payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رکاب زدن لازم است برعکس در محور چرخ عقب که به هاب یا توپی مشهور است (با اشاره به بال بیرینگ Ball bearing که در فارسی بولبرینگ و بلبرینگ هم گفته می‌شود دارای مجموعه‌ای از ساچمه‌های توپی سوار روی یک مخروطی) هرچه فاصله زنجیر بیشتر باشد با میزان بیشتری از طول زنجیر محور می‌چرخد در نتیجه سرعت کمتر شده و نیروی کمتری برای رکاب زدن لازم است. اصطلاح توپی (مشابه موتور) در ایران برای محورهایی که هستند و درون خودشان چرخ‌دنده نیز دارند رایج است (که البته برای دوچرخه‌های برقی گاهی چرخ‌دنده روی موتور گیربوکس‌دار است و
برقی گاهی چرخ‌دنده روی موتور گیربوکس‌دار است و گاهی در درون هاب که می‌شود هاب دنده‌دار). درون هاب از چرخ جغجغه استفاده می‌شود شامل یک محور دندانه‌دار مایل به جهت ساعت و یک زبانه فنری که روی چرخ سوار است و محور به‌واسطه زنجیر چرخ در جهت ساعت می‌چرخد در نتیجه زبانه در دنده‌ها قفل می‌شود اما زمانی که در جهت عکس ساعت بچرخد دنده‌ها را رد می‌کند. البته این ساختار ممکن است معکوس نیز باشد. به دستگاه تغییر مکان زنجیر عقب شانژمان گفته می‌شود و به دنده‌های آن (که روی هاب نصب می‌شود) در ایران خورشیدی می‌گویند اما در
هاب نصب می‌شود) در ایران خورشیدی می‌گویند اما در زبان انگلیسی (مجموعه دندانه) یا کلاستر به معنی خوشه (در حالت خورشیدی) می‌باشد که به دو نوع است (چرخ آزاد) و کاست (اشاره به کارتریج چرخان نوار کاست) که تفاوت بسیار مهم و بزرگی با هم دارند (البته نه از نظر رفتار چرخ جغجغه بلکه از نظر فنی و طول عمر). قدیمی‌تر است اما فری‌هاب و کاست که جدیدتر است دهانه بزرگتری برای خورشیدی دارد که روی نصب می‌شود و در واقع بولبرینگ فری‌هاب خارج از محور چرخ نزدیک انتهای هاب قرار دارد و با بازکردن فری‌هاب کل تشکیلات بولبرینگ آن سمت
و با بازکردن فری‌هاب کل تشکیلات بولبرینگ آن سمت باز می‌شود. این باعث می‌شود که مرکز فشار زنجیر و بولبرینگ در یک محل قرار بگیرد و فشار کمتری روی محور باشد. البته ساختار هابی که چرخ جغجغه روی آن نصب می‌شود بسته به استاندارد کشورها نیز متفاوت است ولی استاندارد جهانی (B.S.C) از مؤسسه چرخ بریتانیا (C.E.I) می‌باشد. وقتی که ما رکاب می‌زنیم به چرخ عقب نیروی مکانیکی وارد می‌سازیم. در نتیجه چرخ‌ها حرکت و دوچرخه متحرک می‌شود. نیرو از طریق اجزایی باعناوین (طبق وقامه) زنجیر و خودرو می‌باشند. به تدریج در دوچرخه‌ها نیز
زنجیر و خودرو می‌باشند. به تدریج در دوچرخه‌ها نیز از دنده استفاده شد تا دوچرخه سوار با توجه به شرایط جاده بتواند نیروی تولیدی را کنترل کند. بدنه دوچرخه. شرکت‌های تولیدکننده با در نظر گرفتن کاربری هر دوچرخه، بدنهٔ آن را از مواد و آلیاژهای مختلفی نظیر فولاد، آلومینیوم، کربن و تیتانیوم می‌سازند؛ در ادامه، مواد و مزایا و معایب هر کدام از آنها و در پایان هر بخش، مناسب‌ترین آلیاژ بر اساس مورد استفادهٔ آن معرفی می‌شود. بدنه دوچرخه فولادی (آهنی). فولاد، فلزی مقرون‌به‌صرفه برای تولید بدنهٔ دوچرخه است که از استحکام
برای تولید بدنهٔ دوچرخه است که از استحکام خوبی نیز برخوردار است؛ اما با وجود این، بسیار سنگین است، به راحتی زنگ می‌زند و تقریباً قابل فرم‌دهی نیست. دو گونه آلیاژ فولاد رایج که امروزه در ساخت بدنهٔ دوچرخه استفاده می‌شوند، عبارت‌اند از: High tensile steel (فولاد کشش بالا) و Chromoly steel (فولاد کرومی) بدنه دوچرخه آلومینیومی. آلومینیوم، محبوب‌ترین آلیاژ در تولید بدنهٔ دوچرخه است؛ چون سبک است، بدنه یا همان فریم خشک‌تری نسبت به فولاد دارد تا انتقال نیرو را بهتر انجام دهد و قابل فرم‌دهی است؛ به همین دلیل، تنوّع
انجام دهد و قابل فرم‌دهی است؛ به همین دلیل، تنوّع در طراحی بدنهٔ آلومینیومی بسیار بالاست. آلیاژ آلومینیوم، بالاترین نرخ تولید را در شرکت‌های سازندهٔ دوچرخه به خود اختصاص می‌دهد. محبوب‌ترین آلیاژ آلومینیوم، آلیاژ ۶۰۶۱ است. که بعضی از شرکت‌های سازنده پیشرو در تولید بدنه‌های آلومینیومی از ترکیبات اختصاصی خود استفاده می‌کنند. از دوچرخه‌های شهری گرفته تا دوچرخه‌های کوهستان، جاده، همه و همه از آلومینیوم تولید می‌شوند. تعداد زیادی از دوچرخه‌های مدرن، از ساده‌ترین آنها گرفته تا حرفه‌ای‌ترین، بدنه‌ای از آلیاژهای
آنها گرفته تا حرفه‌ای‌ترین، بدنه‌ای از آلیاژهای آلومینیومی دارند. معمولاً در ساخت بدنهٔ دوچرخه از آلومینیوم خالص استفاده نمی‌کنند. برای این کار، آلیاژهایی با ساختار سخت‌افزاری را به آلومینیوم اضافه می‌کنند. بدنه دوچرخه کربن. مادهٔ دیگری هم به نام CF، فیبر کربن یا فیبر گرافیت وجود دارد که در تولید دوچرخه‌های رده بالا که بیشتر در مسابقات کاربرد دارند، استفاده می‌شود. بدنه‌های ساخته‌شده از فیبر کربن، بسیار سبک‌تر و خشک‌تر از آلومینیوم هستند و به همین دلیل، انتقال نیرو در آنها با کیفیت بالاتری صورت می‌گیرد. در
نیرو در آنها با کیفیت بالاتری صورت می‌گیرد. در ساخت این بدنه‌ها، الیاف کربن با دیگر مواد ترکیب شده و به شکل کامپوزیت به کار می‌رود و هنگامی که با رزین پلاستیک ترکیب می‌شود، پلیمر فیبر کربن تقویت‌شده را تشکیل می‌دهد که معمولاً به آن فیبر کربن گفته می‌شود؛ همان ترکیبی که در بدنهٔ خودروهای فرمول یک از آن استفاده می‌شود. بدنه دوچرخه تیتانیوم. شرکت‌های سازنده‌ای که از تیتانیوم برای ساخت بدنهٔ دوچرخه استفاده می‌کنند، بسیار محدودند. تیتانیوم بیشتر در دوچرخه‌های سفارشی استفاده می‌شود؛ چون فلز بسیار گرانقیمتی است.
استفاده می‌شود؛ چون فلز بسیار گرانقیمتی است. این فلز رنگ‌پذیر نیست؛ اما سبک، محکم و خشک است. سامانه‌های دیگر. معمولاً یکسری لوازم جانبی نیز برای دوچرخه‌ها استفاده می‌شوند مانند: بوق، آیینه، زنگ، روکش زین، کاور تنه و جک. روغن. بسیاری برای سرویس دوچرخه از روغن سوخته پیشرانه خودرو (روغن موتور) استفاده می‌کنند (سیاه رنگ) که به دلیل سرب و رسوبات می‌تواند باعث خورده شدن ساچمه‌ها شود و لغزندگی روغن چرخ (زرد یا بی‌رنگ) را ندارد. دوچرخه‌های برقی. اما دوچرخه‌های برقی به چندین گونه مختلف تقسیم می‌شوند. سه دسته عمده
به چندین گونه مختلف تقسیم می‌شوند. سه دسته عمده دوچرخه‌های برقی شامل «از اصل برقی»، «دوچرخه‌های ساده برقی‌شده به‌واسطه کیت برقی اصل» و «دوچرخه‌های ساده برقی شده دستی». در تمام موارد، از باتری استفاده می‌شود اما برخی از کیت‌های پیشرفته، مشابه کشنده‌های (تریلرهای) برقی از ترمز برای شارژ باتری نیز می‌توانند استفاده کنند. در حالت برقی‌سازی دستی، گاهی موتور گیربکس را روی چرخ جلو نصب می‌کنند (رها از رکاب) گاهی نزدیک رکاب متصل به رکاب که از شانژمان نیز استفاده می‌شود اما موتور فقط نقش کمک به رکاب زدن را بازی
می‌شود اما موتور فقط نقش کمک به رکاب زدن را بازی می‌کند (رکاب اسیر) و گاهی روی محور چرخ عقب بدون دخالت شانژمان و حتی مواردی موتور به‌واسطه فنر و دسته ترمز و یک سطح نرم روی لاستیک عقب قرار می‌گیرد (البته این حالت آخر روی لاستیک در مورد کیت‌ها هم صادق است). در کیت‌ها معمولاً موتور و کل تشکیلات گیربکس درون هاب بین توپی است ولی در موارد خلاقانه، موتور روی طوقه نیز می‌تواند قرار بگیرد. دوچرخه انقلابی. دوچرخه‌ها یا حتی سه‌چرخه‌های موتوردار باتری یا حتی بنزینی ارزان قیمت از قدیم مطرح بودند، در پاکستان شخصی به
ارزان قیمت از قدیم مطرح بودند، در پاکستان شخصی به خاطر موتوری کردن دوچرخه‌اش در سطح اخبار مشهور شد. اما یک موتور با شاسی شبیه دوچرخه نیز تولید محدود شد به نام که در ایران با نام زیگما شهرت یافت محصول ساچز که در بین برخی موتورسواران مورد تمسخر قرار گرفت و در بین برخی محبوب شد.
نمایش‌های خیابان فالسوم که هرسال در سانفرانسیسکو در ایالات متحده آمریکا در آمریکای شمالی برگزار می‌شود مربوط به نمایش اعمال جنسیتی و خودآزارانه و دگرآزارانه چرم‌پوشان است. این نمایش‌ها با نمایش‌های هفته غرور چرم‌پوشان رقابت دارد. نمایش‌های خیابان فالسوم که از سال ۱۹۸۴ شروع شده اکنون سالانه ۴۰۰ هزار تماشاگر را به خود جلب می‌کند. با گسترش اپیدمی ایدز در دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده آمریکا، برخی از فعالان و سازمان دهندگان جامعه دگرباشی تصمیم گرفتند نمایشگاه خیابانی را آغاز کنند. از دیدگاه آن‌ها این نمایشگاه باعث
را آغاز کنند. از دیدگاه آن‌ها این نمایشگاه باعث افزایش دید جامعه می‌شود، وسیله ای برای جمع‌آوری پول بسیار مورد نیاز فراهم می‌کند و فرصتی برای اعضای جامعه ایجاد می‌شود تا به خدمات و اطلاعات حیاتی (به عنوان مثال در مورد رابطه جنسی ایمن تر) وصل شوند. در حالی که عده ای آن را مفید ارزیابی کرده‌اند به دلیل فضای حاکم بر آن و نوع رفتارها، انتقادهای داخلی و خارجی فراوانی را نیز ایجاد کرده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۶.
خِفت‌بندی یا مَهاربندی (به انگلیسی: bondage)، خرده‌فرهنگی در بی‌دی‌اس‌ام است. عملی در جهت بستن اجباری فرد یا محدود کردنش برای اهداف جنسی، زیبایی‌شناسی یا تحریکات حسی است. در خفت‌بندی فرد به شیوه‌های مختلف بسته می‌شود، شامل بسته شدن با طناب، دست‌بند یا نوارچسب. خفت‌بندی به خودی خود لزوماً به معنای عملی در چهارچوب سادومازوخیسم محسوب نمی‌شود. این عمل ممکن است به‌عنوان پوزیشنی در سکس استفاده شود یا مرتبط با فعالیت‌های بی‌دی‌اس‌ام باشد. حرف بی در لفظ بی‌دی‌اس‌ام به همین عمل خفت‌بندی اشاره دارد. تمایلات جنسی و
به همین عمل خفت‌بندی اشاره دارد. تمایلات جنسی و امیال شهوانی در این عمل جزوه مولفه‌های اصلیست، اما الزام‌آور نیست. زیبایی‌شناسی نیز در خفت بندی مورد توجه قرار دارد. یک دلیل رایج که طرفین مبادرت به استفاده از این روش می‌کنند این است که تحت کنترل گرفتن شریک سلطه پذیر (ساب) توسط شریک سلطه گرش (دام) و همین‌طور از دست دادن موقتی کنترل اوضاع از سوی فرد سلطه‌پذیر، می‌تواند دارای لذت جنسی باشد. برای افراد سادومازوخیستی، خفت‌بندی معمولاً به معنای یک خط پایان محسوب می‌گردد، جایی که فرد کنترلی بر اوضاع ندارد و انواع
جایی که فرد کنترلی بر اوضاع ندارد و انواع اعمال سادومازوخیستی می‌تواند روی او پیاده شود. هرچند، خفت‌بندی ممکن است بابت نفس عمل نیز اعمال شود، طوری که شریک سلطه‌پذیر در شرایط بی‌تحرکی و ناتوانی قرار می‌گیرد و فرد سلطه‌گر نیز از تماشای شریک سلطه‌پذیر خود احساس لذت کند. انواع. به دلیل تنوع در اشکال، اسارت بر اساس انگیزه آن به انواع مختلفی تقسیم می‌شود. اسارت برای یک هدف. این شکل از اسارت بهترین نوع در BDSM شناخته شده است و به معنای محدود کردن شریک غیرفعال برای یک هدف نهانی است، مانند دسترسی بیشتر به آنها برای
یک هدف نهانی است، مانند دسترسی بیشتر به آنها برای یک جلسه کتک زدن. اسارت به خاطر خود در این مقوله لحاظ نمی‌شود. اسارت تزئینی. در این شکل از اسارت، شریک محدود برای یک هدف تزئینی، به عنوان یک شیء زیبایی شناختی، به عنوان مثال برای عکاسی وابسته به عشق شهوانی، یا شکلی از مبلمان انسانی در یک مهمانی BDSM استفاده می‌شود. اسارت شکنجه. در این شکل از اسارت، شریک محدود شده عمداً در موقعیتی ناراحت‌کننده یا دردناک قرار می‌گیرد، برای مثال به عنوان تنبیه در رابطه با یک بازی جنسی مسلط/تسلیم کننده. تقریباً هر شکلی از اسارت،
جنسی مسلط/تسلیم کننده. تقریباً هر شکلی از اسارت، زمانی که شریک محدود شده به مدت کافی در بسته باقی بماند، می‌تواند به عنوان اسارت شکنجه استفاده شود. مدت زمان استفاده از این شکل تنبیهی اسارت بسیار متفاوت است، اما در شهوانی اسارت مانند Sweet Gwendoline جان ویلی یا عکاسی از اسارت ژاپنی، اغلب گسترده و طولانی مدت است. اسارت فیلم. اسارت فیلم نوعی اسارت کاملاً غیرخشونت آمیز فقط برای اهداف زیبایی شناختی است. در این شکل از اسارت، شریک مهار شده به آرامی مقید است و بدون تلاش زیاد قادر به فرار است. اسارت مراقبه. این
تلاش زیاد قادر به فرار است. اسارت مراقبه. این شکل از اسارت به ندرت در اسارت غربی استفاده می‌شود. با این حال، در اسارت ژاپنی (به ژاپنی: shibari)، این یک جنبه مهم است، که احتمالاً در اصل از یک سنت مذهبی تکامل یافته است، که در آن علاقه به وضعیت معنوی شریک محدود به جای وضعیت بدنی آنها است. بی‌دی‌اس‌ام. از شیوه‌های خفت‌بندی معمولاً در بی‌دی‌اس‌ام و نقش آفرینی جنسی استفاده می‌شود، چنان‌که بی دی اس ام را از نگاه بیرونی در این چهارچوب‌ها تعریف می‌کنند، هرچند که برای استفاده از شیوه‌های بانداج الزاماً نیازی به
برای استفاده از شیوه‌های بانداج الزاماً نیازی به داشتن هویت جنسی مبتنی بر بی دی اس ام نیست. حتی افراد به اصطلاح «وانیلی» نیز می‌توانند از روش‌های فوق روی شرکای جنسی شان استفاده کنند. خفت بندی برای افراد از هر جنس و همه گرایش جنسی همچون "مفعول، ارباب و برده، غالب (دام) یا مطیع (ساب)" جذابیت جنسی دارد. همچنین در مواردی از فعالیت‌های خیال پردازانه نیز خفت بندی ممکن است جزئی از یک کل باشد.
گنبد سلطانیه آرامگاه اُلجایتو (سلطان محمد خدابنده) است. او هشتمین سلطان مغول بود. گنبد سلطانیه بین سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ میلادی (۷۰۳ تا ۷۱۳ هجری قمری) به دستور سلطان محمد خدابنده و با نظارت رشیدالدین فضل‌الله همدانی در شهر سلطانیه (پایتخت ایلخانیان) ساخته شد و از آثار مهم معماری ایرانی به‌شمار می‌رود. گنبد سلطانیه در سال ۲۰۰۵ میلادی در فهرست آثار میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است. این بنا سومین گنبد بزرگ آجری جهان پس از گنبد ایا صوفیه و کلیسای سانتا ماریا دل فیوره است. ویژگی‌های بنا. گنبد مزبور در پنج
دل فیوره است. ویژگی‌های بنا. گنبد مزبور در پنج فرسخی سمت شرقی شهر زنجان در داخل باروی شهر قدیم سلطانیه قرار گرفته و بنایی است هشت ضلعی که طول هر ضلع آن ۸۰ گز است. هشت مناره نیز در اطراف گنبد دارد؛ و قدیمی‌ترین گنبد دوپوش موجود در ایران است. رنگ گنبد آبی است. بر روی این اضلاع گنبد بلندی قرار دارد. ارتفاع بنا ۴۸٫۵ متر و قطر دهانه داخلی آن ۲۵٫۵ متر می‌باشد در قسمت بالایی آن ساختمان دور تا دور اتاق‌ها و غرفه‌گرفته. خود گنبد از کاشی‌های فیروزه‌ای رنگ پوشیده و سقف داخل اتاق‌های بالا با گچ‌بری‌ها و آجرهای رنگارنگ
داخل اتاق‌های بالا با گچ‌بری‌ها و آجرهای رنگارنگ تزیین یافته‌است. در حاشیه طاقها آیات قرآنی و اسماالله با خط جلی نوشته شده‌است. حکاکی‌هایی در آجرهای دیوارها و سقف‌های رنگین بنا نیز دیده می‌شود. تزیینات و چگونگی ساخت این آرامگاه در واقع نقطهٔ عطفی در معماری آن دوران بوده به این شکل که سبکی جدید را در معماری به‌وجود آورده که از معماری سلجوقی جدا شده‌است. پیشینه ساخت گنبد سلطانیه. گنبد سلطانیه با رنگ فیروزه‌ای خود از تمام نقاط شهر پیداست. این گنبد در سال ۷۰۳ هجری قمری به دستور الجایتو (سلطان محمد خدابنده)
هجری قمری به دستور الجایتو (سلطان محمد خدابنده) ساخته شد. کار طراحی این گنبد هشت ضلعی هم بر عهده فضل‌الله همدانی وزیر ایلخانیان بود. این گنبد در طول مدت ده‌سال توسط معماری به نام سید علی شاه به همراه سه‌هزار کارگر برپا می‌گردد. بعد از اتمام ساخت کار تزیین بنا آغاز شده و سه‌سال زمان می‌برد. معماری. این بنا باشکوه‌ترین ساختمان شیوه آذری و شاید کل معماری ایران است که در کنار آن آرامگاه سلطان محمد خدابنده (الجایتو) ساخته شده‌است. از ارسن بزرگ سلطانیه که در بر گیرندهٔ بیمارستان، خانقاه و میانسرای آن بوده، تنها
بیمارستان، خانقاه و میانسرای آن بوده، تنها گنبدخانه و آرامگاه الجایتو بازمانده‌است. میان سرای نام برده شاید به اندازهٔ دو برابر میدان نقش جهان بوده‌است. فضای تربت خانه‌ها بعدها به آن افزوده شده‌است. این بنا شامل ۸ ایوان و ۸ مناره است که گفته می‌شود از ۸ در بهشت (ابواب البر یا درهای نیکی) الگو گرفته‌است. بنا دربرگیرنده دو دوره تزئینات می‌باشد. دور اول تزئینات آجر و کاشی بوده که به واسطه آجر و کاشی آیاتی از قرآن و نام الله و محمد و علی و نام سلطان نوشته شده‌است اما پس از مدتی به دلیلی ناشناخته سلطان محمد
اما پس از مدتی به دلیلی ناشناخته سلطان محمد خدابنده دستور پوشانیدن تزئینات کاشی با اندود گچ را می‌دهد. گنبد سلطانیه شامل سه بخش اصلی ورودی، تربت‌خانه و سردابه است. موقعیت. این بنای تاریخی با شهر زنجان، ۴۴ کیلومتر (۴۰ دقیقه) فاصله دارد. فاصله گنبد سلطانیه با تهران نیز حدود ۲۹۵ کیلومتر (سه ساعت و ۱۰ دقیقه) است. این جاذبه بی‌نظیر با فرودگاه زنجان، ۶۳ کیلومتر (یک ساعت)، با ایستگاه راه‌آهن زنجان، ۴۳ کیلومتر (۴۰ دقیقه) و با پایانه اتوبوسرانی زنجان ۴۴ کیلومتر (۴۳ دقیقه) فاصله دارد.
میلهٔ پاگُشا وسیله‌ای است برای مهار بدنی که در بازی‌های جنسی از نوع بانداج استفاده می‌شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۶.
استان تومسک (به روسی: То́мская о́бласть، تلفظ: تومسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است. مرکز آن شهر تومسک است. جمعیت این استان ۱٬۰۴۶٬۰۳۹ نفر است و در جنوب شرقی دشت سیبری غربی واقع شده‌است. بیشتر مناطق این استان بخاطر انبوهی جنگل‌های تایگا و وجود مرداب‌ها غیرقابل دسترسی هستند. این استان از نظر ذخایر نفت و گاز منطقه‌ای غنی است.
چولیم (به روسی: "Чулым") رودخانه‌ای است در سرزمین کراسنویارسک و استان تومسک روسیه. چولیم از شاخه‌های دست‌راستی رودخانه اُب است. درازای چولیم ۱۷۹۹ کیلومتر و حوضه آبریز آن ۱۳۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. رود چولیم در محلی به نام اوست-چولیم به اُب می‌ریزد. شهرهایی که در امتداد رود چولیم قرار گرفته‌اند عبارت‌اند از نازاروف، آچینسک و آسینو. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۶.
یاکوتسک (به زبان روسی: Яку́тск، به زبان یاقوتی: Дьокуускай، تلفظ: دوکوسکای) شهری است در شرق سیبری و مرکز جمهوری یاقوتستان روسیه است. این شهر که از بندرهای مهم رود لنا است ۲۱۰٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد. (سرشماری سال ۲۰۰۲). یاکوتسک در سال ۱۶۳۲ به عنوان یک قلعه برای نیروهای قزاق برپا شد و رشدی نداشت تا اینکه در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ معادن طلا و دیگر ذخایر کانی در آن منطقه یافت شد. صنعتی‌سازی دوران استالین و برپایی اردوگاه‌های کار اجباری در آن دوره، باعث رشد این شهر نیز شد. یکی از بزرگ‌ترین آرایه‌های آشکارساز پرتو
نیز شد. یکی از بزرگ‌ترین آرایه‌های آشکارساز پرتو کیهانی در جهان در این شهر قرار دارد. یاکوتسک در دشت مرکزی یاکوتی قرار دارد و یک بندر اصلی در اطراف رودخانه لنا می باشد. شهر یاکوتسک دارای یک فرودگاه اصلی می باشد. مردم آن یاقوت هستند که از اقوام ترک محسوب میشوند و زبان آنها نیز از زبان‌های ترکی است. سردترین شهر جهان. یاکوتسک سردترین شهر جهان است. در چهار ماه از سال دمای این شهر به‌طور معمول از ۳۵ درجه زیر صفر فراتر نمی‌رود. دویست و هفتاد هزار نفر ساکن این شهر واقع در شمال شرق سیبری توانسته‌اند خود را با این
واقع در شمال شرق سیبری توانسته‌اند خود را با این سرمای استخوان سوز وفق دهند. آن‌ها برای خروج از خانه به‌طور معمول دو پالتوی پوست می‌پوشند.
جویس مایِر (؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۴۳) نویسنده و سخنران مسیحی است. برنامه‌های رادیو تلویزیونیِ او با نام «لذت زندگی روزانه» به ۲۵ زبان در ۲۰۰ کشور پخش می‌شود. او ۷۰ کتاب در زمینهٔ آیین مسیحیت و الهیات نوشته‌است. او و همسرش، دِیو مایِر، چهار فرزند دارند و ساکن سنت لوئیس، میزوری در ایالات متحده آمریکا هستند.
محمّد خیابانی معروف به شیخ محمّد خیابانی (۱۲۵۹ خامنه–۲۲ شهریور ۱۲۹۹ تبریز)، از فعالان سیاسی در دوره انقلاب مشروطه ایران بود. او در مجلس دوم به وکالت رسید و بعد از دورهٔ دوم و در حین جنگ جهانی اول به تبریز رفت و قیام کرد و اقدام به تشکیل دولت آزادیستان نمود. عاقبت با ورود والی جدید مخبرالسلطنه هدایت در شهریور ۱۲۹۹ در تبریز کشته شد. همچنین او شوهر عمهٔ علی خامنه‌ای رهبر کنونی ایران است. زندگی. محمّد خیابانی فرزند عبدالحمید، بازرگانی اهل خامنه از توابع شبستر بود. او پس از تحصیل فقه و اصول تا نزدیک مرحله
بود. او پس از تحصیل فقه و اصول تا نزدیک مرحله اجتهاد، هیئت و نجوم را آموخت. مدتی نیز حکمت و طبیعیات و تاریخ و ادبیات تحصیل کرد. عموی او توسط قزاقهای تزاری کشته شده بود و او خود، روحانی مسجد جامع تبریز بود. وی مدتی در مدرسه طالبیه تبریز به تحصیل پرداخت. در این مقطع، غلامحسین تبریزی هم حجره وی بود و سید احمد کسروی نیز هم دوره او. زندگی محمد خیابانی پس از پیروزی مشروطه در سال ۱۲۸۵ ش، با تأسیس انجمن ایالتی در تبریز، وارد مرحله تازه‌ای گردید و در جریان محاصره تبریز، در دفاع از شهر نقش مهمی ایفا کرد. در زمان
تبریز، در دفاع از شهر نقش مهمی ایفا کرد. در زمان خیابانی اوضاع ایران، به خاطر دخالت‌های خارجی از جمله روسیه، انگلیس و آلمان، آشفته بود. پس از خلع محمدعلی شاه از سلطنت، خیابانی در سی سالگی به عنوان نماینده مردم تبریز راهی دوره دوم مجلس شورای ملی گردید. او به نمایندگی مجلس چهارم نیز انتخاب شد ولی هرگز نتوانست در آن مجلس شرکت کند. اولین حرکت سیاسی معروف خیابانی، مخالفت با اولتیماتوم روسیه در مجلس دوم طی یک نطق بلند یک ساعته بود. او پس از قبول اولتیماتوم توسط دولت و تعطیلی مجلس، در سبزه میدان تهران جلسه‌ای
دولت و تعطیلی مجلس، در سبزه میدان تهران جلسه‌ای برگزار کرد و بلافاصله برای فرار از دستگیری توسط وثوق الدوله، به خراسان رفت. در شش سال ایام فترت مجلس، مشغول تجارت شد و با تاجگذاری احمدشاه به تشکیل مجالس ادبی و مذاکرات فلسفی مشغول شد و طی این جلسات گروه‌هایی را به دور خود جمع کرد. در ماجرای اشغال تبریز توسط عثمانی از مخالفان اشغال ایران بدست قوای خارجی بود و به همین مناسبت مدتی توسط قوای عثمانی در ارومیه زندانی گردید. محمد خیابانی، با قرارداد وثوق‌الدوله با دولت انگلستان (قرارداد ۱۹۱۹) نیز به مبارزه برخاست و
انگلستان (قرارداد ۱۹۱۹) نیز به مبارزه برخاست و از آنجا که حکومت مرکزی را ضعیف و وابسته می‌دید، ایجاد یک تحول اساسی در سیستم حکومت ایران و احیای آزادی را گام نخست برای ایجاد تحولات در ایران و بیرون راندن نیروهای خارجی می‌دانست؛ ولی برداشتن گام اول را از طریق مذاکره سیاسی امکانپذیر نمی‌شمرد و تنها راه را در جنبش و مقاومت در برابر دخالت نیروهای خارجی می‌دانست. از این رو، بعد از قبول قرارداد ۱۹۱۹ م از سوی دولت ایران، در تبریز جنبشی به راه انداخت و بنا بر اصطلاح رایج، قیام کرد. قیام محمد خیابانی. دلیل اصلی قیام
رایج، قیام کرد. قیام محمد خیابانی. دلیل اصلی قیام آن بود که وثوق‌الدوله برای تصویب قرارداد نیاز به مجلسی یکدست داشت ولی خیابانی موفق شده بود علی‌رغم اعمال نفوذ وثوق، شش نفر از اعضای حزب دموکرات آذربایجان را به مجلس بفرستد. وثوق تصمیم گرفت ابتکار عمل را بدست بگیرد و حزب دموکرات را غیرقانونی اعلام کند. همین امر موجب آغاز قیام شد. وی در دو روز این قیام که از ۱۷ فروردین ۱۲۹۹ شمسی، آغاز شد، نهادهای دولتی تبریز را به تصرف خود درآورد و شهر را از دست دولتیان خارج ساخت. قیام بیش از پنج ماه ادامه داشت. او در ایالت
ساخت. قیام بیش از پنج ماه ادامه داشت. او در ایالت آذربایجان دولت تشکیل داد و به همراه پیروانش در اعتراض به تغییر نام بخشی از قفقاز حول باکو به "آذربایجان"، نام ایالت آذربایجان را به آزادیستان تغییر داد. مخبرالسلطنه هدایت به ولایت آذربایجان منصوب شد. به فرمان مخبرالسلطنه فرستاده ویژه مشیرالدوله، صدراعظم وقت، قزاق‌ها قیام‌گران را سرکوب کردند. خیابانی که انتظار درگیری با مخبرالسلطنه را که از مخالفان قرارداد بود، نداشت، غافلگیر شد و حکومت وی بر آذربایجان تنها ظرف سه ساعت در دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۲۹۹ برابر با ۲۹
ظرف سه ساعت در دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۲۹۹ برابر با ۲۹ ذیحجه ۱۳۳۸ق پس از درگیری و دخالت قزاق‌ها به شکست انجامید. محمد خیابانی نیز در خانه یکی از دوستانش کشته شد. (و یا خودکشی کرد) در آخرین نطق خیابانی چنین آمده است: ماهیت قیام. دربارهٔ ماهیت قیام خیابانی نظرات مختلفی وجود دارد. گروهی او را وطن‌پرستی می‌دانند که برای جلوگیری از انعقاد قرارداد اقدام به قیام نمود و قصد گسترش قیام خود را به مرکز داشت و در آرزوی آزادی همه ایران بود. در مقابل گروهی دیگر او را تجزیه طلبی می‌دانند که حتی نام آذربایجان را به «آزادی‌ستان»
می‌دانند که حتی نام آذربایجان را به «آزادی‌ستان» تغییر داد و قصد داشت رشتهٔ اطاعت از مرکز را بگسلد. از جمله اسنادی که برای تمایلات خودمختاری خواهانه خیابانی، دست کم در آن مقطع زمانی مطرح می‌شود، تلگرافهای او به هیئت وزیران در تهران است که در آنها به صراحت اعلام می‌کرد حاضر نیست هیچ‌کسی را به عنوان والی از تهران بپذیرد اما در عین حال خواهان بودجه از تهران است. هنگامی که مخبرالسلطنه هدایت به عنوان والی از تهران والی فرستاده شد، خیابانی حاضر نشد او را بپذیرد و به او اولتیماتوم داد که نتیجه اش توسل مخبرالسلطنه
به او اولتیماتوم داد که نتیجه اش توسل مخبرالسلطنه به نیروی نظامی و در نهایت کشته شدن خیابانی بود. دو سال پس از کشته شدن خیابانی، محسن معتمدالتجار نماینده تبریز طی نطقی در حمایت از خیابانی، هر گونه اتهام تجزیه طلبی را در مورد خیابانی با ذکر دلایلی رد کرد، او گفت: «شیخ محمد خیابانی و یارانش (موسوم به تجددیون) خوب ملتفت بودند که در قفقاز چه زمزمه‌ها برپا شده و چه خیالات خشک بی‌معنی در کله بعضی جایگیر و می‌خواستند آذربایجان ایران را وجه المصالحه قرار داده و در تحت نفوذ خود بیاورند. این بود که حاضر به همه
و در تحت نفوذ خود بیاورند. این بود که حاضر به همه فداکاری و حتی به کشته شدن هم شدند که نگذارند اجنبی دخالت به امورات ایران کرده و آذربایجان ایران را تجزیه نماید. خیابانی و رفقایش بودند که به شعبه فرقه خود در بادکوبه دستور دادند که در مقابل آن نشریات عجیب و غریب و مضحک محمد امین رسول‌زاده و مساوات‌چیان جریده‌ای به اسم آذربایجان که در کلیشه لفظ آذربایجان با خط برجسته (جزء لاینفک ایران) نوشته شده بود نشر کرده و در آن تبلیغات و نشریات را نموده بفهمانند که آذربایجان جزء مهم ایران و اهالی‌اش از عنصر ایرانی است
جزء مهم ایران و اهالی‌اش از عنصر ایرانی است نه تورانی… جریده تجدد که ارگان رسمی تجددیون تبریز بوده در نمرات متعدد خود با حروفات برجسته آذربایجان را جزء لاینفک ایران نوشته و اعلان کرد جای بسی تعجب است که متهمین و افترا زنندگان تا این در چه از حقیقت اغماض می‌کنند که تاکنون هر قوه قاهری و هر اجنبی که می‌خواستند که ایران را صدمه برساند یا در فکر اشغال آذربایجان باشد در مقابل خود قوه که دیده است که پای متانت و ثبات و استقامت فشرده است و هر نوع مبارزه را حاضر است، تنها تجددیون را دیده است». هماوایی قیامها. قیام
تنها تجددیون را دیده است». هماوایی قیامها. قیام مردم آذربایجان به رهبری محمد خیابانی با انقلاب میرزا کوچک خان جنگلی در گیلان و قیام کلنل محمد تقی خان پسیان در خراسان، همگی در یک دوره تاریخی مشخص و با هدف ایجاد استقلال در ایران شکل گرفتند. در آن دوره بخاطر تحولات جهان شرایط ایران بسیار حساس و حیاتی بود. فقط با مطالعه دقیق و همه‌جانبه قراردادها و عهدنامه‌ها و تاریخ جهان و ایران است که می‌توان درک درستی از آن روزگار داشت. مردم ایران سعی در کنار گذاشتن استبداد و اجرای دموکراسی داشتند. در وقایع سال ۱۲۸۵ و دوسال
اجرای دموکراسی داشتند. در وقایع سال ۱۲۸۵ و دوسال بعد یعنی فتح تهران سیستم سلطنت مطلقه کنار گذاشته شد و سیستم ایران پادشاهی پارلمانی شد. برای اولین بار در ایران مجلس ملی و مجلس سنا و دولت تأسیس شد، وزارتخانه‌ها تشکیل شدند و مردم امور مملکت را به دست گرفتند و شاه فقط بعنوان نماد و مقامی تشریفاتی درآمد. این وقایع در زمانی اتفاق افتاد که اکثریت جهان در استبداد و استعمار به سر می‌برد و اکثر کشورهایی که امروزه در دموکراسی پیشرو و سرآمد هستند هنوز سلطنت مطلقه بودند. روسیه در دست تزار بود عثمانی در دست سلطان و حتی
روسیه در دست تزار بود عثمانی در دست سلطان و حتی آلمان و ایتالیا و اکثر کشورهای اروپایی کاملاً در سیطره استبداده قیصر و پادشاه بودند. در همین اثنا جهان نیز بشدت دچار تحولات شد. موج دموکراسی خواهی و ضداستعماری و ضداستبدادی در تمام جهان شعله‌ور شد و جهان در جنگ جهانی اول فرورفت. در سال ۱۹۱۴ یعنی ۱۲۹۳ جنگ جهانی اول شروع شد. در سال ۱۹۱۸ جنگ جهانی تمام شد و جهان نظم نوین و جدیدی به خود گرفت. مخصوصاً در همسایگی ایران حکومت عثمانی نابود شد و کشورهای ترکیه و عراق و سوریه تأسیس و به وجود آمدند. در روسیه ابتدا حکومت
سوریه تأسیس و به وجود آمدند. در روسیه ابتدا حکومت تزاری و سلطنتی سرنگون شد و سپس انقلاب بلوشیکی شکل گرفت و در ادامه ارتش سرخ و ارتش سفید در روسیه وارد جنگ داخلی شدند. اما بریتانیا که همسایگان ایران مثل هند و پاکستان را تحت استعمار داشت و جزایر خلیج فارس و قسمت جنوب ایران را اشغال کرده بود پیروز جنگ جهانی و قدرتمندتر از همیشه شد. خیلی قبل تر در خلال جنگ استعماری روس و انگلیس ایران به اشغال روسیه و بریتانیا درآمده بود. ایران به سه قسمت تقسیم شده بود قسمت شمالی که تحت کنترل روسیه بود. قسمت جنوبی که در اختیار