payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شب قبل از بازی نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، باعث شد تا زیدان با روحیه‌ای خراب پا به میدان این مسابقه گذاشته و آن حرکت خشن را نشان دهد.» همسر زیدان همچنین فاش کرد که «زیدان در این بازی، زیر پیراهنی پوشیده بود که بر روی آن از تیم یوونتوس باشگاه سابق خود و رئال مادرید و نیز همه کسانی که در دوران بازی‌اش از او حمایت کرده بودند، تشکر کرده بود تا پس از پایان بازی از آن‌ها قدردانی کند اما اخراج وی از زمین همه چیز را خراب کرد.» عملکرد مربیگری. رئال مادرید. در ژانویه ۲۰۱۶ رافائل بنیتز پس از ۷ ماه از سمت خود به عنوان
۲۰۱۶ رافائل بنیتز پس از ۷ ماه از سمت خود به عنوان سرمربی رئال مادرید برکنار شد و زین الدین زیدان بازیکن سابق این تیم هدایت رئال مادرید را به عهده گرفت. تنها پس از پنج ماه از آغاز حضور زین الدین زیدان بر روی نیمکت مربی گری رئال مادرید، وی توانست برای مادریدی‌ها یازدهمین عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به ارمغان بیاورد. زیدان با این عملکرد به اولین سرمربی تاریخ تبدیل شد که به عنوان بازیکن، کمک مربی و مربی قهرمان اروپا شده است. وی در سال بعد نیز توانست با به قهرمان‌رسانی رئال در لیگ قهرمانان اروپا و لیگ
به قهرمان‌رسانی رئال در لیگ قهرمانان اروپا و لیگ خود را به عنوان یک مربی خوب جلوه دهد و درآغاز پیش فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ کهکشانی هارا با بردن دو بازی دو جام را تصاحب کند و به رکود هفت جام دل بوسکه در رئال مادرید برسد. قهرمانی‌های زیدان ادامه داشت و وی توانست رئال مادرید را در سال ۲۰۱۸ هم قهرمان لیگ قهرمانان اروپا کند تا برای اولین بار در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا، شاهد سه قهرمانی متوالی یک تیم باشیم. وی در انتهای فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ از هدایت رئال مادرید استعفا کرد. افتخارات. به عنوان بازیکن. بوردو یوونتوس رئال مادرید
به عنوان بازیکن. بوردو یوونتوس رئال مادرید فرانسه به عنوان سرمربی. رئال مادرید زندگی شخصی. والدین. زیدان از والدینی عرب الجزایری در مارسی به دنیا آمده و پنجمین فرزند خانواده است. پدر و مادرش، اسماعیل و ملیکه، نام داشتند و نسب‌شان به روستایی در الجزایر برمی‌گشت. حزب دست راستی فرانسه، جبهه ملی، ادعا می‌کرد که پدر زیدان در جریان جنگ استقلال الجزایر از «حرکی» ها بوده است (یعنی از کسانی که در رکاب ارتش فرانسه و علیه الجزایر جنگیده‌اند) اما زیدان این ادعا را به شدت رد کرده است. زیدان در ۱۹۹۳ با ورونیک، رقاص و
شدت رد کرده است. زیدان در ۱۹۹۳ با ورونیک، رقاص و مدل اسپانیایی الاصل، ازدواج کرد. آن‌ها چهار پسر به نام‌های انزو (زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۹۵)، لوکا (زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۹۸)، تئو (زادهٔ ۱۸ مه ۲۰۰۲) و الیاس (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۲۰۰۵) دارند که انزو هم‌اکنون در رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند همچنین پسرش لوکا نیز دروازه‌بان سوم رئال مادرید است. حامی مالی. زیدان با شرکت‌هایی همچون لگو، آدیداس، کریستین دیور، جنرالی، فرانس تلکوم، اورنج، آئودی و فورد همکاری تبلیغاتی داشته است و از ثروت‌مندترین ورزش‌کاران جهان بوده است. فعالیت‌های
ثروت‌مندترین ورزش‌کاران جهان بوده است. فعالیت‌های نیکوکارانه. در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۰۷ زیدان در شمال تایلند حضور یافت تا در یک بازی انسان‌دوستانه برای تیم کیودارون برای مبارزه با ایدز حضور یابد. زیدان در این بازی یک گل زد و یک پاس گل به هم تیمی مالزیایی‌اش داد تا این بازی ۲–۲ شود. این بازی ۱۰ هزار تماشاگر داشت و ۷۷۵۰ دلار نیز کمک انسانی جمع‌آوری شد. در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷ زیدان در پنجمین بازی سالانهٔ مبارزه با فقر در مالاگا حضور یافت که این بازی هم ۲–۲ تمام شد. زیدان در این بازی گل نزد، اما در دقیقهٔ ۷۰ موقعیت گل را
در این بازی گل نزد، اما در دقیقهٔ ۷۰ موقعیت گل را برای هم‌تیمی‌اش فراهم کرد. او و هم‌تیمی سابقش رونالدو هر ساله در یک بازی انسان‌دوستانه ستاره‌های جهان را جمع‌آوری می‌کنند. او از سال ۲۰۰۱ به عنوان سفیر فقر برگزیده شده است. او پیش از بازی یاران رونالدو و یاران زیدان گفت: «هر کسی می‌تواند هر کاری انجام دهد تا جهان بهتری داشته باشیم.» عواید این دیدار صرف کمک به برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل می‌شود که به ۲۷ کشور دنیا سود می‌رساند. در فرهنگ عامه. بعد از فینال جام جهانی ۲۰۰۶ ژاک شیراک رئیس‌جمهور فرانسه به زیدان به
۲۰۰۶ ژاک شیراک رئیس‌جمهور فرانسه به زیدان به عنوان قهرمان ملی درود فرستاد و او را مرد دل و جان‌ها نامید. در سال ۲۰۰۹ فیلیپ پارنو و داگلاس گوردون کارگردان‌های فرانسوی و آلمانی شروع به فیلم‌برداری و ساخت یک مستند با نام زیدان: پرترهٔ قرن ۲۱ کردند. زیدان در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ رتبهٔ اول، در ۲۰۰۵ رتبهٔ دوم و در ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ رتبهٔ چهارم محبوب‌ترین شخصیت فرانسه را به دست آورد. در نوامبر ۲۰۰۶، زیدان به بنگلادش سفر کرد تا مهمان محمد یونس برندهٔ جایزهٔ نوبل شود.
بِک هَنسِن (زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۷۰) با نام بک دیوید کمپبل موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌سرا، نوازندهٔ بسیط (مولتی-اینسترومنتالیست) و آهنگساز آمریکایی است که با نام صحنه‌ای‌اَش «بک» شناخته می‌شود. وی از برندگان جایزه گرمی است. این هنرمند که چهار بار صاحب «پلاتینوم» شده‌است با کارهای اولیه‌اش که ترکیبی بود از انتقادات اجتماعی و تجربه‌هایی در موسیقی و ترانه‌نویسی شهرتی زیرزمینی به هم زد. او اولین بار با تک‌آهنگ بازنده (Loser) که در ۱۹۹۴ منتشر شد توجه گستردهٔ عموم را به دست آورد که پیشرفت غیرمنتظره‌ای برای او رقم زد.
دست آورد که پیشرفت غیرمنتظره‌ای برای او رقم زد. او بیش‌تر به واسطهٔ ساخت کلاژهای موسیقایی و به‌کارگیریِ طیف گسترده‌ای از سبک‌ها شناخته می‌شود. اُودِلِی، آلبومی که در ۱۹۹۶ توسط بک منتشر شد از طرف مجلهٔ آمریکاییِ رولینگ استون و دو انتشارات بریتانیایی ان‌ام‌ئی و مُوجُو جایزهٔ آلبوم سال را به دست آورد. اُودِلِی هم‌چنین یک نامزدی ذیل عنوان جایزه گرمی برای بهترین آلبوم سال دریافت کرد. دراز-قصیده/اُودِلِی و آلبوم دیگری از او با عنوان تغییر کیفی/سی‌چِنج، هر دو در لیست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون وارد
لیست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون وارد شده‌اند. سال‌های آغازین زندگی. بک در لس آنجلس، کالیفرنیا متولد شد. پدرش دیوید کمپبل یک موسیقی‌دان و آهنگساز کانادایی است و مادرش بیبی هنسن یک هنرمند تجسمی و پیش‌تر، از ستارگان وارهول بوده‌است. پدرش از نسبی اسکاتلندی است و مادرش نیمی نروژی و نیم دیگر از تبار قوم یهود و ریشهٔ سوئدی است. جد مادری او اَل هنسن، یک هنرمندِ تکنیکِ کولاژ در هنرهای تجسمی از مدرسهٔ هنر فلوکسس بوده‌است. جد پدری او یک کشیش پرسبیتری بود. زمانی که والدین او از یک‌دیگر جدا شدند بک به همراه
که والدین او از یک‌دیگر جدا شدند بک به همراه مادر و برادرش در لس‌آنجلس ماند، جایی که او تحت تأثیر اجراهای متنوع موسیقایی این شهر؛ هر نوع موسیقی از موسیقی هیپ هاپ تا موسیقی لاتین و هم‌چنین صحنهٔ هنر اجرایی مادرش قرار گرفت. تمام این تأثیرات بعدها در آثار ضبط‌شده و منتشرشدهٔ او نمود یافتند. حرفه. (اجراهای اولیه و اولین انتشار آلبوم ۱۹۹۳–۱۹۸۵). در ۱۹۸۵ بک برای ملاقات با پدربزرگ‌اش اَل هنسن به آلمان رفت. او سپس به خانه‌اش در لس‌آنجلس بازگشت، جایی که تا تابستان ۱۹۹۰ در آن‌جا ماند. بعد از ترک دبیرستان در ۱۹۸۷، بک
در آن‌جا ماند. بعد از ترک دبیرستان در ۱۹۸۷، بک به همراه دوست‌دخترش «رین اسپرلاک» شروع به کار بر روی «بی‌جوانی» کرد، که یک فَن-زین (مجله‌ای غیررسمی برای طرفداران یک پدیده و گردآمده توسط خود هواداران؛ به منظور تبادل نظریات و انتشار ایده‌ها) با دو سرفصل پانک و شعر بود. در ۱۹۹۰ بک و رین به وَشون، ایالت واشینگتن نقل مکان کردند. در آن جا به همراه برادر بک، چَنینگ و برادر رین، زَک خانه‌ای تابستانی اجاره کردند. در طول همین تابستان بود که بک علاقه‌اش به اجرا را پرورش داد و در شب بازگشایی هتلِ اوکِی در سیاتل
را پرورش داد و در شب بازگشایی هتلِ اوکِی در سیاتل واشینگتن اجرا کرد. اولین سال‌های دههٔ ۱۹۹۰ بک در نیویورک، با جنبش موسیقی ضدِ فولک و متأثر از جنبش‌های پانک در ارتباط بود. در ۱۹۸۸ بک یک کاست منتشر کرد با نام بانجو استوری که از همان ابتدا تنها در فرم بوتلگ (ضبط غیراستودیویی و پخش محدود) مهیا و موجود بود. او در پایان دههٔ ۱۹۹۰ به لس‌آنجلس بازگشت. بک در یک آلونک زندگی می‌کرد و شغل‌هایی با درآمدهای پایین می‌گرفت، شغل‌های بُن‌بست (در یک مورد مدتی به عنوان یک متصدی وسیلهٔ برگ‌روب کار کرد) و در کنار این‌ها تمام
وسیلهٔ برگ‌روب کار کرد) و در کنار این‌ها تمام مدت به پیش رفتن در مسیر ارتقای موسیقی‌اش ادامه می‌داد. بک هم‌چنین صحنه‌های شهر را به منظور اجرا دنبال می‌کرد و گاهی حتی پنهانی واردشان می‌شد، روی صحنه‌های تمام خیابان‌های لس‌آنجلس، از کلوب‌های پانک تا کافی‌شاپ‌ها و نوازندگی در خیابان‌ها. در طول این مدت او با کریس بَلُو (مؤسس گروه موسیقی رئیس‌جمهورهای ایالات متحدهٔ آمریکا) ملاقات کرد. آن‌ها مدتی در خیابان‌ها اجراهای دونفره انجام می‌دادند. نیز تعدادی از ضبط‌های اولیهٔ بک با همکاری تام گریملی در استودیوهای پوپ
اولیهٔ بک با همکاری تام گریملی در استودیوهای پوپ اَلِی، بخشی از کمپانیِ ضبط وین به دست آمدند. در ۱۹۹۳ بک اولین آلبوم استودیویی خود را به نام احساسات طلایی/گولدن فیلینگز زیر لیبل سانیک اِنِمی که به پیتر هیوز تعلق داشت منتشر کرد. این آلبوم در ابتدا تنها بر روی کاست منتشر شد (اگر چه بعداً بر روی CD و در تعداد محدود نیز منتشر گشت). تخمین زده می‌شود که تنها بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ نسخه از این آلبوم موجود بوده باشد، که همین آن را تبدیل به کالایی نادر می‌کرد. سایت AllMusic.com بعدها این آلبوم را این گونه توصیف کرد: «سندی
بعدها این آلبوم را این گونه توصیف کرد: «سندی بسیار جالب، سرگرم‌کننده و طنزآمیز که ثابت می‌کند از همان آغاز، بک خود را کاملاً آماده کرده بود که تجربه و تجربه‌سازی را به عنوان تنها تدبیر کاری‌اش به عمل بگیرد». بازنده/لوزر"، طلای دلپذیر/مِلو گولد، و آلبوم‌های مستقل (۱۹۹۵–۱۹۹۳). در ۱۹۹۳ کمپانی ضبطِ "باونگ لاود کاستوم ریکوردز" (صاحبان‌اش تام رُوث‌راک، راب اشناف و باردشو لَمبرت) که یک کمپانی تازه-تأسیس و نوپا بود با بک قراردادی امضا کرد. اولین آهنگی که بک برای باونگ لاود منتشر کرد "بازنده" بود؛ حاصل یک همکاری
باونگ لاود منتشر کرد "بازنده" بود؛ حاصل یک همکاری بین تهیه‌کنندهٔ متمایز هیپ هاپ، کارل استفنسون و بک. زمانی که یک مجری رادیویی، کریس دوریداس در برنامهٔ "این صبح، صبح منتخبی خواهد شد"، گل سرسبد برنامه‌های موسیقی از کالج سانتا مونیکا ایستگاه رادیویی KCRW، این آهنگ را پخش کرد، حساسیت و علاقهٔ بسیار بالایی نسبت به آن ایجاد شد. این ارائهٔ موفق و پشت‌بند آن یک اجرای زنده در ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۳، منجر به یک جنگ مناقصه‌ای در میان لیبل‌های برجستهٔ ضبط و پخش موسیقی برای امضای قرارداد با بک شد. در نهایت او گِفِن ریکوردز را
قرارداد با بک شد. در نهایت او گِفِن ریکوردز را انتخاب کرد، که به او شرایطی را پیشنهاد کرده بود که شامل کمک‌هزینه‌ای برای انتشار آلبوم‌های مستقل، آن هم در حالی که بک تحت قرارداد با آن‌ها بود می‌شد. بین تمام ریکورد-لیبل‌هایی که به بک پیشنهاد قرارداد داده بودند، گِفِن کم‌ترین قیمت را پیشنهاد داده بود، اما در عین حال بیش‌ترین میزان آزادی خلاقیت را به او می‌بخشید. در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۴، فلیپ‌ساید ریکوردز استریو پَثِتیک سُول‌مَنی‌یر را منتشر کرد، که یک آلبوم گَل و گشاد بود با ۲۵ تِرَک، شامل آهنگ‌های مورد علاقهٔ
و گشاد بود با ۲۵ تِرَک، شامل آهنگ‌های مورد علاقهٔ طرفداران؛ «شیطان به من تاکو داد/سِیتِن گِیو می اِ تَکو»، «قایق پارویی/رُو بُوت» و «پوست-تندر/تاندرپیل»، و در کنار ترک‌های نام‌برده، سر و صداهای ضبط‌شده (مثل صدای دستگاه برگ‌روب) و بخشی از صداها و اجراهایی که به شکل زنده ضبط شده بودند بسیار بودند. جانی کش بعدها آهنگ «قایق پارویی/رُو بُوت» را ضبط کرد و آن را به آلبوم سال ۱۹۹۶ خود «رهاشده/آن‌چیند» اضافه کرد. کش گفته بود که این آهنگ «به گوش من چیزی بود که ممکن بود من نوشته باشم، یا در سال‌های دههٔ ۱۹۶۰،
ممکن بود من نوشته باشم، یا در سال‌های دههٔ ۱۹۶۰، سال‌هایی که من داشتم وارد زمان غریبی از زندگی‌ام می‌شدم انجام داده باشم». آهنگ «شیطان به من تاکو داد/سِیتِن گِیو می اِ تَکو» نیز توسط آلن گینزبرگ به عنوان یکی از آثار موردعلاقه‌اش در شعر پاپ معاصر نام برده شده‌است. در مارس ۱۹۹۴، گفن اولین آلبوم بک با «برچسب عمده» را منتشر و عرضه کرد، طلای دلپذیر (Mellow Gold). این آلبوم با همکاری رُوث‌راک و اشناف از باونگ لاود، و به همان اندازه با همکاری کارل استفنسون به وجود آمد، و بک را وارد مسیر اصلی موفقیت کرد. این آلبوم
آمد، و بک را وارد مسیر اصلی موفقیت کرد. این آلبوم بالاترین درجه‌بندی ممکن را از نشریهٔ اِسپین، رابرت کریستو (خبرنگار مطرح در زمینهٔ موسیقی)، راهنمای آلبومِ مجلهٔ رولینگ استون و آل‌میوزیک دریافت کرد. در ۲۷ ژوئن، لیبل مستقل «کِی ریکوردز» که در اُلیمپیا در واشینگتن مستقر بود سومین آلبوم بک در سال ۱۹۹۴ را منتشر کرد؛ یک پا در گور (One Foot in the Grave). این آلبوم شماری از موسیقی‌دان‌های ممتاز را که از صحنه‌های مستقل موسیقی می‌آمدند معرفی کرد، شامل کالوین جانسن از گروه «بیت هپنینگ»، کریس بَلُو از گروه
جانسن از گروه «بیت هپنینگ»، کریس بَلُو از گروه «رییس‌جمهورهای ایالات متحدهٔ آمریکا» و اعضای گروه «بیلت تو اسپیل»؛ اسکات پلوف و جیمز برترام. سَم جِین که در بَندی ساکن اُلیمپیا به نام «لینک» با جیمز برترام نوازندگی می‌کرد نیز در این آلبوم حضور دارد. بک اجرای خود را در ۱۹۹۴ با یک تور جهانی به جاده کشاند، که با حضور کوتاهی بر صحنهٔ اصلی تور ۱۹۹۵ فستیوال موسیقیِ «لولاپالوزا» ادامه پیدا کرد. اُودِلِی/دراز-قصیده (۱۹۹۷–۱۹۹۶). وقتی زمان آن رسید تا بک دنباله‌ای بر آلبوم مِلو گولد ضبط کند، لیستی تهیه کرد که در آن
آلبوم مِلو گولد ضبط کند، لیستی تهیه کرد که در آن رُوث‌راک و اشناف به عنوان تهیه‌کننده حضور داشتند. بک شروع به ضبط آلبومی کرد که کیفیتی مودی و متغیر داشت و آهنگ‌ها با تعداد زیادی نت‌های پایین آکوستیک نوشته شده بودند تا ترانه‌نویسی بک را بیش‌تر به نمایش بگذارند. در نهایت، بک این آلبوم را کنار گذاشت و مسیر سرخوشانه‌تری را پیش گرفت. بک به داست برادرز، تهیه‌کنندگان آلبوم «بوتیکِ پاول/ پاولز بوتیک» از بیستی بویز معرفی شده بود. سبک آن‌ها در تولید آلبوم؛ بریدن و چسباندن و استفاده از سَمپل/نمونه‌های موسیقی هِوی بود
و استفاده از سَمپل/نمونه‌های موسیقی هِوی بود که بیش‌تر از پروژهٔ پیشین برای نوع نگاه بک در طول خلق آلبومی که سرگرم‌کننده‌تر و در دسترس‌تر باشد مناسب بود. نتیجه؛ آلبوم منتشرشده در سال ۱۹۹۶، اودِلِی بود که انتقادِ «شگفتیِ تک‌آهنگه» را برای بقیهٔ آلبوم باقی گذاشت. تِرَکِ سرآمد این آلبوم که منجر به این انتقاد شده بود، آهنگ «اون از کجا است/ور ایتز اَت» بود که پخش‌های بسیار زیاد رادیویی داشت و نماهنگ آن به شکل گسترده‌ای از شبکهٔ ام‌تی‌وی پخش می‌شد. در خلال سالی که اودِلِی ستایش بسیاری از مجلهٔ رولینگ استون
که اودِلِی ستایش بسیاری از مجلهٔ رولینگ استون دریافت می‌کرد، در لیست‌های بی‌شماری از "بهترین‌هاً ظاهر شد؛ (در صدر آن‌ها، در نظرسنجیِ منتقدان پَز اَند جاپ/ Pazz &amp; Jop برای "آلبوم سال"). این نظرسنجی از منتقدان موسیقی گرفته می‌شود و از طرف روزنامهٔ "دِ ویلِج وُیس" برگزار می‌شود. این آهنگ چندین جایزه نیز در صنعت موسیقی دریافت کرد که شامل دو گِرَمی هم می‌شود. علاوه بر آهنگِ "اون از کجا است/ور ایتز اَت"، سه تک‌آهنگ دیگر نیز از این آلبوم منتشر شدند: "مُدِل‌موی شیطان/دِویلز هِرکات"، "نرّه‌خر/جَک‌اَس" و "منبع
شیطان/دِویلز هِرکات"، "نرّه‌خر/جَک‌اَس" و "منبع جدید آلودگی/نو پلوشِن". در آغاز سال ۱۹۹۳، بک برای همکاری به گروه «جنگل برای درختان/فارست فور دِ تیریز» ملحق شد، که یک پروژهٔ تجربی در تریپ هاپ بود که با همکاری کارل استفنسون اجرا می‌شد. این پروژه در نهایت به انتشار آلبومی در ۱۹۹۷ که نام گروه را بر خود داشت انجامید، که این انتشار با یک ای‌پی/EP در ۱۹۹۹ پی گرفته شد. بک در آلبوم «جنگل برای درختان» اضافه کردنِ کلام و گفتار، زدن سازدهنی و نوازندگی چندین ساز متنوع دیگر را بر عهده داشت. آلبوم‌ها. اودلی (۱۹۹۶)
آکوا نام یک گروه پاپ اسکاندیناوی است که در سال ۱۹۹۴ تشکیل شد و در نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی به موفقیت و شهرت رسید. اما به صورت ناگهانی در ژوئیه ۲۰۰۱ از هم پاشید. لازم است ذکر شود گروه آکوا در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۷ دوباره تشکیل شد و در تابستان ۲۰۰۸ کنسرت زنده را اجرا کردند. آن‌ها از برخی شرکت‌های ضبط ترانه کانادایی دانمارکی و برخی کشورهای آسیایی پیشنهادهایی دریافت کرده‌است. این گروه به‌ویژه با آهنگ دختر باربی در جهان شهرت پیدا کرد. آلبوم سوم گروه، ۱۱ سال بعد از انتشار آخرین آلبومشان، در سوم اکتبر سال ۲۰۱۱ با نام
آخرین آلبومشان، در سوم اکتبر سال ۲۰۱۱ با نام Megalomania منتشر شد. تخمین زده شده که این گروه ۳۳ میلیون آلبوم و تک آهنگ فروخته‌است، و آنها را به سودآورترین گروه دانمارکی تبدیل کرده‌است. بدون تردید شروع جدید و شهرت جدید بند آکوآ و باز مورد توجه قرار گرفتن این گروه بدلیل پیوستن یک ستاره جوان و جدید در این بند بود که از سفر خواننده زن گروه آکوآ به کشور روسیه آغاز شد و در سفر او به کشور روسیه او به الکترونیکساز و دیجی که بسیار مطرح و با بسیاری از بزرگان م سیقی دنیا همکاری داشته توجه او رو جلب کرد و نزد او رفت و
همکاری داشته توجه او رو جلب کرد و نزد او رفت و با او رابطه عشقی و احساسی پیدا کرد و همین رابطه سبب شد که این دیجی مطرح که اقلیت ایرانی دارد به بند آکوآ بپیوندد با پیوست رضا احدی آکوآ مجدد درخشید و بسیار مورد توجه علاقه مندان و طرفداران جدید قرار گرفت این شهرت واقعا عجیب و این سرعت تغییر و قدرت و توان و اوج گیری سریع بی شک متعلق به رضا احدی است او تبحر بسیار خاص و منحصر به فردی در مطرح کردن و معرفی کردن هنرمندانی ذو دارد که با او همکاری دارند و در نهایت تک آهنگ بی بی رو باز تولید کرد و در فیلم سینمایی
تک آهنگ بی بی رو باز تولید کرد و در فیلم سینمایی کمپانی دیزنی آمریکا توسط خواننده دیگری به قیمت غیر قابل باوری فروخته شد و نیکی میناژ بی بی جدید ساخت رضا احدی رو توسط اسپانسرش خریداری و اجرا کرد نزخ واگذاری و فروش این تک ترک ساخت ورژن جدید رضا احدی رکورد نرخ فروش و واگذاری موزیک رو در جهان جا به جا کرد و به گفته خود کمپانی دیزنی خرید این تک آهنگ رمورد گران قیمت ترین موزیکی بکار رفته در فیلم ها و آثارش رو داشته و به گفته همین کمپانی قیمت این تک آهنگ در حدی بوده که تمام تولیدات و آثار ساخته شده کمپانی دیزنی
که تمام تولیدات و آثار ساخته شده کمپانی دیزنی تا این لحظه مجموع نزخ هزینه شده براشون باز هم قیمت این تک آهنگ رو نداشتند ولی با همه این هزینه سنگین که نزخ تک آهنگش از که بودجه هزینه شده در فیلم هم گران قیمت تر برای دیزنی تمام شد اما اینفیلم سینمایی رکورد بالاترین نرخ فروش بلیط رو در سراسر دنیا به همراه داشت که سبب شد این اثر کمپانی دیزنی در ثبت رکوردهای پر وآمد ترین آثار دنیا ثبت شود
قدرت مطلق نام فیلمی سیاسی به کارگردانی کلینت ایستوود و محصول سال ۱۹۹۷ است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلینت ایستوود، جودی دیویس، جین هکمن، اد هریس، لورا لینی، اسکات گلن و دنیس هیزبرت بازی کرده‌اند. داستان فیلم. ابتدا فردی برای دزدی به خانه شخصی میلیاردر می‌رود و با حضور ریاست جمهوری آمریکا در آن خانه مواجهه می‌شود که مشغول معاشقه با همسر صاحبخانه است. همسر آن مرد به قتل می‌رسد و مأموران رئیس جمهو ر قتل را به روی آن دزد می‌اندازند و وی هم باید مدرکی پیدا کند.
کریمر علیه کریمر فیلمی به کارگردانی رابرت بنتون محصول سال ۱۹۷۹ ایالات متحدهٔ آمریکا که موضوع آن طلاق است. این فیلم نامزد ۹ اسکار شد که موفق به کسب ۵ جایزه از جمله بهترین فیلم گردید. داستان فیلم. تد کریمر (هافمن) کارمند سخت کوش و نسبتاً موفق یک شرکت تبلیغاتی است اما بیش از حد در کار خود غرق شده و بدین خاطر همسرش جوآنا (مریل استریپ) شدیداً احساس تنهایی می‌کند. در ابتدای فیلم جوآنا در کمال تعجبِ تد، تصمیم خود برای متارکه را به وی اعلام کرده و به کالیفرنیا می‌رود. اما مجدداً به نیویورک بازگشته و در حالی که
اما مجدداً به نیویورک بازگشته و در حالی که پانزده ماه از ترک خانه توسط وی می‌گذرد تصمیم خود برای گرفتن حضانت تنها فرزندشان، بیلی، را به شوهر سابقش اعلام می‌کند. اما درخواست وی با مخالفت شدید تد روبرو می‌شود. تد که بسیار ناراحت است در کمال بدشانسی کار خود را نیز از دست می‌دهد. از آنجایی که تا زمان برگزاری دادگاه فرصت چندانی نیست وی می‌بایست هرچه سریعتر شغل جدیدی پیدا کند در غیر این صورت صد درصد حضانت بیلی از وی گرفته خواهد شد. هرچند که حتی در صورت شاغل بودن تد، از آنجایی که بیلی هفت سال بیشتر ندارد احتمال
تد، از آنجایی که بیلی هفت سال بیشتر ندارد احتمال اینکه دادگاه با درخواست حضانت جوآنا مخالفت کند نیز بسیار پایین است… جایزه‌ها و نامزدی‌ها. نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد نامزد جایزه اسکار بهترین نقش مکمل زن نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری نامزد جایزه اسکار بهترین ادیت فیلم
دمی جین مور (؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی است. پس از اینکه در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ به شهرت رسید، مور تا سال ۱۹۹۵ به یکی از دریافت‌کنندگان بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن جهان تبدیل شد. افتخارات او شامل یک جایزه گلدن گلوب و نامزدی جوایز امی پرایم‌تایم، بفتا و اسکار می‌شود. مور کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد و در سال ۱۹۸۱ به گروه بازیگران سریال آبکی "بیمارستان عمومی" پیوست. پس از جدایی از این مجموعه در سال ۱۹۸۳، او به عنوان یکی از اعضای گروه برت پک با ایفای نقش در فیلم‌های "تقصیر ریو است" (۱۹۸۴)،
با ایفای نقش در فیلم‌های "تقصیر ریو است" (۱۹۸۴)، "آتش سنت المو" (۱۹۸۵) و "دربارهٔ شب قبل" (۱۹۸۶) به شهرت رسید. او با بازی در نقش هنرمند سوگواری در فیلم عاشقانهٔ "روح" (۱۹۹۰) به ستارهٔ سینما تبدیل شد و با فیلم‌های "چند مرد خوب" (۱۹۹۲)، "پیشنهاد بی‌شرمانه" (۱۹۹۳) و "افشاگری" (۱۹۹۴) موفقیت بیشتری در گیشه کسب کرد. در سال ۱۹۹۶، او صداپیشگی اسمرالدا در "گوژپشت نتردام" را بر عهده گرفت و برای بازی در فیلم "استریپ‌تیز" دستمزد بی‌سابقه ۱۲٫۵ میلیون دلاری دریافت کرد. کار مور پس از عملکرد تجاری کمتر از حد انتظار "داغ
کار مور پس از عملکرد تجاری کمتر از حد انتظار "داغ ننگ" (۱۹۹۵)، "هیئت منصفه" (۱۹۹۶) و "جی.آی. جین" (۱۹۹۷) کاهش پیدا کرد. او پس از آن نقش‌های اصلی گاه و بیگاهی در فیلم‌های هنری داشت و در فیلم‌های "" (۲۰۰۳)، "بابی" (۲۰۰۶)، "آقای بروکس" (۲۰۰۷) و "مارجین کال" (۲۰۱۱) نقش‌های مکملی بازی کرد. او برای بازی در نقش یک سلبریتی سالخورده در فیلم ترسناک "ماده" (۲۰۲۴) مورد توجه منتقدان قرار گرفت و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد. مور سه بار ازدواج کرده است. او در سال ۱۹۸۱ با موسیقی‌دان فردی مور ازدواج کرد که تا
سال ۱۹۸۱ با موسیقی‌دان فردی مور ازدواج کرد که تا سال ۱۹۸۵ ادامه داشت. او از سال ۱۹۸۷ با بازیگر بروس ویلیس ازدواج کرد که از او سه دختر دارد و در سال ۲۰۰۰ از یکدیگر جدا شدند. مور در سال ۲۰۰۵ با اشتون کوچر ازدواج کرد و در سال ۲۰۱۳ از او جدا شد. کتاب خاطرات او با نام "درون و بیرون" (۲۰۱۹) به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های "نیویورک تایمز" تبدیل شد. اوایل زندگی. دمی مور در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲ در رازول، نیومکزیکو به دنیا آمد. پدرش چارلز فاستر هارمون، هوانورد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود که پس از یک ازدواج دوماهه
ایالات متحده آمریکا بود که پس از یک ازدواج دوماهه پیش از اینکه مور به دنیا بیاید، همسر در آن زمان ۱۸ ساله‌اش که ویرجینیا نام داشت را ترک کرد. چارلز اهل لنت، آلاباما بود و ویرجینیا در ریچموند، کالیفرنیا به دنیا آمد، اما در رازول بزرگ شد. مادربزرگ مادری مور در مزرعه‌ای واقع در الیدا، نیومکزیکو بزرگ شد. وقتی مور سه‌ماهه بود، مادرش با دن گینز، فروشنده آگهی‌های روزنامه که مرتباً شغلش را تغییر می‌داد، ازدواج کرد. در نتیجه، خانواده بارها محل زندگی خود را تغییر دادند. در سال ۱۹۶۷، مور یک برادر ناتنی به‌نام مورگان
در سال ۱۹۶۷، مور یک برادر ناتنی به‌نام مورگان داشت. مور در سال ۱۹۹۱ گفت: «پدرم دن گینز است. او مرا بزرگ کرد. مردی وجود دارد که پدر بیولوژیکی من محسوب می‌شود و واقعاً با او رابطه‌ای ندارم.» مور از دیگر ازدواج‌های پدر بیولوژیکی‌اش چارلی، خواهر و برادر ناتنی دارد، اما با آن‌ها نیز ارتباطی ندارد. ناپدری مور، دن گینز، دو بار با ویرجینیا ازدواج کرد و دو بار هم طلاق گرفت. در اکتبر ۱۹۸۰، یک سال پس از دومین طلاق آن‌ها از یکدیگر، گینز اقدام به خودکشی کرد. پدر بیولوژیکی او هم در سال ۱۹۹۷ بر اثر سرطان کبد در برازوریا،
او هم در سال ۱۹۹۷ بر اثر سرطان کبد در برازوریا، تگزاس درگذشت. مادر مور سابقه دستگیری طولانی‌مدت داشت که دلیلش شامل رانندگی در حالت مستی و ایجاد حریق به‌طور عمد بود. مور در سال ۱۹۸۹ با مادرش قطع رابطه کرد. ویرجینیا در سال ۱۹۹۳ برای مجله "های سوسایتی" عکس‌های برهنه گرفت، و در آن از تصویر مور بر جلد مجلهٔ "ونتی فر" و سکانس او در فیلم "روح" تقلید کرد. مور و مادرش اندکی قبل از اینکه او بر اثر تومور مغزی در ژوئیه ۱۹۹۸ بمیرد، آشتی کردند. مور دوران کودکی خود را در رازول و بعداً در کاننزبرگ، پنسیلوانیا سپری کرد.
رازول و بعداً در کاننزبرگ، پنسیلوانیا سپری کرد. باب گاردنر، عکاس روزنامهٔ "Monongahela Daily Herald" زمانی که دن گینز رئیس تبلیغات بود، به یاد می‌آورد که به نظر می‌رسید مور سوءتغذیه داشت. مور همچنین انحراف چشم داشت که با دو عمل اصلاح شد و همچنین به اختلال عملکرد کلیه مبتلا بود. مور در ۱۳ سالگی زمانی که سند ازدواجی را کشف کرد و در مورد شرایط جویا شد، متوجه شد که گینز پدر واقعی او نیست، زیرا به گفته‌اش «دیدم در فوریه ۱۹۶۳ پدر و مادرم ازدواج کردند. من در سال ۶۲ به دنیا آمدم.» مور در ۱۴ سالگی به زادگاهش رازول
به دنیا آمدم.» مور در ۱۴ سالگی به زادگاهش رازول بازگشت و به مدت شش ماه با مادربزرگش زندگی کرد و سپس به ایالت واشینگتن نقل مکان کرد، جایی که مادر به‌تازگی طلاق‌گرفته‌اش در نزدیکی سیاتل زندگی می‌کرد. چند ماه بعد، خانواده دوباره به وست هالیوود، کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که مادر مور در یک شرکت توزیع مجلات مشغول به کار شد. مور آن‌جا در دبیرستان فایرفکس تحصیل کرد. مورد در سال ۲۰۱۹ گفت که در ۱۵ سالگی توسط باسیل دوماس، صاحب‌خانهٔ ۴۹ ساله مورد تجاوز قرار گرفته است. دوماس مدعی شد که برای این کار به مادر مور پول
دوماس مدعی شد که برای این کار به مادر مور پول داده بود و مادرش از آنچه رخ داد آگاه بود، اگرچه مور گفته که مشخص نیست آیا این ادعا حقیقت دارد یا نه. به گفته مور، مادرش معتاد الکلی بود که در نوجوانی او را به بارها می‌برد تا مردها متوجه حضور آن‌ها شوند. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که دمی مور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
ایستایی یا استاتیک شاخه‌ای از مکانیک و علوم مهندسی است که به بحث و مطالعه دربارهٔ یک سیستم یا سامانه فیزیکی در حال تعادل و ایستایی استاتیکی می‌پردازد. تعادل و ایستایی استاتیکی حالتی است که در آن اجسام یا سازه‌های تحت تأثیر نیروهای خارجی- تغییر مکان نسبی نداده و در حالت ایستایی و سکون باقی بمانند. در حالت تعادل ایستا که در علوم مهندسی به «تعادل استاتیکی» موسوم است، سیستم مورد نظر یا در حال سکون است یا می‌توان از نظر علمی (به‌ویژه با توجه به سکون نسبی نسبیت انیشتین) مرکز ثقل (گرانیگاه) آن را در یکی از
انیشتین) مرکز ثقل (گرانیگاه) آن را در یکی از دستگاه‌های سکون نسبی که با سرعت ثابت حرکت می‌کنند و که شتاب در آن صفر است، ساکن دانسته و تعریف نمود. با استفاده از قانون دوم نیوتون به این نتیجه می‌رسیم که در یک سیستم نیرویی (یک جسم یا مجموعه‌ای از اجزای یک سازه که می‌توانند ساختمانی یا مکانیکی و ماشینی یا توربین‌های الکتریکال باشند، یعنی مفهوم کلی و بار مهندسی واژهٔ سازه یا (structure) زمانی می‌توان آن را در حال تعادل و ایستایی، دانست که جمع جبری گشتاورها یا لنگرها (moment) و کلیهٔ نیروهای وارده بر مراکز ثقل
(moment) و کلیهٔ نیروهای وارده بر مراکز ثقل (گرانیگاه): جرم-سختی-اینرسی صفر شوند (اصل جمع یا اجماع نیروها در استاتیک مهندسی سازه) یا بر اساس مکانیک نیوتونی می‌توان این تعریف را نیز ارائه داد: در ازای هر نیرویی که بر یک جزء یا مؤلفه از سیستم استاتیکی سازه وارد می‌شود، نیرویی (عکس العمل یا واکنشی) به همان اندازه ولی در جهت مخالف به آن جزء اعمال می‌گردد. این که نیروی خالص وارد بر سیستم سازه برابر با صفر باشد، به عنوان «شرط نخست» و این که لنگر یا گشتاور خالص وارد بر سامانه برابر با صفر باشد، "شرط دوم تعادل"