payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که علاوه بر وجود جاذبه‌های کم‌نظیر طبیعی نظیر سیاه چاله، دشت لاله‌های واژگون و غارها و چشمه‌ها مکانی مناسب برای علاقه‌مندان به ورزش کوهنوردی است. همچنین دره‌هایی مانند کول خرسون و توبیرون نیز از دیگر مناطق دیدنی این شهرستان است. از دیگر مکان‌های گردشگری می‌توان به قلعه شاداب اشاره کرد. سد دز نیز در این شهرستان واقع گردیده که دریاچه پشت سد نیز از مناطق بکر و دیدنی این شهر محسوب می‌شود. از دیگر جاذبه‌های طبیعی شهرستان دزفول، پارک ملی دز است. این پارک، یکی از پارک‌های ملی ایران به حساب می‌آید که در شمال
از پارک‌های ملی ایران به حساب می‌آید که در شمال استان خوزستان و در محدوده شهر میانرود از توابع شهرستان دزفول واقع شده‌است. وجود حیات وحش غنی در کنار چشم‌اندازهای زیبا نظیر رودخانه، تالاب، این منطقه را به یکی از چشم‌اندازهای مهم استان خوزستان به ویژه از لحاظ پرنده نگری تبدیل کرده‌است. این جنگل‌ها یکی از زیستگاه‌های مهم گونه نادر گوزن زرد ایرانی است. نظامی. شهرستان دزفول در یکی از استراتژیک‌ترین مناطق ایران قرار دارد. وجود پایگاه چهارم شکاری دزفول، لشکر ۲۹۲ زرهی، توپخانه، قرارگاه و پادگان قدس، سایت موشکی هاگ
توپخانه، قرارگاه و پادگان قدس، سایت موشکی هاگ اهمیت این منطقه را نشان می‌دهد. از محله‌های اصیل و قدیمی محله و مسجد لبخندق محله لبخندق از قدیمی‌ترین محلات دزفول به‌شمار می‌آید. قدیمی‌ترین مسجد شهر دزفول مسجد لبخندق در سال ۴۰۷ هجری ساخته‌است. یکی از محله‌های اصیل و قدیمی بنام صحرابدر مغربی صحرابدر مغربی یکی از محله‌های کهن شهرستان دزفول هست که از محله قلعه به پایین شهر و از میدان ساعت به پایین شهر تا میدان یونسکو و محله‌های نزدیک آن را در بر می‌گیرد. محله پل قدیم که در جنب پل قدیم واقع شده‌است یکی از
پل قدیم که در جنب پل قدیم واقع شده‌است یکی از محله‌های صحرابدر مغربی می‌باشد که تا پیش از انقلاب شخصی بنام دیاغلام دیاحسین یکی از بزرگان و خوانین آن منطقه بوده‌است و در بین مردم احترام زیادی داشته اداره می‌شده‌است. بناها و مساجد کهن محله و منطقه پل قدیم در منطقه صحرابدر مغربی مساجد و بناهای تاریخی زیادی واقع شده که ازجمله آنها می‌توان مسجد امام حسین علیه السلام جنوبی، مسجد کج بافان که دو تن از سیصد و سیزده یار خاصه صاحب زمان عج معروف به انصارالمهدی هستند و بقعه متبرکه علی مالک که دو تن از فرزندان مولا علی
بقعه متبرکه علی مالک که دو تن از فرزندان مولا علی ع بنام‌های ابراهیم و عقیل که در نزدیکی پل قدیم هستند نام برد. جستارهای وابسته. روز مقاومت دزفول
سوسَنگِرد یکی از شهرهای استان خوزستان و مرکز شهرستان دشت آزادگان (دشت میشان) است. میدان نفتی سوسنگرد در محدوده این شهر قرار دارد. تاریخچه. شهر سوسنگرد در گذشته روستایی به‌نام خفاجیه بوده‌ و منطقه اطراف آن «دشت میشان» نام داشته است . در زمان جنگ، ارتش عراق ۳ بار برای تصرف سوسنگرد تلاش کرد که با مقاومت عرب‌های ایرانی ساکن آن و دیگر نیروهای مردمی روبه‌رو گردید، ولی در حمله سوم شهر در محاصره ارتش عراق قرار گرفت؛ ولی دیری نپایید که عراقی‌ها شکست خوردند و سوسنگرد آزاد شد. جغرافیا. سوسنگرد طبق تقسیمات کشوری مرکز
آزاد شد. جغرافیا. سوسنگرد طبق تقسیمات کشوری مرکز شهرستان دشت آزادگان است. سوسنگرد در شمال غربی اهواز و به فاصلهٔ ۵۵ کیلومتری این شهر قرار گرفته‌است. هویزه در جنوب غربی سوسنگرد و بستان در شمال غربی سوسنگرد قرار دارند و رودخانهٔ کرخه از آن می‌گذرد. جمعیت. جمعیت این شهر بر پایه آمار سال ۱۳۹۵ بالغ بر ۵۱٬۴۳۱ نفر بوده است. مردم. بیشتر مردم این شهر عرب هستند و به زبان عربی سخن می گویند اما زبان فارسی هم بینشان رایج است. از جمله طوایف عرب ساکن در شهر می‌توان از قبیله بزرگ خفاجة، ربیعه الحلاف (الاماره (امیری)،
قبیله بزرگ خفاجة، ربیعه الحلاف (الاماره (امیری)، سودانی (بیت الشیوخ و اهل الضیافه)، میاح، باوی، اهل الکوت) و سواری (طایفه‌ای بزرگ و شامل بیت اعواژه و بیت نصر) و بنی طرف (طایفه‌ای بزرگ و شامل) بیت سیاح، آلبویلال (جلالی)، الفرطوس (بیت اگروبا)، بیت محمد الصالح، بنی ساله، دحیمی، حمودی، بیت داغر، الحریزات، نیس (مدحج)، مرمض، «آلبوعبید»، الحیادر، سواری، سادات، زبیدات، ابوچلده، سواعد، الباویه، بیت حردان، بیت مهاوی. شرفاء و نگراوی (شبیبی) و عبیات و البوحرز و مزرعه و بنی اسد (اسدی و سداوی و بیت جویدر) و رشتی‌زاده را
بنی اسد (اسدی و سداوی و بیت جویدر) و رشتی‌زاده را می‌توان نام برد. جاذبه‌های گردشگری. تپه‌های رملی و جنگلی شمال سوسنگرد (عفلوگ) پارک ورودی شهر، مزارشهدای هویزه، مزارشهدای چذابه دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی. دانشگاه صنعتی شهدای هویزه یکی از دانشگاه‌های دولتی استان خوزستان است که در شهرستان دشت آزادگان (سوسنگرد) واقع شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۳۸۸ تأسیس شد و ساختمان موقت آن در مرکز شهر سوسنگرد است ولی ساختمان اصلی آن که در حال ساخت می‌باشد در ۱۰ کیلومتری سوسنگرد واقع شده‌است. این دانشگاه در حال حاضر در
سوسنگرد واقع شده‌است. این دانشگاه در حال حاضر در دو رشته مهندسی مکانیک و مهندسی برق-الکترونیک دانشجو جذب می‌کند. دانشگاه پیام نور مرکز سوسنگرد در سال ۱۳۷۱ با رشته‌های ادبیات فارسی - مدیریت دولتی و حسابداری شروع به کار کرد و اکنون در ۳۵ رشته کارشناسی به تعداد ۵۶۵۰ دانشجو در حال فعالیت می‌باشد. در جهت سیاست‌های کلان دانشگاه آزاد اسلامی، حوزه معاونت امور سما دردانشگاه آزاد اسلامی واحد سوسنگرد در سال ۱۳۸۳ فعالیت‌های خود را آغاز کرد. مجتمع آموزشی فنی و حرفه‌ای سما سوسنگرد با هدف حمایت از دانش آموختگان فنی و
سما سوسنگرد با هدف حمایت از دانش آموختگان فنی و حرفه‌ای و کارو دانش و امکان ادامه تحصیل برای آنان با توجه به کمبود پذیرش آموزشکده‌های دولتی به عنوان یک واحد آموزشی در سال ۱۳۸۳ تأسیس شد و از مهر ماه همان سال با پذیرش دانشجو در مقطع کاردانی در رشته‌های حسابداری، کامپیوتر آغاز به کار کرد. در پی تصویب رشته تأسیسات گام‌هایی جهت گسترش مرکز آموزشی و فرهنگی سما برداشته شد و در نهایت در حال حاضر این مرکز آموزشی و فرهنگی به عنوان یک مرکز مستقل در حال فعالیت است. این آموزشکده سعی در تصویب رشته‌های جدید شامل مکانیک
آموزشکده سعی در تصویب رشته‌های جدید شامل مکانیک خودرو و نقشه‌کشی معماری و همچنین صنایع شیمیایی است. محلات. از محلات این شهر می‌توان مشروطه، سراه هویزه، خزعلیه، نود دستگاه، کوی ۱۱۲ هکتاری، کوی زعفرانیه، بازار، بازار کویتی‌ها، کوی فرهنگیان، کوی فرهنگیان بستان، تکریم، ابو جلال جنوبی و شمالی، کوی ابوذر، کوی جهاد، منازل بنیاد شهید کوی مستضعفان و کوی ولایت را نام برد. مساجد معروف این شهر مسجد جامع، مسجد امام رضا، مسجد امام علی، مسجد کوی فرهنگیان، مسجد امیرالمؤمنین مشروطه و مسجد امام حسن مجتبی هستند. لباس‌های
مشروطه و مسجد امام حسن مجتبی هستند. لباس‌های عربی برای مردان از دشداشه و چفیه و برای زنان از عبا و شله استفاده می شود.
شهرستان دشت آزادگان یکی از شهرستان‌های استان خوزستان است. مرکز این شهرستان، شهر سوسنگرد است. نام‌گذاری. دشت آزادگان در آغاز به دشت میسان یا سهل میان معروف بود. در سال ۱۳۱۴ بنا به تصویب هیئت وزیران به دشت میشان تغییر نام یافت و پس از جنگ ایران و عراق، نام آن به دشت آزادگان تغییر پیدا کرد. منطقه دشت آزادگان از نخستین بخش‌های ایران بود، که به اشغال نیروهای عراقی درآمد. جغرافیا. مرکز این شهرستان شهر سوسنگرد است. این شهرستان از شرق با شهرستان‌های شوش و اهواز هم‌مرز است. در خوزستان باد معروفی است به‌نام «سام»، که
است. در خوزستان باد معروفی است به‌نام «سام»، که از دشت میشان به طرف شمال شرق می‌وزد و بادی است، بسیار گرم که در تابستان جریان دارد. مردم. مردم شهرستان دشت آزادگان عرب هستند و به زبان عربی صحبت می‌کنند. ازجمله طایفه‌های عرب ساکن در شهرستان می‌توان از قبیله بزرگ خفاجة، ربیعه الحلاف (الاماره (امیری)، میاح، باوی، اهل الکوت) و سواری (طایفه‌ای بزرگ و شامل بیت اعواژه و بیت نصر) و بنی طرف (طایفه‌ای بزرگ و شامل) بیت سیاح، آلبویلال (جلالی)، الفرطوس (بیت اگروبا)، بیت محمد الصالح، بنی ساله، دحیمی، حمودی، بیت داغر،
محمد الصالح، بنی ساله، دحیمی، حمودی، بیت داغر، الحریزات، نیس (مدحج)، مرمض، «آلبوعبید»، الحیادر، سواری، سادات، زبیدات، ابوچلده، سواعد، الباویه، بیت حردان، بیت مهاوی. شرفاء و نگراوی (شبیبی) و عبیات والبوحرز و مزرعه و بنی‌اسد (اسدی و سداوی و بیت جویدر) و رشتی‌زاده را می‌توان نام برد. تاریخ. سرزمین مسنه یا میشان که در حدود سده دوم میلادی استقلال یافته‌است، قسمت کوچکی از خوزستان امروز بوده در مصب رود دجله که در آن زمان با فرات توأم نمی‌شده و مستقیماً به خلیج فارس می‌ریخته‌است و ظاهراً از جایی شروع می‌شده که رود
می‌ریخته‌است و ظاهراً از جایی شروع می‌شده که رود کارون به دجله می‌ریخته‌است. در دوره اسلامی میسان را شامل نواحی واسط و بصره می‌دانستند و قصبه آن نیز میسان نام داشته‌است. چون ایرانیان به این ناحیه دشت میشان می‌گفته‌اند پیداست که ناحیه مسطح دو طرف دجله و کارون بوده‌است. ظاهراً این ناحیه تا حدود سال ۲۲۵ میلادی مستقل بوده‌است و در این سال اردشیر بابکان آن را جزو شاهنشاهی ساسانی کرده‌است. سرزمین مسن همان است که ایرانیان در صدر اسلام به آن میشان یا دشت میشان یا میشون می‌گفتند و اعراب آن را به میسان و دشت میسان
میشون می‌گفتند و اعراب آن را به میسان و دشت میسان بدل کرده‌اند و به همین جهت احتمال نزدیک به یقین می‌رود که در زمان ساسانیان هم به آن میشان می‌گفته‌اند. چنان‌که حکمران آنجا را «میشان‌شاه» لقب می‌دادند و مسن ضبط دیگری از همین کمه میسان است. به این کلمه نخست در قرون دوم میلادی برمی‌خوریم و به خط یونانی آن را «مسنه» Mesene نوشته‌اند. تقسیم‌بندی کشوری. تقسیم‌بندی کشوری این شهرستان، بنا بر آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به‌شرح زیر است: نظامی. ستاد
شهر، دهستان و روستا به‌شرح زیر است: نظامی. ستاد فرماندهی و پادگان تیپ ۳۹۲ زرهی دشت آزادگان از لشکر ۹۲ زرهی اهواز به‌عنوان یگان زیرمجموعه نیروی زمینی ارتش ایران، در این شهرستان مستقر می‌باشد.
شهرستان باغملک یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر باغملک است. این شهرستان در تاریخ ۷ آذر ۱۳۶۹ از شهرستان ایذه جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان باغ‌ملک در شرق استان خوزستان می‌باشد؛ این شهرستان از نظر جغرافیایی، در ۴۹ درجه و ۵۳ دقیقهٔ درازای خاوری و ۳۱ درجه و ۳۱ دقیقهٔ پهنای شمالی و در ارتفاع ۹۱۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شهرستان باغ‌ملک از شمال با شهرستان ایذه، از شمال غربی با شهرستان مسجد سلیمان، از غرب با شهرستان هفتکل، از جنوب غربی با شهرستان رامهرمز، از
هفتکل، از جنوب غربی با شهرستان رامهرمز، از شرق با شهرستان دزپارت، از جنوب شرقی با شهرستان صیدون همسایه است. جاذبه‌های طبیعی. شهرستان باغ ملک منطقه‌ای کوهستانی است که از کوه‌های بادرنگان در شمال و کوه‌های زرین و دیوانه در جنوب تشکیل شده‌است. مهم‌ترین پوشش گیاهی منطقه را بلوط و افرا تشکیل می‌دهند و در بعضی مناطق سروهای تنومندی وجود دارد. و از گیاهانی که کاربرد دارویی و صنعتی دارند؛ گل گاوزبان، کرفس خاکشیر و گون کتیرا و پوشش گیاهی ویژه دام در این منطقه می‌رویند. روباه، شغال، گرگ، بزکوهی، قوچ، میش، گراز،
روباه، شغال، گرگ، بزکوهی، قوچ، میش، گراز، خرگوش، کبک، قرقاول در اطراف این شهرستان دیده می‌شوند. هوای باغ ملک معتدل است. بیش‌ترین درجه حرارت در مرکز این شهرستان در تابستان‌ها به ۴۲ درجه بالای صفر و کم‌ترین آن در زمستان‌ها به صفر درجه می‌رسد. میزان باران سالیانه این شهرستان به‌طور متوسط ۵۰۰ میلی‌متر است. روستاهای زیبای مال آقا، رباط (حضرت سلیمان)، لالب، ابوالعباس (بلواس) ازجمله مناطق تفریحی و قلعه محمد تقی خان چهارلنگ در شهر زیبای قلعه تل، قلعه اقبال در روستای سر سبز لالب، کاروانسرای ارغوانی در محله درویشان
سر سبز لالب، کاروانسرای ارغوانی در محله درویشان و محوطه‌های باستانی در منجنیق و اوربه ازجمله مکان‌های تاریخی شهرستان باغملک می‌باشند که در تمامی روزهای سال گردشگران را سراسر نقاط استان و حتی کشور به سمت شهرستان سرازیر می‌کنند. مردم‌شناسی. مردم شهرستان باغ‌ملک ، لرتبار و از ایل بهمئی و بختیاری می‌باشند. تقسیم‌بندی کشوری. شهرستان باغ‌ملک دارای ۳ بخش، ۷ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان باغ‌ملک برابر با ۸۳٬۱۲۹ نفر بوده‌است.
باغ‌مَلِک شهری در شمال‌ شرق استان خوزستان و مرکز شهرستان باغملک می‌باشد. باغملک در مناطق نیمه کوهستانی قرار دارد، این شهر در فاصله ۱۴۴ کیلومتری شهر اهواز قرار گرفته است. مردم باغملک از ایل بهمئی و بختیاری هستند. مردم. مردم باغ‌ملک به زبان لری بهمئی و لری بختیاری صحبت می‌کنند. مردم شهرستان باغ‌ملک لُرتبار و از ایل بهمئی و ایل بختیاری هستند. بهمئی‌های باغملک در تمام نقاط این شهر و شهرستان ساکن هستند، بیشتر بهمئی‌های ساکن در شهر باغملک از طایفه‌های نریمیسا، مهمدمیسا، کمایی، کلاه کج، خلیلی، علاءالدینی، بناری و
کمایی، کلاه کج، خلیلی، علاءالدینی، بناری و ... هستند که بیش از نیمی از جمعیت این شهر را تشکیل می‌دهند. بختیاری‌های شهرستان باغ‌ملک، قلعه تل، هپرو، منگشت و میداوود بیشتر از باب چهارلنگ کیان ارثی طایفه جانکی گرمسیر و وابسته به بختیاری و شامل طایفه‌های ( بهوندی، زنگنه، کرد، کیانی، تامرادی، بیگدلی، شهریاری، شیوخ منگشت، سروستانی، میلاسی، درویشانی، ممبینی، احمد مکانی، یوسف شهرویی، بیژنی، آل خورشیدی، برون، سادات طباطبایی، سادات میرسالاری، سادات موسوی ) هستند. زنگنه‌های شهرستان باغ‌ملک، قلعه تل، تمبی، سرله و … از
شهرستان باغ‌ملک، قلعه تل، تمبی، سرله و … از چندین طایفه شامل طایفه‌های کرد حسین خانی، عباسوند، سلمانوند، شرف وند، اوموند، هزاروند، گراوند، گیجوند، گلابوند، تدوئی، کُرد زنگنه و … تشکیل شده‌اند. بختیاری‌های بخش منگشت باغ‌ملک (رباط و ابوالعباس)، طایفه اورک، تیره لجمیر اورک و تیره سخندری هستند. بختیاری‌های دهستان بارانگرد، قلعه تل، چشمه شیرین، کلتندر علیا، کلتندر سفلی، اشکفت زرد، کان گنجشکی، نال اشکنان، پرسوراخ، شاهرازن، باغ‌ملا، گله‌واری، و … طوایفی از اورک، لجمیر اورک، زنگنه، اصفتین، کهوایی، زراسوند، حموله،
اورک، زنگنه، اصفتین، کهوایی، زراسوند، حموله، منجزی، جانکی، سهید و چهارلنگ برون هستند. در منطقه لُران و قلعه تل ایل بختیاری سکونت دارند. در منطقه دهستان رودزرد (آسماری، پیرموسی، آبلشکر، رودزرد کایدرفیع، کلگه، چشمه روغنی، چال محمدحسین، آبله و …) طایفه‌های بختیاری متشکل از گورویی، ممبینی، میلاسی، اورک، مکوندی، شیخ و سادات موسوی و میرسالاری ساکن هستند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت شهرستان ۱۰۵٬۳۸۴ و بخش مرکزی ۴۹٬۵۴۷ نفر بوده‌است. مناطق گردشگری. رباط، قلعه تل، لالب، مال آقا، تنگ
مناطق گردشگری. رباط، قلعه تل، لالب، مال آقا، تنگ کرد، کلتندر، قلعه سروستان، ابوالعباس، چیدن، پوتو، آسماری، سد جره کلگه، تمبی جغرافیا. این شهر مرکز شهرستان باغ‌ملک است و در شرق استان خوزستان قرار گرفته‌است. شهرستان باغ‌ملک، یکی از شهرستان‌های استان خوزستان در جنوب غربی ایران است. باغ‌ملک در سال ۱۳۷۱ تبدیل به شهرستان شد. باغ‌ملک با شهرستان‌های رامهرمز، ایذه، هفتگل، مسجد سلیمان، صیدون و با استان‌های چهار محال بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد هم‌مرز است. این شهر در دامنه رشته کوه‌های منگشت زاگرس واقع شده‌است. این
دامنه رشته کوه‌های منگشت زاگرس واقع شده‌است. این شهرستان به‌طور تقریبی در شرق استان خوزستان می‌باشد در "عرض جغرافیایی ۳۱–۳۱" و "طول جغرافیایی ۴۹–۵۱" و "ارتفاع مرکزی شهر ۹۱۷ متر از سطح دریا" می‌باشد. این شهرستان نسبت به شهرستانهای غربی و جنوبی استان خوزستان، آب و هوای متعادل تری دارد. تاریخ. قدمت شهر کنونی باغ‌ملک به دوران عیلام برمی‌گردد، در دوران عیلام این ناحیه اوربه نام داشته‌است. در باغ‌ملک محلی به‌نام منجنیق وجود دارد که آثار تاریخی از یک شهر کهن در آن بجا مانده‌است که بنابر روایتی ماجرای ابراهیم و
آن بجا مانده‌است که بنابر روایتی ماجرای ابراهیم و نمرود در این محل رخ داده‌است و به همین دلیل منجنیق نام دارد، پل شکسته‌ای نیز در آن نزدیکی وجود دارد که مربوط به دوران ساسانی است. همچنین سنگ آسیابی در باغ‌ملک وجود دارد که آثار خطوط کوفی بر روی آن نقش بسته‌است. در باب قدمت باغملک می‌توان از کتاب سفرنامه جنوب ایران نوشتة بابن و هوسه فرانسوی نقل کرد که نوشته‌اند: «آثار خرابه و بیوتات مقبره در باغملک دیده می‌شود؛ و آن آثار را اهل بلد منجنیق می‌خوانند. تپه‌ای در بالای سر منجنیق هست و بقعه‌ای دارد که آن را
در بالای سر منجنیق هست و بقعه‌ای دارد که آن را امیرالمؤمنین می‌نامند که در ظاهر، مقبره یکی از خلفای عباسی است؛ و بقعه دیگر نیز در آنجا هست یکی معروف به دانیال خلیل است و دیگری مشهور به قاسم علی. رودخانه کوچکی از کوه منگشت از طرف قبله سرازیر و جاری می‌باشد که از میانه باغملک می‌گذرد.» لایارد در سفرنامه خود آثار باقی مانده نواحی باغملک را متعلق به عهد اتابک می‌داند. باغملک امروزی دارای بخشهای قلعه تل و میداوود است باغ‌ملک تا سال ۱۳۲۶ جانکی نامیده می‌شد. در یازدهم آبان آن سال به تصویب هیئت‌وزیران، نام جانکی
آبان آن سال به تصویب هیئت‌وزیران، نام جانکی به باغ‌ملک تغییر یافت. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی این منطقه از درختان بلوط، افرا، کلخنگ، گردو، انار، کُنار، بَن و برخی گیاهان دارویی و صنعتی دیگر تشکیل شده‌است. جانوران و پرندگانی همچون؛ پلنگ، مار، خرس، روباه، شغال، سوسمار، قوچ، گرگ، کفتار، گراز، بز کوهی، کبک، تیهو، لک لک، شاهین و سمندر لرستانی در منطقه یافت می‌شوند. کشاورزی. زمین‌های کشاورزی باغ‌ملک بیشتر به زیر کشت گندم، جو، ذرت، ماش، برنج و صیفی جات می‌روند. باغ‌ملک رتبه نخست توسعه گلخانه در استان خوزستان را
رتبه نخست توسعه گلخانه در استان خوزستان را داراست ناحیه صنعتی. شهرستان باغ‌ملک دارای دو ناحیه صنعتی در کیلومتر ۵ محور باغ‌ملک به ایذه و ناحیه صنعتی کشاورزی دوم در کیلومتر ۱۵ محور باغ‌ملک به ایذه (قلعه‌تل) واقع شده‌است. شرکت بزرگ کشاورزی و دام‌پروری نگین فام خوزستان در مجاورت روستای کمردراز (کیلومتر ۲۰ محور باغ‌ملک به ایذه) واقع شده‌است. این شرکت وابسته به بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی است. امنیت. شهرستان باغ‌ملک دارای ۸ پاسگاه انتظامی است. این پاسگاه‌های نظامی به تفکیک در مرکز شهر باغ‌ملک (کلانتری ۱۱)، بخش
به تفکیک در مرکز شهر باغ‌ملک (کلانتری ۱۱)، بخش قلعه تل (کلانتری ۱۲)، پاسگاه انتظامی منگشت، پاسگاه انتظامی میداوود، پاسگاه انتظامی در سرله، پاسگاه انتظامی در هپرو، پاسگاه انتظامی پتک واقع شده‌اند. مراکز راهنمایی و رانندگی در شهر باغ‌ملک و شهر قلعه تل دایر می‌باشند. شهرستان باغ‌ملک دارای ۴ ناحیه مقاومت بسیج سپاه به تفکیک در شهر باغ‌ملک، ناحیه مقاومت بسیج صاحب الزمان (عج) در قلعه تل و ناحیه مقاومت بسیج امیرالمومنین در میداوود امکانات ورزشی. شهر باغ‌ملک دارای چندین استادیوم فوتبال مختلف می‌باشد که برجسته‌ترین
استادیوم فوتبال مختلف می‌باشد که برجسته‌ترین آنها، استادیوم شهدای هفت تیر می‌باشد. همچنین سالن‌های سرپوشیده برای رشته‌های مختلف ورزشی مختلف در این شهر وجود دارد.
رابرت وودورث (۱۸۹۶–۱۹۲۶) روان‌شناس آمریکایی که بیش از ۷۰ سال در علم روان‌شناسی تحقیق و بررسی نمود. از همکاران جیمز در هاروارد و کتل در کلمبیا بود. آثار شاخص وی عبارت‌اند از: روان‌شناسی، مکاتب معاصر روان‌شناسی و پویایی‌شناسی رفتار.
رابرت یرکس ؛ (۱۸۷۶ – ۱۹۵۶) روان‌شناس آمریکایی بود. فعالیت. عمده فعالیت و شهرت رابرت یرکیز به سبب کارهای زیر است؛ منابع. فرهنگ علوم رفتاری، علی اکبر شعاری نژاد، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۷۵.
آلایش هسته‌ای آلودگی است که توسط زباله‌ها یا پسماندهای هسته‌ای ایجاد می‌گردد. این‌ها موادی هستند که در نیروگاه‌های هسته‌ای از طریق شکافت هسته‌ای تولید می‌شوند. تمام ترکیبات اورانیوم پرتوزا هستند. در کل، ترکیبات اورانیوم به‌سختی جذب روده و ریه می‌شوند و خطرات رادیولوژیکی آن باقی می‌ماند. فلز خالص اورانیوم نیز خطر آتش‌سوزی به همراه دارد. فرد ممکن است با تنفس غبار اورانیوم در هوا یا خوردن و آشامیدن آب و غذا در معرض این عنصر قرار بگیرد. البته بیشتر این عمل از طریق خوردن آب و غذا صورت می‌گیرد. جذب روزانه
از طریق خوردن آب و غذا صورت می‌گیرد. جذب روزانه اورانیوم در غذا ۰٫۰۷ تا ۱٫۱ میکروگرم می‌باشد. مقدار اورانیوم در هوا معمولاً بسیار ناچیز است. افرادی که در کنار تأسیسات هسته‌ای دولت یا معادن استخراج اورانیوم زندگی می‌کنند، بیشتر در معرض این عنصر قرار می‌گیرند. اورانیوم ممکن است که از راه تنفس یا بلع یا در موارد استثنایی از طریق شکافی روی پوست وارد بدن شود. اورانیوم توسط پوست جذب نمی‌شود و ذرات آلفای تابش‌شده از این عنصر نمی‌تواند به پوست نفوذ کند؛ بنابراین اورانیومی که خارج از بدن باشد، نمی‌تواند به اندازه
که خارج از بدن باشد، نمی‌تواند به اندازه اورانیوم داخل بدن مضر و خطرناک باشد. اگر اورانیوم به بدن وارد شود، ممکن است موجب سرطان شده یا به کلیه‌ها آسیب برساند. مشکل آلودگی. به‌طور کلی در تماس با مواد پرتوزا دو نوع آلودگی وجود دارد: آلودگی‌های سطح بالا و اثرات آنها بر روی محیط زیست. هر نوع فلز سنگین مانند اورانیوم در اثر واکنش‌های هسته‌ای می‌تواند به زباله یا پسماند اتمی تبدیل شود. معمولاً منظور از زباله اتمی باقی‌مانده سوخت رآکتور اتمی است. خود فلز اورانیوم مقداری پرتوزایی طبیعی دارد. این مقدار بسیار اندک
مقداری پرتوزایی طبیعی دارد. این مقدار بسیار اندک بوده و تشعشعات و پرتوهایی که از آن خارج می‌شوند، در حد خطرناکی نیست. تنها در صورت تماس مداوم است که ممکن است اثرات ناخوشایند و بیماری به‌بار آورد. اما همین فلز اورانیوم پس از آنکه مورد شکافت اتمی قرار گرفت تبدیل به مواد دیگری می‌شود که برخی از آن‌ها به شدت پرتوزا هستند. خواه این شکافت در رآکتور اتمی انجام شود، خواه در بمب اتم و خواه در آزمایشگاه. این مواد که عناصری چون رادیوم و کریپتون در آن به مقدار فراوان وجود دارند بسیار بسیار فعال و پرتوزا هستند. حتی لمس
دارند بسیار بسیار فعال و پرتوزا هستند. حتی لمس آن‌ها برای چند ثانیه می‌تواند پیامدهای مرگباری به بار آورد. دانشمندان و تکنسین‌های نیروگاه اتمی برای خارج کردن میله‌های سوختی از درون رآکتور و قراردادن آن‌ها در محفظه‌های بسیار محکم و غیرقابل نفوذ از ربات و دوربین مدار بسته استفاده می‌کنند. این میله‌های سوختی پس از مرحله سرد شدن (که ممکن است تا چند روز به‌درازا بکشد) به دقت در بسته‌های محکم و نفوذناپذیر قرار گرفته و سپس وارد یک کانتینر فولادی بسیار ضخیم و ضدزنگ و ضد ضربه می‌شوند. دفن این زباله‌ها که تا هزاران
و ضد ضربه می‌شوند. دفن این زباله‌ها که تا هزاران سال به شدت پرتوزا و کشنده هستند تابع مقررات بسیار سخت و بسیار پیچیده‌ای است. آن‌ها عموماً به صورت ذرات ریز درآمده و با شیشه مذاب مخلوط می‌شوند. سپس در یک بشکه قطور فولادی بسته‌بندی شده و آن‌ها نیز به نوبه خود در لایه‌های ضد پوسیدگی و ضد نفوذ قرار می‌گیرند. حمل این مواد با اسکورت‌های ویژه امنیتی پلیس و حتی ارتش همراه است؛ زیرا چنانچه این مواد بدست تروریست‌ها بیفتد می‌تواند فاجعه به بار آورد و حتی زندگی روی کره زمین را مختل کند. کافی است یکی از این بسته‌ها
کره زمین را مختل کند. کافی است یکی از این بسته‌ها پوسیده شده و وارد طبیعت گردد. ممکن است آبزیان را آلوده نماید. در نتیجه پرندگان و در مرحله بعد گوشت‌خواران را نیز آلوده می‌کند. مرحله بعد آب‌های کره زمین است و در نتیجه نابودی. بسته‌های ضایعات اتمی، سپس در لایه‌های ژرف زمین همچون گنبدهای نمکی که تا سده‌ها تغییر نمی‌کنند انباشته می‌شوند. در بسیاری از کشورها به علت همین پسماندهای اتمی گروه‌های طرفدار محیط زیست با تأسیس نیروگاه‌های اتمی مخالفت می‌کنند. اگر یک دولت افراطی یا یک گروه تروریستی بخشی از این مواد
دولت افراطی یا یک گروه تروریستی بخشی از این مواد آلوده‌کننده و پرتوزا را به صورت بمب منفجر نماید می‌تواند باعث مرگ‌ومیر گسترده و اختلال در زندگی همه مردم جهان شود.
اَکومَن یا اکه‌منه برپایه مزدیسنا نخستین دیو از دیوهای کماله است. او دشمن بهمن امشاسپند می‌باشد. او برگزیده دیوان است و مردمان بد بدو می‌پیوندند. برپایه وندیداد آفرینش اهریمنی از او پدید می‌آید. برخی پژوهشگران اکومن یا اکه منه را همان اکوان دیو دانسته‌اند. واژه‌شناسی. اکومن در پهلوی akōman و در اوستایی -aka.manah به معنای "اندیشهٔ بد" می‌باشد. گاتاها. مفهوم «اَکِم مَنَه» در گاثاها، که قدیمی‌ترین متون زرتشتی و منسوب به زرتشت هستند، به‌خوبی شناخته شده است. در دو مورد از سه باری که این واژه در گاتاها به کار
دو مورد از سه باری که این واژه در گاتاها به کار رفته، «اَکِم مَنَه» به ویژگی مردم اشاره دارد. پیمان می‌دهد که با پرستش، نافرمانی و اندیشه بد خود («اَکِم مَنَه») را جبران کند. «اَکِم مَنَه» به‌عنوان حالت ذهنی یا انگیزه‌ای معرفی می‌شود که باعث انجام اعمال فریبکارانه می‌شود. در سومین مورد، «اَکِم مَنَه» به دیوان نسبت داده شده است. دیوان در آیین زرتشتی بعدی به‌عنوان دیو شناخته می‌شوند، دیوان به‌عنوان فرزندان «اَکِم مَنَه» معرفی شده‌اند، نه «اَنگره مَینیو». اصطلاحات دیگری نیز در گاتاها وجود دارند که مفاهیمی
دیگری نیز در گاتاها وجود دارند که مفاهیمی نزدیک به «اَکِم مَنَه» دارند، اما کاملاً معادل آن نیستند. یکی از این مفاهیم، «اَکا مَینیو» (روح یا ابزار شر) است که در گاثاها در برابر «سپنتا مَینیو» (روح بخشنده) قرار دارد؛ نیرویی که از طریق آن اهورامزدا با اندیشه‌اش جهان را آفرید. مفهوم دیگر «اَنگره مَینیو» (روح ویرانگر) است که در سنت زرتشتی نماد شر مطلق به شمار می‌رود، اما در گاثاها به‌عنوان یکی از مخالفان اصلی «سپنتا مَینیو» توصیف شده است. «اَکِم مَنَه» در گاتاها ممکن است با «اَچیشتِم مَنَه» (بدترین اندیشه)
ممکن است با «اَچیشتِم مَنَه» (بدترین اندیشه) معادل باشد. این مفهوم مشابه تقابل زرتشتی میان «اَکِم مَنَه» و «وُهومَنَه» (اندیشه نیک) است. نیز محل سکونت افراد شرور، «اَچیشتِم مَنَه» معرفی شده است.
پرویز ورجاوند ناصری ( – ) استاد دانشگاه، باستان‌شناس و از فعالان سیاسی تاریخ معاصر ایران بود. تحصیلات. پس از دوره دبستان و دبیرستان و دریافت ششم ریاضی، ورجاوند اقدام به گذراندن دورهٔ عالی نقشه‌برداری در سازمان نقشه‌برداری نمود. سپس ششم ادبی را گرفته و دورهٔ لیسانس باستان‌شناسی و فوق لیسانس علوم اجتماعی را در دانشگاه تهران طی کرده، با گرفتن بورس تحصیلی رهسپار کشور فرانسه شد و دورهٔ انستیتوی انسان‌شناسی را در دانشگاه پاریس و مدرسه عالی لوور گذرانید. او توانست در سال ۱۳۴۲ در رشتهٔ باستان‌شناسی با گرایش معماری
در سال ۱۳۴۲ در رشتهٔ باستان‌شناسی با گرایش معماری ایران در دورهٔ تاریخی از دانشگاه سوربُن فرانسه مدرک دکتری دریافت کند. تدریس در دانشگاه تهران. وی پس از بازگشت از فرانسه در آزمون استادیاری ایران پذیرفته شد اما به دلیل فعالیت سیاسی با استخدام وی مخالفت شد، اما با یاری دکتر سیاسی رئیس پیشین دانشگاه تهران و دکتر صدیقی، صفا و سیحون در دانشگاه تدریس کرد که برای آن حقوقی دریافت نکرد. پس از چندی دکتر ورجاوند در مؤسسه تحقیقات علوم اجتماعی دانشگاه تهران به عنوان رئیس بخش تحقیقات مردم‌شناسی و ایلات و عشایر آغاز به
بخش تحقیقات مردم‌شناسی و ایلات و عشایر آغاز به کار کرد و پس از پنج سال توانست با سمت دانشیاری حکم خود را دریافت کند. دکتر ورجاوند ۱۵ دی ماه ۱۳۶۳ با سمت استادی از دانشگاه تهران بازنشسته شد، با این همه، به فعالیت‌های فرهنگی و علمی خود ادامه داد. هنگام جنگ عراق علیه ایران و تخریب شماری از آثار تاریخی، وی نامه نگاری‌های بسیاری با سران یونسکو و شماری از باستان شناسان غربی انجام داد تا با فشارهای بین‌المللی، دشمنان از حمله به آثار تاریخی خودداری کنند. او جزو مخالفان جدی آبگیری سد سیوند نیز بود. او بر این باور
جدی آبگیری سد سیوند نیز بود. او بر این باور بود که کارهای عمرانی بدون هماهنگی با دستگاه‌های فرهنگی، باعث آسیب‌های فراوان به آثار تاریخی می‌شوند. فعالیت‌های سیاسی. وی در پانزده سالگی همزمان با تحصیل وارد عرصهٔ سیاست شد و به حزب ملّت ایران که بر پایهٔ پان‌ایرانیسم شکل گرفته بوده پیوست و به انتشار روزنامهٔ "دانش‌آموز" همت گماشت. ورجاوند پس از ان در نهضت مقاومت ملی فعالیت نمود در دوره اقامت در اروپا او ابتدا در کنفدراسیون سپس در جبهه ملی ایران -اروپا فعالیت نمود و از بنیان‌گذاران ان بود. او مدتی نیز مسوول