payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این ریاضیدانان به چشم می‌خورند: وینچنزو بروناچی (۱۸۱۰)، کارل فردریش گاوس (۱۸۲۹)، سیمون پواسون (۱۸۳۱)، میخائیل اوسترگرادسکی (۱۸۳۴) کارل جیکوبی (۱۸۳۷). یکی از کارهای عمومی مهم مربوط به ساروس (۱۸۴۲) می‌شد که توسط کوشی (۱۸۴۴) خلاصه شده و ارتقاء یافت. رسالات و تاریخچه‌های با ارزشی توسط استراوچ (۱۸۴۹)، جلت (۱۸۵۰)، اتو هسه (۱۸۵۷)، آلفرد کلبش (۱۸۵۸) و کارل (۱۸۸۵) نوشته شده، اما شاید مهم‌ترین کار قرن نوزدهم مربوط به وایرشتراس باشد. تدریس مشهور او در ارتباط با این نظریه از نظر تاریخی اثرگذار بوده و ممکن است او اولین
از نظر تاریخی اثرگذار بوده و ممکن است او اولین کسی باشد که این نظریه را بر شالوده‌ای محکم و غیرقابل انکاری قرار داده باشد. مسائل بیستم و بیست و سوم هیلبرت در ۱۹۰۰ میلادی منتشر شدند و توسعه حساب وردشی را تشویق نمودند. در قرن بیستم دیوید هیلبرت، امی نوتر، لئونیدا تونلی، هنری لبگ و جکوئس هادامارد در میان دیگران سهم عمده ای داشتند. مارستون مورس حساب وردشی را در نظریه ای که اکنون به نام نظریه مورس معروف است به کار برد. لو پونتریجین، رالف رکافلار و اف.اچ. کلارک ابزار ریاضیاتی نوینی را برای به کار بردن حساب وردشی
ریاضیاتی نوینی را برای به کار بردن حساب وردشی در نظریه کنترل بهینه توسعه دادند. برنامه‌نویسی پویا ریچارد بلمن راهکار جایگزینی برای حساب وردشی در نظریه کنترل است.
باب‌انار شهری در جنوب استان فارس و مرکز شهرستان خفر در فاصلهٔ ۱۰۵ کیلومتری شیراز است این شهر دارای باغ‌های بسیار مرکبات و خرما می‌باشد و گل نرگس از محصولات آن است که از کیفیت و مرغوبیت بسیار بالایی برخوردار و به سایر کشورها صادر می‌گردد. نام. در رابطه با نام باب‌انار نقل شده چون این شهر مناسب کشت انار مرغوب است و باغ‌های انار در آن فراوانند؛ باب‌انار نامیده شده. «باب» در اصطلاح زبان فارسی معنای مناسب می‌دهد و باب‌انار در کل یعنی «مناسب انار». پیشینه تاریخی. خفر در زمان هخامنشیان دارای رونق بوده چنانچه در
خفر در زمان هخامنشیان دارای رونق بوده چنانچه در الواح گلی تخت جمشید نیز از خفر با نام «کبرپیش» یاد شده است. در یکی از این الواح «اَرتَخم» حاکم فسا، مزد ۱۵۰ کارگری که در بشی‌یا (فسای کنونی) و کبرپیش (خفر) کار می‌کردند از خزانه‌دار کل پارس «راتی بیندا» خواسته است. آرامگاه جاماسب حکیم در روستای کراده در منطقه خفر نیز مربوط به دوران هخامنشی است و نشان از رونق خفر در آن دوران دارد. قابل بیان است که در کتب مختلف کردیه چوبین خواهر بهرام چوبین و سردار سپاه ساسانی نیز از مردمان خفر بوده است. در دوره ساسانیان، خفر
نیز از مردمان خفر بوده است. در دوره ساسانیان، خفر یکی از رستاقهای کوره اردشیر خوره بود. جغرافی‌نویسان سده چهارم، خفر را ناحیه و شهری مشروب از رود سَکّان دانسته‌اند. در سده ششم شهر خفر از شهر کوار بزرگ‌تر بود و هوای لطیف، آب گوارا، غلات، میوه‌های سردسیری و گرمسیری و جامع و منبر داشت. در سده هفتم، یاقوت حموی (ذیل «خبر») آن را شهرکی نزدیک شیراز ذکر کرده است. در سده هشتم حمداللّه مستوفی (ص ۱۱۶–۱۳۳) خفر را شهری آباد و دارای قلعه مستحکمی به نام تیرخدا (تیرخدای؛ واقع در کوهی بلند نزدیک خفر) معرفی کرده است. این
واقع در کوهی بلند نزدیک خفر) معرفی کرده است. این قلعه در سده هشتم، مدتی در اختیار حکام آل‌مظفر بود. در سده یازدهم، شاردن و تاورنیه در مسیر سفرشان از شیراز به جهرم و بندرعباس از کاروان‌سرای خفر یاد کرده‌اند. در نیمه دوم سده دوازدهم علی مردان‌خان زند که با احمدخان ذوالقدر (حاکم جهرم) منازعه داشت، آسیبهایی به بلوک خفر رساند. در دوره ناصرالدین شاه قاجار، اعتمادالسلطنه بلوک خفر را مشروب از رود خفر، به طول شانزده و عرض نیم تا ۱٫۵ فرسخ دانسته و از شکار کبک و دراج در آنجا یاد کرده است. در همین دوره، فسائی نیز
در آنجا یاد کرده است. در همین دوره، فسائی نیز مطالبی از خفر آورده است. او بلوک خفر را به مرکزیت آبادی خفر با حدود صد خانه ذکر کرده و از فراورده‌های سردسیری و گرمسیری آنجا یاد کرده است. در اوایل دوره پهلوی، بلوک خفر جزو بلوکات ولایات خمسه فارس، دارای چهل آبادی و ۲۶٬۰۰۰ سکنه بود. بخش خفر در سال ۱۳۲۳ به عنوان یکی از بخش‌های شهرستان جهرم به مرکزیت روستای باب‌انار تشکیل شد. در سال ۱۳۷۴ باب‌انار به شهر ارتقا یافت. در ۱۰ مهر ۱۳۹۸ طبق مصوبه هیئت دولت بخش خفر به شهرستان خفر ارتقا یافت و باب‌انار مرکز این شهرستان
خفر ارتقا یافت و باب‌انار مرکز این شهرستان شد. جغرافیا. موقعیت. شهر باب‌انار، تقریباً در شمال قسمت میانی شهرستان خفر، در فاصله حدود ۸۳ کیلومتری شمال‌غربی شهر جهرم، در دامنه جنوبی کوه گرو و در ارتفاع ۱۳۳۰ متری واقع است. رود قره‌آغاج از حدود دو کیلومتری جنوب آن می‌گذرد. باب‌انار در مسیر بزرگراه شیراز-جهرم قرار گرفته و با شهر شیراز (در شمال غربی) حدود ۱۰۷ کیلومتر فاصله دارد. همچنین این شهر به شهرهای خاوران، قطب‌آباد و کوار مرتبط است. آب و هوا. باب‌انار دارای آب و هوای چهار فصل است به گونه‌ای که درختانی همچون
و هوای چهار فصل است به گونه‌ای که درختانی همچون انار، مرکبات، بادام، گردو، هلو، زردآلو، انجیر، سیب، ازگیل و زیتون در این منطقه رشد می‌کنند. باب‌انار دارای آب و هوای خشک و نیمه خشک می‌باشد. بیشتر بارش‌ها در این منطقه در نیمه دوم بهمن ماه روی می‌دهد. تابستان‌های باب‌انار گرم و خشک و بدون بارندگی و زمستان‌های آن نسبتاً سرد هستند. میانگین بیشترین دمای شهر در تابستانها به °۲۹ و میانگین کمترینِ آن در زمستانها به °۱۲ می‌رسد. میانگین بارش سالانه باب‌انار ۲۶۹٫۸ میلیمتر است. مردم. جمعیت. این شهر در سرشماری سال ۱۳۹۵،
است. مردم. جمعیت. این شهر در سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیتی برابر با ۷٬۰۶۱ تن داشت. دین و زبان. مردم این شهر مسلمان و شیعه مذهب هستند و به زبان فارسی سخن می‌گویند. جاذبه‌ها. اماکن مذهبی. امامزاده ابولقاسم غربی (شاهزاده ابولقاسم) یکی از مهم‌ترین اماکن مذهبی بخش خفر است که در روستای غربی در ۴ کیلومتری مرکز خفر قرار دارد. مردم دین پرور خفر به این امامزاده اعتقاد ویژه‌ای دارند حتی از خارج از خفر هم برای زیارت این مکان مذهبی می‌آیند. در ضمن در روز عاشورا یکی از بزرگ‌ترین همایش هیئت‌های عزاداری در این مکان برگزار
همایش هیئت‌های عزاداری در این مکان برگزار می‌گردد. خفر به علت موقعیت جغرافیایی مناسب اسلامی محل دفن بیش از ۳۰ امامزاده می‌باشد از جمله:شاهزاده ابولقاسم غربی، سلطان میر احمد، امامزاده حسین شهر خفر، امامزاده سید امان الدین آبادشاپور، پیر سبزپوش شرقی، امامزاده ابراهیم گلبرنجی، امامزاده حسین خاوران، امامزاده عزیزالله باغکبیر، امامزاده مورچکی، امامزاده سید نور محمد کراده، امامزاده امیر احمد زرجان و…
انجیل زنده یا انجیل مانی (به پهلوی: "ewangelyon zindag") نام یکی از هفت کتاب اصلی مانی پیامبر مانویگری بود. معنای انجیل زنده به مفهوم "انجیل آگاهی‌دهنده" است. امروزه چنین پنداشته می‌شود که مانی "انجیل زنده" خود را از روی "انجیل" الخسائیه نوشته باشد. نوشته‌های این اثر برابر با نگاره‌های کتاب "ارژنگ" بوده‌است. در واقع "ارژنگ" به تصویر کشانندهٔ درونمایهٔ "انجیل زنده" بوده‌ است. بخش‌هایی از "انجیل زنده" به پارسی میانه در تورفان یافت شده‌ است.
گنجِ زندگان (به پارسی میانه:"niyân i zindagân") یا کنز الاحیاء نام یکی از هفت کتاب اصلی مانی پدیدآورنده کیش مانوی است.
کتاب کوان یا غولان (به پهلوی: "kawân")یا سفر الجبابره یکی از هفت نوشته اصلی مانی پیامبر در راستای تبلیغ آیین مانوی بود. ابن ندیم و احمد یعقوبی عنوان آن را "سفرالجبابره" ذکر کرده‌اند. موضوع آن دربارهٔ فرشتگانی است که هبوط کرده و به زمین فرود آمده بودند و در کتاب مقدس به آنان اشاره شده‌است. در روایت مانوی این داستان، این فرشتگان در واقع دیوانی بودند که در هنگام ایجاد جهان در آسمان‌ها زندانی شدند و بعد شورش کردند و چهار فرشته بزرگ آنان را دوباره دستگیر کردند اما دویست تن از آنان گریختند و به زمین آمدند. پیروان
دویست تن از آنان گریختند و به زمین آمدند. پیروان مانی در ترجمهٔ این کتاب مانی از آرامی به زبان‌های ایرانی میانه، بسیاری از نام‌های ایرانی را مانند سام و نریمان و وشتاسپ و زریل و خذوس، اریان ویژن (ایرانویچ)، جایگزین نام‌های سامی کرده‌اند تا برای ایرانیان بیگانگی نداشته باشد. ترجمه‌های این کتاب مانی در دورهٔ اسلامی نیز مشهور بوده‌است. با مطالعه درونمایه کتاب در دوران کنونی برخی مفهوم‌های مانوی بازدانسته شد، از آن دسته تفسیر قلمرو نور و مفهوم خیر و... بر پای نوشته‌های این کتاب سرزمین نور از سه سوی شمال، شرق و
این کتاب سرزمین نور از سه سوی شمال، شرق و غرب گسترده شده و در جنوب با سرزمین تاریکی هممرز است. کتاب کوان از روی یک نسک آرامی به همین نام از نوشته‌های خنوخ — که اخیراً جزء طومارهای دریای مرده یافت شده است — بازنویسی و الهام گرفته شده‌است. اینچنین اثرگذاری آیین یهودی بر مانویگری آشکار گردیده‌است. بازمانده این کتاب در کشور آلمان نگهداری می‌شود.
رزموند «لیز» تیلور (۲۷ فوریهٔ ۱۹۳۲ – ۲۳ مارس ۲۰۱۱) بازیگر، بازرگان و انسان‌دوست انگلیسی-آمریکایی بود. او فعالیت خود را به عنوان بازیگر از زمان کودکی در اوایل دهه ۱۹۴۰ آغاز کرد و یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های سینمای کلاسیک هالیوود در دهه ۵۰ بود. او کار خود را با موفقیت در دهه ۱۹۶۰ ادامه داد، و تا آخر عمر به عنوان یک چهره مشهور عمومی باقی ماند. در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا او را به عنوان هفتمین زن افسانه بزرگ پرده سینما نامگذاری کرد. تیلور در لندن به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۹ با خانواده خود به لس آنجلس نقل مکان
و در سال ۱۹۳۹ با خانواده خود به لس آنجلس نقل مکان کرد. او اولین بازیگری خود را در نقش ناچیزی در فیلم هر دقیقه یک نفر به دنیا می‌آید یونیورسال پیکچرز انجام داد. اما استودیو بعد از یک سال قراردادش را به پایان رساند. با وی سپس قراردادی توسط مترو گلدوین میر امضا رسید و پس از حضور در "ولوت ملی" (۱۹۴۴) به یک ستاره محبوب نوجوان تبدیل شد. او در دهه ۵۰ نقش‌های بزرگسالان را به عهده گرفت، هنگامی که در کمدی "پدر عروس" (۱۹۵۰) بازی کرد و تحسین منتقدان را برای اجرای خود در درام "مکانی در آفتاب" (۱۹۵۱) جلب کرد. علی‌رغم
در درام "مکانی در آفتاب" (۱۹۵۱) جلب کرد. علی‌رغم اینکه او یکی از سرشناس‌ترین ستاره‌های مترو گلدوین میر (MGM) است، تیلور آرزو داشت کار خود را در اوایل دهه ۵۰ پایان دهد. او از کنترل استودیو خشمگین شد و بسیاری از فیلم‌هایی که به او اختصاص داده شد را دوست نداشت. در اواسط دهه ۵۰ در درام حماسی "غول" (۱۹۵۶) حضور یافت پس از این فیلم در نمایشنامه‌های تنسی ویلیامز: گربه روی شیروانی داغ (فیلم ۱۹۵۸) و ناگهان تابستان گذشته (فیلم) حضور یافت. تیلور برای دومین بار برنده گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش اول زن شد. اگرچه او
گلوب برای بهترین بازیگر نقش اول زن شد. اگرچه او از نقش خود به عنوان یک دختر تلفنی در "باترفیلد ۸" (۱۹۶۰)، آخرین فیلم وی برای MGM خوشش نمی‌آمد، او همچنین برای اجرای خود جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را به‌دست آورد. در طول تولید فیلم "کلئوپاترا" در سال ۱۹۶۱، تیلور و ریچارد برتون یک رابطه خارج از ازدواج را آغاز کردند که باعث رسوایی شد. با وجود مخالفت عمومی، او و برتون روابط خود را ادامه دادند و در سال ۱۹۶۴ ازدواج کردند. آنها با نام «لیز و دیک» توسط رسانه‌ها، در ۱۱ فیلم با هم بازی کردند، از جمله "آدم‌های خیلی
۱۱ فیلم با هم بازی کردند، از جمله "آدم‌های خیلی مهم" (۱۹۶۳)، "مرغ دریایی (فیلم ۱۹۶۵)" (۱۹۶۵)، "رام کردن زن سرکش" (۱۹۶۷) و "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟" (۱۹۶۶). تیلور بهترین نقد و بررسی‌های مربوط به حرفه خود را برای بازی "وولف دریافت کرد" و برنده دومین جایزه اسکار و چندین جایزه دیگر برای عملکردش شد. او و برتون در ۱۹۷۴ طلاق گرفتند، اما خیلی زود با هم آشتی کردند و در سال ۱۹۷۵ دوباره ازدواج کردند. ازدواج دومشان با طلاق در سال ۱۹۷۶ به پایان رسید. فعالیت بازیگری تیلور در اواخر دهه ۱۹۶۰ رو به زوال گذاشت،
بازیگری تیلور در اواخر دهه ۱۹۶۰ رو به زوال گذاشت، اگرچه او تا اواسط دهه ۱۹۷۰ بازیگری را در فیلم‌ها ادامه داد، و پس از آن روی حمایت از حرفه شوهر ششم خود، سناتور ایالات متحده، جان وارنر (R-Virginia) متمرکز شد. در دهه ۱۹۸۰، او در اولین نقشهای مهم صحنه ای خود و در چندین فیلم و سریال تلویزیونی بازی کرد و همچنین به اولین و مشهورترین برندهای تجاری عطر تبدیل شد. تیلور از نخستین افراد مشهوری بود که در فعالیت HIV / AIDS شرکت کرد. وی در سال ۱۹۸۵ بنیاد آمریکایی تحقیقات ایدز و بنیاد ایدز الیزابت تیلور را در سال ۱۹۹۱
ایدز و بنیاد ایدز الیزابت تیلور را در سال ۱۹۹۱ تأسیس کرد. از اوایل دهه ۱۹۹۰ تا زمان مرگش، او وقت خود را به فعالیت‌های انسان دوستانه اختصاص داد، به همین خاطر چندین تقدیرنامه از جمله مدال شهروندان ریاست جمهوری دریافت کرد. در طول زندگی حرفه اش، زندگی شخصی تیلور مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. او هشت بار با هفت مرد ازدواج کرد، به دین یهودیت گروید، چندین بیماری جدی را تحمل کرد. او در سال ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی در اثر نارسایی قلب درگذشت. الیزابت تیلور که دارای لقب سلطنتی «» بود، با بازی در فیلم‌هایی چون "کلئوپاترا"
«» بود، با بازی در فیلم‌هایی چون "کلئوپاترا" (۱۹۶۳)، "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد" (۱۹۶۶) و "گربه روی شیروانی داغ" (۱۹۵۸) به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های سینمای جهان تبدیل شد. زندگی خصوصی پر ماجرای او در کنار فیلم‌های موفق او و فعالیت‌های بشردوستانه‌اش همواره او را که از ۱۲ سالگی با بازی در فیلم "ولوت ملی" (۱۹۴۴) شناخته شد، در شهرت نگه داشت. آغاز زندگی. الیزابت رزموند تیلور در ۲۷ فوریه ۱۹۳۲ در لندن به دنیا آمد. پدرش دلال «هنری» و مادرش بازیگر و هر دو آمریکایی بودند. به همین دلیل او دارای تابعیت دوگانه
بودند. به همین دلیل او دارای تابعیت دوگانه آمریکایی–بریتانیایی بود. او در کودکی، هنگام جنگ جهانی دوم همراه خانواده‌اش به لس آنجلس، کالیفرنیا مهاجرت کرد و بازیگری را از ۹ سالگی آغاز کرد. وی در بسیاری از ماندگارترین فیلم‌های کلاسیک سینمای آمریکا که به «دوران طلایی هالیوود» مشهور شد به ایفای نقش پرداخت. او به عنوان یکی از زیباترین بازیگران دنیا شناخته می‌شد. سال‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی دوران طلایی بازیگری او بود و توانست دو بار در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ برای فیلم‌های باترفیلد ۸ و "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد"
باترفیلد ۸ و "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد" برنده جایزه اسکار شود و سه بار دیگر نامزد دریافت این جایزه شد. زندگی خصوصی. الیزابت تیلور ۸ بار ازدواج کرده‌ است. معروفترین و جنجالی‌ترین ماجرای عشقی او باوجود داشتن همسر ارتباط او با ریچارد برتون بود که واکنش واتیکان را هم سبب شد. آن‌ها در سال ۱۹۶۲ در جریان فیلمبرداری "کلئوپاترا" رابطه‌ای عاشقانه را شروع کردند. الیزابت تیلور بسیاری از ماندگارترین نقش‌هایش را در کنار ریچارد برتون ایفا کرده بود و این دو که از مشهورترین زوج‌های هنری در هالیوود بودند در ۱۲ فیلم
زوج‌های هنری در هالیوود بودند در ۱۲ فیلم در کنار هم بازی کردند. او پس از جدایی از همسر، در سال ۱۹۶۴ با ریچارد برتون ازدواج کرد ماجراهای زندگی مشترک پر فراز و نشیب آن دو که حدود یازده سال دوام داشت، همواره در خبرهای حاشیه‌ای جهان سینما به چشم می‌خورد؛ و این رابطه فقط ده سال دوام داشت؛ پس از طلاق دوباره در سال ۱۹۷۵ باهم مجدداً ازدواج کردند، ولی این بار ۹ ماه بیشتر دوام نداشت. تیلور دربارهٔ این رابطه گفته بود: تیلور در سال ۱۹۹۶ از آخرین همسر خود طلاق گرفت. دوستی با مایکل جکسون الیزابت تیلور با مایکل جکسون،
با مایکل جکسون الیزابت تیلور با مایکل جکسون، موسیقی‌دان آمریکایی، رابطهٔ دوستانهٔ نزدیک و عمیقی داشتند. در تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۹۱ الیزابت با لری فورتنسکی در مزرعهٔ نِوِرلَند مایکل جکسون مراسم ازدواجشان را برگزار کردند. مایکل در سال ۱۹۹۷ به مناسبت ۶۹اُمین سالروز تولد الیزابت، ترانهٔ «الیزابت، دوستت دارم» را اجرا کرد. در سال ۲۰۰۵ و در هنگام دادگاه کودک‌آزاری مایکل جکسون، الیزابت یکی از حامیان سرسخت بی‌گناهی مایکل بود. مایکل سرانجام بی‌گناه شناخته شد. الیزابت در طول مدت این اتهامات، مایکل را تشویق می‌کرد تا از
طول مدت این اتهامات، مایکل را تشویق می‌کرد تا از دستبند قرمز کابالا استفاده کند تا از «چشم بـَد» در امان باشد. الیزابت تیلور در مراسم خاکسپاری خصوصی مایکل که در ۳ سپتامبر ۲۰۰۹ برگزار شد نیز شرکت کرد. سال‌های درد و رنج. الیزابت تیلور بیشتر سال‌های عمرش را با ناراحتی‌های جسمانی گوناگونی گذراند. او در در جریان فیلمبرداری فیلم ولوت ملی که او را در ۱۲ سالگی به شهرت رساند، افتاد و دچار کمر دردی شد که هیچگاه رهایش نکرد. در سال ۱۹۶۱ با ابتلاء به یک بیماری نادر ریوی تقریباً تا آستانه مرگ رفت و همچنین سال‌ها به الکل
تقریباً تا آستانه مرگ رفت و همچنین سال‌ها به الکل و داروهای مسکن معتاد بود. تیلور در سال‌های ۱۹۹۰ دو بار جراحی لگن کرد، یک بار به دلیل بیماری ریوی و از جراحی که برای برداشتن توموری که در مغز داشت، جان سالم به در برد. او در سال ۲۰۰۴ اعلام کرد که به دلیل نارسایی قلبی دچار نفس تنگی و خستگی مفرط و همچنین انحراف ستون فقرات است. او در بنیاد خیریه‌ای که برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز تأسیس کرده بود، فعالیت‌های بشردوستانه داشت. او این بنیاد خیریه را در سال ۱۹۹۱ پس از درگذشت دوستش، راک هادسن، به دلیل ابتلاء به
پس از درگذشت دوستش، راک هادسن، به دلیل ابتلاء به ایدز، تأسیس کرد. گرانترین جواهرات. گردن بند گرانترین جواهر متعلق به الیزابت تیلور است. لا پرگرینا از ترکیب هنرمندانه مروارید، الماس و یاقوت پدید آمده‌است. یکی از مرواریدهایی که در ساخت این گردنبند بکار رفته‌است متعلق به اواسط قرن شانزدهم میلادی است که در میان هشت پادشاه اسپانیا نسل به نسل چرخیده‌است. ریچارد برتون این مروارید را به‌عنوان کادوی روز ولنتاین به الیزابت هدیه داد و بعدها الیزابت ساخت گردنبندی کامل با استفاده از این مروارید را به کمپانی کارتیه
با استفاده از این مروارید را به کمپانی کارتیه سفارش داد. این گردنبند در مجموع از ۶۰ مروارید، الماس و یاقوت تشکیل شده‌است و قیمت آن ۱۱٫۸ میلیون دلار است. سفر به ایران. تیلور به دعوت اردشیر زاهدی به ایران نیز سفر کرد. درگذشت. تیلور در ۲۳ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی در بیمارستان سیدار سینای شهر لس آنجلس درگذشت. او مدت زیادی بیمار بود و بارها به دلیل ناراحتی قلبی تحت درمان قرار گرفته بود.
اورلاندو جاناتان بلنچارد کوپلند بلوم (؛ زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۹۷۷) بازیگر انگلیسی است. در رسانه‌ها از او به‌عنوان ارول فلین زمان خودش یاد شده است. او نقش لگولاس را در مجموعه فیلم‌های فانتزی "ارباب حلقه‌ها" (۲۰۰۱–۲۰۰۳) و "هابیت" (۲۰۱۳–۲۰۱۴) بازی کرده است. اورلاندو همچنین با حضور در چهار فیلم از پنج فیلم مجموعه "دزدان دریایی کارائیب" (۲۰۰۳–۲۰۰۷، ۲۰۱۷) به ایفای نقش ویل ترنر پرداخته است. او همچنین در فیلم‌هایی همچون "تروآ" (۲۰۰۴) در نقش پاریس، "قلمرو بهشت" (۲۰۰۵) در نقش بالین ابلین و "سه تفنگدار" (۲۰۱۱) در نقش جرج
نقش بالین ابلین و "سه تفنگدار" (۲۰۱۱) در نقش جرج باکینگهام حضور داشته است. تولد و خانواده. او در کنتربری، کنت، انگلستان به دنیا آمد. پدر او، هری بلوم یک خبرنگار و نویسندهٔ یهودی از آفریقای جنوبی و مادرش، سونیا کنستانس جوزفین از انگلیسی‌های کلکتهٔ هند است. مادرش در هند، استرالیا و ژاپن نیز برای مدتی زندگی کرده بود و سپس به انگلستان بازگشته. خواهر بزرگش به نام سامانتا نیز در سال ۱۹۷۵ به دنیا آمد. زندگی خصوصی. نخستین رابطه او با کیت باسورث در سال ۲۰۰۳ بود که برای سه سال دوام آورد. در اواخر سال ۲۰۰۷ بلوم رابطه
سه سال دوام آورد. در اواخر سال ۲۰۰۷ بلوم رابطه خود را با یک مدل استرالیایی به نام میراندا کر شروع کرد. مراسم نامزدی این زوج در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰ اعلام شد. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۰، میراندا بیانیه‌ای را صادر کرد که در آن اعلام کرده بود: او و بلوم در یک مراسم خصوصی با یکدیگر ازدواج کرده‌اند. در ۱۹ اوت ۲۰۱۰، میراندا اعلام کرد که ۴ ماه است که اولین فرزند بلوم را باردار است. نخستین فرزند بلوم «فیلین بلوم» در ۶ ژانویه ۲۰۱۱ به دنیا آمد. این ازدواج در سال ۲۰۱۳ به طلاق ختم شد. وی بعد از این رابطه به سراغ خواننده آمریکایی یعنی
وی بعد از این رابطه به سراغ خواننده آمریکایی یعنی کیتی پری رفت. او در ژانویه ۲۰۱۶ با او در هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب آشنا شد. این رابطه در فوریه ۲۰۱۷ به پایان رسید. در آوریل ۲۰۱۸ آن‌ها دوباره با هم دیده شدند. در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ پری نامزدی خود را با بلوم تأیید کرد. در سال ۲۰۲۰ دختر آن‌ها به دنیا آمد. این رابطه در ژوئن ۲۰۲۵ به جدایی ختم شد.
جنیفر لین کانلی (؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۷۰) بازیگر آمریکایی است. فعالیت حرفه‌ای او از کودکی آغاز شد و اولین تجربهٔ بازیگری او در فیلم جنایی "روزی روزگاری در آمریکا" (۱۹۸۴) بود. او چند سال به عنوان مدل مشغول به فعالیت بود و تصمیم گرفت تا بازیگری را به‌صورت حرفه‌ای دنبال کند. او در فیلم ترسناک "پدیده" (۱۹۸۵)، فیلم فانتزی "هزارتو" (۱۹۸۶) در مقابل دیوید بویی، کمدی عاشقانهٔ "فرصت‌های شغلی" (۱۹۹۱) و فیلم ابرقهرمانی "موشک‌زن" (۱۹۹۱) ایفای نقش کرد. نقش‌آفرینی کانلی در فیلم علمی تخیلی "شهر تاریک" (۱۹۹۸) و همچنین بازی
فیلم علمی تخیلی "شهر تاریک" (۱۹۹۸) و همچنین بازی در نقش معتاد به مواد مخدر در درام "مرثیه‌ای بر یک رؤیا" (۲۰۰۰) تحسین شد. کانلی برای به تصویر کشیدن آلیسیا نش در فیلم زندگی‌نامه‌ای "ذهن زیبا" (۲۰۰۲) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را کسب کرد. نقش‌های بعدی او عبارتند از: فیلم ابرقهرمانی "هالک" و درام "خانه‌ای از شن و مه" (۲۰۰۳)، فیلم ترسناک "آب تیره"، درام روان‌شناختی "بچه‌های کوچک" (۲۰۰۶) در مقابل کیت وینسلت، درام "الماس خونین" (۲۰۰۶)، فیلم علمی تخیلی "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" (۲۰۰۸)، کمدی "با تو
"روزی که دنیا از حرکت ایستاد" (۲۰۰۸)، کمدی "با تو حال نمی‌کند" (۲۰۰۹) و فیلم زندگی‌نامه‌ای "آفرینش" (۲۰۰۹). او در دههٔ بعد در نقش مکمل فیلم حماسی "نوح" (۲۰۱۴) و فیلم‌های اکشن ' (۲۰۱۹) و ' (۲۰۲۲) حضور داشت. کانلی از سال ۲۰۲۰ در مجموعهٔ تلویزیونی "برف‌شکن" ایفای نقش می‌کند. زندگی. جنیفر لین کانلی ۱۲ دسامبر ۱۹۷۰ در کوه‌های کتز کیل در نیویورک به دنیا آمد. مادرش للین نام داشت که یک عتیقه فروش بود و پدرش هم جرار، در کار طراحی لباس. پدرش کاتولیک بود و از نژاد ایرلندی و نروژی و مادرش از مهاجران روسیه و لهستان.
و نروژی و مادرش از مهاجران روسیه و لهستان. کانلی در شهر بروکلین و در نزدیکی پل بروکلین بزرگ شد. جاییکه به مدرسه خصوصی سنت‌آنز می‌رفت. البته به جز ۴ سالی که خانواده‌اش در نیویورک زندگی می‌کردند. یکی از دوستان پدرش که در کار تبلیغات بود، پیشنهاد داد که وی تست بدهد تا بتواند وارد کار مدلینگ شود. جنیفر درحالی‌که ۱۰ سالش بود، از یک شرکت مد پیشنهاد دریافت کرد. وی ابتدا در قسمت تبلیغات مجلات و روزنامه‌ها شروع به کار کرد، اما توانست به بخش تبلیغات تلویزیونی هم برسد. در سال ۱۹۸۴ در یک کنسرت حضور پیدا کرد و در بین
در سال ۱۹۸۴ در یک کنسرت حضور پیدا کرد و در بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ در چندین و چند مجله مختلف نوجوانان حضور پیدا کرد. در دسامبر ۱۹۸۶ نیز یک تک آهنگ بنام «مونولوگی از عشق» را ضبط کرد. همه این اتفاقات دست در دست هم داد تا وی در اولین فیلمش، در نقش «دبورا گلی» در فیلمی از سرجیو لئونه بنام روزی روزگاری در آمریکا حضور پیدا کند. این اتفاق در حالی افتاد که وی ۱۴ سال داشت. البته فیلم در سال ۱۹۸۲ فیلم‌برداری شده بود یعنی زمانی که وی تنها ۱۱ سال داشت. فیلم بعدی وی، ساخته داریو آرجنتو ایتالیایی بود با نام «پدیده» که
داریو آرجنتو ایتالیایی بود با نام «پدیده» که محصول سال ۱۹۸۵ بود. سپس در فیلم «هفت دقیقه در بهشت» به بازی پرداخت. در همین زمان نیز وی ابتدا در دانشگاه «ییل» ثبت نام کرد و دو سال مشغول تحصیل در رشته‌های انگلیسی و تئاتر بود. سپس به دانشگاه استنفورد رفت و در آنجا مشغول به تحصیل در رشته تئاتر کلاسیک شد که البته نتوانست فارغ‌التحصیل شود. حرفه. اوایل کار. کانلی با بازی در فیلم بعدیش یعنی فیلم فانتزی «دخمه پر پیچ و خم» توانست به یکی ستاره تبدیل شود. وی در این فیلم در نقش سارا (که در تلاش برای نجات جان برادر
فیلم در نقش سارا (که در تلاش برای نجات جان برادر کوچکتراش است) بازی کرد. فیلم در گیشه کاملاً ناموفق بود اما سبک خاصی را خلق کرد که بعدها طرفداران زیادی پیدا کرد. بعد از این فیلم، وی در نقش جنیفر در فیلم «پدیده» داریو آرجنتو ایتالیایی به بازی پرداخت. کانلی در فیلم‌های ناموفقی چون «اتویل» -که حتی در آمریکا اکران نشد و یکی از ناموفق‌ترین فیلم‌های وی است- بازی کرد. فیلم‌های این‌چنینی در کارنامه ابتدایی وی زیاد بود، تا اینکه وی توانست در فیلم «شهر تاریکی» بازی کند. بازی در این فیلم و در کنار بازیگرانی چون
کند. بازی در این فیلم و در کنار بازیگرانی چون ویلیام هرت، یان ریچاردسون و کیفر ساترلند، تجربه بسیار مثبت و مفیدی برای وی بود. وی در این سال‌ها در نقش دخترهای ساده بازی می‌کرد. برای مثال در فیلم پولاک. همچنین وی در این سال در اولین سریال تلویزیونی خود حضور یافت با بازی در نقش کاترین در سریال «خیایان» که محصول شبکه فاکس بود. دستیابی به موفقیت و اوایل قرن جدید. موفقیت بزرگ کانلی، با بازی در فیلم مرثیه‌ای برای یک رؤیا ساخته دارن آرنوفسکی بود که بر اساس رمانی با همین نام ساخته شده بود. وی در فیلم در نقش دوست
با همین نام ساخته شده بود. وی در فیلم در نقش دوست دختر هری (با بازی جرد لتو) به بازی پرداخته بود. داستان فیلم دربارهٔ چند شخصیت مختلف است که به مواد مخدر اعتیاد دارند. فیلم با نقدهای بسیار مثبتی همراه شد و منتقدان بازی کانلی را در فیلم ستودند. سپس در فیلم جدید ران هاوارد با نام یک ذهن زیبا حضور پیدا کرد و همبازی راسل کرو شد. فیلم داستان واقعی ریاضیدان معروف، جان نش را به تصویر می‌کشد که دچار بیماری اسکیزوفرنی بوده و کانلی در نقش همسر نش در فیلم بازی کرد. فیلم کاملاً نظر منتقدان را جلب کرد و کانلی با بازی
کاملاً نظر منتقدان را جلب کرد و کانلی با بازی خیره‌کننده خود در فیلم، توانست جوایز اسکار و گلدن گلوب و بفتا بهترین بازیگر نقش مکمل زن را کسب کند. مجله تایم نیز بازی کانلی را در این فیلم، درخشان خطاب کرد. در سال ۲۰۰۳، جنیفر در ۲ فیلم بازی کرد. فیلم ابر قهرمانی «هالک» و درام «خانه‌ای از شن و مه». در هالک، کانلی در نقش بتی روس به بازی پرداخت که با شخصیت اصلی فیلم یعنی بروس بنر (با بازی اریک بانا) رابطه دارد. فیلم بر اساس یکی از ابر قهرمانهای مارول ساخته شده‌است و انگ لی، کارگردان آن است. فیلم در گیشه کاملاً
و انگ لی، کارگردان آن است. فیلم در گیشه کاملاً موفق بود. در «خانه‌ای از شن و مه» نیز کانلی در نقش کتی نیکولو بازی می‌کند که خانه‌ای که به او ارث رسیده‌است، به‌خاطر بدهی‌هایی که دارد، توسط بانک به یک مهاجر ایرانی به نام مسعود امیربهرانی (با بازی بن کینگزلی) فروخته می‌شود که کتی با کمک دوست پلیس خود تلاش می‌کند تا خانه خود را پس بگیرد. ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷. بعد از دو سال استراحت، کانلی در فیلم ترسناک «آب سیاه» به بازی پرداخت. وی در این فیلم در نقش یک مادر -که تازه از همسرش طلاق گرفته‌است و به همراه پسرش به آپارتمانی
همسرش طلاق گرفته‌است و به همراه پسرش به آپارتمانی عجیب می‌آیند که در آن اتفاقات عجیبی می‌افتد- بازی می‌کند. فیلم بر اساس نسخه ژاپنی خود است که البته داستانش کاملاً مطابق با آن نیست. در سال ۲۰۰۶، کانلی در دو فیلم موفق و اسکاری ظاهر شد. ابتدا در فیلم «بچه‌های کوچک» در کنار کیت وینسلت به بازی پرداخت. درحالی‌که در رمانی که فیلم از روی آن ساخته شده‌است، شخصیت کتی که کانلی آن را بازی می‌کند، بسیار مهم است، در فیلم این شخصیت چندان فرصت خودنمایی ندارد و بیشتر به شخصیت وینسلت پرداخته شده‌است. سپس در فیلم الماس
شخصیت وینسلت پرداخته شده‌است. سپس در فیلم الماس خونین و در کنار لئوناردو دی کاپریو به بازی پرداخت. وی در این فیلم که یک فیلم سیاسی است، در نقش خبرنگاری بنام مدی بازی می‌کند که در تلاش است تا اطلاعات لازم را برای پرده برداری از تجارت الماس‌های خونین در آفریقا به‌دست بیاورد. همچنین وی در فیلم «جاده رزو شده» به بازی پرداخت که البته فیلم اکران بسیار محدودی داشت. خود کانلی نیز بازی در شخصیتش در این فیلم را، سخترین و مشکل‌ترین کار خود معرفی کرده‌است. ۲۰۰۸ تاکنون. در سال ۲۰۰۸، کانلی در کنار کیانو ریوز در نسخه