payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار گرفته‌است که بخش باتو مائونگ در جزیره را به بخش باتو کاوان در سرزمین اصلی متصل می‌کند. پل آخری در سال ۲۰۱۴ برای عموم افتتاح گردید ودر حال حاضر بزرگ‌ترین پل روی دریا در جنو ب شرقی آسیا می‌باشد. بزرگراه شمال-جنوب (مالزی)، بزرگراهی به طول ۹۶۶ کیلومتر است که در امتداد بخش غربی شبه جزیرهٔ مالزی قرار دارد و از میان سبرانگ پرای عبور می‌کند. علاوه بر این، حدود ۳۴٫۹ کیلومتر خط ریلی ساحل غربی کرتاپی در سبرانگ پرای قرار دارد، ایستگاه قطار باتروورت به عنوان ایستگاه اصلی راه‌آهن شمال مالزی انجام وظیفه می‌کند. به
اصلی راه‌آهن شمال مالزی انجام وظیفه می‌کند. به غیر از وظایف معمولی این ایستگاه برای خط راه‌آهن مالایان، ایستگاه راه‌آهن باتروورت، پایانه جنوبی‌ترین ایستگاه خط ریلی جنوبی راه‌آهن دولتی تایلند و قطار اکسپرس بین‌المللی از بانکوک می‌باشد. قابل ذکر است که این ایستگاه خط راه‌آهن هم چنین ایستگاه توقف اصلی سرویس ترن لوکس اکسپرس شرقی بین بانکوک و سنگاپور می‌باشد. در جزیره پنانگ، بزرگراه دکتر لیم چونگ یو، یک بزرگراه ساحلی مهم است که در امتداد خط ساحلی شرقی راه اندازه شده‌است. شهر جرج تاون را به پل پنانگ، منطقه آزاد
شده‌است. شهر جرج تاون را به پل پنانگ، منطقه آزاد تجاری صنعتی بایان لپاس، فرودگاه بین‌المللی پنانگ و پل دوم پنانگ متصل می‌کند. عمومی. شهر جرج تاون در به‌کارگیری قوانین رانندگی بریتانیا برای سیستم حمل و نقل عمومی در مالایای بریتانیا پیشقدم گردید. اولین سیستم تراموای شهر، که در آغاز توسط سیستم قدرت بخار شروع به کار کرد، در دههٔ ۱۸۸۰ شروع به فعالیت نمود. هر چند خطوط تراموای آن موقع دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، ریکشای رکابی، به عنوان نمادی ار میراث استعماری، هنوز در خیابانهای شهر، ولو اینکه به‌طور عمده برای
هنوز در خیابانهای شهر، ولو اینکه به‌طور عمده برای استفاده در جابجایی تفننی توریست‌ها، تردد می‌کنند. در حال حاضر سیستم خطوط اتوبوسرانی، شاکله اصلی حمل و نقل عمومی در پنانگ را تشکیل می‌دهد. سرویس اتوبوسرانی حمل و نقل عمومی، به‌طور عمده توسط خطوط سریع‌السیر ارائه خدمت می‌کنند که ۵۶ مسیر اتوبوسرانی را در محدودهٔ پنانگ بزرگ، از قبیل مسیرهای بین ایالتی به کداح و پراک را در بر می‌گیرند. از جمله مسیرهایی که در زمرهٔ سرویس حمل و نقل رایگان قرار دارند می‌توان از ترانزیت حوزه مرکزی، حمل و نقل جهت کاهش ازدحام ترافیک و
حوزه مرکزی، حمل و نقل جهت کاهش ازدحام ترافیک و سرویس حمل و نقل پولائو تیکوس نام برد. علاوه بر این، سرویس اتوبوس‌های گردشگری پنانگ که اتوبوس دوطبقه روباز می‌باشند در جرج تاون برای خدمت رسانی به توریست‌ها انجام وظیفه می‌کنند. در حال حاضر، تنها سیستم حمل و نقل بر پایه ریلی در پنانگ، ترابری ریلی پنانگ هیل است که یک قطار کابلی برای رساندن افراد به بالای پنانگ هیل می‌باشد. این تراموا در سال ۱۹۲۳ آغاز به کار نمود، که تنها سیستم حمل و نقل تراموای کابلی از این نوع، در مالزی است. دولت ایالت پنانگ به تازگی طرحهایی را
مالزی است. دولت ایالت پنانگ به تازگی طرحهایی را برای به‌کارگیری بیشتر سیستم‌های حمل و نقل ریلی در سرتاسر پنانگ، به عنوان بخشی از طرح جامع سیستم حمل و نقل پنانگ تدوین نموده‌است. طرح‌های پیش‌بینی شده، خط ال آر تی بایان لپاس، دو خط مونوریل که جرج تاون را به ایر ایتام، پایا تروبونگ، تانجونگ توکونگ متصل می‌کند، یک خط تراموا که محدود به سایت میراث جهانی یونسکو در جرج تاون می‌باشد و یک وسیله حمل و نقل کابلی که برج کومتار در جرج تاون و پنانگ سنترال در باتروورت را به هم متصل می‌کند. در حال حاضر، خط ال آر تی بین جرج
هم متصل می‌کند. در حال حاضر، خط ال آر تی بین جرج تاون و فرودگاه بین‌المللی پنانگ، که به عنوان خط ال آر تی بایان لپاس شناخته می‌شود، به عنوان اولویت ارجح دولت ایالت پنانگ در نظر گرفته شده‌است. در آوریل ۲۰۱۹، پروژه ال آر تی از سوی دولت فدرال مورد تصویب قرار گرفت و انتظار می‌رود عملیات ساخت پروژه در ژوئن ۲۰۲۰ آغاز گردد. هم چنین برای پیاده‌روی و استفاده از دوچرخه به عنوان سیستم حمل و نقل دوستدار محیط زیست تلاشهایی در حال انجام است. در سرتاسر شهر مسیر مخصوص دوچرخه سواری اختصاص داده شده‌است و در سال ۲۰۱۶، جرج
سواری اختصاص داده شده‌است و در سال ۲۰۱۶، جرج تاون اولین شهر مالزی بود که سرویس سامانه دوچرخه اشتراکی را با افتتاح لینک بایک به کار گرفت. پنانگ سنترال در باتروورت، قطب اصلی حمل و نقل سریع در پنانگ می‌باشد. موقعیت پنانگ سنترال در نزدیکی ترمینال کشتی سلطان عبدالحمید و ایستگاه قطار باتروورت اجازه می‌دهد تا به صورت پایانهٔ اتوبوسهای حمل و نقل عمومی و بین ایالتی، سرویس‌های قطار و کشتی عمل نماید. هوایی. فرودگاه بین‌المللی پنانگ در بایان لپاس در جنوب شرقی جزیره پنانگ، در فاصله ۱۶ کیلومتری از جنوب شهر جرج تاون،
پنانگ، در فاصله ۱۶ کیلومتری از جنوب شهر جرج تاون، قرار دارد. این فرودگاه به عنوان فرودگاه اصلی شمال مالزی با ترددهای پروازی به شهرهای بزرگ منطقه مانند کوالالامپور، سنگاپور، بانکوک، جاکارتا، هوشی مین، تایپه، هنگ کنگ، گوانگ ژو و دوحه انجام وظیفه می‌کند. در سال ۲۰۱۳، فرودگاه بین‌المللی پنانگ در فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در مالزی از لحاظ ترافیک محموله بار حائز رتبه دوم و از لحاظ ترافیک مسافر حائز رتبه سوم گردیده بود. این فرودگاه هم چنین به عنوان هاب برای دو شرکت هواپیمایی ارزان قیمت فایرفلای و ایر آسیا
دو شرکت هواپیمایی ارزان قیمت فایرفلای و ایر آسیا مالزی می‌باشد. از جمله شرکتهای هواپیمایی بین‌المللی که به فرودگاه تردد دارند می‌توان از اسکوت، جت استار آسیا ایرویز، چاینا ایرلاینز، هواپیمایی جنوبی چین، تای اسمایل و هواپیمایی قطر نام برد. دریایی. بندر پنانگ، بندرگاه اصلی در شمال مالزی است که زیر نظر کمیسیون بندر پنانگ انجام وظیفه می‌کند. پایانه بندری دارای هفت مجموعه تأسیسات دریایی است که شش عدد از آنها، از جمله ترمینال کانتینری باتروورت شمالی، اسکله آب عمیق باتروورت و ترمینال باری پرای بولک، در باتروورت و
باتروورت و ترمینال باری پرای بولک، در باتروورت و پرای می‌باشد. بندر پنانگ در سال ۲۰۱۷ با بیش از جابجایی ۱٫۵۲ میلیون TEUs بار، از این لحاظ حائز رتبه سوم گردید. در عین حال اسکله سوئیتن هام که در قلب جرج تاون واقع شده‌است تنها مجموعه تأسیسات بندری در جزیره پنانگ است. در حال حاضر اسکله کشتی‌های مسافربری را پذیرش می‌کند و باعث شده‌است تا به عنوان یکی از نقاط اصلی ورودی پنانگ تبدیل گردد. در سال ۲۰۱۷، اسکله سوئیتن هام رکورد ۱٫۳۵ میلیون ورودی توریست را به‌دست آورد و در نتیجه این پیشرفت فوق‌العاده، از بندر کلانگ به
در نتیجه این پیشرفت فوق‌العاده، از بندر کلانگ به عنوان شلوغترین ترمینال مسافربری دریایی در مالزی، پیشی گرفت. اسکله هم چنین برخی از بزرگ‌ترین خطوط کشتیرانی مسافربری دنیا، همانند آرام‌اس کوئین مری ۲ را جذب خود نمود. در ضمن اسکله به عنوان بندرگاه اصلی برای کشتی‌های مسافربری منطقه ای انجام وظیفه می‌کند. گاهی بندر پنانگ از کشتی‌های جنگی، از قبیل نیروی دریایی جمهوری سنگاپور، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و این اواخر نیروی دریایی چین میزبانی می‌کند. سرویس خدمات فرابر پنانگ، مناطق جرج تاون و باتروورت را به
فرابر پنانگ، مناطق جرج تاون و باتروورت را به یکدیگر متصل می‌کند، و تا قبل از اینکه پل پنانگ در سال ۱۹۸۵ تکمیل گردد تنها راه ارتباطی میان جزیره پنانگ و سرزمین اصلی بود. در زمان نوشتن این مطلب، روزانه ۶ کشتی فرابر در تنگه پنانگ بین جرج تاون و باتروورت تردد می‌کنند. ورزش. زیرساختهای ورزشی در پنانگ در حد خوبی توسعه یافته‌اند. ورزشگاه ایالت پنانگ در باتو کاوان، استادیوم اصلی ایالت می‌باشد. درحالی‌که ورزشگاه شهر پنانگ در جرج تاون، تنها استادیوم داخل شهر می‌باشد. هر دو استادیوم به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه
هر دو استادیوم به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال پنانگ عمل می‌کنند. اس‌پی‌آی‌سی‌ئی آرنا در بایان بارو، مکان ورزشی بزرگ دیگری در پنانگ است که دارای یک سالن سرپوشیده و یک مرکز ورزشهای آبی می‌باشد. مرکز بین‌المللی اسکواش نیکول دیوید در گلوگور یکی از مراکز اصلی آموزش اسکواش در مالزی است و بر اساس گزارشها نیکول دیوید، قهرمان افسانه ای اسکواش، در دوران بچگی در آنجا آموزش دیده بود. هم چنین جرج تاون، منزلگاه قدیمی‌ترین مرکز اسب سواری مالزی، باشگاه اسبدوانی پنانگ که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شده بود، است. علاوه بر این،
که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شده بود، است. علاوه بر این، پنانگ دارای سه زمین گلف می‌باشد که یکی از آنها در جزیره پنانگ قرار دارد. اصلی‌ترین رخدادهای ورزشی پنانگ شامل فستیوال بین‌المللی قایق اژدهایی پارویی پنانگ و مسابقه بین‌المللی دو ماراتن پل پنانگ می‌باشد. رخداد اولی در ماه دسامبر در تلوک باهانگ برگزار می‌گردد که یک مسابقه دراگون بوت است که چندین تیم بین‌المللی، از جمله از کشورهای سنگاپور، تایلند، برونئی، چین، کره جنوبی و استرالیا در آن حضور پیدا می‌کنند. دومین مسابقه، یک دو ماراتن است که مسیر مسابقه آن پل پنانگ
یک دو ماراتن است که مسیر مسابقه آن پل پنانگ می‌باشد و در ماه نوامبر برگزار می‌گردد. در سال ۲۰۱۷، رکورد ۳۵٬۰۰۰ شرکت کننده از ۸۵ کشور را برجای گذاشت. از جمله رخدادهای ورزشی کشوری و بین‌المللی که در پنانگ برگزار گردیده‌است، از بازی‌های سوکما سال ۲۰۰۰، بازی‌های جنوب شرقی آسیا ۲۰۰۱ و مسابقات جهانی قهرمانی اوپن اسکواش زنان ۲۰۱۳ می‌توان نام برد. پنانگ هم چنین میزبان بازی‌های مسترز آسیا پاسیفیک ۲۰۱۸ بوده‌است که اولین دوره بازی‌های مسترز جهانی در آسیا بود. خدمات رفاهی. تأمین آب، که تحت حوزه اختیارات دولت ایالت
رفاهی. تأمین آب، که تحت حوزه اختیارات دولت ایالت پنانگ می‌باشد، به‌طور کامل توسط شرکت تأمین آب پنانگ مدیریت می‌شود. ایالت حداقل تعرفه آب مصرف خانگی، به نرخ ۰٫۳۲ رینگیت در ۱٬۰۰۰ لیتر، در مالزی را دارد. آب مصرفی پنانگ از چندین منبع از قبیل سد ایر ایتام، سد تلوک باهانگ، سد منگکوانگ، سد بوکیت پانچور، سد براپیت، سد چروک تک کان، مخزن گویلمرد، باغ گیاه‌شناسی پنانگ و رودخانه مودا تأمین می‌گردد. رودخانه مودا که مرز شمالی پنانگ با کداح را تشکیل می‌دهد، ۸۰ درصد از مقدار آب پنانگ را فراهم می‌کند. در سال ۱۹۰۴ جرج تاون،
آب پنانگ را فراهم می‌کند. در سال ۱۹۰۴ جرج تاون، به اولین شهر مالایای بریتانیا تبدیل شد که به انرژی برق، بعد از اتمام یک پروژهٔ تولید برق آبی، دسترسی پیدا نمود. در حال حاضر برق مصرفی خانگی و صنعتی توسط تناگا ناسیونال تأمین می‌گردد، که توسط نیروگاه سوخت فسیلی ۳۹۸ مگاواتی در گلوگور تولید می‌گردد. در سال ۲۰۱۴، پنانگ دارای نرخ نفوذ پهنای باند ۸۰٫۳ درصد بود، که در میان تمام ایالت‌های مالزی بالاترین مقدار را داشت. همچنین پنانگ اولین ایالت مالزی بود که اتصال اینترنت رایگان را در اختیار شهروندان قرار داد. وای فای
رایگان را در اختیار شهروندان قرار داد. وای فای رایگان پنانگ در سال ۲۰۰۸، با هدف تقویت نفوذ اینترنت در سرتاسر پنانگ، توسط دولت ایالت پنانگ راه اندازی گردید و به صورت رایگان در دسترس قرار گرفت. سرعت اینترنت مرکز شهر جرج تاون تا ۳ مگابیت بر ثانیه افزایش یافته بود و در این حال ۱٬۵۶۰ هات اسپات در سرتاسر ایالت نصب گردیده بود.
صَباح (تا ۱۹۶۳: "بُرُنِئوی شمالی" نامیده می‌شد) یکی از ایالت‌های کشور مالزی در شمال شرقی آن کشور است. این ایالت در مالزی شرقی قرار دارد و جزئی از جزیرهٔ بورنئو به‌شمار می‌آید. جغرافیا. مرکز آن کوتا کینابالو نام دارد. صباح دومین ایالت بزرگ بعد از ساراواک می‌باشد. از جنوب با ایالت کالیمانتان شرقی و از جنوب شرقی با ایالت ساراواک هم‌مرز می‌باشد. مالکیت صباح هنوز مورد ادعای فیلیپین می‌باشد.
حزب اسلامی پان مالزی حزبی سیاسی در این کشور است که به عنوان حزبی بنیادگرا و تندروی اسلامی شناخته می‌شود. این حزب پس از "بحران انور" که طی آن ماهاتیر محمد، نخست وزیر وقت مالزی، معاون خود انور ابراهیم را بر کنار کرد، مشهورتر شد و از فضایی که بعد از سال‌ها ضد حزب حاکم درست شده بود برای گرفتن قدرت استفاده کرد. این حزب در انتخابات ۱۹۹۹ علاوه بر ایالت کلانتان که قدرت را در آن به دست داشت، ایالت ترنگانو را نیز از دست "باریسان ناسیونال" گرفت. اما در انتخابات ۲۰۰۴ نه تنها ترنگانو را از دست داد که قدرتش در کلانتان
نه تنها ترنگانو را از دست داد که قدرتش در کلانتان نیز محدود شد و با اکثریتی بسیار نازل به قدرت در این ایالت رسید. این حزب به همراه چندین حزب دیگر، ائتلاف "باریسان آلترناتیف"(به فارسی:"جبههٔ آلترناتیو") را در مقابل باریسان ناسیونال (به فارسی:"جبهه ملی") تشکیل می‌دهد. در سال 2013 عرصه سیاسی مالزی شاهد جنجالی پیرامون انتخاب محمد سبو بعنوان رهبر این حزب بود. مخالفان وی را متهم به تشیع می کردند و خواستار کناره گیری وی بودند.
ساراواک (با الفبای جاوه‌ای: "سراوق") (تلفظ در زبان مالایی: ساراواک) معروف به سرزمین منقارشاخی‌ها، ایالتی در کشور مالزی است. پیشینه. در سال ۱۸۳۹، یک انگلیسی به نام جیمز بروک (۱۸۰۳-۱۸۶۸) با ثروتی که به ارث برده بود یک کشتی تفریحی خریداری کرد و آن را مسلح ساخت. با این کشتی به سنگاپور رفت و سپس در پی ماجراجویی به بورنئو عزیمت کرد. در آنجا به خدمت سلطان برونئی در آمد که در آن زمان طعمه جنگ داخلی بود. در سال ۱۸۴۱ لقب راجا به او اهداء شد و از آن پس در منطقه کوچینگ حکومت کرد. این آغاز تشکیل یک امپراتوری خصوصی برای
حکومت کرد. این آغاز تشکیل یک امپراتوری خصوصی برای بروک و دو جانشین بود. ساراواک در فردای جنگ دوّم جهانی به سال ۱۹۴۶ به مستعمرات انگلیس ملحق شد و در سال ۱۹۶۳ به استقلال رسید و به فدراسیون مالزی پیوست. سیاست. حزب خلق متحد ساراواک، حزب دموکرات ترقی خواه ساراواک، حزب بومیان سارواک، حزب ملی ساراواک از احزاب سیاسی این ایالت هستند. جغرافیا. این ایالت در مالزی شرقی و در شمال غربی جزیره بورنئو قرار دارد و مرکز آن شهر کوچینگ است. این ایالت که به "سرزمین منقارشاخیها" معروف شده بزرگ‌ترین ایالت کشور مالزی است. مهم‌ترین
شده بزرگ‌ترین ایالت کشور مالزی است. مهم‌ترین شهر و پایتخت آن کوچینگ است که جمعیت آن طبق آمار سال ۲۰۰۰ به ۴۵۸٬۳۰۰ نفر می‌رسد و کل جمعیت نیز بالغ بر ۲٬۱۷۶٬۸۰۰ نفر است. شهرهای دیگر عبارت‌اند از : سیبو با ۲۵۴٬۰۰۰ نفر جمعیت، بینتولو با ۱۷۶٬۸۰۰ نفر جمعیت و میری با ۲۶۳٬۰۰۰ نفر جمعیت.
کداح (در زبان جاوه‌ای: قدح) معروف به دارالامان ایالتی در کشور مالزی است. مرکز آن شهر الور ستار است. شهر دیگر اصلی آن سونگای پتانی است. جزیره‌های لنکاوی بخشی از این استان است. جمعیت. جمعیت این ایالت ۱٬۷۷۸٬۱۸۸ نفر است و برای آن لقب عربی "دارالامان" (خانه آشتی) بکار می‌رود. برآورد جمعیتی اقوام این ایالات در سال ۲۰۰۳ بدینگونه بود: منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲ ژانویه ۲۰۰۷.
پراک (در زبان جاوی: ڨیرق) معروف به پراک دارالرضوان یکی از ۱۳ ایالت کشور مالزی است. این ایالت بر ساحل غربی مالزی غربی قرار دارد و پایتخت آن شهر ایپوه است. پراک به علت داشتن منابع غنی قلع در تاریخ مشهور بوده است. نام پراک در زبان مالایی به معنای "نقره ای" است و به علت همین صنعت قلع به این ایالت تعلق گرفته. این ایالت همچنین محل تولد صنعت لاستیک و کائوچو در این کشور (در شهر کوالا کانگسار) می‌باشد. پسوند عربی نام این ایالت "دارالرضوان" است. جزیره پانگ کور، از مهم‌ترین مراکز گردشگری مالزی، در این جزیره قرار دارد.
مراکز گردشگری مالزی، در این جزیره قرار دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ فوریه ۲۰۰۷.
حسن شماعی‌زاده (زادهٔ ۱ آذر ۱۳۲۱) آهنگساز، خواننده، و نوازندهٔ موسیقی پاپ ایرانی است. شماعی زاده در ابتدا کلارینت و سازهای بادی می‌نواخت و سپس به دلیل آهنگسازی، با پیانو و سایر سازها نیز اقدام به فعالیت نمود. برخی از مهم‌ترین آهنگ‌های موسیقی پاپ ایرانی که توسط خوانندگانی چون گوگوش، شهره صولتی، داریوش، معین، حمیرا، هایده، مهستی، لیلا فروهر، عارف و… خوانده شده‌اند، از ساخته‌های او بوده‌اند. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا به کار آهنگسازی و خوانندگی ادامه داد. بیشتر آثار
به کار آهنگسازی و خوانندگی ادامه داد. بیشتر آثار او با تنظیم دیگر موسیقیدان‌های ایرانی منتشر شده است. زندگی. دوران کودکی و ورود به موسیقی. حسن شماعی‌زاده در ۱ آذر ۱۳۲۱ در اصفهان به دنیا آمد. شماعی‌زاده کار هنری خود را از ۱۳ سالگی در ارکستر یکی از تئاترهای اصفهان به عنوان نوازنده آغاز کرد. او دانش‌آموخته دبیرستان ادب اصفهان در سال ۱۳۴۱ بود. پس از پایان دوران دبیرستان برای پیشرفت در موسیقی به تهران رفت و پس از مدتی کار در تئاتر، در سال ۱۳۴۵ وارد رادیو شد. او هم‌زمان ارکسترهای جاز و پاپ را برای جوانان و مردم
هم‌زمان ارکسترهای جاز و پاپ را برای جوانان و مردم می‌نواخت و با چند ارکستر اسپانیایی همکاری می‌نمود و در رادیو و مراکز هنری تهران نیز به نوازندگی می‌پرداخت. او مدتی برای گروه بلک کتس نیز ساکسیفون می‌زد. آغاز آهنگسازی. حسن شماعی‌زاده آهنگسازی را در سال ۱۳۵۱ آغاز کرد. خود او دلیل اصلی روی آوردن به آهنگسازی را ناتوانی در ادامه نوازندگی می‌داند که دلیل آن ابتلا به بیماری دیسک گردن در اثر فشار نوازندگی طولانی‌مدت سازهای سنگین برنجی (۱۵–۱۶ ساعت در روز) بود. نخستین کارهای شماعی‌زاده در آهنگسازی، ترانه "گریه" با
کارهای شماعی‌زاده در آهنگسازی، ترانه "گریه" با صدای امیر رسایی، "حالا خیلی دیره" با صدای عارف و "نمیاد" با شعر آرش سزاوار و صدای گوگوش بودند که همگی با هم منتشر شدند. شماعی‌زاده پس از آغاز آهنگسازی توانست جایگاه ویژه‌ای میان آهنگسازان زمان خود پیدا کند و خوانندگان سرشناسی مانند گوگوش، داریوش، شهره، ابی، ستار، فرهاد، عارف، مارتیک، رامش، نوش‌آفرین و معین کارهای موفقی با آهنگ‌های او عرضه کردند. از جملهٔ این کارها می‌توان به مشهورترین ترانه‌های گوگوش اشاره کرد. از دیگر ساخته‌های موفق شماعی‌زاده در این دوران
از دیگر ساخته‌های موفق شماعی‌زاده در این دوران می‌توان به ترانه "شکار" با صدای ابی اشاره کرد که توانست در سال ۱۳۵۴ در جشنواره موسیقی استانبول ترکیه مقام نخست را در بین ۲۰۹ شرکت‌کننده کسب کند. آغاز خوانندگی. حسن شماعی‌زاده خوانندگی را از سال ۱۳۵۲ آغاز کرد. این اتفاق در برنامهٔ شوی زندهٔ "چشمک" در آخرین جمعهٔ مرداد ۱۳۵۲ و به گفتهٔ خود شماعی‌زاده به درخواست مردم افتاد. در آن برنامه که گوگوش، اردلان سرفراز و واروژان نیز حضور داشتند، شماعی‌زاده ترانهٔ "مرداب" را با شعر اردلان سرفراز و تنظیم واروژان اجرا کرد.
را با شعر اردلان سرفراز و تنظیم واروژان اجرا کرد. ترانه‌ای که تبدیل به یکی از پرطرفدارترین ترانه‌های زمان خود شد و حدود ۱۹۸ هزار صفحه از آن فروش رفت که در نوع خود رکورد قابل توجهی بود. خوانندگی او توجه‌ها را به خود جلب کرد و پس از "مرداب"، شماعی‌زاده ترانه‌های پرمخاطب دیگری را نیز ساخت و اجرا کرد که "اقاقی" با ترانه‌ای از شهیار قنبری یکی از آنها است که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد. در سال ۱۳۵۴ شماعی‌زاده در یک نظرسنجی از سوی مجلهٔ "زن روز" به عنوان بهترین خواننده مرد سال و با حدود ۵۰ هزار رأی بهترین آهنگساز سال
مرد سال و با حدود ۵۰ هزار رأی بهترین آهنگساز سال شناخته شد. مثلث همکاری گوگوش، حسن شماعی‌زاده و اردلان سرفراز. یکی از گروه‌ها در موسیقی پاپ ایرانی مثلثی بود که در آن اردلان سرفراز ترانه می‌سرود، حسن شماعی‌زاده موسیقی برای آن ترانه خلق می‌کرد و گوگوش این ترانه‌ها را می‌خواند. بعضی از این ترانه‌ها را واروژان تنظیم می‌کرد. در مجموع این مثلث ۱۷ ترانه منتشر کرده‌اند. "کولی"، "جاده"، "کیه کیه"، "دوراهی"، "کوه"، "بمون تا بمونم"، "غریب آشنا"، "مرداب"، "کویر"، "دو پنجره"، و "من و گنجشک‌های خونه" برخی از کارهای
پنجره"، و "من و گنجشک‌های خونه" برخی از کارهای شناخته شده این سه نفر هستند. شماعی‌زاده و سرفراز بدون گوگوش نیز کارهای موفقی با صدای خوانندگان دیگر منتشر کردند. از جملهٔ پرآوازه‌ترین آنها می‌توان به "چشم من" و "دستای تو" با صدای داریوش و "پنجره" با صدای معین اشاره کرد. وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به همکاری این سه تن پایان بخشید. گوگوش تا سال ۱۳۷۹ در ایران ماند و سرفراز و شماعی‌زاده هرکدام به یک کشور مهاجرت کردند. هرچند شماعی‌زاده مدعی است با وجود این که ترانه‌های این مثلث ظرف مدت ۵ سال (از ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷) منتشر شد، ولی
ظرف مدت ۵ سال (از ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷) منتشر شد، ولی همگی مربوط به یک دورهٔ همکاری کوتاه یک سال و هشت‌ماهه هستند. پس از انقلاب علی‌رغم این که چند اثر با موسیقی شماعی‌زاده روی ترانه‌های سرفراز منتشر شدند، ولی همکاری این دو بعد از مدتی ادامه نیافت. به گفتهٔ سرفراز راه این دو پیش از انقلاب از هم جدا شده بود و با هم کار نمی‌کردند. با این حال شماعی‌زاده از ریشهٔ اختلاف احتمالی بین خود و اردلان سرفراز سخنی نگفته است و در مصاحبه با بهنود مکری در برنامهٔ "شباهنگ" از این که سرفراز دیگر با او ارتباط ندارد اظهار تأسف و
که سرفراز دیگر با او ارتباط ندارد اظهار تأسف و شگفتی کرد. انقلاب ۱۳۵۷. در پی پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران چریک‌های فدایی خلق روی دیوار خانه او شعار نوشتند که «شماعی‌زاده سرمایه‌دار اعدام باید گردد.» در ۲۵ بهمن ۱۳۵۷ عده‌ای به خانهٔ شماعی‌زاده حمله کردند. با اطلاع‌رسانی یکی از همسایگان، شماعی‌زاده در خانه سرگرد ولیعهد پنهان و فردای آن روز به کمک افسر دیگری با یک هواپیمای SOS از ایران خارج شد. او ابتدا به کپنهاگ و سپس به آمریکا رفت. او چهار ماه بعد دوباره به ایران بازگشت و پس از گذراندن پنج ماه در ایران برای
بازگشت و پس از گذراندن پنج ماه در ایران برای همیشه ایران را ترک کرد. و در شهر لس آنجلس ساکن شد. او در دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ یکی از پرکارترین هنرمندان موسیقی پاپ ایران بود و علاوه بر انتشار ۱۷ آلبوم به عنوان خواننده، برای خوانندگان ایرانی خارج‌نشین بسیار نیز آهنگسازی کرد. شماعی‌زاده در معرفی برخی چهره‌های نسل دوم خوانندگان پاپ خارج از ایران نظیر منصور، امید، سوزان روشن و شیلا نقش ایفا کرد. همکاری با شهره صولتی. بیشترین همکاری وی بعد از گوگوش با شهره صولتی بود که شامل ۱۴ آهنگ است. حسن شماعی‌زاده برخی از مهم‌ترین
شامل ۱۴ آهنگ است. حسن شماعی‌زاده برخی از مهم‌ترین آهنگ‌های شهره را ساخته است. کارهایی چون "طلوع"، "کاغذ سفید"، "عروسی"، "کلید"، "احساس زن"، "دخترا و پسرا"، "بمیرم آی بمیرم"، "شنیدم"، "راه"، "به قربونت بگردم" و … از همکاری حسن شماعی‌زاده با شهره هستند. آنها همچنین ترانه "به قربونت بگردم" را دوصدایی اجرا کردند. شهره به سبب اجرای آهنگ "طلوع" به مشهورترین و محبوب‌ترین خواننده زن پاپ در دهه ۶۰، تبدیل شد. آثاری که برای شهره ساخته است ("طلوع"، "کاغذ سفید"، "کلید" و…) بیشتر سبک احساسی و اوج‌دار هستند. این همکاری
و…) بیشتر سبک احساسی و اوج‌دار هستند. این همکاری با ترانه‌های بیژن سمندر، مسعود فردمنش، همایون هشیار نژاد، هدا کرد باغ و ایرج رزمجو، درخشان شده‌اند. شماعی‌زاده در این دوران دیگر در یک سبک و فضا به ساختن و خواندن ترانه نپرداخت و سبک‌های گوناگون و گاه متضاد با سبک ساخته‌های پیش از انقلاب خود را آزمود. او بیش از گذشته به ساخت ترانه‌های شاد و ریتمیک پرداخت و در این حوزه ترانه‌هایی چون "بیشتر بیشتر"، "داماد"، "یه دختر دارم شاه نداره"، "تولد"، و "عروسی" منتشر کرد. ترانه معروف "پریا" با صدای شهرام شب‌پره نیز در
ترانه معروف "پریا" با صدای شهرام شب‌پره نیز در همین دوران ساخته شده است. همکاری با بابک صحرایی. حسن شماعی‌زاده و بابک صحرایی در دههٔ ۱۳۸۰ همکاری‌های بسیاری با هم داشتند. اوج این همکاری به قطعهٔ "هیاهو" مربوط می‌شود که در زمستان سال ۱۳۹۰ با صدای شماعی‌زاده منتشر شد. از دیگر آثار مشترک حسن شماعی‌زاده و بابک صحرایی می‌توان به ترانه‌های "صخره"، "ممنونم"، "مهتاب ناز من"، "از کجا میای"، "تو چشای من نگا کن" و "آوازه‌خوان نه آواز" با صدای شماعی‌زاده، "جشن آینه" با صدای پویا، "تو رو می‌خوام" با صدای شیلا، "عشق
با صدای پویا، "تو رو می‌خوام" با صدای شیلا، "عشق طوفانی" و "آتیش‌بازی" با صدای سوزان روشن و "دلهره" با صدای سروش اشاره کرد. حسن شماعی‌زاده در برنامه Greatest Hits در شبکهٔ تلویزیونی من‌وتو گفت که همیشه تعداد زیادی از آهنگ‌هایش به خاطر عدم توانایی ترانه‌سراها برای نوشتن ترانه مناسب به رویشان، به اجرا نرسیده‌اند. اما از زمانی که با بابک صحرایی همکاری می‌کند این مشکل برطرف شده و این ترانه‌سرا به بهترین شکل ممکن روی آهنگ‌هایش ترانه می‌نویسد. عدم آهنگسازی برای خوانندگان. شماعی‌زاده در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که دیگر
شماعی‌زاده در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که دیگر برای کسی آهنگ نمی‌سازد و آهنگ‌هایش را تنها خودش می‌خواند؛ زیرا احساس می‌کند در کار آهنگسازی مورد سوءاستفاده قرار گرفته و حقوقش پایمال شده است و انگیزه‌ای برای آهنگسازی برای دیگران ندارد. هرچند در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۲ با بهنود مکری در برنامه شباهنگ صدای آمریکا گفت: «ولی گوگوش فرق می‌کند.» او یک سال بعد هم در گفتگو با بهنود مکری اعلام کرد که در حال کار کردن با خواننده جوانی به نام پریسا است که به زودی قرار است ترانه‌هایی با آهنگسازی شماعی‌زاده از وی منتشر شود. همکاری
با آهنگسازی شماعی‌زاده از وی منتشر شود. همکاری مجدد با گوگوش. گوگوش در مصاحبه با مجله جوانان آمریکا گفته بود بعد از شنیدن ترانهٔ هیاهو آنقدر تحت تأثیر قرار می‌گیرد که از شماعی‌زاده می‌خواهد که اجازه دهد او نیز این قطعه را اجرا کند. شماعی‌زاده نیز با روی باز می‌پذیرد و گوگوش هیاهو را در استودیوی شماعی‌زاده می‌خواند. به این ترتیب پس از ۳۴ سال دوباره حسن شماعی‌زاده و گوگوش در کنار همدیگر قرار گرفتند. به دنبال این همکاری گوگوش چند ترانه در اختیار شماعی‌زاده قرار داد تا به روی آنها آهنگسازی کند. هرچند
قرار داد تا به روی آنها آهنگسازی کند. هرچند شماعی‌زاده این ترانه‌ها را در شأن خواننده‌ای در جایگاه گوگوش نمی‌دانست. اما پس از انتشار "هیاهو"، گوگوش در کنسرت‌های خود سخنانی به زبان آورد که از نظر شماعی‌زاده تمسخرآمیز و تحریف تاریخ بود و موجب دلخوری شماعی‌زاده شد. او در مصاحبه با برنامه شباهنگ صدای آمریکا ضمن تشریح این دلخوری و ریشه‌های آن، تأکید کرد که برنامه‌ای برای همکاری دوباره با گوگوش ندارد. با این حال شماعی‌زاده در همین مصاحبه سخنانی احساسی نیز در مورد گوگوش بیان کرد: «من گوگوش را عاشقانه دوست دارم.
گوگوش بیان کرد: «من گوگوش را عاشقانه دوست دارم. عشق من به گوگوش، عشق یک مرد به زن نیست. عشق حسن شماعی‌زاده آهنگساز به گوگوش خواننده است.» تور کنسرت مثلث خاطره‌ها با گوگوش و اردلان سرفراز. در خرداد ۱۳۹۶ گوگوش با انتشار عکسی جدید از خود در کنار حسن شماعی‌زاده در پشت پیانو، از شروع دوباره همکاری خود با شماعی‌زاده و اردلان سرفراز خبر داد. به دنبال آن نخستین کنسرت مشترک این سه، با نام مثلث خاطره‌ها در اواخر مهر همان سال در تورنتو برگزار و تور جهانی مثلث خاطره‌ها آغاز شد. در بهمن همان سال نخستین همکاری مشترک
آغاز شد. در بهمن همان سال نخستین همکاری مشترک گوگوش، شماعی‌زاده و سرفراز پس از حدود ۴۰ سال به شکل تک‌آهنگی با نام "مثلث خاطره‌ها" منتشر شد که در آن گوگوش و شماعی‌زاده هم‌خوانی می‌کردند. در ادامه تور مثلث خاطره‌ها منوچهر چشم‌آذر و مارتیک نیز به این سه اضافه شد. سبک کار. آهنگسازی. حسن شماعی‌زاده به‌عنوان یک آهنگساز عقیده دارد: هرگاه آهنگی را می‌نویسم، تلاش می‌کنم آهنگی بسازم که بر روی نسل جوان‌تر اثرگذار باشد. موسیقی باید جوان، شادی‌آفرین و امیدبخش باشد. شماعی‌زاده پیش از ۱۳۵۷ بیشتر آهنگ‌هایی را ساخته است که
پیش از ۱۳۵۷ بیشتر آهنگ‌هایی را ساخته است که بسته به روحیات و روزگار آن زمان بیشتر غمگین و از لحاظ موسیقایی گاهی بسیار شکوهمند و حماسی هستند. ترانه‌های "جاده" و "مرداب" نمونه‌هایی از این ترانه‌ها هستند. این غم پنهان در موسیقی‌های آن زمان شماعی‌زاده به تدریج با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و مهاجرت به آمریکا و جنگ ایران و عراق جای خود را به ترانه‌های شاد و ریتمیک مناسب برای مجالس رقص داد. خود شماعی‌زاده معتقد است زمان‌های مختلف چیزهای مختلفی ایجاب می‌کند. وقتی جامعه به ناراحتی می‌رود (مثل زمان جنگ) مردم به شادی بیشتری
ناراحتی می‌رود (مثل زمان جنگ) مردم به شادی بیشتری نیاز پیدا می‌کنند و نیاز دارند تا ناراحتی خود را با شادی‌های لحظه‌ای از بین ببرند. او کم شدن ترانه‌های شاد و ریتمیک را در آثار اخیر خود را ناشی از بالا رفتن سن و در اختیار نداشتن ترانهٔ مناسب عنوان کرده است: برای ساخت آهنگ شاد، شعر باید روشن‌تر و واضح‌تر و صریح‌تر باشد. من در این سن نمی‌توانم به سراغ یک سری اشعار عاشقانهٔ باز بروم. از سوی دیگر در برخی ساخته‌های شماعی‌زاده، مانند چند ترانه که برای معین ساخته است می‌توان رد موسیقی سنتی و دستگاهی ایرانی را نیز