payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استان نام خود را از چهارمین دختر ملکه ویکتوریا برگرفته است. قبل از اینکه به شرایط استانی برسد، آلبرتا به عنوان منطقه‌ای از مناطق شمال-غرب تحت کنترل بود. تا سال ۱۸۶۸، مناطق این استان به همراه دیگر مناطق بزرگ که امروزه کانادا را شکل می‌دهند تحت کنترل شرکت Hudson’s Bay کانادا بوده‌اند. قبل از رسیدن مهاجران اروپایی در سال ۱۷۰۰، اولین مردم بومی نزدیک به ۸۰۰۰ سال در این منطقه زندگی می‌کردند. خیلی از این مردم بومی توسط مهاجران اروپایی جابه‌جا شدند، اما در عین حال اجتماعات بومی باقی ماندند و در حال حاضر نقش بسیار
اجتماعات بومی باقی ماندند و در حال حاضر نقش بسیار مهمی را در تاریخ آلبرتا بازی می‌کنند. آلبرتا به عنوان یک استان به همراه همسایه شرقی خود، ساسکاچوان، در سال ۱۹۰۵ به اتحادیه کانادا پیوست. آلبرتا از لحاظ کشاورزی و تولیدات معدن در بالاترین رده قرار دارد. این استان به شدت تحت تأثیر قحطی در سال ۱۹۲۰ قرار گرفت اما با برنامه‌های قوی دولت از این شرایط خارج شد. جهش اقتصادی صنعت نفت و گاز که به شدت باعث سودآوری برای این استان در این روزها شده است، در سال ۱۹۴۷ آغاز شد. با کمک موفقیتی که از ثروت‌های طبیعی نصیب این
شد. با کمک موفقیتی که از ثروت‌های طبیعی نصیب این استان شد، آلبرتا موفق به سرمایه‌گذاری بر اقتصاد و نظام آموزشی خود شد و توانست اقتصادی مدرن و شکوفا که امروزه در این استان در جریان است را به وجود بیاورد. آلبرتا فرهنگی منحصر به فرد و پر جنب و جوش دارد که توسط مهاجران شکل گرفته است. در کل این استان به خصوص شهرهای ادمونتون و کالگری از فرهنگ‌ها، غذاها، موسیقی و هنر اجتماعاتی از سرتاسر دنیا برخوردار هستند. برای مثال یکی از این موارد فرهنگ مهاجران برای نمایش عمومی در کالگری، Carifest است؛ جشن سالیانه فرهنگی
عمومی در کالگری، Carifest است؛ جشن سالیانه فرهنگی کارائیبی‌ها در این استان. با آمیخته شدن فرهنگ تمام این اجتماعات گوناگون، شهرهای آلبرتا همگی بین‌المللی شده‌اند. در سال ۱۹۸۸، شهر کالگری با میزبانی مسابقات المپیک زمستانی خود را به معرض نمایش دنیا قرار داد. ادمونتون برای فستیوال‌های معروف خود، به خصوص فستیوال Edmonton Fringe، که در نوع خود بعد از فستیوال Edinburgh بزرگ‌ترین می‌باشد، شناخته شده است. ادمونتون همچنین برای «بازار غربی ادمونتون»، بزرگ‌ترین بازار سربسته دنیا، شناخته شده است. فرهنگ آلبرتا همچنین تا
دنیا، شناخته شده است. فرهنگ آلبرتا همچنین تا حدودی تحت تأثیر تاریخ خود از مهاجران اولیه و کشاورزی سنتی فراگرفته است. بهترین مثال از این «فرهنگ کابویی»، فستیوالی در کالگری به نام Stampede است که برنامه‌هایی نظیر گاو بازی و طناب بازی را شامل می‌شود. فستیوال Stampede به همراه جشن‌های کناره خود سالیانه نزدیک به ۱٫۲ میلیون گردشگر را به کالگری جذب می‌کند. جمعیت. آلبرتا خانه‌ای برای بیش از ۳٫۳ میلیون نفر است، تقریباً یک دهم از جمعیت کل کانادا. نزدیک به دو سوم از این جمعیت در دو شهر بزرگ این استان هر کدام با
از این جمعیت در دو شهر بزرگ این استان هر کدام با پذیرفتن نزدیک به ۱ میلیون نفر در مناطق شهری خود، سکنی گزیدند. بعد از این شهرها، شهرهای(Red Deer(۸۳٬۰۰۰)، Lethbridge(95٬۰۰۰)، Medicine Hat(۵۷٬۰۰۰ و (Grand Paririe (۴۷٬۰۰۰ قرار دارند. در کل بیش از ۸۰٪ جمعیت این استان در مناطق شهری زندگی می‌کنند. مهاجرت نقش بسیار مهمی را در شکل‌دادن به ساختار آلبرتا ایفا کرده است. در نتیجه امواج بزرگ مهاجرت در مقاطع مختلف گذشته، این استان در توسعه خود ساکنان بزرگی را پذیرفته است که این ساکنان میراث خود را از کشورهایی همانند
است که این ساکنان میراث خود را از کشورهایی همانند بریتانیا، آلمان، ایرلند، اوکراین، و فرانسه می‌دانند. آلبرتا همچنین دارای جوامع بزرگی که از جنوب آسیا و چین ارث می‌برند، می‌باشد. امروزه مهاجرت به آلبرتا به بالاترین سطح در زمان خود رسیده است و در این مورد به این استان برای توسعه و تنوع بیشتر کمک می‌شود. اکثر آلبرتایی‌ها مسیحی هستند. با این حال این استان تا حد زیادی سکولار است، با بیش از ۴۴ درصد از ساکنان که گزارش می‌کنند که در یک سال اخیر در هیچ‌کدام از محل‌های عبادت حاضر نشده‌اند. آلبرتا همچنین خانه‌ای
عبادت حاضر نشده‌اند. آلبرتا همچنین خانه‌ای برای بسیاری از مردم از ادیانی همانند هندو، مسلمان، سیک، یهودی و بودایی می‌باشد. همچنین، ادمونتون صاحب قدیمی‌ترین مسجد در شمال آمریکا است. دولت. دولت کانادا به صورت یک سیستم فدرال عمل می‌کند، فقط کنترل برخی از امور متعلق به دولت ملی در اتاوا می‌باشد و بقیه موارد تحت کنترل دولت‌های استانی است. استان آلبرتا خود دارای مجلس منتخب دموکراتیک (معروف به مجلس قانون‌گذاری آلبرتا) است که در مرکز استان یعنی شهر ادمونتون قرار گرفته است. دولت فعلی استان که در دسامبر ۲۰۰۶ سوگند
است. دولت فعلی استان که در دسامبر ۲۰۰۶ سوگند یاد کرد از حزب محافظه کار آلبرتا، به رهبری Ed Stelmach تشکیل شده است. نخست‌وزیر Stelmach جایگزین نخست‌وزیر قبلی Ralph Klein، که در میان انتخابات پس از ۱۰ سال رهبری آلبرتا کناره‌گیری کرد، شده است. همانند دیگر استان‌های کانادا، آلبرتا کنترل گسترده‌ای بر سلامت، آموزش و پرورش و سایر خدمات خود دارد. با کمک منابع طبیعی غنی در این استان، دولت آلبرتا قادر به ارائه خدماتی با کیفیت بالا می‌باشد در عین حالی که جمع‌آوری مالیات‌ها در پایین‌ترین سطح خود در کانادا می‌باشد.
در پایین‌ترین سطح خود در کانادا می‌باشد. شهرهای اصلی. کَلگِری. کَلگِری بزرگ‌ترین شهر اَلبرتا و پنجمین شهر بزرگ در کانادا می‌باشد. همچنین کَلگِری جزء شهرهایی با سرعت بالای رشد است؛ رشد نزدیک به ۱۶ درصد بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱. این شهر خانه مردمی چند فرهنگی و متفاوت است. در حالیکه اکثر مردم کلگری ریشه‌شان به اروپایی‌ها بازمی‌گردد، افرادی از سرتاسر دنیا در این شهر زندگی می‌کنند. تعداد قابل ذکری از جمعیت، اجتماعات چینی-کانادایی (۶٪ از کالگری) و آسیای جنوبی (۴٫۲٪)هستند. همچنین اجتماعات نسبتاً بزرگ و متفاوت
(۴٫۲٪)هستند. همچنین اجتماعات نسبتاً بزرگ و متفاوت دیگری که به سرعت در حال رشد هستند همانند Aboriginal, Filipino و آمریکای لاتینی‌ها نیز در این منطقه وجود دارند. صنعت این شهر بر روی صنعت نفت و گاز، بنگاه‌های خدماتی و صنایعی با تکنولوژی‌های بالا بنا شده است. مراکز اصلی بعضی از شرکت‌هایی که در این منطقه قرار گرفته‌اند عبارتند از: Canadian Pacific Railway, Imperial Oil, EnCanaو Petro-Canada. همچنان که شهر به رشد خود ادامه می‌دهد، شرکت‌های چند ملیتی بیشتر و بیشتری دفاتر خود را در این شهر افتتاح کرده‌اند، که این
دفاتر خود را در این شهر افتتاح کرده‌اند، که این نشانگر پیشرفت چشمگیر اقتصادی جهانی در کلگری است. کلگری به صورتی جهانی برای ترکیبی از کیفیت بالای زندگی و پیشرفت اقتصادی شناخته می‌شود. گزارشی در سال ۲۰۰۷ توسط مجله «فربس» کلگری را به عنوان تمیزترین شهر دنیا انتخاب کرد، در حالیکه گزارش‌های Mercer Consulting و مجله The Economist نیز رتبه بسیار بالایی به این شهر برای کیفیت بالای زندگی داده است (بیست و پنجم و دهم جهان به ترتیب). این شهر جهانی خصیصه‌ای چند فرهنگی دارد و نقش میزبانی بازی‌های زمستانی المپیک سال ۱۹۸۸
و نقش میزبانی بازی‌های زمستانی المپیک سال ۱۹۸۸ را داشته است؛ ادامه این اعتبارات افتخار آمیز برای این شهر نقش مؤثری برای جلب تازه واردان در هر سال ایفا می‌کند. ادمونتون. ادمونتون مرکز استان آلبرتا و ششمین شهر بزرگ کانادا، مقداری کوچکتر از کلگری است. در حالیکه این شهر جمعیتی بالغ بر ۱ میلیون نفر را داراست، شهر جمعیت بسیار کمی را نسبت به مساحت خود، ۶۴۸ کیلومتر مربع، پوشش داده است. این زمین بزرگ به شهر اجازه داده است که مساحت بالایی از فضاهای سبز، که جذابیتی برای شهر به‌شمار می‌رود را دارا باشد. دره رودخانه‌ای
شهر به‌شمار می‌رود را دارا باشد. دره رودخانه‌ای ادمنتون بیست برابر بزرگ‌تر از پارک مرکزی نیویورک می‌باشد. زمانی که ادمنتون جمعیتی زیر ۱۰ هزار نفر داشت و تبدیل به مرکز استان جدید اَلبرتا شد در سال ۱۹۰۵، از سال‌ها قبل، شکوفایی صنعت نفت در اواخر ۱۹۴۰، شروع به پیشرفتی متناوب کرد. زمانی که شهر در طول دهه ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۹۰ دچار رکود اقتصادی شد، شهر همچنان به رشد و نوسازی خود ادامه داد. امروزه شهر با داشتن شرکت‌هایی همچون IBM, TELUS, Dell و جنرال الکتریک شاه راه صنعتی قوی شده است. این شرکت‌ها با بازگشایی دفاتر
صنعتی قوی شده است. این شرکت‌ها با بازگشایی دفاتر مرکزی خود در این شهر به بالا ماندن رتبه ادمونتون در میان شهرهای برتر دنیا از لحاظ تحقیقات کمک می‌کنند ایرانیان مقیم آلبرتا. جمعیت مهاجران ایرانی مقیم آلبرتا نزدیک به ۹۰۰۰ نفر است. اکثریت ایرانیان مقیم آلبرتا در دو شهر بزرگ این استان (ادمونتون و کلگری) زندگی می‌کنند. بنا بر اداره آمار کانادا در سال ۲۰۱۶ بیشتر از ۲۶۰۰ مهاجر ایرانی در ادمونتون و ۵۶۰۰ در کلگری ساکن بودند. همچنین ایرانیان مقیم آلبرتا در ۳۰ سال گذشته چندین انجمن فرهنگی ایرانیان را تشکیل دادند که
چندین انجمن فرهنگی ایرانیان را تشکیل دادند که به برگزاری مراسم نوروز و معرفی فرهنگ ایران به جامعه کانادا می‌پردازند. انجمن فرهنگی ایرانیان کلگری از جمله این انجمن‌های فرهنگی هستند.
استان مانیتوبا یکی از استان‌های مرکزی کانادا است که در مجاورت ساسکاچوان در غرب، انتاریو در شرق و خلیج هادسون در شمال قرار دارد. این استان از جنوب با ایالت‌های داکوتای شمالی و مینسوتای ایالات متحده هم‌مرز است. مرکز و بزرگ‌ترین شهر مانیتوبا، وینیپگ است که به‌عنوان قطب اصلی اقتصادی، فرهنگی و ترابری استان شناخته می‌شود. مساحت مانیتوبا حدود ۶۵۰ هزار کیلومتر مربع است و بیشتر بخش‌های آن پوشیده از دشت‌های وسیع، دریاچه‌ها و جنگل‌ها است. بیش از ۱۱۰ هزار دریاچه در این استان وجود دارد که در میان آن‌ها دریاچه وینیپگ،
استان وجود دارد که در میان آن‌ها دریاچه وینیپگ، دریاچه مانیتوبا و دریاچه وینیپگوسیس از مهم‌ترین منابع آب شیرین به‌شمار می‌روند. مانیتوبا از نظر تاریخی از زیستگاه‌های اصلی بومیان کانادا بوده است و امروزه نیز بخش مهمی از جمعیت استان را مردمان بومی تشکیل می‌دهند. ورود نخستین اروپایی‌ها به منطقه در سدهٔ هفدهم میلادی و در پی فعالیت‌های بازرگانی شرکت خلیج هادسون صورت گرفت. این منطقه در سال ۱۸۷۰ به‌عنوان پنجمین استان به کنفدراسیون کانادا پیوست. اقتصاد مانیتوبا متکی بر کشاورزی، به‌ویژه تولید غلاتی مانند گندم و
متکی بر کشاورزی، به‌ویژه تولید غلاتی مانند گندم و کلزا، صنایع غذایی، معدن و منابع طبیعی، و همچنین بخش خدمات است. وینیپگ به دلیل قرار گرفتن در مسیرهای ریلی و هوایی اصلی کانادا، نقشی کلیدی در بازرگانی و توزیع کالا ایفا می‌کند. از نظر فرهنگی، مانیتوبا به دلیل ترکیب متنوع جمعیتی‌اش ــ شامل بومیان، مهاجران اروپایی، اوکراینی‌ها، فرانسوی‌تباران و گروه‌های قومی دیگر ــ دارای تنوع زبانی و فرهنگی فراوان است. جشنواره‌ها و رویدادهایی مانند فولکلوراما و جشنواره جاز وینیپگ بازتاب‌دهندهٔ این تنوع فرهنگی هستند. جمعیت
وینیپگ بازتاب‌دهندهٔ این تنوع فرهنگی هستند. جمعیت مانیتوبا ۱٬۲۰۷٬۹۵۹ نفر (برآورد سال ۲۰۰۸) است. تاریخچه. این استان تاریخچه مستندی از قبایل بومی سو، دارد. تأثیر این اقوام امروزه در استان کاملاً مشخص است همان‌طور که اسم استان از فرهنگ Cree به معنی «تنگه روح مانیتوبا» گرفته شده است. شرکت Hudson's Bay Company در دهه ۱۶۰۰ با شروع تجارت پوست سفر به این استان را آغاز کرد. این استان در سال ۱۸۷۰، سه سال بعد از استقلال کانادا به کنفدراسیون کانادا ملحق شد. کمی پپس از آن مردمان Metis به دنبال هویت فرانسوی و بومی خود
آن مردمان Metis به دنبال هویت فرانسوی و بومی خود شورش به پا کردند اما به نتیجه‌ای نرسیدند و زمینی به آن‌ها داده نشد. در زمان الحاق به کانادا، منیوبا فقط بخشی از اندازه فعلی بود. شکل و سایز فعلی استان در سال ۱۹۱۲ به انجام رسید. یک واقعه مشهور در این استان اعتصاب عمومی وینیپگ در سال ۱۹۱۹ بود. جنبش کارگری قدرتمند آن زمان کسب و کار را به مدت ۶ هفته در اعتراض به شرایط ضعیف کاری متوقف ساخت. جنگ بین کارگر و کارفرما نقطه مهمی در تاریخ جنبش کارگری کانادا محسوب می‌شود. اگر چه این استان در رشد از چند استان عقب ماند
اگر چه این استان در رشد از چند استان عقب ماند ولی با رشد تجارت و صنعت به سمت جلو حرکت می‌کند. آگر چه برخی از زمین‌های کشاورزی روستایی هنوز پابرجا هستند ولی وینیپگ شهری مدرن و با شرکت‌های بزرگ Great – west Life (مجموعه مالی و بیمه‌ای) و CanWest Global (شرکت رسانه‌ای بزرگ) است. این استان ادامه رشد اقتصادی بسیار عالی خود را در جذب مهاجر می‌داند. دولت. دولت کانادا با یک سیستم فدرال با کنترل بر برخی از امور متعلق به دولت ملی در اتاوا و دیگر امور تحت کنترل دولت استانی عمل می‌کند. این استان مجلس انتخابی دموکراتیک
عمل می‌کند. این استان مجلس انتخابی دموکراتیک خود را دارد (مجمع قانونگذاری منیوبا). که در شهر مرکزی وینیپگ واقع است. ۵۷ نماینده از سراسر مناطق استان در انتخاب عمومی انتخاب می‌شوند. دولت فعلی استان تحت کنترل حزب دموکراتیک نو به رهبری آقای واب کنو می‌باشد. ایشان از سال ۲۰۲۳ در رأس کار می‌باشند. جغرافیا. مانیتوبا از شرق با استان انتاریو، از غرب با ساسکاچوان، از شمال با قلمرو نوناووت و از جنوب با داکوتای شمالی و مینه‌سوتا در ایالات متحده آمریکا هم‌مرز است. این استان در مرکز حوزهٔ آبریز خلیج هادسون قرار دارد و
استان در مرکز حوزهٔ آبریز خلیج هادسون قرار دارد و بخش بزرگی از آب‌های آن به دریاچه وینیپگ و سپس از طریق رود نلسون به سوی خلیج هادسون جریان می‌یابد. رودخانه‌های این حوزهٔ آبریز از کوه‌های غربی تا سرزمین‌های جنوبی ایالات متحده و شرق انتاریو امتداد دارند. مهم‌ترین رودخانه‌ها عبارت‌اند از رود رد شمال، رود آسینیبوین، نلسون، رود وینیپگ، رود هیز، وایت‌شل و رود چرچیل. بیشتر نواحی جنوبیِ مسکونی مانیتوبا در بستر پیشاتاریخی دریاچه آگاسی شکل گرفته است. این منطقه، به‌ویژه درهٔ رود رد، زمینی مسطح و حاصلخیز دارد، هرچند
درهٔ رود رد، زمینی مسطح و حاصلخیز دارد، هرچند یخچال‌های طبیعی عقب‌نشسته تپه‌ها و زمین‌های سنگی را در نقاطی از استان بر جای گذاشته‌اند. این استان دارای خط ساحلی آب شور در مرز خلیج هادسون و بیش از ۱۱۰ هزار دریاچه است که حدود ۱۵٫۶ درصد یا از سطح آن را می‌پوشانند. بزرگ‌ترین دریاچه‌های استان دریاچه مانیتوبا، دریاچه وینیپگوسیس و دریاچه وینیپگ هستند که در میان فهرست دریاچه‌ها بر پایه مساحت در جهان جای دارند. در سال ۲۰۱۸ حدود از سرزمین‌های سنتی اقوام نخستین و تایگا در بخش شرقی دریاچه وینیپگ به‌طور رسمی به‌عنوان
در بخش شرقی دریاچه وینیپگ به‌طور رسمی به‌عنوان میراث جهانی یونسکو با نام Pimachiowin Aki ثبت شد. کوه بالدی با ارتفاع از سطح دریا بلندترین نقطهٔ استان است و سواحل خلیج هادسون در سطح دریا پایین‌ترین نقطه را تشکیل می‌دهند. پارک ملی رایدینگ ماونتین، تپه‌های پمبینا، جنگل استانی سندیلندز و سپر کانادا نیز از دیگر نواحی مرتفع مانیتوبا به‌شمار می‌آیند. بیشتر مناطق شمالی و شرقی کم‌جمعیت استان روی سپر نامنظم گرانیتی کانادا قرار دارند که شامل پارک‌هایی مانند وایت‌شل، آتیکاکی و پارک استانی نوپیمینگ می‌شوند. کشاورزی
آتیکاکی و پارک استانی نوپیمینگ می‌شوند. کشاورزی گسترده تنها در مناطق جنوبی استان انجام می‌شود، هرچند در ناحیهٔ درهٔ کَرُت نزدیک لو په نیز کشت غلات رایج است. حدود ۱۱ درصد از زمین‌های کشاورزی کانادا در مانیتوبا قرار دارد. شهر اصلی. وینیپگ این شهر مرکز استان بوده و تقریباً نیمی از جمعیت را در خود جای می‌دهد. وینیپگ به منطقه جغرافیایی آمریکای شمالی بسیار نزدیک است. این شهر مرکزی که هشتمین شهر بزرگ کانادا محسوب می‌شود محل ادارات دولتی و مراکز تجاری بزرگ می‌باشد. این شهر با داشتن مراکز آموزش عالی به محل اصلی
این شهر با داشتن مراکز آموزش عالی به محل اصلی توسعه و تحقیق منطقه تبدیل گردیده است و این خود عامل اصلی جذب شرکت‌های بزرگ همانند Boring و Bristol Aerospace به این شهر است. این شهر به سرمای شدید در زمستان معروف است و اسم آن را به همین دلیل اصطلاحاً «وینیپگ» می‌گویند. به جای آن تابستان‌های این شهر بسیار ملایم می‌باشد. در طول فصل‌های گرم مردمان این استان از امکانات تفریحی بی‌شمار در کنار رودخانه سرخ و دریاچه‌های اطراف استفاده می‌کنند. در تابستان این شهر میزبان بسیاری از جشنواره‌های فرهنگی و هنری است. در این
بسیاری از جشنواره‌های فرهنگی و هنری است. در این شهر فعالیت‌های هنری بسیاری انجام می‌پذیرد. برای مثال در رابطه با هنرهای صنعتی می‌توان به باله سلطنتی وینیپگ، گالری هنری وینیپگ و ارکستر سمفونیک وینیپگ اشاره کرد. این شهر میزبان جشنواره Winnipeg Fringe Theatre دومین جشنواره بزرگ در آمریکای شمالی و جشنواره‌های موزیک Jazz و سنتی می‌باشد. از مراکز مهم دیگر این شهر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: جمعیت. این استان با داشتن تقریباً ۱٫۲ میلیون نفر جمعیت، پنجمین استان پرجمعیت کانادا می‌باشد. با توجه به کاهش رشد جمعیت،
کانادا می‌باشد. با توجه به کاهش رشد جمعیت، این استان به دنبال جذب مهاجر می‌باشد. شهر وینیپگ با حدود ۷۰۰۰۰۰ نفر جمعیت تقریباً نیمی از جمعیت استان را در خود جای داده است. مابقی جمعیت در شهرهای کوچک زندگی می‌کنند. به غیر از برندون با ۴۰۰۰۰ نفر جمعیت، دیگر شهرها جمعیتی کمتر از ۱۵۰۰۰ نفر دارند. به دلیل مهاجرت، فرهنگ این استان کاملاً چند ملیتی است. بیشتر از ۱۰۰ زبان در این استان صحبت می‌شود که با توجه به زندگی در کانادا هویت آن‌ها را حفظ می‌کند. در این استان از بزرگ‌ترین اقوام مهاجر می‌توان به بریتانیایی‌ها،
بزرگ‌ترین اقوام مهاجر می‌توان به بریتانیایی‌ها، ایرلندی‌ها، اوکراینی‌ها، آلمانها، هلندی‌ها و لهستانی‌ها اشاره کرد. ۱۵ درصد جمعیت استان را اقوام Metis تشکیل می‌دهند. اشتغال و اقتصاد. صنایع اصلی این استان معدن، تولید و کشاورزی می‌باشند. حرفهٔ سنتی این استان ماهی‌گیری است. زمین‌های کشاورزی زیادی از گندم، جو، جو صحرایی، آفتاب گردان و پنبه در این استان وجود دارد. با توجه به این منابع، صنایع غذایی در این استان قدرت خوبی دارد. تولید، هوافضا و حمل و نقل از دیگر صنایع این استان می‌باشند. بخش دولتی و خدماتی در شهر
این استان می‌باشند. بخش دولتی و خدماتی در شهر وینیپگ جایگاه خوبی دارد. نرخ بیکاری این استان (۴٫۸ درصد) از میانگین کانادا (۶٫۸ درصد) کمتر است. رشد اقتصادی استان ۳ درصد می‌باشد. از آنجایی که این رشد تولیدکننده فرصت‌های شغلی بسیاری است، مقامات استانی در صدد جذب مهاجر به این استان می‌باشند. از برنامه‌هایی که برای جذب مهاجر انجام می‌شود می‌توان به کلاس‌های رایگان زبان انگلیسی EAL و برنامه‌های آموزش کار اشاره کرد. استاندارد زندگی. از مزایای این استان می‌توان از پایین بودن هزینه‌های زندگی نام برد. مسکن، انرژی،
پایین بودن هزینه‌های زندگی نام برد. مسکن، انرژی، بیمه و هزینه‌های دانشگاه این استان در کانادا کمترین می‌باشند. مردمان این استان به دلیل هزینه پایین زندگی، پول خود را صرف خرید چیزهای دیگر از جمله کلبه‌های می‌کنند. علاقه‌مندان به گلف در این استان بیشتر از هرجای دیگر از کانادا است. «کمترین مقدار دستمزد در ساعت» در این استان ۸٫۵۰ دلار بوده که چهارمین دستمزد بالا در کانادا می‌باشد. مالیات بر درآمد این استان از لحاظ پایین بودن در کانادا مقام ۴ را دارد. در سال ۲۰۰۳، درآمد متوسط مردان ۲۷٬۲۰۰ دلار و درآمد متوسط
۲۰۰۳، درآمد متوسط مردان ۲۷٬۲۰۰ دلار و درآمد متوسط زنان ۱۸٬۱۰۰ دلار بوده است. درآمد متوسط خانواده ۵۰٬۶۰۰ دلار در سال ۲۰۰۶ است که چهارمین در کانادا می‌باشد. فضای دوستانه این استان به سطح زندگی این استان بسیار کمک کرده است و مردمان این استان بیشتر از هر جای دیگر در کانادا در برنامه‌های خیریه شرکت می‌کنند. این روحیه سخاوتمندانه به تازه واردان به کانادا کمک می‌کند تا به سرعت شرایط ثابتی پیدا کنند. مسکن. هزینه پایین مسکن یکی از مزایای این استان می‌باشد. بازار مسکن این استان بسیار رقابتی و قابل استطاعت است. قیمت
این استان بسیار رقابتی و قابل استطاعت است. قیمت متوسط مسکن در وینیپگ کمتر از ۱۲۲٬۰۰۰ دلار است. درصد متوسط درآمد خانه وار با هزینه‌های مالکیت بین ۳۰ – ۱۵ درصد می‌باشد. به دلیل افزایش مهاجران در ۵ سال گذشته قیمت مسکن بیشتر از ۸۵ درصد افزایش داشته است. دیگر مزیت مسکن در این استان این است که به دلیل وسعت شهری لازم نیست برای پیدا کردن مکان مناسب خیلی دور از شهر زندگی کرد. در شهر وینیپگ با ۷۰۶۹۰۰ نفر جمعیت متوسط سفر شهری از محل کار تا منزل ۶ کیلومتر می‌باشد که در کانادا یکی از کمترین مسافت‌ها است. سفرهای شهری
در کانادا یکی از کمترین مسافت‌ها است. سفرهای شهری کمتر، به معنی صرف وقت بیشتر با خانواده می‌باشد. فرهنگ. مهاجرت موجب شد تا این استان دارای مجموعه‌ای نادر از فرهنگ‌های مختلف باشد. چند فرهنگی بودن که سیاست کانادا محسوب می‌شود در این استان به خوبی دیده می‌شود. هر ساله در این استان چندین جشنواره سنتی و فرهنگی بومی جشن گرفته می‌شود که نشانگر قدرت اقوام مختلف در این استان است. مردم این استان به سخاوتمندی و مهمان‌نوازی مشهور می‌باشند همچنین داوطلبان کارهای خیریه در مانیتوبا بسیار زیاد هستند. این استان مهد هنر نیز
مانیتوبا بسیار زیاد هستند. این استان مهد هنر نیز می‌باشد. شهر وینیپگ میزبان اولین شرکت بالد رئال بریتانیا بوده است و ارکستر سمفونی آن در جهان شناخته شده می‌باشد. در مرکز استان منظره‌های ویژه هنری، موزیک و کمدی یافت می‌شود.
ریاضیات محض به مطالعهٔ مفاهیم ریاضیاتی مستقل از هر نوع کاربرد خارج از دایره ریاضیات می‌پردازد. این مفاهیم ممکن است از دغدغه‌های جهان واقعی نشأت گرفته باشند و نتایج آن بعدها برای کاربردهای عملی مفید واقع شوند، اما ریاضیات محض در ابتدا از چنان کاربردهای عملی انگیزه نمی‌گیرد. در مقابل، جذابیت ریاضیات محض در ریاضی مربوط به چالش‌ها و جنبه‌های زیباشناختی مفاهیم منطقی است. مفاهیمی که خود پیامدهایی از اصول پایه‌ای‌تری می‌باشند. در حالیکه ریاضیات محض به‌عنوان یک فعالیت از زمان یونان باستان وجود داشته‌است، اما تحول و
از زمان یونان باستان وجود داشته‌است، اما تحول و جنبه‌های استادانهٔ آن در حدود ۱۹۰۰ میلادی ظهور پیدا کرد، بعد از این که نظریه‌هایی با خواص ضد شهودی (مثل هندسه‌های نااقلیدسی و نظریهٔ کانتور مجموعه‌های نامتناهی)، و پارادوکس‌های ظاهری (چون توابع پیوسته‌ای که هیچ جا دیفرانسیل‌پذیر نیستند، و پارادوکس راسل) کشف شدند. این پدیده‌ها نیاز به تجدید مفهوم ریاضیات استوار (یا ریاضیات دقیق و سفت و سخت) و بازنویسی تمام ریاضیات بر اساس آن شد؛ به گونه‌ای که استفاده سیستماتیک از روش‌های اصول موضوعه‌ای ترویج پیدا کرد. این
از روش‌های اصول موضوعه‌ای ترویج پیدا کرد. این مسئله منجر به این شد که بسیاری از ریاضی‌دانان بر روی ریاضیات به خودی خود، یعنی ریاضیات محض متمرکز شوند. با این وجود، تقریباً تمام نظریه‌های ریاضیاتی انگیزه خود را از مسائل جهان واقعی یا از نظریات ریاضیاتی که کمتر جنبه تجریدی دارند می‌گیرند. همچنین، بسیاری از نظریات ریاضیاتی که به نظر می‌رسید کاملاً محض نباشند، در نهایت در حوزه‌های کاربردی، که عمدتاً فیزیک و علوم کامپیوتر بودند مورد استفاده قرار گرفتند. یکی از اولین مثال‌های آن توسط آیزاک نیوتن در قانون جهانی
اولین مثال‌های آن توسط آیزاک نیوتن در قانون جهانی گرانش به کار گرفته‌شد. قانون گرانش نیوتون ایجاب می‌کند که سیاره‌ها در مدارهایی حرکت کنند که از جنس مقاطع مخروطی‌اند.مقاطع مخروطی خم‌های هندسی هستند که از زمان باستان توسط آپولونیوس مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. مثالی دیگر مسئله تجزیه اعداد صحیح بزرگ است که الگوریتم رمزنگاری آراس‌ای بر اساس آن بنیان نهاده‌شده و به‌طور گسترده برای امنیت ارتباطات اینترنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. اکنون ایجاد مرز مشخصی بین ریاضیات محض و کاربردی بیشتر جنبه فلسفی داشته یا مربوط
محض و کاربردی بیشتر جنبه فلسفی داشته یا مربوط به ترجیحات یک ریاضیدان خاص می‌شود و نمی‌توان به‌طور استوار و دقیق مرزشان را در ریاضیات مشخص کرد. به‌طور خاص، اتفاق عجیبی نخواهد بود اگر یک عضو دانشکده ریاضیات کاربردی خود را به عنوان ریاضیدان محض معرفی کند.
کَرتیر یا کَردیر (زبان پارسی میانه: 𐭪𐭫𐭲𐭩𐭫) موبد بلندپایهٔ زرتشتی در دوران ساسانی بود که در زمان پادشاهی هفت شاهنشاه ساسانی به ترتیب اردشیر بابکان، شاپور یکم، هرمز یکم، بهرام یکم، بهرام دوم، بهرام سوم و نرسه می‌زیست. اقدامات کرتیر در زمینهٔ ارتقاء جایگاه سنت مزدیسنایی و سرکوب اقلیت‌های دینی دیگر، از جمله یهودیان، مسیحیان، بوداییان و مانویان پراهمیت پنداشته می‌شود. نام کرتیر در سنگ‌نوشته‌ها به صورت‌های مختلفی هجی شده‌است: در فارسی میانه &lt;kltyl, kltyly, krtyr, kltyr&gt;، در پارتی &lt;krtyr&gt;، در یونانی
kltyr&gt;، در پارتی &lt;krtyr&gt;، در یونانی Karteir، و در قبطی Kardel. صورت فارسی میانهٔ مانوی این اسم &lt;kyrdyr&gt;، پارتی &lt;kyrdyr, qyrdyr&gt; و نگارش پارتی آن به خط سُغدی &lt;kyyrʾδyyr&gt; است. لقب او در دوره‌های مختلف نیز تغییر کرده و به مرور زمان قدرت و اختیارش بیشتر شده‌است. وی در دورهٔ شاپور یکم، کرتیر هیربد؛ در دورهٔ هرمزد یکم، کرتیر موبدِ هرمزد، به نام هرمزد بغ؛ در دورهٔ بهرام یکم، کرتیر موبدِ هرمزد؛ و در دورهٔ بهرام دوم: کرتیر موبد نیک‌بختِ بهرام و هرمزد ملقب شده‌بود. کرتیر از خود چهار
بهرام و هرمزد ملقب شده‌بود. کرتیر از خود چهار سنگ‌نوشته برجای گذاشت و تصویر او در سنگ‌نگاره‌های متعددی بازنمایی شده‌است و این امر، او را به تنها ناپادشاهی در دورهٔ ساسانی تبدیل می‌کند که از خود سنگ‌نگاره برجای گذاشته‌است. با وجود چنین قدرت و اختیاراتی، در هیچ متن مکتوبی از زندگی و کارهای او یاد نشده و اهمیت کارهای او تنها براساس سنگ‌نوشته‌هایش سنجیده می‌شود. چهار سنگ‌نوشتهٔ او عبارتند از: نقش رجب (KNRb)، نقش رستم (KNRm)، سرمشهد (KSM) و کعبهٔ زردشت (KKZ). سنگ‌نوشته‌های کرتیر قدیمی‌ترین شواهد مکتوب بومی
سنگ‌نوشته‌های کرتیر قدیمی‌ترین شواهد مکتوب بومی دربارهٔ اصول اساسی مزدیسنا از زمان سنگ‌نوشته‌های هخامنشی هستند و ششصد سال با ادبیات مکتوب پهلوی (و هزار سال با قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی) فاصلهٔ زمانی دارند؛ بنابراین، این سنگ‌نوشته‌ها برای مطالعهٔ سنت مزدیسنایی اوایل دورهٔ ساسانی حائز اهمیت بسیارند. در طول تاریخ ساسانی، تنها کسی که علی‌رغم نداشتن مقام شاهی و عدم عضویت در خاندان شاهی توانسته نام، چهره و داستان خود را در قالب سنگ‌نوشته و نقش‌برجسته جاودانه کند، کرتیر است. او یکی از معدود افراد در تاریخ ساسانیان
است. او یکی از معدود افراد در تاریخ ساسانیان است که زندگینامهٔ خود را به روایت اول شخص ثبت کرده‌است و سنگ‌نوشته‌های او را می‌توان نوعی بیوگرافی محسوب کرد. اما در هیچ‌کدام از نوشته‌های ادبی و دینی زردشتی نامی از کرتیر به میان نیامده‌است. چرایی سکوت متون پهلوی و تاریخ‌نگاران مسلمان دربارهٔ کرتیر و موردتوجه بودن تنسر و آذرباد پسر مهراسپند در آیین زردشتی ساسانیان متقدم موضوع گمانه‌زنی‌های بسیاری پس از رمزگشایی سنگ‌نوشته‌ها شد. ژان دو مناش احتمال می‌دهد پس از آن که سنگ‌نوشته‌ها زیر خاک مدفون یا ناخوانا شدند،
آن که سنگ‌نوشته‌ها زیر خاک مدفون یا ناخوانا شدند، کرتیر نیز از خاطره‌ها محو گشت؛ شاید انزجاری که نرسه، سپس آذرباد، و در نهایت مهرنرسه، از کرتیر پراکنده بودند، در این امر مؤثر بوده باشد. احمد تفضلی بر این باور است که چون کرتیر از مذهب برای پیشبرد مقاصد سیاسی خود استفاده کرده بود، تاریخ‌نگاری زردشتی او را به فراموشی سپرد. از سوی دیگر، ریچارد فرای معتقد است که حذف کرتیر از تاریخ نمی‌تواند علتی سیاسی داشته‌باشد و در ادامه می‌گوید که این حذف یا علتی دینی دارد یا اینکه از کرتیر با نام «تنسر» یاد شده‌است. هم در
اینکه از کرتیر با نام «تنسر» یاد شده‌است. هم در منابع ایرانی و هم در منابع غیر ایرانی گرایش به پیچیده‌سازی و اغراق در مورد کرتیر دیده می‌شود. تعدادی از پژوهشگران از چارچوب دیدگاه مدرن و نامربوط خود دیدی انتقادی و سختگیرانه نسبت به کرتیر دارند. زنر، کرتیر را «خشک‌مذهبی با شوق و حرارت بسیار» می‌داند و به «جریان عدم تساهل که توسط کرتیر به راه افتاد و مجدانه پیگیری شد» اشاره می‌کند. از او با عنوان «متعصب بی‌رحم، کرتیر، که موج بیگانه‌ستیزی حکومتی را رواج داد» و «تندرو» یاد می‌شود. از سوی دیگر، کرتیر فردی روحانی