payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خارج از ایران ساخت و قهرمان همیشگی‌اش را رهسپار خیابان‌های آلمان کرد. اعتراض در سال ۱۳۷۸ با دست مایه‌های سیاسی ساخته شد که دارای دیالوگ‌های ماندگار بود. اعتراض زمانی ساخته شد که اتفاقات مهمی در تیر ۱۳۷۸ افتاده بود. کیمیایی همچنین برای نخستین بار در سال ۱۳۸۲ در فیلم مستند هشتصد قدم در لاله‌زار ساخته امید شریف موسوی، مقابل دوربین قرار گرفت و راوی اصلی این فیلم دربارهٔ خیابان مشهور تهران قدیم یعنی لاله زار شد که همواره در اغلب فیلم‌های ساخته خودش و حتی رمانش نیز دلبستگی بسیار خود را به آن ابراز کرده است. در
نیز دلبستگی بسیار خود را به آن ابراز کرده است. در سال ۱۳۸۳ حکم فیلمی با تم رفاقت و انتقام را ساخت. حکم مانند سرب یک اثر کلاسیک با شرایط روز جامعه بود. کیمیایی در سال ۱۳۸۵ رئیس را کارگردانی کرد که فیلم به مانند حکم نشانه از انتقام و عصیان گروهی داشت. کیمیایی در سال ۱۳۸۷ با همکاری اصغر فرهادی، محاکمه در خیابان را ساخت. محاکمه در خیابان یک نوستالژی از آثار قبلی او و در همان حال رویکردی جدید به حساب می‌آید. جرم در سال ۱۳۸۹ یکی از فیلم‌های قابل توجه او بوده است. فیلمی که برای کیمیایی نخستین جایزه سینمایی از
فیلمی که برای کیمیایی نخستین جایزه سینمایی از جشنواره فیلم فجر را به ارمغان آورد. او در مراسم افتتاحیه و اختتامیه با سخنانی کنایه‌آمیز از اینکه پس از ۳۰ سال به یاد او افتاده‌اند گلایه کرد و در مراسم اختتامیه در حالی که با پسرش برای دریافت جایزهٔ بهترین فیلم به روی صحنه رفته بود تأکید کرد که فیلم‌سازی مستقل است و به جایی وابسته نیست. جرم قاب‌بندی‌های سینمایی موفقی دارد. متروپل کیمیایی در سال ۱۳۹۲ نیز با نظرات دو طیف وسیع جامعه همراه بود، فیلمی که نقطه مورد نظر کارگردان سینما است. کیمیایی در سال ۱۳۹۵ قاتل
نظر کارگردان سینما است. کیمیایی در سال ۱۳۹۵ قاتل اهلی را با بازی پرویز پرستویی در نقش جلال سروش کلید زد. سروش در قامت کاراکتر مدیری پاکدست و مذهبی قصد افشاگری دارد و شمایل مرد عدالت طلب و آرمان خواه دوران درخشان کیمیایی را تداعی می‌کند. سروش یکی از سیاسی‌ترین و از معدود قهرمان‌ها و شخصیت‌های مذهبی سینمای کیمیایی در طول این پنج دهه به حساب می‌آید. ویژگی‌های سینمایی و سبک. تِم اغلب فیلم‌های کیمیایی با باورها و ارزش‌های انسانی در جایگاه یک فیلمساز جامعه‌گرا ساخته شده‌اند. تمی که خود او به آن پایبند است اما با
شده‌اند. تمی که خود او به آن پایبند است اما با گذشت زمان در نگاه برخی یا از بین رفته یا کمرنگ شده‌اند. کیمیایی از جوانمردی، غیرت و رفاقت تا سر حد مرگ قصه می‌گوید و قهرمانانش را با این صفات در بستر جامعهٔ امروزی با مشکلات سیاسی و اجتماعی درگیر می‌کند تا از ارزش‌های خود دفاع کنند. ارزش‌هایی که مردم عامه‌پسند دوستشان دارند. باور به آرمان‌خواهی انسانی و شخصی نیز ویژگی اثرهای وی به‌شمار می‌آیند. بخش مهمی از جذابیت فیلم‌های کیمیایی در آفرینش شخصیت قهرمان است. قهرمانی که در دل اجتماع مبارزه می‌کند تا جهانِ
قهرمانی که در دل اجتماع مبارزه می‌کند تا جهانِ خواستهٔ خود را بسازد. مفهوم کلمات و داستان و روایت هدف شخصی و تیمی در آثار کیمیایی جایگاه ویژه‌ای دارد. از دیگر شاخصه کیمیایی معرفی تعداد زیادی بازیگر به سینمای ایران است. به لحاظ ساختاری سینمای کیمیایی از سه عنصر عمده موسیقی، دیالوگ‌ها و ارتباط انسانی - عاطفی کاراکترهای آن بهره می‌گیرد. از برآیند این عناصر، سینمای کیمیایی در مرز میان رئالیسم اجتماعی و ذهنیت نوستالژیک در حرکت است و این ساختار زیربنایی ستون اصلی و استخوان بندی تمام آثار وی را می‌سازد. دیگر نکته
و استخوان بندی تمام آثار وی را می‌سازد. دیگر نکته قابل توجه آثار وی واقف بود خود او به نوشتار و گفتار و لحن بازیگران و داستان فیلم است. دیالوگ‌نویسی. بارزترین توانایی کیمیایی در فیلمنامه‌هایش دیالوگ‌ها و مونولوگ‌های خاص اوست. کیمیایی زبان عامیانه (کوچه و بازار) را به خوبی می‌شناسد و در ایجاد ضرباهنگ مناسب برای ادای آن‌ها مهارت زیادی دارد. به‌همراه علی حاتمی، کیمیایی را نیز باید خالق بخش عمده‌ای از مشهورترین دیالوگ‌های تاریخ سینمای ایران دانست. از آن جمله گفتار می‌توان از گفتار ملک مطیعی، مفید و وثوقی در
گفتار می‌توان از گفتار ملک مطیعی، مفید و وثوقی در فیلم قیصر و قریبیان و وثوقی در فیلم گوزنها نام برد. می‌توان گفت پیام قهرمانان فیلم‌های کیمیایی در چند دیالوگ مهم و منحصر به فرد در لابلای فیلم آشکار می‌شود. پیامی که آرمان‌های ناب ایرانی را به تصویر می‌کشد. سانسور. رابطه مدیران دولتی با آثار وی هیچگاه مطلوب نبود. مسعود کیمیایی تنها دو جایزه از جشنواره فیلم فجر در کارنامه خود دارد. آن دو جایزه هر دو هم متعلق به سال ۱۳۸۹ و سالِ ساخت فیلم جرم بوده است. فیلم‌های وی مانند خط قرمز، تیغ و ابریشم و ردپای گرگ دچار
وی مانند خط قرمز، تیغ و ابریشم و ردپای گرگ دچار ممیزی و سانسورهای زیادی شد؛ و در این بین فیلم اول ذکر شده هیچگاه به نمایش در نیامد. سرب، دندان مار و گروهبان از فیلم‌های محبوب منتقدان در سال‌های پایانی دهه شصت و در اکران جشنواره فجر بودند که بخش قابل توجهی از گردش مالی جشنواره در دهه شصت و ازدحام و صف‌ها و البته بازار سیاه بلیت‌های آن به خاطر فیلم‌های کیمیایی بود. اما هیچ‌کدام از این سه فیلم محبوب، داوران را مجاب نکرد تا او را در جوایز جشنواره شریک کنند. سرب که در سال‌های گذشته در صدا و سیما نیز پخش شد با
که در سال‌های گذشته در صدا و سیما نیز پخش شد با سانسور شدید مواجه شد. اخبار جانبی و نظرها. کیمیایی پیش از انقلاب به عنوان یک فیلمساز مردمی و گاهی سیاسی شناخته شد. او پس از انقلاب هم سعی در نشان دادن مشکلات سیاسی-اجتماعی ایران داشته است؛ ولی در تمام این سال‌ها، از جنجال موج نو در سینما با فیلم قیصر، سر و صدای فیلم گوزنها و آتش گرفتن سینما رکس آبادان گرفته تا توقیف فیلم خط قرمز، جنجال ازدواج با گوگوش و… همواره موضوع بحث بوده است، به ویژه پس از انقلاب که انتقاد از فیلم‌هایش فزونی یافته است. البته کیمیایی
از فیلم‌هایش فزونی یافته است. البته کیمیایی معتقد است منتقدان به جای فیلم‌هایش خود او را نقد می‌کنند و مشکل اصلی آن‌ها با زندگی شخصی اوست. کیمیایی همواره جزو روشنفکران دهه‌های چهل و پنجاه شمسی بوده است ولی سال‌ها به‌واسطه مصاحبه‌ای که سال ۱۳۵۴ با روزنامه کیهان کرده بود می‌گفتند که کیمیایی خودش گفته است که روشنفکر نیست. کیمیایی در این مصاحبه که در سایت پارس توریسم پس از سال‌ها منتشر شده می‌گوید: «شغل من فیلمسازی نیست. بلکه من گاهی مشغول فیلم ساختن می‌شوم؛ زیرا سینما کوچک‌تر و بی حیاتر از آن‌ست که همهٔ زندگی
سینما کوچک‌تر و بی حیاتر از آن‌ست که همهٔ زندگی من باشد. اصولاً هنر کوچکتر از آنست که همهٔ زندگی آدم باشد. این حرف را به حساب روشنفکربازی نگذارید، چون من روشنفکر نیستم. فقط یک انسانم. این را به قشنگ‌ترین چیزهای زندگیم و به خون بچه‌ام قسم می‌خورم که من روشنفکر نیستم!» این مصاحبه برعکس نشان از رفتار روشنفکرانه کیمیایی داشت، چرا که در آن دوران رژیم وقت اعلام کرده بود که ما از روشنفکران حمایت می‌کنیم و کیمیایی زودتر از هرکس اعلام کرد که روشنفکر نیست. تهران. کیمیایی به شدت به زادگاه خود تهران علاقه‌مند و وابسته
به شدت به زادگاه خود تهران علاقه‌مند و وابسته است. این وابستگی از آثار سینمایی وی، مقالاتش در جراید به ویژه در روزنامه همشهری، و مصاحبه‌هایش آشکار است. وی در پنجمین جشنواره فیلم شهر شب گفت: «"خوشحالم که از شهرم، از تهران جایزه می‌گیرم"». فروغ فرخزاد. مسعود کیمیایی در مصاحبه‌ای با روزنامه شرق مدعی شد که جنازه فروغ فرخزاد را پس از جاری شدن صیغه برای محرم شدن به او شسته است. همچنین گفت که با صادق هدایت رابطه داشته است. پوران فرخزاد، خواهر فروغ فرخزاد در پاسخ گفته است که آقای کیمیایی اصلاً در آن مراسم حضور
گفته است که آقای کیمیایی اصلاً در آن مراسم حضور نداشته است و جهانگیر هدایت نیز اشاره کرده است که در زمان خودکشی صادق هدایت آقای کیمیایی تنها ده سال سن داشته است. فرج سرکوهی نیز ادعای مسعود کیمیایی مبنی بر اینکه با امیرپرویز پویان بحث و گفتگو داشته است را رد کرده است. همین‌طور وی یکی از آثار تئاتر خود به نام شب روشن را هم مدعی است که از الهامات صادق هدایت ساخته است. محمدعلی سپانلو در این باره گفته است این حرف آقای کیمیایی کذب است، آقای کیمیایی در آن زمان هیچ شهرتی نداشت که بخواهد با این جمع همراه باشد. او
شهرتی نداشت که بخواهد با این جمع همراه باشد. او نخستین فیلمش را در سال ۱۳۴۷ ساخت، در حالی‌که فروغ در سال ۱۳۴۵ از دنیا رفت. حالا می‌گوید شخص دیگری هم بوده که شریک جرم پیدا کند؟ او در زمان مرگ فروغ جوانی بیش نبود و گذشته از این، مگر می‌شود با مرده محرم شد؟ مگر مادر فروغ می‌گذاشت چنین اتفاقی رخ بدهد؟ این حرف‌ها کذب است و من نمی‌دانم هدف کیمیایی از زدن این حرف‌ها چیست. کیمیایی در مصاحبه بعدی خود در واکنش به حرف نه تاریخ را تحریف کرده، نه به کسی بی‌حرمتی کرده و نه کسی را زیر سؤال برده است. اسماعیل نوری‌علاء
و نه کسی را زیر سؤال برده است. اسماعیل نوری‌علاء دوست فروغ فرخزاد حرف کیمیایی را تأیید کرد و در این باره گفت، مردی از غسال‌خانه بیرون آمد. گفت غسال زن نداریم. باید به مرحوم، محرم شوید. خطبه‌ای خوانده می‌شود. دو نفر از ما به فروغ محرم می‌شویم؛ می‌شویم برادران او؛ روی او آب می‌ریزیم. سعید امامی. شایعات زیادی دربارهٔ همکاری او با سعید امامی وجود داشت که او آن‌ها را تکذیب کرد و تلویحاً سینا مطلبی را عامل انتشار آن دانست. شایعه بر این اساس بوده که وی نام امامی را در تیتراژ فیلم ضیافت آورده است؛ در حالی که نه در
در تیتراژ فیلم ضیافت آورده است؛ در حالی که نه در تیتر اول و نه در تیتراژ پایانی نامی از سعید امامی وجود ندارد. نسل. وی در مورد دوران نسل خود گفت: دوران نسل ما، دوران پراضطرابی بود که این اضطراب به نسل ما لطمه زد. این اضطراب از مشروطه تا حال با ماست. اما فراز و فرود داشته است. هنرمندی که در جامعه‌ای مضطرب زندگی کند. قطعاً مضطرب است. او از آن اضطراب سهم گرفته است. نتیجتاً اثرش هم اثر مضطربی است. دغدغه و استقلال. تِم اغلب فیلم‌های کیمیایی به باورها و ارزش‌های انسانی توجه دارد و می‌توان او را فیلمسازی
انسانی توجه دارد و می‌توان او را فیلمسازی جامعه‌گرا دانست. تمی که او البته بی‌اندازه به آن پایبند مانده است و به نوعی با گذشت زمان در نگاه برخی‌ها یا از بین رفته یا کمرنگ شده اما کیمیایی این نظرها را جملات بوتیکی دانسته و رفاقت و خانواده را اصول قلمداد کرده است. وی یکی از سینماگرانی است که برای تماشاگران داخلی شناخته شده و محترم است زیرا فیلم‌های مردمی و واقع گرایش بیشتر دغدغه مردم داخل کشور را بیان می‌کنند تا اینکه زبانی جهانی داشته باشند. آرمان. کیمیایی دربارهٔ آرمان و تعهد در کار خود گفته است: من از
دربارهٔ آرمان و تعهد در کار خود گفته است: من از تعهد و آرمانم جدا نخواهم شد. من با آرمان‌هایم زندگی می‌کنم، من با آرمان‌هایم فیلم می‌سازم و با آرمان‌هایم حرکت می‌کنم اما ارائه کم و زیاد آن دست من نیست. واکنش‌های سیاسی. در پی اعتراضاتِ ایرانیان در سال ۱۳۹۸ که با ساقط شدن پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین همراه شد در آستانه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، مسعود کیمیایی با انتشار ویدیویی اعلام کرد که از حضور در این دوره جشنواره فیلم فجر انصراف خواهد داد. کیمیایی عنوان کرده است که: «من امسال فیلمی
داد. کیمیایی عنوان کرده است که: «من امسال فیلمی ساختم به نام «خون شد» که در جشنواره فجر هست. من هیچ وقت اهل جشنواره نبودم و سمت و سویم همیشه مردم هستند و نگاه می‌کنم می‌بینیم که مردم روزگار سختی را می‌گذرانند و روزی نیست که خبرهای بد نشنویم. دلم نمی‌خواهد فیلمم در جشنواره فجر نشان داده بشود به دلیل تسلیتی که به این همه آدم دارم. مردمی که مسافر بودند». مسعود کیمیایی در اواخر شهریور ۱۴۰۱ با انتشار ویدئویی گفت: «روزگار باروت داریم می‌گذرانیم، نکنید با مردم، نکنید با مردم، مردم به موقع پاشنه کفش‌شان را ور
نکنید با مردم، مردم به موقع پاشنه کفش‌شان را ور می‌کشند. مردم خودشان تصمیم می‌گیرند.» او با درود فرستادن به مردم معترض و شهامت آنها به همکاران سینمایی خود که به تعبیر او «وسط» هستند و دودوزه‌بازی می‌کنند و دروغ می‌گویند، گفت: «هستی بیا، نیستی، نیا. آن وسط باد بدبویی می‌وزد. من غمگینم از آدم‌هایی که از هر چیزی می‌خواهند استفاده کنند. این دختر آمد در تهران، تک و تنها، کشتنش. این صورت مسئله نیست. این خود موضوع اصلی است. این باعث می‌شود پاشنه کفش‌ات را ور بکشی.»
ترانزیستور اثر میدان یا فِت، دسته‌ای از ترانزیستورها هستند که مبنای کار کنترل جریان، در آن‌ها توسط یک میدان الکتریکی صورت می‌گیرد. با توجه به این‌که در این ترانزیستورها تنها یک نوع حامل بار (الکترون آزاد یا حفره) در ایجاد جریان الکتریکی دخالت دارند، می‌توان آن‌ها را جزو ترانزیستورهای تک‌قطبی محسوب کرد که در مقابل ترانزیستورهای دوقطبی (که حامل‌های اکثریت و اقلیت هم‌زمان در آن‌ها نقش دارند) قرار می‌گیرند. ترانزیستورهای اثر میدان دارای سه پایهٔ سورس، درین و گیت هستند. این دسته از ترانزیستورها خود به دو گروه
هستند. این دسته از ترانزیستورها خود به دو گروه ماسفت و جی‌فت تقسیم می‌شوند. در این نوع ترانزیستورها، برخلاف ترانزیستورهای دوقطبی پیوندی که کنترل جریان امیتر و کلکتور با جریان ورودی به بیس صورت می‌گیرد، کنترل جریان سورس و درین با اعمال "ولتاژ" به گیت صورت می‌گیرد. کاربردها. کاربرد اصلی این ترانزیستورهای در مدارهای مجمتع به‌ویژه تراشه‌های دیجیتال است. در بیشتر این تراشه‌ها هزاران ماسفت استفاده شده‌است که نه تنها به عنوان عنصر فعال بلکه به عنوان مقاومت و خازن نیز به کار می‌روند. هرچند مدارهای ساخته‌شده با
نیز به کار می‌روند. هرچند مدارهای ساخته‌شده با ماسفت نسبت به مدارهای ساخته‌شده با بی‌جی‌تی ها پیچیده‌تر هستند و سرعت کمتری دارند، اما هزینهٔ کمتری نیز دارند و فضای کمتری اشغال می‌کنند و بنابراین در فناوری‌های یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس (VLSI) کاربرد گسترده‌ای دارند و در فرایندهای کنترل صنعتی، ابزارهای الکترونیک خودکار، الکترونیک نوری، مدارهای سوئیچینگ تلفنی و… نقش مهمی ایفا می‌کنند. جی‌فت‌ها همچنین به علت مقاومت ورودی زیاد و اغتشاش کم در الکترونیک خطی (غیر دیجیتال) اهمیت ویژه‌ای دارند. از ترانزیستورهای اثر
اهمیت ویژه‌ای دارند. از ترانزیستورهای اثر میدان در مدارهای کاربردی‌ای نظیر تقویت‌کننده‌ها، کلیدها، منابع جریان، بار فعال و… استفاده می‌شود. فت‌ها در ساخت فرستنده باند اف‌ام رادیو نیز کاربرد فراوانی دارند. پایانه‌ها. فت (FET) دارای سه‌پایه با نام‌های درِین D - سورس S و گیت G است که پایه گیت، جریان عبوری از درین به سورس را کنترل می‌نماید. فت‌ها دارای دو نوع N کانال و P کانال هستند. در فت نوع N کانال زمانی که گیت نسبت به سورس مثبت باشد جریان از درین به سورس عبور می‌کند. FETها معمولاً بسیار حساس بوده و حتی با
می‌کند. FETها معمولاً بسیار حساس بوده و حتی با الکتریسیته ساکن بدن نیز تحریک می‌گردند. به همین دلیل نسبت به نویز بسیار حساس هستند. برای تست کردن فت کانال N با مالتی متر، نخست پایه گیت را پیدا می‌کنیم؛ یعنی پایه‌ای که نسبت به دوپایه دیگر در یک جهت مقداری رسانایی دارد و در جهت دیگر مقاومت آن بی‌نهایت است. معمولاً مقاومت بین پایه درین و گیت از مقاومت پایه درین و سورس بیشتر است که از این طریق می‌توان پایه درین را از سورس تشخیص داد. اهمیت و ویژگی‌های ترانزیستورهای اثر میدان. در مقایسه با ترانزیستورهای پیوندی،
اثر میدان. در مقایسه با ترانزیستورهای پیوندی، ترانزیستورهای اثر میدان را می‌توان یک وسیلهٔ حساس به ولتاژ دانست که امپدانس ورودی آن بسیار زیاد (در حدود ۱۰۱۴ اهم) و امپدانس خروجی‌اش نیز به‌نسبت زیاد است. ماسفت‌ها در مقایسه با بی‌جی‌تی ها بسیار کوچکند به‌طوری‌که تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد از فضای اشغال‌شده توسط آن‌ها را اشغال می‌کنند. بنابراین در یک تراشه تعدادی زیادی ماسفت را می‌توان جای داد و به همین خاطر است که ماسفت‌ها کاربرد گسترده‌ای در یکپارچه‌سازی بزرگ‌مقیاس دارند. تفاوت دیگر ماسفت‌ها با ترانزیستورهای پیوندی
تفاوت دیگر ماسفت‌ها با ترانزیستورهای پیوندی در این است که ماسفت‌ها در بازه‌ای از گسترهٔ عملکردشان مانند یک مقاومت کنترل‌شده با ولتاژ عمل می‌کنند و نسبت به آی‌سی‌های مقاومتی مشابه جای کمتری در تراشه‌ها می‌گیرند. ویژگی سوم ماسفت‌ها مقاومت بسیار زیاد ورودی‌شان است. این ویژگی بدین معنا خواهد بود که ثابت زمانی مدار ورودی به قدری بالا است که اجازه می‌دهد بار الکتریکی ذخیره‌شده در خازن کوچک ورودی برای مدت طولانی باقی بماند و بتوان از آن به عنوان یک ابزار ذخیره‌سازی در مدارهای دیجیتال استفاده کرد. ویژگی چهارم
در مدارهای دیجیتال استفاده کرد. ویژگی چهارم ماسفت‌ها قابلیتشان در مصارف توان‌بالا است که می‌توانند جریان‌های زیاد را در چند نانوثانیه کلیدزنی کنند. این مدت نسبت به آنچه در بی‌جی‌تی‌ها امکان‌پذیر است بسیار سریع‌تر است. ویژگی چهارم امکان استفاده از ماسفت‌ها را در مدارهای فرکانس‌بالایِ توان‌بالا ممکن می‌سازد. مزیت دیگر ماسفت‌ها در مدارهای دیجیتال این است که توان مصرفی آن‌ها در حالت خاموش تقریباً صفر است.
بایر آگ شرکت صنایع شیمیایی، داروسازی، تجهیزات پزشکی و زیست‌فناوری چندملیتی آلمانی است، که در سال ۱۸۶۳ توسط فردریش بایر، در بارمن، ووپرتال تأسیس شد. بیشترین شهرت شرکت بایر، به دلیل اختراع داروی آسپیرین، در سال ۱۸۹۷ می‌باشد. این شرکت کماکان به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان دارو و موادشیمیایی در آلمان و جهان، شناخته می‌شود. دفتر مرکزی شرکت بایر، در شهر لورکوزن، آلمان قرار دارد. سهام بایر در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود. شرکت بایر همچنین، به عنوان جزئی از شاخص یورو استاکس ۵۰ محسوب می‌شود که دارای ۳
از شاخص یورو استاکس ۵۰ محسوب می‌شود که دارای ۳ زیرمجموعهٔ اصلی به‌نام داروها (Pharmaceuticals)، سلامت مصرف‌کننده (Consumer Health) و دانش کشاورزی (Crop Science)، همچنین بخشی به‌نام سلامت دام و جانوران (Animal Health) می‌باشد. بخش دانش کشاورزی پیشرو در نوآوری، تولید سموم جدید و ترکیب راه‌حل‌های مختلف برای تولید مواد غذایی با کیفیت بالا جهت مصرف انسان و خوراک جانوران با هدف رویارویی با چالش‌های جهانی در آینده است. بایر مالک شرکت مونسانتو سابق و باشگاه بایر لورکوزن نیز می‌باشد. جنگ جهانی دوم. این شرکت
بایر لورکوزن نیز می‌باشد. جنگ جهانی دوم. این شرکت به‌همراه ب‌آاس‌اف، جزو شش شرکتی بودند که در هولوکاست نقش گسترده‌ای داشتند؛ همچنین یهودیان و زندانیان دیگری را به‌عنوان برده جهت آزمایش‌های فجیع کشف تأثیر مواد شیمیایی بر روی بدن و روان انسان، همچنین برای کار اجباری، از نازی‌ها خریداری کرده بودند؛ به‌علاوه سایکلون ب توسط بایر آگ برای به‌کارگیری در اتاقک‌های گاز اردوگاه‌های مرگ تولید می‌گردید و به‌همین جهت پس از پایان جنگ جهانی دوم این شرکت‌ها توسط متفقین تصاحب و مصادره گردیدند. در ایران. شرکت پارس دارو در
و مصادره گردیدند. در ایران. شرکت پارس دارو در سال ۱۳۳۹ با نام بایر فارما ایران توسط شرکت آلمانی بایر آگ به عنوان نخستین شعبه یک شرکت چندملیتی دارویی در ایران به بهره‌برداری رسید. منابع. http://aftabnews.ir/fa/news/438705/ پیوند به بیرون. http://aftabnews.ir/fa/news/438705/
بویزی (Boise) پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر ایالت آیداهو است. بویزی مرکز شهرستان آداست که در کناره رود بویزی در جنوب شرق آیداهو واقع شده‌است و ۶۶ کیلومتر در شرق با ایالت اورگون و ۱۷۷ کیلومتر در شمال با ایالت نوادا هم‌مرز است. مرکز این شهر ۸۲۴ متر بالاتر از سطح دریا است و جمعیتش در سال ۲۰۱۹ ۲۲۸٬۹۵۹ نفر بوده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Boise, Idaho," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Boise,_Idaho&amp;oldid=199879086
جونو مرکز ایالت آلاسکای آمریکاست. این شهر در نواره باریکی از خاک آلاسکا، معروف به دسته‌تابه آلاسکا، بین استان بریتیش کلمبیای کانادا و اقیانوس آرام واقع شده‌است. این شهر ۳۲ هزار و ۱۱۸ نفر جمعیت دارد (سال ۲۰۱۸) و نامش از یک جوینده کانادایی طلا به نام جو جونو گرفته شده‌است که در سال ۱۸۸۰ در آنجا طلا یافت. این شهر در سال ۱۹۰۶ به عنوان مرکز آلاسکا انتخاب شد. جونو با وجودی که مرکز ایالت است اما هیچ جاده‌ای آن را به بقیه ایالت وصل نمی‌کند. فقدان شبکه راه در اطراف این شهر به دلیل ناهمواری‌های بسیار زیاد اطراف آن
این شهر به دلیل ناهمواری‌های بسیار زیاد اطراف آن است. این به نوبه خود جونو را از نظر ترابری به شهری جزیره‌مانند تبدیل کرده‌است، زیرا تمام کالاها را باید با هواپیما یا قایق به این شهر وارد یا از آن خارج کرد. مرکز شهر جونو به زیر کوه‌های پُرشیب ۱۱۰۰ متری اما هم‌سطح با دریا نشسته‌است. سطح جزر و مدهای کناره آن به‌طور متوسط ۵ متر نوسان دارد. کاپیتول ایالتی آلاسکا از نقاط دیدنی شهر است. در بالای کوه‌های مشرف به شهر میدان یخی جونو قرار دارد، یک توده یخی بزرگ که حدود ۳۰ یخچال طبیعی از آن جریان دارد. دو مورد از
حدود ۳۰ یخچال طبیعی از آن جریان دارد. دو مورد از آنها، یعنی یخچال طبیعی مِندِنهال و یخچال کوه نهر لیمون، از جاده‌های محلی قابل مشاهده هستند. یخچال طبیعی مندنهال به تدریج در حال عقب‌نشینی است و از نظر پهنا و بلندا کاهش داشته‌است. پیشینه. کانال گاستینو در این اطراف، مدت‌ها پیش از استقرار اروپاییان در قاره آمریکا، محل ماهیگیری برای قبایل آئوکه و تاکو بود، که هزاران سال در پیرامون آن ساکن بودند. آئوکه‌ها در اینجا یک روستا و محل دفن داشتند. در قرن ۲۱ به این محل «جایگاه سرخ‌پوستی» گفته می‌شد. آنها هرساله
محل «جایگاه سرخ‌پوستی» گفته می‌شد. آنها هرساله شاه‌ماهی‌ها را در فصل تخم‌ریزی صید می‌کردند. اگرچه روس‌ها از سال ۱۷۸۴ تا ۱۸۶۷ در سرزمین آلاسکا مستعمره‌نشینی داشتند، اما در جونو مستقر نشدند. آنها تجارت خز گسترده‌ای با بومیان آلاسکا از جزایر آلیوتی و کودیاک انجام دادند. اولین اروپایی که منطقه جونو را دید، جوزف ویدبی، کاشف خبره، در حین سفر جورج ونکوور در سال ۹۵–۱۷۹۱ بود. او و همراهانش در ژوئیه-اوت ۱۷۹۴ منطقه را کاوش کردند. اوایل ماه اوت او درازای کانال گاستینو را از جنوب مشاهده و یک جزیره کوچک را در میانه
را از جنوب مشاهده و یک جزیره کوچک را در میانه کانال ذکر کرد. او بعداً رویت دیگری از کانال را یادداشت کرد، این بار از غرب. او گفت که این کانال در آن زمان به خاطر یخ زیاد قابل کشتیرانی نبود. منابع. Wikipedia contributors, "Juneau, Alaska," Wikipedia, The Free Encyclopedia.
برمینگم بزرگ‌ترین شهر ایالت آلاباما در آمریکاست. موقعیت. بیرمنگام در موقعیت مرکزی ایالت آلاباما قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۳۹۳٬۵ است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۲۴۲۸۲۰ نفر، ۹۸۷۸۲ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۱۱۱۹۲۷ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۲۸۸٬۳akm²) قرار دارد. ۲۵٪ درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۳۱٬۱٪ درصد زوج بوده و ۲۴٬۶٪ درصد زنان بدون شوهر و ۴۰٪ درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۱۸۵۱
بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۱۸۵۱ دلار است و زنان درآمد متوسط ۲۸۱۸۴ دلار، و مردان درآمد متوسط ۲۳۶۴۱ دلار بدست می‌آورند. نزدیک به ۷۰٪ جمعیت شهر برمینگهم را سیاهپوستان تشکیل می‌دهند. اقتصاد. فرودگاه بین‌المللی برمینگهام (آلاباما) مهم‌ترین فرودگاه ایالت است. دانشگاه آلاباما در برمینگام در این شهر قرار دارد، و بزرگ‌ترین استخدام‌کننده شهر نیز می‌باشد. مرکز درمانی آن بخصوص دارای وسعت و شهرت زیادی در منطقه است. شهرهای خواهر. شهرهای خواهر برمینگهم عبارتند از:
فینیکس مرکز ایالت آریزونا آمریکا است. این شهر پنجمین شهر پرجمعیت آمریکا و دارای یکی از بالاترین نرخ‌های رشد و توسعه در این کشور است. در زبان بومیان منطقه از قوم ناواهو، فینیکس، هوزدو نامیده می‌شود. شهر فینیکس با ۱٫۶۸۰٫۹۹۲ نفر جمعیت (تا سال ۲۰۱۹) پرجمعیت‌ترین شهر آریزونا است. فینیکس پرجمعیت‌ترین مرکز ایالتی در ایالات متحده و تنها مرکز ایالت با جمعیتی بیش از یک میلیون نفر است. به منطقه کلان‌شهری فینیکس که حدوداً ۴٫۷۳ میلیون نفر جمعیت دارد اصطلاحاً «دره خورشید» گفته می‌شود. این منطقه به نوبه خود بخشی از دره
گفته می‌شود. این منطقه به نوبه خود بخشی از دره رودخانه نمک به‌شمار می‌آید. شهر فینیکس ۱۳۴۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و با این حساب یکی از پهناورترین شهرها در ایالات متحده است. تاریخچه. در دره فینیکس، سکونتگاه‌های مرفهی از سرخپوستان هوهوکام در اطراف رودخانه‌های نمک، ورده و هیلا وجود داشته‌است. سرخ‌پوستان بین سال‌های ۹۰۰ تا ۱۳۰۰ برای آبیاری مزارع خود شبکه‌ای از کانال‌های آب ساخته بودند که بیش از ۳۰۰ کیلومتر طول داشت. جک سویلینگ، از کهنه‌سربازان کنفدراسیون جنگ داخلی آمریکا، در سال ۱۸۶۷ روستایی در کنار رودخانه
داخلی آمریکا، در سال ۱۸۶۷ روستایی در کنار رودخانه نمک بنیاد کرد. با وجود آب و هوای خشک، او این محل را آماده برای کشاورزی یافت. این روستا، یعنی فینیکس اصلی، در حدود ۶ کیلومتر در شرق مرکز شهر فعلی قرار داشت. این شهرک در سال بعد در ۴ مه ۱۸۶۸ به‌رسمیت شناخته شد. در دهه ۱۸۷۰ این شهرک رشد نسبتاً سریعی داشت و در سال ۱۸۸۰ به مکانی با ۲٬۴۵۳ نفر جمعیت تبدیل شد. در ۲۵ فوریه ۱۸۸۱، جمعیت فینیکس به حدود ۲۵۰۰ نفر رسید و به عنوان «شهر» به‌رسمیت شناخته شد. این شهر در سال ۱۸۸۹ مرکز آریزونا شد. ساخت اولین سد در منطقه در سال
مرکز آریزونا شد. ساخت اولین سد در منطقه در سال ۱۹۰۳ در راستای قانون احیاء ملی رئیس‌جمهور تئودور روزولت (۱۹۰۲) آغاز شد. این سد که «سد شماره یک رود نمک» نام دارد در سال ۱۹۱۱ به پایان رسید و برای تولید برق و آب آشامیدنی مورد استفاده قرار گرفت؛ امری که در آمریکا بی‌سابقه بود. این سد، پس از اتمام، بزرگ‌ترین سد سنگ‌چین در جهان بود. آریزونا در سال ۱۹۱۲ به ایالت تبدیل شد و فینیکس مرکز آن باقی ماند. در سال ۱۹۱۳، مدیریت شهر فینیکس از سیستم یک شهردار و شورای شهر به سیستم مدیر و شورای شهر تغییر داد؛ یکی از پنج شهر اول
مدیر و شورای شهر تغییر داد؛ یکی از پنج شهر اول در ایالات متحده که این شکل از مدیریت شهری را اختیار کردند. با تبدیل شدن آریزونا به ایالت، رشد و گسترش شهری فینیکس نیز شتاب گرفت، به‌طوری‌که این شهر در سال ۱۹۲۰ میلادی ۲۹ هزار و ۵۳ نفر جمعیت داشت. در سال ۱۹۳۰، سد کولیج بر روی رود هیلا افتتاح شد. در این سال جمعیت فینیکس به ۴۸ هزار و ۱۱۸ نفر رسیده بود. در جریان جنگ جهانی دوم، با شروع تولید صنعتی در مقیاس بزرگ، به‌ویژه تجهیزات نظامی، اقتصاد فینیکس بر محور تبدیل شدن یک مرکز توزیع کالا و تجهیزات می‌گشت. در نزدیکی
یک مرکز توزیع کالا و تجهیزات می‌گشت. در نزدیکی فینیکس سه فرودگاه نظامی و دو اردوگاه بزرگ آموزش خلبانی وجود داشت. پس از جنگ، بسیاری از سربازان به همراه خانواده خود به فینیکس بازگشتند. این امر باعث شد تا شرکت‌های بزرگ صنعتی در اطراف فینیکس مستقر شوند. در سال ۱۹۴۸، شرکت موتورولا، فینیکس را به عنوان محل استقرار مرکز تحقیق و توسعه الکترونیک جدید نظامی انتخاب کرد. پس از آن شرکت‌های اینتل و مک‌دانل داگلاس هم در فینیکس مستقر شدند. در سال ۱۹۵۰، بیش از ۱۵۰ هزار نفر در فینیکس زندگی می‌کردند. این رشد در دهه ۵۰،
نفر در فینیکس زندگی می‌کردند. این رشد در دهه ۵۰، به‌ویژه با پیشرفت در صنعت تهویه مطبوع، ادامه یافت. رشد اصلی شهر عمدتاً در شمال مرکز شهر و در محلات منحصراً سفیدپوست صورت گرفت. اسپانیایی‌تبارها و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به زندگی در محلات جنوب شهر ادامه دادند و با این روند، شهری با مناطق نژادی جدا از هم ایجاد شد. تا سال ۱۹۶۰، جمعیت این شهر به ۴۳۹ هزار و ۱۷۰ نفر افزایش یافته بود که بیش از سه برابر جمعیت سال ۱۹۵۰ بود. جغرافیا. فینیکس در جنوب غربی ایالات متحده، در بخش جنوبی مرکز آریزونا قرار دارد. محل آن
در بخش جنوبی مرکز آریزونا قرار دارد. محل آن حدوداً در نیمه راه بین توسان در جنوب شرق، و فلگستف در شمال است. با خودرو، این شهر تقریباً در ۲۴۰ کیلومتری (۱۵۰ مایلی) شمال مرز آمریکا و مکزیک در سونویتا و ۲۹۰ کیلومتری (۱۸۰ مایلی) شمال گذرگاه مرزی نوگالس جای گرفته‌است. کلان‌شهر فینیکس به دلیل محل قرار گرفتنش در دره رودخانه نمک به «دره خورشید» معروف است. ارتفاع متوسط شهر از سطح دریا ۳۳۱ متر (۱٬۰۸۶ فوت) است و در کناره شمال غربی بیابان سونورا قرار دارد. به غیر از کوه‌های داخل و اطراف شهر، بقیه سطح شهر عموماً مسطح