payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افسانه‌ای جنگ با صلیبیون درآورد. حکومت‌های کُرد. سلسله‌های بزرگ و قدرتمندی همچون آتریان (سلسله از تبار مادها، کردها به همراه برخی قوم‌های دیگر مانند آذری‌ها از تبار ماد هستند)، هزبانیان، آل حسنویه، بنی عیاران، فضلویه، مروانیان، شدادیان، روادیان، ایوبیان، بابان، حکومت اردلان و… از نژاد قبایل ایرانی کُرد بودند. کردستان پس از حمله ترکمن‌های سلجوقی. هم‌زمان با روی کار آمدن ترکمنهای سلجوقی (۵۱۱ ق) و پادشاهی سلطان سنجر برای اولین بار ایالتی به نام کردستان تأسیس گردید. حمدالله مستوفی در کتاب نزهةالقلوب در سال ۷۴۰
حمدالله مستوفی در کتاب نزهةالقلوب در سال ۷۴۰ هجری اسم کردستان و شانزده ایلات آن را آورده‌است: "کردستان و آن شانزده ولایت است و حدودش به ولایات عرب و خوزستان و عراق عجم و آذربایجان و دیاربکر پیوسته‌است. آلانی، الیشتر، بهار، خفتیان، دربند، تاج خاتون، دربند رنگی، دزبیل، دینور، سلطان آباد، چمچمال، شهر زور، کرمانشاه (قرمیسین) هرسین، وسطام." اتابکان ترکمن. اتابکان ترکمن نیز مدت مدیدی قلمرو کردها را زیر قدرت خود داشتند؛ که تعدای از آن‌ها بر این مناطق حکومت کردند از قبیل: ۱) نوادگان سبکتکین (۱۱۴۴–۱۲۳۲ م) در اطراف
قبیل: ۱) نوادگان سبکتکین (۱۱۴۴–۱۲۳۲ م) در اطراف اربیل که اولین آن‌ها زین الدین علی پسر کوچک سبکتکین است. ۲) آل ارتق (۱۱۰۱–۱۳۱۲ م) که اولین حکمران آن‌ها "اَرتُق" است؛ که بر دیار بکر و مدتی بر حلب و ماردین حکومت می‌کردند. شاهان ارمنی. ۳) شاهان ارمنی (۱۱۰۰–۱۲۰۷ م) که موسی لهنا لقمان قبطی است. در این دوره اینان به دلیل مراوده با اعراب، عرب شده بودند ولی کردها تلاشی برای از بین بردن آن‌ها انجام ندادند یا این وجود کردها زبان خویش را حفظ کردند. کردستان پس از حمله مغول. بعد از حمله مغول به ایران، به دنبال جنگ و
مغول. بعد از حمله مغول به ایران، به دنبال جنگ و زدوخورد جلال الدین خوارزمشاه با آن‌ها و فرار او به مناطق شرقی و سپس ورود به ایران و آمدن به مناطق کردنشین، مغول‌ها سراسر ایران برای از بین بردن جلال الدین درهم نوردیدند. جلال الدین مدتی در غرب ایران حکومت کرد که با روسای محلی و اتابکان درگیر شد. در سال ۱۲۱۳ میلادی سلطان جلال الدین خوارزمشاه کشته شد. هلاکوخان مغول نیز بعد فتح نواحی مرکزی ایران و قلاع اسماعیلیه از طریق همدان و کرمانشاه به بغداد رفت و آخرین خلیفه عباسی را اسیر و به طرز فجیعی مقتول کرد. در این
عباسی را اسیر و به طرز فجیعی مقتول کرد. در این زمان دیگر مناطق کردنشین از خطر مغول در امان نبودند. در سال ۱۲۵۹ میلادی دو لشکر از سه لشکر مغول تمام نواحی کردنشین را در هم درنوردیده و به طرف دریاچه وان رهسپار شدند. در این درگیری‌ها غیر از میافارقین که یکی از ایوبیان به نام کامل محمد مقاوتی به خرج داد بقیه مناطق بدون خونریزی شدید به دست مغول‌ها افتاد. ایلخانان مغول. در سال ۱۲۹۷م. کردها اربیل را محاصره نمودند و به لشکر مغول حمله کردند. بعد از مسلمان شدن ایلخان مغول به نام محمد خدابنده کردها به دلیل مسلمان بودن
به نام محمد خدابنده کردها به دلیل مسلمان بودن با او همکاری بیشتری نمودند. با ضعیف شدن ایلخانان مغول، امیران مغولی چوپانیان: امیر چوپان و حسن بزرگ چوپانیان قدرت را تا مدتی در دست داشتند که عاقبت ایلخانان در سال ۱۳۴۹ میلادی منقرض شدند. آمدن و رفتن فرمانروایان ادامه داشت تا اینکه قدرت به امیران مغولی جلایریان رسید که بعدها مناطق کردنشین به بایزید رسید. بعد از جلایریان، ترکمنهای قراقویونلو حکومتی در کردستان تشکیل دادند که بعدها توسط ترکمنهای آق‌قویونلو از این مناطق به عقب رانده شدند. با ظهور تیمور گورکانی
مناطق به عقب رانده شدند. با ظهور تیمور گورکانی مناطق دیاربکر و ماردین به تصرف تیمور لنگ افتاد. در حملات تیمور به دلیل اینکه کردها چادرنشین بودند و به کوهستان‌ها پناه برده بودند کمتر آسیب دیدند؛ بنابراین تا دوره صفویان سرزمینی که امروزه به کردستان مشهور است یک قسمت آن را جزیره و قسمت دیگر را اردلان می‌نامند که گاه تحت حکومت امیران مغولی جلایریان گاه تحت حکومت ترکمنهای آق‌قویونلو و گاه تحت حکومت ترکمنهای قراقویونلو بوده‌است که اینان خود به دست صفویان از بین رفتند. حکومت صفویان. در دوران حکومت صفویان، شاه
رفتند. حکومت صفویان. در دوران حکومت صفویان، شاه اسماعیل صفوی به رسمی‌کردن مذهب شیعه‌گری اقدام ورزید. این رویداد سبب شد کردها که اکثراً سنی مذهب بودند به صفویه بی‌اعتماد و به عثمانی مطمئن و متکی شدند. در آگوست سال ۱۵۱۴ میلادی که سلیم یکم پادشاه امپراتوری عثمانی بود، جنگ چالدران بین امپراتوری ایران و امپراتوری عثمانی درگرفت. سلطان سلیم یکم در این جنگ توانست که نیروهای شاه اسماعیل صفوی را شکست دهد. در جریان این جنگ بخش بزرگی از ایران جدا شد و به دست حکومت عثمانی افتاد. این بخش‌ها عبارت بودند از کردستان ترکیه
افتاد. این بخش‌ها عبارت بودند از کردستان ترکیه امروزی، کردستان عراق امروزی و کردستان سوریه امروزی. علاوه بر این سرزمین‌ها، بخش‌هایی نیز از عراق امروزی و همچنین دیاربکر از کنترل ایران خارج و ضمیمه سرزمین‌های امپراتوری عثمانی شد. در نتیجه کردها وارد عرصه نوینی شدند. پس از شکست شاه اسماعیل صفوی ۲۵ حکمران کرد به دولت عثمانی گرویدند. از این زمان مسئله مرزها جزء عوامل اختلاف ایران و عثمانی شد. دراین دوران حکومت اردلان در کردستان ایران حکومت می‌کرد. علاوه بر این کهن‌ترین کتاب در رابطه با تاریخ مردم کرد نیز به نام
کتاب در رابطه با تاریخ مردم کرد نیز به نام شرفنامه در همین دوران و در سال ۱۵۹۷ توسط شرف‌خان بدلیسی نوشته‌شد. مقارن با حکومت‌های صفویه و عثمانی، ایل کلهر به فرماندهی ذوالفقارخان کلهر پس از تسخیر بغداد و تسلط بر بخشی از کردستان، لرستان و سپس تمامی عراق عرب حکومتی ایجاد نمودند که به مدت ۱۵ سال ادامه داشت و در این مدت در نواحی مذکور به نام حاکم کلهر «ذوالفقارخان کلهر» خطبه خوانده و سکه زده شد. کردستان در جنگ جهانی اول. جنگ اول جهانی شاید بیشتر از هر جای دیگر کردستان را پایمال کرد و مردمش را دچار فقر و گرسنگی و
را پایمال کرد و مردمش را دچار فقر و گرسنگی و بیماری گردانید. درگیری‌های مکرر و خانمان‌سوز در نواحی مختلف این سامان، ضمن اینکه موجب از بین رفتن کشتزارها و علوفه و دام‌های این مناطق شد، دست به دست شدن این سرزمین‌ها بین لشکرهای بیگانه و تاراج هربارهٔ هر یک از این نیروها، کردها را از هستی ساقط کرد. توش و توانی برای کردها باقی نمانده بود. در همین حال تبلیغات گسترده و امکانات از هر لحاظ فراوان انگلیسی‌ها بود. انگلیسی‌ها در هر جا قدم می‌گذاشتند، پیش از هر چیز به توزیع مواد غذایی و مداوای مردم می‌پرداختند و در عین
مواد غذایی و مداوای مردم می‌پرداختند و در عین حال به هر یک از ملیت‌های زیر پرچم عثمانی، وعدهٔ حکومت مستقل می‌دادند و خود را در نظر قشرهای مختلف مردم، یک فرشتهٔ نجات‌بخش تصویر می‌کردند. پیش از سال ۱۹۱۴ میلادی، دولت عثمانی امتیاز استخراج نفت موصل را به دولت‌های آلمان و انگلیس واگذار کرده بود. با شروع جنگ، استخراج نفت متوقف شد و پیشرفت متفقین در جنگ، موجب انعقاد قرارداد سایکس _ پیکو (بین مارک سایکس انگلیسی و ژرژ پیکوی فرانسوی) در سال ۱۹۱۶ میلادی شد. در این قرار داد (که در حقیقت یک توافق‌نامه بر سر تقسیم
قرار داد (که در حقیقت یک توافق‌نامه بر سر تقسیم سرزمین‌های عثمانی بود) شرق ترکیه سهم روسیه تزاری می‌شد، قسمت اعظم عراق به انگلیس می‌رسید و شمال غرب عراق و کشور سوریهٔ کنونی، زیر پرچم فرانسه می‌رفت. دلیل چشم پوشی انگلیسی‌ها از نفت موصل و واگذاری آن به فرانسه در قرارداد مذکور، این بود که نمی‌خواستند با روسیه تزاری مرز مشترک داشته باشند. در اکتبر سال ۱۹۱۷ میلادی، اوضاع روسیه تزاری دگرگون شد و حاکمان جدید روسیه، یعنی بلشویک‌ها از حجم درگیری‌های روسیه در سرزمین‌های خاورمیانه کاستند. انگلیس آن پیمان را بی‌اعتبار
خاورمیانه کاستند. انگلیس آن پیمان را بی‌اعتبار خواند و پس از بازی‌های سیاسی بسیار، در سال ۱۹۱۸، لوید جورج انگلیسی و ژرژ کلمانسو فرانسوی از سوی دولت‌های‌شان به توافق رسیدند که ولایت موصل و توابع آن را انگلیسی‌ها اداره کنند و در مقابل، سهمی از نفت عایدی آنجا را به فرانسه بدهند. فروپاشی امپراتوری عثمانی. قبل از آغاز جنگ جهانی اول، عثمانی به یکی از ناامن‌ترین و بی‌ثبات‌ترین همسایگان ایران تبدیل شده بود. به همین دلیل کشمکش‌های مرزی میان دو کشور تا سقوط امپراتوری عثمانی ادامه یافت. عثمانی‌ها در مواقع گوناگون از
عثمانی ادامه یافت. عثمانی‌ها در مواقع گوناگون از جمله همزمان با جنبش مشروطه‌خواهی ایران با سوء استفاده از گرفتاری‌های داخلی ایران، می‌کوشیدند تا قسمت‌های مهمی از آذربایجان ایران را تحت سیاست وحدت تمامی ترک زبانان آسیا، به قلمرو امپراتوری عثمانی ضمیمه کنند. هشت سال قبل از آغاز جنگ جهانی اول، کردستان ایران و چند استان دیگر واقع در غرب ایران، توسط ارتش عثمانی اشغال شد و تحت تسلط امپراتوری عثمانی قرار گرفت. در سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول آغاز شد. سال ۱۹۱۴ مقارن بود با دوران حکومت احمد شاه قاجار در ایران و دولت
بود با دوران حکومت احمد شاه قاجار در ایران و دولت مشروطهٔ ایران، ضعیف‌ترین دوران خود را می‌گذراند. جنگ جهانی اول در زمانی آغاز شد که ایران از جوانب گوناگون اوضاعی آشفته، نابسامان، بغرنج و متزلزل داشت. بحران فزایندهٔ اقتصادی، وضعیت ناپایدار سیاسی و مداخلات قدرت‌های خارجی، ایران را تا آستانهٔ یک دولت ورشکسته پیش برده بود. به‌رغم اعلام بی‌طرفی دولت ایران، نیروهای بیگانه از غرب، شمال و جنوب وارد خاک ایران شدند. ارتش روسیه تزاری به فرماندهی ژنرال باراتف از شمال تا نزدیکی اصفهان پیشروی کرد. نیروهای انگلیسی نیز
تا نزدیکی اصفهان پیشروی کرد. نیروهای انگلیسی نیز از جنوب وارد خاک ایران شدند. در نیمهٔ اول سال ۱۹۱۶ عملاً سرزمین ایران تحت اشغال قوای سه کشور بیگانه قرار گرفت. ارتش روسیه تزاری گیلان و بخش‌هایی از آذربایجان و مناطق وسیعی از استان مرکزی کنونی و قم و کاشان و نطنز و بخشی از استان اصفهان را اشغال کردند. عثمانی‌ها نیز با پشتیبانی دولت آلمان از مرزهای غرب ایران وارد خاک ایران شدند و تا مرکز همدان پیش آمدند و از آنجا راهی قفقاز و مرزهای روسیه شدند. آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، همدان و بروجرد تحت سلطهٔ
غربی، کردستان، کرمانشاه، همدان و بروجرد تحت سلطهٔ امپراتوری عثمانی قرار گرفته بود. بخش مهمی از جنوب ایران نیز به اشغال انگلیسی‌ها درآمد. حکومت مرکزی ایران که فقط تهران را در اختیار داشت عملاً ناچار به تبعیت از سیاست روس و انگلیس، یعنی متفقین آن روز شد. در ادامه جنگ جهانی اول، ارتش روسیه تزاری توانست بخش‌هایی از کردستان ایران را از دست نیروهای عثمانی بگیرد. دولت عثمانی اعلام کرد که این جنگ (جنگ عثمانی و روسیه تزاری)، جنگ اسلام و کفر است. شیوخ کرد نیز با صدور فتوا آن را تأیید کردند و کردها برای جهاد به نفع
فتوا آن را تأیید کردند و کردها برای جهاد به نفع امپراتوری عثمانی اعلام آمادگی کردند. جنگ، قحطی و گسترش بیماری‌هایی همچون وبا، بسیاری از مردم ایران و کردستان را به کام مرگ کشید. هنگامی که بزرگان کرد فهمیدند که جنگ عثمانی و روسیه تزاری به خاطر اسلام و کفر نیست با فرماندهان ارتش روسیه تزاری مخفیانه به مذاکره نشستند و اعلام بی‌طرفی کردند. دولت عثمانی از کارهای بزرگان کرد آگاه شد و دست به کشتار کردها در کردستان زد. واکنش متقابل روسیه تزاری چنان عثمانی‌ها را به عقب راند که آذربایجان شرقی در بهمن ۱۲۹۳ ش. به اشغال
راند که آذربایجان شرقی در بهمن ۱۲۹۳ ش. به اشغال ارتش روسیه تزاری درآمد. در سال ۱۹۱۸ میلادی جنگ جهانی اول با شکست امپراتوری عثمانی پایان یافت. امپراتوری عثمانی از هم فروپاشید و دولت انگلیس خود را در سرزمینی که امروزه به نام کشور عراق می‌شناسیم، یکه‌تاز دید و به روش‌هایی روی آورد که به کمک آن‌ها اقتدار و نفوذش را در منطقه خاورمیانه، مستحکم‌تر کند. انگلیسی‌ها برای نیل به این هدف از کارگزارانی بسیار ورزیده و مطیع سود جستند. کارگزارانی که هر یک به عنوان تحت پوششی، سال‌ها در آن مناطق زیسته بودند و با جزئیات
پوششی، سال‌ها در آن مناطق زیسته بودند و با جزئیات ساختارهای اجتماعی، اعتقادی و اخلاقی مردم آن مناطق آشنا بودند. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۱۸ میلادی، انگلیس و فرانسه در پیمان سور با ایجاد یک دولت کرد اعلام موافقت کردند ولی سپس در کنفرانس لوزان از آن چشم پوشی کردند و موافقت خود را پس گرفتند. به همین دلیل، شیخ محمود برزنجی در مناطق کردستان عراق امروزین ضد انگلیس و ضد عراق به پا خاست و تا ماه آوریل سال ۱۹۳۱ مقاومت کرد. پس از جنگ جهانی اول تا جنگ جهانی دوم، بیش از هشت قیام مختلف و پراکنده در
جنگ جهانی دوم، بیش از هشت قیام مختلف و پراکنده در کردستان ایران، کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه رخ داد. قیام شیخ محمود برزنجی در سلیمانیه (۱۹۳۲–۱۹۱۹)، اسماعیل‌آقا سمکو (۱۹۳۰–۱۹۲۰)، قیام شیخ سعید پیران (۱۹۲۵)، قیام ژنرال احسان نوری پاشا رهبر جمهوری آرارات (۱۹۳۰–۱۹۲۷)، قیام شیخ احمد بارزانی (۱۹۳۴–۱۹۳۱)، قیام جعفر سلطان در منطقه اورامان پاوه (۱۹۳۲–۱۹۳۱)، قیام دیار بکر (۱۹۳۴) و قیام درسیم (۱۹۳۷).
تاکس شگون و نماد تجاری رسمی هسته لینوکس است. تاکس توسط لری یوئینگ در سال ۱۹۹۶ طراحی شد که به شکل یک پنگوئن خوشحال و راضی است. ایده پنگوئن بودن برند لینوکس از لینوس توروالدز، خالق لینوکس گرفته شد؛ لینوس «پنگوئن‌ها را دوست دارد»؛ به گفته او هنگامی که برای تعطیلات به استرالیا می‌رود، در بازدید از یک باغ وحش—هنگام بازی با یک پنگوئن، حیوان دست وی را گاز می‌گیرد و همین باعث می‌شود تا از پنگوئن به عنوان نشان لینوکس استفاده کند. او حتی پس از آن اتفاق به شوخی می‌گوید که با گاز گرفتن آن پنگوئن اکنون به بیماری گرفتار
که با گاز گرفتن آن پنگوئن اکنون به بیماری گرفتار شده که شب‌ها با فکر کردن به پنگوئن‌ها و احساس عشق زیاد نسبت به آنها نمی‌تواند بخوابد! اولین کسی که پنگوئن را «تاکس» نامید، جیمز هیوز بود که گفت مخفف کلمه «Torvalds UniX» است. با این حال، تاکس مخفف tuxedo نیز هست، پوشیدن لباسی که از نظر ظاهری شباهتی با پنگوئن ایجاد می‌کند.
کاخْک شهری از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد خراسان رضوی است. این شهر در سال ۱۳۹۵ ،۴٬۶۲۵ جمعیت داشته‌است. این شهر زیارتگاه امامزاده سلطان محمد عابد در دامنه تپه مشرف به این شهر همچنین مزار علمدار در پانصد متری امامزاده قرار دارد. این شهر دارای یک آبشار زیبا است و به آن جلوه‌ای بسیار زیبا می‌دهد و شهری ییلاقی و خوش آب و هوا است و کشاورزی و دامپروری نیز در این شهر رونق دارد. محصولات آن شامل زعفران، گردو، بادام، زردآلو و سایر محصولات باغی است. این شهر باغها و دشت‌های سرسبز زیادی دارد. از چهره‌های سرشناس کاخک
دشت‌های سرسبز زیادی دارد. از چهره‌های سرشناس کاخک می‌توان رضا عطاران بازیگر و کارگردان مشهور سینما، قاسم دانشور جراح و متخصص قفسه سینه و عضو انجمن جراحان اروپا و حمید احمدیان استاد سرشناس دانشگاه علم و صنعت ایران و از چهره‌های ورزشی نازنین فاطمه عیدیان صاحب مدال طلای آسیا در تاریخ دو و میدانی ایران را نام برد. کاخک پایتخت اشکانیان سال ۱۳۸۶ کتابی تحت عنوان کاخک پایتخت اشکانیان، به قلم سید محمد حسینی، از انتشارات نی نگار به چاپ رسید، که در آن به نشانه های مورخ نگاری در دوره اشکانیان و می پردازد، از گذشته شهر
نگاری در دوره اشکانیان و می پردازد، از گذشته شهر کاخک به دلیل خاصیت جغرافیایی منحصر به فرد کوهپایه ای، یکی از سکونتگاه های ییلاقی اشکانیان بوده است. وجه تسمیه. عده‌ای معتقدند که چون کاخک دارای درختان فراوان بوده‌است به آن «کاخَک» گفته‌اند و بر اثر کثرت استعمال تلفظ به شکل امروزی درآمده‌است که فتحه به سکون تبدیل شده‌است. لکن این اعتقاد نیز وجود دارد یکی از پادشاهان ایران باستان در منطقه ییلاقی که امروز کاخک نامیده می‌شود کاخ باشکوهی بنا کرده که آن را «کاخ کی» نامیده‌اند. در کاخک (کاخک در گذشته کاخ بوده که
نامیده‌اند. در کاخک (کاخک در گذشته کاخ بوده که با ورود اعراب حرف کاف جر به آن افزوده شده‌است. کاخ به معنای خانه‌های روی هم برافراشته و پلکانی می‌باشد و حرف کاف به معنای مثل و مانند است. کاخک یعنی خانه‌های برافراشته روی هم و بهم پیوسته مثل یک کاخ) دو آسیاب آبی وجود داشته که متعلق به دوره قاجاریه است و تا ۴۰ سال پیش نیز کاربری داشته‌اند. این دو آسیاب در بین ساکنان محلی کاخک به آسیاب بالا و پایین معروف بوده‌اند. در گذشته آسیاب‌های بسیاری در گناباد وجود داشته که به مرور تخریب شده‌اند. همچون سه آسیاب قصبه که
که به مرور تخریب شده‌اند. همچون سه آسیاب قصبه که آنها را آسیاب بالا، پایین و میانه می‌نامیده‌اند و همچنین آسیاب گزافشوی شوراب، آسیاب‌های سرآسیاب سنو و… جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴٬۶۲۵ نفر (در ۱٬۵۴۹ خانوار) بوده‌است. رگ های حیات #کاخک و روستاهای اطراف. از گذشته های دور به فرایند حفر #قنات چاه خوئی که از "چاه خونی"می آید گفته شده است چرا که کسانی که وارد این پروسه خطرناک و سخت می شدند جانشان پای خودشان بوده است و دستمزد آنهارا قبل از کار به آنها می دادند و آن را در
آنهارا قبل از کار به آنها می دادند و آن را در پیراهنشان بیرون چاه قرار می دادند که اگر بازنگشتند کمک حال خانواده باشد . بارها اتفاق افتاده است که به دلیل "بندِش" یا همان ریزش تونل قنات و تلاش برای باز کردن آن ، آب انباشته شده پشت آن ناگهان و با فشار زیاد ،کارگران را به داخل تونل کشیده و جسد قطعه قطعه شده مقنی ها از مظهر قنات خارج می شده است . جالب اینکه برای حفر مسیر مستقیم در زیر زمین پارچه سیاهی را در ابتدای تونل قنات قرار می دادند که سوراخی وسط آن قرار داشته است و چراغی پشت پارچه سیاه روشن می کردند و
داشته است و چراغی پشت پارچه سیاه روشن می کردند و نور روزنه هر جا می افتاده است حفر می کردند و جلو می رفتند ! به دلیل نبود هوا در قنوات دارای عمق زیاد ،هیچ چراغی به دلیل نبود اکسیژن روشن نمی مانده است ! ایرانیان "چراغ #کاربید" را اختراع کردند و سنگ کارپیت را داخل ظرفی فلزی سر بسته کروی شکل همراه با آب قرار می دادند و گاز خارج شده از آن بدون نیاز به اکسیژن محیط را روشن می کرد ! چاه های عمیق بالای 150 متر امکان بالا کشیدن دَلو خاک نبود به همین دلیل علاوه بر چرخ دهانه چاه ،در بدنه چاه فرورفتگی ایجاد و چرخی نصب
دهانه چاه ،در بدنه چاه فرورفتگی ایجاد و چرخی نصب می شد !وسه یا چهار چرخ آن را د رکمر چاه دست به دست می کردند تا به بالای چاه می رسید ! حفاران قنات دارای ریه بسیار قوی بوده و اکسیژن در برخی مادر چاه های عمیق از طریق لوله های گلی در بدنه به داخل پمپ می شده است ! و اینگونه #نیاکان ما زیبا ترین و ماندگارترین سیستم آبیاری جهان را که تطابق شگفت انگیزی با طبیعت یعنی مقدار ریزش های جوی داشته احداث کردند و به یادگار گذاشتند . 🖋محمد رضا #شمسی شهریور 1403 #بازی_های_سنتی_کاخک. بازی اَلَک دُو لَک! یکی از بازی هایی که
بازی اَلَک دُو لَک! یکی از بازی هایی که در بین پسران جوان و نوجوان #کاخک متداول بود و هیجان زیادی داشت الک دولک بود . برای این بازی دو چوب لازم بود یکی به طول 70 یا 80 سانتی متر (الک )و دیگری بین 15 تا 20 سانتی متر(دولک ) که ضخامت آن حدود سه یا چهار سانت بود . برای شروع در یک محوطه بزرگ و باز دو گروه زوج تشکیل و پس از انتخاب گروه اغاز کننده ، الک روی دو آجر یا یک چاله قرا می گرفت و با الک باید دولک به بالا پرتاب و با ضربه به دورترین محل ممکن پرتاب شود . تیم مقابل باید آن را در هوا می گرفتند اگر نه باید
تیم مقابل باید آن را در هوا می گرفتند اگر نه باید دولک را به سمت دایره الک پرتاب می کردن و باید داخل دایره قرار می گرفت .و اگر نه بازیکن دولک را باید با الک بلند و دوباره به دورترین محل پرتاب کند و... فاصله با دولک از محل پرتاب محاسبه می شد و هیجان بسیار بالایی ایجاد می کرد . این بازی تقویت مهارت در نشانه‌گیری و بالا رفتن دقت و تمرکز و هماهنگی بین چشم و دست، بالارفتن سرعت عمل، ایجاد نظم گروهی، تقویت نیروی همکاری بین اعضای گروه و تقویت اعتماد به نفس را ایجاد می کرد . محمد رضا #شمسی بازی یه قُل دُو قُل! یکی
می کرد . محمد رضا #شمسی بازی یه قُل دُو قُل! یکی از بازی های جالبی که دربین دختران جوان و نوجوان #کاخکی طرفدار داشت بازی یه قُل دُو قُل بودکه نیاز به امکاناتی هم نداشت و تنها پنج سنگ ریزه گرد فضای با نشاطی را ایجاد می کرد . به گونه ای که پنج سنگ از هم جدا باشند آن ها را روی زمین پخش می کردند .بازیکنی که بازی را شروع میکند یکی از سنگ ها را برداشته و به بالا می اندازد سپس در فاصله زمانی که سنگ پرتاب شده پایین می آید اقدام به برداشتن یکی از سنگ های روی زمین می کند و دوباره با همان دستش سنگی که بالا انداخته
می کند و دوباره با همان دستش سنگی که بالا انداخته شده است و در حال سقوط به پایین است را می گیرد و به همین منوال تمام سنگ ها را بر میدارد.و در مراحل بعدی تعداد سنگ های که باید برداشته شود بیشتر می شود... و مراحل بعدی ... این بازی چابکی و تیزهوشی و هماهنگی بین دست و چشم را تقویت می کرد . بماند که حین بازی هم این امکان وجود داشت که کلیه تحلیل ها و اخبار #کاخک به صورت دقیق واکاوی شود . گسل #کاخک شهر کاخک در امتداد گسیختگی دشت و کوه های مرتفع 2850 متری سیاه کوه قرار گرفته است .همانطور که درنقشه زمین شناسی منطقه
گرفته است .همانطور که درنقشه زمین شناسی منطقه مشاهده می کنید وامتداد گسل کاخک به رنگ آبی مشخص شده است .این گسل از کبوتر کوه به سمت کلات امتداد دارد و انحراف مسیر رودها و بُرش مخروط افکنه ها در امتداد ، "کلات "،"خانیک" ، "دیسفان " ،"تگ زو "، "مرقش" ،"کلاته ملا" ،"کلاته شمس "، "کلاته نو" کاملا مشخص است . متاسفانه گسترش فیزیکی شهر کاخک دقیقا بر امتداد گسل منطبق است !و تقریبا تمام روستاهای پایکوهی منطقه روی خط گسل هستند . فعالیت گسل دشت بیاض در جنوب شرق این منطقه می تواند باعث تحریک گسل کاخک شود . گسل کاخک
منطقه می تواند باعث تحریک گسل کاخک شود . گسل کاخک متاسفانه دوره بازگشت طولانی 56 ساله ای را از سال 1347 طی میکند !و این احتمال بروز زلزله بسیار شدید را بیشتر می کند . این حجم از خطر ، نظارت دقیقی بر ساخت و ساز ، آموزش عمومی و ایجاد پایگاه های مدیریت بحران به صورت علمی و استاندارد در شهر #کاخک و روستاهای مجاور را می طلبد . خُمره یا کندوله ! از مخازن قدیمی سیلو سازی غلات در #کاخک بوده است .این مخازن سفالی محلی برای نگهداری غلات و حبوبات بود و در ضمن امکان نفوذ موجودات موزی به آن وجود نداشت .این خمره ها دارای
موجودات موزی به آن وجود نداشت .این خمره ها دارای سوراخی از پایین بوده است که با باز کردن آن مقدار مورد نیاز از غلات برداشت می شده و سپس مجددا بسته می شده است. جالبه بسیاری از این خمره ها در داخل انباری ساخته می شده و امکان خارج کردن آن الان از انباری های قدیمی وجود ندارد بعضی از این خمره ها 1متر قطر و تا دو متر ارتفاع داشتند . خاطرم هست درب برخی از آنها اینقدر بزرگ بود که بچه ها رو برای تمیز کردن داخل آن می فرستادند ! گندم به دلیل اینکه قوت غالب مردم منطقه بوده انبار و حفظ و نگهداری بهداشتی آن دارای اهمیت
بوده انبار و حفظ و نگهداری بهداشتی آن دارای اهمیت بالایی بوده است شورای شهر کاخک. شورای شهر به منظور پیشبرد سریع برنامه‌ها از طریق همکاری مردم و نظارت بر امور شهر تشکیل شده‌است. شورای شهر کاخک متشکل از ۵ عضو است که برای یک دورهٔ چهار ساله از طریق انتخابات برگزیده می‌شوند. همچنین نظارت بر عملکرد شهرداری و انتخاب شهردار، تصویب بودجهٔ سالانهٔ شهرداری از دیگر وظایف شورای شهر است. از سال ۱۳۷۸ تاکنون (۱۴۰۰) شش دوره انتخابات شهر و روستا برگزار شده‌است:
پرویز صیّاد (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۱۸ در لاهیجان) بازیگر، نمایش‌نامه نویس، مترجم، فیلم‌ساز، نویسنده و شاعر ایرانی مقیم آمریکا است. او در دانشگاه تهران اقتصاد خواند و از هجده سالگی به فعالیت هنری رو آورد. از معروف ترین آثار او می‌توان به کارگردانی مجموعه فیلم‌های با حضور شخصیت صمد و نیز بازیگری در فیلم "حسن کچل" و سریال "دایی جان ناپلئون" اشاره کرد. او پدر بنفشه صیاد، رقصنده ایرانی است که در آمریکا فعالیت می‌کند. فعالیت هنری. فعّالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۶ با چاپ شعر و داستان کوتاه آغاز کرد و در سال ۱۳۳۷ به
چاپ شعر و داستان کوتاه آغاز کرد و در سال ۱۳۳۷ به نمایشنامه‌نویسی نیز مشغول شد. او فعّالیت در سینما را از سال ۱۳۳۸ با فیلم "می‌میرم برای پول" به عنوان نویسنده آغاز کرد. پرویز صیاد در ابتدای تاسیس تلویزیون ملی ایران مجموعه «امیر ارسلان» و بعد «سرکار استوار» را با همکاری پرویز کاردان آغاز کرد و بعد منصور پورمند نیز به جمع آنها اضافه شد. در همان زمان، یک سلسله فعالیت در زمینه تئاتر تلویزیونی داشتند، بعلاوه کوششان بر این بود که نمایش‌های عامیانه، تعزیه و روحوضی های مناسب را ضبط کنند. پس از مدتی مجموعه تازه‌ای
های مناسب را ضبط کنند. پس از مدتی مجموعه تازه‌ای با نام اختاپوس را شروع کردند که در حدود صد و پنجاه هفته نمایش داده شد و بعد هم چند برنامه پراکنده به نام «آدم به آدم» داشتند. او در نقش صمد بسیار معروف شد و فیلم‌های طنز انتقادی اجتماعی و بعضاً سیاسی در این نقش بازی کرد. همچنین برای چند فیلم شعر، تدوین، نوازندگی، مشاور فیلمنامه و طرّاحی چهره‌پردازی را انجام داد. چند کتاب نیز نوشت. صیاد در تئاتر نیز بسیار فعال بود و هم‌زمان با حضور در تلویزیون و سینما، در این عرصه نیز فعالیت می‌کرد. نمایش‌های صحنه‌ای و
این عرصه نیز فعالیت می‌کرد. نمایش‌های صحنه‌ای و تلویزیونی «گل کاکتوس»، «تله موش»، «پادشاه اندوهگین»، «دون ژوان در جهنم»، «برزخ»، «ماشین‌نویس‌ها و ببر»، «سوتفاهم» «هوو»، «مردی که مرده بود و خود نمی‌دانست»، «تراژدی خر»، «رستم و سهراب به روایت پنج نقّال»، «سرایدار»، «چشم به راه گودو»، «هرکول و طویلهٔ اوج یاس»، «امشب از خود می‌سازیم»، «نمایشنامه بد با کارگردانی خوب»، «امیر ارسلان»، «بازجویی»، «کرگردن»، «فالگوش»، «محاکمه سینما رکس» و «پرویز صیاد و صمدش» از جمله آثار او هستند. او موسس و صاحب سینما تئاتر کوچک
آثار او هستند. او موسس و صاحب سینما تئاتر کوچک تهران نیز بود که پس از خروج او از ایران مصادره شد. پس از انقلاب. پس از انقلاب ۱۳۵۷، صیاد به آمریکا مهاجرت کرد و در شهر لس آنجلس فعالیت خود را در تئاتر و تلویزیون ادامه داد. در سال ۱۳۶۱ نخستین فیلم خود پس از انقلاب ۵۷ را به نام "فرستاده" به همراه رضا آریا ساخت. پرویز صیاد دکترای خود را از دانشگاه شهری نیویورک (CUNY) دریافت کرد. وی هم‌اکنون ساکن لس‌آنجلس بوده و به فعالیت هنری خود ادامه می‌دهد و در عین حال به‌عنوان یک فعال سیاسی مخالف سرسخت جمهوری اسلامی نیز هست.
مینوشَهر در نزدیکی دو شهر آبادان و خرمشهر در جزیره مینو و در همسایگی مرز آبی عراق قرار گرفته‌است. مینوشهر یکی از معدود مناطق جهان است که آبیاری کشاورزی آن به وسیله جزر و مد (به پایین و بالا آمدن آب به ترتیب جزر و مد می‌گویند) صورت می‌گیرد آن هم به‌دلیل وجود دو رود مهم، یعنی اروند رود (حد فاصل ایران و عراق) و اروند صغیر معروف شط جزیره (مابین خرمشهر-آبادان و جزیره مینو) است. باید گفت رود دومی است که منطقه جغرافیایی ذکر شده را به جزیره تبدیل کرده‌است؛ بنابراین راه‌های ارتباطی به شهرهای همجوار، خرمشهر و آبادان
راه‌های ارتباطی به شهرهای همجوار، خرمشهر و آبادان به وسیله دو پل موجود صورت می‌گیرد. زندگی مردم مینوشهر در گذشته مبتنی بر دامداری و کشاورزی بوده‌است وجود نخل زبان زد بوده و درحال حاضر با تأسیس شرکت‌های صنعتی (پالایشگاه آبادان، پتروشیمی و…) برخی از شهروندان مینوشهر علاوه بر دامپروری و کشاورزی در این نوع شرکت‌ها فعالیت می‌کنند. با توجه به رودهای فراوان، روستاهای مینوشهر از نوع روستاهای نامنظم خطی یا طولی هستند که در امتداد یک رود یا جاده شکل گرفته‌اند. نام. مینوشهر تا سال ۱۳۷۵ با نام «چومه» شناخته می‌شد.
مینوشهر تا سال ۱۳۷۵ با نام «چومه» شناخته می‌شد. کمیسیون سیاسی - دفاعی هیئت دولت در جلسه مورخ ۱۳۷۵٫۱۲٫۵ تصویب نمود که روستای چومه به شهر تبدیل شده و به عنوان شهر مینوشهر شناخته شود. منابع. مختصات و ارتفاع
خُرَمشَهر شهری در استان خوزستان و مرکز شهرستان خرمشهر است. این شهر، یکی از بزرگترین و مهمترین شهرهای ایران می‌باشد و در محل تلاقی رودخانه‌های اروندرود، کارون و بهمنشیر و در ناحیه‌ای باتلاقی و پست قرار گرفته‌است. خرمشهر به جهت واقع‌شدن در کنار خلیج فارس و کشور عراق، از اهمیت راهبردی، اقتصادی، تجاری و سیاسی ویژه‌ای برخوردار است. جمعیت خرمشهر را مردمان ایرانی تشکیل می‌دهند. این شهر در انتهایی‌ترین نقطه استان خوزستان قرار گرفته و اسکله‌های آن در کرانه‌های رودخانهٔ کارون جای گرفته‌اند. مهمترین سوغاتی این شهر؛