payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از این شکست و در همان سال به کیمریانی برخورد می‌کنیم که در لشکر آشور به عنوان سپاهی مزدور خدمت می‌کنند. در حدود سال‌های ۶۷۶ تا ۶۷۴ پ. م بنا به مدارک باستانی که به مدد منابع اورارتویی مکشوف گردیده، کیمریان دولت فریگیه را که در مرکز آسیای صغیر قرار داشت تارومار کردند. جنگ با کیمریان برای اسرحدون بسیار رعب‌آور بوده به طوری که دربارهٔ نتیجهٔ جنگ مجبور بود آن را با هاتِف در میان بگذارد. در سالنامه‌های وی پرسش‌هایی که شاه اسرحدون از هاتف خدای شمش به عمل آورده‌است، یک بار سؤال شده از هاتف که اسکیت‌هایی که وارد
یک بار سؤال شده از هاتف که اسکیت‌هایی که وارد خاک ماننائیان شده‌اند چه نیّتی دارند. در چند سؤال دیگر نیز به مناسبت قیام مادیها که ماننائیان و کیمریان نیز در آن شرکت جسته‌اند از اسکیت‌ها نام برده شده؛ و سرانجام پرسشی دربارهٔ عاقبت اتحاد با پارتاتوآ پادشاه کشور ایشکوزا که محل آن مشخص نشده، به عمل آمده‌است. جالب است که آشوریان رئیس اسکیت‌ها را «پادشاه» می‌شمرند و آن هم پادشاه «کشور» معیّنی و البته منظور نظر ایشان از «کشور ایشکوزا» میهن اسکیت‌ها در آنسوی قفقاز نبوده‌است؛ و چون از هاتف سؤال شده‌است که آیا
نبوده‌است؛ و چون از هاتف سؤال شده‌است که آیا شاهزاده خانم آشوری را به زنی به پارتاتوآ بدهند یا نه، و به دیگر سخن، موضوع ازدواج سیاسی به میان آمده، شکّی نیست که صحبت بر سر عقد اتحاد با کشور معیّن و مشخّصی، که در حدود عرصهٔ فعالیت‌های سیاسی آشور قرار داشته، بوده‌است نه دور از مرزهای آن. کارنامه. اسرحدون در همان سال آغاز پادشاهی بابل را بازسازی کرد و اعتبار گذشته این شهر را بازگرداند. او در این شهر سازه شناخته‌شده به برج بابل را ساخت. در آشور هم دستور داد تا نیایشگاه‌های آشور، خدای بزرگ آشور را نوسازی کنند.
نیایشگاه‌های آشور، خدای بزرگ آشور را نوسازی کنند. در ۶۷۸/۶۷۹ پ. م کیمریان به رهبری تئوشپا به مرزهای آشور تاختند و اسرحدون در جنگی در آسیای کوچک آنان را شکست‌داد. البته دسته‌ای از کیمریان در سپاه آشور در جایگاه مزدوری خدمت می‌کردند. می‌نماید که اسرحدون سرانجام از در آشتی با کیمریان درآمده‌باشد. پس از آن وی چند لشکرکشی به جنوب شرقی آسیای کوچک نمود. همچنین صیدون به رهبری پادشاهش ابدی‌میلکوتی بر آشور شورید، ولی در ۶۷۷ پیش از میلاد شورش شکست خورد و پادشاه گردن زده شد. میان سال‌های ۶۷۶ تا ۶۷۴ پیش از میلاد
گردن زده شد. میان سال‌های ۶۷۶ تا ۶۷۴ پیش از میلاد کیمریان که با پادشاه اورارتو روسای دوم هم‌پیمان شده‌بودند فریجیه را تارومار کردند. این رویداد آشوریان را بیمناک نمود. در نزدیک سال ۶۷۶ پیش از میلاد سکاها به رهبری ایشپاکای برای جنگ با آشور با ماننا هم‌پیمان شدند. این رویداد آشور را نگران ساخت و حتی ایشان در پی دادن شاهدختی آشوری به همسری پادشاه سکایان افتادند تا بلکه با این زناشویی سیاسی خطر را دور کنند. اسرحدون همچنین در جنگ با کیلیکیه پادشاه آن کشور سان‌دوآری را به بندکشید. در روزگار اسرحدون ماد باجگذار
را به بندکشید. در روزگار اسرحدون ماد باجگذار آشور بود. در این زمان (۶۷۶ پیش از میلاد) مردمان ماد خاوری بر فرمانروایان گمارده آشور شوریدند و سه تن از این فرمانروایان را از سرزمینشان راندند. پس آشوریان به ایران لشکرکشیدند و از دشت کویر گذشتند و به پای دماوند(بیکنی) رسیدند. آشوریان در پدشخوار دو تن از بزرگان ایران به نام‌های شی‌تیرپرنه (به معنای افتخار پیشینیان) و دیگری اپاردو را با کسان و دام‌هایشان به بند کشیدند. از آن پس فرمانروایان رانده‌شده به سرزمین‌هایشان بازگشتند و باجی سالیانه به آشور می‌پرداختند.
بازگشتند و باجی سالیانه به آشور می‌پرداختند. میان سال‌های ۶۷۴/۶۷۳ پیش از میلاد مردمان ماد به یاری سکاها که به سربازان آشوری می‌تاختند، باز در برابر آشور پایداری کردند و از دادن باج خودداری نمودند. ایلام نیز آماده شورش بر آشوریان بود. بدین سان مردمان سرزمین‌های میان خلیج فارس تا رود کورا در آستانه جدایی از آشور بودند. در این میان خشثریته از ایالت مادی کارکاشی در کنار دو رهبر دیگر ماد مامی‌تیارشو از مادای و دوساننی از ساپاردا رهبری شورش مادها بر آشوریان را آغاز کردند. اینان با پادشاهان سکا و ماننا
را آغاز کردند. اینان با پادشاهان سکا و ماننا همپیمان‌شدند. اینان دژهای آشوریان را در چند جبهه محاصره‌کردند. تا ماه آوریل سال ۶۷۳ سراسر ماد مرکزی بر آشور شوریده‌بود. در سوی دیگر پادشاهی آشور نیز فنیقیه دچار آشوب بود و دولت آشور در جنگ با مصر باستان بود. در درون آشور نیز بسیاری از بردگان و کشاورزان ناخرسند گریخته و به بخش جنگلی پشته ارمنستان پناه برده‌بودند. اسرحدون به ناچار پیش از هرکاری بدانجا لشکرکشید تا گریختگان را باز به بندکشد. پس از آن در ۶۷۲ پیش از میلاد اسرحدون کوشید تا با خشتریتی از در آشتی درآید.
اسرحدون کوشید تا با خشتریتی از در آشتی درآید. او همچنین پیک‌هایی به سوی دیگر هم‌پیمانان گسیل داشت و کوشید میانه آنها را به هم‌بریزد. سرانجام ایشپاکای پادشاه سکا در نبرد با آشوریان کشته‌شد و پسرش پارتاتوآ با آشور آشتی کرد و اسرحدون هم دختر خویش را برای استواری پیوند به همسری او داد. این گونه با پیوستن سکاها به آشور خیزش شورشیان باناکامی رودرروشد. با این همه سه ایالت شورشی ماد توانستند به استقلال برسند و چیرگی آشور را در آن سامان از میان ببرند. خشثریته تا ۶۵۲ (پیش از میلاد) پادشاه ماد ماند. در ۶۷۱ پیش از
۶۵۲ (پیش از میلاد) پادشاه ماد ماند. در ۶۷۱ پیش از میلاد اسرحدون به جنگ تهارقا فرعون مصر رفت. بخشی از سپاهیانش در صور بر او شوریدند. اسرحدون با مانده سپاه به سوی جنوب رفت و آنگاه از صحرای سینا گذشت. او در تابستان ممفیس را گرفت و تهارقا به مصر علیا گریخت. اینچنین اسرحدون با غنیمت‌های فراوانی که از تاراج شهرهای دلتای نیل به دست آورده‌بود به آشور بازگشت. البته چندی پس از آن که فرعون به سرزمینش بازگشت، مصر بر آشوریان شورید. اسرحدون سالار خود شانبوشو را به دره نیل فرستاد تا شورش را بخواباند. در ۶۶۹ پیش از میلاد
فرستاد تا شورش را بخواباند. در ۶۶۹ پیش از میلاد او خود راهی مصر شد ولی در راه در حران در پاییز همان‌سال به ناگاه مرد. پس از اسرحدون پسرانش آشوربانیپال پادشاه آشور و شمش شوم اوکین پادشاه بابل گشتند. آثار. از اسرحدون سندهایی به زبان اکدی دربارهٔ رخدادهای زمان او به جای مانده که بخش بسیاری از آن با به همریختگی و نابودشدگی می‌باشد. در این سندها دربارهٔ مادها و درگیری‌های این پادشاه با آنان نیز سخن به میان‌آمده‌است. بسیاری از این سندها دربردارنده پرسش‌های اسرحدون از هاتف خدای شمش دربارهٔ چاره گرفتاری‌ها و
از هاتف خدای شمش دربارهٔ چاره گرفتاری‌ها و نگرانی‌های سیاسی اوست.
شِنگ اوراسیایی جانوری گوشتخوار از خانوادهٔ راسویان (Mustelidae) و جنس شنگ‌ها (lutra) است. زیستگاهش کنار آبهای شیرین است. دارای بدنی دراز و نسبتاً باریک و دم بلند و سر مسطح، پوزه کوتاه و رنگ قهوه‌ای است و طول بدن آن تا ۷۵ سانتی تر و طول دم آن تا ۵۰ سانتیمتر می‌رسد. این جانور بومی اروپا و آسیا ست و در ایران در استان‌های گیلان، مازندران، کردستان، کرمانشاه، فارس، خوزستان و شهرستان گلپایگان یافت می‌شود. غذای اصلی شنگ ماهی است و زمانی که ماهی کم باشد جانوران دیگری چون دوزیستان، سخت‌پوستان، حشرات، پرندگان و گاهی
چون دوزیستان، سخت‌پوستان، حشرات، پرندگان و گاهی پستانداران کوچک از جمله سگ‌های آبی کوچک را شکار می‌کند. در نیمه دوم قرن بیستم جمعیت این جانور بسیار کاهش یافته که دلیل اصلی آن آلودگی آب‌ها به آفت‌کشهایی چون ارگانوکلرین و بیفنیل پلی‌کلروینه است. تخریب زیستگاه و شکار قانونی و غیرقانونی از دلایل دیگر تهدید شدن این جانور است. البته در سال‌های اخیر در بیشتر قسمت‌های اروپا جمعیت شنگ در حال احیاست و در سال ۲۰۱۱ وزارت محیط زیست بریتانیا اعلام کرده که اکنون سمورهای آبی به تمام شهرستان‌های کشور بازگشته‌اند. این احیا
به تمام شهرستان‌های کشور بازگشته‌اند. این احیا بخشی به دلیل ممنوعیت آفت‌کش‌های خطرناکتر است که از سال ۱۹۷۹ در اروپا اعمال شده و بخشی به دلیل بهبود کیفیت آب که به افزایش جمعیت طعمه‌ها منجر شده و بخشی به دلیل محافظت در مقابل شکار.
رادیو زمانه یک رسانهٔ فارسی‌زبان با مشی چپ‌گرایانه است که بخشی از بودجهٔ آن از سوی پارلمان هلند، وزارت خارجه آمریکا، وزارت خارجه کانادا و کمیسیون اروپا تأمین می‌شود. این رسانه، بر اساس ادعای خودش، به لحاظ عملکرد محتوایی مستقل عمل می‌کند مرکز آن در آمستردام، پایتخت هلند قرار دارد. رادیو زمانه از ۱۳ مرداد ۱۳۸۵ خورشیدی با تلاش فرح کریمی، نمایندهٔ وقت حزب سبزهای چپ پارلمان هلند و از اعضای سابق مجاهدین خلق فعالیت خود را آغاز کرد. سردبیر ارشد آن از فوریهٔ ۲۰۱۲ تا اکتبر ۲۰۲۳، محمدرضا نیک‌فر از فعالان چپ‌گرا و عضو
اکتبر ۲۰۲۳، محمدرضا نیک‌فر از فعالان چپ‌گرا و عضو سابق فدائیان خلق بود. از اکتبر ۲۰۲۳ ایمان گنجی فعال چپ‌گرا به سردبیری ارشد رادیو زمانه رسید. گنجی در نوشته‌هایش در رادیو زمانه نظام اقتصادی ایران را «نئولیبرال» ذکر می‌کند و علت اصلی اعتراضات دهه نود در ایران را علیه این «نئولیرالیسم» در بستر جهانی می‌داند. همچنین او در رادیو زمانه ملت واحد ایران را نفی و از «اقلیت‌های ملی» در ایران استفاده می‌کند. همکاران. سیاست رادیو زمانه - در آغاز - به‌کارگیری گروهی کوچک در مقر اصلی آن در آمستردام و همکاری با گروهی از
در مقر اصلی آن در آمستردام و همکاری با گروهی از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و وبلاگ نویسان ایرانی در کشورهای گوناگون بوده است. از جمله این افراد باید به ایرج ادیب زاده، آزاده اسدی، پژمان اکبرزاده، شهرنوش پارسی‌پور، مهدی خلجی، داریوش رجبیان، اردوان روزبه، ماه‌منیر رحیمی، عبدی کلانتری، معصومه ناصری، شهزاده نظروا، نیک آهنگ کوثر، عباس معروفی، بابک مینا، بهنام دارایی زاده، بهداد بردبار، بیژن روحانی، زهرا باقری شاد، مریم حسین خواه، احسان سنایی، لیدا حسینی نژاد، بهرنگ تاج دین، هادی ناصری، مهدی جامی، صنم دولتشاهی،
تاج دین، هادی ناصری، مهدی جامی، صنم دولتشاهی، پانته آ مدیری و … اشاره کرد. از ژوئن ۲۰۰۶ تا ژوئن ۲۰۰۸ مسئولیت دبیری و مدیریت اجرایی بر عهدهٔ مهدی جامی بود. او گاه از بابت محافظه کاری در پوشش رویدادهای یران مورد انتقاد قرار گرفت. پس از آن به مدت کوتاهی زوران جوکوویچ و روت کرونن بورخ مدیریت رادیو زمانه را به صورت موقت بر عهده داشتند. فرید حائری‌نژاد از ژوئن ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۱ سردبیر این بنیاد بود و پس از آن محمدرضا نیکفر سردبیر رادیو زمانه شد. ایمان گنجی سردبیر کنونی است. از فوریه ۲۰۱۰ ارین د ولف مدیریت این
کنونی است. از فوریه ۲۰۱۰ ارین د ولف مدیریت این بنیاد را بر عهده دارد و پس از آن یوریس فان دین. خط مشی. بر اساس ادعای این رسانه، محور اصلی فعالیت‌های «زمانه»، پشتیبانی از کوشش‌های فعالان حقوق بشر و جامعه مدنی در ایران است. با توجه به نبود فضای باز رسانه‌ای در ایران، یکی دیگر از اهداف زمانه، تلاش در جهت ایجاد تنوع رسانه‌ای است. «زمانه» می‌کوشد تریبونی برای صداهای «دیگر» باشد. این رسانه علیه تبعیض است و تلاش می‌کند امکانات اطلاع‌رسانی خود را در اختیار افراد و گروه‌های اجتماعی‌ای بگذرد که مورد تبعیض قرار
و گروه‌های اجتماعی‌ای بگذرد که مورد تبعیض قرار می‌گیرند. مباحث مربوط به زنان، اقلیت‌های مذهبی، قومی، جنسی و … در کانون توجه «زمانه» قرار دارند. همچنین این رسانه می‌گوید که یک رسانه باز و آزاد و انتقادی است. همکاران زمانه ضمن رعایت استانداردهای عمومی نویسندگی و ژورنالیسم باکیفیت، خلاق و نقاد، دستی باز در گزینش و پرورش موضوع دارند. هیچ مطلبی موضع رسمی «زمانه» در کلیت آن یا در بخش مدیریت آن نیست. مجید محمدی، جامعه‌شناس ایرانی، رادیو زمانه را رسانه‌ای با گرایش واضح چگ‌گرایی و ضدآمریکایی می‌داند که با
با گرایش واضح چگ‌گرایی و ضدآمریکایی می‌داند که با دموکراسی‌های غربی مشکل دارد. از نظر او، گرایش ایدئولوژیک این رسانه حتی باعث شده که از اقدام پوتین در اشغال کریمه و دخالت در امور اکراین دفاع کند. پیشینه. در سال ۲۰۰۳ و با همت ایرانیانی مانند فرح کریمی، نمایندهٔ وقت پارلمان هلند، بودجه‌ای در این پارلمان به تصویب رسید تا یک تلویزیون فارسی‌زبان، با هدف تعامل فرهنگ‌ها و پیشبردِ آرمان حقوق بشر، در آمستردام بنیان گذاشته شود. خبر ایجاد این تلویزیون با واکنش شدید دولت ایران مواجه شد. طرح مدتی متوقف ماند و سپس بودجه
ایران مواجه شد. طرح مدتی متوقف ماند و سپس بودجه در نظر گرفته شده میان چند پروژه تقسیم شد که رادیو زمانه، روزآنلاین و شهرزاد نیوز از دریافت‌کنندگان اصلی آن بودند. منبع مالی اصلی رادیو زمانه از سوی پارلمان، توسط یک نهادِ غیردولتی در زمینه رسانه با عنوان پرس ناو (Press Now) قرار گرفته است. در ژوئیه سال ۲۰۰۶ رادیو زمانه از ده‌ها تن از روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان ایرانی که بیشتر در خارج از ایران ساکن بودند دعوت کرد تا در کارگاهی یک هفته‌ای به ارائه دیدگاه‌های خود برای ایجاد یک رسانه مستقل، تهیه برنامه و
خود برای ایجاد یک رسانه مستقل، تهیه برنامه و تجربیات کاری بپردازند. گزارش این گردهمایی همراه با تصاویر متعدد در تارنمای «ایرانیان» (به مدیریت جهانشاه جاوید) منعکس شد. فرح کریمی، نماینده پیشین پارلمان هلند، در کارگاه ابراز امیدواری کرد که با کوشش‌های گردانندگان این رادیو، طرح در نهایت به ایجاد تلویزیون منتهی شود. مدت کوتاهی پس از کارگاه، از سوم اوت ۲۰۰۶ پخش آزمایشی رادیو از اینترنت آغاز شد و از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۶ پخش رسمی از راه موج کوتاه و ماهواره و اینترنت با اجرای تنی چند از تهیه‌کنندگان و مجریانِ رادیو از
اجرای تنی چند از تهیه‌کنندگان و مجریانِ رادیو از جمله یکی از مشهورترین آنان یعنی آزاده اسدی، صورت گرفت. انتقادات. شماری از منتقدان رادیو اظهار داشته‌اند رادیو زمانه هویت مشخصی پیدا نکرده و خط مشی آن روشن نیست. پخش بیش از اندازهٔ موسیقی زیرزمینی نیز در آغاز راه‌اندازی رادیو اعتراض برخی شنوندگان را برانگیخت. رادیو همچنین در ابتدای کار از بابت فعالیت ناچیز در زمینه مسایل سیاسی روز ایران و مسایل حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفت لذا تاکنون با دگرگونی‌های متعددی در تخصیص برنامه‌های خود به مسایل سیاسی ایران همراه
تخصیص برنامه‌های خود به مسایل سیاسی ایران همراه بوده است و در حال حاضر روزانه نیم ساعت مجله خبری-سیاسی پخش می‌کند. رادیو همچنین برنامه‌های متعددی را در زمینه مسئله سنگسار در ایران و بازداشت پژوهشگران ایرانی-آمریکایی پخش کرد. رادیو زمانه و دولت ایران. روزنامه کیهان در یادداشتی این رادیو را به اشاعه فحشا متهم کرده است. در پاسخ به این اتهام، ویلکو د یونگه، مدیر مؤسسه هلندی "پرس نو"٫ حسین شریعتمداری سردبیر روزنامه کیهان را به مذاکره دعوت کرد. از سوی دیگر شماری از ایرانیان مقیم هلند نیز آن را به ارتباط با دولت
از ایرانیان مقیم هلند نیز آن را به ارتباط با دولت ایران یا نهادهای استعماری هلند متهم کرده‌اند. رادیو زمانه در پاسخ به اتهام ارتباط با خانه آزادی نیز پاسخی را منتشر کرد. باشگاه روزنامه‌نگاران جوان وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز از رادیو زمانه با عنوان فتنه‌گر یاد کرده است. سپاه پاسداران ایران نیز در اطلاعیه‌ای رادیو زمانه و روزآنلاین را به عنوان نیروی برانداز جمهوری اسلامی ایران نام برد. با این‌حال رادیو زمانه خود را یک منبع مستقل و جدا از وابستگی نهادی و حکومتی می‌داند که صدای همهٔ قشرها را در
نهادی و حکومتی می‌داند که صدای همهٔ قشرها را در خود جای داده است. داستان نویسان ایرانی در رادیو زمانه. رادیو زمانه برای نخستین بار تعداد زیادی از داستان‌های نویسندگان ایرانی را با صدای خودشان پخش کرده است که برخی از این داستان‌ها در ایران مجوز نشر پیدا نکردند. سرپرستی این طرح با عباس معروفی، نویسندهٔ ایرانی مقیم برلین و سردبیر مجله توقیف شدهٔ گردون است. رادیو با همکاری او و یکی از مجریان با سابقهٔ رادیو زمانه یعنی آزاده اسدی، در حال برگزاری مسابقه‌ای با عنوان «قلم زرین زمانه» است. رویکرد رادیو در پخش
عنوان «قلم زرین زمانه» است. رویکرد رادیو در پخش موسیقی. رادیو در آغاز گرایش زیادی به پخش موسیقی زیرزمینی ایران از گروه‌های گوناگون داشت. این عملکرد مورد استقبال گروه‌های زیرزمینی قرار گرفت و همچنین انتقادات زیادی را از پخش این ترانه‌ها به دلیل زبان و کلمات مورد کاربرد برانگیخت. این رویه به مرور با پرداختن به دیگر سبک‌های موسیقی تعدیل شد. رادیو زمانه در برگزاری جشنواره میان‌کهکشانی موسیقی ایرانی در شهر زندام در هلند نیز همکاری نزدیکی داشته است. در حال حاضر به‌طور هفتگی مجلات موسیقی ایرانی، کلاسیک، و موسیقی
هفتگی مجلات موسیقی ایرانی، کلاسیک، و موسیقی ملل از رادیو زمانه پخش می‌شود. پشتیبانی و سازماندهی. رادیو زمانه تاکنون پشتیبانی مالی جشنواره موسیقی زیرزمینی ایرانی در زندان (۲۰۰۶)، بخش تهران جشنواره جهانی فیلم روتردام (۲۰۰۷) و بخشی از پروژه مستند «سخن از هایده» را به عهده داشته است. رادیو زمانه در دسامبر ۲۰۰۹ نشستی برای بررسی وضعیت حقوق بشر و آزادی رسانه‌ها در ایران، با اجرای آزاده اسدی و با حضور شادی صدر، فعال حقوق بشر، نماینده عفو بین‌الملل و دو نماینده پارلمان هلند برگزار کرد. در این نشست، بخش‌هایی از فیلم
هلند برگزار کرد. در این نشست، بخش‌هایی از فیلم «زنان در کفن» ساخته سردبیر رادیو، فرید حائری نژاد هم به نمایش درآمد. در می ۲۰۱۰ رادیو زمانه به عنوان «پشتیبان رسانه‌ای» برای برگزاری شب بزرگداشت احمد شاملو و رونمایی ترجمه هلندی سروده‌های او در کتابخانه مرکزی آمستردام با ناشر همکاری داشت. هک شدن توسط ارتش سایبری ایران. در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ منابع خبری اطلاعاتی مبنی بر هک شدن وبسایت این رادیو توسط ارتش سایبری ایران ارائه کردند. فرید حایری نژاد، سردبیر وقت این رادیو اعلام داشت که هکرها به ایمیل‌های مشترکان این
اعلام داشت که هکرها به ایمیل‌های مشترکان این رادیو نفوذ کرده و سعی کرده‌اند اطلاعات شخصی افرادی که در تماس با این رادیو بوده‌اند را به دست آورند. پس از این حمله سرورهای رادیو زمانه به یکی از امن‌ترین شرکت‌های اینترنتی سپرده شده و پس از آن امکان نفوذ هکرهای ارتش سایبری از آن گرفته شد.
مجله گردون ماهنامه‌ای فرهنگی و ادبی و اجتماعی بود که از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۴ به سردبیری عبّاس معروفی در تهران منتشر می‌شد. تاثیر گردون بر آگاهی‌بخشی به جوانان و تغییر مسیر برخی شاعران و نویسندگانی که حلقه‌های فکری حکومت آن‌ها را با تلاش بسیار به خود جذب کرده بودند، خشم رسانه‌ها و چهره‌های فرهنگی حاکمیت را در پی داشت. مرتضی آوینی در یادداشتی تند، «گردون» و روشنفکری ایران را حلزون‌هایی خانه‌به‌دوش معرفی کرد و درباره فعالیت عباس معروفی و دیگر نویسندگان شناخته‌شده هشدار داد. روزنامه کیهان با مدیریت مهدی نصیری نیز
هشدار داد. روزنامه کیهان با مدیریت مهدی نصیری نیز از جمله مخالفان این مجله بود تا جایی که در یک دادگاه که عباس معروفی در آن حکم برائت گرفت به محمد یزدی، رئیس وقت قوه قضائیه حمله می‌کند. پس از بیانیه ۱۳۴ نویسنده، جمهوری اسلامی فشار بر جریان روشنفکری و نویسندان را بیشتر کرد. ماهنامه "گردون" توسط دادگاه انقلاب در سال ۱۳۷۴ با این اتهام که عکس پشت جلد آن توهین‌آمیز است توقیف شد. همچنین سردبیر و ناشر آن به ۳۵ ضربه شلاق و ۶ ماه زندان محکوم شدند. عباس معروفی، سردبیر آن پس از مدتی به آلمان مهاجرت کرد. جایزهٔ ادبی.
آن پس از مدتی به آلمان مهاجرت کرد. جایزهٔ ادبی. این مجله همچنین بنیان‌گذار جایزه‌ای ادبی بود که "قلم طلایی گردون" نام داشت.
دیوید لوئیس (زادهٔ ۱۹۴۱ ـ درگذشت ۲۰۰۱) از بزرگ‌ترین فیلسوفان تحلیلی نیمه دوم قرن بیستم بود. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه هاروارد شاگرد کواین بود و در همین‌جا بود که برای نخستین بار با جان اسمارت (فیلسوف استرالیایی و از بنیانگذاران نظریه این همانی) ملاقات کرد و با استرالیا مرتبط شد. اندیشه. او با نظریه واقع گرایی موجهه (modal realism) معروف است اما در فلسفه زبان، فلسفه ذهن، متافیزیک، معرفت‌شناسی و منطق فلسفی هم تأثیر بسزایی داشته‌است. یکی از معروف‌ترین و بحث انگیزترین نظریات او این است که تعداد
و بحث انگیزترین نظریات او این است که تعداد نامحدودی از «جهان‌های ممکن» انضمامی و از لحاظ علّی مستقلی وجود دارند که جهان ما تنها یکی از آنها است. او در فلسفه ذهن، استدلالی برای این همانی ذهن و مغز مطرح کرد که بر اصل صرفه‌جویی (تیغ اوکام) مبتنی نیست، بلکه بر پایه «تعدی این همانی» (قیاس مساوات) استوار است. او همچنین با صورت دادن آزمون فکری «درد دیوانه و درد مریخی» اشکالی را بر فیزیکالیسم مطرح می‌کند و با تقریر خودش از نظریه این همانی سعی می‌کند به این اشکال پاسخ دهد.
تسلا رودستر نسل یک، یک خودروی اسپورت برقی و نخستین محصول شرکت تسلا موتورز است. این خودرو بر پایهٔ شاسی لوتوس الیس ساخته و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تولید شده‌است. رودستر نخستین خودروی تمام برقی تولید انبوه قانونی برای بزرگراه بود که از سلول‌های باتری یون‌لیتیم استفاده کرد و نخستین خودروی تمام برقی تولیدی بود که به ازای هر بار شارژ بیش از می‌پیمود. همچنین نخستین خودروی تولیدی بود که در ۶ فوریهٔ ۲۰۱۸ توسط موشک فالکون هوی در یک پرواز آزمایشی به فضا پرتاب شد. شرکت تسلا حدود ۲۴۵۰ دستگاه خودروی رودستر نسل یک را در بیش
حدود ۲۴۵۰ دستگاه خودروی رودستر نسل یک را در بیش از ۳۰ کشور فروخت، و بسیاری از آخرین رودسترها در سه ماههٔ چهارم سال ۲۰۱۲ در اروپا و آسیا فروخته شدند. تسلا از اوایل سال ۲۰۱۰، رودسترهای فرمان سمت راست تولید کرد. رودستر برای انگیزاننده‌های دولتی برای خودروهای برقی در چندین کشور واجد شرایط بود. بر پایهٔ گزارش سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده، رودستر نسل یک می‌تواند را با یک بار شارژ طی کند و بسته به نوع باتری لیتیم یون خود، در ۳٫۷ یا ۳٫۹ ثانیه از شتاب بگیرد. حداکثر سرعت این خودرو است. مشخصات. مراحل تولید این
سرعت این خودرو است. مشخصات. مراحل تولید این اتومبیل نوظهور توسط مارتین ابرهارد با تأمین منابع مالی از میلیاردرهای اینترنتی مثل بنیان‌گذاران شرکت پی‌پل (Pay pal) صورت گرفته‌است. این اتومبیل نیروی خود را تماماً از باتری به دست می‌آورد. رودستر تسلا نیروی خود را در تقریباً ۷۰۰۰ باتری قابل شارژ لیتیوم-یونی ذخیره می‌کند. این باتری‌ها دقیقاً همانند باتری‌هایی هستند که در کامپیوترهای لپ‌تاپ به‌کار می‌روند. سوابق مهندسی ابرهارد، به او دانش ساخت اتومبیلی با بالاترین کارایی را داده‌است. او می‌گوید ایده ساخت این
کارایی را داده‌است. او می‌گوید ایده ساخت این اتومبیل را از ایده‌های مشابه و نوظهور دیگران، مثل پرستون تاکر و جان دلرون در صنعت اتومبیل به ذهن او رسیده‌است. به جای اختراع نوع جدیدی از باتری‌ها، وی از همان باتری‌های لیتیوم-یون استفاده کرد، چون وی در صنایع کامپیوتر نیز دست داشت و می‌دانست این صنایع، برای پیشرفتشان کار می‌کنند و وی می‌تواند از نتیجه آن‌ها استفاده کند. تسلا از یک اتومبیل ایده‌ای به مرحله تولید رسیده‌است و ظرف کمتر از سه سال برای فروش عرضه شده‌است. اولین نمونه‌ها در کارخانه‌های شرکت لوتوس در
اولین نمونه‌ها در کارخانه‌های شرکت لوتوس در انگلستان تولید شده و در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ فروش عمده آن در ایالت کالیفرنیای آمریکا آغاز شد.
جیانّی آنیلی (زاده ۱۲ مارس ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۴ ژانویه ۲۰۰۳) کارخانه دار، مدیر و سرمایه‌دار اصلی شرکت سرمایه‌گذاری اکسور بود. شرکت اکسور بزرگترین شرکت سرمایه‌گذاری ایتالیا است و می‌توان از شرکت‌های خودروسازی فیات، کرایسلر، آلفا رومئو، لانچیا، داج، مازراتی، جیپ، رم تراکس، ایوکو و فراری، گروه رسانه ای و نشریهٔ اکونومیست، بانک لئوناردو، شرکت تجهیزات استخراج نفت و گاز ولتک و باشگاه ورزشی یوونتوس به عنوان بخش اعظم دارایی‌های این شرکت نام برد. جیانی فرزند جووانی آنیلی بود و پدربزرگش نیز ادواردو آنیلی نام داشت که در
بود و پدربزرگش نیز ادواردو آنیلی نام داشت که در ۴۰ سالگی درگذشت. او با مارلا کاراچولو دی کاستانیتو، نجیب‌زاده خاندان کاراچولو ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام ادواردو و یک دختر به نام مارگریتا بود. مارگریتا در اولین ازدواج خود با آلن الکان، از نوادگان خاندان مشهور و سرمایه‌دار یهودی الکان، رمان‌نویس و فعال رسانه‌ای، پسر ژان-پل الکان، بانکدار، سرمایه‌دار و مدیر سابق شرکت تولید کالاهای لوکس کریستین دیور اس. آ. و همچنین رئیس انجمن مرکزی اسرائیلیان فرانسه وصلت کرد و حاصل این پیوند دو پسر به نام‌های
وصلت کرد و حاصل این پیوند دو پسر به نام‌های جان الکان و لاپو الکان و یک دختر به نام جینورا الکان بود. علیرغم اینکه طبیعتاً ادواردو، به عنوان تنها پسر جیانی آنیلی، وارث ثروت خانواده آنیلی به حساب می‌آمد، اما پدرش، جیووانی آلبرتو آنیلی (پسر عموی ادواردو) را به عنوان میراث دار مجموعه فیات اعلام کرد، و تنها بخشی که به ادواردو واگذار شد، مدیریت باشگاه یوونتوس در یک بازه زمانی کوتاه در سال ۱۹۸۶ بود؛ ولی با مرگ جیووانی آلبرتو در سال ۱۹۹۷ میلادی باز ناگزیر این ادواردو بود که به عنوان صاحب این ارثیه معرفی می‌شد. پس
بود که به عنوان صاحب این ارثیه معرفی می‌شد. پس از خودکشی ادواردو، جیانی آنیلی نوه خود جان الکان را به عنوان وارث انتخابی خود برگزید و کنترل مجموعه فیات را به او سپرد.
معبد سِت یکی از مشهورترین سازمان‌های شیطان‌پرستی است که در سال ۱۹۷۵ راه‌اندازی شد. معبد ست از جنبش‌های نوپدید دینی است که از شکل‌های اولیه باطن‌گرایی غربی در آن استفاده می‌شود. ست نام یکی از خدایان مصر باستان است. تاریخچه. معبد ست در سال ۱۹۷۵ توسط مایکل آکینو (Michael Aquino) در سان فرانسیسکو بنیان‌گذاری شد. او و چند نفر دیگر از کاهنان کلیسای شیطان به خاطر اختلافات بارز عقیدتی و مدیریتی، همچنین با ادعای فساد در کلیسای شیطان، از آن جدا شده و سازمان معبد ست را تشکیل دادند. در همان سال، معبد ست به عنوان یک
را تشکیل دادند. در همان سال، معبد ست به عنوان یک کلیسای غیرانتفاعی در کالیفرنیا به ثبت رسید. اندیشه. در بین پژوهشگران آکادمیک مطالعات دینی بحث‌هایی وجود دارد که آیا می‌توان معبد ست را یک نهاد شیطان‌گرا نامید یا خیر. اسبیون دایرندل (Asbjorn Dyrendal)، جیمز آر لوئیس (James R. Lewis)، مسیمو اینترووین و جسپر آ پیترسن (Jesper Aa. Petersen) معبد ست را به عنوان یک گروه شیطانی توصیف می‌کنند (اگرچه خود این سازمان تمایلی ندارد که خود را شیطان‌گرا بنامد) زیرا معبد ست نیز شاخه‌ای از کلیسای شیطان است که همچنان به
ست نیز شاخه‌ای از کلیسای شیطان است که همچنان به اساطیر شیطانی استناد می‌کند. اما پژوهشگری به نام کنت گرنهولم (Kennet Granholm) با این نظر مخالف است. او می‌گوید که نباید معبد ست را شیطان‌گرا دانست چون تأکیدی بر ظاهر شیطان ندارد و فقط در محیط شیطانی فعال است و می‌توان آن را جزئی از طریقت دست چپ و سنت‌های باطنی دانست. گرنهولم پیشنهاد داد که بهتر است معبد ست را نوعی شیطان‌گرایی ثانویه بنامیم که منعکس کننده ریشه‌های تاریخی آن در شیطان‌پرستی دینی است. تفاوت میان کلیسای شیطان و معبد ست. بارزترین تفاوت میان کلیسای
شیطان و معبد ست. بارزترین تفاوت میان کلیسای شیطان (Church of Satan) و معبد ست مربوط به مفهوم شیطان است. معتقدین به کلیسای شیطان (C.o.S)، که شیطان گرا یا سِیتنیست (Satanist) نامیده می‌شوند بر این باورند که شیطان موجودی نمادین است، و وجود خارجی ندارد. آنها از شیطان به عنوان سمبلی از غرور و آزادی و برای به استهزاء گرفتن مسیحیت بهره می‌گیرند. در حالی که پیروان معبد سِت (T.O.S) که سِتیانس (Setians) نامیده می‌شوند معتقدند که شیطان واقعی وجود دارد که به آن «پادشاه تاریکی (The Prince of Darkness)» می‌گویند. آنها
تاریکی (The Prince of Darkness)» می‌گویند. آنها او را «ست، پادشاه حقیقی تاریکی» ("Set" the TRUE Prince of Darkness) می‌نامند. سِیتِن (Satan) نامی است مأخوذ از انجیل به عنوان پادشاه تاریکی؛ ولی سِت نام خداوند مرگ و عالم اموات در مصر باستان است. پیتر گیلمور کاهن اعظم کلیسای شیطان در مقاله‌ای پیرامون مایکل آکینو و شکل‌گیری معبد ست، گفته که در نظام گراتوها که قبلاً در کلیسای شیطان پیاده‌سازی می‌شد، برخی از اعضا به جای آنکه دنبال پیشرفت شخصی باشند سعی داشتند که پیشرفت خود را به همان منطقه جغرافیایی خاص (قلمرو
پیشرفت خود را به همان منطقه جغرافیایی خاص (قلمرو گراتو) محدود کنند و به همین خاطر از سال ۱۹۷۴ میلادی، کلیسای شیطان قوانین جدیدی را وضع کرد. مایکل آکینو در آن زمان سردبیر نشریه کلاون هوف بود و ناگهان ادعا کرد برخی مقاله‌هایش حاصل القائات و الهامات موجودات فراطبیعی هستند. او آن زمان در سطح چهار (سطح ماجیستر) به عنوان یکی از کاهنان کلیسای شیطان فعالیت می‌کرد. انتان لاوی پی برد که سطح و درجه اعضای کلیسا باید مبتنی بر جایگاه افراد در خارج از سازمان کلیسای شیطان نیز باشد و نه صرفاً جایگاه سازمانی آنها. مایکل