payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانه و برج میرزا خان کامو و سراه عبدالله کامو و منزل حاج علی عباس در کامو ومسجد جامع در چوگان از آثار دیدنی آن است. از بزرگان این شهر می‌توان به میرعلاءالدین اشاره کرد که بقعه‌اش هنوز پابرجاست. همچنین چوگان مهد ورزش باستانی چوگان بازی در گذشته‌های بسیار دور بوده‌است که اکنون نیز بقایای دشت وسیعی بنام اسب ریز در بین دو روستای کامو و چوگان وجود دارد. سنگ‌های بنای میدان آزادی تهران همه از کوهی در کامو وچوگان کنده شده‌اند. فرهنگ و اجتماع و رسوم کامو‌و‌چوگان. کشاورزی و دامداری پیشه‌ی اکثر اهالی این منطقه بوده
و دامداری پیشه‌ی اکثر اهالی این منطقه بوده است که متاسفانه به‌دلیل مهاجرت بیش‌ازحد رونق گذشته را ندارد. بیشترین میزان زیر کشت محصولات کشاورزی را گل محمدی تشکیل می‌دهد و به‌دلیل برودت هوا، آخرین گل محمدی انبوه کشور در منطقه کامووچوگان استحصال می‌شود؛ این‌جا سرزمین عطر و گلاب است که دامنی معطر از گل‌های محمدی دارد و خاکش مبارک است به پینه‌ی دستان مردانِ زحمت و نان حلال؛ مأمن مادران عشق است و موطن رویش فرزندان ایثار؛ شهر کامووچوگان به‌نسبت جمعیت محدود خود با تقدیم ۴۰ شهید در دفاع از انقلاب اسلامی سهمی بزرگ
تقدیم ۴۰ شهید در دفاع از انقلاب اسلامی سهمی بزرگ داشته است. در کامو، ۳۵ روز پیش از نوروز، روز اول سال است. در میان کامویی‌ها رسم است که مردان در این روز به زنان هدیه‌ای بدهند که به آن «اسفندی» می‌گویند. این رسم مشابه رسم هدیه روز والنتین است. از جشن‌های دیگر محلی جشن «قوچ پاجن» (قوچ (گوسفند نر) و پازن (بز نر)) است. در این جشن مردم به شاخ قوچ‌ها انار می‌آویزند تا بره‌های بیشتری به‌دنیا آورد. شیرینی بومی کامو برشتوگ و دیگری نان زنجبیلی نام دارد.، قالی و سفره‌بافی از صنایع دستی اصلی محل (بوده) است. سفره‌های
از صنایع دستی اصلی محل (بوده) است. سفره‌های کامو شهرت جهانی داشته و در رده گرانترین دست باف‌ها محسوب می‌شود. زبان مردم کامو از گویش‌های ایرانی مرکزی ویا به قول خودشان، راجی، است. تمامی افراد از کوچک به بزرگ حتی کسانی که سالیان دراز در خارج از محل بوده و با زبان فارسی صبحت می‌کنند هنگامی که وارد وطن خود می‌شوند با زبان محلی تکلم می‌کنند،بزرگترین و قدیمی ترین طایفه کامو به طایفه حسن رمون معروف است. ادوارد براون انگلیسی که در زمان ناصرالدین شاه قاجار در تاریخ چهارم اکتبر ۱۸۸۷ میلادی تا سپتامبر ۱۸۸۸. م به صورت
اکتبر ۱۸۸۷ میلادی تا سپتامبر ۱۸۸۸. م به صورت یک جهانگرد به ایران آمده و کتابی به نام «یکسال در میان ایرانیان» را به رشته تحریر درآورده هنگام عبور از کاشان به اصفهان توقف کوتاهی در روستای «قهرود» کاشان واقع در ۲۲ کیلومتری شمال کامو داشته و تحقیق مختصری را در مورد این زبان انجام داده است. او می‌نویسد: «راجع به مبدأ و چگونگی پیدایش این زبان از مردم سؤال کردم ولی آن‌ها نتوانستند جوابی به من بدهند و همین قدر گفتند که فارسی قدیم است. در ایران فارسی قدیم به تمام لغات و ریشه‌هایی اطلاق می‌شود که در زبان‌های پهلوی
و ریشه‌هایی اطلاق می‌شود که در زبان‌های پهلوی جدید و پهلوی قدیم و ریشه‌های سانسکریت وجود داشته‌است. اما این زبان محلی یک رشته زبان تقریباً مستقلی است که در قسمت مهمی از ایران و با تغییر لهجه متداول می‌باشد و زبان نطنزی همین زبان است. این زبان همچنین با زبان زردشتیان یزد و کرمان قرابت زیادی دارد.» جغرافیا و اتمسفر. کامو شهری مرتفع است. در شرح یکی از اصلی‌ترین علل اسم‌گذاری کاشان در تاریخ قم آمده است: «علت نام قاسان به‌خاطر رودخانه‌ای که به‌زبان عجم کاسه‌رود می گویند است. و قاسان دریا بوده است و آن‌را کاس
می گویند است. و قاسان دریا بوده است و آن‌را کاس رود خوانده اند و اول موضعی که از آب بیرون آمده بوده و این موضع بلندترین نقطه بوده است.» آسمان شفاف، ارتفاع و جنس مطلوب زمین و دوری از منابع بزرگ آلودگی نوری باعث شده تا در بین ده‌ها قلهٔ کشور، رصدخانه‌ی ملی ایران در قله‌ی ۳۶۲۲متری گرگش و در شهر کامووچوگان احداث شود. خاک حاصلخیز، رودخانه‌ی دائمی، چشمه‌ها و قنات‌های پرآب، عوارض متنوع زمین همراه با عرصه‌ای پهناور و مسیر دسترسی سه‌جانبه‌ی مستقیم به سه بخش مهم و غیرمستقیم به سه مرکز استان ازجمله قابلیت‌های
و غیرمستقیم به سه مرکز استان ازجمله قابلیت‌های استراتژیک شهر است. کامو در حدود بیست کیلومتری شمال شهر مِیمه، حدود ۷۰ کیلومتری جنوب‌غربی شهر کاشان قرار دارد. کوه‌های گرگش (بلندترین قله ۸۹۵، ۳ متر) از شمال، کَمَر خَرونْجِن از شمال‌شرقی، کَمَر سیاه (ارتفاع ۶۳۰، ۳ متر) از مشرق، کَمَر سفید (ارتفاع ۹۵۰، ۲ متر) و قُرُقْچی از مغرب و چال و پارَند/ پَرَند از شمال‌غربی آن را احاطه کرده‌است. با توجه به تحقیقات به عمل آمده و اینکه منطقه کامو وچوگان گرانیگاه ایران محسوب می‌شود و از حیث غارهای ایجاد شده در کوه‌های مرتفع
می‌شود و از حیث غارهای ایجاد شده در کوه‌های مرتفع و سر به فلک کشیده این منطقه از خاستگاه‌های اولیه پیدایش بشر بوده و ابزارهای سنگی بدست آمده در زمینه شکار حیوانات در کامو وچوگان یکی از قدیمی‌ترین مراکز اسکان بشر بوده و بلندترین نقطه جغرافیایی استان اصفهان نسبت به سطح دریا می‌باشد و بقایای شکل‌گیری خشکی پس از فرورفتن آب اقیانوس اولیه حدود دو میلیارد سال از حیات این ناحیه می‌گذرد. حجاری، ساخت ابزارهای سنگی، پالایش مواد، پیدایش لوله‌های سفالین انتقال آب در هزاره سوم قبل از میلاد، ساخت استخرهای مهار آب، طراحی
سوم قبل از میلاد، ساخت استخرهای مهار آب، طراحی وسایل مخصوص پالایش ماست بنام مشک، تولید آهک، ساخت طلا در منطقه پا سنگ زر، سفالگری، ساخت تجهیزات کشاورزی، ابداع ورزش‌های سنتی و ابزارهای مربوط به آن‌ها مانند نبی بازی، کازو، کالاچ و غیره، ساخت قفلهایی مانند کلون، قالی بافی، سفره بافی، گلیم بافی، علم تولید آلیاژ در هزاره‌های قبل از میلاد، علم گیاه‌شناسی و طب سنتی، ترویج کشاورزی، رکورد بذر گندم و سیب زمینی، استفاده از چرم در امر حفاظت از مواد غذایی از دیرباز مانند قلیه و دیگ‌های روغن و مشکوله‌های نگهداری ماستینه،
قلیه و دیگ‌های روغن و مشکوله‌های نگهداری ماستینه، تولید زغال، ابداع تنورهای گلی، صنعت آهنگری، نساجی و پشم ریسی و… از نبوغ منحصربه‌فرد این مردم است. آب و هوا. قله‌ی گرگش، یکی از قلل اصلی رشته‌کوه زاگرس در قسمت شمالی شهر برکات زیادی را برای منطقه و حتی مناطق هم‌جوار به ارمغان آورده است؛ ازجمله ایجاد استثنای اقلیمی در میانه‌ی مناطق کویری کاشان و بیابانی برخوارومیمه که به‌واسطه‌ی نگه ‌داشتن ابرها و سامانه‌های بارشی توسط این کوه، ناحیه‌ای خوش آب‌وهوا با قابلیت‌های مختلف گیاهی و جانوری و سفره‌های زیرزمینی غنی از
مختلف گیاهی و جانوری و سفره‌های زیرزمینی غنی از آب ایجاد کرده است. کامو در نزدیکی یکی از گرمترین نقاط کره زمین، این روستای سردسیر و ییلاقی قرار دارد که تا خودتان به این منطقه شگفت‌انگیز سفر نکنید باور نمی‌کنید که در کویری گرم و سوزان تکه‌ای از این بهشت سرسبز و زیبا جا خوش کرده‌است. تنها با رفتن به کامو وچوگان می‌توانید لذت برف بازی در نزدیکی کویر داغ را تجربه کنید و با دیدن زیبایی‌ها منحصربه‌فرد آن چشمان خود را نوازش دهید. کامو یکی از آبادی‌های کاشان است که به علت داشتن آب و هوای خنک و کوهستانی از زمان‌های
به علت داشتن آب و هوای خنک و کوهستانی از زمان‌های خیلی دور ییلاق کاشان، بخش کویری و گرمسیری کاشان و آبادی‌های تابعه آن بوده‌است. این روستا در دره‌ای با شیب ملایم قرار دارد و از دامنه‌های بلندی‌های کرکس و گرگش آغاز می‌شود و به سمت جوشقان ادامه پیدا می‌کند. کامو در ارتفاعات قرار گرفته‌است و به دلیل آب و هوای معتدل سردسیری و رودخانه دائمی پرآب و فراوانی آب‌های جاری دارای طبیعتی کاملاً سرسبز است و کوه‌های اطراف آن با پوشش انبوه درختان چشم‌اندازی وصف ناپذیر دارد. شغل اصلی مردم دامداری و کشاورزی است و محصولات
شغل اصلی مردم دامداری و کشاورزی است و محصولات سردسیری بسیار مرغوبی در آن کشت می‌شود. گلستان گل محمدی، موستان انگور، باغ هایی با درختان گردو،بادام،گیلاس،آلبالو،زردآلو،آلوچه،هلو،سیب درختی،گلابی و ... دراین روستای کوهستانی به وفور دیده می شود. کامو در چهار فصل سال تماشایی است. شکوفه‌های خندان باغ‌های میوه در بهار، درختچه‌ها و درختان سر به فلک کشیده سرسبز و گل‌ها و گیاهان وحشی و هوای خنک و دلپذیر در تابستان و طبیعت رنگارنگ آن در پاییز و چشم‌انداز ارتفاعات پراز برف و امکان پیست اسکی آن در زمستان تنها گوشه‌ای از
و امکان پیست اسکی آن در زمستان تنها گوشه‌ای از زیبایی‌های این روستای دیدنی است. چوگان در همسایگی کامو دارای طبیعتی بکر و زیباست گلستان‌های گل محمدی، مزارع کشت گندم و جو، موستان‌های انگور، باغستان‌های گردو و بادام..
چادگان مرکز شهرستان چادگان در استان اصفهان می‌باشد که در ساحل سد زاینده‌رود قرار دارد. "پاراتاک" نام باستانی این شهر بوده، سپس به چادگان تغییر نام یافته است. تاریخچه چادگان. چادگان، یک منطقه گردشگری با تاریخچه‌ی طولانی است. که در منطقه وسيعی به نام منطقه فریدن قرار گرفته است اسناد تاریخی نشان می‌دهد که شهرستان چادگان در دوران صفویه و با فرمان شاه عباس اول بنا شده است. با فاصله‌ی کم و همجواری با رود زاینده رود و موقعیت جغرافیایی مساعد، شهرستان چادگان به یکی از شهرهای زیبا و پرجمعیت تبدیل شده است.در گذشته،
از شهرهای زیبا و پرجمعیت تبدیل شده است.در گذشته، این منطقه با نام "پاراتاک" شناخته می‌شد که بعدها به چادگان تغییر نام داده شد. (پاراتاک یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان بوده است) نام چادگان از دو کلمه‌ی "چاد" و "گان" تشکیل شده است. "چاد" یک کلمه‌ی ترکی به معنای شیار، شکاف و دره است. "گان" هم پسوند نسبت است. چون شهرستان چادگان در میان یک دره‌ی کوچک قرار دارد، به همین دلیل معنای لغوی یکسانی با محل قرارگیری خود دارد. شاه عباس صفوی ترک زبانان را به این منطقه هدایت کرده است تا از شرایط آب و هوایی مساعد و امکانات
کرده است تا از شرایط آب و هوایی مساعد و امکانات زاینده رود استفاده کنند. آخرین پادشاه هخامنشی نیز برای گردآوری سپاه خود به پاراتاک آمده بود و از این راه، با عبور از دهات دیگر، به همدان رسیده بود. موقعیت جغرافیایی == فاصله‌ی چادگان تا مرکز استان اصفهان(شهر اصفهان )؛ حدود ۱۱۵ کیلومتر است. مساحت شهرستان چادگان نیز حدود ۱۲۰۰ کیلومتر مربع است و با شهرها و شهرستان‌های نزدیکی همچون تیران و کرون، فریدن، فریدون شهر و شهر بن از استان چهارمحال و بختیاری هم مرز است. شهرستان چادگان با استان چهارمحال و بختیاری نیز مرز
چادگان با استان چهارمحال و بختیاری نیز مرز دارد. در نظر گرفتن آب و هوای این منطقه، زبانزد خاصی برای شهرستان وجود ندارد. آب رودخانه‌ی زاینده رود و هوای مساعد، از دلایلی هستند که باعث سرسبزی و زیبایی این منطقه شده‌اند. علاوه بر این، شهرستان چادگان از طرفی با رشته‌ی کوه‌های مشهوری هم‌جوار است. ساختمان‌های شهر چادگان بر روی تپه‌های کم ارتفاع ساخته شده‌اند و به همین دلیل، منظره‌ی خاصی را در شکل‌گیری شهر ایجاد کرده‌اند. اختلاف ارتفاع میان مناطق مسکونی و زمین‌های کشاورزی، باعث حفظ مزارع و باغات و کنترل توسعه‌ی
کشاورزی، باعث حفظ مزارع و باغات و کنترل توسعه‌ی مناطق مسکونی در بافت کشاورزی شهرستان شده است. جمعیت و مردم. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر چادگان در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ برابر با ۹۹۲۴ نفر بوده‌است. اهالی این شهرستان به گویش ترکی قشقایی سخن می گویند که آمیختگی زیادی با واژگان فارسی دارد که امروزه این زبان بین سالخوردگان رایج است.چادگان قبل از ورود اقوام ترک دارای ساکنان فارسی زبان بوده و با مهاجرت برخی اقوام به این منطقه، زبان ترکی بر آن غالب شده است و فارسی زبانان از این ناحیه
بر آن غالب شده است و فارسی زبانان از این ناحیه مهاجرت کرده‌اند.اقوام ترک، فارس و بختیاری و سپس در زمان صفویان ارامنه در این منطقه ساکن بوده‌اند. تعداد گردشگر. در فصل گرما، دهکده تفریحی زاینده رود تا ۶ درجه سانتیگراد از اصفهان، بزرگترین کلانشهر مجاورش که در فاصله زمانی یک و نیم ساعته از آن قرار دارد، خنک تر است و از این رو در تابستان روزانه به‌طور میانگین ۱۴ هزار گردشگر را به سوی خود جلب می‌کند. دهکده زاینده رود، سالانه حدود ۸۰۰ هزار گردشگر را پذیرا است. امکانات. وجود امکانات متعددی از تفریحات خانوادگی و
وجود امکانات متعددی از تفریحات خانوادگی و دسته جمعی از جمله؛ ماهیگیری، غواصی، پینت بال، قایقرانی، کارتینگ، ماشین شارژی و پل معلق و… لحظات مفرح و هیجان انگیزی را برای گردشگران رقم می‌زند. آرامش یک استراحتگاه ییلاقی با امنیت کامل محیطی خانوادگی از نخستین ویژگی‌هایی است که دهکده فرهنگی تفریحی زاینده رود را برای مسافرانش محبوب کرده‌است. تنفس در فضای آرام و پاک کوهستانی دهکده، قدم زنی در میان انبوه فضای سبز و گلزار‌های پرتعداد، ماهیگیری در ساحل آرام و وسعت آبی دریاچه، به تماشا نشتن انواع گونه‌های گیاهی در
آبی دریاچه، به تماشا نشتن انواع گونه‌های گیاهی در گلخانه ای به وسعت ۵۰۰۰ متر مربع، در کنار بهره جستن امکانات وسیع ورزش‌هایی چون استخر ساحلی، مانژ سوارکاری، و زمین تنیس و… تجربه ای را رقم می‌زند.&lt;mapframe latitude="30" longitude="0" zoom="2" width="400" height="300" align="center" /&gt; منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
چـِرمَهین شهری در شهرستان لنجان در استان اصفهان است که در نزدیکی زاینده رود و آبشار شاه لولاک قرار دارد. از نام‌های پیشین آن چهره مینو، قلعهٔ چَرمی و چرمین می‌باشد. فاصله چِرمَهین تا اصفهان ۵۵ کیلومتر، تا زرین شهر ۲۰ کیلومتر و تا شهرکرد ۳۰ کیلومتر می‌باشد. تاریخچه. به نوشته برخی از سیاحان و تاریخ نویسان از جمله خانم ایزابلا بیشوپ انگلیسی روزگاری (دوره باستان) در کنار جاده دژپارت و گذر مسافران و کاروانیان و یکی از منازل و باراندازهای کهن فلات مرکزی ایران به مناطق بختیاری، خوزستان بوده است. آثار کوره ذوب فلز
بختیاری، خوزستان بوده است. آثار کوره ذوب فلز عصر آهن (۵–۳ هزار سال)، تیرهای پیکان یافت شده (از دوره‌های گوناگون در موزه شهر)، غار چهل‌دختران، آثار سنگی مهرپرستان و سنگ نبشته‌های پیرامون آبشار شاه‌لولاک، سنگ‌نگاره‌ها، ده‌ها رشته قنات، قلعه‌های تاریخی، گورستانها - تونلهای خشک زیر زمینی و مسجد خشتی ناروندی با پیشینه نزدیک به ۱۵۰ سال نشانه‌های تمدن باستانی و تاریخی پیرامون چرمهین می‌باشد. مردم چرمهین در حال حاضر علی‌رغم دوری از رودخانه زاینده‌رود تنها جامعه شهری لنجان به‌شمار می‌روند که غالباً به کشاورزی
شهری لنجان به‌شمار می‌روند که غالباً به کشاورزی اشتغال دارند، بر طبق گزارش‌ها حدود ۴۵٪ از نیروی فعال این شهر به کشاورزی مشغولند. رویدادهای فرهنگی. هرساله مردم محلی برای برگزاری آئین شالورا جاری نزد آبشار شاه‌لولاک در جنوب چرمهین گردهم می‌آیند. آئین شالورا جاری نزد اداره میراث فرهنگی به عنوان میراث ناملموس کشور ثبت گردیده است. زیارت چهل دختران در مجموعه آبشار شاه‌لولاک، چاووشی خوانی برای حاجیان، برگزاری مراسم سوگواری تاسوعا و عاشورا، نخل گردانی و مویه خوانی - نواختن ساز و دهل در مراسم شادی - همراه با چوب
- نواختن ساز و دهل در مراسم شادی - همراه با چوب بازی و رقص دستمال - تخم مرغ بازی در نوروز و… رویدادهای فرهنگی چرمهین بوده‌اند که امروزه بسیاری از آن‌ها همچنان برگزار می‌شوند. مجموعه نمونه گردشگری آبشار شاه‌لولاک به همت شهرداری چرمهین برای پیاده‌روی، کوه‌نوردی، سنگ‌نوردی، شب‌مانی و کمپینگ آماده‌سازی شده است. شنبه‌گردی (گردش و پیاده‌روی نخستین شنبه پس از نوروز در دشت و دمن)، جشن ملی چهارشنبه سوری، نوروز و سیزده بدر در دامان طبیعت برنامه‌های تفریحی و گردشگری هستند که در چرمهین انجام می‌شود. کشک، قارا، انار،
هستند که در چرمهین انجام می‌شود. کشک، قارا، انار، انگور، گردو، روغن حیوانی و فرش دستباف از جمله سوغات چرمهین است. افراد شناخته شده. حاج آقا رحیم ارباب دانشمند علوم دینی زاده چرمهین و مدفون در گورستان تخت پولاد اصفهان است. او شاگرد جهانگیرخان قشقایی و آخوند کاشی، حسین طباطبایی بروجردی و هم عصر با سید ابوالحسن اصفهانی بود که دانش خود را نخست در زادگاه و سپس با مهاجرت به اصفهان تکمیل کرد. رحمت‌الله قدیمی چِرمَهینی دانشمند ایرانی مکاترونیک که با سازمان فضایی آمریکا ناسا و سازمان فضایی سوئد FFA, همکاری کرده
آمریکا ناسا و سازمان فضایی سوئد FFA, همکاری کرده است، دانش‌آموخته دانشگاه اولد دامینیون (ODU) ویرجینای ایالات متحده آمریکا دیگر شخص شناخته شدهٔ شهر چرمهین است. مکان‌های گردشگری و تاریخی. چرمهین با استناد به مسجد ناروندی با قدمت هشتصد ساله، شهری تاریخی است. از جمله مکان‌های گردشگری این شهر، می‌توان به آبشار شاهلولاک اشاره کرد. آبشار شاه‌لولاک. شاه‌لولاک نام آبشاری دائمی است در نزدیکی شهر چرمهین از شهرستان لنجان در استان اصفهان. این آبشار نزد مردم محلی به نامهای شالورا، شاهلورا، شالوران نیز نامیده می‌شود.
شالورا، شاهلورا، شالوران نیز نامیده می‌شود. چهل دختران حفره‌ای سنگی است در زیر آبشار هولوکی به شکل غاری کوچک، در آن چشمه دائمی کوچکی هست و درختی در آن روییده است. مسجد ناروندی. مسجد ناروندی (مسجد امیرالمؤمنین یا مسجد کهنه) با پیشینه ای قریب هشتصد سال قدیمی‌ترین اثر ثبتی خشت و گلی لنجان می‌باشد و به همین خاطر در دوره‌های بعدی (صفویه - قاجار) مورد بازسازی قرار گرفته که متأسفانه برخی یا این مسجد را با مسجد حاج امیر که در دوران قاجار ساخته شده اشتباه گرفته یا این که تاریخ تعمیر مسجد را به جای سال ساخت آن ذکر
این که تاریخ تعمیر مسجد را به جای سال ساخت آن ذکر کرده‌اند. قنات‌ها و چشمه‌ها. چرمهین روی یک دشت وسیع آبرفتی میان کوهی در دامنه کوه رخ تا آبشار شاهلولاک از رشته کوه زاگرس میانی است که آبخوان‌های سرشاری دارد. پیشینیان با حفر چندین رشته قنات که برخی از آنان به قبل از اسلام بر می‌گردند، منبع سرشاری از آب آشامیدنی و کشاورزی را برای کشاورزی چرمهین فراهم کرده‌اند و گویا برخی از این قنوات در زمان خشک سالی زاینده رود و در زمان اشکانیان حفر شده و آب آن‌ها مستقیماً از طریق دره شورچه به رودخانه متصل می‌شد که بسیاری
از طریق دره شورچه به رودخانه متصل می‌شد که بسیاری از آن‌ها تا امروز جریان دارند و در مالکیت خصوصی یا عمومی مردم هستند. همچنین چشمه‌های فصلی یا دایمی در اطراف چرمهین هستند. گفتنی است که میزان آبدهی قنات‌ها و چشمه‌ها در سال‌های اخیر به خاطر میزان بارندگی‌ها تغییراتی داشته‌است.
چَمگُردان شهری در بخش مرکزی شهرستان لنجان از توابع استان اصفهان است که در حاشیه زاینده رود قرار دارد. معرفی. به درستی معلوم نیست که آغاز حیات بشری در این خطّه از چه زمانی بوده‌است امّا آنچه هست لفظ «چَم گُردان» فارسی است و احتمال قریب به یقین مربوط به پیش از اسلام.اگر تاریخ چمگردان را ورق بزنیم به نام بِـوِه (Beveh)برمی‌خوریم و آن روستایی بوده در غرب چمگردان کنونی که در زمان آبادی برای خود آب و ملک مشخص و قلمرو معیّن داشته‌است و بنابر اقوال محلّی با حمله افغان‌ها در پایان دوره صفوی و به قولی با حمله مغول
در پایان دوره صفوی و به قولی با حمله مغول ویران شده و اندک بازماندگان آن به مناطق دیگر کوچیده‌اند. گفته می‌شود که چمگردان، هم‌زمان با «بوه» وجود داشته و پس از ویرانی بوه با جذب مهاجران آن گسترش یافته‌است. هم‌اکنون مزارع کشاورزی موجود، عناوینی مثل «صحرای بوه» و «صحرای گُردان» دارند واین خود گویای جدایی جغرافیایی این دو آّبادی قدیمی است. بدون بزرگنمایی، برنج چمگردان مرغوب‌ترین برنج شهرستان لنجان است و کشاورزان چمگردانی در کاشت، داشت و برداشت آن استاد و زنان هنرمندش در پختش ماهر و باسلیقه‌اند. زبان. بر پایه
هنرمندش در پختش ماهر و باسلیقه‌اند. زبان. بر پایه ایران اطلس به ترتیب گویشوران، زبان مردم چمگردان (اکثریت) گویش تهرانی و گویش لنجانی و لری شمالی (اقلیت) ترکی و گویش بختیاری است. دیدنیها. دیدنی‌های این شهر شامل دریاچه قایقرانی، پارک ساحلی، ساحل زیبای زاینده رود، قنات کمال‌آباد، حمام قدیمی، پارک های درون شهری ،آخرین بازمانده برج‌ها و قلعه بِوِه‌است. منابع. چمگردان در گذر زمان نوشته اکبر حسامی نشر جمال قم ۱۳۸۱ اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
حَبیب‌آباد یکی از شهرهای شهرستان برخوار از توابع استان اصفهان در مرکز ایران است. تاریخچه. حبیب آباد که به نام هباد نیز خوانده می‌شود، از قدیمی‌ترین شهرهای منطقه برخوار محسوب می‌گردد. موقعیت و مشخصات. شهر حبیب آباد دارای طول جغرافیایی ۵۱درجه و۴۶دقیقه و۵۰ثانیهٔ شرقی و۳۲درجه و۴۹دقیقه و ۱۲ثانیه شمالی قرار دارد. محدوده شهری حبیب آباد از جنوب به شهر اصفهان از شمال به شهر کمشچه از شرق به مناطق کوهستانی و از غرب به شهر دولت‌آباد محدود می‌شود. این شهر در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی شهر اصفهان واقع شده‌است. درایام قدیم به
شمال شرقی شهر اصفهان واقع شده‌است. درایام قدیم به دلیل وجود معادن نمک (در زبان محلی:گود نمک) فراوان و سرشار از نمک مرغوب شغل بسیاری از اهالی این شهر استخراج وفروش نمک به سایر شهرها بوده‌است که با احداث فرودگاه این معادن در محدوده فرودگاه قرار گرفتند و از برداشت نمک توسط اهالی جلوگیری به عمل آمد که این امر خود باعث تغییر شغل بسیاری از اهالی به کارگری فرودگاه شد. هم‌اکنون هم شغل وکار اصلی مردم حبیب آباد کشاورزی - دامداری - و کارمند سازمان‌هایی مانند آموزش پرورش، هسا، دانشگاه اصفهان و ارتش می‌باشد. از جمله
هسا، دانشگاه اصفهان و ارتش می‌باشد. از جمله مکان‌های دیدنی و تاریخی این شهر: پارک جنگلی بزرگ حبیب آباد : این پارک بزرگ ۲۴۰ هکتاری در زمان تصدی قوام صانعی، شهردار وقت حبیب آباد، درختکاری شد و امروزه این پارک بزرگ دارای درختان زیادی (عمدتا کاج و اقاقیا) است. درون این پارک ساختمان‌هایی در یک مجموعه تالار فرهنگی-اجتماعی برای برگزاری مراسم گوناگون در نظر گرفته شده‌است. که هم اکنون توسط شهرداری محترم در حال خشکسازی و از بین بردن آن در جهت تفکیک و فروش زمین های مسکونی میباشد. حمام تاریخی : در مرکز شهر حمامی
مسکونی میباشد. حمام تاریخی : در مرکز شهر حمامی تاریخی وجود دارد که طی سال‌های گذشته توسط شهرداری دیوار بیرونی آن بهسازی شد. امام زاده عبدالمومن : تنها امامزاده شهر حبیب آباد که در محله پایین این شهر واقع شده‌است. مزار شهدای دفاع مقدس حبیب آباد در جوار این امامزاده است. تکایا و حسینه‌های مذهبی : این شهر چهار تکیه دارد. تکیه امام حسین (ع) واقع در محله بالا، دو تکیه در محله پایین، و تکیه قائم در محله پاریس چهار تکیه مذهبی شهر هستند که در ایام مذهبی و به خصوص محرم مراسم تعزیه برگزار می‌کنند. قنات‌های تاریخی :
مراسم تعزیه برگزار می‌کنند. قنات‌های تاریخی : قنات‌های طویل و بزرگی در قدیم از شهر حبیب آباد عبور می‌کردند که امروزه نیز می‌توان بقایای آن را در اطراف شهر مشاهده کرد. حبیب آباد از موقعیت جغرافیایی و ارتباطی بهتری نسبت به سایر شهرهای شهرستان برخوردار است. عبور بزرگراه اردستان-اصفهان و آزادراه کنارگذرشرق اصفهان نشان از جایگاه ارتباطی مناسب این شهر است. از سوغات این شهر می‌توان به نان خشکه و نرمه محلی آن که در تنورهای گلی پخته می‌شود و در کل استان اصفهان زبانزد عام و خاص است نام برد. جمعیت. جمعیت حبیب آباد بر
عام و خاص است نام برد. جمعیت. جمعیت حبیب آباد بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ هجری شمسی برابر با ۹۴۴۴ نفر بوده‌است. بر طبق سرشماری جمعیت سال ۱۳۹۵ هجری شمسی جمعیت حبیب آباد ۹۴۹۱ نفر برآورد شده که نشان دهنده این است که جمعیت شهر حبیب آباد در ۵ سال گذشته فقط ۴۷ نفر افزایش یافته‌است. اقتصاد. حبیب آباد به دلیل نزدیکی به شهرک صنعتی دولت آباد در زمینه فرآوری سنگ ساختمانی فعال شده است و دارای چندین کارخانه سنگ می‌باشد. گروه اصفهان کوبیک نیز در این شهرستان یک واحد تولید سنگ کوبیک دارا می‌باشد. برخی از مشاهیر و بزرگان حبیب
کوبیک دارا می‌باشد. برخی از مشاهیر و بزرگان حبیب آباد منابع. وبسایت گروه کارخانجات اصفهان کوبیک https://esfahancubic.com/
حسن‌آباد، مرکز بخش جرقویه علیا و یکی از شهرهای شهرستان جرقویه در استان اصفهان ایران است که در فاصله ۳۵ کیلومتری شهرستان ورزنه واقع شده است. زبان. بر پایه ایران اطلس زبان اکثریت مردم زبان گرگویی از زبان‌های ایران مرکزی و اقلیت گویش تهرانی است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر حسن‌آباد برابر با ۴٬۴۷۸ (۱٬۴۹۷ خانوار) نفر بوده است. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
حنا ، یکی از شهرهای استان اصفهان در مرکز ایران است که جزء دهستان‌های شهرستان سمیرم حساب می‌شد، اما اخیراً تبدیل به شهر شده‌است. راه‌های دسترسی به این بخش، از طریق شهر سمیرم و آباده می‌باشد. دلایل نامگذاری. طبق پرس‌وجو و تحقیق از بزرگان و پیرمردان که نقل قول کرده‌اند، به واسطهٔ کاشت گیاه حنا و آثار باقی‌مانده از سنگ‌های حناسابی در این منطقه، این محل به نام حنا معروف شده‌است و بیشتر اهالی به این قول واقف اند اما استاد محمد مهریار در کتاب (فرهنگ جامع نام آبادی‌های کهن اصفهان) می‌گوید: در برخی منابع هنا را حنا
کهن اصفهان) می‌گوید: در برخی منابع هنا را حنا نوشته‌اند که مأخوذ از حرف (ح) عربی است. حنا، بدون تشدید و نون، نوعی گیاه رنگی است که برای خضاب به کار می‌رود و در فارسی و عربی استعمال می‌شود و نواحی کشت آن در حوالی کرمان است و نه در سمیرم، بنابراین این ناحیه، هیچ ارتباطی با کشت حنا ندارد. هنا یک لغت فارسی است و (هن + نا)- هن در فارسی به به معنای خانه است و (هن – خن) به یک معناست و «نا» به معنی آب است و روی هم رفته، هنا یعنی جایگاه آب. حنا یکی از شهرهای شهرستان سمیرم به حساب می‌آید. در سال ۱۳۴۷ تعداد ۴۲۸
سمیرم به حساب می‌آید. در سال ۱۳۴۷ تعداد ۴۲۸ خانوار و ۱٬٫۹۴۵ نفر جمعیت داشته‌است که در سال ۱۳۷۵ جمعیت این روستا ۴٬۱۵۳ نفر بوده‌است. ویژگی‌های جغرافیایی و تاریخی و جامعه‌شناسی این ناحیه از بسیاری جهات جالب توجه است. مردم. غالب جمعیت شهر حنا لر هستند و به زبان لری صحبت می‌کنند. اقلیم و جغرافیا. حنا در جنوب اصفهان واقع شده‌است و به اسفرجان و هونجان بسیار نزدیک است - مرکزی برای داد و ستد ایل قشقایی می‌باشد.کشاورزی آن معتبر است و مردم آن به دامداری علاقه بسیاری دارند – آب و هوای سرد سمیرم مراتع پر علف این ناحیه
– آب و هوای سرد سمیرم مراتع پر علف این ناحیه را برای دامداری و زراعت مستعد می‌سازد. هسته اولیه حنا در نقطه‌ای به نام سهران (صحران) بوده (سحران به معنای جایی است که خاک سرخ دارد) به دلیل حمله وغارت تخریب شده و محل قبلی حدود ۵ کیلومتری محل کنونی بوده‌است که طبق سنگ نوشته‌های خوانده شده از قبرستان‌های آنجا مربوط به حدود ۷۰۰ سال پیش می‌باشد. آنجا به علت هجوم اشرار و نا امنی به دامن کوه و در محل فعلی کوچ می‌کنند و برای حفاظت بیشتر اقدام به ساختن قلعه می‌کنند و در آن زندگی می‌کنند که آثار دو قلعه بزرگ از آن زمان
آن زندگی می‌کنند که آثار دو قلعه بزرگ از آن زمان در شهر مشاهده می‌شود. شهر حنا در طول جغرافیای ۵۱ درجه و ۳۴ دقیقه و ۲۷ ثانیه و عرض ۲۱ درجه ۱۱ دقیقه قرار دارد. دمای شهر سردترین زمان ۲۳- و گرمتری ۵/۳۷+ درجه در سال ۱۳۸۴ نشان داده شده ارتفاع شهر حنا از سطح دریا ۲۳۳۲ متر و طبق آخرین سرشماری جمعیت شهر ۵۳۹۷ نفر می‌باشند. درصد باسوادان ۵۷/۸۷. بی سوادان در شهر حنا ۴۳/۱۲ درصد بناهای جدید ۳۰٪ بناهای قدیمی ۷۰٪ و تعدادواحدهای تجاری ۱۱۷ می‌باشند. اراضی زیر کشت آبی ۴۰۰/۸ هکتار و اراضی دیم ۱۰۷۰ هکتار است. ساختار. شهر حنا
هکتار و اراضی دیم ۱۰۷۰ هکتار است. ساختار. شهر حنا به ۵ محله تقسیم می‌شد، ۲ محلهٔ آن قدیمی به نام‌های محل قلعه گِنده و محل قلعه کهنه که هر دو محل در قسمت شمال رودخانه حنا واقع شده‌است سه محله حنا جدید است و نوساز که تقریباً در ۳ دهه اخیر ساخته شده‌است. محله نو، ۲- محله شکار راه، ۳- محله شهرک گودرزی، هستهٔ اولیه شهر کنونی در قسمت شمال شهر و در محل قلعه گنده بوده‌است. گسترش شهر حنا به جنوب و جنوب شرقی باعث به وجود آمدن محله گودرزی شده که اراضی این محله توسط بنیاد مسکن واگذار شده‌است. شبکه ارتباطی شهر حنا، از
مسکن واگذار شده‌است. شبکه ارتباطی شهر حنا، از سمت شمال به سمیرم و از غرب به شهر نوپای کمه است. شهر حنا در منطقه کوهستانی واقع شده‌است و وجود رودخانه حنا که از شمال شرقی شهر وارد شده و از غرب در محدوده شهر خارج می‌شود جلوهٔ ویژه‌ای به شهر داده‌است. مساحت کل شهر در سال ۱۳۸۵ حدود ۷/۱۳۱ هکتار و جمعیت پیش‌بینی شده در سال ۱۳۸۰ ،۵۷۲۰ نفر می‌باشد. در شهر حنا امامزاده بی بی ناز بانو زیارتگاه است. بنا به عقیدهٔ عده‌ای از اهالی، بی بی نازبانو دختر امام موسی بن جعفر می‌باشد. آثار کهن و محل دیدنی و تفریحی این شهر قدیمی