payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مواد برای تحقیق و توسعه فناوری نانو بسیار مفید است. میکروسکوپهای الکترونی انتقال اغلب در حالت پراش الکترونی استفاده می‌شوند. از مزایای پراش الکترون نسبت به کریستالوگرافی اشعه X این است که نمونه نیازی به یک کریستال یا حتی پودر پلی کریستالی نیست، و همچنین اینکه بازسازی تبدیل فوریه ساختار بزرگ شده جسم از نظر جسمی اتفاق می‌افتد و در نتیجه از لزوم حل مسئله فاز جلوگیری می‌کند. کریستالوگرافی‌های اشعه ایکس پس از به دست آوردن الگوهای پراش پرتو X با آنها روبرو شده‌اند. یکی از مضرات میکروسکوپ الکترونی عبوری، نیاز
یکی از مضرات میکروسکوپ الکترونی عبوری، نیاز به بخش‌های بسیار نازک نمونه‌ها، به‌طور معمول حدود ۱۰۰ نانومتر است. ایجاد این بخش‌های نازک برای نمونه‌های بیولوژیکی و مواد از لحاظ فنی بسیار چالش‌برانگیز است. بخش‌های نازک نیمه هادی را می‌توان با استفاده از پرتو یون متمرکز ساخت. نمونه‌های بافت بیولوژیکی از نظر شیمیایی تثبیت شده، کم‌آبی و در یک رزین پلیمری تعبیه شده‌اند تا آنها را به اندازه کافی تثبیت کنند تا بخش‌بندی اولتراتین انجام شود. برای دستیابی به تضاد تصویر لازم، بخش‌هایی از نمونه‌های بیولوژیکی، پلیمرهای
لازم، بخش‌هایی از نمونه‌های بیولوژیکی، پلیمرهای آلی و مواد مشابه ممکن است نیاز به رنگ آمیزی با برچسب اتم سنگین داشته باشد. میکروسکوپ الکترونی تسلسلی. یکی از کاربردهای SEM میکروسکوپ الکترونی تسلسلی (Serial-section Electron Microscope) است که برای مثال در تجزیه و تحلیل اتصال در نمونه‌های حجمی بافت مغز با تصویربرداری از بسیاری از بخش‌های نازک استفاده می‌شود. میکروسکوپ الکترونی روبشی. SEM با جستجوی نمونه با پرتو الکترونی متمرکز که در ناحیه مستطیل شکل نمونه (اسکن شطرنج) اسکن می‌شود، تصاویر را تولید می‌کند.
(اسکن شطرنج) اسکن می‌شود، تصاویر را تولید می‌کند. هنگامی که پرتوی الکترون با نمونه در تعامل باشد، توسط مکانیسم‌های گوناگون انرژی خود را از دست می‌دهد. انرژی از دست رفته به اشکال جایگزین مانند گرما ، انتشار الکترونهای ثانویه با انرژی کم و الکترونهای کم مصرف با انرژی پرتراکم ، انتشار نور (کاتدولومینسانسسانس) یا انتشار اشعه ایکس تبدیل می‌شود، که همه اینها سیگنالهای حامل اطلاعات در مورد خواص نمونه را ارائه می‌دهند. سطح، مانند توپوگرافی و ترکیب آن. تصویری که توسط یک SEM نمایش داده می‌شود، شدت متفاوت هر یک از
یک SEM نمایش داده می‌شود، شدت متفاوت هر یک از این سیگنال‌ها را در تصویر در موقعیتی متناسب با موقعیت پرتو در نمونه هنگام تولید سیگنال نقشه‌برداری می‌کند. در تصویر SEM مورچه ای که در زیر و سمت راست نشان داده شده است، این تصویر از سیگنال‌های تولید شده توسط یک ردیاب الکترونی ثانویه، حالت تصویربرداری عادی یا معمولی در اکثر SEMها ساخته شده است. به‌طور کلی وضوح تصویر یک SEM نسبت به TEM پایین‌تر است. با این حال، به دلیل اینکه SEM سطح یک نمونه را به جای داخلی آن تصویر می‌کند، الکترون‌ها مجبور نیستند از طریق نمونه
می‌کند، الکترون‌ها مجبور نیستند از طریق نمونه عبور کنند. این امر نیاز به آماده‌سازی گسترده نمونه را برای نازک شدن نمونه برای شفافیت الکترونی کاهش می‌دهد. SEM قادر به نمونه برداری‌های فله ای است که می‌توانند در صحنه آن جا بگیرند و هنوز هم مانور داده شوند، از جمله ارتفاع کمتری نسبت به فاصله کاری که استفاده می‌شود، اغلب ۴ میلی‌متر برای تصاویر با وضوح بالا. SEM همچنین از عمق میدان بسیار خوبی برخوردار است و به همین ترتیب می‌تواند تصاویری تولید کند که نمایانگر خوبی از شکل سطح سه بعدی نمونه هستند. یکی دیگر از
خوبی از شکل سطح سه بعدی نمونه هستند. یکی دیگر از مزایای SEMها میکروسکوپهای الکترونی روبشی محیطی (ESEM) است که می‌تواند تصاویر با کیفیت و وضوح خوب را با نمونه‌های هیدراته یا در خلاء کم، به جای زیاد، خلاء یا تحت گازهای محفظه تولید کند. این کار تصویربرداری از نمونه‌های بیولوژیکی ناقص است که در خلاء بالای میکروسکوپ‌های الکترونی معمولی ناپایدار است. میکروسکوپ الکترونی انعکاسی. در میکروسکوپ الکترونی بازتابی (REM) مانند TEM، یک پرتو الکترونی روی یک سطح اتفاق می‌افتد اما به جای استفاده از انتقال (TEM) یا
می‌افتد اما به جای استفاده از انتقال (TEM) یا الکترون‌های ثانویه (SEM)، پرتوی منعکس شده از الکترون‌های پراکنده الاستیک تشخیص داده می‌شود. این روش به‌طور معمول با پراش الکترون پر انرژی (RHEED) و بازتاب انرژی با بازتاب بالا (RHELS) همراه است. [نیاز به استناد] یکی دیگر از تغییرات میکروسکوپ الکترونی الکترونی کم انرژی اسپین-قطبی (SPLEEM) است که برای جستجوی آن استفاده می‌شود ساختار ساختار حوزه مغناطیسی. میکروسکوپ الکترونی انتقالی روبشی. REMER STEM یک کاوشگر حادثه ای متمرکز در سراسر نمونه ای است که (مانند TEM)
ای متمرکز در سراسر نمونه ای است که (مانند TEM) برای تسهیل در تشخیص الکترون‌های پراکنده شده در این نمونه نازک شده است. وضوح بالای TEM در STEM امکان‌پذیر است. عمل تمرکز (و انحرافات) قبل از برخورد الکترون‌ها در نمونه در STEM رخ می‌دهد، اما پس از آن در TEM. استفاده از STEMهای شستشوی پرتو SEM مانند تصویربرداری در زمینه تاریک حلقوی و سایر تکنیک‌های تحلیلی را ساده‌تر می‌کند، بلکه به این معنی است که داده‌های تصویر به صورت سریال و نه به صورت موازی بدست می‌آیند. غالباً TEM می‌تواند به گزینه اسکن مجهز شود و سپس
غالباً TEM می‌تواند به گزینه اسکن مجهز شود و سپس می‌تواند به عنوان TEM و STEM عمل کند. میکروسکوپ طونلی روبشی. در STM، یک نوک رسانا که در ولتاژ نگه داشته می‌شود، در نزدیکی یک سطح قرار می‌گیرد و بر اساس احتمال تونل زنی یک الکترون از نوک به نمونه می‌توان یک پروفایل را بدست آورد زیرا این یک تابع مسافت است. رنگ. در رایج‌ترین پیکربندی‌های خود، میکروسکوپ‌های الکترونیکی تصاویری با مقدار روشنایی منفرد در هر پیکسل تولید می‌کنند، با نتایجی که معمولاً در مقیاس خاکستری ارائه می‌شود. با این حال، اغلب این تصاویر با
ارائه می‌شود. با این حال، اغلب این تصاویر با استفاده از نرم‌افزار تشخیص ویژگی یا به سادگی با ویرایش دستی با استفاده از ویرایشگر گرافیک، رنگ آمیزی می‌شوند. این ممکن است برای روشن سازی ساختار یا برای اثر زیبایی‌شناسی انجام شود و به‌طور کلی اطلاعات جدیدی در مورد نمونه اضافه نمی‌شود. در بعضی از پیکربندی‌ها، اطلاعات در مورد چندین خاصیت نمونه در هر پیکسل جمع می‌شود، معمولاً با استفاده از چندین آشکارساز. در SEM، صفات توپوگرافی و کنتراست مواد را می‌توان با یک جفت آشکارساز الکترونی پشتیبان بدست آورد و چنین
یک جفت آشکارساز الکترونی پشتیبان بدست آورد و چنین ویژگی‌هایی با اختصاص یک رنگ اصلی متفاوت به هر ویژگی می‌توانند در یک تصویر واحد قرار بگیرند. به همین ترتیب، ترکیبی از سیگنالهای الکترونی پشتی و پراکنده را می‌توان به رنگهای مختلف اختصاص داد و روی یک میکروگراف رنگی یکسان قرار دادیم که همزمان خواص نمونه را نشان می‌دهد. برخی از انواع آشکارسازهای مورد استفاده در SEM دارای قابلیت‌های تحلیلی هستند و می‌توانند چندین آیتم از داده را در هر پیکسل ارائه دهند. نمونه‌هایی از آشکارسازهای طیف‌سنجی اشعه ایکس پراکندگی انرژی
از آشکارسازهای طیف‌سنجی اشعه ایکس پراکندگی انرژی (EDS) است که در آنالیز عنصری و سیستم‌های میکروسکوپ کاتدولومینسانس (CL) استفاده می‌شود که شدت و طیف لومینسانس ناشی از الکترون را در نمونه‌های زمین‌شناسی (مثلاً) تجزیه و تحلیل می‌کنند. در سیستم‌های SEM با استفاده از این آشکارسازها، رنگ آمیزی سیگنال‌ها و سوار کردن آنها در یک تصویر واحد رنگ معمول است، به طوری که تفاوت‌ها در توزیع اجزای مختلف نمونه به روشنی و مقایسه قابل مشاهده است. به صورت اختیاری می‌توان تصویر الکترونیکی ثانویه استاندارد را با یک یا چند کانال
الکترونیکی ثانویه استاندارد را با یک یا چند کانال ترکیبی ادغام کرد، به طوری که می‌توان ساختار و ترکیب نمونه را مقایسه کرد. چنین تصاویری می‌توانند ضمن حفظ تمامیت سیگنال اصلی ساخته شوند که به هیچ وجه اصلاح نشده است. آماده‌سازی نمونه. موادی که در زیر میکروسکوپ الکترونی مشاهده می‌شوند ممکن است نیاز به پردازش داشته باشد تا یک نمونه مناسب داشته باشد. روش مورد نیاز بسته به نمونه و آنالیز مورد نیاز متفاوت است: لنز. میکروسکوپ‌های الکترونی و یونی به جای نور از پرتویی از ذرات باردار استفاده می‌کنند و از لنزهای
پرتویی از ذرات باردار استفاده می‌کنند و از لنزهای الکترومغناطیسی یا الکترواستاتیک برای تمرکز ذرات استفاده می‌کنند. لنزهای الکترواستاتیک از صفحات فلزی متصل به ولتاژ بالا با دیافراگم که پرتوی الکترون از آن عبور می‌کند تشکیل شده است. لنزهای تک دیافراگم از یک صفحه فلزی منفرد با ولتاژ بالا تشکیل شده‌اند و غالباً در منابع الکترونی وجود دارد. لنزهای یک دیافراگم می‌توانند یک میدان شتاب را خاتمه دهند یا توسط یک میدان شتاب‌دهنده دنبال شوند. در حالت اول، لنز مثبت است، به این معنی که پرتو به یک متقاطع تبدیل می‌شود. یک
به این معنی که پرتو به یک متقاطع تبدیل می‌شود. یک لنز دو دیافراگم از دو صفحه فلزی با پتانسیل‌های مختلف با دیافراگم تراز وسط قرار دارد. الکترونهایی که وارد این لنز می‌شوند یک میدان قوی احساس می‌کنند که آنها را به محور نوری نزدیک تر می‌کند. با عبور از صفحه دوم، الکترون‌ها نیروی متضادی را احساس می‌کنند که آنها را به سمت دیافراگم سوق می‌دهد. به عنوان یک اثر کل، این یک لنز مثبت است و پرتو در یک صفحه زیر صفحه دوم متمرکز شده است. یک لنز Einzel سه دیافراگم از سه صفحه با دیافراگم‌های هم تراز تشکیل شده است که
سه صفحه با دیافراگم‌های هم تراز تشکیل شده است که می‌تواند قطر یکسانی داشته باشد، یا یک صفحه متفاوت. لنزهای Einzel به دلیل داشتن پتانسیل پرتوی برابر در ورودی و خروجی لنزها معمولاً در نوری الکترونی استفاده می‌شوند. سه الکترود سه لنز تولید می‌کنند: اول و سوم مثبت هستند، جایی که خطوط میدان الکتریکی به سمت صفحات نشان می‌دهند و دوم منفی است. کل لنزها مثبت هستند و پرتو روی یک هواپیما در زیر لنز سوم متمرکز شده است. از آنجا که پرتوی الکترون شارژ می‌شود (منفی)، می‌توان از نیروی الکترومغناطیسی به عنوان لنز استفاده
از نیروی الکترومغناطیسی به عنوان لنز استفاده کرد. سیم پیچ سیم پرتو را احاطه کرده و چنین میدانی را تولید می‌کند که نیرویی از افت فشار در الکترون‌ها ایجاد می‌کند. لنزهای مغناطیسی از نیروی لورنتس متناسب با بار و سرعت الکترون برای دفع الکترون‌ها استفاده می‌کنند. لنزهای مغناطیسی از یک بدنه فلزی (به نام مدار فرومغناطیسی) تشکیل شده است که با دو قطب قطبی به پایان می‌رسد. میدان مغناطیسی توسط یک سیم پیچ که در قسمت بالای مدار فرومغناطیسی قرار دارد، داده می‌شود، همان‌طور که در شکل ۳ نشان داده شده است. قدرت لنز را
که در شکل ۳ نشان داده شده است. قدرت لنز را می‌توان با تغییر در میدان مغناطیسی ب تغییر داد. این با تغییر هندسه قطعه قطب انجام می‌شود؛ یعنی فاصله بین قطب‌های قطبی و جریان موجود در سیم پیچ‌ها (برانگیختگی). معایب. میکروسکوپ‌های الکترونی برای ساخت و نگهداری گران هستند، اما سرمایه و هزینه‌های جاری سیستم‌های میکروسکوپ کانفوکال در حال حاضر با میکروسکوپ‌های الکترونیکی اصلی همپوشانی دارند. میکروسکوپ‌های طراحی شده برای دستیابی به وضوح بالا باید در ساختمان‌های با ثبات (گاهی اوقات زیرزمینی) با سرویس‌های ویژه مانند
(گاهی اوقات زیرزمینی) با سرویس‌های ویژه مانند سیستم‌های لغو میدان مغناطیسی قرار بگیرند. نمونه‌ها تا حد زیادی باید در خلأ مشاهده شوند، زیرا مولکول‌هایی که هوا تشکیل می‌دهند، الکترون‌ها را پراکنده می‌کنند. یک استثناء میکروسکوپ الکترونی الکترونی فاز با استفاده از یک سلول مایع بسته یا یک محفظه محیطی است، به عنوان مثال، در میکروسکوپ الکترونی روبشی محیطی، که اجازه می‌دهد نمونه‌های هیدراته با فشار کم مشاهده شوند (تا 20 Torr یا 2.7 kPa) محیط مرطوب. تکنیک‌های مختلفی برای میکروسکوپ الکترونی درجا از نمونه‌های گازی
برای میکروسکوپ الکترونی درجا از نمونه‌های گازی نیز توسعه یافته است. میکروسکوپهای الکترونی روبشی که در حالت خلاء بالا معمولی کار می‌کنند، معمولاً از نمونه‌های رسانای تصویر استفاده می‌کنند؛ بنابراین مواد غیر رسانا به پوشش رسانا نیاز دارند (آلیاژ طلا / پالادیوم، کربن، اسمی و غیره). حالت کم ولتاژ میکروسکوپ‌های مدرن، مشاهده نمونه‌های غیر رسانا بدون پوشش را ممکن می‌سازد. مواد غیر رسانا نیز می‌توانند توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی فشار متغیر (یا محیطی) تصویر شوند. نمونه‌های کوچک و پایدار مانند نانولوله‌های کربن،
نمونه‌های کوچک و پایدار مانند نانولوله‌های کربن، فروستولهای دیاتوم و کریستالهای معدنی کوچک (به عنوان مثال الیاف آزبستو) قبل از بررسی در میکروسکوپ الکترونی نیازی به درمان خاصی ندارند. نمونه‌هایی از مواد هیدراته، از جمله تقریباً تمام نمونه‌های بیولوژیکی، برای تثبیت آنها، کاهش ضخامت آنها (مقطع اولتراستین) و افزایش کنتراست نوری الکترون (رنگ آمیزی) باید به روش‌های مختلفی تهیه شوند. این فرایندها ممکن است به مصنوعات منتهی شوند، اما معمولاً با مقایسه نتایج به دست آمده با استفاده از روشهای تهیه نمونه کاملاً متفاوت،
با استفاده از روشهای تهیه نمونه کاملاً متفاوت، می‌توان شناسایی کرد. از دهه ۱۹۸۰، تجزیه و تحلیل نمونه‌های انجماد شده و انجماد شده نیز به‌طور فزاینده ای توسط دانشمندان مورد استفاده قرار گرفت و بیشتر اعتبار این روش را تأیید کرد. کاربردها. نیمه هادی و ذخیره‌سازی داده‌ها زیست‌شناسی و علوم زندگی تحقیقات مواد صنعت
باغ‌وَحش (که پارک جانورشناسی یا باغ جانوران نیز نامیده می شود) محلی برای نگهداری جانوران (اهلی و وحشی) است. در باغ‌وحش برای هر جانوری قفسی را آماده کرده‌اند و اکثراً جانوران را با جفت شان نگه‌داری می‌کنند؛ و برای برخی جانوران هم زیستگاه مصنوعی ایجاد کرده‌اند. و امکان تماشای جانوران برای عموم مردم وجود دارد. یک باغ‌وحش می‌تواند از بخش‌های جانوری زیر تشکیل شود: و... که همه این‌ها بستگی به وسعت مکان باغ‌وحش دارد. باغ‌های وحش در شهرهای بزرگ دنیا به عنوان مراکز پژوهشی جانورشناسی نیز کاربرد دارند. معمولاً قفس‌های
جانورشناسی نیز کاربرد دارند. معمولاً قفس‌های جانوران درنده از میله‌های آهن محکم ساخته می‌شود و گاه نیز در اطراف محوطه زندگی این جانوران استخرها و دریاچه‌های عمیق می‌سازند.اصطلاح "باغ جانورشناسی" به مطالعه جانوران اشاره دارد. این اصطلاح از واژه یونانی "ζώον" به معنای "جانور" و پسوند "λογία-" به معمای "مطالعه ی" گرفته شده است. مخفف "باغ‌وحش" اولین بار در باغ‌وحش باغ لندن استفاده شد که در سال ۱۸۲۸ برای مطالعه علمی و در سال ۱۸۴۷ برای بازدید عموم افتتاح شد. فقط در ایالات متحده سالانه بیش از ۱۸۱ میلیون نفر از
در ایالات متحده سالانه بیش از ۱۸۱ میلیون نفر از باغ‌وحش‌ها بازدید می‌کنند. پیشینه. ساخت باغ‌وحش یا مجموعه نگه‌داری جانوران در یونان، روم، ایران و کشورهای اسلامی پیشینه دارد. ]]جرجی زیدان]] می‌نویسد: از سرگرمی‌های خلفاء گردآوری و نگاهداری جانورانی امثال شیر و ببر و فیل بود که از وسایل شکوه دربار بشمار می‌رفت. نخستین کسی که در خاندان عباسیان بدین امر (نگاهداری جانوران) اهتمام کرد، منصور (خلیفه) بود که فیل فراوان نگاهداشت و هارون الرشید شیر و ببر و انواع سگ‌ها و میمون‌ها گردآوری کرد. "خمارویه بن احمد بن
سگ‌ها و میمون‌ها گردآوری کرد. "خمارویه بن احمد بن طولون"، باغ ویژه‌ای جهت درندگان داشت و در هر گوشه آن قفس و خانه خاصی جهت هر جانور ساخته بودند. اولین باغ‌وحش دائمی حشرات در ایالات متحده آمریکا در ۲۳ آگوست در موزه تاریخ طبیعی مؤسسه اسمیتسونین افتتاح شد. بازدیدکنندگان می‌توانند کلونی‌های زنبورهای عسل و انواع مورچه را در حال کار مشاهده کنند و ظاهر حدود ۱۵۰ گونه را همزمان با هم مقایسه کنند. نخستین باغ وحش به شیوه جدید باغ‌وحش لندن است که در سال ۱۸۲۸ در لندن بازگشایی شد. امروزه بیش از هزار باغ‌وحش در جهان وجود
شد. امروزه بیش از هزار باغ‌وحش در جهان وجود دارد. نخستین باغ‌وحش به سبک جدید در ایران در زمان ناصرالدین شاه قاجار احداث شد و جایگاه آن باغ لاله‌زار در محل خیابان لاله‌زار کنونی در تهران بوده‌است. بعدها این باغ به فرح‌آباد منتقل و مرکز باغ‌وحش سلطنتی به‌شمار آمد. منابع.
غار کاوات بر سر راه کرمانشاه به پاوه در شهرستان‌ روانسر و ۲ کیلومتری غار قوری‌قلعه واقع است. این غار در کنار روستای شبانکاره از توابع شهرستان‌ روانسر قرار دارد. دهانه غار در ارتفاع ۱۶۶۰ متری از سطح دریا قرار دارد و ابعاد آن ۸×۱۵ متر است که با شیب تندی، یک محوطة بزرگ به طول و عرض ۷۰×۱۱۵ و ارتفاع تقریبی ۶۱ تا ۸۰ متر را تشکیل می‌دهد. در انتهای این محوطة بزرگ، شاخة اصلی غار، با دهانه کوچکتری شروع شده و از قسمت چپ شاخة اصلی، نهر کوچکی به اعماق سنگ‌ها فرو می‌ریزد. پس از ۴۰ متر پیشروی، برکه آبی به طول ۱۵ متر و عمق
پس از ۴۰ متر پیشروی، برکه آبی به طول ۱۵ متر و عمق ۷۰ سانتی‌متر وجود دارد که در بعضی جاها، عمق آن به ۱/۵ متر می‌رسد. در این قسمت، غار به دو شاخه تقسیم می‌شود. شاخه سمت چپ، بیش از ۸ متر عمق ندارد، ولی شاخه سمت راست حفره و مخزن آب زیرزمینی دارد. پس از گذشتن از این آب، برکه آب دیگری وجود دارد که ۶۰ متر طول و ۲۰ متر عرض دارد و سقف آن در انتهای آب محو می‌شود. موقعیت دیدنی کاوات. غار کاوات از غارهای دیدنی و معروف استان کرمانشاه می ‌باشد که در سلسله کوه‌‌های شاهو در شمال روستای شبانکاره از توابع روانسر در فاصله دو
شمال روستای شبانکاره از توابع روانسر در فاصله دو کیلومتری غار قوری‌قلعه قرار دارد. در منطقه کوهپایه‌ای اطراف غار باغ‌ها و جنگل‌ها و سبزه زارهای زیبا و متنوعی قرار گرفته است بطوریکه که مردم بومی از این محل به عنوان منطقه تفریحی استفاده می‌کنند.
شکی (به لاتین: "Şəki") نام بخشی در شمال جمهوری آذربایجان است که نباید با شهر شکی اشتباه گرفته شود. این بخش، شهر شکی را در خود محصور کرده‌است. جستارهای وابسته. رقص شکی منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
اُردوباد (ترکی آذربایجانی: Ordubad) دومین شهر جمهوری خودمختار نخجوان در جمهوری آذربایجان است. این شهر در کرانه شمالی میانه رود ارس و در فاصله ۹۴ کیلومتری شمال غربی از شهر تبریز قرار گرفته‌است. ارتفاع شهر نسبت به سطح آب‌های آزاد ۹۴۸ متر است. تاریخ و موقعیت جغرافیایی. اردوباد در شمال فرورفتگی‌های میانی ارس و دامنه‌های جنوبی کوهستان زانگه‌زور و وایوتس‌جور، از رشته‌کوه‌های قفقاز کوچک قرار دارد. این شهر در روبروی شهر سیه‌رود ایران واقع شده‌است. نام اردوباد تحریف‌شده اردوآباد است. این شهر در آغاز اردوگاه سربازان
اردوآباد است. این شهر در آغاز اردوگاه سربازان مغول و پس از آن شاهان ایلخانی ایران بود و به این خاطر اردوآباد نامیده‌شد. اردوباد در قدیم جزئی از ایران بود. در جنگ‌های ایران و عثمانی، شاه عباس صفوی، شهر اردوباد را به خاطر پایداری در برابر حملات ترکان عثمانی از پرداخت مالیات معاف کرد. همچنین دو تن از وزیران اعظم ایران در دورهٔ صفوی؛ یعنی میرزا حاتم بیگ نصیری اردوبادی و فرزندش میرزا طالب خان نصیری اردوبادی از این شهر برخاسته‌اند. بعدها اردوباد بنابر مادهٔ یکم از عهدنامه ترکمانچای(۱۲۴۳ ق) از ایران جدا و به دولت
عهدنامه ترکمانچای(۱۲۴۳ ق) از ایران جدا و به دولت روسیه تزاری واگذار شد. معماری شهری. شبکه کوچه‌کشی اردوباد از میدان مرکزی که مسجد جامع در آن است به شکل شعاع‌هایی شاخه‌شاخه شده‌است و از محله‌هایی همچون آماباراس، سرشهر، کُردتال، مین‌کس و اوچ ترنگی تشکیل شده‌است. آرامگاه عیوض، مسجد دلبر، و مسجد سرشهر که از سدهٔ هجدهم میلادی به جا مانده‌اند از دیدنی‌ها آن است. بهرود، آزادکند، اناباد، گیلان‌چای، مزرعه، باشکند، شهریار، ونند، کلانتر دیزه و باش‌دیزه از روستاهای پیرامون اردوباد هستند.
سومقاییت (لاتین: Sumqayıt) شهری صنعتی در منطقه شرق جمهوری آذربایجان و در کنار دریای خزر می‌باشد. این شهر ۳۱ کیلومتر از باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان فاصله دارد و سومین شهر پرجمعیت کشور است. سومقاییت در منطقه شبه جزیره آبشوران جای دارد. تاریخچه. شهر سومقایت در سال‌های ۱۹۳۷-۱۹۳۸ به عنوان یک مستعمره کیفری تأسیس شد و در اوایل دهه ۱۹۴۰ میزبان تعداد زیادی از اسیران جنگی آلمانی بود. در سال ۱۹۴۸-۱۹۴۹، این شهر به مرکز تولید صنعتی فلزات تصفیه‌شده و مواد شیمیایی تبدیل شد. در اوج فعالیت‌های خود، سومقایت یکی از منابع
شد. در اوج فعالیت‌های خود، سومقایت یکی از منابع اصلی تولید مواد شیمیایی شوروی بود که شامل ۱۳ کارخانه فلزات سنگین و ۱۲ کارخانه شیمیایی می‌شد. در دهه ۱۹۵۰، این شهر به سرعت رشد کرد و بیشتر جمعیت آن را افراد آواره از مناطق مختلف شوروی و کارجویان از سراسر آذربایجان تشکیل دادند. با آغاز دهه ۱۹۷۰ و ادامه درگیری‌های قره‌باغ، مهاجرت‌های گسترده‌ای از مناطق غربی جمهوری آذربایجان به این شهر انجام شد. تخمین زده می‌شود که امروزه حدود ۲۰-۳۰ درصد جمعیت سومقایت را افراد آواره تشکیل می‌دهند. جمعیت سومقایت در سال ۱۹۸۹ حدود
تشکیل می‌دهند. جمعیت سومقایت در سال ۱۹۸۹ حدود ۳۰۰,۰۰۰ نفر بود که با اضافه شدن آوارگان، این رقم به حدود ۴۰۰,۰۰۰ نفر رسیده است. باوجود تعطیلی بسیاری از کارخانه‌ها و کاهش اشتغال، شهر همچنان یک مرکز چندقومیتی و چندملیتی باقی مانده است. جامعه تالش سومقایت. تالش ها حدود ۲۰ درصد جمعیت سومقایت (تقریباً ۸۰,۰۰۰ نفر) را تشکیل می‌دهند. مهاجرت عمده تالش‌ها به سومقایت بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ رخ داده است. از سال ۱۹۹۰ به بعد، تعداد کمی از تالش‌ها به این شهر مهاجرت کرده‌اند. تالش‌ های سومقایت در مناطق خاصی متمرکز نیستند و
تالش‌ های سومقایت در مناطق خاصی متمرکز نیستند و به‌صورت پراکنده در سراسر شهر زندگی می‌کنند. نسل اول تالش‌ها در سومقایت افرادی بودند که در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در سنین ۲۰ تا ۴۰ سالگی به شهر مهاجرت کردند. بیشتر آنان با همسران تالش ازدواج کرده‌اند.
شهرستان شوشی (به لاتین: "Şuşa" به ارمنی: "Շուշի") نام یکی از شهرستان‌های تشکیل دهندهٔ منطقهٔ ناگورنو قره‌باغ و استان قره‌باغ علیا است. مرکز این شهرستان، شهر شوشی است. شهرستان شوشی به صورت دوژور بخشی از خاک جمهوری آذربایجان است؛ اما عملاً پیش از درگیری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) به‌طور کامل تحت کنترل جمهوری آرتساخ قرار داشت. اما پس از امضای توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ، بخش شرقی این شهرستان شامل شهر شوشی به کنترل جمهوری آذربایجان درآمد.
هیستون‌ها، پروتئین‌های موجود در هسته سلول‌های یوکاریوت هستند. رشته‌های دی‌ان‌ای به دور پروتئین‌های هیستون پیچ خورده و نوکلئوزوم را تشکیل می‌دهد. در هر نوکلئوزوم ۸ هیستون نقش دارند. هیستون‌ها همچنین در تشکیل کروموزوم نقش دارند. هیستون‌ها از جمله پروتئین‌های ساختاری به‌شمار می‌روند. گونه‌های هیستون. ۵ گونه هیستون وجود دارد که عبارت است از: H1،H2A,H2B,H3،H4. هیستون‌های H2A,H2B,H3،H4 در گونه‌های مختلف، تشابه بسیاری از نظر ساختمانی دارند اما هیستون اچ۱ از یک جاندار به جاندار دیگر متفاوت است؛ مثلاً در گلبول قرمز
به جاندار دیگر متفاوت است؛ مثلاً در گلبول قرمز پرندگان این هیستون وجود ندارد و به‌جای آن، یک هیستون جدید به نام H5 موجود است. تشابه ساختمانی هیستون‌ها در سلول‌های یوکاریوت نشان می‌دهد که همانندسازی آن‌ها در ساختمان‌های سه‌بعدی مشابهی انجام می‌شود که منطبق با کارکرد هیستون‌ها از آغاز تکامل بوده‌است. کارکرد هیستون‌ها. هیستون‌ها با داشتن بار الکتریکی مثبت با گروه‌های فسفات که بار الکتریکی منفی دارند در دی‌ان‌ای اتصال می‌یابند. هیستون اچ۱ نقش بسته‌بندی دارد و در جانداران مختلف یا حتی بافت‌های گوناگون یک جاندار
جانداران مختلف یا حتی بافت‌های گوناگون یک جاندار متفاوت است.
کاسپی‌ها یا کاسپیان یکی از اقوام باستانی در سواحل جنوب غربی دریای کاسپین در شمال یا جنوب رود کر واقع در قفقاز جنوبی می‌زیستند. اکثر محققان کاسپی را با پایتاکاران که سرزمینی ما بین دو رود کُر و ارس بود یکی می‌دانند. به اعتقاد ارنست هرتسفلد برخی منابع کاسی‌ها و کاسپی‌ها را دو قوم نام برده‌اند اما به نظر می‌رسد این دو نام هر دو یک ریشه داشته باشد. هرودوت و استرابو و بسیاری دیگر از تاریخ‌نگاران دورهٔ باستان مکرر به کاسپی‌ها اشاره کرده‌اند اما به نظر می‌رسد چیز چندانی دربارهٔ آنها نمی‌دانستند. در گزارش‌های
چیز چندانی دربارهٔ آنها نمی‌دانستند. در گزارش‌های تاریخی و جغرافیایی دوره باستان با دیگر سکنه باستانی حاشیه جنوبی دریای کاسپین چون آماردها و آناریاکه و کادوسیان (تالشان عهد باستان) و آلبانی‌ها و ویتی‌ها دسته‌بندی شده‌اند و سرزمین کاسپی‌ها (Kaspianḗ) بخشی از آلبانیای قفقاز بوده است. اینکه بخشی از شاهنشاهی ماد بوده‌اند یا نه مشخص نیست ولی به همراه خرده‌فرهنگ‌های پیرامون‌شان (Pausicae و Pantimathi و Daritae) در دوران داریوش بزرگ بخشی از شاهنشاهی هخامنشی بودند و بعدها قلمروشان به ماد آتروپاتن و به نوبه خود به
و بعدها قلمروشان به ماد آتروپاتن و به نوبه خود به آلبانیای قفقاز پیوست. هرودوت، در کتاب «هیستوریای»، در زمینهٔ پرداخت‌های ساتراپ‌های امپراتوری هخامنشی به داریوش، از مردمان کاسپی (Kaspianḗ)، پوسیک (Pausicae)، پانتی‌مات (Pantimathi) و داری (Daritae) در ساتراپ یازدهم نام برده است. بطلمیوس کاسپی‌ها را در نزدیکی ارمنستان شناسایی می‌کند. استرابون اقوام ساکن در حاشیه جنوبی دریای خزر و غرب هیرکانی را بدین‌گونه نام می‌برد، تپوری‌ها (Tapyri) بین هیرکانی‌ها و آریایی‌ها زندگی می‌کنند و در یک مدار در پیرامون دریا پس از
زندگی می‌کنند و در یک مدار در پیرامون دریا پس از هیرکانی‌ها (Hyrcanins)، آماردی‌ها (Amardi) و آناریاکه (Anariacae) و کادوسی‌ها (cadusi) و آلبانی‌ها (albani) و کاسپی‌ها (Caspii) و ویتی‌ها(viti) و شماری دیگر از مردمان، تا جایی که به سکاها (scythians) می‌رسیم و از سوی دیگر به سرزمین هیرکانی و دربیک‌ها (Derbices) هستند، کادوسیان در مرز ماد و ماتیانی و پایین پرخوآتراس هستند. گفته می‌شود که تپوری‌ها (Tapyri) بین دربیک‌ها (Derbices) و هیرکانی‌ها (Hyrcanians) زندگی می‌کنند. در قسمت شمالی اقوام کوه‌نشین کادوسی
می‌کنند. در قسمت شمالی اقوام کوه‌نشین کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) سکونت دارند. به گزارش استرابون مناطقی از کشور پارت، قومس (Comisene) و خوار (Chorene) است و می‌توان گفت کل منطقه‌ای است که تا دروازه‌های اسکندر و ری (Rhagae) و تپوری (Tapyri) گسترش می‌یابد، که در گذشته وابسته به ماد بود. لاتیشف به نقل از دیونیس اسکندرانی مورخ سدهٔ دوم میلادی اقوام اطراف دریای خزر را بدین‌ترتیب نام می‌برد: سکاها، اون‌ها، کاسپ‌ها، کادوس‌ها، آلبان‌ها، ماردها، تپورها و هیرکانی. پیشینه و
آلبان‌ها، ماردها، تپورها و هیرکانی. پیشینه و تمدن کاسپی‌ها. نام‌های بازمانده از کاسپی‌ها در اسناد آرامی در مصر به زبان ایرانی‌است؛ بنابراین کاسپی‌ها باید ایرانی یا تحت تأثیر فرهنگ ایرانی قرار گرفته باشند. هرودوت به مردمان دیگری با همین نام کاسپی (Káspioi) اشاره کرده که به همراه سکاها (Sákai) در پانزدهمین ناحیه سرزمین هخامنشیان ساکن بودند و همچنین در ارتش خشایارشا هخامنشی نیز حضور داشته‌اند. چنین به نظر می‌رسد که در منطقه پامیر یا جایی که امروزه کشمیر است یا نورستان امروزی زیست می‌کردند، هرچند که در درستی
نورستان امروزی زیست می‌کردند، هرچند که در درستی این نگاشته‌های هرودوت شک و تردید جدی هست اما نقطه نظر قابل پیشنهاد پژوهشگران بر کوچ کاسپی‌ها به کاپیسا (Kápisoi and Kaspeîroi) می‌باشد. شهر کاسپی یکی از قدیمی‌ترین شهرهای گرجستان و از مهم‌ترین شهرهای پادشاهی ایبری می‌باشد. و زبان‌شناسان بر این باورند که نام شهر قزوین نیز برگرفته از همین ریشه است زیرا شهر مذکور دروازه ورود به قلمروی کاسپی‌ها بوده است. کتزیاس از قوم کاسپی در کنار قوم کادوسی، تپوری و هیرکانی به عنوان یکی از نواحی نام می‌برد که توسط نینوس پادشاه
یکی از نواحی نام می‌برد که توسط نینوس پادشاه آشور فتح شدند. به گزارش کتزیاس، از سرزمین‌های واقع در دریا و دیگر سرزمین‌های هم‌مرز با آن‌ها، نینوس مصر و فنیقیه را تحت سلطه خود درآورد، سپس سیلسیرا، کیلیکیه، پامفیلیه و لیکیه، و همچنین کاریا، فریگیه و لیدیه. به‌علاوه، او ترود، فریگیه را در هلسپونت، پروپونتیس، بیتینی، کاپادوکیه و همه ملل بربر که در سواحل پنتوس تا تنائیس ساکن هستند تحت کنترل خود قرار داد. او همچنین خود را حاکم سرزمین‌های کادوسی، تپوری، هیرکانی، درانگی، دربیکی، کارمانی، کورمنایی و بورکانی و پارت