payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را که در آن نشسته‌است را پر از زر و سیم کند. پیزارو که از این پیشنهاد او شگفت زده شده بود این پیشنهاد را پذیرفت. مردم به امید آزادی فرمانروای خود از پرستشگاه‌های خود ظرف‌ها و کالاهای زرین می‌آوردند و سرانجام به وعدهٔ خود جامهٔ عمل پوشاندند. اما بنا به دلایلی پیزارو به وعدهٔ خود عمل نکرد و در دادگاهی او را به جرم کشتن برادر و گرفتن زنان متعدد که برخلاف سنت نیاکان خود بود و همچنین پنهان کردن بخشی از دارایی خود و نداشتن باور به خدای راستین به دار آویختند.
قزل (به زبان تووایی و روسی: Кызы́л) از شهرهای فدراسیون روسیه و مرکز جمهوری تووا است. این نام در زبان تووایی (و دیگر زبان‌های ترک‌تبار) به معنی سرخ است. ساکنان این شهر ادعا دارند که شهرشان دقیقاً مرکز جغرافیایی قارهٔ آسیاست. واقعیت این امر مورد بحث است ولی یادمانی در این شهر بر پا شده که به سه زبان انگلیسی، روسی و تووایی بر روی آن نوشته «مرکز آسیا».
تفکیک قوا در سطح فدرال در ایالات متحده آمریکا یکی از ارکان و مشخصه‌های مهم ساختار سیاسی آمریکا است، به‌طوری‌که جیمز مدیسون در مورد لزوم حفظ و کنترل قوای دولتی در مقوله فدرالیست ۵۱ (Federalist 51) می‌نویسد: مقدمه. نظام سیاسی ایالات متحده آمریکا جمهوری فدرال است و در این کشور سیستم تفکیک قوا به شکل کاملاً بارزی به مرحله اجرا در آمده‌است. بنیان‌گذاران و نویسندگان اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا و قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به‌دلیل نگرانی از ظهور نظام سلطنتی اروپایی که در آن پادشاه قدرت مطلق را در دست
اروپایی که در آن پادشاه قدرت مطلق را در دست داشت، نظام سیاسی جدید خود را به گونه‌ای طراحی کردند که در آن فرد یا نهادی نتواند قدرت مطلق بدست آورد. قوه مقننه یا کنگره ایالات متحده آمریکا از دو مجلس تشکیل شده‌است ( مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا ) که مسئولیت قانونگذاری را به‌طور کامل بر عهده دارد. در انتخاب نمایندگان آن، هیچ نهادی غیر از رأی مستقیم مردم نقش ندارد و نمی‌توان آن را منحل کرد. رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا نیز به عنوان رئیس قوه مجریه با رأی مستقیم مردم و از
به عنوان رئیس قوه مجریه با رأی مستقیم مردم و از طریق آرای مجمع انتخاباتی انتخاب می‌شود و در برگزیدن مشاورانش به عنوان وزرا اختیارات کاملی دارد. در حقیقت رئیس جمهور نیازی به کسب رأی اعتماد از کنگره ندارد و کنگره نیز متقابلاً نمی‌تواند با رأی عدم اعتماد، هیأت دولت یا وزرا را برکنار کند. قوه قضائیه که در دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا تبلور یافته‌است، کاملاً مستقل عمل می‌کند ونه قوه مجریه و نه قوه مقننه نمی‌توانند بر روند تصمیم‌گیری‌های آن تأثیر بگذارند. به عبارت دیگر، رئیس‌جمهور یا کنگره نمی‌توانند
به عبارت دیگر، رئیس‌جمهور یا کنگره نمی‌توانند مصوبات قانونی دیوان عالی فدرال را باطل اعلام نمایند یا از اجرای آن‌ها سر باز زنند . بر مبنای این اصل، اگر چه قدرت رئیس‌جمهور از رأی مردم مشروعیت می‌یابد و وی به کنگره جوابگو نیست، لیکن برای انتخاب وزرای خود به کسب رأی مثبت دو سوم سناتورها نیاز دارد. به‌علاوه بودجه کشور باید به تصویب مجلس نمایندگان برسد و به همین دلیل رئیس‌جمهور همواره باید دیدگاه و مواضع نمایندگان ملت را مد نظر قرار دهد. حق استیضاح رئیس‌جمهور ( روند استیضاح در ایالات متحده آمریکا ) نیز یکی دیگر
استیضاح در ایالات متحده آمریکا ) نیز یکی دیگر از مواردی است که کنگره می‌تواند نظارت خود را بر رئیس‌جمهور اعمال کند. در صورت تخلف آشکار رئیس‌جمهور از قوانین، طرح استیضاح در مجلس نمایندگان مطرح می‌شود و اگر با رأی اکثریت نمایندگان به تصویب برسد، سنا با تشکیل دادگاهی رئیس‌جمهور را محاکمه خواهد کرد. پس از شنیدن دفاعیات رئیس‌جمهور، سناتورها تشکیل جلسه می‌دهند و نظر خود را در خصوص اتهامات وارده به رئیس‌جمهور اعلام می‌کنند. اگر وی نتواند رأی اکثریت سناتورها را جلب کند، محکوم شده، از سمت خود عزل می‌شود. در مقابلِ
کند، محکوم شده، از سمت خود عزل می‌شود. در مقابلِ نظارت کنگره بر رئیس‌جمهور، رئیس قوه مجریه نیز از حق وتوی مصوبات قوه مقننه ( وتوی مصوبات کنگره در ایالات متحده آمریکا ) برخوردار است و می‌تواند هر یک از مصوبات مجلس نمایندگان و سنا را رد نماید. این امر سبب می‌شود نمایندگان کنگره نتوانند بر خلاف مصالح عمومی جامعه تصمیم گیری نمایند و از این طریق از ظهور «دیکتاتوری اکثریت» جلوگیری به عمل می‌آید. اما در عین حال حق وتوی رئیس‌جمهور نامحدود نیست و کنگره می‌تواند با کسب دو سوم مجموع نمایندگان مجلس نمایندگان و سنا
کسب دو سوم مجموع نمایندگان مجلس نمایندگان و سنا وتوی رئیس‌جمهور را باطل نمایند. بدین ترتیب راه برای کار شکنی رئیس‌جمهور بسته خواهد شد. هر چند که کنگره به‌دلیل ساختار دو حزبی خود و حضور اقلیت پرقدرت قادر نیست همواره برای ابطال وتوهای رئیس‌جمهور، رأی دو سوم مجموع نمایندگان را کسب نماید و همین امر مانع عمده‌ای بر سر ابطال وتوها ایجاد می‌کند که خود نوعی توازن را میان قوه مجریه و قوه مقننه به وجود می‌آورد. در راس سوم مثلث قوا در ایالات متحده آمریکا، قوه قضائیه یا دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا قرار دارد
یا دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا قرار دارد که از یک سو اعضای آن توسط قوه مجریه و قوه مقننه انتخاب می‌شوند و از سوی دیگر نظارت خود را بر دو قوه اعمال می‌کند. انتخاب اعضای ۹ نفره دیوان عالی فدرال با معرفی رئیس‌جمهور و با تصویب دو سوم سناتورها صورت می‌گیرد که به صورت مادام العمر به فعالیت می‌پردازند. این امر سبب می‌شود که اعضاء دیوان عالی بدون نگرانی از برکناری توسط رئیس‌جمهور یا کنگره به وظایف قانونی خود بپردازند. بر اساس قانون اساسی، اعضای دیوان عالی فدرال، تنها از طریق اعلام جرم علیه آنان و محکومیت
فدرال، تنها از طریق اعلام جرم علیه آنان و محکومیت از سمت خود بر کنار می‌شوند. روابط دیوان عالی فدرال و رئیس‌جمهور به این گونه تعریف شده‌است که از یکسو رئیس‌جمهور، اعضای آن را برای تائید به کنگره معرفی می‌کند و از سوی دیگر دیوان عالی فدرال می‌تواند علیه رئیس‌جمهور اعلام جرم نماید. در چنین صورتی مراحل قانونی استیضاح رئیس‌جمهور در کنگره به جریان می‌افتد. دیوان عالی فدرال و کنگره نیز دارای روابط متقابل هستند، به این شکل که کنگره افراد معرفی شده توسط رئیس‌جمهور برای عضویت در دیوان عالی فدرال را تائید می‌کند و
برای عضویت در دیوان عالی فدرال را تائید می‌کند و در مقابل این نهاد می‌تواند مصوبات کنگره را به‌دلیل مغایرت با قانون اساسی ابطال نماید. رأی دیوان عالی فدرال به عنوان ضامن اجرای صحیح قانون اساسی برای کنگره و رئیس‌جمهور الزام‌آور است و کنگره نمی‌تواند آن‌گونه که در مقابل وتوهای رئیس‌جمهور عمل می‌کند، تصمیمات قانونی دیوان عالی را نقص کند.
حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا جمهوری‌ای در آمریکای شمالی است، که متشکل از ۵۰ ایالت، ناحیهٔ واشینگتن، دی.سی. (پایتخت کشور)، ۵ قلمروی خودگردان اصلی و چندین جزیره کوچک حاشیه‌ای است. حکومت فدرال از سه قوه متمایز تشکیل می‌شود: مقننه، مجریه، و قضاییه، که قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وظایف و اختیارات این سه قوه را به ترتیب به کنگره ایالات متحده آمریکا، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و قوه قضاییه فدرال ایالات متحده آمریکا اعطا کرده‌است. قدرت و وظایف این قوه‌ها به وسیله کنگره تعیین و تصویب می‌شود. برای مثال
به وسیله کنگره تعیین و تصویب می‌شود. برای مثال می‌توان به تأسیس وزارت‌خانه‌های قوه مجریه فدرال ایالات متحده آمریکا و دیوان عالی ایالات متحده آمریکا اشاره کرد. در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا با صراحت بر نظام فدرالی تصریح شده و یک نوع تقسیم کار مشخص میان دولت فدرال و دولت‌های ایالتی در نظر گرفته شده‌است. در حقیقت هر ایالت در امور داخلی خود دارای اختیارات کامل است و صرفاً در امور خارجی، ارتش، ضرب و چاپ سکه و اسکناس واعلان جنگ به دولت فدرال اختیار داده شده‌است. البته طی دو قرن گذشته به ویژه بعد از اجرای
البته طی دو قرن گذشته به ویژه بعد از اجرای طرح‌های رفاهی، اختیارات و مسئولیت دولت فدرال در امور اجتماعی و اقتصادی افزایش یافته‌است. اما در مقایسه با دیگر کشورها، دولت فدرال آمریکا از نقش به مراتب کمتری در امور داخلی ایالت‌ها برخوردار است. قانون اساسی در فصول مختلف میزان و سهم هر یک از واحدهای سیاسی تشکیل دهنده کشور را مشخص کرده و در عین حال محدودیت‌های قانونی را برای دولت فدرال و دولت‌های ایالتی در نظر گرفته‌است. قوه مقننه. کنگره ایالات متحده آمریکا، بر اساس اصل اول قانون اساسی، قوه مقننه حکومت فدرال است.
اصل اول قانون اساسی، قوه مقننه حکومت فدرال است. این کنگره دومجلسی است و مشتمل بر مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا است. قوه مجریه. رئیس‌جمهور. اختیارات و وظایف. قوه مجریه در اصل دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ایجاد شده، اصلی که قدرت اجرایی را در اختیار یک رئیس‌جمهور ایالات متحده قرار می‌دهد.رئیس‌جمهور هم رئیس کشور (اجراکننده اعمال تشریفاتی) و همرئیس حکومت (مقام عالی اجرایی) است. قانون اساسی رئیس‌جمهور را «هدایت می‌کند تا مراقب باشد قوانین به درستی اجرا شوند» و
می‌کند تا مراقب باشد قوانین به درستی اجرا شوند» و رئیس‌جمهور را ملزم می‌کند سوگند بخورد یا تأیید کند که «از قانون اساسی ایالات متحده صیانت، حمایت و دفاع» کند. بسیاری از کارهای ریاست جمهوری از طریق فرمان‌های اجرایی، ابلاغیه‌های ریاست جمهوری، و یادداشت‌های ریاست جمهوری انجام می‌شوند. رئیس جمهور فرمانده کل نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است. بر اساس اصل دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، رئیس جمهور اختیار این را داراست که «سفرا و وزرا» را به حضور بپذیرد؛ از این اقتدار برخوردار است تا روابط خارجی را
از این اقتدار برخوردار است تا روابط خارجی را بگرداند، عموماً تنها کسی شمرده می‌شود که اختیار به رسمیت شناختن دیپلماتیک را داراست، و دیپلمات ارشد ایالات متحده است، گرچه کنگره نقش مهمی در خصوص قانونگذاری در سیاست خارجی دارد، و می‌تواند برای مثال، " حصر تجاری اعمال کند، علیه یک کشور خارجی که رئیس جمهور آن را به رسمیت شناخته اعلان جنگ کند، یا از تخصیص بودجه برای سفارتخانه ای در آن کشور خودداری کند. رییس جمهور همچنین می تواند معاهده ها را مذاکره و امضا کند، اما تصویب آنها نیاز به رای دو سوم سنا دارد. اصل دوم
تصویب آنها نیاز به رای دو سوم سنا دارد. اصل دوم قانون اساسی بیان می‌کند که رئیس جمهور باید، قضات، سفرا، دیگر وزرا و کنسول‌ها، و قضات دیوان عالی و دیگر مأموران ایالات متحده را نامزد و با مشورت و مجوز سنا منصوب کند و بیان می‌کند که کنگره می‌تواند بر اساس قانون انتصاب مسئولان دون پایه تر را چنان‌که صلاح می‌دانند به خود رئیس جمهور، دادگاه‌ها یا روسای وزارت خانه‌ها واگذارند. قوه قضائیه. قوه قضائیه بر اساس اصل سوم قانون اساسی، قوانین را توضیح می‌دهد و اعمال می‌کند. این قوه این کار را از طریق استماع و نهایتاً
این قوه این کار را از طریق استماع و نهایتاً صدور حکم در خصوص پرونده‌های گوناگون حقوقی انجام می‌دهد. برآورد قوه قضائیه فدرال. بخش اول اصل سوم قانون اساسی ایالات متحده دیوان عالی ایالات متحده آمریکا را ایجاد می‌کند و به کنگره ایالات متحده اجازه می‌دهد دادگاه‌های پایین‌تر را در صورت بروز نیاز تأسیس کند. بخش اول همچنین برای همگی قضات فدرال شغل مادام العمر ایجاد می‌کند و بیان می‌دارد که حقوق آنها نباید در دوره حضور شان در این سمت‌ها کم شود. بخش دوم اصل دوم بیان می‌کند که همه قضات فدرال باید از سوی رئیس جمهور
می‌کند که همه قضات فدرال باید از سوی رئیس جمهور منصوب شوند و مورد تأیید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا. قرار بگیرند. بخشی از موارد منع شده توسط قانون اساسی. برای دولت‌های ایالتی. بدین ترتیب مشخص می‌شود که مسائل اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و اقتصادی عمدتاً در حوزه اختیارات و مسئولیت دولت‌های ایالاتی است و دولت فدرال از سهم اندکی برخوردار است.
مُشک دسته‌ای از مواد معطر است که معمولاً به عنوان نت پایه در عطرسازی استفاده می‌شود. آنها شامل ترشحات غده‌ای از جانورانی مانند آهوی ختن، گیاهان متعددی با عطرهای مشابه و مواد مصنوعی با بوهای مشابه هستند. "مشک" در اصل نام ماده‌ای با بوی قوی بود که از غده آهوی ختن به دست می‌آمد. این ماده از زمان‌های بسیار قدیم به عنوان یک ثابت‌کننده عطر محبوب مورد استفاده قرار می‌گرفته و یکی از گران‌ترین فرآورده‌های جانوری در جهان است. تصور می‌شد که غده آهو شبیه به کیسه بیضه باشد. این ماده در گیاهان و جانوران مختلف با بوی
باشد. این ماده در گیاهان و جانوران مختلف با بوی مشابه پیدا می‌شود (به عنوان مثال گاو مشک) و با وجودی که ساختارهای شیمیایی و اشکال مولکولی آنها اغلب متفاوت هستند، طیف گسترده‌ای از مواد معطر با بوی مشابه را در بر می‌گیرد. از مشک طبیعی در اواخر قرن نوزدهم به‌طور گسترده‌ای در عطرسازی استفاده می‌شد که انگیزه‌های اقتصادی و اخلاقی منجر به پذیرش مشک مصنوعی شد که اکنون تقریباً به‌طور انحصاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای به دست آوردن مشک طبیعی، آهوی نر باید کشته می‌شد و نافه آن که حاوی مشک بود برداشته می‌شد.
می‌شد و نافه آن که حاوی مشک بود برداشته می‌شد. امروزه روش‌هایی برای استخراج غده دارای مشک بدون کشتن جانور ایجاد شده است. منابع طبیعی. آهوی ختن. گوزن مشک از خانواده Moschidae است و در تبت، هند، پاکستان، افغانستان، چین، سیبری، مغولستان و ویتنام شمالی زندگی می‌کند. نافه مشک به‌طور معمول با کشتن گوزن نر از طریق تله‌های گذاشته شده در طبیعت به‌دست می‌آید. پس از خشک شدن، خمیر قهوه‌ای مایل به قرمز درون نافه مشک به ماده‌ای گرانولی سیاه رنگ به نام «دانه مشک» تبدیل می‌شود که سپس با الکل خیسانده می‌شود. رایحه تنتور
می‌شود که سپس با الکل خیسانده می‌شود. رایحه تنتور فقط پس از رقیق شدن قابل توجه، بوی مطبوعی می‌دهد. هیچ ماده طبیعی دیگری دارای چنین عطر پیچیده‌ای نیست که با توصیفات متناقض بسیاری همراه باشد. با این حال، معمولاً به‌طور انتزاعی به عنوان حیوانی، خاکی و چوبی یا چیزی شبیه به بوی پوست کودک توصیف می‌شود. مشک از زمان کشف، یکی از عناصر اصلی تشکیل دهنده بسیاری از عطرها بوده است، و برای داشتن عطری قوی و ماندگاری طولانی مدت به عنوان یک ماده ثابت کننده استفاده می‌شود. امروزه، مقدار تجارت مشک طبیعی توسط معاهده CITES
امروزه، مقدار تجارت مشک طبیعی توسط معاهده CITES کنترل می‌شود، اما شکار و خرید و فروش غیرقانونی همچنان ادامه دارد. دیگر جانوران. ماسک رَت ("Ondatra zibethicus")، از جوندگان بومی آمریکای شمالی است که از سدهٔ هفدهم به عنوان حیوانی با ترشح ماده غده‌ای با بوی مشک شناخته شده است. یک وسیله شیمیایی برای استخراج آن در دهه ۱۹۴۰ کشف شد، اما ارزش تجاری آن را اثبات نکرد. مواد غده‌ای با بوی مشک‌مانند نیز از اردک مشک ("Biziura lobata") جنوب استرالیا، گاو مشک، حشره‌خوار دندان‌سفید، سوسک مشک ("Aromia" "moschata")، زباد
دندان‌سفید، سوسک مشک ("Aromia" "moschata")، زباد آفریقایی ("Civettictis civetta")، لاک پشت مشک ("Sternotherus odoratus")، تمساح آمریکایی آمریکای شمالی و از چندین جانور دیگر به دست می‌آید. گیاهان. بعضی از گیاهان مانند سنبل ختایی یا ختمی عطری ("Abelmoschus moschatus") ترکیبات لاکتون ماکروسایکل حلقوی را با بوی مشک-مانندی تولید می‌کنند. این ترکیبات به‌طور گسترده‌ای در عطرسازی به عنوان جایگزین مشک حیوانی یا برای تغییر بوی مخلوط مشک‌های دیگر استفاده می‌شود. مشک مصنوعی. ترکیبات مشک به‌طور سنتی جزو مهم‌ترین موادی
ترکیبات مشک به‌طور سنتی جزو مهم‌ترین موادی هستند که در صنعت عطر استفاده می‌شوند. این اهمیت از یک طرف به دلیل خاصیت بوی آنها است که می‌تواند به انواع حیوانی، گلی و میوه‌ای تقسیم شود. از طرف دیگر، اهمیت آنها به دلیل تواناییشان در تثبیت ترکیبات است. افزایش تثبیت باعث افزایش کارایی رایحه‌ها از طریق کاهش آزادسازی مواد فرار و در نتیجه ماندگاری بالای عطر و ثبات در بوی منتشر شده می‌شود. همچنین شناخته شده است که مشک می‌تواند باعث ماندگاری بوی عطر بر روی پارچه‌ها شود. به همین دلیل از این ترکیبات نه تنها در عطرسازی
به همین دلیل از این ترکیبات نه تنها در عطرسازی بلکه در مواد شوینده نیز استفاده می‌شود. مشک‌های مصنوعی طیف گسترده‌ای از مواد مختلف را تشکیل می‌دهند. از نظر تجاری، فقط مشتقات نیترو، چند حلقه ای‌ها و ماکرو حلقه ای‌ها اهمیت دارند. برای سال‌ها مشک‌های نیترو بر بازار تسلط داشتند. از سال ۱۹۸۳ سهم آنها به‌طور مداوم ۵ درصد در سال کاهش یافته است. در سال ۱۹۸۷، کل مقدار ترکیبات مشک تولید شده در سراسر جهان (۷۰۰۰ تن) شامل ۶۱٪ چند حلقه ای، ۳۵٪ مشک نیترو و ۳–۴٪ ترکیبات ماکرو حلقه‌ای بود. از آنجا که به دست آوردن مشک آهو به
حلقه‌ای بود. از آنجا که به دست آوردن مشک آهو به کشتن جانور در معرض خطر احتیاج دارد، تقریباً تمام رایحه مشکی که امروزه در عطرسازی استفاده می‌شود مصنوعی است، که گاهی «مشک سفید» نامیده می‌شود. آنها را می‌توان به سه کلاس عمده تقسیم کرد: مشک‌های نیترو آروماتیک، ترکیبات مشک چندحلقه‌ای و ترکیبات مشک ماکرو حلقه ای. دو گروه اول کاربردهای گسترده‌ای در صنعت دارند، از مواد آرایشی گرفته تا مواد شوینده. با این حال، شناسایی دو گروه شیمیایی اول در نمونه‌های انسانی و محیطی و همچنین خصوصیات سرطان زایی آنها باعث آغاز بحث
و همچنین خصوصیات سرطان زایی آنها باعث آغاز بحث عمومی در مورد استفاده از این ترکیبات و کاهش یا ممنوعیت استفاده از آنها در بسیاری از مناطق جهان شده است. انتظار می‌رود ترکیبات مشک ماکرو حلقه‌ای جایگزین آنها شود زیرا به نظر می‌رسد این ترکیبات ایمن تر هستند. اکثر عطرها حدود ۱۰–۲۰٪ مشک مصنوعی دارند. مشک به عنوان رایحه پایه در بسیاری از عطرها استفاده می‌شود. با این حال، چالش‌ها و مقررات مربوط به استفاده از مشک مصنوعی و اثر مضر آنها بر سلامت انسان وجود دارد. مشک مصنوعی به عنوان یک عطر و طعم دهنده و عطر برای بسیاری
به عنوان یک عطر و طعم دهنده و عطر برای بسیاری از کاربردها از جمله لوازم آرایشی و بهداشتی، مراقبت‌های شخصی، صابون و مواد شوینده، مواد غذایی، محصولات خانگی و سایر موارد استفاده می‌شود. از مشک مصنوعی جدا از کاربرد آن در صنعت مراقبت شخصی، برای مصارف پزشکی نیز استفاده می‌شود. آسیب‌های مشک مصنوعی. برخی از مطالعات معتقدند که مشک مصنوعی می‌تواند برای انسان مضر باشد. این مواد شیمیایی می‌توانند از طریق جذب پوستی، استنشاق و مصرف مواد غذایی که در معرض این مواد شیمیایی قرار دارند، وارد بدن انسان شوند. در برخی موارد
قرار دارند، وارد بدن انسان شوند. در برخی موارد اختلال غدد درون ریز، سمیت اندام، سمیت تولید مثل و تجمع زیستی در رابطه با مشک مصنوعی گزارش شده است. مقررات سختگیرانه‌ای در مورد استفاده از این مواد شیمیایی وجود دارد و برخی از مشک‌های مصنوعی در کشورهایی مانند ژاپن و کشورهای اروپایی ممنوع شده‌اند. استفاده از روغن‌های طبیعی و سایر رایحه‌های طبیعی مشتق شده از نظر بیولوژیکی نیز عامل اصلی مهار تقاضای مشک مصنوعی است. بازار جهانی. در سال ۲۰۲۰ بازار جهانی مشک ۱۶۰ میلیون دلار ارزیابی شده بود و پیش‌بینی می‌شود تا سال
دلار ارزیابی شده بود و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۳، با نرخ رشد مرکب سالیانه ۰٫۸٪ در دوره پیش‌بینی، به ۱۷۰ میلیون دلار برسد. در سال ۲۰۱۵، بازار جهانی مشک مصنوعی توسط چین هدایت شد. اروپا دومین بازار بزرگ منطقه‌ای بود. در حال حاضر، تولیدکنندگان عمده مشک مصنوعی در چین و اروپا متمرکز شده‌اند. در سطح جهان، بازار مشک عمدتاً توسط تقاضای روزافزون برای مواد شیمیایی خانگی هدایت می‌شود.
ترقیان روستایی از توابع بخش جاجرود شهرستان پردیس در استان تهران است.
تعریف کلاس. در مهندسی نرم‌افزار و مهندسی دانش، کلاس نقشهٔ نوعی و مشترک برای گروهی از اشیاء است که ویژگی‌های مشترکی داشته، و رفتارهای مشترکی از خود نشان می‌دهند. درواقع، کلاس‌ها انواعی هستند که شخص برنامه‌نویس، خود می‌تواند، آن‌ها را برای حل مسئله‌های دنیای واقعی طراحی کند. مفهوم اصلی. کلاس یک انتزاع است که به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا مدل‌های دنیای واقعی را به برنامه تبدیل کنند. کلاس‌ها شامل دو عنصر اصلی هستند: مثال در Java: public class Car { String brand; int year; void drive() {
Car { String brand; int year; void drive() { System.out.println("Driving the car"); اشیاء، نمونه‌هایی هستند که به هنگام اجرا از روی نقشهٔ ارائه شده به‌وسیلهٔ کلاس ایجاد می‌شوند. می‌توان گفت همان‌طور که متغیر نمونه‌ای از انواع اولیه است، شیء نمونه‌ای از کلاس است. کلاس، مفهوم بسط‌یافته از ساختمان است که به جای این که، فقط داده‌ها را نگه‌داری کند، می‌تواند هم داده‌ها و هم توابع را با هم نگه‌داری کند. کپسوله‌سازی در کلاس‌ها. برنامه‌نویسی شیءگرا، داده‌ها (خواص) و متدها (رفتارها) را در بسته‌هایی به نام کلاس
و متدها (رفتارها) را در بسته‌هایی به نام کلاس محصور می‌کند. کلاس‌ها دارای خاصیت کپسوله سازی هستند. این بدان معناست که اشیاء می‌دانند که چگونه از طریق رابط‌های تعریف‌شده با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. معمولاً، اشیاء نباید از چگونگی پیاده‌سازی اشیاء دیگر مطلع باشند، به‌عبارت دیگر، جزئیات پیاده‌سازی در داخل خود اشیاء پنهان شده‌اند. مثال: رانندگی خودرو بدون اطلاع از خصوصیات طرز کار داخلی موتور و سیستم‌های اگزوز و جعبه‌دنده امکان‌پذیر است. در مهندسی نرم‌افزار ضرورت پنهان‌سازی اطلاعات امری بسیار مهم هست. تفاوت
پنهان‌سازی اطلاعات امری بسیار مهم هست. تفاوت برنامه‌نویسی رویه‌ای و شیءگرا. در زبان‌های رویه‌ای برنامه‌نویسی، مثل زبان سی (C)، برنامه‌نویسی، بیشتر عملگرایانه است. درحالی‌که، زبان‌های برنامه‌نویسی سی‌پلاس‌پلاس (++C)، جاوا (Java)، و سی‌شارپ (#C) دارای پارادایم شیءگرایانه هستند. واحد برنامه‌نویسی در زبان‌های رویه‌ای تابع است، ولی، زبان‌های شی گرا دارای کلاس‌ها - که اشیاء نهایتاً از آنها ایجاد می‌شوند (یا اصطلاحاً نمونه‌سازی می‌شوند) - به عنوان واحد برنامه‌نویسی هستند. توابع نیز در داخل کلاس‌ها به عنوان
هستند. توابع نیز در داخل کلاس‌ها به عنوان متدهایی پیاده‌سازی می‌شوند. تمرکز بر توابع در زبان‌های رویه‌ای. برنامه‌نویسان C، بیشتر بر روی نوشتن توابع متمرکز هستند. گروه‌هایی از اعمال که وظیفهٔ خاصی را بر عهده دارند، توابع را تشکیل می‌دهند و توابع گروه شده و برنامه را تشکیل می‌دهند. البته در زبان c داده‌ها نیز مهم هستند، اما نگرش اصلی در اینگونه زبان‌ها این است که داده‌ها بیشتر برای پشتیبانی اعمالی که توابع انجام می‌دهند به کار می‌روند. اجزای کلاس. کلاس‌ها از چندین جزء اصلی تشکیل شده‌اند که در این بخش به
از چندین جزء اصلی تشکیل شده‌اند که در این بخش به تفصیل به هر یک می‌پردازیم: کپسوله‌سازی (Encapsulation). کپسوله‌سازی یکی از اصول بنیادی برنامه‌نویسی شیءگرا (Object-Oriented Programming) است که هدف آن مخفی‌سازی جزئیات داخلی یک شیء و فراهم‌سازی یک رابط کنترل‌شده و امن برای تعامل با آن است. این اصل از طریق محدود کردن دسترسی مستقیم به فیلدهای داخلی کلاس و ارائه متدها یا پراپرتی‌هایی برای دسترسی غیرمستقیم، اجرا می‌شود. در واقع، کپسوله‌سازی به ما امکان می‌دهد تا داده‌ها (مانند ویژگی‌های یک شیء) و عملیات مرتبط با
(مانند ویژگی‌های یک شیء) و عملیات مرتبط با آن‌ها (مانند متدها) را در یک واحد (کلاس) قرار داده و از تغییرات ناخواسته یا نامعتبر در وضعیت داخلی شیء جلوگیری کنیم. این رویکرد، نه‌تنها امنیت و انسجام کد را افزایش می‌دهد، بلکه باعث ساده‌تر شدن توسعه و نگهداری نرم‌افزار می‌شود. مثال در زبان‌های مختلف. Python (با استفاده از متدهای getter و setter): class Car: def __init__(self, brand, year): self.__brand = brand self.__year = year def get_brand(self): return self.__brand def set_brand(self, brand): self.__brand =
def set_brand(self, brand): self.__brand = brand C# (با استفاده از پراپرتی‌ها): public class Employee private int _age; public int Age set if (value &gt; 0 &amp;&amp; value &lt; 120) _age = value; else Console.WriteLine("سن نامعتبر است."); در مثال بالا، پراپرتی codice_1 واسطه‌ای بین کد بیرونی و فیلد داخلی codice_2 فراهم می‌کند. در نتیجه، مقداردهی به متغیر تنها در صورت اعتبارسنجی موفق انجام می‌گیرد. همچنین در C# می‌توان پراپرتی‌های فقط‌خواندنی (Read-Only) یا محاسباتی تعریف کرد، مانند: public class Person
یا محاسباتی تعریف کرد، مانند: public class Person public string FullName =&gt; $"{FirstName} {LastName}"; در اینجا پراپرتی codice_3 فقط قابل خواندن است و هر بار به‌صورت داینامیک محاسبه می‌شود. وراثت (Inheritance). وراثت یکی از مفاهیم کلیدی در شیءگرایی است که به یک کلاس اجازه می‌دهد ویژگی‌ها و رفتارهای یک کلاس دیگر را به ارث ببرد. انواع وراثت: مثال در Python (وراثت چندگانه): class Vehicle: def move(self): print("Moving") class Car(Vehicle): def drive(self): print("Driving") myCar = Car() myCar.move() #
print("Driving") myCar = Car() myCar.move() # Inherited method myCar.drive() # Specific method چندریختی (Polymorphism). چندریختی یکی از اصول اساسی برنامه‌نویسی شیءگرا است که به اشیاء اجازه می‌دهد بسته به نوع خود، رفتارهای مختلفی داشته باشند. واژه "چندریختی" به معنای "چند شکل داشتن" است و در برنامه‌نویسی به توانایی یک مرجع (مانند متغیر یا اشاره‌گر) برای نشان دادن رفتارهای متفاوت در شرایط مختلف اشاره دارد. مفهوم کلی چندریختی. چندریختی به دو شکل اصلی در برنامه‌نویسی شیءگرا دیده می‌شود: چندریختی در زمان
برنامه‌نویسی شیءگرا دیده می‌شود: چندریختی در زمان کامپایل (Compile-Time Polymorphism):. این نوع چندریختی که "چندریختی استاتیک" نیز نامیده می‌شود، شامل اورلودینگ (Overloading) و استفاده از پارامترهای متفاوت برای متدها یا توابع است. در این حالت، انتخاب متد یا تابع مناسب در زمان کامپایل صورت می‌گیرد. مثال: در یک زبان مانند ++C، می‌توان چند نسخه از یک تابع با نام یکسان تعریف کرد که پارامترهای متفاوتی دریافت می‌کنند: class Math { public: int add(int a, int b) { return a + b; double add(double a, double b) {
{ return a + b; double add(double a, double b) { return a + b; }; چندریختی در زمان اجرا (Run-Time Polymorphism):. این نوع چندریختی که به آن "چندریختی پویا" نیز گفته می‌شود، از طریق ارث‌بری و استفاده از توابع مجازی (Virtual Functions) یا متدهای سربار (Overridden Methods) حاصل می‌شود. در این حالت، تصمیم‌گیری درباره انتخاب متد مناسب در زمان اجرا انجام می‌گیرد. مثال: class Shape { public: virtual void draw() { std::cout « "Drawing a shape" « std::endl; }; class Circle : public Shape { public: void draw()
class Circle : public Shape { public: void draw() override { std::cout « "Drawing a circle" « std::endl; }; class Rectangle : public Shape { public: void draw() override { std::cout « "Drawing a rectangle" « std::endl; }; int main() { Shape* shape1 = new Circle(); Shape* shape2 = new Rectangle(); shape1-&gt;draw(); // خروجی: Drawing a circle shape2-&gt;draw(); // خروجی: Drawing a rectangle delete shape1; delete shape2; return 0; چندریختی با ارائه انعطاف‌پذیری و توسعه‌پذیری بالا، امکان استفاده از یک رابط
و توسعه‌پذیری بالا، امکان استفاده از یک رابط عمومی برای انواع مختلف اشیاء را فراهم می‌کند، اما ممکن است به دلیل پیچیدگی درک و افت عملکرد در پروژه‌های بزرگ چالش‌هایی ایجاد کند. این ویژگی در زبان‌هایی مانند Java، C++، Python و C# از طریق ارث‌بری و سربارکردن متدها پیاده‌سازی می‌شود. زبان‌های برنامه‌نویسی شیءگرا و کلاس‌ها. زبان‌های مختلف برنامه‌نویسی شیءگرا مانند Java، C++، C#، و Python از کلاس‌ها استفاده می‌کنند. تفاوت‌ها در نحوه تعریف و استفاده از کلاس‌ها در این زبان‌ها:
کپسوله‌سازی یا پوشاندن یا لفافه‌بندی یا پوشینه‌دارسازی، در علم رایانه مخفی‌سازی مکانیزم داخلی و ساختار داده‌های اجزای نرم‌افزار در پشت یک رابط کاربر است. بدین طریق کاربر یک نرم‌افزار نیازمند آن است که بداند آن قطعه نرم‌افزاری چه می‌کند و نمی‌تواند آن‌ها را منوط به چگونگی اجرای آن‌ها بکند. عمل مخفی‌سازی باعث می‌شود که اشیاء بدون آنکه از چگونگی کارکرد یکدیگر اطلاع داشته باشند با هم کار کنند.