payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماه‌ها آوریل و ژوئن هستند. دمای هوا در زمستان (ماه ژوئن و ژوئیه) به‌ندرت به کمتر از ۵ درجه می‌رسد. همچنین در سیدنی نسیم‌های خنک دریایی نیز می‌وزد. حمل و نقل در سیدنی. اغلب ساکنان سیدنی با اتومبیل و از طریق آزادراه‌ها، خیابان‌ها و بزرگراه‌ها تردد می‌کنند. مهم‌ترین مسیر حرکت در مناطق شهری، سیستم تردد خیابانی می‌باشد. اتوبوس، قطار و قایق‌هایی به نام فری نیز، بخش وسیعی از حمل و نقل مسافران را برعهده دارند. قطارهای شهری و تراموا. قطارهای سیدنی توسط خط آهن شهری (سیتی ریل)، که وابسته به دولت محلی ایالت نیو ساوت
(سیتی ریل)، که وابسته به دولت محلی ایالت نیو ساوت ولز است، اداره می‌شوند. قطارهای برون‌شهری در حومهٔ شهر تردد کرده، سپس در یک ترمینال زیرزمینی که در بخش تجاری مرکز شهر قرار دارد، به یکدیگر ملحق می‌شوند. پس از المپیک سال ۲۰۰۰، کارایی سیتی ریل به‌طرز قابل توجهی تنزل یافت. در سال ۲۰۰۵، سیتی ریل برنامهٔ کاری تجدید نظر شده‌ای ارائه داد و رانندگان بیشتری استخدام کرد. همچنین طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده، طرح زیر ساختی بزرگی نیز با نام طرح خطوط بدون ترافیک یا Clearways تا سال ۲۰۱۰، به اتمام خواهد رسید. سابقاً بخش
تا سال ۲۰۱۰، به اتمام خواهد رسید. سابقاً بخش وسیعی از حمل و نقل در شهر سیدنی توسط واگن برقی (تراموا) انجام می‌شد که طی سال‌های ۶۰–۱۹۵۰ از رده خارج شد. سیدنی همچنین دارای یک تراموای خصوصی راه‌اندازی شده به‌نام Metro light Rail می‌باشد که از ایستگاه مرکزی «Central Station» به‌سمت «لیلی فیلد Lilyfield» که در امتداد یک خط آهن باربری است، حرکت می‌کند. مونوریل و اتوبوسرانی. علاوه‌بر‌این، یک مونوریل کوچک نیز در حوالی دارلینگ هاربر و بخش تجاری شهر وجود داشت. این مونوریل به طول ۳٫۶ کیلومتر و دارای ۸ ایستگاه در
مونوریل به طول ۳٫۶ کیلومتر و دارای ۸ ایستگاه در نواحی توریستی شهر از قبیل آکواریوم سیدنی و موزه ملی بود. این مونوریل در سال ۲۰۱۳ برچیده شد. در اکثر بخش‌های مهم شهری، تردد توسط اتوبوس‌ها انجام می‌شود اما در بسیاری از نواحی هم از واگن‌های برقی استفاده می‌شود. در داخل شهر و حومه‌، اتوبوس‌های دولتی امتیاز انحصاری ترابری را دارند اما در نواحی برون‌شهری، ترابری اتوبوس‌ها توسط شرکت‌های اتوبوسرانی خصوصی انجام می‌شود. در سال ۱۹۹۹، در مناطقی که قبلاً از حمل و نقل عمومی خوبی برخوردار نبود، خطوط اتوبوسرانی سریع‌السیر
خوبی برخوردار نبود، خطوط اتوبوسرانی سریع‌السیر راه‌اندازی شد و نخستین مسیر، خط اتوبوسرانی لیورپول - پاراماتا بود که در فوریه سال ۲۰۰۳ افتتاح شد. قایق‌های فری. یکی دیگر از خطوط حمل و نقل دولتی سیدنی، قایق‌های مسافربری با نام «فری» هستند که بر روی بندر سیدنی و رودخانهٔ پاراماتا (Parramatta River) حرکت کرده و تعداد بی‌شماری از مردم شهر و گردشگران را جابجا می‌کنند. این قایق‌ها از سال ۱۸۷۵ در بندرگاه سیدنی در حرکت‌اند و هم‌اکنون بیش از ۱۴ میلیون نفر را در سال جابجا می‌کنند. فرودگاه سیدنی. فرودگاه بین‌المللی
جابجا می‌کنند. فرودگاه سیدنی. فرودگاه بین‌المللی سیدنی در استرالیا به‌نام فرودگاه «کینگز فورد اسمیت» معروف است و در سطح بین‌المللی با کدهای SYD (یاتا) و YSSY (ایکائو) شناخته می‌شود. فرودگاه مذکور، که در حومهٔ شهر سیدنی قرار دارد، یکی از معدود فرودگاه‌های قدیمی جهان است که از زمان افتتاح تاکنون، بدون تعطیلی به مسافران و شرکت‌های هواپیمایی خدمات ارائه داده‌ است. این فرودگاه پر‌ترافیک‌ترین فرودگاه استرالیا است که در سال ۲۰۰۳ میلادی، بیست و هشتمین فرودگاه پرترافیک جهان لقب گرفت، اما این موفقیت در سال‌های بعد
جهان لقب گرفت، اما این موفقیت در سال‌های بعد تکرار نشد و در سال‌های اخیر، فرودگاه بین‌المللی شهر سیدنی هرگز نتوانسته در میان ۳۰ فرودگاه برتر جهان جای گیرد. به رغم اینکه فرودگاه سیدنی پر‌ترافیک‌ترین فرودگاه استرالیاست، مساحت آن از کلیهٔ فرودگاه‌های بزرگ استرالیا کمتر است. این فرودگاه دارای سه باند است که دو باند آن «شرقی- غربی» است و باند دیگر «شمالی-جنوبی» است. ارتباط با فرودگاه از طریق جاده و سامانهٔ قطار شهری امکانپذیر است. هنرها و تفریحات سیدنی. سیدنی دارای مؤسسات و مکان‌های فرهنگی متنوعی می‌باشد. اپرا
مؤسسات و مکان‌های فرهنگی متنوعی می‌باشد. اپرا هاوس سیدنی از ۵ سالن تشکیل شده که قادر است اجراهای گوناگونی را برگزار کند. این مکان جایگاه اصلی ارکستر سمفونی سیدنی و انجمن اپرای استرالیا است و از نظر کثرت برنامه‌های هنری، سومین گروه اپرای جهان است. سایر سالن‌های اجرا عبارتند از: تالار شهرداری سیدنی، تالار تکنوازی شهر، تئاتر کشور و تئاتر «وارف». Sydney Town Hall, City Recital Hall, the Wharf Theatre گروه رقص سیدنی به سرپرستی «گرام مورفی» نیز طی قرن بیستم، از استقبال خوبی برخوردار بوده‌است. گروه تئاتر سیدنی
استقبال خوبی برخوردار بوده‌است. گروه تئاتر سیدنی دارای فهرست ثابتی از نمایشنامه‌های محلی است، به عنوان نمونه می‌توان کارهای نمایشنامه‌نویس برجسته «دیوید ویلیامسون» و دیگر نمایشنامه نویسان کلاسیک و بین‌المللی را نام برد. دو گروه کمپانی بی و گریفین تئاتر کمپانی از دیگر گروه‌های تئاتر شهر سیدنی هستند. گروه «سیدنی پوش» که از تعدادی نویسنده و افراد فعال سیاسی از جمله «گرمن گریر» تشکیل یافته، از حوالی سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۰ بر فرهنگ مردم شهر تأثیرگذار بوده‌است. انجمن ملی هنرهای نمایشی که در «کنزینگتون» بنا نهاده
ملی هنرهای نمایشی که در «کنزینگتون» بنا نهاده شده‌است، این افتخار را دارد که هنرمندان مشهوری همچون «مل گیبسون» و «باز لرمن» را تحویل جامعه هنری دهد. شهر سیدنی میزبان فستیوال‌های مختلفی است، از قبیل فستیوال سیدنی که طی آن در سرتاسر ماه ژانویه، جشن‌هایی در مکان‌های سرپوشیده یا در هوای آزاد برپا می‌شود، یا فستیوال موزیک راک که در شهر سیدنی تأسیس شده‌است. «مراسم ماردی گرا» () که در امتداد خیابان آکسفورد برگزار می‌شود. (مراسمی مربوط به همجنسگرایان زن و مرد) این مراسم روز پیش از چهارشنبهٔ توبهٔ کاتولیک‌ها که در
مراسم روز پیش از چهارشنبهٔ توبهٔ کاتولیک‌ها که در خیابان کاروان شادی حرکت می‌کند. جشنواره فیلم سیدنی و بسیاری فستیوال‌های کوچک دیگر مانند Archibald Prize و Tropfest، مسابقه‌ای که توسط نگارخانهٔ هنری نیو ساوث ولز برگزار می‌شود. سیدنی دارای چندین موزه می‌باشد، بزرگترین آن‌ها عبارت است از: سیدنی از فضای باز خوبی برخوردار است و حتی در مرکز شهر نیز مکان‌های طبیعی بی‌شماری وجود دارد. درناحیهٔ تجاری مرکز سیدنی پارک‌های «باغ دوستی چینی» ()، «پارک هاید» () و «باغ‌های گیاه‌شناسی سلطنتی» () قرار دارند. شهرهای خواهر.
گیاه‌شناسی سلطنتی» () قرار دارند. شهرهای خواهر. سیدنی با پنج شهر زیر خواهر است:
ملبورن با حدود ۵ میلیون نفر جمعیت (۲۰۲۱ )، پایتخت ایالت ویکتوریا، اولین پایتخت کشور استرالیا پیش از شهر کانبرا و مهم‌ترین شهر فرهنگی این کشور است. ملبورن به لحاظ جمعیت دومین شهر کشور پهناور استرالیا است. امروزه این شهر به عنوان قطب مهم آموزش عالی و تحقیقات، هنر و فرهنگ و مد، ورزش و تفریح و جهانگردی و نیز فعالیت‌های تجاری و صنعتی استرالیا شناخته می‌شود؛ تا جایی که از آن به عنوان پایتخت فرهنگ و هنر و مد و ورزش این کشور یاد می‌گردد. ملبورن (و ایالت ویکتوریا) در میان شهرهای استرالیا لقب «بوستانشهر» گرفته‌است
در میان شهرهای استرالیا لقب «بوستانشهر» گرفته‌است Australia's garden city. این شهر در دههٔ اخیر چند بار به عنوان بهترین شهر دنیا برای زندگی معرفی شده‌است. (از سوی مجلهٔ اکونومیست و مرکز مرسر) ملبورن مهد و مرکز پیدایش صنعت فیلمسازی و سینما، تلویزیون، رقص باله، هنر امپرسیونیسم، سبک‌های مختلف رقص مثل نیو وگ و ملبورن شافل در استرالیا و مرکز مهم موزیک کلاسیک و امروزی در این کشوراست. فوتبال به روش استرالیایی نیز در ملبورن ابداع شده‌است. شبکهٔ تراموای ملبورن به لحاظ گستردگی در رتبهٔ نخست جهان ایستاده است.
به لحاظ گستردگی در رتبهٔ نخست جهان ایستاده است. بلندترین برج مسکونی جهان برج یوریکا (تا سال ۲۰۰۹) و سکای دک منحصربه‌فرد آن، پنج برج از شش آسمان خراش بلند استرالیا، بزرگ‌ترین کازینو و مجموعهٔ سرگرمی استرالیا، بزرگترین مرکز خرید استرالیا و نیمکرهٔ جنوبی، بزرگترین مجموعه نمایشگاهی و مرکز همایش نیمکرهٔ جنوبی، قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین گالری هنری استرالیا در این شهر قرار دارند. جغرافیا. این شهر در جنوب شرقی کشور استرالیا در امتداد رود یارا و بر کرانه‌های خلیج پورت فیلیپ Port Phillip Bay قرار گرفته‌است. ملبورن
فیلیپ Port Phillip Bay قرار گرفته‌است. ملبورن پایتخت ایالت ویکتوریا و منزلگاه بیش از %۷۰ اهالی این ایالت می‌باشد. ملبورن دارای آب و هوای معتدل اقیانوسی با تابستان های گرم و زمستان های خنک است. ملبورن به دلیل شرایط آب و هوایی متغیر خود به خوبی شناخته شده است.تابستان‌ های ملبورن دارای گرمای قابل توجه است.ولی زمستان های ملبورن خنک با بارندگی متوسط ​​است. بیشتر کلانشهر ملبورن با پراکندگی کم تراکم مشخص می شود، در حالی که مناطق درون شهری آن عمدتاً دارای اشکال شهری با تراکم متوسط ​​و حمل و نقل هستند. تاریخچه.
شهری با تراکم متوسط ​​و حمل و نقل هستند. تاریخچه. ملبورن در سال ۱۸۳۵، چهل و هفت سال پس از ورود اولین اروپائیان، به وسیلهٔ مهاجرینی آزاد بنیان نهاده شد. با هجوم جویندگان طلا در دهه ۱۸۵۰، ملبورن از یک اقامتگاه موقت در اطراف رود یارا به یک کلانشهر در حال رشد تبدیل شد. به سال ۱۸۸۰ «ملبورن حیرت‌آور» marvelous melbourne مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر استرالیا و ثروتمندترین شهر در جهان و پس از لندن بزرگترین شهر در سراسر امپراتوری بریتانیا بود. از سال ۱۹۰۱ تا سال ۱۹۲۷ که کانبرا ساخته شد، فدراسیون استرالیا، ملبورن را
که کانبرا ساخته شد، فدراسیون استرالیا، ملبورن را پایتخت موقت کشور قلمداد می‌کرد. ورزش. ملبورن به عنوان پایتخت ورزشی استرالیا و دارندهٔ عنوان «شهر غائی ورزشی جهان»، همه ساله میزبان بسیاری از رخدادهای مهم ورزشی جهان است. مانند مسابقات ماشین رانی جام بزرگ فورمیولا وان Australian F1 Grand Prix، کارناوال جام اسب سواری معروف ملبورن کاپ و نیز مسابقات جهانی تنیس اوپن استرالیا. المپیک تابستانی ۱۹۵۶ و بازی‌های مشترک‌المنافع ۲۰۰۶ در این شهر برگزار شد. منطقه عظیم ورزشی شهر بنام Melbourne Sports and Entertainment
ورزشی شهر بنام Melbourne Sports and Entertainment Precinct در شرق ملبورن، مهم‌ترین مرکز ورزشی کشور استرالیا محسوب می‌گردد و شامل ملبورن پارک و یاررا پارک می‌شود. استادیوم کریکت ملبورن ورزشگاه کریکت ملبورن در این شهر سومین ورزشگاه بزرگ جهان است و استادیوم المپیک پارک ونیز موزهٔ ملی ورزش در آن واقع است. استادیوم(Etihad Stadium (formerly:Telstra Dome نیز در داکلندز قرار دارد. آموزش عالی. "هم‌چنین ببینید: فهرست دانشگاه‌های استرالیا" ملبورن پس از لندن، بوستون و توکیو بالاترین شهر دانشگاهی جهان (در سال ۲۰۰۸)
و توکیو بالاترین شهر دانشگاهی جهان (در سال ۲۰۰۸) است. دانشگاه ملبورن که مطابق با آخرین رتبه‌بندی‌هایرتبه‌بندی تایمز و رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان برترین دانشگاه‌های استرالیا و بالاتر از دانشگاه ملی استرالیا شناخته می‌شود. مکان‌ها و بناهای دیدنی. ملبورن بابت ترکیب زیبای معماری تاریخی ویکتوریایی منحصربه‌فردش در کنار بناهای مدرن و پیشرفته آن شهرت جهانی یافته‌است. از بناهای مهم تاریخی می‌توان به مکان‌های زیر اشاره کرد: همچنین مکان‌های دیدنی و معروف ملبورن عبارتند از: v Chadstone Shopping Centre بزرگترین مرکز
از: v Chadstone Shopping Centre بزرگترین مرکز خرید استرالیا و نیمکرهٔ جنوبی فضاهای سبز و گردشگاه‌ها. فضاهای سبز و پارک‌های گستردهٔ درون-شهری چند صد هکتاری با هزاران گونهٔ گیاهی گوناگون و برکه‌ها و دریاچه‌ها، به همراه رودبزرگ یاررا که از میان شهر می‌گذرد و به اطراف شهر امتداد می‌یابد و نیز بندرگاه‌ها، اسکله‌ها و سواحل زیبای ملبورن از آن شهری با طبیعت روح‌انگیز به وجود آورده‌است، به گونه‌ای که این شهر، «بوستانشهر استرالیا» لقب گرفته‌است. برخی از این فضاهای سبز شهری عبارتند از: حمل و نقل عمومی. شبکهٔ تراموای
شهری عبارتند از: حمل و نقل عمومی. شبکهٔ تراموای ملبورن به لحاظ گستردگی در رتبهٔ نخست جهان ایستاده است.
حیفا (به عبری: חֵיפָה، تلفظ: [ˈχajfa]؛ به عربی: حَیْفَا، تلفظ: حَیفا) شهری در شمال اسرائیل، مرکز استان حیفا و پس از اورشلیم و تل‌آویو است که در سال ۲۰۲۲ جمعیتی بالغ بر ۲۹۰٬۳۰۶ نفر داشت. شهر حیفا از یک سوی در کرانه دریای مدیترانه و از سوی دیگر در دامنه کوه کرمل واقع شده است.شهر حیفا بخشی از منطقه کلان‌شهری حیفا را تشکیل می‌دهد که سومین منطقه کلان‌شهری پرجمعیت اسرائیل است. این شهر میزبان مرکز جهانی بهائی است و به عنوان یک میراث جهانی یونسکو و مقصدی برای زیارت بهائیان شناخته می‌شود. حیفا که بر دامنه‌های کوه
بهائیان شناخته می‌شود. حیفا که بر دامنه‌های کوه کرمل ساخته شده، تاریخچه‌ای بیش از ۳٬۰۰۰ سال دارد. قدیمی‌ترین سکونتگاه شناخته شده در این منطقه، تل ابو هوام، یک شهر بندری کوچک بود که در اواخر عصر برنز (قرن ۱۴ قبل از میلاد) تأسیس شد. در قرن سوم میلادی، حیفا به عنوان یک مرکز رنگرزی شناخته می‌شد. در طول هزاره‌ها، منطقه حیفا دست به دست شده و توسط کنعانیان، اسرائیلی‌ها، فنیقی‌ها، آشوری‌ها، بابلی‌ها، پارسیان، حشمونیان، رومی‌ها، بیزانسی‌ها، اعراب، صلیبیون، عثمانی‌ها و بریتانیایی‌ها فتح و حکمرانی شده است. در جریان
و بریتانیایی‌ها فتح و حکمرانی شده است. در جریان نبرد حیفا در جنگ ۱۹۴۸ فلسطین، اکثر جمعیت غالباً عرب شهر فرار کردند یا اخراج شدند. در همان سال، این شهر بخشی از کشور تازه تأسیس اسرائیل شد. از سال ۲۰۱۶، این شهر یک بندر مهم واقع در ساحل مدیترانه‌ای اسرائیل در خلیج حیفا است که مساحتی برابر با ۶۳٫۷ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. حیفا حدود ۹۰ کیلومتر شمال تل‌آویو قرار دارد و مرکز منطقه‌ای اصلی شمال اسرائیل است. دو مؤسسه آکادمیک معتبر، دانشگاه حیفا و تکنیون - انستیتو فناوری اسرائیل (قدیمی‌ترین و برترین دانشگاه هم در
فناوری اسرائیل (قدیمی‌ترین و برترین دانشگاه هم در اسرائیل و هم در خاورمیانه) در حیفا قرار دارند. علاوه بر این، بزرگ‌ترین مدرسه K-12 اسرائیل، مدرسه رئالی عبری، نیز در این شهر واقع شده است. این شهر نقش مهمی در اقتصاد اسرائیل ایفا می‌کند. حیفا میزبان متام، یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین پارک‌های فناوری کشور است. همچنین تا قبل از افتتاح قطار سبک تل‌آویو، حیفا تنها شهر دارای سیستم حمل و نقل سریع زیرزمینی در اسرائیل بود که به نام کارملیت شناخته می‌شود. خلیج حیفا مرکز صنایع سنگین، پالایش نفت و فرآوری شیمیایی است.
صنایع سنگین، پالایش نفت و فرآوری شیمیایی است. حیفا قبلاً به عنوان پایانه غربی خط لوله نفت از عراق از طریق اردن عمل می‌کرد. این شهر یکی از شهرهای مختلط اسرائیل است، با جمعیت عرب-اسرائیلی حدود ۱۰٪. تاریخچه. شهر حیفا در طول تاریخ توسط امپراتوری‌های قدرتمند و حکومت‌هایی چون فنیقی‌ها، شاهنشاهی ایران، حشمونی‌ها، پادشاهی یهودا، امپراتوری روم شرقی، اعراب مسلمان، صلیبی‌ها، امپراتوری عثمانی، بریتانیایی‌ها و نهایتاً اسرائیل دست به دست شده است. شهر حیفا از نخستین شهرها در خاورمیانه بود که از طریق وصل شدن به خط راه‌آهن
در خاورمیانه بود که از طریق وصل شدن به خط راه‌آهن حجاز، متصل به شبکه راه‌آهن ریلی شد. فرهنگ. هنر و فرهنگ. علی‌رغم تصویرش به عنوان یک شهر بندری و صنعتی، حیفا قطب فرهنگی شمال اسرائیل است. در دهه ۱۹۵۰، شهردار آبا هوشی تلاش ویژه‌ای برای تشویق نویسندگان و شاعران به نقل مکان به این شهر انجام داد و تئاتر حیفا را تأسیس کرد که یک تئاتر رپرتوار و اولین تئاتر شهرداری تأسیس شده در کشور بود. تئاتر اصلی عربی که به جمعیت عرب شمال خدمات می‌دهد، تئاتر المیدان است. سایر تئاترهای شهر شامل مرکز هنرهای نمایشی کریگر و مرکز هنر
شهر شامل مرکز هنرهای نمایشی کریگر و مرکز هنر و فرهنگ راپاپورت هستند. مرکز کنگره میزبان نمایشگاه‌ها، کنسرت‌ها و رویدادهای ویژه است. ارکستر سمفونیک جدید حیفا، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد، بیش از ۵٬۰۰۰ مشترک دارد.در سال ۲۰۰۴، ۴۹٬۰۰۰ نفر در کنسرت‌های آن شرکت کردند. سینماتک حیفا، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد، میزبان جشنواره سالانه بین‌المللی فیلم حیفا در روزهای میانی تعطیلات سوکوت است. حیفا ۲۹ سینما دارد. این شهر یک روزنامه محلی به نام یدیعوت حیفا منتشر می‌کند و ایستگاه رادیویی خود به نام رادیو حیفا را دارد. روزنامه‌های
خود به نام رادیو حیفا را دارد. روزنامه‌های عربی زبان اسرائیلی الاتحاد و المدینه نیز در حیفا مستقر هستند. در دهه ۱۹۹۰، حیفا میزبان جشنواره راک و بلوز حیفا بود که در آن باب دیلن، نیک کیو، بلر و پی جی هاروی حضور داشتند. آخرین جشنواره در سال ۱۹۹۵ با حضور شریل کرو، سوئد و فیث نو مور برگزار شد. موزه‌ها. حیفا بیش از یک دوازده موزه دارد. محبوب‌ترین موزه، موزه ملی علوم، فناوری و فضای اسرائیل است که در سال ۲۰۰۴ نزدیک به ۱۵۰٬۰۰۰ بازدیدکننده داشت. این موزه در ساختمان تاریخی تخنیون در محله هدر واقع شده است. موزه هنر
تاریخی تخنیون در محله هدر واقع شده است. موزه هنر حیفا مجموعه‌ای از هنر مدرن و کلاسیک را در خود جای داده و همچنین نمایشگاه‌هایی دربارهٔ تاریخ حیفا دارد. موزه تیکوتین هنر ژاپنی تنها موزه در خاورمیانه است که منحصراً به هنر ژاپنی اختصاص دارد. سایر موزه‌های حیفا شامل موزه پیش از تاریخ، موزه ملی دریانوردی و موزه شهر حیفا، موزه هخت، موزه باستان‌شناسی داگون برای فرآوری غلات، موزه راه‌آهن، موزه مهاجرت مخفیانه و دریایی، موزه صنعت نفت اسرائیل و خانه هنرمندان شاگال است. به عنوان بخشی از کمپین خود برای آوردن فرهنگ به
به عنوان بخشی از کمپین خود برای آوردن فرهنگ به حیفا، شهردار آبا هوشی ساختمانی در کوه کرمل را در اختیار هنرمند مانه-کاتز قرار داد تا مجموعه یهودیکای خود را که اکنون یک موزه است، در آن جای دهد. خانه و استودیوی سابق هنرمند هرمان استراک اکنون موزه هرمان استراک است. باغ وحش آموزشی حیفا در پارک گان هاعم مجموعه کوچکی از حیوانات از جمله خرس‌های قهوه‌ای سوری را در خود جای داده که اکنون در اسرائیل منقرض شده‌اند. در داخل باغ وحش، مؤسسه زیست‌شناسی خانه پینهاس قرار دارد. در نزدیکی حیفا، در کرمل، "های-بار" ("حیات وحش")
در نزدیکی حیفا، در کرمل، "های-بار" ("حیات وحش") شمالی توسط سازمان پارک‌ها و ذخایر اسرائیل اداره می‌شود که هدف آن پرورش و معرفی مجدد گونه‌های منقرض شده از اسرائیل مانند گوزن زرد ایرانی است. زندگی روزمره. امکانات پزشکی. امکانات پزشکی حیفا در مجموع دارای ۴٬۰۰۰ تخت بیمارستانی است. بزرگ‌ترین بیمارستان، بیمارستان دولتی رامبام است که ۹۰۰ تخت دارد و در سال ۲۰۰۴، ۷۸٬۰۰۰ پذیرش داشته است.مرکز پزشکی بنای زیون و بیمارستان کرمل هر کدام ۴۰۰ تخت دارند. سایر بیمارستان‌های شهر شامل بیمارستان ایتالیایی، بیمارستان الیشا (۱۰۰
شامل بیمارستان ایتالیایی، بیمارستان الیشا (۱۰۰ تخت)، مرکز پزشکی هورف (۳۶ تخت) و رامات مارپ (۱۸ تخت) هستند. حیفا دارای ۲۰ مرکز سلامت خانواده است. در سال ۲۰۰۴، در مجموع ۱۷۷٬۴۷۸ پذیرش بیمارستانی انجام شده است. مرکز پزشکی رامبام در طول جنگ دوم لبنان در سال ۲۰۰۶ در خط مستقیم آتش قرار داشت و مجبور شد اقدامات احتیاطی ویژه‌ای برای محافظت از بیمارانش انجام دهد. بخش‌های کاملی از بیمارستان به پناهگاه‌های بزرگ زیرزمینی منتقل شدند. آموزش و پرورش. حیفا میزبان دو دانشگاه معتبر بین‌المللی و چندین داشکده است. دانشگاه حیفا،
بین‌المللی و چندین داشکده است. دانشگاه حیفا، که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد، در بالای کوه کرمل قرار دارد. این پردیس توسط اسکار نیمایر، معمار برازیلیا و مقر سازمان ملل متحد در نیویورک، طراحی شده است. طبقه بالای برج ۳۰ طبقه اشکول، چشم‌اندازی پانورامیک از شمال اسرائیل ارائه می‌دهد. موزه هخت، با مجموعه‌های مهم باستان‌شناسی و هنری، در پردیس دانشگاه حیفا قرار دارد. تخنیون - انستیتو فناوری اسرائیل، در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد و اولین مؤسسه آموزش عالی شد که زبان تدریس در آن عبری است. این مؤسسه دارای ۱۸ دانشکده و ۴۲ مؤسسه
عبری است. این مؤسسه دارای ۱۸ دانشکده و ۴۲ مؤسسه تحقیقاتی است. ساختمان اصلی آن اکنون میزبان موزه ملی علوم، فناوری و فضای اسرائیل، معروف به مداتک است. مدرسه رئالی عبری در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد. این بزرگ‌ترین مدرسه از کلاس تهیه تا دبیرستان در اسرائیل است، با ۴٬۰۰۰ دانش‌آموز در ۷ شعبه در سراسر شهر. اولین دبیرستان فنی در اسرائیل، بوسمات، در سال ۱۹۳۳ در حیفا تأسیس شد. این مدرسه وابسته به تخنیون بود. به دلیل مشکلات مالی، در سال ۲۰۰۷ بسته شد و بعداً به عنوان بخشی از شبکه موفت، که توسط معلمان علوم از مهاجرت پس از
از شبکه موفت، که توسط معلمان علوم از مهاجرت پس از فروپاشی شوروی در دهه ۱۹۹۰ آغاز شده بود، مجدداً تأسیس شد. سایر مؤسسات آکادمیک در حیفا عبارتند از کالج تربیت معلم گوردون و کالج معلمان مذهبی شاعنان، آکادمی طراحی و آموزش ویزو حیفا،و کالج طراحی تیلتان. کالج مدیریت میخلالا لمینهال و دانشگاه آزاد اسرائیل شعبه‌هایی در حیفا دارند. این شهر همچنین دارای یک کالج پرستاری و مدرسه مهندسی عملی P.E.T است. در میان مؤسسات آموزش عالی اسرائیل، دانشگاه حیفا بالاترین درصد (۴۱٪) دانشجویان عرب-اسرائیلی را دارد.تخنیون اسرائیل
دانشجویان عرب-اسرائیلی را دارد.تخنیون اسرائیل انستیتو فناوری دومین درصد بالا (۲۲٫۲٪) از دانشجویان عرب-اسرائیلی را دارد. از سال ۲۰۰۶–۰۷، حیفا دارای ۷۰ مدرسه ابتدایی، ۲۳ مدرسه راهنمایی، ۲۸ دبیرستان آکادمیک و ۸ دبیرستان فنی و حرفه‌ای بود. ۵٬۱۳۳ دانش‌آموز در کودکستان‌های شهرداری، ۲۰٬۰۸۱ در مدارس ابتدایی، ۷٬۹۱۱ در مدارس راهنمایی، ۸٬۰۷۲ در دبیرستان‌های آکادمیک، ۲٬۶۴۶ در دبیرستان‌های فنی و حرفه‌ای، و ۲٬۰۶۸ در دبیرستان‌های جامع منطقه‌ای حضور داشتند. ۸۶٪ از دانش‌آموزان در مدارس عبری‌زبان و ۱۴٪ در مدارس عربی تحصیل
در مدارس عبری‌زبان و ۱۴٪ در مدارس عربی تحصیل می‌کردند. ۵٪ در آموزش ویژه بودند. در سال ۲۰۰۴، حیفا دارای ۱۶ کتابخانه شهرداری با ۳۶۷٬۳۲۳ کتاب بود. دو مدرسه معتبر عربی در حیفا عبارتند از مدرسه ارتدوکس، که توسط کلیسای ارتدوکس یونانی اداره می‌شود، و مدرسه راهبه‌های ناصره، یک مؤسسه کاتولیک. حدود ۷۰٪ از دانش‌آموزان عرب در حیفا (مسیحیان، مسلمانان و دروزی‌ها) در مدارس مسیحی (۶ مدرسه) که در شهر یافت می‌شوند، تحصیل می‌کنند. ورزش. مکابی حیفا نام تیم فوتبال شهر حیفا است. مناطق. منطقه پل پاز، در شمال شرقی حیفا واقع شده
مناطق. منطقه پل پاز، در شمال شرقی حیفا واقع شده است. حومه. دروزها در بسیاری از روستاهای اطراف حیفا زندگی می‌کنند. باغ‌های بهائی. باغ‌ها و ساختمان‌های مرکز جهانی بهایی در شهر حیفا واقع شده‌اند. در وسط شهر حیفا و بر دامنه کوه کرمل، مقبره سید علی‌محمد باب قرار دارد. بیت‌العدل اعظم، عالی‌ترین مقام تصمیم‌گیری در دین بهایی از سال ۱۹۶۳ میلادی، در شهر حیفا مستقر است. امکانات شهری. متروی حیفا نقش مهمی در ترابری شهر حیفا را برعهده دارد. متروی کابلی حیفا اولین قطار شهری در خاورمیانه بود که در سال ۱۹۵۹ میلادی، به
شهری در خاورمیانه بود که در سال ۱۹۵۹ میلادی، به بهره‌برداری رسید. فرودگاه بین‌المللی حیفا، یکی از فرودگاه‌های بین‌المللی اسرائیل است که در شرق شهر حیفا واقع شده است. شهرهای خواهرخوانده. شهرهای خواهرخوانده حیفا:
ژوهانْسبورگ یا یوهانسبورگ بزرگ‌ترین و پرجمعیت ترین شهر کشور آفریقای جنوبی است و در نزد مردم به شهر طلا شهرت دارد. یوهانسبورگ پایتخت اقتصادی و صنعتی محسوب شده و مرکز استان گائوتنگ ثروتمندترین استان آفریقای جنوبی است. این شهر یکی از ۵۰ شهر بزرگ دنیا می باشد. و بزرگ‌ترین شهر محصور در خشکی(بدون اقیانوس، دریا، دریاچه، آبگیر بزرگ‌ و رودخانه داخلی) در قاره آفریقا است. جمعیت. بر اساس آمار سال ۲۰۱۹ جمعیت بخش مرکزی شهر ۵٬۶۱۹٬۰۰۰ نفر و شهر با حومه‌هایش ۷٬۱۵۱٬۴۴۷ نفر بود.
اشتوتگارت (به آلمانی: Stuttgart) () پایتخت ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی کشور آلمان است. این شهر بر روی رودخانه نکار (Neckar) واقع شده‌است که مردم محلی به آن «دیگ بخار اشتوتگارت» می‌گویند. این شهر ششمین شهر بزرگ آلمان محسوب می‌شود و یکی از امن‌ترین شهرهای آلمان است که بعد از نورنبرگ در رتبه دوم قرار گرفته‌است. جغرافیا. محدوده مرکزی اشتوتگارت در دره ای بارور در حدود ۹۰۰ فوت (۲۷۰ متر) بالاتر از سطح دریا قرار دارد. اشتوتگارت منطقه ای حدود ۲۰۷٫۳۵ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و یکی از ۱۴ مرکز منطقه ای در
مربع را پوشش می‌دهد و یکی از ۱۴ مرکز منطقه ای در بادن-وورتمبرگ است و به‌طور طبیعی مرکز اصلی منطقه اشتوتگارت است. جمعیت‌شناسی. جمعیت شهر اشتوتگارت به‌طور پیوسته بین سال ۱۹۶۰ (۶۳۷٬۵۳۹) و ۲۰۰۰ (۵۸۶٬۹۷۸) کاهش یافت. سپس سطوح پایین بیکاری و فرصت‌های جذابی در زمینه تحصیلات متوسطه منجر به رشد جمعیت جدید شد، که به ویژه توسط بزرگسالان جوان آلمان شرقی پیش می‌رود. برای اولین بار در بعد از چند دهه، در سال ۲۰۰۶، در شهر نیز تولد بیشتر از مرگ بود. در آوریل ۲۰۰۸ در شهر ۵۹۰۷۲۰ نفر جمعیت داشتند. مهاجران. در سال ۲۰۰۰، ۲۲٫۸
نفر جمعیت داشتند. مهاجران. در سال ۲۰۰۰، ۲۲٫۸ درصد از جمعیت شهروندی آلمان را نداشتند، در سال ۲۰۰۶ این میزان به ۲۱٫۷ درصد کاهش یافت. بزرگ‌ترین گروه از اتباع خارجی ترک‌ها (۲۲۲۵۲)، یونانیان (۱۴٬۳۴۱)، ایتالیایی‌ها (۱۳٬۹۷۸)، کراوات (۱۲٬۹۸۵)، صرب‌ها (۱۱٬۵۴۷) و مهاجران از رومانی، بوسنی و هرزگوین، پرتغال، لهستان، فرانسه و اتریش بودند. ۳۹٪ اتباع خارجی از اتحادیه اروپا (بیشتر ایتالیا، یونان و لهستان) هستند. مذهب. در سال ۲۰۱۴، ۲۶٫۲ درصد از ساکنان پروتستان و ۲۴٫۰ درصد از کاتولیک‌های رومی بودند. ۴۹٫۸ درصد از جمعیت به
از کاتولیک‌های رومی بودند. ۴۹٫۸ درصد از جمعیت به دسته‌های دیگر وارد شدند: مسلمانان، یهودیان و کسانی که یا هیچ مذهبی دنبال نمی‌کردند یا در آمار رسمی ثبت نشده‌اند. بیکاری. نرخ بیکاری در منطقه اشتوتگارت بالاتر از میانگین بادن وورتمبرگ است اما در مقایسه با دیگر مناطق شهری در آلمان بسیار کم است. در نوامبر ۲۰۰۸، قبل از زمستان سالیانه، بیکاری در منطقه اشتوتگارت ۳٫۸٪ بود که ۰٫۱٪ پایین‌تر از نرخ بادن وورتمبرگ بود و در فوریه ۲۰۰۹ ۴٫۷٪ بود. نرخ بیکاری در خود شهر اشتوتگارت در طول دوره مشابه ۵٫۲ و ۶٫۰ درصد بود (به
در طول دوره مشابه ۵٫۲ و ۶٫۰ درصد بود (به ترتیب ۸ نوامبر و ۹ فوریه). اقتصاد. اشتوتگارت به عنوان یکی از صنعتی‌ترین شهرهای آلمان و حتی اروپا به‌شمار می‌رود. با داشتن حدود ۱۵۰۰ شرکت کوچک و متوسط، منطقه اشتوتگارت یکی از مراکز آلمان است که در درجه اولِ تأمین کننده شرکت‌های بزرگ خودرو و ماشین‌سازی هستند؛ و همچنین در زمینه اشتغال سهم به سزایی دارند. اشتوتگارت از بازار پویا برای ارائه دهندگان خدمات برخوردار است و یکی از مهم‌ترین مراکز مالی در آلمان است. شرکت‌های برجسته اشتوتگارت عبارتند از: دایملر، پورشه، بوش (دفتر
اشتوتگارت عبارتند از: دایملر، پورشه، بوش (دفتر مرکزی)، زیمنس، کوداک، لِنُوو، شرکت پست آلمان، شرکت ابزار سازی ووستن رُت (Wüstenrot &amp; Württembergische)، شرکت تولید برق استان بادن وورتمبرگ و …. مراکز خرید اشتوتگارت. معروفترین مرکز خرید اشتوتگارت خیابان Königstraße است که در خود فروشگاه‌های مختلفی را جای داده. - در محدوده فایهینگن مرکز خرید Schwabengalerie. - در مرکز شهر و نزدیکی ایستگاه راه‌آهن، مرکز خرید Milaneo. پژوهشگاه دولتی در اشتوتگارت ۱۱٪ از کل بودجه تحقیق و توسعه R&amp;D دولت فدرال را به خود
بودجه تحقیق و توسعه R&amp;D دولت فدرال را به خود اختصاص داده‌است که این خود رقمی بالغ بر ۱٫۲ میلیارد یورو می‌باشد. کارخانه مرکزی پورشه در منطقه زوفن‌هاوزن و اداره مرکزی شرکت سهامی دایملر آگ در اشتوتگارت قرار دارند. اشتوتگارت دارای نهمین نمایشگاه بزرگ آلمان است که در حومه شهر و در کنار فرودگاه اشتوتگارت به مساحت ۱۰۵۲۰۰ مترمربع قرار دارد. چهار نمایشگاه بزرگ سالانه عبارتند از: CMT – Caravan – Motor und Touristik , Retro Classics. فرودگاه اشتوتگارت بزرگ‌ترین فرودگاه در استان بادن وورتمبرگ است که در قسمت جنوبی
در استان بادن وورتمبرگ است که در قسمت جنوبی شهر واقع شده‌است. این فرودگاه درحال حاضر ظرفیت جابجایی حدود ۱۰ میلیون مسافر را دارد. بندر اشتوتگارت دومین بندر داخلی در رودخانه نکار است که یک مرکز حمل و نقل مهم در منطقه اشتوتگارت به حساب می‌آید. ترافیک اشتوتگارت توسط وسایل حمل و نقل عمومی. - هفت خط قطار تندرو(S-Bahn) که شهرهای کوچک اطراف را به یکدیگر متصل می‌کند - ۱۵خط ریلی داخل شهری و زیرزمینی (U-Bahn) - یک خط قطار زنجیری (Zahnradbahn) - یک خط تله کابین(Seilbahn) - و ۵۶ خط اتوبوس وجود دارد که توسط شرکت