payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عنوان نایب قهرمانی جام تخت جمشید را به‌دست آورد. ترکیب اصلی پرسپولیس در این سال: مودت – دادکان – ذوالفقار نسب – فاطمی مقدم – ادیبی – علی پروین – حاج رحیمی پور – عزیزی – ایرانپاک – الله وردی – دستجردی. در خرداد همان سال جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ در تهران برگزار شد و ایران با برتری مقابل تیمهای عراق، یمن و چین به فینال بازی‌ها رسید که در بازی فینال ایران با ضربه آزاد تماشایی پروین به کویت، سومین قهرمانی جام ملت‌های آسیا را به‌طور متوالی کسب کرد. علی پروین پس از قهرمانی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ با تیم ملی فوتبال
در جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ با تیم ملی فوتبال ایران توانست بهترین بازیکن تورنمنت شود و مزد بازی‌های خوبش مخصوصاً در بازی فینال را گرفت. یک ماه پس از قهرمانی آسیا، پروین به همراه تیم ملی عازم کانادا شد. تیم ملی فوتبال ایران در المپیک ۱۹۷۶ کانادا نتایج نسبتاً خوبی گرفت. پروین در برابر تیم قدرتمند لهستان که در آن دوره قهرمان بازی‌ها شد، موفق شد گل اول ایران را به زیبایی هر چه تمامتر به ثمر برساند. در دیماه همان سال بازی‌های مقدماتی جام جهانی آرژانتین شروع شد و تیم ایران در بازی اول به راحتی و با نتیجه ۳ بر صفر
ایران در بازی اول به راحتی و با نتیجه ۳ بر صفر عربستان را مغلوب کرد. در بازی دوم (۱۸ بهمن۵۵) در حالی که بازی گره خورده بود و تابلوی ورزشگاه آزادی نتیجه را صفر – صفر نشان می‌داد باز هم یک ضربه تماشایی از سوی پروین فریادرس تیم ملی شد. سال ۱۳۵۸ بازگشت به تیم ملی. او بعد از انقلاب از فوتبال ملی کنار رفت ولی در دی ماه ۱۳۵۸ اعلام کرد که به خاطر امام و جمهوری اسلامی به تیم ملی بازگشته است. سال ۱۳۶۱ آقای گل تهران. در این سال و در سن ۳۶ سالگی، او با ۱۴ گل، آقای گل جام باشگاه‌های تهران شد. سال ۱۳۶۸ مربیگری در تیم
جام باشگاه‌های تهران شد. سال ۱۳۶۸ مربیگری در تیم ملی. در این سال پرسپولیس با مربیگری پروین ضمن کسب عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های تهران، در مسابقات لیگ قدس که در دوگروه برگزار می‌شد، در گروه اول صدرنشین و به مرحله نیمه نهایی صعود کرد. در این سال و پس از ناکامی تیم ملی ایران در صعود به جام جهانی ایتالیا، فدراسیون فوتبال ایران علی پروین را به عنوان سر مربی تیم ملی منصوب کرد. وی اولین بار در تاریخ ۱۰ آذر ۶۸ در دیدار مقابل یمن جنوبی روی نیمکت نشست. پروین در اولین حضور به عنوان مربی، تیم ایران را در جام صلح و
حضور به عنوان مربی، تیم ایران را در جام صلح و دوستی کویت همراهی کرد. در اواخر این سال از سوی پروین ۱۰۰ بازیکن تهرانی و شهرستانی به اردوهای مقطعی تیم ملی دعوت شدند و چند بازی تدارکاتی از جمله دیدار مقابل تیمهای لهستان و شوروی برگزار شد. سال ۱۳۶۹، قهرمانی در بازی‌های آسیایی پکن. در آغاز این سال پرسپولیس در مرحله نیمه نهایی لیگ (۶۸) با شکست دارایی به فینال رسید و در بازی نهایی ۲ بر۱ مغلوب استقلال شد. این اولین بار بود که پرسپولیس با مربیگری پروین به استقلال می‌باخت. در جام باشگاه‌های تهران نیز پرسپولیس با
می‌باخت. در جام باشگاه‌های تهران نیز پرسپولیس با گل‌شماری نسبت به استقلال و برای پنجمین سال متوالی قهرمان شد. در مهر ماه ۶۹ بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در شهر پکن برگزار شد و تیم ملی ایران با مربیگری علی پروین پس از سال‌ها اولین قهرمانی خود در آسیا را جشن گرفت. ایران در فینال رقابت‌ها در ضربات پنالتی تیم کره شمالی را شکست داد. سال ۱۳۷۰، قهرمانی در جام در جام آسیا. پرسپولیس در سال ۷۰ عنوان نایب قهرمانی تهران و سومی لیگ را کسب کرد. در جام حذفی تهران نیز در دور اول حذف شد و در جام حذفی آسیا که از سال قبل باقی‌مانده
شد و در جام حذفی آسیا که از سال قبل باقی‌مانده بود پس از کناره‌گیری دائو ریال کره جنوبی با غلبه بر تیم‌های الهلال عربستان و المحرق بحرین اولین جام حذفی آسیا (جام در جام آسیا) را فتح کرد. این اولین عنوان بین‌المللی پرسپولیس بود. همچنین در مهر ماه همان سال تیم ملی فوتبال ایران در جام بین قاره‌ای آسیا و آفریقا به مصاف الجزایر قهرمان جام ملت‌های آفریقا رفت. دیدار رفت در تهران برگزار شد و تیم ملی فوتبال ایران در یکی از بهترین بازی‌های تاریخ خود با حساب ۲ بر ۱ الجزایر را شکست داد. قبل از بازی برگشت پروین در
۱ الجزایر را شکست داد. قبل از بازی برگشت پروین در مصاحبه با جراید گفت:در الجزیره با سیستم «علی اصغری» حریف را متوقف می‌کنیم. تیم ایران در این بازی با ارائه یک بازی بسته تا دقایق پایانی درحفظ نتیجه موفق بود ولی در یک لحظه غفلت، بین حلیمه مدافع الجزایر در بین مدافعان پرشمار ما توپ را درون دروازه عابدزاده جای داد تا عنوان قهرمانی دو قاره به الجزایری‌ها برسد. سال ۱۳۷۱، ناکامی در جام ملت‌های آسیا. ادامه بازی‌های حذفی سال قبل برگزار شد و پرسپولیس، با نتیجه ۲ بر ۱ ملوان انزلی را مغلوب کرد. در جام در جام آسیا نیز
ملوان انزلی را مغلوب کرد. در جام در جام آسیا نیز تیم پرسپولیس پس از انصراف نماینده لبنان دربرابر تیمهای فانجا امان، بنی یاس امارات و الاتحاد عربستان در مجموع به برتری دست یافت و به فینال بازی‌ها رسید. در این زمان علی پروین به علت مشغله زیاد و به خاطر حضور و تمرکز بیشتر بر روی تیم ملی که عازم جام ملت‌های آسیا (۱۹۹۲) بود، در بیشتر بازی‌ها محمد مایلی کهن را به جای خود قرار می‌داد. در جام ملت‌های آسیا ایران در دور اول حذف شد. در دیدار رفت نهایی جام در جام آسیا تیم پرسپولیس در حالی که چند یار اصلی خود را به
تیم پرسپولیس در حالی که چند یار اصلی خود را به همراه نداشت در ورزشگاه ملی توکیو در برابر نیستان ژاپن به تساوی یک بر یک رسید و قرار شد بازی برگشت در فروردین ماه سال بعد برگزا ر شود. در فینال جام آزادگان نیز دیدار فینال بین دو تیم پرسپولیس و پاس برگزار شد که این دیدار پس از ۱۲۰ دقیقه یک بر یک مساوی خاتمه یافت و در ضربات پنالتی این پاسی‌ها بودند که برای دومین بار پیاپی جام را مال خود کردند. همچنین در دی و بهمن ماه این سال بازی‌های سوپر لیگ باشگاه‌های تهران برگزار شد و تیم پرسپولیس به علت انتخاب قبلی به عنوان
شد و تیم پرسپولیس به علت انتخاب قبلی به عنوان مهمان در این بازی شرکت کرد؛ که در این بازی‌ها با مربیگری محمد مایلی کهن و بازیکنان جوان‌تر به میدان رفت. سال ۱۳۷۲، برکناری پروین از تیم ملی. در شروع این سال پرسپولیس بازی برگشت خود در جام در جام آسیا را در ورزشگاه آزادی در برابر نیسان ژاپن برگزار کرد و در حالی که دربازی رفت نیمی از راه قهرمانی را طی کرده بود، در تهران و در کمال ناباوری یک بر صفر مغلوب حریف ژاپنی شد؛ و جام را از کف داد. در خرداد و تیر ماه سال ۱۳۷۲، تیم ملی فوتبال ایران در جام اکو قهرمان شد و سپس
تیم ملی فوتبال ایران در جام اکو قهرمان شد و سپس در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ موفق عمل کرد و به دور دوم صعود نمود. در جام حذفی آسیا (۱۹۹۳) پیروزی پس از غلبه بر السالمیه کویت در برابر العربی قطر باخت و حذف شد. در جام آزادگان نیز پس از سایپا به مقام دومی رسید. در مهر ماه ۷۲ بازی‌های مقدماتی جام جهانی آمریکا در دوحه قطر برگزار شد و ایران در حالی که چند بازیکن نام آشنای خود از جمله کرمانی مقدم، پیوس و محرمی را به علت محرومیت و عابدزاده را به علت مصدومیت در اختیار نداشت و بدون بازی تدارکاتی جدی راهی این
در اختیار نداشت و بدون بازی تدارکاتی جدی راهی این رقابت‌ها شد و در روز اول با ۳ گل به کره جنوبی باخت. این باخت تبعات بسیار بدی برای فوتبال ما در پی داشت، زیرا بر اساس گفته‌های بازیکنان آن دوره، پس از این بازی در رختکن و هتل محل اقامت اختلاف و کشمکش بین بازیکنان و مربیان بالا گرفت تا جایی که بعضی از بازیکنان قصد ترک اردو را داشتند که با پا در میانی مسئولان، ظاهراً غائله خاتمه یافت. ایران در بازی دوم ژاپن را مغلوب کرد و در بازی سوم که از حساسیت بالایی بر خوردار بود به مصاف عراق رفت و مغلوب این تیم شد. کره
بود به مصاف عراق رفت و مغلوب این تیم شد. کره شمالی را دو بر یک برد و در بازی آخر در برابر عربستان در یک بازی پر گل و بدون تاکتیک که در آن هدف فقط گلزنی بود مغلوب عربستان شد تا این تیم به همراه کره جنوبی مسافر آمریکا شود. ایران در بین ۶ کشور پنجم شد. پس از بازگشت تیم ملی، برخوردها با پروین از فرودگاه آغاز شد و تا منزل و محل کار او ادامه یافت، با نادیده گرفتن یک عمر بازی، مربیگری و افتخاراتی که برای پرسپولیس و ایران به‌دست آورده بود و با وجود اینکه پروین از ماه‌ها قبل از بازی‌های قطر بارها گفته بود که تیم
ماه‌ها قبل از بازی‌های قطر بارها گفته بود که تیم ملی مشکل دارد (مشکل بازی تدارکاتی، بازیکن، مالی و…) پس از چند روز کادر مربیان تیم ملی شامل پروین، ابراهیمی، کماسی و مایلی کهن از کار برکنار شدند. البته تبعات شکست در قطر ادامه یافت تا آنجا که صفی‌زاده رئیس فدراسیون فوتبال و حسن غفوری فرد رئیس سازمان تربیت بدنی نیز کنار گذاشته شدند. پس از برکناری پروین وی در تیم پرسپولیس هم مربیگری نکرد و محمد پنجعلی به همراه ناصر محمدخانی هدایت تیم را بر عهده گرفتند. سال ۱۳۷۷، بازگشت مجدد پروین. پس از کسب نتایج ضعیف از سوی
بازگشت مجدد پروین. پس از کسب نتایج ضعیف از سوی تیم پرسپولیس، هواداران این تیم مدام خواهان بازگشت علی پروین شدند. امیر عابدینی مدیرعامل باشگاه، ابتدا زیر بار نمی‌رفت ولی پس از بازی‌ها و نتایج روزهای اول لیگ ۷۷ وی عقب‌نشینی کرد و زمینه حضور مجدد پروین را فراهم نمود. پس از ۵ سال، در مهر ماه سال۷۷ (بازی با فجر سپاسی) پروین بار دیگر به صحنه فوتبال بازگشت و به عنوان سرمربی پرسپولیس بر روی نیمکت این باشگاه پر طرفدار نشست. روز بازگشت مجدد او به فوتبال یکی از روزهای بسیار ماندنی در نزد وی و هواداران بود. یک ماه
بسیار ماندنی در نزد وی و هواداران بود. یک ماه بعد، شادی هواداران تکمیل شد و در روز ۲۲ آبان پرسپولیس، رقیب سنتی خود (استقلال) را با یک گل مغلوب کرد، این برد در حالی به دست آمد که خوشبین‌ترین افراد هم این نتیجه را پیش‌بینی نمی‌کردند اما پرسپولیس با ترفندهای مخصوص پروین، استقلال را مغلوب کرد و در پایان سال نیز قهرمان شد. سال ۱۳۷۸، تکرار قهرمانی. در این سال پرسپولیس در رقابت‌های جام حذفی (باقی‌مانده از سال قبل) به مقام قهرمانی رسید و در فینال استقلال را ۲ بر ۱ شکست داد. در لیگ آزادگان نیز این تیم طی دو دیدار
شکست داد. در لیگ آزادگان نیز این تیم طی دو دیدار رفت و برگشت موفق عمل کرد. در بازی رفت (۲ مهر) در حالی که داور عربستانی دو یار پرسپولیس را در همان نیمه اول از بازی اخراج کرد برد استقلالی‌ها مسجل می‌نمود ولیکن تیم پرسپولیس با ارائه یک بازی غیرتمند و هماهنگ نتیجه مساوی را رقم زد، نتیجه‌ای که برای قرمزها کمتر از برد نبود. در بازی برگشت (۸ اسفند) پرسپولیس با دو گل، استقلال را مغلوب کرد و در پایان بازی‌ها با هفت امتیاز اختلاف نسبت به استقلال قهرمان شد. سال ۱۳۷۹، اختلافات مدیریتی باشگاه پرسپولیس. در آغاز این سال
اختلافات مدیریتی باشگاه پرسپولیس. در آغاز این سال پرسپولیس در جام باشگاه‌های آسیا، سوم شد. در این سال و طی چند مرحله اختلافات مدیریتی در باشگاه پرسپولیس بالا گرفت و در حالی که بازیکنان و مربیان این تیم از این همه سردرگمی و همچنین مشکلات مالی کلافه شده بودند، پروین با سیاست خاص خود بازیکنان را جمع‌آوری کرد و ضمن روحیه دادن، آن‌ها را روانه بازی‌ها کرد که عنوان نایب قهرمانی در آخرین لیگ آماتوری ایران و مقام سوم آسیا دستاورد آن بود. سال ۱۳۸۱، قهرمانی معجزه‌آسا. در اوایل سال اکبر غمخوار از سوی هیئت مدیره باشگاه
در اوایل سال اکبر غمخوار از سوی هیئت مدیره باشگاه به عنوان مدیر عامل برگزیده شد و در خرداد ماه در حالی که قهرمانی استقلالی‌ها در لیگ حتمی به نظر می‌رسید، پرسپولیس در حالتی معجزه آسا قهرمانی را از چنگ آبی‌ها درآورد. در این سال مشکلات مالی در باشگاه بیداد می‌کرد. سال ۱۳۸۲، برکناری مجدد پروین و تولد آذربایجان. در این سال و پس از پایان دومین لیگ حرفه‌ای، سران پرسپولیس یک مربی اهل کرواسی (وینگو بگوویچ) را جایگزین پروین کردند. پروین به عشق مردم و دوستانش به یاد روزهای جوانی در باشگاه‌های البرز و کیان امتیاز
روزهای جوانی در باشگاه‌های البرز و کیان امتیاز باشگاه آذربایجان را خریداری کرد تا این تیم پایگاه هوادارانش باشد. پس از خرید باشگاه با چند بازیکن مطرح سالهای قبل مثل رضا شاهرودی، بهزاد داداش‌زاده، علی باغمیشه و صالح پور توافق کرد. تیم آذربایجان بازی‌های خود را زیرگروه لیگ دسته دوم ایران پیگیری کرد و در پایان بازی‌های مقدماتی از گروه اول و در حضور تیمهای شهرداری لنگرود، آذر آب اردبیل، سپید رود رشت، فرمانداری مریوان، استقلال انزلی و پرسپولیس زنجان به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله بعدی بازی‌ها شد. پروین در سال
دوم گروه راهی مرحله بعدی بازی‌ها شد. پروین در سال ۸۳ مجدداً به پرسپولیس بازگشت و به عنوان مدیرفنی پرسپولیس مشغول به کار شد. استیل آذین. او در اردیبهشت ۱۳۸۶ با خرید امتیاز تیم اکباتان تهران به مبلغ ۸۰۰ میلیون تومان، رسماً مدیریت و اداره این تیم را برعهده گرفت. که نام آن را به استیل آذین تغییر داد و بازیکنان صاحب نامی همچون: ابراهیم میرزاپور، فرزاد مجیدی، بهروز رهبری‌فر، حامد کاویانپور، علی انصاریان، ابراهیم اسدی، محمد محمدی، داوود فنایی، پژمان جمشیدی، محمد پروین، نیما نکیسا، ایمان رزاقی‌راد و … به مربیگری
پروین، نیما نکیسا، ایمان رزاقی‌راد و … به مربیگری تئودی یونگ سپس بهروز رهبری‌فر و فرهاد کاظمی در آن فعالیت می‌کردند. استیل آذین در فصل ۱۳۸۷–۱۳۸۸ به لیگ برتر فوتبال ایران راه یافت. راهیابی به هیئت مدیره پرسپولیس. دراواخر شهریور ماه سال ۹۰ با حکمی از سوی محمد عباسی وزیر ورزش علی پروین به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره پرسپولیس انتصاب کرد، وی همچنین محمد حسین ن‍ژاد فلاح (معاون سابق احمدی‌نژاد و رئیس سابق سازمان بنیاد شهید) و لطف‌الله فروزنده دهکردی (معاون برنامه‌ریزی و منابع احمدی‌نژاد) و سردار رویانیان و محمد
و منابع احمدی‌نژاد) و سردار رویانیان و محمد پنجعلی را به عنوان دیگر اعضای هیئت مدیره انتخاب کرد که هیئت مدیره هم در اقداماتی سردار رویانیان را به عنوان مدیر عامل و فروزنده (معاون احمدی‌نژاد) را به عنوان رئیس هیئت مدیره انتخاب کردند." او هم‌اکنون رئیس شرکت پیشکسوتان کهن پرسپولیس است. مدیرعاملی پرسپولیس. در ۲ بهمن ۱۳۹۲، پس از استعفای محمدرضا رویانیان، در جلسه هیئت مدیره پرسپولیس، علی پروین به عنوان سرپرست مدیرعاملی پرسپولیس انتخاب شد. چند روز بعد در ۷ بهمن ۱۳۹۲، علی پروین رسماً به عنوان مدیرعامل پرسپولیس
۱۳۹۲، علی پروین رسماً به عنوان مدیرعامل پرسپولیس تعیین شد. در ۷ اردیبهشت ۱۳۹۳، هیئت مدیره جدید باشگاه پرسپولیس تعیین گردید، اما نام علی پروین در میان آنان دیده نمی‌شد. در ۸ اردیبهشت ۱۳۹۳، با رأی اعضای هیئت مدیره جدید، علیرضا رحیمی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس شد و جای علی پروین را گرفت.
برانکو ایوانکوویچ (زادهٔ ۲۸ فوریه ۱۹۵۴ در واراژدین) بازیکن پیشین در پست هافبک و سرمربی کنونی فوتبال اهل کرواسی است. برانکو سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ بود. او تیم فوتبال امید ایران را در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ قهرمان کرد و همچنین در لیگ برتر به عنوان سرمربی با باشگاه پرسپولیس به سه قهرمانی متوالی لیگ دست یافت و موفق شد با این تیم به فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ راه پیدا کند. او اکنون سرمربی تیم ملی چین است. مربیگری. تیم ملی ایران. برانکو در ۹ بهمن ۱۳۸۰ به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال
در ۹ بهمن ۱۳۸۰ به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد و در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ سرمربی تیم ایران نیز بود. او تیم فوتبال امید ایران را در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ قهرمان کرد. بهترین رتبه ایران در رده‌بندی فیفا، در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۵، و در حالی که تیم ملی با هدایت برانکو در یک بازی مانده به پایان رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ صعود خود به این مسابقات را قطعی کرده بود کسب گردید. در این رده‌بندی تیم ملی ایران با قرار گرفتن در رده پانزدهم فیفا بهترین رنکینگ تاریخ فوتبال ایران را به دست آورد. سرمربیگری
تاریخ فوتبال ایران را به دست آورد. سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران را در آن زمان، برانکو ایوانکوویچ بر عهده داشت. پرسپولیس. باشگاه پرسپولیس با توجه به قول‌های حسین هدایتی جهت پرداخت مبلغ قرارداد برانکو، با او به توافق رسید و برانکو ایوانکوویچ سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس شد. او چهلمین سرمربی تاریخ پرسپولیس، پنجمین کروات و چهاردهمین مرد خارجی نیمکت پرسپولیس بود. او در فصل اول حضور خود با کنار گذاشتن چندین بازیکن تیم توانست علاوه بر پیروزی در شهرآورد با پرسپولیس چند پله صعود کند؛ فصل بعد برانکو و پرسپولیس ضمن
چند پله صعود کند؛ فصل بعد برانکو و پرسپولیس ضمن به‌دست آوردن رکوردهای مختلف لیگ داخلی ایران، به دلیل تفاضل گل کمتر، نایب قهرمان لیگ برتر شدند (لیگ برتر فوتبال ایران ۹۵–۱۳۹۴)؛ در فصل ۱۳۹۵–۱۳۹۶، برانکو با پرسپولیس بااختلاف‌ترین (امتیاز در جدول) قهرمانی تاریخ لیگ برتر فوتبال ایران را به‌دست آورد و قهرمان سوپرجام فوتبال ایران (۱۳۹۶٬۱۳۹۷٬۱۳۹۸) نیز شد. در آن فصل پرسپولیس رکوردهای زیادی را جابه‌جا کرد یا شکست. همچنین برانکو برای نخستین‌بار پرسپولیس را به فینال لیگ قهرمانان آسیا برد. وهم چنین برانکو با پرسپولیس
قهرمانان آسیا برد. وهم چنین برانکو با پرسپولیس موفق به قهرمانی در جام حذفی ایران شد. در دوره کار او در ایران به او لقب «پروفسور» داده شد. او توانست یازدهمین و دوازدهمین قهرمانی پرسپولیس در لیگ سراسری ایران را نیز به همراه این تیم به‌دست آورد و ۳ هفته زودتر به عنوان قهرمانی لیگ هفدهم وهجدهم دست یافت. الاهلی. پس از جدایی از پرسپولیس در ژوئن ۲۰۱۹ برانکو با قراردادی دو ساله به الاهلی عربستان پیوست اما در سپتامبر همان سال و پس از فقط پنج بازی و کسب دو برد، دو باخت و یک تساوی، به دلیل نتایج ضعیف از این تیم کنار
و یک تساوی، به دلیل نتایج ضعیف از این تیم کنار گذاشته شد. تیم ملی عمان. برانکو در ژانویهٔ ۲۰۲۰ به عنوان سرمربی تیم ملی عمان انتخاب شد. او در‌ ژانویه ۲۰۲۴ پس از حذف عمان از جام ملتهای آسیا از این تیم جدا شد. تیم ملی چین. برانکو در فوریه ۲۰۲۴ به عنوان سرمربی تیم ملی چین انتخاب شد.
دینامیت (انگلیسی: Dynamite) یک مادهٔ انفجاری است که از جذب نیتروگلیسیرین، در یک مادهٔ خنثی مانند دیاتومایت تولید می‌شود. این کشف توسط آلفرد نوبل ثبت شد. کشف دینامیت. آلفرد نوبل دریافت که اگر نیتروگلیسیرین جذب یک مادهٔ خنثی مانند دیاتومایت گردد، در هنگام جابه‌جایی به مراتب امن‌تر خواهد بود و آن مخلوط را در سال ۱۸۶۷ به نام دینامیت ثبت کرد. او برای این کار از ترکیب سه واحد نیتروگلیسیرین و یک واحد دیاتومایت (که متشکل از ۸۶٪ سیلیس، ۵٪ سدیم، ۳٪ منیزیم و ۲٪ آهن است) به علاوه مقدار کمی کربنات سدیم استفاده کرد و آن
به علاوه مقدار کمی کربنات سدیم استفاده کرد و آن را برای اولین بار در یک مراسم شکار در ردهیل، در سوری انگلستان به نمایش درآورد که مورد استقبال قرار گرفت. و همین‌طور خاصیت انفجاری بسیار بالایی دارد. ویژگی‌ها. امروزه بر روی دینامیت‌ها واژهٔ «شدیداً منفجره» درج می‌شود. مفهوم این عبارت این است که این ماده قدرت تخریب بالایی دارد ولی از دستهٔ مواد منفجرهٔ آتش‌زا نیست. دینامیت اولین مادهٔ منفجرهٔ قابل کنترلی به حساب می‌رود که از باروت قدرت بیشتری دارد. این ماده ابتدا با نام «گرد منفجرهٔ نوبل» فروخته می‌شد ولی بعد
با نام «گرد منفجرهٔ نوبل» فروخته می‌شد ولی بعد از معرفی شدنش؛ شهرت بسیاری یافت و به‌عنوان جایگزین مطمئنی برای باروت و نیتروگلیسیرین مطرح شد. نوبل به دقت بر ساخت‌وساز دینامیت نظارت می‌کرد و سریعاً باعث تعطیلی تولیدکنندگان غیرمجاز آن می‌شد. هر چند بعضی تاجران آمریکایی با ایجاد تغییرات اندکی در ترکیب اصلی، او را دور زدند، با این حال دینامیت ثروت قابل توجهی نصیب نوبل کرد. امروزه دینامیت به شکل و طرح‌های نوع به نوعی ساخته می‌شود.
اردشیر «امیر» قلعه‌نویی (؛ زادهٔ ) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایران است. وی هم‌اکنون هدایت تیم ملی فوتبال ایران را بر عهده دارد. او تیم استقلال تهران را در مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران در سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۸۸، ۱۳۹۲ و تیم سپاهان اصفهان را هم سال‌های ۱۳۸۹، ۱۳۹۰ به مقام قهرمانی رساند. وی هم‌اکنون با ۵ بار قهرمانی با تیم‌های استقلال تهران و سپاهان اصفهان، چهار نایب قهرمانی با تیم‌های استقلال تهران، تراکتور تبریز، ذوب‌آهن اصفهان و سپاهان اصفهان و دو مقام سومی با تیم‌های استقلال تهران و تراکتورسازی
مقام سومی با تیم‌های استقلال تهران و تراکتورسازی تبریز، پرافتخارترین مربی لیگ برتر فوتبال ایران است. ضمن اینکه وی توانسته دو قهرمانی در سال‌های ۱۳۸۱، ۱۳۸۷ و یک نایب قهرمانی در سال ۱۳۸۳ در جام حذفی ایران به همراه تیم استقلال تهران و همچنین یک نایب قهرمانی در سال ۱۳۹۶-۱۳۹۵ به همراه تراکتورسازی تبریز به دست آورد. آغاز زندگی. امیر اردشیر قلعه‌نویی در ۱ آذر ۱۳۴۲ در محلهٔ نازی‌آباد تهران به دنیا آمد. پدرش نام‌های اردشیر و بابک را برای او و برادرش انتخاب کرد، اما از کودکی امیر صدایش می‌کردند. در هفت‌سالگی پدرش را
کودکی امیر صدایش می‌کردند. در هفت‌سالگی پدرش را از دست داد و مجبور به کارگری شد. در نوجوانی شاگرد قنادی بود و تا پیش از پیوستن به استقلال به مدت حدود ۱۰ سال مزرعهٔ کشاورزی خودش را اداره می‌کرد. او در کودکی کار می‌کرد تا سهمی در تأمین هزینه‌های خانواده داشته باشد. قلعه‌نویی پسری به‌نام محمد هوتن و یک دختر به‌نام خاتون دارد. دوران بازی. ردهٔ باشگاهی. راه‌آهن تهران. قلعه‌نویی فوتبال را از اواخر دهه ۱۳۵۰ با تیم جوانان راه‌آهن آغاز کرد. اردشیر لارودی و پرویز ابوطالب، نخستین کسانی بودند که او را برای تیم‌های
ابوطالب، نخستین کسانی بودند که او را برای تیم‌های پایه‌ای راه‌آهن انتخاب کردند و بعد ناصر ابراهیمی او را به تیم بزرگسالان راه‌آهن برد که توانست در سن ۱۷ سالگی، ۳ گل در جام حذفی تهران در سال ۱۳۵۹ بزند. در این فصل راه‌آهن هر دو تیم استقلال و پرسپولیس را در جام حذفی تهران شکست داد و تا فینال پیش رفت، اما با شکست در مقابل نیروی هوایی نایب قهرمان شد. او در سال ۱۳۶۰ به تیم ملی جوانان دعوت شد که نمایش قابل قبولی هم از خود نشان داد. چند ماه بعد ناصر ابراهیمی در اسفند ۱۳۶۰ از راه‌آهن به شاهین رفت. شاهین تهران.
اسفند ۱۳۶۰ از راه‌آهن به شاهین رفت. شاهین تهران. ابراهیمی از میان تمام بازیکنان نخبهٔ راه‌آهن مانند فرشاد پیوس، مرتضی یکه، و بیژن طاهری، تنها قلعه‌نویی ۱۸ ساله را با خود به شاهین برد. شاهین ملی‌پوشان زیادی در آن روزها داشت که نادر فریادشیران، مهدی دینورزاده، نصرالله عبداللهی، محمد صادقی و حمید مجدتیموری از این جمع بودند. ابراهیمی در سال ۱۳۶۳ از شاهین جدا شد و جای خود را به محراب شاهرخی و سپس به نصرالله عبداللهی داد. در سال ۱۳۶۴ و پس از خداحافظی صادقی از فوتبال و جدا شدن دینورزاده از شاهین، قلعه‌نویی ۲۲
فوتبال و جدا شدن دینورزاده از شاهین، قلعه‌نویی ۲۲ ساله به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد، درحالی‌که در ترکیب اصلی شاهین تقریباً تمام بازیکنان از نظر سنی از او بزرگ‌تر بودند. در این دوره قلعه‌نویی علاوه بر تیم شاهین در تیم «تهران الف» هم بازی می‌کرد. در دوران جنگ ایران و عراق، لیگ کشوری بین باشگاه‌ها برگزار نمی‌شد. فدراسیون فوتبال در سال ۱۳۶۴ اقدام به برگزاری نخستین دوره لیگ پس از انقلاب، با نام لیگ قدس، بین تیم‌های استان‌ها کرد. ۱۴ تیم در مسابقات شرکت کردند و مسابقات در دو گروه هفت تیمی برگزار شد. علاوه بر
و مسابقات در دو گروه هفت تیمی برگزار شد. علاوه بر تیم‌های استان‌هایی چون اصفهان، مازندران، گیلان، آذربایجان شرقی، خوزستان، خراسان و …، دو تیم از تهران هم در این مسابقات شرکت می‌کرد. تیم «تهران الف» متشکل از منتخب یاران شاهین، استقلال و بانک ملی بود که با مربیگری امیر حاج‌رضایی در مسابقات شرکت کردند. محرمی، شکورزاده، شاهین بیانی، حاجیلو، بهتاش فریبا، قلعه‌نویی، ضیایی، باوی، مرتضی یکه، پازوکی، چنگیز، رضا احدی، مختاری‌فر، رحیم یوسفی و… اعضای این تیم بودند. «تهران ب» اما منتخبی از بازیکنان تیم‌های پرسپولیس،
ب» اما منتخبی از بازیکنان تیم‌های پرسپولیس، هما، تکاور و چند تیم دیگر بود و شامل بازیکنانی چون بهروز سلطانی، محمد پنجعلی، محمد مایلی‌کهن، حمید درخشان، ناصر محمدخانی، محمدحسن انصاری‌فرد، حمید علیدوستی، مجتبی خیراندیش و محمود نقوی بود. در پایان نخستین دوره لیگ قدس در سال ۱۳۶۴، قلعه‌نویی همراه با تیم «تهران الف» قهرمان نخستین لیگ کشوری پس از انقلاب شد. در دیدار فینال در مقابل «تهران ب» پس از اینکه با گل قلعه‌نویی بازی ۱–۱ مساوی شد، نهایتاً «تهران الف» در ضربات پنالتی «تهران ب» را شکست داد. در دوران حضور در
پنالتی «تهران ب» را شکست داد. در دوران حضور در شاهین، دو بار در سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ نایب قهرمان باشگاه‌های تهران شد و یک بار آن در نتیجهٔ دیدار فینال به‌یادماندنی سال ۱۳۶۴ بین استقلال و شاهین بود. در این بازی که استقلال در ضربات پنالتی شاهین را شکست داد، ناصر حجازی، پرویز مظلومی، امیر قلعه‌نویی و محمود پازوکی از بازیکنان موفق زمین بودند. در طول ۱۱ هفتهٔ لیگ باشگاه‌های تهران در سال ۱۳۶۴ قلعه‌نویی و حمید درخشان هر کدام سه بار از طرف کیهان ورزشی به عنوان بازیکن هفته انتخاب شدند و از موفق‌ترین بازیکنان فصل
هفته انتخاب شدند و از موفق‌ترین بازیکنان فصل بودند، اما قلعه‌نویی تنها به پیراهن «تیم ملی ب» رسید تا همراه این تیم در جام بین‌المللی دهه فجر شرکت کند. در اواسط لیگ سال ۱۳۶۶، پس از پیروزی ۲ بر صفر شاهین در برابر پرسپولیس که با دو گل کریم باوی روی پاس‌های امیر قلعه‌نویی به ثمر رسید، شاهین را ترک کرد و به السد قطر رفت. السد قطر. قلعه‌نویی برای مدت حدود یک سال در قطر بازی کرد و همراه با السد قهرمان لیگ و جام حذفی قطر شد. در فصل بعدی (۸۹–۱۹۸۸) السد قهرمان مسابقات جام باشگاه‌های آسیا شد. طبق تقویم مسابقات آن سال
جام باشگاه‌های آسیا شد. طبق تقویم مسابقات آن سال دیدارهای ماقبل نهایی باشگاه‌های آسیا در تابستان و پاییز ۱۳۶۷ و دیدارهای رفت و برگشت فینال در بهار ۱۳۶۸ برگزار می‌شد. قلعه‌نویی پیش از بازی‌های نهایی از السد جدا شده بود و در اسفند ۱۳۶۷ به استقلال پیوست. به همین دلیل قهرمانی باشگاه‌های آسیا همراه با السد در کارنامه‌اش ثبت نشد. استقلال تهران. قلعه‌نویی در زمستان ۱۳۶۷ به تهران بازگشت و به باشگاه استقلال تهران پیوست و تا پایان دوران بازی‌اش در این تیم ماند. نخستین بازی او به عنوان بازیکن استقلال در ۱۹ اسفند ۱۳۶۷
بازی او به عنوان بازیکن استقلال در ۱۹ اسفند ۱۳۶۷ مقابل پرسپولیس رقم خورد. این بازی که در انتهای فصل ۱۳۶۷–۶۸ و در مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی ایران برگزار می‌شد به ضربات پنالتی کشیده شد و استقلال در این بازی شکست خورد. نخستین قهرمانی قلعه‌نویی با استقلال در نخستین فصل کامل حضورش در استقلال (فصل ۶۹–۱۳۶۸) و در نخستین لیگ باشگاه‌های ایران پس از انقلاب (لیگ قدس) روی داد. استقلال که پس از پرسپولیس نایب قهرمان باشگاه‌های تهران در این فصل شده بود، در لیگ باشگاه‌های ایران پس از صدرنشینی در گروه دوم و شکست دادن
ایران پس از صدرنشینی در گروه دوم و شکست دادن ۴–۰ ملوان انزلی در مجموع دو بازی رفت و برگشت نیمه‌نهایی، در بهار سال ۱۳۶۹ در مسابقه فینال پرسپولیس را ۲–۱ شکست داد که هر دو گل استقلال روی پاس‌های قلعه‌نویی به ثمر رسید. در دومین فصل (فصل ۷۰–۱۳۶۹) قلعه‌نویی با استقلال در زمستان ۱۳۶۹ دوباره نایب قهرمان لیگ باشگاه‌های تهران شد. پس از آن استقلال با شکست از ملوان انزلی در ضربات پنالتی نایب قهرمان جام حذفی ایران در زمستان ۱۳۶۹ گردید. در این فصل، لیگ سراسری برگزار نشد و تیم‌های باشگاهی در مسابقات استانی شرکت می‌کردند
و تیم‌های باشگاهی در مسابقات استانی شرکت می‌کردند تا ۱۲ تیم برای شرکت در نخستین دورهٔ لیگ آزادگان انتخاب شوند. ضمن اینکه چند ماه از سال ۱۳۶۹ را تیم ملی ایران در اردوی آمادگی برای شرکت در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن بود که در نهایت با قهرمانی تیم فوتبال ایران خاتمه پیدا کرد. قلعه‌نویی به همراه استقلال توانست در ابتدای تابستان ۱۳۷۰ پس از بیست سال عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا را در فصل ۹۱–۱۹۹۰ به‌دست‌آورد. مرحلهٔ مقدماتی مسابقات این دورهٔ جام باشگاه‌های آسیا در تابستان ۱۳۶۹ برگزار شده بود، اما به دلیل اشغال
در تابستان ۱۳۶۹ برگزار شده بود، اما به دلیل اشغال کویت توسط عراق و وقوع جنگ اول خلیج فارس، مرحلهٔ نهایی چند ماه به تعویق افتاده بود. در فصل بعدی (فصل ۷۱–۱۳۷۰) استقلال پس از ۵ سال عنوان قهرمانی لیگ باشگاه‌های تهران را در زمستان ۱۳۷۰ به‌دست‌آورد. این آخرین فصلی بود که استقلال و پرسپولیس در لیگ باشگاه‌های تهران شرکت کردند. در این فصل به‌دلیل تغییر تقویم مسابقات آسیایی، جام باشگاه‌های آسیا در زمانی فشرده‌تر از دوره‌های قبلی برگزار شد. در مرحلهٔ نهایی مسابقات که در آذر و دی ۱۳۷۰ در قطر برگزار شد، استقلال با