payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مختلف اقتصادی کمک می‌کند که با وجود منابع طبیعی فراوان‌تر می‌شود. سرانه محصول ناخالص منطقه‌ای در سال ۲۰۰۶ میلادی ۶۱۰۰۰ روبل (۲۵۹۶ دلار) بود و در بازه زمانی ۲۰۰۵–۲۰۰۷ میلادی ۳۰٪ افزایش یافت. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷، متوسط دستمزد ماهانه در اوستیای شمالی-آلانیا دو برابر شد، و درآمد واقعی نقدی ۴۲٫۵ درصد افزایش یافت. از نظر رشد متوسط دستمزد ماهانه، جمهوری در قفقاز شمالی رتبه اول را دارد. اولویت‌های اقتصادی دولت منطقه‌ای شامل رشد صنعتی، توسعه شرکت‌های کوچک، آبگرم توریستی و استراحتگاه‌ها و ساماندهی بودجه و مالیات
توریستی و استراحتگاه‌ها و ساماندهی بودجه و مالیات است. از بزرگ‌ترین شرکت‌های منطقه می‌توان به الکتروزینک، سوکافکازانرگو و پوبدیت (تولیدکننده تنگستن و مولیبدن) اشاره کرد.
اودمورتیا یکی از جمهوری‌های روسیه است. پایتخت آن ایژوسک و جمعیت آن ۱٬۵۲۱٬۴۲۰ نفر است (سال ۲۰۱۰). بیش از ۱۰۰ قوم گوناگون در اودمورتیا ساکنند از جمله ۶۰٫۱% روس، ۲۹٫۳% اودمورت و ۷٫۰% تاتار. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶.
اینگوش یکی از جمهوری‌های خودمختار روسیه، به پایتختیِ ماگاس و جمعیت آن ۴۱۲٬۵۲۹ نفر است (سال ۲۰۱۰). مردم اینگوش از تبار قفقازی هستند و با چچنها و گرجی‌ها هم‌تبار به‌شمار می‌آیند.
تووا یکی از جمهوری‌های روسیه در جنوب سیبری و شمال مغولستان است. پایتخت آن کیزیل و جمعیت آن ۳۰۷٬۹۳۰ نفر است (در سرشماری سال ۲۰۱۰). تاریخ. تاریخ منطقه تاریخی نانو اورینخای که تووا نیز بخشی از آن بوده‌است، در سده‌های پیش از سده هیجده میلادی به درستی دانسته نیست زیرا منابع نوشتاری کمی در این رابطه وجود دارند. در واقع این ناحیه در گذر زمان بین خانات ترک مغولستان شمالی، اویغور و قرقیز دست به دست شده‌است. اما چنین به نظر می‌رسد که ترک‌سازی (Turkification) این منطقه به دنبال لشکرکشی چنگیزخان مغول صورت گرفته‌است.
به دنبال لشکرکشی چنگیزخان مغول صورت گرفته‌است. مطابق شواهد تاریخی ای که در حفاری‌های باستان‌شناسی در نزدیکی ارژن به‌دست آمد است، در واقع ارژن در جمهوری تووا شرقی‌ترین و در عین حال قدیمی‌ترین نقطه‌ای است که در آن آثاری از زندگی سکاها به‌دست آمده‌است. این آثار از دیدگاه باستان‌شناسی مهم‌ترین آثار بر جای مانده از سکاها است. به دنبال یورش مغولان منطقه تاریخی نانو اورینخای که تووا نیز بخشی از آن بود از سده سیزده (۱۲۰۷) تا سده ۱۸ میلادی نحت لوای مغولان قرار گرفت. از سال ۱۷۵۷ تا ۱۹۱۱ این منطقه تحت سیطره منچو
از سال ۱۷۵۷ تا ۱۹۱۱ این منطقه تحت سیطره منچو (دودمان چینگ، واپسین دودمان چین) قرار گرفت. در خلال سده ۱۹ روس‌ها آغاز به اقامت در این منطقه کردند و در سال ۱۸۶۰ حکومت چینگ به روسها اجازه سکونت در تووا را داد. از ۱۸۸۱ سکونت دائمی آن‌ها در این ناحیه آغاز شد. با درگرفتن انقلاب در چین در سال ۱۹۱۱ سربازان امپراتوری روسیه در ۱۹۱۲ وارد این منطقه شدند و پس از اعلام استقلال جمهوری تووا درحالی‌که پیش از آن در سال ۱۹۱۱ مغولستان (مغولستان بیرونی) نیز استقلال خود را اعلام کرده بود، در ۱۷ آوریل ۱۹۱۴ با فرمان تزار نیکلای
کرده بود، در ۱۷ آوریل ۱۹۱۴ با فرمان تزار نیکلای دوم این منطقه به صورت تحت‌الحمایه روسیه درآمد. انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ باعث شد که بخش بزرگی از تووا از ۵ ژوئیه ۱۹۱۸ تا ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۹ توسط سربازان روس‌های سفید (سلطنت طلبان) به فرماندهی الکساندر کولچاک اشغال شود و پیوتر ایوانوویچ حاکم آن گردد. هم‌زمان در پائیز ۱۹۱۸ بخش جنوب‌غربی تووا توسط قوای چینی که استقلال یا الحاق آن به روسیه را به رسمیت نمی‌شناختند، تصرف شده و بخشی از جنوب آن نیز به تصرف قوای مغول درآمد. حاکمیت بر تووا از ژوئن ۱۹۱۹ تا فوریه ۱۹۲۰ در
حاکمیت بر تووا از ژوئن ۱۹۱۹ تا فوریه ۱۹۲۰ در اختیار ارتش سرخ قرار گرفت، اما در ۱۹ فوریه ۱۹۲۰ سربازان چینی آن را مجدداً ضمیمه خاک خود کرده و یان شی چائو را به عنوان حاکم آن گماشتند. در ۱۴ اوت ۱۹۲۱ بلشویک‌های تووا با حمایت روسیه جمهوری دمکراتیک خلق تووا را بنیان نهادند و تووا تا زمان جنگ جهانی دوم به‌طور رسمی و واقعی به عنوان یک کشور مستقل شناخته می‌شد. دُندوک نخستین نخست‌وزیر این کشور شروع به مستحکم کردن ارتباط میان تووا و مغولستان کرد و آیین بودایی را به عنوان مذهب رسمی کشور اعلان کرد. این موضوع باعث شد تا
مذهب رسمی کشور اعلان کرد. این موضوع باعث شد تا ۵ جوان تووایی دانش‌آموخته دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق مسکو با هماهنگی مقامات کرملین حکومت را ساقط کرده و یک حکومت نزدیک به شوروی را جایگزین آن کنند. مقامات جدید در ۱۹۳۰ خط لاتین را که زبان‌شناسان روس برای زبان تووا طراحی کرده بودند جایگزین خط تبتی مغولی کنند. در ۱۹۴۳ خط سیریلیک جایگزین خط لاتین شد و به موازات آن زدودن فرهنگ مغولی و بودائی از جامعه به شکلی نظام‌مند ادامه یافت. اتحاد شوروی در ۱۹۴۴ با موافقت پارلمان تووا این کشور را ضمیمه خاک خود کرد. سالخاک
تووا این کشور را ضمیمه خاک خود کرد. سالخاک توکا رهبر کمونیست‌های تووا به دبیرکلی حزب کمونیست این استان برگزیده شد و تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۳ شخص اول تووا به حساب می‌آمد. در فوریه ۱۹۹۰ جبهه دمکراتیک تووا به رهبری قدیر اول بیچلدی بنیان نهاده شد در پائیز همان سال سلسله عملیات‌های خشونت‌باری علیه روس‌های منطقه (که در آن سال ۳۲٪ جمعیت تووا را تشکیل می‌دادند) به کشته شدن ۸۸ روس و مهاجرت بسیاری از روس‌ها به خارج از جمهوری انجامید. در ۳۱ مارس ۱۹۹۲ این جمهوری یکی از مؤسسان فدراسیون روسیه شد و قانون اساسی جدید
از مؤسسان فدراسیون روسیه شد و قانون اساسی جدید جمهوری در ۲۲ اکتبر ۱۹۹۳ تهیه شد و در ۱۲ دسامبر همان سال به تصویب ۶۲٪ مردم رسید. در این قانون پارلمان تووا از ۳۲ عضو تشکیل شده و تغییر در قانون اساسی با تشکیل یک مجلس مؤسسان ممکن است. قانون اساسی جدید برگزاری همه‌پرسی برای استقلال این جمهوری را نیز پیش‌بینی کرده‌است. مردم. بیشتر جمعیت این جمهوری را مردم تووایی که گروهی از مردم ترک هستند تشکیل می‌دهند. همچنین سرگئی شویگو (که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ وزیر دفاع روسیه بوده‌است) در چادان، جمهوری تووا از پدری تووایی و
بوده‌است) در چادان، جمهوری تووا از پدری تووایی و مادری روس به دنیا آمد. او پیشتر وزیر وضعیت‌های اضطراری و فرماندار مسکو بوده‌است. او همچنین رئیس فدراسیون ورزشی بین‌المللی آتش نشانان و ناجیان است. وی دارای درجه ژنرالی است. زبان. زبان تووایی از زبان‌های ترکی است که حدود دویست و هفتاد هزار تن گویشور در کشورهای روسیه، چین و مغولستان دارد.
چوواشستان (، ) یکی از جمهوری‌های خودمختار روسیه است که رسماً در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و پایتخت آن شهر چاباق‌سر است. اغلب جمعیت آن از نژاد ترک‌تباران چوواش هستند که به زبان چوواشی سخن می‌کنند. بر اساس سرشماری سال 2021، قوم چوواش 63.7 درصد از جمعیت جمهوری را تشکیل می دهد. گروه‌های دیگر عبارتند از روس‌ها (30.7%)، تاتارها (2.7%)، موردوین‌ها (0.7%) و گروه‌های کوچک‌تری که هر کدام کمتر از 0.5 درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند.
جمهوری کاباردینو-بالکاریا یا قبارطه-بلغار یکی از جمهوری‌های روسیه است. جغرافیا. پایتخت آن شهر نعلچیک و جمعیت آن ۸۵۹٬۹۳۹ نفر است (سال ۲۰۱۰). کوه‌ها. بلندترین نقطه: کوه البروس ۵٬۶۴۲ متر مردم. در کاباردینو-بالکاریا دو قوم اصلی زندگی می‌کنند، یکی قوم کاباردی یا قبارطه (که به زبانی از خانواده زبان‌های قفقازی شمال غربی صحبت می‌کنند) و قوم دیگر بالکارها یا بلغارها (گویشوَران یک زبان ترک‌تبار).
جمهوری قره‌چای و چرکس، یکی از جمهوری‌های فدراسیون روسیه است. این جمهوری عضو منطقهٔ اقتصادی فدراسیون قفقاز شمالی است. پایتخت جمهوری قره‌چای و چرکس شهر چرکسک است. این جمهوری در ۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۱م. تأسیس شده‌است. جغرافیا و طبیعت. قره‌چای و چرکس در کوهپایهٔ شمال غربی قفقاز واقع شده‌است. این جمهوری از سمت غرب سرزمین کراسنودار، از شمال سرزمین استاوروپو، از شرق جمهوری کاباردینو و از جنوب در امتداد کوه‌های قفقاز گرجستان و آبخازیا احاطه شده‌است. زمستان کوتاه و تابستان گرم و مرطوب طولانی موجب گشته این منطقه آب و هوایی
گرم و مرطوب طولانی موجب گشته این منطقه آب و هوایی نسبتاً گرم داشته باشد. متوسط درجهٔ حرارت در ماه ژانویه °۳- تا °۲ درجهٔ سانتی‌گراد و در ماه ژوئیه °۶+ تا °۲۰+ درجهٔ سانتی‌گراد است. رکورد بالاترین درجهٔ حرارت °۳۹+ درجهٔ سانتی‌گراد و پائین‌ترین مقدار °۲۹- درجهٔ سانتی‌گراد ثبت شده‌است. ۸۰ درصد این جمهوری در منطقهٔ کوهستانی واقع شده‌است. این کشور دارای منابع فراوان آب شیرین، که شامل ۱۳۰ دریاچه و تعداد فراوانی آبشار و ۱۷۲ رودخانه می‌شود. خاک این منطقه غنی از منابع طبیعی همچون: زغال سنگ، گرانیت، سنگ مرمر، معادن
طبیعی همچون: زغال سنگ، گرانیت، سنگ مرمر، معادن مختلف سنگ و خاک رس می‌باشد. به دلیل وجود چشمه‌های آب گرم این کشور داری ذخایر بزرگ آب‌های معدنی می‌باشد. مردم. جمهوری قره‌چای و چرکس یک کشور چندملیتی بوده که ۸۰ گروه قومی در این جمهوری زندگی می‌کنند. با توجه به آخرین سرشماری انجام شده جمعیت قره چای و چرکس حدود ۴۷۱٬۶۸۳ نفر است. تراکم جمعیت ۳۳٫۰۴ در هر کیلومتر مربع می‌باشد. از این مقدار جمعیت ۴۲٫۸۸٪ درصد مردم در شهرها زندگی می‌کنند. تقسیمات کشوری. جمهوری قره چای چرکس از ۲ شهر خودمختار، ۱۰ استان و ۱۴۴ شهرک تشکیل
چرکس از ۲ شهر خودمختار، ۱۰ استان و ۱۴۴ شهرک تشکیل شده‌است. چهار شهر بزرگ این جمهوری عبارتند از: چرکسک، اوست چیگوتا، کاراچای و تبرادا می‌باشد. ساختار سیاسی. قوهٔ مقننه. مجلس خلق (پارلمان) که هر چهار سال یکبار با رأی مستقیم مردم نمایندگان انتخاب می‌شوند. تعداد نمایندگان مجلس خلق ۷۳ نفر است. قوهٔ مجریه. قوهٔ مجریه (دولت) شامل نخست‌وزیر، معاون نخست‌وزیر، وزیران و رؤسای کمیته‌های دولتی می‌شوند. نخست‌وزیر توسط رئیس‌جمهور با موافقت مجلس خلق (پارلمان) منصوب می‌شود. تنها قدرت اجرایی در جمهوری قره‌چای و چرکس
می‌شود. تنها قدرت اجرایی در جمهوری قره‌چای و چرکس رئیس‌جمهور می‌باشد که توسط مجلس خلق (پارلمان) منصوب می‌شود.
قالمیقستان یا كالميكيا (Хальмг Таңһч) یکی از جمهوری‌های روسیه است. پایتخت آن شهر الیستا و جمعیت آن ۲۸۹٬۴۸۱ نفر است. (سال ۲۰۱۰). دین ۳۷٫۶ درصد از مردم این ناحیه بودایی است. این جمهوری در زبان اویغوری قالماقیستان نامیده می‌شود. قالمیقستان تنها منطقه در اروپاست که بوداگرایی مذهب اکثریت مردم آن است. قالمیق‌ها که اکثریت مردم این جمهوری را تشکیل می‌دهند از تبار مغول‌های اویرات هستند که در سال ۱۶۰۷ از تو جونغارستان به این مکان مهاجرت کردند و خانات قالمیق را بنا نهادند. خانات قالمیق بعدها با پیشروی امپراتوری روسیه
خانات قالمیق بعدها با پیشروی امپراتوری روسیه به سمت قفقاز ضمیمه این امپراتوری شد. الیستا پایتخت مرکز این جمهوری اخیراً به خاطر برگزاری مسابقات بین‌المللی شطرنج در آن معروفیت یافته‌است. منطقه امروزی قالمیقستان در دوران باستان بخشی از زادبوم اصلی اقوام هندواروپایی را تشکیل می‌داد. صدها تپه باستانی در این منطقه از دوران هندواروپایی‌ها گواه بر این امر است. مذهب. در منطقه قالمیقستان نخست کیش پاگان، سپس شمن‌باوری و بعد از آن با حضور خزرها یهودیت رواج داشت. الان‌ها اسلام را به این منطقه آوردند و به ورود اردوی
اسلام را به این منطقه آوردند و به ورود اردوی مغول تنگری‌باوری رواج یافت. نوقایی‌ها که بعداً به منطقه آمدند مسلمان بودند و پس از آن‌ها اویرات‌ها/قالمیق‌ها که به دین بودا باور دارند در این منطقه مسکن گزیدند. با ضمیمه شدن قالمیقستان به امپراتوری روسیه مهاجران اسلاو دین مسیحیت را نیز با خود به منطقه آوردند. پس از انقلاب روسیه کمونیسم بر این ناحیه چیرگی یافت. شمن‌باوری همواره به‌طور خفته در باورهای مردم این منطقه حضور داشته که این حضور تا امروز نیز ادامه داشته‌است.
جمهوری کومی یکی از جمهوری‌های روسیه است.پایتخت آن شهر سیکتیوکار و جمعیت آن ۹۰۱٬۱۸۹ نفر است (سال ۲۰۱۰). طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، روس‌ها ۶۵٫۱ درصد از جمعیت جمهوری را تشکیل می‌دهند، در حالی که کومیها ۲۳٫۷ درصد را تشکیل می‌دهند. دیگر گروه‌ها عبارتند از اوکراینی‌ها (۴٫۲٪)، تاتارها (۱٫۳٪)، بلاروسی‌ها (۱٪)، آلمانی‌ نژادها (۰٫۶٪)، چوواش‌ها (۰٫۶٪)، آذری‌ها (۰٫۶٪)، و گروه‌های کوچک‌تری که هر کدام از آنها کمتر از ۰٫۵٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Komi_Republic
ماری اِل یکی از جمهوری‌های روسیه است که در ناحیه فدرالی ولگا واقع شده و جمعیت آن مطابق با نتایج سرشماری ۲۰۱۰ برابر ۶۹۶٬۴۵۹ نفر است. مرکز این جمهوری شهر یوشکار اولا می‌باشد.
موردوویا یکی از جمهوری‌های روسیه است. پایتخت آن شهر سارانسک و جمعیت آن ۸۳۴٬۷۵۵ نفر است (سال ۲۰۱۰) جغرافیا. رودها: مردم. گروه‌های نژادی : اقتصاد. ماشین‌های ساختمان سازی، صنایع چوب، شیمیایی و صنایع غذایی
کرای یا کرای ( ؛ ، plural: , "کرایا" ) یکی از انواع واحدهای فدرال روسیه است و نوعی تقسیمات کشوری جغرافیایی در امپراتوری روسیه و جمهوری فدراتیو روسیه شوروی بود. از نظر ریشه‌شناسی، این واژه با فعل " " مرتبط است " ( "kroit '" )، "بریدن". از لحاظ تاریخی، کرای‌ها سرزمین‌های گسترده‌ای بودند که در امتداد حاشیه ایالت روسیه قرار داشتند، زیرا کلمه "کرای" همچنین به معنای "مرز" یا "لبه" است، یعنی "محل برش" . در فارسی این اصطلاح اغلب به عنوان "سرزمین" ترجمه می‌شود. استفاده اداری این اصطلاح بیشتر سنتی است، زیرا برخی از
اداری این اصطلاح بیشتر سنتی است، زیرا برخی از ابلاستها نیز با این توصیف مطابقت دارند و هیچ تفاوتی در وضعیت قانونی قانون اساسی روسیه میان کرایس و استان وجود ندارد.
آسی‌ها ( یا ; )، همچنین با نام‌های آس‌ها ( )، آست‌ها ( )، و آلان‌ها ( )، یک گروه قومی ایرانی هستند که بومی اوستیا، منطقه‌ای واقع در طرف‌های شمالی و جنوبی رشته‌کوه‌های قفقاز هستند. آن‌ها به طور بومی به آسی سخن می‌گویند، یک زبان ایرانی شرقی از خانواده زبان‌های هندواروپایی، و بیشتر آن‌ها به زبان روسی نیز به عنوان زبان دوم مسلط هستند. در حال حاضر، سرزمین مادری آسی‌ها، اوستیا، از نظر سیاسی بین اوستیای شمالی-آلانیا در روسیه و کشور "دوفاکتو" اوستیای جنوبی (که توسط سازمان ملل متحد به عنوان سرزمین اشغالی روسیه که
سازمان ملل متحد به عنوان سرزمین اشغالی روسیه که "دوژور" بخشی از گرجستان است، شناخته می‌شود) تقسیم شده است. نزدیک‌ترین خویشاوندان تاریخی و زبانی آن‌ها، مردم یاس، در منطقه یاس‌ساگ در شمال غربی شهرستان یاس-ناغیکون-سولنوک در مجارستان زندگی می‌کنند. گروه سومی که از آلان‌های قرون وسطی منشعب شده‌اند، آسودهای مغولستان هستند. هم یاس‌ها و هم آسودها مدت‌هاست که جذب شده‌اند؛ تنها آسی‌ها شکلی از زبان آلانی و هویت آلانی را حفظ کرده‌اند. اکثریت آسی‌ها مسیحیان ارتدکس شرقی هستند، و اقلیت‌های قابل توجهی نیز به دین قومی
هستند، و اقلیت‌های قابل توجهی نیز به دین قومی آسی‌ها، اواتسدین و همچنین اسلام اعتقاد دارند. ریشه‌شناسی. نام‌های «آسی‌ها» و «اوستیا» از زبان روسی گرفته شده‌اند، که واژه گرجی «» (ოსეთი – توجه کنید به ضمیر شخصی) را وام گرفته‌اند، به معنی «سرزمین اُسی‌ها». در زبان گرجی، «» (ოსი، جمع «»، ოსები) از قرون وسطی برای اشاره به تنها گروه ایرانی‌زبانی در قفقاز مرکزی به کار رفته است. احتمالاً این واژه از نام خودخوانده سرمتی باستان «As» (تلفظ: آز) یا «Iasi» (تلفظ: یازی) گرفته شده است، که با واژه مجاری «» هم‌ریشه است. هر
شده است، که با واژه مجاری «» هم‌ریشه است. هر دو شکل به واژه لاتین «» بازمی‌گردند، که خود لاتینی‌شده نام قبیله سرمتی *«Yazig» بوده که توسط آلان‌ها استفاده می‌شده است. این نام از ریشه ایرانی باستان *«» به معنی «قربانی‌کنندگان» گرفته شده است، که احتمالاً به قبیله‌ای مرتبط با قربانی‌های آیینی اشاره دارد. در همین حال، به نظر می‌رسد که سرمتی‌های وسیع‌تر خود را «Ariitai» یا «Aryan» می‌نامیدند، اصطلاحی که در زبان آسی مدرن به صورت «» حفظ شده است. از آنجایی که گویشوران آسی در زبان بومی خود نام فراگیر واحدی فراتر از
آسی در زبان بومی خود نام فراگیر واحدی فراتر از تقسیم‌بندی سنتی ایرون–دیگورون نداشتند، این اصطلاحات حتی پیش از ادغام آن‌ها در امپراتوری روسیه توسط آسی‌ها به عنوان یک خودنام پذیرفته شدند. این رویه در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی توسط ناسیونالیسم نوین آسی مورد تردید قرار گرفت، زمانی که اختلاف بین زیرگروه‌های آسی دیگورون و ایرون بر سر وضعیت گویش دیگور باعث شد تا روشنفکران آسی به دنبال یک نام قومی فراگیر جدید بگردند. این امر، همراه با تأثیرات درگیری گرجستان و اوستیا، منجر به رواج «آلانیا»، نام کنفدراسیون سرمتی قرون
منجر به رواج «آلانیا»، نام کنفدراسیون سرمتی قرون وسطی، که آسی‌ها ریشه خود را به آن می‌رساندند، و گنجاندن این نام در عنوان رسمی جمهوری اوستیای شمالی در سال ۱۹۹۴ میلادی شد. ریشه «os/as» احتمالاً از *«ows»/«aws»- قدیمی‌تری گرفته شده است. این امر توسط ریشه کهن گرجی «ovs»- (مقایسه کنید با «Ovsi»، «Ovseti»)، که در «وقایع‌نامه گرجی» مستند شده است؛ طولانی بودن حرف صدادار اولیه یا هم‌جوشی صامت «s» در برخی اشکال (فارسی نو «Ās»، «Āṣ»؛ لاتین «Aas»، «Assi»)؛ و توسط نام قومی ارمنی «Awsowrk» («Ōsur»-)، که احتمالاً از
قومی ارمنی «Awsowrk» («Ōsur»-)، که احتمالاً از هم‌ریشه‌ای حفظ شده در اصطلاح یاسی «Jaszok» گرفته شده است، که به شاخه‌ای از قبیله آلانی یازیگ که در زمان آنانیای شیراکاتسی (قرن هفتم میلادی) در نزدیکی گرجستان امروزی سکونت داشتند، اشاره دارد. زیرگروه‌ها. اسطوره‌شناسی. باورهای بومی مردم آسی ریشه در منشأ سرمتی آن‌ها دارد، که با گونه محلی ارتدوکسی عامیانه، که در آن برخی از خدایان پاگان به قدیسین مسیحی تبدیل شده‌اند، هم‌گرا شده‌اند. نارت‌ها، دارزدانت و تسارتسیات به عنوان ادبیات اساسی اسطوره‌شناسی عامیانه در منطقه
عنوان ادبیات اساسی اسطوره‌شناسی عامیانه در منطقه خدمت می‌کنند. زبان. زبان آسی به شاخه زبان‌های ایرانی شرقی (آلانی) از خانواده زبان‌های هندواروپایی تعلق دارد. زبان آسی به دو گروه گویش اصلی تقسیم می‌شود: گویش ایرونی (آسی: Ирон) در اوستیای شمالی و جنوبی و گویش دیگوری (آسی: Дыгурон) در غرب اوستیای شمالی. در این دو گروه برخی زیرگویش‌ها نیز وجود دارند، مانند توآلی، آلاگیری و خسانی. گویش ایرونی رایج‌ترین گویش است. زبان آسی از بازمانده‌های گروه گویشی سکایی-سرمتی است که زمانی در سراسر استپ پونتیک-کاسپین صحبت می‌شد.
که زمانی در سراسر استپ پونتیک-کاسپین صحبت می‌شد. زبان آسی با هیچ زبان ایرانی دیگری متقابلاً قابل فهم نیست. مذهب. پیش از قرن دهم میلادی، آسی‌ها کاملاً پاگان بودند، اگرچه در آغاز قرن دهم میلادی توسط مبلغان بیزانس تا حدی مسیحی‌سازی شدند. تا قرن سیزدهم میلادی، بیشتر جمعیت شهری اوستیا به تدریج در نتیجه فعالیت‌های تبلیغی گرجی‌ها مسیحی ارتدکس شدند. اسلام مدت کوتاهی پس از آن، در طول دهه‌های ۱۵۰۰ و ۱۶۰۰ میلادی، زمانی که اعضای دیگور برای اولین بار با چرکسی‌های قبیله کاباردای در اوستیای غربی مواجه شدند، که خود در دهه
در اوستیای غربی مواجه شدند، که خود در دهه ۱۴۰۰ میلادی توسط تاتارها با این دین آشنا شده بودند، معرفی شد. بر اساس تخمین سال ۲۰۱۳ میلادی، تا ۱۵٪ از جمعیت اوستیای شمالی به اسلام عمل می‌کنند. در سال ۱۷۷۴ میلادی، اوستیا بخشی از امپراتوری روسیه شد، که تنها به تقویت قابل توجه مسیحیت ارتدکس پرداخت، با اعزام مبلغان ارتدوکس روسی به آنجا. با این حال، بیشتر مبلغان انتخاب شده روحانیونی از جوامع ارتدکس شرقی ساکن در گرجستان، از جمله ارمنی‌ها و یونانی‌ها و همچنین گرجی‌های قومی بودند. مبلغان روسی خود اعزام نشدند، زیرا این
قومی بودند. مبلغان روسی خود اعزام نشدند، زیرا این امر از نظر آسی‌ها بسیار مداخله‌جویانه تلقی می‌شد. امروزه، اکثریت آسی‌ها از اوستیای شمالی و جنوبی از ارتدوکسی شرقی پیروی می‌کنند. آسیانیسم (در زبان آسی: Уацдин یا Æцæг Дин)، دین قومی آسی، نیز در میان آسی‌ها گسترده است، با سنت‌های آیینی مانند قربانی کردن حیوانات، زیارتگاه‌های مقدس، جشن‌های سالانه و غیره. در بیشتر روستاها معابدی به نام «کواندون» وجود دارد. بر اساس پژوهش‌های سرویس «среда»، اوستیای شمالی مرکز اصلی دین قومی آسی است و ۲۹٪ از جمعیت در یک نظرسنجی در
دین قومی آسی است و ۲۹٪ از جمعیت در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۲ میلادی گزارش دادند که به دین قومی عمل می‌کنند. محبوبیت آسیانیسم از دهه ۱۹۸۰ میلادی به طور پیوسته در حال افزایش بوده است. * طرف۱ سرزمین. هرودوت سرزمین ایشان را آسیا نامیده‌است؛ این نام سپس به سرتاسر قاره آسیا گفته شد. بیشتر آسیان در اوستیای شمالی-آلانیا (در روسیه) و اوستیای جنوبی (خودمختار از گرجستان) زندگی می‌کنند. شماری از آن‌ها در ترکیه و مجارستان زندگی می‌کنند. تاریخ. آسی‌ها از نوادگان الانان و سکاها (از مردمان ایرانی) هستند. در سده‌های میانی تحت
(از مردمان ایرانی) هستند. در سده‌های میانی تحت تأثیر گرجی‌ها بیزانسی‌ها مسیحی شدند. آسی‌ها به وسیله مبلغان مذهبی بیزانسی و گرجی به آیین مسیحی درآمدند، و یکی از مبلغان به نام تئودور، در سده سیزدهم، تنها از آن‌ها به عنوان مسیحی نام می‌برد. اندکی پس از این زمان، تحت تأثیر حملات تاتارها و کاباردی‌ها از حیث ظاهر، آیین اسلام را پذیرفتند. در طی سده بیستم، روس‌ها برای جلوگیری از گسترش اسلام به دخالت پرداختند، و ازاین‌رو، برخی از آسی‌ها که از مسلمانان اصیل بودند به ترکیه عثمانی مهاجرت کردند، ولی عده‌ای دیگر از
به ترکیه عثمانی مهاجرت کردند، ولی عده‌ای دیگر از مسیحیت پیروی کردند. اما، گفته می‌شود که تنها مراسم این مذهب را به جای می‌آوردند. جامعه آسی‌ها از همان آغاز سده بیستم تابع تلاطمات سیاسی و اجتماعی روسیه بود. سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ عرصه کارزارهای نیروهای سرخ و سفید و مذهبی گشت. در۱۹۲۰ استالین موجودیت «جمهوری خودمختار کوهستان» به مرکزیت قفقاز را اعلام کرد. خاک کنونی شمالی با عنوان «ناحیه آسی» تابعیت این جمهوری خودمختار را یافت که در سال ۱۹۲۴به محدوده‌های مجزای قومی بخش شد و سهم آسی‌ها از این تقسیم «ولایت
قومی بخش شد و سهم آسی‌ها از این تقسیم «ولایت خودمختار شمالی» بود. اما منطقه آسی‌های جنوبی از چنین اختیاراتی برخوردار نشد. در سال ۱۹۱۸ گرجستان اعلام استقلال کرد و آسستان جنوبی پاره‌ای از آن شد. شورش‌های پیاپی آسی‌ها که وحدت با همزبانان شمالی را مطالبه می‌کردند، در مارس ۱۹۱۸، اکتبر ۱۹۱۹ و آوریل تا ژوئن ۱۹۲۰ رخ نمود که همه قلع و قمع شد. موضوع وحدت دو نیمه در طول دوره شوروی بارها از سوی اهالی مطالبه شد؛ ولی حتی در زمان استالین که خود تبار آسی داشت، اقدامی از طرف مسکو دیده نشد. جنگ جهانی دوم در ارتقای حیثیت
طرف مسکو دیده نشد. جنگ جهانی دوم در ارتقای حیثیت جمهوری و تحکیم مناسبات او با مسکو تأثیر ماندنی داشت. آسی‌ها از سده نوزدهم در رده‌های فوقانی قشون روسیه نمایندگان سرشناس داشتند و بیش از پیش اعتماد زمامداران شوروی را به خود جلب کردند. در بادی امر آلمانی‌ها به همکاری آسی‌ها امیدوار بودند و در تبلیغات خود بر تعلق ایشان به نژاد ایرانی و آریایی تأکید داشتند. این تبلیغات ظاهراً کارساز نشد و آسی‌ها، علاوه بر حضور در ارتش شوروی، با سازمان دادن عملیات چریکی جداگانه سهم بارزی در پیروزی‌ها داشتند. شمار آسی‌هایی که در
بارزی در پیروزی‌ها داشتند. شمار آسی‌هایی که در جنگ جهانی دوم به جبهه‌ها رفتند ۱۱۰ هزار و تلفات آنها نیمی از این تعداد برآورد می‌شود. بدین‌سان امانت آسی‌ها نسبت به روسیه به اثبات رسید و این امر در تحکیم روابط مودت‌آمیز و مسکو تا امروز هم به قوت خود باقی است. آیین‌ها. زندگی آسی‌ها، با جشن‌ها و مراسم بسیار همراه است که، بسیاری از آن‌ها دارای اصل و منشأ عیسوی است. مراسم مذهبی به دو بخش تقسیم می‌شود: کوود، به معنای نیایش، و خیست، به معنای آیین مردگان. تشریفاتی جهت قربانی کردن نیز وجود دارد. رویدادهای عمده سال
جهت قربانی کردن نیز وجود دارد. رویدادهای عمده سال عبارتند از: جشن سال نو و مراسم آب‌پاشان یا جشن تخیلی مسیح. در این ضمن مراسم قربان کردن بره، برای فرشته نگهبان خانه انجام می‌گیرد که، نیم حیوان را در داخل خانه به خاک می‌سپارند. کُمَخسان، جشنی است که به یاد مردگان بر پا می‌شود. سپس جشن سنت نیکلا بر پا می‌شود، که در طی آن برای هر چهار خانواده، یک گاو نر قربانی می‌کنند. در ماه مه، جشن «خدای بزرگ»، در پایان شخم زدن زمین بر پا می‌دارند، و در این هنگام، گورهای سال گذشته را با چمن می‌پوشانند. پس از آن، زنان مراسمی
گذشته را با چمن می‌پوشانند. پس از آن، زنان مراسمی در دهکده به یاد دزور هر محل انجام می‌دهند و هیچ مردی، غیر از قربانی کننده، نباید حضور داشته باشد، و هدف از این اقدامات تأمین محصول آینده است.
تابع ترافرازنده یا تابع غیرجبری یا تابع متعالی (Transcendental function) تابعی است که در معادله‌ای چندجمله‌ای که ضریب‌های آن نیز چندجمله‌ای باشد، صدق نکند. از نمونه‌های معروف تابع ترافرازنده تابع توابع نمایی، لگاریتمی و تابع‌های مثلثاتی است. تابعی را که ترافرازنده نباشد تابع جبری می‌خوانند. به عبارت دیگر تابع ترافرازنده تابعی است که نمی‌توان آن را به صورت دنباله‌ای محدود، از عملیات ریاضیاتی از قبیل جمع، ضرب و استخراج ریشه‌ای بیان نمود. تعریف. به طورکلی، تابع تحلیلی (f(z با متغیر حقیقی یا مختلط z را
تابع تحلیلی (f(z با متغیر حقیقی یا مختلط z را ترافرازنده می گویند هرگاه مستقل جبری از z باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Transcendental function," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Transcendental_function&amp;oldid=196290948
نلاس شهری است در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران. دارای ۸۰۰۰ نفر جمعیت است که بیشتر مردم آن به کشاورزی مشغول بوده و از این راه گذران می‌کنند.
سرزمین‌ یا کرای ، یکی از انواع واحدهای فدرال کشور روسیه است. کشور روسیه به ۸۳ واحد فدرال (+ ۶ واحد فدرال مورد مناقشه) تقسیم‌بندی شده‌است که ۹ واحد با عنوان سرزمین‌ شناخته می‌شود. معیار انتخاب یک منطقه با عنوان سرزمین‌ در تقسیمات کشوری روسیه، حاشیه‌ای بودن آن واحد فدرال است. اسامی این ۹ کرای (سرزمین‌) به شرح زیر است:
شهر پـِرم(Пермь) مرکز سرزمین پرم در فدراسیون روسیه است. منابع. Wikipedia contributors، "Perm،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Perm&amp;oldid=189487290 (accessed February ۲۲، ۲۰۰۸).
سرزمین پـِرم یکی از سرزمین‌های فدراسیون روسیه است. مرکز آن شهر پرم است. آب و هوا. آب‌وهوای پرم بری است و زمستان‌های طولانی و برفی دارد. میانگین دما در ژانویه از منفی ۱۸ در شمال شرق سرزمین پرم تا منفی ۱۵ در شمال غرب تغییر می‌کند. پایین‌ترین دمای این سرزمین در شمال آن ثبت می‌شود که منفی ۵۳ درجه‌است. دانستنی‌ها. روستای مالبکا واقع در منطقه پرم در میان مردم محل به «محل نشست اشیای ناشناس پروازی» مشهور شده‌است و مسئولان منطقه نیز در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ مجسمه‌ای به عنوان یادبود پرواز «فرازمینی‌ها» در این منطقه برپا
یادبود پرواز «فرازمینی‌ها» در این منطقه برپا کردند و در مسیر حرکت به سمت روستا نیز تابلوهایی نصب شده که نشان دهنده «امکان عبور بشقاب پرنده» است.
سرزمین آلتایی یکی از سرزمین‌های روسیه است. مرکز آن شهر بارنائول است. این شهر زادگاه میخایل کلاشینکف سازنده سلاح کلاشینکف است.
چشمه دیمه، سرچشمه اصلی زاینده رود است که در روستای دیمه از توابع شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. دشت لاله‌های واژگون. در نزدیکی این چشمه، دشت لاله‌های واژگون کوهرنگ واقع است. کیفیتِ آب. بر اساس بررسی‌های به عمل آمده آب این چشمه از لحاظ املاح و مواد معدنی، بسیار غنی بوده و از گواراترین آب‌های جهان است و خواص درمانی از قبیل جلوگیری از پوسیدگی دندان به خاطر وجود کلسیم و درمان سنگ کلیه دارد. این چشمه ۸۴اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۵ آبان ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی
میراث فرهنگی در ۲۵ آبان ۱۳۸۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. روستای دیمه. روستای دیمه در نزدیکی شهر چلگرد قرار دارد. این مکان زیبا به علت وجود فضاهای سبز و بدیع در اطراف آن و همچنین راه دسترسی آسفالته، سرویس بهداشتی به همراه سکوی نشیمن و آلاچیق اطراف خود و نیز مناظر بسیار زیبای آن، به عنوان یکی از تجمع گاه‌های همیشگی عشایر بختیاری و گردشگران استفاده می‌شود.
قلعه دِزَک، قلعه‌ای در روستای دزک است که در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. این قلعه پناهگاه افراد مهمی همچون وحید دستگردی و علی اکبر دهخدا است که پس از استبداد صغیر جهت کناره‌گیری از سیاست به این قلعه پناه بردند. از جمله افراد معروفی که در این قلعه به دنیا آمدند، تیمور بختیار است ویرایش توسط علیرضایعقوبی سورکی. این قلعه که در حال حاضر ۲۰/۵۰۷۶ مترمربع وسعت دارد در سال ۱۲۹۲ قمری به دستور امیر مفخم بختیاری بنا شد. قلعهٔ دزک در دوران حیات امیر مفخم به پسر بزرگ او، فتحعلی خان سردار معظم واگذار شد. امروزه