payamvha/North_RAG huggingface dataset:
("T" = ) تغییر می‌کند. این بدین معنی است که این ذرات وضعیت ویژه از نتیجه ایزواسپین "T"۳ با ویژه مقادیر و - خواهند داشت. لپتون راست‌دست باردار به یک اسکالر ضعیف ایزواسپینی ("T" = ۰) تبدیل می‌شود و در برهم‌کنش ضعیف شرکت نمی‌کند. نوترینوی راست‌دست وجود ندارد. بار الکتریکی "Q" را می‌توان از نمایش ایزواسپین "T"۳ و ابربار ضعیف "Y"W از طریق فرمول گل‌مان-نیشیجیما به‌دست آورد: جرم. در مدل استاندارد (ذرات بنیادی)، لپتون‌ها در ابتدا دارای جرم نیستند اما لپتون‌های باردار (الکترون، میون و تاو) در برهم‌کنش با میدان هیگز
(الکترون، میون و تاو) در برهم‌کنش با میدان هیگز جرم به‌دست می‌آورند ولی نوترینوها بدون جرم باقی می‌مانند. بی‌جرمی نوترینوها بدین معنی است که لپتون‌های باردار نمی‌توانند مانند کوارک گروه تشکیل دهند چیزی که با مشاهدات هم‌خوانی دارد. اگرچه از آزمایش‌هایی — که مشهورترینشان نوسان نوترینو است— نتیجه گرفته‌شده‌است که نوترینوها دارای جرم هرچند بسیار اندکی هستند: احتمالاً کمتر از. این مسئله نشان‌دهنده وجود نظریه فیزیکی فراتر از مدل استاندارد است، که محبوبترین آن‌ها ساز و کار الاکلنگ است که می‌تواند توضیح دهد چرا
ساز و کار الاکلنگ است که می‌تواند توضیح دهد چرا نوترینوهای چپ‌دست در مقایسه با لپتون باردار بسیار سبک هستند و همچنین چرا تاکنون نوترینوی راست‌دستی مشاهده نشده‌است. عدد لپتونی. به دوگان ایزواسپین ضعیف هر یک از اعضای نسل‌ها یک عدد لپتونی نسبت داده می‌شود که در مدل استاندارد پایستگی آن‌ها حفظ می‌شود. الکترون و الکترون‌نوترینو عدد الکترونی "L"e = 1 دارند، درحالی‌که میون و میون‌نوترینو عدد میونی "L"μ = 1 و ذرات تاو و تاو نوترینو عدد تائونی "L"τ = 1 داردند. پادلپتون‌ها نیز عدد لپتونی نسل لپتونی با علامت مخالف
نیز عدد لپتونی نسل لپتونی با علامت مخالف دارند. پایستگی عددهای لپتونی به این معنی‌است که تعداد لپتون‌های هر نوع ثابت می‌ماند. از این موضوع نتیجه می‌شود که لپتون‌ها و پادلپتون‌ها باید به صورت جفت‌هایی از یک نسل پدید آیند. مثلاً فرایندهای زیر پایستگی عدد لپتونی را حفظ می‌کنند: اما این فرایندها پایستگی را حفظ نمی‌کنند : ولی در نوسان نوترینو مشاهده شده‌است که پایستگی عددهای لپتونی انفرادی (عدد لپتونی مختص هر نسل) نقض می‌شود. این نقض به معنی ایجاب وجود دانش فیزیک فراتر از مدل استاندارد است. پایستگی شمار کل
فیزیک فراتر از مدل استاندارد است. پایستگی شمار کل لپتون‌ها ("L") قانون قوی‌تری است و حتی در نوسان نوترینو نیز پایسته است اما این قانون نیز اندکی در آنومالی کایرال () نقض می‌شود.
پیمان ورشو یا پیمان دوستی، همکاری و کمک متقابل یک پیمان نظامی بین کشورهای اروپایی بلوک شرق بود. این پیمان در ۱۴ مه سال ۱۹۵۵ به امضای هشت کشور اروپایی شوروی، آلبانی، آلمان شرقی، بلغارستان، چکسلواکی، رومانی، لهستان و مجارستان رسید و در جنگ سرد رقیب اصلی ناتو محسوب می‌گردید. آلبانی در سال ۱۹۶۱ میلادی از آن کنار گذاشته شد و خود در سال ۱۹۶۸ میلادی از آن کناره گرفت. هدف از پیمان ورشو که در ابتدا به مدت بیست سال منعقد شد، همکاری و همیاری دولت‌های اروپای شرقی بود. به موجب این پیمان، ستاد فرماندهی یگانه‌ای برای تمام
موجب این پیمان، ستاد فرماندهی یگانه‌ای برای تمام نیروهای مسلح کشورهای عضو به وجود آمد. دولت‌های امضاکنندهٔ این پیمان متعهد شدند که در روابط خود از تهدید و به کار بردن زور خودداری کنند و هرگاه به هریک از دولت‌های عضو در اروپا حمله شود، با تمام نیرو به آن یاری دهند. کنفرانس پیمان ورشو، که به امضای این پیمان انجامید، پنج روز پس از رسمیت یافتن «اتحادیهٔ اروپای غربی» و بازگشت حاکمیت کامل به جمهوری فدرال آلمان تشکیل شد. این پیمان در ۱۹۷۵ میلادی از سر گرفته شد. اعضا. نیروهای مسلح شوروی ارتش خلق لهستان ارتش ملی
اعضا. نیروهای مسلح شوروی ارتش خلق لهستان ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان ارتش خلق چکسلواکی ارتش ملی خلق بلغارستان ارتش ملی خلق مجارستان ارتش ملی خلق رومانی ارتش ملی خلق آلبانی مفاد. اعضاء پیمان ورشو متعهد شدند، که در صورت بروز حمله به یک یا چند کشور عضو، به دفاع از آنها بپردازند. همچنین طبق این قرارداد، روابط بین امضاء کنندگان قرارداد مستلزم عدم دخالت در امور داخلی و احترام به استقلال و حاکمیت ملی آنها بود. اندکی بعد، با دخالت شوروی در انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ و چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، "قانون عدم
در سال ۱۹۵۶ و چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، "قانون عدم دخالت" نقض شد. در هر دو مورد شوروی ادعا کرد، که از او دعوت شده است و بنابراین رسماً این قانون نقض شده محسوب نشد. انحلال پیمان ورشو. پس از سال ۱۹۸۹، حکومت‌های جدید اروپای مرکزی و شرقی تمایلی به پشتیبانی از پیمان ورشو نداشتند. در ژانویه ۱۹۹۱ کشورهای چکسلواکی، لهستان و مجارستان اعلام کردند، تا تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۹۱ از این پیمان کاملاً کناره‌گیری خواهند کرد. در فوریه ۱۹۹۱، بلغارستان نیز به آنها پیوست. آلبانی قبلاً در سال ۱۹۶۸ از این پیمان خارج شده بود، که عملاً فقط
سال ۱۹۶۸ از این پیمان خارج شده بود، که عملاً فقط سه کشور باقی‌ماندند.
محمد قدسی استاد دانشکده کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، سرپرست مسابقه بین‌المللی برنامه‌نویسی دانش‌جویی و یکی از بنیان‌گذاران انجمن کامپیوتر ایران است. ایشان حدود دو دهه سرپرست کمیته ملی المپیاد کامپیوتر ایران و سرپرست تیم اعزامی ایران به المپیاد بین‌المللی کامپیوتر بوده است. سوابق تحصیلی. وی در ملایر متولد شد و دوره ابتدایی و راهنمایی را در آن‌جا گذراند سپس به تهران رفت و دوره دبیرستان را در مدرسه علوی تهران گذراند. کارشناسی خود را در سال ۱۳۵۴ از دانشکدهٔ مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد خود را
برق دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۳۵۶ از دانشکدهٔ برق و علوم کامپیوتر دانشگاه برکلی در کالیفرنیا اخذ کرد. در سال ۱۳۵۸ به عنوان مربی در دانشکدهٔ ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف استخدام شد. در سال ۱۳۶۳ جهت ادامهٔ تحصیل به آمریکا رفت و در سال ۱۳۶۸ دکترا خود را از دانشکدهٔ علوم کامپیوتر دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا گرفت. همان سال به ایران برگشت و به عنوان استادیار دانشکدهٔ تازه تأسیس مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف کار خود را دنبال کرد و سمت‌هایی چون ریاست دانشکده، معاونت تحصیلات
کرد و سمت‌هایی چون ریاست دانشکده، معاونت تحصیلات تکمیلی و مدیر گروه نرم‌افزار دانشکده را عهده‌دار بود . او در سال ۱۳۷۹ به سمت دانشیاری و در سال ۱۳۸۴ به مرتبه استادی در این دانشکده ارتقاء یافت و اکنون نیز در این دانشکده تدریس می‌کند. فعالیت‌ها. او از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۱ سرپرست کمیته ملی المپیاد کامپیوتر ایران و سرپرست تیم اعزامی ایران به المپیاد بین‌المللی کامپیوتر بوده است و هم‌اکنون عضو کمیتۀ ملی این المپیاد است. ایشان از سال ۱۳۷۸ سرپرست مسابقه بین‌المللی برنامه‌نویسی دانش‌جویی در ایران است که به مسابقه
برنامه‌نویسی دانش‌جویی در ایران است که به مسابقه ای‌سی‌ام شهرت دارد. او یکی از بنیان‌گذاران انجمن کامپیوتر ایران بوده و از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ عضو هیئت مدیره، رئیس و نایب رئیس این انجمن بوده و اکنون نیز دارای سمت عضو هیئت مدیره انجمن کامپیوتر ایران یکی از برگزارکنندگان اصلی کنفرانس این انجمن است. کنفرانسی که معتبرترین کنفرانس در زمینه کامپیوتر در ایران بوده و سالانه هزاران مقاله فارسی و انگلیسی را داوری می‌کند. به سرپرستی او نرم‌افزار حروف‌چینی فارسی‌تک به عنوان اولین نرم‌افزار متن‌باز ایران تولید و از پاییز
اولین نرم‌افزار متن‌باز ایران تولید و از پاییز ۱۳۷۵ به صورت رایگان در اختیار عموم قرار گرفته‌است. او از ۲۱ مرداد ۱۳۸۷، با به راه انداختن یک وبلاگ استادان علیه تقلب و با همراهی برخی از استادان و دانشجویان داخل و خارج از کشور، تلاشی در راه مبارزه با فعالیت برخی از دانشجویان و استادان کشور، در گونه‌های مختلف کپی‌برداری از آثار دیگران و چاپ آن‌ها به نام خود، آغاز کرده‌است. وی تا کنون چند بار توسط دانشگاه صنعتی شریف و همچنین وزارت علوم تحقیقات و فناوری به عنوان استاد برتر انتخاب شده‌است و همچنین در تیر ماه سال
استاد برتر انتخاب شده‌است و همچنین در تیر ماه سال ۱۳۸۴ به خاطر خدمت به جامعه انفورماتیک ایران جوایزی را از محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران دریافت کرد. وی یکی از ۱۲۵ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف بود که طی بیانیه‌ای در روز ۵ خرداد ۱۳۸۸ ، خواستار تبلور عقلانیت در مدیریت کشور و مشارکت فعال در انتخابات شدند. در این بیانیه از خارج کردن تدریجی متخصصان باتجربه از دایرهٔ تصمیم‌گیری، تکیه بر شعارهای عوام‌پسند نظیر مبارزه با مافیا و مظلوم‌نمایی با وجود در اختیار داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع
داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع آنان به نام عدالت‌طلبی از خزانهٔ ملی، شکستن حرمت بزرگان و اندیشمندان و همچنین سوءاستفاده از احساسات پاک دینی و عدالت‌طلبانه مردم در جهت فعال کردن شکاف‌های فرهنگی و طبقاتی، با ایجاد تضاد و تفرقه در سطح ملی و ... انتقاد شده بود. در ۴ اسفند ۱۳۹۳ از محمد قدسی استاد برجسته حوزه الگوریتم در هفتمین سمینار هندسه محاسباتی دانشگاه صنعتی امیرکبیر تقدیر شد. در ۱۳ آذر ۱۳۹۵ چهارمین جایزه یک عمر دستاورد دکتر امین که هر دو سال از طرف انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف
از طرف انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف (سوتا) داده می‌شود به محمد قدسی اهدا شد.
امیل اِریش کِستْنِر با نام مستعار ملخیور کورتز (Melchior Kurtz) (زاده ۱۳ فوریه ۱۸۹۹ در درسدن - درگذشته ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۴ در مونیخ) نویسنده، شاعر، فیلم‌نامه‌نویس و طنزپرداز آلمانی بود که بیشتر به خاطر شوخ‌طبعی، اشعار تیزبینانهٔ اجتماعی و پرداختن به ادبیات کودکان خصوصا کتاب امیل و کارآگاهان شناخته شده‌است. او مدال بین المللی هانس کریستین اندرسن را در سال ۱۹۶۰برای زندگی نامه خود وقتی پسر بچه بودم [به آلمانی] دریافت کرد. او در شش سال جداگانه نامزد جایزه نوبل ادبیات شد. زندگی. اِریش کستنر پس از گذراندن دوره تربیت
شد. زندگی. اِریش کستنر پس از گذراندن دوره تربیت معلم، در سال ۱۹۱۷ و در بحبوحهٔ جنگ اول جهانی به عنوان سرباز به جبهه‌های جنگ فرستاده شد. در جبههٔ جنگ به بیماری قلبی دچار گشته و در حالی که به شدت ضعیف و بیمار شده بود، به خانه بازگشت. بعد از بازگشت از جبهه‌های جنگ نخست در یک بانک شروع به کار کرد و سپس به تحصیل در رشته «زبان و ادبیات آلمان»(۲)، تاریخ و فلسفه پرداخت. از سال ۱۹۲۷ میلادی به عنوان نویسنده و خبرنگار غیر وابسته، در شهر برلین اقامت گزید. اولین آثار او شامل نمایشنامه‌های انتقادی و سیاسی آمیخته به طنز
شامل نمایشنامه‌های انتقادی و سیاسی آمیخته به طنز می‌باشد. در سال ۱۹۳۱ میلادی با نوشتن رمان «فابیان» نیش تیز قلم را متوجه [[فاشیسم]]، ارتش سالاری و بینش منحط خرده‌بورژوازی نمود. همگام با خلق آثار ادبی و نمایشنامه‌هائی مانند «مدرسه دیکتاتورها» با شماری از نشریات در ستون انتقادی- سیاسی- علمی همکاری می‌کرد. [[فیلم نامه]] و داستان‌های کودکان که به شیوه‌ای مهیج در ارتباط با آموزش آنان می‌نگاشت از جمله فعالیت‌های اریش کستنر است که معروف‌ترین آن‌ها «امیل و کارآگاهان» می‌باشد. این کتاب به صورت فیلم و تئاتر نیز
می‌باشد. این کتاب به صورت فیلم و تئاتر نیز نمایش داده شده‌است. امیل و کارآگاهان به سی زبان مختلف ترجمه و جزو آثار جاودانه ادبیات کودکان محسوب می‌شود. اریش کستنر به علت فعالیت‌های سیاسی مجبور بود که نوشته‌هایش را غالباً با اسم مستعار منتشر کند، اسامی مستعاری که وی استفاده می‌کرد، عبارت بودند از: Melchior Kurtz ملشیور کورتس، Robert Neuner، روبرت نوینر و عیره. علی‌رغم به آتش کشیدن آثارش به وسیله فاشیست‌ها در سال ۱۹۳۳ میلادی و سلب کامل حقوق و آزادیهای نویسندگی از وی در سال ۱۹۴۲ میلادی، هرگز به خارج از آلمان
از وی در سال ۱۹۴۲ میلادی، هرگز به خارج از آلمان مهاجرت نکرد و کتاب‌هایش را در دیگر کشورها منتشر نمود. بعد از [[جنگ جهانی دوم]] در سال ۱۹۴۵ میلادی، اریش کستنر سردبیری ستون ادبی- انتقادی نشریه «نویه زایتونگ»(۳) در [[مونیخ]] و مدیریت مجله نوجوانان «پنگوئن»(۴) را به عهده گرفت. در سال ۱۹۵۷ میلادی به مقام ریاست [[انجمن قلم]](۵) آلمان فدرال و در همین سال به دریافت جایزه [[گئورگ-بوشنر]](۶) مفتخر شد. در این هنگام شصت و دوساله بود. کستنر چندین جایزه دیگر از جمله فیلم باند طلایی برای بهترین فیلمنامه برای نسخه فیلم
باند طلایی برای بهترین فیلمنامه برای نسخه فیلم آلمانی قرعه کشی دوبل (۱۹۵۰) به آلمانی: Das doppelte Lottchen، جایزه ادبی شهر مونیخ در سال ۱۹۵۶، و [[جایزه گئورگ بوشنر]] در سال ۱۹۵۷ را دریافت کرد. دولت آلمان غربی در سال ۱۹۵۹ با نشان شایستگی خود، Bundesverdienstkreuz (صلیب فدرال لیاقت) از کستنر تجلیل کرد. در سال ۱۹۶۸او حلقه لسینگ Lessing-Ring [de] را همراه با جایزه ادبی نظم فراماسونی آلمان دریافت کرد. در سال ۱۹۵۱، کستنر به عنوان رئیس مرکز PEN آلمان غربی انتخاب شد و تا سال ۱۹۶۱ در سِمَت خود باقی ماند. در سال
شد و تا سال ۱۹۶۱ در سِمَت خود باقی ماند. در سال ۱۹۶۵ او از این سمت بازنشسته شد. او همچنین در تأسیس "کتابخانه بین المللی جوانان"، کتابخانه ای از کتاب های کودکان، در مونیخ نقش داشت. در سال ۱۹۵۳او عضو موسس IBBY (هیئت بین المللی کتاب برای جوانان) بود. کستنر هرگز ازدواج نکرد. او دو کتاب آخر خود را برای کودکان، "مرد کوچولو" و "مرد کوچولو و خانم کوچولو"، برای پسرش توماس کستنر، که در سال ۱۹۵۷به دنیا آمد، نوشت. کستنر اغلب آثار خودش را می خواند. در دهه ۱۹۲۰، او برخی از اشعار خود را در نقد اجتماعی ضبط کرد و در برخی
از اشعار خود را در نقد اجتماعی ضبط کرد و در برخی از فیلم‌های مبتنی بر کتاب‌هایش به عنوان راوی اجرا کرد، مانند اولین تولید صوتی "پونکشین و آنتون". دیگر ضبط‌شده‌ها برای "گرامافون آلمانی" شامل اشعار، اپیگرام‌ها و نسخه او از داستان عامیانه "تا اویلن اشپیگل" است. او همچنین در تئاترهایی مانند تئاتر Cuvilliés در مونیخ و برای رادیو که وقتی پسر بچه بودم و آثار دیگر را خواند. کستنر در ۲۹ژوئیه ۱۹۷۴ بر اثر سرطان مری در بیمارستان نوپرلاخ مونیخ درگذشت. او در گورستان سنت جورج در منطقه [[برگنهاوزن|بوگنهاوزن]] مونیخ به خاک
در منطقه [[برگنهاوزن|بوگنهاوزن]] مونیخ به خاک سپرده شد. اندکی پس از مرگ او، آکادمی هنر باواریا یک جایزه ادبی به نام او ایجاد کرد. بسیاری از خیابان‌ها در آلمان و سیارک ۱۲۳۱۸ کستنر به نام او نامگذاری شده‌اند. کتاب‌های کودکان. ۱- امیل و کارآگاهان /۱۹۲۸۲- "پونکشین و آنتون" /۱۹۳۰۳- مردی اطلاعات می دهد /۱۹۳۰۴- آواز خواندن بین صندلی ها /۱۹۳۲۵- کلاس درس پرواز /۱۹۳۳۶- سه مرد در برف /۱۹۳۴۷- قفسه‌ی داروهای شاعرانه دکتر ای. کاستنر /۱۹۳۶۸- مینیاتور گم شده /۱۹۳۶۹- گئورگ و حوادث /۱۹۳۸۱۰- قرعه کشی دوبل /۱۹۴۹۱۱- کنفرانس
و حوادث /۱۹۳۸۱۰- قرعه کشی دوبل /۱۹۴۹۱۱- کنفرانس حیوانات /۱۹۵۰۱۲- مرد کوچولو /۱۹۶۳۱۳- آقا و خانم کوچولو /۱۹۶۷۱۴- تحت عنوان ترافیک کوچک مرزی / ۱۹۴۹۱۵- شاگرد جادوگر /۱۹۷۴۱۶-کستنر برای کودکان، ۲ جلد، ویرایش جدید/۱۹۸۹17- مصاحبه با بابا نوئل شرح حال. ۱- Als ich ein kleiner Junge war /۱۹۵۷ ۲- Notabene ۴۵ /۱۹۶۱ پیوند به بیرون. [[رده:اهالی پادشاهی زاکسن]] [[رده:اهالی درسدن]] [[رده:برندگان جایزه گئورگ بوشنر]] [[رده:برندگان جایزه هانس کریستیان آندرسن برای نگارش]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لایپزیگ]] [[رده:درگذشتگان
دانشگاه لایپزیگ]] [[رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)]] [[رده:درگذشتگان به علت سرطان در آلمان]] [[رده:درگذشتگان به علت سرطان مری]] [[رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان]] [[رده:رمان‌نویسان مرد اهل آلمان]] [[رده:زادگان ۱۸۹۹ (میلادی)]] [[رده:شاعران آلمانی‌زبان]] [[رده:شاعران مرد اهل آلمان]] [[رده:صلح‌طلبان اهل آلمان]] [[رده:طنزپردازان اهل آلمان]] [[رده:فرماندهان دریافت‌کننده نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان]] [[رده:نظامیان آلمانی در جنگ جهانی اول]] [[رده:نویسندگان ادبیات کودک اهل آلمان]]
اول]] [[رده:نویسندگان ادبیات کودک اهل آلمان]] [[رده:نویسندگان اهل درسدن]] [[رده:نویسندگان اهل زاکسن]] [[رده:نویسندگان مرد اهل آلمان]]
سُجاس شهری تاریخی در بخش سجاسرود از توابع شهرستان خدابنده است که ٧٠٣۶ نفر جمعیت دارد. از دیدنی‌های این شهر مسجد سجاس است که متعلق به دوره سلجوقیان و اواخر قرن پنجم هجری است. این مسجد کتیبه‌هایی به خط کوفی، نسخ و ثلث و آیاتی از سوره ملک و گچبری‌های و طرح‌های اسلیمی دوره‌های سلجوقی و ایلخانی دارد. گورستان تاریخی سجاس که به قبرستان شهدا معروف گردیده در منتهی‌الیه شهرک سجاس قرار گرفته‌است. تاریخچه. در مُعجَم‌البُلدان سجاس به‌کسر اولش و فتح آخرش آمده‌است: ابوجعفر محمدبن علی پسر عبدالله بن سعید سجاسی ادیب منسوب
محمدبن علی پسر عبدالله بن سعید سجاسی ادیب منسوب به آن‌جاست و سروده‌ها و تک بیتی‌های ادبی از او بجا مانده‌است. سجاس شهری است بزرگ با دشتهای خوشبو دارای غلات فراوان و درختان زیاد و همچنین آبی گوارا در جنوب شرقی زنجان و بین این شهر و زنجان فرسنگ‌ها فاصله‌است و معروف است بر سر زبان‌ها و سال‌هاست که باقیست. دونالون ویلبر جهانگرد معروف آمریکایی در کتاب خود از سجاس چنین می‌نویسد: شرح مختصر حمدالله مستوفی که در کتاب خود در حدود سال ۱۳۴۰ میلادی نوشته‌است از ناحیه سجاس یا سیجای یا ساجیس نام می‌برد و فاصله آن را در
یا سیجای یا ساجیس نام می‌برد و فاصله آن را در حدود نصف روز در جنوب سلطانیه ذکر می‌کند. مقبره ارغون در کوهستان کمربندی سجاس (شاید دامنه کوهستان مشرف به قریه‌ای به نام خود ارغون یا ارقین فعلی) بوده که در بدو امر پنهان بود ولی بعداً دخترش اولجای خاتون صومعه‌ای در این محل ساخت و کسانی را در آن محل مستقر نمود از سلطانیه به سمت جنوب در کوهستان راهی است که به زحمت برای اتومبیل قابل عبور است در سمت دیگر شعبه‌ای به سوی مغرب به سجاس می‌رود که از سلطانیه ۵۶ کیلومتر فاصله دارد در کنار شهر کوچک بنای قابل توجهی وجود
فاصله دارد در کنار شهر کوچک بنای قابل توجهی وجود داشته که مسجد جمعه است این بنا شبیتان بزرگ مربع شکل است که روی آن گنبدی به ارتفاع ۲۶ متر ساخته شده‌است. طرز معماری آن در کلیه جزئیات شبیهه گنبد مسجد جامع قزوین است که در دوره سلجوقیان است که در دوره سلجوقیان ساخته شده‌است. به‌طور قطع می‌توان گفت که ساختمان سجاس در حدود ۱۱۰۰ میلادی ساخته شده‌است. دو کتیبه متعلق به این دوران و جود دارد که هیچ‌کدام تاریخ ندارند! مدخل دیوارهای شرقی و غربی مسدود شده‌است. یک رودخانه دائمی به طول ۶۰ کیلومتر است که در شهر سجاس رود
دائمی به طول ۶۰ کیلومتر است که در شهر سجاس رود از بخش سجاس رود شهرستان خدابنده جریان دارد. این رودخانه از دامنه‌های جنوبی کوه آق داغ در ۲۸ کیلومتری شمال خاوری خدابنده سرچشمه می‌گیرد و ارتفاع سرچشمه آن ۱۹۰۰ متر است. رودخانه سجاس رود در ابتدای سرچشمه خود مسیری به سمت جنوب باختری دارد ولی پس از عبور از روستای مزید آباد و مخلوط شدن با ریزابه‌های متعدد به سمت شمال باختری تغییر مسیر داده و از روستاهای سیمان، سجاس، چنگور، نهاویس، دولجین، زرز، آقاجری و سُها عبور کرده و آن‌ها را آبیاری می‌کند. در روستای سها به سوی
و آن‌ها را آبیاری می‌کند. در روستای سها به سوی باختر تغییر مسیر می‌دهد و ضمن عبور از دره جنوبی کوه بیوک قیه، روستای قلابر را مشروب ساخته و در این روستا با ریزابه روستای جوقین مخلوط می‌شود. پس از عبور از روستای بلوبین، در یک کیلومتری شمال باختری این روستا با رودخانه اوزون دره مخلوط شده و با هم رودخانه خویین را پدیدمی‌آورند. ارتفاع ریزشگاه سجاس رود ۱۵۰۰ متر است. با احداث سد در روستای گلابر از آب این رود بهره‌برداری شده‌است. در اثر حفر چاه‌های عمیق از دههٔ ۱۳۸۰ شمسی در منطقهٔ دشت قیدار که شامل سجاس نیز می‌شود
شمسی در منطقهٔ دشت قیدار که شامل سجاس نیز می‌شود رودخانهٔ سجاسرود به خشکی گراییده و بدین ترتیب تنها منبع آب دائمی سد گلابر که ۱۲ سال برای احداث و بهره‌برداری آن صرف شده‌است از بین رفته‌است. آب و هوای شهر کوهستانی است و با توجه به شرایط خاص کوهستانی می‌توان آب و هوای آن را اقلیم معتدل کوهستانی نیز به حساب آورد. خصوصیات این آب و هوا، گرمای شدید دره‌ها در تابستان و اعتدال آن‌ها در زمستان و بر عکس سرمای شدید مرتفعات در زمستان و اعتدال آن در تابستان است. فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲ در مورد سجاس نوشته‌است: قصبه‌ای
ایران ج ۲ در مورد سجاس نوشته‌است: قصبه‌ای است جزء دهستان سجاس‌رود بخش قیدار شهرستان زنجان واقع در ۱۲ هزارگزی شمال باختری قیدار و ۶ هزارگزی راه مالرو عمومی. هوای آنجا سرد و دارای ۱۸۶۷ تن سکنه‌است. آب آنجا از رودخانه سجاس رود تأمین می‌شود. محصولات آن غلات، میوه، سیب زمینی و شغل اهالی زراعت و مکاری، قالیچه، گلیم و جاجیم‌بافی. راه آن مالرو است و از طریق مجیدآباد و مزیدآباد اتومبیل می‌توان برد. .
آودون علی نام آبدانی است در جنوب دهستان کوخرد ازتوابع بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران. این آبدان (آودون) در دهانه نرگ آودون علی واقع شده‌است. آبدان یکی از اصطلاحات جغرافی جنوب ایران است. « آبدان» در گویش کوخردی «آودون» گفته می‌شود. «آودون» برای ذخیره و افزایش آب استفاده می‌شود. موقعیت. آودون علی در پایه کوه زیر از سمت شمال کوه واقع می‌باشد، و از سمت مغربش پشتخه مرخاو و از سمت شمالش پشتخه آودون علی واقع شده‌است. از این گونه آودونها در رشته‌کوه‌های شمال «کوه ناخ» و رشته کوه‌های
در رشته‌کوه‌های شمال «کوه ناخ» و رشته کوه‌های جنوب کوخرد «کوه زیر» زیاد وجود دارد که بعد از باریدن باران پراز آب می‌شود، بعضی از این آبدانها در طول سال آب دارند مانند «آدون گِردُو» در نرگ بست گز. نمونه‌های از نامهای جغرافیایی در غرب استان هرمزگان که به نام «آدون» معروفند عبارت‌اند از:
سهراب پهلوان افسانه‌ای در شاهنامه است که پدرش رستم و مادرش تهمینه دختر شاه سمنگان است. سهراب با سپاه تورانیان به نبرد ایران آمد و در جنگی تن‌به‌تن با رستم کشته شد، درحالی‌که همدیگر را نمی‌شناختند. تراژدی رستم و سهراب، به تعبیر محمدعلی اسلامی ندوشن، تراژدی بی‌خبری است. ریشه و مفهوم نام. نام سهراب همان کلمهٔ سرخاب است که از sohr به معنای «سرخ» + ab «آب» تشکیل شده و به معنای دارندهٔ آب و رنگ [خون] سرخ است، همچون یاقوت و شراب. متولد شدن سهراب. وی در سمنگان که بخشی از توران محسوب می‌شد، به دنیا آمد. رستم پیش از
از توران محسوب می‌شد، به دنیا آمد. رستم پیش از به دنیا آمدن سهراب سمنگان را ترک کرد و مهره‌ای به تهمینه به عنوان نشان داد و گفت: «اگر فرزند ما دختر بود، این مهره را به گیسویش و اگر پسر بود به بازویش ببند». سهراب در جوانی و نبرد با رستم. زمانی که سهراب ده ساله شد، به پیش تهمینه آمده و نام پدرش را از مادر می‌پرسد و تهمینه این‌گونه جواب می‌دهد: سهراب پس از آگاهی از اصالت خویش، دریافتن پدرش رستم تصمیم می‌گیرد که ابتدا ایران و سپس توران را فتح کرده و پدر خود را بر تخت شاهی هر دو کشور بنشاند. افراسیاب پادشاه
را بر تخت شاهی هر دو کشور بنشاند. افراسیاب پادشاه توران پس از اطلاع از نیّت سهراب، او را با سپاهی راهی مرزهای ایران کرد. کیکاووس پادشاه ایران پس از با خبر شدن از این لشکرکشی، رستم را برای مقابله با آن به جبههٔ نبرد اعزام می‌کند. در ادامهٔ ماجرا، هومان و بارمان که بدستور افراسیاب در معیت سهراب بودند دسیسه نمودند تا این پدر و پسر همدیگر را نشناسند بلکه یکی از آن دو توسط دیگری نابود گردد. سهراب در مبارزهٔ تن به تن با رستم مهر او در دلش نشست و از او خواست دقیق‌تر خود را معرفی کند و بگوید که رستم است یا نه. اما
خود را معرفی کند و بگوید که رستم است یا نه. اما رستم هر بار انکار می‌کند و از شناساندن خود طفره می‌رود. در پیکار اول سهراب بر رستم چیره می‌شود ولی رستم با مکر و حیله سهراب را می‌فریبد و می‌گوید: ای جوان مگر تو نمی‌دانی که قانون جنگ این است که تو پس از دو بار پیروزی بر من، می‌توانی مرا بکشی، آنگاه رستم پس از نیایش به درگاه یزدان از او می‌خواهد تا در غلبه بر پهلوان جوان او را یاری نماید. در پیکار دوم سهراب از رستم شکست می‌خورد و رستم برخلاف قولش امان نمی‌دهد دشنه را کشیده پهلوی سهراب را می‌شکافد. سهراب در
دشنه را کشیده پهلوی سهراب را می‌شکافد. سهراب در حال احتضار می‌گوید: پدر من از تو انتقام خواهد گرفت، رستم می‌گوید مگر پدر تو کیست؟ می‌گوید رستم است و رستم می‌گوید اگر راست می‌گویی یکی از نشانی‌هایت را بگو و سهراب بازو بند را نشان می‌دهد. رستم افسوس خورده از کیکاووس در خواست می‌کند که نوش‌دارو را برای نجات سهراب برساند. کیکاووس که از زنده ماندن سهراب بیم داشت آنقدر در ارسال نوش‌دارو تعلل کرد تا سهراب جان داد.
رشد جوان یکی از مجله‌های فارسی چاپ ایران، در گروه مجلات رشد است. تاریخچه. انتشار مجلهٔ رشد جوان از مهر ماه سال ۱۳۶۳ خورشیدی (اکتبر ۱۹۸۴) توسط دفتر انتشارات کمک آموزشی وزارت آموزش و پرورش و به منظور فراهم آوردن یک خواندنی مناسب برای دانش‌آموزان دورهٔ دبیرستان آغاز شده‌است. ناشر این مجله، پیش از انقلاب اسلامی، مجلاتی را با همین هدف و با نام عمومی «پیک» منتشر می‌کرده‌است. (ر. ک. مجله‌های پیک). با افزودن سابقهٔ انتشار مجلهٔ «پیک جوانان» به رشد جوان، تاریخ انتشار شمارهٔ نخست مجله به سال ۱۳۴۹ خورشیدی خواهد رسید.
شمارهٔ نخست مجله به سال ۱۳۴۹ خورشیدی خواهد رسید. در این دوره مجله با همکاری موسسهٔ انتشاراتی فرانکلین و تحت مسئولیت ایرج جهانشاهی اداره می‌شد. در میان شورای نویسندگان این دوره از مجله، نام نویسندگانی چون: کریم امامی، گلی‌امامی، ثمین باغچه‌بان، نجف دریابندری، اسماعیل سعادت، احمد گلشیری، حسن مرندی و علی‌اصغر مهاجر به چشم می‌خورد. نام احمد آرام و محمود بهزاد نیز ذیل عنوان مشاور آورده شده‌است. سردبیران رشد جوان. فرهاد تاجدینی نخستین سردبیر مجلهٔ رشد جوان به شمار می‌رود. او فقط یک سال در این سمت باقی بود و سال
می‌رود. او فقط یک سال در این سمت باقی بود و سال دوم کار را به محمود گلزاری واگذار کرد. در این دوره در مجلهٔ جوان، مطالب روانشناسی- اجتماعی، علمی – آموزشی، ادبی، درسی و اندکی سیاسی خبری چاپ می‌شد. با آمدن سید مهدی شجاعی نویسندهٔ نام‌آشنای ایرانی، این رویه کمی تغییر کرد و مطالب، صبغهٔ ادبی‌تری یافت. او تا سال ۱۳۷۱ جمعاً به مدت ۶ سال سکان سردبیری این مجله را در دست داشت. در مهر سال ۱۳۷۱ جای خود را به محمدرضا شاداب‌رو داد که یکی از نویسندگان تقریباً ثابت این مجله در سال‌های پس از انقلاب اسلامی بود. با وجود
مجله در سال‌های پس از انقلاب اسلامی بود. با وجود کناره‌گیری شجاعی از سمت سردبیری مجله، سایهٔ او همچنان بر سر مجله تداوم داشت. نام او در تمام مدت سردبیری شاداب‌رو و حتی پس از آن، همواره به عنوان مشاور مجله در صفحهٔ شناسنامه درج شده‌است. به هر حال شاداب رو پس از ۴ سال وظیفهٔ خود را به محمد ناصری سپرد که او نیز از با نفوذترین سردبیران مجلات رشد بود و در عین حفظ سمت، معاون مجلات دفتر انتشارات کمک آموزشی نیز بود. ناصری از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ یعنی به مدت ۵ سال در سمت خود باقی‌ماند. او تا سال 1398 مدیر مسوول کلیه
سمت خود باقی‌ماند. او تا سال 1398 مدیر مسوول کلیه نشریات رشد بود. از مهر سال ۱۳۸۰ مناف یحیی‌پور وظیفهٔ او را بر دوش گرفت که تحصیل‌کردهٔ رشتهٔ روزنامه‌نگاری از دانشکدهٔ معروف علوم ارتباطات علامهٔ طباطبایی است. از سال ۱۳۸۷ نیز ناصر نادری به مدت ۳ سال و سپس از سال ۱۳۹۰ محمدعلی قربانی این مسئولیت را بر عهده گرفته‌اند.محمدعلی قربانی نویسنده ومترجم و عضو شورای کارشناسی مجله رشد نوجوان و رشد معلم است. از سال ۱۳۷۴ در حوزه ترجمه وداستان‌نویسی در نشریات مختلف فعالیت داشته‌است. از کتاب‌های او لبخند ماندگار، هاله‌ای
داشته‌است. از کتاب‌های او لبخند ماندگار، هاله‌ای از نور، پیشانی و عشق، سردار خطیب، همینگوی، عبدالله روایت سرخ عشق و ترجمة معلم روشنایی وهری پاتر و یگان ققنوس را می توان نام برد. او دارای مدرک کارشناس ارشد رشته مترجمی زبان انگلیسی است. در سال 1395 سیدامیر سادات‌موسوی، نویسنده و مروج علم، به سمت سردبیری این مجله رسید. سادات‌موسوی دارنده‌ی دو مدال جهانی در المپیاد نجوم است. او در سال 2007 در کشور اکراین بالاترین نمره‌ی این رقابت‌ها را کسب کرده بود. در دورهٔ سردبیری او، مجلهٔ رشد جوان با جهشی در فرم و محتوا