payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نبوده‌است. بنا بر اظهارات دالکی در سال ۱۹۶۸، کلمه دلفی به نوعی القاءکننده وابستگی روش آنان به غیبگویی بوده و جنبه‌ای اسرار آمیز دارد. حال آنکه آنچه توسط این دو ارائه شده‌است، روشی برای بهبود دادن به پیش‌بینی‌ها با بهره‌گیری کامل از اطلاعات نابسنده‌ای است که در اختیار می‌باشد. روش دلفی. اساس و پایه روش یا تکنیک دلفی بر این است که نظر متخصصان هر قلمرو علمی در مورد پیش‌بینی آینده صائب‌ترین نظرست؛ بنابراین برخلاف روش‌های پژوهش پیمایشی، اعتبار روش دلفی نه به‌شمار شرکت کنندگان در پژوهش که به اعتبار علمی متخصصان
شرکت کنندگان در پژوهش که به اعتبار علمی متخصصان شرکت‌کننده بستگی دارد. شرکت کنندگان در تحقیق دلفی از ۵ تا ۲۰ نفر را شامل می‌شوند. کمینه تعداد شرکت کنندگان بستگی به چگونگی طراحی روش تحقیق دارد. در این روش هیئت (پنل)هایی از متخصصان تشکیل می‌شود که در آن ارتباط میان اعضاء، توسط رئیس یا ناظر هیئت انجام می‌شود. ارتباطات داخلی شرکت کنندگان به صورت ناشناس بوده و نظرات، پیش‌بینی‌ها و تمایلات به ارائه دهندگان آن‌ها منتسب نمی‌شود. انتشار این اطلاعات بدون اعلام هویت ارائه دهندگان صورت می‌گیرد. عناصر. عناصر اصلی در
ارائه دهندگان صورت می‌گیرد. عناصر. عناصر اصلی در روش‌های اولیهٔ دلفی عبارت‌اند از: به رغم تفاوتهای قابل توجهی که در کاربرد روش دلفی وجود دارد، معمولاً پژوهش دلفی با یک پرسشنامه که توسط یک تیم کوچک طراحی شده و به گروه بزرگ‌تری از متخصصان فرستاده می‌شود آغاز می‌شود. پرسشنامه‌ها به طریقی تنظیم می‌شوند که این امکان به وجود آید تا مخاطبین ضمن استنباط کردن و فهمیدن مسئله مطرح شده، واکنش‌های فردی خود را بروز دهند. وقتی پرسشنامه‌ها برگشت، طیف پاسخها و دلایلی که متخصصان برای پاسخهایشان بیان کرده‌اند مورد بررسی قرار
برای پاسخهایشان بیان کرده‌اند مورد بررسی قرار گرفته و خلاصه نویسی می‌شوند. در این مرحله مواردی که مرتبط با اهداف زمینهٔ تحقیق نباشد حذف و از این طریق از مسایل منفی رایج در تعاملات داخل گروهی (مرتبط با حوزه روانشناسی اجتماعی) اجتناب می‌شود. پس از آن، گزارش خلاصه برای متخصصان فرستاده می‌شود. متخصصان اجازه دارند که پاسخهایشان را بر اساس نتایج تغییر دهند و این نتایج دور دوم مجدداً مورد ارزیابی محققان قرار می‌گیرد. بدین طریق در طول زمان و با پیشرفت کار، دیدگاه‌های مخاطبین با موضوع مطروحه تطابق خواهد یافت. این
مخاطبین با موضوع مطروحه تطابق خواهد یافت. این فرایند ادامه می‌یابد تا اینکه اجماعی در مورد نظرات حاصل شود یا مشخص شود که متخصصان به توافق نرسیده‌اند. مهم‌ترین نکته در روش دلفی، غلبه بر نکات منفی موجود در کمیته‌های متعارف است. طبق نظر فاولز(Fowles, 1978)، عدم افشای هویت، بازخورد کنترل شده و پاسخ‌های مبتنی بر آمار مهم‌ترین مشخصه‌های دلفی هستند. دلفی یک روش آماری سفت و سخت برای پیش‌بینی آینده نیست. نبود نمونه گیری، نامشخص بودن رخدادهای آینده و نبود فرایندهای خوش-تعریف و شناخته شده برای انجام دادن مطالعات
خوش-تعریف و شناخته شده برای انجام دادن مطالعات دلفی، تنها چند مورد از مواردی هستند که دلفی را از روش‌های علمی کنترل شده متمایز می‌کند؛ ولی مطالعه دلفی برای مسائلی باارزش است که نیازی به تکنیک‌های موشکافانه دقیق ندارند: مثلاً زمانی که داده‌ها ناکافی یا فاقد قطعیتند یا وقتی نمونه‌های واقعی موجود نیست یا وقتی که گردآوردن افراد و بحث کردن در مورد مسئله‌ای مشکل است. از آنجا که تکنیک دلفی بر ناشناس بودن، بازخوردهای کنترل شده و پاسخ گروهی آماری تکیه دارد و بنابراین از نفوذ افراد برجسته در گروهای بحث یا فشار گروه
از نفوذ افراد برجسته در گروهای بحث یا فشار گروه برای همنوایی اجتناب می‌کند، با استفاده از این تکنیک اجماعی معتبر از متخصصان می‌تواند بدست آید. مراحل انجام روش دلفی. فاول (Fawle 1978) مراحل زیر را پیشنهاد کرده‌است: مهم‌ترین نکته در این فرایند، درک هدف‌های بکارگیری روش دلفی از طرف شرکت کنندگان است. در صورت درک نادرست، با پاسخ‌هایی نا مرتبط از سوی شرکت کنندگان مواجه خواهیم بود. پاسخ دهندگان باید از دانش کافی در حوزهٔ مربوطه برخوردار بوده و با ادبیات موضوعی مقولهٔ مورد بحث آشنایی داشته باشند؛ ولی در عین حال
مورد بحث آشنایی داشته باشند؛ ولی در عین حال شاید لزوماً به تخصص بسیار بسیار بالا در زمینهٔ مورد نظر نیازی نباشد. همانگونه که در بخش قبل گفته شد، حداقل تعداد اعضاء هیاتها برای دستیابی به نتیجهٔ قابل اتکاء بستگی به طراحی پژوهش دارد. بنا بر نظر برکهوف (Berkhoff, 1975) در شرایط آرمانی حتی گروه‌های چهار نفره هم می‌توانند عملکرد مناسبی داشته باشند. ویژگی‌ها. محدودیت‌های روش دلفی. روش دلفی در معرض انتقادهایی نیز می‌باشد. بیشترین انتقادات از طرف ساکمن(Sackman 1974) صورت گرفته که طی آن این روش غیر علمی تلقی شده‌است
صورت گرفته که طی آن این روش غیر علمی تلقی شده‌است و آرمسترانگ (Armstrong T 1978) نسبت به دقت این روش تردید دارد. مارتینو (MartinoT 1978) و برخی دیگر، دغدغه‌های روش دلفی را بشرح زیر رده‌بندی کرده‌اند: ، دستکاری در نتایج: پاسخ‌ها می‌توانند با امید به اینکه در دور بعدی منجر به تمایل به سمتی خاص شوند، توسط مجریان دستکاری شوند. خروجی‌های روش دلفی. خروجی‌های روش دلفی چیزی جز یک نظریه نیست. این نظریه به همان اندازه از اعتبار برخوردار است که نظرات افراد شرکت‌کننده معتبر می‌باشد. دیدگاه‌ها و نظرات شرکت کنندگان بر
معتبر می‌باشد. دیدگاه‌ها و نظرات شرکت کنندگان بر اساس روابط آماری و نه بر اساس آراء اکثریت و اقلیت خلاصه می‌شود. هرچند تخصص و دیدگاه شرکت کنندگان بالاتر باشد خروجی بدست آمده بهتر خواهد بود. تعداد متخصصان دلفی. هيچ قانون قوي و صريحي در مورد نحوه انتخاب و تعداد متخصصين وجود ندارد و تعداد آنها وابسته به فاكتورهاي: هدف دلفي يا وسعت مشكل، كيفيت تصميم، توانايي تيم تحقيق در اداره مطالعه، اعتبار داخلي و خارجي، زمان جمع آوري داده ها و منابع در دسترس، دامنه مسأله و پذيرش پاسخ است تعداد شركت كنندگان معمولاً كمتر از
پذيرش پاسخ است تعداد شركت كنندگان معمولاً كمتر از 50 نفر و اكثراً 15 تا 20 نفر بوده است . هرچند در مقالات تعداد 10 تا بيشتر از 2000 نفر گزارش را نيز گزارش نموده اند اما در گروه هاي هموژن معمولاً 15 -10 نفر كافي است در دلفي معمولا از نمونه هاي همگن براي به دست آوردن طيف گسترده نظرات، پاسخ هاي با كيفيت و راه حل هاي قابل پذيرش استفاده مي شود. اين نمونه گيري موجب افزايش حجم نمونه، مشكلات جمع آوري داده ها و در نهايت، پيچيدگي رسيدن به اجماع، اجراي آناليز و بازبيني نتايج مي شود هرچند كه با حجم نمونه بزرگتر تعداد
نتايج مي شود هرچند كه با حجم نمونه بزرگتر تعداد قضاو ت ها افزايش و تركيب آنها اعتماد را افزايش مي دهد. بعضي محققين متذكر مي شوند معمولا 30 نفر براي ارائه اطلاعات كافي است و با افزايش آنها پاسخ ها تكراري شده و اطلاعات جديدي اضافه نمي شود اما بعضي ديگر مي نويسند شواهد تجربي كمي در مورد اثر تعداد شركت كنندگان بر اعتبار و اعتماد فرايند اجماع در دسترس است. در شناسايي و انتخاب متخصصين از روش هاي ، مختلف از قبيل فرايند نامگذار يقضاوت و تصميم گيري مديريت اصلي پروژه، موقعيت سازماني افراد و مرور نويسندگان مقالات
موقعيت سازماني افراد و مرور نويسندگان مقالات استفاده مي شود كه دو مورد اخير نامناسب هستند. تعداد افرادی که در پانل دلفی به عنوان پاسخ دهنده قرار می گیرند معمولا بین 10 تا 15 نفر هستند. همچنین برای بررسی اجماع در راندهای دلفی برای خاتمه دادن به آن در ضریب هماهنگی کندال استفاده می شود این ضریب به راحتی توسط نرم افزار spss قابل محاسبه است. در صورتیکه در پرسشنامه دلفی از طیف 5 تایی استفاده شود در هر راند می توان شاخص هایی که امتیاز کمتر از 3 را کسب کرده اند حذف و غربال نمود. شرایط بکارگیری روش دلفی. به هر حال
و غربال نمود. شرایط بکارگیری روش دلفی. به هر حال پیش از تصمیم‌گیری در مورد گزینش روش دلفی باید به چند پرسش پاسخ داده شود: پس از پاسخگویی به پرسشهای بالا می‌توان در مورد بکارگیری روش دلفی تصمیم‌گیری کرد. منابع. روش دلفی به زبان ساده
تظاهرکنندگان فرانسوی دربارهٔ اعتصاب سراسری به دولت اولتیماتوم دادند. جلال طالبانی از انجام گفتگو میان ایران و آمریکا دربارهٔ عراق حمایت کرد. شاخص کل بورس تهران طی روزهای شنبه و یکشنبه پس از بازگشایی نماد ۶۹ شرکت بیش از ۳۶۰ واحد سقوط کرد. اکبر گنجی آزاد شد. . مهاجمان مسلح در جاده زاهدان-زابل دست کم ۲۱ نفر را کشتند. رئیس آژانس فضایی آمریکا، ناسا، تأیید کرده‌است که روند احداث ایستگاه بین‌المللی فضایی (ISS) تا پایان دههٔ جاری میلادی تکمیل خواهد شد. شرکت اوراکل با ارائهٔ نرم‌افزار «جستجوی امن سازمانی 10g» به
با ارائهٔ نرم‌افزار «جستجوی امن سازمانی 10g» به بازار جتسجوی اطلاعات رایانه‌ای وارد شد. ساختمان‌های فرمانداری‌های آبادان و دزفول در اثر بمب‌گذاری آسیب دیدند. بخشی از ساختمان مدفن امامان نقی و عسکری در سامره عراق بر اثر بمب‌گذاری تخریب شد.
ویلارد کارول اسمیت دوم (؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۸) بازیگر، تهیه‌کنندهٔ فیلم و رپر آمریکایی است. او جوایز گوناگونی چون یک جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ اسکار و چهار جایزهٔ گرمی برنده شده‌است. "فوربز" در سال ۲۰۱۳ اسمیت را پول‌سازترین ستارهٔ جهان معرفی کرد. در آوریل ۲۰۰۷ "نیوزویک" او را «قدرتمندترین بازیگر هالیوود» نامید. فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۹.۳ میلیارد دلار در گیشهٔ جهانی فروش داشته‌اند. اسمیت برای بازی در نقش بوکسور محمد علی در فیلم "علی" (۲۰۰۱) و دلال سهام کریس گاردنر در فیلم "در جستجوی خوشبختی"
دلال سهام کریس گاردنر در فیلم "در جستجوی خوشبختی" (۲۰۰۶) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او در سال ۲۰۲۱ برای به تصویر کشیدن ریچارد ویلیامز در فیلم درام "شاه ریچارد" برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. حرفه. ویل اسمیت کار خود را به عنوان خواننده سبک هیپ هاپ در دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و در سال ۱۹۸۶ جایزه گرمی را برد. در دهه ۱۹۹۰ همزمان با افزایش شهرتش به عنوان خواننده، به عنوان بازیگر و تهیه‌کننده وارد تلویزیون و سینما شد و بسیار موفق عمل کرد و سرعت به یکی از ستاره‌های سیاهپوست پولساز هالیوود
سرعت به یکی از ستاره‌های سیاهپوست پولساز هالیوود تبدیل شد. موفقیت تجاری فیلم‌هایی مانندپسرهای بد و مردان سیاهپوش باعث شد او یکی از گران‌ترین بازیگران سینمای آمریکا از لحاظ دستمزد شناخته شود. با بازی در نقش محمدعلی در فیلم علی باعث شد در سال ۲۰۰۱ برای نخستین بار نامزد جایزه اسکار شود. بازی در فیلم "در جستجوی خوشبختی" او را برای دومین بار نامزد دریافت جایزه اسکار کرد. ویل اسمیت در دهه ۲۰۱۰ در فیلم‌های مورد پسند جوایز سینمایی و آثار عامه‌پسند بازی کرد. او برای بازی در فیلم ضربه مغزی برای ششمین بار نامزد جایزه
بازی در فیلم ضربه مغزی برای ششمین بار نامزد جایزه گلدن گلوب شد. نامزد نشدن او در جوایز اسکار برای این فیلم، جنجال‌های زیادی به همراه داشت. در این دهه حضور او در نقش ددشات در فیلم ابرقهرمانی جوخه انتحار و غول چراغ جادو در علاءالدین نشان می‌داد که او توانایی بسیاری دارد. موفقیت‌های ویل اسمیت در دهه ۲۰۲۰ نیز ادامه داشتند. او برای بازی در فیلم "شاه ریچارد" برای نخستین بار جایزه اسکار را برد. جنجال در مراسم اسکار ۲۰۲۲. در ۲۷ مارس ۲۰۲۲ در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار، کریس راک، کمدین آمریکایی و یکی از اهدا
اسکار، کریس راک، کمدین آمریکایی و یکی از اهدا کنندگان برنامه، با جیدا پینکت اسمیت، همسر ویل اسمیت که به دلیل بیماری موهای سرش ریخته، شوخی کرد و "گفت:«جیدا، دوستت دارم، جی.آی. جین ۲، بی‌صبرانه منتظر دیدنش هستم»" سپس ویل اسمیت به روی صحنه رفت و به او سیلی زد. حاضران در مراسم ابتدا تصور کردند که این اتفاق بخشی از یک شوخی و نمایشی بوده‌است. ویل اسمیت بعداً وقتی به عنوان برنده جایزه بهترین بازیگر مرد برای فیلم شاه ریچارد اعلام شد روی صحنه از آکادمی و حاضرین عذرخواهی کرد، او بعد از گذشت چند روز از کریس راک نیز
کرد، او بعد از گذشت چند روز از کریس راک نیز عذرخواهی کرد. گفته می‌شود این حرکت ویل اسمیت ممکن است دستاوردهای چند دهه‌ای او به عنوان یک ستاره محبوب و بازیگر باکیفیت را زیر سوال ببرد. اداره پلیس لس آنجلس اعلام کرده که کریس راک از او شکایت نکرده است. به دلیل این سیلی در مراسم اسکار ویل اسمیت در ۲ آوریل ۲۰۲۲ از آکادمی اسکار استعفا داد و رئیس آکادمی نیز استعفای او را پذیرفت، اما آنها به تحقیقات خود در این باره ادامه دادند، در نهایت هیئت مدیره آکادمی، در تاریخ ۸ آوریل۲۰۲۲ ضمن عذرخواهی از راک و بینندگان تلویزیونی
ضمن عذرخواهی از راک و بینندگان تلویزیونی اعلام کردند که وی را به مدت ۱۰ سال از حضور در برنامه‌های خود محروم می‌کنند. اسمیت نیز گفته است رفتارش غیر قابل توجیه است و به تصمیم آکادمی احترام می‌گذارد.او باری دیگر در تاریخ ۲۹ ژوئیه از اقدام خود در مراسم اسکار، عمیقا اظهار پشیمانی کرد. همچنین نتفلیکس و سونی پیکچرز اینترتینمنت پروژه های فعلی خود با اسمیت را معلق کردند.
«سرویس رختشویی» آلبومی از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است که در منتشر شد.
ربکا زدیگ (زادۀ ) خوانندۀ سوئدی است. حرفه. ربکا سابقۀ هم‌کاری با خوانندۀ ایرانی، آرش را در ترانۀ "تمپتیشن" (وسوسه) داشته‌است. این ترانه، نسخۀ جدیدتر ترانۀ خودش به نام "وسوسه" است که آرش (آن زمان به نام الکس) در آن حضور داشت. اشعار این دو ترانه به طور قابل توجهی متفاوت است. در حالی که ترانۀ ربکا به زبان انگلیسی با تک‌نوازی آرش به زبان فارسی است، نسخۀ آرش یک آهنگ فارسی با تک‌نوازی انگلیسی است. ربکا زادیگ هم‌چنین در سال ۲۰۰۴، در ترانۀ "رویاهای بمبئی" با آنیلا خواند و در تک‌آهنگ آرش، "میترسم" (که "Suddenly" نیز
و در تک‌آهنگ آرش، "میترسم" (که "Suddenly" نیز نامیده می‌شود) - حضور داشت. او هم‌چنین در زمینۀ طراحی مد و لباس زیر فعالیت می‌کند.
ساشا ماریان سوکول کویلری خواننده و بازیگر مکزیکی است که در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۰ در مکزیکوسیتی زاده شد.
راهزِل با نام اصلی راهزل ام. براون یک خواننده رپ آمریکایی است. او در سبک هیپ‌هاپ می‌خواند و تخصص او در ضرب دهانی (beatboxing) است. شهرت اصلی او به‌خاطر عضویتش در گروه روتس (The Roots) است که این گروه برندهٔ جایزه گرمی شده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، ۵ آوریل ۲۰۰۷.
قانون دوم ترمودینامیک بیان می‌کند که در یک پروسهٔ طبیعی ترمودینامیکی جمع انتروپی تک‌افتادهٔ (ایزوله) سیستم‌های شرکت‌کننده در آن پروسه، همواره با گذشت زمان افزایش می‌یابد، (تنها اگر در شرایط ایده‌آل حالت دایمی، یا تحت فرایند برگشت‌پذیری قرار داشته‌باشد، ثابت می‌ماند). به بیان دیگر هیچ پروسهٔ ترمودینامیکی وجود ندارد که با گذشت زمان با افزایش انتروپی همراه نباشد. این افزایش آنتروپی برابر است با افزایش اتلاف انرژی، (و سازگار با فرایند برگشت‌ناپذیر و اصل نابرابری گذشته و آینده). از دیدگاه تاریخی، "قانون دوم"
گذشته و آینده). از دیدگاه تاریخی، "قانون دوم" یافته‌هایی تجربی بود که به عنوان یک اصل بدیهی نظریهٔ ترمودینامیکی پذیرفته شده‌بود. ترمودینامیک آماری، کلاسیک یا کوانتومی آن، منشأ میکروسکوپی این قانون را توضیح می‌دهد. "قانون دوم ترمودینامیک‌" از راه‌های بسیاری بیان گردیده است. امتیاز نخستین فرمول‌بندی آن به دانشمند فرانسوی سعدی کارنو در سال ۱۸۲۴ می‌رسد، او نشان داد که: "حد بالایی برای بازده (بهره‌وری) تبدیل حرارت به کار در یک موتور گرمایی وجود دارد". قانون اول ترمودینامیک تنها بیانی از تئوری کار و انرژی یا
ترمودینامیک تنها بیانی از تئوری کار و انرژی یا قانون بقای انرژی است. یک آونگ ایده‌آل برای "همیشه" به نوسان ادامه می‌دهد. فیلمی از یک آونگ که به جلو و عقب نوسان می‌کند اگر برعکس نشان‌داده‌شود، نوسان آن از حالت عادی تشخیص داده نخواهد شد. اما برداری (نشانگری) برای زمان وجود دارد. دامنهٔ نوسان در یک آونگ عادی به تدریج کوچکتر می‌شود. اگر توپی از ارتفاع خاصی رها شود، در هر بار برخورد توپ با زمین، کمتر از بار پیشین بالا خواهد آمد. فیلمی از این توپ در دنیای واقعی، هنگام پخش برعکس، متفاوت دیده خواهدشد. قطعات یخ در
هنگام پخش برعکس، متفاوت دیده خواهدشد. قطعات یخ در داخل فنجان چای ذوب می‌شوند در حالی که چای سردتر می‌شود و این مشاهده هیچ تناقضی با قانون اول ترمودینامیک نخواهد داشت. اگر دیده شود که در داخل یک فنجان چای قطعات یخ تشکیل شده و چای گرمتر شود، این نیز با قانون بقای انرژی سازگار است اما «ما هیچگاه چنین چیزی را نمی‌بینیم». این "قانون دوم ترمودینامیک" است که توضیح می‌دهد که چرا چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد. بیان کلوین-پلانک. ساخت یک موتور گرمایی سیکلی (چرخه‌ای) که جز جذب گرما از منبع و انجام کار مساوی با گرمای جذب
جذب گرما از منبع و انجام کار مساوی با گرمای جذب شده تأثیر دیگری بر محیط نداشته باشد، غیرممکن است. یا می‌توان گفت که: ساخت ماشین گرمایی با بازدهی ۱۰۰ درصد غیرممکن است. به بیان ساده‌تر امکان ندارد یک ماشین گرمایی تمام انرژی را که طی یک چرخه از منبع گرم به دست می‌آورد به کار تبدیل کند؛ بلکه مقداری از این انرژی به منبع سرد داده می‌شود. بیان کلازیوس. ساخت یک موتور سیکلی که تأثیری جز انتقال مداوم گرما از دمای سرد به دمای گرم نداشته باشد، غیرممکن است. به بیان ساده‌تر امکان ندارد که بتوان یک یخچال ساخت که انرژی را
امکان ندارد که بتوان یک یخچال ساخت که انرژی را از منبع سرد دریافت کند به منبع گرم انتقال دهد؛ بدون اینکه کاری از یک منبع دریافت کند. مانند یخچال که تا کاری دریافت نکند (همان کاری که موتور یخچال به آن می‌دهد) یا به عبارت دیگر تا انرژی الکتریکی مصرف نکند آب را به یخ تبدیل نمی‌کند. (انتقال گرما به منبع گرم در یخچال آشپزخانه را با قرار دادن دست پشت یخچال به صورت باد گرمی احساس می‌کنیم). یا اگر ما بخواهیم آب را از روی سطح زمین به ارتفاع ۱۰ متری زمین ببریم احتیاج به موتور و انجام کار است. پس تا زمانی که کاری
به موتور و انجام کار است. پس تا زمانی که کاری صورت نگیرد نمی‌توان گرما را از منبع سرد گرفته و آن را به منبع گرم بدهیم. ارتباط این دو بیان. این دو بیان قانون دوم ترمودینامیک معادل (هم‌ارز) هستند. اگر بتوان یکی از آن‌ها را نقض کرد، دیگری نیز نقض می‌شود.
از طریق نظریه گروه‌ها ثابت می‌شود که تنها با ۱۷ روش مختلف می‌توان صفحه‌ای از تکرار طرحی ایجاد کرد. این ۱۷ گروه را گروه‌های تقارنی می‌نامند. تقریباً تمامی این گروه‌های تقارنی در کاشیکاری ایرانی دیده شده‌اند. مجموعهٔ کاملی از آنها در سری کتاب‌های کاشیکاری ایرانی، طرح و اجرا، نوشته محمود ماهرالنقش آورده شده‌است. این گروه‌ها به نام گروه‌ها ی کاغذدیواری معروف شده‌اند، علت این موضوع هم کاربرد این گروه‌ها در ایجاد طرح‌های متفاوت کاغذهای دیواری است. در صورتی که در زمانی بسیار قبل‌تر از هر کاغذدیواری در ممالک غربی
زمانی بسیار قبل‌تر از هر کاغذدیواری در ممالک غربی این طرح‌ها و ۱۷ روش مختلف (دانسته یا ندانسته) در کاشیکاری ایرانی به کار رفته‌اند.
لپونتی‌ها (در لاتین Lepontii) نام مردمانی باستانی است که در بخشی از رائتیا(سویس و ایتالیای کنونی) در کوههای آلپ و تا زمان چیرگی رومیان بر آن‌جا می‌زیسته‌اند. لپونتی‌ها را قبیله‌ای سلتی، لیگوری، راتئی یا ژرمن دانسته‌اند. هرچند گواهی‌های دردست و کاوش‌های تازه باستان‌شناسی و همچنین پیوستگی شان با فرهنگ گلهای شمال ایتالیا نشان از ریشه سلتی ایشان دارد، به هر روی می‌نماید ایشان با راتئی‌هایی آمیخته شده‌اند، که خود ریشه اتروسکن داشته‌اند. پایتخت لپونتیها اوسِلا نام داشت، امروزه شهر دوموسولا در کشور ایتالیا در جای
داشت، امروزه شهر دوموسولا در کشور ایتالیا در جای شهر باستانی اوسلا قرار گرفته است. سرزمینهای آنان میان شیبهای جنوبی گذر سن گوتاردو و گذر سیمپیونه در ایتالیا مرزبندی می‌شد، یعنی میان اوسولا در ایتالیای کنونی و تیچینو در سوئیس امروزی. لپونتی‌ها الفبای خویش را از مردمان اتروسکن وام گرفته بودند. منابع. Wikipedia contributors، "Lepontii،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lepontii&amp;oldid=179032302 (accessed January ۱۲، ۲۰۰۸).
سیاوش قمیشی (زادهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۲۴) موسیقی‌دان، آهنگساز، خواننده و ترانه‌سرای ایرانی است. سیاوش قمیشی تاکنون ۱۸ آلبوم رسمی موسیقی، تک‌آهنگ و یک موسیقی فیلم منتشر کرده است. سیاوش در لندن به تحصیل موسیقی پرداخت و در آنجا مدرک کارشناسی ارشد خود را گرفت. او در سال ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و اکنون در لس آنجلس زندگی می‌کند. وی تاکنون آهنگ‌های موفق بسیاری را برای خوانندگان پاپ ایرانی ساخته است و نخستین هنرمند ایرانی است که توانست برای یک آهنگ، هر چهار بخش اصلی آن یعنی ترانه، آهنگ، تنظیم و خوانندگی را خود به تنهایی
ترانه، آهنگ، تنظیم و خوانندگی را خود به تنهایی انجام بدهد. او در وب‌سایت شخصی‌اش، خود را پایه‌گذار سبک موسیقی ترنس در ایران، معرفی کرده است. وی در میان هوادارانش به "مرد بارانی" مشهور می‌باشد. زندگی. سیاوش قمیشی کوچک‌ترین فرزند خانوادهٔ خویش است و دو برادر به نام‌های سیروس و سیامک و یک خواهر به نام سیمین دارد. او در ۲۱ خرداد ۱۳۲۴ در اهواز به دنیا آمد و در سن ۹ ماهگی به‌همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و ساکن محلهٔ یوسف‌آباد شد. سیاوش ۶ سال داشت که یکی از برادرانش آکاردئون می‌آموخت و مادرش پیانو را زیر نظر
آکاردئون می‌آموخت و مادرش پیانو را زیر نظر یک معلم روس به نام اُلگا می‌آموخت. او از شنیدن صدای نواختن آن‌ها لذت بسیاری می‌برد و درحالی که کودک بود و پایش به پدال‌های پیانو نمی‌رسید به پشت ساز مادرش (پیانو) می‌نشست و با پدال‌های آن بازی می‌کرد. همین بازی‌ها به‌همراه صداهایی که از این ساز خارج می‌شد به او احساس خوبی می‌داد و رفته‌رفته سیاوش به موسیقی علاقه‌ای ویژه پیدا کرد. سیاوش ۱۱ سال داشت که هر روز از مسیر مدرسه تا خانه از جلوی یک مغازهٔ کفش‌فروشی رد می‌شد که در ویترین‌اش یک گیتار برای تزئین دکور آویزان
که در ویترین‌اش یک گیتار برای تزئین دکور آویزان کرده‌بود. آن گیتار نگاه وی را به خود تا جایی جلب کرد که یک روز او با پدرش راجع به خرید آن گیتار صحبت کرد اما پدر با این موضوع مخالفت کرد. چندی بعد به مناسبت روز تولد سیاوش، پدر از سر تصمیم خود بازگشت و همان گیتار را برای سیاوش خرید. او مدتی با همان گیتار ناکوک به‌صورت غیرحرفه‌ای می‌نواخت تا این‌که روزی در یک کاباره که ویگن، خوانندهٔ نامدار آن زمان می‌خواند، شرکت کرد. در زمان استراحت بین اجرای آهنگ‌ها، سیاوش فرصت را غنیمت شمرد و نزد او رفت و نحوهٔ کوک گیتار را
را غنیمت شمرد و نزد او رفت و نحوهٔ کوک گیتار را از او پرسید. ویگن او را به پشت صحنه برد و کوک گیتار را به او یاد داد. پس از آن روز، سیاوش مدت‌ها آهنگ‌های ویگن را گوش می‌کرد، می‌خواند و می‌نواخت. سیاوش ۱۳ ساله بود که خواننده‌ای به نام ضیا به او پیشنهاد داد تا به‌عنوان نوازندهٔ گیتار با او که او هم گیتار می‌زد، همکاری کند. این‌بار هم پدر با سیاوش مخالفت کرد. بعدها سیاوش از ضیا شعری گرفت و آهنگی را به‌صورت زمزمه روی آن گذاشت و ضیا هم از آن استقبال کرد. سپس ضیا آن را در رادیو اجرا کرد و آهنگ معروف شد؛ بنابراین
آن را در رادیو اجرا کرد و آهنگ معروف شد؛ بنابراین سیاوش نخستین آهنگ خود را با نام «ای قایقران» برای ضیا خوانندهٔ معروف آن سال‌ها ساخت. در تابستان ۱۳۳۸ خورشیدی (۱۹۵۹ میلادی) برادر بزرگ‌تر سیاوش که از لندن به تهران آمده‌بود، هنگام بازگشت وی را نیز با خود به لندن برد. سیاوش که ۱۴ ساله بود، به لندن نزد خواهر و برادرش رفت و در آنجا تحصیل کرد. زمانی که سیاوش هفده یا هجده‌ساله بود شب‌ها در باشگاه‌های شبانه با خوانندگی و نوازندگی در گروه‌های مختلف، خرج زندگی و تحصیل خود را درمی‌آورد. آن زمان موسیقی پاپ در لندن
خود را درمی‌آورد. آن زمان موسیقی پاپ در لندن جاری بود و هنوز موسیقی راک به آن صورت شکل نگرفته‌بود. او چندین سال در انگلستان به‌عنوان گیتاریست و خواننده (به زبان انگلیسی) در گروه‌های موسیقی Avengers و Insects و دیگر گروه‌ها به فعالیت پرداخت. فضای آن سال‌های لندن مصادف بود با اوج فعالیت‌های گروه‌های نامیِ موسیقی آن زمان مانند رولینگ استونز، بیتلز و پینک فلوید. فضای هنر موسیقی آن سال‌های لندن که با فعالیت‌های گروه‌های معروف موسیقی به نوعی مهد آن روزهای موسیقی دنیا شده‌بود بسیار بر سبک هنر موسیقی سیاوش قمیشی
دنیا شده‌بود بسیار بر سبک هنر موسیقی سیاوش قمیشی تأثیر گذاشت و خود او همواره حضورش در لندن آن سال‌ها را یک توفیق بزرگ برای خود می‌داند. او سرانجام موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد موسیقی در رشتهٔ آهنگسازی از دانشگاه انجمن سلطنتی هنر واقع در لندن شد. قمیشی با اعضای گروه‌هایی که کنسرت اجرا می‌کردند دوست بود و همین دوستی باعث شد که بعد از مدتی فعالیت خود را با یکی از همین گروه‌ها آغاز کند. سیاوش ساز می‌نواخت و اعضا ارکستری که با او دوست بودند از این موضوع اطلاع داشتند و وقتی گیتاریست یکی از همین ارکسترها مریض
داشتند و وقتی گیتاریست یکی از همین ارکسترها مریض شد و مدت‌ها بود که کسی را به‌عنوان جانشین وی پیدا نمی‌کردند از سیاوش قمیشی درخواست نمودند تا جایگزین وی شود و این چنین رسماً پیشنهاد همکاری به او دادند. این همکاری بسیار خوب شروع شد و پایه‌گذاری مناسبی بود. سیاوش همکاری خود را به‌مدت سه‌سال با این ارکستر Insects ادامه داد و بعد از آن به‌مدت چهارسال با گروهی به نام Wingers به ادامهٔ فعالیت پرداخت و سرانجام خودش ارکستر مخصوص خودش را پایه گذاشت. ارکستری که جز خودش باقی نوازنده‌های آن غیر ایرانی بودند. وظیفهٔ
خودش باقی نوازنده‌های آن غیر ایرانی بودند. وظیفهٔ سیاوش در این بند خوانندگی بود و درعین‌حال به نواختن گیتار هم می‌پرداخت. بعد از مدتی کیبوردیست به‌دلایلی ارکستر را ترک کرد و سیاوش از آن موقع مسئولیت نواختن کیبورد را نیز پذیرفت و جای خالی کیبوردیستِ رفته را پُر کرد. زندگی سیاوش به‌همین شکل می‌گذشت. سیاوش در ۲۵ سالگی در سال ۱۳۴۹ به ایران بازگشت. در ایران، او به‌عنوان آهنگساز برای رادیو کار کرد و همچون سال‌های گذشتهٔ اقامتش در لندن، در گروه‌های مختلفی از جمله The Rebels فعالیت کرد.در این میان چندین‌بار به
The Rebels فعالیت کرد.در این میان چندین‌بار به لندن رفت و برگشت. در همین حین همکاری بیشتری نیز با کوروش یغمایی پیدا کرد. بعد از ورود به ایران بندی به نام Stars تشکیل داد و در آن گروه به بازخوانی آهنگ‌های خارجی پرداخت. بعدها در گروهی به نام The Rebels به همکاری پرداخت. سیاوش قمیشی در تهران به‌عنوان کیبوردیست و خواننده (به زبان‌های غیر از فارسی از جمله انگلیسی و ایتالیایی) در گروهی به نام The Rebels (ترجمه فارسی: شورشیان) به‌همراه شهرام شب‌پره (که خود او بنیان‌گذار این گروه بود)، همایون جمالی و کامبیز معینی
این گروه بود)، همایون جمالی و کامبیز معینی همکاری کرد. در این گروه سیاوش قمیشی به‌عنوان کیبوردیست و خواننده آهنگ‌های با ریتم کند، شهرام شب‌پره به‌عنوان جازیست و خواننده آهنگ‌های با ریتم تند، همایون جمالی به‌عنوان بیسیست و کامبیز معینی به‌عنوان گیتاریست فعالیت می‌کردند. سیاوش قمیشی در تمام این سال‌ها در گروه‌های مختلف نوازندگی می‌کرد و خوانندگیش به زبان‌های غیر از فارسی محدود می‌شد. در این سال‌ها گاهی بر روی ترانه‌های فارسی که به دستش می‌رسید آهنگ می‌ساخت و در خانه، پیش خودش ساز می‌زد و آن‌ها را می‌خواند و
در خانه، پیش خودش ساز می‌زد و آن‌ها را می‌خواند و برخی از آن اجراهای خصوصی خود را با ضبط صوتی که در اختیار داشت ضبط می‌کرد. امروزه برخی از این آهنگ‌ها با کیفیتی پایین در قالب یک آلبوم غیررسمی به نام عروسک شب، گردآوری شده‌اند. در این سال‌ها سیاوش ملودی‌هایی را نیز برای خود ساخته‌بود که شعری روی آن‌ها نبود و حالت بی‌کلام داشت. آهنگ «"قصهٔ گل و تگرگ"» یکی از این آهنگ‌ها بود. عارف با شنیدن این آهنگ، به‌همراه چندین آهنگ دیگر از سیاوش که شعری روی آن‌ها نبود و تنها ملودی بودند، شیفتهٔ آهنگ‌های او شد؛ بنابراین
تنها ملودی بودند، شیفتهٔ آهنگ‌های او شد؛ بنابراین عارف اولین کسی بود که هنر آهنگسازی سیاوش را کشف کرد. او آهنگ قصه گل و تگرگ را به ایرج جنتی عطایی داد تا روی آن شعر بگذارد و قرار شد تا واروژان آن را تنظیم کند. نهایتاً آهنگ قصه گل و تگرگ شکل گرفت و عارف آن را اجرا کرد و با این آهنگ اولین همکاری عارف با سیاوش و همچنین سیاوش با واروژان شکل گرفت. قصه گل و تگرگ، اولین آهنگسازی سیاوش قمیشی به‌صورت رسمی برای ترانه‌های ایرانی بود. این آهنگ به‌همراه چند آهنگ دیگر که عارف از سیاوش گرفته‌بود، نه تنها برای عارف بلکه