payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جنوب به کامپانیا رسید. پیشتر گروهی از مهاجران یونانی بخش‌هایی از جنوب ایتالیا را به اشغال خود درآورده کشوری برپا کرده بودند که به یونان بزرگ (Magna Graecia) نامور بود. همسایگی با مستعمرات یونانی‌نشین باعث تأثیر پذیرفتن اتروسک‌ها از فرهنگ یونانی و بعدتر رقابت‌های سیاسی و اقتصادی میان دو کشور شد. بهره‌برداری از معادن و تجارت آهن و مس برای اتروسک‌ها ثروت سرشاری حاصل کرد و حوزهٔ نفوذ آن‌ها را در شبه جزیره ایتالیا وسعت بخشید. از سوی دیگر یونانی‌ها موفق به ایجاد شهرک‌های بازرگانی در سواحل فرانسه و اسپانیا و
شهرک‌های بازرگانی در سواحل فرانسه و اسپانیا و جزیره کرس شده بودند. اتروسک‌ها که با کارتاژ همپیمان بودند، احساس می‌کردند منافع اقتصادیشان در خطر افتاده و در آلالیا به جنگ یونانیان رفتند (۵۴۰ پیش از میلاد)؛ نتیجه این نبرد دریایی عقب رانده شدن یونانی‌ها و چیرگی اتروسکان بر شمال دریای تیرنی و جزیرهٔ کرس بود. با دگرگونی‌های قدرت‌های منطقه در نیمه اول سده پنجم پیش از میلاد جایگاه اتروسکان رو به افول رفت. ابتدا کارتاژ متحد آن‌ها از یونانی‌ها شکست خورد و چند سال بعد هییرو حاکم سیراکوز اتروسک‌ها را نیز شکست سختی
بعد هییرو حاکم سیراکوز اتروسک‌ها را نیز شکست سختی داد و باعث شد رومیان تازه از راه رسیده شهرهای لاتیوم و کامپانیا را از چنگ آن‌ها درآورند. با یورش گلها مناطق شمالی دریای آدریاتیک هم جدا شد. رومیان هم یک به یک شهرهای اتروسکان را زیر پرچم خود می‌کشیدند تا اینکه در سده سوم پیش از میلاد اتروریا به تصرف روم درآمد. تمدن اتروسکان زیر بنای یادگیری الفبای رومی‌ها بود. اتروسکان‌ها در ایتالیای فعلی مستقر هستند.
استان ویدین یکی از استان‌های کشور بلغارستان است. جغرافیا. این استان به مرکزیت شهر ویدین در شمال غربی‌ترین نقطه بلغارستان در مرز رومانی و صربستان و مونته‌نگرو واقع شده‌است.
ثریا اسفندیاری بختیاری (۱ تیر ۱۳۱۱ – ۴ آبان ۱۳۸۰) در فاصله سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۶ ملکه ایران بود. وی دومین همسر محمدرضاشاه به‌شمار می‌آمد. او فرزند خلیل‌خان اسفندیاری و نوه اسفندیارخان سردار اسعد بود. ابتدای زندگی و تحصیلات. ثریا اسفندیاری بختیاری در ۱ تیر ۱۳۱۱ در اصفهان زاده شد. پدرش خلیل اسفندیاری، سفیر ایران در آلمان غربی و پدربزرگ پدری‌اش اسفندیارخان سردار اسعد بختیاری بود. مادرش اوا کارل، شهروند آلمانی متولد مسکو و پدربزرگش مادری‌اش فرانتس کارل بود. پس از مرگ پدربزرگش اسفندیارخان، بی‌بی مریم، مادربزرگ
از مرگ پدربزرگش اسفندیارخان، بی‌بی مریم، مادربزرگ ثریا در سال ۱۳۰۳ پسرش خلیل را برای تحصیل به برلین فرستاد و خلیل، زمانی که در آلمان رشته حقوق و اقتصاد سیاسی می‌خواند با اوا کارل آشنا شد. کارل متولد سنت پترزبورگ، پایتخت دولت روسیه تزاری بود و پیش از شروع جنگ اول جهانی به همراه خانواده‌اش به آلمان بازگشته بود. پس از یک سال نامزدی، خلیل و اوا در ۲۲ ژوئن ۱۹۲۶ ازدواج کردند و دو سال بعد به اصفهان نقل مکان کردند. در ۲۲ ژوئن ۱۹۳۲، ثریا در بیمارستان مبلغان مذهبی انگلیسی در اصفهان به دنیا آمد. به دلیل وضعیت نامطلوب
در اصفهان به دنیا آمد. به دلیل وضعیت نامطلوب بهداشتی در ایران و شیوع بیماری‌های پوستی و آبله، خلیل و اوا تصمیم گرفتند که ثریا و مادرش به آلمان برگردند تا ثریا از مراقبت‌های بهداشتی خوب برخوردار شود. خلیل به همسرش گفت که در آن زمان نمی‌تواند ایران را ترک کند، اما اوا باید ثریا را با خود به آلمان ببرد و او نیز بعداً به دنبال او خواهد آمد؛ بنابراین مادر و دختر، زمانی که ثریا هشت‌ماهه بود، اصفهان را به مقصد آلمان ترک کردند. سفر آنها از دریای خزر، بندر انزلی، با قایق به باکو و سپس با قطار به برلین گذشت و در
با قایق به باکو و سپس با قطار به برلین گذشت و در آنجا با والدین اوا اقامت کردند. خلیل پس از شش ماه احساس کرد که وقت آن رسیده که مدتی از ایران دور باشد و تصمیم گرفت به همسر و دخترش در برلین بپیوندد. آنها یک آپارتمان چهار اتاقه در خیابان نستوراس اجاره کردند و خلیل، برخلاف میلش خود را به عنوان «کشاورز» در پلیس ثبت کرد، زیرا خانواده‌اش در ایران صاحب زمین و مزرعه بودند. در طول اقامت ثریا در برلین، او را با نام «رایا» صدا می‌زدند. ثریا در این مدت از پدربزرگش فرانتس کارل جدایی‌ناپذیر شد. او هر یکشنبه می‌آمد تا با
کارل جدایی‌ناپذیر شد. او هر یکشنبه می‌آمد تا با ثریا به باغ‌وحش برود و پیاده‌روی کنند. فرانتس کارل به خاطر داشت که ثریا ایرادگیر بود و با همه بازی نمی‌کرد؛ به خصوص پسرها را با دقت بررسی می‌کرد و طولی نکشید که حتی بزرگ‌ترین و مسن‌ترین آنها را هم به بازی کردن تشویق می‌کرد. او ثریا را در آن سن کم کاملاً نترس دانسته و خاطره‌ای تعریف کرده است: ثریا از کودکی عشق زیادی به حیوانات داشت. در خانه‌اش در برلین از یک قناری زرد و یک سگ تریر و روباهی سیاه و سفید مراقبت می‌کرد. ثریا همیشه اولین مهمانی کودکانه‌اش را که در
ثریا همیشه اولین مهمانی کودکانه‌اش را که در خارج از برلین و در نزدیکی یکی از دریاچه‌های متعدد برگزار شده بود، به یاد داشت. در این مهمانی، قرعه‌کشی، میدان تیر، مسابقهٔ گونی و مسابقهٔ قاشق و تخم‌مرغ برگزار می‌شد. همچنین یک تئاتر کوچک روباز وجود داشت که او در آن نقش زیبای خفته را بازی می‌کرد. نقش او فقط بیدار شدن از خواب صد ساله‌اش با بوسهٔ شاهزادهٔ جوان بود. اقامت در برلین بدون حادثه خاصی سپری شد و خلیل دائماً در فکر بازگشت به ایران و انتظار برای قابل تحمل شدن فضای سیاسی برای بختیاری‌ها بود. سال‌های ۱۹۳۶ و
فضای سیاسی برای بختیاری‌ها بود. سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ سال‌های سختی برای خانواده اسفندیاری بود. هیتلر خدمت سربازی عمومی را اعلام کرده بود و از طرف او و مارشال گورینگ صحبت از جنگ بود. خلیل کم‌کم داشت از اوضاع سیاسی اروپا که تا آن زمان نادیده گرفته بود، آگاه می‌شد و این اوضاع ناگهان او را شخصاً تحت تأثیر قرار داد. بیرون آوردن تمام پول مورد نیازش از ایران دشوارتر شد و خانواده برای اولین بار در معرض بحران مالی قرار گرفتند و احتمال اعزام او به نیروهای مسلح به واقعیت تبدیل می‌شد؛ بنابراین در پاییز ۱۳۱۶، در حالی که
تبدیل می‌شد؛ بنابراین در پاییز ۱۳۱۶، در حالی که اوا باردار بود، آنها تصمیم گرفتند برلین را ترک کنند و به اصفهان بازگردند. ثریا با ناراحتی از پدربزرگ و دوستانش خداحافظی کرد و اسباب‌بازی‌هایش به کلیسا اهدا شد. در زمان ورود آنها، خانه در اصفهان تقریباً آماده سکونت بود و مدت کوتاهی بعد، اوا در ۲۳ مهر ۱۳۱۶ پسری به نام بیژن به دنیا آورد. ثریا در آن زمان ۵ ساله بود که برادرش بیژن به دنیا آمد. خانوادهٔ بختیاری با کاشت درختان میوه و ساخت یک حوض کوچک برای آبتنی در روزهای گرم تابستان، شروع به کار بر روی خانه و به
روزهای گرم تابستان، شروع به کار بر روی خانه و به خصوص باغ‌ها کردند. آنها در روستای قهفرخ وقت می‌گذراندند و در قلعه اسفندیارخان اقامت می‌کردند؛ در جنگل اطراف بازی می‌کردند و در نهر، ماهیگیری و شنا می‌کردند. همچنین سوار اسب می‌شدند و ثریا سوارکار بسیار خوبی بود. ثریا در اصفهان وارد مدرسه مادام الی منتال شد که برای آلمانی‌های مقیم اصفهان بود و زبان فارسی را نزد معلم خصوصی فرا گرفت. تا سال ۱۳۲۰ در آن مدرسه به تحصیل پرداخت؛ اما پس از اشغال ایران در جریان جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین آن را تعطیل و شهروندان
جهانی دوم، نیروهای متفقین آن را تعطیل و شهروندان آلمانی را اخراج کردند. او در سال ۱۳۲۳ وارد مدرسه مُبلغ‌های انگلیسی شد و تا ۱۵ سالگی در این مدرسه به تحصیلاتش ادامه داد تا اینکه در فروردین ۱۳۲۶، خانواده بختیاری به سوئیس مهاجرت کردند و در شهر زوریخ ساکن شدند. ثریا برای تقویت زبان فرانسه خود به مدرسه شبانه‌روزی دخترانه مونترو رفت و یک سال بعد به دبیرستان له‌روزه در لوزان منتقل شد. او در سال ۱۳۲۹ برای ادامه تحصیل به لندن رفت و آموختن زبان انگلیسی را در مؤسسه‌ای در لندن تکمیل کرد. ازدواج با محمدرضا پهلوی.
در لندن تکمیل کرد. ازدواج با محمدرضا پهلوی. انتخاب ثریا برای همسری محمدرضا به وسیلهٔ خواهر بزرگ‌تر شاه، شمس انجام گرفت. شمس در یک مجلس مهمانی در سفارت ایران در لندن که ثریا هم دعوت شده بود، در همان نظر اول او را پسندید و مسئله را با خلیل اسفندیاری در میان گذاشت. ثریا با آمادگی قبلی برای روبه‌رو شدن با شاه به تهران آمد. ثریا در خاطرات خود می‌نویسد که بزرگ‌ترین آرزوی او پیش از این‌که ملکهٔ ایران بشود، هنرپیشگی سینما بوده و پیش از اینکه برای اولین دیدار با شاه به کاخ سلطنتی برود، با پدرش شرط کرده بود که اگر
به کاخ سلطنتی برود، با پدرش شرط کرده بود که اگر شاه او را نپسندید یا او از شاه خوشَش نیامد، او را به هالیوود بفرستد. ولی شاه هم مثل خواهرش در اولین نظر او را پسندید و ثریا هم تمایل به این ازدواج پیدا کرد و مراسم نامزدی آنها روز ۶ دی ۱۳۲۹ در نظر گرفته شد. امیدواری آنها این بود که مراسم ازدواج به‌زودی برگزار شود، ولی ثریا ناگهان دچار بیماری حصبه شد و روزبه‌روز هم بیماری‌اش شدت یافت و همه را دچار نگرانی کرد. ناگزیر مراسم ازدواج به تعویق افتاد. پس از طی دوران نقاهت، تشریفات عقد و ازدواج در نهایت سادگی در ۲۳
نقاهت، تشریفات عقد و ازدواج در نهایت سادگی در ۲۳ بهمن برگزار شد. محمدرضا حدود شش سال پس از آن‌که فوزیه وی را ترک کرد با ثریا اسفندیاری ازدواج کرد. با وجود آنکه شمس، ثریا را برای همسری شاه معرفی کرده بود، ولی ثریا نه به شمس، نه به مادر شاه و نه حتی به شهناز (دخترِ شاه از ازدواج قبلی) علاقه‌ای نداشت. به گفتهٔ غلامرضا افخمی، برخلاف شایعات، رابطهٔ ثریا با اشرف خوب بوده است. چرا که اشرف، برادرش را دوست داشت و می‌دانست که شاه عاشق ثریا است. به گفته اشرف: بعد از چند سال موضوع بچه‌دار شدن آنها بسیار جدی در دربار
چند سال موضوع بچه‌دار شدن آنها بسیار جدی در دربار مطرح شد و ملکه مادر مرتباً این مطلب را با پسرش در میان می‌گذاشت. شاه در مهر ۱۳۳۳ با ثریا به آمریکا رفت و در آنجا آزمایش‌های دقیق پزشکی انجام پذیرفت و در مورد او هیچ چیز غیرطبیعی دیده نشد و سرپرست هیئت پزشکی اعلام کردند شما هر دو در کمال سلامت هستید و فقط باید صبر کنید. چند سال بعد نیز فریبرز یک پزشک متخصص آمریکایی را برای انجام آزمایش‌های لازم از ثریا، به تهران فرستاد. پزشک مذکور نیز هیچ دلیلی برای حامله نشدن وی نیافت. جدا شدن محمدرضا از ثریا. محمدرضا از
وی نیافت. جدا شدن محمدرضا از ثریا. محمدرضا از ثریا خواست تا به سنت موریتز برود و روز ۲۴ بهمن ۱۳۳۶ با تشریفات رسمی تهران را ترک کرد و بعد از آن دیگر هیچ وقت به ایران بازنگشت. در روز ۲۴ اسفند ۱۳۳۶ از وی جدا شد و طلاق او از طریق مجلس شورای ملی اعلام شد. محمدرضا نیز متنی به این عنوان تهیه کرد و با ابراز کمال تأسف و تألم و با تذکر اینکه ثریا پهلوی در تمام مدت همسری محمدرضا پهلوی از هیچ گونه خدمت و عطوفت و خیرخواهی نسبت به ملت ایران خودداری نفرموده و از هر حیث شایستگی مقام شامخ خود را داشته‌اند و در این مورد نیز
مقام شامخ خود را داشته‌اند و در این مورد نیز با کمال علاقه و محبتی که فی‌مابین وجود دارد، آمادگی خود را برای قبول هر نوع تصمیمی که از طرف ذات شاهانه اتخاذ شود اعلام کردند. با اظهار نظر هیئت مشورتی، موافقت و با صرف نظر از احساسات شخصی خود در برابر مصالح عالیه مهمی تصمیم خویش را به جدایی اتخاذ کردند. ثریا بعد از جدایی از شاه ایران مدتی به ایتالیا رفت. ثریا به دلیل اینکه به سینما و بازیگری عشق می‌ورزید سعی می‌کرد پس از طلاق با گذراندن اوقات در مجالس بازیگران و کارگردانان معروف ایتالیایی که، از قبل، زمانی که
و کارگردانان معروف ایتالیایی که، از قبل، زمانی که ثریا ملکهٔ ایران بودند وی را می‌شناختند سپری کند. در بین اینها کارگردانی ایتالیایی به نام فرانکو ایندووینا که پیش از این نیز به ثریا، پیشنهاد بازی در فیلمی را داده بود و ثریا به دلیل اینکه ممکن بود محمدرضا اجازه ندهد پیشنهادِ وی را رد کرده بود، این بار پیشنهاد فرانکو را می‌پذیرد و در فیلمی بنام سه چهره یک زن ایفای نقش می‌کند. بعدها با رفت‌وآمدهای با فرانکو این دو شریک زندگی می‌شوند؛ و ثریا در ایتالیا همراه فرانکو زندگی جدیدی را آغاز می‌کند. اما چند وقت بعد
زندگی جدیدی را آغاز می‌کند. اما چند وقت بعد فرانکو برای انجام یک کاری عازم سفر به کشوری دیگر می‌شود و ثریا هم تصمیم می‌گیرد به آلمان برود و به مادر و پدرش سری بزند؛ ولی چند ساعت بعد پسر عموی فرانکو با ثریا تماس می‌گیرد و خبر می‌دهد که هواپیمایی که فرانکو در آن بوده سقوط کرده و او فوت کرده. فرانکو در سن ۳۹ سالگی از دنیا رفت و در جزیرهٔ سیسیل ایتالیا به خاک سپرده شد. مرگ پدر که ثریا خیلی دوستش داشت، ضربه روحی دیگری برای ثریا بود. مادرش اِوا کارل در سال ۱۹۹۴ (میلادی) درگذشت. پس از فوت مادرش تنها برادر کوچکترش
درگذشت. پس از فوت مادرش تنها برادر کوچکترش بیژن در ایران زندگی کرده و زنده بود. ثریا اسفندیاری سال‌ها بعد از جدایی از محمدرضا پهلوی در نامه‌ای به عبدالکریم ایادی پزشک مخصوص دربار از او درخواست کرد مانع از نوشته شدن مطلبی دربارهٔ زندگی او در کتاب زندگی‌نامهٔ محمدرضا پهلوی بشود که قرار بود توسط راث هافمن (Rath Haffman) نوشته شود. او در این نامه خطاب به ایادی، محمدرضا شاه را «ارباب شما» نامیده است. مرگ. ثریا اسفندیاری در ۴ آبان ۱۳۸۰ در ۶۹ سالگی بر اثر سکته مغزی در پاریس درگذشت. مراسم خاکسپاری وی در شهر پاریس،
در پاریس درگذشت. مراسم خاکسپاری وی در شهر پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. ثریا اسفندیاری در آرامگاه مونیخ در آلمان به خاک سپرده شد. ثریا اسفندیاری در کتابش وصیت کرده بود تمامی اموال، حتی آلبوم موسیقی وی را در مراکز معتبر مزایده اروپا به مزایده بگذارند و پول آن را را به کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، انجمن ملی حمایت کودکان استثنایی ایران و یونیسف (آژانس حمایت از حقوق کودکان سازمان ملل متحد) بدهند. پس از مرگ اسفندیاری، اموال ملکه پیشین در یک مزایده در پاریس به فروش رسید که از آن ۸٫۳ میلیون دلار به دست آمد، از
فروش رسید که از آن ۸٫۳ میلیون دلار به دست آمد، از جمله لباس عروسی مارک کریستین دیور او ۱٫۲ میلیون دلار به فروش رسید. برادر کوچکترش بیژن (۱۳۸۰–۱۳۱۶) نیز یک هفته پس از درگذشت ثریا، جان خود را از دست می‌دهد. ایشان گفته بود: «بعد از او، من هم صحبتی ندارم.» میراث. میزان دقیق ثروت به جای مانده از ملکه پیشین ایران به درستی مشخص نیست. گمان می‌رود که دارایی‌های ثریا ارزشی بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون یورو داشته باشند که به این مبلغ بایستی ارزش املاک و مستغلات وی نیز اضافه شود. سال ۲۰۱۲ بخشی از جواهرات ثریا در حراجی کریستی
سال ۲۰۱۲ بخشی از جواهرات ثریا در حراجی کریستی لندن به فروش رفت. در این حراجی تنها یکی از انگشترهای الماس وی نزدیک به ۱۰۰ هزار یورو فروخته شد. با برگزاری دادگاه ایالتی شهر کلن در ۵ نوامبر ۲۰۱۳ مناقشه حقوقی وارد دور جدیدی شد. ۳۰ نفر از بستگان و آشنایان ثریا اسفندیاری، از روز (۵ نوامبر/۱۴ آبان) در دادگاهی غیرعلنی در شهر کلن برای به ارث بردن ثروت چندین میلیون یورویی وی، در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. این دادگاه وظیفه دارد که دربارهٔ «وارث حقوقی و واقعی» ثریا تصمیم بگیرد. ثریا اسفندیاری برادر خود، بیژن اسفندیاری
بگیرد. ثریا اسفندیاری برادر خود، بیژن اسفندیاری را وارث اموال خویش معرفی کرده بود. اما بیژن اسفندیاری نیز تنها به فاصله چند روز پس از مرگ خواهرش ثریا در سال ۲۰۰۱ فوت کرد. پس از مرگ بیژن اسفندیاری، «منشی و راننده» او، حسن فیروزفر مدعی شد که بیژن ۱۵ دقیقه قبل از فوتش با تنظیم دست‌نوشته‌ای، او را تنها وارث خود مقرر کرده است. پریچهر زائر یکی از بستگان ثریا در مورد اعتبار و صحت این دست‌نوشته تردید دارد. پریچهر زائر (۷۰ ساله) یکی از ۲۲ نفری است که جزو بستگان و وارثان ثریا اسفندیاری به‌شمار می‌آید. پریچهر زائر
وارثان ثریا اسفندیاری به‌شمار می‌آید. پریچهر زائر گفته است: «میراث ثریا باید در خانواده او باقی بماند. این عادلانه نیست که شخص بیگانه‌ای این ثروت را تصاحب کند.» زائر افزود: «من با این پول می‌توانم به خیلی افراد کمک کنم.» حکم دادگاه. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۴ تیر ۱۳۹۳) دادگاهی در آلمان حکم داد شش میلیون دلار از اموال باقی‌مانده از ثریا اسفندیاری بختیاری، به سه سازمان خیریه فرانسوی داده شود؛ دادگاه بر اساس وصیت ثریا حکم داد. سه «سازمان صلیب سرخ»، گروه «حامیان حیوانات» و یک نهاد «حمایت از افراد ناتوان در فرانسه»
و یک نهاد «حمایت از افراد ناتوان در فرانسه» به‌طور مساوی بخشی از ثروت اسفندیاری، به مبلغ چهار میلیون و ۵۰۰ هزار یورو (معادل شش میلیون و ۱۰۰ هزار دلار) را به ارث خواهند برد. وی ۱۰ سال پیش از مرگش وصیت کرده بود بخشی از اموالش شامل جواهرات و اثاثیه محتویات خانه‌اش در پاریس به نفع سه سازمان خیریه حراج شود به شرط آن‌که از بیژن (برادرش)، فرزندی حاصل از ازدواج باقی نمانده باشد. مقام‌های قضایی در کلن گفته‌اند برای دادگاه «محقق نشده» که، برادر ثریا اسفندیاری که یک هفته بعد از او از دنیا رفته، طبق قوانین آلمان
یک هفته بعد از او از دنیا رفته، طبق قوانین آلمان ازدواج کرده و فرزندی حاصل از این ازدواج داشته‌باشد. منابع. http://www.isna.ir/fa/news/8008-00757/زندگی-ثریا-اسفندیاری-پایان-یافت*
دکتر جان فرِیم (۱۸۸۰–۱۹۴۱) مبلّغ مذهبی پروتستان و پزشک آمریکایی و بنیان‌گذار بیمارستان آمریکایی رشت بود. او در سال ۱۸۸۰ م در ویسکانسین ایالات متحدهٔ آمریکا به دنیا آمد و فرزند یک کشیش بود. تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه پنسیلوانیا به پایان برد. فرِیم در سال ۱۹۰۷ م به رشت آمد و ۳۷ سال به کار طبابت مشغول بود. او در همین شهر با میس گریس مری ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد. او در سال ۱۹۴۱ م بدرود حیات گفت.
بانکوک یا بانگکوک (تلفظ: "کرونگتِپ مهاناکُن" یا به‌طور کوتاه: "کرونگتِپ") پایتخت کشور تایلند است. این کلان‌شهر در مخروط‌افکنه رود چائو پرایا و در ناحیه تایلند مرکزی قرار دارد. بانکوک هر ساله دارای بیشترین تعداد گردشگر خارجی در مقایسه با دیگر شهرهای جهان است. جمعیت. جمعیت بانکوک در سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۰٫۹ میلیون نفر برآورد شده‌است. پیش‌بینی شده‌است این جمعیت طی ۱۰ سال آینده به بیش از ۱۲ میلیون نفر برسد. نامگذاری. با این‌که به‌مدت دویست سال است که نام رسمی و محلی این شهر «کرونگتِپ» بوده‌است، ولی بیشتر خارجیان
این شهر «کرونگتِپ» بوده‌است، ولی بیشتر خارجیان همواره از نام بانگکوک استفاده می‌کنند. مردم محل نام بانگکوک را برای یکی از مناطق این شهر به‌کار می‌برند. نام کامل. نام کامل شهر بانکوک، چنان‌که توسط پادشاه بودا یدفا چولالوکه تعیین شده‌است، به عنوان بلندترین نام یک مکان در دنیا در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده‌است. این نام که به صورت (انگلیسی: Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Yuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya
Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit، تایلندی: รุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยามหาดิลกภพ นพรัตน์ราชธานี บุรีรมย์อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยะวิษณุกรรมประสิทธิ์,)() نوشته و تلفظ می‌شود، با تلفیق دو زبان قدیمی پالی و سانسکریت ایجاد شده‌است. تقسیمات کشوری. کلانشهر بانکوک با مناطق پیرامون آن به عنوان پایتخت ملی شناخته می‌شوند و استان یا منطقه ویژه‌ای مستقل در کنار ۷۵ استان دیگر تایلند به حساب می‌آیند. مترو. متروی بانکوک در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده و
مترو. متروی بانکوک در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۳۵ ایستگاه می‌باشد، همچنین بی‌تی‌اس اسکای‌ترین نیز به عنوان یک سیستم ترابری ریلی در سال ۱۹۹۹ با ۲ خط و ۳۴ ایستگاه به بهره‌برداری رسیده‌است.
سِئول (به کره‌ای: 서울) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کره جنوبی است. قلب سئول از دو منطقه شامل اطراف کلان‌شهر اینچئون و استان گیونگ‌گی تشکیل شده و شانزدهمین شهر بزرگ جهان است. ناحیه پایتختی سئول نیمی از جمعیت ۵۰/۲۲ میلیون نفری کشور را همراه با ۶۷۸٫۱۰۲ نفر از ساکنان خارجی در خود جای داده است. و شهر سئول جمعیتی حدود ۱۰ میلیون نفر دارد. شهر سئول از ساختار زیربنایی بسیار پیشرفته‌ای برخوردار است و متروی آن که هرساله بیش از ۲۰۰ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کند، سومین شبکه بزرگ مترو در جهان است. بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
مترو در جهان است. بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ و مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ در این شهر برگزار شد. تاریخچه. سئول بیش از دو هزار سال است که از سکونتگاه‌های اصلی منطقه خود به‌شمار می‌آید و بنیاد آن به سال ۱۸ پیش از میلاد بازمی‌گردد. در سال‌های (۱۸ ق.م. - ۶۶۰ ب. م) بکجه یکی از سه پادشاهی اصلی کره، پایتخت خود را در جایی که هم‌اکنون جنوب خاوری سئول است قرار داد. این شهر پایتخت دودمان چوسان (۱۳۹۲–۱۹۱۰) هم بوده است. پس از تشکیل کشور کره جنوبی در سال ۱۹۴۸، سئول به عنوان پایتخت این کشور برگزیده‌شد. واژه سئول در
به عنوان پایتخت این کشور برگزیده‌شد. واژه سئول در زبان کره‌ای خود به معنای پایتخت است. شهر سئول. سئول، پایتخت کرهٔ جنوبی (جمهوری کره)، در شمال غربی این کشور و بر رودخانهٔ هان (Han River)، واقع شده است. این شهر در ۳۱ کیلومتری بندر دریای زرد شهر اینچئون و در حدود ۴۰ کیلومتری مرز کره شمالی قرار دارد. سئول بزرگ‌ترین شهر و مرکز مهم تجاری، تولیدی، اداری و فرهنگی کرهٔ جنوبی است. بر مبنای آخرین داده‌های دقیق جغرافیایی کلانشهر سئول-اینچئون و حومه ۱۰۰ کیلومتر درازا دارد. واژهٔ Seoul اصطلاحی کره‌ای و به معنای شهر
دارد. واژهٔ Seoul اصطلاحی کره‌ای و به معنای شهر پایتخت است. این شهر از بدو شکل‌گیری با عنوان هانسانگ (Hansong) شناخته می‌شد ولی در سال ۱۹۱۱ به کیونسانگ (Kyongsong) تغییر نام پیدا کرد. این شهر به‌طور رسمی از سال ۱۹۴۵، هنگامی‌که کره پس از ۳۵ سال از حکومت مستعمراتی ژاپن آزاد شد، سئول نامیده می‌شود. سئول دارای آب و هوایی قاره‌ای با چهار فصل مجزاست که شامل تابستان‌های گرم و مرطوب و زمستان‌های سرد و نسبتاً خشک هستند. میانگین درجهٔ بالای حرارت برابر یک درجهٔ سانتی گراد در ماه ژانویه و ۲۹ درجهٔ سانتی گراد در ژوئیه
گراد در ماه ژانویه و ۲۹ درجهٔ سانتی گراد در ژوئیه است. میزان متوسط بارندگی سالیانه‌ای که سئول دریافت می‌کند برابر با ۳۷۰/۱ میلی‌متر است که ۷۰ درصد آن به‌طور معمول بین ماه‌های ژوئیه و سپتامبر می‌بارد. سئول و نواحی کلانشهری آن. سئول پهنه‌ای با مساحت ۶۰۵ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد که ۳۷ کیلومتر آن از شرق به غرب و ۳۰ کیلومتر آن از شمال به جنوب امتداد می‌یابد. شهر توسط کوه‌هایی احاطه شده که بلندترین آن‌ها کوه بوکَنسان (Bukhansan) با ارتفاعی برابر ۸۳۶ متر از سطح دریاست. با شروع پادشاهی چوسان در سال ۱۳۹۲، سئول
دریاست. با شروع پادشاهی چوسان در سال ۱۳۹۲، سئول با دیوار مستحکمی که دور تا دور آن را فرامی‌گرفت ساخته شد. این دیوار شامل ۴ دروازهٔ اصلی و ۴ دروازهٔ فرعی بود: دروازهٔ اصلی در مسیرهای مهم تعبیه شده بود و دروازهٔ فرعی در میانهٔ این مسیرها قرار داشت. بخش اندکی از این دیوار سنگی هنوز هم وجود دارد و تنها دو دروازهٔ اصلی و یکی از دروازه‌های فرعی باقی‌مانده‌اند. همچنین برج ناقوس داری در پارک نامسان (Namsan Park) قرار گرفته که شامل ناقوس برنزی بزرگی است که در سال ۱۴۶۸ ساخته شده است. سئول توسط رودخانهٔ هان که از شرق
ساخته شده است. سئول توسط رودخانهٔ هان که از شرق به غرب و به سمت دریای زرد جریان دارد، به دو بخش تقسیم شده است. شهر به لحاظ اداری شامل ۲۲ بخش (gu) است که به ۵۲۶ ناحیهٔ زیرمجموعه تقسیم شده‌اند. مراکز تجاری و بازرگانی در نواحی مرکزی و به گونه‌ای فزاینده در بخش جنوبی رودخانهٔ هان، واقع شده‌اند. کارخانه‌ها در قسمت غربی شهر و به ویژه در ناحیهٔ یانگ دِنگ پو (Yeongdeungpo) تمرکز یافته‌اند. فقیرترین نواحی مسکونی شهر اغلب در قسمت شرقی شهر قرار دارند. ضلع شمالی شهر کوهستانی است و پارک‌های زیادی دارد چنانچه کاخ ریاست
است و پارک‌های زیادی دارد چنانچه کاخ ریاست جمهوری با عنوان چونگ وادا (Chongwadae) یعنی خانهٔ آبی، شناخته می‌شود. دو تا از بزرگ‌ترین بازارهای خارج از شهر در نزدیکی دروازهٔ جنوبی (South Gate) (نامدائه‌مون Namdaemun) و دروازهٔ شرقی (East Gate) (Dongdaemun دانگ داِمون) واقع شده‌اند. میونگ دانگ، واقع در بخش مرکزی سئول، (Myongdong)، که پس از ناحیهٔ شیک High fashion توکیو، گینزای سئول لقب گرفته است، مرکز خرید و مدهای زنانه و همچنین جایگاه استقرار بزرگ‌ترین کلیسای جامع کاتولیک رومی است. از سال ۱۹۶۰ تا میانهٔ
جامع کاتولیک رومی است. از سال ۱۹۶۰ تا میانهٔ سال‌های ۱۹۹۰ بخش جنوبی رودخانهٔ هان شاهد رشد بی‌سابقه در ساخت و ساز فروشگاه‌ها و آپارتمانهایی برای قشر متوسط رو به بالا، بود. بناهای یادبود معماری از جمله طاق استقلال (Independence Arc) در سال ۱۸۹۶ و نزدیک به دروازهٔ قدیمی غربی شهر، ساخته شده‌اند. مجسمهٔ فرمانده یی سون شین، که از کره در برابر تهاجم ژاپن به کره در سال‌های ۱۵۹۲ تا ۱۵۹۸ دفاع کرد، در جزیره‌ای در مرکز سی جانگنو Sejongno، معبر اصلی مرکز شهر، واقع شده است. مجسمه‌ای از پادشاه سجونگ کبیر، کسی که مخترع
است. مجسمه‌ای از پادشاه سجونگ کبیر، کسی که مخترع الفبای کره‌ای با عنوان هانگول در سال ۱۴۴۶ بود نیز در کاخ دیوکسو گونگ (Deoksu Palace) قرار دارد. معماری تاریخی. سئول دارای بناهای تاریخی و فرهنگی بسیاری است. در محل استقرار ماقبل تاریخ آمسا-دونگ، ناحیه گانگ دونگ، بقایای دوران نوسنگی حفاری شدند و به‌طور تصادفی توسط سیل در سال ۱۹۲۵ کشف شدند. برنامه‌ریزی شهری و عمرانی زمانی که سئول برای اولین بار به عنوان پایتخت در اواخر قرن ۱۴ طراحی شد، یک مفهوم کلیدی بود. سلسله چوسان «پنج کاخ بزرگ» را در سئول ساختند —چانگ‌دیوک
چوسان «پنج کاخ بزرگ» را در سئول ساختند —چانگ‌دیوک گونگ، چانگ‌یونگ گونگ، دیوکسو گونگ، گیونگ‌بوک گونگ و گیونگ‌هوی گونگ – که همگی در نواحی جونگنو و جونگ- در میان آنها، چانگ‌دیوک گونگ در سال ۱۹۹۷ به عنوان «نمونه برجسته معماری قصر و طراحی باغ خاور دور» به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد. کاخ اصلی، گیونگ‌بوک گونگ، تحت یک پروژه بازسازی در مقیاس بزرگ قرار گرفت. این کاخ‌ها نمونه معماری دوره چوسان محسوب می‌شوند. در کنار کاخ‌ها، اونهیون گونگ به عنوان اقامتگاه سلطنتی نایب‌السلطنه دوونگون، پدر امپراتور گوجونگ در
نایب‌السلطنه دوونگون، پدر امپراتور گوجونگ در پایان سلسله چوسان شناخته می‌شود. سئول توسط دیوارهایی احاطه شده است که برای کنترل بازدیدکنندگان از مناطق دیگر و محافظت از شهر در صورت تهاجم ساخته شده‌اند. Pungnap Toseong یک دیوار خاکی مسطح است که در لبه رودخانه هان ساخته شده است، که به‌طور گسترده اعتقاد بر این است که محل وایریسونگ است. Mongchon Toseong دیوار خاکی دیگری است که در دوره باکجه ساخته شده است که اکنون در داخل پارک المپیک، سئول قرار دارد. دیوار شهر سئول در اوایل سلسله چوسان و توسط تائجو اولین پادشاه
در اوایل سلسله چوسان و توسط تائجو اولین پادشاه چوسان، برای حفاظت از شهر ساخته شد. پس از قرن‌ها تخریب و بازسازی، حدود از دیوار و همچنین شش مورد از هشت دروازه اصلی باقی مانده است. این دروازه‌ها شامل دروازه جنوبی نامدائه‌مون و دروازه شرقی دانگدامون است. نامدائه‌مون قدیمی‌ترین دروازه چوبی تا حمله آتش‌سوزی در سال ۲۰۰۸ بود و پس از بازسازی کامل در سال ۲۰۱۳ دوباره باز شد. بازارهای سنتی و بزرگ‌ترین مرکز خرید، بازار نامدائه‌مون و بازار دانگ‌دیمون در نزدیکی دروازه‌ها قرار دارند. معبد جانگمیو (Jongmyo Shrine) جایگاه
قرار دارند. معبد جانگمیو (Jongmyo Shrine) جایگاه لوح‌های اجدادی خاندان سلطنتی چوسان است و تشریفات یادبودی کنفوسیوسی‌ها برای خانوادهٔ سلطنتی همه ساله در این معبد برگزار می‌شود. ساختمان‌های مهم کشوری از جمله تالار شهر سئول و دادگاه عالی در بخش مرکزی شهر مستقر هستند و ساختمان مجلس ملی کره جنوبی نیز در جزیره یوییدو در جنوب‌غربی رودخانهٔ هان، واقع شده است. ساختمان سنگی با ابهتی مقابل گیونگبوک گونگ در سال ۱۹۲۶ توسط ژاپنی‌ها ساخته شد تا جایگاهی برای حکومت مستعمراتی ژاپن باشد. این ساختمان پس از سال ۱۹۴۵ توسط دولت
ژاپن باشد. این ساختمان پس از سال ۱۹۴۵ توسط دولت کرهٔ جنوبی اشغال و در سال ۱۹۸۵ به موزهٔ ملی بدل شد. در ۱۵ اوت ۱۹۹۵ برابر با پنجاهمین سالگرد استقلال از ژاپن، دولت کرهٔ جنوبی شروع به ایجاد تغییراتی در شیوهٔ ساخت و ساز کرد تا بدین ترتیب یکی از قابل رؤیت‌ترین بقایای بر جای مانده از حکومت مستعمراتی ژاپنی‌ها را بزداید. اقتصاد. سئول مرکز حکومتی، تجاری، مالی و تولیدی کرهٔ جنوبی است. بخش‌های حکومتی شهری و فدرالی کارفرمایان اصلی شهر هستند. کارخانجات تولیدی عمده شامل نساجی، پوشاک، تولیدات فلزی، محصولات شیمیایی، غذای