payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و داستان عاشقانهٔ "اگنس" از پتر اشتام نویسندهٔ سویسی، به فارسی برگردانده است. کتاب "آسمان خیس"، مجموعهٔ داستان‌های کوتاه از یودیت هرمان، اینگو شولتسه و سه نویسندهٔ دیگر نیز از جمله کارهای او هستند. حسینی‌زاد، پیش‌تر "تک پرده‌ای‌ها"، "بعل"، "صدای طبل در شب" و "در جنگل شهر" را از برتولت برشت ترجمه کرده بود. برگردان کتاب‌های "قاضی و جلاد"، "قول" و "سوءظن" از فریدریش دورنمات نیز به قلم او هستند. دعوت به کانون دورنمات نوشاتل. در آوریل ۲۰۱۵ کانون دورنمات نوشاتل در چارچوب برنامهٔ بهار فرهنگی یک گردهمایی بازخوانی
چارچوب برنامهٔ بهار فرهنگی یک گردهمایی بازخوانی و گفتگو با محمود حسینی‌زاد برگزار کرد. حسینی‌زاد دربارهٔ استقبال ایرانیان از آثار فریدریش دورنمات و فعالیت خود به عنوان مترجم سخن راند و بخش‌هایی از روی ترجمه‌های خود خواند. او در یک مصاحبه با رادیو تلویزیون سوئیس دربارهٔ آثار دورنمات در ایران گفت: حسینی زاد دربارهٔ سانسور در ایران گفت: او دربارهٔ تحولات فرهنگی پس از احمدی‌نژاد گفت: کتاب‌شناسی. ترجمه. حسینی‌زاد از زبان آلمانی ترجمه می‌کند و از اوائل دهه هزار و سیصد و پنجاه به ترجمه ادبیات از زبان آلمانی مشغول
سیصد و پنجاه به ترجمه ادبیات از زبان آلمانی مشغول است: ژان ژنه:سیاهان - انتشارات توس، سیابرزنگی‌ها- نشر نون، ماکسیم گورکی: دربارهٔ ادبیات کودکان - انتشارات توس، آرتور میلر: ارکستر زنان آشویتز - نشر ابتکار، عمدتاً ترجمه ادبیات آلمانی از جمله آثار برتولت برشت (تک پرده‌ای‌ها، بعل، در جنگل شهر، صدای طبل در شب - انتشارات خوارزمی)، فریدریش دورنمات (قاضی و جلادش، قول، سو ظن)، و ادبیات نو آلمانی زبان. ترجمه‌های منتشر شده از او به ترتیب:
عبدالظاهر نایب‌زاده (زاده ولایت بادغیس) از فرماندهان مجاهدین افغان در غرب افغانستان بود. زندگی‌نامه. در دوران حکومت اسماعیل خان بر هرات، نایب زاده فرمانده فرقه (تیپ) شماره هفده این ولایت گردید. نایب‌زاده که از سوی اسماعیل خان منصوب شده بود، بعدها، به دنبال آنچه حمایت دولت مرکزی در کابل، از مخالفتها با اسماعیل خان خوانده شده، از اسماعیل خان فاصله گرفت. در پی حادثه‌ای در پارک ملت هرات که خبرگزاری‌ها آن را ترور نام فرجام اسماعیل خان خواندند (دوم حمل یا فروردین سال ۱۳۸۳ خورشیدی) برخی از افراد اسماعیل خان، نسبت
سال ۱۳۸۳ خورشیدی) برخی از افراد اسماعیل خان، نسبت به ظاهر نایب‌زاده، به ظنّ دست داشتن در این ترور بدگمان شدند. عبدالظاهر نایب‌زاده یک سال بعد، در جاده منتهی به مزار شریف در شمال کابل پایتخت کشور، در اثر آنچه تصادف رانندگی خوانده شد، درگذشت.
اَفغان از نظر تاریخی برای اشاره به قوم پشتون بوده‌است و معنی آن روشن نیست. اولین بار در کتیبه شاهپور اول ساسانی به واژه /βɡɒ:n/ اشاره شده است که نام قومی در خاور ایران بزرگ بوده‌است. بعدها در زبان فارسی نو واژه /βɡɒ:n/ به «اڤغان» و سپس به «افغان» تغییر کرد که در کتاب حدود العالم نیز بدان اشاره شده‌است.در اسناد قدیمی پیش از اسلام به زبان بلخی،حاکمان هپتالی بلخ و تخارستان خود و اتباع خویش را افغان نامیده اند در قرن نوزدهم میلادی، اصطلاح «افغان» نیز توسط نویسندگان مختلف به‌عنوان مترادف «پشتون» مورد استفاده
مختلف به‌عنوان مترادف «پشتون» مورد استفاده قرار گرفت. ریشه نام شناسی. شاپور یکم ساسانی پادشاه ایران نخستین کسی بود به نام ابگان (افغان) در حدود قرن سوم میلادی اشاره کرد. در اسناد یافت شده مربوط به قرن چهارم میلادی به اقوام شمالی منطقه بلخ(باختر) افغان گفته شده‌است واژهٔ "افغان" به‌طور تاریخی فقط به پشتون‌ها گفته می‌شد. این نام از گذشته دور بکار می‌رفته‌است. ستاره‌شناس هندی قرن ششم میلادی وَراهَ میهیرا (Varāha Mihira) در کتاب خود به نام برهات سامهیتا (Bṛhat-saṃhitā) واژهٔ «اَوَگانا» (Avagāṇa) را برای اشاره
واژهٔ «اَوَگانا» (Avagāṇa) را برای اشاره به این قوم به کار برده‌است. این واژه به معنی جنگجو و جنگاور و در مواردی اسب‌سوار بوده و به مردمان مبارزی که در خاور ایران بزرگ یعنی جغرافیای کنونی افغانستان می‌زیستند و در پرورش اسب با تجربه بودند اشاره می‌شده‌است.
افغانی واحد پول کشور افغانستان است. هر افغانی، به صد پول تقسیم می‌شد. مسئولیت کنترل این یکای پول بر عهدهٔ بانک مرکزی افغانستان است. تاریخچه. ۱۹۲۵–۲۰۰۲. افغانی اصلی (کد ISO 4217: AFA) در سال ۱۹۲۵ میلادی معرفی شد و جایگزین روپیهٔ افغانستان گردید که تا سال ۱۸۹۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت. ۲۰ افغانی پیش از تقسیم به ۱۰۰ ضربان، برابر با یک امانی بود. نرخ تبدیل از روپیه بر اساس محتویات نقرهٔ آخرین سکه‌های روپیه و نخستین سکه‌های افغانی، گاهی ۱ افغانی = ۱ روپیه ۶ پیزا نقل می‌شود. افغانی در شروع حاوی ۹ گرم نقره
۶ پیزا نقل می‌شود. افغانی در شروع حاوی ۹ گرم نقره بود. به جز در جنگ جهانی اول، نرخ ارز خارجی توسط بازار آزاد انتخاب شده‌است. با این وجود، برای برخی دوره‌ها، یک رژیم نرخ ارز دوگانه در افغانستان وجود دارد: یک نرخ ارزان قیمت که توسط بانک مرکزی مقرر شده بودجه و یک نرخ ارزان قیمت در بازار آزاد است که با اعمال اجازه و تقاضا در بازار پول کابل به نام سرای شاهزاده تعیین می‌شد. به عنوان مثال، برای جلوگیری از نوسانات نرخ ارز، نرخ ارز ثابتی در سال ۱۹۳۵ توسط بانک ملی افغانستان به تصویب رسید که پس از آن سیستم عامل
افغانستان به تصویب رسید که پس از آن سیستم عامل قانونی نرخ و ذخیرهٔ رسمی کشور برای داشتن دارایی بودجه است. بانک ملی با مبادلهٔ افغانی در ۴ افغانی در مقابل ۱ روپیهٔ هند در سال ۱۹۳۵ موافقت کرد. پس از تأسیس "افغانستان بانک" به عنوان بانک مرکزی افغانستان، چنین نرخ ارزان رسمی ترجیحی همچنان ادامه دارد. این بانک سعی کرد نرخ رسمی خود را نزدیک به نرخ ارز سرای شاهزاده نگه دارد، اما شکست بین نرخ ارز رسمی و بازار آزاد در دههٔ ۱۹۸۰ و در طول جنگ داخلی پس از آن افزایش یافته‌است. افغانی در سال ۱۹۷۳ با ۶۷ افغانی به یک دلار
افغانی در سال ۱۹۷۳ با ۶۷ افغانی به یک دلار آمریکا معامله شد. پس از شروع جنگ داخلی در سال ۱۹۹۲، ۱ دلار آمریکایی ۱۶٬۰۰۰ افغانی خرید و فروش می‌شد. اسکناس دورهٔ سلطنت ظاهرشاه از سال ۱۹۹۱ متوقف شد و پس از ایجاد یک دولت ناکارآمد و آغاز جنگ داخلی، جنگ‌سالاران و جناح‌های مختلف، قدرت‌های خارجی و جاعلان هر کدام اسکناس افغانی خود را ساخت تا از این طریق تحت فشار قرار دهد، بدون توجه به استاندارد سازی یا تکرار شمارهٔ سریال. در دسامبر ۱۹۹۶، اندکی پس از تسلط طالبان بر روی افغانستان، احسان‌الله احسان، رئیس بانک مرکزی
روی افغانستان، احسان‌الله احسان، رئیس بانک مرکزی طالبان، بیشتر اسکناس‌های افغانی در گردش را بی‌ارزش اعلام کرد. احسان این شرکت را به ارسال محموله‌های نو اسکناس افغانی برای رئیس‌جمهور برکنار شده‌ برهان‌الدین ربانی در شمال تخار متهم کرد. نرخ ارز در زمان اعلام احسان ۲۱٬۰۰۰ افغانی به یک دلار آمریکا بودجه. سپس به ۴۳٬۰۰۰ افغانی نسبت به دلار کاهش یافت. عبدالرشید دوستم، تا سال ۱۹۹۸ یک منطقهٔ خودمختار را در شمال افغانستان کنترل می‌کرد، پول خود را نیز برای منطقه خود چاپ کرد. این یکای پول به دنبال مداخلهٔ آمریکا،
چاپ کرد. این یکای پول به دنبال مداخلهٔ آمریکا، بسیار بی‌ثبات شد. این افغانی در سپتامبر ۲۰۰۱ با ۷۳٬۰۰۰ افغانی به ازای هر یک دلار آمریکا معامله شد، که پس از سقوط رژیم طالبان در نوامبر ۲۰۰۱، به شدت به ۲۳٬۰۰۰ افغانی افزایش یافت، تا در ژانویه ۲۰۰۲ دوباره به ۳۶٬۰۰۰ افغانی سقوط کرد. یک فرمانده سابق در آن زمان گفت که ممکن است «تریلیون» اسکناس در گردش باشد. با روی کار آمدن دوباره طالبان در ۲۰۲۱، ۴۵۰,۰۰۰,۰۰۰$ از اموال این کشور در ماه اوت بلوکه و در پی ارزش افغانی دچار کاهشی بیش از ۱۱٪ شد. در سال ۲۰۲۳ طالبان
دچار کاهشی بیش از ۱۱٪ شد. در سال ۲۰۲۳ طالبان به‌کارگیری از هرگونه ارز غیر از افغانی را ممنوع کرد. اسکناس‌ها. در سال ۲۰۰۵ میلادی در افغانستان اسکناس‌های ۱، ۲، ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۵۰۰ و ۱٬۰۰۰ و ۵٬۰۰۰ و ۱۰٬۰۰۰ افغانی به چاپ رسید. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی:Afghan afghani بازبینی ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱
احمدشاه دُرّانی همچنین معروف به احمد خان ابدالی که افغان ها لقب «بابا» را برای ایشان برگزیده اند. که در افغانستان به احمد شاه «بابا» کبیر نیز شهرت بسزایی دارد.(۱۱۰۱–۱۱۵۱خ/۱۱۳۴–۱۱۸۶ق/۱۷۲۲–۱۷۷۳م) بنیان‌گذار پادشاهی درانی بود. از او به‌عنوان مؤسس افغانستان امروزی یاد می‌شود. در ژوئیه ۱۷۴۷ احمدشاه توسط یک لویه جرگه در قندهار به عنوان پادشاه خراسان منصوب شد و پایتخت خود را در آنجا تأسیس کرد. احمدشاه با کمک شورایی متشکل از ۹ مشاور از اقوام افغانستان به سمت شرق به سمت امپراتوری گورگانی و مراته هند، غرب به سمت
به سمت امپراتوری گورگانی و مراته هند، غرب به سمت امپراتوری افشاریه ایران در حال تجزیه و شمال به سمت خانات بخارای ترکستان پیش رفت. در عرض چند سال، او کنترل خود را از خراسان در غرب به کشمیر و شمال هند در شرق، و از آمودریا در شمال تا دریای عمان در جنوب گسترش داد. چیرگی درانی‌ها بر افشاریان. پس از ترور نادرشاه شاهرخ میرزا، یکی از نوادگان نادرشاه افشار، به عنوان شاه افشار بر تخت نشست. شاهرخ شاه افشار که در آن زمان بر خراسان حکومت می‌کرد، تحت فشارهای افغانان، به‌ویژه از سوی احمد شاه درانی، نتوانست اقتدار نادر
از سوی احمد شاه درانی، نتوانست اقتدار نادر شاه را حفظ کند. احمد شاه درانی به تدریج مناطق شرقی امپراتوری نادر شاه، شامل خراسان، قندهار، هرات و کابل را تصرف کرد. به‌خصوص، پس از چندین لشکرکشی و پیروزی‌های نظامی، احمد شاه درانی توانست در سال ۱۷۵۰ میلادی شهر مشهد را تصرف کند و شاهرخ میرزا را به عنوان حاکمی وابسته به خود به رسمیت بشناسد. این واقعه نشان‌دهنده تثبیت قدرت درانیان در مناطق شرقی ایران بود. در یکی از این وقایع مهم، شاهرخ شاه افشار از درانیان شکست خورده بود و دست نشانده شده بود خطبه‌ای به نام احمد شاه
بود و دست نشانده شده بود خطبه‌ای به نام احمد شاه درانی خواند. این خطبه‌خوانی به معنای اعلان رسمی تبعیت از درانیان بود . در پی این واقعه، درانیان نه‌تنها بر بخش‌هایی از فلات ایران مسلط شدند، بلکه نفوذ خود را تا هند و ماورای آن گسترش دادند. آغاز زندگی. احمد شاه ابدالی، که بعدها به احمد شاه درانی معروف شد، یکی از برجسته‌ترین رهبران تاریخ افغانستان و بنیان‌گذار حکومت درانی است. او در سال ۱۷۲۲ میلادی در هرات متولد شد. احمد شاه از خاندان سدوزایی، یکی از شاخه‌های قبیله ابدالی، بود. پدر او، محمد زمان خان، در دوران
ابدالی، بود. پدر او، محمد زمان خان، در دوران کودکی احمد شاه، درگذشت و او به همراه برادر بزرگترش، ذوالفقار خان، به قندهار رفت. کودکی و تربیت. احمد شاه در کودکی به عنوان یک شاهزاده از طبقه حاکم قبایل پشتون تربیت شد. او در محیطی رشد یافت که اصول و ارزش‌های قبیله‌ای به ویژه افتخار و شجاعت نظامی از اهمیت بسیاری برخوردار بودند. از آنجا که احمد شاه از همان کودکی در جریان درگیری‌ها و جنگ‌های داخلی و منطقه‌ای قرار داشت، از جوانی به مسائل نظامی علاقه پیدا کرد و آموزش‌های جنگی دریافت کرد. نوجوانی و آغاز فعالیت‌های
جنگی دریافت کرد. نوجوانی و آغاز فعالیت‌های نظامی. در نوجوانی، احمد شاه به دربار نادرشاه افشار، شاه ایران، پیوست و به سرعت در صفوف ارتش نادرشاه جایگاه پیدا کرد. به دلیل شجاعت و هوش نظامی خود، او به یکی از فرماندهان برجسته نادرشاه تبدیل شد. نادرشاه نیز اعتماد زیادی به احمد شاه داشت و او را در مسائل نظامی و سیاسی به کار گرفت. این دوران فرصت‌های بسیاری را برای احمد شاه فراهم آورد تا مهارت‌های نظامی و دیپلماتیک خود را تقویت کند. تأثیرات تربیتی و محیطی. یکی از نکات قابل توجه در دوران جوانی احمد شاه، تأثیرات محیط
قابل توجه در دوران جوانی احمد شاه، تأثیرات محیط پر از هرج و مرج سیاسی و نظامی آن زمان بر روی وی بود. امپراتوری‌های اطراف مانند امپراتوری صفوی، امپراتوری مغولی هند و امپراتوری عثمانی درگیر نزاع‌های داخلی و خارجی بودند. احمد شاه در این دوران با یادگیری از بحران‌ها و فرصت‌های سیاسی و نظامی زمان خود، توانست درک عمیقی از سیاست قدرت در منطقه به دست آورد. احمد شاه ابدالی را نمی‌توان به‌طور مستقیم پسرخوانده نادرشاه افشار دانست، اما رابطه‌ای خاص و نزدیک میان آنها وجود داشت. نادرشاه به احمد شاه، که در آن زمان یکی از
داشت. نادرشاه به احمد شاه، که در آن زمان یکی از فرماندهان جوان و برجسته سپاه او بود، اعتماد زیادی داشت و به او نقش‌های مهمی در ارتش خود می‌داد. احمد شاه در واقع یکی از فرماندهان سپاه نادرشاه بود که به سرعت در ساختار نظامی او رشد کرد و در چندین نبرد مهم شرکت داشت. نادرشاه پس از حمله به قندهار و شکست دادن سلسله هوتکی‌ها، احمد شاه ابدالی و قبیله‌اش را که به نادرشاه وفادار بودند، به قدرت رساند. این وفاداری و شجاعت احمد شاه باعث شد نادرشاه او را به یکی از مهره‌های کلیدی در سپاه خود تبدیل کند. از این رو، برخی از
کلیدی در سپاه خود تبدیل کند. از این رو، برخی از مورخان اشاره کرده‌اند که نادرشاه نسبت به احمد شاه احترامی ویژه داشت، اما این رابطه بیشتر بر پایه نظامی و سیاسی بود تا عاطفی و خانوادگی. به‌طور خلاصه، اگرچه نادرشاه نقشی تربیتی و حمایتی در زندگی نظامی احمد شاه داشت، ولی رابطه آنها به معنای پسرخواندگی نبود، بلکه بیشتر یک رابطه استاد و شاگرد در زمینه نظامی و سیاسی بود و بعدها احمدشاه در ترور نادر شرکت کرد. رسیدن به قدرت. پیش‌زمینه: نقش احمد شاه در ارتش نادرشاه. احمد شاه ابدالی در دوران جوانی به سپاه نادرشاه
احمد شاه ابدالی در دوران جوانی به سپاه نادرشاه افشار پیوست و به دلیل شجاعت، هوش نظامی، و وفاداری‌اش به نادرشاه، به یکی از فرماندهان برجسته ارتش او تبدیل شد. نادرشاه به احمد شاه اعتماد زیادی داشت و او را در مأموریت‌های مهم نظامی به کار می‌گرفت. در طول لشکرکشی‌های نادرشاه به هند، احمد شاه در بسیاری از نبردها شرکت کرد و در سایه این پیروزی‌ها، تجربیات ارزشمندی کسب کرد. تصمیم به تشکیل سلسله جدید. احمد شاه، که در این دوران به همراه قبیله خود در قندهار حضور داشت، این فرصت را مغتنم شمرد تا رهبری قبیله ابدالی‌ها
این فرصت را مغتنم شمرد تا رهبری قبیله ابدالی‌ها (سدوزایی‌ها) را برعهده بگیرد. او در قندهار سران قبایل پشتون را گرد هم آورد و در یک شورا، به عنوان شاه انتخاب شد. پس از قتل نادرشاه، احمد شاه ابدالی از قدرت خلاصی یافت و به زودی توانست کنترل سپاهیان افغان را به دست گیرد. وی با حمایت از افغان‌های حاضر در ارتش نادرشاه و با استفاده از موقعیت سیاسی و نظامی خود، به سرعت قدرت گرفت و سلسله درانی را بنیان نهاد. از مرگ نادرشاه بهره‌برداری کرد و به‌طور مستقیم باعث از فروپاشی امپراتوری افشاری و از این به نفع خود استفاده
امپراتوری افشاری و از این به نفع خود استفاده نمود. تأسیس امپراتوری درانی. پس از انتخاب احمد شاه به عنوان شاه، او به سرعت به یک نیروی قدرتمند تبدیل شد و توانست امپراتوری درانی را تأسیس کند. این امپراتوری که شامل بخش‌های وسیعی از افغانستان امروزی، پاکستان و ایران وشمال غربی هند بود، به یکی از بزرگ‌ترین و نیرومندترین امپراتوری‌های منطقه تبدیل شد. احمد شاه با استفاده از توانایی‌های نظامی و دیپلماتیک خود، به سرعت نفوذ خود را در منطقه گسترش داد و امپراتوری‌اش را تثبیت کرد. پادشاهی بر افغانستان. پس از قتل نادرشاه
کرد. پادشاهی بر افغانستان. پس از قتل نادرشاه افشار در سال ۱۷۴۷ میلادی برابر به ۱۱۵۹ هجری قمری برابر به ۱۱۲۶ خورشیدی، دولتی در افغانستان پدیدآورد. هدف وی از اعلان پادشاهی همانند دیگر مدعیان نظیر علیقلی‌خان برادرزادهٔ نادر پادشاهی بر همهٔ ایران بود. احمدشاه ابدالی که مرد مدبری بود، بعد از تحکیم پایه‌های سلطنتش عزم تسخیر هند را کرد؛ چون شهرهای مهم سیستان تحت سلطه مغولیه هند بود. وی آن شهرها از جمله کابل را تا دهلی فتح کرد. بعد از آن متوجه خراسان (یکی دیگر از ایالت‌های فلات ایران) شد و شهرهای مهم خراسان، از
ایالت‌های فلات ایران) شد و شهرهای مهم خراسان، از جمله هرات، مرو و بلخ را که در سیستان (یکی دیگر از ایالت‌های فلات ایران) پایه‌گذاری کرده بود، ضمیمه کشورش ساخت. او نیشابور را نیز اشغال کرد، اما به دلیل احترامی که به نادر افشار داشت، آن را به پسر نادرشاه واگذار کرد بنیان‌گذاری دولت مرکزی. هنگامی که احمدخان ابدالی برای تحکیم یک دولت مرکزی اقدام نمود افغانستان دچار استیلای نیروهای اجنبی و تجزیهٔ کشور، نبود حکومت مرکزی، و رکود اقتصادی بود. اوضاع نابسامان اجتماعی و تحولات سیاسی در کشورهای همسایه زمینهٔ تشکیل یک
و تحولات سیاسی در کشورهای همسایه زمینهٔ تشکیل یک حکومت مرکزی را در افغانستان آماده ساخته بود. ناگفته نماند که یک بخش بزرگ اردوی نادر افشار را قشون افغان‌ها تشکیل می‌داد که تحت قومانده نورمحمد خان علیزایی که به لقب میرافغان یاد می‌شد، فعالیت داشت. شمار آن‌ها تقریباً به چهار هزار غلجایی و دوازده هزار ابدالی و ازبک می‌رسید. نظر به پیشنهاد قوماندان عمومی نورمحمد خان علیزایی از سران خان علیزایی و احمد خان ابدالی قطعات افغان به قندهار سوق داده شدند. بعداً اقوام غلجایی، ازبک، ابدالی و هزاره خواهان تشکیل یک جرگه
غلجایی، ازبک، ابدالی و هزاره خواهان تشکیل یک جرگه قومی شد تا یکی از اعضای جرگه (مجلس) به حیث پادشاه تعیین شود و برای ادارهٔ امور افغانستان حکومتی را تشکیل بدهد که تشکیل اینچنین جرگه‌ای مورد قبول همه سران اقوام واقع شد. علاقه به شعر. شاه درانی مجموعهٔ شعری به سبک قصیده غنایی در زیان پشتو نوشته است. نمونه شعری وی به نام "عشق به میهن": خشونت. احمدشاه مسئول مستقیم بسیاری از کارهای ظالمانه و وحشیانه در جنگ‌های خود بود. پس از نبرد سوم پانی‌پت سربازان احمدشاه نزدیک ۴۰ هزار زندانی و نیز مردان بالای ۱۴ سال را سر
۴۰ هزار زندانی و نیز مردان بالای ۱۴ سال را سر بریدند و زنان و کودکان این شهر را به بردگی گرفتند. او چنین کاری را نیز پس از تصرف شهرهای لاهور، سرهند، و استان‌های شرق ایران در سال ۱۷۴۸ میلادی کرد. در سال ۱۷۶۲ احمدشاه دستور قتل کاروان بزرگی از خانواده‌های غیرنظامی را در نزدیکی امریتسار صادر کرد. در این کشتار جمعی بین ده تا سی هزار نفر کشته شدند. سیک‌ها این رویداد را «کشتار بزرگ» می‌نامند. احمدشاه پس از تصرف امریتسار (شهر مقدس سیک) معبد طلایی را ویران کرد و اجساد مردگان و گاوهای کشته شده را به دریاچهٔ مقدس آن
مردگان و گاوهای کشته شده را به دریاچهٔ مقدس آن انداخت و بسیاری پرستشگاه‌ها را ویران کرد.
مدل کی‌ام‌وی یک از مدل‌های رتبه‌بندی اعتباری و هم‌چنین سنجش ریسک اعتباری پرتفوی بانک است. این مدل ابتدا توسط شرکت کی‌ام‌وی استفاده شد و هم‌اکنون در بسیاری از بانک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مدل یکی از اولین مدل‌های ساختاری است. جزئیات مدل. در مدل کی‌ام‌وی، شش متغیر هستند که احتمال نکول شرکت را در افق زمانی "H" مشخص می‌کنند: برای محاسبه احتمال نکول در مدل کی‌ام‌وی باید این قدم‌ها را برداشت: تعیین ارزش دارایی شرکت. در این مدل این گونه فرض می‌شود که ارزش دارایی شرکت در زمان ،"t" formula_1 یک حرکت براونی
دارایی شرکت در زمان ،"t" formula_1 یک حرکت براونی هندسی استاندارد است؛ یا به عبارت دیگر: که در این رابطه formula_3 (متغیری تصادفی با توزیع نرمال و متوسط صفر و واریانس یک)، formula_4 و formula_5 به ترتیب متوسط و واریانس نرخ بازده لحظه‌ای دارایی‌های شرکت، و V_0 ارزش اولیه دارایی شرکت است. محاسبه فاصله تا نکول. فاصله تا نکول را می‌توان از رابطه زیر به‌دست‌آورد: که در این رابطه "DPT" نقطه نکول و formula_5 واریانس نرخ بازده دارایی‌های شرکت است.
آزْتِک‌ها یک فرهنگ آمریکای میانهای بودند که در دورۀ پَساکلاسیک، یعنی از سال ۱۳۰۰ تا ۱۵۲۱، در مرکز مکزیک شکوفا شدند. آزتک‌ها یک تمدن سرخ‌پوستی در مکزیک بودند. آزتک‌ها در قرن ۱۴ میلادی، یعنی زمانی که شهر تنوچتیتلان (تنوشتیتلان) را ساختند، به قدرت رسیدند. مردم آزتک از گروه‌های مختلف قومی مرکز مکزیک تشکیل شده بودند؛ به‌خصوص از گروه‌هایی که به زبان ناهاوتْل یا آزتک صحبت می‌کردند و بر قسمت‌های بزرگی از آمریکای میانه از قرن ۱۴ تا ۱۶ تسلط داشتند. تمدن آزتک بر اساس دولت‌شهر سازماندهی شده بود، بعضی از آنها به هم
دولت‌شهر سازماندهی شده بود، بعضی از آنها به هم پیوسته بودند تا اتحاد، کنفدراسیون سیاسی یا امپراتوری تشکیل دهند. امپراتوری آزتک، یک کنفدراسیون از سه دولت‌شهر بود که در سال ۱۴۲۷ تشکیل شده بود. این سه دولت‌شهر عبارت بودند از: تنوچتیتلان، مکزیکا یا تتسکوکو و تلاکوپان. آنها به کوزه‌ها و معماریشان معروف هستند. همچنین اساطیر آزتک‌ها بسیار معروف هستند. تقویم آزتک. آزتک‌ها از دو تقویم استفاده می‌کردند: یکی تقویم خورشیدی که به ۱۸ ماه تقسیم شده بود، و دیگری تقویم مقدس. تاریخچه. آزتک‌ها یک تمدن در آمریکای مرکزی و
مقدس. تاریخچه. آزتک‌ها یک تمدن در آمریکای مرکزی و مکزیک کنونی بودند. کلمۀ "آزتکاتل" به زبان خود آزتک‌ها یعنی ناهاوتل (ناواتْل - Nāhuatl)، در لغت به‌معنی افرادی است که از آزتلان (سرزمین افسانه‌ای آزتک‌ها) می‌آمدند. آزتک‌ها خود را بیشتر "مِکزیکا" صدا می‌کردند که امروزه نام کشور مکزیک از آن کلمه مشتق شده است. در سال ۱۸۱۰، طبیعت‌شناس پروسی به‌نام الکساندر فون هولمبولدت برای اولین بار، لفظ مدرن "آزتک" را برای این تمدن یا ملت استفاده کرد. پایتخت آزتک‌ها تنوشتیتلان نام داشت و از سال ۱۳۲۵ تا ۱۵۲۱، دوازده حاکم بر
نام داشت و از سال ۱۳۲۵ تا ۱۵۲۱، دوازده حاکم بر آن فرمانروایی کردند. پس از جنگ‌های خونین، آخرین حکمران آزتک‌ها خود را در ۱۳ اوت ۱۵۲۱، تسلیم اسپانیایی‌ها کرد. فرهنگ. آزتک‌ها پرستشگاه‌ها و برج‌ها و خانه‌های بسیارِ خود را با مصالح سنگی می‌ساختند، در رشتۀ نجوم، حقوق و حکومت پیشرفت کرده بودند، در بسیاری از هنرها و پیشه‌ها صاحب مهارت شده و به موسیقی، رقص، نمایشنامه و ادبیات علاقه‌مند بودند. گذشته از این، آزتک‌ها چندین باغ گیاه‌شناسی یا گیاه‌پروری داشتند که اروپایی‌ها تا آن زمان، چنین چیزی را ندیده بودند و با آن
تا آن زمان، چنین چیزی را ندیده بودند و با آن آشنایی نداشتند. در سرزمین آزتک‌ها شبکۀ بزرگی برای آبیاری زمین‌های کشاورزی ایجاد شده بود. صنعت بافندگی نیز در بین آنان پیشرفت زیادی داشت. در این میان، تأسیساتی مانند بیمارستان با پزشکان و جراحان متخصص وجود داشتند. در سال ۱۵۱۹ میلادی، یک ملوان اسپانیایی به‌نام ارنان کورتس همراه با ارتشی کوچک به آزتک‌ها حمله کرد. او پس از نبردهای سخت و خونین توانست قدرت و حکومت آزتک‌ها را سرنگون و نابود کند. آنگاه اسپانیایی‌ها مکزیک را جزئی از سرزمین امپراتوری اسپانیا به‌شمار
مکزیک را جزئی از سرزمین امپراتوری اسپانیا به‌شمار آوردند، ولی امروزه نیز بسیاری از سرخ‌پوستان ساکن مکزیک به زبان آزتک‌ها سخن می‌گویند. مکزیک امروزی و مکزیکی‌های معاصر از اینکه تمدن آزتک‌ها به آنها تعلق دارد، بر خود می‌بالند. آنها توانسته‌اند بسیاری از شیوه‌های زندگی و آداب و رسوم آزتک‌ها را تا امروز حفظ کنند. برخی از واژه‌های آزتک نه‌فقط در میان مکزیکی‌ها یافت می‌شود، بلکه به زبان‌های بزرگ مانند زبان انگلیسی نیز راه یافته‌اند. از میان این واژه‌ها می‌توان به chocolate (= شکلات)، tomato (= گوجه فرنگی)،
به chocolate (= شکلات)، tomato (= گوجه فرنگی)، ocelot (= گربه پلنگی)، coyote (= کایوت)، avocado (= آووکادو) و برخی واژه‌های دیگر اشاره کرد. بدین ترتیب، با آنکه قدرت و حکومت امپراتوری آزتک‌های باستان، حدود چهارصد سال پیش از این نابود شد، ولی تأثیرشان در جنبه‌های گوناگون زندگی فرهنگی مردم مکزیک همچنان زنده است. جستارهای وابسته. سرخپوستان تاریخ مکزیک سنگ تقویم آزتک قربانی کردن انسان و آدم‌خواری. برای آزتک‌ها مرگ، ابزاری در خدمت خلقت بود. خدایان و انسان مسئولیت داشتند تا با قربانی کردن خودشان اجازه دهند زندگی
داشتند تا با قربانی کردن خودشان اجازه دهند زندگی ادامه پیدا کند. هم حیوانات و هم انسان‌ها بر اساس اینکه به کدام خدا تقدیم می‌شوند و کدام مراسم برگزار می‌شود، قربانی می‌شدند. در بعضی از این مناسک، نشانه‌هایی از آدم‌خواری هم وجود داشته است. قربانی‌کننده و خانواده‌اش بخش‌هایی از جسم قربانی خود را مصرف می‌کرده‌اند؛ هرچند که میزان رایج بودن این عمل، مشخص نیست. منابع. آدم‌خواری آزتک‌ها
جزیره پانگکور جزیره‌ای در ساحل ایالت پراک در شمال غربی مالزی غربی است. دسترسی به این جزیره توسط قایق از شهر لوموت ممکن است و حدود ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. پانگ کور تنها ۸ کیلومتر مربع وسعت و هزار نفر جمعیت دارد و علی‌رغم تبلیغ شدید آن توسط دولت مالزی به عنوان مرکزی توریستی (که باعث جذب گردشگران بین‌المللی بسیاری هم شده است) هنوز ماهیگیری و صنایع ماهی محلی، اصلی‌ترین صنعت آن هستند. تاریخچه. به‌طور تاریخی پانگ کور پناهگاهی برای ماهیگیران، تجار و دزدان دریایی محلی بود. در سده هفدهم هلندی‌ها در این‌جا قلعه‌ای
محلی بود. در سده هفدهم هلندی‌ها در این‌جا قلعه‌ای ساختند تا تجارت قلع در پراک را کنترل کنند. این قلعه هنوز در این جزیره موجود است و به جاذبه‌ای گردشگری بدل شده است. آن را به نام قلعه هلندی (در مالایی: کوتا بلاندا) می‌نامند. در ۱۸۷۴ در این جزیره بود که معاهدهٔ تاریخی مهمی بین سلطان محلی پراک و دولت بریتانیا امضا شد و با این قرارداد نفوذ استعماری بریتانیا بر شبه جزیره مالایا آغاز شد. این قرارداد معاهده پانگ کور نام دارد. گردشگری. پانگکور به سواحل خوب خود معروف است و امکانات اقامتی از خوابگاه‌های ارزان تا
است و امکانات اقامتی از خوابگاه‌های ارزان تا هتل‌های ۵ ستاره در آن موجود است. تلوک نیپاه و ساحل مرجان در شمال غربی جزیره از محبوب‌ترین سواحل برای جهانگردان اروپایی هستند. تلوک کتاپانگ (ساحل لاک‌پشت) نیز از سواحل زیبای این جزیره است. یکی از جزایر کوچک نزدیک پانگکور، جزیره «پانگکور لائوت» است که مقابل ساحل پاسیر بوگاک قرار دارد. تمام این جزیره توسط هتلی با همین نام اشغال شده است که آن را از اجلالی‌ترین هتل‌های مالزی می‌دانند. کتاب راهنمای لونلی پلانت در نسخه ژانویه ۲۰۰۷ خود این هتل را «اختصاصی‌ترین مؤسسه
ژانویه ۲۰۰۷ خود این هتل را «اختصاصی‌ترین مؤسسه توریستی مالزی» می‌نامد. پاواراوتی، خواننده اپرای معروف ایتالیایی، بارها در این هتل اقامت کرده است. وقوع فاجعه سونامی دسامبر ۲۰۰۴ در آسیای جنوب شرقی گرچه تأثیر کمی بر کرانه غربی مالزی داشت اما بر افت گردشگری در پانگ‌کور نقش داشته است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
سیتیآوان منطقه‌ای در ناحیه مانجونگ در پراک، مالزی است. این منطقه ۳۳۱٫۵ کیلومتر مربع وسعت دارد و (بر طبق آمار سال ۲۰۰۰) ۹۵۹۲۰ نفر جمعیت. شهر سیتیآوان، شهر رسمی این منطقه است. چین پنگ، رهبر مشهور حزب کمونیست مالایا در «دوران اضطراری»، در این منطقه و در شهر سیتیآوان متولد شده‌است. منابع. بعضی اطلاعات این مقاله از اینجا استخراج شده‌اند: Malaysia,Singapore &amp; Brunei, by Simon Richmond, Marie Cambon, Damian Harper and Richard Watkins
مانجونگ (نام سابق: دیندینگ) ناحیه‌ای واقع در جنوب غربی ایالت پراک، مالزی است. این منطقه به علت وجود جزیره پانگ کور (جاذبه مهم توریستی) و همچنین ایستگاه نیروی دریایی سلطنتی مالزی مشهور است. منابع. بعضی اطلاعات این مقاله از اینجا استخراج شده اند: Malaysia,Singapore &amp; Brunei, by Simon Richmond, Marie Cambon, Damian Harper and Richard Watkins
لوموت شهری کوچک واقع در ایالت پراک، مالزی است. این شهر تنها ۳۱٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد و در ۸۴ کیلومتری جنوب ایپوه و ۲ کیلومتری سیتیآوان واقع شده و راه اصلی به جزیره پانگ کور است. در ضمن صنایع دستی صدف و مرجان آن نیز معروف است. این شهر که زمانی شهر کوچکی برای ماهیگیران بود اکنون به ایستگاه نیروی دریایی سلطنتی مالزی بدل شده است. واژفٔ "لوموت" در زبان مالایی به معنای خزه، گلسنگ، یا جلبک دریایی است. می‌گویند علت این نام‌گذاری این است که پیش‌ترها پر از خزه بوده است. اسکله لوموت راه اصلی ارتباط با جزیره پانگ‌کور است.
لوموت راه اصلی ارتباط با جزیره پانگ‌کور است. منابع. برخی داده‌ها از: Malaysia,Singapore &amp; Brunei, by Simon Richmond, Marie Cambon, Damian Harper and Richard Watkins https://web.archive.org/web/20090808094443/http://www.pulaupangkor.org/
بهشت رضا نام مهم‌ترین آرامستان مشهد است که در استان خراسان رضوی، شهرستان مشهد و در ۸ کیلومتری جاده مشهد- فریمان قرار دارد. در حال حاضر این آرامستان ۱۶۵ هکتار مساحت دارد. در این آرامستان ۳۷۰ هزار نفر دفن هستند. این آرامستان در سال ۱۳۵۵ به بهره‌برداری رسید. در این آرامستان قطعه ای وجود دارد که در آن پیکرهای قربانیان بمب‌گذاری در حرم امام رضا دفن شده‌است.