payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با یکدیگر در ارتباط بوده‌اند. آنها همچنین در برنامهٔ تلویزیونی "بچه‌ها بیدار، بچه‌ها هوشیار" حضور داشتند که اوایل دههٔ ۱۳۶۰ با کارگردانی و اجرای مرضیه برومند پخش می‌شد و در آن برومند به همراه عروسک‌گردانی برای آنها داستان تعریف می‌کرد. او در سال ۱۳۶۲ در سن ۱۱ سالگی در نقش کودکی کمال‌الملک — نقاش ایرانی در دوره قاجار — در فیلم "کمال‌الملک" به کارگردانی پدرش علی حاتمی بازی کرد. حاتمی دبیرستان خود را در رشتهٔ ریاضی فیزیک در تهران به پایان رساند و در سال ۱۳۷۰ در دومین تجربهٔ سینمایی‌اش در فیلم "دلشدگان" ساختهٔ
دومین تجربهٔ سینمایی‌اش در فیلم "دلشدگان" ساختهٔ علی حاتمی، نقش یک دختر نابینا را بر عهده گرفت. او برای ادامهٔ تحصیل به دانشگاه لوزان در سوئیس رفت و تحصیلاتش را در رشتهٔ مهندسی برق در اکول پلی‌تکنیک فدرال لوزان ادامه داد. حاتمی پس از دو سال تحصیل در رشتهٔ مهندسی، تحت فشار عصبی زیادی قرار گرفت و احساس می‌کرد که درس‌هایش را به‌درستی نمی‌فهمد؛ بنابراین یک سال مرخصی گرفت و به تحصیل در رشتهٔ ادبیات فرانسه مشغول شد که به آن علاقه داشت. اما به دلیل بیماری پدرش، ادبیات فرانسه را نیمه‌کاره رها کرد و به ایران
ادبیات فرانسه را نیمه‌کاره رها کرد و به ایران بازگشت. او با اینکه به رشتهٔ مهندسی علاقه نداشت، اما تصمیم داشت که برای ادامه تحصیل در این رشته به سوئیس برگردد، فقط چون حس می‌کرد داشتن مدرک مهندسی شیک است. مدتی بعد از اینکه به ایران برگشته بود، بازی در فیلم "لیلا" از داریوش مهرجویی به او پیشنهاد شد و در سال ۱۳۷۵ برای اولین بار در یک فیلم سینمایی که به کارگردانی پدرش نبود، بازی کرد. پدر او، علی حاتمی در ۲۴ آذر ۱۳۷۵ پس از گذراندن دوره سخت بیماری سرطان لوزالمعده در سن ۵۲ سالگی درگذشت. فعالیت حرفه‌ای. دههٔ ۱۳۵۰
در سن ۵۲ سالگی درگذشت. فعالیت حرفه‌ای. دههٔ ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰: بازیگر خردسال. لیلا حاتمی نخستین‌بار در سال ۱۳۵۶ با مجموعهٔ تلویزیونی "طلاق" جلوی دوربین رفت. سریال "طلاق" ساختهٔ مسعود اسدالهی در زمستان سال ۱۳۵۶ از تلویزیون پخش شد. لیلا حاتمی در هنگام ساخت این سریال از طریق ژیلا سهرابی، بازیگر این سریال که خواهرزادهٔ علی حاتمی بود، برای بازی در یک قسمت انتخاب شد. لیلا حاتمی برای اولین بار سال ۱۳۶۲ با بازی در فیلم سینمایی "کمال‌الملک" به کارگردانی پدرش علی حاتمی، وارد سینما شد. او در این فیلم نقش کودکی کمال‌الملک،
سینما شد. او در این فیلم نقش کودکی کمال‌الملک، نقاش برجسته ایرانی را بازی کرد و بازی در کنار بازیگرانی چون جمشید مشایخی، علی نصیریان، داوود رشیدی، محمدعلی کشاورز و عزت‌الله انتظامی را تجربه کرد. دههٔ ۱۳۷۰: اوایل حرفه و پیشرفت. او در سال ۱۳۷۰ در فیلم "دلشدگان"، ساختهٔ علی حاتمی نقش یک شاهزاده تُرک نابینا را مقابل امین تاریخ ایفا کرد. سال ۱۳۷۵ در هنگام تولید فیلم "تختی"، علی حاتمی درگذشت و قرار شد بهروز افخمی فیلم نیمه‌کاره او را کارگردانی کند. افخمی لیلا حاتمی را به‌عنوان بازیگر اصلی انتخاب کرد، اما یک شب
را به‌عنوان بازیگر اصلی انتخاب کرد، اما یک شب مانده به آغاز فیلمبرداری، حاتمی از بازی در این فیلم پشیمان شد. در نهایت افخمی تصمیم به تغییر جنسیت کاراکتر اصلی فیلمش گرفت و فریبرز عرب‌نیا را جایگزین لیلا حاتمی کرد. حاتمی در سال ۱۳۷۵ در فیلم "لیلا" از داریوش مهرجویی، درکنار علی مصفا نقش یک زن نازا به نام لیلا را بازی کرد که بچه‌دار نمی‌شود. پس از بی‌نتیجه ماندن درمان‌های مختلف، مادرشوهرش که زنی سنتی است، اصرار می‌کند که پسرش زن دوم بگیرد تا نسل‌شان ادامه یابد. او در این فیلم برای نخستین بار در یک نقش اصلی
او در این فیلم برای نخستین بار در یک نقش اصلی ظاهر شد که برای آن دو ماه تمرین کرد و ساعت‌ها با علی مصفا حرف می‌زد و مکالمات ضبط شده‌شان را برای مهرجویی می‌فرستادند. این فیلم در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و حاتمی برای بازی در آن، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد. "لیلا" در رای‌گیری ماهنامه فیلم، رتبهٔ اول بهترین بازیگر نقش اول زن را از دید منتقدان به دست آورد. داستین پوتمن دربارهٔ بازی حاتمی نوشت: «لیلا حاتمی در نقش محوری لیلا، که در هر صحنه‌ای ظاهر می‌شود، چیزی کم از تحسین
که در هر صحنه‌ای ظاهر می‌شود، چیزی کم از تحسین ندارد و به شخصیت خود به یک اندازه «قدرت شگفت‌انگیز»، «آسیب‌پذیری اجتناب‌ناپذیر» و «ناامیدی مطلق» تزریق می‌کند. برخلاف اکثر فیلم‌های آمریکایی که در آنها همه چیز باید برای مخاطب توضیح داده شود، حاتمی تنها با یک حالت چهره مبهم، چیزهای بیشتری را بیان می‌کند که احتمالاً با کلمات قابل انتقال نیست.» او در سال ۱۳۷۶ برای بازی در این فیلم برندهٔ جایزه حافظ بهترین بازیگر زن شد. جف وایس، منتقد سینما از "دزرت نیوز"، بازی لیلا حاتمی در اولین حضورش در نقش اصلی زنی که به نام
حاتمی در اولین حضورش در نقش اصلی زنی که به نام سنت و آداب و رسوم از نظر عاطفی رنج می‌برد را چشمگیر دانست. حاتمی در سال ۱۳۷۷ در فیلم "شیدا" ساختهٔ کمال تبریزی نقش یک پرستار جوان و معصوم را ایفا کرد که در دوران جنگ، عاشق یک رزمنده نابینا می‌شود؛ و در مقابل او، پارسا پیروزفر در نقش پسری که چشمان او مجروح شده و بستری شده است، بازی می‌کند. این فیلم در هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و حاتمی برای بازی در آن نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد. نقدها اکثراً بازی لیلا حاتمی را در نقش شیدا
شد. نقدها اکثراً بازی لیلا حاتمی را در نقش شیدا طبیعی، جذاب و متقاعدکننده توصیف کردند، به‌گونه‌ای که بازی او یکی از امتیازهای اصلی فیلم است. ناصر صفاریان، منتقد سینما در یادداشتی دربارهٔ این فیلم می‌نویسد: «شیدا از آن فیلم‌هایی است که تماشاگر به خاطر خوب در نیامدن آن حسرت می‌خورد. چون کارگردانی خوبی دارد، و می‌توانسته با تکیه بر بازی خوب لیلا حاتمی و خلق فضاهای زیبای عاشقانه‌ای که دارد، فیلم خوبی باشد.» برخی معتقد بودند شباهت زیادی بین دو شخصیت لیلا و شیدا در فیلم‌های مهرجویی و تبریزی وجود دارد؛ اما لیلا
در فیلم‌های مهرجویی و تبریزی وجود دارد؛ اما لیلا حاتمی در مصاحبه‌ای هنگام اکران "شیدا،" انفعال لیلا و شیدا را از یک جنس ندانست. حاتمی در سال ۱۳۷۸ در مجموعه تلویزیونی "کیف انگلیسی" به کارگردانی سید ضیاءالدین دری بازی کرد که در سال ۱۳۷۹ از شبکه یک پخش شد و حاتمی برای نخستین‌بار حضور حرفه‌ای در قاب تلویزیون را تجربه کرد. او در این سریال نقش دختری از طبقه بالا و خانواده‌ای با نفوذ در دوره پهلوی را بازی کرده است که با حمایت از سیاستمداری جوان و تحصیل‌کرده، باعث می‌شود او به مجلس راه پیدا کند. علی مصفا، محمدرضا
می‌شود او به مجلس راه پیدا کند. علی مصفا، محمدرضا شریفی‌نیا و رضا کیانیان از دیگر بازیگران این سریال هستند که در زمان پخش، یکی از پربیننده‌ترین آثار تلویزیونی بود. او در سال ۱۳۸۰ برای بازی در "کیف انگلیسی" برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن فیلم و سریال از مسابقهٔ مردمی سومین جشنوارهٔ سیما شد. حاتمی در مصاحبه‌ای دربارهٔ حضورش در این سریال اذعان کرد که پیش از بازی در آن اضطراب داشته چون این نقش تاریخی بوده و نمی‌توانسته با آن ارتباط برقرار کند و از مدت‌ها قبل از شروع، سعی می‌کرده با خانم‌هایی که آن مقطع تاریخی
شروع، سعی می‌کرده با خانم‌هایی که آن مقطع تاریخی را خوب می‌شناختند و فاصله کمی از نظر سنی با آن زمان داشتند، معاشرت کند. وی در سال ۱۳۷۹ در فیلم "آب و آتش" از فریدون جیرانی در کنار پرویز پرستویی و آتیلا پسیانی نقش یک زن تن‌فروش را اجرا کرد که زیر سایه مردی سلطه‌جو مجبور است زندگی‌اش را به شیوه خاصی بگذراند. این فیلم نخستین فیلم پس از انقلاب است که نقش اصلی آن را زنی بدنام برعهده داشته و به همین خاطر واکنش‌های بسیاری را برانگیخت. حاتمی در سال ۱۳۸۰ برای بازی در این فیلم برندهٔ تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول
این فیلم برندهٔ تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن از پنجمین جشن سینمای ایران شد. فریدون جیرانی دربارهٔ این فیلم می‌گوید: «من معتقدم لیلا حاتمی و آتیلا پسیانی در فیلم "آب و آتش" بهترین نقش‌هایشان را ارائه دادند.» دههٔ ۱۳۸۰: حضور پرکار و شکوفایی. دههٔ هشتاد سال‌های پرکار حاتمی بود و او در ۱۶ فیلم بازی کرد. وی در سال ۱۳۸۰ با فیلم‌های "ایستگاه متروک" به کارگردانی علیرضا رئیسیان، "ارتفاع پست" به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و "مربای شیرین" به کارگردانی مرضیه برومند، در بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و
در بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و برای بازی در "ایستگاه متروک" نامزد سیمرغ بلورین در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن شد. "ایستگاه متروک" همچنین در بیست و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مونترآل به نمایش درآمد و در این جشنواره، با استقبال قابل توجهی روبرو شد. حاتمی هم برای نقش‌آفرینی‌اش در آن، جایزهٔ بهترین بازیگر زن را از این جشنواره کسب کرد. بازی لیلا حاتمی در "ایستگاه متروک" به لحاظ نازایی، شباهت‌هایی با نقش او در فیلم "لیلا" دارد و در برخی لحظات، سبک بازی او، تداعی‌کننده همان شخصیت است.
لحظات، سبک بازی او، تداعی‌کننده همان شخصیت است. اما در عین حال، تلاش وی برای فاصله گرفتن از آن نقش، قابل توجه است. پرداخت مستندگونه و بی‌واسطهٔ علیرضا رئیسیان نیز آن را با سبک استیلیزه مهرجویی، متفاوت ساخته است. رونی شیب، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی در "ورایتی"، زیبایی و بازی ظریف لیلا حاتمی را مورد تحسین قرار داد و اظهار داشت که حاتمی به خاطر آن به درستی در مونترآل جایزه گرفته است. وینسنت موسِتو در "نیویورک پست" نوشت: «فیلمنامه شیرین، کارگردانی جذاب و بازی دلنشین لیلا حاتمی در نقش همسر غمگین، "ایستگاه
دلنشین لیلا حاتمی در نقش همسر غمگین، "ایستگاه متروک" را در فهرست فیلم‌هایی که باید ببینید قرار می‌دهد.» علیرضا رئیسیان دربارهٔ نقش لیلا حاتمی در این فیلم گفته است: «خانم حاتمی اولین و تنها انتخاب من بود برای این نقش. چهرهٔ ایشان در عین سردی دارای معصومیت است و این دقیقاً همان ویژگی اصلی نقش است.» حاتمی در "ارتفاع پست" به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا، نقش یک زن جنوبی حامله به نام نرگس را در کنار حمید فرخ‌نژاد ایفا کرد که به همراه همسر و خانواده‌اش اقدام به هواپیماربایی می‌کنند. او برای بازی در این فیلم نگران
می‌کنند. او برای بازی در این فیلم نگران بود که وقتی با لهجه جنوبی صحبت می‌کند، خنده‌دار به‌نظر برسد و با یکی از دوستان جنوبی‌اش حدود دو هفته تمرین کرد تا این لهجه را یاد بگیرید. لیلا صادقی نقش نرگس را نقطه قوت و کمال فیلم توصیف کرد. او در سال ۱۳۸۱ برای بازی در "ارتفاع پست" نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر زن در ششمین جشن سینمای ایران شد. حاتمی در مصاحبه‌ای دربارهٔ بازی در این فیلم گفت: «موقع فیلمبرداری "ارتفاع پست" یادم هست آقای حاتمی‌کیا بیشتر حرف‌هایش را با واسطه می‌زد که این زیاد برایم خوشایند نبود. بیشتر
واسطه می‌زد که این زیاد برایم خوشایند نبود. بیشتر تجربه‌های من سر فیلمبرداری "ارتفاع پست" تلخ بود.» حاتمی در سال ۱۳۸۲ در فیلم "سیمای زنی در دوردست" ساختهٔ علی مصفا نقش یک زن جوان و پیچیده را بازی کرد. این فیلم در سال ۱۳۸۴ در چهلمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری در بخش مسابقهٔ این جشنواره به نمایندگی از سینمای ایران حضور داشت. لسلی فلپرین در "ورایتی"، بازی لیلا حاتمی را «وهم‌آلود» و «بیش از پیش تأثیرگذار» توصیف کرد. وی در سال ۱۳۸۳ در فیلم "سالاد فصل" از فریدون جیرانی نقش زنی را بازی کرد که از
فصل" از فریدون جیرانی نقش زنی را بازی کرد که از طبقات پایین شهر است و برای تأمین هزینه‌های عمل پدرش دست به دزدی می‌زند و درگیر موقعیت‌های پیچیده‌ای می‌شود. این فیلم در بیست و سومین دوره جشنواره فیلم فجر اکران شد و حاتمی برای بازی در آن نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد. بازی لیلا حاتمی درکنار خسرو شکیبایی در این فیلم مورد توجه قرار گرفت. او در همان سال در "حکم" به کارگردانی مسعود کیمیایی نقش دختر معصومی که بر اثر بلاهایی که بر سرش آمده به فردی پرخاشگر و خشن تبدیل شده را بازی کرد. حاتمی همیشه
پرخاشگر و خشن تبدیل شده را بازی کرد. حاتمی همیشه می‌خواست که بازی در یکی از فیلم‌های مسعود کیمیایی را تجربه کند که بالاخره در فیلم "حکم" موقعیتش پیش آمد و چون حس می‌کرد که می‌تواند با نقش‌اش ارتباط برقرار کند، بازی در این فیلم را پذیرفت. "حکم" نقدهای مختلفی از سوی منتقدان دریافت کرد. در سال ۱۳۸۵ حاتمی برای بازی در "حکم" نامزد دریافت جایزهٔ حافظ بهترین بازیگر زن در نهمین دوره جشن حافظ شد. حاتمی در سال ۱۳۸۳ در فیلم "شاعر زباله‌ها" به کارگردانی محمد احمدی، نقش دختری جوان، زیبا و افسرده را بازی کرد که با
نقش دختری جوان، زیبا و افسرده را بازی کرد که با زباله‌گردی جوان و عاشق ادبیات، درگیر ماجراهای عاطفی می‌شود. این فیلم توانست در سال ۱۳۸۵ در جشنواره فیلم میلان حضور یابد و در این مراسم، جایزهٔ بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را به خود اختصاص بدهد. امیر پوریا، منتقد سینما دربارهٔ بازی حاتمی گفت: «بازی مسلط و حرفه‌ای لیلا حاتمی مکمل آن چیزی است که خواسته و نظر مخملباف و احمدی در نشان دادن فضای فیلم و تأثیرگذاری مورد نظر است.» حاتمی در سال ۱۳۸۳ برای نقش اصلی فیلم "زمان می‌ایستد" یکی از گزینه‌ها بود و تست گریم هم
"زمان می‌ایستد" یکی از گزینه‌ها بود و تست گریم هم داد، اما به دلایلی کار عقب افتاد و در نهایت هانیه توسلی این نقش را بازی کرد. حاتمی در سال ۱۳۸۵ به‌عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش اصلی چهل و یکمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری انتخاب شد و در کنار افرادی چون گوران پاسکالیویچ، بنت هامر، کارل رودن و یولیوش ماخولسکی داوری کرد. در سال ۱۳۸۶، حاتمی در مجموعهٔ تلویزیونی "پریدخت" به کارگردانی سامان مقدم نقش آفرید. این سریال در مقطعی از سال ۱۳۲۰ جریان پیدا می‌کند و تا سال ۱۳۳۴ ادامه می‌یابد و داستان
پیدا می‌کند و تا سال ۱۳۳۴ ادامه می‌یابد و داستان زندگی دختری به نام پریدخت است که دو خواستگار به نام‌های نادر و نصرت با بازی علی مصفا و کامبیز دیرباز دارد. محمدتقی فهیم و کامل نوروزی، منتقدان سینمایی معتقدند که لیلا حاتمی به خوبی از ایفای این نقش برآمده است. سامان مقدم دربارهٔ بازی لیلا حاتمی که انتقادهایی را موجب شده بود، گفت: «من به این انتقادها اعتقاد ندارم و از بازی لیلا حاتمی دفاع می‌کنم. پریدخت اصولاً شخصیت کم حرفی بود؛ این سکوت و این نگاه‌ها مختص چنین نقشی بود و همان چیزی بود که من می‌خواستم. لیلا
نقشی بود و همان چیزی بود که من می‌خواستم. لیلا حاتمی اجرای فوق‌العاده‌ای داشت؛ ممکن است تماشاگر عادت دیگری داشته باشد، ولی این عادت نمی‌تواند دلیل قابل قبولی برای این انتقادها باشد.» حاتمی در سال ۱۳۸۶ در "هر شب تنهایی" ساختهٔ رسول صدرعاملی نقش زنی مبتلا به سرطان به‌نام عطیه را بازی کرد که با ترس و ناامیدی گرفتار شده و دلیلی برای ادامهٔ زندگی‌اش نمی‌بیند. آرش خوشخو، منتقد سینما بازی حاتمی در این فیلم را «یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های زنان تاریخ سینمای ایران» توصیف کرد و دربارهٔ آن نوشت: «لیلا حاتمی آرام و
توصیف کرد و دربارهٔ آن نوشت: «لیلا حاتمی آرام و غمزده، در سکوت یا هنگام گفتن دیالوگ، نوعی از بازیگری را رقم می‌زند که از سقف و ظرفیت سینمای ایران فراتر است.» الهام طهماسبی، منتقد سینما در روزنامه "اعتماد" درخصوص بازی حاتمی نوشت: «چیزی که پس از شخصیت‌پردازی ظریف و زیبای عطیه به آن هویت داده، بازی دلنشین و دیدنی لیلا حاتمی است که در کنار کارگردانی استادانه صدرعاملی، توانسته یکی از بهترین بازی‌های سینمایی‌اش را ارائه دهد.» صدرعاملی در یک مصاحبه تلویزیونی دربارهٔ بازی حاتمی در "هر شب تنهایی" گفت: «قرار بود در
بازی حاتمی در "هر شب تنهایی" گفت: «قرار بود در این فیلم هدیه تهرانی بازی کند که به دلیل بیماری نتوانست و لیلا حاتمی را انتخاب کردم و بعداً دیدم من اشتباه کرده بودم و لیلا از اول مناسب این نقش بوده است.» "هر شب تنهایی" در سال ۱۳۸۹ در کشور زیمبابوه به نمایش درآمد و حاتمی برای بازی در آن برندهٔ جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره بین‌المللی فیلم زیمبابوه شد. او در سال ۱۳۸۶ در "بی‌پولی" به کارگردانی حمید نعمت‌الله نقش زنی ساده‌لوح به نام شکوه را بازی کرد که پس از ازدواج با طراح لباس جوان و مغروری با بازی بهرام
ازدواج با طراح لباس جوان و مغروری با بازی بهرام رادان که یکباره از کار بیکار می‌شود، زندگی فقیرانه‌ای را پیش می‌گیرد"." این فیلم در سال ۱۳۸۷ در بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و برای حاتمی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را به ارمغان آورد. حاتمی در این فیلم تغییر تدریجیِ شکوه از همسری مطیع و ساده به زنی بهانه گیر و سرکش را به بهترین شکل ایفا کرده است. محمدرضا محقق در "خبرگزاری دانشجو"، نقش لیلا حاتمی در این فیلم را نقشی عمیقاً سخت دانست که در آن خوش درخشیده است. بی‌پولی از ۲۵ شهریور
که در آن خوش درخشیده است. بی‌پولی از ۲۵ شهریور ۱۳۸۸ روی پرده رفت و با جذب ۴۶۵ هزار و ۹۰۳ تماشاگر، دهمین فیلم پرفروش سال شد. نغمه دانش، منتقد سینما بازی لیلا حاتمی را یکی از نقاط قوت فیلم دانست. حاتمی برای بازی در این فیلم، برندهٔ جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن از سومین دورهٔ جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران شد. حاتمی در سال ۱۳۸۷ قرار بود در فیلم‌های "عیار ۱۴" و "درباره الی" بازی کند. زمانی که پرویز شهبازی برای "عیار ۱۴" با او تماس گرفت، کمردرد شدیدی داشت و امکان دیدار حضوری فراهم نشد. برای فیلم
داشت و امکان دیدار حضوری فراهم نشد. برای فیلم "دربارهٔ الی" چند بار به دفتر فیلم رفت، اما چون باردار بود، صحنه‌های پُرتنش فیلم مناسب حالش نبود. او در سال ۱۳۸۷ در فیلم "شیرین" از عباس کیارستمی حضور یافت. "شیرین" واکنش‌های ۱۱۳ بازیگر زن سینما در برابر تماشای نسخهٔ سینمایی داستان خسرو و شیرین در سالنی فرضی را روایت می‌کند. حاتمی دربارهٔ بازی در این فیلم گفته است: «بیشترین تلاشم را کردم که در "شیرین" همکاری نکنم که بتوانم تأثیر خودم را داشته باشم و عباس کیارستمی این را خیلی خوب فهمید. به نظرم او بیش از هر چیزی
این را خیلی خوب فهمید. به نظرم او بیش از هر چیزی باهوش بود.» حاتمی در سال ۱۳۸۸ با فیلم‌های "پرسه در مه و چهل‌سالگی" در بیست و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت و برای بازی در "چهل‌سالگی" نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد. او در "چهل‌سالگی" نقش نگار تمدن، زنی متأهل درون‌گرا و در آستانه ۴۰ سالگی را بازی می‌کند که آرامش ذهن‌اش، با ورود مرد محبوب دوران جوانی‌اش به زندگی‌اش به هم می‌ریزد. رضا احسان‌پور در "جوان آنلاین" دربارهٔ بازی حاتمی نوشت: «به نظر من شخصیت نگار در این فیلم می‌توانست بسیار
«به نظر من شخصیت نگار در این فیلم می‌توانست بسیار شبیه شخصیت لیلا حاتمی در فیلم "لیلا" باشد. زنی با کشمکش‌های درونی و در عین حال آرام. ولی چرا این، آن نشده است و چرا حاتمی نتوانسته آن بازی درخشان را حداقل تکرار کند، جای سؤال دارد.» مهرزاد دانش در "ماهنامه فیلم" بازی حاتمی را یکی از امتیازهای اجرایی فیلم دانست. مازیار فکری ارشاد، منتقد سینما در خصوص بازی حاتمی گفت: «لیلا حاتمی بازیگر خوبی است. او مدتی است به میانسالی پا گذاشته و در این سال‌ها در دو نقش به عنوان زن میانسال، بازی کرده است. یکی "پرسه در مه" و
زن میانسال، بازی کرده است. یکی "پرسه در مه" و دیگری همین "چهل‌سالگی". به نظر من می‌توان گفت که برهه تازه‌ای در زندگی هنری و بازیگری لیلا حاتمی آغاز شده و در ایفای این نوع نقش نیز موفق است.» حاتمی در "پرسه در مه" نقش یک بازیگر تئاتر به نام رؤیا را ایفا می‌کند و شهاب حسینی در مقابل او، نقش همسر رؤیا را بازی می‌کند که سعی دارد یک قطعه موسیقی مهم بسازد اما نمی‌تواند و این باعث افسردگی و به هم ریختن اعصابش می‌شود. به عقیدهٔ محمد جلیلوند در "ایرنا"، لیلا حاتمی در این فیلم به خوبی توانسته نگرانی‌های رؤیا را به
در این فیلم به خوبی توانسته نگرانی‌های رؤیا را به نمایش بگذارد و تماشاگران را به همذات‌پنداری با خود فرا بخواند. در سال ۱۳۸۹ او برای بازی در این فیلم نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن در چهاردهمین جشن سینمای ایران شد. منتقد سینمایی در "ماهنامه فیلم" معتقد است که حاتمی نوعی سکوت در جای‌جای بازی‌اش قرار می‌دهد تا نوعی متانت و صبوری به شخصیت رؤیا ببخشد. حاتمی در سال ۱۳۸۸ در "چیزهایی هست که نمی‌دانی" بازی کرد. در این فیلم علی مصفا در نقش راننده آژانسی بازی می‌کند که میان مسافرهای ثابت او، زن جوانی هست
می‌کند که میان مسافرهای ثابت او، زن جوانی هست که اتفاقاتی در طول راه، آن‌ها را به هم نزدیک می‌کند. این فیلم در بخش مسابقهٔ رسمی چهل و پنجمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری به نمایش درآمد و تقدیرنامهٔ هیئت داوران را کسب کرد. مارک آدامز، منتقد سینمایی در "اسکرین دیلی"، لیلا حاتمی در نقش مسافر همیشگی که کم‌کم به راننده نزدیک‌تر می‌شود را «مؤثر و به‌یادماندنی» خواند و معتقد است این واقعیت که حاتمی و مصفا در زندگی واقعی زن و شوهر هستند و قبلاً با هم بازی کرده‌اند، به فیلم حس گرمای واقعی می‌دهد.
هم بازی کرده‌اند، به فیلم حس گرمای واقعی می‌دهد. پرویز جاهد، منتقد فیلم دربارهٔ بازی حاتمی در "بی‌بی‌سی" نوشت: «لیلا حاتمی در نقش زنی اسرارآمیز که ناگهان مثل سایه بر سر راه علی قرار می‌گیرد و با رمز و رازی که با خود دارد و زیبایی و گرمی کلامش، او را تحت تأثیر قرار می‌دهد، یکی از بهترین بازی‌های تمام عمرش را ارائه می‌کند.» در تیر ۱۳۸۹ حاتمی قرار بود با بازی در نمایش "منهای دو" به کارگردانی داوود رشیدی در تالار اصلی تئاتر شهر برای نخستین بار روی صحنه تئاتر برود، اما در آستانه اجرا به‌دلیل بیماری از بازی در
اما در آستانه اجرا به‌دلیل بیماری از بازی در این نمایش انصراف داد و پگاه آهنگرانی جایگزین او شد. حاتمی در سال ۱۳۸۹ با فیلم‌های "سعادت‌آباد" به کارگردانی مازیار میری و "جدایی نادر از سیمین" ساختهٔ اصغر فرهادی در بیست و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور داشت و برای جدایی نادر از سیمین نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد. همچنین فیلم "چیزهایی هست که نمی‌دانی" در بخش نگاه نوی جشنواره حضور داشت و حاتمی برای بازی در آن، نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن شد. او در سعادت‌آباد نقش زنی را
بازیگر نقش اول زن شد. او در سعادت‌آباد نقش زنی را بازی می‌کند که در زندگی مشترک با همسرش دچار تردید شده و تصمیم می‌گیرد برای او جشن تولد بگیرد تا خاطراتی را یادآوری کند. حامد بهداد، مهناز افشار، هنگامه قاضیانی، حسین یاری و امیر آقایی دیگر بازیگران این فیلم هستند. هدی یوسف‌زاده در "ایرنا"، معتقد است که حاتمی در "سعادت‌آباد" با نمایش چهره‌ای شبیه به لیلا یا اغلب بازی‌های خود، چهره‌ای معصوم و مهربان با درد و غمی درونی را به تصویرکشیده است. او در "جدایی نادر از سیمین"، در کنار پیمان معادی، شهاب حسینی، سارینا
سیمین"، در کنار پیمان معادی، شهاب حسینی، سارینا فرهادی و ساره بیات، نقش سیمین را بازی می‌کند که معلمی به دنبال طلاق است، زیرا زندگی بهتری برای دخترش نسبت به آنچه در ایران با سخت‌گیری‌های مذهبی، اجتماعی و جنسیتی است، می‌خواهد اما شوهرش نادر با او مخالف است و قصد دارد در ایران بماند زیرا نگران حال پدر بیمارش است که به مراقبت نیاز دارد. این فیلم در شصت و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و در اختتامیهٔ این جشنواره برندهٔ جایزهٔ خرس طلایی بهترین فیلم شد. حاتمی نیز به صورت مشترک با ساره بیات و
فیلم شد. حاتمی نیز به صورت مشترک با ساره بیات و سارینا فرهادی برندهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن از این جشنواره شد. او در این مراسم حضور نداشت و سارینا فرهادی و ساره بیات خرس نقره‌ای را دریافت کردند. در سال ۲۰۱۷، "ایندی‌وایر" لیلا حاتمی را برای بازی در این فیلم سزاوار دریافت جایزه اسکار دانست و او را بابت نمایش استیصال در نقش زنی مصمم که دنبال در دست گرفتن کنترل زندگی خویش است، بدون اینکه در آن دچار زیاده‌روی شود، تحسین کرد. وبگاه "کلایدر" در سال ۲۰۲۳ یک فهرست با عنوان «۱۱ نقش‌آفرینی بازیگران
۲۰۲۳ یک فهرست با عنوان «۱۱ نقش‌آفرینی بازیگران فیلم‌های غیرانگلیسی زبان تاریخ جوایز اسکار که علی‌رغم ارزش هنری فوق‌العاده، نادیده گرفته شدند» منتشر کرد و نام لیلا حاتمی را برای فیلم "جدایی نادر از سیمین" در رتبهٔ ۱۰ قرار داد. داگلاس لمن، نویسندهٔ این مقاله در ستایش بازی حاتمی نوشت: «افسوس که آکادمی اسکار کمی توجه به بازی‌های این فیلم، به ویژه لیلا حاتمی در نقش سیمین نداشت. نقش‌آفرینی او در فیلم "جدایی" ارزشی فراتر از نامزدی بهترین بازیگر زن را دارد. کافی است دقت کنید که او چقدر زبان بدن و جهان بینی سیمین
دقت کنید که او چقدر زبان بدن و جهان بینی سیمین را در به تصویر کشیدن این شخصیت که با قاضی دربارهٔ دلایلش برای طلاق صحبت می‌کند، تثبیت می‌کند. حاتمی شخصیت سیمین را به عنوان فردی کاملاً قابل درک به تصویر می‌کشد که نمی‌توانید از او دور شوید.» دههٔ ۱۳۹۰: نقطه اوج. نقش‌آفرینی حاتمی در "جدایی نادر از سیمین" مورد تحسین و توجه منتقدان سینما قرار گرفت. این فیلم علاوه بر ایران در چندین کشور دیگر نیز روی پرده رفت. بازی حاتمی در این فیلم درکنار موفقیت‌های جهانی آن، او را در عرصهٔ سینمای جهان، بیشتر شناساند و شهرت
او را در عرصهٔ سینمای جهان، بیشتر شناساند و شهرت بین‌المللی را برای او به ارمغان آورد. همزمان با اکران موفق جهانی این فیلم، لیلا حاتمی در چند مصاحبه تلویزیونی و رادیویی از جمله دو برنامه تلویزیونی در شبکه‌های فرانس ۲ و پلوس حضور یافت و به زبان فرانسوی پاسخگوی سوال‌های منتقدان و مجریان این برنامه‌ها بود. او جایزهٔ فیبرشی بهترین بازیگر زن را به‌طور مشترک با مریلا زارعی، ساره بیات و سارینا فرهادی برای بازی در این فیلم از بیست و سومین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز کسب کرد. این فیلم در در ششمین
فیلم پام اسپرینگز کسب کرد. این فیلم در در ششمین دوره جوایز فیلم آسیایی چهار جایزه از جمله جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد و حاتمی نیز برای بازی در آن نامزد جایزه بهترین بازیگر زن شد. حاتمی به نمایندگی از فرهادی که در این مراسم حضور نداشت، جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد و گفت: «این یک افتخار بزرگ است». این فیلم برندهٔ اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان سال ۲۰۱۲ گردید و در کل پیش از پنجاه جایزهٔ بین‌المللی دریافت کرد. در نهمین دورهٔ جوایز انجمن بین‌المللی دوست‌داران سینما این فیلم در ۱۰ رشته از جمله بهترین
سینما این فیلم در ۱۰ رشته از جمله بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای لیلا حاتمی نامزد شد. حاتمی در سال ۲۰۱۱ در یازدهمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش به‌عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش مسابقه اصلی به ریاست جسیکا چستین فعالیت کرد. وی در همان سال در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم آمریکایی دوویل به‌عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش مکاشفه به ریاست ساموئل بنشتریت حضور یافت. حاتمی در سال ۱۳۹۰ با فیلم‌های "پله آخر" ساختهٔ علی مصفا و "نارنجی‌پوش" ساختهٔ داریوش مهرجویی در سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر حضور
مهرجویی در سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت. او برای "نارنجی‌پوش" نامزد سیمرغ بلورین در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن شد و برای "پله آخر" نامزد سیمرغ بلورین در رشتهٔ بهترین طراحی صحنه و لباس شد. "نارنجی‌پوش" چهارمین و آخرین همکاری حاتمی با داریوش مهرجویی بود. او در این فیلم در نقش یک نابغه ریاضی که برای تصاحب فرزندش و مهاجرت با او تلاش می‌کند، ظاهر می‌شود و مقابل او، حامد بهداد نقش همسرش را بازی می‌کند. حاتمی در "پله آخر" در مقابل علی مصفا نقش یک ستاره سینما را ایفا می‌کند که طی حادثه‌ای شوهرش مرده
سینما را ایفا می‌کند که طی حادثه‌ای شوهرش مرده و او درحال ایفای‌نقش جلوی دوربین مدام ناخواسته به خنده می‌افتد. "پله آخر" در چهل و هفتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری یکی از فیلم‌های بخش مسابقهٔ رسمی بود و حاتمی از این جشنواره، جایزهٔ گوی بلورین بهترین بازیگر زن را برای نقش‌آفرینیِ خود در این فیلم کسب کرد. منتقد سینمایی از "هالیوود ریپورتر" معتقد است که حاتمی در این فیلم بیش از هر زمان دیگری شبیه به جوانی ایزابلا روسلینی به نظر می‌رسد. کریگ متیسون، منتقد فیلم درمورد بازی حاتمی نوشت: «چیزی در
منتقد فیلم درمورد بازی حاتمی نوشت: «چیزی در مورد خطوط چهرهٔ او وجود دارد؛ او گونه‌های برجسته و پرمعنایی دارد که وقتی ویژگی‌هایش با حجاب هماهنگ می‌شود، لحنی از باورپذیری جدی به خود می‌گیرد.» نیل کورال، منتقد سینما دربارهٔ بازی او می‌نویسد: «لیلا حاتمی نقش خود را به زیبایی بازی می‌کند؛ گاهی در آستانه فروپاشی، گاهی عصبانی، و گه‌گاه با مالیخولیای پنهان.» این فیلم در هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا به نمایش درآمد و جایزهٔ ویژه هیئت داوران این جشنواره را از آن خود کرد. حاتمی در سال ۲۰۱۲ برای اهدای جایزه