payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پینک فلوید نقش نداشت. از آهنگ‌هایی که سید بعد از «نی‌زن…» برای گروه نوشت، تنها «جاگبند بلوز» به آلبوم دوم گروه راه یافت که یکی از آهنگ‌های نیمه موفق او بود. «سیب‌ها و پرتقال‌ها»، و دو تای دیگر، «آخرین ضجه‌ات را بزن» و «مرد گیاه وار»، تا مدت‌ها به‌طور رسمی منتشر نشدند تا اینکه در نهایت این ترانه‌ها همراه با دیگر آثار منتشر نشده سید برت و پینک فلوید در سال ۲۰۱۶ در آلبوم با میکس پیتر جنر، منتشر شدند. برت گاه گاه مدتی را بیرون استودیوی ضبط موسیقی می‌گذراند و منتظر می‌شد تا او را به داخل دعوت کنند. گاهی هم به
می‌شد تا او را به داخل دعوت کنند. گاهی هم به داخل استودیو می‌رفت و بعد از خیره شدن به دیوید گیلمور برمی‌گشت. برت در آهنگ «روزی را به یاد بیاور»، یکی از آهنگ‌های ساخته ریچارد رایت، مقداری از نوازندگی را انجام داد. اما سهم اصلی او در آلبوم، آهنگ «جاگبند بلوز» است که بسیاری از طرفداران آن را تصدیق برت بر این می‌دانند که روزهایش در گروه به سر رسیده‌است. جمله‌های «این لطف مهیبانهٔ توست که اینجایم به فکر من هستی / و من هم مجبورم این قضیه را برایت روشن کنم / که من اینجا نیستم» افتتاحیهٔ آهنگ است. در مارس ۱۹۶۸
من اینجا نیستم» افتتاحیهٔ آهنگ است. در مارس ۱۹۶۸ رسماً اعلام شد که سید برت دیگر عضو گروه پینک فلوید محسوب نمی‌شود. فعالیت مستقل (۱۹۷۲ – ۱۹۶۸). بعد از جدایی از پینک فلوید، برت از جامعه کناره گرفت و منزوی گشت. با این حال طبق دستور شرکت ای ام آی و کمپانی ضبط موسیقی هاروست، فعالیت کوتاهی به عنوان هنرمند مستقل انجام داد و دو آلبوم «دیوانه می‌خندد» و «برت» را ارائه کرد. طرح اولیهٔ بیشتر این آثار، به دورهٔ فعالیت زیاد او (بین ۱۹۶۶ تا اواسط ۱۹۶۷) بر می‌گردد و گفته می‌شود که آهنگ‌های ساخته شده توسط او بعد از ترک
می‌شود که آهنگ‌های ساخته شده توسط او بعد از ترک پینک فلوید انگشت شمار بوده‌است. آلبوم اول در دو دورهٔ جداگانه در استودیوی «ابی رود» ضبط شد: چند اثر مقدماتی بین ماه مه و ژوئن ۱۹۶۸ با تهیه‌کنندگی پیتر جنر و بخش اعظم آلبوم بین آوریل و ژوئیه ۱۹۶۹ تهیه شد. تهیهٔ آلبوم ابتدا بر عهدهٔ «مالکوم جونز»، مدیر اجرایی جوان ای ام آی بود. اما سپس «دیوید گیلمور» و «راجر واترز» این وظیفه را به عهده گرفتند. مالکوم جونز می‌گوید: «هنگامی که دیوید پیش من آمد و گفت که سید می‌خواهد او و راجر کارهای باقی‌ماندهٔ آلبوم را بکنند، من
او و راجر کارهای باقی‌ماندهٔ آلبوم را بکنند، من تسلیم شدم.» تعدادی از آهنگ‌های آلبوم با همراهی اعضای گروه «سافت مشین» ساخته شدند. سید همچنین در گیتار نوازی قطعاتی از دوست نزدیکش «کوین ایرز» که عضو و مؤسس سافت مشین بود شرکت کرد و بدین صورت تک‌آهنگ ابتدایی سافت مشین، «لذت عروسک» ساخته شد. آلبوم بعدی، «برت» دوره‌ای تر از قبلی و بین فوریه و ژوئیه ۱۹۷۰ تولید شد. هرچند این آلبوم از قبلی هم آراسته و پرداخته تر بود، با این حال سید برت شخصاً در اوضاع روحی نامناسب تری به سرمی‌برد. در این آلبوم «دیوید گیلمور» گیتار
به سرمی‌برد. در این آلبوم «دیوید گیلمور» گیتار باس نواخت، ریک رایت نوازنده کی بورد بود، و جری شرلی نوازنده گروه «هامبل پای» نیز درام نوازی کرد. با وجود فعالیت در استودیو بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ و تولید دو آلبوم مستقل، سید برت به ندرت خارج از استودیو فعالیت می‌کرد. در ۲۴ فوریه ۱۹۷۲ برت در برنامه رادیویی «تاپ گر» با مجریگری جان پیل و تولیدی شبکهٔ بی‌بی‌سی شرکت کرد و پنج آهنگ اجرا نمود که تنها یکی از آن‌ها قبلاً منتشر شده بود. سه تای دیگر برای آلبوم «برت» دوباره خوانده و ضبط شدند و آهنگ آخر، «دو تا از یک
دوباره خوانده و ضبط شدند و آهنگ آخر، «دو تا از یک گونه» تنها همان‌جا اجرا شد (این آهنگ در گرد آوری سال ۲۰۰۱ تحت نام «بهترین‌های سید برت: دلتان برایم تنگ نمی‌شود؟» نیز وجود دارد) و ترانه و تنظیمش بر عهده ریچارد رایت بود. دیوید گیلمور و جری شرلی در این اجرا او را همکاری کردند و به ترتیب نوازنده گیتار و پرکاشن بودند. شرلی و گیلمور همچنین در تنها کنسرت سید برت که در این دوره اجرا نمود به همراهش بودند. این کنسرت در ۶ ژوئن ۱۹۷۰ و در تالار نمایش المپیا در لندن و به عنوان بخشی از «جشنواره موسیقی و مد» اجرا شد. این
عنوان بخشی از «جشنواره موسیقی و مد» اجرا شد. این سه نفر تنها چهار آهنگ در مدتی کمتر از نیم ساعت اجرا کردند و میکس صداها آنقدر بد بود که مانع از شنیدن صدای خواننده می‌شد. در انتهای آهنگ چهارم، برت به‌طور غیرمنتظره و ناگهانی اما مؤدبانه گیتارش را زمین گذاشت و از صحنه خارج شد و گیلمور و شرلی را تنها گذاشت. سید برت حضور دیگری نیز در رادیو بی‌بی‌سی داشت و در ۱۶ فوریه ۱۹۷۱ سه آهنگ در استودیو آن‌ها ضبط کرد. هر سه آهنگ در آلبوم «برت» منتشر شدند و احتمالاً به علت ترغیب مردم به خرید آلبوم از رادیو پخش شدند. در این
مردم به خرید آلبوم از رادیو پخش شدند. در این زمان به نظر می‌رسید برت دیگر علاقه به ضبط موسیقی در استودیو ندارد و نسبت به اجراهای زنده حتی بی علاقه تر بود. بعد از این دوره وقفه‌ای در فعالیت موسیقی برت ایجاد شد که بیش از یک سال به طول انجامید. واپسین سال ها(۲۰۰۶–۱۹۷۲). در سال ۱۹۷۲ برت گروه موسیقی «ستاره‌ها» را با توینک عضو سابق گروه «پینک فیریز»، به عنوان نوازنده درام و جک مونک، نوازنده باس ایجاد کرد که چندان به طول نینجامید. با اینکه گروه در ابتدا بازخورد مناسبی داشت اما یکی از اجراها در کمبریج فاجعه بود
مناسبی داشت اما یکی از اجراها در کمبریج فاجعه بود (جک مونک در مستند «الماس مجنون» شبکه بی‌بی‌سی که در سال ۲۰۰۱ و به عنوان بخشی از برنامه «مینی بوس» بی‌بی‌سی پخش شد دقیقاً همین عبارت را به کارمی‌برد) چند روز بعد از این نمایش آخر، توینک در خیابان برت را صدا زد و به او بخشی از نقد تندی که دربارهٔ اجرای آن‌ها چاپ شده بود را نشان داد و از گروه کنار کشید. در اوت ۱۹۷۴ پیتر جنر برت را متقاعد کرد که به استودیوی «ابی رود» بازگردد تا شاید آلبوم دیگری تولید کند. به هر حال چیز زیادی از این فعالیت‌ها که تنها سه روز طول
حال چیز زیادی از این فعالیت‌ها که تنها سه روز طول کشید تولید نشد، جز تعدادی قطعه بلوز و گیتار نوازی‌های آزمایشی و آشفته. تنها قطعه‌ای که با یک نام از این دوره باقی‌ماند، قطعهٔ «اگر می‌روی، معطل نکن» بود. یک بار دیگر برت از صنعت موسیقی کناره‌گیری کرد. او تمام حقوق آلبوم‌هایش را به شرکت تولیدی فروخت و به هتلی در لندن نقل مکان کرد. پس از تمام شدن پول‌ها، با پای پیاده به کمبریج برگشت و در زیر زمین خانهٔ مادرش زندگی کرد. تلاش‌های بعدی برای بازگرداندن او به صحنهٔ موسیقی (از قبیل اصرار گروه «دِ دمد» برای همکاری
موسیقی (از قبیل اصرار گروه «دِ دمد» برای همکاری او در تولید آلبوم دومشان) همگی بی‌نتیجه بود. تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۶، برت همچنان حق امتیاز کارهایی که با پینک فلوید انجام داده بود دریافت می‌کرد. کاش اینجا بودی. سید برت در سال ۱۹۷۵ یک بار دیگر به دیدن گروه پینک فلوید در استودیو «ابی رودز» رفت. در آن هنگام گروه مشغول ضبط آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» از آلبوم «ای کاش این‌جا بودی» که اتفاقاً آهنگی دربارهٔ سید برت است بودند. برت در این مدت اضافه وزن پیدا کرده بود، تمام موها و حتی ابروهایش را تراشیده بود و چنان
تمام موها و حتی ابروهایش را تراشیده بود و چنان تغییر کرده بود که اعضای گروه ابتدا او را نشناختند. (یکی از عکس‌های کتاب نیک میسن به نام «پشت و رو: تاریخچه شخصی پینک فلوید» که با زیرنویس سادهٔ «سید برت، ۵ ژوئیه ۱۹۷۵» مشخص شده ست به نظرمی‌رسد که مربوط به همان دوره باشد). در هر صورت گروه بالاخره او را به جا آورد و راجر واترز حتی از دیدن برت در آن وضعیت به گریه افتاد. این رویداد در فیلم «دیوار پینک فلوید» به کارگردانی آلن پارکر هم گنجانده شد. در فیلم نامبرده شخصیت «پینک» به علت از پا درآمدن در اثر فشار زندگی و
«پینک» به علت از پا درآمدن در اثر فشار زندگی و شهرت تمام موهای بدنش و ابروهایش را می‌تراشد.
امامان معصوم
المپیاد جهانی فیزیک (International Physics Olympiad - IPhO) مسابقه‌ای است بین‌المللی در فیزیک و برای دانش آموزان دبیرستانی. اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۶۷ در شهر ورشو کشور لهستان برگزار شد. از آن تاریخ به بعد این المپیادها به جز سه سال (۱۹۷۳، ۱۹۷۸، و ۱۹۸۰) همه ساله در یکی از کشورهای جهان برگزار شده‌است. مسابقات شامل آزمون‌های نظری و آزمایشگاهی فشرده‌است. مسابقه نظری ۵ ساعت طول می‌کشد و شامل سه پرسش است. معمولاً این سؤالات شامل بیش از یک بخش هستند (مثلاً هر سؤال از چند بخش تشکیل شده). امتحان عملی
(مثلاً هر سؤال از چند بخش تشکیل شده). امتحان عملی (آزمایشگاهی) ممکن است دو یا پنج ساعت طول بکشد که حداکثر پنج ساعت است. حضور ایران. ایران اولین بار سال ۱۹۸۹ شرکت کرد. ایران تا پایان سال ۲۰۱۹ موفق به دریافت ۱۲۸ مدال شامل کسب ۳۶ طلا و ۵۷ نقره و ۳۵ برنز (و ۱۲ دیپلم افتخار) شده‌است. ایران در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۲۴ میزبان مسابقات المپیاد جهانی فیزیک بوده است. ایران در سال ۲۰۱۹ به علت میزبانی اسرائیل در این رقابت‌ها شرکت نکرد. ایران در سال ۱۹۹۳ و در پنجمین حضور خود در این مسابقات، به علت عدم صدور ویزا، در المپیاد
در این مسابقات، به علت عدم صدور ویزا، در المپیاد جهانی فیزیک در ویلیامزبرگ در ایالات متحده آمریکا، به طور مجازی در مسابقه شرکت نمود و توانست یک مدال طلا، یک مدال برنز، و سه دیپلم افتخار کسب کند. رده بندی توزیع مدالها. ایران تا پایان سال ۲۰۲۳ در جایگاه سیزدهم توزیع مدالهای طلا در تمام ادوار المپیاد جهانی فیزیک قرار دارد. ساختار مسابقات. این مسابقه به مدت دو روز طول می‌کشد. یک روز به مسائل نظری اختصاص داده می‌شود (سه مسئله که شامل حداقل چهار حوزه فیزیک در قبلاً در مدارس متوسطه تدریس شده‌است که شامل ۳۰ امتیاز
در مدارس متوسطه تدریس شده‌است که شامل ۳۰ امتیاز است). یک روز دیگر به مسائل تجربی (آزمایشگاهی)(یک یا دو مسئله که شامل ۲۰ امتیاز است) اختصاص داده شده‌است. بین این دو روز حداقل یک روز استراحت داده می‌شود. در هر دو مورد زمان اختصاص داده شده برای حل مشکلات (مسئله‌ها) پنج ساعت است. هر تیم متشکل از دانش آموزان از مدارس متوسطه عمومی و فنی (و نه دانشگاه‌ها و کالج‌ها) کشور مورد نظر است. دو شرط برای شرکت وجود دارد: هنوز به دانشگاه وارد نشده باشند و باید زیر ۲۰ سال باشند. به‌طور معمول هر تیم متشکل از پنج دانش آموز و
به‌طور معمول هر تیم متشکل از پنج دانش آموز و دو ناظر است. توزیع مدال. حداقل نمرات مورد نیاز برای کسب مدال المپیاد و مقاله عنوان توسط سازمان با توجه به قوانین زیر انتخاب می‌شوند: مدال طلا باید به بالای ۸ درصد از شرکت کنندگان تعلق می‌گیرد. مدال نقره یا مدال طلا باید به بالای ۲۵ درصد تعلق می‌گیرد. مجموع کل مدال‌ها (شامل برنز) بهتر باید به ۵۰٪ تعلق می‌گیرد. تقدیر و مجموع کل مدال‌ها به بالای ۶۷٪ تعلق می‌گیرد. تمام شرکت کنندگان دیگر گواهی شرکت دریافت خواهند کرد. شرکت کنندگان با بالاترین امتیاز (برنده مطلق) یک
شرکت کنندگان با بالاترین امتیاز (برنده مطلق) یک جایزه ویژه دریافت می‌کند (علاوه بر مدال طلا). میزبانی ایران. ایران در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷ میلادی) میزبان سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک بود. سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک از روز جمعه ۲۲ تیر ماه با حضور ۶۹ تیم در خمینی شهر اصفهان دانشگاه صنعتی اصفهان آغاز شد. مراسم اختتامیه این المپیاد با معرفی برگزیدگان و اهدای۳۸ مدال طلا، ۴۶ مدال نقره، ۵۱مدال برنز و۸۰ دیپلم افتخار به دانش آموزان برتر شرکت‌کننده انجام شد. سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک در حالی
شد. سی و هشتمین دوره المپیاد جهانی فیزیک در حالی به کار خود خاتمه داد که تیم چین با بیشترین مدال بر سکوی اول این دوره از مسابقات علمی جهانی قرار گرفت و تیم‌های کره و روسیه نیز به مقام‌های دوم و سوم دست یافتند. بر اساس گزارش‌ها تیم ایران، میزبان این دوره از مسابقات با کسب مقام هفتم، مهمانان خود را بدرقه و پرچم مسابقات را به مسوولان ویتنام جهت برگزاری المپیاد سی و نهم اهدا کرد. در مراسم اختتامیه سی و هشتمین المپیاد جهانی فیزیک که در دانشگاه صنعتی اصفهان واقع در خمینی شهر به اتمام رسید، تیم دانش آموزان
واقع در خمینی شهر به اتمام رسید، تیم دانش آموزان فیزیکدان ایران با کسب ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۲ مدال برنز، رتبه هفتم این المپیاد را از آن خود ساخت. در المپیاد جهانی فیزیک، محمد مهدی آصف زاده و محمد حلاجیان مدال طلا، امین رضایی زاده و محمد علی امامی مدال نقره ، سید زینال میری و علیرضا شهبازی مدال برنز را برای جمهوری اسلامی ایران به ارمغان آوردند. ایران برای دومین بار در سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴ میلادی) میزبان مسابقات بود. در این دوره، تیم المپیاد فیزیک ایران بعد از کشورهای چین، روسیه و رومانی با دریافت یک نشان طلا
کشورهای چین، روسیه و رومانی با دریافت یک نشان طلا و ۴ نشان نقره به مقام چهارم مسابقات دست یافت. المپیاد فیزیک در گذشته و آینده. List of venues
سدهٔ ۱۰ میلادی یا قرن دهم میلادی، در تقویم گریگوری به فاصلهٔ سال‌های ۹۰۱ تا ۱۰۰۰ میلادی گفته می‌شود.
کروات نام دسته‌ای از اسلاوهای جنوبی است که بیشتر در کرواسی و بوسنی و هرزگوین و سرزمین‌های نزدیک به آن زندگی می‌کنند و اغلب به زبان کرواتی صحبت می‌کنند. پاره‌ای از کروات‌ها نیز در اروپای غربی، آمریکا، استرالیا، نیوزیلند و آفریقای جنوبی پراکنده‌اند. بیشتر کروات‌ها پیرو کلیسای کاتولیک و زبانشان نیز کرواتی است. ریشه‌شناسی نام. قوم‌نام خارجی «کروات‌ها» از نام بومی "Hrvati" از لاتین قرون وسطی "Croāt" گرفته شده است، که خود مشتق شده از زبان اسلاوی شمال‌غربی *Xərwate، با متاتز مایع از دوره اسلاوی رایج *Xorvat، از
با متاتز مایع از دوره اسلاوی رایج *Xorvat، از پیشنهادی زبان نیااسلاوی *Xъrvátъ می‌باشد. از شکل سکایی-سرمتی قرن سوم که در الواح تانایس به عنوان Χοροάθος گواهی شده است (Khoroáthos، اشکال جایگزین شامل Khoróatos و Khoroúathos) آمده است. منشأ این قوم نامشخص است، اما به احتمال زیاد از زبان آسی/آلانی *xurvæt- یا *xurvāt-، به معنای "کسی که نگهبان" ("نگهبان، محافظ") است. خاستگاه. خاستگاه نخستین آنها پیش از کوچ بزرگ اسلاوها آشکار نیست. برپایه نگره‌ای که بیشتر پذیرفته است در سده هفتم پس از زایش قبیله‌های کروات از
است در سده هفتم پس از زایش قبیله‌های کروات از شمال کوه‌های کارپاتین و خاور رود ویستولا به خاور رشته‌کوه آلپ دیناری کوچیدند. کروات‌های سفید در بالای آدریاتیک شاهزاده‌نشین دالماتیا را پایه ریختند و زیرگروهی از اینان به نام کروات‌های سرخ شاهزاده‌نشین‌های کرواسی سرخ را پدید آوردند. در دو سنگ‌نبشته کهن به زبان و خط یونانی —که در بندر تانائیس در دریای آزوف در کنار شبه‌جزیره کریمه (نزدیک دریای سیاه) یافت‌شده و اکنون در موزه سن‌پترزبورگ در روسیه نگاه داشته می‌شوند— با نام Horouathos برخورد شده که این نام را
با نام Horouathos برخورد شده که این نام را پاره‌ای ریخت کهن نام کنونی کروات‌ها می‌دانند. ریشه ایرانی. کروات‌ها و صرب‌ها بنا به تعداد زیادی از مطالعه‌ها ریشه ایرانی دارند. فرضیه جالب و بحث‌برانگیز که ۲۰۰ سال پیش توسط پروفسور یوسیپ میکوزی بلومنتال () مطرح شد؛ تاکنون منجر به ارایه‏ ۲۴۹ مقاله تحقیقی، علمی و چاپ آن در نشریات مختلف توسط ۱۲۰ استاد کروات و غیرکروات شده است. او در پایان‌نامه خویش در سال ۱۷۹۷، ایرانی بودن کروات‌ها را مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که کروات‌های امروزی از بخش غربی ایران باستان
گرفت که کروات‌های امروزی از بخش غربی ایران باستان مهاجرت کرده‌اند. کروات در زبان اوستایی به معنی دوستانه است و بر اساس برخی شواهد و مطالعه‌های تاریخی، کروات‌ها از ۱۷۰۰ سال پیش از سرزمین مادری خود ایران به سمت شبه جزیره بالکان حرکت کردند و در صربستان و کرواسی و بوسنی امروزی ساکن شدند. علت این مهاجرت سرکوب پیروان دین مانوی در دوران ساسانی بوده است. بر مبنای اسناد قدیمی، کروات‌ها و صرب‌ها دارای اصلیت ایرانی هستند که بعدها به اسلاوها ملحق شدند. هم کروات‌ها و هم صرب‌ها به‌طور تقریبی هم‌زمان مهاجرت کردند و برای
صرب‌ها به‌طور تقریبی هم‌زمان مهاجرت کردند و برای تمیز دادن خود از سایر اقوام دستمالی به دور گردن خود می‌بستند که بعدها به کراوات معروف شد. این دستمال در پرچم کرواسی هم وجود دارد. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور اسبق ایران اذعان کرده بود که این نظریه ممکن است توضیح قابل اعتمادی برای خاستگاه کروات‌ها که به صورت تاریخی خیلی نزدیک به صرب‌ها زندگی می‌کنند، نیز باشد. زبان‌های کرواتی و صربی هم‌اکنون بیش از ۳۰۰۰ واژه از زبان فارسی دارند که حدود ۷۰۰ تا از این واژه‌ها به‌طور فعال در زبان کنونی صربی- کرواتی به کار برده
فعال در زبان کنونی صربی- کرواتی به کار برده می‌شود.
موریس پُلیدور ماری برنار مترلینک (۲۹ اوت ۱۸۶۲ – ۶ مه ۱۹۴۹)، نویسنده، شاعر و فیلسوف بلژیکی بود. مترلینک در سال ۱۹۱۱ برندهٔ جایزهٔ نوبل در ادبیات شد. تم اصلی نوشته‌های مترلینک مفهوم مرگ و زندگی است و آثار او نقش مهمی در جنبش نمادگرائی (symbolism) در ادبیات دارد. زندگی. مترلینک در سال ۱۸۶۲ در شهر خنت در قسمت فلاندر کشور بلژیک متولد شد. زبان آلمانی و فرانسه را در خانواده فراگرفت و در مدرسه زبان لاتین آموخت. وی تحصیلات مقدماتی را در مدرسه سن بارب به پایان برد و جهت فراگیری رشته حقوق، فلسفه و حشره‌شناسی وارد
و جهت فراگیری رشته حقوق، فلسفه و حشره‌شناسی وارد دانشگاه گردید و مدارج آن را با موفقیت پشت سر نهاد و پس از فارغ‌التحصیلی به سال ۱۸۸۴ به عضویت کانون وکلای دادگستری شهر کان درآمد و بعد به ریاست این کانون رسید. اما محیط آنجا نتوانست روح کاوشگر او را آرام سازد، لذا به سال ۱۸۸۷ به فرانسه رفت؛ ولی چند ماه پس از ورودش به فرانسه به علت مرگ پدر مجبور به ترک آنجا شد و دوباره به شهر کان مراجعت نمود. مرگ پدر اثر عجیبی در وی گذاشت و عاملی گشت که غور او را در فلسفه هستی و حیات زیاد کرد و از آن پس شروع به نوشتن نمایشنامه
حیات زیاد کرد و از آن پس شروع به نوشتن نمایشنامه کرد که اولین اثرش با موفقیت همراه نبود. وی مجدداً به سال ۱۸۹۶ به پاریس رفت و در آنجا تحت تأثیر آثار بزرگان مکتب سمبولیسم قرار گرفت. وی به سال ۱۹۰۰ با زنی به نام جورجیات لیبلانک (Georgette Leblance) آشنا شد که حکایت مادی و معنوی این زن در وی اثر فراوان داشت. او دو بار جایزه ادبیات نمایشی فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه را به خود اختصاص داد و به سال ۱۹۱۱ جایزه نوبل ادبیات را دریافت نمود. اما به خاطر دلبستگی ملی، عضویت در فرهنگستان فرانسه را که به وی پیشنهاد شده
عضویت در فرهنگستان فرانسه را که به وی پیشنهاد شده بود نپذیرفت. مترلینک دراوج محبوبیت و شهرت به سال ۱۹۲۰ به آمریکا رفت و تا پایان جنگ جهانی دوم و اشغال بلژیک توسط هیتلر به سال ۱۹۴۰ در آمریکا ماند. وی شاهکار نمایشنامه‌نویسی خود را به سال ۱۹۰۷ به نام "پرنده آبی" به قلم کشید که در کمترین مدت به چندین زبان ترجمه گشت. حال دیگر او در اوج شهرت بود و پادشاه بلژیک به وی لقب اشرافی کنت را داده بود و پادشاه انگلستان کاخی را برای وی در آنجا ساخت. او به شیوه سمبولیست‌ها اشعار خود را می‌سرود و ترجمه‌هایش جزو شاهکارهای
اشعار خود را می‌سرود و ترجمه‌هایش جزو شاهکارهای جاویدان ادبیات فرانسه محسوب می‌گردد. مترلینک آثار زیادی از خود به جای گذاشته‌است. وی به سال ۱۹۴۹ در سن ۸۷ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.. آثار. درام. ژویزل (نمایشنامه) - این نمایشنامه حکایت عشق ژویزل به لانسور است و به گونه‌ای پایداری در عشق را توصیف می‌کند. سایر آثار. از جهان تا ابدیت
ساندرا آن لاوئر ، معروف به ساندرا کرِتو یا ساندرا، خواننده و ترانه‌ساز آلمانی فرانسوی است. زندگی‌نامه. او در ۱۸ مهٔ ۱۹۶۲ در شهر آلمانی زاربروکن واقع در مرز فرانسه به‌دنیا آمد. پدرش، روبرت لوئر، فرانسوی و دارای مغازهٔ شراب‌ فروشی و مادر آلمانی‌اش، کارین بویر، در مغازهٔ کفش‌ فروشی کار می‌کرد. همچنین برادری فلج به نام گاستون داشت که در سال ۱۹۹۵ درگذشت. ساندرا از ۵ سالگی شروع به یادگیری رقص باله کرد و تا ۱۰ سالگی ادامه داد، تا در این سال شروع به آموختن گیتار نزد معلم مدرسهٔ خود نمود. در سال ۱۹۷۵ در سن ۱۳ سالگی
معلم مدرسهٔ خود نمود. در سال ۱۹۷۵ در سن ۱۳ سالگی به مسابقه‌ای ستارگان جوان رفت که برای کشف استعدادهای جوانان در خوانندگی برگزار می‌شد. البته او جزو شنوندگان بود و در این مسابقه شرکت نمی‌کرد. هنگامی که همه، ترانه‌های خود را خواندند و به انتظار اعلام رأی داوران بودند، او به مادر خود گفت که می‌خواهد به دستشویی برود و بلند شد و به بالای صحنه رفت و از دی‌جی درخواست کرد نسخه‌ای آلمانی از اولیویا نیوتن جان را بگذارد و شروع به خواندن کرد. با همکاری کمپانی «استعدادهای جدید»، تک‌آهنگ خود را با نام "Andy Mein Freund"
جدید»، تک‌آهنگ خود را با نام "Andy Mein Freund" که دربارهٔ سگی خانگی بود، خواند که با استقبال چندانی روبه‌رو نشد و باعث شد چند سالی از خوانندگی به دور بماند. سپس به‌عنوان خواننده به دیسکویی به نام عربی پیوست و با آن گروه آلبومی به نام «استدیو یوروپاسوند» را بیرون دادند و در استودیو ضبط با موزیسینی به نام مایکل کرِتو آشنا شد. در دیسکو کار ساندرا بالا گرفت و دوران جدیدی در زندگی او آغاز گشت و مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و در حالی که فقط ۱۶ سال داشت، به یک ستاره تبدیل شد. سرانجام، پس از ۹ آلبوم موفق و
یک ستاره تبدیل شد. سرانجام، پس از ۹ آلبوم موفق و برگزاری چند تور، دوران دیسکو به پایان رسید و گروه از هم پاشید. ساندرا و مایکل، که حالا روابط رمانتیکی با یکدیگر داشتند، به مونیخ آمدند و در آنجا مایکل استودیوی خودش را راه‌اندازی کرد و اولین ترانهٔ مشترک خود را ساخت که راه به جایی نیافت. اما در سال ۱۹۸۵ اولین آلبوم ساندرا به نام بازی طولانی در آلمان در چارتِ تاپ ۲۰ قرار گرفت و ترانهٔ ماریا ماگدالنا به ردهٔ ۲۱ رنکینگ جهانی رسید و در اروپا شمارهٔ ۱ بود. همچنین، اولین موزیک ویدئو خود را برای تک‌ترانهٔ در گرمای
اولین موزیک ویدئو خود را برای تک‌ترانهٔ در گرمای شب ساخت و سومین موزیک ویدئو خود را برای تک‌ترانهٔ Little Girl در ونیز پُر کرد که به موفقیت‌های زیادی دست یافت. دومین آلبوم خود را با نام Mirrors در سال ۱۹۸۶ با همکاری مایکل کرِتو عرضه کرد که در تاپ ۲۰ آلمان به ردهٔ ۱۱ رسید که در اولین ترَک دربارهٔ فاجعهٔ چرنوبیل خوانده بود. همچنین، ترانهٔ Innocent Love از این آلبوم مورد توجه قرار گرفت. دو سال بعد، سومین آلبوم خود را به نام Ten on One ساخت که مجموعه‌ای از ترانه‌های موردعلاقه‌اش بود که بازخوانی کرده بود.
ترانه‌های موردعلاقه‌اش بود که بازخوانی کرده بود. ترانهٔ Everlasting Love که ترانهٔ محبوب کودکیِ ساندرا بود، در رنکینگ اروپا به ردهٔ ۵ رسید. در این زمان، به‌عنوان ملکهٔ پاپ اروپا شهرت پیدا کرد و رقیب سرسختی برای مدونا در رنکینگ فروش شد. ساندرا در ژانویهٔ ۱۹۸۸ با مایکل کرِتو ازدواج کرد و آن دو برای زندگی از مونیخ به جزیرهٔ ایبیزا در اسپانیا رفتند. در سال ۱۹۸۸ آلبومی به نام Into a Secret Land را روانهٔ بازار کرد که در آن از الکتروپاپ قدری دور شد و با صدایی رازآلود و اغواکننده این آلبوم را اجرا کرد که به
رازآلود و اغواکننده این آلبوم را اجرا کرد که به موفقیت‌های زیادی دست یافت و ترانهٔ Secret Land در آلمان به ردهٔ ۷ و در اسرائیل به ردهٔ اول رسید. همچنین، موزیک ویدئو Heaven Can Wait را ساخت که از شاهکارهای این آلبوم بود. او همچنین به گروه‌های حمایت از طبیعت پیوست و در پروژهٔ «هنرمندان پشتیبان طبیعت» نقشی را برعهده گرفت. در پایان دههٔ ۱۹۸۰ او یکی از سرشناس‌ترین خوانندگان زن در اروپا بود. او همچنین کنسرتی را در مسکو اجرا کرد. در ۱۹۹۰ Painting in Yellow را ساخت که موفقیتی دیگر و راهیابی به تاپ ۱۰ را در پی
ساخت که موفقیتی دیگر و راهیابی به تاپ ۱۰ را در پی داشت. او همچنین در این سال به خوانندگی در گروه اِنگیما که توسط مایکل کرِتو به‌وجود آمده بود پرداخت. در ۱۹۹۱، آهنگ Sadeness گروه انگیما به موفقیتی بزرگ دست یافت. در ابتدا کسی نمی‌دانست در پشت نام انگیما چه کسی است، ولی به‌زودی طرفداران ساندرا صدای او را شناختند. آلبوم بعدی او پس از ۲ سال وقفه، نزدیک به هفت بود که در سال ۱۹۹۲ به بازار آمد و این اولین آلبوم او بود که به‌طور کامل توسط مایکل کرِتو تهیه می‌شد. در این سال، مایکل و ساندرا به‌عنوان موفق‌ترین زوج
در این سال، مایکل و ساندرا به‌عنوان موفق‌ترین زوج هنری شناخته شدند و جوایزی را در گولدن یورو دریافت کردند. آلبوم بعدی او در سال ۱۹۹۲ با نام ۱۸ بزرگ‌ترین بازدیک‌ها و سه سال بعد در حالی که باردار بود آلبومسایه‌های محو را روانهٔ بازار کرد. او در این سال دو پسر دوقلو به نام‌های نیکیتا و سباستین به‌دنیا آورد و تصمیم گرفت وقت خود را صرف بزرگ کردن کودکان خود کند و به این ترتیب از دوران اوج خود فاصله و در حاشیه قرار گرفت. او سپس این آلبوم‌ها را ساخت: دو آلبوم ریمیکس کارهای قبلی او بودند. ۱۹۹۳–۲۰۰۶:تلاش برای
ریمیکس کارهای قبلی او بودند. ۱۹۹۳–۲۰۰۶:تلاش برای بازگشت. در سال ۱۹۹۳، ساندرا نسخه جدیدی از "ماریا مجدلیه را با تنظیم تکنو و موزیک ویدیوی مربوط به اینده منتشر نمود. ضبط مجدد یک شکست بود. با این وجود، او در آلبوم بعدی انیگما، "صلیب تغییرات"، از جمله آهنگ موفق "بازگشت به معصومیت"، در سه آهنگ خواند. هنگامی که دوقلو باردار بود، ساندرا «سایه‌های محو» را در سال ۱۹۹۵ ضبط و منتشر کرد. این آلبوم شاهد بود که نویسنده و تهیه‌کننده جدید جنس گاد در کنار مایکل کرتو کار می‌کرد و بیشتر شامل مواد پاپ محور بود. نسخه کاور
می‌کرد و بیشتر شامل مواد پاپ محور بود. نسخه کاور «شب‌های اطلس سفید» توسط مودی بلوز به نام اولین تک‌آهنگ منتشر شد و به یکی از کم‌ترین آهنگ‌های ساندرا در آلمان تبدیل شد، اگرچه در اسرائیل موفقیت‌آمیز بود. این آلبوم با استقبال ملایم تجاری و منتقدان مواجه شد و دومین تک آهنگ، «فرار نمی‌کند»، نتوانست در جدول قرار بگیرد. پس از به دنیا آوردن پسران نیکیتا و سباستین در بیمارستان مونیخ از طریق سزارین در ژوئیه ۱۹۹۵، ساندرا تصمیم گرفت حرفه خود را متوقف کند. با این حال، سال بعد او در ضبط دو آهنگ برای آلبوم سوم انیگما
سال بعد او در ضبط دو آهنگ برای آلبوم سوم انیگما شرکت کرد. ۱۹۹۹ ناظرانتشار آلبوم "مورد دلخواه من"، یک آلبوم دو دیسکی با ریمیکس از آهنگ‌های پیشینی تر ساندرا و بعضی از سرایش‌های مورد تعشقش بود. این یک پیروزی بود و در میان ۲۰کشور برتر اروپایی واقع شد. نسخه نوین از "سرزمین مخفی" به صورت تک آهنگ منتشر شد، همراه با موزیک ویدئویی که در آن ساندرا مدل موهای کوتاه تری داشت. آواز او دوباره در دو آهنگ در آلبوم ۲۰۰۰ انیگما "پرده پشت آینه" و همچنین تک آهنگ سال ۲۰۰۱ پروژه "بچرخ ظاهر شد. او تصنیف «[[برای همیشه (آهنگ
پروژه "بچرخ ظاهر شد. او تصنیف «[[برای همیشه (آهنگ ساندرا)|برای همیشه]» را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد که موفقیت جزئی در چارت آلمان بود. این پیش‌بینی آلبوم استودیویی بعدی او، «[[چرخ زمان (آلبوم)|چرخ زمان]]» بود که در نهایت در بهار ۲۰۰۲ بعداز چندین تاخیر منتشر شد. این آلبوم موفق شد و با واکنش مثبت منتقدان روبرو شد، و دو تک آهنگ دیگر، "[[چنین شرم#نسخه ساندرا|چنین شرم]]"، که در اصل توسط [[Talk Talk]] اجرا شد، و تصنیف دیگری " چشمانم را ببند». در سال ۲۰۰۳، دی وی دی "تاریخ کامل" منتشر شد که شامل تمام موزیک ویدیوهای او
کامل" منتشر شد که شامل تمام موزیک ویدیوهای او بود. در همان سال، ساندرا برای آلبوم «[[رهگذر(معما]|رهگذر]]» انیگما که آخرین باری بود که با این پروژه کار می‌کرد، آواز کرد. پس از چند سال وقفه، در سال ۲۰۰۶ ساندرا با خواننده سوئیسی [[دیجی بوبو]] برای یک دونوازی «[[راز‌های عشق]]» در آلبوم «گسترده‌ترین بازدید ها» خود تیمی کرد. این تک آهنگ موفقیت بزرگی بود و در [[سوئیس]] به ۵ و در آلمان به ۲۰ برتر رسید. ساندرا پس از آن دوباره اجرای زنده را آغاز کرد و شروع به کار بر روی آلبوم بعدی خود کرد. در اواخر سال ۲۰۰۶،
کار بر روی آلبوم بعدی خود کرد. در اواخر سال ۲۰۰۶، «[[بازتاب‌ها (آلبوم ساندرا)|بازتاب‌ها]]» منتشر شد، آلبومی متشکل از ریمیکس‌هایی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های ساندرا. نسخه جدید تصنیف «[[عشق ابدی#نسخه ساندرا|عشق ابدی]]» به عنوان یک تک آهنگ تبلیغاتی در آلمان منتشر شد در حالی که ریمیکس «[[در اطراف قلب من]]» موفقیت بزرگ رادیویی در لهستان بود. پیوند به بیرون. [[رده:اعضای انیگما (پروژه موسیقی)]] [[رده:افراد آلمانی فرانسوی‌تبار]] [[رده:افراد زنده]] [[رده:اهالی زاربروکن]] [[رده:برندگان جایزه اکو]] [[رده:خوانندگان به