payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کپک (Kapak): برای قارچ‌های ریز و رشته‌ای مانند آسپرژیلوس استفاده می‌شود. این واژه در متون قدیمی مانند «قانون ابن سینا» برای توصیف کپک‌های نان و میوه به کار رفته است. دسته‌بندی. بیش از ۱۲۰ هزار نوع قارچ وجود دارد که بعضی از آن‌ها سمی‌اند و قارچ‌زهر تولید می‌کنند. برخی دیگر خوردنی هستند. رنگ، شکل و اندازهٔ قارچ‌ها می‌تواند گوناگونی زیادی داشته باشد. سلسهٔ قارچ به دو شاخهٔ قارچ‌های کاذب و قارچ‌های حقیقی تقسیم‌بندی می‌شوند. قارچ‌های حقیقی خود به پنج زیر شاخه تقسیم می‌شوند که عبارتند از: ماستیگومایکوتا،
شاخه تقسیم می‌شوند که عبارتند از: ماستیگومایکوتا، زیگومایکوتا، آسکومایکوتا، بازیدیومایکوتا و دئوترومایست. بعضی از قارچ‌ها با تثبیت نیتروژن به گیاهان کمک می‌کنند و بعضی دیگر به خاطر داشتن این ویژگی با گیاهان به‌طور همزیست زندگی می‌کنند. کپک عنوانی کلی‌است که به همهٔ گونه‌های قارچ‌های ذره‌بینی که به صورت رشته‌های چند سلولی رشد می‌کنند اطلاق می‌شود. قارچ‌ها انواع خوراکی نیز دارند که از زیرشاخه قارچ‌های چتری هستند. قارچ‌های خوراکی از لحاظ نوع تغذیه‌شان به دو دستهٔ تجزیه‌کننده‌های اولیه و تجزیه‌کننده‌های ثانویه
تجزیه‌کننده‌های اولیه و تجزیه‌کننده‌های ثانویه تقسیم می‌شوند. تجزیه‌کننده‌های اولیه به دسته‌ای از قارچ‌ها اطلاق می‌گردد که توانایی تجزیهٔ سلولز و بقایای مردهٔ گیاهی را دارند؛ اما تجزیه‌کننده‌های ثانویه برای رشد و تغذیه به محیطی احتیاج دارند که قبلاً توسط ریزسازوارهها (میکروب‌ها) تجزیه شده باشند. طبق طبقه‌بندی فوق قارچهای Agaricus SPP. و Volvariella SPP. در دستهٔ قارچهای تجزیه‌کنندهٔ ثانویه و Polurotus SPP. و (Shitake)Lentinus SPP. در دسته قارچهای تجزیه‌کنندهٔ اولیه قرار می‌گیرند. قارچ‌های سمی متعددی نیز در
اولیه قرار می‌گیرند. قارچ‌های سمی متعددی نیز در طبیعت رویش دارند. تغذیه از این قارچ‌ها منجر به بروز علایم متعدد روانی و جسمی تا مرگ می‌گردد. لازم به ذکراست که قارچ‌های سمی مشابهت نزدیکی با قارچ‌های خوراکی دارند بنابراین درمصرف هرنوع قارچ ناشناخته‌ای نهایت دقت لازم است. خواص دارویی. برخی آنتی‌بیوتیکها ازجمله پلوروموتیلین از کشت قارچ تهیه می‌شوند. قارچها همچنین به عنوان مهارکننده آنزیم بکار برده می‌شوند. انواعی از قارچها مانند قارچ‌های سیلوسایبین، خاصیت توهمزایی دارند. امروزه دانش قارچ‌های دارویی از پیشرفت
دارند. امروزه دانش قارچ‌های دارویی از پیشرفت قابل توجهی برخوردار شده‌است و گونه‌های مختلفی از قارچ‌ها به عنوان گونه‌های دارویی معرفی شده و می‌شوند. ترکیبات مؤثر با اثرات گسترده دارویی در قارچ‌ها وجود دارد که از آنها به عنوان ابرازی برای کنترل یا درمان بیماری‌های مختلف استفاده می‌شود. شاید مهم‌ترین و شناخته شده‌ترین داروهای قارچی، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی سیلین و سفالوسپورین و شناخته شده‌ترین قارچ دارویی، Ganoderma باشد. قارچ پنیسیلیوم نه تنها منبع پنیسیلین است، بلکه اخیراً ترکیبات ضدسرطانی مانند
پنیسیلین است، بلکه اخیراً ترکیبات ضدسرطانی مانند پسیلوسایبین نیز از آن استخراج شده‌اند. این ترکیب در درمان افسردگی مقاوم به دارو مؤثر بوده است [Journal of Clinical Psychiatry, 2023]. تحقیق‌های جدید نشان می‌دهد که قارچ گانودرما لوسیدوم (ریشی) می‌تواند سیستم ایمنی را تقویت کند و حتی در مهار رشد تومورها نقش داشته باشد. آزمایش‌های بالینی در چین و ژاپن نتایج امیدوارکننده‌ای داشته‌اند [Phytomedicine, 2024]. بیماری‌های قارچی. قارچ‌ها (به خصوص مخمرها) موجب برخی بیماری‌ها در انسان‌ها و حیوانات میشوند. انواع چرخه
در انسان‌ها و حیوانات میشوند. انواع چرخه زندگی. سه نوع زندگی در قارچ‌ها دیده می‌شود: ۱: چرخه هاپلوبیونتیک هاپلوئید: در این چرخه میوز در زیگوت انجام می‌شود و اسپورهای هاپلوئید به‌وجود می‌آیند که تولید میسلیوم‌های هاپلوئید می‌کنند و قارچ در تمام مراحل رشد رویشی خود هاپلوئید است. این چرخه در بیشتر آسکومیست‌ها و زیگومیست‌ها دیده می‌شود. ۲: چرخه هاپلوبیونتیک دیپلوئید: در این چرخه میوز گامتانژی است و لذا از تندش سلول تخم میسلیوم‌های دیپلوئید به‌وجود می‌آیند و قارچ در همه مراحل رویشی خود دیپلوئید است. این حالت در
در همه مراحل رویشی خود دیپلوئید است. این حالت در اامیست‌ها دیده می‌شود. ۳: چرخه دیپلوبیونتیک: دراین حالت قارچ در دوره زندگی رویشی خود دو نوع ریسه، هاپلوئید و دیپلوئید دارد. از تندش زیگوت، میسلیوم‌های دیپلوئید به‌وجود می‌آیند. این میسلیوم‌ها تولید گامتانژهایی می‌کنند که میوز در آنها اتفاق می‌افتد و گامت‌های نر و ماده، هاپلوئید تولید می‌شوند. گامت‌ها جوانه زده و میسلیوم‌های هاپلوئید به‌وجود می‌آورند. این میسلیوم‌ها به روش میتوز گامت‌های نر و ماده به‌وجود می‌آورند که از آمیزش آنها سلول تخم (زیگوت) دیپلوئید
که از آمیزش آنها سلول تخم (زیگوت) دیپلوئید ایجاد می‌شوند. چرخه دیپلوبیونتیک در قارچ‌های جنس Allomyces از راسته Blastocladiales دیده می‌شود. هوش قارچی. قارچ‌ها با تشکیل شبکه‌های میکوریزی، ارتباطی پیچیده بین درختان ایجاد می‌کنند که به «Wood Wide Web» معروف است. این شبکه نه تنها مواد مغذی را بین گیاهان منتقل می‌کند، بلکه هشدارهای خطر مانند حمله آفات را نیز به اشتراک می‌گذارد. مطالعات نشان داده‌اند که درختان مادر حتی از این شبکه برای تغذیه نهال‌های جوان استفاده می‌کنند [Nature Ecology &amp; Evolution, 2023].
می‌کنند [Nature Ecology &amp; Evolution, 2023]. جالب‌تر اینکه برخی قارچ‌ها مانند Armillaria می‌توانند سیگنال‌های الکتریکی شبیه به سیستم عصبی جانوران تولید کنند. تحقیقات اخیر در Science Advances (2023) نشان می‌دهد که این سیگنال‌ها ممکن است برای هماهنگی رشد و پاسخ به محیط استفاده شوند. قارچ‌های غول‌پیکر. قارچ Armillaria ostoyae در اورگون آمریکا با وسعت ۹ کیلومتر مربع و عمر ۲۴۰۰ سال، بزرگ‌ترین موجود زنده زمین محسوب می‌شود. این قارچ با شبکه ریشه‌مانند خود (ریزومورف) به آرامی درختان را آلوده و از بین می‌برد
به آرامی درختان را آلوده و از بین می‌برد [Proceedings of the Royal Society B, 2023]. این قارچ‌ها می‌توانند در برابر آتش‌سوزی‌های جنگلی مقاومت کنند و حتی پس از تخریب سطحی، دوباره رشد کنند. دانشمندان در حال مطالعه این مکانیسم‌ها برای توسعه مواد مقاوم به حرارت هستند [Frontiers in Microbiology, 2024]. مقاومت در شرایط سخت. برخی قارچ‌ها مانند آسپرژیلوس نایجر در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پرورش یافته‌اند و تحت تابش شدید کیهانی زنده مانده‌اند. این قارچ‌ها حتی در خلأ نیز اسپور تولید می‌کنند، که آنها را به
حتی در خلأ نیز اسپور تولید می‌کنند، که آنها را به کاندیدای مناسبی برای تحقیقات حیات در مریخ تبدیل کرده است [Astrobiology, 2023]. در سال ۲۰۲۴، ناسا آزمایشی انجام داد که نشان داد قارچ‌های کلادوسپوریوم می‌توانند روی سنگ‌های بازالت مریخ رشد کنند. این کشف می‌تواند راه را برای تولید اکسیژن و تجزیه مواد معدنی در پایگاه‌های مریخی آینده هموار کند. پژوهشگران معتقدند قارچ‌ها می‌توانند به عنوان مهندسان اکوسیستم در سیارات دیگر عمل کنند [Scientific Reports, 2024]. کنترل ذهن میزبان. قارچ Ophiocordyceps unilateralis با
ذهن میزبان. قارچ Ophiocordyceps unilateralis با آلوده کردن مورچه‌ها، رفتار آنها را تغییر می‌دهد و آنها را وادار به بالا رفتن از گیاهان می‌کند. این قارچ سپس از بدن میزبان برای پراکندگی اسپورهایش استفاده می‌کند. تحقیقات نشان داده‌اند که این قارچ سیستم عصبی مورچه را دستکاری می‌کند [PLOS Pathogens, 2023]. گونه‌ای مشابه به نام Ophiocordyceps sinensis (کرم یخچالی) در طب سنتی تبتی استفاده می‌شود. دانشمندان در حال بررسی این هستند که آیا ترکیبات این قارچ می‌تواند سیستم ایمنی انسان را نیز تحت تأثیر قرار دهد یا خیر
ایمنی انسان را نیز تحت تأثیر قرار دهد یا خیر [Journal of Ethnopharmacology, 2023]. روشنایی طبیعی. قارچ‌های زیست‌تاب مانند Mycena lux-coeli در جنگل‌های آمازون یافت می‌شوند و نور سبز-آبی ساطع می‌کنند. این پدیده ناشی از واکنش شیمیایی بین آنزیم لوسیفراز و مولکول لوسیفرین است [Biochemical Journal, 2023]. برخی نظریه‌ها نشان می‌دهند که این نور ممکن است حشرات را جذب کند تا اسپورها را پخش کنند، در حالی که برخی دیگر معتقدند این نور برای دفع شکارچیان است. تحقیقات جدید در Nature (2024) نشان داده که این قارچ‌ها ممکن
در Nature (2024) نشان داده که این قارچ‌ها ممکن است از نور برای ارتباط با یکدیگر استفاده کنند. پاک‌کننده محیط زیست. گونه‌ای از قارچ‌ها به نام Pleurotus ostreatus (قارچ صدفی) توانایی تجزیه نفت خام و پلاستیک‌ها را دارد. این قارچ‌ها آنزیم‌هایی تولید می‌کنند که پیوندهای شیمیایی آلاینده‌ها را می‌شکنند [Bioresource Technology, 2023]. در پروژه‌ای در اکوادور، از این قارچ‌ها برای پاکسازی خاک‌های آلوده به نفت استفاده شد و نتایج نشان داد که تا ۹۰٪ آلودگی در مدت ۶ ماه کاهش یافته است. این روش به عنوان یک جایگزین سبز
کاهش یافته است. این روش به عنوان یک جایگزین سبز برای پاکسازی شیمیایی مطرح شده است [Environmental Science &amp; Technology, 2024].
فرایبرگ شهری دانشگاهی است که در کشور آلمان و در ایالت زاکسن واقع گردیده‌است. این شهر در بخش شمالی کوه‌های ارتس و در میان شهرهای درسدن و کمنیتس قرار دارد. با کشف ذخایر نقره در بخش شمالی کوه‌های ارتس در قرن دوازدهم میلادی، شهر فرایبرگ در سال ۱۱۸۶ میلادی به عنوان مرکز معدن کاری منطقه تأسیس گردید. نام شهر نیز برگرفته از همین فعالیت‌های معدنکاری است و به معنی «کوه آزاد» است. دانشگاه فنی معدن فرایبرگ که در سال ۱۷۶۵ به دستور شاهزاده فرانس خاور تأسیس گردید، به عنوان قدیمی‌ترین دانشگاه معدنکاری و فلزکاری اروپا
عنوان قدیمی‌ترین دانشگاه معدنکاری و فلزکاری اروپا شناخته می‌شود. دو فلز ایندیم و ژرمانیم برای اولین بار در آزمایشگاه‌های این دانشگاه کشف گردیدند. دانشگاه فرایبرگ امروزه نیز از دانشگاه‌های معتبر آلمان به ویژه در زمینه علوم زمین می‌باشد.
حزب سوسیالیست (با نام کنونی) در سال ۱۹۶۹ میلادی تأسیس شد. در حال حاضر این حزب بیشتر حزبی سوسیال دموکرات به‌شمار می‌رود. این حزب تا سال ۲۰۱۷ میلادی یکی از دو حزب عمده سیاسی در فرانسه بود. این حزب از سال ۱۸۸۰ با نام‌های مختلفی وجود داشته‌است. با این‌حال تا حدود سال ۱۹۸۱ این حزب هرگز محبوبیت پایداری نداشت. در سال ۱۹۸۱ میلادی، فرانسوا میتران رهبری این حزب را بدست گرفت. بلافاصله این حزب توانست هم کرسی ریاست‌جمهوری فرانسه و هم بخش قابل توجهی از کرسی‌های مجلس فرانسه را برای اولین بار در اختیار بگیرد. میتران از سال
را برای اولین بار در اختیار بگیرد. میتران از سال ۱۹۸۱ به مدت ۱۴ سال رئیس‌جمهور فرانسه بود. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲ میلادی، کرسی ریاست‌جمهوری در اختیار حزب اتحاد برای جنبش مردمی فرانسه بود و سپس در سال ۲۰۱۲ میلادی فرانسوا اولاند نامزد حزب سوسیالیست توانست در رقابتی نزدیک، نیکولا سارکوزی را شکست دهد و دومین رئیس‌جمهور سوسیالیست جمهوری پنجم فرانسه شود. این حزب تا سال ۲۰۱۷ میلادی، یکی از دو حزب اصلی فرانسه به‌شمار می‌رفت؛ ولی در آوریل ۲۰۱۷ میلادی نامزد این حزب در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه شکست سنگینی خورد. چند
ریاست جمهوری فرانسه شکست سنگینی خورد. چند ماه بعد، در ژوئن ۲۰۱۷ میلادی نیز، این حزب در انتخابات مجلس فرانسه شکست سنگینی خورد و اکثر کرسی‌های خود در مجلس فرانسه را به احزاب رقیب واگذار کرد. این شکست‌های پیاپی سبب شد که از سال ۲۰۱۷ میلادی این حزب جایگاه خود را به عنوان یکی از دو حزب اصلی فرانسه از دست بدهد. تاریخ. نیای ابتدایی حزب سوسیالیست با نام «حزب کارگران فرانسه» در ۱۸۸۰ توسط ژول گسد و پل لافارگ (داماد کارل مارکس) بنیان گذاشته‌شد. اما تنها دو سال بعد در ۱۸۸۲ انشعابی در این حزب صورت گرفت. یک جناح
بعد در ۱۸۸۲ انشعابی در این حزب صورت گرفت. یک جناح مارکسیست به رهبری گسد و یک جناح معتدل یا «پوسیبلیست» (امکان‌گرا) به رهبری پل بروس. بعدها انشعابات دیگری نیز رخ داد، اما هیچ‌کدام از گروه‌های منتج از این انشعابات در انتخابات موفقیت نداشتند. آن‌ها بین لیبرال‌های طبقهٔ میانه از حزب رادیکال و سندیکالیست‌های انقلابی که اتحادیه‌های کارگری را زیر نفوذ داشتند بودند و از محبوبیت برخوردار نبودند. در سال ۱۸۹۹ دو حزب متفاوت سوسیالیست فرانسوی تشکیل شد. یکی partie socialiste de France و دیگری partie socialiste française
de France و دیگری partie socialiste française که هر دو در فارسی «حزب سوسیالیست فرانسه» ترجمه می‌شود. این دو حزب در سال ۱۹۰۵ با رهبری ژان ژوره متحد شدند و حزب سوسیالیست متحد را تشکیل دادند. این حزب شدیداً ضد جنگ (پاسیفیست) بود اما پس از قتل ژوره در ۱۹۱۴ حتی این حزب نیز نتوانست در مقابل موج میلیتاریسمی که جنگ جهانی اول به راه‌انداخته بود مقاومت کند. حزب سوسیالیست در زمان جنگ و مباحثات حول جنگ شدیداً دستخوش اختلافات شد. در ۱۹۱۹ مخالفان جنگ شدیداً در انتخابات شکست خوردند. جناح چپ این حزب در ۱۹۲۰ انشعاب کرد و
شکست خوردند. جناح چپ این حزب در ۱۹۲۰ انشعاب کرد و حزب کمونیست فرانسه را بنیان گذاشت. جناح راست این حزب، به رهبری لئون بلوم به عنوان «بخش فرانسوی انترناسیونال کارگری» به فعالیت ادامه داد. (این حزب همچنان حزبی مارکسیست به حساب می‌آمد و منظور از اصطلاح «جناح راست» در مقایسه با حزب کمونیست است). در ۱۹۲۴ و سپس در ۱۹۳۲ حزب سوسیالیست به همراه حزب رادیکال در ائتلافات چپ شرکت کرد اما وقتی دولت غیر سوسیالیستی به رهبری ادوارد هریو و ادوارد دالادیه (از حزب رادیکال) تشکیل شد، از پیوستن به آن خودداری کرد. اختلافات حزب
شد، از پیوستن به آن خودداری کرد. اختلافات حزب سوسیالیست با حزب رادیکال بر سر سیاست‌های اقتصادی و عدم مشارکت حزب کمونیست که بنا به سیاست وقت اتحاد شوروی در دولت «بورژوایی» شرکت نمی‌کرد از عوامل عدم موفقیت دولت چپ‌ها در این دوره بود. در ۱۹۳۴ سیاست حزب کمونیست عوض شد و هر سهٔ این احزاب گرد هم آمدند تا جبههٔ مردمی را تشکیل دهند. این جبهه در انتخابات ۱۹۳۶ پیروز شد و لئون بلوم به عنوان اولین نخست‌وزیر سوسیالیست فرانسه به قدرت رسید. اما هنوز یک سال نگذشته بود که بر سر اختلاف در مورد جنگ داخلی اسپانیا حکومت لئون
بر سر اختلاف در مورد جنگ داخلی اسپانیا حکومت لئون بلوم سقوط کرد. نتیجتاً چپ فرانسوی فرو پاشید و پس از شکست نظامی ۱۹۴۰ نتوانست در مقابله با فروپاشی جمهوری فرانسه کاری کند. پس از آزادسازی فرانسه در ۱۹۴۴ میلادی، حزب سوسیالیست تحت رهبری گیموله مجدداً عروج کرد؛ ولی در این دوران این حزب، همچون حزب رادیکال، ضعیف بود و چپ فرانسه هرگز نتوانست جبهه‌ای تشکیل دهد و در هیچ انتخاباتی در جمهوری چهارم برنده نشد. با به رهبری رسیدن گاستون دفره حزب سوسیالیست در دههٔ ۱۹۶۰ به بدترین دوران خود رسید و در ۱۹۶۹ میلادی منحل شد.
بدترین دوران خود رسید و در ۱۹۶۹ میلادی منحل شد. فرانسوا میتران که پیش از جنگ از محافظه‌کاران بود و در دههٔ ۵۰ از چپ‌های مستقل، در ۱۹۶۹ میلادی مجدداً حزب سوسیالیست را با نام «حزب سوسیالیست» (بدون پسوند فرانسه) تشکیل داد. گرچه حزب کمونیست هنوز نسبتاً قدرت‌مند بود، اما با توجه به عدم حضور حزب رادیکال، حزب سوسیالیست از موقعیت خوبی برخوردار بود. در ۱۹۷۴ میتران تا نزدیکی کسب ریاست جمهوری پیش رفت و حزبش به عنوان حزب اصلی چپ مطرح شد. در ۱۹۸۱ میتران با حزب کمونیست و با جناح چپ حزب رادیکال متحد شد و با شکست دادن
و با جناح چپ حزب رادیکال متحد شد و با شکست دادن والری ژیسکار دستن به عنوان اولین رئیس‌جمهور سوسیالیست فرانسه رسید. او در ۱۹۸۸ مجدداً در مقام خود ابقا شد. در زمان ریاست جمهوری او حزب سوسیالیست معمولاً اکثریت مجلس ملی را با خود داشت. نخست وزیران سوسیالیست در زمان ریاست جمهوری میتران، شامل افراد زیر می‌شدند: پیر مائروی، لوران فابیوس، میشل روکار، ادیث کرسون و پیر برگووی. میتران آخرین نفری در اروپا بود که به نوعی برنامه‌ای سوسیالیستی پیاده کرد. دولت او بانک‌ها، صنعت بیمه و صنایع دفاع را زیر مجموعه بخش دولتی
صنعت بیمه و صنایع دفاع را زیر مجموعه بخش دولتی قرار داد. دستمزد کارگران را افزایش داد و ساعات کارشان را کاهش داد و اصلاحات دیگری نیز انجام داد. نتیجتاً در دورهٔ او بحرانی اقتصادی وجود داشت و «فرار سرمایه» از فرانسه اتفاق افتاد. سیاست‌های اخیر. در ۱۹۸۴ میتران و نخست‌وزیر دومش، لوران فابیوس تغییر بزرگی در سیاست خود دادند و از سیاست‌های سوسیالیستی دست کشیدند. از آن تاریخ به بعد حزب سوسیالیست بیشتر به یک حزب سوسیال دموکرات شبیه شد و نظریه اقتصاد بازار آزاد را پذیرفت. به دنبال این دگرگونی‌ها، احزابی همچون
را پذیرفت. به دنبال این دگرگونی‌ها، احزابی همچون «مبارزهٔ کارگران» و «اتحادیه کمونیست انقلابی»، به صورت پیوسته اعضای این حزب را متهم می‌کنند که دیگر سوسیالیست نیستند. در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۵ میلادی، پس از وخامت حال میتران و عدم نامزدی مجدد او، کاندیدای جدید حزب سوسیالیست، لیونل ژوسپن در مقابل ژاک شیراک شکست خورد. با این حال در ۱۹۹۷ این حزب اکثریت مجلس ملی را در اختیار گرفت و ژوسپن نخست‌وزیر شد. این موفقیت در پی سیاست‌هایی بود که بسیار پیشرو بودند اما خیلی ربطی به سیاست‌هایی که به صورت سنتی
بودند اما خیلی ربطی به سیاست‌هایی که به صورت سنتی «سوسیالیستی» نامیده می‌شد، نداشتند. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۲ شیراک مجدداً بر ژوسپن پیروز شد و نتیجتاً ژوسپن از سیاست بازنشسته شد. در همان سال ۲۰۰۲ حزب سوسیالیست در انتخابات مجلس فرانسه نیز شکست خورد. در سال ۲۰۰۴ حزب سوسیالیست در انتخابات محلی به موفقیت چشم‌گیری دست یافت. این حزب در ائتلاف با سبزها و کمونیست‌ها در ۲۰ ناحیه داخلی (از مجموع ۲۲ ناحیه داخلی، یعنی در واقع تمامی ناحیه‌ها به جز آلزاس و کرس) قدرت را در دست گرفت. نامزدهای این حزب همچنین در ۴
قدرت را در دست گرفت. نامزدهای این حزب همچنین در ۴ ناحیه خارجی نیز به پیروزی دست یافتند. رهبر و دبیرکل کنونی این حزب فرانسوا اولاند است. از نظر سیاسی حزب سوسیالیست از سال ۲۰۰۲ به این طرف دچار مشکلات داخلی بسیاری بوده‌است و نتوانسته آلترناتیو مناسبی در مقابل حزب جمهوری‌خواهان معرفی کند. به نظر می‌رسد که دعوای فرانسوا اولاند، دومینیک استراس-کان و لوران فابیوس بر سر نامزدی ریاست جمهوری یکی از مشکلات داخلی این حزب باشد. مشکل دیگر این حزب، به وجود آمدن یک جنبش درون حزبی به نام «حزب سوسیالیست جدید» بود که توسط
درون حزبی به نام «حزب سوسیالیست جدید» بود که توسط آرنو مونتبورگ رهبری می‌شد و برای حاکم‌کردن سیاست‌های «دست چپی» بر این حزب تلاش می‌کرد. در اواخر سال ۲۰۰۴ میلادی، اختلافات بر سر قانون اساسی اروپا این حزب را با تنش‌های درون حزبی گوناگونی مواجه ساخت. در اول دسامبر ۲۰۰۴، ۵۹ درصد از اعضای حزب سوسیالیست به قانون اساسی اروپا رأی مثبت دادند. اما چند تن از مهم‌ترین رهبران این حزب، همچون لوران فابیوس، هانری امانوئلی و ژان-لوک ملانشن از رأی‌دهندگان تقاضا کردند که رای «نه» را به صندوق‌ها بریزند. نهایتاً در رفراندوم
«نه» را به صندوق‌ها بریزند. نهایتاً در رفراندوم قانون اساسی اروپا که در ۲۹ می ۲۰۰۵ برگزار شد رای «نه» پیروز شد. علاوه بر این موارد، این حزب در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۷ و انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷ میلادی، برای معرفی یک نامزد واحد، درگیر اختلافات داخلی فراوانی شد. جستارهای بیرونی. وبگاه رسمی حزب سوسیالیست
کنفدراسیون عمومی کار- نیروی کارگران، که معمولاً تنها با قسمت دوم نامش (نیروی کارگران) شناخته می‌شود یکی از پنج کنفدراسیون مهم کارگری در فرانسه است. این سازمان در ۱۹۴۸ از «کنفدراسیون عمومی کار» منشعب شد. این انشعاب در اعتراض به کنترل آن اتحادیه توسط حزب کمونیست فرانسه بود. نیروی کارگران عضوی از کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری اروپا است. رهبر کنونی آن فردریک سوئیوت است. لئون جوهاکس از اعضای مشهور آن به شمار می‌آید. پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی
حزب کارگران حزبی تروتسکیست در کشور فرانسه است. این حزب توسط «حزب کمونیست انترناسیونالیست» (به رهبری پیر بوسل) تأسیس شد. دبیر ملی کنونی این حزب دانیل گلوک‌اشتاین است که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۲ کم‌تر از نیم درصد آرا را کسب کرد. این حزب نشریهٔ «اخبار کارگری» را منتشر می‌کند. حزب کارگران به استفاده از سیاست انتریسم در سایر احزاب و اتحادیه‌های کارگری چپ به‌خصوص «نیروی کارگران» معروف است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
کمنیتس (به آلمانی: Chemnitz) شهری است در ایالت زاکسن آلمان که با حدود ۲۴۱٬۲۱۰ نفر جمعیت (بر اساس آمار سال ۲۰۱۲) سومین شهر بزرگ این ایالت بعد از درسدن و لایپزیگ می‌باشد. این شهر طی دوره حکومت کمونیستی (۱۹۵۳–۱۹۹۰) در آلمان شرقی «شهر کارل مارکس» (به آلمانی: Karl-Marx-Stadt) نامیده می‌شد. از اوایل قرن نوزدهم میلادی تا پایان جنگ جهانی دوم کمنیتس از شهرهای مهم صنعتی آلمان بود. طی جنگ جهانی دوم این شهر از مراکز مهم تولید تسلیحات برای "ارتش آلمان نازی" بود و به همین جهت تحت بمباران شدید هوایی "نیروهای متفقین" قرار
جهت تحت بمباران شدید هوایی "نیروهای متفقین" قرار گرفت و در نتیجه اهمیت صنعتی خود را در دورهٔ جمهوری دموکراتیک آلمان تقریباً از دست داد. کمنیتس در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰ به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا برای سال ۲۰۲۵ انتخاب شد.
گربه ماهیگیر جانوری با جثه متوسط و نیرومند با موهای کوتاه و بسیار زبر است. موفرش گربه ماهیگیر از دو لایه تشکیل شده‌است، یک لایه موی کوتاه متراکم و نفوذناپذیر و پوششی بلندتر از موهای محافظ. رنگ بدنش خاکستری جوگندمی، که اغلب به قهوه‌ای زیتونی می‌زند. روی بدنش خالهای گرد تیره‌ای دارد؛ که در ردیفهای طولی قرار می‌گیرند. روی صورتش نوارهای سفیدی هست که از چشم تا تاج سر امتداد می‌یابد و شش تا هشت نوار تیره از پیشانی از روی تاج گذشته تا گردن می‌رسد. لکه‌های سفید آشکاری در پشت گوشهای گرد، کوچک و سیاه رنگش دیده
آشکاری در پشت گوشهای گرد، کوچک و سیاه رنگش دیده می‌شود. سرش بزرگ و پهن و پوزه اش تا حدی کشیده‌است. عضلات سینه اش قوی و دمش نسبتاً کوتاه و در محل اتصال کلفت و ماهیچه‌ای است. اغلب گفته می‌شود که پاهای گربه ماهیگیر پره دار است اما این طور نیست. بین انگشتان غشایی نیمه تمام وجود دارد که از گربه وحشی یا اهلی بیشتر نیست. غلاف پوستی چنگالها را به ویژه در پاهای عقب کامل نمی‌پوشاند اما چنگالها کاملاً جمع می‌شوند. از گربه ماهیگیر دو زیرگونه توصیف شده که یکی در هند، آسیای جنوب شرقی و سوماترا به سر می‌برد و دیگری در
آسیای جنوب شرقی و سوماترا به سر می‌برد و دیگری در جاوه و بالی. نام گونه این گربه به معنای زباد (سیوت) است. در زیستگاه‌های آبی مختلف از مردابهای حرا گرفته تا نیزارهای کنار رودخانه تا ارتفاع ۱۵۰۰ متر دیده می‌شود. به نظر می‌رسد مناطقی را ترجیح می‌دهد که پوشش گیاهی انبوه نزدیک آب باشد. در جنوب آسیا از مالزی، بخش‌هایی از اندونزی و سریلانکا تا کوهپایه‌های هیمالیا در نپال پراکنده‌است. برای گرفتن ماهی، قورباغه، خرچنگ و حتی حلزون وارد آب می‌شود. مار، پرنده و پستانداران کوچک را نیز شکار می‌کند. گفته می‌شود که
کوچک را نیز شکار می‌کند. گفته می‌شود که گوساله، بز و سگ را نیز می‌گیرد و از لاشه جانوران بزرگ‌تر نیز تغذیه می‌کند. یک بار یک گربه ماهیگیر در باغ وحش پلنگی را کشته‌است. با سر به درون آب شیرجه می‌رود و شناکنان با دهانش از زیر آب ماهی می‌گیرد. با ضربه‌های آرامی که با پنجه اش به سطح آب وارد می‌کند موجهایی به وجود می‌آورد که گویی حشره‌ای روی آب نشسته‌است. این حرکت ماهیها را جلب می‌کند. ماهی برای تحقیق می‌آید و گربه ماهیگیر با یک ضربه از آب بیرونش می‌اندازد. نرها در اسارت به پرورش فرزندان کمک می‌کنند. عمدتاً
در اسارت به پرورش فرزندان کمک می‌کنند. عمدتاً شبگرد هستند و برای شیرجه رفتن در آب از درخت بالا می‌روند. پس از ۶۳ روز آبستنی دو تا سه بچه گربه به دنیا می‌آورد. در هشت و نیم ماهگی به اندازه یک فرد بالغ می‌رسند. اگر نوزادان بمیرند ماده قادر است در همان سال بار دیگر بچه بیاورد. در اسارت تا پانزده سال عمر می‌کند. گربه ماهیگیر به خاطر نزدیکی به محل سکونت انسان، دزدیدن مرغ و جوجه و شهرت به مضر بودن برای صیادیهای محلی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. برای ارزیابی وضعیت جمعیتهای گربه ماهیگیر اطلاعات کافی در دست نیست
جمعیتهای گربه ماهیگیر اطلاعات کافی در دست نیست اما در پاکستان در آستانه انقراض قرار گرفته‌اند. هر وقت که امکان داشته باشد آنها را با تیر می‌زنند یا به دام می‌اندازند. با این حال گستره پراکندگی اش طوری است که می‌توان به آینده اش خوش بین بود. در فهرست IUCN آسیب‌پذیر و تقریباً تهدید شده طبقه بندی می‌شود.
انتروباکتر به یک جنس ازباکتری گرم منفی گفته می‌شود که باعث بیماری‌های گوارشی می‌شوند. این باکتری از خانواده انتروباکتریاسه است.انتروباکترها انواع متنوعی دارند که از آن جمله می‌توان به: اشاره کرد. جنس آنترو باکتر. اعضای این جنس به‌طور گسترده در طبیعت در آب، خاک، فاضلاب و مدفوع یافت می‌شوند. از میان اعضای این جنس گونه آنتروباکتر آئروژنز به عنوان یک بیماریزای فرصت طلب شناخته شده‌است. آنترو باکتر آئروژنز عامل تورم پستان در گاو، عفونت‌های رحمی در مادیان و به ندرت عامل سندرم تورم پستان - تورم رحم - آگالاکسی MMA
عامل سندرم تورم پستان - تورم رحم - آگالاکسی MMA در خوک است. انتروباکتر آئروژنز کپسول کوچکی داشته و ممکن است به صورت آزاد یا در داخل روده یافت شود و می‌تواند عفونت‌های ادراری و Sepsis ایجاد کند. سطح ضدباکتریایی آلیاژهای مس. با آزمایش‌های بسیار، نشان داده شده‌است که سطح مس و آلیاژهای آن، باکتری انتروباکتر آئروژنز را در کمتر از ۲ ساعت از زمان آلودگی نابود می‌کند. این نتایج، نویدبخش غلبه بر عفونت‌های بیمارستانی است. استفاده از مس در قسمت‌های فلزی تخت و میز بیمار، شیرآلات و دستگیره درها، سینی، سینک و غیرو، به
شیرآلات و دستگیره درها، سینی، سینک و غیرو، به ویژه در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌ها، سبب کاهش انتقال باکتری به دیگر افراد خواهد شد. منابع. Wikipedia contributors, "Enterobacter," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Enterobacter&amp;oldid=208009271
یاپتوس، سومین قمر بزرگ سیارهٔ کیوان، است. این قمر در سال ۱۶۷۱ به‌وسیلهٔ جی.دی. کاسینی کشف شد. قطر این قمر در حدود ۱٬۵۰۰ کیلومتر است. یک دور گردش آن به گرد سیارهٔ کیوان (زحل) حدود ۷۹ روز طول می‌کشد. یاپتوس سومین قمر بزرگ کیوان است. بیشتر معروفیت این قمر به واسطهٔ دو تکه بودن سطح آن است که نیمی از آن دارای موادی است که نور را منعکس کرده و نیمی دارای سطح جذب‌کنندهٔ نور است. از این رو در تصاویر نیمی از آن درخشان و نیمی تاریک با نظر می‌آید. همچنین دیوار بسیار بلندی میان دونیمه یاپتوس وجود دارد که ساختاری شبیه
میان دونیمه یاپتوس وجود دارد که ساختاری شبیه گردو برای این قمر ایجاد کرده‌است. برخلاف هر جسم دیگری در منظومهٔ خورشیدی، نیمی از سطح آن ده بار تیره‌تر از نیمهٔ دیگر است. اگرچه برخی دوست دارند آن را پیامی از موجودات فرازمینی هوشمند تصور کنند، اما واضح است که دانشمندان با این توصیف کنار نیامده‌اند، اما برای ارائهٔ دلیلی قابل قبول‌تر از این پدیده، با مشکلات جدی مواجه هستند. اکتشاف. یاپتوس برای نخستین بار توسط جیوانی کاسینی در سال ۱۶۷۱ کشف شد. او آن را در سمت غرب کیوان مشاهده کرد ولیکن موفق نشد آن را در سمت شرق
کیوان مشاهده کرد ولیکن موفق نشد آن را در سمت شرق ببیند. این اتفاق چندبار ادامه پیدا کرد که او تنها می‌توانست این قمر را در غرب سیارهٔ کیوان و نه در شرق آن مشاهده کند. کاسینی سرانجام موفق شد این قمر را در شرق کیوان در سال ۱۷۰۵ مشاهده کند، ولیکن متوجه شد که نور آن در سمت شرق بسیار کمتر است. کاسینی به صورت درستی حدس زد که نیمی از آن روشن و نیمی از آن تاریک است. همچنین این قمر با گردش کیوان طوری همزمان است که همیشه یک طرف آن متوجهٔ سیارهٔ کیوان می‌باشد. از این رو سمت روشن آن فقط وقتی قابل مشاهده است که این قمر
سمت روشن آن فقط وقتی قابل مشاهده است که این قمر در غرب کیوان قرار دارد و در زمانی که در شرق کیوان است تنها نیمهٔ تاریک آن از زمین قابل دیدن است. نیمهٔ تاریک این قمر بعداً به افتخار کاسینی رجیوکاسینی نام گرفت. نام این قمر از نام تیتان یاپتوس از اسطوره‌های یونان باستان گرفته شده‌است. این نام توسط جان هرشل (فرزند ویلیام هرشل که میماس و آنکلادوس را کشف کرد) پیشنهاد شد. او پیشنهاد کرد که قمرهای کیوان به نام تیتان‌ها نامگذاری شوند که خواهر و برادر کرونوس بودند که توسط رومیان معادل کیوان شناخته می‌شد. از آنجایی