payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استفاده می کند. در سال 2009، DTD ها توسط زبان‌های طرح‌واره‌نویسی مطلع از فضای نام XML (مثل W3C XML Schema و ISO RELAX NG)، به صورت گسترده جایگزین سازی گردید. یک نسخه ی مطلع از فضای نام DTD به صورت بخش نهم از ISO DSDL توسعه داده شد. DTD روی کاربردهایی که نیاز به نویسه های انتشاری بخصوص، مثل ارجاع های موجودیت نویسه ی XML و HTML نیاز دارد،تاکید دارد. این نیازهای تاکید شده از مجموعه های بزرگتر که به صورت بخشی از کوشش استاندارد ISO SGML تعریف شده است، گرفته شده است. تعریف نوع سند یا دی‌تی‌دی (Document Type
شده است. تعریف نوع سند یا دی‌تی‌دی (Document Type Definition - DTD) وظیفه افزایش نوعی گرامر و دستور زبان بر روی اسناد اکس‌ام‌ال را بر عهده می‌گیرد. وسیلهٔ دیگری ست که همان کار را انجام می‌دهد ولی برای سندهای نسبتاً پیچیده‌تر. هر چند آزادی تام و بی قید و شرط در انتخاب نام‌های المان‌ها و صفات مربوطه آن‌ها و نیز سایر ویژگی‌ها موجبات گسترش پذیری و قابلیت انعطاف فراوان را سبب می‌شود همین امر می‌تواند اسباب بروز تناقضات و اشتباهات ناخواسته و بدون کنترل هم باشد. به منظور آشکارایی بیشتر در بیان نقش پراهمیت
باشد. به منظور آشکارایی بیشتر در بیان نقش پراهمیت دی‌تی‌دی به ذکر یک مثال می‌پردازیم. چنانچه یکی از برچسب‌های &lt;Department&gt; را به اشتباه &lt;Dpartment&gt; نوشته باشیم، متن شکن اکس‌ام‌ال راهی برای تشخیص این خطا نخواهد داشت. با افزودن دی‌تی‌دی بر این سند اکس‌ام‌ال و با شرح نوع و نام المان‌های مورد انتظار در آن از بروز اینگونه خطاها جلوگیری خواهد شد. &lt;University&gt; &lt;Department&gt;Mathematics&lt;/Department&gt; &lt;Dpartment&gt;Biology&lt;/Dpartment&lt;/font\» &lt;/University&gt;
خیدو فان روسوم (تلفظ انگلیسی: گیدو ون روسوم) یک برنامه‌نویس رایانه‌ای اهل هلند است، کسی که به عنوان نویسندهٔ زبان برنامه‌نویسی پایتون شناخته می‌شود. او در جامعهٔ پایتون به عنوان یک دیکتاتور خیرخواه جاویدان شناخته شده‌است این بدان معنی است که او پیوسته فرایند توسعه پایتون را زیر نظر دارد و در زمان‌های لازم تصمیمات ضروری و مناسب را برای آن اتخاذ کرده‌است. زندگی. فان روسوم در هلند به دنیا آمد و در همان‌جا بزرگ شد. در سال ۱۹۸۲ بالاترین نمرات دانشگاه آمستردام در هلند را بدست آورد. سپس در سازمان‌های تحقیقاتی
در هلند را بدست آورد. سپس در سازمان‌های تحقیقاتی گوناگون مشغول به کار شد؛ از جمله: مؤسسه ملی تحقیقات ریاضی و رایانه (CWI) در آمستردام، مؤسسه ملی استاندارد و تکنولوژی (NIST) در شهر گیثرزبرگ در ایالت مریلند و مؤسسه ملی تحقیقات و ابتکارات در شهر رستون در ایالت ویرجینیا در آمریکا. وی همچنین بر روی طراحی زبان برنامه‌نویسی ای‌بی‌سی کار کرده‌است. زبان پایتون. در سال ۱۹۹۶ وی دربارهٔ نحوه پیدایش این زبان می‌نویسد: «در حدود شش سال قبل، در دسامبر ۱۹۸۹، من به دنبال یک پروژهٔ برنامه‌نویسی در جهت فعالیت مورد علاقه‌ام
پروژهٔ برنامه‌نویسی در جهت فعالیت مورد علاقه‌ام می‌گشتم تا اوقات فراغت کریسمس را پر کنم. دفتر کارم بسته بود، منتها یک رایانه شخصی داشتم و چیزی بیش از این هم در اختیارم نبود. تصمیم گرفتم تا یک مترجم برای یک زبان اسکریپتی بنویسم. قبلاً در مورد زبان برنامه‌نویسی ای‌بی‌سی فکر کرده بودم. چیزی شبیه به زبان سی و یونیکس از نسل ای‌بی‌سی، جذاب برای هکرها و قابل انعطاف برای پژوهشگران. نام پایتون را برای عنوان کاری این پروژه انتخاب کردم، چرا که در حالتی جسورانه و غیر سنتی به سر می‌بردم (و البته از طرفداران پر و پا قرص
به سر می‌بردم (و البته از طرفداران پر و پا قرص سیرک دوره گرد مانتی پایتان بودم).» برنامه‌نویسی برای همه. در سال ۱۹۹۹، روسوم پیشنهادی را برای DARPA با عنوان "برنامه‌نویسی برای همه" ارسال کرد. همچنین او اهدافی را برای پایتون مشخص کرد که عبارت‌اند از: روسوم در سال ۲۰۰۲ جایزه نرم‌افزارهای آزاد را از بنیاد نرم‌افزار آزاد در کنفرانس بروکسل در کشور بلژیک دریافت کرد. زندگی شخصی. خیدو فان روسوم برادری به نام یوست فان روسوم دارد که گرافیست می باشد و فونت بکار رفته در لوگوی «Python Powered» از کارهای او است. پیوند به
لوگوی «Python Powered» از کارهای او است. پیوند به بیرون. https://www.aparat.com/Python.Academy/Python_Academy
لوسی سیلواس آهنگساز و خوانندهٔ بریتانیایی در ۴ سپتامبر ۱۹۸۰ در سوری انگلستان به دنیا آمد. مادر او اسکاتلندی و پدر او نیوزلندی است. او دو خواهر به نامهای میا و نیکی دارد. مادر او نیز یک خواننده بود. لوسی در ۵ سالگی نواختن پیانو را شروع کرد و در ۱۰ سالگی اولین آهنگ خودش را ساخت. لوسی در سال ۲۰۰۰ اولین آهنگ تکی خودش را با نام «دیگر دیر است» توسط کمپانی بریتانیایی کریسَلیس منتشر کرد. این آهنگ و آلبوم آن با نام "فراموشم مکن" با چندان موفقیتی مواجه نشد. در سال ۲۰۰۳ لوسی با مرکوری رکوردز قراردادی امضاء کرد و به او
لوسی با مرکوری رکوردز قراردادی امضاء کرد و به او برای کار بر روی آلبوم خودش فرصت داده شد. اولین آهنگ تکی از آلبوم جدید او با نام «آنچه از آن ساخته شده‌ای»در چارت انگلستان به مقام هفتم رسید. در اکتبر سال ۲۰۰۴ سیلواس بالاخره آلبوم خودش را با نام "دم فرو ده" منتشر کرد. این آلبوم به سرعت آلبوم طلایی و آلبوم پلاتینیوم شناخته شد و بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ کپی از آن در طی ۹ هفته فروخته شد. آلبوم دوم لوسی با نام "همان‌طرف" در اکتبر ۲۰۰۶ منتشر خواهد شد. آهنگ‌های تکی. از آلبوم "Forget Me Not":
رایانش توزیع‌شده یک زمینه از علوم رایانه است، که در آن به سیستم‌های توزیع‌شده پرداخته می‌شود. یک سیستم توزیع‌شده از چندین رایانه خودکار تشکیل شده که توسط یک شبکه رایانه‌ای با هم دیگر در ارتباط اند. کامپیوترها با هم ارتباط برقرار می‌کنند تا به یک هدف مشترک برسند. یک برنامه کامپیوتری که در یک سیستم توزیع‌شده اجرا می‌شود، یک برنامه توزیع‌شده نامیده می‌شود و به فرایند نوشتن چنین برنامه‌هایی برنامه‌نویسی توزیع‌شده گفته می‌شود. رایانش توزیع‌شده همچنین به استفاده از سیستم‌های توزیع‌شده برای حل مسائل محاسباتی گفته
سیستم‌های توزیع‌شده برای حل مسائل محاسباتی گفته می‌شود. در رایانش توزیع‌شده یک مسئله به وظایف مختلف تقسیم می‌شود که هر کدام از آن‌ها توسط یک کامپیوتر یا بیشتر حل می‌شود. این وظایف از طریق ارسال پیام با یکدیگر در ارتباط هستند. تعریف. کلمه "توزیع‌شده" در اصطلاحات «سیستم‌های توزیع‌شده» و «برنامه‌نویسی توزیع‌شده» و «الگوریتم توزیع‌شده» در واقع به شبکه‌های کامپیوتری گفته می‌شود که در آن کامپیوترهای شخصی به‌طور فیزیکی در برخی مناطق جغرافیایی توزیع می‌شوند. رایانش توزیع‌شده یا توزیع‌یافته به دسته‌ای از محاسبات
توزیع‌شده یا توزیع‌یافته به دسته‌ای از محاسبات رایانه‌ای گفته می‌شود که در آن دو، یا معمولاً چند کامپیوتر از طریق یک شبکه رایانه‌ای به هم متصل شده و با استفاده از یک الگوریتم موازی بار محاسباتی مابین آن‌ها توزیع می‌شود. در همه موارد نمی‌توان از این روش استفاده کرد، تکلیفی که می‌خواهیم از طریق محاسبات توزیع‌شده انجام گیرد باید قابلیت تقسیم شدن به چند تکه کوچک‌تر را داشته باشد. جستجو از جمله تکالیفی است که بالاترین موفقیت را در محاسبات توزیع‌شده دارد.
جاده راهی است که دو یا چند شهر یا روستا را به هم متصل می‌کند. جاده معمولاً بهترین مسیر برای رفتن از یک مکان به مکان دیگر است ولی همیشه مستقیم‌ترین راه نیست.گاهی مانع‌های طبیعی نظیر رودخانه‌ها یا تپه‌ها باعث مستقیم نبودن جاده می‌شوند.جاده‌های جدید غالباً مراکز شهر یا نواحی مسکونی را دور می‌زنند تا از تراکم رفت و آمد یا ایجاد سر و صدا جلوگیری شود.جاده‌های روستایی املاک شخصی مردم را دور می‌زنند. تاریخچه. اولین جاده‌ها راه‌هایی بودند که مردم و چهارپایان از آن‌ها استفاده می‌کردند.این جاده‌ها اغلب مسیرهای
آن‌ها استفاده می‌کردند.این جاده‌ها اغلب مسیرهای ناهموار٬ پرپیچ و خم و باریک بودند.نیاز به جاده‌های مناسب و هموار از زمان اختراع چرخ حس شد.اولین جاده‌های سنگ‌فرش در میان رودان ( عراق کنونی ) در حدود ۲۲۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شد. دوهزار سال بعد٬ رومی‌ها جاده‌های مناسب و مستقیمی در تمام اروپا و آفریقای شمالی ساختند.آن‌ها به این جاده‌ها نیاز داشتند تا سربازانشان بتوانند به سرعت در پهنۀ امپراتوری روم جابه‌جا شوند.جاده‌های رومی با سنگ فرش شده بودند و به سمت پهلویشان شیب داشتند تا آب باران در جاده باقی نماند.
شیب داشتند تا آب باران در جاده باقی نماند. بررسی دوره‌ای جاده‌ها با کمک کوادکوپتر. بدون شک جاده ها مهمترین شریان های حیاتی حمل و نقل درون شهری و برون شهری هستند. ساخت جاده یک فرایند یکباره نیست بلکه به صورت دوره ای نیاز به بررسی و انجام اقدامات نگهداری دارد. هر چه قدر که این بررسی ها منظم تر باشند و در بازه های زمانی کوتاه تری انجام شوند امکان آسیب رسیدن به جاده ها کاهش پیدا می‌کند و علاوه بر اینکه هزینه‌های بازسازی آن هم کم می‌شود خطرات جاده و تصادفات به صورت چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. انجام بررسی های جاده
چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. انجام بررسی های جاده ای به صورت سنتی علاوه بر افزایش هزینه موجب تاخیر و افزایش بازه های زمانی انجام این کار می‌شود. ک جایگزین قابل اعتماد که اخیراً برای نظارت و بازرسی مسیرهای جاده ای مورد استفاده قرار می گیرد، کوادکوپتر و هلی شات است. استفاده از پهپاد به دلیل قدرت مانور بالا و دسترسی به نتایج دقیق در کمترین زمان بسیار برای این کار مفید است.
سرود شاهنشاهی یکی از سه سرود رسمی کشور ایران در دورهٔ پهلوی است. دو سرود دیگر «سرود پرچم» و «سرود ملی» نام داشتند. ملودی هر سه سرود یکسان و تفاوت تنها در متن شعر آنها بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این سرود با سرود دیگری جایگزین شد. تاریخچه. در سال ۱۳۱۲ شمسی هنگامی که رضاشاه به دعوت آتاترک قصد سفر به ترکیه را داشت، به انجمن ادبی ایران تکلیف کرد که برای ایران سرودی ملی تهیه نمایند تا در مراسم رسمی نواخته شود. همان روز هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران با حضور شیخ الرئیس افسر، ملک الشعرای بهار، شیخ‌الملک اورنگ، مرتضی میرزا
ملک الشعرای بهار، شیخ‌الملک اورنگ، مرتضی میرزا قهرمان، بدیع‌الزمان فروزانفر، عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، سعید نفیسی و عباس فرات تشکیل جلسه داده و اشعاری در سه قسمت (سه بند) سروده شد که شیخ‌الرئیس افسر سراینده اشعار بند اول "سرود شاهنشاهی" و بند سوم "سرود ملی" و عبدالرحمن پارسا تویسرکانی سراینده بند دوم آن "سرود پرچم" بودند. داوود نجمی‌مقدم نیز آهنگ آن را ساخت. رضاشاه پس از شنیدن شعر شخصاً دو جای آن را اصلاح کرد. یکی آنجا که گفته بود: «از اجنبی جان می‌ستانیم» که رضاشاه گفت: «از دشمنان جان می‌ستانیم» و دیگر
که رضاشاه گفت: «از دشمنان جان می‌ستانیم» و دیگر آنجا که گفته شده بود «شهنشه زنده بادا» که رضاشاه تغییر داد به «شاهنشه ما زنده بادا»هرچند بر اساس اوزان و آهنگ سرود ملی چنین چیزی نادرست به نظر می‌رسد. شعر سرود. سرود شاهنشاهی سرود پرچم سرود ملی
روباه قُطبی ("Vulpes lagopus") گونه‌ای روباه است که در نواحی قطبی اروپا، آسیا و آمریکای شمالی زندگی می‌کند. طول بدن این جانور بین ۴۶ تا ۶۸ سانتیمتر است و اندازهٔ دم آن‌ها تا ۳۵ سانتی‌متر می‌رسد. روباه قطبی به خوبی برای زندگی در هوای بسیار سرد تکامل پیدا کرده و ضخیم‌ترین خز را دارد که باعث می‌شود بتواند حتی تا دمای منفی ۷۰ درجه را تحمل کند. آن‌ها بدنی مدور و پاهای کوتاه و پرمو دارند و گوش‌های آن‌ها کوچک و تقریباً گرد است تا دفع گرما به حداقل برسد. این روباه جوندگان کوچک، توله فک، ماهی، پرندگان آبزی و دریایی
کوچک، توله فک، ماهی، پرندگان آبزی و دریایی را شکار می‌کند و همچنین از لاشه‌ها و باقی‌مانده غذای خرس قطبی، میوه‌ها، گیاهان دریایی، حشرات و بی‌مهرگان دیگر هم تغذیه می‌کند. در سرتاسر فصل زمستان، روباه‌های قطبی پوشش سفید رنگ زیبایی دارند. این پوشش به آن‌ها قابلیت پنهان شدن در برف‌های قطب شمال را می‌دهد. به طوری که روباه‌های قطب شمال به شکل مؤثری قادر به شکار خرگوش و ماهی هستند. در تابستان سال بعد رنگ آن‌ها قهوه ای می‌شود. روباه‌های قطبی در ماه‌های مه و ژوئن پس از ۵۱ تا ۵۷ روز بارداری چهار تا یازده توله به دنیا
۵۱ تا ۵۷ روز بارداری چهار تا یازده توله به دنیا می‌آورند و پدر و مادر هر دو از توله‌ها نگهداری می‌کنند. روباه قطبی حیوانی تک‌همسر است و لانه‌های زیرزمینی پیچیده‌ای برای بزرگ کردن توله‌های خود می‌سازند و گاهی اعضای دیگر خانواده نیز به آن‌ها در پرورش توله‌ها کمک می‌کنند. این روباه‌ها در تابستان پوششی متفاوت دارند که به رنگ کوه‌ها و صخره‌هاست و در زمستان، سفید رنگ شده و به رنگ برف در می‌آیند. جانورانی چون عقاب طلایی، گرگها و خرس از دشمنان و شکارچیان اصلی روباه‌های قطبی هستند. فیزیولوژی. روباه قطبی دارای
روباه‌های قطبی هستند. فیزیولوژی. روباه قطبی دارای ژن‌های مفید برای مقابله با دوره‌های سرمای شدید و گرسنگی است. توالی‌یابی ترانسکریپتوم دو ژن را شناسایی کرده است که تحت گزینش مثبت قرار دارند: پروتئین انتقال گلیکولیپید حاوی دامنه 1 (GLTPD1) و همولوگ ۲ ژن سرطان‌زا ویروس تیموما موش V-akt (AKT2). GLTPD1 در متابولیسم اسیدهای چرب شرکت می‌کند، در حالی که AKT2 به متابولیسم گلوکز و انتقال سیگنال‌های انسولین مربوط می‌شود. حدود ۲۲ درصد از کل سطح بدن روباه قطبی به راحتی گرما را تاب می‌آورد، در مقایسه با روباه‌های قرمز
گرما را تاب می‌آورد، در مقایسه با روباه‌های قرمز - ۳۳ درصد. مناطقی با بیشترین از دست دادن گرما - بینی، گوش‌ها، پاها و کف پاها هستند، که برای تنظیم دما در تابستان مفید است. علاوه بر این، روباه قطبی در بینی خود مکانیزم خنک‌کننده تبخیری مفیدی مانند سگ‌ها دارد که مغز را در تابستان و در حین ورزش خنک نگه می‌دارد. رسانایی حرارتی خز روباه قطبی در تابستان و زمستان یکسان است؛ با این حال، رسانایی حرارتی روباه قطبی در زمستان پایین‌تر از تابستان است زیرا ضخامت خز تا ۱۴۰ درصد افزایش می‌یابد. در تابستان، رسانایی حرارتی
درصد افزایش می‌یابد. در تابستان، رسانایی حرارتی بدن روباه‌های قطبی ۱۱۴ درصد بالاتر از زمستان است، اما دمای داخلی بدنشان در طول سال ثابت است. میانگین جرم مخصوص BMR و BMR کلی در زمستان ۳۷ درصد و ۲۷ درصد کمتر از تابستان است. در زمستان، روباه قطبی BMR خود را از طریق افسردگی متابولیکی کاهش می‌دهد تا ذخایر چربی را حفظ کرده و نیازهای انرژی را به حداقل برساند. خز ضخیم که روباه قطبی را از بینی تا نوک دم پوشانده است، نقش مهمی در عایق‌بندی دارد و تا دماهای -۵۰ درجه سانتی‌گراد (-۵۸ درجه فارنهایت) گرما را حفظ می‌کند.
(-۵۸ درجه فارنهایت) گرما را حفظ می‌کند. یکی از روش‌هایی که روباه‌های قطبی دمای بدن خود را تنظیم می‌کنند، استفاده از تبادل حرارت متقابل در جریان خون پاهایشان است. روباه‌های قطبی می‌توانند پای خود را به‌طور مداوم بالاتر از نقطه انجماد بافت (-۱ درجه سانتی‌گراد (۳۰ درجه فارنهایت)) نگه دارند، به طوری که بر روی سطوح سرد بدون از دست دادن تحرک و بدون احساس درد بایستند. آنها این کار را با افزایش گشاد شدن رگ‌ها و جریان خون به شبکه مویرگی روی سطح پد پا که مستقیماً با برف در تماس است، انجام می‌دهند، نه کل کف پا.
سد دره باغ یکی از بزرگ‌ترین سدهای خاکی لرستان با وسعت ۳۰۰۰۰ متر مکعب و با آب‌دهی ۲۰۰ متر مکعب در ثانیه است. این سد حدود ۵۰ هکتار از زمینهای پایین دست خود را (دیمی) را سیراب می‌کند. طول تاج سد ۶۰۰ متر و باعرض ۱۶ متر وعرض پی ۸۰ متر باارتفاع ۱۶ متر می‌باشد.
هُزوارِش یا اُزوارش(هُز/اُز+وار+ش) در نوشته‌های پهلوی به واژه‌ها یا بخش‌هایی از یک واژه گفته می‌شود که به زبان آرامی و به خط پهلوی نوشته می‌شد اما هنگام خواندن آن‌ها برابر پارسی میانه آن‌ها تلفظ می‌شد. این کلمه نخستین بار به صورت «زوارش» در کتاب الفهرست ابن ندیم به کار رفته‌است. اولین کتابی که هزوارش‌های پهلوی را گردآوردی نمود، فرهنگ پهلویک بود. در این فرهنگ حدود ۵۰۰ هزوارش، که در نوشته‌های پارسی میانه زردشتیان با خط پهلوی به کار می‌رفته، و معنی آن‌ها به پازند آمده است. این فرهنگ احتمالاً یا در اواخر دورهٔ
آمده است. این فرهنگ احتمالاً یا در اواخر دورهٔ ساسانی یا در قرن سوم هجری تألیف شده‌است برای نمونه "ملکا" نوشته می‌شد و "شاه" خوانده می‌گشت. ابن مقفع می‌گوید که اگر کسی بخواهد گوشت بنویسد،lxm نوشته و gōsht می‌خواند و نان را bsrh نوشته و نان می‌خواندند. در تمام متن‌های پهلوی هزار و دویست هزوارش شناخته شده‌اند. هزوارش یک عادتِ خطی است و نه یک عادت زبانی، از این رو با وام‌واژه تفاوت دارد و این واژه‌ها، نباید به عنوان لغات آرامیِ دخیل در زبان پهلوی دانسته شوند. واژه‌شناسی. نظریات متفاوتی در ارتباط با ریشه و
واژه‌شناسی. نظریات متفاوتی در ارتباط با ریشه و معنای «هزوارش» بیان شده‌است. ادوارد وِست در مقدمهٔ جلد پنجم از سلسله کتب مقدس مشرق‌زمین، هزوارش را از مصدر «زواریدن» به معنی "کهنه شدن و پوسیدن" می‌داند. جیمز دارمِستِتِر در کتاب مطالعات ایرانی این کلمه را از مشتق ریشه zur می‌داند و می‌گوید در اوستا zbar و در سانسکریت havr به معنی "اعوجاج و پیچیدگی" است و آن را به مفهوم "تغییر و تبدیل" تعبیر می‌نماید. هاینریش یونکر (Heinrich Junker) نیز در فرهنگ پهلویک این کلمه را به معنی "تعبیر و تفسیر" دانسته‌است. بارتولومه
را به معنی "تعبیر و تفسیر" دانسته‌است. بارتولومه کلمهٔ اوزوارش را مرکب از uz+varəda اوستایی می‌داند که تحت‌اللفظی، "تعبیر و تفسیر" معنا می‌شود. زاخائو و هاوگ این کلمه را مرکب از uz+var می‌دانند و معنی آن را "آشکار کردن و بیان کردن" دانسته‌اند. در لغت‌نامهٔ دهخدا، هزوارش از ریشهٔ مصدر uzvârtan (اُزوارتَن) یا izvârtan (اِزوارتَن) به معنای "بیان کردن"، "شرح دادن"، "تفسیر کردن" دانسته شده‌است و اوزوارش یا هزوارش، اسم مصدر آن و به معنای شرح، تفسیر، توضیح و بیان است. دلایل استفاده. هنوز علت قطعی و معینی برای
است. دلایل استفاده. هنوز علت قطعی و معینی برای وجود هزوارش در زبان پهلوی یافت نشده است. یونکر معتقد است که در دربار پادشاهان اشکانی برای اینکه خود را از تودهٔ مردم متمایز کنند، زمانی رایج شده بود که در پارسی میانه، الفاظ سامی را به کار ببرند. شدر اما عقیده دارد که وجود کاتبان و دبیران آرامی‌نژاد از زمان داریوش بزرگ در دربار هخامنشی، سبب وارد شدن هزوارش به زبان فارسی میانه شده است. یکی دیگر از این حدس‌ها این است که از آن‌جا که سنت دبیری خاص آرامیان بوده است، بسیاری از این واژه‌ها در نوشتار وارد شده‌اند اما
بسیاری از این واژه‌ها در نوشتار وارد شده‌اند اما از آن‌جا که اربابان این دبیران آرامی نمی‌دانستند این واژه‌ها هنگام برخوانی از بهر ایشان به فارسی برگردانده می‌شدند. دیگر گمان، آن است که اهل ادب و قلم که به ممارست قلم و ادب ارتیاض یافته بودند، برای فضل‌فروشی و ساختن نوعی زبانِ زرگری میان خودشان واژه‌های آرامی را وارد زبان پهلوی می‌کرده‌اند و چه‌بسا دشواری‌های بی‌معنای خط پهلوی نیز علتی جز آن نداشته. متون مانوی تورفان هزوارش ندارند. تاریخچه ضبط. پس از فرهنگ پهلوی، در قرن دهم، جمال‌الدین حسین اینجو در فرهنگ
پهلوی، در قرن دهم، جمال‌الدین حسین اینجو در فرهنگ جهانگیری و سپس محمدحسین خلف تبریزی در برهان قاطع این لغات را به خط عربی و با خوانش سنتی پارسیان هند، تحت عنوان «لغات زند و پازند» ضبط کردند. آنکِتیل دوپرون هم نسخه‌ای از فرهنگ پهلویگ را در سال ۱۷۷۱ معرفی کرد. پس از آن جاماسب جی آسانا (Jamasp-Asana) همراه مارتین هاوگ هم واژه‌هایی را معرفی نمودند. یونکر نیز در سال ۱۹۱۲ براساس ضبط‌های برهان قاطع این فرهنگ را با دقت بسیار بررسی و چاپ کرد. اِریش اِبِلینگ به زبان آلمانی هم بر اساس پژوهش‌های آشورشناختی و با
زبان آلمانی هم بر اساس پژوهش‌های آشورشناختی و با بهره‌گیری از واژه‌های اکدی و سومری، این فرهنگ را به چاپ رساند. سرانجام کامل‌ترین پژوهش دربارهٔ هزوارش را محمدجواد مشکور در سال ۱۳۴۶ با عنوان «فرهنگ هزوارش‌های پهلوی» به چاپ رسانیده‌است. اخیراً هم فریدون جنیدی فرهنگ هزوارش‌های جدید را منتشر کرده‌است.
گریگوریوس ابوالفرج ملاطی شناخته شده به ابن عبری یا بار هبرائوس (به لاتین: Bar-Hebraeus) (زاده ۱۲۲۶م. در ملطیه - درگذشت ۳۰ ژوئیه ۱۲۸۶م. در مراغه) پیشوای نامدار فرقه مسیحی یعقوبیه و آخرین کسی بود که نوشته‌هایی از خود به زبان سریانی به جا گذاشت. پدر وی یک یهودی بود که به آیین مسیحیت درآمده بود و از این رو ابوالفرج را ابن عبری می‌خواندند. از او نوشته‌هایی از جمله دربارهٔ تاریخ از آفرینش آدم تا زمان خود او به جای مانده‌است که بخش‌هایی از آن دربارهٔ تاریخ باستان ایران ارزشمند است. اثر معروف او تاریخ مختصرالدول
ایران ارزشمند است. اثر معروف او تاریخ مختصرالدول است که توسط دکتر محمد علی تاج پور و دکتر حشمت الله ریاضی به فارسی ترجمه شده است.
تیرگان یکی از جشن‌های ایرانی است که در تیرروز از تیرماه برابر با ۱۳ تیر در گاهشماری ایرانی برگزار می‌شود. این جشن در گرامی‌داشت تیشتر (ستارهٔ باران‌آور در فرهنگ ایرانی و ادیان میترایی و زرتشتی) است و برپایهٔ آیین و تَراداد در روز تیر از ماه تیر که برابر با دهمین روز از تقویم خورشیدی است، انجام می‌پذیرد. در برخی از آثار تاریخی عصر اسلامی مناسبت جشن تیرگان به تیراندازی و کمان کشیدن آرش کمانگیر و پرتاب تیر از فراز البرز توسط او نسبت داده شده‌است. همچنین جشن تیرگان به گزارش ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه، روز
به گزارش ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه، روز بزرگداشت جایگاه و جاور نویسندگان در ایران باستان بوده‌است. امروزه ایرانیان در مناطقی مانند اردکان، میبد، یزد، کاریزات، کرمان، بم، شیراز، اصفهان، تهران اهواز، منطقه فراهان و پارسیان اروپا و آمریکا در روز تیرگان جشن‌هایی برگزار می‌کنند. همچنین جشن تیرما سیزه شو در مازندران، گیلان و سنگسر (مهدیشهر امروزی) نیز اگرچه در ۱۳ آبان‌ماه پاییز برگزار می‌شود، اما با جشن تیرگان و روایت‌های اسطوره‌ای مربوط به ستاره و ایزد تیشتر مرتبط دانسته شده‌است. زمان برگزاری. این جشن در
مرتبط دانسته شده‌است. زمان برگزاری. این جشن در گرامی داشت تیشتر (ستارهٔ باران‌آور در فرهنگ ایرانی) است و برپایه تراداد در روز تیر (روز سیزدهم) از ماه تیر انجام می‌پذیرد. در تواریخ سنتی تیرگان روز کمان کشیدن آرش کمانگیر و پرتاب تیر از فراز البرز است. همچنین جشن تیرگان به گزارش ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه، روز بزرگداشت جایگاه نویسندگان در ایران باستان بوده‌است. (آثارالباقیه، فصل نهم، بخش عید تیرگان). موبد کورش نیکنام برگزاری جشن‌ها با استفاده از گاهشماری‌های ترادادی با ماه‌های ۳۰ روزه را بی‌نگرشی به دانش
ترادادی با ماه‌های ۳۰ روزه را بی‌نگرشی به دانش ستاره شمری و دستاوردهای خیام و انگیزه ناهماهنگی در جشن‌ها دانسته و بایستگی نگرش به گاهشماری کشوریک و ترادادی با ماه‌های ۳۱ روزه را یادآور شده‌است. (برای آگاهی از فهرست و زمان همه جشن‌های ملی بنگرید به صفحه جشن‌های ایرانی). در مازندران نیز جشن تیرگان با نام تیرماه سیزده شو در شب سیزدهم تیر ماه برگزار می‌شود. بر پایه گاهشماری باستانی مازندران شب سیزدهم تیرماه از ماه‌های گاهشماری مازندرانی که با تیرماه خورشیدی دگردیسه است جشن تیرماه سیزه شو در مازندران برگزار
دگردیسه است جشن تیرماه سیزه شو در مازندران برگزار می‌شود. این جشن را تیرگان نیز می‌نامند چون سیزدهمین روز هر ماه کهنه و گذشته نیز تیر نامگذاری شده‌است و هم‌زمان شدن نام روز با نام ماه را به عنوان تیرگان جشن می‌گیرند. بهار مختاریان باور دارد که جشن تیرگان در بنیاد جشن انقلاب تابستانی در آغاز تیرماه بوده‌است، آنچنان که امروزه همه ساله در فراهان در یکم تیر ماه برگزار می‌شود و اینچنین از گذشته تا امروز به جای مانده‌است. افزون بر این، مردم کاریزات (بخشی در۱۲۰ کیلومتری یزد) نیز آن را در روز اول تیرماه، با نام
کیلومتری یزد) نیز آن را در روز اول تیرماه، با نام «آب، تیر، ماهی» برگزار می‌کنند. مردم مهدیشهر (سنگسر) نیز این جشن باستانی را به نام جشن تیر مُ ای سیزده در گاهشمار ۲۲ آبان همزمان با روز سیزدهم ماه اوریا گاهشماری سنگسری در کالبد جشنواره برگزار می‌کنند. در این جشن آیینی غذای ویژه ای به نام سیزده تامو پخت می‌شود. آیین‌ها. آب‌پاشی. این جشن در کنار آب‌ها، همراه با بزم‌هایی وابسته با آب و آب‌پاشی و آرزوی بارش باران در سال پیشِ رو همراه است و همچون دیگر جشن‌هایی که با آب در پیوند هستند، با نام همگانی «آبریزگان»
که با آب در پیوند هستند، با نام همگانی «آبریزگان» یا «آب پاشان» یا «سر شوران» یاد شده‌است. مردم در این جشن با پاشیدن آب به یکدیگر، آرزوی باران و دوری از خشکسالی می‌کنند. در برخی سامان‌ها و بومسارها مانند فراهان صدها سال است این جشن به شیوه با شکوه در آغاز تیر برگزار می‌شود. یکی از مناسک ویژه در جشن تیرگان فراهان رسم آب پاشان است که با آرزوی بارش مطلوب باران در سال پیش رو، برگزاری فال کوزه و دستبند تیر و باد همراه است. جشن نوسردیل، که در ششم فروردین برگزار می‌شود نیز از جمله جشن‌های ایرانی است که از زمان
می‌شود نیز از جمله جشن‌های ایرانی است که از زمان مادها تاکنون برگزاری می‌شود و مراسم آب‌پاشی دارد. وارداوار نیز جشنی انبازگرانه میان ارمنیان و آشوریان است که با آبریزگان و تیرگان همانندیهایی دارد و در ماه ژوئیه برگزار می‌شود. فال کوزه. یکی دیگر از بزم‌های این جشن مانند بسیاری از جشن‌های ایرانی «فال کوزه» (چکُ دولَه) است. روز پیش از جشن تیرگان، دوشیزه‌ای را برمی‌گزینند و کوزه سفالی سبز رنگ دهان گشادی به او می‌دهند که «دوله» نام دارد، او این ظرف (آوند) را از آب پاکیزه پر می‌کند و یک دستمال سبز ابریشمی را بر
آب پاکیزه پر می‌کند و یک دستمال سبز ابریشمی را بر روی دهانه آن می‌اندازد آنگاه «دوله» را نزد همه کسانی که می‌برد که آرزویی در دل دارند و می‌خواهند در بزم «چک دولَه» باشندگی کنند و آن‌ها چیز یا پیکرک کوچکی مانند انگشتری، گوشواره، سنجاق سر، سکه یا مانند این‌ها در آب دوله می‌اندازند. سپس دختر دوله را به زیر درختی همیشه سبز چون سرو یا مورد می‌برد و در آن‌جا می‌گذارد. در روز جشن تیرگان و پس از بزم آبریزان، همه کسانی که در دوله چیزی انداخته‌اند و خواهش و آرزویی داشته‌اند در جایی گرد هم می‌آیند و دوشیزه، دوله را
در جایی گرد هم می‌آیند و دوشیزه، دوله را از زیر درخت به میان گروه می‌آورد. در این فال‌گیری بیشتر بانوان باشندگی می‌کنند و سال خوردگان با نوایی بلند به نوبت ترانه‌هایی می‌خوانند و دختر در پایان هر ترانه، دست خود را درون دوله می‌برد و یکی از چیزها را بیرون می‌آورد، به این گونه خاوند (صاحب) آن چیز درمیابد که ترانهٔ خوانده شده ز آن خواهش، خواسته و آرزوی او بوده‌است. دستبند تیر و باد. در آغاز جشن پس از خوردن شیرینی، بندی به نام «تیر و باد» که از ۷ ریسمان به ۷ رنگ دگردیسه بافته شده‌است به دست می‌بندند و در باد
دگردیسه بافته شده‌است به دست می‌بندند و در باد روز از تیرماه (۹ روز دیگر) این بند را باز کرده و در جای بلندی مانند پشت بام به باد می‌سپارند تا آرزوها و خواسته‌هایشان را به فرنام پیام‌رسان به همراه ببرد. این کار با خواندن ترانه زیر انجام می‌شود: تیر برو باد بیا غم برو شادی بیا محنت برو روزی بیا خوشه مرواری بیا باورهای مردمی. در باورهای مردم، دربارهٔ جشن تیرگان دو روایت وجود دارد که روایت نخست همچنان که در بالا گفته شد مربوط به فرشته باران یا تیشتر است و دیگری دربارهٔ آرش کمانگیر و جنگ و ستیز میان ایران و
دربارهٔ آرش کمانگیر و جنگ و ستیز میان ایران و توران. تیشتر. روایت مربوط به فرشته باران یا تیشتر روایت نبرد همیشگی میان نیکی و بدی ("تیشتر" در برابر "اَپوش") است. در اوستا، تیشتر یشت (تیر یشت)، تیشتر فرشته باران است که در ده روز اول ماه به چهره جوانی پانزده ساله در می‌آید و در ده روز دوم به چهره گاوی با شاخ‌های زرین و در ده روز سوم به چهره اسبی سپید و زیبا با گوش‌های زرین. تیشتر به شکل اسب زیبای سفید زرین گوشی، با ساز و برگ زرین، به دریای کیهانی فرومی‌رود. در آنجا با دیو خشکسالی «اپوش» که به شکل اسب سیاهی
در آنجا با دیو خشکسالی «اپوش» که به شکل اسب سیاهی است و با گوش و دم سیاه خود، ظاهری ترسناک دارد، روب‌رو می‌شود. این دو، سه شبانه روز با یکدیگر به نبرد برمی‌خیزند و تیشتر در این نبرد شکست می‌خورد، به نزد خدای بزرگ آمده و از او یاری و مدد می‌جوید و به خواست و قدرت پروردگار این بار بر اهریمن خشکسالی پیروز می‌گردد و آب‌ها می‌توانند بدون مانعی به مزرعه‌ها و چراگاه‌ها جاری شوند. باد ابرهای باران زا را که از دریای کیهانی برمی‌خواستند به این سو و آن سو راند، و باران‌های زندگی بخش بر هفت کشور زمین فرو ریخت و به