payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غیر از آثار تاریخی بی‌شماری که در طول تاریخ ایران بنا شده‌اند و اکنون با عنوان جاذبه‌های باستانی و فرهنگی شناخته می‌شوند، جاذبه‌های طبیعی بی‌مانندی چون دره جنی وجود دارد که طی سالیان دراز بر اثر فرسایش ایجاد شده از آب، جلوه منحصر به فردی پیدا کرده است شهر طبس یک شهر مذهبی. طبس پیشینه بسیار بزرگی در معرفی علما به سطح تراز اول کشور دارد و علمای این خطه برخی مربوط به قرن پنجم یا ششم هجری بوده و این یکی از نکاتی بسیار مورد اهمیت است به روایت محمّد رضا طبسی نجفی علمای شهز طبس به شرح ذیل است: ۱ – سلطان محمود بن
علمای شهز طبس به شرح ذیل است: ۱ – سلطان محمود بن غلام علی الطبسی: در امل الآمل می‌گوید: وی فاضل، فقیه، آشنا به (ادبیات) عربی، قاضی بوده است. از جمله آثار او کتاب مختصر شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، اثبات الرجعه رساله ای در علم عروض بوده است. نوری او را از شاگردان مجلسی شمرده است. می‌گویم: این شخصیت از علمای شهر ما که شهری قدیمی است، می‌باشد. بسیاری از عالمان بزرگ و برجسته برای تحصیل علوم دینی به این شهر وارد شده‌اند. برخی مدارس علمیه طبس عبارتند از: مدرسه میرزا رفیع، مدرسه دو منار، مدرسه وسیع و گسترده به
میرزا رفیع، مدرسه دو منار، مدرسه وسیع و گسترده به نام «حسینیه» و… ۲ – محمد ابراهیم بن محمد علی طبسی از شاگردان میرزا محمد بن عبد النبی اخباری. ۳ – محمد باقر طبسی. وی برادر علامه حجه فقیه مولی میرزا محمد ابراهیم طبسی بوده است. ‏ ۴ – تاج الدین ابراهیم بن قصاع طبسی ۵ – محمّد صادق طبسی صاحب کتاب منهج السداد فی ترجمه نجاه العباد. ۶ – حیدر بن نعمه الله طبسی صاحب کتاب صحائف الاعمال به زبان فارسی. ۷ – حسن بن مولی سلطان محمد واعظ طبسی گلیکی زنده در سال ۱۲۸۷ه ۸ – محمد هادی طبسی صاحب کتاب مقتبس الاثر فی شرح الباب
محمد هادی طبسی صاحب کتاب مقتبس الاثر فی شرح الباب الحادی عشر. وی از شاگردان مجلسی و تقریباً تا سال ۱۱۲۱ق زنده بوده است. ۹ –، محمد بن حسن مشهدی طبسی مؤلّف کتاب مرشد الخواص. او در ۱۸ رجب ۱۲۲۳ ق از تألیف این کتاب فارغ شده است. ۱۰ – زین العابدین پدر جلیل محمد علی رئیس الاسلام ۱۱ – محمد رضا پدر علامه فقیه آقا محمد باقر میدانی. ۱۲ – عبد الواحد و فرزندش آقا میرزا محمد ابراهیم معروف به آقا میرزا. او بزرگ‌مردی فقیه، اصولی، محدّث، حکیم، قاضی، بسیار دلسوز و مهربان و کریم بود. او دارای چهار فرزند بود. ۱۳ – میرزا محمد
بود. او دارای چهار فرزند بود. ۱۳ – میرزا محمد علی مشهور به آقا بزرگ. او فقیه، اصولی، حکیم و محدّث بوده است. ۱۴ – آقا محمد رضا مشهور به آقا میانه. (م۱۳۷۶ق) وی نیز فقیه، حکیم، متکلّم، خطیب و بحّاث چیره‌دستی بوده است. ۱۵ – معروف به آقای مشارق. ۱۶ – ذبیح‌الله مشهور به آقای شیری. ۱۷ – موسی طبسی و فرزندش مؤمن صاحب کتاب مناهج العرفان. ۱۸ – محمد تقی طبسی از شاگردان جمال الدین خوانساری. صاحب کتاب ادعیه الاسابیع و ترجمه منهج الدعوات و ترجمه ادعیه الاسابیع بوده است. او این کتابها را به دستور شاه سلطان حسین صفوی ترجمه
این کتابها را به دستور شاه سلطان حسین صفوی ترجمه کرده است. همچنین وی حاشیه ای هم بر مدارک داشته است. ۱۹ – عبد علی طبسی صاحب کتاب االاسئله الطبسیه. ۲۰ – محمد علی بن محمد بن محمود بن مولانا علی طبسی صاحب کتاب تکمله زبده البیان. وی به سال ۱۰۸۴ق نگارش این کتاب را به پایان رسانیده است. ۲۱ – سید امیر حسین بن روح‌الله حسینی طبسی مشهور به صدر جهان. او در حیدر آباد سکنی گزید و در آنجا از دنیا رفت. نام کتابش ذخیره الجنّه فی اعمال السنه و الادعیه و الآداب است. ۲۲ – حسین طبسی ۲۳ – معین طبسی صاحب حاشیه بر شرح مطالع. ۲۴
طبسی ۲۳ – معین طبسی صاحب حاشیه بر شرح مطالع. ۲۴ – محمد رفیع بن عبد الواحد ۲۵ – احمد بن محمد طبسی سکاکی مترجم کتاب الدر النظیم فی خواص القرآن الکریم ۲۶ –محمد حسین طبسی. وی فقیهی وجیه، محور تقوا و علم و مجسمه فضل و حلم و از مراجع تقلید زمان خود، بوده است. او نزد اساتیدی چون حجت فقیه مولی میرزا محمد ابراهیم طبسی، مجدد (میرزای بزرگ) شیرازی، سید محمد اصفهانی و محمد کاظم خراسانی (آخوند خراسانی) تلمّذ کرده است. وی پس از وفات مجدد شیرازی به طبس بازگشت و لباس ریاست و مرجعیت را به تن نمود. عده بسیاری از اعلام از
و مرجعیت را به تن نمود. عده بسیاری از اعلام از جمله محمد بن مولی علی اکبر طبسی نزد او تلمّذ و از محضرش استفاده کردند. ۲۷- سیدابراهیم مهاجریان مقدم فرزند سید مهدی شناسنامه شماره ۸۱ متولد پنجم مردادماه ۱۳۲۱هجری شمسی محل تولد: روستای دشتغران از توابع شهرستان طبس آخرین مسئولیت: امام جمعه شهر طبس پدر ایشان روحانی و جدشان نیز روحانی و مورد وثوق مردم و علماء به‌خصوص میرزا ابوالحسن شیرازی بوده‌اند. وی در سن ۱۲ سالگی به سال ۱۳۳۳در حوزه علمیه طبس تحصیلات مقدماتی علوم دینی را شروع و به فراگیری ادبیات عرب پرداخت و در
دینی را شروع و به فراگیری ادبیات عرب پرداخت و در سال ۱۳۳۵برای ادامه تحصیل به شهرستان فردوس عزیمت نمود. در سال ۱۳۳۹ و در هیجده سالگی به منظور بهره‌وری از درس استادان بنام حوزه علمیه وارد مشهد مقدس شود و در مدرسه علمیه سلیمانیه از محضر اساتیدی چون: سیداحمد مدرس یزدی، یعقوب واعظی، هاشمی نژاد، استاد هاشمی (ادبیات)، فلسفی، مرتضوی و ادیب نیشابوری استفاده نموده، ایشان در سال ۱۳۴۰ در سن ۱۹ سالگی در شهرهای: مشهد، گرگان، لرستان و کرمان تبلیغ را شروع نمود و همزمان با تبلیغ به فعالیت علیه رژیم ستم شاهی پرداخت و در
با تبلیغ به فعالیت علیه رژیم ستم شاهی پرداخت و در خدمت شهید بزرگوار هاشمی نژاد در فعالیتهای سیاسی، تبلیغی، تکثیر و پخش اعلامیه سهیم و شریک بود به گونه ای که محلی را که بعداً به عنوان مدرسه علمیه حجت (عج در مشهد تأسیس نمود یکی از مراکز تکثیر اعلامیه‌ها علیه رژیم منحوس پهلوی به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۳۴۸ تدریس را در حوزه علمیه مشهد شروع نمود و در سال ۱۳۵۱ مدرسه علمیه ای به نام حجت (عجل ا… تعالی فرجه الشریف) تأسیس نمود و مدیریت و تدریس آن را عهده‌دار گردید. در زلزله سال ۱۳۵۷طبس برای کمک به طبس راهی گردید. پس از
سال ۱۳۵۷طبس برای کمک به طبس راهی گردید. پس از انقلاب ۱۳۵۷ با سخنرانی‌های خود در سطح شهرستان نقش فعالی داشت و در سال ۱۳۵۹به قائم مقامی کمیته انقلاب اسلامی از واعظ طبسی منصوب گردید و در دوران دفاع مقدس در چندین مرحله و حدود دو سال افتخار حضور در جبهه را داشت. با اعطای مدرک پایه ۸ قضایی از سوی شورای عالی قضایی عهده‌دار منصب قضاوت شد و در دادگاه انقلاب اسلامی و کیفری ۱ و ۲ مشهد و مدیریت دادگستری کاشمر به‌مدت ۸ سال به قضاوت مشغول گردید. در سال ۱۳۶۸ از سوی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه کشور به امامت جمعه شهرستان
سیاستگذاری ائمه جمعه کشور به امامت جمعه شهرستان طبس منصوب گردید و این مسئولیت تا کنون ادامه دارد. سایر مسئولیتها و اقدامات صورت گرفته: تأسیس و مدیریت مدرسه علمیه خواهران (مکتب الزهراء) مدیریت حوزه علمیه امام جعفر صادق احداث و تأسیس صندوق قرض الحسنه در مشهد و طبس بنام امام حسن مجتبی تأسیس انجمن سادات شهرستان طبس و رسیدگی به وضع زندگی سادات تأسیس مؤسسه خیریه الزهراء علیها السلام در طبس به‌منظور تحت پوشش قرار دادن افراد بی بضاعت تأسیس خانه سالمندان سفر تبلیغی به چین در سال ۱۳۷۴ در دهه عاشورا روحانی کاروان از
به چین در سال ۱۳۷۴ در دهه عاشورا روحانی کاروان از سال ۱۳۵۹حدود ۴۰ سفر تشکیل ستاد امر بمعروف و نهی از منکر در سال ۵۷ در طبس زمین‌لرزهٔ طبس. زمین لرزه‌ای در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۵۷ طبس را به کلی ویران نمود و حدود ۱۰٬۰۰۰ تن قربانی گرفت. آمار رسمی قربانیان این حادثه توسط مرکز آمار ایران ۷٬۶۷۶ نفر ذکر شده است. طبس در زمین‌لرزه به‌طور کامل نابود شد و پس از آن بازسازی‌هایی در آن انجام شد. سوغاتی‌های طبس. عصارهٔ علف هیزه، عصارهٔ آویشن، عصارهٔ کلپوره، روورکرده، قطاب، باقلوا، نان چایی، نان نخود و مرباهای بهار نارنج،
باقلوا، نان چایی، نان نخود و مرباهای بهار نارنج، پوست پرتغال؛ بالنگ؛ پوست پسته؛ نارنجوک و عرقیات گیاهان کوهی و محلی و سبزیجات معطر از سوغات طبس می‌باشد. سینی‌های مسی که عمدتاً با طرح نخل و پلیکان و طرح‌های ظریف و مینیاتوری است، گلیم و فرش طبس در طرح‌های لچک ترنج، جوشقان، محرابی، دسته گلی، گنبدی، کف ساده، قاب قابی درختی، افشان و خشتی بافته می‌شود و بافته‌های حصیری از برگ‌های نخل؛ از دیگر صنایع دستی و سوغات طبس محسوب می‌شود. سایر سوغات شهرستان عبارتند از: (صیفی‌جات، پسته؛ گل نرگس، انواع گیاهان داروئی، شیره
پسته؛ گل نرگس، انواع گیاهان داروئی، شیره با ارزش آنغوزه، نارنج-، لیمو شیرین، پرتقال، نارنگی) خرما، خرمالو با عطر و طعم خاص و منحصر بفرد، پسته، بهار نارنج، زعفران، زیره سیاه، عسل خاص و طبیعی طبس، خاکشیر، انواع مربا: (مربای بهار نارنج، مربای نارنجوک (نارنج نارس و کوچک)، مربای بالنگ، مربای پوست پسته، مربای خرما و انجیر، مربای گوجه فرنگی، نان: نون قرص (نان دایره‌ای شکل و خاص شهرستان)، تفتون (نان محلی) ذخایر معدنی طبس. شهرستان طبس تنها شهرستانی است که اکثر مواد معدنی در آن یافت می‌شود و معادن بزرگی چه از نظر
معدنی در آن یافت می‌شود و معادن بزرگی چه از نظر ذخیره و چه از نظر تکنولوژی استخراج و چه از نظر قدمت در این شهرستان عظیم واقع شده است. از بزرگ‌ترین معادن شهرستان می‌توان معادن زغالسنگ طبس که ۷۶ در صد ذخایر زغالسنگ ایران را تشکیل می‌دهد، معدن سنگ آهن سه چاهون، معدن سرب و روی کوشک، معدن فلورین کمر مهدی طبس و . . . می‌توان نام برد. با توجه به شرایط خاص زمین‌شناسی ناحیه طبس که پیشتر به آن اشاره شد طیف وسیعی از مواد معدنی در آن تشکیل شده که بسیاری از آنها به‌صورت معدن فعال در حال استخراج و بهره‌برداری بوده و
معدن فعال در حال استخراج و بهره‌برداری بوده و بسیاری دیگر در مراحل اولیه بوده و هنوز بسیاری دیگر حتی کشف هم نشده است. شهرستان طبس دارای تنوع مواد معدنی زیادی می‌باشد به‌طوری که در این شهرستان بیش از ۲۰۰ نوع ماده معدنی تاکنون کشف شده است که بسیاری از آنها در حال بهره‌برداری یا اکتشاف می‌باشند علاوه بر این معادن فعال شهرستان می‌توان به نمونه‌هایی فراوان از معادن خاک نسوز در منطقه کلمرد و رباط خان، معادن بنتونیت، معدن سولفات سدیم عشق آباد، معدن فلورین کمر مهدی (که از بی نظیرترین و خالصترین معادن فلورین
مهدی (که از بی نظیرترین و خالصترین معادن فلورین خاورمیانه بوده و محصولات آن به اروپا نیز صادر می‌شود)، معدن باریت کریستالین، معدن منگنز و معدن گچ را نام برد. بر روی نمونه‌هایی از عقیق و بلوردان (ژئود) در منطقه نایبندان و دیهوک نبز مطالعاتی در حال انجام است جدایی از استان یزد و بازگشت به خراسان. طبس که پیش‌تر شهری در استان خراسان بود، در سال ۱۳۸۰ و همزمان با تقسیم استان خراسان بزرگ، به استان یزد ملحق شد؛ ولی چند سال پس از تقسیم استان خراسان، در زمستان سال ۱۳۹۱ به استان خراسان جنوبی ملحق شد.
به‌آفرید یک ایرانی (زادهٔ زوزن) بود که در زمان ابومسلم خراسانی (در سده یکم و دوم هجری) آیینی نو آورد و جنبش به‌آفریدان را پدیدآورد. جنبش به‌آفرید. به‌آفرید، فرزند ماه فرودین بود. به‌آفریدیان به عنوان نخستین آزادی‌خواهان ایرانی ضد عرب و ضد اسلام شناخته شده‌اند، که در خواف ناحیه میان نیشابور و هرات آغاز به کار کردند. مردم بسیاری به او گرویدند و کارش بالا گرفت. موبدان زرتشتی با او مخالفت کردند و شکایت نزد ابومسلم بردند و گفتند وی نه مسلمان است و نه زرتشتی و موجب اخلال هر دو آیین است. عبدالله، شعبه او را در
موجب اخلال هر دو آیین است. عبدالله، شعبه او را در کوه‌های بادغیس بگرفت و نزد ابومسلم برد و او را کشتند. نویسندگان تا اوایل سده پنجم هجری به وجود پیروانان به‌آفرید اشاره کرده‌اند. آیین به‌آفرید. مبنای آیین به‌آفرید، همان دین زرتشتی بود که با تعلیمات اسلامی مزج شده بود. همانند تحریم شراب، غسل جنابت و پنج نوبت نماز. وی دستور داد که پیروانش خورشید را پرستش کنند و هنگام نماز به هر سمتی که خورشید باشد متوجه شوند، و ثروتشان از چهارصد درهم نمی‌بایست تجاوز کند. آنها به‌آبادی راه‌ها و پل‌ها پرداختند و یک هفتم دارائی
به‌آبادی راه‌ها و پل‌ها پرداختند و یک هفتم دارائی خود را در این راه صرف می‌کردند. وی به رجعت اعتقاد داشت و برای اعداد خواصی قائل بود. مردم بسیاری به او گرویدند و کارش بالا گرفت. کتاب مذهبی او به زبان فارسی بود. پیروان او را «به‌آفریدیه» گویند. کتاب او از نخستین آثار نثر فارسی است که به گفتهٔ ابوریحان بیرونی پیش از سال ۱۳۲ هـ.ق. تألیف شده است. بیرونی در کتاب آثار الباقیه اشاره نمی‌کند که به‌آفرید کتاب خود را به کدامین خط (پهلوی، عربی یا غیره) نگاشته‌است. این کتاب را به‌آفرید پسر ماه‌فروردین (از مردم خواف
کتاب را به‌آفرید پسر ماه‌فروردین (از مردم خواف خراسان) در احکام آئین به‌آفریدان نگاشته بوده که تاریخ نگاشت آن پیش از سال ۱۳۲ هجری قمری است. از این کتاب اثری در دست نیست. در نهایت پیشوایان زردشتی به ابومسلم خراسانی شکایت بردند و چون او به همراهی زردشتیان نیازمند بود، جنبش به‌آفرید را سرکوب کرد. در زین‌الاخبار. در زین‌الاخبار آمده‌است: «... به‌آفرید مُغ اندر ولایت خواف و بست نشابور بیرون آمد و این به‌آفرید از زوزن بود و اندر میان مغان دعوی پیغمبری کرد و بسیار مردم را از ایشان مخالف کرد و هفت نماز فریضه کرد
مردم را از ایشان مخالف کرد و هفت نماز فریضه کرد سوی آفتاب، هر جای که باشد. ازین نمازها یکی اندر توحید خدای عزوجل. دیگر اندر آفریدن آسمان و زمین؛ و سوم اندر آفرینش جانوران و روزی‌های ایشان؛ و چهارم اندر مرگ؛ و پنجم اندر رستاخیز و شمار؛ و ششم اندر بهشت و دوزخ؛ و هفتم اندر تحمید و سپاسداری بهشتیان. و گوشت مردار حرام کرد بر ایشان خوردن و نکاح مادر و خواهر و برادرزاده حرام بود و کابین زن از چهارصد درم گذشتن حرام کرد و هفت یک بخواست از خواسته‌های ایشان و از دسترنجشان همچنین و آن ملت بر مغان تباه کرد. پس مؤبدان
همچنین و آن ملت بر مغان تباه کرد. پس مؤبدان پیش ابومسلم آمدند و از به‌آفرید شکایت کردند و گفتند که دین بر شما و بر ما تباه کرد. پس ابومسلم مر به‌آفرید را بگرفت و بردار کرد و قومی را که بدو گرویده بودند بکشت…»
سانتامارتا شهر و بندری در شمال غربی کلمبیا و در ساحل دریای کاراییب است. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Santa_Marta&amp;oldid=437685914
ماکسیمیلیان فرانسوا ماری ایزیدور دو روبِسپیر (زادهٔ ۶ مه ۱۷۵۸ – درگذشتهٔ ۲۸ ژوئیه ۱۷۹۴) حقوقدان و دولتمرد فرانسوی بود که تبدیل به یکی از معروف‌ترین و اثرگذارترین و البته جنجالی‌ترین چهره‌های انقلاب فرانسه شد. او به عنوان یکی از اعضای مجلس طبقاتی اتاژنرو"،" مجلس ملی مؤسسان و باشگاه ژاکوبن‌ها، برای تحقق اهدافی از قبیل حق رأی‌گیری مردانه جهانی، حق رأی برای رنگین‌پوستان، یهودیان، بازیگران و کارگران خانگی، لغو شرط تجرد روحانیون مسیحی، و لغو شرکت فرانسه در تجارت برده در اقیانوس اطلس فعالیت می‌کرد. روبسپیر در سال
در اقیانوس اطلس فعالیت می‌کرد. روبسپیر در سال ۱۷۹۱ به عنوان «دادستان عمومی» منصوب شد و از آن پس، نماینده پرسروصدای شهروندان مردی بود که تریبون سیاسی نداشتند، و به دنبال پذیرش بدون محدودیت آنها در گارد ملی فرانسه، مناصب عمومی و درجات بالای ارتش بود و برای تحقق حق درخواست و حق حمل اسلحه در دفاع از خود تلاش می‌کرد. روبسپیر در شورشی که منجر به سقوط پادشاهی فرانسه در ۱۰ اوت ۱۷۹۲ و تشکیل کنوانسیون ملی فرانسه شد نقش مهمی ایفا کرد. هدف او ایجاد یک فرانسهٔ واحد و تفکیک‌ناپذیر (جمهوری اول فرانسه)، ایجاد برابری در
تفکیک‌ناپذیر (جمهوری اول فرانسه)، ایجاد برابری در برابر قانون، لغو حقوق و امتیازهای ویژه و انحصاری، و دفاع از اصول دموکراسی مستقیم بود. او به دلیل پای‌بندی سختگیرانه به ارزش‌های اخلاقی، «فسادناپذیر» لقب گرفته بود. روبسپیر که یکی از اعضای کمون پاریس (۱۷۹۲) بود، در سپتامبر ۱۷۹۲ به نمایندگی کنوانسیون ملی فرانسه برگزیده شد اما خیلی زود به خاطر تلاش برای ایجاد حکومت سه‌نفره یا دیکتاتوری مورد انتقاد قرار گرفت. در آوریل ۱۷۹۳، روبسپیر ژاکوبن‌ها را فراخواند تا نیروی نظامی‌ای موسوم به «ارتش پابرهنگان» را برای اجرای
نظامی‌ای موسوم به «ارتش پابرهنگان» را برای اجرای قوانین انقلابی و از میان برداشتن عوامل توطئهٔ ضدانقلابی تشکیل بدهند، که منجر به شورش مسلحانهٔ ۳۱ مه تا ۲ ژوئن ۱۷۹۳ شد. روبسپیر اعلام کرد که به خاطر بیماری قصد دارد استعفا بدهد اما در ماه ژوئیه به عنوان یکی از اعضای نهاد قدرتمندی به نام کمیتهٔ امنیت عمومی "منصوب" شد و دادگاه انقلابی را بار دیگر سازماندهی کرد. طی دورهٔ وحشت، دست‌کم ۳۰۰٬۰۰۰ متهم دستگیر شدند که از این میان ۱۷٬۰۰۰ نفر اعدام شدند و احتمالاً ۱۰٬۰۰۰ نفر نیز در زندان یا بدون محاکمه جان باختند. هرچند
نفر نیز در زندان یا بدون محاکمه جان باختند. هرچند روبسپیر همیشه متحدان همفکری داشت، اما خشونتی که با انگیزه‌های سیاسی از سوی گروه مونتانی به کار بسته و ترویج می‌شد، باعث گردید افراد بسیاری از جمله اعضای کنوانسیون ملی و عموم مردم، از این گروه بُریده و با آن دشمن شوند. در نهایت روبسپیر و متحدانش در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ در تالار شهر پاریس دستگیر شدند. حدود ۹۰ نفر از جمله خود روبسپیر، طی روزهای بعد اعدام شدند. این رویدادها نقطهٔ شروع دوره‌ای موسوم به «واکنش ترمیدوری» بود. روبسپیر، به خاطر عقاید و سیاست‌هایش، در
بود. روبسپیر، به خاطر عقاید و سیاست‌هایش، در زمانهٔ خود چهره‌ای جنجالی و تفرقه‌انگیز بود و تا به امروز نیز چنین است. میراث و کارنامهٔ او کماکان موضوع بحث عمومی و دانشگاهی است. از نظر برخی، روبسپیر نظریه‌پرداز اصلی انقلاب فرانسه و تبلور نخستین تجربهٔ دموکراتیک این کشور است، و از نظر برخی دیگر، مظهر و تجسم وحشت. اوایل زندگی. غسل تعمید ماکسیمیلیان دو رابسپیر در ۶ می ۱۷۵۸ در آراس در استان آرتویس انجام شد. خانواده ماکسیمیلیان به واودریکورت، پس دو کلیس در قرن پانزدهم برمی‌گردد. پدر بزرگ او که وی هم نام
قرن پانزدهم برمی‌گردد. پدر بزرگ او که وی هم نام ماکسیمیلیان دو رابسپیر در آراس به عنوان وکیل حقوقی کار می‌کرد. پدرش فرانسیس ماکسیمیلیان بارتلمی دو رابسپیر (۱۷۳۲–۱۷۷۷) وکیلی در کنسول آرتویس بود که در ۳ ژانویه ۱۷۵۸ با ژاکلین مارگوریت کارول (۱۷۳۵–۱۷۶۴)، دختر یک آبجو ساز ازدواج کرد. ماکسیمیلیان پنج ماه بعد به عنوان بزرگ‌ترین فرزند از پنج فرزند خانواده متولد شد. دیگر فرزندان خانواده شارلوت دو روبسپیر (۱۷۶۰–۱۸۳۴)، هنریت (۱۷۶۱–۱۷۸۰) و آگوستین روبسپیر (۱۷۶۳–۱۷۹۴) . در ژوئیه ۱۷۶۴، مادر روبسپیر دوازده روز پس از
. در ژوئیه ۱۷۶۴، مادر روبسپیر دوازده روز پس از زایمان ناموفق نوزاد دختر مرده در ۲۹ سالگی درگذشت. فرانسیس دو روبسپیر پریشان شده از مرگ همسرش آراس را در حدود ۱۷۶۷ ترک کرد دو دخترش فانسیس توسط عمه‌های خود و دو پسرش توسط مادر و پدریزرگ مادریشان بزرگ شدند. هنگام مرگ مادرش روبسپیر تنها شش سال داشت. او که در هشت سالگی باسواد شده بود، شروع به رفتن به کالج آراس (مدرسه راهنمایی) کرد. در اکتبر ۱۷۶۹ با توصیه‌نامه راهب لوییس ماری هبلاری دو کونزی ()، وی بورس تحصیلی برای تحصیل در کالج لیسه لوییس له گراند در پاریس را
تحصیل در کالج لیسه لوییس له گراند در پاریس را دریافت نمود. همشاگردی‌های او شامل کامی دمولن و لویس ماری ستانیسلاس فریرون بودند. در مدرسه، او تحسین جمهوری رم ایدئال شده و خطابت سیسرون، کاتوی کوچک و لوکیوس یونیوس بروتوس را آموخت. در ۱۷۷۶ او برنده جایزه نخست خطابت شد. او همچنین به مطالعه کارهای روشنگر جنوایی ژان-ژاک روسو پرداخت و مجذوب بسیاری از ایده‌های وی در قرارداد اجتماعی شد. روبسپیر مجذوب ایده «خود بافضیلت»، انسانی که به تنهایی به هوشیاری و آگاهی خود اتکا می‌کند، شد. شخصیت. روبسپیر به‌سبب چهرهٔ عجیب و
می‌کند، شد. شخصیت. روبسپیر به‌سبب چهرهٔ عجیب و گویش دهاتی و پشتکار شگفت‌انگیزی که داشت، تا مدتی مورد استهزا و تحقیر نمایندگان قرار داشت. این اندیشمند انقلابی دارای مرام روشن و مشخصی بود و به خودش اجازه نمی‌داد که ذره‌ای از آن منحرف شود و بدین جهت، سخنوری‌های او ژرف و دقیق بود، ولی چون فاقد حرارت بیان بود، نمی‌توانست مثل میرابو و بارانف شنوندگان را تحت تأثیر قرار دهد، با اینکه این دو اندیشهٔ عمیق و ژرف‌بینی او را نداشتند. سخنوری‌های لوشابلیه و لامیت و بیتیون و سییس، همه وقت سخنوری‌های او را تحت‌الشعاع
و سییس، همه وقت سخنوری‌های او را تحت‌الشعاع می‌گرفتند، زیرا روبسپیر از ظاهرسازی و اغفال و بازی با احساسات نمایندگان و شنوندگان متنفر بود و حتی برای یک مرتبه هم سعی نکرد تا شنوندگان خود را با ذکر لطیفه‌ای بخنداند. برخی اوقات، فرانسوی‌ها او را «فساد ناپذیر» می‌نامند. سابقهٔ این لقب، به یکی از سخنرانی‌های «ژان پل مارا» (یکی از شخصیت‌های انقلاب فرانسه) برمی‌گردد که در آن، روبسپیر را «فسادناپذیر» خوانده بود و با استقبال اغلب فرانسویان روبرو شد. تا جایی که به‌گفتهٔ رومن رولان، «لابیل گویار»، تک‌چهره‌ای
که به‌گفتهٔ رومن رولان، «لابیل گویار»، تک‌چهره‌ای (پرتره‌ای) را که در سال ۱۷۹۱ از روبسپیر نقاشی کرده بود «فسادناپذیر» نامگذاری کرد. اغلب مبارزات سیاسی روبسپیر در کسوت یک حقوقدان یا نمایندهٔ پارلمانی انجام گرفته‌است. انگار او می‌خواسته با استفاده از قوانین حقوقی، زندگی فرانسویان را بهبود ببخشد. او ایده‌های خود را در قالب لوایح قانونی به مجلس نمایندگان می‌برد، بیشتر مخالفانش را با محاکمهٔ حقوقی مغلوب می‌کرد، برای تحت فشار گذاشتن نجبا و فئودال‌ها، لوایح قانونی متعددی پیشنهاد می‌داد و حتی در دوره‌هایی که در
متعددی پیشنهاد می‌داد و حتی در دوره‌هایی که در میان سیاست‌مداران فرانسوی منزوی بود، به پشتوانهٔ قوانین، هفته‌ها موقعیت سیاسی خود را حفظ می‌کرد. روبسپیر در زمانه‌ای زندگی می‌کرد که نظام سیاسی فرانسه از یک وضعیت سلطهٔ سلطنتی به یک وضعیت حقوقی-بوروکراتیک تغییر می‌کرد. هدف اصلی سیاست‌مداران انقلابی فرانسه، در این دوره، اصلاح قوانین موجود یا وضع قوانین جدیدی به منظور بهبود زندگی فرانسویان بود. آنها حتی برای برخی از مفاهیم انتزاعی (مانند آزادی) قوانین مشخص و مدونی تصویب کردند. اما ویژگی بارز روبسپیر در این است
تصویب کردند. اما ویژگی بارز روبسپیر در این است که او برخلاف مرام و مسلک بیشتر چهره‌های انقلابی دنیا، کمتر در کارناوال‌های خیابانی شرکت می‌کرد. کمیته‌های نظارت. در جریان انقلاب فرانسه، ماکسیمیلیان روبسپیر و همراهانش مردم را به‌دقت تحت نظر داشتند و هرگونه مخالفت داخلی را به‌شدت سرکوب می‌کردند. در سال ۱۷۹۳، دولت انقلابی «کمیته‌های نظارت» را در سراسر فرانسه با ۱۲ عضو تأسیس کرد. این کمیته‌ها اجازه داشتند اشراف سابق، خارجی‌ها، فرانسوی‌های تازه از خارج برگشته، مقامات دولتی منفصل از خدمت و خیلی‌های دیگر را شناسایی
دولتی منفصل از خدمت و خیلی‌های دیگر را شناسایی کنند، آنها را تحت نظر قرار دهند و بازداشت کنند.
سه تفنگدار (به فرانسه: Les Trois Mousquetaires)، رمانی است اثر نویسنده فرانسوی الکساندر دوما (به انگلیسی: Alexandre Dumas)؛ این رمان تاریخی با شعار «همه برای یکی، یکی برای همه» به شهرت رسید. دوما در کتاب به قهرمانی‌ها و دلاوری‌های سه تن از تفنگداران پادشاه لوئی سیزدهم به نام‌های آتوس، پورتوس، آرامئیس و نیز جوانی دلیر و باهوش به نام دارتانیان که پس از کش‌وقوس‌های فراوان میان‌شان، در نهایت پیمان برادری و دوستی را با یکدیگر می‌بندند؛ شرح می‌دهد. این چهار نفر در همه مهالک و مخاطرات با یکدیگر همراه بودند.
نفر در همه مهالک و مخاطرات با یکدیگر همراه بودند. الکساندر دوما در این رمان اشخاص، زندگی و تاریخ قسمتی کوچک از تاریخ فرانسه را با مهارتی ویژه به خوانندگان نشان می‌دهد. فیلم‌هایی که از این رمان ساخته شده در سبکی قرار می‌گیرد که در فیلم‌سازی به آن فیلم شمشیربه‌دستان گفته می‌شود. بسیاری از رمان های تاریخی ماجراجویی او در ابتدا به صورت سریال منتشر شدند که از آن جمله می توان به کنت مونت کریستو و سه تفنگدار اشاره کرد. رمان های او از زمان اقتباس شده‌اند. تاریخچه رمان. سه تفنگدار در سال ۱۸۴۴ میلادی (قرن ۱۹) به
رمان. سه تفنگدار در سال ۱۸۴۴ میلادی (قرن ۱۹) به صورت دنباله‌دار در یکی از مجلات فرانسوی منتشر شد. نخستین بار این کتاب توسط محمد طاهر میرزا قاجار (محمد طاهر میرزا اسکندری طاب ثراه) در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار به فارسی ترجمه شد و به صورت چاپ سنگی منتشر شد. در سال‌های بعد، ترجمهٔ جدیدی از کتاب، توسط ذبیح‌الله منصوری صورت گرفته. این ترجمه در ده جلد قطع وزیری توسط شرکت انتشارات امیرکبیر منتشر شده‌ است. این کتاب نیز مانند دیگر آثار ترجمه شده توسط ذبیح الله منصوری همراه افزوده‌هایی از مترجم است که باعث
منصوری همراه افزوده‌هایی از مترجم است که باعث افزایش حجم و طولانی شدن رمان که نخست به عنوان پاورقی منتشر می‌شده، شده است. علاوه بر این ترجمه‌های روزآمد و وفادارانه‌‌تری توسط مترجمان دیگری منتشر شده است. پلات. در سال ۱۶۲۵ فرانسه، دارتانیان خانواده‌اش را در گاسکونی ترک می‌کند و به پاریس می‌رود تا به تفنگداران گارد سلطنتی بپیوندد. در خانه‌ای در موئنگ-سور-لوآر، مردی مسن اسب دارتانیان را تمسخر می‌کند. دارتانیان که از این موضوع برنجیده، تقاضای دوئل می‌کند، اما همراهان مرد مسن او را با یک دیگ آشپزی و انبر کتک زده
مرد مسن او را با یک دیگ آشپزی و انبر کتک زده و شمشیرش را می‌شکنند. نامه معرفی‌نامه او به ژنرال تفنگداران، مسیو دو ترِویل، به سرقت می‌رود. دارتانیان تصمیم می‌گیرد انتقام خود را از مرد مسن بگیرد که در واقع کنت دو روشفورت، مأمور کاردینال ری‌شلیو، است و دستورهای او را به جاسوسش، میلدی دو وینتر، منتقل می‌کند. در پاریس، دارتانیان به مقر تفنگداران سر می‌زند تا با ترِویل دیدار کند. بدون نامه، استقبال ترِویل از او سرد و بی‌حوصله است. پیش از پایان گفتگو، دارتانیان روشفورت را از پنجره ترِویل در خیابان می‌بیند و فوراً
را از پنجره ترِویل در خیابان می‌بیند و فوراً برای رویارویی با او از ساختمان خارج می‌شود. در تعقیب روشفورت، به طور جداگانه سه تفنگدار آتوس، پورتوس و آرامیس را درگیر شود و هرکدام خواستار گرفتن حق خود می‌شوند؛ دارتانیان مجبور است آن بعدازظهر با هر سه دوئل کند. هنگامی که دارتانیان برای اولین دوئل آماده می‌شود، درمی‌یابد که ثانوی‌های آتوس، پورتوس و آرامیس هستند و آن‌ها از تصمیم گاسکونی برای دوئل با همه تعجب می‌کنند. وقتی دارتانیان و آتوس شروع می‌کنند، نگهبانان ری‌شلیو ظاهر می‌شوند و تلاش می‌کنند تفنگداران را به
ظاهر می‌شوند و تلاش می‌کنند تفنگداران را به جرم دوئل غیرقانونی دستگیر کنند. دارتانیان که به آن‌ها پیشنهاد ترک صحنه داده می‌شود، تصمیم می‌گیرد به تفنگداران کمک کند. باوجود اینکه چهار نفر مقابل پنج نفر هستند، آن‌ها برنده می‌شوند و دارتانیان جوساک، یکی از افسران و مبارزان معروف ری‌شلیو را به شدت زخمی می‌کند. پادشاه لوئی سیزدهم دارتانیان را به شرکت دِزِسار تفنگداران سلطنتی، واحدی کم‌اعتبارتر، منصوب کرده و چهل پیستول به او می‌دهد. دارتانیان یک خدمتکار به نام پلانشه استخدام می‌کند و در خانه‌ای با بوناسیو اقامت
استخدام می‌کند و در خانه‌ای با بوناسیو اقامت می‌گیرد. صاحبخانه بعداً به او از ربوده شدن همسرش، کانستانس بوناسیو، که برای ملکه آن فرانسه کار می‌کند، خبر می‌دهد. وقتی او آزاد می‌شود، دارتانیان عاشقش می‌شود. ملکه آن به‌طور مخفیانه با دوک باکینگهام، نخست‌وزیر انگلستان، دیدار می‌کند و در این ملاقات گردنبندی الماس، هدیه پادشاه به او، را به‌عنوان یادگاری به او می‌دهد. ری‌شلیو که می‌خواهد نفوذ ملکه Anne و همراهان اسپانیایی‌اش بر امور داخلی فرانسه را کاهش دهد، نقشه می‌کشد تا پادشاه را متقاعد کند همسرش با باکینگهام
می‌کشد تا پادشاه را متقاعد کند همسرش با باکینگهام رابطه دارد. به توصیه او، پادشاه از ملکه می‌خواهد که الماس‌ها را در مهمانی آینده به همراه داشته باشد. کانستانس سعی می‌کند همسرش را به لندن بفرستد تا الماس‌ها را بیاورد، اما او تحت تأثیر ری‌شلیو قرار می‌گیرد و نمی‌رود، بنابراین دارتانیان و دوستانش وارد عمل می‌شوند. در مسیر به انگلستان، مزدوران ری‌شلیو به آن‌ها حمله می‌کنند — پورتوس مجبور به دوئل می‌شود و به شدت زخمی می‌گردد، آرامیس در یک کمین شلیک می‌شود و آتوس به اشتباه به جعل پول متهم شده و در یک مسافرخانه
به اشتباه به جعل پول متهم شده و در یک مسافرخانه زندانی می‌شود. تنها دارتانیان و پلانشه به لندن می‌رسند. قبل از رسیدن، دارتانیان مجبور می‌شود به دوست ری‌شلیو، کنت دو واردس، که پسرعموی روشفورت و معشوق میلدی است، حمله کند و تقریباً او را بکشد. اگرچه میلدی دو سنجاق الماس را می‌دزدد، باکینگهام جایگزین‌هایی فراهم می‌کند و بازگشت دزد به پاریس را به تأخیر می‌اندازد. در نتیجه دارتانیان مجموعه کامل جواهرات را به ملکه آن بازمی‌گرداند و آبرویش را نجات می‌دهد. دارتانیان امیدوار است رابطه‌ای عاشقانه با کانستانس سپاسگزار