payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشت کشور که مخرج کسر است، همواره کمتر از مساحت کل منطقه است. تراکم ناخالص مسکونی در شهرهای ایران از طیف وسیعی برخوردار است، به طوری که کم‌تراکم‌ترین شهرهای ایران در میان شهرهای با جمعیت بالای بیست و پنج هزار نفر، خرمشهر (با تراکم ناخالص ۸٫۵ نفر در هکتار) و اقلید (۶٫۶ نفر در هکتار) می‌باشند. در مقابل پرتراکمترین شهرهای ایران در میان شهرهای با جمعیت بالای بیست و پنج هزار نفر، بندر ترکمن (۵۰۹ نفر در هکتار)، زرقان (۸۵۵٫۹ نفر در هکتار)، و گوهردشت (۱۱۱۳ نفر در هکتار) می‌باشند. (مرکز آمار ایران، ۱۳۷۲) به‌طور
هکتار) می‌باشند. (مرکز آمار ایران، ۱۳۷۲) به‌طور متوسط تراکم ناخالص مسکونی در شهرهای بالای ۲۵ هزار نفر ایران (۴۵٫۴ نفر در هکتار) است. تراکم ناخالص مسکونی در ۸۷ درصد شهرهای ایران کمتر از ۱۰۰ نفر می‌باشد که از این میان تراکم ۵۰ درصد شهرها کمتر از ۵۰ نفر در هکتار و ۳۷ درصد شهرها بین ۵۰ الی ۱۰۰ نفر در هکتار است. همچنین می‌توان گفت که تراکم در شهرهای بزرگ بیشتر از تراکم در شهرهای کوچک و عمدتاً بین ۵۰ الی ۱۰۰ نفر در هکتار است. به عنوان مثال، تراکم ناخالص مسکونی در مراکز استان‌ها به ویژه کلان‌شهرهای کشور، در همین
مراکز استان‌ها به ویژه کلان‌شهرهای کشور، در همین سطح قرار دارد. تراکم ناخالص مسکونی در شهر تهران ۷۴ نفر در هکتار، تبریز ۸۷٫۷ نفر در هکتار، مشهد ۵۹٫۱ نفر در هکتار، شیراز ۶۹٫۸ نفر در هکتار و در اصفهان نیز ۴۵٫۲ نفر در هکتار می‌باشد. متراکم‌ترین شهر ایران شهرستان بندر ماهشهر در استان خوزستان و پس از آن نصرآباد در استان اصفهان و شاهی (قائمشهر) مازندران است.
مهدخت صنعتی (م. ۲۹ خرداد ۱۳۱۲) پژوهشگر، نویسنده و فعال اجتماعی است. او از بنیان‌گذاران انجمن حمایت از حقوق کودکان است. او پیش از انقلاب سردبیر پیک دانش آموز بود. صنعتی دختر عبدالحسین صنعتی زاده و قمرتاج دولت‌آبادی (دختر میرزا هادی دولت‌آبادی) و خواهر همایون صنعتی زاده است. او مدت زیادی به پژوهش دربارهٔ مسایل زنان در ایران به ویژه استان کرمان پرداخت. همچنین به ویراستاری آثار نوشتاری برجای مانده از خاله اش صدیقه دولت‌آبادی، فعال حقوق زنان پرداخت. سپس با انقلاب ۱۳۵۷ از ایران رفت و بعد از بازگشت بر مسایل و حقوق
۱۳۵۷ از ایران رفت و بعد از بازگشت بر مسایل و حقوق کودکان متمرکز شد. او یکی از مؤسسین انجمن حمایت از حقوق کودکان است. مهدخت صنعتی از مشاوران مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا است. وی با کمک ناصر یوسفی در سال ۱۳۷۳ این انجمن را بینان‌گذاری کرد. این مؤسسه به دلیل ترویج تفکر ضرورت حمایت همه‌جانبه از کودکان خردسال از بدو تولد تا ۷ سالگی، از سوی بنیاد ترویج علم برنده جایزه ویژه ترویج علم در سال ۱۳۸۰ شد. مهدخت صنعتی در پاییز سال ۱۳۹۳ کتاب داستان «زنان سایه روشن» را منتشر کرد. صنعتی خواهرزاده صدیقه دولت‌آبادی، ار پیشگامان
صنعتی خواهرزاده صدیقه دولت‌آبادی، ار پیشگامان جنبش زنان در ایران و یحیی دولت‌آبادی، مشروطه‌خواهِ به نام است. پانویس. www.koodakandonya.org
دهستان مقام، یکی از دهستان‌های بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بندرمقام است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان مقام برابر با ۸،۸۱۴ نفر بوده‌است.
مکانیک سیالات یا مکانیک شاره‌ها شاخه‌ای از فیزیک است که به بررسی سیالات (مایعات، گازها و پلاسما) و نیروهای آنها می‌پردازد. این رشته در طیف گسترده‌ای از رشته‌ها، از جمله مهندسی مکانیک، مهندسی هوافضا، مهندسی عمران، مهندسی شیمی و زیست‌پزشکی، ژئوفیزیک، اقیانوس‌شناسی، هواشناسی، اخترفیزیک و زیست‌شناسی کاربرد دارد. مکانیک سیالات را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: استاتیک سیالات که مطالعه سیالات در حال سکون است و دینامیک سیالات که مطالعه سیالات و اثر نیروها بر روی آنها در حال حرکت است. این رشته شاخه‌ای از مکانیک
آنها در حال حرکت است. این رشته شاخه‌ای از مکانیک محیط‌های پیوسته است، که در آن ماده در سطح "ماکروسکوپی" مدل می‌شود و نه "میکروسکوپی". مکانیک سیالات، به ویژه دینامیک سیالات، یک زمینه تحقیقاتی فعال است که به‌طور معمول از نظر ریاضی پیچیده‌است. بسیاری از مسئله‌ها تا حدی یا کاملاً حل نشده‌است و بهتر است با روش‌های عددی، معمولاً با استفاده از رایانه، حل شوند. یک رشته مدرن، به نام دینامیک سیالات محاسباتی (CFD)، به این روش اختصاص یافته‌است. تاریخچه. تاریخ مطالعه مکانیک سیالات حداقل به دوران یونان باستان برمی‌گردد،
سیالات حداقل به دوران یونان باستان برمی‌گردد، زمانی که ارشمیدس، استاتیک و شناوری سیالات را بررسی کرد و قانون معروف خود را که امروزه با عنوان اصل ارشمیدس شناخته می‌شود، فرموله کرده، و آن را در کتاب خود با عنوان "در مورد اجسام شناور" منتشر کرد. محقق ایرانی ابوریحان بیرونی و بعدها خازنی روش‌های علمی تجربی را در مکانیک سیالات به کار بردند. پیشرفت سریع در مکانیک سیالات با مشاهدات و آزمایشهای لئوناردو داوینچی، اختراع فشارسنج توسط اوانجلیستا توریچلی، بررسی ویسکوزیته توسط آیزاک نیوتن و تحقیقات بلز پاسکال در زمینه
توسط آیزاک نیوتن و تحقیقات بلز پاسکال در زمینه هیدرواستاتیک و فرمولبندی قانون پاسکال آغاز شد و با معرفی دینامیک سیالات ریاضی در کتاب "Hydrodynamica" توسط دانیل برنولی ادامه یافت. جریان غیر ویسکوز (Inviscid flow) توسط ریاضیدانان مختلف (ژان لو رون دالامبر، جوزف لوئیس لاگرانژ، پیر سیمون لاپلاس، سیمئون دنیس پواسون) مورد تجزیه و تحلیل بیشتر قرار گرفت و جریان ویسکوز توسط بسیاری از مهندسان از جمله ژان لئونارد ماری پوازوی و گوتیلف هیگن مورد بررسی قرار گرفت. توجیه ریاضی بیشتری توسط کلود-لوئیس ناویر و جورج گابریل
ریاضی بیشتری توسط کلود-لوئیس ناویر و جورج گابریل استوکس در معادلات ناویر-استوکس ارائه شد و لایه‌های مرزی توسط لودویگ پرانتل، تئودور فون کارمان مورد بررسی قرار گرفتند، در حالی که دانشمندان مختلفی مانند آزبورن رینولدز، آندری کولموگوروف و جئوفری اینگرام تیلور درک ویسکوزیته و آشفتگی سیال را پیشرفت دادند. شاخه‌های اصلی. استاتیک سیالات. استاتیک سیالات یا هیدرواستاتیک، شاخه‌ای از مکانیک سیالات است که سیالات را در حالت سکون مطالعه می‌کند. این مطالعه شامل شرایطی است که مایعات ساکن در تعادل پایدار هستند؛ و با
است که مایعات ساکن در تعادل پایدار هستند؛ و با دینامیک سیالات، که مطالعه سیالاتِ در حال حرکت است، در تضاد قرار دارد. هیدرواستاتیک توضیحات فیزیکی بسیاری از پدیده‌های زندگی روزمره را ارائه می‌دهد، از جمله اینکه چرا فشار جو با افزایش ارتفاع تغییر می‌کند، چرا چوب و روغن روی آب شناور می‌شوند و چرا سطح آب با وجود شکل ظرف‌های مختلف همیشه مسطح است. علم هیدرواستاتیک برای علم هیدرولیک اساسی است. همچنین به برخی از جنبه‌های ژئوفیزیک و اخترفیزیک (به عنوان مثال، در درک زمین‌ساخت صفحه‌ای و ناهنجاری‌ها در میدان جاذبه
زمین‌ساخت صفحه‌ای و ناهنجاری‌ها در میدان جاذبه زمین)، هواشناسی، پزشکی (در زمینه فشار خون) و بسیاری از زمینه‌های دیگر مربوط می‌شود. دینامیک سیالات. دینامیک سیالات زیرشاخه مکانیک سیالات است که با جریان سیالات سرو کار دارد، به عبارتی دانش مایعات و گازهای در حال حرکت است. دینامیک سیالات ساختار منظمی را ارائه می‌دهد - که زیربنای این رشته‌های عملی است - که قوانین تجربی و نیمه تجربی حاصل از اندازه‌گیری جریان را در بر می‌گیرد و برای حل مشکلات عملی مورد استفاده قرار می‌گیرد. راه حل مسئله‌های دینامیک سیالات معمولاً
می‌گیرد. راه حل مسئله‌های دینامیک سیالات معمولاً شامل محاسبه خصوصیات مختلف سیال مانند سرعت، فشار، چگالی و دما به عنوان توابعی از فضا و زمان است. این شاخه خود چندین زیرشاخه دارد، از جمله آیرودینامیک (مطالعه هوا و سایر گازهای در حال حرکت) و هیدرودینامیک (مطالعه مایعات در حال حرکت). دینامیک سیالات طیف وسیعی از کاربردها را شامل می‌شود، از جمله محاسبه نیروها و حرکات هواپیماها، تعیین نرخ دبی جرمی نفت عبوری از درون خطوط لوله، پیش‌بینی الگوهای در حال تکامل هوا، درک سحابی‌ها در فضای بین ستاره‌ای و مدل‌سازی
هوا، درک سحابی‌ها در فضای بین ستاره‌ای و مدل‌سازی انفجارها. برخی از اصول دینامیک سیالات در مهندسی ترافیک و دینامیک جمعیت‌ها استفاده می‌شود. معادلات حاکم. معادله‌های اساسی حاکم بر مکانیک سیالات، معادلهٔ پایستگی جرم (پیوستگی) و معادله پایستگی تکانه (یا همان معادلات ناویر ـ استوکس) می‌باشند. حل معادلات مکانیک سیالات. با وجود ابداع معادلات حاکم بر دینامیک سیالات که تاریخچهٔ آن به بیش از ۱۵۰ سال می‌رسد، غیر از چند مورد خاص (همانند جریان بر روی صفحه تخت و جریان درون لوله‌ها در حالت آرام) حل تحلیلی برای این
درون لوله‌ها در حالت آرام) حل تحلیلی برای این معادلات یافت نشده‌است. به جز چند حالت خاص اساسی مکانیک سیالات، بقیهٔ حل‌ها به صورت تجربی استخراج و استفاده می‌شود. روش دیگر برای حل معادلات استفاده از روش دینامیک سیالات محاسباتی می‌باشد.
بندرچارک شهری از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. شهر چارک را «بندر چارک» نیز می‌نامند. در لغت‌نامه دهخدا راجع به پیشینه تاریخی بندر چارک می‌خوانیم، بندری از بخش شیبکوه است که در شهرستان بندر لنگه واقع است. لنگرگاه آن برای کشتی‌های کوچک مناسب است.در ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ زلزله ای به بزرگی ۵.۳ ریشتر بندر چارک را لرزاند که در کیش هم احساس شد و در ۴ تیر ۱۴۰۱ زلزله ۵.۷ ریشتری بار دیگر این منطقه را لرزاند زلزله ۵‌.۷ ریشتری ۳۰ درصد قلعه تاریخی آل علی چارک را تخریب کرد پیشینه تاریخی. چارک.
آل علی چارک را تخریب کرد پیشینه تاریخی. چارک. [رَ] (اِخ) قریه‌ای است از قرای توابع بلوک لارستان فارس در کنار بحرالعجم واقع و جزو بنادر محسوب می‌شود. اهالی آنجا و اکثر لارستان شافعی مذهب می‌باشند. (مرآت البلدان ج ۴ ص ۵۰) و مؤلف فارسنامه ذیل «ناحیهٔ شیب کوه لارستان» نویسد: قصبهٔ این ناحیهٔ «بندر چارک» است به مسافت بیست و پنج فرسخ از شهر لار دور افتاده‌است… و رجوع به جغرافی سیاسی کیهان ص ۴۸۳ شود. نام‌گذاری. روایت است که زنی در آن ناحیه بوده به نام «رقیه» چاه آبی داشته که آبش شیرین بوده و آب از چاه می‌کشیده و
داشته که آبش شیرین بوده و آب از چاه می‌کشیده و می‌فروخته، آن چاه بین مردم منطقه به «چاه رقیه» مشهور می‌گردد، که با گذشت زمان به چارک تبدیل می‌شود، و هم چنین منطقه نیز به نام چارک نامگذاری می‌شود. محدوده چارک. از شمال باوردان، از جنوب خلیج فارس، از مغرب طاحونه، و از سمت مشرق به حسینه محدود می‌گردد. جمعیت. جمعیت شهر بندرچارک طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۹۵۸ نفر بوده‌است. ، بیشتر آن‌ها از نژاد عرب هستند، و به زبان عربی و فارسی تکلم می‌کنند. دارای تأسیسات زیر است: مسجد، دانشگاه،
می‌کنند. دارای تأسیسات زیر است: مسجد، دانشگاه، بندرگاه، تلفن همراه، دبستان، برق و لوله‌کشی آب، بانک، آب‌انبار (برکه) و تلفن است. بندر چارک هم‌اکنون شهری است با تمام امکانات دارای آب شیرین کن است که باعث شده آبش در سطح شهرستان بهترین آب باشد. دارای مدارس راهنمایی دبیرستان پیش دانشگاهی و هنرستان است و نزدیکترین جا برای رفت‌وآمد به جزیره کیش می‌باشد. جغرافیا و پیشینه. شهر بندر چارک در ۳۰۰ متری مشرق خلیج فارس واقع است؛ و ارتفاعش از سطح دریا ۴۰ متر است. روستای تاوونه در سمت مغرب چارک واقع شده‌است، و در سمت شمال
در سمت مغرب چارک واقع شده‌است، و در سمت شمال آن روستای سکروه قرار دارد. دهستان چارک در گذشته مقر حکمرانی قبیله (آل علی) بود، چون قبیله آل علی بر این منطقه حاکم بودند. آثار. قلعه بزرگی در دهستان چارک وجود دارد که مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه شیخ صالح بن شیخ محمد آل علی یکی از حاکمان چارک ساخته‌است و مقر حکم خود قرار داده‌است. اولین کسی که حاکم آنجا بوده‌است: شیخ محمد بن شیخ حسن آل علی بودند، اما آخرین کسی که زمام حکم در قبضه داشتند شیخ عبدالله بن شیخ محمد آل علی بوده‌است. دهستان چارک ده آبادی است و یکی
آل علی بوده‌است. دهستان چارک ده آبادی است و یکی از بندرهای پرجنب‌وجوش منطقه شیبکوه‌است.
لاور نادردون منطقهٔ گسترده‌ای است در بخش شیبکوه که در ارتفاعات کوه نادردون واقع شده‌است. این منطقه در استان هرمزگان و در جنوب ایران واقع است. لاور نادردون به مسافت ده کیلومتر از مشرق به طرف مغرب و هفت کیلومتر از شمال به طرف جنوب در جلگه ای در دل کوه سفید (ازناحیه جنوب کوه) و در جنوب بخش کوخرد قرار دارد. محدوده لاور نادردون. حدوداً: از شمال به کوه سفید، و از جنوب به روستای نخل خلفان، و از مغرب به روستای امیران، و از مشرق به کوه منتهی می‌شود. لاور. لاور به جائی گفته می‌شود که از سه گوشه آب باران به سویش
جائی گفته می‌شود که از سه گوشه آب باران به سویش سرازیر می‌شود و از یک گوشه خارج می‌گردد. در لاور نادردون جنگل‌های انبوهی از درخت «نادر» (مورد) وجود دارد که سرتاسر لاور را فرا گرفته‌است، به همینجهت این منطقه ((نادر دون)) نام‌گذاری شده‌است، یعنی جایی که جنگلی از درخت نادر وجود دارد. همچنین در لاور نادردون درخت‌های دیگری نیز وجود دارد مانند: بنه،سمر، کُنار، سَلَم ،کُور، کِرت، کُوهِنگ. گستردگی لاور و وجود این درخت‌های گوناگون در لاور نادردون، وسط لاور همیشه سایه بندان است، بنابراین جانوران مختلفی در این لاور
بندان است، بنابراین جانوران مختلفی در این لاور پهناور زندگی می‌کنند. جانوران وپرندگان. جانوران مختلفی که در لاور وجود دارند عبارت‌اند از:گرگ، پلنگ، روباه، یوزپلنگ، آهو، خرگوش، شغال، خار پشت، خوک و گراز، و کفتار و غیره از حیوانات کوهی وجود دارد، همچنین از پرندگان نیز مانند: کبک، تیهو، قُمری، بادخور، و پرندگان مختلف کوهستانی در این لاور وجود دارد. در لاور نادردون چشمههای فراوانی جاری است که آب بعضی از آن‌ها شیرین و آب بعض دیگر تلخ است. گوشه‌ای از این لاور وسیع که زمینی هموار است مردم برای کشت وکار استفاده
که زمینی هموار است مردم برای کشت وکار استفاده می‌کنند و در آن جو و گندم کشت می‌کنند، همچنین در این قسمت هموار در فصل زمستان و بهار و بعد از باریدن باران دمبل‌ (خیر) درست می‌شود.
آرتور اشر میلر (؛ ۱۷ اکتبر ۱۹۱۵ – ۱۰ فوریه ۲۰۰۵) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس آمریکایی بود. او برنده جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه در ۱۹۴۹ شد. زندگی ادبی. میلر با نوشتن تعداد زیادی نمایش‌نامه برای بیشتر از ۶۰ سال نقش برجسته‌ای در ادبیات و سینمای آمریکا داشت. هنگام درگذشت میلر، بسیاری از بزرگان ادبیات و سینما به او ادای احترام کردند و بعضی‌هاشان او را «بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویس آمریکا» خواندند. معروف‌ترین اثر میلر نمایش‌نامهٔ "مرگ فروشنده" است که بارها در صحنه‌های مختلف اجرا شده‌است. زندگی شخصی. در
در صحنه‌های مختلف اجرا شده‌است. زندگی شخصی. در ژوئن ۱۹۵۶، میلر همسر نخست خود، مری اسلاتری (که در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرده بود) را ترک کرد. این زوج دو فرزند داشتند، جین (زادهٔ ۱۹۴۴) و رابرت (۱۹۴۷–۲۰۲۲). بازیگر مریلین مونرو نخستین بار توسط الیا کازان در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ به میلر معرفی شد. پس از اکتبر ۱۹۵۵، رابطهٔ میان مونرو و میلر بیشتر جدی شد، هنگامی که طلاق مونرو نهایی شد و میلر به زندگی جدا از زنش پرداخت. استودیو به مونرو اصرار کرد که این رابطه را پایان دهد، زیرا میلر توسط ادارهٔ تحقیقات فدرال به دلیل
دهد، زیرا میلر توسط ادارهٔ تحقیقات فدرال به دلیل اتهامات کمونیسم مورد بازجویی قرار گرفته بود و توسط کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی مجلس احضار شده بود، اما مونرو نپذیرفت. این رابطه باعث شد که ادارهٔ تحقیقات فدرال پرونده‌ای برای مونرو باز کند. والتر وینچل بیان کرد: «شناخته‌شده‌ترین ستارهٔ سینمایی بلوند آمریکا، اکنون عزیز روشنفکران چپ شده‌است.» در ۲۹ ژوئن ۱۹۵۶، مونرو و میلر در دادگاه شهرستان وستچستر در وایت پلینز، نیویورک ازدواج کردند؛ دو روز بعد آن‌ها یک مراسم یهودی در خانهٔ کی براون، وکیل مالکیت ادبی میلر، در
در خانهٔ کی براون، وکیل مالکیت ادبی میلر، در واکباک، نیویورک برگزار کردند. با این ازدواج، مونرو به یهودیت گروید، که باعث شد مصر همهٔ فیلم‌هایش را ممنوع کند. یهودیان یک «قوم رانده‌شده» دانسته می‌شدند. مونرو برای این‌که خود را بخشی از خانوادهٔ میلر کند، می‌خواست یهودی شود. او توسط ربی رابرت گلدبرگ آموزش داده شد و در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ به یهودیت گروید. علاقهٔ مونرو به یهودیت در جایگاه یک دین محدود بود: او خودش را یک «خداناباور یهودی» نامید و پس از طلاق از میلر، به غیر از حفظ برخی موارد مذهبی، به این ایمان عمل
به غیر از حفظ برخی موارد مذهبی، به این ایمان عمل نکرد. همچنین مصر پس از طلاق نهایی در ۱۹۶۱، ممنوعیت او را برداشت. با توجه به موقعیت مونرو در جایگاه یک نماد سکس و تصور از میلر در جایگاه یک روشنفکر، رسانه‌ها گفتند که این ازدواج یک ناسازگاری است، مثلاً "ورایتی" در تیترش، این ازدواج را «عروسی ساعت شنی سر تخم‌مرغی» دانست. مونرو و میلر در ژانویهٔ ۱۹۶۱ با یک طلاق مکزیکی رسماً به ازدواج‌شان پایان دادند. در فوریه ۱۹۶۲، میلر با عکاس اینگه مورات (۱۹۲۳–۲۰۰۲) ازدواج کرد. نخستین فرزند از دو فرزند آن‌ها، ربکا، در ۱۹۶۲ به
نخستین فرزند از دو فرزند آن‌ها، ربکا، در ۱۹۶۲ به دنیا آمد. پسرشان دنیل در نوامبر ۱۹۶۶ به دنیا آمد و به نشانگان دان مبتلا بود. میلر برخلاف میل همسرش، او را در بیمارستان بستری کرد؛ نخست در خانه‌ای برای نوزادان در شهر نیویورک، و سپس در مدرسه‌ای آموزشی در کنتیکت. اگرچه مورات اغلب با دنیل ملاقات می‌کرد، میلر هرگز به دیدار او در مدرسه نرفت و به ندرت از او سخن می‌گفت. گفته می‌شود که داماد میلر، بازیگر دنیل دی-لوئیس، اغلب به ملاقات دنیل می‌رفته و میلر را وادار کرده تا با او ملاقات کند. در دسامبر ۲۰۰۴، میلرِ ۸۹
تا با او ملاقات کند. در دسامبر ۲۰۰۴، میلرِ ۸۹ ساله اعلام کرد که عاشق نقاش مینیمالیست اگنس بارلیِ ۳۴ ساله بوده و از سال ۲۰۰۲ با او زندگی می‌کند و همچنین قصد ازدواج دارند.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران است. مرکز این بخش، شهر پارسیان است. تقسیمات کشوری. شهر: پارسیان و دشتی جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان پارسیان برابر با ۳۸٬۰۳۰ نفر بوده است.
مارسل پروست با نام کامل والانتَن لویی ژرژ اوژن مارسل پروست () (زادهٔ ۱۰ ژوئیه ۱۸۷۱ – درگذشتهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲) نویسنده و مقاله‌نویس فرانسوی بود. او به دلیل نگارش اثر باشکوهی با عنوان "در جستجوی زمان ازدست‌رفته"، یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان تاریخ ادبیات جهان قلمداد شده‌است. زندگی. مارسل پروست چهل روز پس از پایان خونین کمون پاریس در اوتوی (محله‌ای در منطقهٔ شانزدهم پاریس) به دنیا آمد. پدرش آدرین پروست پزشکی سرشناس بود که دربارهٔ بیماری وبا در اروپا و آسیا تحقیق می‌کرد. مادرش ژن وی، زنی فرهیخته و علاقه‌مند به
می‌کرد. مادرش ژن وی، زنی فرهیخته و علاقه‌مند به هنر و ادبیات فرزند یک دلال ثروتمند بورس بود. با آنکه مادرش یهودی بود اما مارسل با مذهب پدرش که کاتولیک بود رشد و پرورش یافت. او را روز ۵ اوت ۱۸۷۱ در کلیسا غسل تعمید دادند. تنها برادرش "روبر" که بعدها حرفهٔ پدر را دنبال کرد، در ۲۴ مارس ۱۸۷۳ متولد شد. وی در سال ۱۸۸۲ وارد مدرسهٔ "کندروسه" شد. در سال ۱۸۸۶ در "شانزلیزه" با "مری دو بنارداکی" دختر یک اشراف‌زادهٔ لهستانی آشنا شد که در رمان "در جستجوی زمان از دست رفته" یکی از الگوهای "ژیلبر سوان" بود. در خلال سال‌های
یکی از الگوهای "ژیلبر سوان" بود. در خلال سال‌های ۱۸۸۸–۹ در "کندورسه" به کلاس فلسفه رفت که دبیر آن «ماری آلفونس دارلو» (۱۹۲۱–۱۸۴۹) بر تربیت فکری او اثر بسیار گذاشت، با نشریهٔ ادبی دبیرستان به نام "روو لیلاس" همکاری کرد و پایش به محافل اشرافی باز شد. مارسل پروست در ۱۵ ژوئیه ۱۸۸۹ دیپلم ادبی گرفت. در نامه‌ای به آناتول فرانس (که در «جستجو» همان "برگوت" نویسنده‌است) می‌نویسد که از چهار سال پیش کتاب‌های او را حفظ کرده‌است. در ماه نوامبر سال ۱۸۸۹ دورهٔ یک سالهٔ سربازی داوطلبانهٔ پروست در هنگ ۷۶ پیاده اورلئان آغاز
داوطلبانهٔ پروست در هنگ ۷۶ پیاده اورلئان آغاز شد. در ۱۹ مارس همان سال مادربزرگ پدری‌اش در "ایلیه" (الگوی کومبره در جستجو) درمی‌گذرد و در دوم ژوئیهٔ سال ۱۸۹۰ مادربزرگ مادری خود را از دست داد. او در این سال در دانشکدهٔ حقوق پاریس نام‌نویسی کرد. در سال ۱۸۹۱ گذشته از دانشکدهٔ حقوق به‌طور نامرتب در کلاس‌های "آلبر سورل" و "آناتول لوروا بولیو" در دانشکدهٔ علوم سیاسی و در کلاس‌های برگسون در سوربن شرکت کرد. دوستی وی با "ژان پوکه" (یکی دیگر از الگوهای ژیلبر سوان) در این سال آغاز شد. او تابستان را در "کابور" (یکی از
این سال آغاز شد. او تابستان را در "کابور" (یکی از الگوهای "بلبک" در «جستجو») گذراند. در سال ۱۸۹۲ فعالیت‌های ادبی جدی پروست آغاز شد و او همکاریش را با نشریهٔ "لو بانکه" شروع کرد. در این نشریه ۱۵ مقاله از پروست چاپ شد که بعدها در کتاب "خوشی‌ها و روزها" دوباره منتشر شد. در این سال او با آناتول فرانس آشنا شد. دررفت‌وآمد هرچه بیشتر به محافل اشرافی به "کنتس لور دوشنیه" (یکی از الگوهای "دوشس دو گرمانت") دلبسته شد. در سال ۱۸۹۳ با کنت روبر دو مونتسکیو (از مشخص‌ترین الگوهای "بارون دوشارلوس") و "کنتس گرفول" (از دیگر
الگوهای "بارون دوشارلوس") و "کنتس گرفول" (از دیگر الگوهای "دوشس دو گرمانت") آشنا شد. در این سال رمان "بی‌اعتنا" را نوشت که می‌توان آن را نخستین طرح "عشق سوان" دانست. در ۱۰ اکتبر لیسانس حقوق خود را دریافت کرد. سال ۱۸۹۴ رفت‌وآمد هر چه بیشتر پروست به محافل اشرافی "فوبور سن ژرمن" محلهٔ اشراف پاریس آغاز شد و تدارک لیسانس ادبیات در سوربن با درس خصوصی نزد "دارلو" فراهم گشت. در همین سال است که دوستی او با رنالدو آن (۱۹۴۷–۱۸۷۴) موسیقی‌دان جوان ونزوئلایی و شاگرد "ماسنه" شکل می‌گیرد. در آوریل این سال با اسکار وایلد
شکل می‌گیرد. در آوریل این سال با اسکار وایلد آشنا شد. در ماه مارس سال ۱۸۹۵ لیسانس ادبیات خود را نیز دریافت کرد. در ماه ژوئن در مسابقه‌ای برای گرفتن سمت دستیار کتابدار در کتابخانه مازارین پاریس برنده شد. او همکاری خود را با نشریات ادبی ادامه داد. برای نخستین بار با "سونات در ر (D) مینور" برای پیانو و ویلن اثر سن سان آشنا شد (در جستجو به صورت "سونات ونتوی " درآمد) و نگارش رمان ژان سنتوی آغاز شد. در سال ۱۸۹۶ رمان "بی اعتنا"ی وی در نشریهٔ زندگی معاصر چاپ شد. همچنین ۴ شعر از او که رنالدو آن برای آنها آهنگ
همچنین ۴ شعر از او که رنالدو آن برای آنها آهنگ ساخته‌بود نیز به چاپ رسید. در ۱۳ ژوئن همان سال چاپ کتاب "خوشی‌ها و روزها"ی وی با مقدمهٔ آناتول فرانس و تصاویر "مادلن لومر" منتشر شد. اما این سال با مرگ دایی بزرگ و پدربزرگ مادری پروست مقارن بود. در فوریهٔ سال ۱۸۹۷ با "ژان لورن" روزنامه‌نگاری که پروست را به همجنس‌گرایی متهم کرده بود، دوئل کرد. سال ۱۸۹۹ آغاز علاقهٔ پرشور پروست به آثار جان راسکین هنرشناس انگلیسی است. او ترجمهٔ "تورات آمیین" راسکین را در همین سال آغاز کرد؛ و در ژوئن سال ۱۹۰۲ ترجمهٔ تورات آن را به
کرد؛ و در ژوئن سال ۱۹۰۲ ترجمهٔ تورات آن را به پایان رساند. این اثر در سال ۱۹۰۴ منتشر شد. در سال ۱۹۰۰ پروست از کتابخانهٔ مازارن برکنار می‌شود. مقالات پروست دربارهٔ سالن‌های پاریسی برای روزنامهٔ فیگارو در سال ۱۹۰۳ آغاز می‌شود. در نوامبر همان سال پدر پروست از دنیا رفت. در ماه سپتامبر سال ۱۹۰۵ مادرش را نیز از دست داد و در ماه دسامبر، در بولونی سورسن زیر نظر دکتر سولیه بستری شد. سال ۱۹۰۶ در آپارتمان شمارهٔ ۱۰۲ بولوار "هوسمن" ساکن شد. دیوارهای اتاق خوابش را با لایه‌ای از چوب‌پنبه پوشاند تا سر و صدای بیرون در آن
از چوب‌پنبه پوشاند تا سر و صدای بیرون در آن رخنه نکند. ترجمهٔ "کنجد و سوسن‌ها" اثر راسکین را منتشر کرد. پروست در ژانویهٔ سال ۱۹۰۸ نگارش اثر عظیمش "جستجو" را آغاز کرد. سال ۱۹۰۹ او هر گونه رفت‌وآمد را کنار گذاشت و یکسره به نوشتن پرداخت. نخستین نگارش "عشق سوان" در همین سال به پایان رسید. در سال ۱۹۱۲ بخش‌هایی از جستجو در روزنامهٔ فیگارو چاپ شد. سال ۱۹۱۳ پس از شکست تلاش‌های بسیارش برای قبولاندن اثر به چند ناشر، سرانجام انتشارات "برنار گراسه" می‌پذیرد که «در جستجوی زمان از دست رفته» را در سه جلد به خرج نویسنده
زمان از دست رفته» را در سه جلد به خرج نویسنده چاپ کند. "طرف خانه سوان" در نیمهٔ دوم نوامبر منتشر شد. در ماه اوت سال ۱۹۱۶ از انتشارات برنار گراسه جدا شد و حق چاپ جلد دوم اثر خود را به انتشارات گالیمار واگذار کرد. در سال ۱۹۱۸ پروست مقدمه‌ای برای "گفته‌های نقاش" نوشتهٔ "ژاک امیل بلانش" نوشت. در ماه ژوئن "در سایهٔ دوشیزگان شکوفا" و مجموعه مقالات pastiches et Melamges چاپ شد. در ماه نوامبر جایزهٔ ادبی گنکور به "در سایهٔ دوشیزگان شکوفا" تعلق گرفت و پروست ناگهان معروف شد. او در سال ۱۹۲۰ بخش اول "طرف گرمانت"، در
معروف شد. او در سال ۱۹۲۰ بخش اول "طرف گرمانت"، در سال ۱۹۲۱ بخش دوم "طرف گرمانت" و بخش اول "سودوم و گماره" و در سال ۱۹۲۲ بخش دوم "سودوم و گماره" در سه جلد را چاپ می‌کند. وضعیت سلامتی و فوت. پروست از کودکی بیمار بود و سلامتی شکننده ای داشت. او در سال ۱۸۸۰ برای نخستین بار دچار حملهٔ بیماری آسم شد. سرانجام در میانهٔ اکتبر سال ۱۹۲۲ به برونشیت دچار شد و روز هجدهم نوامبر جان سپرد. مارسل پروست در گورستان پر-لاشز پاریس به خاک سپرده شده‌است. آثار پس از فوت. پس از مرگ او، در سال ۱۹۲۳ "اسیر" در دو جلد، در سال ۱۹۲۵
مرگ او، در سال ۱۹۲۳ "اسیر" در دو جلد، در سال ۱۹۲۵ "گریخته" در دو جلد، در سال ۱۹۲۷ "زمان بازیافته" در دو جلد، در سال ۱۹۵۲ رمان "ژان سنتوی" در دو جلد و در سال ۱۹۵۴ اثر ناتمام "ضد سنت‌بوو" به چاپ رسید. زندگی شخصی. رابطهٔ عاشقانهٔ رنالدو آن و پروست از نخستین دیدارشان در ژوئن ۱۸۹۴ شکل گرفت و با خشم و حسادت در تابستان ۱۸۹۵ پایان یافت. پروست که همجنس‌گرایی را یک انتخاب می‌دانست تلاش می‌کرد رابطهٔ خود را مخفی نگاه دارد. با این وجود برخی از اطرافیان آن‌ها از این رابطه آگاه بودند و امروزه از نامه‌های باقی‌مانده چنین
آگاه بودند و امروزه از نامه‌های باقی‌مانده چنین برداشت می‌شود که پروست رنالدو آن را عاشقانه دوست داشته‌است. با وجود آنکه رابطه جنسی آن‌ها یک سال بیشتر دوام نیاورد وانگهی پروست و آن تا زمان مرگ پروست در ۱۹۲۲ دوستان نزدیکی باقی ماندند. آن‌ها علایق هنری مشترک بسیاری داشتند و با یکدیگر در اپراها و سالن‌ها حضور می‌یافتند. رنالدو آن از افرادی بود که بر زندگی پروست تأثیر قابل توجهی گذارد. منابع. The Cambridge Companion to Proust (Cambridge Companions to Literature) by Richard Bales, Cambridge University Press،
by Richard Bales, Cambridge University Press، ۲۰۰۱
وان (, , ارمنی: Վանի մարզ) نام یکی از استان‌های بزرگ و مهم ترکیه است که در شرق این کشور قرار دارد. مرکز این استان شهر وان است. دریاچه وان در حاشیه این استان قرار دارد.
ماهنامهٔ فنی مهندسی راه و ساختمان یکی از ماهنامه‌های فارسی و انگلیسی زبان منتشره در تهران در زمینه مسائل رشته عمران است. هیئت تحریریه. دکتر مهدی زارع، دکتر سیدمهدی زهرایی، دکتر مازیار حسینی، دکتر نادعلی رمضانپور، دکتر محمد حسن رامشت، دکتر جواد برنجیان، دکتر سعید غفرانی، دکتر علی خیرالدین، دکتر سید مرتضی مرندی، دکتر عباسعلی شاهرودی، دکتر منوچهر بهرویان، دکتر مهناز امیراحمدی، دکتر غلامحسین مجتهدزاده، مهندس محمدرضا واسع ، مهندس مهدی وجودی، مهندس حسن قربان کریمی، مهندس احمد واقفی ، مهندس ابراهیم زاده سپاسگزار،
مهندس احمد واقفی ، مهندس ابراهیم زاده سپاسگزار، مهندس نیما امینیان همکاران و مشاوران تحریریه و مقالات. دکتر اردکانیان، دکتر عطارنژاد، مهندس منوچهر شیبانی اصل، مهندس رضا منتظری، انجمن بتن ایران، مرکز مدیریت بحران تهران، پژوهشگاه بین‌المللی زلزله و زلزله شناسی، سازمان نظام مهندسی استان تهران، انجمن کنترل کیفیت ساختمان، انجمن تونل ایران، دفتر همکاری‌های فن آوری ریاست جمهوری، جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران، شهرداری بم، سازمان نظام مهندسی استان مازندران، کانون مهندسین ساری، دبیرخانه کنگره ملی عمران، معاونت فنی
ساری، دبیرخانه کنگره ملی عمران، معاونت فنی وزارت کشور، انجمن جوش و آزمایش‌های غیر مخرب. خیابان سپاه، خیابان زیبا، پلاک 43
کوه سفید رشته کوه بزرگی است به ارتفاع ۲۴۷۰ متر از سطح دریا و در جنوب شرقی بخش جناح شهرستان بستک و در جنوب استان هرمزگان ایران واقع است. این رشته کوه در بخش جناح و در شمال لاور نادردون قرار دارد. سلسله کوه‌های «کوه سفید» از طرف مغرب به بخش جناح و بیخهٔ فرامرزان، و از سمت مشرق تا بون کوه زیر و کوه لوز و بون کوه چهار برکه امتداد دارد. از سمت شمال این کوه بزرگ پشتخه‌ها وغارها و اشکفتها و نرگهای بزرگی وجود دارد که جانوران درنده آن زندگی می‌کنند. در قسمت شمالی این رشته کوه راه‌های پر پیچ وخم و ناهمواری وجود دارد