payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیو شائوکی و دنگ ژیائوپینگ که تصور می‌شد در مسیر کاپیتالیسم حرکت می‌کند، بستانند. این شبیه به تئوری «استالینی» شدت گرفتن نزاع طبقاتی تحت تأثیر سوسیالیسم است. خلاصه تئوری‌های مائو را در کتاب سرخ که به عنوان آموزش انقلابی به هر شخص در چین داده می‌شد، می‌توان یافت. این کتاب شامل نقل قول‌هایی از مائو، از اولین روزهای انقلاب تا اواسط دههٔ ۱۹۶۰، درست قبل از شروع انقلاب فرهنگی است. مائوئیسم در چین. از زمان مرگ مائو زدانگ در ۱۹۷۶، و اصلاحات دنگ ژیائوپینگ که در سال ۱۹۷۸ آغاز شد، نقش ایدئولوژی مائو در جمهوری خلق چین
آغاز شد، نقش ایدئولوژی مائو در جمهوری خلق چین بسیار تغییر کرده‌است. با وجود اینکه تفکر مائو زدانگ، اسماً ایدئولوژی حکومت باقی‌مانده نصایح دنگ برای بیرون کشیدن حقیقت از واقعیت به این معناست که سیاست‌های دولت بیشتر بر مبنای پیامدهای عملی آن‌ها تعیین می‌شوند و نقش ایدئولوژی او در تعیین سیاست‌ها به‌طور قابل توجهی کاهش یافته‌است. دنگ همچنین مائو را از مائوئیسم جدا کرد، و این با روشن ساختن این مطلب بود که: مائو لغزش پذیر بود و حقیقت مائوئیسم از مشاهدهٔ پیامدها و عواقب اجتماعی سیاست‌ها و نه بر اساس نقل قول‌های
و عواقب اجتماعی سیاست‌ها و نه بر اساس نقل قول‌های مائو به عنوان نوشته مقدس آن طور که در زمان حیاتش بود، سرچشمه می‌گیرد. علاوه بر این، قوانین این حزب برای اهمیت دادن بیشتر به اندیشه‌های عملگرایانه دنگ ژیائوپینگ مجدداً نوشته شده‌است. پیامد چنین کاری می‌تواند این باشد که: افرادی که خارج از چین خود را مائوئیست معرفی می‌کنند، تصور می‌کنند چین تفکرات مائوئیستی خود را رها کرده و مجدداً به کاپیتالیسم روی آورده‌است و هم درون چین و هم خارج از آن عدهٔ زیادی بر این باورند که چین مائوئیسم را رها کرده‌است. با این حال،
که چین مائوئیسم را رها کرده‌است. با این حال، در حالی که مورد سؤال قرار دادن اعمال مائو و صحبت در مورد افراط‌هایی که به نام مائوئیسم تمام شد، مجاز است، اما زیر سؤال بردن اعتبار مائوئیسم یا سؤال در مورد اینکه آیا اعمال جاری و فعال حزب کمونیست چین هنوز «مائوئیستی» هستند یا نه، ممنوع است. با وجود اینکه تفکر مائو زدانگ، هنوز به عنوان یکی از چهار اصول عمده جمهوری خلق چین است، نقش تاریخی آن بازبینی شده‌است. اکنون حزب کمونیست می‌گوید: مائوئیسم برای جدا کردن چین از گذشته فئودالش ضروری بود، اما به نظر می‌رسد اعمال
گذشته فئودالش ضروری بود، اما به نظر می‌رسد اعمال مائو در طول انقلاب فرهنگی به درجه افراط رسیده باشند. دیدگاه رسمی این است که چین اکنون به یک مرحله اقتصادی، سیاسی به نام مرحله عمده سوسیالیسم رسیده که در آن چین با مشکلات جدید و متفاوتی روبروست که اصلاً توسط مائو پیش‌بینی نشده بود و به همین دلیل، راه حل‌های مائو دیگر برای حل مشکلات جاری و شرایط کنونی چین مناسب نیستند. هم منتقدان مائوئیست که خارج از چین هستند و بیشتر عالمان غربی این بازتعریف مائوئیسم را به منزله فراهم آوردن توجیه ایدئولوژیکی برای آنچه به عنوان
فراهم آوردن توجیه ایدئولوژیکی برای آنچه به عنوان بازگشت مجدد پایه‌های اصلی کاپیتالیسم در چین توسط دنگ و پیروانش می‌پندارند، تلقی می‌کنند. خود مائو توسط حزب کمونیستی چین به عنوان یک «رهبر انقلابی بزرگ» پنداشته می‌شود و این به خاطر نقش او در مبارزه با ژاپنی‌ها و ایجاد جمهوری خلق چین است، اما مائوئیسمی که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۶ در چین به کار بسته شد، توسط همین حزب به عنوان یک فاجعه اقتصادی و سیاسی پنداشته می‌شود. در روزگار دنگ، حمایت از مائوئیسم رادیکال (افراطی) به عنوان یک «انحراف چپ‌گرا و قرار گرفتن بر
به عنوان یک «انحراف چپ‌گرا و قرار گرفتن بر بروی کیش شخصیت بود، هر چند این» خطاها رسماً به گروه چهار و نه به خود مائو، نسبت داده می‌شود. با وجود اینکه این تقسیم‌بندی‌ها و منازعات ایدئولوژیکی، در آغاز قرن ۲۱ کمتر کارایی دارند، چنین بحث‌ها و تقسیم‌بندی‌هایی هنگامی که دولت چین بر سر این دوراهی بود که چگونه می‌تواند بدون نابود کردن حقانیت و مشروعیت خودش به اصلاحات اقتصادی اجازهٔ پیشروی دهد، بسیار مهم بود و بسیاری بر این عقیده‌اند که قسمت اعظمی از موفقیت دنگ در راه‌اندازی اصلاح اقتصادی چین مدیون توانایی او در
راه‌اندازی اصلاح اقتصادی چین مدیون توانایی او در توجیه آن اصلاحات در چارچوب مائوئیست بود. امروزه، بعضی مورخان مائوئیسم را ایدئولوژی می‌پندارند که توسط مائو تولید شد و به منظور رسیدن او به قدرت طراحی شده بود. دید رسمی دولت چین این بود که، مائو، مائوئیسم را برای کسب قدرت ایجاد نکرد، بلکه پس از مدتی مائو و اطرافیانش می‌توانستند مائوئیسم را برای ایجاد یک کیش شخصیت به کار گیرند. هم دید رسمی حزب کمونیستی چین و هم نظر عموم مردم در چین این است که، دورهٔ اخیر حکومت مائو برای کشور یک فاجعه بوده‌است. تعداد انسان‌هایی
برای کشور یک فاجعه بوده‌است. تعداد انسان‌هایی که به خاطر سیاست‌های مائو جان خود را از دست دادند هنوز بسیار بحث برانگیزند. (برای تحقیق بیشتر در زمینه این دوره به مقاله انقلاب فرهنگی مراجعه کنید) هنوز، بسیاری از مردم به خاطر از دست رفتن استخدام تضمین شده، آموزش، بهداشت و دیگر فایده‌های انقلاب که نتیجه این اقتصاد سود محور است، متأثر هستند. این موضوع را می‌توان در نو-چپ‌گرایی چینی که اکنون می‌کوشد چین را به دوران روزهای بعد از مائو و قبل از دنگ نزدیک کند، می‌توان دید. برخی از دانشمندان غربی بر این باورند که
دید. برخی از دانشمندان غربی بر این باورند که صنعتی شدن سریع و بهبود نسبتاً سریع چین پس از دوره جنگ‌های داخلی ۱۹۴۹–۱۹۱۱ تأثیر مثبت مائوئیسم بود و روند رشد و توسعه آن را مقابل آسیای جنوب شرقی، روسیه و هند می‌دانند. مائوئیسم در سطح بین‌المللی. از ۱۹۶۲ به بعد، مبارزه با سلطه شوروی در جنبش جهانی کمونیست که توسط حزب کمونیست چین انجام می‌شد، منجر به ایجاد تقسیماتی در حزب‌های کمونیست در سرتاسر دنیا گردید. در آغاز، حزب کارگر آلبانی از حزب کمونیست چین (CPC) حمایت کرد. بسیاری از گروه‌های غیر انشعابی رایج دیگر از قبیل
بسیاری از گروه‌های غیر انشعابی رایج دیگر از قبیل حزب‌های کمونیستی در آسیای جنوب شرقی مانند حزب کمونیستی برمه(میانمار)، حزب کمونیست تایلند، حزب کمونیست اندونزی نیز همین کار را کردند. برخی حزب‌های آسیایی مانند حزب کمونیستی ویتنام و حزب کارگران کره سعی کردند موضعی میانه‌رو را پیش گیرند. در غرب و جنوب، خیل کثیری از احزاب و سازمان‌ها تشکیل شدند که پیوستگی خود را با CPC اعلام کردند. آن‌ها برای اینکه خود را از احزاب کمونیستی سنتی طرفدار شوروی جدا کنند، اسمهایی مانند «حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست» یا «حزب کمونیستی
«حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست» یا «حزب کمونیستی انقلابی» برای خود انتخاب می‌کردند. جنبش‌های طرفدار CPC، در موارد بسیاری، بر پایه رادیکالیسم دانش جویی و دانش آموزی که دنیا را در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ قرار گرفته بود، بنا شده بودند. فقط یک حزب سنتی کمونیستی از دنیای غرب از CPC حمایت کرد و آن حزب کمونیستی نیوزلند بود. تحت رهبری CPC و مائو زدانگ، یک جنبش کمونیستی بین‌المللی موازی برای مقابله با شوروی‌ها (منظور طرفداران شوروی است) پدید آمد، با این وجود هیچگاه مانند احزاب طرفدار شوروی، نظم و یکپارچگی مطلوب را به
احزاب طرفدار شوروی، نظم و یکپارچگی مطلوب را به دست نیاورد. پس از مرگ مائو در ۱۹۷۶ و مبارزات مختلف برای قدرت در چین، جنبش بین‌المللی مائوئیست تقریباً به سه قسمت تقسیم شد. یک گروه از رهبری جدید چین، دنگ ژیائوپینگ حمایت (نه لزوماً با اشتیاق فراوان) کرد. گروه دیگری، رهبری جدید را به عنوان خیانت به تفکر مارکسیستی - لنینیستی مائو زدانگ به باد انتقاد گرفتند و گروه سوم با انتقاد از نظریه سه جهان CPC، از آلبانی‌ها حمایت کردند. (مراجعه کنید به شکاف چینی-آلبانی) شاخه حامی آلبانی‌ها که تحت رهبری انور خوجه و APL بود،
حامی آلبانی‌ها که تحت رهبری انور خوجه و APL بود، با جهت‌گیری مخصوص به خود، شروع به فعالیت در سطح بین‌المللی کرد. این جهت‌گیری قادر بود بیشتر گروه‌های موجود در آمریکای لاتین، از قبیل حزب کمونیست برزیل را با هم در بیامیزد. این شاخه به‌طور افراطی ناهمگون بود. رهبری جدید چین علاقه به انشعابات خارجی مختلف که از چین مائوئیستی حمایت می‌کرد، نداشت و این جنبش نیز به آشفتگی و بی نظمی کشیده شد. بسیاری از احزابی که قبل از ۱۹۷۵ احزاب دوست (برادر) دولت چین بودند، یا از حمایت خود دست کشیدند، یا به‌طور کلی چین را ترک
از حمایت خود دست کشیدند، یا به‌طور کلی چین را ترک کردند یا حتی مارکسیسم - لنینیسم را به باد انتقاد گرفتند و به احزاب غیر کمونیستی سوسیال دموکرات تبدیل شدند. آنچه که امروز گاهی از «جنبش بین‌المللی مائوئیستی» از آن یاد می‌شود، از شاخه دوم پدید آمد- احزابی که با دنگ مخالفت کردند و ادعا کردند از میراث مائو نگهداری خواهند کرد. طی دهه۱۹۸۰، دو تلاش دیگر برای تشکیل گروه‌های مجدد شکل گرفت، یکی حزب کمونیستی فیلیپین بود که کنفرانس بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیستی-لنینیستی (خبرنامه بین‌المللی)(ICMLPO) را به
(خبرنامه بین‌المللی)(ICMLPO) را به وجود آورد که آن نیز باعث به وجود آمدن جنبش انقلابی بین‌المللی شد که گروه چریکی کمونیستی راه درخشان و حزب کمونیست ایالات متحده نقش عمده‌ای در تشکیل آن داشتند. کنفرانس بین‌المللی و جهت‌گیری‌های RIM، ادعا کردند از تفکر مارکسیستی- لنینیستی مائو زدانگ حمایت می‌کنند، با وجود اینکه RIM، بعداً این ایدئولوژی را با چیزی که آن را «مارکسیسم-لنینیسم- مائوئیسم» می‌خواند، عوض کرد. RIM سرانجام از سبب موضع‌گیری منفعلانه و سنتریستی در قبال ظهور رویزیونیسم در حزب کمونیست نیپال (مائوئیست)
ظهور رویزیونیسم در حزب کمونیست نیپال (مائوئیست) اتوریته انقلابی خود را از دست داد. اتحادیه کمونیست‌های کلمبیا (م.ل.م) از جملهٔ نخستین سازمان‌های مائوئیستی جهان بود که رویزیونیسم نیپالی را مورد انتقاد و رد قرار داد. بخش اعظم احزاب و سازمان‌های مائوئیست امروزه به نحوی دچار سنتریسم‌اند. وبسایت راه مائوئیستی که عمدتاً توسط حزب کمونیست مائوئیست ایتالیا گردانده می‌شود، مبین موضع‌گیری رسمی این‌ها است. در برابر آن، شماری از احزاب و سازمان‌های مائوئیست وجود دارند که هم در برابر رویزیونیسم پراجندا و هم در برابر
که هم در برابر رویزیونیسم پراجندا و هم در برابر رویزیونیسم حزب کمونیست نیپال (مائوئیست) که منشعب از حزب مادر است، و تحت رهبری موهن بیدیا (کیرن) می‌باشد، موضع گرفته‌اند. در راس این‌ها حزب کمونیست پیرو (راه درخشان) قرار دارد که مواضع بین‌المللی آن بوسیلهٔ جنبش خلقی پیرو در سطح بین‌المللی مطرح می‌شود. حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست-مائوئیست {فرانسه} نیز موضع‌گیری ارتدکسی داشته، و در برابر رویزیونیست‌های نیپالی قرار گرفته‌است. این حزب با سازمان کارگران افغانستان (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست،عمدتاً مائوئیست) مواضع
(مارکسیست-لنینیست-مائوئیست،عمدتاً مائوئیست) مواضع خیلی نزدیک داشته و با حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست-مائوئیست {بنگلادش} نیز مناسبات نزدیک و انترناسیونالیستی دارد. این احزاب و سازمان‌ها، از مائوئیسم و فورمولبندی آن به وسیلهٔ صدر گونزالو دفاع نموده هم در برابر پسا-مائوئیسم باب آواکیان قرار دارند و هم سنتریسم (راه مائوئیست) را رد می‌کنند. در این شمار باید مرکزیت مارکسیستی-لنینیستی-مائوئیستی {بلجیم} () را افزود. این سازمان با سازمان کارگران افغانستان (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست، عمدتاً مائوئیست) مناسبات
عمدتاً مائوئیست) مناسبات انترناسیونالیستی پرولتاریایی داشته، و آثار صدر اکرم یاری- خط‌گذار مائوئیسم در افغانستان- را به زبان‌های فرانسوی و آلمانی ترجمه نموده در وبسایت رسمی خویش نشر می‌نماید. احزاب و سازمان‌هایی که از ارتدکسی مائوئیسم دفاع می‌کنند، خواهان ایجاد یک مرکزیت مائوئیسم بین‌المللی منزه از آواکیانیسم و سنتریسم می‌باشند. مائوئیسم امروزی. امروزه سازمان‌های مائوئیستی که در RIM جمع شده‌اند، بیشترین طرفداران خود را در آسیای جنوبی دارند و پیشاهنگ مبارزات مسلحانه‌ای هستند که در نپال، هند و بنگلادش اتفاق
مسلحانه‌ای هستند که در نپال، هند و بنگلادش اتفاق می‌افتند. مبارزات کمتری نیز در پرو و ترکیه در جریان هستند. در فیلیپین، حزب کمونیست فیلیپین، که عضو RIM نیست، مبارزهٔ مسلحانه‌ای را به نام ارتش خلق جدید در قسمت نظامی خود رهبری می‌کند. برزگترین گروه مائوئیست در ایالات متحده گروه وابسته به RIM به نام حزب کمونیست، آمریکا است. یک گروه مهم دیگر نیز سازمان سوسیالیستی راه آزادی است. در آلمان گروه حزب مارکسیست لنینیست آلمان که وابسته به ICMLPO است، بزرگ‌ترین گروه مائوئیستی در این کشور است. گروه دیگری به نام حزب
مائوئیستی در این کشور است. گروه دیگری به نام حزب کارگران بلژیک نیز، یکی از گروه‌هایی است که نقش عمده‌ای را در جنبش بین‌المللی کمونیست دارد. مائوئیسم همچنین یک ایدئولوژی سیاسی مهم در نپال است؛ در آنجا، شورش مائوئیستی در قالب مبارزه علیه ارتش شاهنشاهی نپال و دیگر حامیان پادشاهی خود را نشان می‌دهد. حزب کمونیستی نپال (مائوئیست) در حال ورود به یک حکومت موقت در خلال یک مجمع رأی دهنده ملی است. راهکار نظامی. مائو، حتی توسط کسانی که با اندیشه‌های سیاسی یا اقتصادی آن مخالف هستند، یک استراتژیست باهوش و کارآمد تلقی
آن مخالف هستند، یک استراتژیست باهوش و کارآمد تلقی می‌شود. نوشته‌های او در مورد جنگ چریکی، به خصوص در نوشته مشهور به نام «در مورد جنگ چریکی» و اندیشه جنگ ملت اکنون به عنوان منبع اصلی مطالعه در مورد جنگ چریکی (هم برای کسانی که می‌خواهند جنگ چریکی انجام دهند، هم برای آنان که می‌خواهند ضد جنگ‌های چریکی فعالیت کنند) تلقی می‌شود. در مورد اندیشه‌های اقتصادی و سیاسی او، به نظر می‌رسد اندیشه‌های نظامی مائوئیستی برای آغاز قرن ۲۱ در خارج از جمهوری خلق چین بیشتر از داخل آن کاربرد و مصداق داشته باشد. یک موافقت جمعی در
آن کاربرد و مصداق داشته باشد. یک موافقت جمعی در داخل و خارج چین مبنی بر اینکه نظامی که چین در قرن بیست و یکم با آن روبروست بسیار متفاوت است از آنچه در دهه ۱۹۳۰ با آن روبرو بود، وجود دارد. در نتیجه، در ارتش آزادی‌بخش خلق بحث زیادی در مورد اینکه آیا نظریه‌های نظامی مائو را باید به اندیشه‌های نظامی قرن بیست و یکم، به ویژه اندیشه انقلاب در امور نظامی ربط داد یا نه و چگونگی آن، در جریان بوده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
تیه (۱۳۹۸-۱۳۳۸ (پیش از میلاد)) ملکه مصر باستان و سوگلی زنان فرعون آمن حوتپ سوم و مادر خاندان عمارنه بود. پدر و مادر او یویا و تویا از بزرگان و دینسالاران مصر بالا و از شهر مین بودند. برپایه داده‌های دردست او پیش از پادشاهی آمنهوتپ با وی پیمان زناشویی بست. تا ۱۳۸۵ (پیش از میلاد) که آمنهوتپ به پادشاهی رسید آنان شش فرزند داشتند که از میان آنان در آینده آخناتون به فرعونی رسید. آمنحوتپ توجه ویژه‌ای به تیه داشت و به نام او نیایشگاه‌هایی چند ساخت. همچنین یک کاخ و یک دریاچه مصنوعی برای همسرش فراهم نمود. در ۱۸۹۸
و یک دریاچه مصنوعی برای همسرش فراهم نمود. در ۱۸۹۸ ویکتور لوره در کنار مومیایی آمنهوتپ سوم مومیایی بانویی را یافت که گمان می‌رود از آن تیه باشد. منابع. نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی؛ http://en.wikipedia.org/wiki/Tiy,Tiye ؛(نسخه۶ ژانویه ۲۰۰۷)
آمنحُتِپ سوم (پادشاهی ۱۳۸۸–۱۳۵۱ پیش از میلاد) فرعون مصر باستان بود. وی پس از مرگ پدرش، تحوتموس چهارم به جای او بر تخت نشست. برپایه دانسته‌ها او از شهبانوی سوگلیش تیه دو پسر داشت که یکی از آنان با نام آخناتون پس از پدر بر تخت نشست. وی روی هم سه پسر داشته که یکی دیگر از پسرانش اسمنخ‌کارع رازآمیز است که پس از آخناتون به پادشاهی رسید. وی همچنین در سال دهم پادشاهی‌اش با گیلوخیپا دختر شوت‌تارنای دوم پادشاه میتانی پیمان زناشویی بست. تاکنون ۲۵۰ تندیس از آمنهوتپ سوم به دست آمده‌است. این تندیسها سراسر زندگی آمنحُتِپ
به دست آمده‌است. این تندیسها سراسر زندگی آمنحُتِپ را پوشش می‌دهند. او میان شش‌سالگی تا دوازده‌سالگی به پادشاهی رسیده‌است و سالهای فرمانروایی او همراه با آشتی، کامیابی و شکوه مهرازی (معماری) بوده‌است. در آینده از روزگار او به عنوان زمانی که مصر به شکوفایی معماری و نیرومندی در پیوندهای فرامیهنی دست یافته بود نام بردند. در ۱۸۸۷ میلادی در بایگانی عمارنه سندهایی از پیوندهای دیپلماتیک میان مصر و آشور، میتانی، بابل و خاتوشا یافت شد.
تدوخیپا (؛ ) یا در زبان هوری تدو-هیپا (Tadu-Hepa) دختر ﺗﻮﺷﺮﺍﺗﺎ پادشاه میتانی (۱۳۸۲ ق.م. - ۱۳۴۲ ق. م) و همسرش جونی بود. گمان می‌رود او در نزدیک به بیست‌ویکمین سال فرمانروایی آمنهوتپ سوم فرعون مصر باستان زاده شده است. پنج سال پس از آن پدرش برای بستن پیمان همبستگی میان دو کشور وی را به همسری آمنهوتپ سوم داد. گفته می‌شود وی با دسیسه تیه همسر دیگر آمنهوتپ سوم فرزند پسری را از دست داد اما دسیسه تیه باعث شد تا همگان فکر کنند وی دیوانه شده. وی قبل از مرگ آمنهوتپ سوم و به پادشاهی رسیدن و به دنیا آمدن آخناتون دست به
و به پادشاهی رسیدن و به دنیا آمدن آخناتون دست به خودکشی زد. در ۱۳۵۱ پیش از میلاد آمنهوتپ سوم پس از سی‌وهشت سال فرمانروایی درگذشت. پس از آن شبستان فرعون پیشین به پسر و جانشینش آخناتون رسید. از این پس آگاهی‌ای از سرنوشت تدوخیپا در دست نیست. برخی پژوهشگران تدوخیپا را با کیا همسر آخناتون یکی می‌دانند.
شهر کِبِک (به انگلیسی: Quebec City، به فرانسوی: Ville de Québec) مرکز ایالت کبک کانادا و بزرگ‌ترین شهر شرق کبک است و یکی از قدیمی‌ترین شهرهای کانادا است. کبک بعد از سه شهر سنت جان، پرت رویال و تدوزاک قدیمی‌ترین شهر کانادا به‌شمار می‌رود. کبک با وجود تاریخ ۴۰۰ ساله‌اش، شهری است دیدنی، پر از فضاهای پرجنب‌وجوش شهری و آثار تاریخی ارزنده است. مردم شهر عمدتاً فرانسوی زبان می‌باشند هر چند اغلب آن‌ها به انگلیسی نیز مسلط می‌باشند با این حال نسبت به زبان فرانسوی تعصب خاصی دارند. کبک در مجله Money در فهرست ۱۰ مکان
خاصی دارند. کبک در مجله Money در فهرست ۱۰ مکان برتر گردشگری آمریکای شمالی نام برده شده است. به گفته شبکه خبری CNN دلیل این محبوبیت بیش از هر چیز مدیون حال و هوای فرانسوی و تاریخی و همچنین زیبایی بی نظیر مناظر طبیعی و بناهای آن است. شهر از سواحل رودخانه سنت لورنس (St. Lawrence) – یکی از بزرگ‌ترین رودخانه‌های جهان - به سمت کوهپایه‌های لورنتیان (Laurentians) که یکی از قدیمیترین مراتع کوهستانی در روی زمین است، امتداد می‌یابد. از سمت شرق به سمت آبشارهای مونت مورنسی (Montmorency) و از غرب با گذشتن از پلهای
مورنسی (Montmorency) و از غرب با گذشتن از پلهای ارتباطی شهر با سواحل جنوبی و ساحل ژاک کارتبه (Jacques-Cartier) و به سمت شهرهای نویل (Neuville)، پونت روژ (Pont-Rouge) و سنت کاترین دولا ژاک کارتبه (Sainte-Catherine-de-la-Jacques-Cartier) ادامه می‌یابد. شهر کبک در مرکز محوطه‌ای قرار گرفته که رودخانه قبل از ورود به مصب خود، باریک می‌شود. اسم کبک نیز از نامی سرخ‌پوستی به معنای جایی که رودخانه باریک می‌شود برگرفته شده است. قله صخره‌ای شهر که کیپ دایموند (Cape Diamond) نام دارد، ۱۰۳ متر از سطح رودخانه بالاتر است
نام دارد، ۱۰۳ متر از سطح رودخانه بالاتر است و به جلوه‌های خاص منطقه می‌افزاید. به نوعی می‌توان کبک را مهد تمدن فرانسه در آمریکای شمالی و یک مرکز مهم اقتصادی دانست. دانشگاه لاوال که بزرگ‌ترین دانشگاه فرانسوی در آمریکای شمالی می‌باشد در این شهر واقع شده است. از نظر رتبه‌بندی این دانشگاه در رتبه ۱۳ دانشگاه‌های کانادا قرار گرفته است. مرکز هنر و فرهنگ. صحنه پویای فرهنگی و هنری کبک، میزبان اتفاقات متعدد هنری در طول سال است و علاوه بر رویدادهای سینمایی، تئاتر، موسیقی و ادبیات، هر سال برنامه‌های سنتی و تاریخی
موسیقی و ادبیات، هر سال برنامه‌های سنتی و تاریخی دیدنی نیز در کبک برگزار می‌شود که کارناوال زمستانی کبک و فستیوال تابستانی کبک از آن جمله‌اند. تعداد زیادی از نقاشان، مجسمه سازان و عکاسان در این شهر زندگی و کار می‌کنند و زندگی فرهنگی کبک را با آثار هنری متفاوت خود غنی تر می‌سازند. آثار این هنرمندان در موزه‌ها، نگارخانه‌ها و مراکز هنری به نکایش درمی‌آید. موزه‌های بزرگی چون موزه هنرهای زیبای کبک (Musée national des beaux-arts du Québec) و موزه تمدن (Musée de la Civilisation)، با برگزاری نمایشگاه‌های معتبر
la Civilisation)، با برگزاری نمایشگاه‌های معتبر جهانی، نقش فرهنگی بسیار مهمی ایفا می‌کنند. هنرهای نمایشی نیز با وجود انجمنها و گروه‌های فعال موسیقی، رقص و تئاتر، به خوبی مورد توجه قرار می‌گیرد. وجود مراکز معتبر موسیقی و تئاتر مانند ارکستر سمفونی کبک، ارکستر مجلسی (Violons du Roy) و اپرای کبک و همچنین تئاتر بین‌المللی کارفور (Carrefour international de théâtre)، نقش اصلی را در ارائه آثار نمایشی عالی برعهده دارند. میراث فرهنگی جهانی. در ماه دسامبر ۱۹۸۵، سازمان یونسکو سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد)،
یونسکو سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد)، منطقه شهر کبک (بخش پایتخت) را در فهرست معتبر میراث فرهنگی جهان وارد کرد. کبک تنها شهر در شمال کانادا است که موفق به دریافت چنین افتخاری شده است و با شهرهای باستانی مانند تونس، قاهره، دمشق، بیت‌المقدس، رم و فلورانس در یک رده قرار گرفته است. سازمان یونسکو با توجه به ارزشهای جهانی و جاذبه استثنایی کبک، آن را به فهرست خود افزوده است. بخش قدیمی شهر کبک، به خاطر معماری و مناظر شهری خود که شواهدی از دوران حکومت فرانسه، بریتانیا و آمریکا را در خود حفظ کرده است، به مهد
بریتانیا و آمریکا را در خود حفظ کرده است، به مهد تمدن فرانسه در آمریکای شمالی شهرت یافته است. سنگر و استحکامات غیرقابل نفوذ شهر در طول سه قرن تا حد فراوانی حفظ شده است و امروزه، کبک تنها شهر در آمریکای شمالی است که با استحکامات قابل اعتماد احاطه شده است. نمادها و نشانه‌ها. نماد تصویری شهر کبک کشتی بادبانی زرد رنگ بر زمینه آبی می‌باشد که دور تا دور آن توسط گل‌های سفید رنگ تزیین شده است. این پرچم شبیه پرچم ایالت کبک است که در آن گل زنبق است که به رنگ سفید بر روی زمینه آبی دیده می‌شود و نمونه بارز آن پرچم کبک
زمینه آبی دیده می‌شود و نمونه بارز آن پرچم کبک است.
منگوده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران است جمعیت. این روستا در دهستان پیربازار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱،۰۲۰ نفر (۲۸۰خانوار) بوده‌است.
اسب کهر را بنگر (Behold a Pale Horse) عنوان فیلمی به کارگردانی فرد زینمان و محصول سال ۱۹۶۴ است. این فیلم بر اساس رمانی به نام کشتن موش در روز یکشنبه نوشته امریک پرسبرگر است. فیلم داستان مانوئل آریگوئز مبارز مخالف حکومت اسپانیا در زمان فرانکو است که پس از پایان جنگ داخلی اسپانیا، در فرانسه به حال تبعید زندگی می‌کند. او پس از ۲۰ سال به دلیل بیماری مادرش تصمیم به بازگشت به اسپانیا را دارد ولی مأموران حکومت فرانکو هم دنبال او هستند. در این فیلم بازیگران مشهوری چون گریگوری پک، آنتونی کوئین و عمر شریف بازی
چون گریگوری پک، آنتونی کوئین و عمر شریف بازی می‌کنند. زمان آن ۱۱۸ دقیقه و به صورت سیاه و سفید است.
دانشگاه هنر اسلامی تبریز یکی از دانشگاه‌های شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی است. این دانشگاه، که اولین دانشگاه تخصصی ایران در حوزه هنرهای اسلامی است، در مهرماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی با پذیرش ۲۴۱ نفر دانشجو در رشته‌های تحصیلی طراحی صنعتی و فرش و معماری تأسیس شده و شروع به فعالیت نمود. مجموعه‌ها. مجموعه پردیس دانشگاه. مجموعهٔ پردیس دانشگاه هنر اسلامی تبریز در ضلع جنوبی چهارراه حکیم نظامی و در محل سابق کارخانهٔ چرم‌سازی خسروی قرار گرفته است؛ مساحت این مجموعه ۳۶٬۰۰۰ متر مربع شامل ۸ ساختمان سه‌طبقه و یک‌طبقه
۳۶٬۰۰۰ متر مربع شامل ۸ ساختمان سه‌طبقه و یک‌طبقه می‌باشد. مرمت مجموعهٔ پردیس از سال ۱۳۷۶ خورشیدی شروع شده و در همین راستا ساختمان‌های فرسوده به آمفی‌تئاتر، ساختمان اداری، سالن ورزشی، سلف سرویس و کتابخانه تغییر کاربری داده‌اند؛ همچنین توربین‌ها و ژنراتورهایی که در بخش تأسیسات کارخانهٔ چرم‌سازی باقی‌مانده‌اند، مرمت و بازسازی شده و به‌عنوان موزهٔ صنعتی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. دانشکده هنرهای صناعی دانشکده هنرهای صناعی در مجموعه پردیس دانشگاه با برگزاری دوره‌های تخصصی مرتبط با هنرهای صناعی (شیشه- سفال-
دوره‌های تخصصی مرتبط با هنرهای صناعی (شیشه- سفال- چوب- فلز) در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و همچنین دورهٔ دکتری تخصصی در رشته هنر اسلامی به عنوان یکی از مهم‌ترین قطب‌های برگزاری رشته‌های تخصصی هنر و صنایع دستی در کشور محسوب می‌گردد. این دانشکده از بدو تأسیس دانشگاه اقدام به پذیرش دانشجو کرده است. هنرمندان بسیاری فارغ‌التحصیل این دانشکده هستند که در حال حاضر فعالیت تخصصی در حوزه هنرهای صناعی دارند. استادان مجرب مدعو از سراسر کشور، اعضای هیئت علمی متخصص و همچنین کارگاه‌های مجهز دانشکده هنرهای صناعی با
و همچنین کارگاه‌های مجهز دانشکده هنرهای صناعی با امکانات استاندارد در بهبود کیفیت آموزش این رشته تأثیر بسزایی داشته‌اند. در حال حاضر این دانشکده سالانه ظرفیت پذیرش ۱۰۰ دانشجودر دوره کارشناسی و ۴۰ دانشجو در دورهٔ کارشناسی ارشد و ۱۰ دانشجو در مقطع دکتری تخصصی را دارد. مجموعه دانشکده معماری و شهرسازی. دانشکده معماری و شهر سازی یکی از مجموعه‌های دانشگاه هنر اسلامی تبریز است که در خیابان مقصودیه واقع شده است. مساحت این مجموعه حدود 2 هکتار است که واقع در خیابان ارگ تبریز است و شامل ساختمان‌های تاریخی بهنام، قدکی
تبریز است و شامل ساختمان‌های تاریخی بهنام، قدکی و گنجه‌ای‌زاده می‌باشد که این ساختمان‌ها هم‌اکنون به‌طور کامل مرمت و بازسازی شده و در اختیار دانشگاه قرار گرفته‌اند؛ همچنین ساختمان صدقیانی نیز پس از واگذاری، مرمت شده و به این مجموعه ملحق خواهد شد. مجموعه دانشکده چندرسانه ای. مجموعهٔ دانشکده چندرسانه‌ای متشکل از ساختمان اداری و آموزشی در چهارراه طالقانی واقع شده است. در سال‌های با خرید ساختمان‌های مسکونی، مجموعه چندرسانه‌ای به پردیس دانشگاه و همچنین ساختمان جدید چندرسانه‌ای متصل شده است. رشته چندرسانه ای در
چندرسانه‌ای متصل شده است. رشته چندرسانه ای در مقطع کارشناسی و رشته هنرهای رایانه ای در مقطع کارشناسی ارشد در سه گرایش تولید بازی‌های رایانه ای، طراحی شبیه‌ساز هوشمند و هنرهای چندرسانه ای از جمله رشته‌هایی است که توسط این دانشکده تدوین شده و اولین بار در این دانشکده راه اندازی شده است. ساختمان‌های تاریخی. ساختمان بهنام. ساختمان بهنام یکی از ساختمان‌های تاریخی دانشگاه هنر اسلامی تبریز است که قدمت آن به اواخر دورهٔ زندیه می‌رسد. مساحت این بنا ۱٬۹۰۰ متر مربع است و بخش اداری دانشکدهٔ معماری و شهرسازی را در خود
و بخش اداری دانشکدهٔ معماری و شهرسازی را در خود قرار داده است. تالار مرکزی ساختمان بهنام به‌دلیل نقاشی‌شده بودن دیوارها و شومینه‌ها از مهم‌ترین آثار معماری دورهٔ زندیه به‌شمار می‌رود. ساختمان قدکی. ساختمان قدکی یکی از ساختمان‌های تحت‌تملک دانشگاه هنر اسلامی تبریز است. قدمت این بنا به اواسط دورهٔ قاجاریه می‌رسد و مساحت آن ۱٬۳۴۰ متر مربع شامل دو طبقهٔ زیرزمین و همکف و دو حیاط اندرونی و بیرونی است. ساختمان قدکی پس از مرمت و بازسازی بخش‌های مختلف دانشکدهٔ معماری و شهرسازی نظیر تعدادی از آتلیه‌ها و نمایشگاه را
و شهرسازی نظیر تعدادی از آتلیه‌ها و نمایشگاه را در خود گنجانده است. طبقهٔ زیرزمین این ساختمان به‌جهت جای‌دادن حوضخانه و حوض سنگی تاریخی در خود، نسبت به سایر طبقه‌ها اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است و غالباً آثار دانشجویان در این محل به نمایش گذاشته می‌شود. ساختمان گنجه‌ای‌زاده. ساختمان گنجه‌ای‌زاده یکی از ساختمان‌های دانشگاه هنر اسلامی تبریز است که پیشینهٔ آن به اواخر دورهٔ قاجاریه و اوایل دورهٔ پهلوی می‌رسد. مساحت این بنا ۴٬۱۴۲ متر مربع شامل سه طبقهٔ مجزا است که آتلیه‌ها، کلاس‌های درس و سایر بخش‌های آموزشی
که آتلیه‌ها، کلاس‌های درس و سایر بخش‌های آموزشی دانشکدهٔ معماری و شهرسازی در آن قرار گرفته‌اند. ساختمان گنجه‌ای‌زاده دارای معماری برونگرا است که این شیوهٔ معماری در اکثر بناهای دوره قاجاریه دیده می‌شود. ساختمان‌های جدید. ساختمان اداری و مالی. ساختمان اداری و مالی دانشگاه هنر اسلامی تبریز از ساختمان‌های جدید این دانشگاه است. مساحت این بنا ۴۵۰ متر مربع است که به وسیلهٔ کمک‌های مردمی احداث شده است. ساختمان اداری و مالی هم‌اکنون به‌عنوان ساختمان پشتیبانی مرکزی دانشگاه هنر اسلامی تبریز شناخته می‌شود. دانشکده