payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعزام و حین جنگ، مایکل و دوستانش اسیر میشوند و در شرایط بسیار اسف باری زیر شکنجه‌ی عده ای مبارز ویتنامی به عنوان ابزار سرگرمی استفاده میشوند. از آنها برای دوئل رولت روسی استفاده میشد، به این شکل که بازی آنقدر ادامه پیدا می‌کرد تا یکی از دو فرد دوئل کننده کشته شود. در نهایت فقط مایکل و دو دوستش از میان اسیران باقی میمانند و ناگزیر باید با یکدیگر دوئل میکردند. مایکل به دوستش نیک پیشنهاد میدهد که به جای یک تیر در هفت‌تیر با سه تیر بازی کنند تا در فرصت مناسب به ویتنامی ها شلیک کنند. یک دور بازی میکنند و در
به ویتنامی ها شلیک کنند. یک دور بازی میکنند و در نهایت خوش شانسی اسلحه ها به سر هیچ کدامشان شلیک نمیکند. و در دور بعدی در یک حرکت سریع به سمت ویتنامی ها شلیک میکنند و موفق می‌شوند خودشان را رها کنند‌. دوست دیگر مایکل و نیک که تازه داماد هم بود در این دوره اسیری پاهایش عفونت می‌کند و مجبور می‌شوند که آنها را قطع کنند و وی به آمریکا بازمیگردد. نیک ناپدید می‌شود و مایکل هم بیخبر از او به خانه برمیگردد. مدتی بعد مایکل متوجه میشود که نیک برای دوستشان که پاهایش را از دست داده است به نام همسرش پول میفرستد‌.
را از دست داده است به نام همسرش پول میفرستد‌. پولهایی که از راه قمار رولت روسی در ویتنام به دست می‌آورد‌. مایکل تصمیم میگیرد که وی را به خانه بازگرداند، به ویتنام میرود و نیک را در حالت جنون میابد، جنونی که بعد از دوره سخت اسیری و بازی وحشتناک رولت روسی دچارش شده بود و حالا کاری جز تکرار آن نمیکرد. مایکل هرچه اصرار می‌کند نیک نمیپذیرد و توجهی نمیکند فقط میخواهد بازی کند، مایکل برای جلب توجه نیک با او بازی میکند و در حین بازی به نیک التماس میکند که با او به آمریکا برگردد و این کار را کنار بگذارد ولی در یکی
آمریکا برگردد و این کار را کنار بگذارد ولی در یکی از ماشه کشی ها تفنگ شلیک میکند و نیک می‌میرد.
داگویل نام فیلمی درام ساخته شده در سال ۲۰۰۳ به کارگردانی لارس فون تریه کارگردان دانمارکی و بازی نیکول کیدمن است. فون تریه برای ساخت این فیلم نامزد نخل طلای بهترین کارگردانی در جشنواره فیلم کن شد. فیلمبرداری تمام این فیلم سه ساعته در استودیو انجام گرفت و طراحی صحنه آن به صورتی است که هیچ‌کدام از خانه‌ها در یا دیوار ندارند. برخی منتقدان سینمایی همچون راجر ایبرت این فیلم را از لحاظ سیاسی یک فیلم ضدآمریکایی می‌دانند. داگویل اولین قسمت از سه گانهٔ «آمریکا، سرزمین فرصت‌های طلایی» است که قسمت دوم آن مندرلی در سال
فرصت‌های طلایی» است که قسمت دوم آن مندرلی در سال ۲۰۰۵ اکران شد و قسمت سوم آن «واشینگتن» هنوز ساخته نشده‌است. شخصیتها. یک بازیگر در این فیلم برنده جایزه اسکار است که نیکول کیدمن می‌باشد؛ همچنین پنج نامزد جایزه اسکار در بین بازیگران دیده می‌شود که شامل: جیمز کان، لورن باکال، پاتریشا کلارکسون، سر جان هرت و کلویی سونی می‌باشند. داستان. دختر جوانی که دختر یک گنگستر است از دست پدرش می‌گریزد و وارد داگویل دهکده کوچکی می‌شود. او در صدد برقراری ارتباط با اهالی دهکده است. مردم اول بسیار سرد با وی برخورد می‌کنند اما
است. مردم اول بسیار سرد با وی برخورد می‌کنند اما جوانی که او را یافته به او کمک می‌کند تا مردم دهکده او را بپذیرند. پس از مدتی همه چیز عوض می‌شود.در این فیلم ما از نظر فلسفی با مباحث مختلفی آشنا می‌شویم. از جمله سکوت انسانهایی که توانایی بسیار دارند اما برای دیگران خود را ایثار می کنند. آیا این جامعه شایستگی پذیرش این همه ایثار را دارد و یا به قول جان استوارت میل، اگر آزادی را هم به آنها ببخشی، چون لایق نیستند از دست می‌دهند! نقش‌ها. وقتی نیکول کیدمن برای فیلمبرداری این فیلم به سوئد رفت، این اولین بار در
فیلمبرداری این فیلم به سوئد رفت، این اولین بار در پانزده سال اخیر بود که او با هواپیمای عمومی پرواز می‌کرد. و گفته می‌شود کیدمن جدای از مسائل بازیگری و ایفای نقش خود، بسیار کم با سایر بازیگران و دست‌اندرکاران فیلم ارتباط برقرار کرده‌است. با این حال، او تیم تهیه فیلم را برای صرف شامپاین و خاویار دعوت کرد. و نیز شروع دوران بازیگری پاتریشیا کلارکسون، درست چهار روز قبل از شروع فیلمبرداری این فیلم آغاز شد. همچنین کاترین کارتلیج برای بازی در نقش ورا انتخاب شد، اما به دلیل مشکلات سلامتی وی مجبور شد فیلمبرداری را
به دلیل مشکلات سلامتی وی مجبور شد فیلمبرداری را ترک کند. او در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۰۲، تقریباً نه ماه قبل از نمایش فیلم در کن، درگذشت. فیلمبرداری. این فیلم به‌طور کامل در استودیویی در شهر ترولهتان در کشور سوئد فیلمبرداری و تهیه شد. همچنین صحنه مشهور ابتدایی این فیلم که از بالا فیلمبرداری می‌شود، توسط یک کامپیوتر از صد و پنجاه و شش عکس فردی ساخته شده‌است؛ چرا که سقف استودیوی فیلمبرداری به اندازه‌ای بلند نبود که یک شات تکی و عریض از بالا از تمام شهر را نشان دهد. پخش. تصاویر نشان داده شده در انتهای فیلم، از
دهد. پخش. تصاویر نشان داده شده در انتهای فیلم، از کتاب و مستند آمریکایی تصاویر جیکوب هولت (۱۹۸۱) برگرفته شده‌است. جوایز. این فیلم برگزیده منتقدان برای برنده شدن در جشنواره کن در سال ۲۰۰۳ بود، اما درنهایت هیچ جایزه‌ای دریافت نکرد. واکنش‌ها. مریم میرزاخانی این فیلم را از جمله فیلم‌های مورد علاقهٔ خود توصیف کرده و در مورد آن گفته که «چیدمان و دیواری وجود ندارد، شما خودتان می‌بایست آنها را تجسم کنید»
سِر آرتور چارلز کلارک (۱۶ دسامبر ۱۹۱۷ – ۱۹ مارس ۲۰۰۸میلادی)، نویسنده، مخترع و دانشمند بریتانیایی بود. رمان علمی-تخیلی اثر اوست. فیلمی با همین نام بر مبنای این کتاب توسط استنلی کوبریک ساخته شد و جایزه اسکار را برای او و آرتور سی کلارک به ارمغان آورد. او همچنین آخرین عضو بازمانده از گروهی بود که «بزرگان سه‌گانه علمی-تخیلی» نامیده می‌شود. دو عضو دیگر این مجموعه رابرت هاینلین و آیزاک آسیموف بودند. زندگی. کلارک در در شهر ساحلی کوچکی به نام ماینهد از توابع سامرست واقع در غرب انگلستان در خانواده‌ای فقیر و کشاورز
واقع در غرب انگلستان در خانواده‌ای فقیر و کشاورز به دنیا آمد. در نوجوانی موشک‌های دست‌ساز می‌ساخت و آن‌ها را در مزرعه مادرش به هوا می‌فرستاد. پدر آرتور زمانی که او سیزده سال داشت، از دنیا رفت. مرگ وی ناشی از عوارض طولانی مدت حاصل از مجاورت با گازهای شیمیایی در جنگ جهانی اول بود. کلارک در ۱۹۵۳ ازدواج کرد. پس از ۱۱ سال زندگی مشترک در سال ۱۹۶۴ از همسرش جدا شد و فرزندی نداشت. پس از آن دیگر ازدواج نکرد اما به یک مرد سریلانکایی نزدیک بود، لزلی اکانایاک (۱۳ ژوئیه ۱۹۴۷–۴ ژوئیه ۱۹۷۷)، که کلارک او را «تنها دوست کامل
ژوئیه ۱۹۷۷)، که کلارک او را «تنها دوست کامل یک‌عمر» در تقدیم رمانش «چشمه‌های بهشت» به وی نامید. جان باکستر در زندگی‌نامه خود از استنلی کوبریک، همجنس‌گرایی کلارک را دلیل نقل مکان او به سریلانکا می‌داند؛ بخاطر قوانین آسان‌گیرتر همجنس‌گرایی در سریلانکا. در سال ۱۹۹۸، ساندی میرر گزارش داد که او برای رابطه جنسی به پسران سریلانکایی پول می‌داد، که منجر به لغو برنامه‌های شاهزاده چارلز برای شوالیه شدن او در سفری به این کشور شد. پلیس سریلانکا متعاقباً این اتهام را بی‌اساس تشخیص داد. به خبرنگارانی که از کلارک
را بی‌اساس تشخیص داد. به خبرنگارانی که از کلارک می‌پرسیدند آیا او همجنس‌گراست، می‌گفت: «نه، فقط کمی شادمان است». با این حال، مایکل مورکوک نوشت: «همه می‌دانستند که او همجنس‌گراست. در دههٔ ۱۹۵۰، من با دوست پسرش بیرون می‌رفتم و مشروب می‌خوردم. ما با شاگردان غربی و شرقی او و خانواده‌هایشان آشنا شدیم، افرادی که تنها سخاوتمندانه‌ترین ستایش‌ها را برای مهربانی او داشتند. او ممکن است یک خودشیفته و تیتوتالیسم باشد، اما یک مرد بی‌عیب‌ونقص در تمام مدت است.»کلارک در مصاحبه‌ای در ژوئیه ۱۹۸۶ در مجلهٔ پلی‌بوی وقتی از او
در ژوئیه ۱۹۸۶ در مجلهٔ پلی‌بوی وقتی از او پرسیده‌شد که آیا تجربهٔ دوجنس‌گرایی داشته‌است، گفت: «البته. کی نداشته؟» در طول جنگ جهانی دوم مسئول رادار بود. در رشتهٔ فیزیک و ریاضیات از دانشگاه کینگز، لندن دانش‌آموخته شد و مدال درجه یک فیزیک و ریاضیات را دریافت کرد. سپس به ریاست مجمع بین سیارات بریتانیا منصوب شد و به عضویت آکادمی اخترشناسان و مجمع اخترشناسان سلطنتی و بسیاری از سازمان‌های علمی دیگر درآمد. ایدهٔ ماهوارههای مخابراتی، نخستین بار توسط وی مطرح شد. وی علاوه بر کتاب‌های داستانی علمی-تخیلی، تعدادی آثار
علاوه بر کتاب‌های داستانی علمی-تخیلی، تعدادی آثار علمی نیز داشت. کلارک از سال ۱۹۵۶ در سری‌لانکا که در آن زمان هنوز سیلان نامیده می‌شد زندگی می‌کرد. وی در زمان زندگی‌اش هم شهروند سری‌لانکا و هم تبعهٔ بریتانیا محسوب می‌شد. او همواره علاقهٔ زیادی به غواصی داشت و در این جزیرهٔ استوایی می‌توانست هر سال آن طور که دوست داشت در اعماق اقیانوس گردش کند. کلارک یک مدرسهٔ آموزش غواصی در سری‌لانکا تأسیس کرد که در زلزلهٔ ۲۰۰۴ میلادی در اقیانوس هند ویران و دوباره بازسازی شد. سری‌لانکا الهام‌بخش کلارک در نوشتن کتاب
شد. سری‌لانکا الهام‌بخش کلارک در نوشتن کتاب چشمه‌های بهشت (یا فواره‌های بهشت) نیز بود که در آن ایدهٔ آسانسور فضایی را ارائه کرد. به عقیدهٔ کلارک این آسانسور فضایی است که در آینده یادآور نام او خواهد بود و نه ماهواره‌های مخابراتی. کلارک از دههٔ ۶۰ میلادی تا پایان عمر از عوارض ناتوان‌کننده بیماری فلج اطفال رنج می‌برد. در سال ۱۹۸۶ کلارک جایزهٔ آرتور سی کلارک را بنیان نهاد و هزینهٔ آن را (که در ابتدا ۱۰۰۰ پوند استرلینگ بود) تقبّل کرد. این جایزه به بهترین اثر علمی-تخیلی منتشر شده در بریتانیا در سال پیشین تعلق
منتشر شده در بریتانیا در سال پیشین تعلق می‌گیرد. از سال ۲۰۰۱ مبلغ جایزه به اندازهٔ عدد سال در تقویم میلادی پوند بریتانیا (یعنی ۲۰۰۱ پوند در سال ۲۰۰۱، و ۲۰۰۵ پوند در سال ۲۰۰۵) افزایش یافت. در سال ۱۹۸۸ مشخص شد که به سندرم بازگشت فلج اطفال مبتلاست و از آن پس مجبور شد بیشتر اوقات با صندلی چرخ‌دار حرکت کند. در سال ۲۰۰۰ مقام شوالیه به کلارک اعطا شد، ولی شرایط جسمانی اجازهٔ سفر به لندن و دریافت نشان از ملکه الیزابت را به او نداد. این نشان در مراسمی در کلمبو توسط قائم‌مقام پادشاهی بریتانیا در سری‌لانکا به او تحویل
پادشاهی بریتانیا در سری‌لانکا به او تحویل شد. در سال ۲۰۰۵ نیز جایزهٔ لانکابیمانای که مهم‌ترین جایزهٔ غیرنظامی سری‌لانکا است به دلیل کمک‌های او به علوم و فناوری و وفاداری‌اش به کشور به او اعطا شد. وی در سال ۲۰۰۸ صبح روز ۱۹ مارس بر اثر حمله قلبی در سن ۹۰ سالگی در خانه‌اش در سریلانکا درگذشت. بر طبق وصیت او بر سنگ قبرش نوشتند: «او هرگز به بزرگسالی نرسید اما هیچ‌گاه از رشد و تعالی دست نکشید.» کلارک به عرفان شرقی و بودایی علاقه بسیار داشت و بیشتر آثار او آمیخته به این اندیشه و در قالبی اساطیری است. دیدگاه‌ها.
به این اندیشه و در قالبی اساطیری است. دیدگاه‌ها. دین بعداً در زندگی‌اش، کلارک دیدگاه خصمانه‌تری نسبت به دین داشت. اغلب به نقل قول معروف کلارک اشاره می‌شود: یکی از مصیبت‌های بزرگ بشر این است که اخلاق توسط دین ربوده شده‌است. از او در علم برای عموم در سال ۲۰۰۴ نقل شده‌است که در مورد دین گفته‌است: «بدخواه‌ترین و پایدارترین ویروس‌های ذهنی. ما باید هرچه سریعتر از شر آن خلاص شویم.» کلارک در یک گفتگوی سه‌روزه «دربارهٔ انسان و دنیای او» با آلن واتس گفت که او نسبت به دین غرض دارد و نمی‌تواند مذاهب را به خاطر ناتوانی
دین غرض دارد و نمی‌تواند مذاهب را به خاطر ناتوانی آنها در جلوگیری از جنایات و جنگ‌ها در طول زمان ببخشد. کلارک می‌گوید: ادبیات نقش آموزشی را ایفا می‌کند، و هیچ‌یک از آثار ادبی به اندازه آثار علمی نمی‌تواند توده وسیع مردم را با دانش نوین بشری آشنا کند. وقتی از او پرسیده می‌شد که آیا به حیات فرازمینی اعتقاد دارد یا نه، همیشه در پاسخ لبخند می‌زد و می‌گفت: دو احتمال در این زمینه وجود دارد: یا ما در این جهان تنها هستیم یا اینکه تنها نیستیم. هر دو حالت ترسناک و مبهم است. کلارک عقیده دارد فراتر از منظومه شمسی
و مبهم است. کلارک عقیده دارد فراتر از منظومه شمسی موجودات ذی‌شعوری وجود دارند. او موجوداتی را توصیف می‌کند که قادرند خود را به انرژی و آنگاه بار دیگر به ماده تبدیل کنند. او می‌گوید: این که کسانی از فضای خارج به ملاقات زمین آمده باشند اندیشه‌ای کاملاً معقول است و در واقع اگر این رویداد طی چند میلیارد سالی که از عمر زمین می‌گذرد رخ نداده باشد، جای شگفتی دارد. کلارک تأکید می‌کرد که قصد او از داستان‌های علمی-تخیلی‌اش پیش‌بینی آینده نیست. بلکه او به آنچه که ممکن است روی دهد، تأکید می‌کند و ذهن انسان‌ها را برای
است روی دهد، تأکید می‌کند و ذهن انسان‌ها را برای آینده و اتفاقات گوناگونی که ممکن است روی دهد، آماده می‌سازد. سیاست به عقیده او سیاستمداران و تصمیم‌گیران جهان می‌بایستی به جای خواندن کتاب‌های پلیسی و سیاسی کتاب‌های او را مطالعه کنند، زیرا خیال‌پردازی می‌تواند راه را برای عملی شدن ایده‌های انقلابی هموارتر سازد. نوشتار. در مواضع کلارک نسبت به فضا، عنصری از ایمان وجود دارد، اگرچه این عنصر از نوع مذهبی نیست. موضع او بیشتر به نوعی خوشبینی نامحدود نسبت به قدرت هوش شباهت دارد. قالب داستان‌های کلارک، به‌خصوص
هوش شباهت دارد. قالب داستان‌های کلارک، به‌خصوص اودیسه‌ها، قالبی اساطیری و نمادین است، دارای ابهام و ایهامی است که تنها می‌تواند از ذهنی پیشرس نسبت به وقایع آینده سرچشمه گیرد. بیان نویسنده گاه به نظر می‌آید که برگرفته از عرفان شرقی است. ، ملهم از عرفان اساطیری، اساطیر یونان، عرفان بودیسم و هند است. او انسان را به ماوراء ماده می‌برد. شیوهٔ کلارک منحصربه‌فرد است، کلارک علم را در قالب اسطوره بیان می‌کند، اسطوره را چنان لباس علم می‌پوشاند که دیگر اسطوره به نظر نمی‌رسد. علم و نظریه‌های علمی را چنان می‌شکافد که
نمی‌رسد. علم و نظریه‌های علمی را چنان می‌شکافد که خواننده عامی به باغ باورها می‌رود و عالِم به گلزار اندیشهٔ ژرف. در اودیسه‌ها شما با تخیل باور نکردنی نویسنده در قالب «تکسنگ سیاه» که با آموزش خود به آدم-میمونها، نسل در حال انقراض آن‌ها را هدایت کرده و به پیش می‌راند. در فیلم راز کیهان در یک صحنه بدیع و استثنایی، کوبریک انسان میمون‌نمای اولیه در حال پرتاب استخوان شکارش را نمایش می‌دهد که پس از آن صحنه قطع و به داخل سفینه دیسکاوری می‌رود، ۴ میلیون سال بعد، و در انتها استحاله فرمانده بومن را با شگفت‌آورترین
در انتها استحاله فرمانده بومن را با شگفت‌آورترین بیان ممکن به تصویر می‌کشد. کلارک در نوشتن مقالات و کتاب‌های علمی توانایی فوق‌العاده‌ای دارد. او پس از جنگ جهانی دوم، طی مقاله‌ای با محاسبه دقیق نشان داد که اگر سه ماهواره در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومتری زمین قرار گیرند، می‌توانند تمام سطح کره را تحت پوشش خود قرار داده و امر مخابرات از هر نقطه زمین به نقطه دیگر را به راحتی انجام دهد. این نظریه زمانی مطرح شد که موشک‌ها حتی قادر نبودند به ارتفاعات پایین در مدار دست یابند و اصولاً پرتاب ماهواره یک رؤیا به‌شمار
دست یابند و اصولاً پرتاب ماهواره یک رؤیا به‌شمار می‌رفت. اینک این مدار به افتخار او به نام مدار کلارک نام‌گذاری شده‌است. افتخارات دیگر. او به خاطر میعاد با راما سه جایزهٔ هوگو، نبولا و جایزه کمبل را دریافت کرد. کلارک هفتمین نفری بود که جایزه استاد بزرگ را که انجمن نویسندگان علمی‌تخیلی آمریکا به پاس یک عمر فعالیت موفقیت‌آمیز در زمینه داستان‌نویسی علمی-تخیلی اعطا می‌کرد، در سال ۱۹۸۶ به دست آورد.
اسب بزرگ یا پگاز ، اسب بالدار نام یکی از صورت‌های فلکی نیمکره شمالی آسمان است که به آن اسب بالدار هم گفته می‌شود. این صورت فلکی را معمولاً از روی صورتواره "مربع بزرگ" آن می‌شناسند البته تنها سه ستاره در سه گوشه این مربع به اسب بزرگ تعلق دارند که شامل ستارگان آلفا (مرکب الفرس)، بتا (ساعد الفرس) گاما (گاما اسب بزرگ) می‌شود و ستاره گوشه شمال شرقی یعنی سُرَّةالفَرَس متعلق به صورت فلکی زن برزنجیر (آندرومدا) است. هفتمین صورت فلکی بزرگ آسمان اسب بزرگ است. این صورت فلکی به علت داشتن بخش مربعی شکل که ستاره آلفای آن
فلکی به علت داشتن بخش مربعی شکل که ستاره آلفای آن متعلق به آندرومداست، یافتنش در آسمان کار مشکلی نیست و می‌توان آن را در قسمت پائینی آندرومدا با دنبال کردن راس المسلسه که در قسمت شرقی مربع است پیدا کرد. ریشه تاریخی. در مورد این صورت فلکی افسانه‌ای کهن وجود دارد که بر طبق آن اسب بالدار (پگاسوس) آسمان همان اسبی بود که پرسیوس یا برساوش سوار بر آن معشوقه خود یعنی آندرومدا را از دست هیولای دریا نجات داده‌است. ستاره‌ها. ستاره‌های دارای نام سنتی و ستارگان معروف در این صورت فلکی عبارت‌اند از: اجرام عمق آسمان.
در این صورت فلکی عبارت‌اند از: اجرام عمق آسمان. اجرام خاص همچنین این صورت فلکی به خاطر تعداد زیاد و غیرمعمول کهکشان‌ها و اجرام خاص (مانند پنج‌قلوی استفان) قابل توجه است: مربع پاییزی. مربع پاییزی یک صورتواره است که از چهار ستاره شاخص در صورت فلکی اسب بزرگ تشکیل شده و به‌شکل یک مربع بزرگ جلوه‌گر است. ستارگان مرکب‌الفرس (زین اسب)، ساعدالفرس (بازوی اسب)، جنب (پهلوی اسب) و سُرَّةالفَرَس (آلفا صورت فلکی زن برزنجیر) این مربع را ایجاد کرده‌اند.
بازارهای همدان مانند بازارهای اغلب شهرهای قدیمی مسقفند و از بافت معماری اسلامی برخوردارند جملگی بازمانده دوره قاجاریه می‌باشند. جز نه راستا. بقیه در دو. سه دهه قبل به دستور مسؤولان وقت از باب تجددگرایی سقف آن‌ها را برداشته و با گذشت زمان صاحبان اماکن تجاری برای استفاده از زیر بنای بیشتر طرفین آن‌ها را نیز خراب کرده‌اند؛ که با تیر آهن و دیوارهای تیغه‌ای بازسازی کرده اصالت خودر را ازدست داده‌اند. این بازارها در مرکز شهر قرار دارند و هر یک مختص یک نوع مال التجاره یا پیشه ورانی است که دارای حرفه مشترکی هستند از
یا پیشه ورانی است که دارای حرفه مشترکی هستند از این رو مردم بر حسب احتیاجات خود می‌دانند برای تهیه نیازمندیها به کجا مراجعه نمایند. بعضی از بازارها مانند کاروانسراها در تملک اشخاص ثروتمند بوده که برای کسب درآمد بیشتری بنا شده‌اند چنان که بازار قیصریه (بازار فرش فروش‌های فعلی) را میرزا کاظم منشی قاجاریه در پشت کاروانسرای خود (کاروانسرای میرزا کاظم) ساخت که اکنون متعلق به چند تن از تجار می‌باشد. بر همین قیاس راستا بازارهای صحاف خانه. موتابخانه. کفشدوزخانه و… به علت موقعیت خاص جغرافیایی همدان و قرارگرفتن در
به علت موقعیت خاص جغرافیایی همدان و قرارگرفتن در مسیر راه‌های ارتباطی شهرهای غربی و نیز زایران انبوهی که از میانه و مناطق دور دست جهت زیارت عتبات عالیات در همدان توقف می‌نمودند این شهر از اهمیت خاص اقتصادی و جغرافیایی به ویژه از دوران صفویه و توامانی دین و سیاست برخوردار بوده‌است. ویلیام جکسن می‌نویسد: (بازارهای همدان دارای سقفند و بیش از پانصد دکان پر مشتری در آن‌ها قرار دارد بازرگانان از این شهر به عنوان (انبار ایران) یاد می‌کنند. از جمله کالاهای بازرگانی. اجناس چرمی را باید نام برد زیرا همدان شهر
اجناس چرمی را باید نام برد زیرا همدان شهر دباغخانه هاست همدانی‌ها در ساختن و عمل آوردن پوست گاو و گوسفند و ساختن اجناس تجملی از آن‌ها شهره شده‌اند) در سال ۱۹۲۱. م. همدان ۱۵۰ دکان دباغی داشت. جکسن در مشاهدات خود از بازار همدان می‌نویسد (زین و تسمه و جامدان و کفش‌های نوک تیز را در غرفه‌های متعددی به معرض فروش نهاده‌اند از این گذشته نمدهای نرم سفید که برای زیرانداز. نمدزین. کپنک و شولای چوپانان به کار می‌رود و کلاه‌های پوستی شبیه کلاه‌خود در هیچ جای ایران بهتر از همدان ساخته نمی‌شود همچنین ساختن غایشه)
بهتر از همدان ساخته نمی‌شود همچنین ساختن غایشه) بازارهای عمده به جز چند مورد که به خاطر جایگزین شدن اجناس کارخانه‌ای وارداتی هم تغییر نام داده و هم محل فروش اجناس متفرقه گردیده تاکنون سر پای خود ایستاده ولی روزهای آخر خود را طی می‌کنند در آینده نه چندان دور این یادگار کهن و آشنای سالخوردگان با تمام خاطرات تلخ و شیرین قرنها به سرنوشت غم‌انگیز خود نزدیک می‌شوند. برای مثال بازارهای: آهنگرها. گیوه کش‌ها. زهتاب‌ها. موتاب‌ها. نجارها. گوزه گرها. صحاف‌ها و… دیگر پیشه‌وران و مصنوعات آن‌ها خبری نیست و جز نامی از
پیشه‌وران و مصنوعات آن‌ها خبری نیست و جز نامی از آنان باقی نمانده. راستاهایی نظیر کفشدوز خانه. صحاف خانه عملاً به مغازه‌های فروش کفش کارخانه‌ای و فروش لوازم التحریر و سایر اجناس متفرقه تبدیل شده‌اند. از راستا بازارهای: گندمی‌ها. پالاندوزها. خامه فروش‌ها و نخود بریزها. جزیکی دو دکان در هر راستا بقیه به فروش اجناس متفرقه مشغولند. با دقت در نقشه همدان می‌بینیم که تمامی بازارهای همدان در حول و محور مسجد جامع ساخته شده. تجار و پیشه وران نماز ظهر و عصر را در آنجا اقامه می‌کردند و می‌کنند. جز مسجد جامع مساجد
آنجا اقامه می‌کردند و می‌کنند. جز مسجد جامع مساجد کوچک‌تری را در جای جای بازار مشاهده می‌کنیم کسبه‌ای که به مسجد جامع دور ترند نماز ظهر و عصر خود را در آنجاها به جا می‌آورند مانند مساجد: پیغمبر در راستای پیغمبر. سر نمازگاه ابتدا ی گندمی‌ها. مسجد آقای آخوند در انتهای راسته گندمی‌ها. جز مساجد. چند گرمابه عمومی نیز مخصوص بازاریان و مسافران وجود داشت که فقط در روزها فعال بودند. همچنین در تقاطع راستاها. نانوایی. آشپزی و دکانهای بقالی و قهوه‌خانه/ چایی‌خانه در سراسر روز به کار مشغول بودند. راسته‌های معروف.
در سراسر روز به کار مشغول بودند. راسته‌های معروف. بازارچه‌ها. بازارچه‌ها یا بازارهای کوچک هر محل بر سر گذر مردم نزدیک به چمنها (میدان محل) دکانهای متعددی وجود داشت که حوایج اولیه محل را تأمین می‌کردند؛ که به آنجا بازارچه می‌گفتند. بازارچه‌های معروف عبارت‌اند از: ۱۰ – بازارچه شالبافان. گذرها. گذر نیز بازارچه مفصل تری بود در تقاطع چند کوی (محل) وجود داشت که از معروفترین آن‌ها می‌توان: سر گذر د باغخانه را نام برد. کاروانسراها. کاروانسراها بناهای وسیعی هستند که تعداد زیادی دکان را در بر می‌گیرد و معمولاً مجاور
تعداد زیادی دکان را در بر می‌گیرد و معمولاً مجاور یا متصل به بازار ساخته شده‌اند و جزئی از آن محسوب می‌شوند و از مراکز مهم اقتصادی می‌باشند. اکثر کاروانسراهای مهم همدان نیز یادگار زمان قاجاریه می‌باشند. چندین منظور در بنای آن‌ها بوده بدین معنی که در دو طبقه ساخته شده از طبقات پایین به عنوان دکان (حجره) و دفتر امور تجاری استفاده می‌شد و طبقه فوقانی انبارهایی برای نگهداری کالا بود که بعدها از این طبقه برای دفتر تجاری نیز استفاده می‌شد. همچنین محوطه‌های سرپوشیده‌ای در جنب کاروانسرا یا زمینی در گوشه‌ای از آن
در جنب کاروانسرا یا زمینی در گوشه‌ای از آن به عنوان طویله برای نگهداری شتر و اسب و الاغ می‌ساختنند. بعضی از صاحبان کاروانسراهای بزرگ در محلات دیگری ساختمانهایی داشتند که از آن برای نگهداری چهارپایان و محل بیتوته کاروانیان استفاده می‌کردند، بعد از تخلیه کالاها عمله کاروان و ستوران را به اماکن هدایت می‌نمودند. به این بناها نیز کاروانسرا می‌گویند. تجار عمده و صاحبان سرمایه کالاهای خود را توسط دلالان و بنکداران در سطح شهر یا سایر بلاد پخش می‌کردند و به‌وسیله همان افراد نسبت به خرید امتعه صادراتی اقدام
همان افراد نسبت به خرید امتعه صادراتی اقدام می‌نمودند و خود نیز با دلالان و تجار کشورهای اروپایی و آمریکا و آسیایی که خواستار خرید کالاهایی نظیر فرش و چرم و غیره بودند مستقیماً ارتباط برقرار می‌کردند. کاروانسراها محل تجمع عمومی افرادی بود که در ارتباط با کار تجارت مشغول بودندو کالاهای خود را عرضه می‌نمودند و دایماً در جنب و جوش بودند. اقتصاد پویای همدان سبب گردید که تعداد قابل توجهی کاروانسرا در آن احداث شود به‌طوری‌که (ویلیام جکسن) عده کاروانسراهای همدان را بیش از پنجاه ذکر نموده و نوشته‌است که این
را بیش از پنجاه ذکر نموده و نوشته‌است که این کاروانسراها از جهت اشیاء و ادوات مورد لزوم گروه بیشمار بازرگانان و زواری که از این شهر می‌گذرند در جنب و جوشند و کارشان سخت پر رونق است. برخی از کاروانسراها در ایام مخصوص محل برگزاری روضه خوانی بود و در ایام محرم حرکت دستجات طوری تنظیم می‌گشت که از دوسه کاروانسرا بگذرد و در آنجا از عزاداران استقبال و پذیرایی می‌کردند و تجار نامی کاروانسراها بانی مخارج این مراسم بودند. منابع. صوراسرافیل، شیرین، تاریخ منقوش فرش همدان، تهران: نشر مینا، ۱۳۷۵ خورشیدی، ص۱۷۱.
سان مایکروسیستمز شرکت سازنده رایانه و نرم‌افزار بود که ستاد آن در منلو پارک، شهرستان سن ماتئو، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا بود. این شرکت در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۸۲ (۵ اسفند ۱۳۶۰) آغاز به کار کرد و پس از توافق اولیه در تاریخ ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۰ (۸ بهمن ۱۳۸۸) از ۲۰ آپریل ۲۰۰۹ به‌طور کلی، توسط شرکت اوراکل به قیمت ۷٫۴ میلیارد دلار آمریکا خریداری شد و به نام اوراکل آمریکا تغییر نام داد. سان مایکروسیستمز، یک فروشنده چندملیتی رایانه در زمینه قطعات رایانه و خدمات اطلاعات فناوری و نیز تولیدکننده‌ای پیشرو در زمینهٔ
فناوری و نیز تولیدکننده‌ای پیشرو در زمینهٔ نرم‌افزار است.محصولاتِ این شرکت، سرورهای رایانه‌ای و ایستگاه‌های کاری مبتنی بر پردازنده‌های ساخت خود اسپارک و همچنین ریزپردازنده‌های شرکت ای‌ام‌دی، اوپترون و نیز ریزپردازنده‌های زئون از شرکت اینتل، سامانه‌های ذخیره‌سازی داده رایانه، و یک مجموعه‌ای از محصولات نرم‌افزاری از جمله سیستم‌عامل سولاریس، کیت توسعه، زیرساخت‌های وب نرم‌افزار، و برنامه مدیریت هویت هستند. فناوری‌های دیگر که عبارتند از سکوی جاوا، مای‌اس‌کیوال و ان‌اِف‌اِس نیز از سوی این شرکت ارائه شده‌است. در
ان‌اِف‌اِس نیز از سوی این شرکت ارائه شده‌است. در ۷ بهمن ۱۳۸۸ خرید سان توسط اوراکل به قیمت ۷٫۴ میلیارد دلار آمریکا بر پایه توافق صورت گرفته در ۳۱ فروردین ۱۳۸۹ خریداری شد و در همان ماه با شرکت اوراکل آمریکا ادغام شده و هر دو تحت نام شرکت اوراکل آمریکا درآمدند. تاریخچه. طراحی اولیه برای ایستگاه‌کاری مبتنی بر یونیکس سان با نام سان-۱ توسط اندی بچتولشیم ریخته‌شد. وی در آن زمان دانشجوی دانشگاه استنفورد در پالو آلتو در کالیفرنیا بود. در واقع طرح اولیهٔ ایستگاه کاری سان، برای شبکهٔ دانشگاه استنفورد ارایه‌شده بود که
سان، برای شبکهٔ دانشگاه استنفورد ارایه‌شده بود که بخش از طراحی شخصیِ وی برای ایستگاه‌کاری بود. این ایستگاه کار بر پایه پردازندی موتورولا ۶۸۰۰۰ به همراه واحد مدیریت حافظه (ام‌ام‌یو) برای پشتیبانی از یونیکس طراحی شده‌بود. در ۵ اسفند ۱۳۶۱ وینود کسلا، اسکات مک‌نیلی و اندی بچتولشیم که همگی دانشجویان فارغ‌التحصیل از دانشگاه استنفورد بودند شرکت سان مایکروسیستمز را بنا نهادند. بیل جوی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی که از توسعه‌دهندگان اولیه بی‌اس‌دی بود خیلی زود به آن گروه پیوست و از افراد اصلی و بنیانگذار شرکت شد.
گروه پیوست و از افراد اصلی و بنیانگذار شرکت شد. نام سان از پروژه صورت گرفته در شبکه دانشگاه استنفورد گرفته شده‌بود. سان از همان ۳ ماهٔ نخست کار، سودآور بود. سان از سال ۱۳۶۵ با علامت تجاری "SUNW" به صورت عمومی وارد بازار بورس می‌شود. این علامت تجاری کوته نوشت "SUN Workstation" بود که بعدها به صورت "SUN Worldwide" درآمد. این نشان در سال ۲۰۰۷ برای نشان دادن اولویت تجاری و کاری شرکت و به منظور بهتر رساندن اهداف شرکت در پشتیبانی سکوی جاوا به "JAVA" تغییر نام نمود. نشان سان که به صورت چهار کلمهٔ سان (SUN) متداخل
نشان سان که به صورت چهار کلمهٔ سان (SUN) متداخل در کنار هم هستند که توسط پروفسور وگان پرت طراحی شده‌بود، طراحی اولیه دارای رنگ نارنجی که کلمهٔ سان به صورت افقی و عمودی در کنار هم قرار می‌گرفت. اما در طراحی دوباره، همین نشان با رنگ بنفش و ایستاده بر روی یک گوشه از این چهارچوب نمایان شد. حباب و بعد از آن. در جریان حباب دات-کام، سان شروع به درآمدزایی نمود و باعث افزایش چشمگیر ارزش سهامش شد. با این شرایط آغاز به استخدام کارکنان بیشتری برای توسعهٔ کارهایش کرد. کارهایی که بعضاً به نوآوری‌هایی شایسته بود ولی
کارهایی که بعضاً به نوآوری‌هایی شایسته بود ولی بیشتر این کارها به خاطر درخواست‌ها از سوی شرکت‌های اینترنتی بود. در سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۹ خورشیدی) با ترکیدن حباب دات‌کام، سان به عنوان بزرگترین شرکت فروشندهٔ سخت‌افزار دچار سقوطی باورنکردنی شد. این شرکت که با ورشکست شدن خریدارانش، مشتریان خود را از دست داده بود دچار شوک شدیدی شد. به‌طوری‌که ارزش سهام این شرکت در عرض یک سال یک دهم ارزش آن در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) شد و از بیش از یکصد دلار به ازای هر سهم به چیزی در حدود ۱۰ دلار رسید که البته پس از یک‌سال و در سال ۲۰۰۲