payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و گذرگاه عابر پیاده از مسیر خیابان سعی کردند او را دستگیر کنند و پس از مقاومت توپاک در برابر بازداشت او را کتک زده و صورتش را چندین بار به زمین کوبیدند که در نتیجه شکور از پلیس و ایالت اوکلند در دادگاه شکایت کرد. نتیجهٔ این شکایت قانونی غرامتی بالغ بر ۴۲۰۰۰ دلار بود که البته به گفتهٔ او قسمت اعظم این مبلغ هزینهٔ وکلا و دیگر ضوابط قانونی آن شکایت در دادگاه فدرال شده است. در سال ۱۹۹۳ وقتی او دو افسر پلیس را دید که یک سیاه‌پوست را کتک می‌زدند به سمتشان شلیک کرده و آن‌ها را زخمی‌کرد. با این که آن‌ها در حال
کرده و آن‌ها را زخمی‌کرد. با این که آن‌ها در حال انجام وظیفه نبودند شکایات بسیار شدیدی علیه او مطرح شد اما پس از دریافت شواهدی دال بر مستی دو پلیس در هنگام درگیری، پرونده بسته شد. توپاک به همراه همراهان و دوستان خود به نام‌های بیگ سایک و برادر ناتنی خود به نام «موپریم شکور» آلبوم بعدی خودش را به اسم "تاگ‌لایف: نسخه ۱" با همکاری شرکت پخش موسیقی اینتراسکوپ در ۱۹۹۴ منتشر کرد. دشمنی‌ها و رقابت‌ها. توپاک در طول زندگی دشمنان زیادی داشت اما مهم‌ترین دشمنی اش با نوتوریوس بی.آی. جی (به انگلیسی: Notourious B.I.G) و
بی.آی. جی (به انگلیسی: Notourious B.I.G) و کمپانی پشتیبان او بدبوی (به انگلیسی: Bad Boy) بود. این دو نفر در ابتدا دو دوست صمیمی و همکار و شریک تجاری و هنری بودند. هنگامی که نوتوریوس بی.آی.جی چهره‌ای کمتر شناخته شده بود، توپاک به دلایلی که به هردوی آن‌ها مربوط می‌شد در زندان بود و از طریق رادیوی محلی و البته مجلهٔ وایب از گفته‌های همکار و دوست گذشتهٔ خود نوتوریوس بی.آی.جی و شریک تجاری جدید او پاف ددی بسیار خشمگین شد. او به علت مشکلات قانونی پیش رو تصمیم داشت تا از ادامه در «بازی‌رپ» انصراف دهد، اما با شنیدن
تا از ادامه در «بازی‌رپ» انصراف دهد، اما با شنیدن اظهارات پاف ددی و نوتوریوس بی.آی.جی در بارهٔ او و استعداد هنری او تصمیم خود را تغییر داد و تصمیم گرفت برگردد تا انتقام خود را بگیرد. ازطرف دیگر توپاک دشمنی خودش را با نوتوریوس بی. آی. جی ادامه می‌داد و در آهنگ Hit em up بهترین دیس ترک حال حاضر دنیا، به شدت به او حمله کرد و او را مورد انتقادهای شدید و بی‌پروایانه قرار داد. توپاک با دکتر دره کمی مشکل داشت. دکتر دری در کمپانی دث رو ریکردز تهیه‌کننده بود. به نظر توپاک دکتر دری در دث رو ریکردز کاری نمی‌کرد و از
توپاک دکتر دری در دث رو ریکردز کاری نمی‌کرد و از زحمت دیگران پول درمی‌آورد. همچنین وقتی که دکتر دره از شهادت به نفع اسنوپ داگ در دادگاه خودداری کرد، توپاک از دست او بسیار عصبانی شد. همچنین توپاک در چند آهنگش به دکتر دره اشاره و او را مورد انتقاد و تمسخر قرار داد توپاک از گروه دونفرهٔ ماب دیپ هم که افراد جوان‌تر و پرورش یافته توسط خود او بودند به دلیل پشت کردن به او به شدت انتقاد می‌کرد، عنوانی که مانند مورد مشابه با خوانندهٔ سرشناس دیگر ناز پس از مرگ او، به دلیل احترام خاصی که همگی هنرمندان وقت به
او، به دلیل احترام خاصی که همگی هنرمندان وقت به چیره‌دستی او در ابراز جسورانهٔ عقایدش داشتند، به دست فراموشی سپرده شد. هنگام تولید فیلم "Poetic Justice" با جنت جکسون، او از انجام تست ایدز سرباز زد. او می‌گفت که یک بازیگر دیگر هم مثل من با جنت صحنهٔ عاشقانه فیلم‌برداری کرده است ولی این تست را انجام نداده پس من هم نمی‌دهم. این موضوع تبدیل به موضوع ناراحت‌کننده‌ای برای جنت جکسون شد به‌طوری‌که تا پخش قطعهٔ «تصمیم خودم رو گرفتم» (به انگلیسی: I Got My Mind Made Up) به این موضوع گریزی داشت و از او عذرخواهی کرد.
Up) به این موضوع گریزی داشت و از او عذرخواهی کرد. سال‌های آخر زندگی و مشکلات قانونی. در ماه دسامبر سال ۱۹۹۴، او به آزار جنسی به یک زن در هتلش متهم شد، و در فوریهٔ ۱۹۹۵ به ۴ سال زندان محکوم شد. او و همراهانش معتقد بودند که آن زن از قصد و برای بی‌اعتبار کردن او دست به چنین کاری زده ولی قبل از تصویب حکم دادگاه، در لابی استودیوی کواد در نیویورک، دو سیاه‌پوست به او حمله کردند و ۵ گلوله به سمت او شلیک کردند. توپاک در یک مصاحبه این‌گونه اعلام کرد: در شب ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴، او به همراه یکی از دوستان و مدیر برنامه‌اش،
۱۹۹۴، او به همراه یکی از دوستان و مدیر برنامه‌اش، برای ضبط یک سری قطعه به استودیو رفتند. هنگام ورود به استودیو دو نفر به آن‌ها نزدیک شدند. توپاک گمان می‌کرد که آن‌ها پلیس‌های امنیتی استودیوی نوتوریوس بی.آی.جی هستند. دو مرد مسلح او و دوستانش را مجبور کردند تا روی زمین دراز بکشند ولی توپاک که شوکه شده بود سر جایش خشکش زده و دراز نکشید، و در آن لحظه یکی از آن‌ها شروع به شلیک ۵ گلوله به او کرد. به گفتهٔ او این اتفاق مشکوک به نظر می‌رسید زیرا معمولاً دزدان اول قوی‌ترین فرد در صحنه را هدف قرار می‌دهند اما همه
قوی‌ترین فرد در صحنه را هدف قرار می‌دهند اما همه سریع دراز کشیدند و آن‌ها مستقیم به سمت توپاک آمدند و البته اینکه بیشتر افراد آنجا خونسرد بودند و عقب ایستاده بودند و از زنده ماندن او شوکه شده بودند. او از این سوءقصد جان سالم به در برد. علی‌رغم اصرار پزشکان برای مداوای بیشتر در بیمارستان، او پس از چند روز از بیمارستان ترخیص شد و تنها چند روز بعد با صندلی چرخ دار به دادگاه رفت تا اتهام خود را دربارهٔ موضوع تجاوز را در دادگاه و به صورت حضوری بشنود. هنگامی که او در زندان به سر می‌برد، آلبوم او به نام من در
او در زندان به سر می‌برد، آلبوم او به نام من در برابر دنیا (به انگلیسی:"Me Against The World") منتشر شد. او تنها خواننده‌ای بود که وقتی در زندان بود، آلبومش در لیست برترین‌ها شمارهٔ ۱ بود. او در همین زمان با کیشا موریس برای مدتی ازدواج کرد. در اکتبر پس از ۸ ماه زندان، توپاک با کمک رئیس دث رو رکوردز شوگ نایت از زندان بیرون آمد. شوگ برای آزادی توپاک ۱٫۴ میلیون دلار پرداخت کرد و توپاک هم مجبور شد که سه آلبوم برای دث رو بسازد؛ بنابراین پس از آزادیش بلافاصله شروع به کار کردن کرد و در ۱۹۹۶، آلبوم "همه نگاه‌ها به
به کار کردن کرد و در ۱۹۹۶، آلبوم "همه نگاه‌ها به من" را پخش کرد که تنها در چند ماه اول به فروش طلائی دست یافت؛ او به این وسیله هزینهٔ جریمهٔ زندان که مدیر شرکت ضبط و پخش موسیقی به او قرض داده بود را به راحتی به او پس داد. آخرین آلبومی که توپاک بیرون داد، (به انگلیسی: "The Don Killuminati: The 7 Day Theory") نام دارد که تنها ۲ ماه پس از مرگ او منتشر شد. او در بسیاری از آهنگ‌های این آلبوم مرگ خود را پیش‌بینی کرده یا به گونه‌ای به آن اشاره می‌کند. می‌گویند که ساخت این آلبوم ۷ روز طول کشید و مهم‌ترین آهنگ آن
ساخت این آلبوم ۷ روز طول کشید و مهم‌ترین آهنگ آن "Hail Mary" در نیم ساعت ساخته شد. این آلبوم نیز بیش از ۳۰ میلیون نسخه فروش کرد. او رفته رفته تبدیل به یک هنرپیشهٔ حرفه‌ای می‌شد، به‌طوری‌که از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، در تعداد ۷ فیلم به ایفای نقش پرداخت. جوائز و افتخارات. در سال ۲۰۰۳، بینندگان تلویزیون MTV شکور را به عنوان بهترین نقش اول انتخاب کردند. در سال ۲۰۰۵، در تابلوهای پیام مجله Vibe، یک کاربر از دیگران «۱۰ برتر بهترین زمان» را درخواست کرد. که بعد از کار سنگین در آن، شکور اول شد. مرگ. توپاک پس از تماشای یک
در آن، شکور اول شد. مرگ. توپاک پس از تماشای یک مسابقه بوکس بین مایک تایسون و بروس سلدون با شلیک اسلحه از یک خودروی کادیلاک سفید در شهر لاس وگاس در ایالت نوادا و در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ مورد اصابت گلوله به ناحیه گونه سمت چپ قرار گرفت و پس از ۶ روز در بیمارستان دانشگاه نوادا در ساعت ۴ و ۳ دقیقهٔ صبح در ۱۳ سپتامبر هنگامی که ۲۵ سال داشت از دنیا رفت. حدس زده شد افرادی که به او گلوله شلیک کردند از افراد مربوط به گانگسترهای ساحل‌شرق یا مأموران اف‌بی‌آی یا افرادی بوده‌اند که درگذشته باهم دچار اختلافاتی شده بودند
بوده‌اند که درگذشته باهم دچار اختلافاتی شده بودند که در این موارد افراد زیادی دارای انگیزهٔ لازم بودند. با وجود گذشت زمان نسبتاً زیاد از این واقعه، پلیس لاس وگاس به صورت رسمی این پرونده را گشوده نگه داشته است. دربارهٔ عاملان قتل او، هنوز هم اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد، طبق گفتهٔ برخی رسانه‌ها، توپاک شکور توسط گروه کریپس به قتل رسید. در ژوئیه ۲۰۲۳ پلیس ایالت نوادا تأیید کرد «دوان دیویس» ملقب به «کیف دی»، سرکرده باند خلافکارهای محله جنوبی خیابان کمپتون کریپس، بازداشت شده و اوایل سال خانه همسر او در ایالت
بازداشت شده و اوایل سال خانه همسر او در ایالت نوادا در ارتباط با تحقیقات این قتل بازرسی شده بود. دیویس در خاطرات خود «افسانه خیابان کامپتون» در سال ۲۰۱۹ اعتراف کرد که یکی از سرنشینان خودرویی بوده که شلیک مرگبار از آن صورت گرفته، اما منکر حمل اسلحه شده بود.
کلینتون ایستوود جونیور (؛ زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۳۰) بازیگر، کارگردان فیلم، آهنگساز و تهیه‌کننده آمریکایی است. ایستوود شهرت جهانیش را با بازی در فیلم‌های سه‌گانهٔ دلار، به نام‌های "به خاطر یک مشت دلار"، "به خاطر چند دلار بیشتر" و "خوب بد زشت" کسب کرده‌است. هر سهٔ این فیلم‌ها اثر کارگردان ایتالیایی، سرجو لئونه است. کلینت ایستوود به‌خاطر دو فیلم "نابخشوده" و "محبوب میلیون دلاری" علاوه بر نامزدی‌اش برای دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر، توانست جایزه اسکار بهترین کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را برای خود کسب کند. از
و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را برای خود کسب کند. از فیلم‌های مشهور وی می‌توان به این موارد اشاره نمود: "محکم دارشان بزن" (۱۹۶۸)، "قلعهٔ عقاب‌ها" (۱۹۶۸)، "هری کثیف" (۱۹۷۱)، "ولگرد دشت‌های مرتفع" (۱۹۷۳)، "تاندربولت و لایت فوت" (۱۹۷۴)، "جوزی ولز یاغی" (۱۹۷۶)، "فرار از آلکاتراز" (۱۹۷۹)، "سوار رنگ‌پریده" (۱۹۸۵)، "روی خط آتش" (۱۹۹۳)، "پل‌های مدیسون کانتی" (۱۹۹۵)، "پرچم‌های پدران ما" (۲۰۰۶)، "نامه‌هایی از ایوجیما" (۲۰۰۶)، "گرن تورینو" (۲۰۰۸). ایستوود علاوه بر کارگردانی، در عمده فیلم‌های خودش به‌عنوان بازیگر نیز
در عمده فیلم‌های خودش به‌عنوان بازیگر نیز ظاهر شده‌است. اما از فیلم‌هایی که وی فقط در نقش کارگردان آن بوده و بازیگری نکرده می‌توان از "رودخانه میستیک" (۲۰۰۳)، "نامه‌هایی از ایووجیما" (۲۰۰۶) و "تک‌تیرانداز آمریکایی" (۲۰۱۴) که به‌خاطرش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد و "بچهٔ جایگزین" (۲۰۰۸) یاد کرد. اما نکتهٔ جالب در مورد فیلم‌های وی این است که چند فیلم او که در آمریکا با استقبال خوب منتقدان روبه‌رو نشد، در فرانسه بسیار مورد توجه قرار گرفت، تا جایی که ایستوود درجات افتخاری‌ای در فرانسه مرتبط با این فیلم‌ها
درجات افتخاری‌ای در فرانسه مرتبط با این فیلم‌ها دریافت کرده‌است. از سال ۱۹۶۷ کلینت ایستوود مالک شرکت تهیهٔ فیلم خود به نام مالپاسو پروداکشنز است و تقریباً همهٔ فیلم‌های آمریکایی‌اش به جز چهار عدد، همگی از محصولات این کمپانی هستند. وی همچنین از پنج زن، صاحب هفت فرزند است؛ درحالی‌که رسماً فقط دو بار ازدواج کرده‌است. از سوابق وی در سینما می‌توان به ریاست هیئت داوران جشنواره فیلم کن اشاره کرد. کودکی. کلینت ایستوود متولد شهر سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا است. مادرش روت (۲۰۰۶–۱۹۰۹) کارگر شرکت آی‌بی‌ام، و پدرش
مادرش روت (۲۰۰۶–۱۹۰۹) کارگر شرکت آی‌بی‌ام، و پدرش سینیور کلینت ایستوود (۱۹۷۰–۱۹۰۶) کارگر فولاد و کارگر موقت بوده‌است. وی همچنین یک خواهر جوان‌تر (متولد ۱۹۳۴) دارد. خانواده آن‌ها بخاطر شغل پدرش مدام در حال حرکت بین شهرهای مختلف بودند اما در نهایت ساکن پیمونت، کالیفرنیا شدند و کلینت ایستوود در این شهر تحصیلات دبیرستان خود را به پایان رساند. در دوران دبیرستان معلمانش وی را تشویق به حضور در برنامه‌ها و کلاس‌های نمایش می‌کردند اما وی خودش علاقه‌ای به کارهای نمایشی نداشت. در نهایت نیز مشغول به انجام کارهای
نمایشی نداشت. در نهایت نیز مشغول به انجام کارهای پاره‌وقت متفاوتی چون غریق‌نجات، فروشنده، آتش‌نشان جنگل و کار در زمین گلف شد. در سال ۱۹۵۱ وی را برای خدمت در ارتش فراخوان کردند. طبق گفته یکی از هم‌کلاسی‌های ایستوود، او برای جلوگیری از اعزام شدن به جنگ کره، خود را عاشق دختر یکی از فرماندهان پادگانش نشان داد و این فرمانده در مواقع ضروری مراقب ایستوود بود.یک‌بار که وی در هنگام بازگشت از تعطیلات آخر هفته برای دیدار خانواده‌اش، با یک هواپیمای داگلاس ای-۱ اسکایریدر در حال پرواز بود که در میانه راه هواپیما به علت
در حال پرواز بود که در میانه راه هواپیما به علت کمبود سوخت در دریا سقوط می‌کند. وی و خلبان هواپیما برای نجات خودشان ۵ کیلومتر را شنا کردند. زندگی حرفه‌ای. او در ابتدا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ تقریباً فقط به عنوان بازیگر در فیلم‌ها ظاهر می‌شد. مهم‌ترین نقش‌های او نقش کابوی بدون نام سه گانهٔ سرجو لئونه (به خصوص مشهورترین آنها: خوب بد زشت) و نقش هری در سری فیلم‌های هری کثیف است. در سمت کارگردانی فیلم‌های فوق‌العاده‌ای ساخته‌است که هر کدام بیانگر حقایقی تلخ از دنیای بدون نقص اطراف ما می‌باشد. فیلم نابخشوده
از دنیای بدون نقص اطراف ما می‌باشد. فیلم نابخشوده (۱۹۹۲) برای او اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به ارمغان آورد. بعد از نابخشوده چند فیلم جنایی دیگر ساخت که در مقایسه با نابخشوده البته، فیلم‌های ضعیفی بودند. تا اینکه در سال ۲۰۰۳ رودخانه میستیک را می‌سازد که در آن بازیگرانی چون شان پن و تیم رابینز حضور داشتند و جوایزی از جمله اسکار نیز برای این فیلم مهم دریافت کرده‌اند. خود او نیز نامزد بهترین کارگردانی شد. سال بعد از موفقیت رودخانه میستیک، فیلم تأثیرگذار محبوب میلیون دلاری را می‌سازد و برای بار دوم
محبوب میلیون دلاری را می‌سازد و برای بار دوم بعد از نابخشوده، اسکار بهترین کارگردانی و فیلم را کسب می‌کند. در سال ۲۰۰۶ دوگانهٔ جنگی دربارهٔ جنگ جهانی دوم بین آمریکا و ژاپن با نام‌های پرچم‌های پدران ما و نامه‌هایی از ایوجیما را می‌سازد که هردو از سوی بسیاری از منتقدین بهترین فیلم‌های سال معرفی می‌شوند. نامه‌هایی از ایوجیما توانست در جوایز اسکار نامزد ۴ جایزه (از جمله بهترین فیلم و کارگردانی) بشود هر چند که در مقابل فیلم رفتگان از مارتین اسکورسیزی باخت. در ۲۰۰۸ دو فیلم مهم می‌سازد. یکی بچهٔ جایگزین (با بازی
دو فیلم مهم می‌سازد. یکی بچهٔ جایگزین (با بازی آنجلینا جولی که برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ اسکار شد) و یکی گرن تورینو، که برای آن جایزهٔ دست‌آورد یک عمر را گرفت. در ۲۰۰۹ ایستوود برای بار چندم، از مورگان فریمن در فیلم شکست‌ناپذیر استفاده می‌کند که نامزد دو اسکار شد ولی هیچ‌یک را بدست نیاورد. آنچه همواره در فیلم‌های وی قابل احساس است، تلخی بیش از حد ولی صادق فیلم‌های اوست که به بحران‌های دنیای اطراف ما می‌پردازد. از جمله جنگ و پیامدهای اشتباه آن، تجاوز، معلولیت و تبعیض نژاد… زندگی شخصی. کلینت ایستوود
معلولیت و تبعیض نژاد… زندگی شخصی. کلینت ایستوود در طول زندگی‌اش تاکنون در چندین رابطه با افراد مشهور دیگر بوده. افرادی چون کاترین دنو، جیل بنر، ایگر استیونز، جمی رز، شان سبر و ان هریس. وی در سن ۲۳ سالگی با "مگی جانسون" ازدواج کرد. البته خود ایستوود در این زمینه می‌گوید که این ازدواج برای او خیلی زود بود. حدوداً ۱۰ سال بعد و زمانی که وی در دادگاه برای طلاق مگی جانسون بود، به علت رابطه‌اش با روکسان تنس، پدر اولین فرزندش به نام کیمبر تنس می‌شود. البته ایستوود تا سال ۱۹۹۶ موضوع ان فرزند خود را تأیید نکرد. کمی
تا سال ۱۹۹۶ موضوع ان فرزند خود را تأیید نکرد. کمی بعد که وی مجدداً با مگی جانسون (همسرش) آشتی کرده و وارد رابطه می‌شوند، دو فرزند دیگرش به نام‌های کیل و الیسون متولد می‌شوند. وی در تولد هیچ‌کدام از این دو حضور نداشت. رابطه ایستوود با مگی جانسون خوب نبوده و این رابطه سرد در نهایت در سال ۱۹۸۴ با طلاق به پایان رسید. وی سپس وارد رابطه‌ای با سوندرا لوک شد. این دو تقریباً به مدت ۱۴ سال با یکدیگر زندگی کردند. در سه سال پایانی این زندگی بود که ایستوود از یک مهماندار هواپیما نیز صاحب دو فرزند به نام‌های اسکات و
هواپیما نیز صاحب دو فرزند به نام‌های اسکات و کاترین شد. ماجرای این فرزندان نیز تا سال ۲۰۰۲ مخفی بود و در نهایت در این سال توسط ایستوود تأیید شد. دخترش کاترین در سال ۲۰۰۴ و در مراسم جایزه گلدن گلوب برای فیلم محبوب میلیون دلاری حضور داشت. رابطه بعدی وی با فرانسیس فیشر بود. این دو پیشتر در زمان فیلم‌برداری فیلم "کادیلاک صورتی" با هم آشنا شده بودند و یک دختر به نام فرانچسکا دارند. ایستوود به همراه فیشر در فیلم نابخشوده ظاهر شد. اگرچه رابطهٔ آن‌ها در ۱۹۹۵ به پایان رسید، ولی این دو به شکل دوستانه با هم در ارتباط
رسید، ولی این دو به شکل دوستانه با هم در ارتباط بودند و در فیلم "گناه حقیقی" (۱۹۹۹) باز هم در کنار یکدیگر به ایفای نقش پرداختند. در یکی از آخرین رابطه‌های ایستوود، او با دینا رویز، گزارشگر اخبار تلویزیونی ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۹۳ و در یک مصاحبه با هم آشنا شده بودند. این زوج در سال ۱۹۹۶ و زمانی که ایستوود با برگزاری یک مراسم خصوصی در منزلش در لاس‌وگاس وی را شگفت‌زده کرد با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر به نام مگی است. در اوت ۲۰۱۳ دینا اعلام کرد که وی و همسرش مدتی است جدای از یکدیگر زندگی
کرد که وی و همسرش مدتی است جدای از یکدیگر زندگی می‌کنند. در ماه اکتبر همان سال نیز وی درخواست طلاق از ایستوود را کرد. او همچنین درخواست حضانت کامل دخترشان مگی را دارد. در همین حال، گفته می‌شود ایستوود هم‌اکنون وارد رابطه‌ای با یک زن استرالیایی به نام اریکا فیشر شده‌است. تفریحات. اگرچه که در بیشتر فیلم‌ها ایستوود در حال سیگار کشیدن است، اما در زندگی واقعی وی هیچوقت سیگار نمی‌کشد و بسیار به تغذیه و سلامت بدنی‌اش اهمیت می‌دهد. وی مالک یک هتل و رستوران است. ایستوود از طرفداران ورزش گلف است و بیشتر علاقه به
ایستوود از طرفداران ورزش گلف است و بیشتر علاقه به انجام این ورزش دارد. وی هم‌چنین مجوز خلبانی داشته و عمدتاً برای رهایی از ترافیک، با هلیکوپتر خود به استودیوها می‌رود. در ۵ فوریه ۲۰۱۴ ایستوود موفق به نجات یک فرد از مرگ شد. این مرد در حال خفگی بود که ایستوود توانست جان وی را نجات دهد. سیاست. ایستوود به عنوان یک جمهوری‌خواه نام‌نویسی کرد تا در سال ۱۹۵۲ به دوایت آیزنهاور رأی دهد و از مبارزات انتخاباتی ریچارد نیکسون برای ریاست جمهوری در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ حمایت کرد. به هر روی در جریان رسوایی رسوایی واترگیت
کرد. به هر روی در جریان رسوایی رسوایی واترگیت ایستوود از اخلاقی بودن اقدامات نیکسون و نحوهٔ مدیریت جنگ ویتنام انتقاد کرد و آن را «غیراخلاقی» دانست. ایستوود از جنگ‌های آمریکا در کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳)، ویتنام (۱۹۶۴–۱۹۷۳)، افغانستان (۲۰۰۱–تاکنون)، و عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱) ناراضی بود و معتقد است آمریکا نباید نقش پلیس جهانی را ایفا کند. او خود را «خیلی فردگراتر از این که بخواهد دست چپی یا دست راستی» باشد، در ۱۹۷۴ خود را غیرسیاسی و میانه‌رو و در ۱۹۹۷ «لیبرترین» خوانده‌است. ایستوود گفته من خود را محافظه کار نمی‌دانم، و در
ایستوود گفته من خود را محافظه کار نمی‌دانم، و در عین حال گفته چپگرای تندرو نیز نیست. او گاه گاهی در کالیفرنیا از دموکراتها مثل داین فاینستاین در ۱۹۹۴، سام فر عضو لیبرال مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در 2002, و فرماندار گری دیویس که در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به او رأی داد، حمایت کرد. سوابق سیاسی. ایستوود در آوریل ۱۹۸۶ به عنوان شهردار شهر کارمل-بای-د-سی، کالیفرنیا انتخاب شد. وی دراین منصب ماهیانه ۲۰۰ دلار حقوق دریافت می‌کرد. همه دریافت‌های خود از شهرداری را به مرکز جوانان کارمل اهدا کرد. درسال ۲۰۰۱، ایستوود توسط
جوانان کارمل اهدا کرد. درسال ۲۰۰۱، ایستوود توسط فرماندار گری دیویس به عضویت در کمیسیون پارک و تفریح ایالتی کالیفرنیا منصوب شد. در سال ۲۰۰۴ ایستوود دوباره به این سمت منصوب شد.در آوریل ۲۰۰۴ وی توسط فرماندار کالیفرنیا به عضویت در کمیسیون فیلم این ایالت درآمد. جوایز و افتخارات. کلینت ایستوود بی شک جزو پرافتخارترین سینماگران عصر می‌باشد. کلینت ایستوود و ساخته‌های او در زمینه‌های مختلف سینما اعم از بازیگری، کارگردانی، فیلمنامه و غیره به دفعات نامزد و برنده جوایز گوناگونی بوده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از: در
گوناگونی بوده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از: در طول تاریخ مراسم آکادمی اسکار تنها دو نفر برای دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای یک فیلم نامزد شده‌اند که ایستوود یکی از آن دو نفر است و جالب اینکه این اتفاق برای ایستوود دو بار اتفاق افتاده‌است. بار اول در فیلم نابخشوده و بار دوم در فیلم محبوب میلیون دلاری برای او رخ داد. دومین نفر در تاریخ سینما کوین کاستنر است که برای کارگردانی و بازیگری فیلم رقصنده با گرگها کاندید دریافت هر دو جایزه اسکار بهترین کارگردانی و
دریافت هر دو جایزه اسکار بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد نقش اول شد. او در سال ۲۰۰۴ و در سن ۷۴ سالگی برای فیلم محبوب میلیون دلاری موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی گردید و تبدیل به مسن‌ترین فیلمسازی در تاریخ شد که جایزه اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کرده‌است.
محبوب میلیون دلاری به کارگردانی کلینت ایستوود و نویسندگی پل هگیس، فیلمی ورزشی و درام محصول سال ۲۰۰۴ کمپانی آمریکایی برادران وارنر است. پایان این فیلم مورد انتقاد طرفداران حقوق ناتوانان و معلولان قرار گرفت زیرا آنان معتقد بودند که فیلم مشوق عمل بِه‌مرگی ناتوانان می‌باشد. این فیلم که هم‌اکنون جز ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ در سایت آی‌ام‌دی‌بی است موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر مکمل نقش مرد در هفتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار شد. داستان. مگی فیتزجرالد (با
دوره جوایز اسکار شد. داستان. مگی فیتزجرالد (با بازی هیلاری سوانک) دختری که در ۳۲ سالگی خانه را ترک کرده در شهری به نام اوزارک در ایالت میزوری به عنوان پیش‌خدمت رستوران مشغول کار است، با اصرار فراوان تلاش می‌کند فرانکی دان (با بازی کلینت ایستوود) یک مربی موفق که بوکسرهای سرشناسی را معرفی کرده‌است، متقاعد می‌کند تا به او شیوهٔ مسابقه را بیاموزد و او را نیز تبدیل به یک قهرمان کند. فرانکی در ابتدا او را به دو علت؛ یکی به خاطر سن بالای او و دیگری به خاطر زن بودنش، نمی‌پذیرد. سرسختی مگی باعث می‌شود که فرانکی
نمی‌پذیرد. سرسختی مگی باعث می‌شود که فرانکی بالاخره او را بپذیرد و در ادامه مگی آنقدر سخت تمرین می‌کند که راهی مسابقه قهرمانی جهان می‌شود. رقیب او یک بوکسور است که مقام کثیف‌ترین بوکسور را هم از نظر ورزشی و هم از نظر اخلاقی دارد. مگی در مسابقه با او برنده می‌شود اما رقیب او عصبانی شده و با ضربه‌ای ناجوانمردانه باعث افتادن مگی و برخورد گردن او با چارپایه داخل رینگ بوکس می‌شود. مگی بر اثر این حادثه دچار آسیب دائمی نخاع و فلج کامل اندام شده، به کما می‌رود. مگی در بیمارستان پس از به هوش آمدن فرانکی را می‌بیند
در بیمارستان پس از به هوش آمدن فرانکی را می‌بیند و باز هم بی‌هوش می‌شود. او دوباره پس از مدتی به هوش آمد و به اسکرپ (با بازی مورگان فریمن) می‌گوید که باید به فرانکی بگوید که او دیگر نمی‌تواند هیچ حرکتی انجام دهد اما اسکرپ درخواستش را رد می‌کند. پس از مدتی حضور فرانکی بر بالین مگی در بیمارستان، مادر، برادر، خواهر و وکیلشان برای دیدن مگی به کنار او می‌آیند. در واقع مادر مگی نه به خاطر خود او بلکه بخاطر پول به پیشش آمده است. مگی به سرعت متوجه موضوع می‌شود و درخواست مادرش را رد و او را تهدید می‌کند که اگر
و درخواست مادرش را رد و او را تهدید می‌کند که اگر دوباره برای دیدن او به بیمارستان بیاید، خانه‌ای را که قبلاً با پول حاصل از مسابقات بوکس برای او خریده است از او خواهد گرفت. بعد از مدتی مگی از فرانکی درخواست می‌کند که او را از این حالت بد نجات دهد و به مرگ او کمک کند. اما فرانکی در آن هنگام درخواستش را رد می‌کند ولی مگی باز هم از او خواهش می‌کند. فرانکی برای درد دل پیش پدر کلیسا می‌رود و پدر به او توصیه می‌کند که این کار را انجام ندهد. اسکرپ، که فرانکی را در گوشه‌ای می‌بیند و پیش او می‌رود. فرانکی به اسکرپ
گوشه‌ای می‌بیند و پیش او می‌رود. فرانکی به اسکرپ می‌گوید که تقصیر تو نبود بلکه تقصیر من بود که او را به یک بوکسور تبدیل کردم اما اسکرپ به او می‌گوید که همه می‌میرند اما لحظه مرگشان می‌گویند که ما فقط یه فرصت می‌خواستیم. هنگام خواب فرانکی از بیمارستان به او زنگ می‌زنند. مگی زبان خودش را بریده است و تا حدی خونریزی می‌کند که تا حد مرگ می‌رود. کمی بعد فرانکی پیش مگی می‌رود و به او می‌گوید که اسمی که او برایش انتخاب کرده بود و که هواداران مگی را با آن صدا می‌زدند معنایش می‌شود عشق من، عمر من. فرانکی تا آن لحظه
معنایش می‌شود عشق من، عمر من. فرانکی تا آن لحظه معنای آن اسم ایرلندی را به مگی نگفته بود. مگی لبخندی میزند و فرانکی به او می‌گوید که من لوله اکسیژن را برخواهم داشت و تو می‌خوابی، سپس من چیزی به تو تزریق می‌کنم که برای همیشه خواهی خوابید. فرانکی اینکار را انجام می‌دهد و با چشمانی گریان بیمارستان را ترک می‌کند. اسکرپ به باشگاه برمی‌گردد و منتظر فرانکی می‌ماند اما او هیچوقت برنمی‌گردد.
ژازه تباتبایی (با نام اصلی سید علی طباطبایی) (۱ فروردین ۱۳۰۵ تهران – ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ تهران) نقاش، مجسمه‌ساز، شاعر و نمایش‌نامه‌نویس ایرانی بود. او «نگارخانه هنر جدید» را که از نخستین نگارخانه‌های ایران و یکی از مراکز فرهنگی مهم زمان خود بود تأسیس کرد. ژازه خود نام خویش را «تباتبایی» امضا می‌کرد. شهرت امروز او بیشتر برای فیگورهای خلاقانه و مجسمه‌های فلزی است که با جفت‌کاری (اَسِمبلاژ) قطعات فلزی ماشین‌آلات صنعتی و اتومبیل‌ها ساخته‌است. سبک او به هنر سقاخانه‌ای نزدیک است و شیر-زن‌ها و خورشیدها از موضوعاتی است که
است و شیر-زن‌ها و خورشیدها از موضوعاتی است که اغلب در کارهای وی تکرار می‌شوند. به همین دلیل از او به همراه تنی چند از نقاشان معاصر ایرانی به عنوان پیشگامان مکتب سقاخانه در ایران یاد می‌شود که در اوایل دهه چهل شمسی شکل گرفت و شاید نخستین مکتب نقاشی منسجم ایرانی باشد. زندگی. ژازه اولین داستان خود را بنام «شن و نی» در دوازده سالگی نوشت و سپس به دیگر رشته‌های هنری دست یازید. سپس نمایشنامه هایی مانند «شکوفه‌های پژمرده»، «لرد چی‌چی یانف»، «جای پا» و «آقاموچول» را نگارش کرده و خود نیز کارگردانی کرد و در «کانون
را نگارش کرده و خود نیز کارگردانی کرد و در «کانون پیشاهنگ» به روی صحنه آورد. در سال ۱۳۲۵ داستان «پسر کوچک» را چاپ نمود. او در سال ۱۳۲۹ از هنرستان هنرپیشگی دیپلم گرفت و اولین نمایشگاه نقاشی خود را که نقاشی‌هایی با سبک مینیاتور بودند برپا کرد. ژازه تباتبایی در سال ۱۳۳۳ در رشته کارگردانی و مبانی تئاتر در دانشکده ادبیات ایران شاگرد اول شد و نمایش «پیراهن ملوانی» را به صحنه آورد. در سال ۱۳۳۹ دوره نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبا به‌پایان رساند و نگارخانه «هنر جدید» را بنیاد نهاد که اولین نگارخانه در ایران
جدید» را بنیاد نهاد که اولین نگارخانه در ایران به‌شمار می‌رفت. آثار ژازه. آثار نقاشی و مجسمه ژازه در موزه‌ها و کلکسیونهای شخصی مانند موزه لوور در پاریس، موزه متروپولیتن نیویورک، موزه هنرهای معاصر تهران، نگارخانه سیحون در تهران، پریوات کلکسیون در آلمان، مجموعه شخصی فرح پهلوی، مجموعه شخصی امیرعباس هویدا و مجموعه شخصی جیمی کارتر قرار دارند. آثار ژازه تا کنون در کشورهایی مختلفی از جمله بریتانیا، فرانسه، ایتالیا، یونان، آلمان، ترکیه، هند، چین و آمریکا به نمایش درآمده و ۱۰ جایزه بین‌المللی را از آن او کرده‌است.
و ۱۰ جایزه بین‌المللی را از آن او کرده‌است. آثار دربارهٔ او. در سال ۱۳۴۶ خسرو سینایی کارگردان سینما فیلمی از آثار ژازه تهیه کرد که «شرح حال» نام دارد در سال ۱۳۷۶ نیز فیلم دیگری با نام «کوچه پاییز» دربارهٔ زندگی این هنرمند ساخت. سال‌های پایانی عمر. ژازه در سالهای اخیر در کشور اسپانیا زندگی می‌کرد و اوقات کمی از سال در ایران بود. وی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستان آتیه تهران درگذشت.
جایزهٔ اسکار بهترین فیلم یکی از جوایز اسکار است که از زمان آغاز به کار در سال ۱۹۲۹ هر ساله توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما (AMPAS) ارائه می‌شود. این جایزه به تهیه‌کنندگان فیلم می‌رسد و تنها رشته‌ای است که در آن هر عضو جوایز اسکار واجد شرایط ارائه نامزدی و رأی دادن در رأی‌گیری نهایی است. دسته‌بندی بهترین فیلم از دیرباز جایزه نهایی شب مراسم است و اساساً معتبرترین جایزهٔ مراسم محسوب می‌شود. برندگان و نامزدها. دهه ۲۰۱۰. ۲۰۱۹ نود و دومین دوره جوایز اسکار
جان ادوارد "جک" هاوکینز (۱۹۱۰–۱۹۷۳) بازیگر انگلیسی در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۰۷.