payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سپری کردند و در ۱۹۲۳ به مسکو رفتند. همسر وی سیسیلیا که وی او را سلسله بانو می‌خواند، متولد کی‌یف اوکراین بود و چهار فرزند به نام لیلا، گیو، دلیر و عطیه داشتند. ابوالقاسم لاهوتی مدتی را در قفقاز و مسکو به سر برد و در سال ۱۹۲۵ به تاجیکستان سفر کرد و از پایه‌گذاران ادبیات نوین در این جمهوری سابق شوروی تبدیل شد. ابوالقاسم لاهوتی سال‌های زیادی در تاجیکستان زیست و سال ۱۹۴۶ دیوان اشعارش را چاپ کرد. بعد از مدتی تاجیکستان را ترک کرد و در مسکو مقیم شد و ۱۰ سال بعد در مسکو درگذشت. وی مدتی سِمَت وزیر فرهنگ و هنر
در مسکو درگذشت. وی مدتی سِمَت وزیر فرهنگ و هنر تاجیکستان شوروی را برعهده داشت. در تاجیکستان تئاتر و اپرا را پایه‌گذاری کرد. وی همچنین معاون ماکسیم گورکی در هیئت رئیسهٔ کانون نویسندگان شوروی بود. به دریافت نشان لنین نیز نائل آمد. لاهوتی برای مردم تاجیکستان اهمیت و احترام ملی بالایی دارد و خانهٔ وی در یکی از محله‌های خوب شهر دوشنبه که در جنگ جهانی دوم از بمباران در امان بوده به آثارخانه یا موزهٔ لاهوتی تبدیل شده و بر ورودی آن نوشته‌است «یک‌نفس در زندگانی فارغ از کوشش نبودم». جایزهٔ سالانهٔ اتحادیهٔ خبرنگاران
از کوشش نبودم». جایزهٔ سالانهٔ اتحادیهٔ خبرنگاران تاجیکستان نیز به نام لاهوتی نام‌گذاری شده‌است. وی دربارهٔ تاجیکستان می‌گوید: وی مدت ۳۵ سال خارج از ایران زندگی کرد و هرگز به ایران بازنگشت و سرانجام در ۲۵ اسفند سال ۱۳۳۵ خورشیدی در مسکو درگذشت. وی در گورستان نووودویچی مدفون گشته‌است. به گفتهٔ پژوهشگران، او وصیت کرده بود که اگر در ایران انقلاب سوسیالیستی پیروز نشود، جسدش به تاجیکستان منتقل شود، ولی چنین نشد. آثار. او اولین شعرش را در سال ۱۸۹۹ سرود و با سه دیوان اشعار از شعرا و شخصیت‌های بزرگ تاجیکستان است و
اشعار از شعرا و شخصیت‌های بزرگ تاجیکستان است و مجسمهٔ وی در کنار میرزا تورسون‌زاده بر روی ساختمان اتحادیهٔ نویسندگان تاجیکستان قرار دارد. یار مستچاهی. ترانهُ یار مستچاهی (کمرباریک یا یار تاجیک) مربوط به ۶۰ تا ۹۰ سال پیش در ۱۹۲۵ میلادی از سروده‌های لاهوتی است. به گفتهٔ همسر لاهوتی، یک بار که با دختری تاجیک در قطار همسفر بودیم دختر تاجیک گفت ما جوانان مست‌چاه وقتی عاشق و معشوق همدیگر را ملاقات می‌کنند با زبان شعر با هم صحبت می‌کنیم. این حرف انگیزه‌ای شد برای سرودن ترانهٔ یار مستچاهی سرود ملی تاجیکستان. در
سرودن ترانهٔ یار مستچاهی سرود ملی تاجیکستان. در خانهٔ وی موزهٔ لاهوتی به ترتیب زیر خطاطی شده: مقالات. از ابوالقاسم لاهوتی مقالاتی نیز به جا مانده‌است که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: شعر. لاهوتی اصطلاحات و واژگانی را که تا پیش از آن راهی در شعر فارسی نداشت به زبان شعر وارد کرد. در شعر وی واژگانی از قبیل سوسیالیزم، فاشیسم، کالخوز، کامسومول، فابریک، کالکتیو، آیروپلان و … به وفور به چشم می‌خورد و افزون بر واژگان می‌توان استعاره‌ها و تشبیه‌های بی‌سابقه‌ای را نیز مشاهده نمود. در مجموع زبان شعر وی ساده، عامه
نیز مشاهده نمود. در مجموع زبان شعر وی ساده، عامه فهم و نزدیک به زبان گفتار است، اما در غزل زبانی نزدیک به زبان رایج در ادبیات کلاسیک فارسی را به کار گرفته‌است. لاهوتی برای بیان اندیشه‌های نو در وزن عروضی نیز دست به نوآوری می‌زند. در اشعار وی به سبب آشنایی وی با ادبیات اروپا گاه به اقتضای گفتگوهای بلند، مصراع‌ها کوتاه و قافیه‌ها جابه‌جا شده‌است. به سبب همین نوآوری‌ها از لاهوتی به عنوان پیشگام شعر نوی فارسی یاد می‌شود و با توجه به تقدم زمانی وی بر نیما یوشیج، تجربه‌های نوآورانهٔ وی در شعر را نیز بر نیما مقدم
تجربه‌های نوآورانهٔ وی در شعر را نیز بر نیما مقدم شمرده‌اند. لاهوتی خود را متأثر از میرزا علی‌اکبر طاهرزادهٔ صابر، شاعر ترک قفقازی می‌دانست. مضمون اصلی اشعار وی حمایت از رنجبران و مظلومان و دعوت آنان به تلاش و حرکت و حق‌طلبی است. نمونه‌ای از اشعار. ترجمه. سرود انترناسیونال که به زبان‌ فرانسه سروده شده‌است اولین بار توسط لاهوتی به فارسی ترجمه شد. برخیز، ای داغ لعنت‌خورده، دنیای فقر و بندگی! جوشیده خاطر ما را برده به جنگ مرگ و زندگی. باید از ریشه براندازیم کهنه جهان جور و بند، آنگه نوین جهانی سازیم،
کهنه جهان جور و بند، آنگه نوین جهانی سازیم، هیچ‌بودگان هر چیز گردند. روز قطعی جدال است، آخرین رزم ما. انترناسیونال است نجات انسان‌ها. فعالیت روزنامه‌نگاری. ابوالقاسم لاهوتی در سال ۱۳۲۵ هجری قمری (۱۹۰۷ میلادی و ۱۲۸۶ هجری خورشیدی) روزنامهٔ بیستون را منتشر کرد. این روزنامه نخستین روزنامهٔ رسمی در کرمانشاه به‌شمار می‌آید. در سفر دوم خود به استانبول، پس از شکست مؤتلفین، مجلهٔ پارس را که دوزبانهٔ فارسی-فرانسوی بود منتشر کرد. لاهوتی خود سردبیری بخش فارسی را بر عهده داشت. لاهوتی همچنین با روزنامه‌های دیگری مانند
داشت. لاهوتی همچنین با روزنامه‌های دیگری مانند خاور نو چاپ تبریز همکاری داشته‌است. یادبود. تئاتر دولتی آکادمی دراماتیکی تاجیکستان در خیابان رودکی شهر دوشنبه پایتخت این کشور برای بزرگداشت ابوالقاسم لاهوتی، به نام وی تئاتر لاهوتی نام‌گذاری شده‌است. این تئاتر نخستین تئاتر دولتی آکادمی درام تاجیک بوده، که در تاریخ ۷ نوامبر سال ۱۹۲۹ تأسیس شده‌است. همچنین بخش کتاب‌های فارسی کتابخانهٔ ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه نیز در بزرگداشت وی با نام «کتابخانهٔ ابوالقاسم لاهوتی» نام‌گذاری شده‌است. همچنین دو مجسمه از ابوالقاسم
نام‌گذاری شده‌است. همچنین دو مجسمه از ابوالقاسم لاهوتی در شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان نصب شده‌است که یکی از آن‌ها در کنار تئاتر لاهوتی در خیابان رودکی، و دیگری بر روی دیوار ساختمان اتحادیه نویسندگان تاجیکستان در دوشنبه قرار دارد. دولت خدانظرف در سال ۱۹۸۸ زندگی ابوالقاسم لاهوتی کرمانشاهی را در فیلم مستندی به نام استاد به تصویر کشید. تهیه‌کنندهٔ این فیلم تاجیک فیلم و زبان آن روسی بود. در دقایقی از این فیلم، آواز و اشعاری با صدای لاهوتی پخش می‌شود.
پریانکا چوپرا جوناس (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۲) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ هندی است. او که برنده مسابقه دوشیزه جهان در سال ۲۰۰۰ است، به‌عنوان پردرآمدترین بازیگر زن هند شناخته می‌شود و جوایز متعددی از جمله دو جایزه ملی فیلم هند و پنج جایزه فیلم‌فیر دریافت کرده است. در سال ۲۰۱۶، دولت هند او را با نشان پادما شری مورد تقدیر قرار داد و مجله تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار داد. در دو سال بعد، مجله فوربز او را در میان ۱۰۰ زن قدرتمند جهان معرفی کرد و در سال ۲۰۲۲، نام او در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
۲۰۲۲، نام او در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت. چوپرا پس از موفقیت در مسابقات زیبایی، پیشنهادهایی برای ورود به صنعت فیلم هند دریافت کرد. اولین تجربه بازیگری او در فیلم تامیل «"تامیژان"» (۲۰۰۲) رقم خورد و پس از آن، با فیلم بالیوودی «'» (۲۰۰۳) وارد سینمای هند شد. او نقش اصلی زن را در فیلم‌های موفق گیشه مانند «"انداز"» (۲۰۰۳) و «"با من ازدواج می‌کنی؟"» (۲۰۰۴) ایفا کرد و با بازی در تریلر عاشقانه «"اعتراض"» (۲۰۰۴) به شهرت بیشتری دست یافت. چوپرا با نقش‌آفرینی در فیلم‌های پرفروش «"کریش"» و «'» (هر دو در ۲۰۰۶)
در فیلم‌های پرفروش «"کریش"» و «'» (هر دو در ۲۰۰۶) جایگاه خود را تثبیت کرد و بعدها در دنباله‌های این فیلم‌ها نیز حضور یافت. او برای بازی در نقش یک مدل مشکل‌دار در درام «"مد"» (۲۰۰۸) برنده جایزه ملی فیلم و جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر زن شد. چوپرا همچنین برای ایفای نقش‌های متنوع در فیلم‌های «"رذل"» (۲۰۰۹)، «"۷ قتل بخشش"» (۲۰۱۱)، «"برفی!"» (۲۰۱۲)، «"مری کام"» (۲۰۱۴)، «"بگذار قلب بتپد"» (۲۰۱۵) و «"باجی‌رائو و مستانه"» (۲۰۱۵) مورد تحسین قرار گرفت. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸، چوپرا در سریال هیجانی شبکه ای‌بی‌سی به نام
۲۰۱۸، چوپرا در سریال هیجانی شبکه ای‌بی‌سی به نام «"کوانتیکو"» در نقش الکس پریش بازی کرد و به اولین بازیگر جنوب آسیا تبدیل شد که نقش اصلی یک سریال درام شبکه‌ای آمریکایی را بر عهده داشت. او در سال ۲۰۱۵ شرکت تولید فیلم «پرپل پبل پیکچرز» را تأسیس کرد و تحت این شرکت چندین فیلم از جمله فیلم‌های مراتی «ونتیلاتور» (۲۰۱۶) و «پانی» (۲۰۱۹) و همچنین فیلم زندگی‌نامه‌ای هندی «آسمان صورتی است» (۲۰۱۹) با بازی خودش را تولید کرد. چوپرا همچنین در فیلم‌های هالیوودی مانند «گارد ساحلی» (۲۰۱۷)، «"آیا این عاشقانه نیست"» (۲۰۱۹)،
ساحلی» (۲۰۱۷)، «"آیا این عاشقانه نیست"» (۲۰۱۹)، «ببر سفید» (۲۰۲۱) و «رستاخیزهای ماتریکس» (۲۰۲۱) ظاهر شده و در سریال اکشن هیجانی «سیتادل» نیز بازی کرده است. چوپرا با انتشار سه تک‌آهنگ وارد عرصه موسیقی شد و با نگارش کتاب خاطرات خود به نام «ناتمام» (۲۰۲۱) که در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت، به نویسندگی نیز روی آورد. دیگر فعالیت‌های او شامل سرمایه‌گذاری در فناوری، برند مراقبت از مو، رستوران و خط تولید لوازم خانگی است. او از حامیان مسائل اجتماعی مانند محیط زیست و حقوق زنان است و به‌طور صریح
مانند محیط زیست و حقوق زنان است و به‌طور صریح درباره برابری جنسیتی، شکاف دستمزد جنسیتی و فمینیسم سخن گفته است. چوپرا از سال ۲۰۰۶ با یونیسف همکاری می‌کند و در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۶ به ترتیب به‌عنوان سفیر حسن نیت یونیسف در هند و جهان برای حقوق کودکان منصوب شد. بنیاد خیریه او که به نام خودش فعالیت می‌کند، برای حمایت از کودکان محروم هندی در زمینه سلامت و آموزش تلاش می‌کند. چوپرا تا سال ۲۰۲۵ پنج بار در مراسم مت گالا در منهتن روی فرش قرمز قدم گذاشته است. با وجود حفظ حریم خصوصی، زندگی شخصی چوپرا، از جمله ازدواجش با
حریم خصوصی، زندگی شخصی چوپرا، از جمله ازدواجش با خواننده و بازیگر آمریکایی نیک جوناس، مورد توجه گسترده رسانه‌ها قرار گرفته است. زندگی‌نامه. پریانکا چوپرا در ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۲ در جمشدپور، بیهار (ایالت جارکند کنونی) به دنیا آمد. والدین او، آشوک و مادو چوپرا، هر دو پزشک ارتش هند بودند. پدرش یک هندوی پنجابی از امبالا بود. مادرش، که یک هندوی بیهاری-ماگاهی از جارکند است، دختر ارشد دکتر مانوهار کیشان آخوری، از کهنه‌سربازان سابق حزب کنگره، و مادو جیواتسنا آخوری، عضو سابق مجلس قانونگذاری بیهار، است. مادربزرگ مادری
سابق مجلس قانونگذاری بیهار، است. مادربزرگ مادری چوپرا، خانم آخوری، یک مسیحی سوری یعقوبی مالایالی بود که در اصل مری جان نام داشت و به خانواده کاولاپارا نایر در کوماراکوم، کرالا تعلق داشت. چوپرا یک برادر به نام سیدهارت دارد که هفت سال از او کوچک‌تر است. بازیگران سینمای هند، پارینتی چوپرا، میرا چوپرا و مانارا چوپرا، خیشاوندان او هستند و نیلام اوپادهیایا، خواهرشوهر اوست. به دلیل حرفه والدین چوپرا به‌عنوان پزشک نظامی، خانواده او در شهرهای مختلف هند از جمله دهلی، چندیگار، امبالا، لداخ، لکنو، بریلی و پونه ساکن
چندیگار، امبالا، لداخ، لکنو، بریلی و پونه ساکن شدند. از جمله مدارسی که او در آن‌ها تحصیل کرد، می‌توان به مدرسه دخترانه لا مارتینیر در لکنو و کالج سنت ماریا گورتی در بریلی اشاره کرد. چوپرا در مصاحبه‌ای با روزنامه دیلی نیوز اند آنالیز گفت که از سفرهای مداوم و تغییر مدرسه ناراحت نبود؛ او این تجربه را فرصتی برای کشف جامعه چندفرهنگی هند می‌دانست. از میان مکان‌هایی که در آن‌ها زندگی کرد، چوپرا خاطرات خوشی از کودکی و بازی در دره‌های له، در منطقه بیابانی سرد شمال غربی هند در لداخ، دارد. او گفته است: «فکر می‌کنم
غربی هند در لداخ، دارد. او گفته است: «فکر می‌کنم کلاس چهارم بودم که در له بودم. برادرم تازه به دنیا آمده بود. پدرم در ارتش بود و آنجا مأمور شده بود. یک سال در له ماندم و خاطراتم از آن مکان فوق‌العاده است. همه ما بچه‌های ارتش بودیم. در خانه زندگی نمی‌کردیم، در پناهگاه‌هایی در دره بودیم و یک استوپا بالای تپه‌ای بود که مشرف به دره ما قرار داشت. ما مسابقه می‌دادیم تا به بالای استوپا برسیم.» او اکنون بریلی را زادگاه خود می‌داند و ارتباط قوی با آنجا حفظ کرده است. چوپرا در ۱۳ سالگی برای ادامه تحصیل به ایالات
است. چوپرا در ۱۳ سالگی برای ادامه تحصیل به ایالات متحده رفت و نزد خاله‌اش زندگی کرد. او در نیوتن، ماساچوست، و سدار رپیدز، آیووا، پس از اقامتی کوتاه در کوئینز، نیویورک، به مدرسه رفت، زیرا خانواده خاله‌اش نیز مرتباً جابه‌جا می‌شدند. در ماساچوست، او در چندین نمایش تئاتر شرکت کرد و موسیقی کلاسیک غربی و آواز گروهی را آموخت. در دوران نوجوانی در آمریکا، چوپرا گاهی با مسائل نژادی مواجه شد و به دلیل هندی بودن از سوی یک همکلاسی آفریقایی-آمریکایی مورد آزار قرار گرفت. او گفته است: «من یک بچه دست‌وپاچلفتی بودم،
گرفت. او گفته است: «من یک بچه دست‌وپاچلفتی بودم، اعتمادبه‌نفس پایینی داشتم، از خانواده‌ای متوسط بودم، روی پاهایم لکه‌های سفید داشتم. اما خیلی سخت‌کوش بودم. امروز پاهایم ۱۲ برند را تبلیغ می‌کنند.» پس از سه سال، چوپرا به هند بازگشت و سال آخر دبیرستان را در مدرسه عمومی ارتش در بریلی به پایان رساند. در این دوره، چوپرا در یک مسابقه زیبایی محلی به نام «ملکه مه» برنده شدو پس از آن مورد توجه خواستگاران قرار گرفت؛ به همین دلیل خانواده‌اش برای محافظت از او، خانه را با نرده‌های امنیتی مجهز کردند. مادرش او را در
را با نرده‌های امنیتی مجهز کردند. مادرش او را در مسابقه فمینا دوشیزه هند ۲۰۰۰ ثبت‌نام کرد؛ او در این مسابقه دوم شد و عنوان فمینا دوشیزه هند جهان را به دست آورد. سپس در مسابقه دوشیزه جهان شرکت کرد و در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۰ در گنبد هزاره در لندن، عنوان دوشیزه جهان ۲۰۰۰ و ملکه زیبایی قاره‌ای دوشیزه جهان-آسیا و اقیانوسیه را کسب کرد. چوپرا پنجمین شرکت‌کننده هندی بود که برنده دوشیزه جهان شد و چهارمین نفری که طی هفت سال این عنوان را به دست آورد. او در کالج ثبت‌نام کرده بود، اما پس از برنده شدن در دوشیزه جهان، تحصیل را
بود، اما پس از برنده شدن در دوشیزه جهان، تحصیل را رها کرد. چوپرا گفته است که عناوین دوشیزه هند و دوشیزه جهان برای او شهرت به همراه آورد و پیشنهادهای بازیگری دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱، طی جراحی بینی برای برداشتن پولیپ، پل بینی او فرو ریخت. این تغییر در ظاهرش او را دچار افسردگی کرد، اما از نتایج جراحی‌های اصلاحی بعدی رضایت داشت. زندگی شخصی. پریانکا چوپرا رابطه‌ای قوی با خانواده‌اش، از جمله برادر کوچکترش، سیدهارت، حفظ کرده و در آپارتمانی در همان طبقه‌ای که خانواده‌اش زندگی می‌کنند، ساکن است. او به‌ویژه به پدرش
زندگی می‌کنند، ساکن است. او به‌ویژه به پدرش نزدیک بود که در ژوئن ۲۰۱۳ درگذشت؛در سال ۲۰۱۲، او خالکوبی‌ای با عنوان «دختر کوچولوی بابا» به خط پدرش روی بدن خود حک کرد. چوپرا که از خانواده‌ای با پیشینه سینمایی نیامده، خود را زنی خودساخته توصیف می‌کند. مادرش، که پزشکی معتبر در زمینه زنان و زایمان در باریلی بود، حرفه خود را رها کرد تا از چوپرا در آغاز مسیر حرفه‌ای‌اش در سینما حمایت کند. چوپرا، به‌عنوان یک هندوی معتقد، هر صبح در معبدی کوچک در خانه‌اش که شامل مجسمه‌های مختلفی از خدایان هندو است، مراسم پوجا برگزار
مختلفی از خدایان هندو است، مراسم پوجا برگزار می‌کند و حتی هنگام سفر این معبد کوچک را همراه خود می‌برد. با وجود شهرت او به داشتن رفتاری دوستانه با رسانه‌ها، چوپرا در مورد زندگی شخصی‌اش علناً محتاط است. او از مه ۲۰۱۸ با نیک جوناس، خواننده و بازیگر آمریکایی، وارد رابطه شد. جوناس در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۸، یک روز پس از تولد چوپرا، در جزیره کرت یونان به او پیشنهاد ازدواج داد. چوپرا و جوناس در اوت ۲۰۱۸ در مراسم روکا پنجابی در بمبئی نامزد کردند. در دسامبر ۲۰۱۸، این زوج در کاخ اومید بهاوان در جودپور با مراسم سنتی هندو و
کاخ اومید بهاوان در جودپور با مراسم سنتی هندو و مسیحی ازدواج کردند. پس از ازدواج، چوپرا نام کامل خود را به‌طور قانونی به «پریانکا چوپرا جوناس» تغییر داد. در ژانویه ۲۰۲۲، این زوج از طریق رحم اجاره‌ای صاحب دختری به نام مالتی ماری چوپرا جوناس شدند. حرفه بازیگری. آغاز حرفه و موفقیت اولیه (۲۰۰۲–۲۰۰۴). پس از کسب عنوان دوشیزه هند جهان، چوپرا برای بازی در نقش اصلی زن در تریلر عاشقانه «همراز» (۲۰۰۲) به کارگردانی عباس–مستان انتخاب شد که قرار بود اولین حضور سینمایی او باشد. با این حال، این پروژه به دلایل مختلفی به
او باشد. با این حال، این پروژه به دلایل مختلفی به سرانجام نرسید؛ چوپرا اعلام کرد که برنامه‌ریزی تولید با برنامه او تداخل داشت، در حالی که تهیه‌کنندگان اظهار داشتند که به دلیل تعهدات دیگر چوپرا، بازیگر دیگری را جایگزین کردند. اولین حضور او در سینما با فیلم تامیل «تامیژان» (۲۰۰۲) رقم خورد، جایی که او نقش مقابل قهرمان داستان، با بازی ویجی، را ایفا کرد. نقدی که در روزنامه هندو منتشر شد، از شوخ‌طبعی و دیالوگ‌های فیلم تمجید کرد، اما اشاره داشت که نقش چوپرا از نظر بازیگری محدود بود. چوپرا در سال ۲۰۰۳ با بازی در
بازیگری محدود بود. چوپرا در سال ۲۰۰۳ با بازی در فیلم «قهرمان: داستان عاشقانه یک جاسوس» به کارگردانی آنیل شارما، اولین حضور خود در بالیوود را تجربه کرد و در کنار سانی دئول و پریتی زینتا نقش دوم زن را ایفا نمود. این فیلم که در پس‌زمینه ارتش هند در کشمیر روایت می‌شود، داستان مبارزه یک مأمور راو با تروریسم را به تصویر می‌کشد. چوپرا بعدها از تجربه خود گفت و اعتراف کرد که در اولین دیدار با دئول بسیار مضطرب بود و «می‌لرزید». با وجود شایعاتی مبنی بر ضعف او در بازیگری و بحث‌هایی درباره احتمال حذفش از فیلم، دئول به
و بحث‌هایی درباره احتمال حذفش از فیلم، دئول به استعداد او ایمان داشت و اصرار کرد که فرصتی برای اثبات خود داشته باشد.«قهرمان» یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های بالیوود در آن سال شد، اما نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد.درک الی از مجله ورایتی نوشت که «چوپرا با ظاهری خیره‌کننده، اولین حضور سینمایی محکمی دارد.» در همان سال، او در کنار آکشی کومار در فیلم موفق گیشه «انداز» به کارگردانی راج کانوار ظاهر شد و نقش اصلی زن را با لارا دوتا، که او نیز اولین تجربه‌اش بود، شریک شد. چوپرا نقش زنی سرزنده را بازی کرد که عاشق
شریک شد. چوپرا نقش زنی سرزنده را بازی کرد که عاشق شخصیت کومار می‌شود. روزنامه هندوستان تایمز به جذابیت او در این نقش اشاره کرد؛ کونال شاه از سایفی عملکرد او را ستود و گفت که او «تمام ویژگی‌های یک ستاره را دارد.» بازی او جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر زن تازه‌وارد (مشترک با دوتا) و نامزدی بهترین بازیگر مکمل زن را برایش به ارمغان آورد. سه فیلم اول چوپرا در سال ۲۰۰۴ «پلن»، «کیسمت» و «آسامبهاو» در گیشه عملکرد ضعیفی داشتند. در این دوره اولیه، چوپرا معمولاً به‌عنوان «عامل جذابیت» انتخاب می‌شد و نقش‌هایی به او داده
«عامل جذابیت» انتخاب می‌شد و نقش‌هایی به او داده می‌شد که به گفته جگینگر توتجا، منتقد فیلم، به‌یادماندنی نبودنددر اواخر همان سال، او در کنار سلمان خان و آکشی کومار در کمدی عاشقانه «ازدواج با من» به کارگردانی دیوید دهاوان بازی کرد که با موفقیت تجاری روبه‌رو شد و سومین فیلم پرفروش سال در هند لقب گرفت. در اواخر سال ۲۰۰۴، چوپرا در کنار کومار و کارینا کاپور در تریلر عاشقانه «اعتراض» به کارگردانی عباس–مستان بازی کرد. او این نقش را که اولین نقش منفی او در جایگاه یک شخصیت شرور بود، به‌عنوان «بزرگ‌ترین تجربه
یک شخصیت شرور بود، به‌عنوان «بزرگ‌ترین تجربه یادگیری» حرفه‌اش توصیف کرد. در این فیلم، او نقش سونیا روی، زنی جاه‌طلب را ایفا کرد که کارمند خود را به آزار جنسی متهم می‌کند. فیلم از نظر منتقدان و گیشه موفق بود و عملکرد چوپرا مورد تحسین گسترده قرار گرفت. هندوستان تایمز این فیلم را نقطه عطفی در حرفه او دانست. یکی از منتقدان بی‌بی‌سی نوشت: «اعتراض فیلم چوپرا است. او به‌عنوان یک اغواگر شرور، جاه‌طلب و طلاپرست، با حضور مغناطیسی خود در هر صحنه می‌درخشد.» او جایزه فیلم‌فیر بهترین بازی در نقش منفی را دریافت کرد و پس
بهترین بازی در نقش منفی را دریافت کرد و پس از کاجول، دومین و آخرین بازیگری شد که این جایزه را برد (این دسته در سال ۲۰۰۸ حذف شد). چوپرا همچنین نامزد جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر مکمل زن و جایزه انجمن تهیه‌کنندگان برای بهترین بازیگر زن در نقش مکمل شد. اوج شهرت (۲۰۰۵–۲۰۰۶). در سال ۲۰۰۵، پریانکا چوپرا در شش فیلم سینمایی حضور یافت. دو فیلم نخست او، تریلرهای اکشن "بلک‌میل" و "کارام"، از نظر منتقدان و گیشه ناموفق بودند. شیلپا بهاراتان-آیر از وب‌سایت «ردیف» فیلم "بلک‌میل" را اثری کاملاً قابل پیش‌بینی توصیف کرد و
را اثری کاملاً قابل پیش‌بینی توصیف کرد و معتقد بود که نقش چوپرا به‌عنوان همسر یک کمیسر پلیس از منظر بازیگری بسیار محدود بود.بااین‌حال، عملکرد او در "کارام" با استقبال بهتری مواجه شد. سوباش کی. جها نوشت که چوپرا «با تفسیر متین خود از درام عمیق، به‌خوبی می‌درخشد و شخصیتی خلق می‌کند که آسیب‌پذیری و زیبایی‌اش توسط جهان‌های درونی و بیرونی ساخته‌شده برای نقش او تأیید می‌شود.» در همان سال، چوپرا در درام خانوادگی "وقت: مسابقه با زمان" به کارگردانی ویپول آمروتلال شاه، در نقش همسر آکشای کومار ظاهر شد. این فیلم
شاه، در نقش همسر آکشای کومار ظاهر شد. این فیلم داستان یک تاجر کوچک (با بازی آمیتاب باچان) را روایت می‌کند که با پنهان کردن بیماری خود، قصد دارد پیش از مرگ درس‌هایی به پسر بی‌مسئولیتش بیاموزد. در جریان تولید، چوپرا برای فیلم‌برداری ترانه «صبح هوگی» به له، مکانی که در کودکی به آن علاقه داشت، بازگشت. او هنگام فیلم‌برداری ترانه «لطفاً بیایید هولی بازی کنیم» دچار حادثه شد و به دلیل برق‌گرفتگی یک روز را در بیمارستان سپری کرد. این فیلم مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و از نظر تجاری نیز موفق بود. چوپرا سپس در تریلر
و از نظر تجاری نیز موفق بود. چوپرا سپس در تریلر عاشقانه و رازآلود "یاکین" در مقابل آرجون رامپال ایفای نقش کرد و نقش یک عاشق حسود را به تصویر کشید. واکنش‌های منتقدان به این فیلم متفاوت بود، اما بازی چوپرا مورد تحسین قرار گرفت. تاران آدارش نوشت که چوپرا «بار دیگر شایسته تقدیر است [...] این بازیگر در این دوران پرشتاب به‌عنوان یکی از بهترین استعدادها در حال ظهور است.» فیلم بعدی او، عاشقانه "بارسات" به کارگردانی سونیل دارشان بود که در آن در کنار بابی دئول و بیپاشا باسو بازی کرد. این فیلم در هند از نظر منتقدان و
باسو بازی کرد. این فیلم در هند از نظر منتقدان و گیشه ناموفق بود، اما در بازارهای بین‌المللی عملکرد بهتری داشت. نقدهای مربوط به بازی چوپرا در این فیلم متفاوت بود؛ وب‌سایت «بالیوود هانگیم» بازی او را «مکانیکی» توصیف کرد. بااین‌حال، «ردیف» چوپرا را «تجسم هوش آرام» دانست و معتقد بود که او نقش خود را به شکلی بی‌نقص ایفا کرده است. در همان سال، روهان سیپی او را در کنار آبیشک باچان، ریتش دشموک و نانا پاتکار در کمدی "بلوف‌مستر!" انتخاب کرد. چوپرا در این فیلم نقش سیمران ساکسنا، زنی مستقل و شاغل را بازی کرد که معشوقه
ساکسنا، زنی مستقل و شاغل را بازی کرد که معشوقه شخصیت باچان است. این فیلم از نظر گیشه موفق بود. چوپرا سال ۲۰۰۶ را با حضور کوتاه در سه فیلم آغاز کرد و سپس در فیلم ابرقهرمانی "کریش" (دنباله‌ای بر فیلم علمی-تخیلی "کوی... میل گیا" محصول ۲۰۰۳) به کارگردانی راکش روشن بازی کرد. او در کنار هریتیک روشن، رخا و نصیرالدین شاه، نقش یک روزنامه‌نگار جوان تلویزیونی را ایفا کرد که قصد دارد از جوانی معصوم با توانایی‌های فیزیکی خارق‌العاده سوءاستفاده کند، اما در نهایت عاشق او می‌شود. این فیلم دومین فیلم پرفروش سال در هند بود
می‌شود. این فیلم دومین فیلم پرفروش سال در هند بود و با فروش جهانی بیش از ۱٫۱۷ میلیارد روپیه (۱۴ میلیون دلار آمریکا) به جایگاه بلاک‌باستر دست یافت. فیلم بعدی او، کمدی عاشقانه "آپ کی خاطر" به کارگردانی دارمش دارشان بود که در آن با آکشای خانا، آمیشا پاتل و دینو موریا هم‌بازی شد. این فیلم و بازی چوپرا مورد استقبال قرار نگرفت.سوکانیا ورما از «ردیف» اظهار داشت که شخصیت آنو با بازی چوپرا «به‌صورت نامنظم ترسیم شده» و شخصیت او هرگز یکپارچگی نداشته است: «ابتدا بی‌ثبات، سپس خونسرد و بعداً حساس.» آخرین فیلم چوپرا در
سپس خونسرد و بعداً حساس.» آخرین فیلم چوپرا در سال ۲۰۰۶، تریلر اکشن "دان" به کارگردانی فرهان اختر (بازسازی فیلمی به همین نام از سال ۱۹۷۸) بود که در آن با شاهرخ خان هم‌بازی شد. چوپرا نقش روما (که در فیلم اصلی زینت امان ایفاگر آن بود) را بازی کرد که برای انتقام از دان به دلیل قتل برادرش به دنیای زیرزمینی می‌پیوندد. چوپرا برای این نقش آموزش هنرهای رزمی دید و بدلکاری‌های خود را شخصاً انجام داد. این فیلم در هند و بازارهای بین‌المللی از نظر گیشه موفق بود و درآمدی بالغ بر ۱٫۰۵ میلیارد روپیه (۱۲ میلیون دلار آمریکا)
بر ۱٫۰۵ میلیارد روپیه (۱۲ میلیون دلار آمریکا) کسب کرد. راجا سن از «ردیف» معتقد بود که چوپرا «شگفتی بزرگ» فیلم است و او را به‌عنوان زنی توانمند در نقش‌های اکشن توصیف کرد و نوشت: «این بازیگری است که مایل به چالش کشیدن خود است و پتانسیل قطعی برای خلق جادوی روی پرده دارد. به‌علاوه، لبخند فوق‌العاده‌ای دارد.» ناکامی‌ها و بازگشت (۲۰۰۷–۲۰۰۸). در سال ۲۰۰۷، پریانکا چوپرا در دو فیلم نقش اصلی را ایفا کرد. اولین فیلم او، "سلام‌عشق: ادای احترام به عشق" به کارگردانی نیخیل ادوانی، یک کمدی-درام عاشقانه در شش فصل با
نیخیل ادوانی، یک کمدی-درام عاشقانه در شش فصل با بازیگران متعدد بود. چوپرا در فصل اول، در مقابل سلمان خان، نقش کامینی را بازی کرد، دختری که به‌عنوان رقاص آیتم فعالیت می‌کند و با یک ترفند تبلیغاتی تلاش می‌کند نقش اصلی را در فیلمی از کاران جوهر به دست آورد. ساکانیا ورما، منتقد فیلم، از استعداد کمدی چوپرا تمجید کرد و به‌ویژه تقلید او از مینا کوماری، نارگس و مادوبالا را ستود. بااین‌حال، "سلام‌عشق: ادای احترام به عشق" و فیلم بعدی او، "برادر بزرگ"، در گیشه داخلی ناموفق بودند. در سال ۲۰۰۸، چوپرا در فیلم "داستان
ناموفق بودند. در سال ۲۰۰۸، چوپرا در فیلم "داستان عشق ۲۰۵۰" به کارگردانی پدر هارمان باجوا و در مقابل او بازی کرد. چوپرا در این فیلم نقش دوگانه‌ای ایفا کرد و برای به تصویر کشیدن شخصیت‌های متفاوت، موهای خود را دو بار رنگ کرد؛ یک‌بار قرمز برای دختری از آینده و بار دیگر مشکی برای دختری از گذشته. بازی او چندان مورد استقبال قرار نگرفت؛ راجیو ماساند از شیمی بین چوپرا و هم‌بازی‌اش ابراز نارضایتی کرد و اظهار داشت که شخصیت او «نه احساس محبت را برمی‌انگیزد و نه همدردی». فیلم بعدی او، کمدی "خدا تو خیلی بزرگی" بود که در
فیلم بعدی او، کمدی "خدا تو خیلی بزرگی" بود که در آن نقش یک گوینده تلویزیون را در کنار سلمان خان، سهیل خان و آمیتاب باچان ایفا کرد. چوپرا سپس در نقش یک معلم مهدکودک در فیلم "چامکو" در کنار بابی دئول و عرفان خان ظاهر شد و در فیلم ابرقهرمانی فانتزی "درونا" به کارگردانی گولدی بهل، در کنار آبیشک باچان و جایا باچان نقش سونیا را بازی کرد. "درونا" به دلیل استفاده گسترده از جلوه‌های ویژه مورد انتقاد شدید قرار گرفت و ششمین فیلم پیاپی چوپرا بود که از نظر تجاری و انتقادی شکست خورد، اگرچه ساکانیا ورما از «ردیف» اظهار
شکست خورد، اگرچه ساکانیا ورما از «ردیف» اظهار داشت که چوپرا مهارت‌های قابل‌توجهی به‌عنوان یک قهرمان اکشن به نمایش گذاشت. در این مقطع، بسیاری از منتقدان معتقد بودند که دوران حرفه‌ای چوپرا به پایان رسیده است. سلسله فیلم‌های ناموفق با بازی چوپرا در فیلم "فشن" به کارگردانی مادور بهاندارکار پایان یافت. این درام درباره صنعت مد هند، زندگی و حرفه چندین مدل را دنبال می‌کند. چوپرا نقش مگنا ماتور، یک سوپرمدل جاه‌طلب را ایفا کرد. او در ابتدا فکر می‌کرد این نقش فراتر از توانایی‌هایش است، اما پس از شش ماه تأمل و با
از توانایی‌هایش است، اما پس از شش ماه تأمل و با اعتماد به‌نفسی که بهاندارکار به او داد، این نقش را پذیرفت. برای این نقش، چوپرا مجبور شد ۶ کیلوگرم وزن اضافه کند و به‌تدریج در طول فیلم‌برداری وزن خود را کاهش دهد تا پیشرفت شخصیت را نشان دهد. هم فیلم و هم بازی چوپرا با تحسین منتقدان مواجه شد و این اثر نقطه عطف مهمی در حرفه او بود. راجیو ماساند معتقد بود که چوپرا «اجرایی قابل‌احترام ارائه می‌دهد، اجرایی که بی‌تردید به‌عنوان بهترین کار او ثبت خواهد شد.» چوپرا برای این نقش چندین جایزه دریافت کرد، از جمله جایزه
این نقش چندین جایزه دریافت کرد، از جمله جایزه ملی فیلم برای بهترین بازیگر زن، جایزه فیلم‌فیر برای بهترین بازیگر زن، جایزه «IIFA» برای بهترین بازیگر زن، جایزه اسکرین برای بهترین بازیگر زن و جایزه انجمن تهیه‌کنندگان فیلم برای بهترین بازیگر زن در نقش اصلی. فیلم "فشن" با درآمد جهانی ۶۰۰ میلیون روپیه (۷ میلیون دلار آمریکا) به موفقیت تجاری دست یافت و سوباش کی. جها آن را یکی از بهترین فیلم‌های دهه با محوریت زنان دانست. این فیلم به دلیل موفقیت تجاری‌اش، با وجود زن‌محور بودن و نداشتن نقش اصلی مرد، مورد توجه قرار