payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حزب‌ها در ایران امکان فعالیت آزادانه ندارند. طبق آمار شاخص دموکراسی، در نظام جمهوری اسلامی تکثرگرایی سیاسی «صفر» است و طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هیچ‌یک از افراد و احزاب مخالف نظام جمهوری اسلامی حق فعالیت سیاسی، اجرا و بر عهده‌گیری سمت‌های مختلف را ندارند و به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
موسیقی رُنِسانس به موسیقی هنریِ اروپایی، بین سال‌های ۱۴۵۰ تا ۱۶۰۰ میلادی گفته می‌شود (برخی مورخان آغاز رنسانس را از سال ۱۴۰۰ میلادی قرار داده‌اند). دورهٔ رنسانس را عصر نوزایی یا تجدید حیات خلاقیت انسان نیز نامیده‌اند. در این دوره، موسیقی نیز، مانند دیگر هنرها، پیشرفت چشمگیری داشته‌است. با اختراع چاپ، موسیقی رواج بیشتری یافته و بر شمار آهنگسازان و اجراکنندگان افزوده شد. در دورهٔ رنسانس، هم‌ساز با آرمان انسان جهانی، از هر تحصیل‌کرده‌ای انتظار می‌رفت که تعلیم موسیقی دیده باشد؛ چنان‌که بالداساره کاستیلیونه در
موسیقی دیده باشد؛ چنان‌که بالداساره کاستیلیونه در سدهٔ شانزدهم میلادی در کتاب "درباریان" می‌نویسد: «درباری‌ای که موسیقی نداند خوشایندِ من نیست.» کلیسا همچنان حامی مهم موسیقی بود و در این زمان، بر شمار همسرایان کلیسا افزوده شد. با این حال، موسیقی کم‌کم به دربارها انتقال یافت. اشراف و شاهزادگان بر سر تصاحب بهترین آهنگسازان با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند و هنگام سفر از قلعه‌ای به قلعهٔ دیگر، موسیقی‌دانانِ خود را نیز به همراه می‌بردند. شمار موسیقی‌دانان درباری از ده تا شصت تن در نوسان بود. موسیقی‌دانان شهر در
از ده تا شصت تن در نوسان بود. موسیقی‌دانان شهر در اجتماع‌ها، مراسم ازدواج و آیین‌های مذهبی به اجرای موسیقی می‌پرداختند. به‌طورکلی، موسیقی‌دانان در این دوره از شأنی والاتر و درآمدی بیش از گذشته برخوردار بودند. ایتالیا به مرکز مهم موسیقی در سدهٔ شانزدهم بدل شده بود و آلمان، انگلستان، و اسپانیا حیات موسیقاییِ پویایی داشتند. از موسیقی‌دانان معروفِ این دوره می‌توان به ژوسکن د پره، جووانی پیرلوئیجی دا پالِسترینا، تامس ویلکس و تامس مورلی اشاره کرد. ویژگی‌های موسیقی رنسانس. کلام و موسیقی. در رنسانس نیز، مانند قرون
رنسانس. کلام و موسیقی. در رنسانس نیز، مانند قرون وسطا، موسیقی آوازی نسبت به موسیقی‌سازی از اهمیت بیشتری برخوردار بوده‌است. آهنگسازان رنسانس، موسیقی را برای تعالی بخشیدن به معنا و تأثیر متن به نگارش درمی‌آوردند. جوزپه زارلینو، نظریه‌پرداز موسیقی سده شانزدهم، می‌نویسد: «هنگامی که کلام بیانگر سوگ، درد، دلشکستگی، حسرت و چیزهایی از این گونه است، بگذار هارمونی آکنده از اندوه باشد.» در حالیکه آهنگسازان قرون وسطا، نسبت به تجسم هیجان کلام در موسیقی کم و بیش بی‌تفاوت بودند. اصطلاح نقاشی کلام که اغلب توسط آهنگسازان
بودند. اصطلاح نقاشی کلام که اغلب توسط آهنگسازان رنسانس به کار می‌رفته‌است، به معنای بیان موسیقایی تصویرهای ویژه شاعرانه است. برای مثال، گاه ممکن است واژه‌های "هبوط از آسمان"، با یک خط ملودیک پایین رونده همراه شود و واژهٔ "دویدن" با زنجیره‌ای از نت‌های تند و چابک به گوش برسد. با این حال، علی‌رغم تأکیدی که بر پیروی موسیقی از حس تصویری متن وجود داشته، موسیقی رنسانس شاید خوددار و آرام به نظر برسد. با آن که در موسیقی رنسانس، احساسات از گسترهٔ پهناوری برخوردار است، اما این احساسات اغلب به شیوه‌ای متعادل، متوازن
اما این احساسات اغلب به شیوه‌ای متعادل، متوازن و بدون تضادهای شدید دینامیک، رنگ‌آمیزی و ریتم بیان شده‌است. بافت. به‌طور عمده، بافت موسیقی رنسانس پلی فونیک است. یک نمونه کرال از موسیقی این دوره، دارای چهار، پنج یا شش خط آوازی است. تقلید میان خطوط آوازی رایج است. در موسیقی سبک، مانند موسیقی رقص، بافت هوموفونیک نیز، با توالی آکوردها، به کار رفته‌است. کیفیت صوتی موسیقی رنسانس در مقایسه با موسیقی قرون وسطایی پرتر و غنی‌تر است. به‌کارگیری محدودهٔ صوتی باس برای نخستین بار در این دوره، وسعت صوتی را به بیش از چهار
بار در این دوره، وسعت صوتی را به بیش از چهار اکتاو گسترش داد. این تأکید نو بر خط ملودی باس، هارمونی غنی تری را پدیدآورد. پیشتر، در قرون وسطا، آهنگسازان توجه چندانی به تأثیر هارمونیک کلی نداشتند. اما در این دوره، آهنگسازان با در نظر داشتن خط‌های ملودیک جداگانه، به آکوردها نیز می‌اندیشیدند. از نظر صوتی موسیقی رنسانس کیفیتی ملایم و آرام دارد، زیرا آکوردهای کنسونانت و پایدار، مطلوب و مورد پسند شمرده می‌شدند؛ تریادها اغلب شنیده می‌شوند اما آکوردهای دیسونانس چندان اهمیتی ندارند. موسیقی کرال دورهٔ رنسانس نیازی به
اهمیتی ندارند. موسیقی کرال دورهٔ رنسانس نیازی به همراهی ساز نداشت. به همین دلیل، اغلب از این دوره به عنوان عصر زرین موسیقی کرالِ آ کاپلا (بی همراهی ساز) نام برده شده‌است. با این همه، سازها اغلب با خط‌های آوازی همراه می‌شدند. سازها، گاه با مضاعف کردن خط‌های آوازی سبب تقویت آن‌ها می‌شدند، یا خط آوازخوانی غایب را می‌نواختند. در موسیقی کرال دورهٔ رنسانس، خط‌های اجرایی که تنها و فقط ویژهٔ اجرای سازها ساخته شده باشند کمیاب است. ریتم و ملودی. در موسیقی رنسانس، به دلیل استقلال ریتمیکِ فراوانِ هر خط ملودیک، ریتم
دلیل استقلال ریتمیکِ فراوانِ هر خط ملودیک، ریتم اغلب جریانی هموار و آرام دارد و نه ضرباهنگی واضح و مشخص. هنگامی که یک آوازخوان در آغاز خط ملودیک خود است، آوازخوانانِ دیگر شاید از نیمهٔ خط ملودیک خود نیز گذشته باشند؛ بنابراین هر آوازخوان می‌باید ریتم جداگانه‌ای را نگه دارد که سبب می‌شود اجرای آواز در موسیقی رنسانس هم‌زمان لذت انگیز و چالش‌برانگیز باشد. اما خواندن الگوهای زیر و بم در این ملودی‌ها آسان است. ملودی، اغلب همسو با گام (بالارونده یا پایین‌رونده) و با پرش‌هایی اندک حرکت می‌کند. موسیقیِ مذهبی در
و با پرش‌هایی اندک حرکت می‌کند. موسیقیِ مذهبی در دوره رنسانس. موتت و مس از اصلی‌ترین فرم‌های موسیقی مذهبی رنسانس هستند. هر دو، سبک مشابهی دارند، اما مس اثری طولانی‌تر است. موتت و مسِ دورهٔ رنسانس، اثرهایی پلی فونیک و کرال هستند. موتت مبتنی بر یک متن مقدس لاتین که با متن‌های مورد استفاده در مس معمول تفاوت دارد و مسِ این دوره از پنج بخش کایریه، گلوریا، کرِدو، سانکتوس و آگنوس دِیی تشکیل می‌شود. از معروف‌ترین موسیقیدانان مذهبی رنسانس می‌توان به ژوسکن د پره و پالسترینا اشاره کرد. موتت آوه ماریا… ویرگو سِرِنا
پالسترینا اشاره کرد. موتت آوه ماریا… ویرگو سِرِنا (سلام بر مریم… دوشیزهٔ باوقار) از ژوسکن د پره و مس پاپ مارسلوس اثر پالسترینا از آثار مذهبی معروف این دوره به‌شمار می‌روند. موسیقی غیر مذهبی در دوره رنسانس. موسیقی آوازی. در دوره رنسانس، موسیقی آوازیِ غیر مذهبی به شدت محبوب شد. توسعهٔ چاپ آثار موسیقی از عوامل یاری رسانندهٔ گسترش موسیقی بود. به این ترتیب هزاران مجموعهٔ منتخبِ آوازی در دسترس دوستداران آن قرار گرفت. موسیقی، سرگرمی مهم زمان فراغت بود و از هر تحصیل کرده‌ای انتظار می‌رفت که بتواندسازی بنوازد و خط
کرده‌ای انتظار می‌رفت که بتواندسازی بنوازد و خط موسیقی بخواند. چنان‌که تامس مورلی، آهنگساز عصر الیزابت، دربارهٔ ناتوانی خود از مشارکت در اجرای موسیقیِ پس از شام، می‌نویسد: «پس از صرف شام، کتابچه‌های موسیقی (مطابق رسم معمول) بر میزها قرار داده شد. بانوی خانه، یک خط آوازی را به من داد و مشتاقانه خواست آن را بخوانم. اما پس از عذر و بهانه‌های بسیار، هنگامی که با اکراه اعتراف کردم که نمی‌توانم، همه شگفت زده شدند. آری، برخی با یکدیگر نجوا می‌کردند و می‌پرسیدند چگونه بار آمده‌ام.» موسیقی غیر مذهبی دورهٔ رنسانس،
بار آمده‌ام.» موسیقی غیر مذهبی دورهٔ رنسانس، برای گروه‌هایی از تکخوان‌ها یا برای تکخوان با همراهی یک یا چند ساز به نگارش درآمده و نقاشی کلام (تصویرگری موسیقایی متن) در آن معمول بود. تقلید از صداهای طبیعی، مانند صدای پرندگان و هیاهوی خیابان برای آهنگسازان لذت بخش بود. در قطعهٔ مشهور جنگ، اثر کلمان ژانکن (حدود ۱۵۶۰ – ۱۴۸۵)، آهنگساز به گونه‌ای درخشان و زنده به تقلید صداهای میدان نبرد، ضربه‌های طبل و غریو شیپورها پرداخته‌است. موسیقی غیر مذهبی، بیش از موسیقی مذهبی دارای دگرگونی‌های سریع حالت بود. مورلی به یک
دارای دگرگونی‌های سریع حالت بود. مورلی به یک آهنگساز چنین توصیه کرده‌است: «شما می‌باید در موسیقی مانند باد مواج باشید، گاه جسور و سرکش، گاه آرام و سر به زیر، گاه با وقار و سنگین؛. و هرچه تنوع بیشتری را بنمایانید، محبوب تر خواهید بود.» مادریگال دورهٔ رنسانس. مادریگال گونه‌ای مهم از موسیقی آوازی غیر مذهبی دورهٔ رنسانس است که برای چندین تکخوان و مبتنی بر یک شعر کوتاه که اغلب مضمون عاشقانه دارد نوشته می‌شود. مادریگال، مانند موتت، بافت‌های هوموفونیک و پلی فونیک را با هم می‌آمیزد، اما نقاشی کلام و هارمونی‌های
را با هم می‌آمیزد، اما نقاشی کلام و هارمونی‌های نامتعارف بیشتر در آن به کار گرفته می‌شود. آغاز پیدایش مادریگال به حدود ۱۵۲۰ میلادی در ایتالیا بازمی‌گردد. لوکا مارنتسیو (۱۵۹۹–۱۵۵۳) و کارلو جزوالدو از مادریگال نویسان معروف در ایتالیا بودند. با چاپ یک جلد از مادریگال‌های ترجمه شدهٔ ایتالیایی در لندن در ۱۵۸۸ جوششی ناگهانی در نگارش مادریگال توسط آهنگسازان انگلیسی ایجاد شد و تا حدود سی سال، ساخت مادریگال انگلیسی و دیگر آثار غیر مذهبی آوازی به‌طور پیوسته و بی‌وقفه ادامه یافت. عصر الیزابت (۱۶۰۳–۱۵۳۳) و ویلیام
ادامه یافت. عصر الیزابت (۱۶۰۳–۱۵۳۳) و ویلیام شکسپیر (۱۶۱۶–۱۵۶۴) نه تنها عصر زرین ادبیات انگلیسی، بلکه عصر درخشان موسیقی در انگلستان نیز به‌شمار آمده‌است. جنبش هنری در هر دو زمینه، از ایتالیا آغاز شده بود. هرچند مادریگال انگلیسی نسبت به مادریگال ایتالیایی سبکبال‌تر و شوخ تر است و ملودی و هارمونی آن ساده‌تر است. از مادریگال‌های معروف دوره رنسانس، آنگاه که وستا پایین می‌آمد، اثر تامس ویلکز، یکی از بهترین آفرینندگان مادریگال انگلیسی است. بالهٔ دورهٔ رنسانس (فا-لا). گونه‌ای دیگر از موسیقی آوازی غیر مذهبی دورهٔ
گونه‌ای دیگر از موسیقی آوازی غیر مذهبی دورهٔ رنسانس باله (یا فا-لا) است که آوازی همراه با رقص برای چندین تکخوان بوده‌است. باله ساده‌تر از مادریگال است و بر خلاف بسیاری از نمونه‌های موسیقی رنسانس، بافت آن بیشتر هوموفونیک بود. ملودی اصلی آن را زیرترین خط آوازی اجرا می‌کرد. هر بند از شعر آواز، موسیقی یکسانی داشت و هجاهای فا-لا (تلفظ هجاها و نه نت‌های فا و لا) به عنوان برگردان شعر به کار می‌رفت. بالهٔ رنسانس نیز مانند مادریگال از ایتالیا سرچشمه گرفت و از حدود ۱۵۹۵ تا ۱۶۲۰ در انگلستان شکوفایی و رواج فراوان
۱۵۹۵ تا ۱۶۲۰ در انگلستان شکوفایی و رواج فراوان داشت. بالهٔ اکنون ماه گل چیدن است اثر تامس مورلی (۱۶۰۳ – ۱۵۵۷) -آهنگساز انگلیسی که بیشتر به سبب مادریگال‌هایش شهرت دارد- یکی از باله‌هایی است که اجرای آن بیشتر رایج و معمول بوده‌است. موسیقیِ‌سازی. هرچند در دوره رنسانس موسیقیِ‌سازی هنوز شأن و اهمیت موسیقی آوازی را نداشت، اما کم‌کم بر اهمیت آن افزوده می‌شد. نوازندگان، بنا به رسم معمول، به نواختن موسیقی متناسب با آواز یا به همراهی آوازخوانان می‌پرداختند. موسیقی‌سازی حتی تا دهه‌های نخست سدهٔ شانزدهم به میزان زیادی
حتی تا دهه‌های نخست سدهٔ شانزدهم به میزان زیادی از موسیقی آوازی گرفته می‌شد. گروه‌های سازی، قطعه‌های پلی فونیک آوازیی را می‌نواختند که اغلب در چاپ آن‌ها چنین اشاره‌ای آمده بود: "برای خواندن یا نواختن با ساز". کلاوسن، ارگ و لوت سازهایی بودند که توسط تکنوازان برای اجرای تنظیم‌های سادهٔ‌سازی از آثار آوازی به کار برده می‌شدند. به هر حال، در سده شانزدهم، موسیقی‌سازی هر چه بیشتر از قید الگوهای آوازی رها شد و آثاری که ویژهٔ ساز به نگارش درآمده باشند بیشتر شد. آهنگسازان، در نگارش موسیقی برای ارگ یا لوت، بهره‌گیری
در نگارش موسیقی برای ارگ یا لوت، بهره‌گیری از توانایی‌های ویژهٔ این سازها را آغاز کردند و فرم‌های خالصِ سازی، مانند تم و واریاسیون، را گسترش دادند. این‌گونه آثارسازی بیشتر برای رقص که تفریح محبوب دورهٔ رنسانس بود، به نگارش درمی‌آمدند. موسیقی رقص توسط گروه نوازندگان یا تکنوازانی مانند کلاوسن یا لوت اجرا می‌شد. از موسیقی رقص، گنجینه‌ای غنی که در سدهٔ شانزدهم به چاپ رسیده بر جا مانده‌است. موسیقیدانان رنسانس میان سازهای قوی و نافذ که مناسب فضای باز بودند، مانند انواع ترومپت و شاوم (سازی دو زبانه و نیایِ اُبوا)
انواع ترومپت و شاوم (سازی دو زبانه و نیایِ اُبوا) و سازهای ملایم و خانگی، مانند انواع لوت و رکوردر (نوعی فلوت قدیمی)، تمایز قائل بودند. در دورهٔ رنسانس، صدای سازها نسبت به آنچه امروزه از آن‌ها می‌شنویم، هموارتر و کمتر درخشان بوده‌است. رکوردرها و ویول‌ها (سازهای زهی-آرشه‌ای) از مهمترین سازهای دورهٔ رنسانس بودند. آهنگسازان رنسانس در قطعات خود سازها را مشخص نمی‌کردند. ممکن بود یک اثر با رکوردرها، ویول‌ها یا بسته به سازهای در دسترس با چندین ساز مختلف اجرا شود. در دورهٔ رنسانس، ارکستر تثبیت شده به معنای امروزی
در دورهٔ رنسانس، ارکستر تثبیت شده به معنای امروزی وجود نداشت. از بزرگترین موسیقیدانان غیر مذهبی رنسانس می‌توان تامس ویلکز، تامس مورلی و آندرا گابریلی را نام برد.
جامعه حمایت از بیماران ام.اس ایران جامعه‌ای است برای یاری در زمینه بیماران مبتلا به ام‌اس (اسکلروز چندگانه) که یکی از شایعترین اختلالات عصبی در جامعه‌است. شکل گیری جامعه حمایت از بیماران ام. اس ایران. براساس مشاهدات و مطالعات بعمل آمده جامعه بشری از دهه هفتاد (۱۹۷۰میلادی) شاهد تغییرات بسیاری در زمینه سلامت اجتماعی و خصوصاً بیماری‌های نوظهور و بعضاً صعب العلاج و لاعلاج مواجه شده‌است که هیچگونه تعریف یا سببی را نمی‌توان به‌طور دقیق و علمی برای آن شناخت. بنابراین در هر جامعه‌ای تعدادی افراد مبتلا به بیماری‌های
در هر جامعه‌ای تعدادی افراد مبتلا به بیماری‌های صعب العلاج هستند که این بیماری‌ها تا پایان عمر همراه بیمار بوده و علاوه بر ضروریات درمان منظم و مستمر و لزوم مراقبت‌های ویژه از آنان، گروهی از این بیماران به لحاظ ماهیت بیماری و عوارض آن و مشکلات مختلف در شرایط ویژه‌ای بسر می‌برند. هزینه درمان این بیماری‌ها معمولاً بسیار گران بوده و اغلب خانواده‌های درگیر از قشرها کم درآمد جامعه می‌باشند، تأمین هزینه‌های گزاف و بسیار گران درمانی و داروئی این بیماران در وضعیت سخت معیشتی امروز، قطعاً برای خانواده‌های با درآمد
سخت معیشتی امروز، قطعاً برای خانواده‌های با درآمد متوسط و حتی بالاتر کمرشکن و غیرقابل تحمل می‌باشد و معمولاً آن‌ها دچار مشکلات عدیده‌ای می‌شوند و بعضاً موجب بروز مشکل در کیان خانواده می‌گردد و در درمان طولانی مدت اجباراً بیماران رها شده و بدست حوادث روزگار سپرده می‌شوند، شرایط فوق علاوه بر تشدید ناراحتی این بیماران و نگرانی خانواده‌ها، مشکلاتی را نیز برای جامعه به وجود می‌آورند. با توجه به تعاریف، اصول و افول منحصر به فرد این بیماری‌ها می‌بایست بمنظور جلوگیری از بروز ناهنجاری‌های حاصله با ایجاد ساختارهای
از بروز ناهنجاری‌های حاصله با ایجاد ساختارهای اصولی و برنامه‌ریزی مدون و مستمر و بهره‌گیری بهینه از امکانات موجود جامعه برای دستیابی هر چه بهتر و بهبود روش‌ها جهت غلبه بر مشکلاتی که این بیماران ممکن است با آن مواجه شوند گامی برداشت و به اثرات ناگوار آن خاتمه داد (یعنی همزیستی بهتر، تضمین رفاه و تأمین آسایش و برخورداری از یک زندگی مطلوب و دلپذیر). با این نگاه که مشارکت مردمی و خدمات نهادهای خود جوش و حضور افراد نیکوکار با اهداف عام‌المنفعه و وجود سازمان‌های مردمی از ضرورت‌های توسعه اجتماعی در نظام اسلامی
مردمی از ضرورت‌های توسعه اجتماعی در نظام اسلامی تلقی و از شاخص‌های مثبت توسعه جامعه مدنی محسوب می‌شوند نقش برجسته متخصصین و کارشناسان، خانواده‌ها، همراهان و همچنین خود بیماران در این نوع موسسات حمایتی و بشر دوستانه بسیار چشمگیر بوده و بخش عظیمی از گروه‌های مشارکت مردمی را به خود اختصاص داده‌اند که با ایجاد سازوکار مؤثر امکان تداوم مشارکت آن‌ها در جامعه هموار و در صدد ایفای نقش بیشتری در جامعه هستند. بحمداله انسان‌های آگاه و فرهیخته فراوانی در عرصه علمی و اجتماعی و همچنین تصمیم گیران دولتی و مدیران توانمندی
و همچنین تصمیم گیران دولتی و مدیران توانمندی حضور دارند که با وجود توصیه‌ها و سفارشات قرآن کریم، مکتب اسلام، ائمه معصومین (ع)، قانون اساسی و انتظار اکثریت مردم بنا به وظیفه ویژه، رسیدگی به مسائل مختلف بیماران صعب العلاج و اهمیت به حقوق و حفظ حیثیت و شئون انسانی آنان را سرلوحه برنامهکاری خود قرار می‌دهند. این امر نیازمند آن است؛ در چارچوب عزم و اراده مردم دلسوز و مشارکت و همیاری ملی نهادها و دستگاه‌های دولتی و غیردولتی برای کاهش آثار اجتماعی، اقتصادی، خانوادگی و فردی این بیماران همت گماشت. اهداف جامعه حمایت
و فردی این بیماران همت گماشت. اهداف جامعه حمایت از بیماران ام. اس ایران. خلاصه‌ای از اهداف و مأموریت جامعه: کلیات: حمایت از بیماران مبتلا به M.S و کمک در بهبود و ارتقاء وضعیت علمی، پژوهشی، داروئی، درمانی، آموزشی، توانبخشی، بستری و خانوادگی آنان و تلاش در رفع مشکلات اجتماعی، اقتصادی، رفاهی، اشتغال و معیشتی و مشارکت در زندگی فردی مبتلایان و اطلاع‌رسانی زوایای مختلف و وضعیت بیماری M.S به کل افراد جامعه. جزئیات اهداف: ۱) جمع‌آوری و تهیه آمار (بانک اطلاعات) از نظر مشخصات و ویژه گی‌های وضعیت پزشکی و فردی بیماران
مشخصات و ویژه گی‌های وضعیت پزشکی و فردی بیماران مبتلا به M.S ۲) مشارکت و همکاری در گسترش فعالیت‌های علمی، تحقیقاتی و پژوهشی مربوط به تشخیص و درمان و پیشگیری بیماری M.S توسط هیئت علمی جامعه. ۳) ارائه طرح‌های قابل اجراء به نهادها وسازمان‌های مختلف جهت بهبود وضعیت درمانی رفاهی، معیشتی و اجتماعی بیماران M.S ۴) انتشار نشریه بمنظور تحقق اهداف جامعه. ۵) تلاش برای رفع نیازهای درمانی، اجتماعی، مادی و معنوی بیماران. ۶) فراهم ساختن شرایط و بهره‌گیری بهینه از امکانات و اعتبارات موجود جامعه برای رفع مشکلات بیماران. ۷)
اعتبارات موجود جامعه برای رفع مشکلات بیماران. ۷) جلب حمایت و کمک‌های دولتی، غیردولتی و مردمی (داخلی و خارجی). ۸) ایجاد دفاتر نماینده گی در مراکز استان‌ها و شهرهای بزرگ جهت حمایت از بیماران M.S کشور. ۹) مشارکت و ایجاد مراکز مختلف درمانی، داروئی، توانبخشی و مراقبتی بمنظور رسیدگی به مسائل ویژه بیماران M.S از قبیل: کلینیک تخصصی، درمانگاه، داروخانه، فیزیوتراپی، سالن ورزشی و آسایشگاه. ۱۰) زمینه سازی و ایجاد مرکز آموزشی علمی، اجتماعی، فرهنگی و هنری بمنظور ارتقاء سطح آگاهی بیماران، خانواده‌ها و کلیه افراد جامعه.
سطح آگاهی بیماران، خانواده‌ها و کلیه افراد جامعه. ۱۱) ایجاد مرکز کاریابی و اشتغالزائی، مشارکت در ایجاد و تشکیل تعاونی‌های خود اشتغالی (تولیدی، صنعتی و اداری) و تلاش در راستای احیای شرایط کار با اتکا به خویشتن و افزایش توانمندی آنان (با در نظر گرفتن توانائی، قابلیت، شرایط سنی و تحصیلات مبتلایان). ۱۲) ایجاد تعامل و همکاری در کشور به صورت نهادی ملّی و فراگیر با فراهم ساختن و ایجاد شرایط استفاده از امکانات جامعه بمنظور بهبود موقعیت رفاهی، معیشتی، اجتماعی، خانوادگی و فردی بیماران (ارتقاء و برابری فرصت‌ها میان
و فردی بیماران (ارتقاء و برابری فرصت‌ها میان بیماران - کاهش فقر و تبعیض - ایجاد موقعیت برای دختران و بانوان این قشر با توجه به آمار ابتلا - تلاش برای جلوگیری از ناهنجاری‌های ناشی از بیماری). مختصری از فعالیتهای جامعه حمایت از بیماران ام. اس ایران. موضوع فعالیت جامعه حمایتی و خیریه می‌باشد و در خصوص انجام امور در زمینه‌های پزشکی، علمی، تحقیقاتی، آموزش، پیشگیری، درمان، توانبخشی و ارائه خدمات رفاهی، معیشتی، خانواده گی و فردی در جهت حمایت از بیماران M.S می‌باشد. منابع. سایت رسمی جامعه حمایت از بیماران ام.اس
منابع. سایت رسمی جامعه حمایت از بیماران ام.اس ایران (برداشت آزاد)
کَهریزک، یکی از شهرهای واقع در جنوب استان تهران که در نزدیکی اتوبان تهران به قم واقع شده‌است و از شمال به آرامگاه سید روح‌الله خمینی و بهشت زهرا می‌رسد و همچنین دسترسی سریعی به فرودگاه بین‌المللی امام خمینی و راه‌آهن دارد. در حال حاضر از آثار تاریخی این شهر که گویای قدمت دیرینه آن باشد آثار زیادی بجای نمانده‌است، فقط بخشی از بناهای کارخانه قند کهریزک و نیز دو عمارت ییلاقی فخرالدوله قاجار در طول سالیان، از گزند حوادث به‌دور مانده‌ و هنوز پابرجاست. کهریزک دارای چند روستا در زیر مجموعه خود است، روستاهای
دارای چند روستا در زیر مجموعه خود است، روستاهای تبائین، قمصر، قلعه نوچمن. همچنین کهریزک نیز دارای دو شهرک است: شهرک شهدا و شهرک پیام. شهرک شهدا شهرک اصلی و پر جمعیت شهرستان کهریزک است که بیشتر اماکن تفریحی و مذهبی در آن قرار دارد و همچنین دارای بنای تاریخی (عمارت) قاجاریه می‌باشد. شهرک شهدا در خود چند بخش دارد که قسمت‌های نوساز و پرجمعیت آن، بخش چهار باغ شورا است. شهرک پیام شهرکی کم جمعیت در شهرستان کهریزک است که زمین رل و همچنین استخر شهدا در آن قسمت است، شهرک پیام همچنین بنای تاریخی دارد که اولین
است، شهرک پیام همچنین بنای تاریخی دارد که اولین کارخانهٔ قند ایران است که در زمان قاجار (پنجم خرداد ۱۲۷۴ خورشیدی) تأسیس شد اما در سال ۱۳۹۸ به دستور سازمان میراث فرهنگی و آثار باستانی از فهرست آثار باستانی خط زده شد.
مؤسسه خیریه کهریزک یا آسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزک یکی از نهادهای درمانی بزرگ در ایران است که در جنوب تهران و در نزدیکی شهر کهریزک بنا شده‌است. این مرکز امروزه در فضایی به وسعت ۴۲۰٬۰۰۰ متر مربع با ۱۶۰٬۰۰۰ متر مربع زیربنا، با بخش‌های بهداشتی، درمانی، توان‌بخشی، آموزشی و امور فرهنگی و ورزشی در خدمت مددجویان است. در طی سال‌های فعالیت آسایشگاه کهریزک، این مکان همچنان به صورت غیرانتفاعی باقی مانده‌است و با کمک‌های مردمی اداره می‌شود. این محل که پس از تاسیس بارها گسترش یافت، با احداث بناهای اماکن مختلف
بارها گسترش یافت، با احداث بناهای اماکن مختلف مانند کارگاه، ساختمان بیماران ام.اس، سالن ورزش، فضای سبز شامل آسایشگاه‌هایی برای معلولین و سالمندان است. بسیاری از بناهای موجود توسط افرادی خیر و نیکوکاری ساخته شد که قدم پیش گذاشتند و هزینه ساخت و ساز آن را تقبل کردند. این مرکز در ۲۲ ژوین سال ۲۰۲۳ مقام مشورتی اکوسوک سازمان ملل متحد را بدست آورد. تاریخچه. این آسایشگاه در سال ۱۳۵۱ به همت محمدرضا حکیم‌زاده لاهیجی که در آن زمان مدیر بیمارستان فیروزآبادی شهر ری بود، فعالیت خود را آغاز کرد. وی انگیزه خود را برای
فعالیت خود را آغاز کرد. وی انگیزه خود را برای احداث این چنین بیان می‌کند: کار ساخت و ساز آسایشگاه سالمندان در دوم مرداد ۱۳۵۲ در زمینی که به مساحت ۲۸ هزار مترمربع از طرف حسن محمدی اهدا شد آغاز گردید. بخش‌ها. شامل مرکز توانبخشی، بخش فرهنگی و بخش درمانی است. "مرکز توانبخشی" از جمله اولین بخش‌های راه‌اندازی شده در آسایشگاه به‌شمار می‌رود و از سال ۱۳۶۰ با انجام کاردرمانی و فیزیوتراپی، به مددجویان امکان داد تا از بستر خارج شده و در فعالیت‌های انفرادی و گروهی مجتمع شرکت کنند. بخش درمانی ۸۰ تخت داشته و دارای
مجتمع شرکت کنند. بخش درمانی ۸۰ تخت داشته و دارای اتاق‌هایی با تجهیزات مخصوص و مجزا برای مبتلایان به بیماری‌های عفونی، زخم بستر، پوست، مراقبتهای ویژه، ICU و CCU است. به تازگی بخش مخصوص بیماران مبتلا به MS، با ۵٬۰۰۰ متر مربع زیربنا، در دو طبقه و ۱۲۰ تخت، نیز راه‌اندازی شده‌است. شهرک‌ها. شهرک امید. برای استفاده سالمندانی که توانایی زندگی مستقل دارند. شهرک گُل‌ها. شامل ۵۴ واحد مسکونی برای اسکان کارکنانی است که حضور دائمی آن‌ها در آسایشگاه ضروری است. شهرک عمید. شامل ۲۰ واحد خانهٔ مسکونی جهت سکونت زوج‌های معلول
شامل ۲۰ واحد خانهٔ مسکونی جهت سکونت زوج‌های معلول شاغل در آسایشگاه است و تا سال ۱۳۸۰، پنج واحد دیگر توسط بانیان خیر به آن افزوده شد. منابع مالی. منابع مالی آسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزک، بنا بر اطلاعات موجود در وبگاه آن، از این قرار است:
سونوگرافی یا فراصوت‌نگاری یکی از روش‌های تشخیص بیماری در پزشکی است. به این روش اکوگرافی، پژواک‌نگاری و صوت‌نگاری نیز گفته می‌شود. این روش بر مبنای امواج فراصوت و برای بررسی بافت‌های زیرجلدی مانند عضلات، مفاصل، تاندون‌ها و اندام‌های داخلی بدن و ضایعات آن‌ها پی ریزی شده است. صوت‌نگاری در حاملگی نیز کاربردهای وسیعی دارد. همچنین امروزه صوت‌نگاری کاربردهای درمانی نیز دارد. ریشه لغوی. کلمه سونوگرافی از لفظ لاتین sono به معنی صوت و نیز لفظ زبان یونانی «گرافیا» به معنی ترسیم گرفته شده و ultrasound از ultra به معنی
ترسیم گرفته شده و ultrasound از ultra به معنی ماورا و نیز sound به معنی صوت یا صدا گرفته شده است. تاریخچه. در سال ۱۸۷۶ میلادی، فرانسیس گالتون برای اولین بار پی به وجود امواج فراصوت برد. در زمان جنگ جهانی اول کشور انگلستان برای کمک به جلوگیری از غرق شدن کشتی‌هایش توسط زیردریایی‌های کشور آلمان در اقیانوس اطلس شمالی دستگاه کشف‌کننده زیردریایی‌ها به کمک امواج صوتی به نام سونار ابداع کرد. این دستگاه امواج فراصوت تولید می‌کرد که در پیدا کردن مسیر کشتی‌ها استفاده می‌شد. این تکنیک در زمان جنگ جهانی دوم تکمیل گردید
این تکنیک در زمان جنگ جهانی دوم تکمیل گردید و بعدها به‌طور گسترده‌ای در صنعت این کشور برای آشکارسازی شکاف‌ها در فلزات و سایر موارد مورد استفاده قرار می‌گرفت. از کاربرد بخصوصی که انعکاس صوت در جنگ و صنعت داشت صوت‌یاب به علم پزشکی وارد شد و تبدیل به یک وسیله تشخیصی بزرگ در علم پزشکی گردید. سیر تحولی در رشد. نخستین دستگاه تولیدکننده امواج فراصوت در پزشکی، در سال ۱۹۳۷ میلادی توسط "دوسیک" اختراع شد و روی مغز انسان آزمایش شد. اگر چه فراصوت در ابتدا فقط برای مشخص کردن خط وسط مغز بود، اکنون به صورت یک روش تشخیصی و
خط وسط مغز بود، اکنون به صورت یک روش تشخیصی و درمانی مهم درآمده و پیشرفت روز به روز انواع نسل‌های دستگاه‌های تولید فراصوت، تحولات عظیمی در تشخیص و درمان در علم پزشکی به وجود آورده است. اگرچه بر اساس آماری که در سال ۲۰۰۰ گرفته شده اولتراسوند بعلت هزینه پایین‌تر، ایمنی بیشتر، حمل و نقل آسان و امکان ارائه تصاویر زنده بیش‌ترین کاربرد را در مقایسه با سایر روش‌های تصویربرداری دارد ولی بر اساس آمار به ترتیب سی.تی. اسکن (CT) و ام.آر. آی (MRI) و پس از آن تصویربرداری هسته‌ای به‌ویژه مقطع‌نگاری پوزیترون (PET) بیشترین
هسته‌ای به‌ویژه مقطع‌نگاری پوزیترون (PET) بیشترین کاربرد را دارند چراکه سامانه فراصوتی دارای محدودیت‌هایی نیز هست از جمله: امواج فراصوت قابلیت عبور از استخوان را ندارند. همچنین از گاز و هوا نیز نمی‌توانند عبور کنند و بازتاب پیدا می‌کنند؛ بنابراین روش ایده‌آلی برای تصویربرداری از سینه، روده و معده نمی‌باشند. گازهای روده‌ای جلوی تصویربرداری از ساختمان‌های داخلی‌تر مثل پانکراس و آئورت را می‌گیرند. دیگر اینکه امواج در بافت‌ها افت کرده و به‌عنوان مثال، این مسئله تصویر برداری از قلب افراد چاق را با مشکل مواجه
تصویر برداری از قلب افراد چاق را با مشکل مواجه می‌کند. تعریف امواج فراصوت. امواج فراصوت به شکلی از انرژی از امواج مکانیکی گفته می‌شود که فرکانس آن‌ها بالاتر از حد شنوایی انسان باشد. گوش انسان قادر است امواج بین ۲۰ هرتز تا ۲۰۰۰۰ هرتز را بشنود. هر موج (شنوایی یا فراصوت) یک آشفتگی مکانیکی در یک محیط گاز، مایع یا جامد است که به بیرون از چشمه صوتی و با سرعتی یکنواخت و معین حرکت می‌کند. در حرکت یا گسیل موج مکانیکی، ماده منتقل نمی‌شود. اگر ارتعاش ذرات در جهت عمود بر انتشار صوت باشد، موج عرضی است که بیشتر در
عمود بر انتشار صوت باشد، موج عرضی است که بیشتر در جامدات رخ می‌دهد و در صورتی که ارتعاش در راستای انتشار امواج باشد، موج طولی است. انتشار در بافت‌های بدن به صورت امواج طولی است. از این رو در پزشکی با این‌گونه امواج (بالای ۲۰٬۰۰۰ هرتز) سر و کار داریم. در کاربردهای تصویر برداری پزشکی، امواج فراصوت در رنج فرکانسی ۲ تا ۲۰ مگاهرتز به کار گرفته می‌شوند. فرکانس‌های بالاتر از این میزان کاربردهای تحقیقاتی و آزمایشگاهی دارند. روش‌های تولید امواج فراصوت. روش پیزوالکتریسیته تأثیر متقابل فشار مکانیکی و نیروی الکتریکی
تأثیر متقابل فشار مکانیکی و نیروی الکتریکی را در یک محیط اثر پیزو الکتریسیته می‌گویند. به‌طور مثال بلورهایی وجود دارند که در اثر فشار مکانیکی، نیروی الکتریکی تولید می‌کنند و برعکس ایجاد اختلاف پتانسیل در دو سوی همین بلور و در همین راستا باعث فشردگی و انبساط آن‌ها می‌شود که ادامه دادن به این فشردگی و انبساط باعث نوسان و تولید امواج می‌شود. مواد (بلورهای) دارای این ویژگی را مواد پیزو الکتریک می‌گویند. اثر پیزو الکتریسیته فقط در بلورهایی که دارای تقارن مرکزی نیستند، وجود دارد. بلور کوارتز از این دسته مواد است