payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این صفت از ویژگیهای کافران شمرده شده است. نگرش به انسان در مکاتب مختلف مبنای بسیاری از رفتارها را در آن جامعه تشکیل می‌دهد. اصول مدیریت اسلامی. ۱-در اسلام تفکیکی بین دنیا و آخرت صورت نگرفته‌است و آخرت ادامه حیات دنیوی محسوب می‌شود لیکن اصالت دادن به دنیا و محبوب و مقدم داشتن آن مذموم شمرده شده است.بر این اساس هر نوع فعالیت دنیوی با نیت اخروی، عبادت بوده و در انسان مسلمان برای تلاش و اصلاح امور دنیوی و خدمت به بندگان خدا یک تعهد محسوب می‌شود. ۲-نیت نیت همان نطفه اولیه افکار است که به ذهن می‌آید و مبنای شروع
اولیه افکار است که به ذهن می‌آید و مبنای شروع رفتار و عمل می‌باشد.اگر کنترل انسان بر این گلوگاه باشد بسیاری از اعمال او اصلاح و کنترل خواهد شد. ۳-توحید توسل و توکل به هر اراده و شخصی غیر از خدا شرک است.در این معنی، بسیاری از ما در طول حیات خود بارها دچار شرک می‌شویم.در سوره یوسف، زمانی که یوسف خواب هم زندانیان خود را تعبیر می‌کند به یکی می‌گوید تو ندیم پادشاه خواهی شد و وقتی رفتی آنجا از ما هم یادی کن.قرآن می‌فرماید بخاطر این تفکر، یوسف چند سال دیگر در زندان بماند. ۴-ادای تکلیف نتیجه آنی در اسلام چندان مهم
بماند. ۴-ادای تکلیف نتیجه آنی در اسلام چندان مهم نیست بلکه ادای تکلیف مهم است حتی در تبلیغ دین.در این مورد سوره عبس در قرآن نکته بسیار جالبی دارد. ۵-بینش دهی پیگیری هدف در تمام فعالیتهاهمراه با بینش دهی است.به عبارت دیگر در اسلام وظیفه تعطیل ناپذیر هر انسان بینش دهی به سطوح پایین تر خود و بینش گیری از سطوح بالاست(ولایت سلسله مراتبی انسان‌ها نسبت به هم) ۶- انسانگرایی ۷-همه مسول همه مرئوس در اسلام کسی نمی‌تواند بگوید این مشکل شماست و به من مربوط نمی‌شود.به محض اطلاع از موضوعی، در مورد آن تکلیف ایجاد می‌شود.
اطلاع از موضوعی، در مورد آن تکلیف ایجاد می‌شود. ۸-نسبی بودن قوانین امام علی در فرمان خود به مالک اشتر به این نکته اشاره می‌کند که عامل حکومت نباید بگوید من مامورم و معذور.
لُبابَه بنت حارِث معروف به امّ فضل مادر عبدالله بن عباس و فضل بن عباس است. لبابه همسر عباس بن عبدالمطلب و خواهر میمونه بنت حارث است. ام فضل سومین زنی بود که به اسلام گروید. لبابه دختر حارث بن حزن بن بجیر بن هزم بن رؤیبهٔ بن عبداللّه بن هلال بن عامر بن صعصعهٔ بن معاویهٔ بن بکر بن هوازن بن منصور بن عکرمهٔ بن خصفهٔ بن قیس بن عیلان بن مضر است. ام الفضل برای عباس شش پسر به نامهای فضل و عبدالله و عبیدالله و معبد و قثم و عبد الرحمن و دختری به نام ام حبیب آورد. خواهران ام الفضل. میمونه است که خواهر پدر و مادری او و
ام الفضل. میمونه است که خواهر پدر و مادری او و همسر محمد پیامبراسلام بود عصماء او خواهر پدری ام الفضل و مادر خالد بن ولید بن مغیره است، و عزّة و هزیله که این دو هم خواهران پدری اویند. برادران و خواهران مادری ام الفضل نیزعبارتند از محمیه پسر جزء زبیدی که از اصحاب پیامبراست، و عون و اسماء بنت عمیس که همسر جعفر بن ابیطالب بود و سلمی بنت عمیس که همسرحمزه بن عبدالمطلب عموی پیامبر اسلام شد. مادرایشان پیرزن جرشی به نام هند بود که به داشتن بهترین دامادها معروف بود. در نزد پیامبر اسلام سخن از میمونه و ام الفضل
بود. در نزد پیامبر اسلام سخن از میمونه و ام الفضل واسماء و سلمی به میان آمد و آن حضرت فرمودند: این خواهران زنانی مؤمن‌اند. در طبقات الکبری ابن سعد روایاتی به این مضمون دربارهٔ وی آمده است: ام الفضل در خواب دید که پاره ای از تن پیامبر در خانهٔ او افتاده است! نزد وی رفت و گفت به سبب خوابی که در مورد شما دیده ام پریشانم! اما پیامبر اسلام پس از شنیدن خواب وی گفت: «دخترم فاطمه پسری می‌آورد که او را با شیر پسرت قثم شیر خواهی داد». به این ترتیب ام الفضل دایهٔ حسین بن علی بن ابیطالب امام سوم شیعیان شد. دربیماری
بن علی بن ابیطالب امام سوم شیعیان شد. دربیماری پیامبر، ام الفضل در نزدش نشسته بود آن‌گاه گریست پیامبر اسلام از او پرسید تورا چه شده است؟ در جواب گفت: خداوند متعال برای ما خبر از رحلت شما می‌دهد و چه خوب است دربارهٔ ما به آن کسی که پس ازشما خواهد بود سفارش فرمایی! چه حکومت در خاندان ما باشد چه نباشد. پیامبر به او گفت که پس از من بر شما چیره می‌شوند و شما را به استضعاف می‌کشند. ام الفضل در دورهٔ خلافت عثمان پیش ازهمسرش درگذشت. امّا اخباری هم از وی در ابتدای خلافت علی بن ابیطالب آمده است که از مکه برای خلیفهٔ
علی بن ابیطالب آمده است که از مکه برای خلیفهٔ وقت در مدینه نامه نوشت که عایشه همسر پیامبر در پی تجهیز لشکر به قصد جنگ با شماست!
فاطمه دختر حُزام (درگذشتهٔ ۷۰ قمری) معروف به اُمّ‌البَنین، همسر امام اول شیعیان، علی بن ابی‌طالب و دختر حزام بن خالد و از نوادگان کلاب است. پس از درگذشت فاطمه زهرا، علی با معرفی برادرش عقیل با فاطمه کلابیه ازدواج کرد. معرفی اجمالی. تاریخ ولادت ام البنین مشخص نیست اما در منابع شیعی با توجه به تاریخ ولادت فرزند ارشدش عباس که در سال ۲۶ هجری بوده‌است، تولدش را در سال‌های ۵ و ۹ هجری قمری دانسته شده‌است. «حزام بن خالد بن ربیعة بن وحید بن کعب بن عامر بن کلاب» پدر ام‌البنین است مردی شجاع، دلیر و راستگو که از صفات
ام‌البنین است مردی شجاع، دلیر و راستگو که از صفات ویژه او اکرام به میهمان و منطق قوی اوست. مادر ام‌البنین، «ثمامه (یا لیلی) دختر سهیل بن عامر بن جعفر بن کلاب» است. ام البنین را ادیب و شاعری فصیح و اهل فضل و دانش دانسته‌اند. علت نامگذاری به ام البنین. به گفتهٔ منابع شیعه، فاطمه کلابیه دارای چهار فرزند بوده و آنها به شجاعت و دلیری مشهور بوده‌اند، لذا او را ام البنین به معنای مادر پسران نامیده‌اند. وی بعد از کشته شدن فرزندانش در شعرهایش از زنان خواسته که دیگر او را ام البنین نخوانند زیرا به یاد فرزندان شجاعم
او را ام البنین نخوانند زیرا به یاد فرزندان شجاعم می‌افتم و دلم آتش می‌گیرد. من زمانی ام البنین بودم ولی اکنون ام البنین و مادر پسران نیستم. در بعضی نقل‌ها آمده هنگامی که وی به خانه علی می‌رود از ایشان تقاضا می‌کند که او را فاطمه خطاب نکنند تا فرزندان زهرا به یاد مادرشان نیافتند. اما این مطلب در هیچ سند معتبر یا غیرمعتبری پیدا نشده‌است. ازدواج. علی بن ابیطالب از برادرش عقیل بن ابی طالب که در علم انساب (نسب‌شناسی) معروف بود درخواست می‌کند که برایش همسری انتخاب کند که از نسل دلیرمردان عرب باشد تا برایش
انتخاب کند که از نسل دلیرمردان عرب باشد تا برایش فرزندی اسب سوار و شجاع به دنیا بیاورد. عقیل در پاسخ می‌گوید با فاطمه کلابیه ازدواج کن. همانا در عرب شجاع تر از پدران او نیست. خواستگاری. از دیدگاه شیعیان علی بن ابیطالب خواستگاری را به برادرش عقیل می‌سپارد. عقیل به نزد حُزام بن خالد پدر ام البنین می‌رود. حزام بن خالد به رسم عرب‌ها سه روز از عقیل پذیرایی می‌کند و روز چهارم علت آمدنش را می‌پرسد. عقیل می‌گوید به خواستگاری دخترت فاطمه آمده‌ام برای علی بن ابیطالب. حزام در ابتدا از نسب و خاندان علی بن ابیطالب
حزام در ابتدا از نسب و خاندان علی بن ابیطالب تعریف می‌کند و سپس می‌گوید علی بن ابیطالب باید کسی را برای همسری انتخاب کند که دارای آداب و منش شهری باشد درحالی که ما بادیه نشین هستیم و با شهری‌ها فرق داریم. عقیل در پاسخ می‌گوید برادرم به آنچه می‌گویی آگاه است ولی تمایل به این ازدواج دارد. سپس حزام می‌گوید مهلت بده تا از دخترم و مادرش بپرسم که آیا علی بن ابیطالب را می‌پذیرند یا نه؟ زیرا زنان نسبت به اخلاق و آداب دخترانشان از مردان داناتر و آگاه تر هستند. در نهایت عقیل بااجازه از ام البنین عقد بین آنها با
نهایت عقیل بااجازه از ام البنین عقد بین آنها با مهریه ۵۰۰ درهم که سنت رسول‌الله بود جاری کرد. بعد از علی بن ابیطالب. در منابع تاریخی هیچ اشاره ای به ازدواج وی پس از علی ابن ابی طالب نشده‌است حتی هنگامی که برخی از همسران علی بن ابی طالب برای مشورت دربارهٔ ازدواجشان به او مراجعه می‌کردند به آنان می‌گفت سزاوار نیست پس از علی با مردی دیگر پیمان همسری ببندید. فرزندان. او را بخاطر داشتن چهار پسر به نام‌های: عبّاس، عبدالله، جعفر و عثمان، ام‌البنین (مادر پسران) خواندند. ام‌البنین در واقعه کربلا حضور نداشت. هنگامی
ام‌البنین در واقعه کربلا حضور نداشت. هنگامی که کاروان اسیران کربلا وارد مدینه شد و او از کشته شدن فرزندانش باخبر شد؛ از سرنوشت حسین ابن علی پرسید و وقتی که خبر کشته شدن حسین را هم شنید. گفت: «ای کاش فرزندانم و تمامی آنچه در زمین است فدای حسین می‌شد و او زنده می‌ماند.» این سخنِ او را برخی دلیل دلدادگی عمیق او به اهل بیت و حسین دانسته‌اند. هر چهار فرزند او در کربلا کشته شدند. بعد از کشته شدن فرزندان. پس از کشته شدن فرزندان ام البنین هر روز با نوه‌اش عبیدالله فرزند عباس به قبرستان بقیع می‌رفت و در آنجا اشعاری
عباس به قبرستان بقیع می‌رفت و در آنجا اشعاری می‌خواند که خود سروده بود و سپس دردمندانه گریه می‌کرد. مردم نیز گرد او می‌آمدند و با او همنوا می‌شدند. حتی گفته‌اند که مروان بن حکم در آنجا حضور پیدا می‌کرد و گریه می‌کرد. همچنین گفته شده که زینب کبری پس از ورود به مدینه به دیدار ام البنین رفته و کشته شدن فرزندان او را به وی تعزیت می‌گوید. توسل به ام البنین. ام البنین در میان زنان و مردان مسلمان شیعه منزلت والایی دارد و زنان و مردان ایرانی برای برآورده شدن حوائج خود به او متوسل می‌شوند و از او طلب یاری می‌کنند.
خود به او متوسل می‌شوند و از او طلب یاری می‌کنند. توسل به ام البنین از طریق ادای نذر مانندِ انداختن سفره نذری، آش، حلوا و خیرات کردن خرما در راه خدا و بنام ایشان صورت می‌گیرد. مردم با برگزاری این‌گونه مراسم معتقدند که می‌توانند که آن‌ها را به یاری بطلبند و با وساطت آن‌ها با خداوند، تنگی‌ها و مصائب زندگی خود را از میان بردارند. نسبت با شمر. شمر برخلاف باور رایج بین برخی مردم برادر ام البنین نیست. شمر بن ذی الجوشن و ام البنین، هر دو از نسل «کلاب» هستند. هر کدام با چند واسطه به «کلاب» می‌رسند. «کلاب» یازده
کدام با چند واسطه به «کلاب» می‌رسند. «کلاب» یازده پسر داشت. نام یکی از آنان «کعب» و نام دیگری «ضباب» است. ام البنین از نسل «کعب» و شمر، از نسل «ضِباب» است. نسب ام البنین: فاطمه بنت حزام بن خالد بن ربیعه بن وحید بن کعب بن کلاب. نسب شمر: شمر بن ذی الجوشن (جمیل) بن اعور (عمرو) بن ضِباب (معاویه) بن کلاب. عباس بن علی نوه دختری کلاب و شمر نوه پسری کلاب است. درگذشت. ام البنین در ۱۳ جمادی الثانی سال ۶۴ یا سال ۷۰ هجری قمری فوت می‌کند. وی در قبرستان بقیع کنار صفیه و عاتکه عمه‌های پیامبر اسلام مدفون است.
حَلیمِه بِنتِ ذُؤَیْب مشهور به حَلیمهٔ سَعدیّه دومین دایه محمد پیامبر اسلام، پس از ثُوَیبه و مادر رضاعی وی بود. خانواده. پدر حلیمه، ابو ذُؤَیب عبداللّه بن حارث بن شِجْنَه سَعدی، از قبیلهٔ سعد بن بکر بن هوازن بود. همسر وی حارث بن العبدالعزی بود. فرزندان وی و حارث، پسری به نام عبدالله بن حارث و دو دختر به نام‌های انیسه بنت حارث و حذافه بنت حارث بودند. کنیه‌ همسر حلیمه ابوکبشه بود، ظاهراً یکی از دلایلی که قریش پیامبر را ابن ابی‌کبشه می‌خواندند، همین بوده است. دایگی پیامبر. حلیمه در سالی که قحطی بزرگی میان
دایگی پیامبر. حلیمه در سالی که قحطی بزرگی میان قبیله بنی‌سعد افتاده بود، همراه با نُه تن از زنان قبیله، برای امرار معاش از طریق شیردهی به کودکان قبایل ثروتمند مکه، عازم این شهر شد، اما چون مرکب او از شدت تنگدستی و قحطی ناتوان و لاغر بود، از دیگران عقب افتاد و دیر به مکه رسید. در نتیجه، فقط نوه عبدالمطلب مانده بود که به دلیل یتیم بودنش، کسی حاضر نشده بود به او شیر بدهد، زیرا می‌ترسیدند دستمزد مناسبی دریافت نکنند. حلیمه دایگی محمد را بر عهده گرفت. حلیمه پس از ثُوَیبه، کنیز ابولهب که چند روزی به پیامبر شیر
از ثُوَیبه، کنیز ابولهب که چند روزی به پیامبر شیر داد، شیردادن به محمد را برعهده گرفت. اسلام آوردن. پس از ظهور اسلام ، حلیمه و شوهرش نزد پیامبر و خدیجه رفتند و اسلام آوردند و با پیامبر بیعت کردند. درگذشت. بنا به برخی روایت ها حلیمه قبل از فتح مکه (رمضان سال ۸ قمری) درگذشت. مقبره او در قسمت شمال شرقی قبرستان بقیع قرار دارد.
هاله بنت وهیب بن عبدمناف بن زهره بن کلاب یکی از همسران عبدالمطلب و مادر حمزه و صفیه بود. او همچنین دختر عموی آمنه بنت وهب مادر محمد بود.
صفیه بنت عبدالمطلب کوچکترین دختر و آخرین فرزند عبدالمطلب و همسرش هاله بنت وهیب بود. او همچنین مادر زبیر بن عوام و عمه محمد پیامبر اسلام بود. زندگی. صفیه دختر عبدالمطلب و هاله بنت وهیب بود. او و حمزه از یک مادر بودند. او عمه محمد و علی و خاله مادر عثمان بود. او حدودا ۶ ساله بود که پدرش درگذشت. او پیش از اسلام با حارث بن حرب برادر ابوسفیان بن حرب ازدواج کرده بود. پس از اسلام آوردن، با عوام بن خویلد برادر خدیجه ازدواج کرد. صفیه از این ازدواج صاحب پسری به نام زبیر شد. صفیه در سال بیستم هجرت و در دوران خلافت عمر
شد. صفیه در سال بیستم هجرت و در دوران خلافت عمر درگذشت. عمر بر پیکر او نماز گزارد و در بقیع به خاک سپرده شد.
حارثه دختر محمود خواهر امّ عبیس کنیز عمر پسر خطاب بود. وقتی حارثه اسلام آورد، عمر او را شکنجه کرد و حارثه در اثر این شکنجه‌ها بینایی‌اش را از دست داد. به استناد به کتاب سیرت رسول‌الله نوشته رفیع الدین اسحاق همدانی، ابوجهل به حارثه گفته بود «لات و عزّی تو را نفرین کرده‌اند و بینایی‌ات را از دست داده‌ای» امّا حارثه جواب داد: «بت‌ها نه به کسی سود می‌رسانند و نه زیانی از ایشان به ما می‌رسد» ابوبکر، بهای این کنیز را به عمر پرداخت و او را آزاد کرد. حارثه با محمّد به مدینه هجرت کرد و در آن جا درگذشت. تاریخ وفات او
مدینه هجرت کرد و در آن جا درگذشت. تاریخ وفات او نامعلوم است. جستارهای وابسته. لبینه زنیره حارثه سمیه دختر خیاط صحابه صحابیات
اروی بنت عبدالمطلب عمه پیامبر اسلام محمد و از صحابه او بود. زندگی. او در حدود سال ۵۶۰ در مکه به دنیا آمد، پدرش عبدالمطلب و مادرش فاطمه بنت عمرو از قبیله بنو مخزوم قریش بود. شوهر اولش عمیر بن وهب بود که از او صاحب پسری بنام طلیب شد. شوهر دومش ارطه بن شرهبیل بن هاشم بود، که از او صاحب دختری بنام فاطمه شد. گرویدن به اسلام. پسرش طلیب در خانه ارقم اسلام آورد. اروی حمایت خود از برادرزاده‌اش را اعلام کرد و گفت که اگر مرد می‌بود برای حفاظت از برادرزاده‌اش اسلحه می‌گرفت‌. سپس طلیب پرسید چه چیز او را از پذیرش اسلام
سپس طلیب پرسید چه چیز او را از پذیرش اسلام بازداشته‌است. اروی اعلام ایمان کرد و در مکه به حمایت از محمد پرداخت. برادرش ابولهب به او گفت از اینکه او دین پدرانشان را رها کرده شگفت‌زده شده‌است. اروی به او پاسخ داد که او مسلمان‌ است و به ابولهب توصیه کرد که از برادرزاده‌اش حمایت کند زیرا حتی اگر ماموریت محمد شکست بخورد ابولهب این بهانه را خواهد داشت که او فقط از یکی از اعضای خانواده‌اش محافظت می‌کند. او در سال ۶۲۲ به مدینه هجرت کرد. معروف است که در دفاع از محمّد پیامبر اسلام شعر می‌گفته‌است.
محمدحسن ابراهیمی (زادهٔ ۲۲ دی ۱۳۴۶ – درگذشته ۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۳) فرزند حسین، امام جمعه و مدیر (کالج مطالعات اسلامی امام باقر علیه السلام) در گویان، که دو سال پس از سکونت در گویان در ۱۴ فروردین ۱۳۸۳ توسط افراد ناشناسی ربوده و ۳۵ روز بعد کشته شد. وی سال ۱۳۸۰ از طرف جامعه المصطفی مأمور شد تا برای تبلیغ به کشور گویان برود. زندگی. در ۲۲ دیِ ۱۳۴۶ در خانواده‌ای بوشهری در نجف به دنیا آمد و پدر و مادرش اصالتاً اهل شهرستان دشتی و تنگستان بودند. پدرش همراه با خانواده به جهت تحصیل علوم حوزوی به نجف اشرف و بعدها به کربلا
جهت تحصیل علوم حوزوی به نجف اشرف و بعدها به کربلا مهاجرت کرده بودند. محمدحسن دوران کودکی را در نجف و کربلا سپری کرد و در سن پنج سالگی به همراه خانواده به ایران و شهر قم آمدند. وی از نوجوانی تعلقات مذهبی داشت و در این زمینه فعال بود. تحصیلات. او پس از اخذ مدرک دیپلم و با پایان دوره سطح نزد جواد تبریزی، علوی گرگانی و وحید خراسانی، به مدت ۵ سال درس خارج فقه را گذراند و توسط سیدعلی خامنه‌ای معمّم گشت. بعد از مدتی توانست مدرک کارشناسی خود را در حقوق بین‌الملل دریافت نماید. ابراهیمی به زبان‌های انگلیسی و عربی
دریافت نماید. ابراهیمی به زبان‌های انگلیسی و عربی تسلط کامل داشت و با زبانهای فرانسوی، آلمانی، اسپانیولی، در حد رفع نیاز آشنا بود. به طوریکه او نحوه مکامله عربی و انگلیسی را تدریس می‌کرد. او در سال ۱۳۶۹ جهت کارهای تبلیغی به بوشهر مهاجرت کرد. او دوره کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل را در دانشگاه مفید به پایان رساند. ازدواج و فعالیت‌های بین‌المللی. او در ۷ اسفند ۱۳۷۵ با شهناز انصاری (اهل آبادان و دبیر شاغل) ازدواج کرد. وی از سال ۱۳۷۵ به همکاری با سازمان مدارس خارج از کشور پرداخت. آنگاه برای مدتی مسئولیت امور
خارج از کشور پرداخت. آنگاه برای مدتی مسئولیت امور حقوقی مرکز جهانی اهل‌بیت را پذیرفت. وی در تبلیغ مذهب شیعه در کشورهای حوزه کارائیب و کشورهای عربی بسیار فعال بود. در گویان. در سال ۱۳۸۱ ابراهیمی برای مدت دو سال به کشور گویان در آمریکای جنوبی رفت و با سمت مدیریت در (کالج مطالعات اسلامی) به خدمت پرداخت. در این مدت یکبار نیز در فروشگاه مورد ضرب و شتم مخالفین قرار گرفت. ربوده و کشته شدن. محمدحسن ابراهیمی، امام جمعه گویان، در ۲ آوریل ۲۰۰۴ (۱۴ فروردین ۱۳۸۳) در سن ۳۷ سالگی از مقابل کالج محل تدریس خود ربوده شد و ۳۵
سالگی از مقابل کالج محل تدریس خود ربوده شد و ۳۵ روز بعد (۱۵ اردیبهشت) جسد خونینش را با دستانی بسته در ۴۶ کیلومتری جرج تاون در گودالی به عمق ۱ الی ۲ متر یافتند. پیکرش را در شهر قم به خاک سپردند. اتهامات. ایران بر آن است که دشمنان، وی را به اتهامات تروریستی از جمله عضویت گروه القاعده، دلالی اسلحه، دخالت در واقعه ۱۱ سپتامبر و انفجار مقر یهودیان دربوینوس آیرس از بین برده‌اند. موضع سید علی خامنه ای. سیدعلی خامنه ای برای روشن شدن قضیه ربایش و قتل وی یک تیم امنیتی – سیاسی با اختیارات کامل عازم گویان نمود. همچنین
– سیاسی با اختیارات کامل عازم گویان نمود. همچنین کتباً درگذشت وی را به خانواده او تسلیت گفت.
ارگانیک (۲۰۰۱) سومین آلبوم از رابرت مایلز است. این آلبوم را که او به‌طور مستقل بعد از خاتمه دادن به فعالیت شرکت آهنگسازی خود، آن را تهیه و ضبط کرده بود، استایلی بسیار متفاوت نسبت به دو آلبوم پیشینش داشت. بررسی کلی. ارگانیک در تابستان ۱۹۹۹ در Can Maresa در ایبیزیای اسپانیا تصنیف و ترکیب شد. سپس در طی ۱۷ ماه در استودیوهای Muchmoremusic لندن در طی سال‌های ۲۰۰۰ نا ۲۰۰۱ کار میکس کردن این آهنگ‌ها انجام گرفت. این آلبوم توسط خود رابرت مایلز و به وسیلهٔ شرکت Salt Records منتشر شد. این آلبوم همچنین از طریق شرکت‌های
منتشر شد. این آلبوم همچنین از طریق شرکت‌های Narada, Shakti Records از آمریکا و DBX Record در دسترس است. پرسنل. همهٔ آهنگ‌های این آلبوم توسط رابرت مایلز (با نام اصلی Roberto Concina) نوشته شده‌اند. به جز آهنگ سوم این آلبوم که توسط رابرت مایلز و Smoke City (نینا می‌راندا، مارک براون، کریس فرانک) نوشته شده‌است.
ساعت‌ها (۱۹۹۸) رمانی از مایکل کانینگهام نویسنده آمریکایی است. او به خاطر این رمان در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه پولیتزر و پن/فاکنر شد. در سال ۲۰۰۲ فیلمی با همین نام بر اساس این رمان با بازی نیکول کیدمن، مریل استریپ و جولین مور ساخته شد که جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را نصیب کیدمن کرد. طرح داستان. رمان به سه زن از سه نسل می‌پردازد که تحت تأثیر رمان خانم دالوی اثر ویرجینیا وولف قرار می‌گیرند. اولی خود ویرجینیا وولف است که دارد در سال ۱۹۲۳ هم‌زمان با نوشتن رمان خانم دالوی، با بیماری روانی خودش دست و پنجه نرم
خانم دالوی، با بیماری روانی خودش دست و پنجه نرم می‌کند. نفر دوم خانم براون است، همسر یک کهنه سرباز جنگ جهانی دوم که در سال ۱۹۴۹ مشغول خواندن رمان خانم دالوی است و هم‌زمان جشن تولد شوهرش را ترتیب می‌دهد. نفر سوم، کلاریسا وگان، زنی همجنس گرا است که در سال ۲۰۰۱ جشنی به افتخار دوست شاعر و معشوق قدیمی اش ریچارد می‌گیرد که به خاطر بیماری ایدز با مرگ دست و پنجه نرم می‌کند.
میرزا غلام‌رضا، شناخته‌شده با نام‌های میرزا غلام‌رضا خوشنویس و میرزا غلام‌رضا اصفهانی، خوشنویس ایرانی در نیمهٔ دوم سدهٔ سیزدهم و اوائل سدهٔ چهاردهم قمری بود. ولادت او در سال ۱۲۴۶ قمری و احتمالاً در شهر اصفهان باشد. او در خانواده‌ای اهل فن و هنر بزرگ شده و پدرش میرزا جان (متوفی ۱۴ شعبان ۱۲۷۹ قمری) از قنادان هنرمند و زبردست اصفهان بوده است. میرزا جان از همسر خود چند فرزندِ دختر داشته اما پسری نداشته است؛ به زیارت بارگاه علی بن موسی الرضا می‌رود و از ایشان پسری طلب می‌کند. پس از آن صاحب فرزندی پسر می‌شود و به
طلب می‌کند. پس از آن صاحب فرزندی پسر می‌شود و به همین مناسبت نام او را «غلام‌رضا» می‌گذارد. زندگی. میرزا جان، پدر میرزا غلام‌رضا، در زمان محمدشاه قاجار (حکومت ۱۲۵۰- ۱۲۶۴‌ قمری) و احتمالاً در تاریخ ۱۲۶۱ قمری به همراه خانواده از اصفهان به تهران مهاجرت می‌کند و به کسبِ قنادی مشغول می‌شود. پس از مهاجرت به تهران، در زمان ناصرالدین شاه قاجار (حکومت ۱۲۶۴-۱۳۱۳ قمری) همه‌ساله برای عید مجسمهٔ شاه را به همراه تاج و تخت از شیرینی می‌ساخته و هنرنمایی‌های شگفت‌انگیز می‌کرده و در مقابل این هنر سالیانه یک‌هزار تومان
می‌کرده و در مقابل این هنر سالیانه یک‌هزار تومان مستمری می‌گرفته است. میرزا غلام‌رضا چنانکه در یادداشتی می‌نویسد، در هفت‌سالگی در احتمالاً شهر اصفهان به مکتب یا آنچه که خود ذکر کرده «دبستان» و «دبیرستان» رفته و مطابق سنّت آموزشِ قدیم به خواندن قرآن و تحصیل دروس رایج آن زمان مشغول می‌شود. در همین سال رؤیای صادقه‌ای می‌بیند که در آن علی بن ابیطالب به ایشان مشقِ خط می‌دهد. چون این خواب را به معلمِ مکتب بازگو می‌کند، معلم او را به تحصیل خط وامی‌دارد و چنان در این امر ترقی می‌کند که پنج سال بعد از این تاریخ از
امر ترقی می‌کند که پنج سال بعد از این تاریخ از محمدشاه قاجار موفق به دریافت امتیازِ خط می‌شود. نخستین استادانِ خطّ میرزا غلام‌رضا سید حسین یا حسینعلی چادردوز و آقا محمدباقر سِمسوری اصفهانی (زنده در ۱۲۴۷ قمری) ذکر شده‌اند. هر دو استادِ یادشده از کتیبه‌نویسان و خوشنویسان اصفهانی در سدهٔ سیزدهم قمری بوده‌اند که از ایشان آثاری چند در این شهر به‌جا مانده است. پس از مهاجرت به تهران، میرزا غلام‌رضا خط نستعلیق را نزد آقا میر سید علی حکاک تهرانی (متوفی ۱۲۷۵ قمری) تعلیم می‌بیند. میر سید علی را می‌توان استاد اصلی
تعلیم می‌بیند. میر سید علی را می‌توان استاد اصلی میرزا غلام‌رضا در خط نستعلیق دانست. میر سید علی پدر میر سید حسین ترک خوشنویس‌باشی (متوفی ۱۲۹۷ قمری) معلّمِ خط مظفرالدین شاه قاجار در ایام ولیعهدی (ولیعهدی ۱۲۷۸-۱۳۱۳ قمری) در تبریز بوده و در مجلس تعلیمِ پدر هم‌مکتب و دوستِ میرزا غلام‌رضا بوده است. میرزا محمد کاظم طهرانی (متوفی ۱۳۲۵ قمری) دیگر خوشنویس این دوره نیز شاگرد میر سید علی بوده است. میرزا غلام‌رضا از معدود خوشنویسان است که خط شکستهٔ نستعلیق را همچون نستعلیق استادانه می‌نوشته و آن را تکامل بخشیده است.
استادانه می‌نوشته و آن را تکامل بخشیده است. از استادان یاد‌شدهٔ او در خط شکسته، می‌توان به میرزا عبدالجواد اصفهانی (متوفی ۱۲۷۵ قمری) متخلص به عنقا اشاره کرد. اگرچه شهرتِ اصلی میرزا غلام‌رضا استادی در خط نستعلیق، شکسته نستعلیق و آموزگاری خط در زمان خود بوده، کوشش‌هایی در ادبیات نیز داشته اشت. ایشان شعر می‌نوشته و «غزال» می‌کرده است. میرزا غلام‌رضا در نظم و نثر فارسی شاگرد و معاشر امامقلی خان غارت (متوفی ۱۲۸۹ قمری)، از شاعران سدهٔ سیزدهم قمری بوده و به‌واسطهٔ ایشان با ادیبانِ معاصر و شخصیت‌های صاحب‌ذوق
ایشان با ادیبانِ معاصر و شخصیت‌های صاحب‌ذوق مراوده داشته است. از آن جمله اینکه میرزا غلام‌رضا توسط امامقلی‌خان به میرزاعبدالجواد عنقا برای تعلیم و تکمیل خط شکسته نستعلیق معرفی می‌شود. از دیگر وجوه شخصیتی میرزا غلام‌رضا گرایش به عرفان و تصوف است. در برخی منابع مرشدِ میرزا غلام‌رضا حاج میرزا صفا (متوفی ۱۲۹۱ قمری) معرفی شده، که قطب مشهور اهل تصوف از سلسلهٔ کمیلیه در اواخر سدهٔ سیزدهم قمری بوده است. به هر روی، میرزا غلام‌رضا خود نیز در عرفان صاحب مراتبی بوده، چنانچه ذکر شده که در طریقت از سالکین کامل بوده است.
ذکر شده که در طریقت از سالکین کامل بوده است. همچنین نقل کرده‌اند در اواخر عمر میرزا غلام‌رضا، آقا سید زین‌العابدین امام جمعه (متوفی ۱۳۲۱ قمری) امام جمعهٔ وقت تهران، کلاهِ ایشان را به‌جهت فضل و دانش به عمامه تبدیل می‌کند . در حالی که حاج سیاح ذکر کرده که میرزا غلام‌رضا بعد از رفتن به حج معمم شده است. آموزش خط در دربار. میرزا غلام‌رضا در نوجوانی و حدوداً در سن ۱۳ سالگی چنانچه که خود نوشته نزد محمدشاه قاجار می‌رود و از ایشان امتیاز خط می‌گیرد. مراجعت‌های منظم او به دربار محمدشاه، احتمالاً برای آموزش خط به
او به دربار محمدشاه، احتمالاً برای آموزش خط به شاهزادگان و اشراف بوده و نیز پیوسته با هدایای نقدی و غیرنقدی مورد توجه و حمایت شاه قرار می‌گرفته است. پس از محمد شاه در دوران پادشاهی ناصرالدین شاه نیز احتمالاً مجلسِ تعلیم خط میرزا غلام‌رضا در دربار شاهی برقرار بوده، چنانچه در نامه‌ای که در بیست‌وپنج‌سالگی خطاب به ناصرالدین شاه می‌نویسد، ذکر می‌کند که مدت ده سال معلم خط شاهزادگان و مستوفی‌زادگان بوده است. بنابراین احتمالاً میرزا غلام‌رضا مدتی بعد از تشویق و حمایت محمد شاه قاجار، معلم خط شاهزادگان و
تشویق و حمایت محمد شاه قاجار، معلم خط شاهزادگان و اشراف‌زادگان می‌شود و این مشغولیت احتمالاً تا حدود سال ۱۲۷۱ قمری ادامه داشته است. تنگی معاش و رنجِ زندان. بعد از محمد شاه و در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه جایگاه میرزا غلام‌رضا دستخوش تغییر می‌شود. آنگونه که به‌نظر می‌رسد، میرزا غلام‌رضا درزمانِ ناصرالدین شاه حمایتِ شاه را همچون زمانِ محمد شاه نداشته است. در نامه‌ای که در بیست‌وپنج‌سالگی به ناصرالدین شاه می‌نویسد از تنگی معیشت گله می‌کند و از ایشان درخواست شغل کتابداری ولیعهد معین الدین میرزا یا نواب
شغل کتابداری ولیعهد معین الدین میرزا یا نواب امیرنظام محمدقاسم میرزا می‌کند. در سال‌های بعد از تحریر این نامه میرزا غلام‌رضا به‌ترتیب استاد خود آقا میر سید علی حکاک و پس از او پدرش را از دست می‌دهد و سرپرست خانوادهٔ خود مشتمل بر مادر، خواهرها، برادر، خواهرزادگان و برادرزادهٔ خود می‌گردد. از زندگی میرزا غلام‌رضا در سال‌های ۱۲۷۲ تا ۱۲۸۶ قمری اطلاع چندانی در دست نیست. به استناد نامه‌ای که میرزا غلام‌رضا در سال ۱۲۸۶ قمری به ناصرالدین شاه می‌نویسد، او در همان سال به‌سبب تهمت‌هایی به زندان می‌افتد. چنانچه ذکر
سال به‌سبب تهمت‌هایی به زندان می‌افتد. چنانچه ذکر می‌کند، چون در خط به مهارتی رسیده بوده که همگان بر استادی‌اش اتفاق نظر داشته‌اند، مایهٔ حسد بدخواهان واقع می‌شود. از همین رو بدخواهانش او را در مضانّ اتهاماتی قرار می‌دهند که نتیجتاً گرفتار زندان می‌شود. این تهمت‌ها چنان سنگین بوده که مجازات اعدام برای او تعیین می‌شود، لیکن مشمول عفو شاهانه قرار می‌گیرد. این نامه در اصل به قصد برائت از تهمت‌ها و انکار ارتباط او با گروهی که طایفهٔ ظاله معرفی می‌کند نوشته شده است. از مفاد نامه اینگونه برمی‌آید که پس از زندان
است. از مفاد نامه اینگونه برمی‌آید که پس از زندان به سبب اتهامات وارده از ناحیهٔ اجتماع طرد شده و در نتیجه از هر شکل مراوده با مردم باز می‌ماند. برخی اتهام میرزا غلام‌رضا را گرایشات بابی عنوان کرده‌اند. برخی دیگر اتهام او را پیوستن به گروه مخالفان ناصرالدین شاه و کتابت شب‌نامه‌های این گروه ذکر کرده‌اند. از آنجاکه میرزا غلام‌رضا از جوانی با اجتماع فاضل زمان خود حشر و نشر داشته، همواره در جریان دیدگاه‌های روز و جریان‌های فکری گوناگون بوده است. بنابراین احتمالاً گرایش‌هایی به اندیشه‌های ترقی‌خواهانه در او شکل
گرایش‌هایی به اندیشه‌های ترقی‌خواهانه در او شکل گرفته که بعدها همین نوع گرایش‌ها اسباب زندان رفتن او را فراهم کرده باشد. احتمالاً دلایل دیر ازدواج کردن میرزا نیز وقایعی نظیر از دست دادن شغل معلمی خطّ دربار، سرپرستی خانواده بعد از مرگِ پدر و دستِ آخر گرفتاری زندان باشد. تحت حمایت معیرالممالک. میرزا غلام‌رضا معلم خطّ عموم شاگردان او شاهزادگان و بزرگ‌زادگان بوده‌ است. از این رو با نخبگان و متنفذان زمان خود به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در ارتباط بوده است. یکی از این متنفذان دوستعلی خان نظام‌الدوله معیرالممالک