payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سراسر جهان اسلام منعکس کرد. این هنر معنوی به روز و جهانی است، بیشترخاصیت انتزاعی دارد و مقید به زمان و مکان خاصی نیست. هنری توحیدی است و همه چيز را به يك مبدا واحد رجعت مي‌دهد، آنچه در معماري مساجد، خطوط و حروف در خوشنويسي قرآني، شعر و... ديده مي‌شود از اين قبيل مي‌باشد. اما در مورد نقش هنر اسلامی در دوران معاصر می توان گفت،هنر اسلامی در طول دوران خود توانسته در هنر معاصر ایران نقش داشته باشد، هنر ایرانی رابطه عمیقی با دین اسلام دارد و بسیاری از شاخه‌های هنری که در حال حاضر می‌توانیم در جامعه ببینیم، یا
هنری که در حال حاضر می‌توانیم در جامعه ببینیم، یا از مباحث دینی سرچشمه گرفته‌اند و یا با اتکا به آن‌ها پرورش یافته‌اند.هنر اسلامی نه تنها در ایران بلکه از دیرباز بر هنر کشورهای غربی نیز تاثیرات زیادی داشته است .
زباره روستایی‌است از توابعِ بخش مرکزی شهرستان کنگان واقع در شهرستان کنگان استان بوشهر در جنوبِ ایران.
دهستان مهران، یکی از دهستان‌های بخش مهران شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای پدل است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان مهران برابر با ۱۰٬۳۰۴ نفر بوده‌است.
رأس نابند یا نای‌بند روستای از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران است. نای‌بند طبق آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت آن زیر سه خانوار می‌باشد.
گزدان، روستایی در دهستان مقام بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۵ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
لوبیا نوعی دانه خوراکی است که همه ساله میلیون‌ها تن به مصرف می‌رسد و یکی از مواد غذایی نسبتاً ارزان و فراوان است؛ طبع گرم و تری دارد و معمولا در غذاهای سوپی یا خورشتی به کار میرود. خواص. لوبیا از ۲۲ درصد پروتئین، ۶۲ درصد قند(کربوهیدرات) از نوع نشاسته و ۲ درصد مواد چربی تشکیل شده و یکی از مقوی‌ترین حبوبات روی زمین به‌شمار می‌رود و چون مواد پروتئینی آن نسبتاً زیاد است. لوبیا برای بعضی از مردم که دارای معده ضعیف هستند غذای سنگینی به‌شمار می‌رود و ممکن است به دشواری هضم شود. اما اگر چند روزی آن را در آب خیس
دشواری هضم شود. اما اگر چند روزی آن را در آب خیس کنند و هنگامی که لوبیا می‌خواهد جوانه بزند آن را بپزند، هم زودتر پخته می‌شود و هم سریعتر گوارده و جذب می‌گردد. این لوبیای تازه جوانه زده، دارای ویتامین‌های گوناگون هم خواهد بود که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از انواع ویتامین «ب» ویتامین «ث» ویتامین «د». بنابراین فواید چنین لوبیایی خیلی بیش از لوبیای خیس نشده وجوانه نزده می‌باشد. لوبیا برای مبتلایان به رماتیسم، اختلال فشارخون و بیماری‌های کلیوی خوراک سودمندی به‌شمار می‌رود. اما به علت سرشار بودن از کربوهیدرات
می‌رود. اما به علت سرشار بودن از کربوهیدرات نشاسته، اشخاص چاق و مبتلایان به بیماری قند (دیابت) باید از مصرف زیاد آن پرهیز کنند و نیز کسانی که به بیماری نقرس دچارند یا اورهٔ خونشان بیشتر از حد طبیعی است به علت وجود پروتئین نسبتاً زیاد در لوبیا باید در مصرف آن احتیاط کنند و از لوبیای سبز استفاده نمایند.
روباه‌ها جانورانی با جثهٔ متوسط و کوچک از تیرهٔ سگ‌سانان هستند که در آسیا و آمریکا و همهٔ قاره‌ها به جز جنوبگان زندگی می‌کنند. روباه‌ها در نواحی قطبی، جلگه‌های بی‌درخت و در بیابان‌های آفریقا و خاورمیانه، کویرها و دشت‌های خشک زندگی می‌کند. روباه‌های سرخ از فراوان‌ترین گونه‌های روباه بوده و دارای پراکندگی بسیار بالا و شامل ۴۷ زیرگونهٔ شناسایی شده است. این روباه‌ها در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی یافت می‌شوند. ۱۲ گونه از روباه‌ها متعلق به سردهٔ "Vulpes" یا روباه‌های حقیقی می‌باشند. فریدون جنیدی دربارهٔ نام
حقیقی می‌باشند. فریدون جنیدی دربارهٔ نام روباه می‌نویسد: «روباه که در زبان پهلوی روپاس rupas خوانده می‌شود، و اگرچه نام روباه در اوستا به گونهٔ اوروپی از ریشهٔ روپ است، اما پسوند اَس در زبان پهلوی نشان می‌دهد که در اوستا نیز گونهٔ روپ اَس یا ربایندهٔ تیز، روایی داشته است. ویژگی‌های عمومی. روباه‌ها در مقایسه با سگ‌سانان دیگر مانند شغال و گرگ جثه‌های کوچکی دارند. بزرگ‌ترین آن‌ها روباه قرمز است که حدود ۴ تا ۸ کیلوگرم وزن دارد. کوچک‌ترین روباه‌ها نیز گونهٔ روباه صحرا است که حداکثر تا ۱/۷ کیلوگرم وزن دارد.
روباه صحرا است که حداکثر تا ۱/۷ کیلوگرم وزن دارد. روباه‌ها روی پنجه خود حرکت می‌کنند و برخلاف سایر سگ‌سانان، دارای پنجه‌های جمع شونده هستند. دورهٔ بارداری روباه‌ها ۵۲ یا ۵۳ روز بوده و روباه ماده به‌طور میانگین ۴ یا ۵ نوزاد به دنیا می‌آورد. تعداد نوزادان در گونه‌های مختلف روباه و بسته به موقعیت متفاوت است. به عنوان مثال روباه قطبی در هر بارداری می‌تواند تا ۱۱ توله به دنیا آورد. پوشش بدن. روباه‌ها بر اساس نوع گونه و فصل و منطقهٔ زندگی دارای طرح‌ها و رنگ‌های گوناگونی از جمله سفید، سرخ، قهوه‌ای و سیاه یا
گوناگونی از جمله سفید، سرخ، قهوه‌ای و سیاه یا ترکیبی از این‌ها هستند. همچنین میزان رشد خز و مو و برخی ویژگی‌های فیزیکی و ساختاری آن‌ها مرتبط با محیط زندگی آن هاست. روباه‌هایی که در مناطق کویری و بیابانی زندگی می‌کنند معمولاً قهوه ای یا خاکی رنگ هستند و این روباه‌ها جهت سرد نگه داشتن بدن خود در گرمای کویر دارای گوش‌های بزرگ و پوشش یا خز کوتاه تری هستند. در مقابل، روباه‌هایی که در مناطق قطبی زندگی می‌کنند جهت استتار بهتر در آن محیط عموماً سفیدرنگ هستند. این روباه‌ها جهت حفظ دمای بدن خود در مناطق قطبی، دارای
جهت حفظ دمای بدن خود در مناطق قطبی، دارای گوش‌های کوچک و خز و پوشش ضخیمی هستند. روباه‌های قرمز در انتهای دم خود دارای موهای سفید رنگی هستند. پوشش این روباه‌ها در فصول گرم، رنگ روشن تری دارد و ضخامت خز آن‌ها در فصول سرد بیشتر می‌شود. همچنین برخی از روباه‌ها در سنین مختلف دارای رنگ‌های متفاوتی هستند. رفتارشناسی. روباه‌ها در طبیعت به‌طور میانگین بین ۱ تا ۳ سال و در برخی موارد تا ۱۰ سال عمر می‌کنند. برخلاف سایر سگ‌سانان روباه‌ها همیشه به‌طور گروهی زیست نمی‌کنند. اکثر گونه‌ها معمولاً در گروه‌های کوچک خانوادگی
اکثر گونه‌ها معمولاً در گروه‌های کوچک خانوادگی زندگی می‌کنند و برخی گونه‌ها مانند روباه قطبی به صورت انفرادی زندگی می‌کنند. روباه‌ها موجوداتی همه چیزخوار در نظر گرفته می‌شوند. آن‌ها از انواع بی‌مهرگان و حشرات، خزندگان، پستانداران کوچک و قسمت‌های مختلف گیاهان تغذیه می‌کنند. بیشتر روباه‌ها تنوع غذایی بالایی دارند اما بعضی گونه‌ها مانند روباه خرچنگ‌خوار از منابع غذایی محدودتری استفاده می‌کنند. روباه‌ها روزانه در حدود یک کیلوگرم گوشت می‌خورند و باقیماندهٔ غذای خود را برای استفاده در وعده‌های بعدی در زیر زمین،
خود را برای استفاده در وعده‌های بعدی در زیر زمین، زیر برف و لابلای برگ‌ها و گیاهان مخفی می‌کنند. روباه خاکستری یکی از دو گونهٔ شناخته شده از سگ‌واران است که می‌تواند از درختان بالا برود. گونهٔ دیگر جانوری به نام سگ‌راکون است. طبقه‌بندی. سردهٔ روباه‌ها (روباه‌های حقیقی): "روباه بنگال" "شاه‌روباه" "روباه دماغه" "روباه ترکمنی" "روباه تبتی" "روباه قطبی" "روباه توله" "روباه رنگ‌پریده" "روباه شنی" "روباه تیزرو" "روباه سرخ" "روباه صحرا" سردهٔ روباه‌های آمریکای جنوبی: روباه آند روباه داروین روباه پاتاگونیا روباه
روباه آند روباه داروین روباه پاتاگونیا روباه پامپا روباه سچورا روباه سپیدموی سردهٔ دم‌دارسگ: روباه خاکستری روباه جزیره روباه گوش‌خفاشی سردهٔ روباه خرچنگ‌خوار: روباه خرچنگ‌خوار
پریمو لوی (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۹ - درگذشتهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۸۷) شیمی‌دان و نویسندهٔ ایتالیایی در خانوادهٔ سکولار یهودی به دنیا آمد. به رغم مشکلاتی که بنیتو موسولینی برای تحصیل یهودیان ایتالیا به وجود آورده بود، لوی توانست در سال ۱۹۴۱ با مدرک لیسانس در رشتهٔ شیمی از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شود. پس از حملهٔ آلمان به شمال ایتالیا در سال ۱۹۴۳، به واسطهٔ خبرچینی یکی از همکارانش اسیر نازیها شد و ده ماه در اردوگاه آشویتس اسیر بود تا این که توسط ارتش سرخ آزاد شد. لوی پس از بازگشت به تورین خاطرات اسارتش در آشوییتس و
پس از بازگشت به تورین خاطرات اسارتش در آشوییتس و اروپای شرقی را در دو کتاب "آیا این یک انسان است" و "معاهده" نوشت. او عمدتاً آثارش را با نام مستعار دامیانو مالابیالا (Damiano Malabaila) منتشر می‌کرد. کتاب "نقص ساختاری" او که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه علمی تخیلی اکثراً بدبینانه است. مرگ. لوی در سال ۱۹۸۷ با سقوط از راه‌پلهٔ طبقهٔ سوم خانه‌اش جان باخت. هرچند مرگ او رسماً خودکشی اعلام شده، بسیاری به آن مشکوکند و آن را قتل قلمداد می‌کنند. کتاب‌های او به زبان‌های بسیاری ترجمه شده و
کتاب‌های او به زبان‌های بسیاری ترجمه شده و معاهده جز کتاب‌های درسی مدارس ایتالیا شد. سوءاستفاده از شمارهٔ آشویتس پریمو لوی. در ژوئن ۲۰۱۶ مشخص شد که مردی که شمارهٔ آشویتس پریمو لوی (۱۷۴۵۱۷) را بر دست خودش خالکوبی کرده‌بود و برای سال‌ها ادعا می‌کرد که موفق به فرار از اردوگاه کار اجباری آشویتس در دوران آلمان نازی شده‌است، همهٔ این سال‌ها دروغ گفته و هیچ‌وقت اصلاً در آشویتس زندانی نبوده‌است. جوزف هیرت در نامهٔ عذرخواهی که منتشر کرد، مدعی شد که شمارهٔ پریمو لوی را روی بازوی خود خالکوبی کرد تا «خاطرهٔ این
لوی را روی بازوی خود خالکوبی کرد تا «خاطرهٔ این شیمی‌دان بزرگ» را زنده نگه دارد.
چکاوَک پرنده‌ای خوش‌آواز با پر و بالِ رگه‌رگه و قهوه‌ای است که اغلب در حال پرواز آواز می‌خواند. چکاوک‌ها روی زمین بیشتر راه می‌روند یا می‌دوند. معمولاً ناخن انگشتِ عقبیِ پای آنها دراز، راست و نوک‌تیز است. اغلب به‌طور دسته‌جمعی دیده می‌شوند. نر و مادهٔ آنها همشکل است. روی زمین آشیانه می‌سازند و از دانه‌ها، حشرات و نرم‌تنان تغذیه می‌کنند. انواع چکاوک. چکاوک گونه‌های بسیاری دارد که برخی از گونه‌های شناخته‌شدهٔ آن به شرح زیر است: پراکندگی. خانوادهٔ چکاوک عمدتاً در نیمکرهٔ شرقی زندگی می‌کنند. شاید معروفترین
در نیمکرهٔ شرقی زندگی می‌کنند. شاید معروفترین چکاوک، چکاوکِ آسمانی است که در سراسر اروپا و نواحی معتدل آسیا از جمله ایران زندگی می‌کنند. بلندیَش به ۱۸ سانتیمتر می‌رسد. پوشش پشتیِ پرهایش قهوه‌ای تیره است. بیشترِ چکاوک‌ها، از جمله چکاوک آسمانی، معمولاً در ساختن لانه از علف، مو، تکه‌های پارچه و مانند اینها استفاده می‌کنند.
فلامینگو، بال‌آتشی، مُرغ آتشی، و همچنین مرغ حسینی، سرخاب یا غاز سرخ پرنده‌ای از راستهٔ بال‌آتشی‌سانان است. فلامینگو پرنده‌ای است با پاهای دراز و منقاری خمیده و گردنی بلند خمیده، آبچر با بدنی بسیار کشیده و پر و بالی به رنگ‌های سفید و صورتی است. در پروازها پاها و گردنش کشیده و قدری پایین‌تر از سطح بدن قرار می‌گیرد. بالهایش ترکیب زیبایی از رنگهای سرخ و سیاه است. پرنده نابالغ قهوه‌ای مایل به خاکستری چرک است. فلامینگو به آرامی راه می‌رود و درحالی‌که سر و منقار خودرا در آب کم عمق فرو برده تغذیه می‌کند. فلامینگو
در آب کم عمق فرو برده تغذیه می‌کند. فلامینگو از ۰/۹ تا ۱/۵ متر بلندی دارد. بیشتر فلامینگوها حلزون و گیاهان آبی را می‌خورند. این پرندگان به صورت دست جمعی و در دسته‌های چند هزارتایی زندگی می‌کنند. راستهٔ بال‌آتشی‌سانان که فلامینگو به آن تعلق دارد، از پرندگان آبزی و بزرگ‌جثه هستند که غذا را از نوک خمیده و صافی‌مانند خود می‌گذرانند. فلامینگو شاید شاخص‌ترین پرنده آبچر در جهان هست. پر و بال بنفش-قرمز، خود به تنهایی این پرنده را از سایر پرنده‌ها مجزا می‌کند. فلامینگوها در هر قاره‌ای جز قطب جنوب زندگی می‌کنند.
در هر قاره‌ای جز قطب جنوب زندگی می‌کنند. جفت‌گیری. سالی یکبار جفتگیری می‌کند؛ و لانه‌ای گلین برای تخمگذاری می‌سازد. بیشتر فلامینگوهای ماده یک تخم در سوراخ لانه می‌گذارند ونر و ماده هردو به نوبت روی تخم می‌خوابند. پس از سی روز جوجه از تخم بیرون می‌آید. جوجه فلامینگو بعد از ۵ روز لانه را ترک می‌گوید و به گروه فلامینگوهای جوجه می‌پیوندد. اما برای تغذیه به لانه‌ای که در آن تولد یافته و پدر و مادر برایش خوراک آماده کرده‌اند بازمی‌گردد. بعد از دوهفته خود به جستجوی خوراک می‌پردازد. فلامینگو در محیط طبیعی از ۱۵ تا
خوراک می‌پردازد. فلامینگو در محیط طبیعی از ۱۵ تا ۲۰ سال زندگی می‌کند. بیشتر پرنده‌شناسان فلامینگوها را به چهار گونه تقسیم کرده فلامینگوهای بزرگ در آفریقا، جنوب آسیا و اروپا و جنوب آمریکای جنوبی و هند غربی زندگی می‌کنند. فلامینگوهای کوچک در دره بزرگ نشستی کنیا و تانزانیا در آفریقا به سر می‌برند. فلامینگوهای دیگر دو گونه هستند. گونه کمیاب فلامینگوهای آندی و جیمس می‌باشند که در کرانهٔ دریاچه‌های بلند کوه‌های آند در آمریکای جنوبی به سر می‌برند. فلامینگوهای وحشی روزگاری در فلوریدای جنوبی می‌زیستند، اما مردم
روزگاری در فلوریدای جنوبی می‌زیستند، اما مردم آن‌ها را به خاطر پرهای زیبایشان کشتند. زیستگاه. مرداب‌های ساحلی کم عمق. مانداب‌های حاصل طغیان دریاچه‌ها، لجن‌زارها و غیره به سر می‌برند. تغذیه. رژیم غذایی فلامینگو سخت پوستی به نام آرتمیا می‌باشد. پراکندگی در ایران. در دریاچهٔ ارومیه و در تابستان در فارس به سر می‌برند و ممکن است در خوزستان زاد و ولد کنند. در دریاچه پریشان واقع در شهرستان کازرون یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های فلامینگوهای ایرانی بوده‌است که در سال ۱۳۸۷ به‌طور کامل دریاچه به دلیل حفر چاه‌های غیرمجاز
به‌طور کامل دریاچه به دلیل حفر چاه‌های غیرمجاز خشک شده و زیستگاه فلامینگوها نزدیک به ۱۴ سال است از بین رفته‌است.
حسن چلیپا مشهور به اسماعیل‌زاده (زاده ۱۳۰۱ زنجان_ درگذشته ۲۰ بهمن ۱۳۸۵) در تهران، نقاش قهوه‌خانه‌ای ایرانی بود. فرزند او کاظم چلیپا نیز از هنرمندان مشهور پس از انقلاب در ایران می‌باشد. استاد منیژه آرمین در کتاب «کیمیاگران نقش، زندگی‌نامه داستانی هفت نقاش» در قسمت پرده عشق مطالب جالبی را دربارهٔ استاد حسن اسماعیل‌زاده نوشته است. زندگی. استاد حسن چلیپا که تخلص هنری خویش (اسماعیل‌زاده) را از نام پدرش (اسماعیل) وام گرفته است، در سال ۱۳۰۱ در زنجان چشم به جهان گشود. لیکن پیش از به دنیا آمدن او، پدرش رخت از جهان
لیکن پیش از به دنیا آمدن او، پدرش رخت از جهان بربست. وی با مدد از استعداد خدادادی از همان اوان کودکی به دلیل شور و شوق و علاقه‌ای که به هنر نقاشی داشت، تجربه‌های نخستین نقش آفرینی را کسب کرد. در کودکی همراه خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد و در سن ۸ سالگی، مادر که علاقهٔ وافر فرزند را به نقاشی دریافته بود مرحوم استاد محمد مدبر را به جهت تعلیم به او برگزید. اشتیاق بی‌اندازهٔ شاگرد و تبحر استاد چنان کرد که اسماعیل‌زاده، هنرمندی خلاق و نقاشی صاحب قلم شد. وی۱۴ سال نزد استاد رمز قلم کشیدن و هنر رنگ آمیزی را
سال نزد استاد رمز قلم کشیدن و هنر رنگ آمیزی را آموخت؛ چنان‌که نقاشی‌های او خط و سبک و رنگ قلم استادش مدبر را می‌نمود. این همکاری از یک سو موجب گرایش نقاش مستعد و جوان به شیوه و شگرد استادش محمد مدبر شد و از سوی دیگر عامل رونق نقاشی‌های خیالی ساز مذهبی و شاهنامه‌ای نزد عامه مردم شد. شگفتا که او چه در دوران حیات استاد محمد مدبر و چه پس از مرگ ایشان چنان تشابهاتی ازنظر رنگ و طرح با استاد مدبر آشکار ساخت که بسیاری هنگام داوری تابلوهای آن دو درتشخیص صاحب آن دچاره حیرت و تردید می‌شدند چنان‌که امروز هم او را مدبر
حیرت و تردید می‌شدند چنان‌که امروز هم او را مدبر زنده (ثانی) نام نهادند. ویژگی‌های کاری. وی در میان رنگ‌ها رنگ‌های تلخ و تیره مانند قهوه‌ای را بیش از رنگ‌های دیگر دوست دارد. در پس زمینه نقاشی‌های تابلوهایش این رنگ‌ها به خوبی نمایان است. استاد حسن اسماعیل‌زاده ذاتاً یک هنرمند است؛ زیرا جدای از یافته‌های خود از استادش آثاری که در طول زندگی. پر پربرکتش خلق کرده است، سرشار از تنوع است. در دوران فعالیت هنری خود مجموعه‌ای غنی از آثاری را خلق کرده است که بیانگر هویتی ویژه از هتر نقاشی‌های ایرانی است. ترسیم موضوع
ویژه از هتر نقاشی‌های ایرانی است. ترسیم موضوع تابلوی قهوه‌خانه برای اولین بار در نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای و توجه به صحنه‌های روزمره زندگی مردم و آداب و رسوم آن‌ها از ویژگی‌های آثار استاد اسماعیل‌زاده است. مانند تابلوهای قهوه‌خانه زمان قدیم، قهوه‌خانه نودانک (شمیران) عقدکنان، چاوش خوانی، حنابندان زمان قدیم. بقال کم فروش. ختنه سورون زمان قدیم. شب چله زمان قدیم و… زیرا پاسخگویی به نیازهای عاطفی درونی خود که از خصوصیات یک هنرمند واقعی است دقیقاً در آثار ایشان دیده می‌شود. همچنین توجه به منظره‌سازی و تأثیرگیری از
می‌شود. همچنین توجه به منظره‌سازی و تأثیرگیری از فضاهای مختلف. حسن اسماعیل‌زاده به طراحی اهمیت ویژه‌ای می‌دادند. طراحی‌های سریع و کلی که برای شروع تابلو با قلم و رنگ یا زغال رو بوم می‌زنند بقدری زیبا و استادان است که تعجب‌برانگیز است زیرا ایشان آموزشی برای طراحی تند (اسکیس) یاکلی بینی (فضاسازی اولیه) در طراحی آنگونه که در دانشگاه‌ها آموزش داده می‌شود ندیده‌اند. با وجود این در آثار نقاشی استاد اسماعیل‌زاده دقت در طراحی درست و قابل قبول و تأکید بسیار بوده است و این از نکات مهم و ویژگی‌های منحصربه فردی است که
و این از نکات مهم و ویژگی‌های منحصربه فردی است که در آثار این استاد دیده می‌شود. استاد اسماعیل‌زاده تابلوهای زیادی درزمینهٔ حماسه‌های مذهبی و ملی موضوع‌های رزمی و بزمی و آداب و سنن مردم کشیده است. ازجمله نقاشی‌های وی خیمه گاه سید الشهدا، جنگ‌های امام علی ، آتش رفتن سیاوش، کشته شدن دیو سفید به دست رستم، بهرام و گلندام، پرده‌های درویشی؛ و در ارتباط با آداب و سنن مردم تابلوهایی با شب عقدکنان حنابندان. قهوه‌خانه زمان قدیم. شب یلدای زمان قدیم خواستگاری و مانند آن طراحی کرده است. وی یکی از چهره‌های مطرح و از
آن طراحی کرده است. وی یکی از چهره‌های مطرح و از ستون‌های پایدار نقاشی خیالی ساز قهوه‌خانه‌ای به حساب می‌آید. استاد اسماعیل‌زاده در زمان حیات خود با برپایی نمایشگاه‌های متعدد انفرادی شرکت درچندین نمایشگاه جمعی داخلی و خارجی نظر بسیاری از دوستداران و منتقدان هنری را به خود جلب نمود برخی از تابلوهای استاد در موزه سعدآباد، موزه رضا عباسی، موزه کندلوس، موزه هنرهای دینی امام علی و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود.
ولسوالی مرغاب واقع در شمال شرق ولایت غور، است که در فاصله ۱۳۰ کیلومتری شمال آن ولایت موقعیت دارد. این منطقه به اساس درخواست مردم مرغاب به تاریخ ۹ جوزا ۱۳۹۸ توسط رئیس‌جمهور غنی بحیث ولسوالی با مرکزیت شورابه منظور و تأسیس شد. مرغاب دارای ۱۴۹ قریه بوده و نفوس آن در زمان تأسیس آن ۸۶۰۰۰ نفر تخمین شده‌است. جغرافیا. مرغاب منطقه ای وسیع است در شمال فیروز کوه (مرکز ولایت غور) که شمالا محاط است به ولسوالی کوهستانات سرپل، شرقاً وصل است به ولسوالی لعل و سرجنگل، غربا وصل است به ولسوالی چهارسده، جنوبا متصل است به ولسوالی
است به ولسوالی چهارسده، جنوبا متصل است به ولسوالی دولت یار و جنوب غربا وصل است به شهر فیروزکوه. دره طولانی و پرخم و پیچ مرغاب، دریای بزرگ و خروشانی را در خود جا داده‌است که بنام دریای مرغاب یاد می‌شود و از جمله دریاهای مشهور کشور به حساب می‌آید. کوهای سربه فلک کشیده، جنگلات مختلف طبیعی واین دریای بزرگ، فضای طبیعی این منطقه را خاصیت و منظره ویژه و جالبی بخشیده‌است. مناظر طبیعی مرغاب به دلیل داشتن کوه‌های سر به فلک کشیده و موجودیت رود مرغاب از جمله مناطق دیدنی و سیاحتی غور به‌شمار می‌رود؛ در کوه‌های مرغاب
و سیاحتی غور به‌شمار می‌رود؛ در کوه‌های مرغاب حیوانات وحشی از قبیل آهو، گرگ روباه نیز وجود دارد. روستاها. اسپرف جنداک خاراگرد دره چات سندیز دره تخت خاک دختر خیلی راغ چارگانه سپرمان شی تخت ریچن کمپیرک کوه کشته گلاردیز نوک دیز اسفرمان شورابه شمک واجان دهور سرجنگل سالدیز سیاب نیک بازار‌ها. بازار اسپرف بازار شورابه بازار جنداک بازار واجان بازار دهور بازار سندیز حکومت. مرغاب در جغرافیای سیاسی افغانستان به حیث یک واحد اداری است. مردم مرغاب در تاریخ مبارزات سیاسی کشور علیه روس‌ها ونیز در مقاومت علیه طالبان نقش
کشور علیه روس‌ها ونیز در مقاومت علیه طالبان نقش بارز وبرازنده ای ایفا نموده‌اند. مقتدرترین حزب در مرغاب حزب جمعیت اسلامی افغانستان است. تا هنوز دو والی از ولسوالی مرغاب در غور حکومت کرده‌است که هردوی شان عضو حزب جمعیت و از طرف آن حزب معرفی شده بودند. مردم. باشندگان شهرستان مرغاب از قوم تاجیک اند، وبه زبان فارسی و به گویش بدخشی سخن می‌گویند. پوست سفید و گندمی، بینی باریک وبلند، چشم سیاه وقد بلند خصوصیات نژادی مردم مرغاب را شکل می‌دهد. فرهنگ. رسم و رواج مردم مرغاب با همان شکل شمایل آریایی خود باقی مانده
مرغاب با همان شکل شمایل آریایی خود باقی مانده اماتغییرات را نمی‌شود انکار کرد، با آنهم تجلیل از نوروز، لباس نو پوشیدن در روز نوروز، رنگ کردن درختان و تبریکی دادن سال نو، نشانه‌های فرهنگ سابق آریایی است که هنوز پابرجا است. یکی از مناطق که در افغانستان به راستی نوروز و هوای نوروزی داشت شهرستان مرغاب بود؛ مرغاب نسبت به سایر مناطق غور پیشتر بهار میشه و به دلیل هوای مناسب که در اوایل حمل به وجود می آید، دره مرغاب خیلی سبز، دریای مرغاب بسیار پرسروصدا و کوه های مرغاب کم کم علف می‌روید در چنین وضعیت فضا کاملا
مرغاب کم کم علف می‌روید در چنین وضعیت فضا کاملا نوروزی و ‌بهاری است. بر عکس در سایر مناطق غور که شما متوجه شوید طبیعت تا اوایل ثور غیر بهاری است واین میتانه دلیل بی انگیزه گی نسبت به چشن نوروز در این مناطق باشد. اما درمرغاب در اول حمل طبیعت زنده است وجاذبه های طبعی و ‌شور شعف نوروز شما را بخود میکشد وشمارا وامیدارد که نوروز و ‌هوای نوروزی را جشن بگرید. اکثر روستاها در مسیر دریای مرغاب که از شرق به جانب غرب جریان دارد موقعیت داشته و تعدادی روستاها در دره‌های فرعی شمال وجنوب دره مرغاب نیز زنده گی می‌نمایند.
فرعی شمال وجنوب دره مرغاب نیز زنده گی می‌نمایند. همچنان اهالی مرغاب درفصل‌های بهاروتابستان در دامنه‌های کوه‌ها کوچ می‌کنند؛ کوچ کردن به دامن طبیعت وزنده گی چند ماه در دامنه ای کوها از رسوم سابق آریایی بوده وبیشتر بخاطر جمع‌آوری محصولات حیوانی صورت می‌گیرد. اقتصاد. در داخل دره مرغاب به دلیل آب وهوای مناسب انواع درختان مثمر وغیر مثمر رشد و نمو می‌کند. چهار مغز، سیب، انگور، توت، زردآلو، آلو به وفرت یافت می‌شود. مردم مرغاب زراعت پیشه بوده و در زمین‌های للمی؛ گندم، جو و نخود کشت می‌کنند. میوه جات (چهارمغز).
گندم، جو و نخود کشت می‌کنند. میوه جات (چهارمغز). چهارمغز یکی از میوه‌های با ارزش و مهم است که فواید زیاد داشته و استفاده چهار مغز بخصوص در زمستان با دیگرمیوه‌های خشک بیشتر رواج دارد. گفته می‌شود، درخت چهار مغز، درخت بومی افغانستان بوده وقدامت درخت آن به صدها سال قبل بر می‌گردد. درخت چهار مغز در اکثرمناطق مرغاب به صورت وافر وجود داشته ونوعیت آن بهترین چهار مغز می‌باشد. عمر بعضی از درختان چهار مغز به ایضافه تر از دو صد سال نیز می‌رسد. چهار مغز مرغاب بر علاوه تکافوی نیاز مندیهای منطقه به ولایات همجوار نیز
تکافوی نیاز مندیهای منطقه به ولایات همجوار نیز صادر می‌شود. «جوز بازی» از جمله سرگرمی‌های معروف اطفال منطقه مرغاب است. نظر حافظ ابرو دربارهٔ مرغاب. شهاب‌الدین عبدالله بن لطف‌الله مشهور به حافظ ابرو (متوفای ۸۳۳ یا ۸۳۴ ق) از مورخان و جغرافیه‌نگاران مشهور منطقه است. کتاب «جغرافیای حافظ ابرو» یکی از منابع معتبر و مهم در جغرافیا به حساب می‌آید. در این کتاب ذیل مدخل آب مرغاب آمده‌است: ”آب مرغاب: منبع آن کوهستان جُرزوان[گرزوان] است و بعد از آن به غرجستان در آید و غرجستان کوهستانِ سخت است و این آب در میانهٔ آن کوه
کوهستانِ سخت است و این آب در میانهٔ آن کوه می‌رود… و چون از غرجستان بیرون آید به شمال بادغیس گذرد، از شرق به غرب، مایل به شمال «(حافظ ابرو، ۱۳۷۵، جلد اول: ۱۶۷). همچنان در همین کتاب آمده‌است که: » در غرجستان درغاله‌ها است از بالای کوه که سر درغاله است تا پایان که به «رود مرغاب» می‌رسد، چشمه‌سارهاست و هرجا اندک همواری است، مردمِ آن ولایت، بدان همواری‌ها درخت‌ها نشانیده‌اند و غلهٔ آن اکثر دَیمَه باشد بر بالای کوه… درخت‌های خودرو از امرود و لانه وغیره باشد و در درغاله‌ها، درخت جوز بسیار بود و در «تهٔ مرغاب»
در درغاله‌ها، درخت جوز بسیار بود و در «تهٔ مرغاب» درخت انجیر بسیار بود“(حافظ ابرو،1349: 36). امروز هم مناطق مرغاب و چهارسده درختان چارمغز و امرود کوهی فراوان دارد و زمین زراعتی به خاطر تنگ بودن درهٔ مرغاب، بسیار اندک است. لغت‌نامهٔ دهخدا «درغاله» را به معنای راهی باریک که از میان کوه بگذرد، درج کرده‌است که تا امروز نیز از این راه‌ها در کوه‌های مرغاب استفاده می‌شود و به نام «رگ»، «خازه» و «پله» یاد می‌شود. رود مرغاب. رود مرغاب
سیگنال گسسته، سیگنالی است که به ازای تمامی مقادیر درمحور زمان رفتار پیوسته‌ای ندارد. در واقع سیگنال گسسته تنها از حیث زمان محدودیت دارد، ولی از حیث مقدار محدودیتی ندارد. حالت خاصی از این سیگنال، سیگنال دیجیتال است که در کامپیوتر با این نوع سیگنال سر و کار داریم. سیگنال دیجیتال علاوه بر اینکه در محور زمان گسسته می‌باشد مقادیری که سیگنال می‌تواند به خود اختصاص دهد نیز دارای محدودیت بوده و گسسته می‌باشد. در غالب موارد تمایز این دو نوع سیگنال چندان اهمیتی ندارد، چرا که هر دو عمدتاً سیگنال گسسته را بحث می‌کنند.
چرا که هر دو عمدتاً سیگنال گسسته را بحث می‌کنند. برخلاف این سیگنالها سیگنال پیوسته نیز وجود دارد. سیگنال گسسته معمولاً از نمونه‌برداری از یک سیگنال پیوسته حاصل می‌شود. پردازش سیگنال گسسته. شاخه‌ای از علم پردازش سیگنال می‌باشد که سیگنال‌های گسسته را بررسی می‌کند. مهم‌ترین مبحث پردازش سیگنال گسسته نمونه‌برداری و به عبارت دیگر تبدیل سیگنال پیوسته به سیگنال گسسته می‌باشد. نمونه‌برداری. نمونه‌برداری از مهم‌ترین مباحث در پردازش سیگنال‌های گسسته است. در تئوری پردازش سیگنال گسسته اثبات می‌شود که حداقل فرکانس
پردازش سیگنال گسسته اثبات می‌شود که حداقل فرکانس نمونه‌برداری بایستی دوبرابر پهنای باند فرکانسیِ سیگنال نمونه‌برداری‌شده باشد تا بتوان سیگنال پیوسته را از سیگنال نمونه‌برداری‌شده بازسازی کرد.
عَسَل (همچنین «انگُبین» و «اَنگُوین» و در فارسی میانه کَندی) مایعی شیرین و گران‌رو است که توسط زنبورعسل و برخی حشرات دیگر نیز تولید می‌شود. زنبورها، عسل را از تراوش شکری گیاهان و گل‌ها (شهد گل‌ها) یا تراوش‌های برخی دیگر (مانند عسلک) از راه بالاآوری، فعالیت آنزیمی و بخار آب فرآوری می‌کنند. زنبورها عسل را در ساختارهایی از جنس موم به نام کندو اندوخته می‌کنند. عسل از کلونی‌های زنبورهای عسل وحشی یا از کندوهای زنبورهای پرورشی گردآوری می‌شود، که به این کار زنبورداری گفته می‌شود. عسل، شیرینی خود را از
کار زنبورداری گفته می‌شود. عسل، شیرینی خود را از مونوساکاریدها، فروکتوز و گلوکز به‌دست می‌آورد و شیرینی نسبی آن در حد ساکارز است. عسل دارای حدود ۳۲۵ کیلو کالری انرژی در هر ۱۰۰ گرم است. اغلب میکروب‌ها در عسل رشد نمی‌کنند و به همین علت، عسل مهروموم شده تا هزاران سال تخریب نمی‌شود. عسل همچنین به علت اسیدیته خاص، مقدار بسیار اندک آب و وجود هیدروژن پراکسید به سختی فاسد می‌شود و از همین روی نگهداری، انتقال و تجارت آن آسان است. قبل از کریستال‌سازی شربت نیشکر و تهیه شکر، عسل تنها ماده غذایی بود که جهت شیرین‌کنندگی
شکر، عسل تنها ماده غذایی بود که جهت شیرین‌کنندگی توسط بشر استفاده می‌شد. مصرف عسل برای کودکان زیر دو سال به دلیل احتمال وجود سم بوتولینوم، خطرناک است. عسل با گذشت زمان و با توجه به منبع شهد خود به خود شکرک می‌زند و این یک فرایند طبیعی است که هیچ‌گونه تأثیری بر روی خواص شیمیایی یا کیفیت آن نمی‌گذارد. برای آب کردن این شکرک می‌توان از آب گرم استفاده کرد ولی باید توجه شود که اگر عسل با دمایی بیش از ۴۰ درجه سلسیوس گرم شود، مواد بیولوژیکی فعال آن از بین خواهد رفت. به دلیل اهمیت بالای زنبورعسل در گرده‌افشانی و
به دلیل اهمیت بالای زنبورعسل در گرده‌افشانی و افزایش باروری محصولات کشاورزی و میوه‌ها، سازمان جهانی غذا و کشاورزی یا فائو روز ۲۰ مه هر سال را به‌عنوان «روز جهانی زنبور» نام‌گذاری کرده است. تشخیص عسل طبیعی توسط UHF صورت می‌گیرد. این مقیاس مختصری است که نماد چند فاکتور اندازه‌گیری شده به‌صورت همزمان است. میزان پرولین، HMF، دیاستاز و قندهای عسل با نسبت مشخصی تعیین‌کننده مقدار UHFاست؛ مثلاً UHF+1 پایین‌ترین نمره را از لحاظ ویژگی‌های آزمایشگاهی و UHF+10 بالاترین نمره را اخذ نموده است. پیشینه. جمع‌آوری عسل یک