payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عاری از فضیلت هستند و تن آسایی و راحت طلبی را از بزرگ‌ترین رذیلت‌ها می‌داند. در پایان، مسکویه با استناد به حدیث پیامبر اکرم، جهاد در راه خدا را به عنوان رهبانیت امت اسلام معرفی می‌کند و تأکید می‌کند که انسان باید در جامعه زندگی کند و برای سعادت و کمال تلاش کند. عناوین و لقب‌ها. مسکویه، یکی از شخصیت‌های برجسته و تأثیرگذار در تاریخ فلسفه و علم اسلامی شناخته می‌شود. او در طول حیاتش به عنوان حکیم، فیلسوف اخلاق، مورخ، ریاضی‌دان، زبان‌شناس، ادیب، شاعر و نویسنده‌ای برجسته به حساب می‌آمد. این تنوع و وسعت دانش او
برجسته به حساب می‌آمد. این تنوع و وسعت دانش او باعث شد که نویسندگان گوناگون از او با عناوین و لقب‌های متعددی یاد کنند. لقب‌ها و عناوین مختلفی که به مسکویه داده شده است، گواه بر عمق، وسعت و تنوع دانش اوست. آثار. ابوعلی مسکویه، فیلسوف و نویسنده ایرانی، آثار متعددی در حوزه‌های مختلف به جا گذاشته است که شامل کتاب‌ها، رسائل و قطعات شعری می‌باشد. آثار شناخته‌شده او شامل: الف: آثار چاپی ب: آثار خطی ماهیت و قوای نفس در اندیشه مسکویه. ابن مسکویه تأکید می‌کند که شناخت نفس و قوا و کمالات به عنوان مقدمه‌ای برای
شناخت نفس و قوا و کمالات به عنوان مقدمه‌ای برای دستیابی به سجایای اخلاقی و انجام افعال پسندیده ضروری است. او به عنوان فیلسوف، انسان را موجود مرکب از دو بخش جسمی و روحانی می‌داند. این دو بخش با هم ارتباط نزدیکی دارند. جسم و روح ابن مسکویه معتقد است که انسان دارای دو بعد است: بعد جسمانی و بعد روحانی. بعد جسمانی با حیوانیت انسان در ارتباط است، در حالی که بعد روحانی با عالم بالا و ملائکه در تعامل است. این دو بعد از دیدگاه او، در کنار هم قرار دارند. سه قوه نفس قوه نفس سه‌گانه‌ای دارد که عبارتند از: ماهیت فضایل
نفس سه‌گانه‌ای دارد که عبارتند از: ماهیت فضایل ابن مسکویه بر این باور است که فضایل انسانی را باید از طریق سه قوه نفس بشناسیم. هر یک از سه قوه دارای سه فضیلت است: هماهنگی قوا ابن مسکویه بر این اعتقاد است که هماهنگی بین سه قوا به شکل صحیح منجر به فضیلت چهارم «عدالت» می‌شود. اگر یکی از قوا بر دیگری غلبه کند، باعث می‌شود که آن قوه دیگر در خدمت آن قوه دیگر قرار بگیرد. تأدیب و تربیت او معتقد است که برای دستیابی به سجایای اخلاقی و افعال پسندیده باید به شناخت و کسب فضایل بپردازیم. اگر انسان توانست با هماهنگی بین
فضایل بپردازیم. اگر انسان توانست با هماهنگی بین سه قوه به کمال برسد، در مسیر سعادت تشییع می‌شود. فضیلت و اقسام ان. فضیلت در اندیشه‌های فلسفی یونان، به‌ویژه در آثار ارسطو، مفهوم پیچیده‌ای است که به‌طور کلی به ویژگی‌های اخلاقی و نیکوکاری انسان مربوط می‌شود. ارسطو فضیلت را به‌عنوان حد وسط توصیف می‌کند، به این معنا که فضیلت نه افراط است و نه تفریط، بلکه اعتدال در میان دو رذیلت قرار دارد. برای مثال، شجاعت فضیلتی است که در میان ترس (رذیلت کمبود شجاعت) و بی‌پروا بودن (رذیلت افراطی بودن در شجاعت) قرار دارد. ابن
بودن (رذیلت افراطی بودن در شجاعت) قرار دارد. ابن مسکویه، فیلسوف مسلمان و به‌ویژه در اخلاق شناخته‌شده، نظریات ارسطو را مورد پذیرش قرار داده و برای برداشت‌های خود شناخت عمیق‌تری از فضیلت ارائه می‌دهد. از نظر او، فضیلت نه تنها یک ویژگی اخلاقی فردی است، بلکه نشانه‌ای از کمال روحی انسان نیز می‌باشد. ابن مسکویه معتقد است که فضیلت در واقع نشانه‌ای از عقل انسان است که او را از سایر موجودات پایین‌تر متمایز می‌کند. تقسیم‌بندی فضایل: ابن مسکویه فضایل را به چهار دسته عمده تقسیم می‌کند: ابن مسکویه به‌ویژه بر فضیلت
عمده تقسیم می‌کند: ابن مسکویه به‌ویژه بر فضیلت عدالت تأکید دارد و آن را به‌عنوان عنصری کلیدی در اخلاق انسانی می‌داند. او عدالت را نه تنها به عنوان یک فضیلت فردی، بلکه به عنوان یک اصل اجتماعی و عمومی که شامل کلیه فضایل و حسنات اخلاقی است، معرفی می‌کند. به عقیده او، عدالت زمانی به وجود می‌آید که انسان بتواند قوا و صفات خود را متعادل کند و آن را در روابط اجتماعی خود به‌کار برد. مدل فکری ابن مسکویه در اخلاق به‌گونه‌ای است که فضایل انسانی باید در جامعه بروز یابند. او بیان می‌دارد که هر فرد باید عدالت را در وجود
او بیان می‌دارد که هر فرد باید عدالت را در وجود خود نهادینه کند تا بتواند آن را در خانواده، شهر و جامعه پیاده کند. در این راستا، عدالت به یک هنجار اجتماعی تبدیل می‌شود که از تجربیات و معرفت عقل انسان نشأت می‌گیرد. نکته مهم در نظریه ابن مسکویه این است که او به جای تقید به قضاوت عقل محض، می‌گوید شریعت الهی باید معیار تشخیص حد وسط فضائل باشد. به عقیده او، قوانین الهی نشان‌دهنده وحدت و تمامیت فضیلت‌های انسانی هستند و عادل حقیقی باید با این قوانین آشنا باشد تا بتواند در مقام قضاوت و مدیریت اجتماعی به درستی عمل
در مقام قضاوت و مدیریت اجتماعی به درستی عمل کند. به‌این‌ترتیب، ابن مسکویه به پیوند میان انسان و اجتماعی که در آن زندگی می‌کند تأکید می‌کند و فضایل را به‌عنوان ویژگی‌هایی می‌داند که در تعامل با دیگران تجلی می‌یابند و بدون مشارکت در جامعه، نمی‌توانند به کامل‌ترین شکل خود برسند. این رویکرد به اخلاق و فضیلت، کانون توجه ایده‌های فلسفی اسلامی را تشکیل می‌دهد و نقاط شباهتی با اندیشه‌های ارسطو و دیگر فیلسوفان دارد. معناشناسی محبت. معنای محبت از نظر ابن مسکویه و مقایسه با ارسطو. در بررسی مفهوم «محبت»، مشخص شده است
با ارسطو. در بررسی مفهوم «محبت»، مشخص شده است که حقیقت آن فراتر از واژه‌هاست، با این حال در حوزه‌های مختلفی از جمله روان‌شناسی، عرفان، فلسفه، اخلاق و دین، به عنوان یک مفهوم کلیدی و مطلوب در بهبود روابط فردی و اجتماعی و ارتباط با خدا و جهان هستی شناخته می‌شود. ابن مسکویه در تحلیل خود از محبت، آن را به‌عنوان یکی از فضایل و عاملی برای برقراری ارتباط قوی میان افراد، چه زیاد و چه کم، معرفی می‌کند. او در مقاله پنجم کتاب تهذیب با پرهیز از تعریف لغوی یا اصطلاحی، به بررسی انواع و اسباب محبت پرداخته و بین محبت،
به بررسی انواع و اسباب محبت پرداخته و بین محبت، الفت، صداقت (دوستی) و عشق تمایز قائل می‌شود. در مقابل، ارسطو چندان به تفکیک واژه‌ها نمی‌پردازد و تحت واژه «فیلیای» که به محبت و دوستی ترجمه می‌شود، جنبه‌های مختلف محبت و خصائص آن را گردآوری کرده است. به زعم او، این واژه نشان‌دهنده خیرخواهی، نیکوکاری و محبت بشر است. انواع محبت. مفهوم محبت از جنبه‌های مختلفی قابل تقسیم‌بندی است: گاه براساس جنبه روانی یا عقلانی و گاه بر اساس معنا و متعلقش. محبت می‌تواند به حقیقی و مجازی تقسیم شود و همچنین طبق نوع ادراک، به
و مجازی تقسیم شود و همچنین طبق نوع ادراک، به محبت‌های حسی، خیالی و عقلی تقسیم‌بندی شود. ابن مسکویه در این زمینه معتقد است که محبت ناشی از کشش و جاذبه وجودی است که موجودات را به کمال خود آشنا می‌کند. این جاذبه در گونه‌ها و مراتب مختلف تفاوت دارد؛ به‌طوری‌که ممکن است تحت عناوین دیگری غیر از محبت نامیده شود. او برای تمایز محبت از «الفت» (خو گرفتن) در حیوانات و از «میل طبیعی» در جمادات و گیاهان استفاده می‌کند. ابن مسکویه محبت را به‌عنوان یک نوع ارادی در انسان معرفی می‌کند که بر اساس انتخاب و خواست او صورت
معرفی می‌کند که بر اساس انتخاب و خواست او صورت می‌گیرد، نه به‌عنوان یک احساس طبیعی یا تکوینی. او چهار نوع محبت را بیان می‌کند: این تقسیم‌بندی از دیدگاه ابن مسکویه نشان‌دهنده تنوع در انگیزه‌ها و نوع ارتباطات انسانی است و به نقش محبت در زندگی اجتماعی و فردی اشاره می‌کند. مراتب محبت. ابن مسکویه میان مفاهیم «محبت»، «الفت»، «دوستی» و «عشق» تفاوت قائل شده و آن‌ها را به‌عنوان درجات مختلف محبت می‌شمارد. از نظر او، محبت عنوان عامی است که «الفت» به‌عنوان پایین‌ترین مرتبه آن، به محبتی که بین حیوانات وجود دارد، اطلاق
آن، به محبتی که بین حیوانات وجود دارد، اطلاق می‌شود. «دوستی» مرتبه‌ای بالاتر است که شامل انواع و مراتب گوناگونی است و با استفاده از واژه «صداقت» به‌عنوان محبت راستین و خالص که در آن فرد درصدد فراهم کردن راحتی و انجام کارهای نیک برای دوستش می‌باشد، توضیح داده می‌شود. عشق بالاترین و شدیدترین مرتبه محبت است که به افراط در محبت اشاره دارد و تنها بین دو نفر ممکن است اتفاق بیفتد. ابن مسکویه همچنین محبت انسان به خدا، استاد، فرزند، برادر و خواهر را از نظر شدت و ضعف درک می‌کند و معتقد است که محبت الهی بالاترین نوع
درک می‌کند و معتقد است که محبت الهی بالاترین نوع محبت است که در ارتباط با شناخت و صفای نفس فرد برقرار می‌شود. در مقایسه با ارسطو، که دوستی را تنها در روابط انسانی بررسی می‌کند و به محبت با خدا اعتقادی ندارد، ابن مسکویه محبت استاد به شاگرد را مشابه محبت الهی می‌داند و به‌خاطر تأثیر مثبت استاد در هدایت شاگرد به سعادت، این محبت را بر محبت‌های جسمانی برتری می‌دهد. محبت به فرزندان را نیز مشابه محبت علت به معلول می‌داند، در حالی که محبت فرزندان به والدین معمولاً کمتر است. ابن مسکویه تأکید می‌کند که هر خردمندی
کمتر است. ابن مسکویه تأکید می‌کند که هر خردمندی باید موقعیت مناسب افراد را بشناسد و براساس آن محبت را در میان آن‌ها توزیع کند تا عدالت حفظ شود. .
ابوالحسن شهید بن حسین جهودانکی بلخی، معروف به شهید بلخی (درگذشت ۳۲۵ هجری قمری) شاعر و متکلم و حکیم سده چهارم هجری است. او بنا به گفته ابن ندیم فیلسوفی بوده که علاوه بر تألیفاتی که داشت به مناظره با سایر فلاسفه از جمله زکریای رازی نیز دست می‌یازید. او استاد علوم اوایل (مجموعه معارف یونان) بود. در خط نیز استاد بود و اشعار عربی هم داشت. او از بلخ به چغانیان نزد ابوعلی محتاج رفت. از جمله ممدوحان او نصر بن احمد سامانی و ابوعبدالله محمد بن احمد جیهانی وزیر سامانیان را ذکر کرده‌اند. شهید بلخی از پیشگامان شعر فارسی
را ذکر کرده‌اند. شهید بلخی از پیشگامان شعر فارسی است و مانند رودکی نزد شعرای بعد از خود مورد احترام بوده و او را در ردیف رودکی قرار داده‌اند. از اشعار او: امروزه از اشعار وی بیش از صد بیت باقی نمانده است. او به فارسی و عربی شعر سروده است. شهید در نگاه دیگران. این شعر رودکی در مرثیهٔ اوست: دقیقی نیز از او در کنار رودکی چنین یاد می‌کند: فرخی سیستانی از دلاویزی و نغزی غزل او می‌گوید: در جای دیگر فرخی اشاره به خوش‌نویسی شهید دارد: منوچهری هم او را در کنار رودکی می‌ستاید: خاقانی نیز می‌گوید: محمد عوفی در جوامع
می‌ستاید: خاقانی نیز می‌گوید: محمد عوفی در جوامع الحکایات گوید: آورده‌اند که شهید[بلخیِ] شاعر روزی نشسته بود و کتابی می‌خواند. جاهلی درآمد و سلام کرد و گفت: «خواجه تنها نشسته‌ای!» گفت: «تنها اکنون شدم که تو آمدی، از آن‌که به‌سببِ تو از مطالعهٔ کتب بازماندم.» در لباب‌الالباب عوفی، لغت فرس اسدی طوسی، ترجمان‌البلاغه رادویانی، الفهرست ابن ندیم، رسائل رازی، یتیمةالدهر ثعالبی و معجم‌الادباء یاقوت حموی و… یادکرد و شعرهایی از شهید آمده است.
یوحنا بن حیلان از فیلسوفان مسیحی بوده‌است. او یکی از مسیحیان نسطوری و پیرو مکتب فلسفی اسکندرانی بود که در سال ۲۹۵ ه.ق. از مرو به بغداد آمد. ابونصر فارابی از یوحنا ابن حیلان به عنوان استاد خود در منطق یاد کرده است.
ابوجعفر محمد بن جریرعلی بن یزید بن کثیر بن غالب طبری مشهور به جریر طبری (۲۱۸–۳۰۱ هجری خورشیدی) (۸۳۹–۹۲۳ میلادی) همه‌چیزدان، مورخ، مفسر قرآن و فیلسوف ایرانی، مؤلف "تاریخ" طبری مشهور به پدر علم و تاریخ و تفسیر است. زندگی. محمد بن جریر طبری در سال ۲۲۴ هجری قمری برابر با ۲۱۸ هجری خورشیدی در آمل چشم به جهان گشود. وی در عین تاریخ‌نگار بودن مفسری پرتوان نیز بود، وی کتاب تاریخ طبری را نگاشت که در آن وقایع به ترتیب سال تنظیم شده و تا سال ۳۰۲ هجری را در برمی گیرد. تاریخ طبری مرجع عمده تاریخ جهان و ایران تا اول سده
طبری مرجع عمده تاریخ جهان و ایران تا اول سده چهارم هجری است، همچنین این کتاب در واقع مأخذ عمده تمام کسانی واقع شده است که بعد از طبری به تألیف تاریخ اسلام اهتمام ورزیده‌اند. وی از سنین پیش از نوجوانی در زادگاهش طبرستان به فراگرفتن فنون و دانش از جمله مبحث علم و عرفان مشغول گردید. پس از فراگرفتن مقدمات علوم در ۱۲ سالگی آمل را ترک گفت و به ری رفت. طبری پس از مدتی بین‌النهرین را ترک کرد و برای آشنایی با اصحاب ری عازم مصر شد. او در این سفر از راه شام و بیروت گذشت و در ۲۵۳ قمری هنگام حکومت احمد بن طولون به مصر
و در ۲۵۳ قمری هنگام حکومت احمد بن طولون به مصر وارد شد و سه سال در آن دیار ماند و در شهر فسطاط مصر نزد پاره‌ای از دانشمندان آن دیار شاگردی کرد. طبری طی سفرهای بسیار خود بیش‌تر سفرنامه‌هایی را که حاوی تاریخ و جغرافیای پیش از زمان خود بود، مطالعه کرد. همچنین، طی آن سفرها با سیره نویسان گوناگونی در جهان دیدار کرد و اطلاعات زیادی از آن‌ها به دست آورد. او پس از زندگی سه ساله در مصر از راه شام به بغداد بازگشت و پس از زمان کوتاهی برای دیدار از وطنش راهی طبرستان شد و در سال ۲۹۰ قمری به آمل آمد. طبری پس از مدتی به
و در سال ۲۹۰ قمری به آمل آمد. طبری پس از مدتی به بغداد بازگشت و در محلهٔ رحیه یعقوب اقامت نمود و مطالعات خود را ادامه داد. طبری در بغداد ضمن آن که دانش خود را در فقه، تاریخ، حدیث تکمیل می‌کرد، شاگردانی نیز تربیت نمود و زمانی که در محلهٔ قنطره البردان بغداد زندگی می‌کرد، نگارش تاریخ خود را با نام تاریخ الرسل و الملوک که با نام تاریخ طبری شناخته می‌شود، آغاز کرد. او که روزانه چهل برگه از تاریخ خود را گردآوری می‌کرد و نزدیک به چهل سال به نوشتن تاریخ طبری پرداخت. به این ترتیب که از ۴۸ سالگی شروع به گردآوری
به این ترتیب که از ۴۸ سالگی شروع به گردآوری نسخه‌های پراکنده سفرنامه‌ها نمود و از ۶۵ سالگی به‌طور مستمر در بغداد یادداشت‌های پراکنده خود را به مدت ۲۳ سال تنظیم کرد تا آن که پیش از مرگش آن را به پایان رساند. وی در این بین یک بار به هندوستان هم سفر نمود. طبری در کنار تنظیم تاریخ خود، به خواهش المکتفی، خلیفه عباسی، کتابی درزمینهٔ وقف نوشت که در بر گیرندهٔ نظر همهٔ دانشمندان و مسلمانان تا آن زمان بود. طبری طی آن سال‌ها کتاب جامع البیان عن تاویل را نیز در تفسیر قرآن نوشت که به تفسیر طبری شهرت پیدا کرد. دوره‌ای
قرآن نوشت که به تفسیر طبری شهرت پیدا کرد. دوره‌ای که طبری در آن می‌زیست مملو از اختلافات مذهبی و آشوب‌های سیاسی بود، که انگ زدن و متهم کردن افراد به بدعت یا تشیع، سکه رایج آن عصر بود. خصوصاً در میان علمای همطرازی که نظریه‌های مختلف علمی داشتند. حنابله بغداد در آن عصر طبری را متهم کرد. ویژگی‌ها. عزالدین بن اثیر در تاریخ وی را خوش‌رو با چشمان قهوه‌ای رنگ، لاغر، قد کشیده، خوش‌زبان، زاهد و دنیا گریز وصف کرده است. مقتدر برای حمایت و تحسین وی هدایایی برایش فرستاد و او نپذیرفت. یکی از وزیران عباسی نیز به همراه
و او نپذیرفت. یکی از وزیران عباسی نیز به همراه وصله‌ای پیشنهاد منصب وزیری را داد ولی وی منصب پیشنهادی قضاوت را رد نمود. در تاریخ آمده است که وی ملکی از پدرش در طبرستان داشته و با درآمد آن، امور خود و خانواده و شاگردانش را می‌گذرانده و نیازی به کمک‌های مالی نداشته است. وفات. طبری در شوال ۳۱۰ هجری قمری مصادف با ۳۰۱ شمسی در شهر بغداد درگذشت و او را در خانه اش به خاک سپردند. خطیب بغدادی می‌نویسد: «در تشییع جنازهٔ او انبوهی از خلق که شمار آنان را جز خدا کسی نمی‌دانست، حضور یافتند و چندین ماه، شب و روز بر
نمی‌دانست، حضور یافتند و چندین ماه، شب و روز بر آرامگاهش نماز می‌گذاردند. گروه بسیاری از ارباب ادب و دیانت، اشعاری در رثای او سرودند». از نگاه دیگران. اکثر علما می‌گویند او از علمای و مفسران بزرگ است که در مورد او گفته‌اند: آثار. تاریخ طبری. تاریخ طبری مطالب عظیمی از اطلاعات را به دست مردم می‌دهد و یکی از قدیمی‌ترین تواریخ عمومی در جهان است. البته دیدگاه کلامی وی در تدوین تاریخش تأثیر گذاشته و تاریخ وی را به عدم بیطرفی در نقل تاریخ متهم کرده است. هدف طبری از نگارش تاریخ، عرضهٔ تاریخ جهان از آغاز آفرینش تا
نگارش تاریخ، عرضهٔ تاریخ جهان از آغاز آفرینش تا زمان خود او بوده است. کتاب تاریخ طبری، شرح زندگی بشر از خلقت آدم تا زمان نگارندهٔ آن است. از دیدگاه او، سیر رویدادهای تاریخ جهان از زمان معینی آغاز شده و به رویدادهای زمان زندگی نویسنده انجامیده است. از نظر طبری تاریخ در حکم جریان واحدی است که در آن هر یک از قوم‌ها، نقش ویژهٔ خود را بازی کرده‌اند و عنایت الهی با فرستادن پیامبران و فرستادن کتاب‌های آسمانی با مردم همراه بوده و همهٔ مردم را در رودخانه‌ای که نامش تاریخ است به سوی مقصدی معلوم که روز رستاخیز است
تاریخ است به سوی مقصدی معلوم که روز رستاخیز است رهنمون می‌شود. نسخه‌ای از تاریخ طبری که در قرن ۶ و با نثری کهن کتابت شده است در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود. طبری اسطوره‌های ایران را از کیومرث، که در اوستا از او یاد شده است، آغاز می‌کند و از او به عنوان نخستین آدم در تاریخ ایران باستان یاد می‌کند. هوشنگ، پهلوان افسانه‌ای را از نخستین پادشاه هفت اقلیم معرفی کرده که به ساختن پرستشگاه برای خداپرستان پرداخته است. طبری چون به تاریخ هجرت محمد پیامبر می‌رسد، شیوهٔ تاریخ‌نویسی را به کرونولوژی تغییر
می‌رسد، شیوهٔ تاریخ‌نویسی را به کرونولوژی تغییر می‌دهد و روی‌دادهای هر سال از سال‌های دیگر جداگانه نوشته شده‌اند و چون رخدادهای سالی به پایان رسید به پیش‌آمدهای سال پس از آن می‌پردازد. جلد نخست تاریخ طبری که تاریخ جهان از آفرینش تا مبعث است، مملو از اخبار اسرائیلی است. در بخش دیگر این کتاب، طبری نسبت به اتفاق‌ها در مصر، شمال آفریقا و اسپانیا با نگاهی سکولار قلم می‌زند. از شهرت و اهمیتی را که تألیفات طبری در زمان خود مؤلف در قرون بعد احراز کرده است از کثرت نسخی که انتشار یافته است می‌توان استنباط کرد
کثرت نسخی که انتشار یافته است می‌توان استنباط کرد چنان‌که از تاریخ او بیست جلد در کتابخانه عزیز از خلفای فاطمی عصر در نیمه اخیر قرن چهارم هجری وجود داشته، و وقتی صلاح الدین ایوبی در سنه ۵۸۹ مصر را تصرف کرد ۱۲۰۰ جلد آن فقط در کتابخانه سلطنتی نجا بوده است. موضع‌گیری در مورد جنبش‌های شیعی و قیام‌های سیاسی مسئله دیگر طبری نهضت‌ها و قیام‌هایی بود که در عصر وی وقوع یافته و وی شاهد وقوع این قیام‌ها بوده است. بر اساس اظهار نظر برخی مورخان، هر یک از این کتاب‌ها دارای سی هزار صفحه بود، ولی بخاطر حجم بزرگ آن‌ها
دارای سی هزار صفحه بود، ولی بخاطر حجم بزرگ آن‌ها شاگردان طبری از عهده تحریر و آموختن آن بر نیامده و طبری مجبور شد متن کتاب خود را مختصر کرده و هر یک را بقدر عشر (یک دهم) حجم اولیه خلاصه کند. اولین ترجمه فارسی تاریخ طبری به قلم ابوعلی بلعمی مشهور به تاریخ بلعمی است. ترجمه تاریخ طبری در جهان و اقبال به وی. هنوز پنجاه سال از درگذشت جریر طبری، نگذشته بود که تاریخ الرسل و الملوک او را ابو علی محمد بن محمد بلعمی، وزیر دانشمند منصور بن نوح سامانی به سال ۳۵۲ قمری با تغییراتی، به فارسی درآورد. بلعمی به اندازه‌ای در
تغییراتی، به فارسی درآورد. بلعمی به اندازه‌ای در تاریخ طبری دخل و تصرف کرده که نخستین ترجمهٔ تاریخ طبری را از عربی به فارسی، به نام تاریخ بلعمی یاد کرده‌اند. بعدها تاریخ بلعمی در نسخه زبان ترکی و فرانسوی نیز ترجمه شد. اشتیاق و علاقه به کتاب تاریخ طبری در اروپا و آمریکا تا به امروز قابل رویت بوده و کتاب تاریخ طبری و شخصیت نویسنده آن مورد اقبال وسیع خاورشناسان، نویسندگان و مورخان بوده است. نخستین اروپایی که با طبری آشنا شد، توماس ارپنیوس، خاورشناس هلندی، بود که خلاصهٔ تاریخ طبری را به زبان لاتین ترجمه و
بود که خلاصهٔ تاریخ طبری را به زبان لاتین ترجمه و اهالی اروپا را با طبری آشنا کرد. سپس، در سدهٔ نوزدهم میلادی هرمان زوتنبرگ تاریخ طبری را به زبان فرانسه در چهار جلد در پاریس به چاپ رساند. تئودور نولدکه خاورشناس آلمانی نیز بخش ساسانیان تاریخ طبری را به آلمانی ترجمه کرده است. ژیلبرت لیوا تاریخ‌نگار فرانسوی نیز در دانشگاه دیدرو پاریس به کوشش خود این اثر را به زبان فرانسه ترجمه نمود. میخائیل یان دخویه در بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۰ تاریخ طبری را به انگلیسی ترجمه نمود و کتاب خود را پس از سال‌ها با چندین بار تجدید
و کتاب خود را پس از سال‌ها با چندین بار تجدید چاپ تحت عنوان تاریخ طبری منتشر کرد. ترجمه تفسیری این کتاب توسط انتشارات دانشگاه ایالتی نیویورک در سال ۱۹۹۸ بازنشر شد. تئودور نولدکه، خاورشناس مشهور آلمانی در سال ۱۸۷۸، بخش ساسانی تاریخ طبری را نیز به آلمانی ترجمه کرد و پس از انتشار نیز این کتاب چندین بار تجدید چاپ شد. همچنین کتابی درباره زادگاه‌ و جوانی جریر طبری توسط جان سویل به زبان لاتین در ونیز در سال ۱۵۰۳ منتشر شد. در کوششی دیگر فرانتس رزنتال خاورشناس دانشگاه هومبولت برلین، در سال ۱۹۸۹ کتاب تاریخ طبری را
هومبولت برلین، در سال ۱۹۸۹ کتاب تاریخ طبری را در سه جلد با عنوان تاریخ خاورمیانه ترجمه کرد. کلیفورد ادموند باسورث کتاب تاریخ طبری را در سه جلد با مقدمه احسان یارشاطر در سال ۱۹۹۹ در آمریکا، آلبانی و فرانسه منتشر کرد. پیش از این نیز برنامه ریزی برای ترجمه این کتاب بزرگ وقایع نگار به زبان انگلیسی در چهل جلد در سال ۱۹۷۱ به رهبری احسان یارشاطر به عنوان سردبیر و با کمک هیئت تحریریه احسان عباس از دانشگاه آمریکایی بیروت، کلیفورد ادموند باسورث از دانشگاه منچستر، یاکوب لاسنر از دانشگاه ایالتی وین آغاز شده بود.
یاکوب لاسنر از دانشگاه ایالتی وین آغاز شده بود. فرانتس رزنتال نیز به عنوان ناظر ویراستار با تشویق دانشگاه ییل در این پروژه حاضر بود. ایگناتس گلدزیهر خاورشناس مشهور مجارستانی، در سال ۱۹۲۰ کتابی با تمرکز بر تاریخ طبری، به آلمانی نوشت که توسط انتشارات بریل منتشر شد. دانشنامه افرون و بروک‌هاوس افرون بر این کتاب کامل تاریخ پیامبران و پادشاهان را در ۱۷ جلد در مرکز خود منتشر کرد. ویلیام مونتگومری وات استاد رشته زبان عربی و مطالعات اسلامی در دانشگاه ادینبورگ نیز کامل ترین نسخه زندگینامه محمد در مکه را بر اساس
کامل ترین نسخه زندگینامه محمد در مکه را بر اساس تاریخ طبری در اسکاتلند به چاپ رسانید. همچنین چاپ‌های مکرری از این کتاب در مصر، امارات، عربستان، عراق، مصر و لبنان صورت گرفته است. هیو کندی، اسماعیل پوناوالا، فرد دانر، خالد یحیی بلانکنشپ، مایکل مورونی، مارتین هیندز، جورج صلیبا و کارول هیلن برند برخی از دیگر نویسندگان، مورخان و محققانی بودند که مجموعه‌ای از کتاب‌های تاریخ طبری را با عناوین مختلف منتشر کردند. تفسیر طبری. تفسیر طبری، یکی از قدیمی‌ترین و جامع‌ترین تفسیرهای روایی قرآن در قرن سوم هجری در بین
تفسیرهای روایی قرآن در قرن سوم هجری در بین مسلمانان است. البته این تفسیر صرفاً تفسیر روایی نیست، زیرا در آن به مباحث و مسائل کلامی توجه شده و نظرهای مؤلف در نقل احادیثی دال بر موضع کلامی اش، بیان شده است. طبری در جایی که سخن از مدینه فاضله یا آرمان شهر است نیز در کتاب تفسیر خودش به شرح این شهر آرمانی پرداخته و در اینجا از شهری آرمانی خبر می‌دهد که زیستنگاه نه‌ونیم سبط از اسباط دوازده‌گانهٔ بنی‌اسرائیل است. دیگر تألیفات. از دیگر مهم‌ترین‌ها تألیفات طبری می‌توان از اختلاف العلماء، اللطیف القول فی احکام شرایع
از اختلاف العلماء، اللطیف القول فی احکام شرایع الاسلام، تهذیب، بصیر فی معالم الدین، الخفیف فی الفقه، آداب النفوس، آداب المناسک الحج و تهذیب الآثار نام برد. طبری در فرهنگ عامه. در جهان جریر طبری به عنوان یک مفسر، تاریخدان و فیلسوف شناخته شده است. اهمیت سبک. به عنوان نمونه، علی بن حسین مسعودی همه‌چیزدان، تاریخ‌نویس، نویسنده و جغرافی‌دان دراب اهمیت نگارش جریر طبری گفته است، که کتاب تاریخ او بر کتاب‌های دیگر تاریخ برتری دارد و افزون‌تر از آنهاست و جامع انواع خبرها و آثار و دربردارنده اقسام فنون و علوم است. این
و آثار و دربردارنده اقسام فنون و علوم است. این کتاب دارای خوبی‌ها و سودهای بسیار است و سود آن به تمام خواهندگان و پژوهندگان تاریخ و آثار گذشتگان می‌رسد. مؤلف این کتاب فقیه عصر و زاهد و دانشمند پرهیزگار زمان خود بوده است و علوم فقیهان و دانشمندان شهرها و اخبار محققان سیر و آثار با او پایان یافته است. خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی؛ سیاستمدار و اندیشمند برجسته عهد فرمانروایی ایلخانان، ۴ قرن پس از جریر طبری، برای نگارش کتاب خود، جامع التواریخ که به تعبیر تاریخ‌پژوهی چون دیوید مورگان، اهمیت و تاریخ‌نگاری عصر
چون دیوید مورگان، اهمیت و تاریخ‌نگاری عصر مغول مدیون و مرهون وجود آن است و همچنین خاور‌شناسی چون جان بویل آن را دائرةالمعارف تاریخی خوانده است. همچنین مورخ برجسته‌ای چون عبدالحسین زرین‌کوب از آن به عنوان عظیم‌ترین و جسورانه‌ترین طرح در تاریخ‌نویسی مسلمانان و نیای فراموش شده تواریخ امروز کمبریج یاد کرده است. زرین‌کوب در تمجید از نگارش جریر طبری نوشته بود که خود او از شیوه‌ای بهره جست که پیشتر طبری به کار برده بود. نام و نشانه و احترام. اولین بزرگداشت بین‌المللی جریر طبری در سال ۱۳۶۸ به کوشش دانشگاه مازندران
جریر طبری در سال ۱۳۶۸ به کوشش دانشگاه مازندران و مجله کیهان با پیشنهاد محمدابراهیم باستانی پاریزی برگزار شد. در سال ۱۹۸۷ و ۲۰۱۱ سریالی ۱۸ قسمتی با نام امام طبری از اتحادیه رادیو و تلویزیون مصر ساخته و پخش شد. عزت العلایلی ایفای نقش جریر طبری را بر عهده داشت. در سال ۱۳۷۰ سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از ۶ هزار جلد از تاریخ طبری را توزیع کرد. در سال ۲۰۱۳ عبدالحسین زرین‌کوب و لیفر لوکیدو در سخنرانی در مرکز مطالعات اسلامی آکسفورد مؤسسه ساختار پژوهشی تاریخ طبری را تأسیس نمودند. در سال
ساختار پژوهشی تاریخ طبری را تأسیس نمودند. در سال ۲۰۱۵ تندیس جریر طبری به همراه دیگر دانشمند ایرانی مانند زکریای رازی در حیاط کتابخانه ملی تاجیکستان نصب شد. خیابان‌هایی با نام وی در سراسر جهان در شهرهای جده، خبر، ظهران و ریاض پایتخت عربستان سعودی، دوحه پایتخت قطر، طنجه سومین شهر بزرگ مراکش، سوهاج و جرجا مصر، عقبه اردن، حمص سوریه و بغداد عراق وجود دارد. همچنین یک مسجد به نام وی در سلوان مراکش، مصراته لیبی، نجران، عنیزه، دمام و خمیس مشیط عربستان سعودی، نواکشوت موریتانی و شارجه امارات متحده عربی و ساخته شده و
موریتانی و شارجه امارات متحده عربی و ساخته شده و همچنین در کویت نیز یک پارک با نام وی ایجاد شد. در ایران نیز در آمل و قزوین بلوارهایی به نام وی نامگذرای شده است.
برای ریسندگی پشم در آغاز الیاف رنگی و سفید منتقل می‌شود برای ریسندگی آماده می‌شوند الیاف را با دست باز می‌کنند و با آب و روغن مخلوط می‌کنند برای جلوگیری از الکتریسیته و حالت پیوستگی این عمل صورت می‌گیرد (پ‌هاش (PH) خنثی)، 24 ساعت می‌ماند و بعد از دستگاه ولف عبور می‌دهند که باعث باز شدن الیاف از هم (یعنی حلاجی) می‌شود و به دستگاه کاردینگ (شانه‌کاری) فرستاده می‌شود. این دستگاه پشمها را شانه می‌کند و ناخالصیها، خاک، خاروخاشاک، کثیفی‌ها را می‌گیرد و تولید نیمچه نخ می‌کند. نمره نخ را در ابتدای کارد اول در دستگاه
می‌کند. نمره نخ را در ابتدای کارد اول در دستگاه شانه‌کاری اندازه می‌گیرند. دستگاه‌های بکار رفته. در ریسندگی پشم دستگاه‌های زیر در مراحل گوناگون بکار می‌روند: مرحله آخر. آخرین نکته مرحله در فرش مرحله سرویس است که سه قسمت کار می‌باشد: اول درست کردن بافت اشتباه (مرمت)، دوم رفوکاری، سوم ریشه فرش که این ریشه فرش به چند صورت گره می‌خورد: 1- گره نخودی 2- گره مدل گیس 3- دوگره برای سفارشهای بیرون از ایران بیشتر از دو گره استفاده می‌شود و اکثر فرشهای خانگی در ایران مدل گره نخودی و گره مدل گیس هستند. منابع. سایت
مدل گره نخودی و گره مدل گیس هستند. منابع. سایت اطلاع‌رسانی فرش ایران (برداشت ازاد) جستارهای وابسته: تاریخچه فرش ایران
ریسندگی تکنیکی پیچ در پیچ برای تشکیل نخ از الیاف است. الیاف مورد نظر کشیده شده، پیچ خورده و روی یک ماسوره پیچیده می‌شود. نوعی ریسندگی مکانیکی در اواخر دههٔ ۱۷۰۰ اختراع شد و به یکی از مهم‌ترین صنایع انقلاب صنعتی تبدیل شد. تاریخچه. کشت پنبه و دانش ریسندگی و بافندگی آن در منطقهٔ مرواه در حدود قرن چهارم قبل از میلاد به سطح بالایی رسید. صادرات منسوجات یکی از منابع ثروت مرواه بود. در ابتدا ریسندگی به‌صورت دستی و با استفاده از ابزاری به نام دوک چرخان (spindle whorl) انجام می‌شد. اما از حدود قرن ششم میلادی، چرخ
انجام می‌شد. اما از حدود قرن ششم میلادی، چرخ ریسندگی به ابزار غالب ریسندگی در سراسر آسیا و اروپا تبدیل شد. در اواخر قرن هجدهم، اختراع دستگاه‌های چرخ نخ‌ریسی جنی (Spinning Jenny) و چرخ نخ‌ریسی میول (Spinning Mule)، ریسندگی مکانیکی را بسیار کارآمدتر از روش دستی ساخت و به‌ویژه باعث شد که تولید پنبه به یکی از صنایع کلیدی انقلاب صنعتی بدل شود.