payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتفاقی دانستن آن؛ (ب)، ادعای تاثیر مستقیم شرق بر غرب. نویسندگان امروزی به موقعیت (ب) گرایش دارند. تاثیر ادبی، به درستی، در چارچوب انواع تاثیرات خارجی بر یونانیان باستان — کالا، تکنولوژی (از جمله خط)، ایده‌های روشنفکرانه و روندهای فرهنگی — دیده می‌شوند که نام «انقلاب شرقی» را به خود گرفته است. بر سر راه پژوهش در این موضوع (چگونگی و چرایی بن‌مایه‌های مشترک در شعرهای هومر و "گیلگمش")، دو مشکل اساسی وجود دارد. نخست، دربارهٔ سنت شفاهی بین‌النهرین که به موازات سنت کتابت در جریان بود، هیچ اطلاعاتی وجود ندارد.
سنت کتابت در جریان بود، هیچ اطلاعاتی وجود ندارد. دوم، یونانیان ممکن است با ترجمهٔ "گیلگمش" مواجه شده باشند و نه با حماسه به زبان اصلی. فقدان کاملِ ادبیات فنیقی و آرامی اولیه به معنای آن است که شاهدی در مدیترانهٔ شرقی در هزارهٔ اول پیش از دوران مشترک، برای وجود "گیلگمش" به آن زبان‌ها و در ادبیات آنها (که واسطهٔ فرهنگ بین‌النهرین و دریای اژه بودند) وجود ندارد. تاثیر فرهنگی بین‌النهرین بر «غرب» همیشه قوی بوده است، به خصوص در دوره‌ای که زبان اکدی در شام و آناتولی، زبان میانجی شد. در این دوره، متن‌های مکتوبِ
زبان میانجی شد. در این دوره، متن‌های مکتوبِ سنت بابلی، از جمله "گیلگمش" و اسطوره «طوفان» به مدیترانهٔ شرقی صادر شد. تاثیر، به صورت معکوس و در دوره‌های دیگر نیز دیده می‌شود. تاثیر اساطیر شام از همان اوایل هزارهٔ دوم پیش از دوران مشترک در بابِل وجود داشت. شباهت‌های غیرقابل انکار "گیلگمش" با آثار هومر، احتمالا ناشی از تاثیر نسخهٔ بابلی حماسه (یا ترجمهٔ آن) در آن زمان نبوده، بلکه به احتمال بیشتر شعر یونان از منطقهٔ مدیترانهٔ شرقی، بن‌مایه‌هایی را وارد کرده است. شباهت‌های بسیار "گیلگمش" و آثار هومر ناشی از
است. شباهت‌های بسیار "گیلگمش" و آثار هومر ناشی از خویشاوندی دور آنان است. پس از مرگ خط میخی. موضوع دومی که باید مورد بررسی قرار بگیرد، آن است که آیا "حماسهٔ گیلگمش" پس از مرگ خط میخی در بین‌النهرین، باقی ماند یا خیر. برای این جستار بهتر است ابتدا به شواهد تداوم فرهنگیِ عمومی در عصر پس از خط میخی پرداخت و سپس، ادبیات بین‌النهرین در دورهٔ بلافاصله قبل از آن را در نظر گرفت. در مورد باقی ماندن فرهنگ بابلی، در قرن‌های نخستِ پس از دوران مشترک تداوم چشمگیری در مذهب و «علوم» سنتی دیده می‌شود که ریشه در آموزش میخی
و «علوم» سنتی دیده می‌شود که ریشه در آموزش میخی باستان داشته است. تا مدتهای طولانی پس از نابودی خط میخی، پرستش خدایان بین‌النهرین باستان ادامه داشته است. عادت‌های پاگانیسم که نماد فسادهای چندخداپرستی باستانی بود، در دورهٔ ساسانی دیده می‌شود و تا مدتها پس از آمدن اسلام ادامه داشت. تفکر دینی بابلی و آشوری تاثیر قدرتمندی بر رشد یهودیت داشت و در بین‌النهرین باقی ماند و بر شکل‌گیری مسیحیت شرقی، گنوسیسمِ مندایی و اسلام اثر گذاشت. در همان زمان، دستاوردهای روشنفکری بابلی تاثیر گسترده‌ای بر «شرق» نیز گذاشت. تخصص
بابلی تاثیر گسترده‌ای بر «شرق» نیز گذاشت. تخصص عملی در طب سنتی، طالع‌بینی، نجوم و اختربینی پس از مرگ خط میخی باقی ماند. روایت‌های بومی بابلی دربارهٔ آفرینش و تاریخ باستان به پژوهش‌های یونانی متاخر راه یافت: کیهان‌زاییِ انوما الیش در روایت‌های نویسندگان یونانی تا داماسکیوس (فیلسوف نئوافلاطونی) در قرن پنجم دوران مشترک حضور دارد؛ روایت تاریخ بین‌النهرین بر اساس «رویدادنامهٔ دودمانی» (که ادامهٔ بابلی فهرست پادشاهان سومری بود) توسط بروس (قرن سوم پیش از دوران مشترک) و افرادی که به "بابیلونیاکا"ی او ارجاع
مشترک) و افرادی که به "بابیلونیاکا"ی او ارجاع می‌دادند، نقل شده است. در ایران، هند و آسیای مرکزی تاثیر «علوم» خط میخی بر فرهنگ بومی دیده می‌شود. باقی ماندن نام گیلگمش. در دورهٔ پس از خط میخی خود گیلگمش فراموش نشد. او در کتاب غولان که در قمران پیدا شد، حضور دارد. از حدود قرن سوم دوران مشترک، کتاب غولان یهودی توسط پیروان مانی به عنوان متن مقدس پذیرفته شد. در کتاب غولان مانوی که در تورفان به دست آمده، شخصیتی وجود دارد که احتمالا همان اوتنپیشتی است. گیلگمش در جادوی اسلامی نیز باقی ماند. تولد شگفت‌انگیز گیلگمش
اسلامی نیز باقی ماند. تولد شگفت‌انگیز گیلگمش در اثر آلیان (قرن دوم دوران مشترک) حضور دارد؛ خود آلیان بازگو کرده است که دودمان پارسی هخامنشی سنتا توسط یک عقاب پرستاری می‌شدند. شش قرن پس از آلیان، نویسنده‌ای در سنت مسیحیت نسطوری فهرستی از دوازده پادشاه پس از طوفان را در اختیار می‌گذارد که مابین یکی از نوادگان پسر نوح و ابراهیم حکومت می‌کردند و به نظر املایی از گیلگمش در آن وجود دارد. بررسی‌های تطبیقی مورد اختلاف. باقی ماندن نام گیلگمش در این متون، نشانگر باقی ماندن حماسه و یا حتی وابستگی به حماسه نیست. ادعای
ماندن حماسه و یا حتی وابستگی به حماسه نیست. ادعای اینکه سفر خنوخ «شامل داستانی دربارهٔ گیلگمش و رقیب غول او است» درست نیست. بررسی دقیق منابع کتاب غولان، نشانگر هیچ ارتباطی با رویاهای گیلگمش (چه رویایی که انکیدو تعبیر می‌کند و چه رویایی که توسط نینسون تعبیر می‌شود) در حماسه نیست (در متنی دیگر از سنت اپوکریفون نیز همین وضعیت برقرار است). ادعای مشابه دیگری نیز دربارهٔ داستان نقل‌شده توسط لوسیان وجود دارد که وضعیت بهتری ندارد. مورد بعدی داستان بولوکیا در "شب‌های عربی" است. حضور بن‌مایه‌هایی در این روایت شبیه
عربی" است. حضور بن‌مایه‌هایی در این روایت شبیه به "گیلگمش" دانسته شده است (خضر پیش‌نمونی بابلی دارد). اما خضر و آب حیات به احتمال زیاد از طریق داستان اسکندر به اعراب منتقل شد و سفرهای بولوکیا را از طریق ادبیات یهودی شناختند. هر سه روند استدلالی که برای شباهت و ارتباط "گیلگمش" با بولوکیا و خضر مطرح شده است، با بررسی دقیقتر رد می‌شود (و تقریباً بی‌معناست). داستان بولوکیا مانند سایر فولکلورِ قرون وسطی در خاور میانه، به روشنی نشانگر تاثیر ادبیات یونانی و یهودی است. تلاش برای برقرار کردن ارتباط مابین داستان
است. تلاش برای برقرار کردن ارتباط مابین داستان بولوکیا و عرفان اسلامی از پایهٔ استدلالی بسیار ضعیف‌تری برخوردار است، شواهد زمانی که در پس‌زمینهٔ تاریخ طولانی ادبیات و فرهنگ روشنفکری بین‌النهرین قرار می‌گیرند، به چنین نوع نتیجه‌گیری‌هایی منتهی نمی‌شوند. خلاصه آنکه، یونان باستان، یهودیت قرون وسطی و ادبیات عربی بی‌شک ردی از ادبیاتی را بر خوددارند که بزرگترین دستاورد تمدن بین‌النهرین باستان بوده است. برای هر گونه بازسازی از تاثیر پیکرهٔ ادبیات بابلی بر خلاقیت ادبی سایر تمدن‌ها باید: (الف) وجود الگوهای روایی و
سایر تمدن‌ها باید: (الف) وجود الگوهای روایی و بن‌مایه‌های مشترک را در نظر گرفت و (ب) مراحل میانی را در آرامی، فنیقی، یونان هلنی و احتمالا سایر زبان‌ها مسلم فرض کرد. پایان عصر برنز. با توجه به این موضوع، ناشی از بدشانسی است که هیچ اطلاعاتی دربارهٔ ادبیات شام در دورهٔ بلافاصله پس از عصر برنز متاخر وجود ندارد؛ و از ادبیات آرامی در جنوب بین‌النهرین (مابین دورهٔ دانشوری خط میخی و نویسندگان اولیهٔ عربی) اطلاعات بسیار کمی در دست است.متون این دوره است که بازتاب مسائل امپراتوری آشور و بابل بوده و متونی از این دست
امپراتوری آشور و بابل بوده و متونی از این دست است که با امپراتوری‌های پارتی و ساسانی ارتباط برقرار می‌کند. اما پاپیروس قابل دوام نیست و نمونه‌های تداوم ادبیات آرامی باستان تا جهان عرب زبان بسیار کم است. یک استثنای مشهور داستان احیقار است که در عربی قرون وسطی در "شب‌های عربی" دیده می‌شود. استثنای دیگر، داستان بسیار قدیمی‌تری است: اسطوره طوفان. داستان طوفان در سفر پیدایش (باب ۶ تا ۸) بسیار در طرح و جزئیات به اسطوره بابلی قدیمی‌تر شبیه است. با این حال، "حماسهٔ گیلگمش" با مرگ خط میخی از بین رفت، همراه با بخش
گیلگمش" با مرگ خط میخی از بین رفت، همراه با بخش اعظم ادبیات کاتبان سنتی که کارکرد عملی، علمی و یا دینی در جهانِ بدون خط میخی نداشتند.
فیلم علمی تخیلی به عنوان یکی از ژانرهای فیلم شناخته می‌شود که در آن از ترکیب عناصری مانند داستان‌های علمی-تخیلی، ادبیات گمانه‌زن و دانش استفاده می‌شود. در این فیلم‌ها به پدیده‌هایی همچون موجودات فرازمینی، قدرت‌های عجیب، هوش مصنوعی، دنیاهای موازی، تحولات ژنتیکی، دنیاهای بیگانه، حس ششم و سفر در زمان و همچنین اغلب همراه با عناصر مربوط به آینده مانند فضاپیما و ربات‌ها یا فناوری‌های دیگر پرداخته می‌شود. با این حال، داستان‌های این فیلم‌ها تخیل صرف نیست و این ژانر فیلم اغلب به مسائل و مشکلات دنیای واقعی مانند
فیلم اغلب به مسائل و مشکلات دنیای واقعی مانند بحران‌های زیست‌محیطی، نابرابری اجتماعی و قدرت فزایندهٔ شرکت‌های بزرگ نیز می‌پردازد. فیلم‌هایی مانند متروپلیس (فیلم ۱۹۲۷)، ، ماتریکس و میان‌ستاره‌ای نمونه‌هایی از این نوع ژانر هستند.
کانگورو یا تنگو (به فارسی) جانوری از راسته کیسه‌داران علف‌خوار از خانواده درازپایان (Macropodidae) است که در استرالیا و گینه نو زندگی می‌کند. کانگورو می‌تواند به کمک پاهایش پرش‌های بلندی انجام دهد. طول این پرش‌ها به ۹ متر هم می‌رسد. دُم کانگوروها بلند و عضلانی است. نوع مادهٔ آن‌ها دارای کیسه‌ای است که نوزاد نارس کانگورو پس از به دنیا آمدن به درون آن رفته و در آنجا از شیر مادر تغذیه می‌کند تا به رشد کافی رسیده و قادر به زندگی در بیرون کیسه شود. نوزاد کانگورو در هنگام تولد جثّه‌ای بسیار کوچک دارد. بزرگ‌ترین
در هنگام تولد جثّه‌ای بسیار کوچک دارد. بزرگ‌ترین گونهٔ کانگورو، کانگوروی قرمز است. کانگوروی خاکستری نوع دیگری است که تقریباً به بزرگی کانگوروی قرمز می‌شود. این پستاندار نماد کشور استرالیا است و بر روی نشان ملی استرالیا و برخی از اسکناس‌های این کشور تصاویری از کانگوروها نقش بسته است. طبق اعلام دولت استرالیا در سال ۲۰۱۱ حدود ۳۴ میلیون کانگورو جهت استفاده‌های تجاری نگهداری می‌شوند. کانگوروهای وحشی برای استفاده از گوشت، پوست و چرم آن‌ها و جلوگیری از آسیب به محصولات کشاورزی شکار می‌شوند. برخی بر این عقیده هستند
کشاورزی شکار می‌شوند. برخی بر این عقیده هستند که مصرف گوشت کانگورو به دلیل میزان چربی پایین، در مقایسه با دیگر گوشت‌های رایج برای بدن انسان مناسب‌تر است. کانگوروها، والابی‌ها و والاروها همگی به یک خانوادهٔ تاکسونومیک به نام ماکروپودیده (Macropodidae) تعلق دارند، اما تفاوت آن‌ها بر اساس اندازه مشخص می‌شود. بزرگ‌ترین گونه‌های این خانواده با نام «کانگورو» شناخته می‌شوند، در حالی که کوچک‌ترین گونه‌ها معمولاً «والابی» نام دارند. «والاروها» گونه‌هایی با اندازهٔ متوسط هستند که بین این دو دسته قرار می‌گیرند. علاوه
هستند که بین این دو دسته قرار می‌گیرند. علاوه بر این، نوعی از ماکروپودها به نام کانگوروی درختی نیز وجود دارد که برخلاف سایر اعضای خانواده، در جنگل بارانی حاره‌ای گینه نو، شمال شرقی کوئینزلند و برخی جزایر منطقه زندگی می‌کنند و بیشتر زمان خود را در شاخه‌های درختان می‌گذرانند. والابی‌ها معمولاً طول سر و بدن بین ۴۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر و طول دمی بین ۳۳ تا ۷۵ سانتی‌متر دارند. کوچک‌ترین گونهٔ این گروه، والابی کوتوله، تنها ۴۶ سانتی‌متر طول و ۱٫۶ کیلوگرم وزن دارد. کانگوروهای درختی اندازهٔ متفاوتی دارند، به‌عنوان مثال،
درختی اندازهٔ متفاوتی دارند، به‌عنوان مثال، کانگوروی درختی لامهولتز طول بدن بین ۴۸ تا ۶۵ سانتی‌متر و دمی به طول ۶۰ تا ۷۴ سانتی‌متر دارد. در مقابل، کانگوروی درختی خاکستری طولی بین ۷۵ تا ۹۰ سانتی‌متر و وزنی بین ۸ تا ۱۵ کیلوگرم دارد. والاروها نیز شامل گونه‌های متنوعی هستند، مانند والاروی سیاه که طول دم آن بین ۶۰ تا ۷۰ سانتی‌متر است و وزن آن در نرها به ۱۹ تا ۲۲ کیلوگرم و در ماده‌ها به ۱۳ کیلوگرم می‌رسد. کانگوروها که بزرگ‌ترین گونه‌های این خانواده محسوب می‌شوند، می‌توانند تا ۲ متر قد و ۹۰ کیلوگرم وزن داشته
می‌توانند تا ۲ متر قد و ۹۰ کیلوگرم وزن داشته باشند. آن‌ها دارای پاهای عقبی قدرتمند، پنجه‌های بزرگ و دمی عضلانی هستند که به حفظ تعادل و پرش‌های بلند کمک می‌کند. سر کانگوروها نسبت به بدنشان کوچک است و مانند بیشتر کیسه‌داران، ماده‌های آن‌ها کیسه‌ای به نام «مارسوپیوم» دارند که نوزادان در آن رشد خود را پس از تولد تکمیل می‌کنند. ویژگی‌ها. کانگوروها از معدود جانورانی هستند که با جهیدن حرکت می‌کنند. این جانوران سرعت حرکت بالایی دارند و همچنین شناگران خوبی هستند. این جانوران گیاه‌خوار بوده و از بوته‌ها، علف‌ها و
این جانوران گیاه‌خوار بوده و از بوته‌ها، علف‌ها و سایر یافت‌های گیاهی تغذیه می‌کنند. برخی از کانگوروها شب‌زی هستند و به خصوص در روزهای گرم استراحت کرده و شب‌ها به فعالیت و تغذیه می‌پردازند. کانگوروها معمولاً گروه‌های بیش از ده‌تایی تشکیل داده و ارتباطات اجتماعی زیادی با هم دارند و با تشکیل این دسته‌ها در مقابل شکارچیان از یکدیگر و از اعضای ضعیف‌تر یا کوچک‌تر گروه دفاع می‌کنند. کانگوروها همواره برای ساکنان استرالیا پراهمیت بوده‌اند. مردم بومی استرالیا در گذشته از گوشت، شیر، پوست، استخوان، تاندون، و حتی کیسه
از گوشت، شیر، پوست، استخوان، تاندون، و حتی کیسه بیضه کانگوروها جهت مصرف گوناگون استفاده می‌کردند. در حال حاضر گوشت کانگورو مصارف زیادی در استرالیا داشته و به بسیاری از کشورهای دنیا نیز صادر می‌شود. این جانوران در مقابله با انسان‌ها معمولاً بی‌خطر و بی‌آزار بوده و موارد بسیار معدودی از حملهٔ بدون دلیل کانگوروها به انسان گزارش شده است. تولیدمثل. تولیدمثل در کانگوروها شباهت زیادی به اوپوسومها دارد. پس از بارور شدن تخم در رحم، نوزاد در مدت کوتاهی رشد کرده و پس از تنها ۳۳ روز متولد می‌شود. نوزاد تازه متولد شده
از تنها ۳۳ روز متولد می‌شود. نوزاد تازه متولد شده نابینا، بدون مو و بسیار کوچک است و برای رسیدن به کیسه مادر، از پاهای جلویی نسبتاً رشد یافته خود استفاده می‌کند. پس از ورود به کیسه، به یکی از چهار پستان مادر متصل شده و تغذیه را آغاز می‌کند. همزمان، چرخه جنسی مادر دوباره آغاز می‌شود و در صورت بارور شدن تخم جدید، رشد آن به دلیل پدیده‌ای به نام «توقف جنینی» متوقف می‌شود تا شرایط محیطی برای رشد مناسب گردد. نوزاد درون کیسه به سرعت رشد می‌کند و پس از حدود ۱۹۰ روز سرش را بیرون آورده و به تدریج با دنیای بیرون آشنا
سرش را بیرون آورده و به تدریج با دنیای بیرون آشنا می‌شود تا در نهایت پس از ۲۳۵ روز برای همیشه کیسه را ترک کند. طول عمر کانگوروها در طبیعت به‌طور متوسط شش سال است، اما در اسارت می‌توانند بیش از ۲۰ سال عمر کنند، هرچند بسیاری از آن‌ها در حیات وحش به بلوغ نمی‌رسند. کانگوروهای ماده دارای دو رحم هستند. در واقع، بیشتر کیسه‌داران (از جمله کانگوروها) سیستم تولیدمثل خاصی دارند که شامل دو رحم و دو واژن جانبی است. علاوه بر این، آن‌ها یک واژن میانی نیز دارند که در زمان زایمان استفاده می‌شود. این ویژگی به کانگوروها
زایمان استفاده می‌شود. این ویژگی به کانگوروها اجازه می‌دهد که همزمان سه مرحله از تولیدمثل را مدیریت کنند: همچنین، به لطف توقف جنینی ، اگر شرایط محیطی نامناسب باشد، جنین جدید می‌تواند برای مدتی در مرحله رشد اولیه باقی بماند تا شرایط مناسب‌تر شود. زیستگاه. کانگوروها در بوته‌زارها زندگی کرده و از گیاهان مختلف تغذیه می‌کنند. کانگوروها به صورت دسته‌جمعی و با استفاده از پاهای عقبی و بلند و قوی خود، به جست و خیز مشغول هستند. دُم بلند آن‌ها در حفظ تعادلشان بسیار مؤثر است. دسته‌بندی. کانگورو اصطلاحی است که به‌طور
است. دسته‌بندی. کانگورو اصطلاحی است که به‌طور کلی به انواع گونه‌های خانواده درازپایان اطلاق می‌شود. این خانواده به‌طور کلی به چهار دسته تقسیم شده‌اند که عبارت‌اند از: والابی‌ها، کانگوروهای درختی، والاروها و کانگوروها بزرگ‌ترین نوع آن‌ها کانگوروی قرمز و خاکستری هستند. وزن کانگوروی قرمز، ممکن است بیش از وزن انسان باشد. کانگوروی خاکستری، هنگام خطر با سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت می‌دود. برخی گونه‌های کانگورو به شرح زیر است:
جایزه هوگو قدیمی‌ترین و یکی از معتبرترین جوایز در زمینهٔ داستان‌نویسی علمی-تخیلی و خیال‌پردازی که به افتخار هوگو گرنزبک (Hugo Gernsback) بنیان‌گذار نخستین مجلهٔ علمی-تخیلی که تحت نام «داستان‌های شگفت‌انگیز» (Amazing Stories) به چاپ می‌رسید، نام‌گذاری شده‌است. این جایزه از سوی مجمع جهانی علمی-تخیلی وورلدکان (Worldcon) اعطا می‌شود. طبق نظر محافل و مجلات ادبی معتبری مثل Weird و لس آنجلس تایمز، یکی از با ارزش‌ترین و مهم‌ترین جوایزی دانست که مربوط به آثار با ژانر علمی تخیلی و فانتزی هستند. البته شرط اهدای جایزه
علمی تخیلی و فانتزی هستند. البته شرط اهدای جایزه به آثار فوق این است که این آثار در زمینه‌های دیگر، کاندیدای دریافت جایزه نشده باشند. در شرایط کلی، قانون کار جایزه هوگو این است که هر کاری که در این گروه قرار می‌گیرد یا باید غیرداستانی باشد یا در صورتی که داستانی است در مرحله اول می‌بایست برای جنبه‌های دیگری غیر از متن و عناصر داستان کاندیدا شود. کتاب‌های غیرداستانی نیز در این گروه یعنی بهترین کارهای مرتبط یا Best Related work قرار دارند. یکی از مشهور‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نویسندگانی که تا به امروز موفق به
شناخته‌شده‌ترین نویسندگانی که تا به امروز موفق به دریافت چندین جایزه معتبر هوگو در بخش‌های مختلف شده است جورج مارتین می‌باشد. جورج مارتین در سال ۱۹۷۴ برای کتاب‌های نغمه‌ای برای لیا و در سال ۱۹۷۹ برای کتاب پادشاهان شنی و در سال ۱۹۸۲ برای کتاب رَه‌روان شب و در سال ۱۹۹۷ برای کتاب خون اژدها، موفق به دریافت جایزه هوگو شد. دسته‌بندی‌ها. برخی از دسته‌بندی‌های اصلی آن در جدول زیر آمده است.
جایزهٔ لوکس (Locus Award) جایزه‌ای سالانه در زمینهٔ ادبیات علمی–تخیلی و فانتزی است که از سال ۱۹۷۰ بر مبنای نظرسنجی از خوانندگان مجلهٔ علمی‌تخیلی و فانتزی لوکس اهدا می‌شود و هدف از پایه‌گذاری آن، تاثیرگذاری بر آراء مخاطبان جایزه هوگو بوده‌است. این جایزه در دسته‌های مختلفی از جمله بهترین رمان، بهترین رمان علمی–تخیلی، بهترین رمان فانتزی، بهترین رمان اول، بهترین کتاب جوانان، بهترین رمان کوتاه، بهترین داستان بلند، بهترین داستان کوتاه، بهترین مجله، بهترین ناشر، بهترین مجموعه، بهترین گلچین، بهترین ویراستار و
بهترین مجموعه، بهترین گلچین، بهترین ویراستار و بهترین هنرمند اهدا می‌شود.
جن‌نامه رمانی است نوشته هوشنگ گلشیری، از نویسندگان ایرانی. این رمان در سال ۱۳۷۶ از سوی نشر باران در سوئد به چاپ رسید. گلشیری این رمان را ۲۵ مهرماه ۱۳۶۳ در تهران آغاز کرد و سه‌شنبه شش آبان ۱۳۷۶ در آلمان به پایان رساند؛ یعنی نوشتن آن سیزده سال به طول انجامید. جن‌نامه در پنج مجلس تنظیم شده و هر مجلس به موضوعی اختصاص دارد. موضوع کتاب مسائل سیاسی دوران حکومت پهلوی است.
رابرت آنسون هاین‌لاین (؛ زاده – درگذشته ) نویسنده آمریکایی سبک علمی-تخیلی و یکی از سه نویسندهٔ برتر این ژانر بود. او یکی از اثرگذارترین و همزمان، جنجال‌برانگیزترین نویسندگان علمی-تخیلی سخت بود. هاین‌لاین که خود در جوانی در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کرد به دلایل پزشکی مجبور به ترک خدمت شد. اما تا پایان عمر به آن دلبستگی داشت. نمود این دلبستگی‌ها را می‌توان در بسیاری از آثار او و به‌طور شاخص در جنگاوران اخترناو یافت. نویسندگی. به دنبال خط مشی خود در نقش "بزرگ و شیخ علمی‌تخیلی نویسان"، او
مشی خود در نقش "بزرگ و شیخ علمی‌تخیلی نویسان"، او استاندارد بالایی برای بخش علمی و مهندسی داستان‌ها به وجود آورد که هم‌عصران او قدرت رقابت با آن را نداشتند. هاین‌لاین نخستین نویسنده علمی-تخیلی بود که با داستان‌های بی‌زرق‌وبرق خود، جریان فکری غالب بر روزنامه‌هایی چون ستردی ایونینگ پست را در اواخر دهه ۱۹۴۰ (میلادی) شکست. همچنین یکی از نویسندگانی بود که داستان‌های بلند علمی‌تخیلی او در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) فروش خوبی داشتند. سبک کلی حاکم بر داستان‌های هاین‌لاین "اجتماعی" است. همچنین داستان‌های او شامل مواردی از
است. همچنین داستان‌های او شامل مواردی از جمله فردگرایی، آزادی‌خواهی، مذهب، و ارتباط بین عشق جسمی و ذهنی و روابط حاکم بر خانواده‌های غیررسمی می‌شدند. نگاه و رویکرد سنت‌شکن او که باعث به وجود آمدن این مفاهیم شده بود به‌طور گسترده‌ای در آثار او دیده می‌شود. هاین‌لاین در طول عمر خود ۳۲ داستان، ۵۹ داستان کوتاه و ۱۶ مجموعه داستان منتشر کرد. وی همچنین یک بار مجموعه‌ای منتخب از داستان‌های علمی‌تخیلی سایر نویسندگان را گردآوری کرد. چهار مجموعه داستان، سه کتاب غیر علمی‌تخیلی و دو مجموعه شعر از او نیز پس از مرگ او به
و دو مجموعه شعر از او نیز پس از مرگ او به چاپ رسیدند. هاین‌لاین همواره نامی میان آیزاک آسیموف، و آرتور سی. کلارک بود که به ادعای برخی، این سه، بزرگان علمی‌تخیلی‌نویس را در دوره طلایی این کتاب‌ها تشکیل داده بودند. او عقاید و مواردی را به همراه علمی‌تخیلی وارد دنیای نویسندگی کرد که این هنر را بسیار زیباتر از گذشته کرد. هاین‌لاین نخستین کسی بود که علمی‌تخیلی را در بخش سخت مورد بررسی قرار داد و با استفاده از دانش خود در زمینهٔ مهندسی، شاخهٔ علمی-تخیلی سخت را به شکوفایی رساند. بسیاری از نویسندگان علمی‌تخیلی و
شکوفایی رساند. بسیاری از نویسندگان علمی‌تخیلی و فانتزی از جمله تام کلانسی، جان رینگو، اریک فلینت و دیوید وبر تحت تأثیر او قرار گرفته‌اند. او اکتشاف در فضا را از یک رؤیا به یک امکان رساند و جنگ سرد را پیش از رویداد آن پیش‌بینی کرد. داستان‌های او در روزنامه‌ها چاپ می‌شدند و همگان امکان دسترسی به نوشته‌های او را داشتند. بسیاری از ستاره‌شناسان در آمریکا دوران نوجوانی خود را با کتاب‌های او گذرانده بودند. به همین دلیل پس از مرگ او، دهانه‌ای آتشفشانی را در مریخ به اسم هاین‌لاین نام‌گذاری کردند. همچنین هنگامی که
اسم هاین‌لاین نام‌گذاری کردند. همچنین هنگامی که همه چشم‌ها به تلویزیون دوخته بود تا ورود نیل آرمسترانگ به کره ماه را تماشا کنند هاین‌لاین مهمان افتخاری والتر کرونکیت بود. افتخارات. دهانه‌ای را بر روی مریخ به افتخار او، «هاین‌لاین» نامگذاری کرده‌اند. هاین‌لاین ۴ بار جایزه هوگو را برنده شد. از مهم‌ترین عناصر داستان‌های او می‌توان فردگرایی، آزادی‌خواهی، مذهب، و عشق جسمی و ذهنی را نام برد. وجه ویژه آثار هاین‌لاین تمایل او به نظامی‌گری است. منابع. Critical Biographical
قلعه اوحله به عربی (قلعة أوحلة ) یکی از دژهای تاریخی امارت در فجیره و یکی از آثار بارز و جاذبهٔ گردشگری این شهر و از نقاط دیدنی امارات متحده عربی است که سالیانه تعدادی زیادی از گردشگران از آن دیدن می‌کنند. در گوشه وکنار شهر فجیره دژهای متعدی وجود دارد که تاریخ آن‌ها به صدها سال پیش بر می‌گردد. «قلعه اوحله» یکی از قدیمی‌ترین دژهای فجیره‌است، ویکی از قلعه‌های اثری وتاریخی این شهر است، این قلعه درسمت جنوب غربی امارت فجیره و در سمت راست مجرای وادی الحلو (درواه شیرین) «رودخانه فصلی» قرار دارد. اهمیت قلعه. اهمیت
«رودخانه فصلی» قرار دارد. اهمیت قلعه. اهمیت این قلعه از آنجاست که به قول بزرگسالان وریش سفیدان منطقه، یکی از قدیمی‌ترین قلعه‌های امارات به‌شمار می‌آید، وتاریخ بناء آن به دوران (عصر آهن) بر می‌گردد چنان‌که از شالدهای آن پیداست. همچنین باستان شناسان تاریخ بنای این دژ به دورهٔ هزارهٔ أول قبل از میلاد ترجیح داده‌اند. مشخصات قلعه. «قلعه اوحله» مستطیل الشکل است و شامل دو طبقه‌است، دارای برجی بزرگ ودائره‌ای مانند، و دوغرفه وصحن ورودی که عبارت‌اند از فضای وسیع ومجلس وپله ومدخل ورودی به قلعه، درب ورودی در سمت مشرق
وپله ومدخل ورودی به قلعه، درب ورودی در سمت مشرق قلعه قرار دارد. دارای پلکانی است که بازدیدکنندگان به طرف برج هدایت می‌کند، دارای ۲ محلس یکی زنانه ودیگری مردانه که در دوران پیشین از آن‌ها مخصوص مهمانان بوده‌است. این قلعه در سال ۱۹۹۵ میلادی باز سازی شده‌است. دیواری (سوری) به ارتفاع ۳ متر و عرض ۲ متر و به طول ۱۰۰۰ متر قلعه را احاطه نموده‌است. لازم به یاد آوری است که قلعه اوحله سومین اثر تاریخی شهر فجیره‌است که تاکنون از جانب دولت مرمت شده‌است، قلعه فجیره در سال ۲۰۰۰ میلادی، و مسجد بدیه در سال ۲۰۰۳ میلادی توسط
۲۰۰۰ میلادی، و مسجد بدیه در سال ۲۰۰۳ میلادی توسط شهرداری فجیره و با همکاری شهر داری دبی مرمت گردیده‌است.
جهاد یکی از مفاهیم دین اسلام است. واژه «جهاد» از ریشه «ج-ه-د» به معنی کوشش و مبارزه و فعالیت است. جهاد برعکس آنچه که امروزه توسط سیاست‌مداران مطرح می‌شود تنها به معنی جنگ و خون‌ریزی نیست. بلکه در اصل به معنی کوشش و مبارزه می‌تواند در عرصه‌های گوناگون باشد. جهاد، مصادیق دیگری چون جهاد اصغر، جهاد مالی و جهاد زبانی دارد. برخی از عبادات نیز هم‌سنگ جهاد دانسته شده‌اند. متصدی امر جهاد، حکومت دینی است. بزرگ‌ترین جهاد «جهاد با نفس» است که با نام (جهاد اکبر) شناخته می‌شود و تلاش در راه دفاع از دین اسلام یا گسترش
می‌شود و تلاش در راه دفاع از دین اسلام یا گسترش قلمرو اسلام، جهاد کوچک (جهاد اصغر) نام دارد. جهاد یکی از فروع دین و از واجبات اسلامی است. کلمهٔ جهاد حدود ۱۰۸ بار در قرآن آمده‌است. جهاد. جهاد به صورت کلی به دو نوع جهاد دفاعی و جهاد ابتدایی تقسیم می‌گردد. جهاد دفاعی، جنگ و مبارزه‌ای است که در صورت تجاوز دشمنی به حریم مسلمین واجب و لازم می‌گردد و آیات متعدد قرآن به آن دستور دارد. جهاد ابتدایی، جهادی است که مسلمانان در آغاز به جنگ وارد می‌شوند، بدون اینکه طرف مقابل ابتدا جنگ را آغاز کرده باشد. بر خلاف فقهای
مقابل ابتدا جنگ را آغاز کرده باشد. بر خلاف فقهای سیاسی یا جهادگرا همچون روح‌الله خمینی، علی خامنه ای و اصولاً اندیشه فقهی حکومت ایران و فقهای مایل به اسلام‌گرایی انقلابی، فقهای سنتی و غیر ایدئولوژیک جهاد ابتدایی را تنها در زمان پیامبر یا امام معصوم ممکن می‌دانند و انجام آن را بدون اجازه معصوم خطا می‌دانند. برخی اندیشمندان اسلامی مثل سیدمصطفی محقق داماد جهاد را در اسلام حتی در زمان امام معصوم تنها محدود به جهاد دفاعی می‌دانند. محقق خوئی با اینکه مسئلهٔ ولایت فقیه را از نظر علمی قبول ندارد، در این خصوص
ولایت فقیه را از نظر علمی قبول ندارد، در این خصوص فتوایی دارد مبنی بر این که: جهاد ابتدایی نه تنها در اسلام مشروع و واجب است و نیازی به اذن معصوم ندارد، حتّی بالاتر، نیازی به اذن فقیه نیز ندارد، یعنی اگر در یک زمانی، عموم مؤمنین دیدند، شرایط جهاد ابتدایی هست، باید انجام بدهند. اهداف جهاد. به دیدگاه مسلمانان جهاد اسلامی دارای اهدافی مانند براندازی عقاید کفر، مبارزه با دشمنان دین و دین گریز، پاسداری از نظام اسلامی و دفاع از مرزها است و از نگر ایشان این اهداف موجب برتری این نوع جنگ نسبت به دیگر جنگ‌ها می‌شود.
برتری این نوع جنگ نسبت به دیگر جنگ‌ها می‌شود. غرب و مسئلهٔ جهاد. «استیون ورتووک» یکی از جامعه شناسان غربی دربارهٔ رویکرد رسانه‌ها نسبت به اسلام می‌گوید: «از پایان دهه ۱۹۷۰، مسلمانان همواره در عملیات خرابکارانه و تروریستی در نقاط مختلف جهان، به عنوان یک گروه هدف قرار گرفته‌اند … در ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۱، عنوان پرفروش‌ترین روزنامه ایتالیا- کوریر دلامرا- چنین بود: "ترس بازشدن جبهه دومی در میان جهان مسلمان، به نام جهاد اسلامی" این دیدگاه، با عناوینی مانند "خطر تروریسم، وضعیت قرمز!"، "نقشهای برای جبهة داخلی" یا
وضعیت قرمز!"، "نقشهای برای جبهة داخلی" یا "اعلام خطر! تروریسم گسترش می‌یابد" ادامه یافت … ایدهٔ "تروریست عرب مسلمان"، مدام تولید می‌شد؛ زیرا از آن دسته اخباری بود که مردم دوست داشتند بشنوند و در ضمن، افکار عمومی را علیه اعراب مهاجر، تقویت می‌کرد». «دن کوئل» از معاونین سابق دولت آمریکا بنیادگرایی اسلامی را یک خطر جهانی و جایگزین کمونیسم مطرح ساخت. از سوی دیگر، ویلی گلاس دبیرکل سازمان ناتو نیز در یک کنفرانس امنیتی در آلمان، اعلام کرد که بنیادگراییِ اسلامی اکنون برای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به اندازهٔ خطر
برای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به اندازهٔ خطر کمونیسم در گذشته، تهدیدآمیز است. جهاد در روایات. روایاتی بسیار در عظمت و اهمیت جهاد در راه خدا نقل شده‌است که به عنوان نمونه به چند روایت بسنده می‌کنیم: ابوذر غفاری از محمد صلى الله عليه وسلم پرسیده‌است: علی ابن ابیطالب علیه السلام دربارهٔ جهاد این چنین گفته‌است: در روایت دیگری علی بن ابیطالب علیه السلام در رابطه با اهمیت جهاد می‌فرماید: محمد باقر از امامان شیعه در حدیثی خطاب به سلیمان بن خالد می‌گوید: «آیا می‌خواهی از اصل، فرع و قلهٔ اسلام برایت بگویم؟»
می‌خواهی از اصل، فرع و قلهٔ اسلام برایت بگویم؟» سلیمان بن خالد می‌گوید: «آری، ای فرزند رسول خدا.» محمد باقر می‌گوید: