payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیپنوتیزم ممکن است برای شرایط خاص یا در افراد خاص مفید باشد، اما همچنین می‌تواند مفید نباشد.عوارض هیپنوتراپی در افرادی که مشکلات روانی شدیدی دارند، مانند علائم روان پریشی، از جمله توهم و هذیان، مشاهده می‌شود. همچنین ممکن است برای کسی که از مواد مخدر یا الکل استفاده می‌کند نامناسب باشد. استفاده از هیپنوتیزم برای بازیابی حافظه تا حد زیادی توسط تحقیقات پشتیبانی نشده است. همچنین در مورد استفاده از آن در مدیریت رویدادهای استرس‌زا از اوایل زندگی احتیاط می‌شود. استفاده از هیپنوتیزم در این مواقع ممکن است خاطرات
استفاده از هیپنوتیزم در این مواقع ممکن است خاطرات نادرستی ایجاد کند، به خصوص اگر پیشنهاد ناخواسته داده شود و باعث ناراحتی و اضطراب بیشتری شود.
کارگاه آموزشی (یا در استفاده کمتر: کارسوق) و به معنی یک دورهٔ آموزشی کوتاه‌مدت دربارهٔ موضوعی خاص است. بر اساس تعریف لغت نامهٔ مریم وبستر کلمهٔ ورکشاپ به معنای یک برنامهٔ آموزشی معمولاً فشرده‌است که با حضور گروه کوچکی از افراد تشکیل می‌شود و متمرکز بر آموزش تکنیک‌ها، اصول و مهارت‌های در یک زمینهٔ تخصصی است. کارگاه‌های آموزشی دانش‌آموزی در ایران. در ایران برگزاری کارگاه آموزشی در سطح دانشگاهی سابقهٔ طولانی‌تری از برگزاری کارسوق برای دانش‌آموزان دارد. کارگاه‌های آموزشی دانش‌آموزی فرصتی هستند تا دانش‌آموزان در
آموزشی دانش‌آموزی فرصتی هستند تا دانش‌آموزان در محیطی جذاب، فارغ از محدودیت‌های نظام کلاسیک آموزشی، با علوم گوناگون آشنا شوند. برای همین، برنامه‌های کارسوق‌ها معمولاً شامل جلسه‌های گفتگو، آزمایش، بحث، کارگاه‌های عملی، مسابقه، و سایر روش‌های متنوع برای آموزش هستند. برگزارکنندگان کارگاه‌های آموزشی دانش‌آموزی معمولاً دانشجویان فعال دانشگاه هستند که به آموزش علوم علاقه دارند. موضوعات کارگاه‌های آموزشی می‌تواند بسیار متنوع باشد؛ از ریاضیات و فیزیک و شیمی گرفته تا جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، ستاره‌شناسی، عصب‌شناسی
جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، ستاره‌شناسی، عصب‌شناسی و اقتصاد. کارسوق‌های دانش‌آموزی معمولاً بین دو تا پنج روز طول می‌کشند. معمولاً یک تیم برگزارکننده که همه‌گونه تدارک لازم برای اجرای کارگاه‌های آموزشی را دیده‌است، به مدرسهٔ محل برگزاری (که گاهی اوقات در شهرستان واقع است) می‌رود. گاهی نیز کارسوق در سطح وسیع‌تری برگزار می‌شود و دانش‌آموزان مدارس مختلفِ یک منطقه (و گاهی دانش‌آموزان از سراسر کشور) در کارسوق شرکت می‌کنند. گاهی برای گزینش دانش‌آموزان برای شرکت در کارسوق، آزمون ورودی برگزار می‌شود. کارسوق فرصتی برای
آزمون ورودی برگزار می‌شود. کارسوق فرصتی برای مدارس شهرهای مختلف است تا برای مدت کوتاهی از امکانات آموزشی متنوع و کیفیت آموزشی بالا بهره ببرند. در کارسوق معمولاً مطالب علمی جالبی که در برنامهٔ رسمی آموزشی مدارس گنجانده نشده‌است، به دانش‌آموزان عرضه می‌شود. کارگاه‌های آموزشی معمولاً انگیزه‌ای برای دانش‌آموزان جهت شرکت در فعالیت‌هایی فراتر از برنامهٔ درسی هستند؛ فعالیت‌هایی مانند انجام طرح‌های دانش‌آموزی، شرکت در المپیادهای علمی، شرکت در جشنواره‌هایی چون جشنوارهٔ خوارزمی و گردهم‌آیی دانش‌آموزی انجمن فیزیک
خوارزمی و گردهم‌آیی دانش‌آموزی انجمن فیزیک ایران. نمونه‌هایی از کارگاه‌های آموزشی دانش‌آموزی در ایران. نخستین کارسوق‌های دانش‌آموزی در ایران توسط سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) در سال ۱۳۷۱ برگزار شدند. نخستین کارسوق، از تاریخ ۱۲ الی ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۱ در مرکز راهنمایی علامه حلی ۱ تهران برگزار شد. در سال‌های اخیر نیز این سازمان کارسوق‌های ملی گوناگونی را با حضور دانش‌آموزان برگزیدهٔ مدارس سمپاد سراسر کشور برگزار کرده‌است، از جمله کارسوق ملی نجوم و کارسوق ملی عصب‌شناسی. گروه کارسوق ریاضی نیز متشکل
کارسوق ملی عصب‌شناسی. گروه کارسوق ریاضی نیز متشکل از تعدادی از دانشجویان دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف است که با حمایت برخی از استادان این دانشکده تأسیس شده‌است و هر ساله برنامه‌های پنج‌روزهٔ آشنایی با ریاضیات را برای دانش‌آموزان دبیرستانی مدارس تهران برگزار می‌کند. این گروه برنامه‌هایی را نیز در مدارس سمپاد شاهرود و رشت و بندرانزلی برگزار کرده‌است. گروه‌های غیررسمی و ثبت‌نشدهٔ بسیاری نیز از دانشجویان وجود دارند که در شهرهای مختلف کارسوق برگزار می‌کنند. گاهی اوقات دانشجویان شهرستانی که در
می‌کنند. گاهی اوقات دانشجویان شهرستانی که در دانشگاه‌های تهران درس می‌خوانند، در مدرسهٔ سابق خود در شهرستان کارسوق برگزار می‌کنند. به عنوان مثال دانش‌آموختگان سمپاد یزد در سال‌های گذشته کارسوق‌هایی در زمینه‌های لینوکس، علوم رایانه، ستاره‌شناسی و رباتیک را به صورت منظم برگزار کرده‌اند. انواع کارسوق. کارسوق‌هایی که در مدارس برگزار می‌شوند شامل آزمایش، مسابقات و جلسات گفتگو می‌باشد که در هر کارگاه‌ آموزشی به روشی متفاوت برگزار می‌شود که قوانین مخصوص به خود را داشته و دانش آموزان به فعالیت‌های گروهی و فردی
را داشته و دانش آموزان به فعالیت‌های گروهی و فردی ترغیب می‌شوند. کارسوق آزمایشگاه. در کارسوق‌های آزمایشگاهی بیشتر موارد عملی و فنی انجام می‌شود و سعی می‌شود شرکت کنندگان تعامل داشته باشند. کارسوق مسابقات. در کارسوق‌های مسابقاتی هدف از تشکیل ایجاد رقابت بین افراد می‌باشد. کارسوق جلسات. در این مدل نیز بیشر برای هماهنگی‌ها و ارائه برای برنامه آینده تشکیل می‌شود.
معماری ایرانی دارای دانش بومی و پیشینه‌ای طولانی است و در طول تاریخ، همواره به عنوان یکی از عالی‌ترین بخش هنر ایران شناخته شده‌است. این معماری در دوره‌های هخامنشیان، پارت‌ها و ساسانیان برتر بوده‌است و در دوران اسلامی نیز برتری خود را حفظ کرد. این معماری در ایران کنونی و بخش‌هایی دیگر از باختر آسیا، قفقاز و آسیای میانه گسترش دارد. فرهنگ باستانی ایران، از سبک معماری عمیقی برخوردار است. ایلامی‌ها، هخامنشیان، هلنیستی‌ها و دیگر سلسله‌های پیش از اسلام، آثار سنگی برجسته‌ای را از عظمت معماری خود، به جای گذاشتند.
برجسته‌ای را از عظمت معماری خود، به جای گذاشتند. چغازنبیل و پارسه از این آثار هستند و هر دو در سال ۱۹۷۹ میلادی، به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شدند. مجموعه آثار رهبانی ارامنه ایران در سال ۲۰۰۸ م، به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد؛ معماری این مجموعه، نمایانگر ترکیبی از فرهنگ‌های بیزانس، پارسی و ارمنی است. از آغاز دوران اسلامی، دستاوردهای معماری سلسله‌های سلجوقی، ایلخانی و صفوی، منحصراً قابل توجه است. در این دوران، شهرهایی در ایران، نظیر نیشابور، اصفهان و شیراز در میان شهرهای بزرگ جهان اسلام قرار گرفتند
شیراز در میان شهرهای بزرگ جهان اسلام قرار گرفتند و شمار بالای مساجد، مدرسه‌های اسلامی، زیارتگاه‌ها و کاخ‌های آن‌ها، یک سبک معماری ایرانی را شکل داد که در مجموعهٔ بزرگتر اسلامی قرار داشت. در دوران شاهنشاهی پهلوی، دو گونه معماری در ایران، توسعه داده شد؛ نخستین نوع، تقلیدی از سبک معماری غربی بود که ارتباط کمی با اقلیم این کشور داشت و دومین نوع، تلاشی در جهت احیای معماری بومی ایرانی بود. به تدریج، مسئولان ایرانی از تقلید کورکورانه از غرب، دلسرد شدند و به پشتیبانی از سبک‌های بومی ایرانی که برای رفع نیازهای
از سبک‌های بومی ایرانی که برای رفع نیازهای نوین، اصلاح شده بودند، پرداختند. از برجسته‌ترین نمونه‌های معماری این دوران، برج آزادی است. همچنین دو دورهٔ برجستهٔ نفوذ معماری غربی در ایران وجود دارد که نخستین آن در دوران قاجار بود. در دورهٔ دوم نیز که کلاً در دوران پهلوی رخ داد، کل معماری ایران دگرگون شد و ساختمان‌هایی با عنوان و کارکرد غربی در این کشور، متداول شدند. در گفتگوی سال ۱۳۹۷ خبرگزاری مهر و امیر منصوری، پژوهشگر معماری، این خبرگزاری به اهمیت ندادن مسئولان جمهوری اسلامی به برقراری پیوندی میان معماری و
جمهوری اسلامی به برقراری پیوندی میان معماری و هویت تاریخی ایران اشاره داشت و اعلام کرد که یک سردرگمی در زمینهٔ معماری ایجاد شده‌است. پیوستگی سنت و نوآوری در معماری ایرانی. معماری ایرانی یکی از کهن‌ترین و غنی‌ترین شاخه‌های معماری در جهان به‌شمار می‌رود که در طی سده‌ها، ویژگی‌هایی منحصربه‌فرد در ساختار، فرم، تزئینات و سازگاری با اقلیم از خود نشان داده‌است. از کاخ‌های باشکوه دوران هخامنشی گرفته تا مساجد تیموری، خانه‌های سنتی دوره قاجار و بازارهای تاریخی، این معماری با زبان خاص خود به بیان ارزش‌ها، باورها و
معماری با زبان خاص خود به بیان ارزش‌ها، باورها و زیبایی‌شناسی ایرانی پرداخته‌است. در دوران معاصر، تلاش‌هایی برای بازخوانی و بازآفرینی اصول معماری ایرانی در بسترهای نوین صورت گرفته‌است. یکی از رویکردهای شاخص در این زمینه، بهره‌گیری از عناصر سنتی و بازتعریف آن‌ها در چارچوب ساختارهای مدرن است. این رویکرد که در برخی از پروژه‌های اجرایی و پژوهشی دیده می‌شود، سعی دارد بدون تقلید صرف از گذشته، به جوهرهٔ معماری ایرانی وفادار بماند و هم‌زمان با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، نیازهای روز کاربران را پاسخ دهد. از جمله
نوین، نیازهای روز کاربران را پاسخ دهد. از جمله ویژگی‌های این جریان می‌توان به استفاده از مصالح بوم‌آورد، توجه به اقلیم، بهره‌گیری از هندسه و گره‌چینی سنتی، رعایت مقیاس انسانی و طراحی فضاهایی با هویت فرهنگی اشاره کرد. هم‌زمان، ساختار این بناها اغلب با فناوری‌های نوین مانند اسکلت فلزی یا بتن مسلح اجرا می‌شود، به‌گونه‌ای که ضمن حفظ فرم و روح معماری سنتی، ایمنی و دوام سازه نیز تضمین شود. این تلفیق سنت و نوآوری در پروژه‌هایی مانند مجموعه‌های فرهنگی، پارک‌های موضوعی، یا ساختمان‌های آموزشی نیز دیده می‌شود. در این
یا ساختمان‌های آموزشی نیز دیده می‌شود. در این نمونه‌ها، معماری ایرانی نه فقط به‌عنوان یک میراث، بلکه به‌عنوان یک منبع زنده و الهام‌بخش مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. بازآفرینی عناصر معماری مانند آب‌انبارهای چهاربادگیر، بازارچه‌های سنتی، خانه‌های تاریخی و مساجد اولیه در قالب‌های معاصر، نمونه‌ای از این رویکرد است. هم‌زمان با فعالیت‌های اجرایی، برخی گروه‌های معماری نیز در زمینه مستندسازی و آموزش معماری ایرانی فعال‌اند. این فعالیت‌ها معمولاً با هدف معرفی اصول تاریخی، اقلیمی، سازه‌ای و زیبایی‌شناختی این معماری
اقلیمی، سازه‌ای و زیبایی‌شناختی این معماری و نیز تحلیل پروژه‌های معاصر انجام می‌شود. یکی از منابع پژوهشی در این زمینه، صفحهٔ «[معماری ایرانی]» در وب‌سایت هنر و معماری سکرو است. در این صفحه، موضوعاتی مانند هندسهٔ معماری سنتی، گره‌چینی، اصول اقلیمی، مصالح بومی، و همچنین نمونه‌های معاصر معماری الهام‌گرفته از سنت ایرانی معرفی شده‌اند. این مرجع می‌کوشد با نگاهی تحلیلی، امکان شناخت بهتر ابعاد مختلف معماری ایرانی را برای معماران، پژوهشگران و علاقه‌مندان فراهم سازد. پیوستگی و پویایی معماری ایرانی در گرو درک اصول
پیوستگی و پویایی معماری ایرانی در گرو درک اصول بنیادین آن و توانایی بازتولید این مفاهیم در زمینه‌های معاصر است. تجربه‌های اخیر نشان داده‌اند که در صورت همراهی شناخت دقیق از سنت با خلاقیت در کاربرد، معماری ایرانی می‌تواند در سطح جهانی نیز الهام‌بخش باشد. ویژگی‌های معماری ایرانی. پژوهشگرانی نظیر نادر اردلان، هانری استیرلن، داراب دیبا، محمدرضا حائری، و دیگران جایگاه مثبت فضا یا به عبارتی «فضا محوری» معماری ایرانی را در برابر «حجم‌انگاری» برخی دیگر از گونه‌ها، به عنوان مهم‌ترین خصیصه آن برشمرده‌اند. در معماری
به عنوان مهم‌ترین خصیصه آن برشمرده‌اند. در معماری ایرانی، با وجود خصایلی چون تناسب و زیبایی سردرها و گنبدها و ایوان‌ها خصلتی که بیشتر شایستهٔ بررسی است گوهر معماری ایرانی و منطق ریاضی و عرفانی آن است. درونگرایی و گرایش معماران ایرانی به سوی حیاط‌ها، پادیاوها، گودال باغچه‌ها، هشتی‌ها و کلاه فرنگی‌ها که شبستان‌ها را گرداگرد خود گرفته‌است، از دیرباز جزء منطق ایرانی بوده‌است. پیش از این که تخت جمشید ساخته شود، صدها ایوان و شبستان با ستون‌های چوبی و سنگی در سراسر جهان متمدن آن روز ساخته شده بود، ولی نخستین بار
جهان متمدن آن روز ساخته شده بود، ولی نخستین بار در تخت جمشید می‌بینیم که ستون‌ها تا آخرین حد ممکن از هم فاصله گرفته‌اند با این که در بعضی از معابد کهن خارج از ایران (مثلاً مصر) فاصلهٔ دو ستون چیزی نظیر قطر آن‌ها بلکه اندکی کمتر است. معمار ایرانی توانست وسیع‌ترین دهانه‌ها را با کست افزود پیمون‌ها به وجود بیاورد و آرایش‌های گوناگون و سرگرم‌کننده خلق کند؛ به گونه‌ای که ساختمان دو اشکوب به اندازه‌ای از هم دور شده که گویی اشکوب زیری بعدها بر آن افزوده شده‌است. از امتیازات معماری ایرانی این است که هرگز از مکان
از امتیازات معماری ایرانی این است که هرگز از مکان هندسی همگن برای پوشش استفاده نشده و از اصطلاحات و نام چفدها (قوس) و طاق‌ها و گنبدها در زبان فارسی پیداست که بیشتر به شکل بیضی و تخم مرغ و بات (بیز) توجه داشته‌اند.در معماری ایرانی توجه بسیاری به نور و روشنایی شده و تاحد زیادی از تاریکی دوری جسته‌است و همچنین به استفاده از مصالح بومی در ساختمان سازی توجه شده‌است. معمار ایرانی بر استحکام و مقاومت و رعایت اصول سازه تأکید بسیاری داشته و به نظر می رسد که ساختمان‌ها و ابنیه تاریخی برای کارکرد واستفاده بسیار
و ابنیه تاریخی برای کارکرد واستفاده بسیار طولانی بنا شده‌است. ضرورت پیمون در معماری ایرانی. پیمون نه تنها در نقشه و اندازهٔ پایه‌ها و ستون‌ها در عرض و طول اتاق‌ها و راهروها اثر دارد، بلکه حالت در و پنجره و نسبت بین آن‌ها را نیز معین می‌کند و پس از همه در پوشش درگاه‌ها، ایوان‌ها، طاق‌ها و گنبدخانه‌ها تأثیر دارد. این تأثیر آن جا آشکار می‌گردد که معمار ایرانی می‌تواند با تضمین کافی با کاربرد پیمون کست افزود، طرح و محاسبه و اجرای آن را در آن واحد انجام دهد؛ بدون این که نا استواری به وجود بیاید. سبک‌شناسی
بدون این که نا استواری به وجود بیاید. سبک‌شناسی معماری ایران. پس از اسلام. دوره صفویان، کاشی‌های سرامیکی با نقش‌ونگارهای دقیق و زیبا برای تزیین ساختمان‌های معروفی مانند مسجد شاه (اصفهان) و مسجد شیخ لطف‌الله در اصفهان استفاده می‌شدند. این بناها در دوران حکومت شاه عباس اول ساخته شدند. از شش شیوهٔ معماری ایران، دو شیوهٔ "پارسی" و "پارتی" مربوط به پیش از اسلام و چهار شیوهٔ دیگر مربوط به دورهٔ اسلامی است. غربی‌ها برای شیوه‌های اسلامی نام‌هایی را به‌کار می‌برند، مانند شیوه‌های اموی و عباسی. البته گدار معتقد است
مانند شیوه‌های اموی و عباسی. البته گدار معتقد است هیچ نوع معماری اساساً ساسانی وجود ندارد. وقتی که از این یا از آن بنای ساسانی سخن می‌گوییم فقط برای سهولت کار است که می‌خواهیم مختصراً بگوییم و نشان دهیم که فلان بنا در زمان فلان پادشاه ساسانی ساخته شده است. اینکه می‌گوییم معماری هخامنشی و پارتی و ساسانی و سلجوقی و مغول و مظفری و تیموری و صفوی و غیره از نظر ساختمانی اصطلاح درستی نیست بلکه یک تقسیم‌بندی دلخواهی است که برای ثبت در ذهن از یک تاریخ معماری یعنی معماری ایرانی به عمل آمده است. هر فصل از این تاریخ
ایرانی به عمل آمده است. هر فصل از این تاریخ ادامۀ فصل پیشین است و فصول بعدی را به وجود می‌آورد و بحث می‌کند از یک سلسله وقایع کم و بیش شورانگیز که مُشعِر بر خصلت ویژه‌ای است یا برعکس هیچ نوع ویژگی را نمی‌رساند. پرهیز از بیهودگی. اگر در کشورهای دیگر، هنرهای وابسته به معماری مانند نگارگری (نقاشی) و سنگتراشی، پیرایه (آذین) به‌شمار می‌آمده، در کشور ایران هرگز این‌گونه نبوده‌است. گره‌سازی با گچ و کاشی و خشت و آجر و به گفته خود معماران، آمود و اندود، بیشتر بخشی از کار بنیادی ساختمان است. اگر نیاز باشد در زیر
از کار بنیادی ساختمان است. اگر نیاز باشد در زیر پوشش آسمانه (سقف) پنام (عایق) ی در برابر گرما و سرما ساخته شود یا افراز بنا که ناگزیر پرپیمانه است و نمی‌تواند به دلخواه معمار کوتاهتر شود، تنها با افزودن کاربندی می‌توان آن را کوتاهتر و باندام و مردم‌وار کرد. اگر ارسی و روزن با چوب یا گچ و شیشه‌های خرد و رنگین گره‌سازی می‌شود برای این است که در پیش آفتاب تند و گاهی سوزان، پناهی باشد تا چشم را نیازارد و اگر گنبدی از تیزه (معماری ایرانی) تا پاکار با کاشی پوشیده می‌شود تنها برای زیبایی نیست. وانگهی باید واژه
می‌شود تنها برای زیبایی نیست. وانگهی باید واژه "زیبا" را به معنای "زیبنده بودن" و "تناسب داشتن" که ریشه در معنای هستیانه هنر دارد گرفت و نه قشنگی و جمال کور و برخاسته از احساسات شرطی شده.
موزهٔ جواهرات ملی ایران در خزانهٔ بانک مرکزی ایران قرار دارد و به صورت موزه نیز استفاده می‌شود. این خزانه-موزه در ساختمان بانک مرکزی ایران در خیابان فردوسی، تهران قرار دارد. تاریخچهٔ موزهٔ جواهرات ملی. پادشاهان ایرانی تا پیش از دورهٔ صفوی نسبت به جمع‌آوری، حفظ و نگهداری جواهرات و سنگ‌های زینتی اقدام نکرده بودند. در دوران صفوی پادشاهان با ارسال سفرایی به کشورهای مجاور، اقدام به خرید، جمع‌آوری و حفظ جواهرات موجود و خریداری شده کردند. پس از سقوط دودمان صفوی به دست هوتکیان، مقداری از این جواهرات به قندهار منتقل
هوتکیان، مقداری از این جواهرات به قندهار منتقل شد که با فتوحات نادرشاه بخش زیادی از آن‌ها به دست وی افتاد. نادرشاه افشار جهت بازپس‌گیری بخشی از این جواهرات که به هندوستان فرستاده شده بود، نامه‌های متعددی را برای محمدشاه گورکانی امپراتور گورکانی فرستاد، اما چون پاسخی نیافت با سپاه خویش راهی هندوستان شد. لشکرکشی نادر موجب آن شد که پادشاه هند هدایا و جواهرات زیادی را به نادرشاه اهدا کند. بخش زیادی از هدایا و غنایمی که نادرشاه از هندوستان جمع‌آوری نموده بود، هرگز به ایران نرسید. نادرشاه پس از بازگشت به ایران
به ایران نرسید. نادرشاه پس از بازگشت به ایران به رسم آن روزگار بخشی از غنایم و هدایا را به حکام و امیران بخشید، مقداری از غنایم به آستان قدس رضوی و بخشی دیگر را به سپاهیان اعطا نمود. پس از قتل نادرشاه یکی از سردارانش به نام احمدخان ابدالی به بخشی از این جواهرات از جمله الماس کوه نور دست یافت که بعدها به ملکه ویکتوریا اهدا شد و هرگز به ایران بازگردانده نشد. دوران قاجار و پهلوی. پس از مرگ آقامحمدخان قاجار برادرزاده‌اش فتحعلی‌شاه که علاقه فراوانی به جواهرات و تجملات درباری داشت، کوشش بسیاری در نگاهداری و ضبط
تجملات درباری داشت، کوشش بسیاری در نگاهداری و ضبط آنها از جمله تخت نادری، تخت طاووس به عمل آورد و تاج کیانی به دستور او ساخته شد. در زمان ناصرالدین‌شاه ۴۸ تکه الماس درشت زرد توسط او خریداری شده و به مجموعه اضافه گردید. کرهٔ جواهرنشان نیز به فرمان او برای جمع‌آوری بخشی از این جواهرات ساخته شد. با روی کار آمدن رضا شاه پهلوی، جواهرات سلطنتی به زیرزمین کاخ مرمر منتقل شد. در سال ۱۳۱۶ به موجب قانون مصوب ۲۵ آبان و پس از تکمیل ساختمان بانک ملی ایران قسمت عمدهٔ این جواهرات به موزهٔ جواهرات بانک ملی منتقل شد و
این جواهرات به موزهٔ جواهرات بانک ملی منتقل شد و پشتوانهٔ اسکناس و بعد از آن به عنوان وثیقهٔ اسناد بدهی دولت تعیین گردید. اولین بازدید عمومی از جواهرات ملی ایران، سال ۱۳۲۲ انجام گرفت. در سال ۱۳۳۴ به دستور محمدرضا شاه پهلوی پروژهٔ ساخت خزانهٔ فعلی جواهرات ملی آغاز به کار کرد و در سال ۱۳۳۹ باحضور شاه افتتاح گردید. این خزانه در ساختمان بانک مرکزی ایران قرار دارد و به صورت موزه نیز استفاده می‌شود. بسیاری از جواهرات سلطنتی ایران از دورهٔ صفوی، دورهٔ افشار، قاجار و پهلوی در این موزه به نمایش گذاشته شده است. از
و پهلوی در این موزه به نمایش گذاشته شده است. از جمله این جواهرات می‌توان به الماس دریای نور، جقهٔ نادری، تاج شهبانو، تاج کیانی، کره جواهرنشان، تخت طاووس (قاجاری) (تخت خورشید) و تخت نادری اشاره کرد. نشانی موزه جواهرات ملی ایران. تهران، میدان امام خمینی، خیابان فردوسی، نرسیده به چهار راه استانبول، نبش کوچه بانک مرکزی ساختمان بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، خزانه جواهرات ملی ساعات بازدید از خزانه جواهرات ملی. روزهای شنبه تا سه‌شنبه | ساعت 13:۰۰ تا 15:30 فروش بلیت تا ساعت ۱۶:۳۰ خزانه جواهرات ملی در روزهای
بلیت تا ساعت ۱۶:۳۰ خزانه جواهرات ملی در روزهای چهارشنبه تا جمعه و همچنین تعطیلات رسمی تعطیل است. از اسفند ماه سال ۱۳۹۸ به علت همه‌گیری ویروس کرونا، موزه تا اطلاع ثانوی تعطیل شد. این تعطیلی تا اردیبهشت ۱۴۰۳ ادامه داشت.
ملات مادهٔ خمیری‌شکلی است که مصالح بنایی را به یکدیگر می‌چسباند و آن‌ها را به دیوار و سایر اجزای ساختمان بدل می‌سازد. عمل پنجگانهٔ زیر را انجام می‌دهند: ملات مجموعه‌ای از یک یا چند مادهٔ چسبنده (سیمان، آهک، گچ و…) مادهٔ پرکننده (ماسهٔ شسته و دانه‌بندی‌شده) مادهٔ روان‌کننده (آب) هستند و به میزان کافی به منظور ایجاد حالت خمیری و مخلوط کارایی دارند. این مصالح باید به دقت اندازه‌گیری و مخلوط شوند تا تعادل مطلوبی به برای برآوردن خصوصیات اساسی آن بدهند. مواد خمیری و چسبنده‌ای است که جهت اتصال رج‌ها به یکدیگر و
و چسبنده‌ای است که جهت اتصال رج‌ها به یکدیگر و برای به وجود آوردن جسم واحدی از اسکلت و استخوان‌بندی ساختمان به کار می‌رود. وجود این ماده باعث می‌گردد که ساختمان به صورت یکپارچه در آید. از این ماده جهت کارهای گوناگون ساختمانی استفاده می‌شود که انواع مختلفی دارد. مواد تشکیل‌دهندهٔ ملات. ساده‌ترین نوع ملات، ملات سیمان-آهک است که از سیمان پرتلند، آهک هیدراته، سنگدانهٔ بی‌اثر و آب ساخته شده‌است. سیمان پرتلند عامل اتصال چسب‌مانند در ملات است. (فقط سیمان پرتلند نوع I و II و III برای استفاده در ملات‌های بنایی
نوع I و II و III برای استفاده در ملات‌های بنایی توصیه می‌شود) ملاتی که فقط با سیمان پرتلند ساخته شده، «خشن» است، به این معنی که به خوبی روی ماله یا زیر آجر جریان پیدا نمی‌کند، به همین دلیل آهک برای ایجاد صافی و افزایش کارایی به آن اضافه می‌شود. آهک از سوزاندن سنگ آهک یا صدف‌های دریایی (کربنات کلسیم) در کوره تولید می‌شود تا دی‌اکسید کربن را خارج کرده و آهک زنده (اکسید کلسیم) باقی بماند. سپس آهک زنده با افزودن آب واکنش شیمیایی می‌دهد و با آن ترکیب می‌شود تا هیدروکسید کلسیم ایجاد گردد که به آن "آهک مرده" یا
هیدروکسید کلسیم ایجاد گردد که به آن "آهک مرده" یا "آهک هیدراته" گفته می‌شود. فرایند ترکیب، که مقادیر زیادی گرما آزاد می‌کند، معمولاً در کارخانه‌ها انجام می‌شود. آهک هیدراته متعاقباً خشک و آسیاب‌شده و برای حمل‌ونقل بسته‌بندی می‌شود. مشخصات فنیASTM C207 بر تولید آهک نظارت دارد. سنگدانه یا ماسه، باید تمیز باشد و باید برای از بین بردن ذرات خیلی درشت یا خیلی ریز غربال شود. مشخصات فنی ASTM C144 استانداردهایی را برای ماسه ملات تعیین می‌کند. آب همچنین یک عنصر مهم در ملات است زیرا از نظر شیمیایی در سفت شدن سیمان و
ملات است زیرا از نظر شیمیایی در سفت شدن سیمان و آهک نقش دارد. آب مصرفی در ملات باید تمیز و عاری از اسید، قلیا و مواد آلی باشد. آبی که قابل شرب است به‌طور کلی برای استفاده در ملات مناسب در نظر گرفته می‌شود. مخلوط ملات. مخلوط ملات در استاندارد ASTM C270 مشخص شده‌است. در این استاندارد چهار نوع ملات اصلی، که عمده تفاوت آن‌ها در استحکام است، تعریف شده‌است: از آنجایی که کار کردن با ملات‌های با مقاومت کمتر نسبت به ملات‌های با مقاومت بالاتر، راحت‌تر است، به عنوان یک قاعدهٔ کلی، معمولاً ملات کم‌مقاومتی که الزامات
یک قاعدهٔ کلی، معمولاً ملات کم‌مقاومتی که الزامات پروژه را برآورده می‌کند انتخاب می‌شود. ملات آهک. ملات‌های بنایی مدرن با "سیمان‌های هیدرولیک" ساخته می‌شوند، یعنی سیمانی که با واکنش شیمیایی با آب سفت می‌شود، فرآیندی به نام «هیدراتاسیون» شناخته می‌شود. با این حال، تا اواخر سدهٔ ۱۹ و اوایل سدهٔ ۲۰، ملات، بدون سیمان پرتلند ساخته می‌شد و خود آهک عامل اتصال بود. چنین ملات‌های آهکی سنتی که از ترکیبی از آهک، ماسه و آب ساخته شده‌اند، همچنان در مرمت بناهای تاریخی کاربرد دارند. بر خلاف سیمان‌های هیدرولیک مدرن، آهک
دارند. بر خلاف سیمان‌های هیدرولیک مدرن، آهک یک سیمان غیرهیدرولیک است و ملات‌های ساخته‌شده با آهک به عنوان تنها مادهٔ سیمانی‌کننده، از طریق واکنش با دی‌اکسید کربن موجود در جو سفت می‌شوند. این فرایند که کربناته شدن نامیده می‌شود، به تدریج اتفاق می‌افتد و ممکن است تا سال‌های طولانی ادامه یابد. چنین ملات‌هایی حداقل تا حدی محلول در آب باقی می‌مانند و در صورت ترک‌خوردگی خط موی ناشی از حرکت در دیواره، تا حدی توانایی خودترمیم را حفظ می‌کنند. با افزودن سایر مواد سیمانی می‌توان ملات‌های آهکی با درجات بیشتری از خواص
می‌توان ملات‌های آهکی با درجات بیشتری از خواص هیدرولیکی ساخت. هیدراتاسیون ملات. ملات‌های سیمان هیدرولیک از طریق هیدراتاسیون سفت می‌شوند، و نه با خشک شدن آب آن: به این طریق که در مجموعه پیچیده‌ای از واکنش‌های شیمیایی، آب را می‌گیرند و آن را با اجزای تشکیل‌دهنده سیمان و آهک ترکیب می‌کنند تا یک ساختار بلوری متراکم و قوی ایجاد کنند که ذرات ماسه و مصالح بنایی را به هم متصل می‌کند. سیمان‌های هیدرولیک پس از سفت شدن، غیرقابل انحلال در آب می‌شوند. ملاتی که مخلوط شده‌است اما هنوز استفاده نشده‌است می‌تواند برای
شده‌است اما هنوز استفاده نشده‌است می‌تواند برای استفاده بسیار سفت شود، چه با خشک شدن و چه با شروع هیدراتاسیون. اگر ملات کمتر از ۹۰ دقیقه قبل از سفت شدن مخلوط شده باشد، فقط خشک شده‌است و بنا می‌تواند با خیال راحت آن را با آب مجدداً مخلوط کند تا دوباره قابل کار شود. اگر ملات استفاده نشده بیش از ۲٫۵ ساعت قدمت داشته باشد، باید دور انداخته شود زیرا شروع به هیدراته شدن کرده‌است. در پروژه‌های بنایی بزرگ، گاهی اوقات یک ماده افزایش دهنده عمر به ملات افزوده می‌شود. این کار به بنا اجازه می‌دهد ملات زیادی را در یک
این کار به بنا اجازه می‌دهد ملات زیادی را در یک مرحله آماده کند و تا ۷۲ ساعت قبل از دور ریختن آن قابل نگهداری باشد. هنگام کار با آجرهایی که بسیار جاذب آب هستند، ممکن است نیاز باشد ملات از خشک شدن زودرس توسط آجرها محافظت شود. در این شرایط، آجرها درست قبل از ملات‌ریزی کمی مرطوب می‌شوند. افزودنی‌های ملات. مشخصات فنی ASTM C1384 "افزودنی‌های" (admixtures) شیمیایی دیگری را تعریف می‌کند که می‌توان برای تنظیم خواص مختلف ملات به آن اضافه کرد. "تسریع‌کننده‌های سفت شدن" (Set accelerators) به جلوگیری از یخ زدگی ملات
(Set accelerators) به جلوگیری از یخ زدگی ملات تازه مخلوط شده در زمانی که کار بنایی در شرایط بسیار سرد انجام می‌شود، کمک می‌کند و "کندکننده‌های سفت شدن" (set retarders) به جلوگیری از هیدراته شدن سریع ملات در هوای بسیار گرم کمک می‌کنند. "مانع آب یکپارچه" (Integral water repellents) ملات تمام شده را ضدآب‌تر می‌کند و "شوره زنی" (efflorescence) را کاهش می‌دهد (لکه‌ای که روی سطح دیوار شکل می‌گیرد هنگامی که رطوبت اضافی مواد معدنی را به سطح دیوار می‌برد) ایجاد می‌شود. ممکن است از افزودنی‌های دیگر برای بهبود قابلیت
ممکن است از افزودنی‌های دیگر برای بهبود قابلیت کار کردن قبل از سفت شدن و استحکام چسبندگی در کار نهایی استفاده شود. خواص حالت خمیری ملات. ملات با حالت خمیری به کار می‌رود و سپس سخت می‌شود؛ بنابراین بررسی ویژگی‌های آن در دو قسمت بررسی می‌شود: خصوصیات خمیری ملات از آن نظر اهمیت دارد که مشخص‌کننده مناسب ملات در هنگام بنایی است و همانند ملات سخت شده در خور توجه است. هر دو آن‌ها تعیین‌کننده ویژگی‌های دیوار یا عنصر تکمیل شده‌ای هستند که باید مقاوم و مستحکم باش… -خواص ملات‌ها در حالت خمیری عیبارتند از کارایی،
-خواص ملات‌ها در حالت خمیری عیبارتند از کارایی، قابلیت نگهداری آب، روانی اولیه و روانی پس از مکش -خواص ملات سخت شده عبارتند از :استحکام چسبندگی، دوام، مقاومت فشاری، تغییرات حجمی، عدم نفوذ آب، زمان سختی، شوره زدن و رنگ. ملات ماسه آهک. ماسه مصرفی در ملات ماسه آهک باید بیشتر خاکی باشد این نوع ماسه که به آن ماسه کفی می‌گویند از بستر رودخانه به دست می‌آید. آهک مورد نیاز در این نوع ملات در حدود ۳۰۰ الی ۴۰۰ کیلوگرم آهک در متر مکعب ماسه است این ملات بیشتر برای آجر چینی به کار می‌رود ملات ماسه آهک به دو شکل تهیه
چینی به کار می‌رود ملات ماسه آهک به دو شکل تهیه می‌شود. به‌طور کلی از ورز دادن کامل آن ملاتی به صورت عسلی به دست می‌آید. بدیهی است مقدار آهک بایستی در حد متناسب باشد؛ زیرا آهک اضافی باعث پوک شدن ملات به مرور زمان خصوصاً در اقلیمهای خشک و گرم می‌شود. مقدار آهک برای هر متر مکعب ۲۵۰ کیلوگرم یا به نسبت یک بر چهار اصطلاحاً پرمایه گفته می‌شود، خواهد بود. این ملات با رعایت آجرهای آبخوره شده جهت رجهای کرسی چینی، دیوارهای آجری، مجاری آب، حوضچهها، حوضهای آب و آب‌انبارها در قسمتهایی که احتمال اثر رطوبت و نفوذ آب وجود