payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به دلیل برنامه افزودنی در C که پشتیبانی می‌کند، مدت طولانی بود که تنها کامپایلری بود که قادر به ساخت صحیح هسته لینوکس بود. از سال ۲۰۰۲، کلیه کدها باید به ۲۱ قانونی که شامل سبک کدگذاری هسته Linux است، رعایت کنند. ابزار دستی گنو. مجموعه کامپایلر GNU (GCC یا GNU cc) کامپایلر پیش فرض برای منبع اصلی هسته لینوکس است و توسط یک ابزار بنام make ساخته می‌شود. سپس GNU Assembler (که اغلب به آن GAS یا GNU گفته می‌شود) برای تولید پرونده‌های شیء از مونتاژ تولید شده GCC استفاده می‌شود. سپس GNU Linker (GNU ld) برای تولید
می‌شود. سپس GNU Linker (GNU ld) برای تولید یک پرونده هسته اجرایی لینوکس قابل اجرا به نام vmlinux استفاده می‌شود. as و ld بخشی از بسته‌ای به نام GNU binutils است. ابزارهای فوق به صورت جمعی به عنوان ابزار GNU شناخته می‌شوند. سازگاری کامپایلر. در سال ۲۰۰۴، اینتل ادعا کرد که هسته را تغییر داده‌است به طوری که کامپایلر C آن نیز قادر به تهیه آن است. یک موفقیت گزارش شده دیگر در سال ۲۰۰۹ با نسخه ۲٫۶٫۲۲ اصلاح شده هسته وجود دارد. از سال ۲۰۱۰، تلاش شده‌است هسته هسته لینوکس با Clang، یک کامپایلر جایگزین برای زبان C
لینوکس با Clang، یک کامپایلر جایگزین برای زبان C ساخته شود. از ۱۲ آوریل ۲۰۱۴، هسته رسمی تقریباً می‌توانست توسط Clang وارد شود. پروژه اختصاص داده شده به این تلاش پس از زیرساخت‌های کامپایلر LLVM که کلنگ در آن ساخته شده‌است، LLVMLinux نامگذاری شده‌است. LLVMLinux هدف این نیست که هسته هسته لینوکس یا LLVM را چنگ بزند، بنابراین این یک متا پروژه است که متشکل از تکه‌هایی است که در نهایت به پروژه‌های بالادست ارسال می‌شوند. با فعال کردن هسته لینوکس توسط Clang که علاوه بر سایر مزایای آن، در مقایسه سریعتر از GCC برای
بر سایر مزایای آن، در مقایسه سریعتر از GCC برای کامپایل سریعتر شناخته شده‌است، توسعه دهندگان هسته ممکن است به دلیل زمان کوتاه‌تر از تدوین از گردش کار سریعتر بهره‌مند شوند. اشکال زدایی هسته. اولاً به دلیل تعامل هسته با فضای کاربری و سخت‌افزار و در مرحله دوم کشف و رفع اشکالات لینوکس بسیار دشوار است، و دوم اینکه به دلیل دلایل گسترده‌تری از دلایلی است که می‌تواند بر برنامه‌های کاربر تأثیر بگذارد. چند نمونه از دلایل اساسی عبارتند از: خطاهای معنایی در کد، استفاده نادرست از ابتدای همگام سازی و مدیریت نادرست
نادرست از ابتدای همگام سازی و مدیریت نادرست سخت‌افزار. گزارش یک اشکال غیر کشنده در هسته «اوه» نامیده می‌شود. چنین انحرافاتی از رفتار صحیح هسته لینوکس ممکن است با قابلیت اطمینان به کار گرفته شده ادامه کار دهد. یک خطای مهم و کشنده از طریق عملکرد "panic ()" گزارش می‌شود. این یک پیام را چاپ می‌کند و سپس هسته را متوقف می‌کند. یکی از رایج‌ترین تکنیک‌هایی که برای کشف اشکالات کد استفاده می‌شود، اشکال زدایی با چاپ است. برای این منظور Linux یک API درون هسته ای به نام printk () فراهم می‌کند که پیام‌ها را در یک بافر
printk () فراهم می‌کند که پیام‌ها را در یک بافر دایره ای ذخیره می‌کند. فراخوان سیستم syslog (2) برای خواندن و / یا پاکسازی بافر زنگ پیام هسته و تنظیم حداکثر سطح ورود پیام‌های ارسال شده به کنسول (یعنی یکی از هشت پارامتر KERN_ * printk ()، که شدت وضعیت گزارش شده را نشان می‌دهد)؛ معمولاً از طریق پوشه glibC klogctl فراخوانی می‌شود (۳). پیام‌های هسته نیز از طریق رابط / dev / kmsg به سرزمین کاربر صادر می‌شوند (به عنوان مثال systemd-journald آن رابط را می‌خواند و به‌طور پیش فرض پیام‌ها را به / var / log / journal
پیش فرض پیام‌ها را به / var / log / journal اضافه می‌کند) یکی دیگر از روشهای اساسی برای اشکال زدایی هسته در حال اجرا، ردیابی است. مکانیسم ftrace یک ردیاب داخلی لینوکس است. این برنامه برای نظارت و اشکال زدایی لینوکس در زمان اجرا استفاده می‌شود و همچنین می‌تواند تأخیر فضای کاربر را به دلیل رفتار نامناسب هسته تجزیه و تحلیل کند. به‌علاوه، ftrace به کاربران امکان می‌دهد تا در زمان راه اندازی لینوکس را ردیابی کنند. kprobes و kretprobes می‌توانند (مانند اشکال زدایی در فضای کاربر) به لینوکس نفوذ کرده و بدون اخلال
در فضای کاربر) به لینوکس نفوذ کرده و بدون اخلال اطلاعات را جمع‌آوری کنند. kprobes را می‌توان با تقریباً هر آدرس در کد وارد کرد، در حالی که kretprobes در بازگشت عملکرد کار می‌کند. اهداف هدیه سازی مشابه هستند اما تفاوت‌هایی نیز در کاربرد و اجرا دارند. مدل توسعه. پروژه هسته لینوکس کدهای جدید را به صورت غلتان ادغام می‌کند. نرم‌افزار بررسی شده در پروژه باید بدون خطا کار کرده و کامپایل شود. برای هر زیر سیستم هسته نگهدارنده ای وجود دارد که وظیفه بازنگری تکه‌های موجود در برابر استانداردهای کد هسته را بر عهده دارد
در برابر استانداردهای کد هسته را بر عهده دارد و صف تکه‌هایی را که می‌تواند در یک پنجره ادغام چند هفته به لینوس توروالدز ارسال شود، نگه می‌دارد. تکه‌ها توسط توروالدز در کد منبع انتشار هسته پایدار لینوکس ادغام می‌شوند، و نامزدی برای انتشار -rc را برای هسته پایدار بعدی ایجاد می‌کنند. پس از بسته شدن پنجره ادغام، فقط رفع کد جدید در نسخه توسعه پذیرفته می‌شود. نسخه هسته توسعه هسته از آزمایش‌ها رگرسیون عبور می‌کند و به محض اینکه ثبات توسط توروالدز قضاوت شود و سیستم‌های نگهباننده زیر سیستم هسته یک هسته جدید لینوکس
نگهباننده زیر سیستم هسته یک هسته جدید لینوکس منتشر می‌شود و روند توسعه دوباره از سر گرفته می‌شود. توسعه دهندگان که با آنها رفتار ناعادلانه ای دارند می‌توانند این موضوع را به هیئت مشاوره فنی بنیاد لینوکس گزارش دهند. در ژوئیه ۲۰۱۳، نگهدارنده درایور USB 3.0، سارا شارپ از توروالدز خواست تا در مورد تفسیر توهین آمیز در جامعه توسعه هسته صحبت کند. در سال ۲۰۱۴، شارپ از توسعه هسته لینوکس خودداری کرد و گفت: "تمرکز بر تعالی فنی، در کنار نگهدارنده‌های بیش از حد بار، و افرادی که دارای هنجارهای فرهنگی و اجتماعی مختلف
و افرادی که دارای هنجارهای فرهنگی و اجتماعی مختلف هستند، بدان معنی است که نگهدارنده‌های هسته لینوکس غالباً بی پروا، بی ادب یا وحشیانه هستند. کارشان انجام شده‌است " در کنفرانس linux.conf.au (LCA) در سال ۲۰۱۸، توسعه دهندگان معتقد بودند که فرهنگ جامعه در چند سال گذشته بسیار بهتر شده‌است. دانیل وتر، نگهدارنده درایور گرافیکی Intel drm / i915، اظهار داشت که "زبان و بحث نسبتاً خشونت آمیز" در جامعه هسته کاهش یافته یا ناپدید شده‌است. لوران پینچارت از توسعه دهندگان خواست تا بازخورد خود را در مورد تجربه خود با جامعه
تا بازخورد خود را در مورد تجربه خود با جامعه هسته در کنفرانس لینوکس اروپا ۲۰۱۷ جاسوسی شده بازخورد کنند. موضوعات مطرح شده چند روز بعد در اجلاس سرآمدان بحث و گفتگو شد. نگرانی از عدم سازگاری در نحوه پاسخ دهی به نگهدارندگان به تکه‌های ارسال شده توسط توسعه دهندگان توسط شواه خان، نگهدار چارچوب خودآزمایی هسته ابراز شد. توروالدز اظهار داشت که هیچگاه سازگاری در اداره پچ‌ها وجود نخواهد داشت زیرا زیر سیستم‌های مختلف هسته به مرور زمان فرایندهای مختلف توسعه را اتخاذ کرده‌اند؛ بنابراین، توافق شد که هر نگهدارنده زیر
کرده‌اند؛ بنابراین، توافق شد که هر نگهدارنده زیر سیستم هسته ای قوانین مربوط به پذیرش پچ را مستند سازد. چنگالهای لینوکس. انجمن‌های خاصی وجود دارند که هسته‌ها را بر اساس لینوکس رسمی توسعه می‌دهند. چند کد جالب از این فورک‌ها (به عنوان مثال، اصطلاح عامیانه به معنی "پروژه‌های مشتق شده") که شامل Linux-libre , Compute Node Linux , INK , L4Linux , RTLinux و User-Mode Linux (UML) در خط اصلی ادغام شده‌اند. برخی از سیستم عامل‌های توسعه یافته برای تلفن‌های همراه در ابتدا از نسخه‌های به شدت اصلاح شده لینوکس استفاده
ابتدا از نسخه‌های به شدت اصلاح شده لینوکس استفاده می‌کردند، از جمله Google Android , Firefox OS , HP webOS , Nokia Maemo و Jolla Sailfish OS. در سال ۲۰۱۰، جامعه لینوکس از Google انتقاد کرد که به‌طور مؤثر درخت هسته خود را شروع کرده‌است:این بدان معنی است که هر درایوری که برای سیستم عامل‌های سخت‌افزاری Android نوشته شده باشد، نمی‌تواند در درخت هسته اصلی ادغام شود زیرا وابستگی آنها به کدی است که فقط در درخت هسته Google زندگی می‌کند و باعث می‌شود تا در درخت kernel.org ایجاد نشود. به همین دلیل، گوگل در حال حاضر
ایجاد نشود. به همین دلیل، گوگل در حال حاضر از ادغام تعداد زیادی از درایورهای سخت‌افزار و کد پلتفرم در درخت هسته اصلی جلوگیری کرده‌است. ایجاد یک شاخه هسته به‌طور مؤثر که تعدادی از فروشندگان مختلف اکنون به آن اعتماد می‌کنند.- Greg Kroah-Hartman، 2010امروز اندروید از لینوکس کمی سفارشی استفاده می‌کند که در آن تغییراتی در درایورهای دستگاه اعمال می‌شود، بنابراین تغییر کمی در کد هسته وجود دارد. توسعه دهندگان اندروید همچنین تکه‌هایی را به لینوکس رسمی ارسال می‌کنند که در نهایت می‌توانند سیستم عامل اندروید را بوت
که در نهایت می‌توانند سیستم عامل اندروید را بوت کنند. به عنوان مثال، یک Nexus 7 می‌تواند لینوکس اصلی را راه اندازی و اجرا کند. درگیری‌های جامعه توسعه. چندین درگیری برجسته بین توسعه دهندگان هسته لینوکس وجود داشته‌است. نمونه‌هایی از چنین درگیری‌ها عبارتند از: توسعه دهندگان برجسته هسته لینوکس از اهمیت اجتناب از درگیری بین توسعه دهندگان آگاه بوده‌اند. به دلیل مخالفت لینوس توروالدز مدت طولانی است که هیچ کد رفتاری برای توسعه دهندگان هسته وجود ندارد. با این حال، یک کد تضاد هسته هسته لینوکس در ۸ مارس ۲۰۱۵ معرفی
یک کد تضاد هسته هسته لینوکس در ۸ مارس ۲۰۱۵ معرفی شد. این همزمان با یک عذرخواهی عمومی توسط لینوس و مختصری از توسعه هسته بود. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۸، مطابق با آیین‌نامه رفتار، Jarkko Sakkinen از اینتل تکه‌هایی را جایگزین نمونه‌های «فاک» که در کامنت‌های منبع منبع با نسخه‌های مناسب متمرکز بر کلمه 'آغوش' ارسال شده‌است. کد پایه. از سال ۲۰۲۱، نسخه ۵٫۱۲ هسته لینوکس حدود ۳۰٫۵۵ میلیون خط کد داشت، تقریباً ۱۴٪ کد بخشی از «هسته» است در حالی که ۶۰٪ درایور هستند. لینوکس تکامل است، نه طراحی هوشمندانه! - لینوس توروالدز،
تکامل است، نه طراحی هوشمندانه! - لینوس توروالدز، ۲۰۰۵ برآورد هزینه برای توسعه مجدد. هزینه بازسازی هسته هسته لینوکس نسخه ۲٫۶٫۰ در یک برنامه توسعه اختصاصی سنتی ۶۱۲ میلیون دلار (۴۶۷ میلیون یورو، ۳۹۴ میلیون پوند) در سال ۲۰۰۴ با استفاده از مدل تخمین مرد COCOMO محاسبه شده‌است. در سال ۲۰۰۶، مطالعه ای که توسط اتحادیه اروپا تأمین شده بود، هزینه بازسازی هسته نسخه ۲٫۶٫۸ هسته را با ۸۸۲ میلیون یورو بیشتر (۱٫۱۴ میلیارد دلار، ۷۴۴ میلیون پوند) بیشتر کرد. این موضوع در اکتبر سال ۲۰۰۸ توسط آماندا مک فرسون، برایان Proffitt و
سال ۲۰۰۸ توسط آماندا مک فرسون، برایان Proffitt و ران هیل اوانز بررسی شد. آنها با استفاده از روش دیوید ا. ویلر، تخمین زدند که بازسازی هسته ۲٫۶٫۲۵ هسته در حال حاضر ۱٫۳ میلیارد دلار (بخشی از ۱۰٫۸ میلیارد دلار برای توسعه مجدد فدورا ۹) هزینه دارد. باز هم، گارسیا-گارسیا و آلونسو د مگدالنو از دانشگاه اوویدو (اسپانیا) تخمین می‌زنند که ارزش سالانه به کرنل اضافه می‌شود بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ حدود ۱۰۰ میلیون یورو و ۲۲۵ میلیون یورو در سال ۲۰۰۸ بود، این هزینه نیز بیش از ۱ میلیارد یورو (حدود ۱٫۴ میلیارد دلار) از فوریه
۱ میلیارد یورو (حدود ۱٫۴ میلیارد دلار) از فوریه ۲۰۱۰) برای توسعه در اتحادیه اروپا. از تاریخ ۷ مارس ۲۰۱۱، با استفاده از LOC فعلی (خطوط کد) هسته 2.6.x لینوکس و شماره‌های دستمزد با محاسبات دیوید ویلر، تقریباً ۳ میلیارد دلار (حدود ۲٫۲ میلیارد یورو) برای بازسازی هسته لینوکس هزینه می‌شود. بزرگتر می‌شود یک محاسبه به روز شده از تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۸، با استفاده از ۲۰٬۰۸۸،609 LOC فعلی (خط کد) برای هسته هسته 4.14.14 Linux و میانگین برنامه نویسان فعلی ملی ایالات متحده ۷۵۵۰۶ دلار، نشان می‌دهد که این مقدار تقریباً
۷۵۵۰۶ دلار، نشان می‌دهد که این مقدار تقریباً ۱۴٬۷۲۵٬۴۴۹٬۰۰۰ دلار (۱۱٬۱۹۱٬۳۴۱٬۰۰۰ پوند) به کد موجود را بازنویسی کنید. تعمیر و نگهداری و پشتیبانی طولانی مدت. آخرین نسخه هسته و نسخه‌های قدیمی تر هسته به‌طور جداگانه نگهداری می‌شوند. جدیدترین نسخه‌های هسته توسط لینوس توروالدز تحت نظارت بود. نسخه‌های فعلی توسط گرگ Kroah-Hartman منتشر می‌شود. انجمن توسعه دهنده هسته لینوکس با استفاده از اصلاحاتی برای اشکالات نرم‌افزاری که در طی توسعه هسته پایدار بعدی کشف شده‌است هسته پایدار را حفظ می‌کند؛ بنابراین، www.kernel.org
پایدار را حفظ می‌کند؛ بنابراین، www.kernel.org همیشه دو هسته پایدار را فهرست می‌کند. هسته پایدار بعدی لینوکس اکنون فقط ۸ تا ۱۲ هفته بعد منتشر شد؛ بنابراین، نگهدارنده‌های هسته لینوکس برخی از نسخه‌های هسته پایدار را به عنوان طولانی مدت تعیین کرده‌اند، این هسته‌های پشتیبانی طولانی مدت لینوکس با دو رفع اشکال به مدت دو یا چند سال به روز می‌شوند. در نوامبر ۲۰۱۹ پنج هسته طولانی مدت لینوکس وجود داشت: ۴٫۱۹٫۸۴، ۴٫۱۴٫۱۵۴، ۴٫۹٫۲۰۱، ۴٫۴٫۲۰۱ و ۳٫۱۶٫۷۶. لیست کامل نسخه‌ها در تاریخ نسخه هسته لینوکس است. ارتباط با توزیع‌های
تاریخ نسخه هسته لینوکس است. ارتباط با توزیع‌های لینوکس. اکثر کاربران لینوکس هسته ای را تهیه می‌کنند که توسط توزیع لینوکس آنها تهیه شده‌است. برخی توزیع‌ها هسته‌های «وانیل» یا «پایدار» را ارسال می‌کنند. با این حال، چندین توزیع کننده توزیع لینوکس (مانند رد هت و دبیان) مجموعه دیگری از شاخه‌های هسته لینوکس را که در محصولات آنها ادغام شده‌اند، حفظ می‌کنند. این موارد معمولاً در مقایسه با شاخه «وانیل» با سرعت کمتری به روز می‌شوند و معمولاً کلیه اصلاحات از شاخه «پایدار» مربوط را شامل می‌شوند، اما در همان زمان
«پایدار» مربوط را شامل می‌شوند، اما در همان زمان می‌توانند پشتیبانی از درایورها یا ویژگیهایی را که هنوز منتشر نشده‌اند نیز اضافه کنند. نسخه «وانیل» که فروشنده توزیع آن را شروع کرده‌است. جنبه‌های حقوقی. شرایط صدور مجوز GPLv2. هسته لینوکس تحت مجوز عمومی GNU نسخه 2 (GPLv2) منتشر شده‌است، با برخی از تصاویر سیستم عامل تحت مجوزهای مختلف غیر آزاد منتشر می‌شود. در ابتدا، توروالدز لینوکس را تحت مجوز منتشر کرد که هرگونه استفاده تجاری را ممنوع می‌کرد. این تغییر در نسخه ۰٫۱۲ با سوئیچ به مجوز عمومی GNU نسخه 2 (GPLv2)
۰٫۱۲ با سوئیچ به مجوز عمومی GNU نسخه 2 (GPLv2) تغییر یافته‌است. این مجوز امکان توزیع و فروش نسخه‌های احتمالاً تغییر یافته و اصلاح نشده از لینوکس را فراهم می‌کند اما مستلزم آن است که تمام این نسخه‌ها با همان مجوز منتشر شوند و با کد منبع کامل مربوط همراه شوند. توروالدز مجوز لینوکس تحت GPLv2 را «بهترین کاری که من تا به حال انجام داده‌ام» توصیف کرده‌است. هسته لینوکس صریحاً تحت نسخه 2 GPL مجاز است، بدون ارائه مجوز گزینه برای انتخاب «هر نسخه بعدی»، که یک پسوند رایج GPL است. بحث قابل توجهی در مورد چگونگی تغییر
رایج GPL است. بحث قابل توجهی در مورد چگونگی تغییر مجوز برای استفاده از نسخه‌های بعدی GPL (از جمله نسخه ۳) وجود دارد، و اینکه آیا این تغییر حتی مطلوب است یا خیر. توروالدز خود به‌طور خاص پس از انتشار نسخه ۲٫۴٫۰ اعلام کرد که کد شخصی وی فقط تحت نسخه ۲ منتشر می‌شود. با این حال، شرایط GPL بیان می‌کند که اگر نسخه ای مشخص نشده باشد، ممکن است از هر نسخه استفاده شود و آلن کاکس خاطرنشان کرد. تعداد معدودی از مشارکت کنندگان دیگر لینوکس نسخه خاصی از GPL را مشخص کرده بودند. در سپتامبر ۲۰۰۶، بررسی ۲۹ برنامه‌نویس هسته اصلی
در سپتامبر ۲۰۰۶، بررسی ۲۹ برنامه‌نویس هسته اصلی نشان داد که 28 GPLv2 را به پیش نویس GPLv3 آن زمان ترجیح می‌دهند. توروالدز اظهار داشت: «من فکر می‌کنم تعدادی از افراد خارجی … معتقد بودند که من شخصاً فقط یک فرد عجیب و غریب هستم زیرا من خیلی علناً طرفداران بزرگی از GPLv3 نبودم.» این گروه از توسعه دهندگان هسته با مشخصات بالا، از جمله توروالدز , Greg Kroah-Hartman و Andrew Morton، دربارهٔ رسانه‌های جمعی دربارهٔ اعتراضات خود به GPLv3 اظهار نظر کردند. آنها به بندهای مربوط به DRM / tivoization، اختراعات ثبت شده،
مربوط به DRM / tivoization، اختراعات ثبت شده، «محدودیت‌های اضافی» اشاره کردند و به بالکن سازی «جهان منبع باز» توسط GPLv3 هشدار دادند. لینوس توروالدز، که تصمیم به اتخاذ GPLv3 برای هسته لینوکس را نگرفت، حتی سالها بعد انتقادهای خود را دوباره تکرار کرد. ماژول‌های هسته قابل بارگیری. بحث می‌شود که آیا ماژول‌های هسته قابل بارگذاری (LKMs) طبق قانون کپی رایت در نظر گرفته می‌شوند و از این طریق تحت شرایط GPL قرار می‌گیرند. توروالدز عقیده خود را ابراز کرد که LKMهایی که فقط از زیر مجموعه‌های «عمومی» محدود از رابط‌های
فقط از زیر مجموعه‌های «عمومی» محدود از رابط‌های هسته استفاده می‌کنند، بعضی اوقات می‌توانند آثار غیر مشتق شده باشند، بنابراین برخی از درایورهای باینری فقط و سایر LKMهایی که تحت GPL مجوز ندارند مجاز می‌شوند. مثال خوبی برای این کار استفاده از dma_buf توسط درایورهای اختصاصی گرافیک انویدیا است. dma_buf یکی از ویژگی‌های هسته اخیر است (مانند بقیه هسته‌ها، تحت مجوز GPL مجوز می‌یابد)، که به چندین GPU اجازه می‌دهد تا به سرعت داده‌ها را در قاب‌های یکدیگر کپی کنند. یک مورد استفاده ممکن Nvidia Optimus است که یک
یک مورد استفاده ممکن Nvidia Optimus است که یک پردازنده گرافیکی سریع را با یک پردازنده گرافیکی داخلی یکپارچه Intel جفت می‌کند، جایی که GPU Nvidia هنگام فعال کردن آن درون قاب فریم Intel می‌نویسد. اما، انویدیا نمی‌تواند از این زیرساخت‌ها استفاده کند زیرا از یک ابزار فنی برای اجرای این قاعده استفاده می‌کند که فقط توسط LKMهایی که GPL نیز هستند قابل استفاده هستند. آلن کاکس در LKML پاسخ داد، درخواست یکی از مهندسان آنها را برای حذف این اجرای فنی از API رد کرد. با این حال، همه همکاران هسته لینوکس با این تفسیر موافق
حال، همه همکاران هسته لینوکس با این تفسیر موافق نیستند، و با این وجود حتی توروالدز موافق است که بسیاری از LKMها به‌طور واضح تولید شده‌اند، و در واقع او می‌نویسد که «ماژول‌های هسته به‌طور پیش فرض مشتق شده‌اند». از طرف دیگر، توروالدز همچنین گفته‌است که: "یک قسمت خاکستری مخصوصاً چیزی شبیه به درایور است که در ابتدا برای سیستم عامل دیگری نوشته شده‌است (یعنی به‌طور واضح یک اثر مشتق از لینوکس نیست). این یک منطقه خاکستری است، و _that_ منطقه ای است که من شخصاً معتقدم ممکن است برخی از ماژول‌ها به دلیل اینکه برای
ممکن است برخی از ماژول‌ها به دلیل اینکه برای لینوکس طراحی نشده‌اند و به هیچ رفتار ویژه لینوکس وابسته نیستند، به نظر نمی‌رسد که تولید نشوند. به ویژه، درایورهای گرافیکی اختصاصی به شدت مورد بحث قرار می‌گیرند. در نهایت، این احتمال وجود دارد که چنین سؤالاتی فقط توسط یک دادگاه حل شود. حباب‌های باینری سیستم عامل. یک نکته بحث‌برانگیز قابلیت هسته لینوکس برای جستجوی، بارگیری و پیوند فریمور «حباب‌های باینری» برای پشتیبانی از چندین دستگاه سخت‌افزاری است. این پرونده‌ها دارای مجوزهای مختلفی هستند که از این تعداد بسیاری
دارای مجوزهای مختلفی هستند که از این تعداد بسیاری محدود کننده هستند و کد منبع اصلی آنها معمولاً ناشناخته است. هسته رسمی، یعنی شعبه git Linus در مخزن kernel.org، هیچ نوع کد اختصاصی ندارد؛ با این وجود لینوکس می‌تواند سیستم‌های فایل را برای یافتن سیستم عامل اختصاصی، درایورها و سایر ماژول‌های اجرایی جستجو کند، سپس می‌تواند آنها را به فضای هسته بارگذاری و پیوند دهد. هرگاه ماژول‌های اختصاصی به لینوکس بارگذاری می‌شوند، هسته خود را «لکه دار» می‌کند و بنابراین گزارش‌های مربوط به اشکالات هسته‌های رنگی اغلب توسط
مربوط به اشکالات هسته‌های رنگی اغلب توسط توسعه دهندگان نادیده گرفته می‌شوند. این که آیا مورد نیاز است (برای مثال، برای دسترسی به دستگاه‌های بوت یا سرعت) می‌تواند به هسته هسته تبدیل شود، این به معنی ساختن سیستم عامل به vmlinux است. با این حال، این همیشه گزینه ای مناسب برای مسائل فنی یا حقوقی نیست (به عنوان مثال، اجازه نمی‌دهد سیستم عامل‌هایی که غیر GPL سازگار باشند) مجاز باشند. علامت تجاری. لینوکس یک علامت تجاری ثبت شده از لینوس توروالدز در ایالات متحده، اتحادیه اروپا و برخی کشورهای دیگر است. این نتیجه
اتحادیه اروپا و برخی کشورهای دیگر است. این نتیجه حادثه ای است که در آن ویلیام دلا کروسی، جونیور، که درگیر پروژه لینوکس نبود، نام این مارک تجاری را صادر کرد و متعاقباً برای استفاده از آن حق تقاضای حق امتیاز گرفت. چندین پشتیبان لینوکس مشاوره حقوقی خود را حفظ کرده و علیه دلا کروه شکایت کردند. این موضوع در اوت ۱۹۹۷ هنگامی که مارک تجاری به لینوس توروالدز واگذار شد، حل و فصل شد.
اَلماس دانهٔ متبلور کربن است و جزء سنگ‌های قیمتی به‌شمار می‌آید. الماس شکلی از کربن است که در آن هر اتم کربن با چهار پیوند اشتراکی بسیار محکم به چهار اتم دیگر وصل شده و یک شبکهٔ سه‌بعدی منظم می‌سازد. همین شبکه باعث می‌شود الماس سخت‌ترین مادهٔ طبیعی شناخته‌شده باشد. شفافیت و ضریب شکست بالای آن نیز دلیل درخشندگی ویژه‌اش است. الماس در فشار و دمای بسیار بالا در اعماق زمین شکل می‌گیرد و سپس طی فعالیت‌های آتشفشانی به سطح زمین می‌آید. با وجود شهرتش به کمیابی، امروزه بخش زیادی از الماس‌ها در صنعت، نه جواهرسازی،
بخش زیادی از الماس‌ها در صنعت، نه جواهرسازی، بلکه برای برش و تراش مواد سخت به‌کار می‌روند. گرافیت و الماس هر دو فقط از کربن ساخته شده‌اند، اما تفاوت در آرایش پیوندها باعث شده گرافیت نرم و سیاه و الماس شفاف و فوق‌العاده سخت باشد. دانه‌های تبلور کربن تشکیل نمی‌شود مگر آنکه کربن سخت فشرده و در همان حال بسیار گرم شود. دانه‌های تبلور کربن معمولاً در عمق زمین یافت می‌شود. شاید جاهایی که الماس در آن‌ها یافت شده گلوگاه آتشفشان‌های خاموش باشند. اگر چنین باشد، قله این آتشفشان‌های قدیمی توسط باد و آب ساییده شده‌است.
آتشفشان‌های قدیمی توسط باد و آب ساییده شده‌است. قسمت عمدهٔ الماس‌های درشت تا چند قرن از هندوستان به دست می‌آمد، ولی اکنون بزرگ‌ترین معدن‌های الماس در آفریقا است. الماس‌های آفریقا در یک نوع تخته سنگ به نام «زمین آبی» یافت می‌شود. تخته سنگ را از عمق زمین درمی‌آورند و خرد می‌کنند. سپس آن را با گل و لای مخلوط می‌کنند. الماس سخت‌تر از آن است که ماشین‌های خردکننده به آن آسیب برسانند. گل و لای و سنگ خردشده را با آب شستشو می‌دهند تا الماس ته‌نشین شود. الماس سخت‌تر از هر چیز دیگری است که می‌شناسیم. الماس‌های کوچک و
هر چیز دیگری است که می‌شناسیم. الماس‌های کوچک و ریز را در ابزارهایی برای بریدن یا سوراخ کردن سنگ‌های سخت و فلزها سوار می‌کنند. الماس‌های درشت را چون جواهر به کار می‌برند. الماس را پیش از آنکه به صورت جواهر درآید تراش می‌دهند و پرداخت می‌کنند. تراش و پرداخت الماس در درخشندگی آن تأثیر فراوان دارد. وزن الماس را با قیراط می‌سنجند. وزن یک سنگ یک قیراطی تا اندازه‌ای برای یک حلقه انگشتری زیاد است؛ ولی تقریباً ۵۰۰۰ قیراط لازم است تا وزنی برابر با ۱۰۰۰ گرم به دست آید. امروزه در کوره‌های برقی الماس مصنوعی می‌سازند.
امروزه در کوره‌های برقی الماس مصنوعی می‌سازند. الماس یکی از آلوتروپهای کربن است که در فشارهای بالا پایدار است. آلوتروپ دیگر کربن گرافیت نام دارد. الماس در حالت پایدار دارای ساختار بلندروی (مکعبی) است. الماس ساختار منشوری نیز دارد که این ساختار به صورت شبه‌پایدار در طبیعت به صورت کانی لونسدالنیتی وجود دارد. پیرامون واژه. ریشهٔ واژهٔ فارسی "الماس"، واژهٔ یونانی "adamas" پنداشته شده‌است. واژهٔ یونانی مذکور به معنی «تسخیرناپذیر» است و معنی «الماس» نیز می‌دهد. تغییر معنایی از «تسخیرناپذیر» به «الماس» را نامحتمل
معنایی از «تسخیرناپذیر» به «الماس» را نامحتمل می‌داند و معتقد است معنی «الماس» در این واژهٔ یونانی، و نیز واژهٔ فارسی "الماس"، از یک زبان سامی است (مقایسه کنید با واژهٔ اکدی باستان elmēšu، به معنی یک سنگ گرانبها، احتمالاً کهربا). خواص متمایز الماس. با وجود این خواص منحصربه‌فرد، قیمت بالای آن جلوی کاربرد گستردهٔ آن را می‌گیرد و دانشمندان به دنبال پیدا کردن روش‌های تازه برای سنتز آن هستند. تولید الماس. الماس به‌طور طبیعی تحت فشارهای زیاد اعماق زمین و در زمانی طولانی توسط Diamontor یا الماس ساز شکل می‌گیرد.
طولانی توسط Diamontor یا الماس ساز شکل می‌گیرد. اما در آزمایشگاه می‌توان به کمک دو فرایند مجزا در زمانی بسیار کوتاهتر الماس تولید کرد. فرایند فشار بالا _ دما بالا (HP HT) اساساً تقلیدی است از فرایند طبیعی شکل‌گیری الماس در حالی که فرایند رسوب‌گیری بخار شیمیایی ، دقیقاً خلاف آن عمل می‌کند. در واقع CVD به جای وارد کردن فشار به کربن برای تولید الماس با آزاد گذاشتن اتم‌های کربن به آن‌ها اجازه می‌دهد با ملحق شدن به یکدیگر به شکل الماس در آیند. (لوزی یا مربعی شکل) این دو تکنیک برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ کشف
شکل) این دو تکنیک برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ کشف شدند. به گفته باتلر که هفده سال روی تولید الماس با استفاده از تکنیک CVD کار کرده‌است «از آنجا که پیشگامان تولید الماس بدون فشار بالا در دهه ۱۹۵۰ با تمسخر سایرین از میدان به در شدند. تکنولوژی CVD هنوز دوران کودکی‌اش را سپری می‌کند.» هر دو فرایند قادرند با سرعتی خیره‌کننده الماسهایی با کیفیت جواهر تولید کنند، اما در نهایت این فرایند CVD است که بخاطر کنترل ساده ناخالصی و اندازه محصول برای تکنولوژی‌های الکترونیکی مناسب‌ترین خواهد بود. فرایند CVD با قرار دادن ذره
مناسب‌ترین خواهد بود. فرایند CVD با قرار دادن ذره بسیار کوچکی از الماس در خلأ آغاز می‌شود. سپس گازهای هیدروژن و متان به محفظه خلأ جریان می‌یابند. در ادامه پلاسمای تشکیل شده باعث شکافته شدن هیدروژن به هیدروژن اتمی می‌شود که با متان واکنش می‌دهد تا رادیکال متیل و اتم‌های هیدروژن به‌وجود آیند. رادیکال متیل نیز به ذره الماس می‌چسبد تا الماس بزرگ شود. رشد الماس در تکنیک CVD، فرایندی خطی است، بنابراین تنها عوامل محدودکننده اندازه محصول در این روش بزرگی ذره ابتدایی و زمان قرار دادن آن در دستگاه است. به گفته دیوید
و زمان قرار دادن آن در دستگاه است. به گفته دیوید هلیر (D. Hellier)، رئیس بخش بازاریابی کمپانی ژمسیس، «فرایند HP HT نیز با ذره کوچکی از الماس آغاز می‌شود. هر ذره الماس در محفظه‌های رشدی به اندازه یک ماشین رختشویی، تحت دما و فشار بسیار بالا درون محلولی از گرانیت و کاتالیزوری فلزی غوطه‌ور می‌شود. در ادامه تحت شرایط کاملاً کنترل شده‌ای این الماس کوچک به تقلید از فرایند طبیعی، مولکول به مولکول و لایه به لایه شروع به رشد می‌کند.» گر چه جنرال الکتریک در تولید الماس‌ها به این روش پیشگام است و الماس‌های ساخته شده
به این روش پیشگام است و الماس‌های ساخته شده با تکنیک HP HT را برای مصارف صنعتی به بازار عرضه می‌کرد اما تا پیش از آنکه کمپانی ژمسیس با ساده‌سازی این فرایند امکان تولید نمونه‌هایی با کیفیت جواهر را فراهم کند، هرگز آن الماس‌ها به عنوان سنگ‌های قیمتی به فروش نرسیده بودند. در واقع الماس‌های زینتی مصنوعی بخش کوچک و در عین حال پر سودی از صنعت الماس را تشکیل می‌دهند. این الماس‌های رنگی که در مقایسه با همتاهای بی‌رنگ شان فوق‌العاده کمیاب و در نتیجه بسیار گران‌ب‌ها ترند با توجه به نوع ناخالصی‌ها در رنگ‌های گوناگون
ترند با توجه به نوع ناخالصی‌ها در رنگ‌های گوناگون از سرخ و صورتی گرفته تا آبی، سبز و حتی زرد روشن و نارنجی تولید می‌شوند. در واقع این الماس‌ها می‌توانند چنان کیفیت بالایی داشته باشند که حتی ماشین‌های ساخته شده برای تشخیص سنگ‌های مصنوعی از طبیعی در تفکیکشان از یکدیگر دچار مشکل شوند، همان‌طور که امروزه برخی از بزرگ‌ترین الماس فروشان در صنعت نیز به زحمت از پس آن بر می‌آیند. شباهت فوق‌العاده نمونه‌های مصنوعی و طبیعی باعث شده‌است تا تاجران الماس برای تشخیص الماس‌های رنگی مصنوعی از سنگ‌های طبیعی دست به دامن
رنگی مصنوعی از سنگ‌های طبیعی دست به دامن آزمایشگاه‌های الماس بلژیک و دیگر نقاطی شوند که به‌طور سنتی عهده‌دار تجزیه و تحلیل و تأیید الماس‌ها از نظر بزرگی قیراط، رنگ و شفافیت هستند. مراکز تجارت الماس. آنتورپ در کشور بلژیک یکی از مهم‌ترین مراکز تجارت الماس در دنیاست و «روزانه ۲۰۰ میلیون دلار الماس به این شهر وارد یا از آن خارج می‌شود». انواع الماس. هنوز اساساً تنها منبع جواهرات بوده و بالاترین بها را دارد. سهم گسترده‌ای از بازار جواهرات و صنعت را به خود اختصاص داده‌است. به عنوان ساینده و ابزار برشی و