payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"پنج قطعه آسان"، ادعا کرد که پسرش کالب (زادهٔ ۱۹۷۰) که پدر قانونی او مارک گدارد بود، در واقع پسر خونی نیکلسون بود. نیکلسون در سال ۱۹۸۴ گفت که او در این مورد متقاعد نشده است، اما در سال ۱۹۹۶، کالب گفت که نیکلسون او را به‌عنوان پسرش در خفا شناخته است. نیکلسون تا سال ۱۹۹۸ علناً کالب را به‌عنوان پسرش پذیرفت و گفت که آن‌ها اکنون با هم کنار می‌آیند. نیکلسون در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ با خواننده میشل فیلیپس (همسر سابق بهترین دوستش دنیس هاپر) در رابطه بود. فیلیپس در این مدت دچار سقط جنین شد. طولانی‌ترین رابطهٔ نیکلسون
مدت دچار سقط جنین شد. طولانی‌ترین رابطهٔ نیکلسون از ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰ با بازیگر آنجلیکا هیوستون بود که ۱۷ سال به درازا انجامید. عاشقانهٔ پراکندهٔ آنها شامل چندین دوره رابطه با زنان دیگر، به‌ویژه با بازیگر جیل سنت جان و مدل دانمارکی وینی هالمن بود. ظاهراً نیکلسون از هالمن صاحب یک دختر به نام هانی (زادهٔ ۱۹۸۲) شد. نیکلسون هرگز به‌طور علنی این فرزند را نپذیرفت. رابطهٔ نیکلسون با هیوستون زمانی که بازیگر/پیشخدمت ربکا بروسارد به‌وسیلهٔ نیکلسون باردار شد، به پایان رسید. نیکلسون و بروسارد دو فرزند داشتند: لورین (زادهٔ
نیکلسون و بروسارد دو فرزند داشتند: لورین (زادهٔ ۱۹۹۰) و ریموند (زادهٔ ۱۹۹۲). این زوج در سال ۱۹۹۴ از هم جدا شدند و در همان سال، نیکلسون با پیشخدمت جینین گورین ظاهراً یک دختر به نام تسا (زادهٔ ۱۹۹۴) داشت. نیکلسون علناً پدر بودن خود را اذعان نکرده است. نیکلسون در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ با بازیگر لارا فلین بویل وارد رابطه شد. این دو ابتدا در سال ۲۰۰۰ از هم جدا شدند، اما دوباره به هم پیوستند و در سال ۲۰۰۴ برای همیشه از یکدیگر جدا شدند. پس از آن نیکلسون با سوپر مدل انگلیسی کیت ماس وارد رابطه شد. در سال ۲۰۰۶، نیکلسون با
کیت ماس وارد رابطه شد. در سال ۲۰۰۶، نیکلسون با بازیگر پاز د لا ورتا دیدارهای عاشقانه داشت. دیدگاه‌های سیاسی. نیکلسون خود را «دموکرات ایرلندی تا آخر عمر» نامیده است، گرچه که گفته از هر رئیس‌جمهوری حمایت می‌کند. او از جرج مک‌گاورن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۲، مایکل دوکاکیس در سال ۱۹۸۸، هیلاری کلینتون در سال ۲۰۰۸ و برنی سندرز در سال ۲۰۲۰ حمایت کرد. نیکلسون از انرژی خورشیدی، آزادسازی مواد مخدر، قوانین انحصار، و افزایش حقوق معلمان حمایت می‌کند. اگرچه او شخصاً مخالف سقط جنین است، اما حامی حق انتخاب است. او در
مخالف سقط جنین است، اما حامی حق انتخاب است. او در این باره گفت: «زیرا خودم یک فرزند نامشروع هستم، و گرفتن هر موضع دیگری ریاکارانه است.» اعتقادات دینی. نیکلسون به‌عنوان پیروی کاتولیک رومی بزرگ شد و این دین را ستایش کرده است. ادعا شده است که برخی از نقش‌های سینمایی نیکلسون در دههٔ ۱۹۷۰ تحت تأثیر مذهب کاتولیک بوده است. نیکلسون در سال ۱۹۹۲ هنگام مصاحبه با "ونتی فر" گفت که در حال حاضر به خدا اعتقاد ندارد. آثار و جایزه‌ها. نیکلسون در طول دوران حرفه‌ای خود در ۸۰ فیلم ظاهر شد. برخی از فیلم‌هایش عبارتند از: با ۱۲
فیلم ظاهر شد. برخی از فیلم‌هایش عبارتند از: با ۱۲ نامزدی اسکار (هشت اسکار بازیگری و چهار اسکار بازیگری نقش دوم)، نیکلسون بیشترین نامزدی اسکار بازیگر مرد در تاریخ آکادمی اسکار دارد. تنها نیکلسون (۱۹۵۰–۲۰۲۰)، مایکل کین (۱۹۶۰–۲۰۰۰)، مریل استریپ (۱۹۷۰–۲۰۱۰)، پل نیومن (۱۹۵۰–۱۹۶۰، ۱۹۸۰–۲۰۰۰) و لارنس الیویه (۱۹۳۰– ۲۰۰۰) نامزد اسکار بازیگری (نقش اول یا دوم) در پنج دهه شده‌اند. در ۲۰۱۲، نیکلسون به همراه بانوی اول میشل اوباما، اسکار بهترین فیلم را معرفی کردند. او تابحال هشت بار در این مراسم
را معرفی کردند. او تابحال هشت بار در این مراسم (۱۹۷۲٬۱۹۷۷٬۱۹۷۸٬۱۹۹۰٬۱۹۹۳٬۲۰۰۶٬۲۰۰۷٬۲۰۱۲) اسکار بهترین فیلم را معرفی کرده است. نیکلسون یک عضو فعال و رای‌دهنده در اسکار است. منابع. Jack Nicholson: The Complete Film Guide by Don Shiach, B.T. Batsford Press, 1999 Jack: The Biography of Jack Nicholson by John Parker, John Blake press, 2007
ناحیه فدرالی اورال (به روسی: Ура́льский федера́льный о́круг، تلفظ: اورالسکیی فِدِرالنی اُکروگ) یکی از هشت ناحیه فدرالی روسیه است. جمعیت آن بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۱۴٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر اعلام شد. ناحیه اورال غربی‌ترین ناحیه از سه ناحیه آسیایی روسیه است. نماینده ریاست جمهوری در این ناحیه هم‌اکنون پتر لاتیشف است. فهرست واحدهای ناحیه فدرال اورال. ناحیه فدرالی اورال دربرگیرنده واحدهای فدرالی زیر است:
عبدالله پَشیو (به کردی: عه‌بدوڵڵا په‌شێو Abdulla Pashew) از بلندآوازه‌ترین شاعران معاصر کرد است. وی شاعری عاصی و مبارز است. انتقادهای شدیدش به شیوهٔ حکومت مداری سران اقلیم کردستان وی را به شاعری سیاسی بدل کرده‌است. اشعار وی به زبان کُردی و سبک شعر نو می‌باشد. زندگی. پشیو سال ۱۹۴۶ در روستای بیرکوت (Berkot) زاده شد. تحصیلاتش را در اربیل آغاز کرد. سال ۱۹۶۳ به فعالیت‌های حزبی روی آورده و در همان سال نخستین شعرش را منتشر کرد. سال ۱۹۶۶ وارد دانشگاه تربیت معلم شد. اولین مجموعه شعرش را به نام «اشک و زخم» در سال۱۹۶۷
مجموعه شعرش را به نام «اشک و زخم» در سال۱۹۶۷ منتشر ساخت. سال ۱۹۶۸ دومین دفتر شعرش را منتشر می‌کند؛ «بت شکسته» و در آن سال فعالیت‌های سیاسی را رها کرده و بعدها در مقامِ منتقدی ای عصیانگر به سرانِ حکومت اقلیم کردستان عراق می‌تازد. سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ را در حومه اربیل به شغل معلّمی می‌پردازد. سال ۱۹۷۳ برای ادامه تحصیل راهیِ مسکو می‌شود. سال ۱۹۷۹ از آکادمی «» عالی در رشته مترجمی زبان انگلیسی ـ روسی فارغ‌التحصیل می‌شود. در همان اوان دیوان شعر «درس‌های دوازده‌گانه برای کودکان» را منتشر می‌کند، که خود از آن به
برای کودکان» را منتشر می‌کند، که خود از آن به عنوان نقطه عطفی در زندگی ادبی اش یاد می‌کند. سال ۱۹۸۳ از بخش خاورشناسیِ دانشگاه مسکو، دانشنامهٔ دکترای زبان و ادبیات کردی را دریافت می‌کند. از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۹۰ در دانشگاه الفاتح کشور لیبی به عنوان استاد ادبیات تطبیقی به تدریس می‌پردازد. وی از سال ۱۹۹۵ در کشور فنلاند، شهر هلسینکی ساکن است. پشیو عشق به انسان و عشق به خاک (موطن) را در دو کفهٔ ترازو نهاده و هر دو را در اوجِ کلام و احساسِ شعرش برجسته کرده کرده‌است. وی شاعری صادق متعهّد به ملّت است و به مخاطبینش
وی شاعری صادق متعهّد به ملّت است و به مخاطبینش بسیار ارج می‌نهد. او همیشه در جنگ با وضعیّت موجود بوده تا آن را بهبود بخشد. پشیو نگاه‌های رُمانتیکی، تشریح روان‌شناسی، مشکلات روحی، عشق و مبارزه را در هم تنیده و مایهٔ اشعارش را از آن گرفته‌است. پشیو علاقه و ارتباط روحی شدیدی به زرتشت به عنوان پیامبر روشنایی دارد، تا جایی که تنها فرزندش (دخترش) را "اوستا" نام نهاده است. در شعری تحت عنوان "هەولێر لە یەکی شوبات‌دا" نام دخترش را ذکر کرده است؛ "... ئاڤێستا لێم دەپرسێ/ بابە! کەسیان دەناسی؟/ لە پڕمەی گریان دەدەم..."
بابە! کەسیان دەناسی؟/ لە پڕمەی گریان دەدەم..." (ترجمە فارسی: ...اوستا می پرسد/ پدر! کسی از این جمع را می شناسی؟/ هِق هِق گریه ام می ترکد...) آثار. "آثار عبدالله پشیو به ترتیب اولین چاپ": او همچنین به ترجمه از آثار والت ویتمن و الکساندر پوشکین نیز پرداخته‌است. نمونه شعر. ۱قیبله نمای دل (شرط). من دشمنِ رهبرانِ دیکتاتورِ زمان ـ سایه‌های خدا بر زمین ـ نیستم. به آن شرط امّا که کودکان دیکتاتور باشند! (سرباز گمنام). وقتی هیئتی به کشوری می‌رود برای مزارِ سرباز گمنام تاجِ گُلی می‌برد. فردا اگر هیئتی به میهنِ من آید
تاجِ گُلی می‌برد. فردا اگر هیئتی به میهنِ من آید و از مزارِ سریبازِ گمنامم بپرسد… می گویَمَش: سرورم! بر لب هر جویباری بر سکوی هر مسجدی بر آستانِ هر خانه ای… هر کلیسا و کُنشتی هر غار و هر اَشکفتی بر صخرهٔ هر کوهساری بر درختِ هر بیشه زاری روی وجب وجبِ این خاک زیرِ جای جایِ این آسمان… اندیشه مدار! اندی سر فرو دار و تاجِ گُل را فرو بگذار! مانیفست کوبانی. وی پس از آزادسازی شهر کوبانی توسط رزمندگان کُرد از دست داعش یادداشتی تحت عنوان «مانیفست کوبانی» منتشر کرد: http://www.pashew.com/web_documents/kobane_pdf.pdf
ترجمه فارسی منیفست کوبانی را در این آدرس ملاحظه کنید: https://web.archive.org/web/20170915204120/http://www.nnsroj.com/fa/detiles.aspx?id=7860&amp;ID_map=28 پایگاه اینترنتی شاعر. http://www.pashew.com/%27%27%27%5Bپیوند+مرده%5D
گاو خشمگین فیلمی است در ژانر درام ورزشی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی و تهیه کنندگی رابرت چارتوف که بر اساس زندگی جیک لاموتا مشت‌زن معروف آمریکایی ساخته شده‌است. این فیلم محصول سال ۱۹۸۰ کمپانی آمریکایی یونایتد آرتیستس است. فیلمنامه فیلم را پل شریدر و مادریک مارتین بر اساس کتاب "گاو خشمگین: داستان من" که زندگی‌نامه جیک لاموتا، مشت‌زن میان وزن آمریکایی است، نوشته‌اند. رابرت دنیرو سفارش ساخت این فیلم را به مارتین اسکورسیزی داد که در آن زمان به دلیل عدم موفقیت فیلم قبلی‌اش "نیویورک، نیویورک" مأیوس بود. دنیرو
فیلم قبلی‌اش "نیویورک، نیویورک" مأیوس بود. دنیرو برای بازی بهتر در نقش لاموتا چند جلسه با او تمرین مشت‌زنی کرد و برای بهتر نشان دادن وضعیت بدنی لاموتا پس از دوران افول و قرار گرفتن در نقش، وزن خود را حدود ۳۰ کیلوگرم زیاد کرد. این فیلم به نظر بیشتر صاحب نظران بهترین فیلم مارتین اسکورسیزی و یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما محسوب می‌شود. راجر ایبرت منتقد معروف از این فیلم بسیار تعریف و تمجید کرد و این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر عمر خود خواند و فرانسیس فورد کاپولا نیز این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر عمر خود
نیز این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر عمر خود خواند. بازی رابرت دِنیرو در نقش جیک لاموتا با تحسین منتقدین همراه شد و برای او اسکار و گلدن گلوب و جایزه حلقه منتقدان نیویورک و انجمن منتقدان و هچنین نامزدی بفتا را بدست آورد. این فیلم همچنین در رای‌گیری بنیاد فیلم آمریکار در ۱۰ فیلم برتر تاریخ در ۱۰ ژانر در فهرست ۱۰ فیلم برتر ورزشی رتبه اول را کسب کرد. این فیلم همچنین در ۱۰۰ سال ۱۰۰ فیلم به انتخاب بفتا در رتبه ۴ و در ۱۰۰ فیلم هیجانی در رتبه ۵۱ و در ۱۰۰ فیلم محبوب سینما به انتخاب " هالیوود ریپوتر" در در رتبه ۶۵
سینما به انتخاب " هالیوود ریپوتر" در در رتبه ۶۵ قرار گرفته‌است. داستان. در سال ۱۹۴۱، جیک لاموتا، بوکسور جوان و نوظهور میان‌وزن، پس از یک تصمیم جنجالی، اولین شکست خود را به جیمی ریوز متحمل می‌شود. برادر جیک، جویی، در مورد شانس کسب عنوان قهرمانی میان‌وزن با یکی از آشنایان مافیایی خود، سالوی بتس، صحبت می‌کند، اما جیک بارها کمک مافیا را رد می‌کند و می‌خواهد قهرمانی را به روش خودش به دست آورد. جیک در استخری در محله برانکس، دختری پانزده ساله به نام ویکی را می‌بیند. او در نهایت با او رابطه برقرار می‌کند، اگرچه او
او در نهایت با او رابطه برقرار می‌کند، اگرچه او قبلاً ازدواج کرده و ویکی زیر سن قانونی است. در سال ۱۹۴۳، جیک، شوگر ری رابینسون را شکست می‌دهد و سه هفته بعد دوباره با او مسابقه می‌دهد. با وجود اینکه جیک در طول مسابقه بر رابینسون غلبه می‌کند، داوران به طرز شگفت‌آوری به نفع رابینسون رأی می‌دهند.
ورزشگاه دله آلپی (به ایتالیایی: Stadio delle Alpi) ورزشگاهی در شهر تورین ایتالیا بود که ورزشگاه خانگی تیم‌های یوونتوس و تورینو نیز بوده‌است. مشخصات. نام:دله آلپی معمار:استادیو هاتر گنجایش:۶۷٬۲۲۹ ابعاد زمین:۱۰۵ در ۶۸ جنس زمین: چمن سال افتتاح: ۱۹۹۰ تاریخ دل آلپی و تماشاگران. ورزشگاه دله آلپی در جریان جام جهانی ۹۰ ایتالیا ساخته شد. تا قبل از آن یوونتوس باشگاه اول شهر تورین در ورزشگاه کاموناله بازی‌های خانگی خود را برگزار می‌کرد. ورزشگاه دل آلپی متعلق به شهر تورین بود که هر دو تیم یوونتوس و تورینو از آن استفاده
بود که هر دو تیم یوونتوس و تورینو از آن استفاده می‌کردند. اما در سال ۲۰۰۳ یووه با پرداخت ۲۵ میلیون یورو به تورینو ورزشگاه را خریداری کرد. البرتو جیرائودو یکی از مدیران وقت یوونتوس طرح خرید و بازسازی این ورزشگاه را مطرح کرد و بعد از آماده شدن طرح پروژه در سال ۲۰۰۴ سال ۲۰۰۶ پروژه بازسازی یووه شروع شد و یوونتوس به ورزشگاه۳۰هزار نفری المپیک تورینو (این ورزشگاه متعلق به تیم تورینو است وتیفوسی‌ها تورینو این ورزشگاه را به اسم کومانوله می‌شناسند) نقل مکان کند. دل آلپی چند ایراد مهم داشت. تماشگرها از جایگاه‌های
آلپی چند ایراد مهم داشت. تماشگرها از جایگاه‌های نامناسب و سکوهای بد این ورزشگاه گله داشتند. سکوهای پایین این ورزشگاه به علت پیست دو و میدانی بزرگ از زمین فاصلهٔ زیادی داشت (حدوداً ۴۰ متر) و تماشاگران دید درستی نداشتند. اکثر تماشاگرانی که در سکوهای پایین بودند از این مسئله گله داشتند که به همه جای زمین دید ندارند و قسمت‌هایی از بازی رو به درستی نمی‌بینند؛ و با توجه به شهرتی که ایتالیایی‌ها به عنوان «دیوانه» ی فوتبال دارند در فصل‌های گذشته آمار عجیبی از تماشاگران دل آلپی به عنوان خانه یکی از بزرگ‌ترین
تماشاگران دل آلپی به عنوان خانه یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های ایتالیی دیده شد. مثل بازی حساس یوونتوس و سامپدوریا در جام حدفی ایتالیا (کوپا ایتالیا) که فقط ۲۳۷ نفر برای این بازی در ورزشگاه حضور پیدا کردند؛ و این آمار برای تیم مثل یوونتوس بسیار عجیب است. در سال‌های گذشته روزنامه‌ها و رسانه‌های ایتالیا به یوونتوس کنایه‌های زیادی می‌زدند؛ و عنوان می‌کردند یوونتوس تیم پرطرفداری که در خانه غریب است! بازسازی. سال ۲۰۰۴ با طرحی که جیرائودو مطرح کرد قرار شد ورزشگاه دل آلپی که سال قبل خریده شده بود بازسازی شود. این طرح
که سال قبل خریده شده بود بازسازی شود. این طرح سال ۲۰۰۶ آغاز شد؛ و نکته جالب این بود که یووه تنها تیم بزرگ اروپایی است که در هنگام بازسازی ظرفیت ورزشگاه خود را کم کرد. در آغاز قرار بود این ورزشگاه بعد از بازسازی ۴۲ هزار نفری بشود؛ ولی پس از سقوط یووه برنامه‌ها عوض شد و گنجایش ۵۰ هزار نفری برای دل آلپی در نظر گرفته شد. قرار شد سکوها به زمین نزدیک تر شوند و حالت کروی سکوهای به مستطیل (۴ ضلع) تغییر پیدا کند. همچنین قرار شده سکوها تا ۵ متری زمین بازی جلو بیایند. این تغییر حالت حدوداً ۳۵ هزار نفر از گنجایش
این تغییر حالت حدوداً ۳۵ هزار نفر از گنجایش ورزشگاه کم خواهد کرد که مدیران یووه سعی می‌کنند با امکانات رفاهی بیشتر هواداران را مدت بیشتری در مجموعهٔ دل آلپی نگه دارند. تا ازین طریق سود بیشتری کسب کنند. در حال حاضر یووه پر طرفدارترین تیم ایتالیاست اما سود خیلی کمی از ورزشگاه نصیب این باشگاه می‌شود؛ که حدوداً ۱۵ میلیون یورو در سال است. با توجه به اینکه این ورزشگاه از این پس در اختیار یوونتوس است، یووه قصد دارد، موزه و فروشگاه بزرگ یوونتوسی در این ورزشگاه احداث کند. همچنین تسهیلات رفاهی و امکانات کنفرانس هم
کند. همچنین تسهیلات رفاهی و امکانات کنفرانس هم به این ورزشگاه اضافه خواهد شد. فروشگاه‌های مختلفی هم در منظقه ورزشگاه احداث می‌شوند. دیگر امکانات عبارت‌اند از: هتل-سینما-سالن بولینگ-رستوران و ادارات مدیریتی یوونتوس. بتازگی تغیری در طراحی به وجود آمده که اول قرار شد پیست دو و میدانی برداشته شود؛ و دید تماشاگران بهبود بخشیده شود. در طراحی ورزشگاه هم تغییراتی به وجود آمده‌است. نهایتاً پیش‌بینی شده در اوت ۲۰۰۸ این پروژه تمام شود. هزینه پروژه ۱۵۰ میلیون یورو است. ساخت ورزشگاه جدید. ورزشگاه دل آلپی در سال ۲۰۰۶
ساخت ورزشگاه جدید. ورزشگاه دل آلپی در سال ۲۰۰۶ تخریب شد و عملیات ساخت استادیوم جدید در مکان دل آلپی عملی شد. ورزشگاه تازه تأسیس یوونتوس ورزشگاه یوونتوس در سال ۲۰۰۹ ساخت آن آغاز شد و در سپتامبر سال ۲۰۱۱ افتتاح شد. این ورزشگاه یکی از مجهزترین ورزشگاه‌ها در فوتبال اروپا محسوب می‌شود تمامی استانداردهای روز دنیا را در اختیار دارد و بخش‌های ویژه‌ای دارد. هزینه ساخت این ورزشگاه ۱۲۰ میلیون یورو بوده که یوونتوس را به تنها تیم ایتالیایی صاحب استادیوم اختصاصی تبدیل کرده؛ و بدین ترتیب پایان کار استادیوم مه آلود دل
کرده؛ و بدین ترتیب پایان کار استادیوم مه آلود دل آلپی رقم خورد.
دانشگاه هایدلبرگ با نام کامل دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در هایدلبرگ واقع در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است که در سال ۱۳۸۶ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. دانشکده پزشکی هایدلبرگ از بهترین دانشکده‌های پزشکی اروپا و دنیا به‌حساب می‌آید و سالیانه مقالات بسیاری از این دانشگاه در مجلات معتبر دنیا به چاپ می‌رسد. در بسیاری از رشته‌ها این دانشگاه رتبه‌ای برابر و حتی بالاتر از دانشگاه آکسفورد و دیگر دانشگاه‌های مطرح دنیا کسب کرده است. تاریخچه. دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۳۸۶ میلادی با نام لاتین
دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۳۸۶ میلادی با نام لاتین روپرتو کارولا هایدلبرگنسیس (Ruperto Carola Heidelbergensis) به فرمان کنت روپرت اول (به آلمانی: Graf Rupert I) بنیان نهاده شد. فلسفه، الهیات، حقوق و پزشکی اولین رشته‌هایی بودند که با تأسیس دانشگاه ارائه شدند. در سال ۱۳۷۸ میلادی، با مرگ پاپ گریگوری یازدهم دودستگی سختی میان کاردینال‌های فرانسوی و ایتالیایی به منظور انتخاب جانشین او ایجاد گردید. حمایت حکمرانان و رهبران مذهبی آلمان از منتخب کاردینال‌های ایتالیایی موجب شد که دانشجویان و استادان آلمانی دانشگاه
موجب شد که دانشجویان و استادان آلمانی دانشگاه پاریس مجبور به ترک این دانشگاه شوند. کنت روپرت اول از این فرصت استفاده نمود و با تأسیس دانشگاه هایدلبرگ به جذب دانشجویان و استادان بازگشته از فرانسه همت گماشت. بدین ترتیب در زمانی که شهر هایدلبرگ کمتر از ۳۶۰۰ نفر جمعیت داشت، حدود ۶۰۰ نفر در دانشگاه تازه تأسیس آن ثبت نام کردند. در سال ۱۸۰۶ میلادی دانشگاه هایدلبرگ پس از یک دوره رکود در فعالیت‌های علمی دوباره توسط دوک بزرگ بادن، کارل-فریدریش، فعال شد. از آن زمان دانشگاه هایدلبرگ نام هر دو مؤسس خود یعنی روپرت و
دانشگاه هایدلبرگ نام هر دو مؤسس خود یعنی روپرت و کارل را به یدک می‌کشد. قبل از ادامه بحث بایستی مواردی در رابطه با کلیت تحصیل پزشکی در آلمان گفته شود. اکنون. امروزه حدود ۲۵٬۰۰۰ دانشجو در دوازده دانشکده دانشگاه هایدلبرگ مشغول به تحصیل هستند. دانشکده‌های دانشگاه هایدلبرگ به شرح زیرند: پیوند به بیرون. وبگاه دانشگاه هایدلبرگ (آلمانی و انگلیسی) وبگاه کلینیک دانشگاه هایدلبرگ
رود راین (با یای ساکن، به آلمانی: Rhein، به فرانسوی: Rhin، به هلندی: Rijn، به ایتالیایی: Reno) با ۱٬۳۲۰ کیلومتر درازا یکی از طویل‌ترین و مهم‌ترین رودهای اروپاست که با سرچشمه گرفتن از کوه‌های آلپ از کشورهای سوئیس، آلمان، فرانسه و هلند و لیختن شتاین و اتریش عبور می‌کند. نام این رود از ریشه سلتی رنوس (Renos) به معنی آنچه روان و جاری است (رونده) گرفته شده‌است. رود راین یکی از مهم‌ترین و طولانی‌ترین آب‌راه‌های اروپاست که از کوه‌های آلپ در سوئیس سرچشمه می‌گیرد و با گذر از چندین کشور اروپایی به دریای شمال می‌ریزد.
گذر از چندین کشور اروپایی به دریای شمال می‌ریزد. این رود نقشی حیاتی در اقتصاد، فرهنگ و تاریخ اروپا ایفا می‌کند. حدود ۸۳۳ کیلومتر از درازای رود راین قابل کشتیرانی است و این امر به اهمیت این رود در زندگی مردمان گرداگرد آن افزوده‌است. وجود شهرها و محوطه‌های باستانی فراوان در کناره‌های رود راین نشاندهندهٔ اهمیت این رود است. مسیر رود راین. مسیر تقریبی ۱٬۲۳۳ کیلومتری (۷۶۶ مایلی) راین را می‌توان به چند بخش اصلی تقسیم کرد: ۱. سرچشمه (آلپ سوئیس): راین از اتصال دو رود کوچک‌تر به نام‌های «فوردرراین» (Vorderrhein) و
کوچک‌تر به نام‌های «فوردرراین» (Vorderrhein) و «هینترراین» (Hinterrhein) در کانتون گراوبوندن سوئیس پدید می‌آید. ۲. دریاچهٔ کنستانس (Bodensee): این رود جوان پس از طی مسیری کوتاه، به دریاچهٔ کنستانس، یکی از بزرگ‌ترین دریاچه‌های آب شیرین اروپا، می‌ریزد و پس از خروج از آن، مسیر خود را به سمت غرب ادامه می‌دهد. ۳. راین بالا (از بازل تا بینگن): در این بخش، راین از شهر بازل سوئیس می‌گذرد و مرز طبیعی میان آلمان و فرانسه را تشکیل می‌دهد. شهرهای مهمی چون استراسبورگ (فرانسه) در این بخش قرار دارند. ۴. راین میانی (از
(فرانسه) در این بخش قرار دارند. ۴. راین میانی (از بینگن تا بن): این بخش که به «تنگهٔ راین» (Rhine Gorge) نیز شهرت دارد، زیباترین و مشهورترین قسمت رود است. دره‌های عمیق، تاکستان‌های انگور در دامنه‌های شیب‌دار و ده‌ها قلعه و ویرانهٔ تاریخی بر فراز تپه‌ها، منظره‌ای بی‌نظیر پدید آورده‌اند. این منطقه به دلیل اهمیت فرهنگی و تاریخی، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. ۵. راین پایین و دلتا (از بن تا دریای شمال): پس از شهر بن، راین وارد دشت‌های پست شمالی آلمان می‌شود و از کنار مراکز صنعتی بزرگی چون کلن،
آلمان می‌شود و از کنار مراکز صنعتی بزرگی چون کلن، دوسلدورف و منطقهٔ رور می‌گذرد. سپس وارد هلند شده، به چندین شاخه تقسیم می‌شود (مهم‌ترین آن‌ها وال و لک هستند) و دلتای وسیعی را تشکیل می‌دهد که در نهایت به دریای شمال می‌ریزد. بزرگ‌ترین بندر اروپا، روتردام، در همین دلتا قرار دارد. اهمیت رود راین. اهمیت این رود را می‌توان در سه حوزهٔ اصلی بررسی کرد: اقتصادی: راین مهم‌ترین و پرترددترین شاهراه آبی داخلی اروپاست. سالانه صدها میلیون تُن کالا، از جمله زغال‌سنگ، سنگ آهن، مواد شیمیایی و غلات، از طریق کشتی‌های باری در
مواد شیمیایی و غلات، از طریق کشتی‌های باری در این رود جابه‌جا می‌شود. این رود شریان حیاتی برای صنایع سنگین آلمان، سوئیس و هلند است. همچنین، کانال راین-ماین-دانوب این رود را به رود دانوب متصل کرده و یک مسیر آبی مستقیم میان دریای شمال و دریای سیاه ایجاد نموده است. تاریخی: راین برای قرن‌ها یک مرز طبیعی و راهبردی بوده است. این رود مرز شمال شرقی امپراتوری روم را تشکیل می‌داد و بعدها نیز صحنهٔ درگیری‌های فراوانی میان فرانسه و آلمان بود. مالکیت بر کرانه‌های این رود، همواره نقشی تعیین‌کننده در تاریخ اروپا داشته
رود، همواره نقشی تعیین‌کننده در تاریخ اروپا داشته است. فرهنگی: مناظر راین، به‌ویژه در بخش میانی، الهام‌بخش هنرمندان، نویسندگان و موسیقی‌دانان بسیاری بوده است. افسانه‌ها و اسطوره‌های متعددی، مانند افسانهٔ لورلآی، با این رود گره خورده‌اند و در فرهنگ عامهٔ آلمان، از آن با عنوان «پدر راین» (Vater Rhein) یاد می‌شود. نکات جالب توجه. سرزمین قلعه‌ها: در امتداد ۶۵ کیلومتری «تنگهٔ راین» بیش از ۴۰ قلعه و دژ وجود دارد که بیشترین تراکم قلعه در جهان به شمار می‌رود. افسانه لورلای (Lorelei): طبق افسانه‌های آلمانی، بر فراز
لورلای (Lorelei): طبق افسانه‌های آلمانی، بر فراز صخره‌ای بلند به همین نام، پری دریایی زیبایی با آوازی جادویی می‌نشست و کشتی‌بانان را مسحور می‌کرد. آن‌ها که حواسشان از رود خروشان پرت می‌شد، با صخره‌ها برخورد کرده و غرق می‌شدند. فاجعهٔ زیست‌محیطی و تولد دوباره: در سال ۱۹۸۶، وقوع آتش‌سوزی در یک کارخانهٔ مواد شیمیایی شرکت ساندوز در سوئیس، باعث ورود حجم عظیمی از مواد سمی به رود راین شد. این حادثه تقریباً تمام آبزیان را تا صدها کیلومتر پایین‌تر از میان برد. اما با تلاش‌های بین‌المللی گسترده، راین طی دهه‌های بعد
تلاش‌های بین‌المللی گسترده، راین طی دهه‌های بعد به شکل شگفت‌انگیزی پاک‌سازی و احیا شد، تا جایی که امروزه ماهی قزل‌آلا دوباره به این رود بازگشته است.
فرانسه از آغاز سدهٔ ۱۷ میلادی تا دهه ۱۹۶۰ دارای مستعمراتی به اشکال گوناگون بود. در سده‌های ۱۹ و ۲۰ امپراتوری جهانی فرانسه دومین امپراتوری بزرگ پس از بریتانیا بود. در دوره اوج خود، در میان سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۳۹ امپراتوری دوم استعماری فرانسه بیش از ۱۲٬۳۴۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع را دربر می‌گرفت. با در شمار آوردن فرانسهٔ اروپایی (metropolitan France) کل مساحت سرزمین‌های تحت چیرگی فرانسه در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به ۱۲٬۸۹۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع یعنی ۸٫۶ درصد مساحت جهان رسید. امروزه چیزی که از آن امپراتوری بزرگ بجا مانده متشکل
چیزی که از آن امپراتوری بزرگ بجا مانده متشکل از صدها جزیره و شبه جزیره در اقیانوس اطلس شمالی، دریای کارائیب، اقیانوس هند، اقیانوس آرام جنوبی و شمالی و اقیانوس یخ‌بسته جنوبی به اضافه یک سرزمین در آمریکای جنوبی است. پهناوری کل این مناطق بجا مانده، ۱۲۳٬۱۵۰ کیلومتر مربع یعنی یک درصد مساحت مناطق استعماری فرانسه پیش از سال ۱۹۳۹ است. در سال ۲۰۰۶ جمعیت کل اهالی ساکن در مناطق استعماری بجا مانده برای فرانسه ۲٬۵۴۳٬۰۰۰ بوده‌است. همهٔ این اهالی دارای نماینده‌های خود در سطح ملی در فرانسه هستند و خودمختاری‌های قانونی نیز
ملی در فرانسه هستند و خودمختاری‌های قانونی نیز در درجه‌های مختلف به آنها اعطاء شده‌است. آن زمان این کشور جمعیت نسبتاً کمی داشت و تجارت کمی بود که ناشی از تأکید بیشتر بر تجارت خز نسبت به سکونتگاه های کشاورزی بود. به دلیل این تأکید، فرانسوی ها به شدت بر ایجاد تماس های دوستانه با جامعه محلی ملل تکیه کردند. و تنها با تکیه بر مردم بومی برای تهیه خز در پست های تجاری، فرانسوی ها مجموعه پیچیده ای از ارتباطات نظامی، تجاری و دیپلماتیک را تشکیل دادند. اینها به طولانی ترین اتحاد بین آن کشور و جامعه ملل تبدیل شدند. بر
ترین اتحاد بین آن کشور و جامعه ملل تبدیل شدند. بر خلاف سایر نقاط اروپا، این منطقه سطوح نسبتاً پایینی از مهاجرت به مکان های دیگر را تجربه کرد. این منطقه عموماً نزدیک به کندترین رشد طبیعی جمعیت در اروپا را داشت و فشار مهاجرت از این رو بسیار کم بود در پایان جنگ جهانی دوم و بعد از سال ۱۹۴۵ جنبش‌های ضد استعماری تفوق اروپایی را به چالش کشید. در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۶ قانون اساسی فرانسه جمهوری چهارم فرانسه) اتحادیه فرانسوی را بنا نهاد که تا سال ۱۹۵۸دوام آورد.بعد از مدتی مستعمرات تحت کنترل کمتر شد و به بعضی از آنها، مجامع
تحت کنترل کمتر شد و به بعضی از آنها، مجامع محلی تنها با قدرت و بودجه محلی محدود داده شد. بعد از مدتی گروهی از افراد آمدند که بومی مناطق ماوراء بحر بودند اما در کلان‌شهر فرانسه زندگی می‌کردند. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «French colonial empires»، ویکی‌پدیای انگلیسی، (نسخه ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۶).
سیمپسون‌ها مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی ساخته مت گرینیگ است که برای شبکه رسانه‌ای فاکس ساخته می‌شود. این مجموعه تلویزیونی نمایشی طنز از سبک زندگی خانواده سیمپسون‌ها است که از هومر، مارج، بارت، لیسا و مگَی تشکیل می‌شود. داستان این مجموعه در شهر ساختگی اِسپرینگ‌فیلد می‌گذرد که فرهنگ آمریکایی، ارتباطات تلویزیونی و دیگر رفتارهای انسانی را به تصویر می‌کشد. پخش. این خانواده در ابتدا توسط گروینیگ کمی پیش از آغاز مجموعه پویانمایی کوتاه به کارگردانی جیمز ال. بروکس ساخته شد. او یک خانواده از هم گسیخته را ساخت
ساخته شد. او یک خانواده از هم گسیخته را ساخت و آن‌ها را بر اساس خانواده خودش نام‌گذاری کرد و خود را بارت می‌داند. در ۱۹ آوریل ۱۹۸۷ این مجموعه بخشی از نمایش تریسی آلمن شد. پس از پخش سه فصل، مجموعه به یک نمایش نیم ساعتی پربیننده تبدیل شد که برای فاکس اهمیت داشت. نخستین مجموعه این شبکه (۱۹۸۹–۱۹۹۰) که در لیست ۳۰ مجموعه برتر در یک فصل قرار گرفت. رکورد. از آغاز پخش مستقل این مجموعه در ۱۷ دسامبر ۱۹۸۹، تا دسامبر ۲۰۱۷، ۶۲۷ قسمت این پویانمایی پخش شده که در حال حاضر فصل ۳۱ آن در حال پخش است. سیمپسون‌ها بلندترین
فصل ۳۱ آن در حال پخش است. سیمپسون‌ها بلندترین مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت است. این مجموعه در سال ۲۰۰۹ با گذراندن مجموعه دود اسلحه به طولانی‌ترین مجموعه آمریکایی تبدیل شده‌است. بازخورد. مجموعه سیمپسون‌ها به‌طور گسترده‌ای تحسین شده‌است. خصوصاً برای ده فصل نخست که آن را «دوران طلایی» نامیدند. مجله تایم آن را بهترین مجموعه فاکس نامید. همچنین ای. وی. کلاب آن را «مهم‌ترین دستاورد تلویزیون صرف نظر از سبک» خواند. در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۰ سیمپسون‌ها یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود کسب کردند. از هنگامی که سیمپسون‌ها به
هالیوود کسب کردند. از هنگامی که سیمپسون‌ها به عنوان مجموعه آغاز به کار کرد جوایز متعددی شامل ۳۱ جایزه امی ساعات پربیننده ،۳۰ جایزه آنی و یک جایزه پیبادی دریافت نمود. هنگامی که سیمپسون‌ها تحت تأثیر دیگر مجموعه‌های کمدی موقعیت بزرگسال قرار گرفته بود تکیه کلام هومر «دوه» وارد زبان انگلیسی شد. با این حال سیمپسون‌ها مورد انتقاد قرار گرفت چرا که بسیاری اعتقاد داشتند کیفیت مجموعه در طی زمان کاهش یافته‌است. نقش‌های داستان. اعضای خانواده. سیمپسون‌ها خانواده‌ای هستند که در یک شهر خیالی به نام اِسپرینگ‌فیلد زندگی