payamvha/North_RAG huggingface dataset:
[[مسیحیت]]، [[اسلام]]، [[سامری‌گرایی|سامریت]]، [[دروز|دروزی]] و [[بهائیت]] اهمیت زیادی دارد. نسبت مذهبی [[یهودیان اسرائیلی]] بسیار متفاوت است: یک نظرسنجی اجتماعی در سال ۲۰۱۶ که توسط [[مرکز تحقیقات پیو]] انجام‌شده نشان می‌دهد که ۴۹٪ خود را به عنوان هیلونی (سکولار)، ۲۹٪ به عنوان ماسورتی (سنتی)، ۱۳٪ به عنوان [[صهیونیسم مذهبی|داتی]] (مذهبی) و ۹٪ نیز زیر عنوان [[حریدی|هاردی]] (فوق ارتدکس) خود را معرفی می‌کنند. انتظار می‌رود که یهودیان حریدی تا سال ۲۰۲۸ بیش از ۲۰ درصد از جمعیت یهودی اسرائیل را تشکیل دهند.
از ۲۰ درصد از جمعیت یهودی اسرائیل را تشکیل دهند. [[اسلام در اسرائیل|مسلمانان]] بزرگ‌ترین اقلیت مذهبی اسرائیل را تشکیل می‌دهند و حدود ۱۷٫۶ درصد از جمعیت را شامل می‌شوند. حدود ۲٪ از جمعیت مسیحی و ۱٫۶٪ هم [[دروز اسرائیلی|دروزی]] هستند. جمعیت مسیحی این کشور عمدتاً از [[مسیحیان عرب]] و مسیحیان آرامی تشکیل شده است، همچنین مسیحیان شامل مهاجران پس از فروپاشی شوروی، کارگران خارجی با منشأ چندملیتی و پیروان [[یهودیت موعودباور|یهودیت مسیحایی]] نیز می‌شوند که توسط اکثر مسیحیان و یهودیان نوعی از مسیحیت قلمداد می‌گردد.
مسیحیان و یهودیان نوعی از مسیحیت قلمداد می‌گردد. اعضای بسیاری از گروه‌های مذهبی دیگر نیز، از جمله [[بودیسم|بودایی‌ها]] و هندوها، در اسرائیل حضور دارند، هرچند تعدادشان اندک است. از بیش از یک میلیون [[علیای پساشوروی دهه ۱۹۹۰|مهاجر]] اتحاد جماهیر شوروی سابق، حدود ۳۰۰٬۰۰۰ نفر از سوی خاخام اعظم اسرائیل یهودی شناخته نشده‌اند. [[پرونده:Westernwall2.jpg|جایگزین=A large open area with people bounded by old stone walls. To the left is a mosque with large golden dome.|بندانگشتی|[[قبةالصخره]] و [[دیوار ندبه]]،
dome.|بندانگشتی|[[قبةالصخره]] و [[دیوار ندبه]]، اورشلیم|راست]] شهر [[اورشلیم]] برای یهودیان، مسلمانان و مسیحیان از [[بناهای مهم مذهبی اورشلیم|اهمیت ویژه‌ای]] برخوردار است، زیرا مکان‌هایی است که برای اعتقادات مذهبی آنها بسیار مهم قلمداد می‌شود، مانند [[شهر قدیم (اورشلیم)|شهر قدیم اورشلیم]] که [[دیوار ندبه]] و [[حرم شریف]] (مسجد الاقصی) یا [[کلیسای مقبره مقدس]] را در خود جای داده است. مکان‌های دیگر با اهمیت مذهبی در اسرائیل عبارتند از: [[ناصره]] (مکانی مقدس در مسیحیت به عنوان مکان [[عید بشارت|بشارت]]
مقدس در مسیحیت به عنوان مکان [[عید بشارت|بشارت]] [[مریم]] مقدس)، [[طبریه]] و [[صفد]] (دو شهر از چهار شهر مقدس در یهودیت)، [[مسجد سفید (رمله)|مسجد سفید]] در [[رمله (شهر)|رمله]] (مقدس در اسلام به عنوان زیارتگاه مریم مقدس) و کلیسای سنت جورج یا مسجد الخضر، لود (تقدیس‌شده در مسیحیت و اسلام به عنوان مقبره [[جرجیس|سنت جورج]] یا [[خضر|الخضر]]). تعدادی دیگر از بناهای مذهبی دیگر در [[کرانه باختری]] واقع شده است، از جمله مقبره یوسف در [[نابلس]]، [[کلیسای مهد|زادگاه عیسی]] و [[آرامگاه راحل|مقبره راحیل]] در
عیسی]] و [[آرامگاه راحل|مقبره راحیل]] در [[بیت‌لحم|بیت لحم]]، و همین‌طور [[غار مخپلا]] در [[الخلیل]]. [[ساختمان‌های مرکز جهانی بهایی|مرکز اداری]] [[بهائیت|دیانت بهائی]] و [[مقام اعلی|حرم باب]] در [[مرکز جهانی بهائی]] هم در [[حیفا]] واقع شده است. پیشوای دینی بهائیت نیز در [[عکا]] به [[آرامگاه بهاءالله|خاک سپرده]] شده است. در چند کیلومتری جنوب مرکز جهانی بهائیان، مسجد محمود وابسته به جنبش رفرمیستی احمدیه قرار دارد. کبابیر، محله مختلط یهودیان و اعراب احمدی در حیفا در نوع خود یکی از معدود محلات با چنین تنوع
حیفا در نوع خود یکی از معدود محلات با چنین تنوع مذهبی است، از سایر محله‌های مشابه [[یافا]]، [[عکا]]، هاریش و [[ناتسرات عیلیت|ناصره علیا]] را می‌شود نام برد. آموزش عالی. [[پرونده:Brain_research_labs-Bar_Ilan_university.jpg|بندانگشتی|[[دانشگاه برایلان|مرکز تحقیقات چند رشته‌ای مغز]] در [[دانشگاه برایلان|دانشگاه بار ایلان]]]] آموزش در فرهنگ اسرائیل بسیار ارزشمند پنداشته می‌شود و به عنوان یک بلوک اساسی از اسرائیلیان باستان تلقی می‌گردد. جوامع یهودی در شام اولین کسانی بودند که [[تحصیلات اجباری|آموزش اجباری را]]
کسانی بودند که [[تحصیلات اجباری|آموزش اجباری را]] معرفی کردند که یک جامعه سازمان یافته به اندازه والدین در قبول مسئولیت این امر نقش داشته است. بسیاری از رهبران تجارت بین‌المللی مانند [[بیل گیتس]]، بنیان‌گذار مایکروسافت، اسرائیل را به دلیل کیفیت بالای آموزش در کمک به توسعه اقتصادی و رونق فناوری اسرائیل ستایش کرده‌اند. در سال ۲۰۱۵، این کشور در میان اعضای [[سازمان همکاری و توسعه اقتصادی]] (پس از کانادا و ژاپن) از نظر درصد افراد ۲۵ تا ۶۴ ساله که به [[آموزش دانشگاهی|تحصیلات عالی]] دست یافته‌اند با ۴۹ درصد در
عالی]] دست یافته‌اند با ۴۹ درصد در مقایسه با میانگین ۳۵ درصدی این سازمان، رتبه سوم را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۲، این کشور از نظر سرانه تعداد مدارک تحصیلی (۲۰ درصد از جمعیت) رتبه سوم را در جهان کسب کرد. امید به زندگی در اسراییل ۱۶ سال و [[فهرست کشورها بر پایه میزان باسوادی|نرخ باسوادی]] ۹۷٫۸ درصد است. قانون آموزش دولتی که در سال ۱۹۵۳ به تصویب رسید، پنج نوع مدرسه را تأسیس کرد: سکولار دولتی، مذهبی دولتی، فوق ارتدکس، مدارس اسکان عمومی و مدارس عربی. سکولار عمومی بزرگ‌ترین گروه آموزشی است و اکثر دانش آموزان
بزرگ‌ترین گروه آموزشی است و اکثر دانش آموزان یهودی و غیر عرب در اسرائیل در آن شرکت می‌کنند. اکثر اعراب فرزندان خود را به مدارسی می‌فرستند که در آن زبان عربی زبان اصلی آموزشی است. تحصیل در اسرائیل برای کودکان بین سه تا هجده سال اجباری شده است. تحصیل در مدرسه به سه سطح تقسیم می‌گردد - دبستان (کلاس ۱–۶)، [[دوره متوسطه اول|راهنمایی]] (کلاس ۷–۹) و دبیرستان (کلاس ۱۰–۱۲) که در نهایت با امتحانات کارشناسی ارشد "باگروت" به سرانجام می‌رسد. تسلط بر دروس اصلی مانند ریاضیات، [[زبان عبری]]، ادبیات عبری و عمومی، [[زبان
[[زبان عبری]]، ادبیات عبری و عمومی، [[زبان انگلیسی]]، تاریخ، کتاب مقدس و علوم مدنی برای دریافت گواهینامه باگروت ضروری است. جمعیت یهودی اسرائیل سطح نسبتاً بالایی از تحصیل‌کرده‌ها را حفظ می‌کند که در آن کمتر از نیمی از یهودیان اسرائیلی (۴۶٪) دارای مدرک تحصیلی فوق متوسطه هستند. این رقم در سطوح بالای تحصیلی آنها در نسل‌های اخیر ثابت مانده است. یهودیان اسرائیلی (در میان سنین ۲۵ سال و بالاتر) به‌طور متوسط ۱۱٫۶ سال تحصیل کرده‌اند و این رقم آنان را به یکی از تحصیلکرده‌ترین گروه‌های مذهبی در جهان بدل می‌کند. در
گروه‌های مذهبی در جهان بدل می‌کند. در مدارس عرب، مسیحی و [[دروز|دروزی]]، امتحان مطالعات کتاب مقدس با امتحان میراث مسلمانان، مسیحیان یا دروزی‌ها جایگزین می‌شود. "[[معاریو]]" بخش‌های [[مسیحیان عرب|اعراب مسیحی]] را «موفق‌ترین بخش‌ها در نظام آموزشی» توصیف کرده، زیرا مسیحیان از نظر آموزش در مقایسه با سایر دین‌های اسرائیل بهترین عملکرد را داشتند. کودکان اسرائیلی از خانواده‌های روسی‌زبان نرخ قبولی باگروت بالاتری در سطح دبیرستان دارند. در میان کودکان مهاجر متولدشده در [[کشورهای پساشوروی|اتحاد جماهیر شوروی سابق]]،
در [[کشورهای پساشوروی|اتحاد جماهیر شوروی سابق]]، نرخ قبولی در باگروت میان خانواده‌های کشورهای اتحادیه اروپا با ۶۲٫۶ درصد بیشترین و در میان خانواده‌های کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز کمترین رقم است. در سال ۲۰۱۴، ۶۱٫۵ درصد از کل دانش‌آموزان کلاس دوازدهم اسرائیل گواهینامه تحصیلی دریافت کردند. [[پرونده:Hebrew_University_Jerusalem_IL_WV.JPG|بندانگشتی|پردیس [[کوه اسکوپوس]] [[دانشگاه عبری اورشلیم]]]] اسراییل دارای سنت آموزش عالی می‌باشد که در آن تحصیلات دانشگاهی باکیفیت آن تا حد زیادی عامل توسعه اقتصادی مدرن این
آن تا حد زیادی عامل توسعه اقتصادی مدرن این کشور بوده. اسرائیل ۹ دانشگاه دولتی دارد که از دولت یارانه می‌گیرند و همین‌طور ۴۹ کالج خصوصی نیز در کشور مشغول فعالیت‌اند. [[دانشگاه عبری اورشلیم]]، دومین دانشگاه قدیمی اسرائیل پس از [[تخنیون|تکنیون]] است، [[کتابخانه ملی اسرائیل]]، بزرگ‌ترین منبع آثار یهودیتا و هبرایکا در جهان را در خود جای داده است. تکنیون و دانشگاه عبری به‌طور پیوسته در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان بر اساس رتبه‌بندی معتبر دانشگاه‌های جهان، به اختصار ([[رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان|ARWU]]) رتبه‌بندی
([[رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان|ARWU]]) رتبه‌بندی می‌شوند. از دیگر دانشگاه‌های بزرگ این کشور می‌توان به [[مؤسسه علوم وایزمن|مؤسسه علوم ویزمن]]، [[دانشگاه تل آویو]]، [[دانشگاه بن گوریون]]، [[دانشگاه برایلان|دانشگاه بار-ایلان]]، [[دانشگاه حیفا]] و [[دانشگاه آزاد اسرائیل]] اشاره کرد. دولت و سیاست. [[پرونده:Israel's_political_system.svg|بندانگشتی|300x300پیکسل| نظام سیاسی اسرائیل]] [[پرونده:PikiWiki_Israel_7260_Knesset-Room.jpg|بندانگشتی| مجلس [[کنست]]، محل استقرار پارلمان اسرائیل]] اسرائیل یک [[نظام
محل استقرار پارلمان اسرائیل]] اسرائیل یک [[نظام پارلمانی|دموکراسی پارلمانی]] با [[حق رأی عمومی|حق رای همگانی]] است. یک نفر عضو پارلمان که اکثریت پارلمانی از وی حمایت می‌کنند، به سمت [[نخست‌وزیر اسرائیل|نخست‌وزیری]] نایل می‌شود که معمولاً به‌طور همزمان رئیس بزرگ‌ترین حزب نیز هست. نخست‌وزیر [[رئیس دولت]] و رئیس [[کابینه اسرائیل|کابینه]] می‌گردد. اسرائیل توسط یک پارلمان ۱۲۰ نفری به نام [[کنست]] اداره می‌گردد. عضویت کنست بر اساس [[نمایندگی تناسبی]] [[فهرست حزب‌ها در اسرائیل|احزاب سیاسی]]، با آستانه انتخاباتی
در اسرائیل|احزاب سیاسی]]، با آستانه انتخاباتی ۳٫۲۵ درصد که در عمل منجر به تشکیل دولت‌های ائتلافی می‌شود. واجدان شرایط رای‌دهی ساکنان شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری هستند که پس از [[انتخابات پارلمانی اسرائیل (۲۰۱۵)|انتخابات پارلمانی ۲۰۱۵]]، ۱۰ نفر از ۱۲۰ () شهرک‌نشینان بودند. انتخابات پارلمانی هر چهار سال یک بار ترتیب داده می‌شود، اما ائتلاف‌های بی ثبات یا فاقد [[رأی اعتماد|رای اعتماد]] ممکن است یک دولت را توسط کنست زودتر از موعد منحل کند. اولین حزب تحت رهبری اعراب در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و از سال ۲۰۲۲،
رهبری اعراب در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و از سال ۲۰۲۲، احزاب تحت رهبری اعراب حدود ۱۰٪ از کرسی‌های پارلمان را در اختیار گرفتند. [[قانون اساسی اسرائیل|قوانین اساسی اسرائیل]] به عنوان یک [[قانون اساسی غیرمدون]] عمل می‌کند. اسرائیل در قوانین اساسی‌اش، خود را به عنوان یک کشور یهودی و دموکراتیک و به عنوان [[قانون اساسی: اسرائیل به عنوان دولت ملی مردم یهود|دولت-ملت قوم یهود]] تعریف کرده. در سال ۲۰۰۳، کنست شروع به تدوین قانون اساسی رسمی بر اساس این قوانین کرد. [[رئیس‌جمهور اسرائیل]]، [[رئیس کشور|رئیس دولت]] است و وظایف
اسرائیل]]، [[رئیس کشور|رئیس دولت]] است و وظایف محدود و عمدتاً تشریفاتی دارد. اسرائیل هیچ مذهب رسمی ندارد، اما تعریف دولت به عنوان " یهودی و دموکراتیک " ارتباط قوی با یهودیت و همچنین تضاد بین قوانین دولتی و قوانین مذهبی ایجاد می‌کند. تعامل بین احزاب سیاسی تعادل بین دولت و مذهب را تا حد زیادی همان‌طور که در دوران قیمومت بریتانیا وجود داشت حفظ کرده است. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۸، [[کنست]] قانون اساسی را تصویب کرد که دولت اسرائیل را به عنوان " [[قانون اساسی: اسرائیل به عنوان دولت ملی مردم یهود|دولت ملی قوم یهود]] " و
عنوان دولت ملی مردم یهود|دولت ملی قوم یهود]] " و عبری را به عنوان زبان رسمی آن توصیف می‌کند. این لایحه "وضعیتی ویژه" را برای زبان عربی قائل است. همین لایحه فوق به یهودیان حق منحصربه‌فردی برای تعیین سرنوشت ملی می‌دهد و توسعه سکونتگاه‌های یهودی در کشور را "یک منفعت ملی" می‌بیند که به دولت این اختیار را می‌دهد تا "گام‌هایی برای تشویق، پیشبرد و اجرای این منافع بردارد." در اسرائیل احزاب بازیگران اصلی در صحنه [[سیاست|سیاسی]] هستند، این احزابند که تعیین‌کننده نوع زندگی، جهت‌گیری‌های سیاسی و اجتماعی در اسرائیل
زندگی، جهت‌گیری‌های سیاسی و اجتماعی در اسرائیل هستند. احزاب اصلی اسرائیل اغلب سال‌ها پیش از تأسیس دولت به وجود آمده‌اند، بارها دچار ائتلاف و انشعاب شده‌اند که این ائتلاف و انشعاب‌ها تاکنون نیز ادامه دارد. در اسرائیل هر حزبی که موجودیت دولت [[یهود]] را به رسمیت بشناسد حق فعالیت سیاسی دارد و هر حزبی که بیش از نیمی از [[کنست]] را در دست گیرد می‌تواند کابینه را تشکیل دهد و در غیر این صورت با ائتلاف با احزاب دیگر کابینه تشکیل می‌شود، [[نخست‌وزیر]] با رأی مستقیم مردم تعیین می‌شود و ریاست جمهوری که پستی کاملاً
مردم تعیین می‌شود و ریاست جمهوری که پستی کاملاً تشریفاتی است از سوی کنست و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌گردد. روابط دیپلماتیک. [[پرونده:Foreign_relations_of_Israel_Map_July_2011.PNG|بندانگشتی|]] روابط دیپلماتیک اسرائیل با ۱۶۴ کشور عضو سازمان ملل برقرار است، همچنین با کشورهای غیرعضوی همچون [[سریر مقدس]]، [[کوزوو]]، [[جزایر کوک]] و [[نیووی|نیوئه]] نیز دارای روابط می‌باشد. این کشور دارای ۱۰۷ [[فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک اسرائیل|نمایندگی دیپلماتیک]] در سراسر جهان است. کشورهایی که دولت اسرائیل با آنها روابط
جهان است. کشورهایی که دولت اسرائیل با آنها روابط دیپلماتیک ندارد بیشتر شامل کشورهای مسلمان می‌باشد. شش کشور از بیست و دو کشور در [[اتحادیه عرب]] روابط خود را با اسرائیل عادی کرده‌اند. [[روابط مصر و اسرائیل|مصر]] و اردن به ترتیب در [[پیمان صلح اسرائیل و مصر|سال‌های ۱۹۷۹]] و [[پیمان صلح اسرائیل–اردن|۱۹۹۴]] معاهدات صلح امضا کردند، اما اسرائیل به‌طور رسمی در [[روابط اسرائیل و سوریه|وضعیت جنگ با سوریه]] باقی مانده است، وضعیتی که به سال ۱۹۴۸ بازمی‌گردد. از زمان پایان [[جنگ داخلی لبنان]] در سال ۲۰۰۰، این کشور در
[[جنگ داخلی لبنان]] در سال ۲۰۰۰، این کشور در وضعیت جنگی مشابهی با لبنان قرار داشته است، در حالی که وضعیت حریم مرزی اسرائیل و لبنان هرگز مورد توافق قرار نگرفته است. در اواخر سال ۲۰۲۰، اسرائیل روابط خود را با چهار کشور عربی دیگر عادی کرد: امارات متحده عربی و بحرین در سپتامبر (در جریان توافقی معروف به [[پیمان ابراهیم]])، در ادامه عادی‌سازی روابط، سودان در اکتبر، و مراکش در دسامبر نیز روابط خود را با اسرائیل از سر گرفتند. با وجود معاهده صلح بین اسرائیل و مصر، اسرائیل همچنان به عنوان یک کشور متخاصم در میان
اسرائیل همچنان به عنوان یک کشور متخاصم در میان مصری‌ها شناخته می‌شود. ایران در زمان [[دودمان پهلوی|سلطنت پهلوی]] با اسرائیل [[روابط اسرائیل و ایران|روابط دیپلماتیک داشت]] اما در جریان [[انقلاب ۱۳۵۷|انقلاب ۵۷]] از به رسمیت شناختن اسرائیل خودداری کرد. شهروندان اسرائیلی نمی‌توانند بدون اجازه وزارت کشور از سوریه، لبنان، عراق، عربستان سعودی و یمن (کشورهایی که در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ علیه این کشور اقدام کردند و اسرائیل با آن‌ها معاهده صلحی ندارد) بازدید کنند. در نتیجه [[جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)|جنگ
بازدید کنند. در نتیجه [[جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)|جنگ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ غزه]]، موریتانی، قطر، بولیوی و ونزوئلا روابط سیاسی و اقتصادی با اسرائیل را به حالت تعلیق درآوردند، اگرچه بولیوی در سال ۲۰۱۹ روابط خود را تجدید کرد [[روابط چین و اسرائیل|چین]] روابط خوبی با اسرائیل و جهان عرب دارد. [[پرونده:Bill_Clinton,_Yitzhak_Rabin,_Yasser_Arafat_at_the_White_House_1993-09-13.jpg|راست|بندانگشتی|اسحاق رابین و یاسر عرفات در مراسم امضای [[پیمان‌های اسلو|توافقنامه اسلو]] با رئیس‌جمهور وقت آمریکا [[بیل کلینتون]]]] [[روابط اسرائیل و
وقت آمریکا [[بیل کلینتون]]]] [[روابط اسرائیل و ایالات متحده آمریکا|ایالات متحده]] و [[روابط اسرائیل و روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] نخستین کشورهایی بودند که دولت اسرائیل را به رسمیت شناختند و تقریباً به‌طور همزمان آن را اعلام کردند. روابط دیپلماتیک با اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۶۷ به دنبال [[جنگ شش‌روزه|جنگ شش روزه]] قطع شد و در اکتبر ۱۹۹۱ ایالات متحده اسرائیل را «معتبرترین شریک خود در خاورمیانه» بر اساس «ارزش‌های دموکراتیک مشترک، قرابت‌های مذهبی و منافع امنیتی» قلمداد کرد. ایالات متحده ۶۸ میلیارد دلار کمک
قلمداد کرد. ایالات متحده ۶۸ میلیارد دلار کمک نظامی و ۳۲ دلار میلیارد دلار کمک مالی به اسرائیل را از سال ۱۹۶۲ تحت قانون کمک‌های خارجی، ارائه کرده است که این کمک تا سال ۲۰۰۳ بیشتر از هر کشور دیگری بود. اکثر آمریکایی‌های مورد بررسی نیز دیدگاه‌های مثبتی نسبت به اسرائیل دارند. به نظر می‌رسد که بریتانیا به دلیل قیمومت فلسطین با اسرائیل رابطه «طبیعی» دارد. روابط بین دو کشور نیز با تلاش‌های [[تونی بلر]]، نخست‌وزیر سابق قویت شد. تا سال ۲۰۰۷، آلمان ۲۵ میلیارد یورو [[توافق جبران خسارت مابین اسراییل و آلمان
یورو [[توافق جبران خسارت مابین اسراییل و آلمان غربی|غرامت]] به دولت اسرائیل و تک تک بازماندگان هولوکاست پرداخت کرده‌بود. اسرائیل در سیاست همسایگی (ENP) اتحادیه اروپا گنجانده شده است که هدف آن نزدیک‌تر کردن اتحادیه اروپا و همسایگانش معرفی شده. اگرچه ترکیه و اسرائیل تا سال ۱۹۹۱ روابط دیپلماتیک کامل برقرار نکردند، ترکیه از زمان به رسمیت شناختن اسرائیل در سال ۱۹۴۹ با دولت یهود [[روابط اسرائیل و ترکیه|همکاری]] کرده است. روابط ترکیه با دیگر کشورهای مسلمان منطقه در مقاطعی منجر به فشار کشورهای عربی و مسلمان بر
در مقاطعی منجر به فشار کشورهای عربی و مسلمان بر ترکیه برای تعدیل روابط خود با اسرائیل شده است. روابط ترکیه و اسرائیل پس از جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹ و [[حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه|حمله اسرائیل به ناوگان غزه،]] رو به افول گذاشت. [[روابط اسرائیل و یونان|روابط یونان و اسرائیل]] از سال ۱۹۹۵ و به دلیل افول روابط اسرائیل و ترکیه بهبود یافته است. دو کشور توافقنامه همکاری دفاعی دارند و در سال ۲۰۱۰، [[نیروی هوایی اسرائیل]] میزبان [[نیروی هوایی یونان|نیروی هوایی]] یونان در یک رزمایش مشترک در [[فرودگاه عوودا|پایگاه
در یک رزمایش مشترک در [[فرودگاه عوودا|پایگاه عوودا]] بود. اکتشافات مشترک نفت و گاز قبرس و اسرائیل با محوریت میدان گازی لویاتان، عامل مهمی برای یونان با توجه به پیوندهای قوی آن با قبرس است. همکاری در طولانی‌ترین کابل برق زیردریایی جهان، روابط بین قبرس و اسرائیل را تقویت کرده است. [[جمهوری آذربایجان|آذربایجان]] یکی از معدود کشورهای مسلمان است که [[روابط اسرائیل و جمهوری آذربایجان|روابط]] استراتژیک و اقتصادی با اسرائیل را توسعه داده است. آذربایجان مقدار قابل توجهی از نفت مورد نیاز این کشور را تأمین می‌کند و
توجهی از نفت مورد نیاز این کشور را تأمین می‌کند و اسرائیل تأمین کننده مهم تسلیحات برای آذربایجان می‌باشد. قزاقستان همچنین دارای شراکت اقتصادی و استراتژیک با اسرائیل است. هند در سال ۱۹۹۲ [[روابط اسرائیل و هند|روابط دیپلماتیک]] کامل با اسرائیل برقرار کرد و از آن زمان به بعد همکاری نظامی، فناوری و فرهنگی قوی با این کشور را به جریان درآورد یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۹ که به نمایندگی از [[وزارت امور خارجه اسرائیل]] انجام شد، هند را در مقایسه با ۱۲ کشور دیگر که مورد بررسی قرار گرفتند، به عنوان طرفدار رده اول اسرائیل
قرار گرفتند، به عنوان طرفدار رده اول اسرائیل معرفی کرد. هند بزرگ‌ترین مشتری تجهیزات نظامی اسرائیل و اسرائیل دومین شریک نظامی هند پس از روسیه است. [[روابط اسرائیل و اتیوپی|اتیوپی]] به دلیل منافع مشترک سیاسی، مذهبی و امنیتی، متحد اصلی اسرائیل در آفریقا می‌باشد. اسرائیل در پروژه‌های آبیاری به اتیوپی رهنمودهای تخصصی می‌دهد و هزاران یهودی اتیوپیایی در اسرائیل زندگی می‌کنند، همچنین دو کشور روابط نزدیک نظامی، هنری، سیاسی و ورزشی دارند. اقتصاد. اسرائیل پیشرفته‌ترین کشور از لحاظ توسعهٔ صنعتی و [[توسعه
پیشرفته‌ترین کشور از لحاظ توسعهٔ صنعتی و [[توسعه اقتصادی|توسعهٔ اقتصادی]] در منطقهٔ [[غرب آسیا]] و خاورمیانه درنظر گرفته می‌شود. کیفیت آموزش مراکز آموزش و پرورش اسرائیل و ایجاد یک جامعه با انگیزهٔ بسیار بالا و تحصیل‌کرده تا حد زیادی عامل ترغیب و تحریک این کشور برای رونق [[فناوری پیشرفته|فناوری‌های بالا]] و توسعهٔ سریع اقتصادی است. اسرائیل دومین کشور پس از ایالات متحده در داشتن [[شرکت نوپا|شرکت‌های نوپا]] و خارج از آمریکای شمالی کشوری است که بیش‌ترین تعداد شرکت‌های فهرست‌شده در بورس نزدک را دارد. در سال
شرکت‌های فهرست‌شده در بورس نزدک را دارد. در سال ۲۰۱۰ اسرائیل رتبهٔ ۱۷ در میان کشورهای جهان از لحاظ توسعه‌یافتگی اقتصاد را از مؤسسهٔ برجسته و بسیار معتبر [[w:en:International Institute for Management Development|آی‌ام‌دی]] کسب نمود. در همین سال اقتصاد اسرائیل با دوام‌ترین اقتصاد جهان در برابر بحران‌ها رتبه‌بندی شد و همچنین رتبهٔ اول را در سرمایه‌گذاری بر روی مراکز تحقیق و توسعه کسب کرد. [[بانک اسرائیل]] در سال ۲۰۱۰ رتبهٔ اول را در میان بانک‌های مرکزی برای داشتن عملکرد کارآمد کسب کرد درحالی‌که سال ۲۰۰۹ رتبهٔ
عملکرد کارآمد کسب کرد درحالی‌که سال ۲۰۰۹ رتبهٔ ۸اٌم را داشت. اسرائیل همچنین به‌عنوان پیشرو در عرضهٔ نیروی انسانی ماهر رتبه‌بندی شد. [[پرونده:Solar dish at Ben-Gurion National Solar Energy Center in Israel.jpg|بندانگشتی|240px|بزرگ‌ترین دیش انرژی خورشیدی جهان در [[مرکز ملی انرژی خورشیدی بن گورین]] در [[صحرای نگب]]|راست]] اسرائیل به‌دلیل واقع‌شدن در منطقهٔ خاورمیانه که منطقه‌ای خشک، کم‌آب و دارای سطح بالای تابش نور خورشید است، توان خود را معطوف به فناوری‌های دارای بازدهی بالا در این شرایط کرده است و یک کشور
دارای بازدهی بالا در این شرایط کرده است و یک کشور پیش‌رو در توسعه [[انرژی خورشیدی]]، [[الکتریسیته زمین‌گرمایی]] و [[مدیریت آب]] و حفاظت از آن محسوب می‌شود، و توسعهٔ [[w:en:Bleeding edge technology|فناوری‌های روی لَبه]] در زمینهٔ نرم‌افزار، ارتباطات و [[علوم زیستی]] این کشور که غالباً در [[سیلیکن وادی|سیلیکون وادی]] متمرکز شده‌اند با [[سیلیکون‌ولی|سیلیکون ولی]] ایالات متحده مقایسه می‌شود. بنابر گزارشی در سال ۲۰۱۰ از [[سازمان توسعه و همکاری اقتصادی]] که اسرائیل هم عضو آن است، اسرائیل رتبهٔ نخست جهان را در
هم عضو آن است، اسرائیل رتبهٔ نخست جهان را در صرف هزینه‌های تحقیق و توسعه از تولید ناخالص داخلی را دارد. [[اینتل]] و [[مایکروسافت]] اولین مراکز [[تحقیق و توسعه]] خارج از کشور (آمریکا) خود را در اسرائیل ساختند و دیگر [[کورپوریشن چندملیتی|شرکت‌های چندملیتی]] [[شرکت فناوری|فناوری]] همچون [[آی‌بی‌ام]]، [[گوگل]]، [[اپل]]، [[اچ‌پی]]، [[سیسکو سیستمز]]، [[فیسبوک]]، [[موتورولا]] و چند شرکت دیگر واحدهای [[تحقیق و توسعه]] را در این کشور در منطقهٔ سیلیکون وادی باز کرده‌اند که علاوه بر این شرکت‌های خارجی، بسیاری از
که علاوه بر این شرکت‌های خارجی، بسیاری از شرکت‌های فناوری بالای اسرائیلی در این منطقه مستقر هستند. این کشور دارای مقدار زیادی از مخازن گاز طبیعی در ساحل خود در دریای مدیترانه است که انتظار می‌رود این کشور را از واردکننده گاز به صادرکننده آن تبدیل کند. از سال ۱۹۸۵، آمریکا سالانه در حدود ۳ میلیارد دلار به اسرائیل کمک کرده است. از سال ۱۹۷۶، اسرائیل بیشترین مقدار کمک‌های خارجی سالانهٔ آمریکا را دریافت کرده است. به‌علاوه پس از [[جنگ جهانی دوم]] آمریکا در مجموع بیشترین کمک‌های مالی را به اسرائیل ارائه داده است.
کمک‌های مالی را به اسرائیل ارائه داده است. کمک‌های مالی آمریکا قرار است از سال ۲۰۰۸ به تدریج افزایش یابد و حداکثر به ۳٫۱ میلیارد دلار در سال برسد، با این همه کمک ۳٫۱ میلیاردی آمریکا، بخش کوچکی از بودجه سالیانه اسرائیل را تشکیل می‌دهد. منتقدان اسرائیل ادعا می‌کنند که این کمک‌ها از ابتدای آغاز آن (۱۹۴۹) تا به حال، به ۱۰۸ میلیارد دلار بالغ شده است که [[آی‌پک]] (کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی) نقش مهمی در جمع‌آوری این کمک‌ها داشته است. اما از سوی دیگر مدافعان اسرائیل از جمله [[کمیته روابط عمومی آمریکایی
اسرائیل از جمله [[کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی]] مدعی هستند که ارقامی همچون کمک ۱۰۸ میلیارد دلار کمک از آغاز تشکیل اسرائیل تاکنون، آماری نیست که موجب سازندگی و آبادانی و حاصل پیشرفت‌های گسترده یک کشور درگیر جنگ در زمینه‌های مختلف بوده باشد، بلکه تلاش خود ملت و ابتکار و میهن‌پرستی و سخت کوشی مردمان آن عامل دستاوردهای گسترده [[علمی]]، [[صنعت|صنعتی]]، [[کشاورزی]]، [[بهداشتی]]، [[پزشکی]]، [[هنری]] و [[ادبی]] آن بوده است. گفتنی است که امروزه اسرائیل به نسبت جمعیت خود دارای صادرات قابل توجهی است و
به نسبت جمعیت خود دارای صادرات قابل توجهی است و تکنولوژی و محصولاتی با تکنولوژی بالا را حتی به کشورهای [[ایالات متحده آمریکا]] و کشورهای بزرگی چون [[هند]] و [[چین]] صادر می‌کند. گردشگری. صنعت [[گردشگری]] یکی از منابع مهم درآمد برای کشورهاست و اسرائیل نیز از این قاعده مستثنی نیست. جهانگردان بسیاری به منظور بازدید از مناطق باستانی مذهبی [[موزه]]ها مناطق طبیعی جغرافیایی و سواحل از اسرائیل دیدن می‌کنند. جهانگردی یکی از مهم‌ترین منابع حمایتی صنایع اسرائیل از جمله تجارت هتل‌ها و رستوران‌ها است. در سال ۲۰۰۹ بیش
تجارت هتل‌ها و رستوران‌ها است. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۲٫۷ میلیون نفر [[جهانگرد]] از اسرائیل بازدید کردند. آزادی‌های اجتماعی و رسانه‌ای. قوانین کشور اسرائیل مبتنی بر اصول [[دموکراسی]] و [[سکولاریسم]] نوشته شده است. این کشور از لحاظ آزادی‌های اجتماعی و روند دمکراسی پیشروترین کشور در [[منطقه خاورمیانه]] محسوب می‌شود، با این حال دولت اسرائیل مجوز چنین آزادی را در سرزمین‌های فلسطینی تحت اشغال نمی‌دهد. به گفته سازمان گزارشگران بدون مرز سربازان اسرائیلی علیه خبرنگاران عربی که برای رسانه‌های محلی یا دیگر کشورهای عربی
عربی که برای رسانه‌های محلی یا دیگر کشورهای عربی کار می‌کنند تبعیض قائل شده است و با آنان بدرفتاری می‌کنند. در خود اسرائیل نیز بحث آزادی بیان خصوصاً زمانی مفهوم پیدا می‌کند که قرار است در مورد مسئله فلسطین سخن گفته شود. در اسرائیل قانون خاصی برای مطبوعات وجود ندارد و در صورتی هم که رسانه‌ها با اعتراض و اقامه دعوا روبرو شوند در دادگاه‌های عادی به جرایم آن‌ها رسیدگی می‌شود. تمامی جراید اسرائیلی مستقل هستند. [[سازمان گزارشگران بدون مرز]]، که یک سازمان بین‌المللی دفاع از مطبوعات است، در گزارشی که در سال ۲۰۰۵
دفاع از مطبوعات است، در گزارشی که در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد، رسانه‌های اسرائیلی را «مقتدر و مستقل» خواند اما افزود [[ارتش اسرائیل]] به کرات مانع فعالیت روزنامه‌نگاران فلسطینی و خارجی شده است. قابل ذکر است متن تمام روزنامه‌های فلسطینی قبل از چاپ باید توسط مقامات اسرائیلی مورد بازبینی قرار گیرد. [[چندهمسری]] در اسرائیل غیرقانونی است. جامعه [[همجنس‌گرایان]] دارای [[آزادی|آزادی‌های وسیع اجتماعی]] در این کشور هستند، هرچند برخی گروه‌های مذهبی محافظه‌کار در اسرائیل با این آزادی‌ها مخالفند. همچنین مجازات اعدام در کشور
این آزادی‌ها مخالفند. همچنین مجازات اعدام در کشور اسرائیل وجود ندارد و این مجازات از قوانین کیفری لغو شده است. فرهنگ. ادبیات. به عنوان بخشی از [[احیای زبان عبری|رنسانس]] عبری به عنوان یک زبان گفتاری از اواسط قرن نوزدهم ادبیات اسرائیل عمدتاً شعر و نثری است که به [[زبان عبری]] نوشته شده، اگرچه مجموعه کوچکی از ادبیات به زبان‌های دیگر مانند انگلیسی منتشر می‌شود. طبق قانون، دو نسخه از تمام آثار چاپ‌شده در اسرائیل باید در [[کتابخانه ملی اسرائیل]] در [[دانشگاه عبری اورشلیم]] نگهداری شوند. در سال ۲۰۰۱، این قانون
اورشلیم]] نگهداری شوند. در سال ۲۰۰۱، این قانون اصلاح شد تا آثار صوتی و تصویری و سایر رسانه‌های غیر چاپی را نیز دربر گیرد. در سال ۲۰۱۶، ۸۹ درصد از ۷۳۰۰ کتاب منتقل‌شده به کتابخانه به زبان عبری بود. در سال ۱۹۶۶، [[شموئل یوسف آگنون]] [[جایزه نوبل ادبیات|جایزه نوبل ادبیات را]] با نویسنده یهودی آلمانی [[نلی زاکس|نلی ساکس]] به صورت مشترک برنده شدند. شاعران برجسته اسرائیلی [[یهودا امیحای|یهودا آمیچای]]، ناتان آلترمن، [[لیا گلدبرگ]] و [[ریچل بلووسین|راشل بلوستاین]] بوده‌اند. رمان‌نویسان مشهور بین‌المللی معاصر
بوده‌اند. رمان‌نویسان مشهور بین‌المللی معاصر اسرائیلی عبارتند از [[عاموس عوز|عاموس اوز]]، [[اتگار کرت]] و [[دیوید گراسمن|دیوید گروسمن]]. اسرائیل همچنین خانه امیل حبیبی بوده است که رمان "زندگی پنهان سعید: بدبین" و نوشته‌های دیگر او جایزه اسرائیلی برای ادبیات عرب را به ارمغان آورد. موسیقی و رقص. موسیقی اسرائیل شامل تأثیرات موسیقایی از سراسر جهان است. موسیقی [[موسیقی مزراحی|مزراحی]] و سفاردی، ملودی‌های [[یهودیت حسیدی|حسیدی]]، موسیقی یونانی، [[جاز]] و [[پاپ راک]]، همه بخش‌هایی چند از صحنه موسیقی این کشور