payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهدیار آقاجانی روی آی‌تیونز منتشر کرد. انتشار این آلبوم که حال و هوایی خیابانی داشت و موضوع ترانه‌های آن مشکلات اجتماعی کشور ایران بود، نام هیچ‌کس را بیش از پیش بر سر زبان‌ها انداخت و او را به موفق‌ترین خوانندهٔ رپ ایران در آن روزها بدل کرد. همچنین تک‌آهنگ "یه مشت سرباز" نتیجهٔ شهرت جهانی را برای هیچ‌کس دربرداشت. در نماهنگ این ترانه، پیشرو، علی قاف، بهرام نورائی، ریویل، مهدیار آقاجانی و… به صورت افتخاری حضور دارند. نخستین نماهنگ رپ فارسی. مهرک گلستان، خوانندهٔ رپ ساکن لندن، ملقب به "ریویل"، از راه اینترنت
رپ ساکن لندن، ملقب به "ریویل"، از راه اینترنت و با میانجی‌گری یک خوانندهٔ رپ به نام "دیو"، با هیچ‌کس آشنا شد و در سفر خود به تهران با او دیدار کرد. ریویل در این‌باره گفته است: هیچ‌کس و ریویل چندین ترانه را با هم اجرا کردند که ترانهٔ «"تیریپ ما"» با نماهنگ سیاه‌وسفیدی که شامل صحنه‌هایی از قلیان‌کشی و رقص قمه در خیابان‌های تهران بود، بازخوردهای زیادی را در پی داشت. ۱۳۸۸: یه روز خوب می‌آد و خروج از ایران. هیچ‌کس در فیلم "کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره" ساختهٔ بهمن قبادی که در سال ۱۳۸۸ منتشر شد، حضور داشت و
بهمن قبادی که در سال ۱۳۸۸ منتشر شد، حضور داشت و نماهنگ "اختلاف" را اجرا کرد. در نمایی از این فیلم، حامد بهداد در نقش «نادر» به سراغ هیچ‌کس می‌رود تا او را برای سفر به لندن دعوت کند. هیچ‌کس درحالی که به دعوت نادر جواب منفی می‌دهد، با اشاره به اصیل بودن رپ فارسی می‌گوید: «ما چیزی که می‌خونیم بهش میگن رپ فارسی؛ فارسی، یعنی مال همین جاست.» هیچ‌کس در سال ۱۳۸۸ ترانه یه روز خوب میاد را خواند که واکنش او نسبت به حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ تعبیر شد. این ترانه بهترین و پرطرفدارترین ترانه منتشر شدهٔ
این ترانه بهترین و پرطرفدارترین ترانه منتشر شدهٔ سیاسی در آن زمان شد. هیچ‌کس سرانجام از ایران خارج شده و به مالزی سپس ترکیه رفت و سرانجام در لندن ساکن شد. اگرچه در مصاحبه با دویچه‌وله محل زندگی خود را تهران ذکر کرد. او دربارهٔ دلیل خروج خود از ایران در مصاحبه با شبکهٔ من‌وتو و همچنین در نشستی دربارهٔ موسیقی هیپ‌هاپ ایران در مدرسهٔ مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا گفت: ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱: تشکیل ملتفت، آلبوم انجام وظیفه و تک‌آهنگ‌های فردی. در ۱۷ اسفند ۱۳۸۹ آلبوم "انجام وظیفه" برای فروش بر روی آی تیونز و آمازون و برای
وظیفه" برای فروش بر روی آی تیونز و آمازون و برای دریافت رایگان نیز در وب‌سایت‌ها منتشر شد. "انجام وظیفه" با همکاری مشترک اعضای گروه ملتفت (مهدیار آقاجانی، هیچ‌کس، قاف، فدایی و ریویل) حاصل شد که دارای ۵ آهنگ با موضوع‌های مختلف است. هیچ‌کس در دو آهنگ "ما از اوناشیم" و "انجام وظیفه" از این آلبوم حضور داشت. آهنگ «اون مثل داداشم بود» و جدائی از صامت. در پی همکاری هیچ‌کس با گروه زدبازی در آهنگ "چرا بدی" از آلبوم زاخارنامه، به دلیل اختلاف رضا پیشرو با اعضای زدبازی، جنجال‌هایی میان هیچ‌کس و پیشرو به وجود آمد که در
جنجال‌هایی میان هیچ‌کس و پیشرو به وجود آمد که در ۱۴ بهمن ۱۳۹۰، هیچ‌کس در آهنگی با نام "اون مثل داداشم بود" پیشرو را مورد خطاب قرار داد و پیشرو نیز آهنگی به نام "لوبیای سحر آمیز" در جواب به این آهنگ منتشر کرد. سرانجام اختلافات به وجود آمده میان هیچ‌کس و پیشرو که سازندگان گروه "صامت" بودند، موجب منحل شدن این گروه شد. جوون و خام. در ۹ اکتبر ۲۰۱۲ (چهارشنبه، ۱۷ مهر ۱۳۹۱)، هیچ‌کس به همکاری قاف، ریویل و کول جی رپ، تک‌آهنگی از خود با نام "جوون و خام" منتشر کرد. آهنگ‌ساز این قطعه، مهدیار آقاجانی بود. از ویژگی‌های
این قطعه، مهدیار آقاجانی بود. از ویژگی‌های این آهنگ می‌توان به دو زبانی بودن آن (انگلیسی و فارسی) اشاره کرد که بخش فارسی آن را هیچ‌کس و قاف، و بخش انگلیسی آن را ریویل و کول جی رپ اجرا کرده‌اند. ۱۳۹۱ تا کنون: آلبوم مجاز و تک‌آهنگ‌های فردی. هیچ‌کس در ۱۲ فروردین ۱۳۹۲ در قطعهٔ صوتی که از خود منتشر کرد، از کار بر روی آلبوم جدیدش به‌نام "مجاز" خبر داد و از همکاری خودش با آهنگ‌سازهای جدیدی با نام‌های "حسن" و "حکمت" در این مجموعه خبر داد. مهدیار آقاجانی به همراه حسن و حکمت آهنگ‌سازی آلبوم "مجاز" را انجام دادند.
حسن و حکمت آهنگ‌سازی آلبوم "مجاز" را انجام دادند. سرانجام آلبوم مجاز پس از ۷ سال کار برای ساخت آن، در ۱۱ فروردین ۱۳۹۹ با برچسب (لیبل) ملتفت منتشر شد. آلبوم شامل ۱۶ آهنگ با موضوعات مختلف است که با حضور مهمان فدائی، قاف و ریویل تهیه شده است. آهنگ فیروز. وی در ۱ فروردین ۱۳۹۴ تک‌آهنگ "فیروز" را منتشر کرد که در آن به شخصیت تاریخی حاجی فیروز می‌پردازد. موضوع آهنگ فیروز توسط مهدی اخوان ثالث در پاورقی یکی از شعرهای خود در مجموعه شعر ارغنون، با ابراز تنفر از حاجی‌فیروز ذکر شده و آن را «بقایای نفرت‌انگیز عهد توحش و
ذکر شده و آن را «بقایای نفرت‌انگیز عهد توحش و برده‌داری» نامیده‌بود. آهنگ «دستاشو مشت کرده». پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، در ۱۹ آذر ۱۳۹۸ آهنگی با نام «دستاشو مشت کرده» از سوی هیچ‌کس انتشار یافت که با واکنش گسترده و کم‌نظیری از سوی مخاطبان به ویژه در توئیتر مواجه شد. وی در این اثر، رویدادها و مسائل مرتبط با اعتراضات سراسری همچون کشتار معترضان را به گونه‌ای تلخ و ناامید کننده مورد انتقاد قرار می‌دهد. کلام این قطعه گاهی از وزن و قافیه خارج شده و هیچ‌کس سعی نکرده که کلام و تأثیر آن را برای آن‌که وزن و قافیه
که کلام و تأثیر آن را برای آن‌که وزن و قافیه بماند، فدای قالب کند. آهنگ «این یکیم واسه». همزمان با خیزش سراسری ۱۴۰۱ در پی کشته شدن مهسا امینی و اعتراضات مردم ایران علیه حکومت جمهوری اسلامی، هیچ‌کس قطعه «این یکیم واسه» را منتشر کرد که از سوی مخاطبان با استقبال مواجه شد. وی در این اثر به اعتراض علیه کشتار مردم توسط حکومت می‌پردازد و سعی در جلب توجه رسانه‌های جهان به کشتار مردم ایران دارد. آهنگ «روی جنازه‌ات می‌رقصم» کمتر از یک هفته بعد از سقوط بالگرد ابراهیم رئیسی و همراهانش در جنگل ارسباران، هیچ‌کس ترانه
رئیسی و همراهانش در جنگل ارسباران، هیچ‌کس ترانه «روی جنازه‌ات می‌رقصم» را منتشر کرد. پوستر این ترک یک کیسه زباله گره خورده با بک‌گراندی شبیه به دیوار مهدکودک بود. ویژگی و محتوای ترانه‌ها. هیچ‌کس متن ترانه‌هایش را خودش می‌آفریند. ترانه‌های او آکنده از اصطلاحات و تکیه‌کلام است، و استفاده از ادبیات خیابانی و کوچه‌بازاری، موسیقی او را برای عامه قابل‌فهم و جذاب کرده است. به نوشته پرویز جاهد، «آهنگ‌های رپ هیچ‌کس، درونمایه اجتماعی قوی دارد و بیانگر تنش‌ها و تضادهای اجتماعی جامعه امروز ایران است. سرخوردگی‌ها،
اجتماعی جامعه امروز ایران است. سرخوردگی‌ها، سرکوب‌ها، عقده‌های طبقاتی و روانی و سرکشی‌ها و عصیان‌های جمعی در شعر ترانه‌های هیچ‌کس به چشم می‌خورد. بسیاری، موسیقی هیچ‌کس را صدای اعتراض نسل جوان ایرانی و بیانگر روح ناآرام، بی‌قرار و سرکش آنان می‌دانند.» امیر عزیز محمدی، روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه معتقد است که هیچ‌کس فراتر از یک خواننده رپ، و تجلی مدرن شاعران کلاسیک زبان فارسی است؛ چرا که این قرارگیری شعر کلاسیک فارسی در وزن‌ها بوده که آن را در طی سده‌ها حفظ کرده است (و هیچ‌کس نیز همین کار را می‌کند). برخلاف
است (و هیچ‌کس نیز همین کار را می‌کند). برخلاف اغلب خوانندگان رپ فارسی، ترانه‌های هیچ‌کس "مؤدبانه" است و او در ترانه‌هایش از فحاشی و کلام‌های رکیک یا ستایش از فرهنگ اسلحه و مواد مخدر دوری می‌کند. اودر تک‌آهنگی به نام "بنگ"، مردم را به دوری از اعتیاد به مواد مخدر فرا می‌خواند. هیچ‌کس در ترانه‌هایش خط قرمزهایی را برای خود تعیین کرده چون «آهنگ‌هایش را خانواده‌ها گوش می‌کنند و نمی‌خواهد روی جوانان اثر منفی بگذارد». هیچ‌کس در ترانه‌های خود، از خدا و وطن‌پرستی صحبت به میان می‌آورد. او می‌خواهد در اثرهایش پیام
صحبت به میان می‌آورد. او می‌خواهد در اثرهایش پیام داشته باشد و دلیل آن را این‌طور بیان می‌کند: خدمت به جامعه یکی از مضامینی است که هیچ‌کس ادعا کرده به دنبال آن است: موانع قانونی. هیچ‌کس و اعضای گروهش پس از شروع فعالیت حرفه‌ای و انتشار نخستین آلبوم او در ایران تحت تعقیب و پیگرد قانونی قرار گرفتند. او در پاسخ به سؤالی در مورد این که در کارش با چه موانع قانونی روبرو شده، می‌گوید «همش در حال فراریم…» و به یکی از ابیات ترانه زندان اشاره می‌کند: «من زندان نمی‌خوام برم، بگو چرا داری منو هل می‌دی؟» هیچ‌کس برای
برم، بگو چرا داری منو هل می‌دی؟» هیچ‌کس برای آلبوم جنگل آسفالت موفق به دریافت مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نشد –چرا که از دید مسئولان سبک موسیقی او غربی و مبتذل بود– و نهایتاً آن را به شکل یک آلبوم زیرزمینی روی اینترنت منتشر کرد. او همچنین اقدام به ضبط چند نماهنگ بدون مجوز در خیابان‌های تهران نموده که مطابق قوانین ایران می‌تواند مستوجب مجازات حبس باشد؛ دلیلی که موجب خودداری بسیاری از خوانندگان زیرزمینی (برخلاف هیچ‌کس) از این کار بوده است. هیچ‌کس در اواخر سال ۱۳۸۶ به اتهام «ترویج و انتشار موسیقی بدون
سال ۱۳۸۶ به اتهام «ترویج و انتشار موسیقی بدون مجوز» از سوی دادگاه فراخوانده‌شد و با تأمین قرار وثیقه ۵ میلیون تومانی و به قید تعهد نسبت به عدم خواندن موسیقی رپ بدون مجوز، تا زمان تشکیل دادگاه آزاد شد.
یوهان آوگوست استریندبری (اوگاست استریندبری) (زادهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۴۹ در استکهلم – درگذشتهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۱۲ در استکهلم) نویسندهٔ داستان کوتاه، رمان و نمایش‌نامه‌نویس پرکار سوئدی بود که در کنار هنریک ایبسن، سورن کی‌یرکگور و هانس کریستیان آندرسن از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین نویسندگان اسکاندیناوی به‌شمار می‌آید. استریندبری از بنیان‌گذاران تئاتر مدرن شمرده می‌شود و در وطنش به شکسپیرِ سوئد معروف بود. او استاد مسلم اکسپرسیونیسم در تئاتر است. سرگذشت. در سال ۱۸۴۹، همزمان با ورشکسته شدن نماینده یک شرکت کشتیرانی در استکهلم
ورشکسته شدن نماینده یک شرکت کشتیرانی در استکهلم که پدر استریندبرگ در آن مشغول کار بود، اگوست استریندبرگ به دنیا آمد. استریندبری در ۱۸۴۹ خانواده‌ای فقیر در استکهلم به دنیا آمد و در طول زندگی خود به حرفه‌های گوناگونی همچون معلمی، بازیگری، روزنامه‌نگاری، و کتابداری پرداخت. او در سال ۱۸۷۵ با دختری نجیب‌زاده که بازیگر هم بود، ازدواج کرد و در دوران زندگی مشترکش کتابی دوجلدی با عنوان "متأهل" نوشت. این کتاب به‌دلیل بیان مسائلی که در آن روزگار ناشایست به‌شمار می‌رفت، باعث شد استریندبری به کفرگویی متهم شود. او از
باعث شد استریندبری به کفرگویی متهم شود. او از این اتهام تبرئه شد؛ اما تأثیر سوء آن تا زمان مرگش همواره با او بود و همیشه خود را قربانی و در این امر همسرش را مقصر می‌دانست. استریندبری در سال ۱۸۹۱، به‌دلیل اختلافات شدید، از همسرش جدا شد و نتوانست حضانت چهار فرزندش را بگیرد و این امر تأثیر فراوانی بر او و آثارش گذاشت. آثار. استریندبری از پیشگامان نوگرایی در ادبیات سوئد بود. مجموعه آثارش به زبان سوئدی به ۵۵ اثر می‌رسد. از او کتاب‌ها و نمایش‌نامه‌های متعددی به فارسی ترجمه و چاپ شده‌است؛ از جمله "پدر"، "تودهٔ
فارسی ترجمه و چاپ شده‌است؛ از جمله "پدر"، "تودهٔ هیزم"، "پلیکان"، و "سونات اشباح".
خورطیف‌نگار دستگاهی است که ستاره‌شناسان به‌وسیله آن بسیاری از داده‌های مربوط به خورشید و جو آن را به‌دست می‌آورند. به‌وسیله این دستگاه می‌توان به آسانی توزیع عناصر را بر سطحی از قرص خورشید که رو به زمین است به‌دست آورد از جمله توزیع هیدروژن، اکسیژن و کلسیم. با خورطیف‌نگار هم می‌توان مکان عناصر بر رویه خورشید و هم سرشت حرکت آنها را به‌دست آورد برای نمونه خورطیف‌نگاشت‌هایی که از نواحی لکه‌ای خورشید تهیه شده نشانگر حرکت گردابی گاز هیدروژن در آن نواحی است. این دستگاه از افزودن یک شکاف اضافی به نام شکاف طیف به
دستگاه از افزودن یک شکاف اضافی به نام شکاف طیف به یک طیف‌نگار معمولی درست می‌شود. شکاف طیف با حذف همه طول موج‌ها بجز طول موج مطلوب (مثلاً طول موج هیدروژن) به مشخص شدن داده‌های مربوط به عنصر مطلوب کمک می‌کند.
دمیتری دمیتری‌یویچ شوستاکُویچ () (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۶ – درگذشتهٔ ۹ اوت ۱۹۷۵) آهنگساز روس دورهٔ شوروی بود. او، چه در زمان حیات خود و چه بعد از آن، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان سدهٔ بیستم شناخته می‌شد. شوستاکُویچ در بیشتر طول زندگی خود رابطهٔ پرفرازونشیبی با حزب کمونیست اتحاد شوروی و دستگاه‌های دولتی شوروی داشت. او از معدود هنرمندان شوروی است که شخص استالین بر آثارش نقد نوشت. موسیقی او به‌طور رسمی دو بار در سال ۱۹۳۶ و ۱۹۴۸ و به‌صورت دوره‌ای ممنوع اعلام شد.از وی به‌عنوان یکی از نوابغ هنر شوروی یاد
شد.از وی به‌عنوان یکی از نوابغ هنر شوروی یاد می‌شود. زندگی. شوستاکُویچ در شهر سنت پترزبورگ روسیه به دنیا آمد و فرزند میانی از سه فرزند بولسلاویچ شوستاکُویچ و سوفیا واسیلیونا کوکولینا بود. اگرچه آنان در اصل رومن کاتولیک لهستانی بودند و ریشه‌های آنان به شهر ویلکا می‌رسید، اما اجدادشان اهل سیبری بودند. استعداد او بعد از درس‌های پیانو که از مادرش فرا می‌گرفت در سن نه سالگی آشکار شد. او در نواختن پیانو و آهنگسازی در کودکی نابغه‌ای کوچک بود. شوستاکُویچ در سال ۱۹۱۸ مارش عزا را برای دو تن از سران حزب دموکرات که
مارش عزا را برای دو تن از سران حزب دموکرات که توسط بلشویک به قتل رسانیده شده بودند نوشت. در سال ۱۹۱۹ در سن ۱۳ سالگی از کنسرواتوار سن پترزبورگ پذیرفته شد و نزد موسیقیدانان بنامی آموزش دید. در سال ۱۹۳۲ با نینا وارزار ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند بود و با آنکه در سال ۱۹۳۵ از هم جدا شدند اما خیلی زود باز به هم پیوستند. او همواره در ازدواج اول خود با نینا وارزار تا مرگ وارزار در سال ۱۹۵۴ باقی‌ماند. ازدواج دوم او در سال ۱۹۵۶ با مارگریتا کاینوفا عضو گروه جوانان کمونیست روسیه بود، آنان سه سال بعد از هم جدا شدند.
روسیه بود، آنان سه سال بعد از هم جدا شدند. شوستاکُویچ بر اثر سرطان ریه در ۹ اوت ۱۹۷۵ در سن ۶۸ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووُدِویچی به خاک سپرده شد. موسیقی. شوستاکُویچ با تأثیر از موسیقیدانانی همچون، پروکفیف و استراوینسکی، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید. اولین موفقیت رسمی وی «سمفونی شماره ۱» بود که آن را برای پایان‌نامه‌اش در سن ۱۹ و در سال ۱۹۲۶ اجرا شد. در سال ۱۹۲۷ برونو والتر رهبر ارکستر آلمانی سمفونی شماره ۱ را در برلین به اجرا گذارد و شوستاکُویچ جوان را به شهرت جهانی رساند. شوستاکُویچ سمفونی شماره ۲
را به شهرت جهانی رساند. شوستاکُویچ سمفونی شماره ۲ را به سفارش حزب و دولت اتحاد شوروی و به مناسبت دهمین سالگرد «انقلاب سوسیالیستی اکتبر» تصنیف کرد و آن را «به اکتبر» نامید. این اثر از بدعت‌های نخستین سمفونی او تهی است. در سال ۱۹۳۰ آغاز کار روی اپرایی تازه به نام لیدی مکبثِ ناحیهٔ متزنسک را آغاز کرد. اپرای «لیدی مکبث» در لنینگراد و مسکو به روی صحنه رفت و تا سال ۱۹۳۶ بارها با موفقیت اجرا شد. در این میان استالین قدرت خود را در حزب و دولت تحکیم بخشیده، پیگرد و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. در سراسر کشور
و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. در سراسر کشور روشنفکران و هنرمندان نخستین قربانیان ماشین ترور بودند. شوستاکُویچ پس از اعتراض مأموران حزبی به «لیدی مکبث»، سمفونی پنجم را منتشر کرد که از مهم‌ترین کارهای او به‌شمار می‌رود. اولین سمفونی او که ترکیبی از سبک آکادمی و مدرسی بود و اپرایش به نام «بینی» را می‌توان به عنوان ناسازگارترین اثر مدرن او بر روی صحنه نام برد. گروو، از سمفونی چهارم او به عنوان "ترکیبی عظیم از پیشرفت موسیقی شوستاکُویچ" یاد کرده‌است. همچنین این سمفونی اولین اثری بود که تأثیر گوستاو مالر در
این سمفونی اولین اثری بود که تأثیر گوستاو مالر در آن وجود دارد. آثار اپرایی او بیشتر با مضمونهای عشق، مرگ و هنر همراه بودند. اوج شهرت او در زمان جنگ جهانی دوم و بخاطر اثر معروفش سمفونی هفتم یا «سمفونی لنینگراد» بود. مشهورترین آثارش ۱۵ سمفونی و ۱۵ کوارتت زهی است. از ساخته‌های مردم پسند شوستاکُویچ والس شماره ۲ است. این اثر شهرت فراوانی برای او آورد. در سال ۱۹۹۹ استنلی کوبریک در واپسین فیلم اش به نام چشمان کاملاً بسته از این والس استفاده کرد.دمیتری شوستاکُویچ رویداد وحشتناک قتل‌عام مردم را در ۱۹۰۵ توسط تزار
رویداد وحشتناک قتل‌عام مردم را در ۱۹۰۵ توسط تزار در سمفونی ۱۱ خود به قدرتمندترین و هیجان‌انگیزترین شکلی با موسیقی به تصویر کشید. برخورد حکومت با هنرمندان. در ژانویه ۱۹۳۶ نقدی جنجال‌برانگیز در روزنامه پراودا، ارگان رسمی حزب کمونیست با تیتر: «هیاهو به جای موسیقی» منتشر شد. این مقاله را یا شخص استالین نوشته یا متن آن را به یکی از ایادی خود دیکته کرده بود. شوستاکُویچ متهم شده بود که به جای «بازتاب احساسات خلق قهرمان شوروی» هنر خود را در خدمت «دشمنان طبقاتی» قرار داده‌است. اپرای درخشان «لیدی مکبث» سانسور و سپس
داده‌است. اپرای درخشان «لیدی مکبث» سانسور و سپس توقیف شد و دیگر تا سال۱۹۶۱ اجرا نشد. استالین در سال ۱۹۴۸ شروع به حذف و پاکسازی آهنگسازان کرد. استالین به کمیسرهایش دستور داد موسیقی «واقع‌گرایی سوسیالیستی» را به آهنگسازان تحمیل کنند و هر کس را که ایده دیگری دارد، به راحتی کنار بگذارند. او همچنین گزارش داد که مردم «در سراسر اتحاد جماهیر شوروی» به اتفاق آرا، به اصطلاح فرمالیست‌ها را محکوم کردند و خواستند با تمام کسانی که نامشان در لیست سیاه بوده‌است مانند وطن فروشان رفتار شود؛ «سمفونیهای روشنفکرمآب دیگر کافی
فروشان رفتار شود؛ «سمفونیهای روشنفکرمآب دیگر کافی است! با دستورهای روشن و صریح حزب، تمام مانیفست‌های فرمالیستها را متوقف خواهیم کرد». زمان تشکیل نخستین کنگره انجمن آهنگسازان، فهرست کاملی از آهنگسازان «ضد مردم» تهیه کرد. نخستین «ضدسوسیالیست‌ها» شوستاکُویچ، پروکفیف، خاچاتوریان و مایاکوفسکی بودند. شوستاکُویچ را بیشتر از همه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» آزار دادند. شرحی از زندگی او به خصوص پس از آنکه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» مورد خشم هیئت حاکمه قرار گرفت و علیه اپرا نقدی در پراودا چاپ شد، در کتاب «هیاهوی زمان»
اپرا نقدی در پراودا چاپ شد، در کتاب «هیاهوی زمان» آمده‌است. بسیاری از آثار او یا هرگز اجرا نشدند یا تنها پس از مرگ ‌‌استالینیسم به اجرا درآمدند. یادبود. در سپتامبر ۲۰۰۶ به مناسبت صدمین سال تولدش در برخی از کشورها مراسم و کنسرت‌هایی به یاد او برگزار شد، از جمله مستیسلاو راستروپویچ که سمفونی هشتم او را در مسکو اجرا کرد.
محمد مهدی سلوکی (زادهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۶۱) بازیگر ایرانی است. با اجرای برنامهٔ تلویزیونی نیم‌رخ وارد تلویزیون شد. وی برادر کوچکتر محمد سلوکی مجری تلویزیون است. وی با بازی در سریال چراغ های خاموش در ماه رمضان ۱۳۸۰ ساخته کاظم بلوچی و پس از آن با بازی در سریال نرگس به کارگردانی سیروس مقدم شناخته و مشهور شد. تحصیلات. مهدی سلوکی در هنرستان مالک اشتر رشتهٔ گرافیک را برگزید و در همین مقطع بود که جذب کار تلویزیونی شد و در برنامه گنجشک و ماه حضور یافت. او در سال ۱۳۷۹ دیپلم خود را از هنرستان مالک اشتر تهران دریافت کرد.
بیچ بویز (انگلیسی: The Beach Boys) گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۶۱ توسط برادران ویلسون (برایان، دِنیس و کارل) به همراه مایک لاو و اَل جَردین تشکیل شد. این گروه تنها گروه راک بود که در دهه ۶۰ توانست با بیتلز - هرچند برای مدت کمی - رقابت کند. بیچ بویز در همان اولین سال شکل‌گیری خود آهنگی با نام «'Surfin» ساخت که دارای یکی از پیچیده‌ترین و زیباترین هارمونیهایی بود که تا به حال از یک گروه راک شنیده شده‌است، و سپس در سال ۱۹۶۲ اولین آلبوم خود را در با نام «Surfin' Safari» منتشر کرد. گروه در طی سال‌های فعالیت
Safari» منتشر کرد. گروه در طی سال‌های فعالیت خود دچار مشکلات بسیاری شد، از جمله بیماری و اعتیاد برایان ویلسون به موادمخدر، مرگ دنیس در سال ۱۹۸۳ و نیز مرگ کارل در سال ۱۹۹۸، که باعث کناره‌گیری اَل جَردین و برایان ویلسون از گروه شد. هرچند از آن موقع تاکنون مایک لاو و بروس جانستِن همچنان به برگزاری تورهای بیچ بویز ادامه می‌دهند.
بلک سَبِث گروه موسیقی راک انگلیسی بود که در سال ۱۹۶۸ در بیرمنگام شکل گرفت. ترکیب اولیه و اصلی گروه متشکل از تونی آیومی، آزی آزبورن، و بیل وارد بود. بعد از آن، ترکیب گروه دچار تغییرات بسیاری شده و آمدوشدهایی بین اعضای اصلی صورت گرفته است، اما آیومی در تمام سال‌ها عضو ثابت گروه بوده است. رانی جیمز دیو، ایان گیلان، ، و از دیگر اعضای مهم گروه بودند. در اصل گروه در سال ۱۹۶۸ در سبک هوی بلوز راک و با نام "ارث" فعالیتش را آغاز کرد اما در سال ۱۹۶۹ به بلک سبث تغییر نام داد. گروه عمدهٔ اشعار خود را روی موضوعات
نام داد. گروه عمدهٔ اشعار خود را روی موضوعات اسرارآمیز، تیره و ترسناک متمرکز کرده است. همچنین بلک سبث آهنگ‌هایی را با مضامین بی‌ثباتی اجتماعی، فلسفه، مذهب، فساد سیاسی، فساد اجتماعی و جنسی، خطرات ناشی از سوءمصرف مواد مخدر و آینده‌نگری ترس و وحشت از جنگ ساخته است. گروه در پی انتشار آلبوم "پارانوید" در ۱۹۷۰، کمک بسیاری به پیشرفت هوی متال کرد. در آوریل ۱۹۷۹، آزی آزبورن برای ادامه فعالیت خود به صورت انفرادی از گروه خارج شد و توانست گروه شخصی خود را تبدیل به یکی از گروه‌های موفق هوی متال کند و آمار فروش ۱۰۰
یکی از گروه‌های موفق هوی متال کند و آمار فروش ۱۰۰ میلیون آلبوم را برای خود رقم بزند. پس از او، رانی جیمز دیو از رینبو جانشینش در گروه شد. پس از استفاده از صدا و ترانه‌های دیو در چندین آلبوم، بلک سبث محدوده زمانی را در دههٔ ۸۰ و ۹۰ صرف ایجاد تغییر و تحول در ترکیب خود در عرصهٔ خوانندگی کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به ایان گیلان، گلن هیوز، ری گیلن و تونی مارتین اشاره کرد که آن‌ها هم سابقه فعالیت در دیپ پرپل و رینبو را داشتند. در سال ۱۹۹۲ آیومی و باتلر، دیو و درامر وینی اپایس را دوباره جذب گروه کردند تا ضبط
درامر وینی اپایس را دوباره جذب گروه کردند تا ضبط آلبوم جدید «دی‌هیومنایزر» را آغاز کنند. تاریخچه اصلی گروه نشان می‌دهد که اعضای گروه به همراه آزبورن در سال ۱۹۹۷ برای تهیه و انتشار آلبوم زنده «تجدید دیدار» گرد هم آمدند. همچنین در سال ۲۰۰۶، چند تن از اعضای گروه:آیومی، باتلر، دیو و اپایس گرد هم آمدند و گروهی با نام هون اند هل را بنیان‌گذاری کردند. آن‌ها تا درگذشت دیو به تاریخ ۱۶ می ۲۰۱۰ به ضبط آلبوم و اجرا آثار به صورت نامرتب می‌پرداختند. ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ اعضای اصلی گروه برای ضبط آلبوم جدید با ایجاد وقفه‌ای گرد
گروه برای ضبط آلبوم جدید با ایجاد وقفه‌ای گرد هم آمدند. گروه در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۲ به عنوان سرخط بندها به اجرا در فستیوال دانلود پرداخت. دوم فوریه ۲۰۱۲، وارد اعلام کرد که دیگر قادر به همراهی گروه نخواهد بود. چندی بعد سایر اعضای گروه از این امر ابراز تاسف کرده و اعلام کردند: «چاره‌ای جز ادامه دادن بدون او ندارند» اما «همیشه درهای بازگشت به گروه برای وارد باز است». در ژانویه ۲۰۱۳، گروه اعلام کرد که نوزدهمین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام "۱۳"، به همراه درامر برد ویلک در راه است. برای پایان دادن به تور خداحافظی
ویلک در راه است. برای پایان دادن به تور خداحافظی خود، گروه بلک سبث آخرین کنسرتش را در سال ۲۰۱۷ در زادگاهش برگزار کرد؛ این آخرین اجرای آن‌ها در طول هشت سال بعد بود. گاه‌به‌گاه، تجدید دیدارهایی به‌صورت جزئی انجام شده است؛ مهم‌ترینِ آن‌ها زمانی بود که آزی آزبورن و تونی آیومی در مراسم اختتامیه بازی‌های کشورهای هم‌سود ۲۰۲۲ در بیرمنگام به اجرای مشترک پرداختند. اعضای اصلی گروه برای آخرین بار، هم به‌عنوان اجرای پایانی گروه و هم به‌عنوان آخرین اجرای انفرادی آزی آزبورن، با عنوان «بازگشت به آغاز»، در ژوئیه ۲۰۲۵ در
با عنوان «بازگشت به آغاز»، در ژوئیه ۲۰۲۵ در ورزشگاه ویلا پارک دوباره گرد هم آمدند. بلک سبث از پیشگامان موسیقی هوی متال است. آن‌ها بیش از ۷۰ میلیون نسخه از آثارشان را در جهان فروختند و از لحاظ تجاری یکی از موفق‌ترین گروه‌های هوی متال هستند. آن‌ها در رده‌بندی ام‌تی‌وی به‌عنوان «بزرگ‌ترین متال بند» در تمام دوران شناخته شده و جایگاه دوم را در رده‌بندی «۱۰۰ هنرمند بزرگ هارد راک» وی‌اچ‌وان به خود اختصاص دادند (پس از لد زپلین). همچنین "رولینگ استون"، بلک سبث را «پادشاه هوی متال در دههٔ ۷۰» نامید. نام گروه در
«پادشاه هوی متال در دههٔ ۷۰» نامید. نام گروه در رتبهٔ ۸۵ فهرست «۱۰۰ هنرمند بزرگ تمام زمان‌ها» از مجلهٔ "رولینگ استون" به چشم می‌خورد. از این گروه در کنار دیپ پرپل و لد زپلین به‌عنوان یکی از اعضای «تَثلیث نامقدس هارد راک و هوی متال بریتانیایی در اوایل تا میانه دهه هفتاد میلادی» یاد شده است. بلک سبث در ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا و در ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد. تاریخچه. تشکیل گروه و روزهای اولیه. گروه بلک سبث یعنی جان «آزی» آزبورن، فرانک «تونی» آیومی و تری «گیزر» باتلر در دوران کودکی
«تونی» آیومی و تری «گیزر» باتلر در دوران کودکی در فاصله نزدیک به هم در آستون واقع در حومه بیرمنگام انگلستان زندگی می‌کردند. البته در این دوران روابطشان چندان دوستانه نبود. همچنان که بزرگ‌تر می‌شدند علاقه مشترکشان به موسیقی بیشتر می‌شد و هر کدام شروع به فعالیت در گروه‌های مختلفی کردند. بعد از مدتی آن‌ها یکدیگر را پیدا کرده و به همراه بیل وارد (نوازنده درام) با هم مشغول به کار شدند و در سال ۱۹۶۷ گروه پلکا تالک (به انگلیسی: Polka Tulk) را تشکیل دادند که اعضای آن شامل بود از:آزی آزبورن(خواننده)، تونی
که اعضای آن شامل بود از:آزی آزبورن(خواننده)، تونی آیومی(گیتار لید)، گیزر باتلر(بیس)، بیل وارد(درامز)، جیمی فیلیپس(گیتار ریتم) و اِیکر (سکسیفون). خیلی زود فیلیپس و ایکر از گروه اخراج شدند. ۴نفر باقی‌مانده نام گروه را به ارت بلوز کمپانی (به انگلیسی: Earth Blues Company) تغییر دادند که بعد از مدت کوتاهی به ارت کوتاه شد. آن‌ها در این گروه موسیقی بلوز هوی راک می‌نواختند و بدین ترتیب توانستند در کلوپ‌های محلی طرفداران محدودی کسب کنند. در سال ۱۹۶۹ آیومی، ارت را ترک کرد تا به گروه جترو تال (به انگلیسی: Jethro
ترک کرد تا به گروه جترو تال (به انگلیسی: Jethro tull) بپیوندد ولی چند ماه بعد به گروه بازگشت. او این بار ایده‌ای جدید داشت. آیومی از اینکه مردم به دیدن فیلم‌های ترسناک و دلهره‌آور که در آن زمان بازار خوبی داشتند می‌روند و در حقیقت برای ترسیدن پول می‌دهند به این فکر افتاد که نوعی موسیقی ترسناک خلق کند. همراه با باتلر به علوم خفیه و داستان‌های فانتزی، گروه چندین آهنگ فضای مهیب و تیره ساختند که یکی از آن‌ها آهنگ بلک سبث بود که نام یکی از فیلم‌های ترسناک بوریس کارلوف، بازیگر برجسته دوران صامت سینما را بر خود
کارلوف، بازیگر برجسته دوران صامت سینما را بر خود داشت. خود گروه هم به بلک سبث تغییر نام داد. با این رویه نو، بر تعداد طرفداران گروه افزوده شد. دههٔ هفتاد. قبل از ضبط آلبوم اول گروه یعنی بلک سبث، آیومی سرانگشتان دست راست خود را در یک حادثه کاری از دست داد. او چپ‌دست بود و با سرانگشتان مصدومش نمی‌توانست فشار لازم را برای به صدا درآوردن سیم‌های روی فرت‌برد گیتار ایجاد کند. از این رو، او از نوعی روکش پلاستیکی برای انگشتانش استفاده کرد و در عین حال کوک گیتار را بم‌تر کرد تا فشار کمتری احتیاج داشته باشد. همه این
کرد تا فشار کمتری احتیاج داشته باشد. همه این عوامل باعث به وجود آمدن صدایی عمیق‌تر و خشن‌تر شد که به همراه ریف‌های سرد و تیره‌اش کاملاً با حال و هوای اشعار گروه هماهنگی داشت. اشعار گروه که اکثراً توسط باتلر نوشته می‌شد، بر روی مضامین سنگینی همچون سرشت پلیدی، جدال خیر و شر، نابودی محیط زیست و جنگ متمرکز بود. آلبوم بلک سبث در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و هفته اول در فهرست پرفروش‌های بریتانیا، سیزدهم شد. با این آلبوم، بلک سبث جوهره آن چیزی را پدیدآورد که اکنون در پایان دههٔ نود متال نامیده می‌شود. با آهنگ بلک سبث این
دههٔ نود متال نامیده می‌شود. با آهنگ بلک سبث این گروه پیشتاز استفاده از فواصل نامطبوع و به‌کارگیری اثرات روانی و عاطفی این‌گونه از فواصل موسیقی راک شد. آلبوم پارانوید به فاصله کمی در همان سال منتشر شد. ترکیب هول‌انگیز صدای جیغ‌مانند آزبورن، گیتار آیومی، بیس غرندهٔ باتلر و نوازندگی جنون‌آمیز وارد، آلبوم را تبدیل به یک موفقیت بی‌نظیر کرد. آهنگ‌هایی همچون "پارانوید"، "خوک‌های جنگ" و "مرد آهنین" تبدیل به معیارهای ماندگار موسیقی متال شدند. در سال ۱۹۷۱ بلک سبث، آلبوم «ارباب واقعیت» را منتشر کردند که آهنگ‌های