payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۳۶۱ با تصویب هیئت وزیران، رسمیت یافت. با وقوع جنگ تحمیلی و کم‌رنگ شدن نقش صادرات و واردات بندرهای خرمشهر و آبادان و انتقال اداره کل بنادر و دریانوردی خوزستان از بندر خرمشهر به بندرامام، این بندر به مهم‌ترین مرکز ورود و خروج کالا تبدیل شد. راه‌آهن بندر امام خمینی. راه آهن سراسری ایران (بندر امام خمینی - بندر ترکمن) در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. با تصویب مجلس در ۱۳۰۷ خورشیدی، مبنی بر واگذاری مطالعه و نقشه‌برداری راه‌آهن، بندرها، سد و پل اهواز و احداث بندرها موقتی به شرکتهای خارجی، مطالعه و تهیه
بندرها موقتی به شرکتهای خارجی، مطالعه و تهیه نقشه برای ساختمان بندر ترکمن و بندر امام خمینی نیز به یک شرکت خارجی واگذار شد و حتی مطالعه و نقشه‌برداری خط آهن از همدان تا خور موسی را امریکاییها به عهده گرفتند. این قرارداد بعدها، به‌دلیل نقض پاره‌ای از مقررات به وسیلة شرکت طرف قرارداد، فسخ شد و راه‌آهن دولتی مستقیماً امور را برعهده گرفت. با آغاز عملیات ساختمانی راه‌آهن و خاکریزی آن از محل کنونی بندر امام تا صالح‌آباد، اسم خورموسی را به نام بندرامام و صالح‌آباد را به اندیمشک تغییر دادند. اولین اسکله چوبی بندر
را به اندیمشک تغییر دادند. اولین اسکله چوبی بندر به وسیله راه‌آهن دولتی ایران ساخته شد. اسکلهٔ بندر در ۱۳۱۷ خ تا ۱۳۱۸ خ، توسعه یافت و برای پهلوگیری دو فروند کشتی اقیانوس‌پیما آماده شد. این اسکله دارای دو بارانداز بود و از تأسیسات راه‌آهن محسوب می‌شد. پس از ساخته شدن دومین بارانداز در ۱۳۲۰خ، ظرفیت بندر به هزار تُن در روز افزایش یافت ولی سکنه آن هنوز کمتر از هزار تَن بود. در جنگ جهانی دوم قوای متفقین اسکلهٔ دیگری (شرقی) ساختند که دارای دو بارانداز بود و کشتیهای ۱۲٫۰۰۰ تُنی می‌توانست در آن پهلو بگیرد و
کشتیهای ۱۲٫۰۰۰ تُنی می‌توانست در آن پهلو بگیرد و فانوس‌های دریایی برای راهنمایی کشتی‌ها در اطراف دهانه خورموسی نصب شده بود. از ۱۳۳۴ خورشیدی طرح توسعة بندر، به منظور ازدیاد ظرفیت و سرعت تخلیه و بارگیری، آغاز شد. در این طرح تعمیر بارانداز شرقی، توسعة بارانداز غربی، احداث بنای اداری، تأمین برق و شبکه توزیع، تعمیر و توسعة انبارها و احداث جادة بندر به دهکده سربندر و توسعة این دهکده مورد توجه قرار گرفت. موقعیت جغرافیایی. بندر امام خمینی در محدوده تقسیم‌بندی کشوری شهرستان ماهشهر و در جنوب غربی و بخش جلگه‌ای استان
شهرستان ماهشهر و در جنوب غربی و بخش جلگه‌ای استان خوزستان قرار دارد که در طول جغرافیایی ۴۹ درجه و ۸ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۰ درجه و ۳۳ دقیقه شمالی به فاصله ۸۵ کیلومتری شرق آبادان و ۸ کیلومتری غرب بندرماهشهر و ۹۰ کیلومتری شهر اهواز واقع شده است. بندر امام خمینی از شرق و شمال به بخش مرکزی بندر ماهشهر با فاصله ۸کیلومتری، از جنوب به خورموسی در فاصله ۳۰ کیلومتری از شمال به رود جراحی محدود می‌شود. . جغرافیای طبیعی. این بندر دارای ویژگی آب و هوایی متأثر از آب و هوای نیمه استوایی گرم و مرطوب بوده و دارای
آب و هوای نیمه استوایی گرم و مرطوب بوده و دارای اقلیم فراخشک گرم می‌باشد. این منطقه همانند سایر مناطق ساحلی خلیج فارس دارای میزان بارندگی نسبتاً کم و رطوبت نسبی زیاد در هوا می‌باشد. دمای آن تقریباً همیشه بالای صفر درجه سانتیگراد است. پوشش گیاهی منطقه بسیار ضعیف است و به علت پست بودن زمین و بالا بودن سطح سفره‌های آب شور زیرزمینی و اثرات جزر و مد، که شوره‌زارهای متعددی پیرامون این بندر به جای می‌گذارد، هیچ‌گونه فعالیت کشاورزی در نواحی اطراف شهر وجود ندارد و در شهر نیز جز معدودی درخت کُنار و گز، پوشش گیاهی
در شهر نیز جز معدودی درخت کُنار و گز، پوشش گیاهی عمده‌ای دیده نمی‌شود. شرکت‌های پتروشیمی. این بندر به علت وضع طبیعی مناسب برای لنگر انداختن کشتی‌ها و بارگیری و تخلیه، و وجود مجتمع‌های پتروشیمی در مجاورت شهر، و فعالیت بازرگانی و صنعتی آن، شهری مهاجرپذیر است؛ فعالیت عمده در بندر تولید و صدور فرآورده‌های پتروشیمی و تولیداتی است که مصرف محلی و بومی ندارد. وجود همین صنایع صادراتی سبب افزایش فعالیتهای غیرپایه‌ای، بویژه در خدمات عمومی، شده است. فرایند اولیه احداث صنایع پتروشیمی در بندر امام خمینی. اولین مرحله
صنایع پتروشیمی در بندر امام خمینی. اولین مرحله ساخت مجتمع پتروشیمی رازی در ۱۳۴۹ شمسی به بهره‌برداری رسید. این مجتمع در زمینی به مساحت هشتاد هکتار در شمال شرقی خورموسی واقع است و یکی از کارخانه‌های تولید کودهای اَزُته و فسفاته، و تولیدکنندة اَمونیاک، کود اوره، اسید سولفوریک، کودِ دی‌اَمونیوم فسفات در ایران است که علاوه بر تأمین نیازهای داخلی، گوگرد و اَمونیاک را به بازارهای جهانی صادر می‌کند. این مجتمع مجهز به اسکله عظیم بارگیری برای صادرات و واردات است. واحد مهم دیگر، مجتمع عظیم پتروشیمی بندر امام است
واحد مهم دیگر، مجتمع عظیم پتروشیمی بندر امام است (مساحت تقریبی محوطة آن: ۲۸۵ هکتار) که در مجاورت پتروشیمی رازی قرار دارد. مقاوله‌نامة این مجتمع در ۱۳۴۹ خورشیدی، میان شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و شرکت میتسویی ژاپن امضا و مبادله گردید و قرارداد مشارکت در ۱۳۵۱ خورشیدی در مجلسین وقت (شورا و سِنا) تصویب شد. موضوع این قرارداد ایجاد شرکتی به صورت سهامی خاص با هدف «تولید و ذخیره، حمل و نقل و بازاریابی، صدور الفین‌ها و آروماتیک‌ها و سایر فراورده‌های پتروشیمی» بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی (۲۲ بهمن ۱۳۵۷)، با
پس از پیروزی انقلاب اسلامی (۲۲ بهمن ۱۳۵۷)، با خروج پیمانکاران ژاپنی و سپس در مدت جنگ تحمیلی، عملیات ساختمانی متوقف شد. سرانجام پس از هفت دور مذاکره، در ۱۳۶۸ ش بر اساس توافق طرفین کلیة سهام به شرکت ملی صنایع پتروشیمی انتقال، و نام شرکت به شرکت سهامی پتروشیمی بندر امام‌ تغییر یافت. پس از جنگ، برای بازسازی و تکمیل واحدهای خسارت دیده هر دو مجتمع، اقدام شد. شرکت‌های مستقر در منطقه ویژه پتروشیمی بندر امام خمینی. شرکت پتروشیمی بندر امام شرکت پتروشیمی رازی شرکت پتروشیمی مارون شرکت پتروشیمی خوزستان شرکت پتروشیمی فن
مارون شرکت پتروشیمی خوزستان شرکت پتروشیمی فن آوران شرکت پتروشیمی اروند شرکت پتروشیمی کارون شرکت پتروکیمیای ابن سینا شرکت ره آوران فنون پتروشیمی شرکت پایانه‌ها و مخازن پتروشیمی شرکت پتروشیمی امیرکبیر شرکت پتروشیمی تند گویان شرکت پتروشیمی فجر انرژی خلیج فارس شرکت پتروشیمی بوعلی سینا شرکت پتروشیمی لاله شرکت پتروشیمی غدیر شرکت پتروشیمی شیمی بافت شرکت پتروشیمی نوید زرشیمی شرکت پتروشیمی شهید رسولی شرکت پتروشیمی رجال شرکت آریا فسفریک جنوب شرکت پتروشیمی تخت جمشید شرکت پتروشیمی سلمان فارسی شرکت پتروشیمی سراج گستران
پتروشیمی سلمان فارسی شرکت پتروشیمی سراج گستران رجال طرح‌های جدید شرکت‌های پتروشیمی شرکت‌های میان دستی و پایین دستی صنایع پتروشیمی شرکت سرمایه‌گذاری تدبیرگران اقتصاد اوراسیا اداره کل بنادر و دریانوردی خوزستان (بندر امام خمینی) شرکت لوله سازی ماهشهر شرکت شیلات بندرامام شرکت گمرک بندر امام اسکله فولاد خوزستان منابع. بندرامام خمینی شهرداری بندر امام خمینی اداره کل بنادر و دریانوردی استان خوزستان بندر امام خمینی (نام قبلی: بندرشاهپور) - دانشنامه جهان اسلام
بندر ماهشهر یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بندر ماهشهر است. مردم. مردم ماهشهر از قوم لر و عرب هستند، و به گویش ماهشهری ، زبان لری با گویش‌های لری بختیاری و لری جنوبی (بهمئی، طیبی، لیراوی و حیات داوودی) ، و عرب خوزستانی سخن میگویند. موقعیت جغرافیایی. شهرستان بندر ماهشهر از شمال با شهرستان اهواز، از شمال شرقی با شهرستان رامشیر، از شرق با شهرستان امیدیه، از جنوب شرقی با شهرستان هندیجان، از جنوب با خلیج‌فارس و از غرب با شهرستان شادگان همسایه است. تقسیم‌بندی کشوری. شهرستان بندر
شادگان همسایه است. تقسیم‌بندی کشوری. شهرستان بندر ماهشهر شامل ۲ بخش، ۲ دهستان و ۳ شهر به‌شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بندر ماهشهر برابر با ۲۹۶٬۲۷۱ نفر است.
شهرستان کوهدشت از شهرستان‌های غرب ایران است که در استان لرستان قرار گرفته و مرکز آن شهر کوهدشت است، این منطقه آب و هوایی معتدل و کوهستانی دارد.. این شهرستان با جمعیت ۱۶۶٬۶۵۸ نفر، چهارمین شهرستان بزرگ استان لرستان پس از خرم‌آباد، بروجرد و دورود است.
سربندر نام محلی بندر امام خمینی در استان خوزستان است. توسعه شهر. همزمان با احداث راه آهن سراسری کشور درسده سال ۱۳۰۶ هجری شمسی، در تهران، و ادامه احداث راه آهن سراسری به جنوب کشور، بعدها ۲ پست اسکله چوبی در شمال غربی خلیج فارس و در انتهای آبراه «خور موسی» (با موقعیت جغرافیایی ۳۰ درجه و ۲۵ دقیقه شمالی و ۴۹ درجه و ۵ دقیقه شرقی) ساخته شد که پس از چندی به بندر شاهپور موسوم گشت. در آن زمان چون بندر خرمشهر و آبادان در راس صادرات و واردات کالا بودند بندر شاهپور رونقی نداشت؛ بنابراین در سال ۱۳۲۲ پهلوی دوم برای رونق
نداشت؛ بنابراین در سال ۱۳۲۲ پهلوی دوم برای رونق دادن به این بندر اعلام نمود که هر کس از این بندر کالا ترخیص نماید، ۴۰ درصد تخفیف مالیاتی دارد. این بندر پس از پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و کم‌رنگ شدن نقش صادرات و واردات بندر خرمشهر و آبادان و انتقال اداره‌ی کل از بندر خرمشهر به بندر امام، به مهم‌ترین مرکز ورود و خروج کالا تبدیل شد. در سال ۱۳۲۲ اهالی این منطقه، شامل کارگران و بارکش و دیگر اصناف، در جوار تأسیسات بندری در خانه‌های چوبی و حصیری زندگی می‌کردند. محل سکونت این افراد به منظور توسعه‌ی هرچه
محل سکونت این افراد به منظور توسعه‌ی هرچه بیشتر بندر از کنار اسکله‌ها به فاصله‌ی ۱۵ کیلومتری شهر و به مکان کنونی‌اش انتقال یافت. مردم بومی منطقه به منازل چوبی و حصیری اول بندر می‌گفتند «منازل سربندر» که رفته‌رفته این شهر به نام سربندر شهرت یافت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بندر شاهپور به بندر امام خمینی تغییر نام یافت و در سال ۱۳۵۸ با تصویب هیئت وزیران رسماً بندر امام خمینی نام گرفت. پس از آن بندر شاهپور به مجتمع بندری امام خمینی تغییر نام داده و سربندر نیز شهر بندر امام خوانده شد. موقعیت جغرافیای
نیز شهر بندر امام خوانده شد. موقعیت جغرافیای شهر سربندر(بندر امام خمینی). شهر سربندر در محدوده جغرافیایی شهرستان ماهشهر و در جنوب غربی و بخش جلگه‌ای استان خوزستان قرار دارد که در طول جغرافیایی ۴۹ درجه و ۸ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۰ درجه و ۳۳ دقیقه شمالی در فاصله‌ی ۸۵ کیلومتری شرق آبادان و ۵ کیلومتری غرب بندر ماهشهر و ۹۰ کیلومتری شهر اهواز واقع شده است. شهر بندر امام خمینی از شرق به بندر ماهشهر، از جنوب به شبه جزیره بندر امام خمینی و خور موسی و در فاصله ۳۰ کیلومتری از شمال به رودخانه جراحی محدود می‌شود.
کیلومتری از شمال به رودخانه جراحی محدود می‌شود. از ویژگی‌های اقلیمی آن، قرارگیری در سرزمین پرفراز و نشیب ساحلی دریا است که عمق آب ساحل خلیج فارس با این سرزمین به استثنای پیش‌رفتگی خور موسی کم بوده و از محل راس در امتداد جنوب شرقی امتداد یافته است. شهر سربندر به‌دلیل قرار گرفتن در نزدیکی مرز ایران و عراق و طبیعت گرم و خشک دارای آب و هوای فوق‌العاده گرم در بیشتر فصول سال می‌باشد و دمای هوا در مرداد ماه به بیش از ۵۰ درجه سانتیگراد می‌رسد.
کوهدَشت از شهرهای غرب ایران است که در استان لرستان قرار گرفته و مرکز شهرستان کوهدشت است، این منطقه آب و هوایی معتدل و کوهستانی دارد. نام گذاری. در شمال شهرستان کوهدشت خرابه‌های شهری نمایان است که شاید همان شهر قدیمی "کوزشت" باشد که حمدالله مستوفی به آن اشاره کرده است. از سوی دیگر کوهدشت در دشت بزرگی واقع شده است که اطراف آن را کوه‌ها احاطه کرده‌اند و ممکن‌است دلیل نامگذاری آن همین باشد. زبان. ساکنان کوهدشت به زبان لری و لکی صحبت می‌کنند. مردم‌شناسی. مذهب. بیشینهٔ مردم کوهدشت مسلمان و پیرو مذهب شیعهٔ
بیشینهٔ مردم کوهدشت مسلمان و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند و بخشی از شهر هم پیرو آییین یارسان. در گذشته اکثریت مردم پیرو آیین یارسان بودند و با تبلیغات روحانیون شیعه در ابتدای و اواسط قاجاریه به اسلام و مذهب شیعه گرویدند. جمعیت. کوهدشت با داشتن ۸۹٬۰۹۱ نفر جمعیت بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ چهارمین شهر پرجمعیت استان لرستان بعد از خرم‌آباد، بروجرد و دورود محسوب می‌شود. تاریخ. قدیمی‌ترین آثار بدست آمده در کوهدشت توسط کارشناسان میراث فرهنگی مربوط ۱۵ تا ۱۷ هزار سال پیش در غار همیان ۲ کوهدشت است که در برخی
هزار سال پیش در غار همیان ۲ کوهدشت است که در برخی منابع با قدمتی بیش از ۵۴ هزار سال است و در تاریخ شفاهی با قدمت ۱۴۸ هزار سال پیشینه گفته شده. غار میرملاس. دومین اثر قدیمی شهرستان کوهدشت نقاشی‌های ۱۷ هزار ساله غار میرملاس است. نشانه‌های بدست آمده در کاوش‌ها و بررسی‌های دیرینه شناسای و باستان‌شناسی غار میرملاس نشان دهنده سکونت ۱۴۸ هزار ساله انسان در این غار است. این نقوش در شمال شهرستان کوهدشت واقع شده‌اند. نقاشیهای مذکور نقش جادویی و سحرآمیزی داشتند و معمولاً افراد این نقوش را بر روی دیواره غارها ایجاد
افراد این نقوش را بر روی دیواره غارها ایجاد می‌نمودند و آرزو و آمال خویش را که همانا شکار بود بر روی دیواره‌ها نقش می‌کردند تا شاید در عالم واقع بهتر بتوانند به آنها دسترسی پیدا کنند. بعلاوه با ایجاد این نقوش که در زندگی آنها مهم بود با این عمل امید به فراوانی آنها را در عالم واقع تسهیل می‌نمودند نقوش صخره ای میرملاس و هومیان از جمله آثار بی نظیر در سطح کشور است که نشان از دیرینگی و باستانی بودن این خطه دارد نقوش دره میرملاس با نقشی لنگرکشتی آغاز می‌شود سپس نقشهایی از میادین شکار گوزن به صورتهای فردی و
سپس نقشهایی از میادین شکار گوزن به صورتهای فردی و جمعی است. تعداد آنها در دره میرملاس ۱۸ و در هومیان ۱۰ نقش است که عمدتاً به رنگ سیاه اخرایی و زرد رنگ طراحی و اجرا شده‌اند. در هومیان (هومیون)، نقشی از گوزن و شکارچی اسب سوار با تیر و کمان به صورت زیبا و کاملی وجود داشته که گذشت زمان قسمتی از سوار و اسب شکارچی را خراب کرده است. این آثار مربوط به دوره پارینه سنگی می‌باشند. معبد سرخ دم لکی. معبد سرخ دم لکی به دوران پارینه سنگی در قسمت شمالی دشت کوهدشت به فاصله ۶ کیلومتر از مرکز شهر و در دامنهٔ کوه چنگری واقع
۶ کیلومتر از مرکز شهر و در دامنهٔ کوه چنگری واقع شده است. آثار موجود در آن نشان می‌دهد که وضعیت کوه در نحو انتخاب مکان نقش اساسی را ایفا نموده است. بطوریکه حصار مکشوفه بنابر وضعیت کوه ساخته شده و در کنار پرتگاه‌های کوه عملکرد تدافعی آن را مشخص تر نموده است. این محوطه علاوه بر حصار از تختگاه شاه نشین و منازل مسکونی تشکیل گردیده که شاه نشین مسلط بر همه قسمت‌های حصار است. در این محوطه سنگهای حجاری شده با نقش شیر بالدار و درخت زندگی و همچنین قطعات سفالی از نوع سفال لعابدار با نقش کنده زیر لعاب متعلق به قرون ۷
سفال لعابدار با نقش کنده زیر لعاب متعلق به قرون ۷ و ۸ ه‍.ق و سفالینه‌های هزاره اول بدست آمده است. کاوشهای باستان‌شناسی در این محوطه از سال ۱۳۷۷ آغاز و تاکنون ادامه دارد. اشیاء بدست آمده علاوه بر چند قطعه سنگ با نقش شیر بالدار یک قطعه تابوت سفالی و یک هاون سنگی، دو کوزه سفالی کوچک و یک سنجاق مفرغی می‌باشند که در حفریات باستان‌شناسی بدست آمده‌اند. معبد سرخ دم لری. در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری محوطه سرخ دم لکی در دامنه کوه کر شوراب روستائی به اسم سرخ دم لری وجود دارد که در طی سالهای قبل از انقلاب مورد کاوش قرار
دارد که در طی سالهای قبل از انقلاب مورد کاوش قرار گرفته است. این محوطه باستانی (احتمالاً مربوط سده ۷ الی ۵ ق. م) مربوط به دوران مفرغ است که به شماره ۳۶۳۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قلعه منیژه کوهدشت. بر فراز قله ای از کوه سرسرخن کوهدشت، آثار یک دژ باقی مانده است. طول باروی قلعه منیژه کوهدشت متجاوز از ۱۰۰ متر است که در قسمت شمال آن آثار چند اتاق دیده می‌شود. سطح عمومی قلعه نزدیک به ۲۵۰۰ متر مربع است. در قسمت جنوبی اتاق‌ها آثار یک مخزن بزرگ آب دیده می‌شود که دیوار آن ساروج کشی شده است. راه
آب دیده می‌شود که دیوار آن ساروج کشی شده است. راه ورود به قلعه فقط از سمت دره است که به سوی آن امتداد دارد. اهمیت این قلعه در تسلط آن بر دره‌های اطراف و وسعت دید جالب توجه آن است که موجب حیرت بینندگان و جهانگردان می‌شود. در داخل قلعه نقبی عجیب و جالب توجه وجود دارد که دهانه آن تا ۱۰ متر به طرف خاور و جنوب دارای شیبی تند است و ۱۵ متر عمق دارد. سقف این نقب با نوعی ساروج قالب بندی و تاق زده شده است در انتهای راهرو چاهی است با قطر دهانه یک متر، که اطراف ان سنگ چین شده و عمق آن ۲۲ متر است. ولی آب ندارد.
ان سنگ چین شده و عمق آن ۲۲ متر است. ولی آب ندارد. سکه‌هایی که از این محل به دست آمده‌اند به دوره اشکانی مربوط می‌شوند. غار عالی آباد کوهدشت این غار در منطقه کوهدشت واقع شده و یکی از محل‌های سکونت انسان‌های پیش از تاریخ بوده است. غار پس از یک فرود ۶ متری تا عمق ۴۲۰ متری ادامه می‌یابد. برای بازدید کامل از این غار، وسایل فنی کامل مورد نیاز است. غار بتخانه کوهدشت. غار بت خانه در دامنه غربی گردل کوه واقع در روستایی چنار دم چهر قرعلیوند واقع گردیده. پل سی پله کوهدشت. پل سی پله در منطقه سر طرهان شهرستان کوهدشت بر
پل سی پله در منطقه سر طرهان شهرستان کوهدشت بر روی رودخانه سیمره در حد فاصل استان لرستان و ایلام واقع شده است. پل در تنگترین بستر رودخانه سیمره، در محلی بنام سی پله واقع شده است این پل در مسیر یکی از راه‌های باستانی قرار داشته که سبب ارتباط کرمانشاهان، ایلام و لرستان (سرطرهان) بوده است. پل یاد شده دارای ۴ چشمه طاق بوده که اکنون تنها دو چشمه طاق آن باقی است. پهنای هر پایه آن ۵/۶ متر و طول آن ۱۷ متر است. اندازه سنگ‌هایی که در پایه به کار رفته ۶۰× ۶۰× ۱۰۰ سانتیمتر و بعضی نیز بزرگترند. روی هر یک از این سنگها
و بعضی نیز بزرگترند. روی هر یک از این سنگها علامت مشخصی کنده شده است. مصالح بنا از گچ و سنگ است. در آثار مورخان دوره اسلامی اشاره ای به این پل نشده است. این پل از آثار دوره ساسانی بوده و به شماره ۴۵۱۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حمدالله مستوفی در کتاب تاریخ گزیده، از کوهدشت و طرحان نام برده که قرن‌ها قبل از ورود عرب‌ها از بین رفته بودند. جغرافیای کشاورزی کوهدشت. مهم‌ترین شاخص‌های کوهدشت در بخش‌های مختلف اقتصادی بر اساس ارزیابی اداره کل آمار معاونت بر نامه ریزی استانداری استان لرستان در شهریور
بر نامه ریزی استانداری استان لرستان در شهریور ۱۳۸۸ ماه به شرح ذیل می‌باشد. کل مساحت اراضی کشاورزی شهرستان ۱۹۱٬۵۷۲ هکتار، معادل ۲۵ درصد اراضی زراعی استان که از آن ۱۹۲۹۷ هکتار آبی و ۱۷۲۲۷۵ هکتار دیگر دیم می‌باشد که سالانه ۱۵۴۱۴۵ هکتار از آن زیر کشت محصولات کشاورزی می‌رود؛ میزان ۳۰۹۲۰۵ تن تولید یعنی ۷/۱۶د تولید محصولات زراعی استان و هم‌چنین با ۲٬۳۹۴ هکتار سطح باغات مثمر با تولید سالانه ۲۸۰۰۰ تن یعنی معادل ۵/۱۲ درصد تولید باغات استان و با دارا بودن ۶۵۰ هزار واحد دامی با تولید ۲۵ هزار تن محصولات دامی را به خود
دامی با تولید ۲۵ هزار تن محصولات دامی را به خود اختصاص داده است. هم‌چنین بیش از ۹۰ درصد باغات انار استان لرستان در شهرستان کوهدشت وجود دارد که عمدتاً در بخش طرهان و بخش کوهنانی به ویژه منطقهٔ زیرتنگ سیاب، چقاپیت سفلی چقاپیت علیا، گراب و رودبار قرار دارند. اقلام زراعی که در این شهرستان کشت می‌شود، عبارتند از گندم، جو، برنج، ذرت، چغندرقند، نخود، عدس، کلزا، سبزیجات، محصولات جالیزی، میوه جات سردرختی از قبیل انار، سیب، انگور، هلو، شلیل، انجیر و زردآلو، توت است. همچنین طبق تحقیقات به دست آمده زمین‌های کشاورزی
همچنین طبق تحقیقات به دست آمده زمین‌های کشاورزی مستعد وشرایط آب وهوای مناسب، شرایط کشت زعفران و پسته را نیز داراست. دامپروری نیز به شیوه‌های صنعتی و سنتی در این شهرستان رواج کامل دارد. از لحاظ منابع طبیعی دارای ۲۷۹۰۸۴ هکتار مرتع و جنگل است که ۱۵۹۶۰۹ هکتار آن مرتع و ۱۱۹۴۷۵ هکتار دیگر جنگل می‌باشد؛ یعنی معادل ۱۴/۵ درصد جنگل و مرتع استان را به خود اختصاص داده است. دره شیرز. دره شیرز در شمال کوهدشت و در مرز سیاسی و فرهنگی با مناطق تابعه شهرستان نورآباد قرار گرفته است. محیط توپو گرافیک این ناحیه از کوه‌های
گرفته است. محیط توپو گرافیک این ناحیه از کوه‌های مرتفع و دره‌های نسبتاً عمیق با وضعیت اقلیمی سرد و کوهستانی در فصل پاییز و زمستان معتدل در فصل تابستان برخوردار است. پوشش گیاهی و جنگلی در منطقه وجود داشته و از پوشش جانوری هم برخوردار بوده است. وجود سایتهای غنی دوره‌های سنگ (عصر حجر) و دوره برتر در این دره موجب شده تا سازمان میراث فرهنگی در طرح جامع گردشگری استان توجه ویژه ای به این ناحیه در شهرستان کوهدشت داشته باشد.
شهرستان بَردَسکَن از شهرستان‌های جنوب‌غربی استان خراسان رضوی می‌باشد. مرکز این شهرستان شهر بردسکن است. در سال ۱۳۹۵، این شهرستان تعداد ۷۵٬۶۳۱ نفر جمعیت در ۲۳٬۷۳۲ خانوار داشته است. شهرستان بردسکن در سال ۱۳۷۴ از شهرستان کاشمر جدا و مستقل شده است. شمال این شهرستان واقع در رشته‌کوه کوهسرخ قرار گرفته است. تقسیمات کشوری. شهر: بردسکن شهر: شهرآباد شهر: انابد اقلیم. شهرستان بردسکن از دو منطقه کوهستانی در شمال و منطقهٔ جلگه‌ای در جنوب شامل بیابان، نمکزار و شنزارهای کرانه کویر نمک شکل گرفته است. موقعیت جغرافیایی.
کرانه کویر نمک شکل گرفته است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان بردسکن در حاشیه شمالی کویر نمک، بین ۵۶ درجه و ۱۴ دقیقه تا ۵۸ درجه و ۱۵ دقیقه طول و ۳۴ درجه و ۴۲دقیقه عرض جغرافیائی گستردگی دارد. این شهر بخاطر داشتن باغات میوهای فراوان (انگور، انار، انجیرو..) به شهر میوه‌های بهشتی شهرت دارد. شهرستان بردسکن با مساحت تقریبی ۷۶۶۴ کیلومتر مربع واقع بر گستره جغرافیایی استان خراسان رضوی از سمت شمال با شهرستان ششتمد و شهرستان سبزوار، از شرق با شهرستان خلیل‌آباد و شهرستان کاشمر، از شمال شرقی با شهرستان کوهسرخ، از جنوب با
کاشمر، از شمال شرقی با شهرستان کوهسرخ، از جنوب با شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی و از غرب با شهرستان شاهرود در استان سمنان محدود بوده و مرکز آن شهر بردسکن در ۵۷ درجه و ۵۷ دقیقه طول و ۳۵درجه و ۱۵ دقیقه عرض جغرافیائی و در فاصله ۲۶۵ کیلومتری جنوب غربی مشهد مقدس قرار دارد. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۹۸۵ متر است و بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای ۳ مرکزی، انابد و شهرآباد، هفت دهستان و سه شهر (بردسکن، انابد و شهرآباد) و ۳۹۳ روستای دارای سکنه و خالی از سکنه می‌باشد. شهرستان برداسکن تا سال ۱۳۷۴ بخشی از شهرستان
شهرستان برداسکن تا سال ۱۳۷۴ بخشی از شهرستان کاشمر بوده است. موقعیت ارتباطی. شهرستان بردسکن در حاشیه جاده ترانزیتی سبزوار – بجستان واقع شده است. این جاده، استان‌های کرمان، سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و شهرستان‌های جنوبی استان خراسان رضوی را به تهران متصل می‌کند. در حوزه ریلی این شهرستان در مسیر راه‌آهن در دست مطالعه سبزوار – کاشمر قرار دارد. در صورت بهره‌برداری از این خط، شهرستان بردسکن به راه‌آهن سراسری تهران – مشهد و راه‌آهن سراسری مشهد – بندرعباس متصل می‌شود. پیشینه تاریخی. شهرستان بردسکن دارای
متصل می‌شود. پیشینه تاریخی. شهرستان بردسکن دارای گذشتهٔ تاریخی چندین هزارساله می‌باشد. برج فیروزآباد از یادگارهای دورهٔ سلجوقیان، برج علی‌آباد مربوط به دورهٔ ایلخانیان و آثار بی‌شمار دیگر شهرستان از جمله تپه‌های چوپان مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد نشان از دیرینگی منطقه دارد. معادن. در شهرستان بردسکن معادن متعدد طلا، آهن، سرب، روی، مس، قلع، کانی‌های گچ، مرمر وجود دارد و مهم‌ترین معادن سرب، روی، مس و قلع آن در معادن تکنار در ۲۸ کیلومتری ده زنگالو و ۶۱ کیلومتری شمال‌غربی بردسکن قرار دارد که سنگ معادن آن به
شمال‌غربی بردسکن قرار دارد که سنگ معادن آن به خارج از کشور صادر می‌شود. سوغات و ره آورد سفر. از سوغات و ارمغان‌های شهرستان بردسکن می‌توان به انواع گلیم‌ها و قالیچه‌ها اشاره کرد. همچنین گیوه‌های دست‌دوز و سبدهای حصیرباف این منطقه مورد توجه گردشگران و مسافران می‌باشد. بردسکن دارای محصولات باغی معروفی از جمله انار، انجیر، انگور، پسته و گردو است، کشمش و خشکبار این منطقه از شهرت برخوردار است. زعفران و زیره نیز جزو سوغات مهم این شهرستان به‌شمار می‌روند. پستی و بلندی‌ها. در شمال شهرستان بردسکن رشته‌کوه کوهسرخ
بلندی‌ها. در شمال شهرستان بردسکن رشته‌کوه کوهسرخ قرار دارد و از مرز افغانستان شروع و تا رشته‌کوه کوه‌میش، شهرستان ششتمد ادامه دارد. رشته‌کوه کوهسرخ از ۱۱/۵۸ تا ۵۷ طول شرقی در شهرستان بردسکن واقع است و این رشته‌کوه تا شهرستان‌های کوهسرخ، خلیل‌آباد، کاشمر، تربت حیدریه، خواف و تربت جام ادامه دارد. کوه سرتنگل با ۲۰۵۰ متر بلندا که این قله در دهستان کوهپایه واقع است و دهانه بیجورد میان این قله و کوه بیجورد واقع است و کوه‌های دیگری به نام‌های کوه پتور دارو، کوه سیر، کوه عاشقان، کوه آهوبم و قله کمر تاجی در
کوه سیر، کوه عاشقان، کوه آهوبم و قله کمر تاجی در جنوب‌غربی شهرستان واقع است. کوه‌های بَغل باغ (بقل باغ)، پِتُوگوژ دارو و باغدشت (بلندترین قله ترشیز ۲٬۴۸۳ متر) و کمر سیاه و قلعه چوق در مشرق و شمال، و کوه‌های زُوبَر (بلندترین قله ۱٬۸۵۰ متر) و چاه حیدر، و چاه نمک و چشمه زاغ در شمال، و کوه‌های آغُل کفتار، دل کن، کمر کاسه (یا کرم کَسه) و لاخ برقشی (برغشی)، قره سیاه چو (بلندترین قله ۲٬۱۳۱ متر)، سرهنگی و سفید در جنوب، و کوه یخاب (بلندترین قله ۱٬۶۵۰ متر) در مغرب آن قرار دارد. یک رشته کوه نیز در مرکز شهرستان با جهت
قرار دارد. یک رشته کوه نیز در مرکز شهرستان با جهت شمال شرقی ـ جنوب غربی (بلندترین قله گُرتیجو یا گورتیجو ۱٬۹۰۷ متر) امتداد دارد. آبادی‌های شهرستان بیشتر در دره‌های این کوه‌ها واقع شده‌اند که جنگل‌های تُنُک دارد. بردسکن از پوشش گیاهی، گز و تاق و بُنه و بادام کوهی و گاوزبان و کتیرا دارد. اراضی مزروعی این شهرستان با رودهای موسمی مانند: بردسکن، بُرجک، دهن قلعه و چشمه‌ها و چاه‌ها آبیاری می‌شود. زبان و گویش. مردم شهرستان بردسکن به زبان فارسی و به گویش کاشمری سخن می‌گویند.
توری‌یاما سکیئن (۱۷۱۲–۱۷۸۸، انگلیسی: Toriyama Sekien ژاپنی: 鳥山石燕) هنرمند تصویرگر روی کاغذهای اوکی‌یوئه متخصص در یوکای (روح، جن و دیو) است . او استاد اوتامارو است . اوتامارو از برجسته‌ترین و عظیم‌ترین استادان گراور سازی به شمار می‌آید . در دههٔ ۱۷۸۰ میلادی، سکیئن مشغول بررسی کاینات ما وراء طبیعی ژاپنی شد . نتیجهٔ این بررسی سلسله کتاب‌های هیاکی یاکو بود که شهرتِ پس از مرگ سکیئن به آن برمی‌گردد . اولین کتاب این سلسله به نام گازو هیاکی یاکو «تصویر رژهٔ شبانهٔ صد دیو» در سال ۱۷۸۱ میلادی به وجود آمد . پس از آن سه
دیو» در سال ۱۷۸۱ میلادی به وجود آمد . پس از آن سه جلد دیگر نقاشی کرد : "کنجاکو گازو زکو هیاکی" «تصویر صد دیو گذشته و حال» ، "کنجاکو هیاکی شوی" «تکمیل تصویر صد دیو گذشته و حال» و "گازو هیاکی تسورزوره بوکورو" «تصویر کیف صد دیو اتفاقی» .
شهرستان گرگان با نام پیشین «استرآباد» یکی از شهرستان‌های ایران است که در شمال ایران در استان گلستان قرار گرفته است. شهر گرگان مرکز این شهرستان است و جمعیت شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۸۰٬۵۴۱ نفر (۱۵۰٬۶۴۹ خانوار) بوده است که شامل ۲۴۱٬۷۰۰ مرد و ۲۳۸٬۸۰۰ زن بود. مردم شهرستان گرگان با زبان طبری و طبری گرگانی سخن می‌گویند. اقوام اصیل و بومی گرگان شامل: استرآبادی‌ها، طبری‌ها و زیارتی‌ها هستند و اقوام غیر گرگانی شامل: سیستانی‌ها، خراسانی‌ها، آذری‌ها، بلوچ‌ها، قزاق‌ها و ترکمن‌ها که مهاجر هستند، غیر گرگانی
قزاق‌ها و ترکمن‌ها که مهاجر هستند، غیر گرگانی می‌باشند. سوغات این شهرستان شامل نان خرمایی، حلوا اوماج، نان پادرازی، نان زنجبیلی و سرغربیلی و … می‌باشد. تقسیمات کشوری. شهرها: گرگان، جلین شهرها: سرخنکلاته، قرق
شهرستان بویراحمد یکی از شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد است. مرکز این شهرستان، شهر یاسوج است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان بویراحمد از شمال با شهرستانهای دنا و مارگون، از شمال شرقی با شهرستان سمیرم استان اصفهان، از غرب با شهرستان کهگیلویه، از جنوب غربی با شهرستان چرام، از جنوب با شهرستانهای رستم و ممسنی استان فارس و از شرق با شهرستان سپیدان استان فارس همسایه است. مردم‌شناسی. مردم شهرستان بویراحمد از اقوام لر هستند و به زبان لری گویش بویراحمدی تکلم می‌کنند. تقسیمات کشوری. شهرستان بویراحمد شامل ۴ بخش، ۱۰
تقسیمات کشوری. شهرستان بویراحمد شامل ۴ بخش، ۱۰ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است: جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بویراحمد برابر با ۵۸۵۰۰۰ نفر بوده است.