payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نتیجه رسیدند که باید راه سنتی خود را دنبال کنند و تمرکز خود را روی قدرت خودروها معطوف سازند. وقتی که قرار شد نام‌های سنتی از میان برود، نام‌های جدیدی نیز، برای مدل‌های جدید انتخاب گردید. بیوک لوسرن واپسین مدل بیوک که کم‌صداترین خودرو دنیا لقب گرفت، توانست رکورد بی‌صدایی را از شرکت تویوتا بگیرد…! در سال ۲۰۰۹ این شرکت مدل بیوک لاکراس، یا همان موشک زمین به زمین خود را معرفی کرد، که در آن سال، پس از مدت‌ها، توجه فعالان صنعت خودروسازی را به خود جلب نمود. اکنون جی‌ام به دنبال افزایش ظرفیت برای تولید بیشتر
جی‌ام به دنبال افزایش ظرفیت برای تولید بیشتر خودروهای برند بیوک می‌باشد. تولیدات شرکت. دهه ۱۹۰۰. نخستین خودروی شرکت بیوک که یک خودروی دو سیلندر بود سال ۱۹۰۴ روانه بازار شد. سال ۱۹۰۸ نیز نخستین خودروی ۴ سیلندر خود را یعنی مدل دی را تولید کرد و در سال ۱۹۰۹ خودروی مدل اف نیز ساخته شد. دهه ۱۹۱۰. در ۱۹۱۰ بیوک مدل ۱۷ تولید شد. در سال ۱۹۱۴ اولین خودروی ۶ سیلندر شرکت بیوک موتورز روانه بازار شد. در همین سال مدل ۵-پسنجر تورینگ نیز عرضه شد. دهه ۱۹۲۰. در سال ۱۹۲۶ شمار تولیدات شرکت به ۱۶۰ هزار واحد رسید. در این سال
تولیدات شرکت به ۱۶۰ هزار واحد رسید. در این سال شرکت بیوک از سازندگان مطرح خودروهای لوکس جهان بود و به دلیل خرید بخشی از سهامش توسط شرکت جنرال موتورز بیشتر خودروهای خود را تحت لیسانس جنرال موتورز عرضه می‌کرد. دهه ۱۹۳۰. در دهه ۱۹۳۰ بیوک به‌دلیل استفاده خودروهایش توسط خانواده سلطنتی بریتانیا، در اروپا به شهرت رسید. ادوارد هشتم پادشاهی متحده در این دهه اقدام به خریداری و واردات شمار زیادی از خودروهای بیوک که در کشور کانادا تولید می‌شدند، نمود. در ۱۹۳۲ نیز مدل بیوک ۱۹۳۲ به بازار عرضه شد. دهه ۱۹۴۰. در دهه ۱۹۴۰
بیوک ۱۹۳۲ به بازار عرضه شد. دهه ۱۹۴۰. در دهه ۱۹۴۰ به‌دلیل آغاز جنگ جهانی تولیدات خود را متوقف و به تولید هواپیما پرداخت. تا سال ۱۹۴۶ هیچ خودرویی توسط شرکت بیوک تولید نشد، اما پس از آن با تغییر در مدل‌هایش دوباره تولیدات خود را از سرگرفت و در ۱۹۴۸ نخستین خودروی خودکار خود را به نام دینافلو عرضه کرد. دهه ۱۹۵۰. طی سال‌های ۱۹۵۰ نیز شرکت، خودروهای معروف و با کیفیتی را تولید و عرضه کرد، که شامل بیوک الکترا، بیوک اینویکت و بیوک لاسابر می‌باشند، که همگی در سال ۱۹۵۹ عرضه شدند. دهه ۱۹۶۰. در دهه ۱۹۶۰ بیوک میزان
۱۹۵۹ عرضه شدند. دهه ۱۹۶۰. در دهه ۱۹۶۰ بیوک میزان تولیداتش را به ۲۵۰ هزار واحد رسانید. در ۱۹۶۱ خودروی ۸ سیلندر مدل بیوک اسکای‌لارک را تولید نمود. در سال ۱۹۶۲ بیوک خودروی با کیفیت مدل سال خود، به‌نام بیوک اسپیشال را عرضه کرد، که با استقبال خوبی هم مواجه گردید. در سال ۱۹۶۳ خودروی مدل بیوک ریویرا را تولید کرد، که بسیار موفق بود. دهه ۱۹۷۰. در دهه ۱۹۷۰ دو خودروی بیوک جی‌اس‌ایکس و بیوک ریگال به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳ ساخته شدند. در دهه ۱۹۷۰ یک مدل دیگر نیز توسط این شرکت عرضه گردید، این خودرو بیوک پارک اونیو
این شرکت عرضه گردید، این خودرو بیوک پارک اونیو بود، که در سال ۱۹۷۵ رونمایی شد. در سال ۱۹۷۸ در ۷۵ سالگی شرکت بیوک بار دیگر عنوان خودروی برتر سال را با مدل بیوک ریگال کوپه از آن خود کرد. این خودروی اسپورت دارای موتوری ۶ سیلندر بود. در این سال فروش شرکت به ۷۹۵٫۳۱۶ دستگاه رسید. در واپسین سال دهه یعنی در ۱۹۷۹ نیز خودروی سال، به بیوک تعلق داشت. مدل بیوک ریویرا اس در این سال تولید شد. دهه ۱۹۸۰. در ۱۹۸۲ بیوک گرند نشنال ساخته شد. در ۱۹۸۳ میزان فروش این شرکت به ۸۱۰٫۴۳۵ دستگاه رسید. در ۱۹۸۵ با طراحی و ساخت بیوک
۸۱۰٫۴۳۵ دستگاه رسید. در ۱۹۸۵ با طراحی و ساخت بیوک سامرست بار دیگر خودروی سال، به بیوک رسید. در ۱۹۸۷ بیوک جی‌ان‌ایکس و در ۱۹۸۸ نیز بیوک ریتا تولید گردید. در ۱۹۸۹ مدل بیوک اولترا عرضه شد. دهه ۱۹۹۰. در طول سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ شرکت بیوک خودروهای لوکسی مثل کوپه را در ۲ سایز کوچک و بزرگ عرضه کرد، که شامل بیوک پارک اونیو و بیوک رودمستر بود. دهه ۲۰۰۰. این شرکت در سال ۲۰۰۰ عنوان معروف‌ترین مارک‌های خودروهای لوکس را در میان گروه جنرال موتورز کسب کرد. در سال ۲۰۰۱ نیز نخستین خودروی اس‌یووی خود را با نام بیوک رانداوو
نخستین خودروی اس‌یووی خود را با نام بیوک رانداوو عرضه و در سال ۲۰۰۶ هم خودروی بیوک لوسرن تولید شد. دراین سال‌ها شرکت بیوک موفق به کسب جوایز بسیاری برای محصولاتش شد. در سال ۲۰۰۹ شرکت بیوک مدل بیوک آنکلیو را تولید نمود. دهه ۲۰۱۰. سال ۲۰۱۰ این شرکت مدل بیوک لاکراس را تولید کرد. در ۲۰۱۲ نیز بیوک ریگال جی‌اس، بر پایه مدل بیوک ریگال ساخته شد. واپسین مدل تولید شده توسط بیوک خودروی بیوک ریویرا مفهومی می‌باشد، که در سال ۲۰۱۳ به بازار عرضه گردید. نگارخانه. در زیر تصویر بیشتر خودروهای شاخصی که توسط بیوک در فاصله
تصویر بیشتر خودروهای شاخصی که توسط بیوک در فاصله سال‌های ۱۹۱۴ تا ۲۰۱۳ تولید و عرضه شده قرار دارد.
اِستاس، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۲ نفر (۱۴ خانوار) بوده است.
بندو بشت نام روستائی است واقع در بخش صحرای باغ از توابع شهرستان لارستان در جنوب شهر لار در ایران، که امروزه در تقسیمات کشوری جزو لارستان فارس می‌باشد. « بخش صحرای باغ » آخرین مرز لارستان واستان فارس به استان هرمزگان است.
بنو، روستایی در دهستان صحرای باغ بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴ نفر (۱۴ خانوار) بوده است.
گاوبست، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶۲ نفر (۷۵ خانوار) بوده است.
تل کشی، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۳ نفر (۲۸ خانوار) بوده است.
حاجی‌آباد، روستایی در دهستان صحرای باغ بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹ نفر (۶ خانوار) بوده است.
چاه ریگی، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۸ نفر (۱۹ خانوار) بوده است.
کردشیر یا کورده شیخ، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۲ نفر (۶۱ خانوار) بوده است.
کندر نرگس نام روستائی است واقع در بخش صحرای باغ از توابع شهرستان لارستان در جنوب شهر لار در ایران، که امروزه در تقسیمات کشوری جزو لارستان فارس می‌باشد. « بخش صحرای باغ » آخرین مرز لارستان واستان فارس به استان هرمزگان است.
حزب کارگران کره شمالی حزبی سیاسی کمونیست در کره شمالی بود. حزب در سال ۱۹۴۶ در پی ادغام دفتر کره شمالی حزب کمونیست کره و حزب خلق نیون ایجاد شد. رئیس حزب کیم تو-بونگ بود. نایب رییسها حزب کیم ایل سونگ و شو نیونگ-ها بود. حزب رودونگ سینمون را منتشر می‌کرد. در ۱۹۴۹ حزب در حزب کارگران کره ادغام شد.
حزب کارگران کره جنوبی یک حزب سیاسی کمونیست و مارکسیست-لنینیست در کره جنوبی بود. حزب در سال ۱۹۴۶ در پی ادغام شاخهٔ کره جنوبی حزب کمونیست کره، حزب جدید خلق کره و حزب خلق کره (مشهور به گروه "چهل و هشت‌ها") ایجاد شد. رئیس حزب پاک هون-یونگ بود. این حزب در کره جنوبی غیرقانونی بود و نهایتا در سال ۱۹۴۹ حزب در حزب کارگران کره ادغام شد.
بائن، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۳۳۶ نفر (۳۷۶ خانوار) بوده است.
هنرپیشه فیلمی کمدی اکشن است که در تاریخ۱۳۹۷/۴/۲۷شروع به فیلمبرداری شد. به دلیل مسائل غیراخلاقی فیلمبرداری متوقف گردید.
در دین اسلام، و دین یهودیت نمازی که به صورت گروهی خوانده شود و در آن به امام اقتدا شود، نماز جماعت نامیده می‌شود. در نماز جماعت شخصی که امام جماعت است جلوتر از همه و رو به قبله می‌ایستد و سایر نمازگزاران به وی اقتدا می‌کنند. نمازهایی که می‌توان به صورت جماعت خواند شامل نمازهای یومیه (نماز صبح، نماز ظهر، نماز عصر، نماز مغرب و نماز عشاء) و نماز میت، نماز جمعه، نماز عید فطر، نماز عید قربان و نماز آیات(خسوف و کسوف) می‌باشند. به شخصی که در نماز جمعه به‌عنوان امام جماعت می‌ایستد، امام جمعه گفته می‌شود. در نظام
جماعت می‌ایستد، امام جمعه گفته می‌شود. در نظام جمهوری اسلامی ایران امام جمعه هر شهر توسط رهبر تعیین می‌شود. نحوه برگزاری. نحوه برگزاری نماز جماعت به جز در برخی شرایط و جزئیات تقریبا در تمام مذاهب اسلامی یکسان است. امام جماعت به نمایندگی از نمازگزاران در رکعت های اول و دوم حمد و توحید را میخواند و نمازگزار ضمن پیروی از امام در شرایط و حرکات نماز باید بقیه ذکرهای نماز در این دو رکعت و بقیه رکعت ها به صورت آهسته خود بخواند. امام جماعت. امام جماعت یا پیش نماز به کسی گفته می شود که در نماز جماعت جلو می ایستد و
کسی گفته می شود که در نماز جماعت جلو می ایستد و دیگران به او اقتدا (تقلید و متابعت و پیروی) می کنند. شرایط امام جماعت. در مذاهب اسلامی شرایط امام جماعت شامل موارد زیر میشود: احکام. مشترکات. از نظر فقهای شیعه و سنی رعایت شرایط زیر برای نماز جماعت واجب است: تفاوت ها. در هنگام نماز جماعت، در شیعیان اقامه توسط خود امام خوانده می‌شود ولی در اهل سنت این کار را معمولاً فرد دیگری انجام می‌دهد. بر خلاف شیعیان کسی بنام مکبر حضور ندارد و امام با بلند خواندن اذکار مامومین را آگاه می‌کند. شیعیان پس از رسیدن به «قد قامت
را آگاه می‌کند. شیعیان پس از رسیدن به «قد قامت الصلاة» برای نماز برمی‌خیزند ولی اهل سنت در هنگام شروع اقامه از زمین بلند می‌شوند. روایات. روح‌الله خمینی در تحریرالوسیله دربارهٔ نماز جماعت می‌گوید: سید علی سیستانی معتقد است در روایات معتبر وارد است که نماز با جماعت بیست و پنج درجه افضل از نماز فرادی است. وی حاضر نشدن به نماز جماعت از روی بی‌اعتنائی را جایز نمی‌داند؛ و سزاوار نمی‌داند که انسان بدون عذر نماز جماعت را ترک کند. دربارهٔ نکوهش کسانی که به مسجد نمی‌روند؛ عبدالله جوادی آملی در تفسیر تسنیم ذیل آیه
عبدالله جوادی آملی در تفسیر تسنیم ذیل آیه ۱۱۴ سوره بقره روایتی را به نقل از وسائل الشیعه شیخ حر عاملی از پیامبر اسلام نقل می‌کند:
هیو مارستون هیفنر یا به طور محاوره‌ای هِف (Hef) (زاده ۹ آوریل ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷)، مؤسس و سردبیر مجلهٔ پلی‌بوی بود. او همچنین به عنوان نماد جنسیت‌گرایی آمریکایی و سخنران انقلاب جنسی و آزادی‌گرایی جنسی مطرح می‌شد. وی علاقه زیادی به رابطه جنسی داشت و حتی در یک مصاحبه گفته بود روزانه با یکی از مدل‌های خود رابطه بر قرار می‌کند و هیچ یک از مدل‌های او تکراری نیستند. وی از دانش‌آموختگان دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین بود. هیو هفنر، از طرفداران پویانمایی سیمپسون‌ها است. شخصیت کارتونی او در یکی از
سیمپسون‌ها است. شخصیت کارتونی او در یکی از اپیزودهای سیمپسون‌ها، یک بار به نمایش درآمده است. هم‌چنین او قبر مجاور مریلین مونرو را با پرداخت مبلغ ۷۵ هزار دلار خریداری کرده بود. مرگ. او در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷ در منزل شخصی خودش امارت پلی بوی، واقع در هولمبی هیلز لس انجلس بعلت نوعی عفونت ادراری بنام اشریشیا کلی، در سن ۹۱ سالگی درگذشت. محل دفن وی قبر خریداری شده اش در کنار قبر مریلین مونرو در گورستان وست‌وود است.
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که به وضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت. هزاره اول (پیش از میلاد) مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود. در اینباره شیپور تهیه شده از شاخ گوزن که در حوالی دریاچه سوان پیدا شده‌است گواهی می‌دهد. سنج‌هایی نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در کارمیر
نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در کارمیر بلور یافت شده‌است (مربوط به دوران پادشاهی آراراتیان). در همان زمان حکومت آراراتیان موسیقی ارمنی دارای ماهیت پرستشی و دنیوی شد و موسیقی دنیوی در نزد راویان و گویندگان و نقالان و گوسان‌های دوره‌گرد رونق یافت. این رونق و پیشرفت در زمان پادشاهی یرواندیان نیز ادامه یافت و با استحکام جامعه و استواری نظام خانواده‌ها در ارمنستان باستان موسیقی و آواز نیز حالت تخصصی تر پیدا کرد. به ویژه مرثیه خوانی مربوط به مراسم تدفین ترقی می‌کند و بتدریج یکی از شیوه‌های موسیقی ادبی
ترقی می‌کند و بتدریج یکی از شیوه‌های موسیقی ادبی ارمنی یعنی آواز خوانی توأم با شعر خوانی متشکل می‌گردد و از روایات و افسانه‌ها داستان‌های مربوط به تاریخ باستان ارمنی و دین اولیه آن‌ها (اسطوره‌شناسی) برای طی روند ترقی خود استفاده می‌شود. موسس خورناتسی با سخن گفتن دربارهٔ افسانه‌های هایک و بل، (آرام)، آرای زیبا، شامیرام و واهاگن و (نورک آنکغ) آن‌ها را گاهی روایت و گاهی آواز و افسانه و گاهی نیز عاشقی می‌نامد. تاریخ. موسیقی ارمنی در سده‌های ۳ و ۴ پیش از میلاد توأم با تشکل کامل ملت ارمنی دارای ماهیت مختص خود
توأم با تشکل کامل ملت ارمنی دارای ماهیت مختص خود می‌شود. قابل ذکر است که ارمنیان پس از انقراض پادشاهی آراراتیان حدود دو سده در زمان حکومت هخامنشیان تماس و مناسبت نزدیک با فرهنگ ایران داشتند. از سده ۳ (پیش از میلاد) تمدن یونان باستان تحکیم می‌یابد. از همین دوره نی استخوانی دارای پنج سوراخ در معبد گارنی پیدا شده‌است. با پیدایش حکومت مستقل ارمنی توسط دودمان آرتاشسی در ارمنستان در سده ۲ (پیش از میلاد)، فرهنگ ارمنی از جمله موسیقی دوران رونق بی‌سابقه خود را طی می‌کند. آوازهای نظامی و مراسم عبادی به ویژه آوازهای
آوازهای نظامی و مراسم عبادی به ویژه آوازهای عروسی آوازهای عاشقی و نقالی متحول می‌گردند. غیر از ابزارهای یاد شده ابزارهای موسیقی دیگری چون سازهای ضربه‌ای، بادی و سیمی رواج داشتند. در همین زمان تئاتر هلنیستی در ارمنستان دچار رونق می‌شود و موسیقی مربوط به آن نیز تحول می‌یابد. پس از رسمیت یافتن آئین مسیح در ارمنستان موسیقی ارمنی دچار تحول اساسی می‌شود در کنار آن فرهنگ دنیوی نیز راه رونق خود را می‌پیماید. رقص و آواز مردمی شهری و روستایی از یکدیگر جدا می‌شود و عاشق‌های (دوره‌گرد) بعدها به عنوان تنها نمایندگان
عاشق‌های (دوره‌گرد) بعدها به عنوان تنها نمایندگان هنر موسیقی دنیوی باقی می‌مانند. آواز موسیقی ارمنی با غنی شدن و بهره‌گیری از هنر همسایگان در سده‌های ۶ و ۷ میلادی از حدود ارمنستان خارج می‌شود. در اوایل سده هفتم (میلادی) در زمان خسرو پرویز ساسانی در ایران (در تیسفون) برای مرتب‌سازی تنظیم موسیقی، موسیقی‌دانان ارمنی دعوت می‌شوند. با همکاری آنان (شیوه موسیقی خسروانی) تدوین می‌گردد یکی از موسیقی‌دانان دخیل در این کار (سارکیس یا سرکیس هوروم)، (در ادبیات ایران مشهور به سرکش)، آوازخوان مشهور ارمنی در دربار ایران
به سرکش)، آوازخوان مشهور ارمنی در دربار ایران بود. پیدایش الفبای ارمنی در سده پنجم (میلادی) در رونق موسیقی و آواز خوانی ارمنی تأثیر چشمگیری گذاشت. پس از آن کتاب مقدس به ارمنی ترجمه می‌شود و (زیور داوود) و کتاب‌های کلیسایی به زبان ارمنی تهیه می‌گردند و در مراسم مذهبی آوازهای کلیسایی از جمله (شاراگان) استفاده می‌گردد. آوازه‌های مختلف کلیسایی در طول زمان توسط کلیسا تدوین می‌گردیده تا امروز به کار می‌روند. حالت اولیه نت‌نویسی ارمنی که به خاز معروف است در سده هشتم (میلادی) پدید می‌آید. از ربع دوم سده هشتم
هشتم (میلادی) پدید می‌آید. از ربع دوم سده هشتم موسیقی ارمنی به علت نابسامانی‌های سیاسی و اقتصادی روند پیشرفت فرهنگ و موسیقی ارمنی کند می‌شود. لیکن در سده دهم رونق اولیه را بدست می‌آورد. دیدگاه‌های علمی فلسفی در آثار دانشمندانی چون :داویت آنهاقت، داویت کراگان و استپانوس سیونتسی منعکس می‌گردد. در سده‌های ۱۰ و ۱۱ شیوه‌های جدید و ترانه‌های، شاراگان‌ها و نغمه‌ها و آوازهای کلیسایی جدیدتری تنظیم می‌گردد و سیر تحول موسیقی ارمنی در این زمان سه مرحله در سده‌های ۱۰ تا ۱۵ میلادی را طی می‌کند. دوره اول دوره رونق هنر
تا ۱۵ میلادی را طی می‌کند. دوره اول دوره رونق هنر آواز شعری آثار گریگور نارکاتسی، هوانس سارکاواک بود. مرحله دوم دوره ترقی ملودی‌ها و برخورداری آن‌ها باجنبه‌های گوناگون به‌شمار می‌رفت (آثار نرسس شنورهالی)، در مرحله بعدی مسایل مربوط به صدا، هماهنگی آواها مورد توجه قرار می‌گیرد. آوازهای عاشقی (گوسان)، آوازهای موسوم به بی خانمان و غیره رواج زیادی پیدا می‌کند. یکی از نمایندگان سرشناس موسیقی عاشقی ارمنی (هوانس مانوک خلاتتسی) بود که در سال ۱۴۳۸ میلادی به علت تغییر مذهب کشته شد. در سده بعد ناهاپت کوچاک دارای آوازه
مذهب کشته شد. در سده بعد ناهاپت کوچاک دارای آوازه بود. در سده‌های ۱۷ و ۱۸ (میلادی) که اوضاع سیاسی و اقتصادی ارمنستان دچار وخامت سنگینی شده بود رشته‌های مختلف فرهنگ از جمله موسیقی ارمنی در مهاجرنشین‌های ارمنی چون محله جلفای اصفهان، استانبول و تفلیس به حیات و ترقی خود ادامه دادند. در سده ۱۸ میلادی سایات‌نووا سرشناس‌ترین چهره عاشقان ارمنی پا به عرصه گذاشت. اشعار آوازی او چنان با فرهنگ گرجی، ایرانی و آذری نزدیکی داشت که تا مدت‌های مدید این ملل غیر ارمنی وی را متعلق به خود می‌دانستند. در این زمان سازهایی چون
متعلق به خود می‌دانستند. در این زمان سازهایی چون (کمان و کمانچه، سنتور و قانون، بربط، تنبور و تار، بلول، شوی و دودوک و پارکاپزوک) به کار می‌رفت و اکثر آن‌ها تا امروز نیز در موسیقی اصیل ارمنی مورد استفاده قرار دارند. در سده نوزدهم در کنار موسیقی عاشقی، موسیقی مدرن ارمنی تشکیل شد. در همین دوره موسیقیدانانی چون تیگران چوخاجیان، کریستاپور کارامورزا، ماکار یکمالیان و کومیتاس وارداپت به انجام کارهای اساسی در موسیقی ارمنی موفق شدند. در پایان سده نوزدهم و اوایل سده بیستم موسیقی اصیل ارمنی بر پایه‌های موسیقی مدرن
بیستم موسیقی اصیل ارمنی بر پایه‌های موسیقی مدرن توسط افرادی چون آرمن تیگرانیان، آلکساندر اسپندیریان پدید آمد و در اواسط سده بیستم موسیقیدانان نامی جهان، آرام خاچاتوریان پا به عرصه هنر گذاشت و امروزه نیز موسیقیدانانی چون ادوارد میرزویان و هوانس چیکجیان، ادگار هوهانسیان در صحنه هنر موسیقی ارمنی چهره‌های سرشناس می‌باشند. در سال‌های اخیر هنر موسیقی در ارمنستان رونق بی‌سابقه‌ای داشته‌است تنها در سال ۱۹۸۰ میلادی تعداد ۱۰۲ مدرسه موسیقی در ارمنستان وجود داشت. تعداد زیادی گروهای آواز، ارکستر، مجتمع‌های هنری موسیقی،
زیادی گروهای آواز، ارکستر، مجتمع‌های هنری موسیقی، پدید آمده‌است موسیقی ارمنی در جماعت ارمنیان پراکنده نیز دارای سیر تحول و رونق خود بود. عاشوق. آوازهای عاشوقی دارای چهار مکتب اصلی می‌باشند. موسیقی عاشوقی در ارمنستان مسیر تکاملی ویژه‌ای طی کرده‌است. در این کشور موسیقی عاشقی از قرن ۱۶ به بعد رواج داشته‌است. مهم‌ترین عاشق ارمنی :سایات‌نووا (۹۵–۱۷۱۲) بود، که هنر موسیقی دوره زمان خود را به حد کامل رساند. موسیقی مردمی ارمنی. موسیقی مردمی ارمنی دارای دو بخش است: موسیقی روستایی ارمنی دربارهٔ عشق و عشق به طبیعت،
موسیقی روستایی ارمنی دربارهٔ عشق و عشق به طبیعت، حسرت، اعتراض، آواز، رقص و غیره، آواز خوانده و نواخته می‌شود. عمده‌ترین آلات موسیقی روستایی مانند: بلول، توتاک یا شوی، زورنا، دهل موسیقی شهری ارمنی بیشتر در زمینه عشق، گهواره، آواز جشن، آوازهای رقص و غیره می‌باشد. عمده‌ترین آلات موسیقی شهری مانند: شوی، دودوک، زورنا، دهل، نقاره و دب، گیتار، جاز و ارگ نقش جماعت ارمنیان پراکنده در موسیقی سایر نقاط جهان. ایران. جهان از طریق ارتباط دریافت می‌شود و هنر موسیقی مهم‌ترین وسیله ارتباط و پاسخ به واکنش انسان به دنیای
وسیله ارتباط و پاسخ به واکنش انسان به دنیای خارج و درونی خود محسوب می‌گردد. نواهای برجای مانده از مردمانی که به کشاورزی و دامداری اشتغال داشته‌اند، تجلی زیبایی، از سادگی زندگی چوپان‌هایی است که بیشتر زندگی آنان در دشت و کوهستان‌ها می‌گذشت. نوای دودوک آن‌ها که با بوی نفس آنان درمی‌آمیخت بسیار پر احساس بود. همچنین آواهایی که به هنگام کار، جشن و سرور، لالایی‌های ساده که مادران به زبان خویش و از سر دلتنگی برای کودکان خود می‌خواندند، نواها و آوازهای ویژه عروسی‌ها و همچنین موسیقی حماسی پیش از مسیحیت جای ویژه‌ای
و همچنین موسیقی حماسی پیش از مسیحیت جای ویژه‌ای در موسیقی ارمنیان دارد. در ایران نقش ارمنیان در شکل‌گیری موسیقی نوین و معاصر ایران چشمگیر بوده‌است. هنرمندان بسیاری که در راه گسترش موسیقی در ایران گام‌های با ارزشی را برداشتند. ارمنی‌های ایران در ساخت آلات موسیقی سابقه درخشانی دارند. از جمله موسیقیدانان و رهبران برجسته ارکستر باید "لوون گریگوریان" را نام برد. «در سال ۱۲۶۵ خورشیدی (۱۸۸۶ میلادی) در تبریز چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدائی را در زادگاهش (دبستان هایکازیان–تاماریان) به پایان رسانید. پس از اتمام
هایکازیان–تاماریان) به پایان رسانید. پس از اتمام تحصیلات در سال ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۹۰۴ میلادی) در شهرهای رشت و تبریز اقدام به تدریس موسیقی و تشکیل گروه سرایندگان از دانش آموزان و اجرای کنسرت‌های مختلف کرد. وی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) به تفلیس رفت و نزد «واسیلوف»، ویولنیست مشهور روسی به تکمیل آموزش ساز تخصصی خود پرداخت. در سال ۱۲۸۹ خورشیدی (۱۹۱۰ میلادی) به بروکسل عزیمت کرد و پس از دو سال فراگیری پیگیر موسیقی به تبریز بازگشت و تدریس موسیقی در مدارس ارامنه را از سر گرفت. لوون گریگوریان در سال ۱۲۹۶
ارامنه را از سر گرفت. لوون گریگوریان در سال ۱۲۹۶ خورشیدی (۱۹۱۷ میلادی) در مدرسه مرکزی خلیفه‌گری ارامنه تبریز یک گروه کر چهارصدایی تشکیل داد و همچنین گروه موسیقی مجلسی را تأسیس کرد که مدت ۳۰ سال رهبری آن را به عهده داشت. لوون گریگوریان تنظیم‌کننده سرودهای بسیاری به زبان‌های فارسی و ارمنی است. از جمله سرودهای فارسی وی می‌توان از «ایران»، «خیز»، «دلپسند»، «جلوه گل»، «سرود توانائی» و «سرود کارناوال» را نام برد. او در سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در تهران اقامت گزید و گروه کر «گوسان» را تشکیل داد و همچنین به
گزید و گروه کر «گوسان» را تشکیل داد و همچنین به تعلیم ویولن در مدرسه عالی موسیقی پرداخت؛ و در طول زندگی هنری خود، ۹۴ ویولنیست را تعلیم داد. لوون گریگوریان در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی) در تهران بدرود حیات گفت.» یکی دیگر از چهرهای سرشناس موسیقی ارمنی ایران نیکول گالاندریان می‌باشد. «نیکول در ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی در آکن (شهری تاریخی واقع در ارمنستان غربی، در ترکیهٔ امروزی) به دنیا آمد. لیکن پس از تحصیل در زادگاه و انتقال به وارنا (۱۸۹۷) و تفلیس در سال ۱۹۱۱ به دعوت مدرسه هایکازیان در تهران مقیم می‌گردد و
به دعوت مدرسه هایکازیان در تهران مقیم می‌گردد و تا سال مرگش (۱۹۴۴) در همین‌جا می‌ماند. از نمونه کارهای او شامل: «اپرای منظومه (پروانه)» اثر هوانس تومانیان، «اپرای (چوپان)» و بسیاری از آثار گالاندریان (حدود ۱۰۰۰ اثر) در مجموعه‌های مختلف به چاپ رسیده‌اند. از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه «(گانزاران) گنج‌نامه». «نور هاسکر (خوشه‌های نو)» در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی (راهنمای زندگی) به چاپ رسیدند.» «هامبارتسوم گریگوریان» از دیگر موسیقیدان معروف ارمنی است که دانش‌آموخته فرانسه است و او در تهران اقدام
است که دانش‌آموخته فرانسه است و او در تهران اقدام به تشکیل گروه آواز (کومیتاس) می‌کند. او بیش از یکصد اثر (آوازهای گروهی و سولو، تنظیم آوازهای مردمی و عاشق‌ها، رمانس‌ها) و نیز بر روی اشعار آوتیک ایساهاکیان و هوانس شیراز شعرای نامدار ارمنستان آهنگ تصنیف نموده‌است. در زمینه موسیقی نامهای برجسته‌ای چون: امانوئل ملیک اصلانیان و لوریس چکناوریان و روبن گریگوریان و «ژورا میناسیان» و غیره قابل ذکرند. ترکیه. در اوایل سده نوزدهم میلادی موسیقی در ارمنستان غربی و کل امپراتوری عثمانی در قبضهٔ خوانندگان و نوازندگان
امپراتوری عثمانی در قبضهٔ خوانندگان و نوازندگان دوره‌گرد بود. آن‌ها آهنگ‌ها و نواهای منتقل شده از نسل‌های پیش را، که به صورت شفاهی در بین مردم مرسوم شده بود، حفظ و اجرا می‌کردند. در آن زمان، امپراتوری عثمانی فاقد هنر موسیقی به صورت کنسرواتوار و هنرستان یا گروه‌هایی منظم دارای آیین‌نامه و اساسنامه بود. اولین گروه‌های موسیقی در ارمنستان غربی، در قرن نوزدهم میلادی، به دست «کاراپت پاپازیان»، رهبر ارکستر، آهنگساز و ترانه‌سرای معروف ارمنی، تشکیل شد. پاپازیان تحصیلات خود را در ایتالیا گذرانده و آمادگی و مهارت
خود را در ایتالیا گذرانده و آمادگی و مهارت کافی را برای رهبری ارکستر سمفونیک و ارکسترهای مجلسی کسب کرده بود. او اولین گروه‌های موسیقی، به خصوص، موسیقی تئاتر و نمایشنامه‌های موزیکال را در ارمنستان غربی پایه نهاد. پاپازیان رفته رفته به چنان معروفیتی دست یافت که کشورهای مختلف اروپایی از او برای رهبری ارکسترهای بزرگ دعوت به همکاری می‌کردند. اولین نشریه از این نوع کنار «آرِولیان» (چنگ شرقی) نام داشت که در ۱۸۵۸ میلادی منتشر شد. از آنجایی که این نشریه اولین نشریهٔ تخصصی در زمینهٔ موسیقی، در امپراتوری عثمانی، بود
تخصصی در زمینهٔ موسیقی، در امپراتوری عثمانی، بود از اهمیت خاصی برخوردار است. این نشریه با نت‌های مرسوم در اروپا انتشار می‌یافت. در ۱۸۶۱ میلادی، نشریه دیگری با نام کنار «هایکاکان» (چنگ ارمنی) منتشر و منجر به تشکیل گروهی به همین نام شد. موسیقیدان بزرگ دیگری به نام «نیکوغوس تاشچیان» با کمک برادر خود، «هاکوپ تاشچیان»، در ۱۸۷۵ میلادی، نشریه‌ای به نام «نواگ عثمانیان» (ترانه‌های عثمانی) منتشر کرد. تاشچیان در ادامهٔ فعالیت خود به تعلیم و ترویج موسیقی محلی و شرقی از طریق آموزش پیانو و سایر آلات موسیقی اروپایی
از طریق آموزش پیانو و سایر آلات موسیقی اروپایی پرداخت. اولین اپرت‌ها، اپراها و تئاترهای موزیکال در قسطنطنیه به دست ارمنیان تأسیس شدند. در ارمنستان غربی به غیر از موسیقی‌دانان و رهبران بزرگی که به فعالیت‌های موسیقایی مشغول بودند اشخاص بسیاری نیز وجود داشتند که به کار ساخت آلات مختلف موسیقی می‌پرداختند. از استادان معروف در این زمینه می‌توان به «کِروبه زیلچیان» (۱۸۳۰–۱۹۱۰ میلادی) اشاره کرد که در ساخت سنج استاد بود و کارخانهٔ مخصوصی برای این منظور تأسیس کرده بود. جمهوری آذربایجان. در سال ۱۹۱۷–۱۹۱۰ میلادی.
بود. جمهوری آذربایجان. در سال ۱۹۱۷–۱۹۱۰ میلادی. مجله‌ای به نام تئاتر و موسیقی به ابتکار و سردبیری «آنتوان مائیلیان» در باکو منتشر می‌شد و مردم را با فعالیت‌های فرهنگی ارمنیان باکو آشنا می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی. مائیلیان رهبری استودیوی تئاتر و موسیقی شرقی را با بخش‌های ارمنی، آذربایجانی و روسی بر عهده داشت. این استودیو در سال‌های بعد (بنیاد زاره) نامیده شد و تبدیل به آموزشگاه تئاتر شد. او در عین حال رئیس کنسرواتوار شرقی باکو و رهبر استودیوی موسیقی و نمایش بانوان آذربایجانی بود. مائیلیان برای کودکان نیز
بانوان آذربایجانی بود. مائیلیان برای کودکان نیز اُپرت و اُپرا نوشته و برای نمایش‌های تئاتر ارمنی و آذربایجانی موسیقی ساخته‌است. آهنگ ساز معروف آنوشاوان دِرغوندیان نیز در باکو زندگی و فعالیت کرده و در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۴ میلادی. رئیس کنسرواتوار باکو بوده‌است. عاشوق‌ها نیز در موسیقی ارمنیان باکو جایگاه خاصی داشتند. آن‌ها از خانه به خانه می‌گشتند و در مسابقات عاشوق‌ها شرکت می‌کردند. معروفترین آن‌ها عاشوق «دونی» بود که استاد و آموزگار عاشوق‌های آن دوره شمرده می‌شد. عاشوق «صایاد» (پتروس ماداتیان) که در سده ۱۹
عاشوق «صایاد» (پتروس ماداتیان) که در سده ۱۹ میلادی. می‌زیست نیز آوازه‌ای بلند داشت. از سال ۱۹۲۰ میلادی «آ. ایانوسیان»، رهبر ارکستر نقش بزرگی در موسیقی باکو ایفا کرد. او بود که نخستین گروه نوازندگان موسیقی محلی آذربایجانی را بنیان نهاد. سایر نقاط جهان. تعدادی از خوانندگان معروف ارمنی در سایر نقاط جهان جوان نابغه ارمنی در موسیقی. به نقل از پایگاه خبری-تحلیلی ردنا (ادیان نیوز) در خبری با عنوان : آشنایی جامع با بزرگان موسیقی ارامنه در ایران که توسط محمد پناه زاده اسناد مهمی از موسیقی ارامنه در ایران جمع آوری