payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چشم یک اِلف یا انسان قد یک بچه را دارد. هابیت‌ها لباس‌هایی به رنگ روشن می‌پوشند، کفش به پا نمی‌کنند (کف پاهایشان به‌طور طبیعی پوستی چون چرم دارد) و پاهایشان پوشیده از موهای ضخیم و مجعد است و همچنین نسبت به قد کوتاهشان پاهای بزرگی دارند. از نظر اخلاقی تالکین هابیت‌ها را موجوداتی مهمان‌نواز، صمیمی، مهربان، خانه و خانواده دوست، موجوداتی به دور از تنش و هیجان که در آرامش به سر می‌برند، توصیف می‌کند. همچنین آن‌ها را خوش‌رو، خوش‌خوراک و به دور از ماجراجویی یاد می‌کند. انواع. تالکین یک تاریخ تخیلی با سه نوع
می‌کند. انواع. تالکین یک تاریخ تخیلی با سه نوع هابیت، با خصوصیات فیزیکی و خلقیات متفاوت ابداع کرد: هارفوت، فالوهید و استور. در زمان بیلبو و فرودو، این گونه‌ها برای قرن‌ها با هم مخلوط شده بودند، هرچند به‌طور ناهموار، به طوری که برخی از خانواده‌ها و مناطق بیشتر به سمت تبار یکی از این سه گروه گرایش پیدا کردند. هارفوت‌ها با اختلاف زیاد، پرشمارترین گروه هابیت‌ها بودند و اولین کسانی بودند که وارد سرزمین اریادور شدند که شامل شایر و بری است. آن‌ها از نظر قد کوچک‌ترین، رنگ پوست «قهوه‌تر» و معمولی‌ترین نژاد بودند که
رنگ پوست «قهوه‌تر» و معمولی‌ترین نژاد بودند که در هابیت توضیح داده شد. آنها در چاله‌ها زندگی می‌کردند و روابط نزدیک‌تری با دورف‌ها داشتند نسبت به سایر هابیت‌ها هارفوت‌ها در مناطق تپه‌ای ملایم زندگی می‌کردند و عمدتاً کشاورزی بودند. آنها اولین گروهی بودند که از کوه های مه آلود عبور کردند و در سرزمین های اطراف بری از عصر سوم ۱۰۵۰ (حدود ۲۰۰۰ سال قبل از زمان بیلبو و فردو و پنج قرن و نیم سال قبل از تأسیس شایر در عصر سوم ۱۶۰۱) مستقر شدند. برگردان به فارسی. کتاب هابیت در ایران توسط رضا علیزاده ترجمه شده‌است. این
در ایران توسط رضا علیزاده ترجمه شده‌است. این کتاب در ایران با نام هابیت یا آنجا و بازگشت دوباره توسط انتشارات روزنه منتشر شده‌است.
تاریخچه سکونت انسان در مراکش از دوران پارینه سنگی زیرین می گذرد که اولین آن جبل ایرهود است. خیلی بعد، مراکش بخشی از فرهنگ ایبروماوروس، از جمله تافورالت بود. تاریخ آن از تأسیس مورتانیا و دیگر پادشاهی‌های باستانی بربر تا تأسیس دولت مراکش توسط سلسله ادریسید و سپس سایر سلسله‌های اسلامی تا دوران استعمار و استقلال برمی‌گردد. تاریخ کهن. قبایل بربری ساکن منطقه دور شمال آفریقا از دیرباز دارای روابطی گسترده با ملل و تمدن‌های کهن فنیقی، کارتاژی، رومانی، وندالی و بیزانسی بوده‌اند. با این وجود هیچ‌یک از این تمدن‌ها
بوده‌اند. با این وجود هیچ‌یک از این تمدن‌ها توانایی تسلط کامل بر منطقه را نداشتند. چرا که قبایل ساکن آن دارای صفات متمایزی چون ایستادگی و مقاومت و همچنین آزادی‌خواهی و پایبندی به استقلال بودند. با رسیدن دعوت اسلامی به آن منطقه در سال ۵۰ هجری قمری (برابر سال ۶۶۵ میلادی) ساکنان منطقه با اهداف اسلامی آشنا گشته و در نتیجه دین نوین اسلام را پذیرا شدند. اسلام سر انجام در سال ۱۷۰ هجری قمری (برابر سال ۷۸۶ میلادی) و به‌طور مشخص پس از گریز یکی از نوادگان پیامبر اسلام، معروف به مولا ادریس بن عبدالله بن الحسن بن الحسن
معروف به مولا ادریس بن عبدالله بن الحسن بن الحسن ابن علی از دست حاکمان عباسی بغداد به صورت ریشه‌ای و بنیادین در منطقه گسترش یافته تا اینکه اهالی مراکش وی را به امیرالمؤمنین بودن برگزیده و پس از بیعت و اعلام وفاداری، با کمک ایشان نخستین دولت اسلامی مستقل از خلافت مشرق عربی را بر پا نمودند که نام دولت ادریسیان را به خود گرفت. ساکنان و حکمرانان مراکش، گذشته از تفاوت‌های قبیله‌ای و ریشه‌ای خود ضمن پایبندی عمیق به ارزش‌های اسلامی بر نشر و تبلیغ رسالت محمدی و اهداف آن نه تنها در سراسر کشور بلکه در مناطق جنوب و
آن نه تنها در سراسر کشور بلکه در مناطق جنوب و دیگر سرزمین‌های آفریقایی و همچنِین در مناطق شمال و کشورهایی همچون اسپانیا، پرتغال و جنوب فرانسه پرداختند. پس از تشکیل دولت ادریسیان، بدین سوی، مراکش شاهد حکمرانی دودمان‌های متعددی به شرح زیر بوده‌است: دودمان مرابطون (۱۰۵۵ م - ۱۱۴۷ م) که در طول مدت حکمرانی نفوذ خود را در سراسر مراکش عربی بزرگ و اسپانیا و پرتغال گسترش داده بودند، و سپس سلسله موحدون (۱۱۴۷ م- ۱۲۶۹ م) و سپس سلسله مرینیان (۱۲۶۹ م - ۱۵۵۴ م) که معاصر شکست مسلمانان در اندلس بوده‌اند و در زمان ایشان بود
مسلمانان در اندلس بوده‌اند و در زمان ایشان بود که شهرهای مراکشی سبته و ملیلیه و طنجه از سوی اسپانیا اشغال شد و سپس دودمان سعدیون (۱۵۵۴ م- ۱۶۶۰ م) که منشأ صحرایی و بربریان دارند در این کشور به فرمانروایی رسید؛ و در این دوره پرتغالی‌ها شکست خورده و سلطه آنان به پایان رسید. از سال ۱۶۶۰ میلادی سلسله شرفای علوی توسط مولای رشید در مراکش بنیان‌گذارده شدکه حکومت کنونی این کشور و حاکمان آن از همین دودمان به‌شمار می‌آیند. تاریخ معاصر. سال‌های ۱۹۱۲–۱۸۷۳ مصادف با حکومت‌های حسن اول، عبدالعزیز و مولای حفیظ است. این
حسن اول، عبدالعزیز و مولای حفیظ است. این دوران در پرتو رقابت قدرت‌های بزرگ استعماری، مراکش استقلال خود را حفظ می‌کند. لیکن در سال ۱۹۱۲ پس از موافقتنامه‌های الجزیراس (۱۹۰۶ م)، فرانسه بخش عظیمی از مراکش را اشغال می‌کند و از این سال به بعد مبارزه علنی مردم علیه سلطه فرانسه تحت رهبری عبدالکریم خطاب آغاز می‌گردد. در سال ۱۹۲۷ میلادی، محمدبن یوسف (محمد پنجم) به تخت سلطنت می‌نشیند و بعلت مخالفت با سلطه فرانسویان بدون اینکه خواهان گسستن کامل از فرانسه باشد تبدیل به یک چهره ملی می‌گردد که در آینده به پدر استقلال
به یک چهره ملی می‌گردد که در آینده به پدر استقلال مراکش شهرت می‌یابد. فرانسه که حاضر به قبول استقلال مراکش نبود سعی کرد از برخی عناصر مرتجع علیه محمد پنجم استفاده نماید که در رأس آن‌ها الجلاوی بود؛ لذا به خواسته هواداران الجلاوی که خواستار عزل محد پنجم بودند جواب مثبت داد و محمدپنجم را به همراه خانواده اش به ماداگاسکار تبعید نمود. تبعید محمد پنجم نقش مثبتی در تحقق استقلال این کشور ایفاد نمود و مردم خواستار بازگشت وی و اعلام استقلال کشور شدند. از طرفی قیام الجزایر علیه فرانسه عاملی در جهت تضعیف حضور فرانسه
علیه فرانسه عاملی در جهت تضعیف حضور فرانسه در مراکش گردید و فرانسه بمنظور جلوگیری از سرایت این قیام بر تمامی منطقه و فشارهای مردمی در داخل به تدریج زمینه را برای پذیرش خواست عمومی مردم مراکش فراهم نمود. در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۵ محمد پنجم به کشور بازگشت و در ۳ مارس ۱۹۵۶ فرانسه استقلال کشور مراکش را به رسمیت شناخت. پس از استقلال مراکش ملک محمد پنجم (تا مارس ۱۹۶۱)، ملک حسن دوم (تا ژوئیه ۱۹۹۹) بر تخت سلطنت می‌نشینند و از این پس تاکنون نیز ملک محمد ششم بر این کشور حکومت دارد. گاهشمار تاریخ مغرب. آغاز ورود اعراب و
حکومت دارد. گاهشمار تاریخ مغرب. آغاز ورود اعراب و اسلام تأسیس شهر فاس توسط ادریس دوم -*یعقوب منصور و پایه‌گذاری شهررباط -آغاز زنجیره مرینیین عهد ابی یوسف یعقوب و بنای فاس آغاز حاکمیت زنجیره سعدیین- ۱۵۷۸ ۱۶۶۴- ۱۷۲۷–۱۶۷۲ ۱۹۲۷ ۲۷ اکتبر ۱۹۵۶ تشکیل اولین دولت ملی ژانویه - ۱۹۷۱ شکست کودتای صخیرات قانون جدید خانواده به تصویب می‌رسد و مورد تحسین دنیا قرار می‌گیرد.
پادشاهی. پادشاه ضمن مقدس بودن از قدرت بسیاری برخوردار است. پادشاه، نماینده عالی ملت و مظهر وحدت ملت است که بر اجرای اسلام و قانون اساسی نظارت دارد. وی قادر است بدون توجه به اینکه که چه حزبی بیشترین کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارد، نخست وزیر را تعیین کند و بر اساس پیشنهاد نخست وزیر، دیگر کابینه دولت مراکش را نیز تعیین می‌نماید و می‌تواند به مأموریت وزرا و دولت خاتمه دهد. شاه بر شورای وزیران ریاست دارد و می‌تواند هر دو مجلس پارلمان یا یکی از آن‌ها را پس از مشورت با رؤسای آن‌ها منحل نماید. مصوبات مجلس ظرف
مشورت با رؤسای آن‌ها منحل نماید. مصوبات مجلس ظرف سی روز به توشیح وی درمی آید. شاه فرمانده نیروهای مسلح است و ریاست عالی شورای قضات، شورای عالی آموزش و شورای عالی توسعه ملی و برنامه را داراست. پادشاه کنونی مراکش ملک محمد ششم (متولد ۱۹۶۳ م) می‌باشد که پس از درگذشت ملک حسن دوم از بیست و سوم ژوئیه ۱۹۹۹ به تخت سلطنت نشسته‌است. خاندان سلطنتی از سادات علوی بوده و شجره ملک محمد ششم با سی و شش واسطه به فاطمه می‌رسد. قوه قضائیه. یکی از تحولات مهم حقوق بشری مغرب تصویب قانون خانواده و دادگاه عدل و سازش بود که تحسین
قانون خانواده و دادگاه عدل و سازش بود که تحسین غرب را برانگیخت. ه - تقسیمات کشوری: مطابق آخرین تقسیمات کشوری و در راستای نوعی تمرکززدایی، مراکش با احتساب صحرای غربی (که شامل مناطق یک و دو و بخش‌هایی از منطقه سه می‌باشد) به شانزده منطقه تقسیم شده‌است. پارلمان. اما هر سه سال یک سوم نمایندگان تغییر می‌کنند. شیوه انتخاب آن‌ها به صورت غیر مستقیم می‌باشد. جلسات مجلس معمولاً علنی می‌باشد و گزارش کامل آن در بولتن رسمی منتشر می‌گردد. در ترکیب مجلس فعلی، سه حزب «اتحادیه سوسیالیستی»، «استقلال» و «عدالت و توسعه» به
سوسیالیستی»، «استقلال» و «عدالت و توسعه» به ترتیب بیشترین کرسی‌های مجلس نمایندگان را بخود اختصاص داده‌اند. شاه بر خلاف پیش‌بینی، به جای انتخاب نخست وزیر از حزب دارای اکثریت پارلمان، آقای ادریس جطو که تکنوکراتی غیر حزبی می‌باشد، را به‌ عنوان نخست وزیر تعیین نمود. پارلمان مراکش ۲۷۰ نفر مجلس مشاورین ۳۲۵ نفر مجلس نمایندگان احزاب قانونی و رسمی. احزاب مخالف سنتی در جبهه‌ای تحت عنوانی «کتله» به فعالیت می‌پردازند که مرکب از چهار حزب استقلال (PI)، اتحاد سوسیالیست نیروهای خلقی (USFP)، حزب ترقی و سوسیالیسم (PPS) و
نیروهای خلقی (USFP)، حزب ترقی و سوسیالیسم (PPS) و سازمان اقدام دموکرات و خلقی (OADP) می‌باشند. احزاب موافق نیز در جبهه‌ای دیگر تحت عنوان «وفاق» به فعالیت مشغولند. حزب اتحاد برای قانون اساسی (UC) و جنبش (مردمی) خلق (MP) از جمله این احزابند. برخی دیگر از احزاب موجود عبارت‌اند از: تجمع ملی (آزادگان) مستقل‌ها (RNI)، جنبش دموکراتیک و اجتماعی (MDS)، جنبش ملی مردمی (MNP)، حزب عدالت و توسعه (PJD)، حزب سوسیالیست دموکراتیک (PSD)، حزب جبهه نیروهای دموکراتیک (FFD)، حزب اقدام (PA)، حزب دموکراتیک استقلال (PDI)، حزب ملی
اقدام (PA)، حزب دموکراتیک استقلال (PDI)، حزب ملی دموکرات (PND)، اتحاد دموکراتیک (UD)، حزب العهد (AL AHD)، منشور آزادی‌ها (ADL)، حزب اصلاح و توسعه (PRD) عضویت در سازمان‌های منطقه‌ای و بین و المللی. ABEDA , ACCT, AfDB, AFESD, AMF , AMU , بانک اروپایی بازسازی و توسعه، فائو، G-77, IAEA, بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه، ICAO , ICC , ICCt (signatory), ICFTU, ICRM, IDA, IDB, IFAD, IFC, IFRCS, IHO, ILO, IMF, IMO , پلیس بین‌الملل، IOC, IOM, IPU, ISO, ITU, LAS, MIGA, MINUSTAH, MONUC, NAM, OAS (observer), سازمان
MINUSTAH, MONUC, NAM, OAS (observer), سازمان همکاری اسلامی، OIF, OPCW, OSCE (partner), PCA, سازمان ملل متحد، UNCTAD, یونسکو، کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، UNIDO, UNITAR, UNOCI, UPU, WCL, WCO, WHO, WIPO, WMO, WToO, WTO روابط مراکش و ایران. در دوره داریوش سوم یک ناو ایرانی بسوی مغرب و سواحل سنگال فعلی مسافرت نموده و پس از آن نیز گزارش‌هایی از سفر ایرانی‌ها به این منطقه وجود دارد گروهی از ایرانیان بعد از اسلام به این منطقه مهاجرت کرده‌اند و سلسله رستمیان را تأسیس کرده‌اند در خصوص ریشه آمازیغ و
رستمیان را تأسیس کرده‌اند در خصوص ریشه آمازیغ و بربرها نیز یک احتمال بر ریشه‌های پارسی آن‌ها که از طریق عمان و اردن به شمال آفریقا آمده باشند وجود دارد. ابن بطوطه در سفر به ایران و آسیای میانه و حتی چین از زبان فارسی برای تکلم استفاده می‌کرده‌است. پس از استقلال مراکش، روابط سیاسی دو کشور در سال ۱۳۳۶ خورشیدی آغاز و سفارت ایران در رباط تأسیس گردید و روابط دوستانه‌ای میان شاه ایران و مراکش وجود داشت. با پیروزی انقلاب اسلامی، پس از دوره‌ای قطع و کاهش در سطح روابط، دور جدیدی از روابط از سال ۱۳۷۱ آغاز و سطح
روابط، دور جدیدی از روابط از سال ۱۳۷۱ آغاز و سطح روابط ارتقاء پیدا نمود.
شهر اُسلو (Oslo) بزرگترین شهر و پایتخت کشور نروژ است. اسلو همچنین تنها شهر نروژ است که خود یک استان و یک شهرستان نیز به‌شمار می‌آید. مساحت استان و محدودهٔ شهرداری اسلو ۵۴۵ کیلومتر مربع است. طبق آمار سال ۲۰۲۱ میلادی، کل جمعیت اهالی اسلو، ۶۹۷۰۵۷ نفر برآورد شده است. بلندترین نقطه، در شهر و استان اسلو با ارتفاع ۶۳۱ متر بالاتر از سطح دریا در مرز مشترک با شهر لونر متعلق به استان ویکن، واقع شده و چرکه برگه، یا صخرهٔ چرکه نام دارد. طبق آمارهای سال ۲۰۲۲، جمعیت شهرداری اسلو ۷۰۹٬۰۳۷ نفر بوده، در حالی که جمعیت منطقه
اسلو ۷۰۹٬۰۳۷ نفر بوده، در حالی که جمعیت منطقه شهری بزرگتر آن به ۱٬۰۶۴٬۲۳۵ نفر و جمعیت منطقه کلان‌شهری آن در سال ۲۰۲۱ حدود ۱٬۵۴۶٬۷۰۶ نفر تخمین زده شده است. در خیابان کارل یوهان در اسلو، گاهی پیش میآید که رهگذران با مدفوع اسب روی سنگفرش روبرو شوند. مدفوع اسب نتیجه رفتوآمد کالسکه ها و اسبهایی است که در این خیابان پررفتوآمد حرکت می کنند. این خیابان که از ایستگاه مرکزی تا کاخ سلطنتی امتداد دارد، به دلیل وجود این اسبها، مدفوع اسب را میتوان در نقاط مختلف آن دید. برای برخی گردشگران، دیدن مدفوع اسب یادآور فضای سنتی
برخی گردشگران، دیدن مدفوع اسب یادآور فضای سنتی و قدیمی این مسیر است، در حالی که برای ساکنان محلی، مدفوع اسب بخشی از زندگی روزمره این خیابان تاریخی محسوب میشود. این شهر در پایان دوران وایکینگ‌ها، یعنی در سال ۱۰۴۰، با نام «آنسلو» بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۰۴۸ توسط هارالد هاردرادا به عنوان یک مرکز تجاری (کاآپ‌اشتاد) رسمیت یافت. اسلو در حدود سال ۱۳۰۰ به مقام اسقف‌نشینی و پایتختی ارتقا یافت، اما اتحادیه‌های شخصی با دانمارک در طول قرن‌ها، نفوذ آن را کاهش داد. پس از آتش‌سوزی ویرانگر در سال ۱۶۲۴، شهر جدیدی نزدیک
از آتش‌سوزی ویرانگر در سال ۱۶۲۴، شهر جدیدی نزدیک قلعه آکرهوس ساخته شد و به افتخار پادشاه کریستین چهارم، «کریستیانیا» نام گرفت. این نام در سال ۱۹۲۵ به «اسلو» تغییر یافت و در سال ۱۹۴۸ با شهرداری «اکر» ادغام شد و شهرداری بسیار بزرگتر و مدرن امروزی اسلو را تشکیل داد. اسلو مرکز اقتصادی و دولتی نروژ محسوب می‌شود و قطب اصلی تجارت، بانکداری، صنعت و کشتیرانی در این کشور است. این شهر به ویژه در زمینه صنایع دریایی و تجارت دریایی در اروپا اهمیت بالایی دارد و میزبان بسیاری از شرکت‌های فعال در این بخش است که برخی از
بسیاری از شرکت‌های فعال در این بخش است که برخی از آنها از بزرگ‌ترین شرکت‌های کشتیرانی، کارگزاران کشتی و بیمه دریایی جهان به‌شمار می‌روند. اسلو همچنین یک شهر آزمایشی در برنامه شهرهای بین‌فرهنگی شورای اروپا و کمیسیون اروپا است که بر تنوع فرهنگی و تعاملات بین‌المللی تأکید دارد. اسلو به عنوان یک شهر جهانی شناخته می‌شود و در مطالعات گروه مطالعه و شبکه شهرهای جهانی‌سازی در سال ۲۰۰۸ به عنوان "شهر جهانی بتاً رتبه‌بندی شد. این شهر در گزارش «شهرهای اروپای آینده ۲۰۱۲» توسط مجله fDi از نظر کیفیت زندگی در میان شهرهای
توسط مجله fDi از نظر کیفیت زندگی در میان شهرهای بزرگ اروپایی رتبه اول را کسب کرد. با این حال، اسلو از نظر هزینه‌های زندگی نیز شهری گران محسوب می‌شود؛ در سال ۲۰۱۱، پس از توکیو، دومین شهر گران جهان بود و در سال ۲۰۱۳، بر اساس مطالعه واحد اطلاعات اکونومیست، با ملبورن استرالیا به عنوان چهارمین شهر گران جهان گره خورد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، جمعیت اسلو با سرعتی بی‌سابقه در حال افزایش بود و آن را به سریع‌ترین شهر بزرگ در حال رشد در اروپا تبدیل کرد. این رشد عمدتاً ناشی از مهاجرت بین‌المللی و نرخ بالای زاد و ولد مرتبط
از مهاجرت بین‌المللی و نرخ بالای زاد و ولد مرتبط با آن است، اگرچه مهاجرت داخلی نیز در آن نقش دارد. تا سال ۲۰۱۰، جمعیت مهاجر در شهر کمی سریعتر از جمعیت نروژی رشد می‌کرد و در خود شهر، با احتساب فرزندان والدین مهاجر، این رقم به بیش از ۲۵ درصد از کل جمعیت رسیده بود. تاریخچه. شهر اسلو بین سال‌های ۱۶۲۴ و ۱۹۲۵ میلادی کریستیانیا نامیده می‌شد. اسلو در سال ۱۴۰۸ به دست هارالد سوم (پادشاه نروژ) بنیان گذاشته شد. اسلو در ۱۶۲۴ در آتش‌سوزی گسترده‌ای به شدّت آسیب دید و سپس به دست پادشاه دانمارک، کریستیان چهارم، به‌طور
سپس به دست پادشاه دانمارک، کریستیان چهارم، به‌طور گسترده بازسازی شد. پس از این بازسازی، او نام شهر را به کریستیانا تغییر داد. نام این شهر در ۱۹۲۵ بار دیگر به اُسلو برگردانده شد. پیرامون معنی نام اسلو اختلاف نظر وجود دارد ولی این‌که این نام از زبان نروژی باستان گرفته شده قطعی است. اسلو در آغاز نام یک مزرعه بزرگ در محل سکونتگاه قدیمی بیورویکا بود. زبان‌شناسان دو نظر اصلی در مورد معنی نام اسلو دارند. برپایه نظر اول، این نام به معنی «چمنزار در پای تپه» است و برپایه نظر دوم، این نام «چمنزاری که وقف ایزدان شده»
نظر دوم، این نام «چمنزاری که وقف ایزدان شده» معنی می‌دهد. پژوهشگران هر دو نظر را به یک اندازه محتمل می‌دانند. سیاست. اسلو همچنین مرکز سیاسی، علمی، اقتصادی، و فرهنگی نروژ است. به عنوان پایتخت نروژ، اسلو مقر پادشاه، دولت و دولت مرکزی، مجلس نمایندگان، دادگاه عالی و رهبری عالی نظامی است. همه سفارتخانه‌های کشورهای خارجی در نروژ در اسلو واقع شده‌اند. در اینجا شما می‌توانید چندین نهاد دیگر دولت مرکزی کشور را نیز بیابید. به عنوان یک استان، اسلو حوزهٔ انتخابیهٔ جداگانه‌ای در انتخابات پارلمانی تشکیل می‌دهد و ۱۹
جداگانه‌ای در انتخابات پارلمانی تشکیل می‌دهد و ۱۹ نماینده، که شامل کرسی‌های هموارسازی نیز می‌شود را به مجلس ملی نمایندگان اعزام می‌کند. با این حال، اسلو هیچ ارگان منتخب مردمی در سطح استان ندارد. وظایف آنها توسط نهادهای مشابه شهرداری انجام می‌شود. اسلو استاندار مشترک با ویکن دارد. در ضمن، اکثر ارگانهای دولتی در سطح استان، بین دو استان تقسیم شده‌اند. اقتصاد. اسلو مرکز فرهنگی، علمی، اقتصادی و اداری نروژ است و کانون اصلی بازرگانی، بانکداری، صنایع و کشتیرانی نروژ در این شهر قرار دارد. این شهر یکی از کانون‌های
در این شهر قرار دارد. این شهر یکی از کانون‌های مهم بازرگانی دریایی و صنایع دریایی اروپا نیز به‌شمار می‌رود و شمار زیادی شرکت مربوط به بخش دریانوردی و بیمه دریایی در آن قرار گرفته که برخی از آن‌ها از شرکت‌های بزرگ دنیا در این بخش هستند. حیات اقتصادی در اسلو فراتر از مرزهای شهر و استان اسلو می‌رود. از نظر اقتصادی باید کل منطقهٔ شهری را به عنوان یک بازار کار یا یک جامعه تجاری و اقتصادی یکپارچه درک کرد. بازار مشترک کار در این واقعیت منعکس می‌شود که حدود ۱۸۰ هزار کارمند که در شهرداری‌های دیگر زندگی می‌کنند در
کارمند که در شهرداری‌های دیگر زندگی می‌کنند در اسلو کار می‌کنند. عکس این موضوع نیز صادق است؛ یعنی حدود ۶۶ هزار کارمند که در اسلو زندگی می‌کنند خارج از محدودهٔ شهر کار می‌کنند. اکثر این فراد دراستان ویکن اشتغال به کار دارند. خدمات. ارائه خدمات، به گسترده‌ترین شکل در اسلو وجود دارد. تجارت و خرده فروشی، حمل و نقل، بانک و بیمه، خدمات دولتی و خصوصی و موارد دیگر همگی عنصر اصلی در بخش خدمات در اقتصاد شهر را تشکیل می‌دهند. میزان فعالیت خدماتی بر اساس تعداد کارکنان بخش‌های خدماتی اندازه‌گیری می‌شود. خدمات تولید شده
خدماتی اندازه‌گیری می‌شود. خدمات تولید شده در اسلو به کل کشور ارائه می‌شود. ایجاد ادارات دولتی پس از سال ۱۸۱۴(تصویب قانون اساسی) و فعالیت‌های ساختمانی که درپی داشت، محرک‌های مهمی در رشد سریع اسلو در قرن ۱۹ میلادی بودند. پس از سال ۱۹۵۰، نظارت دولت بر امور به شدت در اسلو افزایش یافت اگرچه بخش‌های کوچکتری از سازمان‌های دولت از اسلو به شهرهای دیگر منتقل شدند. همچنین در مورد خدمات خصوصی نیز اسلو از بیشترین اهمیت در کشور برخوردار است. با داشتن جمعیتی که از قدرت خرید بالایی برخوردار است و تردد زیاد گردشگران، حجم
بالایی برخوردار است و تردد زیاد گردشگران، حجم خرده فروشی دراسلو قابل توجه است. بانک و بیمه نیز مانند سایر خدمات اقتصادی، اشتغال قابل توجهی را به خود اختصاص می‌دهند. مهم‌ترین شاخه‌های فعالیت اقتصاد خدماتی دراسلو، خدمات فنی، تجاری و حقوقی و غیره، علاوه بر خدمات اطلاعاتی است. برخلاف صنعت و تجارت، بخش قابل توجهی از خدمات در مناطق مرکزی شهر و بخش عمده‌ای در مرکز شهر واقع شده‌است. اسلو، هم به عنوان یک دروازهٔ ورودی از خارج و هم به عنوان یک مقصد گردشگری، به خودی خود در تولید و ارائه خدمات گردشگری اهمیت فراوان
خود در تولید و ارائه خدمات گردشگری اهمیت فراوان دارد. در سال ۲۰۱۹ میلادی، این شهر در مجموع ۵۳۴۰ هزار مهمان یک روزه در هتل‌ها داشت که ۲۱٫۳ درصد از کل کشور را شامل می‌شود. هتل‌های اسلو در مقایسه با سایر نقاط کشور، به‌طور قابل توجهی از ظرفیت بالاتری برخوردارند. به علاوه در نتیجهٔ فعالیت زیاد در برگزاری دوره‌ها، کنفرانس‌ها و ملاقات‌های تجاری و اداری، در اسلو این ظرفیت تقریباً بی‌وقفه در حال بهره‌برداری است. صنایع. در سال ۱۹۶۴، در اسلو ۶۹۷۶۲، نفر در مجموع، مشغول کار در صنایع بوده‌اند. براین اساس در مقایسه با کل
کار در صنایع بوده‌اند. براین اساس در مقایسه با کل تعداد افراد شاغل، سهم صنایع در اسلو، ۲۵ درصد بوده‌است. از سال ۱۹۶۴ به بعد درعمل، میزان اشتغال در صنایع، هم با توجه به تعداد کل شاغلین و هم از نظر میزان سهمی که صنایع از کل تعداد شاغلین داشته‌اند، به شکل مستمری کاهش داشته‌است. تعداد کارکنان، در بخش تولیدات صنعتی در اسلو در سال ۲۰۰۳ به ۲۴۴۰۰ نفر کاهش یافته بود. بر اساس تعداد کارکنان، در این سال سهم اسلو در صنایع در مقایسه با کل کشور، ۹٫۲ درصد بوده‌است. این میزان در سال ۱۹۷۴ میلادی، ۱۴٫۵ در صد بوده‌است. از سال
در سال ۱۹۷۴ میلادی، ۱۴٫۵ در صد بوده‌است. از سال ۱۹۸۹، اسلو مقام اول، به عنوان مهم‌ترین استان کشور در صنایع، بر اساس میزان اشتغال را از دست داده‌است. در سال ۲۰۰۳ میلادی اسلو، بعد از استان روگالاند و استان سابق هوردالاند، در جایگاه سوم میزان اشتغال در صنایع قرار داشت. فعالیت صنایع در اسلو سابقاً دارای تنوع بالایی بود. اکثر اصناف صنعتی دارای نماینده یا نمونه‌ای در اسلو بودند. تحولات چند دههٔ اخیر باعث کاهش شدید این تنوع گشته‌است. اصنافی سنتی، مانند نساجی، دوزندگی و چوب بری تقریباً از صحنه اسلو ناپدید شده‌اند.
و چوب بری تقریباً از صحنه اسلو ناپدید شده‌اند. امروزه صنایع در اسلو، بیشتر روی هنر گرافیک و انتشار و تولید قطعات به خصوص، قطعات الکترونیک متمرکز شده‌است. حمل و نقل. اسلو یک مرکز حمل و نقل است. موقعیت این شهر در قلب آبدره اسلو، آن را به یک مقصد طبیعی برای مهم‌ترین راه‌آهن و جاده‌های اصلی تبدیل می‌کند. اما این مکان همچنین محدودیت‌هایی را نشان می‌دهد و شهر در امور مربوط به ترافیک داخلی و رفت و آمد روزانه به مناطق اطراف و تردد منطقه‌ای و ملی، دارای چالش‌های بزرگی است. مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه سواری. اسلو
بزرگی است. مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه سواری. اسلو شهری پرجمعیت است و مقدمات حرکت افراد پیاده یا با دوچرخه فراهم شده‌است. درسال‌های اخیر مسیرهای دوچرخه سواری پیشرفت چشمگیری داشته؛ و شرایط برای دوچرخه سواران بهبود یافته‌است. در سال ۲۰۲۰ میلادی، طول راه مسیر شبکهٔ دوچرخه سواری ۲۰۰ کیلومتر را پشت سر گذاشت. در عین حال، محدودیت‌هایی برای استفاده از خودروها در داخل شهر اعمال شده و تعداد پارکینگ‌ها نیز کاهش یافته‌است. راه‌سازی. از دهه ۱۹۸۰ سرمایه‌گذاری بزرگی در ساخت جاده‌ها انجام شده‌است، از جمله با کمک دریافت
ساخت جاده‌ها انجام شده‌است، از جمله با کمک دریافت عوارض ورود به محدوده‌هایی که تعیین شده‌است. این محدوده‌های موظف به پرداخت عوارض ورود با خودرو، در اطراف مرکز شهر اسلو، در سال ۱۹۹۰ ساخته شده‌اند. درمنطقهٔ قدیمی شهر، در مرکز شهر اسلو و در اطراف مرکز شهر، فعالیت‌های عمرانی زیادی انجام شده‌است. از سال‌های ۱۹۹۰ تا این اواخر راه‌های بسیاری از جمله، چندین تونل ساخته یا توسعه داده شده‌اند. بزرگ‌ترین پروژه جاده‌سازی در اسلو در دهه ۲۰۰۰، عبور از منطقهٔ بیورویکا از طریق یک تونل کوهستانی زیر آب بود، که جاده‌های اصلی
یک تونل کوهستانی زیر آب بود، که جاده‌های اصلی را از شرق و جنوب به هم متصل می‌کند. سیستم تونل‌ها با نام مشترک تونل اپرا شناخته شده‌است. علاوه بر این، تونل دیگری از سال ۱۹۸۷ به طول ۸۰۰ متر، مناطق وسیعی را برای توسعه شهری آزاد کرده و یک منطقه را به یک محل مسکونی تبدیل کرده‌است. وسایل نقلیه عمومی. اتوبوس‌ها و ترامواها بخش کاملاً ضروری حمل و نقل در محدودهٔ شهر را تشکیل می‌دهند. اولین تراموا با اسب در سال ۱۸۷۵ به بهره‌برداری رسید و ترامواها از سال ۱۸۹۴ (اولین تراموا برقی منطقه شمال اروپا) به نیروی برق مجهز شدند.
برقی منطقه شمال اروپا) به نیروی برق مجهز شدند. در سال ۱۸۹۹ آخرین تراموا با اسب، به کار خود خاتمه داد. در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، شبکهٔ تراموا در داخل شهر کند بود و اولین خط اتوبوس شهری در سال ۱۹۳۱ افتتاح شد. از دهه ۱۹۶۰، بسیاری از خطوط تراموا بسته شدند. برخی از خطوط تراموا که استفاده نمی‌شد با اتوبوس جایگزین شدند. در سال ۱۹۹۹، یک خط جدید تراموا به بیمارستان تازه تأسیس کشوری کشیده شد و در سال ۲۰۲۰ یک خط جدید تراموا از طریق بیورویکا باز شد. در سال‌های اخیر، فواصل توقف ثابت ۵ و ۱۰ دقیقه‌ای، قبل از حرکت چندین خط
توقف ثابت ۵ و ۱۰ دقیقه‌ای، قبل از حرکت چندین خط تراموا اعمال شده که در عمل منجر به افزایش ترافیک گشته‌است. در سال ۲۰۱۸، تراموا ۵۱ میلیون مسافر، حدود ۱۴ درصد از کل مسافران وسایل نقلیه عمومی شهر را جابجا کرد. مترو. متروی اسلو در سال ۱۹۶۶ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۱۰۱ ایستگاه می‌باشد. یک شرکت سهامی (ت-بانن)، تمام خدمات ترافیک مترو در اسلو و ویکن، را عرضه و اداره می‌کند. این شرکت دارای مجوز فعالیت از اداره بازرسی راه‌آهن نروژ است و بر اساس توافق با شرکت مدیریت سهامی (روتر) فعالیت می‌کند. شبکه مترو ۵ خط
مدیریت سهامی (روتر) فعالیت می‌کند. شبکه مترو ۵ خط در اسلو می‌راند. دو خط از آنها به خارج از اسلو به بروم در استان همسایه ویکن، گسترش می‌یابد. ۱۱۵ ترن جدید مترو، که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ تحویل گرفته شده، توسط شرکتی در اتریش تولید شده‌اند. این ترن‌ها می‌توانند تا ۶ واگن داشته باشند و طول آنها می‌تواند به ۱۱۰ متر برسد. حداکثر ظرفیت حمل مسافر در این ترن‌ها ۸۰۰ نفر است. جمعیت. منطقه کلان‌شهری اسلو در سال ۲۰۱۰ جمعیتی برابر با ۱٬۴۲۲٬۴۴۲ نفر داشت که ۹۱۲٬۰۴۶ نفر از آن‌ها در مناطق مسکونی به‌هم پیوسته زندگی
نفر از آن‌ها در مناطق مسکونی به‌هم پیوسته زندگی می‌کنند. اسلو پرجمعیت‌ترین استان و شهرداری کشور است. طبق آمار سال ۲۰۲۳ میلادی، جمعیت اسلو، برابر۷۰۹۰۰۰ نفر بوده‌است. از زمان پایتخت شدن اسلو در سال ۱۸۱۴ میلادی تا به امروز، به استثنای دوره‌ای از اواخر ۱۹۶۰ تا اواسط ۱۹۸۰ محدوده فعلی شهرداری اسلو تقریباً رشد مداوم نشان داده‌است. رشد جمعیت، به خصوص از نیمه دوم قرن ۱۸ تا شروع جنگ جهانی اول شدید بوده‌است. یک جمعیت ۴۰۰ هزارنفری در پایان جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۶۹ میلادی از ۴۸۸ هزار نفر فزونی یافته بود. از آن زمان،
از ۴۸۸ هزار نفر فزونی یافته بود. از آن زمان، این شهر هر سال افزایش جمعیت داشته‌است، به ویژه پس از سال ۱۹۹۰ که اسلو همراه با آکرهوس بیشترین رشد را در بین استان‌های کشور داشته‌اند. جمعیت اسلو در دورهٔ ۱۹۹۵–۲۰۰۵ به‌طور متوسط ۴۶۴۵ نفر یا سالانه ۰٫۹ درصد افزایش یافته‌است. در این دوره، اسلو تقریباً ۱۸ درصد از کل جمعیت کل کشور را درخود جا داده بود. این سهم به همراه آکرهوس ۴۱ درصد بود. افزایش جمعیت در اسلو، از سال ۱۹۸۴ به بعد می‌تواند هم دلایل طبیعی داشته باشد و هم به علت بهبود و سهولت امکانات نقل و انتقال باشد.
به علت بهبود و سهولت امکانات نقل و انتقال باشد. در مورد علل طبیعی می‌توان از کاهش میزان مرگ و میر و به خصوص افزایش تولد نام برد. بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ میزان باروی زنان اسلو ۷۵ در صد میانگین کشور بود. در سال ۲۰۰۵ این میزان به ۹۶ در صد میانگین کشور رسید. تنها بخش کوچکی از افزایش جمعیت اسلو را می‌توان به افزایش نسبت مهاجران در شهر نسبت داد. جمعیت اسلو از نظر سن، جنسیت و وضعیت تأهل دارای ویژگی‌های روشنی است. یکی از این ویژگی‌ها تعداد کمتر کودک، به خصوص در سن مدرسه نسبت به کل جمعیت شهر در مقایسه با میانگین