payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقت گذاشتند، واترز دربارهٔ این موضوع می‌گوید که اگر تغییرات پی در پی و سخت‌گیری آنتونیونی دربارهٔ موسیقی این فیلم نبود، آن‌ها می‌توانستند در کمتر از یک هفته کارشان را به پایان برسانند. در نهایت تنها سه آهنگ از پینک فلوید در آن فیلم استفاده شد. یکی از قطعاتی که مورد استفاده آنتونیونی قرار نگرفت و رد شده بود «سکانس خشونت» بود که بعدها مورد استفاده قرار گرفت و پیش زمینه‌ای برای آهنگ ما و آن‌ها در آلبوم "نیمه تاریک ماه" شد. در ۱۹۷۱ پینک فلوید بار دیگر با باربت شرودر، کارگردان سینما همکاری کرد و موسیقی فیلم "لا
کارگردان سینما همکاری کرد و موسیقی فیلم "لا والی" را ساخت. آلبوم "تیره و تار در پشت ابر" در واقع برای این فیلم ضبط و بعدها به عنوان آلبومی جداگانه عرضه شد. ساخت موسیقی متن این فیلم نزدیک به یک هفته در منطقه شاتو هرویل در نزدیکی پاریس زمان گرفت که پس از انتشار در قالب آلبوم توانست پینک فلوید را برای نخستین بار در جدول بیلبورد جزو ۵۰ تا قرار دهد. اجراهای زنده. پینک فلوید به عنوان یکی از پیشگامان اجراهای زنده شناخته می‌شود که به دلیل اجراهای زنده پرخرج، کیفیت بالای صدا در هنگام اجرا و استفاده از افکت‌های صوتی
صدا در هنگام اجرا و استفاده از افکت‌های صوتی نوآورانه و سامانه‌های پخش‌کننده صدای کوادرافونیک به شهرت فراوانی دست پیدا کرد. از نخستین روزهای ایجاد گروه، آن‌ها از افکت‌های دیداری برای همراهی با موسیقی روانگردانه‌شان در مکان‌هایی مانند یوفو کلاب در لندن استفاده می‌کردند. اجراهای مشهور به اسلاید و نورِ پینک فلوید یکی از نخستین‌ها در راک بریتانیایی بود و به شناخته شدن تعداد زیادی از گروه‌های زیرزمینی لندن کمک کرد. آن‌ها در مراسم جشن آغاز به کار مجله "اینترنشنال تایمز"، که متعلق به «مدرسه آزاد لندن» بود، در
تایمز"، که متعلق به «مدرسه آزاد لندن» بود، در سالن راندهاوس در برابر حدود ۲٬۰۰۰ نفر به اجرای زنده موسیقی پرداختند که افرادی همچون پل مک کارتنی و مرین فیث‌فول را نیز به خود جذب کرد. در اواسط ۱۹۶۶، یک مدیر تجهیزات تور به نام "پیتر وین-ویلسون" به بخش پشتیبانی گروه پیوست که تجهیزات نورافشانی گروه را با ایده‌های خلاقانه‌ای مانند استفاده از پولاریزرها، آینه‌ها و کاندوم‌های کشیده‌شده بهبود بخشید. پس از پایان قرارداد ضبط با ئی‌ام‌آی، پینک فلوید یک ون فورد ترانسیت خریداری نمود و اعضا تصمیم گرفتند از آن به شکل
خریداری نمود و اعضا تصمیم گرفتند از آن به شکل نامعقولی برای حمل و نقل استفاده کنند. در ۲۹ آوریل ۱۹۶۷، پینک فلوید یک اجرای زنده کاملاً شبانه به نام "تکنیکالور دریم ۱۴ ساعته" که در کاخ الکساندرا واقع در لندن برگزار می‌شد را رهبری کرد. اعضا در حدود ساعت سه بامداد، پس از سفری طولانی در هلند، خود را به محل فستیوال رساندند؛ یعنی زمانی که خورشید در حال بالا آمدن بود. در ژوئیه ۱۹۶۹، به دلیل موسیقی و اشعار مربوط به اسپیس راک‌شان، اجرایی زنده در بی‌بی‌سی داشتند که برای پوشش خبری واقعهٔ به فرودآمدن «آپولو۱۱» بر روی
پوشش خبری واقعهٔ به فرودآمدن «آپولو۱۱» بر روی ماه تمهید داده شده بود. در این اجرا پینک فلوید قطعه موسیقی به نام «مون‌هد» را اجرا کردند. در نوامبر ۱۹۷۴، آن‌ها نخستین صفحه بزرگ پخش تصویرشان را خریداری نمودند که به مرور تبدیل به اصلی مهم در اجراهای زنده‌شان شد. در ۱۹۷۷، آن‌ها نخستین بار از خوک‌های بزرگ معلق و قابل باد شدن به نام «آلگی» در اجرایشان استفاده نمودند. «آلگی» که با هلیوم و پروپان پر می‌شد، بر فراز سر تماشاچیان پرواز می‌کردند؛ در تورِ «"بشخصه"» بارها با صدای بلندی منفجر شدند. آلبوم مفهومی "دیوار"
با صدای بلندی منفجر شدند. آلبوم مفهومی "دیوار" تأثیر گسترده‌ای بر اجراهای بعدی پینک فلوید در تور و مکان‌های بزرگ گذاشت. در هنگام اجراهای زنده در تور "دیوار"، دیواری با ارتفاع ۴۰ فوت (۱۲ متر) متشکل از آجرهای مقوایی بین اعضا و تماشاچیان قرار می‌گرفت. در این زمان انیمیشن‌هایی بر روی دیوار به نمایش درمی‌آمدند که صحنه‌های متفاوتی از داستان را به نمایش می‌گذاشتند. همچنین اعضا غول‌های بادی ابداع کردند که هر کدام از آن‌ها نمادی از یکی از شخصیت‌های داستان "دیوار" بود. یکی از اجراهای قابل توجه تور، اجرای «"بی‌حس و
یکی از اجراهای قابل توجه تور، اجرای «"بی‌حس و راحت"» بود. هنگامی که واترز در زمان آغاز اجرا به خواندن مشغول می‌شد، در تاریکی «گیلمور» بالای دیوار منتظر نوبت خود می‌ماند و زمانی که نوبتش فرا می‌رسید، بلافاصله با نورهای آبی روشن و سفید دربرگرفته می‌شد. گیلمور روی جعبه‌هایی می‌ایستاد که چرخ‌هایی در زیرشان تعبیه شده بود؛ البته این وضعیتِ متزلزل از پشت سر توسط یک متخصص پشتیبانی می‌شد. یک سطح هیدرولیک بزرگ که توسط گیلمور و یک تکنسین هدایت می‌شد. در طی تور "ناقوس جدایی"، شخصی ناشناس با نام مستعار «پوبلیوس»،
جدایی"، شخصی ناشناس با نام مستعار «پوبلیوس»، پیغامی بر روی یک گروه خبری اینترنتی ارسال کرد و از طرفداران خواست تا معمایی ظاهراً پنهان در آلبوم را حل کنند. نورهای سفیدی که بر رو به روی صحنه اجرای پینک فلوید در رادرفورد شرقی می‌تابیدند، کلمه «انیگما پوبلیوس» را هجی می‌کردند. طی یک کنسرت در «ارلز کورت» که در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ برگزار شد و از تلویزیون نیز پخش می‌شد، فردی کلمه «انیگما» را با حروف بزرگ بر روی پشت پرده صحنه به نمایش درآورد. میسن بعدها اذعان کرد که شرکت ضبط گروه، آن‌ها را وادار به ایجاد این معما کرده
ضبط گروه، آن‌ها را وادار به ایجاد این معما کرده بود. این معما تاکنون حل نشده باقی مانده است. موضوعات اشعار. به این دلیل که موضوعات اشعار واترز اغلب فلسفی بودند، رولینگ استون جهان‌بینی آن‌ها را «به وضوح تاریک» توصیف می‌کند. اُنیل سربر دربارهٔ موضوع اشعار پینک فلوید می‌نویسد: «آن‌ها از واقعیت و خیال، زمان و مکان، علت و شانس، دل‌سوزی و بی‌علاقگی بهره می‌برند». واترز «همدلی» را به عنوان موضوع اصلی ترانه‌های پینک فلوید تعریف می‌کند. نویسنده، جورج رایش، موضوع قطعه سایکدلیک آلبوم "فضولی"، «پژواک‌ها» را ارتباطات
سایکدلیک آلبوم "فضولی"، «پژواک‌ها» را ارتباطات واقعی و همدلی در کنار سایر موضوعات می‌بیند. نویسنده‌ای به نام دینا وینشتین، واترز را «تیره‌ترین مرد در راک» پنداشته و او را یک اگزیستانسیالیست (هستی‌گرا) می‌داند. وی این موضوع را دلیل نقدهای مختلفی که آثار گروه دریافت می‌کند تصور می‌کند. واترز در ترانه «دودی بگیر» (از آلبوم "کاش اینجا بودی") به انتقاد از واقعیات صنعت موسیقی می‌پردازد. این آهنگ به رابطه نابه‌سامان گروه با یکی از کارفرمایان ناشر موسیقی می‌پردازد که به خاطر فروش خوب آلبوم‌هایشان به آن‌ها تبریک
که به خاطر فروش خوب آلبوم‌هایشان به آن‌ها تبریک گفت و خود را در یک دسته (با اعضا) می‌دید درحالی که فکر می‌کرد نام یکی از اعضا واقعاً «پینک» است. نویسنده، "دیوید دتمر"، می‌نویسد که اشعار آلبوم به واقعیت‌های غیرانسانی دنیای تجارت طعنه می‌زنند؛ یعنی شرایطی که یک گروه برای جمع‌آوری طرفداران باید آن را تحمل کند. فقدان، یکی از موضوعات اصلی در ترانه‌های پینک فلوید است. در این میان، گروه بارها به مسئله فقدان سید برت پس از ۱۹۶۸ و مرگ پدر واترز در جنگ جهانی دوم اشاره می‌کند. آلبوم تیره" و تار در پشت ابر" به
اشاره می‌کند. آلبوم تیره" و تار در پشت ابر" به ازدست‌رفتن حس جوانی می‌پردازد که گاهی با مسئله کهولت همراه می‌شود. استورم تورجرسن، که برای یک مدت طراح جلد آلبوم‌های پینک فلوید بود، در مورد اشعار "کاش اینجا بودی" می‌گوید: «ایده عدم حضور بود، زمانی که مردم تنها وانمود می‌کنند که هستند، در حالی که فکرشان در واقع جای دیگری است. همچنین دستگاه‌ها و انگیزه‌های روانی مردم برای سرکوب حس حضور، که بلافاصله به یک موضوع دیگر تبدیل می‌شود. فقدان: فقدان یک شخص و فقدان یک احساس». واترز می‌گوید: «این دربارهٔ عدم حضور
یک احساس». واترز می‌گوید: «این دربارهٔ عدم حضور هیچ‌کدام‌مان در آن‌جا است…[این] باید "کاش اینجا بودی" نام می‌گرفت.» "اُنیل سربر" موضوع نیستی را یکی از موضوعات اصلی اشعار پینک فلوید می‌دانست. واترز از موضوع نیستی یا عدم وجود، در "دیوار" استفاده کرد. بهترین نمونه برای این موضوع ترانه «خلسه دلپذیر» است: «اتفاقی نگاه کردم، برگشتم که ببینم، اما رفته بود، حالا نمی‌توانم نشانت دهم، آن بچه بزرگ شد، رؤیا رنگ باخت.» برت نیز در آخرین همکاری‌اش با پینک فلوید، ترانه «جاگبند بلوز»، به موضوع نیستی اشاره می‌کند: «من باید
بلوز»، به موضوع نیستی اشاره می‌کند: «من باید تو را مجبور کنم که این موضوع را روشن کنی که من اینجا نیستم.» نویسنده، پاتریک کراسکری، آلبوم "جانوران" ترکیب منحصر به فرد «موسیقی نیرومند و موضوعات انتقادآمیز» "نیمهٔ تاریک" به همراه تجسم هنرمندانه بیزاری "دیوار" می‌داند. او وجه مشترکی را بین موضوعات سیاسی آلبوم و رمان "مزرعه حیوانات" اثر جرج اورول تصور می‌کند. "جانوران" با یک تجربه ذهنی آغاز می‌شود که می‌پرسد: «اگر برایت تفاوتی ندارد که چه اتفاقی برایم افتاد، من هم برایم فرقی نمی‌کند که چه اتفاقی برایت پیش آمد.»
برایم فرقی نمی‌کند که چه اتفاقی برایت پیش آمد.» سپس یک داستان آغاز می‌شود که در آن جانوران نماینده انسان‌ها هستند و از موسیقی برای انعکاس ذهنیات هرکدام از آن‌ها استفاده می‌شود. اشعار نهایتاً یک فضای پادآرمان‌شهری به وجود می‌آورند که نتیجه اجتناب ناپذیر یک جهان تهی از یکدلی و دلسوزی است و این‌گونه به پرسش پیشین پاسخ می‌دهد. شخصیت‌های آلبوم شامل «سگ‌ها» که نمایندهٔ کاپیتالیست‌های پرشور هستند، «خوک‌ها» که نشان از فساد سیاسی دارند و «گوسفندها» که سمبل استثمارشدگانند می‌شود. کراسکری «گوسفندها» را به دید افرادی
می‌شود. کراسکری «گوسفندها» را به دید افرادی می‌نگرد که در جامعه‌ای «فریب‌کار رشد کرده‌اند که با استفاد از مغالطه هویت فرهنگی» به وجود آمده است و دچار یک «آگاهی کاذب» است. «سگ‌ها» از دید او سمبل افرادی هستند که به‌طور خستگی ناپذیری به‌دنبال نفع شخصی و موفقیت هستند اما در نهایت به افسردگی دچار شده و کسی را ندارند که به آن‌ها اعتماد کنند. آن‌ها پس از استثمار در تمام طول عمر خود توسط خوک‌ها، از حس رضایت از زندگی تهی می‌گردند. واترز از "مری وایتهاوس" به عنوان نمونه‌ای از یک «خوک» یاد می‌کند؛ فردی که زمانی به
نمونه‌ای از یک «خوک» یاد می‌کند؛ فردی که زمانی به قدرت می‌رسد، از نیرویش برای تحمیل اعتقاد و ارزش‌های شخصی خود به جامعه سوءاستفاده می‌کند. در پایان آلبوم، واترز به همدلی با استفاده از اشعارش روی می‌آورد: «تو می‌دانی که برای من مهم است که چه اتفاقی برای تو می‌افتد و من هم می‌دانم تو هم برایت اهمیت دارد که چه بر من می‌گذرد.» اگرچه او هنوز اعتراف می‌کند که «خوک‌ها» همچنان به تهدید «سگ‌ها» به این موضوع که آن‌ها «سگ» هستند و به غذا نیاز دارند ادامه می‌دهند که سمبل حفظ تعادل بین دولت، اقتصاد و جامعه در مقابل
سمبل حفظ تعادل بین دولت، اقتصاد و جامعه در مقابل نبرد دائمی بین آنان است. اُنیل سربر اشعار ترانه «اختلال ذهنی» (از آلبوم "نیمه تاریک") را با نگره ازخودبیگانگی کارل مارکس مقایسه می‌کند؛ «کسی در سر من است، اما آن من نیستم.» اشعار ترانه «به ماشین خوش آمدی» از آلبوم "کاش اینجا بودی" به چیزی که مارکس آن را نظریه «بیگانگی یک چیز» می‌نامد، اشاره می‌کند. شخصیت اصلی این ترانه تا جایی به جمع‌آوری ثروت می‌پردازد که از خود و دنیای اطراف بیگانه می‌گردد. اشارات به «بیگانگی نوع بشر»، در آلبوم "جانوران" نیز یافت می‌شود؛
نوع بشر»، در آلبوم "جانوران" نیز یافت می‌شود؛ «سگ» به حد زندگی غریزی و غیرانسانی تنزل پیدا می‌کند. دتمر می‌نویسد «سگ‌ها» از یکدیگر بیگانه شده و فقدان درستی در خودشان را در «دنیایی بی‌رحم بدون جایی برای همدلی یا عمل به اخلاق»، «لازم و قابل دفاع» می‌دانند. «بیگانگی از دیگران»، در اشعار پینک فلوید، موضوعی است که به تناوب یافت می‌شود و موضوع اصلی آلبوم "دیوار" نیز هست. در اشعار پینک فلوید، جنگ به عنوان خشن‌ترین نتیجهٔ ظهور بیگانگی از دیگران دیده می‌شود که از جمله موضوعات اصلی اشعار "دیوار" و بسیاری دیگر از
جمله موضوعات اصلی اشعار "دیوار" و بسیاری دیگر از ترانه‌های گروه است. پدر واترز، در هنگام جنگ جهانی دوم، در میدان نبرد کشته شد و اشعار او، اغلب به موضوع خسارت‌ها و بهای جنگ اشاره می‌کنند. از جمله در «سرجوخه کلگ» (۱۹۶۸)، «چهار آزاد» (۱۹۷۲)، «ما و آن‌ها» (۱۹۷۳) و «وقتی ببرها رها شدند» و «خانه یادگاری فلچر» از "ضربه نهایی" (۱۹۸۳)، آلبومی که او آن را به پدرش تقدیم کرد و نام دیگرش را "مرثیه‌ای برای یک رؤیای پس از جنگ" نهاد. اشعار آلبوم "دیوار" به وضوح از مسئله آموزش کودکان در جامعه انگلستان که به اعتقاد واترز پس
کودکان در جامعه انگلستان که به اعتقاد واترز پس از جنگ جهانی دوم از «مردان واقعی» تهی شده است، انتقاد می‌کنند که مسلماً این موضوع، از روابط شخصی او با زنان تأثیر منفی پذیرفته است. اشعار واترز در "نیمه تاریک ماه" به مسئله فشارهای زندگی مدرن و این‌که چگونه این سختی‌ها گاهی به جنون منجر می‌شوند، اشاره می‌کند. او در این آلبوم سعی می‌کند به مسئله نابسامانی‌های روانی که در حال تبدیل به یک مشکل جهانی است بپردازد. البته او می‌خواست این آلبوم پیرامون موضوع مثبت‌اندیشی نیز باشد و آن را این‌گونه بیان می‌کرد: «یک
نیز باشد و آن را این‌گونه بیان می‌کرد: «یک نصیحت… افکار مثبت را بپذیر و افکار منفی را رد کن». رایش، برخی اشعار "دیوار" را دربارهٔ «تجربه دیوانگی به جای عادات و ریشه‌های اجتماعی که به جنون "منجر" شده یا آن را "بنیان" می‌کنند» می‌داند. شخصیت مثبت "دیوار"، پینک، نمی‌تواند با موقعیت‌های جدید زندگی‌اش کنار بیاید و این موضوع احساس گناه را بر او چیره می‌کند. او کم‌کم خود را از دنیای اطراف جدا کرده و دیواری بین خود و دنیای پیرامونش بنا می‌کند. زمانی که او کاملاً خود را از دنیای اطراف بیگانه می‌کند، درمی‌یابد که
خود را از دنیای اطراف بیگانه می‌کند، درمی‌یابد که «دیوانه، بر روی رنگین کمان است». او سپس به این احتمال که خودش مقصر نابودی همه چیز باشد رسیدگی می‌کند و از خود می‌پرسد «آیا همهٔ این مدت من مقصر بوده‌ام؟» زمانی که پینک نزد خود به اشتباهاتش اقرار می‌کند، این موضوع را می‌پذیرد که خودش اجازه داده همه چیز نابود شود و در نهایت نتیجه می‌گیرد که مادر ازخودراضی او به درستی خواستار کنترل کردن او بوده، اقدام معلمش در تمسخر حس شاعرانه او صحیح بوده و همسرش حق ترک او را داشته است. او محاکمه‌ای برای «بروز دادن احساسات
داشته است. او محاکمه‌ای برای «بروز دادن احساسات تقریباً بشری» برپا می‌کند و به حس بیگانگی از انسانیتش پی می‌برد. رایش می‌گوید درست مطابق با نوشته‌های میشل فوکو، واترز دیوانگی پینک را محصول زندگی مدرن که ویژگی‌هایش «عادت، هم‌وابستگی و بیمارهای روانی» هستند می‌داند. دستاوردها و جوایز. پینک فلوید یکی از مؤثرترین و موفق‌ترین گروه‌های راک در همهٔ زمان‌ها می‌باشد. آن‌ها تاکنون بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه فروش داشته‌اند از جمله ۷۴٫۵ میلیون فروش تصدیق‌شده در آمریکا که ۳۷٫۲ میلیون از فروش تا ۱۹۹۳ بوده است. "ساندی تایمز"
میلیون از فروش تا ۱۹۹۳ بوده است. "ساندی تایمز" در لیست "پرفروش‌ترین موسیقیدانان انگلیسی" خود در سال ۲۰۱۳، واترز را با تخمین ثروت ۱۵۰ میلیون پوند در رده ۱۱، گیلمور را با ۸۵ میلیون در رده ۲۷ و میسن را با ۵۰ میلیون در رده ۴۷ قرار داد. در سال ۲۰۰۴، ام‌اس‌ان‌بی‌سی، پینک فلوید را در رده هشتم فهرست «۱۰ گروه راک برتر» خود قرار داد. "رولینگ استون" آن‌ها را در ردهٔ ۵۱ «صد هنرمند برتر تمام دوران‌ها» جای داد. "کیو" پینک فلوید را بزرگ‌ترین گروه تمام دوران‌ها نام داد. "وی‌اچ‌وان" آن‌ها را در بین ۱۰۰ هنرمند برتر تمام
"وی‌اچ‌وان" آن‌ها را در بین ۱۰۰ هنرمند برتر تمام زمان‌ها در رده ۱۸ قرار داده است. «کالین لارکین» نیز رده ۳ در فهرست «۵۰ هنرمند برتر تمام زمان‌ها» خود را به پینک فلوید اختصاص داد که این رده‌بندی، بر اساس تعداد آلبوم‌های هر هنرمند در کتاب «۱۰۰۰ آلبوم برتر تاریخ» او انجام گرفت. پینک فلوید جوایز بسیاری را دریافت کرده است، از جمله جایزه گرمی برای «بهترین مهندسی یک آلبوم غیرکلاسیک» که در سال ۱۹۸۰ و برای آلبوم "دیوار" به آن‌ها اهدا شد و نیز عنوان «برترین آهنگ اقتباس‌نشده» برای «آجری دیگر در دیوار» از فیلم "دیوار"
برای «آجری دیگر در دیوار» از فیلم "دیوار" که از سوی بفتا اهدا شد. همچنین، پینک فلوید در سال ۱۹۹۵ موفق به کسب جایزه گرمی برای «برترین قطعه بی‌کلام راک» برای آهنگ «ترک‌شده» گردید. در سال ۲۰۰۸ میلادی جایزه موسیقی پولار به این گروه راک اعطا شد و نیک میسن و راجر واترز در این مراسم حضور یافته و جایزه را از پادشاه سوئد دریافت کردند. پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول، در ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی انگلستان و در ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر هیت پرید راه پیدا کرد. موسیقی پینک فلوید الهام‌بخش هنرمندان
پیدا کرد. موسیقی پینک فلوید الهام‌بخش هنرمندان بسیاری بوده است: دیوید بووی، سید برت را الهام‌بخش بزرگی برایش دانست و د اج از یوتو اولین پدال دیلِی‌اش را پس از شنیدن آکوردهای آغازین گیتار ترانه «سگ‌ها» از آلبوم "جانوران"، خریداری کرد. سایر گروه‌هایی که از پینک فلوید به عنوان گروه الهام‌بخش خود یاد کرده‌اند شامل: کوئین، تول، ردیوهد، کرافت‌ورک، ماریلیون، کوئینزرایک، ناین اینچ نیلز، د اُرب و اسمشینگ پامپکینز هستند.
موزهٔ آذربایجان یکی از مهم‌ترین موزه‌های ایران است که در شهر تبریز و در جوار مسجد کبود قرار گرفته‌است. در این موزه که به عنوان دومین موزه باستان‌شناسی ایران پس از موزه ملی ایران شناخته می‌شود، آثار تاریخی و هنری متعلق به تاریخ اسلامی و تاریخ پیش از اسلام به نمایش گذاشته شده‌اند. این موزه در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۸ خورشیدی به شمارهٔ ۳۰۵۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. آندره گدار، باستان‌شناس فرانسوی، نقشهٔ تنظیمی بنای موزهٔ آذربایجان را با الهام از معماری محلی در آذربایجان ایران تهیه نموده و اسماعیل
محلی در آذربایجان ایران تهیه نموده و اسماعیل دیباج، رئیس وقت ادارهٔ فرهنگ تبریز، آن را ترسیم نموده‌است. به همت و سفارش اولین رئیس موزه آذربایجان پس از انقلاب ادیب و شاعر فرهیخته استاد مرحوم حسین حسینچی مجسمه‌های طبقه زیر زمین به دست استاد احد حسینی ساخته شد. پیش‌زمینه. در سال‌های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ خورشیدی به دست رضاشاه کبیر نمایشگاهی از سکه‌های تاریخی تبریز در کتابخانهٔ تربیت برقرار شد. در پی همین نمایشگاه طرح تأسیس موزهٔ آذربایجان در این شهر مطرح گردید. با این حال اجرای طرح بنای موزه آذربایجان مدت‌ها به طول
حال اجرای طرح بنای موزه آذربایجان مدت‌ها به طول انجامید. در این سال‌های آثار تاریخی و هنری کماکان در تبریز به نمایش گذاشته می‌شد. در یکی از مهم‌ترین این نمایشگاه‌ها در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، ۲۰۲ عدد اثر تاریخی متعلق به موزهٔ ایران باستان به تبریز فرستاده شد تا در کتابخانهٔ ملی این شهر به نمایش گذاشته شود. بعدها نیز آثار و اشیای تاریخی تبریز در دبیرستان نجات این شهر نگهداری شده و به نمایش درمی‌آمدند. سرانجام در اردیبهشت ۱۳۳۷ خورشیدی بنای موزهٔ آذربایجان آغاز شد و این موزه به‌طور رسمی در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به دست
و این موزه به‌طور رسمی در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به دست محمدرضاشاه پهلوی به بهره‌برداری رسید. سالن‌ها. موزهٔ آذربایجان از ۳ سالن به متراژ ۸۰۰ متر مربع و سالن مخصوص نمایش سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران در طبقهٔ اول تشکیل یافته‌است. طبقه همکف. در طبقهٔ همکف موزهٔ آذربایجان، آثار و اشیای تاریخی مربوط به دوران پیش از تاریخ و دوران پیش از اسلام گردآوری شده‌اند که سفال‌های مربوط به تپهٔ اسماعیل‌آباد با هفت هزار سال قدمت، از تاریخی‌ترین آثار این بخش به‌شمار می‌روند. قدمت سنگ‌های معدنی «سرپانتین» که در جیرفت یافته شده‌اند
معدنی «سرپانتین» که در جیرفت یافته شده‌اند نیز به دوران پیش از تاریخ می‌رسد؛ بر روی این سنگ‌ها تصاویری از گیاهان و حیوانات گوناگون نقش بسته‌است. همچنین مجسمهٔ الههٔ زن که در رستم‌آباد گیلان یافته شده، سه هزار سال قدمت دارد؛ این مجسمه ارزش زن را در دوران ایران باستان به تصویر کشیده‌است. ریتون‌های مربوط به دو تا سه هزار سال پیش نیز در این موزه نگهداری می‌شوند. اجساد مرد و زنی که مربوط به سه هزار سال پیش هستند در سال ۱۳۷۸ خورشیدی و در پیرامون مسجد کبود یافت شده‌است. این اجساد از بقایای گورستان سه هزار ساله‌ای
این اجساد از بقایای گورستان سه هزار ساله‌ای محسوب می‌شوند که برای بازدید عموم به موزه آذربایجان انتقال یافته‌اند. سنگ بسم‌الله اثر محمدعلی قوچانی نیز در انتهای سالن طبقه همکف قرار گرفته‌است. چهار قسمت از این سنگ پنج‌قسمتی قاب آن و یک قسمت باقی‌مانده نیز متن آن است. طبقه اول. قدیمی‌ترین آثار طبقهٔ اول موزهٔ آذربایجان مربوط به سدهٔ چهارم هجری و شهر نیشابور است که از مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها می‌توان به استفاده از خط کوفی، استفاده نقش‌های اسلیمی و استفاده از لعاب سفید در این آثار اشاره کرد. ظروف سفالی مربوط به
سفید در این آثار اشاره کرد. ظروف سفالی مربوط به دورهٔ ایلخانان و قفل رمزی مربوط به سدهٔ ششم هجری نیز از دیگر آثار تاریخی این بخش محسوب می‌گردند. در سالن سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران نیز قدیمی‌ترین سکه‌های ضرب‌شده در ایران از دورهٔ هخامنشیان تا دورهٔ قاجاریان به نمایش درآمده‌اند. همچنین نمونه‌هایی از مهرهای تاریخی ایران در این بخش قرار گرفته‌اند. طبقه زیرزمین. مجسمه‌های ساخته‌شده توسط احد حسینی در طبقهٔ زیرزمین موزهٔ آذربایجان نگهداری می‌شوند. این مجسمه‌ها دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول
دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول سده‌های گذشته -به خصوص سدهٔ بیستم- دارند. این مجسمه‌ها بعد از انقلاب و به همت و سفارش اولین رئیس موزه آذربایجان ادیب و شاعر فرهیخته استاد مرحوم حسین حسینچی در طبقه زیر زمین موزه ساخته شدند. بخش سنگ‌نگاره‌های تاریخی، جدیدترین بخش موزهٔ آذربایجان است که در طبقهٔ زیرزمین این موزه قرار گرفته‌است. در این بخش مجموعه‌ای از پیکره‌های انسانی، سنگ گورها، سنگ‌های کتیبه‌دار، قوچ‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی به نمایش گذاشته شده‌اند.
برج یانقین (آتش‌نشان) یکی از آثار تاریخی مربوط به دورهٔ قاجاریان در شهر تبریز است و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. برج آتش‌نشان هم‌اکنون در محوطه ایستگاه آتش‌نشانی نبش خیابان خاقانی و خیابان بهادری تبریز قرار دارد. ارتفاع این برج ۲۳ متر است. این برج در قدیم کارکرد دیده‌بانی داشت و نگهبانی در بالای برج کشیک می‌داد تا در صورت وقوع آتش‌سوزی، توسط زنگی آتش‌نشانان را خبر کند. در محوطه ایستگاه آتش‌نشانی و در کنار این برج، دستگاه‌های اطفای حریق و پمپاژ آب با پمپ‌های
برج، دستگاه‌های اطفای حریق و پمپاژ آب با پمپ‌های مسی دستی دوطرفه از دوره قاجاریه و همچنین ماشین‌های اطفای حریق و دیگر وسایل مربوط به این حوزه به نمایش درآمده‌اند.
گرگان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: دیگر موارد:
نیک کِیو و بَد سیدز یا نیک کِیو اَند دِ بَد سیدز یک گروه آلترناتیو راک/پست پانک استرالیایی است که رهبر، خواننده، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو و ترانه‌سرای آن نیک کیو می‌باشد. ترانه‌هایی که نیک کیو برای آهنگ‌هایش می‌نویسد از شاعرانه‌ترین ترانه‌های موسیقی راک محسوب می‌شوند. او به صورتی غیرمتعارف از مذهب، مرگ، عشق و خشونت می‌گوید. موسیقی گروه بد سیدز نیز به کمک دید خاص او در شعرهایش می‌آید تا کارهایشان دارای شخصیت شود و از دیگر آهنگ‌ها متمایز بمانند. تاریخچه. نیک کیو در سن ۲۰ سالگی با تعدادی از دوستانش گروه بویز
کیو در سن ۲۰ سالگی با تعدادی از دوستانش گروه بویز نکست دور (Boys Next Door) را تشکیل داد و نخستین آلبومشان در سال ۱۹۷۹ به نام «دور دور» (Door Door) منتشر شد. اما گروه یک سال بعد به برثدی پارتی (The Birthday Party) تغییر نام داد و سپس در سال ۱۹۸۳ منحل شد. نیک کیو گروه بد سیدز را در سال ۱۹۸۴ با حضور میک هاروی (گیتار الکتریک و چند ساز دیگر)، بلیکسا بارگلد (گیتار الکتریک و آواز) و توماس وایدلر (درام و پرکاشن) راه انداخت و تا امروز با همان گروه مشغول به کار است، هر چند که نوازندگان دیگری نیز برای مدتی با گروه
هر چند که نوازندگان دیگری نیز برای مدتی با گروه همراه شدند و بارگلد نیز در سال ۲۰۰۳ از گروه خارج شد. نیک کیو علاوه بر خوانندگی مسئولیت نوازندگی پیانو را نیز بر عهده دارد.
رئیس‌جمهور ایران، رئیس دولت و دومین مقام عالی‌رتبه در جمهوری اسلامی ایران پس از رهبر است که ریاست قوه مجریه و شورای عالی امنیت ملی را برعهده دارد و برخلاف بیشتر کشورها، رئیس کشور، محسوب نمی‌شود. رئیس‌جمهور ایران، طی فرایند انتخابات از میان نامزدهای تأیید صلاحیت شده توسط شورای نگهبان انتخاب می‌شود. مطابق با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رئیس‌جمهوری مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوهٔ مجریه را عهده‌دار است. امضای عهدنامه‌ها، موافقت‌نامه‌ها و مسائل مربوط به دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی،
مربوط به دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی، برنامه‌ریزی ملی، بودجه و وظیفهٔ برخی از انتصاب‌های دولتی، مانند گماشتن وزیران، استانداران و سفیران تابع تصدیق مجلس شورای اسلامی، از جملهٔ وظایف رئیس‌جمهوری است. همچنین رئیس‌جمهوری در ایران، رئیس شورای عالی امنیت ملی، رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس شورای عالی فضای مجازی نیز محسوب می‌شود. رئیس‌جمهوری ایران برای مدت چهار سال توسط رأی مستقیم مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری انتخاب می‌شود و نمی‌تواند برای بیش از دو دورهٔ متوالی در این سمت باقی بماند. در حال حاضر،
دورهٔ متوالی در این سمت باقی بماند. در حال حاضر، مسعود پزشکیان به‌عنوان نهمین رئیس‌جمهور ایران از سال ۱۴۰۳ فعالیت می‌کند. در ایران ریاست‌جمهوری نظارت و کنترل کامل بر روی سیاست خارجی، نیروهای مسلح یا سیاست هسته‌ای ایران را ندارد و بخش‌های این امور همگی زیر نظر مستقیم رهبر جمهوری اسلامی ایران است. پیشینه. پس از انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷ و همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ۹ و ۱۰ فروردین ۱۳۵۸ و پیروزی جمهوری اسلامی با ۹۸/۲ درصد آرا، دولت جدید، نیاز به ساخت قانون اساسی جدید داشت؛ بنابراین سید روح‌الله
ساخت قانون اساسی جدید داشت؛ بنابراین سید روح‌الله خمینی، دستور اجرای انتخاباتی را برای مجلس خبرگان قانون اساسی داد و این هیئت، موظف به نوشتن قانون اساسی جدید شدند. این هیئت، قانون اساسی جدید را در ۲ آبان ۱۳۵۸ به رهبر، عرضه کردند و نخست‌وزیر دولت موقت، مهدی بازرگان، آن را به تأیید رساند. قانون اساسی ۱۳۵۸، برخلاف بیشتر کشورها، رهبر را به عنوان رئیس کشور و رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر را به عنوان رؤسای دولت معین کرد؛ اگرچه سمت نخست‌وزیری در ۱۳۶۸، لغو شد. نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در ۲۵ دی ۱۳۵۸ برگزار شد و
ریاست‌جمهوری ایران در ۲۵ دی ۱۳۵۸ برگزار شد و نتیجه آن برنده شدن ابوالحسن بنی‌صدر با ۷۵٪ مجموع آرا بود. او در از ۱۵ بهمن ۱۳۵۸ کار خود را آغاز کرد؛ اما در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰، توسط مجلس شورای اسلامی و نهایتاً با تأیید سید روح‌الله خمینی، به دلیل عدم کفایت سیاسی، از مقامش عزل شد. تا زمان دومین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در ۲ مرداد ۱۳۶۰، وظایف ریاست‌جمهوری، به عهده شورای موقت ریاست‌جمهوری ایران بود. محمدعلی رجایی در این انتخابات برگزیده شد و در ۱۲ مرداد ۱۳۶۰ وارد دفتر ریاست‌جمهوری شد. اگرچه او کمتر از یک‌ماه در
دفتر ریاست‌جمهوری شد. اگرچه او کمتر از یک‌ماه در دفتر ریاست‌جمهوری ماند و بعد از آن در ۸ شهریور ۱۳۶۰، همراه نخست‌وزیرش، محمدجواد باهنر، ترور شد. شورای موقت ریاست‌جمهوری، بار دیگر ریاست را به عهده گرفت و تا ۱۷ مهر ۱۳۶۰ که سید علی خامنه‌ای به ریاست‌جمهوری انتخاب شد، ریاست را برعهده داشت. سید علی خامنه‌ای (رهبر کنونی) رکورددار بالاترین درصد آرا یعنی ۹۵٪ درصد، در تاریخ انتخابات ریاست‌جمهوری ایران است. سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی، افرادی هستند که هر کدام
احمدی‌نژاد و حسن روحانی، افرادی هستند که هر کدام برای ۲ دوره متوالی ریاست‌جمهوری در ایران را برعهده داشتند. شرایط. بر اساس قانون اساسی ایران، رئیس‌جمهور، باید شروط زیر را داشته باشد: تعریف رجل سیاسی. در سال ۱۴۰۰، شورای نگهبان معیارها و شرایط اضافه‌ای را برای برای تشخیص برای تشخیص رجل سیاسی، مذهبی و مدیر و مدبر بودن نامزدهای ریاست جمهوری اعلام کرد. بر این اساس نامزدها باید دارای حداقل ۴۰ و حداکثر ۷۵ سال سن، حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد (فوق لیسانس یا معادل آن) و دستکم چهار سال سابقه مدیریتی باشند و ارائه