payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بودند به جز سازمان انقلابی در این دوره سه گروه مائوئیستی دیگر سر برآوردند. یکی در آمریکا (انقلابیون کمونیست) و دو تای دیگر در اروپا (کادرها و توفان). تمامی این گروه‌ها بر معادلات درونی کنفدراسیون تأثیر بسزا داشتند. در آغاز دهه هفتاد میلادی اگرچه کنگره‌ها با شرکت تعداد بالایی از دانشجویان برگزار می‌شد اما جناح‌بندی میان گروه‌های ریز و درشت متمایل به چین و جبهه ملی و مارکسیست‌ها بیش از پیش تشدید شده بود؛ به گونه‌ای که هیئت دبیران در کنگره دهم انتخاب شد. رابطه کنفدراسیون یا روح الله خمینی. در شهریور ۱۳۴۸ مجید
کنفدراسیون یا روح الله خمینی. در شهریور ۱۳۴۸ مجید زربخش و محمود رفیع از اعضای کنفدراسیون به عراق رفته و در نجف با آیت الله خمینی دیدار کردند. آنان مصاحبهٔ مطبوعاتی با روزنامهٔ «الثوره» ارگان حزب بعث عراق نیز انجام دادند. پس از آن خمینی هر سال برای کنفدراسیون یک پیام می‌فرستاد و آنها نیز در نشریات خود از او یاد می‌کردند. زمانی که او به نوفل لوشاتو رفت اعضای کنفدراسیون نیز به آنجا رفتند از جمله نادر اسکویی که دبیرکل کنفدراسیون بود سه مرتبه به دیدار خمینی رفت و مذاکره کرد. کارزار با حکومت شاه. در فاصله
رفت و مذاکره کرد. کارزار با حکومت شاه. در فاصله سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۰ و همزمان با کنگره یازدهم پرویز نیک‌خواه و پارسانژاد دو عضو زندانی کنفدراسیون در تلویزیون ضمن تأیید حکومت شاه، فعالیت‌های کنفدراسیون را اشتباه توصیف کردند و از یاران پیشین خود خواستند دست از مبارزه بردارند. واکنش کنفدراسیون به این دعوت، تشدید مبارزه با عنوان «به مبارزه خلق خدمت کنیم» بود. دانشجویان، سفارت ایران در وین و کنسولگری‌های ایران در مونیخ و سان‌فرانسیسکو را اشغال کردند. حکومت پهلوی در واکنش، کنفدراسیون را غیرقانونی و برای عضویت در
در واکنش، کنفدراسیون را غیرقانونی و برای عضویت در آن سه تا ۱۰ سال حبس در نظر گرفت. برخی کنفدراسیونی‌ها در کنگره دوازدهم متأثر از این اقدام حکومت خواستار گنجاندن عبارت فعالیت در چارچوب قانون اساسی در خط‌مشی شدند که قاطبه اعضا این خواسته را رد کردند و در عوض خواسته تغییر بنیادی حکومت شاه از منشور حذف شد. در این دوره جبهه ملی مارکسیست‌شده جای پای خود را در کنفدراسیون محکم‌تر کرد و دو عضو از هیئت دبیران را به خود اختصاص داد. سه عضو دیگر همچنان مائوئیست بودند. مبارزه چریکی با شروع مبارزه مسلحانه در ایران
مبارزه چریکی با شروع مبارزه مسلحانه در ایران جناح‌های مختلف کنفدراسیون در این دوره (دی‌ماه ۱۳۵۰ تا دی‌ماه ۱۳۵۲) درگیر مباحث بی‌پایان دربارهٔ لزوم گنجاندن خواست سرنگونی حکومت شاه در خط مشی کنفدراسیون و همچنین نحوه حمایت از سازمان‌های چریکی در ایران شدند. سازمان مائوئیست انقلابیون کمونیست که بر بخش آمریکایی کنفدراسیون مسلط بود، به رغم مخالف با مبارزه مسلحانه، خواهان تغییر خط مشی کنفدراسیون با هدف سرنگونی شاه بود. سازمان انقلابی و گروه توفان مخالف با انتخاب این خط مشی و گروه کادرها، منشعب از سازمان انقلابی،
خط مشی و گروه کادرها، منشعب از سازمان انقلابی، هوادار این مشی بودند. دو کنگره سیزدهم و چهاردهم درگیر این مباحث بودند در حالی که شاخه خاورمیانه جبهه ملی مارکسیست‌شده هوادار مشی مبارزه مسلحانه با محوریت سازمان‌های چریکی (که مؤسسان و بدنه دانشجویی داشتند) شده بود. اگرچه تعداد اعضای کنفدراسیون رو به افزایش بود اما اختلاف میان بلوک هوادار مشی چریکی و بلوک مائوئیستی و اختلاف درونی این بلوک‌ها روز به روز بالا می‌گرفت. اختلاف در کنفدراسیون. در سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶، اختلاف در کنفدراسیون به اوج رسید. علاوه بر چندین
اختلاف در کنفدراسیون به اوج رسید. علاوه بر چندین گروه مائوئیستی، دو جناح از هواداران مشی دو سازمان چریک‌های فدایی و مجاهدین در کنفدراسیون ایجاد شده بود. کنگره پانزدهم به همین دلیل موفق به انتخاب هیئت دبیران و کنگره شانزدهم حتی موفق به انتخاب هیئت دبیران موقت هم نشد. اگرچه در این کنگره ضرورت سرنگونی رژیم شاه به عنوان اصلی مهم در خط‌مشی کنفدراسیون گنجانده شد. سازمان‌های چریکی در پیام‌های‌شان می‌خواستند کنفدراسیون به مثابه پشت جبهه آنان عمل کند و بلوک قدرتمندی در کنفدراسیون از این خواسته حمایت می‌کرد.
در کنفدراسیون از این خواسته حمایت می‌کرد. گرایش‌های سیاسی که در ابتدا کنفدراسیون را تشکیل داده بودند (جوانان ناراضی از حزب توده، جوانان جبهه ملی و هواداران خلیل ملکی) جای خود را به چندین فرقه متعصب و متخاصم مارکسیستی داده بودند و دیگر امکانی برای ادامه وحدت وجود نداشت. به این ترتیب، جریان‌های انشعابی کنگره شانزدهم هر یک جداگانه، اما به نام کنفدراسیون به مبارزه خود مبتنی بر حمله و اشغال نمایندگی‌های دیپلماتیک ایران در غرب ادامه دادند. فضای دانشجویی ایران پیش از تشکیل کنفدراسیون. در دههٔ ۱۹۴۰ حزب تودهٔ ایران
از تشکیل کنفدراسیون. در دههٔ ۱۹۴۰ حزب تودهٔ ایران قوی‌ترین نیروی سیاسی کشور بود و فضای دانشگاه‌ها را کاملاً در دست داشت تا جایی که اکثر منابع گواهی می‌کنند نیمی از دانشجویان دانشگاه تهران یا عضو یا هوادار این حزب بودند. این حزب در ۱۹۵۰ «سازمان دانشجویان دانشگاه تهران» را تأسیس کرد و در اواخر دههٔ ۴۰ و اوایل دههٔ بعد موفق به حفظ سلطه و نفوذ خود بر دانشگاه شد تا جایی که مهدی بازرگان که در آن سال‌ها از روسای دانشگاه بود می‌گوید: «کمونیست‌ها آنچنان نفوذ گسترده‌ای داشتند که مدیریت دانشگاه بر اوضاع کنترلی
داشتند که مدیریت دانشگاه بر اوضاع کنترلی نداشت.» اما در دههٔ بعدی و با ظهور محمد مصدق و جبههٔ ملی، محوریت این حزب به چالش کشیده شد. جبههٔ ملی، به ویژه شاخهٔ سوسیالیستی آن، با چیرگی حزب توده بر دانشگاه به مقابله برخاست. پس از کودتای ۲۸ مرداد فعالیت‌های دانشجویی نیز مانند سایر فعالیت‌ها در داخل شدیداً سرکوب شد، اما در خارج از کشور فعالیت‌های قابل ملاحظه‌ای بین دانشجویان ایرانی آغاز گشته بود. به‌خصوص در فرانسه، انگلستان، آلمان و ایالات متحده. این فعالیت شامل انتشارات نشریات مختلف دانشجویی بود و این جریان از
انتشارات نشریات مختلف دانشجویی بود و این جریان از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ شروع شده بود. تشکیل کنفدراسیون. کنفدراسیون در ۱۹۶۲ با به هم پیوستن سه سازمان تشکیل شد: کنفدراسیون دانشجویان ایرانی در اروپا، سازمان دانشجویان دانشگاه تهران، و سازمان دانشجویان ایرانی در آمریکا. خاستگاه‌های تشکیل کنفدراسیون در اروپا. فرانسه. در فرانسه «انجمن دانشجویان ایرانی» از اوایل دههٔ ۱۹۵۰ به وجود آمده بود. این انجمن ابتدا خیلی فعال نبود و طبق گفتهٔ دکتر علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی، از چهره‌های معروف اپوزیسیون روشنفکری که در ۱۹۴۶ به عنوان
معروف اپوزیسیون روشنفکری که در ۱۹۴۶ به عنوان دانشجو به پاریس رفت، به جز برگزاری جشن‌های نوروز کار چندانی نمی‌کرد؛ مگر جذب دانشجویان به عضویت حزب توده. با شروع نخست‌وزیری مصدق، دانشجویان هوادار جبهه ملی و به ویژه سوسیالیست‌های نیروی سوم شروع به تشکیل دسته‌ای رقیب برای مقابله با سلطهٔ حزب توده کردند. نهایتاً وقتی دولت دکتر مصدق ناچار شد در اثر بحران مالی هزینهٔ تحصیلی دانشجویان در خارج را با ارزی بالاتر از نرخ پایین دولتی تأمین کند، دانشجویان توده‌ای در سفارت ایران تظاهرات کردند و با دانشجویان طرفدار مصدق
ایران تظاهرات کردند و با دانشجویان طرفدار مصدق دچار درگیری شدند. این درگیری به انشعاب در انجمن و تشکیل «اتحادیه دانشجویان ایرانی در فرانسه» توسط غیرتوده‌ای‌ها کشیده شد. این دو انجمن در فرانسه فعال بودند. بریتانیا. انجمن‌های دانشجویی ایرانی در بریتانیا از پیش از جنگ جهانی دوم فعال بودند. از جمله «انجمن دانشجویان ایرانی در انگلستان» (مشهور به «انجمن لندن») که تحت ریاست سفیر ایران بود، «انجمن دانشجویان ایرانی شرکت ملی نفت ایران»، «انجمن دانشجویان ایرانی در دانشگاه لیدز»، «انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه
در دانشگاه لیدز»، «انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه منچستر». در آوریل ۱۹۶۰ تمامی این انجمن‌ها جمع شدند تا «فدراسیون انجمن‌های دانشجویی ایرانی در بریتانیا» را تشکیل دهند. آلمان. در طول دههٔ ۵۰ جمهوری فدرال آلمان و شهر برلین غربی به صورت بزرگ‌ترین تجمع دانشجویان ایرانی خارج از کشور درآمد. «سازمان دانشجویان ایرانی مقیم آلمان»، که وابسته به حزب توده بود، در اواخر دههٔ ۵۰ تأسیس شد. سازمان‌های دانشجویی دیگری در توبینگن، هایدلبرگ، هامبورگ، و هانوور نیز فعال بودند. در سال ۱۹۶۰ نمایندهٔ ده سازمان دانشجویی با همدیگر
در سال ۱۹۶۰ نمایندهٔ ده سازمان دانشجویی با همدیگر ملاقات کردند تا به صورت فدراسیونی با هم متحد شوند و حاصل این قرار تأسیس «فدراسیون دانشجویان ایرانی مقیم آلمان» بود. کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی در اروپا (کنگرهٔ هایدلبرگ). در فاصلهٔ روزهای ۱۵ و ۱۸ آوریل ۱۹۶۰ نمایندگان سازمان‌های دانشجویی یادشده از فرانسه، آلمان و بریتانیا در هایدلبرگ، آلمان غربی گردهم آمده و در نتیجه ادغام سازمان‌های خود «کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی در اروپا» را تأسیس کردند. کنگره هایدلبرگ اهداف سازمان جدید را در «بیانیه»
کنگره هایدلبرگ اهداف سازمان جدید را در «بیانیه» خود به این شکل اعلام کرد: «هماهنگ‌کردن تمام دانشجویان ایرانی در اروپا و انجمن‌ها و سازمان‌ها و اتحادیه‌های محلی ایشان به صورت یک کنفدراسیون به منظور ایجاد و حفظ و استواری روح همکاری بین ایشان در اروپا و آگاهانیدن بیشتر آن‌ها به حقوق و وظایف صنفی خویش و تدارک وسائل تشکیلاتی به منظور ارتباط همه محصلین ایرانی و مطالعه در شرایط کار و چاره‌جویی دربارهٔ مسائلی که بر قشر دانشجو و تحصیل‌کرده طبق منافع میهن ما معلوم است.» مشخص است که این سند خیلی سیاسی نیست و این به
مشخص است که این سند خیلی سیاسی نیست و این به این علت است که فعالان سازمان نمی‌خواستند در این مرحله برای رژیم حساسیت ایجاد کنند یا بین گروه‌های مختلف اپوزیسیون اختلاف نظر ایجاد کنند. از نظر تشکیلاتی گروهی به نام «هیئت دبیران» برای رهبری تشکیل شد که هر سازمان کشوری یک عضو در آن داشت. هیئت دبیران تعدادی کمیته برای انجام وظایفش داشت. مثل کمیته اطلاعات یا کمیته انتشارات. این هیئت اجازه داشت، با اکثریت آرا دو سوم اعضای خود، در فاصلهٔ بین کنگره‌ها خط مشی کنفدراسیون را تعیین کند. بالاترین ارگان تصمیم‌گیری، کنگرهٔ
را تعیین کند. بالاترین ارگان تصمیم‌گیری، کنگرهٔ کنفدراسیون بود. سازمان دانشجویان ایرانی در آمریکا. «سازمان دانشجویان ایرانی در آمریکا» در سال ۱۹۵۲ توسط سفارت ایران در آمریکا و «دوستان آمریکایی خاورمیانه» تأسیس شد. این سازمان در طول دههٔ ۱۹۵۰ هوادار دولت بود اما در اواخر این دهه تحولات سیاسی باعث شد عناصر مخالف جای پای خود را درون انجمن محکم کنند و جهت آن را عوض کنند.
سیستم تلفنی همراه (MTS) یکی از قدیمی‌ترین استانداردهای تلفن همراه است. آن در هر دو جهت کار می‌کرد، به معنی اینکه، اگر به شما از طرف خطوط ثابت زنگ بزنند، تماس به یک اپراتور (انسان) تلفن همراه انتقال می‌یافت، و سپس او تماس را به تلفن همراه شما انتقال می‌داد، و گوشی شما زنگ می‌خورد. همانند یک تماس راه دور، شما باید به اپراتور تلفن همراه بروید، او از شما در شماره تلفن همراهی که قصد تماس با آن را دارید را می‌پرسد و یک تماس برای شما برقرار می‌کند. این سیستم توسط Bell System ایجاد شد و برای اولین بار در ۱۷ ژوئن
Bell System ایجاد شد و برای اولین بار در ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ فعال شد. تجهیزات اصلی ۸۰ پوند وزن داشتند و در آغاز فقط ۳ کانال برای همه کاربران محدوده شهری وجود داشت، بعدها مجوزهای بیشتری اضافه شد که تعداد کل کانال‌ها را به ۳۲ عدد در ۳ باند رساند. این سرویس حدود سال ۱۹۸۰ در بخش‌های بزرگی از آمریکای شمالی استفاده شد. این قرارداد با IMTS جایگزین شد. منابع. ویکی‌پدیایی انگلیسی
معادلهٔ کورتوگ-دوریز (Korteweg–de Vries - KdV) مدلی‌ست ریاضی برای امواج آب در نواحی کم‌عمق. تاریخچه. هرچند ظهور و پیدایش معادلهٔ کورتوگ-دوریز در سال ۱۸۹۵ به‌وسیله کورتوگ و دوریز انجام شده، شروع سیر این پیدایش به حدود شصت سال قبل از آن یعنی زمان آزمایش‌های جان اسکات راسل در سال ۱۸۳۴ باز می‌گردد. صورت‌های معادله. یکی از صورت‌های گوناگون این معادله عبارت است از formula_1 که در اینجا formula_2 تابعی ست از دو متغیر حقیقی formula_3 و formula_4. سولیتون‌ها. سولیتون‌ها به جواب‌هایی از معادله کورتوگ-دوریز گفته
به جواب‌هایی از معادله کورتوگ-دوریز گفته می‌شوند که به شکل موجی ثابت با سرعت فاز c (ثابت) به حرکت ادامه می‌دهند. این گونه جواب‌ها به صورت کلی زیر در نظر می گیریم: formula_5 با جایگزینی این جواب در معادله اصلی معادلات دیفرانسیل عادی زیر حاصل می‌شود: formula_6
CBسامانه تلفنی همراه پیشرفته (با سیستم اشتباه نشود) یکی از روش‌های ارتباطات رادیویی در نسل۰ بود، به طور اصلی در سیستم‌های رادیویی قابل حمل ژاپنی استفاده می‌شد. آن، شبیه جانشین خود یعنی He MTS است، که در باند 900MHz اجرا می‌شد.
OLT اولین تلفن همراه زمینی در نروژ است. آن در ۱ دسامبر، ۱۹۶۶ تأسیس شد و تا زمانی که توسط NMT در سال ۱۹۹۰ منسوخ شد، ادامه داشت. در سال ۱۹۸۱، ۳۰ هزار مشترکت تلفن همراه داشت، که در آن زمان این شبکه بزرگ‌ترین بود. شبکه در فرکانس 160MHz باند VHF با استفاده از FM در فرکانس MHz 160-162 برای دستگاه همراه اجرا شد و از فرکانس 168-170 MHz برای ایستگاه پایه بهره برده شد. اکثر دستگاه‌های تلفن نیمه دوطرفه بودند، اما بیشتر آن‌ها گران تر بودند، کاملاً دوطرفه بودند. به هر مشترک یه شماره تلفن پنج رقمی داده می‌شد. در سال
مشترک یه شماره تلفن پنج رقمی داده می‌شد. در سال ۱۹۷۶، سیستم OLT گسترش یافت و باند UHF را نیز شامل شد که به نام MTD ثبت شد و امکان رومینگ بین‌المللی را با کشورهای اسکاندیناوی نیز داشت.
MTD سیستم تلفن همراه غیرخودکار برای باند فرکانسی 450MHz بود. آن در سال ۱۹۷۱ در سوئد مطرح شد، و تا سال ۱۹۸۷ ادامه داشت، تا اینکه با سرویس خودکار NMT جایگزین شد. شبکه MTD در نهایت ۲۰ هزار کاربر داشت، با ۷۰۰ نفر به عنوان کارمند برای اپراتوری. MTD همچنین در کشورهای دانمارک و نروژ (از سال ۱۹۷۶) ایجاد شد، که امکان رومینگ با کشورهای اسکاندیناوی را داشت. اولین سیستم تلفن همراه در سوئد MTA بود که در سال ۱۹۵۶ مطرح شد و تا سال ۱۹۶۷ ادامه داشت. آن یک سیستم 150MHz ای بود که در شهرهای استکهلم و گوتنبرگ با ۱۲۵ مشترک در کل
که در شهرهای استکهلم و گوتنبرگ با ۱۲۵ مشترک در کل موجود بود. سیستم دومی، MTB تلفن‌های همراه ترانزیستوری در سال ۱۹۶۲ داشت و تا سال ۱۹۸۳ ادامه داشت. آن در باندهای 76-77/5 و 81-82/5 MHz اجر شد، و همچنین در شهر Malmö موجود بود و حدود ۶۰۰ مشترک داشت. در نروژ، اولین سیستم تلفن همراه OLT بود که در سال ۱۹۶۶ مطرح شد. در سال ۱۹۸۱ با ۳۰ هزار مشترک بزرگ‌ترین سیستم تلفن همراه در جهان بود.
نِستور () یک شخصیت خیالی در ماجراهای تن‌تن و میلو، اثر کاریکاتوریست بلژیکی هرژه است. او پیشخدمت بردبار و صبور کاخ مولینسار است. نستور مظهر یک پیشخدمت خانگی به سبک فرانسوی است. او آماده‌به‌خدمت، نجیب، وفادار و اهل خانه و زندگی است و همواره در خدمتِ ارباب خود کاپیتان هادوک و ساکنان یا مهمانان دیگر خانه همچون تن‌تن، پروفسور تورنسل یا بیانکا کاستافیوره است. تاریخچه شخصیت. نستور نخستین بار در "راز اسب شاخدار" دیده شد. در این داستان، او پیشخدمت فرمانبردار و وظیفه‌شناس «برادران پرنده»، صاحبان اولیهٔ کاخ مولینسار و
«برادران پرنده»، صاحبان اولیهٔ کاخ مولینسار و شخصیت‌های شرور داستان است. تن‌تن توسط مَکس و ژ. پرنده ربوده شده و در انبار قصر حبس شده است. زمانی که تن‌تن از زیرزمین فرار می‌کند و سعی می‌کند از طریق تلفنِ خانه، با دوستانش تماس بگیرد، نستور وارد اتاق می‌شود و می‌پرسد که او کیست. کمی بعد درگیری میان آنها شکل می‌گیرد که در طی آن، نستور وفادارانه در کنار کارفرمایانش می‌ایستد. در پایان داستان زمانی که فعالیت‌های جنایتکارانه برادران پرنده فاش می‌شود، نستور از هرگونه تخلف و اتهام مبری می‌شود. تمام شواهد در محاکمه
تخلف و اتهام مبری می‌شود. تمام شواهد در محاکمه برادران پرنده نشان می‌دهد که نستور از نیت واقعی آنها بی‌خبر بوده است و تن‌تن و کاپیتان هادوک هم استدلال می‌کنند که نمی‌توان او را به خاطر اقدامات اربابان قبلی خود، مورد مؤاخذه و جریمه قرار داد. وقتی کاپیتان هادوک کاخ اجدادی‌اش را پس می‌گیرد، نستور به عنوان پیشخدمتِ کاخ مولینسار ابقا می‌شود، چرا که کاپیتان هادوک نستور را بخشی جدایی‌ناپذیر از این مکان می‌داند. او همچنان یکی از شخصیت‌های اصلیِ تمام داستان‌های بعدی تن‌تن است که در کاخ اتفاق می‌افتد و وفادارانه به
تن‌تن است که در کاخ اتفاق می‌افتد و وفادارانه به دوستانش هادوک و تن‌تن خدمت می‌کند. در جواهرات کاستافیوره، او به شکلی کلیشه‌ای به کولی‌ها مشکوک است. اقتباس‌ها. نستور در سال ۲۰۱۱ در فیلم اقتباسی "ماجراهای تن‌تن: راز اسب شاخدار" با صداپیشگی این ریتل ظاهر می‌شود که پیشخدمت ساخارین است. شخصیت او در این فیلم خوش‌قلب نشان داده می‌شود و حتی مخفیانه به تن‌تن کمک می‌کند و به او اشاره می‌کند که کشتی مدل، حاوی چه چیزی است. همچنین اشاره شده است که نستور از کارفرمای خود ناراضی است و می‌گوید که ساخارین اصلاً به او حقوقی
ناراضی است و می‌گوید که ساخارین اصلاً به او حقوقی نمی‌دهد. در پایان فیلم او پیشخدمت هادوک می‌شود. این فیلم همچنین جزئیات جدیدی را به رویات اضافه می‌کند که جد نستور، آقای نیکولز، ناخدایارِ «سر فرانسیس هادوک»، بوده است، که نشان می‌دهد خانواده او از آن زمان و طی سال‌های طولانی به خانوادهٔ کاپیتان هادوک خدمت کرده‌اند.
ویلیام گادوین (William Godwin) نویسنده و فیلسوف آنارشیست بریتانیایی است. وی به نوعی از آنارشیسم شبکه‌ای همکار یا همان سندیکایی اعتقاد داشت؛ به این معنا که جامعه از گروه‌های همکار متعدد و نه با نظارت مرکزی تشکیل یابد. کتاب "قضاوت سیاسی" از اوست. جمله «"دولت تنها زنان و مردان بیکاره پرورش می‌دهد"» از وی می‌باشد. او در سال ۱۷۹۶ با مری ولستون‌کرافت نویسنده فمینیست رابطه عاشقانه‌ای داشت که به ازدواج آنها و تولد دخترشان انجامید اما مری ۱۱ روز بعد از زایمان درگذشت. گادوین کتابی دربارهٔ زندگی مری ولستون کرفت
گادوین کتابی دربارهٔ زندگی مری ولستون کرفت نوشته‌است.
شهرک شهید محمد بروجردی یا درّه گُرگ روستایی است از توابع بخش اشترینان در شهرستان بروجرد که در جاده بروجرد-ملایر قرار دارد، طبق تحقیقات محلی نام دره گرگ از نام قدیم دره گل که گلخانه پادشاهان ساسانی بوده گرفته شده. این روستا در دهستان اشترینان این بخش قرار گرفته‌است. یکی از چهره‌های دره گرگ، محمد بروجردی از فرماندهان سپاه پاسداران است که در کردستان شهید شده‌است. به همین مناسبت نام این روستا از دره گرگ به شهرک شهید بروجردی تغییر یافته‌است. جاده‌ای که دسترسی بین بروجرد و دره گرگ را میسر می‌سازد در دهه هفتاد با
بروجرد و دره گرگ را میسر می‌سازد در دهه هفتاد با همکاری اهالی روستا ساخته شد که تاکنون مرمت و بازسازی در آن انجام نگرفته و همین امر باعث کشته شدن تعداد زیادی شده‌است. نشانه‌های زیاد باستانی در اطراف این روستا قرار دارد که قدمت آن را به هزاران سال می‌رساند. اغلب مردم روستا کشاورز و دامدار می‌باشند و مرغداری‌های متعددی نیز تأسیس شده که به اقتصاد روستا کمک می‌کند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرک شهید محمد بروجردی در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰۲۳ نفر بوده‌است که از این میان ۶۲۲ نفر مرد و بقیه زن
نفر بوده‌است که از این میان ۶۲۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۴۰۱ خانوار دارد.
نخل جمیره () یک مجمع‌الجزایر در دبی، امارات متحده عربی است. نخل جمیره یکی از سه جزیرهٔ نخلی دبی است. در طراحی این جزیره از درخت نخل الهام گرفته شده‌است و دارای ۱۷ شاخهٔ عظیم است که توسط یک حصار ۱۲ کیلومتری حفاظت شده‌است. برای به سطح آب رساندن این سازه، بیشتر از ۵۰ میلیون متر مکعب خاک مورد نیاز است. ساخت این جزیره در سال ۲۰۰۱ آغاز شد و در سال ۲۰۰۸ به پایان رسید. مساحت این جزیره ۵ در ۵ کیلومتر است. جمیره بزرگ‌ترین جزیرهٔ انسان ساخت است و حدوداً ۴۰ هزار کارگر درگیر ساخت آن بوده‌اند. در جزیره یک مونوریل با
درگیر ساخت آن بوده‌اند. در جزیره یک مونوریل با ظرفیت حمل ۲ تا ۳ هزار مسافر در روز به خارج و داخل جزیره ساخته شده‌است. مجموعهٔ آتلانتیس نیز در این جزیره قرار دارد. اثرات زیست‌محیطی. بر اساس پژوهشی که در سال ۲۰۲۲ در ژورنال واتر منتشر شد، ساخت این جزیره بر افزایش مواد محلول در آب، تغییر پروفایل طیفی آب و همچنین افزایش دمای سطح آب اطراف این جزیره (آب‌های دریای خلیج فارس) اثرگذار بوده‌است. نگارخانه. تصاویر زیر در سال ۲۰۰۸ انداخته شده‌است.
بهاءالدین محلاتی (آذر _ ۲۷ مرداد خورشیدی)، فقیه اصولی، مرجع تقلید شیعه و از رهبران مذهبی شاخص در منطقه فارس و از علمای تراز اول ایران بود که مقلدان بسیاری در این استان و استان‌های همجوار داشت. او پسر شیخ محمدجعفر محلاتی از روحانیان مبارز جنوب بود. در هفت سالگی به خدمت پدر در شیراز رفت و تحصیلات ابتدائی را در مدرسه شریعت به پایان رسانید. از آن پس هشت سال در محضر پدرش و میرزا محمد صادق مجتهد فقه و اصول را خواند. آن‌گاه مدتی دروسی را نزد حاج سیدعلی حکیم کازرونی فراگرفت. سپس عازم نجف شد و ده سال در مجلس درس آقا
فراگرفت. سپس عازم نجف شد و ده سال در مجلس درس آقا ضیاءالدین عراقی، محمدکاظم شیرازی، و محمدحسین نائینی حضور یافت تا به مقام اجتهاد رسید و در سال ۱۳۴۹ به شیراز بازگشت. محلاتی در شیراز مسجد مولی را محل اقامه نماز جماعت و تدریس خود قرار داد و انجمن دین و دانش را تأسیس کرد. پس از مدتی به عنوان مرجع تقلید بخشی از اهالی شیراز و فارس قرار گرفت. محلاتی در ۲۷ مرداد ۱۳۶۰ در شیراز از دنیا رفت. تولد. محلاتی در آذر ۱۲۷۵ش (رجب ۱۳۱۴ق) در نجف و در خانواده ای روحانی به‌دنیا آمد. در سال ۱۲۸۱ش (۱۳۲۰ق)، به موطن خاندان خود،
آمد. در سال ۱۲۸۱ش (۱۳۲۰ق)، به موطن خاندان خود، شیراز، بازگشت. و سپس برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۰۲ش (۱۳۴۲ق) عازم نجف شد. و بعد از هفت سال اقامت در نجف در سال ۱۳۰۹ش دوباره به شیراز بازگشت. تحصیلات. بهاءالدین محلاتی تحصیل را از مدرسه شریعت شیراز، از مدارس جدید با سبک آموزش اسلامی، آغاز کرد. پس از آن، به تحصیل علوم اسلامی نزد پدرش و برخی عالمان شیراز پرداخت. همچنین وی در نجف در درس کسانی چون محمدحسین نائینی، آقا ضیاء عراقی، سید ابوالحسن اصفهانی و محمدکاظم شیرازی شرکت کرد و از برخی از آنان اجازه اجتهاد گرفت.
شرکت کرد و از برخی از آنان اجازه اجتهاد گرفت. گرچه او برای ماندن و تدریس در نجف با اصرار سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاء عراقی مواجه شد اما به درخواست پدرش به شیراز بازگشت. به نقل از منابع، بهاءالدین محلاتی پس از بازگشت کوشید تا با برگزاری درس و تربیت شاگرد به حوزه علمیه شیراز رونق دهد. او در مدرسه مُقیمیّه درس خارج فقه و اصول می‌گفت. درس محلاتی را مختصر، مفید و خالی از حشو و زوائد توصیف کرده‌اند. گفته شده که او مطالب پیچیده را با بیانی روشن و دقیق ارائه می‌کرده است. سید عبدالحسین دستغیب از جمله شاگردان او
است. سید عبدالحسین دستغیب از جمله شاگردان او قلمداد شده‌اند. از جمله آثار او به "رساله عملیه"، "مناسک حج"، "حاشیه بر عروة‌الوثقی و" "رهنمای حق" اشاره شده است. فعالیت‌های سیاسی. در دوران نهضت ملی شدن نفت ایران محلاتی از معدود علمایی بود که از محسن طالعی و جبهه ملی ایران پشتیبانی کرد و به این دلیل در تعارض با سید نورالدین الهاشمی شیرازی قرار گرفت که او نیز از اقتدار فراوان در میان اهالی شهر شیراز برخوردار بود. پایگاه اجتماعی محلاتی بیشتر در میان طبقات متمکن و پایگاه اجتماعی سید نورالدین در میان قشرها فرودست
پایگاه اجتماعی سید نورالدین در میان قشرها فرودست و کسبه جزء بود. اولین حضور او در مبارزات سیاسی را در کنار پدرش برای مبارزه با قوای انگلستان در دشتستان و تنگستان گزارش کرده‌اند. گزارش شده که در دوران پهلوی اول، محلاتی به‌ مخالفت با حکومت پرداخت و به‌شدت با کشف حجاب مقابله کرد. محلاتی در جریان نهضت ملی‌شدن صنعت نفت به دفاع از دولت ملی محمد مصدق پرداخت. در اسناد ساواک، از مخالفت محلاتی با اصلاحات ارضی به‌دلیل مخالفت آن با شرع یاد شده است. به‌گزارش علی دوانی، در جریان تصویب لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی،
در جریان تصویب لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی، محلاتی ضمن اعلامیه‌ای مخالفت با این لایحه و حمایت خود از امام خمینی را اعلام کرد. در قیام ۱۵ خرداد، محلاتی، ضمن رهبری اعتراضات در شیراز، پس از بازداشت امام خمینی دست به تحرکاتی زد که منجر به بازداشت چهارماهه او شد. امام خمینی پس از آزادی خود از زحمات محلاتی تقدیر کرد. پس از تبعید روح الله خمینی در آبان ۱۳۴۳ش به‌دلیل مخالفت با کاپیتولاسیون، محلاتی مخالفت خود را با این لایحه و تبعید او اعلام کرد. از آبان ۱۳۴۳ش تا بهمن ۱۳۵۷ش، محلاتی، علاوه بر ادامه انتقاد از
تا بهمن ۱۳۵۷ش، محلاتی، علاوه بر ادامه انتقاد از حکومت پهلوی، به تلاش برای ایجاد هماهنگی میان مخالفان حکومت و حمایت از آنان پرداخت. حمایت از حجاب دانش آموزان دختر در مدارس، مخالفت با جشن‌های ۲۵۰۰ساله شاهنشاهی و مخالفت با برنامه‌های غیراخلاقی در جشن هنر شیراز از دیگر فعالیت‌های او در این دوران است. سال پیروزی انقلاب، دوران اوج فعالیت‌های سیاسی محلاتی دانسته شده است: اعلام عزای عمومی به‌خاطر کشتار ۱۹ مرداد شیراز، صدرو اعلامیه علیه حکومت یک روز قبل از ۱۷ شهریور، دعوت از مردم برای ادامه تظاهرات و اعتصابات،
دعوت از مردم برای ادامه تظاهرات و اعتصابات، مخالفت با حکومت نظامی در آبان و جلوگیری از تندروی به اسم انقلاب از جمله فعالیت‌های او در سال ۱۳۵۷ش دانسته شده است. جلال الدین آیت‌الله‌زاده برادر محلاتی از فعالان جبهه ملی و سپس نهضت آزادی ایران و از دوستان مهدی بازرگان بود. انقلاب ۱۳۵۷. وی در بهمن ۱۳۵۸ با صدور بیانیه ای حکومت ایران را نامشروع دانسته بود. او پس از انقلاب مورد بی‌مهری روحانیان حاکم قرار گرفت به‌رغم این که شیخ بهاءالدین و مجدالدین هر دو از فعالان قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ بودند. از او مؤسسات خیریه متعددی
۱۵ خرداد ۱۳۴۲ بودند. از او مؤسسات خیریه متعددی به جا مانده‌اند. در اواخر عمر و پس از مرگ بهاءالدین محلاتی، پسرش مجدالدین محلاتی متولی امور او بود. مجدالدین محلاتی مسجد ولی عصر در خیابان داریوش شیراز را به پایگاه خود بدل کرد. پسر مجدالدین، به نام جعفر محلاتی، مدتی نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد بود. او در پایان بخشیدن به جنگ ایران و عراق نقش عمده‌ای ایفا کرد. سپس به تدریس در رشته فلسفه اسلامی و مطالعات خاورمیانه در ایران و آمریکا پرداخت. وی با همکاری با سازمان‌های غیردولتی آمریکا و ایرانی،
با همکاری با سازمان‌های غیردولتی آمریکا و ایرانی، تلاش‌هایی نیز در جهت بهبود روابط ایران و آمریکا انجام داده است. درگذشت. بهاءالدین محلاتی در اسفند ۱۳۵۹ دچار بیماری قلبی شد و در بیمارستان بستری گردید. روح الله خمینی طی پیامی ضمن اظهار تأثر، برای سلامتی وی دعا و از خداوند شفای کامل او را درخواست کرد. وی به دستور سید روح الله خمینی به بیمارستان قلب تهران منتقل شد، و ایشان پیوسته جویای حال وی بود. محلاتی پس از بازگشت به شیراز در ۲۷ مرداد ۱۳۶۰ در سن ۸۵سالگی از دنیا رفت. مردم شیراز با تعطیلی کسب و کار خود، پیکر
رفت. مردم شیراز با تعطیلی کسب و کار خود، پیکر وی را با شکوه تشییع کردند. حضور روحانیان نیز در این مراسم چشمگیر بود. فرزند وی مجدالدین محلاتی بر جنازه پدر نماز خواند و در مقبره خانوادگی خاندان محلاتی در کنار آرامگاه علی‌بن‌حمزه در شیراز دفن گردید.سید روح الله خمینی پیام تسلیتی برای درگذشتش صادر کرد. منابع. http://majdnaameh.com
اربوس (به انگلیسی: Erebus؛ (/ˈɛrɪbəs/؛ به یونانی باستان: Ἔρεβος؛ تاریکی محض، سایه)، یکی از ایزدان نخستین در اساطیر یونانی و نشان‌دهنده تجسم تاریکی به‌شمار می‌رود؛ به‌طور مثال تبارنامه خدایان اثر شاعر نام‌دار یونانی هزیود، او را یکی از پنج موجود اولیه در خلقت و پسر خائوس به‌شمار می‌آورد. اربوس با خواهر خود نیکس (شب)، ازدواج کرد و حاصل این پیوند: آیتر (روشنایی)، همرا (روز)، هسپریدس، هوپنوس (خواب)، مویرای (سرنوشت) خارون (راهنمای روان‌ها)، گراس (پیری) و تاناتوس بودند. اربوس بیشتر به تاریک‌ترین قسمت جهان زیرزمین
اربوس بیشتر به تاریک‌ترین قسمت جهان زیرزمین (هادس) اشاره دارد تا به یک ایزد. تاریخچه. اربوس خدای تاریکی و مه است؛ یکی از خدایان اصلی و کهن؛ یکی از فرزندان خائوس. همسر او، نیکس، خواهر او نیز هست. او پدر بسیاری از ایزدان است و همچنین اسمی برای دشت‌های متروک دنیای زیرین و نیز فضای خالی بین دیوارها؛ جایی که او سکونت دارد. او در پیوند با نیکس، پدر همرا، پروتوجنوس (خدایانی که قبل از به‌وجود آمدن کیهان وجود داشتند و معمولاً گفته می‌شود جسم ندارند) روز و آیتر، روشنایی است. برخی گفته‌اند که جهنم به‌خاطر او به‌طور