payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که اهورامزدا از جعلیات پارسیان هند است. به گفته پورپیرار، هخامنشیان «دینی ندارند، خانه و معبدی نساخته‌اند و هیچ دست ساخته هنری حتی در حد تولید یک سفال ساده از آنان» یافته نشده‌است. او مدعی است که اهورامزدا در کتیبه بیستون وجود ندارد و این‌ها همه حقه بازی است. به گفته پورپیرار خاورشناسان و باستان‌شناسانی مانند گیرشمن، گلدزیهر، واندنبرگ، هرتسفلد. اشمیت، آستروناخ … و نسخه بدل‌های ایرانی آن‌ها همگی یهودی‌تبار بوده و تلاش دارند با ایجاد جعل تاریخ پرشکوه هخامنشی، اشکانی و ساسانی، قوم یهود را در پس پرده‌ای از
اشکانی و ساسانی، قوم یهود را در پس پرده‌ای از دود پنهان کنند. او مورخان دانشور را بی‌سواد می‌داند. به گفته جلال متینی، برای تحریف تاریخ چهار هزار و پانصد ساله ایران در دوران جمهوری اسلامی، تابحال هیچ‌کس همچون ناصر بناکننده قدم به میدان نگذاشته‌است که به گفته خودش در ایران و دیگر کشورها، نه در گذشته و نه در حال حاضر، نظیری برایش نمی‌توان یافت. جلال متینی در عین حال گفته که مقصود او نقد نظریات پورپیرار نیست. چرا که نقد و رد نظریات کسی که یک تنه بر تمام آراء و تحقیقات خاورشناسان جهان دربارهٔ زردشت و اوستا و
و تحقیقات خاورشناسان جهان دربارهٔ زردشت و اوستا و اهورا مزدا و دوازده قرن فرمانروایی هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان خط بطلان کشیده‌است، فقط از عهده دانشمندی چون خود پورپیرار برمی‌آید. کسی که سخنانش در باب تاریخ پیش از اسلام ایران هم مورد پسند مارکسیستهاست و هم باب طبع ملایان. درست مانند مارکسیست تمام عیاری که از زندان‌های جمهوری اسلامی مانند یک «تواب» بیرون آمده باشد. مهرداد ملک‌زاده پورپیرار را در ادامه موجی می‌انگارد که توسط ذبیح‌الله منصوری به راه افتاد. اگرچه پورپیرار را مخرب‌تر معرفی می‌کند، ولی این
اگرچه پورپیرار را مخرب‌تر معرفی می‌کند، ولی این موج را غیراصیل دانسته و آن را به کف روی موج تشبیه می‌کند که به سرعت از بین می‌رود. حمله اعراب و ایران پس از اسلام. پورپیرار به کسانی که می‌گویند اعراب تمدن و شاهنشاهی ایران را نابود کرده‌اند حمله کرده و معتقد بود که مردم «اسلام را اسباب تجدید حیات ملی خود می‌دانند» او روشنفکران را اسلام‌ستیز و عرب‌ستیز دانسته و دربارهٔ خاورشناسان نظری کاملاً منفی داشت. غالب آنان را «عامی و دغل و جاعل و به ندرت خردمند و فاضل» می‌دانست و از کسانی که دست‌اندرکار نگارش تاریخ
می‌دانست و از کسانی که دست‌اندرکار نگارش تاریخ ایران هستند با عبارت «مافیای تاریخ ایران» یاد می‌کرد که «تقریباً برای هیچ‌کس زهره ورود جدی و نهایی به بنیان تاریخ ایران باقی نگذارده» اند. پورپیرار که در جایی سلمان فارسی را مورد اشاره آیه ۱۰۳ سوره نحل معرفی کرد و نتیجه گرفت «قرآن، به کنایه، حتی سلمان را نسبت به آن زبان (عربی) ناآشنا و ناتوان معرفی می‌کند» اندکی بعد این ادعاها را فراموش کرده و سلمان را موجودی موهوم و غیرواقعی و «بخشی از محتویات بسته‌بندی دروغ ساخته و پرداخته یهودیان می‌داند». محمد رضا ترکی
ساخته و پرداخته یهودیان می‌داند». محمد رضا ترکی (محقق دانشور) به نقد نظرات پورپیرار در مورد تاریخ پس از اسلام ایران پرداخته‌است. وی به نقد نظر پورپیرار در خصوص جعلی دانستن سلمان فارسی پرداخته و با بهره‌گیری از مطالب نوشته شده توسط پورپیرار به تناقض‌های نوشتاری وی پرداخته و پس از تشریح تناقضات پورپیرار نتیجه گرفته که سخنان پورپیرار «اگر یکسره برخاسته از بی‌خبری پورپیرار از مبانی ابتدایی تفکر شیعه نباشد، مصداق جهانیدن اسب وقاحت از چنبر جهالت است و لا غیر!» به نظر پورپیرار تاریخ ایران با اسلام شروع می‌شود.
به نظر پورپیرار تاریخ ایران با اسلام شروع می‌شود. اگرچه او کتاب‌های تاریخ را که در قرون اولیه اسلامی به دست مسلمانان نوشته شده‌است را نیز قبول نداشت و می‌گفت آن‌ها همه به سفارش «محفل شعوبیه» نوشته شده‌است. او می‌گفت تاریخ ایران با ظهور صفویه رونق می‌گیرد ولی نه چندان زیاد تا این‌که «امام خمینی» از راه رسید که ایران هرچه دارد از آن سید بزرگوار است. محمد تقی عطایی و علی اکبر وحدتی (باستان‌شناسان دانشور) کتابی با عنوان «اعتبار باستان‌شناختی آریا و پارس» در رد ادعاهای تاریخی پورپیرار منتشر کرده‌اند. آنان
رد ادعاهای تاریخی پورپیرار منتشر کرده‌اند. آنان معتقدند ادعاهای پورپیرار چیزی جز تحریف تاریخ نیست و بیشتر به مذاق هواداران پان عربی خوش می‌آید. امیر نعمتی لیمایی نیز از کسانی است که مجموعه کتاب‌هایی را به عنوان پاسخی بر ادعاهای پورپیرار منتشر کرده‌است. همچنین فریدون فاطمی کتابی با عنوان «دو سال سکوت» در نقد «دوازده قرن سکوت» پورپیرار نوشته که توسط جهان کتاب منتشر شده‌است. شعر و شعرا. ناصر پورپیرار دربارهٔ شعر و شاعری نیز نظراتی داشت. به گفته او تاریخ زبان فارسی در هزار سال گذشته تاکنون ده‌ها میلیون نفر
فارسی در هزار سال گذشته تاکنون ده‌ها میلیون نفر شاعر به خود دیده‌است. پورپیرار می‌گفت هم‌اکنون بیش از ۵۰ هزار نفر شاعر زنده فارسی‌گوی وجود دارند در حالی که مجموع نویسندگان نثر فارسی از آغاز تاکنون به ۱۰۰ نفر (شامل سعدی و مولانا و خیام و ناصرخسرو و ناصرالدین‌شاه) هم نمی‌رسد. ناصر پورپیرار دربارهٔ فردوسی هم اظهارنظر کرده‌بود که او گول شعوبیه را خورده که سپس در منظومه یوسف و زلیخا (که البته از فردوسی نیست) از کار خود اظهار ندامت کرده‌است. سجاد آیدنلو (شاهنامه‌پژوه دانشور) به نقد و بررسی برخی از دیدگاه‌های
دانشور) به نقد و بررسی برخی از دیدگاه‌های پورپیرار دربارهٔ شاهنامه و فردوسی پرداخت. آیدنلو با اتکاء به ابیات خود شاهنامه و نظرات و دیدگاه‌های محققان شاهنامه‌پژوه به رد بسیاری از نظرات پورپیرار در ارتباط با شاهنامه فردوسی پرداخته و در پایان به اظهارنظر مغرضانه پورپیرار نسبت به برخی از محققان شاهنامه‌پژوه معاصر اعتراض کرده‌است. به گفته عبدالعلی دستغیب (منتقد ادبی)، پورپیرار به جای پژوهش ادبی دربارهٔ سعدی، به قضاوت ارزشی دربارهٔ او پرداخته و از «فضاحت» ایام جوانی او دم می‌زند. جلیل نظری نظریات پورپیرار در
جوانی او دم می‌زند. جلیل نظری نظریات پورپیرار در خصوص سعدی را «رؤیایی شهرآشوب گونه» و مانند سخن کسی که «از اعتدال خارج شده» دانسته‌است. وی با ذکر نظر ادیبان ایرانی و عرب در باب اشعار عربی سعدی، نظر پورپیرار دربارهٔ سستی اشعار سعدی را «بی وزن» دانسته‌است. به گفته نظری، پورپیرار «برای آنکه دیگران بگویند فلانی حرف‌های تازه‌ای دربارهٔ سعدی مطرح کرده‌است» به خود اجازه چنین قضاوتی داده که بگوید «گلستان از نظر سیستم فکری معیوب و از جهت اسلوب بیان ناقص است» پورپیرار خود نیز شعر می‌سرود و داستان می‌نوشت. نمونه‌ای
خود نیز شعر می‌سرود و داستان می‌نوشت. نمونه‌ای از اشعار او چنین است: او در قطعه‌ای دیگر گفته‌است: سایر زمینه‌ها. پورپیرار منشور حقوق بشر را «حربه‌ای خوش‌دست» می‌دانست که «بهانه‌ای برای حمله به فرهنگ ممتاز اسلام» شده‌است. او تفسیر سورآبادی یا تفسیر عتیق نیشابوری و تاریخ طبری یا تاریخ بلعمی را «ام‌الاباطیل» و «اب الخرافات» مکتوبات اسلامی می‌دانست. پورپیرار خود را در رسم‌الخط فارسی نیز صاحب نظر می‌دانست. برای نمونه او کلمات بهتر و چگونه و چگونگی و بیهوده و آنچه را به صورت «به‌تر»، «چه‌گونه»، «چه‌گونگی»،
و آنچه را به صورت «به‌تر»، «چه‌گونه»، «چه‌گونگی»، «بی‌هوده» و «آنچه» می‌نوشت و بعضی از کلمات را به صورت متصل مانند «عملکرد» و «خاستگاه». او تعیین تکلیف حرف اضافه «به» را از مشکلات خط فارسی می‌دانست. او که خود را در زمینه نظریه‌پردازی ادبی آماتور می‌دانست، او فارسی را در نگارش به نظم بسیار قدرتمند و در نگارش به نثر بسی ناتوان و سترون و بی بار می‌دانست. دلیل این مسئله را او در تمایل به ایجاد ریتم در سخن و این که شعر با موسیقی همسازتر است می‌دانست. کتابی با عنوان «همنشینی رنگ‌ها» به نام او وجود دارد که در آن
«همنشینی رنگ‌ها» به نام او وجود دارد که در آن برای هنرمندان و صنعتگران نظریه‌پردازی شده‌است. در این کتاب به کاشیکاران نیز توصیه‌هایی شده‌است. کتاب‌شناسی. پور پیرار دارای تألیفاتی است که در مؤسسه انتشاراتی کارنگ که متعلق به اوست منتشر شدند. شرکت «شرکت کارنگ نشر پویا» معروف به انتشارات کارنگ با همکاری ناصر پورپیرار و فریال دهدشتی شکل گرفت. به گفته خود مسئولین انتشارات، این مؤسسه گاهی مورد «عنایات ویژه» مالی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گرفته‌است. همچنین این مؤسسه در مواردی از سرمایه‌گذاری موسساتی در
این مؤسسه در مواردی از سرمایه‌گذاری موسساتی در انگلستان و همچنین سرمایه‌گذاری مؤسسه بنیاد نور (زیر نظر محسن رفیق‌دوست) در پروژه‌های خود برخوردار بوده‌است. نشر کارنگ با مدیریت پورپیرار اداره می‌شد. مرگ. ناصر پورپیرار در هفتم شهریور ۱۳۹۴ خورشیدی در تهران درگذشت و پیکرش در قطعه چهار بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
اختیارات رئیس‌جمهور آمریکا شامل قدرت‌هایی که صریحاً در اصل دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا واگذار شده، قدرت‌های رییس جمهور بر اساس لوایح کنگره، اختیارات تلویحی، و همچنین قدرت نرم که به ریاست جمهوری الصاق شده می‌شود. اختیارات مرتبط با وضع قوانین. قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اختیار داده در صورت تشخیص خود و در جهت حفظ منافع ملی، مصوبات کنگره ایالات متحده آمریکا را وتو نماید. رؤسای جمهور نیز بارها از این
آمریکا را وتو نماید. رؤسای جمهور نیز بارها از این حق قانونی خود علیه کنگره استفاده کرده‌اند. اما این حق نیز محدود است. هرگاه رئیس‌جمهوری یک مصوبه کنگره را وتو نماید، نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا می‌توانند در یک رأی‌گیری مجدد و تصویب آن مصوبه با دو سوم آراء، وتوی رئیس‌جمهور را باطل اعلام کنند. در چنین صورتی طرح قانونی کنگره لازم‌الاجراء خواهد شد و رئیس‌جمهور نمی‌تواند از اجرای آن سرباز زند. اما شیوهٔ دیگری برای مخالفت با لوایح قانونی کنگره وجود دارد. بر اساس
مخالفت با لوایح قانونی کنگره وجود دارد. بر اساس قانون، رئیس‌جمهور تنها ۱۰ روز برای تأیید یا مخالفت با مصوبات کنگره وقت دارد و اگر در این مدت اعلام نظر نکند، لایحه به صورت خودکار جنبه قانونی بخود می‌گیرد. ممکن است این فاصله ۱۰ روزه با آخرین روزهای دوره دو ساله کنگره مصادف شود و عمر کنگره پیش از پایان مهلت ۱۰ روزه به سر آید. درچنین صورتی رئیس‌جمهور به جای استفاده از ”وتوی قانونی” Legal Veto از ”وتوی تاخیری” Pocket Veto استفاده می‌کند و عملاً اعلام نظر خود را در خصوص لایحه مزبور را به تأخیر می‌اندازد تا کنگره
خصوص لایحه مزبور را به تأخیر می‌اندازد تا کنگره تعطیل شود. ویژگی عمدهٔ وتوی تأخیری این است که کنگره نمی‌تواند همانند وتوی قانونی با آراء دوسوم خود وتوی رئیس‌جمهور را باطل اعلام نماید. به همین دلیل در آخرین روزهای حیات کنگره، رؤسای جمهور از وتوی تأخیری بارها استفاده می‌کنند، به این امید که در انتخابات بعدی با کسب موفقیت بهتر در کنگره، به استفاده از وتوی قانونی برای رد لوایح مزبور مجبور نشوند. بر اساس قوانین کنگره، هر لایحه قانونی که در خلال فعالیت دو ساله کنگره به تصویب نرسد، در دوره بعدی کنگره باید از
کنگره به تصویب نرسد، در دوره بعدی کنگره باید از ابتدا فرایند قانونگذاری را طی نماید. چه بسا با تغییر توازن حزبی در کنگره لایحه مزبور موضوعیت خود را از دست بدهد.
دفتر اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گروهی مؤثر از مشاوران ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است که مستقیماً و بدون واسطه با رئیس‌جمهور کار می‌کنند. مقدمه. این ستاد برای ارائه مشاوره به رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و هماهنگ‌کردن دستگاه‌های مختلف اجرایی در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد تا از یکسو راهکاره‌های اجرایی دولت را ترسیم کند و از سوی دیگر با کنگره ایالات متحده آمریکا و افکار عمومی ارتباط برقرار نماید. این ستاد درحقیقت قلب قوه مجریه به‌شمار می‌آید و از جایگاه ویژه‌ای در نظام تصمیم‌گیری ایالات متحده
از جایگاه ویژه‌ای در نظام تصمیم‌گیری ایالات متحده آمریکا برخوردار است. ستاد ریاست جمهوری شامل ۱۰ شورا و دفتر است که ریاست آنان را رئیس‌جمهور انتخاب می‌کند. دفتر معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و ستاد کاخ سفید نیز از زیرمجموعه‌های ستاد ریاست جمهوری بشمار می‌آیند. شورای امنیت ملی. وظیفه اصلی شورای امنیت ملی ارائه اطلاعات و مشاوره به رئیس‌جمهور درمسائل نظامی و سیاست خارجی است و به همین دلیل این شورا از نقش مؤثری در ترسیم سیاست‌های بین‌المللی و نظامی ایالات متحده آمریکا برخوردار است. همچنین این شورا موظف
متحده آمریکا برخوردار است. همچنین این شورا موظف است راهکاره‌هایی برای حل بحران‌های امنیتی و نظامی بیابد و به مدیریت بحران در عرصه بین‌المللی بپردازد. اعضاء شورای امنیت ملی عبارت‌انداز: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، معاون رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا، وزیر امور خارجه و وزیر دفاع که در اکثر جلسات رئیس ستاد مشترک ارتش نیز حضور دارد. رئیس‌جمهور در زمان معرفی اعضاء کابینه ایالات متحده آمریکا، مشاور امنیت ملی را نیز انتخاب می‌کند تا خط مشی اجرایی این شورا را ترسیم نماید. در بسیاری از مواقع مشاور امنیت ملی
ترسیم نماید. در بسیاری از مواقع مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور مسئول واقعی سیاست خارجی شمرده می‌شود و اغلب نظرات وی، برنامه‌های وزیر امورخارجه را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. هنری کیسینجر و زیبیگنیو برژینسکی مشاوران امنیت ملی ریچارد نیکسون و جیمی کارتر از جمله مشاوران امنیت ملی بودند که به مراتب بیشتر از وزاری خارجه در تدوین استراتژی ایالات متحده آمریکا در عرصه بین‌المللی نقش ایفا کردند. شورای مشاوران اقتصادی. اعضای سه نفره شورای مشاوران اقتصادی توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شوند و وی را در زمینه‌های اقتصادی
انتخاب می‌شوند و وی را در زمینه‌های اقتصادی راهنمایی می‌کنند. این شورا همچنین وظیفه دارد گزارش سالیانه شورای مشاوران اقتصادی را برای رئیس‌جمهور تهیه نماید. تنظیم سیاست‌های کاهش تورم، افزایش نرخ اشتغال و دیگر مباحث و موضوعات اقتصادی از دیگر وظایف شورای مشاوران اقتصادی به‌شمار می‌آید. دفتر مدیریت و بودجه. دفتر مدیریت و بودجه مهم‌ترین و قوی‌ترین نهاد ستاد ریاست جمهوری به‌شمار می‌آید و برعملکرد مالی دولت نظارت دارد. این دفتر همچنین وظیفه دارد لایحه بودجه دولت را پس از دریافت نظرات وزارتخانه‌ها و دیگر سازمان‌ها
پس از دریافت نظرات وزارتخانه‌ها و دیگر سازمان‌ها تهیه کند تا از طریق رئیس‌جمهور برای تصویب در اختیار کنگره قرار گیرد. تا سال ۱۹۲۱ هر وزارتخانه یا سازمانی به‌طور مستقل پیشنهاد بودجه مورد نیاز خود را به کنگره ارسال می‌کرد و به همین دلیل در بسیاری از مواقع امکان هماهنگی میان بخش‌های مختلف دولت وجود نداشت. اما در سال ۱۹۲۱ اداره بودجه تأسیس و مأمور تدوین بودجه‌های سالانه شد. این سازمان در سال ۱۹۷۰ به دفتر مدیریت و بودجه تغییر نام داد. ستاد کاخ سفید. ستاد کاخ سفید دفتر شخصی رئیس‌جمهور ایالات متحده به‌شمار
سفید دفتر شخصی رئیس‌جمهور ایالات متحده به‌شمار می‌آید. مشاوران شخصی، گارد حفاظتی، مسئولان برنامه‌ریزی سفرها، سخنگوی رئیس‌جمهور و مشاوران روابط عمومی ازجمله کارکنان ستاد کاخ سفید هستند که تعداد آنان طی سالیان گذشته روبه افزایش گذاشته است. در زمان توماس جفرسون، کارکنان دفتر رئیس‌جمهور که بعدها به ستاد کاخ سفید مشهور گشت تنها ۲ منشی اداری بود. صد سال بعد تعداد آنان تنها تا ۱۳ نفر افزایش یافت و بودجه ستاد کاخ سفید ا ز۸۰۰ هزار دلار در سال تجاوز نمی‌کرد. اما اکنون بیش از ۶۰۰ نفر در ستاد کاخ سفید مشغول فعالیت
بیش از ۶۰۰ نفر در ستاد کاخ سفید مشغول فعالیت هستند.
کاخ سفید محل کار و اقامتگاه رسمی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است. کاخ سفید در پلاک ۱۶۰۰، خیابان پنسیلوانیا، واشینگتن دی.سی. واقع شده است. معمار این اقامتگاه جیمز هوبان است که اصالتاً ایرلندی بود و طراحی آن را بر پایه معماری نئوکلاسیک پیاده کرد. مراحل ساخت‌وساز نیز از تاریخ ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۰ ادامه یافت، هنگامی که توماس جفرسون در سال ۱۸۰۱ به این اقامتگاه منتقل شد (به همراه معمار بنجامین هنری لاتروب) تعدادی سایه‌گذر را در زیر هر بال اضافه کرد که در جهت پنهان نمودن اصطبل و انبار انجام گرفت. در سال ۱۸۱۴ و در
نمودن اصطبل و انبار انجام گرفت. در سال ۱۸۱۴ و در بحبوحه جنگ‌های مشهور به جنگ ۱۸۱۲ این عمارت به آتش کشیده شد که بخشی از پروژه به آتش کشیدن واشینگتن توسط ارتش بریتانیا بود، این آتش‌سوزی قسمت‌های داخلی را ویران و در قسمت‌های بیرونی باعث ایجاد نیم سوختگی‌های گسترده گردید، بازسازی این صدمات بلافاصله و به سرعت آغاز گردید و رئیس‌جمهور جیمز مونرو در اکتبر ۱۸۱۷ به کاخ نقل مکان کرد، بازسازی‌های ادامه یافت و علاوه بر ساخت رواق جنوبی نیم دایره در سال ۱۸۲۴، رواق شمالی نیز در سال ۱۸۲۹ ساخته شد. از آنجایی که تراکم در
نیز در سال ۱۸۲۹ ساخته شد. از آنجایی که تراکم در عمارت اجرایی بسیار زیاد بود، رئیس‌جمهور تئودور روزولت و تمامی کارهای دفتری وی به بخش تازه ساخت بال غربی در سال ۱۹۰۱ منتقل شد. ۸ سال بعد و در دوران ریاست جمهوری ویلیام هووارد تفت بال غربی گسترش بیشتری یافت و در همان زمان اولین دفتر بیضی ساخته شد، در سال ۱۹۴۸، اقامتگاه به دلیل استفاده عمده از شاه‌پر (تیر عمارت) چوبی در اغلب قسمت‌ها به‌خصوص دیوارها، دیگر توان خود را از دست داده بود و رو به ویرانی می‌رفت که در همان دوران ریاست هری ترومن، اتاق‌های داخلی کاملاً
همان دوران ریاست هری ترومن، اتاق‌های داخلی کاملاً برداشته شد و یک اسکلت فولادی برای تحمل بار داخلی جدید ساخته شد، هنگامی که این عملیات پایان پذیرفت اتاق‌ها بازسازی شدند امروزه کاخ سفید به سه قسمت منزل رئیس‌جمهور در مرکز، بال غربی کاخ، و بال شرقی کاخ تقسیم شده است، ساختمان کاخ سفید شامل شش طبقه است، طبقه همکف، طبقه کشور، طبقه دوم، طبقه سوم و دو طبقه زیرزمین که مساحتی برابر ۵٬۱۰۰ متر مربع را می‌پوشاند، ۱۳۲ اتاق و ۳۵ دستشویی، ۶ آشپز تمام وقت و روزانه حدود ۵٬۰۰ بازدیدکننده دارد، به عنوان دفتر مجریه رئیس‌جمهور
بازدیدکننده دارد، به عنوان دفتر مجریه رئیس‌جمهور آمریکا واژه خانه سفید غالباً کنایه از کابینه ریاست مجلس سنا آمریکا است، کاخ سفید در مالکیت سازمان پارک‌های ملی است، این کاخ بخشی از پارک ریاست‌جمهوری را دربر می‌گیرد. مسابقه معماری. در سال ۱۷۹۱، واشنگتن و وزیر خارجه وی توماس جفرسون که هر دو علاقه شخصی به معماری داشتند، توافق کردند که طرح کاخ سفید و پایتخت در یک مسابقه طراحی انتخاب شود. اگرچه تمام پیشنهادها مربوط به پایتخت رد شد، اما یک طرح قابل قبول برای کاخ سفید که توسط جیمز هوبان ارائه شد، از بین چندین
سفید که توسط جیمز هوبان ارائه شد، از بین چندین مورد انتخاب شد از جمله یکی که به‌طور ناشناس توسط خود جفرسون ارسال شده بود. در ۱۶ ژوئیه سال ۱۷۹۲، رئیس‌جمهور با کمیساران شهر فدرال دیدار کرد تا در مورد مسابقه معماری قضاوت کند. مشهور است که پس از یک بررسی کوتاه او به سرعت طرح هوبان را انتخاب کرد. پیشینه. این ساختمان بین سال‌های ۱۷۹۲ و ۱۸۰۰ با ماسه سنگ‌های سفید به سبک معماری جرجی هم‌زمان با ساخت شهر نیویورک ساخته شد. جان آدامز اولین رئیس‌جمهور آمریکا بود که در کاخ سفید اقامت نمود و از آن دوران کاخ سفید همواره
کاخ سفید اقامت نمود و از آن دوران کاخ سفید همواره محل اقامت رئیس‌جمهور وقت آمریکا بوده است، هنگامی که توماس جفرسون (۱۸۰۱)در کاخ سفید اقامت یافت با کمک مهندس معمار بنجامین هنری لاتروب بنای بیرونی کاخ را با افزودن دو ستون گسترش داد، کاخ سفید در سال ۱۸۱۴ (در طول جنگ ۱۸۱۲) توسط ارتش بریتانیا صدمه فراوان دید و محتویات آن به تاراج رفت ولی مدت زمان کمی بعد از ویرانی اقدام به بازسازی آن شد، در اکتبر سال ۱۸۱۷ رئیس‌جمهور آمریکا جیمز مونرو در کاخ سفید که فقط قسمتی از آن بازسازی شده بود اقامت یافت. کاخ سفید در طول
از آن بازسازی شده بود اقامت یافت. کاخ سفید در طول سالیان متمادی چندین بار بازسازی و گسترش یافته است. نام‌گذاری. بنای کاخ سفید در ابتدا «قصر ریاست جمهوری» یا عمارت ریاست جمهوری نامیده می‌شد، این بنا برای اولین بار در سال ۱۸۱۱ کاخ سفید نام گرفت، به روایتی در زمان بازسازی، این بنا را سفید کردند تا آثار سوختگی آن را بپوشانند و از آن زمان سفید نامیده شد، این روایت بی‌اساس است زیرا این بنا از زمان ساخت آن در سال ۱۷۹۸ سفید، رنگ شده بود. این بنا در متون رسمی عمارت هیئت اجرایی نامیده می‌شد اما در زمان ریاست جمهوری
هیئت اجرایی نامیده می‌شد اما در زمان ریاست جمهوری تئودور روزولت ۱۹۰۱ نام غیررسمی کاخ سفید واشینگتن روی سرنامه‌های رسمی آن چاپ شد، در سرنامه‌های فعلی هم لغت کاخ سفید و واشینگتن در وسط صفحه چاپ می‌شود که به زمان کابینه فرانکلین دلانو روزولت بر می‌گردد، نظریه دیگری این است که نام کاخ سفید از نام مزرعه عمارت سفید که محل اقامت مارتا کاستیس واشینگتن بود گرفته شده است، مزرعه عمارت سفید در بخش نیو کنت، در ایالت ویرجینیا واقع شده بود و در قرن هیجدهم رئیس‌جمهور و همسرش در آن زندگی می‌کردند. بال غربی. دفتر رئیس‌جمهور
در آن زندگی می‌کردند. بال غربی. دفتر رئیس‌جمهور (دفتر بیضی شکل) و دفتر کارمندان رتبه بالای وی با اتاقی برای ۵۰ کارمند و همچنین اتاق هیئت دولت که ملاقات‌های رئیس‌جمهور با هیئت دولت درآنجا صورت می‌گیرد در بال غربی کاخ سفید واقع شده است. بال شرقی. اتاق شرقی در طبقه اول، بزرگ‌ترین اتاق در اقامتگاه رئیس‌جمهوری آمریکا و معمولاً محل برگزاری رویدادهای رسمی در کاخ سفید است. بال شرقی که دارای یک دفتر اضافی است، در سال ۱۹۴۲ به کاخ سفید اضافه شد. این قسمت از کاخ سفید در سال ۱۹۷۷ علاوه بر استفاده‌های سابق آن برای اولین
سال ۱۹۷۷ علاوه بر استفاده‌های سابق آن برای اولین بار دفتر کارکنان همسر رئیس‌جمهور آمریکا روزالین کارتر را نیز در خود جای داد؛ و از آن پس به‌طور رسمی «دفتر همسر رئیس‌جمهور» نام گرفت. شاخه شرقی در طول جنگ جهانی دوم به منظور پنهان کردن، ساختمان پناهگاه زیر زمینی که برای مواقع اضطراری ساخته شده بود، بنا شد. پناهگاه زیرزمینی مرکز عملیات اضطراری ریاست جمهوری نام گرفت. محافظت و امنیت. محوطه کاخ سفید تحت حفاظت دائمی دو سازمان قرار دارد: سرویس مخفی ایالات متحده و پلیس پارک ایالات متحده. در مراسم تحلیف ریاست جمهوری
پارک ایالات متحده. در مراسم تحلیف ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۵، از سامانه موشک‌های سطح به هوای پیشرفته نروژی (NASAMS) برای گشت‌زنی در حریم هوایی واشینگتن دی.سی. استفاده شد. این سامانه‌ها همچنان برای حفاظت از رئیس‌جمهور و کل حریم هوایی اطراف کاخ سفید به کار گرفته می‌شوند که برای تردد هرگونه هواپیمایی کاملاً ممنوع است.
روند استیضاح در ایالات متحده آمریکا قانونی است که بر طبق قانون اساسی ایالات متحده آمریکا پیش‌بینی شده‌است. قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به کنگره ایالات متحده آمریکا حق داده‌است که علیه مقامات رسمی کشور به جرم ارتکاب جرائم بزرگ و خائنانه، اقامه دعوا کرده و در صورت محکوم شدن، آنان را از کار برکنار نماید. این جرائم شامل خیانت، دریافت رشوه، جرائم سنگین اجتماعی و اَدای شهادت دروغ در زیر سوگند است. استیضاح از دو طریق قابل طرح است. اول اینکه ممکن است دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا علیه یکی از مقامات رسمی
فدرال ایالات متحده آمریکا علیه یکی از مقامات رسمی کشور اعلام جرم کند و از کنگره بخواهد که فرد مزبور را به دلیل ارتکاب عمل مجرمانه استیضاح نماید. اما در شیوه دوم، کنگره خود رأساً و مستقیماً وارد عمل می‌شود و علیه یک مقام دولت فدرال اعلام جرم می‌نماید. در هر دو شکل ابتدا باید موضوع استیضاح به تصویب اکثریت مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا برسد، سپس این مجلس از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا درخواست می‌کند دادگاه تشکیل دهد و متهم را محاکمه نماید. در چنین صورتی مجلس سنا به یک دادگاه تبدیل می‌شود و سناتورها هر
مجلس سنا به یک دادگاه تبدیل می‌شود و سناتورها هر یک نقش دادستان را ایفا می‌کنند. در این جلسات رئیس دیوان عالی فدرال به اداره دادگاه می‌پردازد و متهم نیز باید در مقابل اتهامات از خود دفاع نماید. پس از شنیدن دفاعیات طرفین، اتهام به رأی گذاشته می‌شود و اگر اکثریت فوق‌العاده سناتورها که بیش از دوسوم اعضا را شامل می شود رأی به مجرمیت بدهند، مقام دولتی از کار بر کنار خواهد شد. استیضاح صرفاً به رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا یا اعضاء کابینه محدود نمی‌شود و از این شیوه می‌توان علیه نمایندگان مجلس، سناتورها، قضات
شیوه می‌توان علیه نمایندگان مجلس، سناتورها، قضات دیوان عالی فدرال و حتی قضات دادگاه‌های بخش و به عبارتی هر مقام رسمی استفاده کرد و وی را به دادگاه کشاند. تاریخچه. تاکنون چندین بار سنا برای رسیدگی به اتهامات وارده علیه افراد مختلف دادگاه تشکیل داده‌است. نخستین مورد استیضاح تنها چند سال بعد از تصویب قانون اساسی روی داد و در آن سناتور ایالت تنسی در سال ۱۷۹۹ توسط همکارانش در سنا محاکمه شد. از آن تاریخ به بعد سنا ۱۶ بار به دادگاه تبدیل شده و افرادی را محاکمه و تعدادی از آنان را از کار برکنار کرده‌است. آخرین
و تعدادی از آنان را از کار برکنار کرده‌است. آخرین مورد از استیضاح یک مقام دولتی، محاکمه پر سر و صدای بیل کلینتون رئیس جمهور سابق ایالات متحده در سال ۱۹۹۹ بود. استیضاح رؤسای جمهور به نسبت موارد مشابه برای دیگر مقامات از حساسیت بیشتری برخوردار است. در طول تاریخ ایالات متحده، تنها دو رئیس جمهور در سنا محاکمه شده‌اند و در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ کنگره به استیضاح دونالد ترامپ بابت دو لایحه رای مثبت داده که موجب میشود ترامپ به عنوان سومین رئیس جمهور جهت محاکمه در سنا حاضر شود .در هر دو مورد نیز آنان با آراء بسیار
حاضر شود .در هر دو مورد نیز آنان با آراء بسیار اندک از خطر برکناری نجات یافتند. اندرو جانسون و بیل کلینتون تنها رؤسای جمهوری بودند که تجربه تلخ محاکمه در زمان حضور در کاخ سفید را پشت سر گذاشتند. هر دو تنها با یک رأی اضافه توانستند به ریاست جمهوری خود ادامه دهند. درجریان ماجرای واتر گیت در سال ۱۹۷۴، پس از تصویب طرح استیضاح رئیس جمهور در کمیته قضایی مجلس نمایندگان، ریچارد نیکسون که نسبت به تصویب این طرح در مجلس نمایندگان و سپس محکومیت خود در سنا اطمینان داشت داوطلبانه از مقام خود کناره‌گیری کرد. با این حال
داوطلبانه از مقام خود کناره‌گیری کرد. با این حال تعقیب قضایی ریچارد نیکسون بعد از برکناری وی ولی این بار توسط دادگاه ادامه یافت و در نهایت به محکومیت وی منجر شد. اتهام جانسون به مخالفت وی با برنامه بازسازی کشور پس از پایان جنگ داخلی مربوط بود. کنگره قصد داشت با استیضاح و برکناری وی، موانع بر سر بازسازی مناطق جنگی جنوب کشور را برطرف نماید. جلسات دادگاه جانسون بیش از ۲ ماه طول کشید و سرانجام وی با یک رأی اضافی بی‌گناه شناخته شد. در خصوص رسوایی اخلاقی بیل کلینتون و ارتباط وی با مونیکا لوئینسکی کارآموز سابق
و ارتباط وی با مونیکا لوئینسکی کارآموز سابق کاخ سفید (رسوایی مونیکا لویینسکی)، رئیس جمهور آمریکا به ادای شهادت دروغ، شکستن سوگند و گمراه کردن دادگاه از دستیابی به حقیقت متهم شده بود. دادگاه کلینتون ماه‌ها اخبار سیاسی آمریکا را تحت‌الشعاع قرار داده بود و به یک بحران اخلاقی در سطح این کشور تبدیل شد. وی پس ازماه‌ها انکار مجبور شد در یک برنامه مستقیم تلویزیونی رسماً از مردم آمریکا به دلیل شهادت دروغ عذرخواهی کند. همچنین دونالد ترامپ تنها رئیس جمهور آمریکاست که دو بار استیضاح او به جریان می‌افتد، بار اول به
که دو بار استیضاح او به جریان می‌افتد، بار اول به اتهام سوءاستفاده از قدرت و کارشکنی در امور کنگره و بار دوم به اتهام ایجاد شورش استیضاح او به جریان افتاد.
رسوایی جنسی بیل کلینتون رویدادی است که در جریان آن مونیکا لوینسکی کارآموز جوان کاخ سفید که از سال ۱۹۹۴ به تدریج با بیل کلینتون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا رابطه نزدیکی برقرار کرده بود، اقدام به برقراری رابطه جنسی دهانی پنهانی می‌کند. موضوع در آغاز از طریق یکی از دوستان نزدیک لوینسکی فاش‌سازی شد. جمهوری‌خواهان آمریکا از طریق کنت استار دادستان ویژه، بیل کلینتون را در مورد پرونده دیگری که مربوط به آزار جنسی فرد دیگری بود تحت تعقیب قرار دادند. کلینتون در آن پرونده هرگز محکوم نشد. اما هنگامی که در مورد
آن پرونده هرگز محکوم نشد. اما هنگامی که در مورد لویینسکی مورد سؤال قرار گرفت منکر هر گونه رابطه نامشروع با او شد. در سال ۱۹۹۹ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا کلینتون را به اتهام ادای شهادت دروغ و تلاش برای جلوگیری از اجرای عدالت محاکمه کرد؛ اما وی با یک رای اضافی توانست از برکناری رهایی یابد. برخی از منابع خاورمیانه اصل ماجرا را اگر نه توطئه‌ای از سوی اسرائیل، دستکم در جهت منافع اسرائیل می‌دانند. همزمانی اعترافات مونیکا با کنفرانس سه جانبه صلح خاورمیانه، یهودی بودن مونیکا و فشارهای کلینتون بر اسرائیل برای