payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود با شلیک گلوله در آن خانه کشت. این واقعه خشم مردم اصفهان را برانگیخت. (۱۳۲۵ قمری) امامان جمعه و جماعت. میرجمال‌الدین کاشی، محقق سبزواری، شیخ بهایی، ملا محسن فیض کاشانی، محمدتقی مجلسی، محمدباقر مجلسی، محمدصالح خاتون‌آبادی، محمدحسین خاتون‌آبادی، میرمحمدحسین سلطان‌العلما، سید جلال‌الدین طاهری و سید علی قاضی عسکر در این مسجد به امامت جمعه و جماعت و همچنین ایراد خطبه و تدریس می‌پرداخته‌اند. حواشی اخیر. از بیست‌وسوم تیرماه ۱۴۰۱ که تصویر گنبد مسجد جامع عباسی، پیش و پس از مرمت اخیر، کنار هم گذاشته و در شبکه‌های
و پس از مرمت اخیر، کنار هم گذاشته و در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نقد و نظرات گوناگونی در رسانه‌های مختلف، دربارهٔ مرمت آن منتشر گردید. جمعی از استادان دانشگاه و متخصصان معماری و مرمت، با امضای نامه‌ای خواستار توقف مرمت گنبد مسجد جامع عباسی تا انجام تحقیقات بیشتر، پس از اخذ نظر خبره‌ترین صاحب‌نظران ملی و بین‌المللی دراین‌باره شدند.
شهرستان روانسر(به کردی ڕوانسەر) یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه است. مرکز آن شهر روانسر است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۷٬۶۵۷ نفر بوده‌است. شهرستان روانسر در دامنه کوه شاهو و در شمال غربی شهر کرمانشاه واقع است. مردم این شهرستان به زبان کُردی سورانی اردلانی تکلم کرده و از نظر مذهبی نیز پیروی تسنن شافعی هستند. در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی با پیگیری‌های محمدرئوف قادری نماینده وقت این حوزه انتخابیه در مجلس شورای اسلامی تصویب وضعیت این نقطه از کشور از بخش به شهرستان تبدیل گردید و پس از چند سال
از بخش به شهرستان تبدیل گردید و پس از چند سال این مصوبه اجرا شد. موقعیت جغرافیایی. شهرستان روانسر (نیکور باستان) در حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه و در دامنه کوه یله ور (کوهستان شاهو (کوهستان)) قرار دارد. از ارتفاعات مهم اطراف آن می‌توان به ماه زرد، انجیره، شور و طاقه چرمی اشاره کرد. چشمه بزرگ سراب گنه خانی در روانسر سرچشمه اصلی رودخانه قره سو است. از دیگر رودخانه‌های اطراف آن یکی وشکه رو در شرق آن و دیگری گراب یا آوی خر در جنوب غربی آن است. بجز چشمه پرآب گنی خانی، دو چشمه سراب جاوری و سراب بروارین در
گنی خانی، دو چشمه سراب جاوری و سراب بروارین در نزدیکی روانسر واقع‌اند. آب و هوای آن نسبتاً سرد و مرطوب بوده و از میزان بارش سالانه چشمگیری برخوردار است. اقتصاد آن عمدتاً متکی به کشاورزی و دامداری است. شهرستان روانسر دارای یک بخش به نام بخش شاهو وسه دهستان به نام‌های دولت‌آباد، حسن‌آباد و بدر آباد است. روانسر تا چند دهه پیش شامل روانسر و گرمه خانی بود که پس از انقلاب هر دو گسترش یافته وشهرستان روانسر امروزین را تشکیل دادند. علاوه بر این اراضی ما بین روانسر و شهرک روانسر نیز امروزه مسکونی شده که به زمین شهری
شهرک روانسر نیز امروزه مسکونی شده که به زمین شهری مشهور است. از روستاهای اطراف روانسر می‌توان از بدر آباد، مسکین آباد، گله چرمی، سر دم، بنچله، خانیله و کانی کبود نام برد. برخی از قدمگاه‌ها و اماکن مقدسه اطراف روانسر ویس، سه سواره، هوری مرد، [بابا حیران] و شیخ سرا هستند. زبان مردم محلی کردی و اهل تسنن هستند. شهرستان روانسر از شمال با استان کردستان؛ از غرب با شهرستان جوانرود؛ از شرق و جنوب با شهرستان کرمانشاه و از جنوب غربی هم با دالاهو همجواری دارد. دانشگاه‌ها. نخستین مرکز آموزش عالی در شهرستان روانسر
نخستین مرکز آموزش عالی در شهرستان روانسر دانشگاه پیام نور واحد روانسر بود که در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد. دانشگاه آزاداسلامی در سال ۱۳۸۷ و دانشگاه علمی-کاربردی نیز در سال ۱۳۸۸ تاسیس شدند. آثار باستانی و جاذبه‌های توریستی. روانسر دارای آثار پیش از تاریخی و تاریخی مهمی است و از این لحاظ درباستان‌شناسی غرب کشور جایگاه ویژه‌ای دارد. قدیمی‌ترین آثار سکونت انسان در اطراف روانسر به دوره پارینه سنگی میانی تا فرا پارینه سنگی بازمی‌گردد که بیش از حداقل از حدود ۵۰ هزار سال تا ۱۲ هزار سال پیش را شامل می‌شود که بقایای آن‌ها
تا ۱۲ هزار سال پیش را شامل می‌شود که بقایای آن‌ها در غارهای کولیان و جاوری و همچنین رودخانه گراب (آوی خر) یافت شده‌است. از دیگر کشفیات قدیمی روانسر یک دندان آسیای فیل است که مربوط به دوران یخبندان است و در نزدیکی شهرک روانسر کشف شده‌است. از آثار مهم دیگر روانسر تپه موسایی است که از اوایل دوره مس و سنگ (حدود ۷ هزار سال پیش) تا زمان‌های اخیر مورد سکونت انسان بوده‌است. دخمه روانسر که مردم روانسر به آن «کۆشک» می‌گویند نیز در دیواره کوه قله در شمال شرقی روانسر واقع است که به دوره ماد بازمی‌گردد. این دخمه شامل
واقع است که به دوره ماد بازمی‌گردد. این دخمه شامل یک اتاقک کوچک است که ورودی آن به سمت شرق و مشرف به رودخانه وشکه رو است. نقش اهورامزدا، یک شخص روحانی و توده‌ای هیزم در سمت راست ورودی این دخمه دیده می‌شود. یک پایه ستون نیز در کنار سراب گنه خانی وجود دارد به اسم «تختی زنگی» که احتمالاً هم‌زمان با دخمه ساخته شده‌است و نشان دهنده وجود یک کاخ یا سازه‌ای کوچکتر در نزدیکی چشمه در دوران هخامنشی است. همچنین گورستانی از دوره اسلامی با سنگ قبرهای کتیبه دار به خط کوفی در دامنه شمالی کوه قله وجود داشت که متأسفانه طی
در دامنه شمالی کوه قله وجود داشت که متأسفانه طی سالیان اخیر تابود شده یا به تاراج رفته‌است. در دوره آشور نیز روانسر یکی از پایگاه‌های این سلسله بوده که نیکور خوانده می‌شد. یکی دیگر از جاذبه‌های دیدنی و بسیار زیبای شهرستان روانسر غار قوری قلعه در بخش شاهو از شهرستان روانسر قرار دارد می‌باشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر قرار دارد از غارهای کارستی منطقه است که احتمالاً غاری جوانی است که حاصل فرایندهای انحلالی کواترنری است. قدمت آن به ۶۵ میلیون سال می‌رسد و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن می‌گذرد و به عنوان
و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن می‌گذرد و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیده‌است. در سال ۱۳۵۵ هجری شمسی یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند. عمق حوضچه‌های این غار به ۱۴ متر می‌رسد همچنین دمای داخل غار۷ تا ۱۱ درجه‌است و در تمام فصول سال ثابت است. این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در ۱۴۰۰متری و ۵۰۰ متری به نام‌های تالار مریم، تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس می‌باشد. این غار یکی از زیباترین
و تالار عروس می‌باشد. این غار یکی از زیباترین جاذبه‌های دیدنی شهرستان روانسر می‌باشد. در جریان تسطیح دهانه غار قوری قلعه آثاری از اواخر دوره ساسانی در کف کشف شد که شامل هشت عدد ظرف نقره‌ای با نقش کبک و پرندگان شکاری و درنا، تکه‌های سفال و پانزده سکه ساسانی مربوط به یزدگرد سوم است. بر روی دو ظرف نیز کتیبه‌هایی به خط پهلوی میانه نوشته شده که توسط متخصصین ایرانی ترجمه شده‌است. ظروف نقره از نظر متخصصان ساخت منطقه اورامان بوده و محلی هستند. غارهای اطراف قوری قلعه بر اساس مطالعات باستان‌شناسی از حدود ۵۰ هزار سال
بر اساس مطالعات باستان‌شناسی از حدود ۵۰ هزار سال پیش تا حدود ۱۲ هزار سال پیش مسکن شکارچیان عصر سنگ بوده‌است. علاوه بر غار قوری قلعه غارهای متعدد دیگری در کوه شاهو وجود دارد از جمله غارهایی که توسط گروه اکتشافی فرانسوی‌ها در چند دهه قبل کشف شدند. در کوه یله ور نیز غاری قائم با عمق بیش از ۱۰۰ متر توسط دفتر مطالعات و تحقیقات کارست غرب کشور و به سرپرستی کمال طاهری و علی اکبر مرادنژاد کشف شد که می‌تواند جاذبه جالبی برای غارنوردان باشد. علاوه بر این وجود آثار طبیعی از جمله مناظر طبیعی و چشم‌اندازهای زیبا در فصل
از جمله مناظر طبیعی و چشم‌اندازهای زیبا در فصل بهار می‌تواند روانسر را به عنوان قطب گردشگری طبیعی و البته کارست‌شناسی تبدیل کند. از دیگر نقاط دیدنی این شهرستان سراب روانسر و سراب جاوری است. تقسیمات کشوری. شهرها: روانسر شهرها: شاهو صنایع و معادن. معادن استان کرمانشاه در قالب پنج پهنۀ معدنی دسته‌بندی شده‌اند. بر این اساس در پهنۀ جوانرود-روانسر معادن سیلیس شناسایی شده‌است. «پتروشیمی آوات اورامان» با هدف تولید ۵۰۰۰۰ تن EPDM در سال در شهرک صنعتی روانسر در حال ساخت است که ۹۸٪ سهام آن به شرکت صنایع پتروشیمی
ساخت است که ۹۸٪ سهام آن به شرکت صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس تعلق دارد. بهداشت و درمان. شهرستان روانسر تا سال ۱۴۰۲ فاقد بیمارستان بود. کار تجهیز و تغییر کاربری مرکز درمان بستر شهرستان روانسر از سال ۱۴۰۱ آغاز شد و در ۲۱ تیر ۱۴۰۲ با عنوان بیمارستان ۳۲ تختخوابی امام رضا افتتاح شد. علاوه بر این بیمارستان ۶۴ تختخوابی دیگری نیز در روانسر در حال ساخت است.
ابوغانم طبیب از جمله مصاحبان و شاگردان محمد زکریای رازی بوده‌است. او از ری به بغداد رفت تا با ابوحیان توحیدی دربارهٔ تناقض‌گوی وی در باب نظریه «پیوند میان دین و فلسفه» مناظره کند و او را وادار به انکار حرف خود کرد.
ابوالفرج ابن‌عبری کشیش و دانشمند مسیحی که کتاب‌های بسیاری در زمینه تاریخ و فلسفه از او برجا مانده‌است. پدر وی یهودی بود و سپس به کیش نصرانی درآمد. ابن‌عبری به همراه علوم دینی نصرانی، علم طب و فلسفه و زبان عربی را آموخت. او کتاب تاریخ عمومی خود را که به "مختصر تاریخ الدول" مشهور است، از زبان سریانی به زبان عربی ترجمه کرده‌است. هم‌چنین "تفسیر فصول البقراط" و "اختصار مصور دیسقوریدس" از اوست. وی در مراغه درگذشت.
آی‌خانم یا ماه‌بانو نام یک پایگاه باستانی و تپهٔ نسبتاً همواری بر بالای بلندی‌ها و در تقاطع رود آمودریا و دریای کوکچه در شمال افغانستان است. در روستای آی‌خانم ولسوالی دشت قلعهٔ ولایت تخار افغانستان موقعیت دارد. این شهر افسانه‌ای به‌دست اسکندر مقدونی بنیانگذاری و آباد شده بود. سنگ بنای این شهر نیز توسط اسکندر، سردار مقدونی، کار گذاشته شده‌است که اکنون در موزهٔ کابل نگهداری می‌شود. قدمت این سنگ بنا به حدود سیصد سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد و گفته می‌شود که تنها بنایی در جهان می‌باشد که اسکندر قطعاً آن را لمس
بنایی در جهان می‌باشد که اسکندر قطعاً آن را لمس کرده‌است. این پایگاه باستانی مربوط به تمدن دولت یونانی بلخ می‌باشد. کشف. در دهه ۱۹۶۰ طی یک سفر شکاری، خان افغان غلام سرور ناشر، سایت باستانی ای خانم را کشف کرد و دنیل شلمبرژه باستان‌شناس فرانسوی، برای کاوش آی خانم تیم باستان‌شناسی پرینستون را با خود دعوت کرد. به زودی مشخص شد که اسکندریه تاریخی آکسوس همین شهر است، آی خانم که بعداً بنام‌های اروکرتیه یا ایوکراتید خوانده می‌شد، یکی از شهرهای اصلی پادشاهی یونان باختری بود. برخی از اشیای بدست آمده آی‌خانم در سال
بود. برخی از اشیای بدست آمده آی‌خانم در سال ۲۰۰۴ در موزه‌های اروپا و ایالات متحده آمریکا به نمایش گذاشته شد. متعاقباً بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۷۷ مأموریت کاوشگری این مکان به هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (DAFA) که توسط باستان‌شناس فرانسوی آلفرد فوشر ایجاد شده بود تحت نظارت پل برنارد و همچنین باستان شناسان شوروی واگذار گردید. حفاری این سایت باید با شروع جنگ شوروی و افغانستان کنار گذاشته می‌شد. در جریان جنگ متأسفانه آی‌خانم غارت شد و به عنوان میدان جنگ مورد استفاده قرار گرفت و مقدار بسیار کمی از اشیای
مورد استفاده قرار گرفت و مقدار بسیار کمی از اشیای اصلی آن باقی مانده بود. در سال ۲۰۱۳، سازنده فیلم دیوید آدامز، یک مینی سریال مستند شش قسمتی دربارهٔ آی‌خانم با عنوان "جهان گمشده اسکندر" تولید کرد. مکان استراتیژیک. انتخاب این مکان برای بنیانگذاری یک شهر احتمالاً عوامل مختلفی داشت. اینجا منطقه ای بود که توسط آمودریا آبیاری می‌شد، دارای پتانسیل کشاورزی غنی بود، از لحاظ دفاعی در تقاطع دو دریای آمو و کوکچه قرار گرفته بود، دارای منابع معدنی فراوان به ویژه «یاقوت»، در بدخشان و طلا در کوه‌های هندوکش بود، واقع شدن
در بدخشان و طلا در کوه‌های هندوکش بود، واقع شدن آن در محل اتصال بین قلمرو باختر و سرزمین‌های عشایری در شمال، که در نهایت امکان دسترسی به تجارت با تمدن چین را فراهم کرد. سرانجام، آی خانم در آستانه هند باستان واقع شده بود و به آن امکان تعامل مستقیم با شبه قاره هند را می‌داد. شهر یونانی بلخ. آثار و بناهای بی شماری بدست آمده از آی خانم نشان می‌دهد که فرهنگ بالای هلنیستی، همراه با تأثیرات شرقی دارد. «این شهر دارای تمام ویژگی‌های مشخصه یک شهر هلنیستی، با یک تئاتر یونانی، سالن ورزشی و برخی از خانه‌های یونانی با
یونانی، سالن ورزشی و برخی از خانه‌های یونانی با حیات‌های ستون دار است.» به‌طور کلی، آی خانم شهر بسیار مهم دولت یونانی بلخ با ۱٫۵ کیلومتر مربع وسعت، مشخصه امپراتوری سلوکیان و سپس پادشاهی یونان و باختری را داشت. به نظر می‌رسد این شهر، تقریباً در زمان مرگ پادشاه یونانی باختر ایوکراتید در حدود ۱۴۵ سال قبل از میلاد، ویران شده‌است و دیگر هرگز ساخته نشده‌است. معماری. مأموریت حفاری آی خانم سازه‌های مختلفی را کشف کرد، برخی از آنها کاملاً هلنیستی و برخی دیگر از عناصر تلفیقی معماری بلخ و یونان هستند: مجسمه‌های
عناصر تلفیقی معماری بلخ و یونان هستند: مجسمه‌های باقیمانده. قطعات مجسمه‌های مختلفی پیدا شده به سبک کلاسیک، نسبتاً متعارف و نسبت به نوآوری‌های یونانی، غیرقابل نفوذ است که در همزمان با سبک مدیترانه‌ای قابل مقایسه می‌باشد. نکته قابل توجه ویژه قطعه عظیمی از مجسمه قسمت پا است که به سبک عالی یونانی کشف شده‌است. تخمین زده می‌شود که این تکه متعلق به مجسمه‌ای با بلندی ۵–۶ متر باشد (احتمالا نشسته در کنار ستون‌های نگهدارنده یک معبد). از آنجا که پاشنه این مجسمه دارای نقش نمادین صاعقه زئوس است، تصور می‌شود که نسخه
نقش نمادین صاعقه زئوس است، تصور می‌شود که نسخه کوچکتری از مجسمه زئوس در المپیا باشد. مجسمه‌های که در میان مکان‌های بقایای باستانی یافت شده‌است: به دلیل فقدان سنگ‌های مناسب برای کارهای مجسمه‌سازی در ناحیه آی خانم، گچ‌های سفالی و پخته نشده الگو گرفته شده از یک قاب چوبی، اغلب مورد استفاده قرار گرفته‌است. این روش در آسیای میانه و شرق دور، به ویژه در هنر بودایی گسترش یافته‌است. در بعضی موارد فقط دست و پا با سنگ مرمر ساخته شده‌است. روابط با هندوستان. چندین اثر باستانی هندی در میان بقایای باستان‌شناسی آی خانم
باستانی هندی در میان بقایای باستان‌شناسی آی خانم بدست آمده‌است مانند یک صفحه روایی ساخته شده از پوسته منبت کاری با مواد و رنگ‌های مختلف، که تصور می‌شود اسطوره هندی کونتالا را به تصویر کشیده‌است. همچنین، سکه‌های زیادی ضرب شده هندی و یونانی پیدا شده‌است. سکه‌های مربعی شکل هندی هستند که نمایندگی از خدایان متعدد هندو ویشنو، شیوا، واسودوا و بالاراما دارند. در مجموع، شش درهم نقره هندی که به نام آگاتوکلس شاه یونانی باختر ضرب شده‌است در سال ۱۹۷۰ کشف گردید. تأثیر بر هنر هند. به گفته جان بوردمن، ممکن است آی خانم یکی
هنر هند. به گفته جان بوردمن، ممکن است آی خانم یکی از مجاری نفوذ هنر یونانی در هند باستان باشد، اگرچه این تأثیرات همیشه به درستی شناسایی نشده یا هنوز قابل شناسایی نیستند. در رابطه به این موضوع سه دیدگاه علمی وجود دارد: یکی از این نظرات نظریه پرسی براون است وی به این عقیده است که معماری هند به دلیل مهاجرت صنعتگران غربی رونق یافته‌است. دیدگاه دوم توسط دانشمندان بعدی مانند جان ایروین که بیشتر نظریه بومی را دارند و دیگری مانند گوپتا که طرفدار تلفیق هنرهای هندی و آی خانم است. احتمال اینکه آی خانم به عنوان شهر
و آی خانم است. احتمال اینکه آی خانم به عنوان شهر یونانی بلخ در قرن ۳ قبل از میلاد، بتواند مجرای ارتباط هنرمندان یونانی و هندی را فراهم کند وجود دارد. با این وجود، تخت جمشید حدود ۸۰ سال قبل از ظهور اولین معماری سنگ بودایی سقوط کرد، و این سؤال را به وجود می‌آورد که آیا دانش در طی نسل‌های مختلف بین تخت جمشید در غرب آی-خانوم و مؤریا در شرق آن حفظ شده‌است؟ سکه‌شناسی. بسیاری از سکه‌های سلوکی و باختری از آی خانم یافت شدند، همچنین ده پلکان خالی وجود داشت، که نشان می‌دهد ضرابخانه ای در شهر وجود دارد. آی خانم ظاهراً
ضرابخانه ای در شهر وجود دارد. آی خانم ظاهراً دارای یک نماد شهری بوده (یک مثلث در یک دایره)، که بر روی آجرهایی که از قدیمی‌ترین بناهای شهر وارد حک شده‌اند. همین نماد در سکه‌های مختلف سلوکی شرقی به کار رفته‌است، که نشان می‌دهد آنها احتمالاً در آی خانم ضرب شده‌اند. بدین ترتیب تعداد زیادی سکه سلوکی دوباره به ضرابخانه آی خانم نسبت داده شد، با این نتیجه که آی خانم احتمالاً یک مرکز ضرب بزرگتر حتی از بلخ بوده‌است. سکه‌های یافت شده در آی خانوم با سکه‌های سلوکوس اول آغاز می‌شود، اما ناگهان با سکه‌های ایوکراتید پایان
می‌شود، اما ناگهان با سکه‌های ایوکراتید پایان می‌یابد و این حکایت از تسخیر این شهر در پایان حکومت او دارد. اهمیت. این اکتشافات از اهمیت قابل توجهی برخوردار اند، زیرا هیچ اثری از تمدن‌های یونانی بلخ و هند تا قبل از این کتیبه در شرق (فراتر از ضرب سکه‌های فراوان) کشف نشده بود، این یافته‌ها منجر به صحبت برخی از «سراب باختری» شده‌است. آی خانم مرکز فرهنگ یونانی در آستانه هند بود و آگاهی متقابل قوی بین دو منطقه وجود داشت. چند سال پس از تأسیس این شهر، حدود سال ۲۵۸ قبل از میلاد، آشوکا امپراتور هند در حال حک سنگ
قبل از میلاد، آشوکا امپراتور هند در حال حک سنگ نوشته‌ای به زبان یونانی و آرامی بود که خطاب به یونانیان منطقه شده بود کشفیات آی خانم همچنین دیدگاه جدیدی در مورد تأثیر فرهنگ یونان در شرق می‌دهد، و تأثیر یونانیان را در توسعه هنر یونانی بودایی تأیید می‌کند. نگارخانه. [[رده:اهالی یونان باستان در آسیا]] [[رده:باستان‌شناسی افغانستان]] [[رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۲۸۰ (پیش از میلاد) در آسیا]] [[رده:پایگاه‌های باستان‌شناسی افغانستان]] [[رده:تاریخ افغانستان]] [[رده:تخارستان]] [[رده:شهرهای آسیای میانه]] [[رده:شهرهای
[[رده:شهرهای آسیای میانه]] [[رده:شهرهای بنیان‌گذاری‌شده توسط اسکندر کبیر]] [[رده:شهرهای راه ابریشم]] [[رده:شهرهای یونان باستان]] [[رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در افغانستان]] [[رده:مستعمره‌های سلوکیان]] [[رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۳ (پیش از میلاد)]] [[رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۴ (پیش از میلاد)]] [[رده:مناطق مسکونی پیشین در افغانستان]] [[رده:ولایت تخار]]
خاصیت مارکف یا ویژگی مارکف در مبحث فرایندهای تصادفی، ویژگی فرایندهایی ست که احتمال شرطی رخداد آینده فقط به آخرین رخداد موجود یعنی رخداد کنونی وابسته باشد نه به گذشته‌های دیگر. به زبان ریاضی اگر X(t), t&gt; ۰ یک فرایند تصادفی با ویژگی مارکف باشد داریم: formula_1 در فرایندهای گسسته زمان برای فرایندی مثل formula_2 دارای خاصیت مارکف داریم: formula_3 معمولاً فرایندهای اینچنین را زنجیره مارکف خطاب می‌کنند.
اسماعیل وفا یغمایی (زاده روستای گرمه سال ۱۳۲۶)، شاعر و ترانه‌سرای ایرانی مقیم خارج از ایران است. یغمایی در روستای گرمه از توابع خور و بیابانک به دنیا آمد. او از شاعران و نویسندگان و ترانه‌سرایان معاصر ایران است که از سال ۱۹۸۲ میلادی در خارج از کشور به سر می‌برد. از او حدود بیست مجموعه شعر منتشر شده است و تاکنون بیش از صد ترانه و سرود ساخته است که اجرا شده‌اند. یغمایی در سال ۱۳۵۶ با اکرم حبیب‌خانی آشنا و با وی که دانشجوی زیست‌شناسی بود ازدواج کرد. حاصل این ازدواج فرزندی به نام امیر وفا یغمایی است. وی پس از
فرزندی به نام امیر وفا یغمایی است. وی پس از انقلاب به عضویت در سازمان مجاهدین خلق درآمد و به عراق و پاریس رفت. او در سال ۱۳۶۸ و در جریان تغییر ایدئولوژیک در سازمان مجاهدین خلق مجبور به جدا شدن از همسرش گردید.
مُکَلّا (به عربی: ٱلْمُكَلَّا) یکی از شهرهای آباد کشور یمن است. جغرافیا. این شهر دومین شهر بزرگ یمن جنوبی بعد از عَدَن است. مکلا شهری است تاریخی که قدمت آن با حضرموت یکسان است. شهر اَلُمَّکلا پایتخت استان حضرموت کنونی می‌باشد. این شهر در کرانهٔ دریای عرب واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت المکلا در حدود ۱۵۰ هزار نفر می‌باشد. از سه گوشه کوه‌های سر بفلک کشیده این شهر را احاطه نموده‌است و راه اصلی آن از طریق عَدَن می‌گذرد. محدوده مُکلا. از شمال کوه وشهر تریم، از جنوب کوه و شهر شحر، از مغرب عَدَن، و از سمت مشرق به
کوه و شهر شحر، از مغرب عَدَن، و از سمت مشرق به دریای عرب منتهی می‌گردد. القطیعیون ومکلا. در سال ۱۸۶۷ میلادی قبیلهٔ القطیعیون این شهر را اشغال نمودند وعاصمهٔ ملک خودشان قرار دادند. سلاطین القطیعیون چند سده بر این منطقه حکمران بودند. هم‌اکنون آثار وبناهایی از ایشان برجای مانده‌است که بسیار شگفت انگیز است. از مهم‌ترین آثار آنان کاخی است بسیار زیبا در ضلع شمالی شهر مکلا، این بنای تاریخی به قصر السلطان مشهور است. همچنین بقایا دیواری (سور) در اطراف شهر المُکلا به چشم می‌خورد که به «سور القطیعیون» معروف است. یک
چشم می‌خورد که به «سور القطیعیون» معروف است. یک کتابخانه عمومی بسیار گسترده در شهر مکلا وجود دارد که به نام «المکتبه السلطانیه» نامیده می‌شده‌است. در چند سال اخیر نام این کتابخانه بزرگ به «المکتبه الشعبیه» تغییر یافته‌است. این کتابخانه شامل ۱۱۳۰۰ جلد کتاب مختلف می‌باشد.
ویلیام ویلکی کالینز ، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و نویسنده داستان‌های کوتاه انگلیسی که در سال۱۸۲۴ در لندن به دنیا آمد. در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و با نام دادگوی، دانشگاه را به پایان رساند. او از دانشی که در رشته حقوق اندوخته بود در نوشتن آثارش نیز بهره برد. خوانندگان عصر ویکتوریا که کم‌کم از ادبیات سیاسی و اجتماعی دل‌زده و رویگردان می‌شدند از نوشته‌های این نویسنده بسیار استقبال کردند. داستان زن سفید پوش گاهی به عنوان نمونه اولیه داستان‌های کارآگاهی در نظر گرفته می‌شود که شخصیت والتر هارتایت با استفاده از
گرفته می‌شود که شخصیت والتر هارتایت با استفاده از بسیاری از تکنیک‌های خواب‌آور کارآگاهان خصوصی بعدی. استفاده از راویان متعدد (از جمله تقریباً همه شخصیت‌های اصلی) به آموزش حقوقی کالینز، و همان‌طور که در مقدمه خود اشاره می‌کند، در سال ۲۰۰۳، روبرت مک کروم برای مجله کهن و بالا مرتبهٔ آبزرور نوشت "زن در پوشش سفید شماره ۲۳" را در "۱۰۰ رمان برتر برتر در تمام دوران" قرار داد، و این رمان در شماره ۷۷ در نظرسنجی بی‌بی‌سی در فهرست بزرگ خوانده شده است؛ و همچنین کتاب ماه الماس که تی.اس.الیوت، شاعر انگلیسی دربارهٔ این
الماس که تی.اس.الیوت، شاعر انگلیسی دربارهٔ این اثر گفته است که «ماه الماس» نخستین و بزرگ‌ترین رمان پلیسی انگلیسی است. . وی در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۹ در لندن درگذشت. فعالیت‌های هنری. رمان آنتونیا یا سقوط روم که کالینز آن را در کودکی نوشت، اما تا ۱۸۵۰ منتشر نشد، نشانگر مرحله نخست در روند تکاملی کار هنری اوست. در نوشتن این اثر، او از مشاهدات خود از مناظر استفاده می‌کند (در آنتونیا، شهر رم و مشاهدات شخصی‌اش از سفری که همراه پدرش به ایتالیا کرده بود، تصویر می‌شود) و اسلوب به‌کار رفته در آن نشان‌دهنده شگفتی و تحسین او
به‌کار رفته در آن نشان‌دهنده شگفتی و تحسین او از سرگذشتهای تاریخی بولور لیتون، (Bulver Lytton) است. از دیگر آثار اولیه او یکی هم شرح زندگی پدرش است که یک‌سال پس از مرگ او در سال ۱۸۴۸ منتشر شد و دیگری اثری به نام پرسه‌زدن پشت راه‌آهن، شرحی از تعطیلات یک تابستان در کورن ول، (Cornwall) است که در ۱۸۵۱ انتشار یافت.دوره دوم، یا بهترین دوره فعالیت ادبی کالینز که از زمان آشنایی او با دیکنز آغاز می‌شود با آثاری چون زن سفیدپوش و مون استون (ماه‌الماس) مشخص می‌شود؛ که این هر دو رمان شکل اولیه و نخستین ژانر داستان
که این هر دو رمان شکل اولیه و نخستین ژانر داستان پلیسی است. کالینز در آن‌ها نبوغ خود را برای طرح پیچیده و در عین‌حال باورنکردنی، با استعدادی که شاید توسط دیکنز پرورش یافته بود، برای خلق شخصیتهای برجسته نشان می‌دهد. اسلوب کالینز که به‌وسیله تکنیک پیشرفته او در داشتن و ارائه شخصیت‌های کاملاً متفاوت در رمان اعتلاء یافته، شرح ویژه یا تفسیر خود را از رویدادها به‌نحوی بیان می‌کند که شخصیتها، از آنجا که باید به تقاضاهای راستین طرح پیچیده‌ای خدمت کنند، نه یگانه و منحصر به‌فرد معرفی می‌شوند و نه صرفاً تیپ، (type)،
به‌فرد معرفی می‌شوند و نه صرفاً تیپ، (type)، زیرا که باید رویدادها و حوادث را از دیدگاه مشخص و متمایزی معرفی کنند. شخصیتهایی مانند کنت فوسکوی تبهکار در رمان زن سفیدپوش و کارآگاه سارجینت کاف در مون‌استون (ماه‌الماس) موازنه کاملی میان دو وجه یگانه و منحصربه‌فرد بودن و نمونه نوعی (تیپیک) به‌وجود می‌آورند؛ هرچند هنگامی که آن‌ها را از طرح ویژه خودشان جدا می‌سازیم، که توسط نویسندگان بعدی تقلید شده‌اند، تبدیل به شخصیت‌هایی صرفاً تقلیدی با رفتار قالبی می‌شوند. در دوره سوم خود، کالینز، بیشتر به‌سوی روش‌های آموزشی و
سوم خود، کالینز، بیشتر به‌سوی روش‌های آموزشی و انتقاد اجتماعی روی می‌آورد. همچون در رمان‌های مرد و همسرش (۱۸۷۰) و مگدالن نو (۱۸۷۳) که به ترتیب انتقادی بود از تأکید زیاد انگلیسیها روی ورزشکاری و نگرش غیردلسوزانه جامعه نسبت به «زن فروافتاده». در چنین آثاری است که استعداد و توانایی کالینز برای طرحهای تدبیرشده، کمکی به اهداف آموزشی او نمی‌کند. در سال ۱۸۵۱ ویلکی کالینز با چارلز دیکنز، توسط دوستی مشترک، آشنا شد. از آن پس آن‌ها دوستان صمیمی یکدیگر شدند. چنان‌که نخستین رمان پراهمیت کالینز در هفته‌نامه‌ای که دیکنز
رمان پراهمیت کالینز در هفته‌نامه‌ای که دیکنز آن را می‌گرداند به چاپ رسید. این هردو در کار داستان‌نویسی از یکدیگر نکته‌های فراوان آموخته‌اند. کالینز در شخصیت پردازی و پنگاشتن (ترسیم) باریک بین چهرهٔ قهرمان‌هایش وامدار دیکنز است. دیکنز نیز دربارهٔ ساختار پیچیدهٔ پیرنگ داستان‌ها از کالینز بسیار آموخته است.
ژان-فرانسوا شامپولیون (۲۳ دسامبر ۱۷۹۰ – ۴ مارس ۱۸۳۲) دانشمند، زبان‌شناس و شرق‌شناس فرانسوی بود. شهرت عمده او به خاطر انتشار نخستین ترجمه از سنگ‌نوشته رزتا یا سنگ رشید است. او توانست الفبای زبان مصری، فرهنگ واژگان و سپس دستور زبان هیروگلیف مصر باستان را رمزگشایی کند. یافته‌های او بعدها به "انجمن ملی فرانسه" فرستاده شد و با عنوان "شناسه‌های زبان هیروگلیفی مصر باستان" به چاپ رسید. شامپولیون را از بنیان‌گذاران مکتب مصرشناسی خوانده‌اند. زندگی. از سال ۱۸۰۱ میلادی، برادر بزرگ‌تر وی "ژاک‌ژوزف" که خود پژوهشگر بود با
برادر بزرگ‌تر وی "ژاک‌ژوزف" که خود پژوهشگر بود با "هاژش بُندک" آموزش او را به عهده گرفت. این آموزش تا دوازده سال ادامه پیدا کرد. او موفق شد تا در ۱۳ سالگی به شش زبان دنیا مسلط شود. از سال ۱۸۰۴ ژان‌فرانسوا به یافتن رمز زبان هیروگلیف مشغول شد و دریافت که برای این کار باید با زبانهای شرقی آشنا شود. به همین خاطر او پس از فراگرفتن یونانی و رومی به آموختن زبان‌های عبری، قبطی، عربی و سریانی پرداخت. در شانزده سالگی، رساله او دربارهٔ نام‌های گیتی‌شناختی مصر باستان مورد تحسین و تأیید اعضای دانشگاه گرونوبل قرار گرفت.
تحسین و تأیید اعضای دانشگاه گرونوبل قرار گرفت. وی سپس به پاریس رفت و به پژوهش‌های روش‌مند خود در زبان‌های مصری به ویژه زبان قبطی ادامه داد. او کوشید تا از راه شناخت این زبان، زبان هیروگلیف مصری را رمزگشایی کند. در سال ۱۸۰۹ در نوزده سالگی استاد رشته تاریخ در دانشگاه گرونوبل شد. اما پس از مدتی کار را رها کرد و به پاریس بازگشت. او پس از بازگشت از سفر مصر در سال ۱۸۳۰ افتخار عضویت در فرهنگستان سنگ‌نوشته و ادبیات را یافت و یک سال بعد، استاد کولژ دوفرانس شد. او سرانجام در ۴ مه ۱۸۳۲، در چهل‌ودو سالگی درگذشت.
او سرانجام در ۴ مه ۱۸۳۲، در چهل‌ودو سالگی درگذشت. فعالیت‌های پژوهشی. او توانست الفبای زبان مصری، سپس فرهنگ واژگان و پس از آن، دستورزبان مصر کهن را آماده کند. شامپولیون ستون ابلیسکی یافت که بر آن از این نقوش مقدس مصری دیده می‌شد، ولی در زیر آن نقوش، نوشته‌ای یونانی بود که نشان می‌داد این نگارش‌ها به بطلمیوس و کلئوپاترا ارتباط دارد. وی چنان حدس زد که دو واژه‌ای که در این کتیبه‌ها فراوان تکرار شده و با شعار پادشاهی همراه است، ناچار باید اسم شاه و ملکه باشد؛ با این حدس، در سال ۱۸۲۲ توانست یازده حرف از حروف
با این حدس، در سال ۱۸۲۲ توانست یازده حرف از حروف زبان مصری قدیم را تشخیص دهد؛ این خود دلیلی بود بر این که مصر قدیم حروف الفبایی داشته‌است. وی این حروف را با علامت سنگ بزرگ سیاهی که سپاهیان ناپلئون در نزدیکی مصب شاخه‌ای از رود نیل موسوم به سنگ روزتا یافته بودند تطبیق داد. بر سنگ روزتا نقوشی دیده می‌شد که به سه زبان نوشته بودند؛ هیروگلیفی، دموتی یا زبان رایج میان توده مردم، و یونانی. شامپولیون که یونانی می‌دانست با استفاده از یازده حرفی که از ابلیسک نخستین شناخته بود، در نتیجه بیست سال کوشش مداوم، توانست