payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دلار جمع‌آوری شد و یا در مراسمی که "پل هگیس" آن را ترتیب داده بود. در این مراسم حدود ۱۰۰ نفر از اهالی هالیوود حضور داشتند و قرار بود هر فرد ۵ هزار دلار کمک کند اما افرادی چون "پنه لوپه کروز"، "نیکول کیدمن"، "جاش برولین" و ترون بسیار بیشتر از این مقدار کمک کردند تا در مجموع بیش از ۴ میلیون دلار از این طریق جمع‌آوری شود. زندگی شخصی. ترون در سال ۲۰۰۷ شهروندی ایالات متحده آمریکا را دریافت کرد، در حالی که تابعیت آفریقای جنوبی خود را حفظ کرده‌است. او در لس آنجلس زندگی می‌کند. ترون دو فرزند را به فرزندی
لس آنجلس زندگی می‌کند. ترون دو فرزند را به فرزندی پذیرفته‌است: یک دختر به نام «جکسون» در مارس ۲۰۱۲ و یک دختر دیگر، به نام «اوت» در ژوئیه ۲۰۱۵. او گفته که از دوران کودکی و از زمانی که از پرورشگاه‌ها و تعداد زیاد کودکان در آنها آگاه شد به فرزندخواندگی علاقه پیدا کرد. ترون در آوریل ۲۰۱۹ فاش کرد که جکسون که در آن زمان هفت‌ساله بود، یک دختر ترنس است. او در مورد دخترانش گفت: «آنها همان‌طور که هستند به دنیا آمدند و این تصمیم من نیست که زمانی که هر دو بزرگ شوند دقیقاً در کجای دنیا خودشان را پیدا کنند و چه کسی
دقیقاً در کجای دنیا خودشان را پیدا کنند و چه کسی باشند.» او از بازیگران زن سوزان ساراندون و سیگورنی ویور الهام گرفته‌است. او تحسین خود از تام هنکس را به عنوان یک «عشق» توصیف کرده‌است و بسیاری از فیلم‌های او را در دوران جوانی تماشا کرده‌است. بازیگران هالیوود در مجلات آفریقای جنوبی هرگز نمایش داده نشدند، بنابراین ترون هرگز نمی‌دانست که هنکس چقدر مشهور است تا زمانی که به ایالات متحده نقل مکان کرد، که به عنوان عاملی برای نگرش «بی‌آلایش و "خاکی‌بودن"» ترون نسبت به شهرت استنباط شده‌است. ترون پس پایان فیلمبرداری
به شهرت استنباط شده‌است. ترون پس پایان فیلمبرداری "آن کاری که می‌کنی!" امضای هنکس را روی فیلمنامه‌اش گرفت. او بعداً جایزه گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل در سال ۲۰۲۰ را به او تقدیم کرد، که در آن هنکس فاش کرد که از روزی که ترون را ملاقات کرد، تحسین متقابلی برای حرفهٔ او داشت. ترون در سال ۲۰۱۸ گفت که در سی سالگی به دلیل عصبانیت به درمان رفت و متوجه شد که این به دلیل ناامیدی او از بزرگ شدن در طول آپارتاید آفریقای جنوبی است، که در ۱۵ سالگی به پایان رسید. روابط. اولین رابطه عمومی ترون با بازیگر کریگ برکو بود که از سال
عمومی ترون با بازیگر کریگ برکو بود که از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ با او قرار داشت. ترون تا اکتبر ۲۰۰۱ به مدت سه سال با استیون جنکینز خواننده گروه راک ثرد آی بلایند رابطه داشت. برخی از ترانه‌های سومین آلبوم این گروه به بررسی احساسات جنکینز در نتیجهٔ جدایی آنها می‌پردازد. ترون در سال ۲۰۰۱ پس از آشنایی با بازیگر ایرلندی استوارت تاونسند در صحنهٔ فیلمبرداری سریال "به‌دام‌افتاده" رابطهٔ خود را با او آغاز کرد. این زوج در لس آنجلس و ایرلند با هم زندگی می‌کردند. این زوج در اواخر ۲۰۰۹ از هم جدا شدند. در دسامبر ۲۰۱۳، ترون با
۲۰۰۹ از هم جدا شدند. در دسامبر ۲۰۱۳، ترون با بازیگر آمریکایی شان پن آشنا شد. این رابطه در ژوئن ۲۰۱۵ به پایان رسید. فیلم‌شناسی. جوایز و نامزدی‌ها. جوایز. شارلیز ترون تاکنون (اکتبر ۲۰۱۰) در مجموع ۵۱ بار نامزد دریافت جایزهای مختلف برای بازی در فیلم‌هایش شده که توانسته ۲۵ جایزه را به‌دست بیاورد که مهم‌ترین آن اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم هیولا است. مروری بر برخی از این جوایز در جدول زیر.
قلعه هزاره یا قلعهٔ بی‌بی مینو یکی از آثار تاریخی دورهٔ قاجاریه است که در شهر میناب در استان هرمزگان در جنوب ایران قرار دارد. پیشینه قلعه. تنها بنای تاریخی موجود در شهر میناب قلعه‌ای موسوم به قلعه هزاره است. مردم بومی منطقه این بنا «قلعهٔ بی‌بی مینو» می‌نامند. اهالی معتقدند که در روزگاران گذشته دو خواهر به نام‌های بی‌بی‌مینو و بی‌بی‌نازنین این شهر را بنا کرده‌اند و در این قلعه زندگی می‌کرده‌اند. گویا در گذشته دو قلعه وجود داشت که یکی از این قلعه‌ها ویران شده و تنها قلعه باقی‌مانده به نام قلعه هزاره یا قلعه
و تنها قلعه باقی‌مانده به نام قلعه هزاره یا قلعه بی‌بی مینو شهرت یافته‌است. این قلعه تا اواخر دوره قاجاریه مرکز حکومت محلی بوده‌است و در اطراف آن، خندقی کنده شده بود. آن زمان همیشه صد سرباز مسلح در قلعه مستقر بوده و نگهبانی می‌داده‌اند. در حال حاضر، از این قلعه مخروبه و متروکه باقی مانده‌است. قلعه هزاره میناب سال ۱۳۸۱به شماره ۹۵۵۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
مسجد افغان واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این مسجد تاریخی در محلهٔ افغان بندرلنگه واقع شده‌است. این بنا، از بناهای حاج عبدالله افغان، بازمانده افغانی‌های بستک در شهرستان بندر لنگه و از بناهای دوره افشاریه می‌باشد. این مسجد دارای یک شبستان تابستانی و یک شبستان زمستانی می‌باشد. ستون این مسجد با گچ بری‌های زیبا و برجسته تزئین شده‌است. تاریخ ساخت این بنا به سال ۱۲۷۰ هجری قمری بر می‌گردد.
گورخر (به انگلیسی: Zebra؛ از ریشه کنگویی)، جانوری از خانوادهٔ اسب و بومی آفریقای مرکزی و جنوبی است. این جانور به خاطر خطوط مشکی و سفید روی بدنش معروف است. این خطوط معمولاً بر روی سر، گردن و تنه به صورت عمودی وجود دارد. این نوارهای سیاه و سفید در پنهان شدن گورخر از دید شکارچیان موثراند. نوارهای راه‌راه هیچ دو گورخری شبیه به هم نیست. هر گله گورخر صحرایی، از خانواده‌های زیادی تشکیل شده‌است و هر گورخر اعضای خانوادهٔ خود و اطرافیانش را از روی خط‌های بدنشان تشخیص می‌دهد. هر خانوادهٔ گورخر در موقع حرکت، نظم خاصی
می‌دهد. هر خانوادهٔ گورخر در موقع حرکت، نظم خاصی دارد. اگر گورخر ضعیف یا آسیب‌دیده‌ای در خانواده وجود داشته باشد، همهٔ اعضای خانواده از او مراقبت می‌کنند و آهسته حرکت می‌کنند تا عقب نماند. اگر چه در فارسی امروز اغلب به این حیوان گورخر می‌گویند اما گوری که در ایران و برخی نقاط دیگر آسیا یافت می‌شود و بهرام گور، مطابق افسانه‌های ایرانی، شکار می‌کرد از این نوع گورخرهای آفریقایی نیست و پوستی ساده و به رنگ زرد اخرایی دارد و به گورخر ایرانی مشهور است. پژوهش‌های جدید در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که نوع بازتاب نور از
جدید در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که نوع بازتاب نور از بدن مخطط گورخر جذابیت کمتری برای خرمگس‌ها دارد و خرمگس‌ها بدن چارپایان سیاه را برای نیش زدن به بدن راه‌راه گوراسب ترجیح می‌دهند. این پژوهش نشان می‌دهد احتمال اینکه راه‌راه شدن بدن گورخرها در مسیر تکامل ژنتیکی به خاطر دفع خرمگس‌ها بوده‌باشد زیاد است. دیگر دلیل‌هایی که برای راه‌راه بودن گورخر ذکر شده این است که این امر به تنظیم دمای بدن آن‌ها کمک می‌کند، به بازشناختن گورخرها توسط یکدیگر کمک می‌کند و درندگانی را که می‌خواهند به گله گورخرها حمله کنند گیج
را که می‌خواهند به گله گورخرها حمله کنند گیج می‌کند. اهلی کردن. گورخرها هیچگاه تاکنون به‌طور کامل اهلی نشده‌اند. تلاش‌هایی در اهلی کردن گورخر انجام گرفته‌است. از آن میان می‌توان به ایجاد نوعی قاطر از نسل گورخر اشاره نمود. هم خانواده. علاوه بر اینکه اسب و خر به عنوان اسبیان با گورخر هم خانواده‌اند. گونه زانکی نزدیک به گونه گورخر نیز وجود دارد که ترکیبی از گورخر نر با دیگر گونه هاست. ترکیب گورخر نر با خر ماده ایپو نام دارد که در ایتالیا یافت می‌شود و ترکیب گورخر نر با اسب ماده زورس (Zorse) می‌باشد.
حزب مؤتلفه اسلامی (نام‌های پیشین: جمعیّت مؤتلفه اسلامی و هیئت‌های مؤتلفه اسلامی) یک حزب سیاسی–مذهبی در ایران است که در خرداد سال ۱۳۴۲ از ائتلاف ۳ هیئت مذهبی بنام‌های؛ هیئت مسجد امین الدوله، هیئت مسجد شیخ‌علی و هیئت اصفهانی‌ها، با پیروی از سید روح‌الله خمینی شکل گرفت. این تشکل به جناح راست حکومت جمهوری اسلامی و اصول‌گرایان سنتی تمایل دارد و در محیط سیاسی ایران، قشر «افراطیون مذهبی» را نمایندگی می‌کند. این حزب همچنین تأسیساتی را از بودجه کشور نظیر نهاد مدرسه اسلامی و جامعة المصطفی العالمیه نیز فعالیت می‌کند.
و جامعة المصطفی العالمیه نیز فعالیت می‌کند. هیئت‌های مؤتلفه در زمان ایجاد به شدت تحت تأثیر اندیشه‌های سید روح‌الله خمینی بودند و برای نخستین بار، در تظاهرات ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و ترور حسنعلی منصور (هفتادمین نخست وزیر ایران)، نقش ایفا کردند و در انقلاب ۵۷ نیز، علیه سلطنت پهلوی فعالیت نمودند. پس از پیروزی انقلاب و تشکیل نظام جمهوری اسلامی، به منسجم‌ترین نیروی سیاسی جناح راست بدل شدند و یکی از پرنفوذترین جناح‌ها در حزب جمهوری اسلامی بشمار می‌آمدند. که دستِ‌کم تا پایان دهه نخست انقلاب، این جایگاه را حفظ نمودند. در
دهه نخست انقلاب، این جایگاه را حفظ نمودند. در سال ۱۳۶۶ در پی انحلال حزب جمهوری اسلامی، حزب موتلفه اسلامی به عنوان یک حزب مستقل به فعالیت ادامه داد. از افراد سرشناس این حزب می‌توان به مرتضی مطهری، سید محمد بهشتی، محمدعلی رجایی، سید علی اندرزگو، محمدجواد باهنر، حبیب‌الله عسگراولادی، حسن عباسپور، اسدالله بادامچیان، محمد خرسند، محمدنبی حبیبی، سید اسدالله لاجوردی، علاءالدین میرمحمدصادقی، سید مصطفی میرسلیم، جعفر شجونی، حسن غفوری‌فرد و محسن رفیق‌دوست اشاره نمود. مؤتلفه بازار. بخشی از هیئت مؤتلفه در فعالیت‌های
مؤتلفه بازار. بخشی از هیئت مؤتلفه در فعالیت‌های تجاری شرکت می‌کند و بازار را در دست دارد و به نام موتلفهٔ بازار یا بخش اصناف جمعیت موتلفه در بازار تهران شناخته می‌شود و قوی‌ترین شاخه موتلفه‌است. هر چند موتلفه در زمینه سیاسی دولت‌گرا است ولی از نظر اقتصادی مخالف کنترل کامل وزارت بازرگانی و وزارت امور اقتصادی و دارایی بر همه فعالیت‌های تجاری و مبادلات اقتصادی می‌باشد. انجمن جامعه اسلامی بازار و اصناف از تشکل‌های اسلامی همسو با موتلفه است. ارتباط موتلفه و فدائیان اسلام. الگوی رفتاری و فکری هیئت‌های مؤتلفه
اسلام. الگوی رفتاری و فکری هیئت‌های مؤتلفه اسلامی، بیش از هر چیز منبعث از گروه فدائیان اسلام به رهبری نواب صفوی بود چنان‌که حتی برخی از اعضای موتلفه از جمله مهدی عراقی، از جمله فعالین جمعیت فداییان اسلام به حساب می‌آمدند و متناسب با شرایط و اوضاع و احوال سیاسی ـ اجتماعی رژیم، اقدامات متفاوتی در دستور کار قرار می‌دادند. محمدمهدی عبدخدایی از بازماندگان نسل نخست فداییان اسلام در مصاحبه ای در سال ۱۳۹۱ در توضیح ترور حسنعلی منصور می‌گوید: «ترور حسنعلی منصور را دوستان موتلفه‌ای انجام دادند. فداییان اسلام در سال
موتلفه‌ای انجام دادند. فداییان اسلام در سال ۱۳۲۴ تشکیل شد و در سال ۱۳۳۴ با مرگ رهبرانش فعالیتش متوقف شد. از سال ۱۳۴۲ به بعد که روح الله خمینی به دلیل سیستماتیک کردن مبارزات دستور ائتلاف هیئت‌های مذهبی تهران با همدیگر را دادند، بخشی از اعضای باقی مانده فداییان اسلام وارد هیئت‌های موتلفه شدند و شاخه نظامی هیئت‌های موتلفه را تشکیل دادند. این شاخه نظامی بود که اقدام کرد برای کشتن حسنعلی منصور. همه روزنامه‌ها نوشتند که منصور با هفت‌تیر نواب صفوی کشته شد زیرا کسانی چون مهدی عراقی، هرندی و نیک‌نژاد که در قتل
کسانی چون مهدی عراقی، هرندی و نیک‌نژاد که در قتل منصور دخالت مستقیم داشتند، کاملاً متاثر از تفکرات نواب بودند.» روابط حزب به حزب. حزب مؤتلفه اسلامی با احزابی در کشورهای دیگر از جمله با حزب کمونیست چین، حزب کمونیست کوبا حزب کارگران کره، حزب بعث سوریه کنگره ملی سودان و حزب ام - نو مالزی رابطه دارد. در سال ۱۳۹۷، این حزب به مناسبت میلاد کیم جونگ-اون دبیرکل حزب کارگران کره هدیه ای را برای این حزب ارسال کرد. پس از درگذشت فیدل کاسترو، دبیراول سابق حزب کمونیست کوبا، قائم دبیرکل حزب مؤتلفه با حضور در اقامتگاه سفیر
قائم دبیرکل حزب مؤتلفه با حضور در اقامتگاه سفیر کوبا دفتر یادبود او را امضا کرد. بادامچیان دبیرکل موتلفه گفته روابط آنها با حزب کمونیست چین به قدری نزدیک است که آنها در پاسخ به نامه او در دوران دنیاگیری کروناویروس، ۴۰ هزار ماسک فرستاده‌اند. در انتخابات ریاست‌ریاست‌جمهوری. این تشکل همواره در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران نقش فعالی داشته‌است. البته در بیشتر موارد نامزدهای مورد حمایت مؤتلفه در انتخابات ریاست جمهوری شکست خورده‌اند. در نخستین دوره، جلال‌الدین فارسی نامزد منتخب حزب بود. در دومین انتخابات، دو تن از
نامزد منتخب حزب بود. در دومین انتخابات، دو تن از اعضای حزب یعنی حبیب‌الله عسکراولادی و سید علی‌اکبر پرورش در انتخابات نامزد بودند، اما علی‌رغم این موضوع حزب رسماً از محمدعلی رجایی –نامزد حزب جمهوری اسلامی که در انتخابات پیروز شد– حمایت نمود. این حزب در انتخابات ۱۳۷۶ از علی‌اکبر ناطق نوری حمایت کرد. در انتخابات ۱۳۸۸ این حزب پس از حرف و حدیث‌های فراوان در بین اعضای خود، به این نتیجه رسید که از محمود احمدی‌نژاد حمایت کند و در بیانیه‌ای ۶ دلیل برای حمایت خود برشمرد. اما بلافاصله پس از انتصاب اسفندیار
خود برشمرد. اما بلافاصله پس از انتصاب اسفندیار رحیم‌مشایی به سمت معاون اولی –که مخالف آن بود– به صف منتقدان دولت دهم پیوست. در انتخابات ۱۳۹۲، این حزب ابتدا از یحیی آل‌ اسحاق حمایت کرد اما پس از انصراف او از نامزدی در انتخابات، حمایت خود را از علی‌اکبر ولایتی اعلام کرد. این حزب در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶، ابتدا مصطفی میرسلیم را به عنوان نامزد حزب معرفی کرد ولی در آستانه برگزاری انتخابات از سید ابراهیم رئیسی حمایت کرد.
آنا نیکول اسمیت (؛ با نام تولد ویکی لین هوگان؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۶۷ – ۸ فوریهٔ ۲۰۰۷) مدل، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی بود. او کارش را در مارس ۱۹۹۲ با مجلهٔ "پلی‌بوی" آغاز کرد و برندهٔ عنوان ۱۹۹۳ پلی‌میت سال شد. او بعدها مدل شرکت‌های پوشاک، از قبیل گس و اچ اند ام شد. اسمیت در سال ۱۹۸۴ دبیرستان را رها کرد، در سال ۱۹۸۵ ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۳ طلاق گرفت. در سال ۱۹۹۴، ازدواج دوم او با میلیاردر ۸۹ ساله، جی. هوارد مارشال، که به‌شدت عمومیت پیدا کرد، منجر به این گمانه‌زنی شد که اسمیت به‌خاطر پولش با او ازدواج
گمانه‌زنی شد که اسمیت به‌خاطر پولش با او ازدواج کرده‌است، اما اسمیت این ادعا را رد کرد. مرگ مارشال در ۱۹۹۸، کشمکش حقوقی مفصلی را بر سر املاک مارشال به وجود آورد. این پرونده در سال ۲۰۰۶ با پیروزی اسمیت پایان یافت. در سپتامبر ۲۰۰۶، فرزند ۲۰ ساله اسمیت بر اثر مصرف مواد مخدر درگذشت و در همان ماه، اسمیت فرزند دیگری را به دنیا آورد. اسمیت در فوریهٔ ۲۰۰۷ در هالیوود، فلوریدا به‌دلیل مسمومیت بر اثر مصرف مواد مخدر ترکیبی درگذشت. ازدواج جنجالی. ازدواج جنجالی وی با هوارد مارشال که یک میلیاردر نود ساله و صاحب یکی از
مارشال که یک میلیاردر نود ساله و صاحب یکی از عظیم‌ترین کارتلهای نفتی جهان بود، در حالی که اختلاف سن آن دو به ۶۷ سال می‌رسید، باعث به وجود آمدن این شائبه در افکار عمومی آمریکایی‌ها می‌شد که وی در اوج زیبایی و جوانی تنها به خاطر پول و ثروت حاضر به تن دادن با ازدواج با پیرمردی نود ساله شده‌است. اما وی همواره این مسئله را رد و پدیدآمدن عشق را نامربوط به اختلاف سنی می‌دانست. مرگ هوارد مارشال نود ساله تنها کمتر از یک سال و رسیدن میلیاردها دلار از ارثیه و ثروت وی به آنا نیکول اسمیت، شکایت فرزندان میلیاردر پیر و
به آنا نیکول اسمیت، شکایت فرزندان میلیاردر پیر و خانواده‌هایشان به دادگاه‌های آمریکا از وی و نهایتاً صدور حکم دادگاه عالی ایالات متحده آمریکا به نفع آنا نیکول اسمیت به عنوان همسر قانونی وی، موضوع تمام نشدنی رسانه‌های آمریکا بود که وی را به شهرت جهانی رساند.
بالاست. بالاست لایه ای از مصالح سنگی شکسته با قطر متوسط ۲۰ تا ۶۰ میلیمتر است که مجموعه تراورسها و ریل بر روی آن قرار گرفته و پیش بینی آن برای رسیدن به اهداف زیر ضروری است: بالاست
لای یا سیلت (به انگلیسی: Silt) یکی از خاک‌های ریزدانه می‌باشد که از دانه‌های بسیار ریز کوارتز و ذرات پولکی شکل حاصل از متلاشی شدن کانی‌های میکادار تشکیل شده‌است. لای طبقه‌ای از بافت خاک ست که کمتر از ۱۲ درصد رس و بیشتر از ۸۰ درصد لای دارد. لای‌ها ذرات ریز معدنی خاک، حدِّفاصل رُس و ماسه، با قطر بین ۰/۰۵ تا ۰/۰۰۲ میلی‌متر ۲ هستند. به لای، گل‌ماسه، خره، و لیمون هم گفته می‌شود. خاک‌های سیلتی. خاک‌های سیلتی از دیگر انواع خاک می‌باشد. ۵۰٪ این نوع خاک‌ها را ذرات سلیت تشکیل داده‌است که دارای قطری بین ۰٫۰۵ تا ۰٫۰۰۲
تشکیل داده‌است که دارای قطری بین ۰٫۰۵ تا ۰٫۰۰۲ میلی‌متر می‌باشند و بر حسب اینکه ناخالصی مثل ماسه، رس و غیره به همراه دارند به نام خاک‌های سیلتی ماسه‌ای یا سیلتی رسی معروفند.
دستگاه چهارگاه، یکی از دستگاه‌های موسیقی ایران است. چهارگاه از نظر مُدال دستگاهی متمایز است و داریوش طلایی دانگ اول چهارگاه را یکی از چهار دانگ اصلی موسیقی ایرانی می‌داند. برخلاف برخی دیگر از دستگاه‌ها، دستگاه چهارگاه همنام یکی از مقام‌های قدیم موسیقی ایرانی نیست. درجات چهارگاه نیز با درجات اصلی هیچ یک از مقام‌ها مطابقت ندارند. با این حال لفظ «چهارگاه» محدود به ردیف موسیقی ایران نیست و در موسیقی‌های مبتنی بر مقام نیز به کار می‌رفته‌است. در موسیقی عربی، چهارگاه (با املای «») جزو زیرشاخه‌های خانوادهٔ عجم
(با املای «») جزو زیرشاخه‌های خانوادهٔ عجم طبقه‌بندی می‌شود اگرچه مقام دیگری به نام «چهارگاه ترکی» نیز وجود دارد که در خانوادهٔ حجاز طبقه‌بندی می‌شود. در موسیقی ترکی نیز چهارگاه یکی از مقام‌های سیزده‌گانهٔ اصلی دانسته می‌شود و حسین سعدالدین آرل آن را مقام اصلی موسیقی ترکی قلمداد کرده‌است. به لحاظ فواصل موسیقی، چهارگاه در موسیقی ترکی، عربی و ایرانی مفهوم یکسانی نیست. با این حال می‌توان بین این مفاهیم با کمک مقام‌های زنگوله و حجاز تا حدی ارتباط برقرار کرد. دستگاه چهارگاه در ردیف موسیقی ایرانی صاحب گوشه‌هایی
چهارگاه در ردیف موسیقی ایرانی صاحب گوشه‌هایی است که برخی احساس اندوه، برخی حالت وقار و متانت، و برخی حس شادی را به همراه دارند، و از همین رو این دستگاه برای نشان دادن تمام حالات و احساسات مناسب دانسته شده‌است. برخی از گوشه‌های مهم دستگاه چهارگاه از بم به زیر عبارتند از زابل، مویه، حصار، مخالف، مغلوب، حزین و منصوری. دستگاه چهارگاه از طریق گوشه‌هایی همچون گوشهٔ مخالف، امکان پرده‌گردانی به دستگاه همایون را دارد و همچنین هر یک از دانگ‌های چهارگاه می‌تواند دانگ دوم بیات اصفهان فرض شود. همچنین دستگاه چهارگاه، به
بیات اصفهان فرض شود. همچنین دستگاه چهارگاه، به لحاظ نام گوشه‌ها و ساختار ردیف، با دستگاه سه‌گاه رابطهٔ نزدیکی دارد. تاریخچه و اهمیت. در موسیقی قدیم ایران، علاوه بر دوازده مقام اصلی و شش آواز (که در پایین توضیح داده شده‌اند)، بیست و چهار شعبه نیز وجود داشته‌است. این شعبات توالی‌هایی از دو نت تا هشت نت بوده‌اند و نام یکی از آن‌ها «چهارگاه» بود؛ شعبهٔ چهارگاه، یکی از دو شعبهٔ مقام زنگوله بود. بعد از تحول مقام به دستگاه برخی از دستگاه‌ها، از جمله چهارگاه، نامشان را از همین شعبات گرفتند. (البته فواصل دستگاه
را از همین شعبات گرفتند. (البته فواصل دستگاه چهارگاه، با فواصل این دانگ مطابقت ندارد؛ دانگ چهارگاهِ قدیم را امروزه می‌توان در دانگ بیات ترک یافت) در عین حال، لفظ چهارگاه برای توصیف شعبه‌هایی که چهار نغمه داشته باشند نیز به کار می‌رفته‌است (و این شامل شعبهٔ چهارگاه، و شعبات دیگری نظیر رَکب، مُبَرقَع، ماهور، کردانیا، و نوروزِ خارا نیز می‌شده‌است. در دوران صفویه و در گیرودار شکل‌گیری مفهومی که امروزه با نام «دستگاه» شناخته می‌شود، چهار «شَد» تعریف می‌شده که چهارگاه یکی از این شَدود چهارگانه بوده‌است. اگرچه
چهارگاه یکی از این شَدود چهارگانه بوده‌است. اگرچه تقریباً تمام صاحب‌نظران معاصر، دستگاه شور را مهم‌ترین دستگاه موسیقی ایرانی می‌دانند و به آن «مادر همهٔ دستگاه‌ها» می‌گویند، اما عده‌ای، همچون هرمز فرهت و داریوش صفوت، دستگاه شور را به خاطر قدمت کمترش اصلی نمی‌دانند و در مقابل، دستگاه چهارگاه را به خاطر این که دو دانگ متقارن دارد، دستگاه اصلی می‌دانند. داریوش طلایی همچنین در کتاب "تحلیل ردیف" روشی را برای به دست آوردن تمام دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی با کمک چهار دانگ اصلی معرفی می‌کند که در آن دانگ نخست
چهار دانگ اصلی معرفی می‌کند که در آن دانگ نخست چهارگاه، یکی از این چهاردانگ اصلی است. دستگاه چهارگاه به جهت آن که گستره‌ای از حالات و صفات موسیقی ایرانی را در خود دارد نیز مهم دانسته می‌شود. روح‌الله خالقی در کتاب "نظری به موسیقی" چهارگاه را از این جهت که هم گوشه‌های شاد دارد و هم گوشه‌های حزین و هم گوشه‌هایی که احساساتی همچون وقار، متانت، و بردباری را نمایش می‌دهند، دستگاهی مناسب برای «نشان دادن تمام حالات و صفات و کیفیات» توصیف می‌کند. چهارگاه نام چهارمین نت در گام پایهٔ موسیقی عربی نیز هست (ر.ک. مقام
نت در گام پایهٔ موسیقی عربی نیز هست (ر.ک. مقام (موسیقی) § موسیقی عربی). مقام چهارگاه نیز نزد قاریان قرآن اهمیت ویژه‌ای دارد و جزو گروهی از مقام‌ها با نام «مقام‌های مکّی» طبقه‌بندی می‌شود. در موسیقی ترکی، حسین سعدالدین آرل سیزده مقام اصلی را با کمک شش دانگ (جنس) اصلی تعریف می‌کند که دانگ چهارگاه یکی از این شش دانگ اصلی است، و مقام چهارگاه نیز از دید او مقامِ اصلی موسیقی ترکی است. اما آنچه آرل به عنوان چهارگاه تعریف کرد در واقع گام بزرگ غربی است و با مفهوم چهارگاه در موسیقی مقامی یکسان نیست. به بیان دیگر، او
در موسیقی مقامی یکسان نیست. به بیان دیگر، او گام بزرگ از پایهٔ نت دو (نت موسیقی) را در قالب یک مقام اختراعی ارائه کرد و برای این مقام اختراعی، نام «چهارگاه» را به کار گرفت که در آن زمان در موسیقی ترکی منسوخ شده بود. اگر چه این مقام جدید به خودی خود مورد استقبال قرار نگرفت، اما از آنجا که پایهٔ نت‌نویسی مقام‌ها مبتنی بر روشی شد که تا امروز هم رایج است، همچنان جزو مقام‌های سیزده‌گانه برشمرده می‌شود. (ر.ک. مقام (موسیقی) § موسیقی ترکی) از این حیث، چهارگاه در موسیقی ترکی (و مصری) با دستگاه ماهور در موسیقی
در موسیقی ترکی (و مصری) با دستگاه ماهور در موسیقی ایرانی قابل مقایسه است. رابطه در موسیقی ایرانی، عربی و ترکی. همچنان که پیشتر گفته شد، در موسیقی قدیم، چهارگاه یکی از شعبه‌های مقام زنگوله بوده‌است. آنچه در موسیقی ترکی امروز به عنوان مقام زنگوله تعریف می‌شود، از نظر فواصل دانگِ اولش با آنچه در موسیقی ایرانی به عنوان درآمد دستگاه چهارگاه شناخته می‌شود مطابقت دارد. در موسیقی ترکی مقام زنگوله متشکل از دو جنسِ حجاز دانسته می‌شود. در موسیقی عربی همین مقام، با نام «چهارگاه ترکی» زیر خانوادهٔ مقام‌های «حجاز»
نام «چهارگاه ترکی» زیر خانوادهٔ مقام‌های «حجاز» طبقه‌بندی می‌شود. فاصلهٔ بین درجهٔ دوم و سوم دانگ اول درآمد دستگاه چهارگاه (لا کرن تا سی در تصویر) به اندازهٔ دوم بیش‌بزرگ است و این فاصله، در مقام‌های قدیم موسیقی ایران معمول نبوده‌است. به همین جهت برخی از موسیقی‌دانان معاصر ایرانی، دستگاه چهارگاه را به شکلی دیگر اجرا می‌کنند که در آن هیچ فاصله‌ای بزرگتر از فاصلهٔ دوم بزرگ (طنینی) وجود نداشته باشد. این نحوهٔ اجرای دستگاه چهارگاه، با مقام حجاز مطابقت دارد. شکل دیگری از چهارگاه نیز در موسیقی معاصر ایران دیده
دیگری از چهارگاه نیز در موسیقی معاصر ایران دیده می‌شود که در آن هیچ کدام از نت‌ها ریزپرده‌ای نیستند و همگی به فواصل نیم‌پرده‌ای موسیقی غربی تغییر یافته‌اند. علینقی وزیری این شکل از چهارگاه را که می‌توان روی سازهای غربی نظیر پیانو اجرا کرد، «چهارگاه فرنگی» می‌نامد. تحلیل ردیف. در ردیف موسیقی ایرانی، ترتیب گوشه‌های دستگاه چهارگاه کمابیش به این شکل است: ابتدا گوشه‌های درآمد و پس از آن گوشه زابل قرار دارند، گوشه‌های حصار و مخالف معمولاً یکی پس از دیگری می‌آیند، مغلوب بعد از مخالف می‌آید و منصوری پس از آن. این
مغلوب بعد از مخالف می‌آید و منصوری پس از آن. این ترتیب، به شکلی است که گوشه‌ها به تدریج تمرکزشان روی درجه‌های بالاتر دستگاه خواهد بود: درآمد روی نت پایه متمرکز است؛ زابل روی درجهٔ سوم، حصار روی درجهٔ پنجم، مخالف روی درجهٔ ششم، و مغلوب و منصوری روی درجهٔ اکتاو (هشتم). استثنای این قاعده، گوشهٔ مویه و سه گوشهٔ دیگری است که با این ترتیب ناسازگارند و عبارتند از حُدی، پهلوی و رجز. در ردیف‌های قدیمی مویه بعد از زابل بوده اما در ردیف‌های جدید یا دیرتر مطرح می‌شود یا به کل مطرح نمی‌شود (مثلاً در ردیف آوازی دوامی
یا به کل مطرح نمی‌شود (مثلاً در ردیف آوازی دوامی مویه در چهارگاه کلاً مطرح نمی‌شود اگر چه در سه‌گاه مطرح می‌شود). گوشه‌های سه‌گانهٔ حدی، پهلوی و رجز که ساختار ریتمیک‌تری هم دارند، معمولاً همراه هم در ردیف می‌آیند و گاهی به کل در ردیف نیامده‌اند (مثلاً در ردیف صبا). تحقیقات برونو نتل روی چهل‌وچهار اجرای ضبط شده از دستگاه چهارگاه نشان داد که گوشه‌های درآمد، زابل و مخالف تقریباً در تمام اجراها به کار رفته بودند، در حالی گوشه‌های حصار، منصوری، مویه و مغلوب تنها در نیمی از اجراها یافت می‌شدند و گوشه‌های حدی و
در نیمی از اجراها یافت می‌شدند و گوشه‌های حدی و رجز به همراه گوشه‌هایی که از دستگاه‌های دیگری آمده‌اند یا در ردیف وجود ندارند (نظیر شاه‌خطایی و چهاربیتی) تنها در یک یا دو مورد از اجراها وجود داشت. همچنین بیشتر اجراهای چهارگاه تنها سه گوشه را پوشش می‌دادند. از همین رو او سه گوشهٔ درآمد، زابل و مخالف را قلب دستگاه چهارگاه می‌نامد. گوشه‌ها. گوشه‌های دستگاه چهارگاه به قرار زیر هستند: از بین این گوشه‌ها، چند موردش با تغییر مد همراه هستند (شامل زابل، مویه، حصار، مخالف و منصوری) و طلایی به خاطر اهمیت مدال این
مخالف و منصوری) و طلایی به خاطر اهمیت مدال این گوشه‌ها، آن‌ها را «گوشه‌های درجه یک» دستگاه چهارگاه نامیده‌است. بقیهٔ گوشه‌ها در مد یکی از این گوشه‌های اصلی اجرا می‌شوند (مثلاً زنگ شتر در مد درآمد چهارگاه، و بسته‌نگار در مد زابل اجرا می‌شود). این گوشه یک الگوی تکراری مشخص دارد، و پیش از گوشهٔ زنگوله اجرا می‌شود. این گوشه همنام یکی از مقام‌های موسیقی قدیم ایران است (مقام زنگوله) اما امروزه در بیشتر دستگاه‌های موسیقی گوشه‌ای با این نام وجود دارد که با آهنگ موزونش شناخته می‌شود. احتمال دارد که در گذشته نیز این
شناخته می‌شود. احتمال دارد که در گذشته نیز این گوشه همین آهنگ موزون را داشته و اکنون تنها ضرب‌آهنگ آن به یادگار مانده باشد. آهنگ این گوشه، یادآور حرکت شتری است که زنگوله‌ای به گردن دارد. وجه مشخصهٔ این گوشه از نظر ضرب‌آهنگ، الگویی است متشکل از یک نت کوتاه که به یک نت ممتد جهش می‌کند (این جهش از نت بم به نت زیر رخ می‌دهد) و این الگو بارها پشت سر هم تکرار می‌شود و در آن نت اول ثابت می‌ماند اما نت دوم تغییر می‌کند. گوشه‌ای به همین نام در دستگاه سه‌گاه نیز وجود دارد و اجرایش در آن دستگاه متداول‌تر است تا در
دارد و اجرایش در آن دستگاه متداول‌تر است تا در چهارگاه. نت شاهد و ایست آن در درجهٔ سوم و خاتمهٔ آن در نت پایه چهارگاه است. گوشه‌ای به همین نام در دستگاه سه‌گاه نیز یافت می‌شود. گوشه‌ای است حزن‌انگیز که در دانگ دوم چهارگاه اجرا می‌شود. به بیان دیگر، مویه در چهارگاهی اجرا می‌شود که یک چهارم درست بالاتر از نت پایه درآمد چهارگاه قرار دارد و با اجرای گوشهٔ مویه می‌توان به چهارگاه دومی تغییر مایه داد (مثلاً از چهارگاهِ دو به چهارگاهِ فا)؛ برای این منظور درجهٔ پنجم چهارگاه نیز می‌بایست ربع پرده پایین بیاید (مثلاً
چهارگاه نیز می‌بایست ربع پرده پایین بیاید (مثلاً در چهارگاهِ دو، از سل به سل کرن تغییر یابد). گوشهٔ مویه نهایتاً به مدار اصلی چهارگاه (یعنی نت پایهٔ درآمد چهارگاه) فرود می‌آید و خاتمه‌اش معمولاً با تحریرهای فراوان همراه است. گوشه‌ای با همین نام در دستگاه سه‌گاه نیز وجود دارد که در فواصل درجه‌های سوم تا پنجم سه‌گاه گردش می‌کند. از جهت موقعیت درجات، گوشه‌های مویه در سه‌گاه و چهارگاه به هم شباهت دارند. این که فرود نام یک گوشه را به خود اختصاص بدهد رایج نیست (فرود معمولاً قسمت پایانی یک گوشه است که در آن به
(فرود معمولاً قسمت پایانی یک گوشه است که در آن به فضای مد درآمد بازگشت می‌شود)؛ احتمال دارد این که گوشهٔ فرود در اینجا به عنوان یک گوشهٔ مستقل نام برده شده ناشی از آن باشد که در این گوشه (که همیشه پس از مویه اجرا می‌شود) درجهٔ پنجم چهارگاه دوباره بکار می‌شود. جالب توجه آن که خود این گوشه نیز، مانند بیشتر گوشه‌ها، یک قسمت پایانی دارد که به عبارتی فرودِ این گوشه است. این گوشه نیز در مایهٔ درآمد چهارگاه اجرا می‌شود و وجه مشخصه‌اش ضرب‌آهنگ مخصوص آن است. نت شاهد و ایست آن درجهٔ پنجم چهارگاه است و فواصل آن