payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را هم وظیفهٔ خود می‌داند تا «اطلاعات جمع‌آوری شده را به عملیات‌های تحریک‌آمیز، تهاجمی یا فیزیکی تبدیل کند»، که این عملیات‌ها شامل «انفجارها، خرابکاری‌ها و ترورهای هدفمند» نیز می‌شود. مقر اصلی موساد در محلی نامعلوم در حومه شمالی تل‌آویو قرار دارد. این سازمان در برآوردهای اخیر دارای ۷٬۰۰۰ نفر کارمند دفتری و اداری می‌باشد. هویت مدیران ارشد بخش‌های داخلی موساد معمولاً جزو اسرار حکومتی تلقی می‌شود. اما هویت رؤسای موساد همواره اعلام می‌شود. موساد یک سازمان کشوری است که دستورهای خود را از نخست‌وزیر اسرائیل و
است که دستورهای خود را از نخست‌وزیر اسرائیل و کابینهٔ جنگی دریافت می‌نماید. تاریخچه. بلافاصله پس از استقلال اسرائیل، داوید بن گوریون نخستین نخست‌وزیر اسرائیل، نظر خود را در رابطه با برپائی چهارچوب‌هایی کشوری برای نهادهای اطلاعاتی، که در زمان پیش از برپائی رژیم اسرائیل فعال بودند، ابراز داشت. در ۷ ژوئن ۱۹۴۸ داوید بن گوریون، نخست‌وزیر اسرائیل، دو نفر را به ملاقات با خود فراخواند: نتیجه اولیه این ملاقات تعیین حیطه نهادهای اطلاعاتی رژیم نو پای اسرائیل بود. در نهایت به وسیله هاگانا یک سازمان سری ویژه تشکیل شد
نهایت به وسیله هاگانا یک سازمان سری ویژه تشکیل شد که دفتر اطلاعات موسوم به شای نام گرفت. در سال ۱۹۳۷ نیز هاگانا سازمان «موساد لیالیفی بیت» (به معنی دفتر مهاجرت) را تشکیل داد. سازمان اطلاعات اسرائیل در سال ۱۹۵۱ وقتی که برای نخستین بار به صورت رسمی اعلام موجودیت کرد، این اسم را داشت و شبکهٔ جاسوسی آن نیز از آن زمان موساد نامیده می‌شوند. حکم تشکیل موساد. حکم داوید بن گوریون که در آن فرمان برپائی موساد را چنین صادر نموده است: «محرمانه» مخاطب: وزارت خارجه از: نخست‌وزیری "طبق اوامر من، سازمانی به منظور تمرکز و
"طبق اوامر من، سازمانی به منظور تمرکز و هماهنگی فعالیت‌های سرویسهای اطلاعاتی رژیم (بخش اطلاعات ارتش، بخش سیاسی وزارت خارجه، سرویس اطلاعات کل و غیره)، برپا می‌گردد. وظیفه سازماندهی موساد را بر عهده رئوبن شیلوخ، مشاور امور ویژه در وزارت خارجه، گذاشته و وی را به ریاست این سازمان منصوب می‌نمایم. روبن شیلوخ تحت فرمان من بوده، طبق اوامر من فعالیت نموده و گزارش‌های کار خود را به صورت دائم به من ارائه خواهد داد، لاکن از نظر اداری، مقر اداره‌اش در چهارچوب وزارت خارجه، خواهد بود. به ر. شیلوخ و مدیریت وزارت خارجه
خواهد بود. به ر. شیلوخ و مدیریت وزارت خارجه دستور داده‌ام که بدین منظور برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰ چهارچوبی برای استخدام و اشتغال افراد وبودجه‌ای در حدود ۲۰۰۰۰ لیره اسرائیلی پیشنهاد نمایند، تا مبلغ ۵۰۰۰ لیره اسرائیلی از آن بودجه صرفاً با تأیید قبلی من، صرف عملیات ویژه گردد."۱ "از شما درخواست می‌شود که این بودجه را به بودجه وزارت خارجه برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰، اضافه نمائید." وظایف موساد. دولت اسرائیل مأموریت گردآوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل اطلاعات و انجام عملیات مخفیانه ویژه در خارج از اسرائیل را، به عهده موساد
مخفیانه ویژه در خارج از اسرائیل را، به عهده موساد واگذار نموده است. در طی سالیان گذشته، سازمان اطلاعات و وظایف ویژه - موساد حریم وظایف خود را گسترش داده است. وظایف محوری موساد در زمینه‌های مشروح ذیل اعلام شده است: بخش‌های موساد. موساد دارای ۸ بخش اصلی‌است. جزئیات سازمان‌های داخلی، کارمندان، مراکز فعالیت و رؤسای آن‌ها همگی جزو اسرار محرمانه کشور اسرائیل است. عملیات‌ها. به گفته برخی کارشناسان اطلاعاتی اسرائیلی، موساد در کشورهایی که بیش از حد برای فعالیت‌های عملیاتی کادرهایش خطرناک باشند، اغلب از پروکسی‌های
عملیاتی کادرهایش خطرناک باشند، اغلب از پروکسی‌های محلی استفاده می‌کند. عملیات ۱۴۰۴ موساد در ایران. در خرداد ۱۴۰۴، اسرائیل یک کارزار اطلاعاتی و نظامی را در اعماق خاک ایران هماهنگ کرد و خرابکاری مخفیانه با پهپاد توسط موساد را با حملات هوایی گسترده نیروی هوایی اسرائیل به زیرساخت‌های موشکی سطح‌به‌سطح ایران ترکیب کرد. عملیات سری موساد، آغاز حملات اسرائیل به ایران را ممکن ساخت. این اولین بار است که مقامات اسرائیلی به اداره یک پایگاه مخفی پهپاد در داخل ایران اذعان می‌کنند. مأموران موساد پهپادهای انفجاری را که
می‌کنند. مأموران موساد پهپادهای انفجاری را که برای از کار انداختن موشک‌اندازها و پدافند هوایی استفاده می‌شدند، قاچاق و مونتاژ کرده بودند. بمباران هوایی که پس از آن انجام شد، ده‌ها لانچر موشک‌های سطح‌به‌سطح، انبارهای تسلیحاتی و سایت‌های فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در مناطق مختلف هدف قرار داد. این عملیات‌ها در مجموع، تشدید قابل توجهی در درگیری طولانی‌مدت و پنهان بین اسرائیل و ایران را نشان دادند و مدل جدیدی از جنگ ترکیبی را ارائه دادند که جاسوسی، خرابکاری و قدرت هوایی قابل توجهی را در هم
جاسوسی، خرابکاری و قدرت هوایی قابل توجهی را در هم می‌آمیزد.
فام وان ترا (Pham Van Tra) (زاده ۱۹۳۵) وزیر دفاع کنونی کشور ویتنام است. او که ژنرالی چهار ستاره‌است از سپتامبر ۱۹۹۷ تا کنون جانشین دائون خوئه در وزارت دفاع ویتنام شده‌است و پیش از این رئیس خدمهٔ عمومی ارتش ویتنام نیز بوده‌است.
کیوشو (九州 ،Kyūshū) سومین جزیرهٔ بزرگ کشور ژاپن و جنوبی‌ترین و غربی‌ترین جزیره از جزایر چهارگانه اصلی این کشور است. این جزیره از غرب با دریای چین شرقی و از شرق با اقیانوس آرام همسایه است. مساحت جزیره کیوشو ۳۶٬۷۸۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است. واژه کیوشو در ژاپنی به معنی «نُه ولایت» است که به ۹ استان باستانی (کوونی) اشاره دارد که زمانی جزیره به آنها تقسیم می‌شد. کیوشو همچنین جنوبی‌ترین منطقه (چیهو) در کشور ژاپن است که علاوه بر جزیره اصلی، جزایر مجاور و مجمع‌الجزایر طویل ریوکیو را دربر
جزایر مجاور و مجمع‌الجزایر طویل ریوکیو را دربر می‌گیرد که ۱۱۰۰ کیلومتر به سمت جنوب غربی امتداد دارد. کیوشو نزدیک‌ترین جزیره از جزایر اصلی ژاپن به قاره آسیا است و از زمان‌های قدیم تبادل فعالی بین آن و کشورهای مجاور وجود داشته است. آب و هوای کیوشو کمی گرمتر و گرمسیری‌تر از هونشو است و سواحل جنوبی و شرقی آن هر ساله شاهد بروز طوفان است. جغرافیا. زمین‌های کیوشو به‌طور کلی کوهستانی با دره‌های بسیار حاصلخیز است، مانند بقیه ژاپن، به جز منطقه دشت وسیع در بالای جزیره که جایگاه بزرگ‌ترین شهرهای جزیره یعنی فوکوئوکا و
که جایگاه بزرگ‌ترین شهرهای جزیره یعنی فوکوئوکا و کیتاکیوشو است. کیوشو همچنین یکی از فعال‌ترین مناطق زمین‌شناختی در جهان است، با چندین آتشفشان زنده و چشمه‌های آب گرم فراوان. کیوشو از شمال با تنگه شیمونوسکی از جزیره هونشو و با تنگه تسوشیما یا کانال شرقی از شبه‌جزیره کره در شمال غرب جدا می‌شود. کیوشو از سامانه پیچیده‌ای از رشته‌های آتشفشانی تشکیل شده است. آب و هوای جنوب آن نیمه‌گرمسیری است و کیوشو به دلیل پوشش گیاهی نیمه‌گرمسیری و بارندگی شدیدش معروف است. کیوشو جایگاه کوه آسو، بزرگ‌ترین دهانه آتشفشانی فعال
جایگاه کوه آسو، بزرگ‌ترین دهانه آتشفشانی فعال جهان، و پارک‌های ملی آسو-کوجو، کیریشیما-یاکو و اونزن-آماکوسا است. بپو یک تفرجگاه معروف چشمه‌های آب گرم در جزیره است. امروزه کیوشو در تقسیمات کشوری به عنوان یکی از مناطق ژاپن به‌شمار می‌آید و خود به هفت استان تقسیم شده است به نام‌های: فوکوئوکا، کوماموتو، ناگاساکی، اوئیتا، ساگا، کاگوشیما، میازاکی. جمعیت. جمعیت کیوشو ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است و بنابر این ۱۰٫۳ درصد از جمعیت ژاپن را در خود جای داده است. بیشتر جمعیت کیوشو در امتداد شمال غرب، در شهرهای فوکوئوکا و
کیوشو در امتداد شمال غرب، در شهرهای فوکوئوکا و کیتاکیوشو متمرکز شده‌اند، با دالان‌های جمعیتی که از جنوب غربی به ساسبو و ناکاساکی و از جنوب به کوماموتو و کاگوشیما امتداد دارند. به جز اویتا و میازاکی، ساحل شرقی کاهش عمومی جمعیت را نشان می‌دهد. از نظر سیاسی، کیوشو به عنوان سنگر حزب لیبرال دموکرات توصیف می‌شود. طبق داده‌های سرشماری ژاپن، جمعیت منطقه کیوشو با جزایر ریوکیو (استان‌های اوکیناوا و کاگوشیما) از حدود سال ۲۰۰۰ کاهش جمعیت زیادی را تجربه کرده است. اهالی ریوکیو نرخ زاد و ولد نسبتاً بالایی دارند، با این
ریوکیو نرخ زاد و ولد نسبتاً بالایی دارند، با این وجود این امر نتوانسته است از کاهش کلی جمعیت جنوب ژاپن جلوگیری کند. مردم ریوکیو یک گروه اقلیت بومی در ژاپن هستند.
شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی است و در جنوب شرقی آن قرار دارد. شهر میانه مرکز این شهرستان است. جمعیت این شهرستان در آمار سال ۱۳۹۵ بالغ بر ۱۶۱،۴۶۱ نفر بوده است. زبان مردم این شهر ترکی آذربایجانی است. تاریخ. پیشینه تاریخی شهرستان میانه به سال‌ها پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند. وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از
میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند. نام گذاری. در نقشهٔ سیاسی از منطقهٔ خاورمیانه که در سال ۱۸۶۶ میلادی توسط آلوین جوئت جانسون (Alvin Jewett Johnson) ترسیم‌شده‌است، نام تاریخی مرکز این شهرستان به‌صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون، مطابق تلفظ واژه‌های مختوم به‌های بیان حرکت در فارسی نوی متقدم) ذکر شده‌است. در نقشهٔ شاهانشاهی ایران که امانوئل بوئن در سال ۱۷۴۷ میلادی در زمان دودمان افشاریان ترسیم کرده‌است، نام مرکز این شهرستان به صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون) ذکر
به صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون) ذکر شده‌است. در نقشه‌ای که توسط Nicolas de Fer نقشه‌بردار فرانسوی در سال ۱۶۹۷ تهیه شده‌است، نام مرکز این شهرستان به صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون) ذکر شده‌است. میانج نام دهی از دهستان انگوران بخش ماه‌نشان شهرستان زنجان است و نباید با مرکز شهرستان میانه اشتباه شود. شهرستان میانه به نام محال گرمی چای آوازه داشته و دارد. آثار باستانی. از آثار باستانی شهرستان میانه می‌توان به مسجد سنگی ترک، پل دختر (میانه)، پل میانه، قلعهٔ دختر، شهر سوختهٔ کاغذکنان، پل پردلیس
میانه، قلعهٔ دختر، شهر سوختهٔ کاغذکنان، پل پردلیس کاغذکنان، پل بقرآباد کاروانسرای جمال‌آباد کاغذکنان و بقعهٔ امامزاده اسماعیل و قلعه نجفقلی خان اشاره کرد. مراکز فرهنگی. موزه آثار باستانی این موزه تاریخی در سال ۹۳ در داخل شهر میانه افتتاح شد و شامل آثار تاریخی دوران ساسانیان تا قاجار است. جغرافیا. شهرستان میانه، در جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی قرار دارد. از شمال به شهرستان‌ سراب، از شمال غرب و غرب به شهرستان ترکمانچای، از غرب به شهرستان هشترود، از جنوب غربی به شهرستان چاراویماق و حدود جنوبی این شهرستان
به شهرستان چاراویماق و حدود جنوبی این شهرستان نیز به قسمتی از جنوب استان اردبیل محدود می‌شود. شهرستان خلخال واقع در استان اردبیل نیز همسایه شرقی این شهرستان به‌شمار می‌رود. مرکز شهر میانه، به خط مستقیم در ۱۳۸ کیلومتری جنوب شرقی تبریز قرار دارد. شهرستان میانه به همراه هشترود و چاراویماق دوازده هزار کیلومتر وسعت دارند و مردمان مناطق یاد شده بعد از تبریز برای امور اقتصادی خود به شهر میانه مراجعه می‌کنند. شهرستان میانه و مناطق روستایی آن دورترین نقاط نسبت به مرکز استان به‌شمار می‌رود. این شهرستان در ۴۷ درجه و
استان به‌شمار می‌رود. این شهرستان در ۴۷ درجه و ۴۲ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۲۰ دقیقه عرض شمالی، بین دو رشته کوه بزقوش و قافلانتی واقع شده و ۱۱۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند. در پی حفاری‌هایی که در سال ۱۳۵۲ شمسی در یکی از قریه‌های اطراف میانه به نام آرموداق انجام گرفت، یک مجسمه سفالین مربوط به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس
به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس اداره باستان‌شناسی وقت، به موزه باستان‌شناسی تبریز منتقل گردید. (جغرافیای میانه، ص۲۷) همچنین یکی از بزرگ‌ترین مکان‌ها و پر جمعیت‌ترین مکان در این شهرستان، شهرک اندیشه می‌باشد که با گذشت از خیابان ارتش و پل ستارخان به آنجا می‌رسیم. پستی و بلندی و ارتفاعات مهم. شهرستان میانه، در جنوب رشته کوه بزقوش قرار دارد. ارتفاع عمومی زمین در این شهرستان، از ۷۵۰ متر در منتهی الیه گوشه جنوب شرقی آن دره قزل اوزن تا ۳۳۰۰ متر در قلل رشته کوه بزقوش متغیر می‌باشد. شیب عمومی زمین به
رشته کوه بزقوش متغیر می‌باشد. شیب عمومی زمین به جز در گوشه جنوب شرقی شهرستان، در کلیه نقاط آن به سمت مرکز (شهر میانه) می‌باشد و در نهایت تمامی دامنه‌ها به قزل اوزن ختم می‌شوند. از نظر شکل زمین، قلل ۲۵۰۰ الی ۳۳۰۰ متری بزقوش و زمین‌های وسیع و کم شیب پایین آن در غرب دره گرمه چای ویژگی اصلی نیمه شمالی شهرستان را تشکیل می‌دهد. رشته کوه بزقوش، که در قسمت جنوب سبلان و در شمال میانه قرار گرفته و دره علیای تلخه رود از کوه‌های بزقوش می‌باشد. امتداد این رشته کوه از مغرب به مشرق و به طول ۱۲۰ کیلومتر و ارتفاع آن در
مغرب به مشرق و به طول ۱۲۰ کیلومتر و ارتفاع آن در اطراف شرقی تا حدود ۳۸۰۰ متر، ولی در طرف غربی از ارتفاع آن کاسته می‌شود و در جنوب ۳۱۷۰ متر و در شیشک در حدود ۲۴۵۰ متر ارتفاع دارد. رشته کوه بزقوش در جنوب شهرستان سراب و از خود میانه کاملاً نمایان است و دو دره در طرفین بزقوش قرار گرفته که یکی آجی چای و جلگه سراب است که آن را از سبلان (ساوالان) جدا کرده و دیگر در قارلانقوچای می‌باشد که از بین بزقوش و سهند جاری است. پل‌دختر در بین راه میانه به زنجان و بر سر رودخانه قزل اوزن در شرق کوه قافلانکوه واقع شده‌است. از
قزل اوزن در شرق کوه قافلانکوه واقع شده‌است. از تاریخ ساختمان پل اطلاعات درستی در دسترس نیست. عده‌ای از باستان‌شناسان تاریخ پایه‌های آن را به عهد ساسانی نسبت می‌دهند ولی با توجه به شیوه معماری تاریخ ساخت آن را به قرن هشتم هجری تخمین زده‌اند. این پل بارها بتوسط افراد و شاهزاده‌های مختلف مورد مرمت قرار گرفته و آخرین آن به سال ۱۳۱۳ توسط اداره کل باستان‌شناسی و اداره فرهنگ میانه واداره مرمت یافته‌است. آخرین شکست آن در روز ۲۰ آذر ماه ۱۳۲۵ به وی اتفاق افتاده و آن زمانی که قوای دمکرات هنگام عقب‌نشینی و تعقیب از
زمانی که قوای دمکرات هنگام عقب‌نشینی و تعقیب از طرف قوای نظامی دولت مرکزی، بتوسط مین چشمه بزرگ آن را فرو ریخته و تا حال مرمت نشده باقی است. این پل دارای سه چشمه بزرگی است که چشمه وسطی هم بلندتر و هم عریض‌تر است و به این علت از وسط پل بطرفین دارای شیبی است. آب برهای طرفین چشمه بزرگ از سنگ و به صورت مثلثی است. دهلیزها و کنودهایی در اطراف چشمه بزرگ به چشم می‌خورد که بوسیله دو نیم ستون چند ضلعی باستقامت پل می‌افزاید. بر روی پایه وسطی پل کتیبه آجری به خط نسخ به چشم می‌خورد که قسمتی از آن محو شده و از بین رفته و
می‌خورد که قسمتی از آن محو شده و از بین رفته و در سمت چپ کتیبه‌ای دیگر است که تاریخ ۹۳۳ هجری را نشان می‌دهد که آخرین تاریخ مرمت آن را نشان می‌دهد که بتوسط شاه بیگم بنت محمدبیگ موصللو انجام گرفته‌است. عده‌ای عقید ه بر این دارند که چون سازنده آن دختری از شاهزادگان بوده به آن علت اسم دختر بر آن نهاده شده‌است که هر کدام بحث و داستان شیرین بخود دارد؛ ولی عقیده متفق القول باستان شناسان بر این است که ایزدبانوی ناهید، خدای آب و باران و فراوانی یکی از فرشتگان آئین زرتشت بوده و بخاطر آنکه این پل‌ها که اهمیت ویژه‌ای
بوده و بخاطر آنکه این پل‌ها که اهمیت ویژه‌ای در زندگی و اقتصاد مردم داشته و از سیل آبها و خطرات جوی و طبیعی در امان باشد اسم دختر را برای آن می‌نهادند که این فرشته از آن‌ها نگهداری و پاسداری نماید. آب و هوا و پوشش گیاهی. شهرستان میانه دارای دو نوع آب و هوا در سال می‌باشد به‌طوری‌که در نیمی از سال بهار و تابستان آب و هوایی نیمه خشک و گرم و در فصل پاییز دارای آب و هوای سرد و کوهستانی می‌باشد. متوسط بارش سالانه ۳۲۰ میلی‌متر در نقاط کم ارتفاع جنوب شرقی و در بالای ارتفاعات بزقوش (بخش کندوان) از ۳۹۳ تا ۶۰۰
بالای ارتفاعات بزقوش (بخش کندوان) از ۳۹۳ تا ۶۰۰ میلی‌متر متغیر است. متوسط دمای سالانه نیز در این شهرستان، ۳ الی ۵/۱۴ درجه سانتی‌گراد، در مناطق مختلف آن می‌باشد همچنین بخش کندوان این شهرستان دارای طبیعتی بکر و سرسبز می‌باشد. به‌طور کلی، مشخصات این شهرستان طبق گزارش سازمان برنامه و بودجه، به شرح زیر می‌باشد: - حداکثر درجه حرارت متوسط سالانه، ۷/۱۸ درجه سانتی‌گراد. - حداقل متوسط درجه حرارت سالانه، ۹/۴ درجه سانتی‌گراد. - حداقل میزان رطوبت نسبی هوا، ۴۸ درصد - حداکثر میزان رطوبت نسبی هوا ۶۸ درصد. - از نظر پوشش
میزان رطوبت نسبی هوا ۶۸ درصد. - از نظر پوشش گیاهی، دارای انواع و اقسام گیاهان خودرو می‌باشد که حدود ۴۰ رقم انواع گیاه را دربر می‌گیرد. از جمله: کنگر وحشی، علف آبه، چچم یا چچن، بولاغ اوتی، کاکوتی، بومادران، مرضه کوهی، قازآیاغی، ترشک، اسپند، خاکشیر، ریواس، پونه، نعناع کوهی، درمنه و کهلیک اوتی و… می‌باشد. منابع آب شهرستان. منابع آب‌های سطح الارضی و رودخانه‌های میانه و میزان آب دهی آن به شرح زیر است: همه این رودخانه‌های از طریق قزل اوزن به دریای خزر وارد می‌شوند. علاوه بر این‌ها چندین رود کوچک دیگر از جمله
علاوه بر این‌ها چندین رود کوچک دیگر از جمله رودخانه شیخ احمد ترکمان، صومعه، اشلق، قوری چای که از رشته کوه بزقوش سرچشمه گرفته و به رودخانه قزل اوزن می‌ریزند. تعداد چشمه‌های کوچک و بزرگ و در حدود ۲۹۶ رشته قنات، با عمق، طول و میزان آب نسبتاً، کم در قسمت‌های مختلف شهر و روستا پراکنده هستند که بخشی از آب مورد نیاز شهرستان را تأمین می‌نمایند. راه‌های ارتباطی. جاده در حال احداث: راه‌آهن میانه- تبریز راه‌آهن میانه اردبیل تقسیمات کشوری. در تقسیمات کشوری جدید ایران که در سال ۱۳۱۶ خورشیدی شکل گرفت، میانه که گرمرود
که در سال ۱۳۱۶ خورشیدی شکل گرفت، میانه که گرمرود نامیده می‌شد، یکی از بخش‌های شهرستان تبریز بود. به تصویب هیئت وزیران در ۱۳ آذر ۱۳۲۷ میانه به شهرستان تبدیل شد. شهرستان میانه اکنون ۵۹۱۹ کیلومتر مربع مساحت دارد. این شهرستان پهناورترین شهرستان استان آذربایجان شرقی بود تا اینکه در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۴۰۳، بخش ترکمانچای از این شهرستان منفک و به شهرستان ترکمانچای تبدیل شد. بخش‌ها، دهستان‌ها و شهرهای شهرستان میانه از قرار زیر است: شهرها:میانه- آچاچی شهرها:آق‌کند شهرها:ترک منابع. رسانه اینستاگرامی میانالیلار
میانه (در گویش محلی میانا) شرقی‌ترین شهر در بین مرکز استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان میانه است. این شهر در جنوب شرق استان قرار دارد و به‌واسطهٔ اینکه سال‌ها تنها راه ارتباطی منطقهٔ از طریق زنجان به بدنهٔ اصلی کشور از طریق درهٔ قافلانکوه بوده، به‌عنوان "دروازهٔ آذربایجان "شناخته می‌شود. مردم میانه به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. جمعیت این شهر بالغ بر ۹۸۹۷۳ نفر بوده (سال ۱۳۹۵ خورشیدی) و میانه پنجمین شهر پرجمعیت و چهارمین شهرستان پرجمعیت استان آذربایجان شرقی است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۱۰۰
شرقی است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۱۰۰ متر است و مهم‌ترین و معروف‌ترین محصول کشاورزی آن، سیب صادراتی است. از دیگر محصولات کشاورزی میانه می‌توان به گندم، برنج، هندوانه، جارو، گوجه‌فرنگی و خیار اشاره نمود که در شهرهای مختلف ایران توزیع می‌شود. در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، شهرستان میانه رتبهٔ نخست تولید گندم و برنج و گوشت را در استان آذربایجان شرقی کسب کرد. گفتنی است که شهر میانه در سال 2016 خواهرخواندۀ شهر مینه سوتا شد. همچنین با انتخاب شدن شهردار عادل مرتضایی در سال ۱۴۰۰ در این شهر تغییرات گسترده ای رخ داد و راه
۱۴۰۰ در این شهر تغییرات گسترده ای رخ داد و راه کمر بندی شهر بعد از سال ها شروع به ساخت شد. آن قرار دارد به قزل اوزن می‌ریزد. درهٔ این رودک و جویبارهایی که بدان می‌ریزند در دوران باستان ناحیهٔ زیکرتو را تشکیل می‌داد. قزل‌اوزن بالاتر از محل تلاقی رودک مزبور از جنوب به شمال جاری است. بخش علیای آن را قافلانکوه (گیزیل بوندا در قدیم) از ناحیهٔ دریاچهٔ ارومیه (ماننا) جدا می‌کند. آشوریان بیشتر این بخش قزل اوزن را ماد (مادای) می‌خواند. وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان شرقی و کشف آثار باستانی
در بعضی مناطق آذربایجان شرقی و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهر میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد،می رساند در پی حفاری‌هایی که در سال ۱۳۵۲ شمسی در یکی از قریه‌های اطراف میانه به‌نام آرموداق انجام گرفت یک مجسمهٔ سفالین مربوط به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس ادارهٔ باستان‌شناسی وقت به موزهٔ باستان‌شناسی تبریز منتقل گردید. همچنین گفته می‌شود، ممکن است نام میانه از مای‌آنا آمده باشد استانداری آذربایجان شرقی نیز دربارهٔ وجه تسمیه این شهر به «میانه» می‌افزاید «در
وجه تسمیه این شهر به «میانه» می‌افزاید «در کتاب‌های تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان نام این شهرستان را میانج ثبت کرده‌اند. چون این شهرستان به نوشته برخی، پیش از میلاد مسیح در خط مرزی دو سرزمین ماد و پارت قرار گرفته بود و هم‌اکنون نیز در وسط مراغه و تبریز قرار دارد و مانند زاویه یک مثلث در میان آنها جای گرفته‌است یا این‌که چون بین دو شهر زنجان و تبریز واقع گردیده این نام را انتخاب کرده‌اند. با این حال شهرستان میانه در قرن‌های هفتم و هشتم هجری علاوه بر میانج نام دیگری چون گرمرود داشته و در برخی از کتاب‌های آن
دیگری چون گرمرود داشته و در برخی از کتاب‌های آن زمان برای شناسایی آن از هر دو نام (گرمرود و میانه) استفاده شده‌است.» زیر نظر شرکت نیرو محرکه قزوین در سال ۱۳۸۲ با حضور بخش خصوصی واقع در شهرک صنعتی شماره یک شهرستان میانه تأسیس و در سال ۱۳۸۵ با استفاده از نیروی فعال و متخصص و دوره دیده شروع به فعالیت نموده ضمناً تمامی پرسنل کارمندی و مهندسی و کارگری بومی می‌باشد. این شرکت در زمینی به مساحت ۷ هکتار و دارای ۶ سوله که هر کدام به مساحت ۱۲۰۰ متر مربع بوده‌است. ماشین آلات این شرکت از نوع تراش سی ان سی بوده که
ماشین آلات این شرکت از نوع تراش سی ان سی بوده که اپراتورهای مربوطه نسبت به محل ظکار از تخصص کافی بر خوردار می‌باشد. تأمین قطعات این شرکت از نیرو محرکه و ایران خودرو و تراکتورسازی تبریز به صورت فورج بوده و پس از تراشکار (بلنک) را شرکت نیرومحرکه ارسال می‌نماید و شرکت نیرو محرکه با اعمال عملیات دنده زنی و مونتاژ به صورت مجموعه گیربکس آماده به ایران‌خودرو ارسال می‌کند. کارخانه نوآوری ایرانیان میانه کارخانه نوآوری ایرانیان میانه به عنوان اولین کارخانه نوآوری شمالغرب کشور و استان آذربایجان شرقی و اولین کارخانه
کشور و استان آذربایجان شرقی و اولین کارخانه نوآوری در سطح شهرستان های کشور در سال ۱۴۰۰ در شهرستان میانه بنیان نهاده شد که مرکز این کارخانه عظیم در زمینی به وسعت ۵۰ هکتار واقع در جاده میانه به ترک می باشد که گروه سرمایه گذاری مگاصا وظیفه ی ساخت و مدیریت این مجموعه را برعهده دارد. فاز اول این کارخانه با حضور مسئولان ارشد استان آذربایجان شرقی در سی ام تیرماه ۱۴۰۱ کلنگ زنی شد. مشاهیر. عالمان و دانشمندان. قاضی ایرج منصوری قاضی حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ مرتضی اشراقی میانجی قاضي ابوالحسن ميانجي ـ قاضي، فقيه،
اشراقی میانجی قاضي ابوالحسن ميانجي ـ قاضي، فقيه، متوفّاي 471 قمري قاضي ابوبکرمحمد ميانجي ـ قاضي القضات همدان ، متوفّاي 502 قمري عين القضات ميانجي ـ فيلسوف، منطقي، قاضي، متولد 492 قمري ابوعبدالله محمد ميانجي ـ فقيه و اصولي، زنده در 533 قمري علاّمه خونجي ـ فيلسوف، منطقي، قاضي، پزشک، متولد590 قمري گشتاسب خونجي ـ دانشمند قديمي ، متولد 667 قمري مولانا يوسف گرمرودي ـ عارف قرن ششم و هفتم قمري مجدالدين خونجي حلواني ـ عارف ، زنده در 884 قمري نجم الدين خونجي ـ فيلسوف ، زنده در 888 قمري درويش محمد خونجي ـ عارف و صوفي
، زنده در 888 قمري درويش محمد خونجي ـ عارف و صوفي قرن نهم و دهم قمري محمود العلوي ـ عالم ، زنده در 1028 قمري قاضي مرادبخش گرمرودي ـ قاضي، عارف، زنده در 1050 قمري معمار تاجر ميانجي ـ معمار ، زنده در 1209 قمري ملا نصرالله گرمرودي ـ عالم قرن 12 قمري مولانا الله ويردي ـ شارح شرح الهدايه، زنده در 1215 قمري شيخ علي ميانجي ـ عالم ، زنده در 1263 قمري قطب الدين عبدالرحمن خونجي ـ فقيه، اصولي و منطقي ملا محمدباقر خلخالي ـ قاضي ، مجتهد ، شاعر، متولد 1246 قمري سيد صدرالدين ميانجي ـ تاريخ نگار ، زنده در 1311 قمري ميرزا
ميانجي ـ تاريخ نگار ، زنده در 1311 قمري ميرزا رفيع گرمرودي ـ تاريخ نگار ، متوفّاي 1330 قمري ميرزا احمد گرمرودي ، مستعان الممالک ـ عالم ، زنده در 1334 قمري شیخ نیتعلی مددی برنلیقی - عالم ، متوفّاي 1394 قمري احمد خونجي ـ شاعر ، تاريخ نامعلوم علاءالدين خونجي ـ عارف ، تاريخ نامعلوم کاتبان و منشیان. سيدصالح حسيني گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1070 قمري مسلم اردبيلي ـ کاتب ، زنده در 1078 قمري کاظم گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1086 قمري عبدالعظيم گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1188 قمري عليمحمد گرمرودي ـ کاتب و نويسنده ، زنده
1188 قمري عليمحمد گرمرودي ـ کاتب و نويسنده ، زنده در 1242 قمري نجفعلي گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1256 قمري ميرزا علي انصاري اشلقي ـ شاعر ، خطاط ، متوفاي 1280 قمري ميرزا علي خان گرمرودي ـ منشي اميرکبير، خطاط، اديب، قرن 13 قمري ميرزا عبدالله خان گرمرودي مبين الملک ـ خوشنويس ، حاکم فارس، قرن 13 علينقي انصاري اشلقي ـ عالم، اديب، خوشنويس ، زنده در 1297 قمري اسحاق انصاري گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1308 قمري سراج سلطان ـ منشي دربار، کاتب ، زنده در 1314 قمري ح‍س‍ن گ‍رم‍رودي‌ ـ کاتب ، زنده در 1315 قمري اديب العلما ـ
ـ کاتب ، زنده در 1315 قمري اديب العلما ـ کاتب ، زنده در 1319 قمري علي شيخدرآبادي ـ مصحح کتاب ، زنده در 1323 قمري ميرزا معصوم گرمرودي ـ کاتب ، زنده در 1340 قمري شاعران و سخنوران. ظهير خونجي (ظهير) افغان گرمرودي (افغان) فناي قاراباغي (فنا) بيان الملک (نثار) ميرزا محمد حسين اديب گرمرودي اشرف گرمرودي (اشرف) بحري ميانجي (بحري) محمدعلي ميانجي (وفايي) ميرزا عبدالرحيم گرمرودي (ساغر) ملا سامي (سامي) ميرزا محمد خليفه (عاجز) رسمي ميانجي (رسمي) ملا محمدباقر خلخالي (باقر) ميرزا عبدالعلي کاغذکناني ميرزا علي کاغذکناني
ميرزا عبدالعلي کاغذکناني ميرزا علي کاغذکناني (عشقي) سطوت الممالک محمدتقي خان اميرتومان (سطوت) رستم خان کاغذکناني (رستم) ميرزا عبدالله عاجزي (عاجز) ميرزا سيفعلي بهمني (بهمني) ميرزا عبدالرزاق بهمني (پيرمرد) شيخ حسن مدحت (مدحت) حبيب ساهر ؛ پدر شعر نوي ايران (ساهر) هاشم اميرمقدم اخگر (اخگر) جمشيدخان مُبکي (مبکي) عراقلي حسن بشيرلي (بشيرلي) مهدي آذر مازندراني (آذر) قربانعلي اجلي (واثق) ميرحميد غياثي (موسوي) قادر طهماسبي (فريد) بختیار عباسزاده (پیک) عالمان حوزوی. آیت‌الله شیخ حیدر نظری میانجی(رحمةالله
حوزوی. آیت‌الله شیخ حیدر نظری میانجی(رحمةالله علیه)(اصالتااهل روستای سبز) آیت الله سید حسین حججی(از موسسین حوزه علمیه جعفریه میانه) ملا محمد نقابادي آيت الله سيدهاشم ترکي آيت الله سيدموسي مجتهد ترکي آيت الله سيدواسع مجتهد ترکي آيت الله حجتي ملا مرادعلي گرمرودي آيت الله حسيني زنجاني ـ مرجع تقليد آيت الله شيخ هادي نيّري آيت الله محمدباقر ملکي تَرکي ـ مفسّر قرآن آيت الله العظمي شيخ مسعود سلطاني ـ مرجع تقليد آيت الله سيدعبدالستار محمدي آيت الله سيد ابراهيم مرتضوي آيت الله شيخ علي کتاني آيت الله العظمي بنارواني
آيت الله شيخ علي کتاني آيت الله العظمي بنارواني ـ مرجع تقليد آيت الله ملامحمدحسن ميانجي ـ مفسّر قرآن آيت الله ميرزا علي احمدي ميانجي آيت الله العظمي شبيري زنجاني ـ مرجع تقليد آيت الله رباني ـ مفسّر قرآن شيخ عمران عليزاده ـ مفسر نهج البلاغه حاج سيدکاظم حسيني حاج شيخ عبادالله سرشار تهراني ـ محقق و مؤلف علوم ديني حاج سيدجعفر ميرعظيمي شيخ عبدالرحيم اباذري حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ شایان نوری میانجی(دامت توفیقاته) هنرمندان و دانشمندان معاصر. داریوش اقبالی -خواننده محمدعلي علاّمي ـ ژورناليست اسکندر فيروز ـ
محمدعلي علاّمي ـ ژورناليست اسکندر فيروز ـ پدر محيط زيست ايران استاد محمود طلوعي ـ نويسنده و محقق استاد آشيق بولود ـ استاد ساز و آواز آذربايجاني صمد قاسمي ـ پير عکاس ايران استاد جواد جواهري ـ استاد ساز و آواز استاد اجلي ـ خالق سبک گلگشت، معمار، خوشنويس، نقاش، شاعر پروفسور دکتر حسين ميرجعفري ـ استاد تمام رشته تاريخ پروفسور دکتر علي اميني ـ استاد تمام رشته زنان و زايمان استاد شمس خلخالي ـ خالق سبک سوراليسم با سوژه ، شاعر جمشيد هاشمپور (آريا) ـ بازيگر سينما فريدون صالحي ـ ويولونيست آقا سليم عبدالله اوف ـ استاد