payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خارجی‌ها در قطر به آنها اجازه می‌دهد که اجازه اقامت تجدیدپذیر دریافت کنند و به همین شکل در قطر مشغول به زندگی و کار باشند. دین. اکثریت ساکنان دوحه مسلمان هستند. کاتولیک‌ها بیش از ۹۰ درصد از جمعیت ۱۵۰۰۰۰ نفری مسیحی دوحه را تشکیل می‌دهند. پس از حکم امیر قطر برای تخصیص زمین به کلیساها، اولین کلیسای کاتولیک با نام بانوی ما تسبیح، در مارس ۲۰۰۸ در دوحه افتتاح شد. چندین کلیسای دیگر نیز در دوحه وجود دارد. اقتصاد. دوحه مرکز اقتصادی قطر است. این شهر مقر بسیاری از سازمان‌های داخلی و بین‌المللی از جمله بزرگترین
از سازمان‌های داخلی و بین‌المللی از جمله بزرگترین شرکت‌های نفت و گاز کشور، همچون قطر پترولیوم، قطرگس و راس‌گس است که بیشتر آن‌ها در منطقه غرب کشور قطر قرار دارند. بخش عمده نفت و گاز کشور قطر در محدوده دریایی دوحه قرار دارد و به همین دلیل دوحه میزبان بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی و گازی دنیا شده‌است. در اصل مروارید تا قرن بیستم نقش اصلی تجاری را در دوحه ایفا کرده بود. به دلیل رونق تجارت مروارید، جمعیت شهر در نیمه اول قرن بیستم به حدود ۱۲۰۰۰ نفر افزایش یافت. به‌طور سنتی و پس از کشف و استخراج گسترده نفت پس از جنگ
سنتی و پس از کشف و استخراج گسترده نفت پس از جنگ جهانی دوم در قطر که عمدتاً توسط شرکت‌های نفتی آمریکایی انجام شد، اقتصاد قطر بر پایه درآمد نفت و گاز بنا شد. اما از چند سال پیش و با هدف‌گذاری‌های انجام شده، کشور قطر قصد صنعتی‌سازی و تجاری‌سازی خود و جدایی از اقتصاد تک قطبی و وابسته به نفت دارد و از همین رو فرودگاه بین‌المللی حمد در سال ۲۰۱۴ جایگزین فرودگاه قدیمی دوحه شد. اندازه فرودگاه جدید تقریباً دو برابر فرودگاه قبلی است و دارای دو تا از طولانی‌ترین باندهای پروازی جهان است. مجله فرچون دوحه را در لیست
پروازی جهان است. مجله فرچون دوحه را در لیست بهترین ۱۵ شهر جدید برای تجارت در سال ۲۰۱۱ گنجانده‌است. طبق گزارشات نومبئو در نتیجه رونق سریع جمعیت دوحه و افزایش تقاضای مسکن، قیمت املاک و مستغلات تا سال ۲۰۱۴ به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. اگرچه کاهش قیمت نفت از سال ۲۰۱۴ و بحران دیپلماتیک قطر با همسایگان خود رشد جمعیت شهر را کند کرد، اما هزینه‌های دولت برای حفظ رشد املاک و مستغلات در کلان‌شهر دوحه افزایش یافت. در نتیجه رونق سریع جمعیت دوحه و افزایش تقاضای مسکن، قیمت املاک و مستغلات تا سال ۲۰۱۴ به‌طور قابل توجهی
املاک و مستغلات تا سال ۲۰۱۴ به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. گزارش دیده بان اقتصاد در سال ۲۰۲۴ توسط پی سی دبلیو خاورمیانه گزارش داده است که قطر با محوریت دوحه به مقصدی پیشرو برای ورزش و گردشگری در جهان تبدیل شده است و از سرمایه گذاری های استراتژیک در مراکز ورزشی درجه یک مانند استادیوم های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ و پیست بین المللی استفاده می‌کند و خدمات بخش گردشگری خود را افزایش می‌دهد. قطر به دنبال موفقیت‌های میزبانی رویدادهای بزرگ، سفری را برای ارتقای زیرساخت‌های گردشگری و تنوع بخشیدن به جاذبه‌های خود آغاز
گردشگری و تنوع بخشیدن به جاذبه‌های خود آغاز کرد که شامل پلت فرم ویزای هییا، گسترش فرودگاه و توسعه استراحتگاه‌ها و مکان‌های فرهنگی مقصد بود. گردشگری. قطر در سال‌های اخیر به عنوان یک مقصد کاری شناخته شده‌است و جدیداً به عنوان یک شهر توریستی نو ظهور در حال رشد و توسعه شناخته می‌شود. دوحه به عنوان یک شهر مدرن و پویا ساخته شده بر روی ریشه‌های فرهنگی عمیق از میراث فرهنگی بادیه نشینی خود است. بازدید کنندگان از قطر هر آنچه برای یک سفر تابستانی نیاز دارند را در دسترس دارند، آرامش، صحرا، کوچه‌های پر جنب و جوش، سواحل
دارند، آرامش، صحرا، کوچه‌های پر جنب و جوش، سواحل شنی، پارک‌های سبز و همچنین هتل‌های لوکس در دوحه قطر در دسترس است. بخش گردشگری دوحه در طول سال ها به سرعت تکامل یافته است و جاذبه های کلیدی و چندین موزه و گالری و مراکز خرید مجلل از اهمیت زیادی برخوردار است. صنعت گردشگری قطر با میزبانی از ۵ میلیون بازدیدکننده در سال ۲۰۲۴ به رکورد جدیدی در جذب گردشگر دست یافت، این رشد ۲۵ درصدی در کنار فروش استثنائی ۱۰ میلیون شب اقامت دوحه را به مرکز گردشگری در خاورمیانه تبدیل کرده است. توسعه‌دهندگان گردشگری قطر، مناطق متعددی
کرده است. توسعه‌دهندگان گردشگری قطر، مناطق متعددی را متناسب با علایق خاص توریستی از جمله فعالیت‌های فرهنگی، تاریخ، زیست‌شناسی دریایی، محیط طبیعی و ورزش طراحی کرده‌اند. حمل و نقل عمومی نیز امتیاز محسوب می‌شود که دوحه اکنون توسط یک مترو جدید که در سال ۲۰۱۹ افتتاح شد و شبکه گسترده‌ای از اتوبوس‌های عمومی و خودروهای برقی خدمات‌رسانی می‌کند. امکانات. فروشگاه. این شهر برای همه بازدید کنندگان خود مکانی برای خرید دارد. موزه. موزه هنر اسلامی دوحه یک موزه قابل توجه در کناره خلیج فارس است. این موزه در کشور قطر واقع
در کناره خلیج فارس است. این موزه در کشور قطر واقع شده‌است و بسیاری از آثار اسلامی را در خود جای داده‌است. این موزه همچنین میزبان آثار تاریخی از سال ۶۰۰ میلادی تا قرن نوزدهم است. موزه ملی قطر که توسط معمار مطرح فرانسوی ژان نوول طراحی شده دیگر موزه موجود در شهر است که یکی از شاهکارهای معماری در قطر محسوب می گردد. تسهیلات غذایی. قطر بالاترین امتیاز در ارائهٔ غذاهای حلال را به خود اختصاص داده‌است. دوحه در سال ۲۰۱۷ در لیست ۱۰ مقصد حلال قرار گرفته بود. ورزش. ورزش‌های توپی و آبی در قطر بسیار طرفدار دارد. فوتبال
توپی و آبی در قطر بسیار طرفدار دارد. فوتبال به عنوان محبوب‌ترین ورزش در قطر مطرح است و ورزش‌های کریکت، گلف، تنیس، والیبال، اسب دوانی، شنا، هندبال، قایق‌رانی بادبانی، اسکی روی آب، بسکتبال، رالی، تیراندازی، دوچرخه‌سواری، اسکواش و تنیس روی میز در رده‌های بعدی قرار می‌گیرند. شهر دوحه میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ وجام ملت های آسیا ۲۰۲۳ و جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ ، جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۸ بوده‌است ، این شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۳۰ را میزبانی می‌کند. در سال ۲۰۰۱، قطر به اولین کشور در خاورمیانه تبدیل شد که مسابقات
به اولین کشور در خاورمیانه تبدیل شد که مسابقات تنیس زنان را با نام مسابقات اوپن بانوان قطر برگزار کرد. دوحه میزبان پانزدهمین بازی‌های آسیایی بود که در دسامبر ۲۰۰۶ برگزار شد و دولت قطر مجموعاً ۲٫۸ میلیارد دلار برای آماده‌سازی آن هزینه کرد. منطقه اسپایر که به شهر ورزش مشهور است دو شهرداری الریان زیر نظر دوحه قرار دارد. اسپایر دارای مجهزترین و بروزترین آکادمی و امکانات در سطح جهانی است. بیمارستان ارتوپدی و پزشکی ورزشی آسپتر قطر اولین بیمارستان تخصصی ورزشی در خاورمیانه است که در این مجموعه قرار دارد. علاوه بر
است که در این مجموعه قرار دارد. علاوه بر این، بسیاری از تیم‌های مطرح جهان، کمپ اسپایر را به عنوان مقصد اردوی تمرینی خود انتخاب می‌کنند. دوحه در ورزش همگانی نیز فعال است که از همین رو در سال ۲۰۱۴، دوحه به عنوان میزبان مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۹، که هفدهمین دوره مسابقات جهانی دو و میدانی بود، انتخاب شد. همچنین این شهر میزبان چهار دوره بازی‌های والیبال قهرمانی باشگاه‌های جهان بوده‌است. دوحه یک دوره میزبان مسابقات انجمن تنیس زنان، مسابقات قهرمانی قایق موتوری کلاس ۱ جهانی، قهرمانی هندبال مردان جهان ۲۰۱۵،
کلاس ۱ جهانی، قهرمانی هندبال مردان جهان ۲۰۱۵، قهرمانی ورزش‌های آبی جهان فینا، مسابقات قهرمانی جهان اسکواش، مسابقات جهانی بوکس آماتور و مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۹ بوده و هرساله نیز مسابقات موتور سواری جایزه بزرگ دوحه در این شهر برگزار می‌گردد. در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۰، قطر در میزبانی رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۲ فیفا در برابر کشورهای ژاپن، استرالیا، ایالات متحده و کره جنوبی پیروز شد و به این ترتیب دوحه میزبان بازی‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ می‌باشد. پیشتر دوحه میزبان دو دوره مسابقات جام باشگاه‌های فوتبال جهان
میزبان دو دوره مسابقات جام باشگاه‌های فوتبال جهان بوده‌است. هنر و سینما. موزه هنر اسلامی دوحه بزرگترین مرکز فرهنگ اسلامی در خاورمیانه است. مؤسسه فیلم دوحه (DFI) بزرگترین سازمان سینمایی قطر که در سال ۲۰۱۰ برای نظارت بر طرح‌های ساخت فیلم و ایجاد صنعت فیلم و پایدار سینما در قطر شکل گرفت در دوحه قرار دارد. نمایش‌های تئاتر نیز در تئاتر ملی قطر و در مرکز همایش ملی قطر در دوحه برگزار می‌شود. عملیات فورچون و طلای سیاه از فیلم‌های مطرح فیلمبرداری شده در دوحه هستند. آموزش. دوحه مرکز آموزشی کشور قطر است و بیشترین
آموزش. دوحه مرکز آموزشی کشور قطر است و بیشترین تعداد مدارس و کالج‌ها را در خود جای داده‌است. شهر آموزش که یک مجمع آموزشی به مساحت ۱۴ کیلومتر مربع (۵٫۴ مایل مربع) است، توسط سازمان غیرانتفاعی بنیاد قطر راه اندازی شد. ساخت و ساز این مجموعه در سال ۲۰۰۰ آغاز شد. شهر آموزش دارای ۱۵ مرکز آموزشی در سطح عالی است. در سال ۲۰۰۹ دولت قطر اجلاس جهانی نوآوری برای آموزش را توسط موزا بنت ناصر بنیان‌گذاری کرد که هدف از تأسیس آن ایجاد عرصه‌ای بین‌الملی در زمینه‌های گوناگون با هدف تفکر خلاق منطبق بر استدلال و گفت‌وگو و فعالیت
هدف تفکر خلاق منطبق بر استدلال و گفت‌وگو و فعالیت هدفمند در زمینه آموزش است. کتابخانه ملی قطر که با بیش از یک میلیون کتاب و پانصد هزار نسخه دیجیتال، در مساحت ۴۲ هزار متر مربع، کارمندانی از ۳۹ کشور مختلف و ۱۴۴ هزار عضو فعال، به عنوان بزرگ‌ترین کتابخانه موجود در خاورمیانه محسوب می‌شود در محوطه شهر آموزش قرار دارد. برخی از دانشگاه های دوحه عبارتند از: رسانه. الجزیره بزرگترین شبکه خبری خاورمیانه در دوحه قرار دارد. الجزیره کانال‌های متعدد خاص تلویزیونی را علاوه بر کانال اخبار بکار گرفته‌است. این کانال‌ها شامل،
بر کانال اخبار بکار گرفته‌است. این کانال‌ها شامل، یک کانال زبان انگلیسی، کانال مستند الجزیره، کانال ورزشی الجزیره، یک کانال عمومی ورزشی به زبان عربی، پخش زنده الجزیره، که همایش‌ها را در زمان واقعی خود بدون هیچ‌گونه ویرایش یا اعمال نظر پخش می‌کند، و نیز یک کانال تلویزیونی برای کودکان می‌باشد. حمل و نقل. قطر برای حمایت از شهر در حال گسترش دوحه و افزایش سطح تسهیلات ساکنان و مسافران، سرمایه‌گذاری زیادی در ارتقای زیرساخت‌های شهر و کشور کرده‌است. جاده‌ها. بزرگراه دخان شهر دخان در سواحل غربی کشور را به پایتخت قطر
دخان شهر دخان در سواحل غربی کشور را به پایتخت قطر یعنی، دوحه متصل می‌کند. چندین پروژه بزرگراه توسط سازمان فواید عمومی از جمله جاده منطقه صنعتی، بزرگراه دوحه، بزرگراه مرکزی دخان، جاده شمالی، جاده الشیحانیه ساخته و تحویل داده شده‌است. آخرین پروژه که انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۴ توسط سازمان فواید عمومی تحویل داده شود، پروژه گذرگاه شرق است. مترو. متروی دوحه یک سیستم مترو برای شهر دوحه پایتخت قطر است که در تاریخ ۸ می ۲۰۱۹ افتتاح شد. مترو دوحه داری ۳ خط با طول تقریبی ۷۶ کیلومتر و ۳۷ ایستگاه می‌باشد. این سیستم جزئی
۷۶ کیلومتر و ۳۷ ایستگاه می‌باشد. این سیستم جزئی از سیستم ریلی قطر است که برای حمل و نقل دوربرد کالا و مسافر طراحی شده و آنرا به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس و قطار سبک شهری شهر جدید لوسیل وصل می‌کند. مترو دوحه با پتانسیل رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت یکی از سریعترین متروهای بدون راننده جهان خواهد بود. در حال حاضر یک سوم متروی دوحه به‌طور کامل فعال است. فرودگاه. فرودگاه بین‌المللی حمد، یک فرودگاه همگانی در دوحه است که دارای یک باند فرود آسفالت به طول ۴۹۰۰ متر است. فرودگاه بین‌المللی حمد در ارتفاع ۱۱
۴۹۰۰ متر است. فرودگاه بین‌المللی حمد در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این فرودگاه جدید و مدرن از تاریخ ۲۷ می ۲۰۱۴ مرکز اصلی پروازهای قطر ایرویز شد. این فرودگاه یکی از طولانی‌ترین باندهای پروازی جهان را به خود اختصاص داده‌است و هواپیماهای مدرن و بزرگی مانند ایرباس ای۳۸۰ به راحتی می‌توانند در آن مورد استفاده قرار گیرند. این فرودگاه دارای مرکز خریدی به مساحت ۲۵۰۰۰ متر مربع می‌باشد. تمامی امکانات تفریحی و رفاهی نیز برای مسافران ترانزیتی این فرودگاه فراهم شده‌است. این فرودگاه دارای امکاناتی مانند
فراهم شده‌است. این فرودگاه دارای امکاناتی مانند مسجد ۲۱۰۰ متری، محوطه سرگرمی کودکان و نوجونان، اتاق‌های والدین برای رسیدگی به اطفال و یکی از مدرن‌ترین هتل‌های اقامتی قطر به نام هتل فرودگاهی خدمات اوریکس است. در هتل فرودگاه بین‌المللی حمد، خدمات ارزنده‌ای از قبیل اتاق‌های لوکس یا اسپا به میهمانان عرضه می‌شود. روز ملی قطر. همزمان با روز ملی قطر، هر ساله نیروهای مسلح این کشور در خیابان ساحلی شهر دوحه، رژه برگزار می‌کنند. واحدهایی از نیروهای زمینی، دریایی و هوایی ارتش، وزارت کشور، نیروهای امنیت داخلی، گارد
هوایی ارتش، وزارت کشور، نیروهای امنیت داخلی، گارد امیری و پلیس در مقابل امیر قطر رژه می‌رود. این مراسم با استقبال مردم روبرو شده‌است.
پنوم‌پن پایتخت کشور کامبوج و بزرگ‌ترین شهر این کشور است. جمعیت پنوم‌پن یک و نیم میلیون نفر است. پنوم‌پن از سال ۱۴۳۴ میلادی در کنار رود مکونگ بنا شده و از زمان استعمار فرانسه در کامبوج، پایتخت این کشور بوده‌است. این شهر از دهه ۱۹۲۰ یکی از زیباترین شهرهای ساخته‌شده توسط فرانسویان در هندوچین به‌شمار می‌آمد و «مروارید آسیا» لقب گرفته بود. امروزه تعدادی از ساختمان‌های استعماری فرانسوی در بلوار اصلی شهر پابرجا هستند. شاخص توسعه انسانی پنوم‌پن از میانگین کشوری بالاتر است. با این وجود بسیاری از ساکنان شهر پنوم پن،
است. با این وجود بسیاری از ساکنان شهر پنوم پن، پایتخت کامبوج در واقع مهاجرین نواحی روستایی این کشور هستند که در جریان چندین دهه جنگ خانه و مزارع خود را از دست داده و به این شهر پناه آورده‌اند. وجود میلیون‌ها مین ضد نفر که در جای جای خاک این کشور کار گذاشته شده عملاً مانع از زندگی مردم در مزارعی که ده‌ها سال به حال خود رها شده‌اند، است. بخشی از این مهاجران زندگی خود را با فروش زباله و یافتن وسایل دست دوم از میان زباله‌های شهر پنوم‌پن می‌گذرانند. حلبی‌آبادهایی که آنها ساکن آن هستند نیز در مجاورت محل تخلیه
که آنها ساکن آن هستند نیز در مجاورت محل تخلیه زباله شهر پنوم پن قرار دارد. پیشینه. در هفدهم آوریل ۱۹۷۵ نیروهای «خمر سرخ»، به رهبری پول پوت، شهر دو میلیون و سیصد هزار نفری پنوم پن را اشغال کردند و «جمهوری دمکراتیک کامبوج» را به جای نظام هوادار غرب نشاندند. چهل و هشت ساعت بعد، تمامی جمعیت پایتخت، به فرمان فاتحان، خانه و کاشانه خود را رها کرده و بدون کمترین آمادگی، به سوی روستاها و جنگل‌ها رانده شدند. بدین سان شهر بسیار گسترده پنوم پن به شهر ارواح بدل شد و تنها شماری از صاحب منصبان ارشد نظام تازه، همراه با
شماری از صاحب منصبان ارشد نظام تازه، همراه با چند شکنجه‌گاه، در آن منزل گزیدند. مهم‌ترین «بنای تاریخی» پول پوتیسم، مدرسه بزرگی است در قلب پنوم پن که در سال‌های سلطه خمر سرخ به یک شکنجه گاه بزرگ با نام «توئول سلنگ» یا «اس ۲۱» بدل شد. در این مدرسه پیشین، که امروز «موزه کشتار عام» نام گرفته، حدود بیست هزار نفر بازجویی و شکنجه شدند که نزدیک به پانزده هزار نفر آنها ناپدید شدند. شمار زیادی از شکنجه‌شدگان «توئول سلنگ» در کشتارگاهی موسوم به «چونگ اک»، در پانزده کیلومتری پنوم پن، نابود شدند. در هفتم ژانویه ۱۹۷۹ در
پنوم پن، نابود شدند. در هفتم ژانویه ۱۹۷۹ در پی یک هجوم سراسری به کامبوج، ارتش ویتنام شهر پنوم پن را اشغال کرد، نظام خمر سرخ فرو ریخت و جمهوری دمکراتیک کامبوج (به رهبری پول پوت) جای خود را به جمهوری خلق کامبوج (که گوش به فرمان ویتنام است) سپرد. در این زمان یک دوران بازسازی در پنوم‌پن آغاز شد. منابع. Wikipedia contributors, "Phnom Penh," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Phnom_Penh&amp;oldid=184124288 (accessed January ۱۶، ۲۰۰۸). پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
یائونده (Yaoundé) پایتخت کشور آفریقایی کامرون است. یائونده پس از دوالا دومین شهر بزرگ کامرون است. شهر یائونده در مرکز کشور کامرون و در ارتفاع ۷۵۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است. تاریخچه. یائونده در سال ۱۸۸۸ توسط بازرگانان آلمانی و به عنوان پایگاهی برای تجارت عاج و ایستگاه تحقیقات کشاورزی بنیاد شد. این شهر به هنگام جنگ جهانی اول تحت اشغال نیروهای نظامی بلژیک درآمد و پس از جنگ، پایتخت کامرون فرانسه شد. از آن زمان تاکنون این شهر همچنان پایتخت جمهوری کامرون بوده‌است.
زاگرب (Zagreb) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کرواسی است. این شهر در شمال غربی کرواسی در امتداد رود ساوا در دامنه‌های جنوبی کوه مدودنیتسا واقع شده‌است. زاگرب در ارتفاع تقریبی ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت) بالای سطح دریا قرار دارد. و او با شهر تبریز در ایران پیمان خواهر خواندگی دارد. جغرافیا. این شهر مرکز فرهنگی، علمی، اقتصادی و حکومتی جمهوری کرواسی است. جمعیت آن قریب ۸۰۰ هزار نفر است و بین دامنه‌های جنوبی کوه مدودنیکا و کرانه‌های شمالی و جنوبی رودخانه‌های ساوا بنا شده و حدود ۱۲۲ متر از سطح دریاهای آزاد ارتفاع دارد.
بوگوتا که نام رسمی آن بوگوتا دی‌سی است پایتخت کلمبیا بوده و با جمعیتی معادل ۷٬۳۲۱٬۸۳۱ نفر بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر آن کشور به‌شمار می‌آید (سرشماری سال ۲۰۰۵). جمعیت تقریبی بوگوتا، و منطقه‌ای در حومه شهر به نام سواچا، ۷٬۸۸۱٬۱۵۶ نفر می‌باشد. تاریخچه. این شهر که در ابتدا توسط اتحادیه مویسکا «باکاتا» نامیده می‌شد، پیش از آنکه کاوشگران اسپانیایی منطقه را تحت استعمار قرار دهند، مرکز تمدن آن‌ها محسوب می‌شد و جمعیت فراوانی را در خود جای داده بود. در ۶ اوت ۱۵۳۸ (میلادی) گونزالو ژیمنز دی کوساتا اقامتگاه اروپاییان
گونزالو ژیمنز دی کوساتا اقامتگاه اروپاییان را بنا نهاد و با توجه به نام زادگاه خود و نام محلی، آن را سانتا فه ده باکاتا نامگذاری کرد. نام «باکاتا» تا زمانی‌که پایتخت پادشاهی جدید گرانادا شد به بوگاتای مدرن تغییر یافته بود. بوگوتا در آن زمان بخشی از نیاب‌السلطنه پرو و سپس نیاب‌السلطنه گرانادای نو به‌شمار می‌آمد و به یکی از مراکز قدرت استعمار اسپانیا و تمدن آمریکای جنوبی تبدیل شده‌بود. در ۱۸۱۰-۱۸۱۱، ساکنان این شهر علیه استعمار حکومت اسپانیا شورش کردند و دولتی از خودشان تشکیل دادند، اما ناچار بودند به
و دولتی از خودشان تشکیل دادند، اما ناچار بودند به تقسیم‌بندی‌های داخلی رضایت داده و بازگشت موقت ارتش وفادار اسپانیا، که از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۱۹ کنترل شهر را بازپس گرفتند رضایت دهند تا اینکه سیمون بولیوار پس از پیروزی‌اش در بویاکا این شهر را باز پس گرفت. پس از آن بوگاتا به پایتخت گراند کلمبیا که اتحادیه‌ای متشکل از پاناما، ونزوئلا، کلمبیا و اکوادور بود، تبدیل شد. پس از آنکه جمهوری مذکور به بخش‌های مختلف خود تجزیه شد، بوگاتا پایتخت گرانادای نو باقی‌ماند و بعدها به به جمهوری کلمبیا تبدیل شد. در سال ۱۹۵۶، این بخش
به جمهوری کلمبیا تبدیل شد. در سال ۱۹۵۶، این بخش شهر به سایر بخش‌های شهر وصل شد و یک «منطقه ویژه» را به وجود آورد (اسپانیولی: "Distrito Especial"). بر اساس نظامنامه‌ای که در سال ۱۹۹۱ وضع شد، بوگوتا به پایتخت کلمبیا تبدیل شد و «سانتا فی د بوگوتا» نام گرفت و رده آن از منطقه ویژه به «منطقه پایتخت» تغییر یافت. (اسپانیولی: "Distrito Capital"). در اوت سال ۲۰۰۰ نام پایتخت رسماً از «سانتا فی د بوگوتا» به بوگوتا دی‌سی تغییر یافت. منطقه پایتخت بوگوتا دولت محلی منطقه پایتخت را در برمی‌گیرد، رئیس کنونی دولت لوییس
پایتخت را در برمی‌گیرد، رئیس کنونی دولت لوییس ادواردو گارزون می‌باشد. پرچم. طرح این پرچم از جنبش مبارزه با حکومت استعماری که در ۲۰ ژوئیه ۱۸۱۰ آغاز شد نشأت می‌گیرد. در طی این مبارزات شورشیان بازوبندهایی با نوارهای زرد و قرمز بسته بودند چرا که این رنگ‌ها در پرچم اسپانیا بکار می‌رفتند و همین طرح در پرچم پادشاهی جدید گرانادا بکار گرفته شد. در ۹ اکتبر ۱۹۵۲، یعنی دقیقاً ۱۴۲ سال بعد از این رویدادها، حکم ۵۵۵ هزار و نهصد و پنجاه و دو، رسماً و با قاطعیت این بازوبند میهنی را به عنوان پرچم بوگوتا اعلام کرد. این پرچم
میهنی را به عنوان پرچم بوگوتا اعلام کرد. این پرچم به صورت افقی به دو قسمت تقسیم می‌شود، نوار بالایی زرد و نوار پایینی قرمز می‌باشد. رنگ زرد نماد طلای زمین، برتری‌های عدالت، آرامش، نیک‌خواهی، «ویژگیهای زمینی» (یعنی اصالت، برتری، ثروت، سخاوت، جلال، شکوه، سلامت، استواری، لذت و رفاه)، عمر طولانی، جاودانگی، قدرت و ثبات است. رنگ قرمز نمایانگر فضیلت نیکی و ویژگی‌هایی همچون شجاعت، اصالت، ارزش‌ها، بی‌پروایی، پیروزی، سربلندی و عشق فراوان می‌باشد که کلمبیایی‌ها آن را خون مردمشان می‌خوانند. نشان ویژه. در سوم دسامبر
خون مردمشان می‌خوانند. نشان ویژه. در سوم دسامبر ۱۵۴۸ در والادولید، اسپانیا نشان ویژه شهر توسط امپراتور چارلز پنجم (چارلز اول اسپانیا) با حکم سلطنتی به پادشاهی جدید گرانادا اعطا شد. در وسط این نشان یک عقاب سیاه قرار دارد که نماد استواری می‌باشد. این نشان همچنین نماد خاندان هبزبرگ را که در آن زمان امپراتوری اسپانیا را در اختیار داشتند دربردارد. عقاب مذکور یک تاج طلا بر سر دارد و در پیش‌زمینه‌ای طلایی یک انار قرمز را در چنگال نگه داشته‌است. دور این مدال شاخه‌های زیتون حک شده که بر روی آن در پیش‌زمینه‌ای آبی
زیتون حک شده که بر روی آن در پیش‌زمینه‌ای آبی رنگ نه انار طلایی قرار دارد. دو انار قرمز نماد بی‌باکی است و نه انار طلایی دیگر نماد نه ایالتی است که در آن زمان پادشاهی نیو گرانادا را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۳۲ این نشان ویژه به‌طور رسمی به عنوان نماد بوگوتا برگزیده و اعلام شد. سرود ملی. شعر سرود ملی بوگوتا توسط پدرو مدینا آوندانو سروده شده و آهنگ آن توسط روبرتو پیندا دوکو ساخته شده‌است. طبق دستورالعمل ۱۰۰۰، در ۳۱ ژوئیه ۱۹۷۴، این سرود رسماً به عنوان سرود ملی اعلام شد و از آن به بعد در شهردار بوگوتا آنیبال
اعلام شد و از آن به بعد در شهردار بوگوتا آنیبال فرنادز دی سوتو قرار گرفت. جمعیت و مساحت. موقعیت. بوگوتا در مرکز کشور، در شرق «سابانا دی بوگوتا» و در ارتفاع ۲٬۶۴۰ متری (۸٬۶۶۱ فوت) از سطح دریا قرار دارد. اگرچه «سابانا» آنگونه که در میان مردم خوانده می‌شود، در لفظ «ساوانا» است، موقعیت جغرافیایی آن در حقیقت یک فلات مرتفع است که در بالای رشته‌کوه‌های آند قرار گرفته‌است. رودخانه بوگوتا که از «سابانا» رد می‌شود، در جنوب آبشار تکونداما را شکل داده‌است. رودخانه‌های فرعی دره‌هایی را به وجود آورده‌اند که در آن‌ها
فرعی دره‌هایی را به وجود آورده‌اند که در آن‌ها روستاهایی حاصل‌خیز قرار دارد و اقتصاد آن‌ها بر مبنای کشاورزی، دامداری، دامپروری و صنایع دستی اداره می‌شود. «سابانا» از شرق، هم‌مرز کوردیلرای شرقی از رشته کوه‌های آند است. تپه‌های اطراف که جلوی رشد شهر را گرفته‌اند به موازات کوه‌های گوادالوپ و مونسراته از جنوب به شمال ادامه دارند. مرز غربی شهر را رودخانه بوگوتا تشکیل می‌دهد؛ مرز جنوبی بوگوتا سوماپاز پارامو است و مرز شمالی آن از فلات مذکور تا چیا و سوپو ادامه دارد. آب و هوا. دمای متوسط هوای سابانا ۱۴ درجه
دارد. آب و هوا. دمای متوسط هوای سابانا ۱۴ درجه سانتیگراد است که از ۹ تا ۲۲ درجه تغییر می‌کند. فصل‌های خشک و بارانی این منطقه یک در میان است. خشک‌ترین ماه‌ها دسامبر، ژانویه، فوریه و مارس هستند و پر باران‌ترین ماه‌های آن عبارت‌اند از آوریل، می، سپتامبر، اکتبر و نوامبر هستند. ژوئن و ژوئیه اغلب دوره‌های بارانی هستند و آگوست یک ماه آفتابی و پر باد است. به دلیل پدیده‌های آب و هوایی ال نینو و لا نینا که در درون یا اطراف آبگیر اقیانوس آرام رخ می‌دهند و عامل بسیاری از تغییرات آب و هوایی می‌باشند، شرایط آب و هوایی
از تغییرات آب و هوایی می‌باشند، شرایط آب و هوایی این منطقه کاملاً غیرمنظم و متغیر است. ترکیب شهری و اسم‌گذاری. ترکیب شهری به دوران استعمار برمیگردد و ترکیب مربعی آن برگرفته از سبک اسپانیایی است. ترکیب کنونی خیابان‌ها «کالس»هایی دارد که به صورت عمودی و از مشرق به مغرب در میان تپه‌ها ادامه دارد و تعداد آن‌ها در جهت شمالی افزایش یافته و از جنوب نیز از کاله ۱ پیشروی کرده، «کاررا»هایی که به موازات تپه‌ها در جهت شما-جنوب پیش رفته‌اند تعدادشان از شرق و غرب از کاررای ۱ افزایش یافته‌است. بخش‌های جدید شهری –مانند
۱ افزایش یافته‌است. بخش‌های جدید شهری –مانند خیابان‌ها- اریب و –مانند کارراها- تراگذار هستند. خیابان‌ها شماره‌بندی شده‌اند. حدود هزار محله و ناحیه، شبکه پیشرفته شهری را تشکیل می‌دهند. محله‌های ثروتمندتر در شمال و شمال غربی قرار دارند. محله‌های فقیرتر در جنوب و جنوب غربی قرار گرفته‌اند و بسیاری از آن‌ها مناطق غیر معمور هستند. طبقات متوسط عمدتاً در بخش‌های مرکزی، غربی و شمال غربی شهر سکونت دارند. جمعیت‌شناسی. بوگوتا به عنوان بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر کلمبیا، ۷٬۳۲۱٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد (سرشماری سال ۲۰۰۵).
۷٬۳۲۱٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد (سرشماری سال ۲۰۰۵). دولت. بوگوتا پایتخت کلمبیا است و مجلس ملی قانونگذاری، دیوان عالی عدالت و مرکز قوه مجریه و نیز اقامتگاه رئیس‌جمهور در آن قرار گرفته‌است. شهردار ارشد و شورای منطقه‌ای که هر دو با رأی مردم انتخاب می‌شوند مسئول اداره شهر می‌باشند. این شهر به ۲۰ منطقه تقسیم می‌شود: اوساکوئن چاپینرو، سانتا فی، سن کریستوبال، اوسم، توجیولیتو، بوسا، کندی، فونتبون، انگاتیوا، سوبا، باریوس اونیدوس، تیوساکوئیلو، لس مارتیرس، آنتونیو نارینو، پیونته آراندا، لا کاندلاریا، رافائل اوریبه اوریبه،
آراندا، لا کاندلاریا، رافائل اوریبه اوریبه، سیوداد بولیوار، سوماپاز. هر یک از ۲۰ منطقه توسط یک هیئت اجرایی اداره می‌شود که توسط رأی مردم انتخاب شده‌اند و طبق تصمیم شورای منطقه‌ای حداقل اعضای آن هفت نفر است. شهردار ارشد از یک هیئت سه نفره که توسط هیئت اجرایی مربوط معرفی شده‌اند شهرداران منطقه‌ای را انتخاب می‌کند. اقتصاد. بوگوتا بزرگ‌ترین قطب اقتصادی کلمبیا است و بعد از آن مدلین، کالی و بارانکویلا در رتبه‌های بعدی قرار دارند. دفاتر مرکزی بیشتر شرکت.های کلمبیا در بوگوتا واقع شده‌است و از طرف دیگر بیشتر
کلمبیا در بوگوتا واقع شده‌است و از طرف دیگر بیشتر شرکت‌های خارجی فعال درکلمبیا و نیز بورس سهام در این کشور قرار دارند. بوگوتا در واردات و صادرات کالاها به کلمبیا به عنوان یک قطب به‌شمار می‌آید. تولید، بازرگانی و تجارت. بوگوتا کانون تجارت در کلمبیا است. بخش بانک و بیمه و بازار بورس در این شهر رونق خوبی دارند. شرکت‌های مهندسی واقع در این شهر به سایر مناطق کلمبیا و آمریکای مرکزی خدمات‌رسانی می‌کنند. مراکز فرماندهی نظامی و موسسات دولتی در بوگوتا قرار دارند. این شهر مرکز شبکه مخابرات است و بزرگ‌ترین تجهیزات
این شهر مرکز شبکه مخابرات است و بزرگ‌ترین تجهیزات صنعتی کلمبیا را در اختیار دارد. برخی خدمات در این شهر عمومی و برخی دیگر خصوصی هستند. خدمات عمومی عبارت‌اند از انرژی، آب و فاضلاب و تلفن. قبض‌های انرژی و آب و فاضلاب بر اساس منطقه سکونت شهروندان طبقه‌بندی می‌شوند. در نتیجه، قشرها مرفه‌تر جامعه به تأمین یارانه انرژی و آب و فاضلاب برای قشرها آسیب‌پذیر جامعه کمک می‌کنند. خدمات تلفن توسط «شرکت مخابرات امپرسا دی بوگوتا»(ETB)، که متعلق به شهر است و شرکت «کاپیتل» متعلق به «شرکت مخابرات کلمبیا» و «ای پی ام بوگوتا»
به «شرکت مخابرات کلمبیا» و «ای پی ام بوگوتا» متعلق به شرکت خدمات عمومی مدلین («امپرساس پابلیکاس دی مدلین» - EPM) ارائه می‌شود. علاوه بر تلفن‌های همراه، تلفن‌های سکه‌ای و کارتی نیز در دسترس هستند. (از ماه مه ۲۰۰۵) سه اپراتور تلفن‌های بی‌سیم در این شهر فعال هستند: موی استار (متعلق به شرکت اسپانیایی تلفونیکال)، کومسل (متعلق به تلمکس) و اولاً (مشترکاً متعلق به ETB و EPM). همچنین صادرات محصولاتی همچون گل و زمرد نیز از دیگر منابع درآمدزایی بوگوتا است. هر روز در مرکز بوگوتا میلیون‌ها دلار زمرد خام و تراش‌خورده
مرکز بوگوتا میلیون‌ها دلار زمرد خام و تراش‌خورده معامله می‌شود. سایر صنایع مهم عبارت‌اند از خدمات مالی به ویژه بانکداری. بوگوتا مرکز بانک‌های تجاری مهم و بانک مرکزی این کشور است. این شهر همچنین مرکز چاپ و نشر به‌شمار می‌آید. این شهر همچنین مراکز گردهمایی‌هاست و مراکز کنفرانس مهمی را در خود جای داده‌است که از آن جمله عبارت‌اند از: مرکز فدرال گردهمایی‌های کورفریاس، مرکز گردهمایی‌های اونتوس کافام، مرکز گردهمایی‌های گوزالو جیمنز دی کووزادا و غیره می‌باشد. به دلیل موقعیت بوگوتا به عنوان پایتخت، بسیاری از دوایر