payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مثل هم عمل می‌کنند. تبادل‌گر آنیونی بیشتر به شکل کلرید هستند تا به شکل هیدروکسید زیرا کلریدها پایدارتر هستند. خواص رزین‌ها. باید دارای گروه‌های مبادله‌کننده تک عاملی باشد. برای رزین‌های جدید هیچ مشکلی در این مورد وجود ندارد ولی محصولات اولیه که از فنل ساخته می‌شدند چند عاملی بودند و خواص تبادل آن‌ها بستگی به PH محلولی که در آن قرار می‌گرفتند، داشت. از این نقطه نظر این رزین‌ها برای کروماتوگرافی مناسب نبودند. باید درجه اتصالات عرضی کنترل شده داشته باشد. ۴–۸٪ بهترین درجه برای کروماتوگرافی است. گستره اندازه
بهترین درجه برای کروماتوگرافی است. گستره اندازه ذرات باید تا آنجایی که ممکن است کوچک باشد. اندازه ذرات باید، تا آنجایی که عملی است کوچک باشد. مزیت اساسی کروماتوگرافی تبادل یونی. در کروماتوگرافی، محلول‌های بکار رفته اکثراً رقیق هستند و در نتیجه روش شستشو بیشتر به کار می‌رود و اغلب جداسازی‌های بسیار رضایت بخشی به دست می‌آید. در مورد رزین‌ها تجزیه جانشینی و تجزیه مرحله‌ای و شستشوی تدریجی همگی به کار می‌روند؛ ولی از تجزیه جبهه‌ای استفاده نمی‌شود. روش دیگر شستشو، تحت عنوان گزینش پذیری، نیز کارایی مفیدی دارد.
تحت عنوان گزینش پذیری، نیز کارایی مفیدی دارد. این روش به تغییر فعالیت یون‌هایی بستگی دارد که باید به وسیلهٔ عامل شوینده‌ای که با یون‌ها تشکیل کمپلکس می‌دهد جدا شوند. تشکیل کمپکس بدون شک عامل مهمی در سایر روش‌های کروماتوگرافی، مخصوصاً در جداسازی‌های معدنی روی کاغذ است، ولی در هیچ‌یک از سایر روش‌ها این موضوع به همان وسعت که در کروماتوگرافی تبادل یونی استفاده شده، مطالعه نشده‌است. یکی از قدیمی‌ترین و جالب‌ترین موفقیت‌ها در کروماتوگرافی تبادل یونی جداسازی مواد لانتایندها در یک رزین اسید قوی و با استفاده از یک
لانتایندها در یک رزین اسید قوی و با استفاده از یک محلول سیترات تامپونی برای شستشو است. کروماتوگرافی نمک زنی. در روش کروماتوگرافی نمک‌زنی، از رزین‌های تبادل یونی برای جداسازی مواد غیر الکترولیت‌ها، با شستن آن‌ها از ستون به وسیله محلول‌های آبی یک نمک، استفاده می‌شود. اجسام جدا شده به وسیلهٔ این روش، اترها، آلدئیدها، کتون‌ها و آمین‌ها هستند. تبادل‌گرهای یون معدنی. بعضی از نمک‌های معدنی برای پر کردن کاغذ و آماده‌سازی آن به منظور استفاده در جداسازی‌ها که بر اثر تبادل یون صورت می‌گیرند، بکار می‌روند. یکی از
اثر تبادل یون صورت می‌گیرند، بکار می‌روند. یکی از دلایل توجه به مواد معدنی این است که تبادل‌گرهای یونی رزینی بر اثر تابش مستعد خراب شدن هستند؛ بنابراین در حقیقت برای استفاده با محلول‌های خیلی فعال مناسب نیستند. اگر چه برای جداسازی مواد، به عنوان مثال، مخلوط‌های اکتیندها یا موفقیت به کاربرده شده‌اند. مواد معدنی دارای مزایای دیگری مانند گزینش‌پذیری خیلی زیاد برای بعضی از یون‌ها مانند روبیدیم و سزیم و توانایی در برابر محلول‌های با دمای بالا هستند. به علاوه تبادل گرهای یونی معدنی وقتی که در آب قرار می‌گیرند به
گرهای یونی معدنی وقتی که در آب قرار می‌گیرند به مقدار قابل توجهی آماس نمی‌کنند و حجم آن‌ها با تغییر قدرت یونی محلول در تماس با آن‌ها تغییر نمی‌کند. از طرف دیگر، بعضی از مواد معدنی معایبی مانند انحلال‌پذیری یا والختی در بعضی از PHها که در آن معمولاً رزین‌ها پایدارند، دارند یا ممکن است در محلول‌هایی که رزین‌ها غیر محلول هستند، حل شوند. همچنین تبادل‌گرهای یونی معدنی ممکن است به شکل بلورهای ریز باشند که به علت ممانعت از عبور فاز متحرک، برای پر کردن در ستون‌ها مناسب نیستند. اگر چه راه‌هایی برای فائق آمدن به این
نیستند. اگر چه راه‌هایی برای فائق آمدن به این مشکل وجود دارد. انتخاب بهترین روش کروماتوگرافی. انتخاب نوع روش کروماتوگرافی بجز در موارد واضح (مانند کروماتوگرافی گازی در جداسازی مواد گازها) عموماً تجربی است. زیرا هنوز هیچ راهی جهت پیش‌بینی بهترین روش برای جداسازی مواد اجسام مگر در چند مورد ساده وجود ندارد. در ابتدا روش‌های ساده‌تر مانند کروماتوگرافی کاغذی و لایه نازک امتحان می‌شوند. زیرا این روش‌ها در صورتی که مستقیماً قادر به جداسازی مواد نباشند نوع سیستم کروماتوگرافی را که جداسازی مواد به وسیلهٔ آن باید
کروماتوگرافی را که جداسازی مواد به وسیلهٔ آن باید صورت بگیرد، مشخص می‌کنند آنگاه در صورت لزوم از روش‌های پیچیده‌تر استفاده می‌شود. از فهرست زیر می‌توان به عنوان یک راهنمای تقریبی استفاده کرد: مواد----نوع کروماتوگرافی در جداسازی‌های مشکل وقتی که روش‌های ساده فاقد کارایی لازم هستند روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) می‌تواند جوابگو باشد.
پنج‌گانه‌ی مدرن به یک پیکار ورزشی گفته می‌شود که در آن پنج مرحله از پنج رشتهٔ ورزشی انجام می‌گردد. این پنج مرحله عبارت‌اند از شمشیربازی اِپِه، تیراندازی با تپانچه، شنای آزادِ ۲۰۰ متر، پرش با اسب، و دو صحرانوردی ۳ کیلومتر. این رشته را پیر دو کوبرتن، بنیان‌گذار بازی‌های المپیک مدرن، ابداع کرد و در تمام دوره‌های المپیک برگزار شده‌است. در المپیک باستانیِ یونان نیز پنج‌گانه‌ای انجام می‌شد که به آن پنج‌گانهٔ باستان هم می‌گویند.
قوانین کِپلر که توسط یوهانس کپلر دانشمند و ستاره‌شناس آلمانی ارائه شد، حرکت سیارات به دور خورشید را مورد بررسی قرار می‌دهد. کپلر یافته‌های خود را مدیون تحقیق در مورد حرکت سیارات به دور خورشید می‌باشد، اما امروزه این قوانین که حرکت هر دو جرمی را در فضا نسبت به هم تشریح می‌نماید برای ارسال محموله‌های فضایی اعم از ماهواره‌ها، فضاپیماهای سرنشین‌دار و روبات‌های کاوشگر به مدار زمین و فراتر از آن استفاده می‌شود. تاریخچه. یوهانس کپلر، ریاضیدان و منجم سرشناس آلمانی قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی که در رصدخانه سلطنتی امپراتور
قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی که در رصدخانه سلطنتی امپراتور سرزمین بوهمیا، رودولف یازدهم، استخدام شده بود، در موقعیتی قرار داشت که می‌توانست به انبوهی از اطلاعات دقیق رصدی تیکو براهه دسترسی داشته باشد. کپلر به مدل زمین مرکزی براهه اعتقادی نداشت و می‌دانست که مدل خورشید مرکزی کوپرنیک با قوانین ریاضی و نتایج رصدی مطابقت خوبی دارد. اما او که فردی مذهبی بود و اعتقادات کهن دینی دربارهٔ زمین مقدسی که مرکز عالم قرار داده شده بود، در اعماق وجودش لانه داشت به سختی می‌توانست خود را به پیروی از این مدل جدید قانع کند و از طرفی
را به پیروی از این مدل جدید قانع کند و از طرفی هم نمی‌توانست آنچه را می‌دید انکار کند. تا بدان روز به جز مدل بهاسکارای هندی و ابوسعید سجزی سیستانی، در همه مدل‌ها مدار گردش سیارات و ستاره‌ها به دور جرم مرکزی را دایره می‌دانستند. دایره شکل مقدس و متقارنی بود که از نظر قدما با نظم مورد انتظار از آفریننده منظم گیتی، همخوانی بیشتری از خود نشان می‌داد. کپلر نیز به پیروی از همین عقیده به سختی تلاش می‌کرد تا حرکت سیاره مریخ را در مدلهای گوناگونی که تا آن روز ارائه شده بود توجیه نماید. کپلر مریخ را از آن جهت انتخاب
بود توجیه نماید. کپلر مریخ را از آن جهت انتخاب کرده بود که در اطلاعات به ارث رسیده از براهه، عدم تقارن زیادی در حرکت این سیاره مشاهده نمود. همه تلاش‌ها و محاسبات ناموفق بود تا زمانی که به عقیده خود کپلر بر وی الهام نازل گردید؛ و سرانجام زمانی که کپلر مدار مریخ را بیضی شکل فرض کرد، مدل خورشید مرکزی را به کار برد و مریخ را سیاره‌ای بیرونی نسبت به زمین در نظر گرفت، صاحب مدلی از سپهر گردون شد که در آن همه اجرام سماوی در جای خود شروع به حرکتی منظم، دقیقاً مطابق با واقعیت رصدی نمودند. حاصل بیش از ۲۰ سال تحقیقات
با واقعیت رصدی نمودند. حاصل بیش از ۲۰ سال تحقیقات کپلر در زمینه دینامیک سیارات منظومه خورشیدی در قالب سه قانون که در دو مرحله منتشر شد و به قوانین حرکت سیاره‌ای کپلر و یا به اختصار قوانین کپلر مشهورند، سرنوشت دنیا را عوض کرد. ما امروزه از قوانین کپلر به منظور بررسی حرکت ماهواره‌ها به دور زمین، ارسال کاوشگران فضایی به اعماق بیکران فضا و اعزام فضانورد به مدار زمین و سطح ماه استفاده می‌کنیم. کپلر ابتدا دو قانون اول را منتشر نمود و پس از حدود ۱۰ سال قانون سوم را نیز معرفی کرد. مخالفت‌ها. انتشار عمومی قوانین
را نیز معرفی کرد. مخالفت‌ها. انتشار عمومی قوانین کپلر نگاه مردم را به مقدسات سماوی سال‌ها بر فراز آسمان‌ها جولان می‌دادند، تغییر می داد. اما سال‌ها طول کشید تا این تغییر صورت پذیرد. افکار و ایده‌های مترقی یوهان کپلر جدی گرفته نمی شد و پس از مرگ وی تقریبا فراموش شده بود تا اینکه دانشمندان دیگری مانند گالیله که به همین خاطر به دادگاه تفتیش عقاید خوانده شد، جوردانو برونو که محکوم به زنده سوزاندن و نیوتن به بررسی مجدد و گسترش آن پرداختند. کپلر خود در یکی از نوشته‌هایش آورده‌است: «من کتاب خود را می‌نویسم،
نوشته‌هایش آورده‌است: «من کتاب خود را می‌نویسم، تفاوتی ندارد اگر خوانندگان آن مردمان امروزی باشند یا مردمی از آینده، این کتاب می‌تواند سالها انتظار خوانندگان واقعی خود را بکشد، مگر نه اینکه خداوند نیز شش هزار سال انتظار کشید تا تماشاگری برای آفرینش او پیدا شود.» قانون اول. مسیر حرکت سیارات به دور خورشید بیضی است و خورشید در یکی از دو کانونِ این بیضی قرار دارد. در واقعیت شکل مدار اجرام سماوی یا مدارگردهای مصنوعی نظیر ماهواره‌ها می‌تواند یکی از اشکال گوناگون مقاطع مخروطی نظیر دایره، بیضی، سهمی و هذلولی باشد.
مخروطی نظیر دایره، بیضی، سهمی و هذلولی باشد. قانون دوم. خط واصل بین خورشید و سیارات در زمان‌های مساوی، مساحت‌های مساوی را می‌پیماید. به بیان دیگر زمانی که سیاره به خورشید نزدیک‌تر است نسبت به زمانی که از خورشید دورتر است با سرعت بیشتری حرکت می‌کند. قانون دوم طبق قانون دوم کپلر هر قمر به ازای فواصل زمانی یکسان، سطوح کاملاً مساوی از صفحه مدار گردشی را نسبت به ناظر مستقر در مرکز ثقل سامانه می‌پیماید. قانون سوم. دور حرکت سیاره به دور خورشید با فاصله سیاره تا خورشید تناسب دارد. formula_1 به بیان ساده‌تر: مربع
تناسب دارد. formula_1 به بیان ساده‌تر: مربع زمان تناوب چرخش سیارات به دور خورشید با مکعب نصف محور بزرگ بیضی متناسب است. "به بیان ساده‌تر:" مربع زمان تناوب چرخش سیارات به دور خورشید با مکعب نصف محور بزرگ بیضی متناسب است. قوانین کپلر و سفر به فضا. این قوانین علاوه بر تشریح حرکت سیارات نسبت به خورشید، برای تمام سیستم‌هایی که در آنها یک جرم به دور جرم دیگر می‌گردد نیز صادق است و کاربرد دارد. با این تفاوت که قانونِ اول کپلر تنها ناظر بر یک شکل خاص و عام از مسیرهای ممکن فضایی است. در واقعیت شکل مدار اجرام سماوی
ممکن فضایی است. در واقعیت شکل مدار اجرام سماوی یا مدارگردهای مصنوعی نظیر ماهواره‌ها می‌تواند یکی از اشکال گوناگون مقاطع مخروطی نظیر دایره، بیضی، سهمی و هذلولی باشد.
توپک یا ترک‌بال یک دستگاه ورودی و یکی از ابزارهای اشاره‌گر در رایانه است که به‌وسیله آن می‌توان مکان‌نما را بر روی صفحه جابجا کرد. ترک‌بال از یک توپ تشکیل شده است که بر روی دو غلتک عمود بر هم قرار دارد که حرکت عمودی و افقی توپ را بر روی صفحه نمایش می دهد. توپک را می‌توان با انگشتان یا کف دست چرخاند. نام. ترک‌بال یک وام‌واژه انگلیسی در زبان فارسی است که از واژه مجزا ترک (track) به معنی ردیابی و بال (ball) به معنی توپ تشکیل شده است. گرته‌برداری از ترک بال، توپ ردیاب نام دارد. پیشینه. ترک‌بال در سال ۱۹۵۲ توسط
ردیاب نام دارد. پیشینه. ترک‌بال در سال ۱۹۵۲ توسط تام کرانستون، فرد لانگستاف و کنیون تیلور که در نیروی دریایی سلطنتی کانادا کار می کردند، به عنوان بخشی از پروژه Datar اختراع شد. در آن زمان ثبت اختراع نشد، زیرا این دستگاه به عنوان بخشی از یک پروژه نظامی مخفی استفاده می‌شد. همانطور که قبلاً ذکر شد، عملکرد توپ اشاره کردن به آن است توپ متحرک جای خود را به نور و لیزر داده است. در حال حاضر، ترک‌بال‌ها به ندرت در رایانه‌های شخصی و اداری عمومی استفاده می‌شوند. ماوس توپی. برخی از ماوس‌ها دارای یک ترک‌بال هستند که به
برخی از ماوس‌ها دارای یک ترک‌بال هستند که به آن‌ها ماوس توپی گفته می‌شود. ماوس توپی یکی از انواع ماوس است که در آن‌ها از طراحی ارگونومی و مناسب شکل دست انسان برای کاهش خستگی در حین کار با آن استفاده می‌شود. اما تفاوت‌هایی در نحوه کارکرد دارند. این ماوس‌ها ثابت هستند و کاربر تنها برای جابجایی پوینتر نیاز دارد توپ را بچرخواند. این امر فعالیت بخش‌های مختلف دست کاربر در هنگام استفاده را کاهش می دهد و ارگونومیک محسوب می‌شوند. منابع. خبرنامه شماره ۱۰۹ فرهنگستان زبان فارسی، ص ۱۵.
گارذابایر (Garðabær) یکی از ناحیه‌های شهری منطقه ریکیاویک بزرگ، پایتخت ایسلند است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ برابر با ۹۴۴۴ نفر بوده‌است. تاریخچه. در سده نوزدهم یعنی هنگامی که جزیره ایسلند مسکونی شد، در محل کنونی گارذابایر دو مزرعه به نام‌های ویفیلس‌استاذیر و اسکولاستاذیر ایجاد شد. اولی نام خود را از ویفیل، یکی از خادمان اینگولفور آرناسون گرفته‌است. اینگولفور آرناسون نخستین نیای ایسلندی‌ها بود که در ایسلند سکونت گزید.
هینه‌یانه (یا هینایانا) (به چینی: 小乘 تلفظ: "ژیائوشِنگ"؛ به ژاپنی: "شُجُ") یکی از دو شاخهٔ اصلی دین بودا است. شاخه دیگر مهایانه نام دارد. بوداییانِ شاخه مهایانه، مذهب خود را مهایانه (راه بزرگ) و مذهب تراوادا راهینه‌یانه (راه کوچک) می‌نامند. پیروان تراوادا (هینه‌یانی‌ها) با این نامگذاری موافق نیستند. هینه‌یانه، بوداگرایی سنتی است که بر اهمیت واپسین بیداردل تاریخی یعنی سیدارتا گوتما (Siddhartha Gautama) تأکید دارد. منابع. پاشایی، ع. "هینه‌یانه،" تهران: نشر نگاه معاصر، ۱۳۸۰ خ.
سال ۶۵۲ یک سال کبیسه بود که از روز یکشنبه در تقویم ژولیانی آغاز می‌شد. عدد ۶۵۲ برای این سال از اوایل قرون وسطی، زمانی که تقویم آنو دومینی به روش رایج در اروپا برای نامگذاری سال‌ها تبدیل شد، مورد استفاده قرار می‌گرفت. رویدادها. بر اساس مکان اروپا بریتانیا امپراتوری عرب آسیا
راست‌شناوران (Orthonectida) شاخه‌ای کوچک از انگل‌های بی‌مهرگان دریایی هستند که زیست‌شناسان هنوز شناخت کمی از آن‌ها دارند. راست‌شناوران از ساده‌ترین ارگانیسم‌های چندسلولی هستند. راست‌شناورهای بالغ جانورانی کرم‌مانند و میکروسکوپی هستند که متشکل از تک‌لایه‌ای از سلول‌های مژک‌دار بیرونی هستند که انبوهی از یاخته‌های جنسی را در احاطه خود دارند. آن‌ها به‌طور آزاد در بدن میزبان‌های خود شنا می‌کنند. کرم‌های پهن، کرم‌های موزبر، نرم‌تنان دوکفه‌ای و خارپوستان میزبان‌های آن‌ها را تشکیل می‌دهند. راست‌شناوران دوپایه هستند
آن‌ها را تشکیل می‌دهند. راست‌شناوران دوپایه هستند و افراد نر و ماده آن‌ها از هم جدا هستند.
پاروپایان یا کوپه‌پودا (Copepoda)، جانداران ریز و سخت‌پوستی هستند که تقریباً در همه آب‌های شیرین و شور دنیا پیدا می‌شوند. بعضی از آنها در آب شناورند (پلانکتونی)، بعضی کف آب زندگی می‌کنند (کف‌زی)، برخی انگل هستند و بعضی‌ها هم در خشکی‌های مرطوب مثل مرداب‌ها، جنگل‌های بارانی، چشمه‌ها و حتی زیر برگ‌های خیس و گودال‌ها دیده می‌شوند. بعضی‌ها هم در غارها و فروچاله‌ها یا کف رودخانه‌ها زندگی می‌کنند. از پاروپایان گاهی برای بررسی تنوع زیستی محیط استفاده می‌شود. پاروپایان هم مثل بقیه سخت‌پوستان، اول لارو هستند. لارو
هم مثل بقیه سخت‌پوستان، اول لارو هستند. لارو آنها «ناپلیوس»Nauplius نام دارد و اول سر و دم دارد اما بدن کاملی ندارد. بعد از چند بار پوست‌اندازی، کم‌کم شبیه بزرگترها می‌شود. شکل ناپلیوس آنقدر با پاروپای بالغ فرق دارد که قبلاً فکر می‌کردند یک گونه جداگانه است. به همین خاطر تا سال ۱۸۳۲، پاروپایان را با جانوران گیاهی یا حشرات آبزی اشتباه می‌گرفتند و حتی نوع انگلی آنها را «شپش ماهی» می‌نامیدند. رده‌بندی. پاروپایان در طبقه‌بندی جانوران، در شاخه سخت‌پوستان قرار می‌گیرند. تا به امروز، حدود ۱۳ هزار گونه پاروپا
می‌گیرند. تا به امروز، حدود ۱۳ هزار گونه پاروپا شناخته شده که ۲۸۰۰ گونه از آنها در آب‌های شیرین زندگی می‌کنند. پاروپایان به ۱۰ راسته تقسیم می‌شوند. ویژگی‌ها. این جانداران بسیار ریز هستند و اندازه آنها معمولاً بین ۱ تا ۲ میلی‌متر است. بدن آنها اغلب شفاف و به شکل قطره اشک است و شاخک‌های بلندی دارند. مثل بقیه سخت‌پوستان، آنها هم یک پوشش زره‌مانند دارند، اما این پوشش آنقدر نازک است که در بیشتر گونه‌ها دیده نمی‌شود و بدنشان شفاف به نظر می‌رسد. البته بعضی از پاروپایانی که در مناطق قطبی زندگی می‌کنند، تا ۱
پاروپایانی که در مناطق قطبی زندگی می‌کنند، تا ۱ سانتی‌متر هم رشد می‌کنند. بیشتر پاروپایان یک چشم مرکب قرمز رنگ در وسط سرشان دارند، اما گونه‌هایی که در تاریکی زندگی می‌کنند، ممکن است اصلاً چشم نداشته باشند. بعضی گونه‌ها هم دو چشم دارند که مثل تلسکوپ عمل می‌کنند. پاروپایان آزاد، که بیشتر آنها در آب شناورند، معمولاً بدن کوتاه و استوانه‌ای دارند، اما انواع انگلی آنها شکل‌های بسیار متنوعی دارند. به خاطر جثه کوچکشان، به قلب یا دستگاه گردش خون نیاز ندارند و بیشتر آنها آبشش هم ندارند. در عوض، اکسیژن را مستقیماً از
آبشش هم ندارند. در عوض، اکسیژن را مستقیماً از طریق پوست جذب می‌کنند. رفتار. پاروپایان آزادزی برای حرکت از جفت دوم شاخک‌هایشان استفاده می‌کنند. این شاخک‌ها مثل پارو عمل می‌کنند و جانور را در آب به جلو می‌رانند. اما روش حرکت و تغذیه در گروه‌های مختلف پاروپایان متفاوت است. بعضی از آنها می‌توانند چند دقیقه بی‌حرکت بمانند، بعضی‌ها حرکت منقطع دارند و بعضی دیگر هم مدام در حال حرکت هستند و می‌توانند به سرعت فرار کنند. بعضی از پاروپایان وقتی احساس خطر می‌کنند، واکنش فرار خیلی سریعی دارند و می‌توانند در یک چشم به هم
فرار خیلی سریعی دارند و می‌توانند در یک چشم به هم زدن چند میلی‌متر بپرند. خیلی از گونه‌ها نورون‌هایی دارند که با غلاف میلین پوشیده شده‌اند. این غلاف باعث می‌شود پیام‌های عصبی سریع‌تر منتقل شوند و در بی‌مهرگان خیلی نادر است. این میلین بسیار سازمان‌یافته است و شبیه میلین موجود در مهره‌داران است. با وجود این سرعت عمل بالا، باز هم اسب‌های دریایی می‌توانند پاروپایان را شکار کنند. آنها خیلی آرام به طعمه نزدیک می‌شوند، طوری که پاروپا متوجه حضورشان نمی‌شود و ناگهان او را می‌بلعند. چند گونه از پاروپایان هم
و ناگهان او را می‌بلعند. چند گونه از پاروپایان هم می‌توانند نور تولید کنند. این قابلیت احتمالاً یک سازوکار دفاعی در برابر شکارچیان است. پیدا کردن جفت در فضای باز دریا کار سختی است. بعضی از پاروپایان ماده برای حل این مشکل، فرومون‌هایی در آب پخش می‌کنند تا پاروپایان نر بتوانند رد آنها را دنبال کنند. پاروپایان در محیطی با گران‌روی بالا زندگی می‌کنند، به همین دلیل برای پیدا کردن غذا از حس بویایی خود استفاده می‌کنند تا توده‌های مواد غذایی در حال غرق شدن (برف دریایی) را پیدا کنند. سپس با استفاده از اختلاف فشار
را پیدا کنند. سپس با استفاده از اختلاف فشار آب، به سرعت خود را به سمت غذا می‌رسانند. تغذیه. بیشتر پاروپایان آزاد در آب زندگی می‌کنند و از موجودات ریز گیاهی به نام فیتوپلانکتون تغذیه می‌کنند. یک پاروپای کوچک می‌تواند روزانه تا ۳۷۳ هزار فیتوپلانکتون بخورد. برای سیر شدن، پاروپا باید هر روز یک میلیون برابر حجم بدن خود آب را از این موجودات ریز تصفیه کند. بعضی از پاروپایان بزرگ‌تر، پاروپایان کوچک‌تر را شکار می‌کنند. پاروپایانی که در کف دریا زندگی می‌کنند، از بقایای جانداران یا باکتری‌هایی که روی آنها رشد می‌کنند
جانداران یا باکتری‌هایی که روی آنها رشد می‌کنند تغذیه می‌کنند. دهان این پاروپایان برای این نوع تغذیه تغییر شکل پیدا کرده است. پاروپایان گیاهخوار، به خصوص آنهایی که در دریاهای سرد و غنی از مواد غذایی زندگی می‌کنند، در بهار و تابستان که فیتوپلانکتون‌ها زیاد می‌شوند، از آنها تغذیه می‌کنند و انرژی اضافی را به شکل قطرات روغن در بدن خود ذخیره می‌کنند. این قطرات روغن گاهی بیش از نیمی از بدن پاروپایان قطبی را اشغال می‌کنند. بعضی از پاروپایان هم انگل هستند و از بدن میزبان خود تغذیه می‌کنند. در واقع، سه گروه از ۱۰
میزبان خود تغذیه می‌کنند. در واقع، سه گروه از ۱۰ گروه اصلی پاروپایان کاملاً انگلی هستند و سه گروه دیگر هم بیشتر گونه‌های آزادزی را تشکیل می‌دهند. چرخه زندگی. بیشتر پاروپایان غیر انگلی تمام عمر خود را در آب شناور می‌گذرانند، اما برخی از آنها که آزادزی هستند، ترجیح می‌دهند در کف دریا زندگی کنند. در فصل جفت‌گیری، پاروپای نر با شاخک‌های جلویی خود پاروپای ماده را نگه می‌دارد. سپس یک بسته اسپرم چسبناک تولید می‌کند و آن را به سوراخ تناسلی ماده می‌چسباند. بعضی از پاروپایان تخم‌هایشان را مستقیم در آب رها می‌کنند،
پاروپایان تخم‌هایشان را مستقیم در آب رها می‌کنند، اما بیشتر آنها تخم‌ها را در کیسه‌ای که به بدنشان متصل است نگه می‌دارند تا تخم‌ها باز شوند. تخم بعضی از گونه‌ها که در برکه زندگی می‌کنند، پوسته سختی دارد و اگر برکه خشک شود، می‌توانند مدت زیادی زنده بمانند. وقتی تخم‌ها باز می‌شوند، لاروهایی به نام ناپلیوس از آنها خارج می‌شوند. ناپلیوس‌ها سر و دم دارند، اما بدنشان هنوز کامل نشده است. بعد از پنج یا شش بار پوست‌اندازی، به مرحله‌ای می‌رسند که شبیه پاروپای بالغ است، اما شکمشان هنوز بندبند نشده و فقط سه جفت پا
است، اما شکمشان هنوز بندبند نشده و فقط سه جفت پا دارند. بعد از پنج پوست‌اندازی دیگر، پاروپا به شکل بالغ خود درمی‌آید. کل این فرایند، از تخم تا بلوغ، بسته به نوع پاروپا و شرایط محیطی مثل دما و غذا، می‌تواند از یک هفته تا یک سال طول بکشد. زیست‌فیزیک. پاروپایان می‌توانند از آب بیرون بپرند. این حرکت «پورپوزینگ» نام دارد و در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۵ توسط دانشمندان مورد بررسی قرار گرفته است. بوم‌شناسی. پاروپایان پلانکتونی نقش مهمی در محیط زیست جهانی و چرخه کربن دارند. آنها غذای اصلی بسیاری از ماهی‌های کوچک و
دارند. آنها غذای اصلی بسیاری از ماهی‌های کوچک و سخت‌پوستان اقیانوس‌ها و آب‌های شیرین هستند و برخی دانشمندان معتقدند که بیشترین جمعیت جانوری روی زمین را تشکیل می‌دهند. پاروپایان در مناطق قطبی با کریل‌ها رقابت می‌کنند و با کاهش یخ‌های قطبی، این رقابت به سمت آب‌های آزاد کشیده می‌شود. به دلیل اندازه کوچک، رشد سریع و پراکندگی گسترده در اقیانوس‌ها، پاروپایان سهم بیشتری در تولید مواد غذایی و جذب کربن اقیانوس‌ها نسبت به کریل‌ها و شاید همه موجودات دیگر دارند. آنها شب‌ها در سطح آب تغذیه می‌کنند و روزها برای در امان
در سطح آب تغذیه می‌کنند و روزها برای در امان ماندن از شکارچیان به عمق آب می‌روند. این حرکت روزانه پاروپایان به انتقال کربن به اعماق اقیانوس کمک می‌کند. حدود نیمی از پاروپایان شناخته شده، انگل هستند و بدن خود را با سبک زندگی انگلی تطبیق داده‌اند. آنها به ماهی‌ها، کوسه‌ها، پستانداران دریایی و بی‌مهرگانی مثل مرجان‌ها، سخت‌پوستان دیگر، نرم‌تنان، اسفنج‌ها و غیره می‌چسبند و از آنها تغذیه می‌کنند. بعضی از آنها هم انگل ماهی‌های آب شیرین هستند. میزبانان انگلی پاروپایان. اما پاروپایان خودشان هم می‌توانند میزبان
اما پاروپایان خودشان هم می‌توانند میزبان انگل‌های دیگری باشند. یکی از این انگل‌ها، نوعی موجود تک‌سلولی به نام بلاستودینیوم (Blastodinium) است که در روده پاروپایان زندگی می‌کند. این انگل در دریای مدیترانه زیاد دیده می‌شود و می‌تواند گونه‌های مختلف پاروپایان را آلوده کند. چرخه زندگی این انگل پیچیده است و شامل مراحل مختلفی می‌شود که در نهایت به تولید مثل و آلوده کردن پاروپایان جدید می‌انجامد. پاروپای گونهٔ «پرشمار فینمارش»Calanus finmarchicus که در سواحل شمال شرقی اقیانوس اطلس زندگی می‌کند، به شدت تحت تأثیر
شرقی اقیانوس اطلس زندگی می‌کند، به شدت تحت تأثیر انگل بلاستودینیوم قرار گرفته است. در یک مطالعه در سال ۲۰۱۴، مشخص شد که تا ۵۸ درصد از پاروپایان ماده این گونه به این انگل آلوده شده‌اند. پاروپایان آلوده به این انگل نمی‌توانند تغذیه کنند و دچار علائم گرسنگی می‌شوند. این انگل با وجود اینکه می‌تواند فتوسنتز کند، اما بیشتر انرژی خود را از مواد غذایی موجود در روده پاروپا می‌گیرد و باعث گرسنگی میزبان می‌شود. این گرسنگی باعث می‌شود که تخمدان‌های پاروپای ماده به خوبی رشد نکنند و مدفوع کمتری تولید کنند. این موضوع
رشد نکنند و مدفوع کمتری تولید کنند. این موضوع می‌تواند تأثیرات جدی بر روی جمعیت پاروپایان و کل اکوسیستم دریایی داشته باشد. پاروپایان آب شیرین از جنس شپش‌های آبیCyclops نیز میزبان واسط کرم گینه هستند. این کرم عامل بیماری دراکونکولیازیس در انسان است. تلاش‌های سازمان‌های بهداشتی باعث شده که این بیماری در شرف ریشه‌کن شدن باشد. فرگشت. با وجود فراوانی امروزی پاروپایان، به دلیل جثه کوچک و شکنندگی‌شان، سنگواره‌های کمی از آنها پیدا شده است. قدیمی‌ترین فسیل‌ها مربوط به حدود ۳۰۳ میلیون سال پیش در عمان است. این
مربوط به حدود ۳۰۳ میلیون سال پیش در عمان است. این فسیل‌ها در یک تکه قیر پیدا شده‌اند و نشان می‌دهند که پاروپایان در آن زمان تنوع زیادی داشته‌اند. همچنین، فسیل‌های دیگری از پاروپایان در آمریکای شمالی پیدا شده که به دوره کامبرین برمی‌گردند. بعضی از پاروپایان در طول تکامل خود به انگل تبدیل شده‌اند. قدیمی‌ترین مدرک این تغییر، مربوط به حدود ۱۶۸ میلیون سال پیش است که پاروپایانی از نوع شپش‌های آبی به توتیای دریایی فسیل‌شده آسیب زده‌اند. این نشان می‌دهد که تکامل به سمت انگلی شدن، حداقل ۱۴ بار به‌طور مستقل در
به سمت انگلی شدن، حداقل ۱۴ بار به‌طور مستقل در پاروپایان رخ داده است. کاربردها. پاروپایان زنده به عنوان منبع غذایی در آکواریوم‌های آب شور استفاده می‌شوند و برای بیشتر مخازن صخره‌های مرجانی مفید هستند. آن‌ها موجودات لاشه‌خوار هستند و از جلبک‌ها نیز تغذیه می‌کنند. پاروپایان زنده در بین علاقه‌مندان به نگهداری گونه‌های خاص ماهی و همچنین پرورش گونه‌های دریایی در آکواریوم محبوبیت دارند. گاهی پاروپایان در منابع آب شهری پیدا می‌شوند، به خصوص در شبکه‌هایی که آب به صورت مکانیکی تصفیه نمی‌شود. این موضوع معمولاً در
صورت مکانیکی تصفیه نمی‌شود. این موضوع معمولاً در منابع آب تصفیه‌شده مشکل‌ساز نیست. اما در برخی کشورهای گرمسیری، وجود پاروپایان در آب تصفیه نشده با بیماری وبا مرتبط است، زیرا باکتری وبا به سطح بدن این جانداران می‌چسبد. همچنین، لارو کرم گینه برای رشد و انتقال به انسان به دستگاه گوارش پاروپایان نیاز دارد. برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری‌ها، می‌توان پاروپایان را با استفاده از فیلترهای پارچه‌ای از آب جدا کرد. در ویتنام، از پاروپایان برای کنترل پشه‌های ناقل بیماری‌هایی مانند تب دنگی استفاده می‌شود. پاروپایان
مانند تب دنگی استفاده می‌شود. پاروپایان را به ظروف ذخیره آب اضافه می‌کنند تا لارو پشه‌ها را بخورند. این روش در کنار جمع‌آوری زباله‌ها و بازیافت، به کاهش جمعیت پشه‌ها کمک می‌کند. وجود پاروپایان در شبکه آبرسانی شهر نیویورک برای برخی از یهودیان که قوانین تغذیه کوشر را رعایت می‌کنند، مشکل‌ساز شده است. پاروپایان به عنوان سخت‌پوستان، کوشر نیستند. برخی از آنها با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند و به همین دلیل نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. این موضوع باعث بحث‌های زیادی در بین خاخام‌ها شده و برخی از یهودیان را مجبور
در بین خاخام‌ها شده و برخی از یهودیان را مجبور به نصب فیلتر بر روی آب لوله‌کشی کرده است. در فرهنگ عامه. در سریال کارتونی باب‌اسفنجی، یکی از شخصیت‌ها به نام «پلانکتون» یک پاروپای دریایی است.
سَخت‌پوستان (crustaceans) زیرشاخه‌ای بزرگ از جانوران بندپا هستند که سرسینهٔ آن‌ها دارای کاسهٔ پشتی و آبشش و زواید دوشاخه‌ای است و ضمائم سر آن‌ها شامل دو جفت شاخک و یک جفت آروارهٔ بالا و دو جفت آروارهٔ پایین است. در سخت‌پوستان آبزی مواد دفعی نیتروژن دار با انتشار ساده از آبشش‌ها دفع می‌شوند. سخت‌پوستان دارای ۶۷ هزار گونه توصیف‌شده هستند. فرهنگستان زبان فارسی در مصوبات تازه خود برای زیرشاخه‌ها پسوند «-وند» را در نظر گرفته و بنا بر این شیوه سخت‌پوستان را «سخت‌پوست‌وندان» نیز نامیده است. جانورانی مانند خرخاکی،
نیز نامیده است. جانورانی مانند خرخاکی، میگو، خرچنگ، دافنی و آرتمیا جزو سخت‌پوستان هستند. از دیگر جانوران نسبتاً معروف این گروه می‌توان به شاه‌میگو، کشتی‌چسب، پاروپا، خرچنگ آب شیرین، خرچنگ دریایی، سپرمیگو، شپشک‌ماهی، کریل و شپش نهنگ اشاره کرد. در اشتراک با بقیه بندپایان، سخت‌پوستان دارای اسکلت بیرونی سختی هستند که باید برای رشد جانور انداخته شود. تفاوت سخت‌پوستان با بقیه بندپایان این است که اندام‌هایی دوشاخه biramous دارند و لارو آن‌ها حالتی لیسه‌ای nauplius دارد. بیشتر سخت‌پوستان «دریازی» هستند در هر دو