payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و میهن پرست و شجاع بوده‌اند. در جنگ جهانی اول (۱۳۳۲–۱۳۳۶/ ۱۹۱۴–۱۹۱۸) در حمله مجدد نیروهای انگلیسی به بوشهر، تنگستانی‌ها به رهبری رئیس علی دلواری، شیخ حسین خان چاه کوتاهی، زایر خضرخان اهرمی و ملاعلی تنگستانی به مقابله با آنان پرداختند. در این جریان، آبادی‌های تنگستان، به ویژه دلوار (دلوار کهنه، دلوار نو و قلعه دلوار)، به‌شدت آسیب دید؛ انگلیسی‌ها بسیاری از نخل‌های آنجا را قطع کرده یا آتش زدند. در سال ۱۳۳۸ تنگستان پنجاه روستای نزدیک به هم داشت و از بندرهای آن (دلوار، عامِری، کَرّی، رستمی، بوالخیر و خورشهابی)،
عامِری، کَرّی، رستمی، بوالخیر و خورشهابی)، غلات و خرما و گچ و ماهی صادر، و قند و چای و پارچه و غیره از بحرین وارد می‌شد. واسموسِ آلمانی نیز در ۱۳۰۳ ش در منطقه تنگستان حضور داشت و به عنوان توسعه کشاورزی تعدادی ماشین آلات زراعی وارد منطقه کرد. رکن زاده آدمیت در ۱۳۱۰ ش، تنگستان را بلوکی به مرکزیت اهرم ضبط کرده است. به نوشته وی، محصولات این بلوک، از قبیل جو و مرکّبات و تنباکو، در بازار بوشهر با قماش و دیگر اجناس خارجی معاوضه می‌شده است. در ۱۳۱۶ش تنگستان بلوکی به مرکزیت آبادی تنگستان بود و محصولات آن به خارج از
مرکزیت آبادی تنگستان بود و محصولات آن به خارج از بلوک صادر می‌شد. در ۱۳۳۰ش مجموعه دهستان‌های سمل، باغک، ساحلی و خاویز (خائیز) از بخش اهرم در شهرستان بوشهر، تنگستان و سواحل خلیج فارس در این قسمت، سواحل تنگستان نامیده می‌شد. آثار تاریخی و زیارتی. آثار تاریخی و زیارتی شهرستان تنگستان: روستای خائیز، امامزاده زین الشهدا شهر اهرم، چشمه آبگرم اهرم، چشمه آب درمانی (قوچرک)، سد انحرافی رودخانه باهوش اهرم، قلعه دختر واقع در کوه شهر آباد، قنات تاریخی شهر آباد، تل کوشک شهر آباد، امامزاده شاهزاده زکریا در شهر آباد،
شهر آباد، امامزاده شاهزاده زکریا در شهر آباد، امامزاده شاه نعمت‌الله در شهر آباد، کوشک تاریخی شهر آباد، قلعه دختر شهر آباد، چشمه آبگرم اهرم، قنات تاریخی شهر آباد، خانه رئیس علی دلواری، امامزاده زید ابن علی گلنگون و … مهم‌ترین آثار تاریخی تنگستان عبارت اند از: ویرانه قلعه‌ای که بنای آن را به پیش از اسلام یا اوایل دورة اسلامی نسبت می‌دهند؛ مقبره امامزاده آقامیراحمد (از فرزندان موسی کاظم و برادر شاهچراغ، متوفی ۱۸۳) در روستای آب بویی؛ مقبره امامزاده جعفر، واقع در ۵ر۱ کیلومتری شمال شرقی شهر اهرم؛ قلعه زایر
در ۵ر۱ کیلومتری شمال شرقی شهر اهرم؛ قلعه زایر خضرخانِ اَهْرَمی در شهر اهرم؛ قلعه تنگستان در آبادی پهلوان کِشی؛ ویرانه قلعه محمدعلی خان، برادر باقرخان تنگستانی در آبادی گُلَکی و نیز قلعه‌ای در آبادی کَلات کهنه که به خاندان خوانین تنگستان منسوب است.
دهستان دیناچال از مناطق تالش که در بخش پره‌سر در شهرستان رضوان‌شهر واقع شده است . این دهستان در حد فاصل دریای خزر و ارتفاعات تالش قرار گرفته‌است. همچنین رودخانه‌ای در طول این دهستان جاریست که از کوههای تالش سرچشمه گرفته و سرانجام پس از طی مسیری نسبتاً طولانی و عبور از پیچ و خمهای بسیار به دریا می‌ریزد. همچنین بنایی تاریخی در محوطه‌ای به نام اسپیه‌مزگت (مسجد سفید) قرار دارد که در بین مردم به مسجد عبداللهی معروف است اما پس از انجام تحقیقات باستان‌شناسی مشخص شده که قدمت این بنا به پیش از اسلام باز می‌گردد و در
که قدمت این بنا به پیش از اسلام باز می‌گردد و در واقع به عنوان آتشکده مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.البته این بنا نیز در اثر بی توجهی در معرض نابودی قرار می‌گرفته‌است. این دهستان شامل شماری روستاست که بعضی از آنها عبارت‌اند از: خالیار-چران بالا-چران پایین-صفرمحله-کیشه خاله-بیگ‌محله-کلاب-صیقل‌سرا-سنگده و... مردم این منطقه تالش هستند و به زبان تالشی تکلم می‌کنند و به برنجکاری و ماهیگیری می‌پردازند. این دهستان جز زیبا ترین دهستان های آسیاست که بسیاری از مردم آرزو دارند در انجا زندگی و ادامه حیات خود را
مردم آرزو دارند در انجا زندگی و ادامه حیات خود را بگذرانند.
تاتار علیا، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان است. این شهر در ۲۰ کیلومتری رامیان قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۷۱خانوار) ۴۷۰۹نفر بوده‌است. مردم شناسی. اهالی این شهر را مردمان ترکمن و سیستانی تشکیل می دهند . اضافه بر این، مردمانی از اقوام دیگر چون بلوچ، و کرد در این شهر ساکن هستند. این شهر دارای هفت مسجد برای اهل سنت و دو مسجد برای اهل تشیع می‌باشد. از طوایف بزرگ سیستانی که در این شهر سکونت دارند و اکثریت جمعیت تشیع را تشکیل می دهند طائفه پهلوان می باشد که قبل از
را تشکیل می دهند طائفه پهلوان می باشد که قبل از سال ۱۳۴۲ ه ش به محل کوچ و ساکن شده اند و تعدادی پس از مدتی به سایر نقاط استان گلستان و تهران نقل مکان نموده اند
گوشه یا مایه یا آواز شوشتری یک گوشه در موسیقی سنتی ایرانی است که در دستگاه همایون طبقه‌بندی می‌شود. شوشتری در کنار آواز اصفهان، هر دو از مهم‌ترین ملحقات دستگاه همایون تلقی می‌شوند. اگرچه در تقسیم‌بندی دستگاهی متداول، شوشتری معمولاً جزو آوازهای پنج‌گانه طبقه‌بندی نمی‌شود، اما برخی آن را یک آواز محسوب کرده‌اند و برخی نیز آن را یک دستگاه کوچک جداگانه برشمرده‌اند. ریشه‌هایی از موسیقی در مایه شوشتری را می‌توان در آثار خیام یافت. نام شوشتری به منطقهٔ شوشتر اشاره می‌کند و به‌نظر می‌رسد که شوشتری ابتدا در منطقهٔ
می‌کند و به‌نظر می‌رسد که شوشتری ابتدا در منطقهٔ اصفهان و فارس رواج داشته اما بعداً در موسیقی دیگر مناطق ایران نیز رواج یافته‌است. در استان‌های بوشهر و فارس، ترانه‌هایی در مراسم عروسی رایج است که در شوشتری خوانده می‌شوند. با این حال شوشتری دارای حسی غم‌انگیز نیز توصیف می‌شود و در تعزیه به کار گرفته می‌شود. تاریخچه و نام. در رسالهٔ موسیقی که از خیام بر جا مانده‌است (و خود شرحی است بر کتاب موسیقی اقلیدس)، وی ۲۱ ذوالاربع (دانگ‌هایی به اندازهٔ چهارم درست) را برشمرده و نسبت فواصل آن‌ها و نیز احساسی که به هر
برشمرده و نسبت فواصل آن‌ها و نیز احساسی که به هر کدام منسوب است را شرح داده‌است. ساسان سپنتا در چند مقاله که این ذوالاربع‌ها را بررسی و فواصلشان را بر حسب سنت محاسبه نموده بود؛ نشان می‌دهد از بین چند ذوالاربعی که خیام از ابن سینا نقل کرده‌است، یکی از آن‌ها از نظر فواصل، به گوشهٔ شوشتری در موسیقی امروزی نزدیک است. نام گوشهٔ شوشتری به منطقه شوشتر (در استان خوزستان امروزی) اشاره دارد. به‌نظر می‌رسد که گوشهٔ شوشتری ابتدا در مناطق اصفهان و فارس رواج داشته اگر چه بعداً به موسیقی نواحی دیگر از جمله گیلان نیز راه
بعداً به موسیقی نواحی دیگر از جمله گیلان نیز راه یافته‌است. نام «شوشترک» هم برای این گوشه ذکر شده‌است و در موسیقی آذربایجانی نیز دستگاهی به‌نام شوشتر وجود دارد که دارای شعبه‌هایی با نام شوشترک، امیری، سارنج، ترکیب و مثنوی است. همچنین در بحور الالحان گوشه‌ای به نام «شوشتریْ گردان» آمده که فرصت الدوله آن را یکی از گوشه‌های دستگاه همایون نامیده و آن را مترادف با گوشهٔ «فرنگ» ذکر کرده‌است. تحلیل ردیف. شوشتری یکی از مهم‌ترین گوشه‌های دستگاه همایون است. شاهد آن درجهٔ چهارم و ایست آن درجهٔ دوم و خاتمهٔ آن درجهٔ
درجهٔ چهارم و ایست آن درجهٔ دوم و خاتمهٔ آن درجهٔ اول همایون است. تکیهٔ اصلی شوشتری بر یک دورهٔ پنج‌نتی به فاصلهٔ پنجم درست است که از درجهٔ اول تا پنجم همایون را شامل می‌شود. به لحاظ سیر ملودیک، شوشتری با گوشهٔ چکاوک در دستگاه همایون و گوشهٔ مخالف در دستگاه سه‌گاه نزدیک دانسته شده‌است. گوشهٔ شوشتری در اجرای دستگاه همایون نقش مهمی دارد؛ این گوشه به همراه گوشه‌های منصوری و بختیاری، اوج دستگاه همایون را تشکیل می‌دهد. وسعت اجرای شوشتری می‌تواند تا درجهٔ هفتم همایون برسد، و درجات بعد از شاهد شوشتری (درجه‌های
همایون برسد، و درجات بعد از شاهد شوشتری (درجه‌های پنجم تا هفتم همایون) تقریباً به یک اندازه در این گوشه به کار می‌روند. اگر چه در تقسیم‌بندی دستگاهی متداول در ردیف موسیقی ایرانی، شوشتری معمولاً جزو آوازهای پنج‌گانه طبقه‌بندی نمی‌شود، اما برخی آن را یک آواز محسوب کرده‌اند (که معمولاً از مشتقات دستگاه همایون و گاهی از دستگاه چهارگاه دانسته می‌شود) و برخی نیز آن را یک دستگاه کوچک جداگانه برشمرده‌اند یا مانند برونو نتل آن را در حال جدا شدن از دستگاه همایون دانسته‌اند. مهدی خالدی در مصاحبه‌ای نقش خودش را در
مهدی خالدی در مصاحبه‌ای نقش خودش را در گسترش گوشهٔ شوشتری به اندازهٔ یک آواز، مهم دانسته‌است. از جمله دلایلی که برای استقلال شوشتری به‌عنوان یک آواز ذکر شده، وجود گوشهٔ درآمد برای شوشتری در ردیف‌های مختلف است. گوشه‌ها. گوشه‌های زیر ملحقات شوشتری محسوب می‌شوند: میگلی گوشه‌ای کوچک است که در شوشتری اجرا می‌شود و از توابع شوشتری محسوب می‌گردد. این گوشه نیز از توابع شوشتری است. در این گوشه نسبت به شوشتری توجه بیشتری به درجهٔ سوم همایون می‌شود. نام آن به مرودشت در استان فارس اشاره دارد. این گوشه نیز از توابع
در استان فارس اشاره دارد. این گوشه نیز از توابع شوشتری است. نام آن به بهبهان در استان خوزستان اشاره دارد. احساس. شوشتری دارای احساسی غم‌انگیز توصیف شده‌است، و از همین رو یکی از گوشه‌هایی است که در اجرای تعزیه برای القای حالات حزن و اندوه به کار گرفته می‌شود. با این حال در منطقهٔ بوشهر از آواز شوشتری برای مراسم شادی (نظیر حنابندان یا جشن عروسی) نیز استفاده می‌شود، به‌ویژه در قالبی آوازی که به اسم «بیت‌خوانی» شناخته می‌شود. در منطقهٔ فارس نیز نوع مشابهی از موسیقی به اسم واسونک متداول است که آن‌ها نیز در
موسیقی به اسم واسونک متداول است که آن‌ها نیز در شوشتری اجرا می‌شوند. اجرای واسونک‌ها معمولاً توسط صدای یک زن که دایره هم می‌زند، در عروسی‌ها خوانده می‌شوند و آهنگ مطبوع و ملایمی دارند. نمونه‌ها. قطعهٔ «بیا تا گل برافشانیم» ساختهٔ حسین علیزاده و با آواز علیرضا افتخاری در آلبوم "راز و نیاز"، تصنیف بی‌قرار از آلبومی به همین نام به آهنگسازی محمدجلیل عندلیبی و صدای شهرام ناظری، و آلبوم "چاووش ۸" با آهنگسازی محمدرضا لطفی و آواز شهرام ناظری، از نمونه‌های مشهور شوشتری هستند. قطعهٔ کاروان شهید در آلبوم "چاووش ۸" که
هستند. قطعهٔ کاروان شهید در آلبوم "چاووش ۸" که در زمان شروع جنگ ایران و عراق ساخته شد، به عنوان «بهترین تصنیف جنگ» مورد تحسین قرار گرفته‌است. تصنیف غوغای ستارگان از همایون خرم که توسط خوانندگان مختلف از جمله محمد اصفهانی اجرا شده نیز در شوشتری است. علی تجویدی تصنیفی به نام «رفتم که رفتم» را در آواز شوشتری ساخته که با شعری از معینی کرمانشاهی همراه است که مطلع آن «از برت دامن کشان» است. این تصنیف که در سال ۱۳۳۵ ه‍.خ ساخته شد را اولین بار مرضیه خواند. تصنیف در آواز شوشتری آغاز می‌شود و در ادامه به گوشهٔ بیداد
آواز شوشتری آغاز می‌شود و در ادامه به گوشهٔ بیداد دستگاه همایون پرده‌گردانی می‌کند، سپس در گوشهٔ عشاق به اوج می‌رسد و در انتها به درآمد همایون فرود می‌آید. همچنین ابوالحسن صبا قطعه‌ای به‌نام به زندان ساخته که متأثر از آوای غمگین یک متهم اهل لرستان بوده که به زندان برده می‌شده؛ بعدها حسین دهلوی بر اساس همین اثر، قطعه‌ای به‌نام شوشتری برای ویولن و ارکستر نوشت و در سال ۱۳۶۵ پارتیتور آن را منتشر کرد و پس از آن ارکسترهای مختلفی به اجرای این اثر پرداختند.
پیرس برندن برازنان (؛ ؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۵۳) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم ایرلندی است. او بیشتر به عنوان پنجمین بازیگر نقش مأمور مخفی جیمز باند در مجموعه‌فیلم جیمز باند شناخته می‌شود و در چهار فیلم از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ ("گولدن‌آی"، "فردا هرگز نمی‌میرد"، "دنیا کافی نیست" و "روزی دیگر بمیر") و در چندین بازی ویدئویی مرتبط با این فرنچایز نقش‌آفرینی کرد. پس از ترک مدرسه در سن ۱۶ سالگی، برازنان آموزش تصویرسازی تجاری را آغاز کرد و به مدت سه سال در مرکز درام در لندن حضور یافت. پس از بازیگری روی صحنه، او در سریال تلویزیونی
پس از بازیگری روی صحنه، او در سریال تلویزیونی "رمینگتون استیل" (۱۹۸۲–۱۹۸۷) به محبوبیت رسید. پس از پایان سریال، برازنان در فیلم‌هایی مانند فیلم جاسوسی جنگ سرد "پروتکل چهارم" (۱۹۸۷) و کمدی "خانم داوت‌فایر" (۱۹۹۳) ظاهر شد. او پس از به‌دست‌آوردن شهرت جهانی برای بازی در نقش جیمز باند، در دیگر فیلم‌های برجسته از جمله فیلم حماسی "قله دانته" (۱۹۹۷) و بازسازی "حادثه توماس کراون" (۱۹۹۹) نقش‌آفرینی کرد. از زمان ترک نقش باند، او در فیلم‌هایی مانند کمدی موزیکال "ماما میا!" (۲۰۰۸)، فیلم دلهره‌آور سیاسی "سایه‌نویس"
میا!" (۲۰۰۸)، فیلم دلهره‌آور سیاسی "سایه‌نویس" (۲۰۱۰)، فیلم اکشن فانتزی "" (۲۰۱۰)، فیلم اکشن جاسوسی دلهره‌آور "مرد نوامبر" (۲۰۱۴) و دنباله "ماما میا! دوباره شروع کنیم" (۲۰۱۸) ظاهر شد. در سال ۲۰۲۲، برازنان نقش کنت نلسون / دکتر فیت را در فیلم "بلک ادم" از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی ایفا کرد. برازنان دو نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای مینی‌سریال "نانسی آستور" (۱۹۸۲) و برای فیلم کمدی سیاه "گاوباز" (۲۰۰۵) دریافت کرده‌است. او در سال ۱۹۹۶، همراه با تهیه‌کننده فیلم آمریکایی بیو سنت کلر، یک شرکت تولیدی مستقر در لس
آمریکایی بیو سنت کلر، یک شرکت تولیدی مستقر در لس آنجلس به نام «آیریش دریم تایم» را تشکیل داد. او همچنین به دلیل فعالیت‌های خیریه و زیست‌محیطی‌اش شناخته شده‌است. برازنان در سال ۱۹۹۷ یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای کمک‌هایش به صنعت فیلم دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰، او در فهرست برترین بازیگران سینمای "آیریش تایمز" در رتبه ۱۵ قرار گرفت. اوایل زندگی. برازنان در ۱۶ مه ۱۹۵۳ در دراهیدا، کانتی لوث، تنها فرزند می (با نام خانوادگی اسمیت) و توماس برازنان، یک نجار، به دنیا آمد. او هم‌نامِ پدربزرگش، پیرس برازنان،
به دنیا آمد. او هم‌نامِ پدربزرگش، پیرس برازنان، است که به نوبهٔ خود از نام خانوادگی والدینش، جان برازنان و مارگارت پیرس، نامگذاری شده‌است. او به مدت ۱۲ سال در ناوان، شهرستان میث زندگی کرد و در سال ۱۹۹۹ گفت که آنجا را زادگاه خود می‌داند. پدرش وقتی برازنان یک نوزاد بود خانواده را ترک کرد. مادرش در چهار سالگی به لندن رفت تا به‌عنوان پرستار کار کند. از آن زمان به بعد، او تا حد زیادی توسط پدربزرگ و مادربزرگ مادری خود، فیلیپ و کاتلین اسمیت بزرگ شد. پس از مرگ آن‌ها، او با خاله و سپس با دایی‌اش زندگی کرد، اما پس
او با خاله و سپس با دایی‌اش زندگی کرد، اما پس از آن به خانه‌ای فرستاده شد که توسط زنی به نام آیلین اداره می‌شد. او بعداً گفت: «در دوران کودکی نسبتاً تنها بودم. من هرگز پدرم را نشناختم [چون] وقتی من نوزاد بودم ما را ترک کرد [...] مادرم [به‌دلیل] کاتولیک ایرلندی بودن در دهه ۱۹۵۰، و داشتن ازدواجی ناموجود و همسری که آنجا نبود [...] بسیار رنج برد [او] بسیار شجاع بود و گام‌های جسورانه‌ای برداشت تا در انگلستان پرستار شود. اساساً می‌خواهم زندگی بهتری برای او و خودم داشته‌باشم. مادرم سالی یک‌بار، سالی دو بار به
داشته‌باشم. مادرم سالی یک‌بار، سالی دو بار به خانه می‌آمد.» برازنان در یک خانواده کاتولیک بزرگ شد، و در یک مدرسه محلی که توسط برادران د لا ساله اداره می‌شد تحصیل کرد و در همان زمان به‌عنوان «پسر محراب» خدمت کرد. او ایرلند را در ۱۲ اوت ۱۹۶۴ ترک کرد و به اسکاتلند رفت تا با مادرش و همسر جدید او، ویلیام کارمایکل، در خانه‌شان در لانگنیدری متحد شود. کارمایکل، برازنان را برای نخستین بار در سن ۱۱ سالگی برای دیدن یک فیلم جیمز باند ("گلدفینگر") برد. آنها بعداً به لندن بازگشتند، جایی که برازنان در مدرسه الیوت در
لندن بازگشتند، جایی که برازنان در مدرسه الیوت در پاتنی، که اکنون به نام «آکادمی آرک پاتنی» شناخته می‌شود، تحصیل کرد. او هنگام بحث در مورد انتقال خود از ایرلند به انگلیس، گفت: «وقتی به‌عنوان یک پسربچهٔ ایرلندی ۱۰ ساله به یک شهر بسیار بزرگ مانند لندن می‌روید، زندگی‌تان ناگهان بسیار سریع‌تر پیش می‌رود [...] این به شما حس ایرلندی‌بودن‌تان را می‌دهد. بریتانیایی‌ها روش فوق‌العاده‌ای برای انجام این کار دارند، و من احساس عمیق خاصی از خارجی‌بودن داشتم.» نام مستعار او در مدرسه «ایرلندی» بود. پس از ترک مدرسه در ۱۶
او در مدرسه «ایرلندی» بود. پس از ترک مدرسه در ۱۶ سالگی، برازنان تصمیم گرفت نقاش شود و آموزش تصویرسازی تجاری را در مدرسه هنر سنت مارتین در لندن آغاز کرد. او هنگام شرکت در تمرینی در یک کارگاه در اوال‌هاوس، یک آتش‌خوار را دید که به مردم یاد می‌داد چگونه آتش بخورند و تصمیم گرفت به آن بپیوندد. او بعداً به مدت سه سال به عنوان بازیگر در مرکز درام لندن آموزش دید. او در تشریح احساس بازیگرشدن و تأثیری که در زندگی‌اش داشت، گفت: «زمانی که بازیگری را کشف کردم، یا وقتی بازیگری مرا کشف کرد، برایم یک رهایی بود. این مانند
مرا کشف کرد، برایم یک رهایی بود. این مانند پله‌ای به زندگی دیگری بود، دور از زندگی‌ای که داشتم، و بازیگری چیزی بود که در آن خوب بودم، چیزی که مورد قدردانی قرار گرفت. این رضایتی بزرگ در زندگی من بود.» زندگی حرفه‌ای. آغاز کار. برازنان که در سال ۱۹۷۵ از مرکز درام فارغ‌التحصیل شد، به عنوان دستیار بازیگری مدیر صحنه در تئاتر سلطنتی یورک شروع به کار کرد و نخستین نقش بازیگری خود را در "تا تاریکی صبر کن" انجام داد. در عرض شش ماه، نمایشنامه‌نویس تنسی ویلیامز او را برای بازی در نقش مک‌کیب در اولین نمایش بریتانیایی از
بازی در نقش مک‌کیب در اولین نمایش بریتانیایی از "علامت رد دویل بتری" (با نام «پیرس برازمن») انتخاب کرد. اجرای او در لندن سر و صدایی به پا کرد و برازنان هنوز هم تلگرامی ارسالی از ویلیامز را دارد که در آن نوشته شده‌است: «از خدا بخاطر تو سپاسگذارم، پسر عزیزم». در سال ۱۹۷۷، فرانکو زفیرلی او را برای حضور در نمایشنامه "فیلومنا" اثر ادواردو د فیلیپو در کنار جوآن پلورایت و فرانک فینلی انتخاب کرد. برازنان کار خود را با حضور کوتاه در فیلم‌هایی مانند "جمعه خوب طولانی" (۱۹۸۰) و "آینه ترک برداشته" (۱۹۸۰) و همچنین
(۱۹۸۰) و "آینه ترک برداشته" (۱۹۸۰) و همچنین نقش‌های تلویزیونی اولیه در "حرفه‌ای‌ها" و "نمایش امروز" ادامه داد. او با بازی در مینی‌سریال محبوب "عمارت‌های آمریکا" به یک ستاره تلویزیونی در ایالات متحده تبدیل شد. او این کار را در سال ۱۹۸۲ با مینی‌سریال ۹ قسمتی بی‌بی‌سی "نانسی آستور" دنبال کرد که زندگی لیدی آستور، اولین زنی که در پارلمان بریتانیا نشسته بود را به نمایش گذاشت. بازی او در نقش رابرت گولد شاو دوم، نامزدی جایزه گلدن گلوب را در سال ۱۹۸۵ برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به ارمغان آورد. در سال ۱۹۸۲،
بازیگر نقش مکمل مرد به ارمغان آورد. در سال ۱۹۸۲، برازنان به کالیفرنیای جنوبی نقل مکان کرد و با بازی در نقش اصلی سریال پلیسی کمدی-رمانتیک "رمینگتون استیل" از ان‌بی‌سی، محبوبیت خود را در ایالات متحده افزایش داد. "واشینگتن پست" در همان سال خاطرنشان کرد که برازنان «می‌تواند به عنوان یک جیمز باند جوان به موفقیت برسد.» پس از پایان کار در "رمینگتون استیل" در سال ۱۹۸۷، برازنان در چندین فیلم ظاهر شد، از جمله "پروتکل چهارم" (۱۹۸۷)، فیلم دلهره‌آور "فریبکاران" در مورد جنگ سرد که در آن در کنار مایکل کین ظاهر شد، و
جنگ سرد که در آن در کنار مایکل کین ظاهر شد، و مینی‌سریال "خانه نجیب" (۱۹۸۸) اثر جیمز کلیول و "مرد چمن‌زن" (۱۹۹۲). در سال ۱۹۹۲، او در یک قسمت آزمایشی برای ان‌بی‌سی به نام «"Running Wilde"»"،" نقش یک خبرنگار مجله «"Auto World"» را با بازی جنیفر لاو هیویت در نقش دخترش ضبط کرد، اما این پایلوت هرگز پخش نشد. او در سال ۱۹۹۳ در فیلم کمدی "خانم داوت‌فایر" ظاهر شد. او همچنین در چندین فیلم تلویزیونی از جمله "قربانی عشق" (۱۹۹۱)، "قطار مرگبار" (۱۹۹۳) و "نگهبان شب" (۱۹۹۵) یک فیلم جاسوسی در هنگ‌کنگ ظاهر شد. در سال ۲۰۰۳،
یک فیلم جاسوسی در هنگ‌کنگ ظاهر شد. در سال ۲۰۰۳، برازنان جایزه یک عمر دستاورد را از آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند را به خاطر مشارکتش به فیلم ایرلند دریافت کرد. جیمز باند. برازنان برای اولین بار با تهیه‌کننده فیلم جیمز باند آلبرت آر. براکلی، در صحنه‌های فیلم «"فقط به خاطر چشمان تو" ملاقات کرد، زیرا همسر اولش، کاساندرا هریس، به عنوان کنتس لیسل فون شلاف، معشوقه میلوس کلمبو انتخاب شده بود. بروکلی گفت: «اگر او بتواند خوب بازی کند [...] انتخابم خواهد بود» تا نقش باند را از راجر مور به ارث ببرد. هر دو "انترتینتمت
را از راجر مور به ارث ببرد. هر دو "انترتینتمت تونایت" و "نشنال اینکوایر" گزارش داده بودند که برازنان قرار است نقش دیگری از مور را به ارث ببرد، یعنی نقش سیمون تمپلار در "سینت". برازنان در ژوئیه ۱۹۹۳ این شایعات را تکذیب کرد، اما افزود: «این ایده هنوز روی میز یک نفر در هالیوود در حال فروپاشی است.» برازنان برای سه فیلم باند با گزینه چهارم قرارداد امضا کرد. نخستین فیلم، "گولدن‌آی" در سال ۱۹۹۵، ۳۵۰ میلیون دلار در سرتاسر جهان فروش داشت، چهارمین فیلم پرفروش سال ۱۹۹۵، که آن را با توجه به تورم، به موفق‌ترین فیلم
۱۹۹۵، که آن را با توجه به تورم، به موفق‌ترین فیلم باند از زمان "مونریکر" تبدیل کرد. این فیلم امتیاز ۷۸٪ مثبت را از راتن تومیتوز، و ۶۵٪ از "متاکریتیک" کسب کرد. در "شیکاگو سان تایمز"، راجر ایبرت ۳ ستاره از ۴ را به فیلم داد و گفت که نسخهٔ جیمز باند برازنان «به نوعی حساس‌تر، آسیب‌پذیرتر و از نظر روانی کامل‌تر» از نسخه‌های فیلم‌های قبلی است و همچنین دربارهٔ «از دست‌دادن معصومیت» باند نسبت فیلم‌های قبلی اظهار نظر کرد. جیمز براردینلی برازنان را به عنوان «پیشرفتی قطعی نسبت به سلف بلافصل خود» با «اشتیاق شوخ‌طبعی
قطعی نسبت به سلف بلافصل خود» با «اشتیاق شوخ‌طبعی همراه با جذابیت طبیعی او» توصیف کرد. در سال ۱۹۹۶، برازنان یک شرکت تولید فیلم به نام «آیریش دریم تایم» را به همراه شریک سازنده و دوست قدیمی‌اش بیو سنت کلر تشکیل داد. برازنان و سنت کلر نخستین محصول ایرلندی دریم تایم را با عنوان "برادرزاده" در سال ۱۹۹۸ منتشر کردند. یک سال بعد، دومین پروژه استودیویی این شرکت به نام "حادثه توماس کراون" منتشر شد و با موفقیت گیشه و پاسخ مثبت منتقدان مواجه شد. برازنان در سال ۱۹۹۷ با "فردا هرگز نمی‌میرد" و در سال ۱۹۹۹ با "دنیا کافی
"فردا هرگز نمی‌میرد" و در سال ۱۹۹۹ با "دنیا کافی نیست" به نقش جیمز باند بازگشت که با موفقیت روبرو شد. در سال ۲۰۰۲، برازنان برای چهارمین بار در نقش باند در فیلم "روزی دیگر بمیر" ظاهر شد و نقدهای متفاوتی را دریافت کرد که مشابه دو مورد قبلی بود، اما در گیشه موفق بود. خود برازنان متعاقباً از بسیاری از جنبه‌های چهارمین فیلم باند خود انتقاد کرد. او در حین ارتقاء به این موضوع اشاره کرد که دوست دارد نقش خود را در نقش جیمز باند ادامه دهد: «حتماً می‌خواهم کار دیگری انجام دهم. شان کانری شش اثر داشت. شش همان عددی است،
دهم. شان کانری شش اثر داشت. شش همان عددی است، که پس از آن هرگز برنمی‌گردید.» برازنان از ایون پروداکشنز درخواست کرد که در هنگام پذیرفتن این نقش، اجازه داشته باشد در پروژه‌های دیگر بین فیلم‌های باند کار کند. این درخواست پذیرفته شد، و برای هر فیلم باند، برازنان حداقل در دو فیلم اصلی دیگر، از جمله چندین فیلم که او تهیه کرده بود، ظاهر شد، با ایفای طیف گسترده‌ای از نقش‌ها، از یک دانشمند در "مریخ حمله می‌کند!" از تیم برتون تا نقش اصلی در "جغد خاکستری" که زندگی آرچیبالد استنسفلد بلانی، یکی از اولین حافظان محیط
آرچیبالد استنسفلد بلانی، یکی از اولین حافظان محیط زیست کانادا را مستند می‌کند. مدت کوتاهی پس از انتشار فیلم "روزی دیگر بمیر"، رسانه‌ها شروع به این سؤال کردند که آیا برازنان این نقش را برای پنجمین بار بازی خواهد کرد یا خیر. در آن زمان برازنان به تولد ۵۰ سالگی خود نزدیک می‌شد. برازنان به خاطر داشت که هم طرفداران و هم منتقدان تا سن ۵۷ سالگی از بازی راجر مور در این نقش بسیار ناراضی بودند، اما او برای قسمت پنجم از حمایت عمومی هم از سوی منتقدان و هم از طرفداران فرنچایز برخوردار بود. به همین دلیل، او همچنان مشتاق
برخوردار بود. به همین دلیل، او همچنان مشتاق اجرای مجدد نقش خود بود. در اکتبر ۲۰۰۴، برازنان گفت که خود را از این نقش کنار گذاشته شده‌است. اگرچه بارها شایعه شده بود که هنوز برای بازی در نقش «۰۰۷» تلاش می‌کند، او چندین بار آن را تکذیب کرده بود و در فوریه ۲۰۰۵ در وب‌سایت رسمی خود پست کرد که این نقش را کنار گذاشته‌است. دنیل کریگ این نقش را در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۵ بر عهده گرفت. در مصاحبه‌ای با "گلوب اند میل" از برازنان پرسیده شد که نظر او دربارهٔ کریگ به عنوان جیمز باند جدید چیست؟ او پاسخ داد: «من مثل همه مشتاقانه
باند جدید چیست؟ او پاسخ داد: «من مثل همه مشتاقانه منتظر آن هستم. دنیل کریگ بازیگر بزرگی است و قرار است کار فوق‌العاده‌ای انجام دهد.» او در مصاحبه‌ای با "اینترنشنال هرالد تریبون" این حمایت را مجدداً تأیید کرد و اظهار داشت که «[کریگ] در راه تبدیل‌شدن به یک جیمز باند به‌یادماندنی است.» برازنان بعداً گفت که در پایان دوره تصدی خود صدمه دیده‌است. برازنان در دوران تصدی خود در فیلم‌های جیمز باند، در بازی‌های ویدیویی جیمز باند نیز شرکت داشت. در سال ۲۰۰۲، برازنان به عنوان چهره باند در بازی ویدیویی "" (با صدای مکسول
عنوان چهره باند در بازی ویدیویی "" (با صدای مکسول کالفیلد) استفاده شد. در سال ۲۰۰۴، برازنان در بازی، " ،" نقش‌آفرینی کرد و قراردادی را برای استفاده از شباهت فیزیکی او و همچنین صداپیشگی برای این شخصیت بست. او همچنین همراه با جیمی لی کرتیس و جفری راش در "خیاط پاناما" در سال ۲۰۰۱ بازی کرد و همچنین صداپیشه نقش یک ماشین را در قسمت اول از فصل سیزدهم "سیمپسون‌ها" انجام داد. پس از جیمز باند. نخستین نقش برازنان پس از جیمز باند، نقش دانیل رافرتی در سال ۲۰۰۴ در "قوانین جذابیت" بود. گرت مورفی، از entertainment.ie،
جذابیت" بود. گرت مورفی، از entertainment.ie، اجرای برازنان را «به‌طور شگفت‌آوری مؤثر» توصیف کرد، که «به آرامی شخصیت جیمز باند او را از بین می‌برد و او را با یک انرژی خشمگین تکمیل می‌کند». در همان سال برازنان در فیلم "پس از غروب" در کنار سلما هایک و وودی هرلسون بازی کرد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد و در گیشه شکست خورد. فیلم بعدی برازنان، "گاوباز" محصول ۲۰۰۵ بود. او در نقش جولیان نوبل، یک قاتل خسته و عصبی که با یک فروشنده دوره‌گرد (گاوباز (فیلم)) در یک بار مکزیکی ملاقات می‌کند، بازی کرد. این
در یک بار مکزیکی ملاقات می‌کند، بازی کرد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی را به همراه داشت. راجر ایبرت برای "شیکاگو سان-تایمز" عملکرد برازنان را بهترین عملکرد دوران حرفه‌ای او خواند. برازنان نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم موزیکال یا کمدی شد، که به واکین فینیکس برای "سربه‌راه باش" رسید. در سال ۲۰۰۶، برازنان "فیلم‌های رسمی جام جهانی فوتبال" را به کارگردانی مایکل آپتد روایت کرد. در سال ۲۰۰۷، برازنان در فیلم "سرافیم فالز" در کنار همکار ایرلندی لیام نیسون ظاهر شد. این فیلم در ۲۶ ژانویه
ایرلندی لیام نیسون ظاهر شد. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷ برای نمایش‌های محدود اکران شد و بازخورد متوسطی داشت. کوین کراست از "لس آنجلس تایمز" خاطرنشان کرد که برازنان و نیسون «دشمنان خوبی هستند». در همان سال، برازنان از ساخت یک وسترن با بازیگران دیگر ایرلندی، گابریل بیرن و کالم مینی صحبت کرد. در همان سال برازنان در نقش تام رایان در "پروانه‌ای روی چرخ" بازی کرد. فعالیت‌های خیریه. برازنان از سال ۲۰۰۱ سفیر یونیسف ایرلند بوده‌است و اعلامیه ویژه‌ای را به مناسبت راه اندازی کمپین یونیسف با لیام نیسون «اتحاد با
راه اندازی کمپین یونیسف با لیام نیسون «اتحاد با کودکان، اتحاد در برابر ایدز» ثبت کرده‌است. برازنان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ از جان کری حمایت کرد و از حامیان جدی ازدواج همجنس‌گرایان است. برازنان نخستین بار در سال ۱۹۶۲ در سن ۹ سالگی از مسابقه تسلیحات هسته‌ای آگاه شد، زمانی که محکومیت جهانی آزمایش هسته‌ای ایالات متحده در سایت آزمایش نوادا به تیتر اخبار بین‌المللی تبدیل شد. در طول دهه ۱۹۹۰، او در کنفرانس‌های خبری در واشینگتن، دی.سی. شرکت کرد تا به صلح سبز کمک کند تا توجه خود را به کمپین پایان‌دادن به
سبز کمک کند تا توجه خود را به کمپین پایان‌دادن به آزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای با یک پیمان منع جامع جلب کند. برازنان در حمایت از اعتراض صلح سبز علیه برنامه آزمایش هسته‌ای فرانسه، اولین نمایش فیلم "گولدن‌آی" در فرانسه را تحریم کرد. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰، برازنان و همسرش اسمیت با شورای دفاع از منابع طبیعی و صندوق بین‌المللی رفاه حیوانات همکاری کردند تا از ساخت کارخانه نمک پیشنهادی در تالاب سن ایگناسیو جلوگیری کنند. این زوج به همراه هلی بری، سیندی کرافورد و داریل هانا با موفقیت با تأسیسات گاز طبیعی مایع در بندر