payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمایند. عملیات بازگشت امید Operation Restore Hope در ۴ مه، ۱۹۹۳ پایان یافت. ۱۹۹۳ تا اکنون: بوسنی هرزگوین، حضور در نیروهای حافظ صلح بین‌المللی ۱۹۹۳: مقدونیه. در ۹ ژوئیه، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که ۳۵۰ سرباز آمریکایی برای کمک به برقراری ثبات در جمهوری مقدونیه، به این کشور اعزام شده‌اند. ۹۵–۱۹۹۳: هائیتی. کشتی‌های آمریکایی به همراه ۲۰ هزار سرباز به آب‌های هائیتی اعزام شدند تا بر تحریم این کشور نظارت کنند. نام این عملیات Operation Uphold Democracy بود. ۱۹۹۴: مقدونیه. در ۱۹ آوریل، بیل
Democracy بود. ۱۹۹۴: مقدونیه. در ۱۹ آوریل، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که نیروهای آمریکایی مستقر در مقدونیه با ۲۰۰ سرباز دیگر تقویت می‌شوند. - ۱۹۹۵: بوسنی هرزگوین. ناتو بمباران صرب‌های بوسنی را آغاز کرد. در عملیاتی با نام Operation Deliberate Force. ۱۹۹۶: لیبریا. در ۱۱ آوریل، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که در ۹ آوریل دستور خارج کردن شهروندان آمریکایی از لیبریا را به ارتش آمریکا صادر کرده است. ۱۹۹۶: جمهوری آفریقای مرکزی. در ۲۳ مه، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات
مرکزی. در ۲۳ مه، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که ارتش کار خروج شهروندان آمریکایی از بانگویی و حفاظت از سفارت آمریکا در این شهر (پایتخت جمهوری آفریقای مرکزی) را آغاز کرده است. ۱۹۹۷: آلبانی. در ۱۳ مارس نظامیان آمریکایی، کار تخلیه شهروندان آمریکایی از تیرانا را آغاز کردند. ۱۹۹۷: کنگو و گامبیا. در ۲۷ مارس، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد در ۲۵ مارس، نیروهای آمریکایی، شهروندان این کشور در کنگو و گامبیا را خارج کرده است. ۱۹۹۷: سیرالئون. در ۲۹ و ۳۰ مه، نظامیان آمریکایی
۱۹۹۷: سیرالئون. در ۲۹ و ۳۰ مه، نظامیان آمریکایی وارد فری تاون پایتخت سیرالئون شدند که بر روند تخلیه شهروندان آمریکایی نظارت کنند. ۱۹۹۷ :کامبوج. در ۱۱ ژوئن، نیروهای ویژه برای نظارت بر خروج اتباع آمریکایی از کامبوج، در پایگاه هوایی یوتاپو Utapo در تایلند مستقر شدند. ۱۹۹۸: عراق. بمباران هوایی عراق ۱۹۹۸: گینه بیسائو. در ۱۰ ژوئن، در پی بروز جنگ داخلی، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکادستور داد نیروهای آمریکایی در داکا پایتخت سنگال مستقر شدند و برای تخلیه اتباع آمریکایی درحالت آماده باش قرار گیرند. ۹۹ –
اتباع آمریکایی درحالت آماده باش قرار گیرند. ۹۹ – ۱۹۹۸: کنیا و تانزانیا. نیروهای آمریکایی به نایروبی در کنیا اعزام شدند که به درمان مجروحان حادثه انفجار سفارت آمریکا در کنیا و تانزانیا کمک کنند. ۱۹۹۸: افغانستان و سودان. در ۲۰ اوت، حملات موشکی آمریکا به افغانستان و سودان با عملیات Operation Infinite Reach آغاز شد. ۱۹۹۸: لیبریا. در ۲۷ سپتامبر، نظامیان آمریکایی برای تخلیه ۳۰ تبعه آمریکا در لیبریا به حال آماده باش درآمدند. ۲۰۰۱ – ۱۹۹۹ :تیمور شرقی. تعدادی از نظامیان آمریکایی در قالب نیروهای سازمان ملل متحده به
آمریکایی در قالب نیروهای سازمان ملل متحده به تیمور شرقی اعزام شدند. ۱۹۹۹: کوزوو. بمباران صربستان توسط نیروهای ناتو آغاز شد. در عملیاتی به نام Operation Allied Force از ۲۰۰۰ تاکنون. ۲۰۰۰: سیرالئون. در ۱۲ مه، بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که به نیروی دریایی آمریکا دستور داده به سواحل سیرالئون نزدیک شوند و در صورت لزوم برای تخلیه اتباع آمریکایی وارد این کشور شوند. ۲۰۰۰: یمن. در ۱۴ اکتبر. بیل کلینتونرئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که در پی وقوع انفجار در ناو کول در ۱۲ اکتبر،
داد که در پی وقوع انفجار در ناو کول در ۱۲ اکتبر، مقامات یمنی به ارتش آمریکا اجازه داده‌اند که در عدن عملیاتی انجام دهند. ۲۰۰۱: افغانستان. در پی وقوع حادثه ۱۱ سپتامبر. آمریکا حمله به افغانستان را در ۷ اکتبر آغاز کردند. این عملیات Operation Enduring Freedom نام گرفت. ۲۰۰۲ :یمن. در ۳ نوامبر، هواپیمای آمریکایی به سوی کاروان حامل رهبر القاعده در یمن Qaed Senyan al- Harthi شلیک کردند. گفته می‌شود که وی رهبری انفجار در ناو کول را برعهده داشته است. ۲۰۰۲: ساحل عاج. در ۲۵ سپتامبر، در پی اوج‌گیری جنگ داخلی در ساحل
در ۲۵ سپتامبر، در پی اوج‌گیری جنگ داخلی در ساحل عاج، نیروهای آمریکایی برای کمک به تخلیه اتباع آمریکایی وارد این کشور شدند. ۲۰۰۳ :عراق. در ۲۰ مارس، حمله آمریکا به عراق برای سرنگونی صدام حسین آغاز شد. ۲۰۰۳: لیبریا. در ۹ ژوئن، جرج واکر بوش رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اعلام کرد نظامیان آمریکایی را در ۸ ژوئن به مونرویا اعزام کرده تا شهروندان آمریکایی نظارت کنند. ۲۰۰۳: گرجستان و جیبوتی. نیروهای آمریکایی برای کمک به عملیات جنگ علیه تروریسم وارد گرجستان و جیبوتی شدند. ۲۰۰۴: هائیتی. نیروهای آمریکایی برای
جیبوتی شدند. ۲۰۰۴: هائیتی. نیروهای آمریکایی برای بازگرداندن دموکراسی و سرنگونی در این برتراند آریستید، Jean Bertrand Aristide به هائیتی اعزام شدند. ۲۰۰۶: پاکستان. در پی حمله هوایی آمریکا به منطقه‌ای در نزدیکی مرز پاکستان و افغانستان، ۱۷ نفر کشته شدند. ۲۰۰۶: لبنان. یگان‌های دریایی آمریکا، تخلیه اتباع آمریکایی در لبنان، در جریان جنگ ۳۳ روزه این کشور آغاز کردند. ۲۰۰۶: سومالی. در ۸ ژانویه هواپیماهای آمریکایی مدافع اسلامگرایان سومالیایی را که در حال جنگ با نظامیان اتیوپی بودند، بمباران کردند. ۲۰۱۱:لیبی در اوایل
اتیوپی بودند، بمباران کردند. ۲۰۱۱:لیبی در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی، ایالات متحده در پاسخ به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر دعوت از کشورهای جهان بر جلوگیری از کشتار غیرنظامیان مخالف حکومت، توسط حکومت سرهنگ قذافی، چندیدن فروند هواپیمای جنگی به این کشور فرستاد. این مشارکت البته فقط به صورت هوایی و تحت فرماندهی ناتو انجام شد. ۲۰۲۵: یمن(حوثی‌ها). در ۱۵ مارس ۲۰۲۵، ایالات متحده آمریکا، حملات هوایی و دریایی گسترده‌ای را علیه جنبش حوثی‌ها در یمن آغاز کرد که اولین عملیات نظامی گسترده آمریکا در خاورمیانه، از
اولین عملیات نظامی گسترده آمریکا در خاورمیانه، از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بود. دفتر سیاسی حوثی‌ها این حملات را "جنایت جنگی" خواند. آنها در پاسخ، به ناو های هواپیمابر آمریکایی، پهپاد، موشک های کروز و بالستیک شلیک کردند. به گزارش نیویورک تایمز، چندین جنگنده اف-۳۵ و اف-۱۶ اس در آستانه ساقط شدن توسط پدافند یمن بودند. ۲۰۲۵: بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران. در ۵ تیر ۱۴۰۴، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در عملیاتی با
و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در عملیاتی با عنوان عملیات چکش نیمه‌شب (Operation Midnight Hammer) به سه مجموعه از تأسیسات هسته‌ای در ایران از جمله تأسیسات هسته‌ای فردو، نطنز و تأسیسات اتمی اصفهان با ۱۴ بمب جی‌بی‌یو-۵۷ای/بی ماپ که توسط بمب‌افکن‌های رادارگریز نورثروپ بی-۲ اسپیریت حمل شده است حمله کرده‌اند. همچنین در این عملیات از موشک‌های تاماهاک پرتاب شده از یک زیردریایی ایالات متحده هم استفاده شد. به گفتهٔ ترامپ، جنگنده‌های اف-۳۵ و اف-۲۲ آمریکایی نیز برای مقابله با موشک‌های زمین‌به‌هوای احتمالی، وارد
مقابله با موشک‌های زمین‌به‌هوای احتمالی، وارد حریم هوایی ایران شدند، اما هیچ موشکی شناسایی نشد. این تأسیسات هسته‌ای از مهم‌ترین تأسیسات هسته‌ای ایران هستند. این حمله تنها اقدام تهاجمی مستقیم ایالات متحده در جریان جنگ ایران و اسرائیل بود. در پاسخ، ایران به پایگاه هوایی العدید در قطر حمله کرد. روز بعد، ترامپ آتش‌بس میان ایران و اسرائیل را اعلام کرد و این درگیری پایان یافت. مواضع رسمی و گزارش‌های غیر‌رسمی، تاکنون(۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵) میان "نابودی کامل" یا "آسیب جدی" اختلاف دارند. منابع. &lt;small&gt;
معاهده پاریس (۱۸۵۷) در ۴ مارس ۱۸۵۷ میلادی برابر با ۱۳ اسفند ۱۲۳۵ خورشیدی پس از نبردهای ایران و انگلستان بر سر مسئله هرات جهت صلح بین دو کشور در پاریس منعقد گردید. طرف مذاکره‌کننده ایرانی فرخ خان غفاری بود. براساس این معاهده، ایرانیان توافق کردند که سپاه خود را از هرات خارج کنند، در هنگام بازگشت سفیر انگلیس به ایران از او عذرخواهی کنند و یک قرارداد تجاری استعماری را نیز بپذیرند و یک سری امتیازات سرزمینی به سلطان مسقط که در آن زمان متحد انگلیس بشمار می‌آمد بدهند. انگلستان نیز متعهد شد که دیگر مخالفان شاه را
انگلستان نیز متعهد شد که دیگر مخالفان شاه را در سفارت خود پناه ندهد. انگلیس با تصرف بخش‌هایی از جنوب ایران (بنادر خرمشهر و بوشهر و جزایر جنوب در خلیج فارس) ناصرالدین شاه قاجار را مجبور به قبول قرارداد پاریس (۱۸۵۶) کرد. بر طبق این پیمان، ایران از ادعای خود بر هرات چشم‌پوشی کرد و هرات در ۱۸۶۳ به امارت افغانستان ملحق گشت و ایران موجودیت این کشور را به رسمیت شناخت. همچنین ایران پذیرفت که در صورت هرگونه مناقشه با افغانستان فقط انگلستان را به عنوان میانجی‌گر بپذیرد. جدایی هرات از ایران. اهمیت استراتژیک. در دوران
جدایی هرات از ایران. اهمیت استراتژیک. در دوران معروف به بازی بزرگ مأموران بریتانیایی در هرات فعال بودند و از جدایی هرات از حکومت ایران پشتیبانی می‌کردند. افزایش توجه روسیه به ایران و افغانستان بیش از پیش انگلیس را نگران کرد؛ زیرا افغانستان پل ارتباطی به سوی مستعمرات این کشور یعنی هندوستان بود. از این رو حفظ هرات و نفوذ سیاسی و اقتصادی بر آن، به یکی از موضوعات محوری در سیاست انگلیس تبدیل شد که ریشه‌های آن در دوره ناصرالدین شاه کاشته شد. تاریخچه شورشها. اما از اوایل حکومت فتحعلی شاه، شورش‌هایی در هرات توسط
از اوایل حکومت فتحعلی شاه، شورش‌هایی در هرات توسط افغان‌ها و با حمایت انگلستان بر ضد حکومت مرکزی قاجار رخ داد که هربار سرکوب شد. در دوره محمدشاه نیز حاکم هرات از اجرای فرمان حکومت مرکزی خودداری کرده و به همین دلیل باعث شد تا شاه در پی احیای حاکمیت خود بر هرات باشد. با اینکه وزیرمختار انگلیس در نامه‌ای به دولت خود در سال ۱۲۵۲ ش مقصر بودن امیر هرات و محق بودن دولت ایران را تأیید کرده بود، دولت انگلیس محمدشاه را از تصرف هرات منع کرد؛ البته محمدشاه بدون توجه به نظر انگلستان، هرات را محاصره و به تصرف خود درآورد
نظر انگلستان، هرات را محاصره و به تصرف خود درآورد و حاکمیت ایران بر هرات را احیا کرد. پس از این قضیه، حاکمیت سیاسی ایران بر افغانستان تا زمان ناصرالدین شاه حفظ شد و حاکم هرات نیز به حکومت مرکزی ایران اعلام وفاداری نمود. نقش میرزا آقاخان نوری. در زمان صدارت میرزا آقاخان نوری، سندی از سوی شاه امضا شد که طی آن ایران متعهد گردید تنها در صورتی که نیروهایی از قندهار و کابل یا نقاط دیگر به هرات تجاوز کنند، قشونی برای دفاع از آن شهر بفرستد و پس از دفع دشمن نیروها را به کشور بازگرداند. این سند تا حدودی حاکمیت سیاسی
به کشور بازگرداند. این سند تا حدودی حاکمیت سیاسی ایران بر هرات را خدشه‌دار کرد، اما پس از این اتفاقات و روی کار آمدن محمدیوسف میرزا در هرات، حاکم کابل به تحریک انگلیس دست به شورش زد. در این شرایط محمدیوسف میرزا از حکومت مرکزی درخواست کمک کرد و ناصرالدین شاه هم با اعزام نیرو شورش‌ها را سرکوب کرد اما از آنجا که ایرانیان به عنوان فاتح وارد هرات شده و نسبت به اهالی شهر رفتار بدی داشتند محمدیوسف خان از کار خود پشیمان شد و به آن اعتراض کرد. به همین دلیل یوسف خان تلاش کرد با ایجاد شورش، سپاه ایران را از هرات
خان تلاش کرد با ایجاد شورش، سپاه ایران را از هرات بیرون کند که در نهایت با حمله سپاه ایران تسلیم شد و جای خود را به امیر جدید، عیسی خان داد که وی هم در نهایت به سرنوشت یوسف خان دچار شد. در چنین شرایطی انگلیس به هرات حمله کرد و ایران را در شرایط نامناسبی قرار داد. ناصرالدین شاه وقتی در عمل انجام شده قرار گرفت، به توصیه دولت‌های روسیه و فرانسه به نیروهای ایرانی دستور ترک هرات را داد و تقاضای صلح کرد. هنگامی که دوست محمد خان حاکم وقت قندهار و کابل در سال ۱۸۵۵میلادی (۱۲۳۴ش) هرات را تصرف کرد، ناصرالدین شاه
(۱۲۳۴ش) هرات را تصرف کرد، ناصرالدین شاه قاجار دستور لشکرکشی به هرات را صادر کرد. هرات شهر مورد مناقشه بین ایران، روس و بریتانیا بود. با تصرف هرات توسط ایران، دولت وقت انگلیس به ایران اعلام جنگ کرد. چون دولت ایران نسبت به پاسخ انگلیس بی‌تفاوت بود، انگلیس در سال ۱۸۵۶م به بوشهر حمله کرد و برای فشار بر ایران برای خروج از هرات، آن را اشغال کرد. در آن زمان محمد کریم خان کرمانی با نوشتن کتابی با عنوان «ناصریه» مردم را به مقاومت در برابر اشغال انگلیس تشویق کرد. این اشغال با معاهده پاریس در سال ۱۸۵۷ پایان یافت.
این اشغال با معاهده پاریس در سال ۱۸۵۷ پایان یافت. ایران متعهد شد که از هرات خارج شود و افغانستان را به رسمیت بشناسد، بنابراین نیروهای انگلیس بوشهر را ترک کردند. در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۷، کارل مارکس در حالی که در لندن اقامت داشت، مقاله‌ای با عنوان «پیمان پارس» نوشتو از هر دو بند عهدنامه ۱۸۵۷ پاریس و از انگلیس برای اشغال بوشهر و مناطق جنوبی ایران انتقاد کرد. قرارداد. انگلیس در ابتدا شرایطی را برای صلح اعلام کرد که با مخالفت ایران روبرو شد. بر اساس شرایط اعلان شده از سوی انگلستان، باید شهر هرات از قوای ایران تخلیه شود
انگلستان، باید شهر هرات از قوای ایران تخلیه شود و خسارات وارده به مردم این شهر جبران می‌شد. سایر شروط نیز شامل تعهد دولت ایران به دخالت نکردن در امور هرات، عزل میرزا آقاخان نوری از صدارت، مجاز بودن انگلیس به ایجاد کنسولگری در شهرهای ایران، انعقاد پیمان تجاری ایران و انگلیس و واگذاری بندرعباس به امیر مسقط و عمان بود. ناصرالدین شاه زیر بار این شروط نرفت و از فرانسه درخواست وساطت نمود تا انگلیس را مجبور به صلح کند که در نهایت با میانجیگری فرانسه، مذاکرات صلح میان انگلیس و ایران در پاریس آغاز شد و به معاهده
میان انگلیس و ایران در پاریس آغاز شد و به معاهده پاریس در پانزده فصل منجر شد. نماینده ایران در این مذاکرات فرخ خان غفاری و نماینده انگلیس لرد کاولی بود و میرزا آقاخان نوری نیز در جریان این معاهده قرار گرفت و خدمات زیادی را در راستای تحقق اهداف انگلیس به آن ارائه کرد. با نهایی شدن معاهده پاریس و امضای آن، ایران ملزم به رعایت شروطی شد که مهم‌ترین آنها عبارتند از: با امضای این معاهده هرات رسماً از خاک ایران جدا شد تا لطمه‌ای بزرگ را بر پیکره حاکمیت سیاسی ایران وارد کند؛ اگرچه لطمه اصلی و نهایی توسط
ایران وارد کند؛ اگرچه لطمه اصلی و نهایی توسط استعمارگران زده شد، اما نمی‌توان منکر ضعف سیاسی سیاستمداران قاجار شد.
شهر قدیمی خربز واقع در قشم در بخش مرکزی از توابع شهرستان قشم در استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر تاریخی هنگام حفاری‌های باستان‌شناسی در جزیره قشم آثار یک شهر قدیمی کشف شد. این شهر که تا قرن چهارم هجری قمری شهری آباد بوده‌است به دوره ساسانیان مربوط است. در حفاری‌های انجام شده، سفالینه‌ها و آثار بسیاری از محل به دست آمده‌است. طول تقریبی شهر خربز هفت کیلومتر است و از منابع آب شیرین برخوردار است.
چند-به-چند اصطلاحی است که سومین نمونه محاسباتی بزرگ اینترنت را شرح می‌دهد. برنامه‌های داخلی اینترنتی رایانامه (پست الکترونیک) و اف‌تی‌پی «یک-به-یک» را نشان می‌دهند، زیرا ارتباط اصلی آن‌ها به شکل منحصر به فردِ یک به دیگری است. با ظهور شبکه جهانی وب، «یک» می‌تواند اطلاعات را بر روی یک وب‌گاه نشان دهد که این وب‌گاه توسط افراد زیاد دیگری در دسترس است. بنابراین ما نمونهٔ دومی به نام یک-به-چند داریم. با توسعه‌هایی از قبیل اشتراک پرونده، وبلاگ‌ها و نشانه گذاری، یک سری جدید از برنامه‌های اینترنتی فعال شدند : ۱
یک سری جدید از برنامه‌های اینترنتی فعال شدند : ۱ افراد می‌توانند که هم اطلاعات را دریافت و آن را به اشتراک بگذارند و، ۲ جزئیات اطلاعات می‌تواند در سرتاسر صفحات وب مختلف با هم به صورت پیوندهای داخلی متصل شوند. با تحول کامل نمونه محاسباتی «چند-به-چند»، افراد قادر به واردکردن و دریافت اطلاعات به اینترنت و از اینترنت می‌شوند؛ آن‌ها قادر به اتصال می‌شوند و به صورت پویا برای هدف قابل انعطافی مرتبط خواهند بود؛
نظریه برهان شاخه‌ای از منطق ریاضی ست که "برهان‌ها" را به عنوان یک شئ صوری ریاضی در نظر می‌گیرد تا تجزیه و تحلیل آن‌ها به کمک تکنیک‌های ریاضی را آسانتر نماید. نظریه برهان‌ها دارای طبیعتی نحوی‌ست، در مقابل نظریه مدل‌ها که از جنس معناشناسی است. به همراه نظریه مدل‌ها، نظریه مجموعه‌ها مبتنی‌بر اصول موضوع و نظریه بازگشتی، نظریه برهان‌ها یکی از اصول چهارگانه را در بنیان‌های ریاضیّات را تشکیل می‌دهد.
ادوارد جان اسمیت (؛ – ) افسر نیروی دریایی بریتانیا بود که در حادثه غرق شدن کشتی تایتانیک به عنوان کاپیتان کشتی حضور داشت. زندگی شخصی. ادوارد جان اسمیت در شهر هنلی، استافوردشر انگلستان زاده شد. اسمیت در مدرسه بریتانیایی اتروریا مراقبت می‌شد تا اینکه در ۱۲ سالگی به لیورپول رفت و حرفه دریانوردی را در پیش گرفت. در ۱۲ ژوئیه ۱۸۸۷، اسمیت با سارا پنینگتن ازدواج کرد. دختر آنها، هلن اسمیت، در سال ۱۸۹۸ به دنیا آمد. کاپیتان کشتی. اسمیت در مارس ۱۸۸۰ به شرکت ستاره سفید پیوست و افسر چهارم کشتی سلتیک شد. در سال ۱۸۸۷ اسمیت
و افسر چهارم کشتی سلتیک شد. در سال ۱۸۸۷ اسمیت برای اولین بار به درجه فرماندهی در کمپانی ستاره سفید رسید و فرمانده کشتی اس اس ریپابلیک شد. در سال ۱۸۸۸ اسمیت تحصیل خود را بیشتر کرد و به درجه رسید. فرمانده بزرگ. اسمیت به مدت نه سال در سال ۱۸۹۵ فرماندهی را در اس‌اس مجستیک آغاز کرد. در آن زمان برای خدمت‌هایش از پادشاه ادوارد هفتم مدال دریافت کرد. سرانجام اسمیت ناخدای بعضی از کشتی‌های کمپانی ستاره سفید شد. او را به عنوان (کاپیتان میلیونر) می‌شناختند. او در سال ۱۹۰۴ فرماندهی کشتی‌های بزرگ را قبول کرد و فرمانده
۱۹۰۴ فرماندهی کشتی‌های بزرگ را قبول کرد و فرمانده کشتی جدید شرکت ستاره سفید، بالتیک شد و سفرش را که از لیورپول تا نیویورک بود، بدون هیچ مشکلی به پایان رساند. بعد از سه سال اسمیت به دومین کشتی بزرگ آن زمان، کشتی آدریاتیک پیوست و بدون هیچ مشکلی به سفر دریایی رفت. در مدت فرماندهی کشتی آدریاتیک اسمیت از نیروی دریایی سلطنتی انگلستان مدال دیگری به دلیل سرویس طولانی دریافت کرد. فرماندهی کشتی‌های طبقه المپیک. اسمیت شهرت زیادی در دنیا به دست آورد و به یکی از باتجربه‌ترین کاپیتان‌ها تبدیل شد. او اولین فرمانده
کاپیتان‌ها تبدیل شد. او اولین فرمانده بزرگ‌ترین کشتی دنیا در آن زمان، یعنی کشتی آرام‌اس المپیک شد. در ۱۲ ژوئن ۱۹۱۱ سفر دریایی او از لیورپول به نیویورک با موفقیت به پایان رسید. حادثه هاوک. در ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۱ المپیک با کشتی جنگی بریتانیایی، اچ ام اس هاوک تصادف کرد و پروانه‌های المپیک صدمه دید و کشتی برای تعمیر به ساوت‌همپتون رفت. در جستجویی که نیروی دریایی سلطنتی به عمل آورد المپیک را در این تصادف مقصر دانستند. در مدت این حادثه کاپیتان اسمیت فرمانده کشتی بود. المپیک به بلفاست بازگشت و برای تعمیر المپیک شرکت
المپیک به بلفاست بازگشت و برای تعمیر المپیک شرکت هارلاند اند ولف اتمام تایتانیک را به تأخیر انداخت. در فوریه ۱۹۱۲ المپیک به دریا برگشت ولی یکی از پروانه‌های المپیک گم شد و دوباره و دوباره المپیک به تعمیر و سفر دریایی تایتانیک از ۲۰ مارس به ۱۰ آوریل تغییر کرد. آر ام اس تایتانیک. ۱۰ آوریل ۱۹۱۲، اسمیت در ساعت ۷ صبح سوار تایتانیک شد تا برای جلسه هیئت تجارت در ساعت ۸:۰۰ صبح آماده شود. او بلافاصله به کابین خود رفت تا گزارش قایقرانی را از افسر ارشد هنری وایلد دریافت کند. پس از حرکت تایتانیک در ظهر، حجم عظیمی از
کند. پس از حرکت تایتانیک در ظهر، حجم عظیمی از آبی که توسط تایتانیک جابجا شده بود، باعث شد نیویورک آرام از لنگرگاه‌های خود جدا شود. چهار روز اول سفر بدون حادثه سپری شد، اما در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، اپراتورهای رادیویی تایتانیک شش پیام از کشتی‌های دیگر دریافت کردند که هشدار می‌دادند کوه یخ در کمین است اگر چه خدمه از وجود یخ در مجاورت آگاه بودند، اما سرعت کشتی را کاهش ندادند و با سرعت ۲۲ گره (۴۱ کیلومتر در ساعت، ۲۵ مایل در ساعت) به راه‌شان ادامه دادند. سرعت بالای تایتانیک در آب‌هایی که کوه یخ کمینشان بود بعداً به
در آب‌هایی که کوه یخ کمینشان بود بعداً به عنوان بی‌احتیاطی مورد انتقاد قرار گرفت، به گفته افسر پنجم، هارولد لو، قرار بر این بود که "به جلو حرکت کنیم و برای جلوگیری از برخورد به کوه یخ نگهبانان کشتی به سرعت به ما اصلاع بدهند. گزارش‌های متعددی در مورد اقدامات اسمیت در حین غرق شدن کشتی وجود دارد. برخی می‌گویند که او تمام تلاش خود را برای جلوگیری از وحشت مسافران انجام می‌داد و تمام تلاش خود را برای کمک به تخلیه مسافران از کشتی بود. پس از پایین رفتن کشتی زیر اقیانوس اسمیت در آن شب به همراه ۱۵۰۰ نفر دیگر مسافران
اسمیت در آن شب به همراه ۱۵۰۰ نفر دیگر مسافران جان باخت و جسد او هرگز پیدا نشد. مرگ. هیچ‌کس دربارهٔ مرگ وی در شب غرق شدن تایتانیک اطلاعات کاملی ندارد. در کتاب رابرت بالارد (کاشف تایتانیک) او ادعا کرده اسمیت قصد داشت ۱۰ دقیقه قبل از غرق شدن کشتی به عرشه برود. این تصور در فیلم تایتانیک سال ۱۹۹۷ محصول آمریکا به نمایش گذاشته شد. در مورد مرگ وی عده‌ای می‌گویند به داخل آب شیرجه زده و یک کودک را به سمت قایق نجات برده. جسد ناخدا اسمیت هیچ وقت پیدا نشد. نمایش. اولین بازیگری که نقش اسمیت را بازی کرد بازیگر آلمانی،
بازیگری که نقش اسمیت را بازی کرد بازیگر آلمانی، اوتو ورنایک در فیلم تایتانیک در سال ۱۹۴۳ بود. در فیلم‌های (شب بیاد ماندنی) لورنس نیسمیت و (اس.او. اس تایتانیک) هری اندروز و فیلم تلویزیونی کوتاه تایتانیک ۱۹۹۶ جرج اسکات نقش اسمیت را بازی کردند. در فیلم تایتانیک ۱۹۹۷ برنارد هیل نقش اسمیت را بازی کرد که در این فیلم اسمیت کشتی را ترک نکرد و به عرشه فرماندهی رفت و در زیر آب در گذشت. در فیلم مستند اشباح غوطه‌ور جان دونوان نقش اسمیت را بازی کرد.
توماس اندروز (به انگلیسی: Thomas Andrwes)(۷ فوریه ۱۸۷۳ - ۱۵ آوریل ۱۹۱۲) تاجر و معمار بریتانیایی که چندین کشتی از جمله کشتی آر ام اس تایتانیک طراحی کرده بود. وی در حادثهٔ غرق کشتی تایتانیک جان خود را از دست داد. زندگی‌نامه. او در هفتم فوریه سال ۱۸۷۳ در شهر کامبر، ایرلند شمالی در یک خانواده مرفه به دنیا آمد. در شانزده سالگی به عنوان کارآموز در شرکت هارلند و والف که مدیریت آن را عمویش برعهده داشت، مشغول کار شد. اندروز سه ماه از دوره کارآموزی خود را در فروشگاه شرکت و سپس یک ماه در کارگاه ساخت کابین کشتی و بیشتر
و سپس یک ماه در کارگاه ساخت کابین کشتی و بیشتر از دو ماه را بر روی کشتی و ۱۸ ماه از ۵ سال دوره کارآموزی اش را در قسمت طراحی و نقشه‌کشی این شرکت سپری کرد. اندرو در سال ۱۹۰۱ پس از کار و تلاش‌های مؤثر و مفید در بخش‌های مختلف این شرکت به سمت مدیر ساخت و ساز این شرکت منصوب و در همان سال به عضویت مؤسسه معماران نیروی دریایی درآمد. در سال ۱۹۰۷ اندروز به مدیر اجرایی شرکت و رئیس بخش مسافربری این شرکت منصوب شد. او در ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸ با هِلن رایلی باربور ازدواج کرد؛ و در ۲۷ نوامبر ۱۹۱۰ دخترشان الیزابت اندروز به دنیا آمد.
نوامبر ۱۹۱۰ دخترشان الیزابت اندروز به دنیا آمد. و سرانجام در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ در کشتی تایتانیک غرق شد و جان سپرد. مرگ. طبق گزارش‌ها، اندروز آخرین بار توسط جان استوارت، مأمور کشتی در حدود ساعت ۲:۱۰ صبح، ده دقیقه قبل از غرق شدن تایتانیک دیده شد. اندروز در اتاق در حال سیگار کشیدن به تنهایی ایستاده بود و به یک تابلو نقاشی خیره شده بود، اگرچه این فاجعه تبدیل به یکی از معروف‌ترین افسانه‌های غرق شدن تایتانیک شده‌است و در کتابی که در سال ۱۹۱۲ منتشر شده‌است (توماس اندروز: کشتی سازی توسط شان بولاک) و در نتیجه آن
اندروز: کشتی سازی توسط شان بولاک) و در نتیجه آن جاودانه شد - استوارت، در واقع، کشتی را تقریباً ۱ در یک قایق نجات گذاشت: بعد از آن لحظه شاهد مرگ و رؤیت اندروز بود. به نظر می‌رسد که اندروز مدتی در اتاق سیگار کشیدن ماند و سپس به تخلیه کمک کرد. حوالی ساعت ۲ صبح، او را دوباره در عرشه قایق دیدند. جمعیت شروع به هم زدن کشتی بودند، اما برخی از زنان تمایلی به ترک کشتی نداشتند. اندروز برای شنیدن و جلب توجه خودش، بازوهایش را تکان داد و با صدای بلند به آنها صدا می‌زد. یکی دیگر از مشاهدات گزارش شده، مربوط به اندروز که
یکی دیگر از مشاهدات گزارش شده، مربوط به اندروز که سرکشانه صندلی‌های عرشه را به اقیانوس پرتاب کرد تا مسافران بتوانند در آب چسبیده باشند، اما او احتمالاً به اشتباه چارلز جوفین نانوای اصلی، که از غرق شدن جان سالم به در برد، اشتباه کرده و گزارش داده‌است که همان کار را انجام می‌دهد. او سپس به سمت پل رفت، شاید در جستجوی کاپیتان اسمیت. آخرین بار اندروز دیده شد که در آخرین لحظات خود کشتی را ترک می‌کند؛ که او به احتمال زیاد به دریا فرا گرفت که تایتانیک را پل یک شیب ناگهانی به آب اقیانوس فرا گرفت در حدود ۲:۱۰ توماس
ناگهانی به آب اقیانوس فرا گرفت در حدود ۲:۱۰ توماس اندروز غرق شد و جسد او هرگز پیدا نشد. در ۱۹ آوریل ۱۹۱۲، پدرش از پسر عموی مادرش، که با بازماندگان در نیویورک صحبت کرده بود، تلگراف دریافت کرد.
نظریه مدل (به انگلیسی: Model Theory) در ریاضیات مطالعهٔ ساختارهای ریاضی از یک مرتبه بالاتر است. نظریه مدل چیست؟. در تعریف اولیه منظور از ساختار، یک ساختار جبری ست پس موضوع این نظریه به جبر مربوط می‌شود و از طرفی نگاه معناشناسی منطقی به ساختارها دارد که این نظریه را در دامنهٔ منطق ریاضی قرار می‌دهد. اساتید مختلف چند تعریف از گستره و موضوع بحث این نظریه بیان می‌کنند:
ابراهیم یزدی (۳ مهر ۱۳۱۰ در قزوین ، شاهنشاهی پهلوی ایران – ۵ شهریور ۱۳۹۶ در ازمیر ، جمهوری ترکیه) داروساز و سیاستمدار ایرانی بود که به‌عنوان عضو شورای انقلاب اسلامی، وزیر خارجه و معاون نخست‌وزیر در دولت موقت انقلاب، نماینده شهر تهران در مجلس اول و دبیرکل نهضت آزادی ایران فعالیت داشت. یزدی در دوران اقامت رهبر انقلاب روح‌الله خمینی در نوفل‌لوشاتو، فرانسه از مشاوران او بود. او پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به همراه روح‌الله خمینی به ایران بازگشت. یزدی از سال ۱۳۳۹ به همراه خانواده‌اش در آمریکا زندگی می‌کرد و
۱۳۳۹ به همراه خانواده‌اش در آمریکا زندگی می‌کرد و به شهروندی این کشور درآمده بود. او در بهمن ۱۳۵۷ به دستور خمینی به عضویت نهادی به نام شورای انقلاب اسلامی ایران درآمد. صادق خلخالی ادعا می‌کند ابراهیم یزدی بازپرس دادگاه انقلاب در زمان محاکمهٔ ژنرال‌های ارتش شاهنشاهی ایران بود و با آغاز به کار دولت موقت انقلاب به سمت «معاون نخست‌وزیر در امور انقلاب» برگزیده شد. وی برای مدتی به عنوان سرپرست مؤسسه کیهان منصوب شد و پس از استعفای کریم سنجابی از وزارت امور خارجه ایران، به عنوان وزیر امور خارجه دولت موقت انقلاب
ایران، به عنوان وزیر امور خارجه دولت موقت انقلاب معرفی شد. در دوران وزارت او، ایران از پیمان سنتو خارج شد. در فاصله کوتاهی پس از آغاز بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا، دولت موقت به نخست‌وزیری مهدی بازرگان در اعتراض به ناتوانی دولت و کنترل گروه‌های خودسر استعفا داد. وی سپس در سال ۱۳۵۸، نماینده مردم تهران در دوره اول مجلس شورای اسلامی شد، اما پس از آن، صلاحیت‌اش برای نامزدی در انتخابات دوره‌های بعدی مجلس شورای اسلامی، توسط شورای نگهبان قانون اساسی، ظاهراً با استناد به اظهارات خمینی علیه نهضت آزادی، رد شد.
استناد به اظهارات خمینی علیه نهضت آزادی، رد شد. یزدی در نامه‌ای به تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۶۹ خطاب به احمد خمینی نوشت: «شما خوب می‌دانید که 'برنامهٔ سیاسی و اجرایی' آقای خمینی را من تنظیم کرده و ایشان تصحیح و تنقیح نمودند، که بعدها بر طبق آن شورای انقلاب و دولت موقت… تأسیس گردید. شما به کسی این اتهامات پوچ و بی‌اساس را زده‌اید که طراح و مؤسس سپاه پاسداران بوده است، طراح و مبتکر «روز قدس» بوده است، طراح اصلی و اولیه برخی دیگر از نهادهای انقلاب بوده است». او پس از کنار گذاشته شدن از مناصب حکومتی، بارها به دلایل
کنار گذاشته شدن از مناصب حکومتی، بارها به دلایل مختلف زندانی شد و آخرین بار از تاریخ ۹ مهر ۱۳۸۹ تا ۲۹ اسفند ۱۳۸۹ خورشیدی در زندان بود. زندگی شخصی. ابراهیم یزدی در مهر سال ۱۳۱۰ در یک خانواده مذهبی در قزوین به دنیا آمد؛ در سال ۱۳۱۶ همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و در خیابان ری پرورش یافت. مولود خانلری نام و نام خانوادگی پدر او را سید محمد قزوینی عنوان کرده است. او مدتی طولانی به همراه همسر و فرزندانش در شهر هیوستون ایالت تگزاس زندگی می‌کرد. او و همسرش در سال ۱۹۷۱ شهروند ایالات متحده شدند. رسانه‌ای شدن این