payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است، آنگاه سربازان به غارت اردوی ایران پرداختند. سلطان سلیم در وصف این پیروزی این شعر را به فارسی سرودː نقش زنان در جنگ چالدران. به‌گفته مورخان ترک چند تن از زنان ایرانی که در لباس سربازی همراه شوهران خود به میدان جنگ آمده بودند، به‌دست سربازان سلطان سلیم افتادند و دو همسر شاه اسماعیل به نام بهروزه‌خانم و تاجلی‌خانم نیز از آن جمله بودند. گذشته از زنانی که اسیر شدند، جسد بسیاری از زنان نیز در میدان جنگ پیدا شد که به فرمان سلطان سلیم آن‌ها را با تشریفات مخصوص نظامی به خاک سپردند. این زنان دلیر به گفته
مخصوص نظامی به خاک سپردند. این زنان دلیر به گفته نویسندگان ترک، با زره و خفتان و کلاه‌خود دوشادوش شوهران خویش در جنگ شرکت کردند به همین سبب پس از جنگ چالدران در دنیا معروف شد که شاه اسماعیل سوارانی از زنان شمشیر زن با اردوی خود داشته که در حدود ده هزار نفر بوده‌اند. یکی از مورخان ایتالیایی به نام جیان فرانچسکو ساگردو در کتاب "تاریخ امپراتوری عثمانی" در این باره می‌نویسد: «در میان کشتگان اجساد زنان ایرانی پیدا شد که در لباس مردان به میدان جنگ آمده بودند تا در سرنوشت شوهران خود شریک و در افتخار نبرد سهیم
در سرنوشت شوهران خود شریک و در افتخار نبرد سهیم باشند. سلیم بر جرات و دلیری و وطن‌پرستی ایشان آفرین گفت و فرمان داد که با تشریفات نظامی آنان را به خاک سپارند». کشته‌شدگان. تلفات دو سپاه در جنگ چالدران که از ساعت نه و نیم تا سه ساعت بعد از ظهر دوام یافته بود به گفته نویسندگان ایرانی به پنج هزار تن می‌رسید که دو هزار نفر از سپاهیان قزلباش و سه هزار نفر از لشکر عثمانی بودند. ولی دسته ای از نویسندگان عثمانی عدد تلفات خود را از سی تا چهل هزار دانسته و تلفات سپاه ایران را دو برابر آن پنداشته‌اند. یکی از مورخان
ایران را دو برابر آن پنداشته‌اند. یکی از مورخان عثمانی نیز عدد کل تلفات را ۸۲۱۶ نفر و عده کشتگان لشکر عثمانی را ۲۹۳۳ نفر نوشته است. شاه اسماعیل کشته‌شدگان جنگ را در محل آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی به خاک سپرد. پس از آن، این گورستان به «شهیدگاه» شهرت یافت. نتیجهٔ جنگ. صفویه از درگیر شدن در جنگی مستقیم با عثمانی اجتناب داشتند و با اذعان به برتری نظامی سلیم بر این امید بودند که سلطان را در نواحی کوهستانی شمالی ایران به دام اندازند، زیرا مشکلات مربوط به عوارض زمین و همچنین تدارک نیروها امکان داشت در موازنه
زمین و همچنین تدارک نیروها امکان داشت در موازنه قدرت مؤثر باشد. سپاه صفوی به تبعیت از سیاست زمین سوخته به پشت مرزهایش عقب نشست اما در نهایت وادار شد در چالدران به نبردی تن در دهد، زیرا قبایل قزلباش که از طرف عثمانی‌ها به بزدلی متهم شده بودند به شاه برای شروع جنگ اصرار می‌کردند تا بتوانند از حیثیت خود دفاع کنند. چه بسا اگر اصرار قزلباش‌ها نبود شاه اسماعیل باز هم نبرد با سلیم را به تأخیر می‌انداخت. در روز جمعه سوم ماه رجب سلطان سلیم سرداران و بزرگان لشکر را که در جنگ از خود شجاعت نشان داده بودند پاداش داد و
در جنگ از خود شجاعت نشان داده بودند پاداش داد و اسیران قزلباش نیز به فرمان وی گردن زدند. روز دیگر نیز غنائمی را که از آن جنگ بدست آمده بود، به سرداران و سربازان بخشید و جز پرچم‌های ایران چیزی برای خود برنداشت. در روز پنجشنبه نهم ماه رجب نیز گروهی را به تبریز فرستاد، تا مقدمات ورود وی را فراهم سازند و اگر از قزلباشان کسی در آنجا بود، بکشند. روز دهم ماه رجب در راه تبریز یکی از امیران قزلباش به نام حاج رستم با پنجاه سوار به اردوی سلطان سلیم آمد و اظهار اطاعت کرد. ولی سه روز بعد معلوم شد که او و همراهانش به
کرد. ولی سه روز بعد معلوم شد که او و همراهانش به دستور شاه اسماعیل آمده‌اند تا هنگام فرصت سلطان را بکشند. پس به فرمان وی همگی را گردن زدند، و سه روز بعد خالد بیگ نام (خالد بیگ پازوکی) از سران قزلباش را هم که با صد و پنجاه نفر به اردو آمده بود، کشتند. روز پنجشنبه شانزدهم ماه رجب، سلطان سلیم به سرخاب رسید و از آنجا تا شهر تبریز، تمام راه را با قالی‌های گرانبها مفروش کرده و چند تن از علما و اعیان شهر با جمعی از مردم به استقبال آمدند. سپاهیان عثمانی در کنار شهر آمدند و سلطان سلیم امر کرد که سربازان دست از
شهر آمدند و سلطان سلیم امر کرد که سربازان دست از کشتار و غارت و تصرف دارایی مردم باز دارند. همچنین دستور داد مسجد جهانشاه و مسجد حسن پادشاه را که به فرمان شاه اسماعیل ویران شده بود، تعمیر کنند و اوقاف این دو مسجد در تصرف هر کس باشد بگیرند و تصرف کننده را بکشند. روز بعد سلطان سلیم به مسجد حسن پادشاه رفت و نماز گزارد و خطیب به قاعده اهل سنت خطبه خواند. ولی چون خطبه به نام پادشاه رسید، به جای آنکه نام سلطان سلیم را بر زبان آورد، گفت: «السلطان بن السلطان ابوالمظفر اسماعیل بهادرخان... سرداران عثمانی شمشیرها
اسماعیل بهادرخان... سرداران عثمانی شمشیرها کشیدند تا خطیب را بکشند، ولی سلطان سلیم نگذاشت و گفت که زبانش عادت کرده است و گناهی ندارد». سپس سلطان سلیم دستور داد که تمام گنجینه‌‌ها و اموال شاه اسماعیل و سران قزلباش را تصرف کنند. پس از آن شهر تبریز را مرکز فرماندهی سپاه خود ساخت زیرا مصمم بود که زمستان را در تبریز بگذراند و سراسر آذربایجان را مطیع سازد و در آغاز بهار به‌ عراق و اصفهان و فارس حمله کند. اقامت سلطان سلیم در تبریز بیش از هشت روز نشد چون شاه اسماعیل آذوقه شهر و آبادی‌های اطراف را نابود کرده بود،
آذوقه شهر و آبادی‌های اطراف را نابود کرده بود، همچنین سلطان سلیم به دلیل نگرانی‌های امنیتی، خستگی و نارضایتی سپاه از ادامه جنگ، تصمیم به بازگشت گرفت و در۲۲ ماه رجب گروهی از هنرمندان، نویسندگان و صنعتگران با جمعی از تاجران و توانگران تبریز که بیش از هزار خانوار می‌شدند همراه با گنجینه‌‌های شاه اسماعیل به استانبول فرستاد و سه روز بعد خود نیز به سمت آماسیه بازگشت. این خبر در درگزین به شاه اسماعیل رسید و در ماه شعبان به تبریز آمد. از نگاهی، این جنگ، یک پیروزی مقطعی برای عثمانی‌ها بود ولی برای صفویان و به‌ویژه
برای عثمانی‌ها بود ولی برای صفویان و به‌ویژه شاه اسماعیل، تبدیل به یک فاجعه شد. پس از جنگ چالدران، شاه اسماعیل افسردگی گرفت و دیگر رهبری لشکریانش را در جنگ بر عهده نگرفت. پیوند میان شاه به‌عنوان روح هدایتگر نیمه‌خدایی و قزلباش، به‌طور جبران‌ناپذیری شکسته شد. در حدود یک سال پس از شکست، عناصر قبایل قزلباش، اقتدار اسماعیل برای مدیریت امور کشور، به تدریج ضعیف گشت. حکومت نوپای صفوی از نابودی حتمی نجات یافت. بسیاری از سپاهیان ایران و فرماندهان و صاحبان مناصب در میدان جنگ کشته شدند و شاه اسماعیل با فداکاری چند
میدان جنگ کشته شدند و شاه اسماعیل با فداکاری چند قزلباش جان سالم به‌در برد. او پس از آن، دیگر رهبری لشکریانش را در جنگ بر عهده نگرفت. این نبرد از اهمیت مهمی در تاریخ برخوردار است؛ زیرا نه تنها این عقیده را که مرشد شیعه، «معصوم» است، نفی نمود، بلکه روسای قبایل کُرد را نیز بر آن داشت تا بیعت خود را از صفویان به امپراتوری عثمانی تغییر دهند. پس از جنگ چالدران، ایران در جنگ‌های اواجیک (۱۵۱۵) و قوچ‌حصار (۱۵۱۶) نیز شکست خورد و کردستان باختری (مناطق کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه کنونی) از ایران جدا
کردستان عراق و کردستان سوریه کنونی) از ایران جدا شد و به‌دست عثمانی افتاد. سال‌ها بعد، شاه تهماسب در جواب نامه سلطان سلیمان که به او گفته بود: «پدران ما جنگ کردند. اگر تو نیز ادعای شجاعت داری، بیا جنگ کنیم و اگر جنگ نمی‌کنی دیگر ادعای شجاعت نکن» گفت: «حضرت پروردگار جل جلاله و عظم شأنه در کلام شریف فرموده که در جهاد و غزا که با کفار نمائید خود را به تهلکه (هلاکت) میندازید. جایی که در غزای کفار از تهلکه منع فرموده باشد، من چگونه دو لشکر مسلمان را که در عدد برابر ده کس یک کس نبوده، به جنگ فتوی دهم و این
برابر ده کس یک کس نبوده، به جنگ فتوی دهم و این مسلمانان را در تهلکه اندازم، پدر من در آن روز که با پدر شما جنگ کرد، دورمیش خان و سایر اُمرا بلکه تمامی لشکر او مست بودند، شب تا صباح شراب خورده، آهنگ جنگ نموده بودند و این مقدمه به‌غایت نامعقول و بد واقع شده بود. از آن تاریخ هرگاه حکایت جنگ چالدران به میان می‌آید، من دورمیش خان را دعای بد می‌کنم که پدرم شاه اسماعیل را فریفته برد و جنگ کرد».
زبان روسی یک زبان طبیعی از خانواده‌ی زبانی هندواروپایی از شاخه اسلاوی شرقی است که روس‌ها در شرق اروپا بدان گفتگو می‌کنند. این زبان در روسیه، بلاروس، قزاقستان و قرقیزستان یک زبان رسمی است و در سراسر قفقاز، آسیای مرکزی و تا حدودی در کشورهای بالتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. روسی به خانواده زبان‌های هندواروپایی تعلق دارد و یکی از چهار عضو زنده زبان‌های اسلاوی شرقی است. درک متقابل بالایی میان روسی، بلاروسی و اوکراینی وجود دارد. روسی زبان دفاکتوی رسمی اتحاد جماهیر شوروی تا زمان فروپاشی آن در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱ بود.
شوروی تا زمان فروپاشی آن در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱ بود. روسی کماکان به عنوان زبان رسمی یا در زندگی عمومی در تمام کشورهای پساشوروی استفاده می‌شود. شمار بالایی از روسی‌زبانان را می‌توان در کشورهای دیگر مانند اسرائیل و مغولستان یافت. روسی پرگویشورترین زبان مادری در اروپا و از نظر جغرافیایی گسترده‌ترین زبان در اوراسیا است. این زبان همچنین با داشتن بیش از ۲۵۸ میلیون گویشور کل در سراسر جهان گسترده‌ترین زبان اسلاوی است. روسی از نظر شمار گویشوران بومی هفتمین و از نظر شمار کل گویشوران هشتمین زبان جهان است. این زبان یکی از
کل گویشوران هشتمین زبان جهان است. این زبان یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل است. روسی (۸٪) پس از انگلیسی (۶۰٪) دومین زبان مورد استفاده در اینترنت به‌شمار می‌رود. روسی با خط سیریلیک نوشته می‌شود. الفبای روسی در سده دهم میلادی پدید آمد و متشکل از ۳۳ حرف است که در چندین دوره اصلاحاتی بر آن اعمال شده‌است. پیشینه. زبان روسی از شاخه اسلاوی زبان‌های هندواروپایی است. زبان‌های اسلاوی بیشتر از دیگر زبان‌های هندواروپایی، به زبان‌های بالتیک نزدیک هستند. زبان نیااسلاوی در تاریخ طولانی خود، به‌ویژه در سده‌های ۴ تا ۶
در تاریخ طولانی خود، به‌ویژه در سده‌های ۴ تا ۶ میلادی دچار دگرگونی زیادی شد. از سدهٔ ششم بود که زبان‌های جداگانه اسلاوی آغاز به پدیدار شدن کردند. تاریخ زبان روسی به سه دوره تقسیم می‌شود: بر اساس مستندات تاریخی، تقریباً در سال ۱۰۰۰ میلادی، گروه قومی غالب در بسیاری از کشورهای روسیه، اوکراین و بلاروس از شاخه شرقی اسلاوها بودند که به گروهی از گویش‌های نزدیک به هم گفتگو می‌کردند. با اتحاد سیاسی این منطقه در حدود سال ۸۸۰ به عنوان روس کیف، اسلاوی شرقی باستان به عنوان زبان ادبی و تجاری آن پذیرفته شد. این وضعیت با
زبان ادبی و تجاری آن پذیرفته شد. این وضعیت با پذیرش مسیحیت در سال ۹۸۸ و معرفی اسلاوی کلیسایی باستان از شاخه جنوبی اسلاوی به عنوان زبان مذهبی و رسمی کشور دنبال شد. در این زمان گرته‌برداری‌ها و وام‌واژگان بسیاری از یونانی بیزانسی وارد اسلاوی شرقی و گویش‌های گفتاری آن شد که به نوبه خود اسلاوی کلیسایی باستان را نیز تحت تأثیر قرار داد. تمایز گویشی پس از فروپاشی روس کیف در حدود ۱۱۰۰ شتاب گرفت. در سرزمین‌های بلاروس و اوکراین امروزی زبان روتنی و در روسیه امروزی روسی میانه پدیدار شدند. این گویش‌ها از قرن سیزدهم، به
میانه پدیدار شدند. این گویش‌ها از قرن سیزدهم، به دنبال تقسیم سرزمین‌های اسلاوی شرقی میان دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و لهستان در غرب و جمهوری‌های فئودالی مستقل نووگورود و پسکوف و تعداد زیادی دوک‌نشین کوچک در شرق متمایز شدند. زبان رسمی در مسکو و نووگورود و سپس در دوک‌نشین بزرگ مسکو، اسلاوی کلیسایی بود که از اسلاوی کلیسایی باستان تکامل یافته بود و برای سده‌ها تا زمان پتر یکم زبان ادبی باقی ماند. روسی تا اواخر قرن هفدهم تحت تأثیر شدید اسلاوی کلیسایی توسعه یافت. پس از آن نفوذ وارنه شد و روسی اسلاوی کلیسایی را تحت
از آن نفوذ وارنه شد و روسی اسلاوی کلیسایی را تحت تأثیر قرار می‌داد. اصلاحات سیاسی پتر بزرگ با اصلاح الفبا و به هدف سکولارسازی و غربی‌شدگی همراه بود. در آن دوران واژگان تخصصی بسیاری از زبان‌های اروپای غربی پذیرفته شد. تا سال ۱۸۰۰، بخش قابل توجهی از اعیان روسیه به فرانسوی و گاهی آلمانی به‌طور روزمره صحبت می‌کردند. متون بسیاری از رمان‌های روسی قرن نوزدهم، همچون "جنگ و صلح" لئو تولستوی، کاملاً به فرانسوی و بدون هیچ ترجمه‌ای بودند، با این فرض که خوانندگان تحصیل‌کرده نیازی به آن ندارند. تحولات سیاسی اوایل قرن
نیازی به آن ندارند. تحولات سیاسی اوایل قرن بیستم و تغییرات عمده ایدئولوژی سیاسی، در اصلاحات املایی روسی در سال ۱۹۱۸ خود را نشان داد. شرایط سیاسی و دستاوردهای اتحاد جماهیر شوروی در امور نظامی، علمی و فناوری (به ویژه فضانوردی)، به ویژه در اواسط قرن بیستم، به روسی در سراسر جهان اعتبار ویژه‌ای بخشید. در دوره اتحاد جماهیر شوروی، سیاست دولت در برابر زبان‌های اقوام مختلف نوسان داشت. اگرچه هر یک از جمهوری‌های تشکیل دهنده زبان رسمی خود را داشتند، روسی در کشور نقش وحدت‌بخش و مقام برتر را داشت، هرچند در سال ۱۹۹۰ به
و مقام برتر را داشت، هرچند در سال ۱۹۹۰ به عنوان زبان رسمی اعلام شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شوروی در سال ۱۹۹۱، چندین کشور تازه استقلال‌یافته آغاز به ترویج زبان‌های بومی خود کردند، که این امر تا حدودی وضعیت ممتاز زبان روسی را در آن‌ها تغییر داده‌است، هرچند نقش آن به عنوان زبان گفتمان ملی پس از شوروی در سراسر منطقه ادامه داشته‌است. زبان روسی در جهان پس از سال ۱۹۹۱ به دلیل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کاهش تعداد روس‌ها در جهان و کاهش جمعیت در روسیه زوال یافت. براساس پژوهشی در سال ۲۰۰۶ از طرف معاونت
یافت. براساس پژوهشی در سال ۲۰۰۶ از طرف معاونت پژوهشی مرکز تحقیقات جامعه‌شناسی وزارت آموزش روسیه، روسی در حال از دست دادن جایگاه خود در جهان، و به ویژه در روسیه، است. پژوهشی تازه در سال ۲۰۱۲ روند تضعیف زبان روسی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در مناطق مختلف جهان را دوباره تأیید کرد. تأثیر انگلیسی. زبان روسی امروزه شاهد هجوم وام‌واژگان انگلیسی شده‌است و امروزه دانشگاه‌های بسیاری در روسیه ساخته شده‌اند که به دانشجویان این فرصت را می‌دهد تا به زبان انگلیسی تحصیل داشته باشند. انگلیسی در حقیقت در فهرست
تحصیل داشته باشند. انگلیسی در حقیقت در فهرست زبان‌های رایج در روسیه پس از روسی در جایگاه دوم قرار دارد. از این رو تحصیل به زبان انگلیسی در روسیه و تحصیل دوره‌های زبان انگلیسی در این کشور بسیار رایج است. بیش از ۵۰۰ دانشگاه در این کشور وجود دارد. زبان انگلیسی رایج‌ترین زبان تحصیل در این کشور پس از روسی است.اگرچه زبان روسی زبان رسمی این کشور است، بسیاری از برنامه‌های تحصیلی در مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دکترا به زبان انگلیسی ارائه می‌شود. این درحالی است که در دوران جنگ سرد تمایل بیشتر به یادگیری زبان روسی بود
جنگ سرد تمایل بیشتر به یادگیری زبان روسی بود تا زبان انگلیسی. زبان روسی پس از حمله روسیه به اوکراین توسط ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین در رسانه‌ها و تحصیل ممنوع اعلام شد. پس از آن سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه اعلام داشت که مردم اوکراین برای کینه‌ورزی و روس‌هراسی، زبان روسی را رها کردند، اما روس‌ها نباید مانند آنان چنین رفتاری با زبان انگلیسی داشته باشند زیرا زبان هیچ ارتباطی با این وقایع ندارد. جغرافیای زبانی. در سال ۲۰۱۰، ۲۵۹٫۸ میلیون گویشور روسی در جهان وجود داشت: در روسیه - ۱۳۷٫۵ میلیون، در
در جهان وجود داشت: در روسیه - ۱۳۷٫۵ میلیون، در کشورهای مستقل همسود و بالتیک - ۹۳٫۷ میلیون، در اروپای شرقی - ۱۲٫۹ میلیون، در اروپای غربی - ۷٫۳ میلیون، در آسیا - ۲٫۷ میلیون، در خاورمیانه و شمال آفریقا - ۱٫۳ میلیون، در صحرای آفریقا - ۰٫۱ میلیون، در آمریکای لاتین - ۰٫۲ میلیون و ایالات متحده، کانادا، استرالیا و نیوزیلند - ۴٫۱ میلیون؛ بنابراین، زبان روسی پس از انگلیسی، ماندارین، هندی-اردو، اسپانیایی، فرانسوی، عربی و پرتغالی هفتمین زبان بزرگ در جهان است. روسی یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. آموزش به زبان
شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. آموزش به زبان روسی هنوز هم به عنوان زبان دوم و هم به عنوان زبان بومی در روسیه و همچنین بسیاری از جمهوری‌های شوروی پیشین یک انتخاب محبوب است. روسی در بسیاری از جمهوری‌های شوروی پیشین هنوز زبان مهمی برای آموزش کودکان است. اروپا. در بلاروس، روسی طبق قانون اساسی بلاروس زبان دوم دولتی در کنار بلاروسی است. ۷۷٪ از مردم این کشور در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۶۷٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. در استونی بر اساس برآورد
کار استفاده می‌کردند. در استونی بر اساس برآورد ۲۰۱۱ از کتاب واقعیت‌های جهان، ۲۹٫۶٪ از جمعیت به روسی صحبت می‌کنند. و روسی رسماً یک زبان خارجی محسوب می‌شود. آموزش مدارس به زبان روسی مسئله بسیار بحث‌برانگیزی در سیاست استونی است اما در سال ۲۰۱۹ قول‌هایی داده شده‌است که این مدارس در آینده نزدیک باز بمانند. در لتونی، روسی رسماً یک زبان خارجی محسوب می‌شود. ۵۵٪ مردم در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۲۶٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. در ۱۸ فوریه ۲۰۱۲،
یا محل کار استفاده می‌کردند. در ۱۸ فوریه ۲۰۱۲، لتونی یک همه‌پرسی قانون اساسی را در مورد پذیرفتن روسی به عنوان زبان رسمی دوم برگزار کرد. طبق گزارش کمیسیون مرکزی انتخابات، ۲۴٫۹٪ موافق و ۷۴٫۸٪ مخالف این کار بودند و مشارکت در انتخابات ۷۱٫۱٪ بود. از سال ۲۰۱۹، تدریس به زبان روسی به تدریج در کالج‌ها و دانشگاه‌های خصوصی در لتونی و همچنین آموزش عمومی در دبیرستان‌های دولتی لتونی به تدریج متوقف می‌شود. در لیتوانی، روسی هیچ مقام رسمی یا قانونی ندارد، اما استفاده از این زبان در مناطق خاصی وجود دارد. بخش عمده‌ای از
این زبان در مناطق خاصی وجود دارد. بخش عمده‌ای از مردم، به ویژه نسل‌های قدیمی، می‌توانند به زبان روسی به عنوان یک زبان خارجی صحبت کنند. با این حال، انگلیسی در لیتوانی جایگزین روسی به عنوان زبان میانجی شده‌است و حدود ۸۰٪ از جوانان به انگلیسی به عنوان زبان خارجی نخست صحبت می‌کنند. لیتوانی برخلاف دو کشور دیگر بالتیک، اقلیت روسی‌زبان نسبتاً کمی دارد (۵٫۰٪ در سال ۲۰۰۸). در مولداوی، طبق قانون دوران اتحاد جماهیر شوروی، زبان روسی زبان ارتباط میان‌قومی است. ۵۰٪ از مردم این کشور در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و
این کشور در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۱۹٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ در روسیه، ۱۳۸ میلیون نفر (۹۹٫۴٪ از پاسخ‌دهندگان) در روسی مهارت داشتند، در حالی که طبق سرشماری سال ۲۰۰۲ این تعداد ۱۴۲٫۶ میلیون نفر (۹۹٫۲٪ از پاسخ‌دهندگان). بود در اوکراین، طبق قانون اساسی سال ۱۹۹۶، روسی زبان ارتباط میان‌قومی و یک زبان اقلیت است. طبق برآوردهای هفته‌نامه Demoskop در سال ۲۰۰۴، ۱۴٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر گویشور بومی روسی و در کل ۲۹ میلیون گویشور
نفر گویشور بومی روسی و در کل ۲۹ میلیون گویشور فعال این زبان در کشور وجود داشت. ۶۵٪ از مردم اوکراین در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۳۸٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. در ۵ سپتامبر ۲۰۱۷، پارلمان اوکراین قانون جدید آموزشی را تصویب کرد که آموزش ابتدایی را برای دانش آموزان به هر زبانی غیر از اوکراینی ممنوع می‌کرد. این قانون با انتقاد مقامات روسیه روبرو شد. در قرن بیستم، زبان روسی یک زبان اجباری در مدارس اعضای پیمان ورشو و سایر کشورهای کمونیستی متحد
اعضای پیمان ورشو و سایر کشورهای کمونیستی متحد اتحاد جماهیر شوروی بود. طبق نظرسنجی یوروبارومتر ۲۰۰۵، تسلط به زبان روسی در برخی از کشورها، به ویژه در مناطقی که مردم به زبان‌های اسلاوی صحبت می‌کنند (یعنی لهستان، جمهوری چک، اسلواکی و بلغارستان) نسبتاً بالاست (۲۰–۴۰٪) و مردم از این رو در یادگیری زبان روسی تبحر دارند. گروه‌های بزرگ روسی‌زبانی نیز در غرب اروپا وجود دارند. این افراد در ابتدای قرن بیستم میلادی طی چندین موج مهاجرت به این مناطق وارد شدند. انگلستان، آلمان، فنلاند، اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا،
آلمان، فنلاند، اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا، بلژیک، یونان، نروژ و اتریش دارای جوامع روسی‌زبان قابل توجهی هستند. آسیا. در ارمنستان، روسی هیچ وضعیت رسمی ندارد، اما طبق کنوانسیون چارچوب حمایت از اقلیت‌های ملی به عنوان زبان اقلیت شناخته شده‌است. ۳۰٪ از مردم در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۲٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. در جمهوری آذربایجان، روسی هیچ وضعیت رسمی ندارد، اما زبان میانجی است. ۲۶٪ از جمعیت در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۵٪
جمعیت در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی تسلط داشتند و ۵٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار استفاده می‌کردند. در چین، زبان روسی وضعیت رسمی ندارد، اما توسط جوامع کوچک روسی‌زبان در شمال شرقی استان هیلونگ‌جیانگ صحبت می‌شود. در گرجستان، روسی وضعیت رسمی ندارد، اما طبق کنوانسیون چارچوب حمایت از اقلیت‌های ملی به عنوان زبان اقلیت شناخته شده‌است. طبق کتاب حقایق جهان روسی زبان ۹٪ از مردم است. اتنولوگ از زبان روسی به عنوان زبان کاری واقعی این کشور یاد می‌کند. در قزاقستان، روسی زبانی رسمی است
کشور یاد می‌کند. در قزاقستان، روسی زبانی رسمی است ولی زبان نخست کشور به‌شمار نمی‌رود. با این حال طبق ماده ۷ قانون اساسی قزاقستان این زبان از وضعیت برابری با زبان قزاقی در دولت ملی و محلی برخوردار است. سرشماری سال ۲۰۰۹ در این کشور گزارش داد که ۱۰٬۳۰۹٬۵۰۰ نفر، یا ۸۴٫۸٪ از جمعیت ۱۵ سال به بالا، می‌توانند به زبان روسی بخوانند و بنویسند و همچنین زبان گفتاری آن را درک کنند. در قرقیزستان، روسی به موجب ماده ۵ قانون اساسی یک زبان رسمی است. در سرشماری سال ۲۰۰۹ آمده‌است که ۴۸۲٫۲۰۰ نفر یا ۸٫۹۹٪ از جمعیت کشور به زبان
که ۴۸۲٫۲۰۰ نفر یا ۸٫۹۹٪ از جمعیت کشور به زبان روسی به عنوان زبان مادری صحبت می‌کنند. علاوه بر این، ۱٬۸۵۴٬۷۰۰ نفر از ساکنان قرقیزستان ۱۵ سال به بالا یا ۴۹٫۶٪ از جمعیت در این گروه سنی به روسی به عنوان زبان دوم صحبت می‌کردند. در تاجیکستان، روسی طبق قانون اساسی زبان ارتباط میان‌قومی است و استفاده از آن در اسناد رسمی مجاز است. ۲۸٪ از جمعیت در سال ۲۰۰۶ به زبان روسی مسلط بودند و ۷٪ از آن‌ها از آن به عنوان زبان اصلی در میان خانواده، دوستان یا محل کار خود استفاده می‌کردند. کتاب حقایق جهان اشاره می‌کند که زبان روسی
کتاب حقایق جهان اشاره می‌کند که زبان روسی در این کشور به‌طور گسترده‌ای در دولت و تجارت استفاده می‌شود. در ترکمنستان، روسی وضعیت خود را به عنوان زبان رسمی میانجی در سال ۱۹۹۶ از دست داد. طبق تخمین بدون تاریخی از کتاب حقایق جهان، ۱۲٪ از مردم این کشور به زبان روسی صحبت می‌کنند. با این وجود، مطبوعات و وب سایت‌های دولت ترکمنستان به‌طور منظم مطالبی را به زبان روسی منتشر می‌کنند و روزنامه نیترالنی ترکمنستان و شبکه ۴ ترکمنستان تی‌وی به زبان روسی وجود دارند. در این کشور مدارسی مانند دبیرستان مشترک ترکمنستان و روسیه
مدارسی مانند دبیرستان مشترک ترکمنستان و روسیه نیز وجود دارد. در ازبکستان، روسی زبان ارتباط میان‌قومی است. این زبان در مواردی نقش زبان رسمی را دارد، استفاده از آن در اسناد رسمی مجاز است و زبان میانجی کشور و نخبگان به‌شمار می‌رود. طبق تخمین بدون تاریخی از کتاب حقایق جهان، ۱۴٫۲٪ از مردم این کشور به روسی صحبت می‌کنند. در سال ۲۰۰۵، روسی بیشترین زبان خارجی آموزش داده‌شده در مغولستان بود و در سال ۲۰۰۶ آموزش آن در مدارس از سال هفتم به بعد به عنوان زبان خارجی دوم اجباری شد. در اسرائیل نیز به روسی صحبت می‌شود. تعداد
شد. در اسرائیل نیز به روسی صحبت می‌شود. تعداد اسرائیلی‌های روسی‌زبان بومی حدود ۱٫۵ میلیون نفر یا ۱۵٪ از جمعیت کشور است. مطبوعات و وب سایت‌های اسرائیلی مرتباً مطالب خود را به زبان روسی منتشر می‌کنند و روزنامه‌ها، ایستگاه‌های تلویزیونی، مدارس و رسانه‌های اجتماعی روسی‌زبان بسیاری در این کشور وجود دارد. یک کانال تلویزیونی اسرائیلی به نام اسرائیل پلاس عمدتاً برنامه‌های خود را به زبان روسی پخش می‌کند. در ویتنام، زبان روسی به همراه چینی و ژاپنی به برنامه درسی مدارس ابتدایی اضافه شده‌است و به عنوان «نخستین
مدارس ابتدایی اضافه شده‌است و به عنوان «نخستین زبان‌های خارجی» برای یادگیری دانشجویان ویتنامی، در سطحی برابر با انگلیسی نامگذاری شده‌است. آمریکای شمالی. روسی برای نخستین بار هنگامی که کاوشگران روس به آلاسکا سفر کردند و در طول قرن هجدهم ادعای این منطقه را برای روسیه داشتند، در آمریکای شمالی مطرح شد. اگرچه بیشتر استعمارگران روسی پس از خریداری آلاسکا در سال ۱۸۶۷ توسط ایالات متحده این منطقه را ترک کردند، تعداد انگشت شماری از آن‌ها باقی ماندند و زبان روسی را تا به امروز در این منطقه حفظ کردند، اگرچه امروزه تنها
امروز در این منطقه حفظ کردند، اگرچه امروزه تنها شمار اندکی گویشور قدیمی از این گویش منحصر به فرد باقی مانده‌است. در نیکولائفسک آلاسکا روسی بیشتر از انگلیسی صحبت می‌شود. جوامع قابل توجه روسی‌زبان نیز در آمریکای شمالی، به ویژه در مراکز بزرگ شهری ایالات متحده و کانادا، مانند شهرهای نیویورک، فیلادلفیا، بوستون، لس آنجلس، نشویل، سان فرانسیسکو، سیاتل، اسپوکن، تورنتو، بالتیمور، میامی، شیکاگو، دنور و کلیولند حضور دارند. آن‌ها در تعدادی از این مناطق دارای روزنامه‌هایی به زبان روسی هستند. با این حال تنها حدود ۲۵٪ از
به زبان روسی هستند. با این حال تنها حدود ۲۵٪ از آن‌ها از نظر نژادی روس هستند. پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اکثریت قریب به اتفاق روس‌زبان‌ها در ساحل برایتون، بروکلین در شهر نیویورک یهودیان روسی‌زبان بودند. پس از آن، با مهاجرت روس‌ها و اوکراینی‌ها به همراه برخی دیگر از یهودیان روسی و آسیای میانه از کشورهای اتحاد جماهیر شوروی پیشین تا حدودی آمارها تغییر پیدا کردند. طبق سرشماری سال ۲۰۰۷ ایالات متحده روسی زبان اصلی بیش از ۸۵۰٬۰۰۰ نفر از ساکنان این کشور در خانه بود. در نیمه دوم سده ۲۰، روسی محبوب‌ترین زبان
بود. در نیمه دوم سده ۲۰، روسی محبوب‌ترین زبان خارجی کوبا بود. علاوه بر تدریس روسی در دانشگاه‌ها و مدارس در این کشور، برنامه‌های آموزشی در رادیو و تلویزیون نیز به این زبان وجود داشت. در ژانویه ۲۰۱۹، تلویزیون کوبا یک برنامه آموزشی را به زبان روسی افتتاح کرد. این پروژه کاملاً پیش‌بینی‌شده بود، چرا که روسیه و کوبا دارای همکاری‌های استراتژیک بسیاری هستند. دانشگاه دولتی هاوانا یک دوره کارشناسی را به نام زبان روسی و زبان خارجی دوم آغاز کرده‌است. در این دانشگاه همچنین بخش زبان روسی وجود دارد که دانشجویان می‌توانند
بخش زبان روسی وجود دارد که دانشجویان می‌توانند کتاب‌های الکترونیکی روسی را بدون اتصال به اینترنت بررسی کنند. دوره‌های زبان روسی در دو مدرسه در هاوانا، پایتخت کوبا، در جریان است. تخمین زده می‌شود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر در کوبا به زبان روسی صحبت می‌کنند، به این دلیل که بیش از ۲۳٬۰۰۰ از کوبایی‌ها تحصیلات دانشگاهی خود را در اتحاد جماهیر شوروی پیشین و سپس در روسیه گذرانده‌اند و گروهی دیگر از آن‌ها نیز در آموزشگاه‌های نظامی و فنی روسیه تحصیل کرده‌اند و با دانش به زبان روسی به کشور بازگشته‌اند. همچنین تقریباً ۲٬۰۰۰ روسی و
به کشور بازگشته‌اند. همچنین تقریباً ۲٬۰۰۰ روسی و نوادگان آن‌ها ساکن کوبا هستند. به عنوان یک زبان بین‌المللی. روسی یکی از زبان‌های رسمی سازمان‌های زیر است: زبان روسی همچنین یکی از دو زبان رسمی ایستگاه فضایی بین‌المللی است؛ فضانوردان ناسا که در کنار فضانوردان روسی خدمت می‌کنند، معمولاً دوره‌های زبان روسی را می‌گذرانند. این کار به مأموریت آپولو-سایوز بر می‌گردد که نخستین بار در سال ۱۹۷۵ انجام شد. در مارس ۲۰۱۳ اعلام شد که روسی (۸٪) پس از انگلیسی (۶۰٪) دومین زبان مورد استفاده بر روی اینترنت است. مردم از زبان
مورد استفاده بر روی اینترنت است. مردم از زبان روسی در ۵٫۹٪ از کل وب سایت‌ها استفاده می‌کنند که کمی جلوتر از زبان ترکی استانبولی (۳٪) و بسیار عقب‌تر از انگلیسی (۶۰٪) بود. روسی نه تنها در ۸۹٫۸٪ از سایت‌های .ru، بلکه در ۸۸٫۷٪ از سایت‌های با دامنه .su اتحاد جماهیر شوروی پیشین نیز استفاده می‌شود. وب سایت‌های کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق نیز از سطح بالای روسی استفاده می‌کنند: ۷۹٫۰ درصد در اوکراین، ۸۶٫۹ درصد در بلاروس، ۸۴٫۰ درصد در قزاقستان، ۷۹٫۶ درصد در ازبکستان، ۷۵٫۹ درصد در قرقیزستان و ۸۱٫۸ درصد در