payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجدد قدرت وجود داشته است. موضع ایران دربارهٔ جنگ. حکومت پهلوی که دارای روابط نزدیک با افغانستان بود در ابتدا با اکراه نسبت به شناسایی دولت دموکراتیک اقدام نمود. پس از انقلاب اسلامی در ایران حکومت جدید از بدو امر با حکومت افغانستان مخالفت کرده و تا سقوط نجیب الله در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) هیچ‌یک از دولت‌های مذکور را به رسمیت نشناخت. بنا به گفتهٔ یوآنی استروونکو مترجم سفارت شوروی در تهران در زمان اشغال افغانستان، سفیر شوروی ضمن دیدار با آیت الله خمینی در قم که جهت اطلاع ایران از ورود شوروی به افغانستان و ذکر دلایل
ایران از ورود شوروی به افغانستان و ذکر دلایل توجیهی بود، وی ضمن مخالفت صریح با این اقدام شوروی نسبت به عواقب حتمی این موضوع هشدار داده بود. وی در مورد این دیدار گفته بود: ایران اولین کشوری بود که تهاجم به افغانستان را محکوم نمود. پس از آغاز درگیری‌های داخلی و ورود ارتش شوروی، ایران که خود مشغول به درگیری‌های داخلی و مرزی با گروه‌های مخالف و جنگ با عراق بود، به پشتیبانی مجاهدین افغان پرداخته و حتی در داخل خاک افغانستان به تأسیس مقررهای آموزشی با کمک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی توسط علی تجلایی کرده بود، که
انقلاب اسلامی توسط علی تجلایی کرده بود، که این پشتیبانی‌ها منجر به تأثیر شدید بر روابط ایران و شوروی شده بود. بنا به گفته علی اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه وقت ایران در یک برنامه تلویزیونی در ایران، روابط نظامی و فروش تسلیحات مورد نیاز جنگ که به دلیل بروز اختلافات و جاسوسی در نیروهای مسلح ایران از طرف شوروی، متوقف شده بود، با پیشنهاد قطع پشتیبانی از گروه‌های مجاهدین از سر گرفته می‌شد که مورد پذیرش ایران قرار نگرفت. در آن زمان نزدیک به بیش از دو میلیون آواره افغان در ایران سکونت داشته و هشت حزب جهادی از
افغان در ایران سکونت داشته و هشت حزب جهادی از شیعیان افغان در ایران تشکیل شده بود. ایران در تمام سال‌های اشغال افغانستان توسط شوروی به پشتیبانی سیاسی - نظامی از مجاهدین ادامه داد. در تلاش‌های سیاسی برای ایجاد اتحاد میان گروه‌های جهادی کوچک و احزاب افغانی، در سال ۱۳۵۸ به دعوت ایران «جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان» متشکل از هشت گروه به شرح ذیل: «سازمان نصر»، «حرکت اسلامی»، «نیروی اسلامی»، «نهضت اسلامی»، «اتحادیه علما» و «نهضت روحانیت و جوان» تأسیس گردید. گرچه این ائتلاف به دلیل اختلاف میان گروه‌های افغان
این ائتلاف به دلیل اختلاف میان گروه‌های افغان دوام چندانی نداشت اما در سال‌های بعد در بهار ۱۳۶۶ «شورای ائتلاف هشتگانه» تأسیس شد که دوام بیشتری داشت. در نهایت پس از برگزاری چند کنفرانس مختلف در بامیان و مذاکره با دولت ایران «حزب وحدت اسلامی افغانستان» در سال ۱۳۶۸ توانست تقریباً تمامی احزاب هزاره را به خود جذب کند. در المپیک ۱۹۸۰ مسکو که در اعتراض به اشغال افغانستان از طرف بیش از ۶۰ کشور تحریم شده بود، ایران نیز جز تحریم کنندگان بود. همچنین ایران اولین کشوری بود که دولت اسلامی افغانستان را به رسمیت شناخت.
بود که دولت اسلامی افغانستان را به رسمیت شناخت. کتاب‌شناسی. کتاب تهاجم و شکست شوروی در افغانستان اثر سعادتملوک تابش هروی.
محمد ظاهر شاه که با عنوان رسمی اعلی‌حضرت معظم همایونی محمد ظاهرشاه و همچنین المتوکل علی الله (در خطبه نماز جمعه) خطاب می‌شد، آخرین پادشاه افغانستان بود که از سال ۱۳۱۲ تا ۱۳۵۲ هجری خورشیدی (۱۹۳۳ تا ۱۹۷۳م) به مدت چهل سال، بر این کشور حاکم بود. ظاهرشاه از زمان پیدایش امپراتوری درانی در قرن هجدهم به بعد، طولانی‌ترین دوران حکومت بر افغانستان را داشت. او در دوران جنگ جهانی دوم و جنگ سرد موضع بی‌طرفی را برگزید و روابط دیپلماتیک افغانستان را با بسیاری از کشورها توسعه داد از جمله آمریکا و شوروی. در دهه ۱۳۳۰ (۱۹۵۰)،
داد از جمله آمریکا و شوروی. در دهه ۱۳۳۰ (۱۹۵۰)، محمد ظاهرشاه مدرنیته‌سازی کشور را آغاز و قانون اساسی جدیدی برای کشور تهیه کرد که منجر به نظام پادشاهی مشروطه شد. او از هیچ حزب خاصی طرفداری نمی‌کرد و توانست دوره‌ای از صلح پایدار را در افغانستان برقرار کند که اما پس از او از دست رفت. در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۳)، وقتی محمد ظاهرشاه برای درمان به ایتالیا سفر کرده بود، حکومت سلطنتی وی در کودتایی توسط پسرعمو و نخست‌وزیر سابقش، محمد داوود خان، سرنگون شد. محمد داوود خان نظام جمهوری تک‌حزبی را در کشور برقرار کرد و به ۲۲۵ سال
جمهوری تک‌حزبی را در کشور برقرار کرد و به ۲۲۵ سال سلطنت در افغانستان پایان داد. ظاهرشاه تا سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲)، به حالت تبعید در شهر رُم ماند و پس از سقوط طالبان به افغانستان بازگشت. به او لقب «پدر ملت» را داده‌اند که تا زمان مرگ وی در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷)، این لقب را حفظ کرد. بسیاری از مردم افغانستان، سلطنت او را طلایی‌ترین، آرام‌ترین و بهترین دوران تاریخ افغانستان می‌دانند. محمد ظاهرشاه از پشتون‌های قوم بارکزی افغانستان است. «تبار پشتون» و «گرایش او به زبان فارسی»، به شخصیت محمد ظاهرشاه از سویی در میان «پشتون‌ها»
به شخصیت محمد ظاهرشاه از سویی در میان «پشتون‌ها» و از سوی دیگر در میان «تاجیکان» افغانستان اعتبار بخشید. تولد. محمد ظاهر، در تاریخ ۲۲ مهر ۱۲۹۳ (۱۵ اکتبر ۱۹۱۴)، کابل زاده شد. او فقط ۱۵ سال سن داشت که پدرش، محمد نادرخان با پایان دادن به حکمرانی ده‌ماهه امیر حبیب‌الله کلکانی بر تخت سلطنت در کابل نشست. مادر محمد ظاهر، ماه پرور بیگم بود. همسر وی ملکه حمیرا نام داشت که در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) در رم درگذشت و پیکرش به کابل منتقل شد. مرگ پدر. محمد نادر شاه، در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۱۲ (۸ نوامبر ۱۹۳۳)، در مراسم اعطای جوایز
آبان ۱۳۱۲ (۸ نوامبر ۱۹۳۳)، در مراسم اعطای جوایز اعضای یک تیم فوتبال، با شلیک گلوله یک نوجوان (از قوم هزاره) حاضر در مراسم، کشته شد. قاتل محمد نادرشاه، دانش آموزی به نام عبدالخالق (دست پرورده خاندان امیر حبیب‌الله کلکانی) بود که از عملکرد نادرشاه و پیشینیان او ناراضی بود. پادشاهی. محمد ظاهر با مرگ پدرش، در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۱۲ به پادشاهی در افغانستان رسید. او در زمان مرگ پدرش تنها جوانی ۱۹ ساله بود و عموهایش تا سال‌ها هدایت امور کشور به عنوان نائب سلطنته در دست داشتند. افغانستان برخلاف دوره‌های قبل و بعد،
دست داشتند. افغانستان برخلاف دوره‌های قبل و بعد، درگیر هیچ جنگی نبود و همچنین در جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، اعلام بی‌طرفی کرد. در دهه ۱۳۳۰ (۱۹۵۰)، کشور در مسیر نوسازی و پیشرفت قرار گرفت. محمد ظاهرشاه در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴)، قانون اساسی جدید کشور را به اجرا گذاشت. این قانون، بعدها در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱) با سقوط طالبان، به عنوان قانون اساسی موقت (با حذف مواد مربوط به سلطنت) پذیرفته شد. در طی تصویب قانون اساسی، همه احزاب آزاد شمرده شدند و گام مهمی در جهت مردم سالاری در تاریخ افغانستان برداشته شد که البته همین منجر
در تاریخ افغانستان برداشته شد که البته همین منجر نارضایتی خاندان سلطنتی مخصوصاً پسرعمو وی یعنی محمد داوودخان شد. واژهٔ افغان برای نخستین بار در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و در قانون اساسی تصویبی، با تعریفی جدید به معنی همهٔ افراد شهروند کشور افغانستان به‌کار رفت. با این حال هنوز اکثریت فارسی‌زبانان افغانستان واژهٔ افغان را به معنی مردم پشتو به کار می‌برند. او به قصد مدرنیزه کردن افغانستان، به اصلاحات مختلف سیاسی، اقتصادی، آموزشی، درمانی و رفاهی زد مثل تأسیس نظامی دموکراتیک، تأسیس نظام آموزش و پرورش مدرن، تأسیس
دموکراتیک، تأسیس نظام آموزش و پرورش مدرن، تأسیس دانشگاه و آموزش برای زنان اقدام کرد. زیر ساخت‌های آموزشی، درمانی و رفاهی برپا و چهره شهرهای بزرگ دگرگون شد و حتی در گردشگری افغانستان نیز تحولاتی صورت گرفت و گردشگران زیادی بابت طبیعت و تاریخ افغانستان به آنجا می‌آمدند. او اولین کسی بود که دوباره مسئله کشف حجاب در افغانستان را مطرح کرد ولی این‌بار نه مانند دوره امان‌الله خان به سرعت، بلکه به آرامی و به تدریج. او اول از ارکان حکومتی خواست تا دیگر زن‌های خود را در چادر و چاقچور نپیچند. به این ترتیب نخست همسران
در چادر و چاقچور نپیچند. به این ترتیب نخست همسران مقامات دولتی حجاب خود را کنار گذاشتند و به دنبال آن جامعه کم‌کم به رفع حجاب عادت کرد. دوره چهل ساله محمد ظاهر شاه را همچنین دوران رشد اقتصادی افغانستان نیز می‌دانند. در دوره او عرصه بانکداری به سرعت رشد کرد و چندین بانک در افغانستان ایجاد شد. همچنین تجارت بین‌المللی نیز رشد کرد و صادرات افغانستان به خارج که بیشتر مواد خام بود، گسترش پیدا کرد. بعد از تصویب سومین قانون اساسی افغانستان در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴)، برای اولین بار زنان حق رأی و انتخاب شدن به عنوان
برای اولین بار زنان حق رأی و انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس را به دست آوردند. پس از این تغییرات قانونی، شماری از زنان به مناصب بلند حکومتی تعیین شدند و از جمله کبرا نورزی در سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵) به عنوان «وزیر صحیه» منصوب شد و نامش به عنوان اولین زنی که در تاریخ افغانستان به مقام وزارت رسیده است، ثبت شد. افغانستان به عنوان یکی از امن‌ترین و با آبروترین کشورهای جهان شناخته می‌شد. صدراعظم‌ها. صدراعظم‌های محمدظاهرشاه: انتقادها. منتقدان محمد ظاهرشاه را به مواردی مانند قبضه قدرت و سپردن تمام مقامات اداری به افراد
قبضه قدرت و سپردن تمام مقامات اداری به افراد خانواده تا عدم توجه به آبادنی چشمگیر روستاها مخصوصاً دهکده‌های دورافتاده کوهستانی همانند شهرهای بزرگ، متهم می‌کنند. محمد ظاهرشاه که در دوره اول حکومت‌داری به دلیل جوانی هنوز زیر نفوذ اعضای خاندان خود بود، در دور دوم حکومتش تا حدی به استقلال فکری و عملی دست یافت و نخست‌وزیری را از اعضای خانواده خود به افراد غیر خاندانی‌اش سپرد. عده‌ای نیز بر این باوراند که محمد ظاهر شاه، شاهی عیاش و خوشگذران بوده است. به خصوص در دوره سیزده ساله اول حکفرمایی‌اش که تحت سیطره عموی
دوره سیزده ساله اول حکفرمایی‌اش که تحت سیطره عموی بزرگش محمد هاشم خان قرار داشت، کاری دیگری جز خورد و نوش و عیاشی در باغ‌های شمال کابل نداشت. یکی از دلایلی که او را به خوش‌گذرانی و عیاشی نسبت می‌دهند، ساخت پارک‌های تفریحی و باغ‌های سرسبز در بیشتر نقاط افغانستان است حتی پارک طبیعی دور افتاده پامیر در منطقه بدخشان را که هنوز جاده‌ای به آنجا کشیده نشده به نام محمدظاهر شاه یاد می‌کنند. افغانستان برای ایجاد توازن میان دو ابرقدرت آمریکا و شوروی به لابی بزرگ، سیاست خارجی قدرتمند و دستگاه دیپلماسی توانمند نیاز
خارجی قدرتمند و دستگاه دیپلماسی توانمند نیاز داشت که هیچ‌کدام از این‌ها را نداشت در نتیجه حوادث بعدی پیش آمده، این کشور را برای نزدیک به نیم قرن از قافله تمدن عقب مانده کرد. روابط با کشورها. آلمان نازی. به واسطه وجود دو قدرت استعماری امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، افغانستان مانند ایران به آلمانی نازی نزدیک شد که این نزدیکی منجر به آموزش‌های نظامی و مهندسی و همچنین کمک ۱۵ میلیون رایشس مارک به ارتش افغانستان شد. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی. بعد از جنگ جهانی دوم و آغاز عصری نو به نام
بعد از جنگ جهانی دوم و آغاز عصری نو به نام جنگ سرد، افغانستان در عین عدم تعهد به هر دو بلوک شرق و غرب، روابط خود را با هر دو طرف گسترش داد. افغانستان پیمان‌هایی را با شوروی منعقد کرد و در زمینه‌های سیاسی و بازرگانی با هم همکاری کردند. آمریکا و بلوک غرب. محمد ظاهرشاه با سفر به کشورهایی مثل آمریکا، فرانسه، آلمان غربی و سایرین و برقراری رابطه با آن‌ها سعی در جلب توجه آن به سمت افغانستان داشت که تا حدی هم موفق بود. ایران. روابط ایران و افغانستان بر مبنای مشترکات کثیری که درتاریخ، فرهنگ و دین داشته است، استوار
کثیری که درتاریخ، فرهنگ و دین داشته است، استوار بوده است. در سال‌های قبل از انقلاب اسلامی، روابط نسبتاً خوبی بین دو کشور برقرار بوده است و شاهان دو کشور روابط دوستانه‌ای با یکدیگر داشته‌اند. با وقوع انقلاب هفت ثور ۵۷ در افغانستان، رژیم پهلوی گرچه با اکراه دولت کمونیستی افغانستان را به رسمیت شناخت اما روابط خود را تا سطح کاردار تنزل داده بود. از سویی باوقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، باعث مضاعف شدن روابط بین دو کشور گردید. خلع قدرت و تبعید. در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۳)، زمانی که شاه به جهت درمانی در ایتالیا به سر می‌برد،
که شاه به جهت درمانی در ایتالیا به سر می‌برد، پسرعمو وی یعنی محمد داود خان که در سال‌های ۱۳۳۲ (۱۹۵۳) تا ۱۳۴۱ (۱۹۶۳)، نخست‌وزیر بود، با یاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان و پشتیبانی شوروی با انجام کودتایی سفید، محمد ظاهرشاه را از قدرت خلع کرده و با پایان دادن به نظام پادشاهی، در افغانستان نظام جمهوری تک‌حزبی اعلام کرد. محمد ظاهرشاه که در آن زمان، در حال انجام عمل جراحی بر روی چشم خود در شهر رم، پایتخت ایتالیا به سر می‌برد، خلع قدرت را پذیرفت و به دوره چهل و چهار ساله حکومت بارکزی‌ها پایان داد. شاه مخلوع، به
ساله حکومت بارکزی‌ها پایان داد. شاه مخلوع، به مدت ۲۹ سال در ایتالیا در تبعید به سر می‌برد و در دوره حکومت کمونیستها در افغانستان، ممنوع‌الورود شده بود. محمد ظاهرشاه در دورهٔ مبارزهٔ (جهاد) افغان‌ها علیه حضور شوروی در افغانستان، از برخی گروه‌های مجاهدین مانند حزب محاذ ملی به رهبری سید احمد گیلانی و جبهه ملی نجات به رهبری صبغت الله مجددی حمایت می‌کرد. بازگشت به وطن. محمد ظاهر در ماه مرداد ۱۳۸۱ (ماه اوت ۲۰۰۲)، ده ماه پس از سقوط طالبان به دست ائتلافی به رهبری آمریکا، به افغانستان بازگشت تا لویه جرگه اضطراری را
به افغانستان بازگشت تا لویه جرگه اضطراری را که برای تشکیل دولت انتقالی تشکیل می‌شد، افتتاح کند. در این جرگه و نیز در قانون اساسی جدید افغانستان که در سایه نظام جدید کشور تصویب شد به محمد ظاهر، لقب «پدر ملت» داده شد. محمد ظاهر از زمان بازگشت به افغانستان، در مراسم‌های مهم دولتی از جمله افتتاحمجلس بزرگ، مراسم تحلیف ریاست جمهوری حامد کرزی، آغاز به کار مجلس منتخب مردم و همچنین جشن‌های ملی و مذهبی، شخصاً یا با ارسال نماینده خود، مشارکت می‌کرد. درگذشت. در اواسط ماه فروردین ۱۳۸۶ (ماه آوریل ۲۰۰۷)، اخباری مبنی بر
ماه فروردین ۱۳۸۶ (ماه آوریل ۲۰۰۷)، اخباری مبنی بر مرگ محمد ظاهر در افغانستان پخش شد اما دولت افغانستان همواره این شایعات را رد نموده بود. دولت افغانستان بالاخره در بامداد دوشنبه مورخ ۱ مرداد ۱۳۸۶ (۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷) اعلان کرد: «محمد ظاهر، ساعت پنج و چهل و پنج دقیقه همین روز در کابل پس از یک بیماری طولانی مدت، درگذشت». محمد ظاهرشاه، روز دوشنبه اول مرداد در سن نود و دو سالگی در «حرمسرای ارگ کابل» درگذشت. خبر مرگ او را حامد کرزی (رئیس‌جمهور وقت) در تلویزیون ملی افغانستان اعلام کرد و گفت: «او خادم مردمش بود، دوست
اعلام کرد و گفت: «او خادم مردمش بود، دوست مردمش بود، فردی بسیار مهربان و خوش‌قلب بود. او به حاکمیت مردم و حقوق بشر اعتقاد داشت». تابوت محمد ظاهرشاه که در پرچم کشورش پیچیده شده بود، ابتدا در محوطه ارگ ریاست جمهوری، جایگاهی که ظاهر شاه چهل سال در آن حکومت کرده بود و در پنج سال گذشته در آن اقامت داشت، گذاشته شده و مراسم رسمی ادای احترام برگزار شد. محمد ظاهر روز سه‌شنبه در منطقه‌ای بنام تپه مرنجان، قبرستانی که در آن پدر، همسر و تعدادی از اعضای خانواده وی نیز دفن بودند، پس از نواختن سرود ملی و شلیک ۲۱ گلوله به
بودند، پس از نواختن سرود ملی و شلیک ۲۱ گلوله به خاک سپرده شد. عزاداری و تشییع جنازه. پس از اعلان خبر مرگ واپسین شاه افغانستان، رسانه‌های صوتی و تصویری این کشور با قطع برنامه‌های عادی به پخش قرآن و نعت پرداختند. دولت افغانستان سه روز عزای عمومی و دو روز تعطیلی عمومی اعلان کرد. پرچم افغانستان بر فراز ادارات دولتی به حالت نیم افراشته درآمد. کشورهای مختلف پیام‌های تسلیتی را به دولت افغانستان ارسال نمودند. در این میان دولت هند نیز برای یک روز در کشورش عزای عمومی اعلان کرد و پرچم کشورش را بحالت نیمه افراشته
اعلان کرد و پرچم کشورش را بحالت نیمه افراشته درآورد. دولت پاکستان نیز پس از ارسال پیام‌های تسلیت، نخست‌وزیر، وزیر داخله، وزیر خارجه و تعدادی از مقامات مهم دولتی را برای همدردی به افغانستان فرستاد. پیکر محمد ظاهر شاه، آخرین پادشاه افغانستان، روز سه شنبه در تپه ای مشرف به کابل دفن شد. حامد کرزی رئیس‌جمهور افغانستان، زلمی رسول مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور و شماری از اعضای خانواده پادشاه سابق، تابوت او را به خاک گذاشتند. مراسم تشییع جنازه که در آن علاوه بر افراد گفته شده، روسای مجلس سنا و نمایندگان افغانستان،
گفته شده، روسای مجلس سنا و نمایندگان افغانستان، نمایندگان سیاسی مقیم کابل، اعضای دولت افغانستان، نمایندگان شورای ملی افغانستان و شخصیت‌های خارجی حضور داشتند، در میان تدابیر امنیتی شدید برگزار شد. شوکت عزیز نخست‌وزیر پاکستان، دیوید میلیبند وزیر امور خارجه بریتانیا، آفتاب احمد شرپائو وزیر داخله پاکستان، خورشید محمود قصوری وزیر امور خارجه پاکستان، اکرم خان دورانی وزیر ارشد خیبر پختونخوا پاکستان، کریم آقاخان امام شیعیان اسماعیلیه نزاریی جهان، معاون مجلس هند و یکی از وزاری کابینه هند، دو تن از اعضای مجلس عالی
یکی از وزاری کابینه هند، دو تن از اعضای مجلس عالی تاجیکستان، مقاماتی از ژاپن، کانادا، ایتالیا و محمدرضا بهرامی طاقانکی سفیر ایران در کابل از جمله شخصیت‌های خارجی حاضر بودند. جرج دابلیو. بوش گفت که وی و همسرش از مرگ پادشاه پیشین افغانستان که وی را شخصیت تاریخی افغانستان خطاب کرد، اندوهناک هستند. بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد مراتب تسلیت خود را به مردم افغانستان، ابراز کرد. وی از پادشاه پیشین افغانستان بخاطر قبول قانون اساسی ۱۹۶۴ آن کشور که «مدل بردباری» نامید، ستایش کرد.
حامد کرزیی (۲۴ دسامبر ۱۹۵۷) سیاستمدار افغان و رئیس‌جمهور پیشین کشور افغانستان است که از ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱ تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴ در این جایگاه فعالیت کرد. او یکی از اقوام کرزایی قندهار است. کرزی که متولد قندهار است، از لیسهٔ حبیبیه کابل فارغ‌التحصیل شد و در دههٔ۱۹۸۰ مدرک کارشناسی ارشد خود را در هند دریافت کرد. او به پاکستان نقل مکان کرد و به جمع‌آوری کمک‌های مالی برای مجاهدین افغان در طول جنگ شوروی و افغانستان (۱۹۷۹–۱۹۸۹) پرداخت. او دورهٔ کوتاهی را به عنوان معاون وزیر امور خارجه در دولت اسلامی افغانستان گذراند. پس
امور خارجه در دولت اسلامی افغانستان گذراند. پس از ترور پدر کرزی در ژوئیه ۱۹۹۹ او به عنوان رئیس قوم پوپل‌زایی معرفی شد. در پی حملهٔ ایالات متحده به افغانستان در ماه اکتبر ۲۰۰۱، کرزی قبایل اطراف قندهار را در برابر طالبان رهبری کرد. او پس از حذف رژیم طالبان در اواخر سال ۲۰۰۱ به یک شخصیت سیاسی غالب تبدیل شد. در طول کنفرانس بین‌المللی افغانستان در دسامبر ۲۰۰۱ در آلمان، کرزی توسط شخصیت‌های برجستهٔ سیاسی افغان برای خدمت در یک دورهٔ شش‌ماهه به عنوان رئیس دولت موقت افغانستان انتخاب شد. او سپس در طول لویی جرگه ۲۰۰۲
افغانستان انتخاب شد. او سپس در طول لویی جرگه ۲۰۰۲ در کابل، برای مدت دو سال به عنوان رئیس‌جمهور موقت انتخاب شد. پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ کرزی برنده شد و رئیس‌جمهور افغانستان شد. او همچنین در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۹ برنده شد و در نهایت با پایان ریاست جمهوری‌اش در ماه سپتامبر ۲۰۱۴، این سمت را به اشرف غنی واگذار کرد. کرزی در دوران ریاست جمهوری‌اش، در جامعهٔ بین‌المللی برای کاریزما، لباس بلند و قبیله‌ای و کلاه قره‌قلی و همچنین به عنوان یک سازندهٔ اتحاد بین جوامع افغانستان شناخته می‌شود. رابطهٔ او با
بین جوامع افغانستان شناخته می‌شود. رابطهٔ او با ناتو و ایالات متحده به در سال‌های بعد به‌طور فزاینده‌ای تیره و تار شد و او چندین بار متهم به فساد شده است. پس از فروپاشیی جمهوری اسلامی افغانستان در ۱۷ اوت ۲۰۲۱، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی وابسته به طالبان، همراه با کرزی و عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی آشتی ملی و رئیس اجراییه سابق، در دوحه دیدار کردند تا یک دولت موقت برای طالبان را تشکیل دهند. در ۲۵ اوت گزارش شد که شورایی با ۱۲ عضو تشکیل خواهد شد تا حکومت دفاکتو جدید امارت اسلامی افغانستان را اداره
حکومت دفاکتو جدید امارت اسلامی افغانستان را اداره کند. بنابر گزارش‌ها روی ۷ عضو توافق شد: کرزی، عبدالله، حکمتیار، عبدالغنی برادر، محمد یعقوب، خلیل حقانی و حنیف اتمر. پیشینه. حامد کَرزَی در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۵۷ میلادی، در روستای کرز در نزدیکی قندهار (ولایتی در جنوب افغانستان) زاده شد. پدر بزرگش خیر محمد خان و پدرش عبدالاحد کرزی از متنفذان قوم پوپلزی و معاون رئیس پارلمان افغانستان در سال‌های دههٔ شصت میلادی بود. عبدالاحد کرزی، در اواخر دههٔ نود، در شهر کویتهٔ پاکستان توسط طالبان کشته شد. جد حامد کرزی در دوران
توسط طالبان کشته شد. جد حامد کرزی در دوران جنگ استقلال افغانستان و مبارزه‌های پس از آن سهم فراوان گرفته و مدتی به عنوان معاون مجلس بزرگان افغانستان مشغول خدمت شده است. حامد کرزی در کابل، در مکتب ابتدایی محمود هوتکی، متوسطه/دبستان سید جمال‌الدین افغانی و لیسهٔ حبیبیه درس خواند و تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ علوم سیاسی و ارتباطات بین‌المللی در هند به پایان رساند. تحصیلات. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در کابل گذراند و برای تحصیلات دانشگاهی به هندوستان رفت و در دانشگاه سملهٔ ایالت هیماچال پرادش در رشتهٔ
و در دانشگاه سملهٔ ایالت هیماچال پرادش در رشتهٔ روابط بین‌المللی و علوم سیاسی ادامه تحصیل داد و مدرک فوق لیسانس خود را در این رشته به‌دست‌آورد. پیشینهٔ سیاسی. حامد کرزی در دوران جهاد (جنگ افغان‌ها با اشغالگران شوروی) در پاکستان، در مدارس مجاهدین افغان فعالیت‌های آموزشی داشت. با روی کار آمدن دولت مجاهدین در سال ۱۹۹۲، کرزی معاون وزیر خارجه این کشور شد. در سال‌های آخر حکومت طالبان، کرزی به جمع مخالفان این گروه پیوست و مبارزات مسلحانه با طالبان را آغاز کرد. حامد کرزی در کنار عبدالستار سیرت (از حقوقدانان زمان
کرزی در کنار عبدالستار سیرت (از حقوقدانان زمان محمد ظاهرشاه)، از گزینه‌های گروه‌های مذاکره‌کنندهٔ افغان در کنفرانس بن در آلمان بود، که سرانجام، در این کنفرانس، به ریاست دولت موقت افغانستان برگزیده شد؛ نخستین دولتی که پس از طالبان روی کار آمد. او در انتخابات دموکراتیک افغانستان در سال ۱۳۸۳، با به دست آوردن بیش از ۵۵ درصد آرا، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور منتخب مردم افغانستان قدرتش را حفظ کرد.در سال ۱۳۸۸ حامد کرزی مجدداً به عنوان رئیس‌جمهور افغانستان برای یک دورهٔ پنج سالهٔ دیگر انتخاب گردید. زندگی شخصی. حامد
پنج سالهٔ دیگر انتخاب گردید. زندگی شخصی. حامد کرزی شش برادر و یک خواهر دارد. یکی از برادران وی به نام احمد ولی کرزی در ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ توسط طالبان ترور شد. در روز ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۹، کرزی با زینت قریشی ازدواج کرد. حاصل یگانه ازدواج کرزی، یک پسر به نام میرویس و دو دختر به نام‌های ملالی و هوسی است. میرویس کرزی در پنج‌شنبه شب ۲۵ ژانویهٔ سال ۲۰۰۷ در بیمارستان رابعهٔ بلخی کابل زاده شد. کرزی نام فرزندش را میرویس که نام یکی از شاهان پیشین افغانستان میرویس خان هوتک بود گذاشت. وی هنگام شنیدن خبر زاده شدن پسرش شادمان
گذاشت. وی هنگام شنیدن خبر زاده شدن پسرش شادمان گشته و گفته است: «خداوند متعال فرزندم را خادم مردم افغانستان بسازد و در راه خدمتگزاری به مردم به او توفیق دهد» فرزند دوم کرزای دختری است به نام ملالی که در سال ۱۳۹۳ (۲۰۱۲) در یکی از بیمارستان‌های دهلی به دنیا آمد. فرزند سوم وی نیز، هوسی نام دارد. کرزی به زبان‌های پشتو، فارسی دری، انگلیسی و اردو به‌طور روان سخن می‌گوید و به نوشتهٔ وبگاه رسمی ریاست جمهوری افغانستان، از اسب‌سواری و مطالعهٔ فلسفه لذت می‌برد.
«شاعر شیرخوار در دخمهٔ سنگی» به انگلیسی: Lion-Eating Poet in the Stone Den) نام شعری معروف به زبان چینی است که شاعر آن ژائو یوانرن بوده و ۹۲ هجا دارد و همگی آن هجاها «شی» ([ʂɻ̩]) هستند، که در زبان چینی ماندارین دارای نواختِ خاص خود هستند.
اگه می‌تونی منو بگیر نام فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای و درام به کارگردانی استیون اسپیلبرگ و نویسندگی جف ناتانسون محصول آمریکا در سال ۲۰۰۲ است. فیلم بر پایه خود زندگی‌نامه ای به همین نام نوشتهٔ فرانک ویلیام آبگنل جونیور و استن ردینگ ساخته شده‌است و در آن بازیگرانی چون لئوناردو دی‌کاپریو، تام هنکس، مارتین شین، ناتالی بای و کریستوفر واکن بازی کرده‌اند. داستان فیلم به فرانک ابگنیل جونیور (با بازی دی‌کاپریو) می‌پردازد که قبل از ۱۹ سالگی‌اش موفق شد میلیون‌ها دلار چک را جعل کند و خود را خلبان هواپیمایی خطوط هوایی
چک را جعل کند و خود را خلبان هواپیمایی خطوط هوایی سراسری آمریکا، دکتری در جورجیا و وکیلی در لوئیزیانا جا بزند. کارل هنراتی (با بازی تام هنکس) مأمور اف‌بی‌آی همواره در پی به دام انداختن فرانک است و همیشه نیز از او عقب می‌ماند. در این فیلم مسائل مورد علاقه اسپیلبرگ از جمله از هم گسیختگی خانواده‌ها و تن فروشی زنان دیده می‌شود. داستان. داستان مربوط به زندگی‌نامهٔ فرانک ابگنیل است، کسی که شهرتش را به خاطر سابقه فعالیتش به عنوان جاعل چک، کلاهبرداری و حقه‌های فرارش از دست مأموران به‌دست‌آورد. او در دهه شصت میلادی
از دست مأموران به‌دست‌آورد. او در دهه شصت میلادی و در ۱۶ سالگی توانسته بود، چک‌های جعلی که مجموعاً به مبلغ ۴ میلیون دلار آمریکا ارزش داشت را در ۲۶ کشور جهان نقد کند، طوری که هیچ بانکی قادر به تشخیص جعلی‌بودن چک‌های او نبود و تا هجده سالگی، بیش از ۲۵۰ پرواز انجام داد و در ۲۶ کشور جهان به این کلاهبرداری‌ها دست زد. اَبیگنِل به خاطر عضویت جعلی که در «خطوط هوایی سراسری آمریکا» داشت، می‌توانست به‌صورت رایگان در هتل‌ها اقامت کند و تمام هزینه‌های غذا و تفریحش به‌طور مستقیم به شرکت ارسال می‌شد. حتی خودش را به عنوان
مستقیم به شرکت ارسال می‌شد. حتی خودش را به عنوان وکیل جا زد و در چندین پروندهٔ دادگاهی شرکت داشت. او سرانجام در سال ۱۹۶۹ در فرانسه دستگیر شد و به دوازده سال زندان محکوم شد که البته پس از گذراندن پنج سال از دوران محکومیت خود به خدمت سازمان اف‌بی‌آی درآمد تا در شناسایی چک‌های جعلی و سرقتی کمک کند. اَبیگنِل که هم‌اکنون رئیس شرکت «کارشناسی جعل و کلاهبرداری» اَبیگنِل و شرکا است در سال ۲۰۰۲، زندگی‌نامهٔ خود را در اختیار استیون اسپیلبرگ قرار داد و او نیز با استفاده از ماجرای زندگی اَبیگنِل فیلم «اگه میتونی منو
از ماجرای زندگی اَبیگنِل فیلم «اگه میتونی منو بگیر!» را کارگردانی کرد. در این فیلم که لئوناردو دی‌کاپریو نقش اَبیگنِل را بازی می‌کند، مدام تحت تعقیب اف‌بی‌آی قرار دارد. اَبیگنِل به عنوان یک فرد دارای هوش بالا، به‌ویژه هوش هیجانی فوق‌العاده، پس از کلاهبرداری‌ها و جعل‌های فراوان به فرانسه می‌رود و در تمام مدت، کارل هانرتی ، مأموری که او را تعقیب می‌کرد را به دنبال خود می‌کشد. پرسشی که هانرتی از خود می‌پرسید، این بود: چرا گاه‌وبیگاه، این کلاهبردار جوان به مناسبت‌های مختلف با او تماس می‌گیرد؟ هانرتی، فهمیده
مختلف با او تماس می‌گیرد؟ هانرتی، فهمیده بود که اَبیگنِل، چیزی می‌خواهد به او بگوید، چیزی که در یک بازی بروز یافته بود، اینکه: «اگه میتونی منو بگیر!» در واقع او به این روش می‌گفت: «اگه ممکنه با من همدلی کن!» وقتی پلیس فرانسه، اَبیگنِل را محاصره کرده بود، هانرتی می‌توانست اجازه دهد او را بکشند و از شر یک جاعل کلاهبردار، راحت شود اما او بدون اسلحه به نزد اَبیگنِل می‌رود و با او همدلی می‌کند و به این ترتیب، نجات ابیگنل از سقوط به ورطه، تنها به دلیل وجود کسی مانند هانرتی است که با هیجان‌رفتار همدلانه توانست،
هانرتی است که با هیجان‌رفتار همدلانه توانست، این نابغهٔ کلاهبردار را نجات دهد. بسیاری رابطهٔ بین هانرتی و اَبیگنِل را رمانتیک و احساسی‌گری می‌دانند، اما هانرتی به عنوان مأمور دستگیری جاعلان چک، دلش برای اَبیگنِل نمی‌سوخت، بلکه او تلاش می‌کرد علت تعارض عاطفی اَبیگنِل را بیابد و به او کمک کند تا با پذیرفتن خطاها و اشتباه‌هایش مسیر جدیدی را در زندگی شروع کند. به این ترتیب او نه تنها همدلی عاطفی را با تشویق و تحسین هوش اَبیگنِل پرورش می‌داد، بلکه موجب تصحیح خطاهای شناختی او شد (همدلی شناختی). منابع.
تصحیح خطاهای شناختی او شد (همدلی شناختی). منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، ، بازبینی در ۱۰ اوت ۲۰۰۸
همشهری کِین یا شهروند کین فیلمی در سبک درام معمایی به کارگردانی اورسن ولز و محصول سال ۱۹۴۱ کمپانی آر. ک. ئو آمریکا است. "همشهری کین" در نه رشته نامزد جایزه اسکار شد که در نهایت برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی برای هرمن جی. منکویتس و اورسن ولز شد. این فیلم به انتخاب بنیاد فیلم آمریکا بهترین فیلم تاریخ سینما می‌باشد. داستان. زمانیکه چارلز فاستر کین، غول ثروتمند روزنامه‌دار، می‌میرد، تنها یک کلمه می‌گوید: «غنچهٔ رز». تهیه‌کننده فیلم مستند زندگی کین از گزارشگر تامسون می‌خواهد تا دربارهٔ زندگی و