payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چلوکبابی‌ها. محمدحسن اعتمادالسلطنه در نوشته‌هایش نقل می‌کند و می‌نویسد اولین چلوکبابی نامش نایب بوده‌است که در بازار تهران قرار داشته‌است و شبیه رستورانهای اروپائیان غذا را بر روی میز سرو می‌کرده‌است؛ ولی اسناد دیگری نیز موجود می‌باشد که اولین چلوکبابی در تبریز نزدیک مرز با قفقاز تأسیس شده بوده‌است. پیشخدمتهای رستوران نایب در آن زمان برنج‌ها را به صورت هرم در بشقابها قرار می‌دادند و همراه آن تکه کره‌ای نیز سرو می‌شده‌است. پیشخدمت‌ها یکی یکی برنجها را بر سر میزها می‌بردند و بلافاصله نفر بعدی کباب‌ها را با
میزها می‌بردند و بلافاصله نفر بعدی کباب‌ها را با سیخ در بشقابها قرار می‌داده‌است. در آن زمان هر نفر می‌توانسته هر چند تا مایل بوده‌است کباب بخورد و مبلغی که از مشتریان گرفته می‌شده، یکسان بوده‌است. اعتمادالسلطنه وزیر انتشارات ناصرالدین‌شاه و رئیس دفتر مترجم در آن زمان برای پرداخت بهترین چلوکباب که توسط چلوکبابی نایب ارائه می‌شد بین ۳ تا ۵ ریال آن زمان پرداخت کرده‌است. همچنین در سال ۱۲۹۵ عبداله بهرامی معاون اداره امنیه تهران (پلیس امروزی) بیشترین مبلغی که برای هر وعده چلوکباب پرداخت می‌کرده‌است ۴ تا ۵ ریال
هر وعده چلوکباب پرداخت می‌کرده‌است ۴ تا ۵ ریال بوده‌است. حدود بیست سال بعد در سال ۱۳۲۰ روزنامه اطلاعات برای یک پرس چلوکباب مبلغ ۵ ریال دریافت می‌شده‌است که شامل کباب برگ بزرگ، کره ۳۳۰ گرم برنج، پیاز و نان بوده‌است. در همان زمان چلوکباب کوبیده مبلغ ۴ ریال قیمت داشته‌است. چلوکبابی‌های معروف. یکی دیگر از چلوکبابی‌های معروف تهران هم راه افتاد که مردم نام آن را «مرشد چلویی» گذاشته بودند. میرزا احمد عابد نهاوندی معروف به «مرشد چلویی» در ضلع شرقی مسجد جامع بازار تهران غذا فروشی داشت. او که به خاطر داشتن درجات
تهران غذا فروشی داشت. او که به خاطر داشتن درجات عرفانی و شاعر بودنش مورد احترام مردم بود، روی تابلوی مغازه اش نوشته بود: «نسیه و وجه دستی داده می‌شود حتی به جنابعالی به قدر قوه.» دربارهٔ مرشد چلویی روایت‌های زیادی به یادگار مانده‌است. تفاوت کباب کوبیده با بناب. کباب کوبیده با کباب بناب بسیار متفاوت است اما اغلب مردم تفاوت‌های این دو را نمی‌دانند. برخلاف آنچه که به نظر می‌رسد احتمالا کباب کوبیده غذای شاهانه و بناب غذای فقرا بوده است. چراکه کوبیده چرب تر است و در تولید آن جزئیات پخت و مواد اولیه رعایت
است و در تولید آن جزئیات پخت و مواد اولیه رعایت می‌شود. کباب بناب بزرگ تر از کباب کوبیده است. گوشت و پیاز در بناب نباید چرخ شوند پیاز باید در قطعات درشت در لای کباب بناب قرار گیرد. بناب بسیار کم چرب تر از کوبیده است و گوشت بناب باید با استفاده از ساتور ریز شود. احتمالا درگذشته شاهان کباب کوبیده را با برنج میل می‌کردند و فقرا بناب را با نان. سیخ کباب بناب درشت تر بزرگتر از کباب کوبیده است. و احتمالاً در گذشته بدون استفاده از دورچین، گوجه، پیاز و چاشنی های دیگر سرو می‌شد است. کباب بناب حتما باید روی منتقل
دیگر سرو می‌شد است. کباب بناب حتما باید روی منتقل ذغالی پخته شود و اما کباب کوبیده چندان اجباری در پخت روی زغال ندارد با این حال پخت آن روی زغال باعث لذیذ شدن آن می‌شود.
عبدالحی حبیبی (۱۲۸۹–۱۳۶۳)؛ تاریخ‌نگار، نویسنده، شاعر و متخصص زبان و ادبیات فارسی اهل افغانستان بود. وی به دو زبان فارسی و پشتو مسلّط بود. زندگی‌نامه. عبدالحی حبیبی فرزند ملّا عبدالحق در ۱۲۸۹ خورشیدی (۱۹۱۰ میلادی) از مادری هزاره‌ای و پدری پشتون قندهاری به دنیا آمد. پدربزرگش، مولوی عبدالرحیم و جدش مولوی حبیب‌الله، محقق قندهاری است. به همین نسبت تخلص خود را حبیبی انتخاب کرده‌است. از لحاظ تبار قومی به قبیله کاکر پشتون پیوند دارد. عبدالحی در ۱۲۹۹ در مکتب ابتدائیه شالیمار شروع به تحصیل کرد. پس از پایان دوره شش
شالیمار شروع به تحصیل کرد. پس از پایان دوره شش ساله‌ی مکتب، در ۱۳۰۴ خورشيدي، پای درس مولوی عبدالواسع و مولوی ابوالوفای قندهاری، اساتيد مدرسه نظامیه دکن، نشست. او تحصیلات دانشگاهی را ادامه نداد و با مطالعه نشریات افغان، ایرانی و هندی چون سراج الاخبار، حبل‌المتین، کاوه، ایرانشهر، ارمغان، الهلال، صور اسرافیل و دیوان اشعار کلاسیک‌ محشور شد و آشنایی با دیدگاه‌ها و نوشته‌های محمود طرزی افغان و سیدحسن تقی‌زاده، محمد قزوینی و جمال‌زاده ایرانی، جرجی زیدان مصری، شبلی نعمانی و سليمان ندوی هندی و دیگران به ارتقای
شبلی نعمانی و سليمان ندوی هندی و دیگران به ارتقای شخصیت عِلمی خویش پرداخت. همچنين يادگيری زبان‌های عربی، اردو و انگلیسی را آغاز کرد؛ و با زبان‌های اوستايی، سانسکریت و فارسی باستان آشنایی یافت. حبیبی در ۱۵ سالگی آغاز به وظیفه رسمی کرد و در ۲۲ سالگی در سال ۱۳۱۱ شمسی با نوشتن تاریخچه سبک‌های شعر پشتو (به فارسی) به کتاب‌نویسی و تألیف پرداخت؛ هرچند قبل از آن در مجله هفتگی طلوع افغان مقالاتی می‌نوشت.
تاریخ مختصر افغانستان نام کتابی است که توسط پژوهشگر و تاریخنگار معاصر افغانستان آقای عبدالحی حبیبی نوشته شده‌است. این کتاب که از کتب مهم در زمینه تاریخ افغانستان است در سال ۱۳۴۶ خورشیدی در مطبعه دولتی افغانستان در کابل به چاپ رسید.
آدمک‌های تست تصادف که به آنها دامی گفته می‌شود، در واقع مدل‌هایی هستند که به منظور شبیه‌سازی رفتار بدن انسان در هنگام تصادفات رانندگی ساخته شده‌اند. اولین آدمک‌های تست تصادف که توسط شرکت جنرال موتور آمریکا ساخته شدند، بسیار ساده و با بدنه ای از جنس فلز و یک روکش لاستیکی ساخته شده بودند و در داخل خودروها برای آزمایش تصادف قرار می‌گرفتند. در آن زمان تنها با استفاده از فیلم‌برداری رفتار سرنشینان هنگام وقوع تصادف بررسی می‌شد. با پیشرفت علم و همچنین نیاز به دقیق تر شدن آزمون ها، آدمک‌های تست تصادف هم بسیار دقیق
تر شدن آزمون ها، آدمک‌های تست تصادف هم بسیار دقیق تر شدند تا جایی که مشخصات اندامهای آنها به‌طور دقیق تری با استفاده از جامعه آماری انتخاب شدند و در ۳ صدک ۵، ۵۰ و ۹۵ با عنوان فرد کوتاه قد، متوسط و بلند ساخته شدند، این آدمک‌ها که به آنها نوع HYBRID III گفته می‌شود اندام هایی از جنس استیل در نقش استخوان و روکش‌های سیلیکونی مخصوص به عنوان بافت نرم بدن دارند و وزن هرکدام از اندام ها بسیار با دقت و مطابق شرایط واقعی شبیه‌سازی شده‌است معمولاً یک دامی تست تصادف حدود ۴۰ سنسور مختلف از انواع سنسور نیرو، سنسور فشار
۴۰ سنسور مختلف از انواع سنسور نیرو، سنسور فشار دارند تا به دقت وضعیت اتفاق‌های محتمل برای اندامهای درونی انسان را شبیه‌سازی کنند قبل از ساخت دامی‌های مجهز به سنسور، در بسیاری تست‌های تصادف از جنازه یا در برخی موارد نیز از افراد داوطلب استفاده می‌شد. امروزه دامی‌های دیگری با توجه به انواع تست تصادف ساخته شدن اند از جمله دامی‌های نوع SID که مخصوص تصادف از پهلو هستند (side impact dummy) و دامی‌های نوع RID که مخصوص تصادف از عقب می‌باشند (rear impact dummy). جزئیات اندامها و نوع سنسورهای این دامی‌ها با انواع
اندامها و نوع سنسورهای این دامی‌ها با انواع عادی آنها متفاوت است ملا دامی SID فاقد اندامهای آرن به پاسسن می‌باشد و در عوض دنده‌ها و لگن با جزئیات و دقت بالاتری ساخته شده‌اند با پیشرفت علم مواد، آخرین نوع دامی‌ها به نام مدل THOR با استخوان بندی از جنس کامپوزیت و با سنسورهای بیشتر ساخته شده‌اند که البته همچنان دامی‌های استاندارد برای تست تصادف همان هیبرید۳ میباد ولی دامی THOR می‌تواند اطلاعات با جزئیات بیشتری به ما بدهد. در ایران شرکت آزمون های ایمنی و کیفیت قطعات خودرو به عنوان اولین مرکز تست تصادف
و کیفیت قطعات خودرو به عنوان اولین مرکز تست تصادف خاورمیانه تعدادی از انواع دامی‌های هیبرید ۳ و SID دارد و برای تست‌های تصادف از آن استفاده می‌کند. آدمک‌های آزمایش تصادف کپی تمام‌قد از بدن انسان هستند که برای شبیه‌سازی رفتار بدن انسان به هنگام تصادفات رانندگی، پروازی و غیره بکار می‌روند. این آدمک‌ها از نظر وزن و لولابندی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تا اندازه دقیقی رفتار بدن انسان را بازسازی کنند. در این آدمک‌ها همچنین ابزاری برای سنجش سرعت برخورد، نیروی تخریب، مقدار تاشدگی، سرعت چرخ بدن، و مقدار کاهش شتاب
مقدار تاشدگی، سرعت چرخ بدن، و مقدار کاهش شتاب پس از تصادف تعبیه شده‌است. تاریخچه. در ۳۱ اوت سال ۱۸۶۹ میلادی، مری وارد اولین قربانی ثبت‌شده‌ی تصادف اتومبیل است؛ خودروی در حادثه، با نیرو بخار کار میکرد (تا سال ۱۸۸۶ میلادی هنوز اتومبیل بنزینی اختراع نشده بود). سی سال بعد، در ۱۳ سپتامبر سال ۱۸۹۹، هنری بلیس هنگامی که از یک تراموای شهر نیویورک پیاده می‌شد، بر اثر برخورد با یک وسیله‌ی نقلیه‌ی موتوری، اولین قربانی مرگبار خودرو در آمریکای شمالی تبدیل شد. نیاز به وسیله‌ای برای تجزیه و تحلیل و کاهش اثرات تصادفات
وسیله‌ای برای تجزیه و تحلیل و کاهش اثرات تصادفات وسایل نقلیه‌ی موتوری بر انسان‌ها، اندکی پس از آغاز تولید تجاری اتومبیل‌ها در اواخر دهه‌ی ۱۸۹۰میلادی احساس شد، و تا دهه‌ی ۱۹۳۰، زمانی که اتومبیل به بخش رایجی از زندگی روزمره تبدیل شد و تعداد مرگ و میرهای ناشی از وسایل نقلیه‌ی موتوری افزایش یافت. نرخ مرگ و میر از ۱۵.۶ کشته در هر ۱۰۰ میلیون مایل پیموده‌شده فراتر رفته و همچنان در حال افزایش بود. در سال ۱۹۳۰، خودروها دارای داشبوردهای فلزی سخت، ستون‌ و فرمان غیرقابل جمع شدن و دستگیره‌ها، دکمه‌ها و اهرم‌های
غیرقابل جمع شدن و دستگیره‌ها، دکمه‌ها و اهرم‌های بیرون‌زده بودند. بدون کمربند ایمنی، سرنشینان در یک تصادف از جلو می‌توانستند به داخل خودرو یا از شیشه‌ی جلو به بیرون پرتاب شوند. بدنه‌ی خودرو به خودی خود سخت بود و ضربه مستقیماً به سرنشینان خودرو منتقل می‌شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
قاسم کشکولی (زادهٔ ۶ مهر ۱۳۴۲ در لنگرود) نویسنده ایرانی است. او که یکی از داستان نویسان پیشروی معاصر ایران است، داستان نویسی را به شکل حرفه‌ای از زمستان ۱۳۶۹ آغاز کرد. نخستین داستانش «پنجره» در هفته‌نامه نقش قلم به چاپ رسید.به تازگی در برنامه به وقت کتاب تلویزیون اینترنتی لنگر خبر، با اجرای هنرمند لنگرودی محمد امین آثار کشکولی برای مخاطبان این رسانه معرفی شد.
کمدی بزن‌بکوب یا اسلپ‌استیک (Slapstick) گونه‌ای کمدی است که در آن تحرک بدنی اغراق آمیز نقش اول را بازی می‌کند. اسلپ‌استیک پر از صحنه‌های حرکت و جنجال و زدوخورد و سروصدا و مسخره‌بازی است و در آن از تصادم‌های عجیب‌وغریب و شوخی‌های فیزیکی به شکلی مبالغه‌آمیز استفاده می‌شود، "اسلپ‌استیک" ممکن است شامل خشونت عمدی و خشونت ناشی از تصادف باشد که اغلب ناشی از استفاده نادرست از وسایلی مانند اره و نردبان است. اصالت. واژه ایتالیایی batacchio یا bataccio که در انگلیسی "اسلپ‌استیک" (چوب سیلی زن) نامیده می شود، از نام یک
(چوب سیلی زن) نامیده می شود، از نام یک شی چماق مانند دو لته نازک چوبی که در کمدیا دل آرته نیز استفاده می شد، گرفته شده‌است. زمانی که یک بازیگر با آن به بازیگر دیگری ضربه بزند، صدای ترقهٔ بلندی تولید می کند، و اگرچه حتی نیروی کمی وارد میشود با این حال نمایش کتک زدن کاملا به تماشاگر منتقل می شود و به این دلیل که هیچ آسیبی ایجاد نمی کنند، بازیگران ممکن است در طول نمایش بارها و بارها با یک صدای واضح به یکدیگر ضربه بزنند. "اسلپ‌استیک" و مثانه بادی (که صدای باد شکم میدهد)، از نخستین جلوه های ویژه بوده است. سینما
میدهد)، از نخستین جلوه های ویژه بوده است. سینما و تلویزیون. سبک اسلپ‌استیک در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و به‌طور گسترده در «دوران طلایی» فیلم‌های سیاه و سفید به کارگردانی هال روچ، مک سنت، سه کله‌پوک و لری سمون برجسته شد. در این دوره از شوخی کیک زدن به صورت به‌طور گسترده استفاده می‌شد. فیلم چاپلین در سال ۱۹۱۵، شبی در نمایش کمدی صامت در فیلم‌های اولیه فرانسوی نیز محبوب بود و شامل فیلم‌هایی از مکس لیندر، چارلز پرینس و سارا دوهامل بود. بنی هیل در بنی هیل شو در بریتانیا و در ایالات متحده در سه سریال
هیل شو در بریتانیا و در ایالات متحده در سه سریال تلویزیونی دهه ۱۹۶۰، جزیره گیلیگن، بتمن، راهبه پرنده و عاشقتم لوسی استفاده شد. هیل، که طرح‌های کمدی‌اش برای نخستین بار در اوایل دهه ۱۹۵۰ در تلویزیون بریتانیا ظاهر شد، توسط نویسنده آنتونی برگس به عنوان «نابغه کمدی غرق در سنت سالن موسیقی بریتانیا» توصیف شد. در دهه ۱۹۷۰، سریال "کمپانی سه نفره" صحنه‌های اسلپ‌استیک را در اکثر قسمت‌ها به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۹۰، مستر بین، با بازی روآن اتکینسون، نخستین بار در تلویزیون بریتانیا ظاهر شد، و مانند بنی هیل، کارتون‌ها و
بریتانیا ظاهر شد، و مانند بنی هیل، کارتون‌ها و دیگر کمدین‌هایی که «طنز بصری از موانع زبانی فراتر رفت» این نمایش نیز به سراسر جهان صادر شد. از استادان کمدی اسلپ‌استیک می‌توان به مک سنت، باستر کیتون، لورل و هاردی، چارلی چاپلین، هارولد لوید، هری لنگدون، ویل هی، وودی آلن، پیتر سلرز، بنی هیل، جری لوئیس، نورمن ویزدوم، لوئی دوفونس مل بروکس پیتر فالک سه کله‌پوک برادران مارکس و از هنرپیشگان معاصر به جیم کری و روآن اتکینسون، ویل فرل، رابین ویلیامز، ساشا بارون کوهن اشاره کرد.
عدد آووگادرو یا ثابت آووگادرو ، که به‌صورت معمول با "N"A یا "L" نشان داده می‌شود، یک پارامتر ثابت است که تعداد اجزای تشکیل دهنده ماده (مثل مولکول‌ها، اتم‌ها یا یون‌ها) را به مقدار ماده، مرتبط می‌سازد. واحد مقابل این عدد در دستگاه بین‌المللی یکاها (SI)، مول است و به‌صورت ۱۰۲۳×۶٫۰۲۲۱۴۰۷۶ بر مول بیان می‌شود. نام این عدد به احترام دانشمند پر اوازه ایتالیایی آمدئو آووگادرو برگزیده شده‌است. ثابت آووگادرو یک عدد بدون بعد (بدون یکا) است که بر اساس مقدار مول ماده تعریف می‌شود و بعضی مواقع از آن به‌صورت "N" یا "N"0
می‌شود و بعضی مواقع از آن به‌صورت "N" یا "N"0 یاد می‌شود. این ثابت که معادل تعداد ذره‌های موجود در یک مول از ماده محسوب می‌شود، دقیقا برابر با ۱۰۲۳×۶٫۰۲۲۱۴۰۷۶ است. عدد آووگادرو برای این منظور انتخاب شده‌است که جرم یک مول از یک ترکیب شیمیایی بر حسب گرم، به‌صورت عددی با جرم میانگین یک مولکول از آن ترکیب برحسب دالتون برابر باشد. یک دالتون برابر با جرم یک اتم کربن-۱۲ است که تقریبا می‌توان آن را معادل جرم یک نوکلئون (پروتون یا نوترون) دانست. برای مثال، جرم میانگین یک مولکول آب برابر با ۱۸٫۰۱۵۳ دالتون است و جرم
یک مولکول آب برابر با ۱۸٫۰۱۵۳ دالتون است و جرم یک مول آب (که N مولکول است)، حدود ۱۸٫۰۱۵۳ گرم است. بنابراین، عدد آووگادرو یک ثابت تناسب است که جرم مولی یک ماده را با جرم مولکولی آن مرتبط می‌کند و همچنین عددی تقریبی است که معادل تعداد نوکلئون‌های موجود در یک گرم از ماده معمولی است. ثابت آووگادرو همچنین میان حجم مولی یک ماده و حجم اسمی اشغال شده متوسط توسط ذرات تشکیل دهنده آن ماده، زمانی که هر دو بر اساس واحدی مشترک بیان شوند، ارتباط برقرار می‌کند. برای مثال، چون حجم مولی آب در شرایط متداول تقریبا برابر با ۱۸
حجم مولی آب در شرایط متداول تقریبا برابر با ۱۸ میلی‌لیتر بر مول است، حجم اشغال شده توسط یک مولکول آب تقریبا برابر با مول یا حدود ۳۰ آنگستروم (Å۳) مکعب است. برای یک ماده بلوری، عدد آووگادرو به‌صورت مشابهی حجم مولی (بر حسب میلی‌لیتر/مول)، حجم سلول‌های واحد تکرارشونده (برحسب میلی‌لیتر) و تعداد مولکول‌ها در هر سلول را مرتبط می‌سازد. عدد آووگادرو از ابتدای مطرح شدنش به روش‌های مختلفی تعیین شده‌است. اولین مقدار تقریبی تعیین شده برای آن، به‌صورت غیرمستقیم بود و توسط یوهان یوزف لوشمیت اندازه‌گیری شد (عدد آووگادرو
یوهان یوزف لوشمیت اندازه‌گیری شد (عدد آووگادرو و ثابت لوشمیت (Loschmidt constant) بسیار به هم نزدیک هستند و معمولا با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند). این عدد برای اولین بار توسط ژان پرن و به‌عنوان تعداد اتم‌های موجود در ۱۶ گرم اکسیژن تعریف شد. پس از آن و در چهاردمین کنفراس اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها (BIPM)، تعریف آن دچار تغییر شد و به‌عنوان تعداد اتم‌های موجود در ۱۲ گرم از ایزوتوپ کربن-۱۲ معرفی شد. تعریف ارائه شده برای عدد آووگادرو به این معنی بود که مقدار این عدد به مقدار تجربی جرم (برحسب گرم) یک اتم
این عدد به مقدار تجربی جرم (برحسب گرم) یک اتم از همان عنصر بستگی دارد و بنابراین به تعداد رقم‌های اعشار محدودی شناخته می‌شد. به همین خاطر، در ۲۶‌امین کنفرانس اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها در ۲۰ مه ۲۰۱۹، تصمیم گرفته شد که عدد آووگادرو دقیقا برابر با ... درنظر گرفته شود. این تعریف عملا موجب تغییر تعریف واحد مول نیز شد و براساس تعریف جدید، یک مول از هر ماده‌ای برابر است با عدد آووگادرو ضرب‌در جرم میانگین اجزای سازنده آن ماده. تاریخچه. خاستگاه مفهوم. نام عدد آووگادرو به افتخار دانشمند ایتالیایی آمادئو
عدد آووگادرو به افتخار دانشمند ایتالیایی آمادئو آووگادرو (۱۷۷۶-۱۸۵۶) انتخاب شده‌است که در سال ۱۸۱۱ برای اولین بار پیشنهاد کرد، حجم یک گاز (در دما و فشار مشخص)، فارغ از ماهیت شیمیایی گاز، با تعداد اتمها یا مولکول‌های سازنده آن متناسب است. نام عدد آووگادرو در سال ۱۹۰۹ توسط فیزیک‌دانی به‌ نام ژان پرن رایج شد که بر اساس تعریف او دقیقا برابر با تعداد مولکول‌های ۳۲ گرم اکسیژن بود. هدف از این تعریف این بود که جرم یک مول از ماده برحسب گرم به‌صورت عددی با جرم یک مولکول (که نسبت به جرم اتم هیدروژن بیان می‌شود)،
مولکول (که نسبت به جرم اتم هیدروژن بیان می‌شود)، برابر باشد. اندازه‌گیری‌های اولیه. مقدار عدد آووگادرو (که هنوز در آن زمان با این نام شناخته شده نبود)، برای اولین بار توسط یوهان یوزف لوشمیت و به‌صورت غیرمستقیم در سال ۱۸۵۶ تعیین شد. او این کار را با کمک تخمین تعداد ذرات موجود در یک حجم مشخص از گاز انجام داد. این مقدار که امروزه به افتخار لوشمیت، با نام ثابت لوشمیت شناخته می‌شود، در واقع چگالی تعداد ("n"0) مربوط به ذرات موجود در یک حجم مشخص از یک گاز ایده‌آل است. ارتباط این عدد با عدد آووگادرو ("N"A) به‌صورت
ارتباط این عدد با عدد آووگادرو ("N"A) به‌صورت زیر است: در این معادله، "p"0 معادل فشار، "R" معادل ثابت گاز و "T"0 برابر با دمای مطلق است. به‌خاطر کار لوشمیت، بعضی مواقع از نماد "L" برای عدد آووگادرو استفاده می‌شود. در نشریات آلمانی بعضی مواقع این نماد برای هر دو ثابت (آووگادرو و لوشمیت) استفاده می‌شود و تنها با کمک واحد اندازه‌گیری از یکدیگر تمیز داده می‌شوند. ژان پرن با کمک چندین روش تجربی موفق شد که مقدار عدد آووگادرو را تعیین کند. این دستاورد سبب شد که او در سال ۱۹۲۶ موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شود.
او در سال ۱۹۲۶ موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شود. شیوه محاسبه. یکی از روش‌ها برای به‌دست آوردن مقدارِ این عدد روش‌های الکترو شیمیایی و بلورشناسی است. در روش بلورشناسی، مثلاً یک عنصر را در نظر می‌گیرند و سپس با دستگاه‌های دقیق ساختار عنصر، طول هر یک از اضلاع سلول واحد بلور و وزن اتمی عنصر و وزن حجمی آن را مشخص می‌کنند. سپس، به کمک یک عملیاتِ ریاضی می‌توان به عدد آووگادرو دست یافت. مثلاً، نیکل در سیستمِ مکعبی با وجوه مرکز پر متبلور می‌شود. طول هر یک از اضلاع سلول واحد ۵۲/۳ آنگستروم، وزن اتمی نیکل ۷/۵۸ و وزن
سلول واحد ۵۲/۳ آنگستروم، وزن اتمی نیکل ۷/۵۸ و وزن حجمی آن ۹۴/۸ است. حال به کمک این داده‌ها عدد آووگادرو را حساب می‌کنیم. هر سلّول واحد چهار اتم نیکل دارد. اگر عدد آووگادرو را N در نظر بگیریم، وزن هر اتم برابر ۷/۵۸ تقسیم بر N گرم خواهد بود. وزن هر سلولِ واحد چهار برابر این مقدار و حجم آن برابر (۵۲/۳ ضرب در ده به توان منفی هشت) کل این مقدار به توانِ سه سانتیمتر مکعب است. حال اگر این دو را تقسیم کنیم، چگالی نیکل به‌دست می‌آید که البته ضریبی است از N با توجه به این‌که می‌دانیم چگالی نیکل برابر با ۹۴/۸ است، پس
این‌که می‌دانیم چگالی نیکل برابر با ۹۴/۸ است، پس با آن می‌توان مقدار N را حساب کرد که همان عدد آووگادرو است. اگر بخواهیم از روش الکترو شیمی استفاده کنیم، عدد فارادای (ثابت فارادای) را باید تقسیم بر بار یک الکترونِ تنها کنیم که در این صورت مقدار عدد آووگادرو حساب می‌شود. NA عددی است که باروش‌های بسیاری ازجمله سنجش‌های حرکت براونی، بار الکتریکی و شمارش ذرات α تعیین شده‌است. در سال ۱۹۰۵، ویلیام رامسی و فردریک سادی، با استفاده از رادیم آزمایشی تعیین ثابت آووگادرو را ابداع نمودند. اتم رادیم پرتوزا براثر واپاشی
را ابداع نمودند. اتم رادیم پرتوزا براثر واپاشی یک ذره آلفا گسیل می‌کند که با به دست آوردن دوالکترون به اتم هلیم تبدیل می‌شود. اگر حجمِ هلیم تولیدشده را به اِزای مقدارِ مشخصّی از رادیم واپاشی شده را پس از مدّتِ زمانی جمع‌آوری و اندازه‌گیری کنیم، مقدار NA را محاسبه می‌کنیم. روش دیگر: با متبلور کردن یک مول I2 و سپس با بررسّی آن به وسیلهٔ پراش اشعه X می‌توان تعداد مولکول‌های ید را در بلور معیّن کرد که برابر عددآووگادرو است. ثابت آووگادرو را به راه‌های دیگری نظیرِ پراکندگی نور و آزمایش قطرهٔ روغن میلیکان نیز
پراکندگی نور و آزمایش قطرهٔ روغن میلیکان نیز می‌توان اندازه‌گیری کرد. شیمی‌دانان ثابت آووگادرو را طوری انتخاب نمودند که جرمِ NA اتم برحسب گرم معادلِ یک اتم برحسب واحدهای جرم اتمی باشد. استفاده. در بسیاری از محاسبات شیمی و فیزیک برای به دست آوردن تعداد ذرات ماده (مولکولی، یونی، اتمی) کاربرد دارد.
پل آذر از مجموعه پل‌هایی است که با معماری نو بر روی زاینده رود در شهر اصفهان ساخته شده است. به تاریخ ۷ مهر۱۳۵۲ مراسم کلنگ زنی آن آغاز شد و در سال ۱۳۵۷ در زمان محمدرضاشاه پهلوی گشایش یافت. این پل در میان پل فلزی در غرب و سی‌وسه‌پل در شرق قرار دارد و خیابان آذر در شمال زاینده رود را به خیابان توحید در جنوب این رود پیوند می‌دهد. خیابان آذرجنوبی، (توحید کنونی) پیش از ساخت این پل وجود نداشت و پس از پایان ساخت پل، خیابان توحید نیز ساخته شد.
نوکاث و یا نوکوس (به‌معنی کاثِ نو، ازبکی: Nukus، نوکیس; قره‌قالپاقی: Nókis، نوكیس ؛ روسی: Нукус) ششمین شهر بزرگ ازبکستان است. شهر نوکاث مرکز جمهوری خودمختار قره‌قالپاقستان در ازبکستان است و جمعیت آن در ژانویۀ ۲۰۱۸ تقریبا برابر ۳۱۲٬۱۰۰ بوده‌است. رود آمودریا از غرب این شهر عبور می‌کند. از نقاط دیدنی این شهر می‌توان از موزۀ هنر قره‌قالپاقستان و موزۀ دولتی نام برد. تاریخ. در سدهٔ ۱۱ قمری کاث کنار ترعه‌ای خشک قرار داشت؛ بدین جهت انوشه (خان خیوه) شهر دیگری به نام کاث و در نزدیکی آن بنا نهاد. ویرانه‌های کاث قدیم
کاث و در نزدیکی آن بنا نهاد. ویرانه‌های کاث قدیم در شمال آمودریا موجود است و به نام آرامگاهی منسوب به «شیخ عباس ولی» که گویند از مشایخ ابتدای اسلام بوده، نامیده می‌شود. یاقوت حموی در ذکر قصبهٔ «نوزکاث» می‌نویسد: "شهرکی است نزدیک جرجانیهٔ خوارزم و «نوز» به زبان خوارزمی به معنی «نو» است، و آنجا شهری است که نامش «کاث» است، و این را یک «کاث نو» خوانده‌اند." منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
مویناق (به ازبکی: Moʻynoq، مۉیناق)(به قره‌قالپاقی: Moynaq، مویناق)(به روسی: Муйнак تلفظ: موینَک) شهری است در شمال جمهوری خودگردان قره‌قالپاقستان، در بخش غربی ازبکستان. مویناق در قدیم تنها شهر بندری ازبکستان بود و ماهیگیری آن رونق زیادی داشت ولی پس از خشک شدن دریاچه آرال (دریاچهٔ خوارزم) این وضع نیز تغییر کرد. جمعیت مویناق از دههٔ ۱۹۸۰ شدیداً رو به کاهش بوده و امروزه بیش از چند هزار نفر جمعیت ندارد. جمعیت: ۱۳ هزار نفر (۱۹۹۱)، ۱۸٬۱۹۶ (۲۰۱۲)، ۱۳٬۵۰۰ (۲۰۱۸). مویناق مرکز اداری و بزرگترین سکونتگاه شهرستان مویناق
مرکز اداری و بزرگترین سکونتگاه شهرستان مویناق در جمهوری قره‌قالپاقستان است. امروزه بندر مویناق کار نمی‌کند. یک فرودگاه کوچک در جنوب شرقی شهر وجود دارد که به‌طور نامنظم فعالیت می‌کند. پیشینه. مویناق از سال ۱۹۶۳ دارای وضعیت شهری بوده‌است. تا اواسط دهه ۱۹۸۰، این شهر یک شهر بندری ماهیگیری توسعه‌یافته در کرانه جنوبی دریاچه آرال بود. کارخانه کنسرو ماهی مویناق در این شهر یکی از بزرگترین کارخانه‌های کنسرو ماهی اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. زمانی مویناق درست در ساحل دریاچه آرال قرار داشت اما امروز این شهر و آن
ساحل دریاچه آرال قرار داشت اما امروز این شهر و آن دریاچه با ۱۰۰ کیلومتر زمین از هم جدا شده‌اند. مردم محلی بیابانی را که در محل بستر سابق دریاچه تشکیل شده «آرال‌قوم» می‌نامند (در قیاس با کویر قزل‌قوم). کشتی‌های پرشماری که پیش از این در بند مویناق مستقر بودند اکنون به شکلی زنگ‌زده در خشکی رها شده‌اند و محلی را به نام «قبرستان کشتی‌ها» در کناره این شهر پدید آورده‌اند. در ۱۵ نوامبر ۱۹۳۳، طی حکمی از سوی کمیته اجرایی مرکزی روسیه، روستای مویناق به عنوان شهرک کارگری طبقه‌بندی شد. و در دهه ۱۹۵۰، مویناق وضعیت یک
طبقه‌بندی شد. و در دهه ۱۹۵۰، مویناق وضعیت یک شهرک شهری را دریافت کرد. در سال ۱۹۶۳، مویناق به عنوان شهر شناخته شد و یکی از بزرگترین شهرهای ساحلی دریاچه آرال بود. در دهه ۱۹۶۰، ساخت کانال‌های آب‌رسانی از آمودریا برای آبیاری پنبه آغاز شد. در نتیجه، آب کمتری به آرال سرازیر شد و این دریاچه کم‌ژرفا شد. در دهه ۱۹۸۰ برای اینکه کارخانه کنسرو ماهی در مویناق تعطیل نشود، ماهی منجمد از روسیه به اینجا آورده شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، کارخانه کنسرو ماهی بسته شد، بیکاری افزایش یافت، ساکنان خانه‌های خود را ترک کردند و به نوکوس،
ساکنان خانه‌های خود را ترک کردند و به نوکوس، کونگراد و شهرهای دیگر رفتند. از آن زمان فراوانی وقوع طوفان‌های گرد و غبار نمک، بیماری‌های زیست‌محیطی (بیماری‌های چشمی، بیماری‌های دستگاه گوارش، بیماری‌های پوستی) بیشتر شده‌است، سطح آب‌های زیرزمینی کاهش یافته و روند بیابان‌زایی منطقه سرعت گرفته‌است. چشمه‌های باقی‌مانده به دلیل وجود آفت‌کش‌هایی که از مزارع پنبه در آمودریا شسته شده بودند ناآشامیدنی هستند و این بندر به قبرستان کشتی‌ها تبدیل شده‌است. از سال ۲۰۱۱ به این‌سو، مویناق حدود ۱۰۰ کیلومتر تا بخش غربی (عمیق)
مویناق حدود ۱۰۰ کیلومتر تا بخش غربی (عمیق) دریای آرال جنوبی و حدود ۱۸۰ کیلومتر تا قسمت شرقی (کم‌عمق) فاصله دارد. بخش شرقی دریا (به دلیل عمق نسبتاً کم) سریع‌تر از مویناق عقب‌نشینی کرد. دریاچه در اواسط دهه ۱۹۹۰، در فاصله ۴۵ کیلومتری از شهر و در اوایل دهه ۲۰۰۰ در فاصله ۱۰۰ کیلومتری قرار داشت. در سال ۲۰۰۸، پترو آلیانس کار اکتشاف نفت و گاز در کف سابق دریاچه آرال انجام داد. نتیجه مثبت بود و نشان داد که گاز در اینجا با کیفیت بالا و با حداقل محتوای سولفید هیدروژن است. در تاریخ ۲۰ تا ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷، عملیات شبکه
است. در تاریخ ۲۰ تا ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷، عملیات شبکه آبرسانی قونغیرات - مویناق آغاز شد. ساخت این تأسیسات به ارزش ۲۶٫۶ میلیارد صوم و به طول ۱۰۱ کیلومتر به مدت پنج ماه انجام شد. اکنون بیش از ۲۵ هزار نفر از آب آشامیدنی سالم برخوردار هستند. از اواسط دهه ۲۰۰۰، این شهر مورد توجه گردشگران خارجی بوده‌است و ورود گردشگران به مویناق پس از سال ۲۰۱۶ افزایش یافت. جمعیت و زبان‌ها. مانند سایر مناطق قره‌قالپاقستان، زبان‌های ازبکی و قره‌قالپاقی در مویناک دارای جایگاه رسمی هستند. زبان روسی در واقع وضعیت زبان ارتباطات بین‌المللی
زبان روسی در واقع وضعیت زبان ارتباطات بین‌المللی را دارد. به دلیل محبوبیت شهر در بین گردشگران خارجی، زبان انگلیسی نیز در بین کارگران گردشگری و خدماتی رایج است. جمعیت مویناق تا اول ژانویه ۲۰۱۸، ۱۳ هزار و ۵۰۰ نفر بوده‌است. برخلاف اکثر شهرهای ازبکستان، مویناق روند کاهش جمعیت ثابتی دارد. بخش عمده‌ای از جمعیت این شهر را قره‌قالپاق‌ها تشکیل می‌دهند. همچنین تعداد نسبتاً زیادی از ازبک‌ها و قزاق‌ها در این شهر زندگی می‌کنند و اقلیت‌های چون تاتارها، ترکمن‌ها و دیگران نیز وجود دارند. جشنواره عناصر. مویناق میزبان
نیز وجود دارند. جشنواره عناصر. مویناق میزبان جشنواره غیرتجاری سالانه موسیقی الکترونیک، هنر و علم به نام جشنواره «نیروی طبیعت» (Stihia) است. مأموریت این جشنواره کمک به منطقه دریاچه آرال و افزایش آگاهی در مورد فاجعه زیست‌محیطی این دریاچه است. این جشنواره مخلوطی از چندین پروژه است که شامل نوازندگان، دی‌جی‌ها، تهیه‌کنندگان، هنرمندان و دانشمندان می‌شود. این جشنواره معمولاً دو روز به طول می‌انجامد و مستقیماً در قبرستان کشتی‌ها برگزار می‌شود و در طول سال‌ها محبوبیت زیادی در بین طرفداران سبک موسیقی الکترونیک به
زیادی در بین طرفداران سبک موسیقی الکترونیک به دست آورده‌است. این جشنواره با سوزاندن تشریفاتی حروف ۱۰ متری نام دریاچه به پایان می‌رسد..