payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که آنجا بودند ملاقات کردم، آنان گفتند که تعدادشان حدود ۹ یا ۱۰ نفر بود.» نبرد شام غازان. شفق آغاز جنگ را چنین شرح می‌دهد: «شب ۲۹ فروردین ماه، خبر آماده‌باش در شهر پیچید… هدف ما شام غازان بود، تا آنجا که به خاطر دارم، بیش از ۵۰ تن گروه ما را که فوج باسکرویل باشد، تشکیل می‌داد. حدود یک ساعت یا بیشتر پیمودیم تا به شام غازان رسیدیم… از باغی که دست راست کوچه‌ای بود، به آن کوچه درآمدیم و تا پا بدانجا نهادیم، باسکرویل یکباره داد زد «حمله» و به پیشروی آغاز کرد. پشت سر او من به راه افتادم و چند تن دیگر همراهی
پشت سر او من به راه افتادم و چند تن دیگر همراهی کردند. هنوز سکوت اطراف را فرا گرفته بود و شاید نظر مهاجمین این بود، طرف را غافلگیر کنند. هنوز هوا تاریک بود که ناگهان از مقابل ما یک رشته تیر تفنگ به سوی ما خالی شد… فرمانده ما (باسکرویل) بی‌درنگ در کنار جاده دراز کشید و ما هم پشت تل کوچک خاکی از او تبعیت نمودیم.» هنگامی که بسکرویل مردان خود را به سمت دیوار شهر هدایت می‌کرد، تک‌تیراندازی از نیروهای سلطنتی او را هدف گلوله قرار داد. بسکرویل نیز تیری به سمت او شلیک کرد و با تصور اینکه تک‌تیرانداز از صحنه
او شلیک کرد و با تصور اینکه تک‌تیرانداز از صحنه گریخته‌است، مردانش را با حرکت دست به جلو راند. وقتی بسکرویل روی خود را برگرداند، تک‌تیرانداز بازگشت و دو گلوله به سمت او شلیک کرد که با اصابت به قلب وی، از طرف دیگر بدنش خارج شدند. شفق چنین بازگو کرده‌است که: «چون درازکش کردیم، بنا به تأکید حسین‌خان کرمانشاهی و دیگران، مدام خطاب به باسکرویل که در جویی خوابیده بود، داد می‌زدم بلند نشود تا جنگیان دیگر ما از اطراف دشمن را عقب بزنند و ما بتوانیم خلاص گردیم یا به روش خود ادامه دهیم، ولی افسوس باسکرویل به ندای من
روش خود ادامه دهیم، ولی افسوس باسکرویل به ندای من ترتیب اثر نداد و از مجرای زیر دیوار، روی سینه خزان خزان، به باغ دست چپ رفت و دیوار باغ میان ما و او حایل شد. دقیقه‌ای نگذشت که از سنگرهای اطراف فریاد بلند شد: «آمریکایی را زدند» معلوم گشت، باسکرویل در داخل باغ نیمه‌خیز شده و سنگرهای مقابل را هدف گرفته و خود هدف تیر واقع گشته… باسکرویل را افتاده و به خونی که از سینه‌اش بالا می‌زد، آغشته دیدیم. او را در زیر گلوله‌باران به سوی خود کشیدیم و در پناه دیوار شکسته روی سینه خود تکیه دادیم. یکی با شوقی داد زد «زنده
روی سینه خود تکیه دادیم. یکی با شوقی داد زد «زنده است» ولی دمی نگذشت، چشمان درخشان خود را فروبست و نفس واپسین خود را در این سپنجی جهان، روی خاک‌های خون‌آلود شام غازان برکشید… پس از آن مجاهدین دیگر جنگ را ادامه دادند و در نتیجه، جوانانی دیگر کشته یا زخمی گشتند و پیشروی کمی حاصل شد.» مهدی علوی‌زاده در خاطرات خود وقایعی را که به کشته شدن «باسکرویل» منتهی شده‌است، این‌گونه شرح می‌دهد: «... باسکرویل فرمان دو داد و خودش در جلو رو به سنگر قزاقان بی‌پروا دویدن گرفت، چند تنی از ما پیِ او را گرفتند؛ اما دیگران چون
چند تنی از ما پیِ او را گرفتند؛ اما دیگران چون توپ و گلوله را در برابر می‌دیدند، پیروی نکرده و بی‌درنگ دو دسته شده، دسته‌ای به باغ‌های این دست و دسته‌ای به باغ‌های آن دست درآمده و پشت درخت‌ها و دیوارها سنگر گرفتند. اما باسکرویل همین که تیری انداخت و چند گامی دوید، قزاقی آماج گلوله‌اش گردانید و در آن هنگام که می‌افتاد، فرمان درازکش داد. در همین موقع آواز باسکرویل بلند شد: «من تیر خوردم!...» و با این گفته دیگر خاموش شد… در این میان دستهٔ تفنگچیان دیگری از راه دیگری پیش رفته و سمت راست دشمن را گرفته بودند و
دیگری پیش رفته و سمت راست دشمن را گرفته بودند و چون آنان به شلیک برخاستند، قزاقان ناگزیر شدند به آن سو بپردازند و ما در این میان فرصت بدست آورده به رهایی آن چند تن و بیرون کشیدن تن خونین باسکرویل پرداختیم.» بدین ترتیب، هوارد بسکرویل در دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۲۸۸ و در حالی که تنها ۹ روز از سالروز تولد ۲۴ سالگی‌اش می‌گذشت، در نبرد شام غازان کشته شد. چند روز پس از مرگ باسکرویل، سربازان روسیه، به بهانه حفظ جان اتباع خود در تبریز، وارد شهر شده و در نتیجه محاصره تبریز شکسته شد. در ادامه، مشروطه‌خواهان تبریز به همراه
شکسته شد. در ادامه، مشروطه‌خواهان تبریز به همراه مبارزان سایر شهرها، موفق به فتح تهران و براندازی محمدعلی‌شاه شدند. خاکسپاری. پس از کشته شدن باسکرویل، جسدش را به خانهٔ خانوادهٔ ویلسون منتقل کرده، برای مراسم تدفین آماده کردند. تاجری که برای آراستن تابوت بسکرویل پارچه آورده بود، به آنی ویلسون گفت: «ما می‌دانیم که او جان خود را برای ما داد.» در مراسم تشییع جنازه، هزاران نفر از مردم تبریز و هم‌رزمان باسکرویل شرکت داشتند. شفق، این مراسم را چنین شرح داده‌است: «در کلیسای آمریکایی در اثر ازدحام مردم جا نبود و در
کلیسای آمریکایی در اثر ازدحام مردم جا نبود و در مسیر جنازه جمعیت غریبی بود، جنازه میان صفوف مجاهدین و در پیشاپیش شاگردان و سربازان او رو به گورستان ارامنه تبریز حرکت داده شد. اولیای مدرسه مموریال و شخصیت‌های آمریکایی نیز در صف مشایعین بودند. هزاران تن دورتادور فضای گورستان را گرفته بودند.» کنسول وقت انگلستان در تبریز، آلبرت چارلز راتیسلاو گزارش می‌کند که تشییع جنازه وی مراسمی کاملاً تأثیرگذار بوده و بسیاری از اعضای انجمن آذربایجان در آن شرکت نمودند و حتی در کلیسای آمریکایی حضور یافتند تا احترام و قدردانی
کلیسای آمریکایی حضور یافتند تا احترام و قدردانی خود را نسبت به باسکرویل نشان بدهند «که در چنین بستر داغی از تعصب دینی اسلامی در تبریز کاملاً کم سابقه بود.» در گورستان، سید حسن تقی‌زاده، یکی از نمایندگان مجلس شورای ملی، در نطق کوتاهی گفت: «آمریکای جوان، بسکرویلِ جوان را فدای مشروطهٔ جوان ایران کرد.» احمد کسروی شاهد عینی حوادث دوران مشروطه در تبریز در اینباره می‌گوید: «... چون او میهمان به‌شمار می‌رفت، هر کسی از شنیدن مرگش اندوهگین و پژمرده می‌شد. به این لحاظ بر آن شدند که جسد کشته را با تجلیل و شکوه بسیاری
بر آن شدند که جسد کشته را با تجلیل و شکوه بسیاری به خاک بسپارند. با آنکه گرسنگی همه را آزرده ساخته و در این روزها آگاهی‌های مدهوشی از سرحد جلفا می‌رسید. در بند این‌ها نشده خواستند روان جوان آمریکایی را از خود خشنود سازند… سراسر راه را از شهر تا گورستان مجاهدین این سو و آن سو رده کشیده با تفنگ‌های وارونه (به نشانهٔ احترام) ایستادند. شاگردان باسکرویل و دسته فدائیان او، ارمنیان، گرجیان، آمریکاییان و همه آزادی خواهان از بزرگ و کوچک با دسته گل به دست، پیرامون جنازه را گرفته روانه شدند… پس از آنکه او را به خاک
را گرفته روانه شدند… پس از آنکه او را به خاک سپردند و نشست به یاد او انجام شد، انجمن ایالتی آذربایجان می‌خواست پولی به آمریکا برای مادر پیر باسکرویل بفرستد؛ ولی دکتر وانیمان (والمان) که ریش سفید آمریکایی‌ها در تبریز بود خرسندی نداد… و قرار شد تفنگ رزمی باسکرویل را که به هنگام کشته شدن در دستش بود، به رسم یادبود برای مادر پیرش بفرستند.» چندی بعد، ستارخان تفنگ بسکرویل را که نام و تاریخ کشته شدنش روی آن حک شده و در پرچم ایران پیچیده شده بود، به انضمام عکسی از افراد فوج نجات، برای خانواده‌اش فرستاد. بدین ترتیب
فوج نجات، برای خانواده‌اش فرستاد. بدین ترتیب پیکر وی را در روز سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۲۸۸ خورشیدی برابر با ۲۰ آوریل ۱۹۰۹ میلادی در مراسمی که سه ساعت طول کشید، در گورستان امریکاییان در تبریز به خاک سپردند. ساعاتی پس از مراسم خاکسپاری، خبر رسید که قشون روس از مرز عبور کرده و به سرعت به طرف تبریز پیش می‌آید. پنج روز پس از تشییع جنازه بسکرویل، ستارخان و جمانی آیولتی (Jamani Ayoleti) تلگرافی برای پدر و مادرش در شهر اسپایسر در ایالت مینِسوتا، به شرح زیر ارسال کردند: ایران در غم از دست رفتن پسر عزیزتان در راه آزادی
ایران در غم از دست رفتن پسر عزیزتان در راه آزادی سوگوار است و ما قسم می‌خوریم که ایرانِ آینده همواره از او، چون لافایت، در تاریخ به بزرگی یاد خواهد کرد و به مزار شریف او احترام خواهد گذاشت. به نوشته کسروی، پس از پیروزی مشروطه‌خواهان، در یک گاردن پارتی که به دستور شیخ محمد خیابانی برپا شده بود، قرار شد یک فرش که عکس باسکرویل در آن نقش شده باشد، بافته و برای مادر وی در آمریکا فرستاده شود که البته پس از بافته شدن آن، به دست مادرش نرسید. شفق در اینباره چنین نوشته‌است: «به واسطه آغاز جنگ جهانگیر، ارسال آن (فرش)
«به واسطه آغاز جنگ جهانگیر، ارسال آن (فرش) به تأخیر افتاد و بعد از جنگ نیز برای حمل آن توسط سفارت آمریکا به تهران فرستاده شد و اینجانب آن را ظاهراً حوالی سال ۱۳۱۴ در اتاق پذیرایی مرحوم سلیمان میرزا که در خیابان دوشان‌تپه منزل داشت دیدم و ایشان در جواب پرسش من اظهار داشتند، ارسال آن به واسطهٔ نبودن واسطه و معلوم نبودن آدرس به تأخیر افتاده.» یادبود. وقتی مجلس شورای ملی در ماه نوامبر جلسات خود را از سر گرفت، یکی از نخستین اقدامات آن، ایراد نطقی در یادبود بسکرویل بود. در انجمن تاریخی پرسبیتری در فیلادلفیا،
بود. در انجمن تاریخی پرسبیتری در فیلادلفیا، نامه‌های بسیاری در وصف بسکرویل وجود دارد. در سال ۱۹۵۹، پنجاهمین سالگرد مرگ وی به‌طور کامل توسط تبریزی‌ها برنامه‌ریزی و مدیریت شد که وزارت امور خارجه را کاملاً شگفت زده کرد. روز دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۳۸ برابر با پنجاهمین سالگرد فوت باسکرویل، مراسمی در مدرسه پروین (مدرسه مموریال سابق) برگزار گردید. این مراسم در تالار دبیرستان که به نام باسکرویل نامگذاری شده بود، از طرف علی دهقان مدیر کل اداره فرهنگ آذربایجان شرقی برنامه‌ریزی گردیده بود. دعوت شدگان ایرانی شامل رضازاده
گردیده بود. دعوت شدگان ایرانی شامل رضازاده شفق که از شاگردان باسکرویل بود و افراد دیگری مثل حسن تقی‌زاده، اسماعیل امیرخیزی، ابوالقاسم فیوضات، علی هیئت، مهدی علوی‌زاده شرکت داشته و از آمریکاییان مقیم تهران نیز سفیر کبیر آمریکا، رئیس اصل چهار، اندرسن رئیس USIS، اگرمان رئیس بخش فرهنگی، هولینیک دبیر اول و خانم مک‌داول میسیونر آمریکایی شرکت کرده بودند. حتی زمانی که روابط ایران و آمریکا در بدترین شرایط بود، بسکرویل همواره یک استثناء باقی ماند. در ماه دسامبر ۱۹۷۹ و در روزهای بحران گروگان‌گیری، توماس ام. ریکز (Dr.
در روزهای بحران گروگان‌گیری، توماس ام. ریکز (Dr. Thomas M. Ricks) گروهی کشیش آمریکایی را برای ملاقات با آیت‌الله خمینی به ایران برد. گروه در آخرین شب اقامت خود در ایران، از مسجدی دیدن کرد. وقتی آن‌ها به حضار معرفی شدند، یک مرد ایرانی میانسال از میان جمع برخاسته و به انگلیسی فصیح پرسید: «بسکرویل‌های آمریکایی امروز کجایند؟» در سال ۲۰۰۵، از نیم‌تنه‌ای برنزی از بسکرویل در خانهٔ مشروطهٔ تبریز، توسط محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت ایران، پرده‌برداری شد. در آن زمان بحث‌هایی در خصوص ادای احترام به یک آمریکایی وجود
بحث‌هایی در خصوص ادای احترام به یک آمریکایی وجود داشت، ولی با وجود انتقادها علیه گذاشتن تندیس نیم‌تنهٔ بسکرویل در خانه مشروطه، مردم تبریز از این اقدام پشتیبانی کردند. در زیر مجسمه برنزی، این جمله به فارسی نوشته شده‌است: «هوارد سی بسکرویل. او یک وطن‌پرست، یک تاریخ‌ساز بود» عده‌ای در آمریکا پیشنهاد کرده‌اند که ۱۹ آوریل، سالروز کشته شدن هوارد باسکرویل را به عنوان «روز دوستی ایرانیان و آمریکایی‌ها» بنامند. در سالگرد کشته شدن باسکرویل در سال ۲۰۱۴، آلن ایر، سخنگوی فارسی‌زبان وزارت امور خارجه آمریکا، در صفحه
فارسی‌زبان وزارت امور خارجه آمریکا، در صفحه فیس‌بوک خود، از باسکرویل به عنوان یک شهید یاد کرد. در سال ۲۰۱۵، گروهی از کشور آمریکا، به سرپرستی استیفن کینزر از قبر هوارد باسکرویل در گورستان ارامنه تبریز بازدید کردند. قرار است یک فیلم از روی زندگی هوارد بسکرویل به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی ساخته شود. فیلم‌نامه این فیلم، در سال ۱۳۷۳ توسط جوزانی نوشته شده‌است. بسیارند ایرانیانی که باسکرویل را ستایش نموده و او را شهید می‌دانند. وی در گورستان آشوری‌های تبریز (در آن زمان گورستان امریکایی‌ها) در تبریز به خاک
(در آن زمان گورستان امریکایی‌ها) در تبریز به خاک سپرده شده‌است و برخی علاقه‌مندان ناشناس به‌طور متناوب سنگ مزار وی را با گل‌های زرد و تازه تزیین می‌کنند. در ادبیات. در سال ۱۹۵۰، محمدعلی مهدوی، لوح یادبودی، بر سر مزار بسکرویل نصب کرد که بر روی آن شعری از عارف قزوینی، شاعر ملی ایران، کنده کاری شده بود. عارف قزوینی، در سال ۱۳۰۲ خورشیدی در سفری که به تبریز داشته و در مجلس یادبودی که بر مزار باسکرویل برگزار شد، این شعر را برای وی سرود: در وصف باسکرویل (یک گل نصرانی) و سیصد نفر از یارانش، ترجیع بندی طولانی با
و سیصد نفر از یارانش، ترجیع بندی طولانی با تکرار مصرّعیِ زیر سروده شده‌است که سراینده آن مشخص نیست.
گلشن یا کُشَن یکی از محله‌های قدیمی شیراز است که در گذشته روستایی در غرب این شهر بوده‌است. محدودهٔ آن از تلخدش تا احمدآباد و از پارک قوری تا قصردشت از سمت غرب تا خیابان همت جنوبی (ایمان جنوبی) و از شرق تا خیابان شهید آقایی از جنوب به بلوار امیرکبیر، از شمال به چوگان، بلوار پاسداران و میدان معلم و از غرب به کمربندی شیراز و همت جنوبی منتهی می‌شود. کشن پس از گذشت سال‌ها به یکی از محله‌های قدیمی و معروف شیراز تبدیل شده‌است. لازم است ذکر شود که کشن در گذشته دروازه مهم ورودی شیراز از سمت جنوب ایران بوده و هست
مهم ورودی شیراز از سمت جنوب ایران بوده و هست باغ‌های نادر انگورهای نایاب که در گذشته به شهرت شیراز می‌افزوده در این منطقه واقع شده‌است باغ‌هایی چون باغ جنت، باغ خسرآباد، باغ خدری، باغ شاهزاده، باغ سه گوش و از این قبیل. کوه دراک یکی دیگر از بخشهای متعلق به کشن می‌باشد که در گذشته محل تفریح و تفرجگاه ساکنان بوده و در دل خود چشمه ای با نام بید قنبری را دارد کارخانه سیمان فارس و خوزستان نیز در بخش غربی کشن بنا شده و هنوز ادامهٔ حیات دارد اقتصاد اهالی کشن بیشتر کشاورزی و دامپروری و تجارت بوده و بعد از کشف و
کشاورزی و دامپروری و تجارت بوده و بعد از کشف و پیدایش نفت در خاور میانه، جوانان کشن بعنوان نیروهای انسانی جذب بازار کار در کشورهای حاشیه خلیج فارس نظیر کویت و امارات متحده عربی شدند که اکنون از شدت آن کاسته شده اما کماکان در حد محدودی ادامه دارد. امروزه جوانان کشن در تمامی رشته‌های صنعتی و فنی و تجارت و سرمایه گزاری حضور فعال و چشمگیر دارند. همچنین بخش عظیمی از جوانان کشن در پهنه علم و دانش و هنر دستاوردهای شایانی داشته و حضور چشمگیری دارند. همچنین جوانان شایسته کشن در حوزه ورزش هم خوش درخشیده‌اند و اکنون
کشن در حوزه ورزش هم خوش درخشیده‌اند و اکنون کشن یک قطب بزرگ ورزش‌های رزمی در ایران هستند و توانسته‌اند برای کشور عزیزمان ایران با کسب مدال‌های بین‌المللی افتخار آفرینی بکنند. مرحوم نوید محمدی مدال طلای جام جهانی جوانان آرژانتین در سال ۲۰۱۸ را از آن خود کرد و در رنکینگ بین‌المللی ایران را بالا دست آمریکا قرار داد. مکانهای مرتبط با کشن پانویس. کتاب: مقدمه ای بر جغرافیای تاریخی محله کشن، عرفان، کرانی، نادریان، شیراز، ۱۳۹۹
میدان امام حسین یا فلکه ستاد یکی از فلکه‌های معروف در شیراز است. این فلکه در مرکز شیراز قرار دارد. دو خط متروی شیراز یعنی خط یک و خط دو از زیر این فلکه عبور می‌کند. ایستگاه متروی امام حسین مشترک بین دو خط یک و دو می‌باشد. موقعیت. میدان امام حسین از شرق و غرب به بلوار کریمخان زند، از شمال به بلوار آزادی و از جنوب به خیابان انقلاب اسلامی (مشیر فاطمی) مرتبط است. تاریخچه. این میدان به واسطه ستاد فرماندهی ارتش در زمان پهلوی به نام فلکه ستاد شهرت داشت. اما بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ ابتدا با نام میدان قدس نام گذاری و
سال ۱۳۵۷ ابتدا با نام میدان قدس نام گذاری و تندیس قدس فلزی هم در این میدان بنا شد که به دلیل عدم توجه مردم، این نام هرگز بکار برده نشد و تنها در تابلو کنار میدان جا خوش نمود مسئولین وقت که اصرار به این تغییر داشتند دست به تغییر نام ستاد فرماندهی ارتش به فرماندهی ارتش زدند شاید نام تغییر یابد اما نتیجه‌ای در برنداشت، دلیل آن هم تعویض مجدد نام میدان بود پس از پایان جنگ ایران و عراق طی مراسمی پرچمی زیارت یافته از کربلا به شیراز منتقل با نصب آن در میدان، این میدان به نام میدان امام حسین مجدداً تغییر نام یافت!
به نام میدان امام حسین مجدداً تغییر نام یافت! ساعت گل. ساعت گل شیراز در سال ۱۳۳۸ در بلوار زند ایجاد گردید. در غرب فلکه ستاد میدان امام حسین فعلی، نزدیک درمانگاه چشم پوستچی شیراز قرار دارد و پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران و در زمان جنگ هشت ساله عراق با ایران مورد بی مهری قرار گرفت و هم‌اکنون دیگر به آن صورت که ارقام ساعت با گل نوشته شده بودند نیست و اعدادی از جنس سنگ ایجاد شده و تنها به گل‌کاری وسط این ساعت اکتفا شده‌است.
خرفستر () واژه‌ای‌است پهلوی و به هر جانور یا حشره‌ای موذی (مار، عقرب، رتیل، زنبور و ساس) گفته می‌شد. در دین زرتشتی کشتن خرفستر ثواب دارد. بیست و چهارمین روز هر ماه (دین روز)، روز کشتن خرفستران بوده است. در ایران باستان برای کشتن خرفستران از چوبدستی‌ای استفاده می‌شده است که به آن مارغن می‌گفتند. پیشینه. هرودوت که در تاریخ خود (نوشته شده حدود سال ۴۲۵ قبل از میلاد) نامی از زرتشت و دین زرتشتی نبرده است اما از این رسم یاد کرده است، او می‌نویسد: ریشه واژه. خرف یا خرَپ در فارسی به معنی شراره آتش و ستر به معنی
یا خرَپ در فارسی به معنی شراره آتش و ستر به معنی ستردن و از بین بردن است. خرفستر احتمالاً به معنی ضد و از بین برنده آتش مقدس است. بارتولومه ریشه خرف را به معنی سهیم بودن و نفع و سود داشتن آورده است. از این رو واژه خرفستر از بین برنده سود یا همان جانور زیانکار معنی شده است. در زبان فارسی دری از لفظ "خستر" هم استفاده شده است. تعریف خرفستران. حشرات و جانوران موذی مثل مار و موش و مخصوصاً هر جانور خرد زیانکار خرفستر به حساب می‌آید. گاهی حیوانات بزرگی چون فیل هم خرفستر شمرده شده‌اند. لیست خرفسترانی که در وندیداد
شمرده شده‌اند. لیست خرفسترانی که در وندیداد آمده بدین شرح است: مار، بید، کژدم، وزغ، موش، مورچه، پشه، کک، کنه، ملخ، مگس، زنبور، عنکبوت، کرم، سوسک، سن، ساس، شپش، سرگین گردان، بزمجه، لاک‌پشت، گربه، خرگوش و فیل. (ر.ک. وندیداد، ترجمه و شرح هاشم رضی، ج ۲، ص ۷۷۵–۷۶۲ شرح) دستورها در باب خرفستران. در دین زرتشتی خرفستران آفریده اهریمن هستند و کشتن آنها لازمه بهدینی است. «پیدا است که هر بهدینی یکی غن باید داشتن که خرفستران و گناهکاران را بدان زند و کشد تا کرفه مندتر شود.» (فرنبغ دادگی، ۱۲۱–۱۲۰ :۱۳۸۰) از مهم‌ترین
شود.» (فرنبغ دادگی، ۱۲۱–۱۲۰ :۱۳۸۰) از مهم‌ترین آیین‌های جشن سپندارمذگان مراسم کشتن و دورکردن خرفستران است. ادبیات. احتمالاً فردوسی در این بیت مشهور شاه‌نامه به نکوهش این عمل می‌پردازد. سعدی نیز در شعری در بوستان سعدی این بیت فردوسی را نقل به مضمون کرده و به فردوسی برای گفتن آن رحمت می‌فرستد. شعر از ملک‌الشعرای بهار:کیک و مله کژدم و مار و مگساشپش و زنبور و از این جنس بسساخته ز اندیشهٔ اهریمن‌اندمایهٔ آزردن مرد و زن‌اند
یوسف تیموری واقف (زادهٔ ۶ دی ۱۳۵۸ در تهران) بازیگر ایرانی است. او حرفهٔ بازیگری را از سال ۱۳۷۶ با بازی در مجموعه "سرزمین سبز" آغاز کرد و با ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی کمدی مانند "سیب خنده"، "مجید دلبندم" و "زیر آسمان شهر" به شهرت رسید. او در چند فیلم جدی نیز بازی کرده است و موفق به دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از اولین دورهٔ جشنوارهٔ جام جم شده‌است. آغاز فعالیت هنری. یوسف تیموری فعالیت هنری خود را از اواسط دهه ۷۰ آغاز کرد. او با حضور در مجموعه‌های تلویزیونی کوتاه نقش‌های فرعی ایفا می‌کرد،
تلویزیونی کوتاه نقش‌های فرعی ایفا می‌کرد، اما خیلی زود استعدادش در ژانر طنز مورد توجه کارگردانان قرار گرفت. نقطهٔ عطف کارنامه هنری تیموری، بازی در سریال محبوب زیر آسمان شهر به کارگردانی مهران غفوریان بود. او در این مجموعه نقش «پولاد» را بازی می‌کرد؛ شخصیتی ساده‌دل، بامزه و بسیار دوست‌داشتنی که باعث شد به شهرت فراوانی دست پیدا کند. پس از موفقیت در این سریال، تیموری به یکی از چهره‌های ثابت سریال‌ها و فیلم‌های طنز تلویزیونی تبدیل شد و در آثار دیگری حضور یافت. زندگی شخصی. یوسف تیموری در سال ۱۳۵۸ در تهران به
زندگی شخصی. یوسف تیموری در سال ۱۳۵۸ در تهران به دنیا آمد. او در خانواده‌ای فرهنگی بزرگ شد و از همان دوران نوجوانی به بازیگری و اجرا علاقه‌مند بود. تیموری در مصاحبه‌هایش بارها از حمایت خانواده‌اش در مسیر هنری‌اش صحبت کرده است. یکی از نکات جالب زندگی شخصی او، ازدواجش با دختری تایلندی‌تبار است که ماجرای آشنایی آن‌ها همواره برای مخاطبان جذاب بوده. او در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که همسرش فارسی بلد نیست و آن‌ها در خانه به زبان انگلیسی با یکدیگر صحبت می‌کنند. حاصل این ازدواج یک فرزند پسر به نام "آرمین" است
حاصل این ازدواج یک فرزند پسر به نام "آرمین" است که گهگاه در شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شود. یوسف تیموری بر خلاف بسیاری از چهره‌های سینما و تلویزیون، زندگی شخصی خود را تا حد زیادی دور از حاشیه نگه داشته و بیشتر تمرکز خود را روی فعالیت‌های هنری و تربیت فرزندش گذاشته است. حضور در برنامه جوکر. یوسف تیموری در یکی از فصل‌های برنامهٔ پرطرفدار جوکر به کارگردانی احسان علیخانی حضور یافت و توانست با شوخ‌طبعی خاص و سبک طنز متفاوتش توجه مخاطبان را جلب کند. در این برنامه که بر پایه خنداندن دیگر شرکت‌کنندگان و نخندیدن خود
بر پایه خنداندن دیگر شرکت‌کنندگان و نخندیدن خود طراحی شده، تیموری با اجرای طنزهای بداهه، تقلید صدا و بازی‌های فیزیکی بامزه، بارها باعث خنده دیگران شد. برخی از اجراهای او به سرعت در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد و تحسین بسیاری را برانگیخت. حضور او در جوکر نشان داد که با گذشت سال‌ها از اوج فعالیتش در تلویزیون، هنوز هم توانایی خنداندن مردم را دارد و جایگاه خاصی در بین کمدین‌های ایرانی حفظ کرده است. فیلم‌شناسی. فیلم‌های سینمایی. خاکستر نشین مجموعه‌های تلویزیونی. • ۱۴۰۳چارپایه (مجموعه تلویزیونی که بعد از مدتی یوسف
۱۴۰۳چارپایه (مجموعه تلویزیونی که بعد از مدتی یوسف تیموری برکنار شد)
جُنوب، نیمروز، اواخشتر یا دَشتر یکی از چهار جهت اصلی است که در نقشه‌ها به‌طور قراردادی معمولاً به سوی پایین است. جنوب نقطه روبروی شمال است و °۹۰ با خاور و باختر اختلاف زاویه دارد و خود در زاویه °۱۸۰ جای دارد. ریشه‌شناسی. این واژه در گذشته‌های دور اَوشتَر و نیمروچ و گاهی نیز دَشن بوده‌است.
برخیز ای موسی سیزدهمین رمان بلند ویلیام فاکنر است که در آن از موضوعات نژادپرستی در آمریکا و شرح احوال و رفتار متقابل سیاه‌پوستان و سفیدپوستان سخن رفته است. این رمان نخستین بار در سال ۱۹۴۲ در آمریکا منتشر شده‌است. نسخهٔ فارسی این کتاب را انتشارات نیلوفر در سال ۱۳۷۴ با برگردان صالح حسینی منتشر کرده‌است. درون‌مایه. عنوان کتاب "برخیز ای موسی" مأخوذ از یکی از سرودهای مذهبی سیاه‌پوستان با همین نام است. درون‌مایه این سرود نمایان‌گر آرزوهای رؤیاگونه سیاه‌پوستان برای حضور منجی است که به قدرت بازوی او ظلم و ستم‌های
حضور منجی است که به قدرت بازوی او ظلم و ستم‌های وارد بر سیاه‌پوستان از میان برداشته شود. این کتاب شامل هفت داستان به نام‌های: "بود"، "آتش و اجاق"، "دلقک داغدار"، "پیران قوم"، "خرس"، "پاییز دلتا" و "برخیز ای موسی" می‌باشد. وجود پیوستگی مضمونی و شخصیتی در بین داستان‌های این کتاب، آن را از حالت مجموعهٔ داستان‌های کوتاه بیرون آورده و به آن حالتی رمان‌گونه بخشیده‌است. شخصیت محوری داستان‌های این کتاب "اسحاق مکازلین" است که فاکنر از زبان او به بیان آن‌چه که می‌خواهد در باب سیاهپوستان و نژادپرستی بگوید می‌پردازد.
در باب سیاهپوستان و نژادپرستی بگوید می‌پردازد. اسحاق مکازلین نقل، به مضمون کتاب "پدر هیچ‌کس و عموی همگان" نامیده می‌شود. "عمو اسو" چه آن هنگام که کودکی ده ساله است و چه آن هنگام که پیرمردی هشتاد ساله، در باب جهان پیرامون خویش می‌اندیشد و سعی می‌کند تصمیماتش را برای پیشبرد زندگی بر اساس آن‌چه خود درست می‌پندارد اتخاذ کند، نه بر اساس آن‌چه تا کنون بوده و از این به بعد هم باید باشد. حق مالکیت زمین، حق برده‌داری و حقوقی از این قبیل که در نظر سرمایه‌داران آن روز آمریکا عادی تلقی می‌شد در ذهن اسحاق جنبه سؤال
روز آمریکا عادی تلقی می‌شد در ذهن اسحاق جنبه سؤال پیدا می‌کند و باعث می‌شود که اسحاق ارث جد بزرگش کاروترز مکازلین را حق خود نداند. مجموع این رویدادها "برخیز ای موسی" را روحانی‌ترین و مذهبی‌ترین کتاب فاکنر معرفی می‌کند. داستان‌ها. بود. داستان در زمان کودکی "مکازلین ادموندز" رخ می‌دهد. فاکنر او را در این داستان به اختصار «پسرک» می‌نامد. در حدود سال ۱۸۵۹ "کاس ادموندز" به همراه دایی‌هایش "آمودئوس مکازلین (عمو بادی)" و "تئوفیلوس مکازلین (عمو باک)" در مزرعه پدری زندگی می‌کنند که اتفاقی تکراری اما ناخوشآیند باز
زندگی می‌کنند که اتفاقی تکراری اما ناخوشآیند باز هم آنان را از زندگی عادی روزمره خارج می‌کند. بردهٔ آن‌ها "تامیزترل" بار دیگر به‌خاطر علاقه‌اش به "تنی" - کنیز سیاهپوست آقای "هوبرت بوچام" که همراه خواهرش "میس سوفونسوبیا" در همسایگی مزرعه آن‌ها زندگی می‌کند- به مزرعه آقای هوبرت گریخته‌است. بدین ترتیب عمو باک و پسرک به‌منظور بازگرداندن تامیزترل آماده رفتن به مزرعهٔ همسایه می‌شوند. از طرفی گویا سوفونسوبیا هم عاشق عمو باک است اما عموباک تا کنون اظهار نظر متقابلی دراین زمینه نکرده‌است. پس از ناکامی در دستگیر
دراین زمینه نکرده‌است. پس از ناکامی در دستگیر کردن تامیزترل، عموباک و پسرک مجبور به سپری کردن شب در مزرعه هوبرت می‌شوند. شب هنگام، زمانی که از وقت خواب گذشته‌است عموباک و پسرک با خیال این‌که وارد اتاق خواب خود می‌شوند اشتباهاً پا به اتاق خواب سوفونسوبیا می‌گذارند! آقای بوچام سعی می‌کند از این پیشامد به گونه‌ای استفاده کند که عموباک مجبوربه ازدواج با سوفونسوبیا شود. عمو باک نمی‌پذیرد و سرانجام سرنوشت قضایای موجود اعم از آن‌چه مربوط به تامیزترل و تنی و آنچ‌ه مربوط به عموباک و سوفونسوبیا می‌شود در گرو برد و
مربوط به عموباک و سوفونسوبیا می‌شود در گرو برد و باخت در یک بازی پوکر قرار می‌گیرد. بدین ترتیب اگر عموباک در بازی با آقای هوبرت بازنده شود می‌بایست بالاجبار سوفونسوبیا را به همسری بپذیرد و ضمناً تنی را از آقای هوبرت خریداری نماید تا از فرارهای مکرر تامیزترل جلوگیری شود. از طرف دیگر اگر عمو باک در بازی پوکر سربلند شود تنی را مجانی به خانه خود می‌برد. عمو باک بازی را می‌بازد اما آقای هوبرت را مجبور می‌کند که بازی را با عمو بادی - که اکنون به مزرعه همسایه آمده‌است- تکرار کند. عمو بادی در بازی پوکر برنده
آمده‌است- تکرار کند. عمو بادی در بازی پوکر برنده می‌شود و تنی مجانی به مزرعهٔ مکازلین‌ها می‌آید. عموباک متعاقباً با سوفونسوبیا ازدواج می‌کند و فرزندشان اسحاق مکازلین - که محوری‌ترین شخصیت کتابِ حاضر است- به دنیا می‌آید. آتش و اجاق. سال‌ها پس از وقایع مزرعهٔ آقای هوبرت، "لوکاس بوچام" فرزند تامیزترل و تنی به‌دنیا می‌آید. پس از رشد و بلوغ، لوکاس به کار در مزرعه مکازلین‌ها مشغول می‌شود. از سوی دیگر در خاندان بزرگ مکازلین‌ها سال‌ها پس از مرگ عمو باک و عمو بادی، کاروترز (کاس) ادموندر خواهر زاده آن‌ها نیز
بادی، کاروترز (کاس) ادموندر خواهر زاده آن‌ها نیز درگذشته‌است. فرزند او "زکریا (زک) ادموندز" نیز دیگر زنده نیست و با توجه به این‌که اسحاق مکازلین هم هنوز به سن اداره کردن مزرعه نرسیده‌است، "روت ادموندز" فرزند زکریا اداره امور مزرعه بزرگ مکازلین‌ها را بر عهده دارد. در این‌جا فاکنر کمی بیش‌تر در مورد افراد مورد بحث در کتاب به شفاف‌سازی می‌پردازد: لوکاس گرچه فرزند تامیزترل و تنی است اما از طرف دیگر او به سبب رابطه نامشروع کاروترز مکازلینِ بزرگ با کنیز سیاه پوستش، عموزاده اسحاق مکازلین و روت ادموندز نیز به‌حساب
عموزاده اسحاق مکازلین و روت ادموندز نیز به‌حساب می‌آید اما از لحاظ سنی از آن‌ها بسیار مسن‌تر است. وقایع داستان این‌گونه پیش می‌رود که لوکاس سیاهپوست در زمین‌های اطراف مزرعه یک سکه طلا پیدا می‌کند و بدین ترتیب به وجود گنجینه بزرگی از سکه‌های طلا در زیر خاک آن منطقه امیدوار می‌شود. از سوی دیگر "نت"، دختر لوکاس بوچام علی رقم مخالفت پدرش مایل به ازدواج با جوان سیاه پوست و فقیری به‌نام "جورج ویلکینز" می‌باشد. لوکاس و جورج ویلکینز هر دو به‌صورت غیرقانونی مشغول تهیه آب‌جو هستند. بدین ترتیب لوکاس تصمیم می‌گیرد تا