payamvha/North_RAG huggingface dataset:
𐬨𐬀𐬵𐬭𐬐𐬁𐬌. 𐬀𐬴𐬀𐬵𐬈. 𐬔𐬀𐬉𐬚𐬀𐬥𐬀𐬅𐬨𐬺 𐬎𐬙𐬀. 𐬵𐬈. 𐬬𐬀𐬧𐬙𐬀. 𐬀𐬰𐬁𐬥𐬌. 𐬯𐬀𐬢𐬵𐬀𐬎𐬎𐬁𐬗𐬌. 𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬎𐬎𐬁𐬗𐬌. 𐬫𐬋𐬌. 𐬵𐬆𐬥. 𐬐𐬆𐬵𐬭𐬞𐬀. 𐬯𐬭𐬀𐬉𐬱𐬙𐬀. 𐬰𐬀𐬰𐬁𐬙𐬇𐬈. 𐬔𐬀𐬉𐬚𐬌𐬌𐬁𐬌𐬙𐬀. 𐬫𐬋𐬌. 𐬀𐬠𐬛𐬋𐬙𐬆𐬨𐬈𐬺» kazki. me. vaŋuhi. səvište. drvāspe. taț. āyaptəm. «این کامیابی را بمن ده ای نیک ای تواناترین درواسپ که من به اژی دهاک (ضحاک) سه‌پوزه سه‌کله، شش چشم هزار چستی و چالاکی دارنده پیروزی یابم. باین دیو دروغ بسیار قوی که آسیب مردمان است باین خبیث و قوی‌ترین دروغی که اهریمن بر ضد جهان مادی بیافرید تا جهان راستی را از آن تباه سازد و که من هر دو زنش را بربایم هر دو را سنگهوک و
و که من هر دو زنش را بربایم هر دو را سنگهوک و ارنوک که ازبرای زادآوری دارای بهترین بدن می‌باشند هر دو را که از برای خانه‌داری برازنده هستند.»
فَرانَک در شاهنامه فردوسی دختری ایرانی است؛ او در ادامه با آبتین ازدواج می‌کند. در شاهنامه، مادر فریدون و همسر آبتین است. فرانک و آبتین احتمالاً در دهکده‌ای در ایران‌زمین به دور از دسترسی مأموران ضحاک با دامداری و شکار زندگی می‌نمود. آبتین عاقبت به دست کارگزاران حکومت گرفتار و مغزش خوراک مارهای ضحاک شد. شرح حال فرانک. ضحاک پیش از تولد فریدون در خواب دیده بود که پایان سلطنتش به دست فریدون است، وقتی تعبیر خواب و علت دشمنی فریدون را از موبدان پرسید آن‌ها در جواب اظهار نمودند چون حیات پدرش توسط مأموران تو پایان
اظهار نمودند چون حیات پدرش توسط مأموران تو پایان خواهد یافت. ضحاک عزم خود را جزم کرده و با تمام قوای نظامی می خواست خانواده فریدون را پیش از تولد فریدون یافته و نابود نماید. فرانک از بیم روزبانان ضحاک کودک و گاو پرمایه را به بیشه‌زاری برد و هر دو را به دشتبان بیشه‌زار سپرد تا از آسیب عوامل ضحاک در امان باشند. او از دشتبان خواست فریدون را با شیر آن گاو بپرورد. آنگاه فرانک پس از سه سال، کودک را از دشتبان پس گرفت . روزبانان ضحاک هیچگاه از جستجوی گاو و خانواده فریدون آرام نگشتند، شهرت گاو تن‌پیرایه دهان بدهان
فریدون آرام نگشتند، شهرت گاو تن‌پیرایه دهان بدهان شهره آفاق گشت آنگاه فرانک مجبور شد نزد دشتبان رفته گاو را به او واگذارد طفل را برداشته و بگریزد تا جان هر دو در امان باشد. به تعبیر فرانک از سرزمین جادوستان به مرز هندوستان روانه گردد و با فرزندش در کوه البرز به پیرمرد پارسایی پناه برده تا فریدون بالیده و بزرگ شود. مرد عابد کوهستان‌نشین که دور از دنیا و مافیای آن تنها زندگی می‌کرد به فرانک و پسرش پناه داد و هیچگاه باد سرد یا سخن سختی بر آنان نزد، فرانک چون نزد او شد به او گفت من زنی سوگوار و این کودک خردسال
او شد به او گفت من زنی سوگوار و این کودک خردسال سرانجمن، از ایران‌زمین هستیم. طبق متون فرانک بچه را به او سپرد ولی احتمال اینکه خود نیز نزد آن مرد عابد، دور از رصد مأموران ضحاک پنهان شده روزگار گذرانده باشد، بسیار زیاد است. آنچه از متون استنباط می‌گردد شرایط سخت زندگی و آوارگی یک زن همراه با کودک صغیر است. مرد عابد، منشأ و منبع کیش مهر، هر را دو پذیرفت و به تربیت فریدون اهتمام کرد ظاهراً فرانک نیز نزد آن مرد بزرگ در دامان دماوند روزگار سپری کرد تا اینکه فریدون هیجده سال تمام یافت. فرزندان دیگر فرانک. فرانک
هیجده سال تمام یافت. فرزندان دیگر فرانک. فرانک صاحب دو پسر به اسامی کیانوش و برمایه نیز بود، شاهنامه فریدون را کوچکتر نام می‌برد. شاهنامه در بیتی از دو مهتر یکی کهتر سخن می‌راند که بزرگتران، همان کیانوش و برمایه هستند که فریدون را در میان گرفتند. البته چنین صحنه‌ای واقعیت نداشته صحنه مزبور در خواب ضحاک وقوع یافته بود و سبب پریشانی وی نیز شده بود. امّا کمی بعد شاهنامه بیت اصلی را که فریدون برادر بزرگتر است چنین بازگو می‌کند: دو فرزند مزبور در آوارگی فرانک حضور ندارند در ضمن چون تجسس روزبانان ضحاک مختص به
حضور ندارند در ضمن چون تجسس روزبانان ضحاک مختص به فریدون نبود، آن‌ها هر کودک و نوجوانی را یافته به تجویز ابلیس مغز آن‌ها تغذیهٔ ماران می‌کرند امکان دستگیری و اعدام کیانوش و برمایه دور از احتمال نبود. به نظر می‌رسد دو برادر بعد از فریدون متولد شده باشند. فریدون در هیجده سالگی آماده قیام به کین پدر شد امّا فرانک توصیه نمود تا به وقتش صبور باشد. مدت صبر را شاهنامه قید نمی‌نماید ولی تا زمان قیام علیه ضحاک و اتحاد با کاوه آهنگر حداقل یکی دو دهه سپری شد و در آنزمان فریدون به سی سالگی رسیده بود. دوران مزبور یعنی
فریدون به سی سالگی رسیده بود. دوران مزبور یعنی تا آغاز قیام، فریدون و مادرش در یکی از درّه‌های حاصلخیز و پر از نعمت شکار در البرزکوه نزد مرد مهرکیش، که مرزبانان ضحاک نیز بدان سرزمین دسترسی نداشت، سپری گشت. قیام کاوه به یاری فریدون با نماد درفش کاویان به سلطه هزار ساله ضحاکیان بر ایران خاتمه داد و فریدون پادشاهی از نسل ایرانیان بر تخت کیان جلوس نمود. فرانک دیر زمانی پس از پیروزی فریدون بر ضحاک از او بیخبر بود و چون از پیروزی فرزندش آگاه شد گنجینه‌های نهان را گشود به بخشیدن اموالش به نیازمندان پرداخت و
را گشود به بخشیدن اموالش به نیازمندان پرداخت و جشن‌ها ساخت و میهمانی‌ها داد سپس به نزد فریدون به شهر آمل رفت. نسب فرانک. در بندهشن چنین آمده که مادر فریدون، فرانک نام داشت و دختر یکی از تورانیان بود فرکیانی از یک نی که در دریاچه ووروکش رسته بود به گاو سحرناکی که مالک آن گاو، پدر فرانک بود حلول کرد سپس به وسیلهٔ شیر آن گاو فرکیانی نخست به فرانک و آنگاه به فریدون رسید . امّا فرانک در شاهنامه خویش ایرانی می‌نامد: پیوند به بیرون. شخصیت‌های شاهنامه
تَهمینه شخصیت قهرمان زن در حماسه ملی شاهنامه و منظومه تهیمنه نامه است؛ او دختر شاه سمنگان، همسر رستم و مادر سهراب است. تهمینه ساخته شده از دو بخش "تهم" و "اینه" که بخش اول به مفهوم قوی و نیرومند و بخش دوم پسوند نسبت است و با هم به معنی زن قوی و نیرومند می‌باشد. تهمینه در شاهنامه. فردوسی، دربارهٔ این بانو چنین می‌سراید، که روزی رستم برای نخجیر به مرز سمنگان رسید، گوری را شکار کباب کرده و خورد، آنگاه رخش را در بیشه‌زار رها بخواب و استراحت پرداخت. عده‌ای از سواران ترک در آن شکارگاه رخش را بی‌صاحب یافته آن را
ترک در آن شکارگاه رخش را بی‌صاحب یافته آن را با خود به سمنگان بردند. رستم که از خواب برخاست به اطراف نظر افکند، رخش را ندید دلگیر شد به ناچار از جای بلند شد زین را کول کرده پی اسب را گرفته به شهر سمنگان رسید: تنی چند از اهالی سمنگان ورود رستم دستان را به شاه سمنگان خبر می‌دهند، مرزبان سمنگان به محض آگهی با چند تن از خاصان و بزرگان به استقبال رستم آمده او را با احترام به ارگ دعوت و به افتخار او بزم شایسته‌ای برپا می‌کنند. رستم از گم شدن رخش اظهار نگرانی می‌کند، شاه سمنگان و اعیان آن جا به رستم اطمینان
می‌کند، شاه سمنگان و اعیان آن جا به رستم اطمینان می‌دهند رخش پیدا خواهد شد نگران نباشد. تهمتن شاد گردیده، تا پاسی از شب به می‌گساری پرداخت سپس در بستری که برایش آماده شده بود به خواب رفت ولی در امتداد شب مهمان ناخوانده بر او وارد می‌شود: آمدن تهمینه به نزد رستم. چون پاسی از شب گذشت و رستم بخواب فرورفت در اتاق به آرامی باز شد و تهمینه با شمعی در دست آهسته بر بالین مست آمد، رستم از خواب بیدار گشت خیره به تهمینه نگریست و نام و سبب مراجعه او را در آن موقع نا به هنگام پرسید که در جواب شنید: من دختر شاه سمنگان
هنگام پرسید که در جواب شنید: من دختر شاه سمنگان از پشت شیران و پلنگان هستم که در جهان جفتی لایق من نیست، از تو افسانه‌ها شنیده‌ام که هیچ ترسی از شیر و نهنگ و پلنگ نداری، شب تیره تنها به مرز توران شدی از تفحص در آن مرز هیچ هراسی در دل نداری، گوری را به تنهایی بریان کرده می‌خوری، چون اینگونه آوازه تو را شنیدم به پیشت آمده‌ام: رستم که از زیبایی تهمینه خیره مانده بود، نام یزدان جهان آفرین را بخواند و آن نیک رو آهسته پهلوی رستم نشست. چون رستم پری‌چهره را بر آنگونه دید که از هر دانشی نزد او بهره ی است هیچ فرجامی
دید که از هر دانشی نزد او بهره ی است هیچ فرجامی جز فرّهی ندید، گفت باید موبدی حاضر گشته تا از شاه بخواهد تو را به عقد من درآورد و تهمینه از پیشنهاد او بسیار شاد شد: تهمینه در ادامه می‌گوید چون وصف پهلوانی تو را شنیدم ندیده عاشق تو گشته‌ام و بدان که من عقلم را فدای عشق تو کرده‌ام و از خدای جهان آرزو دارم از تو فرزندی به من عطا فرماید که مانند تو باشد، از این گذشته من آمده‌ام که خبر یافتن رخش را نیز به تو بدهم. تهمتن چون سخنان تهمینه را شنید، همان شب او را به عقد خویش درآورد. نـُـه ماه پس از آن شب وصل، سهراب
عقد خویش درآورد. نـُـه ماه پس از آن شب وصل، سهراب یل چشم به جهان گشود. شاه سمنگان از این وصلت بسیار شادمان شد و بزرگان و اکابر سمنگان همه به رستم تبریک گفتند و جشن بزرگی به افتخار عروس و داماد برپا کردند. تهمینه در منظومه تهمینه‌نامه. خلاصه ای از منظومه "تهمینه‌نامه" چنین است: پس از کشته شدن سهراب، تهمینه دو هفته در سمنگان سوگواری می‌کند. در هفته سوم نزد پدرش می‌رود و از تصمیم خود برای گرفتن انتقام از خاندان رستم سخن می‌گوید. پدرش هشدار می‌دهد که رستم پهلوانی شکست‌ناپذیر است و او را از کین‌خواهی
رستم پهلوانی شکست‌ناپذیر است و او را از کین‌خواهی بازمی‌دارد، اما تهمینه مصمم است. او با سپاهی به سوی زابلستان حرکت می‌کند. با رسیدن خبر این لشکرکشی، رستم پیکی می‌فرستد تا دلیل آن را جویا شود. پیک توسط سپاه تهمینه دستگیر شده و نزد او برده می‌شود. تهمینه پیام می‌دهد که مادر سهراب است و برای خون‌خواهی آمده. رستم برای دیدار با او می‌رود، اما تهمینه با دیدن رستم، خشمگین شده، به او حمله می‌کند و او را نکوهش می‌کند. سپس زال را نیز مورد سرزنش قرار می‌دهد. تهمینه تصمیم می‌گیرد به گور سهراب برود. فردای آن روز آماده
می‌گیرد به گور سهراب برود. فردای آن روز آماده نبرد می‌شود، اما زال و رودابه با نصیحت و سوگند او را آرام می‌کنند. تهمینه سرانجام می‌پذیرد که در زابل بماند. مدتی بعد، رستم برای دلجویی از تهمینه هدایایی می‌فرستد. زال نیز با سخنانی، مقصر را افراسیاب معرفی می‌کند و پیشنهاد می‌دهد تهمینه به شبستان رستم بازگردد. تهمینه می‌پذیرد و با تشریفات به زابل می‌رود. پس از آشتی با رستم، فرزندی از او به دنیا می‌آورد که نامش را فرامرز می‌گذارند.
سودابه (سوداوه) شخصیتی در حماسهٔ "شاهنامه" است. او دختر شاه هاماوران بود. کیکاووس پس از جنگ مازندران و بسط مرزهای کشور خویش این بار متوجه تسخیر کشور هاماوران شد و پس از پیروزی بر شاه هاماوران، از دختر او سودابه خواستگاری کرد: سودابه در شاهنامه. شاه هاماوران از شکستی که از دولت نه چندان قدرتمند متحمل می‌شود به ناچار به این وصلت رضایت می‌دهد، اما او نقشه‌ای داشت تا کاووس را هلاک نموده، بلکه به وضعیت سابق برگردد. پس از این ازدواج شبی به بهانه جشنی، کیکاووس و ایرانیان را به کاخ خویش دعوت می‌کند و در آنجا با
ایرانیان را به کاخ خویش دعوت می‌کند و در آنجا با نیرنگ کیکاووس و دیگر سپاهیان ایران را به بند کشیده و اسیر خود می‌کند. این بار نیز برای بار دوّم خبر به رستم پهلوان رسیده و او با عجله به کمک کیکاووس می‌شتابد. سودابه زنی زیبا، باخرد و مهربان توصیف شده که در تمام مدت اسارت کاووس به یاری او برخاسته و علیه پدر موضع می‌گیرد. سودابه شهبانوی ایران و نامادری شاهزاده سیاوش است، او بیشتر به خاطر نقش منفی در دربار کاووس و تبعید سیاوش مشهور است. وقتی سیاوش پس از سپری کردن دوران کودکی و نوجوانی در زابل، نزد پدر باز
کردن دوران کودکی و نوجوانی در زابل، نزد پدر باز می‌گردد، سودابه شیفتهٔ او می‌شود و او را به حرم به بهانه ملاقات با نزدیکان دعوت کرده تا نیاتش را که همان ابراز عشق بود به او بفهماند. سیاوش نیز از قصد او و دامی که پهن کرده بود آگاه شده و مقاومت کرده و از خیانت به پدرش احتراز می‌کند. سودابه به اجبار می‌خواست با سیاوش هم‌آغوش شود اما در این کش و قوس جز تکه پیراهنی از سیاوش چیزی در دستش نماند. سودابه از ترس برملا شدن موضوع و رسوایی که می‌توانست منجر به قتل او توسط شاه بشود، برای حفظ جان خود القاء می‌کند که
توسط شاه بشود، برای حفظ جان خود القاء می‌کند که سیاوش قصد تجاوز به او را داشت. چون سودابه متوجه موقعیت سیاوش گشته و قدرت را از کفش رفته می‌دید دوقلوهای یک زن زائو را کشته و خودش را مادر کودکان مرده جا می‌زند و مرگ آنان را به سبب تجاوز سیاوش وانمود می‌کند و دوباره کاووس به سیاوش بدگمان می‌شود. عبور از آتش. کیکاووس نیز برای یافتن گناهکار به هر دو دستور داد تا از میان آتش بگذرند. سیاووش ناگزیر شد برای اثبات بیگناهی خود و به جای قسم یاد کردن از میان شعله‌های آتش بگذرد که بدون هیچ آسیبی از میان شعله‌های مهیب
آتش بگذرد که بدون هیچ آسیبی از میان شعله‌های مهیب آتش گذشت. اما سودابه به آتش نزدیک نشد. آنگاه سیاوش پیش پدر رفت و وساطت نمود که سودابه را ببخشد و پدر نیز قبول کرد. گذر سیاوش از آتش نوعی آزمون الهی بوده که «ور» نامیده می شده که به دو نوع ور گرم و ور سرد تقسیم می‌شده و عبور از آتش، ور گرم بوده است. سیاوش نیز برای دور ماندن از پایتخت در جنگ با افراسیاب شرکت کرده و طی اختلافی که با کیکاووس پیدا می‌کند به توران پناهنده شده و پس از رویدادهایی به فرمان افراسیاب به قتل می‌رسد. انتشار خبر کشته شدن سیاوش، رستم را
به قتل می‌رسد. انتشار خبر کشته شدن سیاوش، رستم را سوگوار و خشمگین کرد. رستم به پایتخت آمد و پس از نکوهش بسیار کیکاووس، سودابه را از شبستان بیرون کشیده و با خنجر به دو نیم می‌کند.
آبتین یا آتبین (اوستایی: 𐬀𐬚𐬡𐬌𐬌𐬀) نام پدر فریدون، پادشاه پیشدادی است. او دومین کسی است که گیاه مقدس هوم را می‌فشرد و به پاس آن فرزند شایسته‌ای چون فریدون به او عطا می‌شود. آبتین توسط سربازان ضحاک گرفتار و کشته و مغز سرش خوراک ماران ضحاک شد. نام همسر آبتین، فَرانَک بود. نام. نام او در اوستا به صورت (āθwya/آثویه) و در سانسکریت به صورت (آپتیه) آمده‌است. در برخی از کتب اوستایی، پهلوی، عربی و فارسی نیز به شکل اثوی، اسپیان یا اثفیان آمده‌است که هم نام او و هم لقب خاندانش است. برخی نیز نام او را «پرگاو»
و هم لقب خاندانش است. برخی نیز نام او را «پرگاو» نوشته‌اند.در لغتنامهٔ دهخدا این نام به معنای روح کامل و انسان نیکوکار آمده‌است. همچنین آبتین به معنای کسی است که به تعالیم زرتشت عمل می‌کند و خوش‌کردار، خوش‌گفتار و خوش‌پندار است. صاحب برهان قاطع، معنی آن را نفس کامل و نیکوکار و صاحب گفتار و کردار نیک و اسعدالسُّعَداء آورده‌است."آبتین" نام یکی از فرماندهان و پهلوانان ایرانی نیز بوده‌است. نسب آبتین در منابع. در کتاب "مجمل التواریخ و القصص"، نام پدر آبتین، همایون ذکر شده‌است. نَسَبِ همایون به تهمورث می‌رسد. در
ذکر شده‌است. نَسَبِ همایون به تهمورث می‌رسد. در "آثار الباقیه عن القرون الخالیه"، اثر ابوریحان بیرونی، در خصوص نسب فریدون (و به تبَعِ آن آبتین) چنین آمده: «افریدون بن اثفیان بن گاو بن اثفیان نیکاو بن اثفیان بن شهرکاو بن اثفیان». داستان آبتین، به عنوان یکی از شخصیت‌های شاهنامه آورده شده‌است: به داستان آبتین در کوش نامه ایرانشان به طور مفصل تری پرداخته شده است: پس از کشته شدن جمشید به دست ضحاک، فرزندان جمشید به چین پناه می برند. بر حسب یک اتفاق آبتین (نوه جمشید) برادرزاده نوزاد ضحاک (کوش پیل دندان) را در
جمشید) برادرزاده نوزاد ضحاک (کوش پیل دندان) را در جنگل میابد و او را به مانند پسر خود بزرگ می کند. اما کوش پیل دندان پس از شناختن پدر واقعی خود به آبتین خیانت کرده و یکی از پسران آبتین را به قتل می رساند. پس از این اتفاق ناگوار آبتین به شیلا می رود و با فَرانَک دختر شاه شیلا آشنا شده و با او ازدواج می کند که حاصل این ازدواج فریدون است. در کودکی فریدون، آبتین پس از الهامی که در خواب به او می شود به ایران بازمی گردد و فریدون را به سلکت (فرمانده قلعه دماوند) می سپارد. در نهایت نیز آبتین در ایران به دست ضحاک
می سپارد. در نهایت نیز آبتین در ایران به دست ضحاک به قتل می رسد.
شهرستان چالوس از شهرستان‌های استان مازندران در شمال ایران است. مرکز این شهرستان شهر چالوس می‌باشد. این شهرستان از شرق به شهرستان نوشهر، از جنوب به کرج و از غرب و جنوب غرب با شهرستان‌های عباس آباد و کلاردشت همجوار است. جمعیت این شهرستان طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۱۱۶٬۵۴۲ نفر بوده که متشکل از ۳۹٬۱۰۵ خانوار است. این شهرستان دارای دو بخش (مرکزی و مرزن آباد) ، چهار دهستان و سه شهر تابعه‌ (چالوس، مرزن آباد و هچی‌رود) است. تقسیمات کشوری. شهرها: چالوس، هچی‌رود و مرزن‌آباد شهرک‌ها: شهرک نمکاب‌رود بخش‌ها:
و مرزن‌آباد شهرک‌ها: شهرک نمکاب‌رود بخش‌ها: تاریخچه. این شهرستان از شمال به دریای مازندران از مشرق به شهرستان نوشهر، از جنوب شرقی به شهرستان نور، از جنوب به شهرستان کلاردشت و از غرب به شهرستان عباس آباد محدود و دارای دو بخش مرکزی و مرزن آباد است. چالوس که در متون تاریخی از آن به نام‌های «شالوس» و «سالوش» نیز یاد شده بخشی از سرزمین رویان کهن و از آبادی‌های معتبر طبرستان محسوب می‌شد و دارای پادگان نظامی و قلعه و استحکاماتی برای دفع حمله دیلمان بود و در زمان قاجار پس از فتح گیلان و ضمیمهٔ دوبارهٔ تنکابن به
قاجار پس از فتح گیلان و ضمیمهٔ دوبارهٔ تنکابن به مازندران منطقه کلارستاق (چالوس)، کجور و تنکابن محال ثلاث را در مازندران تشکیل می‌دادند. اکثر جنگها در این منطقه صورت می‌گرفت. مقدسی در آثار خود از قلعه سنگی و مسجد جامع چالوس یاد کرده‌است. از این آثار اکنون چیزی باقی نمانده‌است. نخستین بیعت‌هایی که مردم طبرستان در سال ۲۵۰ ه‍.ق با سادات نمودند در مسجد جامع چالوس صورت گرفت. تاریخ این شهر حکایت از فراز و نشیب‌های فراوان به ویژه در زمان حکومت سادات علوی در طبرستان دارد. منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان
دارد. منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بوده‌است که شامل شهرستان‌های نور، نوشهر، چالوس، کلاردشت (کلار)، عباس‌آباد (لنگا)، تنکابن و رامسر (سختسر) می‌شده‌است و گاهی مرز غربی آن تا رودسر (هوسم) ادامه می‌یافت مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند. دو لهجه طبری کلارستاقی و طبری کجوری شاخه ای از گویش طبری رویانی هستند که از شهرستان نور تا شهرستان تنکابن گویش می‌شود. مردم بومی شهرستان چالوس به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند که به تبری کلارستاقی شهرت دارد.
صحبت می‌کنند که به تبری کلارستاقی شهرت دارد. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳.
شهرستان بوانات یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوانات است. تنوع زیست بوم بوانات گسترده و شامل مناطق حفاظت شده دره باغ و... در بوانات و در منطقه مزایجان درخت‌هایی وجود دارد که عمر آنها به صدها و هزاران سال می‌رسد. بوانات از لحاظ تنوع جانوری غنی و جانورانی مثل گراز، کفتار، روباه، گرگ و در مواردی خرس و یوزپلنگ مشاهده شده است. تقسیمات کشوری. تاریخچه تقسیمات کشوری: ۱)در سال ۱۳۱۶ بوانات دارای بخشداری شد و از همان هنگام سوریان مرکز بخش بوانات بود. ۲)در سال ۱۳۴۳ سوریان دارای شهرداری
بوانات بود. ۲)در سال ۱۳۴۳ سوریان دارای شهرداری شد. ۳)در سال ۱۳۷۴ بخش بوانات از شهرستان آباده از آن شهرستان جدا شد. و در سال ۱۳۸۰ نام شهر سوریان مرکز شهرستان بوانات به بوانات تغییر یافت. ۴) در سال ۱۳۹۸ بخش سرچهان با عنوان شهرستان سرچهان از بوانات جدا شد موقعیت جغرافیایی. شهرستان بوانات در شمال شرقی استان فارس و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری شهر شیراز قرار دارد که مساحت آن ۲۴۹۹ کیلومترمربع می‌باشد. از شمال به استان یزد و از جنوب به شهرستان سرچهان از غرب به شهرستان خرم بید و از سمت شرق به شهرستان مروست از استان یزد
بید و از سمت شرق به شهرستان مروست از استان یزد منتهی می‌گردد. ریشه نام بوانات. در مورد بوانات دو وجه نام گذاری وجود دارد. یکی بون به معنی بهره‌است که بعدها با ات تازی جمع شده‌است و دیگری به معنی بوان (بهشت) است که به مکان سر سبز دلالت دارد. جمعیت. جمعیت شهرستان ۵۰٫۴۱۸* نفر است که در قالب ۱۵٫۸۷۴ خانوار می‌باشد. (آمار مربوط به هر دو شهرستان بوانات و سرچهان می‌باشد) زبان اکثریت مردم شهرستان بوانات فارسی است. هم چنین زبان بومی عشایر بوانات هم در بین خودشان رایج است. پیوند به بیرون. Bavanat.net تارنمای بوانات
است. پیوند به بیرون. Bavanat.net تارنمای بوانات در درگاه استان فارس
پروتکل ارتباطات یا شیوه‌نامه ارتباطات، قرارداد ارتباطات یا در شبکه‌های رایانه‌ای به مجموعه قوانینی گفته می‌شود که چگونگی ارتباطات را قانونمند می‌کند. نقش پروتکل در کامپیوتر مانند نقش زبان برای انسان است. برای مطالعهٔ یک کتاب نوشته‌شده به فارسی باید خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی داشته باشد. برای ارتباط موفقیت‌آمیز دو دستگاه در شبکه، باید هر دو دستگاه از یک پروتکل یکسان استفاده کنند. تاریخچه. اصطلاح "پروتکل" در زمینه تبادل داده‌ها اولین بار در یک تفاهم‌نامه استفاده شد. تفاهم‌نامه‌ای که با عنوان "پروتکل
استفاده شد. تفاهم‌نامه‌ای که با عنوان "پروتکل برای استفاده در شبکه تبادل داده NPL" توسط راجر اسکانتلبوری و کیت بارتلت در آوریل ۱۹۶۷ نوشته شده است. در آرپانت، در سال ۱۹۶۹، شروع ارتباط هاست به هاست با پروتکل ۱۸۲۲ بود که نحوهٔ انتقال پیام به یک IMP را تعریف می‌کرد. برنامه کنترل شبکه برای ARPANET برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ اجرا شد. رابط NCP با پیاده‌سازی پروتکل‌های ارتباطی سطح بالاتر به نرم‌افزار کاربردی اجازه می دهد تا در سراسر ARPANET متصل شود. این یک نمونهٔ اولیه از مفهوم لایه بندی پروتکل بود. تحقیقات شبکه
اولیه از مفهوم لایه بندی پروتکل بود. تحقیقات شبکه در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط رابرت ای. کان و وینت سرف منجر به تدوین برنامه کنترل انتقال (TCP) شد. مشخصات آن توسط Cerf با Yogen Dalal و Carl Sunshine در دسامبر ۱۹۷۴ نوشته شده است، درحالی که هنوز که یک طراحی یکپارچه است. گروه کاری شبکه بین‌المللی با یک استاندارد دیتاگرام بدون اتصال موافقت کرد که در سال ۱۹۷۵ به CCIT ارائه شد اما توسط ITU یا ARPANET پذیرفته نشد. تحقیقات بین‌المللی، علی‌الخصوص کارهای Rémi Després، به توسعه استاندارد X.25، مبتنی بر مدارهای مجازی توسط
توسعه استاندارد X.25، مبتنی بر مدارهای مجازی توسط ITU-T در ۱۹۷۶، کمک کرد. تولیدکنندگان رایانه پروتکل‌های اختصاصی مانند معماری شبکه سیستم‌ها ی (IBM(SNA، شرکت تجهیزات دیجیتال DECent و سیستم‌های شبکه زیراکس را ایجاد کردند. ساختار TCP به عنوان پشته پروتکل مدولار دوباره طراحی شد. در اصل به آن "IP / TCP گفته می‌شد و" در سال ۱۹۸۲ در SATNET و در ژانویه ۱۹۸۳ بر روی ARPANET نصب شد. همان‌طور که در و ذکر شده است، توسعهٔ یک مجموعه پروتکل کامل تا سال ۱۹۸۹، پایه و اساس رشد TCP / IP را به عنوان یک مجموعه پروتکل جامع به
رشد TCP / IP را به عنوان یک مجموعه پروتکل جامع به عنوان جزء اصلی اینترنت در حال ظهور بنا نهاد. کار بین‌المللی در مورد یک مدل مرجع برای استانداردهای ارتباطی منجر به مدل OSI شد که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. برای مدتی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، مهندسان، سازمان‌ها و کشورها درمورد اینکه کدام استاندارد، مدل OSI یا مجموعه پروتکل اینترنت ، بهترین و قوی‌ترین شبکه‌های رایانه ای را ایجاد می‌کند، به دو قطب تقسیم شدند. مفهوم. اطلاعاتی که از طریق شبکه یا رسانه‌های دیگر بین دستگاه‌ها رد و بدل می‌شوند، طبق قوانین و
دیگر بین دستگاه‌ها رد و بدل می‌شوند، طبق قوانین و قراردادهایی اداره می‌شوند که می‌توانند در جزئیات پروتکل ارتباطات تنظیم شوند. ماهیت ارتباطات، داده‌های واقعی رد و بدل شده و هرگونه رفتار وضعیتمحور، توسط این مشخصات (جزئیات پروتکل ارتباطات) تعریف می‌شود. در سیستم‌های محاسبات دیجیتال، قوانین را می‌توان با الگوریتم‌ها و ساختارهای داده بیان کرد. پروتکل‌ها برای ارتباط الگوریتم‌ها یا زبان‌های برنامه‌نویسی برای محاسبات هستند. سیستم عامل‌ها معمولاً مجموعه ای از فرایندهای هماهنگ را در اختیار دارند که داده‌های مشترک
هماهنگ را در اختیار دارند که داده‌های مشترک را برای برقراری ارتباط با یکدیگر دستکاری می‌کنند. این ارتباط توسط پروتکل‌های قابل درک اداره می‌شود، که می‌توانند در خودِ کد فرایند قرار گیرند. در مقابل، چون حافظه مشترک وجود ندارد، سیستم‌های ارتباطی باید با استفاده از یک رسانه انتقال مشترک با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. انتقال لزوماً قابل اعتماد نیست و ممکن است سیستم‌های متفاوت از سخت‌افزار یا سیستم عامل‌های مختلفی استفاده کنند. برای پیاده‌سازی پروتکل شبکه، ماژول‌های پروتکلِ نرم‌افزار با یک چارچوب پیاده‌سازی شده
پروتکلِ نرم‌افزار با یک چارچوب پیاده‌سازی شده روی سیستم عامل ماشین ارتباط برقرار می‌کنند. این چارچوب عملکرد شبکه سیستم عامل را پیاده‌سازی می‌کند. وقتی الگوریتم‌های پروتکل به زبان برنامه‌نویسی قابل حمل بیان می‌شوند، ممکن است نرم‌افزار پروتکل از سیستم عامل مستقل شود. معروف‌ترین چارچوب‌ها مدل TCP / IP و مدل OSI هستند. در زمان توسعه اینترنت ، لایه بندی انتزاعی به عنوان یک طراحی موفق برای طراحی کامپایلر و سیستم عامل اثبات شده بود و با توجه به شباهت‌های بین زبان‌های برنامه‌نویسی و پروتکل‌های ارتباطی، برنامه‌های
برنامه‌نویسی و پروتکل‌های ارتباطی، برنامه‌های شبکه یکپارچه در ابتدا به پروتکل‌های همکاری تجزیه می‌شدند. این باعث ایجاد مفهوم پروتکل‌های لایه ای می‌شود که امروزه پایهٔ طراحی پروتکل را تشکیل می‌دهد. سیستم‌ها معمولاً از یک پروتکل تکی برای انتقال داده استفاده نمی‌کنند. بلکه از مجموعه ای از پروتکل‌ها استفاده می‌کنند، که بعضاً مجموعه پروتکل نامیده می‌شود. برخی از شناخته شده‌ترین مجموعه‌های پروتکل TCP / IP , IPX / SPX، X.25، AX.25 و AppleTalk هستند. پروتکل‌ها را می‌توان بر اساس عملکرد در گروه‌ها تقسیم کرد، به
می‌توان بر اساس عملکرد در گروه‌ها تقسیم کرد، به عنوان مثال، یک گروه از پروتکل‌های حمل و نقل وجود دارد. ویژگی‌ها بر روی لایه‌ها ترسیم می‌شوند، هر لایه یک کلاس متمایز از مشکلات مربوط به خود را حل می‌کند. به عنوان مثال: برنامه‌های کاربری، حمل و نقل، اینترنت و توابع رابط شبکه. برای انتقال پیام، باید از هر لایه یک پروتکل انتخاب شود. انتخاب پروتکل بعدی با ادامه دادن پیام با انتخاب پروتکل برای هر لایه انجام می‌شود. نیازهای پایه. دستیابی به داده‌ها از طریق شبکه، تنها بخشی از مشکل یک پروتکل است. داده‌های دریافت شده
بخشی از مشکل یک پروتکل است. داده‌های دریافت شده باید ارزیابی شود، بنابراین یک پروتکل باید شامل قوانینی باشد که داده را توصیف می‌کند. این نوع قوانین بیان کنندهٔ "نحوه ی" ارتباط است. قوانین دیگر تعیین می‌کنند که آیا داده‌ها برای زمینه ای که در آن مبادله انجام می‌شود، معنی دار هستند یا خیر. این نوع قوانین بیان کنندهٔ "معنادار بودن" ارتباطات است. پیام‌ها برای برقراری ارتباط در سیستم‌های ارتباطی ارسال و دریافت می‌شوند؛ بنابراین پروتکل‌ها باید قوانین حاکم بر انتقال را مشخص کنند. به‌طور کلی، بسیاری از موارد زیر
را مشخص کنند. به‌طور کلی، بسیاری از موارد زیر باید مورد توجه قرار گیرند:
چسب‌ها دسته‌ای از بسپار و ماکرومولکولی‌ها می‌باشند که قابلیت متصل کردن اشیا به یکدیگر را دارند. مقدمه. از چسب برای چسباندن قطعات چوبی یا کاغذی و فلزی استفاده می‌شود. ولی کاربرد آن گسترش یافته به طوری که امروزه به جای استفاده از میخ، پیچ، اسباب بازی، صنایع مونتاژ و برخی از قسمت‌های هواپیماهااز چسب‌های مخصوص استفاده می‌شود. انواع چسب. استفاده از چسب توسط بشر از دوران عصر سنگ و همچنین غارنشینی دیده شده‌است. به تدریج انسان به وجود مواد چسب دار طبیعی پی برد. رومیان از نوعی ماده چسب دار به نام سقز در صنعت کشتی
از نوعی ماده چسب دار به نام سقز در صنعت کشتی سازی استفاده می‌کردند. کم کم مواد دیگری مانند موم، عسل به عنوان چسب استفاده به عمل آمد. ۱-الاستومرها:شامل چسب‌های کائوچویی مصنوعی و در صنعت کشتی سازی و صنایع هواپیماسازی کاربرد دارند. ۲-ترموپلاست‌ها: شامل پلی اکریل و سیانواکریلات‌هااند که به «چسب فوری» معروف‌اند. ۳-چسب اپوکسی:از تراکم دی فنیلو پروپان و اپیکلرهیدرین بدست می‌آید. و به نام چسب دوقلو معروف است. به‌طور کلی چسبهای دوجزیی جزو خانواده رزینهای ترموست یا گرما خشک هستند که با گرما بیشتر سریعتر سخت میشوند.
خشک هستند که با گرما بیشتر سریعتر سخت میشوند. اطلاعات بیشتر در صفحه اختصاصی اپوکسی موجود است. ۴-نوار چسب‌ها: جنس آن از پارچه، کاغذ، طلق، یا پلاستیک پلی کلرید وینیل (p.v.c) می‌باشد. 5-چسب سیلیکون و پلی اورتان: یا خمیر سیلیکون علاوه بر پر کردن درزها عامل چسبنده نیز دارد. از این نوع چسب میتوان بهخمیر پلی اورتان نیز اشاره کرد که بیشتر در صنعت اتومیبل برای چسباندن بدنه و شیشه جلو و عقب مورد استفاده قرار میگیرد. منبع. چسبهای اپوکسی