payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محتوا تفاوت چشم‌گیری با سال‌های قبل نداشت. ما از توضیحاتی که سردبیر مجله در یادداشت نخست خود می‌دهد، درک می‌کنیم که دید خوبی نسبت به برخی از مطالب پیک وجود ندارد.پیک دانش‌آموز صفحات زیادی را به معرفی خاندان پهلوی و دست‌آوردهای این حکومت اختصاص داده بود.از این رو می‌توان فهمید که حذف عنوان پیک در آن شرایط بسیار موجه باشد. «محمود حکیمی» در یادداشت خود با اشاره به مبارزهٔ مردم ایران می‌نویسد: " مجلهٔ دانش‌آموز، از این پس در خدمت مردم قهرمان ایران است؛ در خدمت همهٔ کسانی که آزادی را دوست دارند." این عبارت
همهٔ کسانی که آزادی را دوست دارند." این عبارت آشکارا از دید او نسبت به گذشتهٔ مجله پرده برمی‌دارد. با وجود این، بسیاری از نویسندگان سابق این نشریه و از همه مهم‌تر سردبیران سابق آن یعنی اسماعیل سعادت و ایران گرگین نیز در هیات تحریریهٔ جدید حضور دارند. این مجله یک سال تمام منتشر شد. اما انتشار آن در سال دوم یعنی سال تحصیلی ۶۰-۱۳۵۹ با هجوم ارتش عراق به درون مرزهای ایران هم‌زمان شد. در فاصلهٔ سه ماه از آغاز سال تحصیلی، در دی ماه ۱۳۵۹ شمسی مجله کار خود را متوقف کرد. این نشریه باید دو سال صبر می‌کرد تا در مهر
کرد. این نشریه باید دو سال صبر می‌کرد تا در مهر سال ۱۳۶۱ با عنوان رشد بر پیشانی به انتشار خود ادامه دهد. مجله دانش‌آموز. ناگفته نباید گذاشت که مجله‌های دیگری نیز با همین نام منتشر شده‌اند. سال‌ها پیش از آن‌که مجلات پیک کار خود را آغاز کنند، ادارهٔ کل نگارش وزارت فرهنگ و معارف ایران (آموزش و پرورش فعلی) نشریه‌ای را با نام دانش‌آموز در ۳۶ صفحه، برای محصلان سال‌های آخر دبستان و دبیرستان منتشر می‌کرد. سردبیر این مجله اقبال یغمایی بود که معمولاً خود نیز سرمقاله‌های آن را می‌نوشت. این نشریه در قطع رقعی کوچک
آن را می‌نوشت. این نشریه در قطع رقعی کوچک منتشر می‌شد. این تصویر مربوط به دهمین شمارهٔ دانش‌آموز است که در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۳۵ منتشر شده‌است. بنابر شناسنامهٔ این مجله، سال ۱۳۳۵، ششمین دورهٔ فعالیت مجله‌است و از این رو آغاز انتشار آن باید به سال ۱۳۳۰ باز گردد.
هرم موزهٔ لوور ( Pyramide du Louvre ) یک هرم بزرگ شیشه و فلز می باشد که توسط سه هرم کوچکتر احاطه شده ، در محوطه اصلی قصر لوور (Palais du Louvre) در پاریس قرار دارد .هرم بزرگ به عنوان ورودی اصلی موزه لوور می باشد . در سال ۱۹۸۹ ساخت هرم به پایان رسید و به نقطه عطفی از شهر پاریس تبدیل گردیده است . هرم به سفارش فرانسوا میتران سال ۱۹۸۸ توسط ای. ام. پای معمار آمریکایی-چینی برنده جایزه معماری پریتزکر و یکی از مشهورترین معمارهای سبک مدرنیسم ساخته شده‌است. افسانه ۶۶۶ قطعه. گفته می‌شود در ساختن این هرم از ۶۶۶ قطعه
قطعه. گفته می‌شود در ساختن این هرم از ۶۶۶ قطعه قاب شیشه‌ای استفاده‌شده‌است. این داستان در دهه ۱۹۸۰ به وسیله تعدادی از روزنامه‌های فرانسوی بیان شد. ولی مدیریت موزه لوور بیان کرد که تعداد شیشه‌ها ۶۷۳ عدد بوده (۶۰۳ لوزی و ۷۰ مثلث)داوید شوگارترس تعداد شیشه‌ها را ۶۸۹ قطعه بیان کرد که این اطلاعات را از دفتر ای. ام. پای معمار بازسازی و ساخت هرم‌ها تهیه کرده بود. محاسبه‌ها به این صورت نشان می‌دهند formula_1 تعداد لوزی‌ها در وجه ورودی، ۱۱ قطعه شیشه کمتر دارد (۹ لوزی و ۲ مثلث) در نتیجه جمع کل می‌شود. formula_2 لوزی
و ۲ مثلث) در نتیجه جمع کل می‌شود. formula_2 لوزی و formula_3 مثلث و ۶۷۳ قطعه در کل در هرم وجود دارد. با رمان رمز داوینچی نوشته دن براون این افسانه از نو بیان شد و تعدادی از تندروها بیان کردند که این هرم شیشه‌ای نماینگر عدد شیطان هست و نمایانگر منافع فرانسوا میتران (رئیس جمهور وقت که دستور ساخت آن را داده‌بود) است.داوید شوگارترس نماینده دفتر ای. ام. پای بیان کرد که فرانسوا میتران عدد و تعداد شیشه‌ها و قطعه‌ها را هیچگاه بیان نکرده‌است.
سرعین یکی از شهرهای گردشگری استان اردبیل است. این شهر به علت چشمه‌های آبگرم معدنی شهرت دارد و یکی از مناطق تفریحی و گردشگری زیبا در استان اردبیل است. جلوه‌های زیبای مناطق نو ساخت را می‌توان در این شهر به وضوح دید. یکی از جاذبه‌های این شهر در فصل تابستان آب هوای بسیار خنکی در شهرهای مشگین‌شهر، سرعین، اردبیل است که در وسط تابستان می‌توان دمای هوای زیر ۱۵درجه ای را تجربه کرد. یکی از نکات با اهمیت در سرعین، مدیریت بهره‌برداری مجتمع تجاری، آب درمانی و … است که باعث شده به خصوص در زمستان شهر توریستی سرعین، مقصد
شده به خصوص در زمستان شهر توریستی سرعین، مقصد هزاران گردشگر خارجی و ایرانی شده و مسافران معنای واقعی لذت طبیعت زمستانه کوه سبلان را با گرمای آبگرم معدنی گاومیش گلی را تجربه می‌کنند. شهر نیر در غرب سرعین، شهر اردبیل در شرق سرعین و شهر مشگین‌شهر در شمال سرعین قرار دارد. جغرافیا. شهر سرعین در ۰۴/۴۸ درجه طول شرقی و ۰۹/۳۸ درجه عرض شمالی با مساحتی بیش از ۱۲۸۰۰۰۰ متر مربع در ۲۸ کیلومتری غرب شهر اردبیل قرار دارد. ارتفاع متوسط شهر از سطح دریا ۱۶۵۰ متر می‌باشد. وجه تسمیه سرعین. سرعین در فرهنگ لغات عربی به معنی
وجه تسمیه سرعین. سرعین در فرهنگ لغات عربی به معنی سرچشمه می‌باشد. در ادوار گذشته از این منطقه به نام‌های ساری قیه، سرائین یادکرد می‌شده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۴۵۹ نفر (در ۱٬۵۸۲ خانوار) بوده است. جاذبه‌های تفریحی و گردشگری و ورزشی و توریستی سرعین. سرعین به جهت داشتن چشمه‌های آب گرم و استخرهای آبدرمانی متعدد معروف است و همه ساله در فصل تابستان پذیرای ایرانگردان و جهانگردان فراوانی است. در این شهرحدود ۲۵۰ هتل، هتل آپارتمان و مهمانسرا وجود دارد. سایر جاذبه‌های
هتل آپارتمان و مهمانسرا وجود دارد. سایر جاذبه‌های گردشگری. آبشار گورگوریکی دیگر از جاذبه‌های سرعین آبشار گورگور می‌باشد که ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر از شهر سرعین فاصله دارد. روستای تاریخی کنزق در ۲ کیلومتری شرق شهر سرعین روستای تاریخی به نام کنزق وجود دارد. دراین روستا دره‌های متعددی وجود دارد که نام معروف‌ترین آن‌ها ساری دره (دره زرد) است. این دره دارای تعدادی چشمه طبیعی بوده و با درختان گلابی و گیاه گیلیدیک و آب روانی که از میان دره می‌گذرد، امروزه تفرجگاه خیلی از مسافران این منطقه شده است. دربالا دست این دره
از مسافران این منطقه شده است. دربالا دست این دره تپه‌ای به نام (حسین تپه سی) وجود دارد که در آن غارهای متعددی است که این غارها مانند شهری در زیر کوه قرار گرفته‌اند. از این غارها اشیاء تاریخی متعددی یافت شده که مبین قدمت تاریخی این تپه‌ها و آثار زندگی در دوره‌های بسیار دور می‌باشد. پیست‌اسکی آلوارس پیست اسکی آلوارس در دامنه‌های سبلان واقع شده است که بزرگ‌ترین پیست اسکی از لحاظ وسعت در ایران می‌باشد. این پیست اسکی در فاصله ۱۲ کیلومتری روستای الوارس و ۲۴ کیلومتری سرعین قرار گرفته است و از آنجائی که پیست فوق
سرعین قرار گرفته است و از آنجائی که پیست فوق در ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد به سبب بارندگی برف فراوان در طول پائیز و زمستان و به جهت دیر ذوب شدن برفهای این منطقه می‌تواند در حدود شش الی هشت ماه از سال مورد استفاده قرار گیرد که از این لحاظ در کشور در رتبه اول است. راه‌های ارتباطی و لقب‌ها. اتوبان دو بانده از طرف اردبیل مسیر راحت و ویژه‌ای را جهت تأمین امنیت مسافران فراهم آورده است. این راه‌آهن که از نظر جغرافیایی از جنوب با گیلان و استان زنجان و از غرب با آذربایجان شرقی و از شمال با کشور
و از غرب با آذربایجان شرقی و از شمال با کشور آذربایجان در ارتباط خواهد بود می‌تواند پتانسیل ارتباطی و حمل و نقل ریلی بسیار خوبی را در سطح استان پدیدآورد و برای شهر توریستی سرعین که گردشگران خود بیافزاید. که سالها پیش استارت احداث آن زده شده وای تأخیر بسیار قرار است سال ۱۴۰۰ شمسی به بهره‌برداری برسد. اما بعلت بودجه ناکافی درسال‌های ۱۴۰۳ یا ۱۴۱۰ شمسی به بهره‌برداری می‌رسد. نام‌های دیگر و پیشین سرعین. سبلان، زیباشهر، جهانشهر، آبگرمآباده، آبگرمیه، تسغوک، بازاردوز، قفقازیه، سوزان کوه، سردرود، گنجشهر، گنجلو،
قفقازیه، سوزان کوه، سردرود، گنجشهر، گنجلو، گنجلی، سالیانشهر، جلفان، خلفان، دلفان، دلتان، دلقان، دلپان، دلبان، دلنان، دلثان، جلتان، جلقان، جلنان، جلپان، جلبان، جلثان، شروان، شیروان، سروان، سیروان، کنگرشهر، کنگرلی، کنگرلو، سرهین، سرشین، سرضین، سرثین، سرفین، سرقین، سرغین، سرصین، سرسین، سرژین، سرزین، سررین، سرئین، سرائین، سراهین، سراشین، سراضین، سراثین، سرافین، سراغین، سراقین، سراصین سراسین، سراژین، سرازین، سرارین، سراعین، ساری قیه، یانار داغ، سارتاویل، اورتاسابئل،
استان سامارا (به روسی: Сама́рская о́бласть، تلفظ: سامارسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی فدراسیون روسیه است. این استان در ناحیه فدرالی ولگا قرار گرفته و مرکز آن شهر سامارا است. در جریان انقلاب ۱۹۰۵ روسیه یک جمهوری کوتاه‌مدت به نام جمهوری استاری بویان در این منطقه بر پا شد. جمعیت این استان در سال ۲۰۱۰ برابر ۳٬۲۱۵٬۵۳۲ نفر بوده‌است. مساحت این استان ۵۳٬۶۰۰ کیلومتر مربع است.
جمهوری اِستاری بویان (به روسی: "Старобуянская республика"، تلفظ: اِستاروبویانسکایا رسپوبلیکا) نام یک جنبش جدایی‌طلب کوتاه‌مدت در استان سامارای روسیه در خلال انقلاب ۱۹۰۵ روسیه بود. پیشینه. روستای نوایا تزاروشچینا خاستگاه این جنبش بود زیرا انقلابیون سوسیالیستی از دهه ۱۸۸۰ در آن نفوذ یافته بودند. بسیاری از این افراد بعداً رهبران «جمهوری» شدند. در سال ۱۹۰۲، آموزگاران روستا گروهی به نام «باشگاه انقلابی دهقانان» تشکیل دادند که فعالیت آن از سال ۱۹۰۴ اوج گرفت. در همان زمان یکی از انقلابیون فعال به نام اکرموفسکی به
زمان یکی از انقلابیون فعال به نام اکرموفسکی به سامارا آمد و اتحادیه دهقانان را در آنجا سازماندهی کرد.
نوستریا و نام بخش غربی مرزهای فرانک‌ها در زمان فرمانروایی دودمان مروونژی میان سده‌های ششم تا هشتم میلادی بود. نام بخش غربی اوسترازیا بود و مرزهای تقریبی این دو سرزمین میان آکیتان در جنوب و کانال مانش در شمال کشیده شده بود. این مرزبندی پس از مرگ کلوویس یکم در سال ۵۱۱ (میلادی) پدید آمد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
اوسترازیا(به آلمانی:Austrasien؛ به فرانسوی:Austrasie) نام بخش شمال شرقی سرزمین فرانک‌های مروونژی بود. بخش دیگر نوستریا نام داشت. این سرزمین دربرگیرنده بخش خاوری فرانسه کنونی، آلمان باختری، بلژیک و هلند بود. این مرزبندی پس از مرگ کلوویس یکم در سال ۵۱۱ (میلادی) شکل گرفت. منابع. Wikipedia contributors، "Austrasia،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Austrasia&amp;oldid=195077172 (accessed March ۳، ۲۰۰۸).
داگوبرت یکم(زاده ۶۰۳-درگذشت ۱۹ ژانویه ۶۳۹) پادشاه مروونژی اوسترازیا (میان سال‌های ۶۲۳ تا ۶۳۴، و پادشاه همه فرانک‌ها (از ۶۲۹ تا ۶۳۴) و پادشاه نوستریا و بورگوندی (میان سال‌های ۶۲۹-۶۳۹) بود. او واپسین شاه دودمان مروونژی بود که به راستی فرمانروایی می‌کرد. نام او در کتب تاریخی فارسی (مثل تاریخ منتظم ناصری) به شکل دکبر آمده است. داگوبرت یکم در کلیسای سن-دنی به خاک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors، "Dagobert I،" Wikipedia، The Free Encyclopedia،
"Dagobert I،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dagobert_I&amp;oldid=175382895 (accessed January ۱۶، ۲۰۰۸).
شیلدِریش،خیلدریک یا شیلدِریک دوم(زاده ۶۵۳-درگذشت ۶۷۵ (میلادی)) از ۶۶۲ پادشاه اوسترازیا و از ۶۷۳ پادشاه نوستریا و بورگوندی بود. او دومین پسر کلوویس دوم بود. برادرش کلوتار سوم زمانی کوتاه پادشاه همه فرانک‌ها بود ولی چندی پس از آن اوسترازیا را به برادرش شیلدریک دوم واگذار کرد. منابع. " Encyclopædia Britannica Eleventh Edition"
شیعهٔ دوازده‌امامی یا شیعهٔ اثنیٰ‌عشری یا جعفری یکی از مذاهب امامیه است که به امامت ۱۲ امام پس از محمد باور دارند. شیعه دوازده امامی حدود ۸۵ درصد از شیعیان را تشکیل می‌دهد. آنها معتقد هستند حجت بن الحسن، آخرین امامشان، در غیبت زندگی می‌کند و به عنوان مهدی موعود همزمان با ظهور دوم عیسی، ظهور خواهد کرد. دوازده امامیان بر این باور هستند که امامان دوازده‌گانه جانشینان معنوی و سیاسی محمد هستند و امامان نه تنها بر امت اسلامی به عدالت حکومت می‌کنند، بلکه قادر به حفظ و تفسیر شریعت و معنای باطنی قرآن نیز هستند. سنت
و تفسیر شریعت و معنای باطنی قرآن نیز هستند. سنت محمد و ائمه را راهنما و الگوی جامعهٔ مسلمانان می‌دانند. این امامان را معصوم می‌پندارند و معتقدند که آنان به حکم الهی یا نص از طریق محمد انتخاب شده‌اند. شیعیان اثنی‌عشری اکثریت مسلمانان ایران، عراق و جمهوری آذربایجان و اقلیت قابل توجهی در بحرین، لبنان، هند، پاکستان، افغانستان، عربستان سعودی، بنگلادش، کویت، عمان، امارات، قطر، نیجریه، چاد و تانزانیا را تشکیل می‌دهند. جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که مذهب تشیع دوازده امامی در آن مذهب دین رسمی است. پس از
تشیع دوازده امامی در آن مذهب دین رسمی است. پس از درگذشت حسن بن علی معروف به عسکری چهارده فرقه از پیروانش به‌وجود آمدند که یکی از آنها اثنی عشری امروزی است. در زمان صفویه اثنی عشری توسط حکومت به‌عنوان دین حکومتی معرفی شد و تغییراتی در شعائر و عقاید و مناسک آن مخصوصاً توسط روحانی برجستهٔ اخباری محمدباقر مجلسی ایجاد شد که حاصلش مذهب اثنی عشری امروزی رایج در ایران است. واژه‌شناسی. شیعه. "شیعه" در لغت بر دو معنا اطلاق می‌شود، یکی «توافق و هماهنگی دو یا چند نفر بر مطلبی»؛ و دیگری «پیروی کردن» فردی یا گروهی، از
بر مطلبی»؛ و دیگری «پیروی کردن» فردی یا گروهی، از فرد یا گروهی دیگر. در زبان عربی در اصل به معنای یک، دو یا گروهی از پیروان است. در قرآن این لفظ چندین بار به همین معنای "پیرو" به کار رفته است. برای نمونه در آیه ۱۵ سوره قصص دربارهٔ یکی از پیروان موسی از عنوان «شیعهٔ موسی» و در جای دیگر از ابراهیم به عنوان «شیعهٔ نوح» یاد می‌کند. در تاریخ اسلام لفظ شیعه، به معنای اصلی و لغوی‌اش برای پیروان افراد مختلفی به کار می‌رفت. برای مثال، گاهی از شیعه علی بن ابی‌طالب و گاهی از شیعه معاویه بن ابی‌سفیان نام برده شده. اما
از شیعه معاویه بن ابی‌سفیان نام برده شده. اما این لفظ به تدریج معنای اصطلاحی پیدا کرد و تنها بر پیروان علی که به امامت او معتقدند اطلاق می‌شود. امامیه. امامیه که توسط محمد باقر (۶۷۶ –۷۳۲ م) و جعفر صادق (۷۰۲–۷۶۵م) بنیان‌گذاری شده است «شیعهٔ جعفری» نیز نامیده می‌شود و از نظر اعتقادی به امامت فرزندان علی و فاطمه معتقد است. امامیه ده‌ها فرقه بودند که امروزه فقط شیعه دوازده‌امامی، شیعه اسماعیلی و علویان وجود دارند. اثنی عشری. بعداز مرگ حسن عسکری امامیه (که قبلاً هم عموماً پس از مرگ هر امام به دسته‌هایی تقسیم
هم عموماً پس از مرگ هر امام به دسته‌هایی تقسیم می‌شدند) به چهارده فرقه تقسیم شدند که عقاید مختلفی داشتند. بعضی به امامت جعفر برادر حسن عسکری معتقد شدند. بعضی معتقد بودند حسن به غیبت رفته است. بعضی فرزند او را به‌دلیل سن کم فاقد شرایط امامت دانستند. شیعهٔ دوازده امامی امروزی یکی از آن چهارده فرقه است که به امامت محمد بن حسن در سن چهار سالگی و غیبت صغرا در یک سرداب و ارتباط او با مردم از طریق چهار نایب تا هفتاد سال و سپس غیبت کبرای او تا قیامت اعتقاد دارند. از نظر الاهیات (علم کلام) شیخ مفید (۹۴۸–۱۰۲۲
از نظر الاهیات (علم کلام) شیخ مفید (۹۴۸–۱۰۲۲ م/۳۳۶–۴۱۳ ق) بود که اکثر اعتقادات امروزی اثنی عشری را ایجاد کرد. از جمله ضرورت وجود امام در هر عصر و عصمت امام و وجود نص (حدیثی که دلالت بر امامت دوازده نفر از فرزندان علی و فاطمه می‌کند که هریک فرزندان امام قبلی هستند) او منکرین امامت را کافر دانست و امامان شیعه را از انبیا (به استثنای محمد) برتر می‌دانست و امامان شیعه را در اجرا و تغییر احکام مجاز دانست. در زمان صفویه اثنی عشری توسط حکومت به‌عنوان دین اصلی و حکومتی معرفی شد و تغییراتی در شعائر و عقاید و مناسک
معرفی شد و تغییراتی در شعائر و عقاید و مناسک آن ایجاد شد مخصوصاً توسط روحانی برجسته اخباری محمدباقر مجلسی که شیعه اثنی عشری امروزی موجود در ایران است. اصطلاح رافضی. "رافضی" اصطلاحی بود که زید بن علی، امام پنجم زیدیههٔ در مورد اهل کوفه که در آخرین ساعات زندگی او را به دلیل امتناع از توهین به دو خلیفه ابوبکر و عمر ترک کردند به کار برد. زید به سختی روافض را که او را ترک کرده‌اند سرزنش کرد و این نام را سلفی‌ها تا امروز برای اشاره به شیعیان دوازده امامی به کار می‌برند. گروهی از سرانشان در حضور زید جمع شدند و
می‌برند. گروهی از سرانشان در حضور زید جمع شدند و گفتند: خدا تو را رحمت کند، دربارهٔ ابوبکر و عمر چه می‌گویی؟ زید گفت: «نشنیده‌ام که احدی از خانواده‌ام از آن دو چشم پوشی کند و جز نیکی دربارهٔ آن‌ها سخنی نگوید، هنگامی که حکومت به آنها سپرده شد، با مردم به عدالت رفتار کردند و به قرآن و سنت عمل کردند». تاریخچه. دوران امامت. دوران اولیه. بر اساس روایات مسلمانان، در سال ۶۱۰ م که محمد اولین وحی را دریافت کرد، علی ۱۰ ساله بود. در زمان محمد برخی از طرفداران علی، مثل مقداد بن الاسود، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار
مقداد بن الاسود، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار بن یاسر شیعیان علی نامیده می‌شدند. تقسیم اسلام به شیعه و سنی به بحران جانشینی محمد برمی گردد. پیروان علی با برخی از قریش و برخی از یاران محمد مانند طلحه و زبیر جنگیدند. چون اکثر هوادارانش در عراق بودند، علی پایتخت را به کوفه منتقل کرد و در آنجا با معاویه که بیعت با علی را رد کرد، جنگید و شکست خورد. در اواخر قرن اول، رهبران متنفذ حکومت، شهر قم را برای اسکان شیعیان تأسیس کردند. پایه‌گذاری امامیه. به روایت شیعه، محمد باقر ۲۰ سال معلم و ناقل حدیث بود. او اصل
محمد باقر ۲۰ سال معلم و ناقل حدیث بود. او اصل تقیه را مطرح کرد. باقر احادیث فراوانی در فقه و سایر علوم دینی نقل کرده است که مبانی دستورهای شیعه است. با تغییر اوضاع سیاسی و ایجاد شرایط مناسب برای توسعه فعالیت‌های دینی و زمان تبیین علوم دینی، جعفر صادق نقش مهمی در شکل‌گیری فقه شیعه داشت. جعفر صادق و باقر بنیانگذاران مکتب شرعی شیعه امامیه هستند. صادق در اطراف خود گروه قابل توجهی از علما داشت که برخی از برجسته‌ترین فقها، محدثان و متکلمان زمان بودند. در زمان او شیعه در مسائل کلامی و حقوقی پیشرفت کرد. باقر و
او شیعه در مسائل کلامی و حقوقی پیشرفت کرد. باقر و صادق مبنای فکری تفسیر و عمل شیعه امامیه را تشریح کردند. الهیات اثنی عشری. شیخ مفید (۹۴۸–۱۰۲۲م) (۳۳۶–۴۱۳ق) را مهم‌ترین متکلم شیعه دوازده امامی دانسته‌اند. او از عقاید خاندان نوبختی و معتزله بغداد برای شکل‌دادن به نظریه خود استفاده کرد و در تطبیق دادن نظرات کلامی خود با احادیث دوازده امامی کوشید. او ضرورت وجود امام در هر عصر و عصمت امام و نص را برای فرقه‌های امامیه تعریف کرد و منکرین امامت را کافر و امامان شیعه را از همه انبیا به استثنای محمد برتر می‌دانست.
را از همه انبیا به استثنای محمد برتر می‌دانست. از نظر مفید، امامان می‌توانند در اجرای احکام، مجازات‌ها، و تربیت بشر جای پیامبران را بگیرند. سازماندهی. در آغاز قرن سوم هجری یا نهم میلادی آزادی دادن مأمون و ترجمه کتب علمی و فلسفی از زبانهای دیگر به عربی و مناظره‌ها ترویج دیدگاه‌های مختلف دینی باعث شد شیعه شکوفا شود. در قرن چهارم/دهم، ضعف در حکومت عباسی و روی کار آمدن حکام آل بویه موجب قدرت و گسترش آشکار شیعه شد. سپس از قرن پنجم/یازدهم تا قرن نهم بسیاری از پادشاهان شیعه در جهان اسلام ظهور کردند که تشیع را
پادشاهان شیعه در جهان اسلام ظهور کردند که تشیع را تبلیغ می‌کردند. توسعه فقهی و کلامی اثنی عشری. امام دوازدهم و غیبت. عثمان ابن سعید (متوفی ۲۶۷ ق -۸۸۰میلادی) بلافاصله پس از مرگ حسن عسکری در سال ۲۶۰ (۸۷۴ میلادی) ادعا کرد که حسن عسکری پسری خردسال به نام محمد دارد که به دلیل تهدید عباسیان به جانش مخفی است و او به نمایندگی از فرزند امام یازدهم منصوب شده است. محمد بن عثمان (متوفی ۳۰۵ق -۹۲۰م) بعد از مرگ پدرش عثمان مدعی شد که نامه تسلیتی از امام غایب دریافت کرده و به نیابت امام دوازدهم شیعیان منصوب شده است. وی
و به نیابت امام دوازدهم شیعیان منصوب شده است. وی حدود چهل سال تا زمان مرگ (۳۰۵ق -۹۲۰م) در این مسند باقی ماند. حسین ابن روح نوبختی (فوت ۳۲۶ ق -۹۳۷ م) به سفارش محمد ابن عثمان پس از مرگ جانشین او شد. و تا ۲۰ سال (تا ۳۲۶ ق -۹۳۷ میلادی) در این مسند باقی ماند علی ابن محمد سمری (فوت ۳۲۹ ق -۹۴۱ م) پس از مرگ حسین ابن روح جانشین او شد و سه سال نیابت کرد. وی شش روز قبل از مرگ نامه ای از امام غایب دریافت کرد که مرگ او را پیش‌بینی کرده و اعلام کرده بود به غیبت کبری می‌رود تا زمانی که خداوند به او اجازه بازگشت بدهد
می‌رود تا زمانی که خداوند به او اجازه بازگشت بدهد پیدایش علم کلام شیعی. ابوسهل نوبختی (متوفی ۹۲۳م) در نیابت امام غایب به محمد بن عثمان کمک می‌کرد و بخاطر ارتباطاتی که در دربار عباسی داشت به ترویج مذهب اثنی عشری کمک کرد. حسن ابن موسی نوبختی (متوفی ۹۲۰م) به‌همراه عموی خود ابوسهل نوبختی بنیانگذاران علم کلام شیعی هستند او از معتزله و از مترجمان آثار فلسفی در دارالحکمه بود شروع جمع‌آوری احادیث. به‌گفتهٔ مسعودی اصل نظریه اثنی عشری از کتاب سلیم بن قیس هلالی است. شیخ کلینی (۸۶۴–۹۴۱ م) (۲۵۸–۳۲۹ ق) مجموعه ای از
شیخ کلینی (۸۶۴–۹۴۱ م) (۲۵۸–۳۲۹ ق) مجموعه ای از احادیث برای شیعه جمع‌آوری کرد که کتاب کافی نامید شامل: اصول کافی به معرفت‌شناسی، کلام، تاریخ، اخلاق، ادعیه و قرآن می‌پردازد. فروع کافی به مسائل عملی و حقوقی می‌پردازد. روضه الکافی شامل روایات متفرقه نامه‌ها و احادیث طولانی که از امامان نقل شده است. ابوعبدالله محمد بن جعفر نعمانی در (۹۵۳ م یا ۳۴۱ق) یعنی ۱۳ سال پس از پایان غیبت صغرا کتاب الغیبه را نوشت و توضیح داد هدف وی برطرف کردن شکهایی است که در مورد امام غایب در مردم به‌وجود آمده است. مکتب بغداد. بغداد در
در مردم به‌وجود آمده است. مکتب بغداد. بغداد در قرن دهم (عصر آل بویه) مرکز متکلمان معتزله بود. عقاید آنان در مورد صفت و عدالت خدا و اختیار متکلمان شیعه را متأثر ساخت. بنی نوبخت، به ویژه ابوسهل نوبختی (متوفی ۹۲۳–۹۲۴)، کلام معتزلی را با نظام فکری امامیه آمیختند. شیخ صدوق (۹۲۳–۹۹۱ م) (۳۰۶–۳۸۱ق) یا اِبنِ بابَوَیْه مجموعه ای از احادیث در مورد احکام (فرعی) برای شیعه جمع‌آوری کرد که من لا یحضر الفقیه نامیده شد و یکی از کتابهای چهارگانه شیعه است. شیخ طوسی (۹۹۵–۱۰۵۰م)(۳۸۵–۴۶۰ق) بنیان‌گذار اجتهاد شیعه و بنیان‌گذار
بنیان‌گذار اجتهاد شیعه و بنیان‌گذار حوزه علمیه نجف وی دو مجموعه احادیث را جمع‌آوری کرد الاستبصار و تذهیب الاحکام که از کتب اربعه شیعه هستند. کتاب المبسوط او اولین کتاب اجتهاد است که فروع را از اصول استخراج می‌کرد. شیخ مفید (۹۴۸–۱۰۲۲م) (۳۳۶–۴۱۳ق) متکلم شیعه دوازده امامی و محدث و فقیهی بود که از عقاید بنی نوبخت و معتزله بغداد برای شکل‌دادن به نظریه خود استفاده کرد و در تطبیق اندیشه‌های کلامی با احادیث دوازده امامی کوشید. سپس سعی کرد اندیشه‌های شیعه و معتزله را تفکیک کرده و وحی را بر دلیل مقدم دانست. مفید کسی
تفکیک کرده و وحی را بر دلیل مقدم دانست. مفید کسی بود که ضرورت وجود امام در هر عصر و عصمت امام و نص را برای فرقه‌های امامیه تعریف کرد. سید مرتضی علم‌الهدی (۳۵۵ق / ۹۶۵ م – ۴۳۶ق / ۱۰۴۴ م) کارهای شیخ مفید را ادامه داد. شیخ مفید، سیدالمرتضی و شیخ طوسی در عراق با مناظرات و کتب خود نخستین کسانی بودند که اصول فقه شیعه را تحت تأثیر عقاید شافعی و معتزلی معرفی کردند. کلینی و صدوق در ری و قم به رویکرد حدیث گرایانه توجه داشتند. مکتب حله. ابن ادریس حلی (۱۱۴۰–۱۲۰۰ م)، با گرایش عقل گرایانه خود، در السرائر خود به تفصیل فقه
عقل گرایانه خود، در السرائر خود به تفصیل فقه شیعه پرداخت. ابن ادریس با رد اعتبار حدیث منفرد، قوه عقلی (عقل) را چهارمین منبع حقوق در استنباط موازین حقوقی قبل از قرآن و حدیث بیان کرد. محقق حلی (۱۲۷۷–۱۲۰۳م)(۶۷۶–۶۰۲ق) اجتهاد و قیاس (قیاس) را به فقه آورد. اجتهاد باعث پویایی در قوانین شیعه شد. علامه حلی (۱۳۲۷–۱۲۴۹م)(۷۲۶–۶۴۸ق) و محقق حلی به فقه شیعه شکل مشخصی دادند و حدیث ضعیف را جدا کردند. به گفته جان کوپر، پس از حلی، کلام امامیه و روش‌شناسی حقوقی کاملاً با اصطلاحات و سبک فلسفه آمیخته شد. در ۱۲۵۸میلادی (۶۵۷ق) با
و سبک فلسفه آمیخته شد. در ۱۲۵۸میلادی (۶۵۷ق) با حمله مغولان به بغداد، سلسله عباسی فروپاشید. تحت حکومت مغولان، شیعیان آزادتر بودند و حله مرکز آموزش جدید شیعیان شد. مکتب حله با تداوم سنت عقل گرایانه مکتب بغداد و تعریف عقل به عنوان یک اصل مهم فقهی، شالوده نظری را که امروزه فقه شیعی بر آن استوار است، بنا نهاد. موج دوم مصارف در دوره مغول شکل گرفت که حلی از اصطلاح مجتهد استفاده کرد که فرمان را بر اساس استدلال‌های معتبر دین استنباط می‌کند. حلی از اجتهاد به معنای استدلال انضباطی بر اساس شریعت بود. وی با توسعه اصول
انضباطی بر اساس شریعت بود. وی با توسعه اصول اصول هنجارهای قانونی و منطقی تری را معرفی کرد که معنای اصول را فراتر از چهار اصل منابع شریعت گسترش داد. مکتب جبل العامل. عاملی اولین کسی بود که اصول اجتهاد را به‌طور کامل تدوین کرد. ورود به سیاست و مکتب اصفهان. در سال ۱۵۰۱ اسماعیل اول سلسله صفویه را تأسیس کرد. در حالی که اکثر شهرهای بزرگ ایران سنی مذهب بودند، مذهب دوازده امامی را مذهب رسمی امپراتوری خود اعلام کرد. علمای شیعه برای راه اندازی حوزه‌های علمیه شیعه به ایران آورده شدند. محقق کرکی (۱۵۳۱–۱۴۶۱م)(۹۴۰–۸۷۰ق)
آورده شدند. محقق کرکی (۱۵۳۱–۱۴۶۱م)(۹۴۰–۸۷۰ق) اظهار داشت: برای مصلحت امت، لازم است یک عالم شیعه پیشوای مشروعی برای انجام وظایف امام غایب باشد. در زمان صفویان، مقامات مذهبی (شیخ‌الاسلام) برای همه شهرهای بزرگ منصوب شدند. کرکی حوزه علمیه بزرگی را در قزوین و اصفهان تأسیس کرد و در نتیجه ایران بار دیگر مرکز فقه امامیه شد. سهروردی (۱۱۵۴–۱۱۹۱ م) (۵۴۹–۵۸۷ ق) کوشید تا فلسفه عقلی و شهود عقلی را هماهنگ کند، اما میرداماد پایه‌گذار آن است. میرداماد (۱۶۳۱–۱۵۶۱م)(۱۰۴۰–۹۶۹ق) تعالیم ابن عربی، سهروردی، ابن سینا و نیرالدین را
تعالیم ابن عربی، سهروردی، ابن سینا و نیرالدین را در هم آمیخت و بعد فکری جدیدی را در تشیع بنیان نهاد. علمای مکتب اصفهان روایات فلسفی، کلامی و عرفانی تشیع را در ترکیبی متافیزیکی به نام حکمت الهی ادغام کردند. مهم‌ترین نماینده مکتب اصفهان ملاصدرا بود. ملاصدرا (۱۶۴۰–۱۵۷۱م) (۱۰۴۵–۹۷۹ق) ترکیبی از کلام، فلسفه مشاء، عرفان فلسفی، و تصوف، به ویژه تصوف ابن العربی، ارائه کرد. ملاصدرا شاگردان برجسته ای مانند ملا محسن کاشانی و عبدالرزاق لاهیجی تربیت کرد که سنت‌های مکتب اصفهان را در قرون بعدی در ایران و هندوستان نقل
اصفهان را در قرون بعدی در ایران و هندوستان نقل کردند. محمدباقر مجلسی (۱۶۲۸–۱۶۹۹ م) (۱۰۳۷ – ۱۱۱۰ ق) به‌طور گسترده اقدام به نوشتن به زبان فارسی کرد و به این وسیله فاصله بین زبان فقها و توده‌ها را پر کرد و آثار او بیشترین نفوذ را در جامعه ایران داشتند. وی کوشید تا برای همه موقعیت‌های فرضی که ممکن است یک مؤمن واقعی با آن مواجه شود، فتوا صادر کند. از نحوه پوشیدن لباس تا آمیزش جنسی و معاشرت با زنان، کوتاه کردن ناخن‌ها، خوابیدن، بیدارشدن، ادرار و مدفوع، تنقیه، عطسه، ورود و خروج به مستراح و معالجه و شفای بسیاری از
ورود و خروج به مستراح و معالجه و شفای بسیاری از امراض راهنمایی‌هایی ارائه کرد و این اولین رساله احکام اثنی عشری شد. مجلسی که برخی او را پدر تشیع (امروزی) ایرانی می‌دانند، مؤمنان را تشویق می‌کرد که تصورات خیال‌انگیز را به عنوان بخشی از ایمان خود بپذیرند و رهبران خود را به‌عنوان مافوق بشر تجلیل کنند. مناقشات اخباری-اصولی. در اواخر عصر صفویه (۱۷۳۶) مکتب اصولی مورد هجوم جریان اخباری (سنت گرا) قرار گرفت که مؤسس آن ملا محمد امین الاسترآبادی بود. استرآبادی به اندیشه اجتهاد حمله کرد و اصولیان را دشمن دین خواند. او
اجتهاد حمله کرد و اصولیان را دشمن دین خواند. او حدیث را تنها منبع شریعت و فهم قرآن می‌دانست. محمد باقر بهبهانی به عنوان بنیان‌گذار مرحله جدیدی در فقه شیعه، روش عملی جدیدی در پیش گرفت. او به اخباریان حمله کرد و شیعه روش آنها را کنار گذاشت. تسلط اصولیان بر اخباریان در نیمه پایانی قرن هجدهم زمانی رخ داد که بهبهانی اصولیان را به تسلط رساند و «اخباریان را در کربلا و نجف کاملاً شکست داد» به‌طوری که «تنها تعداد انگشت شماری از علمای شیعه اخباری باقی مانده‌اند. امروز." تأسیس مجدد مدرسه اصولی منجر به ارتقای مرجعیت