payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانواده دورسلی (در انگلیسی: Dursley family) نام خانواده‌ای است خیالی در مجموعه داستان‌های هری پاتر پتونیا دورسلی. پتونیا دورسلی خالهٔ ماگل هری و خواهر لیلی پاتر است. "دورسلی" در اصل نام شهر کوچکی در بریتانیا است. ورنون دورسلی. ورنون دورسلی، در داستان‌های هری پاتر، شوهر خالهٔ ماگل هری و شوهر پتونیا است. خانواده مالفوی. نارسیسا مالفوی. نارسیسا مالفوی (تولد فرضی: ۱۹۵۵) شخصیت تخیلی سری داستان‌های هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است. او همسر لوسیوس مالفوی و مادر دراکو مالفوی، دو نفر از شخصیت‌های مهم داستان بود، که
مالفوی، دو نفر از شخصیت‌های مهم داستان بود، که ادامه خود نیز جزء شخصیت‌های اصلی شد. به واسطه ازدواجش با لوسیوس مالفوی، وی را نارسیسا مالفوی نیز می‌نامند. خانواده. نارسیسا بلک فرزند کیگانوس بلک و درولا رویسر بود. او کوچک‌ترین فرزند از میان سه دختر بود، بلاتریکس و آندرومدا دو خواهر بزرگ‌تر وی بودند. بلاتریکس و نارسیسا پس از ازدواج آندرومدا با یک ماگل زاده ، او را خواهر خود به حساب نمی‌آوردند. او همچنین خاله ی نیمفادورا تانکس ، دختر عموی سیریوس بلک ، همسر لوسیوس مالفوی و مادر دراکو مالفوی است. درباره نام
لوسیوس مالفوی و مادر دراکو مالفوی است. درباره نام نارسیسا. نام نارسیسا از لحاظ ریشه کلمه به نارسیسوس بر می‌گردد که نام یک قهرمان اسطوره‌ای بوده است. در زبان انگلیسی برای گل نرگس کلمه "Narcissus" به کار می‌رود که از ریشهٔ مشترکی با آنچه درباره نام نارسیسا ذکر شد برخوردار است. در روایات اسطوره‌ای "نارسیسوس" وقتی که در دریاچه‌ای می‌پرد که در آن تصویر معشوقه‌اش را دیده بود، غرق می‌شود و می‌میرد؛ جالب آن که در کتاب‌های هری پاتر هم، موهای بلوند و بلند نارسیسا به عبارت «مانند فردی که غرق‌شده باشد» توصیف شده‌اند.
عبارت «مانند فردی که غرق‌شده باشد» توصیف شده‌اند. حضور نارسیسا بلک. اولین بار حضور این شخصیت در چهارمین داستان هری پاتر یعنی هری پاتر و جام آتش در جام جهانی کوییدیچ است ولی در فیلم هری پاتر در هری پاتر و شاهزاده ی دورگه است. بچه‌ها خانواده‌ هری پاتر. آلبوس پاتر. آلبوس سوروس پاتر یکی‌‌از شخصیت های کتاب های هری‌پاتر است. او فرزند هری پاتر و جینی ویزلی است. او برخلاف پدر خود در گروه گریفیندور نیفتاد، بلکه در گروه اسلیترین افتاد. او با اسکورپیوس مالفوی دوست صمیمی بود و او بدنبال پیداکردن ماشین‌زمان برای نجات
بود و او بدنبال پیداکردن ماشین‌زمان برای نجات دادن سدریک دیگوری بود. لی لی پاتر جیمز پاتر چوب دستی. چوب دستی آلبوس ۳۴.۵ سانتی‌متر است.چوب دستی او از جنس نارون و درخت گیلاس است و جنس چوب‌دستی‌اش از رشته قلب اژدها است.چوب‌دستی آلبوس سوروس پاتر استحکام و مقاومت زیادی دارد. سالازار اسلیترین. سالازار اسلیترین یکی از شخصیت‌های مجموعهٔ داستان‌های هری پاتر است. او یکی از چهار بنیان‌گذار مدرسهٔ علوم و فنون جادوگری هاگوارتز می‌باشد و زن میباشد. وی به دلیل برخی اعتقاداتش مبنی بر نژادپرستی از دیگر سازندگان مدرسه خواست
مبنی بر نژادپرستی از دیگر سازندگان مدرسه خواست که فقط جادوگران اصیل‌زاده (کسانی که نسل اندر نسل آنها جادوگر بوده‌اند.) حق تحصیل در مدرسه را داشته باشند. او عقیده داشت که هیچ انسان دورگه(کسانی که یا در خانواده مادری یا در خانواده پدری آن ها ماگل یا فرد بدون جادو وجود دارد) و هیچ ماگل زاده ای(کسانی که هر دو خانواده پدری و مادری آن ها بدون جادو هستند) حق تحصیل در هاگوارتز را ندارد. اما چون نتوانست سه بنیان گذار دیگر را به این امر راضی کند برای همیشه هاگوارتز و آن ها را ترک کرد. او را سازندهٔ حفره اسرار
و آن ها را ترک کرد. او را سازندهٔ حفره اسرار می‌دانند، که مجموعه‌ای از راهروهای ساخته شده در زیر هاگوارتز است که در آن یک مار افسانه‌ای، باسیلیسک، نگاه داشته می‌شد و فقط وارث واقعی اسلایدرین میتوانست وارد آن تالار شود. او یک پارسلماوت(کسی که توانایی حرف زدن با مار ها را دارد) بود. تمامی نوادگان او از جمله لرد ولدمورت، آخرین آن‌ها، نیز این قدرت را داشته‌اند. هری پاتر نیز این قدرت را ناخواسته از ولدمورت کسب می‌کند. کریچر. کریچر یکی از شخصیت‌های مجموعهٔ هری پاتر نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است. او جن خانگی بدترکیب
نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است. او جن خانگی بدترکیب پیر خاندان بلک است که بعلت تنها ماندن درخانه باستانی خاندان بلک و ناظر فوت بهترین اربابش ریگولس بلک بود دچارافسردگی شدیدی می‌شود. در آخرین قسمت از مجموعه داستانی هری پاتر معلوم می‌شود که او به ریگولوس درپیدا کردن جان‌پیچ لرد ولدمورت کمک کرده که این ماجرا باعث مرگ ریگولوس بلک شده ولی او نتوانسته به قولی که به او در از بین بردن جان پیچ داده، پایبند بماند و راز مرگ او را مخفی نگه داشته. ولی طبق عادات اجنه خانگی که انتظارداشته لااقل سریوس بلک وارث جدید خاندان و
که انتظارداشته لااقل سریوس بلک وارث جدید خاندان و صاحب جدیدش با او با بدترین شکل رفتار کرده به همین دلیل کریچر بهطور غیرمستقیم باعث مرگ سیریوس بلک می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "List of characters in the Harry Potter books," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_characters_in_the_Harry_Potter_books&amp;oldid=155141385 (accessed September ۲، ۲۰۰۷).
مرگ‌خوارها گروهی از جادوگران در داستان‌های هری پاتر هستند که توسط یکی از جادوگران بزرگ قرن یعنی لرد ولدمورت رهبری می‌شوند. مرگ‌خواران عقیده دارند که جادوگران نژاد برتری نسبت به مشنگ‌ها هستند و برای همین تمام تلاش خود را برای در اختیار گرفتن قدرت و سروری بر مشنگ‌ها می‌کنند. مرگ‌خواران از طلسم‌های نابخشودنی برای رسیدن به هدف خود استفاده می‌کنند. سرشناس‌ترین چهرهٔ مرگ‌خواران 《رودلفس و بلاتریکس لسترنج》 هستند که دست راست ولدمورت محسوب می‌شود و در استفاده از جادوهای سیاه تبحر خاصی دارد. این افراد در دوران مدرسه
سیاه تبحر خاصی دارد. این افراد در دوران مدرسه یا بعدش دنباله‌رو ولدمورت بودند و گلچینی از افراد جاه طلب به علاوه انسان‌های ضعیف که به دنبال حامی بودند. افرادی شرور که به دنبال سرپرست بودند و گروهی عاشق شهرت که با گرفتن یک تتو به شکل اسکلت و مار روی بازوی خود به مرگ‌خوارها پیوستند. علاوه بر آن وقتی که لرد ولدمورت نتوانست هری پاتر را نابود کند، عده‌ای از مرگ خوارها وفاداری‌شان را نسبت به لرد ولدمورت از دست دادند و عده‌ای دیگر خودشان را از وفاداران به وزارت سحر و جادو جا زدند، اما در کتاب چهارم هری پاتر، وقتی
و جادو جا زدند، اما در کتاب چهارم هری پاتر، وقتی لرد ولدمورت بازمی‌گردد، دوباره مرگ خوارها نزد ولدمورت بازمی‌گردند. در آخر کتاب هفتم هری پاتر نیز، بیشتر مرگ خوارها کشته می‌شوند. از جملهٔ مرگ خواران می‌توان به بلاتریکس لسترنج، بارتی کراوچ پسر، ایگور کارکاروف، فنریر گری بک، آنتونین دالاهوف اشاره کرد. دلیل این نام‌گذاری (مرگ خوار) این است که برای این افراد و لرد ولدمورت مرگ مانند یک تغذیه است. ریگولس بلک. ریگولس آرکچروس بلک شخصیت تخیلی سری داستانهای هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است. ریگولس بلک (۱۹۶۱–۱۹۷۹) پسر
جی کی رولینگ است. ریگولس بلک (۱۹۶۱–۱۹۷۹) پسر اریون بلک و ولبورگ بلک بود. خانوادهٔ وی جزء اولین جادوگران سیاه بودند. آن‌ها به اصالت خود افتخار می‌کردند و اعتقاداتشان در مورد مشنگ‌زادگان مانند مرگ‌خواران بود. چون ریگولس نیز چنین طرز فکری داشت و با برادر بزرگش یعنی سیریوس متفاوت بود پسر موردعلاقهٔ مادرش شد. نسبت خانوادگی. او از خاندان بلک و برادر کوچکتر سیریوس بلک و پسرعمهٔ بلاتریکس است. شخصیت. او یک مرگ‌خوار بوده است که بعد از متوجه شدن اهداف ولدمورت از رأی خود برمی‌گردد، و تصمیم به نابودی ولدمورت می‌گردد.
خود برمی‌گردد، و تصمیم به نابودی ولدمورت می‌گردد. روند شخصیت. در ابتدا هری پاتر متوجه می‌شود که فردی یکی از جان‌پیج‌ها را دزدیده و نابود کرده است که در نامه امضای فردی به نام «ر.ا. ب» ذکر شده در کتاب هفتم هری پاتر متوجه می‌شوند این فرد ریگولوس بلک نام دارد و از طریق کریچر قصد نابود کردن قاب‌آویز اسلیترین را داشته است که کریچر موفق نشده و در عوض ریگولوس بلک مرد. ر.ا. ب. ر.ا.ب نامی مجهول است که در زیر نامهٔ عجیبی در داستان ششم هری پاتر (هری پاتر و شاهزادهٔ دورگه) نوشته شده است و از زمان انتشار این داستان تا
نوشته شده است و از زمان انتشار این داستان تا پیش از انتشار آخرین کتاب همهٔ خوانندگان به دنبال هویت واقعی ر.ا. ب بودند. بعد از اینکه هری پاتر متوجه می‌شود که لرد ولدمورت بزرگ‌ترین جادوگر سیاه هزاره اخیر جان‌پیچ ساخته که با آن عمری جاودان پیدا کند به همراه آلبوس دامبلدور به جستجوی آن‌ها پرداخت و یکی از آن‌ها را یافت اما به جای جان‌پیچ نامه‌ای یافت که با نام ر.ا. ب (R.A.B) امضاء شده بود و محتوای آن نشان می‌داد که ر.ا. ب آن جان‌پیچ را یافته یا از بین برده یا جای دیگری پنهان کرده است. بعد از آن همه به دنبال
جای دیگری پنهان کرده است. بعد از آن همه به دنبال یافتن هویتی بودند که قرار بود در داستان هفتم هری پاتر مشخص شود. سرانجام در هری پاتر و یادگاران مرگ مشخص شد که ر.ا. ب کسی جز ریگولس نبوده است که با کمک گرفتن از جن خانگی خود، کریچر، موفق شده جان‌پیچ را که در میان دریاچه‌ای پر از دوزخی (اجساد متحرک) قرار داشته بیابد ولی خود به دست دوزخی‌ها کشته می‌شود و نابود کردن این جان‌پیچ را به کریچر می‌سپارد. در واقع همه این‌طور می‌پنداشتند که ریگولس به دست ولدمورت کشته شده است. بلاتریکس لسترنج. بلاتریکس لسترنج که نام
شده است. بلاتریکس لسترنج. بلاتریکس لسترنج که نام خانوادگی اصلی او "بلک" می‌باشد یکی از شخصیت‌های داستان‌های هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است. او همچنین از خانواده بلک بوده و دختر عمه سیریوس بلک نیز هست، سیریوس بلک در قسمت محفل ققنوس از بلاتریکس به عنوان دختر عمه دیوانه خود یاد می‌کند. حضور در کتاب. نخستین بار، هری در قدح اندیشه دامبلدور هنگامی بلاتریکس را مشاهده می‌کند که وی را برای شکنجه فرانک و آلیس لانگ‌باتم محاکمه می‌کردند. او زنی با موهای مجعد و سیاهرنگ، لبان باریک، چشمان تاریک و پوست رنگ پریده است. وی
لبان باریک، چشمان تاریک و پوست رنگ پریده است. وی خود را وفادارترین مرگ‌خوار لرد ولدمورت می‌داند و به خاطر او حاضر است دست به هر جنایتی بزند. از جنایاتی که او در کتاب‌ها مرتکب آن می‌شود می‌توان به شکنجهٔ فرانک و آلیس لانگ‌باتم تا سرحد جنون و با استفاده از یکی از سه روش ممنوع اداره کل جادوگری با استفاده از روش کروسیو پدر و مادر نویل لانگ باتم را شکنجه می‌کند وهمچنین می‌توان قتل سیریوس بلک و نمیفادورا تانکس نیز اشاره کرد، او همچنین جن خانگی محبوب هری یعنی دابی را نیز به قتل می‌رساند. او سرانجام به دست مالی
را نیز به قتل می‌رساند. او سرانجام به دست مالی ویزلی، کشته می‌شود و در نمایشنامه‌ای که با عنوان هشتمین داستان منتشر شد، وفاداری و عشق او به لرد سیاه ثابت شد. خانواده. بلاتریکس بلک در سال ۱۹۵۱ از کیگانوس بلک و در ولارویسر به دنیا آمد. او بعد از فارغ‌التحصیل شدن از مدرسه جادوگری هاگوارتز با رودولفس لسترانج ازدواج کرد. بلاتریکس لسترنج صاحب فرزند دختری از جانب لرد ولدمورت است به نام دلفی که لرد سیاه از آن بی‌خبر بود. بلاتریکس توسط اصالت نژادی جادوگری خود و همسرش به بسیاری از شخصیت‌های داستان وابسته است. او دو
به بسیاری از شخصیت‌های داستان وابسته است. او دو خواهر جوان به نام‌های آندرومیدا و نارسیسا داشت. آندرومیدا با یک مشنگ (تد تانکس) ازدواج کرد و به همین دلیل از خانواده بلک طرد شد، نارسیسا نیز با لوسیوس مالفوی ازدواج نمود.بدین ترتیب بلاتریکس دختر عموی سیریوس و ریگولاس بلک و همچنین خالهٔ نیمفادورا تانکس و دراکو مالفوی به حساب می‌آید. برای اطلاعات بیشتر در مورد ارتباطات خانوادگی می‌توانید به شجره‌نامه خانواده بلک مراجعه کنید. کشته شدن. اودر کتاب ۷ به خاطر کشتن فرد ویزلی توسط مادر ویزلی‌ها کشته می‌شود. بلاتریکس
ویزلی توسط مادر ویزلی‌ها کشته می‌شود. بلاتریکس در فیلم‌های هری پاتر. بلاتریکس در چهارمین رمان از مجموعهٔ هری پاتر، یعنی هری پاتر و جام آتش ظاهر می‌شود. با این حال در اقتباس سینمایی این کتاب صحنه‌های حضور وی حذف شده است. او در پنجمین فیلم از این مجموعه یعنی هری پاتر و محفل ققنوس ظاهر می‌شود. در ابتدا شایعه شده بود که الیزابت هارلی نقش وی را بازی خواهد کرد، اما کمپانی برادران وارنر (سازندهٔ سری فیلم‌های هری پاتر) اعلام کرد که این خبر به هیچ وجه صحیح نیست. در اوایل اوت ۲۰۰۵ شایعهٔ حضور هلن مک‌کروری برای ایفای
اوت ۲۰۰۵ شایعهٔ حضور هلن مک‌کروری برای ایفای این نقش بر سر زبان‌ها افتاد. با این حال رسانه‌های خبری حضور هلنا بونهام کارتر را در این نقش به جای هلن مک‌کروری اعلام نمودند. ایوان روزیه. ایوان روزیه از شخصیت‌های داستانی در سری داستان‌های هری پاتر است. ایوان روزیه (Evan Rosier) یکی از مرگخوارانی بود که در جنگ اول دنیای جادویی شرکت داشت. بعد از سقوط لرد ولدمورت ایوان تلاش کرد از زندانی شدن در آزکابان جلوگیری کند؛ و در نهایت به دست الستور مودی کشته شد. ایوان همچنین به همراه سوروس اسنیپ عضو گروه اسلایترین بود.
به همراه سوروس اسنیپ عضو گروه اسلایترین بود. سالهای جوانی. ایوان تحصیل در مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز را در سال ۱۹۷۰ و در گروه اسلیترین به پایان رساند. بعدها او به همراه سوروس اسنیپ، آوری و مالسیبر به عضویت گروه مرگخواران درآمد. تمام آنها در هنگام جنگ اول جادویی در خدمت لرد ولدمورت بودند. جنگ اول جادویی و مرگ. در سال ۱۹۸۱ بعد از ناپدید شدن و از بین رفتن قدرت لرد ولدمورت به هنگام تلاش برای نابودی هری پاتر گروه مرگخواران دچار اغتشاش شد. ایوان سرانجام به دست یکی از کاراگاهان مشهور وزارت سحر و جادو
به دست یکی از کاراگاهان مشهور وزارت سحر و جادو شناسایی شد و به دام افتاد. در طی دوئلی که صورت گرفت ایوان قسمتی از بینی الستور مودی را قلوه کن کرد اما مودی سرانجام موفق به کشتن ایوان شد. ایگور کارکاروف، یکی دیگر از مرگخواران لرد ولدمورت بعد از سقوط او توسط وزارت سحر و جادو دستگیر شد. وی برای ایجاد تخفیف در مجازاتش حاضر شد نام دیگر مرگخوارانی که با لرد ولدمورت همکاری می‌کردند را فاش کند. او از ایوان روزیه نام برد اما دادگاه به دلیل کشته شدن روزیه نام او را بی‌ارزش اعلام کرد. ریشه یابی نام. ایوان یک اسم
را بی‌ارزش اعلام کرد. ریشه یابی نام. ایوان یک اسم یونانی به معنی «نجیب‌زاده متولد شده» است. این نام همچنین می‌تواند معنی «سلحشور جوان» را داشته باشد، همان طوری که ایوان روزیه بود. شجره نامه. ایوان با بلاتریکس لسترنج، اندرومیدا و نارسیسا بلک نسبت فامیلی داشته است. لوسیوس مالفوی. سوروس لوسیوس مالفوی شخصیت مجموعه داستان‌های هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است. لوسیوس مالفوی همراه همسر خود نارسیسا مالفوی و پسرش دراکو مالفوی در قصر مالفوی واقع در ویلت شایر زندگی می‌کنند. لوسیوس عضو هیئت مدیره مدرسه عالی جادوگری
می‌کنند. لوسیوس عضو هیئت مدیره مدرسه عالی جادوگری هاگوارتز بود، تا اینکه سعی کرد وظایف مدیر مدرسه را به حالت تعلیق درآورده و او را موقتاً برکنار کند. در فیلم‌های هری پاتر جیسون ایزکس نقش لوسیوس مالفوی را بازی می‌کند. او و آقای ویزلی پدر رون در کتاب دوم هری پاتر باهم دعوای مفصلی می‌کنند وپسر او دریکو باهری پاتر دشمن است. در آخر معلوم می‌شود که او با تمام وجود به ولدمورت وفادار نبوده است. هفت پاتر. ماجرای هفت پاتر نقشه‌ای برای فرار هری پاتر از دست مرگخواران می‌باشد. در پایان ۱۷ سالگی هری پاتر، لرد ولدمورت
می‌باشد. در پایان ۱۷ سالگی هری پاتر، لرد ولدمورت تصمیم می‌گیرد، مرگخوارانش را برای کشتن هری پاتر به خانهٔ خالهٔ او بفرستد. سوروس اسنیپ نقشهٔ هفت پاتر را طراحی کرد و مخفیانه به ماندانگاس فلچر اطلاع داد. پس از اطلاع‌رسانی ماندانگاس به محفل ققنوس، مودی تصمیم گرفت، رون، جرج و فرد ویزلی، هرمیون گرنجر، فلور دلاکور و ماندانگاس فلچر را با استفاده از معجون مرکب به شکل هری پاتر درآورد، تا شانس کشته شدن هری پاتر به یک هفتم کاهش یابد. در پایان این ماجرا علیرغم همهٔ تلاش‌های اسنیپ (که "ظاهراً" پیرو لرد ولدمورت و
تلاش‌های اسنیپ (که "ظاهراً" پیرو لرد ولدمورت و مرگخوار او بود)، الستور مودی و هدویگ، جغد برفی هری پاتر، کشته شدند، و جرج ویزلی یک گوش خود را از دست داد. سوروس اسنیپ که در ظاهر در گروه مرگ‌خواران قرار داشت، وقتی متوجه شد یکی از مرگ‌خواران، ریموس لوپین را نشانه طلسم (آواداکداورا) قرار داده است، دست آن مرگخوار را با طلسم سکتوم سمپرا (یکی از اختراعات خودش در دوران تحصیل در هاگوارتز) نشانه می‌گیرد تا جان ریموس لوپین را نجات دهد، اما این طلسم خطا می‌رود و جرج ویزلی یک گوش خود را از دست می‌دهد.
نیروی هسته‌ای ضعیف، کشش هسته‌ای ضعیف یا برهم‌کنش ضعیف ، یکی از چهار نیروی پایه در کنار نیروی هسته‌ای قوی، الکترومغناطیس، و گرانش در فیزیک ذرات است که مسئول واپاشی هسته‌ای و قبل از همه واپاشی بتا است که در آن یک نوترون به یک پروتون و یک الکترون و یک پادنوترینو تبدیل می‌شود. نیروی هسته‌ای ضعیف که بین کوارک‌ها و لپتون‌ها اتفاق می‌افتد، باعث تبدیل و تبادل انرژی و تکانه بین آن‌ها می‌شود. نیروی هسته ای ضعیف ۶^۱۰ بار از نیروی هسته ای قوی ضعیف تر است. همانند، سایر نیروهای پایه در فیزیک، نیروی هسته‌ای ضعیف نیز توسط
پایه در فیزیک، نیروی هسته‌ای ضعیف نیز توسط تبادل بوزون‌ها صورت می‌گیرد، که در اینجا ذره تبادل شده، Z بوزون یا یکی از W بوزون‌ها (یعنی با بار مثبت یا منفی) می‌باشد. برد نیروی هسته‌ای ضعیف کوتاه و برد نیروی الکترومغناطیس بلند می‌باشد. در واقع نیروی هسته‌ای ضعیف و نیروی الکترومغناطیسی تنها دو جنبه از نیرویی واحدند به نام نیروی الکترو-ضعیف. وقتی انرژی ذرات بیش از ۵۰۰۰۰ مگا الکترون ولت باشد نیروی وحدت یافته الکترو ضعیف احساس می‌شود. با کم شدن انرژی به صورت دو نیروی مجزا عمل می‌کنند. در نظریه میدان‌های کوانتومی،
مجزا عمل می‌کنند. در نظریه میدان‌های کوانتومی، مدل استانداردی که بتواند نیروی هسته‌ای ضعیف و نیروی الکترومغناطیسی را باهم توجیه کند، برای اولین بار توسط شلدون گلاسشو، محمد عبدالسلام و استیفن واینبرگ در سال ۱۹۶۸ ارائه شد و از این سه فیزیکدان، سال ۱۹۷۹ با اعطای جایزه نوبل فیزیک قدردانی شد.
جنگ شش‌روزه (به انگلیسی: Six-Day War)، همچنین شناخته شده با نام جنگ ژوئن ۱۹۶۷ (به عربی: "حرب حزیران"، به عبری: "מלחמת ששת הימים"), یک درگیری نظامی کوتاه اما شدید بود که از ۵ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ بین اسرائیل و ائتلافی از کشورهای عربی شامل مصر (در آن زمان جمهوری متحد عربی)، سوریه و اردن، و با پشتیبانی نیروهایی از عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت در گرفت. این جنگ با پیروزی قاطع اسرائیل و اشغال شبه‌جزیره سینا و نوار غزه از مصر، کرانه باختری شامل اورشلیم شرقی از اردن، و بلندی‌های جولان از
شامل اورشلیم شرقی از اردن، و بلندی‌های جولان از سوریه، به پایان رسید. جنگ شش‌روزه، نقطه اوج بحرانی بود که از ۱۵ مه تا ۱۲ ژوئن ۱۹۶۷ به درازا کشید و تنش‌های طولانی‌مدت در منطقه را به اوج خود رساند. این جنگ با تجاوز و حمله هوایی توسط اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در صبح روز ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد که به سرعت منجر به فلج شدن نیروی هوایی مصر و کسب برتری هوایی کامل برای اسرائیل گردید. در پی این حمله، کشورهای عربی یاد شده به حمایت از متحدان خود به اسرائیل اعلان جنگ دادند و نیروهای کمکی به جبهه‌های مصر، اردن و سوریه
و نیروهای کمکی به جبهه‌های مصر، اردن و سوریه اعزام کردند. این جنگ کوتاه، با آتش‌بس و میانجیگری سازمان ملل متحد پایان یافت، اما نتایج آن به طور عمیقی بر ژئوپلیتیک خاورمیانه تأثیر گذاشت و همچنان یکی از عوامل اصلی درگیری‌های منطقه‌ای تا به امروز باقی مانده است. پیش‌زمینه. پس از تشکیل کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و پیامدهای جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل، منطقه خاورمیانه در وضعیت بی‌ثباتی و تنش دائمی قرار داشت. سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شده بود، در آن زمان به عنوان تنها سازمان نظامی-سیاسی
بود، در آن زمان به عنوان تنها سازمان نظامی-سیاسی فلسطینی شناخته می‌شد و بخش‌هایی از شرق اورشلیم، کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را در اختیار داشت. این سازمان در منشور خود در سال ۱۹۶۴، خواهان بیرون راندن «صهیونیست‌ها» (اسرائیلی‌ها) از «سرزمین‌های عربی» از طریق نیروی قهر و با کمک کشورهای عربی شده بود. علاوه بر این، برخوردهای مرزی مکرر بین اسرائیل و همسایگان عرب خود، از جمله بحران‌های پیشین نظیر بحران کانال سوئز (۱۹۵۶)، بحران ملی آب در اسرائیل (درگیری بر سر منابع آبی)، حادثه سامو (۱۹۶۶) که شامل یک حمله
سر منابع آبی)، حادثه سامو (۱۹۶۶) که شامل یک حمله تلافی‌جویانه اسرائیل به روستایی در کرانه باختری بود، و اختلافات حل‌نشده بر سر مالکیت بلندی‌های جولان بین سوریه، لبنان و اسرائیل، همگی به افزایش تنش‌ها و فراهم آمدن پیش‌زمینه یک درگیری نظامی گسترده میان این کشورها کمک کرد. آغاز بحران و تنش‌ها. در ۱۴ مه ۱۹۶۷، اطلاعاتی به اسرائیل رسید که نشان می‌داد نیروهای نظامی مصر در حالت آماده‌باش قرار گرفته‌اند و مصر در حال متمرکز کردن تعداد زیادی از نیروهای خود در صحرای سینا است. به دستور سپهبد عبد الحکیم عامر، فرمانده کل
است. به دستور سپهبد عبد الحکیم عامر، فرمانده کل نیروهای مسلح مصر، در فرمان رزمی شماره ۱ نیروهای نظامی مصر از ساعت ۱۴:۳۰ روز ۱۴ مه ۱۹۶۷ برای جنگ در حالت آماده‌باش کامل قرار گرفتند. در واکنش به این تحرکات، روز ۱۵ مه، نخست‌وزیر اسرائیل دستور داد تا تعدادی از واحدهای زرهی برای تقویت جبهه سینا به مرزهای آن منطقه اعزام شوند. تنش‌ها به سرعت افزایش یافت. در ۱۶ مه، جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، در نامه‌ای به سازمان ملل متحد خواستار خروج فوری نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل (UNEF) از منطقه حائل مرزی میان مصر و
سازمان ملل (UNEF) از منطقه حائل مرزی میان مصر و اسرائیل شد. مضمون نامه به این شرح بود که مصر برای مقابله احتمالی با هرگونه تهدید نظامی اسرائیل علیه کشورهای عربی در حال متمرکز کردن نیروهای خود در امتداد مرز با اسرائیل است و به همین دلیل لازم است نیروهای پاسدار صلح فوراً منطقه را ترک کنند. در همان روز، رادیو قاهره با لحنی تحریک‌آمیز اعلام کرد: «بقای اسرائیل بیش از حد طول کشیده، ما از تهاجم اسرائیل استقبال می‌کنیم. ما از جنگی که مدت‌ها انتظارش را کشیده‌ایم استقبال می‌کنیم. نقطه اوج فرارسیده است. زمان جنگی که
می‌کنیم. نقطه اوج فرارسیده است. زمان جنگی که نابودی اسرائیل را به همراه دارد، فرا رسیده است.» در ۱۸ مه، مصر مجدداً از سازمان ملل خواست تا نیروهای پاسدار صلح را از منطقه خارج کند و این نیروها در ۱۹ مه صحرای سینا را ترک کردند که به منزله تشدید بحران بود. پس از خروج این نیروها، دولت مصر به رهبری جمال عبدالناصر به استقرار و وارد کردن نیروهای بیشتر به صحرای سینا ادامه داد و تعداد زیادی نیرو و جنگ‌افزار بر مرز اسرائیل متمرکز شدند. نقطه اوج این اقدامات، در ۲۲ مه رخ داد؛ زمانی که مصر با بستن تنگه تیران که خلیج
رخ داد؛ زمانی که مصر با بستن تنگه تیران که خلیج عقبه را با دریای سرخ مرتبط می‌کند، این راه آبی حیاتی را به روی کشتی‌های اسرائیلی بست و بندر تازه‌بنیاد آن زمان بندر ایلات که در جنوبی‌ترین بخش اسرائیل قرار دارد را عملاً به حالت تعطیل درآورد. خلیج عقبه در آن دوران تنها راه ارتباطی دریایی اسرائیل با شرق بود و بخش عمده نفت مورد نیاز خود را از طریق همین مسیر از شریک نفتی خود یعنی ایران وارد می‌کرد. بسته شدن این مسیر برای اقتصاد و امنیت انرژی اسرائیل تأثیر فلج‌کننده به دنبال داشت. هم‌زمان با تحرکات مصر، سوریه،
به دنبال داشت. هم‌زمان با تحرکات مصر، سوریه، اردن و عراق نیز نیروهای نظامی خود را به‌طور مشترک در بلندی‌های جولان و کرانه باختری رود اردن برای یک حمله احتمالی و غافلگیرانه به اسرائیل متمرکز کردند. در این شرایط، اسرائیل با توجه به مساحت کم و اندازهٔ نسبتاً کوچکش، استراتژی مبنای جنگ در خاک دشمن به جای جنگ در خاک خود را اتخاذ کرد تا از تبدیل شدن قلمرو کوچک خود به میدان نبرد جلوگیری کند. یکی از پرتنش‌ترین دوره‌ها در تاریخ اسرائیل، سه هفته پیش از جنگ شش‌روزه بود که به «دوره انتظار» (The Waiting Period) معروف
که به «دوره انتظار» (The Waiting Period) معروف است. این دوره، با اضطراب، عدم قطعیت و آماده‌سازی‌های گسترده در داخل اسرائیل همراه بود، زیرا کشور با تهدید قریب‌الوقوع یک جنگ منطقه‌ای تمام‌عیار مواجه بود. بستن تنگه تیران توسط مصر به منزله اقدام جنگی تلقی می‌شد و لحن تهاجمی کشورهای عربی برای مردم اسرائیل بسیار هراس‌انگیز بود. رادیو مصر که به زبان عربی برنامه‌هایی مهیج و ضد اسرائیلی پخش می‌کرد، همه روزه از فلسطینیان می‌خواست که از اسرائیل خارج شوند تا «در مسیر بولدوزرهایی که قرار بود اسرائیلی‌ها را به دریا
بولدوزرهایی که قرار بود اسرائیلی‌ها را به دریا بریزند قرار نگیرند!» این اظهارات، سطح اضطراب و احساس تهدید را در میان مردم اسرائیل به شدت افزایش داد. آغاز جنگ. اسرائیل، با درک این موضوع که حمله هم‌زمان ارتش‌های مصر، عراق، سوریه و اردن در چند قدمی خود قرار دارد، و با توجه به اطلاعات حیاتی به دست آمده از طریق عوامل اطلاعاتی خود در مصر که نشان می‌داد ارتش مصر بیش از ۴۰۰ هواپیمای جنگی خود را در نقاطی متمرکز کرده است تا در روزهای آتی به مواضع اسرائیل حمله کند، تصمیم به پیشدستی گرفت. در صبح روز ۵ ژوئن ۱۹۶۷،
تصمیم به پیشدستی گرفت. در صبح روز ۵ ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل با یک حمله هوایی ناگهانی و غافلگیرانه به نیروی هوایی مصر، جنگ را آغاز کرد. ژنرال‌های اسرائیلی با درک خطر قریب‌الوقوع حمله هواپیماهای مصری به سرزمین کوچک خود، تصمیم به اجرای عملیات فکوس (Operation Focus) گرفتند. در این عملیات، نیروی هوایی اسرائیل با فرستادن تقریباً تمام ۲۰۰ فروند هواپیمای جنگندهٔ فعال خود، در عرض چند ساعت به صورت غافلگیرانه به فرودگاه‌های نظامی مصر حمله کرد. در این حمله بی‌سابقه، ۳۳۸ فروند از هواپیماهای جنگی مصر، شامل جنگنده‌های میگ و
از هواپیماهای جنگی مصر، شامل جنگنده‌های میگ و بمب‌افکن‌های توپولف ساخت شوروی، به همراه باندهای فرود و بیش از ۱۰۰ خلبان مصری، پیش از اینکه مصر بتواند پاسخ مناسبی به حمله بدهد، بر روی زمین نابود شدند. جزئیات تلفات هوایی مصر شامل نابودی تمامی ۳۰ فروند بمب‌افکن توپولف تو-۱۶، ۲۷ فروند از مجموع ۴۰ فروند بمب‌افکن ایلیوشین-۲۸، ۱۲ جنگنده-بمب‌افکن سوخو-۷، بیش از ۹۰ فروند میگ-۲۱، ۲۰ فروند میگ-۱۹، ۲۵ فروند میگ-۱۷ و ۳۲ فروند هواگرد ترابری نظامی و بالگرد بود. همچنین، تعداد قابل توجهی رادار و سامانهٔ ضدهوایی ارتش مصر نیز
قابل توجهی رادار و سامانهٔ ضدهوایی ارتش مصر نیز منهدم شدند. اگرچه در رابطه با تعداد دقیق هواپیماهای نابود شدهٔ مصری اختلاف نظرهایی وجود دارد، اما نتیجه عملیات برای اسرائیل قاطع بود. طی این عملیات، ۱۹ جنگندهٔ اسرائیلی نیز توسط جنگنده‌های مصری و پدافند هوایی مصر سرنگون شدند. یک جنگندهٔ آسیب دیدهٔ اسرائیلی نیز به دلیل عدم شکستن سکوت رادیویی و اعلام وضعیت خود، به اشتباه توسط موشک هاوک پدافند هوایی اسرائیل در اطراف مرکز تحقیقات هسته‌ای نگو سرنگون شد. جنگندهٔ اسرائیلی دیگری نیز پس از انفجار یک بمب‌افکن مصری آسیب
دیگری نیز پس از انفجار یک بمب‌افکن مصری آسیب دیده و نابود شد. گفته می‌شود در زمان حملهٔ اسرائیل فقط چهار جت آموزشی و غیرمسلح مصری در حال گشت‌زنی بودند. با این حمله، اسرائیل برتری مطلق هوایی در جنگ را به‌دست‌آورد و با استفاده از این امتیاز، ابتکار عمل در میدان نبرد را کاملاً در اختیار گرفت. مصر با انکار ضربه شدیدی که دریافت کرده بود، به طور علنی مدعی شد که حمله بسیار موفقی علیه اسرائیل ترتیب داده است. بر اساس این اخبار دروغ و گمراه‌کننده، پادشاه اردن ملک حسین دستور حمله به اسرائیل را صادر کرد. اردن با
حسین دستور حمله به اسرائیل را صادر کرد. اردن با گلوله‌باران تل‌آویو، پایگاه هوایی رمات دیوید (بزرگ‌ترین پایگاه هوایی اسرائیل)، حمله هوایی به شهرهای نتانیا و کفار سابا و حمله خمپاره‌ای به غرب اورشلیم، وارد جنگ شد. با افروخته شدن آتش جنگ، بعد از ۲ روز سوریه هم وارد جنگ شد و از بلندی‌های جولان شروع به پرتاب راکت‌های کاتیوشا و آتش توپخانه شدید به دره حوله در اسرائیل کرد. در ادامه نبردها، ارتش مصر نهایتاً با عقب‌نشینی گسترده از صحرای سینا، تا آن سوی کانال سوئز عقب رانده شد. در همین حال، ارتش اسرائیل با تغییر