payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را دربرمی‌گرفته است؛ بنابراین کشتی‌هایی که از شوشتر حرکت می‌کرده‌اند در محل اهواز به‌ناچار بار خود را به کشتی دیگری در سمت جنوبی صخره منتقل می‌کرده‌اند. این دست به دست شدن بار موجب پیدایش انبارها و کاروان‌سراهای بسیاری در اهواز شد و تبدیل به یکی از دلایل رونق تجارت و نتیجتا رونق شهر اهواز گشت. ازجمله تأسیسات مرتبط با بندر و تجارت در اهواز آن زمان، واگن اسبی بوده است که با احداث یک رشته خط آهن و توسط واگن‌هایی که با اسب کشیده می‌شده‌اند بار و کالای تجاری را در امتداد رودخانه و بین کشتی‌ها جابه‌جا می‌کرده
در امتداد رودخانه و بین کشتی‌ها جابه‌جا می‌کرده است. در شوشتر اسنادی به دست آمده که حاکی از تجارت دریایی با دورترین بندرهای تجاری معروف آن دوران دنیا در هند و آفریقا و خاور دور می‌باشد و این امر جز با وجود بندری در کنار صخرهٔ ذکرشده، برای بارگذاری و بارگیری میسر نمی‌شده است. بندر ناصری. آزادی کشتیرانی در کارون پایین (از خرمشهر تا اهواز) در سال ۱۲۶۷ خ. (۱۸۸۸ م.) بر روی کشتی‌های خارجی، باعث رشد و رونق تجارت در ایالت و به‌ویژه شهرهای خرمشهر و اهواز گردید. افزایش حجم مبادلات و داد و ستد، صادرات کالا به خارج و
حجم مبادلات و داد و ستد، صادرات کالا به خارج و واردات کالا به خرمشهر، سبب گردید تا مردم اندک اندک به شهرهای مزبور مهاجرت کرده بر جمعیت آن‌ها افزوده شود. کسب امتیاز آزادی کشتیرانی در رود کارون توسط انگلیسی‌ها در درجهٔ اول به منظور تسخیر بازارهای داخلی و مرکزی کشور بود و بدون ارتباط کارون با مناطق مرکزی کشور، آزادی کشتیرانی چندان مطلوب نبود. از این رو در اکتبر سال ۱۲۷۵ خ. (۱۸۹۶ م.) شرکت برادران لینچ پیشنهاد احداث جاده کاروان‌رو بین اهواز و اصفهان را به دولت ایران ارائه داد. پس از مذاکرات طولانی بین
به دولت ایران ارائه داد. پس از مذاکرات طولانی بین انگلیسی‌ها و دولت ایران، بالاخره در تاریخ سیزدهم اسفند سال ۱۲۷۶ قرارداد احداث جاده مزبور بین چارلز هاردینگ دبیر اول سفارت انگلیس در تهران و علیقلی‌خان سردار اسعد به امضاء رسید. سپس در سال ۱۲۷۸ خ. (۱۸۹۹ م.) راه مزبور افتتاح شد. افتتاح راه کاروان‌رو اهواز به اصفهان باعث رشد و تسریع مبادلات تجاری و واردات و صادرات کالا شد. همین امر یعنی احداث جادهٔ اهواز ـ اصفهان، اهمیت و نقش اهواز را به عنوان حلقهٔ وصل و پل ارتباطی محموله‌های آبی و محموله‌های خشکی بیش از پیش
محموله‌های آبی و محموله‌های خشکی بیش از پیش متجلی ساخت. به‌دلیل وجود صخره‌های طبیعی موجود در رودخانه و آثار برجای مانده از سد باستانی شادُروان اهواز، ادامه حرکت کشتی‌ها به طرف شوشتر (مرکز آن زمان خوزستان) مقدور نبود؛ لذا کالاها قبل از مانع مذکور از کشتی تخلیه شده و با حمل آن‌ها به بالادست صخره‌ها، دوباره به وسیله کشتی‌های دیگر به سوی شوشتر روانه می‌شدند. در دوره قاجار، حکومت برای حفظ امنیت تجارت در کنار رودخانه پادگان و بندری بنا نمود که به بندر ناصری شهرت یافته بود. با آزادی کشتیرانی در رود کارون و
شهرت یافته بود. با آزادی کشتیرانی در رود کارون و به‌ویژه پس از احداث جاده کاروان‌رو لینچ و افزایش حجم مبادلات تجاری، ساختمان‌ها و مستحدثات قبلی، جوابگوی این حجم وسیع از مبادلات نبودند. از این رو پس از آزادی کشتیرانی در رود کارون در سال ۱۲۶۷ م. (۱۸۸۸. م)، حسین قلی‌خان نظام‌السلطنه، حکمران جدید خوزستان، ماموریت یافت که در آن ناحیه به‌طور جدی اصلاحاتی انجام دهد. همچنین گزارش جامعی در مورد طایفه‌های ساکن در اطراف رودخانه کارون، کیفیت کشتیرانی آن و وضعیت نیروهای انتظامی در آن منطقه تهیه نماید. در این فرمان از
انتظامی در آن منطقه تهیه نماید. در این فرمان از نظام‌السلطنه خواسته شده بود که شش ماه از سال را در خرمشهر اقامت کند. نظام‌السلطنه نیز در محلی پایین‌تر از آن صخره‌ها، که محل تخلیه محموله‌های کشتی بود، ساختمان‌هایی بنا نهاد و برای حفظ کالاها و محموله‌های تخلیه شده، سرباز و پاسبان در آنجا بنشاند. ساختمان‌هایی که توسط نظام‌السلطنه برای تسهیل امور تجاری و تخلیه و بارگیری کالا احداث شده بودند به بندر ناصری معروف گردید. این ساختمان‌ها عبارت بودند از لنگرگاه، کاروانسرا، بازار و سربازخانه. وجه تسمیه نام ناصری نیز
بازار و سربازخانه. وجه تسمیه نام ناصری نیز بر مبنای نام ناصرالدین شاه بود. این بندر در کناره شرقی رود کارون و روبه‌روی بندر امانیه ساخته شد. بندر امانیه نیز در کناره غربی رود کارون و در ابتدای جاده کاروان‌رو هویزه بود. کالاهای تخلیه شده در بندر ناصری با تراموای اسبی به سه کیلومتر بالاتر برده می‌شد تا از آنجا به شوشتر بارگیری شود. در سال ۱۲۷۸ خ. (۱۹۰۰ م.) این شهر بطورمستقیم به بازارهای مرکز ایران متصل شد. در حقیقت اهواز به عنوان بندر استان‌های مرکزی بود، به همین دلیل جمعیت آن رو به افزایش گذاشت. علاوه بر
همین دلیل جمعیت آن رو به افزایش گذاشت. علاوه بر ساختمان‌های احداثی توسط نظام‌السلطنه، شرکت ناصری نیز تأسیساتی نظیر انبار کالا و اسکله، یک خط تراموای سبک بین کارون پایین (پایین سد) و کارون بالا (بالای سد) احداث کرد. از آنجایی که آزادی کشتیرانی در رود کارون و افتتاح جاده کاروان‌رو اهواز ـ اصفهان موجب رونق و توسعه اهواز شده بود و به اعتباری دیگر اصلی‌ترین بخش اقتصادی آن، همان تخلیه کالا در بندر ناصری و سپس بارگیری آن در اهواز بود، پس رفته‌رفته نام اهواز تحت تاثیر نام «ناصری» قرار گرفت و شهر اهواز با نام‌
تاثیر نام «ناصری» قرار گرفت و شهر اهواز با نام‌ «ناصری» یا «ناصریه» نیز شناخته می شد. انتقال مرکز استان. پس از اینکه ناصرالدین شاه به خارجی‌ها برای کشتیرانی در قسمت جنوبی رود کارون مجوز داد، شهر رونق دوباره یافت، زیرا وجود رشته سنگی در محل کنونی پل هفتم مانع از ادامه مسیر کشتی‌ها به قسمت‌های بالا دست کارون می‌شد و کشتی‌ها ناچار بودند بار خود را در این سوی صخره تخلیه کنند و سپس به کشتی‌هایی که در آن سوی صخره بودند منتقل کنند. کم‌کم ساختمان‌ها و تأسیساتی در این قسمت به وجود آمد و رونق آن هر روز بیشتر می‌شد.
قسمت به وجود آمد و رونق آن هر روز بیشتر می‌شد. قسمت شرقی شهر ابتدا شکل گرفت و محلهٔ عامری و خیابان ۲۴ متری از نخستین قسمت‌های اهواز جدید بودند. درگیری‌های مختلف دوران مشروطیت و کشف نفت در مسجدسلیمان و وضع اسف‌بار شوشتر در دوران قاجاریه از یکسو و شیوع طاعون مهلک در آخرین سال‌های سده ۱۳ خورشیدی و همچنین برچیده شدن کشتیرانی در کارون شمالی از سوی دیگر و نیز رونق روزافزون اقتصادی اهواز باعث شد تا مرکزیت خوزستان در آغاز حکومت پهلوی از شوشتر به اهواز منتقل شود. اوایل سده بیستم. اهواز در سال‌های ابتدایی سده بیستم،
سده بیستم. اهواز در سال‌های ابتدایی سده بیستم، اگرچه مرکز استان نبود، اما به‌دلیل وجود منابع نفتی و فعالیت شرکت نفت انگلیس و ایران، شاهد تحولات اقتصادی مهمی بود. توسعه صنعت نفت و حضور شرکت نفت، موجب ایجاد یک انقلاب صنعتی تازه در این بخش از ایران شده بود که نه تنها امنیت منطقه را افزایش داد، بلکه اشتغال و تحولات اجتماعی نیز به‌دنبال داشت. اهواز و اطراف آن، در نخستین سال‌های سده بیستم، (۱۲۹۰ تا ۱۳۰۰ خ.) همچنان تحت تاثیر قبیله‌ها و خان‌های منطقه بود که امنیت و نظم را به هر‌شکل ممکن تامین می‌کردند. به‌طورمثال
نظم را به هر‌شکل ممکن تامین می‌کردند. به‌طورمثال نقش شیخ خرمشهر و خان‌های بختیاری در حفظ امنیت و پیشگیری از بلوا و آشوب بسیار موثر بود. خان‌های بختیاری از شوشتر تا آبادان، به شکل پراکنده حضور داشتند. برخی قبیله‌ها که درگذشته رفتار خشونت‌آمیزی داشتند، تحت تاثیر گسترش صنعت و شرکت نفت، به فنی‌کارهایی خبره تبدیل شده‌ بودند. به‌طورکلی، این منطقه نسبت به دیگر بخش‌های ایران، از بی‌نظمی و هرج‌و‌مرج، مصون بود. خان‌های بختیاری، قدرت زیادی در حفظ امنیت قبیله‌ها و پیشگیری از جنگ‌های داخلی داشتند، که این امر برای شرکت
از جنگ‌های داخلی داشتند، که این امر برای شرکت نفت در توسعه میدان‌های نفتی حیاتی بود. اما نگرانی انگلیس‌ها این بود که این خان‌ها در امور سیاسی بلندمدت یا برنامه‌ریزی‌های کارآمد، آنچنان که باید، هوشمندانه عمل نمی کردند. بختیاری‌ها در پست‌های مختلف حکومتی حضور داشتند، اما اغلب به صورت پراکنده و کوتاه‌مدت. با وجود پیشرفت‌هایی که در اهواز رخ داده بود، شرایط سخت آب و هوایی، نبود امکانات ساختاری مناسب، خطر اقدامات قبیله‌ای و مشکلات عبور و مرور، به چالش‌هایی مهم در توسعه‌ی اهواز و مناطق پیرامون آن تبدیل شده بودند.
توسعه‌ی اهواز و مناطق پیرامون آن تبدیل شده بودند. شرکتهای انگلیسی تاکید زیادی بر حفظ امنیت میدان‌های نفتی و پالایشگاه ها در اهواز و اطراف آن را داشتند، چرا که احتمال شورش و آشوب مردم وجود داشت. رشد و گسترش تجارت و احداث بندر ناصری سبب گردید تا بسیاری از بازرگانان شهرهای شوشتر و دزفول از آن شهرها مهاجرت کرده و در بندر ناصری رحل اقامت گزینند. فتنه‌انگیزی و آشوب‌های شهر شوشتر و دودستگی میان مردم نیز مزید بر علت بود تا روند مهاجرت را سرعت بخشد، در شهر دزفول نیز دار‌ و دسته‌ی شیخ محمدطاهر، با شرارت‌های خود،
نیز دار‌ و دسته‌ی شیخ محمدطاهر، با شرارت‌های خود، آرامش را از مردم ربوده بودند، به همین سبب، بازرگان‌های آن شهر، تمایل بیشتری به مهاجرت داشتند. در حقیقت این نخستین مهاجرت شوشتری‌ها و دزفولی‌ها به اهواز بود، همین امر سبب شد تا چند سال پس از آزادی کشتیرانی در رود کارون یعنی در سال ۱۸۹۲ م. و حتی پیش از افتتاح جاده کاروان‌رو اهوازـاصفهان، حاج محمد معین‌التجار، کاروانسرایی با ۲۴ دهنه مغازه در اهواز را طرح‌ریزی و بازگشایی کند و به‌قول کنسولگری انگلیس، او درصدد است بر تعداد آن‌ها بیفزاید. نظام‌السلطنه حاکم ایالت
بر تعداد آن‌ها بیفزاید. نظام‌السلطنه حاکم ایالت و معزالسلطنه به اتفاق هم دو کاروانسرای دیگر ساختند. آن‌ها همچنین دو راسته بازار احداث کردند. معین‌التجار نیز به پیروی از آن‌ها یک راسته بازار احداث کرد. بدین ترتیب در آستانه جنگ جهانی اول (۱۹۱۴. م) بندر ناصری باعث گسترش روستاهای تشکیل‌دهنده‌ی شهرستان اهواز شدند، تاجایی که در سال ۱۳۰۳ ه.خ. (۱۹۲۵. م) به دستور رضاشاه پهلوی، مرکز استان ششم (خوزستان) از شوشتر به بندر ناصری تغییر کرد. در ادامه، در شهریور ۱۳۱۴ به موجب تصویب کابینه وزیران، نام بندر ناصری به اهواز
موجب تصویب کابینه وزیران، نام بندر ناصری به اهواز تغییر یافت. جنگ مردم اهواز و عثمانی‌ها با انگلستان. در سال ۱۲۹۴ خ. بین مردم عرب خوزستان و نیروهای نظامی انگلیس جنگی در گرفت که این جنگ در دو مرحله صورت گرفت. مرحلهٔ اول جنگ مردم عرب خوزستان با اسلحه سرد بود که منجر به شکست انگلیس شد. در مرحله دوم انگلیس با اسلحه گرم سنگین، روبروی مردم عرب خوزستان قرار گرفت، اما اسلحهٔ مردم عرب تغییری نکرد و با همان اسلحه‌های سرد با انگلیس روبرو شدند که منجر به کشته شدن صدها تن از این مردم شد، آرامگاه این کشته شدگان در ۱۰
تن از این مردم شد، آرامگاه این کشته شدگان در ۱۰ کیلومتری اهواز-سوسنگرد (المنیور) قرار دارد. از معروفترین شخصیت‌های این جنگ حاج سبحان و همچنین عاصی الشرهان بودند که از شیوخ بنی طرف و شیخ محیی الدین زیبق شیخ شرفاء به‌شمار می‌آمدند. این جنگ به نبرد جهاد مشهور است. در جریان جنگ جهانی اول علمای نجف من‌جمله «محمدکاظم طباطبایی یزدی» که مرجع تقلید عالم تشیع بود به منظور پیشگیری از تهاجم انگلیس به کشورهای اسلامی و تجهیز قوای مسلمان فتوای جهاد علیه نیروهای مهاجم را صادر کردند. پس از ابلاغ فتوا، عشایر عرب خوزستان،
صادر کردند. پس از ابلاغ فتوا، عشایر عرب خوزستان، ازجمله دشت آزادگان از مناطق سوسنگرد، بستان، بخش مرکزی شهرستان حمیدیه، هویزه و روستاهای اطراف، به سوی اهواز حرکت کردند و پس از نزدیک‌به ۵۰ کیلومتر پیاده‌روی در دشتی بین اهواز و حمیدیه، در برابر قشون انگلیس صف‌آرایی کردند. بسیاری از طایفه‌های دشت آزادگان در این جنگ حضور داشتند. نیروهای انگلیس از چندین لشکر مجهز به توپخانه و سلاح سنگین تشکیل شده بودند و «ویلسون» یکی از قوای انگلیسی با همکاری شخصی به نام «کوکی» از شعیبه و بصره و خرمشهر به اهواز آمد و در آنجا
از شعیبه و بصره و خرمشهر به اهواز آمد و در آنجا متمرکز شد. ویلسون، ابتدا نامه‌ای به عشایر منطقهٔ دشت آزادگان نوشت و اعلام کرد که لشکر انگلیس هیچ‌گونه دشمنی‌ با آن‌ها ندارند، بنابراین آنها باید به لشکر بریتانیا اجازه دهند تا به راه خود ادامه دهد. عشایر خوزستانی در اهواز، با رد پیشنهاد انگلیس، به ویلسون نوشتند که به هیچ‌وجه اجازهٔ عبور به لشکر انگلیس را نخواهند داد. پس برای جنگ با لشکریان ویلسون به خط اول جبهه آمدند. سلاح‌های عشایر در این جنگ شامل «تفنگ»، «فاله»، «چماق قیری» (مگوار)، نیزه و شمشیر بود.
«فاله»، «چماق قیری» (مگوار)، نیزه و شمشیر بود. نیروهای انگلیس پس از دریافت پاسخ عشایر، از اهواز به طرف تپه‌های منیور در غرب اهواز به حرکت درآمدند و برای جنگ با عشایر آماده شدند. عشایر با سر دادن شعارهای اسلامی، خود را برای شهادت آماده ساخته بودند. با توجه به برتری ارتش انگلیس و عدم برخورداری امکانات جنگی عشایر، به افراد دستور دادند که با یورش شبانه به انگلیسی‌ها، اجازهٔ استفاده از توپخانه و سلاح سنگین را ندهند. در این زمان نیروهای عثمانی به کمک نیروهای خوزستان آمدند. در این نبرد، همیاری میان عشایر عرب و
آمدند. در این نبرد، همیاری میان عشایر عرب و ترک شکل گرفت. «طاهر هاشمی آل مهدی» از افراد برجسته ی قوم سادات آل مهدی، آخرین رزمندهٔ دفاع عشایر عرب در برابر سپاه انگلیسی ها بود که تیرماه سال ۱۳۸۹ در سن ۱۱۲ سالگی بر اثر کهولت سن، دار فانی را وداع گفت. در اهواز، سالگرد این جنگ، مورد تقدیر قرار می‌گیرد، که در نود و پنجمین مراسمِ آن، ۴۰ خبرگزاری داخلی و خارجی جهت پوشش خبری این مراسم، حضور داشتند. تجمع بزرگ عشایر عرب خوزستان در محل یادمان عشایر عرب خوزستان در ۱۵ کیلومتری غرب اهواز، در پشت روستای گمبوعه با حضور
کیلومتری غرب اهواز، در پشت روستای گمبوعه با حضور علما، مسئولان کشوری و استانی و عشایر خوزستان برگزار شد. در این مراسم امام جمعه اهواز فرمودند: «مردم خوزستان در سه محور با انگلیسی‌ها مقابله کردند. درگیری اول در حد فاصل اهواز و حمیدیه با شرکت طایفه‌های بنی طرف، سواری، بنی سالم، سواعد و … رخ داد که حماسه المنیور را رقم زد. محور دوم درگیری، در شمال اهواز و با حضور طایفه‌های زرگان، باوی، حمیدی، نواصر، سلامات و در یک عملیات پارتیزانی به انفجار لوله‌های نفت شرکت انگلیسی منتهی شد، و سومین محور، عملیات در منطقه
انگلیسی منتهی شد، و سومین محور، عملیات در منطقه شادگان توسط طایفه‌های بنی کعب و دیگر عشایر فهیم منطقه، به فرماندهی جابر آلبوشوکه و الوان کعبی علیه نیروهای اشغالگر انجام شد.» اهواز امروز. اهواز امروز، شهری بزرگ و پهناور است که در دو سوی رود پرآب کارون واقع شده است. قسمت غربی، محله‌های مسکونی بزرگی همچون کیانپارس، کیان‌آباد تا کمپلو، لشکر، گلستان و پردیس؛ و دانشگاه‌ها و سازمان‌های دولتی را در خود جای داده است؛ که امانیه و فلکه ساعت، هستهٔ مرکزی غرب را تشکیل می‌دهند. قسمت شرقی، که مرکز تجاری و بازارهای بزرگ
می‌دهند. قسمت شرقی، که مرکز تجاری و بازارهای بزرگ شهر را در خود جای داده است، شامل محله‌هایی همچون کوت عبدالله و پادادشهر، تا آسیه‌آباد و کوی سلطان‌منش و کوروش و زیتون کارمندی و شهرک‌نفت و سپیدار می‌شود؛ و مکان‌های زیر، همگی هسته‌ی مرکزی شرق را تشکیل می دهند: میدان نفتی اهواز. میدان نفتی اهواز چهارمین میدان بزرگ نفتی ایران است، که در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره۶ اهواز کشف گردید. درحال حاضر ظرفیت تولید میدان اهواز به‌طور میانگین برابر با ۷۵۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. میزان نفت درجای این میدان برابر با ۳۷
می‌باشد. میزان نفت درجای این میدان برابر با ۳۷ میلیارد بشکه است. نخستین چاه کشف‌شده در میدان نفتی اهواز، در مرداد ۱۲۹۱ ه.خ. تا عمق ۱۱۰۰ متری حفاری شد و به‌جهت اقتصادی نبودن فرآیند استخراج از آن، عملیات حفاری متوقف شد. چاه شماره۲ اهواز، نخستین چاهی بود، که به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی حفاری گردید، اما بار دیگر عملیات حفاری در این میدان متوقف شد. بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ سه حلقه چاه دیگر نیز در میدان نفتی اهواز حفاری شد. مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره۶ اهواز توسط
اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره۶ اهواز توسط شرکت سهامی اکتشاف و استخراج نفت، کشف گردید. یک سال بعد، در سال ۱۳۳۸ تولید از میدان نفتی اهواز با میزان ۳۵ هزار بشکه در روز آغاز شد. تولید از مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۵۰ آغاز گردید. حجم ذخیره درجای نفت خام مخزن بنگستان میدان اهواز در حدود ۳۱ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. تاکنون بیش از ۴۶۰ حلقه چاه نفت در میدان اهواز حفاری شده است. میدان نفتی اهواز از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت
که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد. طول این میدان ۶۷ کیلومتر و عرض آن ۶ کیلومتر است، که از شمال با میدان نفتی رامین، از شرق با میدان نفتی مارون، از جنوب با میدان نفتی شادگان و میدان نفتی منصوری و از غرب با میدان نفتی آب تیمور و میدان نفتی سوسنگرد مجاور است. نخستین پایتخت کتاب ایران. در نخستین دوره از اجرای طرح پایتخت کتاب ایران، ۶۴ شهر با ۳۹۰ طرح و برنامه به این فراخوان جواب داده و تقاضا داشتند به عنوان پایتخت کتاب ایران انتخاب شوند. پس از ارزیابی‌های کارشناسی، ۱۰ شهر
انتخاب شوند. پس از ارزیابی‌های کارشناسی، ۱۰ شهر به مرحله نهایی راه یافتند و به هیئت داوران معرفی شدند. هیئت داوران با در نظر گرفتن اهداف و شاخص‌های ارزیابی، در نخستین مرحله از داوری، شهرهای یزد، بوشهر، گنبدکاووس، نیشابور و اهواز را به عنوان نامزدهای نهایی جشنواره معرفی کردند. در نهایت بر اساس بیانیه هیئت داوران پایتخت کتاب ایران، اهواز به‌دلیل ارائه برنامه‌های نوآورانه، مشارکت‌جویانه، مؤثر و منسجم و استفاده از ظرفیت‌های بخش خصوصی، گروه‌های مردمی، صنایع و مراکز ورزشی و فرهنگی، لوح افتخار وزیر فرهنگ و ارشاد
ورزشی و فرهنگی، لوح افتخار وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و لوح تقدیر کمیسیون ملی یونسکو را دریافت کرد و به عنوان نخستین پایتخت کتاب ایران در سال ۱۳۹۴ خورشیدی معرفی شد. مردم‌شناسی. حسینعلی رزم‌آرا در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران، منتشر شده در 1331 خ. می‌نویسد: «"مردم اهواز شیعه هستند و به زبانهای فارسی و عربی سخن می‌گویند."» اهواز امروز، سکونتگاه اقوام مختلف ایرانی ست، ازجمله عرب‌، بختیاری، شوشتری، دزفولی، بهبهانی، اصفهانی و غیره. برطبق آخرین آمار اطلس زبان‌های ایران، گویش‌ها و زبان‌های رایج در اهواز، و میزان
ایران، گویش‌ها و زبان‌های رایج در اهواز، و میزان استفاده از هریک، به شرح زیر می‌باشد: اطلس زبان‌های ایران درمورد آمار‌های زبان شناسی خود که آمار زبان‌های کلی استان خوزستان را نشان می‌دهد چنین بیان می‌کند که «"این عددها نه نشان‌دهنده‌ی جمعیت اقوام است (چراکه فراتر از دامنه‌ی این اطلس است) و نه گویای چندزبانگی (و ازجمله‌ی آن، تعداد افرادی که زبان اجدادی، زبان دومشان است). مساله‌ی چندزبانگی موضوعی مهم اما پیچیده است که در مطالعه‌ی بزرگ‌مقیاسی مانند این اطلس نمی‌توان آن گونه که باید، به آن پرداخت.»" اقلیت‌ها.
آن گونه که باید، به آن پرداخت.»" اقلیت‌ها. از اقلیت‌هایی که در اهواز زندگی می‌کنند، می‌توان به اقوام زیر اشاره کرد: مندایی، ارمنی، کلیمی و زرتشتی اهواز یکی از اسقف‌نشین‌های مسیحیان کاتولیک کلدانی است؛ و از طرف دیگر، شماری از آشوریها را در خود جای داده است. مُندایی (صابئین):. مندائیان یا صابئین پیروان یحیی و یکی از اقلیت‌های مذهبی ایران هستند که آنها را در خوزستان «صُبی» می‌نامند و تعمید در آب جاری، همهٔ ابعاد زندگی منداییان را دربرگرفته است. محل تمرکز منداییان ایران، در کنار رود کارون در استان خوزستان است.
ایران، در کنار رود کارون در استان خوزستان است. اهواز مرکز اقلیت دینی مندائیان در ایران است که بیشتر این مردم، در پیشهٔ نقره‌کاری فعالیت دارند. «مندایی نو»، نام زبان این قوم می‌باشد که از گروه زبان‌های سامی و از خانوادهٔ زبان عربی، به عنوان زبان مادریِ تعداد کمی از پیروان آیین مندایی در بعضی از شهرهای کهن‌تر استان خوزستان باقی‌مانده است. بیشتر منداییان اکنون به فارسی صحبت می‌کنند و شماری از آنها، به زبان‌های دیگر استان خوزستان صحبت می‌کنند. صابئین مندایی، هر یکشنبه در کنار رودخانه کارون غسل تعمید می‌بینند.
یکشنبه در کنار رودخانه کارون غسل تعمید می‌بینند. تعمید اصلی‌ترین منسک مندائیان است که در زبان مندائی، «مصویا» گفته می‌شود. تعمید فقط باید توسط روحانی مندائی انجام شود. انجام تعمید به خودی خود در هر زمانی مستحب است. فرد روحانی مندایی داخل آب می‌رود و سپس فرد تعمید شونده در آب می‌نشیند. اگر کودک باشد، همراه فرد دیگری داخل آب می‌رود. ا خواندن «بوثه»‌ای دیگر آب روی سر فرد ریخته می‌شود. سپس فرد از آب بیرون آمده، روی صندلی، کرسی یا تخته‌ای می‌نشیند و روحانی بار دیگر از «گنزاربا» می‌خواند. سپس فرد دعای توبه یا
دیگر از «گنزاربا» می‌خواند. سپس فرد دعای توبه یا حفاظت را می‌خواند و نان و آب مقدس را می‌خورد. مناسک ازدواج در صبح یکشنبه آغاز می‌شود و عروس و داماد هر کدام دو بار توسط روحانی تعمید می‌شوند. بعد از انجام تعمیدها عروس و داماد از محل تعمید که لب رودخانه است به محل اجرای مراسم ازدواج می‌روند. مناسک عروسی مندایی مناسکی مشتمل بر عهد گرفتن از عروس و داماد، خوردن غذای مشترک آئینی و رد و بدل کردن آئینی بعضی هدایا است. زرتشتی:. در اهواز اقلیت دینی زرتشتی همانند سایر زرتشتیان ایران، در جشن‌ها و مراسم مختلف گرد هم
زرتشتیان ایران، در جشن‌ها و مراسم مختلف گرد هم می‌آیند و آداب و رسوم خود را برپا می‌کنند. در روز دهم بهمن ماه هر سال زرتشتیان اهواز گرد هم می‌آیند و با برافروختن آتش و خواندن سرود و نیاش آیین جشن سده را به جا می‌آورند. این جشن در روز نوزده فروردین ماه برای یادبود درگذشتگان برپا می‌شود و با پخت خوراک و نان از مهمانان جشن پذیرایی می‌کنند. زرتشتیان اهواز در سالگرد درگذشت پیامبر خود اشوزرتشت گرد هم می‌آیند و به نیایش و خیرات برای شادی روح درگذشتگان می‌پردازند. اردیبهشتگان از جملهٔ جشن‌های دوازده‌گانهٔ سال
اردیبهشتگان از جملهٔ جشن‌های دوازده‌گانهٔ سال ایران باستان بوده است و از شمار جشن‌های آتش است. زرتشتیان اهواز دوم اردیبهشت هر سال دور هم جمع می‌شوند و آن را جشن می‌گیرند. گهنبار از با شکوه و مهم‌ترین جشن‌های مردمی زرتشتیان است که هدف برجسته آن، باروری یعنی بخشش و داد و دهش و ایجاد همبستگی و همازوری و پی بردن زرتشتیان از وضع یکدیگر در جامعه است. زرتشتیان در این جشن‌ها به ستایش اهورامزدا و سپاسگزاری از او برای داده‌ها و آفریده‌های نیک اش می‌پردازند. مهرگان یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که همچون سایر
یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که همچون سایر نقاط این در اهواز هم برگزار می‌شود. ارمنی:. جامعهٔ ارمنی در اهواز، از اقلیت‌های قومی هستند. کلیمی:. جمعیت کلیمیان اهواز در قرون وسطی به سرعت رو به رشد بود به‌طوری‌که این شهر در دوران اشغال جنوب ایران به دست انگلستان یکی از مراکز صهیونیزم به‌شمار می‌آمد و از شهرهای دیگر یهودیان به این شهر مهاجرت می‌کردند. پس از ۱۹۴۸ میلادی بسیاری از کلیمیان مهاجرت کرده به اهواز به اسرائیل و تهران مهاجرت کردند سایر آنان نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷ اهواز را ترک کردند به‌طوری‌که در
از انقلاب ۱۳۵۷ اهواز را ترک کردند به‌طوری‌که در اوایل سده ۲۱ کمتر از ۵ خانواده کلیمی در اهواز زندگی می‌کردند. یهودیان بیشتر در حرفه داروسازی فعالیت داشتند. جغرافیا و آب‌وهوا. اهواز در موقعیت جغرافیایی ۳۱ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۶۵ دقیقه طول شرقی، در بخش جلگه‌ای خوزستان و با ارتفاع ۱۲ متر از سطح دریا واقع شده است. بخش بزرگی از استان خوزستان، جلگه است و شهر اهواز نیز در بخش جلگه‌ای جای دارد. در زمستان سرما تا پنج درجه سانتیگراد کاهش و در تابستان تا پنجاه درجه سانتیگراد افزایش می‌یابد. در۱۳ ماه
تا پنجاه درجه سانتیگراد افزایش می‌یابد. در۱۳ ماه جون۲۰۲۲ (۲۲ تیر ۱۴۰۱)، ناسا با مشخص کردن شهر اهواز با دمای ۴۶٫۵ درجه سانتی‌گراد، اهواز را در فهرست گرمترین شهرهای جهان قرار داد. آلودگی هوا. بر اساس آمار رسمی، اهواز پس از اصفهان و تهران، بیشترین آلودگی هوا را دارد. میزان آلودگی هوا در این شهر روزبه‌روز افزایش یافته و شدیدتر می‌شود. مهم‌ترین علت آلودگی هوای اهواز، گردوغبار و حمل‌ونقل درون‌شهری است و دیگر عامل آلودگی‌ها گسترش افسارگسیخته بافت شهری و رسیدن آن به کارخانه‌هایی مانند ایران کربن و فولاد خوزستان
به کارخانه‌هایی مانند ایران کربن و فولاد خوزستان است. بارها از طرف سازمان‌های مختلف همچون سازمان حفاظت محیط زیست استان خوزستان اعلام شده که اهواز ۸ برابر بیش از حد مجاز آلوده است، به همین دلیل بیشتر پروازها لغو و مدارس و کودکستانهای این شهر تعطیل می‌شوند، برخی سازمانهای دولتی دلیل این گرد و غبار را آلودگی ناشی از گرد و غبار صحرای عربستان و جنوب عراق و همچنین نبود بارش باران و نبود پوشش گیاهی در برخی مناطق خوزستان دانسته‌اند. دامنهٔ گسترش این آلودگی به استان‌های ایلام، لرستان و برخی از شهرهای استان فارس و
ایلام، لرستان و برخی از شهرهای استان فارس و بوشهر نیز بروز کرده. بر اساس برنامه‌های سازمان محیط زیست، در صورت افزایش ۵۰۰ هکتاری پوشش گیاهی در شهر اهواز، و انجام برنامهٔ کمربند سبز، بین چهار تا شش درجه از گرمای هوا در اهواز کاسته خواهد شد، و آلودگی هوا نیز تا حد چشمگیری پایین خواهد آمد. وانگهی از پاییز ۱۳۸۵ کل استان خوزستان درگیر پدیده توفان خاک شده است که زیان‌های مالی و جانی فراوانی به بار آورده است و گمان نمی‌رود با این برنامه‌ها بتوان آن را ناپدید یا کم نمود. در سال ۲۰۱۱ بر پایهٔ گزارش سازمان بهداشت
کم نمود. در سال ۲۰۱۱ بر پایهٔ گزارش سازمان بهداشت جهانی شهر اهواز آلوده‌ترین شهر جهان شناخته شده است. بحران زیست‌محیطیِ ریزگردها. این بحران باعث شده است شهر اهواز -مرکز این استان- از سوی سازمان بهداشت جهانی به عنوان یکی از آلوده‌ترین شهرهای جهان شناخته شود که باعث مشکلات تنفسی شهروندان این شهر شده است. احتمال آلوده بودن این ریزگرد به مواد رادیواکتیو نگرانی‌های گسترده‌ای در مورد تأثیر این پدیده بر سلامت شهروندان به وجود آورده است. سالانه نزدیک‌به ۲۲ هزار نفر در استان خوزستان به‌دلیل مشکلات ناشی از آلودگی
در استان خوزستان به‌دلیل مشکلات ناشی از آلودگی هوا و ریزگردها به بیمارستان و مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. در آبان ۱۳۹۴ در پی بارش باران اسیدی در این استان، برای صدها نفر مشکلات تنفسی پیش‌آمد که آنان را به بیمارستان کشانده و به بستری‌شدن بیش از یکصد نفر منجر شد. با قطع‌شدنِ آب و برق، خوزستان به‌حالت نیمه‌تعطیل درآمد. از نخستین ساعت‌های بامداد شنبه، ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ خورشیدی، آب، برق و اینترنت در اغلب شهرهای بزرگ خوزستان قطع شده و مراکز آموزشی و اداره‌ها تعطیل شدند. گردوغبار شدید و رطوبت زیاد علت این وضعیت اعلام
گردوغبار شدید و رطوبت زیاد علت این وضعیت اعلام شد. در پیِ آن، جمعی از مردم اهواز در اعتراض به شرایط سخت و روزهای بحرانی اخیر خوزستان در اهواز تجمع کردند. در این تجمع مردم با شعارها و در دست داشتن پلاکاردهای اعتراضی، اعتراض خود را به وضعیت قطعی آب و برق، نبودِ مدیریت مناسب در شرایط آلودگی هوا و در شرایط بحرانی خوزستان و عملکرد ضعیف رئیس سازمان محیط زیست در رسیدگی به موضوع ریزگردها و بحث انتقال آب، اعلام و خواستار رسیدگی سریع به این موضوعات شدند. رودخانهٔ کارون. کارون که پرآب‌ترین و بزرگ‌ترین رودخانه ایران
کارون که پرآب‌ترین و بزرگ‌ترین رودخانه ایران است از کوه‌های بختیاری سرچشمه گرفته و از میانهٔ اهواز عبور می‌کند. این رود با طول ۹۵۰ کیلومتر طولانی‌ترین رودی‌ست که تنها در داخل ایران قرار دارد و همچنین تنها رود ایران است که بخشی از آن قابل کشتیرانی است. همچنین آب آشامیدنی کلان‌شهر اهواز از رودخانه کارون تأمین می‌شود. پیچ‌وخم‌های موجود در سر راه این رود، خوزستان را به جلگه‌ای بزرگ تبدیل کرده است. سدهای مختلفی بر روی این رودخانه ساخته شده‌اند که مهم‌ترین آنها، سدهای کارون ۱، کارون ۳، کارون ۴، سد مسجدسلیمان و
سدهای کارون ۱، کارون ۳، کارون ۴، سد مسجدسلیمان و در پایین‌تر، سد گتوند علیا و سد تنظیمی گتوند هستند. پس از سه بار تشکیل زنجیره انسانی توسط دوستداران محیط زیست اهوازی، چهارمین زنجیره حمایت از کارون نیز با عنوان زنجیره سکوت به‌دلیل شفاف نبودن سخنان مقامات مسئول ملی و محلی، روز جمعه ۹ آبان ۱۳۹۲ در ساحل غربی رودخانه کارون در اهواز برگزار شد. در این زنجیره که با حضور هزاران شرکت‌کننده بود، مهدی یراحی از خوانندگان پاپ ایران نیز برای حمایت از کارون حضور داشت. گسل اهواز. گسل اهواز به طول تقریبی ۱۰۰ کیلومتر،