payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خرچنگ کی سفر می کند تا با صاحب منزوی آن که برای او کار می کند ملاقات کند تا او را از دیدار باند مطلع کند. دنت تحت دستورات دقیق تلاش می کند تا باند را با رتیل بکشد. با این حال، باند عنکبوت را می کشد و تله ای برای دنت می گذارد. وقتی زمین‌شناس می‌رسد، باند او را زیر اسلحه نگه می‌دارد و فاش می‌کند که معتقد است از دنت خواسته شده قبل از کشتن او ، نمونه‌های استرانگ‌ویز را بررسی کند تا ببیند آیا آنها رادیواکتیو هستند یا خیر. پس از بررسی قایق کوارل با یک شمارنده گایگر ، باند متوجه می‌شود که استرنگ‌ویز باید مشکوک
، باند متوجه می‌شود که استرنگ‌ویز باید مشکوک بوده باشد که پارازیت رادیویی از Crab Key می‌آید، و بنابراین کوارل را متقاعد می‌کند که او را به آنجا ببرد. روز بعد، پس از رسیدن، باند با هانی رایدر ، غواص پوسته، ملاقات می کند. هنگامی که نگهبانان مسلح وارد یک قایق می شوند، باند و کوارل رایدر را با خود می برند و به باتلاق می گریزند. هنگام شب، گروه با مخزن شعله ای که به شکل یک اژدها ظاهر شده است، مواجه می شوندبرای جلوگیری از مردم محلی، که Quarrel را می کشد. باند و رایدر دستگیر می شوند و به یک پایگاه مخفی منتقل می
رایدر دستگیر می شوند و به یک پایگاه مخفی منتقل می شوند و در آنجا به دلیل آلودگی باتلاق به رادیواکتیویته، به سرعت در معرض آلودگی قرار می گیرند. پس از هدایت به محله های خصوصی که برای آنها ساخته شده است، آنها را با قهوه مصرف شده بیهوش می کنند. پس از بیدار شدن، این جفت با صاحب پایگاه، دکتر جولیوس نو، برای صرف شام همراهی می شوند: یک دانشمند جنایی چینی-آلمانی که به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات، دست های فلزی مصنوعی دارد. باند متوجه می شود که نو عضو سابق یک سازمان جنایی چینی تانگ بوده است ، تا اینکه 10 میلیون
جنایی چینی تانگ بوده است ، تا اینکه 10 میلیون دلار طلا دزدید و اکنون برای سازمان مخفی SPECTER (مجری ویژه ضد اطلاعات، تروریسم، انتقام و اخاذی) کار می کند. پارازیت رادیویی که توسط No انجام می شود برای مختل کردن پروژه مرکوری برنامه ریزی شده استپرتاب فضایی در کیپ کاناورال با استفاده از یک پرتو رادیویی، که به گفته او نمایشی از قدرت SPECTRE خواهد بود. وقتی باند از پیوستن به SPECTRE امتناع می کند، نو رایدر را برده و باند را کتک زده و زندانی کرده است. با این حال، باند موفق می شود از طریق یک دریچه هوا از سلول خود
باند موفق می شود از طریق یک دریچه هوا از سلول خود فرار کند و قبل از نفوذ به مرکز کنترل پایگاه، خود را به عنوان یک کارگر مبدل می کند. باند متوجه می‌شود که پرتوی رادیویی که برای مختل کردن پرتاب آماده می‌شود، توسط یک راکتور استخر هسته‌ای تغذیه می‌شود و با شروع پرتاب، آن را بیش از حد بارگذاری می‌کند. دکتر هیچ تلاشی برای متوقف کردن او نمی کند، اما در استخر راکتور می افتد و تا حد مرگ می جوشد. با تخلیه پرسنل پایگاه، باند رایدر را قبل از اینکه آن دو با قایق از جزیره فرار کنند، لحظاتی قبل از تخریب پایگاه آزاد می
فرار کنند، لحظاتی قبل از تخریب پایگاه آزاد می کند. فلیکس بعد از تمام شدن سوخت قایق آنها در دریا می یابد و آنها را با یک کشتی نیروی دریایی سلطنتی به مکان امنی می کشاند . با این حال، همانطور که رایدر مشتاقانه او را می بوسد، باند سیم بکسل را رها می کند تا او را در آغوش بگیرد.
در نظام جمهوری اسلامی ایران به کسانی که ر جمعه نفاق می پرانند منافق می گویند.
محمد الادریسی فرزند محمد (۱۱۰۰- ۱۱۶۶) میلادی. نام کامل وی: ( ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن ادریسی الحمودی الحسنی الادریسی ) مشهور به محمد الادریسی. او یکی از سه جغرافی‌دان بزرگ عرب در آن عصر بود. آن دوی دیگر مقدسی بشاری و ابن الحائک بودند و ادریسی برتر و برجسته‌ترین آنان بود. سرگذشت. شریف ادریسی در سال ۱۱۰۰ میلادی در شهر سبته از توابع کشور اسپانیا زاده گردید. به خاطر آنکه به خاندان ادارسه بنیانگذار دولت ادریسیان مغرب نسبت داشت، شریف نامیده می‌شد. وی در شهر قرطبه (کوردوبا) در اسپانیا تحصیلات خود را به پایان
(کوردوبا) در اسپانیا تحصیلات خود را به پایان رسانده است. از نوجوانی اشتیاق به سفر و جهانگردی داشت، سرانجام به سفر رفت و تقریباً از بیشتر شهرهای موجود آن زمان دیدن نمود تا اینکه سرانجام به جزیرهٔ سیسیل رسید و به دربار پادشاه آن یعنی راجر دوم رفت. ادریسی ثمرهٔ جهانگردی خود در سیسیل را در کتابی به نام نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق گرد آورد و تقدیم پادشاه سیسیل نمود. کتاب مورد پسند پادشاه قرار گرفت، شاه از ادریسی درخواست کرد که نقشه‌ای نیز بر پایهٔ مناطق که در کتاب آورده‌است بسازد و ضمیمهٔ کتاب نزهة المشتاق فی
آورده‌است بسازد و ضمیمهٔ کتاب نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق سازد. ادریسی نیز به دستور شاه عمل می‌کند و نقشهٔ مورد نظر پادشاه را از نقره‌هایی که پادشاه در اختیارش قرار می‌دهد، می‌سازد که به نقشهٔ ادریسی معروف است. کتاب نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق در اروپا به «کتاب راجر» مشهور است. ادریسی در سال ۱۱۶۶ میلادی در سیسیل درگذشت. سفرها. وی در دوران جوانی و در سدهٔ ششم هجری سفرهای طولانی خود را آغاز نمود. وی به نقاط گوناگونی از جمله سرچشمه‌های رود نیل یعنی دریاچه‌هایی در مرکز آفریقا رفته است. این دریاچه‌ها همان
در مرکز آفریقا رفته است. این دریاچه‌ها همان دریاچه‌هایی هستند که کسانی در سدهٔ نوزدهم مانند ریچارد برتون جغرافی‌دان و کاشف انگلیسی آن‌ها را به نام‌های دریاچه ویکتوریا ٬ تانگانیکا و نیاسا نامگذاری کردند. ادریسی نقل می‌کند که از لیشبونه (لیسبون) به مراکش سفر نموده است و قسطنطنیه را مشاهده نموده است. سپس از جنوب فرانسه با کشتی به انگلستان رفته است. وی در اقیانوس اطلس بر روی جزر و مد دریا مطالعه نموده و اشاره می‌کند که در ۱۳ تا ۱۵ ماه قمری بر اثر جاذبهٔ ماه جزومدهای بزرگی در آنجا رخ می‌دهد. در سال ۵۱۰ ه‍.ق به
بزرگی در آنجا رخ می‌دهد. در سال ۵۱۰ ه‍.ق به سمت آسیای صغیر سفر کرده‌است و از دریای مدیترانه به سمت مراکش بازگشته است. سومین و مشهورترین سفر وی، سفرش به دریاچه‌های آفریقا بوده‌است. پس از این سفر به علت آنکه پادشاه سیسیل به جغرافیا علاقه‌مند بوده‌است و ادریسی نیز در این زمینه در مدیترانه مشهور گشته بود، در نتیجه شاه سیسیل وی را به دربارش دعوت می‌کند و ادریسی نیز از آفریقا به سمت سیسیل حرکت می‌نماید و در بندر پالرمو پیاده می‌شود. اطلاعات جغرافیایی ادریسی. هنگامی که وی در سیسیل بود، به علت آنکه بنادر سیسل پر
که وی در سیسیل بود، به علت آنکه بنادر سیسل پر رفت‌وآمد بودند، وی توانست اطلاعات زیادی از افرادی که از آنجا عبور می‌کردند، دربارهٔ سرزمین‌هایشان بدست بیاورد. همچنین به خاطر موقعیتی که وی در دربار یک پادشاه مسیحی داشت می‌توانست اطلاعاتی دربارهٔ دیگر کشورهای مسیحی آن روزگار مانند فرانسه و آلمان و انگلستان و حتی شبه‌جزیرهٔ اسکاندیناوی بدست بیاورد که تا آن زمان هیچ جغرافی‌دان مسلمانی به آن اطلاعات دست پیدا نکرده بود.
سه گنبدان ساری به بناها و مکان‌هایی در ایران که حالت سه گنبد را داشته باشند سه گنبدان گویند. در ایران چندین مکان با وجه تسمیه سه گنبدان وجود دارد. مهم‌ترین سه گنبدان در ساری است و مقبره فریدون شاه اساطیری ایران و سه فرزند او ایرج، سلم و تور می‌باشد. سه گنبدان کرمان. گنبد مشتاقیه که به سه گنبدان نیز شهرت دارد، از آثار دوران قاجار در شهر کرمان است. سه گنبدان فارس. استخر، قلعه شکسته، اشکنون (اشکنوان) سه کوه مجاور یکدیگرند نزدیک استخر (فارس) و از هرجای جلگه مرودشت و ابرج و رامجرد آن‌ها را می‌توان دید. بیتی از
و ابرج و رامجرد آن‌ها را می‌توان دید. بیتی از شاهنامه سه گنبدان کهگیلویه. مجموعه سه گنبدان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، روستاه بوآی علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. سه گنبدان کرج. مربوط به امامزاده زید و رحمان است. این امامزادگان از نوادگان جعفر صادق به‌شمار می‌روند. بقعه آنان که به سه گنبدان نیز شهرت دارد، در جنوب غربی روستای پلنگ آباد (بخش رحمانیه) در ۲۴ کیلومتری شرق اشتهارد، در کنار جاده کرج _اشتهارد
کیلومتری شرق اشتهارد، در کنار جاده کرج _اشتهارد واقع گردیده‌است. بنای بقعه مرکب از سر در ورودی و ساختمان اصلی است. بنای امامزاده متعلق به قرون ۷ و ۸ هجری است که از نظر معماری دارای وی‍ژگی خاصی بوده، و یکی از بناهای شاخص مذهبی در منطقه محسوب می‌شود. این بنا دارای سه گنبدخانه و متعلق به سه دوره تاریخی است، بطوری‌که گنبد شرقی متعلق به دوره ایلخانی، گنبد غربی متعلق به دوره تیموری و گنبد شمالی در زمان صفویه به بنا الحاق شده‌است. بقعه زید و رحمان به شماره ۷۵۵ در فهرست آثار تاریخی سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت
فهرست آثار تاریخی سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت رسیده‌است.
اصغر پارسا (۱۲۹۴ یا ۱۲۹۸– ۱۶ بهمن ۱۳۸۵) سخنگوی فراکسیون جبههٔ ملی در مجلس هفدهم و مدتی نیز بعد از انقلاب ۵۷ سخنگوی جبههٔ ملی ایران بود. دوران کودکی و جوانی. او دوران کودکی خود را در استان آذربایجان و شهر خوی گذراند. پس از چند سال زندگی در تبریز در سال ۱۳۱۳ به مدرسه‌ای در تهران رفت. پس از پایان دبیرستان، به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران رفت و مشغول به تحصیل در رشتهٔ علوم سیاسی شد. وی در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در این رشته به پایان رساند. دوران خدمت و همکاری با وزارت امور خارجه. اصغر پارسا پس از پایان تحصیلات،
وزارت امور خارجه. اصغر پارسا پس از پایان تحصیلات، دوران خدمت خود را در وزارت امور خارجه آغاز کرد و به عنوان قائم مقام دفتر عهدنامه‌ها در زمان وزارت حسین علا فعالیت می‌کرد. او برای ارسال دادخواست ایران به دادگاه لاهه در مورد اختلاف‌های نفتی ایران و انگلستان با علی شایگان همکاری کرد. زندگی در چین و ازدواج. در سال ۱۳۲۳ و در حین جنگ جهانی دوم به عنوان دبیر دوم نخستین سفارت‌خانهٔ ایران در جمهوری خلق چین، به این کشور رفت. وی در اسفند ۱۳۲۷ با پروین قدیمی، دختر جواد قدیمی مستشار سفارت ایران، ازدواج کرد. نمایندگی
قدیمی مستشار سفارت ایران، ازدواج کرد. نمایندگی مجلس. در آغاز جنبش ملی‌سازی صنعت نفت در ایران و انتخاب مصدق به عنوان نخست‌وزیر، اصغر پارسا از فعالیت‌های خود در وزارت امور خارجه استعفا داد تا خود را برای انتخابات مجلس آماده کند. او در یکی از آزادترین انتخابات‌های برگزار شده تا آن زمان به عنوان نمایندهٔ زادگاه خود، شهرستان خوی، انتخاب شد و با اینکه بسیار جوان بود به عنوان سخنگوی فراکسیون جبههٔ ملی، که از طرفداران مصدق به‌شمار می‌آمدند، انتخاب شد. او نیز پس از تحریک‌های طرفداران شاه با دیگر اعضای فراکسیون
از تحریک‌های طرفداران شاه با دیگر اعضای فراکسیون تصمیم به استعفا از نمایندگی مجلس شورا گرفت. اصغر پارسا در جریان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در شهرستان خوی دستگیر و به تهران فرستاده شد. شرکت نوکار. پس از آزادی ملی‌گرایان از زندان شاه، برخی از طرفداران دکتر مصدق که از کار خود استعفا داده بودند یا اخراج شده بودند، تصمیم به تأسیس شرکت نوکار گرفتند. رئیس این شرکت احمد زنگنه یکی از وزیران دکتر محمد مصدق بود. اصغر پارسا در کنار افرادی مانند علی اصغر بشیرفرهمند، و سیف‌الله معظمی اعضای هیئت مدیرهٔ این شرکت بودند. نهضت
معظمی اعضای هیئت مدیرهٔ این شرکت بودند. نهضت مقاومت ملی و جبههٔ ملی دوم. او در نهضت مقاومت ملی شرکتی فعال داشت یک از کارهای برجسته پارسا همکاری تهیه و نشر ارگان نهضت مقاومت «راه مصدق» بود. در سال ۱۳۳۹ با انتقادهای مردم از وضع سیاسی و اقتصادی ایران، طرفداران دکتر محمد مصدق دوباره فعالیت‌های خود را آغاز کردند. آن‌ها در آن زمان سازمانی با عنوان جبههٔ ملی دوم تشکیل دادند. اصغر پارسا از اعضای هیئت مؤسس جبهه ملی دوم و منتخب کنگره جبهه ملی برای شورای مرکزی بود. ایشان جز اعضای منتخب شورای برای تدوین در تدوین منشور
جز اعضای منتخب شورای برای تدوین در تدوین منشور جبههٔ ملی بودند و تا پایان زمان فعالیت شورای مرکزی جبهه ملی دوم به عنوان عضو شورای مرکزی جبهه ملی دوم فعالیت داشتند. فعالیت‌های پس از انقلاب. یکی دیگر از افرادی که در اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ دوباره به جبهه ملی پیوست اصغر پارسا بود او شرط اصلی خود را برای حضور دوباره در جبهه ملی کناره‌گیری جبهه ملی از حکومت و برگشتن به خط مشی جبهه ملی یعنی جدایی دین از حکومت اعلام نمود. اصغر پارسا در این مورد چنین می‌گوید: هیئت رهبری اولیه جبهه ملی منتخب شورای مرکزی عبارت بودند از:
اولیه جبهه ملی منتخب شورای مرکزی عبارت بودند از: کریم سنجابی، ادیب برومند، اصغر پارسا، غلامحسین صدیقی و یوسف جلالی موسوی و اصغر پارسا نیز در سمت سخنگوی جبهه ملی ایران انتخاب می‌گردد. در این دوره هم اصغر پارسا یکی از اعضای شورای مرکزی جبهه ملی به‌شمار می‌آمد. او از اعضای هیئت رهبری اولیه جبهه ملی منتخب شورای مرکزی بود و به همراه: کریم سنجابی، ادیب برومند، غلامحسین صدیقی و یوسف جلالی موسوی مسوولیت اداره جبهه ملی را بر عهده داشت. همچنین اصغر پارسا سخنگوی جبهه ملی ایران نیز محسوب می‌گردید و در آن دوران مدیر
ملی ایران نیز محسوب می‌گردید و در آن دوران مدیر مسئول «پیام جبههٔ ملی»، ارگان جبههٔ ملی ایران بود. پارسا در اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نیز نامزد جبههٔ ملی از تهران بود که انتخاب نشد. پس از صدور «فتوای ارتداد جبهه ملی» توسط روح‌الله خمینی، اصغر پارسا نزدیک به یک سال و نیم مخفیانه زندگی می‌کرد تا سرانجام در سال اواسط ۱۳۶۱ دستگیر شد و از آنجا که کسی از دستگیری او اطلاع نداشت، مدت ۲ سال را بدون ملاقات با دوستان و بستگانش در زندان بسر برد و خانواده او خبری از این موضوع نداشتند. در سال‌های پایانی عمر روی
از این موضوع نداشتند. در سال‌های پایانی عمر روی نوشتن زندگی‌نامه‌اش کار کرد که به کوشش و ویراستاری فرزندش علی پارسا در سال ۱۳۸۸ در نشر نی منتشر شد. این کتاب خاطرات از کودکی تا دستگیری در سال ۱۳۶۲ را در بر می‌گیرید. خاطرات مربوط به دستگیری و دوران زندان اجازهٔ انتشار پیدا نکرد. علی پارسا در مقدمهٔ کتاب می‌نویسد: «اگر چه اینک که به انتشار این خاطرات مبادرت می‌شود هنوز از متن کامل نمی‌توان سخن گفت، چراکه بخشی از خاطرات ایشان که مربوط به سال‌های بعد از انقلاب و دوران زندان می‌شد، امکان انتشار ندارد، ولی به هر
دوران زندان می‌شد، امکان انتشار ندارد، ولی به هر حال در ارزش آن به‌عنوان ورقی بر دیگر اوراق تاریخ این سرزمین تردید نیست».
کاوه زاهدی (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۶۰) هنرپیشه و کارگردان ایرانی‌تبار آمریکایی است. فیلم "من یک معتاد به سکس هستم" از ساخته‌های اوست، و به جز کارهای خودش، در فیلم "زندگی بیداری" ساختهٔ ریچارد لینک‌لیتر بازی کرده است. زندگی. زاهدی پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه ییل، به سوئیس رفت تا با ژان لوک گدار همکاری کند، ولی پس از آن که گدار حاضر به ملاقات با او نشد (زاهدی ساعت ۳ صبح تلفنی به او پیشنهاد همکاری داده بود)، سرخورده به ایالات متحده آمریکا بازگشت و به تدریس تصویرسازی به بچه‌های مبتلا به بیماری
و به تدریس تصویرسازی به بچه‌های مبتلا به بیماری اوتیسم پرداخت. کمی بعد زاهدی کارش را رها کرد و به پاریس رفت تا بودجهٔ ساخت فیلمی در مورد آرتور رمبو را تهیه کند. او در این کار هم هیچ موفقیتی کسب نکرد و خیلی زود به آمریکا برگشت و سعی کرد بدون پول و با یک دوربین سوپر ۸ فیلمش را بسازد. نتیجه فضاحت‌بار بود و او تصمیم گرفت فیلم‌سازی را برای همیشه کنار بگذارد و به ساخت کولاژ پرداخت. ولی پس از چند ماه دوباره شوق فیلم‌سازی در وجودش بالا گرفت و یک بار دیگر به فرانسه رفت با این هدف که فیلمی دربارهٔ زندگی ادوارد
رفت با این هدف که فیلمی دربارهٔ زندگی ادوارد مای‌بریج عکاس انگلیسی برای تلویزیون فرانسه بسازد، ولی باز هم شکست خورد. پس از آن دو سال صرف ساخت یک نماهنگ تجربی برای آهنگی از گروه "تاکینگ هدز" کرد، که مورد پذیرش رهبر گروه قرار نگرفت. پس از این شکست، کاوه زاهدی یک بار دیگر از دولت فرانسه برای ساخت فیلمی در مورد یک شاعر فرانسوی مهجور تقاضای بودجه کرد و این بار با تقاضایش موافقت شد. ساخت این فیلم دو سال طول کشید و در نهایت کمیتهٔ مسئول پس از دیدن نتیجهٔ کار، رأی به قطع بودجهٔ فیلم دادند. زاهدی با اطمینان از این
به قطع بودجهٔ فیلم دادند. زاهدی با اطمینان از این که مورد پسند جامعهٔ سینمایی فرانسه نیست، به مدرسهٔ فیلم‌سازی دانشگاه یو سی ال ای در لوس آنجلس رفت تا شاید فیلم‌های گیشه‌پسندتری بسازد. او در دانشگاه با گرِگ وتکینز آشنا شد و آن دو به اتفاق فیلمی با نام "کمی خشک" ساختند که شرح ماجرای عشق نافرجام زاهدی به یک دانشجوی هنر در یو سی ال ای با بازی اشخاص در نقش خودشان بود. فیلم در جشنوارهٔ ساندنس به نمایش درآمد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. دو کانال تلویزیونی فیلم را پخش کردند. فیلم بعدی کاوه زاهدی، "دیگر از لاس
را پخش کردند. فیلم بعدی کاوه زاهدی، "دیگر از لاس وگاس بدم نمی‌آید" تلاشی برای اثبات وجود خدا در یک سفر جاده‌ای به اتفاق پدر ایرانی کاوه و برادر ناتنی نوجوانش بود، به این ترتیب که می‌گفت اگر خدا وجود دارد باید اوضاع را طوری پیش ببرد که فیلم به سرانجام برسد. کاوه پدر و برادرش را متقاعد کرد در حین فیلم‌برداری قرص اکستاسی بخورند و با این کار دشمنی اکثر منتقدان را به جان خرید. فیلم در گیشه هم موفقیتی به دست نیاورد، هرچند جایزهٔ منتقدان جشنوارهٔ فیلم روتردام را برد و پیروانی پیدا کرد. زاهدی در ویدئوی "خدا توی
برد و پیروانی پیدا کرد. زاهدی در ویدئوی "خدا توی جلدم رفته بود" (۲۰۰۰) ماجرای مصرف کردن قارچ‌های توهم‌زا را ثبت می‌کند. چنبن صحنه‌ای، و همچنین صحنه‌ای در مورد مصرف قرص اکستاسی در فیلم من یک معتاد به سکس هستم نیز وجود دارد. فیلم بعدی، "در وان حمام دنیا"، دفترچهٔ خاطرات ویدئویی یک سالهٔ فیلم‌ساز بود، به این ترتیب که از اول ژانویهٔ سال ۱۹۹۹ تا روز پایان سال، هر روز یک دقیقه فیلم گرفت و بعد آن را مونتاژ کرد و زمانش را به ۹۰ دقیقه رساند. این فیلم روی دی‌وی‌دی منتشر شد. یک هفته پس از ماجرای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱،
منتشر شد. یک هفته پس از ماجرای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، زاهدی همراه با جی روزنبلات رویدادی به نام «Underground Zero: پاسخ فیلم‌سازان مستقل به ۹/۱۱» ترتیب دادند، که در آن فیلم‌سازان تجربی و مستندساز مختلف فیلم‌های کوتاهی در مورد وقایع ۱۱ سپتامبر و تأثیر آنها بر دنیای اطرافشان ارائه دادند. این مجموعه در سال ۲۰۰۲ پخش شد. جدیدترین فیلم کاوه زاهدی، "من یک معتاد به سکس هستم"، نتیجهٔ تلاش پانزده سالهٔ کارگردان و روایت درگیری کارگردان با اعتیاد به روسپیان و تأثیرات آن بر ازدواج و روابط عاطفی اوست. پس از آن که فیلم در
بر ازدواج و روابط عاطفی اوست. پس از آن که فیلم در جشنوارهٔ ساندنس پذیرفته نشد، زاهدی خود در پی توزیع آن برآمد، ولی پس از این که برندهٔ جایزهٔ "گُتهام" شد، شرکت آی اف سی توزیع آن را به عهده گرفت. زاهدی در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو فیلم‌سازی تدریس می‌کند.
همه‌گیری یا اِپیدِمی یا اِپیدِمیک بروز بیش از حد یک بیماری یا عارضه در جمعیتی معین را گویند. اپیدمی (از ریشهٔ یونانی ἐπί epi) شیوع سریع بیماری عفونی به تعداد زیادی از افراد در یک جمعیت خاص در یک دورهٔ زمانی کوتاه، معمولاً دو هفته یا کمتر است. به عنوان مثال، در عفونت‌های مننگوکوک، میزان ابتلا در بیش از ۱۵ مورد در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر طی مدت دو هفتهٔ متوالی یک بیماری همه‌گیر محسوب می‌شود. اپیدمی به هر بیماری قابل انتقال یا غیرقابل انتقال یا هر چیزی که سلامتی انسان و حیوانات را به خطر بیندازد، چنانچه موارد ابتلای آن
حیوانات را به خطر بیندازد، چنانچه موارد ابتلای آن بیش از حد انتظار باشد، گفته می‌شود. به عنوان مثال چون بیماری آبله به‌طور کلّی در دنیا ریشه‌کن شده اگر یک مورد بیمار مبتلا به آبله مشاهده گردد می‌گویند که اپیدمی آبله رخ داده‌است یک مثال مناسب برای اپیدمی می‌تواند همه‌گیری کرونا ویروس یا کووید_۱۹ باشد وقوع همه‌گیری. بیماری‌های عفونی عموماً توسط عوامل مختلفی از جمله تغییر در محیط زیست جمعیت میزبان (به عنوان مثال افزایش استرس یا افزایش تراکم گونه‌های ناقل)، تغییر ژنتیکی در مخزن پاتوژن یا معرفی پاتوژن در حال
ژنتیکی در مخزن پاتوژن یا معرفی پاتوژن در حال ظهور به جمعیت میزبان (با حرکت پاتوژن یا میزبان). به‌طور کلی، یک بیماری همه گیر هنگامی اتفاق می‌افتد که ایمنی میزبان از پاتوژن مستقر یا پاتوژن جدید تازه ظهور ناگهان در زیر آنچه که در تعادل اندمی یافت می‌شود کاهش می‌یابد و آستانه انتقال از آن فراتر می‌رود. تعریف. همه‌گیری ممکن است به یک مکان محدود شود. با این وجود، اگر به سایر کشورها یا قاره‌ها سرایت کند و تعداد قابل توجهی از مردم را تحت تأثیر قرار دهد، ممکن است این بیماری دنیاگیر نامیده می‌شود. اعلام یک بیماری
این بیماری دنیاگیر نامیده می‌شود. اعلام یک بیماری همه گیر معمولاً نیاز به درک درستی از میزان ابتدای بروز دارد. بیماری‌های همه گیر بیماری‌های خاص، مانند آنفولانزا، با افزایش مشخص شده در بروز بالاتر از این پایه تعریف شده‌است. چند مورد از یک بیماری بسیار نادر ممکن است به عنوان بیماری همه‌گیر طبقه‌بندی شود، در حالی که بسیاری از موارد یک بیماری شایع (مانند سرماخوردگی) چنین نیست.
فخرعظمی ارغون (فخر عادل خلعتبری) (۱۲۷۷–۱۳۴۵) روزنامه‌نگار و از شاعران صاحب‌نام ایران و مادر سیمین بهبهانی بود. فخرعظمی از زنان پیشرو جنبش زنان ایران و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن نسوان وطن‌خواه عضویت داشت (۱۳۰۴–۱۳۰۸). از سال ۱۳۱۱ سردبیر روزنامه آینده ایران بود و در سال ۱۳۱۴ مجله بانوان را منتشر کرد. او همچنین در زمان رضاشاه عضو فعال کانون بانوان و از شهریور ۱۳۲۰ از اعضای حزب دموکرات ایران بود. او در تأسیس مدارس دخترانه نیز نقشی چشمگیر داشت و خود زبان فرانسه تدریس می‌کرد و آموزگار رسمی آموزش و
زبان فرانسه تدریس می‌کرد و آموزگار رسمی آموزش و پرورش بود. سال‌ها در دبیرستان‌های ناموس، دارالمعلمات و نوباوگان تهران تدریس نمود تا اینکه در سال ۱۳۳۷ بازنشسته شد و برای سرپرستی فرزندانش به آمریکا رفت. زندگی. فخرعظمی در سال ۱۲۷۷ ه‍.ش (۱۳۱۶ ه‍.ق) به دنیا آمد. پدرش مرتضی قلی خان ارغون ملقب به مکرم السلطان از خاندان خلعتبری بود و مادرش قمرخانم معروف به عظمت السلطنه فرزند میرزا محمد خان امیرتومان فرزند فتحعلی خان امین الملک (ایشیک آغاسی باشی دربار فتحعلی شاه قاجار و بیگلربیگی آذربایجان) فرزند امیر هدایت‌الله
و بیگلربیگی آذربایجان) فرزند امیر هدایت‌الله خان فومنی (حکمران نامدار و مقتدر گیلان در دوره زندیه و قاجاریه) بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتب‌خانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت و گواهینامه پایان تحصیلات مدرسه ژاندارک و مدرسه آمریکایی را هم اخذ نمود. او موسیقی سنتی ایرانی را هم نزد یک بانوی کلیمی به نام خانم جان مشاق فراگرفت. او در سال ۱۳۰۳ ه‍.ش با عباس خلیلی (مدیر روزنامه اقدام) ازدواج کرد. سرآغاز این آشنایی یک غزل
اقدام) ازدواج کرد. سرآغاز این آشنایی یک غزل انقلابی با مطلع زیر بود که فخرعظمی برای روزنامه فرستاده بود: فخرعظمی از عباس خلیلی دارای یک دختر به نام «سیمین» شد که با نام سیمین بهبهانی نامبردار گردیده‌است ولی این ازدواج در سال ۱۳۱۰ به جدایی انجامید. فخرعظمی ارغون چندی بعد با عادل خلعتبری (مدیر روزنامه آینده ایران) ازدواج کرد و نام خود را به خواسته همسرش به «فخر عادل» تغییر داد و از همسر دوم خود صاحب سه فرزند به نام‌های عادل نژاد (غوغا) و عادل دخت (ترانه) و عادل فر (سهراب) شد. فخرعظمی ارغون در سال ۱۳۴۵ در سن
فر (سهراب) شد. فخرعظمی ارغون در سال ۱۳۴۵ در سن ۶۸ سالگی بدرود حیات گفت و مطابق وصیتش در گورستان ابن‌بابویه در جوار شیخ صدوق به خاک سپرده شد. صد و پنجاه شعر از او (غزل، رباعی، قصیده و ترجیع‌بند) که در نشریات آن زمان چاپ شده بود موجود است. نخستین زن شاغل. در زمانی که استخدام زنان در پست‌های اداری معمول نبود و هیچ زنی به فکر اشتغال در ادارات و پست‌های اداری و دولتی نبود، فخرعظمی ارغون نخستین زن شاغل بود که در سال ۱۳۱۶ شمسی با سمت معاونت تعلیمات نسوان در وزارت فرهنگ و معارف وقت استخدام شد و در مدت یک سال
فرهنگ و معارف وقت استخدام شد و در مدت یک سال فعالیت خود، تعدادی از زنان را برای همکاری در این حوزه انتخاب کرد. البته او به علت علاقه‌ای که به تدریس داشت از این کار دولتی استعفا داد و دوباره به شغل معلمی روی آورد و به مدت سه سال در دبیرستان پسرانه پهلوی زبان عربی تدریس کرد. فعالیت‌ها. در سال ۱۳۰۳، فخرعظمی و گروهی از زنان روشنفکر مانند نورالهدی منگنه، محترم اسکندری، ملوک اسکندری و فخرآفاق پارسا هسته مرکزی «انجمن نسوان وطنخواه» را تأسیس کردند. هدف از این کار به دست آوردن حقوق برابر با مردان و امکان آموزش و
به دست آوردن حقوق برابر با مردان و امکان آموزش و پرورش دختران بود. در همین ایام انجمن توانست تعدادی از زنان با سواد را که مشتاق خدمت بودند به خدمت و عضویت بگیرد و هر کدام در انجمن مسئولیتی به عهده گرفتند. در آن زمان سه یا چهار مدرسه دخترانه در تهران بیشتر نبود و ارغون در دو مدرسه دخترانه «ناموس» و «دارالمعلمات» زبان فرانسوی درس می‌داد و اوقات فراغتش را به خدمت رایگان در انجمن اختصاص داد. علاوه بر سوادآموزی، آموزش نقاشی، گلدوزی، آشپزی، خیاطی و سایر کارهای هنری، کمک به زنان بی‌سرپرست، تهیه جهیزیه برای دختران
کمک به زنان بی‌سرپرست، تهیه جهیزیه برای دختران نیازمند، دادن وام به افراد مستمند از دیگر فعالیت‌های انجمن بود. بعد از تعطیل شدن انجمن نسوان وطنخواه، فخر همراه با صدیقه دولت‌آبادی، هاجر تربیت، فخرآفاق پارسا، فاطمه سیاح، مه‌کامه محصص، بدرالملوک بامداد، همکاری خود را با کانون بانوان ادامه داد. فخرعظمی سالها مدیریت مدرسه بزرگسالان را به عهده داشت و با وجود مشکلات فراوان و هزینه‌های سنگین مدرسه هرگز راضی نمی‌شد مدرسه را تعطیل کند. او حتی با فروختن وسایلی که از خانه پدری برایش به ارث مانده بود تلاش می‌کرد مدرسه
پدری برایش به ارث مانده بود تلاش می‌کرد مدرسه را حفظ کند. دختر وی سیمین بهبهانی می‌گوید: فخرعظمی ارغون علاوه بر این کار در هر ماه یک تئائر هم در این مدرسه راه‌اندازی می‌کرد. بازیگران تئاتر خود خانم‌ها بودند و نمایشنامه را هم خودشان می‌نوشتند. فخری مدتی هم مسئولیت سردبیری روزنامه «آینده ایران» را داشت. او بعد از سالها تدریس در مدارس تهران، در سال ۱۳۳۷ بازنشسته شد و برای سرپرستی فرزندانش به آمریکا رفت. شعر و موسیقی. فخرعظمی هنر موسیقی را از دایی‌اش ارفع‌الملک به ارث برده بود. او هم شعر می‌گفت و هم تار
به ارث برده بود. او هم شعر می‌گفت و هم تار می‌نواخت. فخرعظمی ابتدا نزد خانم جان مشاق، ضمن آموزش تار هفت دستگاه موسیقی را فراگرفت سپس به پیشنهاد ارفع‌الملک نزد عبدالله دوامی معروف به عبدالله خان دودانگه رفت. عبدالله خان دودانگه هفته‌ای یک روز می‌آمد و در اتاق مجاور که به اتاق دیگر راه داشت می‌نشست و گوشه‌ها و تصنیف‌ها را می‌خواند و فخر در اتاق خود همه را با تار می‌نواخت و اگر اشتباه می‌کرد، استاد از اتاق مجاور اشتباه او را یادآور می‌شد و به این ترتیب پس از مدتی با موسیقی آن‌چنان درآمیخت که در روزگار انزوا و
با موسیقی آن‌چنان درآمیخت که در روزگار انزوا و تنهایی پناهگاه روحی و مونس تنهایی‌اش شد. فخرعظمی در سال ۱۲۹۶، در حالی که ۱۹سال بیشتر نداشت تصنیف زیر را سرود و عبدالله دوامی در دستگاه سه‌گاه روی آن آهنگ ساخت. فخر بیشتر متناسب با شرایط اجتماعی روز شعر می‌نوشت و یادآور سروده‌هایش شاعران انقلاب مشروطه بودند که شور و هیجان زیادی در آن وجود داشت.
اصطکاک نیروی مقاومتی است که در برابر حرکت اجسام از سطح به وجود می‌آید. این نیرو فقط در خلاف جهت حرکت است و با حرکت اجسام مخالفت می‌کند. برای ایجاد مالش در اجسام باید نیرویی بزرگ‌تر از نیروی اصطکاک در جهت حرکت اعمال کرد. (نیروی اصطکاک همیشه بر حرکت مخالفت نمی‌کند) اگر نیروی اصطکاک نباشد ماشین نمی‌تواند ترمز کند و راه رفتن روی زمین-حرکت دوچرخه و… غیرممکن است. به تعریف دیگر: نیرویی است که مانع از حرکت جسم می‌شود یا اگر جسم در حال حرکت است حرکت را برای آن سخت می‌کند. انواع اصطکاک ایستایی و جنبشی هستند. انواع
می‌کند. انواع اصطکاک ایستایی و جنبشی هستند. انواع اصطکاک. نیروی اصطکاک ایستایی. هرگاه به جسمی که بر یک سطح افقی در حالت سکون است نیروی افقی وارد شود و جسم حرکت نکند و در حال سکون باقی بماند، نشانگر آن است که برآیند نیروهای وارده بر آن صفر است. پس نیرویی به اندازه نیروی وارده، بر جسم وارد می‌شود که نیروی F را خنثی می‌کند. این نیرو، نیروی اصطکاک ایستایی نامیده می‌شود و از برهم‌کنش بین دو سطحی که نسبت به هم ساکن هستند و با هم در تماس‌اند به‌وجود می‌آید. اگر نیروی F را بزرگ‌تر کنیم به‌طوری که جسم در آستانه