payamvha/North_RAG huggingface dataset:
علوم و تحقیقات در گرایش های راکتور، پرتوپزشکی و چرخه سوخت هرساله دانشجو می‌پذیرد. همچنین در دانشگاه‌های صنعتی شریف، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، دانشگاه شهید بهشتی تهران و دانشگاه شیراز فقط در مقاطع ارشد این رشته ارایه می شود. دو دانشگاه معتبر جهان به نامهای دانشگاه برکلی و دانشگاه MIT، رشته مهندسی هسته‌ای را علاوه بر مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، در مقطع کارشناسی در سه گرایش مهندسی پرتو پزشکی، مهندسی راکتور و مهندسی پسماندازی هسته‌ای ارائه می‌دهند. زمینهٔ اجرایی رشته. از نظر عملی نیز در دانشگاه علوم و تحقیقات
رشته. از نظر عملی نیز در دانشگاه علوم و تحقیقات تهران آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های متعددی دایر است که از ان جمله می‌توان به آزمایشگاه‌های فیزیک ۱ و ۲، شیمی و شیمی آلی، مکانیک سیالات و انتقال حرارت و… اشاره نمود. راه اندازی آزمایشگاه تخصصی هسته‌ای و آزمایشگاه دزیمتری و آشکارسازی که درشرف راه اندازی است از دلایل اجرای رشته در زمینه عملی می‌باشد و آمادگی این واحد دانشگاهی را جهت برگزاری دوره مهندسی هسته‌ای نشان می‌دهد. این واحد همچنین مجهز به کتابخانه وسایت کامپیوتری فعال می‌باشد. قابلیت‌ها، مهارت‌ها و نقش دانش
فعال می‌باشد. قابلیت‌ها، مهارت‌ها و نقش دانش آموختگان رشتهٔ مهندسی هسته‌ای. گسترش ایمن و اقتصادی نیروگاه‌های هسته ای، طراحی، ساخت و بهره‌برداری از نیروگاه‌های هسته‌ای و کار در نیروگاه‌ها ی هسته‌ای از جمله نیروگاه در دست احداث بوشهر، از جمله اولین وظایف و مراکز جذب مهندسین هسته‌ای است. زمینه کاری دیگر آن‌ها فراوری سوختهای هسته‌ای از استخراج تخلیص، غنی‌سازی و آماده‌سازی میله‌های سوخت گرفته تا پسمانداری و نگهداری سوختهای مصرف شده و جابجایی کلیه مواد وتجهیزات رادیواکتیو می‌باشد. علاوه بر تمام اینها، علوم و
رادیواکتیو می‌باشد. علاوه بر تمام اینها، علوم و تکنولوژی هسته‌ای درگستره وسیعی از کاربرهای صنعتی، زیست‌محیطی، کشاورزی و … می‌تواند در خدمت جامعه باشد، که دانشجویان مقطع کارشناسی با زمینه‌های اصلی آن چون تولید پرتوهای رادیو اکتیو، برهم کنش پرتوها با ماده، آشکارسازی و اندازه‌گیری پرتوهای رادیو اکتیو، طراحی سیستم‌های هسته‌ای و حفاظ‌سازی در مقابل تابش‌های رادیو اکتیو آشنا خواهد شد. آنان در طی آموزشهای خود ۱۴۰ واحد درسی را به صورت زیر می‌گذرانند: دروس عمومی: ۲۰ واحد دروس پایه: ۴۲واحد دروس اصلی: ۵۰ واحد دروس
۲۰ واحد دروس پایه: ۴۲واحد دروس اصلی: ۵۰ واحد دروس تخصصی: ۳۶ واحد دروس اختیاری: ۲۲ واحد که دانشجو موظف است تا سقف ۱۴۰ واحد درسی تعدادی از آن‌ها را انتخاب نماید. نوع مدرک ورودی و ضوابط و مواد امتحانی عبارتند از: فیزیک و مکانیک ضریب ۴ دروس ریاضی زیر دیپلم ضریب ۴ شیمی ضریب ۳ گذراندن دوره پیش دانشگاهی در رشته ریاضی فیزیک برای ورود به دوره کارشناسی مهندسی هسته‌ای ضروری است. در ایران. دانشگاه‌های ارائه دهنده رشته مهندسی هسته‌ای [در ایران] در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری: دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه صنعتی
دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشگاه اصفهان، دانشگاه شیراز. تنها دانشگاه‌ ارائه دهنده رشته مهندسی هسته‌ای-راکتور [در ایران] در مقطع کارشناسی: دانشگاه علوم و تحقیقات تهران است. البته دانشگاه آزاد نجف آباد هم در طی دوره سال 90 تا 92 در مقطع کارشناسی مهندسی هسته ای دانشجو میپذیرفت ولی از سال 93 دیگر نپذیرفت البته مدت ها پیش دانشگاه علوم و تحقیقات تهران در مقطع کارشناسی، گراش پرتو پزشکی را ارائه می‌داد و از کنکور ۸۵ فقط در
پرتو پزشکی را ارائه می‌داد و از کنکور ۸۵ فقط در گرایش راکتور دانشجوی کارشناسی پذیرفته‌است. درضمن در مقطع ارشد و دکتری، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران در گرایش راکتور، پرتوپزشکی و چرخه سوخت دانشجو می‌پذیرد. در کانادا. در کانادا دانشگاه آنتاریو UOIT در مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا ارائه می‌دهد.
علی امینی مجدی (۲۱ شهریور ۱۲۸۴ – ۲۱ آذر ۱۳۷۱) سیاست‌مدار ایرانی، از اعضای جبهه ملی و یک دوره از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ نخست‌وزیر ایران بود. او فرزند محسن امین‌الدوله (داماد مظفرالدین شاه و مالک معروف) نوهٔ علی امین‌الدوله (صدراعظم مظفرالدین شاه) و نتیجهٔ مجدالملک سینکی (وزیر و منشی عصر ناصری) بود. مادرش اشرف‌الملوک فخرالدوله دختر مظفرالدین‌شاه زنی بادرایت و نیکوکار بود. امینی از نخستین کسانی بود که جهت اصلاحات ارضی در ایران فعالیت و در تدوین اصول اصلاحات ارضی موسوم به انقلاب سفید نقش مؤثری ایفا کرد. از
ارضی موسوم به انقلاب سفید نقش مؤثری ایفا کرد. از وی به عنوان یکی از مهم‌ترین افراد در انقلاب سفید یاد می‌شود. تولد و تحصیلات. علی امینی در ۲۱ شهریور ۱۲۸۴ در تهران به دنیا آمد. پدرش محسن خان امین‌الدوله، پسر علی خان امین الدوله صدر اعظم زمان مظفرالدین شاه و از مالکان بزرگ لشت نشا بود. مادرش فخرالدوله دختر مقتدر و مدبّر مظفرالدین شاه و برادر بزرگ‌ترش ابوالقاسم امینی مجدی بود. امینی در جوانی با بتول وثوق دختر حسن وثوق (وثوق الدوله) (رئیس‌الوزرای دوره قاجار و عاقد قرارداد ۱۹۱۹) ازدواج کرد. او پس از اتمام
و عاقد قرارداد ۱۹۱۹) ازدواج کرد. او پس از اتمام تحصیلات خود در مدرسه دارالفنون تهران به فرانسه رفت و حقوق و اقتصاد خواند و در رشتهٔ اقتصاد موفق به اخذ درجه دکترا شد. کارگزار اقتصادی. پس از بازگشت به ایران نخست در سال ۱۳۱۰ در دادگستری مشغول به کار شد. وی ورود به دادگستری را شروع مناسبی برای ورود به کار سیاسی می‌دانست. با انتصاب داور به وزارت مالیه در سال ۱۳۱۲ او نیز که از افراد مورد اعتماد داور بود به وزارت مالیه رفت و به عنوان عضو اداره اقتصاد مشغول به کار شد. در شانزدهم بهمن ۱۳۲۰ مشرف‌الدوله نفیسی وزیر
شد. در شانزدهم بهمن ۱۳۲۰ مشرف‌الدوله نفیسی وزیر دارایی کابینه فروغی، امینی را به عنوان معاون اقتصادی خود به مجلس معرفی کرد. او در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی بیشترین رأی را در تهران آورد و در سال ۱۳۲۶ به مجلس راه یافت. پس از پایان دوره نمایندگی‌اش در سال ۱۳۲۹ در کابینه منصورالملک به وزارت اقتصاد ملی (بازرگانی و صنایع و معادن) منصوب شد. اما پیش از پایان عمر دولت کنار رفت. در کابینه مصدق ابتدا به عنوان فرد مناسبی برای وزارت کشور در نظر گرفته شد اما به دلیل مخالفت شاه به وزارت اقتصاد ملی منصوب شد. پس
دلیل مخالفت شاه به وزارت اقتصاد ملی منصوب شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد در مقام وزیر دارائی کابینه سپهبد زاهدی مذاکرات با کنسرسیوم را اداره کرد که منجر به قرارداد کنسرسیوم شد. قراردادی که محمد باهری اینطور ادعا کرده است که از شاه شنیده طرف‌های مقابل تنها در صورتی امضا می‌کنند که مجری آن در ایران امینی باشد. او همچنین ۱۵۰ میلیون دلار وام از آمریکا و ده میلیون لیره از انگلیس برای ایران گرفت. در دولت بعدی که حسین علاء تشکیل داد، امینی مدت کوتاهی عهده‌دار وزارت دارایی بود و در همین مدت، قانون جلب سرمایه خارجی را
بود و در همین مدت، قانون جلب سرمایه خارجی را در اردیبهشت ۱۳۳۴ به تصویب رساند. سپس به پیشنهاد علاء در اول خرداد آن سال، وزارت‌خانه دادگستری به او سپرده شد که ماه‌ها بدون وزیر مانده و دولت و مجلس مدت‌ها بود به دنبال وزیری فعال بودند که بتواند دست به اصلاحات در آن بزند. نخست‌وزیری. بنا به اظهارات جعفر شریف امامی در زمانی که جان اف کندی سناتور بود و هنوز به مقام ریاست جمهوری آمریکا نرسیده بود امینی به عنوان سفیر ایران در آمریکا رابطه ای نزدیک با او داشت و حتی ذهن جان اف کندی را نسبت به محمدرضا شاه پهلوی خراب
ذهن جان اف کندی را نسبت به محمدرضا شاه پهلوی خراب کرده بود.بنابراین عجیب نبود که امینی در سال ۱۳۴۰ با حمایت دولت جان اف کندی در آمریکا به سمت نخست‌وزیری منصوب شود. وی به محض رسیدن به نخست‌وزیری، مجلس را برخلاف قولی که داده بود منحل کرد.آزادی فعالیت احزاب سیاسی از جمله جبهه ملی، اصلاحات ارضی و مبارزه با فساد از اقدامات دولت او بود. کوشش‌های او در کاهش نقش شاه در اداره امور کشور با حمایت بخشی از دستگاه ریاست جمهوری آمریکا، خیلی زود با مقاومت و مخالفت محمدرضا شاه پهلوی و عدم همراهی اپوزیسیون شاه مواجه شد و
شاه پهلوی و عدم همراهی اپوزیسیون شاه مواجه شد و نتیجتاً او پس از ناامیدی از همراهی جبهه ملی ایران مجبور به کناره‌گیری شد. امینی به دلیل عدم اعتماد شاه به وی و اختلاف با شاه در مورد تنظیم بودجه در سال ۱۳۴۱ از نخست‌وزیری استعفا کرد و دیگر به عنوان نخست‌وزیر منصوب نشد. ارتباط شاه با وی محدود به مشارکت در برخی مراسم رسمی بود. در مهرماه سال ۱۳۵۷ برای مشاوره در مورد رفع ناآرامی‌ها به دیدار شاه دعوت شد. وی به شاه پیشنهاد داد یا به مسافرت برود یا هیأتی را برای تصمیم‌گیری در مورد آینده کشور تشکیل دهد یا یکی از
تصمیم‌گیری در مورد آینده کشور تشکیل دهد یا یکی از انقلابیون مانند مهندس بازرگان را به نخست‌وزیری انتخاب کند. همهٔ پیشنهادها به دلیل بدگمانی شاه به وی رد شد.او در این مشاوره به شاه گفته بوده است که اگر خارجی‌ها شما را نمی‌خواهند معطل نشوید و بروید. امینی پس از انقلاب ۱۳۵۷ در فرانسه زندگی می‌کرد و یکی از رهبران مخالفان جمهوری اسلامی ایران بود. امینی نمایندگی لاهیجان را در مجلس مؤسسان بر عهده داشت. کتاب خاطرات علی امینی که توسط دانشگاه هاروارد تحت عنوان خاطرات شفاهی ایران گردآوردی شده بود، در سال ۱۳۷۶ در
شفاهی ایران گردآوردی شده بود، در سال ۱۳۷۶ در ایران منتشر شد.
سیدکاظم اتحاد (۱۲۶۸–۱۳۳۴) یا سید کاظم سرکشیک زاده، روزنامه‌نگار و نماینده لاهیجان در دوره پنجم مجلس شورای ملی و مبتکر لغو القاب و عنوانهای دوره قاجار بود. او از نمایندگان اپوزیسیون رضاشاه بود. زندگی. سیدکاظم پس از طی تحصیلات مقدماتی و آموختن زبان و ادبیات فارسی و عربی، دروس حوزوی را تا حد سطح فرا گرفت. در دوران نهضت مشروطیت در روزنامه‌های متعدد آن روزگار مقاله می‌نوشت، از جمله روزنامه‌های ایران و تجدد و هفته‌نامه فکاهی امید که مدتی عضو جبهه آزادی به حساب می‌آمد (این هفته‌نامه سالها بعد در خرداد ۱۳۲۱ و
می‌آمد (این هفته‌نامه سالها بعد در خرداد ۱۳۲۱ و شهریور ۱۳۲۲ به علت درج پاره‌ای مطالب ضد مذهب توقیف شد). در سال ۱۲۹۸ خورشیدی که نظام الدوله (امیر خان خواجه نوری) فرماندار قزوین شد، سیدکاظم سرکشیک‌زاده را که از دوستانش بود به قزوین فرا خواند و سازماندهی بلدیه (شهرداری) را به او واگذار کرد. سرکشیک‌زاده سازمان مرتبی با شعبه‌هایی چند و با تعیین اعتبار مشخص برای بلدیه قزوین ترتیب داد. سرکشیک‌زاده با اینکه در کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ شرکت نداشت اما هوادار سیدضیاءالدین طباطبایی بود. او دو سال و نیم بعد از کودتا در
طباطبایی بود. او دو سال و نیم بعد از کودتا در مقاله‌ای با عنوان «مبارزه طبقاتی» بدون آنکه از سیدضیاءالدین نامی ببرد به آثار مثبت کودتا پرداخت و یکی از علل سقوط کابینه سه‌ماهه سیدضیاء را، نداشتن پشتیبانی طبقه ریشه‌داری همانند اشراف ذکر کرد. او در سال ۱۳۰۱ وارد حزب رادیکال به رهبری علی‌اکبر داور شد، امتیاز روزنامه اتحاد را گرفت و این روزنامه دست راستی را که در جهت تضعیف قاجاریه گام برمی‌داشت، با همکاری سیداحمد یزدان پناه از سال ۱۳۰۰ در تهران به صورت روزانه منتشر کرد. اتحاد خوانندگان بسیاری داشت و سرکشیک‌زاده
کرد. اتحاد خوانندگان بسیاری داشت و سرکشیک‌زاده به نام همین روزنامه نیز شهرت یافت و سیدکاظم اتحاد هم نامیده می‌شد. به پاس همین خدمات مطبوعاتی با اعمال نفوذ سردار سپه در دوره پنجم از لاهیجان به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد (سال ۱۳۰۲). سرکشیک‌زاده از همان آغاز مجلس، دست به کار تلاش برای پایان دادن به سلطنت خاندان قاجار شد. او در ۲۹ اسفند ۱۳۰۲ از امضاکنندگان تلگراف پیشنهادی از سوی ایالات و ولایات و تمام طبقات مملکت بود که از مجلس شورای ملی می‌خواستند رأی به انقراض سلطنت قاجاریه بدهد. درشهریور ۱۳۰۳
رأی به انقراض سلطنت قاجاریه بدهد. درشهریور ۱۳۰۳ سرکشیک‌زاده از جمله نمایندگانی بود که با لایحه بودجه دربار مخالفت کردند. سرکشیک‌زاده در عین اینکه عضو جناح اکثریت مجلس بود که از سردارسپه طرفداری می‌کردند، اما گاهی جانب سید حسن مدرس را نیز می‌گرفت و با او همکاری می‌کرد. در سفر جنگی رضاخان به خوزستان که در آبان ۱۳۰۳ بدون اطلاع مجلس انجام گرفت، سرکشیک‌زاده و عده‌ای از دوستانش در جلسات سری مجلس همصدا با مدرس، عمل سردار سپه را تقبیح کردند. سرتیپ یزدان‌پناه حاکم نظامی تهران و سرهنگ کریم آقا بوذرجمهری کفیل بلدیه
نظامی تهران و سرهنگ کریم آقا بوذرجمهری کفیل بلدیه گزارش این جلسات را به اطلاع سردار سپه می‌رساندند و در نتیجه رضاخان کینه سرکشیک‌زاده را در دل گرفت و پس از اینکه به پادشاهی رسید، با وجود فعالیت‌های جدی سرکشیک‌زاده در جریان خلع قاجاریه و تفویض سلطنت به او، کینه اش از سرکشیک‌زاده زائل نشد و از راهیابی مجدد او به مجلس در دوره ششم جلوگیری کرد. با وساطت علی اکبر داور نزد سردار سپه، سرکشیک‌زاده با رتبه قضایی به ثبت اسناد کل رفت و سمت ریاست بازرسی را به عهده گرفت. در سال ۱۳۰۸ زین العابدین رهنما مدیریت روزنامه
در سال ۱۳۰۸ زین العابدین رهنما مدیریت روزنامه یومیه و رسمی ایران را به او سپرد تا اینکه پس از چندی امتیاز روزنامه امید را گرفت و سرانجام در سال ۱۳۳۴ در تهران درگذشت. حذف القاب. سرکشیک‌زاده در دوره پنجم مجلس شورای ملی، در هفدهم شهریور ۱۳۰۳ طرحی به مجلس داد که اعطای القاب رسمی به‌کلی متروک شود و کسانی که علاقه به لقب دارند، ملزم شوند برای لقب خود مالیات بپردازند. پیش از اینکه این طرح در مجلس به شور گذاشته شود، دولت سردارسپه در پانزدهم اردیبهشت ۱۳۰۴ لایحه‌ای به مجلس داد که همه لقبهای نظامی که افراد غیرنظامی
به مجلس داد که همه لقبهای نظامی که افراد غیرنظامی به کار می‌برند (مانند سردار، سپهدار و غیره) لغو شد. این لایحه به خواست برخی نمایندگان در همان روز با قید دو فوریت به شور و رأی گذاشته و به عنوان نخستین لایحه دوفوریتی تاریخ قانونگذاری ایران تصویب شد. هنگام شور بر سر این لایحه، سرکشیک‌زاده پیشنهاد داد که ماده‌ای به این لایحه افزوده شود و اعطای کلیه القاب لشکری و کشوری را از آن پس ممنوع کند. اما پیشنهادش رأی نیاورد. سپس جلسه برای تنفس تعطیل شد و زین‌العابدین رهنما نماینده تبریز پیشنهادی همانند پیشنهاد
رهنما نماینده تبریز پیشنهادی همانند پیشنهاد سرکشیک‌زاده و حتی یک گام پیشتر از آن داد: «کلیه القاب کشوری پس از سه ماه از تاریخ تصویب این ماده الغا خواهد بود». نمایندگانی که به پیشنهاد سرکشیک‌زاده رأی نداده بودند، اکثرشان به پیشنهاد رهنما رأی دادند و تصویبش کردند. تلاش برای ممنوعیت مشروبات الکلی. سید کاظم سرکشیک‌زاده طرحی به مجلس پنجم داد که واردات و مصرف مشروبات الکلی ممنوع شود. این طرح در اول شهریور ۱۳۰۴ در مجلس طرح و پس از نظرهای موافق و مخالف، برای بررسی بیشتر از دستور خارج شود. نظر مخالفان این بود که
بیشتر از دستور خارج شود. نظر مخالفان این بود که ممنوعیت مشروبات الکلی در احکام شرع ذکر شده و نیازی به قانونگذاری ندارد.
تیول (/ˈθaɪɒl/) یا مشتق تیولی ، ترکیب آلی گوگردداری است که به شکل (R-SH) باشد، R نشان‌دهندهٔ یک آلکیل یا استخلاف‌های آلی دیگر بوده و گروه عاملی SH- خود یک "گروه تیول" یا یک "گروه سولفانیل" در نظر گرفته می‌شود. بسیاری از تیولها بوی قوی مشابه سیر یا تخم‌مرغ گندیده دارند. تیول‌ها به‌عنوان ترکیبات بودار جهت کمک به تشخیص گاز طبیعی (که در حالت خالص بی‌بو هستند) به‌کار گرفته می‌شوند که منجر به خفگی نشود. بوی گاز طبیعی در اصل به‌خاطر بوی تیول موجود به‌عنوان ترکیب بودار است. پیش‌تر به تیول‌ها، مرکاپتان نیز
ترکیب بودار است. پیش‌تر به تیول‌ها، مرکاپتان نیز می‌گفته‌اند. عبارت مرکاپتان برای اولین بار در سال ۱۸۳۲ توسط ویلیام کریستوفر زایس مطرح شد و ریشهٔ لاتین دارد. به‌دلیل این‌که گروه تیولات (-RS) به‌شدت با ترکیبات جیوه پیوند می‌دهد. ساختار و پیوند. تیول‌های با ساختار (R-SH)، به‌عنوان آلکان تیول‌ها یا آلکیل تیول‌ها ذکر شده‌اند، که در آن گروه آلکیل (R) به گروه سولفانیل (SH) متصل شده‌است. همان‌طور که پیش‌تر آورده شد، تیول‌ها و الکل‌ها، وجه اشتراک دارند. به‌خاطر این‌که گوگرد یک عنصر بزرگ‌تر از اکسیژن است، طول
این‌که گوگرد یک عنصر بزرگ‌تر از اکسیژن است، طول پیوندهای گوگرد-هیدروژن، غالباً حدود ۱۸۰ پیکومتر (نزدیک ۴۰ پیکومتر طویل‌تر از پیوند معمول کربن-اکسیژن) است. زوایای کربن-گوگرد-هیدروژن به ۹۰ درجه خواهد رسید. در حالت‌های جامد و مایع، پیوند هیدروژنی بین گروه‌های جداگانهٔ تیول ضعیف است، تاثیرگذارترین نیرو، برهمکنش‌های واندروالسی میان مراکز گوگردی دوقطبی-دوقطبی است. پیوند گوگرد-هیدروژن بسیار ضعیف‌تر از پیوند کربن-اکسیژن است، همان‌گونه که در انرژی تفکیک پیوند (BDE) بازتاب شده‌است. به‌عنوان مثال: انرژی تفکیک پیوند
بازتاب شده‌است. به‌عنوان مثال: انرژی تفکیک پیوند برای متان‌تیول یا متیل مرکاپتان (CH3S-H)، مقدار 366kJ/mol بوده، درحالی‌که برای متانول (CH3O-H)، مقدار 440kJ/mol است. به‌علت تفاوت مقداری ناچیز الکترونگاتیوی گوگرد و هیدروژن، یک پیوند S-H نسبتاً قطبی است. در تضاد، پیوندهای کربن-اکسیژن در گروه‌های هیدروکسیلی بیشتر قطبی‌اند. تیول‌ها گشتاور قطبیت نسبی کوچک‌تری در مقایسه با الکل‌های هم‌ردهٔ مذکور دارند. نام‌گذاری. راه‌های متعددی برای نام‌گذاری آلکیل‌تیول‌ها وجود دارد: ۱) پسوند "-تیول" به نام آلکان اضافه می‌شود.
دارد: ۱) پسوند "-تیول" به نام آلکان اضافه می‌شود. این روش تقریباً یکسان با نام‌گذاری یک الکل بوده و توسط آیوپاک (IUPAC) استفاده شده‌است. برای نمونه: CH3SH، متان‌تیول است. ۲) کلمه "مرکاپتان" با "الکل،" به نام ترکیب الکلی هم‌ارز، جابه‌جا می‌شود. مثال: CH3SH متیل مرکاپتان می‌شود، همان‌گونه که CH3OH متیل الکل نامیده می‌شود. ۳) عبارت "سولفانیل-" یا "مرکاپتو-" به‌عنوان یک پیشوند به‌کار گرفته شده‌است، مانند: مرکاپتوپورین. خصوصیات فیزیکی. نقطهٔ جوش و انحلال‌پذیری. تیول‌ها تمایل ناچیزی به پیوند هیدروژنی دارند، چه
تیول‌ها تمایل ناچیزی به پیوند هیدروژنی دارند، چه با مولکول‌های آب و چه میان خودشان؛ بنابراین، آن‌ها نقطهٔ جوش پایین‌تری و به همین ترتیب، حلالیت کمتری در آب و دیگر حلال‌های قطبی‌تر از الکل‌های با جرم مولکولی مشابه دارند. برای همین، تیول‌ها و گروه‌های عاملی سولفیدی ایزومری متناظرشان، انحلال‌پذیری و نقاط جوش مشابهی دارند، درحالی‌که مورد مذکور برای الکل‌ها و اترهای ایزومری متناظر صادق نیست. پیوند. پیوند گوگرد-هیدروژن در تیول‌ها ضعیف است، در مقایسه با پیوند اکسیژن-هیدروژن در الکل‌ها. برای مثال: آنتالپی پیوند
در الکل‌ها. برای مثال: آنتالپی پیوند برای CH3X-H، برابر 365.07kcal/mol برای X=S و 440.2kcal/mol برای X=O است. خروج اتم هیدروژن از ترکیب، باعث پدید آمدن رادیکال تییل با فرمول می‌شود که R می‌تواند آلکیل یا آریل باشد. ویژگی‌های ساختاری در روش‌های دستگاهی. تیول‌های فرار به آسانی به‌واسطهٔ بوی آن‌ها قابل تشخیص هستند. آنالیزورهای تنظیم شدهٔ گوگرد در کروماتوگرافی گازی بسیار کارآمد هستند؛ مثلاً نشانگرهای اسپکتروسکوپی به تبادل سیگنال هیدروژن در تیول با ایزوتوپ سنگین‌تر آن، دوتریم (D در آب سنگین D2O)، در طیف NMR
آن، دوتریم (D در آب سنگین D2O)، در طیف NMR (ایزوتوپ دیگر گوگرد، 33S، در طیف NMR فعال است و سیگنال می‌دهد اما سیگنال‌ها برای گوگرد دو پیوندی معمولاً بسیار پهن هستند) در طیف‌سنجی H-NMR، تغییر مکان شیمیایی پیوند گوگرد-هیدروژن در محدوده ۲–۳ پی‌پی‌ام (ppm)، پدید می‌آید. در طیف‌بینی فروسرخ (IR)، فرکانس جذب، نزدیک ۲۴۰۰ cm−1 ظاهر خواهد شد. آماده‌سازی (تهیه). CH3OH + H2S → CH3SH + H2O این‌چنین واکنش‌ها در حضور کاتالیزورهای اسیدی انجام می‌گیرند. روش اصلی دیگری برای تهیهٔ تیول‌ها، که شامل اضافه کردن هیدروژن سولفید به
تیول‌ها، که شامل اضافه کردن هیدروژن سولفید به آلکن بوده، معمولاً در مجاورت کاتالیزورهای اسیدی، همانند روش قبل، وجود دارد. RX + NaSH → RSH + NaX (X = Cl, Br, I) این روش برای تهیه اسید تیوگلیکولیک از کلرواستیک اسید به‌کار گرفته می‌شود. تیواوره، به‌عنوان یک تیوآمید، به‌خوبی با هالیدهای اصلی، مخصوصاً آن‌هایی که فعال هستند، واکنش می‌دهد. تیول‌های نوع دوم و سوم، همانند نوع اول، به آسانی تشکیل نمی‌شوند. واکنش‌ها. مشابه شیمی الکل‌ها، تیول‌ها سولفیدها، تیواستال‌ها و تیواسترها را تشکیل می‌دهند، که مشابه اترها،
و تیواسترها را تشکیل می‌دهند، که مشابه اترها، استال‌ها و استرها به‌ترتیب هستند. تیول‌ها و الکل‌ها از لحاظ واکنش‌پذیری با هم بسیار متفاوت‌اند، تیول‌ها راحت‌تر از الکل‌ها اکسید می‌شوند. تیولات‌ها نوکلئوفیل‌های بالقوه بهتری از آلکوکسیدها هستند. آلکیل‌دار کردن گوگردی. تیول‌ها، یا به نحوی دقیق‌تر، باز مزدوج آن‌ها، به آسانی آلکیل‌دار می‌شوند تا سولفیدها را دهند: RSH + R′Br + B → RSR′ + [HB]Br (B = base) خاصیت اسیدی بودن. تیول‌ها راحت پروتون خود را از دست می‌دهند. نسبت به الکل‌ها، تیول‌ها اسیدی‌تر هستند. باز
نسبت به الکل‌ها، تیول‌ها اسیدی‌تر هستند. باز مزدوج یک تیول، تیولات نامیده می‌شود. بوتانتیول دارای p"K"a = 10.5 است در مقابل مقدار ۱۵ برای بوتانول. اسیدی‌ترین تیول شناخته شده، پنتافلوئوروتیوفنول با فرمول (C6F5SH) است، با p"K"a = 2.68. بنابراین، تیولات‌ها می‌توانند از تیول‌ها به‌وسیلهٔ واکنش دادن با هیدروکسید فلزات قلیایی به‌دست آیند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thiol&amp;action=edit
خوارج (؛ با واژهٔ مفرد ) فرقه‌ای اسلامی بودند که در جریان فتنه اول (۶۵۶–۶۶۱) ظهور کردند. نخستین اعضای این گروه از طرفداران علی بودند که پس از پذیرش مذاکره با معاویه طی نبرد صفین در سال ۶۵۷ میلادی، از اردوگاه علی جدا شدند. آن‌ها عقیده داشتند که «حکم تنها از آنِ خداست» که شعارشان بود و اینکه با شورشیانی چون معاویه باید بر اساس دستورات قرآنی جنگید و بر آن‌ها غلبه کرد. اگرچه علی در نبرد نهروان (۶۵۸ میلادی) موفق شد آنان را شکست دهد، شورش‌های خوارج ادامه یافت و نهایتاً در سال ۶۶۱ میلادی، علی به‌دست یکی از خوارج و
در سال ۶۶۱ میلادی، علی به‌دست یکی از خوارج و با انگیزهٔ انتقام‌گیری از شکست نهروان کشته شد. پس از آن‌که معاویه در سال ۶۶۱ خلافت اموی را بنیان نهاد، والیان او توانستند حرکت‌های خوارج را مهار کنند. اما خلأ قدرتی که در نتیجهٔ فتنه دوم (۶۸۰–۶۹۲) پدید آمد، زمینه را برای ازسرگیری شورش‌های ضدحکومتی خوارج فراهم ساخت. در این دوره، شاخه‌هایی مانند ازارقه و نجدات موفق شدند کنترل بخش‌های وسیعی از ایران و عربستان را در دست گیرند. با این حال، اختلافات داخلی و گسست‌های فرقه‌ای موجب تضعیف شدید آنان شد و نهایتاً در فاصلهٔ
موجب تضعیف شدید آنان شد و نهایتاً در فاصلهٔ ۶۹۶ تا ۶۹۹ توسط خلافت اموی شکست خوردند. در دههٔ ۷۴۰ میلادی، شورش‌های گستردهٔ خوارج بار دیگر در سراسر خلافت سربرآورد، اما همگی سرکوب شدند. جنبش‌های خوارج تا دوران خلافت عباسی (۷۵۰–۱۲۵۸) نیز ادامه یافت، ولی گروه‌های تندرو آن به‌تدریج حذف شدند. در پی آن، فرقه‌ای آرام‌تر و غیرجنگ‌طلب به‌نام اباضیه جانشین آنان شد که تا امروز در عمان و بخش‌هایی از شمال آفریقا همچنان پابرجا مانده‌اند. اباضیان با خوارجِ پدیدآمده در فتنهٔ دوم و دوره‌های بعد، ارتباطی برای خود قائل نیستند و
و دوره‌های بعد، ارتباطی برای خود قائل نیستند و آنان را به‌سبب تندروی‌هایشان محکوم می‌کنند. براساس پژوهش‌های موجود، خوارج از مجموعه‌ای واحد و منسجم از آموزه‌های دینی برخوردار نبودند. برخی از فرقه‌های خوارج، از جمله حروریه و ازارقه، در مسائل فقهی تنها به قرآن استناد می‌کردند و در نتیجه، شباهت‌هایی با قرآنیان داشتند. خوارج بر این باور بودند که هر مسلمان، فارغ از نسب یا قومیت، در صورت داشتن پاکی اخلاقی، شایستگی ایفای نقش خلافت را دارد. به اعتقاد آنان، چنانچه خلیفه‌ای مرتکب گناه شود، وظیفهٔ مسلمانان است که علیه
مرتکب گناه شود، وظیفهٔ مسلمانان است که علیه او قیام کنند و از قدرت برکنارَش کنند. بیشتر فرقه‌های خوارج، کسانی را که مرتکب گناه کبیره می‌شدند، کافر می‌دانستند. گروه‌های افراطی‌تر این جریان، حتی حکم به جواز قتل این افراد می‌دادند، مگر آن‌که توبه می‌کردند. افزون بر فعالیت‌های سیاسی و نظامی، بسیاری از اعضای خوارج خطیبان و شاعران توانمندی بودند و مضامین اصلی اشعارشان، تقوا و شهادت‌طلبی بود. در سده‌های هشتم و نهم میلادی، خوارج نقش فعالی در مناظرات کلامی داشتند و از طریق حضور در این گفت‌وگوها، در شکل‌دهی به
و از طریق حضور در این گفت‌وگوها، در شکل‌دهی به الهیات اسلامی نیز تأثیرگذار شدند. مطابق اطلاعات موجود، آنچه دربارهٔ تاریخ و آموزه‌های خوارج شناخته شده، عمدتاً برگرفته از نوشته‌های نویسندگان غیرخوارجی در قرون نهم و دهم میلادی است—و این متون، اغلب با رویکردی خصمانه نسبت به این فرقه نگاشته شده‌اند. نبود روایت تاریخی خوارج از زبان خودشان باعث شده کشف انگیزه‌های واقعی آنان دشوار باشد و تفسیرهای موجود با سوگیری فرقه‌ای همراه شوند. در منابع سنتی تاریخ‌نگاری اسلامی و دیدگاه‌های رایج مسلمانان، خوارج معمولاً به‌عنوان
دیدگاه‌های رایج مسلمانان، خوارج معمولاً به‌عنوان افراط‌گرایان مذهبی معرفی می‌شوند که از جماعت اسلامی جدا شده‌اند. واژهٔ «خوارج» در روزگار کنونی نیز گاه توسط مسلمانانِ جریان اصلی برای توصیف گروه‌های افراطی اسلام‌گرا به‌کار می‌رود، به‌ویژه آن‌هایی که به‌دلیل ایدئولوژی تند و مشی جنگ‌طلبانه‌شان با خوارج مقایسه شده‌اند. در مقابل، شماری از مورخان عرب معاصر بر وجوه برابرطلبانه و گرایش‌های مردم‌سالارانهٔ اولیهٔ خوارج تأکید دارند. در میان پژوهشگران دانشگاهی مدرن، برداشت‌های گوناگونی دربارهٔ خاستگاه و انگیزهٔ جنبش
گوناگونی دربارهٔ خاستگاه و انگیزهٔ جنبش خوارج وجود دارد. برخی آن را پدیده‌ای برخاسته از انگیزه‌های صرفاً دینی می‌دانند؛ گروهی دیگر عوامل اقتصادی را مؤثر می‌دانند؛ و برخی این جنبش را واکنش قبایل بدوی عرب به نهادینه‌شدن ساختار دولت مرکزی تلقی کرده‌اند. حتی در میان این دیدگاه‌ها، شماری از پژوهشگران روایت سنتی آغاز حرکت خوارج در صفین را نیز مورد تردید قرار داده‌اند. جنگ صفین. جنگ صفین بیش از هفتادهزار نفر کشته داد و بدون هیچ نتیجه‌ای متوقف گردید. پیدایش. خوارج نخستین فرقه‌ای بودند که در درون اسلام پدیدار شدند.
فرقه‌ای بودند که در درون اسلام پدیدار شدند. پیدایش آن‌ها به دوران فتنهٔ نخست (۶۶۱–۶۵۶ میلادی) بازمی‌گردد؛ دوره‌ای از تنش‌های سیاسی شدید بر سر رهبری امت اسلامی، که در پی کشته شدن خلیفهٔ سوم، عثمان (حکومت: ۶۵۶–۶۴۴ میلادی) در سال ۶۵۶ روی داد. پس از توقف جنگ صفین، در خلال شکل‌گیری توافق بر سر حکمیت، ائتلاف حامیان علی شروع به از هم پاشیدگی نمود. در بازگشت به کوفه، سپاه علی به دو گروه موافقان و مخالفان حکمیت تقسیم شدند. در حالی که مخالفان حکمیت، شعار «حکم کردن جز برای خدا نیست.» (لا حکم الا لِله) می‌دادند و
جز برای خدا نیست.» (لا حکم الا لِله) می‌دادند و موافقان را متهم به بدعت می‌کردند، موافقان حکمیت، مخالفان را متهم به خارج شدن از صف امام و امت می‌کردند. بدین ترتیب دوازده هزار مرد که مخالف حکمیت بودند از سپاه علی جدا شدند و در حرورا تجمع کردند. آن‌ها شبث بن ربعی را به فرماندهی نظامی و عبدالله بن کواء را به امامت جماعت برگزیدند. در میان آن‌ها بسیاری از موافقان اولیه متارکه جنگ و حکمیت بودند که اکنون به اشتباه خود پی برده بودند. آن‌ها متعهد شدند پس از پیروزی برای انتخاب خلیفه شورا تشکیل دهند. پوناوالا می‌گوید
انتخاب خلیفه شورا تشکیل دهند. پوناوالا می‌گوید مسئله توسل به سنت، باید مهم‌ترین دلیل واکنش قاریان بوده باشد. آن‌ها با توافق موافقت کردند، چرا که آن دعوت به صلح و به کار بردن قرآن بود. در آن زمان‌بندهای توافق‌نامه هنوز تعیین نشده بود و در آن موردی که علی دیگر امیرالمؤمنین تلقی نخواهد شد، وجود نداشت. از آن جدی تر، گسترش اختیارات داوران از قرآن به سنتی که ابهام‌آمیز است، اعتبار قرآن را به خطر می‌انداخت؛ بنابراین معادل حکم کردن افراد در امر دین (تحکیم الرجال فی الدین) به حساب می‌آمد. از این رو، آنان شعار «حکم
الدین) به حساب می‌آمد. از این رو، آنان شعار «حکم کردن جز برای خدا نیست.» (لا حکم الا الله) را برافراشتند. در این زمان، شامیان ادعا کردند که این توافق‌نامه، تأییدی است بر اینکه قرآن در مورد عادلانه یا غیرعادلانه بودن کشته شدن عثمان، حکم کند؛ ولی قاریان شکی نداشتند که او عادلانه کشته شده است. وی بر این باور است که پیش کشیدن مسئله قتل عثمان توسط معاویه در این مقطع حساس، باید به طفره رفتن قبلی وی از این موضوع مرتبط باشد. کل ماجرا یک تلاش سازمان یافته برای تخریب ائتلاف علی به نظر می‌رسد. قاریان به علی گفتند که