payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تایگا قرار دارد. بارش برف به‌طور گسترده‌ای از ۱۱ متر در کوه‌های مجاور دریای ژاپن تا حدود ۱٫۸ متر در سواحل اقیانوس آرام متغیر است. این جزیره معمولاً برف و بوران‌های محلی دارد که باعث ایجاد توده‌های برفی طولانی‌مدت می‌شود. مجموع بارش از ۱۶۰۰ میلی‌متر در کوه‌های ساحل دریای ژاپن تا حدود ۸۰۰ میلی‌متر (کمترین در ژاپن) در ساحل دریای اختسک و مناطق پست داخلی و تا حدود ۱۱۰۰ میلی‌متر در سمت اقیانوس آرام متغیر است. به‌طور کلی کیفیت بالای برف پودری و کوه‌های متعدد در هوکایدو، آن را به منطقه‌ای محبوب برای ورزش‌های
در هوکایدو، آن را به منطقه‌ای محبوب برای ورزش‌های زمستانی تبدیل کرده‌است. بارش برف معمولاً در ماه نوامبر به‌طور جدی شروع می‌شود و پیست‌های اسکی معمولاً بین دسامبر و آوریل فعالیت می‌کنند. هوکایدو آب و هوای زمستانی خود را در جشنواره برفی ساپورو جشن می‌گیرد. در طول زمستان، عبور از دریای اختسک اغلب توسط تکه‌یخ‌های بزرگ پیچیده می‌شود. همچنین بادهای شدیدی که در طول زمستان رخ می‌دهد، اغلب سفرهای هوایی و فعالیت‌های دریایی را فراتر از سواحل شمالی هوکایدو متوقف می‌کند. بندرها در اقیانوس آرام و دریای ژاپن عموماً در
بندرها در اقیانوس آرام و دریای ژاپن عموماً در تمام طول سال عاری از یخ هستند، اگرچه بیشتر رودخانه‌ها در طول زمستان یخ می‌زنند. برخلاف سایر جزایر اصلی ژاپن، هوکایدو معمولاً تحت تأثیر فصل بارانی ژوئن-ژوئیه قرار نمی‌گیرد و کمبود نسبی رطوبت و هوای تابستانی معمولاً گرم و ملایم، آب و هوای آن را برای گردشگران دیگر نقاط ژاپن جذاب می‌کند. منابع. Wikipedia contributors, "Hokkaidō," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
چشمه‌های گل‌فشان چابهار پدیده‌ای طبیعی در جنوب شرقی ایران‌اند. این گل‌فشان‌ها در جنوب استان سیستان و بلوچستان قرار دارند. پدیدهٔ طبیعی گل‌فشان در شمال غربی شهرستان چابهار در دشت گسترده‌ای به نام کهیر وجود دارد، که با پرتاب گل همراه با متصاعدشدن گاز از اعماق زمین به وجود آمده است. این پدیدهٔ که بر اثر عوامل مهمّ زمین‌شناختی و بیانگر فعّالیّت‌های زمین‌ساختی منطقه است در طول سالیان متمادی تپّه‌ای از گل به وجود آورده که هیچ گونه‌ای از گیاهان در این خاک رشد نمی‌کنند. پدیدهٔ گل‌فشان، تپّهٔ خاکستری‌رنگی به شکل
پدیدهٔ گل‌فشان، تپّهٔ خاکستری‌رنگی به شکل مخروط ایجاد کرده که به علّت مسطّح‌بودن زمین منطقه از فواصل دور قابل رؤیت است. روستای تنگ. روستای تنگ چابهار یکی از مقاصد گردشگری نزدیک به این گل‌فشان‌ها در استان سیستان و بلوچستان است که در فاصله ۸۰ کیلومتری شهر کنارک و در نزدیکی ساحل دریای عمان قرار دارد. این روستا از طریق جاده بندر جاسک و سپس جاده فرعی بندر تنگ قابل دسترسی است. فصل‌های بهار و پاییز، به دلیل شرایط آب‌وهوایی مناسب، بهترین زمان برای بازدید از این منطقه هستند. جاذبه‌های روستا: در شب‌های پاییز و
منطقه هستند. جاذبه‌های روستا: در شب‌های پاییز و زمستان، ساحل نورانی تنگ به واسطه حضور فیتوپلانگتون‌ها منظره‌ای مخصوص ایجاد می‌کند. این اسکله با لنج‌ها و قایق‌های سنتی، مرکز فعالیت‌های صیادی و نمایانگر فرهنگ محلی مردم روستاست. این صخره بزرگ که شبیه کشتی است، یکی دیگر از جاذبه‌های طبیعی تنگ محسوب می‌شود. این پدیده که بر اثر فرسایش شکل گرفته، هنگام پایین بودن سطح آب قابل دسترسی است.
مزهر ناجی الدلیمی رهبر حزب پیشرو عراق آزاد، یک تشکل کوچک سیاسی بود که ۳ نامزد از جمله الدلیمی را برای انتخابات مجلس عراق در سال ۲۰۰۵ در استان انبار معرفی کرده‌است. پنج گروه وابسته به القاعده از جمله گروه تروریستی ابومصعب زرقاوی اردنی با «غیرمشروع» دانستن انتخابات مجلس عراق تهدید کرده بودند نامزدان انتخابات را به قتل خواهند رساند. روز سه‌شنبه ۱۳ دسامبر ۲۰۰۵ مزهر ناجی الدلیمی رهبر سنی حزب پیشرو عراق آزاد که نامزد انتخابات مجلس عراق بود توسط مهاجمان ناشناس در استان انبار به قتل رسید. مزهر ناجی الدلیمی هنگامی
استان انبار به قتل رسید. مزهر ناجی الدلیمی هنگامی که با خودرو و محافظش در شهر رمادی مرکز استان انبار رهسپار منزل مسکونی‌اش بود مورد حمله مهاجمان مسلح قرار گرفت. مهاجمان خودروی حامل الدلیمی را به گلوله بستند و او را به قتل رسانده و محافظش را مجروح کردند. منبع. جام‌جم آنلاین
جـِبران غسان تُوینی فرزند غسان توینی روزنامه‌نگار کهنه‌کار لبنانی و خود مدیر روزنامه النهار و نماینده مجلس لبنان از فراکسیون ائتلاف ۱۴ مارس و عضو حزب جریان المستقبل بود که یکی از قربانیان ترورهای سیاسی در لبنان است. جبران توینی صبح دوشنبه، ۲۱ آذرماه ۱۳۸۳ بر اثر انفجار یک خودروی بمب‌گذاری شده هنگام عبور کاروان حامل او در شرق بیروت کشته شد. کوفی عنان دبیرکل (اسبق) سازمان ملل متحد به نوبه خود با صدور بیانیه‌ای قتل جبران توینی را قاطعانه محکوم کرد. منابع. جام جم آنلاین (برداشت آزاد با ذکر منبع)
زَنگبار منطقه‌ای نیمه‌خودمختار در تانزانیا و پایتخت آن شهر زنگبار است. زنگبار مشتمل بر مجمع‌الجزایری در اقیانوس هند به فاصلهٔ ۲۰ الی ۲۵ کیلومتری از ساحل سرزمین اصلی و شامل جزایر کوچک بسیار و دو جزیرهٔ بزرگ به نام‌های اونگوجا (که به‌طور غیررسمی زنگبار نامیده می‌شود) و جزیرهٔ پمبا است. مرکز تاریخی شهر زنگبار، شهر سنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند. اصلی‌ترین صادرات زنگبار ادویه‌جات به‌خصوص: میخک، جوز، فلفل سیاه، دارچین و نخل رافیا است. مجمع‌الجزایر زنگبار و جزیرهٔ مافیا را به‌عنوان «جزایر ادویه» هم
و جزیرهٔ مافیا را به‌عنوان «جزایر ادویه» هم یاد می‌کنند. صنعت گردشگری از دیگر درآمدهای مهم به‌شمار می‌رود. نام. زنگبار ترکیبی از دو واژهٔ فارسی «زنگ» به معنی تیرگی و عربی «بار»، به معنی ساحل است. تمدن سواحلی. از مگادیشو تا و کیپ دلگادو در موزامبیک ۳۶ شهر ساحلی و جزیره‌ای وجود دارد که مردمان آن دارای آداب، رسوم، فرهنگ و مذهب و زبان مشترکی هستند که به آن فرهنگ و تمدن سواحیلی می‌گویند. این فرهنگ و تمدن به داخل قاره آفریقا نیز نفوذ پیدا کرده و منطقهٔ شرق آفریقا را در برمی‌گرد. تاریخ. بادهای موسمی که بر فراز
را در برمی‌گرد. تاریخ. بادهای موسمی که بر فراز اقیانوس هند می‌وزد باعث رفت‌وآمد ایرانیان، اعراب و هندیان به شرق آفریقا ازجمله مجمع‌الجزایر زنگبار برای حدود ۲۰۰۰ سال بوده است. تشکیل شهر احتمالاً از یک دهکدهٔ ماهیگیری در شبه‌جزیرهٔ شانگانی (غرب جزیره) در سدهٔ دهم میلادی آغاز شده است. شانگانی در سال ۱۸۲۳ دارای انبوهی از کلبه‌های حصیری و یک مسجد بوده است. اما اکثر ساختمان‌های برجای امروزی زنگبار مربوط به سدهٔ نوزدهم به بعد هستند. حاکمیت پرتغال. ازجمله نخستین اروپاییان که وارد این منطقه شدند، پرتغالی‌ها به
اروپاییان که وارد این منطقه شدند، پرتغالی‌ها به فرماندهی واسکو دو گاما بودند که با هدف ایجاد یک مسیر تجاری با هند در انتهای سدهٔ پانزدهم به سال ۱۴۹۹، پایگاهی یا در حقیقت ایستگاهی را در زنگبار ایجاد کردند. در اواخر سدهٔ شانزدهم زنگبار عملاً توسط حکام محلی تحت حاکمیت پرتغالی‌ها اداره می‌شد. پرتغالی‌ها در سال ۱۶۱۲ نمازخانه و پیش از آن کارخانه‌ای را تأسیس کرده بودند. حضور پرتغالی‌ها در سال ۱۶۹۸ توسط اعراب عمانی به پایان رسید. سلطان‌نشین زنگبار. از میانهٔ سدهٔ هفدهم میلادی که قدرت پرتغالی‌ها به‌سمت زوال می‌رفت،
میلادی که قدرت پرتغالی‌ها به‌سمت زوال می‌رفت، عمانی‌ها به‌تدریج نفوذشان را در شرق آفریقا افزایش می‌دادند. سرانجام این روند به بیرون راندن پرتغالی‌ها در سال ۱۶۹۸ انجامید. عمانی‌ها بخشی از نمازخانه و خانهٔ بازرگانان پرتغالی‌ها در ساحل را خراب کرده و از آنها یک قلعهٔ نظامی ساختند که یکی از قدیمی‌ترین بناهای جزیره است. از همان زمان اقتصاد زنگبار همچنان به‌شیوهٔ سنتی وابسته به روابط تجاری با کرانهٔ شمالی اقیانوس هند بود ولی به‌ناگهان جان تازه‌ای گرفت. در نیمهٔ دوم سدهٔ هجدهم فرانسوی‌ها دادوستد برده را به زنگبار
سدهٔ هجدهم فرانسوی‌ها دادوستد برده را به زنگبار گسترش دادند و سود سرشاری عاید بازرگانان محلی شد به‌طوری‌که اگر در سال ۱۷۹۹ شهر کوچک و دارای خانه سنگی‌های کم و کلبه‌های حصیری بود، در سال ۱۸۳۰ جمعیتی حدود ده الی دوازده هزار نفره پیدا کرد. تجارت برده، عاج، میخک و در کنار آن کشتزارها رونق فراوانی داشتند. سعید بن سلطان در سال ۱۸۳۲ پایتخت حکومتی خود را از مسقط به شهر سنگیِ زنگبار انتقال داد و در ۱۸۴۰ نیز این انتقال را رسماً اعلام کرد و قصری هم رو به ساحل دریا به نام بیت‌الساحل ساخت. شمار عمانی‌ها در سال ۱۷۷۰ به
نام بیت‌الساحل ساخت. شمار عمانی‌ها در سال ۱۷۷۰ به ۳۰۰ تن و در سال ۱۸۴۰ حدود ۵۰۰۰ تن گزارش شده است. ملغی اعلام شدن تجارت برده به سال ۱۸۷۳ و اساساً برده‌داری در سال ۱۸۹۷ به زمین‌داران زنگبار ضربهٔ بزرگی زد تاجایی‌که قیمت مسکن نیمی تا ٪ ۷۵ افت کرد. بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۹ بیشتر اعراب خانه‌هایشان را فروخته، اجاره یا رها کرده بودند. نفوذ بریتانیا. به‌موجب قرارداد هلیگولند-زنگبار که بین امپراتوری‌های آلمان و بریتانیا منعقد شد، زنگبار در سال ۱۸۹۰ به تحت‌الحمایگی (و نه مستعمرگی) بریتانیا درآمد. انقلاب زنگبار و
(و نه مستعمرگی) بریتانیا درآمد. انقلاب زنگبار و اتحاد با تانگانیکا. زنگبار که از سال ۱۸۹۰ تحت‌الحمایه انگلستان بود، در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۳ جزء کشورهای مشترک‌المنافع و به سلطنت مشروطه تبدیل شد. یک ماه بعد با عزل سلطان جمشید بن عبدالله در ۱۲ ژانویه ۱۹۶۴ و در خلال انقلاب زنگبار، سلطان به تبعید رفته و سلطان‌نشین زنگبار به جمهوری خلق زنگبار و پمبا تغییر یافت. در روند این انقلاب بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند. اتحاد زنگبار با تانگانیکا به سال ۱۹۶۴ منجر به ایجاد جمهوری متحد تانگانیکا و زنگبار شد و مدتی بعد نام آن به
متحد تانگانیکا و زنگبار شد و مدتی بعد نام آن به جمهوری متحد تانزانیا تغییر کرد؛ ولی زنگبار همچنان یک منطقهٔ نیمه‌خودمختار باقیست. نظام سیاسی. قانون اساسی در سال ۱۹۷۹ میلادی تدوین شد. پیش از آن نظام قانون گذاری براساس هیئت اجرایی محلی با قدرت محدود اجرا می‌شد. در سال ۱۹۷۹ میلادی پس از تعیین هیاتی از سوی رئیس‌جمهور وقت زنگبار، قانون اساسی به تصویب رسید. قانون اساسی در سال ۱۹۸۵ تجدیدنظر شد و با اضافه شدن بندهایی به قانون اساسی نوینی مبدل گشت. در دهه ۱۹۹۰ میلادی در راستای فعال کردن احزاب سیاسی، اصلاحات کوچکی
در راستای فعال کردن احزاب سیاسی، اصلاحات کوچکی در قانون اساسی شکل گرفت. در سال ۲۰۱۰ در یک همه‌پرسی مردم به اصلاحاتی در قانون اساسی رای دادند. جمهوری خودمختار زنگبار دارای مجلس ملی خاص بوده و مستقل از حوزه قانون گذاری تانزانیا عمل می‌کند. نظام تشکیلاتی مجلس زنگبار مشابه مجلس ملی تانزانیا است. مجلس نمایندگان زنگبار دربرگیرنده اعضای منتخب حوزه‌های قانون گذاری در سراسر این مجمع الجزایر است. در مجلس ملی زنگبار دو گروه از نمایندگان استقرار دارند. نمایندگانی که توسط احزاب مختلف معرفی و پس از طی فرایند انتخابات
توسط احزاب مختلف معرفی و پس از طی فرایند انتخابات عمومی وارد مجلس می‌شوند و نمایندگانی که توسط رئیس‌جمهور و رئیس شورای انقلاب به این مقام منصوب می‌شوند. مجلس ملی دربرگیرنده اعضای شورای انقلاب نیز هست و بجز رئیس شورای انقلاب سایرین از طریق انتخابات و توسط احزاب مختلف معرفی و به مجلس راه پیدا می‌کنند. براساس تقسیمات یاد شده مجلس ملی زنگبار شامل ۸۱ نماینده است که ۵۰ عضو آن به صورت مستقیم و از طریق حوزه‌های قانون گذاری انتخاب می‌شوند. از این تعداد ۳۰ کرسی مجلس را حزب CCM و ۲۰ صندلی را حزب CUF اشغال می‌کنند.
را حزب CCM و ۲۰ صندلی را حزب CUF اشغال می‌کنند. رئیس‌جمهور زنگبار نیز ۱۰ نماینده مجلس را منصوب می‌کند و ۵ صندلی هم به استانداران تعلق دارد. ۱۵ صندلی مجلس هم به بانوان متعلق به احزاب مختلف واگذار می‌گردد. یکی از صندلی‌ها هم به دادستان کل زنگبار اختصاص دارد. ۵ نماینده مجلس زنگبار نیز به عنوان نمایندگان این جمهوری در مجلس ملی تانزانیا حضور دارند. فرهنگ. ازدواج. ازدواج در زنگبار معمولاً با مشارکت ریش سفیدان خانواده‌های طرفین صورت می‌گیرد و پس از طرح این موضوع از سوی خانواده پسر با والدین دختر و موافقت آنان،
از سوی خانواده پسر با والدین دختر و موافقت آنان، بحث پیرامون مهریه دختر با پدر و مادر آغاز می‌شود. پس از موافقت پدران یا برادران بزرگ خانواده‌ها بر سر مبلغ معینی پول نقد یا جنس (به عنوان مهریه)، مهریه نقدی یا جنسی به خانواده دختر پرداخت می‌شود. در زمان عقد که به مشابه رویکرد اسلام صورت می‌گیرد عروس سه بار از عاقد برای پیوند ابدی خود با داماد مورد خطاب قرار می‌گیرد. بعد از توافق طرفین، عروس یک صندوق چوبی بزرگ را از خانواده داماد دریافت می‌کند که دربرگیرنده برخی البسه و لوازم شخصی موردنیاز است که داماد
برخی البسه و لوازم شخصی موردنیاز است که داماد خریداری کرده است. پس از آن و در حالی که دختر جوان برای ورود به مرحله جدیدی از زندگی خود آماده می‌شود، نزد یکی از زنان سالخورده رهنمودها و آموزش‌های لازم برای زندگی زناشویی را فرا می‌گیرد. تعالیم زن سالخورده بیشتر دربارهٔ نحوه ایجاد ارتباط مناسب بین زن و شوهر جوان، انجام وظایف خانه‌داری و برقراری مناسبات دوستانه با خانواده شوهر است. پس از آن مراسم آماده‌سازی موسوم به اونیاگو همراه با موسیقی محلی برای ورود عروس به دوره زناشویی انجام می‌شود. این مراسم نوعی تطهیر
دوره زناشویی انجام می‌شود. این مراسم نوعی تطهیر روحی و جسمی یک روزه به‌شمار می‌رود. زن سالخورده پس از آغاز مراسم اونیاگو، حصیری را روی زمین پهن کرده و مخلوطی از روغن نارگیل، آب و چوب صندل را با هدف پاکیزه و منزه ساختن زن جوان بر بدن او می‌مالد. در زمان برگزاری این مراسم، مردان اجازه ندارند با زن جوان ملاقات یا گفتگو کنند. طی این مدت طرح‌هایی زیبا و تزیینی با استفاده از رنگ حنا بر روی بدن زن نقاشی می‌شود. سپس عطرهای خوشبو برگرفته از گل‌های استوایی و ادویه جات بر بدن عروس مالیده می‌شود. در روز ازدواج جشن
جات بر بدن عروس مالیده می‌شود. در روز ازدواج جشن بزرگی برپا می‌شود و پس از اجرای برخی رقص‌های محلی و سرایش اشعار محلی، داماد و بستگان او با آرزوی رحمت و برکت الهی در مسجد نزدیک محل زندگی خویش حضور یافته و به دعا و نیایش می‌پردازند. پس از آن عروس و داماد راهی منزل خود می‌شوند. بستگان زوج جوان آنها را ترک می‌کنند در حالی که منتظر نشانه ای مبتنی بر باکرگی عروس هستند. پس از دریافت دستمال نشان دهنده باکره بودن زن جوان، اطرافیان نزدیک روانه منازل خود می‌شوند ولی جشن و پایکوبی به همراه رقص‌های محلی زنانه همچون
جشن و پایکوبی به همراه رقص‌های محلی زنانه همچون «بنی»، «بومو» و «له له ماما» و شادمانی تا حدود یک هفته ادامه دارد. قوم شیرازی. بر اساس روایاتی گسترش یافته، پس از اسلام مهاجرانی از شیراز، بوشهر، شوشتر و سیراف به زنگبار کوچیدند؛ رهبر آنها، حاکم ایالت شیراز علی بن سلطان حسن نام داشت. او در سال ۹۵۶، در زمان حکومت آل بویه، با هفت پسرش علی، محمد، باشت، سلیمان، حسین و داوود و حدود ۷۰۰ نفر از یارانش با چندین کشتی راهی آفریقا گردیدند و در زنگبار ساکن شدند. این گروه که بعدها به شیرازی معروف شدند و بعدها در سده ۱۹ به
بعدها به شیرازی معروف شدند و بعدها در سده ۱۹ به همراه اعراب و بلوش‌ها (بلوچ‌های) عمانی تأثیر زیادی در شکل‌گیری مدنیت و بازرگانی در زنگبار داشتند. شیرازی‌ها این سرزمین جدید را "زنگی‌بار" (کرانهٔ سیاه‌پوستان) نامیدند که بعدها به زنگبار تغییر یافت. بر اساس روایات ورود شیرازی‌ها به جزایر شرق آفریقا و تشکیل امپراتوری زنگ یکی از سازمان‌یافته‌ترین مهاجرت بیگانگان درسواحل شرق آفریقا و زنگبار است که در بافت فرهنگی و اجتماعی مردم این مناطق دگرگونی‌های عمیقی پدیدآورد و منجر به پیدایش «زبان سواحیلی» و نژاد موسوم به
و منجر به پیدایش «زبان سواحیلی» و نژاد موسوم به «افروشیرازی» گردید.و جشن نوروز را در قلب تابستان برگزار می‌کنند. زبان سواحِلی. زنگباری‌ها به زبان سواحلی که شاخه ای از گروه زبانهای بانتو است صحبت می‌کنند. این زبان در شرق و تا حدودی مرکز آفریقا بکار برده می‌شود و یکی از بانفوذترین زبان‌های آفریقایی است. در زبان سواحلی چند واژه از جمله اصطلاحات دریانوردی و لنج‌داری و مراسم زار با گویش بندری فارسی بسیار نزدیک و هم‌معنی هستند. چند واژه و معانیش در زبان سواحلی به این ترتیب است:
اندیمشک شهری پر از تاریخ که از دوران ایلامیان دروازه ایلامیان بود و الان هم دوران هم دروازه خوزستان هست اندیمِشک شهرستانی در شمال استان خوزستان است که مرکز آن، شهر اندیمشک می‌باشد. اندیمشک با داشتن ۳ نیروگاه سیکل ترکیبی و سدهای سد دز کرخه و بالارود یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های تولید انرژی کشور محسوب می‌شود. راه‌آهن این شهر به‌عنوان مرکز راه‌آهن زاگرس و از نقاط حساس راه‌آهن تهران-جنوب به‌شمار می‌آید. مردم اندیمشک از قوم لر و از ایل بالاگریوه و همچنین عرب ها هستند. . این شهرستان درسال ۱۳۵۹ به‌همراه شوش از
هستند. . این شهرستان درسال ۱۳۵۹ به‌همراه شوش از شهرستان دزفول جدا شد. درسال ۱۳۵۹ شهرهای اندیمشک و شوش با جدایی از دزفول تشکیل شهرستانی جدید را دادند و در سال ۱۳۶۸ نیز دو شهرستان شوش و اندیمشک از هم جدا شدند پیشینهٔ نام. واژه اندیمشک برگرفته از نام کهن اندامیشن بوده که روزگاری به شهر دزفول کنونی اطلاق می‌شد. در سال ۱۳۰۵ این نام به پیشنهاد فرهنگستان زبان و ادب فارسی به قلعه صالح آباد اطلاق شد و این منطقه در تقسیم‌بندی کشوری به شهر تبدیل شد. مناطق تفریحی. نیروگاه کرخه_پارک فدک_جاده مهرزیل_پلاژ سد دز - قلعه
کرخه_پارک فدک_جاده مهرزیل_پلاژ سد دز - قلعه مختار-چم گلک-جاده سد کرخه - پارک فدک-منگره -شاهزاده احمد-پل صیحه (آباره عباس خان) سد و نیروگاه کرخه اندیمشک سد کرخه یکی از بزرگ‌ترین سدهای خاکی دنیا و بزرگ‌ترین سد خاکی ایران و خاورمیانه است که بر روی رودخانه کرخه در ۲۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ساخته شده است. کرخه با تاجی به طول ۳۰۳۰ متر و ارتفاع ۱۲۷ متر از لحاظ حجم بدنه بزرگ‌ترین سد تاریخ ایران است و با حجم مخزنی به میزان ۷ میلیارد و ۳۰۰ میلیون مترمکعب، بزرگ‌ترین دریاچه مصنوعی ایران را
میلیون مترمکعب، بزرگ‌ترین دریاچه مصنوعی ایران را پدیدآورده است.[۱۷] عملیات اجرایی این سد در سال ۱۳۷۰ آغاز و در سال ۱۳۸۰ به پایان رسیده است. متوسط تولید انرژی سالیانه این نیروگاه روزمینی ۹۳۴ میلیون کیلووات ساعت است. نیروگاه این سد با ظرفیت ۴۰۰ مگاوات از زمان بهره‌برداری در سال ۱۳۸۱ تا پایان سال ۱۳۸۷ توانسته بیش از ۴۹۴۱ میلیون کیلووات ساعت برق تولید کند.[۱۸] سد و نیروگاه بالارود این مجموعه که در فاصله ۲۳ کیلومتری شمال اندیمشک بر روی رودخانه بالارود درحال احداث می‌باشد ارتفاع آن ۸۰ متر و طول تاج آن ۱۰۵۰ متر
می‌باشد ارتفاع آن ۸۰ متر و طول تاج آن ۱۰۵۰ متر است که مخزن آن امکان ذخیره ۱۳۱ میلیون متر مکعب آب را دارد که ضمن کنترل سیلاب‌های فصلی و تأمین آب سیزده هزار هکتار از زمین‌های کشاورزی پائین‌دست و در طول سال نیز یازده گیگاوات برق تولید و وارد شبکه سراسری خواهد کرد.[۱۹] ساختار زیربنایی. وجود سه سد بزرگ و شناخته شدهٔ سد کرخه و سد دز و بالارود در این شهرستان مقصد بسیار خوبی را برای گردشگران و توریست‌ها فراهم ساخته است. سد کرخه در بیست و چهار کیلومتری شمال غربی این شهرستان واقع شده‌اند که برق مصرفی مناطق زیادی از
شهرستان واقع شده‌اند که برق مصرفی مناطق زیادی از استان و کشور را تأمین می‌کنند و همچنین سد دز در فاصله ۲۳ کیلومتری شمال اندیمشک بر روی رودخانه دز احداث شده. علاوه بر این دسترسی به آب شیرین سرچشمه‌های دریاچه دز باعث شده که این شهرستان یکی از بهترین آب‌های آشامیدنی کشور را دارا باشد. موقعیت جغرافیایی. شهرستان اندیمشک از شمال با استان لرستان و غرب با استان ایلام و از جنوب با شهر شوش و از شرق با شهر دزفول همجوار است. طول جغرافیایی اندیمشک در شمال ۴۸ درجه و ۲۲ دقیقه خاوری نسبت به نصف النهار گرینویچ و عرض آن ۳۲
خاوری نسبت به نصف النهار گرینویچ و عرض آن ۳۲ درجه و ۲۹ دقیقه شمالی نسبت به خط استوا و مسافت ۷۳۰ کیلومتر جاده آسفالته تا تهران است. آزادراه اندیمشک-خرم‌آباد یکی از مهم‌ترین راه‌های ترانزیت بار و مسافر در کشور محسوب می‌شود. موقعیت اقتصادی. شهرستان اندیمشک دارای موقعیت استراتژیک ویژه، زمین‌های خوب کشاورزی، معادن نفت، گاز، سیلیس، گچ، ماسه، آهک و سنگ آهن و جاده ترانزیتی آسفالته و خط راه‌آهن سراسری، اندیمشک به تهران_که خوزستان را به مرکز و شمال شرقی ایران پیوند می‌دهد_داشتن سدهای بزرگ مانند سد کرخه و سد بالارود
سدهای بزرگ مانند سد کرخه و سد بالارود دراندیمشک که بر ارزش این شهرستان افزوده‌اند و بخش بزرگی از نیروی برق استان و کشور و نیز آبیاری زمین‌های کشاورزی شمال خوزستان را تأمین می‌کند تقسیم‌بندی کشوری. تقسیم‌بندی کشوری این شهرستان، بر اساس آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است: تا سال ۱۳۵۹ شهرهای اندیمشک و شوش بخشی از شهرستان دزفول بودند که در این سال از شهرستان دزفول جدا شدند و تشکیل شهرستانی جدید را دادند و در سال ۱۳۶۸ نیز دو شهرستان شوش و
جدید را دادند و در سال ۱۳۶۸ نیز دو شهرستان شوش و اندیمشک از هم جدا شدند.
تِلِه‌کابین گونه‌ای آسان‌بَر هوایی است که معمولاً برای جابجایی مردم یا کالا در مناطق کوهستانی استفاده می‌شود. تله‌کابین وسیله‌ای شامل یک تسمه‌نقالهٔ نصب‌شده روی پایه‌های متعدد است که کابینی به آن وصل شده‌است. تله‌کابین از یک حلقه طولانی کابل فولادی تشکیل شده که میان دو ایستگاه تنیده شده و دکل‌هایی در میان آن دو ایستگاه، کابل را در طی فاصله نگه می‌دارند. در فواصل مساوی کابین‌هایی به کابل وصل می‌شوند و کابل توسط موتوری برقی در یکی از ایستگاه‌ها به حرکت در می‌آید. تله‌کابین در پیست‌های اسکی کاربرد زیادی دارد.
تله‌کابین در پیست‌های اسکی کاربرد زیادی دارد. واژه تله‌کابین از زبان فرانسوی به فارسی وارد شده‌است. احداث تله کابین. احداث تله کابین از نظر نوع کاربری در مناطق مختلف، متفاوت می‌باشد و این کاربری‌ها می‌توانند: ورزشی، توریستی، حمل و نقل کالا یا انسان باشد. امروزه تفریح از طریق تله کابین در زمینه گردشگری در سراسر دنیا و از جمله در ایران نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کند. با استفاده از این وسیله می‌توانیم از بالای کوه‌ها به تماشای مناظر و بخش‌های از ارتفاعات کوه‌ها بپردازیم و از این که طبیعت زیر پایمان است، لذت
بپردازیم و از این که طبیعت زیر پایمان است، لذت ببریم. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی. مطالعات و امکان‌سنجی ساخت تله کابین شهر ایلام
دل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: با تلفظ دِل: با تلفظ دُل:
دِل (♥) یا هارتس (به انگلیسی: Hearts) (که در افغانستان نار گفته می‌شود) یکی از چهار خال موجود در ورق‌های بازی است که قلب شکل و قرمز است.
خِشت (♦) یکی از چهار خال موجود در ورق‌های بازی است. این نماد نخستین بار در ورق‌های بازی فرانسوی ساخته‌شده در روئن و لیون در سدهٔ پانزدهم میلادی استفاده شد. این زمانی بود که ورق‌های بازی با استفاده از چوب‌کاری تولید انبوه شدند. کدهای نمادها. یونیکد —U+2666 and U+2662: اچ‌تی‌ام‌ال — "&amp;#9830;" (or "&amp;diams;") and "&amp;#9826;":
گِشنیز یا خاج یا کلاب (♣) از چهار خال موجود در ورق‌های بازی است. خاج یا گشنیز در بازی پاسور جزوی از یکی از ارکان یا خال ها می‌باشد.
شَقاقُل یا هویج قمی گیاهی است از تیره چتریان و از جنس پاستانیکا. گیاهی است علفی، پایا (چندساله) و بومی جنگل‌های شمال ایران. در غرب آسیا و شرق اروپا نیز گونه‌هایی از آن می‌روید. تاکنون در جهان، نزدیک به ۲۵ گونه از این گیاه شناسایی شده است که ۳ گونه آن در ایران می‌روید. شقاقل یک ساقه زیرزمینی (ریزوم) دارد، که لوله‌ای شکل و سخت و به رنگ نخودیِ مایل زرد است، روی آن بندهای منظم و حلقه‌ای دیده می‌شود. ساقه‌های هوایی شقاقل، نرم و بدون انشعاب است. برخی ساقه‌های هوایی گیاه که پهن و مسطح است. بافتی کلروفیلی و شبیه به
گیاه که پهن و مسطح است. بافتی کلروفیلی و شبیه به برگ دارد. این ساقه‌ها را در زبان لاتین کَلادود می‌نامند. کلادود یا برگ‌سان، پهن، دراز، نوک‌تیز به رنگ سبز روشن است و به‌صورت متناوب بر روی ساقه می‌روید. سطح زیرینِ کلادود برجستگیهایی رگبرگ مانند دارد. گل‌های شقاقل، زنگوله‌ای شکل و رنگ آن سفید یا مایل به سفید است و در خوشه‌های ۲ تا ۵ تایی به‌صورت آویزان از کنار کلادودها می‌روید. فصل شکوفایی گل‌ها، بهار است و میوه گیاه، کروی و سیاه‌رنگ است. شقاقل با تقسیم ریزوم و کاشت بذر در پاییز تکثیر می‌شود. شقاقل در
ریزوم و کاشت بذر در پاییز تکثیر می‌شود. شقاقل در آب‌وهوای معتدل و سایه‌سار درختان و خاک‌های حاصل‌خیز با زهکشی مناسب به‌خوبی رشد می‌کند. این گیاه در برابر یخبندان مقاوم است. ساقه زیرزمینی شقاقل سرشار از نشاسته است و مصرف خوراکی دارد. در شمال ایران از این ساقه مربا تهیه می‌کنند. این ساقه در پزشکی سنتی نیز کاربرد دارویی دارد و در درمان بیماری‌های نقرس و رماتیسم از آن استفاده می‌شود بهره‌برداری بی‌رویه از این گیاه، در سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۰، آن را با خطر نابودی روبه‌رو ساخت. شقاقل ایرانی و شقاقل معمولی. گیاه مهر
ساخت. شقاقل ایرانی و شقاقل معمولی. گیاه مهر سلیمان یا خاتم سلیمان که به نام شقاقل ایرانی معروف شده‌است و در حدود ۳۰ گونهٔ مختلف دارد را نباید با شقاقل که شبیه هویج و نام علمیش Pastinaca sativa L. است اشتباه کرد. نام علمی شقاقل ایرانی یا همان مهر سلیمان Polygonatum orientale Desf است. منابع. Wikipedia contributors, "Parsnip," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Parsnip&amp;oldid=183624668 (accessed January ۱۷، ۲۰۰۸). پیوند به بیرون. درباره شقاقل در روزنامه ایران (زیر
به بیرون. درباره شقاقل در روزنامه ایران (زیر عنوان درمان بدون دارو)
اقتصاد کشاورزی، مهندسی اقتصاد کشاورزی یا مهندسی کشاورزی-اقتصاد کشاورزی (به انگلیسی: Agricultural Economics) بخشی کاربردی از علم کشاورزی است که به به‌کارگیری نظریه‌های مختلف اقتصادی برای بهینه کردن تولید و توزیع غذا و مواد خوراکی می‌پردازد. در ابتدا اقتصاد کشاورزی شاخه‌ای از اقتصاد بود که تنها به مطالعه و بررسی کاربری زمین می‌پرداخت و هدفش به حداکثر رساندن بازده محصولات کشاورزی در عین حفاظت از اکوسیستم خاک بود. در طول قرن بیستم این رشته گسترش یافت و دامنهٔ کنونی آن بسیار وسیع‌تر گردید و علوم دیگر را نیز دربر
آن بسیار وسیع‌تر گردید و علوم دیگر را نیز دربر گرفت. اقتصاد کشاورزی امروزه رشته‌ها و زمینه‌های کاربردی متنوعی را شامل می‌شود و همپوشانی قابل توجهی با اقتصاد متعارف دارد. اقتصاد کشاورزی مشارکت‌های بسیاری را برای تحقیق در رشته‌های اقتصاد، اقتصادسنجی، اقتصاد توسعه و اقتصاد محیط زیست به عمل رسانده است. از گذشته تا جهان امروز یکی از مشکلات اساسی بشر تأمین نیازهای غذایی است، به گونه‌ای که امنیت غذایی به عنوان یکی از اهداف مهم در صدر برنامه‌های دولت‌ها قرار گرفته است. بدون شک به منظور نیل به امنیت غذایی علاوه بر
است. بدون شک به منظور نیل به امنیت غذایی علاوه بر اتخاذ سیاست‌های مطلوب و برخورداری از منابع کافی، تولید کشاورزی باید به گونه‌ای باشد که تمامی نیازهای جامعه را برآورده کند. تولید کشاورزی نیازمند دو گروه عوامل تولیدی است: با توجه به اهمیت و ضرورت مدیریت و اقتصاد کشاورزی، این عامل به عنوان شرط کافی تولید تلقی می‌گردد؛ بنابراین به منظور تولید کشاورزی مطلوب و بهینه، وجود عوامل فیزیکی و غیر فیزیکی تولید در کنار یکدیگر لازم و ملزوم هم می‌باشند. ریشه. علم اقتصاد به عنوان علم مطالعهٔ تخصیص منابع تحت کمبود تعریف
به عنوان علم مطالعهٔ تخصیص منابع تحت کمبود تعریف شده است. اقتصاد کشاورزی یا استفاده از روش‌های اقتصادی برای بهینه‌سازی تصمیمات گرفته شده توسط تولیدکنندگان کشاورزی، در اوایل قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت. رشتهٔ اقتصاد کشاورزی را می‌توان در کارهای مربوط به اقتصاد زمین جستجو کرد. هنری چارلز تیلور که پدر علم اقتصاد کشاورزی در ایالات متحده شناخته می‌شود با تأسیس دپارتمان اقتصاد کشاورزی در ویسکانسین در سال ۱۹۰۹ بیشترین همکاری را داشت. یکی دیگر از مشارکت‌کنندگان، برندهٔ جایزهٔ اقتصاد نوبل ۱۹۷۹ تئودور شولتز، در
برندهٔ جایزهٔ اقتصاد نوبل ۱۹۷۹ تئودور شولتز، در میان اولین کسانی بود که اقتصاد توسعه را به عنوان مشکلی که مستقیماً به کشاورزی مربوط بود بررسی کرد. شولتز همچنین در ایجاد اقتصادسنجی به عنوان ابزاری برای استفاده در تحلیل تجربی اقتصاد کشاورزی بسیار مؤثر بود. وی در مقاله برجسته خود در سال ۱۹۵۶ اشاره کرد که تجزیه و تحلیل عرضه کشاورزی ریشه در «جابجایی شن و ماسه» دارد، و این بدان معنی است که به درستی انجام نشده است. یک دانشمند توسعه اقتصاد کشاورزی را به صورت زیر خلاصه می‌کند: اقتصاد کشاورزی در اواخر قرن نوزدهم