payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و فیلسوف بریتانیایی جی. ال. اچ. توماس را که به او «نحوۀ خواندن و درک هگل» را آموخت، به عنوان مهم‌ترین استادان خود نام می‌برد. در مقدمۀ کتاب "هگل: یک مقدمه بسیار کوتاه"، سینگر دوران حضورش در کلاس‌های «استثنایی» توماس در آکسفورد را به یاد می‌آورد، جایی که دانشجویان مجبور بودند «عبارات پدیدارشناسی را جمله به جمله بررسی کنند تا به معنای آن‌ها پی ببرند.» یک روز در کالج بالیول آکسفورد، او با تجربه‌ای مواجه شد که به گفتۀ خودش، شاید مهم‌ترین تجربۀ شکل‌گیری زندگی‌اش بود. او پس از کلاس با یکی از همکلاسی‌های خود به
بود. او پس از کلاس با یکی از همکلاسی‌های خود به نام ریچارد کِشِن که بعدها استاد دانشگاه کیپ برتون شد، در حال گفت‌وگو بود. آن‌ها برای ناهار به رستوران رفتند و کشن پس از شنیدن اینکه سس اسپاگتی حاوی گوشت است، سالاد سفارش داد، اما سینگر اسپاگتی خورد. سینگر از کشن دلیل اجتناب او از گوشت را پرسید. کشن نیز دلایل اخلاقی خود را توضیح داد. سینگر بعدها گفت: «هیچ‌وقت با یک گیاهخوار آشنا نشده بودم که چنین پاسخ ساده‌ای بدهد که بتوانم آن را بفهمم و با آن ارتباط برقرار کنم.» کشن بعدها سینگر را به دوستان گیاهخوارش معرفی
کشن بعدها سینگر را به دوستان گیاهخوارش معرفی کرد. سینگر توانست یک کتاب در مورد این موضوع به نام "ماشین‌های حیوانی" اثر روث هریسون پیدا کند و طی یک یا دو هفته، با همسرش صحبت کرد و گفت که به نظرش باید رژیم غذایی‌شان را تغییر دهند و نمی‌توانند خوردن گوشت را توجیه کنند. فعالیت دانشگاهی. پس از سه سال تدریس در کالج دانشگاهی آکسفورد، او به مدت ۱۶ ماه به عنوان استاد مدعو در دانشگاه نیویورک مشغول به کار شد. در این دوره، او بر دیدگاه‌های جیمز ریچلز و پیتر آنگر دربارۀ حیوانات و قحطی تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۷۷، سینگر به
حیوانات و قحطی تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۷۷، سینگر به ملبورن بازگشت و بیشتر دوران کاری خود را در آنجا گذراند، البته به جز دوره‌هایی که به عنوان استاد مدعو به خارج از کشور سفر می‌کرد. او در سال ۱۹۹۹ به دانشگاه پرینستون نقل مکان کرد. در ژوئن ۲۰۱۱، سینگر علاوه بر کارش در پرینستون، به هیئت علمی کالج جدید علوم انسانی (یک کالج خصوصی در لندن) پیوست. او در سال ۲۰۲۳ آخرین سخنرانی خود را در پرینستون انجام داد و بازنشسته شد. از سال ۲۰۰۱، او به طور منظم برای پراجکت سیندیکت مطلب می‌نویسد. به گفتۀ هلگا کوزه، فیلسوف برجسته،
مطلب می‌نویسد. به گفتۀ هلگا کوزه، فیلسوف برجسته، سینگر تقریباً شناخته‌شده‌ترین و پرمخاطب‌ترین فیلسوف معاصر است. مایکل اسپکتر نیز می‌گوید که سینگر یکی از تأثیرگذارترین فیلسوفان معاصر است. او در سال ۲۰۱۸، به همراه فرانسسکا مینروا (متخصص اخلاق زیستی) و جف مک‌ماهان (فیلسوف اخلاق)، "نشریۀ ایده‌های بحث‌برانگیز" (Journal of Controversial Ideas) را تأسیس کرد که به صورت دسترسی آزاد منتشر می‌شود. اخلاق کاربردی. اخلاق عملی. کتاب "اخلاق عملی" (Practical Ethics) نوشتۀ سینگر که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد، یک اثر تأثیرگذار در
که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد، یک اثر تأثیرگذار در حوزۀ اخلاق کاربردی است. در این کتاب، سینگر به شکلی نظام‌مند، چارچوب فایده‌گرایی ترجیحی را برای حل طیف وسیعی از مسائل اخلاقی معاصر، از جمله برابری، فقر جهانی، اتانازی، گیاهخواری اخلاقی، اخلاق محیط‌زیست، نافرمانی مدنی و خشونت به کار می‌برد. او خوانندگان را به چالش می‌کشد تا در درک اخلاقی خود تجدیدنظر کنند و موضعی منطقی‌تر و منسجم‌تر را اتخاذ نمایند که اغلب به نتایج بحث‌برانگیزی منجر می‌شود. این کتاب به این موضوع می‌پردازد که چرا و چگونه باید منافع موجودات زنده را
که چرا و چگونه باید منافع موجودات زنده را در نظر گرفت. از دیدگاه سینگر، اخلاق نیازمند یک دیدگاه بی‌طرفانه و «جهان‌شمول» است و او اصل "در نظر گرفتن برابر منافع" را مطرح می‌کند. این اصل به معنای رفتار یکسان با همه نیست، زیرا منافع مختلف (مثلاً اجتناب از درد در مقابل پرورش توانایی‌ها) نیازمند رفتارهای متفاوتی هستند. همچنین، عواملی مانند کاهش فایدۀ نهایی می‌توانند بر نحوۀ رفتار با منافع مشابه تأثیر بگذارند (برای مثال، منافع یک فرد گرسنه برای دریافت غذا، بر منافع یک فرد کمی گرسنه ارجحیت دارد). معیار اصلی برای
یک فرد کمی گرسنه ارجحیت دارد). معیار اصلی برای اینکه یک موجود، منافعی داشته باشد که شایسته توجه برابر است، حسمندی است، که به عنوان توانایی تجربۀ درد یا لذت تعریف می‌شود. موجودات حسمند همچنین منافعی در توسعۀ توانایی‌های خود، تأمین نیازهای اساسی مانند غذا و سرپناه، داشتن روابط گرم شخصی، و آزادی در پیگیری پروژه‌های خود بدون دخالت دیگران دارند. نتیجه‌ این می‌شود که فرد باید راهی را انتخاب کند که به احتمال زیاد منافع تمام افراد درگیر را به حداکثر می‌رساند. گامی که سینگر در زمینۀ جهانی‌سازی برمی‌دارد، فارغ از
که سینگر در زمینۀ جهانی‌سازی برمی‌دارد، فارغ از اینکه چه کسی آن منافع را داراست، بر منافع اعمال می‌شود. در حالی که کانت این گام را بر قضاوت‌های عاملان منطقی (مانند مفهوم ملکوت غایات کانت یا وضع نخستین جان رالز) اعمال می‌کند. این گام جهانی‌سازی که سینگر ریشه‌های آن را از ایمانوئل کانت تا آر. ام. هیر می‌داند، بسیار مهم است و او را از نظریه‌پردازان اخلاقی که اخلاق را به ملاحظات شخصی گره می‌زنند (مانند توماس هابز و دیوید گوتیه) متمایز می‌کند. به باور سینگر، جهانی‌سازی به طور مستقیم به فایده‌گرایی منتهی می‌شود،
به طور مستقیم به فایده‌گرایی منتهی می‌شود، با این استدلال که منافع شخصی نمی‌تواند ارزشی بیش از منافع دیگران داشته باشد. سینگر، جهانی‌سازی کانتی را نسبت به حیوانات ناعادلانه می‌داند. در مورد نظریات هابزی، سینگر در فصل آخر کتاب "اخلاق عملی" تلاش می‌کند تا برای آن‌ها پاسخی ارائه دهد و استدلال می‌کند که دلایل خودخواهانه از پذیرش این دیدگاه اخلاقی حمایت می‌کنند. از جملۀ این دلایل خودخواهانه، «پارادوکس لذت‌گرایی» است که توصیه می‌کند بهترین راه برای یافتن خوشبختی، دنبال نکردن آن است و همچنین نیاز اکثر مردم به
دنبال نکردن آن است و همچنین نیاز اکثر مردم به ارتباط با چیزی فراتر از نگرانی‌های شخصی خودشان است. سینگر خود را یک حسمندگرا می‌داند؛ حسمندگرایی موضع اخلاقی‌ای است که به تمام موجودات حسمند، ملاحظات اخلاقی اعطا می‌کند.
دوناتیِن آلفونس فرانسوا، مارکی دو ساد (؛ ۲ ژوئن ۱۷۴۰ – ۲ دسامبر ۱۸۱۴) نویسنده، لیبرتین، فعال سیاسی و اشرافی فرانسوی بود که به‌دلیل حبس‌های مکرر در نتیجهٔ جرائم جنسی، هرزه‌نگاری، توهین به مقدسات مسیحی و داستان‌های بلند سبک لیبرتین، تبدیل به یکی از خطرناک‌ترین و ممنوعه‌ترین نویسندگان تاریخ شد. داستان‌های بلند و کوتاه، نمایش‌نامه، گفتگوها و مطالب سیاسی که هنگام حیات موفق به انتشار بخشی از آن‌ها با نام حقیقی شد، اکثراً با نام مستعار و نیز پس از مرگش منتشر شدند. ساد، زادهٔ خاندانی اشرافی با پیشینه‌ای از قرن
ساد، زادهٔ خاندانی اشرافی با پیشینه‌ای از قرن سیزدهم، پیش از گرفتار شدن در سلسله‌ای از رسوایی‌های جنسی که او را به زندان‌ها و تیمارستان‌های مختلف کشاند، به‌عنوان افسر در جنگ هفت‌ساله خدمت کرد و بخش عمدهٔ زندگی بزرگسالی‌اش را در حبس گذراند. در طول اولین دورهٔ زندان طولانی‌اش از سال ۱۷۷۷ تا ۱۷۹۰، مجموعه‌ای از رمان‌ها و آثار دیگر نوشت که برخی از آن‌ها را همسرش مخفیانه از زندان خارج کرد. پس از آزادی در جریان انقلاب فرانسه، او به فعالیت ادبی روی آورد و در سیاست فعال شد؛ ابتدا به‌عنوان یک سلطنت‌طلب مشروطه‌خواه و
شد؛ ابتدا به‌عنوان یک سلطنت‌طلب مشروطه‌خواه و سپس به‌عنوان یک جمهوری‌خواه رادیکال. در دوران حکومت وحشت، به دلیل میانه‌روی زندانی شد و به‌سختی از گیوتین جان به در برد. در سال ۱۸۰۱ به دلیل رمان‌های پورنوگرافیک‌اش دوباره دستگیر شد و سرانجام در تیمارستان شارنتون محبوس شد، جایی که در سال ۱۸۱۴ درگذشت. آثار اصلی او شامل "۱۲۰ روز در سودوم"، "ژوستین"، "ژولیت" و "فلسفه در اتاق خواب" است که توصیف‌های صریحی از اعمال جنسی، تجاوز، شکنجه، قتل و آزار کودکان را با بحث‌هایی دربارهٔ دین، سیاست، تمایلات جنسی و فلسفه
بحث‌هایی دربارهٔ دین، سیاست، تمایلات جنسی و فلسفه درهم‌آمیخته‌اند. واژهٔ "سادیسم" مشتق از شخصیت‌های داستانی اوست؛ شخصیت‌هایی که از تحمیل رنج بر دیگران لذت می‌برند. بحث‌هایی دربارهٔ میزان مجرمانه یا سادیستی بودن رفتار ساد وجود دارد. پیتر مارشال معتقد است که رفتار شناخته‌شدهٔ ساد (که تنها شامل ضرب‌وشتم یک خدمتکار و عیاشی با چند روسپی است) با تصویر بالینی سادیسم فعال تفاوت زیادی دارد. اما آندریا دورکین استدلال می‌کند که مسئله به این بستگی دارد که شخص به ساد باور داشته باشد یا به زنانی که او را به تعرض جنسی
باور داشته باشد یا به زنانی که او را به تعرض جنسی متهم کردند. علاقه به آثار ساد در قرن بیستم افزایش یافت و نویسندگان مختلفی او را پیشگام فریدریش نیچه، زیگموند فروید، فراواقع‌گرایی، تمامیت‌خواهی و آنارشیسم دانستند. روشنفکران برجسته‌ای مانند آنجلا کارتر، سیمون دو بووار و رولان بارت مطالعاتی دربارهٔ آثار او منتشر کردند و زندگی‌نامه‌های متعددی نیز درباره‌اش نوشته شد. زندگی و آثار او در آثار فرهنگی مانند نمایش "رولان بارت" نوشتهٔ پتر وایس و فیلم "سالو یا ۱۲۰ روز در سودوم" ساختهٔ پیر پائولو پازولینی به تصویر
روز در سودوم" ساختهٔ پیر پائولو پازولینی به تصویر کشیده شده است. دورکین و راجر شاتاک از بازسازی وجههٔ ساد انتقاد کرده‌اند و معتقدند که این کار به ترویج پورنوگرافی خشونت‌آمیز منجر می‌شود که احتمالاً به زنان، جوانان و «ذهن‌های شکل‌نگرفته» آسیب می‌رساند. دورکین می‌نویسد که در داستان‌های ساد، زنان به‌طور طبیعی روسپی هستند و مردان از حقی طبیعی برای تجاوز به زنان برخوردارند. زنان لیبرتین در این آثار تنها زمانی قدرت دارند که مطابق با تصور مردان لیبرتین عمل کنند و تا زمانی که تمایلات جنسی خشن مردانه را بپذیرند.
و تا زمانی که تمایلات جنسی خشن مردانه را بپذیرند. زندگی. دوناتین آلفونس فرانسوا، مارکی دو ساد در ۲ ژوئن ۱۷۴۰، در پاریس زاده شد. او تنها فرزند ژان باتیست فرانسوا ژوزف، کنتِ ساد (پدر) و ماری الُنور مایه از کارمان (مادر) بود. خانوادهٔ او اشرافی از نوع استانی بودند که اصالت‌شان به سدهٔ سیزدهم میلادی بازمی‌گشت. اصالت مادر او به یکی از شاخه‌های خاندان کنده و به خانوادهٔ سلطنتی فرانسه متصل می‌شد. پدرش یکی از سروان‌های هنگ نظامی دراگون و عهده‌دار مأموریت‌هایی دیپلماتیک از سوی پادشاهی روسیه و انگلستان و اسقف اعظم
از سوی پادشاهی روسیه و انگلستان و اسقف اعظم کُلن بود. در ۱۴ سالگی وارد مدرسه ارتشی شد که فرزندان خانواده‌های اشراف در آن نام‌نویسی می‌کردند. در ۱۷ سالگی در جنگ علیه پروس شرکت کرد. در سال ۱۷۶۳ درجه سروان گرفت. او با بازیگران تئاتر رابطه داشت و پدرش برای پایان دادن به این قضیه او را وادار به ازدواج کرد. ساد فراز و نشیب‌های زیادی را گذراند. چندین بار به اتهام لواط به زندان رفت و دو بار از اعدام با گیوتین جان به در برد. او در حالی که ۳۰ سال از زندگی‌اش را در زندان گذرانده بود ۲ دسامبر سال ۱۸۱۴ در ۷۴ سالگی
زندان گذرانده بود ۲ دسامبر سال ۱۸۱۴ در ۷۴ سالگی درگذشت. تأثیر. علاقه‌مندی به نوشته‌های او در سدهٔ بیستم افزایش یافت و اساس ساختمان فکری متفکرانی مانند فریدریش‌نیچه، زیگموندفروید و نیز نحله‌های فکری مانند فراواقع‌گرایی، تمامیت‌خواهی و آنارشیسم را متأثر از افکار دوناتین آلفونس فرانسُیس، مارکی دو ساد، می‌دانند؛ همان‌گونه که بیشتر روشنفکران برجسته مانند آنجلا کارتر، سیمون دو بووآر و رولان بارت تحقیقات و مطالعات خود را دربارهٔ نوشته‌های او منتشر کردند و در طول این قرن زندگی‌نامه‌های بی‌شماری در خصوص وی منتشر
این قرن زندگی‌نامه‌های بی‌شماری در خصوص وی منتشر شد. همچنین از نمایش‌های فرهنگی اجراشده بر بنیاد نوشته‌ها و زندگی شخصی او می‌توان به نمایش‌نامهٔ مارا-ساد نوشتهٔ پتر وایس و اقتباس سینمایی "سالو یا ۱۲۰ روز در سودوم" ساختهٔ پیر پائولا پازولینی و فیلم سینمایی قلم‌پرها به کارگردانی فیلیپ کافمن اشاره کرد. نویسندهٔ آمریکایی روجر شاتوک و فمینیست رادیکال آندریا دورکین، از احیای پیشینه و آوازهٔ دوساد در سدهٔ بیستم ازسوی روشنفکران و هنرمندان انتقاد جدی کردند و استدلال نمودند که این احیا، منتج به ترویج وحشی‌گری‌های
نمودند که این احیا، منتج به ترویج وحشی‌گری‌های هرزه‌نگاری و خطرناک برای زنان در میان جوانان و اذهان نابالغ خواهد شد. فلسفه ساد داشتن کنش آزاد جنسی و میل به آزار جنسی است. این دیدگاه در زمانه او در فرانسه با انتقادات بسیاری روبرو شد. داستان‌های ساد دربارهٔ مطالبی مانند همبستری و خشونت و تجاوز و مرده‌خواهی نوشته شده است. امروزه از سادیسم یا دگرآزاری به عنوان یک خصیصه شخصیتی یاد می‌شود. در مورد بیماری، اختلال یا خصیصه دانستن این ناهنجاری رفتاری دیدگاه‌های موافق و مخالفی وجود دارد و همچنان مورد بحث فیلسوفان و
و مخالفی وجود دارد و همچنان مورد بحث فیلسوفان و روانشناسان است.
دُنی دیدرو (۵ اکتبر ۱۷۱۳ لانگر - ۳۱ ژوئیه ۱۷۸۴ پاریس) نویسنده و فیلسوف فرانسوی عصر روشنگری است. زندگی. دنی دیدرو در ۵ اکتبر ۱۷۱۳ در لانگر فرانسه چشم به جهان گشود. پدرش در زمینه ساخت و فروش آلات برنده فعالیت داشت و در تجارت مردی موفق بود. دیدرو تحصیلات اولیه خود را نزد عالمان فرقه یسوعی طی کرد و در همین دوره بود که به مطالعه کتاب علاقه‌مند شد و در این میان آثار کلاسیکی مانند هوراس و هومر نزد او محبوبیتی خاص پیدا کرد. دیدرو در سال ۱۷۳۲ با اخذ درجه فوق لیسانس در رشته ادبیات و فلسفه از دانشگاه پاریس
لیسانس در رشته ادبیات و فلسفه از دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل شد و با اینکه پدرش او را به تحصیل در رشته پزشکی و حقوق توصیه می‌کرد او اکثر وقت خود را صرف مطالعه کتاب و تفریحات شبانه می‌کرد. با توقف حمایت‌های مالی پدر، دیدرو به ناچار در دفتر کار وکیلی به نام کلمان دوریس مشغول به کار شد و با گذشت دو سال کار در دفتر وکالت را رها و در یک کتابفروشی کار خود را آغاز کرد. پس از ۱۰ سال زندگی به سبک و سیاق خود در سال ۱۷۴۳ با آن-آنتوانت دیدرو ازدواج کرد و برای تأمین مالی خانواده به ترجمه متون ادبی از زبان انگلیسی به
خانواده به ترجمه متون ادبی از زبان انگلیسی به فرانسه روی آورد. پس از چندی زندگی مشترک آن‌ها طعم تلخی به خود گرفت که سرآغاز آن جمله‌ای بود که آنتوانت بر زبان آورد: «من کتابی را که در تعالی روح آدمی تأثیری نداشته باشد حاضر نیستم حتی لمس کنم»؛ و دیدرو در مقابل برای تغییر عقیده او تنها آثار ادبی سطح پایین را برایش می‌خواند. در خلال همین کش و قوس بود که دیدرو دل به بانوی دیگری به نام مادلن دو پوئیزیو باخت که نویسنده‌ای توانا بود و بهترین اثرش با نام "شخصیت‌ها" طی رابطه‌اش با دیدرو پدید آمد. در طول تمام این
طی رابطه‌اش با دیدرو پدید آمد. در طول تمام این دوران او رابطه‌ای نامشروع با سوفی والاند داشت که تا پایان عمرش ادامه پیدا کرد و نامه‌های او به «سوفی» به عنوان مستندترین مدارک زندگی شخصی او به‌شمار می‌رود که حاوی اطلاعات مهمی دربارهٔ طرز تفکر شخصی و همچنین اندیشه‌های آن دوره است. دیدرو که از اوایل دهه ۴۰ به عنوان مترجم کار خود را آغاز کرده بود در طول این دوران «دیکشنری پزشکی» رابرت جیمز و آثار متنوع دیگری را به زبان فرانسه برگرداند. در سال ۱۷۴۶ او کتابی فلسفی نگاشت که مجموعه‌ای از کلمات قصار و حکیمانه نیز
نگاشت که مجموعه‌ای از کلمات قصار و حکیمانه نیز به‌شمار می‌آید. تمام نسخه‌های این کتاب به واسطه عقاید ضدمسیحی آن به دست پارلمان پاریس سوزانده شد. دیدرو در سال ۱۷۴۹ در کتابی با عنوان "نامه یک کور" به طرح پرسشی دربارهٔ وجود خدا پرداخت و به همین دلیل سه ماه به زندان افتاد. در ژوئیه ۱۷۴۹ با پُر شدن قلعه باستیل او را به زندان دیگر در ونسن منتقل کردند. دیدرو در جایی می‌نویسد: «فاصله بین تعصب و بربریت گامی بیش نیست.» «دیدرو» دوستان فیلسوف زیادی داشت که بهترین آن‌ها ژان-ژاک روسو بود که دوستی این دو در سال ۱۷۵۷
ژان-ژاک روسو بود که دوستی این دو در سال ۱۷۵۷ پایان یافت. دنی دیدرو در ۳۱ ژوئیه ۱۷۸۴ از بیماری نفخ و ورم در پاریس درگذشت. او اندیشمند یکتای قرن خود بود که شهرتش در سایه نبوغ اندیشمندان معاصرش ولتر و روسو تاحدی رنگ باخت. پروِژه دائرةالمعارف. "آنسیکلوپدی، یا لغتنامه روشمند علوم، هنرها و صنایع" ("Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences des arts et des métiers") از آثار تأثیرگذار دیدرو است. او از اوایل سال ۱۷۴۵ تا اواخر ۱۷۷۲ به عنوان سردبیر و سرپرست گروه تدوین‌کننده دائرةالمعارف جامع مشغول به کار
گروه تدوین‌کننده دائرةالمعارف جامع مشغول به کار بود. در اوایل از همکاری ریاضی‌دان هم دوره خود ژان لو رون دالامبر نیز بهره‌مند بود که بعدها با اعلام اینکه ریاضیات از زیست‌شناسی و علوم دیگر مهم‌تر و ریشه دارتر است از گروه کناره‌گیری کرد. مقدمه‌ای که دالامبر بر این دانشنامه نوشته‌است از اسناد مهم دوره روشنگری محسوب می‌شود. دنی دیدرو بیش از ۲۶ سال از عمر خود را صرف این اثر عظیم ۲۸ جلدی کرد و در نهایت ۱۷ جلد آن به صورت متن و ۱۱ جلد آن شامل تصاویر منتشر شد که به معرفی دستاوردهای گوناگون بشر در طول تاریخ
که به معرفی دستاوردهای گوناگون بشر در طول تاریخ می‌پردازد. در کنار اطلاعات مختصر و مفیدی که در این مجموعه در زمینه تمام علوم نظری آمده‌است در بخش دیگر نویسنده به مخالفت با قدرت و صلاحیت رهبری کلیساهای کاتولیک می‌پردازد. آثار ادبی، عقیدتی و فلسفی دیدرو به واسطه اندیشه‌های متفاوتش با آنچه در آن روزگار متداول بود یا قبل از انتشار ضبط می‌شد یا سوزانده می‌شد؛ از همین رو او اشتیاقی برای انتشار آن دسته از آثارش که به بیان اندیشه‌هایش می‌پرداخت نداشت؛ تا جایی که بسیاری از نوشته‌هایش پس از مرگش پیدا و منتشر شدند.
از نوشته‌هایش پس از مرگش پیدا و منتشر شدند. او در یکی از آثار خود به شدت از سیاست‌های استعماری و برده داری روزگار خویش انتقاد می‌کند و به همین واسطه کتابش تا ۴۰ سال در انتظار انتشار می‌ماند. این فیلسوف بزرگ در سال ۱۷۶۵ تمام کتابخانه خود را به کاترین دوم امپراتور روسیه فروخت. کاترین بهایی سخاوتمندانه و بیش از انتظار دیدرو پرداخت و مقرر نمود کتابخانه در زمان حیات دیدرو در اختیار خود او باقی بماند و تنها پس از مرگش به سن پترزبورگ منتقل گردد. دیدرو سال ۱۷۷۳ سفری یکساله به سن پترزبورگ کرد تا شخصاً از کاترین دوم
یکساله به سن پترزبورگ کرد تا شخصاً از کاترین دوم تشکر کند و در طرح اولیه دانشگاه بزرگ روسیه شرکت کند. منتخبی از آثار. برای دیدن لیست کامل آثار به فهرست کامل آثار به زبان فرانسه رجوع کنید. پیوند به بیرون. http://www.siasatrooz.ir/CNewsRDetail.aspx?QSCNDId=57248&amp;QSDNId=777-دنی دیدرو، فیلسوف یا طنز پرداز؟ -حامد سعیدی راد
جاناتان «جک» اُنیل (تولد فرضی ۲۰ اکتبر ۱۹۵۲) شخصیتی خیالی‌است در فیلم علمی‌تخیلی دروازهٔ ستارگان و مجموعهٔ تلویزیونی دنبالهٔ آن دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱ که توسط کرت راسل (با املای O'Neil) در اولی و ریچارد دین آندرسن (با املای O'Neill) در دومی بازی می‌شود. انیل همچنین گاه در مجموعه تلویزیونی دروازهٔ ستارگان آتلانتیس پدیدار می‌شود. او و دنیل جکسن تنها شخصیت‌هایی هستند که در هر سهٔ آن‌ها ظاهر شده‌اند. در فیلم، انیل یک سرهنگ نیروی هوایی آمریکاست که نخستین گروهی را که از دروازه رد می‌شوند رهبری می‌کند. در مجموعهٔ
که از دروازه رد می‌شوند رهبری می‌کند. در مجموعهٔ تلویزینی تیم اصلی اس‌جی-۱ را در مأموریت‌های بیشتری رهبری می‌کند تا اینکه به مقام سرتیپ دوم ارتقا می‌یابد و به مدت یک سال به فرماندهی فرماندهی دروازهٔ ستارگان می‌پردازد. پس از آن وی به ریاست امنیت جهان خانگی گماشته می‌شود و دیگر در مجموعه تلویزیونی حضور دائم ندارد. منابع. Wikipedia contributors, «Jack O'Neill,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://iranhome.blogfa.com (accessed November 10, 2006).
زبان لووی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. زبان لووی از خویشاوندان نزدیک زبان هیتی است، و در میان زبان‌هایی جای می‌گیرد که مردمان ارزاوا، تا باختر و جنوب غربی ناحیه کانون هیتی‌نشینی، با آن گپ می‌زده‌اند. در کُهَن‌ترین نوشتارها، این ناحیه را لوویا خوانده‌اند؛ چندی پس، همین ناحیه با نام لیدیا یا لودیا خوانده شده‌است. نیز نیای بی‌واسطه زبان لیکیه‌ای یا از خویشاوندان نزدیک نیای زبان لیکیه‌ای است. زبان لوویان بهترین زبانی است که می‌توان گمان برد ترواییان با
بهترین زبانی است که می‌توان گمان برد ترواییان با آن گپ می‌زده‌اند. از همین سرزمین، گویشوَران زبان لووی، کم کم به سوی خاوران پراکندند و از دست اَندَرکاران سرنگونی امپراتوری هیتی شدند. زبان لووی همچنین، زبان ممالک سوری-هیتی مانند میلید و کارکمیش بوده‌ است. اهالی پادشاهی تابال که حدود ۹۰۰ پیش از میلاد مسیح سر بر آورد نیز به لووی سخن می‌گفتند.
مت‌آمفتامین یک محرک قوی دستگاه عصبی مرکزی (سی‌ان‌اس) است که عمدتاً به عنوان یک داروی تفریحی یا افزایش‌دهنده عملکرد مورد استفاده قرار می‌گیرد و کمتر به عنوان یک درمان خط دوم برای اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ای‌دی‌اچ‌دی) و چاقی استفاده می‌شود. همچنین تحقیقاتی در مورد استفاده از آن به عنوان یک درمان ممکن برای ضربه مغزی انجام شده است. مت‌آمفتامین در سال ۱۸۹۳ کشف شد و به دو انانتیومر: لوومت‌آمفتامین و دکسترو مت‌آمفتامین وجود دارد. "مت‌آمفتامین" به طور خاص به یک ماده شیمیایی خاص اشاره دارد، که به شکل آزاد راسمیک
شیمیایی خاص اشاره دارد، که به شکل آزاد راسمیک است، که مخلوطی برابر از لوومت‌آمفتامین و دکسترو مت‌آمفتامین در فرم‌های آمین خالص خود است، اما نمک هیدروکلرید، که به طور معمول به آن کریستال مت می‌گویند، به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. مت‌آمفتامین به ندرت تجویز می‌شود به دلیل نگرانی‌هایی پیرامون پتانسیل آن برای استفاده تفریحی به عنوان یک هوس‌افزا و سرخوشی، و همچنین در دسترس بودن داروهای جایگزین با ایمنی بیشتر و کارایی درمانی قابل مقایسه مانند آدرال و ویوانس. دکسترو مت‌آمفتامین یک محرک دستگاه عصبی مرکزی قوی‌تر
مت‌آمفتامین یک محرک دستگاه عصبی مرکزی قوی‌تر از لوومت‌آمفتامین است. هر دو مت‌آمفتامین راسمیک و دکسترو مت‌آمفتامین به دلیل پتانسیل استفاده تفریحی به طور غیرقانونی قاچاق و فروخته می‌شوند. بالاترین شیوع استفاده غیرقانونی از مت‌آمفتامین در بخش‌هایی از آسیا و اقیانوسیه و همچنین در ایالات متحده مشاهده می‌شود، جایی که مت‌آمفتامین راسمیک و دکسترو مت‌آمفتامین به عنوان مواد کنترل‌شده رده دو طبقه‌بندی شده‌اند. لوومت‌آمفتامین به عنوان یک داروی بدون نسخه برای استفاده به عنوان یک ضد احتقان بینی استنشاقی در ایالات متحده
عنوان یک ضد احتقان بینی استنشاقی در ایالات متحده در دسترس است. در سطح بین‌المللی، تولید، توزیع، فروش و داشتن مت‌آمفتامین در بسیاری از کشورها محدود یا ممنوع شده است، به دلیل قرار داشتن آن در رده دو پیمان کنوانسیون سازمان ملل در مورد مواد روان‌گردان. در حالی که دکسترو مت‌آمفتامین داروی قوی‌تری است، مت‌آمفتامین راسمیک اغلب به طور غیرقانونی تولید می‌شود، به دلیل سهولت نسبی در سنتز و محدودیت‌های قانونی در دسترسی به پیش‌ماده‌های شیمیایی. در دوزهای پایین تا متوسط، مت‌آمفتامین می‌تواند حالت روحی را افزایش دهد،
مت‌آمفتامین می‌تواند حالت روحی را افزایش دهد، هشیاری، تمرکز و انرژی را در افراد خسته افزایش دهد، اشتها را کاهش دهد و به کاهش وزن کمک کند. در دوزهای بسیار بالا، می‌تواند منجر به روان‌پریشی، تخریب عضلات اسکلتی، تشنج و خونریزی در مغز شود. استفاده مزمن از دوزهای بالا می‌تواند نوسانات خلقی غیرقابل پیش‌بینی و سریع، روان‌پریشی ناشی از محرک (مانند پارانویا، توهمات، دلیریوم و هذیان) و رفتارهای خشونت‌آمیز ایجاد کند. به صورت تفریحی، توانایی مت‌آمفتامین در افزایش انرژی گزارش شده است که می‌تواند حالت روحی را تقویت کند
گزارش شده است که می‌تواند حالت روحی را تقویت کند و میل جنسی را تا جایی افزایش دهد که مصرف‌کنندگان قادر به انجام فعالیت جنسی به‌طور مداوم برای چندین روز در حین مصرف این دارو باشند. مت‌آمفتامین به داشتن احتمال بالای اعتیاد (به معنای بالا بودن احتمال اینکه استفاده طولانی‌مدت یا دوزهای بالا منجر به استفاده اجباری از دارو شود) و وابستگی (به معنای بالا بودن احتمال بروز علائم ترک در زمانی که مصرف مت‌آمفتامین متوقف می‌شود) شناخته شده است. قطع مصرف مت‌آمفتامین پس از استفاده سنگین ممکن است منجر به یک سندرم حاد پس از
استفاده سنگین ممکن است منجر به یک سندرم حاد پس از ترک شود که ممکن است برای ماه‌ها بعد از دوره معمولی ترک ادامه یابد. در دوزهای بالا، مت‌آمفتامین برای نورون‌های دوپامینرژیک در میان‌مغز انسان سمی است و به‌طور کمتر برای نورون‌های سروتونرژیک نیز ممکن است سمی باشد. سمی بودن مت‌آمفتامین باعث تغییرات نامطلوب در ساختار و عملکرد مغز می‌شود، مانند کاهش حجم ماده خاکستری در چندین ناحیه مغز و همچنین تغییرات نامطلوب در نشانگرهای تمامیت متابولیک. مت‌آمفتامین به طبقه‌بندی شیمیایی فنیل‌اتیل‌آمین‌های جانشینی شده و
شیمیایی فنیل‌اتیل‌آمین‌های جانشینی شده و آمفتامین‌های استخلافی شده تعلق دارد. این ماده به دیگر دی‌متیل‌فنیل‌اتیل‌آمین‌ها به عنوان ایزومر ساختاری این ترکیبات مرتبط است، که فرمول شیمیایی مشترک را دارند. موارد مصرف. اصلی‌ترین کاربرد دارویی ترکیبات آمفتامین اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی است، هرچند گاهی در درمان نارکولپسی (حملات خواب) و چاقی‌های مقاوم به درمان نیز استفاده می‌شوند. تاریخچه. این ماده در سال ۱۸۹۳ در ژاپن ساخته شد. در زمان جنگ جهانی دوم توسط سربازان ژاپنی، آمریکایی برای برطرف کردن خستگی و افزایش
ژاپنی، آمریکایی برای برطرف کردن خستگی و افزایش انرژی استفاده می‌شد. (در این مورد ابهاماتی وجود دارد) بعد از جنگ داروی باقی‌مانده وارد بازار سیاه ژاپن شد و یک همه‌گیری از مصرف مت‌آمفتامین رخ داد و باعث شد که مصرف آن ممنوع شود. در ایران قبل از دهه ۱۳۷۰ مصرف شیشه بسیار محدود بود و در مطالعه بررسی سریع وضعیت سوءمصرف مواد در ایران که در سال ۱۳۸۳ انجام شد، هیچ موردی از مصرف پیدا نشد. البته می‌توان حدس زد که تعداد محدودی مصرف‌کننده وجود داشته‌است. همان مطالعه در سال ۱۳۸۶ تکرار شد و این‌بار سه و نیم درصد
در سال ۱۳۸۶ تکرار شد و این‌بار سه و نیم درصد مصرف‌کننده شیشه گزارش شد. اوج مصرف شیشه از سال ۱۳۸۷ و هم‌زمان با تولید داخلی آن در بازار سیاه آغاز شد. از آن هنگام تا دی ماه ۱۳۸۷ قیمت این ماده به شدت کاهش یافته و از گرمی ۱۲۰۰۰۰ تومان به ۲۵۰۰۰ تومان در سال ۱۳۸۸ و به حدود ۸۰۰۰ تومان در پاییز ۱۳۸۹ کاهش یافته‌است. به همین نسبت میزان مصرف‌کنندگان به شدت افزایش یافته و تخمین متخصصان بر این بود که در سال ۱۳۸۹ از نظر تعداد مصرف‌کننده به دومین ماده شایع تبدیل شده‌است و تعداد مصرف‌کنندگان آن هر روزه افزایش می‌باید. در
تعداد مصرف‌کنندگان آن هر روزه افزایش می‌باید. در سال ۱۳۹۱ و هم‌زمان با افزایش ناگهانی قیمت دلار در ایران، قیمت مواد مخدر از جمله شیشه هم به مقدار قابل توجهی تا چند برابر افزایش یافت. همچنین به نظر می‌رسد که در سال‌های اخیر فراوانی مصرف سیر افزایشی دارد و پیش‌بینی می‌شود که این روند احتمال افزایش داشته باشد. همچنین پیمایش ملی سلامت روان که در سال ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ روی ۷۸۸۶ نفر در کشور انجام شد نشان داد که همچنان تریاک و مواد افیونی پرمصرف‌ترین مواد در کشور هستند و مواد محرک پس از مواد افیونی، الکل و حشیش در رتبه
مواد محرک پس از مواد افیونی، الکل و حشیش در رتبه چهارم مواد پرمصرف قرار دارد. تأثیرات. غالباً «مِت‌آمفتامین» عوارض فاجعه بار و جبران‌ناپذیری بر روی افراد نرمال دارد که با ورود به سیستم عصبی مرکزی باعث آزاد شدن ناگهانی انتقال دهنده عصبی دوپامین در مغز می‌شود که باعث تحریک سلولهای مغزی و افزایش حالت تهاجمی و افزایش حرکات جسمی می‌شود. بعد از پایان یافتن اثرات این ماده، علایم بدخلقی و افسردگی و علایم اختلال حرکتی مثل پارکینسون در فرد نرمال ظاهر می‌شود. همچنین این ماده در همان ابتدای مصرف صدمات جبران‌ناپذیری را
ماده در همان ابتدای مصرف صدمات جبران‌ناپذیری را به مغز وارد می‌آورد که افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون آمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن در اشخاص بدون اختلال در تمرکز است. این ماده به صورت داخل بینی و خوراکی و تزریق وریدی و کشیدنی یا تدخین مصرف می‌شود و بلافاصله بعد از مصرف حالتی به نام rush یا flash به فرد دست می‌دهد. با مصرف این ماده حالاتی مثل هیجان زدگی، بی تابی، سخن‌گفتن تند، کاهش خواب و کاهش اشتها و افزایش فعالیت‌های فیزیکی به وجود می‌آید. مصرف این ماده می‌تواند باعث کاهش اشتها