payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سپر؛ گرچه نگارنده قبلاً با توجه به نام‌های کهن دیگر اسفراین، آن را از شکست دهنده ذلت و خواری گرفته است. وضعیت شهر. اسفرورین شهرستانی در مرکز دشت قزوین و در فاصله ۶۲ کیلومتری از مرکز استان واقع شده است. که از دید آب و هوایی نسبتاً سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمین‌های کشاورزی وجود دارد که بیشتر باغ‌های انگور هستند. در باختر این شهرستان کوه‌های رامند و سیاه‌کوه واقع شده و رودخانهٔ خررود از آن منطقه می‌گذرد. آیین‌های محلی در مورد اعیاد و جشن‌های برداشت محصول در منطقه اسفرورین وجود دارد که حکایت از
محصول در منطقه اسفرورین وجود دارد که حکایت از ریشه در قدمت و فرهنگ و اصالت مردم دارد. تپه باستانی اسفرورین در مرکز شهر گویای فرهنگ و تمدن دیرینهٔ این دیار است که از دیرباز زبان و فرهنگ خود را حفظ کرده‌اند. انگور رهاورد این شهر است؛ و به علت آب و هوای مناسب یکی از شیرین‌ترین انگورهای دنیا در شهر اسفرورین به بار می‌نشیند و کشمش اسفرورین نیز از بالاترین درصد شهد در سطح کشور برخوردار است. مردم. اسفرورین یکی از شهر تات‌نشین ایران است و مردم آن به زبان تاتی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال‌غربی سخن می‌گویند. پیشینه
ایرانی شاخه شمال‌غربی سخن می‌گویند. پیشینه این زبان به دوران مادها بازمی‌گردد. تقسیم اراضی. در پنجشنبه ۳ خرداد ۱۳۴۱، اولین قسمت از املاک مالکان بزرگ قزوین در اسفرورین توسط محمدرضا پهلوی تقسیم شد و اسناد مالکیت ۹۵۰ نفر از کشاورزان به نمایندگان آن‌ها داده شد. شاه در این مراسم اظهار خوشوقتی کرد که اصلاحات ارضی ایران، باعث پیشرفت اصول کشاورزی و ازدیاد تولید و عدالت اجتماعی شده است.
اِقْبالیّه شهری است در بخش مرکزی شهرستان قزوین استان قزوین است. زبان مردم شهر ترکی آذربایجانی و فارسی است. این شهر پیشتر به سلطان‌آباد بعدها به اسلام‌آباد معروف شد و اکنون این شهر را با نام اقبالیه می‌شناسند. اما اکثریت مردم از نام سلطان آباد استفاده می‌کنند این شهر در آخرین سر شماری در سال ۱۳۹۵ که جمعیتی ۵۵۰۶۶ نفری را دارا است یکی از شهرهای قدیمی استان قزوین می‌باشد و در ۳۶ و ۱۳ عرض شمالی و ۴۹ و ۵۵ طول شرقی واقع شده است و حدود ۴۷/۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال
اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال غربی از بخش مرکزی شهرستان قزوین و ۵ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین، بر سر راه اصلی این شهر به همدان و زنجان قرار دارد. پیشینه. این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین به‌شمار می‌رود پیش از این سلطان‌آباد خوانده می‌شد و پس از انقلاب به اسلام‌آباد نامگذاری شد که در ۱۳۷۰ش به نام اقبالیه درآمد. جمعیت. در سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۵ جمعیت اقبالیه ۵۵۰۶۶ ذکر شد. از این میان ۲۸۴۴۱ تن مرد و ۲۶۶۲۵ تن زن اعلام شد و شمار کل خانوارهای این شهر ۱۶۱۵۴ می‌باشد. زبان بومی
کل خانوارهای این شهر ۱۶۱۵۴ می‌باشد. زبان بومی مردم این شهر ترکی است و از زبان فارسی نیز استفاده می‌شود. اقتصاد. فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتاً و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمین‌های کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱ هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفه‌ای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیب‌زمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات
سیب‌زمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این منطقه بود. این منطقه در ۱۳۶۷خورشیدی دارای ۴۵۴ خانوار بهره‌بردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده می‌کردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیت‌های صنعتی و خدماتی شرکت دارند. گردشگری. در این شهر تپه‌ای تاریخی وجود دارد که سفال‌های یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت داده‌اند. اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعاً به مساحت ۱۳ هزار م ۲ است. گفتنی است در این شهر کاروانسرای بود که در سال ۱۳۵۵ بدون اینکه
این شهر کاروانسرای بود که در سال ۱۳۵۵ بدون اینکه آثاری از خرابی در آن به وجود آید توسط بعضی از اهالی تخریب شد. تپه تاریخی این شهر اکنون تبدیل به پارک شده است که به علت بزرگ بودن گستره آن و نقش مرکزی داشتن آن در سطح شهر مورد توجه شهروندان و مسافران واقع شده است. مصلی شهر. مصلی شهر اقبالیه در زمینی به مساحت ۵ هزار متر مربع و زیربنای ۴ هزار متر در کنار پارک ولایت این شهر قرار دارد. به گفتهٔ مرتضی روزبه استاندار سابق قزوین برای ساخت این مصلی ۴۰ میلیارد ریال در نظر گرفته شده است. تپه باستانی و پارک ولایت. تپه
نظر گرفته شده است. تپه باستانی و پارک ولایت. تپه اقبالیه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، شهر اقبالیه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همچنین پارک ولایت نیز در کنار این تپه قرار دارد که به تفریحگاهی برای ساکنین این شهر تبدیل شده است. منابع. ۷. کتاب اقبالیه (سید جواد پرپینچی)
اَلوَند شهری در شهرستان البرز در استان قزوین است. شهر الوند دومین شهر بزرگ استان قزوین از نظر جمعیت و مرکز شهرستان البرز در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی شهر قزوین واقع شده است. شهر صنعتی البرز به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شهرهای صنعتی ایران در محدوده مستقیم شهر الوند بوده و شهرک صنعتی لیا نیز در فاصله نزدیکی از این شهر قرار گرفته است. این شهر به‌علت وجود شرکت‌ها و کارخانجات متعدد و وجود اشتغال، شهری پرجمعیت و مهاجرپذیر در استان قزوین است. همچنین شهر سرسبز الوند، دارای خاک بسیار حاصل‌خیزی بوده و اطراف شهر پر از باغ‌ها
خاک بسیار حاصل‌خیزی بوده و اطراف شهر پر از باغ‌ها و کشتزارهای زیبا است. شعبه‌ای از دانشگاه پیام نور و مؤسسه آموزش عالی کار در این شهر قرار دارد. گسل‌های فعال. وجود دو گسل اصلی در دو سمت شمال (گسل قزوین) با فاصله تقریبی ۱۷ کیلومتری و جنوب (گسل آبیک) با فاصله ۶۶ کیلومتری منطقه را آسیب‌پذیر نموده است. فرهیختگان مشهور. الوند زادگاه موسیقی‌دان و خواننده بزرگ ایرانی، استاد ابوالحسن اقبال آذر معروف به اقبال آذر و اقبال السلطان است. مکان‌های‌تاریخی. مسجد قدیمی الوند، خانه اربابی (عمارت اربابی) و تپه‌های تاریخی از
خانه اربابی (عمارت اربابی) و تپه‌های تاریخی از آثار قدیمی و تاریخی این شهر هستند. جمعیت. الوند مرکز شهرستان البرز است و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۹۳٫۸۳۶ نفر (۲۸٫۹۳۶ خانوار) بوده است. الوند دومین شهر پرجمعیت استان قزوین است.
آوَج مرکز شهرستان آوج در استان قزوین است. این شهر در جاده قزوین_همدان و در ۱۱۰ کیلومتری شهر قزوین واقع شده است. شهر آوج به دلیل همجواری با پایتخت‌های دولت مادها، ایلخانان و صفویان، دارای تاریخی طولانی و قدیمی است. در دوره حکومت سلجوقیان که سنی مذهب بودند، آوج (آوا) به همراه ری و قم ۳ منطقه شیعه‌نشین بوده است. جمعیت. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹٬۱۴۲ نفر و ۲٬۶۲۱ خانوار بوده است. مردم این شهر از بومیان منطقه هستند و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. مکان‌های تاریخی و گردشگری. شهر آوج به علت تاریخ
مکان‌های تاریخی و گردشگری. شهر آوج به علت تاریخ طولانی و طبیعت بکرش مکان‌های تاریخی و گردشگری بسیاری را در خود جای داده است. آبشار شاه‌دره و پل معلق. درّهٔ تنگ و عمیق شاه دره در غرب آوج قرار دارد و آبشاری به همین نام در درون آن قرار گرفته است همچنین پل معلق شاه دره که دومین پل معلق ایران است بر روی این دره بکر و رنگارنگ قرار داد. کاروانسرا شاه عباسی. کاروانسرای شاه عباسی در وسط شهر آوج قرار دارد و وسعت تقریبی آن ۵۵×۵۸ متر می‌باشد و دارای طرح دو ایوانی است. شالوده کاروانسرا از سنگ‌های لاشه و قلوه سنگ بنا
شالوده کاروانسرا از سنگ‌های لاشه و قلوه سنگ بنا شده و روی آن آجرچینی شده است. کاروانسرا از داخل دارای دو ایوان و ۲۴ ایوانچه است و در پشت اکثر آن‌ها، حجره‌ها واقع شده‌اند که چهار عدد از آن‌ها به شترخان کاروانسرا راه دارند. شترخان به صورت راهرویی طویل با پوشش طاق و تَویزه است و زیر هر طاق نمای آن سکویی جهت باراندازی قرار دارد. این کاروانسرا از جمله منزلگاه‌هایی است که در مسیرهای اصلی کشور و به دستور شاه عباس صفوی بنا شده و در سال ۱۰۴۰ هجری قمری در زمان پادشاهی شاه صفی به پایان رسیده است. متأسفانه این بنا در
شاه صفی به پایان رسیده است. متأسفانه این بنا در زلزله تیر ماه سال ۱۳۸۰ خورشیدی آسیب‌های جدی دید.
بوئین‌زَهرا شهری در بخش مرکزی شهرستان بویین‌زهرا استان قزوین ایران است. این شهر در جنوب دشت قزوین و در ۵۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده است. بوئین‌زهرا در کنار جاده ۳۸ (تهران - تاکستان) قرار گرفته است. تاریخچه. در فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم آرا که در دهه ۳۰ شمسی تألیف شده است دربارهٔ این منطقه اینگونه آمده است که نشان‌دهنده وضعیت این شهر در آن دوران است:بوئین، قصبه‌ای مرکز بخش بوئین تابع شهرستان قزوین است. در ۵۴ کیلومتری جنوب قزوین - در جلگه و دارای آب‌وهوای معتدل - دارای ۲۲۳۵ سکنه شیعه مذهب و
آب‌وهوای معتدل - دارای ۲۲۳۵ سکنه شیعه مذهب و ترکی زبان - دارای آب از قنات و رودخانه حاجی عرب - محصولات غلات، چغندر قند و سیب‌زمینی - شغل مردم زراعت و گلیم و جاجیم بافی - دارای راه ماشین رو - ادارات بخشداری، دسته ژاندارمری، بهداری و فرهنگ در این قصبه فعال می‌باشند. وجه تسمیه. بویین‌زهرا از ترکیب واژگان «بو» (چشمه) «یین» (خدا) «زر » (مقدس) به معنی «چشمهٔ خدای مقدس» تشکیل یافته و مربوط به ایزدبانوی آناهیتا بوده که معبدی در این منطقه به نام «ناهید» (و بعدها خاتون، بی‌بی، دختر) وجود داشته است. مشخصات جغرافیایی.
بی‌بی، دختر) وجود داشته است. مشخصات جغرافیایی. شهر بویین زهرا از نظر جغرافیایی در ۵۰ درجه و ۴ دقیقه درازای خاوری و ۳۵ درجه و ۴۶ دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع ۱۲۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد. آب و هوای این منطقه؛ معتدل مایل به گرم و خشک است. مردم. مردم شهر بوئین‌زهرا به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.دانشنامه جهان اسلام به رواج زبانهای ترکی، تاتی و فارسی در این منطقه اشاره می‌کند. اقتصاد. شهرستان بوئین زهرا دارای زمین‌های کشاورزی و باغات بسیاری می‌باشد. از مهم‌ترین محصولات زراعی آن می‌توان به پسته،
از مهم‌ترین محصولات زراعی آن می‌توان به پسته، بادام، گردو، جو و گندم، چغندر قند، میوه‌های سردرختی و نهال که در روستای امیرآباد نو کشت می‌شود نام برد. این شهرستان داری ۴ شهرک صنعتی فعال و نیمه از جمله آراسنج، دانسفهان، شال و سگزآباد می‌باشد. هم چنین این شهرستان دارای مجتمع‌های بزرگ صنعتی مانند شرکت آپاداناسرام (تولید کاشی و سرامیک)، آرین فولاد (تولید مقطعات فلزی و آهن)، پاکنام (بهداشتی و شوینده) و … می‌باشد. متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل عدم توجه مسئولان به تولید ملی، برخی کارخانجات و شهرک‌ها در حالت
به تولید ملی، برخی کارخانجات و شهرک‌ها در حالت تعطیل یا نیمه تعطیل به سر می‌برند. همچنین شهرستان بوئین زهرا دارای بزرگ‌ترین جمعیت دامی (گاو، گوسفند و بز) در استان قزوین و واحدهای بزرگ پرورش مرغ (سیمرغ، آرزوی بهار، دشت ارم و …) و بیش از پنجاه واحد بزرگ و کوچک و پرورش گاو (شیری و پرواری) است. گردشگری. از مکان‌های دیدنی بوئین زهرا می‌توان به کاروانسرای شاه عباسی روستای حجیب، کاروانسرای شاه عباسی محمدآباد، بوستان امام علی (آقا امام)، پل شاه عباسی ولد آباد، کاروانسرای محمدآباد، تپه قبرستان قره تپه و خانه
کاروانسرای محمدآباد، تپه قبرستان قره تپه و خانه صمدی‌ها اشاره کرد.
بیدستان شهری در شهرستان البرز استان قزوین در کشور ایران است. این شهر دارای سفره‌های آب زیرزمینی قابل توجهی است که در حال حاضر بخش عظیمی از آب شهر قزوین از این محل تأمین می‌شود. مردم. زبان مردم بومی و اکثریت این شهر ترکی آذربایجانی و چون شهری مهاجرپذیرست زبان فارسی هم در این شهر تکلم میشود.
شهر خرمدشت در بخش خرمدشت شهرستان تاکستان استان قزوین ایران واقع می‌باشد. ژنرال امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده پیشین نیروی هوافضای سپاه ریشه‌ای خرمدشتی دارند. معدن افرا سرب شاکین. معدن شاکین در ۸۳ کیلومتری جنوب غرب استان قزوین و در محدوده خرمدشت و روستای شاکین قرار دارد. منطقه از نظر ساختمانی متعلق به زون خرمدشت (ایران مرکزی) است معدن شاکین جزء معادن فلزی محسوب می‌شود و دارای ذخیره سرب، نقره و سیلیس می‌باشد. ذخیره برآورد شده برای آن ۷۴۰۰۰ تن بوده و عیار سرب و نقره آن به ترتیب ۱۰تا۱۲ درصد برای سرب و ۲۰۰گرم در تن
آن به ترتیب ۱۰تا۱۲ درصد برای سرب و ۲۰۰گرم در تن برای نقره می‌باشد، مقدار خاک صنعتی معدن ۲۲۵۰۰۰تخمین زده شده است. کانه اصلی معدن گالن بوده و کانی‌های باطله آن باریت و کلسیت می‌باشند). شروع فعالیت معدنکاری سال ۱۳۵۳ و خاتمه آن سال ۱۳۷۶ (۲۳ سال) می‌باشد که متأسفانه به دلایلی امروزه معدن تعطیل و دستگاه‌های کارخانه فراوری آن رو به فرسودگی و خرابی می‌روند. این مطالعه به منظور شناسایی قابلیت‌هایی که از نظر ذخیره معدنی و دیگر جنبه‌های اقتصادی که معدن شاکین دارا می‌باشد از جمله استفاده از سیلیس آن که می‌توان برای
از جمله استفاده از سیلیس آن که می‌توان برای کارخانه‌های صنعتی و بخصوص شیشه سازی استفاده کرد انجام گردید مجتمع آوین دشت. مجتمع کشت و صنعت آوین دشت و رادین دشت واقع در شرکت کشت و صنعت آوین دشت در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی شهرستان تاکستان و در حاشیه جاده آسفالته خرمدشت به ضیاءآباد و در ۳۰ کیلومتری شهر ابهر واقع شده است. کشت و صنعت آوین دشت و رادین دشت در سال ۱۳۸۱ با هدف ایجاد یک مجموعه بزرگ تولیدی شیر و گوشت در منطقه ای محروم و در محدوده ای دیوارکشی شده به وسعت ۴۰ هکتار راه اندازی شده است. این مجمتع در حال حاضر
هکتار راه اندازی شده است. این مجمتع در حال حاضر ۱۰ هزار راس گاو بل تولید روزانه ۱۸۰ تن شیر نقش تعیین‌کننده ای در تولید و اشتغال کشور دارد و ۳۰۰ نیروی انسانی در این مجتمع دامداری مشغول به کار هستند که اغلب از بومیان منطقه جذب شده‌اند که با توسعه و پیشرفت کار قطعاً زمینه اشتغال بیشتری ایجاد خواهد شد. دشت رادین. مشخصات شرکت مجتمع شیر و گوشت دشت رادین استان قزوین - شهرستان تاکستان - بخش خرمدشت - دهستان رامند شمالی - روستا ی ورسج دودانگه-روبروی کشت وصنعت آوین دشت شماره ثبت ۱۴۲۸ شناسه ملی ۱۰۸۶۱۷۷۰۲۳۶ تاریخ تأسیس
شماره ثبت ۱۴۲۸ شناسه ملی ۱۰۸۶۱۷۷۰۲۳۶ تاریخ تأسیس ۱۳۸۷/۲/۳ وضعیت شرکت فعال نوع شرکت سهامی خاص سد نهب. سد نهب در استان قزوین و به فاصله ۱۸ کیلومتری جنوب شهر خرمدشت قرار دارد و در روستای نهب در حوزه شهرستان تاکستان واقع است. سد نهب بر روی رودخانه خررود ساخته شده است شهرک‌صنعتی خرمدشت. شهرک صنعتی خرمدشت در دهستان رامند شمالی شهرستان تاکستان استان قزوین قرار دارد. شهرک صنعتی خرمدشت بزرگ‌ترین شهرک صنعتی استان و جزو ۱۰ شهرک صنعتی بزرگ کشور است. که در ۶ فاز طراحی شده و در حال حاضر فاز اول این شهرک در حال واگذاری
شده و در حال حاضر فاز اول این شهرک در حال واگذاری به متقاضیان می باشدبا توجه به به عرصه ۱۷۵۰ هکتاری یکپارچه برای سرمایه‌گذاری مشترک داخلی و خارجی پیشنهاد می‌شود. واحدهای موجود در شهرک صنعتی خرمدشت کاشی و سرامیک سلولوزی بسته‌بندی انگور و کشمش فولاد و صنایع فلزی لوله مانیسمان انواع اسپری و خوشبو کننده تولید انواع غذاهای دام و طیور فولاد و میلگرد مصالح پیش ساخته شهرک صنعتی خرمدشت دارای ۱۵۰۰ واحد صنعتی است که موجب اشتغال ۲۵۰۰۰ نفر شده است. امکانات شهرک: آب برق گاز تلفن شبکه فاضلاب و تصفیه خانه شبکه روشنایی
گاز تلفن شبکه فاضلاب و تصفیه خانه شبکه روشنایی کانال‌های دفع سیلاب انبار ایستگاه آتش‌نشانی جمعیت. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶٬۵۵۴ نفر و ۱٬۹۹۷ خانوار بوده است‌ که در سال ۱۴۰۰ به ۸٬۵۳۵ نفر رسیده است.زبان این شهر ترکی آذربایجانی است.
رازمیان شهری است در بخش الموت غربی، شهرستان قزوین و استان قزوین و در کشور ایران. از همسایگان رازمیان می‌توان به بهرام آباد و شهرستان‌های علیا و سفلی و هیر اشاره نمود. این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد. مردم شهر رازمیان تات هستند و به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. راه دسترسی به این منطقه زیبا از پارک جنگلی باراجین و عبور از روستای زرشک و فلار و همچنین گذر از گردنه‌های پر پیچ و خم و مرتفع کامان و همچنین رودخانه شاهرود می‌باشد. بخش رودبار الموت غربی دارای ۱۲۱ روستا به
می‌باشد. بخش رودبار الموت غربی دارای ۱۲۱ روستا به مرکزیت رازمیان می‌باشد. رازمیان شمالی‌ترین شهر استان قزوین می‌باشد همجوار با استان گیلان، پس از عبور از روستاهای هیر و ویار و طی مصافت یک ساعته به سمت شمال می‌توان به جنگلهای جواهرده استان گیلان رسید. آب و هوای این منطقه معتدل کوهستانی و در ارتفاعات در بیشتر مواقع مه آلود و دارای بکرترین مناظر طبیعی می‌باشد. اما متأسفانه مسیر دسترسی به این شهر از جاده با آسفالت خوبی برخوردار نیست. محصول اصلی زراعی این منطقه: خرمالو - فندق - گیلاس -آلبالو می‌باشد. وجه تسمیه.
خرمالو - فندق - گیلاس -آلبالو می‌باشد. وجه تسمیه. رازمیان در زبان تاتی و گویش رامسری به رازِ میان تلفظ می‌شود. رازِ میان به معنای 'در بین راز' می‌باشد. دژ لمبسر. دژ لمسر قلعه مستحکم اسماعیلیان در ۳ کیلومتری شمال شرقی شهر رازمیان - مرکز بخش رودبار الموت غربی - و بر سر راه روستای توریستی «هیر» قرار دارد. دره‌های عمیق نینه رود و لمه دسترسی به آن را از شرق و غرب غیرممکن ساخته‌اند و تنها از دو دروازه شمالی و جنوبی می‌توان به دژ وارد شد. شیب کوه که از شمال به جنوب کشیده شده و اختلاف دو سطح آن به ۱۵۰ متر می‌رسد
کشیده شده و اختلاف دو سطح آن به ۱۵۰ متر می‌رسد حدود ۴۸۰ متر طول دارد و پهنای قلعه بیش از ۱۹۰ متر است، این موارد شرایط استثنایی برای دژ به وجود آورده که موجب تسخیر ناپذیر خواندن این قلعه شده‌است.[۳] این قلعه که در بخش الموت غربی واقع گردیده مهم‌ترین مقر برای دفاع از الموت در برابر هجوم از سوی غرب بود. محصولات زراعی. به دلیل حاصل خیزی خاک و همچنین همجواری با رودخانه پرآب نینه رود برنج محصول اصلی منطقه رازمیان می‌باشد، در سال ۹۴ بیش از ۷۰۰ تن برنج از این شهر برداشته شد محصولاتی همچون گیلاس خرمالو و گردو نیز
برداشته شد محصولاتی همچون گیلاس خرمالو و گردو نیز جز زراعت اصلی مردم این منطقه است. شهرداری و رسیدگی. شهر رازمیان جزو شهرهای تاریخی با طبیعت بسیار زیبا در کشور است که دراین سالها با تأسیس شهرداری تحولات زیرساختی بسیاری را به خود دیده‌است، این شهر با طبیعت بکر و دلنشینی که دارد گرمترین نقطه استان قزوین می‌باشد که کاشت برنج در آن بسیار رواج دارد.
معلم‌کِلایه شهری در بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین استان قزوین ایران است. این شهر در منطقهٔ کوهستانی استان قزوین واقع شده و شاهرود الموت در فاصلهٔ کمی از جنوب آن می‌گذرد. اهالی معلم‌کلایه تات بوده و به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است سخن می‌گویند. وجه تسمیه. معادل فارسی معلم کلایه به معنی قلعهٔ معلم می‌باشد.
شال شهری است در بخش شال، شهرستان بوئین‌زهرا، کهن‌ترین بخش بوئین‌زهرا با باغ‌های انگور و شهرک صنعتی آجرپزی و جزء ۵ شهرک صنعتی آجرپزی ایران و استان قزوین که در بستر رودخانه خررود یا خروط واقع شده که این رودخانه، اسفرورین و شال را از هم جدا می‌کند. رودخانه در سال‌های نه چندان دور از اوایل پاییز و تا اوایل تابستان جریان داشته؛ اما کمی بیشتر از یک دهه پیش به علت خشکسالی‌های دائم و سوءاستفاده بالا دست‌ها (سدهای خرد غیرمجاز) و احداث سد اصلی در بالادست کاملاً خشک و بی‌آب شده است. شهر شال باغات انگور زیادی دارد، و
بی‌آب شده است. شهر شال باغات انگور زیادی دارد، و به یکی از صادرکنندگان اصلی کشمش به کشورهای همسایه تبدیل شده است. نژاد گوسفند شال یکی از بهترین نژاد گوسفند ایران است. شال بزرگ‌ترین شهر تات‌نشین در شهرستان بوئین‌زهرا و استان قزوین است. شال ره‌آوردی چون انگور و کشمش دارد. از شهرهای نزدیک به شال می‌توان به اسفرورین و دانسفهان نیز اشاره کرد. شال دارای یک دانشگاه آزاد اسلامی و یک دانشگاه پیام نور نیز می‌باشد. محله‌های شهر. این شهر به سه محله اصلی و چندین گذر تقسیم شده است: و در کل یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین
شده است: و در کل یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین مکان‌ها، سیبک به معنی (سی تا بزرگ) می‌باشد که هم‌اکنون مدرسه شهید شهبازی و اداره پست و مسجد علی‌بن‌ابی‌طالب در آن واقع می‌باشد و دلیل نامگذاری این محل بخاطر بزرگانی است که در اطراف این میدانگاه زندگی می‌کردند، از جمله نادری‌ها، سلطانی‌ها، عظیمی‌ها، شهبازی‌ها، شیخ سلیمانی‌ها، کرمی‌ها و محمدخانی‌ها، مشهدی‌حسینی‌ها، رفیعی‌ها و غیره… و در کل اکثر تجمعات مذهبی در این قسمت برگزار می‌شده است. زبان. مردم شال به زبان تاتی (گویش شالی) صحبت می‌کنند صنعت آجرپزی. صنعت این
(گویش شالی) صحبت می‌کنند صنعت آجرپزی. صنعت این شهر به حدود ۲۰۰ واحد کورهٔ آجرپزی هوفمن و سفال طوری که این شهر به قطب تولید آجر استان‌های قزوین، زنجان، گیلان و بخش‌های از البرز، تهران و مازندران تبدیل شده است، اختصاص دارد. زرتشتیان شهر شال. زرتشتیان شهر شال از جوامع کهن زرتشتی در ایران هستند که در شهر شال در استان قزوین زندگی می‌کنند. آنان با وجود فشارهای تاریخی و دینی، همچنان هویت دینی، زبانی و فرهنگی خود را حفظ کرده‌اند. زرتشتیان شال با نام‌های «بهدینان» و «مزداپرستان» نیز شناخته می‌شوند. شال در دوران
و «مزداپرستان» نیز شناخته می‌شوند. شال در دوران ساسانیان یکی از اماکن آیینی دین زرتشتی بوده است. بقایای چهارتاقی ساسانی که آخرین آتشکده شهر به‌شمار می‌رود، در انتهای خیابان ۱۶ متری شهر و کنار یک گورستان قدیمی واقع شده است. این آتشکده در دوره صفویان رو به خاموشی نهاد و تا امروز دیگر آتشکده‌ای در شال فعال نشده است. جمعیت زرتشتیان شال بیش از ۱۴۰ نفر برآورد می‌شود. آنان به‌صورت جمعی کوچک، آرام و به‌دور از خشونت زندگی می‌کنند. به دلیل شرایط اجتماعی، بسیاری از آن‌ها هویت دینی خود را در انظار عمومی پنهان می‌دارند
هویت دینی خود را در انظار عمومی پنهان می‌دارند و مراسم دینی را به‌صورت خصوصی برگزار می‌کنند. زرتشتیان شال به تاتی شال سخن می‌گویند که از شاخه‌های زبان‌های شمال‌غربی ایران است. جملاتی چون «از همه روزه کیو میشم بیرون میشم سرکار» (به‌معنای: من هر روز از خانه بیرون می‌روم و به سر کار می‌روم) نمونه‌ای از ساختار زبانی خاص این گویش است. حفظ زبان تاتی بخشی از هویت فرهنگی زرتشتیان شال به‌شمار می‌رود. زرتشتیان شال آیین‌های زیر را گرامی می‌دارند: شال آتشکده فعالی ندارد و زرتشتیان این شهر برای عبادت به آتشکده فیروز
و زرتشتیان این شهر برای عبادت به آتشکده فیروز بهرام در تهران مراجعه می‌کنند. یک نفر موبد در شهر حضور دارد که به امور دینی و پاسخ‌گویی به پرسش‌های شرعی می‌پردازد. تلاش‌هایی برای ساخت آتشکده جدید در شهر انجام شده اما هنوز به نتیجه نرسیده است. کوه رامند در نزد زرتشتیان شال جایگاه مقدسی دارد و در فرهنگ شفاهی آن‌ها نماد پایداری دینی به‌شمار می‌رود. زرتشتیان شال با دیگر جوامع زرتشتی ایران از جمله یزد، کرمان، قاسم‌آباد (فارس) و تهران ارتباط فرهنگی دارند. آنان برای پیگیری اخبار دینی و فرهنگی از دوهفته‌نامهٔ امرداد
پیگیری اخبار دینی و فرهنگی از دوهفته‌نامهٔ امرداد بهره می‌گیرند. این جامعه به‌طور تاریخی مورد بی‌توجهی قرار گرفته، اما گاه از سوی افرادی همچون علی لاریجانی مورد حمایت قرار گرفته‌اند. فعالیت‌های آنان به‌دلیل ملاحظات اجتماعی اغلب بدون نمود علنی صورت می‌گیرد. جستارهای وابسته. امرداد (نشریه) پانویس. برای توصیف زبان تاتی شال نگا. آل احمد، جلال، "تات نشین‌های بلوک زهرا،" تهران: ۱۳۳۷ خ.
کوهین شهری است در بخش کوهین شهرستان قزوین استان قزوین ایران. روستای کوهین در سال ۱۳۸۱ به سطح شهر ارتقاء یافت. مردم‌شناسی. در سال ۱۳۹۰ جمعیت کوهین بالغ بر ۱٬۶۲۲ نفر و ۴۱۴ خانوار بوده است که طبق آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر به ۱٬۴۱۱ نفر و ۴۱۸ خانوار کاهش یافته است. بوده و مذهب آنها شیعه است. عدس و ادویه کوهین از شهرت برخوردار است.
ضیاءآباد یکی از شهرهای شهرستان تاکستان واقع در استان قزوین است. این شهر در فاصله ۶۰ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین واقع شده و جمعیت آن در سال۱۴٠۴ بالغ بر ۱۶۰۰۰ نفر است. زبان مردم ضیاآباد ترکی آذربایجانی است.این شهر به عنوان مهم‌ترین تولیدکننده گردو در استان قزوین شناخته می‌شود. آثار تاریخی. از آثار تاریخی شهر ضیاءآباد می‌توان به امامزاده ولی به شماره ثبت ۲۶۲۱ مربوط به دوران صفویه و امامزاده کمال به شماره ثبت ۳۳۱۶ متعلق به امپراتوری تیموری در قرن ۹ قمری اشاره نمود. قیز قلعه نیز یکی از آثار تاریخی در فاصله ۱۵
نمود. قیز قلعه نیز یکی از آثار تاریخی در فاصله ۱۵ کیلومتری ضیاءآباد متعلق به دوران قبل از ساسانیان است. هفت حوض برای قبل از پیدایش طلا سوغاتی های ضیاءآباد. از سوغاتی‌های این شهر می‌توان به گردو، انگور، کشمش و شیره انگور اشاره نمود. این شهر یکی از قدیمی‌ترین بخش‌ها و شهرهای استان قزوین می‌باشد.
اب شهری است کوهستانی در یمن، که در جنوب یریم و در استان اِب واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت این شهر کوهستانی در حدود ۶۰ هزار نفر می‌باشد. ارتفاعش از سطح دریا (۲۰۵۰ متر) است و در قلهٔ کوه بلندی قرار دارد. چند مسجد تاریخی در شهر وجود دارد. همچنین قسمتی از شهر نیز در دوران گذشته دارای حصار بند بوده‌است، به نحوی که قسمتی از دیوار شهر در ضلع شمالی آن هنوز پابرجاست. اقتصاد. باغ‌ها و کشتزارهای محصولات زراعتی مانند: قهوه، القات، النیله، و حبوب، و بقولات در این شهر فراوان است و بیشتر ساکنانش به کشاورزی اشتغال دارند.
آلیس نیل نقاش آمریکایی بود که آثارش به خاطر استفاده اکسپرسیونیستی از خط و رنگ و همچنین قدرت احساسات‌شان قابل توجه هستند. او هنرمند رنگ روغن کار آمریکایی بود که پرتره‌های دوستان، فامیل، معشوقه‌هایش، شاعران، هنرمندان، و غریبه‌ها را تصویر می‌کرد. زندگی و کار. الیس نیل متولد ۲۸ ژانویه ۱۹۰۰ در ایالت پنسیلوانیا بود. در زمان سه ماهگی اش خانوادهٔ او به روستای کلوین در پنسیلوانیا نقل مکان کردند. بعد از اتمام دورهٔ دبیرستان در امتحان خدمات اجتماعی شرکت کرد و یک شغل دفتری با حقوق مناسب دریافت کرد. بعد از گذشت ۳ سال
دفتری با حقوق مناسب دریافت کرد. بعد از گذشت ۳ سال کار به کلاس‌های هنری فیلادلفیا رفت. سپس در مدرسه طراحی زنان پنسیلوانیا ثبت نام کرد. نیل اغلب می‌گفت دلیلش برای انتخاب این مدرسه این بوده که وسوسه‌های جنس مخالف روی هنرش تأثیر نگذارد. کوبا. بعد از پایان آموزش، نیل با نقاشی کوبایی به نام کارلوس انریکز پسری از خانواده‌ای ثروتمند ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۲۵ جشن ازدواج گرفتند و برای زندگی با خانواده انریکز، به هاوانا نقل مکان کردند. کار نیل با پذیرفته شدن در گروه جوانان آوانگارد کوبایی، که مجموعه‌ای از
در گروه جوانان آوانگارد کوبایی، که مجموعه‌ای از نویسندگان، هنرمندان و موسیقی دانان بود شروع به رشد کرد. در این زمان نیل مبنای اساس زندگی اش را بر توسعه دادن آگاهی سیاسی اش و تعهد به برابری جنسی قرار داد. مشکلات شخصی، موضوع برای اثر هنری. در سال ۱۹۲۶ برای اولین بار حامله شد و به دلیل تولد دخترش سانتیلا به خانه پدری اش در کالوین بازگشت. بعد از مدتی همراه همسرش به نیویورک نقل مکان کردند. بیماری دیفتری سانتیلا کمی بعد از تولد، موجب مرگش شد. ضربه روحی ای که مرگ دخترش بر آلیس وارد کرد زمینه‌ای برای نقاشی‌هایش با
بر آلیس وارد کرد زمینه‌ای برای نقاشی‌هایش با موضوعات مادری، دل واپسی و از دست دادن در آن برههٔ زمانی شد. الیس برای بار دوم باردار شد، و دخترش ایزابتا در سال ۱۹۲۸ متولد شد. تولد ایزابتا الهام بخش خلق اثر «well baby clinic» شد که مجموعه‌ای از پرتره‌های غمگین مادران و بچه‌ها در زایشگاه بود. این اثر یادآور دیوانگان در آسایشگاه است. در بهار سال ۱۹۳۰ همسرش کارلوس به همراه دخترش ایزابتا به کوبا برگشت. غم جدایی همسر و دخترش باعث بیماری عصبی در نیل شد. در مدت کوتاهی که در بیمارستان بستری بود، تصمیم به خودکشی گرفت،
که در بیمارستان بستری بود، تصمیم به خودکشی گرفت، اما بعد از نجاتش به بیمارستان مرکزی فیلادلفیا اعزام شد و بعد از آن به آسایشگاه روانی فرستاده شد. حدود یک سال بعد در ۱۹۳۱ از آسایشگاه مرخص شد و به منزل خانواده اش رفت. در آنجا دیدار با دوستان نزدیکش را بیشتر کرد و بعد از مدتی به نیویورک برگشت. دوران افسردگی. در این دوره، نیل به کشیدن پرتره‌های اطرافیانش مشغول بود. مانند پرترهٔ «Jeo Gould» که نیل او را با آلت تناسلی‌های متعددی نمایش داد. نیل با هنرمندان، روشنفکران و رهبران سیاسی کمونیست زیادی آشنا شده بود و