payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مزدک میرزایی (زادهٔ ) گزارشگر فوتبال، تهیه‌کننده تلویزیونی، مجری، نویسنده، کارگردان تلویزیونی و مترجم اهل ایران است. میرزایی مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامهٔ "هت‌تریک" است که از سال ۱۳۹۸ از ایران اینترنشنال پخش می‌شود. او در سال ۱۳۸۴ موفق شد جایزه بهترین گزارشگر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را دریافت کند. مزدک میرزایی از سال ۷۶ تا ۹۸ به مدت ۲۲ سال در صدا و سیمای ایران کار می‌کرد. تحصیل. او در سال ۱۳۷۲ فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشته مهندسی صنایع چوب از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج شد. گزارشگری. مسابقه میان
آزاد اسلامی واحد کرج شد. گزارشگری. مسابقه میان تیم‌های نانت و موناکو نخستین بازی فوتبال بود که او موفق شد به مدت ده دقیقه در کنار جواد خیابانی قسمت‌هایی از آن را گزارش کند و پس از آن کم‌کم به گروه گزارشگران فوتبال شبکه سه تلویزیون پیوست. به گفته خود مزدک بازی فوتبال میان تیم‌های ملی فوتبال ایران و کره جنوبی در مرحله مقدماتی جام جهانی برزیل، که با گل رضا قوچان‌نژاد باعث صعود ایران به جام جهانی شد خاطره انگیزترین گزارش وی بوده است. گزارشگری در ایران اینترنشنال. مزدک میرزایی نخستین گزارش خود در ایران
مزدک میرزایی نخستین گزارش خود در ایران اینترنشنال را در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۸ برای بازی شارلوا و کلوب بروژ در هفته پنجم لیگ برتر فوتبال بلژیک انجام داد. این نخستین گزارش میرزایی پس از حدود ۷ ماه دوری از گزارشگری فوتبال بود. خروج از ایران. وی در تابستان ۱۳۹۸ از ایران خارج شد و به شبکه ماهواره‌ای ایران اینترنشنال پیوست. در ابتدا گفته می‌شد مزدک میرزایی بخش بزرگی از بایگانی صداوسیما را هم با خود از ایران خارج کرده و می‌خواهد با استفاده از آن به برنامه‌سازی بپردازد. اما سید مرتضی میرباقری، معاون سیمای صدا و سیمای
اما سید مرتضی میرباقری، معاون سیمای صدا و سیمای جمهوری اسلامی گفت مزدک میرزایی هیچ چیزی با خودش نبرده است. برخی، تنگ‌شدن فضای کاری در شبکه ۳ پس از آغاز ریاست علی فروغی را دلیل خروج او از ایران می‌دانند. مزدک میرزایی نخستین‌بار در ۱۳ آذر ۱۳۹۸ در شبکه ماهواره‌ای ایران اینترنشنال جلوی دوربین این شبکه حاضر شد و به عنوان مهمان برنامه ورزشی چند چند، در مورد دلایل خروج از ایران و پیوستن به این شبکه ماهواره‌ای توضیح داد. برنامه هت‌تریک. مزدک میرزایی در ۱۶ آذر ۱۳۹۸ نخستین قسمت از برنامه هت‌تریک را در شبکه ماهواره
نخستین قسمت از برنامه هت‌تریک را در شبکه ماهواره ای ایران اینترنشنال به صورت زنده اجرا کرد.
ویلیام بْرَدلی پیت (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۳) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ فیلم آمریکایی است. او برای تهیه‌کنندگی و نقش‌آفرینی‌هایش افتخارات مختلفی از قبیل دو جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ فیلم بفتا و دو جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده است. او در ۲۰۰۱ کمپانی تولید فیلم پلن بی انترتینمنت را تأسیس کرد که فیلم‌های مختلفی از جمله تریلر جنایی "جدامانده" (۲۰۰۶)، درام زندگی‌نامه‌ای "۱۲ سال بردگی" (۲۰۱۳) و درام دورهٔ بلوغ "مهتاب" (۲۰۱۶) را تولید کرده است و این سه فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم شده‌اند. پیت نخست با ایفای نقش یک
بهترین فیلم شده‌اند. پیت نخست با ایفای نقش یک گاوچران بین‌راهی در کمدی-درام "تلما و لوییز" (۱۹۹۱) در میان عموم مردم شناخته شد. نخستین نقش‌های اصلی او در آثاری با بودجهٔ بالا شامل درام "رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد" (۱۹۹۲)، وسترن "افسانه‌های خزان" (۱۹۹۴) و فیلم ترسناک "مصاحبه با خون‌آشام" (۱۹۹۴) بود. او با ایفای نقش در تریلر جنایی "هفت" (۱۹۹۵) و علمی تخیلی "۱۲ میمون" (۱۹۹۵) با تحسین منتقدان روبرو شد و فیلم دوم برایش کسب جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نامزدی اسکار را به همراه داشت. آخرین فیلم
مرد و نامزدی اسکار را به همراه داشت. آخرین فیلم او در این دهه بازی در نقش تایلر دوردن در فیلم "باشگاه مبارزه" (۱۹۹۹) بود. فیلم جاسوسی "یازده یار اوشن" (۲۰۰۱) و دنباله‌هایش از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تجاری پیت هستند. او با بازی در فیلم حماسی تاریخی "تروآ" (۲۰۰۴)، فیلم جنایی عاشقانهٔ "آقا و خانم اسمیت" (۲۰۰۵) و فیلم ترسناک "جنگ جهانی زد" (۲۰۱۳) به یکی از بازیگران نقش اول هالیوود تبدیل شد. او در فیلم‌های تحسین‌شدهٔ "بابل" (۲۰۰۶)، "قتل جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل" (۲۰۰۷)، "بخوان و بسوزان" (۲۰۰۸)،
رابرت فورد بزدل" (۲۰۰۷)، "بخوان و بسوزان" (۲۰۰۸)، "حرامزاده‌های لعنتی" (۲۰۰۹)، "درخت زندگی" (۲۰۱۱)، "رکود بزرگ" (۲۰۱۵) و "به‌سوی ستارگان" (۲۰۱۹) ایفای نقش کرده است. پیت بابت نقش‌آفرینی‌هایش در درام عاشقانهٔ "مورد عجیب بنجامین باتن" (۲۰۰۸) و درام ورزشی "مانیبال" (۲۰۱۱) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او برای بازی در نقش دستیار شخصی یک بازیگر در کمدی-درام "روزی روزگاری در هالیوود" (۲۰۱۸) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. به‌عنوان چهره‌ای برجسته در میان مردم، از پیت به عنوان یکی از با نفوذترین
در میان مردم، از پیت به عنوان یکی از با نفوذترین و قدرتمندترین افراد در صنعت سرگرمی آمریکا نام برده شده است. او سال‌ها از سوی رسانه‌های مختلف به عنوان جذاب‌ترین مرد جهان یاد شده و زندگی شخصی‌اش مورد پوشش گستردهٔ رسانه‌ها قرار دارد. او از بازیگران جنیفر آنیستون و آنجلینا جولی طلاق گرفته است. پیت و جولی شش فرزند دارند که سه فرزندشان در سطح بین‌المللی به فرزندی پذیرفته شده‌اند. اوایل زندگی. ویلیام بردلی پیت در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۶۳ در شهر شانی، از ویلیام آلوین پیت، مالک یک شرکت حمل و نقل و جین اتا (هیل هاوس)،
پیت، مالک یک شرکت حمل و نقل و جین اتا (هیل هاوس)، مشاور مدرسه متولد شد. خیلی زود خانواده او به اسپرینگفیلد، میزوری نقل مکان کردند، مکانی که او با خواهر و برادر کوچکترش، داگلاس میچل (متولد ۱۹۶۶) و جولی نیل (متولد ۱۹۶۹) در کنار هم زندگی می‌کردند. او در یک خانواده مسیحی متولد شد، او غسل تعمید داده شد و به‌عنوان یک مسیحی باپتیست پرورش یافت. او بعداً بین اعتقاد داشتن به فرقه‌های ندانم گرایی و الحاد نوساناتی داشت. وی بعد از این نوسانات، عقیده خود را دربارهٔ معنویت تصحیح کرد. پیت، اسپرینگفیلد را به عنوان «کشور
تصحیح کرد. پیت، اسپرینگفیلد را به عنوان «کشور مارک تواین، کشور جسی جیمز» توصیف کرده است که در آن تپه‌های بسیار و دریاچه‌های زیادی وجود دارد. پیت در دبیرستان کیکاپو تحصیل کرد و در آنجا عضو تیم‌های گلف، شنا و تنیس بود. وی در کلوپ‌های مدرسه، در بحث‌های مدرسه ای و نمایش‌های موزیکال آن شرکت می‌کرد. پیت پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در سال ۱۹۸۲ در دانشگاه میزوری ثبت نام کرد و در رشته روزنامه‌نگاری با گرایش تبلیغات مشغول به تحصیل شد. با نزدیک شدن به زمان فارغ‌التحصیلی، پیت احساس کرد علاقه ای به این رشته ندارد.
پیت احساس کرد علاقه ای به این رشته ندارد. او عاشق فیلم و سینما بود و به آنها به‌عنوان درگاهی برای جهان‌های مختلف می‌نگریست. از آنجایی که در محل زندگی پیت، میزوری، فیلم‌سازی نمی‌شد، پیت تصمیم گرفت به لس آنجلس نقل مکان کند. در نتیجه او دو هفته پیش از دریافت مدرکش و قبل از فارغ‌التحصیل شدن، دانشگاه را ترک کرد و وارد لس آنجلس شد. او در آنجا دوره‌های بازیگری را گذراند و کارهای عجیب و غریب انجام داد. وی گری اولدمن، شان پن و میکی رورک را به عنوان الگوهای اولیه بازیگری خود معرفی کرده است. وی پیش‌از آغاز فعالیت
بازیگری خود معرفی کرده است. وی پیش‌از آغاز فعالیت سینمایی، مدتی در کنار پیشخدمتی در اغذیه‌فروشی و رانندگی، در لباسی شبیه به مرغ، برای فروشگاه زنجیره‌ای "" تبلیغ می‌کرد. حرفه. ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳: ابتدای کار. پیت در حالی که برای شغل خود در لس آنجلس تلاش می‌کرد، از مربی بازیگری، روی لاندن درس‌هایی آموخت. حرفه بازیگری پیت در سال ۱۹۸۷ با بازی جزئی در فیلم‌های هیچ راهی وجود ندارد (۱۹۸۷)، سرزمین هیچ‌کس (۱۹۸۷) و کمتر از صفر (۱۹۸۷) آغاز شد. در ماه مه ۱۹۸۷، او نخستین نقش تلویزیونی خود را در یک نقش دو اپیزودی در یک سریال
تلویزیونی خود را در یک نقش دو اپیزودی در یک سریال آبکی در شبکه تلویزیونی ان‌بی‌سی به‌نام دنیایی دیگر انجام داد. در نوامبر همان سال، پیت به عنوان میهمان در سریال کمدی شبکه سی‌بی‌اس به نام Trial and Error و سریال کمدی شبکه ای‌بی‌سی به نام مسائل اولیه حضور داشت. او بین دسامبر ۱۹۸۷ و فوریه ۱۹۸۸ در چهار قسمت از سریال تلویزیونی دالاس در نقش رندی، دوست پسر شارلی وید (با بازی شالین مک کال) ظاهر شد. سپس در سال ۱۹۸۸، پیت به عنوان مهمان در سریال پلیسی خیابان جامپ شماره ۲۱ شبکه رسانه ای فاکس حضور یافت. در همان سال،
۲۱ شبکه رسانه ای فاکس حضور یافت. در همان سال، کشورهای یوگسلاوی و ایالات متحده آمریکا برای تولید فیلم نیمه تاریک خورشید با یکدیگر همکاری کرده و نقش اصلی را به پیت دادند. داستان این فیلم درمورد یک جوان آمریکایی است (پیت) که توسط خانواده اش به سواحل آدریاتیک سفر می‌کند تا دارویی برای بیماری پوستی پیدا کند. این فیلم در زمان شروع جنگ استقلال کرواسی بایگانی شد و تا سال ۱۹۹۷ اکران نشد. پیت در سال ۱۹۸۹ در دو فیلم سینمایی ظاهر شد: نخستین فیلم، شامل بازی او در نقش مکمل مرد در فیلم کمدی با هم خوشبخت و دومین نقش اصلی
مرد در فیلم کمدی با هم خوشبخت و دومین نقش اصلی او در فیلم ترسناک طبقه برنده بود. این‌ها جزو نخستین فیلم‌های پیت بودند که به سینماها راه یافتند. او در مجموعه‌های تلویزیونی "سی ثانیه"، "Head of the class" ،"کابوس‌های فردی"، و (برای بار دوم) "مسائل اولیه" به عنوان مهمان ظاهر شد. پیت برای بازی در فیلم تلویزیونی Too Young to Die در نقش بیلی کانتون، یک معتاد به مواد مخدر که از یک جوان فراری (با بازی ژولیت لوئیس) سوءاستفاده می‌کند، بازی کرده است. داستان فیلم دربارهٔ یک نوجوان سوءاستفاده گر است که به جرم قتل به
یک نوجوان سوءاستفاده گر است که به جرم قتل به اعدام محکوم می‌شود. کن تاکر از مجله انترتینمنت ویکلی نوشت: «پیت (در نقش) یک حقه باز باشکوه به‌عنوان دوست پسر او (جولیت لوئیس) است و بسیار بدذات بنظر می‌رسد، او واقعاً ترسناک است.» در همان سال، پیت در شش قسمت از فیلم تلویزیونی Glory Days ایفای نقش کرد و در شبکه اچ‌بی‌او در فیلم تلویزیونی نگاره نقش مکمل را بازی کرد. حضور بعدی او در سال ۱۹۹۱ و در فیلم از میان مسیرها رخ داد. پیت نقش جو مالونی، دونده دبیرستان را به همراه یک برادر جنایتکارش، با بازی ریک شرودر به تصویر
یک برادر جنایتکارش، با بازی ریک شرودر به تصویر کشید. پیت پس از سالها بازی در نقش مکمل در فیلم‌ها و حضور مکرر به‌عنوان مهمان در برنامه و فیلم‌ها، در نقش مکمل مرد در فیلمی به کارگردانی ریدلی اسکات در سال ۱۹۹۱ به نام تلما و لوییز شهرت بیشتری پیدا کرد. او در نقش J.D. ، یک جنایتکار بدون شهرت که با تلما (جینا دیویس) دوست است، بازی کرد. صحنه عاشقانه او با دیویس به عنوان واقعه ای ذکر شده است که پیت را به عنوان یک نماد جنسی مشهور کرد. پس از تلما و لوئیز، پیت در سال ۱۹۹۱ و در فیلم کم بودجه جانی سوئید در نقش یک ستاره
و در فیلم کم بودجه جانی سوئید در نقش یک ستاره راک حضور داشت و در سال ۱۹۹۲ در فیلم لایو اکشن و فانتزی جهان باحال بازی کرد که این لایو اکشن دارای نقدهای ضعیف و عملکرد ضعیف در گیشه بود. پیت در سال ۱۹۹۲ در فیلم بیوگرافی رودخانه ای از آن میان می‌گذرد، به کارگردانی رابرت ردفورد، نقش پل مکلین را به عهده گرفت. ژانت موک در مجله پیپل از ایفای نقش او برای این شخصیت به عنوان یک عملکرد شغلی یاد می‌کند و نقدهایی به آن وارد کرد. پیت اعتراف کرده است که هنگام ساخت فیلم تحت فشار بوده و گفت که این یکی از ضعیف‌ترین بازی‌هایش
فشار بوده و گفت که این یکی از ضعیف‌ترین بازی‌هایش می‌باشد و خیلی عجیب است که در نهایت این فیلم یکی از مواردی بوده که او بیشتر به آن توجه کرده بود و در آن بازی کرده است. علی‌رغم این صحبت‌ها، پیت معتقد بود که او از کار با چنین بازیگران با استعدادی سود برده است. او همکاری با ردفورد را با بازی تنیس با یک بازیکن بهتر مقایسه کرد و گفت «وقتی با کسی بهتر از خودت بازی کنی، بازیت بهتر می‌شود.» در سال ۱۹۹۳، پیت در فیلم کالیفرنیا با ژولیت لوئیس همبازی شد. او در نقش اریل گریس، یک قاتل زنجیره ای و شوهر حقه باز کاراکتر
گریس، یک قاتل زنجیره ای و شوهر حقه باز کاراکتر ژولیت لوئیس ایفای نقش کرد. نقش پیت توسط پیتر تراورس از مجله رولینگ استون اینگونه توصیف شد «فوق‌العاده، همه جذابیت‌های ظاهری و جسمانی یک پسر را داراست و همچنین دارای ویژگی‌های مردانه و صدای کلفت و خشنی است که مانند یک تهدید به حساب می‌آید.» پیت همچنین توجهات زیادی را برای ایفای نقش مختصری در فیلم داستان عاشقانه واقعی به‌دست‌آورد. در این فیلم، او نقش یک حسابدار را بازی کرد که با وجود ژانر اکشن فیلم، جلوه‌های طنز به آن می‌بخشید. او سال ۱۹۹۳ را با برنده شدن جایزه
به آن می‌بخشید. او سال ۱۹۹۳ را با برنده شدن جایزه انجمن ملی صاحبان سینما به پایان رساند. ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸: پیشرفت و موفقیت. در سال ۱۹۹۴، پیت، خون‌آشام لوئی دو پوئنت دو لاک را در فیلم ترسناک مصاحبه با خون‌آشام براساس رمانی به همین نام به نویسندگی آن رایس در سال ۱۹۷۶ به تصویر کشید. او بخشی از بازیگران این فیلم شامل تام کروز، کریستین دانست، کریستین اسلاتر و آنتونیو باندراس بود. علی‌رغم برنده شدن دو جایزه فیلم MTV در سال ۱۹۹۵، عملکرد او با استقبال ضعیفی روبرو شد. به گفته نشریه دالاس آبزرور، برد پیت قسمت عمده ای از
گفته نشریه دالاس آبزرور، برد پیت قسمت عمده ای از مشکل در فیلم را تشکیل می‌داد و هنگامی که کارگردانان بر از خود راضی بودن و حماقت او تأکید می‌کنند، او باعث لذت و خوشحالی بینندگان می‌شود و این احساسات تأکید شده را به بیننده القا نمی‌کند. اما در مورد بازی او در این فیلم، چیزی وجود ندارد که نشان دهنده عذاب درونی او (لویی) باشد و این نواقص او را به لویی، خون‌آشام خسته کننده تبدیل می‌کند. پس از اکران فیلم مصاحبه با خون‌آشام، پیت در افسانه‌های خزان (سال ۱۹۹۴) که بر اساس رمانی به همین نام از جیم هریسون نوشته شده،
اساس رمانی به همین نام از جیم هریسون نوشته شده، بازی کرد. داستان این فیلم در چهار دهه نخست قرن بیستم در غرب آمریکا رخ داده است. پیت با به تصویر کشیدن تریستان لودلو، پسر سرهنگ ویلیام لودلو (آنتونی هاپکینز) مهاجر کورنیشی، نخستین نامزدی جایزه گلدن گلوب را در گروه بهترین بازیگر دریافت کرد. آیدان کوین و هنری توماس در نقش برادران پیت همبازی او بودند. اگرچه استقبال از فیلم متفاوت بود، بسیاری از منتقدان فیلم عملکرد پیت را ستودند. جانت ماسلین از مجله نیویورک تایمز گفت: "ترکیب متفاوتی که بازیگری و نگرش و دیدگاه‌های
"ترکیب متفاوتی که بازیگری و نگرش و دیدگاه‌های پیت ایجاد می‌کند باعث جذابیت ظاهری او در فیلم‌هایش می‌شود، مایه شرمساری است که جنبه‌های ظاهری فیلم مانع او می‌شوند ." دزرت نیوز نیز پیش‌بینی کرد که فیلم افسانه‌های خزان باعث شهرت پیت به‌عنوان بازیگر اصلی فیلم‌ها می‌شود. در سال ۱۹۹۵، پیت در کنار مورگان فریمن، گوینت پالترو و کوین اسپیسی در تریلر جنایی هفت بازی کرد و نقش یک کارآگاه که دنبال قاتل زنجیره ای است که افراد را به علت انجام هفت گناه کبیره به قتل می‌رساند، بازی کرد. پیت این فیلم را یک فیلم عالی و
بازی کرد. پیت این فیلم را یک فیلم عالی و فوق‌العاده خواند و اعلام کرد این فیلم، افق‌های بازیگری او را گسترش می‌دهد. او ابراز خرسندی کرد که از بازی در نقش کاراکترهای پسران زیبا و جذاب به سمت به بازی در نقش کاراکترهای عیب‌دار سوق پیدا کرده است. عملکرد او در این فیلم با استقبال بسیار خوبی روبرو شد، مجله ورایتی گفت که این فیلم در بهترین حالت ممکن عمل می‌کند. بیشتر اظهارها در مورد توانایی پیت برای تبدیل شدن به عنوان کاراکتر کارآگاهی مصمم بود. فیلم هفت در گیشه بین‌المللی ۳۲۷ میلیون دلار درآمد کسب کرد. به دنبال
۳۲۷ میلیون دلار درآمد کسب کرد. به دنبال موفقیت این فیلم، پیت در نقش یک آنارشیست روان پریش به نام جفری گوینز، در فیلم علمی-تخیلی ۱۲ میمون، ساخته تری گیلیام، در سال ۱۹۹۵ بازی کرد. این فیلم انتقادات مثبتی درمورد بازی پیت کسب کرد. جانت ماسلین از مجله نیویورک تایمز، فیلم دوازده میمون را «خشن و نگران کننده» خواند و در مورد عملکرد فوق‌العاده پیت اظهار نظر کرد. پیت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نخستین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای این فیلم دریافت کرد. سال بعد، او در فیلم خواب روها
فیلم دریافت کرد. سال بعد، او در فیلم خواب روها بر اساس رمانی به همین نام، از لورنزو کارکاتررا ظاهر شد. این فیلم با بازخوردهای مختلفی روبرو شد. در فیلم متعلق به شیطان (سال ۱۹۹۷) پیت، در مقابل هریسون فورد، در نقش تروریست ارتش جمهوری‌خواه ایرلندی، روری دیوانی، بازی کرد. او برای ایفای این نقش لازم بود لهجه ایرلندی را یاد بگیرد. انتقاداتی در مورد لهجه او شکل گرفت. سانفرانسیسکو کرونیکل نوشت: «پیت لحن درست لهجه را پیدا کرده است، اما در بعضی مواقع لهجه او آزار دهنده می‌شود و درک آنچه او می‌گوید دشوار است». روزنامه
می‌شود و درک آنچه او می‌گوید دشوار است». روزنامه چارلستون اظهار داشت که لهجه پیت را در فیلم پسندیده است. فروش فیلم متعلق به شیطان در سراسر جهان ۱۴۰ میلیون دلار بود و یک شکست مهم تجاری محسوب شد. بعداً در همان سال، او نقش هاینریش هارر، کوهنورد اتریشی در فیلم هفت سال در تبت، اثر ژان ژاک آناود را بازی کرد. پیت ماه‌ها برای ایفای این نقش آموزش کوهنوردی و کوه پیمایی دید و ایفای این نقش تمرین‌های زیادی لازم داشت از جمله صخره‌نوردی در کالیفرنیا و آلپ اروپا با همبازی خود، دیوید تیولیس. در سال ۱۹۹۸، پیت نقش اصلی فیلم
خود، دیوید تیولیس. در سال ۱۹۹۸، پیت نقش اصلی فیلم عاشقانه-فانتزی با جو بلک آشنا شوید را دریافت کرد. وی شخصیتی از جهان مرگ را که در بدن یک مرد جوان ساکن است به تصویر کشید که یادمی‌گیرد انسان بودن چگونه است. این فیلم با بازخوردهای مختلفی روبرو شد و بسیاری انتقاداتی نسبت به عملکرد پیت داشتند. به گفته میک لاسال از کرونیکل سانفرانسیسکو، پیت قادر نبود باعث شود مخاطب باور کند که او از همه رمز و راز مرگ و ابدیت خبر دارد. راجر ابرت اظهار داشت که پیت بازیگر خوبی است، اما این اجرایش یک محاسبه غلط بود. ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳:
اما این اجرایش یک محاسبه غلط بود. ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳: آغاز شهرت. در سال ۱۹۹۹، پیت نقش تایلر دوردن را در فیلم باشگاه مبارزه به تصویر کشید. این فیلم اقتباسی سینمایی از رمان چاک پالانیک به همین نام به کارگردانی دیوید فینچر است. پیت برای این فیلم، آموزش بوکس، تکواندو و گراپلینگ دید. برای طبیعی جلوه تر کردن بخشی از فیلم، پیت با برداشتن قطعاتی از دندانهای جلویی خود موافقت کرد که در پایان فیلمبرداری ترمیم شدند. پیت هنگام تبلیغ باشگاه مبارزه، گفت که این فیلم به بررسی تهاجمات شخصی به شخص دیگر نمی‌پردازد اما گفت که برای
شخصی به شخص دیگر نمی‌پردازد اما گفت که برای داشتن یک تجربه، یک مشت بیشتر بزنید. فیلم باشگاه مبارزه برای نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در سال ۱۹۹۹ اکران شد. علیرغم اختلاف نظرهای منتقدانه در مورد فیلم، به‌طور کلی عملکرد پیت مورد ستایش گسترده قرار گرفت. پل کلینتون از شبکه خبری سی‌ان‌ان به ماهیت پر خطر و در عین حال موفق فیلم اشاره کرد، در حالی که روایتی اظهار داشت که توانایی پیت در باحال بودن، جذاب بودن و داشتن پویایی فیزیکی، شاید تقلیدی از نقش موفقیت آمیزش در فیلم تلما و لوئیز باشد. با وجود
موفقیت آمیزش در فیلم تلما و لوئیز باشد. با وجود عملکرد بالاتر از حد انتظار در گیشه، فیلم باشگاه مبارزه پس از انتشار دی‌وی‌دی در سال ۲۰۰۰، به یک فیلم کالت کلاسیک تبدیل شد. در سال ۲۰۰۰، پیت به عنوان یک بوکسور کولی ایرلندی با لهجه ای به سختی قابل درک در فیلم گانگستری گای ریچی به نام قاپ زنی ایفای نقش کرد. چندین صاحب نظر، منتقد این فیلم بودند. با این حال، بیشتر از پیت برای ایفای نقشش تمجید می‌شود. میک لاسال از سانفرانسیسکو کرونیکل گفت: پیت در نقش یک ایرلندی بازی می‌کرد که لهجه اش خیلی غلیظ است به طوری که
بازی می‌کرد که لهجه اش خیلی غلیظ است به طوری که انگلیسی‌ها هم نمی‌توانند دیالوگ‌های او را به خوبی متوجه شوند، و ادامه داد که قبل از فیلم قاپ زنی، پیت به ایفای نقش در فیلم‌هایی که بی محتوا و فقط مخصوص گیشه بودند مشغول بود اما اخیراً حرفه خود را در کمدی سیاه و فیلم‌های برون‌گرایی گسترش داده است. در حالی که ایمی توبین از ویلج ویس ادعا کرد که پیت با ایفای یک نقش در فیلم کمدی، بسیار بامزه بازی می‌کند. سال بعد پیت در مقابل جولیا رابرتز در کمدی رمانتیک مکزیکی بازی کرد، که این فیلم از موفقیت در گیشه نیز برخوردار
کرد، که این فیلم از موفقیت در گیشه نیز برخوردار شد و نقدهای متفاوتی دریافت کرد. نقش بعدی پیت، در فیلم جاسوس بازی (سال ۲۰۰۱) با فروش ۱۴۳ میلیون دلار، در نقش تام بیشاپ، یکی از اعضای بخش فعالیت‌های ویژه سازمان سیا بود که از کاراکتری که رابرت ردفورد آن را بازی کرد، راهنمایی و مشاوره می‌گرفت. مارک هولکومب از وبگاه خبری سلان از این فیلم لذت برد، اگرچه خاطرنشان کرد که نه پیت و نه ردفورد ارتباط عاطفی زیادی برای مخاطب ایجاد نکردند. در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۱، پیت به عنوان مهمان در فصل هشتم سریال تلویزیونی دوستان ظاهر شد و
در فصل هشتم سریال تلویزیونی دوستان ظاهر شد و در نقش یک شخص با کینه از ریچل گرین (با بازی جنیفر آنیستون)، که پیت در آن زمان با او ازدواج کرده بود، بازی کرد. او برای ایفای این نقش، نامزد دریافت جایزه امی در رده بازیگران مهمان برجسته در سریال کمدی شد. در دسامبر ۲۰۰۱، پیت در نقش راستی رایان در فیلم یازده یار اوشن -که بازسازی فیلمی در دهه شصت بود- به گروه بازیگرانی از جمله جورج کلونی، مت دیمون، اندی گارسیا و جولیا رابرتز پیوست. با استقبال خوب منتقدان، یازده یار اوشن در گیشه بسیار موفق بود و فروش ۴۵۰ میلیون
یار اوشن در گیشه بسیار موفق بود و فروش ۴۵۰ میلیون دلاری در سراسر جهان داشت. پیت در فوریه سال ۲۰۰۲ در دو قسمت از سریال Jackass ظاهر شد. در همان سال، پیت در نخستین تجربه کارگردانی جرج کلونی و در فیلم اعترافات ذهن خطرناک ایفای نقش کرد. سال ۲۰۰۳ پیت کار دوبلوری را با دوبله شخصیت سندباد در انیمیشن سندباد: افسانه هفت دریا و همچنین یک قسمت از انیمیشن پادشاه جهنم امتحان کرد. ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳: شهرت جهانی. پیت در سال ۲۰۰۴ دو نقش مهم سینمایی داشت، نخستین فیلم مهم او بازی در نقش آشیل در تروآ و دومین فیلم او بازی مجدد در
در نقش آشیل در تروآ و دومین فیلم او بازی مجدد در نقش راستی رایان، در دنباله فیلم یازده یار اوشن یعنی دوازده یار اوشن بود. وی قبل از فیلمبرداری تروآ، که براساس فیلم ایلیاد بود، شش ماه دوره آموزش شمشیر زنی را گذراند. او هنگام فیلمبرداری این فیلم دچار آسیب دیدگی از ناحیه تاندون پا شد که روند فیلمبرداری را چند هفته به تأخیر انداخت. استفان هانتر از روزنامه واشینگتن پست اظهار داشت که پیت در ایفای چنین نقشی سرآمد بود. تروآ نخستین فیلم تولید شده توسط شرکت پلن بی انترتینمنت بود که او دو سال قبل از آن فیلم با جنیفر
بود که او دو سال قبل از آن فیلم با جنیفر آنیستون (همسر سابقش) و برد گری که مدیرعامل پارامونت پیکچرز بود، تأسیس کرده بود. دوازده یار اوشن در سراسر جهان ۳۶۲ میلیون دلار درآمد کسب کرد و پل کلینتون از سی‌ان‌ان، زوج سینمایی پیت و کلونی را به عنوان بهترین زوج بازیگر مرد از زمان پل نیومن و رابرت ردفورد توصیف کرد. در سال ۲۰۰۵، پیت در نقش جان اسمیت در فیلم کمدی-حادثه ای آقا و خانم اسمیت به کارگردانی داگ لیمان بازی کرد. داستان آن درمورد یک زن و شوهر است که پی می‌برند که هر یک قاتلی بوده که برای کشتن دیگری فرستاده
که هر یک قاتلی بوده که برای کشتن دیگری فرستاده شده است. این فیلم نقدهای خوبی دریافت کرد و جولی که نقش همسر کاراکتر خود جان اسمیت را بازی می‌کرد، مورد ستایش قرار گرفت. آقا و خانم اسمیت ۴۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و این یکی از پربیننده‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۰۵ بود. برای فیلم بعدی، پیت در مقابل کیت بلانشت در درام چند روایتی بابل (محصول سال ۲۰۰۶) ساخته الخاندرو گونسالس اینیاریتو بازی کرد. عملکرد پیت با استقبال خوبی روبرو شد و سیاتل Post-Intelligencer گفت که او بازیگری معتبر است و به فیلم بُعد
گفت که او بازیگری معتبر است و به فیلم بُعد می‌بخشد. پیت بعدها گفت که وی شرکت در این فیلم را به عنوان یکی از بهترین تصمیمات شغلی خود می‌داند. این فیلم در یک نمایش ویژه در جشنواره کن سال ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و سپس در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو سال ۲۰۰۶ دوباره اکران شد. بابل در هفت بخش نامزد دریافت جایزه آکادمی و گلدن گلوب شد و جایزه گلدن گلوب بهترین درام را از آن خود کرد و پیت نامزدی جایزه گلدن گلوب بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد. در همان سال، کمپانی پیت، پلن بی انترتینمنت، فیلم رفتگان را تولید کرد که
پلن بی انترتینمنت، فیلم رفتگان را تولید کرد که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد. پیت به عنوان تهیه‌کننده فیلم حضور داشت. با این حال، فقط گراهام کینگ واجد شرایط برنده شدن در اسکار شد. پیت در سال ۲۰۰۷، مجدداً در نقش راستی رایان در فیلم سینمایی سیزده یار اوشن ایفای نقش نمود که دنباله ای از فیلم‌های یازده یار اوشن و دوازده یار اوشن بود. این دنباله در حالی که فروش کمتری نسبت به دو فیلم اول داشت، در گیشه بین‌المللی ۳۱۱ میلیون دلار درآمد کسب کرد. پیت در فیلم سینمایی بعدی خود، نقش مجرم آمریکایی، جسی جیمز را در
بعدی خود، نقش مجرم آمریکایی، جسی جیمز را در درام وسترن ترور جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل که اقتباسی از رمان رون هانسن به همین نام در سال ۱۹۸۳ بود، ایفا کرد. این فیلم توسط اندرو دومینیک کارگردانی شد و توسط شرکت پیت یعنی پلن بی انترتینمنت تهیه شد. این فیلم در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ونیز اکران شد. لوئیس بیل از مجله بین‌المللی فیلم، نقش پیت را ترسناک و جذاب توصیف کرد. این فیلم برای پیت موفقیت در کسب جایزه جام ولپی شصت و چهارمین جشنواره فیلم ونیز را به همراه داشت. وی سرانجام این جایزه را یک سال بعد و در
داشت. وی سرانجام این جایزه را یک سال بعد و در همین جشنواره در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. از ژانویه ۲۰۱۹، ترور جسی جیمز به دست رابرت فورد بزدل به گفته خودش، یکی از فیلم‌هایش است که بسیار برای او جذاب می‌باشد و به نظرش این فیلم، یکی از بهترین فیلم‌هایش محسوب می‌شود. حضور بعدی پیت در کمدی سیاه بخوان و بسوزان در سال ۲۰۰۸ بود که نخستین همکاری او با برادران کوئن به‌شمار می‌آید. فیلم با استقبال مثبت منتقدان رو به رو شد و گاردین آن را «کمدی جاسوسی» قلمداد کرد و خاطر نشان کرد که بازی پیت یکی از جالب‌ترین بازی‌ها بود. او
کرد که بازی پیت یکی از جالب‌ترین بازی‌ها بود. او سپس برای ایفای نقش بنجامین باتن در همان سال و در فیلم مورد عجیب بنجامین باتن ساخته دیوید فینچر انتخاب شد. این فیلم نسخه اقتباس شده از یک داستان کوتاه اثر اسکات فیتزجرالد است. این دومین همکاری پیت با فینچر پس از فیلم موفق باشگاه مبارزه به‌شمار می‌آید. داستان این فیلم درمورد مردی است که پیر متولد می‌شود و به مرور زمان، جوان می‌شود. روزنامه بالتیمور سان بازی پیت در این فیلم را بسیار احساسی خواند و اشاره کرد که این بازی فوق‌العاده، فیلم را به یک شاهکار تمام
که این بازی فوق‌العاده، فیلم را به یک شاهکار تمام دوران تبدیل کرده است. موفقیت پیت در بازی در این فیلم موجب شد تا پیت برای نخستین بار نامزدی دریافت جایزه انجمن بازیگران فیلم و همچنین چهارمین جایزه گلدن گلوب و دومین جایزه اسکار همه در رده بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کند. این فیلم در سیزده بخش جایزه اسکار دریافت کرد و ۳۲۹ میلیون دلار در گیشه سراسر جهان فروش داشت. نقش اصلی بعدی پیت در سال ۲۰۰۹ در فیلم جنگی حرامزاده‌های لعنتی به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بود که نخستین بار در جشنواره کن سال ۲۰۰۹ به
بود که نخستین بار در جشنواره کن سال ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. پیت در نقش ستوان آلدو راین، یکی از نیروهای متفقین که با نازی‌ها در فرانسه تحت اشغال آلمان می‌جنگید، بازی کرد. این فیلم با فروش ۳۱۱ میلیون دلار در سراسر جهان در گیشه موفق شد و نظرات مطلوبی را به همراه داشت. این فیلم جوایز و نامزدی‌های متعددی از جمله نامزدی هشت جایزه اسکار و هفت بار نامزدی دریافت جایزه فیلم MTV دریافت کرد و همچنین جایزه بهترین بازیگری مرد برای پیت را به همراه داشت. برد پیت سپس شخصیت ابرقهرمانی مترومن را در انیمیشن ابر ذهن (سال ۲۰۱۰)