payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌طور شگفت‌آوری مهیر زنده‌است و به بیمارستان انتقال یافته‌است. در بیمارستان خانم پزشکی به نام مندرا از وی مراقبت می‌کند. اما مهیر بر اثر ضربه به سرش حافظه اش را از دست داده‌است و هیچ نشانی از خانواده اش ندارد. در این میان مندرا به مهیر علاقه‌مند می‌شود. به‌طور خیلی اتفاقی انوپم برادر مندرا است. انوپم از مندرا برای شرکت در مراسم عروسی خود با تولسی دعوت می‌کند. مندرا مهیر را نیز به همراه خود می‌آورد. و در مراسم عروسی خانواده ویرانی متوجه زنده بودن میر می‌شوند. تولسی و مندرا. با پیدا شدن خانوادهٔ مهیر، مندرا
تولسی و مندرا. با پیدا شدن خانوادهٔ مهیر، مندرا که می‌خواست با مهیر ازدواج کند سرخورده می‌شود. او بارها به مهیر تلفن می‌زند که این کار به واکنش تولسی می‌انجامد. در آخر مندرا به مهیر می‌گوید که از او دارای فرزندی است. پخش از تلویزیون طلوع. این سریال توسط آریا پرودکشن به دری دوبله شده و بجز جمعه‌ها به‌طور روزانه از ساعت هشت ونیم شب به مدت نیم ساعت از تلویزیون طلوع پخش می‌شود.
مرورگر وب یا مرورگر اینترنت که غالباً به شکل خلاصه مرورگر نامیده می‌شود، نوعی نرم‌افزار است که برای دریافت، نمایش، مرور و ارسال اطلاعات، جستجوی وب‌سایت‌ها (برای مثال: بررسی آب و هوا، تماشای فیلم و مرور اخبار) در وب جهانی یا یک وب‌سایت محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. زمانی که کاربر یک صفحه وب را از یک وب‌سایت خاص درخواست می‌کند، مرورگر وب محتوای لازم را از سرور وب بازآوری می‌کند و سپس صفحه را بر روی دستگاه کاربر نمایش می‌دهد. هر چند مرورگرها برای دسترسی به اهداف غیر آموزشی طراحی شده‌اند، اما از آن‌ها می‌توان
غیر آموزشی طراحی شده‌اند، اما از آن‌ها می‌توان برای دسترسی به اطلاعات سرورهای وب در شبکه‌های عمومی یا پرونده‌ها در فایل سیستم‌ها نیز استفاده کرد. یک موتور جستجو، وب‌سایتی است که پیوندهایی به وب‌سایت‌های دیگر فراهم می‌کند. با این حال، برای اتصال به کارساز یک وب‌سایت و نمایش صفحه‌های آن وب‌سایت، کاربر باید یک مرورگر وب داشته باشد. مرورگرهای وب در گستره‌ای از وسایل، از جمله کامپیوترهای رومیزی، لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند به کار می‌روند. تا سال ۲۰۲۳، حدود ۵/۴ میلیارد نفر، حداقل از یک مرورگر استفاده
حدود ۵/۴ میلیارد نفر، حداقل از یک مرورگر استفاده کرده‌اند. بیشترین مرورگر مورد استفاده کاربران، گوگل کروم است که ۶۲٪ از سهم بازار جهانی در همه دستگاه‌ها را در اختیار دارد در متون فنی پروتکل انتقال ابرمتن، مرورگرهای وب (و سایر کارخواه‌ها)، عاملین کاربر نامیده می‌شوند. کروم، اج، سافاری، اپرا و فایرفاکس، از محبوبترین مرورگرهای وب هستند. کاربرد. هدف از یک مرورگر وب، بازآوردن محتوا از وب یا از یک دستگاه ذخیره محلی و نمایش آن بر روی دستگاه کاربر است. فرایند کار با مرورگر از جایی آغاز می‌شود که کاربر یک نشانی
با مرورگر از جایی آغاز می‌شود که کاربر یک نشانی اینترنتی را، مانند "codice_1"، وارد مرورگر می‌کند. تقریباً تمامی نشانی‌های اینترنتی که روی وب وجود دارند با "codice_2" یا "codice_3" آغاز می‌شوند و به این معنی است که مرورگر صفحه مورد نظر کاربر را با پروتکل انتقال ابرمتن بازآوری می‌کند. در حالت پروتکل امن انتقال ابرمتن، ارتباط بین مرورگر و سرور وب به منظور امنیت و حفاظت از حریم خصوصی رمزگذاری می‌شود. تاریخچه. اولین مرورگر وب/، وُرد واید وِب نام داشت که در سال ۱۹۹۰ و توسط تیم برنرز-لی خلق شد. سپس نیکولا پلو را
و توسط تیم برنرز-لی خلق شد. سپس نیکولا پلو را به خدمت گرفت تا مرورگر لاین مود را بنویسد که صفحات وب را روی پایانه‌های دام نمایش می‌داد. در سال ۱۹۹۳، موزائیک عرضه شد که به عنوان «اولین مرورگر محبوب» شناخته می‌شود. واسط کاربر گرافیکی این مرورگر، مبتکرانه بود و استفاده و کار با سیستم وب جهان‌گستر را آسان می‌کرد و در نتیجه، میزان دسترسی افراد معمولی به آن گسترش یافت. این امر به نوبه خود منجر به رشد اینترنت در دهه ۱۹۹۰ شد و وب به سرعت توسعه یافت. مارک اندریسن که هدایت تیم سازنده موزائیک را بر عهده داشت، به زودی
هدایت تیم سازنده موزائیک را بر عهده داشت، به زودی شرکت خود، نت‌اسکیپ را راه‌اندازی و در سال ۱۹۹۴ نت‌اسکیپ نویگیتور را منتشر کرد که با تأثیر از موزائیک ایجاد شده‌بود. طولی نکشید که این مرورگر، محبوب‌ترین شد. در سال ۱۹۹۵، مایکروسافت اینترنت اکسپلورر را عرضه کرد که منجر به جنگ مرورگرها با نت‌اسکیپ شد. در عرض چند سال، مایکروسافت بازار مرورگرها را به دست خود گرفت و عمده کاربران را به سمت خود کشاند که دو دلیل عمده داشت: یکی آنکه مایکروسافت، اینترنت اکسپلورر را همراه با سیستم‌عامل ویندوز عرضه کرد و دوم آنکه
را همراه با سیستم‌عامل ویندوز عرضه کرد و دوم آنکه رایگان بود و محدودیتی برای استفاده از آن وجود نداشت. در اوایل دهه ۲۰۰۰، استفاده از اینترنت اکسپلورر به اوج خود رسید و ۹۵٪ از سهم بازار را در اختیار گرفت. در سال ۱۹۹۸، نت‌اسکیپ به بنیاد موزیلا تبدیل شد تا با استفاده از مدل نرم‌افزار متن‌باز، مرورگر جدیدی را ایجاد کند. نتیجه کار این بنیاد، مرورگر فایرفاکس بود که اولین بار در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. در سال ۲۰۱۰، سهم فایرفاکس از بازار به ۳۲٪ رسید. در سال ۲۰۰۳، اپل مرورگر سافاری را منتشر کرد. سافاری، مرورگر اصلی
مرورگر سافاری را منتشر کرد. سافاری، مرورگر اصلی محصولات اپل است، اگرچه محبوبیتی در سایر محصولات نیافت. در سال ۲۰۰۸، گوگل مرورگر کروم را راه‌اندازی کرد که به تدریج گوی سبقت را از اینترنت اکسپلورر در بازار مرورگرها ربود و در سال ۲۰۱۲، محبوب‌ترین مرورگر شد و از آن زمان، همواره سهم عمده را در بازار مرورگرها داشته است. در سال ۲۰۱۵، مایکروسافت مرورگر اج را به عنوان بخشی از ویندوز ۱۰ منتشر کرد. (اینترنت اکسپلورر، همچنان در نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز به کار می‌رود.) از اوایل دهه ۲۰۰۰، مرورگرها به میزان قابل توجهی
از اوایل دهه ۲۰۰۰، مرورگرها به میزان قابل توجهی اچ‌تی‌ام‌ال، سی‌اس‌اس، جاوااسکریپت و قابلیت‌های چندرسانه‌ای خود را توسعه داده‌اند. از دلایل این توسعه، قابلیت ایجاد وب‌سایت‌های پیچیده‌تر مانند وب اپلیکیشن‌ها است. عامل دیگر، افزایش قابل‌توجه اتصال باندپهن است که به افراد امکان می‌دهد تا به محتویات داده‌بر، مانند استریمینگ یوتیوب، دسترسی داشته باشند که در دوران دایل-آپ امکان‌پذیر نبود. تنظیمات. مرورگرهای وب می‌توانند با یک منوی داخلی تنظیم شوند. بسته به مرورگر، این منو ممکن است به عنوان تنظیمات، امکانات یا
این منو ممکن است به عنوان تنظیمات، امکانات یا ترجیحات نامیده شود. منو، انواع مختلفی از تنظیمات را دارد. به عنوان مثال، کاربر می‌تواند صفحه اصلی مرورگر و موتور جستجوی پیش‌فرض آن را تغییر دهد. همچنین می‌تواند رنگ‌ها و فونت پیش‌فرض صفحه وب را تغییر دهد. انواع اتصال شبکه و تنظیمات حریم خصوصی نیز معمولاً در دسترس کاربر قرار دارد. حریم خصوصی. در طول وبگردی، کوکی‌ها که از وب‌سایت‌های مختلف دریافت می‌شوند توسط مرورگر ذخیره می‌شوند. برخی از این کوکی‌ها حاوی اطلاعات ورود به سیستم یا تنظیمات سایت هستند که توسط کاربر
ورود به سیستم یا تنظیمات سایت هستند که توسط کاربر تنظیم شده است. با این حال، سایر کوکی‌ها برای ردیابی رفتار کاربر در طول دوره‌های زمانی طولانی استفاده می‌شوند، بنابراین معمولاً مرورگرها بخشی را در منوی خود برای حذف کوکی‌ها فراهم می‌کنند. برای مدیریت دقیق کوکی‌ها، معمولاً از یک افزونه مرورگر استفاده می‌شود. مرورگرها همچنین آیتم‌هایی در منو برای حذف تاریخچه، ورودی‌های حافظه نهان و دیگر داده‌های حساس فراهم می‌کنند. برای آنکه موارد یادشده توسط مرورگر ذخیره نشود، می‌توان از حالت مرور خصوصی استفاده کرد که تنها
می‌توان از حالت مرور خصوصی استفاده کرد که تنها زمانی فعال می‌شود که از این حالت خاص استفاده کنید. ویژگی‌ها. اکثر مرورگرهای وب چندین قابلیت مشترک دارند. به‌طور خودکار تاریخچه مرور کاربر را ثبت می‌کنند یا می‌توانند در حالت مرور خصوصی استفاده شوند که در این صورت، تاریخچه مرور کاربر ثبت نمی‌شود. همچنین به کاربران اجازه می‌دهند که نشانه‌گذاری کنند، مرورگر را با افزونه‌ها سفارشی کنند و می‌توانند رمز عبور کاربر را مدیریت کنند. برخی از مرورگرها امکاناتی چون سرویس همگام‌سازی و دسترس‌پذیری وب را برای کاربر فراهم
همگام‌سازی و دسترس‌پذیری وب را برای کاربر فراهم می‌کنند. اغلب مرورگرها قابلیت‌های رابط کاربری زیر را دارند: امنیت. مرورگرهای وب از اهداف محبوب هکرها هستند که از حفره‌های امنیتی برای سرقت اطلاعات، تخریب پرونده‌ها و دیگر فعالیت‌های مخرب بهره می‌برند. توسعه‌دهندگان مرورگرها به‌طور منظم این حفره‌های امنیتی را اصلاح و کاربران را تشویق می‌کنند که مرورگر خود را به‌روز نگه دارند. از دیگر اقدامات حفاظتی، نصب نرم‌افزار ضدویروس و پیش‌گیری از ورود به وب‌سایت‌های مخرب است. پیوند به بیرون. بهترین مرورگرهای وب در سال
است. پیوند به بیرون. بهترین مرورگرهای وب در سال ۲۰۲۱ مرورگر وب چیست؟
اَبَررسانایی یا اَبَررسانندگی پدیده‌ای است که در دماهای بسیار پایین در مواد اَبَررسانا رخ می‌دهد. در ابررسانایی، مقاومت الکتریکی ماده دقیقاً صفر می‌شود و ماده خاصیت دیامغناطیس کامل پیدا می‌کند؛ یعنی میدان مغناطیسی را از درون خود طرد می‌کند. طرد میدان مغناطیسی تنها تفاوت اصلی ابررسانا با رسانای کامل است، زیرا در رسانای کامل، انتظار می‌رود میدان مغناطیسی ثابت بماند، در حالی که در ابررسانا میدان مغناطیسی همواره صفر است. مقاومت الکتریکی یک رسانای فلزی با کاهش دما کم می‌شود. در رساناهای معمولی مثل مس و نقره،
دما کم می‌شود. در رساناهای معمولی مثل مس و نقره، ناخالصی و مشکلات دیگر این روند را کند می‌کند. به‌طوری‌که مس حتی در صفر مطلق همچنان مقاومت الکتریکی کمی دارد. در مقابل، ابررساناها موادی هستند که اگر دمایشان از یک دمای بحرانی کمتر شود، ناگهان مقاومت الکتریکی خود را از دست می‌دهند. جریانی از الکتریسیته در یک حلقهٔ ابررسانا می‌تواند برای مدت نامحدودی بدون مولد جریان برقرار بماند. ابررسانایی نیز مانند فرومغناطیس و خطوط طیفی اتمها، پدیده‌ای کوانتومی است. اَبَررسانایی یک تئوری جهان‌شمول ندارد و نمی‌توان آن را با
یک تئوری جهان‌شمول ندارد و نمی‌توان آن را با فیزیک کلاسیک به مانند یک رسانای مطلوب توصیف کرد. ابررسانایی برای طیف وسیعی از مواد مانند قلع و آلومینیوم ممکن است. همچنین برخی آلیاژها و نیمه‌رساناها نیز ابررسانا می‌شوند، ولی فلزاتی مثل طلا و نقره چنین نیستند. ابررسانایی در فلزات فرومغناطیس هم روی نمی‌دهد. در ۱۹۸۶ ابررسانایی دمای بالا کشف شد. دمای بحرانی این ابررساناها بیش از ۹۰ درجهٔ کلوین است. نظریه‌های کنونی ابررسانایی نمی‌توانند ابررسانایی دمای بالا را، که به ابررسانایی نوع ۲ (Type II) معروف است، توضیح
که به ابررسانایی نوع ۲ (Type II) معروف است، توضیح دهند. از نظر عملی ابررساناهای دمای بالا کاربردهای بیشتری دارند، زیرا در دماهایی ابررسانا می‌شوند که دست‌یافتنی‌تر هستند. پژوهش برای یافتن موادی که دمای بحرانی آن‌ها باز هم بیشتر باشد و همچنین برای یافتن نظریه‌ای برای ابررسانایی دمای بالا همچنان ادامه دارد. پیشینه. کشف اولیه. ابررسانایی را دانشمند هلندی، کامِرلینگ اُونِس در ۱۹۱۱ در دانشگاه لایدن کشف کرد. وی دریافت که در دمای بسیار پایین، مقاومت جیوه تا حد اندازه‌گیری‌ناپذیری کاهش می‌یابد. وی دریافت هنگامی که
کاهش می‌یابد. وی دریافت هنگامی که دمای جیوه به صفر مطلق کاهش داده می‌شود، افت آرام مقاومت، نزدیک به دمای ۴ درجه کلوین به ناگهان شدید شده و کمتر از این دما، جیوه دیگر هیچ مقاومتی ندارد. اونس نتیجه گرفت که در دمای کمتر از ۴ درجه کلوین، جیوه به حالت دیگری که مطلقاً از حالت‌های شناخته‌شده پیشین متفاوت بود، رسیده است. این ویژگی، ابررسانایی نام گرفت. اثر مایسنر و نظریه لندن. اولین مدل نظری که برای توصیف ابررسانایی ارائه شد، یک مدل کاملاً کلاسیک بود و در قالب معادلات سازنده لندن (London constitutive equations)
سازنده لندن (London constitutive equations) خلاصه می‌شد. این مدل توسط دو برادر به نام‌های فریتس لندن و هاینتس لندن در سال ۱۹۳۵ و اندکی پس از کشف این واقعیت که ابررساناها میدان‌های مغناطیسی را از خود دفع می‌کنند، ارائه شد. یکی از دستاوردهای بزرگ این معادلات، توانایی آنها در توضیح اثر مایسنر بود. این اثر بیان می‌کند که وقتی یک ماده به آستانه ابررسانایی می‌رسد، تمام میدان‌های مغناطیسی داخلی را به صورت نمایی از خود دفع می‌کند. با استفاده از معادلات لندن، می‌توان وابستگی میدان مغناطیسی درون ابررسانا را به فاصله
وابستگی میدان مغناطیسی درون ابررسانا را به فاصله از سطح آن به دست آورد. معادله زیر از قانون دوم نیوتن برای الکترون‌های ابررسانا نتیجه می‌گیرد و نشان می‌دهد که چگونه میدان الکتریکی (E) باعث تغییر در چگالی جریان ابررسانا (j) می‌شود. formula_1 همچنین معادله زیر، رابطه بین چگالی جریان و میدان مغناطیسی (B) را توصیف می‌کند و اساس دفع میدان مغناطیسی (اثر مایسنر) را توضیح می‌دهد. formula_2 نظریه‌های کلاسیک (دهه ۱۹۵۰). در دهه ۱۹۵۰، فیزیکدانان ماده چگال به درک «ابررسانایی کلاسیک» از طریق دو نظریه مهم نظریه
«ابررسانایی کلاسیک» از طریق دو نظریه مهم نظریه پدیده‌شناختی گینزبورگ-لانداو (۱۹۵۰) و ، دست یافتند. نظریه گینزبورگ-لانداو. در سال ۱۹۵۰، لانداو و گینزبورگ نظریه را ارائه کردند. این نظریه که ترکیبی از نظریه گذار فاز مرتبه دوم لانداو با معادله موجی شبه-شرودینگر بود، موفقیت زیادی در توضیح خواص ماکروسکوپی ابررساناها داشت. به ویژه، آبریکوسوف نشان داد که این نظریه ابررساناها را به دو دسته نوع I و نوع II تقسیم می‌کند. آبریکوسوف و گینزبورگ در سال ۲۰۰۳ جایزه نوبل فیزیک را برای این کار دریافت کردند (لانداو در ۱۹۶۲
را برای این کار دریافت کردند (لانداو در ۱۹۶۲ برای کارهای دیگر برنده نوبل شده بود و در ۱۹۶۸ درگذشت). توسعه چهاربعدی این نظریه به مدل کولمن-واینبرگ منجر شد که در نظریه میدان کوانتومی و کیهان‌شناسی اهمیت دارد. کشف اثر ایزوتوپی. در همان سال، ماکسول و رینولدز و همکارانشان دریافتند که دمای بحرانی ابررسانا به جرم ایزوتوپی عنصر تشکیل‌دهنده آن بستگی دارد. این کشف مهم نشان داد که برهمکنش الکترون-فونون مکانیسم میکروسکوپی مسئول ابررسانایی است. نظریه BCS. نظریه کامل میکروسکوپی ابررسانایی سرانجام در سال ۱۹۵۷ توسط
میکروسکوپی ابررسانایی سرانجام در سال ۱۹۵۷ توسط باردین، کوپر و شریفر ارائه شد. نظریه BCS جریان ابررسانا را به عنوان یک ابرمایع از جفت‌های کوپر توصیف کرد - جفت‌های الکترونی که از طریق تبادل فونون‌ها با هم برهمکنش دارند. این سه دانشمند در سال ۱۹۷۲ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند. توسعه نظریه BCS. کارهای بوگولیوبوف. در سال ۱۹۵۸، نیکولای بوگولیوبوف با استفاده از تبدیل کانونی هامیلتونی الکترونی، پایه‌های ریاضی نظریه BCS را تقویت کرد. او نشان داد: · تابع موج BCS را می‌توان مستقل از روش‌های تغییراتی به دست آورد.
را می‌توان مستقل از روش‌های تغییراتی به دست آورد. · این تبدیل، توصیف دقیق‌تری از جفت‌های کوپر ارائه می‌دهد. · روش او امکان محاسبه دقیق‌تر شکاف انرژی (Energy gap) در ابررساناها را فراهم کرد. کارهای گورکوف (۱۹۵۹). گورکوف در سال ۱۹۵۹ اثبات کرد: · نظریه BCS در دمای نزدیک به دمای بحرانی (Tc) به نظریه گینزبورگ-لانداو تقلیل می‌یابد. · این ارتباط، پل مهمی بین توصیف میکروسکوپی (BCS) و پدیده‌شناختی (گینزبورگ-لانداو) ایجاد کرد. · معادلات او نشان داد که پارامتر نظم در نظریه گینزبورگ-لانداو متناظر با دامنه جفت‌های کوپر
گینزبورگ-لانداو متناظر با دامنه جفت‌های کوپر در BCS است. تاریخچه بیشتر. اولین کاربرد عملی ابررسانایی در سال ۱۹۵۴ با اختراع «کریوترون» توسط دودلی آلن باک توسعه یافت. در این دستگاه، دو ابررسانا با مقادیر بسیار متفاوت میدان بحرانی مغناطیسی ترکیب شدند تا یک سوئیچ سریع و ساده برای عناصر کامپیوتری ایجاد شود. کامرلینگ اونز، بلافاصله پس از کشف ابررسانایی در سال ۱۹۱۱، تلاش کرد تا یک آهنربای الکتریکی با سیمپیچ ابررسانا بسازد، اما دریافت که میدانهای مغناطیسی نسبتاً کم، ابررسانایی را در مواد مورد بررسی او از بین
کم، ابررسانایی را در مواد مورد بررسی او از بین میبرند. سالها بعد، در سال ۱۹۵۵، جی. بی. ینتما موفق شد یک آهنربای الکتریکی کوچک با هسته آهنی و سیمپیچ ابررسانای نیوبیوم با میدان ۰.۷ تسلا بسازد. سپس در سال ۱۹۶۱، جی. ای. کونزلر، ای. بیولر، اف. اس. ال. هسو و جی. اچ. ورنیک کشف شگفتانگیزی انجام دادند: در دمای ۴.۲ کلوین، آلیاژ نیوبیوم-قلع (متشکل از سه بخش نیوبیوم و یک بخش قلع) قادر بود چگالی جریان بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ آمپر بر سانتیمتر مربع را در میدان مغناطیسی ۸.۸ تسلا تحمل کند. در سال ۱۹۶۲، تی. جی. برلینکورت و آر. آر.
کند. در سال ۱۹۶۲، تی. جی. برلینکورت و آر. آر. هیک کشف کردند که آلیاژهای انعطافپذیرتر نیوبیوم-تیتانیوم برای کاربردهای تا ۱۰ تسلا مناسب هستند. بهسرعت پس از آن، تولید تجاری سیمهای ابررسانای نیوبیوم-تیتانیوم در شرکتهای وستینگهاوس الکتریک و واه چانگ آغاز شد. در سال ۱۹۶۲، جوزفسون پیشبینی نظری مهمی انجام داد: جریان ابررسانا میتواند بین دو قطعه ابررسانا که توسط یک لایه نازک عایق از هم جدا شدهاند، جریان یابد. این پدیده، که امروزه «اثر جوزفسون» نامیده میشود، در دستگاههای ابررسانایی مانند اسکوئیدها (SQUIDs) مورد
ابررسانایی مانند اسکوئیدها (SQUIDs) مورد استفاده قرار میگیرد. جوزفسون برای این کار در سال ۱۹۷۳ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.در سال ۲۰۰۸، پیشنهاد شد که همان مکانیسمی که ابررسانایی را تولید میکند، میتواند در برخی مواد منجر به حالت «ابرعایق» با مقاومت الکتریکی تقریباً بینهایت شود. در سال ۲۰۲۰، اولین توسعه و مطالعه چگالش بوز-اینشتین (BEC) ابررسانایی نشان داد که یک «گذار نرم» بین حالتهای BEC و نظریه باردین-کوپر-شریفر (BCS) وجود دارد. طبقه‌بندی. ابررساناها بر اساس معیارهای مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند. متداول‌ترین
معیارهای مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند. متداول‌ترین معیارها عبارتند از: واکنش به میدان مغناطیسی. یک ابررسانا می‌تواند نوع I باشد، یعنی تنها یک میدان بحرانی دارد که در میدان‌های قوی‌تر از آن، تمام خاصیت ابررسانایی از بین می‌رود و در میدان‌های ضعیف‌تر، میدان مغناطیسی به‌طور کامل از ابررسانا بیرون رانده می‌شود. یا می‌تواند نوع II باشد، یعنی دو میدان بحرانی دارد که در محدوده بین آن‌ها، میدان مغناطیسی به‌صورت جزئی و از طریق نقاط مجزا به درون ابررسانا نفوذ می‌کند. این نقاط را گردابه‌ (vortices) می‌نامند. علاوه بر
این نقاط را گردابه‌ (vortices) می‌نامند. علاوه بر این، در ابررساناهای چندجزئی، امکان ترکیبی از این دو رفتار وجود دارد که در این صورت، ابررسانا از نوع 1.5 است. دمای بحرانی. ابررساناهای دما بالا. به‌طور کلی، یک ابررسانا دما بالا در نظر گرفته می‌شود اگر در دمای بالاتر از ۳۰ کلوین (۲۴۳٫۱۵- درجه سلسیوس) به حالت ابررسانایی برسد. همان‌طور که در کشف اولیه توسط گئورگ بدنورز و ک. الکس مولر مشاهده شد. همچنین ممکن است به موادی اشاره کند که با استفاده از نیتروژن مایع (یعنی فقط در دمای Tc &gt; 77 K) به ابررسانایی
(یعنی فقط در دمای Tc &gt; 77 K) به ابررسانایی می‌رسند، اگرچه این اصطلاح معمولاً فقط برای تأکید بر کافی بودن خنک‌کننده نیتروژن مایع استفاده می‌شود. ابررساناهای دما پایین. ابررساناهای دما پایین، به موادی با دمای بحرانی زیر ۳۰ کلوین اشاره دارند و عمدتاً با هلیوم مایع (Tc &gt; 4.2 K) خنک می‌شوند. یک استثنا در این قاعده، گروه ابررساناهای پنیکتید آهن است که رفتار و ویژگی‌های معمول ابررساناهای دما بالا را نشان می‌دهند، اما برخی از اعضای این گروه دارای دمای بحرانی زیر ۳۰ کلوین هستند. نوع ماده. تقسیم‌بندی مواد
زیر ۳۰ کلوین هستند. نوع ماده. تقسیم‌بندی مواد ابررسانا شامل عناصر شیمیایی (مانند جیوه یا سرب)، آلیاژها (مانند نیوبیوم-تیتانیوم، ژرمانیوم-نیوبیوم و نیترید نیوبیوم)، سرامیک‌ها (مانند YBCO و منیزیم دی‌بورید)، ابررساناهای پنیکتاید (مانند LaOFeAs دوپ‌شده با فلوئور)، ابررساناهای آلی (مانند فولرن‌ها و نانولوله‌های کربنی؛ اگرچه این نمونه‌ها شاید باید در دسته عناصر شیمیایی قرار گیرند، زیرا کاملاً از کربن تشکیل شده‌اند). خواص ابررساناها. برخی خواص ابررساناها از ماده‌ای به مادهٔ دیگر تغییر می‌کند، خواصی مانند ظرفیت
به مادهٔ دیگر تغییر می‌کند، خواصی مانند ظرفیت گرمایی و دمای بحرانی. اما برخی خواص در ابررساناها مشترک است، از جمله این که در دماهای بسیار پایین، مقاومت الکتریکی آنها به صفر می‌رسد. همچنین دیگر هیچ میدان مغناطیسی در آن‌ها نخواهد بود. با توجه به چنین خواص مشترکی می‌توان ابررسانایی را یک فاز ترمودینامیکی برای ماده دانست. ابررسانا شدن را می‌توان گذار فازی قلم‌داد کرد. چیزی مانند تغییر حالت آب از مایع به گاز یا برعکس. مقاومت صفر در برابر جریان. یک راه برای سنجش مقاومت الکتریکی مواد، قرار دادن آن‌ها در یک مدار و
الکتریکی مواد، قرار دادن آن‌ها در یک مدار و اندازه‌گیری ولتاژ و جریان و محاسبه مقاومت از formula_3 است. اگر اختلاف پتانسیل صفر باشد، مقاومت رسانا در برابر جریان صفر است و آن ماده یک ابررسانا است. ابررساناها می‌توانند بدون ولتاژ، جریان را حفظ کنند؛ خاصیتی که از آن در آهن‌ربای ابررسانا استفاده می‌شود و کاربرد وسیعی دارد. برای مثال از این آهن‌ربا در MRI استفاده می‌شود. آزمایش نشان می‌دهد حلقه‌ای از ابررساناها می‌تواند برای سال‌ها جریان را بدون هیچ افت قابل اندازه‌گیری حفظ کند. آزمایش‌ها، نیمه‌عمر جریان را در
حفظ کند. آزمایش‌ها، نیمه‌عمر جریان را در چنین مدارهایی بیش از صد هزار سال برآورد می‌کنند و از نظر تئوری، جریان در ابررسانا، می‌تواند تا ابد باقی بماند. در رساناهای معمولی، جریان الکتریکی را می‌توان به صورت شار الکترون‌ها در یک شبکهٔ یونی تصور کرد. الکترون‌های در حرکت، پیوسته با شبکهٔ یونی برخورد می‌کنند. در این برخوردها، شبکهٔ یونی بخشی از انرژی الکترون را به گرما تبدیل می‌کند، که در واقع همان انرژی جنبشی شبکهٔ یون است. در نتیجه بخشی از انرژی الکترون‌ها به هدر می‌رود. این را مقاومت الکتریکی می‌نامیم. اما
هدر می‌رود. این را مقاومت الکتریکی می‌نامیم. اما وضع در ابررساناها به گونه‌ای دیگر است. در ابررساناهای معمول نمی‌توان جریان را به تک الکترون‌های جاری نسبت داد. در عوض می‌توان جریان را حاصل جفت الکترون‌های کوپر دانست که به هم وصل می‌شوند و با تعویض فونونهای خود، کاملاً در کنار هم می‌مانند. بر پایه مکانیک کوانتومی، طیف انرژی این جفت کوپر دارای حداقل سطح خاص است و از آن کمتر نمی‌تواند باشد. در نتیجه ΔE حاصل را که آن را می‌توان حداقل انرژی جفت کوپر دانست، می‌تواند تنها دو حالت برای جفت کوپر و در نتیجه جریان
تنها دو حالت برای جفت کوپر و در نتیجه جریان پدیدآورد. یا این‌که ΔE از kT که انرژی شبکهٔ یونی است (k ثابت بولتزمن و T دمای شبکه است) بیشتر است. در این حالت جریان توسط شبکهٔ یونی به هدر نمی‌رود و این یعنی جفت کوپر یک ابرشار را پدیدمی‌آورد که بدون افت انرژی از شبکهٔ یونی عبور می‌کند. گذار به فاز ابررسانایی. در مواد ابررسانا، ابررسانایی زمانی بروز می‌کند که دمای ماده، T، از دمای بحرانی، formula_4، کمتر شود. دمای بحرانی از ماده‌ای به مادهٔ دیگر متفاوت است. دمای بحرانی ابررساناهای معمول، بین ۲۰ کلوین تا زیر یک
بحرانی ابررساناهای معمول، بین ۲۰ کلوین تا زیر یک کلوین است. برای نمونه، دمای بحرانی جیوه ی جامد ۴٫۲ کلوین است ولی دمای بحرانی منیزیم دی بورید ۳۹ کلوین است. گرچه این ماده خواصی دارد که نمی‌بایست آن را در دستهٔ رساناهای معمول جای داد. ابررساناهای ترکیبی می‌توانند دمایی بحرانی بسیار بالاتری داشته باشند. برای مثال ایتربیم باریم مس اکسید یا YBCO|YBa2Cu3O7 (که Y123 هم خوانده می‌شود) ابررسانایی است که دمای بحرانی آن ۹۲ کلوین است و در واقع اولین ابررسانای دمای بالا بود که کشف شد. همچنین ابررساناهای دمای بالای
بالا بود که کشف شد. همچنین ابررساناهای دمای بالای دیگری بر پایهٔ جیوه کشف شده‌اند که دمای بحرانی آن‌ها نزدیک ۱۴۰ کلوین است. هنوز هیچ نظریه‌ای چگونگی پدید آمدن ابررساناهای دمای بالا را توضیح نداده است. تعویض فونون می‌تواند عملکرد ابررساناهای معمول را توضیح دهد اما برای ابررساناهای با دمای بحرانی بسیار بالا از این تئوری هم نمی‌توان استفاده کرد. ابررسانایی با تغییرات زیادی در خواص فیزیکی ماده همراه است که به همین سبب آن را فاز جدیدی می‌نامند. برای مثال ظرفیت گرمایی ماده از قوانینی تبعیت می‌کند که در زمان
گرمایی ماده از قوانینی تبعیت می‌کند که در زمان ابررسانا نبودن ماده وجود دارند. در گذر به فاز ابررسانایی، ظرفیت گرمایی ماده ناگهان پرشی با بالا می‌کند و سپس به صورت خطی کم و کمتر می‌شود تا به کلی از بین برود. در دمای پایین این تغییرات به صورت formula_5 است که α در آن ثابت است و این خود نشان می‌دهد که گاف انرژی وجود دارد. تغییر فاز به ابررسانایی مدت زیادی مورد بحث بین دانشمندان بوده است. در حالی که آزمایش‌ها نشان می‌دادند که این تغییر از مرتبهٔ دوم است، بدین معنی که گرمای نهانی در این تغییر وجود ندارد، در
معنی که گرمای نهانی در این تغییر وجود ندارد، در دههٔ ۱۹۷۰ محاسبات این احتمال را مطرح کردند که شاید این تغییر وضعیت را بتوان با لحاظ کردن نوسانات بلند برد در میدان مغناطیسی، تغییر فازی نوع اول به حساب آورد. به تازگی با کمک نظریهٔ آشوب است که مشخص شده خطوط مارپیچ ابررسانا در این بین نقشی عمده دارند و این‌گذار حالت برای ابررساناهای نوع دوم گذری از مرتبهٔ دوم و برای ابررساناهای نوع اول، گذری از مرتبهٔ اول است. ابررسانایی نوع ۱ و نوع ۲. اگر میدان مغناطیسی خیلی قوی باشد، اثر مایسنر از بین می‌رود. همین پدیده
قوی باشد، اثر مایسنر از بین می‌رود. همین پدیده ابررساناها را به دو نوع تقسیم می‌کند: در ابررساناهای نوع ۱ (Type I) اگر میدان مغناطیسی از یک حد آستانه (formula_6) بیشتر شود، ابررسانایی ناگهان از بین می‌رود. بسته به شکل هندسی نمونه، ممکن است حالت‌های میانی‌ای هم ایجاد شوند که در آن ناحیه‌های عادی (که در آن‌ها میدان وجود دارد) و ناحیه‌های ابررسانا (که میدان درون‌شان صفر است) هم‌زمان وجود داشته باشند. در ابررساناهای نوع ۲ (Type II) اگر میدان مغناطیسی از حد formula_7 بیشتر شود، حالت مخلوطی ایجاد می‌شود که در آن
بیشتر شود، حالت مخلوطی ایجاد می‌شود که در آن شار مغناطیسی روبه‌افزایشی از ماده می‌گذرد، ولی مقاومت ماده، اگر جریان خیلی زیاد نباشد، همچنان صفر باقی می‌ماند. در حد دوم از میدان مغناطیسی formula_8 ابررسانایی از بین می‌رود. بیشتر ابررساناهایی که عنصر ساده هستند (به جز نیوبیوم، تکنسیوم، وانادیوم و نانولوله‌های کربنی) نوع ۱ هستند، و تقریباً همهٔ ابررساناهای ناخالص و ترکیبی نوع ۲ هستند. اثر مایسنر. زمانی که یک ابررسانا در یک میدان مغناطیسی ضعیف خارجی قرار می‌گیرد. میدان فقط به مقدار ناچیز λ در داخل ابررسانا نفوذ
میدان فقط به مقدار ناچیز λ در داخل ابررسانا نفوذ کند که به آن عمق نفوذ لاندِن (London penetration depth) می‌گویند که با گذشت زمان این مقدار به صفر می‌رسد. به این پدیده اثر مایسنر می‌گویند و این اثر مشخصهٔ ویژهٔ ابررسانا را مشخص می‌کند. برای بیشتر ابررساناها عمق نفوذ لاندن تقریباً در حدود ۱۰nm می‌باشد. اثر مایسنر در مقابل انتظاری که از یک رسانای الکتریکی ایده‌آل می‌رود در بعضی مواقع گیج‌کننده می‌باشد: مطابق قانون لنز وقتی که تغییرات میدان بر یک رسانا اعمال می‌شود در هادی جریانی القاء می‌شود که جهت این میدان
در هادی جریانی القاء می‌شود که جهت این میدان در خلاف جهت میدان به وجود آورنداش است. در رسانای ایده‌آل جریان بزرگی در هادی القاء می‌شود که نتیجه‌اش خنثی کردن میدان اصلی می‌باشد. اثر مایسنر با بحث بالا متفاوت است. فرض کنید فلزی داریم که در وضعیت عادی است و دارای میدان مغناطیسی ثابت (داخلی) است. حال آن را سرد می‌کنیم تا به دمای بحرانی برسد در این زمان ما شاهد از بین رفتن فوری میدان خواهیم بود؛ که مطابق قانون لنز چنین انتظاری نمی‌رود. اثر مایسنر به کمک دو برادر Fritz و Heinz London مطرح شد که نشان دادند که
Fritz و Heinz London مطرح شد که نشان دادند که انرژی آزاد الکترومغناطیسی در ابررسانا مینیمم مقدار است. formula_9 در این فرمول H میدان مغناطیسی و λ عمق نفوذ لاندن است. معادلهٔ بالا که معادلهٔ لاندِن نام دارد پیش‌گویی می‌کند که جدا از میدان موجود در سطح میدان مغناطیسی در داخل ابررسانا به صورت تابع نمایی از بین می‌رود. اثر مایسنر در میدان‌های بسیار بزرگ دیده نمی‌شود. همان‌طور که در تصویر بالا دیده می‌شود، ابررساناهای نوع ۱، در مجاورت با میدان مغناطیسی خارجی، میدان را دفع می‌کنند. در حالیکه در ابررساناهای نوع