payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و رهبران سیاسی کمونیست زیادی آشنا شده بود و تمام این اشخاص موضوعی برای نقاشی‌هایش شدند. او در کارش ستایش تخریب، جنسیت و بوالهوسی معشوقه‌ها را مجسم می‌کرد. در پایان سال ۱۹۳۳ نیل به اداره کل کار رفت و حقوق هفتگی نسبتاً کمی دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۳۹ پسری از JOSE SANTIAGO به نام ریچارد خواننده کلوپ شبانه، به دنیا آورد. به «هالم» نقل مکان کرد و در آنجا به کشیدن پرتره‌های همسایگانش خصوصاً زنان و کودکان مشغول شد. سال‌های بعد از جنگ جهانی. نیل در سال ۱۹۴۱ صاحب پسری از معشوقه‌اش «Sam Brody» کمونیست روشنگر شد. او
از معشوقه‌اش «Sam Brody» کمونیست روشنگر شد. او در این دهه برای نشریه کمونیست «Masses &amp; Mainstream» تصویر سازی می‌کرد و کشیدن پرتره‌هایش را هم ادامه داد. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ آثار نیل در معرض نمایش قرار نگرفت وتوسط گالری‌ها نگه داشته شد برای نمایشگاه انفرادی اش در سال ۱۹۴۴. در دهه ۱۹۵۰ آشنایی میل با «Mike Gold» و تحسین او برای کارهای اجتماعی اش باعث شد کارهایش در «Communist-inspired New Playwright» به معرض نمایش گذاشته شود. افزایش شهرت. در پایان دهه ۱۹۶۰ موج علاقه به کارهای نیل افزایش یافت و با
دهه ۱۹۶۰ موج علاقه به کارهای نیل افزایش یافت و با افزایش جنبش فمنیسم، نیل یک چهره فمنیسم شد. در سال ۱۹۷۰ نیل با کشیدن پرترهٔ فمنیسم فعال «kate millet» عکسش روی جلد مجله تایمز چاپ شد. در سال ۱۹۷۴ نمایشگاهی برای مرور کلی مجموعه آثارش در موزه هنر آمریکا برگزار شد؛ و نمایشگاه دیگری از همین مجموعه در تابستان سال۲۰۰۰ در ویتنی برگزار شد. در میانه دهه ۷۰ نیل جزو شناخته شده‌ترین هنرمندان آمریکا بود. در سال ۱۹۷۲ رئیس‌جمهور کارتر جایزهٔ «انجمن بین‌المللی هنر زنان» را به او اعطا کرد. درگذشت. نیل در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۴ در سن
او اعطا کرد. درگذشت. نیل در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۸۴ سالگی درگذشت. فیلمی مستند از زندگی و کارهایش به نام الیس نیل به کارگردانی نوه‌اش (Andrew Neel) ساخته شده که به عنوان فیلم نمونهٔ Slamdance Film Festival ونیز هم انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰ نمایشگاهی با عنوان «حقایق نقاشی شده» توسط موزه هنرهای زیبای هوستون برگزار شد.
حبیب سماعی (زادهٔ ۱۲۸۴ – درگذشتهٔ ۲۰ تیر ۱۳۲۵)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ سنتور اهل ایران بود. از او به عنوان «پدر سنتورنوازی معاصر ایران» یاد شده‌است. زندگی هنری. کودکی و نوجوانی. حبیب سماعی در سال ۱۲۸۴ خورشیدی در تهران متولد شد. پدرش حبیب سماع حضور، نوازندهٔ سرشناسِ دوران قاجار بود و پسرش، حبیب را از سن ۴ سالگی با موسیقی آشنا کرد. حبیب سماعیِ خردسال در این زمان، همراه با سنتورنوازی پدر، تمبک می‌نواخت و به دلیل جثهٔ کوچکش، ساز را روی بالش می‌گذاشت و پدر را همراهی می‌کرد. پس از ۶ سالگی، سماع حضور به آموزش
همراهی می‌کرد. پس از ۶ سالگی، سماع حضور به آموزش سنتورِ پسرش پرداخت. روح‌الله خالقی در کتاب "سرگذشت موسیقی ایران"، در بخشی خاطرهٔ خود از نخستین دیدارش با سماع حضور و فرزندِ خُردسالش حبیب سماعی، چنین نگاشته‌است: صدای سنتور حبیب سماعی در ۱۰ سالگی مورد تأیید و تحسینِ هنرمندانی نظیر: نایب اسدالله و آقا حسینقلی قرار گرفت. پس از آن، مدتی به «مدرسهٔ موزیک» به سرپرستی سالار معزز وارد شد و به تحصیل موسیقی پرداخت و با نت و تئوری موسیقی آشنا شد اما از این آموخته‌ها برای ثبتِ آثار خود بهره نبرد و به روش «سینه به سینه»
ثبتِ آثار خود بهره نبرد و به روش «سینه به سینه» هنرش را ادامه داد. جوانی. سماع حضور در اواخر زندگی‌اش به همراه خانواده به شهر مشهد مهاجرت کرد، به همین سبب سنتورنوازی حبیب در مشهد نیز شهرت یافت. پس از مدتی به دلیل علاقه‌اش به لباس نظام، به خدمت ارتش درآمد و تا پایان زندگی خدمت نظام را ترک نکرد. حبیب سماعی پس از درگذشت پدرش به تهران بازگشت و با راهنمایی دوستِ هنرمند خود ابوالحسن صبا، کلاس سنتور خود را افتتاح نمود. شاگردان اندکی نظیر: قباد ظفر، مرتضی عبدالرسولی، نورعلی برومند و داریوش صفوت با جدیت آموزش‌های
نورعلی برومند و داریوش صفوت با جدیت آموزش‌های او را دنبال کردند. حبیب سماعی در این مورد گفته بود: حبیب سماعی که با نام «سماعی» معرفی می‌شد و تنها شاگردِ یکی از آخرین نوازندگان سنتور (سماع حضور) بود، در سال ۱۳۱۹ پس از افتتاح مرکز پخش فرستندهٔ تهران، از نخستین نوازندگانی بود که در رادیو به نوازندگی پرداخت. از این زمان به بعد عموم مردم او و هنرش را شناختند. در این هنگام مسئولانِ ادارهٔ موسیقی کشور و روح‌الله خالقی که معاونت ادارهٔ موسیقی را بر عهده داشت، تلاش کردند تا وی را از مقامِ افسری ارتش به وزارت فرهنگ،
تا وی را از مقامِ افسری ارتش به وزارت فرهنگ، با سِمتِ هنرآموزِ سنتور منتقل نمایند. سماعی در ابتدا با این امر موافقت نمود و به تربیت شاگردانی در ادارهٔ موسیقی کشور پرداخت اما به دلیل علاقه به لباسِ افسری، پس از مدت کوتاهی پشیمان شد، به ارتش بازگشت و به وزارت جنگ منتقل شد. او در سال ۱۳۲۲ از جمله هنرمندانی بود که به عنوان عضو مؤسس، به انجمن موسیقی ملی وارد شد و به همراهی هنرمندانِ دیگر، کنسرتهایی برگزار کرد. از دیگر شاگردان او می‌توان به ابوالحسن صبا، مهدی ناظمی و طلیعه کامران اشاره نمود. زندگی شخصی. حبیب
ناظمی و طلیعه کامران اشاره نمود. زندگی شخصی. حبیب سماعی رابطه‌ای عاشقانه با پروانه خوانندهٔ آن زمان داشته و این عشق، در نواخته‌های او تأثیرگذار بوده‌است. روح‌الله خالقی، از پنج صفحه به جا مانده از پروانه و حبیب یاد می‌کند که هنوز پس از هفتاد سال که از عمرشان می‌گذرد، سخت تأثیرگذار است. «مرگ نابهنگام و جانگداز پروانه بازار این صفحات را گرم‌تر کرد.» مدتی بعد، مرگ نابهنگام کودک خردسالی که از دومین ازدواج خود داشت، وضعیت روحی او را آشفته‌تر نمود. روح‌الله خالقی در این باره گفته‌است: «مزاج او روز به روز ضعیف‌تر
در این باره گفته‌است: «مزاج او روز به روز ضعیف‌تر می‌شد، چنان‌که بیش از چند کیلو پوست و استخوان نداشت» بیماری و درگذشت. حبیب سماعی در بهمن سال ۱۳۲۴ در اثر سرماخوردگی به ذات‌الریه مبتلا شد و به بستر بیماری افتاد. یکی از پزشکان گفته بود: «سماعی یک عضو سالم در بدن ندارد و تا آن جا که ممکن بوده در حق خود دشمنی کرده‌است.» سرانجام حبیب سماعی در ۲۰ تیر سال ۱۳۲۵، در ۴۱ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. آثار هنری. صفحه و آلبوم. حبیب سماعی علاقه‌ای به ثبت آثارش نداشت. از او تنها صفحه‌هایی با صدای
به ثبت آثارش نداشت. از او تنها صفحه‌هایی با صدای «پروانه» برجای مانده‌است که مجموعِ زمان آنها به یک ساعت هم نمی‌رسد. ردیف حبیب سماعی. در دست‌نوشته‌ای از حبیب سماعی که برای شاگردش «مرتضی عبدالرسولی» نوشته بوده‌است، روایتِ او از ردیف که برگرفته از ردیف «محمدصادق‌خان (سرورالملک)» بوده، به ۱۲ دستگاه تقسیم‌بندی شده‌است و شامل دستگاه‌هایی است که امروزه متداول نیستند. روایت حبیب سماعی، مخصوص سنتور در دوازده دستگاه، بنا بر دست‌نوشتهٔ مرتضی عبدالرسولی، که در مجموعهٔ شخصی «طلیعه کامران» موجود بوده، عبارتند از: ۱ـ
شخصی «طلیعه کامران» موجود بوده، عبارتند از: ۱ـ دستگاه شور ۲ـ دستگاه سوز و گداز ۳ـ دستگاه طرز تجنیس ۴ـ دستگاه بیوتات ۵ـ دستگاه رُهاب ۶ـ دستگاه دوگاه ۷ـ دستگاه سه‌گاه ۸ـ دستگاه چهارگاه ۹ـ دستگاه همایون ۱۰ـ دستگاه ماهور ۱۱ـ دستگاه نوا ۱۲ـ دستگاه راسته پنجگاه برخی از دستگاه‌های ناآشنای این مجموعه، شامل بعضی از مایه‌های آوازی کنونی است. برای مثال، دستگاه «سوز و گداز» ترکیبی از آواز بیات کرد و آواز دشتی (با مجموعاً ۱۳ گوشه) است یا دستگاه «طرز تجنیس» شامل برخی از گوشه‌های دستگاه همایون و گوشه‌هایی در آواز بیات
گوشه‌های دستگاه همایون و گوشه‌هایی در آواز بیات اصفهان، دستگاه شور و آواز افشاری (با مجموعاً ۲۵ گوشه) است. دستگاه «بیوتات» شامل نغمه‌هایی در آواز ابوعطا، افشاری و بیات ترک (با مجموعاً ۱۱ گوشه) است و ۲ دستگاه «رُهاب» و «دوگاه» که در برخی از کتاب‌های قدیمی از آنها به‌عنوان دستگاه مجزا و با استقلال نامبرده شده‌است. طلیعهٔ کامران که از شاگردان حبیب سماعی بود در سال ۱۳۸۸، کتاب "بخش‌هایی از ردیف حبیب سماعی به روایت طلیعه کامران"، را منتشر کرد. او همچنین آلبوم موسیقی "یادگار حبیب"، را با نوازندگی سنتور خود به
موسیقی "یادگار حبیب"، را با نوازندگی سنتور خود به همراه تمبک و آواز حسین تهرانی در سال ۱۳۹۰ منتشر کرد. این آلبوم حاوی بخش‌هایی از ردیف حبیب سماعی است.
ژان-کلود وَن دام با نام شناسنامه‌ای ژان-کلود کمیل فرانسوا ون ورنبرگ (متولد: ۱۸ اکتبر ۱۹۶۰ در بروکسل) رزمی‌کار، بازیگر و فیلم‌ساز و طراح مبارزه بلژیکی تبار است. در بروکسل، بلژیک زاده شد و در سن ده سالگی پدرش او را در کلاس‌های هنرهای رزمی ثبت نام کرد که منجر به شرکت ون دام در چندین مسابقه شد. با آرزوی بازیگر شدن، در سال ۱۹۸۲ به آمریکا نقل مکان کرد و در آنجا کارهای عجیب و غریب انجام داد و در چندین فیلم کار کرد تا اینکه به عنوان نقش اول در فیلم رزمی رینگ خونین (۱۹۸۸) درخشید. از دیگر آثار برجسته او می‌توان
(۱۹۸۸) درخشید. از دیگر آثار برجسته او می‌توان فیلم‌های: سایبورگ (۱۹۸۹)، کیک‌بوکسور (۱۹۸۹)، شیردل (۱۹۹۰)، ضربه دوجانبه (۱۹۹۱)، سرباز جهانی (۱۹۹۲)، هدف سخت (۱۹۹۳)، پلیس زمان (۱۹۹۴) ،"مرگ ناگهانی (۱۹۹۵)،" لژیونر (۱۹۹۸)، در جهنم (۲۰۰۳) اشاره کرد. پس از یک افول، ون دام با فیلم جی‌سی‌وی‌دی (۲۰۰۸) که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، تا حدی به شهرت بازگشت. از آن پس ون دام به بازی در فیلم‌های اکشن و ایفای نقش‌های فرعی در فیلم‌های مانند بی‌مصرف‌ها ۲ (۲۰۱۲)، چشمان اژدها (۲۰۱۲)، به جنگل خوش آمدید (۲۰۱۳)، (۲۰۱۶) و ما جوان
به جنگل خوش آمدید (۲۰۱۳)، (۲۰۱۶) و ما جوان می‌میریم (۲۰۱۹) ظاهر شد. در سال ۲۰۲۴ در فیلم همه‌شان را بکش ۲ او با ستاره سینمای هند ژاکلین فرناندز هم‌ بازی شد. فیلم‌های او که به‌عنوان نماد سینمای اکشن و هنرهای رزمی در نظر گرفته می‌شود، بیش از یک میلیارد دلار در سرتاسر جهان فروخته‌اند و او را به یکی از موفق‌ترین ستاره‌های اکشن تمام دوران تبدیل کرده‌اند. در سال ۲۰۲۰، او به تالار مشاهیر موزه تاریخ هنرهای رزمی معرفی شد. ون دام در خارج از دوران حرفه‌ای خود به عنوان یک هنرمند رزمی و هنرپیشه، علناً از اهداف مختلف
یک هنرمند رزمی و هنرپیشه، علناً از اهداف مختلف حفاظت از محیط زیست و سازمان‌های حقوق حیوانات حمایت کرده است. نوجوانی و تحصیل. ون دام در ۱۸ اکتبر ۱۹۶۰ در سینت-آگاتا-برخم، بروکسل، بلژیک، متولد شد. پدرش، حسابدار و گلفروش بود. و اهل بروکسل و دو زبانه و مادرش فلاندری (زبان فلامان) است. ون دام بزرگ شده کاتولیک رومی بود. مادربزرگ پدری او یهودی بود. او هنرهای رزمی را در ده سالگی آغاز کرد و توسط پدرش در مدرسه کاراته شوتوکان ثبت نام کرد. سبک‌های او شامل کاراته، شوتوکان و کیک‌بوکسینگ است. او در نهایت کمربند سیاه خود
و کیک‌بوکسینگ است. او در نهایت کمربند سیاه خود را در ۱۸ سالگی در کاراته به دست آورد. او شروع به وزنه زدن برای بهبود فیزیک خود کرد، که در نهایت منجر به کسب عنوان آقای بلژیک در بدنسازی شد. در ۱۶ سالگی به باله پرداخت و به مدت پنج سال در آن تحصیل کرد. به گفته ون دام، باله "یک هنر است، اما یکی از سخت‌ترین ورزش‌ها نیز هست. اگر بتوانید از تمرین باله جان سالم به در ببرید، می‌توانید از تمرین در هر ورزش دیگری جان سالم به در ببرید. هنرهای رزمی. در سن ۱۱ سالگی ژان کلود به "مرکز ملی کاراته " در بلژیک پیوست. وی به مدت
به "مرکز ملی کاراته " در بلژیک پیوست. وی به مدت چهار سال در این رشته فعالیت کرد و توانست برای تیم کاراته بلژیک عناوینی را کسب کند. سپس فعالیت خود را به هنرهای رزمی دیگر همچون کیک‌بوکسینگ و فول‌کونتاکت کاراته گسترش داد و هم چنین نینجوتسو و موای تای کار حرفه ای نیز بوده است. فعالیت کاراته. ون دام در سن ۱۵ سالگی شروع به شرکت در مسابقات کاراته کرد. وی توانست رکوردهای خوبی از خود به جای بگذارد که از آن جمله می‌توان به رکورد ۴۴ پیروزی و تنها ۴ شکست در مسابقاتش اشاره نمود. ون دام در ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ موفق شد با
اشاره نمود. ون دام در ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ موفق شد با عضویت در تیم کاراته بلژیک، قهرمانی مسابقات کاراته اروپا را به‌دست آورد. همچنین در مسابقات قهرمانی دیگر، وی در یک‌سری مسابقات سه‌روزه موفق شد ۲۵ حریف خود را شکست دهد ولی به دلیل این‌که بازی آخر را باخت، به جایگاه دوم رتبه‌اش کاهش پیدا کرد. کیک‌بوکسینگ و فول‌کنتاکت کاراته. فعالیت وی در فول کنتاکت کاراته از سال ۱۹۷۷ شروع شد. از همین سال تا ۱۹۸۲ وی موفق شد رکورد ۱۸ پیروزی (ناک‌اوت) و یک شکست را ثبت کند. در طول فعالیت ۵ ساله او در این رشته، ون دام تنها یک‌بار شکست
۵ ساله او در این رشته، ون دام تنها یک‌بار شکست خورد. وی در سال ۱۹۸۲ خود را از مسابقات بازنشسته کرد. ژان-کلود ون دام قرار بود در سال ۲۰۰۹ با سامروک کامسینگ دارنده ۲ مدال المپیک کیک بوکس در سطح حرفه‌ای مسابقه دهد که این مسابقه بعد از بارها به تعویق افتادن هرگز برگزار نشد و اکنون نیز ژان کلود ون دام یکی از بهترین رزمی کارهای هالیوود است. بنای یادبود. رونمایی از مجسمه ون دام در بلژیک در سال ۲۰۱۲ از مجسمه این بازیگر رونمایی شد. این اثر هنری که تجسمی از عضله‌های او در یکی از ژست‌های او از کیک‌بوکسور (فیلم ۱۹۸۹)
او در یکی از ژست‌های او از کیک‌بوکسور (فیلم ۱۹۸۹) به تصویر می‌کشد. این رونمایی در بلوار《سیلوین دوپویس》برگزار شد و ون دام، والدینش، وزیر فرهنگ والونیا-بروکسل و نزدیک به ۲۰۰۰ هوادار در آن حضور داشتند. ون دام گفت که این مجسمه «نماینده رؤیای یک بچه بروکسلی» است و «برای همه کودکانی است که چیزی می‌خواهند» و افزود که «اگر به چیزی به اندازه کافی و قوی اعتقاد داشته باشید، آن چیز می‌تواند محقق شود.» مجسمه ون دام در جمهوری آذربایجان، شهرستان قبله در سال ۲۰۱۹ بنای یادبود ون دام در روستای وندام آذربایجان به دلیل شباهت
ون دام در روستای وندام آذربایجان به دلیل شباهت نام روستا با نام وان دام نصب شد. این بازیگر متعاقباً پستی را در حساب کاربری خود در فیس بوک منتشر کرد و از مسئولان تشکر کرد. زندگی شخصی. طبق توضیحات ون دام او در اواسط دهه ۱۹۹۰، به دلیل استرس ناشی از فیلمبرداری و تبلیغ مداوم فیلم‌هایش او را به عادت کوکائین سوق داد که تا سال ۱۹۹۶ در هفته تا ۱۰۰۰۰ دلار و تا ۱۰ گرم در روز مصرف می‌کرد. او به دلیل رانندگی تحت تأثیر دارو و الکل در سال ۱۹۹۹ دستگیر شد. تلاش‌ها برای بازپروری مواد مخدر ناموفق بود، او برای رفع اعتیاد خود
مواد مخدر ناموفق بود، او برای رفع اعتیاد خود از طریق ترک به ورزش و بوقلمون سرد متوسل شد. در سال ۱۹۹۸ او مبتلا به اختلال دوقطبی تشخیص داده شد. در سال ۲۰۱۱، او در برنامه رئالیتی شوی بریتانیایی دربارهٔ این وضعیت صحبت کرد و گفت: «گاهی اوقات از من خوشت می‌آید و گاهی اوقات از من متنفر می‌شوی. اما چه کنم؟ من کامل نیستم… من یک دوقطبی افراطی هستم، و برای این دارو مصرف می‌کنم… وقتی جوان بودم، از آن حالات نوسان خلقی رنج می‌بردم. صبح، [وقتی] به مدرسه می‌رفتم، آسمان آبی بود و برای من آسمان سیاه بود، خیلی غمگین بودم».
بود و برای من آسمان سیاه بود، خیلی غمگین بودم». ون دام پنج بار با چهار زن مختلف ازدواج کرده‌است. او با همسر سوم خود، بدنساز گلادیس پورتوگس، ازدواج کرده بود که با او دارای دو فرزند کریستوفر ون وارنبرگ (متولد ۱۹۸۷) و بیانکا بری (متولد ۱۹۹۰) بود، تا اینکه در سال ۱۹۹۲ با دارسی لاپیر، بازیگر زن، رابطه عاشقانه آغاز کرد. او در فوریه ۱۹۹۴ ازدواج کرد. از این ازدواج صاحب یک پسر به نام نیکلاس (متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۹۵) شدند. در همان سال او با همبازی خود در مبارز خیابانی (فیلم ۱۹۹۴)، کایلی مینوگ در طول فیلمبرداری آن فیلم
۱۹۹۴)، کایلی مینوگ در طول فیلمبرداری آن فیلم در تایلند رابطه نامشروع داشت. لاپیر، که در آن زمان از پسرشان باردار بود، از این رابطه آگاه نشد تا اینکه ون دام به‌طور علنی در سال ۲۰۱۲ آن را اعتراف کرد. جنجال‌ها. شکایت فرانک داکس. در سال ۱۹۹۷، فرانک داکس رزمی‌کاری که ون دام در رینگ خونین (۱۹۸۸) نقش او را بازی می‌کرد، علیه ون دام به‌خاطر ۵۰ هزار دلار به‌خاطر همکاری در نویسندگی و مشاوره‌ای که داکس در فیلم «هدف نهایی» در سال ۱۹۹۶ انجام داد، شکایت کرد. طبق این دادخواست، داکس همچنین ون دام را به دروغگویی به مردم در
داکس همچنین ون دام را به دروغگویی به مردم در مورد سابقه رزمی‌اش در هنرهای رزمی متهم کرد و اظهار داشت که وقتی داکس در حالی که ون دام برای امرار معاش مشکل مالی داشت، ون دام را آموزش می‌داد، ون دام فاقد مهارت‌های هنرهای رزمی بود. مارتین سینگر، وکیل ون دام، پاسخ داد: «سوابقی وجود دارد که توانایی او را در هنرهای رزمی ثابت می‌کند. کافیست فقط به فیلم‌های او نگاه کنید. او این نقش‌ها را با توانایی خود ایفا کرد، او بدلکاری ندارد که این کار را بکند.» حادثه استیون سیگال. در سال ۲۰۰۸، سیلوستر استالونه بازیگر به مجله
در سال ۲۰۰۸، سیلوستر استالونه بازیگر به مجله بریتانیایی اف‌اچ‌ام اعلام کرد که "در یک مهمانی در خانه من در میامی در سال ۱۹۹۷، ون دام از این که استیون سیگال ادعا می‌کرد می‌تواند لگد بزند خسته شده بود، بنابراین سیگال را به بیرون در حیاط پشتی من پیشنهاد داد." به گفته استالونه، سیگال بهانه‌های خود را آورد و رفت در حالی که ون دام او را در یک کلوپ شبانه ردیابی کرد و دوباره او را به چالش کشید. استالونه با بیان این که "ون دام خیلی قوی بود. سیگال هیچ‌کدام را نپذیرفت به پایان رسید. رویداد قدیروف. در اکتبر ۲۰۱۱، ون
به پایان رسید. رویداد قدیروف. در اکتبر ۲۰۱۱، ون دام به همراه دیگر افراد مشهور از جمله هیلاری سوانک، ونسا-می و سیل (خواننده) مورد انتقاد گروه‌های حقوق بشری قرار گرفت زیرا در مراسمی در گروزنی پایتخت چچن در سی و پنجمین سالگرد تولد رمضان قدیروف، رئیس‌جمهور چچن شرکت کردند. گروه‌های حقوق بشر که از افراد مشهور خواسته بودند به دلیل سوء استفاده‌هایی که در زمان قدیروف انجام شده بود از حضور خود در این مراسم صرف نظر کنند، از حضور افراد مشهور در این مراسم انتقاد کردند. دیده‌بان حقوق بشر بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن
دیده‌بان حقوق بشر بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن گفت: "رمضان قدیروف با یک سری از نقض‌های وحشتناک حقوق بشر مرتبط است. گرفتن دستمزد برای پارتی با او برای ستاره‌ها نامناسب است و دریافت پول برای حضور در چنین نمایش مجللی. در چچن، رنج قربانیان بی شماری از نقض حقوق بشر در آنجا را بی‌اهمیت جلوه می‌دهد.
ژِژونوم یا ژژنوم یا تُهی‌روده در کالبدشناسی دستگاه گوارش بخش میانی از سه بخش روده باریک است. ژِژونوم، دوازدهه (دئودِنوم) را به ایلئوم متصل می‌کند. انسداد تُهی‌روده خطرناک‌ترین گونه از بیماری انسداد روده می‌باشد. در یک انسان بالغ، طول روده باریک معمولاً بین ۲ تا ۸ متر است که ۱ تا ۲ متر از آن مربوط به تهی‌روده است.
ایلِئوم یا درازروده در کالبدشناسی دستگاه گوارش بخش انتهایی، از سه بخش رودهٔ باریک است. در اکثر مهره‌داران، درازروده بخش نهایی روده باریک به‌شمار می‌رود: از جمله در پستانداران، خزندگان و نیز پرندگان. ایلئوم در زیر دوازدهه و تهی‌روده قرار گرفته و توسط دریچه‌ای به نام دریچه ایلئوسکال (دریچهٔ دراز-کوری) از روده کور (سکوم) جدا شده است. در محل این سوراخ مخاط روده دارای دو چین فوقانی و تحتانی می‌باشد که به یکدیگر متصل شده و مانع برگشت مواد از رودهٔ بزرگ به داخل رودهٔ باریک می‌شود. طول درازروده در انسان‌ها در حدود
باریک می‌شود. طول درازروده در انسان‌ها در حدود ۲ تا ۴ متر است. مقدار PH درازروده معمولاً بین ۷ و ۸ (خنثی یا کمی قلیایی) است. کارکرد. اصلی‌ترین کارکرد ایلئوم، جذب ویتامین ب۱۲ و نمک‌های صفراوی و فرآورده‌هایی است که توسط تهی‌روده جذب نشده‌اند. دیوارهٔ درازروده چین‌دار است و هر کدام از چین‌ها از شمار بسیار زیادی پُرزهای روده‌ای کوچک پوشیده شده است. ایلئوستومی. در جراحی، گاه در دیواره شکم با وسایل جراحی سوراخی ایجاد می‌کنند که در نتیجه آن محتویات درازروده به بیرون راه پیدا می‌کند. به این عمل ایلئوستومی گفته
بیرون راه پیدا می‌کند. به این عمل ایلئوستومی گفته می‌شود.
دَوازدَهه یا اِثناعَشَر یا دئودنوم در کالبدشناسی دستگاه گوارش، لوله‌ای توخالی و شبیه به یک لوله خمیده است که معده را به تهی‌روده متصل میکند. دوازدهه نخستین و کوتاه‌ترین قسمت از روده باریک است. در ابتدای دوازدهه، حباب دوازدهه‌ای و در انتهای آن رباط ترایتز قرار دارد. علت نام‌گذاری. نام دوازدهه ترجمه واژه یونانی است که توسط پزشک یونانی هروفیلوس نامیده شده، زیرا طول آن در حدود دوازده انگشت است. سپس این واژه توسط ابوعلی سینا دانشمند ایرانی در کتاب قانون به صورت اثنی‌عشر (به عربی به معنای دوازده ) به کار رفته و
اثنی‌عشر (به عربی به معنای دوازده ) به کار رفته و از آنجا به زبان لاتین راه یافته‌است. در انسان، طول اثنی عشر حدود ۲۵ سانتی‌متر (۱۵–۱۰ اینچ) است که با حباب دوازدهه شروع می‌شود و به عضله تعلیقی اثنی عشر ختم می‌شود. می‌توان آن را به چهار قسمت تقسیم کرد. کارکرد. کارکرد دوازدهه، بیشتر، تجزیه مواد خوراکی در روده ی کوچک است. آنزیم‌ها و بیکربنات سدیم از پانکراس و نمکهای صفراوی از کیسه صفرا ترشح می‌شوند و به این ناحیه می‌ریزند.
کمال تبریزی (زادهٔ ۵ آبان ۱۳۳۸، تهران) کارگردان ایرانی است. کمال تبریزی در طول دوران کارگردانی خود با بسیاری از بازیگران مهم سینمای ایران از جمله شهاب حسینی، پرویز پرستویی، سعید راد، رضا کیانیان، فاطمه معتمدآریا، بیتا فرهی، لیلا حاتمی، مریلا زارعی، نیکی کریمی، بابک حمیدیان، محمدرضا فروتن، محمدرضا گلزار، حامد بهداد، هانیه توسلی، پارسا پیروزفر، هنگامه قاضیانی و نازنین بیاتی همکاری داشته است. زندگی. تبریزی فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما و تلویزیون دانشگاه هنر است. او تا به حال در رشته‌های تدوین، تهیه و تولید، صحنه و
تا به حال در رشته‌های تدوین، تهیه و تولید، صحنه و لباس، فیلم‌برداری، فیلمنامه و کارگردانی فعالیت کرده‌است. او یکی از دانشجویان شرکت‌کننده در ماجرای اشغال سفارت آمریکا در ایران به عنوان عکاس و فیلمبردار است. و از فیلمسازان بعد از انقلاب است.
تنگه باب‌المَندَب "به معنای تنگه اشک‌ها"، یک تنگه آبی میان کشور یمن و جیبوتی در قسمت جنوبی دریای سرخ که این دریا را به خلیج عدن و سپس به دریای عرب و اقیانوس هند وصل می‌کند. کشتی‌هایی که از طرف اقیانوس هند می‌آیند پس از گذر از باب‌المندب و عبور از طول دریای سرخ می‌توانند راه خود را از کانال سوئز به سوی دریای مدیترانه ادامه دهند. تنگه باب‌المندب میان یمن و جیبوتی در شاخ آفریقا قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۶ کشتی‌های نفت‌کش روزانه حدود ۳٫۳ میلیون بشکه نفت را از این تنگه عبور دادند. کل نفت حمل‌شده توسط کشتی‌های
این تنگه عبور دادند. کل نفت حمل‌شده توسط کشتی‌های نفتکش در آن سال ۴۳ میلیون بشکه در روز بود. نام. نام این تنگه که معنی تنگه اَشک می‌دهد به خطراتی که دریانوردان حین گذر از این محل با آن روبه‌رو بودند اشاره دارد. بنا بر افسانه‌های عربی زمین‌لرزه‌ای شاخ آفریقا را از شبه جزیره عربستان جدا کرده و این نام به خاطر تعداد زیاد افرادی که بر اثر آن جان خود را از دست داده‌اند، به این تنگه داده شده است. جغرافیا. آبراهه باب‌المندب در فاصلهٔ ۳۶ کیلومتری ناحیهٔ جنوب روستای ذباب در کرانهٔ خلیج عدن واقع شده است، و در حدود
ذباب در کرانهٔ خلیج عدن واقع شده است، و در حدود ۸۴ کیلومتر از شهر ساحلی مخا دوری دارد. فاصله دو سوی تنگه از رأس منهلی در یمن تا رأس سیان در جیبوتی ۳۰ کیلومتر است. جزیره پریم تنگه باب‌المندب را به دو کانال تقسیم می‌کنند. کانال شرقی به نام تنگه اسکندر نامیده می‌شود و سه کیلومتر پهنا و ۳۰ متر عمق دارد. کانال غربی، دکه المعیون نام گرفته و پهنای آن در حدود ۲۵ کیلومتر و ژرفای آن ۳۱۰ متر است. جریان سطحی آب دریا در کانال شرقی به سمت داخل است، اما در کانال غربی جریانی قوی در زیر آب به سمت بیرون روان می‌باشد. در
قوی در زیر آب به سمت بیرون روان می‌باشد. در آب‌های تنگه باب‌المندب در نزدیکی کرانه جیبوتی گروهی از جزایر کوچک به نام هفت‌برادران سر از آب برآورده‌اند. فاصله عرضی تنگه حدود از رأس منهلی در یمن تا رأس سیان در جیبوتی است. جزیره پریم این تنگه را به دو کانال تقسیم می‌کند: کانال شرقی که به باب اسکندر (تنگه اسکندر) معروف است، عرض و عمق دارد؛ در حالی‌که کانال غربی یا دقت‌المیون، عرض و عمق دارد. نزدیک ساحل جیبوتی گروهی از جزایر کوچک به نام جزایر هفت‌برادر قرار دارند. در کانال شرقی جریان سطحی به سمت داخل است، اما در
در کانال شرقی جریان سطحی به سمت داخل است، اما در کانال غربی یک جریان زیرسطحی قوی به سمت خارج وجود دارد. کوه‌های پیرامون. کوه‌های متعددی بر فراز این تنگه پراهمیت قرار دارند. این تنگه از پایه کوه «جبال المندب» گذر می‌کند. ارتفاع این کوه در حدود ۳۰۰ متر از سطح دریا می‌باشد. سپس کوه «شیخ سعید»، و در پایهٔ همین کوه نیز روستایی به همین نام وجود دارد که تعداد ساکنانش بیش از ۶۰ نفر نیست. در سمت مشرق آن کوه «منهلی» است که ارتفاعش در حدود ۳۱۰ متر است، و کوه «جبل مراد» و کوه «العقد» می‌باشد. در کرانه تنگه باب‌المندب
و کوه «العقد» می‌باشد. در کرانه تنگه باب‌المندب روستای المندب واقع شده است و جمعیتش در حدود ۸۰۹ نفر می‌باشد. در بعضی از آثار و سنگ نبشته‌ها آمده است که تاریخ روستای «المندب» به دوران پادشاهی سبا و ذوریدان می‌رسد. همچنین در سمت جنوب روستای المندب، روستای دیگری به نام «بیت الفقیه» وجود دارد ودارای ۸۳۹ نفر جمعیت می‌باشد، ساکنان این روستا به صید و ماهی‌گیری اشتغال دارند. پیشینه. رویدادهای زیست‌محیطی و زمین‌ساختی دیرینه در عصر میوسن در این محل برزخی به نام داناکیل ایجاد کرد که یک پل خشکی میان یمن و اتیوپی شد.
ایجاد کرد که یک پل خشکی میان یمن و اتیوپی شد. در خلال صد هزار سال گذشته نوسانات آب دریا به‌طور متناوب باعث باز و بسته شدن تنگه آبی باب‌المندب شده است. برپایه مدل خاستگاه اخیر آفریقایی انسان امروزی، این تنگه احتمالاً شاهد اولین مهاجرت‌های انسان امروزی به بیرون از آفریقا بوده است. بر اساس این مدل، در آن زمان سطح آب اقیانوس‌ها بسیار پایین‌تر و تنگه‌ها بسیار کم‌عمق‌تر و برخی نیز خشک بوده‌اند و این امر چند موج مهاجرتی را بین قاره‌ها ممکن ساخت. در روایات کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی آمده است که تنگه باب‌المندب
ارتدکس توحیدی اتیوپی آمده است که تنگه باب‌المندب شاهد نخستین مهاجرت‌های سامیان گَعِزی‌زبان به آفریقا بوده است که مربوط به حدود ۱۹۶۰ پیش از میلاد است یعنی حدوداً هم‌زمان با یعقوب پیامبر. در سنت عربی آمده است که در روزگاران کهن، آسیا و آفریقا به هم پیوسته بودند، تا اینکه در باب‌المندب از هم جدا شدند. یاقوت حموی نام باب‌المندب را به گذر اکثوم در سده ششم میلادی از دریا به سوی یمن نسبت داده است. دو سنگ‌نوشته سبایی از اوایل سده ششم از «سلسلة المندب» در پیوند با نبرد میان ذونواس و اکثوم یاد می‌کنند. پادشاهی اکسوم
میان ذونواس و اکثوم یاد می‌کنند. پادشاهی اکسوم از قدرت‌های منطقه‌ای اصلی در شاخ آفریقا بود و این پادشاهی توانست با تسخیر پادشاهی حِمیَر، کمی پیش از ظهور اسلام، در دو سوی تنگه تبدیل به یک قدرت منطقه‌ای بزرگ‌تر شود. بریتانیای کبیر در سال ۱۷۹۹ به صورت یک‌جانبه جزیره پریم را ضمیمه امپراتوری هند خود کرد. انگلیسی‌ها در سال ۱۸۵۷ مالکیت خود بر این جزیره را تحکیم کرده و در ۱۸۶۱ با ایجاد یک فانوس دریایی در آن جزیره کنترل دریای سرخ و راه‌های بازرگانی به سوی کانال سوئز را در دست گرفتند. کمپانی هند شرقی بریتانیا در سال
را در دست گرفتند. کمپانی هند شرقی بریتانیا در سال ۱۷۹۹ میلادی جزیره پریم را به نمایندگی از امپراتوری بریتانیا در هند به‌طور یک‌جانبه تصرف کرد. دولت پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند در سال ۱۸۵۷ ادعای مالکیت این جزیره را مطرح کرد و در سال ۱۸۶۱ در آنجا فانوس دریایی ساخت تا بر دریای سرخ و مسیرهای تجاری کانال سوئز تسلط داشته باشد. از این جزیره تا سال ۱۹۳۵ به‌عنوان ایستگاه سوخت‌گیری کشتی‌های بخار استفاده می‌شد، تا اینکه با کاهش استفاده از زغال‌سنگ، بهره‌برداری از آن زیان‌ده شد. حضور بریتانیا تا سال ۱۹۶۷
از آن زیان‌ده شد. حضور بریتانیا تا سال ۱۹۶۷ ادامه داشت، زمانی که این جزیره بخشی از جمهوری خلق یمن جنوبی شد. پیش از واگذاری، دولت بریتانیا پیشنهادی به سازمان ملل متحد ارائه داده بود تا جزیره بین‌المللی اعلام شود تا امنیت عبور و مرور از باب‌المندب حفظ شود، اما این پیشنهاد رد شد. در سال ۲۰۰۸، شرکتی متعلق به طارق بن لادن طرح‌هایی برای ساخت پلی به نام «پل شاخ آفریقا» بر روی این تنگه و پیوند یمن با جیبوتی ارائه کرد. شرکت Middle East Development LLC اطلاعیه‌ای برای ساخت پلی معلق بر فراز دریای سرخ منتشر کرد که