payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوده است. زمین‌لرزه ۲۸ دی ۱۴۰۱. این زمین‌لرزه با ۵٫۷ M در ۲۸ دی ۱۴۰۱ در استان آذربایجان غربی ایران، در فاصله حدود ۸ کیلومتری شرق-جنوب‌شرقی شهر خوی رخ داد. این زلزله چندین پیش لرزه داشت. زمین لرزه ۲۵ اسفند ۱۴۰۱. در ۲۵ اسفند ۱۴۰۱ بار دیگر زمین لرزه ای با قدرت ۵ ریشتر خوی را لرزاند که تا کنون ۲۰ نفر مصدوم شده‌اند. بزرگ‌ترین پس لرزه این زلزله ۳/۸ ریشتر بود. زمین لرزه ۴ فروردین ۱۴۰۲. زلزله ای به بزرگی ۵/۶ ریشتر مجدد خوی و سلماس را لرزاند که بیش از صد نفر مصدوم شدند. این زلزله پس لرزه‌هایی داشته که بزرگ‌ترین
شدند. این زلزله پس لرزه‌هایی داشته که بزرگ‌ترین آنها ۳/۶ ریشتر بوده است جشنواره‌های تابستانی در خوی. جشنواره‌های تابستانی در خوی هم‌زمان با مسافرت‌های تابستانی گردشگران به شهرستان خوی و برداشت محصولاتی همچون آفتابگردان، گل محمدی، آلبالو و فرش انجام می‌شود که گردشگران ضمن بازدید از اماکن تاریخی و اقامت در خوی و دیدن زیبایی‌های طبیعی و طبیعت بکر می‌توانند در جشنواره‌های تابستانی خوی هم شرکت کنند که مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به جشنواره آفتابگردان که نماد خوی هست اشاره کرد که به‌مدت یک هفته با کنسرت‌هایی مانند
اشاره کرد که به‌مدت یک هفته با کنسرت‌هایی مانند گروه رستاک و… رقص‌های محلی هر شب برگزار می‌شود اشاره کرد. به علاوه هر ساله جشنواره موسيقی شمس و مولانا و مسابقه عکاسی شمس و مولانا در این شهر برگزار میگردد. محصولات. سال‌ها پیش به دلیل نوع خاک مزارع خوی پنبه در آن کاشته و بهره‌برداری می‌شد؛ و این مزارع سبب به وجود آمدن نساجی در خوی شد؛ ولی کم‌کم مزارع پنبه جای خود را به آفتابگردان (گونه باخان) داد. تخمه آفتابگردان از محصولات اصلی این شهرستان است که در کشور معروف است که از آن به عنوان پایتخت تخمه آفتابگردان و
است که از آن به عنوان پایتخت تخمه آفتابگردان و عسل ایران یاد می‌شود. همچنین عسل مرغوب این شهرستان از دیگر محصولات غذایی می‌باشد. فرش‌های نفیس دستباف از دیگر تولیدات این شهر می‌باشد. یکی از نقش‌های ماندگار فرش ایرانی «نقش ماهی» است که در این باره براساس معاهده لیسبون و طی فرایند کارشناسی و مطابق با قوانین بین‌المللی، فرش ماهی خوی در سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO) مستقر در ژنو، ثبت جهانی شد. صنایع دستی منطقه فرش بافی، گلیم بافی، جاجیم بافی، جل بافی، مفرش بافی، زیلوبافی، حصیربافی، سبدبافی، چاقوسازی، ریسندگی
زیلوبافی، حصیربافی، سبدبافی، چاقوسازی، ریسندگی الیاف، سفالگری و دست بافته‌های پشمی است. معادن. شهرستان خوی دارای منابع معدنی متعددی است که از آن جمله می‌توان به نمک، زغال‌سنگ، مس، طلا و اورانیوم اشاره کرد. در حال حاضر، معدن نمک خوی از جمله معادنی است که به‌صورت فعال بهره‌برداری می‌شود و محصول آن با نام نمک خوی در سطح شهرستان‌های همجوار به‌صورت تجارتی عرضه می‌گردد. از دیگر منابع قابل توجه این منطقه، می‌توان به منطقه معدنی جنگسر در شمال شهرستان خوی اشاره کرد که یکی از مهم‌ترین پروژه‌های استراتژیک کشور در
که یکی از مهم‌ترین پروژه‌های استراتژیک کشور در حوزه تأمین سوخت هسته‌ای محسوب می‌شود. این منطقه شامل ذخایر غنی اورانیوم و عناصر نادر خاکی است و به‌عنوان یکی از قطب‌های تأمین مواد اولیه صنایع هسته‌ای ایران شناخته می‌شود. عملیات اجرایی معدن جنگسر در مردادماه سال ۱۴۰۲ با حضور رئیس سازمان انرژی اتمی ایران آغاز شد. طبق برآوردهای رسمی، این پروژه با سرمایه‌گذاری بیش از ۱۰ هزار میلیارد ریال در حال توسعه است و در فاز نخست، زمینه اشتغال مستقیم برای ۵۰۰ نفر و اشتغال غیرمستقیم برای بیش از ۱۵۰۰ نفر را فراهم خواهد کرد.
برای بیش از ۱۵۰۰ نفر را فراهم خواهد کرد. با وجود اهمیت اقتصادی و صنعتی معدن جنگسر، برخی نگرانی‌های زیست‌محیطی نیز از سوی فعالان محلی مطرح شده است؛ از جمله دربارهٔ شفاف نبودن مجوزهای زیست‌محیطی، نحوه دفع پسماندها و آسیب‌های احتمالی به پوشش گیاهی منطقه. این مسائل همچنان نیازمند شفاف‌سازی و پاسخگویی از سوی مراجع مسئول است. پایانه مرزی رازی. شهرستان خوی با داشتن گذرگاه مرزی رازی و قرار گرفتن در مسیر تاریخی جاده ابریشم، از مهم‌ترین مسیرهای ارتباطی ایران و ترکیه به‌شمار می‌آید. این پایانه نزدیک‌ترین راه زمینی
به‌شمار می‌آید. این پایانه نزدیک‌ترین راه زمینی ایران به شهر وان ترکیه است و فاصلهٔ خوی تا وان از طریق بازارچهٔ رازی حدود ۱۲۰ کیلومتر است. در سال ۲۰۰۶ هیئتی از کشور ترکیه برای بررسی وضعیت مسیرهای ارتباطی میان دو کشور، نشستی با حضور معاون وزیر و مسئولان صادرات و واردات استان آذربایجان غربی و مقامات محلی خوی برگزار کرد. در ۲۶ فروردین ۱۳۹۰، پایانه مرزی رازی با حضور وزرای امور خارجهٔ ایران و ترکیه و جمعی از مقامات محلی به‌طور رسمی افتتاح شد. حمل و نقل شهرستان خوی. پایانه مسافربری خوی. پایانه مسافربری سردار
خوی. پایانه مسافربری خوی. پایانه مسافربری سردار شهید حاج محمد حنیفه درستی در دو طبقه به عنوان بزرگ‌ترین پایانه مسافربری شمال غرب و غرب کشور ۱۳۸۷ به بهره‌برداری رسید. ظرفیت روزانه این ترمینال مسافربری برای جابجایی مسافر ۴هزار و ۵۰۰ نفر است. فرودگاه خوی. فرودگاه خوی (یاتا: KHY، ایکائو: OITK) به عنوان دومین فرودگاه استان آذربایجان غربی در مهر سال۱۳۸۳ به بهره‌برداری رسیده، هم‌اکنون فرودگاه خوی با توجه به هم‌مرز بودن با کشور ترکیه شهر وان و داشتن گذرگاه مرزی رازی به عنوان مهم‌ترین دروازه توسعه شمال استان در
رازی به عنوان مهم‌ترین دروازه توسعه شمال استان در جابجایی هوایی مسافر، توریست، بازرگانان، استادان دانشگاهی و دانشجویان، مهندسان و صنعتگران و … به عنوان یکی از زیباترین فرودگاه‌های کشور ایفای نقش می‌نماید. برنامه‌های هوایی فرودگاه خوی روزهای شنبه و یکشنبه از تهران به خوی ساعت ۰۶:۱۰ و از خوی به تهران ۰۸:۱۰ صبح و چهارشنبه‌ها عصر ساعت ۱۶:۱۰ از تهران به خوی و ۱۸:۱۰ از خوی به تهران می‌باشد. برنامه‌های آینده خوی شامل راه‌اندازی پرواز خوی-مشهد، خوی-نجف و برعکس و همچنین پروازهای تور گردشگری می‌شود. ایستگاه راه‌آهن
پروازهای تور گردشگری می‌شود. ایستگاه راه‌آهن رازی خوی. از نواحی چهارده‌گانهٔ راه‌آهن ایران است. در مسیر تهران ایستگاه رازی خوی پل قطور که بزرگ‌ترین پل راه‌آهن خاورمیانه است در مسیر راه‌آهن ایران و ترکیه در نزدیکی خوی ساخته شده است. شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران در راستای توسعه حمل و نقل ریلی، قطار تهران-آنکارا را با همکاری راه‌آهن ترکیه در سال ۱۳۸۰ راه‌اندازی کرد. این قطار دوشنبه شب از تبریز عازم و صبح روز سه شنبه وارد شهر وان در ترکیه می‌شود. این قطار روز ۴ شنبه ساعت ۲۲:۱۵ تهران را به مقصد آنکارا ترک
روز ۴ شنبه ساعت ۲۲:۱۵ تهران را به مقصد آنکارا ترک کرده و پس از عبور از ایستگاه زنجان، تبریز، سلماس وارد ایستگاه مرزی رازی خوی ساعت ۱۴:۴۵ می‌شود در ایستگاه رازی تشریفات گمرکی و کنترل گذرنامه‌ها انجام می‌شود سپس قطار در ادامه مسیر پس از طی ۳ کیلومتر در ساعت ۱۷:۴۰، در ایستگاه مرزی کاپیکوی در ترکیه برای بررسی گذرنامه‌ها و گمرک توسط مأموران این کشور متوقف می‌شود. قطار پس از طی ۱۰۷ کیلومتر وارد ایستگاه وان می‌شود و در اسکله وان مسافران سوار کشتی دو طبقه (فری بوت) شده و پس از ۵ ساعت مسافرت با کشتی بر روی دریاچه
شده و پس از ۵ ساعت مسافرت با کشتی بر روی دریاچه وان به ایستگاه تات وان رسیده و پس از طی ۱۳۳۰ کیلومتر سفر خود را با قطار ترکیه تا آنکارا ادامه می‌دهند و در ساعت ۱۰ شنبه به آنکارا می‌رسند. شهرداری خوی. "ساختمان شهرداری خوی" یا "بلدیه" سابق مربوط به دوره پهلوی اول است و در خوی، مرکز شهر واقع شده است. بنای شهرداری خوی در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی به دست استاد علی‌اکبر توانا (معمار مشهور خویی) در محل ساختمان قدیم شهرداری واقع در خیابان شهید صمدزاده (فعلی) ساخته شد. درفضای شهرداری قدیم صدها درخت اصله تبریزی تنومند وجود
شهرداری قدیم صدها درخت اصله تبریزی تنومند وجود داشت. در گذشته به شهردار قدیم رئیس بلدیه شهر می‌گفتند و در زمان تأسیس ۵ الی ۶ نفر کارگر روز مزد داشت. کوچه‌های شهر اکثراً خاکی بودند. در سال ۱۳۱۲ خیابان‌های اصلی شهر احداث شد (خیابان طالقانی و خیابان شریعتی) و در سال ۱۳۱۶ تنها در چند محل از شهر آسفالت وجود داشت از ۱۳۳۰ سرآغاز آسفالت خیابان‌های شهر بوده است. وظایف شهرداری در بدو تشکیل بیشتر نظافت و رفت و روب شهر بوده است و در سال ۱۳۳۰، ۳۵ نفر کارمند و ۲۰ نفر کارگر داشته است. شهرداری خوی در گذشته زیر نظر انجمن
داشته است. شهرداری خوی در گذشته زیر نظر انجمن شهر فعالیت می‌کرد و بیشترین منابع تأمین درآمدی شهرداری، از محل دریافت عوارض بوده و به مسایل و امور آب، برق، نان، گوشت، بهداشت شهر با نظافت، رفت و روب (خدمات شهری) نیز نظارت داشته است. در سال ۱۳۰۷ شهر خوی دارای پنج دروازه ورودی بوده و در هر کدام از این دروازه‌ها عوارض ورود و خروج به شهر و کالاهای وارداتی، اجناس فروشی در میدان‌ها گندم، نمک، دواب عوارض دریافت می‌گردید. بعدها وظایف شهرداری توسعه یافته و اخذ عوارض از پروانه‌های ساختمانی و مغازه‌ها و سایر مجوزها از
پروانه‌های ساختمانی و مغازه‌ها و سایر مجوزها از مردم نیز به منابع درآمدی شهرداری اضافه شد. کاشتن درختان چنار از سال ۱۳۳۸ در شهر خوی آغاز شد و بیشتر آرامستان‌ها مسیر گشایی شده و ورود حیوانات به شهر ممنوع شد. هم‌اکنون شهرداری خوی با داشتن درجه ۱۰ به عنوان یکی از شهرداری‌های فعال شمال غرب کشور به‌شمار رفته و دارای ۴ ناحیه و ۵ سازمان آتش‌نشانی، اتوبوسرانی، تاکسیرانی، سازمان پایانه‌ها و سازمان آرامستان‌ها می‌باشد. عضویت در مجمع شهرداران آسیایی. در تیر ۱۴۰۴، شهر خوی به عضویت مجمع شهرداران آسیایی (AMF) درآمد. این
به عضویت مجمع شهرداران آسیایی (AMF) درآمد. این عضویت در جریان جشنواره شمس و مولانا اعلام شد و هدف از آن تقویت همکاری‌های بین‌المللی، تبادل تجربیات مدیریت شهری و توسعهٔ ظرفیت‌های فرهنگی خوی عنوان گردید. سازمان تاکسیرانی خوی. اتحادیه تاکسی و تاکسی بار در شهر خوی از سال ۱۳۵۱ فعالیت خود را آغاز کرد که در سال در سال ۱۳۷۷ با تشکیل امور تاکسیرانی در شهرداری خوی به مجموعه‌های تحت نظر شهرداری خوی پیوست. امور تاکسیرانی شهرداری خوی تا سال ۸۲توسط شهرداری اداره می‌شد که با تأسیس سازمان به عنوان یکی از سازمان‌های
که با تأسیس سازمان به عنوان یکی از سازمان‌های شهرداری کار خود را از لحاظ اداری و مالی به صورت مستقل آغاز نمود. سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی خوی در سال ۸۲ در اجرای قانون الحاق یک تبصره به ماده واحده قانون راجع به تمرکز امور تاکسیرانی به عنوان یکی از سازمان‌های زیر مجموعه شهرداری خوی تأسیس گردید. این سازمان بر اساس ماده ۸۴ قانون شهرداری‌ها وبند ۱۵ماده ۷۱ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوبه ۰۱/۳/۷۵ تأسیس گردیده است و دارای موضوع و اهداف و وظایف تصدی و مدیریت بر
و دارای موضوع و اهداف و وظایف تصدی و مدیریت بر کلیه امور مربوط به تاکسیرانی و حمل و نقل عمومی مسافر درون‌شهری شهر خوی می‌باشد. هتل‌های خوی. خوی با داشتن ۴ هتل شامل: هتل ۵ ستاره بین‌المللی امام رضا، هتل ۳ ستاره ثمین، هتل ۲ ستاره زمرد، و هتل ۱ ستاره جهانگردی، و مسافرخانه‌های درجه یک آماده پذیرایی از مهمانان گرامی است. کباب خوی. اصلی‌ترین غذای شهر خوی از دیرباز کباب خوی است که برای چشیدن طعم اصل کباب خوی باید خود را به بازار قدیمی خوی رسانده و در چلوکبابی حاج حسین و حاج علی خود را مهمان کرد تا طعم واقعی کباب
حسین و حاج علی خود را مهمان کرد تا طعم واقعی کباب اصل خوی را تجربه کرد. این دو رستوران قدمتی نزدیک به ۱۵۰ سال دارند.اما کباب خوی قدمتی ۲۵۰ ساله دارد. تاریخچه و قدمت چلوکبابی حاج‌حسین. تاریخچه این چلوکبابی به سال ۱۲۷۵ برمی‌گردد زمانی که پدر مرحوم «حاج‌حسین» یعنی «کربلا ابراهیم» درسال ۱۲۷۴ در بازار خوی در محل کنونی انبار چلوکبابی مشغول به دیزی‌فروشی بود، «کربلا ابراهیم» دو پسر به‌نام‌های «حسین» و «حسن» داشت که «حسن» آن زمان به قُشون «میزا کوچک‌خان جنگلی» می‌پیوندد و خبری از آن پیدا نمی‌شود و «حسین» فرزند
و خبری از آن پیدا نمی‌شود و «حسین» فرزند بزرگ «کربلا ابراهیم» به دنبال برادر گم‌شده سر از قفقاز درمی‌آورد و سرانجام پس از ناامیدی از پیدا شدن برادرش در قفقاز، پخت چلوکباب را در آنجا یادمی‌گیرد و بعد از برگشت از قفقاز در دیزی‌فروشی پدرش مشغول به‌کار می‌شود. وی بعد از اجاره کردن مغازه فعلی، آن را به چلوکبابی تبدیل می‌کند و از سال ۱۲۷۵ شمسی در این مکان چلوکبابی را دایر می‌کند و در نهایت در سال ۱۳۴۲ مغازه را از مالکش خریداری کرده و در سال ۱۳۴۵ اقدام به بازسازی آن مغازه می‌کند و به پخت و فروش کباب در آن مکان
آن مغازه می‌کند و به پخت و فروش کباب در آن مکان ادامه می‌دهند تا اینکه مرحوم حاج‌حسین درسال ۱۳۵۴ فوت می‌کند و بعد از او دو پسرش حاج علی‌اصغر و حاج علی‌اکبر اداره چلوکبابی را به‌عهده می‌گیرند؛ دومین بازسازی چلوکبابی «حاج‌حسین» نیز در سال ۱۳۹۳ توسط پسران حاج علی‌اکبر انجام گرفته و به‌حالت ساخت و نمای کنونی درمی‌آید و در حال حاضر پسران مرحوم حاج علی‌اکبر که نوادگان حاج حسین هستند چلوکبابی را اداره می‌کنند. تاریخچه و قدمت چلوکبابی حاج‌علی. چلوکبابی حاج علی از سال ۱۲۹۲ شمسی توسط مرحوم حاج علی آغاز به کار کرد.
سال ۱۲۹۲ شمسی توسط مرحوم حاج علی آغاز به کار کرد. بازار قدیمی خوی. بازار قدیمی خوی، یکی از اولین بازارهای سرپوشیده ایران است. در برخی منابع، این بازار به عنوان سومین بازار سرپوشیده ایران شناخته می‌شود. مجموعهٔ بازار خوی در ۲۴ خرداد سال ۱۳۶۶ با شمارهٔ ۱۷۲۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بازار خوی در ضلع شرقی شهر خوی قرار دارد و بازمانده بازار گسترده است. تاریخ احداث بازار فعلی دوره صفویه به بعد است دارای ۴ کاروانسرای بزرگ میرزا هاشم، کاروانسرای خان و غیره می‌باشد. بیشتر قسمت‌های آن به دستور عباس
و غیره می‌باشد. بیشتر قسمت‌های آن به دستور عباس میرزای قاجار و توسط امیر احمدخان دنبلی، در اوایل دوره قاجاریه ساخته شده است. از قسمت‌های قابل توجه این مجموعه این است که، هر کدام از راسته‌ها، مربوط به شغل معینی بوده و به نام همان شغل، مانند: مسگر بازار، بورکچی بازار، زرگر بازار، خرازی بازار، فرشچی بازار و… یا به نام اشخاص خیر که در عمران و آبادی بازار، نقش مؤثر داشته‌اند، مانند: امیر، جواد، حاجی بابا و… و معروف بوده است که هم‌اکنون نیز نام‌های قدیمی را دارند. در بازار خوی، مراکزی نیز جهت رفع نیازها و
دارند. در بازار خوی، مراکزی نیز جهت رفع نیازها و احتیاجات مردم و بازاریان موجود است، مانند: کاروانسراها؛ مثل کاروانسرای خان، میرزا هاشم، قوشا کاروانسرا و … حمام‌هایی نیز در این مجموعه قرار گرفته است، مانند: ائل حامامی در قسمت شرق و چسبیده به میدان قپان (خشکبار) و محمد بیگ، در اول بازار، از طرف خیابان انقلاب و در جوار مسجد ملا حسن، که از حمام‌های زیبا و سنتی خوی هست، با تزئینات و گچ بری‌های زیبایی که همانندش را می‌توان در شیراز، مانند گرمابه وکیل دانست. و از اصول معماری قابل توجّه و مورد مطالعه این مجموعه،
اصول معماری قابل توجّه و مورد مطالعه این مجموعه، یکی هم اگوی بازار (فاضلاب بازار) می‌باشد، که با اصول فنی و مهندسی صحیح و پیشرفته انجام گرفته است. بازار خوی مانند بازارهای اصفهان، کرمان و… تزئینات گچبری و کاشیکاری آجری، کتیبه و… ندارد اما در بعضی از قسمت‌ها، مخصوصاً در چهارسوهای آن تزئینات کَشه چینی آجر وجود دارد. مسجد مطلب خان. یکی از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین مساجد روباز ایران و جهان اسلام مسجد مطلب‌خان خوی یکی از آثار تاریخی و معماری برجستهٔ شمال‌غرب ایران به‌شمار می‌رود که به‌واسطهٔ ساختار منحصربه‌فرد و
به‌شمار می‌رود که به‌واسطهٔ ساختار منحصربه‌فرد و فاقد سقف خود، جایگاه ویژه‌ای در میان مساجد اسلامی دارد. این مسجد نه‌تنها بزرگ‌ترین مسجد روباز ایران است، بلکه از نظر معماری و قدمت، یکی از شاخص‌ترین مساجد روباز در جهان اسلام محسوب می‌شود. این بنا در قرن سیزدهم هجری قمری، توسط حاج مطلب‌خان، از رجال نامدار دوره قاجار و زرگر مخصوص نایب‌السلطنه عباس میرزا، بر ویرانه‌های مسجدی قدیمی‌تر از دورهٔ ایلخانی ساخته شد. ویژگی برجستهٔ این مسجد، شبستانی کاملاً روباز است که برخلاف اغلب مساجد اسلامی فاقد گنبد یا سقف‌های
که برخلاف اغلب مساجد اسلامی فاقد گنبد یا سقف‌های سنگین است. فضای شبستان مربع‌شکل و حدود ۱۶ متر طول و عرض دارد و دورتادور آن را حجره‌هایی در دو طبقه فرا گرفته‌اند. ایوان مرکزی مسجد با ارتفاعی بیش از ۲۵ متر، یکی از مرتفع‌ترین ایوان‌های مساجد تاریخی ایران است. همچنین، محراب مسجد که حدود ۱۲٫۵ متر ارتفاع دارد، از بلندترین محراب‌های ثبت‌شده در معماری اسلامی ایران به‌شمار می‌آید. تزئینات مسجد ساده و بیشتر آجری است، اما مقرنس‌کاری‌های گچی شاه‌نشین‌ها، جلوه‌ای هنری به فضای داخلی داده‌اند. در سال‌های اخیر، مرمت‌هایی
فضای داخلی داده‌اند. در سال‌های اخیر، مرمت‌هایی برای حفظ این اثر تاریخی صورت گرفته است، از جمله نصب سازهٔ موقتی برای جلوگیری از آسیب‌های محیطی. این مسجد در فهرست آثار ملی ایران با شماره ثبت ۴۸۴۶ به ثبت رسیده است. باغ تاریخی دلگشای خوی. نماد شکوه شهری، هنر معماری و مهندسی آب در دوره زندیه باغ دلگشا که در منابع محلی با نام «داغ باغی» نیز شناخته می‌شود، یکی از شاخص‌ترین بناهای تاریخی و گردشگری شهرستان خوی است. این باغ در جنوب شهر، در دامنهٔ کوه «قلابی» و مشرف به دشت خوی واقع شده و از آثار ارزشمند دوره زندیه
به دشت خوی واقع شده و از آثار ارزشمند دوره زندیه محسوب می‌شود. پیشینهٔ ساخت و اهمیت تاریخی. باغ دلگشا در سال ۱۱۹۱ هجری قمری (برابر با ۱۷۷۷ میلادی) به دستور احمدخان دنبلی، از حاکمان خاندان دنبلی، ساخته شد. هدف از ساخت این مجموعه، ایجاد فضایی ییلاقی، حکومتی و تشریفاتی برای دیدارهای سیاسی و جشن‌های درباری بود. این باغ از نخستین نمونه‌های طراحی مهندسی‌شده باغ‌های طبقاتی در شمال‌غرب ایران است. معماری و طراحی مهندسی‌شده. باغ دلگشا به‌صورت چهار طبقهٔ پلکانی طراحی شده بود. هر طبقه با دیوارهایی از سنگ تراشیده از
شده بود. هر طبقه با دیوارهایی از سنگ تراشیده از طبقه دیگر جدا شده بود و از طریق دو پلکان ۹ پله‌ای به طبقات بالا یا پایین می‌رسید. در هر طبقه مسیرهای سنگ‌فرش‌شده، حوض‌ها و آبشارهایی برای هدایت جریان آب تعبیه شده بود. این شیوهٔ طراحی نه‌تنها زیبایی بصری داشت بلکه به تهویه طبیعی و ایجاد رطوبت مطبوع کمک می‌کرد. سیستم آبرسانی پیشرفته. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های باغ، سیستم آبرسانی زیرزمینی آن بود که از چشمه‌های بالادست کوه قلابی به وسیله لوله‌های سفالی (تنبوشه) آب را به فواره‌ها و حوضچه‌های مرکزی می‌رساند. سپس آب
را به فواره‌ها و حوضچه‌های مرکزی می‌رساند. سپس آب به‌صورت آبشار از طبقات بالا به پایین می‌ریخت. این سیستم برای قرن ۱۲ هجری، یک شاهکار مهندسی آب محسوب می‌شود. عمارت شاه‌نشین. در مرتفع‌ترین نقطهٔ باغ، عمارتی دوطبقه با ایوانی مرتفع، تالار آیینه‌کاری‌شده، استخر و حمامی بزرگ از سنگ مرمر قرار داشت. این بنا محل اقامت و پذیرایی از شخصیت‌های برجسته، از جمله فتحعلی‌شاه قاجار بود. برگزاری جشن مشروطیت در این عمارت نیز نشان‌دهندهٔ جایگاه مهم آن در رویدادهای سیاسی منطقه است. مرمت و احیای معاصر. پس از گذشت سال‌ها از
است. مرمت و احیای معاصر. پس از گذشت سال‌ها از تخریب و بی‌توجهی، پروژهٔ احیای باغ دلگشا توسط شهرداری خوی آغاز شد. در طرح جدید: مراکز آموزشی شهرستان خوی. خوییان از پیشگامان نهضت مشروطیت در آذربایجان و ایران بوده‌اند و این نیز برخاسته از پیشینه و ساختار فرهنگی شهر بوده است. تاریخ ایجاد اولین مدرسه به شکل امروزین در خوی به سال ۱۸۸۰ میلادی و به‌وسیله مسیونرهای آمریکایی می‌رسد؛ که مدرسه خسروی یکی از آثار تاریخی خوی که بازمانده از دوران قدیم است که می‌توان به آن اشاره کرد. از مراکز آموزشی خوی می‌توان به: دانشگاه
کرد. از مراکز آموزشی خوی می‌توان به: دانشگاه آزاد اسلامی با حدود ۵۴۰۰ دانشجو، دانشگاه پیام نور با حدود ۴۵۰۰ دانشجو، دانشکده علوم پزشکی خوی با حدود ۷۰۰ دانشجو، دانشکده فنی و مهندسی، دانشکده علوم قرآنی، حوزه علمیه نمازی، مرکز تربیت معلم و دانشگاه‌های غیردولتی علامه خویی، زرینه و شمس از مراکز علمی - آموزشی شهر به‌شمار می‌آیند و دانشگاه دولتی خوی نیز در دست ساخت می‌باشد که امید می‌رود با ساخت و تکمیل آن تحولی شگرف در سطح منطقه به وجود آید. همچنین دبیرستان علامه حلی خوی از ممتازترین مدارس در استان می‌باشد و همه
حلی خوی از ممتازترین مدارس در استان می‌باشد و همه ساله بسیاری از دانش آموزان این مرکز در المپیادهای علمی و کنکور سراسری می‌درخشند که در سطح استان مشهود است. مدرسه تاریخی ماندگار خسروی در محدوده پیاده راه هسته مرکزی شهر خوی واقع شده است. طبق کتیبه سر در مدرسه، این بنا در سال ۱۳۱۵ ساخته شده است. شخصیت‌های مهم و تأثیرگذاری همچون زنده یادان دکتر عباس زریاب خویی، محمد امین ریاحی (ادیب و پژوهشگر) و غلامعلی اخروی از این دبیرستان فارغ‌التحصیل شده‌اند. صنعت در شهرستان خوی. از عمده کارخانه‌های معروف در شهرستان خوی
خوی. از عمده کارخانه‌های معروف در شهرستان خوی می‌توان به کارخانه‌های: نیروگاه سیکل ترکیبی خوی - سیمان آذرآبادگان خوی - کارخانه در حال احداث ذوب آهن خوی - کارخانجات بزرگ نساجی خوی - آبمیوه و کنسانتره‌سازی گلشن خوی - کارخانه تصفیه نمک آذر سپید خوی - کارخانه‌های مبلمان (بارش- ایپک یولی - هدف -ترک - استانبول و…) اشاره کرد. همچنین شهرک صنعتی خوی در سال ۱۳۷۹ به تصویب رسیده و با مساحت بالغ بر ۲۲۲ هکتار در جنوب شهرستان خوی در جاده خوی سلماس واقع شده است. اضافه می‌کنم شهرک‌های صنعتی کانی فلزی و غیر فلزی شهرک مبل در
شهرک‌های صنعتی کانی فلزی و غیر فلزی شهرک مبل در خوی کلنگ زنی و در حال احداث می‌باشد. منطقه ویژه اقتصادی خوی. منطقه ویژه اقتصادی شهرستان خوی در جنوب شهرستان خوی در جاده خوی به سلماس و ارومیه به مساحت یکهزار و چهل هکتار در زمین‌های روبروی شهرک صنعتی جاده فرودگاه این شهر تعیین شده با امکانات:فرودگاه خوی - نیروگاه سیکل ترکیبی خوی - شهرک صنعتی خوی و…، هم‌اکنون در حال انجام کارهای مقدماتی خود در هیئت دولت می‌باشد. منطقه آزاد شهرستان خوی. پیشنهاد ایجاد منطقه آزاد خوی اساساً توسط شخص استاندار آذربایجان غربی مطرح
خوی اساساً توسط شخص استاندار آذربایجان غربی مطرح شده است. گفته می‌شود در این طرح پیشنهادی قرار است خوی به منطقه آزاد ارس متصل شود و شهرستان خوی نیز با فاصله ای در حدود ۲۵ الی ۳۰ کیلومتری از این منطقه آزاد بهره‌مند گردد و این موضوع بسیار جدی است و هم‌اکنون مراحل اصلی و پایانی خود را طی می‌کند.
آراگون یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن ساراگُسا است. اهالی آراگون به زبان آراگونی تکلم می‌کنند. تقسیمات. این بخش از سه استان تشکیل شده‌است که عبارتند از:
آستوریاس (به اسپانیایی: Asturias) یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. این بخش خود یکی از پنجاه استان اسپانیا است. پایتخت آن اُبیه‌دو است. این استان ۷۸ دهستان دارد. تاریخ. آستوریاس ابتدا توسط انسان راست‌قامت (هومو ارکتوس) و سپس توسط نئاندرتال‌ها ساکن شد. از دوران پارینه‌سنگی زیرین و در دوران پارینه‌سنگی زبرین، آستوریاس با نقاشی‌های غار در قسمت شرقی منطقه مشخص می‌شد. در دوره میان سنگی، فرهنگ بومی، فرهنگ آستوریاس توسعه یافت و بعدها، با معرفی عصر برنز، خرسنگ‌ها و گورپشته‌ها ساخته شدند. در عصر آهن، قلمرو تحت
و گورپشته‌ها ساخته شدند. در عصر آهن، قلمرو تحت تأثیر فرهنگی سلت‌ها قرار گرفت. مردمان محلی سلت‌ها، معروف به آستورها، از قبایلی مانند لوگون‌ها، پسیکوها و دیگران تشکیل شده بودند که کل منطقه را با کاستروها (شهرهای تپه‌ای مستحکم) پر می‌کردند. امروزه نفوذ فرهنگ سلتی آستور در نام‌های مکان‌ها، مانند نام رودخانه‌ها و کوه‌ها همچنان ادامه دارد. با فتح آستوریاس توسط رومیان تحت فرمان آگوستوس (۲۹–۱۹ پیش از میلاد)، این منطقه وارد تاریخ ثبت شده شد. رومیان بر آستورها تسلط یافتند، اما هرگز به‌طور کامل قادر به فتح آن نشدند.
اما هرگز به‌طور کامل قادر به فتح آن نشدند. پس از چندین قرن بدون حضور خارجی، آنها در طول تهاجمات ژرمن‌ها در اواخر قرن چهارم پس از میلاد از احیای کوتاهی برخوردار شدند، در طول قرن پنجم پس از میلاد در برابر حملات سوئبی‌ها و ویزیگوت‌ها مقاومت کردند و اما با حمله مورها به اسپانیا به پایان رسید. با این حال، همان‌طور که برای رومیان و ویزیگوت‌ها بود، مورها نیز قلمرو کوهستانی را به راحتی فتح نمی‌کردند، و سرزمین‌های امتداد ساحل شمالی اسپانیا هرگز بخشی از اسپانیای اسلامی نشدند. با آغاز حملات مورها در قرن هشتم، این
نشدند. با آغاز حملات مورها در قرن هشتم، این منطقه به پناهگاهی برای اشراف مسیحی تبدیل شد و در سال ۷۲۲، یک پادشاهی مستقل بالفعل به نام پادشاهی آستوریاس تأسیس شد که قرار بود مهد اولیه بازپس‌گیری اندلس شود. در قرن دهم، پادشاهی آستوریاس جای خود را به پادشاهی لئون داد و در قرون وسطی انزوای جغرافیایی این قلمرو، ارجاعات تاریخی را کمیاب کرد. از طریق شورش شاهزاده هنری (بعدها انریکه دوم، پادشاه کاستیا) در قرن چهاردهم، شاهزاده آستوریاس تأسیس شد. مشهورترین طرفداران استقلال گونزالو پلاز و ملکه اوراکا بودند که در عین
گونزالو پلاز و ملکه اوراکا بودند که در عین پیروزی‌های قابل توجهی، در نهایت توسط نیروهای کاستیایی شکست خوردند. آستوریاس پس از ادغام با پادشاهی اسپانیا، اشراف بلندپایه‌ای را در اختیار دربار اسپانیا قرار داد و نقش مهمی در استعمار آمریکا ایفا کرد. از سال ۱۳۸۸، وارث تاج و تخت کاستیا (بعدها اسپانیا) به عنوان شاهزاده (یا شاهزاده خانم) آستوریاس نامیده می‌شود. در قرن شانزدهم، جمعیت برای اولین بار به یکصدهزار نفر رسید و در یک قرن دیگر این تعداد به دلیل ورود ذرت آمریکایی دو برابر شد. زبان‌ها. تنها زبان رسمی در استان
دو برابر شد. زبان‌ها. تنها زبان رسمی در استان زبان اسپانیایی است. در این استان علاوه بر اسپانیایی زبان بومی منطقه بنام زبان آستوریایی نیز رواج دارد که در حدود چهارصد هزار تن گویشور دارد. در مناطق شرقی این استان زبان اوناویایی نیز بکار گرفته می‌شود. جاذبه‌های گردشگری. ساحل برای شنا
کاستیا و لئون یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا و بزرگ‌ترین آن‌ها است. این بخش بر پایه منطقه‌های تاریخی کاستیا قدیم و لئون تشکیل شده‌است. این بخش مساحت ۹۴۲۲۳ کیلومترمربع از خاک اسپانیا را پوشش می‌دهد و دارای ۲/۵ میلیون نفر جمعیت (سال ۲۰۰۵) می‌باشد. پایتخت آن بالادولید است. تقسیمات. این بخش از نه استان تشکیل شده‌است که عبارتند از:
اکسترمادورا (؛ ؛ ؛ Fala: "Extremaúra") یک بخش‌های خودمختار اسپانیا از اسپانیا می باشد. پایتخت آن مریدا و بزرگترین شهر آن باداخوس می باشد. قرار گرفته شده در قسمت مرکزی-غربی شبه جزیره ایبری، از قسمت شرق به غرب توسط رودخانه های تاگوس و رود گوادیانا گذر می کند. جامعه خودمختار توسط دو منطقه بزرگترین استان اسپانیا ایجاد گردیده است: کاسرس و باداخوز. اکسترمادورا از قسمت غرب با پرتغال و با جوامع خودمختار کاستیل و لئون قسمت(شمال)، کاستیا-لا مانچا قسمت(شرق) و اندلس قسمت(جنوب) هم مرز می باشد. این یک ناحیه اساسی برای
هم مرز می باشد. این یک ناحیه اساسی برای حیات وحش می باشد، به اختصاص با ذخیره‌گاه مهم در مونفراکونه، که در سال ۲۰۰۷ به عنوان پارک ملی گزینش گردید، و پارک طبیعی رودخانه بین‌المللی تاگوس ("پارک طبیعی بین المللی تاگوس"). سازمان اجرایی ناحیه ای که از جانب رئیس‌جمهور اکسترمادورا پیشوایی می گردد، مفصل اکسترمادورا نام برده می‌شود. روز اکسترمادورا در تاریخ ۸ سپتامبر ضیافت گرفته می شود. این روز مقارن است با ضیافت کاتولیک بانوی ما گوادالوپ. این ناحیه که دارای مازاد انرژی کبیر و میزبان ذخایر لیتیوم می باشد، در خط مقدم
کبیر و میزبان ذخایر لیتیوم می باشد، در خط مقدم برنامه های اسپانیا برای گذار انرژی و کربن زدایی قرار دارد.
گالیسیا (به اسپانیایی: Galicia) یکی از بخش‌های خودمختار اسپانیا است و در شمال غرب شبه‌جزیره ایبری واقع شده‌است. پایتخت آن شهر باستانی و مذهبی سانتیاگو د کمپوستلا است. گالیسیا از سوی شرق با مناطق خودمختار «کاستیا و لئون» و «آستوریاس» و از سوی جنوب با کشور «پرتغال» هم‌مرز می‌باشد. زبان‌های رسمی گالیسیا زبان اسپانیایی و زبان گالیسی هستند و زبان‌های دیگری مانند فالا و لئونی نیز در این منطقه رواج دارند. گالیسیا کشوری با فرهنگ و آداب «سلتی» است. از هنگام به دست آوردن خودمختاری در سال ۱۹۷۸ گالیسیا توسط دولت این