payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوده که شوهرش را کشته و علاوه بر اینکه برای او عزاداری نکرده، در مراسم‌ شادی با لباس‌های رنگی حاضر شده و به رقص و پایکوبی پرداخته است. این عروسک بومی اکنون نیز جزو صنایع دستی این روستا محسوب شده و در مراسم‌ آیینی از آن استفاده می‌شود. تادونه؛ عروسک آیینی اقوام گالش مازندارن. پیوند زدن سرگرمی با باورها در عروسک‌ های بومی ایران به خوبی دیده می‌شود. اهالی قوم گالش برای دور شدن از چشم زخم و نظر عروسکی چوبی درست کردند که از درخت داغ‌داغان است. در گویش محلی تا به معنی یک است و تادانه اشاره به یک دانه بودن این
به معنی یک است و تادانه اشاره به یک دانه بودن این درخت دارد. بر روی عروسک بومی تادونه اشکال و تراشه‌های هنرمندانه‌ای کشیده می‌شود. این عروسک آیینی ساده جزو میراث فرهنگی و صنایع دستی مازندران محسوب می‌شود. عاروسک جلی؛ عروسک بومی ابرکوه یزد. عاروسک جلی نماد مادربزرگ‌هایی است که با گرمای لبخندشان در آغوش کودکان جا خوش می‌کنند. جلی عروسک بومی ایران در منطقه ابرکوه استان یزد است. عروسکی که چارقدی رنگی به سر کرده و لبخندی عمیق بر روی صورتش حک شده است. این عروسک بومی به چهار قرن پیش برمی‌گردد. دامن‌های رنگی،
بومی به چهار قرن پیش برمی‌گردد. دامن‌های رنگی، موهایی که از فرق سر باز شده و چارقد بلندی بر سر این عروسک بومی سبب شده که بسیار مورد توجه گردشگران قرار گیرد. آروسک؛ عروسک بومی روستای قلعه قافه. در قدیم ساخت عروسک‌های بی چهره متداول بوده است زیرا عقیده داشتند که سازنده بر اساس شخصیت و خصوصیات ظاهری خودش عروسک را طراحی و می‌سازد و باید بدون چهره باشد که از طرف دیگران شناسایی نشود. پوشش سر عروسک قلعه قافه شامل سه روسری است که منذیل نام دارد. روسری‌ها و لباس‌هایی که به تن عروسک است همه از پارچه‌های دست بافت و
که به تن عروسک است همه از پارچه‌های دست بافت و با رنگ‌های طبیعی مخصوص همان منطقه رنگ‌آمیزی و بافته شده که یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این عروسک‌ها محسوب می‌شود. عروسک در ایران. عروسک در ایران نیز جزو سرگرمی های مورد علاقه کودکان و کلکسیونر ها می باشد به طوری که سالانه مبالغ زیادی هزینه این امر می گردد . عروسک ها در ایران به دو روش سنتی و دیجیتال به فروش می رسید وبرند های ایرانی پیویو و دیجیکالا و کوکوشاپ از جمله شرکت های معروف عرضه عروسک در ایران می باشند. استفاده‌های جادویی از عروسک‌ها. استفاده از
باشند. استفاده‌های جادویی از عروسک‌ها. استفاده از پیکره‌ها برای انجام طلسم بر روی فردی در فرهنگ‌های آفریقایی، بومی آمریکایی و اروپایی مستند شده است. مثال‌هایی از چنین ابزارهای جادویی شامل "پاپت" اروپایی و "نکیسی" یا "بوچیو" از آفریقای غربی و مرکزی است. در جادوی فولکلور و ساحری اروپایی، عروسک‌های "پاپت" برای نمایاندن فردی برای اجرای طلسم بر روی او استفاده می‌شوند. نیت این است که هر عملی که بر روی پیکره انجام شود، از طریق جادوی همدردی به سوژه منتقل شود. عمل فروکردن سوزن‌ها در عروسک‌های وودو با جادوی فولکلور
سوزن‌ها در عروسک‌های وودو با جادوی فولکلور "هودو" آفریقایی-آمریکایی مرتبط شده است. عروسک‌های وودو ویژگی مذهب "وودو" هائیتی نیستند، اما در فرهنگ عامه به این صورت به تصویر کشیده شده‌اند و عروسک‌های وودو استریوتیپی به گردشگران در هائیتی فروخته می‌شوند. احتمالاً مفهوم عروسک وودو در فرهنگ عامه از "پاپت" اروپایی تأثیر گرفته است. "جادوگر آشپزخانه" یک عروسک "پاپت" از اروپای شمالی است که به شکل جادوگر یا پیری استریوتیپی است و در آشپزخانه‌های مسکونی به منظور آوردن خوش‌شانسی و دور کردن ارواح بد به نمایش گذاشته
خوش‌شانسی و دور کردن ارواح بد به نمایش گذاشته می‌شود. دوران جدید: قرن 18 به بعد. در قرن هفدهم و هجدهم میلادی، عروسک‌ها به‌طور فزاینده‌ای به عنوان اسباب‌بازی کودکان شناخته شدند. کارخانه‌ها در انگلستان و آلمان شروع به تولید عروسک‌های چوبی کرد. این عروسک‌ها برای ارائه به دختران جوان طراحی شده بودند تا آنها را به وظایف خانه‌داری و مراقبت از نوزادان آموزش دهند. عروسک‌ها دارای لباس‌های قابل تعویض بودند و اغلب همراه با لوازم جانبی مانند مبلمان و ظروف غذا عرضه می‌شدند. در این دوره، عروسک‌ها به عنوان ابزاری آموزشی
در این دوره، عروسک‌ها به عنوان ابزاری آموزشی مورد استفاده قرار گرفتند و همچنین نمایانگر نقوش اجتماعی و فرهنگی زمان بودند. عروسک‌های دوران ویکتوریایی. در دوران ویکتوریایی، عروسک‌های سرامیکی چینی (china dolls) و عروسک‌های سرامیکی بیسک (bisque dolls) بسیار محبوب شدند. این عروسک‌ها دارای سرهایی از جنس سرامیک بودند که به صورت بسیار دقیق و زیبا نقاشی شده بودند. بدن عروسک‌ها معمولاً از چوب یا ترکیبات دیگری ساخته می‌شد. عروسک‌های سرامیکی بیسک به خصوص به دلیل چهره‌های طبیعی و واقعی‌شان مشهور بودند و بسیاری از آنها
طبیعی و واقعی‌شان مشهور بودند و بسیاری از آنها توسط هنرمندان معروف ساخته می‌شدند. در این دوران، عروسک‌ها به تدریج از ابزاری آموزشی به اشیائی با ارزش هنری و فرهنگی تبدیل شدند. عروسک‌های مدرن. با ورود به قرن بیستم، تولید عروسک‌ها به صورت انبوه آغاز شد. عروسک‌های پلاستیکی و وینیل جایگزین عروسک‌های چوبی و سرامیکی شدند. شرکت‌های بزرگی مانند "باربی" و "مای لیتل پونی" به تولید عروسک‌های مدرن پرداختند که نه تنها به عنوان اسباب‌بازی بلکه به عنوان نمادهای فرهنگی نیز شناخته می‌شوند. عروسک‌های مدرن دارای قابلیت‌های
شناخته می‌شوند. عروسک‌های مدرن دارای قابلیت‌های مختلفی مانند صحبت کردن، حرکت کردن و تغییر لباس هستند و با استفاده از تکنولوژی‌های جدید، به محصولات تعاملی و آموزشی تبدیل شده‌اند. این عروسک‌ها همچنین به عنوان اشیاء کلکسیونی ارزشمند برای بزرگسالان شناخته می‌شوند. عروسک‌های پولیشی. عروسک پولیشی به عروسک‌هایی گفته می‌شود که ساختاری نرم و انعطاف‌پذیر دارند. دوخت و جنس پارچهٔ آن‌ها از الیافی تشکیل شده که مناسب برای بچه‌هاست. این عروسک‌ها را با الیاف ضد حساسیت و نرم و پارچه‌های کتان و پنبه‌ای پر می‌کنند. عروسک‌های
و پارچه‌های کتان و پنبه‌ای پر می‌کنند. عروسک‌های پولیشی عمدتاً به دلیل نرمی، انعطاف‌پذیری و شباهت آن‌ها به حیوانات یا شخصیت‌های خیالی از سایر اسباب بازی‌ها متفاوتند. این دسته از عروسک‌ها معمولاً به شکل حیوانات به‌خصوص خرس‌ها، حیوانات خانگی، پستانداران مانند گربه‌ها و سگ‌ها و حیوانات بسیار شناخته شده‌ای مانند گورخر، ببر، پانداها، مارمولک‌ها و فیل‌ها ساخته می‌شوند. بسیاری از شخصیت‌های خیالی مانند حیواناتی که در فیلم‌ها، کارتون‌ها و کتاب‌ها وجود دارند نیز در نسخه‌های مختلف عروسک پولیشی طراحی می‌شوند.
نیز در نسخه‌های مختلف عروسک پولیشی طراحی می‌شوند. عروسک‌های پارچه‌ای و عروسک‌های پولیشی هم احتمالاً محبوب بوده‌اند، اما هیچ نمونه شناخته شده‌ای از آنها تا به امروز باقی نمانده‌است. داستانهای یونان باستان در حدود ۱۰۰ بعد از میلاد نشان می‌دهد که عروسک‌ها توسط دختربچه‌ها به عنوان اسباب بازی استفاده می‌شدند. در روم باستان، عروسک‌ها از خاک رس، چوب یا عاج ساخته می‌شدند. عروسک‌ها در قبر کودکان رومی پیدا شده‌اند. مانند بچه‌های امروزی، کودکان تمدن روم عروسک‌های خود را مطابق جدیدترین مدها لباس می‌پوشاندند. در یونان
را مطابق جدیدترین مدها لباس می‌پوشاندند. در یونان و روم مرسوم بود که پسران هنگام بلوغ اسباب بازی‌های خود را وقف خدایان می‌کردند و دختران هنگام ازدواج اسباب بازی‌های خود را به الهه‌ها تقدیم می‌کردند. عروسک‌های پارچه ای به‌طور سنتی از ضایعات اضافی پارچه ساخته می‌شدند. قدمت عروسک‌های پارچه ای رومی به ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد. عروسک‌های سنتی. گاهی عروسک‌های سنتی به عنوان اسباب بازی کودکان استفاده می‌شوند، اما ممکن است ارزش معنوی، جادویی و آیینی نیز داشته باشند. هیچ مرز مشخصی بین اسباب‌بازی‌های
نیز داشته باشند. هیچ مرز مشخصی بین اسباب‌بازی‌های مذهبی و عروسک‌ها وجود ندارد. در برخی فرهنگ‌ها عروسک‌هایی که در مراسم مذهبی استفاده می‌شد به کودکان اهدا می‌شد و این عروسک‌ها در آموزش کودکان و به عنوان حامل میراث فرهنگی مورد استفاده قرار گرفتند. در فرهنگ‌های دیگر عروسک را دارای قدرت جادویی می‌دانستند و اجازه نمی‌داد کودکان با آنها بازی کنند. عروسک‌های ماتریوشکا عروسک‌های سنتی روسی هستند که از تعدادی مجسمه‌های چوبی توخالی تشکیل شده‌اند که در داخل هم قرار می‌گیرند. آنها معمولاً دهقانان سنتی را به تصویر
می‌گیرند. آنها معمولاً دهقانان سنتی را به تصویر می‌کشیدند و اولین ماتریوشکا در سال ۱۸۹۰ تراشیده و رنگ آمیزی شد. در آلمان، عروسک‌های سفالی از قرن سیزدهم، و ساخت عروسک چوبی از قرن پانزدهم ثبت شده‌است. از حدود قرن پانزدهم، عروسک‌های بسیار پیچیده‌ای برای نمایش صحنه‌های تولد، عمدتاً در ایتالیا به‌طور ماهرانه‌ای ساخته شدند. عروسک‌هایی با لباس‌های شیک و مد روز در فرانسه در قرن شانزدهم به فروش می‌رسید، اگرچه بدن آنها اغلب ساختاری خشن و به دور از ظرافت داشت. عروسک‌های چوبی آلمانی و هلندی ارزان بودند و به سادگی
چوبی آلمانی و هلندی ارزان بودند و به سادگی ساخته می‌شدند. این عروسک‌های ارزان از قرن شانزدهم اسباب بازی کودکان فقیر در اروپا بودند. چوب تا قرن نوزدهم همچنان ماده اصلی ساخت عروسک‌ها در اروپا بود. در طول قرن‌های ۱۸ و ۱۹، چوب برای ساخت عروسک با سایر مواد مانند چرم، موم و پرسلن ترکیب شد. مشخص نیست از چه زمانی چشمان شیشه‌ای برای عروسک‌ها استفاده شد، اما رنگ چشم بیشتر عروسک‌ها قهوه‌ای بود تا دوران ویکتوریا که چشم‌های آبی با الهام از ملکه ویکتوریا محبوبیت بیشتری پیدا کرد. عروسک‌ها، پاپت‌ها (عروسک‌های نمایشی) و
پیدا کرد. عروسک‌ها، پاپت‌ها (عروسک‌های نمایشی) و ماسک‌ها به مردم عادی اجازه می‌دهند آنچه را که در شرایط واقعی ممکن نیست را بیان کنند؛ در ایران، به عنوان مثال در دوران قاجار، مردم از سیاست و شرایط اجتماعی سلطنت احمدشاه از طریق عروسک گردانی بدون ترس از مجازات انتقاد می‌کردند. بر اساس احکام اسلامی، رقصیدن در مکانهای عمومی به ویژه برای زنان ممنوع است. اما عروسک‌ها یا پاپت‌ها دارای هویت آزاد و مستقل هستند و می‌توانند آنچه را که برای شخص واقعی امکان‌پذیر نیست انجام دهند. لیلی یک عروسک متحرک است که در بین اقوام
دهند. لیلی یک عروسک متحرک است که در بین اقوام لر در ایران محبوب است. نام لیلی برگرفته از داستان عاشقانه لیلی و مجنون است. لیلی نماد معشوق است که از نظر روحی زیبا است. لیلی همچنین نمایانگر و حفظ کننده یک سنت فرهنگی است که به تدریج در زندگی شهری در حال از بین رفتن است. عروسک‌های باربی و فرهنگ عامه. عروسک باربی که توسط شرکت متل (Mattel) در سال 1959 معرفی شد، یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین عروسک‌ها در سراسر جهان است. باربی، که نام کامل آن باربارا میلسنت رابرتز است، با لباس‌ها و لوازم جانبی متنوع، نقش‌های
است، با لباس‌ها و لوازم جانبی متنوع، نقش‌های مختلفی مانند پزشک، مهندس، معلم و حتی فضانورد را به خود گرفته است. این تنوع به کودکان امکان می‌دهد تا از تخیل خود استفاده کنند و نقش‌های مختلفی را بازی کنند. با این حال، باربی به دلیل شکل بدن غیرواقعی و تأثیرات منفی بر تصویر بدن در کودکان، مورد انتقاد قرار گرفته است. عروسک‌های اکشن و شخصیت‌های رسانه‌ای. عروسک‌های اکشن که برای پسران طراحی شده‌اند، از دهه 1960 به بعد محبوبیت زیادی پیدا کردند. این عروسک‌ها به شکل شخصیت‌های ابرقهرمانی، جنگجویان و شخصیت‌های معروف
شخصیت‌های ابرقهرمانی، جنگجویان و شخصیت‌های معروف فیلم‌ها و تلویزیون ساخته می‌شوند. شرکت‌های بزرگی مانند هاسبرو (Hasbro) و دیزنی نقش مهمی در تولید این نوع عروسک‌ها دارند. شخصیت‌های معروفی مانند "جی. آی. جو"، "بتمن" و "اسپایدرمن" نمونه‌های بارزی از این نوع عروسک‌ها هستند. عروسک‌های آموزشی و تعاملی. در دهه‌های اخیر، عروسک‌های آموزشی و تعاملی به عنوان ابزاری برای آموزش کودکان معرفی شده‌اند. این عروسک‌ها با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته مانند هوش مصنوعی و واقعیت افزوده، به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های
واقعیت افزوده، به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های زبانی، ریاضی و اجتماعی خود را تقویت کنند. برخی از این عروسک‌ها قادر به پاسخ دادن به سوالات، تشخیص چهره و حتی تشخیص احساسات کودک هستند. عروسک‌های کلکسیونی. عروسک‌های کلکسیونی معمولاً به صورت محدود و با جزئیات دقیق ساخته می‌شوند و برای بزرگسالان به عنوان اشیاء هنری و کلکسیونی مورد توجه قرار می‌گیرند. این عروسک‌ها می‌توانند نمایانگر شخصیت‌های تاریخی، فیلم‌ها و فرهنگ‌های مختلف باشند. عروسک‌های پورسلن و عروسک‌های هنری از جمله این نوع عروسک‌ها هستند که با استفاده
هنری از جمله این نوع عروسک‌ها هستند که با استفاده از مواد با کیفیت بالا و توسط هنرمندان متخصص ساخته می‌شوند. تأثیرات فرهنگی و اجتماعی عروسک‌ها. عروسک‌ها نقش مهمی در شکل‌گیری هویت فرهنگی و اجتماعی کودکان دارند. آنها می‌توانند ارزش‌ها، نقش‌ها و انتظارات اجتماعی را به کودکان منتقل کنند. به عنوان مثال، عروسک‌های باربی با ارائه مدل‌های مختلف شغلی به دختران نشان می‌دهند که می‌توانند در آینده هر نقشی را که می‌خواهند انتخاب کنند. از سوی دیگر، انتقاداتی نیز مطرح شده است که عروسک‌ها می‌توانند نقش‌های جنسیتی سنتی را
است که عروسک‌ها می‌توانند نقش‌های جنسیتی سنتی را تقویت کنند و انتظارات غیرواقعی از زیبایی و بدن را به کودکان تحمیل کنند. آینده عروسک‌ها. با پیشرفت‌های تکنولوژیکی، عروسک‌ها نیز در حال تحول هستند. عروسک‌های هوشمند که با استفاده از هوش مصنوعی قادر به تعامل با کودکان هستند، به زودی به بازار عرضه خواهند شد. این عروسک‌ها می‌توانند به یادگیری کودکان کمک کنند، همراهی کنند و حتی دوستانی برای کودکان باشند. از سوی دیگر، تلاش‌هایی نیز برای تولید عروسک‌هایی با تنوع بیشتر در زمینه جنسیت، نژاد و بدن در حال انجام است تا
در زمینه جنسیت، نژاد و بدن در حال انجام است تا نمایانگر واقعی‌تری از جامعه باشند. عروسک‌ها همچنان به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای بازی و یادگیری برای کودکان باقی خواهند ماند و با تغییرات فرهنگی و تکنولوژیکی همراه خواهند شد. کاربردها، ظاهر و مسائل. از زمان‌های باستان، عروسک‌ها نقشی مرکزی در جادو و آیین‌های مذهبی ایفا کرده‌اند و به عنوان نماینده‌های خدایان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. عروسک‌ها همچنین به طور سنتی اسباب بازی کودکان بوده‌اند. بزرگسالان نیز به دلیل ارزش نوستالژیک، زیبایی، اهمیت تاریخی یا ارزش
دلیل ارزش نوستالژیک، زیبایی، اهمیت تاریخی یا ارزش مالی، عروسک‌ها را جمع‌آوری می‌کنند. عروسک‌های قدیمی که به عنوان اسباب‌بازی کودکان ساخته شده‌اند، به اقلام کلکسیونی تبدیل شده‌اند. عروسک‌های بسک قرن نوزدهم که توسط تولیدکنندگان فرانسوی مانند برو و ژومو ساخته شده‌اند، ممکن است امروزه تا 22 هزار دلار ارزش داشته باشند. عروسک‌ها به طور سنتی به عنوان اسباب‌بازی‌های ساده و ابتدایی ساخته شده‌اند و همچنین با طراحی‌های پیچیده و هنری نیز ساخته شده‌اند. آن‌ها به عنوان هنرهای مردمی در فرهنگ‌های مختلف جهان ایجاد شده‌اند
مردمی در فرهنگ‌های مختلف جهان ایجاد شده‌اند و در قرن بیستم، عروسک‌های هنری به عنوان هنر بالا شناخته شدند. هنرمند هانس بلمر در دهه‌های 1930 و 1940 در آلمان عروسک‌های سوررئالیستی با اندام‌های قابل تعویض ساخت که مخالف پرستش بدن آریایی کامل توسط حزب نازی بود. هنرمند دهکده شرقی، گریر لنکتون، در دهه 1980 به خاطر نمایش‌های ویترینی تئاتری از عروسک‌های معتاد به مواد مخدر، بی‌اشتهایی و جهش یافته، مشهور شد. عروسک‌های شبیه به زندگی یا آناتومیکی دقیق توسط حرفه‌ای‌های بهداشت، مدارس پزشکی و کارگران اجتماعی برای آموزش
بهداشت، مدارس پزشکی و کارگران اجتماعی برای آموزش پزشکان و پرستاران در روش‌های مختلف بهداشتی یا بررسی موارد سوء استفاده جنسی از کودکان استفاده می‌شوند. هنرمندان گاهی از مانکن‌های چوبی مفصل‌دار برای ترسیم شکل انسان استفاده می‌کنند. بسیاری از برندهای عروسک‌های معمولی نیز آناتومیکی دقیق هستند، اگرچه بیشتر انواع عروسک‌ها بدون جنسی هستند. ایگلی-فیگورن‌ها نوعی عروسک هستند که در سال 1964 در سوئیس برای روایت داستان‌های کتاب مقدس ایجاد شده‌اند. تفاوت جنسیتی در انتخاب اسباب‌بازی‌ها. در جوامع غربی، تفاوت جنسیتی در
اسباب‌بازی‌ها. در جوامع غربی، تفاوت جنسیتی در انتخاب اسباب‌بازی‌ها مشاهده و مطالعه شده است. فیگورهای اکشن که ویژگی‌های سنتی مردانه را نمایان می‌کنند، بین پسران محبوب هستند که بیشتر تمایل به انتخاب اسباب‌بازی‌هایی دارند که به ابزارها، حمل و نقل، گاراژها، ماشین‌ها و تجهیزات نظامی مرتبط هستند. عروسک‌ها برای دختران تمایل به نمایش ویژگی‌های زنانه دارند و با لوازمی مانند لباس، وسایل آشپزخانه، ظروف، مبلمان و جواهرات عرضه می‌شوند. فوبیای عروسک. پدیوفوبیا ترس از عروسک‌ها یا اشیاء مشابه است. روانشناس ارنست جنچ
عروسک‌ها یا اشیاء مشابه است. روانشناس ارنست جنچ نظریه‌ای مطرح کرد که احساسات ناخوشایند زمانی به وجود می‌آیند که یک عدم قطعیت ذهنی در مورد زنده بودن یا نبودن یک شی وجود دارد. زیگموند فروید این نظریه‌ها را بیشتر توسعه داد. ربات‌ساز ژاپنی، ماساهیرو موری، این نظریه‌ها را گسترش داد تا فرضیه دره ناآرام را توسعه دهد: اگر یک شی به اندازه کافی غیر انسانی باشد، ویژگی‌های انسانی آن برجسته خواهند شد و دلپذیر خواهند بود؛ با این حال، اگر آن شی به یک آستانه خاص از ظاهر انسانی برسد، ویژگی‌های غیر انسانی آن برجسته خواهند
برسد، ویژگی‌های غیر انسانی آن برجسته خواهند شد و ناراحت‌کننده خواهند بود. بیمارستان‌های عروسک. بیمارستان عروسک کارگاهی است که در تعمیر یا بازسازی عروسک‌ها تخصص دارد. بیمارستان‌های عروسک در کشورهای مختلف جهان یافت می‌شوند. یکی از قدیمی‌ترین بیمارستان‌های عروسک در سال 1830 در لیسبون، پرتغال تأسیس شد و دیگری در ملبورن، که به عنوان اولین مؤسسه در استرالیا مشهور است، در سال 1888 تأسیس شد. در ایالات متحده انجمنی برای پزشکان عروسک وجود دارد. هانری لونای، که در فروشگاهش در شمال شرقی پاریس به مدت 43 سال عروسک‌ها را
در شمال شرقی پاریس به مدت 43 سال عروسک‌ها را تعمیر کرده است، می‌گوید که بیش از 30,000 عروسک را در طول کار خود بازسازی کرده است. اکثر مشتریان او کودکان نیستند، بلکه بزرگسالان در سنین 50 و 60 سال هستند. برخی از برندهای عروسک، مانند آمریکایی دختر و مادام الکساندر، نیز خدمات بیمارستانی برای عروسک‌های خود ارائه می‌دهند. عروسک‌ها و داستان‌های کودکان. بسیاری از کتاب‌ها به داستان‌های عروسکی می‌پردازند، از جمله "ویلهلمینا. ماجراهای یک عروسک هلندی"، نوشته نورا پیت-تیلور و تصویرگری شده توسط گلادیس هال. عروسک‌های
و تصویرگری شده توسط گلادیس هال. عروسک‌های پارچه‌ای در بسیاری از داستان‌های کودکان به نمایش درآمده‌اند، مانند شخصیت قرن نوزدهمی گولی‌وگ در "ماجراهای دو عروسک هلندی و یک گولی‌وگ" نوشته برتا آپتون و فلورنس کی. آپتون و "راگدی آن" در کتاب‌های جانی گروئل، که اولین بار در سال 1918 منتشر شد. "عروسک تنها" کتاب کودکان سال 1957 نوشته نویسنده کانادایی داره رایت است. این داستان که از طریق متن و عکس‌ها روایت می‌شود، درباره عروسی به نام ادیت و دو خرس عروسکی است.
جان استوارت میل (زادهٔ ۲۰ مه ۱۸۰۶ در لندن – درگذشتهٔ ۸ مه ۱۸۷۳ در آوینیون)، فیلسوف بریتانیایی سدهٔ نوزدهم بود. او گذشته از آن که نویسنده بود و در زمینه منطق، شناخت‌شناسی، اخلاق و اقتصاد قلم می‌زد، در عرصهٔ سیاست نیز فعال بود. میل دوره‌ای دراز کارمند کمپانی هند شرقی بود و چندی هم رئیس آن شد. در دهه ۱۸۶۰ (میلادی) او نمایندهٔ مجلس عوام در پارلمان بریتانیا شد و به دفاع از سیاست لیبرال در مسائل قانون‌گذاری و آموزش همت نهاد. نوشته‌های سیاسی میل دربارهٔ مسائل مربوط به حقوق و آزادی سیاسی، حکومت پارلمانی و جایگاه و
به حقوق و آزادی سیاسی، حکومت پارلمانی و جایگاه و پایگاه زنان در جامعه بوده‌است. میل در شناخت‌شناسی قائل به تجربه‌گرایی و در فلسفه اخلاق فایده‌گرا بود. مکتبی که بنیانگذارانش جرمی بنتام و پدرش جیمز میل بودند. دوران زندگی. جان استوارت میل در سال ۱۸۰۶ در خانواده‌ای متوسط در لندن به دنیا آمد. پدرش جیمز میل اقتصاددان، فیلسوف و تاریخ نگار اسکاتلندی بود. جان استوارت میل از سه سالگی آموختن زبان لاتین را آغاز کرد. پدرش هرگز او را به مدرسه نفرستاد تا فرزندش را به شیوه خاص خودش تربیت کند. افسانه‌های ازوپ نخستین کتابی
خاص خودش تربیت کند. افسانه‌های ازوپ نخستین کتابی بود که جان توانست به زبان یونانی بخواند. وقتی جان هشت ساله شد، جرمی بنتام در اقدام سخاوتمندانه‌ای دیگر خانه شماره یک خیابان کوئین اسکویرپلیس را در اختیار خانوادهٔ میل گذاشت. جان پیش از آن‌که ۱۰ ساله شود، شش محاوره از محاورات افلاطون را خوانده بود تا برای آموختن منطق آماده شود؛ جان در ۱۲ سالگی علاوه‌بر مطالعه آثار کلاسیک یونان و حتی «ریطوریقا» ی ارسطو، ، جبر، هندسه و حساب دیفرانسیل هم آموخته بود. آموختن علم منطق در ۱۲ سالگی آغاز شد. آن هم با رساله‌های لاتینی
در ۱۲ سالگی آغاز شد. آن هم با رساله‌های لاتینی دربارهٔ منطق اسکولاستیک (مَدرسی). جان در کتاب بیوگرافیکی که بعدها نگاشت، بر اهمیت این قسمت از آموزشش بسیار تأکید کرد. ۱۳ سالگی آغاز آموزش اقتصاد بود. جیمز در این سال یک دوره کامل اقتصاد سیاسی را به جان تدریس کرد و او را موظف کرد کتاب‌های آدام اسمیت و هم‌چنین اثر تازه تألیف شده دیوید ریکاردو با عنوان «اصول اقتصاد سیاسی و مالیات بندی» را بخواند و خلاصه‌نویسی کند که جان در سال ۱۸۲۰ آن‌ها را در قالب کتاب «اصول اولیه اقتصاد سیاسی» منتشر کرد. در همین سال بود که به
اقتصاد سیاسی» منتشر کرد. در همین سال بود که به دعوت همان خانواده نوع‌دوست به فرانسه رفت تا یک سالی را در آن‌جا سر کند. وی در آن‌جا زبان فرانسوی آموخت و شش ماهی هم در مون‌پلیه شیمی و ریاضیات خواند. در اوایل سال ۱۸۳۰، میل با شخصی که پس از پدرش بیشترین تأثیر را بر او داشت، ملاقات کرد: هریت تیلور، زن متأهل بیست و دو ساله در آن زمان عاشق میل، که دو سال از او بزرگتر بود، شد و تنها پس از آن «جفت روح» و عاشق او شد، گرچه هیچ ارتباط جنسی وجود نداشت. در سال ۱۸۵۱، پس از مرگ همسر هریت تیلور در سال ۱۸۴۹، هریت تیلور با
از مرگ همسر هریت تیلور در سال ۱۸۴۹، هریت تیلور با میل ازدواج کرد. هریت به عنوان یک «روشنفکر چپ رادیکال»، مدافع متعهدی برای حقوق زنان بود و تأثیرات تعیین‌کننده ای در افکار و آثار میل داشت (که وی در انتشارات خود دربارهٔ آزادی، تأملات در مورد دولت نماینده و سودگرایی تأکید کرد). زندگی فکری. وی پس از بازگشت از فرانسه و پژوهش و تحقیق دربارهٔ انقلاب فرانسه، در زمستان سال ۱۸۲۱ «قانون رومی» را مطالعه کرد. همراه جان در این بخش از مطالعاتش جان آستین بود که شاید بتوان او را بهترین میراث‌دار اندیشه‌های «فایده‌گرایانه»
او را بهترین میراث‌دار اندیشه‌های «فایده‌گرایانه» جرمی بنتام دانست. در زمستان ۱۸۲۲ جان و دوستان جوانش انجمنی تشکیل دادند که هر دو هفته یک بار تشکیل جلسه می‌داد و به بحث و بررسی دربارهٔ موضوعات مختلف می‌پرداخت. آن‌ها معیار تمام بحث‌هایشان را در اخلاق و سیاست «اصل فایده» گذاشته بودند. در سال ۱۸۲۳ جیمز میل کاری برای جان در کمپانی هند بریتانیایی پیدا کرد. از همان سال روزنامه‌نگاری را هم آغاز کرد. در سال ۱۸۲۴ هم جان به انتشار مقاله در وست مینستر ریویو پرداخت؛ نشریه‌ای که جرمی بنتام یک سال قبل راه‌اندازی کرده
نشریه‌ای که جرمی بنتام یک سال قبل راه‌اندازی کرده بود. نوشته‌های آغازین او در مورنینگ کرونیکل منتشر شد. جان از سال ۱۸۲۵ سخنرانی‌های عمومی‌اش را آغاز کرد. بحث و جدل‌های او با دیگران، منجر به شکل‌گیری یک انجمن بحث و جدل شد که تقریباً تمام وقت جان را پر کرد. او آخرین مقاله‌اش را در وست مینستر، در بهار سال ۱۸۲۸ نوشت؛ مقاله‌ای دربارهٔ انقلاب فرانسه. در سال ۱۸۳۰ میل باز هم به فرانسه رفت. او در آن‌جا با انقلابیان انقلاب دوم فرانسه دیدار کرد و با نوشته‌های آگوست کنت و سن سیمون، جامعه‌شناس فرانسوی نیز آشنا شد. در
و سن سیمون، جامعه‌شناس فرانسوی نیز آشنا شد. در همین ایام میل دست به کار نگارش پنج رساله شد که بعدها تحت عنوان «رساله‌هایی در باب برخی مسائل حل و فصل نشده اقتصاد سیاسی» منتشر شد. آشنایی او با هریت تیلور در سال ۱۸۳۰ هم در تغییر برخی دیدگاه‌های سیاسی‌اش بی تأثیر نبود؛ تیلور همان زنی بود که بعدها پس از مرگ همسرش با جان استوارت میل ازدواج کرد و تا آخر عمر با او ماند. او در سلسله مقالاتی که با عنوان «روح زمانه» در سال ۱۸۳۱ نگاشت، کوشید تا دیدگاه‌های تازه‌اش در باب حکومت را مدون کند. حال جسمی پدرش در سال ۱۸۳۵
باب حکومت را مدون کند. حال جسمی پدرش در سال ۱۸۳۵ وخیم شد و در ژوئن ۱۸۳۶ بود که جان استوارت میل بزرگ‌ترین معلم همه دوران‌های زندگی اش را از دست داد. یک سال پس از مرگ پدر، وی تألیف کتاب «نظام منطق» را که پنج سال پیش به کناری نهاده بود، از سرگرفت و آن را در سال ۱۸۴۰ به پایان برد. البته آن را طبق روال همیشگی‌اش در سال ۱۸۴۱ بازنویسی کرد و اندیشه‌های منطقی‌اش را در قالب ردیه‌ای بر «فلسفه علوم استقرایی» ویول که تازه منتشر شده بود، عرضه کرد. میل اما هنوز به مهم‌ترین موضوعات زندگی‌اش نپرداخته بود. زندگی سیاسی. در
موضوعات زندگی‌اش نپرداخته بود. زندگی سیاسی. در پارلمان انگلیس وکلای مجلس با دقت و احترام به گفته‌های وی گوش می‌کردند و حتی مخالفان هم موقعی که جان استوارت میل صحبت می‌کرد سراپا گوش می‌شدند. گلادستن نخست‌وزیر نامی انگلستان یک بار به یکی از دوستانش گفته بود :هنگامی که جان استوارت میل در مجلس صحبت می‌کرد همیشه این‌طور احساس می‌کردم که به گفته‌های پیغمبری گوش می‌دهم (رساله دربارهٔ آزادی ترجمه جواد شیخ الاسلامی ص۱۳). علاقه او به نظریه‌پردازی سیاسی در سال ۱۸۴۷ اوج گرفت. دغدغه میل دربارهٔ وضعیت اسف‌بار زندگی
اوج گرفت. دغدغه میل دربارهٔ وضعیت اسف‌بار زندگی مردمان آن دوران را می‌توان در جای جای آثارش بازیافت. در سال ۱۸۴۸ کتاب «اصول اقتصاد سیاسی» منتشر شد. در سال ۱۸۵۱ میل با هریت تیلور ازدواج کرد. او به صورت کتبی به همسرش قول داد که همانند قبل برای انجام هر کاری آزاد باشد، اختیار اموالش را داشته باشد و نیمی از درآمد کتاب‌های میل هم از آن او باشد. این کار میل به معنای زیر پا گذاشتن قانون‌های نوشته و نانوشته بریتانیایی در نسبت میان مردان و زنان بود. میل در سال ۱۸۵۴ نگارش رساله مختصر آزادی را آغاز کرد که بعدها و در
نگارش رساله مختصر آزادی را آغاز کرد که بعدها و در سال ۱۸۵۹ به‌صورت کتابی مستقل منتشر شد. در سال ۱۸۶۱ هم «فایده‌گرایی» منتشر شد که یکی از مهم‌ترین آثار میل و بازپرداخت دین‌اش به پدر و عمو بنتام بود. کار بعدی میل انتشار جزوه «اندیشه‌هایی در باب اصلاحات پارلمانی» بود. در سال‌های بعد او کتاب «بررسی فلسفه سر ویلیام همیلتن» شهودگرا را نگاشت و مجموعه مقالاتش در معرفی آگوست کنت را در کتاب «آگوست کنت و پوزیتیویسم» منتشر کرد. شهرت جان استوارت میل بیشتر از آن شده بود که بتواند از تبعاتش برکنار بماند. در سال ۱۸۶۵ مردم
بتواند از تبعاتش برکنار بماند. در سال ۱۸۶۵ مردم از میل خواستند تا کاندیدای نمایندگی در مجلس عوام شود. حضور میل در مجلس تأثیر فراوانی بر تصویب «لایحه اصلاحات» داشت. در سال ۱۸۶۸ پارلمان منحل شد و میل هم به زندگی خصوصی‌اش برگشت و بیشتر اوقاتش را در فرانسه و در جوار گور همسر و معشوقش گذراند. در هشتم ماه مه سال، ۱۸۷۳ جان استوارت میل به دنبال یک حمله ناگهانی قلبی در آوینیون درگذشت. او را در گورستان محقر سن وران و در کنار گور هریت به خاک سپردند. جان استوارت میل در اواخر عمرش دست به کار نگارش کتاب اتوبیوگرافیک‌اش
اواخر عمرش دست به کار نگارش کتاب اتوبیوگرافیک‌اش شده بود که به زعم بسیاری ادیبان، از مهم‌ترین آثار دوره ویکتوریایی به‌شمار می‌رود. این کتاب چند ماهی پس از مرگ میل منتشر شد.
شادمهر عقیلی (زادهٔ ۷ بهمن ۱۳۵۱)، خواننده، آهنگساز، تنظیم کننده، نوازنده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر ایرانی است که با انتشار چند آلبوم موسیقی در ایران، کار خود را آغاز کرد. او پس از مدتی، ابتدا به کانادا و سپس به ایالات متحدهٔ آمریکا، مهاجرت کرد، و در آنجا به فعالیت هنری ادامه داد. زندگی. شادمهر عقیلی در ۷ بهمن ۱۳۵۱ در تهران به دنیا آمد. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی از هنرستان موسیقی تهران است و فعالیت هنری خود را از دوران کودکی آغاز کرد. علاقهٔ او به موسیقی با مشاهدهٔ ساز زدن برادرش شکل گرفت و