payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کیسه کشیش یکی از گیاهان است. گیاهی یک ساله است که با بذر تکثیر می‌یابد. دارای ریشه‌ای دوکی‌شکل، در تمام خاک‌ها رشد می‌نماید و نیاز کمی در خاک دارد، ولی خاک ترد و پوک را ترجیح می‌دهد. ارتفاع ۱۰ تا ۴۰ سانتی‌متر. علف هرز مزارع و باغات است و در کنار جوی‌ها دیده می‌شود. گلها سفید رنگ، گل آذین خوشه میوه خورجینک مثلثی یا قلبی واژگون. ترکیبات شیمیایی. دارای تانن، اسید بورساسیک، یک ماده رنگی و یک آلکالویید، کولین، استیل کولین، تیرامین است. خواص درمانی. بند آورنده خون به صورت ضماد در رفع التهابهای سطحی بدن و جوشانده
به صورت ضماد در رفع التهابهای سطحی بدن و جوشانده آن در اخلاط خونی، خونرویهای رحمی (خونروی در فواصل قاعدگی) و کلیه خونروی توصیه می‌شود.
آنقوزه، کما، باریجه که با یا مترادف نیز شناخته می‌شود، یک سرده از تیره چتریان است. گیاهی است که بین ماه‌های مه تا ژوئیه دوره زندگی خود را سپری می‌کند. این گیاه دارای دو گل نر و ماده‌است که توسط حشرات گرده افشانی می‌شود. این گیاه از نوع خودبارور است. واریته‌ها و رده‌های متفاوت و متنوعی از این گیاه با ظاهر، عطر و بو و اسانس و رنگ‌های گوناگون در نقاط مختلف ایران یافت می‌شود. این گیاه عمدتاً در ارتفاع ۱۲۰۰ تا ۱۷۰۰ متری می‌روید و در کشور ایران در استان‌های خراسان جنوبی و رضوی و همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر
جنوبی و رضوی و همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد و کوه هوا (علامرودشت فارس)، دامغان، بلوچستان، شاهرود، میامی، سبزوار، کوهسرخ ، دیباج (دامغان)، کرمان، فردوس، سقز (کردستان)، لرستان، ساوجبلاغ، همدان، آذربایجان غربی، نائین و آباده می‌روید؛ این گیاه همچنین جز گیاهان بومی شهرستان نیشابور می‌باشد.
شیرپنیر گیاهی است از تیرهٔ روناسیان ، راستهٔ گل‌سپاسی‌سانان (Gentianales). گیاه شیرپنیر که با نام های دیگری نیز شناخته میشود برگ های باریک و کوچکی دارد و ساقه آن ها چهار گوش است. این گیاه انواع مخولفی دارد و کلا یک ساله یا چند ساله هستند. از نظر ارتفاع بلندی تمامی گونه های آن تا ۷ سانتی متر میرسد. در راس این گیاه گل آن قرار دارد که به رنگ زرد دیده میشود. این گیاه در محل مرطوب و کنار آب ها به طور خودرو می روید. طبیعت این گیاه گرم و خشک است و در مناطق شمالی نواحی البرز قلعه رستم و ارتفاعات کندوان نیز دیده
نواحی البرز قلعه رستم و ارتفاعات کندوان نیز دیده میشود. از نام های دیگر گیاه شیرپنیر میتوان به خورشیلک،علف شیر،علف ماست، خیثره نیز اشاره کرد. از لحاظ دارویی این گیاه بسیار مورد استفاده قرار میگیرد از جمله برای درمان دردمعده، سنگ کلیه، قطع خون ریزی، زخم های سرطانی و افزایش نیروی جنسی. منابع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران
رمکان، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. شهر رمکان در ۲۸ کیلومتری جنوب غرب شهر قشم واقع شده‌است. این شهر به قلب جزیره معروف بوده و تقریباً در وسط جزیره قشم و در مسیر اصلی شمال به جنوب و شرق به غرب قرار دارد. این شهر دارای19 مسجد اهل سنت است طبق تقسیمات کشوری در سال ۱۴۰۰ رمکان به شهر تبدیل شده است. وجه تسمیه و تاریخچه. وجه تسمیت این شهر به نام رمکان، گویند. بمعنای «رَمهَ» (گله)، گویند در دوران گذشته تمام ساکنان شهر دارای گله (رمه‌های) بز و گوسفند بوده‌اند، به
شهر دارای گله (رمه‌های) بز و گوسفند بوده‌اند، به صورتی‌که در هنگام ظهر در سایه تمام درختان موجود در گوشه وکنار شهر گله‌های بز و گوسفند مشاهده می‌شده‌است و در تمام سایه بان‌های شهر گله‌های بزرگ سایه می‌گرفته‌اند، بنا براین نام شهر رمگان گذاشته‌است، که به مرور زمان تخفیف یافته‌است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان رمکان برابر با 24,135 جمعیت شهر رمکان برابر با 4,473 نفر و 1,135 خانوار بوده‌است. مردم شهر رمکان، اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی
شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند. شهر رمکان دارای 19 مسجد می‌باشد که بیشتر تعداد مسجد نسبت به سرانه جمعیتی را دارد. کسب و کار. این شهر سومین قطب تجاری قشم بعد از شهر قشم و درگهان می‌باشد، دارای واحدها و مجتمع‌های تجاری متعدد می‌باشد و اکثر مردم به شغل تجارت و مغازه داری مشغول می‌باشند. مرکز بهداشتی درمانی رمکان. مرکز بهداشتی درمانی خاتم الانبیا رمکان در سال ۱۴۱۱ هجری قمری توسط علامه شیخ الاسلام محمد علی خالدی (سلطان العلماء) تأسیس شده‌است،
محمد علی خالدی (سلطان العلماء) تأسیس شده‌است، این مرکز شامل زایشگاه، آزمایشگاه، داروخانه، پزشک عمومی، دندانپزشک و همچنین امکاناتی از قبیل آمبولانس می‌باشد. ساختمان این مرکز بهداشتی درمانی پس از زلزله ۱۳۸۴در قسمت دیگری از محوطه با کمک خیرین از نو بنا گردید. جاذبه‌های گردشگری و آثار تاریخی. سد رمکان. این سد در قسمت شمال شرقی شهر واقع گردیده و به هنگام بارندگی مقدار قابل توجهی آب در خود ذخیره می‌کند و گردشگران زیادی را به سمت خود می‌کشاند. آب انبارهای قدیمی. در این شهر آب انبارهای متعددی در اشکال و اندازه‌های
این شهر آب انبارهای متعددی در اشکال و اندازه‌های مختلف وجود دارد. یکی از قدیمی‌ترین آنها معروف به برکه خواجه عماد در وسط شهر واقع شده و گویند قدمت آن به ۴۰۰ سال نیز می‌رسد. خواجه مرادی. خواجه مرادی منطقه ای سرسبز در قسمت جنوبی رمکان دارای باغات و زمینهای کشاورزی می‌باشد و در فصل زمستان و بهار میزبان گردشگران زیادی می‌باشد. قبرستانهای قدیمی. در این شهر قبرستان‌های قدیمی و متعددی وجود دارد، یکی از این قبرستانها معروف به قبرستان سید عبدالرحیم در کنار حوزه علمیه صالحیه رمکان واقع گردیده که قبور قدیمی فراوانی
صالحیه رمکان واقع گردیده که قبور قدیمی فراوانی در آن وجود دارد و نوعی نوشته و سنگ‌تراش‌های آن نیز شبیه سنگهای قبور تاریخی روستای کوشه و مناطق اطراف است. از جمله قبوری که نوشته‌ها و تاریخ آن مشخص است و به عربی نوشته شده عبارتند از: الموتوفا المرحوم السعید الشهید حاجی سماالدین بن عتاب الدین یب، نوراسه مرقده و فی شهر جمادی الاول به تاریخ سال ۹۴۹ هجری قمری ـ در یک سمت سنگ این قبر اشعاری این چنین مشخص است. «الموت کاس و کلی ناس شاربه» مرگ تشبیه به جامی شده که همه مردم از آن جام می‌نوشند، والقبر باب و کل ناس
همه مردم از آن جام می‌نوشند، والقبر باب و کل ناس داخله و قبر دری است و تمام مردم از آن داخل می‌شوند. قدمت‌این قبر به چهارصد و هفتاد و چهار سال می‌رسد. وفات المرحوم السعید الشهید نوراسه فی مرقدها بی بی رابعه محمد سفاهانی به تاریخ ماه ذیقعده سال ۹۰۳ ه‍.ق که قدمت این قبر پانصد و بیست سال است. قبر فردوس مکان ملا محمد بن داود در تاریخ ربیع الاخر ۱۰۴۴ که قدمت آن سیصد و هفتاد و نه سال است. عزالدین محمد بن مولانا عبدالرحمن عالی در ماه صفر ۹۰۹ که قدمت آن پانصد و چهار سال است. قبر عالی شاه بن علی در گذشته در تاریخ
سال است. قبر عالی شاه بن علی در گذشته در تاریخ دهم ذیحجه‌الحرام سال ۹۰۳ ه‍.ق که ۵۰۲ سال قدمت آن است که در قبرستانی قدیمی در وسط رمکان دفن می‌باشد؛ و قبر بی بی روحه در شهر رمکان جنب مسجد جامع قدیمی واقع شده که قدمت آن از تاریخ سال ۹۰۳ ه‍.ق تاکنون ۵۲۰ سال است، که ابتدا دارای گنبد بوده و با ورود گروهی در زمان قواسم ـ یا جواسم ـ که از نجد وارد قشم می‌شوند و مخالف گنبد و آثار قبر بوده‌اند، گنبداین قبر تخریب می‌شود. همچنین ورود سادات به جزیره در شهر رمکان از ابتدای ورود شاه سیف‌الله قتال جد سید عبد الرحیم معروف
ورود شاه سیف‌الله قتال جد سید عبد الرحیم معروف به سید بزرگ و فرزندان وی و همچنین سید کمال که قبر ایشان نیز در قبرستان وسط رمکان که به نام قبرستان سید کمال معروف شده موجود است. محصولات کشاورزی. به‌طور کلی دهستان رمکان در خوش آب هواترین و بالاترین نقطه در سطح جزیره قرار گرفته‌است و در گذشته منبع تأمین محصولات کشاورزی سطح جزیره بوده و حتی به خارج از جزیره نیز صادر می‌شده‌است. مهمترین محصولات این منطقه از سبزیجات: گرگا، خندل، گشنیز، تره، جعفری، گزر (نوعی هویچ محلی)، فندال (سیب زمینی محلی)، گوجه فرنگی، تربچه، و
فندال (سیب زمینی محلی)، گوجه فرنگی، تربچه، و غیره؛ و از میوه‌ها: خربزه محلی، گارمزنگی، انبه، زیتون، انگور، انجیر، هندوانه و غیره …. بوده‌است.
کَبَر ، گیاهی از راسته کلم‌سانان، تیره کبریان، سرده کبرها است. این گیاه با نام‌های کبرو، کپرگل، علف مار، هندوانه کوهی، هندوانه وحشی، بادمجان کوهی، دَک، باکو، داغ قارپوزی، خیاروک، لَگَجی، لگجین، لیجین، لیجون و کبرک درخت اَصَف نیز شناخته می‌شود. کبر دارای یک تاریخ طولانی استفاده توسط انسان است؛ شواهد اولیه مصرف آن به حدود ۱۸۰۰۰ سال قبل در مصر علیا برمی‌گردد. همچنین در ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در ایران مورد استفاده بوده‌است. این گیاه بومی حوزه مدیترانه است و به خوبی به محیط‌های نامساعد، گرمای خشک و شدت‌های
به خوبی به محیط‌های نامساعد، گرمای خشک و شدت‌های بالای تشعشع سازگار شده‌است. این گونه دائمی خاردار و خزان‌کننده گزینه مناسبی برای ازدیاد موفقیت‌آمیز در محیط‌های خشک، نیمه‌خشک و شور به‌شمار می‌آید. ویژگی‌های خاص کبر باعث شده‌است که در سال‌های اخیر فعالیت‌های مرتبط با کشت آن در برآورده ساختن تقاضای جهانی برای فرآورده‌های خوراکی آن مورد توجه بسیاری قرار گیرد؛ به ویژه این که با یک تمرکز فزآینده جهانی بر روی سامانه‌های تولید و کیفیت پایدار، تولید غذای پاک و سبز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. این گیاه به
از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. این گیاه به صورت خودروی، روی پرتگاه‌های سنگلاخی، در اکوسیستم‌های خشک ساحلی با تحمل بادهای شدید و در اکوسیستم‌های بیابانی گرم و خشک رشد می‌کند و چون توانایی بیشینه ساختن جذب عناصر غذایی از خاک را دارد، ویژگی‌های یک گیاه تطابق‌یافته با خاک‌های فقیر از عناصر غذایی و رطوبت را از خود بروز می‌دهد. کبر از طریق بذر یا قلمه ساقه تکثیر می‌شود؛ هرچند که با توجه به خفتگی بذر و مشکل استقرار قلمه‌های ریشه‌دار شده، توسعه کشت آن دارای محدودیت‌هایی است. از جوانه‌های تازه این گیاه و میوه
است. از جوانه‌های تازه این گیاه و میوه این گیاه در کازرون جهت تهیه ترشی استفاده می‌شود که به ترشی میوه آن اصطلاحاً ترشی گلک و به ترشی جوانه‌های خود گیاه ترشی کورک گفته می‌شود رویشگاه. کبر گیاهی بومی مدیترانه، در آب و هوای مرطوب و گرم کشورهای قبرس، ایتالیا، یونان، آفریقای شمالی و برخی مناطق آسیا به عمل می‌آید. کبر در ایران همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان اردبیل (شهرستان پارس‌آباد)، ایلام، فارس، بوشهر، کرمانشاه، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، یزد، سیستان و بلوچستان منطقه ساحلی بلوچستان .کرمان و
سیستان و بلوچستان منطقه ساحلی بلوچستان .کرمان و جنوب استان کرمان جیرفت، عنبرآباد، کهنوج، رودبار، فاریاب، قلعه گنج و منوجان (ارتفاعات روستای اسلام‌آباد شیبکوه شهرستان منوجان) می‌روید. (به اسم محلی یاردون در ایلام و در دهلران به اسم «باکِه» شناخته می‌شود). در منطقه نوجین از بخش‌های شهرستان فراشبند در جنوب غرب استان فارس یکی از مرغوب‌ترین میوه‌های گیاه کَبَر که به زبان بومی به آن لیجین یا لگجی گفته می‌شود به دست می‌آید و وارد بازارهای شهرستان‌های همسایه به ویژه کازرون می‌شود. این گیاه در ولایات بغلان و بدخشان
کازرون می‌شود. این گیاه در ولایات بغلان و بدخشان افغانستان و هم در کشورهای تاجیکستان و ازبکستان می‌روید. این گیاه در استان کرمان شهرستان‌های جیرفت و عنبرآباد و ارزوئیه فراوان یافت می‌شود و با نام دک و دهک شناخته می‌شود و همچنین در روستای سیمکوئیه در استان یزد از توابع شهرستان بهاباد نیز یافت می‌شود، همچنین در شهرستان پلدشت در استان آذربایجان غربی به وفور یافت می‌شود. در کرمانشاه به زبان محلی به آن شیه‌پله (sheya pala) گفته می‌شود. در بخش گوواور، از توابع شهرستان گیلان‌غرب به فراوانی یافت می‌شود. در ضمن در
گیلان‌غرب به فراوانی یافت می‌شود. در ضمن در شهرستان رامهرمز استان خوزستان به وفور یافت می‌شود. اکثریت مردم رامهرمز به آن لگجی می‌گویند و بیشتر میوه رسیده آن را به صورت خام می‌خورند و عده‌ای کم از مردم رامهرمز ازآن ترشی درست می‌کنند. به باور مردم محلی غذای محبوب روباه در فصل بهار است. در آبادان و جزیره مینو به زبان عربی به این گیاه که به صورت خودرو در بیشتر مناطق شهر و زمین‌های بایر اطراف و بیابان‌ها می‌روید شِفِلّح گفته می‌شود که اهالی از آن جهت خام‌خواری و همچنین تهیه ترشی استفاده می‌کنند. همچنین این گیاه
همچنین تهیه ترشی استفاده می‌کنند. همچنین این گیاه در دزفول و شوشتر تقریباً تمامی زمین‌های بایر داخل شهر و اطراف آن می‌روید. در دزفول به آن بوکو گفته می‌شود و بیشتر از ترشی آن استفاده می‌شود. ترشی لگجی. ترشی لگجی نوعی ترشی محلی جنوب ایران، به‌ویژه در استان‌های خوزستان و بوشهر است که از میوهٔ گیاه خودرو «لگجی» یا «کبر» (گاهی با نام‌های گلک، شپله و هندوانه ابوجهل نیز شناخته می‌شود) تهیه می‌شود. میوه‌های نارس این گیاه پس از گرفتن تلخی با خیساندن در آب یا آب‌نمک و گاه جوشاندن، در سرکه و نمک همراه با موادی مانند
و گاه جوشاندن، در سرکه و نمک همراه با موادی مانند سیر یا فلفل خوابانده می‌شوند و پس از مدتی آمادهٔ مصرف‌اند. این ترشی به‌دلیل طعم ویژه و باورهای محلی دربارهٔ فواید گوارشی و دارویی‌اش، مانند تقویت کبد، کاهش نفخ، درمان درد مفاصل و اگزما، در میان مردم محبوب است. با این حال، مصرف زیاد آن بدون برطرف‌کردن کامل تلخی ممکن است مشکلات گوارشی ایجاد کند و توصیه می‌شود با احتیاط مصرف شود. ترشی لگجی علاوه بر مصرف خانگی در بازارهای محلی جنوب ایران عرضه می‌شود و در فرهنگ غذایی این منطقه جایگاه ویژه‌ای دارد. گیاه‌شناسی.
غذایی این منطقه جایگاه ویژه‌ای دارد. گیاه‌شناسی. کبر گیاهی بوته‌مانند و دارای شاخه‌های چوبی باریک و دراز است که شاخه‌های کهنسال آن بی‌برگ ولی شاخه‌های جوان آن دارای برگ‌های کوچک، باریک و به درازای ۱۲–۴ میلی‌متر و منتهی به نوک خار مانند است. این گیاه ریشه بسیار سخت و بلند با پوست کلفت دارد که پس از خشک شدن از مغز چوبی آن جدا می‌شود. این گیاه ممکن است تا سی سال عمر کند. میوه این گیاه کروی شکل (به درشتی یک گیلاس کوچک)، بدون تار و به رنگ سبز با خطوط موازی سبز یا زرد کمرنگ است و درون میوه آن قرمز و پر از
سبز یا زرد کمرنگ است و درون میوه آن قرمز و پر از دانه‌های کوچک و لزج است. یک گونه از گیاه کبر در جنوب استان بوشهر و کوه‌های اطراف عسلویه وجود دارد که بیشتر در صخره‌ها می‌روید و خار کمتری نسبت به بقیه گونه‌ها دارد و میوه آن بزرگ‌تر از گونه‌های دیگر است و رنگ میوه قرمز و قسمت مغز گوشتی و خوراکی میوه به رنگ زرد و سازگار شده با مناطق گرم و مرطوب است. میوهٔ این گیاه بیضی شکل، ابتدا به رنگ سبز روشن است که تدریجاً متمایل به قرمز می‌شود و گوشتدار است. موسم گلدهی این گیاه اردیبهشت تا خردادماه و در مناطق ساحلی
این گیاه اردیبهشت تا خردادماه و در مناطق ساحلی بلوچستان از اواسط اردیبهشت تا اواخر مهرماه است. محل رشد و پراکنش این‌گونه بیشتر در نواحی کم‌ارتفاع و گرم و مرطوب است و در بیشتر نواحی ایران از جمله شهرستان شهداد مشاهده می‌شود. کبر فوق‌العاده به خشکی مقاوم است و ریشهٔ آن می‌تواند تا اعماق زیادی درون خاک نفوذ کند تا بتواند از رطوبت لازم برخوردار شود. اندام‌های رویشی: گیاهی پایا، به شکل درختچه‌های کوچک و خاردار، با انشعابات گسترده و خوابیده که توسط بذر تکثیر می‌یابد. ساقه‌های این گیاه پوشیده از کرک متعدد، به طول
ساقه‌های این گیاه پوشیده از کرک متعدد، به طول ۱۰ مترمربع که دارای انشعابات سخت و گسترده‌است و بر روی زمین پهن شده‌اند. برگ‌ها تقریباً متناوب، کرک‌دار، مدوّر، تخم‌مرغی شکل، به طول ۲ سانتی‌متر که در قاعده دارای گوشوارکی خارمانند و قلابی شکل است. اندام‌های زایشی: گل‌ها بزرگ، معطر، و به رنگ سفید تا متمایل به قرمز و دارای چهار کاسبرگ هستند که کاسبرگ‌های بیرونی بسیار بزرگ‌تر از کاسبرگ‌های داخلی هستند. مصارف. این گیاه دارای مصارف و فوایدی متنوعی از قبیل؛ پایداری بوم شناختی، تنوع زیستی، حفاظت خاک، احیای اراضی،
بوم شناختی، تنوع زیستی، حفاظت خاک، احیای اراضی، تناسب با کشاورزی کم نهاده، ایجاد فرصت‌های شغلی، فضای سبز، مصرف خوراکی و دارویی و غیره است. بدیهی است توسعه کشت کور در مناطق حاشیه‌ای و مکان‌هایی که کاشت سایر گیاهان زراعی متداول سودبخش نبوده، علاوه بر یک درآمد جانبی برای کشاورزان فقیر، به عنوان راهبردی جهت توسعه کشاورزی بوم شناختی، به ویژه کشاورزی کم نهاده، در سطح زمین‌های آسیب‌پذیر مطرح است. در استان فارس از میوه‌های کَبَر بعد از تلخی‌زدایی ترشی تهیه می‌شود. کبر یک جزء جدانشدنی از غذاهای ایتالیایی مخصوصاً
کبر یک جزء جدانشدنی از غذاهای ایتالیایی مخصوصاً غذاهای سیسیلی و جنوب ایتالیا است. از کبر به وفور در انواع سالادها، سالادهای پاستا، پیتزا، خوراک‌های گوشتی و انواع سس‌های پاستا استفاده می‌شود. همچنین خوراک گل کبر یکی از غذاهای سنتی و اصیل استان قزوین است که با استفاده از گیاه دارویی و بومی کبر (Capparis spinosa) تهیه می‌شود. این غذا علاوه بر طعم منحصربه‌فرد، دارای خواص درمانی متعددی است و در طب سنتی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. کبرها در گیاه‌پزشکی بر اساس اندازه آنها طبقه‌بندی می‌شوند که به شرح زیر تعریف
اندازه آنها طبقه‌بندی می‌شوند که به شرح زیر تعریف شده‌است، که کوچک‌ترین اندازه‌ها مطلوب‌ترین هستند: خواص گیاهی و دارویی. گیاه کبر افزودنی بسیار مغذی برای برخی از غذاهای مدیترانه‌ای به‌شمار می‌رود اما برخی از جوانه‌های کوچک این گل به دلیل تلخی غیرقابل خوردن است. کبرها دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضد التهابی و ضد دیابتی هستند به طوری که از آنها از سالیان کهن برای درمان استفاده می‌کردند. اما خواص و اثراتی که می‌توان برای آن در نظر گرفت؛
لعل کوهستان یا مشکورک (نام علمی: Oliveria decumbens) یکی از گیاهان است. لعل کوهستان در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید و نام محلی آن مشکورک می‌باشد. به طور کلی این گیاه در جنوب غربی و غرب ایران رشد دارد. از مهمترین ترکیبات موجود در اسانس این گیاه تیمول و کارواکرول هستند. این گیاه مزه تند داشته و در طب سنتی ایران مقادیر کم آن برای از بین بردن اختلالات گوارشی و معده بکار می‌رود. گل های خشک شده ی این گیاه که به رنگ بنفش و قرمز دیده می‌شوند هم را پونه پودر شده و با
بنفش و قرمز دیده می‌شوند هم را پونه پودر شده و با لبنیاتی مانند ماست و دوغ مورد استفاده قرار می‌گیرد. از خواص آن میتوان به چربی سوز بودن و کاهنده فشار خون اشاره کرد. این گیاه در مناطقی از استان فارس و بوشهر(جمیله،رودفاریاب،تنگ ارم و...)می‌روید و فصل برداشت آن اوایل خرداد ماه میباشد. جستارهای وابسته. از نام‌های دیگر این گیاه می‌توان به دنک و مشکورک اشاره کرد؛ که در گذشته به عنوان یکی از داروهای سنتی استفاده می‌شده است. منابع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران دم کرده این گیاه که رنگ قهوه ای دارد.. و
ایران دم کرده این گیاه که رنگ قهوه ای دارد.. و به درمان چربیهای زیر پوست کمک می‌کند… ضمناً از قدیم الیام گفته‌اند به درد اب سر دل می‌خورد.
قدومه (نام علمی: Alyssum) (در متون طب سنتی تودری) یکی از گیاهان است. در فارسی تاجیکی به آن چشم بلبل می‌گویند. قدومه در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد و ارتفاعات شهرستان فریدونشهر می‌روید. گیاهی است یک ساله به بلندی ۱۰–۵ سانتی‌متر، شاخه‌های آن از قسمت پایینی گیاه منشعب شده و انشعابات به صورت افراشته و بسیار شکننده هستند. برگ آن کشیده، قاشقی، دارای نوک کند و دندانه‌های کوتاه در نصفه بالایی برگ است. دمبرگ پوشیده از کرک‌ها و پرزهای ستاره‌ای شکل است. میوه خورجینک تخم مرغی
و پرزهای ستاره‌ای شکل است. میوه خورجینک تخم مرغی پهنا نوکدار، بدون کرک دارای بال و کرکدار در حالت رسیدن قرمز رنگ پوشش میوه پهن و نامساوی است. دانه‌ها بخش دارویی گیاه را تشکیل می‌دهند. دانه‌ها گرد، پهن و خاکستری هستند. دارای پوشش نازک لیزابی (موسیلاژی) هستند که در کناره‌های دانه به صورت بال کوتاه و سفیدرنگ مشهود است. در زمان رسیدن کامل میوه که پوسته آن به رنگ زرد دیده می‌شود جمع‌آوری می‌شود. اکثر دانه‌های این جنس حاوی ترکیبات گلوکز اینولاتی هستند. انتشار عمومی این‌گونه در کشورهای مصر، عربستان، فلسطین،
عمومی این‌گونه در کشورهای مصر، عربستان، فلسطین، ایران، پاکستان و عراق است. از قدومه عمدتاً به عنوان نرم‌کننده سینه، برطرف‌کننده سرفه و ملین استفاده می‌شود. در طب گذشته از قدومه به عنوان خلط‌آور و ضدالتهاب استفاده می‌کرده‌اند. دانه‌های قدومه حتماً می‌بایست با آب کافی مصرف شوند. در افراد مبتلا به انسداد روده نبایستی به کار رود. در ظروف در بسته و در محلی خشک و به دور از رطوبت باید نگهداری شود. آنچه تحت نام قدومه در بازار دارویی ایران ارائه می‌شود عبارت است از: قدومه شیرازی و قدومه شهری. در مصرف مقادیر زیاد
قدومه شیرازی و قدومه شهری. در مصرف مقادیر زیاد ممکن است به‌طور موقتی باعث نفخ و بزرگی شکم شود و حتی خطر انسداد روده هم وجود دارد.
مشگک (نام علمی: Ducrosia anethifolia) یکی از گیاهان است. مشگک در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید. منبع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران
ازمک (نام علمی: "Lepidium draba L". پیش از این: "Cardaria draba") یکی از گیاهان است. ازمک دارای گل های کوچک سفید رنگ است که به صورت خوشه در کنار هم قرار گرفته اند. ازمک در ایران و در منطقه سیستان به وفور یافت میشود همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید. این گیاه مصرف خوراکی دارد و دارای خواص دارویی نیز هست. در فارسی کهن با نام برغست (ورغست، ورغشت) شناخته می‌شد. برخی نیز این گیاه را با نام مچه می‌شناسند. منابع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران
گَوَن کَتیرا یا گون پنبه‌ای یا گون سفید (نام علمی: Astraglus gossypinus) یکی از گیاهان است. گیاهی است بوته‌ای، کوتاه و بالشتکی به ارتفاع ۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر. گون کتیرا در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد و شهرستان‌های اقلید و خرم‌بید در استان فارس و در استان خراسان رضوی در کوه سرخِ کاشمر و ارتفاعات بینالود ،ارتفاعات ساردوئیه و اسفندقه در استان کرمان می‌روید. این گیاه در بیشتر مناطق ایران و در مناطق مختلف آذربایجان به وفور رشد میکند که نیاز به حفاظت دارد. تراوه‌های این
رشد میکند که نیاز به حفاظت دارد. تراوه‌های این گیاه کتیرا نام دارد. کتیرا محصول اصلی گیاه گون است. کتیرا عبارت است از ترشحات صمغی خشک شده حاصل از گیاه آستراگالوس گومی فرا که آن را تحت عنوان گوم تراگاکانت یا گون می‌شناسند. گیاه مولد کتیرا نبات کوچکی است، به ارتفاع یک متر بومی آسیای صغیر، ایران، سوریه و یونان. در اثر خراش دادن ساقه گیاه جدار سلول‌های اشعه مرکزی و سلول‌های پارانشیمی با جذب آب به تدریج بدل به صمغ می‌شود، فشار تولید شده سبب رانده شدن صمغ به طرف شکاف می‌گردد. صمغ در مجاورت هوا در اثر تبخیر آب به
می‌گردد. صمغ در مجاورت هوا در اثر تبخیر آب به تدریج سخت می‌گردد. شکل محصول خشک شده بستگی به نوع شکافی که بر رو ی ساقه ایجاد شده‌است دارد.دو نوع گون شناخته شده و مهم در نواحی کوهستانی استان اصفهان به نامهای گون شیرین، گون تلخ می روید که سمغ ( کتیرای) بسیار مرغوبی دارد.
کاه مکی یا پوتار (نام علمی: Cymbopogon olivieri) یکی از گیاهان است. کاه مکی در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید. منبع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران پیوند به بیرون. درباره کتیرا (به فارسی)
درست‌نویسي‌یِ خطِ فارسي یک کتاب از ایرج کابلی است که تاریخچهٔ مختصری از پیدایش خط و تحول خط در زبان فارسی و مباحث گوناگونی در زمینه شیوهٔ نگارش زبان فارسی و بحث در مورد «پیوسته‌نویسی»، «جدانویسی» و «بی‌فاصله‌نویسی» و بررسی پیرامونِ مصوبات شورای بازنگری در شیوه نگارش و خط فارسی مباحث آن را تشکیل می‌دهند. بخش‌هایی از کتاب. «زبان‌هایِ دیگرِ شرقی هم یا سامی اند یا هندواروپایی یا ترکی. زبان‌هایِ سامی مانندِ عربی و عبری، الف‌بایِ صامت‌نگارِ خود را بر پایه‌یِ مادرِ همه‌یِ خط‌ها، یعنی فینیقی‌یِ باستان، سامان
مادرِ همه‌یِ خط‌ها، یعنی فینیقی‌یِ باستان، سامان داده‌اند و مشکلی ندارند، زیرا ساختارِ زبان‌شان به گونه‌ای است که نبودِ مصوت‌ها ایجادِ دُشواری و بدفهمی نمی‌کند…» «ترکان هم پیش از پذیرفتنِ اسلام نیازِ گسترده‌ای به خط نداشتند؛ پس از آن هم مدتی خطِ عربی‌یِ ناهم‌خوان با زبان‌هاشان را تحمل کردند تا سرانجام با شکلِ تغییریافته‌یِ خط‌هایِ سیریلیک و لاتین مشکل‌شان حل شد.» «زبان‌هایِ هندواروپایی‌یِ شرق هم یا مثلِ ارمنی الف‌بایِ ویژه‌یِ خود را ابداع کردند، یا مانندِ فارسی بیش از هزار سال است که با ناهم‌خوانی‌یِ
فارسی بیش از هزار سال است که با ناهم‌خوانی‌یِ زبان‌شان و الف‌بایِ صامت‌نگار و نیمه‌هجایی‌یِ عربی دست‌به‌گریبان اند.» «بلاتکلیفی‌یِ من تا شروعِ کارِ مشترک با احمدِ شاملو ادامه داشت.» «شمِ زبانی‌یِ شاعر علی‌رغمِ آشنایی با زبانِ فرانسه به برکتِ تماسِ پیْوسته و نزدیک با زبانِ گفت‌وگو دست‌کاری نشده‌است؛ از همین‌رو طبیعی می‌اندیشد و طبیعی می‌نویسد…» «… می‌پرسیدم پس چرا خودش در برخی از جمله‌ها فعلِ مربوط به مسندالیهِ بی‌جان را به صیغه‌یِ جمع می‌آورد؟ و او پاسخ می‌داد که در این گونه موارد مسندالیه با عملِ
پاسخ می‌داد که در این گونه موارد مسندالیه با عملِ شخصیت‌بخشی——یا به قولِ دکتر شفیعیِ کدکنی تشخیص——جان‌دار فرض شده‌است…» «نمونه‌ای که من آن را مظهرِ دوگانه‌گی پنداشته‌بودم این بود: کوچه‌ها باریک ان دکونا بسته اس خونه‌ها تاریک ان تاقا شیکسته اس بعدها که معنی‌یِ درستِ ‹زنده‌انگاری› را دریافتم، متوجه شدم که در این نمونه‌ها به‌درستی از این فن استفاده شده‌است.»
اُرُد دوم یا ورُد دوم (اشک سیزدهم) سیزدهمین شاه ایران از خاندان اشکانی است. وی از سال ۵۵ تا ۳۷ پیش از میلاد سلطنت کرد. به عقیدهٔ بسیاری از مورخان در زمان او شاهنشاهی اشکانی به اوج عظمت خود رسید. بسیاری از معاصران آن زمان ایران را بسیار مقتدرتر از امپراتوری روم می‌دانستند. در زمان شاهی ارد دوم سرزمین‌های بسیاری (از جمله سوریه، جنوب و غرب ترکیه، یهودیه و ...) به قلمرو اشکانیان اضافه شد، ولی پس از مرگ سپهبد سورنا و نیز ضعف سازمانی ارتش نتوانستند مناطق فتح شده را حفظ کنند. مهمترین پیش‌آمد در زمان پادشاهی ارد
را حفظ کنند. مهمترین پیش‌آمد در زمان پادشاهی ارد دوم جنگ‌های متعدد با رومیان و به خصوص نبرد حران (Carrhae) است. اُرد همچنین پایتخت ایران را از شهر صددروازه به تیسفون که در برابر سلوکیه ساخته شده بود، منتقل کرد و تیسفون تا زمان حملهٔ حمله اعراب به ایران پایتخت ایران بود. در تاریخ ۵۳ پیش از میلاد کراسوس کنسول و سردار مشهور رومی به خیال تصرف مشرق‌زمین و تسلط دوباره غرب بر تمدن و منابع شرق و به دست آوردن افتخار همچون اسکندر مقدونی به قصد تصرف ارمنستان و سلوکیه، وارد قلمروی ایران شد و با سپاه شاهنشاهی ایران
وارد قلمروی ایران شد و با سپاه شاهنشاهی ایران اشکانیان وارد جنگ شد و پس از شکست سنگین سپاهیان روم در نبرد حران به دست سورنا سردار نامی ایران، کشته شد و سرش را همراه سر پسرش به نزد شاهنشاه ایران فرستادند. رسیدن به شاهی. ارد دوم به همراه برادر بزرگتر خود مهرداد پدر خود فرهاد سوم را که شاه ایران بود، در سال ۵۷ یا ۵۸ پ. م مسموم کردند. پس از این کار، مهرداد که پسر بزرگتر بود به شاهی رسید، ولی سلطنت او بیش از سه یا چهار سال دوام نداشت. وی بسیار سخت‌گیر و بیرحم بود. از این رو بزرگان کشور و عامهٔ مردم بر او
بود. از این رو بزرگان کشور و عامهٔ مردم بر او شوریدند و پس از مبارزاتی که بین او و ارد دوم درگرفت، ارد او را کنار زد و خود بر تخت شاهی نشست. نبرد حران. نبرد حران (به لاتین: Carrhae) نخستین نبرد تمام عیار ایران و روم در زمان سلطنت ارد دوم به وقوع پیوست. در بهار سال ۵۴ پ. م کراسوس (Crassus) فرماندار رومی بخش شرقی روم، سپاه خود را برای حمله به ایران آراست و با چهل‌هزار سرباز راهی ایران شد. اَرتاوازد شاه ارمنستان در ملاقاتی با کراسوس به او وعده داد که شانزده‌هزار نیروی سواره در اختیار او قرار خواهد داد. او به