payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موفق به تصرف کارخانه‌های سیزده‌گانه گوانگ‌ژوو شدند و شهر را به اشغال جزئی درآوردند. با ورود ییشان در آوریل، چینی‌ها با تجهیز ۵۰٬۰۰۰ سرباز و تقویت دفاعات، آماده مقابله شدند. در مه ۱۸۴۱ با تشدید تنش‌ها، الیوت دستور تخلیه بازرگانان بریتانیایی از گوانگ‌ژوو را صادر کرد و نیروهای دو طرف برای درگیری نهایی آماده شدند. در شب ۲۱ مه ۱۸۴۱، نیروهای چینگ حمله شبانه گسترده‌ای علیه مواضع بریتانیا ترتیب دادند. آنان با بهره‌گیری از توپخانه‌های پنهان و ارسال قایق‌های آتش‌زن به سمت ناوگان بریتانیا، موقتاً کارخانه
آتش‌زن به سمت ناوگان بریتانیا، موقتاً کارخانه بریتانیایی‌ها را بازپس گرفتند. با این حال، این حمله با ضدحمله قدرتمند بریتانیایی‌ها به رهبری ژنرال گاف روبرو شد که منجر به تصرف ارتفاعات استراتژیک گوانگ‌ژوو و فرار نیروهای چینگ شد. در حادثه معروف سانیوانلی، مردم محلی به گروهی از سربازان هندی حمله کردند، اما در نهایت گوانگژو به طور کامل تحت اشغال بریتانیا درآمد. پس از این رویدادها، الیوت پیمان صلح "باجگوانگ‌ژوو" را بدون مشورت با فرماندهان نظامی امضا کرد که به خروج نیروهای بریتانیایی از منطقه در ازای دریافت غرامت
نیروهای بریتانیایی از منطقه در ازای دریافت غرامت مالی منجر شد. در حالی که مقامات چینگ مانند ییشان این نتیجه را یک موفقیت دیپلماتیک جلوه دادند، امپراتور دائو گوآنگ از واقعیت شکست نظامی بی‌اطلاع مانده بود و همچنان بر بازپس‌گیری هنگ کنگ اصرار می‌ورزید. این در حالی بود که ارتش بریتانیا کاملاً دست‌نخورده باقی مانده بود و تنش‌ها برای درگیری‌های آتی ادامه داشت. چین مرکزی. پس از عقب‌نشینی از گوانگژو، نیروهای بریتانیایی در هنگ‌کنگ مستقر شدند و در مورد ادامه جنگ میان فرماندهان اختلاف نظر وجود داشت. با انتصاب پاتینجر
فرماندهان اختلاف نظر وجود داشت. با انتصاب پاتینجر به جای الیوت در اوت ۱۸۴۱، استراتژی جنگ تغییر کرد و ناوگان بریتانیایی به سمت شمال و شهر بندری شیامن (آموی) حرکت کرد. در ۲۵-۲۷ اوت ۱۸۴۱، نیروهای بریتانیایی پس از درگیری‌های شدید و نبردهای دریایی و زمینی، شیامن را تصرف کردند. اگرچه بریتانیایی‌ها از غارت شهر جلوگیری کردند، اما چینی‌ها چند روز بعد شهر را بازپس گرفتند و فرماندار محلی با ادعای غرق کردن پنج کشتی دشمن، این رویداد را به عنوان یک پیروزی گزارش داد. در ۳۰ اوت ۱۸۴۱، لرد پالمرستون که حامی سرسخت اقدامات
۳۰ اوت ۱۸۴۱، لرد پالمرستون که حامی سرسخت اقدامات تهاجمی علیه چین بود، از سمت وزارت خارجه برکنار شد و ویلیام لمب وایکنت ملبورن جایگزین او شد. ویلیام لمب اگرچه همچنان از اهداف جنگ حمایت می‌کرد اما رویکرد محتاطانه‌تری در پیش گرفت و به دنبال راه‌حل دیپلماتیک بود. در میدان نبرد، نیروهای بریتانیایی تهاجم گسترده‌ای را به سواحل مرکزی چین آغاز کردند. در اکتبر ۱۸۴۱، آنان با تصرف مجدد ژوشان، کنترل بندر استراتژیک دینگهای را به دست گرفتند و در ادامه با تصرف شهر مهم نینگبو در ۱۳ اکتبر، ضربه مهلکی به توان دفاعی چینگ وارد
در ۱۳ اکتبر، ضربه مهلکی به توان دفاعی چینگ وارد آوردند. سقوط نینگبو نه تنها کارخانه مهم توپسازی امپراتوری را به دست بریتانیایی‌ها انداخت، بلکه مسیر دسترسی به رودخانه کیانتانگ را نیز برای آنان گشود. در بهار ۱۸۴۲، شکست سنگین در نبرد نینگبو در ۱۰ مارس، نیروهای چینگ به رهبری ییجینگ نتوانستند شهر را بازپس بگیرند. بریتانیایی‌ها با استفاده از تاکتیک‌های برتر نظامی، حمله چینی‌ها را در خیابان‌های شهر به دام انداخته و تلفات سنگینی به آنان وارد کردند. این پیروزی راه را برای تصرف شهرهای کیکسی در ۱۵ مارس و ژاپو در ۱۸
را برای تصرف شهرهای کیکسی در ۱۵ مارس و ژاپو در ۱۸ مه هموار کرد. در نبرد ژاپو، اگرچه ۳۰۰ سرباز نخبه پرچم هشت‌گانه چینگ با مقاومتی قهرمانانه پیشروی بریتانیایی‌ها را برای چند ساعت متوقف کردند، اما در نهایت این بندر مهم نیز سقوط کرد. عملیات یانگ‌تسه. با مسدود شدن یا اشغال بسیاری از بنادر چین توسط بریتانیایی‌ها، سرلشکر گاف در ماه مه برای فلج کردن مالی امپراتوری چینگ، حمله به رودخانه یانگ‌تسه را برنامه‌ریزی کرد. در ۱۴ ژوئن، دهانه رود هوانگپو توسط ناوگان بریتانیا تصرف شد. در ۱۶ ژوئن، نبرد ووسونگ رخ داد و شهرهای
تصرف شد. در ۱۶ ژوئن، نبرد ووسونگ رخ داد و شهرهای ووسونگ و بائوشان به اشغال بریتانیا درآمدند. حومه دفاع‌نشده شانگهای نیز در ۱۹ ژوئن سقوط کرد. دریاسالار چن هوچنگ در دفاع از دژ ووسونگ کشته شد. در ۱۴ جولای، ناوگان بریتانیا پیشروی به بالادست یانگتسه را آغاز کرد. در ۲۱ ژوئیه، نبرد ژنژیانگ - آخرین نبرد بزرگ جنگ - درگرفت. مهندسان بریتانیایی دروازه غربی شهر را منفجر کردند و نبرد خیابانی شدیدی درگرفت. این نبرد با ۳۶ کشته، سنگین‌ترین تلفات رزمی بریتانیا در کل جنگ بود. تصرف ژنژیانگ باعث قطع کانال بزرگ شد و سیستم توزیع
تصرف ژنژیانگ باعث قطع کانال بزرگ شد و سیستم توزیع غله امپراتوری را فلج کرد. بریتانیایی‌ها در ۳ اوت به سمت نانجینگ حرکت کردند و تا ۱۱ اوت در موضع حمله به شهر قرار گرفتند. مقامات چینگ در شهر، با وجود عدم دریافت مجوز رسمی از امپراتور، با درخواست مذاکره بریتانیایی‌ها موافقت کردند. پیمان نانجینگ و پایان جنگ. در ۱۴ اوت، یک هیئت چینی به رهبری کی یینگ، مقام بلندپایه مانچو و لیپو، از نانجینگ به سوی ناوگان بریتانیا حرکت کرد. مذاکرات به مدت چندین هفته به طول انجامید، زیرا هیئت بریتانیایی اصرار داشت که این پیمان باید
زیرا هیئت بریتانیایی اصرار داشت که این پیمان باید توسط امپراتور دائو گوآنگ پذیرفته شود. دربار به امپراتور توصیه کرد که معاهده را بپذیرد و در ۲۱ اوت، امپراتور دائوگوانگ به دیپلمات‌های خود اجازه داد تا پیمان صلح را با بریتانیا امضا کنند. جنگ اول تریاک به طور رسمی در ۲۹ اوت ۱۸۴۲ با امضای پیمان نانجینگ به پایان رسید. این سند توسط مقامات امپراتوری‌های بریتانیا و چینگ در کشتی اچ‌ام‌اس کورنوالیس امضا شد. نتایج جنگ. این جنگ با امضای پیمان نانجینگ به پایان رسید. در «عهدنامه تکمیلی بوگ»، امپراتوری چینگ همچنین
در «عهدنامه تکمیلی بوگ»، امپراتوری چینگ همچنین بریتانیا را همتراز با چین به رسمیت شناخت و به اتباع بریتانیایی امتیازات قضاوت برون‌مرزی در بنادر معاهده اعطا کرد. در سال ۱۸۴۴، ایالات متحده و فرانسه به ترتیب عهدنامه‌های مشابهی با چین به نام های «عهدنامه وانگشیا» و «عهدنامه وامپو» منعقد کردند. علاوه بر گشودن چین به روی تاجران تریاک اروپایی، تجارت اروپایی کارگران اسیر چینی، که به آنها کولی گفته میشد، نیز رونق گرفت. چین موظف شد اجازه فعالیت میسیونرهای خارجی را بدهد و عهدنامه‌های نابرابر، صلاحیت قضایی قدرت‌های
بدهد و عهدنامه‌های نابرابر، صلاحیت قضایی قدرت‌های اروپایی بر مأموریت‌های مذهبی و نیز برخی اختیارات بر مسیحیان چینی را به آنان اعطا کرد.
دهستان خورگو از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان در جنوب ایران است. این دهستان در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی شهر بندرعباس و در یک منطقه کوه پایه ای واقع شده‌است. وجود رودخانه، چشمه آب‌گرم خورگو، ارتفاعات، پوشش گیاهی مناسب و حیات وحش در آن جلوه‌های طبیعی زیبا و جالبی به این منطقه بخشیده‌است. یک زیارتگاه (معروف به زاتیفان به معنای زاده طوفان) در روستای داوودی از جاذبه‌های زیارتی دهستان است. دهستان خورگو مجموعه‌ای از چند روستای مختلف است که همگی آنها در پای کوهی بلند واقع شده‌اند که نام آنها به
آنها در پای کوهی بلند واقع شده‌اند که نام آنها به ترتیب قرارگیری از غرب به شرق عبارتند از: درژگی-گژگو-گورمونو-چاهو-گاش-داوودی- شهرو - گلستان - میامی - ابراهیمی - درجتان- مزراکو - دیمشهر -بوندر-سر گلم - آب قلمو-آبزمینو. کریدر هوایی پروازهای بندرعباس به تهران از فراز این روستا می‌گذرد. در اول فروردین ماه سال ۱۳۵۶ مطابق با ۲۱ مارس ۱۹۷۷ زلزله ای با قدرت با بزرگی ۷ ریشتر در منطقه خورگو رخ داد که در اثر این زلزله ۱۵۲ نفر کشته و ۵۵۶ نفر مجروح گشتند. این زلزله موجب ویرانی ۱۵۰۰ خانه شده و ۳/۱ درصد از دامها نیز تلف
ویرانی ۱۵۰۰ خانه شده و ۳/۱ درصد از دامها نیز تلف شدند.
روستای سعادت آباد روستای آبادی از توابع بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این روستا یکی از بخش‌های شهر حاجی‌آباد است که آب و هوای گرم و خشک دارد . اطراف روستا را از یک طرف رودخانه‌های متعدد از جمله رودخانه‌های شور ، «نیزار» و آب شور و از طرف دیگر، ارتفاعات حاجی آباد ، «نیزا» ، «دزدر» ، «وانمان»، جایین «جایین» ، «سیرو» ، «کم برآفتاب» ، «شاهین» فرا گرفته‌اند . همین ویژگی طبیعی، این منطقه را زیبا و جالب توجه کرده‌است به طوری که موجب وجد و حیرت بینندگان می‌شود . همچنین در
که موجب وجد و حیرت بینندگان می‌شود . همچنین در این روستا آثار دو قلعهٔ قدیمی به نامهای قلعه حاجی آباد و قلعه کلدان باقی‌مانده که جالب توجه هستند . جمعیت. این روستا در دهستان طارم قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۶نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
سرزمین یا قلمرو پایتختی استرالیا (در انگلیسی: Australian Capital Territory و به اختصار ACT) کوچک‌ترین ایالت از مجموع هشت ایالت دارای دولت مستقل در استرالیاست. قلمرو پایتختی استرالیا، همانند یک بخش کوچک در دل ایالت نیو ساوت ولز قرار گرفته و با ایالت دیگری هم‌مرز نیست. اهمیت این قلمرو به خاطر وجود کانبرا، پایتخت استرالیا، در آن است. ورود سپیدپوستان به این منطقه در سال ۱۸۲۰، تقریباً پنج دهه بعد از ورود جیمز کوک اتفاق افتاده‌است. ده سال پس از تأسیس کشور فدرال استرالیا در سال ۱۹۰۱، این سرزمین از نیو ساوت ولز جدا
در سال ۱۹۰۱، این سرزمین از نیو ساوت ولز جدا شد و به دولت فدرال برای ساختن پایتختی جدید تحویل شد.
تلفن رادیویی اتومبیل (ARP) (فنلاندی : Autoradiopuhelin) اولین شبکه تلفن همراه عمومی تجاری در فنلاند بود. فناوری مورد استفاده نسل صفر (نسل۰) بود، با این تفاوت که آن سلول‌هایی داشت، حرکت بین آنها یکپارچه نبود. شبکه در سال ۱۹۶۸ پیشنهاد شد و ساختن آن از ۱۹۶۹ آغاز شد. آن در سال ۱۹۷۱ قابل دسترسی شد و پوشش جغرافیایی ۱۰۰ درصدی در سال ۱۹۷۸ با ۱۴۰ ایستگاه پایه داشت. شبکه ARP در سال ۲۰۰۰ با آمدن NMT-۹۰۰ بسته شد. ARP یک موفقیت بود و محبوبیت خوبی به دست آورد (۱۰۸۰۰ کاربر در سال ۱۹۷۷ و در نهایت ۳۵۵۶۰ کاربر در ۱۹۸۶)، اما
در سال ۱۹۷۷ و در نهایت ۳۵۵۶۰ کاربر در ۱۹۸۶)، اما در نهایت خیلی متراکم شد و به تدریج با فناوری جدیدتر NMT جایگزین شد. به هر حال، ARP تنها شبکه تلفن همراه با پوشش ۱۰۰ درصدی برای مدتها بود و محبوبیت خود را در گروه خاصی از کاربران حفظ کرد. ARP در فرکانس ۱۵۰MHz (تعداد ۸۰ کانال در باند ۱۴۷٫۹-۱۵۴٫۸۷۵ MHz) اجرا شد. قدرت انتقال از ۱ تا ۵ وات محدوده بندی شده بود. در ابتدا آن فقط از انتقال نیمه-دوطرفه استفاده می‌کرد، بعدها، تلفن‌های دو-طرفهٔ اتومبیل را معرفی کرد. به خاطر آنالوگ بودن، آن رمزگذاری نداشت و به خاطر همین
آنالوگ بودن، آن رمزگذاری نداشت و به خاطر همین تماس با دستگاه‌های پوینده قابل خواندن بودنند. این سیستم کار خود را با سرویس سوئیچ دستی آغاز کرد، اما در سال ۱۹۹۰ کاملاً خودکار شد، گرچه در آن زمان تعداد مشترکینش رفته رفته به ۹۸۰ کاربر کاهش یافت. ARP از جابه‌جایی پشتیبانی نمی‌کرد، بنابراین تماس‌ها هنگام رفتن به سلول جدید قطع می‌شدند. اندازه هر سلول تقریباً ۳۰ کیلومتر بود. اولین دستگاه‌های تلفن همراه ARP از نظر حجمی خیلی بزرگ بودند به خاطر همین هم در بدنه اتومبیل‌ها جاسازی می‌شدند که به یک گوشی در نزدیک صندلی
جاسازی می‌شدند که به یک گوشی در نزدیک صندلی راننده متصل بودند. همچنین ARP قیمت گرانی داشت. در سال ۱۹۹۰، گوشی‌های دستی برای ARP معرفی شدند اما خیلی محبوبیتی نداشتند، به خاطر اینکه سیستم‌هایی مانند NMT با تجهیزات جدید موجود بودند.
فیدیاس (به یونانی باستان:Φειδίας) (زاده:۴۹۱-مرگ ۴۳۰ (پیش از میلاد)) پیکرتراش یونان باستان بود. او را به چشم برترین تندیس‌گر سبک کهن می‌نگرند. وی پسر خارمیدس بود. او نیایشگاه آتنا را در آکروپولیس آتن و تندیس بسیار تنومند زئوس را در المپیا در سده پنجم پیش از میلاد مسیح طرح‌ریزی‌نمود. گویا اثرهای آتنی او به فرمان پریکلس ساخته شده‌اند. زندگی. گزارش‌های گوناگونی دربارهٔ پرورش او به ما رسیده‌است. هگیاس، آگلاداس و تاسیان نگارگر پولیگنوتوس را استاد او دانسته‌اند. به حساب آگلاداس می‌توان گفت که آموزشگاه‌های دورین
به حساب آگلاداس می‌توان گفت که آموزشگاه‌های دورین به‌حتم بر بسیاری از کارهای او اثرگذارده‌اند. دربارهٔ زندگی او جدا از کارش کم‌می‌دانیم. از دو شاگرد او یاد شده‌است که او با هر دو رابطه عاشقانه و جنسی آنچنان که در یونان باستان رسم بود داشت؛ یکی آگوراکتیروس که برای پیکرتراشی نمسیس در رامنوس شناخته‌شده‌است. دیگری که استادش بدو دلبسته‌تر بود و پیوستگی نزدیکتری هم بدو داشت پانتارکس الیسی بود که در هشتادوششمین بازی‌های المپیک باستانی در ۴۳۶ (پیش از میلاد)در رشته کشتی برنده شده‌بود. از این پسر جوان برای مدل بخشی
کشتی برنده شده‌بود. از این پسر جوان برای مدل بخشی تندیس زئوس فیدیاس بهره‌برده‌بود. او متهم‌شده‌است که روی انگشت کوچک زئوس چنین حک‌کرده‌بود: "پانتارکس زیباست." دربارهٔ مرگ او پلوتارک گزارش می‌دهد که وی مورد خشم پریکلس قرارگرفته‌بود و در زندان وی مرد. هرچند این گزارش چندان درست نمی‌نماید. در گزارش دیگری فیلوخوروس برپایه گفتاوردی از حاشیه‌نویسی آریستوفان می‌گوید که او از زندان به سوی الیس گریخت. در آنجا او تندیس بزرگی از زئوس برای مردمان آن سامان ساخت و پس از آن به دست ایشان کشته‌شد. اگر بخواهیم گزارش پلوتارک
به دست ایشان کشته‌شد. اگر بخواهیم گزارش پلوتارک را بپذیریم می‌توان گفت که او پس از پایان کارش در الیس به آتن بازگشته و در آنجا پس از پایان کار تندیس زئوس در المپیا دادگاهی شده و به زندان افکنده شده‌است.
گردان یهودی ، تشکیلاتی نظامی و متشکل از داوطلبان یهودی است که در جریان جنگ جهانی اول در کنار نیروهی انگلیس و متفقین جنگیدند. گردان یهودی شماره ۳۸ که در میان سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ تشکیل شد و گردان ۳۹ که بن گوریون و بن تسفی در سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ در آمریکا آن را تأسیس کردند و گردان ۴۰ (که توسط زیو ژابوتینسکی در فلسطین تحت قیومیت بریتانیا تشکیل شد) و گردان‌های "یورش تفنگ‌های پادشاهی" نیروهی تشکیل‌دهنده این سازمان هستند.
بقعهٔ دوازده امام از بناهای دوره سلجوقی است که در محله فهادان شهر یزد در مرکز ایران قرار دارد. گنبد آجری این بقعه در شمار آثار مهم هنر سلجوقی به‌شمار می‌رود. این قپه (قبه) که قدیمترین بنای یزد بنا بر استدلال و سندیت تاریخی و شناسنامه‌ای می‌باشد. دوازده امام گنبد منفردی است از سال ۴۲۹ هجری نزدیک به حسینیه بزرگ محله فهادان و قدیمی‌ترین بنای موجود در یزد که از حیث سبک بنا و نقش و نگار و کتیبه کوفی رنگی واجد اهمیت خاص و موضوع سخن متخصصان تاریخ معماری اسلامی است. محقق بزرگ و ایرانشناس مجرب آقای آرتور اپهام پوپ
محقق بزرگ و ایرانشناس مجرب آقای آرتور اپهام پوپ چندین بار از این بنا در کتاب طرح هنر ایران یاد کرده‌است. دو نقشه و طراحی را که کار اریک شرویدر است و در کتاب مذکور چاپ شده‌است در اینجا به نقل از آن اثر می‌آوریم. کتیبه رنگی موجود بر دیوار گچی جانب شرقی گواه‌است بر اینکه گنبد به دستور دو برادر به نام‌های ابو یعقوب و ابومسعود برپا شد. هیچ معلوم نیست که تغییر نام بنا به دوازده امام از آنچه عصری است. آنچه مسلم است این بنا بر اساس کتیبه موجود در آن توسط ابو مسعود بهشتی و ابو یعقوب اسحق فرزند ینال که از سرهنگان
بهشتی و ابو یعقوب اسحق فرزند ینال که از سرهنگان دستگاه حکومت علاء الدوله بوده‌اند ساخته شده‌است. از این دو نفر کتیبه‌ای هم بر در دروازه حظیره موجود بوده‌است! آثار موجود در قبه. ۱-کتیبه کوفی تزئینی از رنگ «بالای سر در گاه نمای غربی که در حاشیه‌ای از نقوش گل و بوته قرار دارد» بدین کلمات: مما امر ببنا{ء} هذه القبه المبا{ر} که… ابوالنجم و الاسفهسلار الجلیل… ابو یعقوب و اسحق ابنا ینال مولینا (امیر المو) منین ابتغاء مرضاه الله و ثوابه. فی شهر رمضان سنه تسع و عشرین و اربع مائه (۴۲۹ هجرت) به نقل از مفاخر فهادان
و اربع مائه (۴۲۹ هجرت) به نقل از مفاخر فهادان وجهان (پیر نیا و ایرج افشار) و در محراب آن سنگ قبری از یشم یا مرمریت سبز بوده که از آنجا سرقت شده! که بعداً سنگ قبر فخرالدین اسفنجردی (شیخ احمد فهادان) به اندازه ۶۰*۹۲ که در محراب نصب می‌شود که صد و اندی سال قبل به این مکان منتقل می‌شود که در حال حاضر این سنگ نیز در این مکان موجود نمی‌باشد!. که بنا بر تحقیقات و نظر این حقیر این سنگ نیز به احمد متعلق نبوده که سنگ آن جناب نیز به سرقت رفته وسنگ مزبور به اسفنجردی دیگری متعلق می‌باشد! که چون دلیلی بر محو کردن اسم
دیگری متعلق می‌باشد! که چون دلیلی بر محو کردن اسم کوچک نبوده این حدس وحدیث را قوت می‌بخشد. ۲-کتیبه کوفی از رنگ بر بالای سر در ورودی {شمالی} که آیه ۱۶۳ سوره بقره‌است که متأسفانه قسمتی از آن ریخته و محو است. ۳- کتیبه کوفی از رنگ بر سر درگاه نمای شرقی آیه ۶۵ سوره الغافر (المومن) باشد که بعد از {الا هو}ریخته و محو است؛ و همچنین از زیر چند لایه گچ یکی از قدیمی‌ترین آثار گچ بری و زیباترین آثار به جا مانده در دنیا متجلی و در برابر دید عموم قرار گرفته‌است. روی بخش زیرین بنا که در واقع بر اثر بقایای ساختمانی پیشین
زیرین بنا که در واقع بر اثر بقایای ساختمانی پیشین که بر آن متصل باقی مانده زشت و بدنما گردیده، یک اشکوب هشت‌ضلعی بر پا شده که بر آن نیم‌گنبدهایی متکی است که سطوح خارجی طاقچه‌های زاویه‌ای را تشکیل می‌دهد. یک اشکوب هشت‌ضلعی دیگر که بسیار کوچکتر بوده و به‌طور محسوس نسبت به اشکوب اولی عقب نشسته، قرار دارد و پس از آن گنبد در می‌آید. سطوح اشکوب هشت‌ضلعی فوقانی در هر ضلع با سه طاقچه مسطح زینت یافته است.
اطلس بزرگ (به عربی: الاطلس الکبیر، به فرانسوی: Haut Atlas) نام رشته‌کوهی در مرکز کشور مراکش در شمال آفریقا است. اطلس بزرگ از سمت غرب اقیانوس اطلس آغاز می‌شود و در سمت شرق تا مرز مراکش با الجزایر ادامه می‌یابد. رشته‌کوه اطلس بزرگ از سوی جنوب غربی به رشته‌کوه اطلس کوچک می‌پیوندد. کوه جبل توبقال به بلندای ۴٬۱۶۷ متر بلندترین نقطهٔ اطلس بزرگ است.
اطلس کوچک (به عربی: الأطلس الصغیر، به فرانسوی: Anti-Atlas) نام رشته‌کوهی است در شمال آفریقا. اطلس کوچک بخشی از رشته‌کوه اطلس بزرگ به‌شمار می‌آید. ساکنان منطقهٔ اطلس کوچک بیشتر از قوم بربر شلوه هستند. بخش بزرگی از سطح منطقه پوشیده از گیاهان کاکوتی، رومارن و دیگر گیاهان کم‌آب‌دوست مانند ارقان است. با حرکت به سمت جنوب، منطقه چهره بیابانی به‌خود می‌گیرد.
آرگان یا اَرگان (به عربی مغربی: أرݣان) گونه‌ای درخت بوم‌زاد درهٔ سوس در جنوب غربی کشور مراکش است. این درخت به خانواده "Sapotaceae" تعلق دارد و یکی از مهم‌ترین منابع طبیعی منطقه سوس-ماسه در مراکش است. آرگان به دلیل تحمل خشکی و محیط‌های سخت، نقشی حیاتی در جلوگیری از فرسایش خاک و حفظ اکوسیستم محلی ایفا می‌کند. آرگان ۸ تا ۱۰ متر بلند می‌شود و ۱۵۰ تا ۲۰۰ سال عمر می‌کند. درخت آرگان در ۳۰ سالگی میوه می‌دهد. شهرت این درخت به خاطر روغن میوهٔ آن است. بذر درخت آرگان. میوهٔ آرگان دارای ۲ تا ۴ سانتیمتر طول و ۱٫۵ تا ۳
میوهٔ آرگان دارای ۲ تا ۴ سانتیمتر طول و ۱٫۵ تا ۳ سانتیمتر عرض است که پوستی ضخیم داشته و دارای مزه ای تلخ است. این پوست تلخ، گوشتی شیرین را احاطه کرده‌است. میوهٔ آرگان، دارای یک بذر کوچک و روغنی است؛ و بذر درخت آرگان از دل همین میوه به دست می‌آید. سخت‌ترین کار در طول فرایند خارج کردن روغن آرگان، خارج کردن بذر آرگان از دل میوه است، در این مرحله میوه‌ها به صورت دستی شکاف داده شده و بذر خارج می‌شود. کاشت درخت آرگان. این گیاه دارای ریشه‌های بسیار قوی است که می‌تواند شرایط سخت و کم‌آب بیابان را تحمل کند. این
شرایط سخت و کم‌آب بیابان را تحمل کند. این درخت مقاومت بسیار زیادی به شرایط خشکی، گرمای شدید و خاک‌های فقیر از نظر مواد غذایی دارد بهترین رشد را در شرایط آفتاب کامل دارد. حدود یک سال طول می‌کشد تا میوه‌ها بالغ شوند. این میوه‌ها در ماه‌های جون تا ژوئیه (یک سال پس از گلدهی) می‌رسند. نکات تاریخی. ----استفاده از روغن آرگان به هزاران سال پیش برمی‌گردد و بخشی از میراث فرهنگی و اقتصادی مردمان بربر بوده است. این روغن به‌عنوان «طلای مایع» شناخته می‌شود و در سال‌های اخیر به دلیل محبوبیت جهانی‌اش، نقش اقتصادی مهمی در
به دلیل محبوبیت جهانی‌اش، نقش اقتصادی مهمی در مراکش پیدا کرده است.
ایزاک امانویلوویچ بابل (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۸۹۴ -درگذشته ۲۷ ژانویه ۱۹۴۰) نویسنده یهودیتبار روس و از بزرگ‌ترین نویسندگان روسیه در قرن بیستم است. از این نویسنده تعداد زیادی داستان کوتاه، بخش‌هایی ناتمام از یک رمان و چندین فیلمنامه باقی‌مانده‌است. اولین مجموعه از آثار وی به زبان انگلیسی در سال ۱۹۹۲ توسط دخترش ناتالی بابل گردآوری شد و انتشار یافت. وی در می ۱۹۳۹ دستگیر و در سال ۱۹۴۰ به اتهام خیانت به شوروی و جاسوسی اعدام شد. وی سه بار ازدواج کرد و از خود سه فرزند باقی گذاشت. بابل همیشه از ماکسیم گورکی به عنوان استاد
گذاشت. بابل همیشه از ماکسیم گورکی به عنوان استاد و راهنمای خود نام می‌برد. ایزاک بابل همچون اکثر روشنفکران و نویسندگان انقلاب بلشویکی روسیه دلبسته آرمان‌ها و اهداف کمونیسم بود. اما بعد از آغاز حکومت ترور و وحشت کمونیست‌ها، آنچنان سرخورده و مأیوس شد که به مخالفان آن پیوست و سرانجام به دست رژیمی که زمانی حامی‌اش بود، اعدام شد. سال‌ها بعد در دورهٔ موسوم به استالین‌زدایی از این نویسنده اعاده حیثیت شد. فضای داستان‌های وی سرشار از طنزی درخشان و گزنده است. آدم‌ها، مکان‌ها و اتفاقات داستان‌های وی همچون خود انقلاب،
مکان‌ها و اتفاقات داستان‌های وی همچون خود انقلاب، مملو از بدویت، خون و نزاع و درگیری‌اند. از درخشان‌ترین نوشته‌های وی داستان کوتاه «گی دو موپاسان» است که در واقع ادای دینی به نویسنده فرانسوی گی دو مو پاسان است.
زاگرس خودرو یکی از شرکت‌ها و کارخانه‌های خودروسازی در ایران بود که در زمینه مونتاژ خودرو فعالیت داشت. کارخانه زاگرس خودرو در بروجرد و ۲۰ کیلومتری جاده ملایر قرار گرفته‌است و از سال ۱۳۷۵ شروع به فعالیت کرد. این شرکت با کارخانجات خودروسازی پروتون مالزی قرارداد دارد و خودروهایی با نام پروتون تولید می‌کرد. این شرکت در تاریخ 24 خرداد ماه سال 1404 طی حمله‌ای در جنگ بین ایران و اسرائیل از کار افتاد. زاگرس خودرو با ظرفیت اسمی پنجاه‌هزار خودرو در سال طراحی شد اما برای مدت طولانی تنها پنج‌هزار دستگاه خودرو در سال
برای مدت طولانی تنها پنج‌هزار دستگاه خودرو در سال تولید می‌کرد. نخستین محصول این شرکت که با همکاری شرکت پروتون مالزی تولید شده پروتون ویرا است که در اصل همان میتسوبیشی لنسر می‌باشد. این محصول نخستین بار در سال ۱۳۸۱ روانه بازار شده‌است. این کارخانه خودروهای زیر را تولید می‌کرد: این کارخانه در آذرماه سال ۹۱ به‌دلیل مشکلات مالی تعطیل شد و بیش از چهارصد کارگر آن بیکار شدند. این کارخانه مجدداً در سال ۹۲ شروع به کار کرده‌است و خودروهای پیکاپ پارس خودرو (ریچ) و در سال ۹۳ خودرو mvm 530 را نیز تولید می‌نماید؛ و
در سال ۹۳ خودرو mvm 530 را نیز تولید می‌نماید؛ و همچنین در سال ۹۴ با رنگ آمیزی پراید، رنگ و مونتاژ ام‌وی‌ام ۵۳۰ و همچنین تولید بایک همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. این کارخانه در خرداد ۱۳۹۵ طی شروطی به شرکت صنایع تولیدی عظیم خودرو اجاره داده شد و نام سردرب کارخانه به «شرکت عظیم خودرو» تغییر یافت. عظیم خودرو بروجرد خودروهای فوتون ساوانا و هن‌تنگ ایکس۷ و هن‌تنگ ایکس۵ را مونتاژ می‌کرد. با این حال، قرارداد اجاره به‌علت تخلفات متعدد مستأجر و عدم انجام تعهدات وی در سال ۱۳۹۸ فسخ گشت و مجدداً در سال ۱۳۹۹ با
وی در سال ۱۳۹۸ فسخ گشت و مجدداً در سال ۱۳۹۹ با شروط جدید مدت اجاره تا اسفند ۱۴۰۱ تمدید شد. در مرداد ۱۴۰۰ مجدداً به‌علت تخلفات و عدم انجام تعهدات توسط مستأجر قراراد اجاره فسخ گشت و شرکت عظیم خودرو ملزم به تحویل کارخانه به مالک اصلی یعنی شرکت زاگرس خودرو می‌باشد. در تیرماه ۱۴۰۱ با پیگیری‌های ۲ ساله مقصودی نماینده وقت بروجرد در مجلس شورای اسلامی کارخانه به زاگرس خودرو تحویل داده شد. در حال حاضر خط تولید صنایع اتومبیل‌سازی فردا (FMC) با تولید خودروهای FMC SX5، FMC T5 و کامیونت در این کارخانه راه‌اندازی
SX5، FMC T5 و کامیونت در این کارخانه راه‌اندازی شده‌است.
محبوبه بیات (زاده ۲ اسفند ۱۳۲۸، مشهد) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است. زندگی. در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک در رشته‌های بازیگری و کارگردانی تحصیل کرد. او پیش از انقلاب ۵۷، عضو تئاتر ادارهٔ فرهنگ و هنر شهر مشهد و سپس ادارهٔ تئاتر تهران بود. آغاز بازی او در سینما با فیلم گوزن‌ها ساختهٔ مسعود کیمیایی در سال ۱۳۵۳ بود. خروج از ایران. محبوبه بیات در مهر ۱۳۹۳ از ایران خارج و به فرانسه پناهنده شد. وی از مخالفان جمهوری اسلامی و حامیان پادشاهی پهلوی است و در گفتگویی از بازی در فیلمهای مسعود ده نمکی اظهار شرمندگی
از بازی در فیلمهای مسعود ده نمکی اظهار شرمندگی کرده‌است.
سیتروئن زانتیا نام خودرویی خانوادگی است که میان سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ توسط شرکت سیتروئن در دو نوع اتاق پنج در لیفت‌بک و استیشن تولید می‌شد. مدل‌های پنج در لیفت‌بک میان سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ در خط تولید سیتروئن در شهر رن فرانسه تولید و مدل‌های استیشن میان سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ در خط تولید شرکت هولیز (Heuliez) در شهر سوریز فرانسه تولید گردید و تا سال ۲۰۱۰ در ایران تولید شد. سیتروئن زانتیا در ۱۰ فاز جداگانه تولید گردید. فاز اول میان سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ تولید گردید و در سال ۱۹۹۸ فاز دوم این مدل که دچار تغییراتی
و در سال ۱۹۹۸ فاز دوم این مدل که دچار تغییراتی مانند فیس لیفت در ظاهر و تغییرات در سامانه‌های برقی، ایمنی و تجهیزات داخلی و موتور و گیربکس‌های قابل انتخاب گردیده بود جایگزین مدل‌های فاز یک گردید و تولید این مدل تا سال ۲۰۰۲ ادامه یافت. مدل پنج در لیفت بک علاوه بر فرانسه به تعداد محدود در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ در چین توسط شرکت فنگشن-سیتروئن نیز مونتاژ گردید. پس از توقف تولید این خودرو در ایران، شرکت سایپا در خط تولید تهران میان سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ اقدام به تولید و عرضه این خودرو برای بازار داخلی ایران نمود.
و عرضه این خودرو برای بازار داخلی ایران نمود. در مدل‌های تولید ایران حق انتخاب بسیار محدود بود. بدنه فقط به صورت پنج در لیفت بک و موتورها فقط در سه نوع ۱٫۸، ۲٫۰ و ۳٫۰ لیتر بنزینی و انتقال نیروی گیربکس، ۵ دنده دستی و برخی اتومات بوده‌است. بدنه سیتروئن زانتیا توسط دانیل آبرامسون در شرکت برتونه ایتالیا طراحی گردید. طراحی داخلی این مدل نیز توسط برتونه انجام گرفت. این خودرو با دو نوع بدنه پنج در لیفت بک و استیشن تولید گردید. موتورها و سامانه انتقال نیرو در نظر گرفته شده برای زانتیا همان موتورهای مشترک در گروه
گرفته شده برای زانتیا همان موتورهای مشترک در گروه پی اس ای از ۱٫۶ لیتری چهار سیلندر خطی تا ۲٫۹ لیتری شش سیلندر وی شکل بنزینی و همچنین از ۱٫۹ لیتری دیزلی تنفس معمولی تا ۲٫۱ توربو دیزل بودند. در این مدل انتقال نیرو به چرخهای جلو از طریق گیربکس‌های ۵ دنده دستی گروه پی اس آ و گیربکس‌های اتوماتیک ساخت شرکت ZF آلمان و همچنین گیربکس اتوماتیک AL4 طراحی و ساخته مشترک گروه پی اس آ و رنو استفاده شد. در این مدل همانند دیگر سیتروئن‌های متوسط و بزرگ در آن دوران از سامانه تعلیق هیدروپنوماتیک معروف سیتروئن استفاده گردید
تعلیق هیدروپنوماتیک معروف سیتروئن استفاده گردید ولی به غیر از سامانه تعلیق هیدروپنوماتیک در برخی مدل‌های زانتیا از نسل دوم سامانه تعلیق هیدراکتیو نیز استفاده شد که نسل جدید الکترونیک کنترل از سامانه تعلیق هیدروپنوماتیک بودند و بر روی این مدل‌ها امکان سفارش محور عقب فرمان پذیر با میزان فرمان پذیری ۳ درجه نیز وجود داشت. نام زانتیا مانند برخی نام‌ها در مدل‌های دیگر سیتروئن برگرفته از اسامی تاریخ باستان یونان است. زانتیا برگرفته از کلمه زانتوس (در زبان یونانی به معنی طلائی) و برگرفته شده از نام شهر باستانی
به معنی طلائی) و برگرفته شده از نام شهر باستانی زانتوس یا زانث (یونانی: "Ξάνθος زانثُس") یا شهر طلایی در منطقه باستانی لیکیه است. از آثار مشهور به جا مانده در خرابه‌های این شهر سنگ نبشته زانتیائی یا Xanthian Obelisk است که در دوران حکومت امپراتوری هخامنشی بر این نوشته شده است. سامانه ترمز. سامانه ترمز در سیتروئن زانتیا بر خلاف دیگر خودروهای غیر سیتروئن به‌صورت تمام هیدرولیکی و با تأمین فشار توسط پمپ هیدرولیک خودرو و دارای سامانه ضد قفل ABS می‌باشد. در این سامانه نیروی ترمز به‌صورت کامل توسط پمپ هیدرولیکی