payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نبود، بلکه بیشتر زنان چاقچور داشتند که با روبنده همراه بود». عده‌ای از کارشناسان و فعالان حقوق زنان، قانون کشف حجاب در ایران را سرآغاز و شروع حضور زنان این کشور در عرصه‌های اجتماعی، پدیداری نسلی تحصیل کرده در میان زنان و حضور آن‌ها در پست‌های مدیریتی می‌دانند. بر پایهٔ گزارشی در کیهان لندن، «تاریخ واقعی آزادی پوشش زنان در عصر رضاشاه پهلوی، فراتر از اعلان رسمی آن توسط پادشاه، در تأسیس مدارس دخترانه، فعالیت‌های اجتماعی زنان نوگرا، حضور بانوان در اجتماع با پوشش‌های مدرن، مقالات نشریات نوگرا، ایجاد کانون‌های
مدرن، مقالات نشریات نوگرا، ایجاد کانون‌های زنانه و مطبوعات زنانه، قرار دارد؛ اعلام رسمی آزادی پوشش زنان -که به غلط «کشف حجاب» نامیده شد- نتیجهٔ کوشش‌ها و افکار آزادیخواهانه و حق هویت مدرن زنان و مردان نوگرای ایران در کنار مدرنیزاسیون ایران و در آستانهٔ پدیداری هویت مدرن ایرانیان قرار داشت». این رسانه همچنین می‌نویسد: «رضاشاه پهلوی در برابر زنان آزاد از حجاب سنتی و بیان خواسته‌های حقوق اجتماعی- اخلاقی، ضمن تأیید و تأکید برخواسته زنان، فرمان آزادی پوشش را اعلام کرد». جمهوری اسلامی. بر پایهٔ گزارشی در دویچه
کرد». جمهوری اسلامی. بر پایهٔ گزارشی در دویچه وله فارسی، خمینی، روی پوشاک ساده برای زنان تأکید داشته است. او در ۱۹۷۹ به یک خبرنگار ایتالیایی اعلام کرد که «زنانی که در انقلاب سهم داشتند، زنانی بودند و هستند که لباس‌های ساده می‌پوشند.» و افزود: «این زنان عشوه‌گر که صورت خود را آرایش می‌کنند و موها، گردن و بدن خود را در خیابان نمایش می‌دهند، در برابر شاه مبارزه نکرده‌اند. آنها هیچ کار خیراندیشانه‌ای انجام نداده‌اند. آنها نمی‌دانند که چگونه بتوانند برای جامعه، یا در عرصه‌های سیاسی و شغلی مفید واقع شوند. دلیل
یا در عرصه‌های سیاسی و شغلی مفید واقع شوند. دلیل آن اینست که با نمایش دادن خود، مردم را ناراحت و منحرف می‌سازند». کم‌کم، چادر در ایران به یک نماد روش زندگی کاملاً ضد غربی تبدیل شد. خمینی در بهار ۱۹۷۹، دربارهٔ چادرپوشی زنان تأکید کرد. در سال ۱۹۸۳ نیز پارلمان جدید ایران تصمیم گرفت که زنان ایرانی که در جاهای همگانی موهایشان پوشانده نیست را با ۷۴ ضربه شلاق به مجازات برساند. از سال ۱۹۹۵ به بعد نیز چنین امکانی وجود داشته است که زنان بی‌حجاب تا ۶۰ روز زندانی شوند. حجاب اجباری در ایران، بخشی از تلاش برای ساخت یک
حجاب اجباری در ایران، بخشی از تلاش برای ساخت یک نظم کاملاً ضد غربی دانسته شده است. در سوی دیگر، حجت‌الاسلام علی ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، به خبرگزاری تسنیم گفت که «در واقع چادر الگوی اسلامی ایرانی برای حجاب بوده و نماد ملی زن‌های ایرانی برای دین‌داری و التزام به حجاب است» و افزود «بیشترین مدافع پوشش چادر در جامعهٔ ما خود خانم‌ها هستند». چادر ملی در دههٔ ۱۳۸۰ در ایران پدیدار گشت و به عنوان یکی از گونهٔ چادرهای آستین‌دار شناخته می‌شود. صدا و سیمای جمهوری اسلامی علاقه‌مند بوده است
صدا و سیمای جمهوری اسلامی علاقه‌مند بوده است که این چادر را در ایران مطرح کند؛ چرایی‌اش نیز ریشه در سیاستی جنسیتی داشته است که می‌پنداشت چادر ساده، دیگر برای زن طبقهٔ میانی که نیاز است بخشی از نیروی کار باشد، مناسب نیست و چنین زنی پوشاکی نیاز دارد که دست‌وپاگیر نبوده و همهٔ بدن او را بپوشند اما جنبش و آزادی کار نیز به همراه داشته باشد؛ پس تغییرهایی در چادر آستین‌دار عربی داده شد و نام پوشاک به دست آمده، شد «چادر ملی». در ژانویه ۲۰۱۸، گزارشی در رسانه‌های درون ایران منتشر شد که از راه ندادن زنان بدون چادر به
ایران منتشر شد که از راه ندادن زنان بدون چادر به بیمارستان‌هایی در ایران می‌گفت. در نمونه‌ای، گفته شد که حتی «بدون چادر نمی‌توانید وارد اورژانس بیمارستان شوید». در نمونه‌ای یکی از بیمارستان‌های بزرگ تهران، در وبگاهش اعلام کرده بود که «در این مجموعه ورود همهٔ خواهران با پوشش چادر بوده … و همچنین آرایش نداشته باشند». یکی از مامورهایی که برای اجرای چادری‌بودن زنان گذاشته شده بود، در این گزارش گفت: «خیلی وقت است که چادر اجباری شده. وقتی زن بدحجابی وارد بیمارستان می‌شود، می‌آیند و به ما تذکر می‌دهند… کسی که
می‌شود، می‌آیند و به ما تذکر می‌دهند… کسی که مریض است باید فکر درمان باشد، نه تیپ‌زدن». وی همچنین اعلام داشت که آرایش بیماران را نیز پیش از ورود پاک می‌کنند. در سال ۲۰۱۸ که هنوز سری جدید اعتراضات زنان ایرانی به حجاب اجباری جریان داشت، تصاویری منتشر گردید که از پیوستن آنچه «دختران چادری» خوانده می‌شد به اعتراضات خبر می‌داد. جدای از مردم، مقام‌های زن نیز دارای مسائلی مشابه بوده‌اند؛ بی‌بی‌سی فارسی در سال ۲۰۱۷ از پروتکل نانوشتهٔ «چادر حجاب اجباری مسئولان» گزارش داده بود. در دوران جمهوری اسلامی تبلیغات
گزارش داده بود. در دوران جمهوری اسلامی تبلیغات تلویزیونی که زنان با چادر را نمایش می‌دادند، ۴۰٪ اضافه‌پخش می‌گرفتند. در کشورهای دیگر. در سال ۲۰۲۱، دیوان عالی اروپا اعلام کرد که کارفرمایان پوشیدن چادر را می‌توانند منع کنند. قاضی‌های مربوطه، ۱۵ جولای ۲۰۲۱، در پی ادعاهایی حقوقی از آلمان، اعلام داشتند که «منع پوشیدن چادر یا روسری می‌تواند قابل توجیه باشد، در صورتی که کارفرما بخواهد در برابر مشتریان خود یک تصویر بی‌طرفانه ارائه کرده یا از اختلافات اجتماعی جلوگیری کند». اسرائیل. در سال ۲۰۱۱، پیدایش ناگهانی گروهی
کند». اسرائیل. در سال ۲۰۱۱، پیدایش ناگهانی گروهی از زنان چادرپوش یهودی در اسرائیل که برایشان لقب «فرقه طالبانی» در نظر گرفته شد، بانی آن شد که دیوان عالی عدالت اسرائیل اینکه «آیا در چارچوب دموکراسی اسرائیل، اقدام افراطی این زنان بنیادگرای یهودی، حق آنان است یا سوء استفاده از دموکراسی» را بررسی کند. حقوقدانان اسرائیلی اعلام کردند که پدر و مادرهایی که دختران‌شان را به بهره‌گیری از این «پوشش عجیب» تشویق می‌کنند «دچار سوءبرداشت از زندگی» هستند. چنین چیزی می‌توانسته است که اساس قانونی برای اقدام ضد این دسته پدر
است که اساس قانونی برای اقدام ضد این دسته پدر و مادرها شود و فرزندان‌شان را نیز به نهادهای آموزشی و تربیتی بفرستد. در این دوران، پوشیدن چیزهایی چون چادر برای مردم این کشور تازگی داشت. در سال ۲۰۱۹، روزنامه جوان (اصولگرای جمهوری اسلامی) با منتشر کردن عکسی که آن را از یک توییتر نقل کرده بود، اعلام کرد: «اینجا نه حوزه علمیه است، نه قم، نه مشهد؛ اینجا کشور جعلی و غصبی اسرائیل است. حجاب و قید و بند را برای خودشان می‌خواهند و بی‌بندوباری را برای دیگران». در آن عکس، چند تن از زنان و دختران که اعلام شد اسرائیلی
عکس، چند تن از زنان و دختران که اعلام شد اسرائیلی هستند، با چادر و مقنعه حضور داشتند. ترکیه. در ترکیه نیز گاه زنان با پوشش چادر سیاه دیده شده‌اند. اقتصاد چادر. بر پایهٔ برخی آمارها در سال ۱۳۹۳، سالانه بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از محصول چادر مشکی، به صورت رسمی وارد ایران می‌شود. در می ۲۰۲۰، اتحادیهٔ پوشاک اعلام کرد که «مافیای واردات چادر مشکی، اجازهٔ خودکفایی نمی‌دهد» و افزوده شد که «برای واردات، تولید و عرضهٔ چادر مشکی از سال‌های قبل یک مافیایی تشکیل شده است که اجازه نمی‌داد کشور در تولید چادر مشکی خودکفا شود
اجازه نمی‌داد کشور در تولید چادر مشکی خودکفا شود و سود آن مافیا در واردات بود». در دسامبر ۲۰۱۹، از وجود «بستهٔ حمایت از تولیدکنندگان چادر مشکی» خبر داده شد و اعلام گردید که واردکنندگان چادر، سود ۴۰۰ تا ۵۰۰ درصدی دارند. در همین زمان، مدیرعامل انجمن تولیدکنندگان محصولات حجاب همچنین گفت که نظارتی بر محصولات حجاب و چادر مشکی در ایران وجود ندارد. وی همچنین گفت که واردات چادر مشکی «انحصاری» است و ۹۰ درصد چادر مشکی ایران از چین، کره و ژاپن وارد می‌شده است. در سال ۲۰۲۱، آیین کلنگ‌زنی بزرگ‌ترین کارخانهٔ چادر مشکی
۲۰۲۱، آیین کلنگ‌زنی بزرگ‌ترین کارخانهٔ چادر مشکی ایران با حضور رئیس ستاد اجرایی فرمان امام در قم، انجام شد. بودجهٔ نخستین اعلامی برای راه‌اندازی این کارخانه، هزار و ۱۳۰ میلیارد تومان بود. اثر بر بهداشت و سلامت. جدای از مشکلات بهداشتی پیش آمده از پوشش دائمی بدن و موی سر در جاهای همگانی، دریافت آفتاب کافی از دیگر موارد مورد توجه این دست حجاب‌ها در رسانه‌ها بوده است. کمبود ویتامین دی در میان زنان ایران بیشتر دیده شده است و حجاب اسلامی از جذب نور خورشید به پوست پیشگیری می‌کند. باوری در میان برخی از پزشکان مبنی
پیشگیری می‌کند. باوری در میان برخی از پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D (ویتامین د) در میان زنان با پوشش چادر وجود دارد. موارد اعلامی از برخی از پزشکان و متخصص‌های دارویی و مشاورهایی که در این زمینه فعالیت داشته‌اند، بر این موضوع متمرکز بوده است که پوشش چادر در میان زنان ایرانی، یکی از مهم‌ترین عامل‌های کمبود ویتامین D در میان‌شان است. اما در ایران، شهاب اولیایی، رژیم‌شناس و متخصص تغذیه، گفت: «حجاب و نوع پوشش تنها عامل کمبود ویتامین D نیست بلکه آلودگی هوا، زاویه تابش نور خورشید، رنگ پوست، محدوده جغرافیایی و
تابش نور خورشید، رنگ پوست، محدوده جغرافیایی و چاقی هم می‌تواند عوامل دیگری برای کمبود ویتامین باشد». اولیایی این باور در میان پزشکان مبنی بر کمبود ویتامین D در میان زنان با پوشش چادر را نادرست دانست. کاربردهای رسمی و تبدیل‌شدن به نماد ایران. در افتتاحیه بازی‌های آسیایی پکن ۱۹۹۰، در رژهٔ رسمی کاروان ایران، زنان ورزشکار ایرانی با چادر سیاه رژه رفتند. ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، در پاسخ به نقدی دربارهٔ پوشاندن چادر به متهمان زن که می‌پنداشت «موجب زیر سؤال رفتن حجاب برتر می‌شود»، گفت: «بنده هم
زیر سؤال رفتن حجاب برتر می‌شود»، گفت: «بنده هم با شما هم‌نظر هستم و معتقدم متهمان زن لزوماً نباید چادر بپوشند». نسرین ستوده، حقوقدان و فعال حقوق بشر، چندین بار به پوشاندن اجباری چادر در ملاقات‌های هفتگی زندانیان، اعتراض داشته است. پیش از این اعتراض‌ها، لاله اسکندری، نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی، گذاشتن چادر بر سر متهم‌های زن در دادگاه‌های ایران را «توهین به چادر» اعلام کرده بود. در سوی دیگر اما شیرین عبادی، حقوقدان و برندهٔ نوبل صلح، اینکه زنان زندانی از «چادر» استفاده کنند را توهین به زنانی دانست که به این
استفاده کنند را توهین به زنانی دانست که به این پوشش، باور ندارند. هاله انواری، هنرمند و نویسنده، در مقاله‌ای که در نشریهٔ نیویورک تایمز نیز انتشار یافت، نوشت: «به (یک) گالری‌دار چند عکس از طرح چادرهایی رنگین نشان داده بودم - می‌خواستم در این تفکر که چادر سیاه را نماد ایران می‌داند، تردید ایجاد کنم و نشان دهم که زنان ایرانی بیش از این تکه پارچه سیاه‌اند. گالری‌دار بی آن که به عکس‌ها توجهی نشان دهد، با خونسردی گفت: عکس‌هایی داری که زنان ایرانی را در فضای خصوصی نشان دهد؟» وی افزود: «از زمانی که حجاب، این نام
نشان دهد؟» وی افزود: «از زمانی که حجاب، این نام عام برای هرگونه پوشش اسلامی، پس از انقلاب ۱۳۵۷ اجباری شد، زنان ایرانی ابزاری شده‌اند برای ارائهٔ بصری این کشور. در آغاز عمر جمهوری اسلامی، آن پوشش سراپا یک پارچه‌ای که چادر نام داشت، به نشان افتخار و به علامت تغییر بنیادی کشور تبدیل شد». در آثار فرهنگی و هنری. در سینما و تلویزیون. بر پایهٔ گزارشی از روزنامهٔ جام جم در تیر ۱۴۰۰، سینمای ایران در نمایش چادری‌های سمپاتیک، چهره‌هایی را ساخته است اما «جای چادری‌های قدرتمند و کنشگر همیشه در سینمای ایران خالی بوده»
قدرتمند و کنشگر همیشه در سینمای ایران خالی بوده» است. از آزاده نامداری، مجری سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان «چهره زیبای چادر ملی» یاد شده است و به گزارش رادیو زمانه، «نامداری خیلی زود نقشی را که ساختار و دستگاه ایدئولوژی صدا و سیما تأیید می‌کرد برای خود برگزید و سعی کرد چهره جدید زن مسلمان و مؤمن موفق باشد - زنی با چادر اما نه هر چادری، چادر ملی… نامداری، زیبایی او و بدنش تا سال‌ها در خدمت دستگاه صدا و سیما بودند که به صورت کارکردگرایانه برنامه‌های تغییر یافته حکومت برای تربیت نیروی کار زن
تغییر یافته حکومت برای تربیت نیروی کار زن کم خطر برای مردسالاری را پیش ببرند». اما در سوی دیگر، این رسانه در ادامه نوشت که نامداری بعدتر سرکش شد و «جای برای ساخت مجدد او به عنوان سوژهٔ مطیع» نبوده است و او نیز با روش خود، با این سیستم مبارزه کرده بود. تشبیه به کلاغ. در سال ۲۰۱۴، علی دهباشی، روزنامه‌نگار، ادب‌پژوه ایرانی و مدیرمسئول مجلهٔ بخارا، به اتهام چاپ یک شعر که از دیدگاه دادستان، در آن زنان چادرپوش به کلاغ تشبیه شده بودند، مجرم شناخته شد. نام شعر «جملگی کلاغ» و سروده‌ای از منصور اوجی، از شاعران معاصر
کلاغ» و سروده‌ای از منصور اوجی، از شاعران معاصر ایران بوده است. یکی از رسانه‌های خبری وابسته به بسیج، ادعای «توهین مجله بخارا به زنان چادری با تشبیه آنان به کلاغ» را کرده بود و بسیج دانشجویی نیز در بیانیه‌ای به منصور اوجی، حمله کرد.
نازنین بنیادی (زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۸۰) بازیگر و کنشگر ایرانی-بریتانیایی است. او در ایران به دنیا آمد و در لندن بزرگ شد و سپس در ایالات متحده به دانشگاه رفت. او بازیگری را پیش گرفت و همراه مادرش عضو کلیسای ساینتولوژی شد که بعدا به ارتباطش با تام کروز انجامید. او در آمریکا نخستین نقش بازیگری‌اش را در درام پزشکی "بیمارستان عمومی" (۲۰۰۹–۲۰۰۷) و اسپین‌آف آن، "بیمارستان عمومی: شیفت شب" (۲۰۰۷) ایفا کرد. از آن هنگام، او در فیلم‌ها و سریال‌هایی حضور یافت و بیشتر بابت بازی در سریال تلویزیونی "آشنایی با مادر" (۲۰۱۱)، سریال
در سریال تلویزیونی "آشنایی با مادر" (۲۰۱۱)، سریال سیاسی-هیجانی "میهن" (۲۰۱۴–۲۰۱۳)، فیلم درام تاریخی "بن هور" (۲۰۱۶)، سریال هیجانی علمی‌تخیلی "همتا" (۲۰۱۸–۲۰۱۷)، فیلم هیجانی اکشن "هتل بمبئی" (۲۰۱۸) و سریال فانتزی "" (۲۰۲۲) شناخته شده‌است. بنیادی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، سخنگوی سازمان عفو بین‌الملل بود و از سال ۲۰۱۵ نیز عضو هیئت مدیره مرکز حقوق بشر در ایران است. او مدتی در شورای همبستگی فعال بود و کنشگری سیاسی بسیاری برای همراه کردن جامعه بین المللی با اعتراضات ایران داشت. زندگی. نازنین بنیادی در تهران زاده شد.
داشت. زندگی. نازنین بنیادی در تهران زاده شد. خانوادهٔ او در بیستمین روز پس از تولّدش به لندن مهاجرت کردند. او تا ۱۹ سالگی در لندن زندگی و سپس به لس آنجلس مهاجرت کرد. او در کودکی رقص باله و نواختن ویولن را آموخت و تجربیاتی هم در اسکیت روی یخ، رقص عربی و غواصی دارد. بنیادی از یک آموزشگاه خصوصی در لندن فارغ‌التحصیل شد. او دارای مدرک تحصیلی لیسانس از دانشگاه کالیفرنیا، ارواین در رشته زیست‌شناسی است و پژوهش‌هایی هم در مورد سرطان داشته‌است که باعث شد برنده جایزه چانگ پی-چون دانشجویان دوره کارشناسی شود. دوران
چانگ پی-چون دانشجویان دوره کارشناسی شود. دوران بازیگری. بنیادی، حرفه خود را در سال ۲۰۰۶ از زیست‌شناسی به بازیگری تغییر داد. نخستین نقش او با عنوان لیلا میر در سریال درام "بیمارستان عمومی" بود. وی در سن کم، هنگامی که در انگلستان بود در تلویزیون بخش کودکان ایفای نقش کرده‌است. او خود در این مورد در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی فارسی گفته‌است: «تنها کار تلویزیونی که کردم در سنین جوانی در لندن و برنامه کودکان بنام «یرلی برث» بود؛ ولی در اصل عشق و علاقه‌ام به فیلم است.» ارتباط با تام کروز و ساینتولوژی. مادر نازنین، عضو
ارتباط با تام کروز و ساینتولوژی. مادر نازنین، عضو کلیسای ساینتولوژی بود. او نیز در میانه دهه ۲۰۰۰ (میلادی) از ۱۷ سالگی خود را وقف کار داوطلبانه برای کلیسای ساینتولوژی کرد. زیرا فکر می‌کرد کلیسا کارهای انسان دوستانه انجام می‌دهد. در سال ۲۰۰۵ به خاطر رکورد فروش کتاب برای کلیسا، از او تقدیر شد. بنا بر فیلم مستند "پاک شدن"، در سال ۲۰۰۴ تام کروز، از اعضای کلیسای ساینتولوژی، پس از قطع رابطه با پنه لوپه کروز از نداشتن دوست‌دختر شکایت می‌کرد. دیوید میسکویج (رهبر کلیسای ساینتولوژی) زنش شلی میسکویج را مسئول
(رهبر کلیسای ساینتولوژی) زنش شلی میسکویج را مسئول برنامه‌ای برای هنرآزمایی و یافتن بازیگران زن کرد که برنامه‌ای برای یافتن جفت جدید کروز بود بدون آن که شرکت‌کنندگان آن از این مسئله مطلع باشند. برگزیده این برنامه بنیادی بود. میسکویج «گریگ ولهیِر» را مأمور کرد تا نازنین را از لحاظ تناسب و مقبولیت در برنامه فشرده یک‌ماهه چک امنیتی، مصاحبه و بازرسی کند. سپس نازنین را از خانواده جدا کرده و به مرکز ستاره‌ها بردند. در آنجا مشکلات خاص نیز حل شدند. از جمله، رابطه عشقی نازنین با دوست‌پسر خود، تامی دیویس، که مدت‌ها
نازنین با دوست‌پسر خود، تامی دیویس، که مدت‌ها با یکدیگر ارتباط داشتند. آن‌ها به نازنین نشان دادند که دوست‌پسر او در جلسه اعتراف گفته که به نازنین خیانت کرده‌است؛ بنابراین رابطه آن‌ها پایان یافت. پس از آن ارتودنسی دندان‌های نازنین را بیرون کشیدند و از فروشگاه بربری بورلی هیز بیست هزار دلار آمریکا برایش لباس خریدند. در گام بعدی، آرایشگر و طراح سبک موی تام کروز موهای نازنین را طبق ذائقه تام کروز رنگ کرد. به نازنین گفته شد که این کارها بخشی از مأموریت بشردوستانه کلیسا هستند؛ زیرا او باید هنگام دیدار با رهبران
کلیسا هستند؛ زیرا او باید هنگام دیدار با رهبران جهان زیبا باشد. نازنین تازه هنگامی که به نیویورک رسید نقش واقعی خود به عنوان معشوقه تام کروز را فهمید. در اواخر سال ۲۰۰۴ آن‌ها زندگی با یکدیگر را آغاز کردند. در آغاز تام کروز بسیار رمانتیک بود. اما در مدت کوتاهی، بسیار خشن و بداخلاق شد. هنگامی که میسکویج به مهمانی آن‌ها رفت نازنین بیمار بود و به حضور مسکویج توجهی نشان نداد. اینکار موجب خشم مسیکویج شد. روز پس از آن کروز با مشت بر میز کوبیده و نازنین را متهم به توهین به رهبر کلیسا کرد. دو هفته بعد در ژانویه
به توهین به رهبر کلیسا کرد. دو هفته بعد در ژانویه ۲۰۰۵ به نازنین اطلاع دادند که رابطه‌اش با تام کروز تمام شده‌است. اعضای ساینتولوژی به خانه بنیادی رفته و همه تصاویر مشترک و نامه‌های او با کروز را با خود بردند. هنگامی که بنیادی از بدرفتاری میسکویج و کروز با دوست ساینتولوژیست خود درد دل کرد او این مسئله را فوراً گزارش داد. برای مجازات، بنیادی را به شستن دستشویی‌ها با مسواک مجبور کردند. لیا رمینی در خاطرات خود نوشته‌است بنیادی اجازه نداشت با کسی صحبت کند و بدون همراهی نماینده‌ای از کلیسا جایی رفت‌وآمد کند چرا
همراهی نماینده‌ای از کلیسا جایی رفت‌وآمد کند چرا که او خائن به کلیسا محسوب می‌شد. کلیسای ساینتولوژی او را مجبور به امضای پیمان‌نامه عدم افشا کرد. اما خودِ کلیسا و وکیل تام کروز این موضوع را رد می‌کنند. ولی پل هگیس این موضوع را تأیید کرد. گفته‌های بنیادی از آنچه بر او در دوران عضویت در ساینتولوژی گذشت از روی اعترافات او به اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) به‌دست آمده‌اند. دیوید میسکویج ادعا می‌کند که هیچگاه در زندگی کروز دخالت نکرده و هرگز برای او دنبال دوست‌دختر نبوده‌است. پس از آن، نازنین، کلیسا را ترک کرد.
نبوده‌است. پس از آن، نازنین، کلیسا را ترک کرد. او هم‌اکنون خود را «مسلمان غیرمتعهد» می‌داند. کنشگری سیاسی. نازنین بنیادی عضو عفو بین‌الملل ایالات متحده آمریکا است. تمرکز او بر حقوق جوانان، حقوق زنان، و زندانیان عقیدتی در ایران است. او در ژوئن ۲۰۲۰ به عنوان یکی از سفیران سازمان عفو بین‌الملل بریتانیا انتخاب شد. نازنین بنیادی در آذر ۱۳۸۹ کارزاری را برای آزادی محمد رسول‌اف و جعفر پناهی به راه انداخت. سینماگران سرشناسی چون پل هگیس، مارتین اسکورسیزی، شان پن، هاروی واینستین، و ران هاوارد از این کارزار حمایت
هاروی واینستین، و ران هاوارد از این کارزار حمایت کردند. در خرداد ۱۳۹۰ او به کارزار آزادی سه آمریکایی دستگیر شده در ایران پیوست. او پس از انتشار بیانیه ۱۴ در ایران که در آن خواستار استعفای علی خامنه‌ای و گذار از نظام جمهوری اسلامی شده بودند، از جمله ۱۴ فعال زنی بود که در خارج از ایران با انتشار نامه‌ای از این زنان پشتیبانی کردند. همزمان با اعتراضات زن زندگی آزادی در ایران، نازنین بنیادی یکی از طرفداران این اعتراض شد. او سعی کرد تا با جلسات مختلف با سران کشورها، توجه بین‌المللی به سمت تحولات و اعتراضات در
توجه بین‌المللی به سمت تحولات و اعتراضات در ایران جلب کند. یکی از اقدامات او در این راستا، شرکت در جلسه غیر رسمی شورای امنیت در آمریکا بود که توسط آمریکا و آلبانی تدارک دیده شده بود. او در این سخنرانی تاکید کرد که حکومت ایران باید از مذهبی به دموکراتیک تغییر یابد. او جلساتی را هم با کاملا هریس «معاون رییس جمهور» آنتونی بلینکن «وزیر امور خارجه» و جیک سالیوان «مشاور امنیت ملی کاخ سفید» داشت. شورای همبستگی. حامد اسماعیلیون برای سومین سالگرد سرنگونی هواپیمای اوکراینی حدود بیست نفر ازجمله او مسیح علی‌نژاد،
اوکراینی حدود بیست نفر ازجمله او مسیح علی‌نژاد، عبدالله مهتدی، رضا مریدی، عطا هودشتیان، نازنین افشین جم، افشین افشین جم و نازنین بنیادی را به دو جلسه دعوت کرد و شورای هبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران را تاسیس کرد. این شورا منشوری را با عنوان منشور مهسا در روز جمعه ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ به امضا رساندند. بنیادی، در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ از شورای همبستگی علیه جمهوری اسلامی ایران خارج شد. او در پیامی از خروج کاملش از این شورا خبر داد و نوشت: «به مانند همیشه برای استقرار حکومتی دموکراتیک و سکولار بر پایه اعلامیه جهانی
حکومتی دموکراتیک و سکولار بر پایه اعلامیه جهانی حقوق بشر در کنار مردم ایران خواهد بود». پیش از او، اسماعیلیون هم از این شورا خارج شده بود. با خروج این دو عضو، تنها شیرین عبادی، عبدالله مهتدی، رضا پهلوی و مسیح علی‌نژاد در این شورا باقی ماندند. بازداشت در فرودگاه هیترو لندن. بنیادی، در سال ۱۴۰۲، دو بار توسط «واحد مبارزه با تروریسم و افسران مرزی» در فرودگاه «هیترو» لندن بازداشت و بازجویی شد. خود او درباره دلیل بازداشتش مطلبی را منتشر نکرده است و فقط به این بازداشت اعتراض خود را نشان داده است. جوایز. نازنین
اعتراض خود را نشان داده است. جوایز. نازنین بنیادی، جایزه «آگاهی‌بخشی» سال ۲۰۲۰ «خانه آزادی» تحت عنوان «قدرت اعتراض» را از آن خود کرد. بنیاد صلح سیدنی، جایزه سالانه سال ۲۰۲۳ میلادی خود را به نازنین بنیادی، بازیگر ایرانی، فعال حقوق بشر و از چهره‌های مخالف جمهوری اسلامی، اعطا کرد. وی همچنین نامزد دریافت جایزه ایمیج به دلیل نقش خود در "بیمارستان عمومی" شده بود.
صدای آمریکا شبکه خبری رادیویی و تلویزیونی ایالات متحده آمریکا است. پیشینه صدای آمریکا به سال ۱۹۴۲ بر می‌گردد. تاریخچه. جنگ سرد. صدای آمریکا در طول جنگ سرد فعالیت‌های خود را افزایش داد. زبان‌ها. در میانه جنگ جهانی دوم VOA روزانه ۱۵ دقیقه پخش رادیویی به زبان انگلیسی داشت. از ۱۹۴۷ پخش برنامه‌ها به زبان روسی برای ارتباط با مردم اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. بخش عربی از ۱۹۵۰ آغاز به کار نمود. همچنین بخش کردی صدای آمریکا از سال ۱۹۹۲ آغاز بکار کرد. این رسانه دارای بخش رادیویی و تلویزیونی به ۲۵ زبان و بخش منحصراً
بخش رادیویی و تلویزیونی به ۲۵ زبان و بخش منحصراً رادیویی به ۴۶ زبان است. بخش انگلیسی ویژه. مخاطبان بخش انگلیسی ویژه مردمی هستند که مهارت متوسط یا کمتر در درک زبان انگلیسی دارند. مجریان اخبار و سایر برنامه‌های این بخش با استفاده از واژگان و دستور زبان ساده‌تر، جملات کوتاه‌تر و بازگویی مطالب با سرعت کمتر امکان بهره‌گیری از این برنامه‌ها را برای افراد بیشتری فراهم می‌کنند. این بخش همچنین می‌تواند برای یادگیری زبان انگلیسی سودمند باشد. برای نمونه بخش مذکور میان زبان‌آموزان چینی بسیار پرطرفدار است و مورد
میان زبان‌آموزان چینی بسیار پرطرفدار است و مورد استفاده بسیاری از آن‌ها قرار می‌گیرد. بخش انگلیسی ویژه از ۱۹۵۹ پخش می‌شود. بخش فارسی. بخش فارسی رادیویی صدای آمریکا از سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹) آغاز به کار کرد. پخش تلویزیونی برنامه‌های فارسی نیز از ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) ممکن شد. توقف فعالیت در دولت ترامپ. در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ دونالد ترامپ دستور کاهش بودجه سازمان مادر صدای آمریکا یعنی سازمان رسانه‌های جهانی ایالات متحده را صادر کرد. روز بعد مایکل آبراموویتز، مدیر وقت صدای آمریکا در شبکه اجتماعی لینکدین اعلام کرد که او به همراه
در شبکه اجتماعی لینکدین اعلام کرد که او به همراه تقریباً همه ۱۳۰۰ نفر پرسنل این رسانه، به مرخصی اجباری فرستاده شده‌اند. آبراموویتز در پست خود نوشت که VOA به اصلاحات سنجیده نیاز دارد و در این زمینه پیشرفت‌هایی حاصل شده است. اما کنار گذاشتن کارکنان به این معنی است که این رسانه دیگر نمی‌تواند مأموریت خود را انجام دهد. ویلیام گالو، رئیس دفتر صدای آمریکا در سئول اعلام کرد که دیگر دسترسی به سیستم‌ها و حساب‌های کاری خودش ندارد و آنها برای او قفل شده‌اند. بر اساس گزارش شنوندگان، برخی از ایستگاه‌های رادیویی محلی
گزارش شنوندگان، برخی از ایستگاه‌های رادیویی محلی VOA پخش اخبار را متوقف کرده و برای پر کردن زمان برنامه‌هایشان، فقط موسیقی پخش می‌کنند. حتی به سردبیران ارشد صدای آمریکا نیز دستور داده شده که فعالیت خود را متوقف کنند. به گفته چندین منبع که به شرط ناشناس ماندن با سی‌ان‌ان صحبت کردند، انتظار می‌رود پوشش خبری جهانی این رسانه کاملاً از کار بیفتد. علاوه بر کارکنانی که به مرخصی فرستاده شدند، برخی از پیمانکارانی که با VOA همکاری می‌کردند، به تحویل کارت‌های شناسایی خود ملزم شدند. برخی دیگر از کارکنان به دفاتر VOA
خود ملزم شدند. برخی دیگر از کارکنان به دفاتر VOA رفتند تا وسایل شخصی خود را جمع‌آوری کنند. زیرا می‌ترسیدند که دیگر اجازه ورود نداشته باشند. در اوایل مارس ۲۰۲۵ سازمان رسانه‌های جهانی ایالات متحده اعلام کرد که می‌خواهد با قطع بودجه، رادیو اروپای آزاد و صدای آمریکا را تعطیل کند. اما در اواخر مارس ۲۰۲۵ این نهاد اعلام کرد از تصمیم خود عقب می‌نشیند. جنجال‌ها. مصاحبه با ملا محمد عمر. بخش انگلیسی صدای آمریکا در اواخر سپتامبر۲۰۰۱ با ملا عمر از رهبران ارشد طالبان گفتگو کرد. مصاحبه با عبدالمالک ریگی. بخش فارسی صدای
کرد. مصاحبه با عبدالمالک ریگی. بخش فارسی صدای آمریکا در اوایل آوریل ۲۰۰۷ با عبدالمالک ریگی رهبر جندالله گفتگو کرد. بینندگان برنامهٔ "میزگردی با شما" که آن شب به وقت ایران به مجریگری بیژن فرهودی روی آنتن رفته بود، در آغاز گفتگویی با منوچهر گنجی (وزیر پیشین آموزش و پرورش ایران و رهبر کنونی سازمان درفش کاویانی) را شاهد بودند. در اواسط برنامه ارتباط تلفنی با ریگی برقرار شد و بیژن فرهودی او را تحت عنوان رهبر جنبش مقاومت مردم ایران (نامی که از چند ماه پیش از آن جندالله خود را با آن می‌خواند) خطاب کرد. گنجی به
جندالله خود را با آن می‌خواند) خطاب کرد. گنجی به شدت از اقدامات خشونت بار سازمان ریگی انتقاد کرد و راه انتقاد از جمهوری اسلامی را نافرمانی مدنی و مبارزه بی خشونت دانست. پس از این مصاحبه انتقادهای بسیاری به صدای آمریکا وارد شد و صدا و سیما با پخش گزارشی دربارهٔ این مصاحبه آن را سند حمایت دولت آمریکا از جندالله خواند. "میزگردی با شما" بعداً جای خود را به "روی خط" داد. خودسوزی در تبت. در مستندی که توسط تلویزیون مرکزی چین منتشر کرد، تصریح کرد که صدای آمریکا تبتی‌ها را به خودسوزی تشویق می‌کند. این مستند ۲۵
تبتی‌ها را به خودسوزی تشویق می‌کند. این مستند ۲۵ دقیقه‌ای مردی تبتی را نشان داد که در بیمارستان به دلیل تلاش برای خودسوزی بستری بود. او برای توضیح دلیل اقدام به آتش‌زدن خود گفت: «من این کار را پس از دیدن صدای آمریکا انجام دادم. عکس‌های کسانی که خودسوزی کردند را دیدم. مانند قهرمانان با آنها رفتار می‌شد.» پیش از این مستند، روزنامه "چاینا دیلی" گزارشی منتشر کرد که صدای آمریکا در حال تأثیرگذاری بر تصمیم تبتی‌ها برای خودسوزی است. این روزنامه با اشاره به یک تبتی ۱۸ ساله که تلاش به خودسوزی کرده بود، نوشت که او
۱۸ ساله که تلاش به خودسوزی کرده بود، نوشت که او خودسوزی‌های گزارش شده توسط VOA را می‌ستود و آنها را به عنوان قهرمان می‌دانست.
هیر روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر در شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. محدوده هیر. از شمال کوه، از جنوب پدل، از مغرب کونه، و از سمت مشرق به هرا محدود می‌گردد. جمعیت. دارای ۲۱۴ نفر (۴۸ خانوار) جمعیت است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است. شغل مردم روستا. شغل اهالی کشاورزی، دامداری، و تجارت است. دارای ۵۰۰اصله نخل دیم و ۱۰۰۰ من زمین زیر کشت دیم دارد. .