payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا این حد خم می‌شوند و نفر سوم سرش را میان رانهای دو نفر قبلی می‌گذارد و تا حدود ۹۰ درجه خم می‌شود و ساعد و بازوانش را دور ران دو نفر دیگر حلقه می‌کند ، این سه نفر به این ترتیب که ایستاده‌اند ، سه نفر تیم دیگر پشت سر هم شروع به غلت زدن از پشت این افراد می‌کنند یعنی هر فرد دو کف دستش را روی لگن کسیکه سرش میان ران دو نفر دیگر است می‌گذارد و سپس بدن خود را روی دستها بالا می‌کشد و غلت می‌زند بطوریکه پشتش روی پشت دو نفر دیگر قرار گیرد و سپس روی دو پا به سمت جلو می‌افتد و وقتی هر سه نفر پریدند خود را در جلو
جلو می‌افتد و وقتی هر سه نفر پریدند خود را در جلو همان‌طور که گفته شد آرایش تیم می‌گیرند و تیم خوابیده شروع به بازی می‌کند و بازی ادامه می‌یابد. این بازی گروهی است و از دو تیم مخالف هم تشکیل می‌شود منتهی در این بازی حتی دو نفر هم می‌توانند بازی کنند. این بازی خشن است. معمولاً در تیمهای پر جمعیت که بیش از دو نفر هستند انتخاب به این صورت است که اعضائ تیم‌های مخالف دو نفر را که از حیث نیروی جسمانی و قد تقریباً خود را هم اندازه می‌دانند دست در گردن هم می‌اندازند و برای خودشان نامهایی مانند پلنگ ، موش ، گربه و
و برای خودشان نامهایی مانند پلنگ ، موش ، گربه و … انتخاب می‌کنند و پیش سرپرست تیمها می‌روند و می‌گویند : (هالای- هالای) ((هابیدا))-سر پرستها هم می‌گویند :(( اَلدیخ – قیلیدخ – هاشیدا)) و یکی از افراد داوطلب ورود به بازی می‌گوید : چه کسی پلنگ را می‌خواهد و چه کسی موش را. هریک از روسا بطور شانسی یکی از آنها را انتخاب می‌کند و افراد تیم به این منوال پایان می‌پذیرد و دو تیم در مقابل هم صف آرائی می‌کنند و فرمان حمله از سوی سرپرستها صادر می‌شود و افراد دو تیم بسوی هم حمله‌ور می‌گردند و با لگد خود به همدیگر
بسوی هم حمله‌ور می‌گردند و با لگد خود به همدیگر می‌کوبند و معمولاً قرار بر این می‌شود که از شکم و جاهای آسیبپذیر بدن زده نشود. و هر کس به به هر کدام از یاران حریف که مایل است حمله می‌کند . و بازی تا شکست یکی از تیمها ادامه می‌یابد. اقتصاد. اقتصاد شهر شوط به علت قرار گرفتن در بن‌بست جغرافیایی و بحران کم‌آبی از رونق لازم برخوردار نیست. مردم شهر به کشاورزی، دامپروری، تجارت و بازرگانی مشغول هستند و بخشی نیز کارمندان ادارات دولتی را تشکیل می‌دهند. مراکز درمانی. بیمارستان شهدا مراکز گردشگری. جاذبه‌های تاریخی.
بیمارستان شهدا مراکز گردشگری. جاذبه‌های تاریخی. شهرستان شوط دارای ۳۵ اثر ثبت شده ملی است ولی متأسفانه بسیاری از بناهای تاریخی و فرهنگی این شهر در طول تاریخ از بین رفته‌اند و هم‌اکنون اثری از آن‌ها باقی نمانده‌است. اما با این وجود هنوز هم در روستاهای شهرستان شوط آثاری بر جای مانده که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سوغاتی و صنایع دستی. صنایع چوبی، انواع قالی و بافته‌های دستی شامل فرش، گلیم، دستکش، شال گردن، کلاه، عرقیات از جمله عرقیات گیاهی، عرق بیدمشک، بادرنجبویه، عرق نعناع، گلاب، انواع نقل، گردو و بیدمشک،
عرق نعناع، گلاب، انواع نقل، گردو و بیدمشک، انواع محصولات باغی و کشاورزی شامل انگور، سیب درختی، عسل، لبنیات، کشمش، نقل بیدمشک، حلوای گردو، بافتنی‌های دستی، صنایع چوبی و ریزه کاری فرش‌های دستباف و معرق کاری در شهر شوط است.
ویگن دِردِریان (به ؛ ۲۳ نوامبر ۱۹۲۹ – ۲۶ اکتبر ۲۰۰۳) خواننده موسیقی سبک‌های جاز و پاپ و بازیگر فیلم در سال‌های ۱۹۵۵-۱۹۷۲ (۱۳۳۴–۱۳۵۱)، از ارمنی‌تبار اهل ایران بود. او یکی از نخستین خواننده‌های ایران بود که با گیتار در صحنه ظاهر شد و ایرانیان او را به‌عنوان «سلطان جاز» می‌شناختند. او هنرمندی بود که از همان ابتدا با سبکی نو وارد دنیای موسیقی پاپ ایرانی شد و همین بر شهرتش افزود. ویگن علاوه‌بر موسیقی در زمینهٔ سینما نیز فعالیت داشت و در دهه‌های سی و چهل خورشیدی در چند فیلم سینمایی نقش آفرید. بخش نخست فعالیت
در چند فیلم سینمایی نقش آفرید. بخش نخست فعالیت خوانندگی وی در «عصر طلایی موسیقی پاپ ایرانی» یعنی از اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی تا زمان انقلاب ۱۹۷۹ بود که وی مجبور به ترک ایران شد و بخش دوم آن نیز از زمان مهاجرتش به ایالات متحدهٔ آمریکا آغاز گشت که تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) ادامه یافت. ابتدای زندگی. ویگن دِردِریان در ۲۳ نوامبر ۱۹۲۹ (۲ آذر ۱۳۰۸) در همدان زاده شد. پدربزرگ مادری‌اش اهل همدان و پدرش از بازماندگان خانواده‌ای بود که تمامی اعضای آن در نسل‌کشی ارمنی‌ها کشته‌شده بودند و او از ترکیه به ایران
ارمنی‌ها کشته‌شده بودند و او از ترکیه به ایران گریخته و دست سرنوشت او را به باغ پدربزرگ مادری ویگن کشانده بود. آنها هم به او اجازه داده بودند تا در باغ زندگی کند. پس از مدتی هم پدر و مادر ویگن عاشق یکدیگر شده و با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج هشت فرزند بود، پنج پسر به نام‌های زاون، ویگن، کارو، هراند و واهه و سه دختر به نام‌های ژولیت، هلن و آرمینه. ویگن چهارمین فرزند خانواده بود. وی در خانواده‌ای پرجمعیت زاده شد و به‌همین خاطر تحصیلاتش را نیمه‌تمام گذاشت تا همراه با برادر بزرگش در شرکت کمپساکس (تأسیسات
تا همراه با برادر بزرگش در شرکت کمپساکس (تأسیسات راه‌آهن) کار کند. ویگن تحصیلات متوسطه را در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) تمام کرد. او که شغل نقشه‌برداری داشت، ابتدا با خواندن در کافه‌ها محبوب دوستداران موسیقی پاپ شد و اجرای آهنگی در رادیو تهران به شهرتش انجامید. صدای گرم او به‌همراه گیتارش، با شعرهایی با مضمون‌های تازه و ملودی‌های نو، چهرهٔ تازه‌ای در صحنهٔ موسیقی ایران عرضه کرد. زندگی هنری. از کافهٔ شمیران تا استودیو دیانا. ویگن از نوجوانی به موسیقی علاقه داشت. او در دورهٔ حضور قوای متفقین در همدان، گیتاری دستِ‌دوم
دورهٔ حضور قوای متفقین در همدان، گیتاری دستِ‌دوم از یک سرباز آمریکایی به قیمت چهار تومان خرید و: او از همین سال‌ها، به‌خاطر صدای خوش و استعدادش در خواندن ترانه‌های ارمنی، فارسی و اسپانیایی، در کافه‌های همدان برنامه اجرا می‌کرد. وی در بیست و دو سالگی به تهران می‌آید و از سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) در کافهٔ رستوران باغ شمیران (تقاطع خیابان فردوسی و استانبول) بر روی صحنه می‌رود. تفاوت جنس صدا و نوع موسیقی ویگن، او را به‌عنوان خوانندهٔ جاز به شهرت می‌رساند و کافهٔ شمیران تبدیل می‌شود به پاتوق روشن‌فکران و شاعران «موج
تبدیل می‌شود به پاتوق روشن‌فکران و شاعران «موج نویی» (بیشتر به‌لطف حضور برادر ویگن: کاروی شاعر) و دوستداران موسیقی جاز و پاپ آن دوره. اولین ترانه‌ای که ویگن اجرا کرد، «سلام بر غم» نام دارد که شعرش را کارو، برادرش سروده بود. ناصر رستگارنژاد، ترانه‌سرای معروف، به یاد می‌آورد که: بعدها که ویگن برای خدمت سربازی به آبادان می‌رود در آنجا برای سربازان آواز می‌خواند تا یک روز که خبر آوازخوانی وی به گوش فرمانده آنها می‌رسد. فرمانده با شنیدن صدای ویگن از او می‌خواهد که در باشگاه افسران روی سن برایشان آواز بخواند. او
در باشگاه افسران روی سن برایشان آواز بخواند. او از نوجوانی در گروه‌های کلیسا آواز می‌خواند و در سال‌های ۱۹۵۴-۱۹۶۰ (۱۳۳۳–۱۳۲۹) به خواندن ترانه‌های روز در کافه‌های تهران و شمیران پرداخت. دو روزنامه‌نگار مشهور، سیامک پورزند و جمشید وحیدی، استعداد او را کشف کردند و او را به رادیو آوردند. به‌زودی صدای استثنایی، استعداد موسیقی، چهره و اندام ورزنده و جذاب و شخصیت انسان دوست ویگن، او را تبدیل به پرفروش‌ترین خوانندهٔ روز کرد و نمونهٔ ایرانی از شخصیت «سلطان» پاپ دنیای آن روز الویس پریسلی (۱۹۷۷–۱۹۳۵) تلقی شد. در سال
آن روز الویس پریسلی (۱۹۷۷–۱۹۳۵) تلقی شد. در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) ویگن ترانهٔ مهتاب را (که بعداً در آلبومی به همین نام منتشر شد) خواند. این ترانه را آغاز عصری نو در موسیقی ایرانی می‌دانند چرا که برای اولین بار، موسیقی ایرانی با سازهای تماماً غیر ایرانی اجرا شد. خود ویگن در گفتگوهایش از نقش جمشید وحیدی (روزنامه‌نگار و طنزپرداز) هم در راه‌یابی اش به رادیو یاد کرده‌است اما نقش عطاالله خرم را نباید از یاد برد که آهنگ «"رقیب"»، و پس از آن، آهنگ‌های بسیاری از ترانه‌های مشهور و ماندگار ویگن را ساخت. کارنامهٔ هنری ویگن،
مشهور و ماندگار ویگن را ساخت. کارنامهٔ هنری ویگن، فهرست مفصلی از آهنگ‌هایی را نشان می‌دهد که از ملودی‌های فارسی، ارمنی، ایتالیایی، فرانسوی، ترکی و حتی خراسانی، مایه گرفته و با همکاری موسیقی‌دان ورزیده‌ای چون عطاالله خرم و زاون اوهانیان و شاعران برجسته‌ای مانند تورج نگهبان و پرویز وکیلی به اوج شهرت رسید. جواد معروفی، رهبر ارکستر گل‌ها، با درک استعداد ویگن، از او خواست اجرای چند آهنگ ارمنی تنظیم‌شده برای ارکستر را در برنامهٔ گل‌های صحرایی و یک شاخه گل بر عهده بگیرد که از بین آنها «ساری گلین» با کلامی
بر عهده بگیرد که از بین آنها «ساری گلین» با کلامی ساخته‌شده از جمشید ارجمند (نویسنده و منتقد سینمایی در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰)) مشهور است. ویگن از آن به بعد در گل‌ها فعالیت نداشت اگرچه اولین خوانندهٔ پاپ بود که به این برنامه اجازهٔ ورود یافت. اگرچه بیشتر ترانه‌های ویگن به زبان فارسی بود ولی او به زبان‌های دیگر و به خصوص زبان مادریش، ارمنی نیز می‌خواند. ویگن با ورود به رادیو، لقب «سلطان جاز ایران» را به دست آورد و در سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲)، باز هم به دعوت خاچیکیان، به جمع استودیو دیانا و بازیگران فیلم «چهارراه حوادث»
جمع استودیو دیانا و بازیگران فیلم «چهارراه حوادث» پیوست. او خود نیز چند آهنگ ساخت و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ (۱۳۳۰ و ۱۳۴۰) از محبوب‌ترین خواننده‌های ایران بود. همچنین وی با چند تن از خوانندگان نام آشنایی چون دلکش، نارملا، پوران، هایده، الهه و … ترانه‌های دوصدایی اجرا کرد. نوع موسیقی او کلاسیک و پاپ بود، و گاه از ملودی‌های غربی بهره می‌برد، که به «جاز ایرانی» معروف شد و به او لقب «"سلطان جاز"» ایران را دادند، اگر چه موسیقی او ارتباطی با موسیقی جاز نداشت. از چهار راه حوادث تا اعتراف. در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) به دعوت
راه حوادث تا اعتراف. در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) به دعوت ساموئل خاچیکیان به سینما روی آورد و نخستین فیلمش را با نام "چهارراه حوادث" (۱۳۳۴) برای خاچیکیان بازی کرد تا سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۵) که آخرین فیلمش را با نام "اعتراف" (به کارگردانی ناصر رفعت) بازی کرد، مجموعاً در دوازده فیلم حضور یافت که در برخی از آنها خوانندگی هم کرد. "خون و شرف" (۱۳۳۴)، "تپه عشق" (۱۳۳۸)، "فردا روشن است" (۱۳۳۹)، "آتش و خاکستر" (۱۳۳۹)، "عروس دریا" (۱۳۴۴) برخی از این فیلم‌هاست. علاوه بر "چهارراه حوادث" و "خون و شرف" (هر دو به کارگردانی خاچیکیان)، ویگن
و "خون و شرف" (هر دو به کارگردانی خاچیکیان)، ویگن تا پایان دههٔ سی در هشت فیلم دیگر هم بازی کرد ("ظالم بلا"، "فردا روشن است"، "تپهٔ عشق"، "چشمهٔ عشاق"، "عروسک پشت پرده"، "آرشین مالالان" و "عسل تلخ") که خوانندهٔ ترانهٔ آنها هم بود. غیر از بازی، صدای ویگن نیز در این سال‌ها در تعدادی فیلم شنیده می‌شود ("شب‌نشینی در جهنم"، "طوفان در شهر ما"، "بی‌ستاره‌ها"، "آسمون جل"، "آرامش قبل از طوفان"، "بچه‌های محل" و …) در دههٔ چهل، ویگن دو فیلم مطرح بازی کرد: "خاکستر" (خسرو پرویزی، ۱۳۴۰) و "عروس دریا" (آرمان ۱۳۴۴) ...
پرویزی، ۱۳۴۰) و "عروس دریا" (آرمان ۱۳۴۴) ... آخرین صدای او در سینمای ایران در فیلم "دنیای پول" (قدرت‌الله احسانی، ۱۳۴۴) به گوش رسید و آخرین بازی‌اش در فیلم "اعتراف" بود به کارگردانی ناصر رفعت (۱۳۴۵). ویگن دردریان در سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) به آمریکا مهاجرت کرد. او در همهٔ این سال‌ها در عرصهٔ موسیقی فعال بود و لقب «سلطان جاز ایران» را تا آخر عمر حفظ کرد. برنامه گل‌ها. جواد معروفی، رهبر ارکستر گل‌ها، با درک استعداد ویگن از او خواست اجرای چند آهنگ ارمنی تنظیم‌شده برای ارکستر را در برنامهٔ گل‌های صحرایی و یک شاخه گل
ارکستر را در برنامهٔ گل‌های صحرایی و یک شاخه گل به عهده بگیرد که از بین آنها «"ساری گلین"» با کلامی ساخته شده از جمشید ارجمند، نویسنده و منتقد سینمایی، در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) مشهور است. ویگن از آن به بعد در گل‌ها فعالیتی نداشت. اگرچه اولین خوانندهٔ پاپ بود که به این برنامه اجازهٔ ورود یافت. فعالیت در عرصهٔ تهیه‌کنندگی. «ویگن فیلم» تاریخچهٔ کوتاهی دارد: ویگن دردریان که در این سال‌ها به عنوان خواننده و بازیگر شهرت یافته‌بود، اقدام به تأسیس یک شرکت سینمایی کرد که به قول جمال امید می‌توانست موفق باشد اگر او در
که به قول جمال امید می‌توانست موفق باشد اگر او در رفتار و کار و حساب و کتاب نامرتب و بی‌نظم نمی‌بود. در متن آگهی تأسیس این شرکت آمده‌است: «به‌منظور تأسیس استودیو فیلم‌برداری و تهیه و تولید و دوبلاژ انواع فیلم سینما و واردات و صادرات فیلم سینما و هر نوع لوازم فیلم‌برداری، شرکتی به نام «ویگن فیلم» با مسئولیت محدود و با سرمایهٔ یک میلیون ریال … در تهران، کوی یوسف‌آباد .. تشکیل گردیده و…» در این آگهی، نام محمدحسین معزی به‌عنوان شریک و دارای حق امضاء به ثبت رسیده‌است، اما مجموعه خدماتی که قرار بود توسط این شرکت
اما مجموعه خدماتی که قرار بود توسط این شرکت انجام گیرد در واقع سنگ بزرگ بود و کف‌گیر «ویگن فیلم» با تهیهٔ همان یک فیلم اول «"آتش و خاکستر"» به ته‌دیگ خورد و بی سر و صدا منحل شد. پس از انقلاب. بعد از انقلاب ۱۹۷۹ که موسیقی پاپ در کشور ممنوع شد، ویگن، مانند بسیاری دیگر از هنرمندان ایران مجبور به ترک کشور شد و در کالیفرنیا زندگی هنری جدیدی را آغاز کرد. ویگن پنجاه سالگی فعالیت هنری خویش را در فوریهٔ ۲۰۰۱ در «هالیوود پالادیوم» (Hollywood Palladium) در لس آنجلس، کالیفرنیا جشن گرفت. او چندی پیش از مرگش برای انجام
جشن گرفت. او چندی پیش از مرگش برای انجام چند کنسرت به آلمان سفر کرد. زندگی خصوصی. ویگن در اوایل دهه ۱۹۷۰ (دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی) به ایالات متحده آمریکا رفت و در آنجا ازدواج کرد و در کاباره‌های ایرانی فعالیت هنری داشت. از همسر اولش اُلگا، صاحب سه فرزند دختر به نام‌های «ژاکلین» (ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده) و «آیلین» (بازیگر و مجری تلویزیون) که دوقلو هستند و «کاترین» شد و از همسر دومش بِلا، صاحب یک پسر به نام «ادوین» یک دختر به نام «اِولین» شد که همگی آنها در خارج از ایران زندگی می‌کنند. او پس از مهاجرت به
خارج از ایران زندگی می‌کنند. او پس از مهاجرت به ایالات متحده آمریکا با همسر سومش «کرن» که آمریکایی‌الاصل بود ازدواج کرد. درگذشت. ویگن بر اثر بیماری سرطان پروستات در روز یکشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۰۳ (۴ آبان ۱۳۸۲) در ۷۳ سالگی در شهر لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا درگذشت و در «گورستان پیرس برادرز ولی اوکس» در وست لیک ویلیج، کالیفرنیا به خاک سپرده شد. آلبوم‌ها و آوازها. ویگن در طول زندگی هنری‌اش بیش از ششصد ترانه اجرا کرد. بعضی از طرفدارانش او را با الویس پریسلی، خواننده مشهور آمریکایی، مقایسه می‌کردند. در هفتمین سالگرد
مشهور آمریکایی، مقایسه می‌کردند. در هفتمین سالگرد مرگ ویگن به‌همت آیلین دخترش، یک DVD چهار ساعته که مجموعه‌ای است از آثار سینمایی، کنسرت‌ها و موزیک ویدئوهای ویگن که در ضمن داستان زندگی او نیز به‌صورت مستند و به روایت خود هنرمند در لابلای آن گنجانده شده به بازار آمد. آیلین در این مورد می‌گوید: «مردم ایران پدرم را دوست داشتند و ما می‌خواهیم خاطرهٔ او و تأثیری که او بر روی موسیقی پاپ کشورمان داشته برای همیشه در قالب این فیلم چهار ساعته برای آیندگان باقی بماند.» مشهورترین ترانه‌ها. فهرست زیر شامل چند مورد از
مشهورترین ترانه‌ها. فهرست زیر شامل چند مورد از مشهورترین ترانه‌هایی است که توسط ویگن اجرا شده‌است: فیلم‌شناسی. فیلم‌هایی که ویگن در آنها ترانه خوانده یا بازی کرده عبارت‌اند از: کتاب‌ها دربارهٔ ویگن. تاکنون دو عنوان کتاب دربارهٔ ویگن، در ایران منتشر شده‌است.
سِر مایکل کین (؛ زاده با نام موریس جوزف میکل‌وایت جونیور) بازیگر بریتانیایی است. او برای لهجهٔ متمایز خود شهرت دارد و در شش دهه فعالیت حرفه‌ای خود در بیش از ۱۳۰ فیلم ظاهر شده است. کین یکی از نمادهای سینمای بریتانیا محسوب می‌شود و در طول حرفه‌اش به افتخارات گوناگونی از جمله دو اسکار و سه گلدن گلوب رسیده است. مایکل کین در اکتبر ۲۰۲۳ از دنیای بازیگری کناره گرفت. زندگی. مایکل کین در ۱۴ مارس ۱۹۳۳ در لندن زاده شد. پدر مایکل یک باربر بازار ماهی‌فروشان بود. مایکل وقتی ۱۵ سال داشت درس و مدرسه را کنار گذاشت و به ارتش
۱۵ سال داشت درس و مدرسه را کنار گذاشت و به ارتش بریتانیا پیوست. پس از آن به بازیگری علاقه‌مند و به عنوان دستیار مدیر صحنه استخدام شد. او فامیلی کین را به توصیهٔ مدیرش برای خود انتخاب کرد. مایکل کین در صد فیلم درام تلویزیونی بازی و به تئاتر راه پیدا کرد و کوتاه‌مدتی به عنوان بازیگر ذخیره پیتر اوتول برای نمایشی بلند انتخاب شد. نخستین درخشش مایکل کین، بازی در "زولو" در ۱۹۶۴ بود که در آن در نقش اول، که یک افسر ثروتمند و ناتوان بود را بازی کرد. بازی در این فیلم فرصت‌های ارزش‌مندی را نصیب وی کرد. مایکل با بازی
فرصت‌های ارزش‌مندی را نصیب وی کرد. مایکل با بازی در "پرونده ایپکِرِس" و "اَلفی" در ۱۹۶۶ به شهرت خود افزود. وی به‌خاطر لهجه متفاوت خود و این‌که چهره‌ای جدید از یک شهروند متوسط به نمایش می‌گذاشت بسیار مورد استقبال قرار گرفت. فعالیت حرفه‌ای. مایکل کین در ۱۹۸۶ به‌واسطهٔ درخشش روزافزون خود در سینما در فیلم "هانا و خواهرانش" از وودی آلن بازی کرد و برای آن اسکار گرفت. پس از آن در دهه ۱۹۹۰ در دوران پرافتخار بازیگر بازی خود در فیلم‌هایی چون "لیتل وُیس" و "قوانین خانه سیدر" بازی کرد. مایکل کین در اکتبر ۲۰۲۳ پس بازی
سیدر" بازی کرد. مایکل کین در اکتبر ۲۰۲۳ پس بازی در بیش از یکصد و شصت فیلم در طول هشت دهه فعالیت حرفه‌ای و همزمان با اکران واپسین فیلم خود "فراری بزرگ" اعلام بازنشستگی کرد. زندگی خصوصی. ازدواج اول مایکل کین با پاتریشیا هانیس بود که چندان دوام نیاورد. حاصل این ازدواج یک فرزند به نام دومینیک بود. سپس مایکل با شکیرا کین ازدواج کرد که تا امروز ادامه داشته است. حاصل این ازدواج نیز دختری به نام ناتاشا کین است.
الفبای انگلیسی نو یک الفبا مبتنی بر الفبای لاتین است و ٢۶ حرف دارد که بسیاری از این حروف در بسیاری از الفباهای زبان‌های اروپایی مانند آلمانی، اسپانیایی، فرانسوی و غیره مشترک هستند. حروف A-E-I-O-U مصوت و بقیه صامت هستند. کلمهٔ الفبا ترکیبی از «alpha» و «beta»، که نام دو حرف نخست الفبای یونانی هستند، می‌باشد. پیشینه. انگلیسی کهن. زبان انگلیسی خود ابتدا با الفبای رونیِ فوترک آنگلوساکسونی نوشته می‌شد، که از سدهٔ پنجم میلادی کاربرد داشت. این الفبا، همراه با شکل آغازینِ زبان انگلیسی، از سوی مهاجران آنگلوساکسون به
زبان انگلیسی، از سوی مهاجران آنگلوساکسون به سرزمینی که اکنون انگلستان نامیده می‌شود، آورده شد. نمونه‌های بسیار اندکی از این شکل نوشتاری باقی مانده‌اند، که آن‌ها نیز بیشتر به صورت کتیبه‌های کوتاه یا قطعات پراکنده هستند. خط لاتین که از سوی مبلغان مسیحی شناسانده شد، از حدود سدهٔ هفتم میلادی به تدریج جایگزین خط رونی آنگلوساکسونی (فوترک) شد، هرچند این دو خط نوشتاری تا مدتی همزمان کاربرد داشته‌اند. از این رو، الفبای انگلیسی کهن شروع به بهره‌گیری از بخش‌هایی از الفبای رومی در ساختار خود کرد. الفبای فوترک بر
از الفبای رومی در ساختار خود کرد. الفبای فوترک بر شکل‌گیری الفبای در حال ظهور انگلیسی تأثیر گذاشت و حروف «تورن» (Þ þ) و «وین» (Ƿ ƿ) را به آن افزود. حرف «ات» (Ð ð) بعدها به گونه‌ای تغییر‌یافته، به‌عنوان حرف «دی» (D d) ابداع شد. سرانجام، حرف «یاگ» (Ȝ ȝ) نیز توسط کاتبان نورمنی بر پایهٔ حرف «جی» جزیره‌ای در انگلیسی کهن و ایرلندی ساخته شد و در کنار حرف «جی» کارولنژی (جی فرانسوی) به‌کار رفت. از ترکیب حروف «a» و «e» که به شکل «اَش» (Æ æ) شناخته می‌شود، به‌عنوان حرفی مستقل پذیرفته شد و نام آن از رون فوترک «اَش»
حرفی مستقل پذیرفته شد و نام آن از رون فوترک «اَش» (æsc) گرفته شده است. در انگلیسی کهن اولیه‌تر، ترکیب حروف «o» و «e» به شکل «اِتل» (Œ œ) نیز به‌عنوان حرفی مجزا نمایان شد و همانند «اش»، نام آن از یک رون، با نام «اِتل» (œðel) گرفته شده بود. افزون بر این، ترکیب دو حرف « v-v» یا «u-u» که به صورت «دابل‌یو» (W w) شناخته می‌شود، نیز مورد بهره‌گیری قرار می‌گرفت. در سال ۱۰۱۱ میلادی، راهبی به نام بیرخت‌فرد ترتیب سنتی الفبای انگلیسی کهن را ثبت کرد. او ابتدا ۲۳ حرف الفبای لاتین، به‌علاوه نماد &amp; (امپرسند)، را فهرست
لاتین، به‌علاوه نماد &amp; (امپرسند)، را فهرست کرد و سپس ۵ حرف اضافی انگلیسی را افزود. این حروف اضافی با نماد «⁊» آغاز می‌شد، که نمادی جزیره‌ای برای واژهٔ «واو» (and) بود: انگلیسی نو. در املای نوشتاری انگلیسی نو، حروفی مانند تورن (þ)، ات (ð)، وین (ƿ)، یاگ (ȝ)، اش (æ) و اتل (œ) منسوخ شده‌اند. در دوران انگلیسی میانه و انگلیسی نو نخستین، با وام‌گیری واژگان از لاتین، دوباره نمونه‌هایی از حروف æ و œ که بیشتر به‌صورت لیگچر (ترکیب گرافیکی دو حرف) بودند و نه حروف مستقل، وارد زبان شدند. امروزه نیز اگر در مواردی
مستقل، وارد زبان شدند. امروزه نیز اگر در مواردی استفاده شوند، نه به‌عنوان حروف جداگانه، بلکه فقط به‌عنوان لیگچرهای نوشتاری در نظر گرفته می‌شوند (در ترتیب الفبایی تأثیری ندارند). حروف تورن (þ) و ات (ð) هر دو با «th» در انگلیسی نو جایگزین شدند. با این حال، تورن تا مدتی پس از آن نیز به‌کار می‌رفت، ولی شکل کوچک آن (þ) به‌تدریج در دستخط‌های معمول، از نظر ظاهری بسیار شبیه به حرف کوچک «y» شد و غیر قابل تمایز بود. حرف «Y» به‌جای «th» هنوز هم در عبارت‌های شبه‌کهن، مانند «Ye Olde Booke Shoppe» دیده می‌شود. امروزه،
مانند «Ye Olde Booke Shoppe» دیده می‌شود. امروزه، الفبای انگلیسی شامل ۲۶ حرف زیر در نظر گرفته می‌شود: زبان انگلیسی نوشتاری دارای تعدادی دونگاره است. اما این دونگاره‌ها به‌رغم کاربرد گسترده‌شان، به‌عنوان حروف جداگانه‌ای از الفبای انگلیسی شناخته نمی‌شوند: حرف ü. ترکیه در زبان انگلیسی به معنای بوقلمون است. به همین دلیل، مولود چاووش اوغلو، وزیر خارجه ترکیه در نامه‌ای رسمی از سازمان ملل خواست نام این کشور در زبان انگلیسی که به شکل Turkey است، به Türkiye تغییر یابد اما به دلیل آنکه حرف ü در الفبای انگلیسی وجود
اما به دلیل آنکه حرف ü در الفبای انگلیسی وجود ندارد، این پیشنهاد رد شد. جدول حروف. [[پرونده:The_English_Alphabet_Alphabet_(ABC)_Pronunciation-BPIfoEMnJVM.webm|بندانگشتی|ویدئوی حروف الفبای انگلیسی با تلفظ [[انگلیسی آمریکایی]]/ فول آموزش انگلیسی مبتدی حروف بزرگ. حروف بزرگ در آغاز جمله به کار می‌روند. همچنین واژه I به معنای «من» همیشه بزرگ نوشته می‌شود. اسامی خاص و حرف‌های اختصاری را نیز بزرگ می‌نویسند. دونگاره‌ها. دونگاره‌ها ترکیبی از دو حرف هستند که صدای دیگری تولید می‌کنند. الفبای زبان انگلیسی شامل دو نوع
تولید می‌کنند. الفبای زبان انگلیسی شامل دو نوع دونگاره است که دونگاره‌های ناهمگون مانند [[Gh (دونگاره)|gh]] (ق)، ph (ف)، [[Th (دونگاره)|th]] (ث، ذ یا د) و zh (ژ) و دونگاره‌های همگون مانند oo (او) و ee (ئی) هستند. آهنگ الفبا. آهنگ الفبا نوعی از خواندن حروف به صورت آهنگین است که با آن یادگیری الفبای انگلیسی آسان‌تر می‌شود. پیوند به بیرون. ۵. آموزش الفبای انگلیسی همراه با تمرین [[رده:الفبا]] [[رده:الفباهای با ریشه لاتین]] [[رده:زبان انگلیسی]]
الفبای عِبْری یا الفبای عِبْرانی (به زبان عبری:آلف بت אָלֶף־בֵּית) در نوشتن خط عبری و نیز برخی نشانه‌های علمی و ریاضی بکار می‌رود. دو دستور خط "پالئو" و استاندارد (منظم) را شامل می‌گردد که نوع دوم که در حال حاضر مورد استفاده قرار می‌گیرد از رسم‌الخط آرامی شکل گرفته است. الفبای عبری از ۲۲ حرف تشکیل شده‌است. کلمات زیر نامهای حروف عبری هستند: آلِف א -- بِت ב – وِت ב -- گیمِل ג – دالِت ד – هِ ה – واو ו – زایین ז – خِت ח – تِت ט – یُد י – کاف כ – خاف כ -- خافْ سُفیت ך -- لامِد ל – مِم מ – مِمْ سُفیت ם -- نون נ –
ך -- لامِد ל – مِم מ – مِمْ سُفیت ם -- نون נ – نون سُفیت ן -- سامِخ ס – عایین ע – پِ פ -- فِ פ -- فِ سُفیت ף -- تْسادی צ – تْسادی سُفیت ץ -- کُف ק – رِش ר – شین ש – سین ש -- تاو ת پیوند به بیرون. آموزش الفبای عبری آنلاین
توماس شان کانری (زاده در ادینبرا – درگذشته در ناسائو) بازیگر اسکاتلندی بود. او بیشتر به دلیل ایفای نقش شخصیت جیمز باند در هفت فیلم بلند (شش فیلم رسمی و یک فیلم غیررسمی) شناخته می‌شود. او جزو اندک ستاره‌های سینما بود که توانست شهرت و محبوبیت دوره جوانی خود را تا هفتمین دهه زندگی خود حفظ کند. شان کانری می‌توانست در نقش افرادی از ملیت‌ها و نژاد‌های مختلف ظاهر شود و لهجه‌های مختلف را تقلید کند. سیاست. شان کانری از طرفداران حزب ملی اسکاتلند بود که خواهان استقلال اسکاتلند از بریتانیا است. او در باهاما زندگی
اسکاتلند از بریتانیا است. او در باهاما زندگی می‌کرد و گفته بود تا زمانی که اسکاتلند مستقل نشود در سرزمین خود زندگی نخواهد کرد. زندگی هنری. شان کانری در نوجوانی شیرفروش بود. او در آغاز دهه سوم زندگی خود باید بین فوتبال و یا بازیگری، یکی را انتخاب می‌کرد. اما چون آغاز بیست سالگی برای فوتبال کمی دیر بود او بازیگری را برگزید. کانری نخستین بار در سال ۱۹۵۴ بدون آوردن نامش در عنوان‌بندی فیلم در نقشی گذرا در یک فیلم ظاهر شد. نخستین فیلمی که او در ایالات متحده آمریکا بازی کرد "داربی اوگیل و مردم کوچولو" (۱۹۵۹) بود
بازی کرد "داربی اوگیل و مردم کوچولو" (۱۹۵۹) بود که او در آن، آواز خواند. شان کانری با بازی در فیلم "مارنی" (۱۹۶۴) ساخته آلفرد هیچکاک، تلاش کرد نشان بدهد که برای نقش‌های غیر از جیمز باند هم خوب عمل می‌کند. اما موفقیت نه چندان فیلم و عدم تناسب سبک بازی کانری با روش کار آلفرد هیچکاک، چنین اجازه‌ای به او نداد. اما بازی در فیلم "تپه" (۱۹۶۵) چنین امکانی را برای او فراهم کرد. شان کانری در فیلم سینمایی "رابین و ماریان" (ساخته ۱۹۷۶) در کنار آدری هپبورن، در نقش رابین هود بازی کرد. این اثر در سال ۲۰۱۸ به عنوان برترین
هود بازی کرد. این اثر در سال ۲۰۱۸ به عنوان برترین اقتباس تاریخ رابین هود انتخاب شد. از نیمه دوم دهه ۱۹۷۰ (میلادی) تا نیمه دهه بعد، کانری در فیلم‌های زیادی حضور داشت. اما کیفیت فیلم‌های او سیری نزولی داشتند. از معدود فیلم‌های خوب او، "پنج روز یک تابستان" (۱۹۸۲) "دیگر هرگز نگو هرگز" (۱۹۸۳ در نقش جیمز باند) و مهم‌تر از همه، "نام گل سرخ" (۱۹۸۶) هستند. با عدم موفقیت "نام گل سرخ" در آمریکای شمالی، تهیه‌کننده‌ها گمان کردند که کانری خارج از نقش جیمز باند چندان محبوبیتی ندارد و در دوره میان‌سالی نمی‌تواند نقش‌های
ندارد و در دوره میان‌سالی نمی‌تواند نقش‌های اصلی زیادی بازی کند برای همین نقش‌های دوم را به او سپردند. اما موفقیت کم‌نظیر کانری در نقش‌های دوم، مانند جیم مالون در "تسخیرناپذیران" (۱۹۸۷) و پدر ایندیانا جونز در "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی" (۱۹۸۹) نشان دادند که او همراه‌دار ارزش‌های پیرنشدنی است. او بعدها ستاره فیلم‌های "شکار برای اکتبر سرخ" (۱۹۹۰)، "صخره" (۱۹۹۶) و "تله‌گذاری" (۱۹۹۹) شد. جیمز باند. همه فیلم‌های جیمز باندِ به تصویر کشیده توسط وی جز دسته فیلم‌های پرفروش بوده‌اند و فیلم سینمایی تاندربال با
پرفروش بوده‌اند و فیلم سینمایی تاندربال با احتساب ارزش واقعی دلار به به عنوان پرفروش‌ترین فیلم از مجموعه فیلم‌های جیمز باند به‌شمار می‌رود. هری سالتزمن و آلبرت آر. براکلی تهیه‌کنندگان فیلم‌های باند در آغاز، کری گرانت را برای این نقش انتخاب کردند. اما او تنها به بازی در یک فیلم رضایت داد (در حالی که آن‌ها دستکم ۵ فیلم را در نظر داشتند). انتخاب بعدی آن‌ها پاتریک مک‌گوئن بود که در همان زمان در یک مجموعهٔ تلویزیونی، نقش یک مأمور مخفی را بازی می‌کرد اما وی این نقش را رد کرد. کارگردان فیلم "دکتر نو"، ترنس یانگ،
را رد کرد. کارگردان فیلم "دکتر نو"، ترنس یانگ، ریچارد جانسون را برای این نقش پیشنهاد داد که ایون پروداکشنز آن را رد کرد. از نظر خالق جیمز باند، ایان فلمینگ، ریچارد تاد برای این نقش مناسب بود که به دلیل اختلاف در زمان‌بندی کاری، نقش آفرینی وی به عنوان جیمز باند محقق نشد. در نهایت تهیه‌کنندگان رو به‌شان کانری آوردند و برای ۵ فیلم با او قرارداد بستند. اینکه گفته می‌شود شان کانری در یک رقابت ۶ نفره برندهٔ بازی در نقش باند شد نادرست است. از قضا چنین آزمونی بین ۶ نفر انجام شد. اما برنده، مدلی ۲۸ ساله به نام پیتر