payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محاسبه می‌شود. احتمال رخداد کل عناصر/احتمال رخداد عناصر مورد نظر=( رخداد)p در علم آمار ، دانشمندان آمار با مطالعه با یک نمونه آماری در مورد یک جامعه آماری مطالعه می‌کنند. برای آنکه نتایج مربوط به این تحقیق در مورد یک جامعه آماری صحیح باشد آمار گیرها یک نمونه تصادفی را از جامعه آماری در فضا می‌گیرند . برای یک نزدیکی اولیه به احتمال ، هر زیر مجموعه از فضای نمونه یک رخداد نامیده می‌شود. اگرچه مشکلاتی را به وجود می‌آورد زمانی که فضای نمونه بی‌نهایت است. به همین دلیل تعریف دقیق تری برای رخداد نیاز است. تحت این
دلیل تعریف دقیق تری برای رخداد نیاز است. تحت این تعریف فقط زیر مجموعه‌های منتهای فضای نمونه می‌توانند δ را در فضای نمونه تشکیل دهند.
در فیزیک نظری، نظریهٔ میدان‌های کوانتومی (QFT) چارچوبی نظری برای ساختن مدل‌های مکانیک کوانتومی از ذرات زیراتمی در فیزیک ذرات وشبه‌ذره‌ها در فیزیک ماده چگال می‌باشد. یک نظریه میدان کوانتومی، ذرات را به شکل حالاتی برانگیخته از میدان فیزیکی زمینه می‌بیند، به همین دلیل این ذرات کوانتای میدان نامیده می‌شوند. در نظریه میدان‌های کوانتومی، برهم‌کنشهای مکانیک کوانتومی بین ذرات بر حسب برهم‌کنش‌های میان میدان‌های پس‌زمینه متناظر بیان می‌شوند. تعریف. الکترودینامیک کوانتومی (QED) یک میدان الکترون و یک میدان فوتون دارد؛
(QED) یک میدان الکترون و یک میدان فوتون دارد؛ کرومودینامیک کوانتومی (QCD) به ازای هر نوع کوارک یک میدان دارد و در ماده چگال یک میدان جابجایی اتمی وجود دارد که باعث پیدایش ذرات فونون می‌شود. ادوارد ویتن نظریه میدان‌های کوانتومی را با اختلاف زیادی دشوارترین نظریه در فیزیک نوین می‌داند. دینامیک. سامانه‌های معمولی مکانیک کوانتومی تعداد ذرات ثابتی دارند و هر ذره تعداد متناهی از درجه‌های آزادی دارد. در مقابل، حالات برانگیخته یک نظریه میدان کوانتومی می‌توانند نماینده هر تعدادی از ذرات باشند. این باعث می‌شود که
هر تعدادی از ذرات باشند. این باعث می‌شود که نظریه‌های میدان‌های کوانتومی برای توصیف سامانه‌هایی که در آن‌ها شمار ذرات در طول زمان تغییر می‌کند (یکی از ویژگی‌های اساسی دینامیک نسبیتی)، بسیار مناسب هستند. حالت‌ها. برهم‌کنش‌ها در نظریه میدان‌های کوانتومی ذاتاً بسیار شبیه به برهم‌کنش‌های میان بار و میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی در معادلات ماکسول هستند، با این تفاوت که بر خلاف میدان‌های کلاسیک نظریه ماکسول، میدان‌ها در نظریه میدان‌های کوانتومی، معمولاً در برهم‌نهی‌های کوانتومی وجود دارند و از قوانین مکانیک
کوانتومی وجود دارند و از قوانین مکانیک کوانتومی پیروی می‌کنند. از آنجا که میدان‌ها کمیت‌های پیوسته‌ای در فضا هستند، حالات برانگیخته‌ای که شامل تعداد به اندازه دلخواه بزرگی از ذرات هستند، وجود دارند، که به سامانه‌های نظریه میدان‌های کوانتومی اجازه می‌دهد بی‌نهایت درجه آزادی داشته باشند. تعداد بی‌نهایت درجه‌های آزادی، به سادگی می‌تواند به واگرایی کمیت‌های اندازه‌گیری شده بینجامد (یعنی کمیت‌ها بی‌نهایت می‌شوند). تکنیک‌هایی مانند بازبه‌هنجارسازی و گسسته‌سازی فضازمان، مانند کرومودینامیک کوانتومی شبکه‌ای مورد
فضازمان، مانند کرومودینامیک کوانتومی شبکه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند تا از این بی‌نهایت‌ها اجتناب کنیم و نتایج فیزیکی معنی‌داری تولید کنیم. میدان‌ها و تابش. میدان گرانشی و میدان الکترومغناطیسی تنها میدان‌های بنیادی در طبیعت هستند که برد بی‌نهایت و یک حد انرژی پایین کلاسیک متناظر دارند که برانگیختگی‌های ذره‌مانند آن‌ها را بسیار کاهش می‌دهد و پنهان می‌سازد. آلبرت اینشتین در سال ۱۹۰۵، ویژگی "کوانتای میدانی"، یعنی تبادل‌های گسسته و "ذره‌مانند" مومنتا و انرژی را به میدان الکترومغناطیس نسبت داد. ابتدا انگیزه
را به میدان الکترومغناطیس نسبت داد. ابتدا انگیزه اصلی وی این بود که ترمودینامیک تابش را توضیح دهد. اگرچه اثر فوتوالکتریک و اثر کامپتون قویا دلالت بر وجود فوتون می‌کنند، می‌توان آن را صرفاً با کوانتزه‌سازی انتشار هم توضیح داد . شواهد محکم‌تر از ماهیت کوانتومی تابش امروزه در نورشناخت کوانتومی نوین (مانند اثر پاددسته‌بندی) یافت می‌شود. کلیات مربوط به نظریه. در نظریهٔ میدان‌های کوانتومی نیروهای میان ذرات توسط ذرات دیگر حمل می‌شوند. برای نمونه، نیروی الکترومغناطیسی میان دو الکترون با رد و بدل کردن فوتون‌ها
میان دو الکترون با رد و بدل کردن فوتون‌ها امکان می‌یابد. با این حال نظریهٔ فوق بر تمام نیروهای بنیادی به کار برده می‌شود. بردارهای بوزونی متوسط نیروی ضعیف را، گلوئون‌ها نیروی قوی، و گراویتون‌ها نیروی گرانشی را حمل می‌کنند. این ذرات حامل نیرو، ذراتی مجازی‌اند و طبق تعریف، زمانی که حامل نیرو هستند امکان آشکارشدن‌شان وجود ندارد، زیرا عملیات آشکارسازی گواه بر عدم حمل نیرو خواهد بود. در نظریهٔ میدان‌های کوانتومی، فوتون‌ها به صورت کوانتاهای میدان پنداشته می‌شوند و نه مانند توپ‌های کوچک بیلیارد! یعنی امواج
و نه مانند توپ‌های کوچک بیلیارد! یعنی امواج پکیده‌ای که در میدان به صورت ذرات به نظر می‌آیند. همچنین فرمیون‌ها -مانند الکترون- را نیز می‌توان به صورت امواج در میدان توصیف کرد، و این در حالی‌ست که هر نوع فرمیون میدان خاص خودش را دارد. به‌طور خلاصه، تصویر کلاسیکی از" همه چیز به شکل ذرات و میدان هاست"، در نظریهٔ میدان‌های کوانتومی به صورت" همه چیز ذره است" یا در نهایت "همه چیز میدان است" در می‌آید. در این نظریه با ذرات نیز به صورت حالت‌های برانگیختهٔ میدان برخورد می‌شود (کوانتای میدان). این میدان خاص را
برخورد می‌شود (کوانتای میدان). این میدان خاص را می‌توان نوعی خوش‌شانسی دانست زیرا که در این صورت لازم نیست نگران پیامدهای اصل طرد پاؤلی بین فرمیون‌های مختلف مثلاً بین الکترون‌ها و نوترون‌ها باشیم. در این حال می‌توان با آسودگی خیال حالت‌های انرژی مربوط به هر فرمیون را جداگانه بررسی کرد. کاربردها. این نظریه به‌طور گسترده در فیزیک ذرات و فیزیک مادهٔ چگال به کار می‌رود.اکثر نظریه‌ها در فیزیک جدید ذرات (شامل نظریهٔ استاندارد ذرات بنیادی و برهمکنش‌های میان‌شان) با نظریهٔ میدان‌های کوانتومی نسبیتی فرمول‌بندی
با نظریهٔ میدان‌های کوانتومی نسبیتی فرمول‌بندی می‌شوند. نظریهٔ میدان‌های کوانتومی در پدیده‌های گوناگونی از فیزیک مادهٔ چگال کاربرد دارد، به ویژه هنگامی که تعداد قابل توجهی از ذرات امکان افت و خیز دارند. برای نمونه، نظریهٔ BCC در ابر رسانایی.
رودخانه میناب یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این رود یکی از پرآب‌ترین رودهای جنوبی ایران است و از دو رودخانه دیگر به نام‌های «رودان» و «جغین» تشکیل شده‌است. رودخانه رودان از بلندیهای گلاشگرد واقع در غرب کهنوج و رودخانه جغین از ارتفاعات جنوب شرقیشهرستان منوجان سرچشمه می‌گیرد. طول این رودخانه از ابتدایی‌ترین سرچشمه‌ها تا دریا به ۱۸۰ کیلومتر می‌رسد. آورد متوسط آن ۳۲۰ میلیون متر مکعب در سال است. حدود دوسوم آب رودخانه از شاخه رودان می‌آید. میزان آب پایه آن (آب دائمی) در گذشته ۷۰ میلیون متر
آب پایه آن (آب دائمی) در گذشته ۷۰ میلیون متر مکعب در سال بوده‌است که در سال‌های اخیر به علت حفر بی‌رویه چاه‌ها در دشت‌های رودان و مسافر آباد بسیار کاهش یافته‌است. این دو رودخانه، در نزدیکی روستای برنطین واقع در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی شهر میناب به هم می‌پیوندند و «رودخانه میناب» را به وجود می‌آورند. به علت شیرینی آب این رودخانه از امتیازات عمرانی و اقتصادی ناشی از آن سد بزرگی نیز بر روی آن ساخته شده‌است. طول رودخانه از محل سد تا دریا حدود ۳۰ کیلومتر است. رودخانه میناب که از کناره شهر میناب می‌گذرد به چهره
میناب که از کناره شهر میناب می‌گذرد به چهره این شهر که در طرفین این دامن گسترده‌است و با سر سبزی نخلستان‌های اطراف درآمیخته جلوه‌ای ویژه می‌بخشد به طوری که این شهر را یکی از نقاط بسیار زیبای استان هرمزگان ساخته‌است. سد میناب در ۲ کیلومتری شرق میناب بر روی این رود احداث شده‌است. این سد همراه با جزیره آن که مخزن آب طبیعت سرسبز دره‌های اطراف است فضایی با ارزشهای توریستی و بسیار دیدنی آورده‌است. علاوه بر آبیاری ده هزار هکتار از زمین‌ها و باغ‌های میناب، قسمت عمدهٔ آب مصرفی شهر بندرعباس را نیز تأمین می‌کند.
جلال ذوالفنون (۱۶ اسفند ۱۳۱۶ – ۲۸ اسفند ۱۳۹۰) موسیقی‌دان، ردیف‌دان و نوازندهٔ برجسته سه‌تار اهل ایران بود. زندگی هنری. جلال ذوالفنون در سال ۱۳۱۶ در آباده متولد شد. در کودکی به همراه خانواده‌اش به تهران آمد و فراگیری موسیقی را در ده سالگی در خانواده ای اهل موسیقی آغاز کرد. برای ادامهٔ تحصیل به هنرستان موسیقی ملی رفت و در آنجا با سازهای دیگر چون تار و ویلن آشنا شد. ویلن را نزد برادرش محمود ذوالفنون آموخت. در هنرستان از رهنمودهای موسی معروفی در زمینه تکنیک سه‌تار برخوردار شد. هم‌زمان با تأسیس رشته موسیقی در
برخوردار شد. هم‌زمان با تأسیس رشته موسیقی در دانشکده هنرهای زیبا، به آنجا راه یافت. آشنایی با شخصیت‌های موسیقی ملی ایران از جمله نورعلی برومند و داریوش صفوت، شناخت تازه‌ای از موسیقی اصیل ایران و امکانات وسیع سه‌تار برای وی به ارمغان آورد و از سال ۱۳۴۶ فعالیت خود را روی سه‌تار متمرکز کرد. او از روش‌های اساتیدی چون ابوالحسن صبا، ارسلان درگاهی و همچنین راهنمایی‌های احمد عبادی بهره یافت. پس از پایان دانشکده در همان‌جا و در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس سه‌تار پرداخت. در این سال‌ها از راهنمایی یوسف
سه‌تار پرداخت. در این سال‌ها از راهنمایی یوسف فروتن و سعید هرمزی که از نوازندگان قدیمی سه‌تار بودند برخوردار گردید. جلال ذوالفنون آثار نوشتاری و صوتی فراوانی در زمینهٔ موسیقی ایرانی از خود به جای گذاشته که از بین آنها می‌توان آلبوم‌های گل صدبرگ و آتشی در نیستان با صدای شهرام ناظری را نام برد. همچنین از دیگر آثار او می‌توان به مستانه، سرمستان و شب عاشقان با صدای علیرضا افتخاری و آلبوم شیدایی با صدای صدیق تعریف اشاره کرد. ذوالفنون سالیان متمادی در زمینه تحقیق و تتبع گام برداشت و کوشید جوانان را با این قلمرو
و تتبع گام برداشت و کوشید جوانان را با این قلمرو آشنا کند. مهم‌ترین کار وی پس از تحقیق، تدریس بود. او نخستین کسی بوده‌است که کتاب آموزشی خاص برای سه تار نوشته‌است. در مراسم پایانی بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ از «جلال ذوالفنون» تقدیر به عمل آمد. فعالیت‌های هنری. از جمله فعالیت‌های هنری جلال ذوالفنون به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: درگذشت. جلال ذوالفنون در ۲۸ اسفند ماه سال ۱۳۹۰ در اثر خونریزی داخلی پس از جراحی قلب باز، در بیمارستان البرز کرج درگذشت. پیکر او صبح روز
در بیمارستان البرز کرج درگذشت. پیکر او صبح روز چهارشنبه ۲ فروردین ۱۳۹۱ از مقابل تالار وحدت تهران تشییع شد. و به وصیت خودش و با حضور دوستداران و خویشاوندانش در قبرستان امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. آثار هنری. آلبوم موسیقی: کتاب: منابع. مسعود شعاری درباره یکی از بزرگ‌ترین اساتید سه تار]
منطقه آداماوا (به فرانسوی: Province de l'Adamaoua) یکی از منطقه‌های کشور کامرون است. مرکز این منطقه شهر نگائوندره است. پانویس. Ngaoundéré منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
دیواره بزرگ مرجانی یا سد بزرگ مرجانی به مجموعهٔ بسیار بزرگی از آبسنگ‌های مرجانی گفته می‌شود که در دریای مرجان در خاور استرالیا و در اقیانوس آرام قرار گرفته‌اند. دیواره بزرگ مرجانی، بزرگ‌ترین مجموعهٔ صخره‌های مرجانی در جهان است. دیواره بزرگ مرجانی از جاذبه‌های گردشگری استرالیا است و یکی از نمادهای ایالت کوئینزلند به‌شمار می‌آید. شهرهای تانزویل، کَنز و مکای از شهرهایی هستند که برای دیدن صخره‌های مرجانی مورد استفاده گردشگران قرار می‌گیرند. دیواره بزرگ مرجانی متشکل از بیش از ۲۹۰۰ صخرهٔ منفرد و ۹۰۰ جزیره است که
از بیش از ۲۹۰۰ صخرهٔ منفرد و ۹۰۰ جزیره است که بیش از و در مجموع فضایی بیش از را در بر می‌گیرند. وسعت این صخره به گونه‌ای است که از فضای بیرونی زمین هم قابل دیدن است و هم‌زمان، بزرگ‌ترین اکوسیستم یکپارچهٔ جهان است که جانداران زنده ساخته‌اند. این صخره از میلیاردها جاندار زنده که به پولیپ‌های مرجانی شناخته می‌شوند تشکیل‌شده‌است. این مجموعه در سال ۱۹۸۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است. دیواره بزرگ مرجانی، بزرگترین مجموعه صخره ای مرجانی جهان، از ماورای جو قابل مشاهده است و بزرگترین سازه منفرد جهان
جو قابل مشاهده است و بزرگترین سازه منفرد جهان است که توسط موجودات زنده ساخته شده است. نابودی. در سال ۲۰۱۲ اعلام شد که شمار مرجان‌های دیواره بزرگ مرجانی بزرگ طی ۲۷ سال به نصف کاهش یافته‌است. به گفته دانشمندان، دلیل کاهش شمار این صخره‌های دریایی، توفان‌های بسیار و افزایش جمعیت ستاره‌های دریایی است که غذای این مرجان‌ها را می‌مکند؛ ولی پژوهشگران معتقدند اگر بتوان ستاره‌های دریایی را کنترل کرد، این دیواره مرجانی بازسازی خواهد شد. در سال ۲۰۱۶ اعلام شد که سی درصد از آب‌سنگ‌های این دیواره مرجانی سفید شده‌اند. این
از آب‌سنگ‌های این دیواره مرجانی سفید شده‌اند. این مقدار سفیدشدگی تا پیش از آن ثبت نشده نبود. در آغاز سال ۲۰۱۷ نیز، بیست درصد دیگر آب‌سنگ‌های این دیواره سفید شدند (مجموعاً نیمی از کل). بیم آن می‌رفت که این میزان سفیدشدگی، بیشتر هم بشود. دلیل سفیدشدگی، گرمای آب، درخشندگی زیاد آفتاب، آلودگی اسیدی و شیمیایی آب، و آثار ناشی از گردشگری هستند. در اکتبر ۲۰۲۰ اعلام شد که روند نابودی و سفیدشدگی گسترده دیواره بزرگ مرجانی، همچنان ادامه دارد.
دریای مرجان (در انگلیسی: Coral Sea) نام دریایی است که در شمال شرق استرالیا قرار دارد و این کشور را از جزیره‌های اطراف جدا می‌کند. دریای مرجان، در محدوده ایالت کوئینزلند قرار دارد و صخره‌های مرجانی بزرگ استرالیا در این ناحیه قرار گرفته‌اند که مشتمل بر بیش از سه هزار صخره و نهصد جزیره مختلف می‌شوند.
گالوانومتر (انگلیسی: Galvanometer)، ابزاری برای تشخیص و اندازه‌گیری جریان های الکتریکی بسیار کوچک است. این ابزار، یک تبدیل‌گر الکترومکانیکی آنالوگ است، و سیم‌پیچی دارد که در میدان مغناطیسی یک آهنربای دائم قرار گرفته‌است. هنگامی‌که از سیم‌پیچ، جریان الکتریکی می‌گذرد، در اثر قرار داشتن در میدان مغناطیسی، به سیم‌پیچ، گشتاور وارد شده و آن‌را به همراه عقربه متصل به آن می‌چرخاند. گالوانومتر اولین وسیله برای تشخیص و اندازه‌گیری جریان بود. این ابزار، به افتخار دانشمند ایتالیایی، لوییجی گالوانی، گالوانومتر نامیده
ایتالیایی، لوییجی گالوانی، گالوانومتر نامیده شده‌است. در گالوانومترها از عقربه و صفحهٔ درجه‌بندی‌شده برای نمایش مقدار جریان، و در دیگر نمونه‌های حساس، از آینه و شعاع نور برای بزرگ‌نمایی جریان‌های ضعیف استفاده می‌شود. از گالوانومترهای حساس برای تشخیص سیگنال در کابل‌های زیردریایی و آشکارسازی فعالیت‌های الکتریکی قلب و مغز استفاده می‌شود.
کنز ( با تلفظ "کَنز، کِنز و کِینز") نام یکی از شهرهای ایالت کوئینزلند در کشور استرالیا است. نام این شهر از اسم شخصی به اسم ویلیام ولینگتون کنز اقتباس شده. او بعداً فرماندار ایالت کوئینزلند شد. دربارهٔ کنز. این شهر در شمال شرق این ایالت و در فاصله ۱۷۰۰ کیلومتری از مرکز آن بریزبین قرار دارد. کنز تا سیدنی بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر فاصله زمینی دارد. این شهر دارای آب و هوای استوایی است که بیشتر گرم و مرطوب می‌باشد. شهرت آن به دلیل نزدیکی به صخره‌های مرجانی بزرگ استرالیا است. کنز شهری بندری است که در کناره‌های دریای
است. کنز شهری بندری است که در کناره‌های دریای کورال و اقیانوس آرام قرار گرفته‌است. سابقه سکونت در آن به سال ۱۸۷۰ می‌رسد. نام کنز برگرفته از نام یکی از فرمانداران قدیم ایالت کوئینزلند است. جمعیت کنز بیش از ۱۲۸ هزار نفر است که چهاردهمین شهر بزرگ استرالیا به حساب می‌آید. مجموعه دانشگاه‌های جیمزکوک در کنز پردیس دارد. این شهر در ابتدا برای اسکان معدنچیان تأسیس شد و بعدها تبدیل شد به بندری برای صادرات نیشکر، طلا و سایر فلزاتی و موادی که از معادن اطراف بدست می‌آمد. تاریخچه. قبل از ورود انگلیسی‌ها، مردم بومی
تاریخچه. قبل از ورود انگلیسی‌ها، مردم بومی "والوبارا یدینجی" در آن سکونت داشتند. آن‌ها هنوز حق مالکیت خود نسبت به این سرزمین را محترم می‌شمارند. شهر کنز به مفهوم امروزی آن در سال ۱۸۷۶ بنا نهاده شد. در طول جنگ جهانی دوم کنز به مکانی برای سازماندهی عملیات متفقین تبدیل شد. مقر نیروهای هوایی آمریکا و انگلیس امروز تبدیل به فرودگاه شهر کنز شده‌است. پس از پایان جنگ جهانی دوم، شهر کنز کم‌کم به مرکزی توریستی تبدیل شد و افتتاح فرودگاه بین‌المللی کنز در سال ۱۹۸۴ شهر را تبدیل به یکی از مراکز مهم توریستی و سیاحتی در
را تبدیل به یکی از مراکز مهم توریستی و سیاحتی در شمال استرالیا کرد. ساختار شهری. شهر کنز تقریباً ۵۲ کشیدگی شمالی-جنوبی دارد. در چند سال اخیر زمینهای کاشت نیشکر تبدیل به محله‌های مسکونی شده‌اند. سواحل شمالی این شهر که شامل چندین ساحل هستند، محله‌های مختلف را تشکیل می‌دهند. بدین شکل که حول هر ساحل یه محله مسکونی شکل گرفته‌است. آب و هوا. آب و هوای کنز، گرم و استوایی است. فصل بارندگی از نوامبر شروع شده و تا ماه می ادامه می‌یابد. فصل خشک نیز ماه‌های ژوئن تا اکتبر را در برمیگیرد. شهر بابیندا واقع در ۶۰ کیلومتری
را در برمیگیرد. شهر بابیندا واقع در ۶۰ کیلومتری جنوب کنز، با متوسط بارش ۴۲۰۰ میلی‌متر در سال یکی از مرطوبترین شهرهای استرالیا است. این شهر تابستانهای گرم و مرطوب و زمستانهای معتدل دارد. همانند بقیه مناطق شمالی ایالت کوئینزلند، شهر کنز نیز از طوفان‌های فصلی بی نصیب نیست. این طوفانها بین ماه‌های نوامبر و می شکل می‌گیرند. اقتصاد. گردشگری نقش اصلی را در اقتصاد کنز ایفا می‌کند. بر اساس گفته مرکز گردشگری استرالیا منطقه کنز بین مقاصد مورد علاقه گردشگران خارجی مقام چهارم را بعد از سیدنی، ملبورن و بریزبن داراست.
چهارم را بعد از سیدنی، ملبورن و بریزبن داراست. این در حالیست که برای گردشگران داخلی شهر کنز جز رتبه‌های یک تا ده نیز قرار نمی‌گیرد. کنز دارای مراکز خرید بزرگ و کوچکی است که بزرگترین آن‌ها مرکز خرید مرکزی کنز نام دارد و در مرکز تجاری-اداری شهر واقع شده‌است. در محله‌های دیگر نیز مراکز خرید محلی وجود دارد. زمینهای اطراف شهر همچنان زیر کشت نیشکر هستند، هرچند که با گسترش محله‌های مسکونی این زمینها در معرض خطر قرار دارند. حمل و نقل. آزادراه بروس که بریزبن را به کنز وصل می‌کند ۱۷۰۰ کیلومتر طول دارد و به مرکز
به کنز وصل می‌کند ۱۷۰۰ کیلومتر طول دارد و به مرکز اداری شهر کنز می‌رسد. از آنجا آزادراه کاپیتان کوک بطول ۷۶ کیلومتر تا شمال غربی امتداد پیدا می‌کند. با توجه به رشد سریع جمعیت شهری نیاز به بهینه‌سازی این بزرگراه‌ها احساس می‌شود و طرح‌هایی نیز در دست بررسی است. حمل و نقل عمومی. حمل و نقل عمومی شهر کنز شامل اتوبوس و مینی‌بوس می‌شود که از مرکز شهر به بقیه نقاط می‌روند. سرویس تاکسی نیز برای مسافران موجود است. حمل و نقل ریلی. سرویس قطار بین شهری ایالت کوئینزلند که در امتداد ساحل شرقی کشیده شده به شهر کنز ختم
که در امتداد ساحل شرقی کشیده شده به شهر کنز ختم می‌شود. در ماه آوریل ۲۰۰۹ سرویس قطار پرسرعت بین شهری به خاطر ایمنی مسافران متوقف شد ولی بعداً در ماه می دوباره شروع بکار کرد. فرودگاه. فرودگاه بین‌المللی کنز واقع در ۷ کیلومتری مرکز شهر، دارای رتبه هفتم در تعداد پروازهای داخلی و ششم در تعداد پروازهای خارجی است. در سال ۲۰۰۵/۲۰۰۶ نزدیک به ۳٫۶۷ میلیون مسافر داخلی و بین‌المللی از این فرودگاه استفاده کردند. فرودگاه دارای ترمینال پروازهای داخلی و ترمینال پروازهای بین‌المللی است. این فرودگاه همچنین مقر سرویس اورژانس
است. این فرودگاه همچنین مقر سرویس اورژانس پزشکی هوایی برای منطقه کوئینزلند شمالی است. بندر. بندر کنز توسط اداره بنادر مدیریت می‌شود. بندر کنز نقش مهی در سفرهای روزانه توریستی ایفا می‌کند. این سرویس‌ها به وسیلهٔ تعدادی قایق دوبدنه که گنجایش ۳۰۰ مسافر را دارند انجام می‌شود. قایق‌های کوچکتری نیز سرویس‌های ۱۲ نفره را برای مسافرین مهیا می‌کنند. بندر کنز همچنین محل پهلوگیری کشتی‌های مسافربری و توریستی است که اقیانوس جنوبی رو می‌پیمایند. کارگوی بندر کنز سالانه ۱٫۱۳ میلیون تن کالا را از خود عبور می‌دهد که تقریباً
میلیون تن کالا را از خود عبور می‌دهد که تقریباً ۹۰٪ آن‌ها کالاهای تجاری و عمده هستند. کالاهایی مثل شکر، کود شیمیایی، گاز مایع و ... این بندر همچنین تعداد قابل توجهی کشتی ماهیگیری در خود جای می‌دهد. نیروی دریایی استرالیا نیز در این بندر دارای پایگاه است. تعداد پرسنل این پایگاه به ۹۰۰ نفر می‌رسد که ۱۴ کشتی جنگی را خدمات رسانی می‌کنند. این بندر به تازگی دستخوش تغییراتی در جهت بهبود فضای گردشگری شده‌است.
مکای یا ماکای (در انگلیسی: Mackay) نام یکی از شهرهای ایالت کوئینزلند استرالیا است. این شهر در شمال شرق این ایالت و در ساحل اقیانوس آرام قرار دارد. دربارهٔ مکای. مکای شهری است با آب و هوای نیمه استوایی که در نُه صد کیلومتری شمال بریزبین قرار گرفته‌است. این منطقه در سال ۱۹۷۰ توسط بریتانیائی‌ها مشاهده شد و کاپیتان کوک برخی مناطق آن را نامگذاری کرد. نام مکای برگرفته از نام "جان مکای" ماجراجوی جوان اسکاتلندی است که در سال ۱۸۶۰ همراه با گروهی هشت نفره، به مدت یک هفته به اکتشاف مناطق دست نخورده این منطقه و آشنایی
به اکتشاف مناطق دست نخورده این منطقه و آشنایی با ساکنان بومی آنجا پرداختند. مکای مرکز تولید شکر در استرالیا است و به پایتخت شکر استرالیا شهرت یافته‌است. یک سوم شکر تولید استرالیا، محصول این منطقه است. جمعیت این شهر اندکی بیش از ۸۲ هزار نفر است.
راکهمپتون یا راکهمپتن شهری است در شرق کوئینزلند استرالیا. این شهر در کناره اقیانوس آرام و در مرکز کوئینزلند قرار گرفته و فاصله آن با بریزبین بیش از ششصد کیلومتر است. آب و هوای نیمه استوایی دارد و جمعیت آن کمتر از شصت هزار نفر است. ناحیه‌ای که این شهر در آن قرار گرفته به نام «کوئنیزلند مرکزی» شهرت دارد هرچند این ناحیه در شرق این ایالت است نه در مرکز آن. دانشگاه کوئینزلند مرکزی در این شهر قرار دارد.
دانشگاه کوئیزلند مرکزی که به اختصار CQU نامیده می‌شود یکی از دانشگاه‌های عمومی/دولتی استرالیا است. این دانشگاه در منطقه «کوئینزلند مرکزی» قرار گرفته و پردیس اصلی آن در شهر راکهمپتون می‌باشد. همچنین این دانشگاه در سایر شهرهای این ایالت مانند بریزبین و نیز در دیگر بخش‌های استرالیا چون سیدنی و ملبورن شعبه دارد که این شعبه‌ها بیشتر بر روی جذب دانشجویان خارجی متمرکز هستند. همچنین CQU شعبه‌هایی در کشورهای دیگر دارد. دانشگاه کوئیزلند مرکزی در سال ۱۹۶۷ تأسیس شده و در سال ۲۰۰۶ بیش از بیست و شش هزار نفر دانشجو
و در سال ۲۰۰۶ بیش از بیست و شش هزار نفر دانشجو داشته‌است. رشته‌های گوناگونی در این دانشگاه تدریس می‌شود که بیشتر آنها مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و برخی نیز دوره دکترا دارند.حوزه های تحصیلی دانشگاه کوئینزلند مرکزی شامل کارآموزی، بازرگانی و آموزش، تجارت و کسب و کار، حسابداری و حقوق، هنرهای خلاق، اجرا و تجسمی، آموزش و پرورش و علوم انسانی، مهندسی و محیط ساخت، سلامت و بهداشت، فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال، روانشناسی، مددکاری اجتماعی و خدمات اجتماعی، علوم و محیط و آماده سازی جهت کار و تحصیل است.کیفیت
و محیط و آماده سازی جهت کار و تحصیل است.کیفیت دانشگاه کوئینزلند مرکزی توسط طرح ملی اعتباربخشی ELT (NEAS) تضمین شده و امتیاز پنج ستاره ای را توسط سیستم رتبه بندی QS به واسطه ویژگی بین المللی سازی خود دریافت کرده است. رتبه بندی. طبق رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۹، دانشگاه کوئینزلند مرکزی، در رتبه ای بین ۶۵۰ -۶۰۱ دانشگاه های برتر جهان و رتبه ۲۶دانشگاه های برتر استرالیا قرار دارد. هم‌چنین، طبق رتبه بندی تایمز در سال ۲۰۱۹، این دانشگاه در بین ۶۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. پردیس. پردیس آدلاید- دانشگاه کوئیزلند مرکزی
دارد. پردیس. پردیس آدلاید- دانشگاه کوئیزلند مرکزی آدلاید واقع در جنوب غرب شهر در نزدیکی زمین های نمایش آدلاید بوده و دارای دسترسی آسان به وسائل مختلف حمل و نقل عمومی است. پردیس Biloela- پردیس Biloela دانشگاه دانشگاه کوئیزلند مرکزی که در 120 کیلومتری شهر بندری Gladstone قرار دارد تجهیزاتی نظیر ویدیو کنفرانس و اتاق های کامپیوتر و نیز مکانی ارام جهت مطالعه یا دیدار با دیگر دانشجویان را ارائه می کند. پردیس بریزبین- پردیس بریزبین دانشگاه کوئیزلند مرکزی در قلب منطقه مرکزی تجاری قرار داشته و مکان مناسبی برای
منطقه مرکزی تجاری قرار داشته و مکان مناسبی برای تحصیل است. این پردیس، در سال 2011 مجددا تجهیز شد. پردیس بوندابرگ- پردیس بوندابرگ دانشگاه سی کیو در شش کیلومتری مرکز شهر بوندابرگ قرار دارد.پردیس بوندابرگ دانشگاه کوئیزلند مرکزی یک پردیس مدرن و چندمنظوره است که تجهیزات جدید و ساختمان های مدرنی را برای استفاده دانشجویان دارا می باشد. این پردیس دارای کلاس های کم جمعیت و خدمات آموزشی با کیفیتی در طیف وسیعی از رشته های تحصیلی دانشگاهی است. پردیس امرفیلد- پردیس امرفیلد دانشگاه کوئیزلند مرکزی معروف به داشتن
امرفیلد دانشگاه کوئیزلند مرکزی معروف به داشتن دانشجویانی است که به تحصیل تجارت همراه با کارآموزی می پردازند. این پردیس مکانی را برای دریافت خدمات پشتیبانی، شکل گیری گروه های تحصیلی و منابع دسترسی و فناوری در اختیار دانشجویان قرار می دهد.
بندر لافت، شهری در بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این بندر تاریخی در شمال‌غربی جزیره قشم و نزدیک‌ترین فاصله را با سرزمین اصلی (بندر پل) دارد. چاه های تلا. یکی از جاذبه‌های شاخص لافت، وجود تعداد زیادی چاه با عمق 3 تا 6 متر در روستا است که آب شیرین، شور، گرم یا سرد دارند. بر طبق نظر ساکنان، سازنده این چاه‌ها شخصی به نام خواجه کریم یا خواجه کرم بوده و در گذشته تعداد آن‌ها به نشان روزهای سال‌های کبیسه به 366 عدد می‌رسیده است. در روزگاران قدیم در فصول پر بارش، این چاه‌ها پر از آب
قدیم در فصول پر بارش، این چاه‌ها پر از آب می شده و ساکنان روستا دَرِ آن‌ها را می‌پوشانده‌اند تا در طول سال هر روز در یکی از آن‌ها را باز و از آب آن استفاده کنند. چاه‌های تلا در میان مردم از قداست خاصی برخوردارند و بنا بر عقیده آن‌ها، درختان روستا گواهی بر وجود آب شیرین در چاه‌های تلا هستند و از این چاه‌ها محافظت می‌کنند. امروزه تنها 33 عدد از این چاه‌ها باقی‌مانده است که بر اساس شکل چاه و نوع آب دارای نام‌های متفاوتی هستند. برخی از این نام‌ها عبارت‌اند از: سردو، لوبنی، درجلایی، دومارون، ستبی(سگی)، ریگی،
سردو، لوبنی، درجلایی، دومارون، ستبی(سگی)، ریگی، تلخو، عاشوری، کنتی، کناری، میون طلایی، پا سقی(پاسگی)، لوفراعونی، کمی زیارتی، گروی(گربه)، لو فرانی، لوهنگامی، کربی، لوری کنیزون، بورکی، بورکی، غرابو، زی دل غرابو، دری گوزی مکان یابی چاه‌های تلا بسیار هوشمندانه بوده و به گونه‌ای است که پس از بارش‌های رگباری آب را در خود حفظ می‌کنند تا به عنوان تنها منبع آب شیرین مورد استفاده مردم قرار گیرند. تپه مشرف بر این چاه‌ها سطح سنگیِ مرجانی دارد و آب باران را به چاه‌ها هدایت می‌کند. کف چاه‌ها به لایه‌های گچی می‌رسد و به
می‌کند. کف چاه‌ها به لایه‌های گچی می‌رسد و به همین دلیل آب را برای مدتی طولانی، سالم و خنک نگه می‌دارند. نام اصلی این چاه‌ها، تلاو است که از دو بخش تل و آو تشکیل شده و معنای "آب برگرفته شده از شیب تل (تپه)" می‌دهد؛ اما بعضی به غلط و شاید به دلیل ارزش بسیار زیاد آب در جزیره به این چاه‌ها عنوان چاه‌های طلا را داده‌اند. کارشناسان قدمت این چاه‌ها را مربوط به تاریخ پیش از اسلام و دوره هخامنشی یا ساسانی می‌دانند. نام این چاه‌ها از تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۹۵ در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد. دسترسی :
۲۱۹۵ در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد. دسترسی : چاه‌های تلا در دامنه بام لافت در جنوب‌شرقی بافت قدیم بندر قرار دارند و درجوار قلعه تاریخی لافت، در میان یک گودال سنگی دیده می‌شوند. خانه دکتر نادعلیان در لافت. خانه دکتر نادعلیان در کوچه اصلی و مرکز بافت تاریخی لافت واقع شده است. این خانه به هنرکده ای برای دختران و زنان لافت تبدیل شده است. در بخشی از خانه کارگاهی وجود دارد که دختران و زنان آثار هنری تولید می کنند. در قسمت ورودی خانه یک نگارخانه وجود دارد که در آن آثار هنری و صنایع دستی زنان روستاهای جزیره