payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حافظهٔ خوانندگان معاصر جایگاهی ابدی برای "کلیدر" دست‌وپا کند. نقد. بسیاری از جنبه‌های رمان دولت‌آبادی تحسین منتقدان را برانگیخت. پیچیده به تصویر کشیدن شخصیت‌های داستان که نقش حقیقی آن‌ها از طریق ویژگی‌ها و ظاهرشان آشکار می‌شود، توصیفات واضح و دقیق، توانایی فوق‌العادهٔ دولت‌آبادی در تجسم بخشیدن به ویژگی‌های فیزیکی، اجتماعی و سیاسی منطقه، خلق ریتم‌های زبانی و اوج‌گیری‌های تدریجی آن به منظور برجسته نمودن لحظه‌های دراماتیک داستان از نقاط قوت محمود دولت‌آبادی در خلق "کلیدر" به‌شمار می‌آیند. مفسرین، "کلیدر" را
خلق "کلیدر" به‌شمار می‌آیند. مفسرین، "کلیدر" را نقطهٔ عطفی در تاریخ ادبیات مدرن فارسی می‌دانند؛ بدان حد که یکی از مفسرین، "کلیدر" را «حماسهٔ زوال» می‌خواند. نگارش "کلیدر"، محمود دولت‌آبادی را به کسب جایزهٔ نوبل ادبیات بسیار نزدیک کرد. با این حال دولت‌آبادی تاکنون به کسب آن نائل نشده است. همهٔ منتقدان با تحسین‌ها و تمجیدهای طرفداران "کلیدر" موافق نیستند. هوشنگ گلشیری، داستان‌نویس برجسته، یکی از اولین منتقدان جلدهای آغازین "کلیدر" بود. گلشیری معتقد بود تکنیک‌های سنتی داستان‌گویی شفاهی با احتیاجات و
تکنیک‌های سنتی داستان‌گویی شفاهی با احتیاجات و بایسته‌های ژانر رمان هم‌خوانی و سازگاری ندارد و بر این باور بود که "کلیدر" سیر قهقرایی را در تاریخ تکامل رمان‌نویسی مدرن فارسی پیموده است. مهشید امیرشاهی پیکان تیز انتقادهایش را به سوی تحسین‌شده‌ترین جنبهٔ رمان، یعنی زبان آن نشانه گرفته است و از نادرست بودن دستورهای زبانی، تلفظ‌ها و املای واژگان "کلیدر" انتقاد می‌کند. استفاده از اصطلاحات انگلیسی و فرانسوی توسط شخصیت‌های رمان که دایرهٔ واژگانشان احتمالاً خالی از آن وام‌واژه‌هاست و حتی زمان‌پریشی‌های زبانی از
از آن وام‌واژه‌هاست و حتی زمان‌پریشی‌های زبانی از دیگر انتقادات امیرشاهی نسبت به اثر تحسین‌شدهٔ "کلیدر" است. جمال میرصادقی عقیده دارد، زبان روایی "کلیدر" که با وام گرفتن از واژگان کلاسیک "تاریخ بیهقی" آراسته شده با وجود زیبایی‌های زبانی «اغلب با موضوع‌های ساده و مضامین روستایی داستان هماهنگی ندارد». انتشار. رمان "کلیدر" با ۲٬۸۳۶ صفحه بزرگ‌ترین رمان فارسی است که در ده جلد و پنج مجلد قطور به چاپ رسیده است. اولین جلد آن در سال ۱۳۵۷ و آخرین آن در سال ۱۳۶۳ منتشر شد. در سال ۱۳۶۳ مجموعهٔ کامل پنج جلدی "کلیدر" و
شد. در سال ۱۳۶۳ مجموعهٔ کامل پنج جلدی "کلیدر" و همچنین مجموعهٔ تکمیلی سه جلدی آن برای کسانی که پیشتر دو جلد آغازین را خریده بودند، عرضه شد. دو مجلد نخست پیش از بیرون آمدن سه مجلد پایانی هر کدام ۲۰٬۰۰۰ نسخه فروخته بودند و پس از انتشار سه مجلد پایانی، در عرض کمتر از پنج سال ۲۰٬۰۰۰ نسخهٔ کامل (مجموعهٔ پنج‌جلدی) و ۷٬۰۰۰ نسخهٔ تکمیلی (مجموعهٔ سه جلدی) دیگر نیز از آن به فروش رفت. حق تألیفی که به جهت نگارش رمان نصیب دولت‌آبادی شد، اعلام نشده است اما شایعه‌ها حکایت از اختصاص حق تألیف ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومانی به او دارد.
از اختصاص حق تألیف ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومانی به او دارد. این حق تألیف آنقدر بوده که خانوادهٔ دولت‌آبادی به کمک آن به خانه‌ای بزرگ‌تر و مجلل‌تر در شمال شهر تهران نقل مکان کند. "کلیدر" پس از انتشار رکورد حجیم‌ترین، پرفروش‌ترین، و گران‌ترین حق تألیف برای یک رمان را شکست. به گفتهٔ دولت‌آبادی کلیدر دو سال در انتظار دریافت مجوز در وزارت ارشاد اسلامی ماند و سید محمد خاتمی وزیر ارشاد وقت با مشورت با مقامات بالاتر مجوز انتشار آن را دریافت کرد. به گفتهٔ او بهاءالدین خرمشاهی، کامران فانی و جواد فریدزاده برای صدور مجوز کلیدر
کامران فانی و جواد فریدزاده برای صدور مجوز کلیدر تلاش کردند. "کلیدر" به سرعت محبوبیت یافت و حتی پیش از انتشار جلدهای پایانی سروصداهای زیادی در محافل آکادمیک و روشن‌فکری به راه انداخت. جلدهای اول تا ششم "کلیدر" در همان روزهای پرتلاطم انقلاب ۱۳۵۷ منتشر شد و با این وجود، خیلی خوب به فروش رفت. پیش از انتشار کامل دورهٔ ده جلدی "کلیدر" در سال ۱۳۶۳، بیست هزار نسخه از آن فروخته شد. دولت‌آبادی خود گفته است که پیش‌نویس "کلیدر" را پیش از آنکه برای چاپ به بنگاه نشر بدهد به هیچ‌کس دیگری حتی نشان هم نداده است. کریم
بدهد به هیچ‌کس دیگری حتی نشان هم نداده است. کریم امامی از این موضوع احساس تأسف می‌کند و می‌گوید که به‌نظرش می‌توان حجم "کلیدر" را به یک‌چهارم حجم اصلی تقلیل داد بدون آنکه زیانی متوجه آن بشود. ترجمه. ترجمهٔ آلمانی رمان "کلیدر" توسط زیگرید لطفی، همسر آلمانی محمدحسن لطفی، در سال ۱۹۹۹ در زوریخ منتشر شد. ترجمهٔ بلوچی آن توسط واحدبخش بادپا انجام گرفت و پس از درگذشتش در ۱۴۰۰ منتشر شد. همچنین سیامند شاسواری کلیدر را به کُردی سورانی ترجمه کرده که در سال ۲۰۱۲ توسط انتشارات سَردَم در سلیمانیه در کردستان عراق به چاپ
سَردَم در سلیمانیه در کردستان عراق به چاپ رسیده است. یادبودها. در سال ۱۳۹۸، خیابان تازه‌تأسیس سهراب ۴ معروف به گل‌افشانی در شهر سبزوار با تصویب شورای شهر به خیابان کلیدر تغییر نام یافت. به گفتهٔ برخی نویسندگان ایرانی، این اولین بار در ایران است که نام یک رمان رسماً بر یک خیابان گذاشته می‌شود. محمدرضا درویشی به پیشنهاد انتشارات فرهنگ معاصر در زمستان ۱۳۸۵ و بهار ۱۳۹۶ قطعه‌ای هشت قسمتی نوشت و آن را تیر ۱۳۸۵ با ارکستر سمفونیک ناسیونال اوکراین ضبط کرد.
آسیفا انجمن بین‌المللی سازندگان و دوست‌داران فیلم‌های پویانمایی است. این انجمن را در سال ۱۹۶۰میلادی چند تن از بزرگان فیلم‌های انیمیشن مانند نورمن مک‌لارن در شهر انسی فرانسه بنیان گذاشتند. هدف آن تبادل اطلاعات در مورد روش‌های پویانمایی و اطلاع‌رسانی در مورد فعالیت‌های پویانمایی در جهان است. آسیفا در بیش از سی کشور جهان از جمله ایران شعبه دارد. اهداف این انجمن. اهداف اساسی آسیفا عبارت است از: تلاش برای اعتلای هنر انیمیشن و معرفی آن به جامعه، ایجاد تفاهم و ارتباط فرهنگی و هنری بین اعضاء و حفظ و اعتلای شئون
فرهنگی و هنری بین اعضاء و حفظ و اعتلای شئون سینماگران، پویانمایان و سایر کسانی که در این حرفه فعالیت می‌کنند. سازمان. سازمان آسیفا ایران مشتمل بر ارکان اصلی زیر است که برخی دارای زیرمجموعه‌هایی به عنوان ارکان فرعی نیز هستند: هیات مدیره آسیفا ایران. مهدی خرمیان امیر مهران حمید محمدی هدی مسعودی سیدعباس اصطهباناتی هاجر مهرانی فاطمه حسینی شکیب
احمد اکبرپور (زاده ۹ مرداد ۱۳۴۹) یک نویسنده و شاعر معاصر ایرانی است. نوشته‌های او اکثراً برای رده سنی کودکان و نوجوانان است. زندگی. احمد اکبرپور در ۹ مرداد ۱۳۴۹ در چاه‌ورز، لامرد، فارس به دنیا آمد. دبستان تا دبیرستان را در زادگاهش سپری کرد و برای ادامه تحصیل این شهر را ترک کرد. تحصیلات خود را در شهرهای جهرم، شیراز و تهران تا مقطع کارشناسی در رشته روان‌شناسی در دانشگاه شهید بهشتی تهران به پایان رساند. سال‌ها بعد او در دانشگاه شیراز در رشته کارشناسی ارشد ادبیات کودک مشغول تحصیل شد و در دی ماه ۱۴۰۲ از پایان
کودک مشغول تحصیل شد و در دی ماه ۱۴۰۲ از پایان نامه‌اش دفاع کرد. عمده شهرت وی بابت نگارش داستان‌های کودک و نوجوان است که برای وی جوایز متعددی از جمله کتاب سال ایران و شورای کتاب کودک را به ارمغان آورده است. اکبرپور عضو شورای کتاب کودک و نیز انجمن نویسندگان کودک و نوجوان است. وی اکنون ساکن شیراز است. آثار او به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، چینی، کره‌ای و ترکی استانبولی و عربی ترجمه شده است. "قطار آن شب" و "شب به خیر فرمانده" در چندین کشور جهان به چاپ رسیده است. اکبرپور در سال ۱۴۰۳ نامزد جایزه هانس
رسیده است. اکبرپور در سال ۱۴۰۳ نامزد جایزه هانس کریستین آندرسن برای سال ۲۰۲۶ شد . در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ نیز نامزد دریافت جایزه آسترید لیندگرن شد. دربارهٔ آثار. درون‌مایه داستان‌های اکبرپور را مضامینی همچون بازیابی و بازشناسی هویت و ارادهٔ فردی، تنهایی و صلح تشکیل می‌دهد. جنگ از مواردی است که اثرات مخرب آن در چند اثر از جمله شب به خیر فرمانده، تو شجاعی فرمانده، خداحافظ ماه و اگر من خلبان بودم به شکل کودکانه ای نمایش داده شده است. روبرو شدن کودک یا نوجوان با مسایل و مشکلات فردی و اجتماعی و چگونگی و قدرت حل
مسایل و مشکلات فردی و اجتماعی و چگونگی و قدرت حل مسئله از جمله موارد عمدهٔ رمان‌ها و داستان‌های ایشان است. حضور تکنیک‌های جدید داستان‌نویسی در محیط‌های بومی، آثار او را متمایز کرده است. خلاقیت و نوآوری او در بازآفرینی و بازنویسی افسانه‌ها، فرهنگ کهن ایرانی را به زبانی تازه به گوش مخاطب نسل معاصر می‌رساند. طنز موجود در آثار وی، چه در کارهای صرفاً طنز مانند واژه‌های نفهم، جزمن به هیچ خری فکر نکن، و چه آثار اجتماعی مانند من نوکر بابا نیستم، کودک و نوجوان و حتی مخاطب بزرگسال را به سمت خود کشانده است.
جایزه گنکور جایزه‌ای است ادبی که در پی وصیت ادمون دو گنکور به سال ۱۸۹۶ بنیان گذاشته‌شد. مجمع ادبی گنکور به‌طور رسمی در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شد و نخستین دوره جایزه در روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۰۳ برگزار شد. جایزه گنکور هر ساله نصیب «بهترین کتاب داستانی» می‌شود که طی «همان سال» منتشر شده باشد. بیشتر اوقات جایزه گنکور به یک رمان اعطا می‌شود. جایزه نقدی گنکور، نمادین و تنها معادل ۱۰ یورو است؛ اما باعث افزایش جدی فروش اثر برنده و سایر آثار نویسنده برگزیده خواهد شد. اعضای فرهنگستان گنکور هر دوشنبه اول ماه در تالار
اعضای فرهنگستان گنکور هر دوشنبه اول ماه در تالار مخصوص خود که در طبقه نخست رستوران دروان پاریس واقع شده‌است گرد هم جمع می‌شوند. به‌طور معمول برنده جایزه روز ۳ نوامبر پس از صرف ناهار مشخص می‌شود. آکادمی گنکور که بیش از صد سال سابقه فعالیت دارد، علاوه بر جایزه اصلی خود که هر سال در ماه نوامبر اهدا می‌شود و مهم‌ترین و معتبرترین جایزه ادبی فرانسه به‌شمار می‌آید، جوایز جانبی دیگری نیز دارد: جایزه گنکور برای اولین رمان، جایزه گنکور دبیرستانی‌ها، جایزه گنکور داستان کوتاه، جایزه گنکور شعر، جایزه کنگور
گنکور داستان کوتاه، جایزه گنکور شعر، جایزه کنگور زندگی‌نامه‌نویسی و جوایز گنکور به انتخاب برخی کشورها مثل بلژیک، سوئیس، تونس، ایتالیا، رومانی و جایزه کنگور کشورهای خاورمیانه از جمله ایران. هر نویسنده در زندگی ادبی خود تنها یک بار برنده این جایزه می‌شود، در این میان رومن گاری یک استثناء است: او یک بار در سال ۱۹۵۶ برای رمان "ریشه‌های آسمان" و یک بار در سال ۱۹۷۵ بابت رمان "زندگی در پیش رو" و با نام مستعار امیل آژار برنده شد. جایزه گنکور اولین رمان در سال ۲۰۱۷ به رمان «مارکس و عروسک» نوشته مریم مجیدی، نویسنده
به رمان «مارکس و عروسک» نوشته مریم مجیدی، نویسنده سی و هفت ساله ایرانی-فرانسوی اهدا شد. این نخستین بار بود که یک نویسنده ایرانی فرانسوی‌زبان چنین جایزه معتبری را دریافت کرد.
جایزهٔ ادبی افتخاری است که توسط نهادهای دولتی یا غیر آن، فرهنگستان‌ها، انجمن‌های ادبی، بنیادها و حتی اشخاص منفرد به آثار ادبی اعطا می‌شود. اغلب جوایز سالیانه است و همراه با مبلغی پول، گردن‌آویز (مدال) یا بورس است. این جوایز بر اساس اشخاصی که می‌توانند جایزه را دریافت کنند، به دو دسته «ملی» و «بین‌المللی» تقسیم می‌شوند. یکی از مؤسساتی که در این زمینه فعال است مؤسسهٔ خانه کتاب ایران است که انتخاب «جایزه ادبی پروین اعتصامی»، «جایزه ادبی جلال آل احمد» و «جایزه ادبی گام اول» توسط این مؤسسه انجام می‌پذیرد. همچنین
گام اول» توسط این مؤسسه انجام می‌پذیرد. همچنین برخی از جایزه‌های کتاب توسط نهادهای مردمی و غیردولتی برگزار می‌شود. یکی از مهم‌ترین جایزه‌های کتاب غیردولتی، «جایزه کتاب روایت پیشرفت» است. اهداف. عمده هدف‌ها از برگزاری چنین جوایزی عبارتست از: خلاصه:ایران، بلژیک، سوئیس، کانادا، آلمان، اتریش، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، ژاپن، هلند، بریتانیا، سوئد، ایالات متحدهٔ آمریکا، جوایز ادبی بین‌المللی
مصطفی بولنت اجویت (۱۹۲۵–۲۰۰۶) سیاست‌مدار، شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار ترک و نخست‌وزیر پیشین ترکیه بود. زندگی. او در استانبول به دنیا آمد و در کالج رابرت استانبول درس خواند. در دهه ۱۹۵۰ به آمریکا رفت. او به هنگام تحصیل در روزنامه‌های آنجا کار می‌کرد. پس از بازگشت به ترکیه به حزب جمهوریت خلق پیوست و در ۱۹۵۷ به نمایندگی مجلس ترکیه انتخاب و در ۱۹۷۲ نخست‌وزیر ترکیه شد. وی در دوران نخست‌وزیری خود در سال ۱۹۷۴ نقش کلیدی در تصمیم گیری برای حمله نظامی به قبرس برای حمایت از ترک‌های قبرس که منجر به اشغال شمال قبرس توسط
از ترک‌های قبرس که منجر به اشغال شمال قبرس توسط نیروهای نظامی ترکیه شد داشت. همچنین در سال ۱۹۹۹ دستگیری عبدالله اوجالان در کنیا و انتقال وی به ترکیه در دوران کفالت نخست‌وزیری وی انجام شد. به عنوان شاعر و نویسنده و مترجم او آثار بسیاری از جمله ترجمه شعرهای تی. اس. الیوت را منتشر کرده‌است. اجویت در پنجم نوامبر ۲۰۰۶ پس از مدتی طولانی که در حال اغما بود درگذشت.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۶
هنر اقیانوسیه اشاره به آفرینش‌های هنری مردم ساکن قاره اقیانوسیه دارد که شامل استرالیا و جزایر اقیانوس آرام از جمله جزیره هاوایی و جزیره ایستر است. منطقه زیر پوشش این هنر اغلب به چهار قسمت اصلی تقسیم می‌شود؛ پلی‌نزی، میکرونزی، استرالزی (استرالیا و نیوزیلند) و ملانزی. هنر اقیانوسی یا هنر اقیانوسی شامل آثار خلاقانه مردم بومی جزایر اقیانوس آرام و استرالیا، از جمله مناطقی مانند هاوایی و جزیره ایستر است. به‌طور خاص شامل آثار دو گروه از افرادی است که در این منطقه ساکن شده‌اند، هرچند در دو دوره متفاوت. با این حال،
شده‌اند، هرچند در دو دوره متفاوت. با این حال، آنها به مرور زمان به تعامل می‌رسند و با هم به جزایر دوردست‌تری می‌رسند. این منطقه اغلب به چهار منطقه جداگانه تقسیم می‌شود: میکرونزی، ملانزیا، پلینزی و استرالیا. هنر صخره ای بومیان استرالیا طولانی‌ترین سنت هنری مداوم در جهان است. این مکان‌ها که در سرزمین آرنهم، استرالیا یافت می‌شوند، به سه دوره تقسیم می‌شوند: پیش از دهانه رودخانه (حدود ۴۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰ قبل از میلاد)، دهانه رودخانه (حدود ۶۰۰۰ قبل از میلاد تا ۵۰۰ پس از میلاد)، و آب شیرین (حدود ۵۰۰ پس از میلاد تا
پس از میلاد)، و آب شیرین (حدود ۵۰۰ پس از میلاد تا کنون). تاریخ‌گذاری آنها بر اساس سبک‌ها و محتوای هنر انجام شده‌است. پیش از دهانه رودخانه، قدیمی‌ترین، با تصاویری در رنگدانه اخرایی قرمز مشخص می‌شود. با این حال، در حدود ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد، تصاویر به‌طور فزاینده‌ای پیچیده‌تر ظاهر می‌شوند که نشان‌دهنده آغاز دوره دهانه رودخانه است. این نقاشی‌های سنگی چندین کارکرد داشتند. برخی برای «جادو» استفاده می‌شدند، برخی دیگر با آرزوی افزایش جمعیت حیوانات برای شکار، و برخی نیز صرفاً برای سرگرمی نگاشته می‌شدند. یکی از
برخی نیز صرفاً برای سرگرمی نگاشته می‌شدند. یکی از پیچیده‌ترین مجموعه‌های هنر صخره‌ای در این منطقه، اوبیر است، یک محل اتراق مورد علاقه در فصول مرطوب که چهره‌های صخره‌ای آن در طول هزاران سال بارها نقاشی شده‌است.
عنایت‌الله مجیدی از پژوهش‌گران تاریخ منطقه الموت است. زندگی. متولد ۱۴ آذر ماه ۱۳۲۲ شمسی در قریة کوشک بخش رودبار و الموت استان قزوین تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاهش به اتمام رساند و سپس برای ادامه تحصیل به تهران آمد. وی در رشته منقول (حقوق اسلامی) تحصیل کرد و سال‌ها به شغل کتابداری مشغول بود وی از شاگردان استاد بدیع‌الزمان فروزانفر بود و به پیشنهاد وی در سال ۱۳۳۸ به عنوان کتابدار در دانشکده علوم معقول و منقول (الهیات و معارف اسلامی) مشغول کار شد. اکنون بازنشسته‌است و مسوولیت کتابخانه و مرکز اسناد مرکز
بازنشسته‌است و مسوولیت کتابخانه و مرکز اسناد مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی را برعهده دارد.
آنا کارِنینا تلفظ صحیح نام "آنا کارِنینا" به روسی به این صورت است: [ˈænə kɐˈrʲenʲɪnə] داستان. "آنا کرنینا" رمانی پیچیده در هشت قسمت، با بیشتر از دوازده شخصیت اصلی، در بیش از ۸۰۰ صفحه و به‌طور معمول دوجلدی است. محتوای داستان به خیانت، ایمان، خانواده، ازدواج، جامعۀ اشرافی روسیه، آرزو و زندگی روستایی و شهری می‌پردازد. طرح اصلی داستان حول یک رابطۀ خارج از ازدواج بین آنا و افسر خوش قیافهٔ سواره نظام، کنت الکسی کیریلوویچ ورونسکی گسترش می‌یابد که در محافل اجتماعیِ سن پترزبورگ رسوایی به بار می‌آورد و دو جوانِ عاشق
سن پترزبورگ رسوایی به بار می‌آورد و دو جوانِ عاشق به اجبار در جستجوی خوشبختی به ایتالیا می‌گریزند. پس از بازگشت آنها به روسیه، زندگی آن‌ها از هم دورتر می‌شود. بخش اول. شاهزاده استپان آرکادیویچ اُبلونسکی (که با نام کوچک «استیوا» در رمان از او نام برده می‌شود)، یکی از اشراف مسکو و کارمندی دولتی است که به همسرش شاهزاده داریا الکساندرونا ("دالی") خیانت کرده است. دالی رابطۀ شوهر خود با معلمۀ فرانسوی بچه‌هایش را می‌فهمد و وضعیت خانواده آشفته و نابسامان می‌شود. استیوا به خواهرش، آنا آرکادیونا کارنینا، وضعیت
استیوا به خواهرش، آنا آرکادیونا کارنینا، وضعیت خانواده را اطلاع می‌دهد و آنا برای آرام کردن اوضاع راهی مسکو می‌شود. در همین حال، دوست دوران کودکی استیوا، کنستانتین دیمیتریویچ لوین ("کوستیا") با هدف خواستگاری از کوچک‌ترین خواهر دالی، شاهزاده کاترینا الکساندرونا شرباتسکایا ("کیتی") وارد مسکو می شود. کوستیا یک زمیندار اشرافی پرشور و بی قرار اما خجالتی است که برخلاف دوستان مسکویی‌اش، تصمیم می گیرد در املاک بزرگ خود زندگی کند. او متوجه می شود که کنت الکسی کریلوویچ ورونسکی، افسر سواره نظام ارتش نیز خاطرخواه کیتی
ورونسکی، افسر سواره نظام ارتش نیز خاطرخواه کیتی است. استیوا برای استقبال از خواهرش به ایستگاه راه‌آهن می‌رود و آنجا با کنت ورونسکی برخورد‌ می‌کند که او هم برای استقبال از مادرش، کنتس ورونسکایا، به ایستگاه آمده‌است. آنا و ورونسکایا در طی سفر، در یک واگن بوده‌اند و باهم صحبت کرده‌اند. وقتی که ورونسکی در کوپه به سراغ مادرش می‌رود، آنا را برای اولین بار می‌بیند، یک کارگر راه آهن به طور تصادفی جلوی قطار می‌افتد و کشته می‌شود. آنا این حادثه را بدشگون تعبیر می‌کند. در خانه استیوا، آنا صریحا با دالی در مورد رابطه
در خانه استیوا، آنا صریحا با دالی در مورد رابطه استیوا صحبت می‌کند و او را متقاعد می‌سازد که استیوا با وجود خیانت هنوز او را دوست دارد. دالی تحت تأثیر صحبت های آنا قرار می‌گیرد و تصمیم می گیرد استیوا را ببخشد. کیتی، خواهر دالی، هجده سال دارد. به عنوان یک دختر دم‌بخت از یک خانواده اشرافی، انتظار می‌رود که مردی هم‌شأن و رتبه‌ی او، از او تقاضای ازدواج کند. ازقضا کنت ورونسکی در محافل سن‌پترزبورگ، به او توجه ویژه‌ای نشان داده است. کیتی به خانه استیوا می‌رود تا با خواهرش و آنا ملاقات کند. کیتی از زیبایی و شخصیت
خواهرش و آنا ملاقات کند. کیتی از زیبایی و شخصیت آنا بسیار تحت تأثیر قرار می گیرد و به همان اندازه که شیفته ورونسکی می شود، شیفته او می شود. وقتی کوستیا در خانه ی شاهزاده شرباتسکی از کیتی خواستگاری می کند، کیتی به طرز ناشیانه ای درخواست او را رد می کند، زیرا عاشق ورونسکی است و معتقد است که ورونسکی از او خواستگاری خواهد کرد. مادر کیتی، شاهزاده شرباستکایا، با ازدواج کیتی و کوستیا ناموافق است زیرا معتقد است که ورونسکی همسر بهتری است. (برخلاف پدر کیتی، که طرفدار کوستیا است). کیتی و ورونسکی در مراسم رقصی حضور
کوستیا است). کیتی و ورونسکی در مراسم رقصی حضور دارند که آنا هم در آن حاضر است. کیتی در رقص انتظار دارد که چیزی قطعی از ورونسکی بشنود، اما ورونسکی در عوض آنا را به عنوان شریک رقص انتخاب می‌کند و این کار، کیتی را در شوک و دلشکستگی فرو‌ می‌برد. کیتی متوجه می شود که ورونسکی عاشق آنا شده و علی‌رغم ابراز علاقه‌ی آشکارش، قصد ازدواج با او را ندارد. ورونسکی تعاملات خود با کیتی را صرفاً به عنوان یک سرگرمی در نظر گرفته است و فرض می کند که کیتی هم همین نظر را دارد. آنا که از واکنش عاطفی و فیزیکی خود در رقص با ورونسکی
که از واکنش عاطفی و فیزیکی خود در رقص با ورونسکی قلبش می‌لرزد، بلافاصله به سن‌پترزبورگ باز می گردد. ورونسکی با همان قطار به سن‌پترزبورگ می‌رود. در یک ملاقات، ورونسکی به عشق خود اعتراف می کند. آنا امتناع می‌ورزد، اما عمیقا تحت تأثیر او قرار می‌گیرد. کوستیا که از رد درخواستش توسط کیتی بسیار آشفته و ناراحت می‌شود، به املاک خود باز می‌گردد و از ازدواج با کیتی ناامید می‌شود. آنا به نزد همسرش، کنت الکسی الکساندرویچ کارنین، یک مقام ارشد دولتی، و پسرش، سریوژا، در سن‌پترزبورگ باز می‌گردد. بخش دوم. بعد از طرد شدن
سن‌پترزبورگ باز می‌گردد. بخش دوم. بعد از طرد شدن کیتی از جانب ورونسکی، کیتی دچار مشکلات روانی می‌شود؛ به همین خاطر خانواده شرباتسکی برای بازیابی سلامتی او با پزشکان مشورت می‌کنند. یک متخصص توصیه می‌کند که کیتی برای بهبودی باید به یک چشمه آب گرم در خارج از کشور برود. دالی با کیتی صحبت می‌کند و می‌فهمد که کیتی هم به خاطر ورونسکی غصه دارد و هم به‌خاطر این که کوستیا را طرد کرده، در حالی که دوستش دارد، در عذاب است. در اوج خشم کیتی از برانگیخته شدن احساساتش، او خواهرش را با اشاره به خیانت استیوا ناراحت می‌کند و
را با اشاره به خیانت استیوا ناراحت می‌کند و می‌گوید که او هرگز نمی‌تواند مردی را که به او خیانت کرده است دوست داشته باشد. در همین حال، استیوا در حالی که یک قطعه زمین را، که حوالی املاک کوستیا است، می فروشد، برای شکار و استراحت به‌خانه او می‌رود. در سن پترزبورگ، آنا شروع به گذراندن زمان بیشتری در حلقه درونی پرنسس الیزاوتا ("بتسی") می‌کند. بتسی فردی برجسته در اجتماع سن‌پترزبورگ است که پسر عموی ورونسکی است. ورونسکی به تعقیب آنا ادامه می‌دهد. اگرچه، آنا در ابتدا سعی می‌کند او را طرد کند، اما در نهایت تسلیم عشق
سعی می‌کند او را طرد کند، اما در نهایت تسلیم عشق او می‌شود و رابطه‌ای عاشقانه بین آن دو شکل می‌گیرد. در همین حال، کارنین به همسرش، درباره‌ی توجه خارج از حد به ورونسکی در ملاء عام تذکر می‌دهد که باعث دامن زدن به شایعات است. او نگران وجهه عمومی خودشان است، اگرچه به اشتباه معتقد است که رفتار آنا اصلا مشکوک نیست. ورونسکی، که در اسب‌سواری ماهر است، در مسابقه‌ی اسب دوانی شرکت می‌کند. اودر طی آن مسابقه، اسب خود (فرو-فرو) را تحت فشار شدید قرار می‌دهد. بی‌توجهی او باعث سقوط و شکستن کمر اسبش می‌شود. آنا، که در بین
باعث سقوط و شکستن کمر اسبش می‌شود. آنا، که در بین تماشاچیان مسابقه حاضر است، نمی تواند ناراحتی خود را در طی این حادثه پنهان کند. قبل از این مسابقه، آنا به ورونسکی گفته بود که از او باردار است. کارنین نیز در مسابقات حضور دارد. او به آنا می‌گوید که رفتارش نامناسب است. پس از مسابقه و در مسیر برگشت به خانه، آنا در حالت پریشانی به رابطه خود نزد شوهرش اعتراف می‌کند. کارنین از او می‌خواهد که این رابطه را قطع کند تا از شایعات بیشتر جلوگیری شود، زیرا معتقد است که ازدواج آن‌ها حفظ خواهد شد. کیتی و مادرش به یک چشمه
آن‌ها حفظ خواهد شد. کیتی و مادرش به یک چشمه آب‌گرم در آلمان سفر می‌کنند تا کیتی سلامتی خود را بازیابد. آن‌ها در آنجا با بانویی معلول به نام (مادام اشتال) ملاقات می‌کنند که (وارنکا)، دختر خوانده‌ی مهربان و خوش‌اخلاقش، او را همراهی می‌کند. کیتی تحت تأثیر وارنکا به شدت مذهبی می‌شود و شروع به انجام کارهای خیرخواهانه می‌کند؛ اما وقتی پدرش به آنها ملحق می‌شود، به کیتی اطلاع می‌دهد که مادام اشتال وانمود می‌گند که معلول است. این باعث سرخوردگی کیتی می‌شود. بعد ار مدتی خانواده شرباتسکی به مسکو بازمی‌گردند. بخش سوم.
خانواده شرباتسکی به مسکو بازمی‌گردند. بخش سوم. کوستیا به کار در املاک خود ادامه می‌دهد، محیطی که نزدیک به افکار و کشمکش های درونی اوست. او با ایده دورویی دست و پنجه نرم می‌کند، به این فکر می‌کند که چگونه باید خود را از شر آن خلاص کند، و از آنچه در دیگران احساس دورویی می‌کند انتقاد می‌کند. او ایده‌های مربوط به کشاورزی و رابطه منحصر به فرد بین کارگر کشاورزی و سرزمین مادری و فرهنگ خود را توسعه می‌دهد. او معتقد است که اصلاحات کشاورزی اروپا به دلیل فرهنگ و شخصیت منحصر به فرد دهقان روسی در روسیه کارساز نخواهد
منحصر به فرد دهقان روسی در روسیه کارساز نخواهد بود. دالی به ملک خود در نزدیکی املاک کوستیا می‌رود. در ملاقات دالی با کوستیا، دالی سعی می‌کند بفهمد بین او و کیتی چه اتفاقی افتاده‌است و رفتار کیتی را توضیح دهد. کوستیا از صحبت‌های دالی در مورد کیتی بسیار برانگیخته می‌شود و احساس دوری از دالی به او دست می‌دهد؛ زیرا رفتار محبت آمیز او با فرزندانش را نادرست(دروغین) می‌داند. کوستیا تصمیم می گیرد کیتی را فراموش کند و به احتمال ازدواج با یک زن دهقانی فکر می کند. با این حال، مشاهده تصادفی کیتی در کالسکه(به هنگام
با این حال، مشاهده تصادفی کیتی در کالسکه(به هنگام برگشت از چشمه آب گرم) باعث می شود که کوستیا متوجه شود که هنوز او را دوست دارد. در همین حال، در سن پترزبورگ، کارنین از جداشدن از آنا خودداری می‌کند و اصرار دارد که رابطه آنها ادامه خواهد داشت. کارنین تهدید می کند که اگر آنادر رابطه خود با ورونسکی پافشاری کند، سریوژا را با خود را خواهد برد. بخش چهارم. آنا و ورونسکی همچنان به دیدار یکدیگر ادامه می دهند. کارنین با یک وکیل در مورد طلاق مشورت می‌کند. در آن زمان، طلاق در روسیه فقط می‌توانست توسط طرف بی گناه در یک
در روسیه فقط می‌توانست توسط طرف بی گناه در یک رابطه درخواست شود و مستلزم این بود که طرف گناهکار اعتراف کند یا اینکه طرف گناهکار در حین عمل زنا مشاهده شود. کارنین آنا را مجبور می‌کند تا برخی از نامه‌های عاشقانه ورونسکی را تحویل دهد، که وکیل آن‌ها را برای اثبات رابطه کافی نمی‌داند. استیوا و دالی علیه تلاش کارنین برای طلاق بحث می کنند. کارنین پس از شنیدن اینکه آنا پس از تولد دشوار دخترش (آنی) در حال مرگ است، نظر خود در مورد طلاق را تغییر می دهد. در کنار بالین او، کارنین ورونسکی را می بخشد. با این حال، ورونسکی
کارنین ورونسکی را می بخشد. با این حال، ورونسکی که از بزرگواری کارنین خجالت زده است، با شلیک گلوله به خود اقدام به خودکشی ناموفق می کند. هنگامی که آنا بهبود می یابد، متوجه می شود که با وجود بخشش کارنین و وابستگی او به آنی، نمی تواند زندگی با کارنین را تحمل کند. وقتی می شنود که ورونسکی قصد دارد برای یک پست نظامی به تاشکند برود، ناامید می شود. آنا و ورونسکی به ایتالیا فرار می کنند و پسر آنا، سریوژا، را رها می‌کنند. در همین حال، استیوا برای ازسرگیری روابط بین کوستیا و کیتی تلاش می‌کند. او ملاقاتی بین کوستیا و
و کیتی تلاش می‌کند. او ملاقاتی بین کوستیا و کیتی ترتیب می‌دهد که منجر به آشتی و نامزدی آنها می شود.
خط پهلوی یا دبیرهٔ پهلوی نام یک دستهٔ کلی از خط‌هایی است که برای نوشتن زبان (های) پارسی میانه و پهلوی اشکانی (پارتی) به صورت کتیبه‌ای یا کتابی به کار می‌رفته‌اند. این خطوط از خط مانوی مستقل‌اند. تمام این خط‌ها ریشه در خط آرامی دارند و مانند آرامی از راست به چپ نوشته می‌شده‌اند. زیرشاخه‌ها. دبیره‌های پهلوی را معمولاً به زیرشاخه‌های زیر تقسیم می‌کنند: این دبیره‌ها گرچه اصل و ریشه‌ای یکسان و شباهت‌هایی با هم دارند، تفاوتشان به اندازه‌ای است که جداگانه از آنها یاد می‌شود. حروف سنگ‌نبشته‌ای پارتی با پارسی میانه
می‌شود. حروف سنگ‌نبشته‌ای پارتی با پارسی میانه (کتیبه‌ای یا کتابی) نیز تفاوت‌های بسیار دارند. هرچند خود واژهٔ "پهلوی" برگفته از "پهلو" است که خود صورتی از واژهٔ "پرثوه" (که صورت باستانی واژهٔ "پارت" است) می‌باشد، اما اصطلاحاً به همه دبیره‌هایی که هم پارتی و هم پارسی میانه را با آنها نوشته‌اند، گفته می‌شود. به‌طور کلی خط پهلوی خطی پرابهام به‌شمار می‌رود و ابهام بعضی گونه‌های آن نظیر پهلوی کتابی بیشتر از آنِ بقیه است. در گونه‌های منفصل بیشترین جنبهٔ ابهام به‌علت دلالت یک نویسه بر چندین واج است؛ مثلاً در
به‌علت دلالت یک نویسه بر چندین واج است؛ مثلاً در پهلوی ساسانی کتیبه‌ای نویسهٔ «» می‌تواند دلالت بر صامت «ر» «و» یا مصوت «او» کند. در گونهٔ متصل علاوه بر این گونه ابهامات مشکل دیگری نیز پدیدار می‌گردد: اتصال چند حرف به یکدیگر باعث شباهت مجموعه حروف به حرفی دیگر می‌شود. ویژگی. خط پهلوی یکی از دشوارترین و پیچیده‌ترین خط‌های جهان است. این خط در کاملترین شرایط دارای ۲۲ حرف می‌باشد. به‌طوری که بسیاری از این حروف با چندین صدای مختلف ادا می‌شوند و خواننده با چندگانگی‌های زیادی در ادای واژگان روبرو می‌گردد. همچنین