payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Y بیست‌وپنجمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «وای»، نام فرانسوی آن «ای‌گرک»، و نام آلمانی آن «اوپسیلون» است. در فارسی‌ لاتین، نویسهٔ Y y نمایندهٔ همخوان سایشی کامیِ واک‌دار /j/ است که در خط فارسی با «ی» بازنمایی می‌شود. این صدا در آغاز یا میان بسیاری از واژگان فارسی شنیده می‌شود، مانند «یک» (Yek)، «یار» (Yâr) و «دریا» (Daryâ). انتخاب نویسهٔ Y به‌دلیل انطباق با سنت نوشتاری لاتین و هم‌خوانی کامل با ارزش آوایی /j/ در نظام بین‌المللی آوانگاری (IPA) صورت گرفته است. در فارسی‌ لاتین، این نویسه
(IPA) صورت گرفته است. در فارسی‌ لاتین، این نویسه به‌طور یکتا و بی‌ابهام صرفاً برای صدای /j/ به‌کار می‌رود و با نقش مصوّت «ی» (یعنی /i/) که توسط نویسهٔ I i نمایش داده می‌شود، خلط نمی‌شود. کاربرد. ریاضیات. در دستگاه مختصات دکارتی حرف y نماد محور بالا/پایین است. زیست‌شناسی. کروموزوم Y یکی از دو کروموزوم موجود در مردان است. شیمی. نماد عنصر ایتریم حرف Y (وای بزرگ) است. زبان انگلیسی. در زبان انگلیسی Y جزو حروف نیمه‌صدادار است. همچنین جزو پسوندها محسوب می‌شود و با افزودن y- به انتهای اسم، به صفت تبدیل می‌شود.
Z یا z بیست‌وششمین و آخرین حرف از حروف الفبای لاتین است. از این حرف در الفبای انگلیسی مدرن، الفبای زبان‌های اروپای غربی و سایر نقاط جهان استفاده می‌شود. نام مرسوم این حرف در انگلیسی زِد () می‌باشد که با این تلفظ بیشتر در زبان انگلیسی بریتانیایی رایج است و در انگلیسی آمریکا شمالی بیشتر بصورت زی () تلفظ میگردد. در نگارش لاتین. در خط لاتین حرف Z مانند حروف H، O، S، X متقارن‌نما کامل است که با چرخش آن دوباره شکل همان حرف پدیدار می‌شود. در نگارش فارسی. این حرف معادل حروف ز، ذ، ض و ظ در الفبای فارسی است. تلفظ. Z
حروف ز، ذ، ض و ظ در الفبای فارسی است. تلفظ. Z در گویش انگلیسی بریتانیایی، کانادایی، استرالیایی، نیوزیلندی و هندی «زِد» /zed/ تلفظ می‌شود‌‌ و در انگلیسی آمریکایی و انگلیسی فیلیپینی «زی» /ziː/ و در انگلیسی جامائیکایی «زِی» /zeɪ/ تلفظ می‎‌شود. در زبان فارسی این حرف با تلفظ بریتانیایی «زد» تلفظ می‌شود. یکی از علت‌های تلفظ «زی» در انگلیسی آمریکایی گرایش‌های ضداستعماری آمریکایی‌ها بود که ترجیح دادند حرف z را با گویش فرانسوی «زی» تلفظ کنند. این امر به دلیل رقابت‌های امپراتوری‌های بریتانیا و فرانسه قبل از توافق
امپراتوری‌های بریتانیا و فرانسه قبل از توافق قلبی در آمریکای شمالی و نزدیکی دیپلماتیک ایالات‌متحده با فرانسه در مسائلی مانند خرید لوئیزیانا و دریافت تندیس آزادی در ابتدای استقلال آمریکا بود. کاربردها. ریاضی. در ریاضی نماد عدد صحیح (زاهلِن) حرف formula_1 است. همچنین در دستگاه مختصات دکارتی حرف z برای نشانگر محور عمود است. شیمی. در شیمی نماد عدد اتمی حرف z است. زبان انگلیسی. در زبان انگلیسی حرف z در مفهوم پایان یا انتهای یک چیز شمرده می‌شود. مانند عبارت "A to Z" به معنای الف تا ی، اول تا آخر، صفر تا صد یا
to Z" به معنای الف تا ی، اول تا آخر، صفر تا صد یا سیر تا پیاز در زبان فارسی است. در نشان‌واره شرکت آمازون یک فلِش از حرف A تا Z کشیده شده که به معنای گستردگی محصولات و گستردگی فروش است. پویانمایی. در برخی از پویانمایی‌ها و حتی محصولات فروشگاه‌های کالای خواب ممکن است عبارت زی‌زی‌زی zzz درج شده باشد که به معنای خرناس کشیدن یا خوابیدن قلمداد می‌شود.
آبی‌بیگلو شهری است در بخش ویلکیج شهرستان نمین استان اردبیل ایران. این شهر مرکز بخش ویلکیجِ است. موقعیت. این شهر در ۱۹ کیلومتری اردبیل واقع شده است و از لحاظ موقعیت می‌توان گفت بین سه ضلع مثلث شهری اردبیل، نمین وآستارا قرار دارد. جنگل فندق‌لو در حاشیه شرقی این شهر قرار گرفته که برای گردشگران محیط جذابی است. در یک کیلومتری این شهر یکی از انشعابات با نام رودخانه آجی چای وجود دارد که رودخانه‌ای فصلی می‌باشد. "آبی‌بیگلو" از شمال به روستاهای مهدی پستی و دورجین و دگرماندرق و سعیدآباد مشرف گشته و از طرف جنوب شرقی
دگرماندرق و سعیدآباد مشرف گشته و از طرف جنوب شرقی به روستای محمودآباد، بریس ونیارق واز جنوب غربی به روستای آغبلاق مصطفی خان متصل شده و از مشرق به روستای آلادیزگه و در امتداد آن به جنگل فندق لو مشرف می‌گردد. همچنین این شهر از غرب نیز به روستای تازه کند لقمان آباد منتهی می‌شود. آبی بیگلو در سال ۱۳۷۷ خورشیدی از روستا به شهر ارتقاء یافت. مردم‌شناسی. زبان شهروندان آبی بیگلو ترکی است طبق سرشماری نفوس مسکن در سال ۱۳۹۰، این شهر ۵۹۹۹ نفر جمعیت دارد. پیشینه تاریخی. بر اساس نظرات مختلف تاریخ اولیه پیدایش این منطقه را
اساس نظرات مختلف تاریخ اولیه پیدایش این منطقه را حدوداً به۸۰۰سال پیش عنوان می‌کنند که در ابتدا بروی تپه‌ای مرتفع (البته در آن زمان) به دلیل مشرف بودن بر منطقه اطراف شکل گرفته است (احتمالا این تپه همان محل فعلی مسجد امام خمینی است که از سالیان دور در این نقطه بوده است و با نام «تپه باشی» شناخته می‌شود). در کتاب تاریخ اردبیل و دانشمندان آمده است: «طبق سندهای قدیمی ۷۰۰ سال پیش، چند نفر از اهالی آبی بیگلو کوچ کرده و آن ده (آلادیزگه) را آباد نموده‌اند و این ده در ۲۲ کیلومتری خاور اردبیل واقع شده “۱و در نزدیکی
در ۲۲ کیلومتری خاور اردبیل واقع شده “۱و در نزدیکی شهر آبی بیگلو قرار دارد. مطلب فوق این مسئله را به اثبات می‌رساند که آبی بیگلو بیش از ۷ قرن قدمت داشته است و اهالی آن بانیان دیگر آبادیها بوده‌اند.» این شهر فاصله‌ای حدوداً یک کیلومتری با دو رودخانه مهم قره سو و سقزچی که در دو جهت مخالف روستا واقع شده، قرار دارند. همچنین آبی بیگلو فاصله‌ای در حدود ۲ کیلومتر با جنگل فندق لو که یکی از طبیعت‌های بسیار زیبا و بکر استان اردبیل بلکه ایران است، دارا می‌باشد که در گذشته، زندگی اولیه روستائیان از طریق همین جنگل و
گذشته، زندگی اولیه روستائیان از طریق همین جنگل و رودخانه و کشاورزی تأمین می‌شده است. عمده مردم روستا در قدیم به کشاورزی و دامداری مشغول بوده‌اند؛ ولی رفته رفته چهره روستا به شهر تبدیل شده و در حال حاضر دارای بخشداری و شهرداری و چندین اداره مختلف می‌باشد. شهرآبی بیگلو از سه محله اصلی بنام «اودولو»، «خانلارلو (خاناری)» و «پیرعمی گوجلو (پریم گوجه)» تشکیل شده است. در حال حاضر عمده مردم آن به شغل‌هایی مانند سنگ کاری نمای ساختمانها و آرماتوربندی، جوشکاری و سایر مشاغل ساختمانی و عده‌ای نیز در اداره جات مختلف
مشاغل ساختمانی و عده‌ای نیز در اداره جات مختلف استان شاغل هستند. این شهر دارای سه مسجد می‌باشد. مسجد جامع در محله اودولوی، مسجد امام خمینی در محله خانلاری و مسجد ولیعصر در محله پریم جوجه واقع می‌باشد. همچنین این شهر دارای یک حسینیه بانوان می‌باشد.
اَصلاندوز، شهری در بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است. این شهر، مرکز شهرستان اصلاندوز است. موقعیت جغرافیایی. اصلاندوز در شمال استان اردبیل واقع شده‌است که، از شمال به رود ارس و مرز ایران و کشور جمهوری آذربایجان، از جنوب به شهرستان بیله سوار مغان و گرمی مغان، از شرق به بخش مرکزی شهرستان پارس‌آباد مغان و از غرب به شهرستان خدا آفرین استان آذربایجان شرقی محدود است. آثار تاریخی. از آثار تاریخی این شهر می‌توان به تپه نادری و سد میل مغان اشاره کرد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال
جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر اصلاندوز برابر با ۶٬۳۴۸ نفر (۱٬۷۶۰ خانوار) بوده‌است. اطلاعات بیشتر. جیمز موریر، مؤلف «ماجراهای حاجی بابای اصفهانی»، که دویست سال پیش از اصلاندوز دیدن کرده شهر را چنین توصیف می‌کند، "وقتی به اصلاندوز رسیدیم، به جای روستا، مکانی را یافتیم شامل مجموعه‌ای از سرپناه‌هایی که تعدادی ایلات بدبخت فرار کرده از اراضی روسیه با نی و نمد برپا کرده بودند. در اینجا تپه‌ای مصنوعی مخروطی شکلی بود منسوب به تیمور لنگ، که ایرانیان با کشیدن نرده‌ای در اطراف آن را
لنگ، که ایرانیان با کشیدن نرده‌ای در اطراف آن را به صورت سنگری برای دفاع از سواحل ارس آماده می‌کردند. ..." در اواخر دهه ۱۳۲۰، بر اساس جلد چهارم فرهنگ جغرافیایی ایران، اصلاندوز ۲۵ تن سکنه داشت. نبرد اصلاندوز میان ایران و روسیه (اکتبر ۱۸۱۲) که به شکست ایران و امضای عهدنامه گلستان انجامید در این مکان انجام یافته‌است. تپه نادری یکی از آثار تاریخی اصلاندوز می‌باشد که توسط نادرشاه افشار ایجاد شده‌است و شخص نادرشاه در این تپه تاج گذاری کرده‌است. ثبت ملی ورنی اصلاندوز در کشور. در ۱۵ دی ماه ۱۳۹۹ شهر عنبران به عنوان
در کشور. در ۱۵ دی ماه ۱۳۹۹ شهر عنبران به عنوان شهر ملی گلیم و شهر اصلاندوز به عنوان شهر ملی ورنی (گلیم) در سطح کشور معرفی گردید. لازم است بدانید که در روز ۲۸ شهریورماه سال ۱۴۰۲ هنگامی که تیم فوتبال النصر به ایران برای بازی با تیم پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا آمده بود به حالت نمادین یک ورنی بافته شده از اصلاندوز به کریستیانو رونالدو اهدا شد.
جعفرآباد شهری در بخش قشلاق‌دشت شهرستان بیله‌سوار استان اردبیل ایران است. این شهر، مرکز دهستان قشلاق شرقی و مرکز بخش قشلاق دشت است و در حدود ۲۶ کیلومتری شمال‌غربی شهر بیله‌سوار (مرکز شهرستان)، در دشت مغان، قرار دارد. &lt;mapframe latitude="39.436458" longitude="48.095484" zoom="14" width="538" height="512" align="left"&gt;{ "type": "FeatureCollection", "features": [] }&lt;/mapframe&gt; تاسیس. محل شهر جعفرآباد و دشتهای پیرامون آن، در گذشته قشلاق عشایر شاهْسَوَن به‌شمار می‌رفت. ظاهراً به سبب موقعیت مناسب
به‌شمار می‌رفت. ظاهراً به سبب موقعیت مناسب جغرافیایی، اولین فعالیتهای عمرانی منطقه در آنجا آغاز شد با شروع فعالیتهای عمرانی شرکتِ شیار آذربایجان در حدود ۱۳۱۸ ش، هسته اولیه آبادی شکل گرفت و با اجرای طرحِ هادی روستایی (از طرحهای عمرانی روستایی که بنیاد مسکن انقلاب اسلامی تهیه و اجرا می‌کند) بافت مسکونی آن منظم‌تر شد. شهر کنونی دارای سه بافت شهری است: نام آبادی جعفرآباد در گذشته یوشان آباد (یوشان، نام گیاهی در منطقه) بود. پس از انجام شدن فعالیتهای عمرانی در آنجا، شاه‌آباد نامیده شد در سرشماری ۱۳۳۵ ش، نام این
شاه‌آباد نامیده شد در سرشماری ۱۳۳۵ ش، نام این آبادی شاه‌آباد (با ۵۶۳ تن جمعیت) در شهرستان مشکین شهر ذکر شد. در دهه ۱۳۵۰ ش، از اسکان طایفه بزرگ مغانلو(از ایل شاهسَوَن) در این آبادی یاد شده و به‌آبادی بزرگ شاه‌آباد (با۲۵۶۱ تن جمعیت) در دهستانِ مغانِ بخش بیله سوار (در شهرستان مشکین‌شهر) اشاره شده‌است. آبادی شاه‌آباد پس از پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ ش) جعفرآباد نامیده شد. در ۱۳۶۵ ش، نام آن در دهستانِ مغان شرقی بخش بیله‌سوار (در شهرستان مغان) آبادی جعفرآباد به موجب تصویبنامه هیئت‌وزیران در ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ مرکز
موجب تصویبنامه هیئت‌وزیران در ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ مرکز دهستان قشلاق شرقی (در شهرستان مغان) شد. با تبدیل بخش بیله‌سوار به شهرستان و تشکیل بخش قشلاق دشت در ۱۷ تیر ۱۳۷۰، آبادی جعفرآباد مرکز بخش شد اقتصاد. اقتصاد شهر عمدتاً متکی به بخش کشاورزی (به ویژه کشت گندم و جو) و دامپروری در دشتهای پیرامونِ شهر است. برخی اهالی آن در کشت و صنعت مغان (به مساحت هجده هزار هکتار در دشت شمال و شمال‌غربی شهر) اشتغال دارند. در کنار شهر جعفرآباد، دو سیلو (انبار غله، یکی با ظرفیت هفت هزار تُن و دیگری با ظرفیت یکصد هزار تُن) و واحد صنعتی
تُن و دیگری با ظرفیت یکصد هزار تُن) و واحد صنعتی دامپروری در شمال‌غربی شهر (احداث در ۱۳۴۴ ش)، فعال است. همچنین این شهر دارای یک مرکز تحقیقات و آزمایش کشاورزی و دامپروری و دو بوستان به نامهای پارک جنگلی به مساحت هشتاد هزار متر مربع و فدک به مساحت هفت هزار متر مربع، می‌باشد. محل شهر جعفرآباد و دشتهای پیرامون آن، در گذشته قشلاق عشایر شاهْسَوَن به‌شمار می‌رفت. آب و هوا. جعفرآباد موغان زمستانهای معتدل و تابستانهای گرم و خشک دارد. بادهای محلی منطقه از جمله خَزَر یلی از شرق و باد آغ یل (یا باد سفید، معروف به باد
یلی از شرق و باد آغ یل (یا باد سفید، معروف به باد گَرْمیج) از غرب به آنجا می‌وزد. آب آشامیدنی شهر از آبراهه کانال دشت مغان تأمین می‌شود. جاذبه‌های گردشگری. از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر جعفرآباد مغان می‌توان به رشته کوه خروسلو انواع صنایع دستی مانند بافت ورنی و گلیم بافی و …. اشاره کرد. راه‌ها. فاصله جعفرآباد با شهرهای مهم به ترتیب زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸٬۲۲۶ نفر (در ۲٬۸۲۷ خانوار) بوده‌است. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه
رضی شهری واقع در بخش ارشق شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل ایران است. این شهر که در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان مشگین‌شهر و ۴۴ کیلومتری شمال شرقی اردبیل می‌باشد دارای نزدیک به۴۰۰ سکنه دارد. رضی در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان مشگین‌شهر واقع شده‌است این شهر از طرف شرق با روستای کرملو و از غرب با روستای حسنلو و از جنوب با قشلاق چنبلو ی سفلی! و از طرف شمال با روستای رحیم بیگلو و شمال غربی با روستای هفت چشمه همسایه می‌باشد در عرف محلی قسمت غربی را سولی دره سی که بیوک داغ (کوه بزرگ) در این قسمت واقع است قسمت
که بیوک داغ (کوه بزرگ) در این قسمت واقع است قسمت شرقی را جاده اوستی (بالا دست جاده) که قزل قیه در این قسمت واقع است قسمت جنوبی را حسین آقا قشلاقی، دیگبر-(این تپه تاریخی زمانی دارای سکنه بوده‌است! و امروزه جزو آثار تاریخی رضی محسوب می‌شود) و قسمت شمالی را گونه پوتا یا گون آپتا تعریف می‌کنند. این شهر از قسمت شمالی یا شهرستان لریک جمهوری آذربایجان همسایه است وجه تسمیه رضی یک کلمه عربی می‌باشد. اما علت نامگذاری آن را وجود باغ‌های انگور (تاکستان) در این منطقه می‌دانند. به نظر می‌رسد رز به معنی انگور و رزی به
می‌دانند. به نظر می‌رسد رز به معنی انگور و رزی به معنی تاکستان و محل باغهای انگور باشد. روستای خلیفه لو از روستاهای مهم رضی می‌باشد که با شهرستان لریک در جمهوری آذربایجان هم مرز میباشد پیدایش شهرنشینی. همان‌طور که می‌دانیم در پیدایش شهرهای استان اردبیل، عوامل متعددی چون آب و خاک، ناهمواری ها، شبکه ارتباطی و غیره نقش داشته‌است که رضی با تأسیس شهرداری به عنوان شهر و مرکز منطقه ارشق از سال 1376 هـ.ش پا به عرصه شهری گذاشت.در پیدایش و ایجاد این شهر عواملی دخیل بوده،از جمله شبکه ارتباطی که نقش بسیار مهمی
دخیل بوده،از جمله شبکه ارتباطی که نقش بسیار مهمی داشته‌است.ولی عبور جاده سراسری و بین‌المللی قفقاز،اردبیل مغان که از وسط شهر می‌گذرد،باعث توسعه هر چه بیشتر این شهر که از آن به عنوان یک شهر میان راهی می‌توان نام برد و با در نظر گرفتن این عامل و عوامل دیگر، به خصوص اختصاص بودجه لازم جهت بهره‌برداری از پتانسیل‌های موجود شهر و منطقه در زمینه‌های مختلف صنعتی، کشاورزی، دامداری و...می‌توان به توسعه این شهر کمک کرد.با توجه به دارا بودن رضی از موقعیت مرزی،و نیز وجود کاروانسرای قانلی بلاغ در نقطه صفر مرزی می‌توان از
کاروانسرای قانلی بلاغ در نقطه صفر مرزی می‌توان از بازارچه مرزی و گمرک در این منطقه استفاده کرد که کمک شایانی به توسعه منطقه خواهد کرد.همچنین قرار گرفتن منطقه ارشق و شهر رضی در موقعیت خاص جغرافیایی که در قسمت شرق با شهرستان نمین همجوار بوده و به دلیل عدم وجودتوپوگرافی(ناهمواری)،در صورت برنامه‌ریزی توسعه شهری می‌توان با احداث جاده،این دو شهر را به هم ارتباط داد که در این صورت ارتباط شهر رضی با بنادر آبی شمال کشور از جمله بندر آستارا و انزلی از یک طرف تأمین کرد و از طرف دیگر با گمرک بیله‌سوار و پارس‌آباد در
و از طرف دیگر با گمرک بیله‌سوار و پارس‌آباد در ارتباط می‌باشد و این امر می‌تواند به رشد و شکوفایی این شهر، کمک شایانی نماید. البته اگر مسئولان منطقه و کشور چشم خواب آلوده چندین ساله خویش را باز نمایند و نظاره‌گر عقب ماندگی منطقه در قرن علم واطلاعات باشند.در مورد اینکه شهری در قسمت جنوب غربی رضی بوده، تحقیقات باستان‌شناسی چندانی صورت نگرفته‌است.ولی آثار بدست آمده از محل با آجرها و سفال‌های رنگی،دیگه بر،پریسه،حاجی بلاقی نشانگر فرهنگ و تمدن باستانی این شهر می‌باشد.لوله‌های سفالی کاروانسرا و سیستم آبیاری این
سفالی کاروانسرا و سیستم آبیاری این شهرکهن طوری بوده که لوله‌های سفالی تا چندین سال اخیر باقی بودند و هنوز هم پایه‌های سنگی و سفالی در این شهر که به نظر می‌رسد بر اثر عوامل طبیعی بخصوص زلزله تخریب شده و زیر خاک مدفون گشته‌اند به چشم می خورد.به دلیل عدم وجود تحقیقات تاریخی و باستان‌شناسی و از آنجایی که تاریخ این منطقه در هاله‌ای از ابهام فرو رفته‌است. ترکیب جمعیتی. ترکیب جمعیتی شهر رضی متشکل از هفت طایفه به نام‌های ۱- علی خانلی (ممد غالی)۲- کولا کوچلی ۳- بدللی ۴- شه دیلی ۵- آبیلی ۶- اسدلی ۷- بابالی است
بدللی ۴- شه دیلی ۵- آبیلی ۶- اسدلی ۷- بابالی است ۸_فیضی . کشاورزی. در سال‌های قبل از انقلاب در بخشی از اراضی شهر «رزی» باغات انگور بسیار رواج داشته و اغلب اهالی سعی در توسعه باغات انگور خود داشتند. اما در سال‌های بعد از انقلاب به علت بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و تغییرات پیش آمده و فروپاشی نظامات گذشته و بعضاً به دلیل بی‌توجهی به کشاورزی و فوت ریش سفیدان خبره و قدیمی، این باغات جای خود را به کشت شبدر و یونجه داده‌اند. البته در این اواخر در بعضی از روستاهای اطراف با تشویق جهاد کشاورزی و منابع طبیعی، سعی در
اطراف با تشویق جهاد کشاورزی و منابع طبیعی، سعی در توسعه باغات انگور می‌شود؛ و حتی در ارتفاعات مرزی هم‌اکنون انگور برداشت می‌کنند. علاوه بر این‌ها در شهر به غ=علت وجود باغ‌هایی با مساحت زیاد و وجود باغ‌های در در شرق شهر (شام) میوه‌هایی مانند زردآلو، گردو، سیب کشت می‌شود. اقلیم و شرایط آب و هوایی شهررضی برای کشت پسته مناسب بوده و طی سال‌های اخیر در این شهر اقدام به کاشت پسته کرده‌اند. مکان‌های دیدنی. پارک بویوک داغ (فدک). یکی از جاذبه‌های دیدنی این شهر پارک فدک می‌باشد که در بالای تپه‌ای معروف به بویک داغ که
می‌باشد که در بالای تپه‌ای معروف به بویک داغ که در قسمت شمالی شهر می‌باشد، است. در این پارک چرخ و فلک نسبتاً بزرگی وجود دارد که از مسافت دور دیده می‌شود و توحه مسافران را جلب می‌کند. تپه‌های شهر رضی. تپه‌های باستانی و تاریخی «شکیللی قایا» در نزدیکی قشلاق‌های رضی مشرف به روستای «دمقلی» با نقوشی از تصاویر آهو و بزکوهی و وجود سنگ نبشته‌هایی با خط میخی در گورستان قدیمی «خارابا رضی» ـ وجود قبرستان‌های قدیمی در جنوب غربی شهر رضی که سنگهایی به شکل قوچ و دیگر اشکال در آن به چشم می‌خورد ـ تپه‌های باستانی امیرخانلو،
در آن به چشم می‌خورد ـ تپه‌های باستانی امیرخانلو، زیغلیق، اوچای (کهریز)، قوردولی، متعلق به پنج فرزند عالی خانی که درگذشت است از طایفه الخاننی تعلق دارد (آثار بسیاری در این منطقه موجود بوده که یکی از آین آثار سنگی به نام «آدام داشی» تقریباً پیکر تراشیده شده سنگ به شکل انسان می‌باشد البته در سال های اخیر افرادی آن را منفجر و ویران کردند.). آثار متعددی از آن‌ها در دهه‌های سی، چهل و پنجاه به صورت غیرمجاز بدست آمده و به بیگانگان فروخته شده‌است ـ تپه دوقلوی «دیگه‌بر» که تقریباً در جنوب شهر رضی واقع شده و
«دیگه‌بر» که تقریباً در جنوب شهر رضی واقع شده و چشم‌انداز زیبایی دارد؛ و تپه‌های دیگری همچون «پئریسه» و «ایلانلی‌تپه» در «گونئی‌دییرمانی» که در حفاظت اداره میراث فرهنگی می‌باشند. باغ روستای رحیم بیگلو. روستای رحیم بیگلو از دوبخش سفلی با وسعت ۳۸۳ هکتارو علیا باوسعت ۳۰۱ هکتار تشکیل یافته که یکی ازروستاهای سرسبزومستعد کشاورزی شهر رضی می‌باشد. این روستا در۳ کیلومتری شهر رضی و ۷۳ کیلومتری مشگین‌شهر و در۴۸ کیلومتری اردبیل واقع شده‌است و ازجنوب درمجاورت رودخانه رضی و درقسمت غربی روستای هفت چشمه وازقسمت شرقی
رضی و درقسمت غربی روستای هفت چشمه وازقسمت شرقی روستای ذکیلو و ازشمال به روستای پیرعلیلو متصل می‌باشد. درختان در هم تنیده در دو سوی جاده که از بین روستا عبور می‌کند این روستا را به جاده چالوس ارشق معروف کرده‌است. باغات میوه فراوان شامل گردو و سیب به صورت عمده کشت می‌شود. کوجه باغهای زیادی که در این روستا قرار دارد بر زیبایی آن افزوده‌است. بنای قدیمی مسجد ساخته شده در این روستا که با استفاده از مصالح سنگی و چسبیده به بقعه مذکور احداث شده حدوداً ۴۰۰ متر مربع می‌باشد که اخیراً بازسازی شده و روی قبر ضریح‌گذاری
که اخیراً بازسازی شده و روی قبر ضریح‌گذاری و بر روی مسجد گنبدطلایی رنگ با مناره‌های زیبا مذین شده بر روی قبر کتیبه‌ای به خط عربی به چشم می‌خورد که نوشته‌هایش ناخوانا می‌باشد، با توجه به مجسمه‌های قوچی موجود در داخل بقعه نشانگر حکومت قره قویونلوها و آق قویونلوها در قرن هشتم و نهم هجری می‌باشد. تپه‌های باستانی موجود در روستا نشان از قدمت تاریخی روستاست ازتپه‌های باستانی روستا می‌توان از تپه موسوم به گنج تپه، قزل قیه، قالاداغی و کربلا داغی، جیگرکلگی و … نام برد. محوطه قالا داغی که چیزی ازآثارقلعه بجا نمانده و
محوطه قالا داغی که چیزی ازآثارقلعه بجا نمانده و تپه‌ای بیش نیست مربوط به سدهٔ ۱ تا ۵ هجری قمری است در روستای رحیم بیگلو علیا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. گنج تپه، تپه‌ای باستانی است که در زیر خلوارها خاک انباشته شده و در تپه بنایی وجود دارد که توسط سود جویان میراث فرهنگی کنده کاری شده‌است. روستای رحیم بیگلو در قسمت شمال شرقی شهر رضی با فاصله دو کیلومتری واقع شده که تاریخ و تمدنی بس کهن دارد. وجود تپه‌های تاریخی و آثار بدست
بس کهن دارد. وجود تپه‌های تاریخی و آثار بدست آمده از این روستا ما را به دوران‌های ماقبل اشکانیان رهنمون می‌سازد. در رحیم‌بیگلو سفلی بقعهٔ سید عمادالدین و سید ابراهیم از نوادگان موسی‌کاظم واقع شده‌است. تندیس آدام داشی در قشلاق قوردلی رضی. قشلاق زیبای قوردولی در فاصله ۷کیلومتری غرب شهر رضی واقع شده و از سمت جنوب با روستای حسنلو و از سمت غرب با روستای نصیرکندی همسایه است. وجه تسمیه این منطقه همان‌طور که از خودش بر میآید به معنای محل زندگی یا محل تجمع گرگهاست البته در این نامگذاری شکل ساختاری منطقه که غالباً
البته در این نامگذاری شکل ساختاری منطقه که غالباً تشکیل شده از سنگ‌ها و صخره‌های بزرگ است، که نمونه بارز ان آدام داشی (سنگ انسان نما) بی تأثیر نبوده‌است. زمین‌های مسطح این منطقه برای زراعت و باغداری مورد استفاده قرار گرفته ولی با این حال قوردلی طبیعت بکر و تازه خودش را حفظ کرده‌است. قوردولی گیاهان داروئی زیادی از جمله آویشن. نسترن وحشی. گل ختمی و شیرین بیان و غیره را در خود جا داده‌است. لازم است ذکر شود که طبیعت این قشلاق کیفیت مطلوبی دارد و می‌تواند پذیرای مهمانان و گردشگران مشتاق باشد. کاروانسرای قانلی
مهمانان و گردشگران مشتاق باشد. کاروانسرای قانلی بولاغ. کاروانسرای شاه عباس واقع در روستای قانلی بلاق در نزدیکی رضی به مساحت تقریبی 40 ×40 به شکل مربع، نزدیکی مرز امروزین ایران و جمهوری آذربایجان می‌باشد.کاروانسرای قاتلی بولاغ در در گوشه جنوب شرقی روستای مرزی قانلی بولاغ (سرباز وطن) و در بخش ارشق شهرستان مشکین شهر و در 38 درجه و 49 دقیقه و 36 ثانیه عرض شمالی و 48 درجه و 1 دقیقه و 23 ثانیه طول شرقی واقع شده که ارتفاع آن از سطح دریا 1550 متر می‌باشد. این بنا در دوره آرامش سیاسی عهد صفوی و به احتمال زیاد در
در دوره آرامش سیاسی عهد صفوی و به احتمال زیاد در زمان شاه عباس، به سبک چهار ایوانی ساخته شده و به کاروانسرای شاه عباسی معروف است. کاروانسرای قانلی بولاغ در ابتدا به عنوان پناهگاهی برای استراحت کاروانیان بوده و تا حدود 80 سال پیش عشایران منطقه از این مکان به صورت دسته جمعی به عنوان خانه مسکونی قشلاقی استفاده می‌کرده‌اند.کاروانسرای مزبور در دهستان ارشق شمالی در روستای قانلی بولاق از طرف شمال و شرق به جمهوری آذربایجان، از غرب به جاده اصلی اردبیل گرمی، از جنوب به روستاهای عالیشان سویو و آقا بیگلو محدود می‌شود.
روستاهای عالیشان سویو و آقا بیگلو محدود می‌شود. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
گیوی یکی از شهرهای استان اردبیل در کشور ایران است. شهر گیوی شامل دو منطقه بنام‌های گیوی علیا و گیوی سفلی می‌باشد. اهالی شهر «کیوی» و روستاهای اطراف، این شهر را «کویو- Küyü» تلفظ می‌کنند اما در اسناد رسمی پنجاه سال گذشته به‌صورت‌های کیوی- گیوی- سنجبد- کوثر ثبت شده است که اسم کوثر هیچ گونه پیشینهٔ تاریخی ندارد. اسم این شهر در برخی کتب تاریخی از جمله «نزهه القلوب» حمدالله مستوفی به صورت «کوی» ذکر شده است. زبان اهالی ترکی آذربایجانی و جمعیت گیوی در سال ۱۳۹۵ شمسی برابر با ۷٬۱۰۱ نفر بوده است. مردم شهر گیوی پیرو
برابر با ۷٬۱۰۱ نفر بوده است. مردم شهر گیوی پیرو دین اسلام و دارای مذهب شیعه دوازده امامی هستند. طبیعت بی‌نظیر این منطقه مخصوصاً در فصل بهار و تابستان سبب ورود گردشگران زیادی به این منطقه شده است. از جاذبه‌های تاریخی این منطقه می‌توان به حمام سنگی شهر گیوی، آبگرم گیوی و ژئوپارک دربندمشکول (شهرستان کوثر) اشاره کرد.
نیر یکی از شهرهای استان اردبیل ایران است. این شهر در ۳۰ کیلومتری شهر اردبیل، ۲۰ کیلومتری شهر سرعین و ۴۵ کیلومتری شهر سراب واقع شده است. جاذبه‌های گردشگری. این شهر دارای چشمه‌های آب متعدد است که معروفترین آن تفرجگاه بولاغلار است. از جمله جاذبه‌های دیگر شهر نیر وجود آبگرم‌های متعدد با خاصیت درمانی است که معروفترین آنها سقزچی، گل، قینرچه و برجلو هستند که درجه حرارت بعضی از آنها تا ۵۶ درجه سانتیگراد نیز ثبت شده است و جهت درمان امراض پوستی مفید تشخیص داده شده است. مناطق زیر از جمله مکانهای باستانی نیر ند: تاریخ.
مناطق زیر از جمله مکانهای باستانی نیر ند: تاریخ. بنا به نوشته بلاذری: «نیر دیهی بود و کوشک کهنه و درهم شکسته‌ای داشت. مرّبن عمر موصلی طایی در آنجا فرود آمد و بنیاد نهاد و پسرانش را در آن سکنی داد که به ظن قوی، اینان کوشکهایی در آن قریه بنا کردند و به صورت شهری درآوردند که احتمالاً باید همان قریه نیر باشد؛ و بازار جابروان را بنیاد نهاده، برزگش ساختند.» یکی از پسران مرّبن علی از سرکشان آذربایجان بود و در سال ۲۱۲ هجری محمد بن حمید طوسی او را دستگیر ساخته به بغداد فرستاد ولی او بار دیگر به آذربایجان برگشته و
فرستاد ولی او بار دیگر به آذربایجان برگشته و به حکمرانی خود پرداخت ابن خردادبه در کتاب مسالک و ممالک (تألیف سالهای ۲۳۰–۲۳۴) او را خداوند جابروان و نیریز می‌خواند. جابروان یکی از شهرهای آذربایجان بوده و یاقوت حموی می‌نویسد که در نزدیکی نریز (نیر فعلی) بوده ولی از بلاذری نقل شده که در نریز و در نزدیکیهای اردبیل بوده است. در دوره حکومت ترکان آق قویونلو نیر از اهمیت فراوانی برخوردار بوده در قسمت شمالی این شهر دهستان و مدفن سلطان دورسونخواجه یکی از سلاطین آق قوینولو قرار دارد. طبق اظهار نظر مطلعین نام اصلی آن
قرار دارد. طبق اظهار نظر مطلعین نام اصلی آن نرسی بوده است و چنین مشهور است که نرسی پادشاه مشهور ساسانی آن را آباد کرده است. این نام در نوشته‌های قدیمی این شهر دیده شده است. جشنواره آش. همه ساله در مرداد ماه جشنواره آش‌های محلی درمنطقه بولاغلار برگزار می‌شود که سبب حضور جمعیت کثیری از مسافران و شرکت کنندگان در مسابقه می‌شود. در این جشنواره فرهنگی و هنری انواع آش‌های ایرانی و محلی استان اردبیل از قبیل آیران آشی (آش دوغ)، گیلدیک آشی (آش نسترن وحشی)، اریشته آشی (آش رشته)، آش کشک، آش گوجه، اوماج آشی، سوتلی آش
(آش رشته)، آش کشک، آش گوجه، اوماج آشی، سوتلی آش (آش شیر)، آش دیشتیک، آش میوه، یاوان آش، آش حلیم، آش کلم، سوپ، خشیل (کاچی)، یارما آشی، آش آبغوره، آش ماست چکیده، آش جو، آش شله قلمکار، آش کشک، شله زرد و ایمام آشی (آش امام) تهیه و عرضه می‌شود. تولیدات و صنایع. سوغات مهم این شهر کره و پنیر و عسل و سرشیر است همچنین فرش و گلیم بافی دستی در میان زنان منطقه رایج است.
آواجیق یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر غربی‌ترین منطقه شهری در ایران از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. آواجیق از شهرهای شمالی استان آذربایجان غربی است که در بخش دشتک شهرستان چالدران در مرز ایران و ترکیه قرار دارد. آواجیق از سکونتگاه‌های قوم آیروملو در استان آذربایجان غربی است و مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. آواجیق از نظر جغرافیایی، غربی‌ترین شهر ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۱٬۶۶۳ نفر (۴۸۶ خانوار) بوده‌است.
این شهر برابر با ۱٬۶۶۳ نفر (۴۸۶ خانوار) بوده‌است. گورستان تاریخی پیر احمد کندی آواجیق از آثار قدیمی آن است.