payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و روییدن گیاه به جای خون به ناحق ریخته او چنین در شعرش بازگو می‌کند: در بسیاری از داستان‌ها و غزل‌های شاعران ایران وصف گل‌وبلبل به چشم می‌خورد و تحت تأثیر همین نغمه‌سرایی‌ها برخی از خارجیان ایران را کشور گل و بلبل خوانده‌اند. در ادبیات فارسی گل‌وبلبل همتراز معشوق و عاشق هستند، گل رز زیبا، مغرور، و اغلب بی‌رحم (به سبب داشتن خار) است و بلبل بی‌وقفه آواز می‌خواند و از اشتیاق و ارادت خود نسبت به گل می‌گویند. در شعر عرفانی، حسرت بلبل نسبت به گل رز به عنوان یک استعاره حکایت از اشتیاق روح برای پیوستن به خدا را
استعاره حکایت از اشتیاق روح برای پیوستن به خدا را دارد. هنر. یکی از طرح‌های قالی ایران به نام "گل فرنگ" نامیده می‌شود. طرح گل فرنگ ترکیبی است از طرح‌های اصیل ایرانی و گل‌های طبیعی به ویژه طرح گل سرخ. در این طرح از رنگ‌های روشن و تندی به ویژه از رنگ‌های زرد و آبی و سرخ استفاده می‌شود. انواع طرح‌های گل فرنگ عبارتند از گل سرخی (لچک ترنج)، گل فرنگ بیجار، گل فرنگ مستوفی، گل فرنگ ترنج‌دار، گل فرنگ دسته گل، گل فرنگ گل‌وبلبل و گل فرنگ افشان. طرح گل رز و بلبل، در دوران صفوی (۱۷۲۲–۱۵۰۱) و قاجار (۱۹۲۵–۱۷۸۵) موضوع
دوران صفوی (۱۷۲۲–۱۵۰۱) و قاجار (۱۹۲۵–۱۷۸۵) موضوع اصلی به‌کار رفته در مجموعه‌های تزئینی است و از این طرح برای زیباسازی انواع گوناگون اشیاء، مانند سرامیک، چوب، لباس‌های فاخر شاهانه و نسخه‌های خطی استفاده شده‌است. پیر جوزف ردوته تقاش بلژیکی پس از انقلاب فرانسه به خواست ژوزفین همسر ناپلئون بناپارت، کار تهیهٔ اطلس رز را آغاز کرد. ژوزفین پیش از به پایان رسیدن اطلس در سال ۱۸۱۴ درگذشت و پیر جوزف ردوته پس از مرگ او چندین سال به خرج شخصی خود کار به پایان رساندن اطلس رز را ادامه داد. در این اطلس ۱۶۹ نوع رز توسط این
رز را ادامه داد. در این اطلس ۱۶۹ نوع رز توسط این نقاش به تصویر کشیده شده‌است. این اطلس که برای نخستین بار در ۳۰ قسمت بین سال‌های ۱۸۱۷ تا ۱۸۲۱ به چاپ رسیده‌است تا امروز به عنوان برجسته‌ترین اثر در تاریخ هنر گیاهی شهرت دارد. از نقاشی‌های مشهوری که در آن رز به تصویر درآمده‌است، زایش ونوس اثر ساندرو بوتیچلی نقاش اهل فلورانس است. این نقاشی در دوران رنسانس و در سال ۱۴۸۴ میلادی کشیده شده‌است. همچنین هنری فانتین لاتور نقاش امپرسیونیست فرانسوی، از نقاشانی است که گل رز را به عنوان سوژهٔ برخی از نقاشی‌های خود
که گل رز را به عنوان سوژهٔ برخی از نقاشی‌های خود برگزیده‌است.
گل همیشه بهار (آبرون) (نام علمی: Calendula officinalis یا Calendula persica) از گونه است. همیشه‌بهار گیاهی از تیره ستاره‌ای، علفی و پایا است. ساقه هوایی افراشته منشعب و دارای پرزهای غده‌ای گل آن زردرنگ است. گیاهی علفی، یک‌ساله دارای ساقه‌ای به طول ۲۰ تا ۵۰ سانتی‌متر است، برگهایی ساده بیضوی، دراز، پوشیده از کرک، با کناره‌های موجدار و به رنگ سبز، مایل به قهوه‌ای روشن دارد، روی ساقه منشعب آن کاپیتول‌های درشت و زیبا ظاهر می‌گردد که به تناسب گرما و رطوبت محیط زندگی، به‌طور منظم صبح‌ها در فاصله ساعت ۹ تا ۱۰ شکفته
به‌طور منظم صبح‌ها در فاصله ساعت ۹ تا ۱۰ شکفته و سپس در بعد از ظهرها بین ساعات ۴ تا ۵ جمع می‌گردد. کاپیتول‌های آن دارای دو نوع گل یکی لوله‌ای و دیگر زبانه‌ای به رنگ زرد مایل به نارنجی و واقع در حاشیه نهنج است. میوه فندقه و قهوه‌ای رنگ و سطح آن نا صاف می‌باشد. از خانواده کاسنی است. عملکرد این گیاه ضد التهاب و قاعده‌آور است. یکی از انواع گونه های گل های همیشه بهار، گل همیشه بهتر ساکنان کره ماه (به انگلیسی: man in the moon marigolds) است که با همین اسم یک نمایشنامه آمریکایی به قلم پل زیندل نوشته شده و بر همان
آمریکایی به قلم پل زیندل نوشته شده و بر همان اساس یک فیلم نیز ساخته شده است. خواص دارویی. ضد نفخ معده و روده، تحریک‌کننده کار کلیه‌ها، افزایش دهنده جریان خون و فعالیت‌های قلبی می‌باشد. عصاره هیدروالکلی گیاه همیشه بهار کوهی در درمان التهاب اثربخشی قابل ملاحظه‌ای اعمال می‌کند. ماده مؤثره و اثربخش آن هلنالین است که موجب مهار فاکتور کپی‌برداری NF-kappa]] [[B(Transcription) می‌شود. این ماده، فاکتور [[TNFα]] که توسط [[ماکروفاژ]] های ایجادکننده التهاب تولید می‌شود را مهار می‌کند. از طرف دیگر عوامل مؤثر دیگر در
را مهار می‌کند. از طرف دیگر عوامل مؤثر دیگر در ایجاد التهاب مانند [[سیتوکین‌]] ها، [[اینترلوکین]]-۱و۶، TNFα و [[پروتئین C]] فعال را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد. افزون برمهار عوامل یادشده با مهار [[آنزیم]] [[سیکلواکسی]] [[ژناز-۲]] از [[سنتز]] [[پروستاگلاندین‌]] های مؤثر در ایجاد التهاب پیشگری می‌نماید. یک ژل محتوی عصاره گل‌های همیشه بهار کوهی که به‌طور موضعی روی عضله ساق پای مرد داوطلب استفاده شده در تسکین درد عضلانی مؤثرتر از [[دارونما]] بوده‌است. به‌طور کلی مهم‌ترین کاربردهای این گیاه: خواص آرایشی.
کلی مهم‌ترین کاربردهای این گیاه: خواص آرایشی. به عنوان رنگ موی طبیعی استفاده می‌شود. پودر گلبرگ‌های این گل را به شامپو یا نرم کنند اضافه کنید. مصرف مداوم از آن رنگ مو را روشن می‌کند. روش استفادهٔ گل همیشه بهار. ۱ تا ۳ گرم از گل‌های همیشه بهار در ۱۵۰ سی سی آب به صورت دم کرده تا سه بار در روز ۱ تا ۲ قاشق چایخوری تنتور در یک چهارم تا یک دوم لیتر آب با مقدار معادل ۲ تا ۵ گرم گیاه در ۱۰۰ گرم پماد. عوارض جانبی گل همیشه بهار. به‌صورت خوراکی در زنان حامله و شیرده بهتر است استفاده نشود. منابع. مرکز گردشگری علمی
بهتر است استفاده نشود. منابع. مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران [[رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه]] [[رده:رنگ‌های گیاهی]] [[رده:سبزیجات برگی]] [[رده:سبزیجات گل‌آذین]] [[رده:گل‌ها|همیشه‌بهار، گل]] [[رده:گیاهان باغی اروپا]] [[رده:گیاهان باغی]] [[رده:گیاهان توصیف‌شده در ۱۷۵۳ (میلادی)]] [[رده:گیاهان دارویی اروپا]] [[رده:گیاهان دارویی|همیشه‌بهار، گل]] [[رده:گیاهان در اروپا]] [[رده:گیاهان یکساله|همیشه‌بهار، گل]]
رازَک گیاهی دارویی است. کاربرد آن بیشتر در ساخت آبجو است. رازک از راستهٔ گل‌سرخ‌سانان (Rosales) و تیرهٔ شاهدانگان (Cannabaceae) و سرده ی رازک‌ها (Humulus) است. رازک یک گیاه دوپایه چند ساله است و گل‌های ماده به شکل مخروط‌ها یا استروبیل‌ها توسعه می‌یابند که یک عنصر ضروری در دم کردن است و تلخی و عطر را به آبجو اضافه می‌کند. این گیاه، بومی اروپا، غرب آسیا و آمریکای شمالی است. مشخصات. رازک گیاهی علفی، چندساله و بالا رونده با ریشه‌ای عمیق و منشعب است. این گیاه دوپایه (نر و ماده) بوده و اعضای آن پوشیده از تارهای
(نر و ماده) بوده و اعضای آن پوشیده از تارهای خشن است. برگ‌های گیاه، متقابل، دندانه دار و مرکب از ۳ تا ۵ لوب نامساوی است. گل‌های نر به صورت مجتمع و خوشه‌ای از بغل برگ‌ها می‌رویند. گل‌های ماده، به صورت مخروطی بیضی شکل و به رنگ سفید مایل به حنایی می‌باشند. قسمت مورد استفاده گیاه، مخروط‌های ماده (گل‌های ماده) آن است که دارای بوی معطر و مطبوع با طعم تلخ است. این گیاه بیشتر در نواحی شمال ایران از جمله گرگان، چالوس، تنکابن، رشت، لاهیجان و آستارا می‌روید. گلدهی. گلدهی یک رویداد مهم فنولوژیکی برای رازک است، زیرا
گلدهی یک رویداد مهم فنولوژیکی برای رازک است، زیرا زمان، سرعت و یکنواختی آن عملکرد و کیفیت محصول بالقوه را تعیین می‌کند. گیاهان رازک زمانی بیشترین بازدهی را دارند که قبل از شروع گلدهی رشد رویشی کافی حاصل شود. رفتارهای فنولوژیکی معیارهای مهم انتخاب رقم هستند. درک فنولوژی همچنین به توسعه مدیریت محصول و استراتژی‌های بازاریابی کمک می‌کند. برای رازک رشد یافته در آب و هوای معتدل، مراحل فنولوژیکی را با استفاده از مقیاس BBCH طبقه‌بندی کردند: جوانه زدن، رشد برگ، طویل شدن ساقه‌ها، تشکیل شاخه‌های جانبی، ظهور گل آذین،
شدن ساقه‌ها، تشکیل شاخه‌های جانبی، ظهور گل آذین، گلدهی، رشد مخروط و بلوغ مخروط‌ها. بر اساس این طبقه‌بندی، گلدهی رازک یک رویداد کوتاه و همزمان است که به‌طور کلی حدود ۹۰ روز پس از جوانه زدن شروع می‌شود و حدود ۱۴ روز باقی می‌ماند. مراحل بعدی رشد مخروط به‌طور متوالی اتفاق می‌افتد و اکثر مخروط‌ها در همان زمان بالغ می‌شوند. گیاهان رازک زمانی گل می‌دهند که دو شرط را داشته باشند. اول، آنها باید به یک مرحله رشد خاص برسند که می‌تواند با تعداد گره‌ها تعیین شود. پس از به دست آوردن توانایی گلدهی، زمانی که طول روز
از به دست آوردن توانایی گلدهی، زمانی که طول روز کوتاه‌تر از یک دوره نوری بحرانی است، معمولاً ۱۵ تا ۱۶ ساعت، گلدهی ایجاد می‌شود. زمان گلدهی یک عامل اصلی تعیین‌کننده عملکرد است: گیاهان رازک زمانی بیشترین بازدهی را دارند که قبل از شروع گلدهی رشد گیاهی کافی حاصل شود. مخروط‌ها ساختارهای گل آذینی هستند که فقط روی گیاهان ماده این گیاه دوپایه تولید می‌شوند. یک مخروط از بین ۲۰ تا ۶۰ گل در یک محور مرکزی یا ساقه کوتاه شده تشکیل شده‌است که هر کدام توسط یک برگچه تغییر یافته به نام براکت پوشیده شده‌است. همان‌طور که گل
یافته به نام براکت پوشیده شده‌است. همان‌طور که گل ماده بالغ می‌شود، براکت‌ها منبسط می‌شوند و ظاهر مخروط حاصل را تشکیل می‌دهند. در تولید رازک زراعی، گیاهان ماده را نه برای تشکیل بذر، بلکه برای هدایت انرژی به گسترش مخروط و توسعه ترکیبات شیمیایی کشت می‌دهند. وجود گل‌های نر نشانه ای از یک گیاه نر است که باید برای جلوگیری از رشد بذر حذف شود، یا ممکن است یک واکنش هرمافرودیتی خود به خودی به دمای بیش از حد آب و هوایی در گیاهان ماده از گونه‌های حساس به دما باشد. هنگامی که در غیاب گرده گیاهان نر رشد می‌کنند، هیچ
هنگامی که در غیاب گرده گیاهان نر رشد می‌کنند، هیچ دانه ای تشکیل نمی‌شود، اما مخروط به رشد خود ادامه می‌دهد. بدون گرده افشانی گل، براکت‌های مخروطی در طول فرایند بلوغ ادامه می‌یابند و رزین‌ها و اسانس‌ها را روی غدد لوپولینیک چند سلولی واقع در لایه سلولی اپیدرمی تشکیل می‌دهند. این ترکیبات به راحتی بر روی برگ‌های براکت به عنوان ذرات «گرد و غبار» طلایی رنگ و زرد موجود در سطح یا «لوپولین» قابل تشخیص هستند. مخروط‌های بدون دانه نه تنها لوپولین بیشتری تولید می‌کنند، بلکه لوپولین با کیفیت بالاتری در مقایسه با
بلکه لوپولین با کیفیت بالاتری در مقایسه با ساختارهای مخروطی تولید می‌کنند که اجازه بارور شدن و تولید دانه را دارند. غدد لوپولین روی برگ‌های براکت اسیدهای آلفا و بتا مورد استفاده در فرایند دم کردن و کیفیت‌های معطر تولید شده در اسانس‌ها را تولید می‌کنند که خصوصیات واریتهای را فراهم می‌کنند. کیفیت لوپولین و اسانس از طریق بلوغ مخروط به تغییر ادامه می‌دهد و این تشکیل بصری و سطح اسید α است که برای تعیین زمان برداشت بررسی می‌شود. شروع گل در رازک پاسخ گیاه به کوتاه شدن دوره نور پس از انقلاب تابستانی است. تشکیل و
شدن دوره نور پس از انقلاب تابستانی است. تشکیل و توسعه مخروط بستگی به واریته دارد و زمان برداشت با مقدار کوهومولون (اسیدهای α) و کولوپولون (اسیدهای β) تشکیل شده در اسانس تعیین می‌شود. تاریخ برداشت به شروع گل واریته، بلوغ و سلامت گیاه، دمای فصلی، باد، رطوبت خاک و میزان فشار حشرات و بیماری بستگی دارد. عوامل مؤثر بر گلدهی. طول روز: صرف نظر از نژادها و ارقام، رازک به عنوان گیاهان روز کوتاه طبقه‌بندی می‌شود، زیرا زمانی که طول روز از تعداد مشخصی از ساعات نور روز کوتاهتر می‌شود، گل می‌دهد که به آن طول روز بحرانی
کوتاهتر می‌شود، گل می‌دهد که به آن طول روز بحرانی می‌گویند. به‌طور کلی، طول روز بحرانی برای رازک ۱۵ تا ۱۶ ساعت است. عرض جغرافیایی: رازک عمدتاً بین ۳۵ تا ۵۵ عرض جغرافیایی کشت می‌شود که در آن گیاه از دما و بارندگی متوسط بهره می‌برد. دوره نوری بهینه در این محدوده جغرافیایی به عنوان یکی از مهمترین عوامل مؤثر در موفقیت تولید رازک ذکر شده‌است. آبیاری: بین ۲۷ تا ۳۲ اینچ آب برای حمایت از چرخه رشد سالانه رازک مورد نیاز است. بارندگی همراه با آبیاری باید در طول مراحل رشد رویشی فعال، گلدهی و رشد مخروط، و برای پاسخگویی
رویشی فعال، گلدهی و رشد مخروط، و برای پاسخگویی به تلفات تعرق ناشی از دماها و بادهای زیاد، به راحتی در دسترس باشد. دما: دوره نوری به عنوان برهمکنش با دما برای کنترل گلدهی در رازک شناخته شده‌است. دما و دوره نوری محدودیت‌های آب و هوایی کلیدی هستند که تولید گل رازک را در عرض جغرافیایی ۵۵–۳۵ محدود می‌کنند. دوره نوری و دما تولید رازک را فقط به چند ریز اقلیم محدود می‌کند. با توجه به اینکه عملکرد و کیفیت عرضه جهانی رازک به شدت تحت تأثیر این دو عامل آب و هوایی قرار دارد، فناوری‌های محیطی کنترل شده مدرن می‌توانند
دارد، فناوری‌های محیطی کنترل شده مدرن می‌توانند برای اصلاح شرایط میکرو اقلیم و ارائه یک جایگزین تولید رازک به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گیرند. با افزایش دما در تابستان، گیاه از حالت جوانی به حالت بالغ تبدیل می‌شود و دماهای گرمتر به رازک اجازه می‌دهد تا در طول روز کوتاهتر گلدهی کند. رازک برای دستیابی به شروع گل، تشکیل و عملکرد مخروط معمولی به سرمایش در دمای پایین یا خواب نیاز ندارد بنابراین دو نشانه گلدهی، خواب و بهاری شدن، در رشد گل‌های رازک ضروری نیستند. شرایط آب و هوایی می‌تواند بر رشد و نمو گیاهان
شرایط آب و هوایی می‌تواند بر رشد و نمو گیاهان رازک و همچنین عملکرد مخروط‌ها و ترکیبات موجود در برگ‌ها تأثیر بگذارد. دمای هوا بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد برای رشد و نمو گیاهان رازک نشان داده شده‌است. دمای هوا بالاتر از ۳۲ درجه سانتیگراد می‌تواند با فیزیولوژی گیاه تداخل داشته باشد و باعث گلدهی زودرس و بیوسنتز اسیدهای آلفا و بتا شود. تنظیم کننده‌های رشد گیاهی: در میان تمام تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی که تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، جیبرلین‌ها (GAs) نقش عمده‌ای در فاصله‌گذاری میانگره‌ها، القا و ارتقای
عمده‌ای در فاصله‌گذاری میانگره‌ها، القا و ارتقای گلدهی در بسیاری از گیاهان دارند و می‌توانند بیان جنسیت گل را در برخی از گونه‌های گیاهی اصلاح کنند. کاربرد خارجی GAs در رازک مورد سنجش قرار گرفته‌است که باعث تأخیر در زمان گلدهی می‌شود، حتی اگر افزایش تعداد گل در هر بوته مشاهده شده باشد. خواص درمانی. درمان بی خوابی. آرام‌کننده تمایلات جنسی. اشتها آور. تقویت معده. مسهل، ضد عفونی‌کننده می‌باشد.
شجاع‌الدّین شفا (زادهٔ ۱۳ آذر ۱۲۹۷ – درگذشتهٔ ۲۷ فروردین ۱۳۸۹)، ادیب، نویسنده، پژوهشگر و مترجم ایرانی بود. زندگی. شجاع‌الدین شفا در قم در خانواده‌ای پزشک متولد شد. او تحصیلات خود را تا پایان دبیرستان در قم به انجام رساند؛ همچنین در طول اقامتش در قم چند سال به تحصیلات حوزوی پرداخت و برای تحصیلات دانشگاهی نیز به تهران رفت و پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته ادبیات فارسی، تحصیلاتش را در بیروت و فرانسه هم ادامه داد. فعالیت‌های فرهنگی. در طول دوران فعالیت فرهنگی شجاع الدین شفا، وی، کارهای بسیاری در زمینه تاریخ و
الدین شفا، وی، کارهای بسیاری در زمینه تاریخ و ادبیات ایران انجام داد. او در معرفی ادبیات جهان به فارسی زبانان و فرهنگ ایرانی به جهانیان، فعالیت مؤثری داشته‌است. پس از آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال فرانسه و سپس ایران، به کشورش بازگشت و به عنوان مترجم در رادیو استخدام شد، هم‌زمان فعالیت سیاسی را نیز آغاز کرد و از بنیان‌گذاران حزبی شد به نام «میهن‌پرستان»، با روزنامه‌ای به همین نام که سرمقاله‌هایش را شجاع‌الدین شفا می‌نوشت. تا سال ۱۳۵۷، حدود شصت عنوان ترجمه و تألیف از شجاع‌الدین شفا به چاپ رسید. وی مترجم کتاب سه
از شجاع‌الدین شفا به چاپ رسید. وی مترجم کتاب سه جلدی "کمدی الهی" شاهکار ادبیات ایتالیایی، اثر دانته آلیگیری به زبان فارسی است. همچنین آثاری از گوته (دیوان شرقی و غربی) و آندره ژید و شاعران رمانتیک فرانسه مانند لامارتین و شاتوبریان را نیز به فارسی درآورده‌است. شفا در سال ۱۳۵۲ مأمور ساخت «کتابخانه ملی پهلوی» در قلب تهران شد. بنا بود این کتابخانه در طی ۱۰ سال به بهره‌برداری برسد و از همان ابتدا ۶۰۰ هزار عنوان کتاب و بیش از ۲۵ هزار عنوان نشریه را در خود جای دهد. سمینارها و جلسه‌های متعددی برای طرح‌ریزی
جای دهد. سمینارها و جلسه‌های متعددی برای طرح‌ریزی کتابخانه برگزار شد؛ مشاوران فراوانی از سراسر جهان برای کتابخانه استخدام شدند؛ مسابقه‌ای جهانی برای انتخاب معمار کتابخانه برپا شد که بیش از ۳ هزار شرکت‌کننده داشت و یک شرکت آلمانی در آن برنده شد؛ اما کلنگ کتابخانه هیچگاه به زمین زده نشد. وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷، عهده‌دار سمت‌های مختلف فرهنگی، از جمله، دبیرکل «شورای فرهنگی سلطنتی» بود و نیز ریاست کتابخانه ملی پهلوی را بر عهده داشت که قرار بود پس از کتابخانه مجلس شورای ملی، بزرگ‌ترین کتابخانه کشور باشد. وی دارای
شورای ملی، بزرگ‌ترین کتابخانه کشور باشد. وی دارای درجهٔ دکتری در رشته ادبیات تطبیقی از فرانسه بود و پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا آخر عمر در فرانسه زندگی کرد. این نویسندهٔ ایرانی در روز ۲۷ فروردین ۱۳۸۹ خورشیدی درگذشت. فعالیت‌های سیاسی. شفا به‌جز مدت کوتاهی فعالیت سیاسی، بیشتر عمر خود را صرف فعالیت‌های فرهنگی نمود. وی مدتی رایزن فرهنگی محمدرضا پهلوی بود و برخی نطق‌های او را تهیه می‌کرد که مشهورترین آن‌ها جمله «کورش، آسوده بخواب که ما بیداریم…» است. ایده برگزاری جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران او نقش مهمی در
جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران او نقش مهمی در سیاست‌گذاری‌های فرهنگی شاه ایفا کرد، به ویژه در سیاست‌های ملی‌گرایانه شاهنشاهی و اندیشه بزرگداشت و احیای «عظمت» ایران باستان و نکوهش آثار فرهنگ اسلامی و حملهٔ اعراب به ایران. شجاع‌الدین شفا نویسنده سخنرانی‌های مهم شاه شد. واپسین سال‌های خدمت شجاع‌الدین شفا به دربار شاهنشاهی، متمرکز بر برپایی کتابخانه‌ای عظیم شد که به دستور محمدرضا شاه بنا بود ایران را به کتاب‌خانه‌های مهم جهان پیوند دهد و الگویی برای دیگر کشورها شود. همچنین بعضی از منابع از دست داشتن او در
شود. همچنین بعضی از منابع از دست داشتن او در نگارش کتاب "به سوی تمدن بزرگ" حکایت دارند. ایدهٔ تغییر تقویم ایران از هجری خورشیدی به تقویم شاهنشاهی، به شجاع‌الدین شفا نسبت داده می‌شود. دیدگاه‌های برخی دربارهٔ شفا. «قصهٔ اولی را که از همینگوی به زبان فارسی خواندم، آقای خیلی محترمی که پدر مملکت را هم درآورد، ترجمه کرده بود. اما اصلاً همینگوی نبود. قصه را به صورت یک قصه‌ای که هست تعریف می‌کنند و نه به عنوان بنایی جلوی خواننده. این رفت آن‌جا و این‌طور گفت و چه کار کرد و… بعد هم یا مرد یا عروسی کرد یا دررفت… اما
کرد و… بعد هم یا مرد یا عروسی کرد یا دررفت… اما در قصه این مطرح نیست. آنچه مطرح است، این است که همین چرت‌وپرت را چگونه می‌گویند که درست دربیاید. اما این آقا قصهٔ همینگوی، آن هم چه قصه‌ای: «برف‌های کلیمانجارو» را طوری ترجمه کرده بود که اگر همینگوی آن را خوانده بود، خیلی زودتر خودش را می‌کشت.» او در مصاحبه‌ای که در سال ۱۳۹۴ با بی‌بی‌سی انجام داده‌است دربارهٔ شفا چنین می‌گوید: «گفتار «مارلیک» در ترجمه ایتالیائی اش را آقای کاروزو که آن روزها مشاور فرهنگی سفارت ایتالیا در تهران بود و خود و خانمش «کمدی الهی
ایتالیا در تهران بود و خود و خانمش «کمدی الهی دانته» را برای شجاع الدین شفا ترجمه می‌کردند و دیکته می‌کردند و آقای شفا آن را به اسم خودش که ادعا کرد از ایتالیایی شخصاً ترجمه کرده درآورد. شما ترجمه‌های شفا چه «نغمه‌های شاعرانه لامارتین» و چه «برف‌های کلیمانجارو» ی همینگوی را بخوانید و از عمق بی‌اطلاعی و جرئت این مشاور مطبوعاتی شاه سابق شاخ دربیاورید. این جور آدم‌ها کم نبودند که کاش در برابرشان آدم‌هایی بودند که شعور و رسم شرافت ادبی را در ایران این جور خراب نمی‌کردند.» «ایشان هرگز اثری نیافریده و از خود
نمی‌کردند.» «ایشان هرگز اثری نیافریده و از خود چیزی بیرون نداده، مخصوصاً در شناساندن فرهنگ ایران به دنیای خارج کاری نکرده‌اند، تا شورای فرهنگی سلطنتی بخواهد از وی تجلیل کند.» دشتی در این نامه مقام شفا را در حد یک مترجم می‌خواند. آثار. بیشتر آثار انتشار یافتهٔ شجاع‌الدین شفا در سه دهه آخر زندگی‌اش، رو به سوی تاریخ اسلام و در نقد ادیان ابراهیمی، از جمله، اسلام است. عرفان کسرایی می‌نویسد که آثار شجاع الدین شفا و احمد کسروی و علی دشتی هنوز در بازار دست‌فروشی‌ها و به عنوان کتب ممنوعه در ایران خرید و فروش
و به عنوان کتب ممنوعه در ایران خرید و فروش می‌شوند.
ایل گوران قلعه زنجیری یکی از ایل‌های کرد است. این ایل یکی از قدیمی‌ترین ایل‌های کرد در غرب کشور است. ایل گوران از ایل‌های بزرگ ایران در استان کرمانشاه است، مردم آن، به زبان گورانی سخن می‌گویند و بیشتر پیرو آیین یارسان هستند. ایل گوران، شامل مناطق گسترده‌ای از استان کرمانشاه (سرپل ذهاب، قصر شیرین، اسلام آباد غرب و کرند غرب) است. تاریخ. در برخی منابع گفته شده که در اواخر پادشاهی ساسانیان کردهای گوران تحت فرماندهی رهبری فردی به نام گواتانزا حکومتی تشکیل داده‌اند که پایتخت آن کرمانشاه و آتروپاتکان (آذربایجان و
که پایتخت آن کرمانشاه و آتروپاتکان (آذربایجان و کردستان امروزی یا ماد کوچک) قلمرو آن بوده‌است. برای این ادعا منبع موثق و اسناد کافی در دست نیست. آکوپوف ارمنی در کتاب کردان گوران نوشته‌است آنچنانکه در میان بزرگان گوران روایت و مشهور است خود را از بهرام گور شهریار پنجم ساسانی می‌دانند. ولادیمر مینورسکی مردم گوران را مردمی با قدمت ۲٬۰۰۰ سال و بومیان منطقهٔ کرمانشاه می‌داند. شهاب‌الدین احمد عمری (ابن فضل‌الله عمری) در کتاب مسالک الابصار فی ممالک الامصار از مردمی به نام گوران ذیل «قبایل کرد» یاد می‌کند. پیر
به نام گوران ذیل «قبایل کرد» یاد می‌کند. پیر ابرلینگ در مدخل گوران در دانشنامهٔ ایرانیکا این اشاره را قدیمی‌ترین اشاره به نام ایل گوران می‌داند. این موضوع توسط گارنیک آساطوریان نیز تکرار شده که بطورکامل اشتباه است، چراکه چند سده قبل تر از عمری در کتبی چون مجمل التواریخ و القصص از گوران‌ها یاد شده است. کهنترین آثار به زبان گورانی هشت سطر از سده هفتم میلادی است که توسط کُردشناس معروف آکوپوف ارمنی در سال ۱۹۶۷ منتشر شده‌است. ریشه. ریشه واژه گوران، لغت گَوْر است و من حیث مجموع این واژه به معنای مردمان گَوْر
است و من حیث مجموع این واژه به معنای مردمان گَوْر می‌باشد. گبر یا گَوْر واژه‌ای است در کُردی، گورانی و فارسی جدید (فارسی دری) به معنی زَرتُشتی است که بعدها به تمامی غیر مسلمانان گفته شده‌است؛ پیش‌تر این واژه را تغییر یافته واژه عربی (کافر) می‌پنداشتند ولی اکنون نظریه غالب این است که از واژه آرامی gbr (خوانش: گَبْرا یا گَوْرا؛ به معنی مرد) است که در فارسی میانه نیز به صورت هزوارش GBRA (خوانش: mard) به کار رفته‌است. طایفه‌ها. طایفه‌های این ایل عبارتند از:
بیله‌سَوار (بیله سووار) شهری در شهرستان بیله سوار استان اردبیل قرار دارد. شهری است در مرز جمهوری آذربایجان به نام پیله سوار به معنای سوار سنگین، ه گفته حمدالله قزوینی، مورخ ایرانی، بیلاسوار در قرن دهم مورد حمله امیر بوئی پیلاسوار قرار گرفت و این شهر نام خود را از او گرفت. شهر بیلاسووار، که در نتیجه نزاع‌های فئودالی در قرن چهاردهم رو به افول بود، طبق پیمان ترکمنچای ۱۸۲۸ به دو قسمت تقسیم شد. پس از اینکه امپراتوری روسیه مرزهای جنوبی را در سال ۱۹۱۴ غیرقابل عبور کرد، بقیه جمعیت داخل امپراتوری روسیه به شهرک‌های
کرد، بقیه جمعیت داخل امپراتوری روسیه به شهرک‌های روسی و مناطق دیگر ۲۰–۴۰ کیلومتری خارج از مرز منتقل شدند و دیگری در دوران نادرشاه است همچنین آمده‌است نادرشاه با سپاهی بزرگ که در آن چندین فیل جنگی در سپاه بوده، به همین دلیل نام این آبادی به پیله سوار به چم سوار سنگین یا فیل سوار آمده‌است و طبیعتی مثال زدنی، دروازه ورود به جمهوری آذربایجان و قفقاز، در بخش مرکزی شهرستان بیله‌سوار در شمال استان اردبیل واقع شده‌است. بیله‌سوار دارای آب و هوای معتدل و مرطوب در زمستان و نسبتاً گرم در تابستان است. کشاورزی و
در زمستان و نسبتاً گرم در تابستان است. کشاورزی و بازرگانی از طریق گمرک، پیشه اصلی ساکنان پیله سوار است پیله سوار سالانه میلیون‌ها نفر جذب‌خود می‌کند و علل اصلی آن گمرک است که طبق آمار هر سال حدوداً ۵ میلیون نفر از مرز این شهر عبور می‌کنند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۸٬۱۸۸ نفر (در ۵٬۲۳۷ خانوار) بوده‌است. تاریخچه. شهر پیله‌سوار را امیری به نام پیله‌سوار (سوار بزرگ) ساخته‌است. در نزهةالقلوب حمدالله مستوفی دربارهٔ این شهر آمده‌است که آن را «امیری پیله‌سوار نام یعنی سوار
آمده‌است که آن را «امیری پیله‌سوار نام یعنی سوار بزرگ از امرای آل بویه ساخت و اکنون به‌قدر دیهی مانده‌است.» برخی گمان برده‌اند که بیله‌سوار را پیل‌سوار هم می‌نامیده‌اند که گویا نادرشاه افشار هنگام تاجگذاری در سال ۱۱۴۸ هجری قمری در اصلاندوز، مدتی با فیل‌هایش در این منطقه اتراق کرده‌است. (در الواح سومر ترجمه «ساموئیل کریمر» در سال ۱۳۴۴ترجمه «دادرد رسائی» در سال ۲۴۵۰ قبل میلادی نام بیله سوار قید شده) قوم بزرگی به نام «بیل» در کنار رود «کورا» رود ارس وآذربایجان و مغان تا سبلان و اردبیل زندگی می‌کرد و ۳ نوع رب
و مغان تا سبلان و اردبیل زندگی می‌کرد و ۳ نوع رب النوع را ستایش می‌کرد و یکی از خدایان، بیل (خدای زمین) بود. این طائفه «بیل» که آثاری تابحال از آن‌ها باقی‌مانده وجود چندین شهر است معلوم می‌گردد که اردبیل از ۱۲ طائفه تشکیل شده‌است که یکی «ارد» و دیگری «بیل» بوده‌است. بیلجه نزدیک باکو و در آران بیلقان در کنار رود کورا و سعید بیل در گرجستان کنار رود کورا و در مغان بیله سوار، از نمونه‌های آنان است. نام قدیمی بیله سوار قبل از تسلط اعراب «بلسکان» بود و بعد از تسلط اعراب به «بلسکان» و «بلسجان» تغییر یافت در زمان
اعراب به «بلسکان» و «بلسجان» تغییر یافت در زمان آل بویه «بیله سوار» شد که به سوار بزرگ می‌گفتند پس برای ما روشن می‌شود حدود زندگی قوم بیل تا چه اندازه وسعت داشته‌است و بیله سوار هم بازمانده از آن ایل بزرگ می‌باشد شاید هم نام بیله سوار بنا به گفته بعضی از محققین مأخوذ از قوم «سووار» باشد که در اطراف رود ارس در هزاره اول شگرف داشتند. قدمت این شهرستان همچنان که در پیشینه تاریخ آمده به دوران‌های خیلی قدیم بازمی‌گردد و این از سکه‌های کشف شده در تپه‌های مختلف این منطقه مشخص شده‌است. سپس پیل سوار یا پیله سوار
این منطقه مشخص شده‌است. سپس پیل سوار یا پیله سوار نامیدند که پیله سوار واژه‌ای پارسی وار ۲ پاره «پیله» و «سوار» تشکیل شده‌است. پیله، به معنای زمین خشک پهناوری که در میان دوآب یا دورودخانه قرار گرفته باشد و سوار هم به معنی کرانه رود است و شهر بیله سوار هم بین رودخانه بالهارود و آقا بیگلر (علی بیگ لر) قرار گرفته‌است؛ بنابراین پیله سوار، یعنی مردمی که ساکن واهل پیله (سرزمین بین دورود) هستند. بعضی‌ها نیز بر این باور اند که نادر شاه افشار در ۱۱۴۸ هجری قمری، هنگامیکه برای تاج‌گذاری در مغان رهسپار اصلاندوز بود،
برای تاج‌گذاری در مغان رهسپار اصلاندوز بود، لشکریانش دارای پیل یا فیل بوده و مدتی در این ناحیه اردو زده بودند از این رو به پیل سوار، پیله سوار سرشناس شده بودند. در دوران قاجار نیز قسمت اعضم شهربیله سوار به نام قریه سردار آباد بود که پس از ویرانی، کربلایی عبدالله بیگ طالش میکائیل نسبت به مرمت و بنیاد روستاهای بزرگ سردار آباد و طالش میکائیل کندی (باباش کندی) درحاشیه قلعهٔ نظامی قدیمی بیله سوار دست زد(۱۲۸۱قمری) و اما پس از پیمان ننگین و تحمیلی ترکمن چای در بیله سوار قراولخانه گمرک ایجاد شد. در سال ۱۲۶۸شمسی
سوار قراولخانه گمرک ایجاد شد. در سال ۱۲۶۸شمسی گمرک در بیله سوار احداث و تلگراف آن در سال ۱۳۳۲ قمری (ص۸۰ گنج شایگان) ما بین بیله سوار و تبریز دایر و هنگامی که ارتش سرخ خاک گیلان را اشغال نموده بود وزیر خارجه آن زمان مشاور الملک می‌خواست مابین تهران و مسکو رابطه‌ای باشد تا به وسیلهٔ تلگراف تماس برقرار و ارتش سرخ را از گیلان بیرون کنند ملاحظه می‌کنند می‌بینند در شهر بیله سوار تلگراف دایر است منشورالملک که در ترکستان کنسول ایران بود به بیله سوار آمده واسطه مخابره بین تهران و مسکو می‌شود. تاریخ قرنطینه در گمرک
بین تهران و مسکو می‌شود. تاریخ قرنطینه در گمرک بیله سوار (ص۴۲۶ چاپ یونسکو نشریه۲۲ چاپخانه دانشگاه تهران سال ۱۳۴۲ شمسی) در سال ۱۳۰۸هجری قمری هم‌زمان با ساختن قرنطینه در جزیره هنگام وبندر جاسک در خلیج فارس می‌باشد. پس از پیمان ترکمن چای بیله سوار حاکم‌نشین شد و از دامنه کوه سبلان تا دشت مغان حکمرانی می‌کردند؛ یعنی تمامی کارهای ایلات (۳۲ایل شاهسون) و انتظامات آن به وسیله حاکم بیله سوار رسیدگی می‌شد. در سال۱۲۹۱هجری قمری قاسم خان حاکم بیله سوار و تمامی ایلات عشایر بین مغان بود. قبل از سال ۱۲۷۲ شمسی شهر بیله