payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سپس عازم ایران شد و در شهر تبریز به شغل قضاوت و رفع امور شرعی مردم مشغول شد. این عالم علاوه بر مراتب علوم دینی، در تحریر خط نستعلیق و نسخ و نیز املا و انشا و شعر هم تبحر داشت. نامبرده در سال ۱۲۹۲ شمسی برابر با روز جمعه نهم ۱۳۳۴هجری در سن ۶۲ سالگی در تبریز وفات یافت. میرزا عبد الرحیم الأنّصاری الجابری قراچه داغی الکلطیّبری هجرندیسی (۱۲۷۲–۱۳۳۴ هـ) ابن نصّر [نصّرة]الله الگل پری التبریزی النجفی عالم جلیل، فقیه أصولی أدیب. تلمّذ علی ید الشیخ حسن المّامقانی والمحقّق الرشتی والآخوند الخراسانی. یعدّ أنّ مدرّسی
الرشتی والآخوند الخراسانی. یعدّ أنّ مدرّسی الفقه والأصول فی تبریز وکان مرجعاً لفصل الخصومات والمرافعات الشرعیة. توفّی یوم الجمعة التاسع أنّ شهر صفر ۱۳۳۴ هـ. له حاشیة علی القطع وأصالة البراءة أنّ رسائل الشیخ. -- ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۸، ساعت ۱۲:۰۷ (UTC)زندگانی وشخصیت شیخ انصّاری: ۴۲۳، معجم الرجال ۱/۸۲، طبقات أعلام الشیعة ـالنقباء۳/۱۱۱۰ برقم۱۶۱۷، ریحانةالأدب ۵/۷۷ http://www.rafed.net/books/aam/makhzan-al-)maani/27.html تالیفات. از این عالم آثار زیادی باقی مانده است از جمله: الاجتهاد و التقلید، بهجه العناوین در
است از جمله: الاجتهاد و التقلید، بهجه العناوین در مواعظ، جونگ در کشکول، الحق و الحکم، الشرط المتاخر، صراط النجاه در اصول دین به زبان فارسی، الطلب و الاراده، عقد الجمان فی شرح دعاءالندبه، فرحه الداعی و قره الساعی در ادعیه به زبان عربی، قاعده لاضرر، مشکوه السالک فی ظلم المسالک در ادعیه به فارسی، نیل الامانی فی شرح دعاءالیمانی
سنگ‌نگاره‌های بَرْمْ دِلَک مربوط به شاهنشاهی ساسانی و دربردارندهٔ تصویر بهرام دوم و همسرش شاپوردُختَک است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این سنگ نگاره در گذر زمان آسیب جدّی دیده است. سنگ‌نگاره کاملاً به حال خود رها شده و هیچگونه نگهداری و محافظتی از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور از آن صورت نمی‌گیرد. این سنگ‌نگاره بر صخرهٔ کوچکی در حدود ده کیلومتری شرق شیراز قرار دارد. در این اثر، دو نقش وجود دارد. در نگارهٔ سمت چپ، شاپوردختک نقش شده و در حال گرفتن گل
سمت چپ، شاپوردختک نقش شده و در حال گرفتن گل نیلوفر از بهرام است. تصویر بهرام دوم در سمت راست قرار دارد و در زیر بازوی او کتیبه‌ای چهار یا پنج خطی به خط پهلوی و به قلم ریزی نگاشته شده است که اغلب حروف آن محو گردیده است. کتیبه ظاهراً در معرفی بهرام است. شاپوردختک، نوهٔ شاپور یکم بود. مشخصات محلی. برم‌دلک یا چشمهٔ عشاق یک سرچشمه، تالاب و گردشگاهی طبیعی در استان فارس است. این تالاب در شرق شیراز و در چهار کیلومتری قصر ابونصر قرار گرفته است. آب این چشمه از شکاف کوه خارج می‌شود و در دامنهٔ کوه، تالابی را تشکیل
کوه خارج می‌شود و در دامنهٔ کوه، تالابی را تشکیل می‌دهد. اطراف این آبگیر را نیزار فرا گرفته است. در بدنهٔ کوه مشرف بر تالاب، تاقچهٔ حجاری شده قرار دارد. این نقش‌برجسته، تنها حجاری از این ملکهٔ ساسانی است. نامگذاری. نام برم دلک از عبارت «بهرامِ دوندلک» از فارسی میانه گرفته شده که به معنی «قلب بهرام» است. در نقش‌برجسته، بهرام دوم در حال تقدیم یک گل نیلوفر به همسرش، شاپوردختک است. آسیب‌های واردشده تاکنون به کتیبه. در سال‌های اخیر هیچگونه محافظتی از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور برای آن صورت نگرفته است. این اثر
فرهنگی کشور برای آن صورت نگرفته است. این اثر تاریخی و پشتوانهٔ ملی، از هر سو آسیب دیده است. از جمله: آسیب با بیلِ مکانیکی. این سنگ‌نگاره با بیل مکانیکی مورد تعرض قرار گرفته و بخشی از آن تخریب شده است. پایگاه خبری تابناک در سال ۱۳۹۰، وضعیت کنونی این اثر را «تجاوز و تعرض‌شده با بیل مکانیکی» عنوان کرده است. مجوز احداث کارخانه در مجاورت اثر. این اثر هم‌اکنون رو به نابودی است و مورد بی‌توجهی برخی از مسئولان و مردم قرار گرفته، به طوری که مجوز احداث کارخانه‌ای روبه‌روی این اثر تاریخی را داده‌اند و فاضلاب این
روبه‌روی این اثر تاریخی را داده‌اند و فاضلاب این کارخانه نیز به آبِ چشمهٔ برم‌دلک می‌ریزد. عمدتاً ساخت بنا در حریم محوطه‌های تاریخی مجاز نیست. آسیب با رنگ‌پاشی و یادگاری‌نویسی. هم‌اکنون بر روی این سنگ نوشته‌ها یادگاری‌هایی نوشته شده و گاهی حکاکی شده است؛ و برخی نیز با اسپری رنگ به آن آسیب رسانده‌اند.
شهرستان زهک یکی از شهرستان‌های شمالی استان سیستان و بلوچستان در ایران است.مرکز این شهرستان، شهر زهک است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان زهک از شمال شرقی با شهرستان هیرمند، از شمال غربی با شهرستان زابل، از غرب تا جنوب غربی با شهرستان هامون و از شرق تا جنوب شرقی نیز با مرز افغانستان همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان زهک دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان زهک برابر با ۷۴،۱۱۴ نفر بوده‌است.
شهرستان سَرباز یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر سرباز است. این شهرستان در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۸ از شهرستان راسک جدا شد و مستقل شد. موقعیت جغرافیایی. شهرستان سرباز از شمال شرقی تا شرق با شهرستان مهرستان، از شمال غربی با شهرستان ایرانشهر، از جنوب شرقی با شهرستان راسک، از جنوب غربی با شهرستان قصرقند و از غرب با شهرستان نیک‌شهر همسایه است. وجه تسمیه. سرباز از دو واژهٔ بلوچی سَر به معنای سَر یا بالادست و باز به معنای زیاد ساخته شده‌است؛ دلیل نامگذاری رودخانه سرباز، داشتن
ساخته شده‌است؛ دلیل نامگذاری رودخانه سرباز، داشتن بالادستی بسیار برای این رودخانه هست. از بالادستی‌های مهم این رودخانه می‌توان سرکور، گوَیمرک، جژان و کیشکور را نام برد. تقسیمات کشوری. شهرستان سرباز دارای ۴ بخش، ۸ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است: جمعیت. جمعیت شهرستان سرباز براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹۱٬۲۷۴ نفر بوده‌است. محصولات. شهر سرباز مرکز این شهرستان با هوایی خنک بعضاً با بارندگی سیل‌آسای یا سرما در محدوده تفتان رو به رو است. کاشت و تولید انواع محصولات کشاورزی گرمسیری، نیمه
کاشت و تولید انواع محصولات کشاورزی گرمسیری، نیمه گرمسیری و سردسیری چون موز، انبه، پاپایا، مرکبات، سیب، آلو، انار، زردآلو و انگور و غیره در این شهرستان امکان‌پذیر است.
شهرستان کُنارَک یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر کنارک است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان کنارک برابر با ۷۷٬۸۱۸ نفر بوده‌است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان کُنارک با مساحتی بالغ بر ۱۱٬۵۶۷ کیلومتر و به مرکزیت شهر کنارک می‌باشد. کل جمعیت آن ۶۷۵۸۲ نفر است که از این تعداد ۴۲۱۳۹ نفر در روستا و ۲۵۴۴۳ نفر در شهر زندگی می‌کنند. در مورد وجه تسمیه این شهر آنچه که بر سر زبان‌ها باقی‌مانده این است که در این مکان درختان کنار زیادی یافت می‌شده که
که در این مکان درختان کنار زیادی یافت می‌شده که به همین علت این شهر کوچک بندری به کُنارک معروف گشت. تقسیمات کشوری. شهرستان کنارک شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: بیمارستان ها. در این شهر دو بیمارستان دولتی امام حسین با ۲۵ تخت و بیمارستان نبوت ارتش با ۹۶ تخت در حال فعالیت هستند . اقتصاد و صنعت. کُنارک رشد خود را مدیون موقعیت مناسب صید و صیادی و نیز موقعیت تجاری بخصوص با کشورهای پاکستان و حوزه خلیج فارس است. وجود دو کارگاه قایق‌سازی در شهر مکمل فعالیت‌های صیادی و تجاری بوده و توان پذیرش جمعیت
فعالیت‌های صیادی و تجاری بوده و توان پذیرش جمعیت کُنارک را در سطحی نسبتاً بالا نگه داشته‌است. بعد از انقلاب اسلامی اجرای طرح‌های زیربنایی و توسعه بندرها و احداث اسکله‌های جدید به آن رونق بیشتری بخشیده‌است. همچنین، نیروگاه گازی کنارک از منابع تأمین انرژی این منطقه است. آب و هوا. کُنارک دارای آب و هوای گرم و مرطوب است. هوای آن در اوج گرمای تابستان به علت وزش بادهای موسمی «مونسون» معتدل می‌باشد. این منطقه گرم‌ترین نقطه کشور در زمستان می‌باشد. داشتن چنین اقلیمی باعث شده‌است که محصولات کشاورزی فراوانی همچون
باعث شده‌است که محصولات کشاورزی فراوانی همچون چیکو، پاپایا، موز، کنار، انبه، زیتون محلی، بادام و هندوانه در آن کشت شود. مهم‌ترین دشت‌های شهرستان کُنارک عبارتند از: ۱- دشت سرگان با ۸۴ هزار هکتار ۲- دشت کهیر با ۸۴ هزار هکتار ۳- دشت لاش و زرآباد با ۱۳۴ هزار هکتار رودخانه‌ها. رودخانه کهیر. حوزه آبریز رودخانه کهیر در قسمت غرب حوزه کاجو و شرق حوزه رایج واقع شده‌است. سرشاخه‌های رودخانه‌های این حوزه از ارتفاعات شمالی حوزه یعنی کوه‌های مَکّران سرچشمه گرفته و رودخانه اصلی این حوزه از جهت شمال به جنوب جریان دارد. این
اصلی این حوزه از جهت شمال به جنوب جریان دارد. این رودخانه در مسیر خود از محل آبادی تنگ سرحد و تحت ملک و شهرستان نیکشهر نهایتاً آبادی کهیر عبور نموده و به دریای عمان می‌ریزد. رودخانه رایج کاریانی. سرشاخه رودخانه رایج از ارتفاعات شمالی رشته کوه مکران سر چشمه گرفته که پس از عبور از ارتفاعات مختلف و الحاق تعدادی آبراهه‌های مختلف نهایتاً از دشت زرآباد به دریای عمان می‌ریزد. پوشش گیاهی. از مهم‌ترین گونه‌های جنگلی این بخش می‌توان کهور، کلیر، گور گیاه، کلپوره، آویشن و … نام برد. کلیر: مهم‌ترین محل رویش این گیاه
و … نام برد. کلیر: مهم‌ترین محل رویش این گیاه سواحل جنوب استان بیشتر در ارتفاعات صفر تا ۱۰۰۰ متری است. کلپوره: این گیاه در مناطق کوهستانی از ارتفاع ۱۱۰۰ تا ۱۹۰۰ متری و روی خاک‌های شنی یا در بین درز و شکاف سنگ‌ها رویش دارد. این گیاه برای امراض داخلی و گوارشی مفید است. گور گیاه: نام محلی این گیاه ندگ (nadag)می‌باشد و بیشتر در آبراهه‌ها ی مناطق دشتی استان رشد و نمو دارد. آویشن: نام محلی این گیاه ازگند و در نقاط کوهستانی از ارتفاع ۷۰۰ تا ۲۰۰۰ متری روی خاک‌های کم عمق و سبک می‌روید و برای رفع کهیر یا خارش ناشی
کم عمق و سبک می‌روید و برای رفع کهیر یا خارش ناشی از حساسیت مفید بوده و همچنین دارویی ضدسرفه است. جاذبه‌های طبیعی. گل فشان. در شمال غرب چابهار و در ۲۰ کیلومتری روستای کهیر در زمینی مسطح، سه تپه کوچک گل فشان به ارتفاع ۵۰ متر وجود دارد. چشمه گل فشان کُنارک قسمت مرکزی ناحیه کرانه بلوچستان بوده و به «ناپگ» موسوم است. این اثر طی یکی از عوامل مهم مرفولوژیکی به وجود آمده و بیان گر فعالیت‌های تکنونیکی منطقه است. گل خروجی از این تپه به رنگ خاکستری فشرده و سرد بوده و بخار همراه ندارد و هنگام خروج گل از ترکیدن حباب
و بخار همراه ندارد و هنگام خروج گل از ترکیدن حباب صدایی شنیده می‌شود. گل خروجی از دهانه گل فشان به روی شیب ایجاد شده و از گل‌های قدیمی می‌لغزد که منظره‌ای زیبا و دیدنی را به وجود آورده‌است. چشمه شور عین. واقع در روستای شمه سر دهستان کهیر است. چشمه‌ای طبیعی با آبی زلال و خنک که به صورت جوی جاری می‌باشد. چشمه گواتر. واقع در روستای شمه سر دهستان کهیر چشمه‌ای طبیعی با آبی زلال و خنک که به صورت قطره‌ای از سینه کوه می‌چکد. از دیگر غارها و چشمه‌های طبیعی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: دریا: امواج زیبای دریا نظر
می‌توان اشاره نمود: دریا: امواج زیبای دریا نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. ارتفاع این امواج گاهی به ۱۰ الی ۱۵ متر می‌رسد. در فصل بهار که بادهای موسمی از شبه قاره هند به این منطقه می‌وزد این امواج، چشم‌انداز زیبایی را برای ساحل ایجاد می‌کند. بندر ماهیگیری پزم تیاب. این بندر ماهیگیری دارای حدود ۵۰ قایق و ۸ لنج ماهیگیری بزرگ تا کوچک است. ساحل این بندر به شکل پلاژ و ماسه‌ای می‌باشد که از نظر گردشگری دارای اهمیت خاصی است. دماغه غاو. این دماغه، اسکله کنارک به طول ۱۲ الی ۱۳ کیلومتر می‌باشد. وجود یک خشکی
به طول ۱۲ الی ۱۳ کیلومتر می‌باشد. وجود یک خشکی طولانی به صورت طبیعی در وسط دریا چشم‌انداز بسیار زیبایی را ایجاد نموده‌است. این دماغه شبیه وال یا نهنگ است. جاذبه‌های تاریخی و مذهبی. خانه قدیمی الریان خان: تنها اثر ثبت شده در شهرستان کُنارک می‌باشد. این اثر که در حدود ۱۲۰ سال پیش‌ساخته شده جزو اولین بناهای خشت و گلی به حساب می‌آید و متعلق به آقای چهارشنبه الریان از بزرگان کُنارک بوده‌است. اثر مذکور با زیر بنای حدود ۲۰۷ متر مربع در بافت قدیمی شهر کُنارک ساخته شده‌است. این ساختمان حدود ۳/۵ متر ارتفاع دارد و
شده‌است. این ساختمان حدود ۳/۵ متر ارتفاع دارد و مصالح آن بیشتر خشت و گل می‌باشد. ستون‌های زیبا و پنجره‌های چوبی قدیمی از عوامل تزئینی این بنا می‌باشد. زیارت حاج حسین: این بنا به صورت گنبدی شکل و بر روی تپه بنا شده‌است. این زیارتگاه نزدیک «زیارت شیخ فرج» ساخته شده‌است و مربوط به ۶۰ تا ۷۰ سال پیش است. صنایع دستی: شامل سوزن دوزی، حصیربافی، صدف کاری، طلاسازی، لنج‌سازی و توربافی می‌باشد. سوزن دوزی یا بلوچی وزی نوعی گلدوزی است با سوزن و دست روی پارچه؛ لباس زن بلوچ جامه خویش را سر دست‌ها تا روی شانه، دور یقه، مچ
جامه خویش را سر دست‌ها تا روی شانه، دور یقه، مچ پا و دامن پیراهن سوزن دوزی می‌کند. نقوش عمدتاً به صورت اشکال هندسی و معمولاً رنگ‌های روشن و گرم مانند نارنجی و قرمز به عنوان رنگ‌های اصلی و رنگ‌های دیگر مثل سبز، سفید، سیاه و قهوه‌ای به عنوان رنگ‌های فرعی انتخاب می‌شود. صدف کاری: از صدف‌های دریا برای ساخت مجسمه‌های کوچک و تزئین در قاب و آینه استفاده می‌شود. طلاسازی: در برگیرنده نقش و طرح‌های بومی و ریزه کاری‌های فراوان است و تا حدودی تحت تأثیر شبه قاره هند می‌باشد. فرهنگ عامه. پوشاک. لباس زنان و دختران. در
فرهنگ عامه. پوشاک. لباس زنان و دختران. در چند تکه برجسته شامل بالاتنه (زی یا زیگ یا جیگ) قسمت روی شکم تا انتهای دامن (گفتان، گوپتان، پندول یا جیب)، سرآستین (آستونک) سر پاچه شلوار (شلوار دپ) است و نیز خود تکه یا سریگ که کمی بزرگ‌تر از چار قد است می‌بندند. لباس مردان. تشکیل شده از پیراهن بلندی که تا سر زانوها و گاهی پایین‌تر بوده و به‌طور متوسط شامل پنج و نیم متر پارچه است که آن را «جامگ» می‌گویند. شلوار تشکیل شده از سه متر و نیم تا چهار متر پارچه و به جای کمربند نخی به نام «هنجک» یا «سرن بند» استفاده
جای کمربند نخی به نام «هنجک» یا «سرن بند» استفاده می‌شود. بعضی از مردان شال بر سر می‌پیچند که آن را «لنگته» یا «مندیل» یا «پاگ» می‌نامند. و رنگ پوست بومیان کنارک اکثراً سبزه می‌باشد و سیاهان آفریقای‌تبار که در دوره برده داری برده افراد سرشناس و بزرگان قوم بلوچ بود نیز در این شهر دیده می‌شود که درزبان محلی مکرانی به (تی یا کوم) معروف هستن که بعد از روی کار آمدن رضا شاه از بردگی رهایی یافتند و به حقوق شهروندی مساوی با افراد جامعه دست یافتند خوراک. انواع نان‌ها
شهر دوست‌محمد مرکز شهرستان هیرمند است این شهر در شمال استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته است. شهر دوست محمد مرکز شهرستان هیرمند است و در۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر زابل و در نزدیکی مرز افغانستان جای گرفته است. شهر دوست محمدخان در دشت واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً۴۷۰ متر است. جمعیت این شهر حدود هشت هزار نفر است و سومین شهر پرجمعیت دشت سیستان محسوب می گردد. این شهر در اوایل سال ۱۳۸۷ از مرکزیت بخش به شهرستان ارتقا یافت و هم‌اکنون دارای فرمانداری و برخی امکانات مشابه سایر شهرستان‌ها می‌باشد. شهر دوست
امکانات مشابه سایر شهرستان‌ها می‌باشد. شهر دوست محمد یکی از شهرهای مهم سیستان محسوب می‌شود. قدمت این شهر به دوره قاجار می رسد. نام این شهر برگفته از نام سردار دوست محمد خان سارانی است. موقعیت جغرافیایی. این شهر در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر زابل و در نزدیکی مرز افغانستان جای گرفته است. شهر دوست محمدخان در دشت واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً۴۷۰ متر و آب و هوای آن گرم و خشک است. پیشینه. این شهر در اوایل سال ۱۳۸۷ از مرکزیت بخش به شهرستان ارتقا یافت و هم‌اکنون دارای فرمانداری و برخی امکانات مشابه سایر
دارای فرمانداری و برخی امکانات مشابه سایر شهرستان‌ها می‌باشد. شهر دوست محمد یکی از شهرهای مهم سیستان محسوب می‌شود. قدمت این شهر به دوره قاجار می رسد. یکی از نخستین مدارس شرق کشور و استان که دومین یا سومین مدرسه تاسیس شده در استان سیستان و بلوچستان بوده است به نام مدرسه فرخی در این شهر تاسیس شد. سه خاندان سارانی ، میر و سراوانی از نخستین ساکنان این شهر بوده اند. دوست محمدخان سارانی که گفته می شود مدافع حقوق مردم منطقه بوده است و در برابر مالیات های گزاف خاندان علم قائنات مقاومت می کرده است در نهایت به شهر
علم قائنات مقاومت می کرده است در نهایت به شهر بیرجند تبعید می شود. از خاندان میر این شهر که از نسل خوانین قدیم منطقه سیستان بوده اند و در کتبی مانند احیاالملوک و جغرافیای نیمروز از گذشته و اعتبار آنان یاد شده است نیز کمتر کسی در این شهر باقی مانده و در چند دهه اخیر به سایر نقاط کشور مهاجرت کردند. همین خاندان هسته اصلی مبارزات انقلابی بر ضد حکومت پهلوی را تشکیل می داده اند. خاندان سراوانی دوستمحمد نیز از خاندان های قدیمی این شهر اند که از قدیم کارگاه های رنگ رزی آنان مشهور بوده است. با گسترش دوست محمد و
رنگ رزی آنان مشهور بوده است. با گسترش دوست محمد و استقرار ادارات آبادی های کندو و محمودی ها نیز به این آبادی اتصال یافت و به شکل طولی گسترش یافت. امروزه ساکنان شهر دوست محمد ترکیبی از خاندان های قدیمی، مهاجران روستاهای اطراف و جمعیت عظیمی از مهاجران تابعه افغانستان اند. نزدیکی زیاد این شهر به مرز افغانستان سبب ورود جمعیت زیادی از مهاجران کشور همسایه به آن شده است. مردم و فرهنگ. در شهر دوست محمد دو قومیت بلوچ و فارس سیستانی در کنار هم سالها زندگی کرده اند و با وصلت های خیشاوندی همیشه در کنار هم هستند ، دین
با وصلت های خیشاوندی همیشه در کنار هم هستند ، دین مردم دوست محمد اسلام است که اقوام بلوچ دارای مذهب اهل سنت حنفی و برخی از مردم بلوچ این منطقه شیعه هستند ، همچنین فارس های سیستانی دارای مذهب شیعه هستند. با توجه به اینکه این منطقه توسط دوست محمد خان سارانی به وجود و گسترش پیدا کرده که ایشان از قومیت بلوچ منطقه هستند پس این منطقه متعلق و به اقوام ایرانی و فارسی زبان است که حال چه بلوچ باشد چه فارس سیستان. یکی از مشکلات این منطقه ورود اتباع بیگانه پشتون زبان و افغانه ها از کشور همسایه است که موجب نارضایتی
و افغانه ها از کشور همسایه است که موجب نارضایتی بسیاری از مردم شهر در مسائل فرهنگی و اقتصادی شده است. آیین نوروز از اعیاد مهم مردم فارس است و بلوچ معمولا با خانه تکانی آغاز می شود ، کاشتن سبزه و پهن کردن سفره هفت سین نیز مرسوم است. دید و بازدید و گردش و تفریح هم رونق فراوانی دارد در روز سیزده بدر نیز معمولا به گردشگاه ها و طبیعت می روند و سبزه های نوروزی را در آب یا طبیعت رها می کنند. یکی از سنت های کهن نوروزی مردم سیستان آذین بستن درب منازل با سبزه بوده که امروزه تا حدود زیادی به فراموشی سپرده شده است.
که امروزه تا حدود زیادی به فراموشی سپرده شده است. اعیاد اسلامی اهل سنت در این منطقع عید فطر و عید قربان است که در بین اهل سنت بلوچ نیکو داشته می شود. در عید قربان بسیاری از افراد این منطقه قربانی کشته و میان مردم تقسیم می کنند. گرامی داشت شب یلدا طولانی ترین شب سال هم مورد توجه خیلی هاست. اند. از سوغاتی ها و خوراکی های محلی می توان به کشک زرد ، کلوچه خرمایی ، بورک ، چلبک و قلیفی نیز اشاره کرد. هندوانه ، خربزه( قندک ) و انگور یاقوتی هم در فصل خود طرفداران خودش را دارد. تجارت وگردشگری. شهرستان هیرمند یکی از
را دارد. تجارت وگردشگری. شهرستان هیرمند یکی از دروازه‌های تجاری ایران به افغانستان است و مبادلات تجاری از طریق مرز میلک در جنوب هیرمند انجام می‌شود و سالانه تجار ایرانی، افغان و… وارد هیرمند وراهی مقصد و مبدأ خود می‌شوند. علاوه بر این وجود دریاچه هامون و جاذبه‌های دیدنی مانند آتشکده کرکویه می‌تواند موجب رونق گردشگری شهرستان و شهر دوست محمد می‌شوند.
گُلمورتی شهری در بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است. این شهر، مرکز شهرستان دلگان است. این شهر در مسیر راه ایرانشهر به استان کرمان قرار دارد.مردم شهر همگی بلوچ هستند و به زبان بلوچی سخن میگویند. پیشینه. روستاهایی حسین‌آباد و چاه کمال و چاه میرک هنگام تشکیل شهر گلمورتی در آن ادغام شده است. شهر گلمورتی مرکز بخش دلگان شهرستان ایرانشهر بود از تاریخ ۴ دی ۱۳۸۶ به عنوان مرکز شهرستان تازه‌تأسیس دلگان برگزیده شد. موقعیت جغرافیایی. گلمورتی در جنوب غرب استان سیستان و بلوچستان و نزدیک‌ترین شهر به
غرب استان سیستان و بلوچستان و نزدیک‌ترین شهر به هامون جازموریان از سوی شرق است. ارتباط با دریاچه جازموریان از استان سیستان و بلوچستان از راه آسفالتهٔ ایرانشهر ـ بمپور ـ گل‌مورتی ـ روباهی - چاه کیچی است. جمعیت شناسی. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۰٬۲۹۲ نفر (۲٬۴۵۰ خانوار) بوده‌است. دین و مذهب. مردم گلمورتی همگی مسلمان می باشند. اکثریت مردم شهر، شیعه مذهب هستند. البته اقلیت قابل توجهی نیز سنی مذهب می باشند. فیلم گلمورتی. در سال ۱۳۵۹ خورشیدی فیلم مستندی به نام «نان بلوچی»
سال ۱۳۵۹ خورشیدی فیلم مستندی به نام «نان بلوچی» توسط ابراهیم مختاری در مورد زندگی مردم گلمورتی ساخته شد که در جشنواره فیلم لایپزیگ آلمان در سال ۱۹۹۷ نمایش داده شد. طبق این فیلم مستند، مردم گلمورتی در آن سال هنوز در کومه‌ها زندگی می‌کردند و تنها شب‌ها برق داشتند. منطقه نیز به خاطر درگیری خان‌ها با ناامنی روبرو بود.
نیروی نظامی یک عنوان کلی است که به هر گونه نیرویی که در سازمانی رسمی و حکومتی یا غیررسمی در قالب سازمان‌های شبه‌نظامی و حتی چریکی، برای جنگ و پیکار آموزش دیده باشد گفته می‌شود. این تعریف بسیار گسترده که در بر دارنده همه جنبه‌های نظامی‌گری است برآیند کاربرد بسیار فراوان این واژه در زبان فارسی می‌باشد. این کاربردها را می‌توان این گونه دسته‌بندی نمود: واژه‌شناسی. اصطلاح «نیروی نظامی» برهم آمده از دو بخش واژه‌ای «نیرو» به معنی قدرت و توان، و «نظامی» (از نظم عربی) به معنای سپاهی و لشکری است. از آنجا که این واژه
به معنای سپاهی و لشکری است. از آنجا که این واژه پیشینه‌ای در کاربردهای متن‌های کلاسیک ایران ندارد برساخته‌ای نو به نظر می‌آید که گویی ترجمه‌ای مستقیم از واژه «Armed Forces» انگلیسی باشد. با این همه این واژه در حالت کلی خود اشاره به «military power» یا توان نظامی هم دارد و همین‌طور در کاربرد «شبه نظامی» می‌تواند ترجمه‌ای از واژه «militia» لاتین باشد، گو اینکه در معدود فرهنگ‌های فارسی که نیروی نظامی را در جستارهای خود دارند و این خود نشان از تازه ساخت بودن این واژه دارد واژه «میلیشیا» یا همان «militia» را در
واژه دارد واژه «میلیشیا» یا همان «militia» را در برابرش نهاده‌اند. برآیند کلی از این گستردگی و جوراجوری کاربرد این است که این واژه هنوز به تعریف شسته رُفته‌ای آنچنان که برای نمونه واژه «ارتش» به آن رسیده نرسیده‌است. می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که واژه «نیروی نظامی» اگرچه خاستگاه نخستینش عبارتی لاتین یا انگلیسی بوده‌است ولی از آنجا که در گستره کاربرد فارسی معانی متنوعی به خود گرفته‌است اکنون یافتن ترجمه‌ای کامل از آن در زبان مبدأ انگلیسی بسیار دشوار است. گفتنی ست واژه «نظام» که اسم برای صفت «نظامی» است،
گفتنی ست واژه «نظام» که اسم برای صفت «نظامی» است، واژه‌ای کلی به معنای سامان (چارچوب نظم یافته) است که یکی از کاربردهایش نیروی جنگنده رسمی یا همان ارتش است. از این‌رو این واژه نیز در کاربرد نظامی اش زیر مجموعه «نیروی نظامی» قرار می‌گیرد چنان‌که خود واژه «نظامی» به تنهایی انصراف به نیروی «ارتشی» دارد. گو اینکه اصطلاح «نظام» واژه قدیمی تری ست که پیش از فراگیر شدن «ارتش» برای همین معنا به کار می‌رفته‌است. ترکیب‌هایی چون پیاده‌نظام و سواره نظام اشاره به همین کاربرد است. تاریخ نظامی. معمولاً از اصطلاح تاریخ
کاربرد است. تاریخ نظامی. معمولاً از اصطلاح تاریخ نظامی به عنوان تاریخ نبردها و نه صرفاً تاریخ وضعیت نظامی یک دوره برداشت می‌شود. این اصطلاح تا حدودی با تاریخ جنگ‌ها متفاوت است به این شکل که تاریخ نظامی به افراد و تشکیلات جنگی می‌پردازد و تاریخ جنگ‌ها بر روی سیر تحول جنگ تحت تأثیر فناوری، دولت‌ها و جغرافیا تمرکز می‌کند. تاریخ نظامی اهداف متعددی دارد. یکی از این اهداف بررسی دستاوردها و اشتباهات گذشتگان به منظور تأمین جنگ‌های آینده است. از دیگر اهداف مطالعهٔ این تاریخ می‌توان به ایجاد حس سنت نظامی به منظور
این تاریخ می‌توان به ایجاد حس سنت نظامی به منظور خلق همبستگی نظامی اشاره کرد. حتی می‌توان یکی از اهداف مطالعهٔ این تاریخ را جلوگیری از وقوع جنگ‌های محتمل خواند. دانش بشر دربارهٔ نظام‌ها محدود به تاریخ مکتوب و شفاهی نبردهای نظامی، نیروهای زمینی، دریایی و هوایی درگیر در آن‌ها است. به‌طور کلی دو نوع تاریخ نظامی وجود دارد، هر چند که تقریباً تمام متون، دارای هر دو نوع هستند: تاریخ توصیفی که صرفاً به شرح وقایع درگیری‌ها بدون اشاره به دلایل، اصل جریان، انتها و تأثیراتشان می‌پردازد؛ و تاریخ تحلیلی که می‌کوشد
و تأثیراتشان می‌پردازد؛ و تاریخ تحلیلی که می‌کوشد توضیحاتی در رابطه با دلایل، ماهیت، انتها و پس‌آیندهای درگیری‌ها بیان کند تا از دانش درگیری‌ها به‌طور کلی برداشت علمی‌کند و از تکرار اشتباهات در آینده جلوگیری به عمل آید. همچنین می‌کوشد تا در مفاهیم یا روش‌های به‌کارگیری نیروها بهبود ایجاد کند و توجیهاتی برای نیاز به فناوری‌های جدیدتر بیان کند. شغل سربازی به عنوان جزئی از یک گروه نظامی، کهن‌تر از تاریخ مکتوب است. برخی از تصاویر باقی‌مانده از روزگار باستان کلاسیک، قدرت و فتوحات رهبران نظامی را به نمایش
کلاسیک، قدرت و فتوحات رهبران نظامی را به نمایش می‌گذارند. نبرد کادش در سال ۱۲۷۴ پیش از میلاد یکی از نقاط تعیین‌کننده در طول دوران حکومت فرعون رامسس دوم بود که بر روی مقبرهٔ وی جشن گرفته می‌شود. هزار سال بعد نخستین امپراتور چین متحد به نام کین شی هوانگ به قدری مصمم بود تا خدایان را با قدرت نظامی خود تحت تأثیر قرار دهد که به همراه ارتشی از سربازان سفالین دفن شد. رومی‌ها نیز به امور نظامی توجه زیادی داشتند تا حدی که عهدنامه‌ها و نوشته‌های زیادی را در کنار مقادیر انبوهی از کتیبه‌های گران‌قیمت حاکی از پیروزی
انبوهی از کتیبه‌های گران‌قیمت حاکی از پیروزی برای آیندگان به جا گذاشتند. سازمان و تشکیلات. هر ملتی در تاریخ بشر، دلایل متفاوتی برای نیاز به نیروهای نظامی داشته‌است. چگونگی تعریف این نیازها، اساس تشکیلات، تجهیزات و شیوهٔ استفاده از امکانات را مشخص می‌کند. همچنین این تعریف مشخص‌کنندهٔ کارکرد یک نیروی نظامی در هنگام صلح و هنگام جنگ است. تمامی نیروهای نظامی، چه بزرگ و چه کوچک، سازمان‌های نظامی هستند که باید اعمال مشخصی را انجام دهند و نقش‌های خاصی را به عهده گیرند تا شایستگی انتخاب شدن را پیدا کنند. اگر در
گیرند تا شایستگی انتخاب شدن را پیدا کنند. اگر در انجام این مأموریت‌ها شکست بخورند، به آن‌ها نام‌هایی چون نیروهای شبه‌نظامی، نیروی پدافند ملی، نیروی مقاومت ملی یا هر گونه نام دیگری که اشاره به وضعیت غیرنظامی دارد اطلاق می‌کنند. این‌ها برداشت‌های رایجی است که نظام کشور آن‌ها را تعریف می‌کند. فرماندهی. نیاز یک نیروی نظامی آن است که آن را به شکلی برقرار سازند که توانایی اجرای سیاست پدافند ملی را داشته باشد. با اینکه سیاست ممکن است توسط سیاست‌مداران یا تحلیل‌گران سیاسی تعیین شود، در پیاده‌سازی آن همواره نیاز به
سیاسی تعیین شود، در پیاده‌سازی آن همواره نیاز به دانش کارشناسان ویژه در زمینه کارکردها و شیوه‌های انجام مأموریت‌های نظامی بوده‌است. اولین مهارت، توانایی تشکیل یک نیروی هماهنگ است که بتواند در هنگامی که از آن خواسته شود بنابر سیاست مقرر عمل کند؛ بنابراین نخستین مأموریت نظامی تأمین فرماندهی نظامی است. یکی از وظایف فرمانده نظامی آن است که سیاست تعیین‌شده را به شکل مأموریت‌ها و وظایف نظامی تفسیر کند و آن‌ها را با استفاده از واژه‌هایی بیان کند که توسط افراد تحت امر وی قابل درک باشند. این طرز بیان را دربرداشت
امر وی قابل درک باشند. این طرز بیان را دربرداشت عامیانه، دستور می‌نامند. فرماندهی نظامی باعث می‌شود تا سازمان نظام با تفویض قدرت به ساختارهای سازمانی که ممکن است به بزرگی یک منطقه نظامی یا به کوچکی یک گروه باشد، مؤثر و کارآمد گردند. عنصر فرماندهی یک نیروی نظامی غالباً تأثیر شدیدی بر فرهنگ سازمانی آن نیرو دارد. کارکنان. یکی دیگر از نیازمندی‌ها، نفراتی هستند که برای فرماندهی نظامی انتخاب می‌شوند. این نفرات که غالباً به آن‌ها افسر اطلاق می‌شود به منظور فرماندهی کارکنان نظامی تحت امرشان انتخاب می‌شوند که شامل