payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و احتمال قرار گرفتن X در بازه‌ای به طول L برابر L/۳۶۰ است در حالت کلی برای حساب کردن احتمال قرار گرفتن X در یک بازه باید از تابع چگالی احتمال روی آن بازه انتگرال بگیریم. یک مثال برای حالت مختلط این است که سکه را پرتاب کنیم و در صورت این که نتیجه شیر بود دیسک را بچرخانیم اگر نتیجه خط بود X=-۱ و اگر شیر بود X برابر با زاویه با شمال است در این صورت احتمال X=-۱ برابر ۰٫۵ خواهد بود و احتمال حالت پیوسته را نیز با توجه به مثال قبل می‌توان حساب کرد (چگالی احتمال برابر ۱/۷۲۰ است). تابع توزیع تجمعی. تابع توزیع تجمعی
۱/۷۲۰ است). تابع توزیع تجمعی. تابع توزیع تجمعی ورتنده کاتوره‌ای X به شکل زیر تعریف می‌شود. formula_9 به عبارتی این تابع احتمال این که نتیجه از عددی خاص کوچکتر باشد را به ما می‌دهد. برخی از خواص این تابع در زیر آمده‌است. ۱-تابع formula_10 تابعی غیر نزولی است. ۲- formula_11 formula_12 (حد در بی‌نهایت) ۳- formula_13 formula_14 تابع یک ورتنده کاتوره‌ای. اگر X یک ورتنده کاتوره‌ای روی formula_15 باشد و formula_16 باشد آنگاه formula_17 نیز یک ورتنده کاتوره‌ای روی formula_15 خواهد بود. تابع توزیع تجمعی formula_19
formula_15 خواهد بود. تابع توزیع تجمعی formula_19 از رابطه زیر تبعیت می‌کند formula_20 اگر g معکوس پذیر باشد یعنی "g−۱ وچود داشته باشد و با فرض صعودی بودن g می‌توان به رابطه زیر رسید. formula_21 با فرض معکوس‌پذیری و مشتق‌پذیری می‌توان با مشتق گرفتن از دو طرف رابطه بالا نسبت به y رابطه‌ای بین دو تابع چگالی احتمال نیز پیدا کرد که به شکل زیر است. formula_22. اکر رابطه معگوس‌پذیری برقرار نباشد اما تعداد ریشه‌های g برای هر مقدار y تعداد شمارایی باشد (یعنی تعداد محدود یا شمارا نامحدودی ریشه برای "(y = g(xi"
محدود یا شمارا نامحدودی ریشه برای "(y = g(xi" داشته باشیم) رابطه بین دو تابع چگالی احتمال به صورت زیر در می‌آید. formula_23 که "(xi = gi-۱(y". مثال۱. فرض کنید که X یک ورتنده کاتوره‌ای پیوسته و حقیقی مقدار باشد و Y" = "X"۲. اگر "y" &lt;۰ آنگاه P("X" ۲ ≤ "y") = ۰، پس formula_25 اگر "y" ≥ ۰ آنگاه: formula_26 پس مثال ۲. فرض کنید X یک ورتنده کاتوره‌ای با CDF زیر باشد که formula_28 یک مقدار ثابت و بزرگتر از صفر است. formula_29 و تابع y با ضابطه formula_30 داده شده‌است. داریم: formula_31 عبارت بالا برحسب تابع
شده‌است. داریم: formula_31 عبارت بالا برحسب تابع توزیع تجمعی X قابل محاسبه است بنابراین formula_32 تساوی دو ورتنده کاتوره‌ای. تعابیر مختلفی برای تساوی دو ورتنده کاتوره‌ای وجود دارد. دو ورتنده می‌توانند مساوی باشند یا در توزیع مساوی باشند (equal in distribution) یا تقریباً همه جا برابر (almost surely equality) باشند. تساوی در توزیع. اگر دو تابع X و Y تابع توزیع یکسانی داشته باشند می‌گوییم در توزیع مساوی هستند دو توزیع که تابع مولد گشتاور یکسانی دارند در توزیع مساوی هستند. تقریباً همه جا برابر یا قریب به
مساوی هستند. تقریباً همه جا برابر یا قریب به یقین برابر. این تساوی در صورتی برقرار است که احتمال تفاوت X و Y صفر باشد. تساوی. دو ورتنده کاتوره ای X و Y مساوی هستند اگر به عنوان تابع روی فضای نمونه یکسان باشند formula_38
مراسم ازدواج یا عروسی در ایران پیشینه بسیاری در تاریخ کهن این سرزمین دارد. این مراسم همراه با تعداد زیادی از سنت‌ها و آیین‌های تاریخی و فرهنگی ایرانی آمیخته شده که در طول تاریخ کهن ایران به وجود آمده‌اند. رسوم عروسی در ایران در کشورهای ایرانی‌تبار نیز وجود دارد و در آن کشورها که در گذشته بخشی از خاک ایران بوده‌اند نیز اجرا می‌شود. اجزای سنتی آئین‌ها و مراسم عقد و عروسی ایرانی. خاموش کردن شمع در شب عروسی با کفش عروس یا گلبرگ هم یکی از رسومی است که گاه اجرا می‌شود. همچنین در زمان خداحافظی عروس از خانهٔ
می‌شود. همچنین در زمان خداحافظی عروس از خانهٔ خانواده خود معمولاً برادر عروس به منظور دریافت هدیه از داماد یک لنگه از کفش او را گرفته و پس از دریافت هدیه آن را به آقا داماد پس می‌دهد. آداب عروسی در قوم‌های مختلف. بختیاری. یک روز پیش از عروسی، مقداری بار و بنشن به نام «باروزی» از طرف داماد به خانهٔ عروس ارسال می‌شود. صبح روز عروسی خانواده‌های وابسته به داماد همراه با توشمال که ساز فولکور بختیاری است شادی‌کنان به طرف خانهٔ عروس راه می‌افتند. زنان و دختران قبل از وارد شدن به خانهٔ عروس در بین راه آوازهایی به
از وارد شدن به خانهٔ عروس در بین راه آوازهایی به نام (دوالالی) می‌خوانند. نزدیک خانهٔ عروس که رسیدند، خانوادهٔ عروس به پیشواز می‌آیند و مهمانان را به داخل خانه دعوت می‌کنند. در مراسم، همهٔ ایل شرکت می‌کنند و خود را در شادی و سرور سهیم می‌دانند. در این هنگام توشمال‌ها شروع به نواختن آهنگ‌های محلی می‌کنند و مجلس شور و حال دیگر به خود می‌گیرد. جوانان ترکه بازی می‌کنند و به سوارکاری می‌پردازند و تا وقت نهار، انواع رقص‌ها و بازی‌هایی را که بین بختیاری‌ها متداول است، انجام می‌دهند. یکی دیگر از رقص‌های محلی ایل
است، انجام می‌دهند. یکی دیگر از رقص‌های محلی ایل بختیاری چوب بازی است. قبل از حرکت عروس مقداری قند در دستمالی می‌پیچند و آن را به کمر دختر می‌بندند و عروس را روی زین اسب می‌نشانند و جلوی او بر روی اسبی، پسر بچه ۸ یا ۹ ساله‌ای را می‌نشانند. در بین راه به طرف خانهٔ داماد، بازی مخصوص عروسی به نام "سرانداز" شروع می‌شود. به این صورت، یکی از سواران همراه عروس و در بعضی طایفه‌ها خود داماد، دستمالی که روی سر عروس است را می‌رباید و دیگر سواران به دنبال او اسب می‌تازند تا دستمال را از رباینده بازپس بگیرند. باید
تا دستمال را از رباینده بازپس بگیرند. باید دانست که نگاه داشتن دستمال تا آخر بازی برای رباینده افتخار محسوب می‌شود. همین که عروس نزدیک خانهٔ داماد رسید، از رفتن خودداری می‌کند و خلعت می‌خواهد. به ناچار خانوادهٔ داماد گوسفندی، بره‌ای یا میشی پیشکش می‌کنند تا عروس راضی شده و از مرکب پیاده شود. در آستانهٔ در خانه یا چادر، گوسفندی را زیر پای عروس قربانی می‌کنند. رسم چنین است که خون این حیوان تخت کفش عروس را رنگین کند تا قدمش با شگون و پر خیر و برکت باشد. یکی از کارهای عروسی در بختیاری فراهم آوردن سوخت برای
از کارهای عروسی در بختیاری فراهم آوردن سوخت برای تهیهٔ غذای عروسی است. چند روز مانده به عروسی عده‌ای از جوانان با چارپایانی برای تهیهٔ هیزم به کوه و صحرا می‌روند. معمولاً همهٔ جوانان داوطلب چنین کاری هستند، زیرا می‌دانند که برای عروسی خودشان متقابلاً جوانان دیگر این زحمت را متحمل می‌شوند. معمولاً به جز آوردن هیزم، دوغ، کره، ماست و کشک هم از گله‌داران دریافت و برای داماد می‌آورند. سیستانی. سیستانی‌ها بر روی طوایف خود ابرام و احترام ویژه‌ای دارند؛ غالبا ازدواج‌های درون طایفه‌ای را پسندیده و از این رو به
درون طایفه‌ای را پسندیده و از این رو به ازدواج با بستگان خود بیشتر بهاء می‌دهند؛ به عقیده کارشناسان مرکز مردم‌شناسی نیمروزاینگونه‌است که ناف برید کردن پسر عمو و دختر در سیستان امری شایع قلمداد می‌شده‌است . به مراسم خواستگاری در سیستان قاصدی گفته می‌شود . همچنین به شب پیش از زفاف عروس و داماد یا همان حنابندان، شب سرشوئی گفته می‌شود . مراسم حنابندان در سیستان با بحث و بیت مشهوری با نام در وا کنه، در وا کنه (در باز کنید، در باز کنید) انجام می‌شود . بخش‌های ویژه دیگری در مراسم عروسی به سبک سیستان وجود دارد با
دیگری در مراسم عروسی به سبک سیستان وجود دارد با نام‌های رو اوء (به سوی نهر رفتن برای استحمام داماد)؛ سر تراشک (مراسم اصلاح موی داماد)؛ گرابرد (مراسم همراهی عروسی) . کرد. کردها اکثراً با خویشاوندان خود ازدواج می‌کنند. عقد پسرعمو و دخترعمو در میان کردها بسیار رایج است. از شرایط معمول زناشویی گرفتن شیربها از خانواده داماد است که در گذشته شامل احشام، باغ، ملک یا پول نقد بوده‌است. امروزه چنین رسمی تقریباً از میان رفته‌است. یکی از ویژگی‌های عروسی در بین کردهای عشایر، شب‌نشینی سنتی است که پیش از برگزاری جشن اصلی
شب‌نشینی سنتی است که پیش از برگزاری جشن اصلی عروسی ترتیب داده می‌شود. این شب‌نشینی‌ها تا سال‌های اخیر بسته به بضاعت مالی خانواده‌های عروس و داماد بین ۳ تا ۷ شب ادامه داشت، اما امروز به دلایلی به ۱ الی ۲ شب و گاهی به سه شب یا بیشتر محدود شده‌است. مراسم عروسی در کردستان حداقل در ۳ روز جشن گرفته می‌شود در این مدت کردها مرتب در حال رقص و پایکوبی هستند. رسم دیگر که در میان مردم کرد است شلیک کردن گلوله به رسم شادی است که امروزه تقریباً از میان رفته‌است. مراسم شوگر (شبگرد) یک شب قبل از عروسی انجام می‌شود. در این
(شبگرد) یک شب قبل از عروسی انجام می‌شود. در این شب به صورت مفصل از مهمانان پذیرایی می‌شود. بلوچ. مردم بلوچ در مراسم عروسی آداب و سنن خاص خود را دارند. آن‌ها داماد را سوار بر مرکب شتر کرده و پسر بچه‌ای را جلو داماد سوار بر شتر می‌نشانند، سپس با سردادن ترانه‌های شادی به اسم هالی داماد را به طرف آب می‌برند. پس از غسل دادن و حمام داماد، پوشاندن لباس بر تن داماد که هدیه‌ای از خانوادهٔ عروس می‌باشد، و جاری کردن صیغهٔ عقد بین عروس و داماد، آن‌ها وارد حجله شده و سه شبانه روز در حجله می‌مانند. لر. در میان لرها عقد
شبانه روز در حجله می‌مانند. لر. در میان لرها عقد با خویشاوندان بسیار رایج است، معمولاً پس از به دنیا آمدن فرزند، والدین آنها پسر و دختر را برای هم برمی‌گزینند که به این رسم «نافه بر» می گوبند هر چند تقریباً اکنون این رسم از بین رفته‌است. اگر پسر و دختر قبلاً نافه بر نشده باشند لرها برای پسرشان به خواستگاری می‌روند. پیش از رفتن برای خواستگاری، به «سرنجه‌گیرو» دست می‌زنند، یعنی عروس آینده را زیر نظر می‌گیرند. برای این کار چند نفر از خانوادهٔ داماد به منزل عروس رفته و او را می‌بینند و اگر غریبه باشند، با
عروس رفته و او را می‌بینند و اگر غریبه باشند، با خانوادهٔ او آشنا می‌شوند. پس از این کار نوبت به گفتگوی دو پدر می‌شود و پس از اینکه خانوادهٔ عروس رضایت خود را برای مراحل اولیه اعلام کردند، خانواده داماد به کارکیخایی می‌روند. اگر دختر و پسر از قبل برای هم نافه‌بر نشده باشند، باز هم احتمال خیلی زیاد دارد که با هم قوم‌وخویش باشند و بنابراین، معمولاً جواب خواستگاری در همان شب داده می‌شود. یکی دیگر از آداب و رسوم عروسی در لرستان مراسم خرج بُرون است. در این رسم، همهٔ اقوام نزدیک عروس و داماد در خانهٔ عروس جمع
همهٔ اقوام نزدیک عروس و داماد در خانهٔ عروس جمع می‌شوند و مخارج عروسی و جهیزیه را تعیین می‌کنند. این سنت قدیمی بسیار عالی، باعث می‌شود که هیچ فشار اقتصادی‌ای به خانواده عروس و داماد وارد نشود و همه فامیل در امر ازدواج دو جوان مشارکت داشته باشند و به اصطلاح گوشه کار را بگیرند. از قدیم رسم بوده که مبلغی را به عنوان شیربها به مادر عروس که زحمت بزرگ کردن دخترش را بر عهده داشته، بدهند. در شب خرج برون، مقدار شیربها، مهریه، مخارج عروسی و جهیزیه، همه روی کاغذی که سیاهه نام دارد لیست می‌شود. مکتوب کردن تمامی مخارج
نام دارد لیست می‌شود. مکتوب کردن تمامی مخارج عروسی، سنت جالبی است که باعث می‌شود هر دو طرف و همهٔ خانواده‌ها تعهد رسمی‌تری نسبت به مسائل مالی عروسی داشته باشند. چند روز قبل از مراسم عقد، خانوادهٔ داماد به همراه بزرگ‌ترهای فامیل، برای دست بوس به منزل عروس می‌روند. آنها برای آخرین بار از پدر عروس اجازه می‌گیرند که دختر او را به همسری داماد قبول کنند. بعد از این که پدر عروس اجازه داد، داماد یا برادرش برخاسته و دست پدر عروس را می‌بوسند. این مراسم آخرین عهد و قرار پیش از عقدکنون است و همه با شادی برای روز عقد
پیش از عقدکنون است و همه با شادی برای روز عقد آماده می‌شوند. ممکن است مراسم عقدکنون قبل از عروسی و در یک روز جداگانه انجام شود تا عروس و داماد به هم محرم شوند و خود را برای زندگی مشترک و رفتن زیر یک سقف آماده کنند. معمولاً عقدکنون چند روز بعد از خرج برون و در خانهٔ عروس انجام می‌شود. روز قبل از عقد خانوادهٔ داماد هدایایی از مواد غذایی گرفته تا گوسفندی حنا زده را به خانهٔ عروس می‌برند. آنها این کار را با ساز و دهل و اسفند دود کردن انجام می‌دهند. به این هدایا آووعظیفه گفته می‌شود. سپس در خانه عروس و بعد از
آووعظیفه گفته می‌شود. سپس در خانه عروس و بعد از ناهار، مراسم عقد برپا می‌شود و دختر پس از سه بار پرسش و گرفتن زیرلفظی از آقای داماد جواب بله را به عاقد داده و به صورت رسمی به همسری داماد در می‌آید. یکی دیگر از مراسم عروسی در لرستان شب حنابنو یا حنابندان است. این مراسم شب پیش از عروسی در خانهٔ عروس جشن گرفته می‌شود که در آن خانواده داماد هدایایی را برای خانوادهٔ عروس می‌برند. این هدایا که می‌توانند کفش، لباس، روسری، لوازم آرایش و چیزهای دیگر باشد، کادوپیچ شده و روی سینی یا مجمعه گذاشته شده و توسط طبق‌کش‌ها
و روی سینی یا مجمعه گذاشته شده و توسط طبق‌کش‌ها با رقص و ساز و آواز به خانه عروس برده می‌شود. در این مراسم در دستان عروس و داماد حنا گذاشته می‌شود و به عروس طلا هدیه می‌دهند. جشن عروسی در لرستان چه در روز انجام شود و چه در شب، دارای آداب و رسومی مخصوصی است که از روز آغاز می‌شود که همان آماده شدن عروس و داماد است. داماد در این روز به همراهی برادرانش و پسران جوان مجرد، آماده می‌شود. این آماده شدن به همراه رقص و پایکوبی است. آماده شدن عروس هم توسط خواهرانش و خواهران داماد انجام می‌گیرد. از آنجا که همگی برای
خواهران داماد انجام می‌گیرد. از آنجا که همگی برای شادی و سرور لباس می‌پوشند و آماده می‌شوند، به هنگام این کارها بزن و بکوب و آواز و سرودخوانی همراه است. مراسم عروسی ممکن است به صورت جداگانه یا مختلط برگزار شود. در مراسم جدا زنان با خواندن آواز محلی به نام هوله فضا را شاد می‌کنند. مجلس عروسی سراسر رقص و پایکوبی است و جوانان با نوای ساز و دهل می‌رقصند. رقص‌های محلی در مراسم عروسی در لرستان دوپاه سه‌پا، سنگین سماع و … است که با دستمال انجام می‌شود. هم‌چنین زنان و مردان دست در دست یا جدا جدا با موسیقی محلی،
و مردان دست در دست یا جدا جدا با موسیقی محلی، رقص‌های گروهی انجام می‌دهند. چوب‌بازی نیز ممکن است انجام شود. یکی دیگر از کارهایی که در این مراسم انجام می‌شود شلیک تیر هوایی است که از جانب خانواده داماد انجام می‌شود. معمولاً غذای عروسی بز برنج نام دارد که به صورت سینی در میان افراد بخش می‌شود. بردن عروس به خانهٔ داماد عروس‌بَرو نام دارد که در آن خانوادهٔ عروس از دخترشان خداحافظی می‌کنند. برادر عروس در این مراسم درون یک پارچهٔ قرمز نبات قرار داده و دور کمر عروس می‌بندد. شاباش و پول زیادی را به لباس عروس وصل
می‌بندد. شاباش و پول زیادی را به لباس عروس وصل می‌کنند و به این ترتیب عروس سر خانه و زندگی خودش می‌رود. یکی دیگر از آداب عروسی در لرستان پاگشا است. این مراسم که یک هفته بعد از عروسی برگزار می‌شود، به دعوت خانواده عروس انجام شده و در آن خانواده عروس، خانواده داماد را به همراه عروس و داماد دعوت کرده و مهمانی می‌گیرند. انتقادات. بسیاری از مبلغان دینی معتقدند باید از آرایه‌های مراسم ازدواج کاسته شود تا مخارج آن چندان زیاد نشود که خود مشکلی بر سر راه ازدواج جوانان فراهم آورد.
سَعادَت‌آباد یکی از محله های گران قیمت در شمال غرب شهر تهران است. این منطقه در کوهپایه‌های جنوبی رشته کوه البرز و در منطقه ۲ شهرداری تهران واقع شده ‌است. پیدایش و پیشینه. سعادت‌آباد متعلق به شاهزاده محمدجعفر میرزا قاجار بود. در سال ۱۳۲۷ خورشیدی سید ضیاءالدین طباطبایی یزدی این ده را که مخروبه و بدون سکنه و زمین‌هایش ریگزار بود؛ خریداری کرد. سه دانگ آن را به نام خود و سه دانگ را به نام همسرش بتول ثبت کرد. در شروع کار با استخدام آشنایان یزدی و کشاورزان که همه سید بودند این ده را "سادات آباد" نام‌گذاری کردند که
بودند این ده را "سادات آباد" نام‌گذاری کردند که گندم‌کاری، یونجه‌کاری و پرورش خرگوش از نوع آنغوره انجام می‌دادند. او با فروش گوشت خرگوش به مغازه‌های چهارراه استانبول و فروش پوست خرگوش و پشم آن برای تولید کلاه و پالتو به بازرگانان و به دست آوردن پول از این راه هرچه خرابه بود را آباد کرد و به آب رساند. همراهی کارگران و مدیریت سید ضیاءالدین طباطبایی به منطقه آبادانی بخشید و با اضافه شدن کارگران غیر سید و تلفظ آسانتر، "سادات" به "سعادت" تبدیل شد. گندم مزارع سید ضیاءالدین طباطبایی تأمین‌کنندهٔ غلهٔ بسیاری از
ضیاءالدین طباطبایی تأمین‌کنندهٔ غلهٔ بسیاری از مناطق تهران شد. انواع میوه‌های مرغوب آن زمان از باغ‌های سید ضیاءالدین طباطبایی (در سعادت آباد) تأمین می‌شد. او به پیشنهاد سر ریدر بولارد سفیر انگلستان در آن زمان به پرورش نوعی خاص از خرگوش پرداخت و در طول ده سال به‌طور مداوم پانزده هزار خرگوش در مزارع سعادت آباد پرورش داد. جایگاه جغرافیایی و شهری. سعادت‌آباد از شرق به بزرگراه چمران، از جنوب به شهرک غرب، از شمال به کوی فراز، از شمال شرق به اوین، از شمال غرب به فرحزاد راه دارد. بزرگراه یادگار امام از شمال و
به فرحزاد راه دارد. بزرگراه یادگار امام از شمال و بلوار فرحزادی از غرب سعادت‌آباد می‌گذرد. کوی فراز و شهرک مخابرات (بهرود) در شمال سعادت‌آباد و در دامنهٔ کوه واقعند. خیابانهای "سعادت آباد"،"۲۴ متری"،"علامه"،"سرو" و همچنین "بلوار پاکنژاد" و بلوار شهرداری و"بلوار فرحزادی"، از خیابان‌های اصلی سعادت آباد به‌شمار می‌روند. بلوار اصلی سعادت‌آباد از جنوب به بلوار دریا و از شمال به بزرگراه یادگار امام (اوین) متصل و میدان کاج به عنوان قدیمی‌ترین و اصلی‌ترین میدان سعادت‌آباد در میانهٔ این بلوار واقع است. توسعهٔ
سعادت‌آباد در میانهٔ این بلوار واقع است. توسعهٔ سعادت‌آباد بعد از انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی آغاز شد و در واقع از ابتدای دههٔ هفتاد خورشیدی و افزایش جمعیت مهاجر تهران، شدت گرفت. این توسعه از بلوار اصلی سعادت‌آباد آغاز شد و در جهت غرب به سمت دره فرحزاد و در جهت شرق به سمت دره اوین ادامه پیدا کرد. به طوری‌که در حال حاضر تقریباً زمین خالی و بی‌استفاده در سعادت آباد وجود ندارد و توسعهٔ عمودی این محله شدت گرفته‌است و بر تعداد طبقات ساختمان‌ها افزوده می‌شود. بلوار اصلی سعادت‌آباد در امتداد شمال - جنوب است.
بلوار اصلی سعادت‌آباد در امتداد شمال - جنوب است. خیابان ۲۴ متری سعادت‌آباد و علامه در شرق بلوار اصلی سعادت‌آباد و موازی با آن و بلوار پاکنژاد و فرحزادی در غرب بلوار اصلی و موازی با آن واقع شده‌اند. خیابان اصلی شرقی - غربی سعادت‌آباد بلوار سرو است و به موازات ان، بلوار دریا در ضلع جنوبی سعادت آباد جای دارد و مرز سعادت آباد و شهرک غرب به حساب می‌آید. خیابان ۲۴ متری از شمال به بزرگراه بزرگراه یادگار امام (اوین) و از جنوب به میدان فرهنگ ختم می‌شود. این خیابان به‌طور کامل مسکونی و برخلاف اکثر خیابانهای اصلی
به‌طور کامل مسکونی و برخلاف اکثر خیابانهای اصلی سعادت‌آباد، فاقد هرگونه مرکز خرید یا تجاری است. به همین دلیل نسبت به سایر خیابانهای سعادت‌آباد از آرامش نسبی برخوردار است. ادامه خیابان ۲۴ متری به سمت جنوب، پس از عبور از میدان فرهنگ، بلوار فرهنگ نام دارد که شرکت‌های تجاری بزرگ و معتبری در ابتدای آن قرار دارند. در این محله تعداد بسیاری کافه و رستوران وجود دارد که این محله را بیدار نگاه می‌دارد. تردد خودروهای لوکس و ترافیک نیز تا پاسی از شب وجود دارد. در این منطقه مرکز خرید اپال قرار دارد. میدان فرهنگ به سمت
مرکز خرید اپال قرار دارد. میدان فرهنگ به سمت غرب به نام بلوار سرو شرقی شناخته می‌شود و در اواسط بلوار سرو شرقی، خیابان علامه شمالی آن را قطع می‌کند. خیابان علامه از دو بخش شمالی و جنوبی تشکیل می‌شود چرا که توسط بزرگراه نیایش به دو قسمت تقسیم شده‌است. قبل از احداث بزرگراه نیایش در اواخر دهه هفتاد شمسی، تمام خیابان‌های سعادت آباد در شمال و جنوب مستقیماً به هم متصل بودند اما اکنون خیابان علامه در سمت شمال و جنوب بزرگراه نیایش به هم متصل نیستند. با احداث روگذر در سال ۹۴، شمال و جنوب بلوار شهرداری به یکدیگر
در سال ۹۴، شمال و جنوب بلوار شهرداری به یکدیگر متصل شده‌اند. خیابان علامه شمالی شامل مجتمع‌های متعدد تجاری-مسکونی بوده و از پاساژها و مجتمع‌های تجاری شیک و متنوعی از جمله مجتمع‌های تجاری علامه و توس و مجتمع تازه احداث دیدار و مجتمع رویال سعادت آباد در تقاطع بلوار ایران زمین و جنوب بلوار سعادت آباد واقع شده. این محله از رستورانهای ایتالیایی لوتوس و رومانا برخوردار است. همچنین این محله میزبان رستوران‌های خوب ایرانی همچون باغ رستوران لُرد، نارنجستان و نایب بوده و رستوران‌های فست فود معروف مانند پرپروک و
بوده و رستوران‌های فست فود معروف مانند پرپروک و برگرلند و باماهاس و هایدا و باروژ و باگت و … هم در این منطقه وجود دارند. خیابان علامه جنوبی پس از بزرگراه نیایش آغاز می‌شود. این خیابان از جنوب به بلوار دریا (مرز شهرک غرب و سعادت آباد) و از شرق به بلوار فرهنگ مرتبط است. البته پاساژهای دیگری بمانند رویال سعادت آباد، مجتمع تجاری دیدار و همچنین پاساژ پرواز در محدوده این منطقه پراکنده هستند. همچنین نمایشگاه‌های خودرویی بزرگ در بلوار فرحزادی، بلوار۲۴ًمتری، چهارراه سرو (میدان سرو)، کوی فراز و علامه وجود دارد. در
سرو (میدان سرو)، کوی فراز و علامه وجود دارد. در سمت غربی بلوار اصلی سعادت آباد، سه بلوار «شهرداری»، «پاکنژاد» و «فرحزادی» قرار دارند. شرقی‌ترین این بلوارها شهرداری است و غربی‌ترین آن‌ها فرحزادی است هر کدام از آن‌ها به ترتیب منتهی به بلوار جوریکی «ذبیحی» میدان بهرود و فرحزاد راه دارند. هر کدام از این بلوارها چشم‌انداز خاص خود را دارند بلوار شهرداری چشم‌انداز برج‌های انتهایی کوی فراز را داشته و نمای زیباتری نسبت به دو بلوار دیگر دارد در ادامه بلوار پاکنژاد نمای مجتمع‌های مسکونی ماهان را دارد و در لاین به سمت
مجتمع‌های مسکونی ماهان را دارد و در لاین به سمت جنوب آن نمایندگی رنو و تویوتا موجود است و در ضلع جنوبی میدان شهرداری نمایندگی بی ام و واقع شده. در شمال سعادت آباد و در دامنهٔ کوه با توجه به آب و هوای خوب، مناطق تفریحی و توریستی متعددی وجود دارد یا در دست احداث است. منطقه تفریحی و توریستی درکه (اوین درکه) یکی از مناطق تفریحی سابقه دار و قدیمی تهران است که در شمال شرقی سعادت آباد (اما نه متصل به آن) واقع شده‌است. در شمال غربی سعادت آباد هم منطقه تفریحی فرحزاد قرار دارد که از مناطق تفریحی قدیمی تهران است.
قرار دارد که از مناطق تفریحی قدیمی تهران است. همچنین در شمال سعادت آباد و در منتهی‌الیه شمال شهرک مخابرات، پارک بوستان کوهستان که شامل جاذبه‌های متعدد گردشگری و تفریحی خواهد بود، در حال احداث است. هتل اسپیناس پالاس، بزرگترین و مدرن‌ترین هتل پنج ستاره ایران در شمال سعادت آباد و در ضلع شمال غربی میدان بهرود واقع شده‌است. این محله محل سکونت بسیاری از هنرمندان، ورزشکارها و سیاست‌مداران مهم ایرانی است.
آدیداس آگ یک شرکت چندملیتی آلمانی است که مقر آن در شهر هرتسوگن‌آوراخ در ایالت بایرن قرار دارد. آدیداس در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع پاافزار، کفش ورزشی، تجهیزات ورزشی، پوشاک ورزشی، ساعت، عینک آفتابی، محصولات مراقبت‌های شخصی و لوازم لوکس فعالیت می‌کند. آدیداس یک هلدینگ است و شرکت تولید پوشاک ورزشی ریبوک، شرکت لوازم گلف تیلورمید و شرکت راک پورت زیرمجموعه‌های آن به‌شمار می‌آیند. آدیداس بزرگ‌ترین تولیدکننده لوازم ورزشی در اروپا و پس از نایکی دومین تولیدکننده بزرگ لوازم ورزشی در جهان می‌باشد. شرکت
تولیدکننده بزرگ لوازم ورزشی در جهان می‌باشد. شرکت آدیداس در سال ۱۹۴۸ توسط آدولف داسلر پایه‌گذاری شد. وی با کمک برادرش رودلف در سال ۱۹۲۴ کار تولید کفش‌های ورزشی را آغاز کرد. رودلف پس از جدایی از برادرش، پوما را پایه‌ریزی کرد. تاریخچه. برادران داسلر. کریستفر فون وایلم داسلر یک کارگر تولیدی کفش در هرتسوگن‌آوراخ در ۲۰ کیلومتری شهر نورنبرگ بود. پائولین همسر کریستفر نیز یک لباس‌شویی در شهر باواریان را اداره می‌کرد. رودولف «رودی» داسلر نیز پس از پایان مدرسه به پدرش در کارخانه تولید کفش پیوست. وی پس از بازگشت از
در کارخانه تولید کفش پیوست. وی پس از بازگشت از جنگ جهانی اول مدیر یک شرکت تولید چینی شد و سپس توانست وارد بازار عمده چرم در شهر نورنبرگ شود. آدولف داسلر نیز پس از بازگشت از جنگ جهانی اول تولیدی کفش‌های ورزشی خود را در لباس‌شویی مادرش در هرتسوگن‌آوراخ را راه اندازی کرد. در ژوئیه ۱۹۲۴، رودولف به هرتسوگن آوراخ بازگشت تا در کنار برادرش کارخانه تولیدی کفش برادران داسلر را تأسیس کند. آن‌ها این سرمایه‌گذاری را در لباس‌شویی مادر خود آغاز کردند. اما در آن زمان برق در شهر آن‌ها قطعی‌های متناوب داشت و این دو برادر
در شهر آن‌ها قطعی‌های متناوب داشت و این دو برادر مجبور بودند از پدال‌های تولید برق (چیزی شبیه به تولید برق با دوچرخه) روی آورند تا بتوانند تولید در کارخانه کوچکشان را ادامه دهند. در المپیک تابستانی ۱۹۳۶، آدولف داسلر، با یک ساک پر از کفش‌های ورزشی به دهکده المپیک رفت تا بتواند جسی اونز قهرمان المپیک آمریکایی-آفریقایی را متقاعد کند از محصولات آن‌ها استفاده کند. این نخستین مورد از اسپانسری یک آمریکایی آفریقایی‌تبار در مسابقات المپیک به‌شمار می‌رود. در آن مسابقات اونز توانست ۴ مدال طلا به دست بیاورد. وی این
اونز توانست ۴ مدال طلا به دست بیاورد. وی این قهرمانی را مرهون کفش‌های برادران داسلر می‌دانست و این مسئله باعث شد که در مدت زمان بسیار کوتاهی شهرت برادران داسلر جهانی شود. پس از این واقعه بود که برادران داسلر از سراسر جهان نامه‌هایی مبنی بر تقاضا برای به‌کارگیری کفش‌های آن‌ها توسط ورزشکاران دریافت کردند. کار آن‌ها در مدت کوتاهی گرفت و تا پیش از جنگ جهانی دوم این دو برادر سالانه بیش از ۲۰۰ هزار جفت کفش به فروش می‌رساندند. انشعاب کارخانه. پیش از جنگ جهانی دوم هر دو برادر به حزب نازی پیوستند، اما رادلف توانست
هر دو برادر به حزب نازی پیوستند، اما رادلف توانست خود را به رده‌های بالای حزب نزدیک‌تر کند. اختلافات میان دو برادر رو به فزونی گذارد و با حمله متفقین در سال ۱۹۴۳ (میلادی) اختلافات برادران به اوج خود رسید. هرچند آدولف نسبت به عواقب ادامه جنگ هشدار می‌داد، رادولف سعی می‌کرد خانواده خود را متقاعد کند. پس از بازداشت رادولف توسط سربازان آمریکایی به عنوان یکی از اعضای اس‌اس مسلح ، مشخص شد که برادرش، آدولف او را به نیروهای آمریکایی فروخته است. کارخانه برادران داسلر که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان کارخانه تولید
که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان کارخانه تولید اسلحه ضدتانک فعالیت می‌کرد، در سال ۱۹۴۵ توسط نیروهای آمریکایی تقریباً ویران شد. اما زمانی که کیت، همسر آدولف، ادعا کرد که کارخانه و کارکنان آن تنها تمایل داشته‌اند کفش ورزشی تولید کنند، کارخانه و مسئولین آن بخشوده شدند. پس از این واقعه نیروهای آمریکایی که خاک آلمان را اشغال کرده بودند، خریدار عمده کفش‌های شرکت داسلر شدند. برادرها در سال ۱۹۴۷ به‌طور رسمی از هم جدا شدند، زمانی که رودی شرکت جدیدی به نام رودا که مخفف نامش بود تأسیس کرد. این شرکت سپس به پوما تغییر
نامش بود تأسیس کرد. این شرکت سپس به پوما تغییر نام داد. آدولف نیز در ۱۸ اوت ۱۹۴۹، شرکت آدیداس که مخفف نامش آدی داسلر بود را تأسیس کرد. هرچند بسیاری از مردم فکر می‌کنند که آدیداس مخفف جمله انگلیسی 'هر روز دربارهٔ ورزش رویاپردازی می‌کنم' است، اما در واقع این نام مشتق شده از اسم و فامیل آدولف داسلر است. رقابت با پوما. پوما و آدیداس پس از جدایی از یکدیگر وارد رقابت شدیدی شدند. این مسئله باعث شد شهر هرتسوگن‌آوراخ به‌طور غیررسمی به دو بخش تبدیل شود و به "شهر گردن خم" شهرت یابد. دلیل آن این بود که مردم شهر همیشه
خم" شهرت یابد. دلیل آن این بود که مردم شهر همیشه به این دقت می‌کردند که خارجی‌ها چه کفشی به پا دارند. این اتفاق به حدی گسترده شد که دو باشگاه فوتبال شهر نیز از هم جدا شدند، «ای وی هرتسوگن‌آوراخ» از کفش‌های آدیداس استفاده می‌کرد و ۱ اف. سی هرتسوگن‌آوراخ از کفش‌های رادولف حمایت می‌کرد. زمانی هم که هندیمن به عنوان خانه رادولف معرفی شد، افراد به عمد از کفش‌های آدیداس استفاده می‌کردند تا این که رادولف اعلام کرد هر کسی می‌تواند یک جفت کفش مجانی پوما داشته باشد. دو برادر با این که در یک حوزه فعالیت داشتند،