payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زرشک نام یک سرده از تیره زرشکیان است. این سرده دارای گونه‌های متعددی از گیاهان برگ‌ریز و همیشه‌سبز است. زرشک‌ها درختچه‌هایی عموماً دارای خار به طول ۱ تا ۵ متر هستند و در مناطق معتدل و نیمه‌گرمسیری در اروپا، آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. شناخته‌شده‌ترین گونهٔ زرشک‌ها، زرشک اروپایی یا زرشک معمولی است که در اروپا، خاورمیانه، شمال آفریقا، و آسیای مرکزی، گونه‌ای متداول بوده و به مناطق وسیعی از آمریکای شمالی نیز معرفی شده است. بوم‌شناسی. لارو برخی از پروانه‌سانان از جمله بیدها، آفت
لارو برخی از پروانه‌سانان از جمله بیدها، آفت زرشک‌ها هستند. گونه‌های مختلف زرشک، می‌توانند، مزارع گندم و سایر غلات را به بیماری‌های قارچی گیاهی از جمله زنگ گندم، آلوده کنند. گونه‌هایی مانند زرشک معمولی و زرشک کانادایی، از گیاهان پذیرندهٔ قارچ زنگار هستند. به همین دلیل، کاشت گونه‌هایی مانند زرشک معمولی، در بسیاری از مناطق دنیا ممنوع شده است. ورود این گونهٔ زرشک همچنین به سراسر ایالات متحده، ممنوع است. برخی گونه‌های دیگر زرشک مانند زرشک زینتی و زرشک داروین، در برخی مناطق مانند نیوزیلند، به‌صورت یک گونه مهاجم
برخی مناطق مانند نیوزیلند، به‌صورت یک گونه مهاجم درآمده‌اند. زرشک ژاپنی در ۳۲ ایالت آمریکا، به‌عنوان یک گونهٔ مهاجم درآمده است. مصرف خوراکی. زرشک معمولی، در بسیاری از مناطق آسیا و اروپا به‌طور طبیعی رشد می‌کند. میوه این گیاه، حاوی ویتامین ث بالا و دارای طعمی ترش است و در گذشته، در اروپا مصارف غذایی گسترده‌ای داشته است. امروزه این میوه تنها در ایران و آشپزی ایرانی و در تهیهٔ غذاهایی مانند زرشک‌پلو، مصرف عمده دارد. در شرق اروپا و روسیه، از زرشک در تهیهٔ برخی مرباها، نوشیدنی‌ها، آبنبات‌ها و شیرینی‌ها استفاده
مرباها، نوشیدنی‌ها، آبنبات‌ها و شیرینی‌ها استفاده می‌شود. گونه‌های زرشک برگ‌جعبه‌ای و زرشک داروین، بومی پاتاگونیا بوده و در آرژانتین و شیلی در تهیه مربا مورد استفاده‌اند. در ایران. کشور ایران بزرگ‌ترین تولیدکننده زرشک در دنیا است که در این میان استان خراسان جنوبی با در اختیار داشتن نزدیک به ۹۷ درصد از اراضی زیرکشت این محصول، تولید ۹۵ درصد از زرشک دنیا را در اختیار دارد. شهرستان‌های زیرکوه و قائنات مرکز اصلی تولید آن است. زرشک قائنات جز بهترین محصولات این منطقه است. استفاده درمانی. میوه‌های خشک‌شده زرشک
منطقه است. استفاده درمانی. میوه‌های خشک‌شده زرشک معمولی، در گیاه‌درمانی مورد استفاده است. این گیاه، حاوی آلکالوئیدهای ایزوکوئینولین مانند بربرین است. در سال ۲۰۱۴ در مطالعه‌ای در ایران، فهرستی از مواد شیمیایی گیاهی در زرشک معمولی، شناسایی و منتشر شد. تا کنون ایمن بودن مصرف درمانی بربرین، توسط پژوهش‌های علمی معتبر و از طریق روش‌های پزشکی مبتنی بر شواهد، تأیید نشده است. مادهٔ بربرین، در ایجاد اثرات نامطلوب دارویی، دارای پتانسیل بالایی است و می‌تواند موجب تداخل در جذب و متابولیسم داروهای نسخه‌ای شده و تأثیر
در جذب و متابولیسم داروهای نسخه‌ای شده و تأثیر داروهای مصرفی را کاهش دهد. مصرف بربرین به‌عنوان دارو، به‌ویژه در کودکان، غیرایمن ارزیابی شده است. مطالعه‌ای روی مقایسه مصرف ۵۰۰ میلی‌گرم بربرین (دو تا سه بار در روز و به مدت ۳ ماه) با مصرف داروی معمول برای کنترل دیابت، متفورمین، انجام‌شده که نشان می‌دهد بربرین قادر به کنترل قند خون و سوخت‌وساز چربی به همان میزان متفورمین است. به همین دلیل پژوهشگران بربرین را به‌عنوان یک عامل هیپوگلیسمیک خوراکی قوی توصیف می‌کنند. مطالعات دیگری نشان می‌دهند که بربرین، سوخت‌وساز
مطالعات دیگری نشان می‌دهند که بربرین، سوخت‌وساز قند و چربی را بهبود می‌دهد. پژوهش منتشرشده‌ای در "Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine" نشان می‌دهد که بربرین می‌تواند حساسیت به انسولین را با تنظیم ترشح آدیپوکین بهبود بخشد. به سبب وجود آلکالوئید بربرین در آن قادر به درمان اعتیاد با تریاک است. این اثربخشی در جانوران آزمایشگاهی که به‌طور مصنوعی به مرفین معتاد گردیده بودند، به اثبات رسیده است. کاربرد های درمانی. زرشک به دلیل طیف گسترده‌ای از خواص درمانی خود، کاربردهای متنوعی در طب سنتی و مدرن
درمانی خود، کاربردهای متنوعی در طب سنتی و مدرن دارد. در طب سنتی، زرشک برای درمان مشکلات گوارشی مانند اسهال، سوء هاضمه و نفخ، بیماری‌های کبدی مانند زردی و هپاتیت، عفونت‌ها، بیماری‌های پوستی و حتی مشکلات قلبی عروقی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در طب مدرن، تحقیقات علمی، بسیاری از این کاربردهای سنتی را تأیید کرده‌اند و کاربردهای جدیدی نیز برای زرشک در حال ظهور هستند. از جمله مهم‌ترین کاربردهای درمانی زرشک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: با وجود خواص درمانی متعدد، مصرف زرشک ممکن است با عوارض جانبی احتمالی
متعدد، مصرف زرشک ممکن است با عوارض جانبی احتمالی نیز همراه باشد. عوارض جانبی زرشک معمولاً خفیف و گذرا هستند و شامل مشکلات گوارشی مانند تهوع، اسهال و یبوست می‌شوند. در موارد نادر، واکنش‌های آلرژیک به زرشک نیز گزارش شده است. مصرف زرشک در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی‌شود، زیرا اثرات آن بر جنین و نوزاد به طور کامل مشخص نشده است. زرشک ممکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد، به ویژه داروهای کاهنده قند خون و داروهای رقیق کننده خون. بنابراین، قبل از مصرف زرشک به عنوان دارو، مشورت با پزشک یا داروساز ضروری
به عنوان دارو، مشورت با پزشک یا داروساز ضروری است، به ویژه اگر فرد دارای بیماری زمینه‌ای بوده یا داروهای خاصی مصرف می‌کند. به طور کلی، زرشک یک گیاه دارویی ایمن و مؤثر است که می‌تواند به ارتقای سلامتی و پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری‌ها کمک کند. با این حال، مصرف متعادل و آگاهانه و مشورت با متخصصین حوزه سلامت قبل از مصرف آن، همواره توصیه می‌شود. جایگاه زرشک در طب سنتی ایران. زرشک در طب سنتی ایران جایگاه ویژه‌ای دارد و از دیرباز به عنوان یک داروی گیاهی ارزشمند مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در منابع طب
مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در منابع طب سنتی ایرانی، از جمله کتاب‌های ابن سینا و رازی، به خواص درمانی زرشک به تفصیل اشاره شده و کاربردهای متنوعی برای آن ذکر گردیده است. در طب سنتی ایران، زرشک به عنوان گیاهی با طبع سرد و خشک شناخته می‌شود و خواص قابض، ضدعفونی کننده، صفراآور، تصفیه کننده خون و تقویت کننده کبد به آن نسبت داده شده است. بر اساس این دیدگاه، زرشک برای درمان بیماری‌های ناشی از غلبه صفرا و رطوبت در بدن، بسیار مفید است. از جمله مهم‌ترین کاربردهای زرشک در طب سنتی ایران می‌توان به موارد زیر اشاره
زرشک در طب سنتی ایران می‌توان به موارد زیر اشاره کرد : کاربردهای دیگر. ئدر گذشته برای تولید رنگ زرد، از شاخه، ریشه و ساقه زرشک‌ها استفاده می‌شد. از خارهای زرشک نیز برای تمیز کردن سکه‌های طلای قدیمی استفاده می‌شد.
داراب یکی از شهرهای استان فارس و مرکز شهرستان داراب در جنوب شرقی این استان است. این شهر دارای پیشینه‌ای چند هزار ساله بوده و در فاصلهٔ ۲۴۵ کیلومتری از شیراز قرار دارد. داراب از شمال با شهرستان‌های نی‌ریز، فسا، استهبان و جهرم، از جنوب با زرین‌دشت و لارستان، و از شرق با حاجی‌آباد در استان هرمزگان هم‌مرز است. بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت داراب برابر با ۷۰٬۲۳۲ نفر بوده است که این شهر را به هفتمین شهر پرجمعیت استان فارس و سومین شهر پرجمعیت در جنوب استان تبدیل کرده است. اقتصاد داراب عمدتاً بر پایهٔ کشاورزی
کرده است. اقتصاد داراب عمدتاً بر پایهٔ کشاورزی استوار است و از جمله محصولات و سوغات‌های آن می‌توان به مرکبات، به‌ویژه پرتقال، و برگهٔ زردآلو اشاره کرد. این شهر در مسیر ترانزیتی شیراز به بندرعباس قرار دارد و موقعیت جغرافیایی آن، داراب را به یکی از نقاط استراتژیک جنوب کشور تبدیل کرده است. تاریخچه. باستان‌شناسی. قدمت این منطقه که در گذشته آن را «دارابگرد» نیز خوانده‌اند، بر پایه پژوهش‌های باستان‌شناسی به هزارهٔ پنجم قبل از میلاد (عصرسفال نخودی و مقارن با تمدن سیلک ۲ کاشان) است. تپه هاوتل‌های باستانی مناطق
سیلک ۲ کاشان) است. تپه هاوتل‌های باستانی مناطق مادوان (یا به محلی ماداوُن) و خسویه (یا به محلی خسو) ازجمله آثار زیستگاه‌های انسانی در دوران ماقبل تاریخ درناحیه دارابگرد هستند. بقایای شهرکهن دارابگرد که آثار آن در ۷ کیلومتری جنوب شهر کنونی داراب قراردارد، بر اساس شواهد موجود به اوایل دوران هخامنشیان می‌رسد. نقطه عطف این سرزمین اما احتمالاً در آغاز کار ساسانیان باید جستجو کرد، آن هنگامی که اردشیر بابکان پس از «پیری» حاکم دوره اشکانیان بر این شهر تسلط می‌یابد و پس از آن است که وی سلسله ساسانیان را بنیان
و پس از آن است که وی سلسله ساسانیان را بنیان می‌نهد و از این جهت است که دارابگرد نخستین مقر حکومتی ساسانیان می‌توان خواند. دارابگرد در عصر ساسانیان اهمیت فراوانی داشته است و بقایای آثار تاریخی آن دوره در این شهرستان هنوز موجود است. که از آن جمله می‌توان نقش شاپور، قلعه نوایگان (به محلی «نواگون») نام برد. همچنین ضرابخانه بزرگ دارابگرد را نیز می‌توان از آن دوره نام برد که در دوران اسلامی نیز فعال بوده است. دارابگرد یا دارابجرد در منابع تاریخی. برمبنای روایات تاریخی و نوشته مورخین و نویسندگان متقدم مانند
تاریخی و نوشته مورخین و نویسندگان متقدم مانند طبری، حمزه اصفهانی، یعقوبی، ثعالبی، بلعمی، ابن اثیر و… شهر دارابگرد توسط «دارا» ی بزرگ که در ادبیات پهلوی و اسلامی از وی به نام داریوش بزرگ یادشده، ایجاد می‌شود. فردوسی شاعر بلندآوازه نیز در این باره می‌گوید: شهر قدیم دارابگرد در دوران هخامنشیان منطقه‌ای آبادان و پر رونق بوده است. ظاهراً این منطقه تحت حکومت آریارمنه قرار داشته است. در دوران سلوکیان و اشکانیان ولایت دارابگرد دارای حکومت نیمه مستقلی بوده که پادشاهان آن از حاکمان پارس اطاعت می‌کردند. نام آخرین
آن از حاکمان پارس اطاعت می‌کردند. نام آخرین امیر دارابگرد در عصر اشکانیان پیری یا تیری بوده است و اردشیر بابکان سرسلسله ساسانیان در نزد وی پرورش می‌یابد و پیش از به سلطنت رسیدن بر این منطقه سلطه می‌یابد. ورود اسلام. داربگرد در سال ۲۳ هجری توسط سپاهیان مسلمان فتح می‌شود و حکومت آن در اختیار سرداران عرب و سپس در کنترل خاندان شبانکاره قرار می‌گیرد. پس از ورود اسلام این شهر تا سده پنجم هجری قمری، همواره آبادان بوده است. (در عهدنامه صلح میان حسن بن علی علیه السلام و معاویه تنها خراج این شهر به حسن بن علی واگذار
و معاویه تنها خراج این شهر به حسن بن علی واگذار شده است. این مسئله نشان از اهمیت این شهر در آن روزگار دارد. با مراجعه به کتاب دست نوشته شهر من داراب به قلم حسین آزما مطالب زیادی در مورد یکی از قدیمیترین شهرهای کشور باستانی ایران می‌توان بدست آورد) سلجوقیان. در سدهٔ پنجم هجری و به‌دلیل تهاجم گسترده سلجوقیان دچارآسیب و ویرانی می‌شود و اهالی به ناحیه جدیدی در شرق شهر کنونی به نام تنگ رمبه کوچ می‌نمایند و پس از حمله مجدد سلاجقه به ناحیه جدید و تصرف قلعه مستحکم رمبه که با دسیسه سلاجقه صورت گرفت، اهالی به ناچار
رمبه که با دسیسه سلاجقه صورت گرفت، اهالی به ناچار به محل کنونی داراب عزیمت می‌کنند. حملهٔ مغولان. شهر کنونی نیز در دوران ایلخانان مغول و تیموریان مورد حمله قرار می‌گیرد و خسارات زیادی می‌بیند. صفویان و زندیان. اما در عصر صفویه با توجه حکام وقت و قرارگرفتن اراضی این شهر تحت عنوان «اراضی خاصه» رو به آبادانی می‌گذارد و به نوشته منابع تاریخی این دوره یکی از پنج وزیرنشین فارس محسوب می‌شده است. این شهر تا دوران زندیه از ولایات مهم فارس بوده است. قاجار. در دوره قاجار، شهر داراب به‌دلیل دارا بودن قطعه زمین‌های
قاجار، شهر داراب به‌دلیل دارا بودن قطعه زمین‌های وسیع و حاصلخیز، مورد توجه حاکم‌های ایالتی قرار گرفته و با پیشروی ایل‌های ترک و عرب در اطراف این شهر، به صحنه جنگ و درگیری‌های حکومت و ایل‌ها تبدیل و دچار خسارت‌های جدی شده و از پیشرفت بازماند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷۰٬۲۳۲ نفر بوده است و بدین ترتیب داراب هفتمین شهر پرجمعیت استان فارس و سومین شهر پرجمعیت جنوب استان است. مردم‌شناسی. زبان اصلی و رسمی مردم شهرستان داراب، فارسی است. زبانهای ترکی و عربی نیز در بسیاری از
فارسی است. زبانهای ترکی و عربی نیز در بسیاری از روستاهای این شهرستان رایج می‌باشند.همچنین مردم لای زنگان به گویش لازینگانی سخن می‌گویند،زبان مردم این روستا را لری می‌دانند.به گفتهی آقای سلامی» گویش لایزنگانی گویشی لری است که بیش از دویست سال است از سرزمین مادری خود - کهگیلویه و بویر احمد - دور افتاده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۹۹۹ نفر (۶۳۹ خانوار) بوده است. آب‌وهوا. شهرستان داراب عمدتاً دارای اقلیم گرمسیری است و میزان بارندگی سالانه در آن به‌طور
گرمسیری است و میزان بارندگی سالانه در آن به‌طور میانگین از ۳۵۰ میلی‌متر فراتر نمی‌رود. بارش‌ها بیشتر به‌صورت باران بوده و در مناطق مرتفع و کوهستانی، به‌ویژه در فصل زمستان، بارش برف نیز مشاهده می‌شود. بخش‌هایی از داراب که به «کوهستان» یا «سرکوه» شهرت دارند، دارای آب‌وهوای سردتر و کوهستانی‌تر هستند. اقتصاد روستایی شهرستان داراب به‌طور عمده بر پایهٔ کشاورزی استوار است. مرکبات، به‌ویژه پرتقال، از محصولات شاخص این منطقه به‌شمار می‌روند و به شهرهای دیگر و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس صادر می‌شوند. افزون بر مرکبات،
حوزهٔ خلیج فارس صادر می‌شوند. افزون بر مرکبات، محصولات باغی دیگری نیز در داراب تولید می‌شود که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به انار منطقهٔ لایزنگان اشاره کرد. انار «اشکفتو» لایزنگان از شهرت بالایی برخوردار بوده و سهم قابل‌توجهی در صادرات محصولات باغی منطقه دارد. گل محمدی نیز از دیگر محصولات مهم داراب است که در مناطق کوهستانی مانند نوایگان و لایزنگان به‌صورت کشت دیم و ارگانیک تولید می‌شود. این محصول به‌دلیل کیفیت بالا و میزان تولید قابل‌توجه، جایگاه ویژه‌ای در سطح کشور دارد. دشت گل محمدی داراب، به‌عنوان بزرگ‌ترین
کشور دارد. دشت گل محمدی داراب، به‌عنوان بزرگ‌ترین دشت دیم گل محمدی جهان شناخته می‌شود و بیش از یک‌چهارم تولید جهانی این محصول را در خود جای داده است. مکان‌های گردشگری. در این شهرستان بنای تاریخی دارابگرد مربوط به دوره هخامنشیان واقع است که هر ساله شمار زیادی از آن بازدید می‌کنند. دارابگرد بنای شهر قدیم داراب بوده است که به صورت دایره‌ای بزرگ بوده است و اکنون دیگر از آن بناها اثری نیست جز تلی از خاک و خندقی که به دور شهر کشیده بودند تا در مواقعی که شهر مورد حمله قرار می‌گرفت آن را پرآب نمایند تا دشمن نتواند
قرار می‌گرفت آن را پرآب نمایند تا دشمن نتواند از خندق و دیوار شهر که بعد از خندق قرار داشت و اکنون به صورت خاکریزی باقی‌مانده عبور نماید. همچنین بقعه دحیه کلبی از اصحاب پیامبر اسلام و امامزاده پیرمراد در این شهرستان قرار دارد. از مناطق زیبای طبیعی می‌توان به منطقه رودبال مختلف سال به‌ویژه در فروردین ماه پذیرای جمع کثیری از مردم می‌باشد. چشمه گلابی. چشمه گلابی یکی از چشمه‌های پرآب استان فارس است که در شهرستان داراب و در ۱۷ کیلومتری شهر داراب قرار گرفته است. این نام گذاری جالب چشمه هم ناشی از شباهت ظاهری
این نام گذاری جالب چشمه هم ناشی از شباهت ظاهری چشمه به میوه گلابی است. چشمه گلابی تنها چشمه موجود در منطقه فسارود نیست اما بدون شک یکی از پرآب‌ترین چشمه‌های منطقه است که دارای سه خروجی آب شیرین و زلال است. امروزه چشمه گلابی یکی از مکان‌های گردشگری مهم در شهرستان داراب و استان فارس محسوب می‌شود. جریان آب چشمه در منطقه و همچنین حجم بالای آب آن باعث شده است اطراف چشمه، بسیار سرسبز و زیبا شود و انبوه درختان و گیاهان علفی دور تا دور چشمه را فرا گرفته‌اند که چشم‌انداز بسیار زیبایی را ایجاد کرده است. چشمه گلابی
بسیار زیبایی را ایجاد کرده است. چشمه گلابی یکی از اصلی‌ترین تفرجگاه‌های شهرستان داراب است و همه روزه به خصوص در فصول گرم سال پذیرای خیل گردشگران و مسافرین است. آب و هوای کوهستانی و خنک منطقه و پوشش سرسبز آن سبب شده تا این منطقه به یکی از جذاب‌ترین مقاصد طبیعت گردی منطقه تبدیل شود. سد رودبال. سد رودبال یکی از دو سد ساخته شده بر روی رودخانه رودبال در کیلومتر ۲۲ جاده داراب - استهبان در مرز استهبان و داراب در استان فارس واقع شده و کارایی آن تولید برق و تأمین آب شرب شهرستان داراب، زرین دشت و استهبان می‌باشد.
آب شرب شهرستان داراب، زرین دشت و استهبان می‌باشد. (سد دوم که یک سد تنظیمی کوچک می‌باشد، در کیلومتر ۱۲ جاده داراب - استهبان و در حوالی شهرک فتح‌المبین ساخته شده است و کارایی آن تنظیم آب خروجی سد رودبال و ذخیره‌سازی آن با دبی خروجی کمتر می‌باشد) سد مخزنی رودبال فارس از نوع خاکی، سنگریزه‌ای با هستهٔ رسی است و ۸۳ متر ارتفاع دارد. حجم سد رودبال ۸۲ میلیون متر مکعب است. طول تاج این سد ۴۸۵ متر است و قابلیت تنظیم ۱۰۴ میلیون متر مکعب آب را در سال دارد. از طرف شمال شهرستان‌های نی‌ریز و استهبان، از طرف غرب شهرستان
شهرستان‌های نی‌ریز و استهبان، از طرف غرب شهرستان فسا، از طرف جنوب شهرستان داراب شهرستان‌های مجاور این سد هستند. فاصله سد رودبال تا شهر داراب ۲۲ کیلومتر، و تا استهبان ۵۷ کیلومتر می‌باشد. آبشارهای تنگه رغز داراب. در موقعیت جغرافیایی E5417 N۲۸۵۳ در استان فارس واقع است. تنگه رغز در ۳۰ کیلومتری شهرستان داراب و در جنوب استان فارس قرار دارد. این تنگه که از دو طرف با دیواره‌هایی بلند محصور شده است. به‌دلیل وجود چشمه‌های فراوان در این دره ۶۴ آبشار جاری شده که از این تعداد ۱۲ آبشار نیازمند فرود با طناب است. ارتفاع
تعداد ۱۲ آبشار نیازمند فرود با طناب است. ارتفاع فرودها حداقل ۶ تاحداکثر ۶۵ متر و مابقی آبشارها با پرش در آب قابل گذر است. حوضچه‌های زیر آبشارها حداقل ۶ و حداکثر ۲۰ متر عمق دارند. دره رغز به طول تقریبی ۴ کیلومتر در امتداد شمال به جنوب از سرچشمه رغز تا دره جنوب ۶۰ آبشار و حوضچه طبیعی را در خود جای داده است که تنها ۱۴ آبشار و آبگیر دره جنوبی مورد توجه عموم مردم و کوهنوردان بوده است و با رسیدن به آخرین آبشار دره جنوبی به ارتفاع ۳۵ متر دره جنوبی به بن‌بست می‌رسد. منطقه سرچشمه رغز نیز که از مسیر دیگری پیمایش
منطقه سرچشمه رغز نیز که از مسیر دیگری پیمایش می‌گردد، جنگلی زیباست که محل آغاز آب رغز است رسیدن به این منطقه نیز با ۳ ساعت کوهپیمایی امکان‌پذیر است. آب رغز که از این منطقه آغاز می‌گردد با ایجاد حوضچه‌ها و آبشارهای طبیعی تا دره جنوبی امتداد و نهایتاً در آبگیرهای انتهایی به زمین بازمی‌گردد. از منطقه سرچشمه نیز بدون وسایل فنی امکان بازدید از چندین حوضچه و آبشار مسیر است و نهایتاً با رسیدن به آبشار بلندی به طول ۲۳ متر کوهپیمایان متوقف می‌شوند در حد واسط منطقه سرچشمه و دره جنوبی رغز ده‌ها آبشار و آبگیرهای زیبا
و دره جنوبی رغز ده‌ها آبشار و آبگیرهای زیبا و طبیعت بکر تنها با استفاده از وسایل فنی امکان پیمایش می‌یابد. آبشارهای این تنگه عبارتند از: آبشار نگین به ارتفاع ۱۶ متر، عمق آب ۸ متر و طول حوضچه ۴۱ متر، آبشار بوم رنگ به ارتفاع ۷ متر، عمق آب ۸ متر و طول حوضچه ۳۱ متر، آبشار مسعود به ارتفاع ۸ متر، عمق آب ۱۲ متر و طول حوضچه ۱۵ متر، آبشار گلاب حوضچه به ارتفاع ۱۱ متر، عمق آب ۷ متر و طول حوضچه ۱۲ متر، آبشار فتح به ارتفاع ۸ متر، عمق آب ۱/۵ متر و طول حوضچه ۶ متر، آبشار حکمت به ارتفاع ۱۱ متر، عمق آب ۱۵ متر و طول حوضچه
حکمت به ارتفاع ۱۱ متر، عمق آب ۱۵ متر و طول حوضچه ۳۲ متر، آبشار کبوتر به ارتفاع ۲۵ متر، عمق آب ۲۰ متر و طول حوضچه ۶ متر، آبشار جام به ارتفاع ۹ متر، عمق آب ۶ متر و طول حوضچه ۳۶ متر، آبشار دماغه (فراز) به ارتفاع ۱۲ متر، عمق آب ۲ متر و طول حوضچه ۴ متر، آبشار آذرخش به ارتفاع ۶۵ متر، عمق آب ۶ متر و طول حوضچه ۱۱ متر، آبشار یادگار به ارتفاع ۴ متر، عمق آب ۸ متر و طول حوضچه ۱۱ متر، آبشار وداع به ارتفاع۳۸ متر، عمق آب ۱۰ متر و طول حوضچه ۷ متر دره رغز یکی از دره‌های فنی است و برای پیمایش دره می‌بایست تجهیزات فنی داشته
است و برای پیمایش دره می‌بایست تجهیزات فنی داشته باشید. همچنین برای پیمایش دره لازم است یک لیدر کاربلد یا یک راهنمای محلی به همراه داشته باشید. پیمایش دره رغز تقریباً یک روز طول می‌کشد. بهترین موقع از سال برای پیمایش دره رغز از اول فروردین تا اواخر مهرماه می‌باشد. اقتصاد. مردم علاوه بر کشت محصولاتی مانند گندم، جو، بنشن و پنبه، انگور و بادام به باغداری نیز اشتغال دارند. فراورده‌های باغی آن نیز پرتقال، لیمو، نارنگی، گل محمدی. انجیر نوایگان و مروارید، انگور، انار و خرماست. فرش‌بافی، با طرح کاشان، نیز در داراب
و خرماست. فرش‌بافی، با طرح کاشان، نیز در داراب رواج دارد. بافت فرش بیشتر در روستاهای نوایگان و تنگ طه انجام می‌گیرد و اعضای شرکت فرش نیز بیشتر از این روستاها می‌باشند. از نظر صنعت متأسفانه این شهرستان چندان پیشرفتی نداشته است و در این شهرستان دو کارخانه مهم یکی کارخانه سیمان و دیگر تولید لوله پلی اتیلن وجود دارد. روز داراب. پنجم فروردین ماه از دیرباز برای مردم داراب روزی شاخص و متفاوت بود است به طوری که این روز را روزی برای این شهر نامیده‌اند. برپایی جشن بزرگ روز داراب با اجرای برنامه‌های متنوع و متناسب با
روز داراب با اجرای برنامه‌های متنوع و متناسب با آداب بومی محلی از دیگر شاخصه‌های این روز است که هرساله برگزار می‌شود. مدتی است که ثبت ملی روز دارابگرد در محوریت حوزه میراث فرهنگی داراب قرار گرفته و پیگیری‌های لازم در این زمینه ادامه دارد. دانشگاه‌ها و مراکز علمی. شهر داراب دارای مراکز علمی و دانشگاهی متعددی است که نقش مهمی در توسعه آموزش عالی و پژوهش‌های منطقه ایفا می‌کنند. از مهم‌ترین این مراکز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: این مجموعه دانشگاه‌ها و آموزشکده‌ها زمینه‌های متنوعی از تحصیلات عالی را در
زمینه‌های متنوعی از تحصیلات عالی را در رشته‌های کشاورزی، فنی، پزشکی و علوم دینی ارائه می‌دهند و به جذب دانشجویان از نقاط مختلف منطقه کمک می‌کنند. تاکس‍ی‌رانی. ناوگان تاکسیرانی شهر داراب در چهار گروه تاکسی‌های گردشی، خطی، آژانس و بی‌سیم به خدمات‌رسانی به شهروندان مشغولند. همچنین سه سرویس تاکسی آنلاین اسنپ، ماکسیم و نت رو در داراب فعال هستند.
سازمان ملی استاندارد ایران تدوین‌کننده قوانین و قواعد مرتبط با استاندارد و اجراکننده و نظارت‌کننده بر آن‌ها می‌باشد. سازمان استاندارد ایران دارای ساختار دولتی به‌صورت زیرمجموعه نهاد ریاست‌جمهوری است. تقریباً کلیهٔ تولیدات ناخالص داخلی کشور به خصوص در زمینه مواد غذایی، نشان استاندارد در کنار سیب سلامت سازمان غذا و دارو حک می گردد. تاریخچه. در سال ۱۳۰۴ خورشیدی اولین حرکت مدون در ارتباط با استاندارد و استاندارد نویسی در ایران با تصویب قانون اوزان و مقیاسها آغاز گردید. در سال ۱۳۳۲ به‌صورت یک اداره آزمایشگاهی
گردید. در سال ۱۳۳۲ به‌صورت یک اداره آزمایشگاهی زیر نظر اداره بازرگانی تأسیس گردید که در زمینه کنترل کالاهای وارداتی، صادراتی و تولیدات داخل کشور فعالیت نماید. در سال ۱۳۳۹ قانون «اجازه تأسیس مؤسسه استاندارد ایران» در شش ماده به تصویب مجلس وقت رسید. در این سال ایران رسماً به عضویت سازمان بین‌المللی استاندارد پذیرفته شد. در سال ۱۳۴۴ اساسنامه مؤسسه به تصویب دو مجلس رسید. در سال ۱۳۴۹ قانون مواد الحاقی به قانون مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران شامل هفده ماده و دو تبصره به تصویب مجلسین وقت رسید. در سال ۱۳۵۳
و دو تبصره به تصویب مجلسین وقت رسید. در سال ۱۳۵۳ با فروپاشی وزارت اقتصاد، مؤسسه استاندارد زیرمجموعه وزارت صنایع و معادن قرار گرفت. در سال ۱۳۵۴ ایران با امضای کنوانسیون متر به این پیمان ملحق شد که از اقدامات اساسی برای هماهنگ‌کردن سیستم متریک در کشور بود. در سال ۱۳۷۱ قانون اصلاح قوانین و مقررات مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران شامل ۳۰ ماده و ۲۲ تبصره از تصویب مجلس شورای اسلامی گذشت که جایگزین کلیه قوانین و مقررات قبلی مؤسسه شد. در سال ۱۳۹۶ طرح ارتقای سازمان ملی استاندارد پس از شش سال بحث و بررسی در
سازمان ملی استاندارد پس از شش سال بحث و بررسی در مجلس شورای اسلامی و تصویب آن توسط رئیس‌جمهور ابلاغ گردید و قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد جایگزین قوانین قبلی شد. سازمان ملی استاندارد ایران تنها سازمانی در ایران است که بر طبق قانون می‌تواند استاندارد رسمی فراورده‌ها را تعیین و تدوین و اجرای آن‌ها را با کسب موافقت شورای‌عالی استاندارد اجباری اعلام نماید. این سازمان بنا به دلایل نامعلومی نماد سازمانی خود را عوض نموده‌است. مرجعیت قانونی. توضیح: آزمایشگاه‌های سازمان در سطح کشور به‌عنوان آزمایشگاه‌های مرجع
سازمان در سطح کشور به‌عنوان آزمایشگاه‌های مرجع شناخته شده‌است. لازم است ذکر شود که مرجعیت قانونی به مفهوم این است که انجام آن‌ها از وظایف مؤسسه استاندارد می‌باشند که هر گونه فعالیت سایر سازمان‌ها و شرکت‌ها در این زمینه‌ها مشروط به موافقت مؤسسه استاندارد و دارا بودن مجوز فعالیت از طرف آن سازمان است. موازی‌کاری بخشی از وزارت بهداشت با سازمان ملی استاندارد ایران. محوریت سازمان ملی استاندارد بر اساس چهار نهاد مستقل، اندازه‌شناسی، استانداردسازی، تأیید صلاحیت و ارزیابی انطباق می‌باشد. نظارت بر کلیهٔ کالاها،
و ارزیابی انطباق می‌باشد. نظارت بر کلیهٔ کالاها، به‌جز «داروها» بر عهدهٔ سازمان ملی استاندارد ایران است، دراین‌بین از نظرات کارشناسان وزارت بهداشت نیز، کمک گرفته می‌شود. ارکان سازمان. مطابق ماده ۳۳ «قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد»، ارکان سازمان شامل «شورای‌عالی استاندارد» و رئیس سازمان می‌باشد و مطابق ماده ۳۶ همین قانون، رئیس سازمان با پیشنهاد رئیس‌جمهور یا معاون اول وی و تأیید شورای‌عالی استاندارد و با حکم رئیس‌جمهور برای مدت چهار سال انتخاب می‌شود. در حالی که پیش از این، مطابق ماده ۲۱ قانون سابق
در حالی که پیش از این، مطابق ماده ۲۱ قانون سابق مؤسسه، رئیس مؤسسه به پیشنهاد وزیر صنایع و معادن و تصویب شورای‌عالی و حکم رئیس‌جمهور برای مدت سه سال انتخاب می‌شد و طبق ماده ۲۸ آن قانون، رئیس مؤسسه حکم معاون وزیر صنایع را داشت. شورای‌عالی استاندارد. اعضای شورای‌عالی استاندارد عبارتند از: مدیران سازمان. مدیران سازمان استاندارد از سال ۱۳۵۸ تاکنون عبارت‌اند از:
خریدار یا مشتری (به انگلیسی: Customer) به کسی می‌گویند که تمایل به معاوضه دارایی خود با دارایی دیگری دارد. این دارایی می‌تواند کالای مشخص، یا یک موضوع معنوی باشد. تعریفی دیگر: مشتری شخص یا شرکتی است که کالاها و خدمات را خریداری می‌کند. مفهوم مشتری در دنیای امروز در تقابل با مفهوم فروشنده معنا می‌یابد. در جهان امروزی خدمات به مشتری، مشتریان اغلب به دو دسته تقسیم‌بندی می‌شوند:
دهستان بوچیر، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بوچیر است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بوچیر برابر با ۵٬۵۸۲ نفر بوده‌است.
حزب کارگران کردستان یا به اختصار پ‌ک‌ک با نام جدید گروه صلح و جامعه دموکراتیک سازمان مسلح و سیاسی چپ‌گرا در کردستان ترکیه است که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. به نیروهای مسلح این سازمان گریلا گفته می‌شود. این سازمان سیاسی از سال ۱۹۸۴ برای کسب خودمختاری در منطقهٔ کردستان ترکیه دست به مبارزهٔ مسلحانه علیه حکومت مرکزی ترکیه زده است. حزب کارگران کردستان توسط ایران، آمریکا، بریتانیا، کانادا، اتحادیه اروپا و چندین کشور دیگر در فهرست گروه‌های تروریستی قرار دارد. در سال ۲۰۱۸ دولت آمریکا برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری سه
دولت آمریکا برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری سه رهبر پ‌ک‌ک شود مبلغ ۱۲ میلیون دلار جایزه تعیین کرد. پ‌ک‌ک پیشتر به دنبال ایجاد یک دولت مستقل کُردی در جنوب و جنوب شرقی ترکیه بود. اما هم‌اکنون ادعا می‌کند که به دنبال حقوق فرهنگی و زبانی کردها و ایجاد نوعی از خودگردانی در چهارچوب مرزهای ترکیه است. در سال ۲۰۱۲ پس از سی سال درگیری از اواخر سال ۲۰۱۲ بین دولت ترکیه و عبدالله اوجالان رهبر پ‌ک‌ک، گفتگوهای صلح آغاز شد. این حزب در دههٔ ۱۹۷۰ به عنوان یک سازمان ظهور کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و دههٔ ۱۹۹۰ بخش بزرگی از جنوب
در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و دههٔ ۱۹۹۰ بخش بزرگی از جنوب شرقی ترکیه صحنهٔ درگیری نظامی میان این گروه و نیروهای مسلح ترکیه بود. بنیان‌گذار و رهبر این حزب عبدالله اوجالان است که هم‌اکنون در زندانی در جزیره امرالی در نزدیکی استانبول به سر می‌برد. پس از غیاب اوجالان و انتقال به زندان، پ‌ک‌ک عملاً توسط مراد کارایلان و یک تیم از فرماندهان قدیمی هدایت می‌شد. در نهمین نشست عمومی کنگره خلق (۲۰۱۳) یا شورای رهبری پ‌ک‌ک که در چند سال اخیر از آن به عنوان کنفدرالیسم جوامع کردستان نام برده شده است، جمیل بایک و بسه هوزات (از زنان