payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه تل آویو، یکی از مهم‌ترین مراکز مطالعات خاورمیانه در جهان محسوب می‌شود. مرکز ایران‌شناسی دانشگاه تل‌آویو. دانشگاه تل آویو همچون دیگر دانشگاه‌های مهم کشور اسرائیل، دارای مرکز ایران‌شناسی است. هم‌اکنون ریاست «بخش ایران‌شناسی» دانشگاه تل آویو برعهده پروفسور داوید منشری است. تحقیقات منشری درباره سیاست، جامعه و دین ایران، اسلام سیاسی شیعه و تاریخ آموزش در خاورمیانه تمرکز دارد. دانشجویان و دانشکده‌ها. هم‌اکنون دانشگاه تل آویو در حدود ۲۹۰۰۰ دانشجو دارد. برخی از دانشکده‌های دانشگاه تل آویو عبارت‌اند از:
دانشگاه حیفا یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در کنار شهر ساحلی حیفا و بر روی تپه‌های کرمل است که در سال ۱۹۶۳ میلادی بنیان‌گذاری شده‌است. مرکز ایران‌شناسی دانشگاه حیفا. در سال ۲۰۰۶ یک مرکز پژوهشی برای شناخت تاریخ و فرهنگ ایران و حوزه خلیج فارس در دانشگاه حیفا گشوده شد که ریاست آن را دکتر سلی شاهور برعهده دارد. گفتنی است که وی خود از استادان ایرانی‌زاده اسرائیلی است. همچنین در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی، کتابخانه فارسی دانشگاه حیفا با نام «کتابخانه دکتر سارا سرودی» افتتاح شد. دکتر سارا سرودی استاد فرهنگ و ادبیات فارسی
شد. دکتر سارا سرودی استاد فرهنگ و ادبیات فارسی معاصر در دانشگاه عبری اورشلیم بود که در سال ۲۰۰۵ به دنبال یک بیماری کوتاه درگذشت و در شهر اورشلیم به خاک سپرده شد. مجموعه کتابهای شخصی وی نیز به کتابخانه وی در دانشگاه حیفا اهدا گردید. دانشجویان و دانشکده‌ها. هم‌اکنون دانشگاه حیفا در حدود ۱۶۴۰۰ دانشجو دارد. دانشکده‌های دانشگاه حیفا عبارت‌اند از:
تخنیون - مؤسسه فناوری اسرائیل یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر ساحلی حیفا اسرائیل است که در سال ۱۹۱۲ میلادی، در دوره امپراطوری عثمانی و ۳۵ سال پیش از تأسیس کشور اسرائیل توسط یهودیان ایجادشده که قدیمی‌ترین دانشگاه این کشور و در زمره برترین آنان می‌باشد. عبری زبان اصلی تدریس در این دانشگاه است. سه تن از برندگان جایزه نوبل شیمی عضو هیئت علمی این دانشگاه هستند. دانشگاه مقاطع تحصیلی در رشته‌های علوم و مهندسی، و زمینه‌های مرتبط مانند معماری، پزشکی، مدیریت صنعتی، و آموزش ارائه می‌دهد. این دانشگاه دارای ۱۹ دپارتمان
آموزش ارائه می‌دهد. این دانشگاه دارای ۱۹ دپارتمان آموزشی، ۶۰ مرکز تحقیقاتی، و ۱۲ بیمارستان تحت نظارت آموزشی است. از زمان تأسیس، بیش از ۱۲۳,۰۰۰ مدرک تحصیلی اهدا شده و فارغ‌التحصیلان آن به دلیل ارائه مهارت‌ها و آموزش لازم برای ایجاد و حفظ دولت اسرائیل به ذکر اهمیت می‌باشند. دانشگاه تخنیون دارای ۵۶۵ عضو هیأت علمی است که شامل سه برنده جایزه نوبل در زمینه شیمی می‌باشد. چهار برنده جایزه نوبل به این دانشگاه مرتبط هستند. تاریخچه. در نخستین سال تحصیلی، تنها ۱۶ دانشجو در تخنیون آغاز به تحصیل کردند، اما این دانشگاه
در تخنیون آغاز به تحصیل کردند، اما این دانشگاه فنی به‌دنبال پذیرفتن شمار زیادی از دانشجویان و استادان یهودی مهاجر از کشورهای اروپای شرقی، به سرعت گسترش یافت. دانشکده فنی تخنیون به وسیلهٔ صندوق اعتباری یهودی آلمانی به نام "عزرا" در اوایل دههٔ ۱۹۰۰ به عنوان یک مدرسهٔ مهندسی و علوم پایه پایه‌گذاری شد. این موسسه تنها مؤسسهٔ آموزش عالی در فلسطین عثمانی آن زمان بود، به جز آکادمی هنر و طراحی بتصلل در اورشلیم (که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد). در ماه اکتبر ۱۹۱۳، هیأت مدیره زبان آلمانی را به عنوان زبان تدریس انتخاب کرد که
زبان آلمانی را به عنوان زبان تدریس انتخاب کرد که منجر به یک جدال بزرگ به نام "جنگ زبان‌ها" شد. پس از مخالفت یهودیان آمریکایی و روسی با استفاده از زبان آلمانی، هیأت مدیره در فوریه ۱۹۱۴ تصمیم خود را عوض کرد و زبان عبری را به عنوان زبان تدریس انتخاب کرد. نام آلمانی "تشنیکوم" همچنین به نام عبری "تخنیون" تغییر یافت. سنگ بنای دانشگاه تخنیون در سال ۱۹۱۲ گذاشته شد و درس‌ها دوازده سال بعد، یعنی در سال ۱۹۲۴ آغاز شدند. در سال ۱۹۲۳، آلبرت اینشتین به دیدار دانشگاه آمده و اولین درخت نخل معروف را کاشت که به عنوان یک
و اولین درخت نخل معروف را کاشت که به عنوان یک مبادرت از سوی جایزه نوبل شناخته می‌شود. این درخت نخل اول هنوز هم در جلوی ساختمان قدیمی دانشگاه تکنیون که اکنون موزه مداتک است، در محلهٔ حضر قرار دارد. اینشتین انجمن اولین تخنیون را بنیان گذاری کرد و پس از بازگشت به آلمان به عنوان رئیس آن خدمت کرد. در سالهای پیش از تأسیس کشور اسرائیل ، تخنیون یک کانون فعال علمی برای سازمان زیر زمینی- نظامی هگانا (הגנה) بود که علیه حکومت قیم بریتانیا مبارزه می‌کرد. دانشگاه فنی تخنیون برای تأمین نیازهای نظامی سازمان ملی هگانا و
برای تأمین نیازهای نظامی سازمان ملی هگانا و تهیه وسائلی که برای ادامه مبارزه ضروری بود، راه حل‌های علمی ارائه می‌داد. سرپرستان دانشگاه تخنیون، از همان سال‌های نخستین تأسیس آن، به اجرای یک سلسله پروژه‌های بلند پروازانه پرداختند، که از آن‌جمله می‌توان به تأسیس دانشکده مهندسی علوم هوانوردی در سال ۱۹۴۹ میلادی اشاره کرد که بعدها پایه و اساس تأسیس صنایع هواپیماسازی اسرائیل و برپایی نیروی هوایی ارتش اسرائیل شد. مکانهای دانشکاه. حیفا. شهرک دانشگاه تخنیون به طور کلی به مکانی اشاره دارد که به وسعت ۱.۲ کیلومتر مربع
به مکانی اشاره دارد که به وسعت ۱.۲ کیلومتر مربع در سواحل شمال شرقی کوه کارمل واقع شده و تحت پوشش درختان کاج قرار دارد. این مجموعه شامل بیش از ۳۰۰ ساختمان مختلف می‌باشد. دانشگاه تخنیون دارای دو مکان دیگر نیز است. ساختمان اصلی آن در مرکز شهر حیفا، که تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰ مورد استفادهٔ دانشگاه قرار داشت، اکنون میزبان موزهٔ ملی اسرائیل علوم، فناوری و فضا است. دانشکدهٔ پزشکی راپاپورت در محلهٔ بات گالیم واقع شده است که مجاور بیمارستان رمبام، بزرگترین مرکز پزشکی در شمال اسرائیل است. فعالیت‌های تفریحی در دانشگاه
در شمال اسرائیل است. فعالیت‌های تفریحی در دانشگاه تخنیون شامل یک استخر شنا با ابعاد المپیک، امکانات ورزشی شامل ورزش‌های کشتی، اسکواش و تنیس می‌باشد. ارکستر سمفونیک و کر گروه موسیقی دانشگاه تخنیون از دانشجویان و کارکنان دانشگاه تشکیل شده‌اند. هر نیمسال، ارکستر سری از کنسرت‌های روز و شب را ارائه می‌دهد. فیلم‌ها و نمایش‌های زنده توسط هنرمندان برجسته اسرائیلی به صورت منظم در دانشگاه برگزار می‌شوند. در آوریل ۲۰۲۲، ایستگاه کابل‌کار راکوالیت در دانشگاه تخنیون افتتاح شد که این دانشگاه را به دانشگاه حیفا (که در
شد که این دانشگاه را به دانشگاه حیفا (که در بالای کوه کارمل قرار دارد) و به ایستگاه اصلی اتوبوس‌های مرکزی همیفراتز و مرکز ترانزیت عمومی در پایهٔ کوه کارمل متصل می‌کند. تل اویو. بخش آموزش مداوم و مطالعات خارج از دانشگاه تخنیون از سال ۱۹۵۸ در منطقه تل‌آویو فعالیت می‌کند. در جولای ۲۰۱۳، تخنیون به یک محله جدید در سرونا نقل مکان کرد. دانشگاه تخنیون در سرونا شامل سه ساختمان در مساحت ۱۸۰۰ متر مربع است که شامل ۱۶ کلاس آموزشی مدرن می‌باشد. از جمله برنامه‌هایی که در سرونا ارائه می‌شود، برنامهٔ MBA بین‌المللی تخنیون
سرونا ارائه می‌شود، برنامهٔ MBA بین‌المللی تخنیون است که دانشجویانی از سراسر جهان و اساتید مهمان از دانشگاه‌هایی مانند London Business School، دانشگاه کلمبیا و INSEAD شامل می‌شود. کورنل تک. در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱، یک کنسرسیوم متشکل از دانشگاه کورنل و دانشگاه تخنیون برندهٔ یک رقابت شد تا یک موسسهٔ جدید برجسته در علوم کاربردی و مهندسی در شهر نیویورک برپا کنند. این رقابت توسط شهردار نیویورک، مایکل بلومبرگ، برگزار شد به منظور افزایش کارآفرینی و رشد اشتغال در بخش فناوری شهر. پیشنهاد برنده شامل یک مجتمع فناوری
فناوری شهر. پیشنهاد برنده شامل یک مجتمع فناوری پیشرفته به وسعت ۲۱۰۰۰۰۰ فوت مربع (۲۰۰۰۰۰ متر مربع) بود که بر روی جزیره روزولت در نیویورک ساخته شد. فاز اول این مجتمع تا سال ۲۰۱۷ به پایان رسید و یک دانشکده موقت در ساختمان مرکزی گوگل در آدرس ۱۱۱ Eighth Avenue در نیویورک در سال ۲۰۱۳ باز شد. این دانشگاه جدید با نام موسسه جیکوبز تخنیون-کورنل شناخته می‌شود. مدیریت بنیانگذاری آن را کریگ گاتسمن، استاد مهندسی کامپیوتر در دانشگاه تخنیون و دانشیار هولت پکارد، بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۵، AOL اعلام کرد که ۵ میلیون دلار به
در سال ۲۰۱۵، AOL اعلام کرد که ۵ میلیون دلار به یک پروژه تحقیقاتی در زمینه ویدیو در این مؤسسه سرمایه‌گذاری می‌کند. تحت پوشش رسانه‌ها، پوشش‌های مثبت فراوانی منتشر شد، همچنین اندکی اعتراضات کوچک از طرف حوزه‌های فعالیت سیاسی و محیط‌زیستی هم به وجود آمدند. موسسه فناوری تکنیون اسرائیل در گوانگدونگ. در سپتامبر ۲۰۱۳، بنیاد لی کا شینگ و دانشگاه تخنیون اعلام کردند که به همکاری برای ایجاد یک موسسه جدید فناوری در دانشگاه شانتو در استان گوانگدونگ در جنوب شرقی چین پیوسته‌اند. بنیاد لی کا شینگ یک اعطای گرنت به مبلغ ۱۳۰
بنیاد لی کا شینگ یک اعطای گرنت به مبلغ ۱۳۰ میلیون دلار آمریکا برای ایجاد این موسسه قطعی کرد. مدارک تحصیلی ارائه شده، شامل کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، توسط دانشگاه تخنیون تأیید خواهند شد. کل هزینه‌های ساخت و ساز حدود ۱۴۷ میلیون دلار آمریکا است. زبان تدریس در GTIIT انگلیسی خواهد بود. GTIIT از سه واحد تشکیل شده است: دانشکده مهندسی، دانشکده علوم و دانشکده علوم زندگی. هدف این است که در نهایت حدود ۵۰۰۰ دانشجو داشته باشد. این موسسه در نهایت مدارک مهندسی تخنیون را در تمام سطوح - کارشناسی، کارشناسی ارشد و
را در تمام سطوح - کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا - ارائه خواهد داد. در ابتدا، دروس ارائه شده شامل مهندسی شیمی، بیوتکنولوژی و مهندسی غذایی، مهندسی مواد بوده‌اند. تا سال ۲۰۲۰، این موسسه آموزش در رشته‌های مختلف از مکانیک تا مهندسی هوافضا را شروع خواهد کرد. دانشکده‌ها. هم‌اکنون مؤسسه فناوری اسرائیل - تکنیون حدود ۱۲۵۰۰ دانشجوی مشغول به تحصیل دارد. دانشکده‌های دانشگاه تخنیون عبارت‌اند از: رتبه جهانی. در فناوری و علوم مهندسی، این دانشگاه در سال ۲۰۱۰ در رتبه ۵۷ جهان قرار داشت. دانشگاه تخنیون به دلیل شهرت خود در
قرار داشت. دانشگاه تخنیون به دلیل شهرت خود در زمینه استعدادهای ریاضی و علوم، به‌عنوان "MIT اسرائیل" شناخته می‌شود. اساتید برجسته و برندگان جایزه نوبل. Dov Zohar
سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران سازمانی عمومی غیردولتی و مستقل است که بودجه آن توسط شهرداری تهران تأمین می‌شود و اعضای هیئت امنای آن با حکم رهبر، و اعضای هیئت مدیره و رئیس سازمان با انتخاب هیئت امنا با حکم شهردار تهران منصوب می‌شوند. این سازمان با بیش از ۴۰۰۰ نفر پرسنل و در اختیار داشتن مراکز فرهنگی و هنری در سطح شهر تهران یکی از بزرگ‌ترین نهادهای فرهنگی کشور است. اعضای هیئت امنای آن عبارتند از: توسعه فرهنگی، تعمیق معرفت دینی، تقویت زیبایی طلبی و حقیقت‌جویی انسان‌ها، شاد زیستی همراه با روحیه سازنده و کسب
انسان‌ها، شاد زیستی همراه با روحیه سازنده و کسب مهارت‌های زندگی اجتماعی نیازهایی اساسی هستند که این سازمان در پاسخ به آن‌ها موجودیت یافته‌است. سازمان با در اختیار داشتن تعداد زیادی مراکز فرهنگی و هنری، فرهنگسرا، خانه فرهنگ، نگارخانه، و کتابخانه و موزه و خانه موزه درسطح شهر تهران، جایگاه ممتازی را در میزان اثرگذاری بر فرهنگ شهروندان تهرانی داراست. این سازمان ایجاد ارتباطات متقابل و پاسخگویی به مخاطبان را ضامن بقا و توسعه خود می‌داند، از این رو در تعامل با مخاطبان به برقراری ارتباطات دو سویه و باز و ارائه
مخاطبان به برقراری ارتباطات دو سویه و باز و ارائه خدمات به صورت متنوع و متناسب با نیاز گروه‌های مختلف مخاطبان توجه می‌نماید. علاوه براین، از طریق توسعه روابط رسمی و غیررسمی و فعالانه با سایر سازمان‌های فرهنگی و نیز مسئولان فرهنگی کشور تعادل و ثبات لازم را در فعالیت‌های خود کسب می‌کند. مأموریت‌های سازمان در مناطق ۲۲ گانه شهرداری تهران در قالب مراکز فرهنگی هنری دنبال می‌شود که توضیحات بیشتر آن که در قالب اسامی، آدرس و شماره تلفن، نوع فعالیت این مراکز درفهرست فرهنگسراهای تهران آمده‌است. مدیران سازمان. این
فرهنگسراهای تهران آمده‌است. مدیران سازمان. این سازمان در سال ۱۳۷۵ پس از توصیه سید علی خامنه‌ای، با تلاش‌های منصور واعظی که در آن زمان مسئولیت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران را بر عهده داشت، تأسیس شد و خود او نیز به عنوان نخستین رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران آغاز به کار کرد. سایر رؤسای این سازمان از بدو تأسیس تاکنون عبارتند از: پس از واعظی و محمدعلی زم هیچ‌یک از رؤسای این سازمان دوره مدیریت مندرج در اساسنامه (۴ سال) را به پایان نرساندند و پیش از پایان دوره، جای خود را به رئیس بعدی دادند.
پیش از پایان دوره، جای خود را به رئیس بعدی دادند. شایان ذکر است که هیچ‌یک از رؤسای این سازمان از بین هنرمندان و تحصیل‌کردگان این حوزه نبودند. از این بین، محمدعلی زم، امیر خوراکیان، شهاب مرادی و میثم امرودی تحصیلات حوزوی دارند. اسفندیار رحیم مشایی، احمد نوریان و محمود صلاحی از فرماندهان نظامی بوده‌اند. همچنین علی عسگری دارای مدرک دکتری پزشکی و محمدجواد شوشتری دارای مدرک تحصیلی مدیریت هستند. با این وجود سوابق فرهنگی در کارنامه هر یک از این اشخاص دیده می‌شود اما اسفندیار رحیم مشایی، محمدجواد شوشتری و محمود
اما اسفندیار رحیم مشایی، محمدجواد شوشتری و محمود صلاحی مدیرانی بودند که بدون هیچگونه سابقه‌ای در حوزه فرهنگ و هنر، به ریاست این سازمان منصوب شدند. در این دوران، فعالیت‌های سازمان به امور اداری (بجای امور فرهنگی و هنری) متمرکز گردید. دوره مدیریت زم را دوره طلایی سازمان می شناسند و دوران مدیریت علی عسگری را دوران شکوفایی محتوایی و دوران مدیریت امیر خوراکیان را دوران توسعه عمرانی سازمان می‌دانند.
پارک آبی آزادگان از مراکز تفریحی شهر تهران است که در منطقه ۱۵ شهرداری تهران در بخش غربی محله مشیریه، انتهای بزرگراه آزادگان نزدیک به میدان بسیج قرار گرفته‌است. این پارک امکانات شنا، موج سواری و سرسره بازی دارد. مدیریت این پارک را بخش خصوصی تحت نظارت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به عهده دارد. پارک آبی آزادگان در سال ۱۳۷۴، ساخته شد و حدود دو سال بعد، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این پارک آبی که از استخر مواج، دایوهای مرتفع و دریاچه تشکیل شده‌است به دست مهندسان ایرانی ساخته شده‌است. این بوستان حدود سه سال
ایرانی ساخته شده‌است. این بوستان حدود سه سال است که تبدیل به انبار ورزشی شده‌است.این پارک به همت شهرداری تهران و توسط چند شرکت پیمانکار از جمله شرکت آبژ شرکت لادگر و شرکت زلال ایران در سال ۱۳۷۶ در زمانی به بهره برداری رسید که اولین پارک آبی خاورمیانه بود و سالها بعد پارک های آبی در دبی و آنتالیا شروع به خودنمایی کردند. در دهه ۸۰ نوجوانی ۱۶ ساله بر اثر سقوط از سرسره ی آنجا فوت کرد. این پارک آبی در سال ۱۳۹۰ به دلیل خطرناک بودن سرسره ها و اصولی نبودن بوستان آبی آزادگان تعطیل گشت.
طایفه شهریاری از شاعران بلند آوازه سال‌های پایانی قرن ششم هجری قمری میتوان به امیر عمادی شهریاری اشاره کرد که در سال ۵۸۲ درگذشتند طایفه شهریاری به علت پراکندگی در کشورهای مختلف بخصوص ایران به زبان‌های بلوچی و زابلی و کُردی و لُری و عربی و پَشتو و دَری و … صحبت میکنند و بخاطر مناطق سکونت دین و مذهبشان گاهاً با هم متفاوت است از بزرگان طایفه شهریاری در مناطق مختلف میشود به سردار شهید شاه علی مردان خان شهریاری فاتح تهران ساکن چهارمحال و بختیاری در دوره رضا خان پهلوی و عباس خان شهریاری ساکن روستای قلعه محمود
پهلوی و عباس خان شهریاری ساکن روستای قلعه محمود گرگان و خدابیامرز سردار محمد حسن خان شهریاری ساکن بخش میانکنگی شهرستان زابل و محمد علی خان بهلور شهریاری ساکن چخانسور و سردار تاجمحمد خان کوتک اشاره کرد به طایفه شهریاری پیشوند و پسوندهائی اضافه شده است مانند شهریاری گرکی (که به گروکی نیز معروفند و همگی پسوند کوتک که نام روستای اولیه انان است هستند ، در بخش های مرکزی و چاه مرید شهرستان کهنوج استان کرمان مانند رشکرد،کوتک و چاه غافل چاه زیارت ، چاه حاجی و فاریاب همچنین روستاهای نازدشت و رودخانه بر زیارت علی و
همچنین روستاهای نازدشت و رودخانه بر زیارت علی و کندر از استان هرمزگان و تعدادی بصورت پراکنده در رودبار جنوب هستن) از استان و شهریاری سرحدی(که به شهریاری مطاعی هم معروف اند این نام از روستای اولیه آنها گرفته شده) و شهریاری باغملک و شهریاری هزار جریب در سه شهر کوه چنار سپیدان و کازرون نور آباد فارس عده زیادی از طوایف شهریاری نیز زندگی میکنند که به زبان لُری صحبت میکنند طایفه شهریاری در شمال ایران (هزارجریب) از خاندانهای حكومتگر محلّی بودند كه از آغاز تا پایان عصر قاجار در منطقه هزارجریب و استرآباد، فرماندهی
عصر قاجار در منطقه هزارجریب و استرآباد، فرماندهی داشته‌اند. میراثی كه نیای این خاندان در ازای جنگهایی كه در كنار آقامحمدخان قاجار با زندیه كرده بود، به‌طور مستمر تا پایان این دوره باقی ماند. آن‌ها از این راه صاحب نفوذ شدند و اموال و املاك زیادی به هم زدند؛ به طوریكه در دوران مشروطه كه معاصر حاكمیت محمدباقرخان سردار رفیع یانسری بود، او جزو سه - چهار تنی بود كه درخطه مورد نظر، اقتدار فراوان یافت و افزونی قدرت و نفوذ او و امثال او، دولتهای مشروطه را نگران می كرد. با رئيس الوزرايي وثوق الدوله در سال۱۳۳۶ ه ق،
كرد. با رئيس الوزرايي وثوق الدوله در سال۱۳۳۶ ه ق، سياست قلع و قمع متنفّذان محلي و ايجاد دولت مركزي قدرتمند مورد تعقيب قرار گرفت؛ به همين جهت، سرداررفيع نيز بي نصيب از آسيب نماند و بسياري از اموال و املاك و سلاحهاي وی مصادره گردید وابسته. باغملک : در شهرستان باغملک و روستای چلچلک نیز شهریاری‌ها ساکنند _ تعدادی از طائفه شهریاری در چند دهه اخیر ساکن سیستان از سیستان خارج و به نواحی در شمال استان گلستان و استان مازندران و تعدادی نیز به مرز شرقی (سرخس) نقل مکان کرده که به گفته بعضی‌ها علت آن وجود سالهای زیاد
کرده که به گفته بعضی‌ها علت آن وجود سالهای زیاد خشکسالی در استان سیستان و بلوچستان بوده ‌است. یانه سر : روستایی از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است. این روستا شرقی ترین نقطه استان مازندران و هزارجریب از لحاظ مختصات جغرافیایی است.
شرلی هاردی جکسن (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۸ اوت ۱۹۶۵) نویسنده رمان و داستان کوتاه آمریکایی بود. معروف‌ترین اثر وی داستان کوتاه لاتاری است که برای اولین بار در مجله نیویورکر به چاپ رسید و از مشهورترین داستان‌های کوتاه قرن بیستم است. وی در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۶ در به دنیا آمد. وی به خاطر نگارش داستان کوتاه «لاتاری» که سال ۱۹۴۸ نخستین بار در مجله نیویورکر به چاپ رسید، به شهرت رسید. او بیش از ۱۰۰ داستان کوتاه نوشته‌است که بر اساس برخی از آنها مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی خلق شده‌است. شرلی جکسن نویسندهٔ
فیلم‌های سینمایی خلق شده‌است. شرلی جکسن نویسندهٔ مطرحی در دوره حیاتش بود و در سال های اخیر نیز کارهای او توجه بسیاری از منتقدان را به خود جلب کرده است. او هشت عنوان رمان در کارنامه‌اش دارد که «آشیانه پرنده» و «ما همیشه در قلعه زندگی می کنیم» از جملهٔ آن‌هاست. همچنین او چهار عنوان کتاب نیز برای کودکان نوشته است. علی بیات توسط نشر شاکر ترجمه کاملی از لاتاری را به چاپ رسانده است. همچنین این اثر حاوی تحلیلی از داستان نیز می شود. جکسن در ۸ اوت ۱۹۶۵ درگذشت. در سال ۲۰۰۷ جایزه «شرلی جکسن» توسط بنیاد وی تأسیس شد.
سیمینه‌رود (طاطائو) رودی است که در بخش گسترده‌ای از حوزه نگهداری شهرستان‌های سقز، بوکان و میاندوآب قرار دارد. سیمینه‌رود از کوهستان‌های منطقهٔ سقز و بانه و کردستان عراق سرچشمه گرفته و پس از عبور از سقز، بوکان و میاندوآب به دریاچه ارومیه می‌ریزد. همچنین رود سیمینه‌رود از جنوب شهرستان میاندوآب گذشته، زمین‌های فراوانی را در محدودهٔ میاندوآب آبیاری می‌کند. نام. نام قدیم این رودخانه طاطائو بود. در سال 1316 و در دوران پهلوی اول در راستای حذف زبان اقوام نام این رود به سیمینه رود تغییر یافت. حوزه. سیمینه‌رود در
رود به سیمینه رود تغییر یافت. حوزه. سیمینه‌رود در مسیر خود شاخه‌های زیادی از ترجان و اسکی‌بغداد و کهریز ایوبی دریافت کرده و از غرب بوکان گذشته، در سر راه خود شاخه‌های چندی از رودهای کوچک به آن می‌پیوندد و در موازات زرینه رود حرکت کرده وارد جلگهٔ میاندوآب می‌شود. آب سیمینه‌رود کمتر از آب زرینه رود است. طول سیمینه‌رود ۲۰۰ کیلومتر و مساحت حوضه آبگیر آن در محل داشبند ۲۰۹۰ کیلومتر مربع و میانگین آب سالانه آن معادل ۶۴۰ متر مکعب است. آبدهی آن ۹٫۶۷ مترمکعب در ثانیه می‌باشد.
اورفئوس شاعر و آوازه‌خوان افسانه‌ای اساطیر یونان و پسر اویگاروس و کالیوپه، یکی از میوزها یا آپولو و کالیوپه بود. او را بنیان‌گذار و پیام‌آور فرقهٔ مذهبی ارفیک دانسته‌اند. این باور ارائه ای مجدد از دین باستانی دیونوسوسی بود که در شمال یونان ، مغدونیه و تراکیه رواج داشت و بعد تر ، خدای آن یعنی دیونوسوس به جمع خدایان المپ افزوده شد. این مذهب از دید یونانیان بدوی به نظر می آمد و با قربانی کردن حیوانات و خوردن خون آنها ، رقص برهنه زنان بر روی تپه ها در شب و جشن و پایکوبی مستانه همراه بود. اطلاعات چندانی از
جشن و پایکوبی مستانه همراه بود. اطلاعات چندانی از جزئیات این دین در دسترس نیست اما در گزارش کوئینتوس کوریتوس آمده که اسکندر مغدونی هدیش شاهی خشایارشا را در یک جشن دیونوسوسی که زنان همراهشی اش میکردند و در حالی که مست و شادمان بود به آتش کشید. همچنین مادر اسکندر که از اهالی اپیر در شمال غرب یونان بود نیز از پیروان دین دیونوسوسی بود که به نوعی می توان اورفئوس تاریخی را بنیان‌گذار آن دانست. چنان که در داستان های منسوب به او می گویند اورفئوس در نواختن چنگ استاد بود، آن‌چنان‌که می‌توانست جانوران وحشی و درختان و
بود، آن‌چنان‌که می‌توانست جانوران وحشی و درختان و سنگ‌ها را به دنبال خود به حرکت درآورد. او با ائورودیکه ازدواج کرد. ائورودیکه هنگامی که در حال فرار از دست آریستائوس بود، که در جنگل شیفتهٔ زیبایی ائورودیکه شده بود، براثر مارگزیدگی جان خود را از دست داد و روانهٔ جهان زیرین (جهان مردگان) شد. اورفئوس در جهان زیرین توانست پرسفون را با صدای چنگ مجذوب کند و اجازهٔ خروج ائورودیکه را از هادس بگیرد، به شرط آنکه هنگامی که اورفئوس در حال رفتن به جهان زندگان است ائورودیکه پشت سرش حرکت کند و اورفئوس به هیچ‌وجه به عقب
پشت سرش حرکت کند و اورفئوس به هیچ‌وجه به عقب نگاه نکند. اورفئوس در آخرین لحظه تحمل خود را از دست داد و به پشت سرش نگاه کرد و ائورودیکه را برای همیشه از دست داد. او همچنین یکی از اعضای آرگونوت‌ها برای یافتن پشم زرین بود، هنگامی که کشتی آرگو مجبور بود از جزیرهٔ سیرنها عبور کند، اورفئوس با چنگ‌نوازیِ خود از نابودی خدمه جلوگیری کرد. چون کیرون (سانتوری که به داشتن دانش و خِرد والا و مهارت در علم طبابت شهرت داشت) برای یاسون پیش‌گویی کرده بود که مأموریت آرگونوت‌ها بدون وجود اورفئوس با شکست مواجه خواهد شد، یاسون
بدون وجود اورفئوس با شکست مواجه خواهد شد، یاسون به دنبال اورفئوس گشت تا به خدمهٔ او بپیوندد. تنها سلاح اورفئوس در این سفر چنگ او بود. سفر به دنیای مردگان. مشهورترین اسطوره در مورد اورفئوس هبوط او به دنیای اموات برای بازیابی همسر مرده اش اوریدیس است. اورفئوس و اوریدیس در همان نگاه اول عاشق هم شدند و مدت کوتاهی با هم خوشبخت زندگی کردند. با این حال، هنگامی که هیمن، خدای ازدواج برای برکت پیوند آنها آمد، پیشگویی کرد که خوشبختی آنها دوام نخواهد داشت. اوریدیس مدت کوتاهی پس از نبوت با چند نیمف به جنگلی نزدیک سفر
کوتاهی پس از نبوت با چند نیمف به جنگلی نزدیک سفر کرد. در یکی از نسخه‌های داستان، آن‌ها با چوپان، آریستائوس، روبرو می‌شوند که به دنبال اوریدیس بود و شروع به تعقیب او کرد. در حالی که دیگری می‌گوید اوریدیس و نیمف‌ها با هم شروع به رقصیدن کردند. صرف نظر از نسخه، حواس‌پرتی منجر به گزیده شدن او توسط یک مار و مرگ آنی شد. وقتی اورفئوس خبر مرگ عشقش را شنید، ترانه ای از غم و اندوه خواند که آنقدر تکان دهنده بود که هم آسمان‌ها و هم زمین از فقدان او باخبر شدند. اورفئوس تصمیم گرفت برای یافتن عشق خود به دنیای زیرین سفر
تصمیم گرفت برای یافتن عشق خود به دنیای زیرین سفر کند. در طول سفر، او از موسیقی فراطبیعی خود برای منصرف کردن همه موانع، یعنی سگ سه سر سربروس استفاده کرد. اورفئوس به زودی با اربابان دنیای زیرین هادس و پرسفونه ملاقات کرد. او آهنگ دلخراشی را برای آنها نواخت که حتی هادس، خدای مرگ را به گریه انداخت. هادس موافقت کرد که به اورفئوس و شوهرش اجازه دهد تا به سرزمین زندگان برگردند اما تحت یک شرط: اوریدیس پشت سر اورفئوس را دنبال می‌کرد و اورفئوس در هیچ نقطه ای اجازه نداشت به او نگاه کند تا زمانی که به مقصد برسند.
نداشت به او نگاه کند تا زمانی که به مقصد برسند. اورفئوس موافقت کرد و از اربابان مردگان به خاطر مهربانی آنها تشکر کرد. اما اورفئوس نمی‌توانست صدای پای عشقش را در پشت سرش بشنود و فکر می‌کرد که توسط خدایان فریب خورده‌است. در فاصله چند قدمی از خروجی، اورفئوس ایمانش را از دست داد و برگشت تا ببیند اوریدیس پشت سر اوست یا نه. او آنجا بود و اورفئوس تماشا می‌کرد که او را به دنیای زیرین باز می‌کشاندند، زیرا او نتوانسته بود از یکی از شرط‌های هادس پیروی کند. اورفئوس به سرزمین زندگانی بازگشت که گرفتار گناه و اندوه بود.
سرزمین زندگانی بازگشت که گرفتار گناه و اندوه بود. مرگ. اورفئوس در انتها توسط گروهی از مایندادس‌ها کشته شد. روزی اورفئوس به نزد پیشگوی دیونیسوس برای فرستادن درود به خدایان رفت؛ اما هنگامی که در حال نواختن چنگ در زیر درختی بود، توسط گروهی از مایندادس‌ها به دلیل بی‌احترامی به حامی آن‌ها، مورد حمله قرار گرفت. مایندادس‌ها به سمت او سنگ و شاخهٔ درخت یا هرچیزی که به دستشان می‌آمد پرتاب کردند. اما موسیقی اورفئوس به قدری زیبا بود که حتی اشیاء بی‌جان را شیفتهٔ خود می‌کرد و هیچ‌کدام به او اصابت نمی‌کرد. سرانجام
می‌کرد و هیچ‌کدام به او اصابت نمی‌کرد. سرانجام مایندادس‌ها با دست‌های خالی به او حمله کردند و بدنش را تکه‌تکه کردند. سرِ اورفئوس در حالی که هنوز آواز می‌خواند شناور به پایین رودخانه روانه شد. اسطوره اورفئوس و اوریدیک شبیه داستان لوط است. تشبیه «به عقب نگاه نکردن» برای هر دو داستان اهمیت زیادی دارد. فرقه اسرار اورفئوسی. اورفیسم نامی است که به مجموعه‌ای از باورها و اعمال مذهبی برخاسته از جهان [یونان باستان] و عصر هلنیستی داده می‌شود که با ادبیات منسوب به شاعر اسطوره‌ای اورفئوس که به دنیای مردگان در فرهنگ
اسطوره‌ای اورفئوس که به دنیای مردگان در فرهنگ یونانی-رومی رفت و بازگشت ارتباط دارد. در نظر ارفیک‌ها دیونیسوس (که زمانی به عالم اموات فرود آمد و بازگشت) و پرسفونه (که سالانه برای یک فصل به عالم اموات فرود آمدند و سپس برمی‌گشتند) مورد احترام بودند. اورفیسم را اصلاحی در اسرار دیونیسوسی پیشین توصیف کرده‌اند که شامل تفسیر یا بازخوانی اسطورهدیونیسوس و مرتب‌سازی مجدد هزیود تئوگونیا بر اساس بخشی از فلسفه پیشاسقراطی است.
اُزیریس یا اوزیریس، ایزد جهان زیرزمینی و زندگی پس از مرگ در اساطیر مصر باستان بود. او فرزند گب (زمین) و نوت (آسمان) بود. با خواهرش ایزیس ازدواج کرد و صاحب حوروس شد. برادرش ست (شب) او را کشت. اما زنده شد و خدای اموات گشت. ارواح قبل از اینکه بتوانند در جهان دیگر زندگی کنند، باید از برابر ازیریس بگذرند و تنها او بود که می‌توانست جاودانگی ببخشد. ازیریس به دلیل شکل انسانی بدنش (اینکه سر حیوان ندارد و ریش بلند و کشیده‌ای دارد) یکی از قابل تشخیص‌ترین خدایان مصری است. او همچنین سر پوش بلندی به نام «تاج عاطف» بر سر
او همچنین سر پوش بلندی به نام «تاج عاطف» بر سر دارد و یک عصا و یک شلاق در دستان اوست. این اشیا نماد سلطنت هستند و اغلب در دستان فرعونها نمایش داده می‌شوند. ازیریس با خواهران خود ازدواج کرد. او از خواهرش ایزیس پسری به نام حوروس و از دیگر خواهرش نفتیس پسری به نام آنوبیس داشت. برادرش ست بخاطر خیانت ازیریس، او را کشت و ازیریس پس از آن فرمانروای «جهان زیرین» شد. ازیریس احتمالاً محبوب‌ترین و ماندگارترین خدای مصر بود، مردم هزاران سال او را می‌پرستیدند. هرچند مصریان می‌پنداشتند "ازیریس" نخستین کسی بود که تاج
مصریان می‌پنداشتند "ازیریس" نخستین کسی بود که تاج فراعنه را بر سر گذاشت، کیش او ظاهراً از قدیم در اعصاری پیش از سلسله فرمانروایان مصر وجود داشت، به ویژه با شهر عبیدوس در بخش علیای رود نیل مربوط بود. بعدها هویت او با ایزد خورشید، رع آمیخته شد و به شخصیتی به نام آمون-رع آوازه یافت. بسیاری از اسطوره‌های مربوط به شخص اُزیریس، ایزد شهریار همیشگی مرگ و باززایی، می‌توانند به عنوان واسطه‌ای جمعی پنج هزارهٔ تاریخ مصر و دورهٔ ما قبل تاریخ در مضمون تداوم از راه تغییر و به عنوان الگوهای فراگیر چرخش در هستی انسان و