payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارزشمند و سراسر برکت را از گزند همه آسیب‌ها و ابتلائات دور و مصون بدارد.» پس از استعفای حیدری، ایلنا نیز فعالیت‌های خود را متوقف کرد که از سوی برخی منابع اعتراض پرسنل به تغییر مدیریت و از سوی برخی دیگر توقف خود خواسته فعالیت خبرگزاری برای مدتی محدود اعلام شد. ایلنا که در گیر و دار تغییر مدیریتی قرار داشت، ناگهان با طرح شکایت وزارت علوم به دلیل پوشش دادن اخبار اعتراضات دانشجویی فیلتر شد. ۲۰ تیرماه سید ابوتراب فاضل از سوی اعضای هیئت مدیره خبرگزاری ایلنا به‌عنوان مدیرعامل جدید آن معرفی شدو ایلنا نیز با انتشار
مدیرعامل جدید آن معرفی شدو ایلنا نیز با انتشار مصاحبه وی عملاً فعالیت خود را از سر گرفت اما همان روز یک مقام قضایی در مصاحبه‌ای با ایسنا گفت که این سایت برای جلوگیری از تکرار جرم فیلتر شده است. اعلام رسمی فیلترینگ ایلنا، توقیف رسمی آن از سوی قوه قضائیه تلقی شد و این خبرگزای نیز از ادامه فعالیت بازماند. تابستان ۸۶ به جز ایلنا دو رسانه غیردولتی دیگر روزنامه‌های شرق و هم میهن نیز توقیف شدند. وزیر ارشاد ۶ مرداد ۸۶ ادعا کرد که: «این توقیف‌ها با دخالت مستقیم دستگاه قضایی انجام شده و در این زمینه وزارت فرهنگ و
قضایی انجام شده و در این زمینه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هیچ دخالتی نداشته است.» ۱۶ مرداد، ۱۱۲ تن از نمایندگان مجلس در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه نسبت به توقیف ایلنا، هم میهن و شرق اعتراض کردند. ۳۱ مردادماه سید جلال یحیی زاده عضو کمیسیون فرهنگی از بررسی پرونده هم میهن و ایلنا در جلسه مشترک با وزیر ارشاد خبر داد، اما وی بعد از این جلسه اظهار داشت که بررسی مشترک به نتیجه‌ای نرسیده است. با وجود آنکه وزارت کار یک از شکات اصلی ایلنا محسوب می‌شد اما جهرمی وزیر کار وقت ادعا کرد که وزرات خانه مطبوع وی شاکی ایلنا
وقت ادعا کرد که وزرات خانه مطبوع وی شاکی ایلنا نیست این در حالیست که براساس شکایت وزارت کار در شعبه ۱۰۵۹ دادگاه عمومی نیز پرونده‌ای تشکیل شده بود. شهریور ماه رسانه‌ها گمانه زنی‌هایی منتشر ساختند که ممکن است فعالیت ایلنا از سر گرفته شود و این خبرگزاری پیش از جلسه دادگاه خود آغاز به کار کند. آنان به دستور هاشمی شاهرودی برای پیگیری موضوع ایلنا اشاره می‌کردند و برهمین اساس معتقد بودند که با این دستور امکان آغاز مجدد فعالیت ایلنا دور از ذهن نیست. این در حالیست که در دستگاه اجرایی و قضایی جمهوری اسلامی همه این
که در دستگاه اجرایی و قضایی جمهوری اسلامی همه این گونه پیگیری‌ها سرنوشتی جز اتلاف وقت نداشته است. اما علیرضا محجوب از اعضای خانه کارگر و رئیس هیئت مدیره ایلنا احتمال گشایش در پرونده ایلنا را رد کرد و گفت که نمایندگان دولت چندین وکیل خبره انتخاب و پرونده‌های قطوری را برای این خبرگزاری ایجاد کرده‌اند. محمد مهدی زاهدی نیز چند روز بعد گفت که وزارت خانه مطبوع وی به هیچ وجه شکایت از ایلنا را پس نمی‌گیرد. وی پیگیری وضعیت دانشجویان ستاره دارد را علت شکایت این وزارتخانه علیه ایلنا اعلام کرد. وضعیت پیچیده خبرگزاری
علیه ایلنا اعلام کرد. وضعیت پیچیده خبرگزاری کار ایران هر روز ابعاد جدیدی به خود می‌گرفت و حتی اینطور عنوان شد که ممکن است ایلنا برای همیشه تعطیل شود اما مسعود حیدری، مدیرعامل سابق ایلنا که شکایت‌ها در دوره مسئولیت وی به ثبت رسیده بود در مصاحبه‌ای، تعطیلی همیشگی ایلنا را رد کرد و گفت که در خواست رفع فیلتر از ایلنا را به قاضی دادگاه ارائه داده است. توقیف ایلنا با اعتراضات فراوان تشکل‌های کارگری، مطبوعاتی و احزاب مواجه شد و بیانیه‌های مختلفی در این رابطه صادر گردید. خبرنگاران و روزنامه نگاران نیز در نامه‌ای
گردید. خبرنگاران و روزنامه نگاران نیز در نامه‌ای به صفار هرندی وزیر وقت ارشاد، ضمن تبریک روز خبرنگار رفع توقیف از این خبرگزاری را خواستار شدند. ادامه توقیف و آغاز محاکمه. ۸ مهر ۸۶ اولین جلسه محاکمه مسعود حیدری برگزار شد و بر خلاف گمانه زنی‌های خوشبینانه پیشین، ایلنا اجازه آغاز به کار نیافت. اتهامات حیدری نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی، اضرار به غیر و افتراء بود. فردی به نام حنیف ستاریان که از اعضای انجمن اسلامی محسوب می‌شد و دانشجویان امیر کبیر وی را به همراه بسیج دانشجویی و رئیس دانشگاه از عوامل جعل
همراه بسیج دانشجویی و رئیس دانشگاه از عوامل جعل نشریات دانشجویی می‌دانستند نیز شکایتی حقیقی را از ایلنا مطرح کرده بود. محمد شریف وکیل ایلنا ۹ آذر ۸۶ گفت که دادگاه تا کنون اقدام قضایی خاصی را صورت نداده است. نزدیک به ۵ماه از تعطیلی ایلنا گذشته بود که جمعی از روزنامه نگاران در بیانیه‌ای به ادامه وضعیت ایلنا و فشار بر مطبوعات اعتراض کردند اما این بیانیه اعتراضی نیز گشایشی در وضعیت ایلنا ایجاد نکرد. رفع توقیف. نزدیک به ۱۴ماه پس از توقف فعالیت ایلنا، با حکم شعبه ۱۰۸۳ دادگاه عمومی تهران خبرگزاری کار ایران رفع
۱۰۸۳ دادگاه عمومی تهران خبرگزاری کار ایران رفع فیلترینگ شد و پس از چندی فعالیت خود را از سر گرفت. خبرگزاری کار ایران با مدیرعاملی ابوتراب فاضل و برخورداری از تیمی کاملاً حرفه‌ای مجدد قدم به دنیای رسانه‌ها گذاشت و در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نیز نقشی به یاد ماندنی از خود برجای گذاشت. این خبرگزاری با پوشش کامل اخبار نامزدهای این انتخابات به عنوان یک رسانه مستقل عرض اندام کرد اما با مشخص شدن نتایج آرای انتخابات و وقایع پس از آن تصمیم گرفت که با آرامش بیشتری به فعالیت خود ادامه دهد. اما به نظر می‌رسد
بیشتری به فعالیت خود ادامه دهد. اما به نظر می‌رسد که روند فعالیت ایلنا مورد پسند برخی از مسوولان نهادهای اطلاعات و قضایی نبود که با اعمال فشار خواهان تغییر مدیریت این خبرگزاری شدند که در نهایت نیز به خواسته خود رسیدند و اسرافیل عبادتی به عنوان مدیرعامل جدید ایلنا از سوی اعضای هیئت مدیره آن معرفی شد. خبرگزاری کار ایران که در زمان مسوولیت حیدری و فاضل بسیار بی پروا عمل می‌کرد در زمان حضور عبادتی به عنوان مدیرعامل خبرگزاری ترجیح داد فتیله فعالیت‌های خود را اندکی پایین بکشد تا از گزند انتقادهای دستگاه‌ها
اندکی پایین بکشد تا از گزند انتقادهای دستگاه‌ها ذی‌ربط در امان بماند. البته خبرگزاری ایلنا علاوه بر مطالب سیاسی در پوشش اخبار و رویدادهای هنری همچون تعطیلی خانه سینما در دوران احمدی‌نژاد و پوشش اعتراضات صنوف سینمایی نقش پررنگی داشت یکی از جنجالی‌ترین مطالب مصاحبه علی زادمهر خبرنگار ایلنا با جواد شمقدری دربارهٔ اصغر فرهادی و جایزه اسکار بود خبرگزاری ایلنا همواره یکی از رسانه‌های تأثیرگذار در عرصه رسانه‌ای کشور محسوب می‌شده است و با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری معلوم نیست که می‌خواهد رویه
انتخابات ریاست جمهوری معلوم نیست که می‌خواهد رویه فعلی خود را ادامه دهد یا مانند سال‌های گذشته رویه‌ای انتقادی را در دستور کار خود قرار دهد.
فیلیپ کیندرد دیک (؛ – ) نویسنده آمریکایی است که عمدتاً به خاطر آثار علمی-تخیلی خود شهرت دارد. به نظر می‌رسد خلاقیت او در نگارش داستان‌های علمی-تخیلی به دلیل عدم تعادل سلامت روان او بوده است. اوایل زندگی. فیلیپ کیندرد دیک نویسندهٔ تأثیرگذار ادبیات علمی تخیلی در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ در شهر شیکاگو چشم به جهان گشود. از آن جایی که او و خواهر دوقلویش شش هفته زایمان زودرس داشتند از لحاظ جسمی بسیار ضعیف و آسیب‌دیده بودند. خواهر دوقلوی او جین شش هفته پس از زایمان درگذشت که این اتفاق در آینده تأثیر عمیقی بر فیلیپ و
که این اتفاق در آینده تأثیر عمیقی بر فیلیپ و آثارش گذاشت، برای نمونه در آثار دیک شخصیت‌هایی که برادر یا خواهر دوقلوی را از دست داده‌اند زیاد هستند. او که متولد شیکاگو بود، مدت کوتاهی پس از تولد با خانواده‌اش به سانفراسیسکو نقل‌مکان کرد. وقتی پنج سال داشت، پدرش تصمیم گرفت به شهر رینو در ایالت نوادا نقل مکان کند و به دلیل مخالفت مادرش با مهاجرت، پدر و مادرش از یکدیگر طلاق گرفتند و دادگاه حضانت دیک را به مادرش داد. مادر دیک یک شغل در واشینگتن دی سی پیدا کرد و با او به آن‌جا نقل‌مکان کرد. در مدرسه با آن‌که در
با او به آن‌جا نقل‌مکان کرد. در مدرسه با آن‌که در درس نوشتن نمره‌های پایینی دریافت می‌کرد اما معلمش گفت در او علاقه به نوشتن و خلاقیت در داستان‌گویی می‌بیند. او در مدرسهٔ فرقهٔ مسیحی کوئیکرها تحصیل می‌کرد. در سال ۱۹۳۸ دیک و مادرش به کالیفرنیا برگشتند. در حوالی همان زمان‌ها دیک به ادبیات علمی تخیلی علاقه‌مند شد و از سال ۱۹۴۰ به مطالعهٔ حرفه‌ای ادبیات علمی تخیلی پرداخت دیک در سال ۱۹۴۷ به دبیرستانی در برکلی رفت، جایی که در آن با اورسولا کی. لوگویین (که او هم بعداً یکی از نویسندگان افسانه‌ای ادبیات علمی تخیلی
یکی از نویسندگان افسانه‌ای ادبیات علمی تخیلی شد) هم‌کلاسی بود اما هیچ‌کدام در آن‌زمان یکدیگر را نمی‌شناختند. مرگ. دیک صرفاً نویسنده تأثیرگذار داستان‌های تخیلی عجیب نبود، بلکه در نوع خود انسانی نامتعارف بود. سلامت روانی او رو به وخامت بود، و خیال‌هایی می‌بافت که به ادعای خود او در تراز تجربه‌های فراطبیعی بودند و بسیاری از این‌ها در متن کارهای مبسوط خود او تنیده شده‌اند او زندگی آشفته‌ای داشت. او پنج‌بار ازدواج کرد که هر کدام پس از مدت کوتاهی به طلاق انجامیدند. او همچنین سابقهٔ خودکشی داشت که از آن جان سالم
او همچنین سابقهٔ خودکشی داشت که از آن جان سالم به‌در برده بود. دیک که در طول عمر خود سلامتی جسمی و روحی ضعیفی داشت، در فوریه سال ۱۹۸۲ دچار چند سکتهٔ مغزی شدید شد که سبب گشت او دچار مرگ مغزی شود، و در تاریخ ۲ مارس ۱۹۸۲ دستگاه‌ها را از او جدا کردند و دیک در سن ۵۳ سالگی از دنیا رفت. پس از مرگش جسدش را سوزاندند و پدرش خاکسترهای او را کنار خواهر دوقلویش به‌خاک سپرد. دیک تنها چهار ماه پیش از اکران فیلم مشهور بلید رانر ساختهٔ کارگردان انگلیسی ریدلی اسکات که بر اساس رمان آیا آدم مصنوعی‌ها خواب گوسفند برقی
بر اساس رمان آیا آدم مصنوعی‌ها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟ ساخته شد، از دنیا رفت و هیچ‌گاه شهرتی که در جهان سینما به‌دست‌آورد را ندید. فیلم بلید رانر به او تقدیم شده است. نویسندگی. کی. دیک به نام‌های «ریچارد فیلیپس» (معکوس نام خود) و «جک داولند» هم می‌نوشت. او هم تعداد قابل توجهی داستان بلند و هم تعدادی داستان کوتاه دارد که بسیاری از آنها با توجه به اقتباس‌های سینمایی از شهرت قابل توجهی برخوردارند. علاوه بر ۴۴ رمان به چاپ رسیده، وی (تقریباً) ۱۲۱ داستان کوتاه در کارنامه کاری خود به ثبت رساند. آینده‌ای که
در کارنامه کاری خود به ثبت رساند. آینده‌ای که فیلیپ کی. دیک در داستان‌های خود پیش‌بینی کرده بود بیشتر از دیگر نویسندگان رنگ حقیقت گرفتند. او در داستان‌های خود گسترش اینترنت، واقعیت مجازی، نرم‌افزارهای تشخیص چهره، خودروهای خودران، و چاپ سه‌بعدی را پیش‌بینی کرده بود. اندیشه سیاسی. فیلیپ کی. دیک دیدگاهی کاملاً ضد حکومت داشت. داستان‌های او مقامات و شرکت‌ها را دائماً در حال سوءاستفاده از قدرت نشان می‌دهد، به‌ویژه وقتی صحبت از نظارت به میان می‌آید. جهان‌های او به شدت کالایی سازی شده بوده و شهروندان آن معتاد به
شدت کالایی سازی شده بوده و شهروندان آن معتاد به مادی‌گرایی هستند، در حالی که سلبریتی‌ها، رسانه‌ها و سیاست با هم ترکیب می‌شوند تا سناریوهای کابوس مانند و اقتدارگرایانه ایجاد کنند که معمولاً با میزان سنگینی از فن‌سالاری و دیوان‌سالاری تکمیل می‌شوند. دیک در جوانی در جلسات حزب کمونیست آمریکا شرکت می‌کرد، اما بعد از آن به لیبرالیسم و ضدکمونیسم گرایش پیدا کرد و در یک مصاحبه خود را آنارشیست مذهبی نامیده بود. با این حال دیک به دلیل سرخوردگی مذهبی از جنگ ویتنام در اجتماعات سیاسی حضور نمی‌یافت و مقالات ضد جنگ و ضد
اجتماعات سیاسی حضور نمی‌یافت و مقالات ضد جنگ و ضد حکومتی می‌نوشت. او در سال ۱۹۶۸ به پویش نویسندگان و ویراستاران معترض به مالیات جنگ پیوست که پویشی بود که از مالیات دادن به دولت فدرال آمریکا خودداری می‌کردند، اقدامی که باعث شد خودروی شخصی دیک توسط ادارهٔ خدمات درآمد داخلی ایالات متحده مصادره گردد. دیک همواره به عنوان یک منتقد دولت فدرال ایالات متحده باقی ماند و آن را حکومتی ناشایسته مانند حکومت اتحاد جماهیر شوروی می‌دانست و مرکزیت‌زدایی گسترده از حکومت‌ها را تبلیغ می‌کرد. دیدگاه‌های سیاسی دیک گهگاه بر
را تبلیغ می‌کرد. دیدگاه‌های سیاسی دیک گهگاه بر ادبیات تأثیرگذار بوده است برای نمونه در داستان کوتاه «مذهب پدران ما» (۱۹۶۷) دیک به نقد ایدئولوژی کمونیسم می‌پردازد و در رمان «آدم مصنوعی‌ها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟» (۱۹۶۸) دیک اصلاح نژادی را محکوم می‌کند. در سال ۱۹۷۴ و در واکنش به مصوبه قضایی جنجالی آمریکا رو در برابر وید که به زنان اجازهٔ سقط جنین خودخواسته را می‌داد، دیک داستان کوتاه پیشاشخصیت‌ها را نوشت که به زبان طنز حق سقط جنین نامحدود زنان را زیر سؤال می‌برد، و پس از انتشار آن دیک اعلام کرد از سوی
می‌برد، و پس از انتشار آن دیک اعلام کرد از سوی برخی فمینیست‌ها تهدید به مرگ شده است. میراث. فیلیپ کی. دیک پس از مرگش به‌عنوان یک شخصیت بسیار تأثیرگذار در ادبیات علمی تخیلی شناخته شد و مورد تحسین فلاسفه، نویسندگان، هنرمندان، دانشمندان و سینماگران زیادی قرار گرفته است. «فردریک جیمسون» منتقد مشهور ادبی و تئوریسین مارکسیست، به دیک لقب «شکسپیر ادبیات علمی تخیلی» را داده است، استن نیکولز، نویسنده مشهور داستان‌های علمی تخیلی و فانتزی، اظهار می‌کند که کار دیک پیش‌بینی است، زیرا آینده را از طریق زمان حال بررسی
است، زیرا آینده را از طریق زمان حال بررسی می‌کند. نیکولز به بی‌بی‌سی می‌گوید:«داستان‌های او فراگیر بودن اینترنت، واقعیت مجازی، نرم‌افزارهای تشخیص چهره، ماشین‌های بدون راننده و چاپ سه‌بعدی را مطرح می‌کردند. این تصوری اشتباه است که هدف اصلی داستان‌های علمی تخیلی، پیش‌بینی است؛ میزان تحقق یافتن پیش‌بینی این ژانر در واقع از این نظر خیلی خوب نیست. داستان‌های او، مانند همه بهترین داستان‌های علمی تخیلی، واقعاً دربارهٔ آینده نبودند، بلکه دربارهٔ اینجا و اکنون بودند." در واقع، گنجاندن جنبه‌های روزمره آمریکای پس از
در واقع، گنجاندن جنبه‌های روزمره آمریکای پس از جنگ توسط دیک در آینده‌اش به این معناست که جهان‌های او به طرز سوررئالی برای ما آشناست.»«روبرتو بولانیو» رمان‌نویس چپ‌گرای شیلیایی نیز او را به هنری دیوید ثورو (فیلسوف سیاسی مشهور آمریکایی قرن نوزدهم) و «بشارت‌دهندهٔ مرگ رویای آمریکایی» تشبیه کرده است. دانشنامهٔ بریتانیکا او را به‌همراه فرانتس کافکا و توماس پینچن به عنوان یکی از استادان تجسم و ادبیات پارانویا یاد کرده است. در جهان سینما آثار دیک نقشی محوری در سینمای علمی تخیلی و فرنچایزهای هالیوودی بازی می‌کنند:
علمی تخیلی و فرنچایزهای هالیوودی بازی می‌کنند: واچوفسکی‌ها از او به‌عنوان منبع الهامی برای فیلم ماتریکس یاد می‌کنند. آثار زیادی به‌صورت مستقیم از آثار او اقتباس شده‌اند، از جمله فیلم مشهور «گزارش اقلیت» که استیون اسپیلبرگ آن را در سال ۲۰۰۲ بر اساس رمان کوتاهی از دیک ساخت و هم از لحاظ تجاری و هم از نظر منتقدان فیلمی موفقیت‌آمیز بود. در سال ۲۰۰۷ مجلهٔ تایم رمان اوبیک (۱۹۶۹) دیک را به‌عنوان یکی از صد رمان برتر قرن انگلیسی‌زبان از ۱۹۲۳ به بعد قرار داد. در سال ۲۰۰۷ آثار دیک به عنوان نخستین نویسندهٔ علمی تخیلی
۲۰۰۷ آثار دیک به عنوان نخستین نویسندهٔ علمی تخیلی به گنجینهٔ کتابخانهٔ سلسله آثار ادبی آمریکایی اضافه گردید.
انفجار در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی یا در اخبار حادثه هفتم تیر حادثه بمب گذاری در ساختمان دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در ۷ تیر ۱۳۶۰ بود، که منجر به کشته شدن سید محمد بهشتی و هفتاد و سه نفر از اعضای این حزب به دست سازمان مجاهدین خلق شد. این انفجار در ساعت ۲۰:۳۰ شب هفتم تیر ، در سالن اجتماعات دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی واقع در محله سرچشمه تهران و در جلسه ای که برای بررسی انتخابات ریاست جمهوری آینده برگزار می شد، رخ داد که منجر به کشته شدن ۷٣ نفر از وزرای دولت، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و اعضای حزب
دولت، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و اعضای حزب جمهوری اسلامی شد. سید محمد بهشتی رئیس قوه قضائیه و دبیرکل حزب جمهوری اسلامی از جمله کشته شدگان بود. میدان هفتم تیر در تهران به عنوان یادبود این حادثه نام‌گذاری شده است. چگونگی. در ساعت ۲۰:۳۰ روز یکشنبه هفتم تیر ۱۳۶۰ جلسه‌ای در سالن اجتماعات دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی واقع در سرچشمه تهران برگزار شد. موضوع جلسه تورم و انتخابات ریاست جمهوری آینده بود. پس از تلاوت قرآن و اعلام برنامه، سید محمد حسینی بهشتی سخنانش را به این شکل آغاز کرد: که در این لحظه انفجاری سالن
به این شکل آغاز کرد: که در این لحظه انفجاری سالن اجتماعات را ویران کرد. مرتضی محمدخان که از این انفجار جان به در برده‌است این واقعه را چنین شرح می‌دهد: سعید شاهسوندی عضو سابق کمیته مرکزی سازمان مجاهدین خلق می‌گوید که این انفجار توسط سازمان مجاهدین خلق طراحی و اجرا شده‌است و او و گروه دیگری که در جریان انجام این عملیات قرار داشته‌اند در آن شب بی‌سیم سپاه را شنود می‌کردند تا از میزان موفقیت عملیات مطلع شوند. اجرای این عملیات را محمدرضا کلاهی به عهده داشت که خود از نیروهای خدماتی حزب به‌شمار می‌آمد. او پس از
از نیروهای خدماتی حزب به‌شمار می‌آمد. او پس از انفجار توانست فرار کند و بعد از آن راهی فرانسه شد و با اینکه از مجاهدین بریده‌بود ولی به دلیل سابقه‌اش امکان زندگی علنی را نداشت تا سرانجام سال ۱۳۹۴ در یک عملیات ترور در هلند به قتل رسید. ابوالحسن بنی صدر این بمب گذاری را کار مجاهدین نمی‌دانست و معتقد بود انفجار توسط سپاه پاسداران انجام شده‌است. مدفن تعدادی از جان‍باختگان این واقعه در بخشی از قطعه ۲۴ بهشت زهرا قرار دارد که بعداً آرامگاه شهدای هفتم تیر در آن بنا گردید. امروزه در محل سابق دفتر مرکزی حزب جمهوری
گردید. امروزه در محل سابق دفتر مرکزی حزب جمهوری که در انفجار ویران شد "مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی" بنا شده‌است و زیر نظر سازمان تبلیغات اسلامی اداره می‌شود. اسامی جان‌باختگان. در این بمب‌گذاری ۷۳ تن دربردارنده ۲۷ نماینده مجلس، ۴ وزیر و ۱۲ معاون وزیر جان‌ باختند. اسامی بازماندگان. در جریان بمب‌گذاری تعدادی از حاضران در جلسهٔ هفتم تیر حزب جمهوری اسلامی، مجروح شدند که اسامی آنها به شرح زیر می‌باشد:
کنوپیکس یک توزیع زنده و قابل نصب از گنو/لینوکس برپایه دبیان است. این توزیع توسط فردی آلمانی به نام کلاوس کنوپر ساخته شده‌است. این توزیع را می‌توانید از نو برای خودتان بسازید. (ویژگی Remastering) محتویات. سی‌دی کنوپیکس شامل بیشتر از ۱۰۰۰ بسته و نسخه دی‌وی‌دی بیش از ۲۶۰۰ بسته‌است. ذخیره تغییرات در کنوپیکس. قبل از کنوپیکس نسخه ۳٫۸٫۲ هر گونه اسناد یا تنظیمات کاربر بعد از ری‌بوت سیستم از بین می‌رفت. اما در نسخه‌های جدید کنوپیکس امکان ذخیره‌سازی تنظیمات و برنامه‌های کاربر در فایل به نام knopix.img وجود دارد. بعد
کاربر در فایل به نام knopix.img وجود دارد. بعد از هر بوت کنوپیکس اطلاعات قبلی کاربر را از این فایل بازیابی می‌کند. از نسخه ۳٫۸٫۱ کنوپیکس از فایل‌سیستم UnionFS پشتیبانی می‌کند. با استفاده از این قابلیت می‌توانید تغییرات داده شده در سیستم را ذخیره کنید و پس از آغاز به کار کنوپیکس این تغییرات در فایل‌سیستم اعمال می‌شود.
نورعلی برومند ( – ) موسیقی‌دان و نوازندهٔ تار، سه‌تار، سنتور، تمبک و کارشناس آواز بود. زندگی. نورعلی برومند در سال ۱۲۸۵ در تهران زاده شد. او از سن ۷ سالگی استعداد خویش را در موسیقی با نواختن تمبک بدون آن که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش میرزا عبدالوهاب‌خان برومند جواهری (که اصالتاً اصفهانی بود) از جواهرشناسان معروف بود به دو چیز عشق می‌ورزید: موسیقی و گل. باغچه خانه‌اش خانقاه اهل هنر بود و محفل هنرمندان سرشناسی چون درویش‌خان، سماع حضور، حسین‌خان اسماعیل‌زاده و سید حسین طاهرزاده بود. از میان
اسماعیل‌زاده و سید حسین طاهرزاده بود. از میان پسران او نورعلی به موسیقی روی آورد و محمودعلی به گل و گل‌پروری. نورعلی آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش‌خان آغاز کرد و ردیف مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت. نورعلی با ابوالحسن صبا دوست و مأنوس بود و دوستی آن‌ها از زمانی شروع شد که هر دو در نزد درویش‌خان نواختن تار و سه‌تار را فرا می‌گرفتند و درویش‌خان آن‌ها را دوتا کوچولو نام نهاده بود. نورعلی در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. او در این سفر سه‌تاری را که «روشنک» می‌نامید همراه خود برد، تا بتواند به
که «روشنک» می‌نامید همراه خود برد، تا بتواند به تمرین‌های خویش ادامه دهد. او در برلین نزد خانواده دکتری اقامت گزید. ضمن تحصیل دوره متوسطه به کنسرت‌ها می‌رفت و کم‌کم به موسیقی غربی هم علاقه‌مند شد و پیانو آموخت. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نت‌نویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال ۱۳۱۴ به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه
و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه سپری کرد. وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد. از اواخر سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۳۰ برومند عمدتاً به مطالعه و آموزش موسیقی پرداخت. اگرچه با توجه به تسلطش به زبان آلمانی به صورت پاره وقت در مدارس و دانشکده‌ها تدریس می‌کرد. برومند به دعوت برونو نتل، اتنوموزیکولوگ آمریکایی، به ایلینوی رفت و طی یک دوره کوتاه یک‌ماهه به معرفی موسیقی دستگاهی ایران پرداخت و بخش‌هایی از موسیقی ردیف را در آنجا ضبط نمود که هم‌اکنون این ضبط‌ها در آرشیو دانشگاه ایلینوی موجود هستند. در سال ۱۳۹۵ ضبط‌های
دانشگاه ایلینوی موجود هستند. در سال ۱۳۹۵ ضبط‌های برومند در دانشگاه ایلینوی آمریکا توسط برونو نتل در اختیار محسن محسنی در ایران قرار گرفت. او به آموختن تار و هم چنین سه‌تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت. تدریس موسیقی. در سال ۱۳۴۴ هم‌زمان با راه اندازی رشتهٔ موسیقی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، توسّط مهدی برکشلی به عنوان استاد ردیف دعوت به کار شد و آموزش آکادمیک موسیقی ایرانی را در آن دانشکده آغاز کرد. در آنجا او هفته‌ای دو نوبت
آن دانشکده آغاز کرد. در آنجا او هفته‌ای دو نوبت ردیف موسیقی را به صورت شفاهی به شاگردان آموزش می‌داد تا این که در سال ۱۳۵۳ بازنشسته شد. در میانه دههٔ ۵۰ و با تأسیس مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران تدریس در این مرکز را نیز آغاز کرد. از کلاس درس او نمونه‌های صوتی به جا مانده از جمله در دستگاه ماهور که در حال آموزش به نورالدین رضوی سروستانی است. در این نمونه او تمام گوشه‌های ردیف موسیقی را با سه‌تار می‌نوازد و در مورد نحوه نواختن و خواندن آن توضیحاتی می‌دهد. شاگردان. نورعلی برومند استاد بسیاری از نوازندگان و
نورعلی برومند استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله اکبر گلپایگانی، نصرالله ناصح پور،محمدرضا شجریان، پریسا، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، فرود گرگین پور، محمدرضا لطفی، فرخ مظهری، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، شهرام ناظری، ناصر فرهنگ‌فر، مسعود شناسا، رضوی سروستانی، کمال سامع، علی اکبر شکارچی و مهدی آذرسینا بوده‌است. آثار. نورعلی برومند، ردیف میرزا عبدالله را بر اساس روایت اسماعیل قهرمانی دوبار ضبط نموده‌است. همچنین ردیف آوازی روایت وی بر اساس روایت سیدحسین طاهرزاده است.
روایت وی بر اساس روایت سیدحسین طاهرزاده است. شیوهٔ اجرای برومند در سه‌تار و تار برگرفته از مکتب درویش‌خان و شیوهٔ اجرای برومند در سنتور، برگرفته از مکتب سنتورنوازی قدیم (حبیب سماعی) است. کتاب ردیف سازی موسیقی سنتی ایران شامل ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی برومند توسط ژان دورینگ نت‌نویسی و در سال ۱۳۷۰ با ترجمهٔ پیروز سیار به زبان فارسی، توسط انتشارات سروش منتشر شد. مرگ. نورعلی برومند، ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
اتو یا اطو یکی از وسایل خانگی است که برای صاف کردن پارچه پس از خشک‌شدن آن‌ها، استفاده می‌شود. اتوکشی بیشتر تنها برای نمود زیباتر دادن به پوشاک و پارچه‌ها انجام می‌شود ولی در عین حال به‌خاطر دمای بالای فلز کف اتو، باکتریهای روی پوشاک نیز کشته می‌شوند که این به بهداشت لباس کمک می‌کند. اتو کشیدن دستمال‌های جیبی یا دستمال‌های آشپزخانه می‌توانند بنابراین به بهداشت کمک نماید. اتو بخار یا اتوی مولد بخار، دستگاهی است که از یک اتوی لباس و یک مخزن بخار جداگانه تشکیل شده است. با داشتن یک مخزن جداگانه، دستگاه اتو
شده است. با داشتن یک مخزن جداگانه، دستگاه اتو می‌تواند بخار بیشتری نسبت به اتوی معمولی تولید کند و اتوی بخار را سریع‌تر انجام دهد. چنین دستگاه‌های اتوکشی نسبت به اتوهای معمولی زمان بیشتری برای گرم شدن نیاز دارند و هزینه بیشتری نیز دارند. واژه‌شناسی. واژه اتو از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به کار رفته و برخی اصل آن را فارسی و برخی روسی دانسته‌اند.
مردم آینو (به ژاپنی: アイヌ) قوم بومی جزیرهٔ بزرگ هوکایدو در شمال ژاپن و در جزایر کوریل، ساخالین و شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا هستند. به احتمال زیاد امروزه بیش از ۱۵۰ هزار آینو باقی مانده‌است. البته آمار واقعی در دست نیست زیرا بسیاری از والدین برای جلوگیری از تبعیض نژادی نسبت به فرزندانشان در ژاپن، هویت آینوی ایشان را (حتی از خودشان) پنهان می‌کنند. واژهٔ آینو به معنای «انسان» است. امروزه آینوها نسبت به نام آینو دید ناخوشایندی دارند و برای نامیدن قوم خود واژهٔ «اوتاری» (به معنی رفیق در زبان آینو) را ترجیح می‌دهند.
(به معنی رفیق در زبان آینو) را ترجیح می‌دهند. سرچشمهٔ تاریخی فرهنگ مردمان آینو ادغامی از فرهنگ‌های باستانی اوخاتسک و ساتسومون یکی از فرهنگ‌های باستانی ژاپن است. زبان آینوها با ژاپنی هم‌ریشه نیست ولی دادوستدهای زیادی با آن داشته‌است. هم‌تباری زبان آینو با هیچ زبان دیگری ثابت نشده و بنابراین یکی از زبان‌های پیوندی به‌شمار می‌آید. شواهد زبان‌شناختی و فرهنگی، در کنار ظاهر فیزیکی بخشی از جمعیت این کشور، احتمال چندگانه بودن خاستگاه مردم ژاپن و پیوند ژنتیکی با بومیان قارهٔ آمریکا را تقویت می‌کند. قوم آینو به
بومیان قارهٔ آمریکا را تقویت می‌کند. قوم آینو به انسان‌های دورهٔ جومون شباهت بسیار دارد و گروهی که بعدها از طریق کشورهای آسیایی، به ویژه کره و چین، وارد خشکی‌های ژاپن شدند و بخش عمدهٔ جمعیت این سرزمین را تشکیل می‌دهند، شبیه به نیاکان یایویی خود هستند. ریشهٔ نژاد مردمان آینو. یکی از افسانه‌های مردم آینو بیان می‌کند: «مردم آینو صدهزار سال قبل از فرزندان خورشید (لقب نژاد رایج مردمان ژاپنی) زندگی می‌کرده‌اند.» مردمان آینو از نژادهای اصیل جزیرهٔ ژاپن هستند؛ و نسبت به نژاد یاماتو (نژاد رایج مردمان ژاپن) پوستی
نسبت به نژاد یاماتو (نژاد رایج مردمان ژاپن) پوستی روشن‌تر و موی بیشتری را دارا هستند بسیاری از محققان اولیه نژاد مردمان آینو را زیررده‌ای از نژادهای قفقازی می‌دانستند که البته تحقیقات اخیر هرگونه ارتباط را با نژادهای مردمان مدرن اروپایی رد کرده‌است و مکان اصلی خوشهٔ ژنتیکی این مردمان را در شرق و شمال شرق آسیا قرار داده‌است. تحقیقات نشان داده‌است که این مردمان تشابه ژنتیکی با قفقازی‌ها و اروپایی‌ها ندارند و بیشتر خاستگاهی از شمال شرق آسیا و مردمان مغولستان را دارا هستند. آزمایش ژنتیک آن‌ها بیشتر متعلق به
را دارا هستند. آزمایش ژنتیک آن‌ها بیشتر متعلق به هاپلوگروه D-M55 Y نشان داده‌است. این شاخهٔ ژنتیکی بیشتر در مجمع‌الجزایر ژاپن مشاهده می‌شود و تنها مکان‌های خارج ژاپن که دارای این شاخه هستند تبت و جزایر آندامان در اقیانوس هند است. این مطالعات که توسط پروفسور تاجیما و همکارانش در سال ۲۰۰۴ انجام شده‌است نشان داده‌است که خوشهٔ ژنتیکی این مردمان دارای هاپلوگروه C-M217 است که این خوشه بیشتر در میان مردمان سیبری و مغولستان بیشتر دیده می‌شود.
.sa دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور عربستان سعودی است. منابع. ویکی‌پدیاهای انگلیسی و عربی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.sb دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور جزایر سلیمان است. منابع. Wikipedia contributors, ".sb," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.sb&amp;oldid=183768365 (accessed January 18, 2008).
".sd" کد کشور دامنه سطح‌بالا (دامنه سطح‌بالای کد کشوری) برای سودان است. دامنه سطح دوم بین‌المللی. یک رشته جدید کد بین‌المللی کشوری با استفاده از حروف عربی، سودان، در نوامبر ۲۰۱۲ برای سودان رزرو شد.