payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفته شده است. اگرچه نام این گروه اغلب به دندان‌ها، چنگال‌ها و دیگر مشخصات ترسناک دایناسورها اشاره دارد، ریچارد اوون در اصل قصد داشت به اندازه و عظمت این موجودات اشاره کند. با وجود این‌که دایناسورها حدود ۱۶۰ میلیون سال بر زمین حکومت کردند و از تنوع و فراوانی بالایی برخوردار بودند، و همچنین وارثانشان (پرندگان) همچنان پرشمار هستند، در زبان عامیانه انگلیسی کلمه "دایناسور" گاهی برای توصیف چیزی یا شخصی که کهنه، ناکارآمد یا منسوخ شده است، به کار می‌رود. این کاربرد در زمانی متداول شد که دایناسورها به عنوان
کاربرد در زمانی متداول شد که دایناسورها به عنوان موجوداتی کند، تنبل و خون‌سرد تصور می‌شدند. ویژگی‌های بیولوژیکی و رفتاری. رژیم غذایی. اگرچه امروزه دایناسورهای گوشت‌خوار، به ویژه گونه‌های شکارچی بزرگ، شناخته‌شده‌تر و محبوب‌تر هستند، اما در واقعیت، بیشتر دایناسورها گیاه‌خوار بودند. این موضوع با اصول زنجیره غذایی و انتقال انرژی در اکوسیستم‌ها همخوانی دارد؛ برای حفظ تعادل در یک زنجیره غذایی، باید شمار تولیدکنندگان (گیاهان) از مصرف‌کنندگان اولیه (گیاه‌خواران) بیشتر باشد و شمار گیاه‌خواران نیز از گوشت‌خواران
بیشتر باشد و شمار گیاه‌خواران نیز از گوشت‌خواران (مصرف‌کنندگان ثانویه) فزون‌تر. به عنوان مثال، صدها هکتار پوشش گیاهی برای تغذیه گروه کوچکی از تریسراتوپس‌ها لازم بود، و همین گروه می‌توانست تنها غذای یک تیرانوسور را برای بقا فراهم آورد. بر اساس فسیل‌های کشف شده تا کنون، تخمین زده می‌شود که حدود ۶۵ درصد از دایناسورها گیاه‌خوار و تنها ۳۵ درصد گوشت‌خوار بوده‌اند، که این امر با فراوانی بیشتر فسیل‌های دایناسورهای گیاه‌خوار نیز تأیید می‌شود. تعادل اکولوژیکی. در یک اکوسیستم پایدار، تعادل پویایی بین جمعیت
در یک اکوسیستم پایدار، تعادل پویایی بین جمعیت گوشت‌خواران و گیاه‌خواران وجود دارد. هنگامی که جمعیت گوشت‌خواران افزایش می‌یابد، تعداد بیشتری از گیاه‌خواران را شکار می‌کنند که منجر به کاهش جمعیت گیاه‌خواران می‌شود. این کاهش، به نوبه خود، دسترسی گوشت‌خواران به غذا را دشوار کرده و باعث کاهش جمعیت آن‌ها می‌شود. این چرخه تضمین می‌کند که جمعیت هر دو گروه در یک تعادل نسبتاً باثبات باقی بماند. تعادل مشابهی نیز بین گیاهان و گیاه‌خواران برقرار است؛ کاهش پوشش گیاهی به طور مستقیم بر جمعیت گیاه‌خواران تأثیر می‌گذارد و
طور مستقیم بر جمعیت گیاه‌خواران تأثیر می‌گذارد و آن را محدود می‌کند. ویژگی‌های گیاه‌خواران. دایناسورهای گیاه‌خوار معمولاً دارای دندان‌های کند و تخت بودند که برای کندن و خرد کردن مواد گیاهی مانند برگ‌ها، شاخه‌های کوچک و فیبرهای سخت گیاهی مناسب بود. برخی از آن‌ها دندان‌های صاف و آسیاب‌مانندی داشتند که برای جویدن و له کردن غذا ایده‌آل بود. بسیاری از گیاه‌خواران کیسه لبی داشتند که امکان ذخیره موقت غذا را فراهم می‌کرد. به دلیل پایین‌تر بودن کالری محتوای گیاهان، گیاه‌خواران نیاز داشتند تا حجم بسیار بیشتری از غذا
نیاز داشتند تا حجم بسیار بیشتری از غذا را مصرف کنند تا انرژی لازم را به دست آورند. این امر منجر به تکامل دستگاه‌های گوارش بزرگ‌تر و پیچیده‌تر در آن‌ها شد. در برخی دایناسورها، گاسترولیت‌ها (سنگ‌های معده) به خرد کردن فیبرهای گیاهی در دستگاه گوارش کمک می‌کردند. برخی از آنکیلوسورها حتی دارای محفظه‌های تخمیر (مانند اتاقک‌هایی در روده) بودند که فیبرهای گیاهی در آن‌ها تجزیه می‌شد. تعیین دقیق رژیم غذایی یک دایناسور خاص دشوار است و عمدتاً بر اساس کشف بقایای فسیل‌شده معده یا مدفوع فسیل‌شده (کوپرولیت) که حاوی مواد
معده یا مدفوع فسیل‌شده (کوپرولیت) که حاوی مواد گیاهی گوارده نشده‌اند، صورت می‌گیرد. اما این نوع فسیل‌ها بسیار نادر هستند و تطبیق کوپرولیت با دایناسور خاصی نیز چالش‌برانگیز است. بنابراین، نوع دندان‌ها (برای خوردن مواد گیاهی سخت یا نرم)، زیستگاه احتمالی (آب‌وهوا و پوشش گیاهی منطقه) و وجود گیاهان خاص در دوره زمانی مربوطه، معیارهای مهمی برای تخمین رژیم غذایی بوده‌اند. در طول دوره میانه‌زیستی (مزوزوئیک)، گیاهانی مانند سرخس‌ها، سرخس‌های نخلی (سیکادها)، دم‌اسبی‌ها، سرخس‌های تخم‌ریز، درخت معبد (جینکو) و خزه‌ها
سرخس‌های تخم‌ریز، درخت معبد (جینکو) و خزه‌ها فراوان بودند؛ بنابراین، دایناسورهای میانه‌زیستی عمدتاً از این گیاهان تغذیه می‌کردند. گیاهان گلدار (آنژیوسپرم‌ها) نیز در طول دوره کرتاسه تکامل یافته و گسترش یافتند. ویژگی‌های گوشت‌خواران. دایناسورهای گوشت‌خوار که تقریباً همگی از راسته ددپایان بودند، نیاز به ابزارهای خاصی برای شکار و مصرف گوشت داشتند. آن‌ها معمولاً دارای پاهای قوی و عضلانی بودند که برای سرعت و چابکی در تعقیب طعمه ضروری بود. همچنین، فک‌های بزرگ و قدرتمند با دندان‌های تیز و دندانه‌دار برای دریدن
قدرتمند با دندان‌های تیز و دندانه‌دار برای دریدن گوشت و خرد کردن استخوان، و چنگال‌های مرگبار برای گرفتن و کشتن شکار، از ویژگی‌های بارز آن‌ها بود. بینایی قوی، حس بویایی بسیار تیز، و یک مغز بزرگ برای طرح‌ریزی استراتژی‌های پیچیده شکار، نقش حیاتی در موفقیت آن‌ها به عنوان شکارچیان داشت. همه‌چیزخواران. تنها تعداد معدودی از دایناسورها به عنوان همه‌چیزخواران شناخته شده‌اند (یعنی هم گیاهان و هم جانوران را مصرف می‌کردند). نمونه‌هایی از دایناسورهای همه‌چیزخوار شامل اورنیتومیمیدها (Ornithomimidae) و اویرپتور
شامل اورنیتومیمیدها (Ornithomimidae) و اویرپتور (Oviraptor) هستند که احتمالاً از گیاهان، تخم‌ها، حشرات و سایر مواد مغذی تغذیه می‌کردند. این بدان معنی نیست که گوشت‌خواران یا گیاه‌خواران صرفاً به صورت مطلق گوشت‌خواری یا گیاه‌خواری می‌کردند؛ ممکن است رژیم غذایی آن‌ها شامل مقادیر کمی از مواد غذایی خارج از دسته اصلی نیز بوده باشد. داشتن پر در پوست. امروزه می‌دانیم که بسیاری از دایناسورها، به خصوص ددپایان، بر روی پوست خود پرهایی شبیه به کرک و پرز جوجه یا حتی پرهای توسعه‌یافته‌تر داشتند. کشف فسیل ۱۵۰ میلیون ساله
توسعه‌یافته‌تر داشتند. کشف فسیل ۱۵۰ میلیون ساله "کولیندادروموس زابایکالیکوس" (Kulindadromeus zabaikalicus) در سیبری، به طور قاطعانه نشان داد که داشتن پر در میان دایناسورها، به خصوص گونه‌های گیاه‌خوار اولیه، بسیار شایع بوده است. در ابتدا، پرها احتمالاً برای محافظت از بدن دایناسورها در برابر تغییرات دما (عایق‌بندی) و نیز برای ارتباط آن‌ها با یکدیگر (مانند نمایش‌های جنسی یا شناسایی گونه‌ای) به کار می‌رفتند و بعدها در سیر فرگشت، برای پرواز سازگاری پیدا کردند. تولید مثل. با توجه به اینکه تنها شواهد مستقیمی که
تولید مثل. با توجه به اینکه تنها شواهد مستقیمی که از تولیدمثل دایناسورها در دست داریم، فسیل‌های تخم‌ها و لانه‌ها هستند، اطلاعات ما در مورد نحوه جفت‌گیری یا اندام تناسلی آن‌ها هنوز بسیار محدود است. تعیین جنسیت دایناسورها بر اساس بقایای فسیلی نیز بسیار دشوار یا تقریباً غیرممکن است. روش‌های بررسی تغذیه دایناسورها. برای مطالعه رژیم غذایی دایناسورها، دیرینه‌شناسان از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند که شامل موارد زیر است: رفتارشناسی دایناسورها. بازسازی چگونگی رفتار دایناسورها معمولاً بر پایه شواهد سنگواره‌ای یافت
دایناسورها معمولاً بر پایه شواهد سنگواره‌ای یافت شده (مانند ردپاها، لانه‌ها، و فسیل‌های گروهی)، تحلیل محیط زیست باستانی، شبیه‌سازی‌های بیومکانیک به‌وسیلهٔ رایانه، و نیز مقایسه با گونه‌های مدرن پرنده و تمساح‌سانان (که نزدیک‌ترین خویشاوندان زنده دایناسورها هستند) صورت می‌گیرد. به همین دلیل، بسیاری از نظریه‌های کنونی در رابطه با کنش‌شناسی (اتولوژی) دایناسورها براساس فرضیه‌هایی است که ممکن است برای مدتی طولانی موضوعی برای مباحثه و انتقاد باقی بمانند. با این وجود، گمان می‌رود که بعضی رفتارها که در برخی
این وجود، گمان می‌رود که بعضی رفتارها که در برخی تمساح‌سانان و پرندگان مشترک است، در دایناسورها نیز رواج داشته است. زندگی گله‌ای. نخستین اثبات قوی از زندگی گله‌ای دایناسورها در سال ۱۸۷۸ در بلژیک رخ داد، جایی که به نظر می‌رسید ۳۱ ایگوانودون در یک فروریزی زمین فرورفته و غرق شده باشند. سپس، مرگ‌های توده‌ای مشابه در چند جایگاه دیگر نیز کشف شد. بر پایه این کشفیات و نیز فسیل‌های ردپا که مسیر حرکت گروه‌های بزرگی از دایناسورها را نشان می‌دادند، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که زندگی گروهی در برخی از گونه‌های
نتیجه رسیدند که زندگی گروهی در برخی از گونه‌های دایناسور رایج بوده است. این رفتار احتمالاً برای محافظت در برابر شکارچیان و یا در طول مهاجرت‌های فصلی مفید بوده است. لانه‌سازی و مراقبت از نوزادان. کشف لانه‌های مایاسورا (Maiasaura) در مونتانا در سال ۱۹۷۸، شواهد مهمی را ارائه داد که نشان می‌داد مراقبت از نوزادان در راسته اورنیتیسکین‌ها (Ornithischians) تنها به زمان بازشدن تخم‌ها محدود نمی‌شد، بلکه شامل مراقبت‌های پس از تولد نیز بوده است. شواهد دیگری نیز نشان می‌دهند که چنین رفتاری در بعضی دایناسورهای دوره
می‌دهند که چنین رفتاری در بعضی دایناسورهای دوره کرتاسه، همچون سالتاسورس (Saltasaurus)، وجود داشت و آن‌ها همچون پنگوئن‌ها گروه‌های عظیمی برای لانه‌سازی تشکیل می‌دادند. جفت‌گیری و نمایش‌های جنسی. دانسته‌های امروز ما در مورد نحوه جفت‌گیری دایناسورها و رفتارشناسی جنسی آن‌ها هنوز ناچیز است، زیرا شواهد مستقیم بسیار کمی در این زمینه وجود دارد. با این حال، به نظر می‌رسد شاخ‌ها، تاج‌ها، صفحات استخوانی و ساختارهای زینتی دیگر در برخی از دایناسورها (به ویژه ددپایان و شاخ‌چهرگان) احتمالاً نه به عنوان وسیله دفاعی مستقیم
احتمالاً نه به عنوان وسیله دفاعی مستقیم (به دلیل شکنندگی آن‌ها)، بلکه به عنوان ابزاری برای نمایش‌های جنسی، جلب جفت، یا زورآزمایی درون‌گونه‌ای در نرها استفاده می‌شدند. روش جابه‌جایی و حرکت. بر اساس فسیل‌های یافت شده و تحلیل‌های بیومکانیکی، گمان می‌رود که هیچ‌کدام از دایناسورها حفار نبودند و تنها تعداد کمی از آن‌ها توانایی بالا رفتن از درختان را داشتند. این موضوع در مقایسه با پستانداران که در دوره نوزیستی (سنوزوئیک) به جانداران حفار و بالارونده بسیاری تکامل یافتند، قابل توجه است. درک دقیق از چگونگی جابه‌جایی
قابل توجه است. درک دقیق از چگونگی جابه‌جایی دایناسورها (مانند سرعت، شیوه راه رفتن یا دویدن) کلیدی برای مدل‌سازی رفتارهای آن‌ها و درک بهتر زندگی آن‌ها است. روش‌های بیومکانیک با استفاده از تحلیل نیروی ماهیچه‌ها و تأثیر وزن بر ساختار استخوان‌بندی، اطلاعات مفیدی را در اختیار ما قرار می‌دهد. برای نمونه، می‌توان سرعت حرکت جاندار را مشخص کرد یا اینکه آیا ددپایان بزرگ برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی به هنگام دنبال کردن شکار، سرعت خود را کم می‌کردند یا نه. تاریخچه مطالعه دایناسورها. پیشینه شناخت انسان از بقایای
مطالعه دایناسورها. پیشینه شناخت انسان از بقایای دایناسورها به سده‌ها پیش بازمی‌گردد، هرچند در آن زمان لزوماً به این نام شناخته نمی‌شدند یا درک درستی از ماهیت آن‌ها وجود نداشت. چینی‌ها آثار و استخوان‌های فسیل شده عظیمی را که می‌یافتند، اغلب به اژدها نسبت می‌دادند و آن‌ها را بخشی از افسانه‌ها و اسطوره‌های خود می‌دانستند. درحالی که اروپاییان در قرون وسطی، این بقایا را به نفیلیم، غول‌ها یا موجوداتی غول‌آسا که در طوفان بزرگ (اشاره به طوفان نوح) کشته شدند، نسبت می‌دادند. نخستین کشف‌های علمی: ایگوآنودون
نسبت می‌دادند. نخستین کشف‌های علمی: ایگوآنودون (Iguanodon) نخستین گونه‌ای بود که در سال ۱۸۲۲ توسط زمین‌شناس انگلیسی گیدئون مانتل (Gideon Mantell) کشف و توصیف شد. مانتل متوجه شباهت‌هایی میان دندان‌های فسیل شده ایگوانودون و دندان‌های ایگوانای امروزی شد. دو سال بعد، در سال ۱۸۲۴، نخستین مقاله علمی دربارهٔ یک دایناسور توسط ویلیام باکلند، استاد دانشگاه آکسفورد، منتشر شد. این مقاله به توصیف مگالوسور (Megalosaurus) می‌پرداخت که فسیل آن به تازگی در نزدیکی آکسفورد کشف شده بود. ابداع واژه دایناسور: مطالعه این جانوران
شده بود. ابداع واژه دایناسور: مطالعه این جانوران به زودی مورد توجه همایش‌های علمی اروپایی و آمریکایی قرار گرفت. در سال ۱۸۴۲، دیرینه‌شناس انگلیسی، ریچارد اوون، واژه "دایناسور" (Dinosauria) را ابداع کرد. او مشاهده کرد که در میان بقایای دایناسورهایی که تا آن زمان کشف شده بودند (مانند مگالوسور، ایگوانودون و هیلیوسور)، تشابهات خاصی وجود دارد که آن‌ها را از سایر خزندگان متمایز می‌کند. به همین دلیل تصمیم گرفت آن‌ها را در یک رده‌بندی جدید قرار دهد. او با کمک و حمایت همسر ملکه ویکتوریا، موزه تاریخ طبیعی لندن را به
همسر ملکه ویکتوریا، موزه تاریخ طبیعی لندن را به وجود آورد تا کلکسیون ملی فسیل‌ها و بقایای دایناسورها را به نمایش بگذارد و درک عمومی از این موجودات را افزایش دهد. رقابت: یکی از نخستین دایناسورهایی که در آمریکا کشف شد، هادروسور فولکی (Hadrosaurus foulkii) بود که در سال ۱۸۵۸ در نیوجرسی کشف شد. این اکتشاف بسیار مهم بود، چرا که این نخستین اسکلتی بود که تقریباً به‌طور کامل پیدا شده بود و در ضمن نشان می‌داد که این جانور بدون شک دوپا بوده است. تا این زمان، بسیاری از دانشمندان فکر می‌کردند که دایناسورها همچون
از دانشمندان فکر می‌کردند که دایناسورها همچون مارمولک‌ها بر روی چهار پای خود حرکت می‌کردند. این اکتشافات، آغازگر دوره هیجان‌انگیزی از کشف سنگواره دایناسورها در آمریکا بود که به "جنگ استخوان‌ها" (Bone Wars) معروف شد. این رقابت شدید میان دو دیرینه‌شناس برجسته آمریکایی، ادوارد درینکر کوپه و اتنیل چارلز مارش، تقریباً ۳۰ سال تا سال ۱۸۹۷ (سال مرگ کوپه، که همه دارایی خود را در این راه خرج کرده بود) ادامه داشت. مارش که تحت حمایت مالی سازمان زمین‌شناسی آمریکا بود، در نهایت از این جنگ پیروز بیرون آمد. کلکسیون عظیم
در نهایت از این جنگ پیروز بیرون آمد. کلکسیون عظیم فسیل‌های کوپه امروزه در موزه تاریخ طبیعی آمریکا و کلکسیون مارش در دانشگاه ییل نگهداری می‌شوند. کاوش‌های نوین: از آن پس، تجسس برای کشف دایناسورها در سراسر جهان، حتی در جنوبگان (قطب جنوب)، وسعت یافت. امروزه مناطق جدیدی مانند آمریکای جنوبی (به ویژه آرژانتین) و چین مورد توجه ویژه‌ای قرار گرفته‌اند، زیرا در اعماق خاک‌های آن‌ها فسیل‌های دست‌نخورده و اسکلت‌های کاملی از دایناسورها کشف شده است که به درک ما از تنوع و تکامل این موجودات کمک شایانی می‌کند. طبقه‌بندی
و تکامل این موجودات کمک شایانی می‌کند. طبقه‌بندی فیلوژنتیکی. دایناسورها از نظر طبقه‌بندی، یک گروه تک‌تباری (Monophyletic) هستند که به معنای داشتن یک نیای مشترک واحد است. دسته‌بندی اصلی دایناسورها عمدتاً بر اساس ساختار لگن خاصره آن‌ها به دو راسته بزرگ تقسیم می‌شود: * **ددپایان (Theropoda):** * هرراسورها * تهی‌پیکرواران * شاخ‌خزندگان * تیغه‌پشتان * گوشت‌خزندگان * تهی‌دم‌خزندگان * بیدادگرخزنده‌ریختان * شترمرغی‌واران * داس‌خزندگان * خاگ‌دزدخزندگان * دونده‌خزندگان * ترودونتیدا * پرندگان * **خزنده‌پاریختان
* ترودونتیدا * پرندگان * **خزنده‌پاریختان (Sauropodomorpha):** * پروساروپودا * ساروپودا * دوتیرکیان (Diplodocidae): * بزرگ‌منخران * تیتانوسورها * دایناسور ناجوردندان * زره‌پوشان * خمیده‌خزنده‌سانان * پوشیده‌خزنده‌سانان
بنی‌اسرائیل به معنای «فرزندان اسرائیل»، کنفدراسیونی از قبایل سامی در عصر آهن است که در خاور نزدیک باستان می‌زیستند. بنا به گزارش‌ها کتاب‌های مقدس ادیان ابراهیمی، فرزندان و نوادگان یعقوب به این نام خوانده می‌شدند. این قوم ریشه و پایهٔ قومی هستند که بعدها یهود نامیده شد. و در قرن بیستم با خرید اندکی از زمین های ساکنان فلسطین و سپس حمله کوچه به کوچه و شهر به شهر با اقدامات نظامی و جنگی ، کشوری به همین نام تشکیل شد. مطابق روایت موجود در تورات، بنی‌اسرائیل به عنوان یک قوم واحد در زمان خروج از مصر و سرگردانی در
یک قوم واحد در زمان خروج از مصر و سرگردانی در بیابان شکل گرفت و نهایتاً، بعد از فتح خون‌بار، در سرزمین کنعان (که قسمت جنوبی‌اش بعداً اسرائیل نام گرفت) ساکن شد. با این وجود، به گفته مورخان و باستان‌شناسان معاصر، روایت تورات صحیح نیست؛ باستان‌شناسی معاصر می‌گوید بنی‌اسرائیل خود بومی کنعان بودند، خدایان کنعانی را می‌پرستیدند و هیچ اثری از فتح یا مهاجرت گروهی خارجی به اسرائیل در آن دوره یافت نشده‌است. ریشه‌شناسی. نخستین اشاره به اسرائیل در منابع خارج از کتاب مقدس در سنگ یادبود مرنپتاه آمده که مربوط به حدود سال
در سنگ یادبود مرنپتاه آمده که مربوط به حدود سال ۱۲۰۹ پیش از میلاد است. این نوشته بسیار کوتاه است و می‌گوید: «اسرائیل نابود شده و نسل او دیگر نیست». در این نوشته، «اسرائیل» به یک قوم اشاره دارد، نه یک فرد یا دولت-ملت، و گفته می‌شود که این قوم در نواحی مرکزی فلسطین یا نواحی مرتفع سامریه سکونت داشته‌اند. برخی مصرشناسان معتقدند که نام اسرائیل ممکن است در نقش‌برجسته‌های جغرافیایی قدیمی‌تر نیز آمده باشد، مربوط به دودمان هجدهم یا نوزدهم مصر، یعنی دوره حکومت رامسس دوم، اما این دیدگاه همچنان بحث‌برانگیز و محل
دوم، اما این دیدگاه همچنان بحث‌برانگیز و محل اختلاف است. در کتاب مقدس عبری، واژه اسرائیل نخستین بار در پیدایش ۳۲:۲۹ ظاهر می‌شود، جایی که یک فرشته، پس از کشتی گرفتن با یعقوب، نام او را به اسرائیل تغییر می‌دهد. طبق ریشه‌شناسی عامیانه ارائه‌شده در متن، واژه اسرائیل از دو بخش ساخته شده: "یِسرا" به‌معنای «غلبه کردن بر» یا «مبارزه کردن با»‌ و "اِل" که اشاره دارد به خدایی کنعانی‌–بین‌النهرینی به نام «اِل»، که در برخی منابع با یهوه هم‌معنا در نظر گرفته شده است. با این حال، پژوهشگران مدرن ال را فاعل جمله می‌دانند و
حال، پژوهشگران مدرن ال را فاعل جمله می‌دانند و معنی نام اسرائیل را «"خدا حکومت می‌کند"»‌ یا «"خدا می‌جنگد"» تفسیر می‌کنند. ریشه این معنا از فعل عبری "سَرَر" (שָׂרַר) به‌معنای «فرمانروایی کردن» گرفته شده، که هم‌ریشه با واژه "سَر" (שַׂר) به‌معنای «فرمانروا» در عبری و واژه šarru در زبان اکدی به‌معنای «پادشاه» است. این واژه همچنین با ریشه عبری دیگر یعنی "سَراه" (שׂרה) به‌معنای «جنگیدن، تلاش کردن، درگیر شدن» هم‌ریشه است. دکتر چمح یوره توضیح می‌دهد که واژه اسرائیل ترکیبی است از ریشه «مبارزه کردن» و «ال»، و در
ترکیبی است از ریشه «مبارزه کردن» و «ال»، و در روایت‌های کتاب مقدس، حتی پس از تغییر نام یعقوب به اسرائیل، گاهی همچنان از نام یعقوب استفاده می‌شود. دلیلش این است که نویسندگان مختلف کتاب مقدس دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به شخصیت اخلاقی یعقوب داشته‌اند. در تنخ. در تورات نسل بنی اسرائیل به یعقوب نوه ابراهیم می‌رسد که شبی با خدا کشتی می‌گیرد و بر خدا پیروز می‌شود. یعقوب دوازده پسر داشت که نام این پسران رئوبن، شمعون، لاوی، یهودا، دان، نفتالی، جاد، اشیر، یساکار، زبولون، یوسف و بنیامین بود. فرزندان این پسران دوازده
یوسف و بنیامین بود. فرزندان این پسران دوازده قبیله بنی اسرائیل را تشکیل دادند. مادران فرزندان یعقوب عبارتند از: مطابق روایت تنخ، یعقوب و پسران او به دلیل دعوت برادرشان یوسف که در آن زمان حاکم بوده به سرزمین مصر مهاجرت می‌کنند. وقتی آن‌ها به مصر می‌روند تعدادشان ۷۰ نفر است که در چهار نسل به ۶۰۰٫۰۰۰ نفر افزایش میابند. فرعون از قدرت گرفتن فرزندان یعقوب ترسیده و دستور می‌دهد که تمامی فرزندان پسر آن‌ها را بکشند. خدای اسرائیل نام خود را به موسی نشان می‌دهد که از نسل لاوی است. در این زمان یهوه آن‌ها را از اسارت
نسل لاوی است. در این زمان یهوه آن‌ها را از اسارت نجات داده و قوانین خود را به آن‌ها می‌دهد تا آن‌ها ملت او باشند؛ ولیکن اسرائیلیها دارای ایمان کافی نیستند و حاضر نمی‌شوند به سرزمین موعود حمله کنند. بعد از مرگ موسی و نسل او، نسل بعدی به رهبری یوشع وارد کنعان می‌شوند و اختیار آن سرزمین را به دست می‌گیرند؛ ولیکن باز اسرائیلیها ایمان کافی ندارند و دچار مشکلات می‌شوند. بنی اسرائیل از یهوه درخواست یک شاه می‌کنند و خدا به آن‌ها شائول را می‌دهد. داوود بعد از شائول قدرت را به دست می‌گیرد. فرزند داوود به نام سلیمان،
را به دست می‌گیرد. فرزند داوود به نام سلیمان، معبدی برای پرستش یهوه می‌سازد. سلیمان اجازه می‌دهد زنان خارجی او به پرستش خدایانشان بپردازند و خود به پرستش خدایانشان رو می‌آورد. پس از درگذشت وی پادشاهی او به دو بخش تقسیم می‌شود. پادشاهی شمال اسرائیل گناه می‌کنند و اجازه بت‌پرستی می‌دهند و در توحید شکست می‌خورند. از این رو خدا اجازه می‌دهد که قوم‌های دیگری بر آن‌ها غلبه کرده و جایگزین آنان شوند. در جودا (پادشاهی جنوب)، بعضی به توحید روی می‌آورند ولیکن بعضی دیگر بت‌پرست شده و حتی در معبد سلیمان بت‌پرستی
دیگر بت‌پرست شده و حتی در معبد سلیمان بت‌پرستی می‌کنند. از این رو خدا اجازه می‌دهد که جودا شکست خورده و در بابل به اسارت گرفته شود و معبد سلیمان نابود گردد. ولیکن کوروش بزرگ، آنان را از بند رهایی می‌بخشد. اسرائیلیان اجازه پیدا می‌کنند که به یهودا بازگردند و معبد را دوباره بسازند. بعد از فتح بابل توسط کوروش، یهودا تبدیل به یک استان امپراتوری هخامنشیان شد. در قرآن. در قرآن بارها به بنی اسرائیل اشاره شده‌است. همچنین در چند جا از یعقوب با نام اسرائیل نام برده شده‌است با اینکه داستان تغییر نام یعقوب به اسرائیل
با اینکه داستان تغییر نام یعقوب به اسرائیل در قرآن نیامده است. در قرآن آمده‌است که خداوند به بنی اسرائیل وعده داده‌است که دو بار در زمین فساد خواهند کرد. در بار نخست که خراب شدن معبد اول است آن‌ها از آنجا رانده می‌شوند و به اسارت در می‌آیند. در بار دوم مانند بار نخست معبد آن‌ها خراب شده و از آنجا بیرون رانده می‌شوند. در قرآن برخلاف نظر عهد عتیق، نوشته شده سلیمان کافر نشده و گناه نکرد. نام قبیله‌های بنی اسرائیل در قرآن ذکر نشده‌است. در دنیای امروزی. یهودیان اِشکِنازی. اِشکِناز واژه‌ای عبری برای سرزمین آلمان
اِشکِناز واژه‌ای عبری برای سرزمین آلمان است. از این رو به یهودیانی که در قرون وسطی در آنجا زندگی می‌کردند «اِشکِنازی» می‌گویند. این گروه از یهودیان احتمال زیاد در زمان امپراتوری روم به آنجا کوچ داده شده‌اند. این کوچ احتمالاً در حدود سال ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ بعد از میلاد بوده‌است. یهودیان سفاردی. یهودیان سفاردی یهودیان اسپانیا و پرتغال هستند. این یهودیان به مدت هزار سال در آن منطقه زندگی می‌کردند تا اینکه در سال ۱۴۹۲ فرناندوی دوم، حامی کلیسای کاتولیک، یهودیان را از آنجا راند. این یهودیان به شمال آفریقا، هلند،
از آنجا راند. این یهودیان به شمال آفریقا، هلند، انگلیس، فرانسه، لهستان، امپراتوری عثمانی و آمریکای جنوبی مهاجرت کردند. حضور این یهودیان در امپراتوری عثمانی بسیار گسترده بود. یهودیان میزراهی. یهودیان میزراهی یهودیان خاورمیانه، آسیای مرکزی و قفقاز هستند. معمولاً این یهودیان در کشورهای دارای جمعیت اکثریت مسلمان زندگی می‌کردند. یهودیان ایرانی، عراقی، سوری، افغانستانی، بخارایی، کردی، گرجی و غیره جزو این گروه هستند. تست ژنتیکی. آزمایشهای ژنتیکی ثابت کرده‌است که بسیاری از یهودیان دارای جد مشترکی در منطقه
که بسیاری از یهودیان دارای جد مشترکی در منطقه خاورمیانه هستند. یهودیان به ندرت با غیر یهود ازدواج می‌کردند و از این رو ازدواج آن‌ها بیشتر در بین یهودیان دیگر بود. آزمایش ژنتیکی نشان داده‌است که مقدار این ازدواج با غریبه‌ها در بعضی نسلها کمتر از ۰٫۵ درصد بوده‌است. یهودیان امروزه خود را بازمانده دوازده قبیله اسرائیل می‌دانند. بر اساس کتاب مقدس یهود مخلوطی از قبیله یهودا، قبیله بنیامین، قبیله شمعون و لاوی است.
تاریخ هنر در فرانسه، به ویژه هنرهای تجسمی و دیداری، همواره از غنا و تنوع بسیار چشمگیری برخوردار بوده‌است. از کلیسای جامع شارتر در سبک گوتیک گرفته تا تابلوهای نقاشی «مناظر شبانه» ژرژ دولا تور و نیلوفرهای آبی اثر مونه تا به فواره عجیب دوشان در عصر حاضر، همگی تأثیر برجسته‌ای بر حوزهٔ هنری جهان داشته‌اند. از جمله در زبان فارسی نیز واژه‌های هنری زیادی ریشه در سنت هنر فرانسه دارد برای نمونه واژه‌هایی مانند تابلو، موزه، گراوور، گوبلن، دکوراسیون، گالری، کارتون، گرافیک، ویولون، کوبیسم و غیره. بخاطر گستردگی موضوع،
ویولون، کوبیسم و غیره. بخاطر گستردگی موضوع، نوشتارهای مربوط به تاریخ هنر فرانسه به عنوان‌های جداگانه‌ای بخش شده‌اند که می‌توانید از راه الگوی روبرو به آنها دست یابید. فهرستی از موزه‌های هنری پاریس و حومه در بخش پائینی این صفحه آورده شده‌است. برای دسترسی به اطلاعات کلی دیگر درباره فرهنگ و هنر فرانسه می‌توانید به عناوین زیر رجوع نمائید:
فَلاوَرجان مرکز شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است که در فاصله ۸ کیلومتری از شهر اصفهان قرار دارد. فلاورجان یکی از شهرهای پرجمعیت استان اصفهان است و دارای باغ رستوران‌های فراوان و مجموعه ویلایی‌های متنوع است. نام قدیم فلاورجان، «پُل‌وَرگان» است که دلیل این نام‌گذاری، وجود پل تاریخی وَرگان در مرکز شهرستان است. موقعیت جغرافیایی. فلاورجان از سمت شرق متصل به شهر کلیشاد و سودرجان و از سمت شمال به شهر زازران و بلوار آتشگاه مسیر اصفهان-خمینی شهر-نجف آباد و از سمت غرب متصل به شهر قهدریجان و از سمت جنوب متصل به
غرب متصل به شهر قهدریجان و از سمت جنوب متصل به رودخانه زاینده رود و اتوبان ذوب آهن اصفهان می‌باشد. شهر فلاورجان در طول و عرض جغرافیایی ۳۲٫۵۵۵۰۹۲, ۵۱٫۵۱۰۵۲۵ و فاصله ۴۴۲ کیلومتری استان تهران واقع شده است. گردشگری. شهرستان فلاورجان به دلیل مجاورتی که با رودخانه زاینده رود دارد، از قدیم‌الایام گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند.
کورتیس جیمز جکسون سوم (؛ زاده ۶ ژوئیه ۱۹۷۵) که به نام فیفتی سنت () شناخته می‌شود، رپر و بازیگر آمریکایی است. او با انتشار آلبوم‌هایی چون زیارت نامه "پولدار شو یا در این راه بمیر" (۲۰۰۳) و "قتل‌عام" (۲۰۰۵) به شهرت رسید. آلبوم "پولدار شو یا در این راه بمیر" از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی هشت‌بار پلاتینیوم دریافت کرده و فروش جهانی آن بیش از ۱۵٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه بوده‌است. آلبوم "قتل‌عام" هم در ایالات متحده بیش از۵٫۰۰۰٫۰۰۰ و در تمام دنیا بیش از ۱۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه فروش داشته‌است. فیفتی سِنت در
از ۱۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه فروش داشته‌است. فیفتی سِنت در جامائیکا، کوئینز متولد شد و از سن ۱۲ سالگی به خرید و فروش مواد مخدر روی آورد که مصادف با "بحران فرا گیر شدن کرک در ایالات متحده" در دههٔ ۸۰ میلادی بود. او پس از روی آوردن به موسیقی رپ، مواد مخدر را رها کرد با این‌حال در حادثه‌ای در سال ۲۰۰۰ مورد اصابت ۹ گلوله قرار گرفت. او پس از انتشار آلبوم "اگه گفتی کی اومده" (این آلبوم هیچگاه به صورت استودیویی منتشر نشد و به عنوان یک Mixtape شناخته می‌شود) مورد توجه امینم قرار گرفت و با اینترسکوپ رکوردز (کمپانی که پیش‌تر
قرار گرفت و با اینترسکوپ رکوردز (کمپانی که پیش‌تر آثار امینم و دکتر دره را منتشر کرده‌بود) قرارداد امضا کرد. اولین آلبوم استودیویی فیفتی سنت که با تهیه‌کنندگی امینم و دکتر دره ضبط شد او را به یکی از پُرفروش‌ترین رپرها تبدیل کرد. در سال ۲۰۰۳ فیفتی سنت کمپانی موسیقی جی-یونیت را راه‌اندازی کرد که با رپرهایی هم‌چون یانگ باک، لوید بنکس و تونی یایو قرارداد امضا کرد. فیفتی سنت از کودکی با بَنکس و یایو دوست بود. جکسون تاکنون با رپرهایی چون جا رول، فت جو، جدکیس، کم'رون، ریک راس و نیز دو عضو سابق جی-یونیت یعنی یانگ
ریک راس و نیز دو عضو سابق جی-یونیت یعنی یانگ باک و گیم به دشمنی پرداخته‌است. این اختلافات درونی موجب گشته جی-یونیت چند عضو مهم خود را از دست دهد و در حال حاضر تنها وفاداران به این گروه همان سه دوست صمیمی یعنی فیفتی سنت و لوید بنکس و تونی یایو هستند. اگر چه مدتی پیش چند مورد درگیری لفظی بین فیفتی سنت و لوید بنکس در خرده نویسی‌های توییتر رخ داد که فیفتی سنت پای تونی یایو را هم به میان کشید. این خود می‌تواند شروعی بر پایان این گروه پر فراز و نشیب باشد. او همچنین در فیلم‌هایی چون (۲۰۰۵) "Get Rich or Die Tryin"
در فیلم‌هایی چون (۲۰۰۵) "Get Rich or Die Tryin" که تا حدی الهام گرفته از زندگی خود اوست و Home of the Brave (خانه شجاعان) (۲۰۰۶) که در آن فیفتی سنت نقش سرباز آمریکایی است به تازگی از جنگ عراق بازگشته است و از عذاب وجدان ناشی از کشتن یک زن عراقی رنج می‌برد و نیز قتل عادلانه (۲۰۰۸) (در این فیلم فیفتی سنت با اسم رمز Spider در کنار آل پاچینو و رابرت دنیرو درخشید) حرفه بازیگری را پیگیری کرد. او همچنین در فیلمآتش در ازاء آتش و فیلم Den of Thieves لانهٔ دزدان ساختهٔ ۲۰۱۸ نیز ایفای نقش اصلی فیلم و بازی کرده‌است.