payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اختلافات اساسی بین زنبورهای ماده و ملکه می‌گردد به‌طوری‌که طول مدت زندگی ملکه بیش از پنجاه و دو برابر طول زندگی زنبورهای کارگر است و از لحاظ حجم نیز ملکه دو تا سه برابر کارگرها می‌باشد. شاه انگبین یک ترشح پروتئینی است که از غدد هیپوفارِنکس و فک پایینی زنبور عسل کارگر خارج می‌شود. تنها غذایی که در طول عمر ملکه به او داده می‌شود و همچنین همه لاروهای کوچک در سه روز اول پس از تخم درآمدن با شاه‌انگبین تغذیه می‌شوند. این سوخت زنبوری دارای ویژگی‌های مختلف بیولوژیکی مفید برای سلامت انسان مانند فعالیت‌های
بیولوژیکی مفید برای سلامت انسان مانند فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی، اثرات ضد باکتری، افزایش ایمنی و اثرات ضد تومور است. پنجاه درصد وزن خشک شاه‌انگبین را پروتئین تشکیل داده. گزارش شده که ۹ تا از پروتئین‌های اصلی شاه‌انگبین ۸۰ الی ۹۰ درصد کل پروتئین‌ها را تشکیل می‌دهند. دیگر پروتئین‌ها مانند آلفا گلوکوزیداز، گلوکز اکسیداز و آلفا آمیلاز نیز شناسایی شده‌اند. واژه‌شناسی. انگبین به معنای عسل می‌باشد. [اَ گ َ / گ ُ] (اِ) عسل. شهد. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (دهار). (یادداشت مؤلف): همچنان گبتی که دارد انگبین چون
(یادداشت مؤلف): همچنان گبتی که دارد انگبین چون بماند داستان من بدین. تولید. شاه‌انگبین توسط زنبورهای کارگر پرستار تولید می‌شود. این زنبورها در روز ششم زندگی اقدام به ترشح شاه‌انگبین می‌کنند که در حقیقت مایعی سفید رنگ است که در تغذیه لاروهای جوان و به ویژه ملکه به کار می‌رود. اما این ترشحات در روز دوازدهم قطع می‌گردد و لاروهای پرستار این وظیفه را به نسل دیگری از زنبورها که سن آن‌ها کمتر است می‌سپارند. زنبورهای کارگر دارای دو غده بر روی سر خود می‌باشند غدد زیرحلقی نامیده می‌شود که توانایی تولید این ماده را
نامیده می‌شود که توانایی تولید این ماده را از سن ۶ الی ۱۵ روزگی دارند. رنگ شاه‌انگبین از سفید شیری تا زرد روشن بوده و ترش مزه می‌باشد. ملکه در زمان زندگی تنها با شاه‌انگبین تغذیه می‌شود. تمامی لاروهای زنبور عسل (نر و ماده) در روزهای آغازین دوران لاروی خود با این ماده تغذیه می‌شوند. تغذیهٔ لاروهای ملکه‌ها در تمام دوران لاروی و حتی بعد از تولد در تمام طول عمر با شاه‌انگبین ادامه می‌یابد. اما زنبوران نر و کارگران، فقط در سه روز ابتدایی دوران لاروی خود با شاه‌انگبین تغذیه می‌شوند و ادامهٔ روند تغذیهٔ آن‌ها تا
تغذیه می‌شوند و ادامهٔ روند تغذیهٔ آن‌ها تا تولد و حتی بعد آن با گرده و عسل انجام می‌شود. شاه‌انگبین زود فاسد می‌شود و باید بعد از برداشت مصرف شود؛ یا این که در یخچال، فریز گردد. شاه‌انگبین در بازار غذایی. شاه‌انگبین به صورت قرص و خشک شده در بازار غذایی موجود می‌باشد. شاه‌انگبین دارای ویتامین‌های آ، سی، ای و دی به ویژه ب۱۲، ب۶، ب۲ و ب۱ می‌باشد. خاصیت‌ها. دربارهٔ فواید شاه‌انگبین نظرات بسیار متعددی وجود دارد و تحقیقات بسیار زیادی دربارهٔ خواص شاه‌انگبین و اثرات آن انجام و اثبات شده‌است. تقویت سیستم ایمنی.
آن انجام و اثبات شده‌است. تقویت سیستم ایمنی. بر اساس نتایج آزمایشی منتشر شده در سال ۲۰۰۱ از مجله International Immunopharmacology شاه‌انگبین می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی کمک کند. در این آزمایش، واکنش هیستامین به آلرژن‌ها فورا سرکوب شد و نشان داد که امکان دارد شاه‌انگبین بتواند به کاهش علائم آلرژی فصلی کمک کند. برای بیماران آلزایمری. پژوهش‌های اخیر میگوید شاه‌انگبین می‌تواند حافظه کوتاه مدت را تقویت کند زیرا ثابت شده به‌طور کلی نقش تقویتی روی عملکرد اعصاب دارد. می‌دانیم بیماری آلزایمر به‌طور کلی یعنی
دارد. می‌دانیم بیماری آلزایمر به‌طور کلی یعنی اختلالات حافظه و یادگیری، برای همین آزمایشی برای بررسی تاثیر شاه‌انگبین روی یادگیری و حافظه، در نهاد تحقیقات بیومدیک پیشرفته (Advanced Biomedical Research) مطرح شد. به دلیل اینکه بافت مغز اسیدهای چرب سیر نشده زیادی در خود دارد که به ویژه در برابر حمله رادیکال‌های آزاد ضعیف اند، مواد آنتی اکسیدان موجود در شاه‌انگبین می‌توانند نقش مهمی در درمان و پیشگیری بیماری‌های مختل‌کننده اعصاب داشته باشد. ناباروری مردان را بهبود میبخشد. نتایج تحقیقات منتشر شده در مجله
را بهبود میبخشد. نتایج تحقیقات منتشر شده در مجله داروهای گیاهی ابن سینا (Avicenna Journal of Phytomedicine) فواید شاه‌انگبین روی پارامترهای اسپرم، درجه تستوسترون و مالون دی آلدئید در موش را ارزیابی کرده‌است. تعداد اسپرم، میزان تحرک، زنده بودن، تکامل و بی نقصی DNA آن‌ها در این آزمایش آنالیز شدند. نتایج اشاره بر این دارد که درمان توسط شاه‌انگبین می‌تواند ناباروری جنس نر را بهبود بخشد. رفع خستگی و سردرد های میگرنی. مطابق نتایج بدست آمده مشخص شده‌است که شاه‌انگبین توانایی بالابردن توان جسمی و رفع خستگی در
توانایی بالابردن توان جسمی و رفع خستگی در ورزشکاران و برطرف‌کننده سردردهای میگرنی نیز می‌باشد . بهبود عوارض شیمی درمانی با شاه‌انگبین. طبق تحقیقات پزشکان طب سنتی و ایرانی مشخص شده که شاه‌انگبین با توجه به اینکه توان جسمی را قدرت می‌بخشد در بیمارانی که در دوران شیمی درمانی به سر می‌برند، کیفیت زندگی و بهبود عمکرد سیستم ایمنی بدن را افزایش می‌دهد. مصرف. دوز پیشنهادی روزانه ۱ تا ۵ گرم، به مدت یک دوره ۳۰ تا ۹۰ روزه و سپس ۱۰ تا ۳۰ روز توقف مصرف است. مواردی هستند که نیاز به دوز بالاتر اما برای دوره‌های کوتاه‌تر
که نیاز به دوز بالاتر اما برای دوره‌های کوتاه‌تر و زمان توقف بیشتری بین آن‌ها دارند. شاه‌انگبین باید به صورت ناشتا و حداقل ۱۵ دقیقه پیش از وعده غذایی مصرف شود. ماندگاری. به طور کلی ژل رویال تازه بسته به اینکه به چه شیوه‌ای نگهداری می‌شود، ماندگاری متفاوتی خواهد داشت. شیوه‌های نگهداری زیر معممول‌ترین شیوه‌های نگهداری ژل رویال هستند. ۱. نگهداری ژل رویال تازه در یخچال (دمای ۳ تا ۵ درجه):در این روش ژل برای مدت زمانی حدود ۶ ماه خواص خود را حفظ خواهد کرد. ۲. نگهداری ژل رویال تازه در فریزر (دمای ۱۸- درجه):در این
ژل رویال تازه در فریزر (دمای ۱۸- درجه):در این شیوه ژل برای مدت زمانی حدود ۲ سال خواص خود را حفظ خواهد کرد. ۳. ترکیب ژل و عسل در دمای اتاق:در این روش ژل رویال تا ۲ سال و بیشتر خواص خود را حفظ خواهد کرد. عوارض جانبی. اگر روزانه یک تا پنج گرم مصرف شود هیچ عارضه‌ای ندارد در صورت زیاده روی در مصرف شاه‌انگبین ممکن است در انسان‌ها باعث ایجاد واکنش آلرژیک و حساسیت شود. این واکنش می‌تواند اعم از کهیر، آسم یا حتی آنافیلاکسی باشد. وقوع واکنش آلرژیک در افرادی که شاه‌انگبین به‌طور بی‌رویه مصرف می‌کنند نامشخص است. خطر
به‌طور بی‌رویه مصرف می‌کنند نامشخص است. خطر وقوع حساسیت و واکنش آلرژیک در افرادی که حساسیت‌های دیگری دارند، بالاتر است. اینطور می‌توان نتیجه‌گیری کرد: منابع. 11 روش‌های تولید و نگهداری شاه‌انگبین]
شیخ یکی از دو لقب‌های عربی و اسلامی و به معنی پیر است. این کلمه معادل فیلارک (انگلیسی:phylarch، یونانی : φύλαρχος، لاتین : phylarchus) و به معنای حاکم قبیله است. این کلمه از ریشه فیل phyle به معنای قبیله و آرچین archein به معنای حکومت گرفته شده است. در زمان پیش از اسلام، در نظام شیخوخیت، به رئیس و ریش سفید ، بزرگ یک قبیله یا اتحادی قبایل گفته می‌شده‌است. این عنوان به شاهزادگان برجسته متحدان عرب امپراتوری در شرق اعطا می شد. در ایران قدیم یکی از اصطلاحات صوفیان نیز بوده‌است. در تمدن اسلامی، شیخ، لقبی ویژه
نیز بوده‌است. در تمدن اسلامی، شیخ، لقبی ویژه برای برخی از عالمان بزرگ مسلمان مانند شیخ الاسلام غزالی یا شیخ انصاری بوده‌است. امروزه در ایران شیخ یک عنوان رسمی نیست و به هر کسی که در مدارس دینی (حوزه علمیه) درس خوانده باشد و لباس روحانی بر تن کند و عمامه بر سر بگذارد و سید نباشد شیخ می‌گویند.
سَر بالاترین بخش بدن انسان و یکی از اندام موجود در بیشتر جانداران است. سر همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سِر لقبی رسمی و تشریفاتیبرای مردان است که به شوالیه‌ها یا بارون‌ها گفته می‌شد این کلمه مشتق شده از واژه «سایِر» () از دوران قرون وسطای میانه است و اعطای این عنوان در بریتانیا تا امروز همچنان ادامه دارد. به طور سنتی، طبق قانون و عرف، عنوان «سِر» برای مردانی که شوالیه هستند و به فرقه‌های خاصی از نشان جوانمردی تعلق دارند، استفاده می‌شود، و بعدها نیز برای بارونت‌ها و سایر مناصب نیز به کار رفت. علاوه بر این، از اواخر دوران مدرن ، «سِر» به عنوان روشی محترمانه برای خطاب قرار دادن مردی با جایگاه اجتماعی یا رتبه
خطاب قرار دادن مردی با جایگاه اجتماعی یا رتبه نظامی برتر استفاده شده است. واژه سر برای اولین بار در ۱۲۹۷ در اسناد مکتوب دیده می‌شود و از زبان‌های لاتین (مشتق از Senex به‌معنای پیر) و فرانسه میانه به انگلیسی راه یافته‌است.
بارون یا معادل مؤنث آن بارونِس از القاب اشرافی غرب اروپا است و به واسال‌هایی گفته می‌شد که زمین و املاک خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می‌کردند این لقب بیشتر در کشورهای آلمانی زبان (مانند هلند، لیختن اشتاین، دانمارک) و اتریش-مجارستان مرسوم بوده‌است. هم‌اکنون این لقب در مجلس اعیان بریتانیا به کار می‌رود. بارون واژه‌ای فرانسوی است که خود از واژه "baro" فرانکی قدیم به معنی «آزاده، رزمنده» گرفته شده‌است. این واژه بعدها با خویشاوند خود در انگلیسی قدیم یعنی beorn (به معنی مرد اشرافی) ادغام شد.
کارهای خیریه یا نیکوکاری هرگونه یاری‌رسانی به موجودات زنده و مردمان نیازمند آن است. کمک کالایی و پولی و دادن پول یا دیگر کمک‌های مادی به تهیدستان و مستمندان و دریوزگان با انگیزه‌های مردم دوستی انسان‌دوستانه نیز نیکوکاری است. نیکوکاری در ادیان و کیش‌های اندیشه ای گوناگون، کاری پسندیده و سفارش‌شده‌است. نیکوکاری در ادیان. همازوری و گاهَنبار. همازور نام بخشی از سرود اوستای کُشتی در خُرده اَوستا و از نیایش‌های مزدیسنا است. در این سرود در می‌یابیم که سرایندهٔ سرود، از شنوندگان و باشندگان خواستار است و آرزو می‌کند
از شنوندگان و باشندگان خواستار است و آرزو می‌کند تا "نیکوکاری گسترش یابد" و "بداندیشی و کژروی نابود گردد"؛ بنابراین "سرودِ همازوری" را می‌توان سفارشِ هم‌بستگی، هم‌باوری، هم‌پیمانی، هم‌راهی، هم‌دلی و هم‌اندیشی نامید. گهنبار نیز از با شکوه‌ترین و مهندترین جشن‌های مردمی مزدیسنان است و برجسته‌ترین انگیزه آن، "بار دادن" که همان بخشش و دادودَهش و، پدیداری همبستگی و همازوری و پی بردن زرتشتیان از ایستار و جاور یکدیگر در جامعه و هازمان و یاری هم‌وندان خود است. گزاره‌های همچون "اَشوداد"، "اَهُلوُداد" و "روانیگان"
همچون "اَشوداد"، "اَهُلوُداد" و "روانیگان" نیز در راستای "هم‌یاری" هستند. دانَه. نیکوکاری در ادیان هندی همچون بودیسم، هندوئیسم و جاینسم با نام دانه تعریف (واگران) شده‌است و به چم دادن و داتاری و بخشش است. زکات. در اسلام با مفهوم زکات توضیح داده شده و از ارکان اسلام شمرده شده‌است. زِدَکَه. در یهودیت با واژهٔ عبری زِدَکَه از آن نام برده شده‌است و در واژه به چم و ماناک دادگری و برابری و عدالت است ولی کمابیش به چم و ماناک نکوکاری و به "پایندانی دینی" یا تعهد مذهبی و "انجام آنچه درست است" فرنام می‌یابد. عشریه.
و "انجام آنچه درست است" فرنام می‌یابد. عشریه. عشریه بخشی از دهمِ چیزی (مانند: دو دهم - یک پنجم) است که به عنوان کمک یا وظیفه به یک سازمان مذهبی یا امور خیریه پرداخت می‌شود. عشریه انواع مختلفی دارد اما یکی از معروف‌ترین آن در بین یهودیان، دادن یک دهم از درآمد برای امور خیریه است. وقف. "وقف" یا همان ورستاد آیینی بس کهن است که پیش از اسلام از بنیانهای دین زرتشتی بود مردم ایران پس از رسیدن اسلام به این کشور با واژه وقف آشنا شدند. در زبان پهلوی واژه‌های "اَشوداد"، "اَهُلوُداد" و "روانیگان" کم‌وبیش چنین کاربردی
"اَهُلوُداد" و "روانیگان" کم‌وبیش چنین کاربردی دارند. همچنین "وقف" به ماناک پیشکش جاویدان برای پریستکاری همگانی یا نگه داشتن خود آن چیزی و روان بودن سود و کاربری آن در راستای کارهای نیک و خرسندی و خوشنودی خداست. به واگران درست (ماده ۵۵ قانون مدنی) برپایه نوشته آن وقف عبارت است از این‌که «عین مال حبس و منافع آن تسبیل شود». جمع این واژه اوقاف است و به دارایی و زمین وقف شده، موقوفه گفته می‌شود.
لوشان، شهری در بخش لوشان شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. این شهر، مرکز بخش لوشان است. تاریخچه. لوشان در پیش از نیمه اول قرن نهم هجری محل سکونت ایل شاملو که منشعب شده از ایل بیگدلی بودند؛ بوده است. به دلیل عدم دسترسی به اسناد تاریخی و صرفاً با بررسی گفته‌های مردمی مشخص شده است که زندگی در این منطقه به صورت شهری تنها پس از ساخت کارخانه سیمان لوشان در حدود سال ۱۳۳۰ آغاز گردیده است. البته به دلیل وجود چند امامزاده معلوم می‌گردد که سابقه حضور جمعیت در این منطقه طولانی است. یکی از دلایل دیگر پیشینه
در این منطقه طولانی است. یکی از دلایل دیگر پیشینه تاریخی شهر لوشان، وجود پل تاریخی آن است که به گفته برخی به دوره قاجار بر می‌گردد. همچنین وجود کاروانسرای شاه عباسی خرزان که در نزدیکی لوشان قرار دارد دلیل دیگری بر قدمت این منطقه می‌باشد. از دیگر عوامل اهمیت این شهر استراتژیک بودن مسیر قدیمی قزوین به رشت است که همیشه محل رفت‌وآمد مردم، لشکریان و بازرگانان بوده و در نتیجه لوشان به عنوان اقامتگاه مورد توجه قرار داشته است. البته در آینده با بررسی بیشتر اسناد قدیمی دولتی می‌توان اطلاعات بیشتری در این زمینه بدست
دولتی می‌توان اطلاعات بیشتری در این زمینه بدست آورد. مختصری دربارهٔ پل تاریخی لوشان (اسامی دیگر: پل خشتی - پل آجری - پل قاجاری) پل خشتی لوشان: این پل در شهرستان لوشان، جنوبی‌ترین شهر استان گیلان و در مسیر رشت – قزوین در فاصله ۹۰کیلومتری مرکز استان، واقع است. پل خشتی لوشان روی رودخانه شاهرود (یکی از شاخه‌های سفید رود) ساخته شده است. رابینو دربارهٔ این پل می‌نویسد: «پل لوشان بنایی زیبا از آجر است که مرکب از یک طاق کوچک و دو طاق بزرگ است و تاریخ بنایش به دوران خسروخان می‌رسد. روس‌ها شیب این پل را که تند بود
خسروخان می‌رسد. روس‌ها شیب این پل را که تند بود ملایم نمودند». پل لوشان دارای چهار دهانه به ابعاد مختلف و نیز موج برگردان‌هایی در قسمت پایه‌ها است. کوره پوش‌هایی در میان پایه‌ها از سنگینی پل، می‌کاهد و در مواقع افزایش سطح آب، گذر رود را تسهیل می‌کند. طول کلی این پل ۱۰۰متر و عرض آن هفت متر است. در دو طرف مسیر عبور عابر، جان پناه وجود دارد و کف پل با قلوه سنگ‌فرش شده است. پل لوشان پس از زلزله سال ۱۳۶۹ توسط اداره کل میراث فرهنگی گیلان مرمت اساسی شد. اقتصاد. اقتصاد شهر لوشان ریشه در گذشته آن دارد و به زمان
اقتصاد شهر لوشان ریشه در گذشته آن دارد و به زمان ساخت کارخانه سیمان بر می‌گردد. با هجوم مهاجران به این منطقه شکل و شمایل شهر دستخوش تغییرات زیادی گردید بطوریکه لوشان را تبدیل به یکی از شهرهای صنعتی نمود. پس از آن با ساخت کارخانه سیمان خزر این رونق دوچندان گردید. از دیگر فعالیت‌های اقتصادی این منطقه معادن زغال سنگ، سنگ آهک، پوزولان، سنگ لاشه، و . . . نیروگاه برق شهرک صنعتی شرکت‌های متعدد و پراکنده اطراف شهر مرغداریهای صنعتی و کشتارگاه باغات زیتون کشت گندم و پیاز مردم. مردم لوشان و منجیل عمدتاً جمعیتی ترک از
مردم. مردم لوشان و منجیل عمدتاً جمعیتی ترک از عمارلو به همراه تات‌ها و کردها بودند. زبان‌های رایج در شهر لوشان امروزه شامل ترکی، لری، لکی، رودباری و کرمانجی است. گیلکی و دیلمی رودباری در جنوب گیلان، در رستم‌آباد، رودبار، منجیل و لوشان و … رایج است. کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران زبان‌های رایج در این شهر را ترکی و گیلکی و گالشی (دیلمی) ذکر کرده است. همچنین زبان لری نیز توسط گروهی از مردم لر که در دوره رضاشاه به این منطقه کوچانده شده‌اند استفاده می‌شود. در حال حاضر اقوام ترک، لر، تات، گیلک و کرد در شهر لوشان
حاضر اقوام ترک، لر، تات، گیلک و کرد در شهر لوشان ساکن هستند. در ایرانیکا به نقل از گریگوری ملگونوف و رابینو، گفته شده اکثر مردم لوشان و منجیل از ایل عمارلو همراه با تات‌ها بوده‌اند و منجیل جزء منطقه عمارلو به شما می‌آمده است. پس از زمین‌لرزه سال۶۹ به دلیل مهاجرت روستائیان از روستاهای دیگر به این منطقه و همچنین ورود مهاجران جویای کار از سایر نقاط به لوشان ترکیب جمعیتی این شهر دستخوش تغییر شد. این موضوع در خصوص منجیل نیز صادق است.
کباب برگ گونه‌ای کباب ایرانی است. این کباب، از گوشت گوسفند یا مغز ران گوساله است و بیشتر با چلو خورده می‌شود. گوشت کباب برگ را برای تُرد شدن، مدتی در پیاز خلال شده، گرد انجیر به مدت کم (بسته به میزان انجیر) یا در ماست و نمک می‌خوابانند. کباب برگ بیشتر در چلوکبابی‌ها سرو می‌شود.
تُرشی، یکی از چاشنی‌ها به ویژه در آشپزی خاورمیانه ومخصوصا ایران و بالکان است. ترشی گذاشتن یکی از فرایندهای نگهداری طولانی مدت تره‌بار است که خوراکی مورد نظر را درون محلول آب نمک یا سرکه با پی‌اچ پایین و دارای حالت اسیدی قرار می‌دهند. اگر ماده خوراکی خود دارای آب کافی باشد، تنها افزودن نمک برای ساختن ترشی بس است. فرایند ترشی گذاشتن برای نگهداری از مواد خوراکی و بهره‌گیری از آن‌ها در بیرون از فصل برداشت به‌وجود آمد. علاوه بر ایران، ترشی در غذاهای عربی، ترکی، آشوری، کردی، افغان، بالکان، ارمنی نیز رایج است.
آشوری، کردی، افغان، بالکان، ارمنی نیز رایج است. براساس رسوم منطقه ای و رویدادهای مختلف، انواع مختلفی از ترشی وجود دارد. در برخی خانواده‌ها، هیچ غذایی بدون یک کاسه ترشی روی میز کامل در نظر گرفته نمی‌شود. ترشی یک اشتهاآور سنتی برای صرف غذا است. در برخی مناطق، به ویژه در ترکیه، آب ترشی (تورشو سو) یک نوشیدنی محبوب است. به‌طور سنتی، ترشی‌ها در فصل پاییز تهیه می‌شوند و در طول زمستان به عنوان یک چاشنی غذا برای خورش‌های خوش‌مزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترشی اغلب در خانه‌های روستایی و حتی در شهرها ساخته می‌شود.
در خانه‌های روستایی و حتی در شهرها ساخته می‌شود. همچنین توسط صنایع غذایی نیز تولید و در سوپرمارکت‌ها به فروش می‌رسد و در رستوران‌ها سرو می‌شود. در سال ۲۰۲۱ صادرات ترشی ترکیه به سطح ۳۰۰ میلیون دلار رسید. روش تهیه. ترشی با سیر، فلفل چیلی، کرفس، گل کلم، هویج، چغندر، کلم، بادمجان، آبلیمو و سبزیجات دیگر و گیاهان معطر خشک شده همراه با سرکه، نمک و مخلوط‌های مختلف ادویه تهیه می‌شود که به‌طور معمول شامل فلفل سیاه، زنجبیل و غیره می‌شود. ترشی به سبک ایرانی سرکه بیشتری دارد در حالی که ترشی به سبک ترکیه، شورتر است.
دارد در حالی که ترشی به سبک ترکیه، شورتر است. ترشی لیته با بادمجان و گیاهان دارویی (جعفری، گشنیز، نعنا، ترخون، ریحان) تهیه می‌شود. بادمجان‌ها در فر پخته می‌شود، در شیشه ای با گیاهان معطر دارویی و سرکه قرار داده می‌شود و به مدت دوتا سه ماه در مکانی خنک و خشک نگهداری می‌شود. ترشی تسارسکا با گل کلم، فلفل قرمز، هویج و کرفس ساخته می‌شود. سبزی‌ها با مقداری نمک و شکر مخلوط می‌شوند و یک شب باقی می‌مانند. روز بعد آب آن با سرکه مخلوط شده و به مدت چند دقیقه جوشانده می‌شود. سبزی‌ها را در کوزه‌های شیشه ای قرار می‌دهند
سبزی‌ها را در کوزه‌های شیشه ای قرار می‌دهند و با شاخه‌های گیلاس و سنگ گرد رودخانه به پایین فشار می‌دهند، سپس کوزه‌ها را با مربای ترشی خنک شده پر می‌کنند. ترشی سلسکا با فلفل سبز، گوجه سبز، هویج، گل کلم، کلم و کرفس ساخته می‌شود. سبزی‌ها را در ظرفی می‌گذارند و با چند شاخه و یک سنگ روی آن فشار می‌دهند و روی آن مقداری نمک، سرکه و آب ریخته می‌شود. این مخلوط برای تخمیر مدتی باقی می‌ماند. انواع ترشی. ترشی مخلوط ترشی بندری ترشی بادمجان ترشی بامیه ترشی فلفل ترشی سیر ترشی بلغاری ترشی اسپانیایی ترشی یونانی
کباب یکی از معروف‌ترین و محبوب ترین غذاهای مورد علاقه مردم آسیا است. در تهیه و پخت بیشتر کباب‌ها از گوشت قرمز بریده یا چرخ شده بره، گوسفند، گاو یا گوساله استفاده می‌شود. همچنین در مراحل تهیه اکثر کباب‌ها از پیاز و ادویه‌جات استفاده زیادی می‌شود. نوعی از آنچه در ایران با نام کباب چنجه نامیده می‌شود، نیز در کشورهای غربی با نام شیش‌کباب شناخته شده و معروف است. همچنین آنچه در ایران با نام کباب کوبیده معروف است در قفقاز به نام کلی کباب یا در برخی نقاط به نام لوله‌کباب شناخته می‌شود. دنده کباب یکی از کباب های
شناخته می‌شود. دنده کباب یکی از کباب های ایرانی است که مخصوص کرمانشاه بوده و به ثبت ملی رسیده‌است. از آنجا که واژه کباب یک واژه پارسی است و در شعر شاعران پارسی زبان از جمله رودکی و فردوسی نیز آمده، هر کشوری که این خوراک را با نام کباب عرضه می‌کند، تحت تاثیر کباب در ایران بوده است . لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح دست از کباب دار، که زهرست توامان " رودکی ، قصیده شماره نود" چربی فراوری نشده‌ای که در هنگام طبخ غذا از بافت‌های پرچربی یا استخوان‌های گوسفند یا گاو و نیز در هنگام کباب کردن از گوشت خارج می‌شود به
و نیز در هنگام کباب کردن از گوشت خارج می‌شود به «اشک کباب» معروف است. کباب اگرچه کم و بیش در میان ملت‌های آسیای باختری و آسیای میانه دور و دراز دارد، اما به نظر می‌رسد تعریف و شناسایی و ورود آن به فرهنگ غذایی ملت‌ها نخست‌بار توسط ایرانی‌ها بوده است. مهم‌ترین دلیل در این باره را همانا می‌توان نام فارسی کباب دانست که به همین شکل در میان ملت‌های گوناگون در اروپا و آسیا رواج دارد. در روزگار نزدیک‌تر به ما نیز نشانه‌های تاریخی از این حکایت می‌کند که کباب شاهان قاجار خدمت بزرگی به آشپزی ایرانی کرده‌اند. گویا
قاجار خدمت بزرگی به آشپزی ایرانی کرده‌اند. گویا ناصرالدین‌شاه کباب کوبیده را که پیشتر در میان سرزمین‌های ایرانی قفقاز رایج بوده به آشپزان خود معرفی کرده و کباب قفقازی با دست و پنجه آشپزهای تهرانی تبدیل به کباب کوبیده به شکل کنونی شده‌است. کباب در ایران. به نظر می‌رسد کباب نخستین‌بار توسط ایرانی‌ها در جایگاه فرهنگ غذایی ملت‌ها شناسایی شده‌است. نام کباب فارسی است و به همین شکل نیز در میان ملت‌های گوناگون استفاده می‌شود. از همین‌رو می‌توان گفت که ایرانی‌ها نخستین ملت در ثبت و در شناسایی آن به عنوان خوراک برای
ملت در ثبت و در شناسایی آن به عنوان خوراک برای جهانیان بوده‌اند. آنچه که امروزه به‌عنوان کباب قفقازی و یا عربی و یا ترکی به جهان معرفی می‌شود، همگی به‌نوعی ریشه در فرهنگ خوراکی جهان ایرانی دارد. از معروفترین گونه‌های کباب‌های ایران می‌توان به کباب گلپایگان ،دنده کباب کرمانشاهی، کباب چنجه، کباب ترش، کباب کوبیده، کباب برگ، کباب سلطانی، کباب دوش، جوجه کباب، جوجه کباب دورنگ، کباب چوبی، کباب ترخونی، کباب حسینی، جوجه کباب بوقلمون، کباب شیشلیک، کباب بختیاری و… را نام برد. واژه شناسی. واژه کباب به وفور در ادبیات
نام برد. واژه شناسی. واژه کباب به وفور در ادبیات کهن و شعر پارسی بکار گرفته شده است. برای نمونه در اشعار فردوسی در شاهنامه که بیش از هزار سال پیش نوشته شده است بارها این واژه پارسی بکار برده شده است. برافروختند آتش و زان کباب | بخوردند و کردند سر سوی آب. فردوسی. همی پرورانیدشان سال و ماه | به مرغ و کباب و بره چند گاه. فردوسی. پلاشان یکی آهو افگنده بود | کبابش بر آتش پراگنده بود. فردوسی. بشد شیده نزدیک افراسیاب | دلش چون بر آتش نهاده کباب. فردوسی. نبیره ٔ جهاندار افراسیاب | که از پشت شیران بریدی کباب.
ٔ جهاندار افراسیاب | که از پشت شیران بریدی کباب. فردوسی. او سخن می گوید و دل می برد | او نمک می ریزد و مردم کباب. سعدی. لب و دندانت را حقوق نمک | هست بر جان و سینه های کباب. حافظ.
کَباب کوبیده یکی از انواع کباب است که مخلفات اصلی آن را گوشت چرخ‌کرده تشکیل می‌دهد. این غذا اکثراً به همراه چلو خورده می‌شود. گونه‌ها و نحوه سرو. کباب کوبیده را می‌توان با گوشت‌های مختلفی همانند: گوشت گوسفند، گاو، مرغ و گوساله درست کرد. در این دستور برای تهیه کباب کوبیده از مخلوط گوشت گوسفندی (قلوه گاه) و گوشت گوساله (راسته) استفاده شده‌است که تقریباً بهترین ترکیب برای کباب کوبیده‌است مواد لازم کباب کوبیده. کالری کباب کوبیده: هر سیخ بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ کالری طرز تهیه کباب کوبیده گوشت گوسفند یا گاو. مرحله اول:
تهیه کباب کوبیده گوشت گوسفند یا گاو. مرحله اول: آماده‌سازی پیاز. ابتدا پیاز‌ها را پوست بگیرید و بشویید سپس چرخ کنید. در صورت تمایل می‌توانید پیازها را با رنده ریز رنده کنید. پس از اینکه پیازها را رنده یا چرخ کردید پیازهای رنده شده را با دست فشار دهید تا آب اضافی شان خارج شود. مرحله دوم: آماده‌سازی گوشت. آب پیاز را کنار بگذارید و پیاز رنده شد را داخل یک کاسه مناسب بریزید. در مرحله بعدی باید گوشت را چرخ کنید. به همین منظور گوشت را به صورت قطعات کوچکتر خرد کنید و چرخ کنید. بهتر است گوشت را دو بار چرخ کنید تا
و چرخ کنید. بهتر است گوشت را دو بار چرخ کنید تا منسجم تر شود یا از چرخ گوشت استفاده کنید. مرحله سوم: افزودن ادویه. در مرحله بعدی زعفران دم کرده را به همراه مقداری نمک و فلفل سیاه به مخلوط گوشت چرخ کرده و پیاز اضافه کنید. در این مرحله باید مایه کباب کوبیده را به خوبی ورز دهید تا کاملاً منسجم و یکدست شود تا زمان کباب کردن از سیخ نریزد. مرحله چهارم: استراحت مایه کباب کوبیده. پس از اینکه مایه کباب کوبیده را به خوبی ورز دادید یک سلفون روی کاسه بکشید و آن را به مدت حداقل ۲ ساعت در یخچال قرار دهید تا به اصلاح
مدت حداقل ۲ ساعت در یخچال قرار دهید تا به اصلاح عامیانه گوشت بیات شود و به سیخ بچسبد. پس از گذشت ۲ ساعت مایه کباب کوبیده را از یخچال خارج کنید. سپس به مدت ۱۰ دقیقه دیگر ورز دهید. پس از اینکه مایه کباب کوبیده را به خوبی ورز دادید یک کاسه مناسب انتخاب کنید و آب پیاز را داخل آن بریزید. مرحله پنجم: تهیه کوبیده. برای سیخ کردن باید ابتدا دست خود را با آب پیاز تر کنید سپس مقداری از مایه کباب کوبیده بردارید از بالای سیخ شروع به فشار دادن مایه کباب کوبیده روی سیخ کنید تا سیخ را به خوبی پوشش دهد. در پایان پس از
کنید تا سیخ را به خوبی پوشش دهد. در پایان پس از اینکه سیخ کردن تمام شد با فشار انگشت روی گوشت برآمدگی ایجاد کنید. این برآمدگی‌ها باعث می‌شود کباب مغز پخت شود. به همین ترتیب تمام مایه کوبیده را سیخ کنید. اگر عجله ندارید بهتر است سیخ‌های کباب را به مدت یک ساعت درون یخچال قرار دهید. در همین حین منقل زغال را آماده کنید به طوری که زغالها کاملاً قرمز و یکدست روشن شوند در ابتدا با سرعت باد بزنید تا گوشت خودش را بگیرد سپس سیخ‌ها را به صورت متداوم بچرخانید تا گوشت به صورت یکنواخت کباب شود. در همین مرحله گوجه
گوشت به صورت یکنواخت کباب شود. در همین مرحله گوجه فرنگی‌ها را از وسط برش بزنید و به سیخ زده و کباب کنید پس از اینکه کباب‌ها آماده شد آنها را به همراه نان یا برنج(چلو کباب")" سرو کنید. نکته مهم دیگر اینکه کباب کوبیده را می‌توانید با سماق و سبزیجاتی مانند ریحان و پیاز و … میل کنید. پیشینه. این‌طور که میرزا محمدرضا معتمد الکتاب نویسنده کتاب تاریخ قاجار نوشته، پای کباب را ناصرالدین شاه به ایران باز کرد. می‌گویند به دستور شخصی ناصرالدین شاه که اصلیتی قفقازی داشته و نوعی غذای قفقازی به ایران وارد شده‌است که
داشته و نوعی غذای قفقازی به ایران وارد شده‌است که بعدها آشپزهای درباری شیوه پخت آن را کمی تغییر داده‌اند و کباب امروزی به عنوان یک غذای کاملاً ایرانی ماندگار شده‌است. از آنجا که واژه کباب یک واژه پارسی است و در شعر شاعران پارسی زبان از جمله رودکی و فردوسی نیز آمده، هر کشوری که این خوراک را با نام کباب عرضه می‌کند، تحت تاثیر کباب در ایران بوده است . لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح دست از کباب دار، که زهرست توامان " رودکی ، قصیده شماره نود" بر اساس داستانی که توسط دوستعلی خان معیرالممالک از نوادگان
که توسط دوستعلی خان معیرالممالک از نوادگان ناصرالدین شاه نقل شده‌است، حکایت از آن دارد که ناصرالدین شاه ۸۷ همسر داشته‌است که ۴ نفر از آن‌ها رسمی بوده‌اند و بقیه صیغه. هنگامی‌که یک روز جمعه شاه قصد زیارت عبدالعظیم در شهرری داشته‌است، پیشخدمت‌های او مجبور بودند روز پنجشنبه به آن منطقه بروند و در حدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ کباب را بر اساس دستور شاه برای خود او و ۱۰۰۰ همراه و خدمه و همسرانش آماده کنند و کبابها نیز همیشه همراه با سبزی خوردن و پیاز سرو می‌شده‌است. نخستین چلوکبابی‌ها. محمدحسن اعتمادالسلطنه در نوشته‌هایش