payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طراح دکوراسیون داخلی است. مادرش دیانا خمینز مدینا خواننده مشهور اپراست. پدر لبنانی‌تبارش سامی هایک، مدیر یک شرکت نفتی است. او یک بار شهردار کواتزاکوالکوس شده‌است. تبار خانواده پدری او به شهر بعبدات، لبنان می‌رسد. هایک در سال ۲۰۱۵ برای نمایش فیلم "پیامبر" به این شهر سفر کرد. مادر سلما مکزیکی اسپانیایی‌تبار است و اجدادش از اسپانیا به مکزیک مهاجرت کردند. نام کوچکش، سلما، عربی است و به معنای «صلح» یا «آرامش» است. او از خانواده‌ای سرشناس و ثروتمند کاتولیک است. دوازده ساله که بود، خانواده‌اش او را به مدرسه قلب
دوازده ساله که بود، خانواده‌اش او را به مدرسه قلب مقدس در گرند کوتاو، لوئیزیانا آمریکا فرستادند. در نوجوانی تشخیص دادند که او دچار خوانش‌پریشی است. او برای تحصیل در مکزیکو سیتی به دانشگاه آمریکایی ایبرو رفت و در رشته مطالعات بین‌المللی تحصیل کرد. زندگی حرفه‌ای. مکزیک. نخستین نقش‌آفرینی سلما هایک در سریال تلویزیونی "پگاه نو" بود. او سپس در ۲۳ سالگی نقش تِـرِسا را تله‌نوولای مکزیکی "تِـرِسا" بازی کرد که بعدها تبدیل به یکی از پرطرفدارترین مجموعه‌ها شد. در سال ۱۹۹۴ با بازی در فیلم "کوچه میداک" اولین تجربه
سال ۱۹۹۴ با بازی در فیلم "کوچه میداک" اولین تجربه سینمایی‌اش را پشت سر گذاشت و برای آن نامزد جایزه آریل شد. شروع کار در هالیوود. هایک در سال ۱۹۹۱ به هالیوود نقل مکان کرد و زیر نظر استلا ادلر به آموزش بازیگری پرداخت. او مشکلاتی برای آموزش انگلیسی داشت زیرا به خوانش‌پریشی دچار بود. رابرت رودریگز و تهیه‌کننده‌اش که بعدها با رودریگز ازدواج کرد، الیزابت آوه‌یان، هایک را برای بازی در مقابل آنتونیو باندراس در "دسپرادو" انتخاب کردند. به دنبال بازی در "دسپرادو" نقش ملکه خون‌آشام را در "از گرگ‌ومیش تا سحر" بازی کرد
ملکه خون‌آشام را در "از گرگ‌ومیش تا سحر" بازی کرد و خود را به صدر جدول رساند. هایک با ایفای نقش مقابل متیو پری در سال ۱۹۹۷ کمدی-رمانتیک "هجوم احمق‌ها نقش آفرینی کرد". در سال ۱۹۹۹ به همراه ویل اسمیت در پروژه عظیم "غرب وحشی وحشی" بازی کرد و نقش مکمل کوین اسمیت را در "جزم‌اندیشی" بازی کرد. در سال ۲۰۰۰ که هنوز هم هایک بازیگر سرشناسی نبود در مقابل بنیسیو دل تورو در "قاچاق" بازی کرد. در سال ۲۰۰۳ و بعد از بازی در دسپرادو در "روزی روزگاری در مکزیک" ظاهر شد تا نقش مهمی در "سه‌گانه مکزیک" داشته باشد. کارگردان،
نقش مهمی در "سه‌گانه مکزیک" داشته باشد. کارگردان، تهیه‌کننده و بازیگر. در حدود سال ۲۰۰۰، هایک، شرکت فیلم‌سازی ونتاناروزا را تأسیس کرد و از طریق آن به ساخت فیلم پرداخت. اولین فیلم تولید شده در این شرکت با نام "کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد" در آن سال نماینده سینمای مکزیک در اسکار شد. "فریدا"، در سال ۲۰۰۰ با همکاری و تهیه‌کنندگی هایک تولید شد. هایک خود در نقش فریدا کالو ظاهر شد و آلفرد مولینا نقش همسرش، دیه‌گو ریورا را بازی کرد. این فیلم را جولی تایمور کارگردانی کرد و ستارگانی چون والریا گولینو، اشلی جاد،
کرد و ستارگانی چون والریا گولینو، اشلی جاد، ادوارد نورتون، جفری راش و آنتونیو باندراس در آن نقش آفرینی کردند. او برای بازی در این فیلم نامزد جایزه بهترین بازیگر زن را از آکادمی اسکار گرفت. "در زمانه پروانه‌ها" که در سال ۲۰۰۱ ساخته شد بر اساس رمانی با همین نام اثر خولیا آلوارز بود. در این فیلم سلما هایک در نقش یکی از خواهران میرابال و ادوارد جیمز آلموس در نقش رئیس‌جمهور دومینیکن رافائل لئونیداس تروخیو بازی کرد. در سال ۲۰۰۳ «معجزه مانودلا» را برای شبکه شوتایم تهیه و کارگردانی کرد. این فیلم براساس کتابی تحت
تهیه و کارگردانی کرد. این فیلم براساس کتابی تحت همین عنوان ساخته شد. دی‌تایم جایزه امی را برای همین فیلم دریافت کرد. در دسامبر ۲۰۰۵، موزیک ویدیوی قلبت را دوست دارم را برای پرینس ساخت. هایک تهیه‌کنندگی "بتی بی‌ریخته" را به عهده داشت، سریالی که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ در همه جهان پخش شد. هایک که این سری را به همراه بن سیلورمن ساخته بود. بعدها حقوق‌اش به تلویزیونی کلمبیایی واگذار شد و سریالی تحت عنوان "من بتی‌ام یه دختر زشت" ساخته شد. در سال ۲۰۰۱، برای یک کمدی موقعیت انتخاب شد. در سال ۲۰۰۷ بعد از دعوت به ای.بی.
انتخاب شد. در سال ۲۰۰۷ بعد از دعوت به ای.بی. سی مجموعه درام-کمدی "بتی بی‌ریخته" را بازی کرد و برنده جایزه گلدن گلوب برای بهترین برنامه کمدی شد. او همچنین برنده جایزه امی ساعات پربیننده بازیگر زن مهمان در مجموعه تلویزیونی کمدی شد در سال ۲۰۰۷، هایک قراردادش را با مترو گلدوین مایر نهایی کرد و شرکتش مدیریت اجرایی بخش لاتین را به عهده گرفت. ماه بعد او قراردادی دوساله را با ای‌بی‌سی امضا کرد تا شرکتش توسعه شبکه کابلی را به عهده گیرد. او نقش کاراکتر همسر آدام سندلر را در کمدی "بزرگ‌شده‌ها" به همرا بازیگرانی چون
را در کمدی "بزرگ‌شده‌ها" به همرا بازیگرانی چون کریس راک و کوین جیمز بازی کرد. او به همراه آنتونیو باندراس در "شرک" و "گربه چکمه‌پوش" به عنوان صدای شخصیت زن داستان کیتی، صداپیشه بود. در سال ۲۰۱۲، برای جیدا پینکت اسمیت ویدیو کلیپ «غیرقابل قیاس» را کارگردانی کرد. در ژوئیه ۲۰۱۳ به "بزرگ‌شده‌ها ۲" دعوت شد و نقش آفرینی کرد. خوانندگی. هایک به عنوان نوازنده و هم‌خوان در چند موزیک نیز حضور داشته‌است. آگهی بازرگانی. در فوریه ۲۰۰۴، هایک سخنران اوان پروداکتس بود. مجری تبلیغات رولون در سال ۱۹۹۸ بود و در سال ۲۰۰۱، به
تبلیغات رولون در سال ۱۹۹۸ بود و در سال ۲۰۰۱، به عنوان مدل در تبلیغات شوپارد حضور داشت و در سال ۲۰۰۶، در تبلیغات گروه کامپاری که توسط عکاس مشهور ماریو تستینگ عکاسی می‌شد مدل بود. در آوریل ۲۰۰۳ به همکاری با دونا پرداخت تا ساعت مچی کختیه با الهام از بازیگر مکزیکی ماریا فلیکس تبلیغ کند. هایک همچنین سابقه همکاری با پروکتر اند گمبل و یونیسف را دارد و با تبلیغ فروش پوشک بچه برای کمک به بهبود بیماری کمک می‌کرد. در هنر. در بهار ۲۰۰۶، مرکز هنرهای معاصر سن آنتونیو ۱۶ اثر نقاشی دیواری را به نمایش درآورد که توسط جرج یپ
نقاشی دیواری را به نمایش درآورد که توسط جرج یپ و رابرت رودریگز از هایک، و با تم آزتک‌ها طراحی شده بود را به نمایش درآورد. زندگی خصوصی. هایک تابعیت آمریکا را دارد. و متخصص یوگاست. هایک که در خانواده‌ای کاتولیک بزرگ شده‌است به کلیسا اعتقادی ندارد اما همچنان مسیح را پیامبر خدا می‌داند و به او اعتقاد دارد. در ۹ مارس ۲۰۰۷، هایک نامزدی‌اش را با فرانسوی میلیاردری به نام فرانسوا-هانری پینو تأیید کرد. او مدیرعامل شرکت کرینگ است. او دخترش والنتینا پالوما پینو را در سپتامبر ۲۰۰۷ در سدارس کالیفرنیا به دنیا آورد. در
سپتامبر ۲۰۰۷ در سدارس کالیفرنیا به دنیا آورد. در روز ولنتاین سال ۲۰۰۹ در پاریس با نامزدش ازدواج کرد. ۲۵ آوریل ۲۰۰۹، دومین جشن ازدواجش را در ونیز برپا کرد.
پاندلیس پولیوپولوس (۱۹۰۰ - ۱۹۴۳) (به یونانی: Παντελής Πουλιόπουλος) از دبیرکل‌های حزب کمونیست یونان بود. او همچنین از بنیان‌گذاران جنبش تروتسکیستی در یونان بود و آثار بسیاری در مورد تروتسکی، انقلابی شهیر روس، نوشته است. او در زندان توسط فاشیست‌ها کشته شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
ژرژ پولیتزر (زاده ۳ مه ۱۹۰۳ - مرگ ۲۳ مه ۱۹۴۲) فیلسوف فرانسوی و نظریه‌پرداز مارکسیست مجارتبار بود. زندگینامه. او در شهر اورادآ که اکنون بخشی از کشور رومانی است به دنیا آمد. از نوجوانی به فعالیت‌های مبارزاتی و انقلابی می‌پرداخت و در قیام ۱۹۱۹ مجارستان شرکت داشت. در هفده سالگی پس از شکست جمهوری شورایی مجارستان به رهبری بلا کون ناچار به مهاجرت شد. پس از دیدارهایی که با برخی از روشنفکران اروپایی، از جمله فروید در وین، داشت در ۱۹۲۱ در پاریس ساکن شد. در پاریس به مطالعه پرداخت و در ۱۹۲۹، یا کمی پس از آن، در حزب
مطالعه پرداخت و در ۱۹۲۹، یا کمی پس از آن، در حزب کمونیست فرانسه عضو شد. در آن سال‌ها حزب کمونیست فرانسه دانشگاهی برای کارگران به نام دانشگاه کارگری پاریس برپا کرده بود که تا سال ۱۹۳۹ که در اثر اشغال فرانسه تعطیل شد دایر بود. ژرژ پولیتزر در این دانشگاه ماتریالیسم دیالکتیک درس می‌داد. هم‌زمان با این کار او به تدریس فلسفه در دبیرستانی در سن مور دفوسه در جنوب شرقی پاریس می‌پرداخت. پس از اشغال فرانسه او به فعالیت مخفی در حزب کمونیست ادامه داد. مدتی در رهبری مخفی حزب فعال بود. بعد مسؤل انتشار خبرنامه‌ای مخفی شد.
حزب فعال بود. بعد مسؤل انتشار خبرنامه‌ای مخفی شد. در ۱۹۴۰ پس از دستگیر شدن دوستش پل لانژون که استاد دانشگاه و فیزیک‌دانی نامدار بود نخستین شماره نشریه‌ای به نام «"دانشگاه آزاد"» را منتشر کرد و در آن خواستار اقدام محافل علمی برای آزادی لانژون شد. در ۱۹۴۲ در حمله‌ای که منجر به دستگیری بیش از صد کمونیست شد همراه همسرش دستگیر شد. پلیس دولت ویشی او را به گشتاپو تحویل داد. او را پس از شکنجه تیرباران کردند. همسرش چند سال بعد در اردوگاه آشویتس درگذشت. آثار. پولیتزر به روانشناسی توجه داشت و مدتی نیز نظرات فروید را
به روانشناسی توجه داشت و مدتی نیز نظرات فروید را مطالعه و تایید می‌کرد، گر چه بعدها انتقاداتی بر آن وارد کرد. چند رساله در زمینه روانشناسی از او به جا مانده است. مشهورترین اثر او کتابی است به نام "اصول مقدماتی فلسفه". این کتاب یادداشت‌هایی است که یکی از شاگردان او از درس‌های او در دانشگاه کارگری پاریس جمع‌آوری کرده است و پس از مرگ او منتشر شد. این کتاب را جهانگیر افکاری به فارسی ترجمه کرد و بدون نام مترجم در دهه ۱۳۳۰ در تهران منتشر شد. این ترجمه فارسی به زودی از کتاب‌های ممنوعه شد و تا آستانه انقلاب ایران
از کتاب‌های ممنوعه شد و تا آستانه انقلاب ایران به صورت مخفی منتشر و دست به دست می‌شد. در دوران انقلاب چند چاپ مختلف از همین ترجمه با نام مترجم منتشر شد. در زیر فهرستی از آثار پولیتزر به نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی آمده است:
الکسی نیکلایویچ لئونتیف (زاده ۱۹۰۳- درگذشته ۱۹۷۹) روان‌شناس روس که آثار مهمی در زمینه‌های روان‌شناختی دارد و ابداع‌گر نظریه فعالیت است. لئونتیف تحت تأثیر نظریه تاریخی فرهنگی ویگوتسکی، نظریه ای که بر حسب آن «اگر انسانها تاریخ را می‌سازند تاریخ نیز تعیین کننده آنهاست» قرار داشت. لئونتیف که در دوران شوروی، فعالیت‌های علمی خود را انجام می‌داد، خود را پیرو اندیشه‌های کارل مارکس، فیلسوف آلمانی می‌دانست. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۰۶.
مَکس شَکتمَن (۱۹۷۲-۱۹۰۴) (Max Shachtman) از اعضای حزب کمونیست آمریکا بود که بعدها از بنیان‌گذاران جنبش تروتسکیستی در این کشور شد. او در اواخر عمر به سوسیال دموکراتی شدیداً ضدشوروی بدل شد و به صهیونیست‌های کارگری پیوست. او از حزب کارگر سوسیالیست جدا شد و به حزب سوسیالیست آمریکا پیوست. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Max Shachtman»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸).
اِولین رید* () نویسنده و مبارز فمینیست و مارکسیست آمریکایی بود. او از رهبران حزب کارگران سوسیالیست آمریکا و از پایه‌گذاران ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان بود. اِولین در ژانویه ۱۹۴۰ به قصد دیدار لئون تروتسکی و همسرش ناتالیا سدوا به مکزیک رفت. آن‌جا در خانهٔ تروتسکی در کویوآکان با رهبر تروتسکیست آمریکایی، جیمز پ.کانن آشنا شد. او همان سال به عضویت حزب کارگران سوسیالیست (آمریکا) درآمد و تا آخر عمر از اعضای کلیدی آن باقی ماند. وی بیش از چهل سال برای دموکراسی و حقوق اتحادیه‌های کارگری مبارزه کرد و برای همبستگی با
اتحادیه‌های کارگری مبارزه کرد و برای همبستگی با مبارزه انقلابی سراسر جهان فعالیت نمود. وی در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از فعالان جنبش آزادی زنان بود و در ۱۹۷۱ از بنیان‌گذاران «ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان» * برای کسب حق سقط جنین اختیاری برای زنان بود. در همین سال‌ها او در شهرهای متعددی در آمریکا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، ژاپن، ایرلند، بریتانیا و فرانسه در دفاع از حقوق زنان سخنرانی و بحث و گفتگو می‌کرد. اولین رید کتاب‌های بسیاری در مکتب «فمینیسم مارکسیستی» و ریشهٔ سرکوب زنان و نبرد آن‌ها برای رهایی نوشته‌است. او
سرکوب زنان و نبرد آن‌ها برای رهایی نوشته‌است. او ابژه جنسی بودن زنان را ناشی از سلطهٔ نظام اقتصادی سرمایه‌داری می‌دانست.
جرج ادوارد نواک (زادۀ ۵ اوت ۱۹۰۵ – درگذشتۀ ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۲) نویسندهٔ تروتسکیست آمریکایی بود. وی دبیر سراسری "کمیتهٔ آمریکایی برای دفاع از لئون تروتسکی" و "کمیتهٔ دفاع از حقوق مدنی" بود. از او آثاری درباره فلسفهٔ مارکسیستی به جا مانده است. آثار ترجمه‌شده به فارسی. تاکنون آثار زیر از جرج نواک به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
پل ماتیک (زاده ۱۹۰۴ - درگذشته ۱۹۸۱) مبارز کمونیست آلمانی بود که بعدها به آمریکا رفت و فعالیت را در آن جا پیگیری کرد. او از اعضای حزب کارگران کمونیست آلمان بود. او با انقلاب توسط حزب سیاسی مخالف بود و از سران "کمونیسم شورایی" بود. زندگینامه. پل ماتیک در ۱۳ مارس سال ۱۹۰۴ در منطقه پومرن در امپراتوری آلمان متولد شد و در برلین تحت سرپرستی والدینی با آگاهی طبقاتی رشد کرد. او فعالیت سیاسی اش را بسیار زود شروع کرد و بنقد در ۱۴ سالگی عضو سازمان جوانان سوسیالیست آزاد (Freie Sozialistische Jugend) اسپارتاکیست شده بود.
Sozialistische Jugend) اسپارتاکیست شده بود. سپس در همین سن در سال ۱۹۱۸ به عنوان کارگرِ آموزشی ماشین سازی در شرکت زیمنس شروع به کار کرد و در همانجا نیز در طی انقلاب به عنوان نماینده کارآموزان در شورای کارگران شرکت انتخاب شد. ماتیک با شرکت فعال در عملیات انقلابی گوناگون در انقلاب ۱۹۱۸ آلمان، دستگیر شدن‌های متعدد و تهدید به قتل، و هم راستا با چپ و گرایش اپوزیسیون کمونیست‌های آلمان رادیکالیزه شد. پس از انشعاب حزب کمونیست آلمان KPD (اسپارتاکوس) در هایدلبرگ و شکل گیری حزب کارگران کمونیست آلمان KAPD در بهار ۱۹۲۰،
گیری حزب کارگران کمونیست آلمان KAPD در بهار ۱۹۲۰، به KAPD پیوست و در سازمان جوانان این حزب فعال شد و برای نشریه اش قلم زد. در سال ۱۹۲۱، در ۱۷ سالگی، برای مدتی چند برای پیدا کردن کار به کلن نقل مکان کرد تا اینکه اعتصابات، شورش‌ها و دستگیریهای جدید، هر امید و چشم‌اندازی برای پیدا کردن کار را از بین برد. در همین شهر بمثابه یک سازمانده و آژیتاتور KAPD و AAU فعالیت می‌کرد، و با فعالین دیگری از جمله با یان اپل Jan Appel آشنا شد، و این آشنائی بعدها به همکاری توسعه یافت و سال‌ها ادامه داشت. در عین حال در همینجا با
یافت و سال‌ها ادامه داشت. در عین حال در همینجا با روشنفکرانی که درAAUE کار می‌کردند و قلم می‌زدند، مانند اتو روهله Otto Rühle، ارتباط برقرار کرد. ماتیک با افت مبارزه رادیکال توده‌ها و امیدهای انقلابی—به‌خصوص پس از سال ۱۹۲۳—بعد از سال‌ها بیکاری، در ۱۹۲۶ به ایالات متحده مهاجرت کرد، اما همچنان ارتباطاتش را با KAPD و AAU در آلمان حفظ نمود. در ایالات متحده ماتیک مطالعات سیستماتیکتری را، بیش از همه در رابطه با مارکس، به پیش برد. علاوه بر این، انتشار کارِ پایهای هنریک گروسمان تحت عنوان «قانون انباشت و فروپاشی
هنریک گروسمان تحت عنوان «قانون انباشت و فروپاشی سیستم سرمایه‌داری» نقشی اساسی برای ماتیک ایفا کرد، زیرا گروسمان با این اثر، تئوری انباشت مارکس که کاملاً فراموش شده بود را دوباره به مرکز مباحثات جنبش کارگری آورد. «نقد اقتصاد سیاسی» برای ماتیک نه موضوعی صرفاً اقتصادی، بلکه مسئله‌ای بود که عمدتاً در ارتباط مستقیم با تجربه انقلابی خودش مطرح بود. از این هنگام به بعد او روی تئوری توسعه سرمایه داریمارکس و منطق درونی تضادهای این سیستم که به‌طور ناگزیری به بحرانها منجر می‌گردند، بمثابه اساس تمام اندیشه‌های سیاسی
منجر می‌گردند، بمثابه اساس تمام اندیشه‌های سیاسی درون جنبش کارگران به کار پرداخت. در اواخر دهه ۱۹۲۰ ماتیک به شیکاگو نقل مکان نمود و در آنجا ابتدا کوشش کرد تا سازمان‌های گوناگون کارگری را متحد کند. در سال ۱۹۳۱ کوشید تا «روزنامه کارگر شیکاگو» (Chicagoer Arbeiterzeitung)، را احیا کند که موفق نشد. این روزنامهای بود با فرازو نشیبهای سنتی که زمانی نیز از جمله توسط جوزف دیتزژن ویراستاری می‌شد. در همین سال‌ها برای یک دوره به «کارگران صنعتی جهان» ((IWW که تنها سازمان اتحادیه‌ای انقلابی موجود در آمریکا بود پیوست.
اتحادیه‌ای انقلابی موجود در آمریکا بود پیوست. برغم وجود تفاوت‌های بخش‌های مختلف و متفاوتِ در اتحادیه، اما این اتحادیه قصد داشت تمام کارگران را در یک اتحادیه بزرگ جمع کند تا بتوان اعتصاب عمومی را جهت سرنگونی سرمایه‌داری تدارک دید. اما دوران طلائی اعتصابات مبارزه جویانِ وابلی نقداً در اوایل دهه ۱۹۳۰ بپایان رسیده بود، و تنها خیزش مجدد جنبش بیکاران بود که باعث رشد کوتاه مدت منطقه‌ای IWW شد. در سال ۱۹۳۳ پل ماتیک با ارائه پیش‌نویس برنامه‌ای برای IWW سعی کرد تا به وابلی‌ها شالوده «مارکسیستی» محکم تری بر اساس
به وابلی‌ها شالوده «مارکسیستی» محکم تری بر اساس تئوری گروسمان بدهد. با این وجود، این کار به وضعیت سازمان بهبود نبخشید. پس از تلاش‌های بی‌ثمری در جهت اثرگذاری از بیرون بر روی حزب متحد کارگران لنینیست سرانجام ماتیک در ۱۹۳۴ به همراه تنی چند از دوستانش از IWW و تعدادی از اخراج شدگان از حزب متحد کارگران گروه کمونیست شورائی خودش را تشکیل داد. گروه اخیر نشریهای تحت عنوان «نوشتارهای شورائی بین‌المللی» با سردبیری ماتیک منتشر می‌کرد که در طی ده‌ه ۱۹۳۰ همسان نشریه «نوشتارهای شورائی» (Rätekorrespondenz) وابسته به
«نوشتارهای شورائی» (Rätekorrespondenz) وابسته به «گروه کمونیستهای بینالملل» (GIC) هلندی محسوب می‌شد. محتویات این نشریه شامل ترجمه انگلیسی مقالات و مباحثات اروپایی و نیز تحلیل‌های اقتصادی و انتقادی سیاسی در رابطه با مسائل جاری در آمریکا و دیگر نقاط جهان بود. این گروه تماس‌های نزدیکی با باقی مانده‌های گروه‌های کوچک کمونیست چپ آلمانی و هلندی (یان اّپل و پانه کوک) برقرار و حفظ کرد. ماتیک بغیر از کار خودش در کارخانه، نه فقط بخش بیشترِ بازبینی، ویراستاری و کارهای تکنیکی نشریه را انجام می‌داد، بلکه نویسنده بخش
تکنیکی نشریه را انجام می‌داد، بلکه نویسنده بخش مهمی از نوشته‌های آن نشریه نیز بود. از میان معدود کسانی که مایل به ارائه منظم مقالات بودند، می‌توان از کارل کرش نام برد. ماتیک با وی در سال ۱۹۳۵ در ارتباط قرار گرفت و برای سال‌های زیادی پس از مهاجرت کرش به آمریکا در سال ۱۹۳۶ به عنوان یک دوست شخصی همچنان باقی ماند. از آنجا که «کمونیسم شورائی» اروپایی زیر زمینی شد و از سال‌های ۱۹۳۵ به بعد رسماً «ناپدید» شدند، ماتیک نام نشریه را از سال ۱۹۳۸ به «مارکسیسم زنده» (Living Marxism) و پس از ۱۹۴۲ به «نوشتارهای نوین» (New
Marxism) و پس از ۱۹۴۲ به «نوشتارهای نوین» (New Essays) تغییر داد. ماتیک از طریق کارل کرش و هنریک گروسمان با «موسسه تحقیقاتی» ماکس هورکهایمر (که بعدها به عنوان «مکتب فرانکفورت» معروف شد) نیز ارتباطاتی داشت. در سال ۱۹۳۶ مطالعات جامعه شناسانه وسیعی در ارتباط با جنبش بیکاران آمریکایی برشته تحریر درآورد و برای این مؤسسه ارسال داشت. این نوشته تا انتشارش در سال ۱۹۶۹ در بایگانی انستیتو خاک خورد که بعد انتشارات «نقد نوین» آن را منتشر کرد. پس از شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم و پیامدش یعنی تعقیب و سرکوب تمام روشنفکران
دوم و پیامدش یعنی تعقیب و سرکوب تمام روشنفکران منقد، چپ در آمریکا توسط مک‌آرتیسم تصفیه و نابود شد. ماتیک در اوایل سال‌های ۱۹۵۰ در مناطق روستائی گوشه گیر شد. در اینجا توانست با کارهای گه‌گداری و نیز فعالیت اش به عنوان نویسنده به بقا خود ادامه دهد. در دوره پس از جنگ، او (مانند دیگران) فعالیت‌های کوچک، محدود و هرازگاهی داشت، مانند نوشتن مقالات کوتاه برای گاهنامه‌های گوناگون. از سال‌های ۱۹۴۰ تا اواخر ده‌ه ۱۹۵۰ ماتیک به مطالعه کینز پرداخت و یک رشته دست نوشته و مقالات انتقادی علیه تئوری و عملکرد کینزی نوشت. در
مقالات انتقادی علیه تئوری و عملکرد کینزی نوشت. در این نوشته‌ها، تئوریهای مارکس و گروسمان در رابطه با توسعه سرمایه‌داری برای شناخت نقادانه از پدیده‌ها و مظاهر جدید سرمایه‌داری را گسترش داد. با تغییرات عمومی در صحنه سیاسی و عروج مجدد افکار انتقادی در سال‌های ۱۹۶۰، ماتیک این کار را حتی پیشتر برد. یکی از این کارهایش کتاب «مارکس و کینز، محدوده‌های اقتصاد مختلط» (۱۹۶۹) است که به زبان‌های متعددی ترجمه و منتشر شد و نفوذ زیادی بر جنبش دانشجوئی پسا-۶۸ داشت. کار مهم دیگرش در همین دوره کتاب «نقدِ هنریک مارکوزه -انسان
در همین دوره کتاب «نقدِ هنریک مارکوزه -انسان یک بعدی در جامعه طبقاتی» بود. در این کتاب، این تز را که پرولتاریا (آنچنانکه مارکس می‌فهمید) در جامعهٔ پیشرفتهٔ سرمایه‌داری به یک «مفهوم اسطوره‌ای» تبدیل شده‌است، با قدرت مردود شمرد. با وجودی که با تحلیلِ نقادانه ایدئولوژی حاکم از سوی مارکوزه موافق بود، نشان داد که تئوری یک بعدی بودن، خود تنها به عنوان یک ایدئولوژی وجود دارد. خودِ مارکوزه متعاقباً تائید کرد که نقدِ ماتیک تنها نقد جدی ای است که کتابش دریافت داشته‌است. تا سال‌های ۱۹۷۰، مقالات قدیم و جدید زیادی از
تا سال‌های ۱۹۷۰، مقالات قدیم و جدید زیادی از ماتیک به زبان‌های مختلف در نشریات گوناگون به چاپ رسید. در سال تحصیلی ۱۹۷۵-۱۹۷۴ ماتیک به عنوان «پروفسور مهمان» در دانشگاه روسکیلد دانمارک درگیر بود. در اینجا، او نقدِ اقتصاد سیاسی مارکس، و نیز تاریخ جنبش کارگری را تدریس کرد. بعلاوه به عنوان مرجع انتقادی در سمینارهای متعددی به همراه دیگر مهمانان مانند ماکزیمیلیان روبل، ارنست مندل، جوآن رابینسون و دیگران شرکت جست. در سال ۱۹۷۷ سفر تدریسی اش را به دانشگاه شهر مکزیک به پایان رساند. در آلمان اما فقط دو بار، در سال ۱۹۷۱
پایان رساند. در آلمان اما فقط دو بار، در سال ۱۹۷۱ در برلین و ۱۹۷۵ در هانوفر سخنرانی کرد. پل ماتیک در آخرین سال‌های حیاتش موفق شد شنوندگانی در میان نسل جدید برای دیدگاه‌هایش بیابد. در سال ۱۹۷۸ مجموعه نسبتاً بزرگی از مقاله‌های منتخب در طی ۴۰ سال از حیات سیاسی اش تحت عنوان «کمونیسم ضد بلشویک» منتشر شد. پل ماتیک در ماه فوریه ۱۹۸۱ در حالی که تقریباً دستنویس کتاب دیگرش را به پایان رسانده بود درگذشت. این دستنوشته‌ها بعد توسط پسرش تحت عنوان «مارکسیسم آخرین پناهگاه بورژوازی؟» منتشر شد.
نیکوس پولانزاس و ؛ (۲۱ سپتامبر ۱۹۳۶–۳ اکتبر ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه‌شناس و فیلسوف مارکسیست سیاسی یونانی - فرانسوی بود. پولانزاس، که ابتدا به لنینیسم گرایش داشت، بعدها به کمونیسم اروپایی گروید و به همراه لوئی آلتوسر از چهره‌های اصلی مارکسیسم ساختارگرا شد. مشاجرات او با رالف میلیبند بر سر ماهیت دولت سرمایه‌داری به صورت یکی از مباحث کلاسیک نظریه‌پردازی در این زمینه درآمده است. آلتوسر، دوگانه «ساده» زیربنا – روبنا را به چالش می‌کشد. به عقیده وی روبناهای جامعه تنها اساس اقتصادی را بازتاب نمی‌کنند، بلکه از «استقلال
اساس اقتصادی را بازتاب نمی‌کنند، بلکه از «استقلال نسبی» نیز برخوردارند و حتی در زمانی می‌توانند عامل مسلط گردند. به‌طور کلی پولانزاس کوشید، اندیشه‌های ساخت‌گرایانه آلتوسر را در تحلیل طبقات اجتماعی و رابطه آنها با دولت به کار بگیرد ولی چرخش‌های نظری محسوسی از نظریات آلتوسر در آثار او وجود دارد، به‌ویژه آثار متأخر مانند «دولت، سوسیالیسم و قدرت» که به «عمل و روابط نیروهای اجتماعی» توجه بیشتری دارد. درحالی که آلتوسر از همه بیشتر به خاطر نقد متون مارکسیستی شهرت دارد، پولانزاس بیشتر بر تحلیل جهان واقعی و قضایایی
پولانزاس بیشتر بر تحلیل جهان واقعی و قضایایی چون طبقه اجتماعی، دولت سرمایه‌داری و دیکتاتوری تأکید می‌ورزد. شهرت او بیش‌تر به خاطر آثارش در مورد "نظریه دولت" است. اما، او همچنین آثاری در مورد تحلیل فاشیسم، تقسیم طبقات اجتماعی در دنیای معاصر و فروپاشی دیکتاتوری‌های اروپای جنوبی در دههٔ ۷۰ (حکومت فرانسیسکو فرانکو در اسپانیا، آنتونیو ده الیویرا سالازار در پرتغال و گئورگیوس پاپادوپولوس در یونان) دارد. زندگی. پولانزاس در یونان حقوق خواند و در سال ۱۹۶۱ به فرانسه مهاجرت کرد. در آنجا دکترای خود را در فلسفه حقوق به
کرد. در آنجا دکترای خود را در فلسفه حقوق به پایان رساند. که تحت عنوان "تولد دوباره قانون طبیعی در آلمان" ("Renaissance du droit naturel en Allemagne") در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. او از سال ۱۹۶۸ تا زمان مرگش در دانشگاه پاریس ۸ جامعه‌شناسی تدریس کرد. پولانزاس با رمان‌نویس فرانسوی، آنی لوکلارک ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. او در سال ۱۹۷۹ با پریدن از پنجره آپارتمان یکی از دوستانش در پاریس خودکشی کرد. نظریه دولت. نظریه دولت پولانزاس به آن چیزی واکنش نشان داد که او به عنوان درک ساده‌گرایانه در مارکسیسم می‌دید.
او به عنوان درک ساده‌گرایانه در مارکسیسم می‌دید. ابزارگرا روایات مارکسیستی باورمند بودند که دولت صرفاً ابزاری در دست یک طبقه اجتماعی خاص است. پولانزاس با این مخالفت داشت زیرا طبقه سرمایه‌دار را بیش از حد بر سود کوتاه مدت فردی خود متمرکز می‌کرد، نه بر حفظ قدرت طبقه به عنوان یک کل، تا صرفاً کل قدرت دولتی را به نفع خود اعمال کند. پولانزاس استدلال می‌کرد که دولت، اگرچه نسبتاً مستقل از طبقه سرمایه‌دار است ولی با این وجود برای تضمین عملکرد روان جامعه سرمایه‌داری عمل می‌کند و بنابراین به نفع طبقه سرمایه‌دار است.
عمل می‌کند و بنابراین به نفع طبقه سرمایه‌دار است. او به‌ویژه بر این موضوع تمرکز کرد که چگونه یک نظام ذاتاً تفرقه‌انگیز مانند سرمایه‌داری می‌تواند با ثبات اجتماعی لازم برای بازتولید خود همزیستی کند و به‌ویژه به ناسیونالیسم به‌عنوان وسیله‌ای برای غلبه بر شکاف‌های طبقاتی درون سرمایه‌داری نگاه می‌کند. پولانزاس به ویژه بر نظریه‌پرداز دولت مارکسیست، باب جسوپ اثرگذار بوده‌است. پولانتزاس با وام گرفتن از مفهوم آنتونیو گرامشی از سلطه فرهنگی استدلال کرد که سرکوب جنبش‌های ستمدیدگان تنها کارکرد دولت نیست بلکه قدرت
ستمدیدگان تنها کارکرد دولت نیست بلکه قدرت دولتی باید رضایت ستمدیدگان را نیز جلب کند. این کار را از طریق اتحادهای طبقاتی انجام می‌دهد، جایی که گروه مسلط با گروه‌های زیردست به عنوان وسیله‌ای برای جلب رضایت گروه زیردست «متحد» می‌کند. پولانزاس در آثار بعدی خود، نقش آنچه را که «خرده‌بورژوازی جدید» می‌نامد، در تحکیم طبقات حاکم هژمونی و تضعیف توانایی پرولتاریا برای سازماندهی خود تحلیل کرد. این بخش از طبقه کارگر با اشغال یک موقعیت طبقاتی متناقض - یعنی با همذات‌پنداری با ستمگر «دفاکتو» خود، سهم خود را به بورژوازی
با ستمگر «دفاکتو» خود، سهم خود را به بورژوازی می‌اندازد که (به اشتباه) باورمند است در سرنوشتش سهیم است. از نظر پولانزاس، تکه‌تکه شدن (برخی باورمندند نابودی) نظام طبقاتی مشخصه تعیین‌کننده سرمایه‌داری متاخر است و هر تحلیل مفید سیاسی باید به این صورت فلکی جدید از منافع و قدرت بپردازد. یک مثال بسیار مختصر از این را می‌توان در تحلیلی تحت تأثیر پولانزاس از نیو دیل در ایالات متحده مشاهده کرد: طبقه حاکم آمریکا با پذیرش برخی از خواسته‌های طبقه کارگر (چیزهایی مانند حداقل دستمزد، قانون کار، و غیره)، به ایجاد اتحاد
حداقل دستمزد، قانون کار، و غیره)، به ایجاد اتحاد بین نیروی کار و بخش خاصی از سرمایه و دولت کمک کرد. (لوین، ۱۹۸۸) این برای ادامه حیات سرمایه‌داری ضروری بود زیرا اگر طبقه حاکم به سادگی جنبش‌ها را سرکوب می‌کرد و از دادن هر گونه امتیازی اجتناب می‌نمود، می‌توانست به یک انقلاب سوسیالیستی منجر شود. کتاب‌شناسی. ترجمه به فارسی. تاکنون آثار زیر از نیکوس پولانزاس و دربارۀ آرای وی به زبان فارسی ترجمه شده‌است: ن‍ش‍ر دادگ‍س‍ت‍ر: ۱۳۷۷؛ ص‌ ۲۲۴.
کریستیان گرگوریویچ راکوفسکی (زاده ۱۳ اوت ۱۸۷۳ – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱) یک فعال انقلابی سوسیالیست بلغاری و سیاست‌مدار بلشویک و اولین نخست‌وزیر جمهوری اوکراین شوروی بود. او از بنیان‌گذاران «اپوزیسیون چپ»، بود و به بسیاری او را به عنوان رهبر ایدئولوژیک این جریان می‌شناسند. از او آثاری در زمینهٔ اقتصادیات سوسیالیستی به جا مانده‌است. راکوسکی، در زمان استالین و پاکسازی بزرگ، زندانی سیاسی شد و چند سال بعد اعدام شد.
آرریگو چِروِتتو (۱۹۹۵–۱۹۲۷) مارکسیست ایتالیایی که لوتتا کمونیستا (مبارزهٔ کمونیستی)، جریان کمونیست چپ انترناسیونالیست، را در سال ۱۹۶۵ پدید آورد. زندگی. آرریگو چِروِتتو در ۱۶ آوریل ۱۹۲۷ در بوئنوس‌آیرس آرژانتین از پدر و مادری از مهاجران ایتالیایی، آمادئو چروتتو و برنادرینا پاسکوئینا که هر دو اصالتاً اهل استان لیگوریای ایتالیا بودند، به دنیا آمد. در اوان نوجوانی به زادگاهش در لیگوریا بازگشت و در مجتمع صنعتی فولاد ایلوا واقع در ساوونا به عنوان کارآموز به کار مشغول شد. تجربهٔ کار در مجتمعی صنعتی به عنوان کارگر