payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تطبیق درجات میان نیروها. تا پیش از انقلاب اسلامی ایران، درجه ارتشبدی، معادل دریابد در نیروی دریایی بوده‌است. ترتیب درجات ژاندارمری کل کشور مانند درجات نیروی زمینی است به استثناء سرباز و سرباز یکم که در ژاندارمری، ژاندارم یکم نامیده می‌شود. واژهٔ خطاب امرا تا اواخر دههٔ ۱۳۷۰ تیمسار بود. حداقل مدت توقف در درجات. بنا بر بند ب - ماده ۳۲ قانون استخدام نیروهای مسلح مصوبه ۲۹ آبان ۱۳۵۸ حداقل مدت توقف در درجات سربازی تا ستوانی یکمی به شرح زیر بود: برابرهای قدیمی. در دورهٔ پادشاهی پهلوی با برپایی فرهنگستان زبان
در دورهٔ پادشاهی پهلوی با برپایی فرهنگستان زبان فارسی نام‌های درجه‌های ارتشی نیز دگرگون شد. پس از تشکیل قشون متحدالشکل به سال ۱۳۰۰، درجات و مناصب سابق لغو و درجات جدید به این شرح تعیین گردید: پس از تشکیل فرهنگستان ایران در فروردین ماه ۱۳۱۴، واژه‌های جدیدی برای ارتش برگزیده شد و از همان سال استعمال آن‌ها در واحدهای نظامی اجباری شد. در جدول زیر برابرهای امروزی و قدیمی این درجات می‌آید:
تیمسار خطابی احترام‌آمیز است که فرهنگستان ایران آن را به جای واژه‌های "ژنرال"، "حضرت اجل" ٬ "والاحضرت" و "حضرت" برگزید و به "گروه امرا" یعنی "درجات بالاتر از سرهنگی" گفته می‌شود. پیشینه. این واژه از چند سال پس از انقلاب با واژه‌های «امیر» و «سردار» جایگزین شده است. این خطاب در ارتش ایران برای امرای نیروهای سه‌گانهٔ ارتش به کار می‌رفت. واژهٔ «امیر» افزون بر کاربرد پیشینش (گروه نظامیانی که درجه‌هایشان بالاتر از سرهنگ یا ناخدا یکم بود) در سال ۱۳۷۸ به صورت واژهٔ خطاب جایگزین «تیمسار» شد.
سرکان یکی از شهرهای استان همدان در ایران است. این شهر در شهرستان تویسرکان و در جنوب دامنه‌های رشته کوه الوند واقع شده است. مختصات جغرافیایی سرکان ۴۸ درجه و ۲۷ دقیقه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۳۶ دقیقه عرض شمالی است. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۲۰۴۰ متر و مساحت شهر ۲٬۰۲۶ کیلومتر مربع است. کوتاه‌ترین راه تا مرکز استان ۱۰۰ کیلومتر و کوتاهترین فاصله با شهرهای مجاور ۱۰ کیلومتر است که با شهر تویسرکان می‌باشد. در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۵۵۷ و تعداد خانوارهای آن ۱۱۴۲ بوده است. وجه تسمیه. سرکان از دو کلمه (سر) به
بوده است. وجه تسمیه. سرکان از دو کلمه (سر) به معنی (راز) و (کان) به معانی (گنج، معدن، چشمه) می‌باشد. و از دو واژهٔ «سَر» و «کان» به معنای سرِ چشمه تشکیل شده باشد اما به سبب تلفظ خاص گویش همدانی پیشوند سَر به سِر تبدیل شده است. یک ایران‌شناس آلمانی این واژه را «سَرخان» ضبط کرده و گفته‌اند که چون بر بالای سُرخ رود باشد پس بدان نسبت یافته است. همچنین «حسن ابن محمد» (قرن ۴) در مورد قریه سرکان می‌گوید: «چون اردشیر به بنای آن فرمود و آن را گفتند که در کدام موضع بنا نهیم گفت: «افراسَراکان» یعنی بر سر کوهی که از
بنا نهیم گفت: «افراسَراکان» یعنی بر سر کوهی که از آن رودخانه می‌آید پس آن دیه را بنا کردند و سرکان نام نهادند.» مردم. غالب مردم به زبان لری تویسرکانی و لکی سخن می‌گویند. اقلیتی نیز به فارسی معیار صحبت می‌کنند. کسب و کار. فرصت‌های شغلی بسیاری در شهر سرکان ایجاد شده و افراد بومی و غیر بومی را به درآمد رسانده است. از عمده فعالیت در سرکان را می‌توان به صنعت منبت و مبل اشاره کرد، همچنین در صنعت پرورش مرغ گوشتی شهر سرکان دارای مرغداری‌های بسیار زیادی می‌باشد. افراد زیادی نیز با کشاورزی کسب درآمد می‌کنند. یا با
زیادی نیز با کشاورزی کسب درآمد می‌کنند. یا با فروش محصول گردو یا دیگر محصولات خود کسب درآمد می‌کنند. طبیعت. طبیعت شهر سرکان در همه فصول جذابیت خاص خود را دارد، و بهترین فصلی که این زیبایی به اوج می‌رسد بهار است. سرکان به دلیل چشمه‌ها و رودهای بسیار مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفته است. درخت‌های گردو بسیار زیاد طبیعت سبز سرکان را در وسعت بسیار زیادی نشان می‌دهد. جغرافیا. شهر سرکان به فاصله حدود ۶ کیلومتری شمال غربی تویسرکان در دامنه کوه‌های الوند و در کنار رودخانه سرکان قرار دارد. شهر سرکان از شمال و شرق به
سرکان قرار دارد. شهر سرکان از شمال و شرق به کوهستان الوند، وشهرهمدان از جنوب به شهر تویسرکان و از غرب به شهرستان اسدآباد منتهی می‌شود. سرکان دارای آب و هوای ییلاقی و بسیار مطبوعی است و وجود انبوه درختان میوه وچشمه‌های پرآب سرکان را به یکی از زیباترین مناطق گردشگری استان تبدیل کرده است. جاذبه‌های گردشگری. بارزترین جاذبه‌های این شهر باغهای زیبا و کوه‌های بلند آن است. آبشار اللو در بین کوهای سیاه کمر- پارک توریستی کمربسته نیز با چنارهایی کهن در این شهر قرار داردو اصلی‌ترین جاذبه این شهر آب و هوای شهر است که
اصلی‌ترین جاذبه این شهر آب و هوای شهر است که آب و هوای پاکی دارد منابع. https://serkoo.ir/تویسرکان-شهر-سرکان/
قُطب‌نما وسیله‌ای که با استفاده از میدان مغناطیسی زمین جهت قطب شمال را نشان می‌دهد. پیشینه. چینیان نخستین بار تقریباً در آغاز تقویم میلادی قطب‌نما را با شناور کردن تکه ای سنگ ماگنت بر روی چوب پنبه شناور بر آب ساختند. اما در شاهنامه فردوسی (که نوعی تاریخ ایرانیِ اساطیری شده را در درون خود دارد)، صحبت از قطب نمای تَر (مبتنی بر سوزن آهنی شناور بر روی سطح آب و مورد کاربرد دریانوردان در قدیم) در دوران گشتاسپ در داستان هفت خان اسفندیار است. گذرگاه این آب دریا کجاست بباید نمودن به ما راه راست بدو گفت با آهن از
بباید نمودن به ما راه راست بدو گفت با آهن از آبگیر نیابد گذر پر و پیکان تیر اگر نقل موجود در این ابیات، مربوط به دوران های کهنِ قبل از فردوسی باشد و اگر ریشه در بازروایت برخی واقعیات تاریخی (ولو در قالب اسطوره سازی شده) مربوط به دوران کیانیان (یعنی هخامنشیان) داشته باشد، در این صورت می توان گفت که ممکن است اختراع قطب نما، ارتباطی با ایرانیان هم داشته بوده باشد. قطب‌نمای خشک. ظاهراً نیاز مسلمانان در قبله یابی در بیابان باعث ابداع قطب‌نمای بدون آب که عقربه آن بر روی محور می‌چرخد شد. در ۱۳۰۰ میلادی منجم مصری
بر روی محور می‌چرخد شد. در ۱۳۰۰ میلادی منجم مصری مؤذن ابن سمعون ساختمان قبله‌نمای خشک را شرح می‌دهد. دریانوردان مسلمان از تیغه فولادی که به شکل ماهی کوچکی ساخته و آنرا با مالیدن به سنگ ماگنت مغناطیسی می‌کردند استفاده می‌کردند. قطب‌نمای مدرن. در قرن ۱۴ میلادی دریانوردان مسلمان درجه‌بندی را بر روی قطب‌نما انجام دادند که از طریق آن می‌شد مسیر کشتی را تعیین کرد. تا قبل از آن قطب‌نما فقط برای پیدا کردن جهت‌های اصلی استفاده می‌شد ولی از این ببعد برای ناوبری و محاسبه مسیرها می‌شد از آن استفاده کرد. تفاوت شمال
محاسبه مسیرها می‌شد از آن استفاده کرد. تفاوت شمال مغناطیسی با شمال واقعی. شمال مغناطیسی با شمال حقیقی مقداری فاصله دارد. زاویه بین شمال حقیقی و شمال مغناطیسی، میل مغناطیسی نامیده می‌شود. امروزه برای تعیین شمال حقیقی از قطب‌نماهای پیشرفته‌تری مانند قطب‌نمای ژیروسکوپی استفاده می‌شود. قطب‌نماهای مدرن. قطب‌نماهای مغناطیسی جدید کشتی‌ها معمولاً از چند آهنربا ساخته شده که بر روی یک قرص مسطح به نام صفحه قطب‌نما نصب شده‌است. صفحه قطب‌نما بر محوری چنان سوار شده‌است که بتواند به آزادی نوسان کند. صفحه و محور در ظرف
که بتواند به آزادی نوسان کند. صفحه و محور در ظرف شیشه‌ای بسته‌ای قرار دارند که معمولاً از مخلوطی از الکل پر شده و صفحه بر روی آن شناور است. مخلوط الکل برای این است که در هنگامی که کشتی به این سو و آن سو نوسان می‌کند از نوسان صفحه جلوگیری شود. آهنرباها صفحه‌ها را به اطراف می‌کشند و جهات را نشان می‌دهند. قطب‌نماهای پیشرفته که بیشتر در صنایع مخابرات و امور نظامی به کار برده می‌شوند، مجهز به سلول‌های شب‌نما هستند این نوع قطب‌نماها در دوربینهای دو چشمی نظامی، تانکها، نفربرها و حتی در ساختمان برخی خودروهای
تانکها، نفربرها و حتی در ساختمان برخی خودروهای پیشرفته نیز به کار می‌روند. از قطب‌نماهای پیشرفته در اندازه‌گیری طول جغرافیایی و عرض جغرافیاییِ محل نیز استفاده می‌کنند که در نقشه‌خوانی، پیاده‌سازی عملیات نظامی، دیده‌بانی در مناطق جنگی و … استفاده می‌شود. تأثیر جاذبه‌های مغناطیسی موضعی. اشیای آهنی و فولادی یا منابع الکتریکی عقربه را از جهت قطب مقداری منحرف می‌کنند، که به آن انحراف مغناطیسی می‌گویند؛ بنابراین، هنگام استفاده از قطب‌نما باید مطمئن شویم که از اشیای انحراف‌دهنده به اندازه کافی دور است.
علی صیاد شیرازی (۲۳ خرداد ۱۳۲۳ – ۲۱ فروردین ۱۳۷۸) سرلشکر ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، که در فاصله سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ به‌عنوان نهمین فرمانده نیروی زمینی ارتش فعالیت می‌کرد. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۴۳ در نیروی زمینی شاهنشاهی ایران آغاز کرد و پس از شکل‌گیری ارتش جمهوری اسلامی ایران، فعالیت خود را در این سازمان ادامه داد و در غائله کردستان حضور فعال داشت. صیاد شیرازی در خلال جنگ ایران و عراق از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ فرماندهی نیروی زمینی ارتش را برعهده داشت، از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۸ نماینده ولی فقیه در شورای عالی دفاع بود،
تا ۱۳۶۸ نماینده ولی فقیه در شورای عالی دفاع بود، در فاصله سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به‌عنوان معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد و از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح بود. صیاد شیرازی در ۲۱ فروردین ۱۳۷۸ در تهران و مقابلِ درِ منزلش، به دست اعضای سازمان مجاهدین خلق ترور شد. پس از کشته‌شدن به وی درجه سپهبدی داده شد. زندگی. تولد. علی صیاد شیرازی در ۲۳ خرداد ۱۳۲۳ در روستای کبودگنبد از توابع مشهد (واقع در شهرستان کلات استان خراسان رضوی فعلی) زاده شد. مادرش شهربانو و پدرش زیادخان نام داشت.
زاده شد. مادرش شهربانو و پدرش زیادخان نام داشت. پدرش، که از عشایر افشار کرمان بود، به استخدام ژاندارمری درآمد و سپس به ارتش منتقل شد. او به همراه پدر و خانواده، مانند دیگر خانواده‌های نظامیان، از شهری به شهری مهاجرت می‌کرد. شهرهای مشهد، گرگان، شاهرود، آمل، گنبد و سرانجام گرگان محل پرورش وی شدند. مادر وی، شهربانو شجاع، در ۴ مرداد ۱۳۹۵ درگذشت. تحصیلات و ازدواج. علی صیاد شیرازی، در سال ۱۳۴۰ برای ادامه تحصیل به تهران آمد و سال ششم متوسطه را در تهران گذراند و در سال ۱۳۴۲ موفق به اخذ دیپلم گردید. در سال ۱۳۴۳ در
سال ۱۳۴۲ موفق به اخذ دیپلم گردید. در سال ۱۳۴۳ در کنکور دانشکده افسری شرکت کرد و پذیرفته شد و سرانجام در مهرماه ۱۳۴۶ در رسته توپخانه دانش‌آموخته شد و با درجه ستوان دومی وارد ارتش گردید. پس از طی دوره آموزشی در شیراز و اصفهان به لشکر تبریز و سپس لشکر زرهی کرمانشاه منتقل شد. او در سال ۱۳۵۰ برای گذراندن دوره آموزش زبان انگلیسی به تهران منتقل شد و پس از پایان کلاس به موجب تسلط بالایی که به دست آورده بود، از استادان زبان انگلیسی ارتش شد. وی زمانی که تصمیم داشت با دختر عموی خود، عفت شجاع، ازدواج کند، با مخالفت
با دختر عموی خود، عفت شجاع، ازدواج کند، با مخالفت ارتش حکومت پهلوی روبرو شد. حکومت پهلوی دلیل مخالفتش را سابقه مبارزاتی پدر عفت شجاع با حکومت مطرح کرد. اما سرانجام در اثر اصرار ستوان شیرازی، ارتش حکومت پهلوی با این ازدواج موافقت کرد. او در انجمن حجتیه فعالیت می‌کرد و از افراد مهم آن‌ها بود. وی در سال ۱۳۵۲ برای تکمیل تخصص‌های توپخانه از طرف ارتش به آمریکا اعزام شد تا دوره هواسنجی بالستیک را بگذراند. او این دوره آموزشی را در شهر فورت سیل در ایالت اوکلاهما، در منطقه‌ای نظامی، با موفقیت طی کرد و پس از گذراندن
منطقه‌ای نظامی، با موفقیت طی کرد و پس از گذراندن دوره، با تخصصی جدید به ایران مراجعت کرد. ارتش برای استفاده از دانش نظامی ستوان، او را در سال ۱۳۵۳ به اصفهان (مرکز توپخانه) منتقل کرد. مبارزات سیاسی. پیش از انقلاب صیاد در اصفهان با یافتن دوستان جدید مطالعات مذهبی خود را پی گرفت و شخصیت سیاسی خویش را بارز ساخت و در نامه‌ای که برای محمد مهدی کتیبه، یکی از افسران مذهبی، ارسال کرد این جمله را نوشت: «"در مورد برنامه‌های مذهبی بحمدالله پیش می‌رویم مخصوصاً در آن قسمت که می‌دانید"». این جمله حساسیت ضداطلاعات را
قسمت که می‌دانید"». این جمله حساسیت ضداطلاعات را برانگیخت و از آن پس وی تحت مراقبت قرار گرفت. آن‌ها پس از تحقیق و مراقبت متوالی، او را «"متعصب مذهبی"» معرفی کردند و مراقبت از وی را شدت بخشیدند.صیاد در اواخر حکومت پهلوی به دلیل این که در بین افسران، ضدیت با حکومت وقت می‌کرد و از مخالفان حکومت پهلوی بود، ضداطلاعات از قرار دادن جنگ‌افزار در اختیار وی ممانعت کرد و اعلام نمود که از واگذاری مشاغل حساس به او خودداری شود. سرانجام او در ۱۹ بهمن دستگیر و زندانی شد و در آستانه پیروزی انقلاب، در بهمن ۱۳۵۷ آزاد شد. پس
در آستانه پیروزی انقلاب، در بهمن ۱۳۵۷ آزاد شد. پس از وقوع انقلاب، صیاد شیرازی با رحیم صفوی و احمد سالک آشنا می‌شود و با همکاری یکدیگر از پادگان‌های اصفهان حفاظت می‌کنند. مسئولیت‌ها. وی پس از پیروزی انقلاب ایران، سال ۱۳۵۸ در کردستان، به فرماندهی عملیات شمال غرب کشور برگزیده شد و در نبردهای کردستان به همراه مصطفی چمران نقش مهمی ایفا نمود. پس از حوادث کردستان، صیاد با درجه سرگردی به همراه رحیم صفوی به غرب اعزام می‌شود و با همکاری ارتش و سپاه، بر سنندج مسلط می‌شود. این عملیات در کردستان موجب می‌شود تا او با
این عملیات در کردستان موجب می‌شود تا او با درجه سرهنگی به فرماندهی قرارگاه غرب منصوب شود. ولی مدتی بعد به سبب تمرد، این ۲ درجه از او پس گرفته می‌شود. سید ابوالحسن بنی‌صدر، رئیس‌جمهور سابق ایران، در این مورد ادعا می‌کند که در سردشت، نیروهای تحت امر صیاد شیرازی تلفات و شکست سختی متحمل شده‌اند. در پاسخ به پرسش بنی‌صدر به‌عنوان فرماندهٔ کل قوا، در مورد تلفات، صیاد شیرازی پاسخ می‌دهد آنان به بهشت می‌روند و برای جبران شکست درخواست استفاده از بمب ناپالم می‌کند که با خشم شدید و مخالفت بنی‌صدر مواجه می‌شود. این
که با خشم شدید و مخالفت بنی‌صدر مواجه می‌شود. این اختلافات موجب خلع دو درجه، برکناری و دستور محاکمهٔ نظامی صیاد شیرازی می‌شود. اما بر اساس ادعای صیاد شیرازی و همچنین نظر سخنگوی وقت ارتش سرتیپ غلامحسین دربندی، این ماجرا با آنچه بنی‌صدر نوشته متفاوت است. صیاد شیرازی دربارهٔ عزل خود گفته است:به موجب سعایت‌هایی که علیه اینجانب و قرارگاه عملیاتی غرب کشور انجام گرفت، به دستور رئیس‌جمهوری وقت حیطه فرماندهی من به کردستان محدود شد. سپس از مسئولیت خود عزل شدم. در ضمن به درجه قبلی یعنی سرگردی تنزل یافتم. در همین اوان
به درجه قبلی یعنی سرگردی تنزل یافتم. در همین اوان بود که جنگ تحمیلی نیز آغاز گردید. بازگشت به ارتش. پس از عزل بنی‌صدر از ریاست جمهوری توسط مجلس در خرداد ۱۳۶۰، محمدعلی رجایی به عنوان رییس جمهوری، صیاد شیرازی را با دریافت دو درجه، به ارتش بازگردانید. و برای پایان دادن به ناهماهنگی ارتش و سپاه، قرارگاه مشترک عملیاتی سپاه و ارتش تحت عنوان قرارگاه حمزه سیدالشهداء را راه‌اندازی کرد. صیاد شیرازی درخاطره‌ای نقل می‌کند: نامه‌ای به من ابلاغ شد تا قرارگاه را به‌هم بزنم و بعنوان مشاور فرمانده لشکر کردستان در امر
بزنم و بعنوان مشاور فرمانده لشکر کردستان در امر عملیات نامنظم کار کنم؛ یعنی مسئولیت من از فرماندهی منطقه کرمانشاه و کردستان محدود به کرمانشاه شد. حالا می‌بایست یک دفعه تشکیلات را برهم می‌زدیم در حالی که کار تمام نشده بود، چون کار را غیر معقول می‌دیدم؛ غفلت کردم و نامه‌ای تهیه کردم و در آن جملاتی نوشتم که از نظر نظامی حالت طغیان و سرپیچی و تمرد را داشت. مستندترین مدرکی که بنی صدر به تحریک اطرافیانش همه جا بگوید ببینید این همان است که می‌گفتم؛ صیاد طغیان و تمرد کرده است. بنی صدر نامه را مستقیم برده بود خدمت
کرده است. بنی صدر نامه را مستقیم برده بود خدمت حضرت امام و گفته بود که صیاد شیرازی تمرد کرده. حضرت امام مرا که نمی‌شناخت ایشان هم همان اعتقادی که به اصول دین داشتند دستور داده بودند؛ با ایشان طبق مقررات رفتار کنید و منظور از مقررات نه تنها برکناری با قاطعیت بلکه گرفتن درجه و حتی دادگاهی کردن بود. فرماندهی نیروی زمینی ارتش. پس از درگذشت ولی‌الله فلاحی در ۹ مهر ۱۳۶۰، قاسمعلی ظهیرنژاد (فرماندهٔ وقت نیروی زمینی) به ریاست ستاد مشترک ارتش منصوب شد و صیاد شیرازی (با درجه سرهنگی) به درخواست اکبر هاشمی رفسنجانی،
(با درجه سرهنگی) به درخواست اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس شورای عالی دفاع و با حکم سید روح‌الله خمینی به عنوان فرمانده نیروی زمینی ارتش منصوب شد. او در مقام فرمانده نیروی زمینی ارتش با مشارکت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در عملیات طریق‌القدس، فتح‌المبین، بیت‌المقدس، رمضان، مسلم‌بن‌عقیل، مطلع‌الفجر، محرم، والفجر۱، ۲، ۳، ۴، ۸، ۹، عملیات خیبر و بدر و قادر شرکت نمود و پیروزی‌های بزرگی را برای ایران به ارمغان آورد. در سال ۱۳۶۴ و بعد از عملیات قادر، صیاد شیرازی ناکامی ارتش در این عملیات را ناشی از عدم همکاری سپاه
ارتش در این عملیات را ناشی از عدم همکاری سپاه دانست و این موضوع اختلافات پیش آمده بین محسن رضایی به عنوان فرمانده کل سپاه و صیاد شیرازی به عنوان فرمانده نیروی زمینی ارتش تا به آنجا رسید که روح‌الله خمینی در تیر ۱۳۶۵ با آنها در جماران ملاقات کرد و از آنها خواست «وحدت» را دنبال کنند. اما علی صیاد شیرازی در مرداد سال ۱۳۶۵ از فرماندهی نیروی زمینی استعفا داد و با پیشنهاد سید علی خامنه‌ای و تصویب روح‌الله خمینی به سمت «نمایندگی رهبری در شورای عالی دفاع» منصوب شد. به گفته رئیس اداره دوم ارتش در دهه ۶۰، سرهنگ
شد. به گفته رئیس اداره دوم ارتش در دهه ۶۰، سرهنگ محمدمهدی کتیبه محسن رضایی باعث کنار گذاشتن صیاد شیرازی از فرماندهی نیروی زمینی ارتش بود. در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۶، وی به درجه سرتیپی ارتقاء یافت. صیاد شیرازی (به همراه محسن رضایی و اکبر هاشمی رفسنجانی) به عنوان "اصلی‌ترین رهبران نظامی ایران و کسانی که به وضوح پس از آزادسازی خرمشهر طرفدار ادامه جنگ و کشاندن جنگ به داخل عراق بودند، شناخته می‌شد. صیاد شیرازی در سال ۱۳۶۷ در عملیات مرصاد و مقابله با هجوم اعضای ارتش آزادی بخش سازمان مجاهدین خلق به ایران از خاک عراق که
بخش سازمان مجاهدین خلق به ایران از خاک عراق که در پایان جنگ ایران و عراق و پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوم تا هفتم مرداد ۱۳۶۷ درگرفت، نقشی مهم ایفا کرد. . صیاد شیرازی با طراحی و فرماندهی این عملیات به نیروهای مجاهدین شکست سختی وارد کرد. پس از جنگ. در مهر ۱۳۶۸، بنابه درخواست رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و با حکم فرمانده کل قوا به سمت معاونت بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح و در شهریور ۱۳۷۲ به سمت جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد. او پنج روز قبل از ترور در ۱۶ فروردین ۱۳۷۸ هم‌زمان با عید غدیر، از سوی فرمانده کل قوا
۱۳۷۸ هم‌زمان با عید غدیر، از سوی فرمانده کل قوا به درجه سرلشکری ارتقاء پیدا کرد، که این درجه مجدداً پس از کشته شدن وی به سپهبدی ارتقاء یافت. ترور. صیاد شیرازی در بامداد ۲۱ فروردین ۱۳۷۸ به وسیله عوامل مسلح سازمان مجاهدین خلق در پوشش رفتگر، مقابل در منزل مسکونی‌اش واقع در تهران و در برابر دیدگان فرزندش ترور شد. طبق گزارشی از خبرگزاری ایسنا، زهره قائمی، به عنوان مسئول عملیات ترور صیاد شیرازی معرفی شد. علی صیاد شیرازی طی مراسمی با حضور سید علی خامنه‌ای و مقامات لشکری و کشوری و جمعی از دوستدارانش تشییع و در
لشکری و کشوری و جمعی از دوستدارانش تشییع و در قطعه ۲۹ بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پس از ترور. یحیی رحیم صفوی فرمانده وقت سپاه پاسداران در حاشیه مراسم یازدهمین سالگرد ترور گفت: عملیات تلافی‌جویانه سپاه پاسداران در همان سال اول ترور، با شلیک بیش از هزار گلوله توپ و موشک به مقرهای مجاهدین خلق در داخل خاک عراق انجام شد. رحیم صفوی تصریح کرد: بدون شک دستور ترور صیاد شیرازی از یک رده بالاتر به مجاهدین خلق داده شد و شخص صدام این دستور را به مجاهدین خلق داد. سرلشکر صفوی افزود: سپاه پاسداران در همان سال اول ترور وی،
افزود: سپاه پاسداران در همان سال اول ترور وی، طی یک طرح عملیاتی از ساعت ۴ تا ۸ صبح تمام مقرهای مجاهدین خلق از پادگان اشرف گرفته تا العماره را با شلیک بیش از هزار موشک و گلوله توپ‌خانه برد بلند، منهدم و تلفات سنگینی را به مجاهدین خلق وارد کرد. به دنبال این عملیات، عراق واکنش شدیدی از خود نشان نداد و تنها به گله مختصری بسنده کرد احمدرضا پوردستان فرمانده نیروی زمینی ارتش، دلایل و بهانه‌های اصلی ترور صیاد شیرازی توسط مجاهدین خلق را شکست و ضربه‌ای دانست که این گروه در عملیات مرصاد در اثر تدابیر و فرماندهی صیاد
در عملیات مرصاد در اثر تدابیر و فرماندهی صیاد شیرازی متحمل شده بودند. وی افزود صیاد شیرازی با شناخت خوبی که از منطقه و نیروها داشت به پایگاه کرمانشاه رفت و با بالگرد ۲۱۴ هوانیروز، عملیات شناسایی از منطقه را انجام داد و در نهایت با ساماندهی و تدابیر ویژه خود با کمک و هدایت نیروها، ضربه مهلکی در عملیات مرصاد به مجاهدین خلق وارد و مجاهدین خلق را مجبور به عقب‌نشینی کرد. فرض‌الله شاهین‌راد در مورد وی می‌گوید «صیاد توانست خرد نظامی را با احساس مردمی ترکیب کند». شاهین‌راد این کار را خدمت صیاد می‌داند. پس از
شاهین‌راد این کار را خدمت صیاد می‌داند. پس از درگذشت علی صیاد شیرازی، سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی به او درجه سپهبدی اعطا کرد. دیدگاه‌ها. وی همچنین در نخستین سالگرد درگذشت صیاد شیرازی تأکید کرد: «ما یاد شهید سیدعلی صیاد شیرازی را که از روز اول انقلاب تا لحظه وفاتش در هر میدانی که توانست تلاش کرد، فراموش نخواهیم کرد. ملت فراموش نمی‌کند». نامگذاری‌ها. تاکنون چندین خیابان، ساختمان و مجتمع نظامی، یک بزرگراه و یک ایستگاه مترو در تهران و ایستگاه مترو در خط ۱ متروی مشهد با نام او نامگذاری شده‌اند. جایزه‌ها
۱ متروی مشهد با نام او نامگذاری شده‌اند. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی امیر سرلشکر صیاد شیرازی است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
جرالد "جِری" آدامز (زاده ۶ اکتبر ۱۹۴۸ در بلفاست)، یک سیاستمدار جمهوری‌خواه ایرلندی است که بین ۱۳ نوامبر ۱۹۸۳ تا ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ رهبرشین فین بود. وی از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۲ و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان نماینده پارلمان (MP) پارلمان بریتانیا از حوزه انتخابیه بلفاست غرب فعالیت می‌کرد. آدامز برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ وارد سیاست شد و بیش از یک دهه قبل از انتخابش به پارلمان در سال ۱۹۸۳ یک چهره شناخته شده درایرلند بود. در سال ۱۹۸۴، آدامز در یک سوء قصد توسط چندین فرد مسلح از انجمن دفاع اولستر (UDA)، به شدت مجروح
فرد مسلح از انجمن دفاع اولستر (UDA)، به شدت مجروح شد. او از اواخر دهه ۱۹۸۰ به بعد، او یک شخصیت مهم در روند صلح ایرلند شمالی بود و در ابتدا با جان هیوم، رهبر حزب سوسیال دموکرات و کارگر (SDLP) و سپس با دولت‌های ایرلند و بریتانیا وارد گفتگو شد. در سال ۱۹۸۶، او شین فین را متقاعد کرد که سیاست سنتی خود را در مورد پرهیز از خودداری نسبت به فعالیتهای سیاسی رسمی و پارلمان‌های دوگانه ایرلند را تغییر دهد. در اثر همین فعالیت‌ها شین فین در سال ۱۹۹۸، همچنین کرسی‌هایی در مجمع تقسیم قدرت ایرلند شمالی به دست آورد و در سال
مجمع تقسیم قدرت ایرلند شمالی به دست آورد و در سال ۲۰۰۵، ارتش جمهوری‌خواه موقت ایرلند (IRA) اعلام کرد که کارزار مسلحانه آن به پایان رسیده است و منحصراً متعهد به سیاست صلح آمیز است.
ونسان وَن گُوگ یا وینسنت ویلم فان خوخ (زادهٔ – درگذشتهٔ ) نقاش پست‌امپرسیونیسم هلندی بود که کار او تأثیر گسترده‌ای بر هنر سده ۲۰ میلادی گذاشت. کارهای او شامل شب پر ستاره، تک‌چهره، خودنگاره، چشم‌انداز، طبیعت بی‌جان، سرو، کشتزار گندم و گل‌های آفتابگردان است. او از کودکی به نقاشی علاقه داشت ولی تا اواخر دههٔ دوم زندگی‌اش نقاشی نکرد. او بسیاری از کارهای مشهور خود را در دو سال آخر زندگی‌اش تکمیل کرد. وی در یک دهه بیش از ۲۱۰۰ کار هنری تولید کرد که شامل ۸۶۰ نقاشی رنگ روغن و بیش از ۱۳۰۰ نقاشی با آبرنگ، طراحی و چاپ
روغن و بیش از ۱۳۰۰ نقاشی با آبرنگ، طراحی و چاپ می‌شود. ون گوگ در خانوادهٔ سطح متوسط به دنیا آمد و جوانی خود را به عنوان فروشنده آثار هنری گذراند. او پس از تدریس در آیزول‌وورث و رامس‌گیت انگلستان به لاهه، لندن و پاریس سفر کرد. او در جوانی عمیقاً مذهبی بود و آرزو داشت کشیش شود. از سال ۱۸۷۹ به عنوان مُبلغ مسیحی در میان کارگران زغال‌سنگ در بلژیک فعالیت کرد و در آنجا آغاز به کشیدن طرح‌هایی از مردم محلی نمود. در سال ۱۸۸۵ سیب‌زمینی‌خورها که نخستین کار مهم او شناخته می‌شود را کشید. در مارس ۱۸۸۶ به پاریس رفته و با
می‌شود را کشید. در مارس ۱۸۸۶ به پاریس رفته و با امپرسیونیسم فرانسوی آشنا شد. بعدها به جنوب فرانسه رفت و تحت تأثیر نور آفتاب شدید آنجا قرار گرفت. هرچند او در زمان حیاتش در گمنامی به‌سر می‌برد و در تمام طول عمر خود تنها یک تابلو نقاشی به نام "تاکستان سرخ" و چند طراحی از خود را فروخت. اما اکنون به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین نقاشان سده ۱۹ (میلادی) در جهان شناخته می‌شود. ون گوگ شیفته نقاشی از مردم طبقهٔ کارگر مانند تابلوی "سیب‌زمینی‌خورها"، کافه‌های شبانه مانند "تراس کافه در شب"، مناظر طبیعی فرانسه، "گل‌های
"تراس کافه در شب"، مناظر طبیعی فرانسه، "گل‌های آفتابگردان"، "شب پر ستاره" و خودنگاره بود. وی در اواخر عمر به شدت از بیماری روانی اختلال دوقطبی و فشار روحی رنج می‌برد. هنوز در مورد نحوه مرگ ونسان تردید وجود دارد، برخی معتقدند او خودکشی کرده و برخی دیگر یقین بر کشته شدن وی دارند. زندگی. کودکی و جوانی (۱۸۵۳–۱۸۸۰). ونسان ون گوگ در ۳۰ مارس ۱۸۵۳ در زوندِرت روستایی نزدیک شهر بردا در استان برابانت شمالی هلند نزدیک مرز بلژیک زاده شد. او بزرگ‌ترین فرزند زنده‌ماندهٔ آنا کورنلیا کاربنتوس و تئودوروس ون گوگ بود. پدر و
آنا کورنلیا کاربنتوس و تئودوروس ون گوگ بود. پدر و پدربزرگ او کشیش و سه تا از عموهایش فروشنده آثار نقاشی بودند. نام پدربزرگ و عموی او نیز ونسان بود که ون گوگ به او «عمو کِنت» می‌گفت. همچنین ونسان نام برادر بزرگ‌تر وی و فرزند نخست خانواده بود که چندی پس از تولد و یک سال پیش از تولد ونسان درگذشته بود. برادر محبوب و حامی‌اش تئودوروس ون گوگ، ملقب به تئو، چهار سال پس از ونسان در ۱ مه ۱۸۵۷ به دنیا آمد. سپس خانواده ون گوگ دارای چهار فرزند دیگر، یک پسر به نام کور و سه دختر به نام‌های آنا، الیزابت و ویل شد. ونسان
و سه دختر به نام‌های آنا، الیزابت و ویل شد. ونسان اغلب، کودک ساکت و آرامی بود. در سال ۱۸۶۰ (میلادی) وارد دبستان روستای زوندرت شد جایی که یک کشیش کاتولیک به ۲۳۰۰ دانش‌آموز درس می‌داد. از سال ۱۸۶۱ یک معلم خصوصی، به او و خواهرش ویل درس می‌داد تا اینکه در سال ۱۸۶۴ به یک مدرسه شبانه‌روزی به نام "سنت پرولی" در زونبرگ رفت. دوری از خانواده او را افسرده می‌کرد و این مسئله را در بزرگسالی نیز عنوان کرد. در سال ۱۸۶۶ به یک دبیرستان به نام ویلن کلس در تلبوری رفت و در آنجا تحت نظر "کنستانتین هایزمن"، که در پاریس به
آنجا تحت نظر "کنستانتین هایزمن"، که در پاریس به موفقیت‌هایی رسیده بود، اصول نخستین طراحی را آموخت. در سال ۱۸۶۸ ونسان ناگهان به خانه بازگشت؛ بعدها در نامه‌ای به تئو، سال‌های نخستین خود را این‌گونه توصیف کرد: «دوران جوانی من تیره و سرد و بی‌حاصل بود». ونسان در سال ۱۸۶۹ (میلادی) نزد عمویش "ونسان" در یکی از شعبه‌های بنگاه خرید و فروش آثار هنری به نام "گوپیل و شرکا" در لاهه مشغول به کار شد و سپس در سال ۱۸۷۳ از طرف عمویش به لندن فرستاده شد. این، دوران خوبی برای ونسان بود و در بیست سالگی از پدرش بیشتر پول
برای ونسان بود و در بیست سالگی از پدرش بیشتر پول درمی‌آورد. در همین دوران او عاشق دختر صاحب‌خانه‌اش آگنی لویر شد ولی از وی جواب رد شنید. ونسان به تدریج گوشه‌نشین شد و به دین روی آورد. پدر و عمویش او را به پاریس فرستادند. در آن‌جا ونسان از اینکه با هنر مانند یک کالای مصرفی برخورد کند پشیمان شد و این روحیه را به مشتریان نیز منتقل کرد تا این‌که در سال ۱۸۷۶ از کار اخراج شد. اعتقاد مذهبی او به تدریج شدیدتر شد تا آنجا که به انگلستان بازگشت و در یک مدرسه به صورت داوطلبانه و بدون دستمزد به تدریس مشغول شد. او تصور
و بدون دستمزد به تدریس مشغول شد. او تصور می‌کرد در مسیر درست زندگی قرار گرفته است. این مدرسه در بندر رامس گیت قرار داشت و این فرصتی بود تا ونسان چند طرح از مناظر آن‌جا بکشد. ونسان، به مدت ۱۵ ماه در رشته علوم دینی در آمستردام تحصیل کرد. او پس از ترک تحصیل و پرداختن به نقاشی، سال‌ها پس از این دوران به‌عنوان «وحشتناک‌ترین دوران زندگی» اش نام برد. مدتی بعد جای مدرسه عوض شد و ونسان هم به خانه بازگشت و شش ماه را در یک کتاب‌فروشی به کار مشغول بود؛ ولی این کار وی را راضی نمی‌کرد و وی بیشتر وقت خود را در اتاق پشت