payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و افراد مورد توجه مردم، نظیر کسانی که کاری انجام داده‌اند که ارزش خبری دارد، می‌پردازد. روزنامه‌نگاری مشاهیر که روزگاری در حوزه رسانه به نویسنده ستون شایعات و مجلات شایعه پرداز قرار می‌گرفت، حال به کانون توجه روزنامه‌های جنجالی ملی از قبیل نشنال اینکوآیرر، مجلاتی از قبیل مردم و یو اس ویکلی و برنامه‌های تلویزیونی‌ای که به‌طور هم‌زمان پخش می‌شوند، از جمله اینترتینمنت تونایت، شبکه‌های کابلی مانند E! و شمار زیادی از تولیدات تلویزیونی و صدها وبگاه اینترنتی دیگر تبدیل شده‌است. اغلب دیگر رسانه‌های خبری نیز قسمتی
تبدیل شده‌است. اغلب دیگر رسانه‌های خبری نیز قسمتی از برنامه‌های خود را به مشاهیر و مردم اختصاص می‌دهند. تفاوت روزنامه‌نگاری مشاهیر با نوشتن مقاله اولاً در این است که روزنامه‌نگاری مشاهیر به افرادی می‌پردازد که از قبل مشهور هستند یا دارای جذابیت خاصی هستند، ثانیاً روزنامه‌نگاری مشاهیر به‌طور وسواس گونه‌ای مشاهیر را تحت پوشش قرار می‌دهد، تا آنجا که این روزنامه‌نگاران برای پوشش خبری حتی رفتار خلاف عرف نیز از خود نشان می‌دهند. عکاس سمج، عکاسانی هستند که با سماجت می‌کوشند عکس‌های مشکل آفرین و جنجالی از مشاهیر
می‌کوشند عکس‌های مشکل آفرین و جنجالی از مشاهیر تهیه کنند، مشخصه اصلی روزنامه‌نگاری مشاهیر است. روزنامه‌نگاری سایبر. روزنامه‌نگاری آنلاین، روزنامه‌نگاری سایبر یا روزنامه‌نگاری الکترونیک انواع جدیدی از روزنامه‌نگاری هستند که به شبکه اینترنت و شبکه جهانی وب، متکی هستند. از این‌گونه روزنامه‌نگاری ها، در ایران، می‌توان به انواع سایت‌های خبرگزاری، پایگاه‌های خبری و کانال‌های خبری اشاره کرد. وضعیت قانونی. روزنامه‌نگاران سراسر جهان اغلب در کشور خود در مورد دولت‌ها مطلب می‌نویسند و آن دولت‌ها سیاست‌ها و رسوم کاملاً
می‌نویسند و آن دولت‌ها سیاست‌ها و رسوم کاملاً متفاوتی را در خصوص روزنامه‌نگاران دارند که موضوع تحقیق و نوشتار روزنامه‌نگاران و آنچه سازمان‌های انتشاراتی مجاز به چاپ آن هستند توسط آن سیاست‌ها و رسوم کنترل می‌شود. بسیاری از دولتهای غربی آزادی مطبوعات را تضمین می‌کنند و اقداماتی چندان زیادی برای محدود ساختن حقوق آزادی مطبوعات انجام نمی‌دهند، در حالی که دیگر کشورها به شدت آنچه را که روزنامه‌نگاران می‌توانند در مورد آن تحقیق کنند یا آن را به چاپ برسانند محدود می‌سازند. در بسیاری از کشورها، روزنامه‌نگاران از
می‌سازند. در بسیاری از کشورها، روزنامه‌نگاران از امتیازات خاصی برخوردارند که عامه مردم از آن بهره‌مند نیستند، که از آن جمله می‌توان به دسترسی بهتر به وقایع اجتماعی، صحنه‌های جنایت، کنفرانس‌های مطبوعاتی، مصاحبه‌های مفصل با مقامات دولتی، افراد مشهور و سایر چهره‌های سرشناس از نظر مردم اشاره کرد. این امتیازات از قدرت مسلم مطبوعات در جلب نظر عموم به طرفداری یا علیه دولت‌ها، مقامات و سیاست‌های آن‌ها و نیز از این درک که مطبوعات اغلب نماینده مخاطبانشان هستند نشات می‌گیرد. این امتیازات از حقوق قانونی روزنامه‌نگاران
این امتیازات از حقوق قانونی روزنامه‌نگاران فراتر می‌رود اما لزوماً به واسطه این حقوق تضمین نمی‌شوند. گاهی ممکن است مقامات دولتی تلاش کنند برخی از روزنامه‌نگاران را که موقعیت آن‌ها را به مخاطره می‌اندازند از طریق محروم کردن آنان از همین حقوق که به سایر روزنامه‌نگاران تسری یافته، تنبیه کنند. ملتها یا اختیاراتی که رسماً به روزنامه‌نگاران مجوز فعالیت می‌دهند، ممکن است در کنار آن مجوزها، حقوق و مسئولیت‌های خاصی را نیز به روزنامه‌نگاران اعطا کنند، اما در ایلات متحده، سنت استقلال مطبوعات از اعمال هر گونه بررسی یا
سنت استقلال مطبوعات از اعمال هر گونه بررسی یا مجوز دهی دولتی، در امان بوده‌است. برخی ایالت‌ها قوانین حمایتی صریحی دارند که از روزنامه‌گاران در برابر هرگونه تحقیق و تفحص دولتی حمایت می‌کند، اما این تعاریف قانونی از «روزنامه‌نگار» به دسترسی شخص به مطبوعات چاپی و شبکه‌های رادیو-تلویزیونی محدود هستند. در همین راستا یک قانون حمایتی در سطح ملی مطرح شده‌است. در برخی کشورها، روزنامه‌نگاران مستقیماً توسط دولت استخدام، کنترل یا سانسور می‌شوند. در دیگر کشورها، دولت‌هایی که مدعی تضمین حقوق مطبوعات هستند، در حقیقت
که مدعی تضمین حقوق مطبوعات هستند، در حقیقت روزنامه‌نگاران را از طریق تهدید به دستگیری، نابودی یا توقیف اموال (بویژه ابزارهای تولید و انتشار خبر)، شکنجه یا قتل تهدید می‌کنند. روزنامه‌نگارانی که می‌خواهند درگیری‌ها، چه جنگ‌های بین کشورها چه شورش‌های درون کشورها را پوشش دهند، اگر هم از حقوق خود مبنی بر حمایت شدن از سوی دولت دست نکشند، اغلب این انتظار را که توسط دولت حمایت شوند کنار می‌گذارند. حقوق روزنامه‌نگاران در مقایسه با حقوق شهروندان عادی و سازمان‌های خصوصی. روزنامه‌نگاران از همان حقوقی که شهروندان عادی
روزنامه‌نگاران از همان حقوقی که شهروندان عادی و سازمان‌های خصوصی برخوردارند، بهره‌مند هستند. اختیارات روزنامه‌نگاران نسبت به شهروندان خصوصی، توسط حق زندگی خصوصی شهروندان محدود شده‌است. در عین حال کسانی که مایلند در مطبوعاتی نمودی خوشایند داشته باشند (مثل چهره‌های مشهور) به روزنامه‌نگاران اجازه می‌دهند که بیش از سایرین به زندگی خصوصی آن‌ها دسترسی داشته باشند. اگر شخصی زندگی خصوص‌اش را به انظار عمومی کشانده یا در یک حادثه یا رویداد عمومی درگیر شده باشد، ممکن است در آن مورد، حق زندگی خصوصی وی کمرنگ شده یا از
است در آن مورد، حق زندگی خصوصی وی کمرنگ شده یا از بین برود. شهروندان و سازمان‌های خصوصی می‌توانند از همکاری با همه یا برخی از روزنامه‌نگاران امتناع کنند؛ در عین حال در بسیاری از کشورها، قدرتی که روزنامه‌نگاران از آن برخوردارند اغلب باعث می‌شود این شگرد بی‌اثر شده یا نتیجه معکوس بدهد. در بیشتر کشورها، شهروندان از این حق برخوردارند تا با روزنامه‌نگارانی که به آن‌ها تهمت زده یا آنان را بدنام می‌کنند برخورد کنند؛ این شهروندان می‌توانند علیه روزنامه‌نگارانی که با پایمال کردن حقیقت، در مورد آنان مطالب کذب منتشر
پایمال کردن حقیقت، در مورد آنان مطالب کذب منتشر کرده‌اند اقامه دعوی کنند. همچنین پرونده‌های تهمت یا افترا می‌توانند به ایجاد تضاد میان حق روزنامه‌نگاران به انتشار از یک سو و حق شهروندان عادی به داشتن زندگی خصوصی از سوی دیگر منجر شوند. برخی روزنامه‌نگاران مدعی‌اند، هدف از آندسته از دعاوی__ یا حتی تهدید به اقامه چنین دعواهایی__ که علیه آن‌ها یا سازمان‌های خبری اقامه می‌شوند، اینست که با توسل به اقدامات پر هزینه قانونی صدای آنان را خفه کنند، حتی اگر شاکی نتواند ادعای خود را ثابت کند. به این حالت، تأثیر
نتواند ادعای خود را ثابت کند. به این حالت، تأثیر رعب‌آور گفته می‌شود. در بسیاری از کشورها، روزنامه‌نگاران و سازمان‌های خبری ناچارند در شرایطی کار کنند که در آن همان‌طور که از سوی دولت تهدید به انتقام می‌شوند از سوی شهروندان عادی و سازمان‌های خصوصی نیز مورد تهدید قرار گیرند. دیده شده بسیاری از خلاف‌کاران، سازمان‌های خلاف‌کار، احزاب سیاسی، برخی سازمان‌های متعصب مذهبی و حتی توده‌های مردم، روزنامه‌نگارانی که بر خلاف میل آن‌ها صحبت می‌کنند یا می‌نویسند را تنبیه کرده‌اند. این تنبیه‌ها می‌توانند به صورت تهدید،
کرده‌اند. این تنبیه‌ها می‌توانند به صورت تهدید، آسیب‌رسانی به اموال، حمله، شکنجه یا قتل باشند. منابع روزنامه‌نگاران. گاهی که تعامل روزنامه‌نگاران با منابع خبری ماهیتی محرمانه دارد، تعمیم آن به آزادی مطبوعات به روزنامه‌نگاران قانوناً این حق را می‌دهد که حتی اگر توسط پلیس یا دادستان بازخواست شدند، هویت منابع را بازگو نکنند؛ این در حالیست که در شرایط عادی عنوان نکردن نام منبع می‌تواند به عنوان توهین به دادگاه تعبیر شده و منجر به زندانی شدن روزنامه‌نگار شود. میزان اختیاراتی که به روزنامه‌نگاران اعطا می‌شود از
اختیاراتی که به روزنامه‌نگاران اعطا می‌شود از یک کشور به کشوری دیگر متفاوت است؛ به عنوان مثال در بریتانیا نسبت به ایلات متحده، دولت نسبت به آنچه که از آن با عنوان اطلاعات حساس یاد می‌شود محق‌تر است و می‌تواند روزنامه‌نگاران را مجبور کند تا نام منبعی را که خبر از آن درز کرده افشا کنند. برخی کشورها به ویژه زیمبابوه، جمهوری خلق چین و در سرکوب روزنامه‌نگاران، چه داخلی و چه خارجی، شهرتی خاص دارند. در دهه اخیر در آمریکا، با وجود عمر طولانی این سنت که روزنامه‌نگاران می‌توانند در تحقیق و تفحص‌های دولت نام منابع را
می‌توانند در تحقیق و تفحص‌های دولت نام منابع را برملا نکنند، دیوان عالی یک سری احکام دادگاهی را برای سطوح پایین‌تر فدرالی تصویب کرده‌است که این احکام می‌توانند به درجات مختلف، حقوق روزنامه‌نگاران را در عدم افشای اطلاعات محدود کنند و در پی آن دادستان‌ها در سطوح فدرالی و ایالتی در تلاش بوده‌اند تا روزنامه‌نگارانی را که درخواست افشای اطلاعات و منابع تحت حفاظت خود را رد می‌کنند، به زندان بیندازند. حق دسترسی به اطلاعات دولتی. مثل بحث منابع، روزنامه‌نگاران به این حق که توسط دولت به مردم، و، با بسط معنا، به
این حق که توسط دولت به مردم، و، با بسط معنا، به روزنامه‌نگاران اعطا شده نیاز دارند که به اطلاعاتی که در اختیار دولت است دسترسی داشته باشند. این حقوق نیز از کشوری به کشور دیگر (رجوع کنید به قانون آزادی اطلاعات) و در ایالات متحده از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت است. در برخی ایالت‌ها برای طرح اطلاعات، سیاست‌های آزادانه‌تری حاکم است و برخی دیگر نیز در دهه اخیر تلاش کرده‌اند تا این حقوق را بیش از پیش بسط دهند. به عنوان مثال نیوجرزی برای تعریف دقیق‌تر اینکه تحقیق و تفحص عمومی از کدامیک از اسناد دولتی را می‌توان
و تفحص عمومی از کدامیک از اسناد دولتی را می‌توان ممنوع کرد، قانون سان‌شاین (شفاف‌سازی) خود را بروزرسانی نموده و آن را مفصل‌تر کرده‌است. در ایالات متحده، قانون آزادی اطلاعات (FOIA) برای روزنامه‌نگاران این حق را تضمین نموده که بتوانند رونوشت‌های اسناد دولتی را در اختیار داشته باشند، هر چند که دولت این حق را دارد که در این رونوشت‌های اسناد، آن دسته از اطلاعاتی را که قانون آزادی اطلاعات عدم افشای آن را مجاز می‌داند، حذف یا مخفی کند. سایر قوانین ایالتی نیز دسترسی به اطلاعات را کنترل می‌کند (رجوع کنید به آزادی
به اطلاعات را کنترل می‌کند (رجوع کنید به آزادی اطلاعات در ایالات متحده). در عین حال دولت بوش بیش از سایرین بر حق خود مبنی بر محدود تر کردن دسترسی مطبوعات به اطلاعات مصر بوده‌است تا جاییکه عملکرد آن باعث شده که این ادعاها مطرح شود که دولت در تلاش است تا از قانون آزادی اطلاعات فراتر عمل کند قوانین بین نهادهای مطبوعاتی و دولت فدرال را محدودتر کند. در موارد مختلف، دادگاه‌های فدرال به روش‌های مختلفی عمل کرده‌اند اما در مورد دسترسی مطبوعات به اطلاعات، اغلب طرف دولت را گرفته‌اند. وبلاگ نویسی. در اواخر دهه نود،
دولت را گرفته‌اند. وبلاگ نویسی. در اواخر دهه نود، رشد انتشارات اینترنتی توسط خود افراد، به ویژه سبک وبلاگ یا بلاگ در انتشارات شخصی، این بحث را به میان آورد که «آیا وبلاگ‌نویسان نیز روزنامه‌نگار هستند؟» در این ارتباط نه تنها مباحثی همچون تعریف نقش و خویشتن و روابط نسبی به میان آمده، بلکه پرسش‌های عملی‌تری در مورد حق دسترسی به اطلاعات و نیز پرسش‌های حقوقی در مورد حوزه اختیاراتی که روزنامه‌نگاران در آن حقوق ویژه دارند همچون مصونیت در برابر مجبور شدن به افشای اطلاعات و منابع محرمانه به میان آمده‌است.
افشای اطلاعات و منابع محرمانه به میان آمده‌است. وبلاگ‌نویسان مترصد رخ دادن مواردی هستند که در مورد حقوقشان به عنوان روزنامه‌نگار، برای آن‌ها سابقه حقوقی ایجاد کند. به عنوان مثال، در پرونده‌ای که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ توسط شرکت اپل کامپیوتر اقامه شده بود، یک قاضی دادگاه تجدید نظر اعلام کرد آندسته از نویسندگان آن‌لاین که از قول منابع بی‌نام اطلاعاتی را منتشر می‌کنند از سایر مصونیت‌هایی که سایر روزنامه‌نگاران دارند برخوردار هستند. این دادگاه اعلام کرد «هیچ اصل یا آزمونی وجود ندارد که در تمیز دادن خبر درست
اصل یا آزمونی وجود ندارد که در تمیز دادن خبر درست از نادرست، بتوان آن را اعمال کرد».
دلفی نام مکانی‌است باستانی در یونان و در دره فوکیس. دلفی در یونان باستان اهمیت بسیاری داشت و مقر معبد آپولون بود. همچنین دلفی جایی بوده که یکی از چهار مسابقهٔ سراسری یونانیان در آن برگزار می‌شد. یونانیان دلفی را مرکز زمین می‌پنداشتند و آن را ارج می‌نهادند. دلفی در سال ۱۹۸۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است. نام دلفی به معنای «تک دختر زیبای قدرتمند» است همچنین به معنی «دختر جادوگر و حیله‌گر» نیز هست. اشارات به دلفی در ادبیات. طبق نوشته‌های تیتوس لیویوس در کتاب "از پیدایش روم"، لوکیوس تارکوئینیوس متکبر،
کتاب "از پیدایش روم"، لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، واپسین پادشاه روم، خوابی ناخوشایند دید که از آن بسیار مضطرب شد و بر آن شد تا کسانی را به‌سوی غیب‌گوی دلفی بفرستد تا از او تعبیر خوابش را بخواهند. چون جرئت نکرد پاسخ‌های احتمالی آن غیب‌گو را به کس دیگری بسپارد، دو پسر خود، تیتوس و آرونس، را روانهٔ دلفی کرد و خواهرزادهٔ خویش، لوکیوس یونیوس بروتوس، را نیز همسفرشان کرد. پس چون این سه تن به معبد دلفی رسیدند و تعبیر خواب شاه را از پیشگوی آنجا خواستند، تیتوس و آرونس از پیشگو پرسیدند که کدامشان شاهِ روم خواهد شد.
از پیشگو پرسیدند که کدامشان شاهِ روم خواهد شد. پیشگو پاسخ داد که هرکس که زودتر مادرش را بوسه زند، شاه روم می‌شود. در حالی‌که تیتوس و آرونس قرعه می‌زدند که کدام‌یک پس از رسیدن به روم مادرش را ببوسد، بروتوس با خود پنداشت که منظور آن پیشگو از لفظ «مادر» زمین بوده است. پس تظاهر به لغزیدن کرد و در حینی که به زمین می‌افتاد، زمین را بوسید. این پیشگویی تحقق یافت، چنان‌که او کمی بعد خاندان شاهان را برانداخت و جمهوری روم را تأسیس کرد و خود نخستین کنسول آن شد. منابع. Wikipedia contributors, "Delphi," Wikipedia, The
Wikipedia contributors, "Delphi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Delphi&amp;oldid=305776483 (accessed August 3, 2009).
لاس وگاس (که گاهی به اختصار وگاس خوانده می‌شود) پرجمعیت‌ترین شهر در ایالت نوادا واقع در ایالات متحده آمریکا است. این شهر به سبب داشتن مشهورترین قمارخانه‌ها، میخانه‌ها، روسپی‌خانه‌ها و هتل‌ها به یکی از بزرگ‌ترین مراکز سرگرمی در جهان تبدیل شده است به همین خاطر لاس وگاس را پایتخت سرگرمی جهان می‌نامند. این شهر خود را به عنوان پایتخت سرگرمی جهان معرفی می‌کند و به خاطر هتل‌های بزرگ، کازینو و فعالیت‌های مرتبط با آن مشهور است. این جزو سه مقصد برتر در ایالات متحده برای کنوانسیون‌های تجاری و یک رهبر جهانی در صنعت
برای کنوانسیون‌های تجاری و یک رهبر جهانی در صنعت مهمان نوازی است و بیش از هر شهر دیگر در جهان ادعا می‌کند که هتل‌های پنج ستاره دارد. امروزه لاس وگاس سالانه به عنوان یکی از پربازدیدترین مقاصد گردشگری جهان شناخته می‌شود. به علت داشتن اجازه قانونی برای اشکال بیشماری از سرگرمی‌های بزرگسالان، این شهر لقب «شهر گناه» را نیز به خود اختصاص داد و لاس وگاس را به محلی محبوب برای ادبیات، فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و موزیک ویدیوهاتبدیل کرده است. لاس وگاس در سال ۱۹۰۵ مستقر شد و در سال ۱۹۱۱ رسماً ادغام شد. در اواخر قرن
شد و در سال ۱۹۱۱ رسماً ادغام شد. در اواخر قرن بیستم، این شهر پرجمعیت‌ترین شهر آمریکا بود که در آن قرن تأسیس شده بود (تمایزی مشابه شیکاگو که در قرن نوزدهم بت آورد). رشد جمعیت از دهه ۱۹۶۰ شتاب گرفته و بین سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ جمعیت تقریباً دو برابر شده و ۸۵٫۲ درصد افزایش یافته است. رشد سریع تا قرن بیست و یکم ادامه داشته است و طبق برآوردهای اداره سرشماری ایالات متحده، این شهر در سال ۲۰۱۹، ۶۵۱ هزار و ۳۱۹ نفر ساکن داشته، با جمعیت کلانشهری ۲٬۲۲۷٬۰۵۳ نفر. مانند بیشتر کلانشهرهای بزرگ، نام این شهر هم اغلب برای توصیف
کلانشهرهای بزرگ، نام این شهر هم اغلب برای توصیف مناطقی فراتر از محدوده رسمی شهر استفاده می‌شود. در مورد لاس وگاس، این امر خصوصاً در مناطقی در نوار لاس وگاس و نزدیک آن واقع می‌شود، که در واقع در جوامع غیر ادغامی پارادایس، نوادا و وینچستر، نوادا واقع شده است. نام. نام این شهر در زبان اسپانیایی به معنی مراتع سبز چمنزار است اما برخلاف نام آن به دلیل قرار گرفتن در صحرای موهاوی آب و هوای خشک و بی آبی دارد. پیشینه. لاس وگاس در ۱۹۱۱ میلادی به‌طور رسمی شهر اعلام شد و عنوان بزرگ‌ترین شهر تأسیس‌شده در آمریکا در قرن
و عنوان بزرگ‌ترین شهر تأسیس‌شده در آمریکا در قرن بیستم است. نخستین ساکنان این شهر به سال ۱۸۵۴ مسیحیان فرقهٔ مورمون بودند که پس از سه سال اقامت آنجا را ترک می‌نمایند. از سال ۱۸۶۰ این منطقه به عنوان پایگاه نظامی ایالات متحده آمریکا بنام فورت بیکر به‌شمار می‌آید. در سال ۱۹۰۳ بخش عظیمی از این سرزمین که به خانمی بیوه به نام "هلن استوارات" تعلق داشت، به بهای ۵۵٬۰۰۰ دلار به شرکت راه‌آهن فروخته شد. این شرکت پس از دو سال در سال ۱۹۰۵ کل زمین را به علت کمبود آب و باران به بهای ۲۶۵٬۰۰۰ دلار از طریق حراج به فروش رساند
به بهای ۲۶۵٬۰۰۰ دلار از طریق حراج به فروش رساند که در نتیجه اولین پایه‌های ساختمانی و تأسیسات مسکونی توسط خریداران و مالکان زمین‌های لاس وگاس ریخته شد. در سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۵ اولین سد منطقه به اسم "سد هوور" ساخته شد. در طی این سال‌ها اجازه تأسیس مراکز سرگرمی و کازینو به‌طور رسمی برای این شهر صادر شد. نخستین مؤسس و پایه‌گذار کازینو در لاس وگاس شخصی به نام باگزی سیگل است که در سال ۱۹۴۱ وارد منطقه نوادا می‌شود. به تدریج نخستین هتل‌های مجهز به کازینو توسط سیگل در لاس وگاس احداث می‌شود. در دههٔ پنجاه آزمایش بمب
لاس وگاس احداث می‌شود. در دههٔ پنجاه آزمایش بمب اتمی در نزدیکی این منطقه باعث هجوم جماعت کثیری از گوشه‌های مختلف آمریکا به این منطقه برای مشاهده بمب اتمی شد. کم‌کم کنترل شهر به دست مافیاهای حرفه‌ای درآمد و در این زمینه فیلم‌های جنایی و پلیسی فراوانی تهیه و به روی پرده رفت. مراکز تفریحی. بزرگ‌ترین کازینوها و مراکز تفریحی بزرگسالان در این شهر، در بلوار لاس وگاس، جمع شده‌اند. در آن دوران شهر لاس وگاس به صورت مرکز تردد و دید و بازدید و اجتماع درآمده و زبانزد مردم قرار گرفت؛ لذا کنترل شهر رفته رفته به دست
مردم قرار گرفت؛ لذا کنترل شهر رفته رفته به دست مافیاهای حرفه‌ای درآمد که در این زمینه داستان‌های فراوانی به تحریر درآمده و فیلم‌های جنایی و پلیسی دربارهٔ زندگی و عاقبت و رقابت بین این مافیاهای نیز بر روی پرده سینماها مشاهده شده است. به ویژه آغاز و پایان زندگی آقای سیگل در چند سال اخیر نیز به صورت فیلم بر روی پرده آورده شده است. بخش پایانی ناخواسته زندگی سیگل بدین گونه بود: چون او در زمینه ساختمان‌سازی و معاملات و درآمدهای کازینو در بین شرکاء خائن شناخته شده بود، در نتیجه توسط باند مافیایی در «هاوانا» به
بود، در نتیجه توسط باند مافیایی در «هاوانا» به قتل می‌رسد. بالاخره پس از دست به دست گشتن مکرر ساختمان و تأسیسات مربوط به هتل روز ۱۱ مارس ۱۹۴۷ هتل و کازینویی با چهره و نمای جالب توجهی به نام هتل فلامینگو افتتاح می‌گردد. این ساختمان به علت دارا بودن سالن‌های مجلل کازینو و اتاق‌های مجهز به وسایل مدرن و شیک، شوهای متنوع و سرگرم‌کننده توسط هنرمندان و خوانندگان آن عصر مورد توجه جامعه خوشگذران آمریکایی و اروپایی قرار می‌گیرد. مساحت این ساختمان ۷۲۰۰ مترمربع است که ۴۰۰۰ متر مربع فضای کازینو را شامل می‌شود. این
که ۴۰۰۰ متر مربع فضای کازینو را شامل می‌شود. این ساختمان دارای ۳۶۲۶ اتاق می‌باشد و هنوز با وجود قدیمی بودن یکی از مکان‌های دیدنی این شهر به‌شمار می‌آید. شهر لاس وگاس به‌درستی دربردارنده بزرگ‌ترین کازینوهای جهان است. جمعیت این شهر تا سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۵۵۸٬۳۸۳ نفر و جمعیت شهر و حومه بالغ بر ۱٬۸۶۵٬۷۴۶ نفر شمارش شده است. به‌طور کلی شهر لاس وگاس در جهان در نوع خود یکتا و بی‌نظیر است و سالیانه بیش از ۴۰ میلیون شهروند از دیگر ایالات آمریکا و نیز اروپا و آسیا از این شهر دیدن می‌کنند. یک چهارم درآمد مهم این شهر در
شهر دیدن می‌کنند. یک چهارم درآمد مهم این شهر در درجه اول از راه مالیات کازینوها و سه چهارم بقیه از درآمد برنامه‌های نمایشی به زبان دیگر شوها، رستوران‌ها و فروش کالاهای توریستی و اجناس لوکس تأمین می‌شود. لازم به گفتن است که آوازها و آهنگ‌های خوانندگان مشهور و معروف چند دهه گذشته مثل الویس پریسلی، دین مارتین، فرانک سیناترا و سامی دیویس در فضای آسمان آبی این شهر در کازینوها و سالن‌های هتل‌ها و پارک‌های سبز و خرم با آبشارهای روان توأم با رقص و کرشمه آب‌نماها به گوش رهگذران و تماشاگران می‌رسد و دوران طلایی
به گوش رهگذران و تماشاگران می‌رسد و دوران طلایی خدایان هنر و موسیقی را زنده جلوه می‌نمایاند. ساکنان معروف این شهر آندره آغاسی، کاریزما کارپنتر و… هستند. در حال حاضر حدود ۳۶ هتل و کازینو مشهور در لاس وگاس وجود دارند. جغرافیا. لاس وگاس در شهرستان کلارک، در حوضه‌ای در کف بیابان موهاوی واقع شده است و از هر طرف با رشته کوه‌ها احاطه شده است. بیشتر آنها مناظر کوهستانی و صخره ای و دارای پوشش گیاهی بیابانی و حیات وحش هستند؛ به همین دلیل شهر می‌تواند در معرض سیلاب‌های عظیم قرار گیرد، اگرچه کارهای زیادی برای کاهش
عظیم قرار گیرد، اگرچه کارهای زیادی برای کاهش اثرات سیل‌های ناگهانی از طریق سیستم‌های زهکشی بهبود یافته انجام شده است. قله‌های اطراف لاس وگاس به ارتفاعات بیش از ۱۰۰۰۰ فوت (۳۰۰۰ متر) می‌رسند و به عنوان موانعی برای جریان شدید رطوبت از منطقه اطراف عمل می‌کنند. ارتفاع شهر تقریباً ۲۰۳۰ فوت (۶۲۰ متر) از سطح دریا است. طبق اداره آمار ایالات متحده آمریکا، این شهر مساحت ۱۳۵٫۸۶ مایل مربع (۳۵۱٫۹ کیلومتر مربع) دارد که از این میزان ۱۳۵٫۸۱ کیلومتر مربع (۳۵۱٫۷ کیلومتر مربع) زمین و ۰٫۰۵ مایل مربع (۰٫۱۳ کیلومتر مربع) (۰٫۰۳
زمین و ۰٫۰۵ مایل مربع (۰٫۱۳ کیلومتر مربع) (۰٫۰۳ درصد) آب است. بعد از آلاسکا و کالیفرنیا، نوادا سومین ایالت لرزه ای فعال در ایالات متحده است. سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده تخمین زده است که طی ۵۰ سال آینده، ۱۰–۲۰٪ احتمال M6.0 یا زمین لرزه بزرگتری که در فاصله ۵۰ کیلومتری لاس وگاس اتفاق می‌افتد. آب و هوا. آب و هوای لاس وگاس دارای یک اقلیم بیابانی و نیمه گرمسیری است (طبق سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)، نمونه ای از بیابان موهاوی که در آن قرار دارد. تابستان‌های بسیار گرم و خشک این آب و هوا است. فصول انتقالی گرم؛
گرم و خشک این آب و هوا است. فصول انتقالی گرم؛ و زمستان‌های کوتاه با روزهای معتدل و شب‌های خنک. در طول سال آفتاب زیادی وجود دارد، به‌طور متوسط ۳۱۰ روز آفتابی و در ۸۶٪ کل ساعات روشنایی روز آفتاب روشن است. میزان بارندگی کم است و به‌طور متوسط ۴٫۲ اینچ (۱۱۰ میلی‌متر) بین ۲۶ تا ۲۷ روز بارانی در سال پراکنده است. لاس وگاس یکی از مکان‌های آفتابی، خشک و کم رطوبت در آمریکای شمالی است، دارای نقاط شبنم و رطوبت فوق‌العاده کم که گاهی زیر ۱۰٪ است. حادثه تروریستی. در ۲ اکتبر ۲۰۱۷ در این شهر در حین برگزاری یک کنسرت عملیات
۲۰۱۷ در این شهر در حین برگزاری یک کنسرت عملیات تروریستی انجام شد که منجر به کشته شدن حداقل ۵۸ نفر و زخمی شدن بیش از ۵۰۰ نفر شد.
فاکس پرو یک سامانه مدیریت پایگاه داده‌ها بر اساس مدل رابطه‌ای است که زبان برنامه‌نویسی خاص خود را دارد. این زبان بر اساس کد برنامه‌ریزی دیبیس تدوین شده‌است و در ابتدا فاکس بیس نامیده می‌شد که پس از خریداری شرکت فاکس تکنالجیز (Fox Technologies) توسط مایکروسافت در سال ۱۹۹۲ میلادی تغییر نام داد. تاریخچه. فاکس پرو به‌عنوان یکی از اولین زبان‌های برنامه‌ریزیِ نسل چهارم محبوبیت زیادی در میان برنامه‌نویسان دههٔ ۱۹۹۰ پیدا کرد؛ به‌خصوص این‌که با ارتقای آن به مجموعه برنامه‌های مایکروسافت ویژوال استودیو امکانات بیشتری
مایکروسافت ویژوال استودیو امکانات بیشتری به برنامه‌نویسان می‌داد، ولی با ورود سیستم‌های جدیدتر، به‌تدریج جایگاه خود را از دست داد و پس از نسخهٔ ۷٫۰ و معرفی چارچوب دات‌نت از طرف مایکروسافت، فاکس پرو از مجموعهٔ ویژوال استودیو خارج شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پارک ملی گلستان یا بوستان ملی گلستان، منطقهٔ حفاظت‌شده‌ای در شرق استان گلستان و غرب استان خراسان شمالی است. این منطقه قدیمی‌ترین پارک ملی زیبای ثبت شده در کشور ایران و پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات‌وحش است که ۱۳۵۰ گونهٔ گیاهی و ۳۰۲ گونهٔ جانوری، از جمله نیمی از گونه‌های پستان‌داران ایران را در حدود ۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت خود جای داده‌ و به‌همین‌دلیل از سوی یونسکو به‌عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است. جنگل گلستان در شرق استان گلستان به‌نوعی دروازه ورود به شمال کشور و این استان
به‌نوعی دروازه ورود به شمال کشور و این استان سرسبز شمالی برای مردم شرق و شمال‌شرق و حتی جنوب‌شرق کشور است که برای مسافرت به شمال ایران این جاده را انتخاب کرده‌اند. این جاده زیبا در بعضی از روزهای سال مانند ایام مذهبی و تعطیلات مختلف مانند عید نوروز به‌دلیل موقعیت خاص آن برای مسافران بارگاه منور رضوی و مسافران‌ شمال کشور مورد بازدید گردش‌گران داخلی و خارجی می‌باشد. جنگل گلستان بدون‌تردید ارزشمندترین منطقه ایران چه از لحاظ کمیت و چه از نظر تنوع حیات جانوری و گیاهی است. تنوع زیستی پارک ملی گلستان حتی فراتر از
است. تنوع زیستی پارک ملی گلستان حتی فراتر از برخی کشورهای اروپایی است که صدها برابر این پارک وسعت دارند. نام استان گلستان هم از روی این منطقه انتخاب شده‌است. پارک ملی گلستان از بهترین زیستگاه‌های پستان‌داران بزرگی چون پلنگ، خرس قهوه‌ای، گرگ، وشق، مرال، شوکا، گوسفند وحشی و بز وحشی، آهوی ایرانی و گراز است و به‌ویژه به‌خاطر جمعیت فراوان قوچ و میش اوریال معروف است. جمعیت قوچ‌‌ها و میش‌های این پارک ملی در دهه ۱۳۵۰ حدود ۱۵۰ هزار رأس برآورد شده‌بود که معادل نزدیک به سه‌چهارم کل جمعیت گوسفندان اوریال دنیا می‌شد.
به سه‌چهارم کل جمعیت گوسفندان اوریال دنیا می‌شد. درحال حاضر امکان کمپینگ و شب‌مانی در جنگل وجود ندارد. برای بازدید بیش‌تر از یک روز، می‌بایست هنگام تاریکی از پارک خارج شده و شب را در خانه‌های روستایی نزدیک به پارک گذراند و در طلوع روز بعد به پارک بازگشت. تاریخچه. این جنگل در ۱۹ مرداد ۱۳۳۶ به نام «منطقه حفاظت شده آلمه وایشکی» تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت. در شهریور ۱۳۴۲ به «پارک محمدرضا شاه» تغییر نام داد و در ۲۲ فروردین ۱۳۴۳ «پارک وحش» نامیده شد. در شهریور ۱۳۵۰ محدوده‌ای در شرق پارک به نام «قُرخود» با
۱۳۵۰ محدوده‌ای در شرق پارک به نام «قُرخود» با وسعت ۳۴ هزار هکتار به آن الحاق شد و در ۱۳۵۳ عنوان پارک وحش به «پارک ملی» تغییر داده شد. در سال ۱۳۵۴ اولین پارک ملی ایران شد که در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان یکی از ۵۰ ذخیره‌گاه زیست‌محیطی کره زمین به ثبت رسیده‌است. بعد از پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ دو منطقه قرخود و آلمه مجدداً از یکدیگر جدا شدند و پارک فعلی به «پارک ملی گلستان» تغییر نام داد که تحت حفاظت سازمان محیط زیست است. پارک ملی گلستان همچنین پانزدهمین اثر ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۳
اثر ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۳ دی ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. جاده گلستان. اصلی‌ترین مسیر ارتباطی شمال کشور و استان خراسان شمالی (و محور ارتباطی بجنورد-گرگان) از این جنگل می‌گذرد. این جاده دقیقاً در طولانی‌ترین و گودترین دره این منطقه کوهستانی احداث شده‌است که از روستای تنگراه در غرب پارک ملی آغاز شده و تا روستای دشت مماس با حد جنوبی پارک به سمت بجنورد امتداد می‌یابد. رودخانه مادرسو (دوغ) در این دره جریان دارد که نهایتاً به گرگان‌رود می‌ریزد. کمتر از یک‌چهارم پارک در جنوب جاده
می‌ریزد. کمتر از یک‌چهارم پارک در جنوب جاده قرار می‌گیرد که از تنگه تا قریه دشت حدود ۲۰ هزار هکتار را شامل می‌شود و بقیه در قسمت شمالی است. یکی از مهم‌ترین خطرات زیست‌محیطی جنگل گلستان وجود این جاده و حجم بالای تردد در آن است. آمار کشته شدن پستانداران پارک ملی گلستان در این جاده بسیار بالا است. تنها در سال ۱۳۸۴ بیش از ۱۳۰ گونه حیوان و حدود ۶۰ جغد در برخورد با ماشین‌ها قربانی شدند. در سیل مهیب مرداد ۱۳۸۰ در منطقه بسیاری از کشته‌شدگان (۲۴۷ جسد انسان کشف شد) از مسافران این جاده بودند. در سال‌های ۸۱، ۸۲ و ۸۳