payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و آن را شبیه به موسیقی‌هایی که برای فیلم‌های خوب ساخته می‌شوند می‌داند. همچنین گفته است که اگر روزی تصمیم به تولید یک آلبوم بی‌کلام بگیرد حتماً آهنگ نفس بکش را در آن خواهد گنجاند. روزهای بی‌خاطره. این آلبوم در سال ۱۳۸۴ منتشر شده است. همهٔ آهنگ‌های این آلبوم به شیوهٔ موسیقی الکترونیک توسط آلن جی ناظاریان تنظیم شده‌اند. آهنگ مشهور «تصور کن» که مضمونی سیاسی–اجتماعی دارد در این آلبوم قرار دارد. این ترانه توسط یغما گلرویی سروده شده است. این آهنگ که شبیه به آهنگی از جان لنون به نام «تصور کن» می‌باشد، دارای
آهنگی از جان لنون به نام «تصور کن» می‌باشد، دارای مضمونی مشابه است. اما سیاوش ساخت آن را الهامی از آهنگ تصور کن از جان لنون نمی‌داند. ویدئوی این آهنگ توسط کوجی زادوری ساخته شده است که خود او نیز در این کلیپ درحالی که روزنامه می‌خواند، دیده می‌شود. زادوری این ویدئو را جزو ۱۰ ویدئوی برتر خود می‌داند. غروب تا طلوع. این آلبوم که در سال ۱۳۸۵ منتشر شده است، شامل ریمیکس برخی از مشهورترین آهنگ‌های خود سیاوش است که دوباره بعد از چندین سال آن‌ها را با تنظیمی متفاوت خوانده است. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط رامون
خوانده است. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط رامون تنظیم شده‌اند. رگبار. این آلبوم در سال ۱۳۸۷ منتشر شده است. تهیه این آلبوم حدوداً ۳ سال طول کشید و بیشتر از سایر آلبوم‌های سیاوش زمان برد. در این آلبوم برخلاف دو آلبوم "نقاب" و "بی‌سرزمین‌تر از باد"، از سبک ترنس خبری نیست. این آلبوم به سبک موسیقی هاوس و ترنس آکوستیک است. تمام آهنگ‌های این آلبوم توسط رامون تنظیم شده‌اند. از نظر سیاوش قمیشی دو آهنگ گل من و دلتنگی در این آلبوم با استقبال بیشتری از طرف هواداران مواجه شده‌اند. آهنگ تو بارون که رفتی این آلبوم را
مواجه شده‌اند. آهنگ تو بارون که رفتی این آلبوم را سیاوش در اتاق خود و درحالی که پنجره اتاقش رو به هوای بارانی باز بوده، ساخته است. یادگاری. این آلبوم، در سال ۱۳۸۹ ضبط شده است. سیاوش در این آلبوم برخلاف عادت دیرینهٔ خود در آلبوم‌های قبلی، با چند تنظیم‌کننده کار کرده است. او آهنگ «بی‌خیال» از این آلبوم را برای تنظیم ابتدا به استیو مک‌کرام سپرد، اما تنظیم مک‌کرام برای سیاوش راضی‌کننده نبود و قدیمی به نظر می‌رسید. به‌همین خاطر تنظیم این آهنگ را به نیما وارسته سپرد و نهایتاً تنظیم او را پذیرفت. همچنین آهنگ الکی
و نهایتاً تنظیم او را پذیرفت. همچنین آهنگ الکی از این آلبوم، هفت‌بار تنظیم شد که نهایتاً سیاوش تنظیم خشایار (KC Bondar) را پذیرفت. سرگذشت. سیاوش قمیشی بعد از حدود ۷ سال از آخرین آلبوم خود به نام یادگاری و انتشار چندین تک‌آهنگ، سرانجام آلبوم سرگذشت را در آبان‌ماه ۱۳۹۶ با همکاری شرکت کلتکس رکوردز منتشر کرد. ساخت این آلبوم حدود دو سال زمان برد. آلبوم سرگذشت به سبک پاپ مدرن می‌باشد و در آن خبری از ترنس و تکنو نیست. تنظیم، میکس و مسترینگ این آلبوم توسط بهروز لطفی‌پور انجام شده است. در آهنگ «تنها» با کلام وحید
انجام شده است. در آهنگ «تنها» با کلام وحید آقایی در این آلبوم از ساز کمانچه با نوازندگی سعید آریا استفاده شده است که تاکنون در آهنگ‌های سیاوش قمیشی بی‌سابقه بوده است. در این آلبوم همچنین از سازهای گیتار نایلون و آکوستیک، ویولن، کلارینت، پیانو، گیتار الکتریک و سینت سایزر استفاده شده است. تک‌آهنگ‌های شاخص. رفیق. این ترانه، اولین تک‌آهنگ سیاوش قمیشی محسوب می‌شود که در سال ۱۳۸۸ خورشیدی ضبط شد. بعد از این ترانه، سیاوش، آلبوم یادگاری را منتشر کرده است. ترانهٔ رفیق که به سبک موسیقی ترنس ساخته شده است، هم‌زمان با
که به سبک موسیقی ترنس ساخته شده است، هم‌زمان با اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در ایران منتشر شد. سرایش رفیق، توسط سید مهدی موسوی انجام شده است که از چندماه قبل‌تر از وقایع اعتراضات مردمی سال ۱۳۸۸ در ایران، در اختیار قمیشی بود. پرنده. سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۲، ترانهٔ پرنده را ساخت و آن را برای نخستین‌بار در سال‌های فعالیت خوانندگی‌اش به‌صورت مشترک با معین ضبط کرد. سیاوش معتقد است اجرای این آهنگ می‌توانست خیلی بهتر باشد چرا که او برای این ترانه هارمونی نوشته‌بود اما به‌علت مشکلاتی عملی نشد و
هارمونی نوشته‌بود اما به‌علت مشکلاتی عملی نشد و نهایتاً هر یک جداگانه خواندند. کوجی زادوری، کارگردان نماهنگ این ترانه، از نوازنده‌های ایتالیایی در آن استفاده کرده است. فریبرز لاچینی؛ موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده سرشناس پیانو، این آهنگ سیاوش را به‌صورت بی‌کلام با پیانو نواخته است و آن را در یکی از آلبوم‌های بی‌کلام خود به نام بوی دیروز (شماره ۳۱) گنجانده است. تهران. سیاوش قمیشی در بهار سال ۱۳۹۴، ترانهٔ تهران را ساخت. او این آهنگ را با الهام از خاطرات و مناظری که از تهران قدیم در ذهن خود دارد ساخته است.
که از تهران قدیم در ذهن خود دارد ساخته است. مناظری همچون زرد شدن برگ‌های درختان چنار خیابان پهلوی (خیابان ولیعصر کنونی) در فصل پاییز. در نماهنگ این ترانه، مناظری از محلهٔ سکونت قدیمی سیاوش در تهران به تصویر کشیده شده است. چند جوان از تهران درگرفتن عکس‌ها و ساخت نماهنگ تهران، با سیاوش هم‌کاری کردند. قمیشی قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در منطقه یوسف‌آباد تهران، حوالی پارک شفق، سکونت داشته است. اهواز. سیاوش قمیشی در فروردین ۱۳۹۶، کوتاه‌ترین تک‌آهنگ خود را به نام اهواز که زادگاه خودش است، منتشر کرد. موضوع این ترانه در
که زادگاه خودش است، منتشر کرد. موضوع این ترانه در خصوص آلودگی هوای شهر اهواز است. چهل سال. سیاوش قمیشی در مرداد ۱۳۹۷، نخستین ترانهٔ خود در هم‌کاری با گوگوش با نام چهل سال را منتشر کرد. سرایش این کار، از رها اعتمادی است و دارای مضمونی سیاسی است که توسط الیاس شیرزاد تنظیم گردیده است. هم‌خوانی با دیگر خوانندگان. سیاوش قمیشی تاکنون در ترانهٔ پرنده با معین، ترانهٔ چهل سال با گوگوش و اجرای روی صحنهٔ ترانهٔ غروب با ابی هم‌خوانی کرده است. همچنین در برخی از ترانه‌هایی که برای دیگران ساخته است، در بخش‌هایی از ترانه،
که برای دیگران ساخته است، در بخش‌هایی از ترانه، خیلی کوتاه به‌صورت صدای دوم همراه با آن‌ها خوانده است. از این دست ترانه‌ها می‌توان به ترانه‌های «من‌وتو» با صدای لیلا فروهر (بخش پایانی)، «مردم همیشه مردم» از عارف، «کوه یخ» از ابی، «دل دیوونه»، «قصه»، «ولگرد»، «عروسی» و «یک اتفاق ساده» از شهره، «غصه نخور» از شهرام صولتی، «شاپرک» از شهرام شب‌پره و «هم‌کلاس» از فرزانه اشاره کرد که سیاوش آن‌ها را ساخته است و در برخی از قسمت‌های این ترانه‌ها، به‌عنوان صدای دوم همراه با خوانندهٔ اصلی هم‌خوانی کرده است. بازخوانی
با خوانندهٔ اصلی هم‌خوانی کرده است. بازخوانی آثار دیگران. آهنگ «گلی جان» که در دهه سی شمسی توسط پوران اجرا شده‌ بود، توسط سیاوش قمیشی بازخوانی شده است. گفتنی است تاکنون سیاوش قمیشی تمام آهنگ‌های خود را به‌جز آهنگ‌های «گلی جان» و «دریای مغرب» خودش ساخته است. بازگشت به ایران. سیاوش قمیشی همان‌گونه که خود در مصاحبه‌هایش گفته است، مشتاق به بازگشت به وطن است اما تاکنون هیچ‌گاه تقاضایی برای برگشت به ایران نکرده است. او می‌گوید که تأیید شدن از طرف مردم برای او کافی است و نیازی به تأیید شدن از طرف هیچ مقام مسئولی
است و نیازی به تأیید شدن از طرف هیچ مقام مسئولی در ایران را ندارد. او عقیده دارد مادامی که فروش سی‌دی‌هایش در ایران ممنوع و غیرقانونی هستند، برگشتن برای او بی‌معناست. با وجود ممنوعیت فروش آلبوم‌های سیاوش قمیشی در ایران، برخی از آهنگ‌های او به‌صورت بی‌کلام از رادیو و تلویزیون صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هر از چندگاهی پخش می‌شوند.
'دیسک نرم یا فلاپی دیسک یا دیسک نرم مغناطیسی یا دیسکت که رسانه‌ جداشدنی و دستگاه ذخیره‌سازی داده است که از یک دیسک مدور نازک از جنس پلاستیک منعطف با پوششی از مواد فرو مگنتیک تشکیل شده‌است که توسط یک پوسته مربع شکل از جنس پلاستیک محافظت می‌شود. دیسک‌های نرم توسط گرداننده دیسک نرم (floppy disk drive) یا FDD خوانده و نوشته می‌شوند و نباید با گرداننده دیسک ثابت (fixed disk drive) اشتباه گرفته شوند این نام دیگری است که به نوع غیرقابل حرکت گرداننده‌های دیسک سخت گفته می‌شود. دیسک نرم توسط IBM اختراع شد، آن‌ها در
می‌شود. دیسک نرم توسط IBM اختراع شد، آن‌ها در اندازه‌های ۸ اینچ، ۵٫۲۵ اینچ، و جدیدترین و متداول‌ترین نوع ۳٫۵ اینچ، به عنوان قالب پر طرفدار و متداول نگهداری و تبادل اطلاعات از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اواخر ۱۹۹۰ مطرح بودند. امّا در حال حاضر ، به دلیل افزایش قابل توجه حجم اطلاعات و اختراع وسایلی مانند سی دی ها و فلش مموری که از لحاظ حمل و نقل راحت تر و در انتقال و نگهداری اطلاعات،سریعتر و کارآمدتر هستند، فلاپی دیسک ها مانند قبل پر طرفدار نیستند و کاربرد بسیار کمتری نسبت به سی دی ها دارند. به دلیل کاهش فراوان تقاضا،
به سی دی ها دارند. به دلیل کاهش فراوان تقاضا، سونی، آخرین تولید کننده اصلی فلاپی دیسک ۳٫۵ اینچ، در ۱۹۹۸ اعلام کرد که تولید فلاپی دیسک را متوقف خواهد کرد و در ۲۰۱۱ سونی آخرین فلاپی دیسک را تولید کرد. کاربرد فعلی. دیسک نرم مغناطیسی، یا فلاپی دیسک، در دهه ۱۹۷۰ انقلابی در دیسک‌های ذخیره رایانه‌ای ایجاد کرد. دیسکت‌ها که توسط کاربران معمولاً فلاپی دیسک یا دیسک نرم نامیده می‌شوند، در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ در رایانه‌های شخصی و خانگی از جمله اپل ۲، مکینتاش، ام‌اس‌ایکس ۲/۲، آمستراد سی پی سی، اسپکتروم +۳، کمودور ۶۴/۱۲۸،
آمستراد سی پی سی، اسپکتروم +۳، کمودور ۶۴/۱۲۸، آتاری اس‌تی، آمیگا و رایانه‌های شخصی سازگار با IBM به‌طور فراگیر برای توزیع نرم‌افزار، انتقال اطلاعات و تهیه نسخه پشتیبان استفاده می‌شدند. پیش از آن‌که دیسک‌های سخت از نظر اقتصادی مقرون به صرفه گردند، دیسک‌های نرم اغلب برای نگهداری سیستم‌عامل رایانه استفاده می‌شدند و همچنین برنامه‌های کاربردی و اطلاعات. اکثر رایانه‌های خانگی یک سیستم‌عامل اصلی (معمولاً BASIC) داشتند که به‌طور دایم در ROM روی یک بورد نگهداری می‌شد، با امکان بارگذاری سیستم‌عامل‌های پیشرفته‌تر از
با امکان بارگذاری سیستم‌عامل‌های پیشرفته‌تر از روی دیسکت، که می‌توانست سیستم‌های تجاری، CP/M یا پس از آن DOS باشد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، حجم فزاینده نرم‌افزار به معنای این بود که بسیاری برنامه‌ها نیاز به دیسکت‌های متعدد داشتند؛ یک بسته بزرگ مانند ویندوز(Windows) یا ادوبی فوتوشاپ(Adobe Photoshop) ممکن بود دوازده دیسکت یا بیشتر را استفاده کنند. با نزدیک شدن به اواخر دهه ۱۹۹۰ توزیع بسته‌های بزرگتر به‌طور عمده به CD-ROM منتقل شد (یا توزیع آنلاین برای برنامه‌های کوچکتر). انواع دیگری که به‌طور مکانیکی ناسازگار بوده
انواع دیگری که به‌طور مکانیکی ناسازگار بوده و دارای تراکم بالاتری نیز بودند معرفی شدند (از جمله Iomega Zip disk) و به‌طور مقطعی پرطرفدار نیز بودند، اما مقبولیت آن‌ها به وسیلهٔ رقابت بین قالب‌های تجاری محدود شده بود، و نیاز به خرید گرداننده‌های گران‌قیمت برای رایانه‌ها در محل استفاده از آن‌ها داشتند. در بعضی موارد مانند Zip drive، شکست در رقابت با رقیبان در بازار باعث انتشار نسخه جدید تر با ظرفیت بالاتر شد که با گرداننده‌های اصلی سازگار نبود، در نتیجه کاربران به ۲ دسته کاربران قدیمی و جدید تقسیم شدند که به
به ۲ دسته کاربران قدیمی و جدید تقسیم شدند که به زودی هم تمایل به ارتقا نداشتند. به این ترتیب مشتریان از سرمایه‌گذاری پرهزینه در تکنولوژی‌های اثبات نشده و به سرعت متغیر دوری می‌کردند، در نتیجه هیچ‌کدام از این تکنولوژی‌ها قادر به اثبات خودشان و پایداری حضورشان در بازار نشدند. به زودی CDهای ارزان قیمت قابل نوشتن با ظرفیت بسیار بالاتر، که با ساختار گرداننده‌های CD-ROM موجود هم سازگار بودند، استفاده از تکنولوژی‌های جدید دیسکت‌ها را غیر منطقی نمود. آخرین مزیت دیسک‌های نرم یعنی قابلیت استفاده مجدد، دوباره به
دیسک‌های نرم یعنی قابلیت استفاده مجدد، دوباره به وسیلهٔ CDهای قابل نوشتن مجدد (re-writable CD) مورد تهاجم قرار گرفت و بعد دوباره به وسیله DVD-RAM که می‌توانست بارها و بارها نوشته و پاک شود مورد حمله قرار گرفت و فلاپی دیسک ازبین رفت (سال ۲۰۰۵ از بین رفت). بعدها پیشرفت در وسایل مبتی بر حافظه‌های فلش و گسترش فوق‌العاده سازگاری و مقبولیت رابط USB جایگزین دیگری را ارائه کرد که به مرور حافظه‌های نوری را نیز برای برخی مصارف غیرقابل استفاده نمود. یکی از اقدامات برای ادامه دیسکت‌های سنتی (SuperDisk(LS-۱۲۰ بود که
ادامه دیسکت‌های سنتی (SuperDisk(LS-۱۲۰ بود که ظرفیتی معادل ۱۲۰ مگابایت (در حقیقت ۱۲۰٫۳۷۵ مگابایت) را دارا بود و با دیسکت‌های استاندارد ۳٫۵ اینچی نیز سازگار بود. برای مدتی تولیدکنندگان رایانه‌های شخصی نسبت به حذف گرداننده دیسکت مقاومت نشان می‌دادند. به هر حال، تولیدکنندگان و خرده‌فروشان به سرعت موجودی رایانه‌های مجهز به گرداننده دیسکت و خود دیسکت‌ها را کاهش دادند. گرداننده‌های دیسکت خارجی (اکسترنال) مبتنی بر USB برای رایانه‌های بدون آن، موجود است و روی تمام رایانه‌هایی که از وسایل ذخیره انبوه USB یا USB
رایانه‌هایی که از وسایل ذخیره انبوه USB یا USB Mass Storage Device پشتیبانی می‌کنند کار می‌کنند. بسیاری از سیستم‌های مدرن حتی امکان بالا آوردن بوت کردن سیستم را از این وسایل ارائه می‌دهند. لازم است ذکر شود که ویندوز xp هنوز برای نصب دیسک‌های سخت RAID, SATA و AHCI نیاز به دیسکت دارد، مگر اینکه CD نصب برای اضافه نمودن این راه‌اندازها توسط برنامه‌هایی تغییر داده شده باشد که به همین منظور ساخته شده باشند، مانند nLite. این نیاز در سال ۲۰۰۷ توسط معرفی ویندوز ویستا برطرف شد. اکثر بوردهای اصلی (مادربرد) رایانه‌های
برطرف شد. اکثر بوردهای اصلی (مادربرد) رایانه‌های خانگی بسته به تنظیمات CMOS سعی می‌کنند از گرداننده دیسک نرم بوت شوند. [البته باید توجه داشت که فلاپی دیسک‌ها معمولاً قدیمی و از کار افتاده هستند و دیگر جواب گوی نیازهای امروزی ما نیستند]. معمولاً امروزه به جای استفاده از فلاپی دیسک‌ها از USB یا DVD استفاده می‌کنند. ساختار. دیسکت‌های نوع ۳٫۵ اینچی از دو قسمت پلاستیک سخت تشکیل شده‌است که قسمت نرم داخلی را به منظور محافظت در برابر گرد و غبار دربر گرفته‌است. جلوی آن فقط دارای یک برچسب و بخشی شفاف برای انجام عمل
آن فقط دارای یک برچسب و بخشی شفاف برای انجام عمل خواندن و نوشتن است که توسط روپوشی پلاستیکی یا فلزی محافظت می‌شود که در هنگام وارد کردن دیسکت به گرداننده به عقب رانده می‌شود. دیسکت‌های ۳٫۵ اینچی هنگامی که توسط کاربر داخل دستگاه قرار داده می‌شوند به حالت آماده باش در می‌آیند و با فشار کلید خروج (eject) غیرفعال شده و خارج می‌شوند. در رایانه‌های مکینتاش با گرداننده دیسکت از پیش نصب شده، دیسکت به جای خروج دستی توسط یک موتور خارج می‌شود (مشابه یک دستگاه پخش نوار ویدئو). پشت این دیسکت‌ها نیز به‌طور مشابه دارای
ویدئو). پشت این دیسکت‌ها نیز به‌طور مشابه دارای بخش شفاف پوشیده شده‌است همچنین حفره‌ای در مرکز آن تا اجازه دهد گرداننده به قسمت فلزی مرکز دیسک متصل شود. ۲ حفره پایین چپ و راست نیز نشان دهندهٔ محافظت در برابر نوشتن و دیسک با تراکم بالا هستند (به صورت ۲ وضعیتی) و حفره دیگر هم به معنی محافظت یا تراکم بالاست، فضای خالی پوشیده شده نشان دهنده فعال شدن نوشتن یا تراکم کم است.این حفره‌های محافظت نوشتن و تراکم کم‌روی یک دیسکت ۳٫۵ اینچی دقیقاً در فاصله ۸ سانتی‌متری از هم قرار گرفته‌اند یعنی دقیقاً مشابه فاصله بین دو
هم قرار گرفته‌اند یعنی دقیقاً مشابه فاصله بین دو سوراخ پانچ‌های استاندارد A۴ که این امر باعث می‌شود بتوان آن‌ها را در زونکن‌ها یا کلاسور نگهداری کرد.یک زایده در بالا سمت راست دیسکت باعث حصول اطمینان از ورود صحیح آن می‌شود و یک پیکان در سمت بالا چپ نشان دهنده جهت وارد کردن دیسکت است. سرعت و ظرفیت نهایی. تولیدکنندگان گرداننده‌های دیسک نرم و دیسکت‌ها ظرفیت فرمت نشده را مشخص می‌کنند، برای مثال ۲مگابایت برای یک دیسکت استاندارد ۳٫۵ اینچی HDِ، که به‌طور غیر مستقیم اشاره می‌کند که ظرفیت اطلاعات نباید فراتر از حد
اشاره می‌کند که ظرفیت اطلاعات نباید فراتر از حد رود چون بعضی محدودیت‌ها حدود طراحی شده برای سیستم دیسک نرم را کاهش داده و ممکن است از نظر کارایی ایجاد مشکل کند، مانند عدم پایداری، تداخل یا حتی از بین رفتن اطلاعات. ظرفیت نامی فرمت شده که روی برچسب‌ها چاپ شده ۱٫۴۴ مگابایت است که تعریفی از مگابایت را استفاده می‌کند که مبنای ۱۰ و ۲ را ترکیب کرده‌است تا مجموعاً نشان دهد که ۱٫۴۴*۱۰۰۰*۱۰۲۴ بایت (تقریباً ۱٫۴۷ میلیون بایت). این استفاده از پیشوند مگا- با سیستم SI سازگار نیست. با استفاده از تعاریف SI ظرفیت یک دیسکت
نیست. با استفاده از تعاریف SI ظرفیت یک دیسکت ۳٫۵ اینچی HD می‌تواند به صورت ۱٫۴۷مگابایت نوشته شود. ظرفیت قابل استفاده توسط کاربر تابعی از فرمت‌های مختلف دیسک است که توسط تولیدکننده کنترلر FDD و تنظیمات اعمال شده به آن تعیین می‌شود. تفاوت بین فرمت‌ها در ظرفیت اطلاعات کاربر می‌تواند بین ۷۲۰کیلوبایت یا کمتر تا ۱۷۶۰ کیلوبایت یا بیشتر روی یک دیسکت استاندارد ۳٫۵ اینچی HD باشد. روش‌های با حداکثر ظرفیت نیازمند تطابق بیشتر مشخصات هد گرداننده بین گرداننده‌های مختلف هستند؛ که این همیشه ممکن نیست و نمی‌توان روی آن حساب
که این همیشه ممکن نیست و نمی‌توان روی آن حساب کرد. گرداننده‌های دیسک نرم DSED در سال ۱۹۸۷ توسط توشیبا عرضه شدند که در سال ۱۹۹۴ توسط IBM روی PS/۲ پیاده‌سازی شد با سرعت و ظرفیتی معادل ۲ برابر DSHD. تنها اقدام جدی به افزایش سرعت گرداننده‌های دیسک نرم ۳٫۵ اینچی به فراتر از ۲X گرداننده‌های شتاب داده شده X۱۰ بود که از RAM مضاعف و گرداننده‌ای با ۴ برابر سرعت معمولی استفاده می‌کرد که در نتیجه سرعت خواندن یک دیسکت را از ۱دقیقه معمولی به ۶ ثانیه کاهش داد. گرداننده‌های دیسک نرم ۳٫۵ اینچ HD معمولاً سرعت انتقالی معادل
دیسک نرم ۳٫۵ اینچ HD معمولاً سرعت انتقالی معادل ۱۰۰۰ کیلوبیت بر ثانیه دارند (صرف نظر از سربار و کدهای تصحیح). برای مقایسه، یک CD با سرعت ۱X سرعت انتقال ۱۲۰۰ کیلوبیت بر ثانیه (حداکثر) دارد و یک DVD با سرعت ۱X در حدود ۱۱۰۰۰ کیلوبیت بر ثانیه انتقال انجام می‌دهد. در حالی که نرخ اطلاعات یک دیسک نرم به سادگی قابل تغییر نیست، کارایی کلی با بهینه‌سازی زمان‌های دسترسی گرداننده و کوتاه کردن بعضی از تاخیرهای معرفی در BIOS(به ویژه پلتفرم‌های سازگار با IBM) می‌تواند بهبود یابد. امضای استیو جابز. اخیراً در یک حراجی یک
یابد. امضای استیو جابز. اخیراً در یک حراجی یک فلاپی دیسک شرکت اپل که متعلق به سال ۱۹۸۸ میلادی است و امضای "استیو جابز" روی آن حک شده است، به قیمت ۸۴ هزار دلار فروخته شد. این فلاپی دیسک یک قطعه ارزشمند برای تاریخ رایانه ها به حساب می‌آید.
دَرجَزین شهری در دهستان درجزین و بخش مرکزی شهرستان مهدی‌شهر است. این شهر در فاصله ۵ کیلومتری شمال سمنان و ۱۰ کیلومتری جنوب مهدی‌شهر قرار دارد. درجزین به خاطر عبور آب چشمه گل رودبار از آن و داشتن چند قنات نسبتاً پرآب از آبادانی خوبی برخوردار است و زمینه‌های توسعه کمی و کیفی را دارا است. محله‌های بزرگ در درجزین که از به هم پیوستن آن‌ها درجزین به وجود آمده‌است، شامل دِه مرکزی درجزین، قاضی‌آباد، اسلام‌آباد، شاه‌بند، پشته و چهل‌تن است. برخی از میوه‌جات آن مانند انار مشهور است. بیشتر اهالی دارای مذهب شیعه
مانند انار مشهور است. بیشتر اهالی دارای مذهب شیعه دوازده‌امامی هستند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۹۹۷ نفر (۱٬۷۷۷ خانوار) بوده‌است. زبان. لهجه اهالی بومی شهر درجزین زبان سنگسری می‌باشد. جاهای دیدنی. یکی از بزرگترین دیدنی‌های شهر درجزین کهن‌سال‌ترین درخت چنار کشور است که با بیش از ۸۰۰ سال قدمت در مرکز شهر قرار گرفته‌است. قبرستان زرتشتی‌ها و امامزاده چهل تن نیز از دیگر آثار دیدنی درجزین است. ناهمواری‌ها. هرچند کوه‌های مرتفع و صخره‌ای، تقریباً از شمال درجزین آغاز می‌شود
و صخره‌ای، تقریباً از شمال درجزین آغاز می‌شود ولی خود شهر هم دارای زمین‌های گسترده و همواری نیست، بلکه تشکیل شده از تپه ماهورها و کوه‌های کوچک و تپه‌های بیشتر خاکی و همچنین دره‌های کمابیش عریض و کفه‌های کوچک تقریباً مسطحی می‌باشد. درجزین در قسمت جنوبی شهرستان و پیش از ارتفاعات آن در یک ناحیه رسوبی قرار دارد. از دید خاک‌شناسی در محدوده خاک‌های لیتوسل آهکی و در ناحیه خاک‌های بیابانی و سیرزم قرار دارد. شهر درجزین مشهور به یاقوت سرخ استان سمنان می‌باشد که از آب و هوای نسبتاً مطلوبتری از شهر سمنان برخوردار است.
دهکده جهانی ده صوفیان یکی از روستاهای مازندرانی زبانبخش شهمیرزاد در استان سمنان است. این روستا در دامنهٔ کوه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۰۰۰ متر است. ده صوفیان در زمستان‌ها بیشتر پوشیده از برف و در تابستان‌ها دارای آب و هوای خنک و معتدل است. چه بسا از اطراف ده‌صوفیان می‌توان برای ورزش‌های زمستانی استفاده نمود. در گذشته عده ای از مردم روستا پیرو مکتب صفی علیشاه بوده‌اند و در اینجا این شبهه به وجود می‌آید که دلیل نامگذاری این روستا همین موضوع باشد.از مشاهیر معروف دهصوفیان میتوان به شیخ ملا احمد صفایی
معروف دهصوفیان میتوان به شیخ ملا احمد صفایی و شیخ ملا علی بابای صفایی اشاره کرد. جمعیت روستای ده صوفیان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۰۴ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است. جمعیت این روستا در سال‌های ۱۳۲۹، ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ به ترتیب ۴۰۰، ۱۴۴ و ۱۴۳ نفر بوده‌است. گویش مردم ده‌صوفیان از روستاهای مجاور شهمیرزاد نیز مشابه گویش شهمیرزادی است.
نیایش یا دُعا شکلی از رفتار دینی است که هدف از آن، ارتباط با موجودیتی است که فردِ نیایشگر او را به‌عنوان آفریدگار خود یا موجودی روحانی در نظر می‌گیرد. فرد نیایشگر در دعاهای خود معمولاً خواسته‌ای را از مخاطبِ نیایش خود طلب می‌کند، یا از مخاطبِ دعا سپاسگزاری می‌کند. دعاها معمولاً با بیان کردن واژه‌هایی به‌صورت شفاهی یا تداعی آن واژه‌ها در ذهن انجام می‌گیرد و در برخی ادیان شکل رایج‌تر آن به‌صورت نیایش‌سرایی است. نیایش می‌تواند به‌صورت فردی یا گروهی انجام شود. مخاطبان نیایش ممکن است ایزدها، ارواح، درگذشتگان، و
نیایش ممکن است ایزدها، ارواح، درگذشتگان، و حتی مفاهیم باشند. از انواع دعاها می‌توان دعاهای درخواستی، التماسی، سپاسگزارانه، اعترافی، توبه‌گرانه، پرستش گونه و همدم‌خواهانه را نام برد. افراد برای منظورهای گوناگونی دعا می‌کنند؛ از جمله برای منفعت شخصی یا برای بهبود وضعیت فرد یا افراد دیگر. التماس از «ایزد» برای انجام کاری، اعتراف به «گناهان»، درمیان‌گذاشتن اندیشه‌ها با کسی که به‌عنوان آفریدگار در نظر گرفته می‌شود، ایجاد حسّ بودن با «ایزد» به‌منظور کاستن از حس تنهایی، ارتباط جستن با افرادِ درگذشته یا همراهی با
ارتباط جستن با افرادِ درگذشته یا همراهی با هم‌دینان در سرودخوانی‌های نیایشی یا نمازها می‌توانند از دلایل نیایش باشند. از دعاهای مهم نزد یهودیان و مسیحیان دعاهای و مناجات‌های داوود نبی و دعای ربانی است. یکی از دعاهایی که مورد اهتمام شیعیان است، دعا برای ظهور مهدی امام دوازدهم آنها است. پژوهش‌های علمی که جهت بررسی تأثیرات احتمالی نیایش بر وضعیت روحی یا تندرستی افراد انجام شده، نتیجهٔ روشنی در برنداشته و این پژوهش‌ها نتایج متضادی را ارائه داده‌اند. اما واقعیت اینست که اعتقاد به موجودی بی‌نهایت مهربان و غم
اینست که اعتقاد به موجودی بی‌نهایت مهربان و غم خوار و همدم و حکیم در هستی و کائنات، به انسان حس وجود پشتیبان معنوی برای حل مشکلات را می‌دهد و آن خدای شنوا و مهربان و همدم، پشتیبان انسان تنها و بی‌پناه و درمانده است، همین تصور و دیدگاه نسبت به هستی، خود به خود باعث رفع افسردگی و اختلالات روانی می‌شود؛ زیرا دینداران و مذهبی‌ها به خدایی باور دارند که مهربان است و قطعاً زحمات انسان را در دنیا بی پاداش نمی‌گذارد. مذهب و نیایش، روح امیدواری و دعوت به تلاش و مقاومت برای حل مشکل و بحران را در انسان تقویت می‌کند
برای حل مشکل و بحران را در انسان تقویت می‌کند زیرا انسان مذهبی اعتقاد دارد که در دامن خدایی قدرتمند و خیرخواه است و ان خدا قطعاً او را در حل مشکلات کمک می‌کند * چون او عادل و مهربان و آگاه به همه چیز است * , کسی هست که درد ان شخص را بشنود و او خدا است، پس او پشتیبانی قادر و توانا و مهربان دارد و با کمک و استمداد از این نیروی قادر، انسان مذهبی، به جنگ با مشکلات می‌رود. انسان مذهبی، غمخوار و دوستی دارد که با او درد و دل کند در واقع او با اینکار خود را (به اصطلاح) خالی می‌کند و این خود باعث تسکین روح او
اصطلاح) خالی می‌کند و این خود باعث تسکین روح او می‌شود. این را از یاد نبرید که تلقین کردن و دیدگاه مثبت داشتن و مثبت دیدن و تلقین کردن از بهترین و مئاثرترین راه‌ها برای حل اختلالات روانی و افسردگی است. اما انسان غربی، دنیا را صرفاً متولد شده فعل و انفلاعات فیزیک و شیمیایی می‌بیند و در پس کائنات، به خدای قدرتمند و مهربان ایمانی ندارد و ان را خرافه می‌پندارد. پس ناخوانده پیداست که در گرماگرم مشکلات و بحران‌های زندگی، انسان مادی و ماتریالیسمی پشتیبان مهربان و حکیمی ندارد و جهان، همان روابط خشک و بی‌احساس و
و حکیمی ندارد و جهان، همان روابط خشک و بی‌احساس و بی‌روح بین مادیات و موجودات است و خود باید با درد بسوزد و بسازد یا برای مشکل تلاش کند * هر چند تلاشش بیهوده و بی ثمر باشد * و این خود باعث بدبینی نسبت به هستی می‌شود و در آخر اگر از حد بگذرد منجر به خودکشی می‌شود. (کتاب نیایش الکسیس کارل و کتاب انسان و ایمان مرتضی مطهری برای فهم مسئله، کتاب‌ها و منابع مناسبی هستند)
وحید هاشمیان(زادهٔ ۳۰ تیر ۱۳۵۵) بازیکن پیشین و مربی فوتبال اهل ایران است. وی هم‌اکنون سرمربی باشگاه پرسپولیس در لیگ برتر خلیج فارس است. زندگی شخصی. پدر و مادر او از کربکند، در دولت‌آباد اصفهان هستند و در سال ۱۳۳۸ به تهران کوچ کردند. برادر وی سرلشکر خلبان اصغر هاشمیان کربکندی بود که در جریان جنگ ایران و عراق و در عملیات فاو، جنگندهٔ اف-۴ او مورد هدف موشک قرار گرفت و جان باخت. دوران باشگاهی. فتح تهران. هاشمیان فوتبال را از فتح تهران شروع و از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۴ در این تیم بازی کرد. پاس تهران. هاشمیان سپس به تیم
این تیم بازی کرد. پاس تهران. هاشمیان سپس به تیم دسته یکی پاس تهران رفت و یک سال در آن تیم بازی کرد و در همان سال از سوی منصور پورحیدری به تیم ملی ایران فراخوانده شد. هامبورگ. پس از چندی هاشمیان با پیشنهاد تیم دسته یکی آلمانی هامبورگ روبرو گردید که با پذیرش آن، به آلمان رفت. «هلیکوپتر» آوازهٔ او در فوتبال آلمان گردید؛ آوازه‌ای که در فوتبال ایران نیز برایش تکرار شد. هاشمیان دربارهٔ این آوازه، گفت: «در دوران کودکی آرزویم این بود که خلبان شوم، شاید یکی از دلایلی که زیاد ضربه سر می‌زدم همین علاقه بود. لقب
دلایلی که زیاد ضربه سر می‌زدم همین علاقه بود. لقب «هلیکوپتر» را در آلمان به من دادند؛ در نخستین روزهای حضور در هامبورگ هر توپی که سانتر می‌کردند من ضربه سر می‌زدم که پاگلزدورف، سرمربی ما تعجب کرده بود و گفت: وحید مثل هلیکوپتر بلند می‌شود، نمی‌دود و بدون گام برداشتن بلند می‌شود». هاشمیان یک سال را در هامبورگ سپری کرد که در این مدت مربی تیم باور چندانی به او نداشت و کمتر به او بازی می‌داد. همین باعث شد که هاشمیان این تیم را به قصد بوخوم ترک کند. بوخوم. در سال ۲۰۰۱، هاشمیان به تیم دسته دومی بوخوم پیوست. تیمی
۲۰۰۱، هاشمیان به تیم دسته دومی بوخوم پیوست. تیمی که به تازگی پیتر نورورر را به عنوان سرمربی جدید خود انتخاب کرده بود. در آن فصل نورورر به هاشمیان اعتقاد خاصی داشت و اغلب به او میدان می‌داد. در پایان فصل، بوخوم با قرار گرفتن در رتبۀ سوم، به صورت مستقیم به بوندس‌لیگا صعود کرد. هاشمیان در این فصل ۸ گل به ثمر رساند و نقش موثری در بازگشت بوخوم به بوندس‌لیگا داشت. بوخوم اولین فصل پس از صعود به بوندس‌لیگا را با رتبۀ نهم به پایان رساند. هاشمیان در این فصل هم برای تیمش موثر ظاهر شد و در مجموع همۀ رقابت‌ها ۱۱ بار
تیمش موثر ظاهر شد و در مجموع همۀ رقابت‌ها ۱۱ بار دروازۀ حریفان را باز کرد. در فصل بعد، هاشمیان بهترین سال فوتبالی خود را با پنجم شدن بوخوم در بوندس‌لیگا و صعود این تیم به جام یوفا گذراند. هاشمیان در آن فصل ۱۶ گل در لیگ و ۲ گل در سایر رقابت‌ها به ثمر رساند و چهارمین گلزن برتر بوندس‌لیگا شد. بایرن مونیخ. وحید هاشمیان پس از آن فصل به باشگاه بزرگ بایرن مونیخ رفت. در این باشگاه هاشمیان فرصت زیادی برای حضور در زمین را نیافت و تنها ۹ بار به زمین رفت و موفق به ثبت یک گل در بازی جام حذفی مقابل فرایبورگ شد که بایرن