payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جیمز آبرام گارفیلد (۱۹ نوامبر ۱۸۳۱ – ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. گارفیلد از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا. جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. او سال ۱۸۵۶ از کالج ویلیامز در ماساچوست فارغ‌التحصیل شد. ورود به دنیای سیاست. جیمز
فارغ‌التحصیل شد. ورود به دنیای سیاست. جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت. هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که
کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. گارفیلد به مدت ۱۸ سال به‌طور متوالی به نمایندگی کنگره انتخاب شد. سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند. در نهایت در سی و ششمین دور رای‌گیری، به صورت غیرمنتظره و بدون آنکه از قبل در این باره گفتگویی صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد
صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد. دوران ریاست جمهوری. جیمز گارفیلد با اختلاف تنها ۱۰ هزار رای عمومی، ژنرال وینفیلد اسکات هنکاک، نامزد دموکراتها را شکست داد و به عنوان بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود. جیمز گارفیلد در دوران ریاست جمهوری اختیارات دولت فدرال را در زمینه اداره گمرک نیویورک افزایش داد. درزمینه سیاست خارجی، وزیر امور خارجه دولت گارفیلد از تمام جمهوری‌های
وزیر امور خارجه دولت گارفیلد از تمام جمهوری‌های آمریکای لاتین دعوت کرد تا سال ۱۸۸۲ در کنفرانسی در شهر واشینگتن شرکت کنند ترور و مرگ. روز دوم ژوئیه سال ۱۸۸۱ در ایستگاه راه‌آهن شهر واشینگتن به جان جیمز گارفیلد سوءقصد شد. وکیل جوانی که نتوانسته بود درشغل دلخواه خود استخدام شود به رئیس‌جمهوری تیراندازی کرد. گارفیلد به‌شدت زخمی شد و چندین هفته در کاخ سفید تحت درمان قرار گرفت. الکساندر گراهام بل، مخترع تلفن، به کاخ سفید آمد و تلاش کرد گلوله را در بدن رئیس‌جمهوری با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی
با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی کند، اما موفق نشد. روز ششم سپتامبر گارفیلد را به کنار دریا در نیوجرسی منتقل کردند. با آنکه پس از چند روز به نظر رسید حال گارفیلد رو به بهبود است، اما روز نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ گارفیلد، از عفونت و خونریزی داخلی درگذشت. ریاضیات. در سال ۱۸۶۷، گارفیلد استعداد خود در ریاضی را با اثبات قضیه فیثاغورس نشان داد. روش وی در ژورنال ریاضیات نیو انگلند چاپ شده‌است. ویلیام دانهم آن را «اثباتی واقعاً خیلی هوشمندانه» توصیف کرده‌است.
چستر آلن آرتور (۵ اکتبر ۱۸۲۹ – ۱۸ نوامبر ۱۸۸۶)، وکیل و سیاست‌مدار آمریکایی، بیست و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. از وی بابت امضای لایحه راه ندادن چینی ها در دوران ریاست جمهوری اش انتقاد می شود. لایحه راه‌ندادن چینی‌ها اولین قانونی بود که به منظور پیشگیری از مهاجرت گروه قومی مشخصی به آمریکا اجرا شد. زندگی. چستر آلن آرتور در سال ۱۸۷۱ از سوی گرانت به سمت تحصیل دار بندر نیویورک منصوب شد. این سمت زمینه حمایت گسترده گروه نیویورکی‌ها را به نفع وی فراهم آورد، اما هیس در سال ۱۸۷۷
را به نفع وی فراهم آورد، اما هیس در سال ۱۸۷۷ خواستار تحقیق در فعالیت‌های این گروه شد و یک سال بعد آرتور از سمت خود معلق شد. پس از مرگ کارفیلد آرتور که معاونت وی را بر عهده داشت، رئیس‌جمهور آمریکا شد. وی در پی از دست دادن حمایت گروه نیویورک و ناکامی در جلب حمایت جمهوری خواهان از نامزدی برای انتخابات سال ۱۸۸۴ بازماند. او دو سال پس از برگزاری این انتخابات در نیویورک درگذشت.
استیون گروور کلیولند (۱۸ مارس ۱۸۳۷ – ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. او از سال‌ ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۹ و سپس از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷ رییس جمهور آمریکا بود و یکی از دو دموکراتی (در کنار توماس وودرو ویلسون) است که در دوره سیطرهٔ جمهوریخواهان از ۱۸۶۱ تا ۱۹۳۳ به قدرت رسیده است. او اولین دموکراتی بود که بعد از جنگ داخلی ایالات متحده به ریاست جمهوری رسید، همچنین او و دونالد ترامپ تنها رئیس‌جمهورهایی در تاریخ آمریکا هستند که در دو دوره غیر متوالی به این
آمریکا هستند که در دو دوره غیر متوالی به این منصب رسیدند. سرگذشت. کلیولند رهبر دمکرات‌های بوربونی حامی کسب‌وکاری بود که با تعرفه‌های بالا، نقره رایگان، تورم، امپریالیسم، یارانه دادن به کسب‌وکارها، کشاورزان یا کهنه‌سربازان مخالف بودند. نبرد او برای اصلاح سیاسی و محافظه‌کاری مالی او را تبدیل به نمادی برای محافظه کاری آمریکایی در آن دوران کرد. کلیولند به خاطر صداقت، اتکای به نفس، راست‌کرداری و تعهد به اصول لیبرالیسم کلاسیک تحسین برانگیخت. او با فساد سیاسی، جانبداری حزبی و سردمداری سیاسی مبارزه کرد. کلیولند به
حزبی و سردمداری سیاسی مبارزه کرد. کلیولند به عنوان یک اصلاحگر از چنان اعتباری برخوردار بود که جناح هم نظر با او در حزب جمهوریخواه، موسوم به «ماگوامپ» ها از او در انتخابات ۱۸۸۴ حمایت کرد. با شروع دولت دوم او، دوره وحشت ۱۸۹۳ کشور را فراگرفت و باعث بروز یک رکود ملی شد که کلیولند از جلوگیری آن ناتوان ماند. این فاجعه حزب دمکرات را نابود کرد و راه را برای پیروزی سهمگین حزب جمهوریخواه در انتخابات ۱۸۹۴ و در دست گرفتن حزب دمکرات از سوی نقره خواهان و زراعت کاران شد. نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی
نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی سوم پایان داد و نظام حزبی چهارم و عصر ترقی‌خواهی را شروع کرد. کلیولند سیاستگذاری نیرومند بود، و هدف انتقاد نیز قرار می‌گرفت. مداخلهٔ او در اعتصاب پولمن در ۱۸۹۴ و فعال نگه داشتن راه‌آهن خشم سندیکاها را در سطح کشور و نیز حزب را در ایلینوی برانگیخت؛ حمایت او از استاندارد طلا و مخالفت با نقره رایگان جناح زراعت کار حزب دمکرات را دشمن او کرد. منتقدان شکایت کردند که کلیولند در دور دوم خود ابتکار اندکی داشته و به نظر می‌رسد منکوب فجایع اقتصادی کشور—رکود اقتصادی و
می‌رسد منکوب فجایع اقتصادی کشور—رکود اقتصادی و اعتصاب ها— شده است. با این وجود شهرت او به خاطر پاکدامنی و شخصیت نیکو با وجود دشواری‌های دور دوم او باقی ماند. الن نوینس زندگی‌نامه‌نویس نوشت «در مورد گروور کلیولند، بزرگی در ویژگی‌های معمولی است تا غیرمعمولی. او ویژگی نداشت که هزاران نفر دیگر از آن بی‌بهره باشند. او از صداقت، شجاعت، سرسختی، استقلال و عقل سلیم بهرمند بود؛ ولی آن‌ها را به درجه‌ای داشت که دیگران ندارند.» امروزه بیشتر مورخان او را رهبری موفق می‌دانند و عموماً در بین سطح دوم رؤسای جمهور آمریکا
و عموماً در بین سطح دوم رؤسای جمهور آمریکا طبقه‌بندی می‌کنند. کلیولند در سال ۱۸۸۴ توانست حمایت دموکرات‌ها را برای نامزدی در انتخابات جلب کند. او اگرچه در میان افکار عمومی "آمریکا"از محبوبیت بالایی برخوردار نبود، اما در انتخابات ۱۸۸۴ با جلب نظر جمهوریخواهان مستقل به ریاست جمهوری آمریکا رسید. وی ۴ سال بعد رقابت برای کسب مجدد این جایگاه را به «بنیامین هریسون»، از حزب جمهوریخواه، واگذار کرد اما در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر توانست وارد کاخ ریاست جمهوری شود. پیروزی در نزاع مرزی با انگلیس در ونزوئلا
شود. پیروزی در نزاع مرزی با انگلیس در ونزوئلا از جمله دستاوردهای وی در سیاست خارجی بود.
بنجامین هریسون (زادهٔ ۲۰ اوت ۱۸۳۳ – درگذشتهٔ ۱۳ مارس ۱۹۰۱) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۳ به عنوان بیست و سومین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه خدمت کرد. وی نوه ویلیام هنری هریسون، نهمین رئیس‌جمهور آمریکا بود. بنیامین هریسون در انتخابات ۱۸۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان شرکت کرد و با کسب ۲۳۳ رای در الکترال کالج بر «کله ولند» چیره شد. بزرگ‌ترین دستاورد سیاست خارجی هریسون حمایت وی از «بلین»، وزیر امور خارجه وقت بود که ایده‌هایش در اداره امور وزارت خارجه آمریکا زمینه‌های قدرت
در اداره امور وزارت خارجه آمریکا زمینه‌های قدرت امپریالیستی این کشور را نوید می‌داد. از دیگر دستاورد های دوران ریاست جمهوری وی به تجهیز و به روزرسانی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا می توان اشاره کرد. بعضی از طرح های او مثل تخصیص بودجه فدرال برای برنامه های آموزشی با شکست مواجه شد. مرگ. در فوریه ۱۹۰۱، هریسون چیزی را ایجاد کرد که تصور می‌شد آنفولانزا (در آن زمان «گریپ» نامیده می‌شد)، که بعداً ثابت شد که ذات‌الریه است. او با استنشاق بخار بخار و اکسیژن درمان شد، اما وضعیت او بدتر شد. هریسون در ۱۳ مارس ۱۹۰۱
شد، اما وضعیت او بدتر شد. هریسون در ۱۳ مارس ۱۹۰۱ در سن ۶۶ سالگی بر اثر ذات‌الریه در خانه خود در ایندیاناپولیس درگذشت. آخرین سخنان او این بود: "آیا دکترها اینجا هستند؟ دکتر، ریه های من...". بقایای هریسون در قبرستان کراون هیل ایندیاناپولیس، در کنار جسد همسر اولش، کارولین، دفن شده است. پس از مرگ او در سال ۱۹۴۸، مری دیمیک هریسون، همسر دوم او، در کنار او به خاک سپرده شد.
تئودور روزولت (۲۷ اکتبر ۱۸۵۸ – ۶ ژانویه ۱۹۱۹) بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. درخشان‌ترین دستاورد روزولت در میان سایر رئیس‌جمهورهای آمریکا این بود که وی با دریافت جایزه نوبل صلح توانست اولین جایزه نوبل را برای آمریکایی‌ها به ارمغان آورد. وی که در دور دوم ریاست ویلیام مک‌کینلی در کاخ سفید آمریکا معاونت وی را بر عهده داشت، پس از ترور او قدرت را در این کشور به دست گرفت. روزولت در تاریخ سیاست خارجی آمریکا نیز دستاوردهای بی‌سابقه‌ای را به ثبت رساند. وی اجازه تحریک شورش در
را به ثبت رساند. وی اجازه تحریک شورش در پاناما را صادر کرد تا از اعتراض‌ها و کارشکنی‌های کلمبیا در کانال پاناما خلاصی یابد. او همچنین با میانجیگری در جنگ روسیه و ژاپن به حفظ توازن قدرت در شرق کمک کرد. همین موضوع باعث شد تا وی اولین آمریکایی باشد که جایزه نوبل را دریافت می‌کند. مشهور است که روزولت سیاست «با صدای نرم سخن بگو و یک چوب بزرگ را حمل کن» را پیش می‌برد. تئودور روزولت در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۰۴ بر رقیب دموکرات محافظه‌کار خود پیروز شد. روزولت در سال ۱۹۱۲ بار دیگر تلاش کرد تا نامزدی حزب
در سال ۱۹۱۲ بار دیگر تلاش کرد تا نامزدی حزب جمهوریخواه را برای سومین دور ریاست بر کاخ سفید از آن خود کند. اما «ویلیام هووارد تافت» وزیر جنگ وی، در دور دوم ریاست جمهوری‌اش گوی سبقت را از وی ربود و توانست برای بار دوم از حزب متبوعش برای شرکت در رقابت‌های انتخابات سال ۱۹۱۲ کاندید شود. وی یکی از نخستین آمریکایی‌هایی است که در رشته ورزشی جودو فعالیت داشت و به کمربند قهوه‌ای در این رشته دست پیدا کرد. منابع. Wikipedia contributors, "Theodore Roosevelt," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Roosevelt," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Theodore_Roosevelt&amp;oldid=182039671 (accessed January 4, 2008).
ویلیام هاوارد تَفت (به انگلیسی: William Howard Taft) (۱۵ سپتامبر ۱۸۵۷ – ۸ مارس ۱۹۳۰)، بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳–۱۹۰۹) از حزب جمهوری‌خواه و دهمین قاضی ارشد ایالات متحده (۱۹۳۰–۱۹۲۱) و تنها کسی است که هر دو این مناصب را بر عهده داشته‌است. ویلیام مک‌کینلی ریاست کمیسیون فیلیپین را پس از استیلای آمریکا بر این کشور به تفت سپرد. تفت در آرام کردن مردم این کشور مهارت خاصی داشت. وی توانست اوضاع اقتصادی این کشور را سامان دهد و مشکل زمین‌های متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. وی که دست پرورده
متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. وی که دست پرورده روزولت بود، توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوریخواهان را تجربه کرده بود، مغلوب کند. با وجود پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، وی از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب متبوعش محروم شد. این وضعیت زمینه تردیدهای وی را در تصمیم‌گیری‌هایش فراهم آورد و موجب شکست وی در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ گردید. جستارهای وابسته. مورگان شوستر منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/William_Howard_Taft
وارن گامالیل هاردینگ (۲ نوامبر ۱۸۶۵ – ۲ اوت ۱۹۲۳)، سیاست‌مدار آمریکایی و بیست‌ونهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه و جانشین وودرو ویلسون بود. او از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ در سمت ریاست جمهوری بود و در ۱۹۲۳ ششمین رئیس‌جمهوری شد که در دفتر کار خود درگذشت. وی حزب جمهوریخواه از ایالت اوهایو بود. در زمان انتخاب به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، وی یکی از محبوب‌ترین رئیس جمهوران تا آن زمان حساب میشد اما پس از مرگ وی و در پی روشن شدن چندین رسوایی، محبوبیت وی به شدت خدشه‌دار شد.
جان کالوین کولیج ; (۴ ژوئیه ۱۸۷۲ – ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود. کولیج که وکیلی جمهوری‌خواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدام‌های قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیس‌جمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که
هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظه‌کار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که علی‌رغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف می‌زده مشهور شد. کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسوایی‌های سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگی‌نامه‌نویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع
کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کننده‌ترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیس‌جمهور از پنج رئیس‌جمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشته‌اند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت "لسه فر" انتقاد کردند. در دورهٔ دولت رونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش
نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازهٔ برنامه‌های دولتی توسط او را تأیید می‌کنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.
هربرت هوور (۱۰ اوت ۱۸۷۴ – ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴) سی و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. وی نخستین رئیس‌جمهور چپ دست دنیا بود. وابستگی سیاسی هوور به یکی از دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۰ تا آن حد روشن نبود که این دو حزب اصلی وی را به عنوان نامزد بالقوه خود در نظر بگیرند. اما پس از این انتخابات گرایش سیاسی وی با عهده‌دار شدن ریاست وزارتخانه بازرگانی آمریکا در دوران تصدی هاردینگ و کولیج مشخص شد. جمهوری‌خواهان هوور را در سال ۱۹۲۸ به عنوان کاندیدای حزب
هوور را در سال ۱۹۲۸ به عنوان کاندیدای حزب خود برای رقابت با «آلفرد اسمیت» از حزب دموکرات معرفی کردند. وی در این رقابت پیروز شد، اما در انتخابات سال ۱۹۳۲ از تکرار این پیروزی بازماند. بعدها چهره عمومی هوور به واسطه مشاوره و خدماتی که به هری ترومن و دوایت آیزنهاور داد، بهبود یافت. هربرت هوور و همسرش لو هنری هوور، چندین سال در چین زندگی کرده بودند و هر دو زبان چینی را آموخته بودند.
فِرانکْلین دِلانو روزِوِلْت (۳۰ ژانویهٔ ۱۸۸۲ – ۱۲ آوریل ۱۹۴۵) مشهور به اف‌دی‌آر (FDR)، یک سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۳۳ تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۵ به عنوان سی و دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. او یکی از اعضای حزب دموکرات بود و تنها رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است که بیش از دو دوره در این سمت حضور داشته است. دوره سوم و چهارم او تحت شعاع جنگ جهانی دوم قرار گرفته بود. روزولت که یکی از اعضای خانواده سرشناس روزولت بود، پس از تحصیل در دانشگاه، شروع به تمرین وکالت در نیویورک سیتی کرد. او
شروع به تمرین وکالت در نیویورک سیتی کرد. او از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ به عضویت مجلس سنای ایالت نیویورک انتخاب شد و سپس در طول جنگ جهانی اول، دستیار وزیر نیروی دریایی در زمان ریاست جمهوری وودرو ویلسون بود. روزولت در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۲۰، رقیب جیمز ام. کاکس از حزب دموکرات بود اما کاکس از نامزد جمهوری‌خواه، وارن جی. هاردینگ شکست خورد. در سال ۱۹۲۱، روزولت به یک بیماری فلج کننده مبتلا شد که برای همیشه پاهای او را فلج کرد. او تا حدی با تشویق همسرش، النور روزولت، به عنوان فرماندار نیویورک
همسرش، النور روزولت، به عنوان فرماندار نیویورک (۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) به مناصب دولتی بازگشت و در طی آن برنامه‌هایی را برای مبارزه با رکود بزرگ که در آمریکا حاکم بود، ترویج کرد. در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۳۲، روزولت با قاطعیت هربرت هوور، رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه را شکست داد. روزولت در ۱۰۰ روز ابتدایی ریاست جمهوری خود، پیشگام قوانین فدرال بی‌سابقه‌ای بود، دولت فدرال را در بیشتر دوره رکود بزرگ هدایت کرد و در پاسخ به مهم‌ترین بحران اقتصادی در تاریخ آمریکا، نیو دیل را اجرا کرد. او همچنین ائتلاف نیو دیل را ایجاد کرد،
اجرا کرد. او همچنین ائتلاف نیو دیل را ایجاد کرد، سیاست آمریکا را مجدداً در نظام حزبی پنجم قرار داد و لیبرالیسم آمریکایی را در یک سوم میانی قرن بیستم تعریف کرد. او برنامه‌های متعددی را برای ارائه کمک به بیکاران و کشاورزان در عین حال بهبود اقتصادی با اداره ملی احیاء و سایر برنامه‌ها، ایجاد کرد. او همچنین اصلاحات اساسی نظارتی مربوط به امور مالی، ارتباطاتی و نیروی کار را ایجاد کرده و ریاست ختم نهایی ممنوعیت الکل را بر عهده داشت. در سال ۱۹۳۶، روزولت به سبب بهبود وضعیت اقتصادی نسبت به سال ۱۹۳۳ در انتخابات مجدداً
وضعیت اقتصادی نسبت به سال ۱۹۳۳ در انتخابات مجدداً پیروز شد اما اقتصاد کشور در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ به رکود عمیقی بازگشت. او در سال ۱۹۳۷، نتوانست دیوان عالی را توسعه دهد، همان سالی که ائتلافی محافظه کار برای جلوگیری از اجرای برنامه‌ها و اصلاحات بیشتر نیو دیل تشکیل شد. برنامه‌ها و قوانین اصلی باقی مانده‌ای که زیر نظر روزولت اجرا شده‌اند عبارتند از کمیسیون بورس و اوراق بهادار، قانون روابط ملی کار، شرکت بیمه سپرده فدرال و تامین اجتماعی. در سال ۱۹۴۰، او با موفقیت برای انتخاب مجدد نامزد شد و تنها رئیس‌جمهور
برای انتخاب مجدد نامزد شد و تنها رئیس‌جمهور آمریکا شد که بیش از دو دوره در این سمت حضور داشته است. با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم پس از سال ۱۹۳۸، علاوه بر تهاجم ژاپن به چین و تهاجم آلمان نازی، روزولت از چین و همچنین بریتانیا و شوروی حمایت دیپلماتیک و مالی قوی کرد در حالی که آمریکا رسماً بی‌طرف باقی مانده بود. به دنبال حمله ژاپن به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، او روز بعد به ژاپن و چند روز بعد به آلمان و ایتالیا اعلان جنگ داد. او از نزدیک با دیگر رهبران ملی در رهبری متفقین علیه نیروهای محور همکاری کرد. روزولت
رهبری متفقین علیه نیروهای محور همکاری کرد. روزولت بر بسیج اقتصاد آمریکا برای حمایت از تلاش‌های جنگی نظارت و استراتژی اول اروپا را اجرا کرد. او همچنین توسعه اولین بمب اتمی جهان را آغاز کرد و با دیگر رهبران متفقین برای زمینه‌سازی ایجاد سازمان ملل متحد و سایر نهادهای پس از جنگ، همکاری کرد. روزولت در سال ۱۹۴۴ مجدداً انتخاب شد اما در سال ۱۹۴۵، پس از اینکه سلامت جسمانی او به‌طور جدی و پیوسته در طول سال‌های جنگ رو به افول رفته بود، درگذشت. از آن زمان تا اکنون، چندین مورد از اقدامات وی مورد انتقاد جدی قرار گرفته
مورد از اقدامات وی مورد انتقاد جدی قرار گرفته است از جمله دستور او برای بازداشت آمریکایی‌های ژاپنی در اردوگاه‌های کار اجباری. با این وجود در رتبه‌بندی‌های تاریخی، همواره او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین روسای‌جمهور آمریکا معرفی می‌کنند. زندگی شخصی. روزولت در سال ۱۸۸۲ در یک خانواده برجسته و قدیمی هلندی اهل شهرستان داچس، نیویورک متولد شد. او در نهادهای آموزشی نخبه پروری چون مدرسه گروتون، کالج هاروارد و مدرسه حقوق کلمبیا تحصیل کرد. در ۲۳ سالگی در سال ۱۹۰۵ با النور روزولت ازدواج کرد و با او شش فرزند داشت. وی در
روزولت ازدواج کرد و با او شش فرزند داشت. وی در سال ۱۹۲۱ زمانی که ۳۹ سال داشت در اثر ابتلا به بیماری فلج اطفال، فلج شد ولی نگذاشت این موضوع موجب ناتوانی کامل وی و سلب اعتماد رای‌دهندگان به او شود. روزولت با بیش از ۲۵ درصد یعنی ۱۲ تن از ۴۶ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از جمله جان آدامز و جرج واشینگتن خویشاوند بود و با افرادی مانند وینستون چرچیل و جفرسون دیویس نیز دارای نسبت فامیلی دوری بود. النور روزولت، همسر وی نیز برادر زاده تئودور روزولت بود. تئودور همچنین پنجمین پسرخاله فرانکلین بود. وضعیتِ سلامت.
همچنین پنجمین پسرخاله فرانکلین بود. وضعیتِ سلامت. روزولت در اوت ۱۹۲۱ و زمانی که تعطیلات خود را در جزیره کامپوبلو در نیوبرانزویک کانادا می‌گذراند به بیماری فلج اطفال مبتلا گشت. او برای مدتی کاملاً فلج شده بود اما در نهایت از کمر به پایین فلج گشت. او با تکیه بر همراهی همسرش، النور روزولت توانست در صحنه سیاست باقی بماند. وی در وارم اسپرینگ، جورجیا آمریکا مجتمعی به نام "Roosevelt Warm Springs Institute for Rehabilitation" (انستیتو بازپروری وارم اسپرینگ روزولت) را راه‌اندازی کرد که شامل چند هتل و یک استخر آب
را راه‌اندازی کرد که شامل چند هتل و یک استخر آب گرم می‌شد و بیشتر برای افراد بی بضاعت و مبتلا به فلج اطفال بود و شیوه آب درمانی را نیز رونق بخشید. انستیتو وارم اسپرینگ روزولت یکی از معتبرترین و بهترین مجتمع‌های نگهداری از بیماران فلج اطفال در دنیا می‌باشد. وی در سال ۱۹۳۸، یک بنیاد خیره با نام بنیاد ملی فلج اطفال (به انگلیسی: National Foundation for Infantile Paralysis) را برای تأمین مالی حمایت از بیماران و تحقیقات روی بیماری فلج اطفال تأسیس نمود که به دلیل محبوبیت روزولت، توانست مبالغ قابل توجهی را
دلیل محبوبیت روزولت، توانست مبالغ قابل توجهی را جمع‌آوری کرده و بیماران زیادی را تحت پوشش قراردهد. از جمله اقدامات بنیاد، تعریف پروژه‌ای در سال ۱۹۴۸ برای جوناس سالک برای بررسی ویروس فلج اطفال بود. ادامه تحقیقات سالک، منجر به کشف واکسن فلج اطفال شد. ریاست جمهوری ۱۹۳۳–۱۹۴۵. دوره اول ۱۹۳۳–۱۹۳۷. روزولت در سال ۱۹۳۲ توانست به نامزدی دموکرات‌ها برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا دست یابد و در انتخابات آن سال، با اختلافی فراوان هربرت هوور را شکست دهد. مهم‌ترین سیاست روزولت، اجرای برنامه نیو دیل، برای احیای
سیاست روزولت، اجرای برنامه نیو دیل، برای احیای اقتصاد آمریکا پس از رکود شدید اقتصادی ۱۹۳۰ بود. دوره دوم ۱۹۳۷–۱۹۴۱. هشت میلیون کارگر در سال ۱۹۳۶ بیکار بودند و اگرچه شرایط اقتصادی از سال ۱۹۳۲ بهبود یافته بود، اما رکود هنوز وجود داشت و این به منتقدان روزولت مجال مخالفت می‌داد. از آن سو، جمهوری خواهان نامزد انتخاباتی قوی نداشتند، و آلف لاندن فرماندار کانزاس را نامزد کردند. روزولت در انتخابات ۱۹۳۶، بیش از۶۰٪ آراء کل را به دست آورد و در تمام ایالات بجز دو ایالت برنده شد. روزولت طی دومین دوره ریاست جمهوری خود در
شد. روزولت طی دومین دوره ریاست جمهوری خود در آمریکا به خطر فاشیسم واقف شد و از سال ۱۹۳۷ تلاش‌هایی را برای اطلاع افکار عمومی کشورش از این خطر و رویدادهایی که در این راستا در اروپا و آسیا در حال وقوع بود، آغاز کرد. انتخابات ۱۹۴۰. در ماه‌های قبل از کنوانسیون ملی دموکراتیک ژوئیه ۱۹۴۰ گمانه زنی‌های زیادی وجود داشت در مورد اینکه آیا روزولت، برخلاف رسم معمول برای دوره سوم نامزد خواهد شد یا نه. این سنت دو دوره ای اگرچه هنوز در قانون اساسی نیامده بود، اما بر اساس خودداری جرج واشینگتن از نامزدی برای دوره سوم
اساس خودداری جرج واشینگتن از نامزدی برای دوره سوم انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۷۹۶ تأسیس شده بود. اما وقایعی که در اروپا رخ می‌داد و تهدیدات آلمان نازی بر انگلیس در اواسط سال ۱۹۴۰ سبب شد که روزولت فکر کند که تنها او تجربه و مهارت‌های لازم را برای رویارویی با این مشکلات دارد. در کنوانسیون حزب دموکرات در ژوئیه ۱۹۴۰ در شیکاگو، روزولت به راحتی نامزدی حزب را به‌دست‌آورد و هنری والاس از آیووا را برای معاونت برگزید. در پایان، روزولت در انتخابات سال ۱۹۴۰ با کسب ۵۵٪ آراء مردم، ۳۸ ایالت از ۴۸ ایالت (تقریباً ۸۵٪ آراء
آراء مردم، ۳۸ ایالت از ۴۸ ایالت (تقریباً ۸۵٪ آراء حوزه‌ای Electoral) برنده شد. دوره سوم ۱۹۴۱–۱۹۴۵. تأیید کمک‌های آمریکا به بریتانیا و شوروی (ر.ک. قانون وام و اجاره) در سال ۱۹۴۱ زمینه مخالفت‌های داخلی با سیاست‌های وی را فراهم آورد؛ اما حمله ژاپنی‌ها به پرل هاربر به این مخالفت‌ها پایان داد. در ۱۹۴۲ روزولت دستور بازداشت دسته جمعی ۱۰۰٬۰۰۰ ژاپنی آمریکایی را صادر کرد. سلسله جلسات وی با وینستون چرچیل و جوزف استالین مبانی جهان پس از جنگ جهانی دوم را بنیان نهاد. کنفرانس تهران. کنفرانس تهران با شرکت چرچیل، روزولت و
تهران. کنفرانس تهران با شرکت چرچیل، روزولت و استالین از ۲۸ نوامبر تا اول دسامبر ۱۹۴۳ (۶ تا ۹ آذرماه ۱۳۲۲) به صورت سرّی در سفارت شوروی در تهران، پایتخت ایران برگزار شد. تهران ۴۳ نام فیلمی است که محصول مشترک کشورهای شوروی سابق، فرانسه و سوئیس می‌باشد و در سال ۱۹۸۱ ساخته شده است. این فیلم را الکساندر آلوف و ولادیمیر ناموف کارگردانی کرده‌اند و بازیگران مشهوری همچون آلن دلون و کلود جید در آن بازی کرده‌اند. دوره چهارم ۱۹۴۵. وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۴۴) برای چهارمین بار، به ریاست جمهوری
آمریکا (۱۹۴۴) برای چهارمین بار، به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد. به علت اینکه تا آن زمان قانون محدودیت انتخاب ریاست جمهوری ایالات متحده به دو بار هنوز تصویب نشده بود، او این فرصت را داشت که چهار بار به ریاست جمهوری انتخاب شود، امری که در تاریخ آمریکا یک استثناست. در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۵، مراسم تحلیف چهارمین دوره ریاست جمهوری او برگزار شد. او در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵، تنها چند هفته پیش از خودکشی هیتلر (۳۰ آوریل ۱۹۴۵) و تسلیم آلمان در جنگ جهانی دوم (۸ مه ۱۹۴۵)، درگذشت. جنگ جهانی دوم. پس از حمله ژاپن به پرل هاربر، مخالفت
جهانی دوم. پس از حمله ژاپن به پرل هاربر، مخالفت با شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم حامیان خود را از دست داد. آلمان و ایتالیا در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱ به آمریکا اعلان جنگ کردند، که آمریکا هم متقابلاً چنان کرد. روزولت و مشاوران نظامی‌اش یک استراتژی جنگی را با هدف متوقف کردن پیشروی‌های آلمان در اتحاد شوروی و شمال آفریقا اجرا کردند؛ و اشغال اروپای غربی با هدف محصور ساختن آلمان بین دو جبهه و حفظ چین و شکست دادن ژاپن را کلید زدند. افکار عمومی اولویت را به نابودی ژاپن می‌داد، بنابراین نیروهای آمریکایی عمدتاً در سال ۱۹۴۲ به
بنابراین نیروهای آمریکایی عمدتاً در سال ۱۹۴۲ به اقیانوس آرام فرستاده شدند. بازداشت دسته جمعی آلمانی‌ها، ایتالیایی‌ها و ژاپنی‌ها. در زمان آغاز جنگ، خطر حملهٔ ژاپن به سواحل آمریکا فشاری فزاینده ایجاد کرد تا مردمان ژاپنی‌تبار از منطقهٔ ساحلی جابه‌جا شوند. این فشار به دلیل ترس از تروریسم، جاسوسی و/یا خرابکاری افزایش یافت؛ این فشار همچنین به رقابت و تبعیض ضد ژاپنی مرتبط بود. در ۱۹ فوریه ۱۹۴۲ روزولت فرمان اجرایی ۹۰۶۶ را امضا کرد که صدها هزار مهاجر ژاپنی بدون تابعیت ژاپنی، و فرزندانشان که دارای تابعیت مضاعف بودند