payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و منسجمی نمی‌توان استخراج کرد. بخش عمده‌ای از اظهارنظرهای اقتصادی وی بر موضوع مستقل بودن و عدم وابستگی تأکید دارند؛ مفهومی که از آن با نام «خودکفایی» یاد می‌شود. همچنین خمینی بارها بر اینکه اقتصاد باید «صحیح» و «سالم» باشد، اشاراتی داشت، امّا در این باید و نبایدها و اینکه این صحت و سلامت نظام اقتصادی به‌طور دقیق چه ویژگی‌هایی دارند، اثر چندانی نیست. پس از انقلاب ۵۷، بانکداری یکی از عرصه‌هایی بود که برای تطبیق آن با قوانین اسلامی، محل ورود اقتصاد اسلامی بود؛ در همین راستا قانون بانکداری بدون ربا تصویب و
در همین راستا قانون بانکداری بدون ربا تصویب و اجرا شد. در سال ۱۳۸۶ کمیته فقهی سازمان بورس و اوراق بهادار ایران توسط غلامرضا مصباحی مقدم و علی صالح آبادی رئیس وقت سازمان بورس جهت کنترل و نظارت بر اجرای قواعد اقتصاد اسلامی در معاملات و فرایندهای سازمان بورس تأسیس شد. عرصهٔ مهم دیگر اقتصاد اسلامی، موضوع انفال و مالکیت منابع طبیعی بود که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، محل تأکید قرار گرفت. بحث استقلال و خودکفایی به معنای نفی وابستگی از مفاهیم مهم دیگر در اقتصاد اسلامی بود که با انقلاب ۵۷، پررنگ‌تر شد. نقد
اسلامی بود که با انقلاب ۵۷، پررنگ‌تر شد. نقد و مناقشه. هر چند می‌توان به عنوان بخشی از حوزه اقتصاد دستوری بر روی اقتصاد اسلامی تمرکز کرد، امّا تلاش‌هایی که تاکنون در این زمینه انجام شده، به علّت روش‌شناسی نادرست، عدم دقت در تعاریف اوّلیه و پیش‌فرض‌ها، عدم مشاهدهٔ صحیح پدیده‌ها، عدم تمایز بین تغییرات مقتضی زمان و مکان در جوامع بشری و همچنین، عدم درک صحیح علم و روش علمی در کلّیت خود و حوزه توصیفی علم اقتصاد به‌طور اخص با ایرادات فراوانی همراه است. اقتصاد اسلامی به این دلایل بی‌اعتبار و دون، شناخته شده است:
به این دلایل بی‌اعتبار و دون، شناخته شده است: در زمینه‌ای سیاسی و منطقه‌ای، که در آن اسلام‌گرایان و علما ادعا می‌کنند در مورد همه چیز نظری دارند، جالب است که در مورد این مرکزی‌ترین فعالیت‌های انسان، فراتر از سخنان پارسامنشانهٔ پی‌درپی دربارهٔ اینکه چطور مدل آن‌ها نه سرمایه‌داری است و نه سوسیالیستی، چقدر حرف برای گفتن کم دارند. دانش مالی و بانکداری اسلامی. یک نتیجهٔ قابل‌توجه (و آماج انتقاد) اقتصاد اسلامی، ابداع صنعت دانش مالی و بانکداری اسلامی است.
کشور محصور در خشکی، خشکی‌بست، محاط به خشکه یا بی‌دریا به کشوری گفته می‌شود که هیچ‌گونه دسترسی به آب‌های آزاد (اقیانوس‌ها و دریاها) نداشته باشد. تعداد ۴۴ کشور جهان به همراه ۵ کشور دارای رسمیت محدود در وضعیت خشکی‌بست قرار دارند. قزاقستان وسیع‌ترین و اتیوپی پرجمعیت‌ترین کشورهای محصور در خشکی هستند. در سال ۱۹۹۰ میلادی، تنها ۳۰ کشور محصور در خشکی در جهان وجود داشت. انحلال اتحاد جماهیر شوروی و چکسلواکی؛ تجزیه یوگسلاوی؛ همه‌پرسی استقلال اوستیای جنوبی (تا حدی به رسمیت شناخته شده)، اریتره، مونته‌نگرو، سودان جنوبی و
شناخته شده)، اریتره، مونته‌نگرو، سودان جنوبی و جمهوری خلق لوهانسک (تا حدی به رسمیت شناخته شده)؛ و اعلامیه استقلال یکجانبه کوزوو (تا حدی به رسمیت شناخته شده) باعث ایجاد ۱۵ کشور محصور در خشکی جدید و ۵ کشور محصور در خشکی تا حدی به رسمیت شناخته شده گردید. به‌طور کلی، محصور در خشکی برخی از مضرات سیاسی و اقتصادی را ایجاد می‌کند که عدم دسترسی به آب‌های بین‌المللی را باعث می‌شود. به همین دلیل، کشورهای بزرگ و کوچک در طول تاریخ انسان، حتی با هزینه‌های زیاد و خونریزی و سرمایه‌های سیاسی؛ به دنبال دسترسی به آب‌های آزاد
سرمایه‌های سیاسی؛ به دنبال دسترسی به آب‌های آزاد بوده‌اند. معایب اقتصادی محصور بودن در خشکی بسته به میزان توسعه، مسیرهای تجاری اطراف و تجارت آزاد، مانع‌های جغرافیای زبانی و سایر ملاحظات می‌تواند کاهش یا تشدید شود. برخی از کشورهای محصور در خشکی در اروپا ثروتمند هستند، مانند آندورا، اتریش، لیختن اشتاین، لوکزامبورگ، سن مارینو، سوئیس و واتیکان، که همه آنها، به استثنای لوکزامبورگ (یکی از اعضای مؤسس ناتو)، اغلب از مسائل سیاسی بی‌طرفی جهانی استفاده می‌کنند. با این حال، ۳۲ کشور از ۴۴ کشور محصور در خشکی، از جمله
حال، ۳۲ کشور از ۴۴ کشور محصور در خشکی، از جمله همه کشورهای محصور در خشکی در آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی، توسط سازمان ملل متحد به عنوان کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی (LLDCs) طبقه‌بندی شده‌اند. ۹ کشور از ۱۲ کشوری که پایین‌ترین شاخص‌های توسعه انسانی (HDI) را دارند، محصور در خشکی هستند. هدف ابتکارات بین‌المللی کاهش نابرابری‌های ناشی از مسائلی از این قبیل است، مانند هدف ۱۰ توسعه پایدار سازمان ملل، که هدف آن کاهش چشمگیر نابرابری تا سال ۲۰۳۰ میلادی است. کشورهای محصور دوگانه در خشکی. دو کشور لیختن‌اشتاین و
محصور دوگانه در خشکی. دو کشور لیختن‌اشتاین و ازبکستان محصور دوگانه در خشکی هستند یعنی تمامی همسایگان آن‌ها نیز کشورهای محاط در خشکی هستند. منابع. Wikipedia contributors, "Landlocked country," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Landlocked_country&amp;oldid=200187547
آلفا قِنطورِس نام ستاره‌ای در صورت فلکی قنطورس است و فاصلهٔ آن از خورشید، ۴٫۳۷ سالِ نوری است. شعاعِ آلفا قنطورس اِی ۲۳ درصد از خورشید بیشتر است و چگالیِ آن نیز ۱۰ درصد بیشتر از خورشیدِ ما است. Retrieved on 2007-06-01.&lt;/ref&gt; | چرخش = ۲۲ d/41 d | درخشندگی = ۱٫۵۱۹/۰٫۵۰۰ | دما = ۵٬۷۹۰/۵٬۲۶۰ Retrieved on 2008-06-15.&lt;/ref&gt; آلفا قنطورس یک ستارهٔ دوتایی است که به همراه کوتوله سرخ پروکسیما قنطورس یا آلفا قنطورس سی، که بسیار کم‌نورتر است یک سامانهٔ سه‌گانه را تشکیل می‌دهد. این سامانه، از همهٔ ستاره‌ها به
را تشکیل می‌دهد. این سامانه، از همهٔ ستاره‌ها به منظومهٔ خورشیدی ما نزدیک‌تر است و با چشم غیر مسلح در آسمان شب دیده می‌شود. احتمال می‌رود که پروکسیما قنطورس توسط میدان گرانشی دو ستارهٔ دیگر محدود شده‌باشد. ستاره دوتایی رجل قنطورس، از دو ستاره اِی و بی تشکیل شده که حدوداً هر ۸۰ سال یک‌بار گرد مدار خود می‌گردند. فاصله ستاره اِی از ستاره بی در حدود ۲۳٫۷ واحد نجومی است که قابل مقایسه‌است با فاصله سیاره اورانوس از خورشید. البته این فاصله، میانگینی از فاصله دو ستاره اِی و بی است و به خاطر مدارهای بسیار ناهم‌مرکز
اِی و بی است و به خاطر مدارهای بسیار ناهم‌مرکز این دو پیکر آسمانی، فاصله آن‌ها نسبت به هم میان ۱۱ تا ۳۵ واحد نجومی نوسان می‌کند. زیست‌پذیری. به خاطر نزدیکی زیاد این دو ستاره به هم، ناحیه‌ای کوچک، در حدود ۲ واحد نجومی، میانشان وجود دارد که در آن گردش مداری حالتی پایدار دارد و بنابراین احتمال وجود سیارات در آن هست. این فاصله کم هم‌چنین باعث می‌شود که غول‌های گازی نتوانند در آن شکل بگیرند. ناحیه «زیست‌پذیر» رجل قنطورس نیز در همین محدوده قرار گرفته و شرایط در آن به‌گونه‌ای است که وجود موجودات زنده در آن را
آن به‌گونه‌ای است که وجود موجودات زنده در آن را نمی‌شود منتفی فرض کرد. پژوهش‌ها و رصدهایی که تاکنون انجام شده هنوز موفق به یافتن سیاره‌ای پیرامون این سامانه ستاره‌ای نشده‌است اما شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای نشان می‌دهد که احتمال وجود یک سیاره در فاصله ۱٫۱ واحد نجومی (۱۶۰ میلیون کیلومتری) ستاره آلفا قنطورس بی، زیاد است و مدار چنین سیاره‌ای می‌تواند دست کم در مدت ۲۵۰ میلیون سال پایدار بماند. حیات. درست است که زمین خانه ما است، اما شاید سیاره‌ای که به دور نزدیک‌ترین ستاره همسایهٔ ما می‌چرخد، حتی از آن هم برای
ستاره همسایهٔ ما می‌چرخد، حتی از آن هم برای زندگی راحت‌تر باشد. بررسی دقیق از ویژگی‌هایی که می‌تواند یک سیاره را شایستهٔ حیات سازد، نشان می‌دهد که آلفا-قنطورس ب، نزدیک‌ترین منظومهٔ ستاره‌ای به خورشید ما؛ می‌توانست مکانی ایدئال برای میزبانی سیاره‌ای «ابر مسکونی» باشد، دنیایی از جزیره‌ها، دریاهای کم عمق و دامنه‌های زیبا. جایی که شرایط مورد نیاز برای حفظ همهٔ شکل‌های حیات را در خود دارد و تا بیشتر از ۱۰ میلیارد سال پابرجا خواهد بود. اما رفتن به این شبه بهشت، هزینهٔ خود را برای گردشگران زمینی دارد: نیروی
هزینهٔ خود را برای گردشگران زمینی دارد: نیروی گرانشی آن در حدود یک چهارم (۲۵درصد) قوی‌تر از زمین‌است. فرض ما معمولاً بر این اصل استوار است که بهترین مکان‌ها برای جستجوی امکان حیات، سیاراتی هستند که هم اندازهٔ زمین بوده و به دور ستارگانی همانند خورشید می‌گردند. اما بهترین مدل‌های دانشمندان برای سکونت پذیری تنها چند معیار را در نظر می‌گیرند، معیارهایی مانند اندازهٔ سیاره و فاصله از ستاره‌اش، صخره‌ای بودن سطح سیاره همانند زمین و چرخش به دور ستارهٔ اصلی در مداری مشابه مدار زمین. رنه هلر از دانشگاه مکمستر در
مشابه مدار زمین. رنه هلر از دانشگاه مکمستر در همیلتون آنتاریو کانادا می‌گوید: «اما تا کنون هیچ‌کس با این پرسش مواجه نشده که آیا مکان‌های دیگر، محیط زیستی همچون زمین را تأمین می‌کنند یا نه». بنابراین او و همکارانش برای بررسی امکان حیات در یک سیاره، معیارهای اضافی را در نظر گرفتند که شامل گرانش سیارهٔ فرضی، سن و ساختار داخلی آن می‌شود. زمین، ۳٫۵ میلیارد سال از ۴٫۶ میلیارد سال کل عمرش را میزبان حیات بوده‌است. این سیاره در نزدیکی لبهٔ داخلی محدودهٔ سکونت پذیر منظومهٔ شمسی قرار دارد، و خورشید هم با هر روز که به
شمسی قرار دارد، و خورشید هم با هر روز که به عمرش افزوده می‌شود، در حال گرم و گرم‌تر شدن است. در نهایت شاید ۱ یا ۲ میلیارد سال پس از امروز، زمین یک سنگ داغ همانند ناهید خواهد شد که در غبار مرگبار گاز دی‌اکسید کربن و اسید سولفوریک پوشانده می‌شود. نتیجهٔ بررسی این گروه این‌است که بهترین مکان برای حیات، جایی‌است که کمی بزرگتر از زمین باشد و ستارهٔ آن نیز کمی کوچکتر از خورشید باشد. هلر می‌گوید: «آنچه ما می‌خواهیم این است که یک ستارهٔ میزبان را داشته باشیم که بتوانیم سیاره‌ای را به مدت ۷ تا ۱۰ میلیارد سال، در
سیاره‌ای را به مدت ۷ تا ۱۰ میلیارد سال، در محدودهٔ زیست پذیر آن نگهداریم». تصور بر این‌است که این زمان کافی است تا زیست‌بوم‌ها به حالتی بهینه برای رشد و نمو برسند. سیارات کمی بزرگ‌تر، برای مدت طولانی‌تری گرمای داخلی و مواد مذاب در حال حرکت زیر پوستهٔ خود را حفظ می‌کنند. این ویژگی صفحات تِکتونیکی (زمین‌ساختی) سیاره را به حرکت درمی‌آورَد، که آب و مواد مغذی را وارد چرخه می‌کنند و میدانی مغناطیسی ایجاد می‌کند که بتواند سیاره را از تابش‌های مخرب خورشیدی و کیهانی حفظ کند. حتی یک بیپ. ما حدس می‌زنیم که ستارهٔ
حفظ کند. حتی یک بیپ. ما حدس می‌زنیم که ستارهٔ آلفا قنطورس ب میزبان سیاره‌ای سنگی باشد، ولی البته اگر وجود آن اثبات شود بیش از حد به ستاره‌اش نزدیک‌است و وجود حیات روی آن امکان‌پذیر نیست. اما شکارچیان سیارات مانند تلسکوپ فضایی کپلر ناسا به ما نشان داده‌اند که به ندرت ممکن است سیاره‌ای به تنهایی متولد شود، و هر سیارهٔ اَبَرمسکونی (که هنوز کشف نشده) قطعاً به دور یک ستاره خواهد چرخید. چنین سیاره‌ای برای ابر مسکونی بودن، باید چنان بزرگ باشد که گرانش موجب هموارتر شدن چشم‌اندازهایش شود، و دریاهای کم عمق و مجمع
شدن چشم‌اندازهایش شود، و دریاهای کم عمق و مجمع الجزایرهایی همچون اندونزی یا باهاما داشته باشد. بر روی زمین، چنین محیط زیست‌هایی تنوع بسیار بیشتری در مقایسه با اقیانوس‌های عمیق یا قاره‌های پهناور ایجاد می‌کنند. به رغم این که گروه به‌طور مشخص به پتانسیل حیات که می‌تواند بر روی سیارات ابر مسکونی ظاهر شود، اشاره نکرده‌اند، هلر به این می‌اندیشد که گرانش بیشتر، گیاهان را نزدیک‌تر به زمین نگه می‌دارد و اتمسفر آن هم ضخیم‌تر خواهد بود، در نتیجه حیوانات خشکی احتمالاً کوتاه و عریض‌تر از همتایان خود در زمین خواهند بود
کوتاه و عریض‌تر از همتایان خود در زمین خواهند بود و تراکم بیشتر هوا هم به پرندگان بزرگ‌تری اجازه پرواز خواهد داد. هلر می‌افزاید که ستارهٔ آلفا قنطورس ب، عمری در حدود ۶ میلیارد سال دارد و این بدین معنی‌است که حیات بر روی یک سیارهٔ ابر مسکونی در منظومهٔ آن خیلی سریع‌تر از منظومهٔ ما شکل خواهد گرفت؛ ولی آیا هیچ‌کدام از انواع چنین حیاتی، هوشمند خواهند بود؟ تاکنون، پژوهشگرانی که به دنبال نشانه‌های تمدنی در نزدیکی ما می‌گردند (مانند پروژه ستی) حتی یک صدای بیپ هم از همسایگان احتمالی ما نشنیده‌اند راوی کاپاراپو از
همسایگان احتمالی ما نشنیده‌اند راوی کاپاراپو از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در کالج پارک، که در این پژوهش شرکت نداشت، می‌گوید: «این مقاله به خوبی جنبه‌های مهم مرتبط با زیست پذیری را بیان می‌کند». ولی او هشدار می‌دهد که تا زمانی که یک سیارهٔ ابر زیست پذیر واقعی پیدا نکرده‌ایم، نمی‌توانیم بگوییم که زمین بهترین جا برای زندگی نیست.
قَلبُ‌الاَسَد یا قلب شیر (در فارسی میانه: نَـخْو) درخشان‌ترین ستاره، صورت فلکی شیر است. نام علمی این ستاره آلفا شیر ("alpha Leonis") (regulus)است. در ادبیات فارسی، قلب‌الاسد کنایه از میانهٔ تابستان و چلهٔ گرما است. نام اصلی پارسی این ستاره یعنی نخو به معنی نخست و نخستین است. نخو به اضافهٔ قلب‌العقرب، دبران و فم‌الحوت چهار ستارهٔ باشکوه و خسروانهٔ ایران باستان بودند. این ستاره آبی - سفید با قدر ظاهری ۱٫۳۵+ است. هرگاه با دوربین دوچشمی یا تلسکوپ کوچک به آن نگاه کنید همدم کم‌نورتر آن از قدر ۸+ را خواهید دید.
ویکی‌دانشگاه یکی از پروژه‌های بنیاد ویکی‌مدیا است. ویکی‌دانشگاه اجتماعی است برای آفریدن و بهره بردن از مواد آموزشی آزاد و فعالیت‌ها و برای ایجاد محیطی تشکیل شده تا همگان بتوانند به آموزش و آموزاندن، پژوهش و خدمت رسانی بپردازند. این پروژه هم‌اکنون در زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی و اسپانیایی آغاز شده است. آرمان‌های اصلی ویکی‌دانشگاه: دانش آموزان (شامل دانشجویان) و آموزگاران به پیوستن به اجتماع ویکی‌دانشگاه به عنوان ویرایشگران این دانشنامه که در آن هر کسی می‌تواند هر صفحه‌ای را ویرایش کند دعوت می‌شوند.
می‌تواند هر صفحه‌ای را ویرایش کند دعوت می‌شوند. وبگاه این اجتماع دارای فهرستی است از اطلاعات مربوط به جنبه‌های گوناگون ویکی‌دانشگاه.
استان کورسک (به روسی: Ку́рская о́бласть تلفظ: "کورسکایا اُبلاست") یکی از واحدهای فدرال روسیه است. مرکز این استان، شهر کورسک است. در آغاز سدهٔ ۱۷ در پی خشکسالی مهاجرت بزرگی از روسیه مرکزی به این ناحیه روی داد که باعث رشد منطقهٔ کورسک شد. امروزه ۹۶ درصد از جمعیت این استان را روس‌ها تشکیل می‌دهند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ مه ۲۰۰۷.
تن‌تن در کنگو (به زبان فرانسوی: Tintin au Congo) دومین کتاب کمیک از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۳۱ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید. انتقادات. کتاب کمیک "تن‌تن در کنگو" به این دلیل که با رگه‌های نژادپرستی و با شکوه نشان دادن استعمار اروپاییان همراه بود مورد انتقاد شدید قرار گرفت. این کتاب همچنین به از سوی هواداران حیات‌وحش به خاطر شکار و بی رحمی مورد انتقاد قرار گرفت. هرژه بعد از چندی این انتقادات را پذیرفت و از دههٔ ۱۹۳۰ به بعد کتاب‌های تن‌تن لحن
پذیرفت و از دههٔ ۱۹۳۰ به بعد کتاب‌های تن‌تن لحن متفاوتی پیدا کرد و حامل پیام‌های بشردوستانه شد. از این اثر در سال ۲۰۰۷ به دلیل نژاد پرستانه بودن اثر شکایت شد.
خرچنگ پنجه طلایی (به زبان فرانسوی: Le Crabe aux pinces d'or) نهمین کتاب کامیک از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۴۱ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید. داستان. سال ۱۹۴۱ نسخه سیاه و سفید داستان خرچنگ پنجه‌طلایی عرضه شد. ماجرای این کتاب پیرامون یک گروه قاچاق مواد مخدر و درگیری تن‌تن با آنها می‌باشد. شخصیت کاپیتان آرچیبالد هادوک نیز از همین کتاب ارائه می‌گردد. در ۱۹۴۳ نسخه رنگی این کتاب عرضه شد. نکته جالب دربارهٔ نسخه رنگی این کتاب، حذف شدن صحنه‌هایی است که
نسخه رنگی این کتاب، حذف شدن صحنه‌هایی است که هادوک مشروب را مستقیماً از بطری می‌خورد. این اصلاح نیز به سفارش شرکت انتشاراتی طرف قرارداد در آمریکا صورت گرفت.
هفت گوی بلورین (به زبان فرانسوی: Les Sept boules de cristal) سیزدهمین کتاب کامیک از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۴۸ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید. بعدها دنباله‌ای بر این کتاب توسط هرژه نوشته شد و با نام "معبد خورشید" در سال ۱۹۴۹ به چاپ رسید. داستان. داستان این کتاب دربارهٔ یک تیم هفت نفره علمی است که پس از برگشتن از سفر خود به آمریکای جنوبی، به طرز مرموزی توسط گوی‌های محتوی نوعی گاز به خوابی عجیب فرومی‌روند که به انتقام راسکار کاپاک مشهور می‌شود.
که به انتقام راسکار کاپاک مشهور می‌شود. در همین میان پروفسور تورنسل نیز به جرم در دست انداختن دستبند راسکار کاپاک دزدیده و به آمریکای جنوبی منتقل می‌شود… پیشینه. زمینه. «هفت گوی بلورین» در بحبوحه اشغال بلژیک توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم شروع به انتشار کرد. هرژه کار در «»، بزرگترین روزنامه فرانسوی زبان بلژیک را پذیرفته بود. «» مصادره شده از صاحبان اصلی خود، توسط مقامات آلمانی مجاز به بازگشایی تحت مدیریت سردبیر بلژیکی ریموند دو بکر شد. با این حال، این روزنامه به شدت تحت کنترل نازی‌ها باقی ماند و از
روزنامه به شدت تحت کنترل نازی‌ها باقی ماند و از تلاش‌های جنگی آلمان حمایت کرد و یهودستیزی را تایید کرد. هرژه در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۰ به «» پیوست و توسط دوست قدیمی پل جامین و کارتونیست ژاک فان ملکه‌بکه کمک شد. برخی از بلژیکی‌ها از اینکه هرژه حاضر بود برای روزنامه‌ای که تحت کنترل دولت اشغالگر نازی بود کار کند، ناراحت بودند. اگرچه او به دلیل شمار زیاد خوانندگان «» که به ۶۰۰.۰۰۰ نفر می‌رسید، به شدت جذب کار شده بود. هرژه با مواجه شدن با واقعیت نظارت نازی‌ها، مضامین سیاسی آشکاری را که در بسیاری از آثار قبلی او نفوذ
سیاسی آشکاری را که در بسیاری از آثار قبلی او نفوذ کرده بود، کنار گذاشت و در عوض سیاست بی‌طرفی را اتخاذ کرد. بدون نیاز به هجو کردن چهره‌های سیاسی، تهیه‌کننده و نویسنده سرگرمی، هری تامپسون خاطرنشان کرد: «هرژه اکنون بیشتر بر روی طرح داستان و ایجاد سبک جدیدی از کمدی شخصیت تمرکز داشت. مردم واکنش مثبتی نشان دادند». پس از اوج ماجراجویی قبلی «تن‌تن»، «گنج‌های راکام»، هرژه با پیشنهادی موافقت کرد که به روزنامه اجازه می‌داد داستان کارآگاهی را در بر بگیرد که حول شخصیت‌های او، دوپونت و دوپونط می‌چرخد. این داستان با
او، دوپونت و دوپونط می‌چرخد. این داستان با عنوان «Dupont et Dupond, détectives» («تامسون و تامپسون، کارآگاهان»)، هرژه تصاویر را ارائه کرد و داستان توسط نویسنده جنایی «»، پل کینت نوشته شد. در حالی که این داستان در حال انتشار بود، هرژه شروع به بررسی ایده‌هایی برای ماجراجویی جدید «تین‌تین» خود کرد و با ایده داستانی پیرامون یک اختراع خطرناک ابداع شده توسط پروفسور حسابدار بازی کرد. این داستان احتمالاً از مقاله‌ای نوشته شده توسط خبرنگار علمی «»، برنارد هوولمنس الهام گرفته شده است. اگرچه هرژه در آن زمان از این
الهام گرفته شده است. اگرچه هرژه در آن زمان از این ایده استفاده نکرد، یک دهه بعد آن را به عنوان پایه و اساس «ماجرای تورنسل» احیا کرد. همانند دو داستان قبلی هرژه، «اسرار اسب شاخدار» و «گنجینه راکهام سرخ»، «هفت گوی بلورین» نیز بخشی از یک داستان دوگانه طراحی شده بود، که با «زندانیان خورشید» هنوز نانگذاری نشده به پایان می‌رسید. هرژه برنامه ریزی کرد که اولین داستان، معمایی را ترسیم کند، در حالی که در دومی، شخصیت‌هایش یک سفر اکتشافی برای حل آن انجام دهند. استفاده او از نفرین یک مومیایی باستانی که داستان حول آن
او از نفرین یک مومیایی باستانی که داستان حول آن می‌چرخد، از داستان‌های نفرین فراعنه الهام گرفته شده بود که در طول کشف مقبره فرعون توتنخامون توسط باستان‌شناس هوارد کارتر در سال ۱۹۲۲ آشکار شده بود. این اولین بار نبود که هرژه از این ماجرای روزنامه‌ای الهام می‌گرفت، زیرا قبلاً در زمان نوشتن «سیگارهای فرعون» از آن استفاده کرده بود. در پاییز ۱۹۴۳، هرژه تصمیم گرفت که می‌خواهد ادگار پ. جاکوبز، کارتونیست همکارش، در «ماجراهای تن‌تن» با او همکاری کند. جاکوبز که در ابتدا مردد بود، سرانجام موافقت کرد و در ژانویه ۱۹۴۴
مردد بود، سرانجام موافقت کرد و در ژانویه ۱۹۴۴ این سمت پردرآمد را پذیرفت. این دو به عنوان همکاران هنری و دوستانی صمیمی با هم همراه شدند، زیرا جاکوبز به هرژه در توسعه جنبه‌های مختلف طرح داستان، مانند ایده گوی‌های بلورین و عنوان داستان کمک می‌کرد. اگرچه از نظر سبک‌شناسی این دو مرد هم به لحاظ تصویرسازی و هم روایت با یکدیگر متفاوت بودند، تأثیر زیادی بر یکدیگر گذاشتند. هرژه از جاکوبز به عنوان یک مدل زنده استفاده کرد و ژست‌های مختلفی را از او ترسیم کرد که شخصیت‌ها در داستان به خود می‌گیرند. او همچنین از جاکوبز به
در داستان به خود می‌گیرند. او همچنین از جاکوبز به عنوان یک محقق استفاده کرد و او را برای مطالعه‌ی مجموعه آثار مربوط به اینکاها به موزه پنجاهمین سالگرد فرستاد. او مانند جاکوبز در «پرتو U» از طرح مومیایی Chachapoya از دانشنامه لاروس به عنوان پایه‌ای برای خلق راسکار کاپاک استفاده کرد و نه آنطور که به طور گسترده تصور می‌شد، یک مومیایی از موزه پنجاهمین سالگرد. **
معبد خورشید که در انگلیسی به نام "Prisoners of the Sun" یا زندانی‌های خورشید ترجمه شده، چهاردهمین کتاب از مجموعهٔ کتاب‌های مصور ماجراهای تن‌تن اثر هرژه، نویسنده و کارتونیست بلژیکی است. این داستان ابتدا از سپتامبر ۱۹۴۶ تا آوریل ۱۹۴۸ به صورت هفتگی در مجلهٔ تن‌تن منتشر شد. داستان کتاب که دنبالهٔ هفت گوی بلورین است، دربارهٔ سفر تن‌تن خبرنگار جوان، سگ او میلو و دوستش کاپیتان هادوک به پرو به منظور نجات پروفسور تورنسل است که در کتاب قبل ربوده شده. در جریان این سفر، تن‌تن و همراهانش از مناطق مسکونی پرو، کوه‌های آند
تن‌تن و همراهانش از مناطق مسکونی پرو، کوه‌های آند و جنگل بارانی عبور کرده و یک تمدن مخفی اینکا را کشف می‌کنند. "معبد خورشید" از نظر تجاری موفق بود و در سال ۱۹۴۹ توسط انتشارات کاسترمن به صورت کتاب منتشر شد. هرژه بعد از این کتاب، در ادامه "ماجراهای تن‌تن"، داستان "سرزمین طلای سیاه" را آغاز کرد. "معبد خورشید" در سال ۱۹۶۹ توسط استودیوی بلویژن در فیلم "تن‌تن و معبد خورشید"، در سال ۱۹۹۱ به عنوان قسمتی از "مجموعهٔ تلویزیونی ماجراهای تن‌تن" و در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ در به صورت رادیویی در رادیو بی‌بی‌سی ۵ به تصویر
در به صورت رادیویی در رادیو بی‌بی‌سی ۵ به تصویر کشیده شده. همچنین در سال ۱۹۹۷ یک بازی ویدئویی به همین نام و در سال ۲۰۰۱ یک تئاتر موزیکال به زبان‌های فرانسوی و هلندی بر اساس این داستان ساخته شده‌اند. داستان. تن‌تن خبرنگار جوان به همراه سگش میلو و دوستش کاپیتان هادوک به کایائو در کشور می‌روند. در آن‌جا قصد دارند دوستشان پروفسور تورنسل را که ربوده شده و در کشتی "پاشاکاماک" زندانی است از دست آدم‌ربایان نجات دهند. تن‌تن مخفیانه به کشتی می‌رود و از طریق چیکیتو، دستیار سابق ژنرال آلکازار متوجه می‌شود که قرار است
سابق ژنرال آلکازار متوجه می‌شود که قرار است تورنسل به دلیل پوشیدن دستبند متعلق به مومیایی اینکا راسکارکاپاک، اعدام شود. تن‌تن موفق می‌شود از کشتی فرار کند و با کمک کاپیتان هادوک پلیس پرو را از ماجرا مطلع می‌کنند. اما آدم‌ربایان با گریختن از چنگ پلیس، تورنسل را به کوه‌های آند می‌برند. تن‌تن و هادوک آن‌ها را تا شهر خاوخا تعقیب کرده و در آن‌جا سوار قطار می‌شوند. آدم‌ربایان با خرابکاری در قطار واگن تن‌تن و هادوک را از قطار جدا کرده و قصد کشتن آن‌ها را دارند که موفق نمی‌شوند. تن‌تن و هادوک سعی می‌کنند از
که موفق نمی‌شوند. تن‌تن و هادوک سعی می‌کنند از سرخ‌پوستان محلی دربارهٔ تورنسل و آدم‌ربایان تحقیق کنند اما متوجه می‌شوند که مردم محلی شدیداً از هر پاسخی خودداری می‌کنند. تن‌تن به صورت اتفاقی با یک پسر کچوا به نام زورینو آشنا می‌شود و او را از دست افرادی که قصد آزارش را داشتند نجات می‌دهد. مرد مرموزی این عمل خیرخواهانهٔ تن‌تن را مشاهده می‌کند و گردنبندی به او می‌دهد که ادعا می‌کند او را از خطر دور خواهد کرد. زورینو به تن‌تن خبر می‌دهد که تورنسل به معبد خورشید در مناطق صعب‌العبور کوه‌های آند برده شده و
خورشید در مناطق صعب‌العبور کوه‌های آند برده شده و پیشنهاد می‌کند که به تن‌تن و هادوک برای رسیدن به معبد خورشید کمک کند. بعد از طی کردن مسیری دشوار از میان کوه‌های پربرف و جنگل بارانی، نجات از بهمن و گریختن از گروهی از سرخ‌پوستان که قصد ناکام ماندن این سفر را دارند، تن‌تن، میلو، هادوک و زورینو به معبد خورشید می‌رسند. ساکنان معبد خورشید گروهی از بازماندگان تمدن اینکا هستند که به صورت مخفیانه در منطقه‌ای دور از دسترس آداب و رسوم خود را حفظ کرده‌اند. در معبد خورشید با حاکم این گروه، شاهزادهٔ خورشید مواجه
خورشید با حاکم این گروه، شاهزادهٔ خورشید مواجه می‌شوند. دو مقام عالیرتبهٔ دیگر اینکا که در سمت چپ و راست شاهزادهٔ خورشید ایستاده‌اند، چیکیتو و هواسکار (مرد مرموزی که در خاوخا با تن‌تن ملاقات کرد) هستند. زورینو که گردنبند را از تن‌تن گرفته بوده بخشیده می‌شود اما تن‌تن و هادوک به جرم حرمت‌شکنی به اعدام محکوم می‌شوند. اما به آن‌ها اجازه داده می‌شود که خودشان روز و ساعتی که خدای خورشید قرار است آن‌ها را به آتش بکشد انتخاب کنند. در روز اعدام، تن‌تن، هادوک و تورنسل در کنار یکدیگر به تیرهای چوبی بسته می‌شوند و
در کنار یکدیگر به تیرهای چوبی بسته می‌شوند و قرار است با استفاده از یک عدسی بزرگ و نور خورشید سوزانده شوند. اما تن‌تن روز و ساعت مراسم را هم‌زمان با یک خورشیدگرفتگی انتخاب کرده است و اینکاهای وحشت‌زده را مجاب می‌کند که خورشید از او دستور می‌گیرد. شاهزادهٔ خورشید از او خواهش می‌کند کاری کند که خورشید دوباره شروع به تابیدن کند و بعد از «صحبت» تن‌تن با خورشید، خورشیدگرفتگی برطرف می‌شود. شاهزادهٔ خورشید به آن‌ها می‌گوید که هفت گوی بلورینی که دانشمندان سفر اکتشافی سندرز-هاردیمن را به خواب فرو برده حاوی ماده‌ای
سندرز-هاردیمن را به خواب فرو برده حاوی ماده‌ای از مشتقات کوکا است و کاهن بزرگ خورشید قادر است از این طریق آن‌ها را به دلیل حرمت‌شکنی مجازات کند. تن‌تن شاهزادهٔ خورشید را قانع می‌کند که این دانشمندان نیت بدی نداشته‌اند و قصدشان آشنا کردن دنیا با عظمت تمدن اینکا بوده. هواسکار طلسم را از بین می‌برد و هم‌زمان این هفت دانشمند در بلژیک از خواب بیدار می‌شوند. تن‌تن، هادوک و تورنسل بعد از آن‌که قول می‌دهند وجود معبد خورشید را به عنوان یک راز نزد خود نگه دارند، آن‌جا را ترک می‌کنند. اما زورینو تصمیم می‌گیرد در معبد
را ترک می‌کنند. اما زورینو تصمیم می‌گیرد در معبد بماند و همراه اینکاها زندگی کند.
هدف کره ماه (عنوان، در یک ترجمه بعدی به فارسی: سفر به کره ماه) (به زبان فرانسوی: Objectif Lune) شانزدهمین کتاب از مجموعهٔ کتاب‌های مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط کارتونیست بلژیکی هرژه نوشته و طراحی شد و به چاپ رسید. بعدها دنباله‌ای بر این کتاب توسط هرژه نوشته شد و با نام " روی ماه قدم گذاشتیم" در سال ۱۹۵۴ به چاپ رسید. در ایران ترجمه فارسی «هدف کره ماه» از سوی انتشارات یونیورسال انجام شد. داستان در ابتدا به صورت سریال هفتگی، از ماه مارس تا سپتامبر ۱۹۵۰ و از آوریل
هفتگی، از ماه مارس تا سپتامبر ۱۹۵۰ و از آوریل تا اکتبر ۱۹۵۲، در مجله بلژیکی تن‌تن منتشر شد و سپس در سال ۱۹۵۳ توسط کسترمن در قالب یک جلد گردآوری شده به چاپ رسید. داستان از این قرار است که خبرنگار جوان، تن‌تن، و دوستش کاپیتان هادوک دعوت‌نامه‌ای از پروفسور تورنسل دریافت می‌کنند تا به او در سیلداویا بپیوندند، جایی که تورنسل در یک تأسیسات دولتی فوق امنیتی مشغول کار بر روی پروژه‌ای سری برای برنامه‌ریزی یک مأموریت سرنشین‌دار به ماه است. «هدف کره ماه» که تا حدی با پیشنهاد دوستان هرژه، برنارد هوفل‌مانس و ژاک فان
پیشنهاد دوستان هرژه، برنارد هوفل‌مانس و ژاک فان ملکه‌بکه، توسعه یافت، پس از تحقیقات گسترده هرژه در مورد امکان سفر انسان به فضا - شاهکاری که هنوز به دست نیامده بود – خلق شد. هرژه به دنبال هر چه واقعی‌تر بودن اثرش بود. در طول سریال‌سازی داستان، هرژه استودیوهای هرژه را تأسیس کرد، متشکل از یک تیم مستقر در بروکسل که از کارتونیست‌ها برای کمک به او در این پروژه تشکیل شده بود. هرژه داستانی که در این جلد آغاز شده بود را با "روی ماه قدم گذاشتیم" ادامه داد. این سری خود به بخش مهمی از جریان کامیکس فرانسوی-بلژیکی تبدیل