قیام کشته شد و آشوریان پس از شکستی که بر ایشان وارد آمد آرام ننشستند. چیزی نگذشت که آشوریان باری دیگر در مشرق اظهار وجود و ابراز فعالیت کردند. از اینکه در نوشته‌های آشورباناپال هیچگونه تذکری دربارهٔ پیروزی ارتش آشور بر ماد دیده نمی‌شود محققان را مشوّش ساخته و حال آنکه علی‌الرسم آشوریان کوچکترین موفقیت خویش را
آنکه علی‌الرسم آشوریان کوچکترین موفقیت خویش را بزرگ می‌کردند؛ ولی توجیه این مطلب چنین است که پیروزی بر خشتریته کار خود آشوریان نبود، بلکه بر اثر مساعی متحدان ایشان یعنی اسکیت‌ها بدست آمد و آشوریان ایشان را گاهی به جان این و زمانی به جان آن قوم می‌انداختند. در واقع هرودوت نیز می‌گوید که چون پسر خشتریته، هوخشتره جنگ با آشور را ادامه داد و نینوا پایتخت آشوریان را محاصره کرد لشکر عظیمی از اسکیت‌ها سررسید که مادیا پسر پارتاتوا (پروتوتی) شاه اسکیت‌ها آن را هدایت می‌کرد … اسکیت‌ها مدت ۲۸ سال در آسیا حکمرانی کردند
… اسکیت‌ها مدت ۲۸ سال در آسیا حکمرانی کردند و به سبب بی‌بندوباری و سهل‌انگاری و بی‌دقّتی ایشان همه جا ویران شد.
شهرستان کَرَج یکی از شهرستان‌های استان البرز است که در شرق این استان واقع شده است. مرکز این شهرستان، شهر کرج است. این شهرستان در سال‌های اخیر تغییرات اداری قابل توجهی را تجربه کرده است. در سال ۱۳۸۸، شهر آسارا از ادغام سه روستا تشکیل شد. در سال ۱۳۸۹، شهرستان کرج از استان تهران جدا شد و به استان تازه تأسیس البرز پیوست. در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲، بخش اشتهارد و بخش‌هایی از شهرستان، از جمله شهر مشکین‌دشت و محله فردیس، از آن جدا شدند و به ترتیب شهرستان‌های اشتهارد و فردیس را تشکیل دادند. از نظر جمعیتی، شهرستان کرج
فردیس را تشکیل دادند. از نظر جمعیتی، شهرستان کرج رشد چشمگیری داشته است. سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این شهرستان را ۱٬۷۰۹٬۴۸۱ نفر ثبت کرد که تا سال ۱۳۹۵ به ۱٬۹۷۳٬۴۷۰ نفر افزایش یافت. بخش مرکزی شهرستان کرج پرجمعیت‌ترین بخش است و شهر کرج به تنهایی بیش از ۱٫۵ میلیون نفر جمعیت دارد. دیگر مناطق شهری مهم شامل کمال‌شهر، ماهدشت و محمدشهر هستند. بخش آسارا، اگرچه کم‌جمعیت‌تر است، به تنوع جمعیتی شهرستان کمک می‌کند. شهرستان کرج به دلیل مناظر طبیعی زیبا، از جمله دره کرج و سد امیرکبیر، که از جاذبه‌های گردشگری محبوب هستند،
سد امیرکبیر، که از جاذبه‌های گردشگری محبوب هستند، شناخته می‌شود. ساختار اداری این شهرستان شامل چندین دهستان و شهر است که نشان‌دهنده ترکیبی از ویژگی‌های شهری و روستایی است. تقسیمات کشوری. تاریخچه. محدوده اولیه این شهرستان برابر با استان البرز کنونی بود تا اینکه شهرستان ساوجبلاغ در سال ۱۳۶۸ از کرج جدا شد، البته قلمرو اولیه شهرستان ساوجبلاغ علاوه بر قلمرو کنونی شامل دو شهرستان نظرآباد و طالقان نیز می‌شد، زمانی که استان البرز تأسیس شد، اشتهارد و فردیس نیز بخشی از شهرستان بودند، اما شهرستان اشتهارد در سال ۱۳۹۱
از شهرستان بودند، اما شهرستان اشتهارد در سال ۱۳۹۱ و شهرستان فردیس در خرداد سال ۱۳۹۲ از این شهرستان جدا شدند. تقسیمات کنونی. این شهرستان شامل دو بخش است به نامهای بخش مرکزی و بخش آسارا. جمعیت. جمعیت شهرستان کرج در سر شماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹۷۳۴۷۰ نفر بوده است. مردم‌شناسی. طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبرهٔ پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی و یک جامعهٔ آماری از میان ساکنان ۲۸۸ شهر و حدود ۱٬۴۰۰ روستای سراسر کشور، درصد اقوامی که در این نظر سنجی نمونه‌گیری شد در کرج
اقوامی که در این نظر سنجی نمونه‌گیری شد در کرج به قرار زیر بود: زبان. زبان‌های رایج در شهرستان کرج:
شهرستان اسلامشهر یکی از شهرستان‌های استان تهران است. مرکز این شهرستان، شهر اسلامشهر است. این شهرستان از شمال شرق به شهرستان تهران، از جنوب شرق به شهرستان ری، از جنوب غرب به شهرستان بهارستان و از شمال غرب به شهرستان شهریار محدود است. این شهرستان در سال ۱۳۹۵، ۵۴۸٬۶۲۰ نفر جمعیت داشته که از این تعداد ۲۷۹٬۲۸۲ نفر آن مرد و ۲۶۹٬۳۳۸ نفر آن زن بوده‌است. باشگاه فرهنگی ورزشی آریو اسلامشهر تحت نظارت شرکت میهن در این شهرستان فعالیت دارد. تاریخچه. اسلامشهر در گذشته یکی از روستاهای شهرری بوده‌است روستایی به نام قاسم‌آباد
روستاهای شهرری بوده‌است روستایی به نام قاسم‌آباد شاهی بوده‌است. یکی از روستاهای اسلامشهر، فیروز بهرام است که بنای آن را به "فیروز ساسانی" نسبت داده‌اند. اسلامشهر در دوران قاجار منزلگاه اردوی همایونی بوده و به نام قاسم‌آباد خالصه نیز خوانده می‌شده‌است. وجود بقایای پایه‌های پل بر روی رودخانه حصارک پایین و تپه‌های واقع در مجاورت یا نزدیکی آن و آثار مدفون در آن‌ها، دلالت بر وجود دوره‌های تاریخی مختلف داشته و حاکی از اهمیت این منطقه‌است. از محوطه‌های باستانی این شهرستان که هم دوره با محوطه‌های باستانی چشمه علی
شهرستان که هم دوره با محوطه‌های باستانی چشمه علی شهر ری؛ مرتضی گرد و تپه سیلک کاشان هستند، می‌توان به تپه مافین آباد و تپه نظام آباد اشاره کرد که با دارا بودن هفت هزار سال پیشینه تاریخی و فرهنگی از شهرت زیادی در مجامع علمی برخوردار بوده و از شاخص‌های تمدن پیش از اسلام در جهان شناخته می‌شوند. همچنین تپه‌های باستانی پراکنده در سطح منطقه را می‌توان با محوطه‌های تاریخی مجاور آن در دشت بزرگ ری مقایسه کرد. از این شهرستان تاکنون ۱۲ اثر تاریخی و باستانی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این منطقه به دلیل
ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این منطقه به دلیل مرغوبیت و حاصلخیزی زمین‌های مستعد کشاورزی، وجود رودخانه‌های پرآب، رشته قنات‌های جاری و نزدیکی به تهران از دیرباز مورد توجه بوده‌است. محوطه باستانی مافین آباد اسلامشهر که به دلیل حفاری‌های غیرمجاز آسیب دیده، دارای کهن‌ترین دوره تاریخی است که دیرینگی آن به هزاره پنجم پیش از میلاد می‌رسد. ایجاد کارخانه‌های بزرگ و قدیمی در اطراف محور جاده قدیم ساوه همچون کیان تایر، ایران خودرو دیزل، میهن، قایق سازی و غیره، موجب جذب مهاجران جویای کار و اسکان آن‌ها در این منطقه شهری
مهاجران جویای کار و اسکان آن‌ها در این منطقه شهری در پیش و پس از انقلاب ایران بوده‌است. نبود برنامه‌ریزی کلان در ارتباط با این میزان از مهاجرت از طرفی موجب افزایش تراکم جمعیتی و ساختمانی شده و از سویی این شهرستان را به لحاظ سیاسی و جمعیتی و اجتماعی در جایگاه ویژه‌ای در نزدیکی کلانشهر تهران قرار داده‌است. یکی از ویژگی‌های تاریخی این شهرستان اختلاط فرهنگی و دینی است؛ از مهم‌ترین مستندات این گفته، وجود قبرستان ارمنی‌ها در کمربندی این شهر بوده که قدمتی چند ده ساله داشته و امروزه نیز مراجعان فراوانی دارد. از
ساله داشته و امروزه نیز مراجعان فراوانی دارد. از شمال و جنوب و شرق و غرب کشور، از همه فرهنگ‌ها، گروه‌هایی در این شهرستان سکنی دارند. مردم‌شناسی. بیشینه مردم اسلامشهر را آذری‌ها تشکیل می‌دهند. گیلک‌ها، کردها، لرها، مازنی‌ها و فارس‌ها نیز از دیگر اقوام تشکیل دهنده جمعیت این شهرستان هستند. موقعیت جغرافیایی. شهرستان اسلامشهر یکی از شهرهای استان تهران، در جنوب غربی شهر تهران بر سر راه ارتباطی جاده ساوه قرار گرفته و از طریق بزرگراه‌های قدیم و جدید تهران-ساوه و همچنین راه آن تهران به جنوب کشور و سایر استان‌های
همچنین راه آن تهران به جنوب کشور و سایر استان‌های همجوار ارتباط دارد. فاصله آن تا مرکز شهر تهران حدود ۱۵ کیلومتر است. اسلامشهر در سال ۱۳۷۳ از سوی وزارت کشور به عنوان یکی از شهرستان‌های تابعه استان تهران اعلام شد. وسعت شهرستان در حدود ۱۹۵ کیلومتر مربع است و دارای ۳ بخش، ۴ دهستان و ۲۷ روستا است. این شهرستان در منطقه دشت آبرفتی جنوب غربی تهران واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا بین ۱۰۲۰ تا ۱۰۸۵ متر است. شهرستان، قطارشهری در حال احداث دارد. تقسیمات کشوری. تقسیمات کشوری این شهرستان، باتوجه به نتایج آمارگیری
کشوری این شهرستان، باتوجه به نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است: مناطق اسلامشهر از ۶ منطقه تشکیل شده که مناطق ۱ و ۲ مرکزی و منطقه ۳ آن شهرک واوان، منطقه ۴ شاطره، منطقه ۵ قسمت‌هایی از احمدآباد مستوفی (خارج از محدوده بخشداری احمدآباد مستوفی)، منطقه ۶ شهرک میان آباد و شهرک امام خمینی است. بخش‌ها شهرها دهستان‌ها شهرک‌ها روستاها
شهرستان پاکدشت یکی از شهرستان‌های استان تهران است که در بخش جنوب شرقی استان تهران واقع شده‌است. پاکدشت به دلیل سطح بالای زیر کشت سبزیجات و گل و گیاهان زینتی (که به تمام نقاط ایران و حتی خارج از کشور صادر می‌شود) به «پایتخت گل و گیاه» معروف شده‌است. همچنین سایت و مناطق نظامی پارچین در این شهرستان واقع شده‌اند. پیشینه شهرستان. پاکدشت را که هم‌اکنون می‌بینیم، در اصل شامل شماری روستا و شهر است که در دوران باستان روستاهایی در دشت ری بوده‌اند. تاریخی کهن در دل خود دارد که بیانگر گذار اقوام مختلف و مهاجرت آنان از
دارد که بیانگر گذار اقوام مختلف و مهاجرت آنان از سرزمین‌های دور به این دیار و یادآور جنگ و ستیز مکرر گروه‌های اجتماعی از اقوام گوناگون و شخصیت‌های شهیر تاریخ می‌باشد. پیشینه آبادانی این دشت که در حاشیه‌های جنوبی و جنوب شرقی تهران واقع است را باید در آغازین روزهایی که تاریخ شاهد عظمت و شکوه شهر باستانی ری بوده‌است جستجو کرد. دیاکونوف در تاریخ ماد با تأکید بر قدمت این شهر و آبادی‌های اطراف آن که زادگاه زرتشت و سرزمین مغان است می‌نویسد: «روایات متاخر قرون وسطی به تقریب متفقند که زرتشت از مردم ماد بوده‌است و
به تقریب متفقند که زرتشت از مردم ماد بوده‌است و زادگاه پیامبر را گاهی ری (در ماد شرقی) ذکر می‌کرده‌اند» نتایج بدست آمده از کشفیاتی که در سال‌های اخیر انجام گرفته نشان می‌دهد که در آستانه تاریخ مدون کشور ما یکی از مراکز عمده تمدن بوده‌است. اتلال پیش از تاریخ در بخشی از این منطقه مورد بررسی قرار گرفته‌اند که آثار بدست آمده از آن‌ها قابل مقایسه با تمدن ری می‌باشد. بررسی‌های مذکور تمدن تپه‌های فیلستان و ارمبویه که در نزدیکی منطقه پاکدشت واقع هستند را به هزاره پنجم ق. میلادی می‌رسانند مطالعات ابتدائی نیز نشان
پنجم ق. میلادی می‌رسانند مطالعات ابتدائی نیز نشان می‌دهد در هزاره اول قبل از میلاد حدود سال‌های ۱۲۵۰ و ۱۳۰۰ قبل از میلاد تمدن معروف به سفال در این منطقه از رشد و شکوفائی قابل توجهی برخوردار بوده‌است. در بقایای ویرانه‌ها تکه‌های سفال به رنگ‌های فیروزه‌ای، آبی، طلائی و بسیاری رنگ‌های دیگر با زبان بی زبانی تاریخ را بازگو می‌کنند و این یادبود گذشته‌ای است که هنر، تمدن و ذوق نسل‌های پیشین را در خود دارد. به خوبی روشن است که بررسی اتلال باستانی این منطقه چنانچه به‌طور کامل انجام گیرد تمدن این منطقه را به پیش از
کامل انجام گیرد تمدن این منطقه را به پیش از دوران نوسنگی می‌رساند. طبق اظهارات پژوهشگران اسامی بسیاری از روستاهای پاکدشت نام‌هایی باستانی‌اند. از این‌رو کاوش در تپه‌ها و مناطق مختلف احتمالاً به اکتشافاتی در این زمینه منجر می‌گردد. از جمله این اسامی را می‌توان به نام روستای مامازند، یبر، ارمبویه و … اشاره کرد که محققین این اسامی را به دوران مهرپرستی ایرانیان نسبت می‌دهند. شهرستان پاکدشت پیشتر در محدودۀ شهرستان ورامین تعریف می شد و در سال ۱۳۷۶ از آن منتزع شد. تقسیمات کشوری. بخش‌ها شهرها دهستان‌ها کشاورزی.
تقسیمات کشوری. بخش‌ها شهرها دهستان‌ها کشاورزی. کشاورزی در این شهرستان از رونق خوبی برخوردار می‌باشد. همچنین برای آبیاری زمین‌ها از رودخانه جاجرود و چاه استفاده می‌شود. رودخانه جاجرود در قسمت خاوری این شهرستان به محض ورود به جلگه به چندین شعبه فرعی تقسیم شده و زمین‌های مزروعی را در فصل‌های بهار و تابستان آبیاری می‌کند.
شهرستان فیروزکوه یکی از شهرستان‌های استان تهران است. مرکز این شهرستان، شهر فیروزکوه می‌باشد. مردم فیروزکوه دارای اصالتی طبری و مازندرانی می‌باشند. موقعیت جغرافیایی شهرستان فیروزکوه. شهرستان فیروزکوه در منتهی‌الیه شمال شرقی استان تهران و در طول جغرافیایی ۵۲:۴۶ و عرض جغرافیایی ۳۵:۲۸ واقع شده‌است. این شهرستان از شمال و شرق به شهرستان سوادکوه در استان مازندران، از جنوب و جنوب شرقی به شهرستان مهدیشهر در استان سمنان و از غرب به شهرستان دماوند محدود می‌گردد. ناهمواریهای فیروزکوه: این شهرستان بر روی بخشی از سلسله
فیروزکوه: این شهرستان بر روی بخشی از سلسله جبال البرز مرکزی قرار گرفته‌است و به همین خاطر دارای ناهمواریهای بسیاری است. قلل مرتفع‌ای همچون میشینه مرگ لزور (۴۰۷۶ متر) همچون دیواری این شهرستان را از مناطق شمالی کشور جدا می‌کند که در بین این قلل سرشاخه‌های حبله رود جاری است. سایر کوه‌های منطقه عبارتند از کوه پل در (۲۶۸۹) در شرق فیروزکوه، کوه نواس(۲۸۲۹) در جنوب شرق فیروزکوه، کوه تپه مراد (۳۲۱۹) در شمال غربی فیروزکوه تقسیمات کشوری. بخش‌ها شهرها دهستان‌ها آب وهوای فیروزکوه. از نظر ویژگی‌های آب و هوایی و اقلیمی،
فیروزکوه. از نظر ویژگی‌های آب و هوایی و اقلیمی، این شهرستان دارای زمستان سرد و تابستان معتدل و خنک می‌باشد. متوسط بارندگی سالانه سال ۱۳۸۰ در این ۲۳۰ میلی‌متر بوده و حداکثر بارندگی ۲۴ ساعته ۲/۴۰ و تعداد روزهای یخبندان ۱۷۴ روز می‌باشد. مساحت و مناطق شهری و روستایی. این شهرستان با ۲۲۶۱ کیلومتر مربع مساحت، در حدود ۱۲ درصد از مساحت کل استان تهران را به خود اختصاص داده‌است. و بدین لحاظ مقام چهارم را در بین شهرستان‌های استان داراست شهرستان فیروزکوه، طبق آخرین تقسیمات کشوری تا پایان سال ۱۳۷۹، دارای دو بخش (مرکزی و