payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پند فیلسوف جهان کهن «اپیکور» یا «ابیقور» را سرلوحه برنامه خود قرار دادند و آن این بود که «از اشیاء کوچک به حقایق بزرگ دست یابند». مجموع سطحی که از این نظر باید مورد بررسی قرار گیرد در حدود ۱۰۰ هکتار وسعت دارد. میلیون‌ها آثار بسیار کوچک از استخوان و چوب و صدف و چوب و نظایر آن تحت بررسی دانشمندان ایتالیایی قرار گرفت. باستان‌شناسان در این مکان آثار دانه‌های گندم و جو و شاهدانه و تخم خربزه و حتی انگور نیز پیدا کردند. این امر برای دانشمندان باستان‌شناس مسلم گردید که پرندگان و حیواناتی که آثارشان در شهر سوخته به
که پرندگان و حیواناتی که آثارشان در شهر سوخته به دست آمده درحال حاضر دیگر در این مکان زندگی نمی‌کنند. اشیاء دیگری که ساخت دست انسان بوده‌است و از جنس فیروزه یا سنگ لاجورد است در شهر سوخته به دست آمده‌است. کاوش کنندگان فکر می‌کنند که وسعت این شهر به ۷۰ هکتار می‌رسیده‌است. در طرف جنوب و مغرب آن مردگان بخاک سپرده شده‌اند. با تخمینی که زده شده احتمال دارد که در حدود ۲۱۰۰۰ قبر در این ناحیه وجود داشته باشد. با کمک متخصصان «پالئوپاتولوژیست» و «آنتروپولوژیست» بسیاری از مطالب مربوط به زندگی در این ناحیه با مطالعه
از مطالب مربوط به زندگی در این ناحیه با مطالعه اسکلت‌ها روشن شد. به این وسیله توانستند بفهمند صاحبان این قبرها تقریباً ازچه گروه نژادی بوده‌اند. سن مردگان در قبرهایی که شکافته شد نیز تشخیص داده شد و نسبت تعداد مردان به زنان و کودکان معین گردید. پروفسور «توچی» تصمیم دارد از متخصصان دیگری نیز کمک بخواهد که با معاینه استخوان ساق پاها بتوانند گروه خونی این مردگان را مشخص نمایند؛ مثلاً معلوم شد در زمان معینی یک مرض مسری موجب مرگ تعداد زیادی کودکان و نوجوانان شده و آن‌ها را بخاک سپرده‌اند. استخوان جنینی را درشکم
و آن‌ها را بخاک سپرده‌اند. استخوان جنینی را درشکم مادرش که حامله بوده و مرده‌است تشخیص دادند. این نوع تحقیقات در مورد مردگان ممکن است نتایج بسیار جالبی دربرداشته و در علم باستان‌شناسی تازگی دارد. بنابر تخمینی که زده‌اند در قبرستانی که مورد تحقیق قرار گرفته ۵۵ درصد از ۶۰ اسکلتی که بیرون آمده کودکان کمتر از نه سال بوده‌اند، یک اسکلت از مرد ۲۰ ساله بوده، یک کودک پنج‌ساله بخاک سپرده شده و دریک گور دونفر قرار داده شده‌اند. نقوش بالا به‌احتمال قوی نشانه‌ای از خورشید، یا مفهوم دیگری است که اکنون برما پوشیده‌است.
یا مفهوم دیگری است که اکنون برما پوشیده‌است. نقش خورشید به صورت صلیب در بسیاری از نقاط فلات ایران دیده می‌شود و احتمالاً مربوط به پرستش خورشید در آن زمان‌های کهن می‌باشد. تحقیقات باستان‌شناسان نیز نشان داده‌است که تعداد زیادی از شهروندان شهر سوخته به کارهایی اشتغال داشته‌اند که مربوط به قوت و غذا نبوده‌است. صنعت کوزه‌گری، حصیربافی، سنگ‌تراشی و تهیه جواهرات و زینت‌آلات از سنگ لاجورد یا فیروزه عده‌ای از صنعتگران شهر سوخته را به خود مشغول می‌ساخته‌است. پژوهش‌های باستان‌شناسان در ناحیه سیستان راه تازه‌ای برای
باستان‌شناسان در ناحیه سیستان راه تازه‌ای برای بازسازی کردن زندگی مردم پیش از تاریخ فلات ایران بازنموده است. برای آنان مهم نیست که اشیاء گوناگونی را که از نظر هنری ارزشی دارد از زیر خاک بیرون آورده در موزه‌ها قرار دهند. آن‌ها می‌خواهند به‌وسیله میکروسکوپ، تجزیه‌های مختلف از طریق رادیو کاربون، و مطالعه دقیق با روش‌های بسیار جدید روی آثار ناچیز مانند ریزه‌های استخوان‌های پرندگان یا باقی‌مانده حبوبات و چوب و غیره زندگی مردم آن ناحیه را در آن روزهای بسیار کهن معرفی نمایند. این نکته قابل توجه‌است که شهر سوخته
معرفی نمایند. این نکته قابل توجه‌است که شهر سوخته تنها نقطه از ناحیه جنوب ایران نبوده‌است که در هزاره چهارم از میلاد به درجه نسبتاً بلندی از تمدن رسیده بوده‌است. این‌ها شاید علامت‌هایی باشند که برای مردم آنروز مفهوم مشخصی داشته‌اند و در واقع بتوانند به صورت مراحل اولیه «خط» معرفی گردند. در مجاورت نزدیک یا دور از شهر سوخته در نقاطی مانند «تپه یحیی» و «تل‌ابلیس» و بم و شهداد کاوش‌هایی انجام گرفته‌است که حاکی از وجود تمدن پیشرفته‌ای در ناحیه وسیع جنوب ایران و سواحل فارس بوده‌است. در یک تقسیم‌بندی کلی، اشیاء
سواحل فارس بوده‌است. در یک تقسیم‌بندی کلی، اشیاء پیدا شده را می‌توان به گروهای زیر تقسیم کرد: کشفیات. برای نخستین بار در شهر سوخته یک چشم مصنوعی پیدا شد. مطالعات اولیه نشان داده‌اند که چشم چپ زن تنومند مدفون در قبر شماره ۶۷۰۵ مصنوعی بوده‌است. همین مطالعات نشان می‌دهند که زیر طاق ابروی زن مذکور آثار آبسه دیده می‌شود. به علت طول زمان زیادی که بخش زیرین این چشم مصنوعی با پلک چشم در تماس بوده‌است آثار ارگانیکی پلک چشم نیز در روی آن مشهود است. جنس و ماده‌ای که چشم مذکور با آن ساخته شده‌است هنوز به دقت روشن نشده
مذکور با آن ساخته شده‌است هنوز به دقت روشن نشده و تشخیص آن به آزمایش‌های بعدی موکول شده‌است اما به نظر می‌رسد که چشم مزبور از جنس غیرطبیعی که با نوعی چربی جانوری مخلوط شده‌است ساخته شده‌است. در روی این چشم مصنوعی ریزترین مویرگ‌های داخل کره چشم توسط مفتول‌های طلایی به قطر کمتر از نیم میلی‌متر طراحی شده‌اند مردمک چشم در وسط طراحی شده و جز از آن تعدادی خطوط موازی که تقریباً یک لوزی را تشکیل می‌دهند در پیرامون مردمک دیده می‌شود از دو سوراخ جانبی واقع در دو سوی این چشم مصنوعی جهت نگهداری و اتصال آن به حدقه چشم
این چشم مصنوعی جهت نگهداری و اتصال آن به حدقه چشم استفاده می‌شده‌است. بررسی‌های انسان شناسانه نشان داده که به احتمال بسیار زیاد زن مزبور دارای سنی بین ۲۵ تا ۳۰ سال بوده و دو رگه (سیاه و سفید) بوده‌است. اشیاء پیدا شده در این قبر دو قسمتی عبارت بوده‌اند از ظرف‌های سفالی، مهرهای تزیینی، یک کیسه چرمی و یک آینه مفرغی. قدمت این قبر و چشم مصنوعی به حدود ۲۸۰۰ سال پیش از میلاد و ۴۸۰۰ سال پیش از این می‌رسد. مطالعه جهت دستیابی به اطلاعات بیشتر در این مورد چشم و اسکلت ادامه دارد. گزارش شده‌است که زنی که در شهر سوخته
ادامه دارد. گزارش شده‌است که زنی که در شهر سوخته دارای چشم مصنوعی بوده‌است قدی برابر با ۱۸۰ سانتی‌متر داشته‌است که با میانگین قد اهالی خود شهر سوخته تفاوت آشکاری دارد. مردم شهر سوخته قد و قامت متوسطی داشته‌اند به‌طوری‌که میانگین قد خانم‌ها ۱۶۰ تا ۱۶۵ سانتیمتر و میانگین قد آقایان ۱۶۵ تا ۱۷۰ سانتیمتر بوده‌است، اما زن صاحب چشم مصنوعی استثنا محسوب می‌شده چراکه قامت او از ۱۷۶ تا ۱۸۰ سانتی‌متر تخمین زده می‌شود و احتمالاً مهاجری از دوردست آمده به تمدن شهر سوخته بوده‌است. کشف بازی‌ای شبیه به تخته بازی یکی دیگر از
کشف بازی‌ای شبیه به تخته بازی یکی دیگر از شگفتی‌های این شهر است۔ بازی شهر سوخته قدیمی‌ترین مجموعه بازی کامل یافت‌شده جهان است که قدمتی ۴۶۰۰ یا حتی ۴۷۰۰ ساله دارد که ثابت می‌کند از بازی سلطنتی اور در میان‌رودان در کشور کنونی عراق قدیمی‌تر، کامل‌تکشورر و فکری‌تر است، به این علت که اولین نمونه بازی ۲۰ مربع است۔ این موضوع آن را به منبعی ارزشمند برای درک تاریخچه و تکامل بازی‌های رومیزی تبدیل می‌کند و این پتانسیل را دارد که تاریخ بازی‌های رومیزی را تغییر دهد۔ بازی شهر سوخته شامل ۲۷ مهره و ۴ تاس متفاوت است۔برای
شهر سوخته شامل ۲۷ مهره و ۴ تاس متفاوت است۔برای اولین بار، صفحه بازی با قوانین باستانی رمز گشایی و بازسازی شد که احتمالاً در آن دوران بازی می‌شده است۔ در شهر سوخته جامی سفالی پیدا شده است، که بزی روی جام کشیده شده و به مرور به گیاه نزدیک‌تر می‌شود. چیزی که این جام را منحصر به فرد می‌کند این است که بز در فریم‌های متصل به هم، به گیاه نزدیک شده و به آن می‌رسد، درست مانند همان چیزی که در انیمیشن‌ها می‌بینیم. انیمیشن‌ها هم از همین تکنیک استفاده می‌کردند، مجموعه‌ای از فریم‌ها که به سرعت به دنبال هم می‌آیند. این
از فریم‌ها که به سرعت به دنبال هم می‌آیند. این جام در موزه ایران باستان در تهران نگهداری می‌شود. در یکی از گورهای شهر سوخته، اسکلت دختر نوجوانی پیدا شد که روی جمجمه‌اش آثار جراحی مغز بود. در مورد این جراحی نظریه‌های متفاوتی وجود دارد. آنچه مشخص است، حجم جمجمه این دختر نسبت به سایر زنان و دخترانی که در شهر سوخته پیدا شدند، بزرگ‌تر است. به همین دلیل محققین معتقدند که این دختر از هیدروسفالی رنج می‌برده است.این دخترِ سیزده ساله، تا چند ماه پس از جراحی زنده مانده است چرا که آثار ترمیم در استخوان مشاهده شده است.
است چرا که آثار ترمیم در استخوان مشاهده شده است. علت مرگ این دختر مشخص نیست، اما او را در گوری دسته‌جمعی همراه با ۱۳ اسکلت دیگر پیدا کرده‌اند. منابع. وب سایت شهر سوخته http://www.shahresokhteh.com/
مونیکا آنا ماریا بِلوچی (به زبان ایتالیایی: Monica Anna Maria Bellucci; ؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۴) بازیگر و مدل ایتالیایی است که در فیلم‌های ایتالیایی، آمریکایی و فرانسوی به ایفای نقش پرداخته است. بلوچی ابتدا کار خود را به عنوان مدل در حرفهٔ مدلینگ شروع کرد و در عکس‌های تبلیغاتی کریستین دیور اس. آ. و دولچه و گابانا ظاهر شد؛ سپس در چندین فیلم ایتالیایی به ایفای نقش پرداخت و بعد از آن هم به سینمای هالیوود وارد شد. در سال ۲۰۱۸، مجلهٔ "فوربز ایتالیا" او را در فهرست ۱۰۰ زن موفق ایتالیایی قرار داد. بلوچی که با
فهرست ۱۰۰ زن موفق ایتالیایی قرار داد. بلوچی که با مؤسسهٔ مدیریت مدلینگ الیت مدل قرارداد داشت، در کمپین‌های برند دولچه گابانا فعالیت می‌کرد. نخستین تجربهٔ بازیگری‌اش در مینی‌سریال تلویزیونی ایتالیایی "زندگی با کودکان" (۱۹۹۱) رقم خورد. او سپس نقش یکی از همسران دراکولا را در فیلم ترسناک "دراکولای برام استوکر" (۱۹۹۲) بازی کرد و پس از آن در کلاس‌های بازیگری شرکت نمود. پس از چند حضور در تولیدات ایتالیایی، با نقش‌آفرینی در فیلم "آپارتمان" (۱۹۹۶) به شهرت رسید و نامزد جایزهٔ سزار برای امیدبخش‌ترین بازیگر زن شد.
نامزد جایزهٔ سزار برای امیدبخش‌ترین بازیگر زن شد. حضورش در فیلم "تحت سوءظن" (۲۰۰۰) باعث شناخته‌شدن در میان تماشاگران آمریکایی شد، اما با فیلم "مالنا" (۲۰۰۰) به شهرت جهانی دست یافت. او سپس در فیلم تاریخی-ترسناک "برادری گرگ" (۲۰۰۱) و کمدی "" (۲۰۰۲) بازی کرد. نقش قربانی تجاوز در فیلم مهیج جنجالی "برگشت‌ناپذیر" (۲۰۰۲) و ایفای نقش «پرسفون» در دو فیلم علمی-تخیلی "بارگذاری مجدد ماتریکس" و "انقلاب‌های ماتریکس" (هر دو ۲۰۰۳) از دیگر آثار اوست. بلوچی برای ایفای نقش مریم مجدلیه در فیلم "مصائب مسیح" (۲۰۰۴) مورد توجه
مریم مجدلیه در فیلم "مصائب مسیح" (۲۰۰۴) مورد توجه منتقدان قرار گرفت. او در فیلم‌های "چقدر منو دوست داری؟" (۲۰۰۵) و "شلیک نهایی" (۲۰۰۷) نقش یک روسپی را بازی کرد و در آثار متنوع دیگری همچون "افشاگر" (۲۰۱۰)، "راهنمای عشق ۳" (۲۰۱۱) و "شگفتی‌ها" (۲۰۱۴) نیز حضور یافت. بلوچی در ۵۰ سالگی با حضور در فیلم جیمز باند "اسپکتر" (۲۰۱۵) به مسن‌ترین باند گرل تاریخ این مجموعه بدل شد. او در ادامه در آثاری مانند "روی راه شیری" (۲۰۱۶)، "مردی که پوستش را فروخت" (۲۰۲۰) و "بیتل‌جوس بیتل‌جوس" (۲۰۲۴) بازی کرد. در تلویزیون نیز در
بیتل‌جوس" (۲۰۲۴) بازی کرد. در تلویزیون نیز در سریال‌های "موتسارت در جنگل" (۲۰۱۶) و "کارگزار مرا خبر کنید!" (۲۰۱۸) حضور داشت و در سال ۲۰۱۹ با ایفای نقش ماریا کالاس در نمایش "نامه‌ها و خاطرات" نخستین تجربهٔ تئاتر خود را رقم زد. بلوچی در کنار همسر دوم خود، ونسان کسل، در همکاری‌های سینمایی که ده سال به طول انجامید، ایفای نقش کرد. او همچنان در زمینه مدلینگ فعالیت داشته و به عنوان سفیر برند برای برندهای لوکسی مانند کارتیه و دیور کار کرده است. برخی رسانه‌ها بلوچی را نماد جذابیت جنسی نامیده‌اند. بلوچی در سال ۲۰۰۶
را نماد جذابیت جنسی نامیده‌اند. بلوچی در سال ۲۰۰۶ نشان شوالیه فرهنگ و هنر فرانسه و در سال ۲۰۱۶ نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد. او به عنوان عضو دائمی آکادمی علوم و هنرهای سینما، نماینده ایتالیا است. کودکی. بلوچی تک فرزند است و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۴ در چیتا دی کاستلو در اومبریای ایتالیا به دنیا آمد و در سان جیوستینو بزرگ شد. پدرش، پاسکواله بلوچی، صاحب یک شرکت باربری بود و مادرش، برونلا بریگانتی، خانه‌دار و نقاش آماتور بود. بلوچی تنها فرزند خانواده‌اش بود، زیرا والدینش نمی‌خواستند فرزند دیگری داشته باشند.
زیرا والدینش نمی‌خواستند فرزند دیگری داشته باشند. بلوچی در سلچی-لاما، در بخش (کومونه) سان جیوستینو در کنار رودخانه تیبر بزرگ شد. بلوچی تحصیلات کاتولیک داشت. او «کودکی باهوش» بود. به گفته پدرش، او محتاط بود و به‌طور فزاینده‌ای به مد علاقه داشت و «غرق در عشق» بزرگ شد. او در ۱۳ سالگی مدل یک عکاس محلی شد و پس از اتمام تحصیلات دبیرستان برای تحصیل در رشتهٔ حقوق دانشگاه پروجا به پروجا نقل مکان کرد. بلوچی در ۱۳ سالگی زمانی که برای دوست عکاس خانوادگی در چیتا دی کاستلو ژست گرفت، با مدلینگ آشنا شد. او از دیگر کودکان
ژست گرفت، با مدلینگ آشنا شد. او از دیگر کودکان هم‌سن و سال خود فاصله داشت، به‌طور منظم برای رسیدن به خانه بعد از مدرسه مسیر خود را تغییر می‌داد و وقت خود را با آنها در فضای عمومی کومونه نمی‌گذراند. پدر بلوچی گفت که او شکایت می‌کرد که همه به او خیره شده‌اند. پدرش به او کمک کرد تا اعتماد به نفس پیدا کند. بلوچی به سینما علاقه‌مند شد و فیلم‌های ویتوریو دسیکا، فدریکو فلینی، روبرتو روسلینی، لوکینو ویسکونتی، مارسل کارنه و ژان-لوک گدار را تماشا می‌کرد. بلوچی گفته است که شخصیت او تا حد زیادی منعکس‌کننده تربیت اوست:
که شخصیت او تا حد زیادی منعکس‌کننده تربیت اوست: «مطمئناً بسیاری از مثبت‌اندیشی نیز به فضایی بستگی دارد که والدینم مرا در آن بزرگ کردند.» حرفه. مدلینگ. بلوچی برای کمک هزینهٔ تحصیل به صورت آزاد پیشهٔ مانکنی را شروع کرد و پس از مدتی در سال ۱۹۸۸ دانشکده حقوق را رها کرد تا تمام وقت به این کار بپردازد و برای این کار به یکی از مراکز مد اروپا، میلان، رفت و در آنجا با قرارداد امضا نمود. در سال ۱۹۸۹ او به عنوان یک مدل برجسته در پاریس و نیویورک شناخته می‌شد و با شرکت‌ها مطرحی همچون دولچه و گابانا و "ال" قرارداد داشت.
مطرحی همچون دولچه و گابانا و "ال" قرارداد داشت. در سال ۲۰۰۳ او با مجله "ماکسیم" همکاری می‌کرد. مجله "منز هلث" او را در رتبه‌بندی «۱۰۰ زن جذاب تاریخ» در رتبه ۲۱ قرار داد. مجله اسکمن نیز او را جذاب‌ترین زن سال ۲۰۰۲ نامید. طبق نظر دو روزنامه کشوری در ایتالیا، او نماد جذابیت این کشور است. در سال ۲۰۱۲ او به چهره جدید دولچه و گابانا مبدل شد. او همچنین با چند شرکت در زمینه مد در لندن، میلان و نیویورک قرارداد همکاری امضا کرد. در بهار ۲۰۱۹ او در هفته مد میلان در یکی از نمایش‌های مد دولچه و گابانا همراه با دیگر
یکی از نمایش‌های مد دولچه و گابانا همراه با دیگر مدل‌های دهه ۹۰ میلادی، کسانی همچون ایزابلا روسلینی، اوا هرزیگووا و هلنا کریستنسن، حاضر شد و مدتی در کانون توجهات مد قرار داشت. بازیگری. بلوچی از سال ۱۹۸۹ شروع به رفتن به کلاس‌های بازیگری کرد. او از اوایل دهه ۱۹۹۰ شروع به کار در حرفه بازیگری نمود. او چند نقش کوچک در فیلم‌های قرعه‌کشی (۱۹۹۱) و دراکولای برام استوکر (۱۹۹۲) داشت. او در سال ۱۹۹۶ برای بازی در فیلم آپارتمان نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل سزار شد و به جایگاه خود در بازیگری تحکیم بخشید. بازی در
و به جایگاه خود در بازیگری تحکیم بخشید. بازی در فیلم‌های مالنا (۲۰۰۰), برادری گرگ (۲۰۰۱) و برگشت‌ناپذیر (۲۰۰۲) به عنوان یک بازیگر مطرح در سطح جهان شناخته شد. او از آن دوران در فیلم‌های متعددی در سینمای اروپا و هالیوود همچون "اشک‌های خورشید" (۲۰۰۳)، "" (۲۰۰۳)، مصائب مسیح (۲۰۰۴)، "برادران گریم" (۲۰۰۵)، "شلیک نهایی" (۲۰۰۷)، "به گذشته نگاه نکن" (۲۰۰۹) و "شاگرد جادوگر" (۲۰۱۰) ایفای نقش کرد. بلوچی در سال ۲۰۱۵ با بازی نقش لوسیا سیارا در فیلم "اسپکتر" در سن ۵۰ سالگی، به پیرترین بازیگر نقش باند گرل تبدیل شد. زندگی
به پیرترین بازیگر نقش باند گرل تبدیل شد. زندگی شخصی. بلوچی در سال ۱۹۹۰ با عکاس ایتالیایی، کلودیو کارلوس باسو ازدواج کرد و پس از هجده ماه از او طلاق گرفت. بلوچی سپس در سال ۱۹۹۶ در زمان ساخت فیلم آپارتمان با ونسان کسل بازیگر فرانسوی آشنا شد و سه سال بعد با وی ازدواج کرد. مونیکا بلوچی دو دختر از کسل به نام‌های دیوا (متولد ۲۰۰۴) و لئونیه (متولد ۲۰۱۰) دارد. بلوچی و کسل در ۲۶ اوت ۲۰۱۳ طلاقشان را اعلام کردند. او از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ با کارگردان تیم برتون در رابطه بود. بلوچی در ابتدای مستند "پرسش بزرگ" که مربوط به
بهرام چهارم یا وهرام چهارم (به پارسی میانه: 𐭥𐭫𐭧𐭫𐭠𐭭 ؛ درگذشتهٔ ۳۹۹ میلادی) یا بهرامِ شاپور در "شاهنامه"، سیزدهمین شاهنشاه ایران و انیران از خاندان ساسان در ایران‌شهر بود که در میانه ۳۸۸ تا ۳۹۹ میلادی پادشاهی کرد. بهرام پیش از رسیدن به سلطنت، به عنوان فرماندار استان کرمان در جنوب شرقی کشور مشغول فعالیت بود. بهرام پس از مرگ شاپور سوم، به عنوان شاهنشاه ایران و انیران تاجگذاری کرد. دوران فرمانروایی وی به عنوان شاهنشاه، عمدتاً بدون حادثه سپری شد. او در ارمنستان، خسرو چهارم، که دست نشانده خود بود را پس از مدتی
خسرو چهارم، که دست نشانده خود بود را پس از مدتی برکنار کرد و بهرام شاپور را بر تخت حکومت ارمنستان نشاند. در سال ۳۹۵ میلادی، هون‌ها به شهرها و روستاهای اطراف دجله و فرات حمله کردند، اما توسط ارتش ایران دفع شدند. در زمان بهرام چهارم بود که استفاده از امضاهای ضرابخانه‌ای با تأسیس چندین ضرابخانه جدید در سراسر امپراتوری رواج یافت. سرانجام بهرام چهارم نیز مانند پدرش با توطئه برخی از اشراف کشته شد و برادرش یزدگرد یکم جانشین او شد. نام‌شناسی. بهرام از کلمهٔ ایرانی باستان «Vṛθragna» و اوستایی «Vərəθraγna» به معنی
باستان «Vṛθragna» و اوستایی «Vərəθraγna» به معنی «خدای پیروزی» گرفته شده‌است و معادل آن در زبان پارسی میانهٔ «Warahrān» و «Wahrām» (که بیشتر «wlhlʾn» تلفظ می‌شود)، در و زبان پارتی «*Warθagn» است که به صورت قرضی در زبان ارمنی «Vahagn» و به صورت «Wa(r)hrām» (که «wryhrm» تلفظ می‌شود) به صورت قرضی در زبان ارمنی «Vrām» تلفظ می‌شود. نام بهرام در اوستایی «وِرِثرَغنه» و در فارسی میانه «وَرَهران» و «وَهرام» بوده و معنی آن «آمادهٔ نبرد» و «پیروزمند» است. آغازین زندگی. به گفته مورخ قرون وسطی، طبری (درگذشته ۹۲۳)،
به گفته مورخ قرون وسطی، طبری (درگذشته ۹۲۳)، بهرام پسر شاپور دوم (سلطنت: ۳۰۹–۳۷۹) بود. با این حال، چندین مورخ دیگر، مانند حمزه اصفهانی (درگذشته پس از ۹۶۱)، اظهار می‌کنند که او پسر شاپور سوم (سلطنت: ۳۸۳–۳۸۸) بوده‌است که احتمال آن نیز بیشتر است. بهرام در دوران سلطنت پدرش والی استان کرمان در جنوب شرقی بود و احتمالاً او شهر سیرجان را ساخته بود که تا پایان دوره ساسانیان مرکز این استان محسوب می‌شد. این شهر نقش اقتصادی مهمی داشت و به عنوان شهر ضرابخانه‌ای ایفای نقش می‌کرد همچنین این منطقه یک منطقه مهم کشاورزی نیز
می‌کرد همچنین این منطقه یک منطقه مهم کشاورزی نیز بوده‌است. به گفته جغرافیدان قرون وسطایی یاقوت حموی (درگذشته ۱۲۲۹)، بهرام در شهر وه‌اردشیر ساختمان‌هایی ساخته‌است. بهرام نیز مانند بسیاری دیگر از فرمانداران کرمان، لقب «کرمانشاه» (به معنی شاه کرمان) را دارا بود. در سال ۳۸۸ میلادی، بهرام جانشین پدرش شد که توسط گروهی از اشراف ایرانی کشته شده بود. دوران پادشاهی. وقایع ارمنستان. در دوران پادشاهی شاپور سوم، عهدنامه‌ای تحت عنوان صلح اسیلیسن بین ایران و روم مبنی بر تقسیم پادشاهی ارمنستان منعقد شده بود. این خط مرزی
تقسیم پادشاهی ارمنستان منعقد شده بود. این خط مرزی از ارزروم در شمال تا اَمیدا در جنوب امتداد داشت و بدین ترتیب قسمت بزرگی از ارمنستان تحت سلطه ساسانیان باقی مانده بود. اینکه این معاهده دقیقاً در چه زمانی انجام شد، مشخص نیست، اما اکثر محققان بر این باورند که این معاهده در سال ۳۸۷ میلادی بسته شده‌است. آرشاک سوم (حکومت ۳۷۸–۳۸۷) از سلسله اشکانی ارمنستان، که پادشاهی طرفدار روم بود، به زودی درگذشت و این رومیان را وادار کرد تا شاخه سلطنتی اشکانی خود در ارمنستان را لغو کنند و استان ارمنستان غربی را تشکیل دهند.
را لغو کنند و استان ارمنستان غربی را تشکیل دهند. سلطنت اشکانیان در بخش ایرانی ارمنستان نیز با به تخت‌نشینی خسرو چهارم به عنوان یک دست نشانده ساسانی، حفظ شد. اما بهرام چهارم به زودی به خسرو بدگمان و بی‌اعتماد شد و این بدگمانی در نهایت منجر به برکناری خسرو چهارم و جانشینی برادرش، بهرام شاپور شد. علت این برکناری خسرو چهارم ممکن است انتصاب ساهاک پارتو به عنوان جاثلیق، بدون مشورت با دربار ایران بوده باشد. علت‌های دیگری نیز برای برکناری خسرو از حکومت ذکر شده‌است، از جمله اینکه: در زمان پادشاهی بهرام چهارم، خسرو
از جمله اینکه: در زمان پادشاهی بهرام چهارم، خسرو که والی ارمنستان ایران بود، به تحریک تئودوسیوس یکم یاغی شد. توضیح آنکه دولت روم حکومت ارمنستان روم، را هم به او داد و در اثر آن خسرو از اطاعت ایران خارج شد. بهرام چهارم سپاهی به ارمنستان فرستاد، خسرو را گرفتند و به ایران آوردند و در دژ فراموشی زندانی کردند، سپس بهرام، بهرام شاپور، برادر خسرو را به جای او گماشت. حمله هون‌ها به قلمرو ساسانیان. در سال ۳۹۵، هون‌ها به استان‌های رومی سوفن، ارمنستان غربی، میان‌رودان، سوریه و کاپادوکیه حمله کردند. آنها به گالاتیا
سوریه و کاپادوکیه حمله کردند. آنها به گالاتیا رسیدند و بسیاری را اسیر کردند. هون‌ها سپس به قلمرو ایران حمله کردند و تعدادی از شهرها و روستاهای اطراف دجله و فرات را ویران کردند. اما به زودی یک ضد حمله از سوی ایران منجر به شکست نیروهای هون و بازپس‌گیری غنایم و اسرا از آنها شد. بهرام چهارم به اسیران رومی اجازه داد در ویه اردشیر و تیسفون بمانند، همچنین فرمان داد که در آنجا جیره‌هایی از جمله نان، شراب و روغن به آنها داده شود. بعدها بیشتر اسیران به سرزمین‌های خود بازگردانده شدند. این تهاجمات هون‌ها به قلمرو
خود بازگردانده شدند. این تهاجمات هون‌ها به قلمرو شاهنشاهی ایران این پیام را با خود داشت که آن مناطقی که فاقد دفاع طبیعی هستند باید بهتر تأمین شوند. مرگ و جانشینی. در سال ۳۹۹ میلادی، بهرام چهارم در جریان یک لشکرکشی، بر اثر اصابت تیر کشته شد. ابوحنیفه دینوری مورخ قرن نهم، این واقعه را یک حادثه می‌داند، درحالی که طبری عاملان آن را «گروهی از قاتلان شرور» می‌خواند. تحقیقات مدرن نیز موافق این هستند که گروهی از اشراف پشت این قتل بودند. به گفته مورخ امروزی اسکات مک‌دوناف، بهرام چهارم به دلیل تلاش‌هایش برای کاهش
مک‌دوناف، بهرام چهارم به دلیل تلاش‌هایش برای کاهش اقتدار خانواده‌های اشرافی و قدرتمند (معروف به وزرگان)، به خصوص پارتی‌ها که بخش عمده‌ای از ارتش فئودالی ایران را تشکیل می‌دادند، کشته شد. از سویی دیگر، بسته شدن پیمان صلح با روم، شاید بدان سبب که موبدان را از تعقیب و آزار مسیحیان آن حدود، بازمی‌داشت منجر به ناخرسندی آنها از بهرام شده بوده‌است. به‌طور کلی و در اکثر مواقع تلاش‌های پادشاه برای مهار اقتدار بزرگان منجر به قتل او می‌شد. پس از درگذشت بهرام چهارم، برادرش، یزدگرد یکم بر تخت نشست. شخصیت‌شناسی.
برادرش، یزدگرد یکم بر تخت نشست. شخصیت‌شناسی. برداشت‌های منابع عربی نسبت به شخصیت بهرام چهارم متفاوت است، هرچند که او عموماً در منظری مثبت به تصویر کشیده شده‌است. به گفته طبری «او به شیوه‌ای ستودنی بر رعایای خود حکومت می‌کرد و به خاطر شیوه حکومتش مورد ستایش قرار می‌گرفت». ابن قتیبه، محقق قرن نهم نیز از بهرام به عنوان پادشاهی «عدالت طلب و دارای حکومت نیکو» یاد کرده‌است. در مقابل تعداد اندکی از مورخین دیدگاه‌های تاریکی را دربارهٔ این شاهنشاه ساسانی ارائه کرده‌اند مانند حمزه اصفهانی که بهرام را «حاکمی مغرور و
مانند حمزه اصفهانی که بهرام را «حاکمی مغرور و خشن که از رعایای خود غفلت می‌کرد» خوانده‌است. سکه‌شناسی. بهرام چهارم نخستین شاهنشاه ساسانی بود که دو جزء مذهبی را بر روی تاج خود ترکیب کرد و پس از آن، چنین تاج‌هایی در میان ساسانیان رواج یافت. همچنین در زمان او بود که استفاده از امضا در ضرابخانه‌ها منظم شد. منظم بودن امضاهای ضرابخانه‌ای باعث می‌شود که منشأ سکه‌ها راحت تر شناسایی شود. در زمان بهرام چهارم، استان شرقی ابرشهر بیشترین میزان ضرب سکه را در طول تاریخ ساسانیان تولید کرد. ضرب گسترده سکه در هر منطقه برای
تولید کرد. ضرب گسترده سکه در هر منطقه برای تأمین هزینه‌های مورد نیاز و حفظ تعداد زیادی از نیروهای مستقر در آن منطقه بود. بهرام چهارم نیز مانند شاپور دوم، اردشیر دوم و شاپور سوم، سکه‌های طلای منحصربه‌فردی را در منطقه سند در هند ضرب کرد که احتمالاً مربوط به استان هند ساسانی بوده‌است. در زمان بهرام چهارم، ضرابخانه‌هایی در شهرهای گندی‌شاپور و شوش در استان خوزستان تأسیس شد. همچنین یک ضرابخانه در شمال غربی استان آذَربادَگان نیز برای حمایت مالی از ساخت دروازه‌های خزری، به‌منظور محافظت از مرز قفقاز در برابر
خزری، به‌منظور محافظت از مرز قفقاز در برابر تهاجمات هون‌ها تأسیس شد. مُهرشناسی. مهری از بهرام مربوط به دوران حکومتش در کرمان بر جای مانده‌است و کتیبه آن که به زبان پارسی میانه نوشته شده بدین شرح می‌باشد: «وهران کرمان شاه، پسر شاپور مزداپرست، شاه شاهان ایران و انیران، که فرزند اربابان است». علاوه بر آن، مهر دیگری از بهرام چهارم مربوط به دوران شاهنشاهی او یافت شده‌است. این مهر که در حال حاضر در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود، بهرام را با تاج خود به تصویر می‌کشد. او یک نیزه در دست دارد و بر روی پیکر یک دشمن
او یک نیزه در دست دارد و بر روی پیکر یک دشمن ناشناخته که بر زمین افتاده ایستاده‌است. این دشمن بر زمین افتاده شبیه همان شخصیتی است که روی نقش برجسته صخره ای اردشیر دوم به تصویر کشیده شده‌است و به احتمال زیاد امپراتور ژولیان را نشان می‌دهد که در سال ۳۶۳ میلادی در نبرد با ساسانیان کشته شد. گفته می‌شود که نقش روی مهر بهرام چهارم نیز همان ژولیان می‌باشد که توسط بهرام برای تأکید بر حقانیت و توانایی خود از طریق مشارکت احتمالی‌اش در شکست پیشینیان اضافه شده‌است.
بهرام شاپور فرزند وارازدات پادشاه اشکانی ارمنستان بود. بهرام شاپور در سال ۳۹۲ یا ۳۹۴ میلادی با عنوان "پادشاه ارمنستان" بر بخش شرقی ارمنستان به فرمانروایی رسید. بهرام شاپور را به زبان ارمنی ورام شاپوه می‌خوانند. در زمان این حاکم ایرانی بود، که مسروب ماشتوتس در سال ۴۰۴ میلادی الفبای ارمنی را ابداع کرد.
محاصرهٔ انطاکیه رویدادی است که در پیِ نخستین جنگِ صلیبی در خاورِ میانه در ۳ ژوئنِ ۱۰۹۸ میلادی و با تصرّفِ انطاکیه به‌دستِ صلیبیون به وقوع پیوست. تصرّفِ انطاکیه سرِ راهِ لشکرکشیِ صلیبیون به اورشلیم روی داد. پس از تشکیلِ کنت‌نشینِ ادسا صلیبیون مسیرشان را به سوی سرزمینِ مقدّس ادامه دادند. سپاهیانِ صلیبی نخست شهرِ ارتاح در قلمروِ حاکمِ سلجوقیِ انطاکیه را گرفته و سپس رهسپارِ انطاکیه شدند. شهرِ مهمِّ انطاکیه در اکتبرِ ۱۰۹۷ محاصره گشت، زیرا بدونِ تصرّفِ آن پیشروی به سوی اورشلیم ناممکن بود. حاکمِ شهر از امیرانِ
به سوی اورشلیم ناممکن بود. حاکمِ شهر از امیرانِ منطقهٔ شام و حتّی فرمانروایانِ ایران و خلیفهٔ بغداد کمک خواست. به جز رضوان بن تتش، امیرِ حلب (که از حاکمِ انطاکیه کینه داشت)، دیگران قولِ کمک دادند. بر اثرِ طولانی شدنِ محاصره گروهی از سربازانِ اردوگاه خارج شدند و در پیِ آذوقه تا اطرافِ حلب پیش‌رفتند. حاکمِ انطاکیه، یاغی‌سیان، از این فرصت استفاده کرد و روزِ بعد به صلیبیون حمله کرد؛ ولی ناکام ماند. از طرفی، نیروهایی که به درخواستِ حاکمِ سلجوقی برای کمک به او حرکت کرده بودند با سپاهِ ده‌هاهزارنفری صلیبی که به
کرده بودند با سپاهِ ده‌هاهزارنفری صلیبی که به سوی حلب رفته بود مواجه شدند و میانشان نبرد درگرفت. در این نبرد، پس از کشته شدنِ عدّهٔ زیادی از دو طرف، صلیبیون به سوی انطاکیه بازگشتند و سپاهِ سلجوقی تا حما عقب‌نشست. طولانی شدنِ محاصرهٔ انطاکیه، کمبودِ خوراک، سرمای شدید و شیوعِ بیماری‌های مختلف سببِ نارضایتیِ صلیبیون شد. در نتیجه بسیاریشان از محاصره گریختند، از جمله پیر منزوی و ویلیام کارپن‌تر دیگر داعیه‌دار جنگ‌های صلیبی (آن‌ها بعداً برگشتند). در این هنگام و در پی تهدید و توطئه بوهموند که می‌خواست زمینه را
در پی تهدید و توطئه بوهموند که می‌خواست زمینه را برای حکومت آینده خود مهیا سازد، نماینده و فرستاده امپراتور و فرمانده لشکر بیزانس، اردوگاه را ترک کرد و شایع شد که او به قسطنطنیه بازگشته است. از این رو، صلیبیون امپراتور بیزانس را خائن به آرمان‌های صلیبی قلمداد کردند و تصمیم گرفتند که از این پس شهرهای آسیای صغیر، از جمله انطاکیه، را به‌امپراتور تحویل ندهند. پس از ناکامیِ سپاهیانِ شام در یاری رساندن به مردمِ انطاکیه، این‌بار با اقدام رضوان سپاه دیگری تجهیز شد و به سوی انطاکیه حرکت کرد، اما، سواران صلیبی این