payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در شهر کویته پاکستان مرکز ایالت بلوچستان پاکستان زبان اردو را آموخت و تحصیلات خود را ادامه داد. در سال ۱۳۳۰ کارمند اتاق تجارت قندهار شد، اما برای فراگیری علوم دینی، این شغل را رها کرد و به تحصیل پرداخت. سپس به جاغوری غزنی رفت و به مدت یک سال ادبیات و منطق را در آنجا فرا گرفت. در نجف. وی در سال ۱۳۳۲ به نجف رفت و در طول ۲٫۵ سال، دروس سطوح را به پایان رسانید. سپس به دروس خارج فقه، رجال و حدیث و اصول پرداخت و نزد سید محسن حکیم و سید ابوالقاسم خوئی و حسین حلی و سید عبدالاعلی سبزواری به شاگردی پرداخت. در دهه
و سید عبدالاعلی سبزواری به شاگردی پرداخت. در دهه ۱۳۴۰ در افغانستان با تصویب قانون اساسی مشروطیت، دهه دموکراسی آغاز گردیده و اشکال محدودی از آزادی بیان و آزادی فعالیت سیاسی تجربه می‌شد. او پس از ۱۲ سال تحصیل در نجف به زادگاهش قندهار بازگشت و در یک مدرسهٔ مذهبی در شهر قندهار به تدریس علوم دینی پرداخت و سپس حسینیه بزرگ قندهار و مدرسه علمیه آن شهر را بنیان نهاد. وی در سال ۱۳۵۷ خ. به حج رفت. محسنی به دنبال کودتای کمونیستی هفت ثور افغانستان را ترک و به سوریه رفت و چند ماهی در شهر دمشق به تدریس علوم حوزوی پرداخت.
چند ماهی در شهر دمشق به تدریس علوم حوزوی پرداخت. در ایران. او سپس به ایران رفت و در حمل (فروردین) ۱۳۵۸ با جمعی از روحانیان افغانستان مقیم حوزه علمیه قم، حزب حرکت اسلامی افغانستان را بنیان نهاد. حزب حرکت اسلامی مجموعه‌ای از گروه‌های کوچکی چون: دفاع از محراب، ملت، تشیع و قرآن و عترت و روحانیت مبارز، سازمان آزادی، ندای عدالت و… بود. در افغانستان. با سقوط رژیم دکتر نجیب الله و حاکمیت نخستین دولت مجاهدین در کابل، وی دبیر و سخنگوی شورای رهبری دولت مجاهدین بود. پس از وقوع جنگ‌های داخلی بین گروه‌های مجاهدین، او
پس از وقوع جنگ‌های داخلی بین گروه‌های مجاهدین، او کابل را ترک کرد و چند سالی مقیم شهر اسلام‌آباد پاکستان شد. در سال ۱۳۷۶ پاکستان را ترک نمود و مقیم شهر قم در ایران شد. او در این شهر به تدریس خارج فقه، علم الرجال و علم کلام پرداخت. بعد از سقوط حکومت طالبان، به کابل بازگشت و تا پایان عمرش در این شهر سکونت داشت. از مهم‌ترین اقدامات وی در کابل ساخت حوزه بزرگ علمیه خاتم النبیین، احداث دانشگاه خاتم النبیین، احداث شبکه تلویزیون تمدن، احداث شورای علمای شیعه افغانستان، احداث شورای اخوت اسلامی افغانستان و رسمیت مذهب
احداث شورای اخوت اسلامی افغانستان و رسمیت مذهب جعفری در قانون اساسی افغانستان می‌باشد. درگذشت. محمّد آصف محسنی در ۱۴ اسد (مرداد) ۱۳۹۸ در اثر بیماری در شهر کابل درگذشت. پیکر وی در ۱۵ اسد/مرداد ۱۳۹۸ در محوطهٔ ساختمان حوزهٔ علمیه خاتم‌النبیین در کابل به خاک سپرده شد. آثار مکتوب. آصف محسنی دارای بیش از ۱۲۸ کتاب در امور مذهبی، سیاسی، فقه و… می‌باشد. که آثار او توسط مؤسسه تنظیم ، حفظ و نشر آثار آیت الله محسنی که توسط نوه او محمد جواد محسنی احداث و مدیریت می‌شود، پخش و نشر می‌گردد. مهم‌ترین تالیفات وی از این
پخش و نشر می‌گردد. مهم‌ترین تالیفات وی از این قرارند: برخی عقاید و تفکرات. وی از طرفداران تقریب مذاهب اسلامی و کتابی در همین زمینه با عنوان «تقریب مذاهب از نظر تا عمل» نوشته‌است. آصف محسنی در کتاب «تصویری از حکومت‌اسلامی در افغانستان» نظام حکومتی اسلامی را تشریح می‌کند. در این نظام از رسمیت مذهب جعفری در قانون‌اساسی آینده سخن گفته شده‌است. قانون احوال شخصیه اهل تشیع. قانون احوال شخصیه اهل تشیع یکی از اقدامات محسنی بود که در سال ۲۰۰۹ پیشنهاد شد. پس از تأیید این قانون در مجلس نمایندگان افغانستان و به امضا
این قانون در مجلس نمایندگان افغانستان و به امضا رسیدن توسط رئیس‌جمهور وقت حامد کرزی موجب اعتراضات و سر و صداهای زیادی در داخل و بیرون افغانستان شد. برخی مواد این قانون که به مسائل خصوصی زندگی شیعیان افغانستان می‌پردازد، از سوی فعالان حقوق بشر و بسیاری از کشورهای غربی حامی افغانستان، نقض حقوق و آزادی‌های زنان شیعه افغانستان پنداشته شد. یک مقام سازمان ملل متحد مدعی شده بود که این قانون به شکلی به مردان حق می‌دهد تا به زنان خوب تجاوز کنند و برخی فعالان حقوق بشر نیز آن را بدتر از قوانین زمان حاکمیت گروه طالبان
نیز آن را بدتر از قوانین زمان حاکمیت گروه طالبان بر افغانستان خوانده‌اند. پس از این اعتراضات به این قانون، وزارت عدلیه افغانستان خبر از بازنگری و حذف برخی از مواد جنجال‌برانگیز شامل این قانون که در مغایرت با قوانین بین‌المللی تشخیص داده شده بود داد.
خورشت قِیمه یا خورشت لپه از غذاهای آشپزی ایرانی است. این خورش در میان ایرانی‌ها و عراقی‌ها غذایی پرطرفدار است و برای پخت آن از پیاز سرخ شده، رب گوجه فرنگی، لپه، گوشت قرمز، سیب زمینی سرخ شده به همراه لیموی خشک (لیمو عمانی) به عنوان طعم‌دهنده استفاده می‌شود. ادویه‌ای که معمولاً در اواخر زمان طبخ به آن اضافه می‌شود دارچین است، برای دادن عطر ویژه به آن مقداری هل و گلاب می‌توان اضافه کرد. این خورش به همراه چلو سرو می‌شود. همچنین در برخی مناسبت‌های مذهبی در کشور ایران مثل محرم نیز به عنوان غذای نذری تهیه و توزیع
مثل محرم نیز به عنوان غذای نذری تهیه و توزیع می‌شود. این غذا در انواع مختلفی از جمله قیمه نثار، قیمه بادمجان، قیمه مرغ، قیمه علاچی و … طبخ می‌شود. تاریخچه. قدمت این خوراک به درستی مشخص نیست. بنابر فرهنگ دهخدا واژه قیمه از ترکی به معنای گوشت تکه شده ریشه گرفته‌است. شاردن که در دوره ی صفوی به ایران سفر کرده‌ است از این خورش نام می‌برد. همچنین نادر میرزا قاجار از این خورش به نام شاه خورش ها یاد می کند و معتقد است این خورش یادگاری از دوران ساسانی است. ربط قیمه محرم به رضاخان! روایت دیگری که از دلیل رواج طبخ
محرم به رضاخان! روایت دیگری که از دلیل رواج طبخ قیمه در ایام محرم وجود دارد به دوره پهلوی اول باز می‌گردد و ماجرا از این قرار است: «رضاخان که پیش از رسیدن به‌ سلطنت در مراسم سوگواری‌ ماه محرم شرکت می‌کرد پس از رسیدن به‌ حکومت تغییر رویه داد و به‌ تدریج مراسم عزاداری را ممنوع کرد. شهربانی برای برقراری مجالس عزاداری موانع و مشکلاتی به‌ وجود آورد و از صاحبان تکایا و هیأت‌ها خواست برای برگزاری مراسم‌ ماه محرم اجازه بگیرند. بعدها در دوره رضاخان حرکت دسته‌های عزادار نیز در ایام محرم ممنوع شد. حتی اگر احیانا در
نیز در ایام محرم ممنوع شد. حتی اگر احیانا در بعضی خانه‌ها مخفیانه و به‌صورت پنهانی مراسم عزاداری برپا می‌شد صاحبخانه‌ها تحت ‌تعقیب قرار گرفته و راهی زندان می‌شدند. نوحه‌گران و تعزیه‌خوانان دستگیر شدند. ممنوعیت عزاداری علنی در دوره رضاخان باعث شد تا این مراسم به‌ جای تکیه و حسینیه و مسجد، در منازل بزرگ و خانه‌باغ‌ها برگزار شود». طبق این روایت در تهران قدیم در مراسم‌ محرم بیشتر با آبگوشت و گوشت کوبیده و گاهی عدس‌پلو از عزاداران پذیرایی می‌شد، اما از وقتی مجالس عزا به خانه‌ها رفت غذاهای نذری هم به سبک غذاهای
عزا به خانه‌ها رفت غذاهای نذری هم به سبک غذاهای خانگی نزدیک شد و قیمه به‌دلیل همه‌پسند بودن غذای اصلی شد.
کوفته یکی از غذاهای معروف، قدیمی و پرطرفدار ایرانی است، که در تهیهٔ گونه‌های مختلف آن سبزی‌های خوشبو و گوشت قرمز استفاده می‌شود. کوفته مانند آبگوشت از جمله ابداعات آشپزخانهٔ ایرانی است. کوفته غذایی است قدیمی، همان‌طور که از نامش پیداست، در گذشته با گوشتی درست می‌شده که آن را در هاون سنگی می‌کوبیده‌اند. گوشت درون هاون خاصیت همگیری فراوان پیدا می‌کرده و در نتیجه هنگام پخت، مایهٔ کوفته در آب وا نمی‌رفته‌است. در حال حاضر که گوشت را به جای در هاون کوبیدن، چرخ می‌کنیم، احتمال وارفتن کوفته وجود دارد. برای حل این
احتمال وارفتن کوفته وجود دارد. برای حل این مشکل، گوشت را دو یا سه بار چرخ می‌کنند یا به مایهٔ کوفته تخم‌مرغ می‌زنند؛ اگرچه تخم‌مرغ ماده‌ای اضافی در ترکیب مایهٔ کوفته‌است. گوشت کوفته را می‌توان از گوسفند، گوساله یا ترکیبی از این دو انتخاب کرد. برنج نیز یکی از اجزای جدایی‌ناپذیر کوفته‌است و در همهٔ کوفته‌ها به کار می‌رود. نادر میرزا در فصلی از کتاب آشپزی خود که به کوفته اختصاص داده، دربارهٔ این غذا سخن گفته‌است. او با شرح پختن کوفته سوماق، کوفته آرزومان (کوفته مخصوص آذربایجان) و کوفته ساده آغاز می‌کند و سپس
مخصوص آذربایجان) و کوفته ساده آغاز می‌کند و سپس به شرح سایر انواع کوفته مانند کوفته سرکه‌شیره، کوفته معلا (مخصوص اصفهان و دربار شاهان) و نظایر این‌ها می‌پردازد. در بخش کوفته ساده، نویسنده شرحی نوشته که می‌توان نکاتی را فهمید. اسباب درست کردن کوفته برای همگان در دسترس نبوده و همهٔ طباخان آن را نمی‌شناختند. همچنین این غذا از شهرهایی که مقر شاهان بوده، به دیگر شهرها رفته‌است. شهرهایی مانند تبریز، اصفهان و تهران. انواع کوفته. کوفته‌ها بر پایهٔ مواد سازنده‌شان به دسته‌های مختلف تقسیم می‌شوند. از آنجایی که در
به دسته‌های مختلف تقسیم می‌شوند. از آنجایی که در تهیهٔ این غذا از مواد مقوی و پُرکالری استفاده می‌شود ارزش غذایی بالایی دارد. کوفته‌ها مزه و رنگ طبیعی دارند و هرگز در آن‌ها افزودنی‌ها، مواد رنگی یا ادویهٔ فراوان کاربرد ندارد. در تهیهٔ این خوراک باید دقت و ظرافت کافی نشان داد تا کوفته‌ها مزه واقعی خود را نگه دارند و شکل گِرد خود را از دست ندهند.
حجت‌الاسلام و المسلمین یا به اختصار، حجت‌الاسلام، به معنای «دلیل اسلام»، لقبی است که به روحانیون شیعه ملبس به لباس روحانیت، داده می‌شود و از درجات رسمی در مدارس حوزوی شیعه نیست. هرچند کاربرد این دست القاب مبنای دقیقی ندارد و نمی‌توان مرحله تحصیلی خاصی را مساوی با آن دانست. برخی معتقدند بر اساس نوع کاربرد این لقب در دوران معاصر به روحانیونی که مشغول تحصیل در دوره سطح باشند حجت‌الاسلام گفته می‌شود. برخی دیگر آن را مخصوص کسانی دانسته‌اند که سطوح مقدماتی و متوسطه حوزوی را طی کرده و مشغول سطوح عالیه باشند. برخی
حوزوی را طی کرده و مشغول سطوح عالیه باشند. برخی نیز آن را خاص روحانیون جوان یا غیرفاضل یا روحانیونی که به اجتهاد نرسیده‌اند می‌دانند. بر اساس این تقسیم‌بندی این لقب پایین‌تر از «آیت‌الله» و «آیت‌الله‌العظمی» است. برخی فقهای دیگر نیز یافتن معیار و قاعده برای این عنوان و عناوین مشابه مانند آیت‌الله و ... را بی‌فایده دانسته‌اند. پیشینه. به‌گفتهٔ سید حسین نصر و حمید دباشی، سید محمدباقر شفتی احتمالاً اولین کسی است که عنوان حجت‌الاسلام را دریافت کرده‌است. این عنوان بعدها به روحانی معروفی از کاشان نیز داده شد ولی
بعدها به روحانی معروفی از کاشان نیز داده شد ولی پس از آن به شدت از اعتبار این عنوان کاسته شد. دلیل گفتن این عنوان به شفتی، نقش دوگانه او به عنوان قاضی و مفتی ای بود که کتابی راجع به پیاده سازی شریعت اسلامی در زمان غیبت نوشت. به گفتهٔ مرتضی انصاری از نوادگان شیخ مرتضی انصاری، ۲ نفر از بزرگان علماء ملقب به «حجت‌الاسلام» بوده‌اند، یکی سید محمد باقر شفتی، و دیگری حجت‌الاسلام حاج مولی اسدالله بروجردی. حجتی در کتاب آسمان در آینه اشاره می‌کند که محمدباقر شفتی محمد اشرفی را ملقب به «حجت‌الاسلام» نمود. اما رفته
اشرفی را ملقب به «حجت‌الاسلام» نمود. اما رفته رفته از جایگاه این لقب کاسته شد. به عقیده دیگر محققان محمد غزالی اولین کسی بود که این عنوان را داشت
رودوزی هنر تزیین پارچه با استفاده از سوزن و قلاب ، به کمک نخ های رنگین است. ارزش بالای این هنر علاوه بر دست دوز بودن آن توسط دختران و زنان همچنین به علت حفظ طرح و نقش‌های اصیل سنتی ایرانی‌ست. هنر رودوزی ایرانی به پنج دسته مختلف تقسیم می شود. 1.هنر رودوزی با نخ های رنگین که شامل:برودری دوزی ، قلاب دوزی ، نقش دوزی و ابریشم دوزی ست.2. رودوزی با زمینه پر شامل:پته دوزی ، بخارا دوزی و سوزن دوزی بلوچ است. 3.رودوزی با حذف تار و پود مانند : چشمه دوزی ، سکمه دوزی ،شبکه یا ژوردوزی ،سیاه دوزی سیستان ،خامه دوزی سیستان.
یا ژوردوزی ،سیاه دوزی سیستان ،خامه دوزی سیستان. 4.رودوزی با افزونه های تزئینی مانند : ملیله دوزی ، نقده دوزی ، ده یک دوزی و گلابتون دوزی 5. رودوزی های تلفیقی مانند: سکه دوزی ، ابریشم دوزی ، خوس دوزی ، آجیده دوزی ، بخارا دوزی و گلابتون دوزی و ... تاریخچه. رو دوزی و تولید پارچهٔ زر بفت در ایران پیشینه یی در حدود سدهٔ سوم پیش از میلاد دارد . ایرانیان با نخ زرین تصویر برگ مو و پیچک را بر روی پارچهٔ پشمی دوخته و در قرن‌های بعد سوزن دوزی‌ های بیزانس تقلیدی از تولیدات ایرانی بود .
حمید دبّاشی (زادهٔ ۱۳۳۰، اهواز) منتقد سیاسی، روزنامه‌نگار، جامعه‌شناس، متخصص در زمینه فرهنگ و پژوهش‌های اسلامی و استاد ایرانی ادبیات تطبیقی و مطالعات ایرانی دانشگاه کلمبیا، مدیر مطالعات کارشناسی ارشد در انستیتو ادبیات تطبیقی و جامعه در دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک است. حمید دباشی دکتری دوگانه خود را در رشته‌های جامعه‌شناسی فرهنگ و اسلام‌شناسی از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرده است. علائق پژوهشی او شامل مطالعات تطبیقی فرهنگ‌ها و تاریخ تفکر اسلامی و تاریخ تفکر در ایران در دوران معاصر و قرون وسطی است. او از
در ایران در دوران معاصر و قرون وسطی است. او از چهره‌های دانشگاهی نهضت ضد جنگ آمریکا است. وی در زمینه‌های هنری نیز فعالیت دارد. آخرین پروژهٔ او، «رؤیای یک ملت» معطوف به سینمای فلسطین است. او مشاور فیلم‌هایی چون قلمرو بهشت اثر ریدلی اسکات بوده است. زندگی. دباشی متولّد و بزرگ‌شدهٔ اهواز است. در ایران و سپس آمریکا به تحصیل پرداخته جایی که مدرک دکتری دوگانهٔ خود را در رشته جامعه‌شناسی فرهنگ و مطالعات اسلامی در دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۹۸۴ کسب کرد و پس از آن با دریافت بورس تحصیلی دورهٔ پژوهشی پسادکتری را در
با دریافت بورس تحصیلی دورهٔ پژوهشی پسادکتری را در هاروارد گذراند. پایان‌نامهٔ دکتری خود را دربارهٔ نظریه اقتدار کاریزماتیک ماکس وبر به همراه فیلیپ ریف نوشت. دباشی در نیویورک به همراه همسر و همکارش گلبرگ باشی زندگی می‌کند. کارهای عمده. کتاب "ایران ملتی گرفتار وقفه" که به تأثیرات دو قرن اخیر تاریخ ایران، شامل تحلیل فرهنگی و پیشرفت‌های سیاسی تا سقوط جریان اصلاحات و ظهور ریاست جمهوری احمدی‌نژاد می‌پردازد. دباشی نتیجه می‌گیرد که می‌بایست ایران به عنوان جایی که تبدیل به مسابقه دو دیدگاه متضاد از مدرنیته، یکی
تبدیل به مسابقه دو دیدگاه متضاد از مدرنیته، یکی استعماری و دیگری پسااستعماری شناخته شود. از دیگر کتاب‌های دباشی می‌توان به "الهیات رهایی‌بخش اسلامی: مقاومت در برابر امپراطوری" اشاره کرد. دباشی به عنوان منتقد و نویسنده برای تارنمای خبری الجزیره انگلیسی به‌طور مرتب مطلب می‌نویسد.
جاجیم یا جاجِم گونه‌ای زیرانداز دورویه است. جاجیم دست‌بافی است از پارچهٔ کلفت شبیه به پِلاس که از پلاس نازک‌تر است و آن را از نخ‌های رنگین و ظریف پشمی یا پنبه‌ای یا آمیزه‌ای از این دو می‌بافند. جاجیم‌ها پرز ندازند و می‌توان از هر دو روی آن استفاده کرد. کوچ‌گردان از آن بهرهٔ زیادی می‌گیرند و کاربرد آن به عنوان روانداز و محافظ سرما است.جاجیم مناسب‌ترین چیزی بود که در قدیم روی کرسی می‌انداختند، بود با متروک شدن کرسی زغالی بافت و مصرف جاجیم در شهرها و حتی در شهرستان‌های دور و نزدیک نیز به فراموشی رفت ولی
در شهرستان‌های دور و نزدیک نیز به فراموشی رفت ولی روستائیان طبق عادت قدیمی مناسب‌ترین روانداز کرسی زمستانی را رها نساخته‌اند و پیر زن‌های دهاتی همچنان جاجیم خودشان را در زمستان و تابستان در فضای باز اطراف خانه و میدان ده یا هر مکانی که امکان داشته باشد دراز می‌کنند و سه‌پایه مخصوص آن را بر پا می‌دارند و جاجیم می‌بافند. بافت جاجیم در اکثر قریب به اتفاق دهات و مناطق روستائی ایران مرسوم است تنها تفاوت جاجیم، ترکیب رنگ و ظرافت نخ و نقوشی است که روی آن ایجاد می‌کنند.جاجیم‌بافی به عنوان یکی از صنایع دستی رایج در
به عنوان یکی از صنایع دستی رایج در ایران در بعضی استان‌ها از جمله گیلان،مازندران، آذربایجان شرقی، اردبیل، کرمان،کرمانشاه، کردستان، ایلام همدان، لرستان، استان خراسان جنوبی و فارس است که از دیرباز بین خانواده‌های روستایی و عشایر رواج داشته‌است. جاجیم به عنوان زیرانداز استفاده می‌شود وهم‌چنین هنگام کوچ عشایر برای بسته‌بندی و جابه‌جایی اسباب و لوازم کاربرد دارد. گاهی نیز به‌عنوان بالاپوش گرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. حتی در بین برخی از خانواده‌های روستایی جاجیم را به‌عنوان چشم‌روشنی و جهیزیه نوعروسان هدیه
را به‌عنوان چشم‌روشنی و جهیزیه نوعروسان هدیه می‌دهند و به‌عنوان یادگاری ارزنده سال‌ها در خانوارها باقی می‌ماند. مواد اولیه جاجیم پشم است و بافت آن شبیه گلیم است، با این تفاوت که جاجیم در چهار تخته بافته می‌شود و پس از بافتن به هم متصل و دوخته می‌شود. در منطقه اورامان و ثلاث باباجانی زنان جاجیم‌هایی را با نقوش متنوع و جنس مرغوب می‌بافند که در نوع خود کم‌نظیر است. چگونگی بافت جاجیم. بافت جاجیم پس از تهیه نخ مورد نیاز در رنگ‌های مختلف یا چله‌کشی شروع می‌شود و اغلب تمام مراحل بافت مخصوصاً چله کشی آن در فضای
و اغلب تمام مراحل بافت مخصوصاً چله کشی آن در فضای باز و شبیه به چله‌دوانی قالی‌های فارسی بافت صورت می‌گیرد بدین ترتیب در محوطه‌های به طول تقریبی ۱۰ تا بیست متر به وسیلهٔ تعداد چهار میخ چوبی وضعیتی به شکل زیر روی زمین ایجاد می‌شود. و گلوله‌های رنگی نخ توسط شخص چله کشی بدور این میخهای چوبی گردانده می‌شود. درازای تقریبی این چهار ضلعی بین ده تا پانزده متر است و طول محیط آن ۷ طول چله و در نهایت طول نوار جاجیم را تشکیل خواهد داد. با گردش مداوم شخص چله کشی بدور این چهار‌ضلعی و تغییر دادن گلوله‌های رنگی نخ پشمی،
چهار‌ضلعی و تغییر دادن گلوله‌های رنگی نخ پشمی، طراحی(رنگ نقوش) جاجیم نیز شکل می‌گیرد چون در جاجیم بافی طراحی منحصراً بر روی تار یا چله انجام می‌گیرد در هر دور گردش نخ به دور محیط این چهار ضلعی یکنفر در نقطه (ب) نشسته در این نقطه همانند کوجی گذاشتن روی دار قالیبافی کوجی می‌گذارند این عمل را گوشواره چینی نیز می‌گویند شخص کوجی‌گذار گرداننده اصلی کار چله‌کشی بوده و از مهارت بیشتری برخوردار است و معمولاً گردش نخ توسط افرادی با مهارت کمتر و حداکثر اوقات هر نفر یک رنگ گلوله نخ را می‌گرداند و این عمل به دفعاتی
یک رنگ گلوله نخ را می‌گرداند و این عمل به دفعاتی تکرار می‌شود تا تعداد مورد نظ‌ر تار نخ که عرض نوار جاجیم را تشکیل خواهد داد بدور این میخهای چوبی گشته باشد. پس از پایان چله‌کشی چله را روی زمین دراز می‌کنند بدین نحو که با دو عدد میخ چوبی یافلزی بزرگ عرض چله را در یکطرف محکم نموده و انتهای چله را که به صورت یک گلوله بزرگ پیچیده شده در انتها محکم می‌نمایند و ضمناً با گذاشتن یک سه پائه چوبی نسبتاً بزرگ جوکی را که بر روی چله سوار است از بالای سه‌پایه آویزان می‌کنند بدین ترتیب چله بر روی زمین آماده بافت بوده و
بدین ترتیب چله بر روی زمین آماده بافت بوده و جاجیم بافی آغاز می‌گردد. همان طوری‌که اشاره شد چون در داخل منازل روستائی فضائی به طول پانزده متر کمتر پیدا می‌شود اغلب جاجیم را در معابر (کوچه و میدان ده) مستقر می‌کنند و این عمل را اصطلاحاً (دراز کردن جاجیم) می‌گویند و هر وقت که مشغول کار نیستند چله و سه‌پایه را جمع کرده و موقع کار مجدداً و به سادگی آن را دراز می‌کنند. منابع. کیانی، منوچهر، کوچ با عشق شقایق، بررسی هنز در ایل قشقایی، شیراز: انتشارات کیان‌نشر، اسفند ۱۳۷۷، ص۸۹. ایران دوز تولید کننده جاجیم و گلیم
مجموعهٔ مندلبرو (به انگلیسی: Mandelbrot set) مجموعه‌ای از نقطه‌ها روی صفحهٔ مختلط است که یک فراکتال را تشکیل می‌دهند. این مجموعه به خاطر زیبایی‌اش و نیز به خاطر ساختار پیچیده‌ای که فقط از چند تعریف سادهٔ ریاضی ناشی شده‌، در بیرون از دنیای ریاضیات هم شناخته شده می باشد. تاریخچه. مجموعهٔ مندلبرو اولین بار توسط یک ریاضی‌دان فرانسوی به نام پیر فاتو که در زمینه آنالیز مختلط پویا فعالیت می‌کرد در سال ۱۹۰۵ تعریف شد. فاتو در آن زمان به کامپیوتر مستعد برای ترسیم این تابع دسترسی نداشت و با وجود محاسبات زیاد نتوانست
تابع دسترسی نداشت و با وجود محاسبات زیاد نتوانست اشکالی را که ما امروزه می‌بینیم ببیند. هم‌زمان ریاضی‌دان دیگری به نام ژولیا روی توابع گویا روی صفحهٔ اعداد مختلط کار می‌کرد. امروز مجموعه‌های ژولیا از شکل‌های معروف فرکتالی است. این مباحث به صورت موضوعاتی پراکنده مطرح بودند تا این که بنوا مندلبرو در سال ۱۹۷۹ با انتشار مقالهٔ "Fractals: Form, chance and dimension" مباحث فوق و بسیاری از مباحث دیگر را تحت عنوان هندسه فرکتالی جمع‌بندی و عرضه کرد و با انتشار کتاب "هندسه فرکتالی طبیعت" توسط مندلبرو عملاً شکوفایی
"هندسه فرکتالی طبیعت" توسط مندلبرو عملاً شکوفایی هندسهٔ فرکتالی آغاز شد. تعریف. مجموعه مندلبرو formula_1، مرکب از «c-مقدارهای» مختلطی ست که دنبالهٔ حاصل از تکرار ترکیب تابع formula_2 با خودش در نقطهٔ آغازین صفر به بینهایت میل نکند. در آنالیز پویا اصطلاحاً به دنباله‌ای از نقاط که از تکرار ترکیب یک تابع با خودش به دست می‌آید ابر یا اربیت نقاط تحت آن تابع می‌گویند. به بیانی دیگر مجموعه مندلبرو مجموعه نقاط اربیت‌های بدست آمده تحت تابع formula_3 است که به بینهایت نمی‌گراید. خصوصیات و قضایای مهم. این قضیه نشان
نمی‌گراید. خصوصیات و قضایای مهم. این قضیه نشان می‌دهد مجموعه مندلبرو کاملاً در داخل دیسک به شعاع ۲ قرار دارد. این مجموعه در صفحه مختلط formula_8 فشرده است. همچنین دو ریاضی‌دان به نام‌های دوادی و هابارد اثبات کرده‌اند که این مجموعه در صفحه formula_8 پیوسته است رنگ آمیزی تصاویر رایانه‌ای. برای خلق آثار زیبای بصری رایانه‌ای از این فرکتال، از رنگ‌آمیزی‌های مختلف استفاده می‌شود و اساس آن مرتبهٔ تکرّر (iteration) است به طوری که در هر تکرار در صورت تشخیص خارج بودن نقاط از مجموعه به آن نقاط رنگ مربوط به مرتبه
بودن نقاط از مجموعه به آن نقاط رنگ مربوط به مرتبه تکرار تعلق می‌گیرد. به این ترتیب تصاویر رنگی به وجود می‌آید. الگوریتم ترسیم. برای ترسیم فرکتال مندلبرو فلوچارت ذیل اجرا می شود : ابتدا در صفحه اعداد مختلط عدد 0+0i به توان دو رسیده و با مختصات مورد نظری که می خواهیم بدانیم عضو مجموعه است یا خیر مانند ( 0.8i+0.2 ) جمع می شود. سپس حاصل به توان دو رسیده و با عدد موردنظر دوباره جمع می گردد . به طور طبیعی حاصل این جمع ها پس از 60 تا 400 بار انجام این حلقه ، بزرگ شده و به سرعت از مبدا مختصات فاصله می گیرد ولی در
شده و به سرعت از مبدا مختصات فاصله می گیرد ولی در بازه -2 تا +2 دستگاه اعداد مختلط بعضی از نقاط پس از این آزمون چندان فاصله ای از مبدا نمی گیرند . برنامه های کامپیوتری این نقاط را بر حسب تعداد انجام عمل در این حلقه رنگ می کنند و به این ترتیب تصویر مجموعه در بازه مورد نظر بر اساس این آزمون تک تک نقاط شکل گرفته و رنگ آمیزی می شود. به طور معمول برای ترسیم هر شکل ، حلقه مرکزی این آزمون بین 100 تا 300 میلیون بار انجام می شود .
مسجد جامع قدیمی بستک این مسجد، اولین مسجد جامعی است که در بستک بنا شده‌است، ویکی از اماکن تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب غرب ایران است. «مسجد جامع قدیم شهر بستک» یکی از زیباترین مساجد استان است، در گذشته شامل دوباب مسجد بوده‌است که امروزه تنها یک مسجد باقی مانده‌است، این خرابی‌ها بیشتر بر أثر زلزله ایجاد شده‌است. أولین مسجد در بستک. «مسجد جامع قدیم شهر بستک» اولین مسجدی است که در شهر بستک ساخته شده‌است، و گویند اولین بنیان این مسجد توسط فرمانروای باقدرت جهانگیریه و بستک شیخ محمد بستکی
فرمانروای باقدرت جهانگیریه و بستک شیخ محمد بستکی بوده‌است، ولی بعد از شیخ محمد خان نیز چند بار دیگر از جانب فرمانروایانی که بعد از شیخ محمد بستکی به حکومتی رسیده‌اند بازسازی وتعمیر شده‌است. أما روایت دیگری نیز وجود دارد که می‌گوید: بنای این مسجد بیش از سه قرن پیش توسط بانویی مؤمنه به نام «بی بی» ساخته شده‌است وبیش از چند مرحله مرمت وبازسازی شده‌است. شرایط آب وهوا در ساخت مساجد. مساجد با توجه به شرایط آب وهوایی محل که معمولاً گرم و خشک است ساخته می‌شدند و به همین دلیل از جهاتی با مساجد بسیاری از نقاط کشور
همین دلیل از جهاتی با مساجد بسیاری از نقاط کشور تفاوت‌هایی دارند، وجود تزئیناتی در نمای بیرونی آن‌ها یا داشتن شبستانهای زیر زمینی که استخر آب و دوش‌های حمام تعبیه شده بود از این جمله تفاوت‌ها می‌باشد. بادگیر مسجد. بادگیری که بر فراز بام مسجد برای محراب بنا شده از دیگر ویژگی‌های این مسجد است. بادگیر علاوه بر اینکه موجب جابه جایی هوا و خنک شدن محراب می‌شود در مطبوع وخنک ساختن فضای شبستان نیز مؤثر است. ایوان مسجد تا حدودی همان حالت أولیه خود را حفظ کرده و کمتر دست‌خوش تغییر وتحول قرار گرفته أما باز همچنان
دست‌خوش تغییر وتحول قرار گرفته أما باز همچنان آثار حوادث و أثرات طبیعی در طاق‌های آن پیداست. این مسجد در محلهٔ بازار و در وسط شهر بستک واقع شده‌است. از نظر زیبایی یکی از کاملترین مساجد شهرستان بستک به‌شمار می‌رفته‌است در آن دوران. محراب و منبر زیبای آن، و مناره جذاب آن، و درون مسجد دارای تزیینات گچبری ارزنده‌ای است و قدمت آن به دوره زندیه می‌رسد. در حال حاضر این مسجد تاریخی متروک و به شکل مخروبه دیده می‌شود. مصالح ساختمان. این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان اصلی مسجد را
گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان اصلی مسجد را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این أثر معماری به اوائل دوران زندیه بر می‌گردد. شیخ محمد بستکی پس از سپری نمودن ۲۰ سال در قلعه دیده‌بان به فرمان مطاع «الوکیل الرعیة» کریم خان زند از قلعه دیده‌بان به شهر بستک بر می‌گردد. پس از بازگشت به تعمیر و عمران قلاع بستک ودهات آن که در جریان لشکر کشی‌های زکی خان و نصیرخان لاری در موقع محاصره قلعه دیده‌بان خراب شده بود می‌پردازد مساجد و آب انبارها (برکهها) وچاه‌های آبیاری کشاورزی را احداث می‌نماید. مسجدی باطراز معماری بسیار
را احداث می‌نماید. مسجدی باطراز معماری بسیار جالب وشیبه به «عمارت مغولی» ویا «عمارت سلجوقی، ترکی» بنا می‌نهد و آن را «مسجد جامع بستک» می‌نامند. این مسجد یکی از مراکز علوم دینی و شرعی ودار العلم فقه و حدیث آن دوران بوده‌است. دانش‌آموزان علوم دینی و شرعی از راه‌های دور و نزدیک به سویش می‌شتافته‌اند. آثار وباقی مانده این مسجد که در وسط شهر بستک واقع شده بسیار شگفت‌انگیز است. در حال حاضر شهرداری بستک در صدد آن است که این اثر تاریخی بازسازی و تعمیر نماید، و پس از تعمیر وبازسازی موزه ملی ویکی از جاذبه‌های
و پس از تعمیر وبازسازی موزه ملی ویکی از جاذبه‌های گردشگری شهرستان بستک هرمزگان قرار دهد.
پیونگ‌یانگ پایتخت و بزرگترین شهر کره شمالی است که گاهی با عنوان «پایتخت انقلاب» نامیده می‌شود. پیونگ‌یانگ بر روی دهانه رود ته‌دونگ در حدود ۱۰۹ کیلومتری (۶۸ مایل) دریای زرد واقع شده است. طبق سرشماری سال ۲۰۰۸، جمعیت آن ۳٬۲۵۵٬۲۸۸ نفر است. پیونگ‌یانگ شهری تابع مستقیم دولت است و وضعیتی برابر با سایر استان‌های کره شمالی دارد. مترو. متروی پیونگ‌یانگ در سال ۱۹۷۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۱۶ ایستگاه می‌باشد. جغرافیا. این شهر در کنار رودخانه ته‌دونگ قرار گرفته و جمعیت آن ۳٫۸ میلیون (در سال ۲۰۰۳) گزارش
گرفته و جمعیت آن ۳٫۸ میلیون (در سال ۲۰۰۳) گزارش شده‌است. هرچند جمعیت این شهر به‌طور رسمی اعلام نشده‌است. تاریخ. پیونگ یانگ در سال ۴۲۷ میلادی توسط امپراتور جانگسو به عنوان پایتخت امپراتوری گوگوریو انتخاب شد و تا ۶۶۸ میلادی دوام داشت. ماقبل تاریخ. در سال ۱۹۵۵، باستان شناسان شواهدی از خانه های ماقبل تاریخ را در یک روستای باستانی بزرگ در منطقه پیونگ یانگ، به نام کومتان-نی، که قدمت آن به دوره های سفال جولمون و مومون می رسد، کاوش کردند. طبق تاریخ نگاری های کره‌ای که از قرن سیزدهم سامگوک یوسا آغاز می‌شود، کره
که از قرن سیزدهم سامگوک یوسا آغاز می‌شود، کره شمالی پیونگ یانگ را با شهر اساطیری "اسدال" یا وانگگئوم-سونگ، پایتخت هزاره دوم پیش از میلاد گوجوسون ("چوسون قدیمی") مرتبط می دانند. مورخان این ادعا را انکار می کنند زیرا آثار تاریخ نگاری چینی قبلی مانند شیجی، به یک «چوسون» بسیار دیرتر اشاره کرده اند. بنابراین ممکن است کره شمالی به دلیل استفاده از تبلیغات، ارتباط بین این دو را اعلام کرده باشد. دوره تاریخی. پیونگ یانگ در سال ۱۱۲۲ قبل از میلاد در محل پایتخت پادشاه افسانه‌ای دانگون تاسیس شد. وانگ‌گئوم-سئونگ، که در