payamvha/North_RAG huggingface dataset:
dir. Edward Ludwig, starring Mary Ellis, Walter Pidgeon and John Halliday - with others, dir. Lew Landers, starring Henry Hunter, Ann Preston and Alan Dinehart - with William R. Lipman, based on the play On the Spot by Edgar Wallace, dir. Robert Florey, starring Anna May Wong, Akim Tamiroff and Gail Patrick - with William R. Lipman, dir. Louis King, starring Lloyd Nolan, Mary Carlisle and Lynne Overman - with others, dir. Bernard Vorhaus, starring Lew Ayres, Helen Mack and Alison Skipworth - dir. Louis
Helen Mack and Alison Skipworth - dir. Louis King, starring Shirley Ross, Lloyd Nolan and John Howard - with William R. Lipman, book: J. Edgar Hoover, dir. Louis King, starring Lynne Overman, Patricia Morison and J. Carrol Naish - with William R. Lipman, book: J. Edgar Hoover, dir. Louis King, starring Lloyd Nolan, Janice Logan and J. Carrol Naish - with William R. Lipman, book: J. Edgar Hoover, dir. Robert Florey, starring William Henry, Virginia Dale and Robert Paige - with others, dir. Edward Dmytryk,
Robert Paige - with others, dir. Edward Dmytryk, starring William Henry, Judith Barrett and William Collier Sr. - with William R. Lipman, play: Norman Reilly Raine, Frank Butler, dir. Kurt Neumann, starring Anna May Wong, J. Carrol Naish and Eric Blore - with William R. Lipman, based on a play by Ernest Booth, dir. Robert Florey, starring Ellen Drew, Robert Paige and Judith Barrett - with William R. Lipman, dir. James P. Hogan, starring Ellen Drew, John Howard and Akim Tamiroff - with William R. Lipman,
and Akim Tamiroff - with William R. Lipman, book: J. Edgar Hoover, dir. James Hogan, starring Ralph Bellamy, Jack Carson and Blanche Yurka, 1940 - novel by Zane Grey, dir. Fritz Lang, starring Robert Young, Randolph Scott and Dean Jagger - novel by Stewart Edward White, dir. John Brahm, starring Henry Fonda, Joan Bennett and Warren William - with Lewis Meltzer and Michael Blankfort, dir. George Marshall, starring William Holden, Glenn Ford and Claire Trevor - based on a story by Clarence Budington Kelland,
- based on a story by Clarence Budington Kelland, dir. George Marshall, starring Lucille Ball, James Craig and Cedric Hardwicke - with Vincent Lawrence, dir. Raoul Walsh, starring Errol Flynn, Alexis Smith and Jack Carson - with Jane Murfin, Oliver H.P. Garrett, S.K. Lauren, dir. Lothar Mendes, starring Rosalind Russell, Fred MacMurray and Herbert Marshall - with Michael Hogan and B.P. Fineman, dir. Alfred E. Green, starring George Sanders, Marguerite Chapman and Onslow Stevens - with Barry Trivers, dir.
and Onslow Stevens - with Barry Trivers, dir. Alfred E. Green, starring Tom Neal, Evelyn Keyes and Bruce Bennett - with Lawrence Hazard and Hal Long, dir. Edward Ludwig, starring Bill Elliott, John Carroll and Catherine McLeod، - with others, dir. Allan Dwan, starring Jane Russell, George Brent and Scott Brady - with Tay Garnett, dir. Tay Garnett, starring Mickey Rooney, Pat O'Brien and Beverly Tyler - with Lillie Hayward and Peter B. Kyne, dir. Budd Boetticher, starring John Lund, Scott Brady and Joyce
starring John Lund, Scott Brady and Joyce Holden - with David Dortort and Claude Stanush, dir. Nicholas Ray, starring Susan Hayward, Robert Mitchum and Arthur Kennedy - with Borden Chase, screenplay based on a novel by Rex Beach, dir. Raoul Walsh, starring Gregory Peck, Ann Blyth and Anthony Quinn - with Darren Duff, dir. William Dieterle, starring William Holden, Alexis Smith, Edmond O'Brien - with Herbert Purdom, George Worthing Yates, dir. Fred F. Sears, starring Scott Brady, Edward Ashley and Robin
starring Scott Brady, Edward Ashley and Robin Hughes - with others, prod. Franco London Films, Continental Produzione (France &amp; Italy)، dir. Christian-Jaque, Jean Delannoy, Marcello Pagliero - with Irving Wallace, dir. Irving Rapper, starring Charlton Heston, Lizabeth Scott and Dianne Foster - with Charles Bennett, W.R. Burnett, James Edmiston, dir. Louis King, starring Victor Mature, Piper Laurie and William Bendix - with Frank Gruber, dir. Tim Whelan, starring Randolph Scott, Forrest Tucker and Mala
starring Randolph Scott, Forrest Tucker and Mala Powers - with Allen Rivkin, dir. Joseph Kane, starring John Payne, Lee J. Cobb and Mona Freeman - dir. Tim Whelan, starring Claudette Colbert, Barry Sullivan and Ray Collins
ابوهریره (زادهٔ سال ۲۰ پیش از هجرت - درگذشتهٔ ۵۹ قمری /۶۸۱ میلادی) از علمای اسلام و یاران محمد و معاویه حاکم اموی شام بود. از نگاه اهل سنت. ابوهریره یمنی از اصحاب محمد بن عبدالله پیامبر اسلام بود. نام کامل وی عبدالرحمن بن صخر الدوسی بن ثعلبه بن سلیم بن فهم بوده و نسب او به قبیلهٔ ازد یکی از قبائل دورافتاده یمن می‌رسد. نام وی در دوران پیش از اسلام عبد شمس بود که محمد برای مسلمان کردن وی آن را به عبدالرحمن تغییر داد. او پس از فتح خیبر در آن جا اسلام آورد. عمر او را والی موقت بحرین قرار داد. ابوهریره از هم
او را والی موقت بحرین قرار داد. ابوهریره از هم نشینان محمد و از راویان حدیث بوده‌است. در دو کتاب صحیح بخاری و صحیح مسلم، احادیثی از محمد نقل کرده‌است. همچنین در سال ۵۸ هجری ابوهریره، بر جنازهٔ عایشه همسر محمد نماز گزارد. وی در سال ۵۹ قمری، در هفتاد و هشت سالگی درگذشت. او با وجود رابطه خوبش با بنی امیه، مروان بن الحکم را که در آن زمان والی مدینه نبود، به خاطر مخالفت با دفن حسن بن علی بن ابی طالب با جدش اینگونه توبیخ کرد :" تو در چیزی که به تو مربوط نیست دخالت می کنی، ولی می خواهی غایب را راضی کنی" که منظورش
می کنی، ولی می خواهی غایب را راضی کنی" که منظورش از غائب معاویه بود. نام و کنیه ابوهریره. نام او عبدالرحمان بن صخر از فرزندان ثعلبه بن سلیم بن فهم بن غنم ابن دوس یمانی و از قبیله دوس بن عدنان بن عبدالله بن زهران بن کعب بن حارث بن کعب‌بن عبدالله بن مالک بن نصر سنوءه ابن ازد بود. ازد از بزرگترین و معروف‌ترین قبیله‌های عرب است که به ازد بن غوث بن نبت بن مالک بن کهلان از عرب‌های قحطانی منسوب است. قول راجح دین‌پژوهان این است که اسم ابوهریره در دوران جاهلیت عبد شمس بوده‌است. وقتی او مسلمان شد محمد او را
عبد شمس بوده‌است. وقتی او مسلمان شد محمد او را عبدالرحمان نامید. وی با گربه‌ای مأنوس بود و گربه در زبان عربی هِرَّة نامیده می‌شود و به همین دلیل، کنیه او به جای فرزند، به گربه اش منسوب شد و او را ابوهریره نام نهادند (قالَ ابوهریرة: «حَمَلْتُ هِرَّةً یَوْماً فِی کُمِّی إِلَی رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ: مَا هَذِهِ؟ قُلْتُ: هِرَّةٌ. فَقَالَ: یَا أَبا هُرَیْرَة». فغلبَت علیه کنیته). ابوهریره به کنیه‌اش که به معنای پدر گربه‌ها معروف بود و با آن شناخته می‌شد و تقریباً نام اصلی او به فراموشی سپرده شده بود.
و تقریباً نام اصلی او به فراموشی سپرده شده بود. ابوهریره در ادب فارسی. در گلستان سعدی آمده‌است: ابوهریره هر روز به خدمت مصطفی صلی الله علیه و آله آمدی؛ رسول خدا گفت: «یا ابوهریره! زُرنی غِبّاً، تَزْدَد حُبّاً: هر روز میا تا محبت زیادت شود». صاحب دلی را گفتند بدین خوبی که آفتابست نشنیده‌ایم که کس او را دوست گرفته‌است و عشق آورده، گفت: برای آنکه هر روز می‌توان دید مگر در زمستان که محجوبست و محبوب. به دیدار مردم شدن عیب نیست ولیکن نه چندان که گویند بس اگر خویشتن را ملامت کنی ملامت نباید شنیدت ز کس دربارهٔ
را ملامت کنی ملامت نباید شنیدت ز کس دربارهٔ گربه ابوهریره. در کتاب مناقب العارفین آمده‌است: روزی حضرت مصطفی در محراب مسجد قبا نشسته بود و اصحاب کرام در صحبت او حاضر آمده؛ از ناگاه ماری گریزان از در درآمد و در زیر دامن رسول پنهان شد؛ گفت: یا رسول اللّه! از دشمن می‌گریزم، چون پناهِ هر دو کون توئی، مرا نگاه دار. در عقبِ او خارپشتی درآمد که: ای رسول خدا! شکارم را در کارِ من کن که بچّگانم به گوشِ من‌اند؛ فرمود که تا جگربندی به وی دادند و او را خشنود کرده روانه کردند. رسول فرمود که: ای حیّه [= مار]! اکنون بیرون
رسول فرمود که: ای حیّه [= مار]! اکنون بیرون آی و برو که دشمنت بازگشت و برفت؛ مار گفت: تا من نیز هنرِ خود را بنمایم و بروم. بر مثالِ کمری میانِ رسول را حلقه شد و می‌خواست که بیرحمانه زخمی زند؛ همانا که انگشت مبارکِ کهین را بر مار عرضه کرد تا بر آنجا زخمی زند و چون مار سر بیرون آورد تا زخمی زند، ابو هریره (که دوّاجِ «لکلّ امّة حکیم و حکیم امّتی ابو هریرة» دربرداشت و تاجِ عنایت بر فرقِ سرنهاده بود)، سرِ انبانِ مبارک را باز کرده، گربه سیاه بَرجست و آن مار را زیرِ پنجه خود پاره‌پاره کرده سوی رسول خرامید؛ همان
پنجه خود پاره‌پاره کرده سوی رسول خرامید؛ همان لحظه فرمود که «حُبّ الهِرَّة من الایمان، تعشّقوا و لو بالهِرَّة: [= محبت گربه از ایمان است، عشق بورزید اگرچه به گربه]» و دستِ مبارک بر پشتِ او براند تا از برکت مالشِ آن دست، چندان که او را از بامهای بلند فرود اندازند، البتّه باید که بر سرِ پا ایستد و پشتِ او به زمین نرسد؛ و آن روز ابوهریره را دعاهای عظیم کرد و گویند بیست سی سر گربه در خانه خود می‌پرورد و هرکه را گربه بایست بودی، شکرانه گربه دادی و بچّه بستدی‏. در این باره مولوی نیز با بهره‌گیری از این ماجرا
در این باره مولوی نیز با بهره‌گیری از این ماجرا اینگونه می‌سراید: بر هر گلی خاری بود بر گنج هم ماری بود شیرین مراد تو بود تلخی و صبرت آن من گفتم چو خواهی رنج من آن رنج باشد گنج من من بوهریره آمدم رنج و غمت انبان من پس دست در انبان کنم خواهنده را سلطان کنم مر بدر را بدره دهم چون بدر شد مهمان من هر چه دلم خواهد ز خور ز انبان برآرم بی‌خطر تا سرخ گردد روی من سرسبز گردد خوان من
تنبیه بدنی یا کتک (کتک، وسیله چوبی باتومی شکل با کف تخت بود که برای شستشوی لباس در ایران قدیم استفاده می‌شد و با ضربه زدن به لباس خیس، آن را تمیز می‌کرد) عبارت است از وارد کردن درد بر شخص برای تغییر دادن رفتارهای بد او یا مجازات کردن او. تنبیه بدنی گونه‌ای از خشونت است. حفظ نظم. تنبیه بدنی از آغاز تاکنون نقش تعیین‌کننده‌ای در نظام قضایی داشته، و نیز برای حفظ نظم کودکان در خانه و مدرسه استفاده می‌شود. پس از عصر روشنگری. پس از عصر روشنگری در اروپا، ژان ژاک روسو شیوه‌های جدیدی برای حفظ نظم در خانه و مدرسه مطرح
شیوه‌های جدیدی برای حفظ نظم در خانه و مدرسه مطرح کرد و روش تنبیه بدنی را ناکارآمد دانست. دورهٔ نوین. نظام‌های قضایی جدید نیز معمولاً تعیین جریمه نقدی یا حبس را بر تنبیه بدنی ترجیح می‌دهند. در ایران. تنبیه بدنی در مدارس ایران خلاف مقررات اعلام شده است؛ با این حال، مواردی از تخلف از این قانون نیز گزارش شده است و پس از این که موضوع به اطلاع مقامات قضایی رسید با متخلف برخورد شد. به عنوان نمونه در دی ۱۳۹۶، دانیال رفیعی دانش‌آموز جیرفتی مدرسه شهید فاریابی و دو دانش‌آموز ظاهراً از آشنایان مدیر مدرسه با هم درگیر
ظاهراً از آشنایان مدیر مدرسه با هم درگیر می‌شوند. هر سه دانش آموز، به دفتر احضار شده، آن دو نفر مرخص شده و ۱۰ دقیقه پس از پایان وقت کاری مدرسه و رفتن دانش‌آموزان مدیر مدرسه با مشت به بینی و دهان وی می‌کوبد که پارگی لبش نیاز به ۱۲ بخیه پیدا می‌کند. پس از روی زمین افتادن وی با لگد به او ضربه می‌زند که یکی از ضربه‌ها به شکستن بینی وی منجر شده و او را همان‌طور که خون از صورتش می‌رفته، به خانه می‌فرستند. برادر رفیعی گفت: پدر وی گفت که از سوی نزدیکان مدیر مدرسه تهدید شدند و حتی «فردی که خودش را کارمند حراست
تهدید شدند و حتی «فردی که خودش را کارمند حراست آموزش‌وپرورش» معرفی کرده آن‌ها را تهدید کرده بود که اگر پی‌گیری کنند دیگر در هیچ مدرسه‌ای دانیال را نخواهند پذیرفت. امید سلاجقه، مدیر روابط عمومی آموزش‌وپرورش کرمان در واکنش به صحبتهای پدر دانیال گفت: «۵ دی این اتفاق افتاده و ۷ دی به هیئت تخلفات معرفی و نهایتاً از سمت مدیری برکنار شده است و دانیال رفیعی در همان مدرسه تحصیل می‌کند.» این خبر روز ۲۲ دی رسانه ای شد ولی به علت عدم اطلاع‌رسانی از سوی حراست، واکنشهای رسانه ای نسبت به این موضوع صورت گرفت و برخی از
رسانه ای نسبت به این موضوع صورت گرفت و برخی از هنرمندان چون باران کوثری با تصور این که مسئولان آموزش و پرورش نسبت به این برخورد بی‌تفاوت بوده‌اند عملکرد آموزش و پرورش را مورد انتقاد قرار دادند. به هر حال، خانواده رفیعی به پزشک قانونی مراجعه می‌کنند و مدیر متخلف به پرداخت دیه محکوم می‌شود و اخراج می‌گردد و دانیال نیز به مدرسه بازمی‌گردد. تأثیرات طولانی مدت تنبیه بدنی. رفتار اجتماعی. کودکانی که در کودکی مورد تنبیه بدنی واقع می‌شوند، با این مفهوم انس می‌گیرند. آن‌ها تربیتی جز این را درک نمی‌کنند و به همین
آن‌ها تربیتی جز این را درک نمی‌کنند و به همین دلیل در رفتارهای اجتماعی‌شان پرخاشگر خواهند شد. آن‌ها در رفتار با هم‌سالان خود تهاجمی‌تر از افراد عادی برخورد خواهند کرد. این امر ممکن است دایره دوستی آن‌ها را محدود کند و از این بابت نیز مورد آسیب قرار خواهند گرفت. تأثیر تنبیه بدنی فقط به این ختم نمی‌شود. این کودکان معمولاً به درستی نمی‌توانند خشم خود را مدیریت کنند. به همین دلیل، در مواجهه با افراد غریبه سریع‌تر از کوره در می‌روند. در رانندگی، رفتارهای اجتماعی و مواردی که نیاز دارند با اجتماع مواجه باشند، خشم
و مواردی که نیاز دارند با اجتماع مواجه باشند، خشم خود را به درستی مدیریت نمی‌کنند و تبعات تصمیمات خشن و خشمگینانه خود را به بهای زیادی پرداخت می‌کنند. تأثیرات ساختاری. تنبیه بدنی روی ذهن کودک اثرات طولانی مدت به جا می‌گذارد که تا بزرگسالی پابرجا خواهد بود. کودکی که در سایه ترس و نگرانی بزرگ شود، تأثیرات ساختاری بسیار بدی را در ذهن تجربه خواهد کرد! روابط او با معلمانش و تقریباً تمام بزرگسالان، همواره در سایه ترس و استرس خواهد بود؛ لذا در یادگیری با اختلال مواجه می‌شود! در صورت عدم یادگیری، جرئت پرسیدن سؤال
می‌شود! در صورت عدم یادگیری، جرئت پرسیدن سؤال را نخواهند داشت! در سایه این ترس امکان گرفتن حق خود را کمتر پیدا می‌کنند! کیفیت ارتباطات والد-فرزند. در طولانی مدت باعث می‌شود، کودک از پدر و مادر خود حس انتقام داشته باشد و در این اندیشه بزرگ شود که چه روزی می‌تواند تمام تنبیه بدنی‌های انجام شده توسط والدین خود را جبران کند. معمولاً والدینی که تنبیه بدنی می‌کنند، فرزندشان این موارد را تجربه می‌کند: سلامت روانی. اگر تنبیه بدنی کودک در جمع انجام شود، تأثیرات مخربش، بیشتر از زمانی است که در تنهایی اتفاق بیفتد
بیشتر از زمانی است که در تنهایی اتفاق بیفتد زمانی که کودک این واقعه دردناک جسمی و روانی را تجربه می‌کند، می‌توان گفت که بعد از مدت زمان کوتاهی تجربه جسمی تنبیه بدنی را فراموش خواهد کرد. آنچه او تا بزرگسالی با خود حمل خواهد کرد، همان تجربه روانی اوست که حس انتقام را در او بیدار نگه خواهد داشت؛ زیرا: دیده شده، وقتی کودکان تنبیه شده به سن بلوغ می‌رسد، در پی انتقام خواهد بود! با توانمندی جسمانی خود، تمام زجرهای تنبیه بدنی را روی پدر و مادر خود اجرا خواهد کرد. اثر روانی تنبیه بدنی نیز به گونه‌ای است که در اولین
روانی تنبیه بدنی نیز به گونه‌ای است که در اولین بار بیشترین تأثیر را خواهد داشت. به مرور زمان او به تنبیه شدن عادت خواهد کرد و دیگر تنبیه بدنی هم اثری نخواهد داشت. درونی‌سازی اخلاقی. معمولاً کودکانی که تنبیه بدنی می‌شوند، این شیوه تربیتی را یاد خواهند گرفت و درونی‌سازی می‌کنند. آن‌ها می‌آموزند هر زمانی که کسی از آن‌ها تبعیت نکرد و حرف آن‌ها مورد پذیرش قرار نگرفت، تنها راه محقق شدن اهدافشان، از راه تنبیه خواهد بود و آن هم بدترین نوع آن یعنی تنبیه بدنی! دیده شده است، برخی از مدیران نیز به دلیل اینکه همواره
شده است، برخی از مدیران نیز به دلیل اینکه همواره سعی می‌کنند خواسته‌های خود را از طریق تنبیه به دیگران تحمیل کنند، با کارمندان خود مشکل دارند و حتی بسیاری از معلمان و دبیران مدارس نیز از این قاعده مستثنا نیستند. افرادی که تنبیه بدنی را تجربه کرده‌اند، معمولاً در ارتباط مؤثر با دیگران به مشکل برخواهند خورد. منابع. Wikipedia contributors, "Corporal Punishment," Wikipedia, The Free Encyclopedia
فضل‌الله رضا (زادهٔ – درگذشتهٔ ) مهندس برق، استاد دانشگاه، چهره ماندگار و سفیر ایرانی بود. او رئیس پیشین دانشگاه تهران، دومین نایب‌التولیه دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف)، سفیر پیشین ایران در یونسکو و کانادا بوده‌است. عنایت‌الله رضا برادر کوچکتر او بود. آغاز زندگی. فضل‌الله رضا در۱۰ دی سال ۱۲۹۳ در رشت چشم به جهان گشود. وی فرزند شیخ اسدالله رضا، خواهرزاده رضا رفیع (قائم مقام الملک، نماینده مجلس و سناتور دوره پهلوی) بود. در سال ۱۳۸۶ در رشت، مدرسه‌ای به نام وی تأسیس شد. همچنین در سال 1388 یک مدرسه در شهرستان
تأسیس شد. همچنین در سال 1388 یک مدرسه در شهرستان سیاهکل بنام ایشان تأسیس گردید. نام خانوادگی «رضا» منسوب به «حاجی آقارضا» است که از مراجع تقلید گیلان و از پشتیبانان سرشناس جنبش مشروطه ایران بودند. تحصیل. تحصیلات ابتدایی را در رشت به پایان رساند. در تهران، دیپلم، و از دانشگاه تهران، در رشتهٔ مهندسی برق کارشناسی گرفت. او از نخستین دانش‌آموختگان دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران در ۱۳۱۷ بود. در سال ۱۳۲۴ از دانشگاه کلمبیا در ایالات متحده آمریکا، کارشناسی ارشد، و از دانشگاه پلی‌تکنیک نیویورک (امروزه مدرسه مهندسی تندن
پلی‌تکنیک نیویورک (امروزه مدرسه مهندسی تندن دانشگاه نیویورک)، در رشتهٔ مهندسی برق، دکترا گرفت. فضل‌الله رضا پس از محمدعلی مجتهدی گیلانی، دومین رئیس دانشگاه صنعتی آریامهر شد. او سال‌ها ساکن اتاوا در کانادا بود و در آبان ۱۳۹۲ برای صدسالگی‌اش، به تهران آمد. سوابق دانشگاهی. فضل‌الله رضا با تأیید و توصیه‌نامه دو استاد پایان‌نامه دکترای خود، در ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۴، عضو گروه مهندسی برق مؤسسه فناوری ماساچوست در بوستون آمریکا، و از ۱۳۳۳ تا ۱۳۴۷ عضو گروه مهندسی برق دانشکده مهندسی دانشگاه سیراکیوس در نیویورک بود. او از سال
مهندسی دانشگاه سیراکیوس در نیویورک بود. او از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۱ در مؤسسه فناوری فدرال زوریخ، از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ در دانشگاه فنی دانمارک، و از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۳ در دانشگاه کلرادو بولدر و دانشگاه پاریس، استاد مهمان بود. فضل‌الله رضا در سال ۱۹۶۵ برای تلاش در گسترش نظریه شبکه و نظریه اطلاعات، عضو پیوسته مادام‌العمر (Life Fellow) مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک شد. او همچنین عضو پیوستهٔ انجمن پیشبرد علوم آمریکا و عضو افتخاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بود. فضل‌الله رضا استاد دانشگاه کنکوردیا و دانشگاه مک‌گیل
رضا استاد دانشگاه کنکوردیا و دانشگاه مک‌گیل مونترآل در استان کبک کانادا بود. او همچنین رئیس افتخاری کنفرانس مهندسی برق ایران، استاد افتخاری دانشگاه تربیت مدرس، رئیس انجمن علمی ایرانیان در آمریکای شمالی، رئیس گسترش زبان و ادب فارسی و مشاور و همکار فعال مؤسسات علمی و ادبی فراوانی بوده‌است. مدیریت دانشگاهی. فضل‌الله رضا در سال ۱۳۴۶ (خورشیدی) به ایران بازگشت و پس از محمدعلی مجتهدی، دومین رئیس دانشگاه آریامهر شد. او در سال‌های کمی که رئیس دانشگاه‌های تهران و آریامهر بود، از ۱۵۰ استاد و دانشمند برای آموزش
و آریامهر بود، از ۱۵۰ استاد و دانشمند برای آموزش دانشگاهی در رشته‌های گوناگون دعوت کرد. حضور این استادان، نقش چشمگیری در به‌روزرسانی برنامه‌های آموزشی و پژوهشی این دانشگاه‌ها داشت. نقد دانشگاهی. مهمترین نگرانی فضل‌الله رضا در دوران ریاست دانشگاهی او، دور شدن دانشگاهیان از فرهنگ و هنر و ادب کهن و توجه بیش از اندازه به محصولات و دستاوردهای جهان غرب به دلیل سلطه تمدن و فناوری و فرهنگ آنان بود. سیاست. فضل‌الله رضا پس از ریاست در دانشگاه‌ها، سفیر و رئیس هیئت نمایندگی ایران در یونسکو و راهی پاریس شد. او در
نمایندگی ایران در یونسکو و راهی پاریس شد. او در دانشگاه سوربن در جایگاه استاد، به آموزش پرداخت و همزمان در برنامه‌های فشرده سیاسی علمی و ادبی مشارکت می‌کرد. فضل‌الله رضا پس از پنج سال، سفیر ایران در کانادا شد و با دانشگاه‌های مک گیل و کنکوردیا در جایگاه استادی همکاری کرد. زمینه‌های پژوهش. فضل‌الله رضا یکی از پایه‌گذاران نظریه اطلاعات و مخابرات در جهان است و پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینه ظرفیت کانال شانون و فرستادن بیشترین اطلاعات در کانال‌های مخابراتی نویزدار، نظریه اطلاعات و فرایندهای تصادفی، سامانه‌های
نظریه اطلاعات و فرایندهای تصادفی، سامانه‌های خطی آنالیز عمومی، نظریه سامانه‌ها و مدارها، نظریه کنترل سامانه‌های پویا، فضاهای خطی، انتقال و تلفات انرژی در شبکه‌های n دهانه‌ای انجام داده‌است. فضل‌الله رضا ارائه‌دهنده تئوری «انفرماسیون و مکاتب پیشرفته» بود که پیشرفت مهمی در ریاضیات کاربردی و علوم وابسته به آن به‌شمار می‌آید. این نظریه، او را به جهانیان شناساند. درگذشت. فضل‌الله رضا روز سه‌شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۸ در آستانهٔ ۱۰۵ سالگی در کانادا درگذشت. کتاب‌شناسی. فضل‌الله رضا به همراه نوشتن بیش از صد جستار علمی،
نستور ایوانوویچ ماخنو (؛ ۲۶ اکتبر۱۸۸۸–۶ ژوئیه ۱۹۳۴) ملقب به پدر ماخنو، یک انقلابی آنارشیست اوکراینی و از شخصیت‌های تاریخ انقلاب‌های آنارشیستی است. در پی انقلاب اکتبر در امپراتوری روسیه دهقانان اوکراینی به ویژه در جنوب، با خودداری از پذیرش شرایط عهدنامه برست-لیتوفسک (منعقده در مارس ۱۹۱۸) که طی آن مقامات جوان بلشویک اوکراین را به امپراتوری اتریش-آلمان واگذار کردند، در قالب یک ارتش پارتیزانی گرد هم آمدند و ماخنو را از میان خودشان به فرماندهی ارتش برگزیدند. نستور ماخنو توانست نظام تقسیم اراضی و قانون اساسی
نستور ماخنو توانست نظام تقسیم اراضی و قانون اساسی شوراها را به اجرا بگذارد. در این قانون، شوراها از جایگاه مجامع آزاد فدرال برخوردار بودند. به همین دلیل، پس از پیمان صلح ۱۱ نوامبر، ۱۹۱۸ او با نیروهای ملی‌گرای سیمون پتلیورا و سپس با روس‌های سفید به فرماندهی آنتون دنیکین که تحت حمایت نیروهای متفق فرانسوی و بریتانیایی قرار داشت به جنگ پرداخت؛ نیروهای متفق درصدد بودند که به هر قیمتی شده از گسترش جنبش انقلابی به سوی اروپای شرقی جلوگیری کنند. ارتش پارتیزانی ماخنو ضمن حفظ استقلال خود پیمانی با ارتش سرخ در مقابل
ضمن حفظ استقلال خود پیمانی با ارتش سرخ در مقابل این دشمن مشترک به امضا رساند، اما بعدها به این ارتش پارتیزانی خیانت شد و جنبش از هم فروپاشید. از نظر تروتسکی، این ارتش فقط «شورشی با عناوین پوششی بود که تلاش می‌کرد حکومتی بورژوازی را به نفع کولاکها به قدرت برساند.» اما در واقع، مدافعین حکومت تک‌حزبی بلشویکی نمی‌توانستند تحقق عملی شعارهای استقلال و دموکراسی مستقیم را تحمل نمایند. ماخنو که تحت تعقیب قرار گرفته بود مجبور شد در اوت ۱۹۲۱ میدان نبرد را ترک کند و به کشور رومانی پناهنده شود. او سرانجام در سال ۱۹۲۵
کشور رومانی پناهنده شود. او سرانجام در سال ۱۹۲۵ به پاریس رسید، مدتی در شرکت رنو مشغول به کار شد و سرانجام در حالی که تقریباً از سوی همه به فراموشی سپرده شده بود در ژوئیه ۱۹۳۴ در اثر بیماری سل در گذشت. منابع. https://web.archive.org/web/20070927030139/http://cnt-ait.info/article.php3?id_article=957 پیوند به بیرون. وب‌گاه نستور ماخنو
هواپیمایی سعودی شرکت هواپیمایی حامل پرچم عربستان سعودی است، که مقر اصلی آن، در فرودگاه بین‌المللی ملک عبدالعزیز جده و دفاتر فرعی آن در فرودگاه بین‌المللی ملک خالد ریاض و فرودگاه بین‌المللی ملک فهد دمام مستقر است. طبق اطلاعات فلایت رادار ۲۴ هواپیمایی سعودی در حال حاضر ناوگانی متشکل از ۱۸۸ فروند هواپیما دارد. این شرکت پروازهای منظم روزانه‌ای را از شهرهای متعدد پادشاهی عربستان سعودی به ۷۶ مقصد داخلی و بین‌المللی در خاورمیانه، آسیا، اروپا، آفریقا، شبه‌قارهٔ هند و آمریکای شمالی انجام می‌دهد. ناوگان هوایی. تا
و آمریکای شمالی انجام می‌دهد. ناوگان هوایی. تا اواسط سال ۲۰۱۶ تعداد ۱۶۴ فروند هواپیما در ناوگان هواپیمایی سعودی حضور دارند اما برپایه آمار رسمی تا ژوئن۲۰۰۷ ناوگان هواپیمایی سعودی بر اساس جدول زیر بوده‌است:
نیروی زمینی یک نیروی آفندی است که اساساً بر روی زمین مبارزه می‌کند، به معنای وسیع‌تر یک شاخه نظامی زمین پایه، شاخه نظامی یا خدمات نظامی یک ملت یا کشور است. همچنین ممکن است با مالکیت مولفه‌های هوایی، دارای مزیت‌های هوایی هم باشد. در درون نیروهای نظامی این کلمه ممکن است به معنای ارتش میدانی هم باشد. نیروی زمینی دارای یگان‌های تکاور زمینی می‌باشد که آنها دوره‌هایی همچون ضد گریلا، چتر بازی، خلبانی پاراگلایدر و نیز زندگی در شرایط سخت را پشت سر می‌گذارند. رده‌بندی. بزرگ‌ترین نیروی زمینی جهان از نظر تعداد سربازان
مسجد و مزار مولانا ابوبکر تایبادی (تایباد) مسجدی قدیمی است که در شهر تایباد استان خراسان رضوی قرار دارد. این بنای تاریخی، از دوره تیموریان باقی‌مانده و به نام مسجد و مزار مولانا شیخ زین الدین شناخته می‌شود. بانی این مسجد پیر احمد خوافی وزیر شاهرخ بهادر تیموری می‌باشد و مسجد در سال ۸۴۸ هجری قمری به دستور وی ساخته شده‌است. اهمیت این بنا بیش‌تر از لحاظ دارا بودن کتیبه‌های زیبای سر در، کاشی کاری معرق و حواشی آن است که از هر جهت، شامل نکات ظریف هنری و ویژگی‌های دوره تیموری است. در کتیبه کاشی معرق تاریخی مسجد،
دوره تیموری است. در کتیبه کاشی معرق تاریخی مسجد، نام شاهرخ و پیر احمد خوافی خوانده می‌شود. گذشته از کتیبه تاریخی ایوان و حواشی آن، کتیبه‌ای بر روی سنگ نقر شده‌است و در بالای سر قبر قرار دارد. این کتیبه منظوم که به خط نستعلیق نوشته شده، حاکی از این است که معجر مشبکی از سنگ رخام در سال ۱۰۳۰ هجری قمری از طرف خواجه درویش نامی برای قبر شیخ زین الدین علی ساخته شده‌است. این معجر هم اینک در خارج مسجد و جلو ایوان نصب شده‌است. بنا تحت شماره ۳۰۹، در زمره آثار تاریخی به ثبت رسیده‌است.
مسجد عتیق تربت جام یکی از مساجد تاریخی و کهن شهر تربت جام در استان خراسان رضوی است. نمازگزاران این مسجد، مسلمانان اهل سنت هستند و این مکان، محل برگزاری نماز جمعه اهل سنت تربت جام نیز به‌شمار می‌آید. این مسجد به‌صورت مسجد جامع و به سبک شبستانی گنبددار ساخته شده و شامل پنج رواق است که رواق‌های محوری آن، از رواق‌های جانبی عریض‌تر هستند. در مرکز بنا، گنبدی بر روی چهار تویزه قرار داشته که در دوره‌ای بعدی تخریب شده‌است. ابعاد کلی مسجد برابر با ۱۹ × ۲۵/۵۰ متر است. گچ‌بری‌ها، نقش‌اندازی آجری بر بدنهٔ گچی، و نوع
گچ‌بری‌ها، نقش‌اندازی آجری بر بدنهٔ گچی، و نوع کاشی‌کاری بنا، از نظر سبک‌شناسی متعلق به قرن هشتم هجری هستند. بر اساس مطالعات تطبیقی، نمونه‌های مشابه آن را می‌توان در بناهایی همچون بسطام (۶۹۲ هـ.ق.)، سلطانیه (۶۸۴ هـ.ق.) و اشترجان (۶۸۷ هـ.ق.) مشاهده کرد. بانی این مسجد را رضی‌الدین احمد متولی جامی دانسته‌اند و تاریخ ساخت آن را سال ۷۲۰ هجری قمری ذکر کرده‌اند. ایوان مسجد با ارتفاعی نزدیک به ۳۰ متر، در مقابل گنبد قرار گرفته و با قوس هشت‌بخشی و سقف نیم‌گنبدی کاربندی‌شده طراحی شده‌است. در دو سوی این ایوان، مسجد
طراحی شده‌است. در دو سوی این ایوان، مسجد کرمانی و مسجد گنبد سفید قرار دارند که از درون ایوان، از طریق دو درگاه به آن‌ها راه می‌یابد. در بالای ایوان، دو گلدستهٔ شش‌ضلعی کوتاه قرار گرفته‌اند که ساخت آن‌ها را به شخصی به نام شیخ اسماعیل خان مستوفی‌الممالک، مستوفی کل کابل و قندهار در دوران نادرشاه، نسبت می‌دهند. در تزیینات ایوان، از کاشی‌کاری و گچ‌بری بهره گرفته شده‌است. در این ایوان، دو نوع کاشی‌کاری متعلق به دو دورهٔ تاریخی به‌کار رفته است: همچنین، از گچ‌بری‌های تزئینی در بخش‌هایی از ایوان استفاده شده که از
تزئینی در بخش‌هایی از ایوان استفاده شده که از نظر تاریخی، متعلق به دوره‌های مختلف هستند. بانی نهایی ایوان، شمس‌الدین مطهر بن شهاب‌الدین اسماعیل بن قطب‌الدین محمد بن شمس‌الدین مطهر بن احمد بن جامی بوده‌است که پیش از اتمام بنا درگذشت و فرزندش غیاث‌الدین بن مطهر کار او را به پایان رساند. با این حال، به نظر می‌رسد نقشهٔ اصلی بنا هرگز به‌طور کامل اجرا نشده‌است. بر پایه منابع تاریخی، ساخت ایوان در سال ۷۲۰ هـ.ق. پایان یافته و در دورهٔ معزالدین تغییراتی در آن ایجاد شده‌است. کاشی‌کاری معرق فعلی بنا در سال ۱۰۲۲