payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در شتاب دادن آن از یک سرعت نخستین به سرعت پایانی معادل تغییر در انرژی جنبشی جسم است. بر عکس چنانچه یک جسم متحرک بدست عمل یک نیروی مقاوم کند شود، کار انجام شده به وسیلهٔ جسم معادل تغییرش در انرژی جنبشی خواهد بود. در سامانۀ استاندارد بین‌المللی یکاها که یکای جرم به کیلوگرم و سرعت به متر بر ثانیه است، انرژی جنبشی دارای یکای کیلوگرم در توان‌دوی متر بر توان‌دوی ثانیه است از آنجایی که کیلوگرم متر بر توان‌دوی ثانیه به یکای نیوتن بیان می‌شود، انرژی جنبشی به نیوتن متر یا ژول بیان می‌گردد که همان یکای کار خواهد بود.
یا ژول بیان می‌گردد که همان یکای کار خواهد بود. در دستگاه مهندسی انگلیسی، انرژی جنبشی به formula_5 بیان می‌شود؛ بنابراین یکای انرژی جنبشی در این دستگاه عبارت خواهد بود از formula_6 در اینجا برای هماهنگی ابعاد، قراردادن ثابت بعدی formula_7 ضروری است. انرژِی پتانسیل. مفهوم انرژی پتانسیل میدان الکتریکی :توانایی انجام کار به خاطر داشتن موقعیت در میدان نیروی پایستار را انرژی پتانسیل الکتریکی گویند. (یعنی انرژی تنها مربوط به جسم نیست بلکه متناسب با جسم و موقعیت آن است). مفهوم انرژی پتانسیل گرانشی :توانایی انجام
است). مفهوم انرژی پتانسیل گرانشی :توانایی انجام کار به خاطر داشتن موقعیت در میدان نیروی گرانش (نیروی گرانش پایستار است، یعنی به گذرگاه ربط ندارد بلکه به جایگاه نخستین و دوم مربوط است) را انرژی پتانسیل گرانشی گویند چنانچه جسمی با جرم معینی از یک ارتفاع نخستین formula_8 به ارتفاع پایانی formula_9 بالا رود، نیرویی دست‌کم برابر وزنش در جهت بالا باید بر آن اعمال شود در این معادله شتاب گرانشی از محلی به محل دیگر متفاوت است. حداقل کار نیاز برای بالا بردن جسم، حاصلضرب این نیرو و تغییر ارتفاع خواهد بود از معادله
این نیرو و تغییر ارتفاع خواهد بود از معادله بالا می‌بینیم که کار انجام شده بر روی جسم برای بالا بردن آن برابر تغییر در انرژی پتانسیل (formula_12) است. بر عکس، چنانچه جسمی در برابر یک نیروی مقاوم برابر وزنش پایین آورده شود، کار انجام شده به وسیلهٔ جسم برابر تغییر در انرژی پتانسیل است. معادله (۱) شکل مشابهی با معادله (۲) دارد و هر دو مبین این واقعیت هستند که کار انجام شده برابر تغییر در کمیتی است که شرایط جسم را در ارتباط با محیطش توصیف می‌نمایید. در هر دو حالت کار انجام شده را می‌توان به وسیله وارون نمودن
کار انجام شده را می‌توان به وسیله وارون نمودن فرایند و بازگرداندن جسم به شرایط نخستینش بازیابی نمود. این مشاهده طبیعتاً به این تصور انجامیده می‌شود که چنانچه کار اعمال شده بر روی جسم در شتاب دادن آن یا در بالا بردن آن را بتوان بازیابی نمود، پس این جسم به وسیله خاصیتی چون سرعتش یا ارتفاعش باید دارای استعداد یا ظرفیت انجام این کار باشد این فرضیه در مکانیک جسم جامد آنچنان به خوبی ثابت شده است که ظرفیت یک جسم برای انجام کار نام انرژی به دادن اختصاص یافته است، نامی که از واژۀ یونانی اقتباس شده و به معنی انجام
نامی که از واژۀ یونانی اقتباس شده و به معنی انجام کار است و بنابراین کار شتاب دهنده یک جسم باعث تغییر در انرژی جنبشی آن می‌شود. formula_13 و کار انجام یافته بر روی یک جسم برای بالا آن باعث تغییر در انرژی پتانسیل آن می‌شود، و یا formula_14 بنابراین انرژی پتانسیل چنین تعریف می‌شود: formula_15 در سامانۀ استاندارد بین‌المللی یکاها، که جرم به کیلوگرم، ارتفاع به متر و شتاب گرانشی به متر بر توان‌دوی ثانیه است، انرژی پتانسیل دارای یکای کیلوگرم-توان‌دوی متر بر توان‌دوی ثانیه است. این همان نیوتن متر یا ژول که یکای
ثانیه است. این همان نیوتن متر یا ژول که یکای کار است می‌باشد. در دستگاه مهندسی انگلیسی، یکای انرژی پتانسیل فوت در پوند نیرو خواهد بود formula_16 این بار نیز ثابت بعدی formula_7 برای هماهنگی ابعاد افزوده می‌شود. اصل پایستگی جرم و انرژی. در هر یک از آزمایش‌ها فرایندهای فیزیکی، تلاش برای یافتن یا تعریف کردن کمیت‌هایی است که بدون توجه به تغییرات رخ داده شده، ثابت بمانند. یک چنین کمیتی که پیش از این در گسترش مکانیک شناخته شده است، جرم می‌باشد. استفاده مهم قانون بقای جرم به عنوان یک اصل کلی در علم پیشنهاد
قانون بقای جرم به عنوان یک اصل کلی در علم پیشنهاد می‌نماید که اصول بیشتر بقاء می‌باید دارای اندازۀ قابل مقایسه‌ای باشد؛ بنابراین گسترش مفهوم انرژی به‌طور گویا منتهی به اصل بقایش در فرایندهای مکانیکی شد. در صورتی‌که به جسمی در هنگام بالا رفتن انرژی داده شود، پس از آن این جسم می‌باید این انرژی را در خود نگهدارد تا کاری را که تواناست انجام دهد. جسمی که فراز نموده و مجاز به سقوط آزاد است، آنقدر انرژی جنبشی کسب می‌نماید که به همان اندازه انرژی پتانسیل از دست می‌دهد به‌طوری‌که ظرفیت آن برای انجام کار بدون تغییر
به‌طوری‌که ظرفیت آن برای انجام کار بدون تغییر می‌ماند. برای یک جسم در حال سقوط آزاد، می‌توان نوشت: اعتبار این معادله به وسیلهٔ آزمایش‌های بی‌شماری تأیید شده است. موفقیت در کاربرد آن برای اجسام در حال سقوط آزاد منتهی به تعمیم اصل بقای انرژی برای استفاده در همه فرایندهای مکانیکی خالص شده است. گواهی‌های تجربی فراوانی تاکنون برای تأیید این تعمیم حاصل گردیده است. اشکال دیگری از انرژی مکانیکی افزون بر انرژی جنبشی و پتانسیل گرانشی امکانپذیر است. واضح‌ترین آن انرژی پتانسیل آرایش ساختمانی است. هنگامیکه فنری فشرده
پتانسیل آرایش ساختمانی است. هنگامیکه فنری فشرده شود، کار بدست یک نیروی بیرونی صورت می‌گیرد. از آنجائیکه فنر بعداً می‌تواند این کار را دربرابر یک نیروی مقاوم بیرونی انجام دهد، پس فنر دارای ظرفیت انجام کار است. این انرژی پتانسیل آرایش ساختمانی است. انرژی شکل مشابهی در یک نوار لاستیکی کشیده شده یا در یک میله کج شده در ناحیه کشسانی موجود است. برای افزایش عمومیت اصل بقای انرژی در مکانیک، ما به کار بالاخص به عنوان شکلی از انرژی می‌نگریم. این به‌طور وضوح مجاز است زیرا تغییرات انرژی جنبشی و پتانسیل برابر کار انجام
تغییرات انرژی جنبشی و پتانسیل برابر کار انجام گرفته در تولید آنهاست (معادلات ۱ و ۲). در هر حال کار انرژی در انتقال است و هرگز در یک جسم نمی‌ماند. هنگامیکه کاری انجام گیرد لکن هم‌زمان جای دیگری کار ظاهر نشود، به‌شکل دیگری از انرژی تبدیل می‌شود. جسم یا مجتمعی که توجه بر روی آن متمرکز می‌شود دستگاه (system) نامند. به هر چیز دیگری محیط یا پیرامون (surrounding) گفته می‌شود. زمانی‌که کاری صورت می‌گیرد، این کار به وسیلهٔ محیط بر روی دستگاه یا بالعکس انجام می‌شود و انرژی از محیط به دستگاه یا بالعکس انتقال می‌یابد
انرژی از محیط به دستگاه یا بالعکس انتقال می‌یابد تنها در خلال این انتقال است که شکلی از انرژی به عنوان کار موجود می‌باشد. بر عکس، انرژی جنبشی و پتانسیل در جسم ذخیره می‌شود. اندازه‌هایشان به هر حال در مقایسه با محیط اندازه‌گیری می‌شود. برای نمونه انرژی جنبشی تابعی از سرعت نسبت به محیط است و انرژی پتانسیل تابعی از ارتفاع نسبت به یک سطح مقایسه می‌باشد. تغییرات در انرژی جنبشی و پتانسیل تابعی از این شرایط مقایسه نیست مشروط بر آنکه آن‌ها ثابت باشند؛ که از آن در جهان استفاده می‌شود انرژی الکتریکی. چنانچه جریان
جهان استفاده می‌شود انرژی الکتریکی. چنانچه جریان الکتریکی از یک مقاومت می‌گذرد، انرژی الکتریکی به گرما تبدیل می‌شود. اگر جریان از یک وسیله برقی بگذرد، اندازه‌ای از انرژی الکتریکی به انواع دیگر انرژی تبدیل می‌گردد (و اندازه‌ای از آن همواره با تبدیل شدن به گرما هدر می‌رود). مقدار انرژی یک جریان الکتریکی به روش‌های مختلف قابل بیان است در فرمول بالا V اختلاف پتانسیل الکتریکی بر حسب ولت، I جریان الکتریکی بر حسب آمپر، t زمان بر حسب ساعت، R مقاومت الکتریکی بر حسب اهم، E انرژی الکتریکی بر حسب وات ساعت، P توان
حسب اهم، E انرژی الکتریکی بر حسب وات ساعت، P توان الکتریکی بر حسب وات است. اصل حفاظت از انرژی در معماری. هر ساختمان باید به گونه‌ای طراحی و ساخته شود که نیاز آن به سوخت فسیلی به کمترین اندازۀ ممکن برسد. ضرورت پذیرفتن این اصل در دوره‌های گذشته بدون هیچ شک و تردیدی با توجه به شیوه ساخت و سازها انکار ناپذیر می‌باشد و شاید تنها به سبب گوناگونی بسیار زیاد مصالح و فناوری‌های جدید در دوران معاصر چنین اصلی در ساختمان‌ها به دست فراموشی سپرده شده است و این بار با استفاده از مصالح گوناگون ویا با ترکیب‌های مختلفی از
از مصالح گوناگون ویا با ترکیب‌های مختلفی از آنها، ساختمان‌ها، محیط را با توجه به نیازهای کاربران تغییر می‌دهند. اشاره به نظریه مجتمع زیستی نیز خالی از لطف نمی‌باشد، که از فراهم آوردن سر پناهی برای در امان ماندن در برابر سرما یا ایجاد فضایی خنک برای سکونت افراد سرچشمه می‌گیرد، به این دلیل و همچنین وجود عوامل دیگر مردمان ساختمان‌های خود را به خاطر مزایای متقابل فراوان در کنار یکدیگر بنا می‌کردند. ساختمان‌هایی که در تعامل با اقلیم(بوم) محلی و در تلاش برای کاهش وابستگی به سوخت فسیلی ساخته می‌شوند، نسبت به
کاهش وابستگی به سوخت فسیلی ساخته می‌شوند، نسبت به کاشانه‌های عادی امروزی، حامل تجربیاتی منفرد و مجزا بوده و در نتیجه، به عنوان تلاشهای نیمه کاره برای آفریدن معماری سبز مطرح می‌شوند. بسیاری از این تجربیات نیز بیشتر حاصل کار و کوشش انفرادی بوده؛ و بنابراین روشن است به عنوان اصلی پایدار در طراحی‌ها و ساخت و سازه‌های جامعه امروز لحاظ نمی‌گردد.
حَییم عزرائیل وایزمن (؛ زاده ۲۷ نوامبر ۱۸۷۴ – درگذشته ۹ نوامبر ۱۹۵۲) بیوشیمی‌دان و استاد دانشگاه اسرائیلی متولد روسیه بود که به‌عنوان رئیس سازمان جهانی صهیونیسم و اولین رئیس‌جمهور اسرائیل نیز فعالیت داشت. زندگی. حییم وایزمن در روسیه متولد شد. وی از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ رئیس یک آزمایشگاه شیمی بود و در جریان مسئولیت خود در آن، طریقه ساخت ماده شیمیایی استون را کشف کرد. حییم وایزمن به همراه آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و مارتین بوئبر از اعضای اولین هیئت علمی دانشگاه عبری اورشلیم بود. وی همچنین در سال ۱۹۴۹ میلادی،
عبری اورشلیم بود. وی همچنین در سال ۱۹۴۹ میلادی، مؤسسه عالی علوم وایزمن را در شهر رخووت پایه‌گذاری کرد و خود نیز به تدریس در این مؤسسه عالی پرداخت. ٰوی در سال ۱۹۴۸ به عنوان اولین رئیس‌جمهور اسرائیل انتخاب شد و دوران ریاست‌جمهوری وی تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۲ ادامه یافت. بیانیه بالفور. حییم وایزمن، رئیس وقت سازمان جهانی صهیونیسم و والتر روتشیلد نقش مهمی در صدور بیانیه بالفور داشتند.
ایده‌آل‌گرایی آلمانی یا ایدئالیسم آلمانی، نام جنبشی در فلسفه آلمان است که در دههٔ هشتاد سدهٔ هجدهم میلادی آغاز و در دهه چهل سدهٔ نوزدهم پایان یافت. مشهورترین نمایندگان این جنبش، کانت، فیشته، شلینگ، و هگل هستند. هرچند تفاوت‌های بزرگی میان این چهره‌هاست، اما همگی در پذیرش ایدئالیسم، مشترکند. ایدئالیسم استعلائی کانت، آموزهٔ فلسفی معتدلی دربارهٔ تمایز میان پدیدارها و اشیاء فی نفسه بود، که مدعی بود متعلق‌های شناخت انسان، پدیدارها هستند و نه اشیاء فی نفسه. فیشته، شلینگ، و هگل با تبدیل ایدئالیسم استعلائی کانت به
شلینگ، و هگل با تبدیل ایدئالیسم استعلائی کانت به ایدئالیسم مطلق این دیدگاه را به افراط کشاندند. اهمیت ایدئالیسم آلمانی در این است که دربردارندهٔ برداشتی نظام‌مند از همهٔ بخش‌های فلسفه است؛ از جمله: منطق، مابعدالطبیعه، شناخت‌شناسی، فلسفه اخلاق، سیاست و زیبایی‌شناسی. همه نمایندگان ایدئالیسم آلمانی، این بخش‌های فلسفه را دارای جایگاهی در نظام کلی فلسفه می‌دانند.
برای ساخت انرژی هسته ای نیلز به دو پیمانه نمک و 20 پیمانه تی ان تی است
مارتین بوبر (به عبری: מרטין בובר) (زاده ۸ فوریه ۱۸۷۸ – درگذشته ۱۳ ژوئن ۱۹۶۵) فیلسوف گفتگو و استاد دانشگاه، یهودی تبار اتریشی، ۱۷ بار نامزد جایزهٔ ادبیات و صلح نوبل و طرفدار تشکیل کشور مشترک یهودی -مسلمان بود. زندگی. در ۸ فوریه ۱۸۷۸ (میلادی) در وین و در خانواده‌ای یهودی متولد شد. وی به همراه آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و حاییم وایزمن از مؤسسان و اعضای اولین هیئت علمی دانشگاه عبری اورشلیم بود. آثار و تفکر. آثار او بیشتر در زمینه فلسفه دین است، گرچه او در محدوده وسیعی به نگارش و آموزش می‌پرداخت. از آثار وی
وسیعی به نگارش و آموزش می‌پرداخت. از آثار وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ترجمه‌نشده به فارسی. او سال‌ها در اتریش و آلمان به تدریس پرداخت. پس از روی کار آمدن حزب نازی در آلمان، او به اورشلیم در فلسطین رفت. بوبر از زمان پیدایش نهضت صهیونیسم و مهاجرت‌های دسته جمعی به فلسطین، پیوسته به یهودیان اخطار می‌داد تا با اعراب فلسطین روابط برادرانه و صلح‌آمیز برقرار کنند و با همین کار دشمنی محافل صهیونیستی را نسبت به خود برانگیخت. او برای حل مسئله فلسطین به راه حل دو ملتی به‌جای راه حل دو کشوری معتقد بود. ترجمه
دو ملتی به‌جای راه حل دو کشوری معتقد بود. ترجمه تنخ. بوبر و فرانتس روزنتسوایگ طی بیش از ۲۰ سال برگردانی آلمانی از تنخ را از مبدأ زبان عبری فراهم کردند. جوایز. بوبر ده نوبت از جمله دو نوبت از سوی هرمان هسه، نامزد جایزهٔ ادبیات و هفت نوبت از سوی میشائیل لاندمان، نامزد جایزهٔ صلح نوبل شد. تفکرات. دوره‌های فکری بوبر را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد. دوره اول وی دارای تفکری عرفانی است. در دوره دوم شدیداً تحت تأثیر مکتب اگزیستانسیالیست قرار می‌گیرد و در دوره سوم بینش خود در باب فلسفه گفت‌وگو را مطرح می‌کند. گفتگو
خود در باب فلسفه گفت‌وگو را مطرح می‌کند. گفتگو و وجود. در من و تو، بوبر تز خود را در مورد وجود انسان () ارائه داد. بوبر با الهام از «ذات مسیحیت» فوئرباخ و «یگانه کیرکگارد»، به وجود به عنوان گفت‌وگو نگریست. وی این فلسفه را با استفاده از جفت واژه‌های دیالوگ من-تو () و مونولوگ () برای طبقه‌بندی حالت‌های خودآگاهی، تعاملی که یک فرد با آنها با افراد و اشیا و به‌طور کلی همه واقعیت‌ها درگیر می‌شود طبقه‌بندی کرد. از نظر کلامی، او اولی را با عیسای یهودی و دومی را با پولس رسول (شائول یهودی) ارتباط داد. از نظر فلسفی،
پولس رسول (شائول یهودی) ارتباط داد. از نظر فلسفی، این جفت واژه‌ها عقاید پیچیده‌ای را دربارهٔ شیوه‌های وجود بیان می‌کنند - به ویژه چگونگی وجود یک فرد و تحقق آن وجود. بوبر در من و تو استدلال می‌کند، یک شخص همواره با یکی از این حالت‌ها درگیر است. مفهوم ارتباطات، به ویژه ارتباطات زبان گرا، هم در توصیف گفت‌وگو / مونولوگ از طریق استعاره و هم در بیان ماهیت بین فردی وجود انسان مورد استفاده قرار می‌گیرد. نظر وی در مورد صهیونیزم. بوبر با تئودور هرتزل در مورد جهت‌گیری سیاسی و فرهنگی صهیونیسم اختلاف نظر داشت. هرتزل
سیاسی و فرهنگی صهیونیسم اختلاف نظر داشت. هرتزل صهیونیسم را حرکتی سیاسی تصور می‌کرد. در مقابل، بوبر معتقد بود که صهیونیسم باید برای غنی‌سازی فرهنگی به کار رود. به عنوان مثال، بوبر استدلال کرد که پس از تشکیل دولت اسرائیل، نیاز به اصلاحات در یهودیات است: ما به کسی نیاز داریم که همان کاری را که پاپ ژان بیست و سوم برای کلیسای کاتولیک انجام داده، برای یهودیت انجام دهد. در سال ۱۹۰۲، بوبر سردبیر هفته نامه Die Welt، ارگان اصلی جنبش صهیونیستی شد. با این حال، یک سال بعد او به جنبش حسیدی یهودی نزدیک شد. بوبر تحسین
بعد او به جنبش حسیدی یهودی نزدیک شد. بوبر تحسین می‌کرد که چگونه جوامع حسیدی دین را در زندگی روزمره و فرهنگ به کار می‌بندند. برخلاف سازمان‌های شلوغ صهیونیستی، که همیشه به فکر نگرانی‌های سیاسی بودند، حسیدی‌ها بر ارزش‌هایی متمرکز بودند که بوبر مدت‌ها برای رعایت آن‌ها از صهیونیست‌ها تقاضا می‌کرد. در سال ۱۹۰۴، او از بسیاری از کارهای تشکیلاتی صهیونیستی خود کناره گرفت و خود را وقف مطالعه و نوشتن کرد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، مارتین بوبر شروع به حمایت از یک کشور دو ملیتی یهودی-عربی کرد و اظهار داشت که مردم یهود باید
یهودی-عربی کرد و اظهار داشت که مردم یهود باید «آرزوی خود را برای زندگی در صلح و برادری با مردم عرب، و توسعه میهن مشترک به جمهوری که در آن هر دو ملت امکان توسعه آزاد را خواهد داشت». بوبر ایده صهیونیسم به‌عنوان یک حرکت ملی را رد می‌کرد و درعوض می‌خواست ایجاد جامعه‌ای نمونه را ببیند. جامعه‌ای که به گفته وی، با سلطه یهودیان بر اعراب مشخص تعریف نشود. لازم بود جنبش صهیونیستی با اعراب حتی به قیمت اقلیت شدن یهودیان در این کشور به توافق برسد. در سال ۱۹۲۵، او در ایجاد سازمان (میثاق صلح) شرکت داشت، که طرفدار ایجاد یک
سازمان (میثاق صلح) شرکت داشت، که طرفدار ایجاد یک کشور دو ملیتی بود، و در طول بقیه زندگی خود، امیدوار بود که یهودیان و عرب‌ها روزی در یک کشور مشترک زندگی کنند. در سال ۱۹۴۲، او را بنیان نهاد، که از یک برنامهٔ دوملتی حمایت می‌کرد. پس از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، بوبر معتقد بود اسرائیل باید جزوی از فدراسیون کشورهای «خاور نزدیک» باشد نه فقط فلسطین. فلسفه دیالوگ. فلسفهٔ دیالوگ از مبانی فلسفه و الهیات جدید است. هامان را بنیان‌گذار این نوع تفکر دانسته‌اند. هامان دوست یاکوبی بوده‌است. اساس فلسفه‌هامان سخن گفتن
دوست یاکوبی بوده‌است. اساس فلسفه‌هامان سخن گفتن خداوند است. مرگ. وی در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۶۵ دیده از جهان فروبست.
گربه سیاه (به انگلیسی: Black Cat) نام داستان کوتاهی از نویسنده آمریکایی ادگار آلن پو است. در ۱۹ اوت ۱۸۴۳ این داستان برای اولین بار توسط انتشارات "Saturday Evening Post" چاپ شد. ای داستان از لحاظ شخص تعریف‌کننده و حالت روانی راوی، با کتاب قلب رازگو پو مقایسه می‌شود. در هردوی این داستان‌ها، قاتل (راوی) جسد قربانی را در جای بسیار خوبی مخفی می‌کند و احساس آسودگی خاطر می‌کند؛ در حالی که به‌طوری ناگهانی و توسط عاملی غیرمنتظره که به خاطر کار خودش به وجود آمده‌است، رازش برملا می‌شود. خلاصه داستان. راوی بینام از
رازش برملا می‌شود. خلاصه داستان. راوی بینام از بچگی فرد خشنی نبوده. او تعریف می‌کند که در نوجوانی و جوانی به حیوانات علاقه داشته و این علاقه اش تا زمانی که ازدواج می‌کند ادامه پیدا کرده. خوشبختانه، همسر وی نیز به حیوانات اهلی علاقه‌مند بوده و طولی نمی‌کشد که خانه آن‌ها پر از حیوانات مختلف می‌شود. این‌طور که راوی می‌گوید، گربه سیاه بزرگی به نام «پلوتو» حیوان محبوب اوست. با گذشت زمان از سالروز ازدواج آن‌ها، راوی کم‌کم تبدیل به فردی الکلی می‌شود و شروع به دست زدن به کارهای پلید می‌کند. شبی وقتی به خانه میآید
زدن به کارهای پلید می‌کند. شبی وقتی به خانه میآید متوجه می‌شود که گربه دارد به او نگاه می‌کند، با این که گربه به او آزاری نرسانده، او آن را برمی‌دارد و با چاقو یکی از چشم‌هایش را از کاسه درمی‌آورد. دلیل این کار را وی چنین توصیف کرده‌است: «می‌دانستم که او مرا دوست دارد، ولی می‌خواستم به او صدمه بزنم». روز بعد وی از کار خود پشیمان می‌شود ولی راه بازگشتی نیست. از آن پس، گربه همیشه او را آزار می‌دهد. یک روز وقتی به خانه برمی‌گردد، کنترل خود را از دست داده و گربه را از درختی آویزان می‌کند و دار می‌زند، سپس جسد
را از درختی آویزان می‌کند و دار می‌زند، سپس جسد آن را مخفی می‌کند. شب بعد، به طرز عجیبی، خانهٔ آن‌ها در آتش می‌سوزد. یک روز، وقتی او و همسرش به زیرزمین می‌روند تا مقداری هیزم جمع کنند، ناگهان از همسرش متنفر شده و او را با تبری به قتل می‌رساند. سپس جسد او را در پشت الوارهای زیرزمین مخفی می‌کند. مردم متوجه ناپدید شدن وی می‌شوند، و طولی نمی‌کشد که پلیس برای جستجو به خانه وی میاید؛ ولی راوی آن‌ها را با خونسردی می‌پذیرد زیرا اطمینان دارد آن‌ها چیزی پیدا نخواهند کرد؛ و همین‌طور هم می‌شود، ولی در لحظهٔ آخر که
کرد؛ و همین‌طور هم می‌شود، ولی در لحظهٔ آخر که پلیس‌ها گشتن زیرزمین را نیز تمام کرده و قصد بر ترک خانه می‌کنند، صدای جیغ‌های وحشتناکی از پشت الوارهای دیوار میآید. پلیس‌ها به سرعت الوار را باز می‌کنند و با جسد زن راوی، و البته گربه سیاهی که روی سر او نشسته و جیغ می‌کشد، روبه‌رو می‌شوند. آخرین جمله داستان که راوی می‌گوید به شرح زیر است: «من آن موجود وحشتناک را زنده، همراه با همسرم پشت الوارها مخفی کرده بودم!»
برنیس داستان کوتاهی از نویسنده آمریکایی ادگار آلن پو که اولین بار در سال ۱۸۳۵ منتشر شد. شرح سرگذشت مردی معتاد به کتاب‌خوانی است که در طی آن جنایت این مرد در رابطه با دختر عمویش که همسر وی نیز می‌باشد روایت می‌گردد.
نینگیو (به ژاپنی: 人魚 به معنی: آدم‌ماهی) در فرهنگ تودهٔ ژاپنی یک "ماهی زن" است که بدبختی را می‌راند و نگهدار آرامش و ایمنی است . قدیم‌ها، او را دارای دهانی همچون میمون، دندان‌های کوچک ماهی-مانند، پولک‌های طلائی و درخشان، و آوازی نازک چون صدای فلوت وصف می‌کردند. گوشت او خوشمزه است و هر که آن را بخورد عمرش دراز خواهد شد. ولی شکار نینگیو باعث توفان و بدبختی است، و برای همین است که ماهیگیران هنگامی که نینگیو در دامشان می‌افتد او را آزاد می‌کنند. اگر نینگیو به ساحل رانده شود ( به فعل دریا)، این یک فال بدی است و
رانده شود ( به فعل دریا)، این یک فال بدی است و معنی‌اش اینست که جنگی یا فاجعه‌ای در راه است. یکی از مشهورترین داستان‌های دربارهٔ نینگیو به نام هاپّیاکیا بیکونی (八百比丘尼 "هشتصد سال راهبهٔ بودائی") است . داستان می‌گوید که در قدیم ماهیگیری در واکاسا زندگی می‌کرد و ایشان روزی ماهی غریبی صید کرد که در همهٔ مدت زمانی که در دریا گذرانده بود، هیچ وقت چنین ماهی‌ای را ندیده بود . برای همین دوستانش را مهمان کرد تا گوشت این ماهی غریب را آزمایش کنند . یکی از مهمانان زیر چشمی آشپزخانه را دید و ملاحظه کرد که سر ماهی به سر
آشپزخانه را دید و ملاحظه کرد که سر ماهی به سر انسان شبیه می‌ماند، و سپس بی‌آنکه میزبانشان بداند بقیهٔ مهمانان را آگاه کرد که گوشت ماهی را نخورند . وقتی که ماهیگیر ماهی را کباب و تقدیم کرد، هر کدام از مهمانان مخفیانه گوشت ماهی را پنهان کردند تا هنگام برگشتن به خانه‌هایشان آن را دور بیندازند . از قضا مهمانی بر اثر نوشیدن بیش از حد ساکی مست گشت و فراموش کرد که گوشت را دور بیندازد . این مرد دختری کوچک داشت، که هنگام برگشتن پدرش از او هدیه‌ای طلب کرد که پدرش آن گوشت را به وی داد . دخترش شروع به خوردن کرد و
آن گوشت را به وی داد . دخترش شروع به خوردن کرد و هنگامی آن مرد به هوش آمد و دربارهٔ گوشت یادش آمد که دخترش همهٔ آن را خورده بود . ولی چون دید که هیچ اثر بدی بر دخترش نیست دیگر نگران نشد . سالها گذشت و آن دختر بزرگ شد و عروسی کرد . اما هر چه زمان می گذشت او پیر نمی‌شد وهمچنان جوان ماند! سال‌ها گدشت و شوهرش مرد . پس از سال‌هائی جوانی و بیوگی دوباره و دوباره، او قرار گرفت که راهبه شود در زمین سیاحت کرد و به سرزمینهای گوناگونی سفر کرد . سرانجام او به میهنش واکاسا برگشت و در آنجا پس از ۸۰۰ سال زندگی مرد .
واکاسا برگشت و در آنجا پس از ۸۰۰ سال زندگی مرد . منابع. ۱. Wikipedia contributors, "Ningyo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ningyo&amp;oldid=122323730 , (Accessed June 3, 2007). ۲. "Ningyo." Encyclopedia Mythica from Encyclopedia Mythica Online, https://web.archive.org/web/20070930204437/http://www.pantheon.org/articles/n/ningyo.html , (Accessed June 03, 2007)
مُرده‌خواهی، مرده‌بازی، مرده‌بارگی یا نکروفیل نوعی عمل غیرمتعارف و یک انحراف جنسی است که در آن، ارضای میل جنسی، از طریق تماس جنسی با جسد مردگان، حاصل می‌شود. این عمل سابقه‌ای طولانی در طول تاریخ دارد و ریشهٔ آن به هزاران سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد. مرده‌خواهی، به دو طریق، انجام می‌شود: مرده‌خواهان مشهور. در اواخر سال ۱۳۸۰ خورشیدی محمد بیجه (۱۳۶۴–۱۳۸۳) شروع به کشتار کرد. در طول جنایات خود به عنوان یک قاتل زنجیره‌ای به ارتکاب اقدامات مرده‌خواهی، خشونت جنسی و قتل قربانیان خود مشهور بود. او در زمان جنایات
و قتل قربانیان خود مشهور بود. او در زمان جنایات خود با علی باقی در تهران زندگی می‌کرد و در آنجا به عنوان یک جنایتکار و قاتل زنجیره‌ای شناخته می‌شد. جفری دامر (۱۹۶۰–۱۹۹۴) یکی از بدنام‌ترین قاتلان زنجیره‌ای، مجرمان جنسی و جنایتکاران آمریکایی بود. شیفتگی او به مرگ از دوران کودکی وجود داشت و طبق گزارش‌ها، او مجموعه‌ای از استخوان‌های حیوانات مختلف را در اختیار داشت. در سال ۱۹۷۸، دامر نخستین نفر از هفده قربانی خود را کشت و بعداً به انجام اعمال جنسی با قربانیان خود پس از مرگ و همچنین آدم‌خواری اعتراف کرد. تد
خود پس از مرگ و همچنین آدم‌خواری اعتراف کرد. تد باندی (۱۹۴۶–۱۹۸۹) یک قاتل زنجیره‌ای آمریکایی بود که در دههٔ ۱۹۷۰ به ۳۰ زن جوان تجاوز کرد و آن‌ها را به قتل رساند. او همچنین به انجام آمیزش جنسی با مردگان، اعتراف کرد. کارن گرینلی (زادهٔ ۱۹۵۶) یک زن جنایتکار است که به دزدیدن یک خودروی نعش‌کش در مراسم تشییع جنازه و داشتن رابطهٔ جنسی با جسد داخل آن محکوم شد. او به‌عنوان یک کارآموز انجام مومیایی در ساکرامنتو، کالیفرنیا، کار می‌کرد. او در ۱۷ دسامبر ۱۹۷۹، نعش‌کش را به همراه جسد مردی ۳۳ ساله که داخل آن بود، ربود. او
همراه جسد مردی ۳۳ ساله که داخل آن بود، ربود. او به پرداخت ۲۵۵ دلار جریمهٔ نقدی و ۱۱ روز زندان محکوم شد. در سال ۱۹۸۷، گرینلی برای کتاب "فرهنگ آخرالزمان" جیم مورتون (ویرایش آدام پارفری) مصاحبهٔ مفصلی به‌نام «مرده‌خواه پشیمان"»" کرد. او در این مصاحبه اظهار داشت که به مردان جوان تمایل داشته و جذب بوی خون و مرگ شده است. او مرده‌خواهی را یک اعتیاد می‌دانست. مصاحبه در آپارتمان او انجام شد که ظاهرا یک استودیوی کوچک پر از کتاب، نقاشی‌های مرده‌خواهانه و تزئینات شیطانی بود. او همچنین اعتراف‌نامه‌ای نوشته بود که در آن
بود. او همچنین اعتراف‌نامه‌ای نوشته بود که در آن ادعا می‌کرد که از ۲۰ تا ۴۰ جسد مرد سوء‌استفاده کرده است."" دنیس نیلسن (۱۹۴۵–۲۰۱۸) یک قاتل زنجیره‌ای اسکاتلندی و دارای تمایل به اجساد مردان بود که طی سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ دوازده مرد جوان را به قتل رساند. نیلسن پس از مرگ پدربزرگش و توضیح مادرش مبنی بر این‌که «مرده‌ها در مکان بهتری» هستند، ارتباطی بین مرگ و صمیمیت در ذهن خود ایجاد کرد و اجساد را به‌عنوان منبعی برای تحریک جنسی یافت. در سال ۱۹۷۸، نیلسن نخستین قتل خود را انجام داد و از آمیزش جنسی با جسد قربانی لذت
را انجام داد و از آمیزش جنسی با جسد قربانی لذت برد و آن جسد را برای ماه‌ها نزد خود نگه داشت. گزارش شده است که نیلسن تا زمان دستگیری، از اجساد قربانیان مختلفی سوءاستفادهٔ جنسی کرده است.
جانداران سه دسته می‌شوند: پروکاریوت‌ها، یوکاریوتها، آرکی‌ها جاندار، موجود زنده، اُرگانیسم و یا اَندامگان، به معنای یک سامانهٔ زنده و پیچیده از اعضا است که با تأثیرشان بر یکدیگر، امکان سازگاری با محیط و تضمین بقا و پایداری کل آن جاندار را فراهم می‌کنند. جاندار در برابر بی‌جان قرار دارد. واژهٔ ارگانیسم، از واژهٔ یونانی باستان Οργανον با تلفظ "organon" به معنی "ابزار" یا "وسیله" اقتباس شده است. موجودات زنده با عامل‌های زیر از غیر زنده‌ها متمایز می‌شوند (جانداران همهٔ هشت ویژگی اول را با هم دارند): اَندامگان‌ها
همهٔ هشت ویژگی اول را با هم دارند): اَندامگان‌ها (جانداران) انواع متنوعی دارند که عبارت‌اند از: طبیعی، سالم و بالغ. این سه ویژگی را تمامی جانداران ندارند. برای مثال قاطر که از جفت‌گیری خر نر و اسب ماده به‌وجود می‌آید یا یابو که از جفت‌گیری اسب نر و خر ماده به‌وجود می‌آید قابلیت تولید مثل ندارند. این موجود با آنکه جاندار به حساب می‌آید یکی از ویژگی‌های جانداران را ندارد؛ زیرا در حالت طبیعی نیست. مثال دیگر نوزادان هستند. این‌ها با آنکه جاندارند اما قابلیت تولید مثل ندارند زیرا در حالت بالغ نیستند.
محمود خیامی (زاده ۱۷ دی ۱۳۰۸ مشهد، ایران در محلهٔ کوچه سرشور حرم – درگذشتهٔ ۹ اسفند ۱۳۹۸ لندن، انگلستان) از کارآفرینان و عمده‌ترین صاحبان صنایع خودروسازی در ایران بود. برادر بزرگتر وی احمد خیامی از بنیان‌گذاران و شریک وی در ایران ناسیونال بود. وی تبعه کشور فرانسه بود. در کارنامه او، فعالیت‌های فرهنگی و آموزشی هم دیده می‌شود. فعالیت‌های مهم اقتصادی احمد و محمود خیامی تا سال ۱۳۵۷ در ایران ادامه یافت تا اینکه در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، تمامی اموال برادران خیامی مصادره شدند و آنها ناگزیر ایران را ترک
خیامی مصادره شدند و آنها ناگزیر ایران را ترک کردند. خانواده خیامی، خانواده‌ای سنتی بودند از طبقه متوسط جامعه. پدر بازاری بود و خانه شان در محله سرشور قرار داشت که افراد سرشناس زیادی در آن زندگی می‌کردند. احمد خیامی، خانه کودکی اش را این‌طور توصیف می‌کند: «طرف منزل ما بازاری به طول هفتصد متر به نام بازار سرشور و حمامی به اسم حمام شاه ساخته بودند». منبع برگرفته شده از کتاب پیکان سرنوشت ما نوشته احمد خیامی محمود خیامی در تاریخ ۹ اسفند سال ۱۳۹۸ در سن ۹۰ سالگی و در شهر لندن چشم از جهان فروبست. زندگی‌نامه. محمود