payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیعه دوازده‌امامی — روایتی را به نقل از علی بن ابی‌طالب در کتاب "بحارالانوار" گزارش می‌کند که در آن، ۷۲ نام برای روز نهم ربیع‌الاول عنوان شده است. «روز غدیر دوم»، «یوم التحدید الاوزار»، «یوم الخیره»، «یوم الهدو»، «یوم العافیه»، «یوم البرکه»، «یوم الثارات»، «یوم العید الله الاکبر»، «یوم عید اهل البیت» و «یوم البقر» از مشهورترین نام‌های گزارش شده در این روایت است. در کتاب "تحفه فیروزیه"، یکی از نام‌های این مراسم، «عید بابا شجاع‌الدین» عنوان شده است. محمدصادق روحانی — دیگر فقیه شیعه امامیه — در معنای اصطلاحی
روحانی — دیگر فقیه شیعه امامیه — در معنای اصطلاحی «یوم البقر»، بر این باور است که عبارت بقره از مصدر «بقر، یبقر، بقرا» و به معنای شکافته‌شدن است و منظور از آن، پاره‌شدن شکم یکی از دشمنان فاطمه زهرا در این روز است. آئین‌ها. تی اس اندرسن، نویسنده انگلیسی در سفرنامه خود "سفر من در ایران" (تألیف به تاریخ ۱۸۷۹ م)، در توصیف سنت‌های شیعیان اصفهان از مراسم عمرکشان یاد می‌کند که در آن، پیکره‌ای را در نقطه‌ای مشخص از شهر برپا می‌کردند و آن را به آتش می‌کشیدند. آخوندمحمد آرانی کاشانی در توصیفی دقیق از مراسم عمرکشان
آرانی کاشانی در توصیفی دقیق از مراسم عمرکشان کاشانی‌ها به سال ۱۳۱۶ ه‍. ق، این عید را بی‌مانند توصیف می‌کند و از عروسک‌هایی به نشانه عمر یاد می‌کند که به دست کودکان بوده است و از این عروسک‌ها در آن مراسم به فروش می‌رسیده است. شعرخوانی، تصنیف‌گویی، آتش‌بازی و مشغول به عیش و نوش شدن در چند روز متوالی، از سنت‌های این مراسم در کاشان یاد شده است. در این توصیف آمده است که سازنده هیکل بزرگی که به نشانه عمر در روز عمرکشان به آتش کشیده می‌شود، به عزایی ساختگی می‌رود و مردمان برای به درآوردن او از عزا، با استخوان‌ها
و مردمان برای به درآوردن او از عزا، با استخوان‌ها و فضولات حیوانات، به استقبال او می‌روند. هانری رنه دالمانی در سفرنامه خویش بخشی را به رسم عمرکشان در فرهنگ ایرانی‌ها اختصاص داده است و در آنجا به تشریح این مراسم می‌پردازد. وی این مراسم را به یک نمایشنامه خنده‌آور تشبیه می‌کند و هدف از اجرای این مراسم توسط شیعیان را، تحقیر اهل سنت به وسیله توهین به عمر بن خطاب و ابی‌بکر می‌داند. او کینه شیعیان نسبت به عمر را فراتر از کینه مسیحیان از یهودای اسخریوطی گزارش می‌کند. وی مراسم عمرکشان را جذاب‌ترین بخش مراسمات
می‌کند. وی مراسم عمرکشان را جذاب‌ترین بخش مراسمات شیعیان گزارش می‌کند که با آتش زدن مجسمه‌ای به نماد عمر بن خطاب، به پایان می‌رسد. به گزارش دالمانی، مراسم عمرکشان در همان مکانی برگزار می‌شود که مراسم تعزیه برپا می‌شده است. چارلز جیمز ویلس سیاح انگلیسی گزارش می‌کند که در دوران قاجار شبی در شیراز، به مراسم عمرکشان دعوت شده است؛ او این مراسم را تشریح می‌کند و از وجود عروسک مضحکی از عمر بن خطاب یاد می‌کند که در پایان مراسم به آتش کشیده می‌شود. او تأکید می‌کند که با وجود برگزاری سالانه این مراسم، اما تنها موفق
با وجود برگزاری سالانه این مراسم، اما تنها موفق شده است به یک مراسم عمرکشان دعوت بشود که نشانه مخفیانه برگزار شدن این مراسم در آن دوران بوده است. شولاتور، روزنامه‌نگار آلمانی نیز به رسم آتش زدن عروسک عمر بن خطاب طی این مراسم اشاره می‌کند و این رسم را به اکثر دهات‌های ایران منتسب می‌کند. اصلانی نوع و جنس نماد عمر بن خطاب در این مراسم را چنین تشریح می‌کند: «از چوب، کاغذ، کدو یا کوزه، هیکلی را می‌ساختند و با کاغذ و مقوا صورتی برایش می‌ساختند؛ از پنبه یا پشم سفید برای آن ریشی می‌گذاشتند. عمامه پارچه‌ای بر سرش
برای آن ریشی می‌گذاشتند. عمامه پارچه‌ای بر سرش می‌کردند.» پوشیدن لباس قرمز از شاخصه‌های این مراسم عنوان شده است. علاوه بر لباس، استفاده از تم قرمز در وسایل تزئینی مثل بادکنک، رومیزی و شکلات قرمز و خوراکی‌هایی با تزئین قرمز از وسایل تشکیل دهنده این جشن‌ها هستند. برگزاری مراسم رقص، شعرخوانی و سخنرانی با موضوع تولی و تبری از مراسم‌های صورت گرفته در این جشن است. اجرای مراسم مولودی‌خوانی این مراسم عموماً بر عهده مداحان خانگی است. تاریخچه و علت برگزاری. عمرکشان، یکی از سنت‌های مرسوم شیعیان امامیه است که پس از
یکی از سنت‌های مرسوم شیعیان امامیه است که پس از عصر صفوی مورد اهتمام قرار گرفت و به عنوان بخشی از فرهنگ جامعه شیعی محسوب شد. اصلانی در "فرهنگ واژگان طنز"، عمرکشان را یک نمایش شاد ایرانی معرفی می‌کند که پس از ممنوعیت مراسم مغ‌کشی، در ایران گسترش یافته است. پژوهشگران دیگری چون دونالد روبین و جمشید ملکپور نیز عمرکشان را سنت تحول یافته مغ کشی دانسته‌اند. میرزا مخدوم شریفی، یکی از علمای سنی مذهبی قرن دهم نیز مراسم عمرکشان کاشانی‌ها را در تاریخ بیست و ششم ذی‌الحجه گزارش می‌کند. به گزارش افندی، مردمان کاشان،
گزارش می‌کند. به گزارش افندی، مردمان کاشان، مراسم عمرکشان خویش را در اوایل ذی‌الحجه برگزار می‌کردند. به عقیده کاشانی، احتمالاً در عصر آل بویه، مراسم عمرکشان در ماه ذی‌الحجه برگزار می‌شد و به جهت تلاقی این ایام با عزاداری ماه محرم، مراسم پس از پایان عزاداری‌ها، یعنی ماه ربیع‌الاول منتقل شده است. ذبیح‌الله صفا در توصیف تاریخچه این آئین گزارش می‌کند: پر واضح است که این جشن در دوران حکومت اهل سنت، در خفا برگزار می‌شد و مساعدترین زمان برای اجرای این مراسم، در عهد صفوی بوده است. این مراسمات در میان شیعیان، با
عهد صفوی بوده است. این مراسمات در میان شیعیان، با عکس‌العمل در جوامع عثمانی همراه بود و سبب می‌شد تا اهل سنت بر عالمان شیعی بتازند. اصلانی علت انزجار ایرانیان از عمر بن خطاب را حمله سپاهیان عُمر به ایران و همچنین نقش او در خانه‌نشین کردن علی بن ابی‌طالب در ماجرای سقیفه و خلافت ابوبکر می‌داند. یکی دیگر از دلایل جشن گرفتن روز نهم ربیع‌الاول در نزد شیعیان، مسئله آغاز امامت حجت بن الحسن عنوان شده است. به گزارش رسول جعفریان در تاریخ تشیع در ایران، گروهی بر این باورند که نهم ربیع‌الاول، تاریخ مرگ عمر بن سعد بوده
که نهم ربیع‌الاول، تاریخ مرگ عمر بن سعد بوده است که به جهت همنامی بین عمر بن خطاب و عمر بن سعد، اختلاف‌هایی سبب شده است که این روز، مرگ عمر بن خطاب عنوان شود. به گزارش صادقی کاشانی این قول مستند و دلیلی ندارد. در همین خصوص، غفاری به نقل از ویلیام بیمن گزارش می‌کند که شیعیان ملاحظه‌کار برای توجیه مراسم عمرکشان، منظور از عمری که در این مراسم مورد طعن قرار می‌گیرد را عمر بن سعد معرفی کرده‌اند. ویلیام بیمن این توجیه را یک «عذرخواهی ظریف» تعبیر می‌کند. از دیدگاه فقه شیعه. بر اساس آنچه کفعمی از "مسارالشیعه" نقل
فقه شیعه. بر اساس آنچه کفعمی از "مسارالشیعه" نقل می‌کند، انفاق در این روز پسندیده است و موجب آمرزش خواهد شد. همچنین اطعام، عیادت، پوشیدن لباس نو و گشایش در روزی، از مستحبات این روز عنوان شده است. در کتاب "تحفه فیروزیه"، علاوه بر موارد فوق، غسل و خوشحالی کردن نیز از رسومات این مراسم گزارش شده است. محمدصادق روحانی، از فقیهان شیعه، معتقد است که با وجود واحد بودن روایت احمد بن اسحاق و ضعف سندی آن، اما با وجود قاعده تسامح در ادله سنن، و همین‌طور با توجه به امکان تبعیض در حجیت خبر، می‌توان به اعمال مورد تأکید
تبعیض در حجیت خبر، می‌توان به اعمال مورد تأکید این روایت، عمل کرد. ابن ادریس حلی، فقیه شیعی، پس از گزارش تاریخ قتل عمر بن خطاب در روز بیست و نهم ذی‌الحجة، روزه گرفتن روز بیست و نهم ذی‌الحجه را پرفضیلت و ثواب می‌شمارد. رفع القلم. یکی از مستندات روایی در خصوص این مراسم مذهبی، روایت رفع القلم است. این روایت در کتاب "المحتضر" حسن بن سلیمان حلی —از عالمان شیعه قرن هشتم ه‍. ق— آمده است و مجلسی آن را از "زوائد الفوائد" منسوب به فرزند سید بن طاووس گزارش می‌کند. این روایت در کتاب "مصباح الانوار" هاشم بن محمد از
این روایت در کتاب "مصباح الانوار" هاشم بن محمد از دانشمندان قرن ششم ه‍.ق نیز گزارش شده است. در بخشی از این روایت آمده است: «ان یرفعوا القلم عن الخلق کلهم ثلاثه ایام من ذلک الیوم و لا اکتب علیهم شیئا من خطایاهم». مفاد کلی روایت بیانگر واقعه‌ایست که طی آن دو راوی در روز نهم ربیع‌الاول به منزل اسحاق بن احمد از وکیلان امامان شیعه وارد می‌شوند و او را مشغول به اعمال عید می‌بینند و پس از پرس و جو، داستان احمد بن اسحاق با علی النقی —امام دهم شیعیان دوازده‌امامی— را می‌شنوند که بر اساس آن محمد النقی فضایلی را برای
می‌شنوند که بر اساس آن محمد النقی فضایلی را برای روز نهم ربیع‌الاول برمی‌شمرد. از جهت سندی و دلالی، نقدهایی بر روایت رُفِعَ القلم روایت وارد شده است. نبود سلسله اسناد و روایان در گزارش‌هایی که روایت را نقل کرده‌اند و همین‌طور عدم گزارش روایت در منابع دست اول روایی از مشکلات سندی روایت است. به گزارش کاشانی، این روایت از حیث دلالی نیز با آیات قرآن در تنافی است و تجویز به گناه می‌کند. در همین خصوص محمدصادق روحانی، گزارش می‌کند که به دلیل ضعف سند، اصحاب از این روایت صرف نظر کرده‌اند. مکارم شیرازی از فقهای
این روایت صرف نظر کرده‌اند. مکارم شیرازی از فقهای شیعه، این روایت را از جهت سند و دلالت دچار مشکل می‌داند. جواد تبریزی دیگر مرجع تقلید شیعه نیز روایت رفع القلم را بی‌اعتبار می‌داند. از مشکلاتی که برای ضعف سندی و شکلی حدیث گزارش شده است می‌توان به ثبت نشدن حدیث در منابع اولیه و مجهول بودن دو راوی حدیث اشاره کرد. تعارض معنای حدیث با اصول اعتقادی و مخالفت آن با قوانین و سنن الهی در باور شیعه و همین‌طور عدم تقیید حکم رفع‌القلم در روایت به شیعیان یا نهم ربیع از مشکلات محتوایی و دلالی حدیث برشمرده شده است.
از مشکلات محتوایی و دلالی حدیث برشمرده شده است. دیدگاه‌ها. موافقان مراسم عمرکشان، با استناد به اهمیت تبری در فرهنگ شیعه، دلایلی را در تأیید محتوایی این جشن مطرح کرده‌اند. بر اساس این باور، لعن و سب دشمنان اهل بیت پیامبر، نه تنها منافاتی با دین و مذهب ندارد، بلکه از شعائر مذهبی نیز محسوب می‌شود. موافقان همچنین به هم‌سویی شیعیان با امامان خویش در شادی و غم اشاره می‌کنند و بر این باورند که در روز نهم ربیع، به جهت شادی اهل بیت، باید ابراز شادی و سرور کرد. حجت کشفی، از سیاستمداران معاصر ایرانی، عمرکشان را نوعی
از سیاستمداران معاصر ایرانی، عمرکشان را نوعی عبادت معرفی می‌کند که برای اجرای این مراسم، نیاز به شجاعت، فراست، کیاست، فصاحت، بلاغت، سیاست و لطافت طبع و جان است. او دلیل انکار فضیلت این عید از جانب برخی از بزرگان را «مطامع دنیوی و حطام بی‌ارزش فانی» عنوان می‌کند. محمدصادق روحانی، از فقیهان شیعه، روز فرحةالزهرا را روز مرگ عمر بن خطاب می‌داند و آن روز را عید بزرگی در نزد شیعه امامیه قلمداد می‌کند. به اعتقاد کاشانی و بر طبق آنچه از ابوالادیان گزارش شده است، پس از مرگ حسن عسکری، مردم برای تسلیت مرگ برادر و
پس از مرگ حسن عسکری، مردم برای تسلیت مرگ برادر و تهنیت به امامت، نزد جعفر بن علی رفتند و این ماجرا بیانگر رسم امامیه در تهنیت آغاز امامت تلقی شده است. از همین رو و با توجه به گزارش منابع در خصوص تاریخ درگذشت حسن عسکری در روز هشتم ربیع‌الاول سال ۲۶۰ ه‍. ق، تاریخ آغاز امامت حجت بن الحسن، مورد توجه شیعیان قرار گرفته است. با این وجود در تاریخ درگذشت حسن عسکری نیز اختلاف‌هایی گزارش شده است. در همین خصوص، سید بن طاووس پس از گزارش درگذشت حسن عسکری، علت بزرگداشت روز نهم ربیع‌الاول را، آغاز امامت حجت بن الحسن
روز نهم ربیع‌الاول را، آغاز امامت حجت بن الحسن احتمال می‌دهد. مخالفان برگزاری مراسم عمرکشان، به مسئله ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی پرداخته‌اند و این مراسم را مخالف سیاست‌های وحدت محور شیعه و سنی می‌دانند. مخالفان مراسم عمرکشان، به استناد برخی از آیات قرآن، سب و توهین به عقائد دیگران را حرام و ممنوع می‌دانند. مخالفان بر این باورند که توهین‌های متقابل اهل سنت در مواجهه با توهین‌های صورت گرفته از جانب برخی شیعیان نسبت به خلفای سه‌گانه، سبب شده است تا شیعیان از جانب برخی فرقه‌های سنی مذهب، تکفیر شوند. مخالفان
جانب برخی فرقه‌های سنی مذهب، تکفیر شوند. مخالفان همچنین به روایاتی از منابع شیعه استناد می‌کنند که از لعن علنی دشمنان اهل بیت، نهی کرده‌اند. مخالفان همچنین بر ضعف روایت رفع القلم تأکید داشته و معتقدند این روایت از حیث سندی و محتوایی دچار مشکل است و استناد به آن برای تقویت قول نهم ربیع بودن کشته شدن عمر بن خطاب، صحیح نمی‌باشد. علی خامنه‌ای از فقیهان شیعه و رهبر جمهوری اسلامی ایران، با اشاره به مراسم عیدالزهرا؛ انتشار برخی از فیلم‌های تحریک‌آمیز از این مراسمات را، مانع انتشار انقلاب اسلامی در کشورهای منطقه
را، مانع انتشار انقلاب اسلامی در کشورهای منطقه دانسته است. او با توجه به نیت مسببان این مراسم که شاد کردن فاطمه زهرا عنوان شده است، این کار را سبب شادی دشمنان فاطمه زهرا می‌داند. برخی از فقهای شیعه، نسبت به هرگونه اعمال اخلاف‌افکنانه میان فرقه‌های اسلامی، انتقادهایی را مطرح کرده‌اند که شامل مراسم عمرکشان نیز می‌شود. از این میان می‌توان به روح‌الله خمینی، فاضل لنکرانی، بهجت، تبریزی، وحید خراسانی، موسوی اردبیلی، مصباح یزدی و نوری همدانی اشاره کرد. اختلاف‌ها در تاریخ مرگ عمر. با وجود آنکه در منابع شیعه، عمر
در تاریخ مرگ عمر. با وجود آنکه در منابع شیعه، عمر بن خطاب به جهت اقداماتش نسبت به خاندان اهل بیت پیامبر اسلام، همواره مورد طعن بوده است و قاتل او مورد مدح و تمجید منابع شیعی قرار گرفته است اما منابع در تاریخِ درگذشت او دچار اختلاف‌اند. بیشتر مورخان شیعه و سنی، تاریخ مرگ عمر بن خطاب را بیست و ششم تا بیست و نهم ذی‌الحجه گزارش کرده‌اند. از این میان می‌توان به ابن سعد، یعقوبی، خلیفه بن خیاط، مسعودی، طبری، ابن اعثم و بلاذری اشاره کرد. ابن ادریس حلی از دانشمندان قرن ششم ه‍. ق، معتقد است که تاریخ مورد اجماع
قرن ششم ه‍. ق، معتقد است که تاریخ مورد اجماع مورخان در خصوص مرگ عمر بن خطاب، تاریخ بیست و ششم ذی‌الحجه است. او نظری که تاریخ مرگ عمر را نهم ربیع عنوان می‌کند، اشتباه می‌داند. طبری روز مرگ عمر بن خطاب را به نقل از مسعود بن مخرمه، سه روز مانده از ذی‌الحجة سال بیست و سوم ه‍.ق می‌داند از میان دانشمندان شیعه، رضی‌الدین حلی، علامه حلی، سید بن طاووس و ابراهیم کفعمی نیز در آثارشان، به تحقق ترور عمر بن خطاب در ذی‌الحجه تصریح کرده‌اند. در دیدگاه مقابل و به گزارش صادقی کاشانی، سخن از مرگ عمر بن خطاب در روز نهم
صادقی کاشانی، سخن از مرگ عمر بن خطاب در روز نهم ربیع‌الاول، از قرن ششم ه‍.ق در منابع وجود داشته است. این دیدگاه در دوران صفویه به شهرت رسید. عبدالجلیل رازی قزوینی در "کتاب النقض"، تاریخ مرگ عمر بن خطاب را روز نهم ربیع‌الاول گزارش می‌کند. مجلسی در جای دیگری از کتاب خویش، با تذکر به اینکه قول به قتل عمر بن خطاب در تاریخ بیست و ششم ذی‌الحجة در منابع امامیه مشهور است، اما کمی بعد، آنچه در روزگار خویش در میان شیعیان مورد شهرت قرار گرفته است را روزی از روزهای ربیع‌الاول گزارش می‌کند که از اعیاد به‌شمار می‌آید.
گزارش می‌کند که از اعیاد به‌شمار می‌آید. قول به کشته‌شدن عمر در نهم ربیع، هرچند با گزارش‌های منابع دیگر در تنافی است اما تا پیش از به سر کار آمدن صفویه، چندان شهرتی نداشت. به گزارش مجلسی، پس از رواج تشیع در دوران صفویه، مراسمی نیز در این روز توسط شیعیان برگزار می‌شد. ممنوعیت و انتقادها. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، برگزاری مراسم عمرکشان از جانب حکومت، ممنوع اعلام شد. حکم ممنوعیت این مراسم از جانب روح‌الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی صادر شد و محتشمی‌پور — وزیر وقت کشور بین سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸ خورشیدی —
وزیر وقت کشور بین سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸ خورشیدی — با برگزاری این مراسم به شدت برخورد کرد. در سال ۱۳۸۷ و در پی تذکر مجمع تقریب مذاهب به مسئولان، ورود افراد به این مقبره ممنوع اعلام شد و این بنا به «پایگاه نیروی انتظامی معاونت اجتماعی و ارشاد» تغییر کاربری داده شد. منبع‌شناسی. از آثار تألیف شده در دوران صفویه با موضوع عمرکشان یا آنچه به آن مربوط می‌شود، دو اثر "عقد الدرر فی بقر بطن عمر" و همین‌طور کتاب "شاخه طوبی" اشاره کرد.
سدهٔ ۷ میلادی یا قرن هفتم میلادی، در تقویم گریگوری به فاصلهٔ سال‌های ۶۰۱ تا ۷۰۰ میلادی گفته می‌شود.
آژانس امنیت اسرائیل (شاباک یا شین بِت) (در عبری: שב"כ)، نام سازمان اطلاعات و امنیت داخلی در کشور اسرائیل است که مسئولیت جمع‌آوری اطلاعات مربوط به داخل مرزهای اسرائیل و مناطق خودمختار فلسطینی و همچنین خنثی‌سازی فعالیت‌های تروریستی را بر عهده دارد. این سازمان در فعالیت‌های خود جنبهٔ سری و مخفیانه کار کردن را رعایت می‌کند. شعار این سازمان «سپر نامرئی» بوده و مقر اصلی این سازمان در واقع در شمال‌غربی تل‌آویو است. این سازمان در کنار موساد و آمان، یکی از سازمان‌های سه‌گانهٔ جامعهٔ اطلاعاتی اسرائیل است. شاباک با
سه‌گانهٔ جامعهٔ اطلاعاتی اسرائیل است. شاباک با اعلام استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به عنوان بخشی از نیروهای دفاعی ارتش شروع به فعالیت کرد. در ابتدا توسط ایسر هارئیل (پدر اطلاعات اسرائیل) اداره می‌شد.بعداً حوزه مسئولیت فعالیت شاباک از ارتش اسرائیل به دفتر نخست‌وزیری منتقل شد. عملیات‌های موفق. انتشار سخنرانی نیکیتا خروشچف. در سال ۱۹۵۶، شاباک متن سخنرانی خروشچف را که به لهستانی ترجمه شده‌بود، به‌دست‌آورد. در این سخنرانی خروشچف به سرزنش استالین می‌پردازد و جنایت او را محکوم می‌کند. این متن سپس با سیا (آژانس
او را محکوم می‌کند. این متن سپس با سیا (آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا) به اشتراک گذاشته‌شد و آمریکایی‌ها هم آن را منتشر کردند. انتشار این سخنرانی تأثیر مهمی روی شوروی داشت. گفته می‌شود که این سخنرانی هرگز محرمانه نبوده و حزب کمونیست و نیکیتا خروشچف به عمد و با هدف تسهیل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آن را انجام داده‌اند. دستگیری یسرائل بار. «یسرائل بار» یک شهروند اسرائیلی متولد اتریش بود که در وزارت دفاع با درجهٔ سرهنگ دوم مشغول به کار بود و برای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جاسوسی می‌کرد. پس از دستگیری، وی به
سوسیالیستی جاسوسی می‌کرد. پس از دستگیری، وی به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در زندان درگذشت. عملیات یاتِد. عملیات یاتِد، یک عملیات فریب در جریان جنگ شش‌روزه بود که منجر به نابودی نیروی هوایی مصر در عرض ۳ ساعت شد. در این عملیات رأفت الهجان که یک مأمور دو جانبهٔ اسرائیلی-مصری بود به منظور فریبِ سرویس اطلاعاتی مصر به آن‌ها القا کرد که اسرائیل با یک حملهٔ زمینی آغازگر جنگ خواهدبود. مصری‌ها فریب این منبع خبری را خوردند و هواپیماهای خود را در آشیانه نگه داشتند و به این ترتیب هواپیماهای مصری تبدیل به یک هدف ساده برای
ترتیب هواپیماهای مصری تبدیل به یک هدف ساده برای نیروی هوایی اسرائیل شدند. این عملیات در کنار عملیات مینسمیت از جمله عملیات‌های فریبِ معروف هستند. ربودن آدولف آیشمن. شاباک، آدولف آیشمن که یکی از سیاستمداران نازی بود و پس از جنگ جهانی دوم در آرژانتین زندگی می‌کرد را به جرم نسل‌کشی یهودیان و نقش داشتن در واقعهٔ هولوکاست ربود. او را نهایتاً در زندانی در رمله اعدام کردند. بحران‌ها. بحران اتوبوس ۳۰۰. در سال ۱۹۸۴ چهار عرب مسلح در داخل یک اتوبوس به گروگان‌گیری پرداختند. طی مداخلهٔ شین بت و در طول درگیری دو تن از
طی مداخلهٔ شین بت و در طول درگیری دو تن از گروگان‌گیران جان سپردند و دو گروگان‌گیر دیگر پس از دستگیری و در طول بازداشت توسط شاباک، کشته شدند. این اتفاق منجر به استعفای آوراهام شالوم شد. جایگاه سازمانی. طبق اظهارات باراک بن زور (معاون سابق رئیس شاباک) بودجهٔ شاباک از سال ۱۹۵۶، زیر نظر کِنِست قرار دارد ولی از سال ۲۰۰۲، این سازمان زیر نظارت ، قرار گرفت تا اطمینان حاصل شود که این سازمان در حیطهٔ قانون فعالیت می‌کند. به علاوه کابینهٔ سیاسی-امنیتی به‌طور مستقیم از رئیس شاباک گزارش می‌گیرد. همین‌طور کمیتهٔ حقوقی
رئیس شاباک گزارش می‌گیرد. همین‌طور کمیتهٔ حقوقی قانون اساسی و عدالت نیز بر این سازمان نظارت دارد. طبق قانون، فعالیت‌های این سازمان با تأیید صورت می‌گیرد و هر فرد بازداشتی توسط این سازمان، حق دارد تا از این سازمان شکایت کند. شاباک در فرهنگ عامه. در سال ۲۰۱۲ شش رئیس اسبق شاباک در یک فیلم مستند به نام دروازه‌بانان (به عبری:שומרי הסף) حضور یافتند و دربارهٔ رویدادهای به وجود آمده در دوران ریاست خود صحبت کردند.
در نظریه اطلاعات، آنتروپی (به انگلیسی: Entropy) یا اِنتروپی، معیاری عددی برای اندازه‌ گرفتن اطلاعات، یا تصادفی‌ بودن یک متغیر تصادفی است. به بیان دقیق‌تر، آنتروپی یک متغیر تصادفی، متوسط اطلاعات آن است. با داشتن یک متغیر تصادفی گسسته formula_1، که مقادیری از الفبای formula_2 می‌گیرد و از توزیع formula_3 پیروی می‌کند، آنتروپی برای آن به صورت زیر تعریف می‌شود: formula_4 هرچه آنتروپی یک متغیر تصادفی بیشتر باشد، ابهام ما درباره آن بیشتر است؛ به این معنی که پس از مشاهده‌ی آن، اطلاعات به‌دست‌آمده از آن بیشتر خواهد
آن، اطلاعات به‌دست‌آمده از آن بیشتر خواهد بود. آنتروپی یک منبع اطلاعات، حد پایین نرخ بهترین فشرده‌سازی بی‌اتلاف داده‌های آن منبع است. اطلاعات حاصل از مشاهده یک رویداد تصادفی، برابر با منفی لگاریتم احتمال رخ دادن آن تعریف می‌شود. یک تابع برای اندازه‌ گرفتن اطلاعات یک روی‌داد تصادفی، ویژگی‌هایی دارد: می‌توان نشان داد تنها تابعی که این سه ویژگی را برمی‌آورد، منفی لگاریتم احتمال است. اندازۀ اطلاعات با تابع لگاریتم در پایه‌های مختلف، با هم تنها در یک ضریب ثابت اختلاف دارد. متداول‌ترین پایهٔ لگاریتم در محاسبهٔ
اختلاف دارد. متداول‌ترین پایهٔ لگاریتم در محاسبهٔ اطلاعات ۲ است که اطلاعات را در واحد بیت محاسبه می‌کند. به‌طور کلی در علوم و مهندسی، آنتروپی معیاری برای ابهام یا بی‌نظمی است. کلود شانون در مقالهٔ انقلابی خود با نام «A Mathematical Theory of Communication» در ۱۹۴۸، آنتروپی شانون را معرفی کرد و پایه‌گذار نظریهٔ اطلاعات شد. آنتروپی در نظریهٔ اطلاعات رابطهٔ تنگاتنگی با مفهوم آنتروپی در ترمودینامیک آماری دارد. این قیاس برخاسته از این است که مقادیر متغیر‌های تصادفی، انرژی ریزحالت‌ها را تعیین می‌کنند و برای همین
انرژی ریزحالت‌ها را تعیین می‌کنند و برای همین فرمول گیبز برای آنتروپی به صورت صوری دقیقاً مانند فرمول شانون است. آنتروپی در سایر بخش‌های ریاضی همچون ترکیبیات و یادگیری ماشین نیز دارای اهمیت است. مقدمه. ایدهٔ‌ اصلی نظریه اطلاعات این است که «ارزش اطلاعاتی» منتقل شده از طریق یک پیام به میزان غافلگیر کننده بودن این پیام بستگی دارد. اگر یک رویداد بسیار محتمل رخ بدهد، پیام، اطلاعات بسیار کمی را منتقل می‌کند. در عین حال اگر یک رویداد بسیار غیر محتمل رخ دهد، پیام،‌ اطلاعات آگاه‌کننده‌تری را منتقل می‌کند. برای
اطلاعات آگاه‌کننده‌تری را منتقل می‌کند. برای نمونه، دانش اینکه عددی خاص، عدد برندهٔ یک بخت‌آزمایی نیست، اطلاع بسیار کمی در اختیار ما قرار می‌دهد چرا که هر عدد خاص انتخابی به احتمال زیاد برنده نخواهد شد. ولی دانش اینکه عددی خاص برندهٔ بخت‌آزمایی خواهد بود، ارزش اطلاعاتی زیادی دارد چراکه پیام آن رخداد یک پیامد بسیاد نامحتمل است. محتوای اطلاعاتی یک رویداد formula_5، تابعی است که با کاهش احتمال آن رویداد formula_6 افزایش می‌یابد. هنگامی که formula_6 به یک نزدیک می‌شود، شگفتی رویداد کم است چرا که انتظار رخداد
می‌شود، شگفتی رویداد کم است چرا که انتظار رخداد آن را داریم و هنگامی که formula_6 به صفر نزدیک می‌شود، شگفتی رویداد زیاد است چرا که انتظار رخداد آن رویداد را نداریم. این رابطه توسط رابطهٔ زیر مشروح است: formula_9 که در این رابطه‌ formula_10 یا همان لگاریتم هنگامی که احتمال رویداد برابر با یک است، میزان شگفتی را صفر می‌کند. در اصل، formula_10 تنها تابعی است که این مجموعه از توصیف‌ها را ارضا می‌کند. بنابراین می‌توان میزان اطلاع یا شگفتی رویداد formula_5 برابر است با: formula_13 که برابر با عبارت زیر است:
است با: formula_13 که برابر با عبارت زیر است: formula_14 آنتروپی، مقدار مورد انتظار (میانگین) اطلاعات منتقل شده با تشخیص خروجی یک آزمایش تصادفی را به ما می‌دهد. تعریف. آنتروپی متغیر تصادفی گسستهٔ formula_1 با تابع چگالی احتمال formula_16 را با formula_17 نمایش می‌دهند که این‌گونه تعریف می‌شود: formula_18 در رابطهٔ بالا formula_19 تابع امید ریاضی و formula_20 تابع میزان اطلاعات رویداد است. formula_21 تابعی از یک متغیر تصادفی، و در نتیجه یک متغیر تصادفی است. formula_22 پایهٔ لگاریتم است و آنتروپی را با
است. formula_22 پایهٔ لگاریتم است و آنتروپی را با واحدهای متفاوت به دست می‌دهد. متداول‌ترین formula_22 ،۲، e، و ۱۰ هستند که به ترتیب آنتروپی را در واحدهای بیت و nat و hartley به دست می‌دهد. می‌توان آنتروپی formula_1 را به صورت باز هم نوشت: formula_25 همچنین، formula_26 را صفر تعریف می‌کنیم که با مشاهدهٔ formula_27 نیز سازگار است. آنتروپی متغیر تصادفی formula_1 به شرط formula_29 با توزیع احتمال مشترک formula_30 نیز به صورت زیر تعریف می‌شود: formula_32 میانگین اطلاعات حاصل از مشاهدهٔ formula_1 به شرط اطلاع
اطلاعات حاصل از مشاهدهٔ formula_1 به شرط اطلاع از formula_29 را نشان می‌دهد. نظریه اندازه. آنتروپی را می‌توان به صورت صوری در زبان نظریهٔ اندازه به صورت روبه‌رو تعریف کرد: اگر formula_35 یک فضای احتمالاتی باشد و پیشامد formula_36 را داشته باشیم، مقدار شگفتی formula_37 برابر است با: formula_38 مقدار امید شگفتی formula_37 برابر است با: formula_40 یک افراز almost-formula_41 خانواده‌ای از مجموعه‌ها formula_42 است به گونه‌ای که formula_43 و formula_44 برای هر formula_45متمایز. (این یک سست‌سازی از شروط همیشگی
formula_45متمایز. (این یک سست‌سازی از شروط همیشگی برای افراز است.) آنتروپی formula_46 برابر است با: formula_47 اگر formula_48 یک جبر سیگما بر روی formula_1 باشد، آنتروپی formula_48 برابر است با: formula_51 در نهایت، آنتروپی فضای احتمالاتی برابر است با formula_52، یعنی آنتروپی نسبت به formula_41 همهٔ جبر سیگمای همهٔ زیرمجموعه‌های قابل اندازه‌گیری formula_1. مثال. متغیر تصادفی formula_1، نتیجهٔ پرتاب یک سکه با احتمال شیر formula_56 و خط formula_57 است. هرچقدر formula_56 به formula_59 نزدیکتر باشد، ابهام در
formula_56 به formula_59 نزدیکتر باشد، ابهام در مورد نتیجهٔ پرتاب بیشتر است و به همین ترتیب اطلاع از نتیجهٔ پرتاب به‌طور میانگین، اطلاعات بیشتری دربردارد. در واقع بیش‌ترین آنتروپی برای formula_60 و برابر با ۱ بیت است. &lt;math&gt;\Eta(X) = -\sum_{i=1}^n {\mathrm{P}(x_i) \log_2 \mathrm{P}(x_i)} = -\sum_{i=1}^2
لایو ایرث یا زمین زنده (در انگلیسی: Live Earth) نام مجموعه کنسرت‌های موسیقی‌ای در سرتاسر جهان بود که با هدف اطلاع‌رسانی در مورد خطرات گرم شدن دمای زمین به همت ال گور، معاون سابق رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در طی ۲۴ ساعت و در هشت کشور مختلف جهان برپا شد تا توجه جهانیان را به لزوم مقابله با تغییرات آب و هوایی جلب کند. این کنسرت‌ها در هفتمین روز از هفتمین ماه از هفتمین سال هزاره جدید (۷ ژوئیه سال ۲۰۰۷ میلادی) به نشانه دخیل کردن هر هفت قاره کره زمین (با احتساب قطب شمال و جنوبگان) برگزار شد. در این کنسرت‌ها
قطب شمال و جنوبگان) برگزار شد. در این کنسرت‌ها بیش از یک صد و پنجاه هنرمند طی بیست و چهار ساعت هنرنمایی کردند و به ادعای برگزارکنندگان کنسرت زمین زنده، بیش از دو میلیارد انسان کنسرت‌ها را از شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای به صورت زنده تماشا کردند.
وزارت امور خارجه اسرائیل (در عبری: משרד החוץ)، یکی از وزارتخانه‌های کلیدی کابینه اسرائیل و مسئول سیاست گذاری روابط خارجی اسرائیل با دیگر کشورهای جهان است. اکنون گیدون سعار وزیر امور خارجه اسرائیل است. تاریخ روابط اسرائیل و ایران. پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی، ایران با کشور اسرائیل روابط دوستانه و حسنه‌ای داشت و ایران دومین کشور در منطقه خاورمیانه بود که اسرائیل را به رسمیت شناخت. در آن زمان دو کشور ایران و اسرائیل سفارتخانه‌هایی را در پایتخت دو کشور جهت تحکیم روابط ایجاد کردند
را در پایتخت دو کشور جهت تحکیم روابط ایجاد کردند و روابط دوستانه ایران و اسرائیل تا وقوع انقلاب اسلامی در ایران ادامه داشت. پس از انقلاب، سید روح‌الله خمینی بنیان‌گذار نظام جمهوری اسلامی، اسرائیل را یک «غده سرطانی» نامید و خواهان حذف این کشور از صحنه جهان شد. از آن پس ایران، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد و حتی ارتباطات غیردولتی در امور مانند فرهنگ و ورزش هم میان مردم ایران و اسرائیل قطع شده‌است. گفتنی است بنا بر بخشنامه سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران، ورزشکاران ایرانی که به حکم قرعه در رویدادهای