payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و نیکی نمی‌داند که از کجا وارد این قصه شده و و الان در کجای زمان است؛ آینده است یا حال و فیلمساز هم تمایلی برای نشان دادن این‌ها ندارد و تنها چیز که نیکی فهمیده است، این است که باید حرکت کند و از این دنیای آشفته بیرون بیاید. صحنه‌ای از فیلم «بر فراز و فردای آبی» را می‌بینیم که نیکی که نقش سوزان را بازی می‌کند. به منزل بیلی می‌آید و با همسر و بچه‌های بیلی مواجه می‌شود. سوزان به بیلی می‌گوید که عاشق اوست و این موضوع باعث عصبانیت همسر بیلی می‌شود و سیلی در گوش سوزان می‌زند اما به نظر می‌رسد هیچ عاملی سوزان را
سوزان می‌زند اما به نظر می‌رسد هیچ عاملی سوزان را نمی‌تواند از احساسی دوست‌داشتنی که به بیلی دارد، منصرف کند و در ادامه فیلم‌نامه بر «فراز و فردای آبی» زن بیلی قصد کشتن سوزان را می‌کند. اگر همین سکانس را به نوعی دیگر با زندگی اصلی نیکی و دون مقایسه کنیم، می‌بینیم که قصد کشتن نیکی در زندگی اصلی خودش و فارغ از فیلم «بر فراز و فردای آبی» نیز وجود دارد و مانند فیلم «بر فراز و فردای آبی» در زندگی اصلی نیز، نیکی قرار است کشته شود و وقتی زن دون تصمیم به قتل نیکی می‌گیرد، زن بازیگر لهستانی که شاهد این اتفاقات از
می‌گیرد، زن بازیگر لهستانی که شاهد این اتفاقات از طریق تلویزیون است، به کمک نیکی می‌آید و همان‌طور که قبلاً در سکانسی دیدیم، همسر دون را می‌کشد. نکته مهم این است که نقش زن بیلی در فیلم و همچنین زن دون هنرپیشه نقش بیلی را یک نفر بازی می‌کند و این بیننده را به اشتباه می‌اندازد و در اصل زنی که در آن سکانس می‌میرد، زن دون است و این واقعاً در زندگی نیکی اتفاق می‌افتد اما در فیلم‌نامه «بر فراز و فردای آبی» زن بیلی هنوز زنده است؛ چرا که ما در ادامه سکانس‌های فیلم «بر فراز و فردای آبی» زن بیلی را می‌بینیم که زنده
«بر فراز و فردای آبی» زن بیلی را می‌بینیم که زنده است و در تعقیب سوزان (نیکی در نقش سوزان) است تا او را بکشد. وقتی صحنه آن خانه در لهستان و آن چند پیرمرد که از شوهر نیکی می‌خواهند که زنش را که به او خیانت کرده، بکشد و به او اسلحه می‌دهند و وقتی یکی از پیرمردها صندلی را برمی‌دارد و در روبروی دوربین می‌گذارد و بلافاصله با یک کات گرافیکی که به صحنه تئاتر می‌رویم، اشاره به این است که در اصل نفرینی به‌عنوان یک عامل بیرونی وجود ندارد و هر چه اتفاق می‌افتد، افکار پوسیده یک مشت آدم قدیمی و خرافاتی است که به شخص
پوسیده یک مشت آدم قدیمی و خرافاتی است که به شخص تلقین می‌کنند و وسوسه‌اش می‌کنند تا زنش که به او خیانت کرده را بکشد و این‌گونه به آرامش برسد. در ادامه، سکانس دیگری از فیلم «بر فراز و فردای آبی» را می‌بینیم. وارد خیابانی در هالیوود می‌شویم. سوزان را می‌بینیم که نگران است و زن بیلی در تعقیب اوست. دیگر جریان زندگی سوزان و نیکی که نقش سوزان را بازی می‌کند، کاملاً یکی شده. نیکی هم در فیلم «بر فراز و فردای آبی» و هم در زندگی خودش دارد از دست زنی فرار می‌کند این تعقیب و گریز ادامه پیدا می‌کند تا جایی که همسر بیلی
و گریز ادامه پیدا می‌کند تا جایی که همسر بیلی را می‌بینیم که به سمت سوزان حمله می‌کند و پیچگوشتی را در شکم او می‌کند. سوزان در حالی که از بدنش خون می‌رود، خودش را به‌زحمت در پیاده‌رو می‌کشد تا جایی که در جلوی چند گدای خیابانی در پیاده‌رو می‌افتد و بعد از این که خون زیادی از او می‌رود، می‌میرد و این آخرین سکانس فیلم «بر فراز و فردای آبی» است که نیکی در نقش سوزان در آن ایفای نقش می‌کند و وقتی کارگردان از پشت صحنه کات می‌دهد، ما بازیگران دیگر را می‌بینیم که همه بعد از کات کارگردان، صحنه را ترک می‌کنند. اما
همه بعد از کات کارگردان، صحنه را ترک می‌کنند. اما نیکی از جایش تکان نمی‌خورد؛ طوری که انگار واقعاً مرده است. این تعلیق به عمد از طرف لینچ صورت می‌گیرد؛ چرا؟ چون اگر قرار بود تاریخ تکرار شود و بلایی که سر بازیگران لهستانی فیلم که به‌طرز مشکوکی به قتل رسیدند، دوباره تکرار شود، اینبار نیز باید نیکی در نقش سوزان واقعاً در سکانس آخر مرده بود اما بعد از چندین ثانیه می‌بینیم که نیکی از جایش بلند می‌شود و کارگردان از پشت صحنه می‌گوید: «به افتخار نیکی گریس» و همه عوامل برای نیکی به خاطر بازی بی‌نظریش در این سکانس
برای نیکی به خاطر بازی بی‌نظریش در این سکانس دست می‌زنند اما نیکی انگار اصلاً در آنجا حضور ندارد او با حالت عجیبی صحنه را ترک می‌کند و وقتی کارگردان برای تمجید بازی نیکی پیش او می‌آید و به نیکی می‌گوید تو بی‌نظیری، نیکی خیلی بی‌اهمیت و گنگ آنجا را ترک می‌کند و می‌رود که در ادامه راه در این دنیای تودرتو این نفرین را بشکند. تمامی سه محور فیلم فقط با این هدف به‌طور موازی با هم تدوین می‌شدند که چگونه می‌شود این نفرین را از بین برد و بودن نیکی در نقش سوزان در فیلم «بر فراز و فردای آبی» یا زندگی واقعی خودش که آن
«بر فراز و فردای آبی» یا زندگی واقعی خودش که آن را فراموش کرده بود و در طی فیلم به زحمت قسمت‌هایی از آن را به یاد آورد و همچنین دنیای نفرین‌شده‌ای که در آن اسیر است، همه و همه، دنیایی فراتر از واقیعت (سوررئال) یا سینمای سوررئال است اما اتفاقات افتاده در دنیای سوررئال به کمک نیکی می‌آید که در دنیای واقعی نجات پیدا کند. مثلاً زن لهستانی که در صحنه‌ای به کمک نیکی می‌آید و زن دون را که قصد جان نیکی را کرده بود، می‌کشد، این اتفاق در دنیای سوررئال رخ می‌دهد اما پیامد آن در دنیای واقعی هم هست. طوری‌که اولاً نیکی
آن در دنیای واقعی هم هست. طوری‌که اولاً نیکی زنده ماند و فقط در فیلم «بر فراز و فردای آبی» در نقش سوزان می‌میرد و همچنین زن دون در دنیای واقعی پیش افسر پلیسی می‌رود و به آن افسر می‌گوید که من قرار بود زنی را بکشم و وقتی افسر می‌پرسد با چی می‌خواستی آن زن را بکشی، پیرهنش را بالا می‌زند و پیچگوشتی‌ای را که در شکمش رفته، نشان می‌دهد و وقتی افسر می‌پرسد که چه اتفاقی افتاد، می‌گوید نمی‌دانم؛ فکر می‌کنم هیپنوتیزیم شدم، این همان باور به بالاتر از واقعیت است؛ یعنی «سوررئال». نیکی ادامه می‌دهد و وقتی به این پی
«سوررئال». نیکی ادامه می‌دهد و وقتی به این پی می‌برد که آن مرد عینکی نیست که می‌تواند به او کمک کند، بلکه این خود نیکی است که باید به خودش کمک کند و آن اتاق را ترک می‌کند و در صحنه سینما که آن چیزی را که نیکی بر روی پرده می‌بیند، دقیقاً همان لحظه خودش است، به این اشاره دارد که این دنیا که نیکی در آن قرار دارد، بودن در یک دایره بسته است. راه خروجی ندارد و این دایره بسته تعریفی از نفرین و نفرین‌شده است اما این آخر راه نیست نیکی نباید در مسیری که هدایت می‌شود، حرکت کند؛ چون درون این دایره بسته باقی می‌ماند او
حرکت کند؛ چون درون این دایره بسته باقی می‌ماند او باید راهی را برود که خودش پیدا کرده و اعتقاد دارد درست است و وقتی نیکی به این اصل مهم پی می‌برد، آنجا را ترک می‌کند و وقتی به آخرین در می‌رسد که روی آن نوشته شده Axx.n.n، این در درست دری است که نیکی اولین بار از آن رد شده و آن خانه را قبلاً دیده است اما این بار از کشوی در داخل خانه اسلحه‌ای را برمی‌دارد و حرکت می‌کند و وقتی به در شماره ۴۷ می‌رسد (نفرین‌شده)، آن مرد قاتل به سمت او می‌آید تا نگذارد در را باز کند، نیکی با شلیک به او، او را به شکلی نمایشی از
کند، نیکی با شلیک به او، او را به شکلی نمایشی از بین می‌برد. باز شدن در شماره ۴۷ یعنی شکستن نفرین وقتی در ۴۷ را باز می‌کند و ما از داخل صحنه خرگوش‌ها را می‌بینیم که با باز شدن در، با تعجب به بیرون نگاه می‌کنند و در ادامه حالت صورت نیکی که با دیدن داخل اتاق، دچار آن می‌شود اما واقعاً داخل اتاق ۴۷ چیست؟ در اصل داخل اتاق ۴۷ هیچ چیز نیست. اتاق ۴۷ مانند سایر اتاق‌هاست و هیچ فرقی با ۴۶ یا ۴۸ یا بقیه نمی‌کنند نیکی در پایان این همه راه و گذشتن از این همه در، در آخرین مرحله یک اتاق خالی را می‌بیند و با باز شدن این
مرحله یک اتاق خالی را می‌بیند و با باز شدن این در به نوعی نفرین شکسته و خودش بر خودش پیروز شده و نیکی با آن زن بازیگر لهستانی ملاقات می‌کند و او را می‌بوسد. آن زن بازیگر لهستانی از آن اتاق آزاد و به پیش شوهر و پسرش برمی‌گردد و آن‌ها را با خوشحالی بغل می‌کند و نیکی وقتی با آن پیرزن همسایه که اول فیلم پیش نیکی آمده بود و با حرف‌های معنی‌داری به نیکی اخطار داده بود که اگر در فردا قرار بگیرد، ماجراهای خوبی برایش اتفاق نمی‌افتد، اینبار وقتی در فرداست، خیلی آسوده نشسته و به نوعی خطایی نکرده است که بخواهد تاوان
نشسته و به نوعی خطایی نکرده است که بخواهد تاوان آن را بدهد.
ساتون (สตูล) شهری است واقع در جنوب تایلند و پایتخت استان ساتون در این کشور. بر طبق آمار سال ۲۰۰۵ این شهر ۲۱۴۹۸ نفر جمعیت دارد. این شهر تا سال ۱۸۱۳ جزئی از ایالت مالایی کداح (که امروز در مالزی است) قرار داشت و «ستول» (نامی مالایی) نام داشت. بعدها در معاهده انگلستان و سیام در ۱۹۰۹ به جزئی از «مونتون پوکت» بدل شد و در ۱۹۳۳ با انحلال مونتون به کشور تایلند اضافه شد. ساتون شهری مرزی به حساب می‌آید و قایق‌های مسافربری این شهر را به مقصد جزیره لنکاوی در مالزی ترک می‌کنند.
استان ساتون یکی از استان‌های جنوبی کشور تایلند است. پایتخت این استان شهر ساتون است. استان‌های همسایه این استان (از شمال در جهت عقربه‌های ساعت) ترانگ، پاتالونگ و سونگلا هستند. در جنوب این استان با ایالت پرلیس در کشور مالزی هم‌مرز است. نام «ساتون» در واقع از واژهٔ مالایی «ستول» به معنای درخت مانگواستین آمده‌است. این استان ۲۴۷۹ کیلومتر مربع وسعت دارد و از این لحاظ ۶۳ امین استان تایلند است. در ضمن ۲۴۷۸۷۵ نفر (بر طبق آمار سال ۲۰۰۰) جمعیت دارد و از این لحاظ ۶۹امین استان تایلند است. با این حساب به‌طور متوسط در هر
استان تایلند است. با این حساب به‌طور متوسط در هر کیلومتر آن ۱۰۰ نفر زندگی می‌کنند و از لحاظ تراکم جمعیت ۴۵امین استان تایلند است. فرماندار کنونی آن کوانچای وونگنیتیکون است. این استان در شبه جزیره مالایا و ساحل دریای آندامان واقع شده‌است.
دریای آندامان پهنه‌ای آبی در جنوب شرقی خلیج بنگال، جنوب میانمار، غرب تایلند و شرق جزایر آندامان است. این دریا بخشی از اقیانوس هند به‌ شمار می‌رود. حدوداً از شمال به جنوب ۱۲۰۰ کیلومتر طول و از شرق به غرب ۶۵۰ کیلومتر عرض دارد و مساحتش حدود ۷۹۷۷۰۰ کیلومتر مربع است. میانگین عمق آن ۸۷۰ متر و بیشینهٔ عمق آن ۳۷۷۷ متر است. دریای آندامان در جنوب شرق خود تنگ می‌شود و تنگه ملاکا را تشکیل می‌دهد که شبه جزیره مالایا را از جزیره سوماترا (در اندونزی) جدا می‌کند. جزایر معروف لنگکاوی در مالزی در این دریا قرار دارند.
ام‌اچ‌پی آرنا ورزشگاهی واقع در شهر اشتوتگارت، آلمان است. این ورزشگاه تا ۱۹۹۳ «ورزشگاه نکار» نام داشت. این نام از روی رودخانه نکار است که در همان نزدیکی‌ها واقع شده. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۳ ساخته شده ۵۸ هزار نفر گنجایش دارد و ورزشگاه اختصاصی تیم باشگاه فوتبال اشتوتگارت در بوندسلیگا است. زمانی که تیم اشتوتگارتر کیکرز در بوندسلیگا بود این تیم نیز از این ورزشگاه استفاده می‌کرد. تاریخ. ورزشگاه در ۱۹۳۳ از روی طرح‌های پل بوناتز، معمار آلمانی، ساخته شد. مدت کمی پس از ساخته شدن نام آن را به «آدولف-هیتلر-کمپف
پس از ساخته شدن نام آن را به «آدولف-هیتلر-کمپف باهن» تغییر دادند. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ «ورزشگاه قرن» خوانده می‌شد و بعدها «کمپف باهن». در این سال‌ها نیروهای آمریکا در آن بیسبال بازی می‌کردند. از ۱۹۴۹ به بعد از نام «ورزشگاه نکر» استفاده شده‌است. در اواخر ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ مرمت و بازسازی بزرگی در ورزشگاه صورت گرفت و هزینه‌های این کار بخشا توسط کارخانه دایملر-بنز تأمین شده بود. از همین رو «شورای شهر اشتوتگارت» آن را تقدیم به گوتلیب دایلمر (از اولین مخترعان صنعت ماشین که در دهه ۱۸۸۰ اختراعاتش را در این منطقه
ماشین که در دهه ۱۸۸۰ اختراعاتش را در این منطقه امتحان کرده بود) کرد و نامش را به نام او تغییر داد. ساختمان اصلی باشگاه، موزه جدید و کارخانه‌ای از مرسدس بنز در نزدیکی واقعند. تاریخ برگزاری بازی‌های مهم. ورزشگاه در ۱۹۵۹ میزبان دیدار «فینال جام باشگاه‌های اروپا» بود که بین رئال مادرید و «استاد ده ریم» و با پیروزی رئال مادرید خاتمه یافت. ورزشگاه گوتلیب دایملر اولین بار در جام جهانی ۱۹۷۴ میزبان چهار بازی (سه تا مرحله اول و یکی مرحله دوم) بود. از جمله دیدار حساس آرژانتین و ایتالیا که ۱-۱ مساوی تمام شد. سپس در
آرژانتین و ایتالیا که ۱-۱ مساوی تمام شد. سپس در مسابقات جام ملت‌های اروپا در ۱۹۸۸ میزبان دو بازی بود. یکی بازی ایرلند و انگلستان در مرحله اول که با پیروزی ۱-۰ ایرلند خاتمه یافت و یکی بازی حساس شوروی و ایتالیا در نیمه نهایی که با پیروزی ۲-۰ شوروی و راه یافتن این تیم به فینال خاتمه یافت. در همین سال فینال جام باشگاه‌های اروپا نیز مجدداً در این ورزشگاه انجام شد. این بار تیم‌های پی‌اس‌وی آیندهوون و بنفیکا فینال را برگزار کردند و پس از تساوی ۰-۰ آیندهوون در ضربات پنالتی برنده شد و جام را به خانه برد. در جام
پنالتی برنده شد و جام را به خانه برد. در جام جهانی ۲۰۰۶ این ورزشگاه میزبان ۶ بازی بود و یکی از مهم‌ترین ورزشگاه‌های جام بود. ۵ بازی گروهی و یک بازی رده بندی در این ورزشگاه برگزار شدند.
نِیشِکَر، تباشیر یا کاش سرده‌ای از تیره گندمیان و بومی مناطق معتدل گرم تا مناطق حاره است. گونه‌های گیاهی این سرده در بسیاری از نقاط دنیا شامل قاره آفریقا، اوراسیا، استرالیا، آمریکا و اقیانوسیه پراکندگی دارند. این گیاهان معمولاً ارتفاع زیادی تا شش متر داشته و گیاهانی پایا یا چندساله هستند. برخی از این گونه‌ها دارای ارزش اقتصادی هستند و به نقاط جدیدی غیر از زیستگاه اصلی نیز بُرده و کشت شده‌اند و در برخی موارد تبدیل به گونهٔ مهاجم شده‌اند. یکی از مهم‌ترین گیاهان این سرده از نظر اقتصادی، گیاه نیشکر است که در
این سرده از نظر اقتصادی، گیاه نیشکر است که در بسیاری از نقاط دنیا کشت می‌شود. برخی دیگر از گونه‌های این سرده مانند تباشیر هندی استفاده تزئینی دارند. بعضی دیگر از این گیاهان مانند تباشیر خزری نیز گیاهانی وحشی بوده و فاقد مصارف انسانی هستند اما از نظر تغذیه ای برای جانوران وحشی مثل کرگدن‌ها دارای اهمیت هستند. در طبقه‌بندی‌های گذشته بسیاری دیگر از گیاهان مثل گیاه پنجه کلاغی نیز در این سرده قرار داشتند که در حال حاضر در گروه‌های دیگری طبقه‌بندی شده‌اند. مهم‌ترین گیاه این سرده از نظر اقتصادی، نیشکر خوراکی است
گیاه این سرده از نظر اقتصادی، نیشکر خوراکی است که معمولاً برای کاشت از نژادهای اصلاح شده یا دورگه گونهٔ "Saccharum" "officinarum" استفاده می‌شود. سالانه در حدود ۱۳۲۴ میلیون تن شکر تولید می‌شود. در حدود چهل درصد از نیشکر دنیا در برزیل تولید می‌شود و این کشور در سال‌های اخیر با اختلاف زیادی بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ نیشکر بوده‌است. خاستگاه اصلی نیشکر خوراکی در جنوب شرقی آسیا است؛ ولی خاستگاه گونه‌های مختلف آن، مناطق متفاوتی می‌باشد. مثلاً گونه باربری در هند یافت شده‌است و خاستگاه گونه‌های ادول و افیسینارم گینه
شده‌است و خاستگاه گونه‌های ادول و افیسینارم گینه نو است.
میشل ژان (متولد ۶ سپتامبر ۱۹۵۷ در بندر پورتوپرنس) فرماندار کل کانادا بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ بوده است. او متولد هائیتی است و در کودکی به کانادا مهاجرت کرده است. منابع. Wikipedia contributors، «Michaëlle Jean،» Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Michaëlle_Jean&amp;oldid=195603128 (accessed March ۳، ۲۰۰۸).
سپاه ارتش استرالیا و نیوزلند، اَنزَک (/ˈænzæk/) سرنامی است برای «ارتش مشترک استرالیا و زلاند نو» (Australian and New Zealand Army Corps: ANZAC)که در جنگ جهانی اول به عنوان پشتیبان انگلستان شرکت کردند. شهرت اَنزَک به خاطر نبردی است که در سال ۱۹۱۵ در خلیج گالیپولی ترکیه انجام داده‌اند. این جنگ در ترکیه با نام نبرد چاناق‌قلعه و در کشورهای غربی با نام نبرد گالیپولی شناخته می‌شود. در این نبرد ده‌ها هزار نفر از نیروهای اَنزَک کشته و زخمی شدند. در استرالیا و نیوزلند هرساله روز اَنزَک به یادبود کشته شدگان و مجروحان
هرساله روز اَنزَک به یادبود کشته شدگان و مجروحان این جنگ گرامی داشته می‌شود. همچنین در بیشتر شهرهای این کشورها یادمانی برای آنزاک وجود دارد.
استحکامات به برج‌وباروهایی گفته می‌شود که پیرامون شهرها یا کانون‌های سرنوشت‌ساز رزمی یا فرماندهی برپا می‌کنند. واژهٔ بارو برابر با هرگونه دیوار و حصار است و این واژه گاهی برای دژ نیز به کار رفته‌است. در گذشته هنگام جنگ‌ها، مردم شهر تا زمانی که بیم تاخت و تاز دشمن داشتند، درون باروها می‌ماندند و همیشه در بارو غذای چند ماه انبار شده بود.
نبرد گالیپولی یا نبرد چناق‌قلعه ، نام جنگی است که در جنگ جهانی اول بین امپراتوری عثمانی و نیروهای ائتلافی (انگلستان، فرانسه و اَنزَکها) در تنگه داردانل درگرفت. این نبرد که بیش از هشت ماه طول کشید در ۲۵ آوریل سال ۱۹۱۵ میلادی آغاز شد و سرانجام در دسامبر سال ۱۹۱۵ با شکست نیروهای ائتلافی به پایان رسید. و در پایان از هر دو جبههٔ متفقین و متحدین بیش از نیم میلیون نفر کشته و زخمی برجای ماند. در این نبرد کشتی‌های نیروی دریایی متفقین آسیب زیادی دیدند اما در پایان آنان فاتح جنگ جهانی اول شدند. مصطفی کمال آتاترک، افسر
فاتح جنگ جهانی اول شدند. مصطفی کمال آتاترک، افسر ترک در جنگ گالیپولی به شهرت رسید و پس از پایان جنگ و فروپاشی امپراتوری عثمانی بنیان‌گذار ترکیه نوین شد. در برخی کشورها مانند استرالیا، نیوزلند و ترکیه هر ساله، خاطره این نبرد گرامی داشته می‌شود. تاریخچه جنگ. در سال ۱۹۱۴ نیروهای متفقین، به فکر تصرف تنگه داردانل افتادند اما با اعلام بی‌طرفی دولت عثمانی، حمله‌ای به آن صورت نگرفت. پس از ورود دولت عثمانی به جنگ، وینستون چرچیل که در آن زمان وزیر دریانوردی بریتانیا بود، به نقش کلیدی این منطقه برای تسخیر استانبول
بود، به نقش کلیدی این منطقه برای تسخیر استانبول اشاره کرد و در نهایت توانست نظر خود را به کابینه و ارتش بریتانیا بقبولاند. هدف این نبرد به زانو درآوردن عثمانی و امکان ارتباط نزدیک‌تر با روسیه بود. نخستین بار، در نوزدهم فوریه ۱۹۱۵، ناوگان دریائی مشترک بریتانیا و فرانسه با محاصره منطقه، به مدت یک ماه نیروهای عثمانی مستقر در دو سوی تنگه را گلوله‌باران کردند. نبرد ۱۸ مارس، آخرین برگ این حمله بود که نتیجه را در پایان به سود عثمانی‌ها رقم زد. متفقین در این روز تمام نیروی خود را به کار بستند تا کنترل تنگه داردانل
نیروی خود را به کار بستند تا کنترل تنگه داردانل را به دست آورند اما با دفاع عثمانی‌ها، دست آخر هفت کشتی آنان در این روز غرق شد که منجر به عقب‌نشینی این نیروها شد. متفقین برای جبران این شکست و اعاده حیثیت، تدارک نبرد همه‌جانبه‌ای را با حضور نیروی دریایی و زمینی دیدند. در ۲۵ آوریل، لشکر هفتاد هزار نفری متفقین، در چناق‌قلعه پیاده شدند و آنان را ۱۰۹ ناو جنگی و صدها شناور دیگر از دریا حمایت کردند. این نبرد چندین ماه به طول کشید و با دفاع سرسختانه عثمانی‌ها روبرو شد. سرانجام، به دلیل تلفات سنگین، نیروهای متفق در
شد. سرانجام، به دلیل تلفات سنگین، نیروهای متفق در ماه دسامبر آغاز به تخلیه منطقه کردند و کنترل منطقه در دست عثمانی باقی‌ماند. آمار و ارقام. برخی منابع مانند تعداد کشته شدگان این جنگ را نیم میلیون نفر نوشته‌اند اما بر اساس منابعی همچون ویکی‌پدیای انگلیسی، شمار کشته شدگان و مجروحان روی هم نیم میلیون نفر بوده‌است که تقریباً دو طرف به اندازه برابر کشته و زخمی داده‌اند. تعداد کشته‌های عثمانی و متفقین به ترتیب ۵۶ و ۵۸ هزار نفر بوده‌است. زخمی شدگان نیز به ترتیب ۹۷ و ۱۶۴ هزار نفر بوده‌اند که جمع تلفات (کشته شدگان
و ۱۶۴ هزار نفر بوده‌اند که جمع تلفات (کشته شدگان و زخمی‌ها) به سیصد و هفتاد و پنج هزار نفر می‌رسد. دیگر موضوعات. مصطفی کمال آتاترک خود مستقیماً فرماندهی ترک‌ها را بر عهده داشته و در تهییج نیروهای عثمانی مؤثر بوده‌است. چرچیل نیز از سوی دیگر نقش عمده‌ای را در بریتانیا در به راه‌اندازی این جنگ داشته‌است. این نبرد در استرالیا و نیوزلند با نام نبرد آنزاک نیز شناخته می‌شود و هر ساله مراسم یادبودی در روز آنزاک برای آن برگزار می‌شود. آتاترک در یکی از سخنرانی‌ها به نیروهای زیر فرمانش گفته بود: «من به شما دستور
به نیروهای زیر فرمانش گفته بود: «من به شما دستور نمی‌دهم که بروید و بجنگید، دستور می‌دهم بروید و شهید شوید».
محمّدرضا نیکفر (زاده ۱۳۳۵)، پژوهشگر فلسفه، فعال چپ‌گرای ایرانی است. حوزه‌هایی که وی به آن می‌پردازد: سکولاریسم، حقوق بشر، اقتصاد سیاسی و دین است. او سردبیر رادیو زمانه از فوریه ۲۰۱۲ تا هم‌اکنون است. زندگی. محمدرضا نیکفر در سال ۱۳۳۵ در اراک، مرکز استان مرکزی به دنیا آمد. او در نوجوانی مدت کوتاهی را برای تحصیل علوم دینی به حوزه رفت. نیکفر از حدود ۱۵ سالگی فعالیت سیاسی گروهی و تشکیلاتی در جریان چپ و مبارزه با پهلوی را آغاز کرد و جذب سازمان فدائیان خلق شد. به گفته خودش، در این دوران کتاب‌های علی شریعتی را به
گفته خودش، در این دوران کتاب‌های علی شریعتی را به برخی مخالف حکومت در میان بچه‌های حجتیه می‌دادند. پس از اتمام دوره دبیرستان، در سال ۱۳۵۴ به دانشگاه پلی‌تکنیک تهران رفت و در رشته مهندسی شیمی تحصیل کرد و فعالیت‌های سیاسی خودش در مخالفت با حکومت وقت را در آنجا پی گرفت. پس از وقوع انقلاب ایران، به دلیل عدم فضای مناسب، تصمیم گرفت که برای ادامه زندگی به کشور آلمان برود. او سپس در آلمان تصمیم گرفت که از فضای مهندسی دور شود و با یادگیری زبان آلمانی به تحصیل در رشته‌های فلسفه، علوم سیاسی و مطالعات خاورمیانه
در رشته‌های فلسفه، علوم سیاسی و مطالعات خاورمیانه بپردازد. محمدرضا نیکفر دکترای خود را از دانشگاه کلن در رشتهٔ فلسفه با رساله‌ای در مورد افکار مارتین هایدگر گرفته است. اندیشه‌ها. مخالفت با ایدئولوژی ناسیونالیسم. نیکفر با هرگونه ایدئولوژیِ هویت‌مدار اعم از دین یا ناسیونالیسم مخالف است و یکی از افراد ناسیونالیسم‌ستیز در ایران معاصر است و به همین دلیل از یک‌سو مدافع حقوق اقلیت‌ها است و از طرفی دیگر جدایی‌خواهی را به نقد می‌کشد و با راه‌های ناسیونالیستی از قبیل جدایی‌خواهی برای دست‌یابی به حقوق اقلیت مخالفت
جدایی‌خواهی برای دست‌یابی به حقوق اقلیت مخالفت می‌کند. به گفته خودش، همین مخالفت با ناسیونالیسم در همه انواع و اشکال آن باعث شده است که هم پان‌ایرانیست‌ها و هم جدایی‌طلبان و تجزیه‌طلبان، تفکر او را دشمن مشترک خود بدانند. نیکفر به "بحران هویت ایرانی و انتگراسیون" به عنوان یک عارضهٔ ناخواستهٔ سکولارسازیِ جامعه ایرانی که اگر به درستی و بر بنیاد تئوری‌های عدالت حل نشود، یک‌پارچگی سرزمینی ایران را تهدید می‌کند، توجه نشان داده است. نیکفر "هویت ایرانی" را یک هویت فرهنگی-تاریخی-میهنی می‌داند و بر تقلیل‌ناپذیریِ
فرهنگی-تاریخی-میهنی می‌داند و بر تقلیل‌ناپذیریِ هویت ایرانی به مرزهای دولت ایران تأکید می‌کند. او از کتاب‌های درسی تاریخ در کشورهای خاورمیانه از جمله ایران به خاطر ارائه دادن یک هویت ملی مبتنی بر جنگ و نفرت از همسایگان انتقاد کرده. بدیل او این است که هویت ایرانی به عنوان فراورده‌های فرهنگی مردم ایران در تاریخ انسانی شناخته شود، و تاریخ ایران نه شرحِ احساسی از جنگ‌ها و تاریخ سلطنت‌ها و سیره پادشاهان بلکه با محوریت فرهنگ و ادبیات و تمدن مردم ایران و بر اساس مکتب تاریخ از پایین (History from below) در تاریخ
مکتب تاریخ از پایین (History from below) در تاریخ اجتماعی تدوین گردد و این‌چنین، مشکل "انتگراسیون اجتماعی و همبستگی ایرانی" قابل حل خواهد بود. برای نمونه، او معتقد است که حافظ شیرازی نماد هویت فرهنگی ایرانی است، نه پادشاهان و امپراطورها. یا در مثالی دیگر، نیکفر از فرج‌الله میزانی جوانشیر به نیکی یاد می‌کند، که با نگارش کتاب "حماسه داد: بحثی در محتوای سیاسی شاهنامه" کوشید تا در برابر خوانش‌های نژادی و سلطنت‌طلبانه‌ای که از این کتاب ارائه می‌شد، یک خوانش مردمی و عدالت‌طلبانه از شاهنامه ابوالقاسم فردوسی ارائه
و عدالت‌طلبانه از شاهنامه ابوالقاسم فردوسی ارائه بدهد، و به نوعی شاهنامه را به یک حماسه مردمی و انسانی تبدیل کند. نظریه سکولاریسم برای ایران. نیکفر یک خداناباور است و از منتقدان اسلام محسوب می‌شود و نظریه سکولاریسم خود را با توجه به جامعه ایران ارائه داده است که مبانی فلسفی آن به‌طور عمده در مقاله معروف او، "الهیات شکنجه"، تشریح شده است و نظریه سیاسی او به‌طور عمده در "طرح یک نظریهٔ بومی دربارهٔ سکولاریزاسیون" بسط یافته است. او در "الهیات شکنجه"، تقریری از مسئله شر و پدیدارشناسی آن در نمودِ الهیات سیاسی را
شر و پدیدارشناسی آن در نمودِ الهیات سیاسی را بررسی می‌کند و در پایان به نوعی جهان‌بینی سکولار می‌رسد. نیکفر دین اسلام را "دین تبعیض‌های دینی و جنسی" می‌داند و فمینیسم و برابرحقوقی جنسی را به عنوان بخشی از سکولاریسم در ایران می‌شناسد. تبیین او از سکولاریسم در ایران بسیار مورد توجه (و انتقادِ روشن‌فکران دینی) قرار گرفته. او سکولاریسم را دوره‌ای می‌نامد که افراد خودشان هر دینی که دوست دارند را مطابق با میل خود "طراحی" می‌کنند. نیکفر از منتقدان روشن‌فکری دینی است و پروژهٔ اصلاح دینی در اسلام را ممتنع و ناشدنی
و پروژهٔ اصلاح دینی در اسلام را ممتنع و ناشدنی می‌داند و در این باره گفته است که «شریعت اسلام فراموش‌شدنی است، نه اصلاح‌شدنی». سخنان. از سخنان محمدرضا نیکفر: آثار. از محمدرضا نیکفر چندین کتاب و مقالات متعددی در نشریات «نگاه نو»، «کیان»، «آفتاب»، «مدرسه» و سایت‌های «نیلگون»، «زمانه» و «بی‌بی‌سی» به چاپ رسیده است. نشریهٔ فرهنگی «نگاه نو» (تهران) در سال ۱۳۸۶ محمدرضا نیکفر را به عنوان بهترین نویسندهٔ سال این مجله برگزید.
اودیپ یا ایدیپوس ، در اساطیر یونانی پادشاه افسانه‌ای تبای، تنها فرزند لایوس و یوکاسته است. یکی از پیشگویان معبد دلفی به لایوس گفت در صورتی که از یوکاسته صاحب فرزندی شود، به دست آن فرزند کشته خواهد شد. پس لایوس او را به چوپانان سپرد تا در کوه رهایش کنند. اما چوپانان او را به مروپی، همسر پولیبس سپردند. روزی اودیپ از کسی شنید که فرزند پولیبُس نیست. او برای یافتن حقیقت نزد پیشگوی معبد دلفی رفت و او به جای پاسخ سوالش به اودیپ گفت که روزی پدرش را خواهد کشت و با مادرش ازدواج خواهد کرد. اودیپ برآشفت، نزد پولیبُس
مادرش ازدواج خواهد کرد. اودیپ برآشفت، نزد پولیبُس بازنگشت و راه تبای را در پیش گرفت. در راه به لایوس برخورد کرد و در نزاعی او را کشت و نادانسته با یوکاسته، مادرش، ازدواج کرد. زمانی که حقیقت را دریافت، خود را کور کرد. یوکاسته نیز خود را کشت. "اودیپ" از یوکاسته دو پسر به نام‌های پولونیکس، اتئوکلس و دو دختر به نام‌های آنتیگونه و ایسمنه داشت. افسانه اودیپ. چون غیبگویان خبر داده‌بودند که اودیپ عاقبت شوهر مادرش خواهدشد و پدرش را خواهد کشت او را از تبای طرد کرده روی کوهی گذاشتند و چوپانی او را به شاه کورینت سپرد.
کوهی گذاشتند و چوپانی او را به شاه کورینت سپرد. چون از گفته پیشگویان آگاه شد پیوسته از ملاقات پدر و مادر گریزان بود. تا اینکه روزی در تنگه فوسیس با پدر دچار آمد و ندانسته او را کشت. پس از آن به دروازه شهر تبای رسید و آنجا با ابوالهول روبرو شد. ابوالهول از کسانی که عزم ورود به شهر داشتند معمائی می‌پرسید و هرکس را که از جواب عاجز می‌ماند می‌بلعید. از اودیپ پرسید کدام جانور است که بامدادان با چهارپا و در میانه روز با دوپا و شامگاهان با سه پا راه رود. اودیپ گفت: انسان است که در کودکی با چهارپا و در جوانی با
انسان است که در کودکی با چهارپا و در جوانی با دوپا و در پیری با سه پا حرکت می‌کند، اودیپ پاسخ گفت و سپس ابوالهول را کشت و وارد شهر تبای شد و چون بر اسفینکس غالب شده بود به سلطنت رسید و باز ندانسته با مادر همسری کرد و از او چهار فرزند آورد. خدایان تبای از جنایات او در خشم شدند و آن شهر را به طاعون مبتلا ساختند و سرانجام اودیپ از قتل پدر و همسری با مادر آگاه شد و چشمان خود را کور کرد و رو به بیابان نهاد. تولد و تقدیر اودیپ. لایوس همسر یوکاسته و شاه تبای که از نداشتن وارث در رنج بود، روزی با پیشگوی معبد دلفی
نداشتن وارث در رنج بود، روزی با پیشگوی معبد دلفی در این خصوص مشورت می‌کند. پیشگو برای او توضیح می‌دهد که این مسئله به ظاهر مصیبت بار در واقع برکتی است از جانب خدایان، زیرا فرزند مقدر شده از پیوند او و همسرش نه تنها او را خواهد کشت که با مادرش نیز ازدواج خواهد نمود و پیشامدهای مصیبت باری را سبب می‌شود که خانه خرابی آخرین ارمغان آن خواهد بود. از آن پس لایوس به سبب حفظ جان، بدون کوچک‌ترین توضیحی، از هم بستری با یوکاسته سرباز می‌زند. بعد از ۹ ماه یوکاسته فرزندی به دنیا می‌آورد. لایوس برای جلوگیری از به حقیقت