payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را دارد به عنوان جهت غالب انتخاب می‌شود. به هر نقطه کلیدی یک بردار ویژگی شامل ۱۲۸ مولفه اختصاص داده می‌شود. پنجره اطراف نقطه کلیدی به ۴*۴ زیرپنجره تقسیم می‌شود و در هر زیرپنجره یک هیستوگرام از گرادیان‌ها رسم می‌شود (هر هیستوگرام شامل ۸ مقدار است) تعداد ویژگی‌ها برابر خواهد بود: ۴*۴*۸ = ۱۲۸ گام‌های اصلی در محاسبه ویژگی‌های تصویر عبارت‌اند از: مقایسه با دیگر الگوریتم‌های استخراج ویژگی. این روش یکی از روش‌های اصلی استخراج ویژگی در بینایی ماشین است. دلیل اصلی که این روش را از باقی روش‌ها جدا می‌سازد، مقاوم
که این روش را از باقی روش‌ها جدا می‌سازد، مقاوم بودن این روش نسبت به اندازه، چرخش و تبدیلات افین است. آزمایش‌های زیادی در راستای عملکرد روش‌های گوناگون توصیفگرهای محلی انجام شده است. خلاصه‌ای از این مطالعات در زیر آمده است: پیشرفت‌های بعدی. این الگوریتم از نظر محاسباتی، الگوریتم زمان‌بری محسوب می‌شود و به همین خاطر در سال‌های بعد الگوریتم‌های دیگری برای کاهش این سربار معرفی شدند ولی معمولاً این کاهش سربار در ازای کاهش کیفیت نقاط تطبیق داده شده، ارائه می‌شود. از جمله این الگوریتم‌ها می‌توان به SURF, ORB,
از جمله این الگوریتم‌ها می‌توان به SURF, ORB, PCA SIFT و KAZE اشاره کرد. برای مثال الگوریتم SURF از همان منطق استفاده می‌کند اما سریعتر از روش تبدیل ویژگی مقیاس نابسته است. با این حال این سرعت در ازای دقت و مقاومت کمتر نسبت به تغییرات به دست می‌آید. همچنین الگوریتم ORB که در مواردی که با یک سیستم بی‌درنگ سر و کار داریم استفاده می‌شود؛ زیرا با تلفیق ویژگی‌های مثبت چند الگوریتم، روشی سریع با عملکرد قابل قبول ارائه کرده است. آما همچنان از نظر اعتمادپذیری، روش تبدیل ویژگی مقیاس نابسته در صدر قرار می‌گیرد.
روش تبدیل ویژگی مقیاس نابسته در صدر قرار می‌گیرد. پیاده‌سازی و استفاده. برای استفاده از این الگوریتم کافی است که از یکی ز کتابخانه‌های آماده‌ای که در پایتون یا باقی زبان‌ها پیاده‌سازی شده استفاده کنید و ویژگی‌های تصویر را به کمک این الگوریتم استخراج کنید. در زبان پایتون و سی‌پلاس‌پلاس می‌توانیم از کتابخانه openCV که با نام CV2 شناخته می‌شود استفاده کنیم و به کمک تابع cv2.drawKeypoints این نقاط را در تصویر نشان دهیم. تصاویری که در این صفحه نمایش داده شد نیز به کمک همین توابع اجرا شده بود. کاربردها. این نوع
به کمک همین توابع اجرا شده بود. کاربردها. این نوع الگوریتم بیشتر در کارهای شناسایی شی، شناسایی چهره، دنبال کردن شی و دنبال کردن حرکت فرد، مدل‌سازی سه بعدی صحنه، ساخت پانوراما، بخش‌بندی تصویر، شناسایی مکان، تعیین مکان ربات، نقشه ربات و … استفاده می‌شود. این روش احتیاجی به بخش‌بندی ندارد. SIFT بخشی بنیادی از الگوریتم‌های ViPR و vSLAM ساخته شده توسط شرکت اوُلوشن رباتیکز است که یک الگوریتم هدفیابی/محلی‌سازی بر اساس SIFT نیز برای ایبوی سونی پیاده‌سازی کرده است که به کمک آن ایستگاه پر کردن باتری خود را پیدا
که به کمک آن ایستگاه پر کردن باتری خود را پیدا می‌کند. همچنین از این روش برای ساخت تصاویر پانوراما و تلفیق چند تصویر استفاده می‌شود. از این الگوریتم در واقعیت مجازی نیز استفاده می‌شود و به کمک آن اشیا سه بعدی توسط تصاویر دو بعدی تشکیل می‌شود.
چگالی یعنی نسبت جرم به حجم . چگالی(در فارسی ایران)، یا دِنسیته (که به آن چگالی جرم حجمی یا جرم ویژه نیز می‌گویند) جرم یک ماده به ازای حجم واحد آن است. یا به عبارت دیگر جرم یک متر مکعب از یک جسم را گویند و آن را با نماد ρ (رو) نشان می‌دهند و از رابطه formula_1 به دست می‌آید؛ که ρ چگالی، m جرم جسم، و V حجم جسم است. در برخی موارد (به عنوان مثال، در صنعت نفت و گاز ایالات متحده)، چگالی به‌طور ضعیف به عنوان وزن آن در واحد حجم تعریف می‌شود، اگرچه این از نظر علمی نادرست است (چراکه جرم با سرعت و وزن با جاذبه تغییر
است (چراکه جرم با سرعت و وزن با جاذبه تغییر می‌کند) که این کمیت به‌طور خاص وزن مخصوص نامیده می‌شود. چگالی یک ماده با تغییر دما و فشار تغییر می‌کند. این تغییرات معمولاً برای جامدها و مایع‌ها کوچک بوده ولی برای گازها بسیار بزرگ است. افزایش فشار بر روی یک جسم باعث کاهش حجم آن شده و در نتیجه باعث افزایش چگالی می‌شود. افزایش دمای یک ماده باعث افزایش حجم (به جز در چند مورد استثنا) و در نتیجه کاهش چگالی آن می‌شود. در بسیاری از گرمایش قسمت پایین ظرف به دلیل کاهش چگالی قسمت گرم شده، باعث ایجاد جریان همرفتی از پایین
قسمت گرم شده، باعث ایجاد جریان همرفتی از پایین به بالا می‌شود. معکوس چگالی یک ماده معمولاً حجم مخصوص خوانده می‌شود و معمولاً در ترمودینامیک کاربرد دارد. چگالی یک خاصیت شدتی است چرا که افزایش مقدار یک ماده باعث افزایش جرم آن می‌شود؛ نه چگالی. چگالی و وزن ویژه تفاوت دارند. چگالی، جرمِ حجم واحد یا جرم ویژه است، اما وزن ویژه، وزنِ حجم واحد است. گاهی برای ساده‌سازی مقایسه چگالی در بین سیستم‌های یکای مختلف، به جای چگالی از «چگالی نسبی» یا «وزن مخصوص» استفاده می‌شود، که برابر نسبت چگالی آن ماده به چگالی یک ماده
که برابر نسبت چگالی آن ماده به چگالی یک ماده استاندارد یا مرجع است، که معمولاً «آب» را به عنوان ماده مرجع در نظر می‌گیرند. در نتیجه اگر چگالی نسبی یک ماده کمتر از یک باشد بر روی آب شناور می‌ماند. فرمول. چگالی به صورت جرم تقسیم بر حجم به‌دست می‌آید. formula_1 که در آن formula_3 (رو) دانسیته یا چگالی است؛ formula_4 جرم است و formula_5 حجم است. یکاهای رایج. یکای اس‌آی برای چگالی: سیستم SI یکاهای متری بیرون از اس‌آی: گرم بر لیتر (g/L) یا گرم بر دسی‌متر مکعب (g/dm³) که از یکاهای هم‌ارز با کیلوگرم بر متر مکعب
که از یکاهای هم‌ارز با کیلوگرم بر متر مکعب (kg/m³) هستند و معمولاً در آزمایشگاه استفاده می‌شوند. به عنوان مثال چگالی آب در دمای ۴ درجه سلسیوس، ۱۰۰۰g/L است. این‌ها از نظر عددی برابرند با kg/L (1 kg/L = ۱ kg/dm³۱ g/cm³ = ۱ g/mL). در یکاهای سفارشی ایالات متحده یا یکاهای امپراتوری، یکاهای چگالی این‌ها را هم شامل می‌شود:
بِهداشت یا نظافت علم و هنر پیشگیری از بیماری‌ها، طولانی کردن عمر و بالا بردن سلامتی به‌وسیلهٔ کنش‌های اجتماعی است؛ بر همین اساس، برای بهداشت فردی، عمومی، روانی و غذایی تعریف‌هایی وجود دارد. ریشه‌شناسی. در زبان فارسی واژه نظافت نیز به وفور به جای بهداشت استفاده می‌شود که ریشه عربی دارد. نظافت وام‌واژه‌ای از زبان عربی در فارسی است. پیشینه. مردم دوران پیشاتاریخ با توجه به تجربیات و نیز، اعتقادات دینی یا خرافی خود، به گونه‌ای، از بیمار شدن جلوگیری می‌کردند. در روم باستان، بهداشت به عنوان نماد سلامتی شناخته
در روم باستان، بهداشت به عنوان نماد سلامتی شناخته می‌شد؛ به همین منظور، حمام‌های عمومی متعددی در شهرهای مختلف ساخته می‌شدند؛ علاوه بر استحمام که تا حدودی مفهوم پاکیزگی داشت، ماساژ و کرم‌های معطر نیز مورد استفاده قرار می‌گرفتند. منشأ کلمهٔ بهداشت نیز به همان دوره، و به الههٔ سلامتی و پاکیزگی، هیجیا ، دختر اسقلبیوس بازمی‌گردد. در ابتدای قرون وسطی استحمام به‌عنوان پاک‌کنندهٔ روح، در میان بسیاری از مردم متداول شد؛ ولی به مرور زمان و با گسترش اعتقادات خرافاتی مبنی بر اینکه آب، موجب بازشدن منافذ پوست و ورود
مبنی بر اینکه آب، موجب بازشدن منافذ پوست و ورود بیماری‌ها به بدن می‌شود، استحمام از رواج افتاد، و حمام‌های عمومی، منبعی برای ابتلا به بیماری‌ها شناخته شد. در مقابل، چرک بدن، لایهٔ محافظی در برابر بیماری‌ها پنداشته شد؛ به‌علاوه، توالت‌ها (حتی در قلعهٔ پادشاهان) در مکان عمومی و در ملأعام قرار داشتند و فضولات در کوچه‌ها منظره‌ای طبیعی شناخته می‌شد. دست‌ها و صورت تنها بخش‌هایی از بدن که در این دوره به‌طور منظم شست‌وشو می‌شدند و برای پوشاندن بوی بد بدن، تنها از انواع عطر استفاده می‌شد. این وضع در دوران رنسانس
انواع عطر استفاده می‌شد. این وضع در دوران رنسانس به علت شیوع بیماری‌هایی خطرناک، چون: سیفیلیس و طاعون بدتر شد؛ مردم برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری‌ها استفاده از آب را به حداقل رسانیدند و برای شست‌وشو تنها از پارچه‌هایی خشک استفاده می‌کردند. در دورهٔ پادشاهی لویی شانزدهم، استفاده از آب، دوباره و به تدریج متداول شد. توالت و دست‌شویی‌ها به اتاق‌هایی جداگانه منتقل شد و استحمام به دور از چشم دیگران انجام گرفت. داشتن حمام در خانه رواج یافت؛ هرچند هدف از آن‌ها در درجهٔ اول، استراحت بود و نه شست‌وشو. در قرن
در درجهٔ اول، استراحت بود و نه شست‌وشو. در قرن نوزدهم استحمام، لازمهٔ رعایت بهداشت فردی شد و شستن دست و صورت با صابون در میان اغلب مردم رواج یافت. در اواخر قرن نوزدهم، اکثر ساختمان‌ها در اروپا دارای حمام و دست‌شویی بودند. ایجاد شبکه‌های فاضلاب زیرزمینی و تصفیه‌خانه نیز در قرن بیستم موجب ارتقای سطح بهداشت عمومی در شهرها شد؛ به علاوه، سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۹۴۶، به منظور هماهنگی و ارتقای وضعیت بهداشت عمومی در سطح جهان تأسیس یافت. سطوح بهداشت. بر اساس تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت، بهداشت بر سه سطح،
تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت، بهداشت بر سه سطح، استوار است: پیشگیری سطح اول، سطح دوم و سطح سوم. پیشگیری سطح اول. این مرحله، عبارت است از مجموعهٔ اقداماتی که برای جلوگیری از بروز بیماری انجام می‌شود؛ این اقدامات، موجب بالا رفتن میزان قدرت جسمی و روانی افراد جامعه و سالم‌تر شدن محیط زندگی می‌شود، و خود به دو مرحله تقسیم می‌شود: ارتقای بهداشت. شامل آموزش همگانی بهداشت، بهبود رژیم غذایی بر اساس گروه‌های سنی، فراهم آوردن شرایط مناسب مسکن، کا، و تأمین تفریحات سالم می‌شود. حفاظت ویژه در مقابل وقایع بهداشتی و
سالم می‌شود. حفاظت ویژه در مقابل وقایع بهداشتی و بیماری‌ها. شامل روش‌هایی اختصاصی است که از بروز برخی بیماری‌ها جلوگیری می‌کند؛ همچون تزریق واکسن برای پیشگیری از ابتلا به سرخک، کزاز، سیاه‌سرفه و فلج اطفال…، سمپاشی برای مبارزه با پشهٔ مالاریا، استفاده از کپسول ویتامین A برای جلوگیری از ابتلا به شبکوری، کم کردن گرد و غبار در معادن برای پیشگیری از بیماری‌های ریوی نزد کارگران، و مبارزه با آلودگی هوا و استعمال دخانیات برای پیشگیری از سرطان ریه. پیشگیری سطح دوم. این مرحله، شامل تشخیص به‌موقع بیماری و درمان سریع
این مرحله، شامل تشخیص به‌موقع بیماری و درمان سریع و مناسب است؛ این اقدامات برای جلوگیری از سیر بیماری به طرف مراحل پیشرفته، به‌وجود آمدن نقص و ناتوانی و سرایت بیماری به افراد سالم ضرورت دارد. پیشگیری سطح سوم. در این مرحله، هدف متوقف کردن سیر بیماری و جلوگیری از ناتوانی کامل یا مرگ است. فیزیوتراپی برای برگرداندن حرکت به یک عضو عارضه‌دیده، نمونه‌ای از این اعمال است. عمل‌های جراحی، استفاده از عینک، سمعک و ورزش‌های مخصوص، مثال‌هایی دیگر از اقداماتی هستند که برای بازگرداندن قسمتی از توانایی‌های از دست رفته یا
بازگرداندن قسمتی از توانایی‌های از دست رفته یا جلوگیری از ناتوانایی بیش‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرند. بهداشت عمومی. بهداشت عمومی علم و هنر پیشگیری از بیماری‌ها و ارتقای سلامت و افزایش طول عمر بشر با استفاده از اقدامات سازماندهی شده مردمی و سازمان‌های دولتی و خصوصی است که براساس آموزه‌های کارشناسان بر آن توجه و تأکید فراوانی شده‌است. بسیاری از نکات بهداشتی که نقش بسزایی در سلامتی انسان دارند، در تعالیم دین اسلام تحت عنوان واجب یا مستحب بیان شده‌است که به عنوان نمونه می‌توان به شرایط صحیح بودن نماز، از جمله
نمونه می‌توان به شرایط صحیح بودن نماز، از جمله به طهارت بدن و لباس اشاره کرد که همه این موارد در جایگاه خود تأثیر به سزایی در سلامت فرد و در وسعت بیشتر در سلامت جامعه دارد. «بهداشت عمومی» مترادف عبارت «سلامت عمومی» می‌باشد و سلامت به معنای تأمین رفاه کامل جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی که معنای آن تنها به نبودن بیماری و نقص عضو، محدود نشده بلکه شامل محورهای جسم، روان و جامعه می‌باشد؛ لذا هرگونه نقص و آسیبی که به هریک از این محورهای وارد شود، تعادل فرد را برهم زده و منجر به نبود سلامت در فرد و جامعه می‌شود.
زده و منجر به نبود سلامت در فرد و جامعه می‌شود. تمامی شاخه‌های بهداشت در اصل از گروه منشعب می‌شوند شامل: بهداشت محیط، بهداشت حرفه ای، بهداشت مدارس، بهداشت تغذیه، بهداشت مواد غذایی، بهداشت فردی، بهداشت دهان و دندان، بهداشت مادر و کودک پیشگیری از بیماری‌ها، بهداشت خانواده، بهداشت سالمندان و … نگاه ابعادی بهداشت عمومی به سلامت فرد و جامعه بهداشت عمومی به فرد در جامعه، نگاه می‌کند و به صورت ابعادی به سلامت فرد توجه دارد. تأثیر سلامت جسم بر سلامت روان و تأثیر سلامت روان بر سلامت جسم و نقش سلامت فرد بر سلامت
سلامت روان بر سلامت جسم و نقش سلامت فرد بر سلامت جامعه و نقش سلامت جامعه بر سلامت فرد کند. بهداشت فردی. بهداشت فردی متشکل از روش‌ها و اصولی جهت پیشگیری از بروز انواع بیماری‌ها و پاکیزه نگه‌داشتن اعضای بدن است. ساده‌ترین کارها مانند شستشوی دست‌ها یا کل بدن، پاکیزگی مو و ناخن و رعایت اصول پاکیزگی لباس و پوشش‌های فردی می‌تواند سلامت یک فرد را تا حدود بسیار زیادی تأمین کند. بهداشت فردی پایهٔ اصلی سلامت فرد و در نهایت یک جامعه را تشکیل می‌دهد. با رعایت چندین نکتهٔ ساده و روزمره در زندگی فرد، امنیت بالایی برای
ساده و روزمره در زندگی فرد، امنیت بالایی برای وی حاصل می‌شود که نتیجهٔ آن "پیشگیری بهتر از درمان" خواهد بود. بهداشت غذایی. بهداشت مواد غذایی شاخه‌ای از علم بهداشت عمومی است با هدف بهداشت غذایی پیشگیری از آلودگی غذایی، گسترش بیماری‌ها، و جلوگیری از مسمومیت غذایی است. قوانین بهداشتی غذایی راه‌های امنی را برای آماده کردن و نگهداری مناسب مواد غذایی، و خوردن درست غذا ذکر می‌کنند. بهداشت حرفه‌ای. بهداشت حرفه‌ای شاخه‌ای از علم بهداشت است که با شناسایی، ارزشیابی و کنترل عوامل زیان‌آور در محیط کار از بروز بیماری‌ها
عوامل زیان‌آور در محیط کار از بروز بیماری‌ها و عوارضی که ممکن است توسط عوامل زیان‌آور فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی، ارگونومیکی به وجود آید، جلوگیری می‌کند.
آن‌هوی (خوانده شود: آن‌خوی) یکی از استان‌های چین است که در شرق چین، در آن‌سوی حوضه‌های آبریز رودهای یانگ‌تسه و هوآی‌هه قرار دارد. محدودهٔ آن از سوی شرق با استان جیانگسو، از جنوب شرقی با ژجیانگ، در جنوب با جیانگژی، در جنوب غربی با هوبئی، در شمال غربی با هنان و در سوی شمال از راه باریکه‌ای با استان شاندونگ هم‌مرز است. مرکز آن شهر هفئی (Hefei) است. جمعیت آن بالغ بر شصت و چهار میلیون نفر است. مساحت این استان برابر ۱۳۹٬۴۰۰ کیلومتر مربع است.
الگوریتم لونبرگ-مارکوارت روشی است برای یافتن کمینه یک تابع غیر خطی چند متغیره که به عنوان یک روش استاندارد برای حل مسئله کمینه مربعات برای توابع غیرخطی درآمده است. الگوریتم لونبرگ-مارکوارت (LMA) بین الگوریتم گاوس-نیوتون (GNA) و روش گرادیان کاهشی درونیابی می‌کند. LMA از GNA مقاوم‌تر است، که یعنی در بسیاری مواقع، حتی اگر بسیار دورتر از کمینه نهایی شروع کرده باشد، جوابی را پیدا می‌کند. از دیگر سو، برای تابع‌های خوشرفتار و پارامترهای آغازین معقول، LMA کمی کندتر از GNA است. LMA پرطرفدارترین الگوریتم برازش خم است
GNA است. LMA پرطرفدارترین الگوریتم برازش خم است و کاربران کمی ممکن است به روش‌های دیگر برازش خم نیاز پیدا کنند. مسئله. formula_1 تابع formula_2از formula_3 پارامتر formula_4 که formula_5 داده شده‌اند. برای آسانی از نمادگذاری برداری برای هر دوی تابع‌ها و پارامترها استفاده می‌کنیم. مسئله کمترین مربعات شامل جستن بردار پارامترهای formula_8 است که برای آن تابع هزینه کمینه می‌شود. کاربرد اصلی در مسئله برازش خم کمترین مربعات است: مجموعه‌ای از جفت‌های تجربی داده به فرم formula_10 در دست است، می‌خواهیم formula_8
به فرم formula_10 در دست است، می‌خواهیم formula_8 پارامترهای خم مدل formula_12 را به گونه‌ای بهینه کنیم که مجموع مربعات انحراف‌ها کمینه گردد. راه حل. مانند سایر الگوریتم‌های کمینه‌سازی عددی، الگوریتم لونبرگ-مارکارد یک رویه تکراری است. برای شروع کمینه‌سازی، کاربر باید یک حدس آغازین برای بردار formula_8 پارامترها ارائه کند. در بسیاری مواقع یک حدس ناآگاهانه استاندارد مانند formula_18 به خوبی کار می‌کند. در جاهای دیگر، الگوریتم تنها وقتی کار می‌کند که حدس آغازین تا حدی به جواب نهایی نزدیک باشد. در هر گام
آغازین تا حدی به جواب نهایی نزدیک باشد. در هر گام تکرار، بردار formula_8 پارامترها با یک تخمین جدید formula_20 جایگزین می‌شود. برای دستیابی به formula_21 توابع formula_22 با خطی‌سازیشان تخمین زده می‌شوند که formula_24 ژاکوبین formula_25 در formula_8 است. در یک کمینه مجموع مربعات formula_27، داریم formula_28. با خطی‌سازی بالا، از این به معادله زیر می‌رسیم که formula_21 را می‌توان از آن با وارون کردن formula_31 بدست آورد. کلید LMA جایگزینی این معادله با «نسخه میراشده» آن است ضریب میرایی نامنفی formula_33 در
میراشده» آن است ضریب میرایی نامنفی formula_33 در هر تکرار تنظیم می‌شود. اگر کاهش formula_27 تند بود مقدار کوچک‌تری به آن می‌دهیم که الگوریتم را به GNA نزدیکتر می‌کند، اما اگر یک تکرار کاهش ناکافی نشان داد formula_33 را افزایش داده و یک گام را نزدیکتر به جهت نزول گرادیانی برمی‌داریم. ضریب میرایی مشابهی در ساماندهی تیخونوف دیده می‌شود که در حل مسائل خطی کژنمود سودمند است. اگر یک طول قدم بازیابی شده یا کاهش مجموع مربعات برای آخرین مجموعه پارامترهای formula_8از مقادیر از پیش تعیین شده کمتر باشند تکرار پایان
مقادیر از پیش تعیین شده کمتر باشند تکرار پایان می‌یابد و آخرین بردار پارامتر formula_8 به عنوان جواب در نظر گرفته می‌شود.
مُکریانی؛ نام یکی از لهجه‌های اصلی گویش کردی میانی از زبان کردی است. لهجه مکریانی در منطقه شهرستان مهاباد، بوکان، سردشت، پیرانشهر، اشنویه ، نقده، تکاب، شاهین دژ و میاندوآب و همچنین در برخی روستاهای بیجار ، نزدیک به تکاب رواج دارد و همچنین در شهرهای رانیه ، قلعه دیزه رواندز در کردستان عراق رواج دارد. نام مکریانی یا مکری مربوط به قبیله‌ای کهن با نام مکری است. لهجه سورانی هولیری اربیل با موکریانی تقریباً شبیه هم هستند. موکریانی نسبت به سایر لهجه‌های شاخه کردی میانی مانند اردلانی، بیشترین نزدیکی را با لهجه
میانی مانند اردلانی، بیشترین نزدیکی را با لهجه سورانی اربیل دارد. ایل‌های دهبکری، منگور، گورک، بامره، زرزا، سویسنی، فیض الله بیگی، مکری، بریاجی، آلان، پیران، بیگزاده، مامش، آکو، بلباس و پژدری تماماً با کردی مکریانی صحبت می‌کنند، که از این میان ایلات گورک در ارومیه و سلماس و فیض الله بیگی و پیران در وان و دیاربکر کردستان ترکیه، هنوز با گویش کرمانجی صحبت می‌کنند. ( این ایلات از شمال کردستان به منطقه مکریان مهاجرت کرده‌اند و در تشکیل لهجه مکریانی مؤثر بوده‌اند) لهجه مکریانی یکی از لهجه‌های کردی میانی است و
لهجه مکریانی یکی از لهجه‌های کردی میانی است و مختص مکریان است که شهرهای مهاباد، بوکان، سردشت، پیرانشهر، اشنویه ، نقده ، میاندوآب ، شاهین دژ و تکاب را شامل می‌شود. لازم به ذکر است که شهرهای مراغه و بانه و سقز هم جزو منطقه مکریان محسوب می‌شوند ، ولی شهر مراغه به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و شهرهای سقز و بانه به زبان کردی اردلانی صحبت می‌کنند ، اردلانی هم لهجه‌ای از گویش سورانی در زبان کردی است. مقایسه کردی مکریانی با کردی اردلانی. گویش سنندجی (اردلانی) از نظر ساخت‌های نحوی، صرف فعل، و واژگان، در
از نظر ساخت‌های نحوی، صرف فعل، و واژگان، در مقایسه با گویش سورانیِ رایج در مهاباد (گویش مکری)، شباهت بیشتری به زبان‌های ایرانی میانه مانند پهلوی دارد. تفاوت‌های این دو گویش را می‌توان در چند محور بررسی کرد. گزارش مکنزی نشان می‌دهد که «گویش مکری (مهاباد) ساخت ارگاتیو را حفظ نکرده‌است... برخلاف گویش‌های مرکزی مانند سنه [سنندج]». گویش سنندجی (اردلانی) از نظر ساخت‌های نحوی، صرف فعل، و واژگان، در مقایسه با گویش سورانیِ رایج در مهاباد (گویش مکری)، شباهت بیشتری به زبان‌های ایرانی میانه مانند پهلوی دارد. تفاوت‌های
زبان‌های ایرانی میانه مانند پهلوی دارد. تفاوت‌های این دو گویش را می‌توان در چند محور بررسی کرد. گزارش مکنزی نشان می‌دهد که «گویش مکری (مهاباد) ساخت ارگاتیو را حفظ نکرده‌است... برخلاف گویش‌های مرکزی مانند سنه [سنندج]». ویژگی‌ها:در گویش اردلانی مفعول برجسته است و قبل از فعل می‌آید فعل سوم شخص است فاعل آشکار نقش کم‌رنگ دارد سیستم ارگاتیو قوی و سیستماتیک ویژگی‌ها: سورانی در گویشهای مهاباد اربیل سلیمانیه ضمیر مفعولی روی فعل الحاقی است، جدا نیست "فعل و مفعول"' به هم چسبیده → برجستگی مفعول نشان داده می‌شود فاعل
هم چسبیده → برجستگی مفعول نشان داده می‌شود فاعل آشکار نقش برجسته دارد ولی نقش ارگاتیو کمرنگ‌تر است تفاوت‌های نحوی و صرفی. • حفظ ساخت ارگاتیو: در گویش سنندجی، ساخت ارگاتیو در زمان گذشته هنوز حفظ شده‌است، در حالی‌که در مهاباد این ساخت حذف شده و افعال به‌صورت تحلیلی صرف می‌شوند. • استقلال ضمایر فاعلی و مفعولی: در سنندجی، ضمایر فاعلی و مفعولی اغلب به‌صورت جدا از فعل می‌آیند (مثلاً: «دی یان» = ایشان را دید). در مهاباد، این ضمایر در فعل ادغام شده‌اند (مثلاً: «بینن» = دیدند)، که نشانهٔ گذار به ساختار تحلیلی است.
= دیدند)، که نشانهٔ گذار به ساختار تحلیلی است. • نشانه‌های مفعولی: در سنندجی، پسوند مفعولی «یانی» (معادل «را» در فارسی) حفظ شده‌است که از ویژگی‌های زبان‌های ایرانی میانه است. در مهاباد این پسوند یا حذف شده یا بسیار کم‌رنگ است. • نوع صرف فعل در گذشته: در سنندجی، صرف فعل گذشته «پایه‌ای» یا ناقص است و نشانگر شخص و شمار معمولاً از طریق ضمیر جداگانه بیان می‌شود. در مهاباد، صرف فعل کامل و تحلیلی است که تحولی جدیدتر به‌شمار می‌آید. • ریشهٔ واژگان: گویش سنندجی در بسیاری از افعال و واژگان، ریشه‌های پهلوی یا پارسی
بسیاری از افعال و واژگان، ریشه‌های پهلوی یا پارسی میانه را حفظ کرده‌است (مثلاً: «دی» ← ریشهٔ پهلوی «دیدن»). در مقابل، در مهاباد واژگان ساده‌تر یا وام‌واژه‌ها کاربرد بیشتری دارند. نمونهٔ مقایسه‌ای: جملهٔ «تو من را در گریه غرق کردی» در سورانی و اردلانی. در جدول زیر یک نمونهٔ مقایسه‌ای میان کردی سورانی و گویش اردلانی (سنندجی) آمده است که از نظر صرف و نحو تفاوت‌های معناداری نشان می‌دهد. این نوع مثال‌ها در توصیف‌های گویش‌شناختیِ کردی توسط زبان‌شناسانی همچون مک‌کنزی و پژوهش‌های جدیدتر دربارهٔ ارگاتیویته در کردی
و پژوهش‌های جدیدتر دربارهٔ ارگاتیویته در کردی بررسی شده‌اند. توضیح: تفاوت میان این دو گونه نشان‌دهندهٔ گرایش سورانی به الگوی مفعولی-فاعلی (nominative–accusative) و حفظ برخی ساخت‌های ارگاتیو در اردلانی است. این پدیده در زبان‌شناسی تاریخی کردی اهمیت ویژه‌ای دارد و با تحول افعال متعدی گذشته از دورهٔ فارسی میانه به کردی مرتبط دانسته می‌شود.
جنگ چریکی یا جنگ پارتیزانی یکی از انواع جنگ‌های نامنظم است که در آن گروه کوچکی از افراد مسلح با استفاده از تاکتیک‌هایی چون کمین، شبیخون، خرابکاری، جنگ ایذایی، تاکتیک‌های بزن‌دررو، و جابجایی سریع به یک نیروی نظامی بزرگ‌تر و کم‌تحرک‌تر حمله‌ور شده و بلافاصله صحنه نبرد را ترک می‌کنند. به سرباز یک گروه چریکی، چریک گفته می‌شود. در دوران مدرن از اصطلاح جنگ چریکی معمولاً در اشاره به مقاومت مسلحانه گروه‌های شبه‌نظامی در مقابل نیروهای اشغالگر استفاده می‌شود. از اصطلاح پارتیزان و جنگ پارتیزانی نیز در همین معنا
اصطلاح پارتیزان و جنگ پارتیزانی نیز در همین معنا استفاده می‌شود. این اصطلاح همچنین بیانگر تاکتیک‌هایی است که نیروهای کوچکتر در مقابل نیروهای بزرگتر و مسلح‌تر و با تدارکات بیشتر اتخاذ می‌کنند. تاکتیک‌های نبرد چریکی معمولاً بر جداکردن واحدهای کوچک‌تر نیروی دشمن از بقیه و سپس حمله به آن‌ها از طریق کمین اتکا دارند. نیروهای چریکی معمولاً از جاسوسی، خرابکاری‌های صنعتی و تبلیغات روانی استفاده می‌کنند و خود را یک جنبش سیاسی مردمی اما سرکوب‌شده، معرفی می‌کنند. در بسیاری از نقاط دنیا گروه‌های محلی از شیوه جنگ چریکی
از نقاط دنیا گروه‌های محلی از شیوه جنگ چریکی علیه نیروهای حکومتی بهره می‌برند. این تاکتیک‌ها به ویژه در مناطق ناهموار طبیعی مثل جنگل‌ها مؤثر هستند که مکان‌های اختفای طبیعی را در اختیار چریک‌ها می‌گذارند. تاریخچه. آمریکایی‌ها در جنگ استقلال خود علیه نیروهای بریتانیایی شیوه‌های جنگ چریکی را به کار گرفتند و توانستند کشوری را که به اعتقاد بسیاری صاحب قوی‌ترین نیروی نظامی دنیا بود، وادار به پذیرش استقلال خود کنند. در قرن بیستم نیز چریک‌های کمونیست با موفقیت از این شیوه علیه نیروهای فرانسوی و آمریکایی مستقر در
این شیوه علیه نیروهای فرانسوی و آمریکایی مستقر در ویتنام بهره بردند. هرچند جنگ‌های چریکی معمولاً در مناطق کوهستانی یا جنگلی انجام می‌شوند اما نیروهای عرب الهام‌گرفته از لورنس عربستان به رهبری ملک فیصل از محیط‌های بیابانی برای نبرد موفقیت‌آمیزی علیه نیروهای قوی‌تر امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول بهره بردند. در جنگ جهانی دوم نیز گروه‌های چریکی در فرانسه و نقاط دیگر دنیا در مقابل نیروهای آلمان نازی مقاومت کردند. معروف‌ترین جنگ‌های چریکی دوران مدرن نبردهایی هستند که به تغییر دائمی حکومت‌های چین، ویتنام،
هستند که به تغییر دائمی حکومت‌های چین، ویتنام، افغانستان و کوبا منجر شدند. چریک‌های کمونیست چینی به رهبری مائو پس از جنگ جهانی دوم بر مخالفان خود چیره شده و قدرت را در پرجمعیت‌ترین کشور دنیا به دست گرفتند. در ویتنام نیز کمونیست‌های ویت‌مین به رهبری هوشی مینه و سپس چریک‌های ویت‌کنگ موفق شدند تا نیروهای فرانسوی و سپس آمریکایی را وادار به خروج از ویتنام کنند. در کوبا فیدل کاسترو و ارنستو چه گوارا در یک جنگ چریکی سه ساله موفق به سرنگونی حکومت فولخنسیو باتیستا در سال ۱۹۵۹ شدند. در افغانستان نیز گروه‌های مجاهدین
سال ۱۹۵۹ شدند. در افغانستان نیز گروه‌های مجاهدین با استفاده از این شیوه توانستند در مدت نه سال ارتش شوروی را شکست داده و آن را وادار به خروج از افغانستان کنند. مقاومت الجزایر (علیه فرانسه که از ۱۹۵۴ آغاز شد) و قبرس (ملی‌گرایان یونانی علیه بریتانیایی‌ها در اواخر دهه ۱۹۵۰) از دیگر جنبش‌های ملی‌گرایی بودند که ریشه در جنبش‌های مقاومت چریکی داشتند. گروه‌های چریکی هرچند خود را به عنوان یک جبهه مردمی به تصویر می‌کشند اما در بسیاری موارد پس از به قدرت رسیدن به پاکسازی‌های خونین دست زده و جمعیت‌های محلی که در گذشته
خونین دست زده و جمعیت‌های محلی که در گذشته به حکومت سابق وفادار بودند را از بین می‌برند. خمرهای سرخ به رهبری پول پوت در همین چارچوب دو میلیون کامبوجی را به قتل رساندند. جنگ چریکی و تروریسم. مباحثات زیادی در مورد اشتراکات تاکتیک‌های چریکی و تاکتیک‌های تروریستی مطرح شده‌است. تعریف مرز دقیقی برای تمایز میان این دو گروه ساده نیست. بیشتر مورخین معتقدند که از نظر تاکتیک‌های جنگی نمی‌توان تمایزی در نظر گرفت و به جای آن بایستی به ارتباط میان گروه‌های مخالف و اهداف انتخاب شده توجه کرد. هرچند استثناهای زیادی در این
انتخاب شده توجه کرد. هرچند استثناهای زیادی در این مورد وجود دارد اما به‌طور کلی تروریست‌ها یک دیدگاه اقلیت یا افراطی را نمایندگی می‌کنند و به اهداف حکومتی، نظامی و غیرنظامی حمله می‌کنند. نیروهای چریکی به‌طور کلی جنبش مردمی وسیعتری را نمایندگی کرده و نیروهای حکومتی یا ارتش‌های اشغالگر را هدف قرار می‌کنند. یک عنصر کلیدی در تمایز گروه‌های چریکی از دیگر نیروهایی که از شیوه‌های مشابه آن‌ها استفاده می‌کنند، این است که گروه‌های چریکی اغلب مورد حمایت مردم محلی هستند. از نظر حقوق بین‌الملل گروه‌های چریکی بر خلاف
سر اردشیر جِی ریپورتر ( – ) پسر اِدولجی ریپورتر است که در یک خانوادهٔ زرتشتی ایرانی‌تبار در بمبئی به دنیا آمد. شاپور ریپورتر پسر اوست. ورود به ایران. اردشیر پس از گذراندن تحصیلات ابتدائی و متوسطه در بمبئی به انگلستان رفت و حقوق و علوم سیاسی، تاریخ شرق، و تاریخ باستان خواند. در اوائل سال ۱۸۳۹ به بمبئی برگشت. در پاییز همان سال در پی درگذشت کیخسرو جی خان صاحب، سرپرست زرتشتیان ایران، اردشیر از سوی سر دینشاه پتیت، رئیس انجمن اکابر پارسیان بمبئی به عنوان نماینده این انجمن و سرپرست جدید زرتشتیان برگزیده شد و به