payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را مورد بررسی قرار دهیم. شکاکیت فلسفی دربارهٔ معرفت به مؤلفه توجیه حمله‌ور می‌شود از نگاه شکاک دربارهٔ معرفت چیزی نمی‌توان دانست زیرا در مورد هیچ چیز نصاب لازم از توجیه را نمی‌توان داشت؛ یعنی نمی‌توان صدق گزاره مثل P را چنان‌که باید احراز کرد. در این گونه موارد ما دارای باور موجه هستیم ولی چنان‌که باید نه و به تعبیر فنی‌تر توجیه به اندازه کافی یا توجیه در مرتبه K نداریم.صورت بندی این گونه شکاکیت چنین است: شخص S گزارهP را می‌داند اگر و تنها اگر شخص S در باور به گزاره صادق P دارای توجیه در مرتبه K باشد. در
به گزاره صادق P دارای توجیه در مرتبه K باشد. در واقع شکاک در باب معرفت تلاش می‌کند تا اثبات کند هرگز نمی‌توان دربارهٔ هیچ گزاره‌ای، یا دست کم دربارهٔ دسته خاصی از گزاره‌ها به توجیه مرتبه k رسید. بدین ترتیب هرگز نمی‌توان به گزاره P معرفت پیدا کرد. شکاکیت دربارهٔ توجیه معرفتی در مقایسه با شکاکیت دربارهٔ معرفت جدی تر و به لحاظ معرفت‌شناسی تهدید آمیزتر است؛ زیرا مدعای این گونه شکاکیت این است که نه تنها به معرفت به گزاره P ناممکن است، بلکه حتی باور به گزاره P نیز نمی‌تواند موجه باشد. این بدان معناست که به گزاره
نمی‌تواند موجه باشد. این بدان معناست که به گزاره P نه تنها نمی‌تواند توجیه در مرتبه K داشته باشد، بلکه گزاره P هیچگونه توجیه دیگری نیز نمی‌تواند داشته باشد. این نوع شکاکیت، شکاکیت حداکثری است. ناگفته پیداست شکاکیت دربارهٔ توجیه معرفتی دربردارنده مدعای شکاکیت دربارهٔ معرفت نیز هست. اما عکس آن صادق نیست. ادبیات شک گرایانه. کاندید اثر ولتر. موبی دیک اثر هرمان ملویل.
نیاز یک گروه موسیقی ایرانی به سبک فیوژن است که سه عضو اصلی آن عبارتند از رامین ترکیان از گروه اکسم آو چویس، اعظم علی از گروه وس و کارمن ریزو ایتالیایی که بخش موسیقی رایانه‌ای و الکترونیکی را برعهده دارد. این گروه که موسیقی تلفیقی را اساس کار خود قرار داده، توانسته با نگاه جدیدی که به موسیقی سنتی ایرانی داشته‌است و به‌دلیل قالب عرفانی و شرقی‌اش مورد پسند برخی مخاطبان خاص غیر ایرانی نیز قرار بگیرد. گروه نیاز موفق شد در اولین آلبوم خود به همین نام، با موسیقی منحصر به‌فرد خود، ترکیبی از موسیقی سنتی جهان و
منحصر به‌فرد خود، ترکیبی از موسیقی سنتی جهان و موسیقی الکترونیک را به‌وجود بیاورد.
لائوتسه (, )، در زبان مندرین، کاراکتر لائو(老) به معنی استاد و ژی(子) به معنی فرد یا شخص است و این نام، صفت اوست و با نام های زیادی از جمله ژانگ لو () شناخته می شود. تا آنجایی که مدارک تاریخی نشان می‌دهد، او به احتمال زیاد، اولین فیلسوف مشهور چینی در زمان سلسله جو (۱۱۲۲ق.م - ۷۷۱ق.م) بود. اما برخی بر این باورند که شخصی به‌نام لائوتسه هرگز وجود نداشته‌است. بنیان‌گذاری آیین تائو. «لائوتسه» در قرن پنجم یا ششم قبل از میلاد، «آیین تائو» را پایه‌گذاری کرد. وی از فلاسفه بزرگ چین به‌شمار می‌رود. لائوتسه به معنای حکیم
بزرگ چین به‌شمار می‌رود. لائوتسه به معنای حکیم سالخورده است. بنا به افسانه‌های چینی، نام او «وین لی» می‌باشد که در سال ۶۰۴ ق. م در ایالت «چو» متولد شده و در سال ۵۲۴ ق. م نیز وفات یافته‌است. کتاب مقدس آیین او دائو ده جینگ (کتاب طریقت و تقوی) شامل ۸۱ قطعه جمله قصار است. وی بنیان‌گذار فلسفه و مذهب تائوئیسم است؛ مذهبی که آزادی‌خواه بوده و بر پایه رفتار نیک بنیان نهاده شده که تشریفات و رسوم مذهبی را بیهوده می‌داند. یکی از مورخان چینی به نام «سزوما چی ین» می‌نویسد: «لائوتسه از نیرنگ و فرومایگی سیاستمداران نفرت
«لائوتسه از نیرنگ و فرومایگی سیاستمداران نفرت داشته و از شغل خود که کتابدار کتابخانه سلطنتی بوده، خسته می‌شود و چین را ترک می‌کند و هیچ‌کس به‌طور دقیق نمی‌داند که او در کجا و چگونه از دنیا رفته‌است.» تائوئیسم. جریان تائوئیسم به عنوان یک دین ملی و میهنی در مقابل بودائیسم که یک دین بیگانه و راه یافته به چین بود، قرار گرفت. کسی که از آیین تائو پیروی می‌کند، مبنای باور خود را بر وحدت وجود قرار می‌دهد و با دوری از سخنان و ظواهر مادی و کنار گذاشتن عقل و اصرار بر سکوت، سعی در مکاشفه قلبی برای رسیدن به اصل تائو
سکوت، سعی در مکاشفه قلبی برای رسیدن به اصل تائو دارد. پیروان تائو در عین عمل به دستورهای این دین می‌توانند از سایر ادیان نیز پیروی کنند. در آئین تائو، تقوای سه‌گانه زیر شهرت فراوان دارد: اقتصاد، سادگی در زندگی، اخلاق و نیکی به همه. تائوئیسم با جنگ و خونریزی به شدت مخالف است. قتل، دزدی، فریب، نافرمانی از پدر و مادر، لاابالی‌گری و عدم توجه به خانواده، گناه است و مجازات دارد. تائو (Tao) به معنی راه، خدا، خرد، واژه، معنا و منطق است. تائو بی‌شکل و بی‌نام، نادیدنی، ناشنیدنی، غیرقابل درک، ولی کامل‌ترین و برترین
ناشنیدنی، غیرقابل درک، ولی کامل‌ترین و برترین است. آرام و خاموش، اما در جنب و جوش ابدی است، خود را تغییر نمی‌دهد، ولی عامل تمامی تغییرها و دگرگونی‌هاست. ابدی و بی‌نهایت است و ریشه هستی، مادر و آفریننده بودنی‌ها و همه جهان است. انسان، وابسته به زمین است و زمین وابسته به آسمان (کهکشان) و آسمان وابسته به تائو و تائو وابسته به خودش و بس. همه چیز از تائو سرچشمه گرفته و به سوی او باز خواهد گشت. طبق اصول تائوئیسم، بدترین شکل حکومت آن است که به دست فیلسوفان اداره می‌شود؛ چرا که هر گونه سیر طبیعی را با فرضیه نابود
چرا که هر گونه سیر طبیعی را با فرضیه نابود می‌کنند و نقش آن‌ها در ایراد سخنرانی‌ها و خطابه‌های افراطی، جلوه دادن افکار و پیچیده نمودن باورها، خود علامت بی‌لیاقتی آن‌ها در عمل و فعالیت است. لائوتسه می‌گوید: «کسانی که هوشمند باشند، مبارزه و گفتگو نمی‌کنند… آن کس که سعی می‌کند با دانایی خود بر کشوری حکومت کند، آفت آن کشور است. اما آن کس که چنین نمی‌کند، نعمتی است برای کشور.» در مذهب تائوئیسم، مرد با استعداد و شخص روشنفکر خطری برای دولت و کشور به‌شمار می‌رود؛ زیرا همه چیز را با ترازوی مقررات و قوانین می‌سنجد و
همه چیز را با ترازوی مقررات و قوانین می‌سنجد و همیشه در قالب مقررات و قوانین فکر می‌کند. چنین شخصی می‌خواهد جامعه را مانند علم هندسه بنا کند و متوجه نیست که چنین مقرراتی، آزادی حیات را به کمترین میزان می‌رساند. لائوتسه می‌گوید: «به‌طور یقین در سلطنت، افزایش محدودیت موجب ازدیاد فقر در مردم است. هر چه که بر منافع مردم افزوده شود، بی‌نظمی در کشور و قبیله نیز افزایش می‌یابد. هر چه که مردم در کارها مهارت بیشتری داشته باشند، فریب و حیله و شیوه‌های عجیب بیشتری ظاهر می‌شود. به هر میزان که قانون بیشتری وضع گردد، بر
می‌شود. به هر میزان که قانون بیشتری وضع گردد، بر تعداد دزدان و غارتگران نیز افزوده می‌شود. طبیعت در زمان باستان، مردم و زندگی را ساده و صلح‌آمیز قرار داده و تمام جهان در شادی می‌زیسته، اما مردم با کسب علم، زندگی را با اختراعات خود، مبهم و پیچیده نمودند و کل معصومیت اخلاقی و ذهنی را از کف داده، از صحراها به شهرها رو آورده، شروع به تحریر کتب نمودند و تمام بدبختی‌های بشری و غیره از آنجا ریشه گرفته‌است. اگر دولت و کشور دچار بی‌نظمی است، شایسته نیست که آن را اصلاح نماییم یا تغییری در آن ایجاد کنیم، بلکه
را اصلاح نماییم یا تغییری در آن ایجاد کنیم، بلکه شایسته‌است که هر فردی، زندگی خود را با انجام منظم تکالیف همراه سازد. هرگاه مقاومت با زد و خورد و مقابله همراه گردید، شایسته‌است که دعوا نکنی یا جنگ برپا نسازی، بلکه با خاموشی و آرامی، خود را کنار بکشی و با تسلیم و صبر، پیروز شوی… عدم مقاومت به مراتب بیشتر از عمل، منجر به پیروزی می‌گردد.» لائوتسه می‌گوید: «هرگاه تو جنگجوئی نکنی و حاضر به جنگ و دعوا نشوی، هیچ‌کس در این کره خاکی قادر نخواهد بود که با تو به جنگ برخیزد… من نسبت به کسانی که خوب هستند، خوبم و نسبت
من نسبت به کسانی که خوب هستند، خوبم و نسبت به کسانی که خوب نیستند، هم خوبم و بدین ترتیب، همه چیز و همه کس خوب خواهد شد. من نسبت به کسانی که صمیمی هستند، صمیمی‌ام و نسبت به کسانی که صمیمی نیستند، هم صمیمی‌ام و بدین ترتیب، همه چیز و همه کس صمیمی خواهد بود… نرمترین چیزها در عالم با نرمی بر سخت‌ترین چیزها غلبه می‌کند و از عهده آن بر می‌آید. در عالم، هیچ چیز نرمتر یا ضعیفتر از آب نیست. با وجود این برای حمله در برابر محکمترین چیزها، هیچ چیز بهتر از آب نیست.» «آن کس که راه را می‌شناسد، دربارهٔ آن یک کلمه هم سخن
کس که راه را می‌شناسد، دربارهٔ آن یک کلمه هم سخن نمی‌گوید و آن کس که دربارهٔ آن سخن می‌گوید، آن را نمی‌شناسد. آن کس که می‌داند، نمی‌گوید و آن کس که می‌گوید، نمی‌داند. مرد خردمند به هیچ وجه اهمیتی برای ثروت و قدرت قایل نیست، بلکه خواسته‌های خود را به حداقل بودیسم کاهش می‌دهد.» کنفوسیوس در سن سی و چهار سالگی برای دیدار با لائوتسه که آخرین روزهای عمر خود را سپری می‌کرد، به شهر «لویانگ» پایتخت «چو» رفت و از اندیشه‌های وی آگاهی یافت. فلسفه لائوتسه به نظر کنفوسیوس عجیب رسید و بعدها درصدد ایجاد فلسفه عکس آن
عجیب رسید و بعدها درصدد ایجاد فلسفه عکس آن برآمد. کنفوسیوس در این ملاقات از پیر استاد خواست که به وی اندرزی دهد. لائوتسه با بیانی کوتاه و مرموز و تند، کنفوسیوس را پند داد: «... خود را از شر غرور، خودبینی، طمع، ناز، تظاهر و هدف‌های دور و دراز رها کن. رفتار تو چیزی به این‌ها نمی‌افزاید. این است اندرز من به تو.» «سزوما چی ین» مورخ بزرگ چینی حکایت می‌کند که کنفوسیوس با شنیدن این کلمات، حکمت آن را درک کرد و آن را حمله و اهانت به خویشتن نپنداشت و پس از ملاقات با لائوتسه، مأموریت خود را آغاز کرد.
حیات مصنوعی (Artificial life) عبارت است از مطالعه حیات و به‌ویژه بررسی آثار و جنبه‌های تکامل حیات با بهره‌گیری از مدل‌های مصنوعی. به بیان دیگر حیات مصنوعی رشته‌ای است که به مطالعه ویژگیهای طبیعت و زندگی می‌پردازد. نه فقط زندگی که ما آن را می‌شناسیم بلکه زندگی که می‌تواند روی زمین، داخل کامپیوترها، یا جای دیگر باشد. رشته حیات مصنوعی. رشتهٔ حیات مصنوعی رشته‌ای است وابسته به ارزیابی سیستم‌های مرتبط با حیات، پردازش‌های آنها و تکامل آنها از طریق شبیه‌سازی به وسیله مدلهای کامپیوتری، رباتیک و بیوشیمی. ۳ نوع حیات
مدلهای کامپیوتری، رباتیک و بیوشیمی. ۳ نوع حیات مصنوعی داریم که با توجه به اهداف و زمینه کارشان به نامهای نرم (برگرفته از نرم‌افزار)، سخت (برگرفته از سخت‌افزار) و خیس (برگرفته از بیوشیمی) نامگذاری شده‌اند. در واقع حیات مصنوعی تقلید زیست‌شناسی سنتی به وسیله بازآفرینی پدیده‌های زیستی است. کلمه حیات مصنوعی غالباً برای بخش نرم آن به کار می‌رود. نگاه کلی. حیات مصنوعی منطق سیستم‌های زنده در محیطهای مصنوعی را مطالعه می‌کند. هدف، مطالعهٔ پدیده‌های سیستم‌های زنده به منظور دستیابی به یک شناخت دقیق از پردازش پیچیده
منظور دستیابی به یک شناخت دقیق از پردازش پیچیده اطلاعاتی است که معرف چنین سیستم‌هایی هستند. فلسفه. در حال حاضر تعریف مشترک پذیرفته شده برای زندگی هیچ حیات مصنوعی شبیه‌سازی شده‌ای را که واقعاً زنده باشد در نظر ندارد. دو دیدگاه در مورد این رشته برجسته تر است: حیات مصنوعی قوی: با این تعریف که زندگی فرایندی است که می‌تواند مستقل از هر واسطه‌ای وجود داشته باشد. حیات مصنوعی ضعیف: که امکان ایجاد فرآیندهای حیاتی را بیرون از یک محلول شیمیایی انکار می‌کند. در عوض، این محققان تلاش می‌کنند فرایندهای حیات را شبیه‌سازی
محققان تلاش می‌کنند فرایندهای حیات را شبیه‌سازی کنند تا مکانیزم‌های اصلی پدیده‌های زیستی را درک کنند. روش‌ها. نظریه اتوماتای سلولی که در آغاز بیشتر مورد استفاده بوده، و امروز نیز به دلیل توسعه پذیری آسان و قابلیت موازی سازی آن گه گاه استفاده می‌شود. شبکه‌های عصبی مصنوعی(Artificial Neural Network - ANN) یا به زبان ساده‌تر شبکه‌های عصبی سیستم‌ها و روش‌های محاسباتی نوینی هستند برای یادگیری ماشینی، نمایش دانش، و در انتها اعمال دانش به دست آمده در جهت بیش‌بینی پاسخ‌های خروجی از سامانه‌های پیچیده. ایده اصلی این
خروجی از سامانه‌های پیچیده. ایده اصلی این گونه شبکه‌ها (تا حدودی) الهام‌گرفته از شیوهٔ کارکرد سیستم عصبی، برای پردازش داده‌ها، و اطلاعات به منظور یادگیری و ایجاد دانش است. عنصر کلیدی این ایده، ایجاد ساختارهایی جدید برای سامانهٔ پردازش اطلاعات است. این سیستم از شمار زیادی عناصر پردازشی فوق‌العاده بهم‌پیوسته با نام نورون تشکیل شده که برای حل یک مسئله با هم هماهنگ عمل می‌کنند. با استفاده از دانش برنامه‌نویسی رایانه می‌توان ساختار داده‌ای طراحی کرد که همانند یک نورون عمل نماید. سپس با ایجاد شبکه‌ای از این
یک نورون عمل نماید. سپس با ایجاد شبکه‌ای از این نورون‌های مصنوعی به هم پیوسته، ایجاد یک الگوریتم آموزشی برای شبکه و اعمال این الگوریتم به شبکه آن را آموزش داد. اگر یک شبکه را هم‌ارز با یک گراف بدانیم، فرایند آموزش شبکه تعیین نمودن وزن هر یال و bias اولیهٔ خواهدبود.
ورزشگاه فولکسپارک (یا "فولکسپارکشتادیون،" به معنی ورزشگاه پارک ملت) ورزشگاه اصلی شهر هامبورگ، آلمان است. این ورزشگاه رسمی تیم فوتبال هامبورگ اس وی و تیم فوتبال آمریکایی، شیاطین دریایی هامبورگ، است. ای او ال آرنا از دوازده استادیومی بود که در جام جهانی ۲۰۰۶ مورد استفاده قرار گرفت و چهار بازی گروهی و یک بازی یک چهار نهایی در آن برگزار شد. این ورزشگاه تا سال ۲۰۰۱ ولک‌اسپارک‌استادیون نام داشت تا این‌که شرکت آ او ال حقوق نام‌گذاری آن را خرید. این ورزشگاه از ورزشگاه‌های پنج ستاره سازمان یوفا است. تاریخ. تاریخ و
پنج ستاره سازمان یوفا است. تاریخ. تاریخ و سابقهٔ این ورزشگاه هیچ ربطی به باشگاه فوتبال هامبورگ ندارد. این تیم قبلاً در ورزشگاه دیگری به نام «اسپورتپلاتز در روتن‌باوم» بازی می‌کرد. اولین استادیومی که در مکان ای او ال آرنای کنونی ساخته شد، باهرن‌فلدر استادیون نام داشت. این ورزشگاه در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۵ در دیداری بین اف سی آلتونا ۹۳ و هامبورگ گشوده شد. هامبورگ جلوی چشم ۲۵ هزار تماشاگر نتیجهٔ این دیدار را ۲-۳ واگذار کرد. در آن زمان ورزشگاه به نام «آلتونائر استادیون» نیز شناخته می‌شد گرچه زمین رسمی تیم اف سی
نیز شناخته می‌شد گرچه زمین رسمی تیم اف سی آلتونا ۹۳ نیز نبود. در آن زمان آلتونا باشگاه مطرح‌تری از هامبورگ بود. پس از وقفه‌ای طولانی ورزشگاه بین ۱۹۵۱ و۱۹۵۳ دوباره بازسازی شد. در ۱۲ ژولای ورزشگاه با نام جدید «ولک‌اسپارک‌استادیون» گشوده شد. برای ساخت و ساز بیش‌تر از خرابه‌های ایمسبوتل، منطقه‌ای از هامبورگ که توسط بمب‌گذاری متفقین تخریب شده بود، استفاده شد. ورزشگاه جدید ظرفیت ۷۵ هزار نفر را داشت و برای ورزش‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گرفت. در ۱۹۶۳ تیم فوتبال هامبورگ به بوندسلیگای تازه تأسیس راه یافت و
هامبورگ به بوندسلیگای تازه تأسیس راه یافت و نتیجتاً به ورزشگاه بزرگ و مدرن «ولک‌اسپارک‌استادیون» نقل مکان کرد. در این زمان اف سی آلتونا نتوانست به بوندسلیگا راه یابد و از آن زمان نیز نتوانسته‌است. هامبورگشروع به کسب موفقیت‌هایی کرد و در سال‌های آتی به تیمی مطرح بدل شد. جام جهانی ۱۹۷۴ در آلمان غربی برگزار شد و این ورزشگاه نیز یکی از برگزار کنندگان بود. سه بازی گروه اول در این ورزشگاه برگزار شد. اولین بازی، بازی آلمان شرقی و استرالیا بود که تنها ۱۷۰۰۰ نفر آن را تماشا کردند. بازی بعدی، بازی آلمان غربی و
آن را تماشا کردند. بازی بعدی، بازی آلمان غربی و استرالیا بود که ۵۳۳۰۰ را به ورزشگاه کشاند. بازی بعدی بین آلمان غربی و آلمان شرقی بود و بیش از ۶۰۲۰۰ نفر به ورزشگاه آمدند. این بازی تاریخی بود و آلمان شرقیدر دقیقهٔ ۸۰ گلی به ثمر رساند و ۱-۰ پیروز شد. در سال ۱۹۸۸ جام ملت‌های اروپا به آلمان غربی آمد. این ورزشگاه نیز یکی از برگزارکنندگان بود. تنها یک بازی در این ورزشگاه برگزار شد اما آن بازی از اهمیت خاصی برخوردار بود. این دیدار نیمه نهایی آلمان غربی و هلند بود که با پیروزی ۲-۱ هلند خاتمه یافت. در می۱۹۹۸ هامبورگ
با پیروزی ۲-۱ هلند خاتمه یافت. در می۱۹۹۸ هامبورگ تصمیم گرفت ورزشگاه قدیمی و نامحبوب خود را با ورزشگاه جدیدی عوض کند. این کار هم کمکی به میزبانی آلمان برای جام جهانی بود و هم استانداردهای امنیتی را بالا می‌برد. ورزشگاه قدیمی به کلی تخریب شد و ورزشگاه جدید با چرخشی ۹۰ درجه‌ای ساخته شد تا تمام جایگاه‌های دیدی برابر از بازی داشته باشند و نور خورشید نیز به آن بتابد. خرج ورزشگاه جدید چیزی بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلیون یورو تخمین زده شد. این ورزشگاه جدید هم زمین فوتبال است و هم سالن کنسرت. در بازی‌های باشگاهی این ورزشگاه
و هم سالن کنسرت. در بازی‌های باشگاهی این ورزشگاه ۵۷۲۷۴ نفر و در بازی‌های بین‌المللی ۵۱۵۰۰ نفر ظرفیت دارد. ورزشگاه جدید در سال ۲۰۰۰ با بازی آلمان و یونان افتتاح شد. آلمان ۲ بر ۰ پیروز شد. ورزشگاه جدید باعث شد هامبورگ به طور متوسط ۵۰ هزار تماشاگر داشته باشد. در سال ۲۰۰۱ آ.او.ال با ۳۰ میلیون مارک، یعنی بیش از ۱۵ میلیون یورو، حقوق نام‌گذاری ورزش‌گاه را خرید و آن را "آ او ال آرناً نامید. اما مثل سایر موارد مشابه، اهالی محل هنوز نام قدیمی را به رسمیت می‌شناسند. در سال ۲۰۰۴ موزهٔ تاریخ تیم هامبورگ افتتاح شد. در
در سال ۲۰۰۴ موزهٔ تاریخ تیم هامبورگ افتتاح شد. در جام جهانی ۲۰۰۶ ورزشگاه تازه ساخت ای.او.ال آرنا یکی از برگزار کنندگان بود اما طبق قرارداد در طول بازی‌ها از اسم «ورزشگاه جام جهان فیفا، هامبورگ» استفاده می‌کرد. این ورزشگاه چهار بازی از مرحلهٔ گروهی (یک بازی از هر گروه یک، سه، پنج، هشت) را برگزار کرد که در مهم‌ترینش ایتالیا ۲-۰ از سد جمهوری چک گذشت. بازی یک چهارم نهایی ایتالیا و اکراین که با پیروزی ۳-۰ ایتالیا خاتمه یافت نیز همین‌جا برگزار شد. از تمام بازی‌ها حدود ۵۰ هزار نفر دیدار کردند به جز بازی آرژانتین
حدود ۵۰ هزار نفر دیدار کردند به جز بازی آرژانتین و ساحل عاج از گروه ۳ که تماشاگران کمی کم‌تر بودند (آرژانتین در این بازی با نتیجهٔ ۲-۱ پیروز شد).
ها دِ ئی-آرنا، (نامهای قدیمی: نیدرزاکسن اشتادیون - آ وِ دِ-آرنا)، ورزشگاهی واقع در هانوفرِ آلمان است. این ورزشگاه، ورزشگاه رسمی باشگاه هانوفر ۹۶ است و نزدیک پنجاه هزار نفر ظرفیت دارد. تاریخچه. این ورزشگاه در سال ۱۹۵۴ با نام نیدرزاکسن‌اشتادیون ساخته شد و بیش از ۸۰ هزار نفر ظرفیت داشت. برای ساخت آن از خرابه‌های خانه‌های مخروب هانوفر (در اثر جنگ جهانی دوم) استفاده شد. از آن تاریخ به بعد این ورزشگاه چندبار بازسازی شده‌است. در آخرین بازسازی، برای جام جهانی ۲۰۰۶ بخش‌های اصلی ورزشگاه تغییر یافتند و ظرفیت‌اش به زیر
اصلی ورزشگاه تغییر یافتند و ظرفیت‌اش به زیر پنجاه هزار نفر رسید. جام جهانی ۲۰۰۶. این ورزشگاه یکی از ورزشگاههای میزبان جام جهانی ۲۰۰۶ بود و طبق قراردادها در طول این بازی‌ها «ورزشگاه جام جهانی فیفا، هانوفر» نام داشت. چهار بازی گروهی (یک بازی از هر گروه یک، چهار، پنج، هفت) در آن برگزار شد. از جمله بازی بین مکزیک و آنگولا که صفر-صفر خاتمه یافت. بازی فرانسه و اسپانیا در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی که با پیروزی ۳–۱ فرانسه خاتمه یافت، نیز در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
ورزشگاه فریتز والتر ورزشگاه رسمی تیم اف سی کایزرسلاترن در شهر کایزرسلاترن است. این در ضمن یکی از ورزشگاه‌هایی بود که در جام جهانی ۲۰۰۶ مورد استفاده قرار گرفت. این‌جا را به افتخار فریتس والتر، کاپیتان آلمان غربی به هنگام فتح جام جهانی ۱۹۵۴، نام‌گذاری کرده‌اند. والتر در تمام طول حرفهٔ خود در کایزرسلاترن بازی می‌کرد. به علت قرار گرفتن روی تپهٔ بتزبنرگ، این ورزشگاه را «بتزه» نیز می‌نامند. ورزشگاه در ۱۹۲۰ افتتاح شد. جام جهانی ۲۰۰۶. بازسازی. مرمت‌های این ورزشگاه برای جام جهانی ۲۰۰۶ از سال ۲۰۰۲ آغاز شد. پیش از آن
جام جهانی ۲۰۰۶ از سال ۲۰۰۲ آغاز شد. پیش از آن ظرفیت این ورزشگاه حدود چهل هزار نفر بود که نیمی از آن نیز ظرفیت تماشاگران ایستاده بود. پس از بازسازی ظرفیت به نزدیک پنجاه هزار نفر (با حدود ۱۶ هزار نفر ایستاده) ارتقا یافت. هزینهٔ بازسازی حدود ۸۰ میلیون یورو بود. ایستگاه قطاری نیز به مناسبت جام در نزدیکی ورزشگاه افتتاح شد. بازی‌ها. این ورزشگاه میزبان چهار بازی گروهی (یک بازی از هر گروه دو، پنج، شش، هشت) بود. در مرحلهٔ یک هشتم نهایی بازی جنجالی ایتالیا و استرالیا که با یک پنالتی در آخرین دقایق به پیروزی ۱-۰
که با یک پنالتی در آخرین دقایق به پیروزی ۱-۰ ایتالیا انجامید، این‌جا برگزار شد.
سنترال استادیوم (ردبول آرنا) در لایپزیگ، ساکسونی، آلمان واقع است و ورزشگاه اختصاصی تیم راسن بالسپورت لایپزیگ ئی.وی. (لایپزیک) (انگلیسی: &lt;bdi&gt;RasenBallsport Leipzig e.V.&lt;/bdi&gt;) است. این تیم در حال حاضر در بوندس‌لیگا بازی می‌کند. تاریخ. در ۱۹۵۶ «سنترال استادیوم» اولیه افتتاح شد و در آن زمان با صد هزار نفر ظرفیت، بزرگ‌ترین ورزشگاه کل آلمان بود. با این حال در گذر سال‌ها استفاده از آن کاهش یافت و هزینهٔ نگه‌داری‌اش بسیار شد. در ۱۹۹۷ شهرداری لایپزیگ تصمیم گرفت، ورزشگاه جدیدی در دل ورزشگاه قبلی بسازد.
گرفت، ورزشگاه جدیدی در دل ورزشگاه قبلی بسازد. ورزشگاه جدید از دسامبر ۲۰۰۰ تا مارس ۲۰۰۴ ساخته‌شد. این ورزشگاه یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۰۶ بود و تنها میزبانی بود که در آلمان شرقی سابق قرار داشت. چهار بازی مرحلهٔ گروهی (یک بازی از هر گروه سه، چهار، هفت، هشت) در این ورزشگاه برگزار شد. از جمله بازی ایران و آنگولا که با نتیجهٔ ۱–۱ خاتمه یافت. بازی آرژانتین و مکزیک در مرحلهٔ یک هشتم نهایی نیز همین‌جا برگزار شد. در این بازی آرژانتین با گلی که در وقت‌های اضافه به ثمر رساند ۲–۱ پیروز شد. اکنون. در حال حاضر تمام
ثمر رساند ۲–۱ پیروز شد. اکنون. در حال حاضر تمام بازی‌های تیم لایپزیگ در بوندس‌لیگا در این ورزشگاه انجام می شود.
طبری یا تبری نام قومی تاریخی در شمال ایران می‌باشد. همچنین طبری به معنای منسوب به قوم طبری و سرزمین طبرستان است. طبری نام زبانی در شمال ایران می‌باشد. ممکن است منظور شما زبان مازندرانی، مردم مازندرانی یا یک نام خانوادگی‌ و پسوند مرسوم در این ناحیه باشد. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
کریسمَس یا نوئل (فرانسوی: Noël، "میلاد") جشنی است در دین مسیحیت که به منظور گرامیداشت زادروز عیسی مسیح برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آن را در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند. اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز ۲۵ دسامبر را به عنوان میلاد مسیح جشن می‌گیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس و دیگر مکان‌ها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز هفت ژانویه برپا
یولیانی، جشن کریسمس را در روز هفت ژانویه برپا می‌کنند. کلیسای حواری ارمنی طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح را هم‌زمان در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند. ایام ۱۲ روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز شده و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاه‌شمار مسیحی، روز عید پاک (به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی) است، بسیاری از کشورها به‌خصوص کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی به حساب می‌آورند. با
مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی به حساب می‌آورند. با وجودی که این روز یک عید مذهبی شناخته می‌شود از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به‌طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی به نام نوئل در آن نقشی مهم دارد. ریشه لغوی. واژه کریسمس ، به معنای "«مراسم عشای ربانی (مَس) در روز مسیح»" در حدود سال ۱۰۵۰ میلادی به صورت واژه Christes maesse به
سال ۱۰۵۰ میلادی به صورت واژه Christes maesse به معنی «جشن مسیح»، وارد زبان انگلیسی قدیم شد و محققان معتقدند، گونه کوتاه‌تر آن یعنی Xmas شاید برای نخستین بار در قرن سیزدهم به کار رفته باشد. واژه قدیمیتر «یول» (Yule) احتمالاً از واژه آلمانی jōl یا انگلوساکسونی geōl که به جشن انقلاب زمستانی اشاره دارد، مشتق شده‌است. واژه‌های متناظر در دیگر زبان‌ها چون، "نَویداد" (Navidad) در اسپانیایی، "ناتاله" (Natale) در ایتالیایی و "نوئل" (Noël) در فرانسوی، همگی معنای «میلاد» را تداعی می‌کنند و واژه آلمانی «وایناختِن»
را تداعی می‌کنند و واژه آلمانی «وایناختِن» (Weihnachten)، به معنی «شب تقدیس‌شده» است. ریشه تاریخی. آنچه پیرامون میلاد عیسی مسیح از مَتّی و لوقا نقل شده در انجیل برجسته‌تر است، نوشته‌های نخستین پیرامون مسیحیت چندین روز را برای تولد مسیح ذکر کرده‌اند. نخستین جشن ثبت شده برای کریسمس در رم در سال ۳۳۶ صورت گرفت.در رویکرد جنجالی مسیحیت آریانیسم در سده چهارم، کریسمس نقش مهمی دارد. در آغاز قرون وسطی، خاج‌شویان بر کریسمس سایه انداخت. این جشن با تاجگذاری کارل بزرگ در روز کریسمس در حدود سال ۸۰۰ کاملاً فراگیر شد. اما
روز کریسمس در حدود سال ۸۰۰ کاملاً فراگیر شد. اما از آنجاکه مراسم با می‌خواری فراوان و دیگر رفتارهای ناشایست همراه شد، پارسایان در سده ۱۷ام میلادی کریسمس را ممنوع اعلام کردند. این جشن در سال ۱۶۶۰ به عنوان یک تعطیلی رسمی باقی ماند اما با چشم بد و مایه بی آبرویی به آن نگاه شد. در آغاز سدهٔ ۱۹ میلادی، با پیدایش جنبش آکسفرد در کلیسای انگلیس، کریسمس دوباره رونق گرفت. چارلز دیکنز و دیگر نویسندگان با تأکید بر اینکه کریسمس یک جشن خانوادگی، مذهبی و وسیله‌ای برای دادن هدیه است جلوه اجتماعی تازه‌ای به آن بخشیدند و
هدیه است جلوه اجتماعی تازه‌ای به آن بخشیدند و باعث فراموشی گذشتهٔ آن شدند. انتخاب ۲۵ دسامبر. در سدهٔ سوم میلادی، زادروز مسیح هم بسیار مورد توجه و هم بسیار مورد اختلاف بود. نزدیک به سال ۲۰۰ پس از میلاد، کلمنت اسکندریه چنین نوشت: در دیگر نوشته‌هایی که به آن دوران بازمی‌گردد، ۲۰ می، ۱۸ و ۱۹ آوریل، ۲۵ مارس، ۲ ژانویه، ۱۷ نوامبر و ۲۰ نوامبر پیشنهاد شده‌است. عوامل گوناگونی در برگزیدن ۲۵ دسامبر برای روز میلاد مؤثر است: نخست آنکه این روز در گاهشمار رومی، روز انقلاب زمستانی بود؛ دوم آنکه ۹ ماه پس از ۲۵ مارس بود. ۲۵
زمستانی بود؛ دوم آنکه ۹ ماه پس از ۲۵ مارس بود. ۲۵ مارس روزی است که به اعتدال بهاری و تاریخ تشکیل نطفهٔ عیسی مسیح مربوط است. در آیین‌های دیگر نیز روز ۲۵ دسامبر گرامی داشته می‌شد. برای مثال تولد میترا خدای خورشید در آیین میتراییسم و خدای حوروس و ایزیس نیز در روز ۲۵ دسامبر می‌باشد. اعتدال بهاری. بر پایهٔ ادعای آگوستین، عیسی مسیح به دلایل سمبلیک تصمیم گرفت که در کوتاه‌ترین روز سال به دنیا بیاید که برابر می‌شود با انقلاب زمستانی در گاهشماری رومی یا همان ۲۵ دسامبر. در بخش‌های مختلفی از انجیل، عیسی به خورشید ربط
در بخش‌های مختلفی از انجیل، عیسی به خورشید ربط داده شده‌است. بر پایهٔ یک پیشگویی که از ملاکی نقل شده‌است، عیسی به عنوان «خورشید عدالت» دانسته می‌شود: «تا آنکه تو، خورشید عدالت بالا بیایی و درمان در میان بال‌های او است.» یوحنا، عیسی را به «روشنایی جهان» تشبیه کرده‌است. چنین نمادگرایی خورشیدی برای عیسی مسیح باعث می‌شود تا بیش از یک روز برای تولد او محتمل باشد. پژوهشی به نام "De Pascha Computus" که چندان شناخته شده نیست (نویسنده اش شناخته شده نیست) این نظر را می‌پروراند که آغاز پیدایش در اعتدال بهاری برابر با
که آغاز پیدایش در اعتدال بهاری برابر با ۲۵ مارس بوده و لقاح یا تولد (عبارت nascor هر دو معنی را می‌دهد) عیسی مسیح در ۲۸ مارس، روز پیدایش خورشید به روایت آفرینش است. یکی از ترجمه‌ها چنین می‌گوید: «نظر مقام عالی و الهی پروردگار بر آن شد که در آن روز، درست همان روز که خورشید پدید می‌آید، ۲۸ مارس، در روز چهارشنبه، عیسی متولد شود.» در سدهٔ ۱۷ میلادی، آیزاک نیوتن بحث می‌کند که روز تولد مسیح تنها به این دلیل انتخاب شده که با تحولات خورشیدی هماهنگ باشد. فرضیات دینی و محاسبات. فرض محاسبات کریسمس به یک روز مقدس که
و محاسبات. فرض محاسبات کریسمس به یک روز مقدس که پیش از آن است مربوط است، این روز که بر ۲۵ مارس منطبق است روز حلول مسیح است. به عبارت دیگر پس از حلول مسیح، ۹ ماه محاسبه شده و بعد روز کریسمس در نظر گرفته شده‌است. این نوع محاسبات از سوی نویسندهٔ فرانسوی Louis Duchesne در سال ۱۸۸۹ پیشنهاد شده‌است. امروزه روز ۲۵ مارس با نام روز بشارت مسیح یا "مژده به بانوی ما" شناخته شده‌است. این روز در سدهٔ ۱۷ ام میلادی مقدس اعلام شد و ۹ ماه پیش از کریسمس است همچنین این روز با روز اعتدالین هم منطبق است اما به قضیهٔ حلول مسیح