payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لودی، میلان، مانتووا، پاویا، سوندریو و وارزه است. لمباردی ۲۳٬۸۶۱ کیلومتر مربع وسعت و ۹٬۱۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مرکز آن میلان (مایلند) است. این منطقه از کوه‌های آلپ در شمال ایتالیا شروع شده و به جنوب رودخانه پو ختم می‌شود. اقتصاد. این بخش از ایتالیا به خاطر موقعیت بسیار خوب کشاورزی و برخورداری از سدهای متعدد و نیروگاه‌های آبرسانی، موفق به جذب صنایع شده و در نتیجه یکی از مراکز مهم و ثروتمند ایتالیا است. مهم‌ترین محصولات کشاورزی آن شامل گندم، ذرت، چغندرقند، میوه، انگور و توت است. شهر کالویسانو با تولید ۲۵تن
انگور و توت است. شهر کالویسانو با تولید ۲۵تن خاویار بزرگ‌ترین استخر پرورش ماهی خاویار جهان را در خود جای داده‌است. لکو و برشا محل استقرار صنایع اسلحه‌سازی هستند. تولید قطعات خودرو در برگامو و کوربتا متمرکز است. آرتسانا (بزرگ‌ترین تولیدکننده سیسمونی اروپا) درکومو قرار دارد. میلان، قطب مالی و بانکداری ایتالیا و محل بازار بورس ایتالیا است. میلان یکی از چهار پایتخت مد جهان است که ۱۲۰۰۰شرکت تولیدی، ۸۰۰خانه مد و ۶۰۰۰مرکز فروش دارد که هفته مد میلان، انستیتوها و مجلات مد، آژانس‌های مدلینگ و… آن را به یکی از
و مجلات مد، آژانس‌های مدلینگ و… آن را به یکی از بزرگ‌ترین مراکز مد جهان تبدیل نموده‌است. مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری آن شامل کلیساها، کتابخانه‌ها، موزه‌ها، دانشگاه‌ها، دریاچه‌ها و کوهستان آلپ است. حمل و نقل. شرکت حمل و نقل عمومی میلان، مسئولیت حمل و نقل همگانی در شهر میلان و حومه را بر عهده دارد. متروی میلان که در سال ۱۹۶۴ میلادی تأسیس شده، دارای ۴خط، ۱۱۳ایستگاه و ۱۰۱ کیلومتر طول است، همچنین تراموای میلان که در سال ۱۸۸۱ میلادی تأسیس شده‌است با ۱۸۱کیلومتر طول، دارای ۱۷ خط درون‌شهری و یک خط برون‌شهری است که
دارای ۱۷ خط درون‌شهری و یک خط برون‌شهری است که از طولانی‌ترین و قدیمی‌ترین ترامواها در سطح جهان است. فرودگاه میلانو مالپنسا، مهم‌ترین فرودگاه بخش شمالی ایتالیا است. شهر برگامو با فرودگاه اوریو آل سریو تنها شهر لمباردی بجز میلان است که فرودگاه دارد و شهر برشا هم با متروی برشا تنها شهر لمباردی بجز میلان است که مترو دارد. شهرهای برگامو، برشا، کومو، کریمونا، لکو، مانتووا، میلان، پاویا و وارزه هم دارای خطوط تراموا هستند. سرگرمی. میلان به لطف لا اسکالا و سنت قدیمی اپرا در آن یکی از شهرهای مهم موسیقی جهان به‌شمار
اپرا در آن یکی از شهرهای مهم موسیقی جهان به‌شمار می‌آید. شهر میلان دارای دو باشگاه ورزشی بزرگ است که در سرتاسر جهان طرفداران بسیار زیادی دارند. دو تیم بزرگ این ناحیه شامل اینترمیلان با (۳قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا) و آث میلان با (۷قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا) هستند. آموزش. مهم‌ترین مراکز آموزشی میلان شامل: این مراکز این ناحیه را به یک ناحیهٔ دانشجویی تبدیل نموده و به‌صورت قطبی علمی درآورده اند. یادداشت‌ها. ۱- نام شهرهای منطقه لمباردی Bergamo, Brescia, Como, Cremona, Lecco, Lodi Milano, Mantua, Pavia,
Como, Cremona, Lecco, Lodi Milano, Mantua, Pavia, Sondrio, und Varese ۲- قلمرو پادشاهی اطریش Lombardisch - Venezianisches Königreich Österreich
مرگ‌ها. ۱۷ نوامبر - گرگوری تورس، اسقف و تاریخدان.
کلیسای جامع کلن (آلمانی: Kölner Dom، نام رسمی: Hohe Domkirche St. Peter und Maria) در کلن، با ۱۵۷ متر بلندی، دومین کلیسای بلند در کشور آلمان و سومین در کل جهان محسوب می‌شود. این بنا در سال ۱۹۹۶ (میلادی) در رده میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. این کلیسا در قرن ۱۳ مادر و بزرگ‌ترین کلیسای آلمان به‌شمار می‌آمد. تاریخچه. ساخت این کلیسا در سال ۱۲۴۸ با معماری گوتیک آغاز گردید. ساخت این بنا تا سال ۱۸۸۰ ادامه داشته‌است. در طول این ۶ قرن همهٔ سازندگان به نقشهٔ اصلی وفادار ماندند و این اثر گوتیک را برجای گذاشتند.
وفادار ماندند و این اثر گوتیک را برجای گذاشتند. وجود این کلیسا در عین حال نشان‌دهندهٔ قدرت طولانی مدت مسیحیت در اروپا است. در این ساختمان مقبرهٔ سه پادشاه مقدس یا سه مرد خردمند نیز قرار دارد. معماری آن به‌طور کلی نشان دهندهٔ معماری قرون وسطی است. مشخصات. این بنا تا قرن ۱۹ بلندترین بنای ساخته شده به دست بشر بوده‌است. تالار اصلی آن ۷۰۰۰ مترمربع مساحت دارد و برج‌های آن ارتقاعی بالغ بر ۱۵۶ متر دارند. قرار گرفتن در فهرست میراث در خطر. این بنا در سال ۲۰۰۴ به علت ساخت ساختمان‌های آسمان خراش پشت سرش و از دست دادن
ساخت ساختمان‌های آسمان خراش پشت سرش و از دست دادن یکپارچگی در فهرست میراث جهانی در خطر گرفت و تا سال ۲۰۰۶ و حل شدن این مشکل در این فهرست قرار داشت. بسته‌شدن. این کلیسا که پربازدیدترین جاذبه گردشگری آلمان است و در هفته منتهی به کریسمس بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ هزار بازدیدکننده و نمازگزار دارد، در دسامبر ۲۰۲۳ مورد تهدید امنیتی واقع شد که منجر به بازداشت چهار نفر (از جمله یک تبعه مسلمان) در دو مرحله و در چند شهر آلمان شد. از ۲۵ دسامبر ۲۰۲۳ تا اطلاع ثانوی، کلیسا به روی گردشگران بسته بوده ولی با حفظ تدابیر امنیتی، به‌روی
بسته بوده ولی با حفظ تدابیر امنیتی، به‌روی نمازگزاران باز خواهد بود.
فریدریش دوم (۲۴ ژانویهٔ ۱۷۱۲ – ۱۷ اوت ۱۷۸۶) مشهور به فردریک کبیر، سومین و بزرگ‌ترین پادشاه پروس از سال ۱۷۴۰ تا هنگام مرگش در سال ۱۷۸۶ میلادی بود. مهم‌ترین دستاوردهای ۴۶ سال سلطنت فردریک شامل موفقیت‌های نظامی در جنگ‌های سیلزی، سازماندهی مجدد ارتش پروس، نقش در اولین تجزیه لهستان و حمایت از هنر و آراء روشنگری بود. او قلمرو پروس را بسیار گسترش داد و کشورش را به یک قدرت نظامی بزرگ در اروپا تبدیل کرد. زندگی‌نامه. تولد و اوایل زندگی. فریدریش در ۲۴ ژانویهٔ ۱۷۱۲ در برلین به دنیا آمد. او چهارمین فرزند از ده فرزند
برلین به دنیا آمد. او چهارمین فرزند از ده فرزند فریدریش ویلهلم یکم بود و سه سال از خواهرش ویلهلمینه کوچک‌تر بود. هم پدر و هم مادر فریدریش از وی راضی نبودند و می‌کوشیدند او را برای فرماندهی و پادشاهی پرورش دهند؛ ولی فریدریش بیشتر به شعر و موسیقی مهر می‌ورزید. پدرش ویلهلم یکم به مربیان فرزندش چنین دستور داد: «خداترسی و خدادوستی را که شالوده و یگانه ستون نیک‌بختی است در دل فرزندانم جایگزین سازید. از ادیان نادرست یا از فرقه‌های ملحد مانند پیروان آریوس و سوکینوس یا از اندیشه‌هایی که می‌توانند ذهن جوان را تباه
یا از اندیشه‌هایی که می‌توانند ذهن جوان را تباه سازد در حضور او کلمه‌ای نرانید؛ ولی زشتی آیین کاتولیک رومی و بی‌پایگی و بیهودگی آن را نیز به او بیاموزید. زبان‌های فرانسوی و آلمانی را به شاهزاده بیاموزید .. اما نه زبان لاتین را .. حساب، ریاضیات، فن توپخانه و علم اقتصاد را به حد کمال به وی بیاموزید .. به ویژه تاریخ را. با گذشت زمان به او فنون سنگربندی، اردو زدن و دیگر فنون جنگ را خواهید آموخت، تا شاهزاده از جوانی برای افسری و فرماندهی آماده شود. بگذارید او بداند که چیزی جز شمشیر نمی‌تواند شاهزاده‌ای را به
بداند که چیزی جز شمشیر نمی‌تواند شاهزاده‌ای را به افتخار برساند.» اگر ویلهلم یکم بیشتر زنده می‌ماند از مهارت فرزند خود در سربازی و فرماندهی بر خود می‌بالید؛ ولی در آن سال‌های جوانی چنین می‌نمود که فرزند همهٔ امیدهای پدر را باد خواهد داد. فریدریش جوانی باهوش بود ولی هوشمندی خود را بروز نمی‌داد. زبان آلمانی را خوار می‌شمرد، ولی به زبان و ادبیات، موسیقی، فرهنگ و هنر فرانسه مهر می‌ورزید. به زبان فرانسوی شعر می‌گفت و این انحراف را تا پایان عمر از خود دور نکرد. پدر سالخورده‌اش هرگاه که شاهزاده را با کتاب‌های
پدر سالخورده‌اش هرگاه که شاهزاده را با کتاب‌های فرانسوی می‌دید به خشم می‌آمد و هنگامی که او را سرگرم فلوت‌زدن می‌یافت خشم او فزونی می‌گرفت. یوهان کوانتس، فلوت زن دربار ساکس به درخواست مادر فریدریش به برلین آمد تا در نهان به او نواختن فلوت را بیاموزد. یک بار کوانتس با شنیدن صدای نزدیک شدن پادشاه در اتاقی خلوت پنهان شد و فریدریش نیز به سرعت ردای فرانسوی را از تن کند و پوشاک نظامی پوشید. ویلهلم یکم همچنین از دیدن کتاب‌های فرانسوی در اتاق پسرش عصبانی می‌شد و چون فروختن کتاب را بهتر از سوزاندن آن می‌دانست، به
فروختن کتاب را بهتر از سوزاندن آن می‌دانست، به خدمتکاران دستور داد تا کتاب‌ها را برای فروش به یک کتابفروشی ببرند. اما خدمه کتاب‌ها را پنهان کردند و چندی بعد به فریدریش برگرداندند. پادشاه سالخورده برای آنکه پسرش را جنگجو به بار بیاورد از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کرد. او فریدریش را با خود به شکار می‌برد. با زندگی سخت در دشت و صحرا و اسب‌سواری خطرناک آشنا می‌ساخت و او را بر آن می‌داشت که با خوراک اندک و خواب کوتاه سازگار شود. فرماندهی لشکر را به او می‌سپرد و چگونگی به تمرین واداشتن سربازان را به او آموخت.
و چگونگی به تمرین واداشتن سربازان را به او آموخت. فریدریش همهٔ اینها را آموخت و بی‌باکی بسیار از خود نشان داد. ولی چون پادشاه از دوستی مشکوک فرزند شانزده ساله‌اش با دو افسر جوان (سروان کاته و ستوان کایت) پی برد، به خشم آمد. جوانی و پیشه نظامی. فریدریش در جوانی علی‌رغم میل پدرش به امور نظامی و سیاسی بی‌علاقه و مشتاق خواندن کتب ادبی و فلسفی فرانسوی بود. به همین دلیل مورد تحقیر و تنبیه پدرش قرار می‌گرفت. اختلاف نظر او با ویلهلم یکم نهایتاً باعث شد در هجده سالگی، همراه با پسر یکی از سرداران پروس به قصد فرار به
همراه با پسر یکی از سرداران پروس به قصد فرار به انگلستان رخت سفر ببندد؛ اما در راه توسط مأموران دولت به جرم فرار از خدمت نظامی دستگیر شد. به دستور پادشاه وی در قلعه‌ای محبوس گردید و دوست همراهش را در پیش چشمان او گردن زدند. پس از مدتی حبس به دستور پدرش به رسیدگی به امور مالی املاک شاهی مأمور و مدتی بعد نیز با درجهٔ سرهنگی، مجدداً وارد ارتش شد و یک گروه نظامی در اختیار وی قرار گرفت. فریدریش تحت نظارت پادشاه امور مالی و نظامی را آموخت و پس از مدتی قشون تحت اختیار وی نمونه یکی از بهترین گروه‌های نظامی پروس
اختیار وی نمونه یکی از بهترین گروه‌های نظامی پروس شد. مدتی پیش از شروع سلطنتش، به دلیل اینکه پدرش از شایستگی او برای ادارهٔ امور اطمینان حاصل کرد، اجازه یافت در عمارتی به آزادی و میل خود زندگی کند. فریدریش به زبان فرانسوی کاملاً مسلط بود و ضمن مطالعهٔ کتاب‌های فرانسوی، با ولتر نیز مکاتبه داشت. در این میان رساله‌ای در رد باورهای ماکیاولی نوشته بود که آن را برای ولتر فرستاد و ولتر از خواندن آن از شادی گریست. شاهزاده با سخنانی نغز و دلپذیر، از ناروایی جنگ و ستیزه سخن رانده و نوشته بود که «وظیفهٔ یک پادشاه حفظ
سخن رانده و نوشته بود که «وظیفهٔ یک پادشاه حفظ صلح و دوری از جنگ است.» سلطنت. فریدریش در سن بیست و هشت سالگی به سلطنت رسید. او فردی بسیار صرفه‌جو و پرکار بود. برخلاف ایده‌های صالحانهٔ پیش از رسیدن به سلطنتش، در سیاست خارجی خود تابع این عقیدهٔ خلاف اخلاق بود که «کسب پیروزی، آثار عهدشکنی و ظلم را از میان می‌برد و تنها بازنده‌ها هستند که بابت خطاهایشان بازخواست خواهند شد.» مهم‌ترین دستاورد او در سیاست خارجی، فتح ایالت سیلزی از اتریش و نیز تصرف بخشی از لهستان و افزودن آن به پروس بود. این دستاورد نتیجهٔ اهتمام
افزودن آن به پروس بود. این دستاورد نتیجهٔ اهتمام وی به افزایش قدرت نظامی پروس و همچنین خلاقیت‌های نظامی‌اش در میدان جنگ بود. در زمان فریدریش ارتش پروس مؤثرترین و منظم‌ترین ارتش کل اروپا محسوب می‌شد که سربازان و فرماندهانش برای نبرد آموزش کافی دیده و همواره آماده رزم بودند. سیاست داخلی فریدریش معطوف به آباد کردن مناطق بلااستفاده پروس از راه جذب مهاجرین خارجی به طریق اعطای کمک‌های مالی و زمین، خشک کردن باتلاق‌های غیرقابل کشت و بهبود وضعیت محصولات کشاورزی و صنعتی بود. تأسیس آکادمی علوم در پروس توسط او و برای
بود. تأسیس آکادمی علوم در پروس توسط او و برای توسعهٔ علوم جدید در پروس انجام شد. سرانجام، فردریک کبیر در ۱۷ اوت ۱۷۸۶ میلادی و در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
شیوهٔ تولید آسیایی از نظریه‌های کارل مارکس است. با آن که تاریخ جوامع انسانی از جهت ماهیت قوانین اقتصادی- اجتماعی خود از مراحل معینی (مانند زندگی ابتدایی اولیه و نظام دودمانی، شیوه‌ی تولیدی باستانی و بردگی، نظام فئودالی و نظام سرمایه‌داری) می‌گذرد اشکال بروز این نظام‌ها یا فراماسونری در تاریخ، تندی و کندی تحول آن‌ها در آمیختگی اشکال کهن با اشکال نوین، ویژگی این اشکال به اندازه‌ای متنوع و رنگارنگ است که نباید تنها به تحمیل مصنوعی یک مشت مقولات منطقی بر تاریخ بسنده کرد. مارکس و شیوه تولید آسیایی. از نظر مارکس
کرد. مارکس و شیوه تولید آسیایی. از نظر مارکس «شیوه تولید آسیایی» نشانگر ساختار اقتصادی جامعه‌ای عمدتاً کشاورزی است که از ترکیب مالکیت ارضی و حاکمیت سیاسی در کالبد یک حکومت متمرکز به وجود می‌آید. دولت آسیایی به خاطر سمتِ دوگانهٔ خود در مقام مالک - حاکم، مازاد اقتصادی تولیدکنندگان مستقیم را به صورت مالیات - بهرهٔ مالکانه تصاحب می‌کند. از این رو، روابط تصرف (استثمار) مستلزم روابط طبقاتی نیست، بلکه ناشی از اعمال فشار سیاسی محض از جانب دولت است؛ امری که در کل مبنای این شیوهٔ تولیداست. دولت آسیایی باز تولید
مبنای این شیوهٔ تولیداست. دولت آسیایی باز تولید اقتصاد را تأمین و تضمین می‌کند و در عین حال اساساً مستقل از روابط اقتصادی باقی می‌ماند. فقدان نهاد مالکیت خصوصی بر زمین و طبقهٔ مالک مستقل از دولت، ویژگی‌های معرف این مفهوم و تفسیرهای گوناگون آن در نظریهٔ مارکسیستی است. مارکس در یک سلسله آثار خود شیوه تولید آسیایی و جامعه کهن آسیایی را مورد تحلیل قرار می‌دهد و از آن جمله می‌نویسد: «شرایط اقلیمی، وضع زمین، فضای عظیم، بیابانی که از صحرای آفریقا از طریق عربستان و ایران و هندوستان و تاتارستان، تا ارتفاعات فلات
و ایران و هندوستان و تاتارستان، تا ارتفاعات فلات آسیا ممتد است سیستم آبیاری مصنوعی را به کمک ترعه‌ها و تأسیسات آبیاری، پایه زراعت شرقی کرده‌است.» و «ضرورت بدیهی استفاده صرفه جویانه از آب… در شرق ناگزیر مداخله قدرت متمرکز دولت را می‌طلبد. منشأ آن وظیفه اقتصادی یعنی به ویژه وظیفه سازمان دادن امور عمومی که دولت‌های آسیایی مجبور بودند اجراء کنند، از همین جاست» و می‌توان در بین کشورهای شرقی دولت‌های ایران باستان را مؤثرترین کشور و دولتی دانست که امور عمومی و سیستم آبیاری را سامان داد. استبداد شرقی. مارکس از
سیستم آبیاری را سامان داد. استبداد شرقی. مارکس از همین منشأ استبداد شرقی یا «دیسپوتیسم (Despotism)» را توضیح می‌دهد. فریدریش انگلس بر اساس همین تکامل قدرت دولتی است که دولت ساسانیان را «سلطنت منتظم ایرانی ساسانیان» می‌نامد. لذا به جای جستجوی اشکال یونانی-رومی بردگی در ایران، به جای یافتن اشکال فرانسوی-آلمانی فئودالیسم در ایران به جای جستجوی شکل انگلیسی - هلندی رشد سرمایه‌داری در کشور ما، باید به دنبال یافتن آن اشکالی رفت که در این کشور پدید شده و با آن که از جهت سرشت خود، پدیده‌های جوامع دیگر بشری را تکرار
جهت سرشت خود، پدیده‌های جوامع دیگر بشری را تکرار می‌کند از بسیاری جهات شکل بروز خود، یگانه و ویژه است.
گئورگ فریدریش گروتِفِند (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۷۷۵ در هان. موندن – درگذشتهٔ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۳ در هانوفر) پژوهشگر و رمزگشای سنگ‌نبشته‌های باستانی اهل کشور آلمان بود. گروتفند نخستین کسی است که برخی از واژگان به خط میخی را رمزگشایی کرد؛ ازاین‌رو می‌توان او را نخستین یابندهٔ رمزِ خواندن خط میخی دانست. او کارش را با بررسی دو نگاره که جهانگرد آلمانی، کارستن نیبور از روی دو سنگ‌نبشتهٔ کوچک در تخت جمشید به سال ۱۷۶۵ از داریوش بزرگ و پسرش خشایارشا برداشته بود آغاز نمود و سرانجام در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را
در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را بخواند و گشایش منطقی خط فارسی باستان در سال ۱۸۰۲ توسط او کلید خورد. این دانشمند برجسته متوجه وجود برخی واژگان تکراری در کتیبه‌ها شد و آن‌ها را به‌درستی برابر مفهوم شاه تشخیص داد. او که بر این باور بود که کتیبه‌ها متعلق به دوره هخامنشی و به زبانی نزدیک به زبان اوستایی است این واژه را «شاه» فرض کرد و در ادامه متوجه شد کتیبه‌های مورد بررسی‌اش از دو شاه مختلف با دو نام مختلف است. در یکی از کتیبه‌ها واژه مفروض بر شاه دو بار در آغاز و در یکی تنها یک بار تکرار شده بود.
بار در آغاز و در یکی تنها یک بار تکرار شده بود. از آنجا به این نتیجه رسید که این کتیبه‌ها توسط دو نفر از شاهان هخامنشی نوشته شده که پدر یکی از آن‌ها شاه بوده و پدر دیگری نه. در ضمن فهمید که نام شاهی که پدرش شاه نبوده دقیقاً در کتیبه دیگر پیش از دومین واژه شاه آمده در نتیجه دریافت که شاه دومی پسر شاه اولی بوده‌است. او با مطالعه منابع یونانی به این مهم رسید که تنها دو تن از شاهان هخامنشی پدرانی داشتند که خود شاه بوده اما پدرانشان شاه نبوده‌اند. یعنی کوروش - کمبوجیه و نیز داریوش - خشایارشا. او با توجه به
- کمبوجیه و نیز داریوش - خشایارشا. او با توجه به اینکه نام دو شاه یا یک حرف آغاز نمی‌شوند گزینه اول را کنار گذاشت و با توجه به قرائت‌های اوستایی سبک ملفوظ نام خشایارشا، ویشتاسپ، داریوش، پدر و شاه را حدس زد. بدین ترتیب او توانست ارزش نوشتاری پانزده حرف را مشخص کند. اما به دلیل اشتباهاتی که در حدس صورت ملفوظ واژه‌های فارسی باستان داشت تنها ده مورد آن درست بود. بعد از تلاش‌های گروتفند که حتی نام کوروش در کتیبه مرغاب را هم شناسایی کرده بود، دانشمندان دانمارکی، به‌ویژه راسموس راسک، پژوهش‌های او را ادامه دادند.
به‌ویژه راسموس راسک، پژوهش‌های او را ادامه دادند. اوژن بورنوف فرانسوی نیز موفق شد شمار زیادی از آواها را شناسایی کند و با توجه به مشابهت نزدیک این زبان با اوستایی حالات صرفی آن نیز مسجل شد. بعدها شناسایی کامل این زبان به درک و دریافت زبان و خط اکدی و عیلامی که در برخی کتیبه‌ها هخامنشی در کنار فارسی باستان ترجمه شده بودند، منجر شد. او ساکن شهر گوتینگن آلمان بود و در این شهر به عنوان کتابدار و آموزگار کار می‌کرد. او از اولین افرادی بود که اثبات کرد بنای مشهور به "مشهد مادر سلیمان"، همان آرامگاه کورش بزرگ
به "مشهد مادر سلیمان"، همان آرامگاه کورش بزرگ است.
کارستِن نیبور (زاده ۱۷ مارس ۱۷۳۳-درگذشت ۲۶ آوریل ۱۸۱۵) جهانگرد، نقشه‌نگار و ریاضیدان آلمانی بود. او از شیراز، تخت جمشید و در سال ۱۷۶۴ از سنگ‌نبشته بیستون نیز دیدن کرد. کارستن نیبور در سال ۱۷۶۲ دقیق‌ترین نقشهٔ منطقهٔ خلیج فارس تا آن زمان را با نام نقشه خلیج فارس ترسیم کرده و جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی (گپ‌سبزو) را برای اولین بار در نقشه‌های جغرافیایی ترسیم و به نام ایران ثبت کرده‌است. نسخه‌های او از کتیبه‌های میخی تخت جمشید، نقطه عطفی کلیدی در رمزگشایی خط میخی و تولد آشورشناسی بودند.
کلیدی در رمزگشایی خط میخی و تولد آشورشناسی بودند. رونویسی‌های او به‌ویژه برای گئورگ فریدریش گروتفند، که اولین رمزگشایی‌های درست از خط میخی فارسی باستان را انجام داد، مفید بودند: زندگی. نیبور در لودینگ‌ورت در بخش هانوور آلمان به دنیا آمد. او فرزند یک کشاورز معمولی بود. کارستن نیبور تحصیلات کمی داشت و چند سال از جوانی خود را به کارهای دهقانی گذراند ولی علاقه‌اش به ریاضیات بود و توانست مقداری درس را در زمینه مساحی دنبال کند. به هنگام این درس‌ها بود که یکی از آموزگارانش در سال ۱۷۶۰ به او پیشنهاد کرد تا به
از آموزگارانش در سال ۱۷۶۰ به او پیشنهاد کرد تا به گروهی بپیوندند که از سوی فردریک پنجم، پادشاه دانمارک به منظور اکتشاف علمی به مصر، عربستان و سوریه می‌رفتند. برای آمادگی برای این سفر، نیبور یک سال و نیم پیش از سفر سخت به آموزش ریاضیات روی آورد و مقداری نیز عربی آموخت. این گروه، سفر خود را در ژانویهٔ ۱۷۶۱ آغاز کرد و پس از پیاده شدن از کشتی در اسکندریه مصر به سوی سرچشمهٔ رود نیل به راه افتاد. نیبور در این سفرها از سوئز، کوه سینا، جده و موخا نیز دیدن کرد. در طی سفرها در سرزمین‌های عربی، زبان‌شناس گروه درگذشت
سفرها در سرزمین‌های عربی، زبان‌شناس گروه درگذشت و بقیه افراد نیز از سختی‌های سفر به تنگ آمده به موخا بازگشتند ولی نیبور با سازگاری به عادات و خوراک و پوشاک محلی‌ها توانست جان خود را نجات داده و به سفر ادامه بدهد. او با دو تن دیگر از موخا با کشتی به سوی بمبئی رفت و با درگذشت آن دو در جریان سفر، نیبور تنها بازماندهٔ این مأموریت بود. پس از ۱۴ ماه اقامت در بمبئی، کارستن نیبور توانست از راه مسقط، بوشهر، شیراز، تخت جمشید، بیستون، خاور نزدیک و قسطنطنیه به دانمارک بازگردد. سفرنامه. بخش مرتبط به ایران از سفرنامهٔ
بازگردد. سفرنامه. بخش مرتبط به ایران از سفرنامهٔ نیبور توسط دکتر پرویز رجبی ترجمه و با همکاری انتشارات ایرانشناسی در سال ۱۳۹۰ به چاپ رسیده‌است. این بخش گزارش سفر نیبور از شهر مسقط به بوشهر در سال ۱۷۶۵ میلادی تا خروج او از جزیره خارک را در بر می‌گیرد. مترجم کتاب دربارهٔ نیبور اینگونه می‌نویسد:"«کارستن نیبور تنها اروپایی بود که در زمان کریم خان زند از ایران دیدن کرد و همچنین او گذشته از گزارش‌های گوناگون سیاحان اروپایی، مانند شاردن و کمپفر از تخت جمشید، نخستین کسی بود که تخت جمشید را به‌طور اساسی بررسی و
کسی بود که تخت جمشید را به‌طور اساسی بررسی و مطالعه کرد.""نیبور از بوشهر وارد خشکی ایران شد و به جای استفاده از راه معمول، از بیراهه‌ای طولانی به شیراز رفت و از شیراز راهی تخت‌جمشید شد و خود در تخت‌جمشید و طرح برداری از پیکرکنده‌ها و سنگ نبشته‌ها دوباره به بوشهر بازگشت و از راه جزیره خارک ایران را ترک کرد."» درگذشت و میراث. او در سال ۱۸۱۵، در شهری در شمال آلمان در نزدیکی دانمارک به نام ملدورف دیده از جهان فروبست. یوهان ولفگانگ گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) برای آثار نیبور ارزش خاصی قائل بود به طوری که در سال ۱۸۱۱ به
ارزش خاصی قائل بود به طوری که در سال ۱۸۱۱ به پسر او بارتلد گئورگ نیبور چنین می‌نویسد: «شما به همراه‌دارندهٔ نامی هستید که من از دوره‌جوانی به آن احترام می‌گذارم». همچنین خیابان کارل‌نیبورگده در قسمت بندری شهر کپنهاگ به یاد او نامگذاری شده‌است. این قسمت خیابان از شهر شامل ساختمان اصلی شورای شهر می‌باشد.
میرزا یوسف مستوفی الممالک (۱۲۲۷ ه‍.ق – ۱۳۰۳ ه‍.ق) از رجال قاجار بود. او از جناح محافظه‌کار دربار قاجار و از مخالفان میرزا حسین‌خان سپهسالار و اصلاحات او بود. زندگی. میرزا یوسف، از نوادگان میرزا محسن آشتیانی، فرزند میرزا حسن مستوفی‌الممالک زمان محمدشاه قاجار و مادرش دختر حاجی صادق کلانتر کوی باغ‌میشه تبریز بود. او پس از درگذشت پدرش، لقب مستوفی‌الممالک گرفت و ریاست مستوفیان را عهده‌دار شد. او بر اثر درستکاری و کاردانی مورد توجه و اعتماد امیرکبیر قرار گرفت. چون میرزا آقاخان نوری به صدارت رسید از نفوذ و تقرب
میرزا آقاخان نوری به صدارت رسید از نفوذ و تقرب میرزا یوسف بیمناک شد. به علاوه او همواره ترجیح می‌داد تا بستگان و معتمدین خود را در مناصب مهم قرار دهد، از این رو موجبات تبعید میرزا یوسف را به آشتیان فراهم آورد و ریاست مستوفیان را به پسر خود میرزا کاظم نظام‌الملک داد. پس از عزل میرزا آقاخان، بار دیگر به تهران فراخوانده شد و منصب موروثی خود را بازیافت. بعدها نایب کامران میرزا نایب السلطنه پسر خردسال شاه شد، که این شغل برابر با حکومت تهران و ریاست املاک خالصه بود. پس از آن رفته رفته بر دامنه نفوذ و قدرت او
بود. پس از آن رفته رفته بر دامنه نفوذ و قدرت او افزوده می‌شد، تا ناصرالدین شاه به سفر عتبات رفت. در این سفر میرزا حسین سپهسالار همراه شاه بود و پیوسته با شاه از لزوم اصلاحات در ایران سخن می‌گفت. در بازگشت، ناصرالدین شاه میرزا یوسف را عزل کرده و محترمانه به آشتیان فرستاد. قلعه مستوفیان آشتیان برای آخرین بار توسط میرزا یوسف در این ایام مورد مرمت قرار گرفت. او به مدت دو سال از صحنه سیاست به دور بود، تا با عزل و تبعید سپهسالار به گیلان، به تهران فراخوانده شد. در شوال همان سال ناصرالدین شاه امور دولت را مشترکاً
شوال همان سال ناصرالدین شاه امور دولت را مشترکاً میان میرزا یوسف و سپهسالار تقسیم کرد. او که همواره مورد احترام و علاقه ناصرالدین شاه بود سرانجام سه سال قبل از فوتش، و چندی پس از درگذشت سپهسالار، از جانب شاه منصب صدارت عظمی یافت. گسترش تهران در دوره ناصرالدین‌شاه زیر نظر میرزا یوسف و میرزا عیسی وزیر انجام شد. او زمین‌های زیادی در اطراف تهران از ناصرالدین‌شاه خریداری و آباد کرد. حسن‌آباد، یوسف‌آباد، بهجت‌آباد، عباس‌آباد، امیرآباد و ونک از باغ‌های مستوفی‌الممالک بود که اکنون محله‌هایی به همین نام‌ها بر آن
بود که اکنون محله‌هایی به همین نام‌ها بر آن ساخته شده است. او در ۱۱ رجب ۱۳۰۳ (مصادف با ۲۶ فروردین ماه سال ۱۲۶۵ هجری شمسی) درگذشت و در آرامگاه خانوادگی واقع در ونک دفن شد. ناصرالدین‌شاه فقط به صدراعظمها «جناب» می‌نوشت، ولی سال‌ها پیش از صدارت مستوفی‌الممالک به او «جناب آقا» خطاب می‌کرد. مستوفی‌الممالک به فروتنی و حسن اخلاق شهرت داشت. دراویش را گرامی می‌شمرد و با آنان دوستی داشت. کیمیاگری از سرگرمی‌های مورد علاقه مستوفی‌الممالک بود. او همچنین به کشاورزی، باغداری و پرورش پرندگان علاقه‌مند بود. مستوفی‌الممالک
و پرورش پرندگان علاقه‌مند بود. مستوفی‌الممالک در طول عمر خود چهار همسر اختیار کرد: زهرا خانم، دختر عمویش میرزا حسین مستوفی، که فرزندی نیاورد و در بیست و هفتم جمادی‌الثانی ۱۲۷۱ هجری قمری درگذشت تاج‌ماه خانم، دختر سیف‌الله میرزا پسر فتحعلی‌شاه، او نیز بدون فرزند ماند خانم‌مصری، دختر یکی از بزرگان مصر، مادر همدم‌السلطنه همسر جلال‌الدوله (پسر ظل‌السلطان) شکر خانم، دختر رئیس یکی از قبایل کرد، مادر حسن مستوفی وی در چند نوبت به تناوب صدر اعظم یا رئیس شورای وزرای ناصرالدین شاه قاجار بوده است. انعقاد معاهده آخال با
شاه قاجار بوده است. انعقاد معاهده آخال با دولت روسیه تزاری و پیمان گلد اسمیت با امپراتوری بریتانیا از دستاوردهای دوره‌های مختلف صدارت وی هستند.
استاندارد آمریکایی برای تبادل اطلاعات یا به اختصار اَسکی یک نوع استاندارد کدبندی نویسه برای ارتباطات الکترونیکی است. کدهای اسکی نمایشگر متن در رایانه‌ها، تجهیزات ارتباط از راه دور و سایر دستگاه‌ها است. بیشتر طرح‌های کدبندی نویسه جدید بر اساس اسکی می‌باشند، اگرچه آن‌ها امکان پشتیانی از بسیاری از نویسه‌های اضافی را دارند. متصدی انتساب اعداد در اینترنت (IANA) نام US-ASCII را برای این کدبندی نویسه ترجیح می‌دهد. اسکی یکی از است. ASCII از کد تلگراف تهیه شده‌است. اولین استفاده تجاری آن به عنوان یک کد تله پرینتر
اولین استفاده تجاری آن به عنوان یک کد تله پرینتر هفت بیتی بود که توسط خدمات داده بل عرضه شد. کار بر روی استاندارد ASCII از ۶ اکتبر ۱۹۶۰ با اولین جلسه انجمن استانداردهای آمریکایی (اکنون موسسه استاندارد ملی آمریکا یا ANSI) فرعی X3.2 آغاز شد. چاپ اول این استاندارد در سال ۱۹۶۳ منتشر شد، تحت تجدید نظر در طول سال ۱۹۶۷، و جدیدترین بروزرسانی خود را در سال ۱۹۸۶ تجربه کرد. در مقایسه با کدهای تلگراف قبلی، کد پیشنهادی Bell و ASCII برای مرتب‌سازی راحت تر لیست‌ها (به عنوان مثال، الفبا کردن) لیست‌ها سفارش داده شده‌اند، و
مثال، الفبا کردن) لیست‌ها سفارش داده شده‌اند، و ویژگی‌های دیگری به غیر از تله پرینتر اضافه شده‌است. در اصل مبتنی بر الفبای انگلیسی، ASCII 128 کاراکتر مشخص شده را به صورت عدد صحیح هفت بیتی، همان‌طور که در نمودار ASCII نشان داده شده‌است، رمزگذاری می‌کند. نود و پنج از کاراکتر های رمزگذاری شده قابل چاپ هستند: اینها شامل رقم‌های "۰" تا "۹"، حروف کوچک "a" تا "z"، حروف بزرگ "A" تا "Z" و نمادهای نقطه گذاری است. علاوه بر این، مشخصات اصلی ASCII شامل ۳۳ کد کنترل غیر چاپی بود که از دستگاه‌های Teletype سرچشمه
غیر چاپی بود که از دستگاه‌های Teletype سرچشمه می‌گرفتند. بسیاری از این موارد اکنون منسوخ شده‌اند، اگرچه تعداد معدودی از آنها هنوز هم به‌طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند بازگشت کالسکه، کدهای خوراک خط و برگه‌ها. به عنوان مثال، حروف کوچک i خواهد بود در را پشتیبانی می‌کند ASCII توسط نمایندگی های باینری ۱۱۰۱۰۰۱ = هگزادسیمال ۶۹ "(من" نامه نهم است) = دهدهی ۱۰۵. کد استاندارد آمریکا برای تبادل اطلاعات تحت نظارت کمیته انجمن استانداردهای آمریکا با نام کمیته اکس ۳ توسط کمیته فرعی اکس ۳٫۲) و بعداً توسط آن
اکس ۳ توسط کمیته فرعی اکس ۳٫۲) و بعداً توسط آن کمیته فرعی اکس ۳ تدوین شد. ۲٫۴ کارگروه به موسسه استاندارد ایالات متحده آمریکا تبدیل شد و نهایتاً انستیتوی استاندارد ملی آمریکا (ANSI). ASCII با وجود سایر شخصیت‌های خاص و کدهای کنترل پر شده، به عنوان اکس ۳٫۴–۱۹۶۳ منتشر شد، ۲۸ موقعیت کد را بدون هیچ معنای مشخصی اختصاص داده، برای استاندارد سازی آینده و یک کد کنترل نشده واگذار کرد. در آن زمان بحث‌هایی مطرح شد که آیا باید شخصیت‌های کنترل بیشتری وجود داشته باشد تا الفبای کوچک. این بی احتیاط چندان دوام نیاورد: در ماه