payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در اروپا و آمریکا به راه انداخت که این پروژه پس از چندی متوقف شد ولمر نیز عضو این کانال است. طلوع نیوز برای بار اول در ۲۶ حوت ۱۳۹۳ مصادف به ۱۷ مارس ۲۰۱۵ برنامه صبح خود را با فارمت صفحه عریض ۱۶:۹ به نشر سپرد بعد از آن سرویس‌های خبری خود را با تلویزیون طلوع با همین فرمت به نشر سپرد، و تا به تاریخ ۲۸ حوت سریال‌های طلوع با فرمت ۱۶:۹ وفق داده نشده‌نبود. طلوع یک روز قبل از نوروز ۱۳۹۴ کانال اچ دی خود را افتتاح نمود. تلویزیون طلوع با ورود طالبان و قطع موسیقی و سریال‌های از این شبکه کوشش می‌نماید موسیقی و سریال‌های
از این شبکه کوشش می‌نماید موسیقی و سریال‌های خود را از اپ متعلق به خود بنام اپ دریا به نشر برساند موسیقی مربوط به شبکه طلوع را می‌توان در باربد موزیک و سریال‌های متعلق به طلوع را می‌توان در کانال فضا که از اول حمل سال ۱۴۰۱ آغاز گردید و هر دو در اپ دریا و ماهواره قابل دسترس است مشاهده نمود حمله‌ها. در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۶ یک بمب‌گذار انتحاری طالبان، با منفجر کردن خودرویی که نزدیک به اتوبوس کارکنان تلویزیون طلوع بود، باعث کشته شدن دستِ‌کم هفت نفر از این کارمندان (سه زن و چهار مرد) شد. این حادثه، با واکنش گستردهٔ
زن و چهار مرد) شد. این حادثه، با واکنش گستردهٔ فعالان و سازمان‌های رسانه‌ای روبرو شد و آن را به‌عنوان حمله به آزادی مطبوعات افغانستان دانستند.
رنگ قهوه‌ای یک رنگ ترکیبی محسوب می‌شود. در مدل رنگی سی‌ام‌وای‌کی، رنگ قهوه‌ای از ترکیب رنگ‌های قرمز، سیاه و زرد یا قرمز، زرد و آبی به‌ دست می‌آید. در مدل رنگی آرجی‌بی که روش مورد استفاده در نمایش‌گرها و صفحات تلویزیونی است، رنگ قهوه‌ای به‌ وسیله‌ ترکیب رنگ‌های قرمز و سبز با نسبت مشخص تهیه می‌شود. در رنگ‌آمیزی و نقاشی، این رنگ با افزودن رنگ سیاه به نارنجی تهیه می‌شود، رنگی که بیشتر همراه با مواردی مانند سادگی، فقر و زنگ زدگی است. این رنگ به طور گسترده در طبیعت، انوع چوب‌، خاک، رنگ موی انسان و رنگدانه‌های
انوع چوب‌، خاک، رنگ موی انسان و رنگدانه‌های سازنده رنگ چشم و پوست دیده می‌شود. بر اساس نظرسنجی عمومی انجام شده، رنگ قهوه‌ای کم‌ترین علاقه عمومی را به خود جلب کرده است. در تاریخ ایران از رنگ قهوه‌ای برای کلاه و ردای ناصرالدین شاه قاجار استفاده شده‌است.
سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی، (تأسیس ۶ اردیبهشت ۱۳۲۶) یک سازمان غیرانتفاعی خیریه به ریاست محمدرضا پهلوی و نیابت اشرف پهلوی بود که به ارتقای سطح آموزش و امور درمانی طبقات فقیر جامعه کمک می‌کرد. این سازمان با ۳۰۰ میلیون تومان بودجه مستقیم سالیانه و مدیریت بر ۱۲۰۰ میلیون تومان از خرج کردهای خیرین مردمی و با حدود ۲۵۰ مرکز درمانی در اواخر دهه هفتاد میلادی یکی از پنج سازمان خیریه بزرگ جهان بود. تاریخچه. پس از جنگ دوم جهانی اشرف پهلوی که در شهر تردد داشت وضعیت نابسامان مردم و فقرا را مشاهده می‌کرد. او اینرا با
مردم و فقرا را مشاهده می‌کرد. او اینرا با برادر خود مطرح می‌کند و تصمیم می‌گیرند کاری انجام دهند. در ابتدا مرکزی ایجاد می‌کنند که به بچه‌های فقیر غذا می‌دادند و به آنها قالیبافی یاد می‌دادند. آنها از اتریش ۳۰ پزشک را به ایران میآورند و مراکز درمانی ایجاد می‌کنند. دکتر آشتیانی را به مدیریت این مرکز می‌گمارند و به تربیت پرستاران می‌پردازند و دولت اتریش نیز به کمک آنها میآید. درآمد بلیط‌های بخت آزمایی (۲۵ درصد از فروش بلیطها سود خالص بود) که در اواخر به حدود ۷۰ میلیون تومان در سال می‌رسید به این سازمان اختصاص
میلیون تومان در سال می‌رسید به این سازمان اختصاص داده شد. بعدها در اواخر دهه ۱۳۵۰ ش عبدالرضا انصاری مدیریت سازمان را بعهده گرفت. دکتر عالیخانی در زمینه آموزشی به کمک به این سازمان پرداخت. دکتر منوچهر گودرزی در مورد رسیدگی به مسایل اجتماعی مثل رسیدگی به خانواده‌های بی سرپرست کمک کرد. خردجو مدیر عامل بانک توسعه صنعتی اقدام به سرمایه‌گذاری نقدینگیهای سازمان می‌کرد که از درآمد حاصله نیز کارهای خیریه سازمان جلو می‌رفت هدف. بهبود وضع بهداشت کشور، درمان بیماران بی وسیله و بهبود حال نیازمندان بود که در کل سه رشته
وسیله و بهبود حال نیازمندان بود که در کل سه رشته اساسی را در بر می‌گرفت: مراکز آموزش حرفه ای. در دهه ۱۳۵۰ که شرکتهای چند ملیتی وارد ایران شده بودند تمرکز بیشتر بر آموزش تکنیسین‌های حرفه ای نهاده شد. قراردادهای بین‌المللی با موسسات خارجی بسته شد تا پرسنل مجرب برای کارهای فنی تربیت شوند. همکاری با شرکت سونی برای آموزشگاه الکترونیک ۹۰۰۰ نفری در مشهد همکاری با دانشگاه ام-آی-تی برای مرکز آموزشی شیراز همکاری با اتریش برای مرکز آموزشی اصفهان همکاری با آلمان برای مرکز آموزشی کرمان کامیابی. سازمان بی‌درنگ دست به
مرکز آموزشی کرمان کامیابی. سازمان بی‌درنگ دست به کار شد و توانست وظیفه‌های انسانی و عام‌المنفعه خویش را تا آخرین حد امکان به مرحله اجرا گذارد و افزون بر این روز به روز دامنه اقدام‌هایش را گسترش دهد و هر سال بر شمار مؤسسه‌ها و چند و چون خدمت‌هایش در سراسر کشور بیفزاید.
عبدالکریم تمنا هروی (۱۳۱۹ –۲۰ مرداد ۱۴۰۲) از شاعران معاصر افغانستان بود. زندگی. عبدالکریم تمنا در سال ۱۳۱۹ در روستای سروستان واقع در جنوب شرق شهر هرات افغانستان متولد شد. او در سال‌های اول کودکی پدر و مادرش را از دست داد. در سال‌های نوجوانی به کارهایی مانند میرزایی (حسابداری) پرداخت. عبدالکریم تمنا به مدارس سبک امروزی نرفته و در مسجد دروس ابتدایی را سپری کرده و علم آموزی را با تلاش شخصی ادامه داد. او خواندن دیوان حافظ را در سال‌های کودکی خود را نزد بانویی بنام قریش (مادر ابوبکر و غلام‌حیدر یقین) فرا گرفت.
قریش (مادر ابوبکر و غلام‌حیدر یقین) فرا گرفت. شوق به آموختن ازهمان دوران کودکی در ایشان آشکار شد. بسیاری از مواقع، تکه‌های ذغال و دیوارهای کاهگلی روستای سروستان نقش قلم و کاغذ را برای او ایفا می‌کردند. فعالیت‌ها در افغانستان. از سال ۱۳۴۰ سروده‌ها و نوشته‌های تمنا در روزنامهٔ اتفاق اسلام به چاپ می‌رسید. در سال ۱۳۵۴ به‌عنوان مدیر کتابخانهٔ عامهٔ هرات برگزیده شد و ورود به این گنجینه ذوق سرشار ادبی و روحیهٔ پژوهشی تمنا را حال‌وهوایی تازه بخشید. سال ۱۳۴۷، با جریدهٔ ملی ترجمان آغاز همکاری نمود و به‌عنوان یکی از
ملی ترجمان آغاز همکاری نمود و به‌عنوان یکی از نویسندگان فعال آن به جامعهٔ ادبی معرفی گردید. سال ۱۳۵۵، عضویت لویه‌جرگه (مجلس مشورتی بزرگان و مجلس مؤسسان افغانستان برای تصویب قوانین اساسی و گاه تعیین رئیس دولت) و صدای مردم خود بود. در سال ۱۳۵۶، به‌سمت فرماندار زنده‌جان یا پوشنگ کهن رسید، ولی پس از مدت کوتاهی به‌خواست خود از این منصب انصراف داد، تا اینکه در ۱۳۵۷ دوباره به‌عنوان مدیر کتابخانهٔ عامهٔ هرات تعیین شد.. فعالیت‌ها در ایران. تمنا، در سال ۱۳۵۸، به‌دلیل هجوم ارتش شوروی و جنگ‌های داخلی افغانستان رهسپار
هجوم ارتش شوروی و جنگ‌های داخلی افغانستان رهسپار ایران شد. ایشان در دوران آوارگی و غربت در ایران، با بزرگمردانی چون دکتر پرویز ناتل خانلری، ابراهیم باستانی پاریزی، حبیب یغمایی، مظاهر صفا، محمدرضا شفیعی کدکنی، ایرج افشار، فریدونی جنیدی، چنگیز پهلوان، علی دهباشی و .. مراوده داشتند. نوشته‌ها و سروده‌های استاد عبدالکریم تمنا در مجلات و روزنامه‌های ایران چون مجلهٔ فرهنگی و هنری «بخارا» با مدیریت علی دهباشی و روزنامهٔ اطلاعات به‌طور پیوسته منتشر می‌شد. همکاری و حضور همیشگی شان در بنیاد فرهنگی نیشابور به سرپرستی
همیشگی شان در بنیاد فرهنگی نیشابور به سرپرستی استاد فریدون جنیدی و آشنایی با دکتر چنگیز پهلوان باعث شد تا در سال ۱۳۷۱ کتاب «نمونه‌های شعر امروز افغانستان» از سوی این بنیاد و با کوشش چنگیز پهلوان نشر شود که استاد عبدالکریم تمنا در گردآوری مطالب این کتاب نقش بسزایی داشتند. ویرایش و مقابلهٔ کلیات دیوان غلام‌محمد طرزی همراه با دکتر ننگیالی طرزی یکی دیگر از فعالیتهای ادبی شان است. این کتاب در سال ۱۳۸۱ در تهران به نشر رسید. استاد عبدالکریم تمنا با فروتنی فراوان هیچ‌گاه تمایلی به انتشار سروده‌ها و آثار پژوهشی خود
تمایلی به انتشار سروده‌ها و آثار پژوهشی خود نداشته است. در سال ۱۳۹۵ به اصرار دوستان و فرزندان مجموعهٔ سروده‌های شان به نام «پیوند عمر» و سپس در سال ۱۳۹۹ به همت مؤسسه پژوهشی بایسنغر «ارج‌نامهٔ» ایشان چاپ شد. در این کتاب مقالات ادبی استاد تمنا و همچنین نوشته‌هایی از دوستان در مورد ایشان گنجانده شده است. او که دوران پیرانه‌سری را با نوشتن و سرودن به‌سر می‌بُرد، پس از سپری‌کردن ۸۴ بهار از عمر، ۲۰ مردادماه درگذشت. پیکر استاد بنا به وصیت خود در جوار مرقد پیرعارفان، حضرت خواجه عبدالله انصاری، در شهر هرات باستان
حضرت خواجه عبدالله انصاری، در شهر هرات باستان به خاک سپرده شد. نمونه اشعار. این ابیاتی از آخرین شعرش است که قبل از هجرت وی به ایران در روزنامهٔ اتفاق اسلام در هرات به نشر رسید: درد دوری از دیار را در اکثر اشعار تمنا هروی به وضوح می‌توان مشاهده کرد: و باری یاد زادگاهش هریوا چنین سرود: و این هم تضمینی که بر غزل ناصرخسرو بلخی سروده بود: و این هم ابیاتی از استاد تمنا در کتاب‌های درسی سال چهارم علوم انسانی علوم قدیم ایران نیز به نشر رسید: منابع. ۱- استاد عبدالکریم تمنا، ادیب و شاعر هرات در گذشت- سایت صدای
تمنا، ادیب و شاعر هرات در گذشت- سایت صدای ایرانیان
فیلیپ یکُم (زادهٔ ۲۳ مه ۱۰۵۲-درگذشتهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۱۰۸) دارای لقب "زیبا"، از سال ۱۰۶۰ میلادی تا زمان مرگش پادشاه فرانسه بود. زندگی. وی از دودمان کاپتی و فرزند هانری یکم و آنِ کیِفی بود. او در هفت‌سالگی به پادشاهی رسید و در آغاز، مادرش کنترل فرمانروایی را به دست گرفت. نام فیلیپ از ریشهٔ یونانیِ Philippos است که معنای "دوستدار اسب‌ها" را می‌دهد. وی در ۱۰۷۷ با ویلیام فاتح، که می‌کوشید بر دوک‌نشین بریتانی چیره شود، آشتی کرد. او در ۱۰۸۲ میلادی، وِکسَن را به مرزهایش افزود و در ۱۱۰۰ میلادی بر بورژ چیره شد. نخستین جنگ
و در ۱۱۰۰ میلادی بر بورژ چیره شد. نخستین جنگ صلیبی در روزگار او رخ داد، اگرچه وی به دلیل ستیزه با پاپِ آن زمان برای انجامش هم‌داستان نبود. فیلیپ یکم در دژ مولن درگذشت و برپایهٔ وصیت خودش وی را در صومعه فلوری، سن بنویت-سور-لوآر و نه در کلیسای سن-دنی، که آرامگاه نیاکانش بود، به خاک سپردند. منابع. Wikipedia contributors, "Philip I of France" , Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Philip_I_of_France (accessed December 16, 2015).
لطیف ناظمی (زادهٔ سال ۱۳۲۵ خورشیدی، هرات) شاعر و منتقد ادبیِ اهل افغانستان است‌. زندگی‌نامه. ناظمی آموزش‌های نخستین را در مدارس خانگی دید.از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۴ لیسه سلطان هرات را خواند. در سال ۱۳۴۸ از رشته دری دانشگاه کابل لیسانس گرفت و در همان بخش استاد شد. از سال ۱۳۶۱ تا پایان سال ۱۳۶۳ به تدریس زبان و ادبیات در دانشگاه همبولت آلمان غربی پرداخت و همان‌جا آموزش دید. شاعری را از کودکی آغاز کرد و دفتر شعرش به نام میلاد سبز در سال ۱۳۵۴ جایزه شعر را ربود. او مقالات فراوانی در زمینه ادب‌شناسی و نقد ادبی نوشته‌است.
فراوانی در زمینه ادب‌شناسی و نقد ادبی نوشته‌است. وی اکنون ساکن فرانکفورت است و با دویچه‌وله (DW) آلمان همکاری دارد. وی عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است. پیوندها. صفحهٔ اینترنتی برنامهٔ «دمی با ناظمی»
پری فیلمی به‌کارگردانی و نویسندگی داریوش مهرجویی ساخته سال ۱۳۷۳ است. این فیلم اقتباسی از رمان "فرانی و زویی" و داستان‌کوتاهِ "یک روز خوش برای موزماهی" نوشتهٔ جروم دیوید سالینجر است. خلاصه داستان. پری دانشجوی ممتاز رشته ادبیات و تئاتر که از همه مزایای زندگی یک دختر جوان برخوردار است با خواندن کتاب سبز کوچکی دچار تحولات فکری و حسی می‌شود. کتاب سرگذشت سیر و سلوک عارف گمنامی در سده پنجم هجری است. پری پس از خواندن کتاب با آنکه خواهان مراتب معنوی بالاتری است از زندگی معمولی دل کنده شده و در وادی دردناک طلب
از زندگی معمولی دل کنده شده و در وادی دردناک طلب سرگردان می‌شود. کتاب به برادر بزرگش، اسد تعلق دارد. اسد چندی پیش در حادثه آتش‌سوزی کلبه‌اش درگذشته است. داداشی، برادر دیگر پری که مخالف راه و رسم اسد است و عقیده دارد که میان عشق به خداوند و زندگی عادی تضادی نیست می‌کوشد پری را از این حالت قهر و طغیان نجات دهد. نقد. داریوش مهرجویی طی مصاحبه‌ای در مجلهٔ "دنیای تصویر" نقد ساده‌ای بر این فیلم نوشت. او گفت پری می‌خواهد بگوید از ظاهریات دین باید فرار کرد و به عمقِ دین اسلام باید علاقه داشت. داریوش مهرجویی در این
دین اسلام باید علاقه داشت. داریوش مهرجویی در این فیلم شخصیت پری را فردی آشفته و تا حدی مضطرب معرفی می‌کند که در مذهب خود دچار افراط شده و روزه‌های چند روزه می‌گیرد و پشت سر هم ذکر می‌گوید و تحمل نامزدش را ندارد و نشان می‌دهد این رفتار با شخصیت معنوی او کاملاً متفاوت است. ولی با آمدنِ شخصیت داداشی در طی داستان تا حدی به پری کمک می‌شود تا از سردرگمی رهایی یافته و می‌فهمد که خیلی هم بودن در این دنیا سخت نیست و ما همه بازیگرانی هستیم که داریم برای خداوند در این دنیا نقش بازی می‌کنیم.
بزرگراه گمشده فیلم مهیج روانشناسانه‌ای با نشانه‌هایی از ژانر نئو نوآر و وحشت ساخته دیوید لینچ کارگردان آمریکایی به سال ۱۹۹۷ است. فیلمی سوررئال که روانپریشی‌های انسان و نمود آن در واقعیت را بیان می‌کند و در طول فیلم دوگانگی شخصیت و موقعیت، بیننده را در فضایی معماگونه غوطه‌ور می‌کند. "بزرگراه گمشده" با وجود اینکه در زمان انتشار با نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد، هواداران کالت خود را کسب کرده و از سوی برخی منتقدان بسیار تحسین شده‌است. در سال ۲۰۰۳ اپرایی از این فیلم اقتباس شد. داستان فیلم. داستان فیلم
از این فیلم اقتباس شد. داستان فیلم. داستان فیلم دربارهٔ نوازنده ساکسیفونی به نام فرد مادیسون است که در آغاز فیلم در آیفون خانه‌اش می‌شنود که «دیک لورنت مرده‌است». این پیام در ابتدا برای او بی مفهوم است. او ضمناً به همسرش مشکوک است که به او خیانت می‌کند و با شخصی به نام اندی رابطه پنهانی دارد. روزی همسرش بسته‌ای زرد رنگ حاوی یک کاست ویدئو در جلوی خانه پیدا می‌کند، وقتی در خانه با هم به تماشای آن می‌نشینند نمای بیرونی خانه خود را می‌بینند. آن دو حدس می‌زنند که فیلم را یک بنگاه معاملات ملکی فرستاده‌است. بعدتر
فیلم را یک بنگاه معاملات ملکی فرستاده‌است. بعدتر فیلمی دیگر پیدا می‌کنند که اینبار علاوه بر نمای بیرون، وارد خانه شده و آن‌ها را خوابیده در اتاق خواب نشان می‌دهد. نگران از این موضوع، به پلیس آگاهی می‌دهند. مأموران پلیس ناتوان از حل معما از آن‌ها می‌خواهند ضریب امنیتی خانه را بالاتر ببرند. در یک مهمانی فرد، اندی را می‌بیند که با همسرش مشغول صحبت است و مطمئن می‌شود که آن دو با هم رابطه جنسی دارند، با اینهمه نگاهش جذب مرد مرموزی می‌شود که لباس سیاه می‌پوشد و چهره خاصی دارد. «مرد مرموز» به او می‌گوید آن‌ها
و چهره خاصی دارد. «مرد مرموز» به او می‌گوید آن‌ها همدیگر را پیشتر دیده‌اند، و حتی او الان در خانه فرد نیز هست؛ انکار فرد، با تماس تلفنی به منزلش و شنیدن صدای مرد مرموز پشت خط، به شگفتی تبدیل می‌شود. او درمی‌یابد که مرد مرموز دوست دیک لورنت است. هرچند که خودش اصلاً دیک را نمی‌شناسد. فیلم ویدئویی سومی که پیدا می‌کند هم داخل خانه را نشان می‌دهد و وقتی وارد اتاق خواب می‌شود، او را در کنار جسد تکه‌تکه شده همسرش نشان می‌دهد. فرد با سیلی افسر پلیس بیدار می‌شود که او را به جرم قتل همسرش دستگیر کرده‌است و محکوم به
او را به جرم قتل همسرش دستگیر کرده‌است و محکوم به اعدام می‌شود. بعداً، مأموران در سلولش یک جوان تعمیرکار مکانیکی به نام پیتر دیتون که بیگناه را هست می‌یابند و به گمان آن‌ها فرد به‌طور مرموزی ناپدید شده‌است. پیتر (پیتی) به سر کارش برمیگردد. مشتری خاص او آقای ادی (یا دیک لورنت) است که معشوقه‌ای بنام آلیس دارد. آلیس دقیقاً همانند زن فرد است. پیتی و آلیس دور از چشم آقای ادی به هم دل می‌دهند و هم آغوشی دارند. آقای ادی که یک گانگستر است پیت را تهدید می‌کند که اگر آن دو را با هم گیر بیندازد هر دو را نابود می‌کند.
آن دو را با هم گیر بیندازد هر دو را نابود می‌کند. پیتر و آلیس تصمیم به فرار می‌گیرند. آلیس پیشنهاد می‌دهد که شخصی بنام اندی را سرکیسه کنند. اندی برای دیک لورنت کار می‌کند و پیتی می‌فهمد که آن‌ها از آلیس در پورنوگرافی استفاده می‌کردند. پیتر اندی را می‌کشد و با برداشتن پول، جواهرات و ماشین اندی به همراه آلیس به اتوبانی در بیابان فرار می‌کنند تا آن‌ها را پیش یک مال خر آب کرده و فرار کنند. نزدیک کلبه‌ای می‌ایستند در حالی که باهم عشق بازی می‌کنند و در لحظه اوج ناگهان آلیس دست می‌کشد و به پیتر می‌گوید «تو هیچگاه
آلیس دست می‌کشد و به پیتر می‌گوید «تو هیچگاه مرا نداشته‌ای». و سپس به درون کلبه فرار می‌کند. پیتر اینبار به صورت فرد از جا برمی‌خیزد و در تعقیب آلیس به درون کلبه می‌رود، اما با مرد مرموز روبرو می‌شود. آنگاه که از او دربارهٔ آلیس می‌پرسد، مرد مرموز فریاد می‌زند آن دختر آلیس نیست، او رنی (همسر فرد) است و بعد با دوربینی در دست به سمت فرد پیش می‌آید (تأیید بر این نکته که فیلمهای مرموز خانه فرد مادیسون را نیز او گرفته‌است)، فرد به بیرون می‌گریزد. فرد آقای ادی/دیک لورنت و آلیس/رنی را در هتلی بین راهی با هم پیدا
لورنت و آلیس/رنی را در هتلی بین راهی با هم پیدا می‌کند. وقتی آلیس اتاق را ترک می‌کند، فرد به داخل اتاق حمله کرده، دیک را مضروب می‌کند؛ و او را به وسط بیابان برده به همراه مرد مرموز می‌کشد. صبح روز بعد به در خانه فرد مادیسون می‌آید زنگ را زده و می‌گوید: «دیک لورنت مرده‌است». پلیس متوجه او شده، او را تعقیب می‌کند و او به بزرگراه می‌گریزد، درحالی‌که تعداد زیادی ماشین پلیس او را تعقیب می‌کنند. واکنش‌ها. نمایش افتتاحیه "بزرگراه گمشده" اکران محدود سینمایی در ۲۷ فوریه ۱۹۹۷ در آمریکا بود. فیلم اغلب نقدهای چندان
فوریه ۱۹۹۷ در آمریکا بود. فیلم اغلب نقدهای چندان گرمی دریافت نکرد و بسیاری آن را به عنوان فیلمی تماماً بی‌معنی یا دارای داستانی مبهم، مورد انتقاد قرار دادند اما فضای فیلم و نیز نقش‌آفرینی بازیگران مورد ستایش قرار گرفت. فیلم، با گذشته‌نگری، هم تحسین منتقدان و هم ابراز علاقه دانشورانه را کسب کرده است. اندی کلاین از روزنامه "دالاس ابزرور" این فیلم را برتر از دو کار قبلی لینچ دانست: «بیشترین کار تماماً سوررئال او پس از "کله‌پاک‌کن"، این رؤیای تب‌دار بلندتر از دو ساعت، یک‌تکه‌تر از "با من بر آتش برو" و کمتر از
ساعت، یک‌تکه‌تر از "با من بر آتش برو" و کمتر از "از ته دل وحشی" عنان‌گسیخته و مضحک است.» جاناتان رزنبام در روزنامه "شیکاگو ریدر" فیلم را به عنوان «حرکتی بی‌پروا خلاف جهت داستان‌سرایی سنتی و بازگشتی به سوی زیبایی صوری "کله‌پاک‌کن"» ستایش کرد.
لوئی ششم یا لوئی فربه (زاده ۱ دسامبر ۱۰۸۱ - درگذشته ۱ اوت ۱۱۳۷)، فرزند فیلیپ یکم بود که از سال ۱۱۰۸ میلادی تا سال مرگش، پادشاه فرانسه بود. زندگی. لوئی از خاندان کاپتی و فرزند فیلیپ یکم از همسر نخستش برتای هلندی بود. دوران بیست‌و‌نه سال پادشاهی‌اش پیوسته در جنگ با بارون‌های تاراجگر (که پاریس را تاراج کرده بودند) و شاهان انگلستان که در اندیشه حفظ تسلط خود بر دوک‌نشین نورماندی بودند، گذشت. او یکی از نخستین پادشاهان نیرومند فرانسه پس از روی کار آمدن کارولنژی‌ها در این کشور بود. در آغاز جوانی با دوک‌نشین
در این کشور بود. در آغاز جوانی با دوک‌نشین نورماندی و زمینداران ایل‌دوفرانس جنگید. رایزن او در کارهای دولتی سوژه دوسن‌دنی بود. لوئی در دژ بتیزی‌سن‌پیر درگذشت و مرگش به دلیل تندروی در پرخوری و فربهی بیش از اندازه بوده‌است. وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند.
رامبرانت هارمنزون فان راین (به هلندی: Rembrandt Harmenszoon van Rijn؛ تلفظ: رِمبراند هارمِنس‌زون فان رَین) (زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۶۰۶ یا ۱۶۰۷ میلادی – درگذشتهٔ ۴ اکتبر ۱۶۶۹) نقاش هلندی و از چهره‌های دوران طلایی هلند بود. رامبرانت هنرمندی بود که با ولخرجی سرنوشت خودش را نابود کرده ولی اگر او ولخرج نبود در این‌صورت رامبرانتی هم وجود نداشت. زندگی. رامبرانت نقاش معروف هلندی است که به سال ۱۶۰۶ در شهر لیدن به دنیا آمد و به سال ۱۶۶۹ درگذشت. نماینده بارز مکتب و سبک نقاشی هلندی و استاد سایه روشن در نقاشی است. رامبرانت
هلندی و استاد سایه روشن در نقاشی است. رامبرانت پسر آسیابانی از مردم لیدن بود. مادرش او را به خواندن کتاب مقدس (تنخ و انجیل) ترغیب می‌کرد و به این سبب خیال هنرآفرین او هرگاه از مشاهده و تصور زندگی واقعی هلند فراغتی می‌یافت، بسوی شهر اورشلیم پرواز می‌کرد و داستان‌های مذهبی را مجسم می‌ساخت. هنگامی که به دانشگاه وارد شد اشتیاقی به آموختن دروس علمی نشان نداد. سرانجام شاگرد یکی از نقاشان محلی شد. پس از مدتی از معلم چشم پوشید و نزد خود به کار پرداخت. بیست و دو ساله بود که به آمستردام رفت و در آنجا به عنوان نقاش
بود که به آمستردام رفت و در آنجا به عنوان نقاش چهره‌نگار به کار پرداخت و محبوبیتی به دست آورد. در آمستردام ازدواج کرد اما در سال ۱۶۴۲ همسرش درگذشت. بی اعتنایی محیط نسبت به تجدد و تنوعی که او در کار خود به وجود آورده بود موجب شد که رمبراند کم‌کم از شیوه مورد پسند جامعه هلندی روگردان شود. روح نقاشی رمبراند روشنی است. نقاش می‌کوشد از طریق تضادی که میان سایه روشن پرده خود به وجود می‌آورد فاجعه زندگی بشری و عشق آسمانی و اسرار روح و حقیقت چهره تصویر شده را نشان دهد. نقاش با محیط خود روابط خوبی نداشت و مردم
دهد. نقاش با محیط خود روابط خوبی نداشت و مردم چنانکه خود هنرمند انتظار داشت، قدردان هنرش نبودند. در سال ۱۶۵۷ با آنکه هنوز سفارش‌هایی برای کشیدن پرده‌های بزرگ به او می‌دادند وضع معاش هنرمند مختل شد، خانه خود را با مجموعه طرح‌هایی که در عمر خود گرد آورده بود فروخت و در یکی از محله‌های تاریک بیرون شهر آمستردام سکنی گزید. با اینحال آثاری که در این دوران به وجود آورده‌ است به هیچ وجه حاکی از ضعف روحی و فقر و بیچارگی نقاش نیست. حتی به رغم معیشت سخت، در پرده‌های نقاشی او جلوه رنگ‌های شفاف و طلایی و دقت در تحلیل
نقاشی او جلوه رنگ‌های شفاف و طلایی و دقت در تحلیل قیافه و نمایش روح اشخاص بسیار بیشتر شده‌ است. در چهره‌هایی که رمبراند نقش کرده آنچه بیشتر جالب توجه است برق نگاه اشخاص است. وی در ۶۳ سالگی به سال ۱۶۶۹ درگذشت. رامبرانت در سال ۱۶۵۶ عملاً ورشکست شد. فعالیت هنری. کار رمبراند در نخستین سال‌های فعالیت هنریش در آمستردام، از شیوه کار روبنس و دیگر نقاشان هلندی پیرو کاراواجو مانند هونتهورست متأثر بود؛ مثلاً در تابلویی چون شام در امائوس که به حدود ۱۶۳۰ مربوط می‌شود، موضوع را با درام برجسته‌ای - با ایجاد تضادی شدید
موضوع را با درام برجسته‌ای - با ایجاد تضادی شدید میان نور و سایه - شبیه‌سازی می‌کند، و حتی از شیوه مأنوس نقاشان هم‌عصرش استفاده می‌کند و منبع نور را پشت یک شکل مانع قرار می‌دهد، که در اینجا سر مسیح است. به سبب ژرف نگری در درون آدمی، قدرت تخیل، توانایی فنی و کثرت و تنوع آثارش، یکی از برجسته‌ترین هنرمندان اروپایی به‌شمار می‌آید. به‌علاوه او چاپگر و رسام نیز بود و در حدود سیصد باسمه از وی به جا مانده‌است. نخستین هنرمندی بود که اهمیت پرداختن به رنگ، نور و اسلوب رنگ‌آمیزی را برابر با اهمیت انتخاب موضوع دانست.
رنگ‌آمیزی را برابر با اهمیت انتخاب موضوع دانست. هدف او کاوش در دنیای درون آدمی بود، خواه در خودنگاره‌هایی که از خودش و دیگران نقاشی می‌کرد، خواه در متون مذهبی که به تصویر کشید. کاربست اسلوب تدرج ملایم رنگسایه‌ها - از قهوه یی خاموش تا سفید تابناک - به او امکان داد تا حالت روانی متغیر آدمی را بنمایاند، که آن را روانشناسی نور نامیدند. در آثارش، نور و سایه به آرامی و با ظرافت در هم می‌آمیزند، شکل‌ها را آشکار و پنهان می‌سازند، و کلیتی بصری سرشار از سکوتی روحانی و تعمقی فیلسوفانه پدیدمی‌آورد. نخستین نقاشی
و تعمقی فیلسوفانه پدیدمی‌آورد. نخستین نقاشی رمبرانت. برای کسانی که رمبراند را از رهگذر آثار دوران کمالش قضاوت می‌کنند و قدر می‌گذارند نخستین تابلو او ناامیدکننده می‌نماید. نخستین تابلو رمبراند که انتسابش به هنرمند کاملاً مورد تأیید قرارگرفته یک نقاشی تاریخ‌نگارانه است شبیه یکی از آثار استادش و با عنوان "سنگسارکردن استیون قدیس". این تابلو براساس داستانی دربارهٔ نخستین شهادت در تاریخ کلیسای مسیحی ساخته شده‌است. به موجب این داستان، استیون به کفر متهم می‌شود، او را به خارج از دیوارهای بیت‌المقدس می‌برند، و با
را به خارج از دیوارهای بیت‌المقدس می‌برند، و با سنگسارکردن از زندگی محرومش می‌کنند. در تابلو رمبراند، استیون روی زمین زانو زده و دست‌هایش را به بالای سربرده تا خود را در برابر سنگهایی که تا لحظه‌ای دیگر به سویش پرتاب می‌شود محفوظ نگاه دارد یا آنکه در آن حالت دست دعا و تضرع به سوی خداوند دراز کرده‌است. تکه سنگهایی که قرار است مغز او را داغان کند هر یک به اندازه یک نارنج درشت است. این لحظه بدی است… این تابلو اثر خیلی خوبی نیست؛ همه چهره‌های تابلو به طرف جلو می‌نگرند و در زمینه پیشین تابلو قرار دارند، به همان
و در زمینه پیشین تابلو قرار دارند، به همان شیوه‌ای که کاراواجو در چنین تابلویی عمل می‌کرد، سراسر تابلو با نور بسیار درخشانی روشن شده‌است، به همان شیوه‌ای که لاستمن تابلوهای خود را با نور زیاد روشن می‌ساخت، البته به استثنای قسمت چپ زمینه پیشین تابلو که در آن یک اسب تنومند و سوارکار آن در سایه پررنگی نشان داده شده‌اند. این شیوه پدیدآوردن تضاد به صورت تاریک نشان دادن قسمتی در یک تابلوی سرار روشن می‌تواند نماینده تأثیر و نفوذ سبک کاراواجو باشد. در هلند بسیاری از هلندیان پروتستانتیسم را بگرمی پذیرا شدند.
از هلندیان پروتستانتیسم را بگرمی پذیرا شدند. هلندی‌ها در آن دوران با اسپانیای کاتولیک در جنگ بودند و همین انگیزه مناسبی بود که به پروتستانتیسم روی آورند. نیمی از هلندی‌ها همچنان کاتولیک باقی‌ماندند و نیمی دیگر به کالونیسم، لوتریانیسم، فرقه آناباپتیستها، فرقه منونایتها، و دیگر فرقه‌های کوچک مذهبی گرویدند، و آنگاه اختلافات مذهبی و به دنبال آن کشمکش‌ها و تعارض‌ها آغاز شد… یوهان وان اولدنبارنولت، سیاستمدار برجسته هلندی، به اتهام حمایت از معترضان (کالونیست‌های لیبرال)، سرش را از دست داد. در چنین محیط و فضای
لیبرال)، سرش را از دست داد. در چنین محیط و فضای اجتماعی بود که رمبراند تابلو "سنگسارکردن استیون قدیس" را پدیدآورد. تابلویی که در واقع نمودار اعتراض هنرمند به کشته شدن اولدنبارنولت بود، و در عین حال، درخواست التماس‌آمیز هنرمند را برای دعوت مردم به تساهل و مدارای مذهبی مطرح می‌ساخت و فریادی بود که در طرفداری از صلح و آرامش برآورده شد. از این نظرگاه چنین به نظر می‌رسد که رمبراند، با قراردادن خود در صف "معترضان" و مخالفت با شاهزاده‌ای که سر انسانی را به همان سبب از تن جدا کرده بود، شجاعت و شهامتی نمایان از خود
از تن جدا کرده بود، شجاعت و شهامتی نمایان از خود نشان داده‌است… از اوضاع و احوال چنین برمی آید که شخص رمبراند در عین حال که فردی خداپرست و معتقد به مسیح بوداز هیچ‌یک از گروه‌های مذهبی فعال در آن دوران طرفداری نمی‌کرد، او از چهره همه گونه اشخاص اعم از کالوینیست‌ها، معترضان، منونیت‌ها، و یهودیان تصویرهایی تهیه می‌کرد. حال اگر بخواهیم ترسیم این تابلو را از نقطه نظر ابراز شهامت و بی‌باکی رمبراند مورد قضاوت قرار دهیم و به این نتیجه برسیم که وی در آن زمان که "معترضان" مورد آزار قرار می‌گرفتند و به پشتیبانی
"معترضان" مورد آزار قرار می‌گرفتند و به پشتیبانی شخصیتی نیاز داشتند با تهیه این تابلو به یاری آنان شتافت. با همه این احوال، یک نکته مسلم می‌نماید که رمبراند در انتخاب موضوع برای پرده‌های نقاشی خویش دقت کافی معمول می‌داشت تا این موضوع‌ها با معیارهای مشخص سازنده سبک خاص و مکتب مورد علاقه اش هماهنگی داشته باشد، او در سراسر زندگی خود از تورات و انجیل به عنوان منبع اصلی موضوع برای نقاشی‌هایش استفاده کرده‌است. اکنون به این نکته بپردازیم که، ازنظر جنبه‌های کاملاً هنری در تابلو مورد بحث، چه چیزهایی مشخص‌کننده سبک
هنری در تابلو مورد بحث، چه چیزهایی مشخص‌کننده سبک خاص رمبراند می‌تواند باشد؟ مهمترین و چشمگیرترین نشان خاص رمبراند در این تابلو، احساس نیرومند پدیدآوردن یک درام است. در اغلب تابلوهای لاستمن، نقاش لحظه‌ای را برای نشان دادن اوج درام برگزیده‌است که لحظه‌ای کلیدی و بسیار حساس است و نقاشان تاریخ‌نگار همیشه مراقب بوده‌اند که در هر یک از تابلوهایشان چنین لحظه اوجگیری درام موجود باشد. لیکن در تابلوی "سنگسارکردن استیون قدیس" چنین می‌نماید که رمبراند راهی بهتر و مؤثرتر از آنچه بخاطر استادش رسیده بود یافته‌است: این