payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به آنها اجازه می‌دهند رفتارهای خود مانند خواب زمستانی و تولید مثل را زمان‌بندی کنند. سمندر آتشین (Salamandra salamandra) می‌تواند در برابر آتش‌سوزی‌های جنگلی مقاومت کند با پناه بردن به عمق خاک و کاهش شدید متابولیسم تا شرایط بهبود یابد. برخی سمندرهای مناطق شهری مانند سمندر ببری (Ambystoma tigrinum) توانایی تحمل آلاینده‌های شهری مانند فلزات سنگین را پیدا کرده‌اند و در جمعیت‌های شهری جهش‌های مقاومتی نشان می‌دهند. متابولیسم و انرژی. سمندرها دارای یکی از کارآمدترین سیستم‌های متابولیکی در میان مهره‌داران
کارآمدترین سیستم‌های متابولیکی در میان مهره‌داران هستند. آنها می‌توانند تا 85% انرژی موجود در غذا را جذب کنند که حدود 30% بیشتر از میانگین پستانداران است. در دمای 5 درجه سانتیگراد، متابولیسم پایه سمندرها می‌تواند تا 1/20 سطح فعالیت عادی کاهش یابد. این کاهش با تغییر فعالیت آنزیم‌های کلیدی متابولیک همراه است. سمندرهای نوزاد از ذخیره زرده تخم استفاده می‌کنند که حاوی لیپیدهای ویژه‌ای است که در دمای پایین نیز قابل متابولیزه شدن هستند. این لیپیدها حاوی اسیدهای چرب غیراشباع بلند زنجیر هستند. برخی سمندرها مانند
چرب غیراشباع بلند زنجیر هستند. برخی سمندرها مانند سمندر مکزیکی (Ambystoma mexicanum) می‌توانند در شرایط گرسنگی، بافت‌های غیرضروری مانند دم را جذب کنند و از مواد مغذی آن برای حفظ اندام‌های حیاتی استفاده نمایند. مطالعات ایزوتوپی نشان داده که سمندرها در زنجیره غذایی نقش مهمی دارند و می‌توانند تا 40% انرژی اکوسیستم‌های جنگلی مرطوب را بین سطح زمین و آب انتقال دهند. سیستم ترشحی و دفع سموم. سمندرها دارای غدد پوستی تخصص یافته‌ای هستند که انواع سموم دفاعی ترشح می‌کنند. جالب اینجاست که ترکیب این سموم بسته به رژیم
جالب اینجاست که ترکیب این سموم بسته به رژیم غذایی و منطقه جغرافیایی تغییر می‌کند. کبد سمندرها به ویژه در گونه‌های حشره‌خوار، آنزیم‌های سم‌زدایی بسیار کارآمدی تولید می‌کند که می‌توانند آلکالوئیدهای گیاهی موجود در بدن طعمه‌ها را خنثی کنند. برخی سمندرها مانند سمندر کوهستانی قادرند فلزات سنگین را در پوست و کبد خود تجمع دهند و از این طریق از سایر بافت‌های حیاتی محافظت کنند. سیستم ادراری سمندرها می‌تواند طیف وسیعی از مواد زائد نیتروژنی را دفع کند. نکته جالب این است که الگوی دفع (آمونیاک، اوره یا اسید اوریک) بسته
که الگوی دفع (آمونیاک، اوره یا اسید اوریک) بسته به زیستگاه تغییر می‌کند. در فصل تولید مثل، بسیاری از سمندرها ترکیبات فرومونی پیچیده‌ای ترشح می‌کنند که می‌توانند از کیلومترها دورتر جفت‌های بالقوه را جذب کنند. سازگاری‌های رفتاری. سمندرهای مناطق معتدل دارای حافظه مکانی بسیار دقیقی هستند و می‌توانند پس از مهاجرت‌های سالانه، دقیقاً به همان حفره یا شکاف سنگی قبلی بازگردند. برخی سمندرها مانند سمندر سرچماقی، رفتارهای گروهی پیچیده‌ای از خود نشان می‌دهند و در هنگام شکار می‌توانند طعمه‌ها را به سمت یکدیگر هدایت کنند.
می‌توانند طعمه‌ها را به سمت یکدیگر هدایت کنند. سمندرهای ماده در بسیاری از گونه‌ها ترجیح جفت‌گیری انتخابی دارند و می‌توانند اسپرم نرهای با ویژگی‌های خاص را برای بارورسازی انتخاب کنند. در فصل خشکی، برخی سمندرها به حالت "تابستانه" (استیواسیون) می‌روند و خود را در گل و لای مدفون می‌کنند تا از خشک شدن جلوگیری کنند. سمندرهای جوان یادگیری اجتماعی نشان می‌دهند و می‌توانند با مشاهده رفتار بزرگسالان، راه‌های اجتناب از شکارچیان و یافتن غذا را بیاموزند. روابط اکولوژیک. سمندرها نقش کلیدی در شبکه غذایی جنگل‌های مرطوب
سمندرها نقش کلیدی در شبکه غذایی جنگل‌های مرطوب دارند و به عنوان "مهندسان اکوسیستم" مواد مغذی را بین محیط‌های آبی و خشکی انتقال می‌دهند. جمعیت سمندرها شاخص حساسی از سلامت محیط هستند و کاهش آنها اغلب اولین نشانه اختلال در اکوسیستم‌های جنگلی است. برخی قارچ‌های میکوریزا رابطه همزیستی با سمندرها دارند و به انتقال مواد مغذی از خاک به زنجیره غذایی کمک می‌کنند. سمندرهای آبزی نقش مهمی در کنترل جمعیت پشه‌ها دارند و یک سمندر بالغ می‌تواند سالانه هزاران لارو پشه مصرف کند. در برخی اکوسیستم‌ها، سمندرها از نظر زیست توده
در برخی اکوسیستم‌ها، سمندرها از نظر زیست توده از تمام پستانداران کوچک منطقه بیشتر هستند و بنابراین نقش نامتناسبی در جریان انرژی دارند. پوست سمندرها میزبان جامعه پیچیده‌ای از باکتری‌های همزیست است که به دفاع در برابر پاتوژن‌ها کمک می‌کنند. این میکروبیوم در سمندرهای مختلف تا 60% متفاوت است . روده سمندرها حاوی جمعیت میکروبی ویژه‌ای است که به هضم کیتین (ماده اصلی سازنده بدن حشرات) کمک می‌کند. این باکتری‌ها در سمندرهای جوان هنوز تکامل نیافته‌اند . برخی سمندرها مانند سمندر آتشین از باکتری‌های پوستی برای تولید
مانند سمندر آتشین از باکتری‌های پوستی برای تولید سموم استفاده می‌کنند. این باکتری‌ها ترکیبات آلکالوئیدی خاصی ترشح می‌کنند که برای شکارچیان سمی است . میکروبیوم پوست سمندرها در فصل تولید مثل تغییر می‌کند. این تغییرات احتمالاً به دلیل ترشحات هورمونی است و ممکن است در جذب جفت نقش داشته باشد . سمندرهای بیمار دارای تغییرات قابل توجهی در ترکیب میکروبیوم پوست هستند. این تغییرات می‌تواند به عنوان نشانگر زیستی برای سلامت جمعیت سمندرها استفاده شود . تغذیه. سمندرها گوشت‌خوار هستند و تقریباً از هر موجود زنده که در
گوشت‌خوار هستند و تقریباً از هر موجود زنده که در دسترس باشد و توان شکار و بلعیدنش را داشته باشند تغذیه می‌کنند. اغلب سمندرها بر خلاف قورباغه‌ها دارای دندان‌های ریزی هستند که درگرفتن شکار به آن‌ها کمک می‌کند. جانداران مورد تغذیهٔ سمندرها شامل انواع حشرات و بندپایان مثل پشه، سوسک، ملخ، عنکبوت‌ها، میگو و ماهی‌های کوچک، انواع کرم‌ها، حلزون‌ها، لارو و نوزاد سایر موجودات زنده هستند. برخی از سمندرها مثل سمندر سیاه و سمندر ببری در صورت کمبود غذا به هم‌نوع‌خواری یا خوردن لارو سایر گونه‌های سمندر روی می‌آورند.
یا خوردن لارو سایر گونه‌های سمندر روی می‌آورند. سمندرهای با اندازه بزرگ‌تر مثل سمندر بزرگ ژاپنی از موجودات بزرگ‌تر مانند پستانداران، خرچنگ‌ها، ماهی و دوزیستان تغذیه می‌کند. ژنوم و ژنتیک. سمندرها ژنوم بسیار بزرگی دارند. اندازهٔ ژنوم سمندرها بسته به گونهٔ آن‌ها بین ۱۴ تا ۱۲۰ میلیارد جفت نوکلئوتید است. (ژنوم انسان دارای ۳٫۲ میلیارد جفت نوکلئوتید است) پانویس. فرهنگ فشرده فارسی به انگلیسی آریانپور.
دی‌جِی (DJ)، (کوتاه شدهٔ دیسک‌جاکِی) ، به کسی گفته می‌شود که آهنگ‌های پیشتر ضبط شده روی دیسک را انتخاب کرده و با شکل متفاوتی برای مخاطبان مورد نظر خود پخش می‌کند. دی‌جی‌ها برای پخش موسیقی از یک ست، شامل دو پخش‌کننده دیسک و یک میکسر حداقل دو کاناله استفاده می‌کنند. در گذشته این پخش کننده‌ها فقط ترن تیبل‌ها بودند و صفحه‌های آنالوگ موزیک را پخش می‌کردند اما امروزه سی‌دی‌جی‌ها نیز در کنار ترن تیبل‌های آنالوگ کار پخش سی دی‌ها را برای دی‌جی‌ها میسر ساخته‌اند. از دی‌جی‌ها معمولاً انتظار می‌رود تا در شناخت، برگزیدن
معمولاً انتظار می‌رود تا در شناخت، برگزیدن و هم‌آمیزی جالب آهنگ‌ها خبرگی کافی را داشته باشند. مخاطبان دی‌جی‌ها معمولاً جمعیت رقصنده در دیسکوها هستند. نام. نام دی‌جی کوتاه شده واژه انگلیسی "دیسک‌جاکِی" است. دیسک در انگلیسی در آغاز به معنی صفحه گرامافون نیز به‌کار می‌رفت. کسانی که در رادیو به اعلام پخش صفحه‌های مختلف گرامافون می‌پرداختند را دیسک‌جاکی می‌گفتند زیرا جاکی از فعل انگلیسی "to jockey" به معنای آوازه‌خوانی می‌آید و بنابراین دیسک‌جاکی در آغاز به معنی «صفحه‌خوان» یا «صفحه‌گذار» بوده‌است. فنون
به معنی «صفحه‌خوان» یا «صفحه‌گذار» بوده‌است. فنون دی‌جی‌گری. در حرفه دی‌جی‌گری به پخش ساده یک رشته آهنگ‌های آماده اصطلاحاً برنامه‌گذاری (programming) می‌گویند. دی‌جِی (DJ) (کوتاه شدهٔ دیسک‌جاکی) ، به کسی گفته می‌شود که آهنگ‌های پیشتر ضبط شده روی دیسک را انتخاب کرده و با شکل متفاوتی برای مخاطبان مورد نظر خود پخش می‌کند. دی‌جی‌ها برای پخش موسیقی از یک ست، شامل دو پخش‌کننده دیسک و یک میکسر حداقل دو کاناله استفاده می‌کنند. در گذشته این پخش کننده‌ها فقط ترن تیبل‌ها بودند و صفحه‌های آنالوگ موزیک را پخش می‌کردند
بودند و صفحه‌های آنالوگ موزیک را پخش می‌کردند اما امروزه سی‌دی‌جی‌ها نیز در کنار ترن تیبل‌های آنالوگ کار پخش سی دی‌ها را برای دی‌جی‌ها میسر ساخته‌اند. از دی‌جی‌ها معمولاً انتظار می‌رود تا در شناخت، برگزیدن و هم‌آمیزی جالب آهنگ‌ها خبرگی کافی را داشته باشند. مخاطبان دی‌جی‌ها معمولاً جمعیت رقصنده در دیسکوها هستند. دی‌جی‌های کارآزموده، به تشکیل دادن یک فهرست آهنگ به انتخاب خود می‌پردازند. از کارهای دیگر آنها ایجاد تغییرات و دستکاری در آهنگ‌های اصلی، و انجام فنونی مانند آمیختن صدا، صف‌بندی آهنگ‌ها، آهنگ‌آمیزی،
مانند آمیختن صدا، صف‌بندی آهنگ‌ها، آهنگ‌آمیزی، برش‌کاری موسیقی، خراشکاری موسیقی، هماهنگ‌کردن ضرب‌ها یا همان ضرب‌آمیزی و ابتکار در ایجاد آهنگ‌های جدید است. دی‌جی خوب کسی است که سرعت ضرب آهنگ‌ها و نوع آهنگ‌های پشت سر هم را جوری تنظیم کند که رقصنده‌ها و شنونده‌ها قطع و وصل آنچنانی‌ای در روند آهنگ‌ها حس نکنند. دی‌جی باید با تنظیمات خود یک «گذار نرم» را بین آهنگ‌ها ایجاد کند تا به‌وسیله آن، حال و هوای سکوی رقص را بارها پشت سر هم در یک شب عوض کند بدون اینکه جریان رقص قطع شود. تجهیزات دی جی. دی‌جی‌ها با استفاده
رقص قطع شود. تجهیزات دی جی. دی‌جی‌ها با استفاده از ابزار های خود می‌توانند ترک‌ها را ترکیب، هماهنگ و بازآفرینی کنند. تجهیزات سنتی‌تر شامل ترن‌تیبل و میکسر آنالوگ بودند، اما امروزه ابزارهای دیجیتال مثل کنترولرهای حرفه‌ای و نرم‌افزارهای پیشرفته جایگزین شده‌اند. بسته به سبک کار و بودجه، دی‌جی‌ها از ترکیبی از این ابزارها استفاده می‌کنند.
دوزیستان یک رده از مهره‌داران هستند که شامل ۲۵۰ جنس و ۲۵۰۰ گونه هستند. دوزیستان جانورانی خون‌سرد هستند که دو دوره زندگی دارند. دوران نوزادی در آب زندگی می‌کنند و دوران بلوغ را در خشکی و آب زندگی می‌کنند. دوزیستان در دورهٔ نوزادی دارای باله هستند و در آب شنا می‌کنند و مانند ماهی‌ها با آبشش تنفس می‌کنند اما وقتی بزرگ شدند دارای دست و پا می‌شوند و به وسیلهٔ شُش تنفس می‌کنند دوزیستان همانند ماهی‌ها تخم‌گذار هستند. قورباغه و وزغ جزء دوزیستان هستند. دوزیستان دارای نیش و چنگال نیستند ولی دارای سیستم دفاعی دقیقی
نیش و چنگال نیستند ولی دارای سیستم دفاعی دقیقی بوده که به خوبی فعال می‌باشد. آن‌ها دارای بدنی کوچک و لغزنده بوده و طبیعتی آرام دارند. بیشتر گونه خودشان را در روز نشان نمی‌دهند. دوزیستان جهت بقاء خود از ترفندهای دیگر نظیر هم رنگ شدن با محیط (نظیر آفتاب‌پرست) استفاده می‌کنند و دارای دوره دگردیسی کامل هستند. پیشینه تکامل. دوزیستان از حدود ۳۶۰ میلیون سال پیش گام به خشکی نهادند و از حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش توانستند وابستگی خود را به آب و محیط‌های مرطوب برای بقا و زادآوری کم یا قطع نمایند و با شش تنفس کنند.
بقا و زادآوری کم یا قطع نمایند و با شش تنفس کنند. بسیاری از دودمان‌های دوزیستان اولیه کالبدهای نسبتاً بزرگی را تکوین دادند و به مکان‌های مسکونی موجود دست یافتند و تبدیل به گیاهخواران و شکارچیان بسیاری از اقلام غذایی محیط‌های آبی، نیمه آبی و زمینی گردیدند. گرچه آن‌ها باید کاملاً پرطاقت بوده و شاید در این جنبه با خزندگان برابری کرده باشند، ولی هنوز برای تولید مثل، نظیر قورباغه‌ها و سمندرهای امروزی، به آب وابسته بوده‌اند. دوزیستان جدید کاملاً متفاوت از دوزیستانی هستند که حدود ۷۵ میلیون سال بر قلمرو زمین فرمان
هستند که حدود ۷۵ میلیون سال بر قلمرو زمین فرمان راندند. نیاکان دوزیستان امروزی احتمالاً طی اواخر دوران دیرین‌زیستی به‌وجود آمده‌اند: بدن آن‌ها کوچک بود و با مناطق زیستی حاشیه‌ای سازگاری یافتند و از منابعی استفاده می‌کردند که مورد استفادهٔ خویشاوندان بزرگشان واقع نمی‌شد. شاید بدین طریق آن‌ها از رقابت با مهره‌داران بعدی گریخته باشند. خزندگان از یک دودمان دوزیستی ابتدایی پدید آمدند که در نتیجهٔ تکامل تخمی که می‌توانست در محیط خشکی رشد کند، از وابستگی به آب آزاد شده بود. خزندگان به سرعت شاخه-شاخه شدند و در
آزاد شده بود. خزندگان به سرعت شاخه-شاخه شدند و در تمام محیط‌هایی که توسط پسر عموهای دوزیستی بزرگشان اشغال شده بود، گسترش یافتند و شکارچیان و رقبای موفقی گردیدند. دوزیستان بزرگ در اواخر دورهٔ تریاس به تدریج از میان رفتند. دسته‌بندی دوزیستان. به‌طور سنتی ردهٔ دوزیستان شامل آن دسته از چهاراندامان می‌شود که در زمره آب‌پرده‌داران قرار نمی‌گیرند یعنی مشیمه ندارند. ردهٔ دوزیستان به سه زیررده بخش می‌شود که دو زیررده از آن منقرض شده‌اند: (علامت † در زیر).
در شهرها یا مناطق دیگر به محله‌ای که ساکنان آن غالباً از یک قوم یا از یک مذهب باشند، گِتو گفته می‌شد و امروزه در کل به مناطق فقیر شهری که بیشتر، مهاجران یا اقلیت‌ها در آن ساکن هستند، گتو گفته می‌شود. گتو از نظر تاریخی در اروپا به محله‌هایی که اقلیت یهودی در آن ساکن بودند، گفته می‌شد. در ایران برای بیان این معنی گاه واژه «جهودمحله» به کار می‌رفته و امروزه در معنی امروزی‌اش بیشتر از آن به عنوان پدیده حاشیه‌نشینی یاد می‌شود. در سال ۱۵۳۶ به دستور پاپ اعظم یهودیان را مجبور ساختند تا در محلهٔ بسته‌ای در شهر ونیز
را مجبور ساختند تا در محلهٔ بسته‌ای در شهر ونیز زندگی کنند که در کنار یک ریخته‌گری بزرگ چدن (چدن به ایتالیایی getto نامیده می‌شود که در گویش عامی ghèto تلفظ می‌شود) قرار داشت. به این خاطر این محله را گتو می‌نامیدند. از گتوهای اجباری معروف و یهودی‌نشین گتوی ورشو بود. در زمان آلمان نازی گتوسازی گسترده‌ای برای ایزوله کردن اجباری یهودیان در اروپا انجام گرفت. در اروپای شرقی به شهرک و محله‌هایی که یهودیان در آن زندگی می‌کردند، اشتتل می‌گفتند. در شهرهای ایالات متحده آمریکا معمولاً حاشیه‌نشینانی از اقلیت سیاه‌پوست
آمریکا معمولاً حاشیه‌نشینانی از اقلیت سیاه‌پوست یا مکزیکی گتوهای فقیری را به وجود آورده‌اند. گتونشینان در فرانسه بیشتر از عرب‌های مراکشی و الجزایری و همچنین سیاه‌پوستان هستند. به گتوهای یهودی‌نشین در مراکش «مِلاح» گفته می‌شود. در ایران از قدیم در برخی شهرها گتوهایی وجود داشته که با نام‌هایی مانند عرب‌محله، عربخانه، یهودیه (مثلاً در اصفهان)، قزاق‌محله (در گرگان)، گرجی‌محله (در بهشهر)، محلهٔ یهودیان بوشهر و غیره نامیده شده است. گتوهای معروف یهودی‌نشین. محله‌های یهودی‌نشین معروف:
دیکلوفناک که به نام قدیمی Diclofenake نیز خوانده میشود، یکی از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است که معمولاً جهت کنترل درد استفاده می‌شود. موارد مصرف. دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد، تحریک، تورم و خشکی مفصل در آرتریت، نقرس و سایر بیماری‌های روماتیسمی و نیز برای درمان دیگر موارد درد مثل سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، درد پس از جراحی، تب و زایمان نیز استفاده می‌شود. مکانیسم اثر. دیکلوفناک از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین‌ها می‌شود.
تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین‌ها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-1 و Cox-2. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین‌ها و ترومبوکسان را کاهش می‌دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می‌دهد. اشکال دارویی. دیکلوفناک از راه‌های خوراکی، تزریقی، پماد (ژل موضعی) و شیاف استفاده می‌شود. عوارض جانبی احتمالی. عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال و خون‌ریزی یا زخم معده ممکن است بروز نماید. واکنش‌های آلرژیک به ویژه آنژیوادم، برونکواسپاسم و بثورات جلدی و نیز عوارضی نظیر
برونکواسپاسم و بثورات جلدی و نیز عوارضی نظیر سرگیجه، سردرد، اختلالات شنوایی مانند وزوز گوش و دفع خون از ادرار ممکن‌است ایجاد گردد. تداخل‌های دارویی. در مصرف هم‌زمان با مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE)، سبب مهار اثر ضدفشار خون این داروها گردیده، و احتمالاً خطر نارسایی کلیوی و بالا رفتن پتاسیم خون را افزایش می‌دهد. مصرف داروهای ضدمیکروبی از دسته کینولون‌ها مثل سیپروفلوکساسین همراه دیکلوفناک خطر بروز تشنج را افزایش می‌دهند. خطر سمیت کلیوی در صورت مصرف هم‌زمان سیکلوسپورین و دیکلوفناک افزایش
صورت مصرف هم‌زمان سیکلوسپورین و دیکلوفناک افزایش می‌یابد. دفع لیتیوم و نیز احتمالاً متوترکسات به‌وسیله این دارو کاهش یافته، سمیت آن‌ها افزایش می‌یابد. عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال، و نیز گاهگاهی خون‌ریزی یا زخم ممکن است بروز نماید. خطر حملات قلبی و سکتهٔ مغزی. یک نهاد ناظر بر مقررات بریتانیا توصیه کرده‌است کسانی دارای مشکلات قلبی هستند مصرف این دارو را متوقف کنند. به گفتهٔ این نهاد این دارو می‌تواند احتمال خطر حملات قلبی و سکتهٔ مغزی برخی از بیماران را افزایش دهد. این توصیه پس از بررسی خطرات ناشی از این
دهد. این توصیه پس از بررسی خطرات ناشی از این دارو در اروپا ارائه شده‌است. آن‌ها از این دارو به عنوان دارویی مسکن برای سر درد، دردهای کمر و آرتروز استفاده می‌کردند. این ناظر همچنین به افراد سیگاری، کسانی که دارای فشار خون بالا هستند، افراد دیابتی و هم چنین کسانی که کلسترول خونشان بالاست توصیه کرده‌است قبل از مصرف دیکلوفناک با پزشک خود مشورت کنند. هم چنین اضافه کرده‌است که استفاده از این دارو به جزء افرادی که در معرض خطرند می‌تواند به عنوان مسکنی قوی و مطمئن برای سایر افراد استفاده شود.
قزاق‌های ایران گروهی از قزاق‌ها هستند که در اوایل قرن بیستم میلادی از جنوب قزاقستان شوروی به ایران مهاجرت کرده‌اند. تاریخچه. مهاجرت قزاق‌ها از سرزمین خود به ایران در سال‌های ۱۳۰۷ تا بعد از سالهای ۱۳۱۵ به دلیل فشار استالین آغاز شد. در آن سال‌ها تعداد بسیاری از قزاق‌ها از منطقه سیاه‌کوه (منقشلاق) در جنوب غربی قزاقستان در حاشیهٔ دریای خزر از مرزهای شمالی ایران و با گذشتن از ترکمنستان و مواجهه با عشایر ترکمن که گاه منجر به درگیری می‌شد، وارد خاک ایران شدند. مهاجرت قزاق‌ها پس از آن نیز ادامه پیدا کرد. در ابتدا
قزاق‌ها پس از آن نیز ادامه پیدا کرد. در ابتدا به‌صورت پراکنده از مرز نسبتاً طولانی ایران وارد شدند و نزد عشایر ترکمن ساکن مرز به‌سر بردند و سپس با صلاحدید بزرگان در کنار شهرهای بندر ترکمن، گرگان و گنبد کاووس مسکن گزیدند و بدین صورت قزاق محله‌ها ایجاد شد. البته در ابتدا در بندرترکمن دو محله بنام شمالی و جنوبی، در گرگان یک قزاق محله و همچنین یک محله در چای بوئین گنبد کاووس به‌وجود آمد و کم‌کم با زیاد شدن جمعیت در گنبد کاووس محله دوم که در نزدیکی محله قبلی حدود ۵۰۰ متر فاصله تشکیل شد. در گرگان به‌دنبال انقلاب
۵۰۰ متر فاصله تشکیل شد. در گرگان به‌دنبال انقلاب سال ۵۷ و فروش زمین یک شخص متمول قزاق بخاطر ترس از مصادره به قزاق‌ها در پشت کمربندی، محله ای بنام همت‌آباد به‌وجود آمد. آن‌ها بیشتر در سه شهر گرگان، گنبد و بندرترکمن ساکن شدند و در هر سه شهر محل اصلی اقامت آن‌ها «قزاق‌محله» نام دارد. ابتدا با توجه به وجود ایستگاه راه‌آهن بندرترکمن - تهران (که تا سال ۱۳۳۹ به گرگان نرسیده بود) بیشتر بندر ترکمن را انتخاب می‌کردند. قزاق‌ها استعداد خوبی در زمینه‌های صنایع دستی دارند. اعطای تابعیت. قزاق‌ها در حدود سال‌های ۱۳۴۰ موفق
اعطای تابعیت. قزاق‌ها در حدود سال‌های ۱۳۴۰ موفق به دریافت شناسنامه از دولت ایران شدند. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ جمعیت آن‌ها به حدود ۵ هزار نفر می‌رسید و تا زمان فروپاشی شوروی و استقلال قزاقستان جمعیت آن‌ها رو به افزایش بود ولی پس از استقلال این کشور در سال ۱۳۷۱، برخی از قزاق‌های ایران با تشویق دولت قزاقستان و تسهیلاتی که آن دولت برای ورود مهاجران قزاق فراهم کرده بود، راهی کشور مادری خود شدند. در این دوران حدود یک‌سوم قزاق‌های ایران به قزاقستان بازگشتند که اکثر آن‌ها قزاق‌هایی بودند که در سال‌های اخیر از
اکثر آن‌ها قزاق‌هایی بودند که در سال‌های اخیر از افغانستان به ایران مهاجرت کرده بودند. هم‌اکنون نزدیک به ۷۰۰۰ تن قزاق در ایران زندگی‌می‌کنند. اگرچه اکثر قزاق‌ها سنی بودند، بسیاری از آنها پس از اقامت در میان پیروان شیعه فارس و ترکمن در گلستان، به اسلام شیعه گرویدند. قزاق‌های شیعه به جز مذهب، از قزاق‌های سنی قابل تشخیص نبودند. محله‌های قزاق‌نشین. قزاق‌محله نام محله‌هایی در سه شهر گرگان، گنبد کاووس و بندر ترکمن در استان گلستان است که محل‌های اصلی سکونت و زندگی این گروه از مردم قزاق در ایران به‌شمار می‌روند.
این گروه از مردم قزاق در ایران به‌شمار می‌روند. ضمناً در هر یک از این شهرهای مذکور، دو محله وجود دارد. قزاق‌محلهٔ گرگان در مرکز این شهر قرار دارد و یکی از هفت محله قدیمی شهر گرگان است. قزاق‌های قزاق‌محله در گذشته به کارهایی مانند پر کردن خندق‌های اطراف گرگان، جاده‌سازی و قالیبافی مشغول بودند. کنسولگری قزاقستان در گرگان. با توجه به جمعیت قزاق‌های ایران که در حدود ۷۵۰۰ نفر تخمین زده می‌شود، نخستین کنسولگری قزاقستان پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۳۹۰ در استان گلستان، شهر گرگان تأسیس شده است.
سلطنت غوری، غوریان یا شَنسَبانیان، از نظر تاریخی به عنوان یک دودمان ایرانی‌تبار شناخته می‌شوند، آن‌ها از ناحیه غرجستان (هزاره‌جات امروزی در افغانستان) به مرکزیت شهر فیروزکوه (غور) (افغانستان امروزی) برخاستند و از سال ۷۸۶ الی ۱۲۱۵ میلادی (به مدت ۴۳۰ سال) سلطنت کردند، که گستره‌شان را از غور آغاز کردند و در میانهٔ سدهٔ دوازدهم تا سال‌های آغازین سدهٔ سیزدهم میلادی به یک قدرت عمده تبدیل شدند. غور مرکز هستهٔ نظامی امپراتوری آن‌ها بوده و از سال ۱۱۴۸ الی ۱۲۱۵ از باختر به گرگان و دریای مازندران، از خاور به هند و
باختر به گرگان و دریای مازندران، از خاور به هند و بنگال، از شمال به مرو و خوارزم و از جنوب به سند و دریای عرب حکم می‌رادند. غوریان در ابتدای ظهور اسلام در فیروز کوه یک از حکومت‌های ملک الطوایفی آن زمان را تشکیل می‌دادند، شنسب امیر غور با نامه و پرچم که علی بن ابی‌طالب، خلیفه چهارم، برایش فرستاد اسلام آورده و عهد لوا را از آن حضرت دریافت کرد، نام خود را حسن شنسب گذاشت و پرچم اسلام را در فیروز کوه به اهتزاز درآورد، که تبدیل به فرهنگ در قلمرو غوریان شد، که امروزه نیز آن پرچم را مردم به تقلید از ملک شنسب بنام
نیز آن پرچم را مردم به تقلید از ملک شنسب بنام جهنده سخی در نوروز هر سال بالا می‌کنند، بعد از اسلام آوردن غوریان حکومت شان را تا قرن ۱۱ میلادی بر مناطق غور و اطراف آن حفظ کردند، اما در دوره غزنویان تحول و پیشرفت در حکومت غوری آغاز شد، که آن‌ها به عنوان دست نشانده غزنوی‌ها و بعداً سلجوقیان در ولایت غور حکمرانی می‌کردند. با این حال، در اوایل قرن دوازدهم، غوریان از رقابت طولانی مدت بین سلجوقیان و غزنویان بهره برده، اقدام به تسخیر شرق افغانستان و هندوستان امروزی کردند. علاءالدین حسین غوری با تصرف و غارت غزنی در
کردند. علاءالدین حسین غوری با تصرف و غارت غزنی در سال ۱۱۴۹ میلادی، به انقیاد غوریان از غزنویان پایان داد. سلجوقیان دشمن بزرگ غوریان نیز در سال ۱۱۹۴ میلادی به دست خوارزمشاهیان از بین رفتند. بعد از غزنویان بزرگ‌ترین شاهنشاهی هزاره‌ها غوریان بوده‌اند. در دوران سلطنت برادرزاده‌های علاءالدین حسین غوری، غیاث‌الدین محمد و شهاب‌الدین محمد، امپراتوری غوری به بیشترین گستره سرزمینی خود رسید. غیاث‌الدین محمد سرزمین غوریان را به خراسان، مرو، خوارزم، گرگان و دریای خزر گسترش داده، در حالی که برادرش شهاب‌الدین به فتوحات
داده، در حالی که برادرش شهاب‌الدین به فتوحات در پنجاب، هند و بنگال می‌پرداخت. غوریان اوّلین دودمان مسلمان بودند که اسلام را به بنگال آوردند و در طولانی مدّت باعث شکل‌گیریِ کشور مسلمان بنگلادش شدند. غیاث‌الدین محمد در سال ۱۲۰۳ م بر اثر بیماری روماتیسمی درگذشت و اندکی پس از آن غوریان در سال ۱۲۰۴ م، غوریان از نیروهای خوارزمشاهیان و قره‌ختایی‌ها در اندخوی شکست خوردند. با وجودی‌که در سال ۱۲۱۵ م علاءالدین محمد خوارزمشاه به نفوذ غوریان در خراسان نقطه پایان گذاشت، اما بازماندگان غوریان به مدت ۵۰۰ سال بر هند فرمان
اما بازماندگان غوریان به مدت ۵۰۰ سال بر هند فرمان راندند. اصل و نسب. برخی پژوهشگران و مردم‌شناسان، شباهت واژگانی بین «جاغوری» و «غوری» را نشانه‌ای از ارتباط تاریخی می‌دانند. «جاغوری»ترکیبی از «جا» + «غوری» می‌باشد، یعنی «جای غوری‌ها». و همچنین موقعیت جغرافیایی منطقه جاغوری در نزدیکی قلمرو تاریخی غوریان مطرح شده است. احتمال داده می‌شود که گروهی از غوریان در این سرزمین سکونت گزیده یا در زمان حکومت غوریان بر غزنه، سپاهی از غوریان در این منطقه استقرار یافته باشند. کلیفورد ادموند باسورث تاریخ‌دان و خاورشناس
باشند. کلیفورد ادموند باسورث تاریخ‌دان و خاورشناس انگلیسی دربارهٔ قومیت غوریان آورده است: «ما چیزی دربارهٔ قومیت غوریان به‌طور کلی و شَنْسَبانی‌ها به‌طور خاص نمی‌دانیم، ما تنها می‌توانیم فرض کنیم که آنها تاجیک بودند.» همچنین دانشنامه معتبر ایرانیکا غوریان را تاجیک معرفی می‌کند غوریان به "ملوک شَنسَبانی" یا "آل شنسب" نیز مشهور بوده‌اند. علت این شهرت، انتساب آنان به شخصی به نام "حسن شنسب" است که گفته می‌شود در صدر اسلام می‌زیسته است و به‌دست علی ابن ابیطالب اسلام آورده است. بازخوانی مستندات تاریخی هویت
اسلام آورده است. بازخوانی مستندات تاریخی هویت غوریان «نویسنده: محمدعلی نجیبی» نویسنده با بررسی منابع تاریخی و جغرافیایی، به این نتیجه می‌رسد که غوریان از نظر قومی به هزاره‌ها مرتبط بوده‌اند. او معتقد است که برخی مورخان با هدف تحریف تاریخ، هویت هزاره‌ای و شیعه‌ی غوریان را نادیده گرفته‌اند. همچنین، موقعیت جغرافیایی و آداب و رسوم مردم غور به عنوان شواهدی برای این ارتباط ذکر شده‌اند. برخی پژوهشگران با استناد به منابع تاریخی مانند «تاریخ طبری»، «طبقات ناصری»، «توزک بابر» و «تزوکات تیموری» اشاره کرده‌اند که
«توزک بابر» و «تزوکات تیموری» اشاره کرده‌اند که مردمانی به نام هزاره در مناطق غور، بامیان و سایر نواحی مرکزی افغانستان حضور داشته‌اند. این منابع نشان می‌دهند که هزاره‌ها در دوره‌های مختلف تاریخی در این مناطق ساکن بوده و در برابر حملات مختلف مقاومت کرده‌اند. در برخی مقالات و تحلیل‌ها، پژوهشگران به ارتباط میان غوریان و هزاره‌ها اشاره کرده‌اند. به عنوان مثال، در مقاله‌ای با عنوان «خاستگاه قومی و زبانی غوریان در جدال قلم»، نویسنده به بررسی نظرات مختلف درباره هویت قومی غوریان پرداخته و به ارتباط آن‌ها با
هویت قومی غوریان پرداخته و به ارتباط آن‌ها با هزاره‌ها اشاره کرده است. دیدگاه هزاره‌ بودن: برخی منابع هزاره‌ها را بازماندگان غوریان می‌دانند یا آن‌ها را به غوریان نسبت می‌دهند، زیرا سرزمین غور با هزاره‌جات امروز هم‌پوشانی دارد، و شباهت‌هایی در چهره، آداب و زبان مردمان دیده شده است. دیدگاه تاجیک‌ بودن: برخی منابع تاریخی و پژوهشگران غوریان را تاجیک می‌دانند. آن‌ها به زبان فارسی تکلم می‌کردند، حامی ادبیات فارسی بودند، و با فرهنگ ایرانی خو گرفته بودند. در کتاب تاریخ جهانگشای جوینی نیز در صفحه ۱۹۳ مربوط به گفت
تاریخ جهانگشای جوینی نیز در صفحه ۱۹۳ مربوط به گفت و گوی میان یمین ملک یکی از ترکان خوارزمشاهی و محمد علی خرپوست غوری یکی از جنگاوران غوری، خطاب به فرمانده ترک، نوشته شده است: «ما مردمی غوری‌ایم و شما تُرک، با هم زندگانی نتوانیم کرد». نژاد غوریان در نامه برازنده. هنگام جنگ بین غور و غزنه محمود غزنوی از حاکم غور باج می‌خواهد و حاکم غور در پاسخ او شعرِ می‌نویسد که فخرالدین مبارک‌شاه آن را چنین نقل کرده: برازنده بنوشت نامه یکی که ای ترک نادان مکن خود سری همی خواهی از من که باژت دهم گمان کردی از لولیان کمترم
خواهی از من که باژت دهم گمان کردی از لولیان کمترم مرا بیم دادی به جان و به مال همی دان که این امر باشد محال نه ترکم، نه تازیک، نه اوغان، نه دیو نشان دارم از سام و گودرز و گیو منم پور گرشاسب آریان نژاد منم یادگاری ز هوشنگ راد تو یک بردهی تردادو نسب به خود ره دهی همچو سوء ادب نه زابل نه کابل تو را بایدت گرت زاد دادو به تاد آیدت کجا کهتران شهریاری کنند به جز آن که تیمار داری کنند به تو پیشکاری سزد، نه که تاج نهی بر سر، از ما ستانی خراج گرم سوی ما آیی ای بد نژاد نشاید تو را گشت حاصل، مراد تو را کی گذارند که