payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شبکه‌های زمینی و کابلی دوبلهٔ برنامه‌های پرمخاطب آمریکایی را متوقف کردند، اما زیرنویس همچنان ادامه یافت. در دههٔ ۲۰۰۰، رویکرد دوبله بسته به نوع و منشأ برنامه متفاوت شد. انیمیشن‌ها، برنامه‌های کودک و برخی برنامه‌های آموزشی شبکهٔ PTS معمولاً دوبله می‌شوند. فیلم‌ها و برنامه‌های زندهٔ انگلیسی‌زبان نه در سینما و نه در تلویزیون دوبله نمی‌شوند. سریال‌های ژاپنی دیگر دوبله نمی‌شوند، اما سریال‌های کره‌ای، هنگ‌کنگی و سایر کشورهای آسیایی هنوز اغلب دوبله می‌شوند. برنامه‌های سرگرمی کره‌ای دوبله نمی‌شوند. فیلم‌های ژاپنی
سرگرمی کره‌ای دوبله نمی‌شوند. فیلم‌های ژاپنی و کره‌ای در شبکه‌های فیلم آسیایی هنوز دوبله می‌شوند. در سینماها، بیشتر فیلم‌های خارجی دوبله نمی‌شوند، اما فیلم‌های انیمیشنی و برخی آثار کودکانه نسخهٔ دوبله‌شده دارند. فیلم‌های زندهٔ هنگ‌کنگی به‌طور سنتی به ماندارین دوبله می‌شوند، و آثار معروف‌تر دارای نسخهٔ کانتونی نیز هستند. گرجستان. در گرجستان، در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی صدای اصلی حفظ می‌شود، اما ترجمهٔ گفتار به‌صورت صداگذاری (voice-over) ارائه می‌شود. البته استثناهایی وجود دارد، مانند برخی کارتون‌های
البته استثناهایی وجود دارد، مانند برخی کارتون‌های کودکانه که ممکن است به‌طور کامل دوبله شوند. هند. در هند، جایی که اصطلاح «فیلم خارجی» تقریباً مترادف با فیلم‌های هالیوودی است، دوبله بیشتر به زبان‌های هندی، تامیل و تلوگو انجام می‌شود. دوبله به زبان‌های عمدهٔ دیگر هند از جمله بنگالی، گجراتی، کانارا، مالایالم، مراتی و اوریه به‌ندرت انجام می‌شود، چرا که بازار مصرف این زبان‌ها برای دوبله گسترده کافی نیست. با این حال، برخی برنامه‌های تلویزیونی کودکان به زبان کانارا و مالایالم نیز در شبکهٔ شبکهٔ تلویزیونی سان
و مالایالم نیز در شبکهٔ شبکهٔ تلویزیونی سان دوبله شده‌اند. نسخه‌های دوبله‌شده بیشتر در شهرهای کوچک‌تر و مناطق سطح پایین ایالت‌ها (جایی که آشنایی با زبان انگلیسی کم است) منتشر می‌شوند؛ در حالی‌که نسخهٔ اصلی انگلیسی در مناطق شهری به نمایش درمی‌آید. در ایالت‌های دیگر، هر دو نسخهٔ اصلی و دوبله‌شده هم‌زمان عرضه می‌شوند، و معمولاً نسخه‌های دوبله‌شده فروش بهتری دارند. فیلم "مرد عنکبوتی ۳" علاوه بر هندی، تامیل و تلوگو، به زبان بوجپوری—یکی از زبان‌های رایج در شرق هند—نیز دوبله شد. همچنین، "یک روز خوب برای جان‌سخت"
دوبله شد. همچنین، "یک روز خوب برای جان‌سخت" نخستین فیلم هالیوودی بود که به زبان پنجابی دوبله شد. بیشتر شبکه‌های تلویزیونی، نام صداپیشگان و عوامل دوبلهٔ نسخهٔ هندی را در پایان‌بندی فیلم یا سریال درج نمی‌کنند؛ چراکه جایگزینی تیتراژ اصلی با نسخهٔ دوبله، هزینهٔ زیادی دارد. در نتیجه، اطلاعات مربوط به دوبلهٔ بسیاری از آثار به‌راحتی در دسترس نیست. گاهی برخی فیلم‌ها یا سریال‌ها چند نسخهٔ دوبله دارند؛ مانند "جومانجی"، "اژدهادل" و "ون هلسینگ" که هر یک دارای دو دوبلهٔ هندی متفاوت هستند. اطلاعات مربوط به صداپیشگان
هندی متفاوت هستند. اطلاعات مربوط به صداپیشگان نسخه‌های هندی، تامیلی و تلوگویی که نقش‌های خاصی را در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی ایفا کرده‌اند، معمولاً در مجلات تخصصی داخلی هند منتشر می‌شود. با این حال، گاهی برخی آثار خارجی، مانند فیلم‌های انیمیشنی "باربی" یا برخی فیلم‌های دیزنی، نام صداپیشگان دوبله‌شده را ذکر می‌کنند. سریال‌های اصلی شبکه دیزنی که با دوبلهٔ هندی روی DVD منتشر شده‌اند، فهرست کامل دوبلورهای هندی را بعد از تیتراژ اصلی نمایش می‌دهند. در نسخه‌های سینمایی و VCD آثار خارجی، نام دوبلورها درج
سینمایی و VCD آثار خارجی، نام دوبلورها درج نمی‌شود، اما نسخه‌های DVD چندزبانه معمولاً این اطلاعات را دارند. اخیراً با افزایش علاقهٔ مخاطبان برای شناخت دوبلورهای نقش‌ها، اطلاعات مربوط به صداپیشگان دوبله‌شده نیز گسترده‌تر شده است. اندونزی. برخلاف سینماهای بیشتر کشورهای آسیایی، در اندونزی، فیلم‌های خارجی در سینماها با زیرنویس پخش می‌شوند. چند ماه یا چند سال بعد، همان فیلم‌ها در تلویزیون یا با زیرنویس یا دوبلهٔ اندونزیایی نمایش داده می‌شوند. برنامه‌های کودک عمدتاً دوبله می‌شوند، هرچند حتی در سریال‌های کارتونی
دوبله می‌شوند، هرچند حتی در سریال‌های کارتونی نیز معمولاً آوازها دوبله نمی‌شوند. اما در فیلم‌های پرطرفداری مانند آثار دیزنی، هم برای دیالوگ‌ها و هم آوازها دوبلورهای خاص انتخاب می‌شوند. فیلم‌های بزرگسال معمولاً زیرنویس دارند، ولی گاهی نیز دوبله می‌شوند. از آن‌جا که تعداد صداپیشگان اندونزیایی محدود است، ممکن است در یک فیلم، چند شخصیت صدایی کاملاً مشابه داشته باشند. در مورد برنامه‌های واقع‌نما (reality shows)، روش دوبله متفاوت است. برای مثال، مسابقهٔ ژاپنی "TV Champion" به‌طور کامل دوبله می‌شود، اما سایر
"TV Champion" به‌طور کامل دوبله می‌شود، اما سایر برنامه‌های واقع‌نما با زیرنویس اندونزیایی پخش می‌شوند. تمامی برنامه‌های تلویزیونی مالایی‌زبان—از جمله پویانمایی‌های تولید مالزی—معمولاً زیرنویس می‌شوند، احتمالاً به‌دلیل درک متقابل بالای زبان مالایی با اندونزیایی. ایران. در ایران، فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی خارجی به زبان فارسی دوبله می‌شوند. دوبله در ایران از سال ۱۳۲۵ (۱۹۴۶)، هم‌زمان با ورود سینما به کشور آغاز شد. در این سال با تلاش‌های دکتر اسماعیل کوشان دوبلهٔ فیلم فرانسوی دختر فراری در سینما کریستال
دوبلهٔ فیلم فرانسوی دختر فراری در سینما کریستال برای مردم به نمایش گذاشته شد. این دوبله در کشور ترکیه انجام شد. تا قبل از اکران این فیلم، نمایش فیلم‌ها با زبان اصلی و گاهی با میان‌نویس فارسی بوده است. چهار فیلم اول دوبله‌شده به زبان فارسی یعنی دختر فراری، دختر کولی، زن سنگدل و تاراس بولبا از کیفیت خوبی برخوردار نبودند؛ اما فیلم پنجم به نام بازگشت جوانی که در پاریس به زبان فارسی دوبله شده بود را می‌توان به عنوان اولین فیلم دوبله‌شدهٔ با کیفیت دانست. به‌تدریج، فیلم‌های خارجی برای نمایش در سینماها دوبله
فیلم‌های خارجی برای نمایش در سینماها دوبله می‌شدند. استفاده از صداپیشگان مختلف و افزودن لطیفه‌ها و اشارات بومی به محتوای اصلی، نقش مهمی در جذب مخاطبان به سینما و علاقه‌مند کردن آن‌ها به فرهنگ‌های دیگر داشته است. هنر دوبله در ایران در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ هم‌زمان با ورود گستردهٔ فیلم‌های آمریکایی، اروپایی و هندی به اوج خود رسید. این دوره به عصر طلایی دوبله‌ مشهور است. مشهورترین موزیکال‌های آن دوران، مانند "بانوی زیبای من" و "آوای موسیقی" (که در ایران با عنوان اشک‌ها و لبخندها شناخته شده است)، توسط دوبلورها
اشک‌ها و لبخندها شناخته شده است)، توسط دوبلورها به فارسی ترجمه، تنظیم و اجرا شدند. از اواخر دههٔ ۷۰ میلادی روند بازتولید دوبله وارد دوران رکود شد. به گزارش همین منبع، افزایش بیش از اندازه سرعت کار دوبله و بی‌اعتنایی به کیفیت، دستمزدهای پایین دوبلورها و نبود حمایت حقوقی (بیمه و بازنشستگی) از مهم‌ترین دلایل افول دوبله در آن سال‌ها بودند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، به دلایل سیاسی، صنعت دوبله افول یافت و فیلم‌ها فقط برای شبکه‌های تلویزیون دولتی دوبله می‌شدند. در سال‌های بعد، فیلم‌ها به‌صورت ویدئو سی‌دی (انگلیسی: Video
بعد، فیلم‌ها به‌صورت ویدئو سی‌دی (انگلیسی: Video CD) با زیرنویس فارسی در میان مخاطبان محبوب شدند، اما بیشتر مردم هنوز نسخه‌های دوبله‌شده را ترجیح می‌دادند. بعضی شبکه‌های تلویزیون فارسی‌زبان در خارج از کشور نیز دوبله‌هایی را شروع کردند ولی این نوع دوبله‌ها معمولاً غیرمجاز بوده و از نظر کیفیت نیز چندان مطلوب نبودند. در کنار دوبله‌های رسمی که توسط صدا و سیما یا مؤسسه‌های رسمی انجام می‌شد، استودیوهای دوبلهٔ غیررسمی یا «زیرزمینی» نیز شکل گرفتند. این دوبله‌ها که اغلب با کیفیت پایین‌تر و بدون رعایت اصول حرفه‌ای
اغلب با کیفیت پایین‌تر و بدون رعایت اصول حرفه‌ای انجام می‌شدند، پاسخی به تقاضای بازار برای دسترسی سریع‌تر و بدون سانسور به فیلم‌های روز دنیا بودند. ظهور سامانه‌های نمایش برخط فیلم (VOD) (گاهی پلتفرم نمایش خانگی نیز نامیده می‌شود) مانند فیلیمو، نماوا و… در دهه ۱۳۹۰ رقم خورد و استودیوهای خصوصی، دوبلهٔ فیلم‌ها و سریال‌ها را آغاز کردند. بعضی از صداپیشه‌های ایران در اینجا فهرست شده‌اند: اسرائیل. در اسرائیل، تنها فیلم‌ها و برنامه‌های کودکان به عبری دوبله می‌شوند. در برنامه‌هایی که مخاطب آن‌ها نوجوانان یا
در برنامه‌هایی که مخاطب آن‌ها نوجوانان یا بزرگ‌سالان هستند، دوبله هیچ‌گاه به‌عنوان گزینه‌ای برای ترجمه در نظر گرفته نمی‌شود؛ نه‌فقط به دلیل هزینهٔ بالا، بلکه به‌دلیل چندزبانه بودن بیشتر مخاطبان. بیشتر بینندگان اسرائیلی، علاوه بر عبری، دست‌کم به یکی از زبان‌های اروپایی مسلط هستند و بسیاری از آن‌ها به عربی نیز سخن می‌گویند. از این‌رو، بیشتر مخاطبان ترجیح می‌دهند صدای اصلی را همراه با زیرنویس عبری بشنوند. مشکل دیگر دوبله در اسرائیل این است که برخلاف زیرنویس، امکان ترجمهٔ هم‌زمان به دو زبان مختلف را نمی‌دهد.
امکان ترجمهٔ هم‌زمان به دو زبان مختلف را نمی‌دهد. در حالی‌که بسیاری از شبکه‌های تلویزیونی اسرائیل به‌طور هم‌زمان از زیرنویس عبری و زبانی دیگر (مانند روسی) استفاده می‌کنند. ژاپن. در ژاپن، بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی (مخصوصاً برنامه‌های کودکان) به زبان ژاپنی دوبله یا زیرنویس می‌شوند. زمانی که فیلم آمریکایی "مراکش" در سال ۱۹۳۱ در ژاپن اکران شد، زیرنویس به روش رایج ترجمهٔ فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی در ژاپن تبدیل شد. در حدود دههٔ ۱۹۵۰، برنامه‌ها و فیلم‌های خارجی به‌صورت دوبله‌شده از تلویزیون ژاپن پخش
خارجی به‌صورت دوبله‌شده از تلویزیون ژاپن پخش شدند. نخستین آثاری که به ژاپنی دوبله شدند، مجموعه انیمیشن‌های سوپرمن در دههٔ ۱۹۴۰ بودند که در سال ۱۹۵۵ پخش شدند. به دلیل نبود نرم‌افزارهای ویدیویی در تولیدات تلویزیونی داخلی، بسیاری از نرم‌افزارهای تصویری از خارج وارد می‌شدند و نسخهٔ دوبله‌شدهٔ آن‌ها در تلویزیون پخش می‌شد. در آن زمان، به‌دلیل محدودیت تعداد نویسه در صفحه‌های کوچک تلویزیون با وضوح پایین، زیرنویس مناسب نبود، به‌ویژه برای سالمندان و افراد بی‌سواد. امروزه، برنامه‌ها و فیلم‌ها (برای کودکان یا
امروزه، برنامه‌ها و فیلم‌ها (برای کودکان یا بزرگ‌سالان) هم با دوبلهٔ ژاپنی و هم با زبان اصلی و زیرنویس پخش می‌شوند، در حالی‌که نسخه‌های خانگی در قالب VHS, DVD یا بلو-ری امکان انتخاب زبان اصلی را فراهم می‌کنند. نسخه‌های لیزردیسک فیلم‌های هالیوودی، معمولاً فقط با زیرنویس منتشر می‌شدند، مانند "". انیمیشن‌های بزرگ‌سالانه مانند "ساوت پارک" و "سیمپسون‌ها" از طریق شبکهٔ تلویزیونی وائووائو به زبان ژاپنی دوبله می‌شوند. فیلم "" با صداپیشگان متفاوتی نسبت به سریال اصلی دوبله شد، زیرا توسط استودیوی دوبله‌ای دیگر و با
دوبله شد، زیرا توسط استودیوی دوبله‌ای دیگر و با هدف بازار کانسای تهیه شده بود. در سینماهای ژاپن، فیلم‌های خارجی—به‌جز آثار کودکان—معمولاً با زبان اصلی و زیرنویس ژاپنی نمایش داده می‌شوند. فیلم‌های خارجی معمولاً دارای چند نسخهٔ دوبله‌شده به زبان ژاپنی هستند که صداپیشگان آن‌ها بسته به شبکهٔ تلویزیونی متفاوت است؛ شبکه‌هایی مانند NHK، نیپون تلویژن، Fuji TV، تی‌وی آساهی و TBS این رویه را دنبال می‌کنند، همچنین نسخه‌های خانگی در قالب‌های VHS، لیزردیسک، DVD و بلو-ری نیز از این الگو پیروی می‌کنند. در سال‌های اخیر،
نیز از این الگو پیروی می‌کنند. در سال‌های اخیر، برخی سینماها نسخه‌های دوبله‌شده و زیرنویس‌دار را به‌صورت هم‌زمان اکران می‌کنند. در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹، بخش ژاپنی استودیوهای قرن بیستم مجموعهٔ ویژه‌ای از نسخه‌های Blu-ray با نام «Emperor of Dubbing» منتشر کرد؛ در این مجموعه چند نسخهٔ دوبله‌شده از فیلم‌های محبوب انگلیسی‌زبان—معمولاً آثار هالیوودی—در کنار متن اصلی و نسخه‌ای دوبله‌شدهٔ جدید (نسخهٔ کارگردان یا با کیفیت صدای فراگیر) گردآوری شده‌اند. این روند بعدها توسط شرکت‌های دیگر نیز دنبال شد، مانند بخش ژاپنی
توسط شرکت‌های دیگر نیز دنبال شد، مانند بخش ژاپنی ان‌بی‌سی یونیورسال ژاپن با عنوان «Reprint of Memories» و برادران وارنر ژاپن با عنوان «Power of Dubbing»، که همگی نسخه‌های مختلف دوبله‌شدهٔ ژاپنی را در بسته‌بندی‌های ویژهٔ بلو-ری ارائه می‌کنند. مالزی. برنامه‌ها و فیلم‌های خارجی که از TV2 و TVS پخش می‌شوند، به زبان اصلی نمایش داده می‌شوند ولی زیرنویس مالایی دارند. کره شمالی. با وجود کنترل شدید رسانه‌ها توسط دولت کره شمالی، بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های خارجی از طریق یک شرکت توزیع و ضبط دولتی به نام «موکران
از طریق یک شرکت توزیع و ضبط دولتی به نام «موکران ویدئو» به‌طور رسمی در این کشور منتشر شده‌اند. تمامی دوبله‌هایی که توسط این شرکت تولید می‌شوند، فاقد مجوز هستند، زیرا تحریم‌ها علیه کره شمالی این گونه فعالیت‌ها را ممنوع کرده‌اند. بیشتر فیلم‌ها برای حذف اشاره به کشورهای خارجی (به‌ویژه کشورهای غربی مانند ایالات متحده آمریکا) سانسور می‌شوند. پاکستان. در پاکستان، فیلم‌ها و سریال‌های خارجی معمولاً به‌صورت محلی دوبله نمی‌شوند. در عوض، فیلم‌ها، انیمه‌ها و کارتون‌های خارجی که از شبکه‌هایی مانند نیکلودئون و شبکهٔ
خارجی که از شبکه‌هایی مانند نیکلودئون و شبکهٔ کارتون پخش می‌شوند، در هند به هندی دوبله می‌شوند؛ چرا که هندی و اردو، زبان ملی پاکستان، قابل درک متقابل هستند. با این حال، سریال‌های ترکیه‌ای اکنون به اردو دوبله می‌شوند و محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند که باعث کاهش محبوبیت سریال‌های هندی شده است. این موضوع باعث اعتراض تهیه‌کنندگان داخلی شده که این سریال‌ها را تهدیدی برای صنعت تلویزیون پاکستان می‌دانند، چرا که باعث شده‌اند زمان پخش سریال‌های داخلی تغییر کند یا حذف شوند. همچنین برخی سیاستمداران و رهبران به دلیل
شوند. همچنین برخی سیاستمداران و رهبران به دلیل فرهنگ کمتر محافظه‌کارانهٔ ترکیه نسبت به محتوای این سریال‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند. فیلیپین. در فیلیپین، صنعت رسانه روش‌های متنوعی در زمینهٔ دوبلهٔ برنامه‌ها یا فیلم‌ها دارد که بسته به نوع رسانه ممکن است متفاوت باشد. به‌طور کلی، تصمیم برای دوبلهٔ یک برنامهٔ ویدیویی به عواملی چون گروه مخاطب، نوع ژانر، یا رسانهٔ پخش (تلویزیون، سینما، رایگان یا پولی) بستگی دارد. تلویزیون رایگان. با گسترش نیاز به دوبله به زبان فیلیپینی، تعداد زیادی دوبلور حرفه‌ای در این حوزه تربیت
تعداد زیادی دوبلور حرفه‌ای در این حوزه تربیت شده‌اند که توانایی بالایی در هماهنگی صدا با حرکت لب دارند. در صنعت دوبلهٔ فیلیپین، معمولاً چند صداپیشه محدود وظیفهٔ دوبلهٔ چندین شخصیت در یک سریال را بر عهده دارند. برنامه‌هایی که در اصل انگلیسی هستند، قبلاً معمولاً به زبان اصلی پخش می‌شدند، اما از اواخر دههٔ ۱۹۹۰، شبکه‌های اصلی مانند ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان، جی‌ام‌ای و تی‌وی۵ شروع به دوبلهٔ برنامه‌های انگلیسی به زبان فیلیپینی کردند. حتی شبکهٔ سابق Studio 23 (که اکنون S+A) نام دارد، برخی برنامه‌های خارجی را به زبان
S+A) نام دارد، برخی برنامه‌های خارجی را به زبان فیلیپینی دوبله کرد. انیمه‌های ژاپنی نیز در این شبکه‌ها به زبان فیلیپینی دوبله شده‌اند. در شبکه‌های کوچک‌تر مانند RPN 9 (که اکنون RPTV) است، دوبله کمتر رایج بوده و معمولاً نسخهٔ زبان اصلی پخش می‌شود. تله‌نولاهای آمریکای لاتین نیز به زبان فیلیپینی دوبله شده‌اند. تلویزیون پولی. در شبکه‌های کابلی یا ماهواره‌ای، معمولاً نسخهٔ زبان اصلی برنامه‌ها پخش می‌شود. با این حال، برخی شبکه‌های پولی به‌طور تخصصی برنامه‌های خارجی را با دوبلهٔ فیلیپینی پخش می‌کنند. HERO TV،
خارجی را با دوبلهٔ فیلیپینی پخش می‌کنند. HERO TV، شبکهٔ انیمیشن ABS-CBN، تمرکز خود را روی انیمه‌های ژاپنی گذاشته و همهٔ برنامه‌های خود را به زبان فیلیپینی دوبله کرده بود. این در حالی بود که شبکهٔ Animax، همان برنامه‌ها را به زبان انگلیسی پخش می‌کرد. سنگاپور. در سنگاپور چندزبانه، دوبله برای برنامه‌های غربی رایج نیست. برنامه‌های انگلیسی زبان که از شبکه‌های رایگان پخش می‌شوند، معمولاً با زیرنویس چینی یا مالایی همراه هستند. برنامه‌های چینی، مالایی و تامیل (به‌جز اخبار زنده یا برنامه‌های زنده دیگر) معمولاً
اخبار زنده یا برنامه‌های زنده دیگر) معمولاً دارای زیرنویس انگلیسی و زبان اصلی هستند. برنامه‌های دارای صدای دوگانه مانند درام‌های کره‌ای، ژاپنی و فیلیپینی، در نسخه‌های دوبله‌شده به زبان ماندارین یا با زیرنویس نمایش داده می‌شوند، یا نسخهٔ زبان اصلی همراه با زیرنویس ارائه می‌گردد. کارزار ترویج ماندارین به‌صورت سیاستی آگاهانه برای ترویج زبان ماندارین اجرا شد و قانونی وضع شد که برنامه‌هایی که به سایر گویش‌های چینی (هوکین، کانتونی و تئوشیو) بودند، باید به ماندارین دوبله شوند (به‌جز اپراهای سنتی). نمایش‌ها و
دوبله شوند (به‌جز اپراهای سنتی). نمایش‌ها و فیلم‌های کانتونی از هنگ‌کنگ و هوکین از تایوان، از طریق VCD و DVD در دسترس هستند. در سال‌های اخیر، زیرنویس اخبار به زبان همان کانال نیز اضافه شده است. البته! در ادامه ترجمهٔ روان، دقیق و مطابق با استانداردهای ویکی‌پدیا از بخش **کرهٔ جنوبی** صفحهٔ «Dubbing» (صداگذاری) را مشاهده می‌کنید. این متن با قالب و نشانه‌گذاری مناسب ویکی‌پدیا تنظیم شده است: کرهٔ جنوبی. در کرهٔ جنوبی، انیمه‌هایی که از ژاپن وارد می‌شوند، معمولاً به زبان کره‌ای دوبله شده و از تلویزیون پخش
به زبان کره‌ای دوبله شده و از تلویزیون پخش می‌شوند. با این حال، برخی از انیمه‌ها سانسور می‌شوند؛ برای مثال، حروف ژاپنی یا محتوایی که برای مخاطبان کره‌ای مناسب نیست، ویرایش می‌شود. کارتون‌های غربی نیز به کره‌ای دوبله می‌شوند؛ از جمله کارتون‌های نیکلودئون مانند "باب اسفنجی شلوارمکعبی" و "دنی فانتوم". چندین فیلم لایواکشن انگلیسی‌زبان (عمدتاً آمریکایی) نیز به زبان کره‌ای دوبله می‌شوند، اما در سینماها نمایش داده نمی‌شوند. این فیلم‌ها تنها از طریق شبکه‌های تلویزیونی کرهٔ جنوبی مانند KBS، MBC، SBS و EBS پخش
کرهٔ جنوبی مانند KBS، MBC، SBS و EBS پخش می‌شوند؛ در حالی که نسخه‌های وارداتی دی‌وی‌دی این فیلم‌ها معمولاً با زیرنویس کره‌ای عرضه می‌شوند. از جملهٔ این فیلم‌ها می‌توان به "جادوگر شهر اُز"، "مری پاپینز"، مجموعهٔ فیلم‌های "جنگ ستارگان" و "آواتار" اشاره کرد. احتمال دارد این امر به این دلیل باشد که شش استودیوی بزرگ فیلم‌سازی آمریکا، مالک حقوق نسخه‌های دوبله‌شدهٔ کره‌ای این فیلم‌ها—که توسط شبکه‌های تلویزیونی کره‌ای تهیه و پخش شده‌اند—نیستند. حتی اگر آن‌ها این حقوق را نداشته باشند، بینندگان کره‌ای یا غیرکره‌ای
را نداشته باشند، بینندگان کره‌ای یا غیرکره‌ای می‌توانند نسخه‌های دوبله‌شدهٔ این فیلم‌ها را که از تلویزیون پخش می‌شوند، با استفاده از دستگاه‌های DVR ضبط و بر روی دی‌وی‌دی ذخیره کنند. گاه بازی‌های ویدیویی نیز به زبان کره‌ای دوبله می‌شوند. برای مثال، مجموعه بازی‌های "هیلو"، "جک و دکستر" و "خدای جنگ" به زبان کره‌ای دوبله شده‌اند. در بازی‌های "هیلو"، لی جونگ گو صداپیشگی شخصیت اصلی مستر چیف را بر عهده دارد (به جای استیو داونز در نسخهٔ اصلی)، و کیم سو هیونگ صداپیشگی شخصیت چیفتن تارتاروس (یکی از دشمنان اصلی) را
شخصیت چیفتن تارتاروس (یکی از دشمنان اصلی) را انجام می‌دهد (جایگزین صدای کوین مایکل ریچاردسون در نسخهٔ اصلی). تایلند. در تایلند، برنامه‌های تلویزیونی خارجی به زبان تایلندی دوبله می‌شوند، اما معمولاً صدای اصلی نیز به‌طور هم‌زمان از طریق باند صوتی NICAM در پخش زمینی و از طریق صداهای جایگزین در پخش ماهواره‌ای ارائه می‌شود. در گذشته، ایستگاه‌های زمینی، صدای اصلی را به‌طور هم‌زمان از رادیو پخش می‌کردند. در تلویزیون پولی، بسیاری از شبکه‌ها فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی خارجی را با زیرنویس پخش می‌کنند. در
تلویزیونی خارجی را با زیرنویس پخش می‌کنند. در سینماهای بانکوک و برخی شهرهای بزرگ، فیلم‌های انگلیسی‌زبان هم به‌صورت دوبله‌شده و هم با زیرنویس اکران می‌شوند. در شهرهای بزرگ مانند بانکوک، فیلم‌های تایلندی معمولاً دارای زیرنویس انگلیسی هستند. ویتنام. در ویتنام، فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی خارجی اغلب با زیرنویس یا گویندگی روی تصویر به زبان ویتنامی پخش می‌شوند. دوبله‌سازی تا پیش از سال ۱۹۸۵ انجام نمی‌گرفت. فیلم "ریو" نخستین فیلم سینمایی آمریکایی بود که به‌طور کامل به زبان ویتنامی دوبله شد. از آن زمان به بعد،
کامل به زبان ویتنامی دوبله شد. از آن زمان به بعد، فیلم‌های کودکانه‌ای که پس از آن اکران شدند، به‌صورت دوبله‌شده در سینماها به نمایش درآمدند. شبکهٔ HTV3 برنامه‌های تلویزیونی کودکان از جمله "بن تن" و "راهنمای بقای مدرسه ند" را با استفاده از صداپیشگان مختلف دوبله کرده است. پس از آن، برنامه‌های بیشتری دوبله شدند. همچنین بیشتر فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی تولیدشده در کشورهای حوزه آسیا-اقیانوسیه همچون چین و ژاپن نیز به ویتنامی دوبله می‌شوند. شبکهٔ HTV3 به‌ویژه انیمه‌ها را با دوبلهٔ ویتنامی ارائه می‌دهد.
انیمه‌ها را با دوبلهٔ ویتنامی ارائه می‌دهد. مجموعهٔ "پوکمون" در اوایل ۲۰۱۴ از HTV3 با دوبلهٔ ویتنامی آغاز شد که از مجموعهٔ Best Wishes شروع شده بود. با وجود حفظ نام شخصیت‌ها، به دلیل جنجالی پیرامون دوبلهٔ صداهای پوکمون، این مجموعه از سپتامبر ۲۰۱۵ و هم‌زمان با آغاز پخش مجموعهٔ XY، به VTV2 منتقل شد. همچنین انیمهٔ "ملوان ماه" نیز در اوایل ۲۰۱۵ برای HTV3 دوبله شد. اروپا. فیلم‌ها و برنامه‌های کودکانه/خانوادگی. در شمال غربی اروپا، لهستان، پرتغال، بالکان، کشورهای بالتیک و کشورهای نوردیک، معمولاً تنها فیلم‌ها و
بالتیک و کشورهای نوردیک، معمولاً تنها فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی کودکان دوبله می‌شوند؛ در حالی که برنامه‌ها و فیلم‌های مناسب نوجوانان یا بزرگسالان به‌صورت زیرنویس پخش می‌شوند. اگرچه تولیدات انیمیشن بزرگسالان (مانند "ساوت پارک" و "سیمپسون‌ها") سنتی از دوبله شدن دارند. در فیلم‌هایی که در سینما اکران می‌شوند و مخاطبان مشخصی در هر دو ردهٔ سنی (زیر و بالای ۱۰–۱۱ سال) دارند، معمولاً نسخهٔ دوبله‌شده و نسخهٔ زیرنویس‌شده به‌طور هم‌زمان در دسترس هستند. بلژیک. در بخش هلندی‌زبان بلژیک (فلاندر)، فیلم‌ها و سریال‌ها
بخش هلندی‌زبان بلژیک (فلاندر)، فیلم‌ها و سریال‌ها به زبان اصلی و با زیرنویس نمایش داده می‌شوند، به‌جز بیشتر فیلم‌هایی که برای کودکان ساخته شده‌اند. در این مورد خاص، گاهی نسخه‌های جداگانه‌ای در هلند و فلاندر ضبط می‌شود (مثلاً در برخی فیلم‌های والت دیزنی و هری پاتر). تفاوت این نسخه‌ها تنها در صداپیشگان و تلفظ است، در حالی که متن تقریباً یکسان است. در بخش فرانسوی‌زبان بلژیک (والونیا)، فیلم‌ها در سینماها و تلویزیون معمولاً نسخهٔ دوبله‌شده به زبان فرانسوی هستند (با صداپیشگان فرانسوی). به‌جز معدودی از واژه‌ها،
(با صداپیشگان فرانسوی). به‌جز معدودی از واژه‌ها، زبان فرانسوی گفتاری در فرانسه و بلژیک بسیار شبیه است. تعداد فیلم‌هایی که با زبان اصلی و زیرنویس در سینماها نمایش داده می‌شوند بسیار محدود است و بیشتر سینماها فقط نسخه‌های دوبله‌شده به فرانسوی را پخش می‌کنند. بوسنی و هرزگوین. در بوسنی و هرزگوین معمولاً از دوبله‌های صربی و کرواتی استفاده می‌شود (به دلیل قابلیت درک متقابل آن‌ها)، اما برخی از کارتون‌ها به زبان بوسنیایی دوبله شده‌اند، برای نمونه "". برنامه‌های کودکان (چه انیمیشن و چه لایواکشن) به‌صورت دوبله‌شده
(چه انیمیشن و چه لایواکشن) به‌صورت دوبله‌شده (به صربی، کرواتی یا بوسنیایی) پخش می‌شوند، در حالی که دیگر برنامه‌ها به زبان اصلی و با زیرنویس بوسنیایی پخش می‌شوند. بلغارستان. در بلغارستان، دو نوع دوبلهٔ بلغاری وجود دارد. نخست، دوبلهٔ موسوم به «گویندگی روی تصویر» که در بازار تلویزیونی بلغارستان رایج است. در این روش که برگرفته از فناوری پشت‌صحنهٔ دههٔ ۱۹۷۰ است، صدای دوبلور بر روی صدای اصلی قرار می‌گیرد. این روش که هزینهٔ پایینی دارد، تنها به‌دلیل ارزان‌بودن ترجیح داده می‌شود، اما متأسفانه روشی منسوخ‌شده
ترجیح داده می‌شود، اما متأسفانه روشی منسوخ‌شده به‌شمار می‌رود که با الزامات فنی روزگار جدید هم‌خوانی ندارد. روش دوم که در بسیاری از کشورهای اروپایی استاندارد و قابل‌قبول تلقی می‌شود، «دوبلهٔ هم‌زمان» است. این روش فناوری متفاوتی دارد و کیفیت صدای بالاتر و هم‌خوانی دقیق‌تری بین گفتار و تصویر ارائه می‌دهد. در این نوع دوبله، کل بخش گفت‌وگوی صدا به زبان بلغاری بازتولید می‌شود، به‌گونه‌ای که جایگزین کامل صدای اصلی باشد. از این نظر، دوبله به‌عنوان یکی از مراحل نهایی فرایند پس‌تولید فیلم شناخته می‌شود و شرکت‌های
فرایند پس‌تولید فیلم شناخته می‌شود و شرکت‌های تولیدکننده، کنترل کامل بر تمام مراحل دوبله دارند. پس از ۱۰ نوامبر ۱۹۹۱، موج بزرگی از انیمیشن‌های آمریکایی وارد بازار بلغارستان شد که می‌توان آن‌ها را به دو دسته تقسیم کرد: الف) فیلم‌هایی که در زمان پردهٔ آهنین به بلغارستان نرسیده بودند یا مطابق با استاندارد جهانی دوبله نشده بودند. برای نمونه: «زیبای خفته» (۱۹۵۹)، «صد و یک سگ خالدار» (۱۹۶۱)، «کتاب جنگل» (۱۹۶۷)، «گربه‌های اشرافی» (۱۹۷۰)، «رابین هود» (۱۹۷۳) و بسیاری دیگر که پس از سال ۱۹۹۱ وارد بازار بلغارستان
دیگر که پس از سال ۱۹۹۱ وارد بازار بلغارستان شدند. ب) فیلم‌های جدیدی که پس از ۱۹۹۱ تولید شدند: «عصر یخبندان»، «داستان اسباب‌بازی»، «گیسوکمند»، «شیرشاه»، «مولان» و غیره. پس از سال ۱۹۹۱، نخستین شبکه‌ای که حقوق پخش و دوبلهٔ مجموعه‌های دیزنی را به‌دست‌آورد، BNT بود. این شبکه آثاری چون «۱۰۱ سگ خالدار»، «وودی وودپکر»، «میکی موس»، «تام و جری» و غیره را دوبله و پخش کرد. نخستین فیلم‌های بلند انیمیشنی در استودیوهای «بویانا فیلم»، «دالی مدیا استودیو» (۱۹۹۲) و «آرس دیجیتال استودیو» (۱۹۹۴) دوبله شدند. در سال ۱۹۹۹،
دیجیتال استودیو» (۱۹۹۴) دوبله شدند. در سال ۱۹۹۹، استودیوی «الکساندرا آدیو» مسئول دوبلهٔ تولیدات دیزنی شد، زیرا BNT به‌دلیل عقب‌ماندگی فنی، حقوق این کار را از دست داد. در سال ۲۰۱۹، استودیوی «آندارتا» وارد حوزهٔ صداگذاری شد و در سال ۲۰۰۵ نیز استودیوی «پروفیلمز» کار خود را آغاز کرد که هر دو هنوز هم فعال هستند. کرواسی. در کرواسی، فیلم‌های خارجی زنده و مجموعه‌های تلویزیونی همواره با زیرنویس نمایش داده می‌شوند، در حالی‌که بیشتر برنامه‌ها و فیلم‌های کودکانه و انیمیشن‌ها به زبان کرواتی دوبله می‌شوند. روند دوبله در
به زبان کرواتی دوبله می‌شوند. روند دوبله در دههٔ ۱۹۸۰ با برخی مجموعه‌های انیمیشنی آغاز شد و در دهه‌های ۹۰ و ۲۰۰۰ ادامه یافت و بعدها آثار بیشتری نیز برای رسانه‌های خانگی دوبله شدند. اخیراً تلاش‌های بیشتری برای گسترش دوبله انجام شده است، اما در برخی موارد واکنش عمومی منفی بوده است. با این حال، مخاطبان کروات در مجموع زیرنویس را به دوبله ترجیح می‌دهند؛ هرچند دوبله هنوز در میان انیمیشن‌ها و فیلم‌های کودکانه محبوب است. برخی از مجموعه‌های محبوب انیمیشنی مانند "سیلور مون" پس از آغاز دوبله، محبوبیت خود را از دست
مون" پس از آغاز دوبله، محبوبیت خود را از دست دادند و دوبلهٔ آن‌ها نهایتاً کنار گذاشته شد؛ با این‌حال، بیشتر برنامه‌های دوبله‌شده، به‌ویژه در تلویزیون و رسانه‌های خانگی، با استقبال خوبی روبرو شده‌اند. وضعیت برای فیلم‌های سینمایی نیز مشابه است و تنها آثاری که برای کودکان ساخته شده‌اند، دوبله می‌شوند. شبکهٔ Nova TV در ۱ اکتبر ۲۰۰۸، شبکهٔ خواهر خود به نام *Mini TV* را راه‌اندازی کرد که نخستین کانال تلویزیونی ویژهٔ کودکان در کرواسی با تمام برنامه‌ها به‌صورت دوبله‌شده به زبان کرواتی بود. شبکهٔ RTL نیز در سال
به زبان کرواتی بود. شبکهٔ RTL نیز در سال ۲۰۱۴ با راه‌اندازی RTL Kockica، رویه‌ای مشابه را دنبال کرد. از دههٔ ۲۰۱۰ به بعد، روند دوبلهٔ آثار زندهٔ تلویزیونی و سینمایی برای کودکان، نوجوانان و جوانان رشد چشم‌گیری داشته است. با راه‌اندازی نسخهٔ کرواتی شبکهٔ نیکلودین در سال ۲۰۱۱، استودیوی NET اولین استودیوی کرواسی بود که دوبلهٔ حرفه‌ای آثار زنده را در دستور کار قرار داد. بیشتر آثار زندهٔ نوجوان‌پسند نیکلودین مانند "آی کارلی"، "سم و کت"، "تاندرمن‌ها" و "ویکتوریوس" نیز به زبان کرواتی دوبله شده‌اند. با رشد
نیز به زبان کرواتی دوبله شده‌اند. با رشد پلتفرم‌های استریم در دههٔ ۲۰۲۰، استودیو NET و دیگر استودیوها نیز تولید دوبله‌های کرواتی برای نتفلیکس را آغاز کردند. گرچه تمرکز اصلی همچنان بر دوبلهٔ آثار انیمیشنی است، ولی تعداد قابل توجهی از آثار زنده برای مخاطبان نوجوان نیز دوبله شده‌اند، مانند: "Chupa" (۲۰۲۳)، "Geek Girl" (۲۰۲۴)، "Heartstopper" (۲۰۲۲–۲۰۲۴)، "من یک خون‌آشام را بیدار کردم" (۲۰۲۳)، "Matilda the Musical" (۲۰۲۲) و "" (۲۰۲۳). با این حال، تمام برنامه‌های تلویزیونی و اکران‌های سینمایی که برای بزرگسالان