payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شکست در برابر لهستان در دیدار رده‌بندی، در ردهٔ چهارم مسابقات قرار گرفت. در مرحلهٔ دوم گروهی جام جهانی ۱۹۷۸، برزیل برای کسب مقام نخست و راهیابی به فینال با میزبان مسابقات یعنی آرژانتین در رقابت بود. برزیل در آخرین بازی خود در این گروه با نتیجهٔ ۳ بر ۱ لهستان را شکست داد و با تفاضل گل ۵+ به صدر جدول صعود کرد. آرژانتین تفاضل گل ۲+ داشت، اما در آخرین بازی خود در گروه، پرو را ۶–۰ شکست داد و به این ترتیب در دیداری مشکوک به تبانی که در نهایت اثبات نشد، راهی فینال مسابقات شد. برزیل در بازی رده‌بندی ایتالیا را
مسابقات شد. برزیل در بازی رده‌بندی ایتالیا را شکست داد و به‌عنوان تنها تیم بدون شکست مسابقات، رتبهٔ سوم را به‌دست‌آورد. در جام جهانی ۱۹۸۲، که در اسپانیا برگزار شد، برزیل با شکست ۳–۲ در بارسلونا در برابر ایتالیا، از مسابقات حذف شد. این مسابقه در ورزشگاه سریا برگزار شد و از آن با عنوان «تراژدی سریا» یاد می‌کنند. تیم ۱۹۸۲ برزیل خط هافبکی قدرتمند متشکل از سوکراتس، زیکو، فالکائو و ادر داشت. برزیل در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در یک بازی کلاسیک توتال فوتبال با فرانسه تحت رهبری میشل پلاتینی
توتال فوتبال با فرانسه تحت رهبری میشل پلاتینی دیدار کرد. بازی در وقت قانونی به تساوی ۱–۱ انجامید و پس از یک‌وقت اضافهٔ بدون گل، همه چیز به ضربات پنالتی ختم شد که برزیل با نتیجهٔ ۴–۳ شکست خورد. پس از ۴۰ سال وقفه، برزیل در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ قهرمان شد، که این چهارمین قهرمانی برزیل در چهار تورنمنت به میزبانی برزیل بود. این دستاورد به ۱۹ سال بدون کسب مقام قهرمانی برای برزیل پایان داد. آخرین قهرمانی برزیل به جام جهانی ۱۹۷۰ بازمی‌گشت. در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا، مربیگری برزیل بر عهدهٔ سباستیائو لازرونی بود که در
برزیل بر عهدهٔ سباستیائو لازرونی بود که در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ مربی برزیل بود. برزیل در این دوره، تیمی فاقد خلاقیت بود اما به دور دوم راه یافت اما در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی در تورین در برابر رقیب اصلی و سنتی خود در آمریکای جنوبی یعنی آرژانتین تحت رهبری دیگو مارادونا با نتیجهٔ ۱–۰ شکست خورد. دورهٔ طلایی دوم (۱۹۹۴–۲۰۰۲). برزیل ۲۴ سال را بدون قهرمانی در جام جهانی و حتی حضور در فینال این مسابقات سپری کرد. انتظار برزیلی‌ها در جام جهانی ۱۹۹۴ در ایالات متحده به پایان رسید، ستارگانی چون روماریو و ببتو در خط حمله،
رسید، ستارگانی چون روماریو و ببتو در خط حمله، کاپیتان دونگا در خط میانی، کلودیو تافارل به‌عنوان دروازه‌بان و ژورژینیو در خط دفاع، در این تیم حضور داشتند و برزیلی‌ها برای چهارمین بار قهرمان جام جهانی شدند. برزیل در این مسابقات با نتیجهٔ ۱–۰ ایالات متحده را در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی شکست دادند. در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در دالاس با نتیجهٔ ۳–۲ مقابل هلند پیروز شدند و در نیمه‌نهایی با نتیجهٔ ۱–۰ مقابل سوئد به پیروزی رسیدند. بازی فینال این مسابقات در ورزشگاه رز بول پاسادنا در گرمای شدید انجام شد و با تساوی بدون گل
پاسادنا در گرمای شدید انجام شد و با تساوی بدون گل به پایان رسید. خط دفاع ایتالیا در این دیدار با هدایت فرانکو بارزی توانست روماریو را مهار کند. در ضربات پنالتی با از دست رفتن آخرین پنالتی ایتالیا توسط روبرتو باجو برزیل قهرمان مسابقات شد. برزیل در جام جهانی ۱۹۹۸ نایب قهرمان شد. برزیل در صدر گروه خود قرار گرفت و در دو دور بعدی پیروز شد، در نیمه‌نهایی پس از تساوی ۱–۱، هلند را در ضربات پنالتی شکست داد. بازیکن اصلی مسابقات رونالدو در مسیر صعود به فینال این مسابقات چهار گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. در دیدار
چهار گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. در دیدار فینال، فرانسه به رهبری زیدان با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد. برزیل با حضور "سه R " (رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو)، پنجمین قهرمانی خود را در جام جهانی ۲۰۰۲ که در کرهٔ جنوبی و ژاپن برگزار شد، به‌دست‌آورد. برزیل در بازی‌های گروهی در کرهٔ جنوبی هر سه حریف خود را شکست داد و صدرنشین گروه شد. در بازی نخست برزیل در برابر ترکیه در اولسان، ریوالدو پس از این‌که هاکان اونسال از ترکیه توپ را به پاهای او زد، درحالی‌که صورتش را به نشانهٔ درد، گرفته بود، روی زمین افتاد. ریوالدو
به نشانهٔ درد، گرفته بود، روی زمین افتاد. ریوالدو به‌دلیل تمارض محروم نشد اما به‌دلیل این حرکت، ۵۱۸۰ پوند جریمه شد و نخستین بازیکنی شد که به‌علت تمارض توسط فیفا مجازات می‌شود. برزیل در دیدارهای دور حذفی خود در ژاپن در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی بلژیک را با نتیجهٔ ۲ بر ۰ در کوبه شکست داد. برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در شیزوکا، انگلستان را با نتیجهٔ ۲–۱ شکست داد و گل پیروزی‌بخش برزیل با یک ضربهٔ ایستگاهی غیرمنتظره توسط رونالدینیو از فاصلهٔ ۴۰ متری به ثمر رسید. برزیل در نیمه‌نهایی در برابر ترکیه در سایتاما ۱–۰
برزیل در نیمه‌نهایی در برابر ترکیه در سایتاما ۱–۰ پیروز شد. فینال این دوره بین آلمان و برزیل در یوکوهاما برگزار شد و رونالدو در پیروزی ۲–۰ برزیل دو گل به ثمر رساند. رونالدو همچنین با ۸ گلِ زده، برندهٔ کفش طلا به‌عنوان بهترین گلزن مسابقات شد. موفقیت برزیل باعث شد که آن‌ها جایزهٔ جهانی لوریوس برای تیم سال را دریافت کنند. برزیل قهرمان کوپا آمریکای ۲۰۰۴ شد. آن قهرمانی سومین قهرمانی آن‌ها در چهار دورهٔ اخیر این مسابقات از سال ۱۹۹۷ بود. برزیل همچنین در سال ۲۰۰۵ برای دومین بار قهرمان جام کنفدراسیون‌های فیفا شد.
برای دومین بار قهرمان جام کنفدراسیون‌های فیفا شد. مربی برزیل کارلوس آلبرتو پریرا تیمش را با ترکیب ۴–۲–۲–۲ ساخته بود. تاکتیک حملهٔ این تیم با نام مستعار "چهارنفرهٔ جادوییً حول محور چهار بازیکن ساخته شد: رونالدو، آدریانو، کاکا و رونالدینیو. سال‌های ۲۰۰۶ تا اکنون و ناکامی در جام‌های جهانی. در جام جهانی ۲۰۰۶، برزیل در دو بازی نخست خود مقابل کرواسی (۱–۰) و استرالیا (۲–۰) پیروز شد. در آخرین بازی گروهی مقابل ژاپن، برزیل ۴–۱ پیروز شد. رونالدو دو بار گلزنی کرد و با رکورد بیشترین گل زده در تمام جام‌های جهانی برابری
رکورد بیشترین گل زده در تمام جام‌های جهانی برابری کرد. در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی، برزیل با نتیجهٔ ۳ بر ۰ غنا را شکست داد. گل رونالدو پانزدهمین گل او در تاریخ جام‌های جهانی بود و او رکورد قبلی ۱۴ گل را شکست. برزیل اما در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی مقابل فرانسه با گل تیری آنری ۱–۰ شکست خورد و حذف شد. دونگا در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان مربی جدید برزیل برگزیده شد. این تیم در کوپا آمریکای ۲۰۰۷ قهرمان شد و روبینیو کفش طلا را دریافت کرد و به‌عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد. دو سال بعد، برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌های فیفا
دو سال بعد، برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌های فیفا در سال ۲۰۰۹ شد و ایالات متحده را با نتیجهٔ ۳–۲ در فینال شکست داد تا سومین عنوان قهرمانی خود در جام کنفدراسیون‌ها را به‌دست‌آورد. کاکا بهترین بازیکن تورنمنت شد و مهاجم لوئیس فابیانو جایزهٔ بهترین گلزن را از آن خود کرد. در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی، برزیل در دو بازی نخست خود به ترتیب برابر کرهٔ شمالی (۲–۱) و ساحل عاج (۳–۱) پیروز شد. آخرین بازی برزیل مقابل پرتغال با تساوی ۰–۰ به پایان رسید. برزیلی‌ها در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به مصاف شیلی رفتند و با نتیجهٔ ۳–۰
یک‌هشتم نهایی به مصاف شیلی رفتند و با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شدند اما در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۲–۱ مغلوب هلند شدند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۰، منو منزس به‌عنوان سرمربی جدید برزیل انتخاب شد. در کوپا آمریکای ۲۰۱۱، برزیل در برابر پاراگوئه شکست خورد و در یک‌چهارم نهایی حذف شد. در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، برزیل در رده‌بندی فیفا در ردهٔ یازدهم قرار گرفت. در نوامبر ۲۰۱۲، منو منزس برکنار شد و لوئیز فیلیپه اسکولاری جایگزین وی شد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۳، برزیل در رده‌بندی فیفا در ردهٔ ۲۲ قرار گرفت که پایین‌ترین رتبهٔ آن‌ها در تاریخ بود. برزیل در
که پایین‌ترین رتبهٔ آن‌ها در تاریخ بود. برزیل در فینال جام کنفدراسیون‌های ۲۰۱۳ به مصاف اسپانیا رفت و با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد و چهارمین عنوان قهرمانی خود در جام کنفدراسیون‌ها را به‌دست‌آورد. نیمار به‌عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد و جایزهٔ توپ طلا و کفش برنز آدیداس را دریافت کرد و ژولیو سزار نیز جایزهٔ دستکش طلایی بهترین دروازه‌بان مسابقات را از آن خود کرد. جام جهانی ۲۰۱۴. در بازی افتتاحیهٔ جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل کرواسی، دو گل نیمار و یک گل از اسکار باعث شد "سلسائو" در نخستین جام جهانی خود در زمین خود
شد "سلسائو" در نخستین جام جهانی خود در زمین خود پس از ۶۴ سال، شروعی پیروزمندانه داشته باشد. این تیم سپس با مکزیک مساوی کرد و با پیروزی ۴–۱ در برابر کامرون، جواز حضور در مرحلهٔ حذفی این جام را دریافت کرد. برزیل در مرحلهٔ یک‌شانزدهم به مصاف شیلی رفت و پس از تساوی ۱–۱ در ضربات پنالتی حریف خود را شکست داد و به دور بعد رفت. برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی دوباره با حریفی از آمریکای جنوبی روبه‌رو شد و کلمبیا را ۲–۱ شکست داد. در اواخر این بازی، نیمار پس از شکستگی مهره از زمین بیرون رفت و ادامهٔ این مسابقات را از
مهره از زمین بیرون رفت و ادامهٔ این مسابقات را از دست داد. "سلسائو" در ادامه با نتیجهٔ ۷ بر ۱ به آلمان باخت و بزرگ‌ترین شکست تاریخ برزیل در جام جهانی رقم خورد. برزیل در بازی رده‌بندی با نتیجهٔ ۳–۰ به هلند باخت. پس از این مسابقات، اسکولاری استعفای خود را اعلام کرد. بازگشت دونگا (۲۰۱۴–۲۰۱۶). در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۵۱۴، دونگا به‌عنوان سرمربی جدید برزیل معرفی شد. در کوپا آمریکای ۲۰۱۵، برزیل در گروه C اول شد تا به مرحلهٔ حذفی صعود کند. آن‌ها در مرحلهٔ بعد در ضربات پنالتی به پاراگوئه باختند و حذف شدند. در کوپا آمریکای
به پاراگوئه باختند و حذف شدند. در کوپا آمریکای قرن ۲۰۱۶، برزیل این مسابقات را با تساوی بدون گل مقابل اکوادور آغاز کرد و در بازی بعدی با نتیجهٔ ۷–۱ هائیتی را شکست داد. برزیل که برای صعود به مرحلهٔ حذفی مسابقات، تنها به یک تساوی نیاز داشت، با گلزنی رائول رویدیاز در دقیقهٔ ۷۵، یک باخت بحث‌برانگیز ۱–۰ مقابل پرو را متحمل شد. این شکست باعث شد برزیل برای نخستین بار از کوپا آمریکای ۱۹۸۷ در مرحلهٔ گروهی از مسابقات حذف شود. دورهٔ تیته (۲۰۱۶–۲۰۲۲). در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۶، تیته جایگزین دونگا به‌عنوان سرمربی برزیل شد. در جام
جایگزین دونگا به‌عنوان سرمربی برزیل شد. در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ تیم ملی برزیل در صدر گروه خود قرار گرفت. پس از شکست دادن مکزیک در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی، برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در برابر بلژیک با نتیجهٔ ۲–۱ شکست خورد و حذف شد. تیته با قهرمانی در کوپا آمریکای ۲۰۱۹ در خانه، برزیل را به نخستین قهرمانی در کوپا آمریکا از سال ۲۰۰۷ رساند. در این جام، برزیل پس از پیروزی ۲–۰ در نیمه‌نهایی در برابر آرژانتین، پرو را در فینال شکست داد و نهمین عنوان کوپا آمریکای خود را کسب کرد. در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر، برزیل در
را کسب کرد. در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر، برزیل در گروه خود اول شد. این تیم سپس در مرحلهٔ یک‌شانزدهم با کرهٔ جنوبی روبه‌رو شد و با اختلاف ۳ گل پیروز شد و به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی رفت و در نهایت با نتیجهٔ ۴–۲ در ضربات پنالتی در برابر کرواسی شکست خورد و حذف شد. تیته پس از حذف از جام جهانی از سرمربیگری برزیل، کنار رفت. افتخارات. کوپا آمریکا. نایب قهرمان: ۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۳۷، ۱۹۴۵، ۱۹۴۶، ۱۹۵۳، ۱۹۵۷، ۱۹۵۹، ۱۹۸۳، ۱۹۹۱، ۱۹۹۵، ۲۰۲۱ مقام سوم: ۱۹۱۶، ۱۹۱۷، ۱۹۲۰، ۱۹۴۲، ۱۹۵۹، ۱۹۷۵، ۱۹۷۹ بازیکنان. بازیکنان کنونی. فهرست ۲۶
۱۹۷۵، ۱۹۷۹ بازیکنان. بازیکنان کنونی. فهرست ۲۶ بازیکن اصلی دعوت شده به تیم ملی برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ مقابل و در مهر ۱۴۰۰
کاترین زیتا جونز (؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹) بازیگر اهل ولز است. او دریافت‌کنندهٔ افتخارات مختلفی از قبیل یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ فیلم بفتا و یک جایزهٔ تونی بوده است. او در سال ۲۰۱۰ به دلیل فعالیت‌های سینمایی و بشردوستانه‌اش به مقام فرماندهٔ والا مقام امپراتوری بریتانیا (CBE) منصوب شد. زیتا جونز از سنین پایین به بازیگری علاقه نشان داد. او در کودکی در تولیدات وست اند از موزیکال‌های "آنی" و "باگزی مالون" به روی صحنه رفت. او تئاتر موزیکال را در مدارس آموزشی هنر لندن فرا گرفت و نقش برجستهٔ او بر روی صحنه با
هنر لندن فرا گرفت و نقش برجستهٔ او بر روی صحنه با نمایش "خیابان ۴۲" در سال ۱۹۸۷ رقم خورد. اولین فعالیت او بر روی پردهٔ سینما مربوط به بازی در فیلم ناموفق فرانسوی-ایتالیایی "۱۰۰۱ شب" (۱۹۹۰) بود و با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی "جوانه‌های دوست‌داشتنی می" (۱۹۹۱–۱۹۹۳) موفقیت بیشتری را کسب کرد. او از سبک بازیگری خود که معمولاً نقش دختران زیبا را ایفا می‌کرد دلزده شده بود و به لس آنجلس رفت. او با بازی در نقش‌هایی که بر جذابیت جنسی او تأکید داشت، مانند فیلم اکشن "نقاب زورو" (۱۹۹۸) و فیلم دزدی "تله‌گذاری"
اکشن "نقاب زورو" (۱۹۹۸) و فیلم دزدی "تله‌گذاری" (۱۹۹۹)، خودش را در هالیوود مطرح کرد. زیتا جونز برای بازی در نقش زن باردار انتقام‌جو در "قاچاق" (۲۰۰۰) و خواننده‌ای قاتل در موزیکال "شیکاگو" (۲۰۰۲) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برای فیلم دوم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او در این دهه در بسیاری از فیلم‌های پرمخاطب مانند کمدی سیاه "ظلم تحمل‌ناپذیر" (۲۰۰۳)، فیلم دزدی "دوازده یار اوشن" (۲۰۰۴)، کمدی "ترمینال" (۲۰۰۴)، و کمدی رمانتیک "بدون رزرو" (۲۰۰۷) ایفای نقش کرد. سپس حضور او در سینما کمتر
(۲۰۰۷) ایفای نقش کرد. سپس حضور او در سینما کمتر شد که در آن زمان به تئاتر بازگشت و در نمایش "موسیقی شبانه کوتاه" (۲۰۰۹) نقش یک بازیگر پیر را ایفا کرد که برایش جایزهٔ تونی را به همراه داشت. او در دههٔ ۲۰۱۰ فعالیت خود را ادامه داد و در چند فیلم و سریال مانند "عوارض جانبی" (۲۰۱۳)، "رد ۲" (۲۰۱۳) و "ونزدی" (۲۰۲۲) ایفای نقش کرد. جدا از بازیگری، زیتا جونز یکی از تبلیغ‌کنندگان برجستهٔ برندهای تجاری است و از اهداف مختلف خیریه حمایت می‌کند. مبارزه او با افسردگی و اختلال دوقطبی نوع دو به خوبی از سوی رسانه‌ها مستند
دوقطبی نوع دو به خوبی از سوی رسانه‌ها مستند شده است. او با بازیگر مایکل داگلاس ازدواج کرده است و از او صاحب دو فرزند شده است. زندگی. کاترین جونز در سپتامبر ۱۹۶۹ به دنیا آمد. با مایکل داگلاس در سال ۲۰۰۰ ازدواج کرده (او ۲۵ سال از همسرش کوچکتر است) و از وی دارای دو فرزند است. او می‌گوید داگلاس در اولین دیدارشان از وی خواسته تا مادر فرزندانش باشد. ازدواج آن‌ها در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۰ در هتل پلازای شهرنیویورک صورت گرفت. اولین پسرشان در ۸ اوت ۲۰۰۰ و در ۲۰ آوریل ۲۰۰۳ نیز اولین دخترشان به دنیا آمد. درسال ۲۰۱۳ مایکل
نیز اولین دخترشان به دنیا آمد. درسال ۲۰۱۳ مایکل داگلاس و کاترین زیتا جونز تصمیم گرفتند پس از ۱۳ سال ازدواج «برای مدتی از یکدیگر جدا زندگی کنند» تا دربارهٔ زندگی مشترکشان تصمیم بگیرند. وی مبتلا به اختلال دوقطبی است. همچنین او در زمینه خوانندگی نیز مستعد است. در "شیکاگو" (۲۰۰۲) به کارگردانی راب مارشال که از موزیکال به همین نام ساخته شد، او در کنار رنی زلوگر نقش خوانندهٔ کلوپ‌شبانهٔ قاتل، ولما کلی، را ایفا کرد. او نگاه و طرز رفتار شخصیت خود را بر مبنای بازیگر لوئیز بروکس ایفا کرد و از آنجایی که فیلم‌نامه
لوئیز بروکس ایفا کرد و از آنجایی که فیلم‌نامه داستانی را برای کلی ارائه نمی‌کرد، او تلاش کرد تا «زرق وبرق» و «استیصال» شخصیت خود را از طریق «ظواهر مختصر و تفاوت‌های جزئی» به نمایش بگذارد. این فیلم و نقش‌آفرینی او مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. "شیکاگو" ۳۰۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم بود. او برای بازی در این فیلم برندهٔ جوایز اسکار، انجمن بازیگران فیلم و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. زندگی شخصی. موفقیت "شکوفه‌های دوست‌داشتنی می" (۱۹۹۱–۱۹۹۳) زیتا جونز را
دوست‌داشتنی می" (۱۹۹۱–۱۹۹۳) زیتا جونز را یک سلبریتی در بریتانیا ساخت، و زندگی شخصی او از آن زمان از سوی رسانه‌ها نگاشته شده است. روابط او در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ با شخصیت تلویزیونی جان لزلی، خواننده دیوید اسکس و ستارهٔ پاپ مایک هکنال از سوی مطبوعات بریتانیایی بسیار گزارش شده بود. در اواسط دههٔ ۱۹۹۰، او برای مدتی کوتاه با بازیگر اسکاتلندی انگوس مک‌فادین نامزد شد. در مصاحبهٔ سال ۱۹۹۵ با "دیلی میرور"، او سبک زندگی خود را چنین توصیف کرد: «من می‌نوشم، من بددهنی می‌کنم، من سکس را دوست دارم». زیتا جونز در اوت ۱۹۹۸ در
من سکس را دوست دارم». زیتا جونز در اوت ۱۹۹۸ در جشنواره فیلم آمریکایی دوویل در فرانسه پس از معرفی کردن به‌وسیلهٔ دنی دویتو با بازیگر آمریکایی مایکل داگلاس (که با هم در یک تاریخ متولد شده‌اند و ۲۵ سال از او بزرگ‌تر است) آشنا شد. آن‌ها در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ نامزد کردند و پس از اینکه طلاق داگلاس قطعی شد، در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۰ در هتل پلازا در شهر نیویورک ازدواج کردند. این مراسم مورد توجه که هزینهٔ آن ۱٫۵ میلیون پوند تخمین زده می‌شود، از سوی بی‌بی‌سی به‌عنوان «جشن عروسی سال» نام‌گذاری شد. آن‌ها قراردادی ۱ میلیون پوندی
سال» نام‌گذاری شد. آن‌ها قراردادی ۱ میلیون پوندی با مجلهٔ "اوکی!" برای انتشار عکس‌های این رویداد امضا کردند و سایر مطبوعات اجازه ورود به آن را نداشتند. به رغم این موضوع، روزنامه‌نگاران مجله "هلو!" به‌طور مخفیانه از مراسم عکس گرفتند و این زوج با موفقیت از مجله به دلیل تجاوز به حریم خصوصی طرح دعوی کردند. زتا جونز و داگلاس دو فرزند دارند: یک پسر، دیلن مایکل (زادهٔ اوت ۲۰۰۰)، و یک دختر، کریس زتا (زادهٔ آوریل ۲۰۰۳). این خانواده تا سال ۲۰۰۹ در برمودا و تا سال ۲۰۱۶ در روستایی در ایالت نیویورک زندگی می‌کردند. این
در روستایی در ایالت نیویورک زندگی می‌کردند. این خانواده دارای یک ملک ساحلی در نزدیکی وایده‌موسا، مایورکا است. در سال ۲۰۱۰، داگلاس مبتلا به سرطان زبان تشخیص داده شد و زیتا جونز با دورانی از لحاظ احساسی آشفته مواجه گردید. این عامل منجر به ابتلای او به افسردگی شد و به رغم درک اولیه، او علناً در مورد ابتلا به اختلال دوقطبی نوع دو صحبت کرد. او در سال ۲۰۱۱ و بار دیگر در ۲۰۱۳ با مراجعه به بیمارستان به دنبال معالجه بود. به دلیل استرس ناشی از بیماری هر دو، این زوج در سال ۲۰۱۳ تصمیم گرفتند به‌طور جداگانه زندگی کنند،
سال ۲۰۱۳ تصمیم گرفتند به‌طور جداگانه زندگی کنند، اما بدون اقدام قانونی برای جدایی یا طلاق. آن‌ها در سال ۲۰۱۴ آشتی کردند و داگلاس گفت آن‌ها «قوی‌تر از همیشه» بودند.
امین معلوف زاده ۲۵ فوریه ۱۹۴۹ در بیروت، نویسنده لبنانی است. زبان مادری وی عربی است، اما به زبان فرانسه می‌نویسد و آثارش به زبان‌های بسیار ترجمه شده‌است. وی در ۱۹۹۳ جایزه گنکور را برای رمان صخره تانیوس دریافت کرد. زندگی. امین معلوف فرزند رشدی معلوف - سیاستمدار و شاعر برجسته دهه شصت - است. پدرش در مجلات الجزیره و صفا کار می‌کرد. امین در لبنان و در دانشگاه فرانسوی سن ژوزف (مدرسه الاباء الیسوعین) تحصیل کرد. کار مطبوعاتی را در ۱۹۷۱ با روزنامه النهار آغاز کرد و تا ۱۹۷۶ به همکاری با این روزنامه ادامه داد. سپس از
۱۹۷۶ به همکاری با این روزنامه ادامه داد. سپس از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ در مجله المستقبل قلم زد و در همین سال به پاریس مهاجرت کرد. معلوف پس مدتی کار در سمت سردبیری مجله ژون آفریک (Jeune Afrique) روزنامه‌نگاری را رها کرد و خود را وقف رمان‌نویسی نمود. نخستین کتابش «جنگ‌های صلیبی از دیدگاه اعراب» (۱۹۸۳) اثری غیر داستانی بود که بر اساس نوشته‌ها، دیده‌ها و گزارش‌های نویسندگان و تاریخ‌نگاران عرب سعی در تحلیل جنگ‌های صلیبی داشت. این کتاب تا آن زمان، دست کم به زبان فرانسه، نخستین کتابی بود که این رویداد تاریخی را بر اساس
نخستین کتابی بود که این رویداد تاریخی را بر اساس آرای نویسندگان مسلمان بررسی می‌کرد. معلوف در نگارش این کتاب از مشاهدات جهانگردانی چون ابن اثیر، ابن القلانسی، ابن منقذ و ابن جبیر و مورخانی چون بهاالدین شداد و عمادالدین اصفهانی و ابوالفدا استفاده کرده بود. دومین کتاب معلوف، لئوی آفریقایی (۱۹۸۶)در قالب رمانی مهیج به شرح زندگانی جهانگردی تقریباً ناشناخته از سده شانزدهم به نام حسن بن محمد وزان مشهور به جیووانی لئو دی مدیجی، معروف به لئوی آفریقایی می‌پرداخت. طی دو سال، سیصد هزار نسخه از این کتاب به فروش رفت و
دو سال، سیصد هزار نسخه از این کتاب به فروش رفت و به چندین زبان ترجمه شد. دومین اثر داستانی معلوف به نام سمرقند در ۱۹۸۸ منتشر شد، داستانی گیرا از سرگذشت دست‌نوشته خیام که در قالب آن دوره‌ای از تاریخ ایران (از ۴۱۱ ق تا ۱۲۹۱ ش) روایت می‌شود. عشق به خیام و رباعیات او بنژامن اُ لوساژ، روزنامه‌نگار و پژوهنده آمریکایی، را به ایران می‌کشاند. او پس از پشت سر گذاشتن حوادث بسیار، سرانجام این دست‌نوشته گرانقدر را به دست آورده و تصمیم دارد تا آن را با خود به آمریکا ببرد. اما تایتانیک، کشتی حامل او و همسرش، غرق شده و با
اما تایتانیک، کشتی حامل او و همسرش، غرق شده و با خود صندوقچه طلایی حاوی دست‌نوشته را نیز به اعماق اقیانوس می‌برد. باغ‌های روشنایی (۱۹۹۱)، چهارمین کتاب معلوف که توانست جایزه خانه انتشارات پاریس را به خود اختصاص دهد، شرح زندگانی مانی است. به گفته معلوف قصد وی از نوشتن این کتاب، که به زندگی و آموزه‌های این پیامبر و نگارگر آشتی‌خواه ایرانی و نقش ستودنی شاپور اول ساسانی در گسترش آیین او می‌پردازد، شرح حالات روحی انسان و عطش او برای آزادی بوده‌است. نخستین سده پس از بئاتریس (۱۹۹۲) نتوانست بر خلاف آثار پیشین معلوف
بئاتریس (۱۹۹۲) نتوانست بر خلاف آثار پیشین معلوف توجه چندانی برانگیزد و گمنام ماند. گمنامی این اثر یک سال بعد با کتاب صخره تانیوس جبران شد. صخره تانیوس که برنده جایزه گنکور شد، شرح مجاهدت‌های پدر و پسری برای اعاده حیثیت خود است و از خلال ماجرایی روستایی به واقعیت‌های امروز لبنان می‌پردازد. هفتمین اثر معلوف، بندرهای شرق، رنج‌های لبنان را در قالب زندگی جوانی به نام عصیان روایت می‌کند. اما این کتاب با آثار پیشین معلوف تفاوتی بنیادین دارد؛ این بار شخصیتی تاریخی در مرکز اثر نیست و نویسنده نیز چندان به تاریخ
در مرکز اثر نیست و نویسنده نیز چندان به تاریخ پایبندی نشان نمی‌دهد. ویژگی برجسته سبک معلوف، مقطع‌نویسی است. در نوشته‌های او هر جمله حیات مستقل دارد، به این شکل که وقتی او می‌تواند-و حتی در برخی موارد باید- جملات را به هم متصل کند، با نقطه از هم جدایشان می‌کند. امین معلوف از کسانی است که در جایگاه روزنامه‌نگار، در ماجرای انقلاب اسلامی سال ۵۷ روح‌الله خمینی را از پاریس تا تهران همراهی کرد. آثار. رمان سرگشتگان ترجمه حمیدرضا مهاجرانی ا نشر روزنه ۱۳۹۷
تهرانجلس () یا پارس کوچک () یک تکواژ چندوجهی است که از ترکیب «تهران» پایتخت ایران و «لس آنجلس» مشتق شده است. پیشینه ایرانیان لس آنجلس در وست‌وود، لس آنجلس به پس از انقلاب ۱۳۵۷ بر می‌گردد که باعث شد هزاران ایرانی به ایالات متحده مهاجرت کنند. تقاطع بلوار وست‌وود و خیابان ویلکینز توسط شهرداری لس‌آنجلس به‌عنوان چهارراه پارسی شناخته می‌شود. طبق گزارشِ رادیو ملی آمریکا (NPR)، تا ۲۰ درصد جمعیت کل بورلی هیلز را مقیمان ایرانی تشکیل می‌دهند. سایت گوگل در سال ۲۰۱۲ این منطقه را با نام تهرانجلس ثبت کرد. کد تلفن این
این منطقه را با نام تهرانجلس ثبت کرد. کد تلفن این منطقه ۳۱۰ است که با پیش‌شماره ۴ آن مختص این منطقه است. کد پستی این منطقه ۹۰۲۱۰ و ۹۰۲۱۱ است. پیشینه. این اصطلاح به کنایه در مورد خود لس آنجلس به دلیل حضور بسیار ایرانی‌ها نیز به کار می‌رود و به خصوص پس از وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷و موج ورود مهاجرین ایرانی به این نواحی شایع شد. اوایل یک جمعیت کوچک ایرانی در وست‌وود، لس آنجلس محله وست‌ساید در دهه ۱۹۶۰ متمرکز بود. بعداً به علت حوادث انقلاب ۱۹۷۹ ایران، مهاجرت به این منطقه چندین برابر شد. همچنین داستان کوتاه طنزی نیز
چندین برابر شد. همچنین داستان کوتاه طنزی نیز از سید ابراهیم نبوی در مجموعه داستانی به همین نام وجود دارد. بلوار وست‌وود به دلیل وجود مغازه‌ها و رستوران‌های ایرانی بسیار معروف شده است. ایرانیان مقیم خارج لس آنجلس وارد طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله مجلات، روزنامه‌ها، رادیو و ایستگاه‌های تلویزیونی شد و در زمان زندگی در خارج از کشور به تولید فرهنگ مدرن جهانی ایرانی کمک زیادی کرد. گورستان معروفی به نام گورستان وست وود در این منطقه وجود دارد که محل دفن افراد مشهوری همچون مرلین مونرو، هایده، نادر نادرپور و
مشهوری همچون مرلین مونرو، هایده، نادر نادرپور و مهستی می‌باشد. خواهرخواندگی دو شهر تهران و لس آنجلس. لازم به یادآوری است که در سال ۱۳۵۰ خورشیدی و پیش از انقلاب سال ۵۷، دو شهر تهران و لس آنجلس شهرهای خواهر خوانده اعلام شده بودند. توزیع. با افزایش جمعیت، ایرانی‌ها و فرزندان آمریکایی‌تبارشان در محله‌هایی در سراسر لس‌آنجلس، از جمله تارزانا، وودلند هیلز، انسینو، و بورلی هیلز، و همچنین شهرهای ارواین، هانتینگتون بیچ و جاهای دیگر در اورنج کانتی ساکن شده‌اند. آنها همچنین خانه‌های خود را در سن دیگو و منطقه پالم
همچنین خانه‌های خود را در سن دیگو و منطقه پالم اسپرینگز دره کواچلا ساخته‌اند. اقتصاد. اقتصاد تهرانگلس ویژگی‌های مرکزی اقتصاد منطقه قومی را نشان می‌دهد و به دلیل ویژگی‌های فرهنگی (ایرانی) خود، طیف وسیع‌تری از فرصت‌های شغلی را نسبت به بازار عمومی فراهم می‌کند و به این ترتیب روشی امکان‌پذیر برای مهاجران ایرانی برای یافتن شغل و یکپارچگی اقتصادی فراهم می‌کند. تهرانگلس محل زندگی جامعه قابل توجهی از کارآفرینان ایرانی مهاجر است که صاحب مشاغل خود هستند. تابلوهای تجاری معمولاً به زبان فارسی است که در مغازه‌ها نیز به
معمولاً به زبان فارسی است که در مغازه‌ها نیز به آن صحبت می‌شود. مشاغل ایرانی به ویژه در بلوار وست وود بین بلوار ویلشر در وست وود تا بلوار پیکو رایج هستند.
آراگورن () یک شخصیت و یک قهرمان در "ارباب حلقه‌ها" نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین است. آراگورن که تکاوری از شمال بود، نخست با نام استرایدر معرفی شد و بعداً معلوم شد که وارث ایسیلدور، پادشاهی گاندور است. او یکی از دوستان مورد اعتماد گندالف بود و بخشی از جستجوگران برای از بین بردن حلقه یگانه بود و ارباب تاریک سائورون را شکست داد. همان‌طور که در داستان آراگورن و آرون گفته شده‌است، او عاشق الف جاویدان، آرون، شد؛ پدر آرون، الروند، آن‌ها را از ازدواج منع کرد مگر این‌که آراگورن پادشاه آرنور و گوندور شود. پس از از دست
آراگورن پادشاه آرنور و گوندور شود. پس از از دست دادن گندالف در معدن‌های موریا، آراگورن هدایت یاران حلقه را بر عهده گرفت. هنگامی که یاران از هم جدا شدند، او هابیت‌های مریادوک برندی‌باک و پرگرین توک را با کمک لگولاس الف و گیملی دورف در جنگل فنگورن تعقیب کرد. او سپس در نبرد درهٔ هلم و دشت‌های پله‌نور شرکت کرد. پس از شکست نیروهای سائورون در گوندور، او ارتش گوندور و روهان را در مقابل دروازهٔ سیاه موردور رهبری کرد و توجه سائورون را پرت کرد و فرودو بگینز و سم‌وایز گمجی را قادر ساخت تا حلقهٔ یگانه را نابود کنند.
گمجی را قادر ساخت تا حلقهٔ یگانه را نابود کنند. آراگورن توسط مردم گوندور به عنوان پادشاه مورد قبول قرار گرفت و پادشاه گوندور و آرنور شد. او سپس با آرون ازدواج کرد و ۱۲۲ سال حکومت کرد. تالکین این شخصیت را در یک دوره طولانی توسعه داد و از هابیتی با نام مستعار تروتر آغاز کرد. او پیش از رسیدن به انسانی به نام آراگورن، نام‌های زیادی را امتحان کرد. مفسران چهره‌های تاریخی نظیر پادشاه اسوالد نورثومبریا و پادشاه آلفرد بزرگ را به عنوان منابع الهام آراگورن مطرح کرده‌اند و و به موازی‌هایی مانند گذراندن وقت در تبعید و
و و به موازی‌هایی مانند گذراندن وقت در تبعید و افزایش ارتش برای بازپس‌گیری پادشاهی‌های خودشان اشاره کرده‌اند. آراگورن با شخصیت کرایست به عنوان پادشاه مقایسه شده‌است و با استفاده از نبوت به موازات پیشگویی عهد عتیق دربارهٔ مسیحا کامل شد. دیگران وضعیت ادبی او را با استفاده از طبقه‌بندی نورتروپ فرای ارزیابی کرده‌اند و می‌گویند در حالی که هابیت‌ها در حالت «میمتیک کم» هستند و شخصیت‌هایی مانند ایومر در حالت «میمتیک بالا» قرار دارند، آراگورن به سطح قهرمان «رمانتیک» می‌رسد، زیرا از نظر توانایی و طول عمر نسبت به
می‌رسد، زیرا از نظر توانایی و طول عمر نسبت به اطرافیان خود برتر است. زندگی‌نامه. آراگورن در ۱ عصر سوم ۲۹۳۱ دیده به جهان گشود؛ و تنها دو سال بعد از تولدش هنگامی که پدرش آراتورن دوم توسط اُرکها کشته شد شانزدهمین سالار دونه داین گشت. مادر آراگورن گیل رائن او را به منزل الروند در ریوندل برد تا در آنجا زندگی کند. الروند آراگورن را به عنوان پسر خوانده‌اش می‌پذیرد و نام استل را برای او برمی‌گزیند. آگورن تا سال ۲۹۵۱ از نام واقعی و جد و سلسله‌اش آگاه نشد تا هنگامی که او به بیست سالگی رسید الروند تشخیص داد که او