payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیتر است. پلاکت بالای ۵۰۰،۰۰۰ را بیماری ترومبوسیتوز و پلاکت‌های کمتر از ۱۰۰،۰۰۰ را بیماری ترومبوسیتوپنی می‌نامند. منابع. دانشنامه رشد
اِورگان روستایی واقع در استان چهارمحال و بختیاری از توابع بخش بلداجی شهرستان بروجن می‌باشد که به مرکزیت نگین گردشگری استان یعنی منطقه چغاخور شهره است. فاصله اورگان تا شهرستان بروجن حدود ۴۵ کیلومتر و تا شهرکرد مرکز استان ۶۸ کیلومتر می‌باشد. طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت روستای اورگان ۳۸۳۴ نفر و شغل ساکنین این روستا عمدتاً کشاورزی، باغداری، دامپروری و همچنین فعالیت در مشاغل آزاد و دولتی است. در رابطه با نظام ملوک الطوایفی، مردم این روستا از تیره اَورگونی طایفه زراسوند دورکی از شاخه هفت لنگ ایل اصیل بختیاری
زراسوند دورکی از شاخه هفت لنگ ایل اصیل بختیاری هستند. جمعیت. این روستا در دهستان چغاخور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت این روستا ۳۸۳۴ نفر بوده است. مردم این دهستان از ایل بختیاری طایفه زراسوند دورکی شامل تیره های (اَورگونی یا چغاخورنشین)، (کاید)، (باپیر) است که بیشترین جمیعت را تیره اَورگونی (چغاخورنشین) به خود اختصاص داده است. و به زبان لری بختیاری صحبت می‌کنند.
هیرمند یا هلمند، نام رودی است که از ولایت هلمند افغانستان روان شده و به دریاچهٔ هامون که دریاچه‌ای مشترک میان کشور افغانستان و ایران است می‌ریزد. رود بزرگ هیرمند از رودهای پرآب افغانستان و آسیا به‌شمار می‌رود که سالانه میلیاردها متر مکعب آب در آن جریان می‌یابد و طول آن ۱٬۱۰۰ کیلومتر می‌باشد؛ از این لحاظ بلند ترین رود واقع میان سند و فرات به‌شمار می‌آید. این رود از بلندی‌های کوه بابا در ۴۰ کیلومتری غرب کابل از رشته‌کوه هندوکش در افغانستان سرچشمه می‌گیرد و پس از مسافت ۱٬۱۰۰ کیلومتر وارد دریاچهٔ هامون که
و پس از مسافت ۱٬۱۰۰ کیلومتر وارد دریاچهٔ هامون که دریاچه‌ای مشترک میان کشور افغانستان و کشور ایران است می‌شود. نام. نام این رود به ریخت‌های "هیرمند، هلمند، هیدمند، هندمند، هیلمن و هیرمن" نیز در نسک‌های گوناگون تاریخی و گیتاشناسی آمده‌است. نام این رود در اوستا به گونهٔ هئتومنت Haetumant آمده‌است. بخش نخست این نام معنای بنداب یا ورغ یا سد را می‌دهد و منت نیز همان مند در فارسی کنونی است که معنای دارندگی را می‌رساند. پس نام این رود به معنای برخوردار از بند می‌باشد. همچنین در اوستا این نام معنای عام سرزمینی که
همچنین در اوستا این نام معنای عام سرزمینی که زود سیراب می‌شود را نیز دارد. رومیان و یونانی‌ها این رود را Etymandros یا Erymanthus می‌خواندند. یاقوت اسم این رودخانه را «هندمند» ضبط کرد. حمدالله مستوفی نام رودخانه را «آب زره» نیز نامیده است. در ادب فارسی. نام این رود در شاهنامه فردوسی نیز آورده شده‌است: همچنین در گرشاسب‌نامه اسدی: و در شعرهای قطران تبریزی: همچنین در وندیداد در فرگرد نوزده، پاره‌های ۳، ۳۹، ۶۵ و ۶۹ همچنین فرگرد یکم پاره ۱۳ از این رود به هئتومنت یاد شده و سرزمینی را که این رود در آن جاری است را
یاد شده و سرزمینی را که این رود در آن جاری است را به همین نام نامیده‌است. همچنین در فصل بیستم بندهشن پاره‌های ۶، ۱۷، ۲۱ و ۲۲ از این رود یاد می‌شود. جغرافیا. هیرمند از جنوب باختری کابل پس از پیوستن به رودخانهٔ دیگری به نام ارغنداب از شمال غربی قندهار گذشته و وارد دشت مارگو می‌شود. این رودخانه، در محل بند کمال‌خان واقع در خاک افغانستان تغییر مسیر داده و به شمال منحرف می‌گردد و در بند کهک واقع در ۳۶ کیلومتری جنوب خاوری زابل وارد دریاچهٔ هامون می‌شود. دریای هلمند بعد از عبور از «شیلهٔ چرخ» در نزدیک سیاه دک و
بعد از عبور از «شیلهٔ چرخ» در نزدیک سیاه دک و با سیرآب کردن ولسوالی‌های «کنگ» و «چخانسور» به سوی هامون پوزک در جهیل سیستان سیر کرده در موقع توفانی سال که آب هلمند بالا می‌رود، هامون پوزک و هامون هلمند پرشده به هامون صابری می‌ریزند (در کنار مرکز ولسوالی چخانسور دریای خاشرود نیز به هامون پوزک می‌ریزد و در منطقهٔ شند معصوم خان دریای «خسپاس» که گاه سیل می‌کند نیز به هامون پوزک وصل می‌شود. در سرتاسر مرز افغانستان و ایران ۱۸۰ پیلر نصب است که ۹۰ پیلر آن را ممکن از دهانه ذوالفقار (از شمال به جنوب) تا نزدیکی‌های
از دهانه ذوالفقار (از شمال به جنوب) تا نزدیکی‌های شیندند و التایی با ۹۰ پیلر دیگر از نقطهٔ صفری در رباط جعلی (از جنوب به شمال) تا ختم کار مکمهن را مشخص نمود. در دو نقطهٔ که دریای هلمند و دریای هریرود مرز مشترک ایران و افغانستان را می‌سازد. دریای هلمند که از شرق به غرب امتداد دارد با عبور از «سد کمال خان» به شمال‌غرب متمایل می‌گردد که حدود ۷۰ کیلومتر موازی به مرز افغانستان و ایران امتداد می‌یابد و بعد در پیلر- ۵۱ (پایه) حد وسط دریا، سرحد میان افغانستان و ایران را می‌سازد. این سرحد مشترک تا پیلر- ۵۴ به طول
را می‌سازد. این سرحد مشترک تا پیلر- ۵۴ به طول ۲۷ کیلومتر امتداد می‌یابد. به این صورت ایران در امتداد ۱٬۱۵۰ کیلومتر دریای هلمند، ۲۷ کیلومتر با افغانستان شریک است. هامون پوزک، هامون هلمند و هامون صابری در مجموع جهیل سیستان را می‌سازند). علاوه به آب اضافی هامون‌های پوزک و هلمند که به هامون صابری می‌ریزد، دریاهای «فراه رود» و «هاروت رود» نیز بالاخره به هامون صابری خالی می‌شوند. جهیل سیستان در مجموع ۷٬۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد که خط مرزی از وسط این جهیل عبور کرده که بخش بیشتر جهیل سیستان جزء خاک ایران است.
کرده که بخش بیشتر جهیل سیستان جزء خاک ایران است. کانال‌ها. کانال بغرا. کانال بغرا به‌طول ۷۵ کیلومتر بوده که ظرفیت عبور ۲۵۰۰ فوت‌ مکعب آب را در ثانیه داراست. کار ساخت این کانال در سال ۱۹۳۵ با متخصصان چاپانی قرارداد شد اما به‌نسبت وقوع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱، کار آن متوقف شد؛ در سال ۱۹۴۶ کار آن دوباره آغاز شده و در سال ۱۹۵۲ تکمیل گردید. کانال بغرا برای آبیاری کشتزارهای مارجه، نادعلی و گرشک حفر گردید که بعدها بند برق گرشک نیز روی همین کانال اعمار شد. مسئله حقوقی حقابه هیرمند. حقابهٔ ایران از هیرمند، به
حقوقی حقابه هیرمند. حقابهٔ ایران از هیرمند، به دادخواست حقوقی ایران از آب رود هیرمند در منطقهٔ سیستان اشاره دارد. این رود در گذشته در هر دو کشور افغانستان و ایران جاری بوده‌است. جدایی هرات از خاک ایران در سال ۱۸۵۷ (میلادی) به موجب معاهدهٔ پاریس و خودداری گستردهٔ حاکمیت افغانستان از جاری ساختن رود هیرمند در خاک ایران، مسئلهٔ حقابهٔ رود هیرمند را به یکی از مسائل مهم سیاسی، اجتماعی و زیست‌محیطی دو کشور مبدل ساخته‌است.
دانشگاه تهران دانشگاه دولتی و بزرگترین مرکز آموزش عالی در ایران است. از این دانشگاه با القاب "دانشگاه مادر" و "نماد آموزش عالی" یاد شده است. پیشنهاد اولیه این ارگان دولتی را اسماعیل سنگ در سال ۱۳۰۵ داد و پس از انجام مطالعات اولیه‌ای که عیسی صدیق انجام داد، در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به دستور رضا شاه پهلوی تأسیس شد. دانشگاه تهران هم‌اکنون دارای ۲۵ دانشکده، ۹ پردیس و ۱۱ مرکز پژوهشی است. در حال حاضر، سید محمد مقیمی ریاست این دانشگاه را به عهده دارد. مطالعه. وزیر دربار وقت، عبدالحسین تیمورتاش، از طرف رضا شاه، دکتر
وقت، عبدالحسین تیمورتاش، از طرف رضا شاه، دکتر عیسی صدیق (صدیق اعلم) را مأمور کرد تا در سال ۱۳۱۰ خورشیدی به ایالات متحده آمریکا سفر کرده، پس از مطالعه در «تأسیسات علمی دنیای جدید»، طرحی برای تأسیس دانشگاه در کشور به دولت تقدیم کند. از همین رو، برخی منابع، زحمات اولیه تأسیس دانشگاه تهران را به وی نسبت داده‌اند. تأسیس. کلیات طرح تأسیس دانشگاه تهران را از سال ۱۳۰۷ محمود حسابی به وزیر معارف وقت اعتمادالدوله قراگوزلو پیشنهاد داد. اما این طرح تا رسیدن علی اصغر حکمت به سمت وزارت معارف دنبال نشد. دربارهٔ این
حکمت به سمت وزارت معارف دنبال نشد. دربارهٔ این پیشنهاد، علی اصغر حکمت کفیل (سرپرست) وقت وزارت معارف و مسئول اجرای طرح تأسیس دانشگاه تهران و نخستین رئیس این دانشگاه، در کتاب خاطراتش چنین نوشته‌است: علی اصغر حکمت بی‌درنگ دست به کار شد و جستجو برای مکان‌یابی مناسب دانشگاه را با کمک و مشاوره آندره گدار، معمار چیره‌دست فرانسوی که در آن روزگار به عنوان مهندس در خدمت وزارت معارف بود آغاز کرد. آنان پس از جستجوی بسیار در میان ابنیه، باغ‌ها و زمین‌های فراوان آن‌روز اطراف تهران باغ جلالیه را برای احداث دانشگاه
اطراف تهران باغ جلالیه را برای احداث دانشگاه برگزیدند. علی اصغر حکمت نوشته‌است: سرانجام با پیگیری های دکتر عیسی صدیق، علی‌اصغر حکمت، دکتر محمود حسابی و دیگران، طرح ایجاد دانشگاه تهران در ۲۲ اسفند ۱۳۱۲ به مجلس شورای ملی رفت در و در هشتم خرداد ۱۳۱۳ به تصویب رسید. در ۱۵ بهمن ماه همان سال بود که کلنگ تأسیس دانشگاه تهران را رضاشاه در زمین‌های جلالیه تهران (در جنوب پارک لاله کنونی) به زمین زد و در جمعه ۲۴ اسفند رسماً دانشگاه تهران تأسیس شد. نخستین شورا. دانشگاه تهران زیر نظر شورایی کار خود را آغاز کرد که اعضای
تهران زیر نظر شورایی کار خود را آغاز کرد که اعضای آن عبارت بودند از: زمین دانشگاه و طراحی پردیس. باغ جلالیه در شمال تهران آنروز مابین قریه امیرآباد و خندق شمالی تهران قرار داشت. این باغ زیبا که پوشیده از درختان کهنسال مثمر و غیرمثمر بود، در حدود ۱۳۰۰ ه‍.ق در واپسین سال‌های حکومت ناصرالدین شاه قاجار به فرمان شاهزاده‌ای به نام جلال الدوله بنا یافته و در آن روز در مالکیت تاجری به نام حاج رحیم آقای اتحادیه تبریزی بود. باغ جلالیه از قرار متری ۵ ریال و جمعاً به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ تومان از این تاجر خریداری شد و آندره
مبلغ ۱۰۰۰۰۰ تومان از این تاجر خریداری شد و آندره گدار به سرعت مأمور تعیین حدود، نرده گذاری، طراحی و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد. دانشگاه تهران بر اساس مؤسسات آموزش عالی فرانسه الگوبرداری شد و حتی طراحان ساختمان‌های دانشگاه تهران مهندسین فرانسوی بودند، و دروس و برنامه‌های "هنرکده" (دانشکده هنرهای زیبای فعلی) دقیقاً بر اساس الگوی دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس طراحی گردید. پردیس و بناهای این دانشگاه توسط معماران اروپایی رولان دوبرول، ماکسیم سیرو، مارکوف، آلکساندر موزر، آندره گدار، و محسن فروغی طراحی
آلکساندر موزر، آندره گدار، و محسن فروغی طراحی گردید. نخستین ساختمان دانشگاه. تالار کالبدشکافی نخستین ساختمان دانشگاه بود. قرار شد که ساختمان دانشگاه از دانشکده پزشکی آغاز شود. در اوایل اردیبهشت این ساختمان شروع شد. نقشه محل نگهداری اجساد در طبقه زیرزمین و تالارهای کالبدشکافی در دو طبقه و آمفی‌تئاتر ویژه آموزش‌های نظری به مرحله اجرا گذارده شد و تا اواخر دی‌ماه ۱۳۱۳ خاتمه پذیرفت. دکتر امیر اعلم که رئیس کرسی تشریح بود و دکتر ابوالقاسم بختیار جراح و معاون دانشکده پزشکی و دکتر بلر جراح بیمارستان آمریکایی تهران
پزشکی و دکتر بلر جراح بیمارستان آمریکایی تهران کوشش فراوان در این راه به خرج دادند. به نوشتهٔ حکمت، "حتی برای اولین بار اجساد اموات بلاصاحب را مخفیانه دکتر بختیار از مریض‌خانه‌های دولتی تحویل گرفته و در اتوموبیل شخصی خود به تالار تشریح می‌آورد و در سالن زیرزمین در محفظه‌های مخصوص مملو از محلول ضدعفونی قرار می‌گرفت". هم‌زمان با گشایش تالار کالبدشکافی، در پانزدهم بهمن ماه ۱۳۱۳ ه‍.خ لوح یادبود تأسیس دانشگاه با حضور رضاشاه در محلی که اکنون پلکان جنوبی دانشکده پزشکی است در دل خاک به امانت گذاشته شد. ادغام
پزشکی است در دل خاک به امانت گذاشته شد. ادغام مؤسسات دیگر در دانشگاه تهران. دانشگاه تهران با ادغام کردن مدرسه سیاسی، مدرسه طب (که شامل مدارس دندانسازی، داروسازی و مامایی نیز می‌شد)، مدرسه فلاحت مظفری (اولین مدرسه کشاورزی در ایران)، مدرسه صنایع مستظرفه (تأسیس توسط کمال الملک)، مدرسه حقوق و دانشسرای عالی در تهران دایر گشت. نقش مؤسسات آمریکایی. در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی ساختار درسی و پژوهشی دانشگاه رفته رفته به سمت الگوبرداری از سیستم دانشگاه‌های آمریکایی شروع به حرکت نمود: به‌طور نمونه دانشکده کشاورزی این
به حرکت نمود: به‌طور نمونه دانشکده کشاورزی این دانشگاه به کمک دانشگاه یوتا توسعه و گسترش یافت. اما نمونه‌های دیگری نیز می‌توان برشمرد: در سال ۱۹۵۴ "مؤسسه علوم اداری" دانشگاه (دانشکده مدیریت کنونی) به کمک دانشگاه کالیفرنیا جنوبی و به ریاست دکتر هری مارلو از این دانشگاه آغاز به ارائه مدارج دکترا نمود. در سال ۱۹۵۸ "مؤسسه روزنامه‌نگاری دانشگاه تهران" به کمک دانشگاه ویرجینیا و دکتر جیمز ولارد آغاز به کار نمود؛ و دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا بود که در سال ۱۹۶۵ رشته دکترای بیماری‌های سلولی (cytopathology) را راه
دکترای بیماری‌های سلولی (cytopathology) را راه اندازی نمود. انقلاب ۱۳۵۷ ایران و اثرات آن. پس از انقلاب فرهنگی ایران در سال ۱۳۶۴ دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران رسماً به دستور بخشنامهٔ جدید دولت جدا و مستقل گردیدند و دانشگاه علوم پزشکی تهران را تشکیل دادند. اما بر اساس تفاهم نامه بین دو دانشگاه در سال ۱۳۸۵، اعضای هیئت علمی دانشجویان و پژوهشگران دو دانشگاه کماکان متعهد هستند مقالات علمی و پژوهشی خود را در مجلات و کتب و کنفرانس‌های خارجی و بین‌المللی با یک نام به چاپ برسانند.
کلوویس دوم (۶۳۷-۲۷ نوامبر۶۵۵یا ۶۵۸ (میلادی)) از دودمان مروونژی پسر و جانشین داگوبرت یکم بود. او پس از مرگ پدر در ۶۳۹ پادشاه نوستریا و بورگوندی شد. کلوویس دوم در کلیسای سن-دنی به خاک سپرده شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
اسید سولفوریک که در گذشته جوهر گوگرد خوانده می‌شد، نوعی اسید معدنی است که از عناصر گوگرد، اکسیژن و هیدروژن تشکیل می‌شود و فرمول شیمیایی آن H2SO4 است. این ماده یک مایع بی‌رنگ، بی‌بو، و با گرانروی بالا است که انحلال آن با آب بسیار گرمازا است. حجم تولید این ماده در جهان به قدری بالاست که معمولاً از آن به عنوان «سلطان مواد شیمیایی» یاد می‌شود. در حقیقت این اسید به قدری با اهمیت است که سرانه مصرف آن به ازای هر فرد، یکی از شاخص‌های تعیین پیشرفت فنی کشورهاست. اسید سولفوریک با فرایندهای مختلفی تولید می‌شود، از
سولفوریک با فرایندهای مختلفی تولید می‌شود، از جمله: فرایند تماسی، فرایند سولفوریک اسید مرطوب، فرایند محفظه سربی. فرایند سولفوریک اسید مرطوب اسید سولفوریک یکی از مواد اصلی در صنایع شیمیایی است. در صنعت ساخت کودهای شیمیایی به‌طور گسترده‌ای از آن استفاده می‌شود. همچنین کاربرد گسترده‌ای در فراوری سنگ‌ها و مواد معدنی، پالایشگاه نفت، تصفیه فاضلاب و سنتز شیمیایی دارد. تاریخچه. ویترول ها. تاریخ باستان. مطالعه ویترول‌ها (سولفات‌های هیدراته فلزات مختلف که تشکیل مواد معدنی شیشه‌ای می‌دهند و از آن‌ها میتوان اسید
مواد معدنی شیشه‌ای می‌دهند و از آن‌ها میتوان اسید سولفوریک استخراج کرد) از زمان‌های باستان آغاز شد. سومریان فهرستی از انواع ویترول‌ها داشتند که آن‌ها را بر اساس رنگ مواد طبقه‌بندی کرده بودند. برخی از نخستین مباحث درباره منشأ و خواص ویترول در آثار پزشک یونانی دیوسکوریدس (قرن اول میلادی) و طبیعی‌دان رومی پلینیوس بزرگ (۲۳–۷۹ میلادی) یافت می‌شود. جالینوس نیز در مورد استفاده پزشکی از آن صحبت کرده است. استفاده‌های متالورژیکی از مواد ویترولیکی در آثار کیمیاگری هلنیستی از زوسیموس پانپولیس، در رساله "Phisica et
هلنیستی از زوسیموس پانپولیس، در رساله "Phisica et Mystica" و ثبت شده است. اسید سولفوریک برای نخستین بار توسط جابر بن حیان کشف شد. او با تقطیر کانی‌های سولفات آهن (معروف به زاج سبز ) ( آهن سولفات هفت آبه به فرمول FeSO4.7H2O ) و مس(II) سولفات، این اسید را به دست آورد. پاراچلسوس، کیمیاگر سوئیسی-آلمانی، در قرن 16 میلادی با استفاده از روش تقطیر خشک، اسید سولفوریک را تولید کرد. جوهن گلاوبر، شیمیدان آلمانی در قرن 17 میلادی، با سوزاندن گوگرد و نیترات پتاسیم (شوره) و عبور دادن بخارات حاصل از آن در آب، اسید سولفوریک
عبور دادن بخارات حاصل از آن در آب، اسید سولفوریک تولید کرد. جان روباک، شیمیدان بریتانیایی، در سال 1746 اولین کارخانه صنعتی تولید اسید سولفوریک را با استفاده از فرآیند اتاق سربی (Lead Chamber Process) در نزدیکی ادینبورگ تأسیس کرد. این روش به طور گسترده تا قرن 19 استفاده می‌شد. فرآیند تماسی (Contact Process) در اواخر قرن 19 توسط شیمیدان‌های آلمانی توسعه یافت. این فرآیند شامل اکسیداسیون دی‌اکسید گوگرد به تری‌اکسید گوگرد و سپس ترکیب آن با آب برای تولید اسید سولفوریک بود. این روش به دلیل کارایی بالاتر و تولید
بود. این روش به دلیل کارایی بالاتر و تولید اسید با خلوص بیشتر، به تدریج جایگزین فرآیند اتاق سربی شد. خواص فیزیکی. این ماده دارای مولکول‌های دارای گشتاور قطبی است که می‌توانند با یک‌دیگر پیوند هیدروژنی برقرار کنند. پس سولفوریک اسید مایعی است با نقطه جوش بالا و هم چنین یک مایع ویسکوز (دارای گران روی زیاد) محسوب می‌شود. همین شرایط مولکولی باعث می‌شوند که سولفوریک اسید به خوبی در آب حل شود و محلول‌های اسیدی مختلف تولید کند. درجات اسید سولفوریک. با اینکه ساخت اسید سولفوریک ۱۰۰ درصد ممکن است، اما با از دست دادن
سولفوریک ۱۰۰ درصد ممکن است، اما با از دست دادن SO3 در نقطه جوش، غلظت به ۹۸.۳٪ کاهش می‌یابد. گرید ۹۸.۳٪ که برای انبار کردن پایدارتر است، شکل معمولی «اسید سولفوریک غلیظ» به شمار می‌رود. دیگر غلظت ها برای اهداف مختلفی استفاده می‌شوند. برخی از غلظت‌های معمول عبارتند از: "اسید اتاقی" و "اسید برج" دو غلظت اسید سولفوریک بودند که توسط فرآیند محفظه سربی تولید می‌شدند. اتاقک یا محفظه اسیدی بود که در همانجا اسید تولید می‌شد (کمتر از ۷۰٪ برای جلوگیری از آلودگی با نیتروسیل‌سولفوریک اسید) و اسید برجی اسیدی بود که از
اسید) و اسید برجی اسیدی بود که از پایین برج گلاور بازیابی می‌شد. این غلظت‌ها اکنون به عنوان غلظت‌های تجاری اسید سولفوریک منسوخ شده‌اند، اگرچه ممکن است در صورت نیاز از اسید سولفوریک غلیظ در آزمایشگاه تهیه شوند. به‌خصوص، اسید سولفوریک « ۱۰ مولار »، که توسط افزودن اسید سولفوریک ۹۸٪ (به آهستگی) به آب (با حجم برابر)، با هم‌زدن مناسب ساخته می شود. نکته: دمای مخلوط می‌تواند به ۸۰ درجه سانتی‌گراد (۱۷۶ درجه فارنهایت) یا بالاتر میتواند برسد. اسید سولفوریک نه تنها شامل مولکول‌های H2SO4 است، بلکه در واقع یک تعادل از
مولکول‌های H2SO4 است، بلکه در واقع یک تعادل از بسیاری از گونه‌های شیمیایی دیگر نیز می‌باشد، همان‌طور که در جدول زیر نشان داده شده است. اسید سولفوریک یک مایع روغنی بی‌رنگ است و فشار بخار آن در ۲۵ درجه سانتی‌گراد کمتر از 0.001 میلی‌متر جیوه و در ۱۴۵.۸ درجه سانتی‌گراد ۱ میلی‌متر جیوه است. اسید سولفوریک ۹۸٪ نیز فشار بخاری کمتر از ۱ میلی‌متر جیوه در ۴۰ درجه سانتی‌گراد دارد. در حالت جامد، اسید سولفوریک یک جامد مولکولی است که کریستال‌های مونوکلینیک با پارامترهای شبکه‌ای تقریباً سه‌گوش را تشکیل می‌دهد. ساختار آن
شبکه‌ای تقریباً سه‌گوش را تشکیل می‌دهد. ساختار آن شامل لایه‌هایی موازی با صفحه (010) است که در آن هر مولکول توسط پیوندهای هیدروژنی به دو مولکول دیگر متصل می‌شود. هیدرات‌های H2SO4·nH2O برای n = 1، 2، 3، 4، 6. 5، و 8 شناخته شده‌اند، اگرچه بیشتر هیدرات‌های میانی در برابر تسهیم نامتناسب پایدار هستند. قطبیت و رسانایی. اسید سولفوریک بدون آب (H2SO4) یک مایع بسیار قطبی است که ثابت دی‌الکتریک آن حدود 100 است. این مایع رسانایی الکتریکی بالایی دارد که ناشی از اتوپروتولیز (خود پروتونه شدن) است، به این صورت که: H2SO4 ⇌
(خود پروتونه شدن) است، به این صورت که: H2SO4 ⇌ H3SO4+ + HSO4− ثابت تعادل برای اتوپروتولیز (در ۲۵ درجه سانتی‌گراد) به شرح زیر است: [H3SO4]+[HSO4]− = 2.7 × 10−4 ثابت تعادل مربوط به آب، "K"w، برابر با 14-10 است که ۱۰۱۰ (۱۰ میلیارد) بار کوچکتر است. علیرغم ویسکوزیته (چسبناکی) اسید، رسانایی موثر یون‌های +H3SO4 و -HSO4 به دلیل مکانیزم تعویض پروتون درون مولکولی (مشابه مکانیزم گروتوس در آب) بالاست، که اسید سولفوریک را به یک رسانای الکتریکی خوب تبدیل می‌کند. همچنین، این اسید برای بسیاری از واکنش‌ها یک حلال عالی است.
اسید برای بسیاری از واکنش‌ها یک حلال عالی است. ساختار مولکولی و خصلت اسیدی. این ماده از مولکول‌هایی شامل یک اتم گوگرد، چهار اتم اکسیژن و دو اتم هیدروژن ساخته شده‌است. از آن‌جا که هیدروژن‌ها به اتم اکسیژن متصل هستند، حامل بار مثبت جزئی می‌باشند و قادرند به عنوان هیدروژن اسیدی عمل کنند. با از دست دادن اولین هیدروژن، آنیون هیدروژن‌سولفات تولید می‌شود که با توجه به ساختارهای رزونانسی، بسیار پایدار است؛ بنابراین اولین تفکیک سولفوریک اسید، به شکل کامل انجام می‌شود: ۱) H2SO4 + H2O → HSO4- + H3O+ برای دومین مرحله،
۱) H2SO4 + H2O → HSO4- + H3O+ برای دومین مرحله، باید هیدروژن به شکل کاتیون، آنیون هیدروژن‌سولفات را ترک کند که چندان راحت نیست؛ بنابراین تفکیک دومین هیدروژن اسیدی در سولفوریک اسید، کامل نیست و یک واکنش تعادلی است: ۲) HSO4- + H2O ⇔ H3O+ + SO42- تولید سولفوریک اسید. فرایند مجاورت. سولفوریک اسید، یکی از مهم‌ترین مواد شیمیایی صنعتی است که با استفاده از فرایند مجاورت تولید می‌شود. در مرحله نخست گوگرد در مجاورت اکسیژن، اکسید شده و گوگرد دی‌اکسید به دست می‌آید: S(s) + O2(g) → SO2(g) (1 در مرحله بعد گوگرد دی‌اکسید
+ O2(g) → SO2(g) (1 در مرحله بعد گوگرد دی‌اکسید در مجاورت یک کاتالیزگر و در واکنش با اکسیژن اضافی به گوگرد تری اکسید اکسید می‌شود: SO2(g) + O2(g) → SO3(g) (2 این واکنش گرماده است و انتروپی (بی نظمی) آن کاهش می‌یابد چون عامل انتروپی نامساعد است (پدیده‌های جهان به سمت بی نظمی بیشتر می‌روند) یک عامل نامساعد ترمودینامیکی دارد پس برگشت‌پذیر است. واکنش بالا در دمای معمولی بسیار کند است؛ لذا در روش صنعتی، از دماهای بالاتر (۴۰۰C تا۷۰۰C) و از یک کاتالیزور (مانند پنتا اکسید وانادیم یا اسفنج پلاتین، که البته امروزه
اکسید وانادیم یا اسفنج پلاتین، که البته امروزه کمتر به کار می‌رود) استفاده می‌شود. از واکنش گوگرد تری‌اکسید با آب، محلول سولفوریک اسید تشکیل می‌شود: SO3(g) + H2O(l) → H2SO4(aq) (3 با تکرار مراحل بالا و دمیدن گوگرد تری‌اکسید درون محلول سولفوریک اسید، پیروسولفوریک اسید (H2S2O7) تشکیل می‌شود: H2SO4(l) + SO3(g) → H2S2O7(l) (4سپس با افزودن کمی آب به این به پیروسولفوریک اسید، محلول سولفوریک اسید را تهیه می‌کنند: H2S2O7(l) + H2O(l) → 2H2SO4(l) (۵ کنترل این روش که در آن، پیروسولفوریک اسید تشکیل می‌شود، آسان‌تر از
در آن، پیروسولفوریک اسید تشکیل می‌شود، آسان‌تر از واکنش مستقیم گوگرد تری‌اکسید با آب است؛ بنابراین از این واکنش برای تولید سولفوریک اسید با درصد معین و غلظت دل‌خواه استفاده می‌شود. دیگر روش‌ها. سولفوریک اسید را می‌توان در آزمایشگاه از واکنش گاز گوگرد دی‌اکسید با هیدروژن پراکسید (آب اکسیژنه) به دست آورد. روش دیگر سنتز سولفوریک اسید در آزمایشگاه با استفاده از الکترولیز مس(II) سولفات می‌باشد که کاتد باید از فلزی باشد که رسانایی خوبی دارد، مانند مس و آند نیز باید از جنس پلاتین یا زغال باشد تا با محلول واکنش
باید از جنس پلاتین یا زغال باشد تا با محلول واکنش ندهد. کاربردها. اسید سولفوریک یک ماده شیمیایی اولیه بسیار مهم است و در واقع، تولید اسید سولفوریک یک کشور، شاخص خوبی برای قدرت صنعتی آن است. تولید جهانی در سال ۲۰۰۴ حدود ۱۸۰ میلیون تُن بود، با توزیع جغرافیایی زیر: آسیا ۳۵٪، آمریکای جنوبی (از جمله مکزیک) ۲۴٪، آفریقا ۱۱٪، اروپا غربی ۱۰٪، اروپای شرقی و روسیه۱۰٪، استرالیا و اقیانوسیه۷٪، آمریکای جنوبی ۷٪. بیشتر این مقدار (یعنی حدود ۶۰٪) برای تولید کودها، به ویژه سوپرفسفات‌ها، امونیوم فسفات و سولفات های آمونیم
سوپرفسفات‌ها، امونیوم فسفات و سولفات های آمونیم مصرف می‌شود. حدود ۲۰٪ از سولفوریک اسید تولید شده در جهان در صنایع شیمیایی برای تولید مواد شوینده، رزین‌ های مصنوعی، مواد رنگی، دارویی، کاتالیزورهای نفتی، حشره‌کش‌ها و ضدیخ و همچنین در فرایندهای مختلفی مانند اسیدی سازی چاه‌های نفت، کاهش آلومینیوم، ساخت کاغذ روغنی، و تصفیه آب استفاده می‌شود. حدود ۶٪ از موارد استفاده مربوط به رنگدانه‌ها است و شامل رنگ، مینا، جوهر چاپ، پارچه و کاغذ روکش شده‌است و بقیه در بسیاری از کاربردها مانند تولید مواد منفجره، سلفون، منسوجات
کاربردها مانند تولید مواد منفجره، سلفون، منسوجات استات و ویسکوز، روان‌کننده‌ها، فلزات غیر-آهنی، و باتری‌ها. اندازه بازار جهانی سولفوریک اسید در سال ۲۰۱۶ برابر ۱۰ میلیارد دلار ارزیابی شده‌است.
کلوتار سوم (زاده ۶۵۲، درگذشت ۶۷۳) بزرگ‌ترین پسر کلوویس دوم پادشاه مروونژی نوستریا و بورگوندی بود. با مرگ پدر او به پادشاهی رسید ولی برای کم سال بودنش مادرش شهبانو باتهیلد نیابت پادشاهی را داشت. ولی راستی این بود که ابروئین شهردار کاخ بر دستگاه پادشاهی چیرگی داشت. کلوتار سوم چندی میان سال‌های ۶۶۱ تا ۶۶۲ شهریار همه فرانک‌ها شد. پس از مرگش برادرش تئودریک سوم به جانشینی او رسید. منابع. Wikipedia contributors, "Chlothar III," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Chlothar III," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Chlothar_III&amp;oldid=210721040
پیکومتر یک واحد طول در سیستم متریک می‌باشد و برابر با ۱۲-۱۰ متر است. یک پیکومتر معادل ۱۰۰۰ فمتومتر یا ۱/۱۰۰۰ نانومتر است. از واحد پیکومتر معمولاً برای بیان قطر هستهٔ اتم یا فاصلهٔ الکترون تا هستهٔ اتم استفاده می‌شود. این واحد، بیشترین کاربرد را در زمین‌شناسی فیزیک و شیمی دارد.
پیکو یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ۱۰-۱۲. پیکو به عنوان پیشوند برای واحدها به کار می‌رود. به عنوان مثال پیکومتر یعنی ۱۰ به توان (۱۲-) متر. علامت اختصاری پیکو در سیستم متریک p می‌باشد.
برابر است با حجم مکعبی که هریک از اضلاع آن طولی برابر یک سانتیمتر دارند. در انگلیسی CC یا cm۳ یا ccm مخفف سانتیمتر مکعب است. برابر. یک سانتیمتر مکعب برابر با یک میلی‌لیتر است. cm۳ ≡ ۱ ml همچنین، چنانچه مادهٔ موردنظر وزنی برابر با آب داشته باشد، هر میلی‌لیتر نیز برابر با یک گرم می‌باشد؛ یعنی به‌عبارت بهتر، یک سی‌سی آب برابر با یک میلی‌لیتر آب و برابر با یک گرم آب است. همچنین، هر ۳۰ قطره نیز تقریباً برابر با یک سی‌سی است.
مُکَعَّب به حجم بستهٔ سه‌بعدی‌ای گویند که از ۶ مربع برابر تشکیل شده باشد. به صورتی که هر ضلع هریک از مربع‌ها با تنها یک مربع دیگر مشترک باشد و در رأس‌ها سه مربع با یکدیگر در ارتباط هستند. مکعب را می‌توان یک شش وجهی منظم نامید و یکی از پنج جسم افلاطونی است. اگر همه یا برخی از وجوه یک مکعب را از مربع به مستطیل تغییر بدهیم، شش وجهی به وجود آمده مکعب مستطیل نامیده می‌شود. گاه برای تمایز با مکعب مستطیل، مکعب (با وجوه مربع) را مکعب مثلث نیز ممکن است بنامند؛ و حجم آن برابر است با مساحت قاعده در ارتفاع. مساحت
حجم آن برابر است با مساحت قاعده در ارتفاع. مساحت گسترده مکعب مساوی است با (ضلع×ضلع)×۶. مختصات دکارتی. برای یک مکعب که مرکز آن در مرکز صفحه مختصات قرار دارد و اضلاع آن با محورهای مختصات موازی هستند و طول هر کدام برابر ۲ است مختصات دکارتی عبارت‌اند از: که داخل مکعب شامل تمام نقاط (x۰، x۲، x۲) هستند که مختصات این نقاط بین ۱- و ۱ قرار دارد.
مربع یا چهارگوش در هندسه یک چهار ضلعی منتظم است؛ به عبارت دیگر خمی بسته‌است که چهار ضلع دارد که همهٔ این ضلع‌ها با هم برابر اند و با یکدیگر دو به دو زاویهٔ ۹۰ درجه یا راست می‌سازند. تعریف دیگر برای مربع عبارت است از: مربع، راست‌گوشه‌ای یا مستطیلی است که ضلع‌های مجاورش طولی برابر دارند. یک مربع که نام چهار گوشه‌اش ABCD باشد به صورت "ABCD" formula_1 نمایش داده می‌شود. مربع حالت دو بُعدی یا n=۲ از خانوادهٔ ابرمکعب‌ها و n-ابرهشت‌وجهی‌ها است. شناسه. یک چهارضلعی محدب یک مربع است اگر و تنها اگر یکی از شرط‌های زیر
یک مربع است اگر و تنها اگر یکی از شرط‌های زیر را نداشته باشد باشد: پیرامون و سطح. پیرامون یک مربع با ضلع formula_2 برابر است با: و مساحت آن برابر است با: به صورت سنتی در ریاضی به توان دوم یک عبارت "مربع آن عبارت" گفته می‌شود مانند رابطهٔ بالا که در آن مساحت برابر توان دوم ضلع بود. در ادامه چنین کاربردی عبارت "مربع کامل" نیز به واژه نامهٔ ریاضیات افزوده شد به معنی به توان دو رساندن. رابطه مساحت مربع به روش مثلثاتی. مربع چون یک چندضلعی منتظم است،مساحت آن را می توان به صورت مساحت چندضلعی منتظم که به روش