payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حزب، هانس فیشر (Heinz Fischer) با کسب ۲ ۱۶۶ ۶۹۰ رای (۵۲٫۴٪) برنده شد. حزب۷ کرسی در مجلس اروپا دارد. این حزب در انتخابات مجلس اتریش در سال ۲۰۰۶ میلادی با اکثریت نسبی آرا به برتری دست یافت و در پی آن آلفرد گوزنباور رهبر حزب به صدراعظمی اتریش رسید. حزب به سوسیالیست اینترناسیونال وابسته است. منابع. Wikipedia contributors, "Social Democratic Party of Austria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Social_Democratic_Party_of_Austria&amp;oldid=206191387
حزب آزادی اتریش (Freiheitliche Partei Österreichs) حزبی سیاسی راست‌گرای پوپولیست در اتریش است. از نظر سیاسی حزب پان ژرمن و در اردوگاه ناسیونال-لیبرال قرار دارد. حزب در سال ۱۹۵۶ ایجاد شد. رهبر حزب هاینتس-کریستیان اشتراخه (Heinz-Christian Strache) است. شاخه جوانان حزب Ring Freiheitlicher Jugend Österreich است. در انتخابات مجلس ۲۰۰۲ حزب ۴۹۱ ۳۲۸ رای (۱۰٫۱٪، ۱۸ کرسی) دریافت کرد. حزب ۴ کرسی در مجلس اروپا دارد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، عضو حزب نوربرت هوفر با کسب ۳۵٫۱٪ آرا در دور اول اول شد و در دور دوم رقابت
۳۵٫۱٪ آرا در دور اول اول شد و در دور دوم رقابت کرد. این بهترین نتیجهٔ حزب در تاریخ خود بوده‌است. در دور دوم توانست فقط ۱۱٫۲٪ کسب کند. در نهایت نتوانست به عنوان رئیس جمهور فعالیت خود را آغاز کند. پیوند به بیرون. http://wahl16.bmi.gv.at/
سبزها - آلترناتیو سبز (به آلمانی: "Die Grünen - Die Grüne Alternative") یا به اختصار سبزها، حزبی سیاسی در اتریش است. حزب در سال ۱۹۸۶ ایجاد شد. رهبر حزب اوا گلاویشنیگ است و پیش از او الکساندر فن در بلن رئیس‌جمهور منتخب اتریش رهبری حزب را برعهده داشت. حزب Planet را منتشر می‌کند. در انتخابات مجلس ۲۰۰۲ حزب ۴۶۴ ۹۸۰ رای (۹٫۴۷٪، ۱۷ کرسی) دریافت کرد. حزب ۲ کرسی در مجلس اروپا دارد.
فوروم لیبرال (Liberales Forum) حزبی سیاسی لیبرال دراتریش است. حزب در سال ۱۹۹۳ توسط هایده اشمیت (Heide Schmidt) ایجاد شد. رهبر حزب الکساندر زاخ (Alexander Zach) است. در انتخابات مجلس ۲۰۰۲ حزب ۴۸۰۸۳ رای (۹۸٪) دریافت کرد؛ ولی حزب موفق به کسب کرسی در مجلس نشد. حزب ۱ کرسی در مجلس اروپا دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Liberal Forum," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Liberal_Forum&amp;oldid=183362998 (accessed January 31, 2008).
حزب کمونیست اتریش حزبی کمونیست در اتریش است. حزب در سال ۱۹۱۸ ایجاد شد. حزب Argument را منتشر می‌کند. شاخه جوانان حزب Kommunistische Jugend Österreichs - Junge Linke است. در انتخابات مجلس ۲۰۰۲ حزب 27 568 رای (0.56%) دریافت کرد. ولی حزب موفق به کسب کرسی در مجلس نشد. رهبر حزب میرکو مسنر (Mirko Messner) است.
Sozialistische LinksPartei حزبی سیاسی سوسیالیست دراتریش است. حزب در سال۲۰۰۰ ایجاد شد. رهبر حزب Sonja Grusch است. حزب Vorwärts را منتشر می‌کند. در انتخابات مجلس 2002 حزب 3 906 رای (0.08%) دریافت کرد. ولی حزب موفق به کسب کرسی در مجلس نشد.
جنبش اَمَل یکی از دو حزب عمده شیعه در لبنان است. این جنبش در سال ۱۹۷۱ توسط سید موسی صدر و مصطفی چمران پایه‌گذاری شد. جنبش امل یکی از طرف‌های درگیر در جنگ داخلی لبنان بود. هم‌اکنون نبیه بری دبیرکل جنبش امل است. جایگاه شیعیان. انتخابات سال ۱۹۳۲. م در لبنان که با حمایت فرانسه صورت گرفت، هیچ‌گونه امتیازی به شیعیان نداد و تمام اختیارات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را در اختیار مسیحیان مارونی قرار داد. میثاق ملی سال ۱۹۴۳. م نیز نظرات جامعه در حال کثرت شیعیان را تأمین نکرد. تنها پس از ۱۵ سال درگیری و قدرت گرفتن نظامی
نکرد. تنها پس از ۱۵ سال درگیری و قدرت گرفتن نظامی و تا اندازه‌ای حکومتی شیعیان بود که منجر به توافق طائف (۱۹۹۰) گردید که تا حدودی عرصه را برای حضور فعال‌تر شیعیان در صحنه سیاسی لبنان فراهم کرد. شیعیان به واسطه عدم سازمان‌دهی و رهبری مقتدر، برخوردهای سرکوب گرایانه را به ویژه در قرون ۱۹ و ۲۰ میلادی متحمل شدند. در این شرایط شیعیان برای سرپوش گذاشتن به تحقیرها و تبعیض‌هایی که بر آن‌ها اعمال می‌شد و غالباً از روی فقر اقتصادی به احزاب چپی و کمونیست جذب شدند. عمده بدنه نظامی این احزاب را شیعیان تشکیل می‌دادند.
بدنه نظامی این احزاب را شیعیان تشکیل می‌دادند. برخی شیعیان علاوه بر جذب به سازمان‌هایی با گرایش‌های مذهبی و سیاسی دیگر بعضاً مذهب خود را نیز تغییر می‌دادند. شیعیان و مردم محروم جنوب لبنان نسبت به سایرین بدترین شرایط را از لحاظ محل اسکان، مسایل امنیتی، بهداشتی و اصلاحات عمرانی داشتند. مضاف بر آن عمده کارهای سنگین اعم از کارگری و… در لبنان بر عهده شیعیان بود. در واقع ساختار حاکم با اعمال فشارهای اقتصادی از یک سو و رواج فرهنگ مغایر با شئونات اسلامی از سویی دیگر، انزجار از مسلمان بودن و شیعه بودن را ترویج
دیگر، انزجار از مسلمان بودن و شیعه بودن را ترویج می‌کرد. آغاز فعالیت‌های سید موسی صدر. ورود سید موسی صدر به لبنان خلاء رهبری پرقدرت شیعیان را پر کرد. موسی صدر با آغاز اقدامات خود از ابتدای دهه ۱۹۶۰. م تا اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی موجب تغییرات بنیادی در زندگی این طایفه گردید. عمده این اقدامات عبارتند از: در شرایطی که تمامی طوایف از سال‌ها قبل نیروهای شبه نظامی خاص خود را تدارک دیده و در درگیری‌ها به نفع مصالح خود به میدان می‌فرستادند، سیدموسی صدر نخستین نیروی شبه نظامی شیعه را با همکاری دکتر مصطفی چمران از
شبه نظامی شیعه را با همکاری دکتر مصطفی چمران از نیروهای نهضت آزادی ایران و مخالف حکومت شاه ایران که در مصر آموزش چریکی دیده بود، با همراهی دیگر جوانان شیعه سازمان‌دهی و صحنه سیاسی لبنان را متأثر از حضور این جنبش کرد. این تأثیر پس از فراز و نشیب‌های مختلف در طی بیش از سه دهه گذشته کماکان پابرجاست. امل در خلال جنگ‌های داخلی لبنان به صورت مکرر با احزاب راستی و چپی که نسبت به حضور نظامی شیعیان معترض بودند درگیر شد. در این بین اقداماتی به منظور حذف فیزیکی رهبری و اعضای مؤثر آن در صحنه سیاسی لبنان صورت گرفت.
و اعضای مؤثر آن در صحنه سیاسی لبنان صورت گرفت. اَمل در سال‌های اولیه جنگ داخلی به منظور حفظ سازمان آزادی‌بخش فلسطین تن به جنگی ناخواسته داد و از ساف در برابر مارونی‌ها با تمام امکانات دفاع کرد. با ربوده شدن سید موسی صدر و غیبت وی در صحنه سیاسی لبنان، سازمان دچار تحولات عمده‌ای شد. امل بعد از موسی صدر. با فوت صدر کاری نو در روند سیاست‌های این سازمان به وجود آمد. رهبری جدید با بهره‌گیری از عناصر تکنوکرات، خط نظامی حاکم بر جنبش را با رویکردهای دیپلماتیک همراه کرد. حضور نبیه بری رهبری سازمان در اجلاس آشتی ملی
کرد. حضور نبیه بری رهبری سازمان در اجلاس آشتی ملی یا کمیته نجات در سال ۱۹۸۲م؛ و حمایت اَمل از طرح عدم درگیری با اسرائیل به منظور مصون ماندن از تعرضات این کشور به جنوب موجب بحران درون گروهی تشکیلات شد. پایان جنگ ایران و عراق و تغییر برخی رویکردهای ایران و همین‌طور انعقاد قرارداد طایف، چرخش نسبی اَمل را به سوی ایران در پی داشت. این گرایش به ارتباط ریشه دار بین شیعیان ایران و لبنان اشاره دارد.
گوندولا (به ایتالیائی: gondola) یک نوع بلم و قایق پاروئی باریک و دراز است که بیشتر در شهر ونیز ایتالیا برای جابجایی افراد و بارها استفاده می‌شود. گوندولاها سده‌های پیاپی وسیله اصلی ترابری در ونیز بوده‌اند و امروزه نیز نقش مهمی در جابجایی مردم و کالاها در آبراهه‌های ونیز دارند. گوندولا توسط یک پاروزن به نام گوندولیر (گوندولاران) حرکت می‌کند. گوندولاران رو به سوی ته قایق ایستاده و یک پاروی تکی را درون آب فشار می‌دهد تا گوندولا به حرکت درآید. پیشینه. باور بر اینست که قایق‌های گوندولا در این شکل پیرامون سدهٔ ۱۱
که قایق‌های گوندولا در این شکل پیرامون سدهٔ ۱۱ میلادی ساخته شدند. نخستین عکس‌ها از گوندولاها در سدهٔ پانزدهم چاپ شد. شهر ونیز در خلال سدهٔ شانزدهم، ۱۰ هزار گوندولای فعال در نهرهای خود داشت. ولی امروزه از این گونه قایق بیشتر برای سرگرمی و جابجایی گردشگران بهره می‌گیرند. ریشهٔ نام گوندولا را برخی از واژهٔ cymbula لاتین به معنی قایق می‌دانند و برخی نیز برگرفته از واژهٔ conchula به معنی صدف کوچک.
محمدقلی مجد متولد ۱۳۲۴، محقق ایرانی مقیم ایالات متحده آمریکاست. تحصیلاتش را در دانشگاه‌های سن اندریو (۱۹۷۰) و منچستر (۱۹۷۵) و کرنل (۱۹۷۸) با درجه دکترا به پایان برد و سپس در دانشگاه‌های مختلف آمریکا، از جمله دانشگاه پنسیلوانیا، تدریس کرد. در این سال‌ها مقالات متعددی از مجد در نشریاتی چون مجله آمریکایی اقتصاد کشاورزی، مجله مطالعات دهقانی، مجله بین‌المللی مطالعات خاورمیانه و مجله خاورمیانه انتشار یافت. محمدقلی مجد از سال ۱۹۹۹ به‌طور تمام وقت به تحقیق و تألیف در حوزه تاریخ معاصر ایران اشتغال دارد. نکات مهمی که
حوزه تاریخ معاصر ایران اشتغال دارد. نکات مهمی که وی در تحقیقاتش بدان اشاره می‌کند به این شرح است: از دست رفتن ده میلیون نفر از جمعیت ایران در جریان جنگ جهانی اول در اثر قحطی و نقش بریتانیا در آن. او نوشته‌های خود را براساس مدارک و اسناد موجود در وزارت امور خارجه آمریکا مستند نموده‌است. وی در مصاحبه با عبدالله شهبازی ادعا می‌کند که کتابهایش توسط لابی بریتانیا بایکوت شده‌است. مرورها. به نوشته عباس میلانی بسیاری از دیدگاه‌های ارائه شده توسط مجد محل شک می‌باشد. در کارهای مجد، او تمایل به این داشته‌است تا
در کارهای مجد، او تمایل به این داشته‌است تا منابعی گلچین کند که دیدگاه از پیش تعیین شده او را تأیید کند. افشین مرعشی در مروری بر کتاب مقاومت در برابر شاه، زمینداران و علما در ایران می‌نویسد که این کتاب به‌طور دقیق و منتقدانه به برخی پیامدهای سیاست ارضی در ایران می‌پردازد. او اثر مجد را در خصوص سیاست ارضی با وجود آثار متعدد دیگر در این زمینه یکتا می‌داند؛ زیرا بحث را از پیوند شدید به توضیح سیاسی و اقتصادی برای هزینه‌های شخصی ناشی از شرکت کنندگان در آن بیرون می‌آورد و داستان اصلاح ارضی را از طریق یک مشاهده
می‌آورد و داستان اصلاح ارضی را از طریق یک مشاهده تجربی و اغلب بازنگرانهٔ یک اقتصاددان پرورش یافته با تفاسیر حسی و همدلانه یک تاریخدان فرهنگی روایت می‌کند. به نظر او استفاده مجد از خاطرات پدرش، محمدعلی مجد، مرزهای بین خاطره و تاریخ را کمرنگ کرده هدف مستقل بودن تاریخ را زیر سؤال می‌برد، ولی او این کار را آن قدر خلاقانه و به نحوی انجام می‌دهد که تاریخ اصلاحات ارضی را روشن می‌کند. برخی نقل قولهای خانوادگی او به روایت اش ضربه می‌زند. تالیفات. آثار ترجمه شده:
دیوار بزرگ چین طولانی‌ترین و بزرگ‌ترین سازهٔ مهندسی در جهان است. این دیوار در نقشه جغرافیایی چین ۲۱٬۱۹۶ کیلومتر درازا یافته‌است و در سال ۱۹۸۷ میلادی در فهرست میراث جهانی ثبت گردیده‌است. دیوار چین در مدت ۲۰ سال در دوران چین شی هوانگ کامل شد. فرمانروایان پیش از او برای پیش‌گیری از یورش قوم‌های صحراگرد، بخش‌هایی از این دیوار را ساخته بودند. چین شی هوانگ بخش‌های گوناگون این دیوار را به یکدیگر متصل کرد تا دژی به طول ۲۱٬۱۹۶.۱۸ کیلومتر با ۲۵ برج نگهبانی در مرز شمالی دیوار شکل بگیرد. برای ساخت این دیوار، از مردم
دیوار شکل بگیرد. برای ساخت این دیوار، از مردم عادی که بیشتر آنان کشاورز بودند بهره‌گیری شد. دیوارهای اولیه. چینی‌ها از قبل در دوره بهار و پاییز بین قرن ۸ و ۵ ق. م با فنون دیوارسازی آشنا بودند. در طول این زمان و دوره متعاقب آن کشورهای متخاصم، ایالت‌های چین، وی، ژائو، چی، هان، یان و ژونگشان همگی برای دفاع از مرزهای خود استحکامات گسترده‌ای ساختند. این دیوارها که برای مقاومت در برابر حمله اسلحه‌های کوچک مانند شمشیر و نیزه ساخته شده‌اند، بیشتر از سنگ یا با کوبیدن خاک و شن بین قاب‌های تخته ساخته می‌شوند. ژنگ
خاک و شن بین قاب‌های تخته ساخته می‌شوند. ژنگ پادشاه شین آخرین مخالفان خود را سرکوب کرد و چین را به عنوان اولین امپراتور سلسله کین ("کین شی هوانگ") در سال ۲۲۱ ق. م متحد کرد. او با هدف تحمیل حکومت متمرکز و جلوگیری از ظهور مجدد اربابان فئودال، دستور داد بخش‌هایی از دیوارهایی که امپراتوری او را بین ایالات سابق تقسیم می‌کرد، تخریب کنند. با این حال، برای قرار دادن امپراتوری در مقابل مردم شیونگنو از شمال، دستور ساخت دیوارهای جدید را داد تا استحکامات باقی مانده را در امتداد مرز شمالی امپراتوری به هم متصل کند.
را در امتداد مرز شمالی امپراتوری به هم متصل کند. "بسازید و ادامه دهید" یک اصل راهنمای اصلی در ساخت دیوار بود که به این معنی است که چینی‌ها مرز ثابتی برای همیشه ایجاد نمی‌کنند. حمل و نقل مقدار زیادی از مصالح مورد نیاز برای ساخت و ساز دشوار بود، بنابراین سازندگان همیشه سعی می‌کردند از منابع محلی استفاده کنند. سنگ‌های کوه‌ها بر فراز رشته‌کوه‌ها استفاده می‌شد، در حالی که از خاک‌های کوبیده برای ساخت و ساز در دشت‌ها استفاده می‌شد. هیچ سند تاریخی باقی نمانده که نشان دهنده طول و مسیر دقیق دیوارهای کین باشد. بیشتر
دهنده طول و مسیر دقیق دیوارهای کین باشد. بیشتر دیوارهای باستانی در طول قرن‌ها فرسایش یافته‌اند و امروزه بخش‌های بسیار کمی باقی مانده‌است. هزینۀ انسانی ساخت و ساز ناشناخته است، اما توسط برخی نویسندگان تخمین زده شده‌است که صدها هزار کارگر در ساخت دیوار دودمان چین جان خود را از دست دادند. بعدها، هان، سلسله‌های شمالی و سوئی‌ها، همگی بخش‌هایی از دیوار بزرگ را تعمیر، بازسازی یا گسترش دادند تا از خود در برابر مهاجمان شمالی دفاع کنند. سلسله‌های تانگ و سونگ هیچ تلاش قابل توجهی در منطقه انجام ندادند. سلسله‌هایی که
قابل توجهی در منطقه انجام ندادند. سلسله‌هایی که توسط گروه‌های قومی غیر هان تأسیس شده‌اند نیز دیوارهای مرزی خود را ساخته‌اند: وی شمالی تحت حاکمیت ژیان‌بی، لیائو تحت فرمانروایی خیتان، جین به رهبری جورچن و شیا غربی تأسیس‌شده توسط تانگوت، که در طول قرن‌ها بر سرزمین‌های وسیعی بر شمال چین حکومت می‌کردند. دیوارهای دفاعی ساختند، اما این دیوارها در شمال دیوارهای بزرگ دیگر که ما آن را می‌شناسیم، در منطقه خودمختار چین مغولستان داخلی و در خود مغولستان امروزی قرار داشتند. دوران مینگ. مفهوم دیوار بزرگ دوباره تحت حکومت
دوران مینگ. مفهوم دیوار بزرگ دوباره تحت حکومت مینگ در قرن ۱۴ و پس از شکست ارتش مینگ توسط اویرات‌ها در نبرد تومواحیا شد. مینگ پس از نبردهای پی در پی نتوانسته بود برتری واضحی بر قبایل مغول به دست آورد و درگیری طولانی مدت بر امپراتوری تلفات وارد می‌کرد. مینگ با ساختن دیوارهایی در امتداد مرز شمالی چین، استراتژی جدیدی را برای دور نگه داشتن قبایل عشایری اتخاذ کرد. با تصدیق کنترل مغول در صحرای اوردوس، دیوار به جای اینکه خم رودخانه زرد را در بر بگیرد، از لبه جنوبی کویر پیروی می‌کرد. بر خلاف استحکامات قبلی، بنای
کویر پیروی می‌کرد. بر خلاف استحکامات قبلی، بنای مینگ به دلیل استفاده از آجر و سنگ به جای خاک کوبیده، محکم‌تر و دقیق‌تر بود. تخمین زده می‌شود که تا ۲۵۰۰۰ برج دیده‌بانی روی دیوار ساخته شده باشد. همان‌طور که حملات مغول به‌طور دوره ای در طول سال‌ها ادامه یافت، مینگ منابع قابل توجهی را برای تعمیر و تقویت دیوارها اختصاص داد. بخش‌های نزدیک به پایتخت مینگ پکن به‌طور ویژه قوی بود. چی جیگوانگ بین سال‌های ۱۵۶۷ و ۱۵۷۰ نیز دیوار را تعمیر و تقویت کرد، بخش‌هایی از دیوار خاکی را با آجر پوشش داد و ۱۲۰۰ برج مراقبت از گذرگاه
را با آجر پوشش داد و ۱۲۰۰ برج مراقبت از گذرگاه شانهایگوان تا چانگپینگ ساخت تا در مورد نزدیک شدن مهاجمان مغول هشدار دهد. در طول دهه‌های ۱۴۴۰ تا ۱۴۶۰، مینگ همچنین به اصطلاح «دیوار لیادونگ» را ساخت. از نظر عملکرد مشابه دیوار بزرگ (که به تعبیری گسترش آن بود)، اما در ساخت و ساز اساسی تر، دیوار لیائودونگ مرکز کشاورزی استان لیادونگ را محصور کرد و از آن در برابر تهاجمات احتمالی اوریانغان جورچن-مغول از شمال غربی و جورچن‌های جیانژو از شمال محافظت کرد. در حالی که در برخی از قسمت‌های دیوار لیائودونگ از سنگ‌ها و
در برخی از قسمت‌های دیوار لیائودونگ از سنگ‌ها و کاشی‌ها استفاده می‌شد، بیشتر آن در واقع یک خاکریز خاکی با خندق‌هایی در دو طرف بود. در اواخر دوره مینگ، دیوار بزرگ به دفاع از امپراتوری در برابر تهاجمات منچو که در حدود سال ۱۶۰۰ آغاز شد، کمک کرد. حتی پس از از دست دادن تمام لیادونگ، ارتش مینگ گذرگاه بسیار مستحکم شانهایرا در دست داشت و مانع از تسخیر منچوها بر سرزمین چین شد. منچوها سرانجام توانستند در سال ۱۶۴۴ از دیوار بزرگ عبور کنند، پس از اینکه پکن قبلاً به دست سلسله کوتاه مدت شون لی زیچنگ سقوط کرده بود. قبل از
کوتاه مدت شون لی زیچنگ سقوط کرده بود. قبل از این زمان، منچوها چندین بار برای حمله از دیوار بزرگ عبور کرده بودند، اما این بار برای تسخیر بود. دروازه‌های گذرگاه شانهای در ۲۵ مه توسط ژنرال مینگ، وو سانگوئی، گشوده شد، که با منچوها متحد شد و امیدوار بود از منچوها برای بیرون راندن شورشیان از پکن استفاده کند. منچوها به سرعت پکن را به تصرف خود درآوردند و در نهایت هر دو سلسله شون و مقاومت مینگ باقی مانده را شکست دادند و حکومت سلسله چینگ را بر سرتاسر چین مستحکم کردند. تحت حکومت چینگ، مرزهای چین فراتر از دیوارها
تحت حکومت چینگ، مرزهای چین فراتر از دیوارها گسترش یافت و مغولستان به امپراتوری ضمیمه شد، بنابراین ساخت و ساز در دیوار بزرگ متوقف شد. از سوی دیگر، به اصطلاح قصر بید، که از خطی شبیه به دیوار مینگ لیادونگ پیروی می‌کند، توسط حاکمان چینگ در منچوری ساخته شد. اما هدف آن دفاع نبود، بلکه جلوگیری از مهاجرت قوم هان به منچوری بود. از نگاه خارجی‌ها. هیچ‌یک از اروپاییانی که در قرن سیزدهم و چهاردهم از چین یا مغولستان دیدن کردند، مانند جووانی دا پیان دل کارپین، ویلیام روبروک، مارکوپولو، اودوریک از پوردنونه و جووانی دو
مارکوپولو، اودوریک از پوردنونه و جووانی دو ماریگنولی، دیوار بزرگ را ذکر نکردند. سیاح شمال آفریقا ابن بطوطه که در زمان سلسله یوان نیز از چین دیدن کرد ، احتمالاً قبل از ورود به چین، دربارهٔ دیوار بزرگ چین شنیده بود. او در سفرنامه‌اش "«هدیه به کسانی که در شگفتی‌های شهرها و شگفتی‌های سفر می‌اندیشند"» نوشته‌است که دیوار «شصت روز سفر» از زیتون (کوانژو مدرن) است. او آن را با افسانه دیوار ذکر شده در قرآن پیوند داد که گفته می‌شود ذوالقرنین برای محافظت از مردم در نزدیکی سرزمین طلوع خورشید در برابر وحشیان یأجوج و
نزدیکی سرزمین طلوع خورشید در برابر وحشیان یأجوج و ماجوج ساخته شده‌است. با این حال، ابن بطوطه نتوانست کسی را بیابد که آن را دیده باشد یا کسی را که آن را دیده باشد، بشناسد، و این نشان می‌دهد که اگرچه بقایایی از دیوار در آن زمان وجود داشت، اما اهمیت چندانی نداشتند. به زودی پس از اینکه اروپایی‌ها در اوایل قرن شانزدهم با کشتی به مینگ چین رسیدند، گزارش‌هایی از دیوار بزرگ در اروپا منتشر شد، که هیچ اروپایی تا یک قرن دیگر از آن بازدید نکرد. احتمالاً یکی از اولین توصیف‌های اروپایی از دیوار و اهمیت آن برای دفاع از
اروپایی از دیوار و اهمیت آن برای دفاع از کشور در برابر «تارتارها» (یعنی مغول‌ها) ممکن است همان توصیفی باشد که در "آسیای" ۱۵۶۳ ژائو د باروس آمده‌است. دیگر گزارش‌های اولیه در منابع غربی شامل گزارش‌های گاسپار دا کروز ، بنتو دی گوس، ماتئو ریچی، و اسقف خوان گونزالس د مندوزا است، که دومی در سال ۱۵۸۵ آن را به‌عنوان یک «اثر فوق‌العاده و قدرتمند» معماری توصیف کرد، هرچند که او چنین گفته بود اما آن را ندیده بود گاسپار دا کروز در سال ۱۵۵۹ در اثر خود «رساله چین و مناطق مجاور» بحث اولیه ای را دربارهٔ دیوار بزرگ ارائه
مجاور» بحث اولیه ای را دربارهٔ دیوار بزرگ ارائه می‌دهد. شاید اولین نمونه ثبت شده از ورود یک اروپایی از طریق دیوار بزرگ به چین در سال ۱۶۰۵ بود، زمانی که بنتو دی گویس از هند به گذرگاه جیایو در شمال غربی رسید. گزارش‌های اولیه اروپایی عمدتاً متواضع و تجربی بودند، و کاملاً منعکس‌کننده درک معاصر چینی از دیوار بودند، اگرچه بعداً به حالت هذل‌انگیز رفتند، از جمله ادعای اشتباهی مبنی بر اینکه دیوارهای مینگ همان دیوارهایی بودند که توسط اولین امپراتور در قرن سوم ق. م ساخته شدند. هنگامی که چین پس از شکست در جنگ‌های اول
شدند. هنگامی که چین پس از شکست در جنگ‌های اول و دوم تریاک مرزهای خود را به روی بازرگانان و بازدیدکنندگان خارجی باز کرد، دیوار بزرگ به جاذبه اصلی گردشگران تبدیل شد. سفرنامه‌های اواخر قرن نوزدهم شهرت دیوار بزرگ را بیشتر نشان می‌داد. == علت ساخت دیوار بزرگ چین سپهر اقائی تورک است این دیوار بزرگ را برای حفاظت چین در مقابل مهاجمان مغول ساختند. تقریباً در سال ۲۴۶ قبل از میلاد، چین را به ایالت کوچکی تقسیم کردند. پادشاه شی هوانگ تی (shin huang TI) قسمت‌های مختلف چین را با هم متحد ساخت. در شمال این امپراتوری
چین را با هم متحد ساخت. در شمال این امپراتوری مغول‌ها زندگی می‌کردند. از ترس اینکه مبادا آن‌ها در هر زمان به چین حمله‌ور شوند د، پادشاه برای حفاظت کشور در مقابل خطر دستور داد تا دیوار بزرگ چین را بنا کنند؛ بنابراین دیواری ساختند که از شای کوان (shahi kuan) در خلیج پوای (pohai) شروع شده و به چایکومان (chai kuman) در گانسو (kansu) می‌رسید. سربازان گشتی از طریق جاده‌ای که در امتداد دیوار بود علامتهایی را به سرعت ارسال می‌کردند. هیچ‌کدام از پادشاهان با ساخت دیوار به هدف خود نرسیدند. چون دیوار در جاهای زیادی
به هدف خود نرسیدند. چون دیوار در جاهای زیادی شکست و مغول‌ها فرصت یورش به چین را پیدا کردند. ممکن بود ساختن دیوار بزرگ هرگز عملی نشود، اما آن‌ها توانستند آن را بسازند. گردشگری. گردشگران چینی و خارجی از پیمودن دیوار احساس افتخار می‌کنند. حتی سران بسیاری کشورهای خارجی نیز فرصت دیدار از این اثر بزرگ را از دست نمی‌دهند. برخی از بخش‌های دیوار چین به خوبی حفظ شده‌است از جمله دیوار «بادلینگ» در نزدیکی بیجنیگ دیوار «سی ما تای»، دیوار «موتیان یو»، دروازه‌شان حای گوان در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین
در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین نامیده می‌شود و دروازه «جایوگوان» در انتهای غرب در گان سو، این بخش‌ها همچنین از مکان‌های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آن‌ها بازدید می‌کنند. دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیون‌ها چینی در دوره باستان چین است. ترمیم دیوار چین. در یکی از دور افتاده‌ترین گوشه‌های چین، بخشی از دیوار بزرگ چین توسط اهالی محل در حال ترمیم شدن است. در این منطقه امکان استفاده از ماشین‌های باری برای حمل و نقل میسر نیست، اهالی محلی آجرها را با قاطر
حمل و نقل میسر نیست، اهالی محلی آجرها را با قاطر جابه‌جا می‌کنند. تصورات اشتباه. این ادعا که این دیوار تنها پدیده انسانی است که از فضا قابل رؤیت می‌باشد، بارها تکذیب شده‌است ولی هنوز در باور عوام جا دارد. در واقع بسیاری از پدیده‌های انسان‌ساز، به خصوص در نور شب از فضا قابل رؤیت هستند اما تشخیص دیوار چین با چشم غیرمسلح از هر نقطه‌ای در مدار زمین کاملاً غیرممکن است. فضانوردان آپولو این ادعا را مطرح نکرده‌اند و حتی فضانوردانی که در مدار زمین می‌چرخند نیز به سختی می‌توانند چنین ادعایی مطرح سازند. گفته می‌شود
می‌توانند چنین ادعایی مطرح سازند. گفته می‌شود که این تصور چند دهه قبل از اولین فرود بر سطح ماه توسط ریچارد هالیبرتون مطرح گردیده‌است. از یکی از فضانوردان نقل شده‌است که «دیوار چین از ارتفاع حدود ۱۸۰ مایلی ناپدید می‌شود.»و دیگر قابل مشاهده نمی باشد.
جشنواره پائیزی صلاله ، شهر صلاله در حوزه بازاریابی و گردشگری، توانسته تا خود را به عنوان یکی از مشهورترین جاذبه‌های گردشگری کشورهای شبه جزیره عربستان معرفی کند. این شهر زیبای بندری در استان ظفار واقع است. هر سال، جشنواره ظفار و صلاله که به جشنواره پائیزی صلاله (مهرجان خریف صلاله) معروف است، در این شهر ساحلی برگزار می‌شود. این جشنواره هرساله از ۲۱ ژوئن آغاز می‌شود و معمولاً تا اواخر ماه اوت ادامه می یابد. گاهی برگزاری این جشنواره به درازا کشیده و تا اواخر دسامبر ادامه می‌یابد. استان ظفار مخصوصاً شهر صلاله در
ادامه می‌یابد. استان ظفار مخصوصاً شهر صلاله در این دوره گردشگران زیادی را از تمام استان‌های عمان و همچنین کشورهای حوزه خلیج فارس و غیره به خود جذب می‌کند. «خریف صلاله» (خزان صلاله) مفهومی است که نزد گردشگران، باران موسمی و سرسبزی و آب روان را تداعی می‌کند.
سیاح به معنای تحت اللفظی یعنی جهانگرد یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
هلند جنوبی یکی از استان‌های کشور هلند است. مرکز آن شهر لاهه و از دیگر شهرهای مهم آن بندر روتردام است.
رُتِردام (به هلندی: Rotterdam) بزرگ‌ترین بندر اروپا و دومین بندر بزرگ جهان پس از بندر شانگهای است. شهر و بندر رتردام در استان هلند جنوبی در کشور هلند واقع شده‌است. جمعیت رتردام در ماه مارس ۲۰۱۳ برابر با ۶۱۸٫۲۷۹ نفر بوده‌است. بیش از نیمی از شهروندان این شهر خارجی‌تبار هستند. رتردام پس از آمستردام دومین شهر بزرگ کشور هلند است. جایگاه راهبردی آن در دلتای «راین-ماس-اسخلد» بر کرانه دریای شمال و در قلب سامانه‌ای انبوه از راه‌آهن‌ها، جاده‌ها و راه‌های هوایی و آبی باعث شده تا به این شهر لقب «دروازه اروپا» داده شود.
شده تا به این شهر لقب «دروازه اروپا» داده شود. روتردام هم‌چنین به خاطر چندفرهنگی بودن شهر، دانشگاه اراسموس، معماری مدرن، بمباران روتردام در جنگ جهانی، و چشم‌اندازهای کناره رودخانه‌ای خود شهرت دارد. رُتِردام را پایتخت معماری و شهرسازی هلند می‌دانند که شهرسازی آن آمیزه‌ای از هنر آوان گارد و شهرسازی مدرن و سنتی هلندی است.نزدیک به ۳۰۰ فرهنگ ملی و قومی گوناگون در رتردام زندگی می‌کنند. جغرافیا. روتردام در غرب کشور هلند و در جنوب منطقه کلان‌شهری «راندستاد» واقع شده‌است. منطقه کلان‌شهری «روتردام-رَینموند» که
شده‌است. منطقه کلان‌شهری «روتردام-رَینموند» که سکونتگاهی پیوسته را تشکیل می‌دهد، در مجموع ۱٫۳ میلیون جمعیت دارد. شهر روتردام در کرانه رودخانه نیووه ماس قرار داد. رودخانه راین در این محل به دریای شمال می‌ریزد. نام این شهر به معنی سد (dam) بر روی رودخانه «رُته» است. رته رودخانه کوچکی است که در مرکز شهر رتردام به نیووه ماس می‌پیوندد. پیشینه. پیشینه سکونتگاه اولیه در این مکان که در پست‌ترین نقطه کنار رود «روته» (Rotte) قرار داشت دست کم به سال ۹۰۰ میلادی می‌رسد. نهر روته از زمین‌های باتلاقی می‌گذشت و نام آن
نهر روته از زمین‌های باتلاقی می‌گذشت و نام آن یعنی روته که در قدیم روتا (Rotta) تلفظ می‌شد نیز به معنی «آب گل‌آلود» است. واژه روتا از دو بخش روت (گل‌آلود) و «آ» (آب) تشکیل شده‌است. در حدود سال ۱۱۵۰ سیل‌های بزرگ باعث پایان توسعه این سکونتگاه شد ولی مردم محل در این مکان سدها و خاکریزهای حفاظتی مختلفی ساختند که از آن جمله می‌توان «خاکریز اسخیلاند بر دریای مرتفع» را نام برد که در امتداد ساحل شمالی «نیووه ماس» امروزی ساخته شد. در تاریخ ۷ ژوئن ۱۳۴۰، کنت ویلم چهارم هلند به رتردام حق شهر بودن بخشید و جمعیت این شهر
هلند به رتردام حق شهر بودن بخشید و جمعیت این شهر در آن تاریخ حدود دو هزار نفر اعلام شد. در حدود سال ۱۳۵۰ یک کانال کشتیرانی به نام «رتردامسه اسخی» گشایش یافت که از این راه دسترسی رتردام به شهرهای بزرگتر واقع در شمال حاصل شد و این شهر را تبدیل به مرکز بارگیری و باراندازهای هلند، انگلستان و آلمان کرد. در خلال سال‌ها رفته‌رفته به اهمیت بندر رتردام افزوده شد به گونه‌ای که به عنوان کرسی یکی از شش «اتاق» کمپانی هند شرقی هلند برگزیده شد. مترو. متروی روتردام در سال ۱۹۶۸ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۶۲ ایستگاه
۱۹۶۸ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۶۲ ایستگاه می‌باشد.
قایق زنبیلی گونه‌ای قایق است که بیشتر در نیزارهای جنوب عراق استفاده می‌شود. عرب‌های نیزارنشین عراق از این قایق‌ها برای جابجایی در آبراهه‌ها بهره می‌گیرند. این گونه قایق را با برگ و الیاف گیاهی می‌سازند و آن را با قیر اندود می‌کنند. در عراق به این قایق‌ها قُفه می‌گویند که ریشه‌ای بسیار قدیمی (سومری یا اکدی) دارد و در اصل به معنای زنبیل است. منابع. ویکیبیدیا contributors، «قفة،» ویکیبیدیا، الموسوعة الحرة، http://ar.wikipedia.org/w/index.php?title=قفة&amp;oldid=1188022 (accessed
قایق یخ گونه‌ای قایق بادبانی است که در زیر آن چوب اسکی یا اسکیت‌هایی قرار داده شده تا بتواند بر روی سطوح یخ‌زده بلغزد. قایق‌های یخ معمولاً یک‌نفره هستند ولی طرح‌های دونفره هم ساخته شده که با نام نایتس (Nites) نامیده می‌شوند. برخی از نایتس‌ها دارای صندلی بغلی برای نفر دوم هستند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.