payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برنامه‌ریزی و راه‌اندازی کرد. زمینه تخصصی گروه آموزشی شیمی فیزیک شامل ترمودینامیک‌های کلاسیکی و آماری، شبیه‌سازی‌های مکانیک ملکولی و داکینگ، شیمی محاسباتی و طیف‌سنج ملکولی است. پیش‌بینی و محاسبه خواص ماکروسکوپی (مثل خواص ترمودینامیکی و انتقالی) برای مواد و ترکیبات مختلف (از جمله خنک‌کننده‌های و مایعات یونی)، شبیه‌سازی و مطالعات تجربی برهم‌کنش‌های بیومولکولی و دارویی، بررسی خواص مختلف الکترونی و ملکولی ترکیبات مختلف از طریق محاسبات مکانیک مولکولی و کوانتومی و مطالعه و انتساب طیف‌های IR و رامان، از جمله
و مطالعه و انتساب طیف‌های IR و رامان، از جمله فعالیت‌های این گروه آموزشی است؛ همچنین گرایش نو بنیاد شیمی دارویی دارای اساتیدی با زمینه‌های تخصصی طراحی و سنتز ترکیبات دارویی، سنتز ترکیبات هتروسیکل، متودولوژی در سنتز ترکیبات آلی و شیمی محاسباتی دارویی می‌باشد. این گروه آموزشی دارای قابلیت‌های مختلفی از جمله توانایی طراحی و سنتز ترکیبات جدید و قدیم دارویی در مقیاس‌های آزمایشگاهی و نیمه صنعتی، تهیه و تولید داروهای گیاهی و نانوداروهای گیاهی و نانوداروها و سنتز ترکیبات حد واسط آلی می‌باشد. این دانشکده طرح‌ها و
ترکیبات حد واسط آلی می‌باشد. این دانشکده طرح‌ها و همکاری‌هایی متنوعی با صنایع خارج از دانشگاه از جمله مطالعه و بررسی روش‌های سنتزی ماده ردیاب اورانین و انجام طرح مطالعاتی و تحقیقاتی اصلاح و کنترل کیفیت انواع رنگ‌های ترافیکی شهر شیراز داشته‌است. در فروردین ماه ۱۳۸۹ این دانشکده میزبان سیزدهمین سمینار شیمی فیزیک ایران بود. دانشکده مهندسی و علم مواد. دانشکده مهندسی و علم مواد در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد و در سال ۱۳۸۸ با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد مواد گرایش الکتروسرامیک فعالیت خود را آغاز نمود. تعداد اعضای
الکتروسرامیک فعالیت خود را آغاز نمود. تعداد اعضای هیئت علمی دانشکده ۶ نفر شامل ۱ نفر با مرتبه استادی، ۳ نفر دانشیار و باقی استادیار هستند. این دانشکده دارای سه گرایش کارشناسی ارشد شامل الکتروسرامیک، خوردگی و حفاظت از مواد و شناسایی و انتخاب مواد و یک گرایش دکتری در زمینه مواد پیشرفته‌است. در گرایش الکتروسرامیک تمرکز تحقیقات بر ساخت مواد با خواص الکتریکی، نوری و مغناطیسی معین است. گرایش خوردگی و حفاظت در زمینه مطالعه رفتار خوردگی مواد فعال است و موضوعاتی مانند مهندسی سطح، خوردگی داغ و اکسیداسیون و پوشش‌های
مهندسی سطح، خوردگی داغ و اکسیداسیون و پوشش‌های دمای بالا، پوشش‌های نانوکامپوزیتی و رفتار خوردگی مواد پیشرفته مانند شیشه‌های فلزی در محیط‌های خورنده مختلف را در حوزه کاری خود دارد. در گرایش شناسایی و انتخاب مواد نیز پژوهش‌ها بیشتر در حوزه مشخصه‌یابی ریزساختاری و خواص مواد پیشرفته مانند کامپوزیت‌های تقویت شده با شیشه‌های فلزی و کامپوزیت‌های به دست آمده از روش اتصال نوردی تجمعی متمرکز است. دانشکده مهندسی و علم مواد تاکنون (ابتدای سال ۲۰۱۷ میلادی) ۱۴۰ دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل نموده‌است و بیش
مقطع کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل نموده‌است و بیش از ۶۰ مقاله پژوهشی در مجلات ISI و ۱۳ طرح پژوهشی خاتمه یافته در کارنامه خود دارد. چشم‌انداز دانشکده، اثر بخشی در رفع معضلات صنایع هم جوار و در مرحله بعدی ارتقاء صنعت کشور است و در این راستا همکاری‌هایی با شرکت صنایع الکترونیک شیراز، شرکت گاز استان فارس، صنعت اپتیک و لیزر اصفهان و چند شرکت دیگر صورت گرفته‌است. دانشکده مهندسی صنایع. دانشکده مهندسی صنایع از جدیدترین دانشکده‌های این دانشگاه می‌باشد و در سال ۱۳۹۰ افتتاح گردید. زمینه‌های تحقیقاتی این دانشکده شامل
افتتاح گردید. زمینه‌های تحقیقاتی این دانشکده شامل زنجیره تأمین، طراحی آزمایش‌ها، سیستم‌های تصمیم‌گیری، سیستم‌های مدیریت کیفیت، پویایی‌شناسی سیستم‌ها، مدیریت و برنامه‌ریزی استراتژیک و برنامه‌ریزی و زمان‌بندی تولید می‌باشد. دانشکده ریاضی. این دانشکده هم‌زمان تا تغییر نام دانشگاه در همان سال ۱۳۸۳ گشایش یافت و هم‌اکنون در سه زمینه تحقیق در عملیات، معادلات دیفرانسیل و آنالیز ریاضی فعالیت می‌کند. دانشکده ریاضی تاکنون در برخی از پروژه‌ها مانند زمان‌بندی چراغ راهنمایی و رانندگی، پیش‌بینی ترافیک شهری و … با شهرداری
و رانندگی، پیش‌بینی ترافیک شهری و … با شهرداری شیراز همکاری داشته‌است. در حال حاضر این دانشکده دارای ۸ عضو هیئت علمی می‌باشد. گفتنی است در سال ۱۳۹۵ دانشکده ریاضی میزبان نهمین کنفرانس تحقیق در عملیات کشور بود. دانشکده فیزیک. دانشکده فیزیک نیز مشابه دانشکده ریاضی از اولین دانشکده‌هایی بود که هم‌زمان با تأسیس دانشکده ریاضی در همان سال ۱۳۸۳ گشایش یافت. زمینه‌های تحقیقاتی این دانشکده شامل اپتیک غیر خطی، لیزرهای حالت جامد، اپتیک کوانتومی، نانوفیزیک، فیبرهای نوری، ابررسانایی، ماده چگال نرم می‌باشد. دانشکده متشکل
ابررسانایی، ماده چگال نرم می‌باشد. دانشکده متشکل از سه گروه اپتیک و لیزر، ماده چگال و فوتونیک است و در مقطع دکتری در رشته فوتونیک و در مقطع کارشناسی ارشد در رشته فیزیک گرایش اپتیک و لیزر و ماده چگال دانشجو می پذیرد. این دانشکده در سال ۱۳۹۲ میزبان بیستمین کنفرانس اپتیک و فوتونیک ایران و در سال ۱۳۹۵ میزبان همایش روز جهانی فیزیک بود. دانشکده فیزیک در حال حاضر دارای ۸ عضو هیئت علمی می‌باشد. خوابگاه‌ها. این دانشگاه دارای دو مجموعه خوابگاه پسرانه و دخترانه می‌باشد و خوابگاه‌ها در محوطه دانشگاه واقع هستند.
می‌باشد و خوابگاه‌ها در محوطه دانشگاه واقع هستند. خوابگاه‌های پسرانه شامل ۴ بلوک مدرس، رازی، ابن سینا و چمران می‌باشد. زیربنای این خوابگاه ۱۰۵۰۰ متر مربع می‌باشد و ظرفیتی در حدود ۴۳۰ نفر دارد. امکانات خوابگاه پسرانه شامل سالن مطالعه، سالن تلویزیون، مرکز کامپیوتر، فضای سبز، چمن مصنوعی بوفه و وسایل ورزشی مختص فضای سبز می‌باشد. خوابگاه‌های دخترانه شامل دو بلوک یاس و نرگس می‌باشد. زیربنای این خوابگاه ۵۲۰۰ متر مربع می‌باشد و ظرفیتی در حدود ۱۹۰ نفر دارد. امکانات خوابگاه دخترانه شمال سالن مطالعه، بوفه، فضای سبز،
خوابگاه دخترانه شمال سالن مطالعه، بوفه، فضای سبز، زمین ورزشی والیبال و بسکتبال، سالن تلویزیون و وسایل مختص فضای سبز می‌باشد. کتابخانه. کتابخانه دانشگاه صنعتی شیراز در حال حاضردر بخش‌های مخزن کتاب، نشریات، بخش مرجع و پایان‌نامه‌ها و سالن مطالعه فعالیت می‌کند. مخزن کتابخانه دارای ۳۰۰۰۰ جلد کتاب فارسی و لاتین، بخش مرجع کتابخانه دارای بیش از ۲۰۰۰ جلد کتاب و بخش پایان‌نامه‌ها در حدود ۱۲۰۰ پایان‌نامه را در خود گنجانده‌است. در بخش نشریات نیز تعدادی نشریه در زمینه‌های مختلف از جمله مهندسی، علوم انسانی، علوم
زمینه‌های مختلف از جمله مهندسی، علوم انسانی، علوم اجتماعی و … وجود دارد. بخش اصلی کتابخانه سالن مطالعه آن می‌باشد که در دو طبقه وجود دارد. طبقه پایین مخصوص پسران و طبقه بالا مخصوص دختران می‌باشد و در مجموع ظرفیتی در حدود ۱۴۰ نفر را داراست.
لینوکس شریف نام یک توزیع لینوکس دو زبانه (فارسی/انگلیسی) ایرانی است که در شرکت فارسی‌وب شریف با توجه به نیازهای بومی کاربران ایرانی و فارسی‌زبان تهیه شده است، پس از طی مراحل آزمون نسخه‌های آزمایشی، در ۷ خرداد ۱۳۸۵ به‌طور رسمی در دانشگاه صنعتی شریف معرفی و رونمایی شد. توسعه و پشتیبانی این توزیع متوقف شده است و دیگر اپدیتی برای این پروژه منتشر نمی‌شود. نسخهٔ ۲ این توزیع بر پایهٔ انتشار ۴ توزیع فدورا بنا شده‌است و برنامه‌هایی شامل فایرفاکس ۱، کرنل لینوکس ۲٫۶٫۱۶ و اپن آفیس ۲، را همراه خود داشت. در این توزیع از
و اپن آفیس ۲، را همراه خود داشت. در این توزیع از نسخهٔ ۲ محیط رومیزی گنوم که ۷۶٫۴۸ درصد آن به فارسی ترجمه شده بود، استفاده می‌شد.
مدائن به معنی «شهرها»، چنانچه تاریخ‌نویسان اسلامی یاد کرده‌اند، کلان‌شهر یا منطقه‌ای متشکل از «هفت شهر» با نام‌های مشخص بوده است که در تلفظ آن‌ها اختلاف وجود دارد. گویا «پنج شهر» آن در زمان یعقوبی ("سده ۳ قمری") وجود داشته که از این قرار بوده: «شهر کهنه» یعنی «تیسفون» و یک مایل در جنوب آن «اسبانبر» و مجاور آن «رومیه»، هر سه در جانب خاوری «دجله» و در جانب دیگر «بهرسیر» که ریشهٔ آن «اردشیر» است و یک فرسخ زیر آن «ساباط» که به گفتهٔ یاقوت حموی، ایرانیان آن را «بلاس‌آباد» می‌نامیدند. بر اساس منابع فارسی-عربی،
«بلاس‌آباد» می‌نامیدند. بر اساس منابع فارسی-عربی، تیسفون که پایتخت امپراتوری ساسانی بوده، در دوران حکومت آنها بسیار بزرگ و شکوفا شد و بدین ترتیب به کلان‌شهری تبدیل شد که در عربی به عنوان «مدائن» و در زبان آرامی به عنوان ماحوزا شناخته می‌شد. پیش از روی کار آمدن شاهنشاهان اشکانی، سلوکیان در طرف راست رود دجله شهری ساخته بودند که آن را «سلوکیه» نام نهاده بودند. در زمان نخستین پادشاهان اشکانی، وقتی باقیمانده‌های یادگارهای اسکندر مقدونی به‌ کلی از مرزهای ایران بیرون رانده شد، شهر سلوکیه به صورت نیمه ویرانه‌ای
بیرون رانده شد، شهر سلوکیه به صورت نیمه ویرانه‌ای بود. شاهنشاهان اشکانی در طرف چپ رودخانه دست به احداث ساختمان‌های جدیدی زدند و تا اواخر دوران ساسانی ایجاد این ساختمان‌ها در دو طرف رود دجله ادامه یافت. به طوری که وقتی اعراب بر ایران مستولی شدند در این مکان هفت شهر وجود داشت و به همین سبب آن را «مداین» یعنی «مدینه‌ها»، «شهرها»، نام نهادند. چهل کیلومتر پایین‌تر از تیسفون، خلفای عباسی شهر «بغداد» ("بغ+داد یعنی خداداده؛ زیرا بغ به زبان فارسی به معنای خداست و در زبان روسی و بعضی زبان‌های دیگر هندواروپایی نیز
در زبان روسی و بعضی زبان‌های دیگر هندواروپایی نیز همین مفهوم را دارد") را که قبلاً نیز به صورت آبادی کوچکی در آن مکان وجود داشت بنا نمودند و آن را به‌عنوان دارالخلافه تعیین کردند. در سنتی که پس از سلطه اعراب بر ایران ادامه یافت، نام این شهر توسط اعراب به عنوان مترادفی برای پایتخت امپراتوری شکوهمند ساسانی یعنی «تیسفون» استفاده می‌شد. پس از سقوط ساسانیان. در سال ۶۳۶ میلادی، اعراب مسلمان که از سال ۶۳۳ میلادی به سرزمین‌های ساسانیان حمله کرده بودند، طی نبردی بزرگ که به نام نبرد قادسیه شناخته می‌شود، آنها را
بزرگ که به نام نبرد قادسیه شناخته می‌شود، آنها را شکست دادند. سپس اعراب به تیسفون حمله کردند و بخشهایی از مدائن را تصرف کردند. فرمانده مسلمان خالد بن عرفوطه به سرعت «ولش آباد» را تصرف کرد و با ساکنان «رومیه» و «بهراسیر» پیمان صلح بست. مفاد معاهده این بود که ساکنان رومیه در صورت تمایل می‌توانستند از آنجا خارج شوند، اما در غیر این صورت مجبور به تصدیق اقتدار مسلمانان و پرداخت خراج ("جزیه") شدند. هنگامی که فرمانده مسلمان سعد بن ابی وقاص به مدائن رسید، مسلمانان توانستند تعدادی از سپاهیان را به اسارت برده و
توانستند تعدادی از سپاهیان را به اسارت برده و ثروتهای زیادی از خزانه ساسانیان به غنیمت گرفتند و در اختیار سپاهیان مسلمان قرار دادند. در سال ۶۳۷ میلادی، سعد ،قعقاع بن عمرو التمیمی را مسئول دفاع از مدائن و شورحبیل بن السمط را به عنوان والی مدائن منصوب کرد. یکی از یاران ایرانی پیامبر اسلام، به نام سلمان فارسی، در سال ۶۵۶/۷ میلادی در مدائن به خاک سپرده شده است. در سال ۶۶۱ میلادی، مدائن تحت کنترل خلافت اموی بود که به خلافت راشدین پایان داد. سیمک بن عبید العبسی در سال ۶۶۳ میلادی والی این کلان‌شهر بود و شخص دیگری
سال ۶۶۳ میلادی والی این کلان‌شهر بود و شخص دیگری به نام اسحاق بن مسعود در سال ۶۸۵ میلادی حاکم آن بود. آذریقه که از گروه خوارج بود به مدائن در سال ۶۸۷/۸۸ میلادی حمله کرده، و ساکنان آن را قتل‌عام کرد. این شهر سپس توسط کردم بن مرتد بن نجبه و مدتی بعد توسط یزید بن حارث شیبانی اداره می‌شد. در سال ۶۹۶ میلادی، شبیب بن یزید شیبانی، رهبر خوارج، مدائن را برای مدت کوتاهی اشغال کرد. در سال ۶۹۷ میلادی، مطرف بن المغیره به حکومت مدائن منصوب شد و بعداً در سال ۷۰۱ میلادی، حنظله بن الوراد و ابن عطاب بن ورقه به عنوان حاکمان
بن الوراد و ابن عطاب بن ورقه به عنوان حاکمان این کلان‌شهر منصوب شدند. در سال ۷۵۰ میلادی، خاندان عباسی مدائن و بقیه مناطق عراق را تصرف کردند و خود را خلافت جدید اعلام کردند. در سال ۷۵۴م، خلیفه عباسی المنصور برای مدت کوتاهی دربار خود را در رومیه (که جزو مدائن بود) مستقر کرد. او همچنین سردار خود ابومسلم را در همان مکان به قتل رساند. در سال ۷۵۵م کاخ سفید مدائن به دستور المنصور ویران شد که می‌خواست شهری جدید ایجاد کند که بعداً در سال ۷۶۲م تکمیل شد و به بغداد معروف شد و به شهر جدید تبدیل شد. پس از تأسیس بغداد،
شد و به شهر جدید تبدیل شد. پس از تأسیس بغداد، انحطاط مدائن سریعتر شد و بسیاری از اهالی در بغداد سکنی گزیدند. شهرهای هفتگانهٔ مدائن. مدائن یا چنان‌که در آن روزگار به زبان سریانی گفته می‌شد "مدیناثا" یعنی «شهرها» و مجموعهٔ هفت شهر بود نزدیک به هم و در دو جانب دجله که آن‌ها را "ماحوزه" و "ماحوزه ملکا" می‌خواندند. حصارهای بلند بر گِرد مجموعهٔ این شهرها کشیده شده و دروازه‌های استوار در آن‌ها تعبیه شده بود. این حصارها و دروازه‌ها در پایان روزگار ساسانیان بارها تجدید و ترمیم شده‌ بود. این «هفت شهر» عبارت بودند
تجدید و ترمیم شده‌ بود. این «هفت شهر» عبارت بودند از: در بعضی از منابع، نام چند شهر دیگر از جمله‌ نونی آباد، کردآباد (کردافاذ) و هنبوشاپور (هنبوشافور) نیز آمده‌است.
شبکهٔ محلی بی‌سیم یا Wlan (به انگلیسی: Wireless Local Area Network)به نوعی شبکه بی‌سیم گفته می‌شود که در آن برای انتقال اطلاعات از یک نقطه به نقطه دیگر از آن استفاده شود. برتری مهم شبکهٔ محلی بی‌سیم این است که نیاز به سیم‌کشی ندارد و در نتیجه کاربران می‌توانند در محدوده شبکه جابجا شوند. برای برپایی یک شبکه محلی بی‌سیم یا WLAN دو نوع زیر ساخت یا توپولوژی وجود دارد: نقطه به نقطه (peer-to-peer) یا موردی (ad-hoc) و حالتی که به آن اصطلاحاً حالت شالوده‌ای یا (infrastructure) گفته می‌شود. نقطه به نقطه: در این روش
گفته می‌شود. نقطه به نقطه: در این روش ارتباط دو نقطه مد نظر می‌باشد، یعنی کاربران مستقیماً با یکدیگر به شکل همتابه‌همتا ارتباط برقرار می‌نمایند همچنین کاربران برای ارتباط باید در محدوده یکدیگر قرار داشته باشند. این نوع شبکه برای پشتیبانی از تعداد محدودی از کاربران، مانند محیط خانه یا دفاتر کوچک طراحی می‌شود. استانداردهای عمومی. ۸۰۲٫۱۱. در سال ۱۹۹۷، مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک نخستین استاندارد شبکهٔ محلی بی‌سیم (WLAN) را تدوین نمود. آنها نام این استاندارد را ۸۰۲٫۱۱ گذاشتند. استاندارد ۸۰۲٫۱۱ فقط پهنای باند
۸۰۲٫۱۱ گذاشتند. استاندارد ۸۰۲٫۱۱ فقط پهنای باند ۲ مگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می‌کرد که برای بسیاری از موارد سرعت پایینی محسوب می‌شد. به همین دلیل، دستگاه‌هایی که با استاندارد ۸۰۲٫۱۱ معمولی کار می‌کنند دیگر ساخته نمی‌شوند. 802/11b. در ژوئیه ۱۹۹۹ مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک، استاندارد اصلی ۸۰۲٫۱۱ را گسترش داد و مشخصات تازه را 802.11b نامید. استاندارد 802.11b پهنای باندی برابر ۱۱ مگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می‌کند که با شبکه‌های سنتی اترنت قابل مقایسه است. 802.11b نیز مانند استاندارد اصلی ۸۰۲٫۱۱، از فرکانس
نیز مانند استاندارد اصلی ۸۰۲٫۱۱، از فرکانس سیگنالی رگوله نشده (۲/۴ گیگاهرتز) بهره می‌برد. سازندگان معمولاً ترجیح می‌دهند که برای پایین آوردن هزینهٔ تولید از این فرکانس‌ها استفاده کنند. چون رگولاسیونی در کار نیست. ادوات 802.11b ممکن است با دستگاه مایکروویو، تلفن‌های بی‌سیم و دیگر وسایلی که از بازهٔ فرکانسی ۲/۴ گیگاهرتز بهره می‌برند، تداخل پیدا کنند. البته با نصب ادوات 802.11b در فاصلهٔ مناسب از وسایل دیگر، می‌توان از تداخل اجتناب کرد. برتری 802.11b. هزینهٔ کم‌تر؛ بازهٔ سیگنال خوب است و به‌راحتی مسدود
کم‌تر؛ بازهٔ سیگنال خوب است و به‌راحتی مسدود نمی‌شود. معایب 802.11b. کم‌تر لوازم خانگی ممکن است با باند فرکانس رگوله نشدهٔ آن تداخل کننند. 802.11a. همزمان با توسعهٔ 802.11b مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک، استاندارد ۸۰۲٫۱۱ را به شیوهٔ دیگری نیز ارتقاء داد و نام آن را 802.11a نهاد. از آنجاییکه استاندارد 802.11b خیلی سریع‌تر محبوبیت یافت و رایج شد، برخی تصور می‌کند که 802.11a بعد از 802.11b به وجود آمده. اما حقیقت این است که 802.11a هم‌زمان با 802.11b ساخته شد. با توجه به هزینهٔ بالاتر، 802.11a عموماً مصارف
با توجه به هزینهٔ بالاتر، 802.11a عموماً مصارف تجاری دارد، درحالی که 802.11b بازار مصرف خانگی را بهتر پوشش داده‌است. 802.11a تا پهنای باند ۵۴ مگابیت بر ثانیه را با فرکانس رگوله شده با فرکانس ۵ گیگاهرتز را پشتیبانی می‌کند. فرکانس بالاتر این استاندارد نسبت به 802.11b، بازهٔ شبکه‌های 802.11a را کوچک‌تر می‌کند. فرکانس بالاتر 802.11a به معنای سخت‌تر شدن نفوذ سیگنال‌ها از سد دیوارها و موانع دیگر نیز هست. از آنجاییکه 802.11a و 802.11b به فرکانس‌های متفاوتی مجهز هستند، این دو فناوری با یکدیگر ناسازگار هستند. بعضی
این دو فناوری با یکدیگر ناسازگار هستند. بعضی از تولیدکنندگان، ادوات ترکیبی شبکهٔ 802.11a/b را ارائه می‌دهند، اما این محصولات به ندرت هردو استاندارد را در کنار هم ایفا می‌کنند (هر وسیله می‌تواند فقط یکی از این دو را استفاده کند). برتری 802.11a. سرعت نهایی بالا؛ فرکانس‌های رگوله شده، از تداخل امواج پیشگیری می‌کند. معایب 802.11a. هزینهٔ بالاتر؛ بازهٔ فرکانسی کوتاه‌تر که ساده‌تر مسدود می‌شود. 802.11g. در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ محصولات شبکهٔ بی‌سیم (WLAN) با استاندارد تازه‌تر 802.11g وارد بازار شدند. 802.11g برتری
تازه‌تر 802.11g وارد بازار شدند. 802.11g برتری هردو استاندارد 802.11a و 802.11b را باهم ترکیب کرده‌است. 802.11g پهنای باند ۵۴ مگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می‌کند و از فرکانس ۲/۴ گیگاهرتز برای بدست آوردن دامنهٔ گسترده‌تر بهره می‌برد. 802.11g با استاندارد قدیمی‌تر 802.11b سازگار است؛ به عبارت دیگر، اکسس پوینت (Access Point)های 802.11g با شبکه‌های 802.11b کار می‌کنند و بالعکس. برتری 802.11g. سرعت نهایی بالا؛ دامنهٔ سیگنال خوب است و به‌راحتی مسدود نمی‌شود. معایب 802.11g. گران‌قیمت‌تر از 802.11b؛ در فرکانس رگوله
802.11g. گران‌قیمت‌تر از 802.11b؛ در فرکانس رگوله نشده، ممکن است لوازم خانگی ایجاد کنند. 802.11n. تازه‌ترین استاندارد مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک در زمینهٔ Wi-Fi، استاندارد 802.11n است. طراحی این استاندارد با هدف ارتقاء پهنای باند 801.11g توسط سیگنال‌های بی‌سیم متعدد با استفاده از چندین آنتن (فناوری MIMO) صورت گرفته‌است. با تکمیل این استاندارد، ارتباطات 802.11n باید انتقال داده‌ها را با سرعتی بالاتر از ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه انجام دهند. استاندارد 802.11n نسبت به استانداردهای Wi-Fi پیشین، دامنهٔ وسیع‌تری را
به استانداردهای Wi-Fi پیشین، دامنهٔ وسیع‌تری را پوشش می‌دهند؛ زیرا شمار سیگنال‌ها بیشتر می‌شوند. ادوات 802.11n با استاندارد 802.11g نیز سازگار خواهند بود. برتری 802.11n. بالاترین سرعت نهایی و بهتری دامنهٔ سیگنال؛ مقاومت بیشتر در برابر تداخل سیگنال از منابع بیرونی. معایب 802.11n. این استاندارد هنوز تکمیل نشده؛ هزینهٔ بیشتری نسبت به 802.11g دارد؛ استفاده از چندین سیگنال ممکن است با شبکه‌های 802.11b/g تداخل پیدا کند. 802.11ac. امنیت در شبکه‌های بی‌سیم اهمیت فوق‌العاده دارد پس باید از رمزهای مناسب (ترکیب اعداد
دارد پس باید از رمزهای مناسب (ترکیب اعداد و حروف و علائم) استفاده شود.
پلوتونیوم ، یک عنصر شیمیایی رادیواکتیو و فلزی است که نماد آن Pu و عدد اتمی آن ۹۴ می‌باشد. جرم اتمی این عنصر ۲۴۴٫۰۶ بوده و چگالی آن ۱۹٫۸۰۰ کیلوگرم/متر مکعب می‌باشد. این فلز خاکستری-نقره ای رنگ از دسته عناصر آکتینیدها می‌باشد که در مجاورت با هوا اکسیده و سطح آن کدر می‌شود. این عنصر به صورت طبیعی دارای ۶ دگرشکلی یا آلتروپی و ۴ عدد اکسایش می‌باشد و با عناصر کربن، هالوژن‌ها، نیتروژن، سیلیکون و هیدروژن واکنش نشان می‌دهد. پلوتونیوم در هنگام قرار گرفتن در هوای مرطوب، اکسیده و هیدراته می‌شود و حجم آن تا ۷۰٪ افزایش
اکسیده و هیدراته می‌شود و حجم آن تا ۷۰٪ افزایش خواهد یافت که باعث می‌شود سطح خارجی آن پوسته پوسته شود و تبدیل به پودری آتش زا شود. پلوتونیوم عنصری رادیواکتیو است و در مواجه شدن اشعه آن با بدن می‌تواند در استخوانها جمع شوند که همین امر باعث خطرناک بودن استفاده از آن می‌شود. پلوتونیوم در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۰ توسط گلن سیبورگ، ادوین مک‌میلان، ژوزف دبلیو. کندی و آرتور وال از طریق بمباران دوترونی اورانیوم-۲۳۸ در سیکلوترون (شتاب‌دهنده ذرات مدور با قطر ۱/۵ متر (۶۰ اینچ) آزمایشگاه تشعشع دانشگاه کالیفرنیا، برکلی کشف
آزمایشگاه تشعشع دانشگاه کالیفرنیا، برکلی کشف شد. در این آزمایش ابتدا عنصر نپتونیوم-۲۳۸ با طول عمر (۲/۱ روز) ایجاد می‌شود و سپس از طریق واپاشی بتا تبدیل به عنصر جدید با عدد اتمی ۹۴ و وزن اتمی ۲۳۸ (با نیمه عمر ۸۸ سال) می‌شود. از آنجا که اورانیوم بعد از کشف سیاره اورانوس و نپتونیوم بعد از کشف سیاره نپتون نامگذاری شدند، پلوتونیوم هم بعد از کشف پلوتون (که در آن زمان در دسته‌بندی سیارات قرار داشت) نامگذاری شد. (پلوتون در منظومه شمسی بعد از نپتون قرار دارد). به علت ملاحظات زمان جنگ جهانی دوم، دانشگاه کالیفرنیا،
ملاحظات زمان جنگ جهانی دوم، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تا سال ۱۹۴۸ از منتشر کردن این اکتشاف، خودداری کرد. پلوتونیوم دارای بیشترین عدد اتمی است که به صورت طبیعی یافت می‌شود. مقادیر ناچیزی از آن در بقایای اورانیوم-۲۳۸ که نوترون حاصل از واپاشی دیگر اتم‌های اورانیوم-۲۳۸ اطراف را جذب کرده‌است دیده می‌شود. از سال ۱۹۴۵، پلوتونیوم به عنوان محصولی از فرایند گیراندازی نوترون و واپاشی بتا (فرایندی که نوترون‌ها در جریان شکافت هسته ای، اورانیوم-۲۳۸ را تبدیل به پلوتونیوم-۲۳۹ می‌کند)، بسیار رایج تر شده‌است. تعداد
می‌کند)، بسیار رایج تر شده‌است. تعداد ایزوتوپ‌های پلوتونیوم در زنجیره‌های واپاشی و در یک زمان مشخص، با استفاده از معادله بیتمن محاسبه می‌شود. دو ایزوتوپ پلوتونیوم-۲۳۹ و پلوتونیوم-۲۴۱ شکاف پذیر هستند به این معنی که می‌توانند واکنش زنجیره ای هسته ای واپاشی را ادامه دهند که موجب استفاده آن‌ها در تسلیحات هسته ای و رآکتورهای هسته‌ای می‌شود. ایزوتوپها. مهم‌ترین ایزوتوپ پلوتونیوم، پلوتونیوم ۲۳۹ بوده که نیمه عمر آن ۲۴۲۰۰ سال می‌باشد و به دلیل نیمه عمر کوتاه آن، رد بسیار ناچیزی از پلوتونیم به صورت طبیعی در معادن
بسیار ناچیزی از پلوتونیم به صورت طبیعی در معادن یافت می‌شود. پلوتونیوم ۲۳۹، در رآکتورهای هسته‌ای از اورانیوم ۲۳۸ و در مقیاس‌های بالا تولید می‌شود. ایزوتوپ پلوتونیوم-۲۳۸ ساطع‌کننده اشعه آلفا می‌باشد که نیمه عمرش ۸۷ سال است. این خصوصیات آن را برای استفاده در تولید نیروی برق برای دستگاه‌هایی که می‌بایست بدون نگهداری مستقیم در مقیاس‌های زمانی حدوداً برابر عمر انسان کار کنند، مناسب می‌کند؛ بنابراین در مولدهای گرما-الکتریکی ایزوتوپی مانند آن‌هایی که نیروی کاوشگرهای فضایی گالیله و کاسینی-هویگنس را تأمین می‌کنند،
فضایی گالیله و کاسینی-هویگنس را تأمین می‌کنند، کاربرد دارد. همچنین پلوتونیوم چهار ظرفیت یونی را در محلول‌های آبی از خود نشاد می‌دهد: Pu+3 (آبی کمرنگ) Pu+4 ،PuO+ و PuO+2 ین PuO+ در محلول‌های آبی پایدار نیست و تناسبی با Pu+4 و PuO+2 ندارد. Pu+4 می‌تواند PuO+ را به PuO+2 تبدیل کرده و خودش به PuO+3 تبدیل شود و یک PuO+ و PuO+3 آزاد کند. پلوتونیوم ترکیبات دوتایی PuO و PuO2 را با اکسیژن شکل می‌دهد و با هیدرات‌های PuF3 ,PuF4 ,PuCl3 ,PuBr3 ،PuI3، کربن، نیتروژن و سیلیسیم در ترکیبات متغیر مداخله می‌کند. Puc ,PuN
سیلیسیم در ترکیبات متغیر مداخله می‌کند. Puc ,PuN ,PuSi2 و اکسی هالیدها نیز شناخته شده می‌باشند: PuOCL ,PuObr ,PuOI کاربردها. پلوتونیوم یکی از مواد مهم شکافت هسته‌ای در سلاح‌های هسته‌ای پیشرفته‌است. باید احتیاط لازم جهت جلوگیری از جمع شدن مقداری از پلوتونیوم که به جرم بحرانی نزدیک می‌شود به عمل آورد، چرا که این مقدار از پلوتونیوم خودبه خود واکنش‌های شکافت هسته‌ای تولید می‌کند. بدون توجه به محدود نشدن پلوتونیوم توسط فشار خارجی که برای یک سلاح هسته‌ای لازم است، پلوتونیوم می‌تواند خودش را گرم کرده و هر چیزی را
پلوتونیوم می‌تواند خودش را گرم کرده و هر چیزی را که پیرامون آن را محدود می‌کند بشکند، جلوگیری شود. شکل ظاهری پلوتونیوم هم در این امر مؤثر است؛ بنابراین، باید از ایجاد اشکال فشرده مانند کره پرهیز کرد. همچنین پلوتونیوم مخصوصاً نوع بسیار خالص آن، آتش زا بوده و به صورت شیمیایی با اکسیژن و آب واکنش می‌دهد که می‌تواند باعث انباشتگی هیدرید پلوتونیوم و یک ترکیب پیروفوریسیته شود، که ماده‌ای است که در دمای اتاق در هوا می‌سوزد. حجم پلوتونیوم به هنگام ترکیب شدن با اکسیژن بسیار افزایش می‌یابد و می‌تواند ظرف خود را
اکسیژن بسیار افزایش می‌یابد و می‌تواند ظرف خود را بشکند بنابراین احتیاط‌های لازم برای حمل پلوتونیوم در هر شکل آن باید انجام شود، عموماً یک اتمسفر خشک و خنثی نیاز می‌باشد. علاوه بر این‌ها، خطرات رادیو اکتیوی نیز وجود دارد. خاک اکسید منیزیم مؤثرترین ماده برای فرونشاندن آتش پلوتونیوم می‌باشد. آن ماده مشتعل را مانند یک کاهنده دما (Heat Sink) سرد می‌کند و در عین حال از رسیدن اکسیژن به آن جلوگیری می‌کند. آب نیز در این مورد مؤثر است. در سال ۱۹۶۲ در کارخانه راکی فلتس در نزدیکی بولدر، کلرادو، یک آتش‌سوزی بزرگ
فلتس در نزدیکی بولدر، کلرادو، یک آتش‌سوزی بزرگ پلوتونیومی رخ داد. پلوتونیوم همچنین در ساخت جنگ‌افزار هسته‌ای و ساخت زهر (نه الزاماً مهلک) کاربرد دارد. توده‌های انباشته شده پلوتونیوم توسط اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا به وجود می‌آمد. از پایان جنگ سرد تمرکز بر نگرانی از گسترش تکنولوژی هسته‌ای به وجود آمد. در سال ۲۰۰۲، وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا، ۳۴ تن از مواد پلوتونیوم را که برای ساخت سلاح‌های هسته‌ای استفاده می‌شد را از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا گرفت و از اوایل سال ۲۰۰۳ تصمیم گرفت که
آمریکا گرفت و از اوایل سال ۲۰۰۳ تصمیم گرفت که برای خلاصی از این اورانیوم‌ها، به تبدیل چندین نیروگاه هسته‌ای در آمریکا، از سوخت اورانیوم غنی شده به سوخت اکسید شده ترکیبی اقدام کند. خطرات. گاهی از پلوتونیوم با عنوان سمی‌ترین ماده شناخته شده بر انسان نام برده می‌شود و این در حالی است که یک توافق کلی در میان کارشناسان مبنی بر نادرست بودن این مطلب وجود دارد. تا سال ۲۰۰۳، تنها یک مورد مرگ انسان به علت مجاورت و ارتباط با پلوتونیوم وجود داشته‌است. رادیومی که به صورت طبیعی به وجود می‌آید حدوداً ۲۰۰ برابر سمی تر از
طبیعی به وجود می‌آید حدوداً ۲۰۰ برابر سمی تر از پلوتونیوم است و برخی از توکسین‌های آلی مانند سم بوتولین میلیاردها برابر سمی تر از پلوتونیوم می‌باشند. به هر حال، حوادث بحرانی نیز وجود داشته‌است. حمل بی‌ملاحظه ۶٫۲ کیلوگرم پلوتونیوم کروی در لس آلاموس، نیومکزیکو در ۲۱ اوت ۱۹۴۵، باعث انتشار دوز مرگبار تشعشع گردید. هری کی. داغلیان دوزی در حدود ۵۱۰ معادل انسانی رونتگن دریافت کرد، او ۴ هفته بعد درگذشت. مرگ دیگری در سال ۱۹۵۸ در واحد غنی‌سازی اورانیوم لس آلاموس، نیومکزیکو روی داد. پلوتونیوم در یک مخزن مخلوط کن جمع
روی داد. پلوتونیوم در یک مخزن مخلوط کن جمع شده بود. یک بار جدید هم به آن منتقل شد و در نتیجه ۸ کیلوگرم پلوتونیوم در مرکز مخزن جمع شد. یک کارگر در معرض تشعشع قرار گرفت و در کمتر از دو روز در گذشت. حالت‌های سمی پلوتونیوم از نظر شیمیایی و پرتوشناسی، باید از خطرات پلوتونیوم متمایز شود. بسیاری از جنبش‌های ضد هسته‌ای و در ادامه جنبش‌های سیاست سبز از پلوتونیوم به عنوان خطرناک‌ترین ماده شناخته شده برای بشریت یاد کرده و تنها دلیلشان نقش مهلک آن در تولید سلاح‌های هسته‌ای می‌باشد. احتمالاً اخلاط این دو دیدگاه است که
می‌باشد. احتمالاً اخلاط این دو دیدگاه است که باعث گزافه گویی‌های احساسی در خصوص سمی بودن پلوتونیم می‌شود. در سال ۱۹۸۹ نوشته‌ای از برنارد ال کوهن، این‌گونه بیان می‌کند که «خطرات پلوتونیوم خیلی آشکارتر و راحت تر از خطرات ناشی از مواد افزودنی به غذاها و همچنین حشره کش‌ها فهمیده می‌شوند و در مقایسه تنها یک مرگ در هر ۳۰۰ سال می‌تواند کم مایه بودن این نظر را اثبات کند؛ و علی‌رغم حقایقی که ما در اینجا ذکر کردیم و حقایق شناخته شده بر جامعه علمی افسانه سمی بودن پلوتونیوم همچنان ادامه دارد.» بنابراین هیچ گونه شک و