payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گردید. دو قاره اروپا و آمریکا تحت محاصره شبکه‌ای درآمدند که روز به روز گسترش می‌یافت. روزی که بل درگذشت (سال ۱۹۲۲)، به احترام او ارتباط تلفنی بر روی شبکه وسیعی که دارای هفده میلیون تلفن بود به مدت یک دقیقه قطع شد. تلگراف و تلفن ارتباط سریع و فوری از راه دور را میان نقاطی که می‌توانند سیم‌کشی بشوند، ممکن ساخت. اما از سال ۱۸۹۶ دانشمندان توانستند میان دو نقطه که حتی سیم‌کشی نشده بود ارتباط سریع و فوری برقرار سازند (تلگراف بی‌سیم) تلفن اینترنتی. تلفن اینترنتی نوعی ارتباط تلفنی است که از طریق اینترنت و با
نوعی ارتباط تلفنی است که از طریق اینترنت و با استفاده از فناوری «صدا روی پروتکل اینترنت» صورت می‌پذیرد و عبارت است از انتقال صوت از طریق بسته‌های آدرس پروتکل اینترنت (IP) و با استفاده از زیرساختار اینترنت. در واقع یک مجموعه از سخت‌افزار و نرم‌افزار است که ما را قادر می‌کند تا از اینترنت به عنوان واسط انتقالی برای تماس‌های تلفنی استفاده کنیم. این روش به علت حذف مراکز تلفن راه دور از دایره تماس، از نظر هزینه بسیار به صرفه‌است، همچنین سرعت بیشتری در برقراری ارتباط دارد. در این فناوری، صوت به بسته‌های داده
ارتباط دارد. در این فناوری، صوت به بسته‌های داده تبدیل می‌شود و همانند سایر انواع داده، بر روی بستر ارتباطی داده‌ای منتقل می‌شود.
بیژن نجدی (زاده ۲۴ آبان ۱۳۲۰ - درگذشت ۴ شهریور ۱۳۷۶)، شاعر و نویسنده ایرانی بود. زندگی. او در ۲۴ آبانِ ۱۳۲۰ از پدر و مادر گیلانی در شهر خاش متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در رشت گذراند. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۳۹ وارد دانشسرای عالی تهران شد و در سال ۱۳۴۳ از همان دانشکده در رشته ریاضی فارغ‌التحصیل و با سمت دبیر در دبیرستان‌های لاهیجان مشغول به تدریس شد. پدرش از افسران مبارزی بود که در قیام افسران خراسان نقش داشت و در مسیر رفتن به گنبد کاووس به دست تعدادی ژاندارم کشته شد. در سال ۱۳۴۹ با پروانه محسنی آزاد
ژاندارم کشته شد. در سال ۱۳۴۹ با پروانه محسنی آزاد ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر است. از سال ۱۳۴۵ فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. بیژن نجدی در چهارم شهریور ۱۳۷۶ به علت بیماری سرطان ریه درگذشت. آرامگاه او در شهر لاهیجان در جوار بقعه شیخ زاهد گیلانی قرار دارد. نجدی در زمان زندگی خود تنها مجموعه داستان «"یوزپلنگانی که با من دویده‌اند"» را در سال ۱۳۷۳ منتشر ساخت که در سال ۱۳۷۴ جایزه قلم زرین جایزه گردون را به خود اختصاص داد. بقیه آثارش پس از درگذشتش توسط همسرش به چاپ رسید. مجموعه داستان «دوباره از
توسط همسرش به چاپ رسید. مجموعه داستان «دوباره از همان خیابانها» در سال ۱۳۷۹ نیز برگزیده نویسندگان و منتقدان مطبوعات شد. نجدی همچنین در کارنامه ادبی خود، تندیس یادمان بنیاد شعر فراپویان به خاطر برگزیده اشعار دهه هفتاد و لوح افتخار به پاس جانسروده‌ها در پاس داشت آیین‌های ملی و میهنی را دارد. از وی اشعار گیلکی کمی نیز باقی‌مانده‌است. همچنین پس از مرگ وی داستان‌های «تاریکی در پوتین»، «سپرده در زمین»، «گیاهی در قرنطینه» و «استخری پر از کابوس» از مجموعه داستان‌های «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» و نیز داستان‌های
«یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» و نیز داستان‌های «مرثیه‌ای برای چمن» و «بیمارستان، نه قطار» از مجموعه «دوباره از همان خیابان‌ها» به فیلم درآمده است. ماجرای اتوبوس ارمنستان. وی در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در لیست چهره‌های فرهنگی اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط دولت جمهوری اسلامی به قتل برسند. سبک نگارش. بیژن نجدی نویسندهای با ذوق ادبی است که داستان‌هایش در سبک‌های واقع‌گرایی و فراواقع‌گرایی نوشته شده‌است. وی از پیشگامان داستان‌نویسی پست مدرن در ایران به‌شمار
پیشگامان داستان‌نویسی پست مدرن در ایران به‌شمار می‌آید. نشانه‌های سبک واقع گرایی از زندگی ملموس شخصیت‌ها در بخش‌های مختلف برخی از این داستان‌ها و نشانه‌های سبک فراواقعیت گرایی از هم ذات پنداری با اشیای بیجان در تعداد دیگری از داستان‌ها است که به‌طور بارز به ذهن خواننده کتاب منعکس می‌شود. بیژن نجدی از قریحه شاعری خود در متن داستان‌ها بهره برده و استعاره‌ها و تشبیه‌های فراوانی در متن کتاب موجود است. اما متأسفانه در زمان حیات او شعرها و داستان‌هایش مورد بررسی قرار نگرفت. بیژن نجدی نویسنده‌ای است که از عناصر
قرار نگرفت. بیژن نجدی نویسنده‌ای است که از عناصر شاعرانه در داستان‌های خود استفاده می‌کرد، به حدی که داستان‌های او را می‌توان داستان‌های شاعرانه دانست. آنچه در زبان نجدی به حد وفور موج می‌زند وجود استعاره‌های بی‌بدیلی است که در محورهای جانشینی زبان قرار می‌گیرند. انواع استعاره، تشبیه، تشخیص، فضا سازی، حس‌آمیزی و تصویر از مهم‌ترین دستاوردهای این زبان خاص است. اگر از منظر زبان‌شناسی به زبان به کاربرده شده در داستان‌های نجدی بنگریم در بعضی از داستان‌ها با متن داستانی‌ای رو به رو هستیم که اگر موسیقی را در آن
داستانی‌ای رو به رو هستیم که اگر موسیقی را در آن نادیده بگیریم، شعر است. شعر و داستان هر دو در حوزهٔ نوشتاری در بستر زبان است که شکل می‌گیرند، زبان است که شکل شعر را برای شاعر و داستان را برای نویسنده‌اش خلق می‌کند. برخی از آثار. مجموعه داستان‌های کوتاه مجموعه اشعار منابع. مقاله نقد و معرفی یوزپلنگانی که با من دویده‌اند در سایت وینش
گوموش‌خانه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر گوموش‌خانه است. گوموش در ترکی به نقره می‌گویند. ترکیب گوموش با خانه یعنی نقره‌خانه. (مانند گمیش‌تپه در ایران که به معنای نی تپه است.) شهرستان‌ها. این استان ۶ شهرستان دارد:
قره‌بوک (به ترکی استانبولی: Karabük) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر قره‌بوک است. این استان در شمال مرکز ترکیه واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۱۰ برابر با ۲۲۷٬۶۱۰ نفر بود. شهر قره‌بوک، که مرکز این استان است در ۲۰۰ کیلومتری شمال آنکارا و حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوب ساحل دریای سیاه واقع شده‌است. استان قره‌بوک در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. چهار شهرستان قره‌بوک، افلانی، زعفران‌بلو و ینیجه این استان پیش از آن تاریخ جزئی از استان زنگولداغ بودند و دو شهرستان اسکی‌بازار و اواجیق آن نیز پیش از آن جزئی از استان
و اواجیق آن نیز پیش از آن جزئی از استان چانقری به‌شمار می‌آمد. قره‌بوک در مسیر شاهراه بارتین به آنکارا قرار گرفته و راه آهن آنکارا به زنگولداغ نیز از آن می‌گذرد. شهرستان. این استان ۶ شهرستان دارد:
استان ایغدیر یا استان ایگدیر (; ؛ ؛ )) نام یکی از استان‌های ترکیه است که در شرق این کشور قرار دارد. مرکز این استان شهر ایغدیر است. بیشتر جمعیت این استان را آذری‌ها به همراه اقلیتی از کردها تشکیل می‌دهند. ریشه نام ایگدیر. واژه "ایگدیر" از نام یکی از طوایف اوغوز به نام "ایغدیر اوغلو" آمده است. جغرافیا. استان ایگدیر در شرق ترکیه و در امتداد رود ارس قرار گرفته و با کشورهای ایران، ارمنستان و جمهوری آذربایجان(نخجوان) و استان‌های قارص و آغری مرز مشترک دارد. در شمال غربی ایگدیر، استان قارص و در غرب و جنوب آن استان
غربی ایگدیر، استان قارص و در غرب و جنوب آن استان آگری قرار دارد. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iğdır_Province&amp;oldid=436788564
حَکّاری نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. استان حکاری از شرق با آذربایجان غربی و شهرستان ارومیه، از غرب با استان شرناق، از شمال با استان وان و از جنوب با اقلیم کردستان عراق همسایه است. مرکز این استان شهری است به نام حکاری. تاریخ. حکاری که دهاندین قسمتی از پادشاهی حوری و اورارتو بود، بعد از شاهنشاهی هخامنشی تحت تسلط اعراب واقع گردید. این شهر که بعدها تحت تسلط سلجوقیان واقع شد، و بعدها در سال ۱۵۳۶ به سرزمین‌های امپراتوری عثمانی الحاق شد. حکاری که به بذل موقعیت جغرافیایی خودش
الحاق شد. حکاری که به بذل موقعیت جغرافیایی خودش میزبان کشورهای متعددی بوده است، کلان شهر مارسمون دنها و روستای کودشانیس/کوچانیس(امروزی کوناک) حکاری را به عنوان مرکز ایلخانی قبول کردند. ایلخانان نسطوری تا سال ۱۹۱۸ در این روستا مشغول زندگی بودند. نسطوریها که تقریباً نصفی از جمعیت حکاری را تا میان قرن ۱۹ ایجاد می نمودند، در دو تهاجم در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۴۶ از جانب امیر جزیره ابن عمر و امیر حکاری اثر گذاری اساسی داشتند.نسطوری های حکاری که در سال های ۱۹۱۸-۱۹۱۵ با قبیله ها درگیر شدند، ابتدا به ناحیه ارومیه در
با قبیله ها درگیر شدند، ابتدا به ناحیه ارومیه در ایران و بعد از آن به عراق که تحت انگلیس واقع شدند امان گرفتند. با وجود اینکه آنان در قرن ۱۹ تلاش نمودند به شکل گروهی برگردند، با عملیات سمدینلی که میان ۱۲ تا ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ صورت گرفت دفع گردیدند. جغرافیا. حکاری که از سمت شرق با ایران و از سمت جنوب با عراق همسایه می باشد، در سمت غرب هم با استان شرناق و در سمت شمال هم با وان همسایه می باشد. کوه جیلو که مرتفع ترین نقطه آن به ۴۱۵۰ متر می رسد، در منطقه حاکاری می باشد. غموض زمین. مرزهای استانی حکاری شرایط
می باشد. غموض زمین. مرزهای استانی حکاری شرایط جغرافیایی دندان شکن و سختی را دارا می باشد. اغلب ناحیه آن کوهستانی می باشد. هیچ ناحیه پهنی در ناحیه به غیر از مرکز ناحیه یوکسک‌اوا موجود نیست. ارتفاع کوه ها در بسیاری از نواحی ها می تواند بیش از ۳۰۰۰ متر باشد. دومین ناحیه رفیع کشور کوه جیلو در مرزهای استانی حکاری می باشد. ناحیه چوکورجه و شمدینان شهری که مرز مشترک با عراق را ایجاد می کند، در مقایسه با بخش شمالی از ارتفاع کمتری بهرمند می باشند.
اسپارتا نام یکی از استان‌های ترکیه است که در جنوب غربی این کشور واقع شده‌است. مرکز آن شهر اسپارتا است. استان‌های همسایه آن عبارتند از افیون در شمال غرب، بوردور در جنوب غربی، آنتالیا در سمت جنوب، و قونیه در شرق. مساحت استان اسپارتا ۸۹۹۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۴۸٬۲۹۸ نفر است. این استان به خاطر محصولات سیب، آلبالو، انگور، گل سرخ و فرش خود معروف است. حاصلخیزترین زمین‌های استان در منطقه‌ای به نام اولوبورلو قرار دارند. استان اسپارتا در منطقه دریاچه‌خیز (Göller Bölgesi) ناحیه مدیترانه‌ای ترکیه واقع شده و
Bölgesi) ناحیه مدیترانه‌ای ترکیه واقع شده و دریاچه‌های آب شیرین زیادی دارد. شهرستان‌ها. استان اسپارتا ۱۳ شهرستان دارد:
زونگولداغ (به ترکی استانبولی: Zonguldak؛ به ترکی عثمانی: زونغولداق) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر زونگولداغ است.
اِزمیر یکی از شهرهای ترکیه است. ازمیر سومین شهر پرجمعیت ترکیه و دارای موقعیتی ممتاز به عنوان شهری تجاری، صنعتی و بندری است. بر اساس آخرین برآورد سال ۲۰۱۹ میلادی، شهر ازمیر دارای ۲٬۹۶۵٬۹۰۰ نفر جمعیت است و جمعیت استان ازمیر ۴٬۳۶۷٬۲۵۱ نفر می‌باشد. ازمیر در منتهی‌الیه غربی آناتولی واقع شده و مرکز استانی به نام ازمیر نیز هست. این شهر در ساحل دریای اژه قرار دارد و دومین مجموعه شهری بزرگ در حوزه دریای اژه پس از آتن است. مزیت تجاری این شهر این است که در کنار خلیج ازمیر واقع شده و دارای بندرهایی در این منطقه است.
ازمیر واقع شده و دارای بندرهایی در این منطقه است. یکی از زیباترین مناظر این شهر سواحل دریای اژه از ازمیر است. این شهر را نگین دریای اژه نیز می‌نامند. ازمیر یکی از مهم‌ترین شهرهای توریستی ترکیه محسوب می‌شود که سالانه میزبان گردشگران زیادی از سراسر جهان است. ازمیر از شهرهای باستانی یونانیان بوده و بیش از ۳۰۰۰ سال سابقه شهری ثبت شده دارد. و ۸۵۰۰ سال سابقه، به عنوان سکونتگاه انسانی از دوره نوسنگی دارد. در دوران باستان کلاسیک یونان، این شهر با نام اسمیرنا شناخته می‌شد. نام این شهر تا سال ۱۹۳۰ در زبان انگلیسی و
می‌شد. نام این شهر تا سال ۱۹۳۰ در زبان انگلیسی و دیگر زبان‌ها همان اسمیرنا بود تا این‌که از آن سال، دولت ترکیه کوشید تلفظ ترکی این نام یعنی ازمیر را جهانی کند و رفته‌رفته در این امر موفق شد. ازمیر در بیشتر تاریخ خود یکی از شهرهای تجاری اصلی دریای مدیترانه بوده است. سراسر جنوب ازمیر دارای سواحل ماسه‌ای و آثار تاریخی متعدد از دوره‌های پیشین همانند شهر تاریخی افس است. ازمیر همه‌ساله میزبان تعداد زیادی نمایشگاه و همایش‌های گوناگون صنعتی، تجاری و علمی است. دانشگاه‌های معتبری در این شهر وجود دارد که بارزترین
معتبری در این شهر وجود دارد که بارزترین آن‌ها دانشگاه اژه و دانشگاه دوکوز ایلول هستند. ازمیر یکی از جاذبه‌های گردشگری ترکیه نیز به‌شمار می‌آید. این شهر میزبان بازی‌های مدیترانه‌ای در سال ۱۹۷۱ و بازی‌های دانشگاهی جهانی (یونیورسیاد) در سال ۲۰۰۵ بود. با نگاهی به نقشه ترکیه و کشورهای اطراف متوجه می‌شویم که ترکیه به دلیل قرار گرفتن در قاره آسیا و اروپا در بین مسافران آسیایی و اروپایی بسیار محبوب است. اما اگر علاقه‌مند به سفر یا مطالعه در مورد آن هستید، می‌دانید که اکثر مردم با شنیدن کلمه ترکیه به آنکارا و
که اکثر مردم با شنیدن کلمه ترکیه به آنکارا و استانبول فکر می‌کنند، آنها نمی‌دانند چند ایالت در ترکیه وجود دارد و فقط فکر می‌کنند که این ۲ شهر ترکیه دارای بیشترین جاذبه‌های گردشگری هستند. یکی از استان‌هایی که کمتر از استانبول و آنکارا محبوبیت دارد، استان ازمیر است. این استان زیبا هر ساله میزبان نمایشگاه‌های مختلف صنعتی، تجاری و علمی است و دو دانشگاه Ege و Dokuz Eylül از بهترین دانشگاه‌های ترکیه در آن قرار دارند. تاریخ. دوره باستانی. عصر مفرغ: ۶۵۰۰ تا ۱۰۵۰ پیش از میلاد مسیح: محل شهر قدیمی ازمیر در منطقهٔ
پیش از میلاد مسیح: محل شهر قدیمی ازمیر در منطقهٔ کنونی بورنووا واقع شده است و در حفاری‌های باستان‌شناسی که اخیراً انجام شده است تاریخ سکونت در این شهر به ۶۵۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد که به دوران پیش از تمدن ترووا می‌رسد (جنگ ترووا حداکثر ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بین دو تمدن یونانی‌تبار اسپارت و ترووا روی داد و منجر به نابودی تمدن ترووا شد). عصر آهن: ۱۸۰۰ تا ۱۲۰۰ قبل از میلاد: در این دوره با حضور تمدن هیتی‌ها در این منطقه و تا زمان تمدن ترووا یعنی تا ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد خط و کتابت در این منطقه وجود
سال پیش از میلاد خط و کتابت در این منطقه وجود داشته است که با هجوم اقوام بالکانی به این منطقه و منسوخ شدن خط در این دوره سراسر آناتولی مرکزی و غربی مجدداً در ورطهٔ تاریکی فرو می‌رود؛ و این تاریکی تا زمان روی کار آمدن شاهان محلی Frigya در ۷۳۰ پیش از میلاد ادامه داشته است. عصر آهن تا سال‌های ۶۵۰ پیش از میلاد ادامه داشته است. عصر طلایی: ۶۵۰ تا ۵۴۵ قبل از میلاد: نزدیک به یک قرن دوران طلایی ازمیر قدیم بوده است. در این دوران تحت رهبری میلوتوس مناطق مصر، سوریه و لبنان تحت سیطرهٔ آنان درآمد. در مناطق سواحل دریای
لبنان تحت سیطرهٔ آنان درآمد. در مناطق سواحل دریای سیاه و دریای مرمره کلونی‌های انسانی تأسیس و با پیشرفت روزافزون این تمدن به رقابت با تمدن یونان شرقی پرداخته و در بسیاری موارد از آن پیشی می‌گیرد. بعدها با فتح ازمیر در اواسط قرن ۶ قبل از میلاد این شهر رونق خود را از دست می‌دهد. عصر زوال: ۵۰۰ تا ۳۰۰ قبل از میلاد: با ترک شدن معبد آتن این شهر به مدت ۲۰۰ سال در خاموشی و انزوا به سر برد. چنین به نظر می‌رسد که این منطقه و سراسر منطقه آناتولی و شهرهای Iyon'i هیچ پیشرفتی نداشته و در مدت ۴۰۰ سال ازمیر شاهد اضمحلال
نداشته و در مدت ۴۰۰ سال ازمیر شاهد اضمحلال خود بوده است. در حدود ۳۰۰ سال پیش از میلاد شاهد تولد ازمیر جدید در دامنه‌های کادیفه قلعه هستیم. امپراتوری روم: ۳۳۳ پیش از میلاد تا ۳۹۵ بعد از میلاد: بعد از سقوط پاسارگاد توسط اسکندر مقدونی در سال ۳۳۳ قبل از میلاد تمدن یونانی و سرزمینهای شرقی وارد یک دوره رفاه گردید. شهرها شروع به بزرگ شدن نمودند. شهرهای İskenderiye, Rodos, Bergama, Efes هر کدام دارای جمعیتی بالغ بر ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر شدند. امپراتوری بیزانس: پس از پایان دوران امپراتوری روم عصر بیزانس آغاز می‌شود. در
دوران امپراتوری روم عصر بیزانس آغاز می‌شود. در اوایل این دوره عرب‌ها، سلجوق‌ها و سایر ملل برای ازمیر جنگ‌هایی با یکدیگر داشتند که نهایتاً در سال ۶۷۲ میلادی اعراب در دوره‌ خلافت معاویه موفق به فتح ازمیر به قصد ایجاد پایگاهی برای حمله به استانبول گردیدند. با وجود اینکه برخی از مردم این شهر از کشورهای مختلف هستند، اما بیشتر مردم این شهر ترک هستند. مردم ازمیر متشکل از یهودیان، لوانتینی‌ها، ونیزی‌ها و مسیحیان فرانسوی هستند. با وجود اینکه برخی از مردم به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، اما زبان رسمی این شهر ترکی است.
صحبت می‌کنند، اما زبان رسمی این شهر ترکی است. این شهر دارای تاریخ جنگی است و در سال ۱۹۱۹ توسط نیروهای یونانی اشغال شد اما در سپتامبر ۱۹۲۲ توسط نیروهای آتاتورک بازپس گرفته شد. دوران عثمانی. این شهر سال‌ها زیر سلطهٔ یونانیان و بلغارهای ارتودوکس بوده که در نهایت ترکان عثمانی برای چندمین بار آن را تصرف می‌کنند. تا پیش از تشکیل جمهوری ترکیه، بیشینهٔ باشندگان این شهر یونانی بودند اما پس از کشتار ازمیر و مهاجرت اجباری یونانیان، ترک‌ها در اکثریت مطلق قرار گرفتند. فرودگاه شهر ازمیر. فرودگاه ازمیر ترکیه که با نام
فرودگاه شهر ازمیر. فرودگاه ازمیر ترکیه که با نام فرودگاه عدنان مندرس شناخته می‌شود، یکی از بهترین فرودگاه‌های ترکیه است و شهر ازمیر اهمیت ویژه‌ای در حمل و نقل ترکیه دارد. این فرودگاه برای کسانی که به این شهر سفر کرده‌اند کاملاً شناخته شده است. این فرودگاه در سال ۱۹۸۷ افتتاح شد و از آنجایی که فرودگاه ازمیر چهارمین فرودگاه شلوغ ترکیه است، ترافیک زیادی دارد و روزانه پروازهای مختلفی از فرودگاه عدنان ازمیر انجام می‌شود. موقعیت فرودگاه ازمیر در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر ازمیر است. محل این فرودگاه Geziemir نام دارد.
شهر ازمیر است. محل این فرودگاه Geziemir نام دارد. در مسیر رسیدن به فرودگاه از شهرهای تاریخی مانند سلچوک، افسوس و پاموکاله عبور خواهید کرد. راه‌های دسترسی مختلفی برای رسیدن به این فرودگاه وجود دارد و تقریباً در هر نقطه از شهر به راحتی می‌توانید به فرودگاه برسید. آب و هوا. ازمیر دارای آب و هوای مدیترانه‌ای است که مشخصه آن، تابستان‌های طولانی، گرم و خشک و زمستان‌های معتدل تا خنک و بارانی است. کل بارندگی در ازمیر به‌طور متوسط ۶۹۲ میلی‌متر در سال است که ۷۷ درصد آن در ماه‌های نوامبر تا مارس رخ می‌دهد. بقیه
درصد آن در ماه‌های نوامبر تا مارس رخ می‌دهد. بقیه بارندگی‌ها مربوط به ماه‌های آوریل، مه، سپتامبر و اکتبر است. در ژوئن، ژوئیه و اوت بارندگی بسیار کم است. حداکثر دما در ماه‌های زمستان معمولاً بین ۱۰ تا ۱۶ درجه سانتی‌گراد است. به ندرت برف هم می‌تواند از دسامبر تا فوریه در ازمیر ببارد. بارش برف در این شهر معمولاً فقط چند ساعت طول می‌کشد. در ماه‌های ژوئن تا سپتامبر دما می‌تواند تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. باد اتزی دریای اژه از بادهای معمول در خلیج ازمیر و شهر ازمیر است.
استان الازیغ یا استان خارپوت یا خارپیت نام یکی از استان‌های کشور ترکیه در ناحیه آناتولی شرقی است. جغرافیا. مرکز این استان شهر الازیغ است. استان الازیغ در سال ۲۰۰۶ جمعیتی برابر با ۵۹۵٬۳۰۷ نفر داشته که نصف این جمعیت در شهر الاَزیغ سکونت داشتند. مساحت کل این استان ۹٬۱۵۳ کیلومتر مربع است. سرچشمهٔ رود دجله در این استان قرار دارد. شهرستان‌ها. استان الازیغ ۱۱ شهرستان دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
قرامان یا قره‌مان نام یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز این استان شهر قرامان است. تلفظ اصلی نام این استان در فارسی قرامان بوده‌است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۰ میلادی ۲۴۳٫۲۱۰ نفر و مساحت آن ۸۸۱۶ کیلومتر مربع است. منطقه قرامان محل استقرار امیرنشین قرامان بود که تا سال ۱۴۸۶ میلادی ادامه داشت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
استان قارص (ترکی:kars, ) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. در ۵۴ کیلومتری شهر قارص پیستهای اسکی ساری قمیش قرار دارد. نزدیکترین فرودگاه، فرودگاه بین‌المللی قارص می‌باشد. مذهب. جماعتی از آذری‌های علوی در قسمت شرقی قارص زندگی می‌کنند. منابع. Wikipedia contributors, "Kars Province," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kars_Province&amp;oldid=202763717
استان کیلیس یکی از استان‌های کشور ترکیه است و در جنوب این کشور قرار دارد. مرکز این استان شهر کیلیس می‌باشد. استان شامل چهار شهرستان کیلیس، پولاتلی، موسابیلی و البیلی است. این استان هم‌مرز با کشور سوریه است.
قَسطَمونی (به ترکی استانبولی: Kastamonu) نام یکی از استان‌های ترکیه است. این استان در حوزه دریای سیاه یعنی در شمال کشور ترکیه واقع شده‌است. مرکز این استان هم که قسطمونی نام دارد بزرگ‌ترین شهر این استان است. از دیگر شهرهای این استان می‌توان داش‌کوپرو و اینه‌بولو اشاره کرد. استاندار این استان اردوغان بکتاش می‌باشد. نام قسطمونی تلفظ ترکی عثمانی از نام رومی کاستامنو است که خود کوتاه‌شده عبارت لاتین Castra Comnenus است. این عبارت نام کاخی بود که در این محل برای کمننوس (به یونانی: Κομνηνός)، از بزرگان امپراتوری
کمننوس (به یونانی: Κομνηνός)، از بزرگان امپراتوری روم شرقی ساخته شده بود. شهرستان‌ها. این استان ۲۰ شهرستان دارد:
استان قِرق‌قلعه (به ترکی استانبولی: Kırıkkale) نام یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز این استان شهر قرق‌قلعه است.
اَرزَنجان (ارزنگان) (به ترکی استانبولی:Erzincan) مرکز استان ارزنجان در شرق ترکیه است. این شهر در سال ۲۰۲۲ جمعیتی بالغ بر ۱۵۰٫۷۱۴ نفر داشت که نسبت به سال ۲۰۰۷ این شهر ۸۶٫۷۷۹ نفر افزایش جمعیت داشته‌است. منابع. بر پایه داده‌هایی از: رایزنی فرهنگی و توریستی سفارت ترکیه در ایران
قِرشهر نام یکی از استان‌های ترکیه است که در ناحیه آناتولی مرکزی واقع شده‌است. مرکز این استان شهر قرشهر است. جمعیت استان قرشهر ۲۵۳٫۲۳۹ نفر (سال ۲۰۰۰)، مساحت آن ۶۴۳۴ کیلومتر مربع و میانگین ارتفاع آن از سطح دریا ۹۸۵ متر است. باشگاه فوتبال. ینی قرشهرسپور Yeni Kırşehirspor
نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر کوتاهیه. این استان ۱۱٬۸۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۰٬۴۹۶ نفر (سال ۲۰۱۰) جمعیت دارد. در سال ۱۹۹۰ کوتاهیه ۵۷۸٬۰۲۰ نفر جمعیت داشته است.
استان مَلَطیه یا ملاطیه نام یکی از استان‌های ترکیه واقع در منطقهٔ ناحیه آناتولی شرقی است. مرکز این استان شهر باستانی ملطیه است.
مانیسا نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر مانیسا است. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Manisa_Province&amp;oldid=436790263
استان استانبول یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. شهر استانبول بزرگ‌ترین شهر کشور ترکیه است و جمعیت آن بیش از جمعیت استان آنکارا (پایتخت کشور ترکیه) است.
استان ماردین (به کردی: Mêrdîn ، به ترکی:Mardin) نام یکی از استان‌های ترکیه است. جمعیت آن ۷۷۹٬۸۵۰ نفر (برآورد سال ۲۰۰۶) و مرکز آن شهر ماردین است. از شهرهای دیگر آن نصیبین مکان نبرد معروف نیسیبیس است. مردم شناسی. استان ماردین از دیرباز محل سکونت اقوام گوناگون بوده‌است، اما اکثریت جمعیت آن را همواره کوردها تشکیل داده‌اند. زبان رایج در میان کردهای منطقه، کردی کرمانجی است. تا پیش از نسل‌کشی ارمنیان و آشوری‌ها در سال ۱۹۱۵، اقلیت‌های ارمنی، آشوری و سریانی نیز در این استان به‌ویژه در شهر ماردین و روستاهای اطراف
این استان به‌ویژه در شهر ماردین و روستاهای اطراف حضور چشمگیری داشتند. پس از وقایع جنگ جهانی اول و حذف جمعیت ارمنی، آشوری و سریانی، تنها جمعیت بومی باقی‌مانده در منطقه، کوردها بودند. امروزه نیز کردها اکثریت ساکنان استان ماردین را تشکیل می‌دهند و کردی کرمانجی در شهر و روستاهای آن به‌طور گسترده رایج است و البته اقلیت های از اعراب نیز در جنوب استان ساکن هستند . نام‌شناسی. ماردین واژه‌ای آرامی (ܡܶܪܕܺܝܢ) است و برج و بارو (کلات) معنی می‌دهد. شهرستان‌ها. استان ماردین دارای ۱۰ شهرستان می‌باشد:
عُثمانیه نام یکی از استان‌های ناحیه مدیترانه ترکیه است که مرکز آن هم شهر عثمانیه است. شهرستان‌ها. این استان از یک منطقه شهری (عثمانیه) و ۶ شهرستان تشکیل شده:
مرسین یکی از شهرهای ترکیه است. این شهر مرکز استان مرسین است. مرسین شهری ساحلی در حاشیه دریای مدیترانه و در جنوب ترکیه واقع شده و در شمال قبرس قرار دارد.کلانشهر مرسین شامل چهار شهر آکدنیز ، مزیتلی، توروسلار و ینی شهیر می باشد که مجموعا کلانشهر مرسین را تشکیل می‌دهند . مرسین با شهر بوشهر در ایران خواهرخوانده است. مرسین در سال ۲۰۱۳ نیز میزبان بازی‌های مدیترانه‌ای بوده‌است. اپرا و باله مرسین نیز چهارمین در نوع خود در ترکیه بعد از اپرای استانبول، آنکارا و ازمیر است. فستیوال بین‌المللی موسیقی مرسین نیز اکتبر هر
است. فستیوال بین‌المللی موسیقی مرسین نیز اکتبر هر سال در این شهر برگزار می‌شود. واژه‌شناسی. نام این شهر از روی نام گیاهی از خانوادهٔ پامچالیان و ردهٔ موردیان به نامِ Myrsine (ترکی استانبولی: Mersin، یونانی: Μυρσίνη) گرفته شده‌است که به وفور در این منطقه می‌روییده است. اولیا چلبی در کتابش به نام سیاحت‌نامه، نام این شهر را برگرفته از نام قومِ «مَرسین اوغوللاری» (پسران مرسین) که آنجا می‌زیسته‌اند می‌داند.
موغله نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. این استان در منطقهٔ اژه واقع شده‌است شهرستان‌ها. شامل ۱۲ شهرستان به نام‌های زیر می‌باشد:
استان موش به یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز این استان شهر موش است. مساحت این استان ۸٬۱۹۶ کیلومتر مربع است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۰ میلادی ۴۵۳٬۶۵۴ نفر بود. قدمت شهر موش به پنج‌هزار سال پیش می‌رسد. امروزه اکثر جمعیت شهر و استان موش کرد هستند. ترکیب جمعیتی. استان موش از دیرباز محل سکونت اقوام گوناگون بوده‌است، اما اکثریت جمعیت آن را همواره کردها تشکیل داده‌اند. زبان رایج در میان کردهای منطقه، کردی کرمانجی است. تا پیش از نسل‌کشی ارمنیان در سال ۱۹۱۵، اقلیت‌های ارمنی و آشوری نیز در این استان به‌ویژه در شهر
ارمنی و آشوری نیز در این استان به‌ویژه در شهر موش و روستاهای اطراف حضور چشمگیری داشتند. پس از وقایع جنگ جهانی اول و حذف جمعیت ارمنی و آشوری، تنها جمعیت بومی باقی‌مانده در منطقه، کوردها بودند. امروزه نیز کوردها اکثریت مطلق ساکنان استان موش را تشکیل می‌دهند و کردی کرمانجی در شهر و روستاهای آن به‌طور گسترده رایج است.
ریزه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر ریزه است. بیشترین محصول چای ترکیه در این استان برداشت میشود.
سَقاریه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن شهر آداپازاری است. شرکت اوتوکار در این استان قرار دارد. بیشترین میوه به ترکیه در این استان تولید می‌شود. سقاریه در شاهراه استانبول - آنکارا واقع شده است و راه آهن نیز از آن می‌گذرد. دسترسی هوایی به سقاریه از طریق فرودگاه بین‌المللی صبیحه گوکچن استانبول انجام می‌گیرد. جمعیت استان سقاریه ۸۷۲ هزار نفر است. پیشینه. پیشینه تاریخی سقاریه به ۳۷۸ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. مهاجران باستان شامل فریگیه‌ای‌ها، بیتینیایی‌ها، کیمری‌ها، لیدی‌ها، و ایرانیان هخامنشی در
کیمری‌ها، لیدی‌ها، و ایرانیان هخامنشی در منطقه سقاریه سکونت یافتند، اما این سامان، هویت خود را از رومی‌ها و بیزانسی‌ها گرفت. یکی از مهم‌ترین بازمانده‌های تاریخی این منطقه پل ژوستینین (ترکی: Beş Köprü) است که در سال ۵۳۳ پس از میلاد توسط ژوستینین یکم، امپراتور بیزانسی ساخته شده‌است.
بُروجِن مرکز شهرستان بروجن و دومین شهر بزرگ استان چهارمحال و بختیاری است. وسعت این شهر در حدود ۵۸۰ کیلومتر مربع و ارتفاع این شهرستان از سطح دریا، ۲۲۲۸ متر است.این منطقه جزو منطقه های سردسیر می‌باشد. مهم ترین جاذبه گردشگری این شهر سیاسرد است . تاریخچه. تاریخ دقیقِ اسکان در مکان کنونی شهر بروجن مشخص نیست، هرچند قدیمی‌ترین تاریخِ موردِ استناد برای بروجن را می‌توان بر اساسِ سنگ مزاری که چندی پیش در این شهرستان با تاریخِ فوتِ متوفی به سنه ۱۰۰۴ هجری قمری (۹۷۴ هجری شمسی) یافت شده محاسبه کرد. به نوشتهٔ محمدحسن خان
شمسی) یافت شده محاسبه کرد. به نوشتهٔ محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در کتاب مرآة البلدان در زمان ناصرالدین شاه قاجار قریهٔ بروجن، تُیولِ حسین‌قلی‌خان ایلخانی به‌شمار می‌آمد و وی قدری از اراضی آن را خریده بود. جمعیتِ بروجن در آن دوره به هزار خانوار می‌رسید و سه مسجد و سه رشته قنات داشت، مالیات آن ۹۳۰ تومان بود و هر سال دویست خروار بذرافشان داشت. وجه تسمیه. در مورد وجه تسمیه شهر بروجن نظرات متفاوتی وجود دارد: جمعیت. رشد جمعیت بروجن پس از انقلاب مشروطه و از دهه‌های سوم و چهارم قرن چهاردهم آغاز شده و با توجه به