payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"دونگ یی"، "هانیکو" در سریال "داستان زندگی"، "هو سن‌نیان" در سریال "جنگجویان کوهستان"، کایو در سریال "سال‌های دور از خانه"، یوکیکو در سریال "از سرزمین شمالی"، اِما در سریال "لبهٔ تاریکی"، اُلیویا در سریال "قصه‌های جزیره"، زهرا و فاطمه (کتایون ریاحی) در سریال‌های "پدرسالار" و "پهلوانان نمی‌میرند"، قطام (ویشکا آسایش) در سریال "امام علی"، هلن (مهتاب کرامتی) در سریال "مردان آنجلس"، حمیرا (سارا خوئینی‌ها) در سریال "معصومیت ازدست‌رفته"، "فلرتیشیا" در کارتون "ماجراهای گالیور"، ماسکی در کارتون "معاون کلانتر"،
گالیور"، ماسکی در کارتون "معاون کلانتر"، انریکو در کارتون "بچه‌های مدرسه والت"، کلارا در کارتون "مهاجران"، مادر پرین در کارتون "باخانمان" از جمله کارهای مینو غزنوی در زمینهٔ گویندگی محسوب می‌شوند. وی در کنار دوبله، در برنامهٔ رادیویی صبح جمعه با شما نیز فعالیت داشته‌است.
امیرمحمد صمصامی (زادهٔ ۱۸ آذر ۱۳۴۱ در تهران) دوبلور، مدیر دوبلاژ و گویندهٔ نام آشنای ایرانی است. او یکی از صداهای ماندگار سینمای ایران است. زندگی‌نامه. او که با نام امیر صمصامی هم شناخته می‌شود در ۱۸ آذر ۱۳۴۱ در تهران متولد شد. در مرکز آموزش هنر در وزارت ارشاد (فرهنگسرای نیاوران) به تحصیل تئاتر، بازیگری و کارگردانی پرداخت و از ۲۳ سالگی به‌طور حرفه‌ای کار در دوبله را شروع کرد. اولین نقش در دوبله فیلم توسط جلال مقامی به او داده شد. از سال ۱۳۶۷ با اجراء نمایش‌های رادیویی و داستان شب پا به رادیو گذاشت. وی
رادیویی و داستان شب پا به رادیو گذاشت. وی سابقهٔ اجرای تلویزیونی نیز دارد: اجرای تلویزیونی برنامهٔ «جلوه‌هایی از کامپیوتر» و برنامهٔ ویژهٔ ماه رمضان ۱۳۷۸ با کنعان کیانی، منوچهر والی‌زاده، محمد عمرانی و فریبا متخصص از جمله فعالیت‌های اوست. فعالیت دوبلاژ. گویندگی مستند رادیو(در حال اجرا) اجرای تلویزیونی(تا کنون) تئاتر
مهوش افشاری (زادهٔ ۱ بهمن ۱۳۳۴ تهران) دوبلور و مدیر دوبلاژ اهل ایران است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی است و کار حرفه‌ای خود در زمینهٔ دوبلاژ را در سال ۱۳۵۰ شروع کرد. زندگی. مهوش افشاری در سال ۱۳۳۴ در تهران متولد شد و از ۱۳ سالگی وارد گروه اجرایی تلویزیون شد، سپس در سال ۱۳۴۹ برای دوبله به عطاءالله کاملی معرفی شد و بعد از گذراندن یک سال کارآموزی زیر نظر هوشنگ لطیف‌پور در سال ۱۳۵۰ کار دوبله را به‌طور حرفه‌ای آغاز کرد. او در دوبلهٔ فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی بیشتر صداپیشگی شخصیت‌های کم سن و
تلویزیونی بیشتر صداپیشگی شخصیت‌های کم سن و سال، به‌خصوص پسر بچه‌های شیطان و دختران جوان را انجام داده است. وی همزمان با دوبله به تحصیلات خود ادامه داد و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی است. گویندگی به‌جای شخصیت‌های کارتونی "جیمبو" در «جیمبو»، "پسر شجاع" در «پسر شجاع»، "فرانچی" در «بچه‌های مدرسه والت»، "میشکا" در «میشکا و موشکا»، "کیت" در «دختری به‌نام نل»، "توشیشان" در «افسانهٔ توشیشان»، "دختر مهربون" در «سرزمین آدم کوچولوها»، "جولیا پندلتون" در «بابا لنگ‌دراز»، شخصیت "جک هالبورن" در سریال «جک
«بابا لنگ‌دراز»، شخصیت "جک هالبورن" در سریال «جک هالبورن»، "فلیسیتی کینگ" در سریال «قصه‌های جزیره»، "ویکتوریا بلک‌وود" در سریال «رودخانهٔ برفی» و "جولین مور" در فیلم «ساعت‌ها» برخی از به‌یادماندنی‌ترین آثار وی در عرصهٔ دوبله به‌شمار می‌آیند. گویندگی به‌جای شخصیت "شازده کوچولو" در نمایش رادیویی و آلبوم صوتی «شازده کوچولو» اثر آنتوان دو سنت اگزوپری با ترجمه و گویندگی احمد شاملو که در پاییز ۱۳۶۴ توسط سازمان انتشاراتی و فرهنگی "ابتکار" تهیه شده است، دیگر اثر ماندگار اوست. همچنین وی از گویندگان فعال دوبلهٔ
ماندگار اوست. همچنین وی از گویندگان فعال دوبلهٔ همزمان در جشنوارهٔ فیلم کودک و نوجوان اصفهان بوده است. فعالیت‌ها. فیلم‌های سینمایی. منابع رادیو. در نمایش رادیویی و آلبوم صوتی شازده کوچولو (به نقش شازده کوچولو)
مهین برزویی (زادهٔ ۱۳۲۸) صداپیشه و بازیگر ایرانی است. زندگی‌نامه. او در سال ۱۳۲۸ در تهران به دنیا آمد. وی دارای تحصیلات فوق دیپلم است. او از سال ۱۳۵۰ وارد حرفهٔ صداپیشگی شد. از سال ۱۳۶۷ در برنامهٔ رادیویی صبح جمعه با شما در نقش «همسر آقای ملون» هنرنمایی کرد. در سال ۱۳۷۰ در مجموعهٔ تلویزیونی «تعطیلات نوروزی» و در سال ۱۳۷۱ در مجموعهٔ تلویزیونی «بیا تا گل برافشانیم» بازی کرد. دوبله‌ها. ویژگی صدای برزوئی گویندگی نقش‌های کودک، خانم‌های جوان و پیرزن‌های چاق است. از نقش‌های شاخص دوبلاژ او می‌توان به سریال "سال‌های
نقش‌های شاخص دوبلاژ او می‌توان به سریال "سال‌های دور از خانه" (در نقش "عروس اوشین") و فیلم‌های سینمایی آناستازیا، کلاغ زرد، و بچه‌های راه‌آهن اشاره کرد. همچنین در کارتون‌های پسرشجاع (در نقش "خانم کوچولو")، سفرهای کومان (در نقش خواهر کوتو، دختر همراه گروه کومان) به گویندگی پرداخته‌است.
منوچهر اسماعیلی ( – ) دوبلور و مدیر دوبلاژ ایرانی بود. او کار دوبله را از سال ۱۳۳۶ با نقش‌های کوتاه آغاز کرد و از سال ۱۳۴۲ دوبله بسیاری از فیلم‌های جهان را به عهده گرفت. زندگی. منوچهر اسماعیلی در ۸ فروردین ۱۳۱۸ در کرمانشاه دیده به جهان گشود. او همکلاسی بهروز وثوقی و زهره شکوفنده دختر دایی او بود. در سال ۱۳۳۶ به دلیل علاقه به فعالیت هنری ترک تحصیل کرد و پولی را که به مدرسه برای ورزش داد بود پس گرفت تا در آژانس هنرپیشگان ثبت نام کند و وارد کار تئاتر و سینما شود. اما در کار بازیگری موفق نشد. منوچهر اسماعیلی در
اما در کار بازیگری موفق نشد. منوچهر اسماعیلی در سال ۱۳۳۶ از طریق یک آگهی در روزنامه فهمید که موسسه‌ای برای صداگذاری در ایتالیا امتحان می‌گیرد و یک مرد و پنج زن را پذیرش می‌کند. او در این آزمون شرکت کرد و از بین هزاران متقاضی انتخاب شد. کار صداگذاری را از سال ۱۳۳۶ و با گویندگی در نقش‌های کوتاه یا دوم و سوم آغاز کرد. صداگذاری به جای پیتر فالک در فیلم "معجزه سیب"، و تری توماس در دنیای "دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه" از نخستین کارهای او هستند. او از سال ۱۳۴۲ مدیریت صداگذاری بسیاری از فیلم‌های بزرگ جهان
۱۳۴۲ مدیریت صداگذاری بسیاری از فیلم‌های بزرگ جهان را بر عهده داشت. در سال ۱۳۳۸ در فیلم "دروازه‌های پاریس" با مدیریت صداگذاری علی کسمایی درخشید و اوج کارش را در صداگذاری فیلم "بن هور" به مدیریت صداگذاری احمد رسول‌زاده در سال ۱۳۴۱ تجربه کرد. گویندگی در فیلم "رسالت" به جای آنتونی کوئین (حمزه) و فیلم "پاپیون" به جای استیو مک‌کوئین در زمرهٔ کارهای وی هستند. اسماعیلی به صحبت کردن به جای چند شخصیت در یک فیلم با صداهای متنوع و تیپ‌گویی (صحبت با صداهای مختلف) شهرت دارد؛ برای نمونه در سریال "هزاردستان" به کارگردانی
برای نمونه در سریال "هزاردستان" به کارگردانی علی حاتمی، او به جای شعبان استخوانی با بازی (محمدعلی کشاورز)، رضا تفنگچی با بازی (جمشید مشایخی) و همچنین عزت‌الله انتظامی و جمشید لایق صحبت کرده است. اسماعیلی بسیاری از موفقیت‌هایش را مدیون استادش علی کسمایی می‌داند؛ به طوری که به دفعات به این مطلب اشاره می‌کند: او در فیلم توقیف شده محسن مخملباف به نام شب‌های زاینده‌رود در سال ۱۳۶۹ نقش آفرینی نمود. مراسم نکوداشت. در اسفند ۱۳۸۸ وزارت ارشاد تصمیم به برپایی مجلسی با عنوان نکوداشت و تقدیر از گویندگان برتر ایران زمین
عنوان نکوداشت و تقدیر از گویندگان برتر ایران زمین گرفت. پس از دعوت از پیشکسوتان صنعت دوبلهٔ ایران از جمله علی کسمایی، منوچهر اسماعیلی، حسین عرفانی، خسرو خسروشاهی، چنگیز جلیلوند و سایرین، مجلس با تأخیر برپا شد و ناهماهنگی در برنامه‌ریزی اهدای جوایز و سخنرانی‌های طولانی سبب اعتراض اسماعیلی شد. به‌طوری‌که به نشانهٔ اعتراض به همراه بعضی از مدعوین سالن را ترک و مراسم را نیمه‌کاره رها کرد. اصحاب رسانه، مهم‌ترین دلیل رفتار اسماعیلی را اعتراض به حضور گویندگان جوان و ناشناس در جمع حرفه‌ای‌های دوبلاژ عنوان و به این
و ناشناس در جمع حرفه‌ای‌های دوبلاژ عنوان و به این موضوع اشاره می‌نمایند که اسماعیلی معتقد است فعالیت غیرقانونی برخی از این گویندگان تازه‌کار باعث شده کیفیت دوبلاژ در ایران به‌شدت کاهش یابد. در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ در آیین نکوداشت افتتاحیه جشنواره فجر از وی تقدیر به عمل آمد. ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ یازدهمین جشن سینمایی و تلویزیونی (دنیای تصویر) میزبان ستارگان سینما و تلویزیون ایران بود. در بخشی از این مراسم که خبرگزاری‌های داخلی از آن تمجید کردند از یک عمر فعالیت منوچهر اسماعیلی با اهدای تندیس زرین حافظ تقدیر شد.
اسماعیلی با اهدای تندیس زرین حافظ تقدیر شد. درگذشت. منوچهر اسماعیلی دوشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۱ پس از گذشت چند روز از ترخیص از بیمارستان، به دلیل عوارض ناشی از ابتلا به کرونا در خانه شخصی خود درگذشت و در گورستان بهشت سکینه کرج به خاک سپرده شد. سوابق کاری. از نقشهای دوبله او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: شیرشاه (۲۰۱۹) به جای جیمز ارل جونز در نقش موفاسا تاریکترین لحظات (۲۰۱۷) به جای گری اولدمن در نقش وینستون چرچیل مجموعه فیلم‌های هری پاتر (۲۰۱۱–۲۰۰۱) به جای ریچارد هریس و مایکل گمبون در نقش آلبوس دامبلدور
فلفل دلمه‌ای نوعی فلفل شیرین است از خانواده "سیب‌زمینیان" که به رنگ‌های قرمز، زرد، سبز و نارنجی یافت می‌شود. از ویژگی‌های آن این است که به تندی دیگر گونه‌های فلفل نیست. به همین دلیل در انگلستان و ایرلند «فلفل شیرین» نیز نامیده می‌شود. این گیاه بومی مکزیک، آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی است. دانهٔ این گیاه در سال ۱۴۹۳ به اسپانیا حمل شد و از آنجا به سراسر اروپا، آسیا و آفریقا گسترش یافت. امروزه چین و پس از آن مکزیک و اندونزی بزرگترین تولیدکنندهٔ فلفل در جهان هستند. نام گمراه‌کنندهٔ فلفل به اشتباه توسط
جهان هستند. نام گمراه‌کنندهٔ فلفل به اشتباه توسط کریستف کلمب هنگام برگشت به اروپا به این گیاه داده شد. چرا که در آن زمان به هر ادویه ای که طعم تندی داشت فلفل گفته می‌شد. طعم دهندگی فلفل دلمه ای در غذاهای زیادی، موجب استفاده از آن در بسیاری از غذاهای سنتی و جدید است. طعم دار کردن خوراک مرغ، ماکارونی، ماهی قزل آلا برخی از موارد استفاده ی فلفل دلمه ای به عنوان ادویه هست. علاوه براین، دلمه ی فلفل دلمه ای یک غذای سنتی و پرطرفدار است که داخل فلفل دلمه را با مواد میانی دلمه پر میکنند. خواص دارویی. این سبزی سرشار
میانی دلمه پر میکنند. خواص دارویی. این سبزی سرشار از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی مثل ویتامین C و کاروتن است، طوری‌که در ۱۰۰ گرم فلفل دلمه‌ای قرمز یا سبز و فلفل معمولی خام به ترتیب ۱۴۰، ۱۲۰ و ۱۲۰ میلی‌گرم ویتامین C و ۳۸۴۰، ۲۶۵ و ۱۷۵ میکروگرم بتاکاروتن وجود دارد. اثر فلفل در سرماخوردگی: وجود مقادیر فراوان ویتامین C در فلفل دلمه‌ای باعث شده این سبزی برای درمان سرماخوردگی مفید باشد. طوری‌که مصرف مرتب این سبزی در برنامهٔ غذایی، هم شدت و هم طول دوران سرماخوردگی را کاهش می‌دهد. یک عدد فلفل دلمه‌ای ۳۰۰ درصد نیاز روزانه
می‌دهد. یک عدد فلفل دلمه‌ای ۳۰۰ درصد نیاز روزانه ما به ویتامین C را تأمین می‌کند و میزان زیادی ویتامین A و بتاکاروتن به بدن می‌رساند. این فلفل دوست قلب، سلامت و ضد پیری است. تولید. در سال ۲۰۲۰، تولید جهانی فلفل دلمه‌ای ۳۶ میلیون تن بود که در رأس آن‌هاچین با ۴۶ درصد بزرگترین تولید کننده فلفل دلمه ای در جهان است و پس از آن مکزیک، ترکیه، اندونزی و ایالات متحده قرار دارند.
موز (به انگلیسی: Banana) یک میوه کشیده و قابل خوردن پرانرژی است که از لحاظ گیاه‌شناسی یک نوع سَته به حساب می‌آید و توسط انواع مختلفی از در "تیره موزا" تولید می‌شود. این میوه خوشمزه از نظر اندازه، رنگ و استحکام متغیر است، اما معمولاً کشیده و خمیده است، گوشت نرم آن غنی از نشاسته است که با پوسته پوشانده شده و ممکن است هنگام رسیدن آن سبز، زرد، قرمز، بنفش یا قهوه ای باشد. تقریبا همه موزهای مدرن بدون دانهٔ خوراکی (پارتنوکارپ) از دو گونهٔ "وحشی" - "Musa acuminata" و "Musa balbisiana" - ساخته می‌شوند. نام علمی اکثر
"Musa balbisiana" - ساخته می‌شوند. نام علمی اکثر موزهای کشت‌شده بسته به ساختار ژنومی آنها "موزا اکومینتا" و "موزا بالبیسیانا" و "Musa" × "paradisiaca" برای موزهای ترکیبی "Musa acuminata × M. balbisiana" است. از نام علمی قدیمی این ترکیب، "Musa sapientum"، دیگر استفاده نمی‌شود. گونه‌های موز، بومی مناطق گرمسیری هندومالایا و استرالیا هستند و احتمالاً اولین بار در پاپوآ گینه نو اهلی شده‌اند. موز در ۱۳۵ کشور جهان کشت می‌شود. بزرگترین تولیدکنندگان موز در جهان در سال ۲۰۱۷ هند و چین بودند که مجموعاً ۳۸٪ از کل تولید
۲۰۱۷ هند و چین بودند که مجموعاً ۳۸٪ از کل تولید را به خود اختصاص دادند. در بسیاری از نقاط جهان تفاوتی بین «موز» و «پلانتین» قائل نمی شوند. در قاره آمریکا و اروپا، موزهای نرم و شیرین که به عنوان دسر سرو می‌شوند، و عمدتاً از گونه کاوندیش هستند "Banana" یا «موز» خوانده می‌شوند. و جهت تمایز، موزهای سفت‌تر و نشاسته‌ای تر، «پلانتین» نامیده می‌شوند. در سایر نقاط، برای مثال در بسیاری از کشورهای آسیای شرقی، گونه‌های مختلفی از موز پرورش داده میشود ویژگی‌ها. موز بزرگ‌ترین گیاه گلدار علفی است. همه بخش‌های موز که روی
گیاه گلدار علفی است. همه بخش‌های موز که روی زمین هستند از ساقه پیاز مانندی که «کورم» نامیده می‌شود به‌وجود می‌آیند. ساقهٔ این گیاه معمولاً بلند و نسبتاً محکم است. درازای شاخه‌های موز می‌توانند بین دو تا هشت متر و برگ‌های آن نیز به حدود سه و نیم متر برسد. میوهٔ موز به‌صورت خوشه در انتهای ساقه، تشکیل می‌شود. موز در طیف های مختلفی از خاک، تا زمانی که حداقل ۶۰ سانتی‌متر و دارای زهکشی خوب بوده و فشرده نشود رشد می‌کند. از آنجا که ساقهٔ گیاه موز نسبتاً بلند، مستقیم و محکم می باشد اشتباهاً به آن «درخت» گفته
مستقیم و محکم می باشد اشتباهاً به آن «درخت» گفته می‌شود. در حالی‌که آن‌ها تنها شاخه‌هایی هستند که پس از دادن میوه، خشک شده و از بین می‌روند. به این ساقه‌ها «ساقه کاذب» یا "Pseudostem" می‌گویند. میوه. موز، منبع اصلی [نشاسته] برای مردم بسیاری در نواحی گرمسیری است. بسته به مقدار باردهی و رسیده بودن موز، مزه گوشت موز می‌تواند مزه‌های متفاوتی شبیه نشاسته تا مزهٔ شیرین داشته باشد و بافت آن هم ممکن است سفت تا خمیری مانند باشد. هم پوست موز و هم بخش درونی آن را می‌توان خام یا پخته مصرف نمود. بوی موز تازه به خاطر
خام یا پخته مصرف نمود. بوی موز تازه به خاطر ایزوآمیل استات است که با نام «روغن موز» هم شناخته می‌شود. ایزوآمیل استات به همراه چندین ترکیب دیگر مانند بوتیل استات و ایزوبوتیل استات از عوامل مهم طعم و مزه موز است. در مرحله رسیدن، موز، گاز اتیلن تولید می‌کند که به عنوان هورمون گیاهی عمل کرده و به‌طور غیرمستقیم در مزه موز اثر می‌گذارد. اتیلن، با تحریک آنزیم آمیلاز، نشاسته را به شکر تجزیه می‌کند. موز کمتر رسیده و سبز، نشاسته بیشتر و در نتیجه مزه شبیه‌تری به نشاسته دارد. از سوی دیگر، موز زرد با توجه به داشتن
دارد. از سوی دیگر، موز زرد با توجه به داشتن میزان قند بیشتر، مزه شیرین‌تری دارد. علاوه بر این، اتیلن نشانگر تولید پکتیناز است. پکتیناز آنزیمی است که پکتین موجود بین سلول‌های موز را تجزیه کرده و موجب می‌شود تا موز به هنگام رسیدن نرم شود. پوست موز. اگر بسیاری از میوه‌ها را با پوست بخوریم فواید بیشتری برای بدن دارد؛ چراکه بخش زیادی از ویتامین‌ها و مواد مغذی آنها در پوستشان نهفته است و پوست کندن آنها این مواد مغذی را هدر می‌دهد. موز، کیوی، پیاز و مرکبات از آن جمله‌اند. می‌توان موز را با پوست خورد. پوست موز
جمله‌اند. می‌توان موز را با پوست خورد. پوست موز تازه حاوی مقدار زیادی فیبر است و اگرچه مزه آن ممکن است برای برخی افراد اندکی متفاوت به نظر برسد اما علاوه بر فیبر، مقدار زیادی مواد مغذی دیگر را به بدن می‌رساند. اگر کمی سفتی پوست موز به مزاجتان خوش نمی‌آید می‌توانید پس از جداکردن ساقه آن، پوست و محتوای موز را درون ظرفی مخلوط کنید و به مدت حداقل ۱۰ دقیقه سرخ کنید یا بپزید. این کار باعث می‌شود که خود موز رسیده تر و نرمتر و پوست آن نیز نازک‌تر و شیرین تر شود و راحت‌تر خورده شود علاوه بر همهی این فواید موز
و راحت‌تر خورده شود علاوه بر همهی این فواید موز همچنین با کشیدن پوست موز بر روی دندان خود به مدت ۵ دقیقه شاهد سفیدتر شدن دندان‌های خود خواهید بود. کشت سنتی. کشت اولیه. مقاله‌ای در مورد کشت درخت موز در "کتاب کشاورزی" ابن العوام در سده ۱۲ میلادی، پیدا شده است. اولین اهلی‌سازی موز در ابتدا از اقسام پارتنوکارپیک (بی دانه) طبیعی موز اکومینتا بانکسی در گینهٔ نو انجام شد. این موزها قبل از ورود آسترونزیایی‌زبان‌ها توسط مردمان پاپوآ کشت می‌شد. تعداد زیادی گیاسنگ موز از سایت باستان‌شناسی باتلاق کوک کشف شده و قدمت آن
از سایت باستان‌شناسی باتلاق کوک کشف شده و قدمت آن در حدود ۱۰٬۰۰۰ تا ۶۵۰۰ سال پیش از امروز است. از گینهٔ نو، موزهای کشت‌شده از طریق مجاورت (و نه مهاجرت) به سمت غرب، به جزایر جنوب شرقی آسیا گسترش یافت. آن‌ها با زیرگونه‌های دیگر "Musa acuminata" و همچنین "Musa balbisiana" در فیلیپین، شمال گینه نو و احتمالاً هالماهرا ترکیب شدند. این حوادث هیبریداسیون ارقام تری‌پلوئید موز را که امروزه معمولاً کشت می‌شود را تولید کرد. از جزایر جنوب شرقی آسیا، آن‌ها بخشی از محصولات اصلی مردمان آسترونزیایی شدند و در طول سفرهای
اصلی مردمان آسترونزیایی شدند و در طول سفرهای دریایی و مسیرهای تجارت دریایی باستان به اقیانوسیه، آفریقای شرقی، آسیای جنوبی و هندوچین گسترش یافتند. کشت امروزی. همه موزهایی که امروزه به‌طور گسترده کشت می‌شوند از دو گونه موز وحشی "Musa acuminata' و 'Musa balbisiana" نشأت گرفته‌اند. در حالی که موزهای وحشی اصلی حاوی بذرهای درشت بودند، ارقام دی‌پلوئید یا پلی‌پلوئید با دانه‌های ریز یا هیبریدهای سه‌گانهٔ بی‌دانه برای مصرف انسان ترجیح داده می‌شوند. این‌ها به‌صورت غیرجنسی از شاخه‌ها منتشر می‌شوند. این گیاه قادر به
از شاخه‌ها منتشر می‌شوند. این گیاه قادر به تولید همزمان دو شاخه است؛ یک بزرگ‌تر برای باردهی فوری و یک «مکنده» یا «پیرو» کوچکتر برای تولید میوه در ۶ تا ۸ ماه آینده. به‌عنوان یک محصول غیرفصلی، موز در تمام طول سال در دسترس است. کاوندیش. در تجارت جهانی سال ۲۰۰۹، مهم‌ترین ارقام متعلق به گروه AAA تری‌پلوئید "Musa acuminata" بودند که معمولاً به آنها موزهای گروه کاوندیش می‌گویند. آنها عمده صادرات موز را به خود اختصاص می‌دهند، علی‌رغم اینکه این موزها فقط از سال ۱۸۳۶ به بعد به وجود آمدند. ارقام "Dwarf Cavendish" و
به بعد به وجود آمدند. ارقام "Dwarf Cavendish" و "Grand Nain" در دهه ۱۹۵۰ محبوبیت پیدا کردند، چرا که رقم تولید انبوه قبلی، "Gros Michel" (که از ارقام گروه AAA بود)، به دلیل بیماری پاناما، ناشی از قارچ "[فیوزاریم آکسیسپورم]" که به ریشه‌های گیاه موز حمله می‌کند، از لحاظ امنیت تجاری ارزش خود را از دست داد. ارقام کاوندیش در برابر بیماری پاناما مقاوم هستند، اما در سال ۲۰۱۳ این نگرانی وجود داشت که قارچ سیگاتوکای سیاه به نوبه خود تجارت موزهای کاوندیش را غیرقابل اعتماد کند. اگرچه "Gros Michel" برای کشت در مقیاس
اعتماد کند. اگرچه "Gros Michel" برای کشت در مقیاس وسیع دیگر قابل اطمینان نیست، اما منقرض نشده و هنوز در مناطقی که بیماری پاناما یافت نمی‌شود، کشت می‌گردد. به همین ترتیب، "Dwarf" "Cavendish" و "Grand Nain" در معرض خطر انقراض قرار ندارند، اما اگر بیماری، تأمین بازار جهانی را غیرممکن کند، ممکن است قفسه‌های سوپرمارکت‌ها را ترک کنند. مشخص نیست که آیا ارقام موجود می‌توانند جایگزین موز کاوندیش شوند، به همین دلیل پروژه‌های مختلف ترکیبی و مهندسی ژنتیک در تلاشند تا یک رقم موز مقاوم به بیماری، به بازار ارائه دهند.
یک رقم موز مقاوم به بیماری، به بازار ارائه دهند. یکی از این گونه‌ها که به‌وجود آمده است کاوندیش تایوانی است که به آن "Formosana" نیز می‌گویند. رسیده کردن. موزهای صادراتی به صورت سبز و کال چیده شده و پس از رسیدن به مقصد، دقیقاً قبل از عرضه به بازار مصرف‌کننده در اتاق‌های خاصی رسانده می‌شوند. این اتاق‌ها هوابند بوده و با گاز اتیلن پر می‌شوند تا میوه‌ها را به صورت مصنوعی رسیده و زرد کنند. در واقع رنگ زرد پررنگی که مصرف‌کننده‌ها به موزهای رسیده نسبت می‌دهند توسط این فرایند رسیده کردن مصنوعی ایجاد می‌گردد. طعم
این فرایند رسیده کردن مصنوعی ایجاد می‌گردد. طعم و بافت نیز تحت تأثیر دمای رسیدن قرار می‌گیرد. موزها در حین حمل در دمای بین ۱۳٫۵ تا ۱۵ درجه سلسیوس (۵۶٫۳ و ۵۹٫۰ درجه فارنهایت) در یخچال نگهداری می‌شوند. در دمای پایین، فرایند رسیدن به‌طور دائمی متوقف می‌شود و موزها با از بین رفتن دیواره‌های سلول، خاکستری می‌شوند. پوست موز رسیده در دمای ۴ درجه سلسیوسِ یخچال‌های خانگی به سرعت سیاه می‌شود، اگرچه میوه داخل آن بدون تأثیر باقی می‌ماند. تحقیقی در سال ۲۰۰۸ گزارش داد که موز رسیده هنگام قرار گرفتن در معرض نور
داد که موز رسیده هنگام قرار گرفتن در معرض نور [فرابنفش|فرا بنفش]، [فلورسنس] می‌شود. این خاصیت به تخریب [کلروفیل] نسبت داده می‌شود که که باعث تجمع محصولات فلورسنس در پوست میوه می‌شود. محصول تجزیه کلروفیل توسط یک گروه استر پروپیونات تثبیت می‌شود. برگ‌های گیاه موز نیز به همین شکل فلورسنس می‌شوند. موزهای سبز (کال) فلورسنس تولید نمی‌کنند. بزرگ‌ترین تولیدکنندگان موز در جهان. کشورهای هند، چین، فیلیپین، کلمبیا، اندونزی اکوادور به ترتیب بزرگترین تولیدکنندگان جهان هستند. ارزش غذایی. موز خام (بدون پوست) حاوی ۷۵٪ آب،
ارزش غذایی. موز خام (بدون پوست) حاوی ۷۵٪ آب، ۲۳٪ کربوهیدرات، ۱٪ پروتئین، مقادیر متوسطی ویتامین ث، منگنز و فیبر غذایی و مقدار ناچیزی چربی است (جدول). ۱۰۰ گرم، موز ۸۹ کالری انرژی دارد و منبع ویتامین ب۶ است که ۳۱ درصد از نیاز روزانه بدن را تأمین می‌کند. موز دارای انرژی بالایی می‌باشد. گرچه براساس باور عمومی رایج، موز مقدار زیادی پتاسیم دارد، اما مقدار پتاسیم واقعی آن‌ها نسبتاً کم و هر ۱۰۰ گرم موز تنها ۸٪ پتاسیم مورد نیاز روزانه است. سبزی‌ها از موز خام پتاسیم بیشتری دارند (۳۵۸ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم)، مانند
بیشتری دارند (۳۵۸ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم)، مانند اسفناج خام (۵۵۸ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم)، سیب‌زمینی پخته (۳۹۱ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم)، سویای پخته (۵۳۹ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم)، قارچ کبابی (۴۳۷ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم) و سس گوجه‌فرنگی فرآوری شده (۴۱۳ تا ۴۳۹ میلی‌گرم در ۱۰۰ گرم). موز سبز خام دارای ۴۹۹ میلی‌گرم پتاسیم در ۱۰۰ گرم است. دسر موز خشک یا پودر موز دارای ۱۴۹۱ میلی‌گرم پتاسیم در هر ۱۰۰ گرم است. پزشکی. برآیند یک پژوهش در امپریال کالج لندن نشان داده است که مصرف یک عدد موز در روز به میزان قابل توجهی خطر بروز نشانه‌های
موز در روز به میزان قابل توجهی خطر بروز نشانه‌های آسم را در کودکان کاهش می‌دهد. مسائل مربوط به سلامتی. موز خام برای اشخاصی که دستگاه گوارش حساسی دارند، ممکن است تولید ناراحتی معده، نفخ و یبوست نماید. همچنین کسانی که نمی‌توانند مواد قندی را به‌خوبی هضم کنند و عده‌ای از مبتلایان به ورم روده، به خصوص بیماران مبتلا به دیابت و چاقی، به‌دلیل زیادی قند موجود در موز باید به اندازه از آن مصرف کنند. افراد مبتلا به آلرژی لاتکس ممکن است نسبت به موز حساسیت داشته باشند. در فرهنگ و دین. در هند، موز در بسیاری از
باشند. در فرهنگ و دین. در هند، موز در بسیاری از جشنواره‌ها و مناسبت‌های هندوها نقش مهمی دارد. در عروسی‌های جنوب هند، به‌ویژه عروسی‌های تامیل، درخت‌های موز به صورت جفت بسته می‌شوند تا یک قوس را به‌عنوان نعمتی برای زن و شوهر برای زندگی طولانی‌مدت و مفید تشکیل دهند. در تایلند، اعتقاد بر این است که یک نوع خاص از گیاه موز ممکن است توسط یک روح زندگی کند. در فرهنگ عامه مالایی، شبح معروف به پونتیاناک با گیاهان موز (pokok pisang) مرتبط است و گفته می‌شود که روح آن در طول روز در آنها ساکن است. پانویس. ۳۶. |^
آن در طول روز در آنها ساکن است. پانویس. ۳۶. |^ https://irna.ir/xjBP8H . ایرنا ۲۰۲۱
پُرتِقال (در انگلیسی: Orange) میوه‌ای از گونه‌های مختلف مرکبات از خانواده سُدابیان است. نام علمی گونه رایج آن "Citrus × sinensis" است، که به آن پرتقال شیرین نیز می‌گویند، تا آن را از "Citrus × aurantium" که در فارسی نارنج گفته می‌شود، متمایز کنند. پرتقال شیرین به صورت غیرجنسی تولید مثل می‌کند. گونه‌های مختلفی از پرتقال شیرین از طریق جهش به وجود می‌آیند. پرتقال یک گیاه دورگه یا پیوندی بین دارابی ("Citrus maxima") و ماندارین ("Citrus reticulata") است. ژنوم کلروپلاست، و در نتیجه خط مادری آن، ژنوم دارابی است.
و در نتیجه خط مادری آن، ژنوم دارابی است. امروزه ژنوم کامل پرتقال شیرین تعیین توالی شده است. پرتقال در منطقه‌ای شامل جنوب چین، شمال شرقی هند، و میانمار سرچشمه گرفته است، و نخستین اشاره به پرتقال شیرین در ادبیات چینی در سال ۳۱۴ قبل از میلاد بوده است. در سال ۱۹۸۷، درختان پرتقال به عنوان کاشت شده‌ترین درخت میوه در جهان شناخته شدند. درختان پرتقال به دلیل داشتن میوه شیرین به‌طور گسترده در آب و هوای گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می‌کنند. میوه درخت پرتقال را می‌توان به صورت تازه مصرف کرد یا برای آب یا پوست معطر آن
به صورت تازه مصرف کرد یا برای آب یا پوست معطر آن فرآوری کرد. در سال ۲۰۲۴، ۷۶,۴۱۰,۰۳۷ میلیون تن پرتقال در سراسر جهان کشت شد که برزیل ۱۶.۹ میلیون تن از کل را تولید کرد و پس از آن هند و چین در رده‌های بعدی قرار گرفتند. پرتقال شیرین. پرتقال شیرین یک میوه وحشی نیست، و از پیوند بین پرتقال ماندارین غیرخالص و دارابی پیوندی شکل گرفته است که دارای جزء زیادی از پرتقال ماندارین است. از آنجایی که دی‌ان‌ای کلروپلاست آن متعلق به دارابی است، احتمالاً این دارابی پیوندی، والد مادری نخستین پرتقال بوده است. بر اساس تجزیه و
مادری نخستین پرتقال بوده است. بر اساس تجزیه و تحلیل ژنومی، نسبت نسبی گونه‌های اجدادی در پرتقال شیرین تقریباً ۴۲٪ دارابی و ۵۸٪ پرتقال ماندارین است. همه گونه‌های پرتقال شیرین از این ترکیب نمونه اولیه منشأ می‌گیرند، تنها با جهش‌هایی که در طی تکثیر کشاورزی انتخاب شده‌اند، متفاوت هستند. پرتقال شیرین منشأ متمایزی از پرتقال تلخ دارد که به‌طور مستقل، شاید در طبیعت، از ترکیب بین والدین ماندارین خالص و دارابی به وجود آمده است. انواع. پرتقال معمولی. پرتقال‌های معمولی حدود دو سوم از کل تولید پرتقال را تشکیل می‌دهند،
حدود دو سوم از کل تولید پرتقال را تشکیل می‌دهند، بیشتر این محصول برای آب میوه‌گیری استفاده می‌شود. پرتقال والنسیا. پرتقال والنسیا یک میوه اواخر فصلی است. توماس ریورز، یک باغبان انگلیسی، این گونه را از جزایر آزور وارد آمریکا کرد و در سال ۱۸۶۵ آن را با نام Excelsior فهرست‌بندی کرد. پرتقال هاملین. این رقم توسط A. G. Hamlin در نزدیکی Glenwood، فلوریدا، در سال ۱۸۷۹ کشف شد. میوه آن کوچک، صاف، و آبدار بوده، به ویژه در میوه‌هایی که از پایه لیمو به عمل می‌آیند، دارای رنگ زرد کم رنگ هستند. میوه ممکن است بدون دانه یا
رنگ زرد کم رنگ هستند. میوه ممکن است بدون دانه یا حاوی تعدادی دانه کوچک باشد. این درخت پرمحصول و مقاوم به سرما بوده و میوه مرغوبی تولید می‌کند که از مهر تا آذرماه برداشت می‌شود. در آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب رشد می‌کند. در مناطق سردتر و خشک‌تر، درختان میوه‌های خوراکی تولید می‌کنند، اما برای استفاده تجاری بسیار کوچک هستند. پرتقال نافی (تامسون). پرتقال نافی با رشد میوه دوم، در راس میوه آن قابل شناسایی است که کمی بیرون زده و شبیه ناف انسان است. این نوع پرتقال دارای پوستی ضخیم بوده که به کندن راحت آن کمک
دارای پوستی ضخیم بوده که به کندن راحت آن کمک می‌کند. این گونه آب کمتری داشته و به علت غلظت بالای لیمونین و سایر لیمونوئیدها کمی تلخ است و به همین دلیل برای آب میوه چندان مناسب نیست. توزیع گسترده و دوره برداشت طولانی آنها باعث شده است که پرتقال نافی بسیار محبوب شود. پرتقال تامسون گونه‌ای از پرتقال نافی واشینگتن است. امروزه تکثیر پرتقال نافی از طریق قلمه زدن و پیوند زدن ادامه دارد. این روش‌های معمول اصلاح انتخابی را امکان‌پذیر نمی‌سازد، و بنابراین همه پرتقال‌های نافی را می‌توان میوه‌ای از آن درخت منفرد و
نافی را می‌توان میوه‌ای از آن درخت منفرد و تقریباً ۲۰۰ ساله در نظر گرفت. آنها دقیقاً ساختار ژنتیکی مشابه درخت اصلی دارند و کلون هستند. این مورد شبیه موز زرد معمولی بدون دانه، کاوندیش، یا سیب سبز گرنی اسمیت است. با این حال، در موارد نادر، جهش‌های بیشتر می‌تواند منجر به شکل‌گیری انواع جدید شود. پرتقال خونی. پرتقال خونی یک جهش طبیعی از گونه "C. sinensis" است، اگرچه امروزه اکثریت آنها دورگه هستند. غلظت بالای آنتوسیانین به پوست، گوشت و آب میوه رنگ قرمز تیره می‌دهد. پرتقال خونی برای نخستین بار در سده پانزدهم در