payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«"پیش‌کشنده"، "پیش‌برندهٔ " "لشکر"» است. این واژه در زبان‌های پارسی میانه و سغدی هم به معنای «"سردار"، "سرور"، "فرمانده"، "سرهنگ"» به کار می‌رفته‌است. «سرهنگ» در فارسی دری به معنای مطلق «فرمانده و سردار» به کار می‌رفته که در «شاهنامه» فردوسی و «تاریخ بیهقی» آورده شده و در سپاه سامانیان و غزنویان یکی از مناصب لشکری بوده‌است. از این رو، از دیر باز «سرهنگ» را ساخته شده از دو واژه: «سر» ("سردار") + «هنگ» («سپاه، لشکر»&gt; پارسی میانه: hang «نیرو، زور») شمرده‌اند. چنانچه، فرهنگ «غیاث‌اللغات» به نقل از فرهنگ و
چنانچه، فرهنگ «غیاث‌اللغات» به نقل از فرهنگ و واژه‌نامه‌های کهنتر «فرهنگ جهانگیری»، «برهان قاطع»، «فرهنگ رشیدی»، «بحر عجم»، «سرهنگ» را چنین تعریف کرده‌است: «"کوتوال و وجه تسمیه آن که سر به معنی سردار و امیر و هنگ به معنی سپاه"». «فرهنگ آنندراج» نیز در تعریف «"سرهنگ"» آورده‌است: «"سردار و پیشرو لشکر و سپاه، چه هنگ به معنی سپاه نیز آمده"». واژهٔ «سرهنگ» را سال ۱۳۱۴ فرهنگستان زبان ایران با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی ارتش شاهنشاهی ایران به معنای «فرمانده هنگ» جایگزین درجهٔ «کلنل» (از ) کرد. همزمان اصطلاح «هنگ»
درجهٔ «کلنل» (از ) کرد. همزمان اصطلاح «هنگ» نیز با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی، جایگزین اصطلاحات عربی «فوج» و فرانسوی «رژیمان» (از ) شد. پیشینه. سرهنگ همچون مقام نظامی نخستین بار در سپاه هخامنشیان (٥٥٠ - ٣٣٠ تا میلاد) پدید آمده و «هزاره‌بد» () نام داشته و فرمانده هنگ بود که «هزاره» () خوانده می‌شد. هر هزاره از ۱۰ سده () تشکیل می‌شد و هزار سرباز را در بر می‌گرفت. هر هزاره یا هنگ برای خود درفش () داشت. از این رو، هزاره در سپاه اشکانیان (۲۵۰ تا میلاد – ۲۲۴ میلادی)، که سازمان رده‌بندی دهدهی سپاه هخامنشیان را به
که سازمان رده‌بندی دهدهی سپاه هخامنشیان را به کار گرفته بود، «درفش» () نام گرفته و سردار آن «درفش‌سالار» () خوانده می‌شد. در سپاه ساسانیان (٢٢٤ – ٦٥١ میلادی) نیز همین رده‌بندی و نامگذاری به کار می‌رفته، ولی هر درفش از دو وشت () تشکیل می‌شد، که هر کدامی ۵۰۰ سرباز را در بر می‌گرفت. در پی شکست شاهنشاهی ساسانیان از مسلمانان و گسترش اسلام در ایران‌زمین، عرب‌ها برخی از اصطلاحات نظامی ایرانی را وام گرفتند. چنانچه، «عسکر» از laškar، «جند» از gund و «فیج» از payg (پیاده) در پارسی میانه وام گرفته شده‌اند، ولی اصطلاح
در پارسی میانه وام گرفته شده‌اند، ولی اصطلاح «درفش» با اصطلاح عربی «فوج» جایگزین شد. اصطلاح «هنگ» را سال ۱۳۱۴ فرهنگستان زبان ایران با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی ارتش شاهنشاهی ایران، جایگزین اصطلاحات عربی «فوج» و فرانسوی «رژیمان» (از ) کرد. همزمان واژهٔ «سرهنگ» نیز با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی ارتش به معنای «فرمانده هنگ» جایگزین درجهٔ «کلنل» (از ) شد.
سرتیپ درجه‌ای در نیروهای مسلح است، که جایگاهی بالاتر از سرتیپ دوم و پایین‌تر از سرلشکر دارد و معادل درجه دریادار در نیروی دریایی است. واژه‌شناسی. اصطلاح «سرتیپ» از دو واژه ساخته شده‌است: «سر» + «تیپ» درجه «سرتیپ» در سال ۱۳۱۴ در ارتش شاهنشاهی ایران با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی و تصویب فرهنگستان زبان ایران برای «فرمانده تیپ» به کار گرفته شد. ایران. در نیروهای مسلح ایران، درجه سرتیپی در مجموعه‌های نیروی زمینی ارتش، نیروی هوایی ارتش، نیروی پدافند هوایی ارتش، نیروی زمینی سپاه، نیروی هوافضای سپاه و فرماندهی
نیروی زمینی سپاه، نیروی هوافضای سپاه و فرماندهی انتظامی بکار می‌رود. در نیروی دریایی ارتش و نیروی دریایی سپاه نیز از درجه معادل دریادار استفاده می‌شود.
موتورولا یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های چندملیتی آمریکایی در زمینهٔ ساخت سخت‌افزار، ریزپردازنده، تلفن همراه و دیگر وسایل ارتباطی بود که در ژانویه ۲۰۱۱ به دو شرکت «موتورولا سلوشنز» و «موتورولا موبیلیتی» تقسیم شد. این شرکت، به غیر از صنایع مخابراتی، در ساخت پردازنده‌های رایانه‌ای نیز فعالیت داشت. سری ۶۸۰۰۰ (۱۶ بیتی) و، ۶۸۰۲۰، ۶۸۰۳۰ و ۶۸۰۴۰ (۳۲ بیتی) از معروفترین پردازنده‌های تولیدی سیسک (CISC) این شرکت می‌باشند. در دهه ۹۰ میلادی، شرکت موتورولا به همراه آی بی ام و شرکت رایانه‌ای اپل خانواده پردازنده‌های معروف ریسک
رایانه‌ای اپل خانواده پردازنده‌های معروف ریسک (RISC) پاور پی‌سی (PowerPC) را تولید کردند که استفاده از آن‌ها در رایانه‌های مکینتاش تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت. در سال ۲۰۰۴ شرکت بخش تولید پردازنده خود را به شرکت فری اسکیل فروخت و همه فعالیت خود را متوجه صنایع مخابراتی نمود.قابلیت انفجار را دارند. تاریخچه. تاریخ تأسیس شرکت به سال ۱۹۲۸ بر می‌گردد که پاول گالوین در یک کارخانه در ایلینوی شیکاگو سرمایه‌گذاری کرد. نخستین محصول این کارخانه حذف‌کننده باتری بود که به مصرف‌کنندگان اجازه استفاده از جریان برق خانگی را در
اجازه استفاده از جریان برق خانگی را در رادیو می‌داد. این در حالی بود که در مدل‌های قدیمی تر فقط از باتری‌های خارجی (External) استفاده می‌شد. در دهه ۱۹۳۰ شرکت به تولید رادیوهای ماشین با نام تجاری موتورولا پرداخت. به‌طور هم‌زمان بخش‌های رادیوی خانگی و پلیس نیز در شرکت ایجاد شد. در سال ۱۹۴۷ نام کارخانه به موتورولا تغییر یافت. در دهه ۱۹۴۰ شرکت شروع به کارهای دولتی کرد و یک آزمایشگاه تحقیقاتی برای بررسی الکترونیک حالت جامد نیز در شرکت تأسیس شد. در زمان فوت پاول گالوین در سال ۱۹۵۹ شرکت موتورولا در ارتش، فضا و
گالوین در سال ۱۹۵۹ شرکت موتورولا در ارتش، فضا و ارتباطات تجاری پیشرو بود و اولین تأسیسات نیمه هادی توسط شرکت ساخته شد. با ورود Robert W. Galvin پسر پاول گالوین توجه شرکت به الکترونیک مصرفی کاهش یافت و فعالیت شرکت به بازارهای جهانی نیز کشیده شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ فناوری تولید گیرنده‌های تلویزیون رنگی فروخته شد و برای شرکت امکان تمرکز روی بازارهای High tech در زمینه بازرگانی، صنعتی و دولتی فراهم شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ موتورولا به نخستین تهیه‌کننده تلفن‌های سلولی تبدیل شد و در سال ۱۹۹۶ گوشی همراه جیبی
سلولی تبدیل شد و در سال ۱۹۹۶ گوشی همراه جیبی StarTACTM را تولید کرد. رابطه با گوگل. در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۱ یا ۲۷ مرداد ماه سال ۱۳۹۰ شرکت گوگل اعلام کرد که با پرداخت مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار به موتورولا، مالکیت «موتورولا موبیلیتی» را در دست خود می‌گیرد. این خرید به حدی شوک داشت که در ۱۵ اوت ۲۰۱۱ ارزش هر سهم موتورولا ۶۳٪ افزایش نسبت به ۱۲ اگوست، پیدا کرد و به ۳۹٫۲۰ دلار برای هر سهم در بورس نیویورک افزایش یافت. شرکت گوگل تمام این سهم‌ها را خرید که در کل مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار ارزش پایانی پیدا کرد. فروش موتورولا
میلیارد دلار ارزش پایانی پیدا کرد. فروش موتورولا به لنوو. گوگل در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴ رسماً اعلام کرد موتورولا را با قیمت ۲٫۹۱ میلیارد دلار به شرکت لنوو فروخت. بنابر این معامله، همه فناوری‌های موتورولا به لنوو واگذار شده‌است. لازم است ذکر شود که گوگل، مالکیت خود روی پتنت‌ها را حفظ کرده‌است و تنها مجوز استفاده شراکتی از برخی از آن‌ها را به لنوو داده‌است. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۴، لنوو رسماً مالک موتورولا شد.
کشور مراکش از سال ۲۰۱۵ میلادی به ۱۲ منطقه ("جهة") تقسیم شده است: هر یک از استان‌های این کشور به چندین شهرستان ("عمالة") و بخش‌های ("إقلیم") گوناگون تقسیم شده‌اند.
اِنزال یا برون‌ریزش در مردان، به خروج مایع نرینه (منی) به صورت جهنده از آلت مردی گفته می‌شود. این عمل به صورت واکنش بمباران پیام‌های عصبی از اعصاب آلت تناسلی است. فرد در این حالت احساس لذت شدیدی می‌کند، و چند لحظه بعد بی‌حال و سست می‌گردد. این حال معمولاً هنگام آمیزش جنسی یا خودارضایی رخ می‌دهد. البته این حالت ممکن است در مردان در خواب نیز رخ دهد که به آن گسیل شبگاهی گفته می‌شود. سرعت بیرون ریختن منی در مردان تا ۴۵ کیلومتر بر ساعت (۱۲٫۵ متر بر ثانیه) است، و منی می‌تواند تا مسافت ۲٫۴ متر به جلو بیرون پاشیده
منی می‌تواند تا مسافت ۲٫۴ متر به جلو بیرون پاشیده شود. آلت تناسلی مردانه که در حالت عادی شل و کوتاه بوده با تحریک شدن به حالت سفت و دراز در می‌آید که به این حالت نعوظ یا شق یا راست شدن می‌گویند. در این حالت اگر آلت تناسلی تحریک شود آب منی با فشار و به صورت منقطع به بیرون پاشیده می‌شود. آب منی سفید یا شیری رنگ بوده و حالت لزج و چسبنده دارد. بعد از انزال پس از ۲ تا ۳ دقیقه دوباره آلت تناسلی به حالت شل بر می‌گردد. مایع منی جزو مایعاتی از بدن است که می‌تواند ویروس HIV و هپاتیت را انتقال دهد. مراحل. تحریک. علت
HIV و هپاتیت را انتقال دهد. مراحل. تحریک. علت معمول برای بیرون ریختن منی، برانگیختگی جنسی مردان است که منجر به نعوظ آلت تناسلی می‌شود، هرچند که برانگیختگی و نعوظ، به تنهایی منجر به انزال نمی‌شود. تحریک جنسی آلت تناسلی در هنگام خودارضایی یا فعالیت جنسی واژینال، مقعدی، دهانی یا بدون دخول ممکن است محرک مورد نیاز برای یک مرد برای رسیدن به ارگاسم و انزال باشد. با توجه به زمان تأخیر در انزال اندرواژنی، مردان به‌طور معمول ۵–۷ دقیقه پس از شروع سکس واژنی با در نظر گرفتن تمایلات‌شان و پارتنرهایشان به ارگاسم می‌رسند،
تمایلات‌شان و پارتنرهایشان به ارگاسم می‌رسند، ولی ۱۰ دقیقه نیز یک مدت زمان در انزال درون‌واژنی است. تحریک بلندمدت چه با عشق‌بازی (بوسیدن، پت کردن و تحریک مستقیم نواحی شهوت‌خیز پیش از دخول حین سکس) یا نوازش (در هنگام خودارضایی) منجر به ایجاد مقدار کافی برانگیختگی و تولید مایع پیشا-انزال می‌شود. در حالی که گمان می‌رود وجود اسپرم در مایع پیش از انزال بسیار کم‌یاب است، اسپرم ناشی از انزال قبل، هنوز هم در پیشاب‌راه هست، که ممکن است توسط مایع پیش از انزال برداشته شود. افزون بر این، عوامل عفونی (از جمله HIV) اغلب
شود. افزون بر این، عوامل عفونی (از جمله HIV) اغلب می‌تواند در پیش انزال باشند. انزال زودرس وضعیتی است که انزال قبل از زمان مطلوب اتفاق بیفتد. همچنین اگر مرد ناتوان در انزال به موقع پس از تحریک جنسی درازمدت باشد، علی‌رغم تمایل خود برای انجام این کار، آن را انزال دیررس یا آنورگاسمی می‌نامند. یک ارگاسم که همراه با انزال نیست، ارگاسم خشک شناخته می‌شود. هنگامی که یک مرد به مرحله کافی تحریک رسیده‌است، ارگاسم و بیرون‌ریختن شروع می‌شود. در آن نقطه، تحت کنترل سیستم عصبی سمپاتیک، منی دارای اسپرم فرآوری می‌شود. مایع
عصبی سمپاتیک، منی دارای اسپرم فرآوری می‌شود. مایع منی با انقباض و کشش‌های ریتمیک از پیشاب‌راه بیرون ریخته می‌شود. این انقباض‌های ریتمیک بخشی از ارگاسم مردان است. آن‌ها توسط ماهیچه‌های پیازی‌اسفنجی و ماهیچه بالابرنده پروستات زیر کنترل یک بازتاب نخاعی در سطح عصب‌های نخاعی S2-4 با عصب زهاری ساخته می‌شوند. ارگاسم در مردان معمولاً چند ثانیه طول می‌کشد.
چرخهٔ قاعدگی یا چرخهٔ ماهینگی مجموعه‌ای از تغییرات طبیعی در تولید هورمون و ساختارهای رحم و تخمدان‌های دستگاه تولیدمثل در زنان است که بارداری را امکان‌پذیر می‌سازد. «چرخهٔ تخمدانی» تشکیل اووسیت و ترشح دوره‌ای استروژن و پروژسترون را کنترل می‌کند و «چرخهٔ رحمی» در آماده‌سازی و نگهداری پوشش داخلی رحم برای دریافت سلول تخم و لانه‌گزینی جنین نقش دارد. این چرخه‌ها همزمان و هماهنگ بوده و معمولاً بین ۲۱ تا ۳۵ روز در زنان بالغ (با متوسط ۲۸ روز) به درازا می‌کشند و حدود ۳۰ تا ۴۵ سال ادامه می‌یابند. هورمون‌ها، چرخه‌های
۳۰ تا ۴۵ سال ادامه می‌یابند. هورمون‌ها، چرخه‌های قاعدگی را ایجاد می‌کنند. افزایش و کاهش دوره‌ای هورمون محرک فولیکولی موجب تولید و رشد سلول‌های فولیکولی و اووسیت‌ها (سلول‌های جنسی نابالغ) می‌شود. هورمون استروژن نیز پوشش داخلی رحم (آندومتر) را ضخیم نموده تا در صورت لقاح، رویان را در خود جای دهد و تسهیل خون‌رسانی به این پوشش ضخیم شده، مواد مغذی را برای جنینی که با موفقیت لانه‌گزینی شده است فراهم می‌کند. اگر لانه‌گزینی رخ ندهد، پوشش داخلی از میان رفته و خون‌ریزی آغاز می‌شود. قاعدگی که با کاهش سطح استروژن و
آغاز می‌شود. قاعدگی که با کاهش سطح استروژن و پروژسترون ایجاد می‌گردد (در اصطلاح رایج «پریود»)، تخریب دوره‌ای آندومتر را به همراه دارد و نشانه‌ای از عدم بارداری است. هر چرخه بر اساس رویدادهای تخمدان (چرخه تخمدان) یا رحم (چرخه رحم) به فازهای گوناگونی تقسیم می‌شود. چرخهٔ تخمدان از فاز فولیکولی، تخمک‌گذاری و فاز لوتئال تشکیل شده و چرخهٔ رحم نیز شامل قاعدگی، فاز تکثیری و ترشحی است. نخستین روزِ چرخه قاعدگی، آغاز فرایند قاعدگی است که حدود پنج روز به طول می‌انجامد، سپس آندومتر مجدداً ضخیم شده (فاز تکثیری) و با
سپس آندومتر مجدداً ضخیم شده (فاز تکثیری) و با ثبات آندومتر، فاز ترشحی که معمولاً لانه‌گزینی در آن اتفاق می‌افتد آغاز می‌شود. چرخهٔ تخمدان با رشد و تولید فولیکول‌ها شروع و در حدود روز چهاردهم، با تخمک‌گذاریِ معمولاً یک اووسیت، به فاز دوم خود می‌رود. فاز لوتئال که با فاز ترشحی رحم همزمان است، با تشکیل جسم زرد همراه بوده و در صورت عدم بارداری، قاعدگی را ممکن می‌سازد. منارک (شروع اولین قاعدگی) معمولاً در حدود سن دوازده سالگی رخ می‌دهد. چرخه قاعدگی در برخی از زنان با سندرم پیشاقاعدگی (PMS) همراه است که علائمی
با سندرم پیشاقاعدگی (PMS) همراه است که علائمی همچون درد در پستان‌ها و خستگی دارد. علائم شدیدتری که بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد به عنوان اختلال ناخوشی پیشاقاعدگی طبقه‌بندی می‌شوند و ۳ تا ۸ درصد از زنان آن را تجربه می‌کنند. در چند روز نخست قاعدگی، برخی از زنان دچار درد پریود می‌شوند که گاهی از شکم به پشت و بالای ران‌ها گسترش یابد. چرخهٔ قاعدگی را می‌توان با داروهای ضدبارداری هورمونی تغییر داد. چرخه‌ها و مراحل. چرخه قاعدگی شامل چرخه تخمدان و چرخه رحم است. چرخهٔ تخمدان، تغییرات صورت گرفته در فولیکول‌های
چرخهٔ تخمدان، تغییرات صورت گرفته در فولیکول‌های تخمدان و چرخهٔ رحم، تغییرات صورت گرفته در پوشش آندومتر رحم را توصیف می‌کند. هر دو چرخه به فازهای مختلفی تقسیم می‌شوند. چرخه تخمدانی شامل فازهای فولیکولی، تخمک‌گذاری، لوتئال و چرخه رحمی شامل قاعدگی، فاز تکثیری و ترشحی است. چرخه قاعدگی توسط هیپوتالاموس و هیپوفیز پیشین کنترل می‌شود. هیپوتالاموس هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) ترشح می‌کند که باعث تحریک هیپوفیز پیشین برای ترشح هورمون محرک فولیکولی (FSH) و هورمون لوتئینی (LH) می‌شود. قبل از بلوغ، GnRH در
هورمون لوتئینی (LH) می‌شود. قبل از بلوغ، GnRH در مقادیر کم و با سرعت ثابت آزاد می‌گردد؛ پس از بلوغ، مقدار آن افزایش یافته و بسته به تواتر و میزان پیام‌های عصبی هیپوتالاموس، مقدار تولید FSH و LH توسط هیپوفیز تعیین می‌شود. طول هر چرخه قاعدگی متفاوت بوده اما به‌طور متوسط هر ۲۸ روز، از روز اول یک قاعدگی تا روز اول قاعدگی بعدی، رخ می‌دهد. این چرخه اغلب در آغاز و پایانِ دوران باروریِ زن چندان منظم نیست. با آغاز بلوغ، بدن کودک، توانایی تولید سلول‌های زایا و امکان تولیدمثل را می‌یابد. نخستین چرخه قاعدگی (منارک)
تولیدمثل را می‌یابد. نخستین چرخه قاعدگی (منارک) حوالی ۱۲ سالگی رخ می‌دهد و حدود ۳۰–۴۵ سال پس از آن ادامه می‌یابد. چرخه‌های قاعدگی با یائسگی، که معمولاً بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می‌دهد، به پایان می‌رسند. چرخه تخمدان. مابین قاعدگی و یائسگی، تخمدان‌های انسان در طول چرخه قاعدگی ماهانه، به‌طور منظم فازهای لوتئال و فولیکولی را ایجاد می‌کنند. با افزایش تدریجی مقدار استروژن در فاز فولیکولی، خونرَوی متوقف و پوشش رحم ضخیم می‌گردد. فعل و انفعالات پیچیده هورمون‌ها رشد فولیکول‌های تخمدان را در پی دارد. پس از چند روز، یکی
تخمدان را در پی دارد. پس از چند روز، یکی از فولیکول‌ها که از بقیه رشد بیشتری داشته است، باقی مانده و فولیکول‌های کوچک‌تر از بین می‌روند. تقریباً در میانهٔ چرخه، حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت پس از افزایش ناگهانی هورمون لوتئینی (LH), در رویدادی به نام تخمک‌گذاری، فولیکولِ غالب یک اووسیت به درون لوله رحم آزاد می‌کند. پس از تخمک‌گذاری، اووسیت به مدت ۲۴ ساعت یا کمتر بدون لقاح به بقای خود ادامه می‌دهد، باقی‌ماندهٔ فولیکول غالب در تخمدان به جسم زرد تبدیل می‌شود و وظیفه اصلی تولید مقادیر زیادی هورمون پروژسترون را بر عهده
تولید مقادیر زیادی هورمون پروژسترون را بر عهده می‌گیرد. تحت تأثیر پروژسترون، پوشش رحم تغییر می‌کند تا برای لانه گزینی احتمالی رویان و ایجاد بارداری آماده شود. ضخامت آندومتر در پاسخ به سطوح فزاینده استروژن که توسط فولیکول‌های تخمدانی به‌درون خون ترشح می‌گردد، همچنان افزایش می‌یابد. حداکثر سطح استروژن در حدود روز سیزدهمِ چرخه و همزمان با تخمک‌گذاری به ثبت می‌رسد. اگر لانه‌گزینی در عرض حدود دو هفته اتفاق نیفتد، جسم زرد به جسم سفید (آلبیکَنس) تبدیل می‌شود که هورمون تولید نمی‌کند و باعث افت شدید سطح پروژسترون و
تولید نمی‌کند و باعث افت شدید سطح پروژسترون و استروژن می‌گردد. در اثر این کاهش، پوشش داخلی رحم به مرور زمان تخریب می‌شود، به گونه‌ای که در کمترین ضخامت آن، سطح هورمون استروژن نیز در کمترین میزانِ خود قرار دارد. جسم سفید تا انتهای چرخه قبلی و آغاز چرخه جدید به‌طور کامل از بین می‌رود. در یک چرخه قاعدگی، چرخه‌های تخمدان و رحم همزمان و هماهنگ هستند و بین ۲۱ تا ۳۵ روز با میانگین جمعیتی ۲۷ تا ۲۹ روز رخ می‌دهند. اگرچه میانگین طول دوره قاعدگی انسان به صورت گام‌های ماهیانه است، اما بین این دو رابطه علت و معلولی
ماهیانه است، اما بین این دو رابطه علت و معلولی وجود ندارد. فاز فولیکولی. تخمدان‌ها حاوی تعداد محدودی اووگونی، سلول‌های گرانولوزا و سلول‌های تِکا هستند که با هم فولیکول‌های بدوی یا نیایی را تشکیل می‌دهند. تا هفته ۲۰ بارداری حدود ۷ میلیون اووسیت در هر تخمدان جنینِ دختر تشکیل می‌شود. این رقم در زمان تولد به حدود ۲ میلیون کاهش می‌یابد و تا اولین دوره قاعدگی به ۳۰۰۰۰۰ اووسیت می‌رسد. پس از قاعدگی به‌طور معمول هر ماه، یک اووسیت بالغ در طی تخمک‌گذاری آزاد می‌شود. با شروع بلوغ، این اووسیت‌های مستقل از چرخه قاعدگی
با شروع بلوغ، این اووسیت‌های مستقل از چرخه قاعدگی به صورت فولیکول‌های اولیه در می‌آیند. فرایند رشدی اووسیت، از زمان تقسیم اووگونی تا تخمک‌گذاری، اووژنز نامیده می‌شود که در پایان آن تنها یک اووسیت از تقسیمات سلولی باقی می‌ماند تا لقاح را صورت دهد. سلول‌های دیگر که توانایی باوری ندارند به شکل اجسام قطبی دور ریخته می‌شوند. فاز فولیکولی نخستین قسمت از چرخه تخمدان است و با تشکیل فولیکول بالغ (گرآف) به پایان می‌رسد. نخستین میوزِ اووسیت تا زمانی که فولیکول غالب تشکیل نشود همچنان ناقص می‌ماند. در طی این مرحله
تشکیل نشود همچنان ناقص می‌ماند. در طی این مرحله معمولاً فقط یک فولیکول تخمدانی به‌طور کامل بالغ و و آمادهٔ تخمک‌گذاری می‌شود. فاز فولیکولی با افزایش سن به‌طور قابل توجهی کوتاه می‌گردد، به گونه‌ای که حدود ۱۴ روز در زنان ۱۸ تا ۲۴ ساله و حدود ۱۰ روز در زنان ۴۰ تا ۴۴ ساله به طول می‌انجامد. در اثرِ افزایش هورمون محرک فولیکولی (FSH) در روزهای اولیه چرخه، چند فولیکول اولیه تخمدانی تحریک می‌شود. این فولیکول‌ها که در طول یک سال در فرآیندی به نام فولیکولوژنز رشد می‌کنند، برای رشد حداکثری به رقابت با یکدیگر
رشد می‌کنند، برای رشد حداکثری به رقابت با یکدیگر می‌پردازند. در پایان فرایند، جز یکی از این فولیکول‌های ثانویه (آنترال)، مابقی از رشد بازمی‌مانند و فولیکول بزرگ‌تر، فولیکولی که دارای بیشترین گیرنده FSH است، به تکامل خود ادامه می‌دهد. فولیکول‌های باقی‌مانده (فولیکول‌های اولیه و ثانویه دیگر)، در فرآیندی به نام آترزی فولیکولی می‌میرند. هورمون لوتئینی (LH) نیز رشد بیشتر فولیکول تخمدان را تحریک و فولیکول حاوی اووسیت را به بلوغ می‌رساند. سلول‌های تِکا گیرنده‌هایی ایجاد می‌کنند که LH به آن‌ها متصل می‌شود و در
ایجاد می‌کنند که LH به آن‌ها متصل می‌شود و در پاسخ به این هورمون، مقادیر زیادی آندروستندیون ترشح می‌کنند؛ همزمان با سلول‌های تکا، سلول‌های گرانولوزای اطراف فولیکول‌های در حال بلوغ (فولیکول‌های ثانویه) نیز گیرنده‌هایی برای اتصال FSH به وجود می‌آورند و در پاسخ به این هورمون، آندروستندیون ترشح می‌کنند که توسط آنزیم آروماتاز به استروژن تبدیل می‌شود. استروژن از تولید بیشتر FSH و LH توسط غده هیپوفیز جلوگیری و این بازخورد منفی، سطوح FSH و LH را تنظیم می‌کند. فولیکول بالغ همچنان به ترشح استروژن ادامه می‌دهد و
بالغ همچنان به ترشح استروژن ادامه می‌دهد و افزایش سطح استروژن باعث پاسخ‌دهی بیشتر هیپوفیز نسبت به GnRH هیپوتالاموس می‌شود. با افزایش استروژن و گذر از میزان مشخصی، سیگنالِ تنظیمی، به صورت بازخورد مثبت در می‌آید و هیپوفیز را به ترشح بیشتر FSH و LH ترغیب می‌کند. افزایش FSH و LH معمولاً یک تا دو روز قبل از تخمک‌گذاری رخ می‌دهد و دلیلِ پارگی فولیکول غالب و آزادسازی اووسیت است. تخمک‌گذاری. در حدود روز چهاردهم، اووسیت از تخمدان آزاد می‌شود که به این عمل «تخمک‌گذاری» می‌گویند. از چند روز قبل تا چند روز بعد
می‌گویند. از چند روز قبل تا چند روز بعد تخمک‌گذاری یعنی روزهای ۱۰ تا ۱۸، بیشترین احتمال لقاح و بارداری وجود دارد. تخمک‌گذاری حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت پس از اوج ترشح LH رخ می‌دهد و به‌معنای رها شدن یک اووسیت بالغ از فولیکول‌های تخمدان به‌درونِ لوله رحم است. به‌طور معمول تنها یکی از ۱۵ تا ۲۰ فولیکولِ تحریک‌شده، به بلوغ کامل می‌رسد و در هر چرخه معمولاً یک اووسیت آزاد می‌شود. طی دو سال اول پس از منارک، تخمک‌گذاری تنها در ۱۰ درصد از چرخه‌های تخمدانی رخ می‌دهد و در سن ۴۰ تا ۵۰ سالگی، تعداد فولیکول‌های تخمدان کاهش
سن ۴۰ تا ۵۰ سالگی، تعداد فولیکول‌های تخمدان کاهش می‌یابد. هورمون LH سبب آغاز تخمک‌گذاری در حدود روز ۱۴ شده و تشکیل جسم زرد را میسر می‌کند. به دنبال تحریک بیشتر توسط LH، از جسم زرد استروژن، پروژسترون، ریلَکسین (که رحم را با مهار انقباضات میومتر شل می‌کند) و اینهیبین (که از ترشح بیشتر FSH جلوگیری می‌کند) تولید و آزاد می‌شود. ترشح LH اووسیت را بالغ و دیواره فولیکول موجود در تخمدان را ضعیف می‌کند تا فولیکول غالب، اووسیت خود را رها کند. اگر این اووسیت توسط اسپرم بارور شود، ابتدا به‌سرعت به یک تخمک نابالغ
اسپرم بارور شود، ابتدا به‌سرعت به یک تخمک نابالغ (اوتید) تبدیل شده و ورود اسپرماتوزون‌های دیگر را مسدود می‌کند، سپس به تخمکِ لقاح‌یافته تبدیل شده و سلول تخم را به وجود می‌آورد. اگر اووسیت توسط اسپرم بارور نشود، به مرور زمان تحلیل و از بین می‌رود. تخمک بالغ قطری در حدود ۰٫۱ میلی‌متر (۰٫۰۰۳۹ اینچ) دارد و بزرگ‌ترین سلول مشاهده‌شده انسانی است. اینکه کدام یک از تخمدان‌های راست یا چپ تخمک‌گذاری می‌کنند، پدیده‌ای تصادفی است و شواهدی از هماهنگی بین تخمدان چپ و راست وجود ندارد. برای مثال در برخی از اوقات هر دو
راست وجود ندارد. برای مثال در برخی از اوقات هر دو تخمدان، تخمک‌گذاری می‌کنند و اگر هر دو اووسیت بارور شوند، دوقلوهای غیرهمسان به وجود می‌آیند. اووسیت پس از رهاسازی از تخمدان، توسط رشته‌های فیمبریا که در حاشیه بافت و پایان هر یک از لوله‌های رحم قرار دارند، به داخل لوله رحم رانده می‌شوند. اووسیت بارورنشده پس از حدود یک روز در لوله رحم متلاشی یا حل و اووسیت بارورشده در عرض سه تا پنج روز به رحم می‌رسد. لقاح معمولاً در گسترده‌ترین بخش لوله‌های رحم موسوم به «آمپولا» انجام می‌شود. تخمک بارورشده بلافاصله پس از
انجام می‌شود. تخمک بارورشده بلافاصله پس از لقاح، فرایند جنین‌زایی (تکامل) را آغاز می‌کند؛ سلولِ در حال تقسیم (مورولا و بلاستولا) پس از سه روز با پیمایش لوله رحم، وارد رحم شده و طی سه روز دیگر، به لانه‌گزینی در آندومتر می‌پردازد. در جریانِ لانه‌گزینی، سلول تخم به مرحله بلاستوسیست رسیده و در این زمان بارداری آغاز می‌شود. اگر لقاح انجام بگیرید، سینسیتیوتروفوبلاست (لایه خارجی بلاستوسیست که بعدها به لایه خارجی جفت تبدیل می‌شود) هورمون اچ‌سی‌جی را تولید می‌کند که بسیار شبیه LH است و جسم زرد را حفظ می‌کند. در چند
بسیار شبیه LH است و جسم زرد را حفظ می‌کند. در چند ماه نخست بارداری، جسم زرد به ترشح پروژسترون و استروژن در سطوح کمی بالاتر از زمان تخمک‌گذاری ادامه می‌دهد. پس از تشکیل جنین و در بقیه دوران بارداری، جفت وظیفه ترشح اچ‌سی‌جی را بر عهده می‌گیرد تا جسم زرد پروژسترون و استروژن بیشتری ترشح و وقوع چرخه قاعدگی در دوران بارداری را مهار کند. این هورمون‌ها همچنین غدد پستانی را به تولید شیر وامی‌دارند. فاز لوتئال. فاز لوتئال که حدود ۱۴ روز به طول می‌انجامد و مرحله نهایی چرخه تخمدان بوده، با فاز ترشحیِ چرخه رحم همزمان
چرخه تخمدان بوده، با فاز ترشحیِ چرخه رحم همزمان است. در طول فاز لوتئال، هورمون‌های هیپوفیز، FSH و LH، باعث می‌شوند که قسمت‌های باقی‌مانده از فولیکول غالب به جسم زرد تبدیل شده و پروژسترون تولید کند. هورمون‌های ترشح شده توسط جسم زرد، در یک بازخورد منفی، تولید FSH و LH را که برای بقای جسم زرد ضروری است سرکوب می‌کنند. سطح FSH و LH به‌سرعت کاهش یافته و جسم زرد دچار زوال می‌شود. کاهش پروژسترون در اثر نبود جسم زرد، قاعدگی و چرخه بعدی را ایجاد می‌کند. از زمان تخمک‌گذاری تا زمانی که قطع پروژسترون باعث شروع قاعدگی
تا زمانی که قطع پروژسترون باعث شروع قاعدگی بعدی شود، معمولاً حدود دو هفته طول می‌کشد. مدت زمان فاز فولیکولی در هر زن، از چرخه‌ای به چرخه دیگر متفاوت بوده؛ اما طول فاز لوتئال تقریباً در تمام چرخه‌های قاعدگی ثابت و بین ۱۰ تا ۱۶ روز (به‌طور متوسط ۱۴ روز) است. چرخه رحم. چرخه رحم دارای سه فاز قاعدگی، تکثیری (پرولیفراتیو) و ترشحی است که رحم را آماده پذیرش بلاستوسیست و بارداری می‌کند. قاعدگی. قاعدگی (که با نام‌های خونریزی قاعدگی، عادت ماهیانه یا پریود نیز شناخته می‌شود) نخستین و واضح‌ترین مرحله چرخه رحم است که
می‌شود) نخستین و واضح‌ترین مرحله چرخه رحم است که نخستین بار در دوران بلوغ روی می‌دهد. اولین چرخه آن که «منارک» نامیده می‌شود در حدود سنین دوازده یا سیزده سالگی رخ می‌دهد. میانگین سنی عموماً در کشورهای در حال توسعه دیرتر و در کشورهای توسعه‌یافته زودتر است. در بلوغ زودرس، منارک ممکن است در سن هشت سالگی اتفاق بیفتد که لزوماً غیرعادی قلمداد نمی‌شود. قاعدگی هر ماه با کاهش سطح استروژن و پروژسترون و آزاد شدن پروستاگلاندین‌ها آغاز می‌شود که سرخرگ‌های مارپیچی را منقبض می‌کنند. این رویداد باعث اسپاسم، انقباض و پارگی
می‌کنند. این رویداد باعث اسپاسم، انقباض و پارگی در این سرخرگ‌ها شده و خون‌رسانی به آندومتر را قطع می‌کند، در نتیجه سلول‌های لایه بالایی آندومتر (لایهٔ عملکردی بافت داخلی رحم) که از اکسیژن محروم شده‌اند، می‌میرند. تدریجاً کل این لایه از بین رفته و فقط لایه زیرین (لایه پایه یا بازالیس) باقی می‌ماند. آنزیمی به نام پلاسمین، لخته‌های خون در مایع قاعدگی را هیدرولیز کرده و موجب تسهیل جریان خون و تجزیه پوشش داخل رحم می‌شود. خونریزی به‌مدت ۲ تا ۶ روز و با از دست رفتن ۳۰ تا ۶۰ میلی‌لیتر خون ادامه می‌یابد که نشانهٔ
۳۰ تا ۶۰ میلی‌لیتر خون ادامه می‌یابد که نشانهٔ عدم بارداری است. خونریزی ماهیانه معمولاً نشانه‌ای از عدم وقوع بارداری است، اما خونریزی را نمی‌توان همیشه یک نشانهٔ قطعی عدم بارداری دانست، زیرا عوامل متعددی می‌توانند باعث خونریزی در دوران بارداری نیز شوند. قاعدگی به‌طور متوسط یک بار در هر ماه، از منارک تا زمانی که فرد یائسه شود، رخ می‌دهد و با سال‌های باروری یک زن مطابقت دارد. متوسط سن یائسگی در زنان ۵۲ سال است و معمولاً بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می‌دهد. قبل از یائسگی مرحله‌ای از تغییرات هورمونی وجود دارد که به
مرحله‌ای از تغییرات هورمونی وجود دارد که به آن پیش یائسگی می‌گویند. «یومنوره» به معنای قاعدگی طبیعی و منظم است که حدود ۵ روزِ نخست چرخه را شامل می‌شود. زنانی که منوراژی (خون‌ریزی شدید قاعدگی) را تجربه می‌کنند، بیش از افراد عادی مستعد کمبود آهن هستند. فاز تکثیری. فاز تکثیری یا پرولیفراتیو دومین مرحله از چرخه رحمی است که طی آن استروژن باعث رشد و تکثیر پوشش داخلی رحم می‌شود. بخش دوم فاز فولیکولار با فاز تکثیری چرخه رحم همپوشانی دارد. فولیکول‌های تخمدان هنگام بالغ شدن مقادیر بسیار زیادی استرادیول ترشح می‌کنند.
شدن مقادیر بسیار زیادی استرادیول ترشح می‌کنند. این هورمون با تحریک سنتز پروتئین و تقسیم سلولی، باعث تشکیل لایهٔ جدید از آندومتر می‌شود که سرخرگ‌های مارپیچی جدیدی (برای کمک به قاعدگی بعدی) در خود دارد. با افزایش سطح استروژن، سلول‌های دهانه رحم نوعی مخاط در این بخش تولید می‌کنند. این مخاط pH بالاتری دارند و دهانه رحم را چسبنده و شرایط را برای بقای اسپرم فراهم می‌کنند. این عمل، طی روز ۱۱ تا ۱۴ از چرخه رحمی اتفاق می‌افتد و احتمال وقوع لقاح را افزایش می‌دهد. این مخاطِ دهانه رحم را می‌توان به‌صورت ترشحات فراوان