payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کند که هر یک به نوبه خود تأثیر قابل توجهی بر سبک زندگی دیجیتال کاربران گذاشته‌اند. محصولات این شرکت به چند دسته اصلی تقسیم می‌شوند: کامپیوترهای مک:. این دسته شامل رایانه‌های رومیزی (آی‌مک) و لپ‌تاپ‌ها (مک‌بوک) می‌شود. کامپیوترهای مک به دلیل طراحی زیبا، سیستم‌عامل باثبات macOS و عملکرد قدرتمند، به ویژه در میان متخصصان گرافیک، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و تولیدکنندگان محتوا محبوبیت بالایی دارند. آیفون:. گوشی‌های هوشمند اپل که با نام آیفون شناخته می‌شوند، نقطه عطفی در تاریخ تلفن‌های همراه بودند. این محصولات
عطفی در تاریخ تلفن‌های همراه بودند. این محصولات با سیستم‌عامل iOS، طراحی منحصر به فرد و اکوسیستم یکپارچه نرم‌افزاری، استانداردهای جدیدی را در این صنعت تعریف کردند. اپل هر سال نسل جدیدی از آیفون را در مدل‌های مختلف مانند استاندارد، پرو و پرو مکس عرضه می‌کند که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. علاقه‌مندان برای خرید گوشی اپل می‌توانند متناسب با نیاز خود از میان این مدل‌ها انتخاب کنند. آی‌پد:. تبلت‌های اپل با نام آی‌پد، پلی میان گوشی‌های هوشمند و لپ‌تاپ‌ها هستند. این دستگاه‌ها با صفحه نمایش بزرگ و
هستند. این دستگاه‌ها با صفحه نمایش بزرگ و سیستم‌عامل iPadOS، ابزاری ایده‌آل برای مطالعه، طراحی، تماشای فیلم و انجام کارهای روزمره به شمار می‌روند. اپل واچ:. ساعت هوشمند اپل به عنوان یک همراه همیشگی برای پایش فعالیت‌های ورزشی، نظارت بر سلامتی و دسترسی سریع به اعلان‌ها طراحی شده است. اپل واچ با سیستم‌عامل watchOS، به طور یکپارچه با آیفون کار می‌کند. ایرپادز:. هدفون‌های بی‌سیم اپل با نام ایرپادز، تجربه شنیداری باکیفیت و اتصال آسان به دستگاه‌های اپل را فراهم می‌کنند. این محصولات به سرعت به یکی از محبوب‌ترین
می‌کنند. این محصولات به سرعت به یکی از محبوب‌ترین گجت‌های پوشیدنی در جهان تبدیل شدند. سرویس‌های دیجیتال:. علاوه بر سخت‌افزار، اپل مجموعه‌ای از خدمات دیجیتال مانند اپ استور (فروشگاه نرم‌افزار)، اپل موزیک (سرویس استریم موسیقی) و آی‌کلاد (فضای ذخیره‌سازی ابری) را ارائه می‌دهد که اکوسیستم این شرکت را تکمیل می‌کنند. امور شرکت. هیئت مدیره. افراد زیر اعضای هیئت مدیره اپل اینک. هستند نماد اپل. نماد اصلی اپل توسط استیو جابز و رون وین طراحی شد که سِر آیزاک (اسحاق) نیوتن نشان می‌دهد درحالی‌که زیر یک درخت سیب
نیوتن نشان می‌دهد درحالی‌که زیر یک درخت سیب نشسته‌است. هرچند این طرح خیلی زود با طرح مشهور سیب رنگین کمان که یک گاز از کنار آن گرفته شده تعویض شد. این یکی از طرح‌هایی بود که در سال ۱۹۷۷ میلادی طراحی کرده بود. در سال ۱۹۹۸ نماد اپل تک رنگ شد بدون اینکه رنگ خاصی برای آن به کار رود، برای مثال سیب بر روی PowerMac G۵ و آی‌مک اپل خاکستری است، در Mac OS X به صورت پیش‌فرض آبی است. در صفحه بوت OS X ۱۰٫۳ و OS X ۱۰٫۴ رنگ کرمی دارد و بر روی iBook و PowerBook G۴ و مک‌بوک پرو سفید است. نماد اپل یکی از شناخته شده‌ترین
پرو سفید است. نماد اپل یکی از شناخته شده‌ترین نمادها در جهان است و به‌طور برجسته در تمامی محصولات اپل و فروشگاه‌ها دیده می‌شود. شرکت اپل تنها سازنده عمده رایانه‌های شخصی است که رایانه‌های غیر سازگار با آی‌بی‌ام تولید می‌کند. خدمات اپل در ایران. خدمات فروش و پشتیبانی محصولات شرکت اپل در ایران به‌صورت رسمی غیرمجاز بود و تا تاریخ ۲ شهریور ۱۳۹۲ شرکت اپل از ارائهٔ خدمات فروش رسمی و خدمات پس از فروش به مشتریان ایرانی امتناع می‌کرد و پس از اعلامیهٔ دفتر کنترل دارایی‌های خارجی که زیرمجموعه وزارت خزانه‌داری ایالات
خارجی که زیرمجموعه وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا است، مبنی بر عدم تحریم خدمات ارتباطی به ایران، شرکت اپل پس از سه ماه تأخیر در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۹۲ در وب‌سایت رسمی‌اش ایران را از فهرست کشورهای مورد تحریم حذف کرد. در اوت ۲۰۱۷، اپل اعلام کرد اپلیکیشن‌های ایرانی را براساس تحریم‌های آمریکا علیه ایران، از سرویس اپ‌استور خود حذف می‌کند. بر اساس گزارش دویچه وله، ۱۹ اپلیک‍یشن که برخی از آن‌ها از نام‌دارترین اپلیکیشن‌های استارت‌آپ‌های ایرانی هستند از اپ‌استور حذف شده‌اند. روز ۲ شهریور ۱۳۹۹، علی خامنه‌ای، رهبر
شده‌اند. روز ۲ شهریور ۱۳۹۹، علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی به دولت دستور داد که با واردات «گوشی لوکس آمریکایی» برخورد کند. او با ابراز نگرانی از واردات گوشی آیفون گفت: در سال ۹۸ نیم میلیارد دلار صرف واردات این گونه گوشی شده که به گفته او «هیچ نیازی» به آن نیست. وی تأکید کرد که این واردات توسط بخش خصوصی انجام شده اما دولت باید جلوی آن را بگیرد. ساعاتی پس از انتشار این دستور، اکانت روسی او در توییتر، چند توییت از طریق آیفون منتشر کرد و همین سخنان را نوشت. در ابان ماه سال 1403 مجلس شورای اسلامی نرخ 15 الی
در ابان ماه سال 1403 مجلس شورای اسلامی نرخ 15 الی 30 درصدی رو برای ریجستری این کالای امریکایی تصویب کرد و دوباره واردات این تلفن همراه محبوب از سر گرفته شد. نقض حقوق کارگران. بنابر گزارشی در سال ۲۰۰۶، ۲۰۰ هزار کارگر در یک کارخانه تولیدکننده محصولات اپل در چین، واقع در ۳۲ کیلومتری هنگ کنگ، هم کار می‌کردند و هم در آنجا می‌خوابیدند. هر صد نفر از آن‌ها تنها در یک اتاق زندگی می‌کردند و هر نفر حداقل لوازم شخصی را به همراه خود داشت و یک سطل برای شست‌وشوی لباس‌هایش. یک کارگر ۲۱ ساله چینی که روزانه ۱۵ ساعت به مدت
یک کارگر ۲۱ ساله چینی که روزانه ۱۵ ساعت به مدت یک ماه برای اپل کار کرده بود، تنها ۲۷ پوند (حدوداً برابر با یک میلیون پانصد هزار تومان در اواخر بهمن ۱۴۰۱) حقوق دریافت کرد. شرایط وخیم کاری در کارخانه‌های چین در سال ۲۰۱۰ به دنبال خودکشی ۱۴ کارگر در فاکس‌کان، بزرگ‌ترین تولیدکننده محصولات اپل، در صدر خبرها قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴ بر اساس تحقیق پنهانی برنامه پانورامای بی‌بی‌سی از شرایط بد کارگران در کارخانه‌های تولیدکننده محصولات اپل در چین ثابت شد که شرکت اپل در محافظت از کارگرانش کوتاهی کرده‌است. یافته‌های
در محافظت از کارگرانش کوتاهی کرده‌است. یافته‌های برنامه پانورامای بی‌بی‌سی نشان می‌دهد که استانداردهای مربوط به ساعت کار کارگران (شیفت‌های ۱۲، ۱۶ و حتی ۱۸ ساعته)، کارت شناسایی، محل اقامت کوچک سهیم شده با تعداد زیادی از پرسنل، جلسات کاری اجباری پیش و پس از ساعت کاری، اضافه کاری اجباری و بهره‌گیری از کارگران خردسال در پگاترون در حاشیه شانگهای نقض شده‌است. همچنین در سال ۲۰۱۱ اپل کارگران واحدهای تولیدی‌اش در چین را ملزم به دادن تعهدنامه‌ای کرد که در آن کارگران متعهد می‌شدند دست به خودکشی نزنند و چنانچه کارگری
متعهد می‌شدند دست به خودکشی نزنند و چنانچه کارگری خود کشی کند، خانواده‌اش تنها می‌تواند حداقل میزان غرامتی که قانون تعیین کرده را دریافت کند. همچنین برنامه پانوراما در جزیره :جزیره بانگکا در اندونزی شواهدی یافته‌است که نشان می‌دهد مقادیری قلع که از معادن غیرقانونی بهره‌برداری می‌شود به چرخه تولید محصولات این شرکت راه پیدا کرده‌است. در این معادن کودکان با دست و در شرایطی بسیار خطرناک که در صورت فرو ریزی دیوارهای شنی یا گلی آن‌ها معدن‌کاران زنده زنده دفن خواهند شد، سنگ معدن قلع را بیرون می‌کشند. وبسایت عصر
شد، سنگ معدن قلع را بیرون می‌کشند. وبسایت عصر ایران نوشت یک گروه هکری Swagg Security در اعتراض به نقض حقوق کارگران بخشی موفق به هک و نفوذ در سرورهای شرکت فاکس کان شده و اطلاعات پرسنل و از جمله مدیریت تری گو را به‌دست‌آورد.
خُرمالو میوهٔ چندین گونه از گیاهان گل‌دار دولپه‌ای از سردهٔ خرمالو است که در راستهٔ خلنگ‌سانان و خانوادهٔ خرمالوئیان قرار دارند. برخی از این گیاهان، برگ‌ریز و برخی همیشه‌سبز هستند. بیشتر این‌گونه‌ها بومی مناطق گرمسیر هستند و تنها تعداد کمی از آن‌ها در اقلیم معتدل گسترش دارند. میوهٔ چندین گونه از خرمالوها خوراکی است. خرمالوی ژاپنی (Diospyros kaki) گونه‌ای است که در میان خرمالوها بیشترین تولید جهانی را به خود اختصاص داده و در سطح وسیعی کشت می‌شود. در سال ۲۰۱۹، چین ۷۵ درصد از کل خرمالوی جهان را تولید کرد. بزرگ
چین ۷۵ درصد از کل خرمالوی جهان را تولید کرد. بزرگ ترین تولید کنندگان خرمالو در جهان. کشور چین بیش از ۷۴ درصد خرمالوی جهان را تولید می‌کند و پس از آن کشور های کره جنوبی ۷٫۵ درصد، ژاپن ۴٫۹۲ درصد، جمهوری آذربایجان ۴ درصد و برزیل ۳٫۷۵ درصد در رده‌های دوم تا پنجم جهان قرار دارند. ویژگی‌ها. میوهٔ خرمالو از نوع سته است. درخت خرمالوی ژاپنی پُرکِشت‌ترین گونهٔ خرمالو است. به‌طور معمول، از ارتفاع دارد. برگ‌ها طول دارند و سطح بالایی آن‌ها، چرمی و براق است. درختان خرمالو معمولاً دوپایه هستند و در بیشتر گونه‌ها، گل‌های
معمولاً دوپایه هستند و در بیشتر گونه‌ها، گل‌های نر و ماده روی درختان جداگانه تولید می‌شوند. برخی از درختان نیز دارای گل‌های نر و ماده هستند و در موارد نادر ممکن است گل کاملی داشته باشند که شامل اندام‌های تولید مثل نر و ماده در یک گل است. گل‌های نر، صورتی و در گروه‌های ۳تایی ظاهر می‌شوند. آن‌ها دارای یک گل‌پوش ۴ قسمتی و ۲۴ پرچم در ۲ ردیف هستند. گل‌های ماده به‌رنگ کرمی مایل به سفید هستند و به‌صورت مجزا ظاهر می‌شوند. آن‌ها یک کاسه گل بزرگ، ۸ پرچم رشدنکرده و یک تخمدان گِرد دارند. میوه خرمالو در اواخر پاییز
یک تخمدان گِرد دارند. میوه خرمالو در اواخر پاییز بالغ می‌شود و می‌تواند تا زمستان روی درخت بماند. رنگ، میوه‌های رسیده بسته به گونه، زیرگونه و واریته، از زرد روشن براق تا نارنجی تیره و قرمز متغیر است. قطر میوه‌های رسیده، از ۱٫۵ تا ۹ سانتی‌متر، متغیر است. شکل میوه‌ها براساس گونه، ممکن است کروی، شبیه بلوط یا کدو تنبل باشد. گوشت میوه تا زمان رسیدن کامل، گَس است و به‌رنگ زرد، نارنجی یا قهوه‌ای تیره است. کاسهٔ گل معمولاً پس از برداشت، به میوه چسبیده می‌ماند اما پس از رسیدن میوه، به‌راحتی جدا می‌شود. میوهٔ رسیده،
از رسیدن میوه، به‌راحتی جدا می‌شود. میوهٔ رسیده، سرشار از ساکارز، عمدتاً به‌شکل فروکتوز و گلوکز است و طعمی شیرین دارد. گونه‌ها. همگی گیاهان سردهٔ خرمالو، دارای میوه‌های خوراکی نیستند. چند گونهٔ مهم خوراکی خرمالو شامل موارد زیر هستند: ارزش غذایی. خرمالوی ژاپنی در مقایسه با سیب، دارای سطوح بالاتر فیبر خوراکی و برخی مواد مغذی معدنی است اما به‌طور کلی منبع مهمی از ریزمغذی‌ها نیست. این میوه حاوی منگنز (۱۷٪ از نیاز روزانه در ۱۰۰ گرم) و بتا-کاروتن (۱۰٪ از نیاز روزانه در هر ۱۰۰ گرم) است. خرمالوی آمریکایی منبعی غنی
در هر ۱۰۰ گرم) است. خرمالوی آمریکایی منبعی غنی از ویتامین ث (۸۰٪ از نیاز روزانه در هر ۱۰۰ گرم) و آهن (۱۹٪ از نیاز روزانه در هر ۱۰۰ گرم) است. میوه‌های خرمالو همچنین حاوی مواد شیمیایی گیاهی مانند کاتچین، گالوکاتچین و بتولینیک اسید هستند. چوب. چوب گونه‌ای از درخت خرمالو به‌عنوان چوب آبنوس مورد استفاده است که سنگین و محکم است و مغز چوب آن به رنگ سیاه براق است (عمدتاً گونه Diospyros ebenum). گونه‌هایی که مغز چوب سیاه‌رنگ دارند بیشتر از نظر چوبشان اهمیت دارند تا میوه آن‌ها. تولید. در سال ۲۰۱۹، تولید جهانی خرمالو
آن‌ها. تولید. در سال ۲۰۱۹، تولید جهانی خرمالو ۴٫۲۷ میلیون تن بود که چین با ۷۵ درصد از کل تولید جهانی، در رتبهٔ نخست قرار داشت. منابع. دانشنامه رشد .
یادگار بزرگمهر یا پندنامهٔ بزرگمهر بُختگان کتاب و اندرزنامه‌ای است که از بزرگمهر بختگان، وزیر دانای انوشیروان به جای مانده‌ است. متن با مقدمه‌ای در معرفی بزرگمهر از زبان خود او آغاز می‌گردد که در آن می‌آورد که این رساله را به فرمان خسرو انوشیروان نگارش کرده و در گنج شاهی نهاده‌ است که بتواند موجب بهبود فرهنگ کسانی باشد که شایستگی پذیرش آن را دارند. سپس شرحی در بی‌دوامی امور گیتی و ثبات و دوام پارسایی و کارهای نیک می‌آورد و متذکر می‌شود که خود او پیوسته در پرداختن به پارسایی و پرهیز از گناه کوشا بوده‌ است.
به پارسایی و پرهیز از گناه کوشا بوده‌ است. اندرزها به صورت پرسش و پاسخ است پرسش ها را نویسنده خود طرح می‌کند و خود به آن پاسخ می‌گوید. در این اندرزنامه فضائل و متشابهات آنها، به برادران دروغین مصطلح شده‌اند مثلاً رادی یا بخشندگی فضیلت است ولی اسراف که متشابه یا برادر دروغین آن است، رذیله به‌شمار می‌رود. بعضی از اندرزهای این مجموعه از نوع اندرزهای اخلاقی تجربی و بعضی از نوع اندرزهای دینی زرتشتی است و در آن‌ها اصطلاحات دینی زرتشتی به کار رفته‌ است. این اندرزنامه در دوران اسلامی نیز از شهرت و اهمیت برخوردار
در دوران اسلامی نیز از شهرت و اهمیت برخوردار بوده‌ است. و ترجمهٔ بیشتر بخش‌های آن به عربی در جاودان خرد آمده‌ است. این اندرزنامه به فارسی ترجمه شده‌ است. درونمایه این کتاب در حدود ۲۶۳ پند و اندرز است. با مقایسه متن یادگار بزرگمهر با گفتاری از شاهنامه فردوسی به نام «پند دادن بوزرجمهر نوشین‌روان را» می‌توان بدین نکته پی برد که این متن پهلوی یکی از منابع شاهنامه بوده و آن را فردوسی خود یا مهربانِ سرای او از پهلوی ترجمه کرده‌ است. اگرچه در همه جا و در همه واژه‌ها این دو متن تطبیق کامل ندارند ولی باز تقریباً
این دو متن تطبیق کامل ندارند ولی باز تقریباً همه اندرزها و مضمون‌ها (با اندک اختلافی) با همان نظم و ترتیب متن پهلوی در شاهنامه نیز آمده‌ است. در ترجمه و نظم این متن پارسی میانه، بایستی فردوسی رنج فراوانی برده باشد زیرا در پایان این گفتار می‌گوید: یادگار بزرگمهر جزو متون پهلوی چاپ جاماسپ‌جی دستور مینوچهر جی جاماسپ-اسانا است.
چاپارل یکی از مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی در ژانر وسترن است. این مجموعه تلویزیونی توسط شبکه ان‌بی‌سی آمریکا طی سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ پخش می‌شد. سازندهٔ مجموعه دیوید دورترت بود که پیش از آن هم مجموعه تلویزیونی را برای این شبکه ساخته بود. داستان. این مجموعه تلویزیونی داستان زندگی مردی به نام «جان کنن» است. رویدادها بر مدار زندگی او و خانواده‌اش در مزرعه‌ای به نام «چاپارل» در آریزونای دههٔ ۱۸۷۰ میلادی دور می‌زند. جان کنن با کمک برادرش «باک» و پسر جوانش «بیلی بلو بوی» این مزرعه را مدیریت و اداره می‌کنند.
بلو بوی» این مزرعه را مدیریت و اداره می‌کنند. «آنالی» همسر نخست جان و مادر بلو در نخستین اپیزود این مجموعه تلویزیونی به‌وسیلهٔ تیری که از کمان یک سرخ‌پوست رها شده بود جان خود را از دست می‌دهد و جان کنن را بر آن می‌دارد که در راستای سامان‌بخشیدنِ دگربار به زندگی‌اش با دختری به نام «ویکتوریا» فرزند «دُن سباستین مونتویا»، یکی از قدرتمندترین مردان غرب، ازدواج کند. با این ازدواج، راه برای ورود «مانولیتو مونتویا»، برادر ویکتوریا، به مزرعهٔ چاپارل باز می‌شود. کاراکتر خندان و دوست‌داشتنی مانولیتو سبب‌ساز پذیرش
خندان و دوست‌داشتنی مانولیتو سبب‌ساز پذیرش بیشتر وی در جمع خانوادهٔ بزرگ کنن شده و او خیلی زود بر آن می‌شود که در چاپارل با خواهر خود ویکتوریا و خانوادهٔ کنن زندگی را ادامه دهد.
جوجوتسو ( , یا ) که با نام‌های جیو-جیتسو ژاپنی و به سادگی جیو-جیتسو یا جو-جیتسو (هر دو ) نیز شناخته می‌شود، یک هنر رزمی ژاپنی و سیستمی از مبارزه نزدیک است که می‌تواند به صورت دفاعی یا تهاجمی برای کشتن یا مهار یک یا چند حریف بی‌سلاح یا مسلح و زره‌پوش استفاده شود. زیرمجموعه‌ای از تکنیک‌ها از سبک‌های خاص جوجوتسو برای توسعه بسیاری از هنرهای رزمی و ورزش‌های رزمی مدرن، مانند جودو، آیکیدو، سامبو، جوجیتسو برزیلی، آربی و هنرهای رزمی ترکیبی استفاده شد. جوجیتسو در ایران. اولین مدال جهانی تاریخ ورزش جوجیتسو ایران در
اولین مدال جهانی تاریخ ورزش جوجیتسو ایران در سال ۲۰۰۲ توسط علیرضا داودی در مسابقات جهانی جوجیتسو در کشور اروگوئه به‌دست آمد. این مدال برنز همچنین اولین مدال جهانی کسب شده در بین تمامی کشورهای آسیایی در رشته جوجیتسو محسوب می‌گردد ویژگی‌ها. «جو» را می‌توان به «ملایم، نرم، انعطاف‌پذیر، رام‌شونده، یا تسلیم‌شونده» ترجمه کرد، و «جوتسو» را می‌توان «هنر یا تکنیک» ترجمه کرد؛ بنابراین «جوجوتسو» به معنای «هنرِ تسلیم‌شوندگی» است، زیرا فلسفه اصلی آن این است که نیروی حریف را علیه خودش به کار گیرد نه اینکه با نیروی خود
را علیه خودش به کار گیرد نه اینکه با نیروی خود با آن مقابله کند. جوجوتسو برای مبارزه با ساموراییهای ژاپن فئودال به عنوان روشی برای شکست دادن حریفی مسلح و زره‌پوش توسعه یافت که در آن فرد از هیچ نوع سلاحی یا فقط از یک سلاح کوتاه استفاده می‌کند. از آنجا که ضربه زدن به حریف زره‌پوش بی‌اثر بود، تمرین‌کنندگان آموختند که کارآمدترین روش‌ها برای خنثی کردن دشمن به شکل پین کردن، قفل مفصل، و پرتاب کردن است. این تکنیک‌ها بر اساس اصل استفاده از انرژی مهاجم علیه خودش، به جای مقابله مستقیم با آن، توسعه یافتند. تنوعات
به جای مقابله مستقیم با آن، توسعه یافتند. تنوعات زیادی در این هنر وجود دارد که منجر به رویکردهای گوناگونی می‌شود. مدارس جوجوتسو ("ریو") ممکن است تا حدی از انواع تکنیک‌های گراپلینگ استفاده کنند (مانند پرتاب کردن، زمین‌زدن، جارو کردن پا، به دام انداختن، پین کردن، قفل مفصل، گرفتن، گلوگرفتن، خفه کردن، چشم درآوردن، گاز گرفتن، کشیدن مو، رهایی، و ضربه زدن). علاوه بر جوجوتسو، بسیاری از مدارس استفاده از سلاحها را آموزش می‌دهند. امروزه، جوجوتسو هم به صورت سنتی برای دفاع شخصی و هم به صورت ورزشی مدرن تمرین می‌شود.
دفاع شخصی و هم به صورت ورزشی مدرن تمرین می‌شود. اشکال ورزشی مشتق شده شامل ورزش‌های المپیک و هنر رزمی جودو است که توسط کانو جیگورو در اواخر قرن نوزدهم از چندین سبک سنتی جوجوتسو توسعه یافت، و همچنین سامبو و جوجیتسو برزیلی که از جودو مشتق شده‌اند. ریشه‌شناسی. "جوجوتسو" با استفاده از سیستم رومانی‌سازی هپبورن مشتق شده است. با این حال، قبل از نیمه اول قرن بیستم، "جیو-جیتسو" و "جو-جیتسو" ترجیح داده می‌شدند، حتی با وجود اینکه رومانی‌سازی دومین کانجی به صورت "جیتسو" وفادار به تلفظ استاندارد ژاپنی نیست. این یک املای
وفادار به تلفظ استاندارد ژاپنی نیست. این یک املای غیر استاندارد بود که نتیجه نحوه شنیدن دومین «او» کوتاه در کلمه توسط انگلیسی‌زبانان بود، که به صورت /ɯ/ تلفظ می‌شود و بنابراین به «ای» کوتاه انگلیسی نزدیک است. این همچنین ممکن است بازتابی از گفتار شیتاماچی باشد که «جو» را با «جی» ادغام می‌کند. از آنجایی که هنرهای رزمی ژاپنی برای اولین بار در آن دوره زمانی در غرب به‌طور گسترده شناخته شدند، این املاهای قدیمی‌تر هنوز در بسیاری از نقاط رایج هستند. "جو-جیتسو" هنوز یک املای رایج در فرانسه، کانادا و بریتانیا است،
یک املای رایج در فرانسه، کانادا و بریتانیا است، در حالی که "جیو-جیتسو" بیشتر در آلمان و برزیل استفاده می‌شود. متفاوت از تلفظ ژاپنی، کلمه "جوجوتسو" هنوز معمولاً در ایالات متحده طوری تلفظ می‌شود که گویی "جوجیتسو" نوشته شده است. برخی جوجوتسو و هنرهای مشابه را به‌طور محدود به عنوان سیستم‌های مبارزه نزدیک «بدون سلاح» تعریف می‌کنند که برای شکست دادن یا کنترل دشمنی که به‌طور مشابه بدون سلاح است استفاده می‌شود. روش‌های اصلی حمله شامل ضربه زدن، هل دادن یا مشت زدن، لگد زدن، پرتاب کردن، زمین‌گیر کردن یا بی‌حرکت کردن،
زدن، پرتاب کردن، زمین‌گیر کردن یا بی‌حرکت کردن، خفه کردن، و قفل کردن مفاصل است. بوشی (جنگجویان کلاسیک) نیز زحمات زیادی کشیدند تا روش‌های دفاعی مؤثری را توسعه دهند، از جمله دفاع یا مسدود کردن ضربات، هل دادن و لگدها، پذیرش پرتاب‌ها یا تکنیک‌های قفل مفصل (یعنی افتادن ایمن و دانستن نحوه «ادغام» برای خنثی کردن اثر یک تکنیک)، رها کردن خود از چنگ دشمن، و تغییر یا جابجایی موقعیت برای فرار یا خنثی کردن حمله. از آنجایی که "جوجوتسو" یک اصطلاح جمعی است، برخی مدارس یا ریو اصل جو را بیشتر از دیگران پذیرفتند. با این حال،
اصل جو را بیشتر از دیگران پذیرفتند. با این حال، از یک دیدگاه گسترده‌تر، بر اساس برنامه‌های درسی بسیاری از هنرهای کلاسیک ژاپنی، این هنرها شاید دقیق‌تر به عنوان روش‌های بدون سلاح برای مقابله با دشمنی مسلح، همراه با روش‌های استفاده از سلاح‌های جزئی مانند "جوتته" (باتوم؛ که به آن جیتر نیز گفته می‌شود)، "تان‌تو" (چاقو)، یا "کاکوشی بوکی" (سلاح‌های پنهان)، مانند "ریوفوندو کوساری" (زنجیر وزن‌دار) یا "بانکوکوچوکی" (نوعی دست‌بند انگشتی)، برای شکست دادن حریفان مسلح یا بدون سلاح تعریف شوند. علاوه بر این، اصطلاح
یا بدون سلاح تعریف شوند. علاوه بر این، اصطلاح جوجوتسو گاهی برای اشاره به تاکتیک‌های مبارزه نزدیک که با سلاح‌های اصلی جنگجو استفاده می‌شدند نیز به کار می‌رفت: کاتانا یا "تاچی" (شمشیر)، "یاری" (نیزه)، "ناگیناتا" (گلیو)، "جو" (عصای کوتاه)، و "بو" (عصای بلند). این روش‌های مبارزه نزدیک بخش مهمی از سیستم‌های رزمی مختلفی بودند که برای استفاده در میدان نبرد توسعه یافتند. آنها را می‌توان به‌طور کلی به عنوان "کاتوچو بو جوتسو" یا "یوروی کومیوچی" (مبارزه با سلاح یا گلاویز شدن در حالی که زره پوشیده شده است) در دوره
گلاویز شدن در حالی که زره پوشیده شده است) در دوره سنگوکو (۱۴۶۷–۱۶۰۳)، یا "سوها دا بو جوتسو" (مبارزه در حالی که لباس خیابانی عادی آن دوره، کیمونو و هاکاما، پوشیده شده است) در دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) مشخص کرد. اولین کاراکتر چینی "جوجوتسو" () همانند اولین کاراکتر در "جودو" () است. دومین کاراکتر چینی "جوجوتسو" () همانند دومین کاراکتر در "بوجوتسو" () است. تاریخچه. ریشه‌ها. تاریخ مکتوب جوجوتسو برای اولین بار در دوره نارا () آغاز شد و اشکال اولیه سومو و هنرهای رزمی ژاپنی مختلف را که در میدان نبرد برای مبارزه نزدیک
ژاپنی مختلف را که در میدان نبرد برای مبارزه نزدیک استفاده می‌شدند، ترکیب کرد. قدیمی‌ترین سبک‌های شناخته شده جوجوتسو، شیندن فودو-ریو ()، تنشین شودن کاتوری شینتو-ریو ()، و تاکه نوچی-ریو هستند که در دوره سنگوکو () تأسیس شد. بسیاری از فرم‌های جوجوتسو نیز به‌طور گسترده‌ای دفع و ضدحمله با سلاح‌های بلند مانند شمشیر یا نیزه را از طریق خنجر یا سایر سلاح‌های کوچک آموزش می‌دادند. در مقابل کشورهای همسایه چین و اوکیناوا که هنرهای رزمی آن‌ها بیشتر از تکنیک‌های ضربه زدن استفاده می‌کردند، فرم‌های مبارزه تن به تن ژاپنی به
می‌کردند، فرم‌های مبارزه تن به تن ژاپنی به شدت بر پرتاب کردن (از جمله پرتاب‌های قفل مفصل)، بی‌حرکت کردن، قفل مفصل، خفه کردن، خفگی، و به میزان کمتری مبارزه در خاک تمرکز داشتند. در اوایل قرن هفدهم در دوران دوره ادو، جوجوتسو به دلیل قوانین سختگیرانه‌ای که توسط شوگون‌سالاری توکوگاوا برای کاهش جنگ اعمال شد، تحت تأثیر فلسفه اجتماعی چینی کنفوسیوس‌گرایی نوین که در طول حملات هیده‌یوشی به کره به دست آمده بود و از طریق علمایی مانند فوجیوارا سه‌یکا در سراسر ژاپن گسترش یافت، به تکامل خود ادامه داد. در طول این ایدئولوژی
به تکامل خود ادامه داد. در طول این ایدئولوژی جدید، سلاح‌ها و زره‌ها به اقلام تزئینی بلااستفاده تبدیل شدند، بنابراین مبارزه تن به تن به عنوان نوعی دفاع شخصی رونق گرفت و تکنیک‌های جدیدی برای انطباق با وضعیت در حال تغییر حریفان بدون زره ایجاد شد. این شامل توسعه تکنیک‌های مختلف ضربه زدن در جوجوتسو بود که بر ضربات محدود قبلی موجود در جوجوتسو که مناطق حیاتی بالای شانه‌ها مانند چشم‌ها، گلو و پشت گردن را هدف قرار می‌دادند، افزود. با این حال، در اواخر قرن هجدهم، تعداد تکنیک‌های ضربه زدن به شدت کاهش یافت زیرا آنها
تکنیک‌های ضربه زدن به شدت کاهش یافت زیرا آنها کمتر مؤثر و بیش از حد انرژی‌بر محسوب می‌شدند؛ در عوض ضربه زدن در جوجوتسو عمدتاً به عنوان راهی برای منحرف کردن حریف یا برهم زدن تعادل او در آستانه قفل مفصل، خفه کردن یا پرتاب استفاده می‌شد. در همین دوره، مدارس متعدد جوجوتسو یکدیگر را به دوئل دعوت می‌کردند که به یک سرگرمی محبوب برای جنگجویان تحت یک دولت متحد صلح‌آمیز تبدیل شد. از این چالش‌ها، راندوری برای تمرین بدون خطر نقض قانون ایجاد شد و سبک‌های مختلف هر مدرسه از مبارزه با یکدیگر بدون قصد کشتن تکامل یافتند.
از مبارزه با یکدیگر بدون قصد کشتن تکامل یافتند. اصطلاح "جوجوتسو" تا قرن هفدهم ابداع نشد، پس از آن به یک اصطلاح کلی برای طیف گسترده‌ای از رشته‌ها و تکنیک‌های مرتبط با گراپلینگ تبدیل شد. قبل از آن زمان، این مهارت‌ها نام‌هایی مانند , , , , , ، و حتی (به قدمت ۱۷۲۴، تقریباً دو قرن قبل از اینکه کانو جیگورو هنر مدرن کودوکان جودو را تأسیس کند) داشتند. امروزه، سیستم‌های مبارزه بدون سلاح که در طول دوره موروماچی (۱۳۳۳–۱۵۷۳) توسعه یافته و تمرین می‌شدند، به‌طور جمعی با عنوان شناخته می‌شوند. در این دوره تاریخی،
جمعی با عنوان شناخته می‌شوند. در این دوره تاریخی، سیستم‌های تمرین شده سیستم‌های مبارزه بدون سلاح نبودند، بلکه ابزارهایی برای یک جنگجوی بدون سلاح یا با سلاح سبک بودند تا با یک دشمن به شدت مسلح و زره‌پوش در میدان نبرد مبارزه کند. در نبرد، اغلب برای یک سامورایی غیرممکن بود که از شمشیر بلند یا نیزه خود استفاده کند، و بنابراین مجبور بود به شمشیر کوتاه، خنجر یا دستان خالی خود تکیه کند. هنگامی که کاملاً زره‌پوش بود، استفاده مؤثر از چنین سلاح‌های «جزئی» مستلزم به‌کارگیری مهارت‌های گلاویز شدن بود. روش‌های مبارزه
مهارت‌های گلاویز شدن بود. روش‌های مبارزه (همان‌طور که در بالا ذکر شد) شامل ضربه زدن (لگد زدن و مشت زدن)، انواع زمین‌زدن، زمین‌خوردن، پرتاب کردن (پرتاب‌های بدن، پرتاب‌های شانه و لگن، پرتاب‌های قفل مفصل، پرتاب‌های فداکارانه، از تعادل خارج کردن و پرتاب‌های جارو کردن پا)، مهار کردن (پین کردن، خفه کردن، گلاویز شدن، کشتی، و گره زدن طناب) و سلاح بود. تاکتیک‌های دفاعی شامل دفاع کردن، فرار، از تعادل خارج کردن، ادغام و فرار بودند. سلاح‌های جزئی مانند "تان‌تو" (چاقو)، "ریوفوندو کوساری" (زنجیر وزن‌دار)، "کابوتو واری"
"ریوفوندو کوساری" (زنجیر وزن‌دار)، "کابوتو واری" (شکننده کلاه خود)، و "کاکو شی بوکی" (سلاح‌های مخفی یا مبدل) تقریباً همیشه در جوجوتسو سنگوکو گنجانده شده بودند. توسعه. در زمان‌های بعدی، دیگر کو-ریو به سیستم‌هایی توسعه یافتند که برای تمرین‌کنندگان "نیهون جوجوتسو" که امروزه معمولاً دیده می‌شوند، آشناتر هستند. این‌ها به درستی به عنوان "ادو جوجوتسو" (تأسیس شده در دوره ادو) طبقه‌بندی می‌شوند: آنها عموماً برای مقابله با حریفانی طراحی شده‌اند که نه زره پوشیده‌اند و نه در محیط میدان نبرد هستند، بلکه به جای آن از
و نه در محیط میدان نبرد هستند، بلکه به جای آن از گرفتن و نگه داشتن لباس حریف استفاده می‌کنند. بیشتر سیستم‌های ادو جوجوتسو شامل استفاده گسترده از "آتمی وازا" (تکنیک ضربه به نقاط حیاتی) است که در برابر حریف زره‌پوش در میدان نبرد کاربرد چندانی نخواهد داشت. با این حال، آنها در مواجهه با دشمن یا حریف در زمان صلح که لباس خیابانی عادی پوشیده‌اند (که به آن «سوها دا بوجوتسو» گفته می‌شود) بسیار ارزشمند خواهند بود. گهگاه، سلاح‌های نامحسوس مانند تان‌تو (خنجر) یا تسسن (بادبزن آهنی) در برنامه درسی ادو جوجوتسو گنجانده
(بادبزن آهنی) در برنامه درسی ادو جوجوتسو گنجانده می‌شدند. یک جنبه تاریخی کمتر دیده شده دیگر، مجموعه‌ای از تکنیک‌ها است که در اصل در هر دو سیستم جوجوتسو سنگوکو و ادو گنجانده شده بود. با عنوان "هوجو وازا" ( هوجوجوتسو، "توری ناوا جوتسو"، "ناوا جوتسو"، "هایاکاوا" و موارد دیگر) به آن اشاره می‌شود، این شامل استفاده از طناب هوجو (گاهی "ساگیو" یا "تاسوکه") برای مهار یا خفه کردن مهاجم است. این تکنیک‌ها در دوران مدرن عمدتاً از کاربرد افتاده‌اند، اما واحدهای پلیس توکیو هنوز هم در استفاده از آنها آموزش می‌بینند و
توکیو هنوز هم در استفاده از آنها آموزش می‌بینند و علاوه بر دستبند، طناب هوجو نیز حمل می‌کنند. تاکه نوچی-ریو بسیار قدیمی یکی از سیستم‌های شناخته شده‌ای است که آموزش گسترده در هوجو وازا را ادامه می‌دهد. از زمان تأسیس دوره میجی با لغو سامورایی‌ها و نپوشیدن شمشیر، سنت باستانی "یاگیو شینگان-ریو" (خطوط سندای و ادو) توجه زیادی را به جوجوتسو (یاوارا) موجود در برنامه درسی خود معطوف کرده است. بسیاری دیگر از ریوهان‌های معتبر نیهون جوجوتسو وجود دارند اما به عنوان کوریو (سنت‌های باستانی) در نظر گرفته نمی‌شوند. اینها یا
(سنت‌های باستانی) در نظر گرفته نمی‌شوند. اینها یا گندای جوجوتسو یا جوجوتسو مدرن نامیده می‌شوند. سنت‌های جوجوتسو مدرن پس از یا در اواخر دوره توکوگاوا (۱۸۶۸) تأسیس شدند، زمانی که بیش از ۲۰۰۰ مدرسه ("ریو") جوجوتسو وجود داشت. بسیاری از ریوها و ریوهای به ظاهر سنتی که معمولاً به عنوان جوجوتسو کوریو شناخته می‌شوند، در واقع جوجوتسوی گندای هستند. اگرچه در شکل‌گیری مدرن هستند، تعداد بسیار کمی از سیستم‌های جوجوتسوی گندای دارای پیوندهای تاریخی مستقیم با سنت‌های باستانی هستند و به اشتباه به عنوان سیستم‌های رزمی سنتی یا