payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تأیید قرار دادهای خارجی است. در صورتی که سنا با پیوستن به قرار دادی مخالفت ورزد، دولت نمی‌تواند از اجرای آن سر باز زند. در سال ۱۹۱۹ هنگامی که بحث عضویت ایالات متحده آمریکا درجامعه ملل مطرح شد، اکثریت جمهوریخواهان حاکم برسنا با آن مخالفت کردند و ویلسون نتوانست به آرزوی خود برای عضویت ایالات متحده آمریکا در بزرگ‌ترین نهاد بین‌المللی پس از جنگ اول جهانی جامه عمل بپوشاند. تأیید مقامات دولتی. رئیس جمهور پس از پیروزی در انتخابات، تیمی از مشاوران خود را تشکیل می‌دهد که ریاست وزارتخانه‌ها را بر عهده می‌گیرند. وی
که ریاست وزارتخانه‌ها را بر عهده می‌گیرند. وی باید افراد مورد نظر خود را برای کسب نظر سناتورها به سنا معرفی نماید. افراد معرفی شده باید درکمیته‌های تخصصی سنا حاضر شود و از خود دفاع نماید. پس از مذاکرات طولانی که اغلب تحت تأثیر مسائل سیاسی و حزبی قرار می‌گیرد، رای‌گیری درصحن مجلس سنا انجام می‌شود. در صورت رأی مثبت دو سوم سناتورها، فرد معرفی شده به عنوان وزیر تعیین می‌شود. رای اعتماد سنا به وزرای پیشنهادی رئیس‌جمهور در ایالات متحده با شیوه معمول در دیگر کشورهای جهان تفاوت دارد. در اغلب نظام‌های حکومتی غربی،
جهان تفاوت دارد. در اغلب نظام‌های حکومتی غربی، وزرا باید رأی اعتماد پارلمان را کسب نمایند و پارلمان نیز حق دارد درصورت نارضایتی، پس از مدتی رأی اعتماد خود را پس بگیرد. درچنین صورتی با رأی عدم اعتماد، وزیر از سمت خود برکنار می شود. لیکن در ایالات متحده، سنا تنها یکبار در مورد صلاحیت وزرا رأی می‌دهد و پس از انتصاب نمی‌تواند آنان را عزل کند. در حقیقت ادامه فعالیت یا عزل مقامات بلندپایه دولت فدرال تنها در اختیار رئیس‌جمهور است. کنگره فقط زمانی می‌تواند مانع کار وزرا شود که علیه آنان اعلام جرم و روند طولانی و
وزرا شود که علیه آنان اعلام جرم و روند طولانی و پیچیده استیضاح را آغاز کند. تأیید قضات دیوان عالی فدرال. همانند تأیید وزرای پیشنهادی توسط سنا، قضات دیوان عالی فدرال نیز باید رأی دو سوم سنا را کسب نمایند. این افراد از بین قضات بلندپایه کشور انتخاب و توسط رئیس‌جمهور به سنا معرفی می‌شوند. قضات دیوان عالی فدرال باید همان روند تأیید وزرا را طی نمایند و در کمیته تخصصی سنا حاضر شوند. درحقیقت، در نظام تفکیک قوای آمریکا، تنها برای انتخاب قضات دیوان عالی فدرال، هر سه قوا مشارکت دارند و به تصمیم‌گیری می‌پردازند.
سه قوا مشارکت دارند و به تصمیم‌گیری می‌پردازند. استیضاح رئیس جمهور. کنگره بر اساس قانون اساسی قادراست رئیس‌جمهور، وزرا، قضات دیوان عالی فدرال و دیگر مقامات دولت فدرال را استیضاح و از کار برکنار نماید. این حق، تضمینی برای نظارت کنگره بر نهادهای حکومتی تلقی می‌شود. هرگاه رئیس‌جمهور به خیانت و تخلف از وظایف خود متهم شود، کنگره می‌توان وی را استیضاح کند. برای این منظور، ابتدا باید دو سوم نمایندگان مجلس نمایندگان به طرح استیضاح رئیس‌جمهور رأی دهند. سپس موضوع به سنا ارجاع داده می‌شود و در آنجا دادگاهی برای
به سنا ارجاع داده می‌شود و در آنجا دادگاهی برای محاکمه رئیس‌جمهور تشکیل می‌شود. رئیس‌جمهور باید در این دادگاه و در حضور کلیه سناتورها ادعای شهادت کند و از خود دفاع نماید. اگر اکثریت نمایندگان سنا رأی به محکومیت وی دهند، رئیس‌جمهور از سمت خود بر کنار می‌شود. رأی دیگر مقامات از جمله وزرا و قضات دیوان عالی فدرال نیز همین روال پیگیری می‌شود با این تفاوت که اهمیت سیاسی استیضاح و برکناری آنان هرگز به اندازه برکناری رئیس‌جمهور نیست. در تاریخ ایالات متحده آمریکا تاکنون ۳ بار دادگاه سنا برای استیضاح رئیس‌جمهور
تاکنون ۳ بار دادگاه سنا برای استیضاح رئیس‌جمهور تشکیل شده‌است که یکبار در سال ۱۸۶۸ برای محاکمه اندرو جانسون، یکبار نیز در سال ۱۹۹۹ در زمان بیل کلینتون و یکبار دیگر در سال ۲۰۱۹ برای محاکمه دونالد ترامپ بود. در دو بار اول رؤسای جمهور وقت توانستند تنها با یک رأی اضافه از کابوس برکناری و اخراج از کاخ سفید نجات یابند. استیضاح دونالد ترامپ نیز با رأی اکثریت جمهوری خواه دادگاه سنا به سرانجامی نرسید. ابطال وتوی رئیس جمهور. قانون اساسی به رئیس‌جمهور اختیار داده‌است که مصوبات کنگره را وتو نماید اما این اختیار
که مصوبات کنگره را وتو نماید اما این اختیار نامحدود نیست و کنگره می‌تواند متقابلاً با تصویب مجدد مصوبه خود، وتوی رئیس‌جمهور را سلب کند. هر گاه دو سوم مجموع نمایندگان مجلس نمایندگان وسنا دریک جلسه مشترک، مخالفت خود را با وتوی رئیس‌جمهور در خصوص یک لایحه قانونی اعلام نمایند، این لایحه جنبه قانونی و لازم الاجرا به خود می‌گیرد و رئیس‌جمهور ملزم به اجرای آن می‌شود.
کاریان، روستایی در دهستان کاریان بخش هرم شهرستان جویم در استان فارس ایران است. این روستا، مرکز دهستان کاریان است. گذران زندگی. گذران زندگی مردم از طریق کشاورزی، دامداری و کار در کشورهای عربی دامنه شاخاب پارس فراهم می‌شود. محصولات کشاورزی عمدتاً شامل مرکبات، تمرات نخل، گندم، جو، کنجد، ذرت و پنبه می‌باشد. باغهای مرکبات کاریان نظیر لیمو ترش، لیمو شیرین و پرتقال در سطح شهرستان جویم معروف است. قنات وآبیاری مزروعات. آبیاری باغات و مزارع در قدیم توسط چاه‌های دورشته قنات وبرکه بندهای اطراف روستامانند برکه بند و
قنات وبرکه بندهای اطراف روستامانند برکه بند و رشته قنات جلال‌آباد معروف به شیخی، برکه بند و رشته قنات فاریاب معروف به خانی، رشته قنوات میری، کریم آباد، گُرونی، نجم الدینی، دِل تاوه، هرمز جان پایین، این رشته قنات آسیاب آبی را واقع در محل سنگ‌شکن فعلی می‌چرخانده‌است، هرمزجان بالا و پِدِگویه انجام می‌گرفته‌است، که در حال حاضر بعلت خشک شدن رشته قنوات، آبیاری به صورت برداشت آب از چاه به روش‌های صنعتی می‌باشد. معماری قناتها. مهندسی ومعماری این قناتها واقعاً شگفت‌آور است به‌عنوان مثال در طول رودخانة گَپ (بزرگ) ۷۲
است به‌عنوان مثال در طول رودخانة گَپ (بزرگ) ۷۲ قنات سرپوشیده قرار داردو طراحی این قنوات به‌گونه ایست که آبهای زیرزمینیِ منطقه‌ای به وسعت تقریبی دوازده میلیون متر مربع از لابلای شبکه‌های دقیق زیرزمینی در نهایت به برکه بند خانی می‌رسیده و جهت آبیاری استفاده می‌شده‌است. دامداری در این دیار به صورت سنتی است ودشتهای حومة کاریان نظیر دشت گبر، دشت هَشُم، دشت لاغر، کفة (صحرای وسیع) هرم - کاریان و دامنة شمالی گردنة میرشکاری جایگاه این دامهاست. آثار باستانی. آثار باستانی در کاریان با توجه به توضیحات بالا به وفور
باستانی در کاریان با توجه به توضیحات بالا به وفور یافت می‌شود که ازبین آن‌ها می‌توان به امامزاده شاه حاجت، آرامگاه میر ابوشهداء، مقبره چهل دختر، قلعه گلی، قلعه شاه نشین، دره کافران، عمارت سردرب، دهلوهای سنگی دوره گبر و سرانجام ویرانه‌های آتشکده آذرفرنبغ (آتشکده روحانیان) اشاره کرد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۹۱۹ نفر (۷۴۹ خانوار) بوده‌است. اهل کاریان سنی مذهب و پیرو مذهب شافعی می باشند
در هندسه، از اصطلاح نیم‌قُطر بُزُرگ یا نیم‌قُطر اَطوَل برای توصیف ابعاد اشکال بیضی و هذلولی استفاده می‌شود. در بیضی. قطر بزرگ یک بیضی طولانی‌ترین قطر آن است. قطر بیضی از مرکز و دو کانون بیضی می‌گذرد و نقطه‌های پایانی آن دورترین نقطه‌های شکل نسبت به هم هستند. نصف قطر بزرگ را نیم‌قطر بزرگ می‌گویند. نیم‌قطر بزرگ از مرکز آغاز می‌شود و از طریق یک کانون به لبهٔ بیضی می‌رسد.
منطقهٔ پایتخت یا هوودستادن (به دانمارکی: Region Hovedstaden) شرقی‌ترین بخش اداری دانمارک است و کپنهاگ، پایتخت کشور، را در بر می‌گیرد. این منطقه ۲۹ شهرداری و یک شورای منطقه‌ای با ۴۱ عضو انتخابی دارد. از اول اوت ۲۰۲۱، رئیس شورا «لارس گارهوی» از حزب سوسیال دموکرات‌های دانمارک است. منطقهٔ پایتخت در اول ژانویهٔ ۲۰۰۷ و در چارچوب اصلاحات شهرداری‌های دانمارک (۲۰۰۷) ایجاد شد. این اصلاحات، شهرستان‌ها (به دانمارکی: amter) را منحل و پنج منطقهٔ جدید ایجاد کرد. همچنین ۲۷۱ شهرداری کوچک به واحدهای بزرگ‌تر ادغام شدند و شمار
شهرداری کوچک به واحدهای بزرگ‌تر ادغام شدند و شمار شهرداری‌ها به ۹۸ کاهش یافت. این اصلاحات اختیارات حکومت‌های منطقه‌ای را به شدت کاهش داد و در مقابل، قدرت دولت مرکزی در کپنهاگ و شهرداری‌ها را افزایش داد. برخلاف شهرستان‌های سابق (۱۹۷۰–۲۰۰۶) (به دانمارکی: Amtskommune)، مناطق کنونی شهرداری به حساب نمی‌آیند و در نتیجه اجازهٔ داشتن نشان ندارند و فقط می‌توانند لوگو داشته باشند. همچنین مناطق مالیات دریافت نمی‌کنند، بودجهٔ آنها عمدتاً از طریق کمک‌هزینهٔ بلوکی تأمین می‌شود، امکان انتقال بودجه میان بخش‌های مختلف
می‌شود، امکان انتقال بودجه میان بخش‌های مختلف هزینه را ندارند و هر مبلغ استفاده‌نشده باید به دولت مرکزی بازگردانده شود. بررسی کلی. منطقهٔ پایتخت یکی از پنج منطقهٔ دانمارک است و از شهرداری‌های کپنهاگ، فردریکسبرگ، شهرستان‌های پیشین کپنهاگ و فردریکسبورگ و همچنین شهرداری منطقه‌ای بورنهلم تشکیل می‌شود. این منطقه با منطقهٔ شیلند و استان اسکانیا در سوئد از طریق پل اورسوند هم‌مرز است. بزرگ‌ترین دریاچهٔ دانمارک، آرسو، در ۴۳ کیلومتری شمال‌باختری کپنهاگ قرار دارد. عمیق‌ترین دریاچهٔ کشور یعنی فوره‌سو (۱۴٫۵ کیلومتر
عمیق‌ترین دریاچهٔ کشور یعنی فوره‌سو (۱۴٫۵ کیلومتر شمال‌باختری کپنهاگ) نیز در همین منطقه است و نام خود را به شهرداری فوره‌سو داده است. در میان جنگل‌های منطقه می‌توان به گریب‌سکو اشاره کرد که نام شهرداری گریب‌سکو نیز از آن گرفته شده است. همچنین دیریهاون در شمال کپنهاگ و در محدودهٔ شهرداری‌های گنتوفت و لینگبی-توربیک واقع است. از نظر زمین‌شناسی، این بخش از شمال دانمارک بر اثر بازگشت پس‌یخچالی در حال بالاآمدن است و خلیج‌ها و دریاچه‌های قدیمی را به خشکی یا دریاچه‌های جدید بدل کرده است. آرسو یکی از نمونه‌هاست که
جدید بدل کرده است. آرسو یکی از نمونه‌هاست که زمانی به سوی کاته‌گات گسترش داشته است. برای جلوگیری از جابه‌جایی شن‌های ساحلی، جنگل‌هایی در امتداد سواحل کاته‌گات در شهرداری‌های هِلسینگر، گریب‌سکو و هالسنز کاشته شده است. به‌منظور اتصال زمینی به پل اورسوند، به جزیرهٔ آماگر زمین افزوده شده و با تونلی به جزیرهٔ مصنوعی پبرهولم متصل شده است. مساحت دانمارک شرقی (شرق کمربند بزرگ) حدود ۹۶۲۲ کیلومتر مربع است و با طرح‌های عمرانی و پروژه‌های ترابری (از جمله پیوند ثابت فمرن بلت) در حال افزایش است. خط کپنهاگ–رینگستد (قطار
بلت) در حال افزایش است. خط کپنهاگ–رینگستد (قطار پرسرعت) از اول ژوئن ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد تا ظرفیت حمل‌ونقل افزایش یابد و ازدحام در روسکیله کاهش پیدا کند. اصلی‌ترین وظیفهٔ منطقه، ادارهٔ بیمارستان‌ها و خدمات بهداشتی است که حدود ۹۰٪ بودجه را به خود اختصاص می‌دهد. در شرق دانمارک، موویا (سازمان حمل‌ونقل عمومی) مسئول هماهنگی ترابری ۴۵ شهرداری است. تنها بورنهلم به‌علت موقعیت خاص خود شرکت حمل‌ونقل مستقل دارد (BAT). همچنین بورنهلم به‌عنوان «شهرداری منطقه‌ای بورنهلم» شماری از وظایف منطقه‌ای دیگر دانمارک را نیز برعهده
از وظایف منطقه‌ای دیگر دانمارک را نیز برعهده دارد و از این نظر خود همچون یک منطقه به‌شمار می‌آید. از آنجا که دانمارک یک کشور یکپارچه است، «منطقهٔ پایتخت» در حکم ناحیهٔ پایتختی مستقل نیست، بلکه صرفاً یکی از مناطق کشور است که پایتخت در آن قرار گرفته. مجمع‌الجزایر اِرت‌هُلمِن در شمال‌شرق بورنهلم جزو این منطقه نیست. اقتصاد. تولید ناخالص داخلی این منطقه در سال ۲۰۱۸ حدود ۱۲۲٫۲ میلیارد یورو بود (۴۰٫۶٪ کل اقتصاد دانمارک). سرانهٔ تولید ناخالص داخلی (بر اساس برابری قدرت خرید) ۵۰ هزار یورو، معادل ۱۶۶٪ میانگین
قدرت خرید) ۵۰ هزار یورو، معادل ۱۶۶٪ میانگین اتحادیهٔ اروپا بود. منطقهٔ پایتخت ثروتمندترین بخش دانمارک است. جمعیت. این منطقه در اول اکتبر ۲۰۲۳ حدود ۱٬۹۱۰٬۳۹۵ نفر جمعیت داشته است. بیمارستان‌ها. منطقهٔ پایتخت دانمارک مدیریت چند بیمارستان را بر عهده دارد: بیمارستان آماگر در جزیرهٔ آماگر بیمارستان بیسپبیرگ در کپنهاگ بیمارستان بورنهلم در جزیرهٔ بورنهلم بیمارستان فردریکسبرگ (تا ۲۰۲۶ تعطیل و به بیسپبیرگ منتقل می‌شود) بیمارستان گنتوفت بیمارستان گلوستروپ بیمارستان هرلو بیمارستان هوی‌دوره بیمارستان نوردشیلند در
هرلو بیمارستان هوی‌دوره بیمارستان نوردشیلند در اِسبوندروپ، فردریکسوند، هیلرود، اِلسینور و هورشلم روان‌پزشکی منطقهٔ پایتخت با مراکز متعدد ریگ‌هوسپیتالت در کپنهاگ بیمارستان سنت هانس در روسکیله شهرداری‌های منطقهٔ پایتخت. این منطقه شامل ۲۹ شهرداری است.
کانیان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. نام این روستا در تلفظ محلی کانگننی هم گفته می‌شود که بی‌ارتباط با واژهٔ کانقیان‌لی، کانقلی و کنگرلو نیست. مردم این روستا کوره سونلی هستند که از ترکهای سنی آذربایجان به شمار می‌روند. جمعیت. این روستا در دهستان کره سنی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۵۱نفر (۲۲۵ خانوار) بوده‌است.
شعرای شامی ("alpha Canis Minoris","Procyon") یکی از ستارگان درخشان آسمان است. این ستاره در صورت فلکی سگ کوچک قرار دارد و درخشان‌ترین ستاره آن صورت است. شعرای شامی از ستارگان نزدیک به خورشید است. این ستاره از شمال طلوع می‌کند و چون‌که شام (منطقهٔ سوریه) در شمال نواحی عرب‌نشین قرار دارد آن را شعرای شامی نام نهاده‌اند. (نگا. لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ شعرای شامی).
مارثا لوئیس روت متولد ۱۹ اوت ۱۸۷۲ در اوهایو، یکی از ایادیان امرالله در دین بهائی می‌باشد. فعالیت‌ها. خدمات مستمر او برای آئینش، ۲۰ سال به طول انجامید و برای تبلیغ ۴ بار به دور زمین حرکت کرد و شوق افندی او را افخم و اعظم سفیر امر الهی نامید. وی در رابطه با تبلیغ، دارای القابی نظیر فخر مبلغین و مبلغات است. او در بیش از ۴۰۰ دانشگاه معروف سخنرانی کرد و با انواع طبقات مردم ارتباط داشت. وی کتاب بهاءالله و عصر جدید را که نوشته دکتر اسلمنت بود ترجمه کرد و انتشار داد. به وسیله همین کتاب بود که ملکه رومانی به دین
داد. به وسیله همین کتاب بود که ملکه رومانی به دین بهائی روی آورد، ملکه رومانی نیز به مارثا یک سنجاق سر باارزش که هدیه دولت روس بود اهداء کرد. او همچنین تاگور (شاعر معروف) را ملاقات کرد. وی در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۹ در هونولولو درگذشت. عبدالبهاء دربارهٔ وی چنین می‌گوید:
سَرپسین یا رأس پـِیکَر پَسین (بتا دوپیکر، "beta Geminorum"، Pollux) درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی دوپیکر از قدر ۱/۲ است که سر یکی از دو پیکر را نشان می‌دهد. این ستاره، شانزدهمین ستارهٔ پرنور آسمان است. صورت فلکی دوپیکر، به‌خاطر وجود دوستارهٔ سرپسین و سرپیشین (رأس التوأم مقدم) این‌گونه نامیده شده‌است. جمع سرپسین و سرپیشین را در پارسی میانه رَخوَت می‌نامیدند.
سرپیشین یا رأس پیکر پیشین (آلفا دوپیکر، "alpha Geminorum"، Castor) دومین ستارهٔ درخشان صورت فلکی دوپیکر است. سرپیشین یک جفت‌ستاره از قدر ۱/9 است که سر یکی از دو پیکر را نشان می‌دهد.
هَنعه (گاما دوپیکر، "gamma Geminorum") یا میسان سومین ستاره ی در صورت فلکی دوپیکر است. هنعه ستاره‌ای با قدر ۱/۹ است که زیرغولی از ردهٔ الف۱ و در فاصلهٔ۱۰۹ سال نوری از زمین قرار دارد. در پارسی میانه هنعه را (به عنوان خانهٔ ششم ماه) بَشن می‌نامیدند ولی بشن به عنوان ستاره برای یدالجوزا به‌کار می‌رفت.. نام هنعه در عربی به معنای «داغ (گردن شتر)» است و نام دیگر این ستاره یعنی مَیسان به معنی «درخشنده» است. منابع. je
باد صَبا (نام‌های دیگر: باد بَرین، باد پیش) در اصطلاح قدیمیان بادی را می‌گویند که از سوی شمال شرقی بوزد. باد صبا را بادی صبحگاهی، بهاری و لطیف و خنک می‌دانستند. قدیمیان باور داشتند که آغازگاه این باد مطلع خوشه پروین و پایانگاه آن صورت فلکی هفت اورنگ است. در ادبیات فارسی، باد صبا باعث شکوفایی طبیعت می‌شود و عاشقان راز خود را با باد صبا می‌گویند. این باد به دلیل لطافت و نسیم مطبوعش محبوبیت خاصی دارد. اعراب باد صبا را باد جمع‌آوری ابرها و بارندگی می‌دانستند که بر خلاف بادهای غربی و جنوبی موجب خشکی نمی‌شود.
که بر خلاف بادهای غربی و جنوبی موجب خشکی نمی‌شود. علاوه بر این، از آنجایی که یک حدیث مبنی بر اینکه محمد از حمایت باد صبا برخوردار بوده است وجود دارد، در اسلام نیز اهمیت دینی دارد. بعدها صبا به یک اصطلاح کلی تبدیل شد که مقابل باد شمال، باد جنوب و باد غرب قرار می‌گرفت و یکی از چهار باد اصلی گلباد را تشکیل می‌داد. ریشه‌شناسی نام. به گفته دایره المعارف عربی نویری، این باد را به این دلیل صبا نامیده‌اند که مردم به دلیل نسیم و هوای مطبوعش، آن را دوست دارند (تصبو الیه). کلمه عربی «صَبْوَة» در واقع به معنای «عشق،
الیه). کلمه عربی «صَبْوَة» در واقع به معنای «عشق، میل» است. توصیفات. حسن انوری در مورد باد صبا می‌نویسد: باد صبا بادی است که جنبه اساطیری پیدا کرده است. گویند که از زیر عرش برمی‌خیزد، به وقت صبح از مشرق می‌وزد، لطیف و خنک است، بوی خوش دارد، گل‌ها از از آن می‌شکفند، عاشقان با او راز می‌گویند. پیغام عاشق را به معشوق می‌رساند و از معشوق به عاشق پیغام می‌آورد. عطار در تذکره‌الاولیا چنین می‌نویسد: صبا بادیست که از زیر عرش خیزد. و آن در وقت صبح وزد. بادی لطیف و خنک است. و خوش دارد. و در اصطلاح سالکان باد صبا،
خنک است. و خوش دارد. و در اصطلاح سالکان باد صبا، اشارتست از نفحات رحمانیه که از طرف مشرق روحانیات می‌آید. چنان‌که حضرت رسالت پناه صلی ﷲ علیه و آله و سلم فرمود: انی وجدت نفس الرحمان من جانب الیمن، مراد از نفس الرحمان، بندگی خواجه اویس قرنی است، کذا فی کشف اللغات. در منتهی‌الارب چنین آمده: اور. اَوور. قَبول، بدان جهت که ضد دبور است یا آنکه مقابل در کعبه شرفها ﷲ تعالی می‌وزد یا آنکه مقبول طبایع و نفوس است. که جای وزیدن آن از مطلع ثریا تا بنات نعش است.
میرزا حسین‌علی نوری (۱۱۹۶–۱۲۷۱ شمسی؛ ۱۸۱۷، تهران – ۱۸۹۲ میلادی، عکا)، مشهور به بَهاءُالله، از رهبران برجستهٔ بابیان و بنیان‌گذار آیین بهائی است. پیروان او بهائی خوانده می‌شوند. بهائیان معتقدند که حسینعلی نوری، بنیان‌گذار دین بهائی، جدیدترین مظهر ظهور خداوند است؛ همچون ابراهیم، موسی، بودا، زرتشت، عیسی، محمد و علی‌محمد باب. آنان رسالت او را ایجاد تمدّنی نو و جهانی می‌دانند که بشر در این زمان به آن نیازمند است. آموزه‌های او بر صلح و وحدت جهانی میان همهٔ نژادها، ملت‌ها و ادیان تأکید دارد. تا سال ۱۳۹۵ شمسی (۲۰۱۵
ملت‌ها و ادیان تأکید دارد. تا سال ۱۳۹۵ شمسی (۲۰۱۵ میلادی) شمار بهائیان ۷٫۹ میلیون نفر برآورد شده است. میرزا حسین‌علی در تهران خانواده‌ای از ملاکین منطقه نور مازندران که با دربار قاجار ارتباط داشت، متولد شد. او در جوانی گرایش‌های دینی و عرفانی عمیقی از خود نشان داد. با اندیشهٔ شیخی آشنا بود و در سال ۱۲۲۳ شمسی برابر با ۱۸۴۴ میلادی، در ۲۷ سالگی، با دریافت نامه‌ای از سید علی‌محمد باب به او ایمان آورد و به تبلیغ آموزه‌های باب پرداخت. او در گردهمایی بدشت، که از برگزارکنندگان آن بود، لقب «بهاء» به معنای «شکوه» یا
آن بود، لقب «بهاء» به معنای «شکوه» یا «جلال» را برگزید. از آن پس با این عنوان و بعدها با عنوان «بهاءالله» شناخته شد. او در همان گردهمایی، قرةالعین را «طاهره» نامید و دیگر شرکت‌کنندگان را نیز به نام‌های تازه‌ای موسوم کرد. پس از کنفرانس، سید باب در نامه‌هایش از این نام‌های جدید که میرزا حسینعلی برگزیده بود، استفاده کرد. برخلاف انتظار، علی‌محمد باب پیش از اعدام، دست‌کم به ظاهر، میرزا یحیی، برادر ناتنی و کوچکتر بهاءالله را به‌عنوان رهبر تشریفاتی جنبش منصوب کرد. پس از ترور نافرجام ناصرالدین شاه به‌دست بابی‌ها،
پس از ترور نافرجام ناصرالدین شاه به‌دست بابی‌ها، بهاءالله به‌عنوان رهبر بابیان بازداشت و زندانی شد. به گفتهٔ خودش، در دوران حبس در سیاه‌چال تهران، هم‌زمان با تحمل سختی‌های فراوان، تجربه‌های عرفانی ژرفی داشت و در یکی از آن‌ها حوریه‌ای الهی را مشاهده کرد که او را به رسالت الهی و نصرت خداوند مطمئن ساخت. بهائیان این رویداد را آغاز آئین بهائی می‌دانند. او پس از چهار ماه تبرئه شد و به همراه همسر و فرزندان خردسال خود به بغداد در عراق عثمانی تبعید گردید. نوشته‌های بهاءالله، مانند کتاب ایقان که در بغداد نگاشت،
بهاءالله، مانند کتاب ایقان که در بغداد نگاشت، همراه با فرهمندی و توانایی ذاتی او در رهبری که پیش‌تر در میان بابیان شناخته شده بود، موجب شد بابیانی که بیشتر رهبرانشان در سرکوب‌های شدید دولتی در ایران کشته شده بودند، او را منبعی برای هدایت و الهام بدانند. بهاءالله در دوران تبعید در عراق، جامعهٔ رو به زوال و سرخوردهٔ بابی را با آثارش عمیقاً متحول ساخت و سطح اخلاقی و روحانی آن را ارتقا داد. این آثار بر انضباط روحانی، نصایح اخلاقی، رفتار انسانی و پرهیز کامل از خشونت یا مبارزهٔ مسلحانه و اقداماتی که منجر به
از خشونت یا مبارزهٔ مسلحانه و اقداماتی که منجر به ناآرامی‌های اجتماعی می‌شود، تمرکز داشت. سلوک دینی از دیدگاه بهاءالله بر جنبه‌های اخلاقی دین استوار است. این دیدگاه، که در دو اثر مشهورش «کلمات مکنونه» و «کتاب ایقان» آشکارا نمایان است، نقش مهمی در احیای جامعهٔ بابی و آموزش اخلاق به عنوان لازمهٔ حیات روحانی ایفا کرد. بهاءالله دو سال از تبعید ده‌ساله‌اش در عراق را به امید فروکش کردن تنشی که برادرش میرزا یحیی سبب آن بود، در کوه‌های کردستان گذراند. بعد از ده سال تبعید در عراق، دولت عثمانی تحت فشار دولت ایران،
تبعید در عراق، دولت عثمانی تحت فشار دولت ایران، بهاءالله را ابتدا به استانبول و سپس به ادرنه تبعید کرد. در سال ۱۲۴۲ خورشیدی (۱۸۶۳م)، پیش از ترک عراق به سوی استانبول، بهاءالله و شماری از همراهانش به مدت دوازده روز در باغ نجیب پاشا در حومهٔ بغداد اقامت کردند. او در این مدت به بابیانِ حاضر اعلام کرد که پیام‌آور الهی و همان من یظهره‌الله یا موعودی است که سید علی‌محمد باب وعدهٔ آمدنش را داده بود. بهاءالله در این گردهمایی همچنین بر یگانگی نوع انسان، شمول‌گرایی دیانت جدید، نفی کامل خشونت و جهاد، و اینکه دورهٔ
دیانت جدید، نفی کامل خشونت و جهاد، و اینکه دورهٔ دیانت او دست‌کم هزار سال خواهد بود، تأکید کرد. این رویداد در میان بهائیان به عید رضوان مشهور است. بیشتر بابیان به بهاءالله گرویدند و از آن پس بهائی نامیده شدند. بهاءالله پس از احیای جامعهٔ بابی، آموزه‌های خود را در سطحی جهانی مطرح کرد. او رسالت خویش را با نوشتن به‌صورت عمومی اعلام نمود. در این نامه‌ها، بهاءالله خود را موعود همهٔ ادیان معرفی کرد و سران کشورها را فراخواند تا با ایجاد امنیت جمعی، خلع سلاح بین‌المللی، و تشکیل جامعه‌ای متحد در سطح جهان، به صلح
و تشکیل جامعه‌ای متحد در سطح جهان، به صلح عمومی دست یابند. او همچنین بر لزوم دموکراسی، جدایی دین از سیاست، حاکمیت قانون، برابری، و رواداری دینی تأکید کرد. بهاءالله در این نامه‌ها، همچنین، به نقد مشکلات جهان غرب چون مسابقهٔ تسلیحاتی، جنگ‌افروزی و ساختارهای غیردموکراتیک حکومت‌ها (مانند فرانسهٔ بناپارتی و استبداد پروس) پرداخت. بهاءالله نامه‌هایی نیز به رهبران ادیان، از جمله پاپ پی نهم، نوشت. او در این نامه، وی را به بررسی پیام و رسالت خود دعوت کرد و به واگذاری حکومت عرفی (سلطهٔ خود بر ایالات کلیسا), ترک
حکومت عرفی (سلطهٔ خود بر ایالات کلیسا), ترک جزم‌اندیشی و تعصبات دینی، حذف تشریفات زائد، ترک انزوای قصر واتیکان، دیدار با روسای مذاهب غیر کاتولیک، و دعوت سران ممالک به عدالت و نصرت رسالتش فراخواند. بهاءالله در نامه‌هایی که به سران کشورهای مسلمان فرستاد، از جدایی دین از سیاست و مشروعیت دولت عُرفی حمایت کرد و بر دوری بهائیان از خشونت و فساد تأکید نمود. او همچنین نامه‌هایی به برخی از علمای سرشناس ایران نوشت و آنان را عامل سقوط اسلام دانست و به‌سبب سرکوب و کشتار بهائیان سخت مورد بازخواست قرار داد. افکار
و کشتار بهائیان سخت مورد بازخواست قرار داد. افکار بهاءالله با برخی متفکران غربی هم‌عصرش شباهت‌های سطحی دارد، اما در بسیاری از زمینه‌ها – مانند تکامل جمعی، وحدت نوع بشر، ظهور پی‌درپی و سیر تکاملی ادیان، و نقش دین در پویایی اجتماعی و معنوی انسان – با آنها در تضاد است. او جهان را یک واحد زنده و معنوی می‌داند که برای حرکت به مرحلهٔ بعدی تکامل جمعی و معنوی خود، به آموزه‌های نوین اخلاقی در سطح جهانی نیازمند است. بهاءالله به‌صورت اصولی تمام نیازهای این هدف – مانند وحدت دین و زبان و ایجاد ساختارهای سیاسی
– مانند وحدت دین و زبان و ایجاد ساختارهای سیاسی بین‌المللی بر پایهٔ عدالت اجتماعی، حکمرانی دموکراتیک و مشورت‌محوری – را مشخص می‌کند. در اندیشهٔ او، از آن‌جا که بشر حقیقتی زنده و به‌هم‌پیوسته دارد، مؤسسات بشری، اصول فرهنگی، هنجارها و مفاهیم عدالت و برابری باید در سطح جهانی تعریف شوند. بهاءالله بر اصل سیر تکاملی ادیان تأکید می‌کند: آموزه‌های دینی با ظهور پی‌درپی ادیان و بر پایهٔ نیازها و شرایط بشر تجدید و تغییر می‌یابند و هر دین تازه، بشر را به مرحلهٔ بعدی تکامل جمعی هدایت می‌کند. دین، به‌جای آنکه متصلب و
تکامل جمعی هدایت می‌کند. دین، به‌جای آنکه متصلب و تغییرناپذیر باشد، منبع پیشرفت و پویایی اجتماعی و معنوی بشر است. در این نگاه، مشیت الهی بر حرکت بشر به سوی وحدت و پیشرفت مستمر استوار است و دین نقشی محوری در ایجاد تمدنی پیوسته در حال پیشرفت ایفا می‌کند. پس از چند سال تبعدی در ادرنه، دولت عثمانی بهاءالله و ۷۰ تن از پیروانش را به دورترین نقطهٔ قلمرو عثمانی از ایران، یعنی عکا، تبعید و در قلعه‌ای زندانی کرد. بهاءالله آثار فراوانی از خود به‌جا گذاشته است و تاکنون حدود بیست هزار نامه و متن از او شناسایی شده است.
حدود بیست هزار نامه و متن از او شناسایی شده است. از جملهٔ این آثار می‌توان به کتاب ایقان، کلمات مکنونه، جواهر الاسرار، چهار وادی، هفت وادی، کتاب عهدی، سورهٔ ملوک و کتاب اقدس اشاره کرد. آثار بهاءالله بر فضایل اخلاقی، اصل یگانگی نوع انسان، صلح جهانی، جدایی دین از سیاست، قانون‌مداری، گسترش نظام آموزشی همگانی و اجباری، برابری حقوق زن و مرد، همزیستی مسالمت‌آمیز ادیان، ترک تعصبات دینی و نژادی، پرهیز از ملی‌گرایی افراطی و نفی کامل خشونت تأکید دارد. آموزه‌های او بسیاری از احکام شریعت اسلام و تشیع، از جمله جهاد،
بسیاری از احکام شریعت اسلام و تشیع، از جمله جهاد، برده‌داری، نجاست، صیغه، تقیه، قصاص، ارتداد و نهاد روحانیت را منسوخ کرد. بهاءالله مهم‌ترین اثر خود، یعنی کتاب اقدس، را چند سال پس از تبعید به عکا نگاشت. او در این کتاب، افزون بر احکام دیانت جدید، دستورهای اخلاقی و اجتماعی، مسئلهٔ جانشینی عبدالبهاء و اصول اداری جامعهٔ بهائی را نیز بیان کرده است. او طبقهٔ پیشوایان دینی را در آئین بهائی منسوخ دانست و نظم اداری بهائی را که در رأس آن بیت‌العدل اعظم قرار دارد، تشریح کرد و قوانین مدنی، کیفری، اخلاقی و دینی بهائی را
کرد و قوانین مدنی، کیفری، اخلاقی و دینی بهائی را که باید با تفسیر رسمی و در چارچوب این نظام اداری اجرا شود، مشخص نمود. بهاءالله در سال ۱۲۷۱ خورشیدی، پس از ابتلا به تب و بیماری خفیف، در سحرگاه ۲۹ مه ۱۸۹۲ میلادی، در ۷۵ سالگی، در عکا درگذشت. بر اساس وصیتش، عبدالبهاء جانشین او شد. زندگی. کودکی و جوانی. میرزا حسینعلی نوری، از اهالی منطقهٔ نورِ مازندران، در سالِ ۱۱۹۵ هجری شمسی (۱۲ نوامبر ۱۸۱۷) در تهران متولد شد. بهائیان نسبت وی را از یک سو به زرتشت و از سوی دیگر به یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی می‌دانند.
دیگر به یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی می‌دانند. همچنین به اعتقاد بهائیان، حسینعلی نوری از طریق همسر سوم ابراهیم (قطوره) به وی منسوب است. پدرش میرزا بزرگ نوری از رجال دربار فتحعلی شاه و مردی ادیب و خطاط بود و در دربار شاه ایران منصبی عالی داشت. میرزا حسینعلی به مانند دیگر فرزندان چنین خانواده‌هایی آموزش‌هایی چون خواندن، نوشتن، خوشنویسی، خواندن قرآن و اشعار شعرای مشهور ایرانی (چون عطار، حافظ و مولوی) را در خانه و از معلمان خصوصی دریافت کرد. میرزا آقاسی، نخست‌وزیر وقت، علیرغم دشمنی با میرزا بزرگ، به
نخست‌وزیر وقت، علیرغم دشمنی با میرزا بزرگ، به بهاءالله منصب مهمی در دولت پیشنهاد داد، ولی بهاءالله نپذیرفت و ترجیح داد که به اداره املاک و فعالیت‌های خیریه به همراه همسرش آسیه خانم بپردازد. امیرکبیر نیز مقام و مناصبی در دستگاه حکومت به او پیشنهاد داد که آن را هم نپذیرفت. هنگامی که میرزا بزرگ، در سال ۱۸۳۹م درگذشت، فرزند ارشد او، بهاءالله مسئولیت تربیت و مراقبت از فرزندان میرزا بزرگ را که هنوز خردسال و نوجوان بودند بر عهده گرفت. بهاءالله در آثار خود از چند رویداد در کودکی که عمیقاً وی را تحت تأثیر قرار دادند