payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را به سانتور کیرون (موجودی افسانه‌ای با بالا تنهٔ انسان و پایین تنه اسب) سپردند تا بزرگش کند. به دلیل پیشگویی، فردی که یک صندل به پایش داشت در آینده به پادشاهی پلیاس زیان وارد خواهد کرد. سال‌ها از این اتفاقات گذشت و یاسون بزرگ شد. هنگامی که به یولکوس رسید، در حین کمک به هرا، همسر زئوس، که خود را شبیه به پیرزنی نموده بود برای عبور از رودخانه آناوروس یکی از صندل‌هایش را از دست داد. در تفسیرات آمده پس از عبور از رودخانه، هرا هویت واقعی خود را برای او آشکار کرده و به او وعده کمک در مأموریت‌هایش را داد، اما در
و به او وعده کمک در مأموریت‌هایش را داد، اما در ادعای دیگری یاسون هیچ وقت از این کار نیک خود مطلع نشد. پس از رسیدن یاسون به شهر، خبرچینان به پلیاس اطلاع دادند مردی که فقط یک صندل به پا دارد وارد یولکوس شده‌است. یاسون را نزد پلیاس بردند و او خواستار تخت پادشاهی که حقش بود شد. اما پادشاه شرطی را برایش در نظر گرفت و او را به سفری به ظاهر غیرممکن فرستاد تا «پشم زرین» را در دوردست‌ها از کولخیس (سرزمینی در دریای سیاه) بیاورد. برای انجام این کار، یاسون خدمه‌ای متشکل از پهلوانانی از تمام نقاط یونان جمع‌آوری کرد؛
از پهلوانانی از تمام نقاط یونان جمع‌آوری کرد؛ آرگوس نیز برای پهلوانان بزرگترین کشتی آن زمان را ساخت، یعنی آرگو را. مأموریت برای یافتن پشم‌زرین. یاسون در زمان جستجوی پشم زرین در اوایل بیست سالگی خود به سر می‌برد. در ابتدا پنجاه خدمه برای کشتی خود برگزید که بسیاری از آن‌ها از پهلوانان نام‌دار یونانی بودند که به آرگونوت‌ها شهرت دارند. با پیشروی در کارها تعداد خدمه کشتی به حدود صدنفر رسید. برخی از دلاورترین این افراد شامل: هراکلس، اورفئوس، تسئوس، هولاس، ملئاگروس، تلامون، کستور و پولوکس، پلئوس، یولائوس، لائرتز
تلامون، کستور و پولوکس، پلئوس، یولائوس، لائرتز و آتالانته بودند. در سفر دریایی از طریق دریای سیاه به کولخیس، در مقایسه با ماجراهای دیگر، جیسون و بقیه خدمه آرگو، اولین انسان‌هایی بودند که توانستند از سیمپل گیدز "Symplegades" (صخره‌های برخورد) عبور کنند؛ همانگونه که یونانیان به این سرزمین سفر کردند و برای تقریباً ۳۰۰۰ سال در آنجا حکومت کردند. آن‌ها همچنین فینئوس (غیب گوی نابینا) را از دست نفرین هارپی‌ها آزاد کردند. وقتی آن‌ها به کولخیس رسیدند، شاه آیتس، خواستار این شد که جیسون، برای به دست آوردن پشم زرین
این شد که جیسون، برای به دست آوردن پشم زرین باید به ترتیب وظایفی را به انجام برساند: او باید گاو وحشی آتشین نفس را رام کرده و با آن زمین را شخم بزند؛ سپس باید دندان‌های اژدها را در این زمین بکارد، و با جنگجویان زره پوشی که حاصل جوانه این دانه‌ها هستند نبرد کند؛ در آخر او باید با اژدهای همیشه بیداری که از پشم زرین مراقبت می‌کرد، روبرو شود. جیسون تمام این وظایف را با کمک مدئا، دختر آیتس که عاشق او شده بود به اتمام رساند. بعد از به دست آوردن پشم زرین، جیسون و مدئا از کولخیس فرار کردند، سربازان شاه نیز به
و مدئا از کولخیس فرار کردند، سربازان شاه نیز به تعقیب آن‌ها پرداختند. او بعدها به مدئا خیانت و او را رها کرد. سرانجام در اثر ضربه میله‌ای که از کشتی‌اش افتاد، کشته شد.
حسن رودباریان (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۷ در قزوین) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران و عضو پیشین تیم ملی ایران است. وی در سال ۲۰۱۸ موفق به کسب مدرک مربیگری سی آمریکا شد. باشگاه‌ها. او از سال ۱۳۷۸ تا سال ۱۳۸۶ عضو باشگاه فوتبال پاس تهران بود در سال ۱۳۸۶ به تیم پرسپولیس پیوست اما یک سال بعد از این تیم جدا شد و به باشگاه پیکان رفت، سپس عضو تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز در فصل ۸۹–۸۸ لیگ برتر فوتبال ایران شد. وی که در فصل ۸۹–۹۰ به باشگاه راه‌آهن پیوسته بود، قرار داد خود را برای یک فصل دیگر نیز تمدید کرد. جام ملت‌های آسیا
برای یک فصل دیگر نیز تمدید کرد. جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷. او در مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ که تیم ملی فوتبال ایران با سرمربیگری امیر قلعه‌نویی در مسابقات حضور پیدا کرده بود، با پوشیدن پیراهن شماره یک در تمامی مسابقات به عنوان دروازه‌بان اول بازی کرد. منابع. روزنامه البرز ورزشی، چهارشنبه ۱۷ مردادماه ۱۳۸۶
محرم نویدکیا (زادهٔ ۱۰ آذر ۱۳۶۱) بازیکن سابق و سرمربی فوتبال اهل ایران است. او به عنوان کاپیتان سپاهان پنج بار در لیگ‌های برتر دوم، نهم، دهم، یازدهم و چهاردهم ایران جام قهرمانی را بالای سر برده و در لیگ هفتم با این تیم به نایب قهرمانی رسیده‌است. او همچنین به همراه سپاهان چهار بار در جام‌های حذفی هفدهم، نوزدهم، بیستم و بیست و ششم قهرمانی را تجربه کرده‌است. نویدکیا با سپاهان به مقام نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۷ رسید و در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷ نیز به همراه این تیم حضور داشت. او در دوران ملی موفق شد
همراه این تیم حضور داشت. او در دوران ملی موفق شد به همراه تیم ملی فوتبال امید ایران مدال طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ و برنز مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۲ را به گردن آویزد. نویدکیا دو بار در سال‌های ۸۲–۱۳۸۱ و ۹۲–۱۳۹۱ عنوان بازیکن سال فوتبال ایران را از آن خود کرد تا اسطورهٔ فوتبال اصفهان لقب گیرد. وی پس از حدود دو دهه فعالیت در تیم‌های ملی و به‌عنوان یکی از وفادارترین بازیکنان سپاهان اصفهان که در ایران تنها در این تیم بازی کرده و محصول این باشگاه بود، در تاریخ ۲۴ مهرماه ۱۳۹۵ در قالب هفتهٔ هشتم لیگ شانزدهم و در
مهرماه ۱۳۹۵ در قالب هفتهٔ هشتم لیگ شانزدهم و در شهرآورد اصفهان مقابل ذوب‌آهن در ورزشگاه فولادشهر از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. فوتبال باشگاهی. نویدکیا فوتبال خود را از تیم سپاهان آغاز کرد. او در سال ۱۳۷۷ توسط مهدی مناجاتی به تیم بزرگسالان سپاهان آمد و در نیم فصل دوم ۱۳۷۹، حمید ندیمیان برای اولین بار او را در ترکیب فیکس تیم قرار داد. در سال ۱۳۸۱ پس از قهرمانی تیم‌ملی امید در بازی‌های آسیایی که نویدکیا در ترکیب آن فیکس بازی می‌کرد و بازگشتش از بوسان با وجود اینکه از همه هم‌تیمی‌هایش جوان‌تر بود، با پیشنهاد
اینکه از همه هم‌تیمی‌هایش جوان‌تر بود، با پیشنهاد آرمناک پطروسیان، لئون استپانیان و مجید بصیرت و با رضایت فرهاد کاظمی بازوبند کاپیتانی تیم به عنوان هدیه به او داده شد. نویدکیا تا سال ۱۳۸۱ در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد اما در این سال به پیشنهاد فرهاد کاظمی مربی وقت تیم سپاهان، او پست خود را از هافبک دفاعی به هافبک هجومی تغییر داد. وی در سال ۱۳۸۳ به باشگاه بوخوم پیوست. در ماه‌های اول حضورش در بوخوم درخشش خوبی داشت ولی بعدها با مصدومیت‌های همیشگی خودش روبرو شد و کم‌کم جایگاه خود را در ترکیب از دست داد و در
شد و کم‌کم جایگاه خود را در ترکیب از دست داد و در اواخر سال ۱۳۸۴ به مدت چند ماه و قرضی به باشگاه سپاهان بازگشت و در اول فصل بعد قراردادش را دائمی کرد. نویدکیا در دومین دوره لیگ برتر برای نخستین‌بار قهرمانی با سپاهان را تجربه کرد و به عنوان جوان‌ترین کاپیتان لیگ جام قهرمانی را بالای سر برد. تیم ملی ایران. نویدکیا به دلیل وضعیت جسمی و مشکل مصدومیتش نتوانست همچون عملکرد باشگاهی‌اش در تیم‌ملی بدرخشد. اما در همان مدت کوتاه، حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و قهرمانی با تیم ملی امید در بازی‌های آسیایی را تجربه کرد.
با تیم ملی امید در بازی‌های آسیایی را تجربه کرد. او اولین بازی خود در تیم ملی بزرگسالان ایران را مقابل اردن در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۸۱ و در مسابقات غرب آسیا ۲۰۰۲ به انجام رساند. وی یک گل ملی در بازی مقابل تیم کره شمالی در کارنامهٔ خود دارد. کارلوس کی‌روش او را در سال ۱۳۹۰ به تیم ملی دعوت کرد اما نویدکیا با توجه به وضعیت جسمانی و آسیب‌پذیری‌اش از حضور در تیم ملی عذرخواهی کرد و طی نامه‌ای برای سرمربی تیم ملی و با توضیح شرایط خاص‌اش نوشت: «در چند سال اخیر بابت آسیب دیدگی‌های فراوان، جراحی‌های زیادی را انجام
آسیب دیدگی‌های فراوان، جراحی‌های زیادی را انجام داده‌ام؛ لذا نظر به اینکه بازیکنی که به اردوی تیم ملی دعوت می‌شود باید با تمام وجود و در صحت و سلامتی کامل در خدمت آن تیم باشد و این‌جانب به جهت پزشکی و شرایط جسمی‌ام امکان حضور در تمرینات پرفشار را ندارم، لذا یک‌بار دیگر ضمن تشکر از آن مجموعه محترم و شخص جناب آقای کی‌روش سرمربی محترم تیم ملی، مراتب عذرخواهی خودم را از حضور در تیم ملی اعلام و صمیمانه از تمام وجودم آرزوی موفقیت و پیروزی برای تیم ملی کشورم را دارم». مصدومیت. در بازی تیم ملی امید ایران مقابل کره
مصدومیت. در بازی تیم ملی امید ایران مقابل کره جنوبی قبل از اینکه مصدومیت اصلی نویدکیا به‌وجود بیاید، او در مقابل دروازه با آرش برهانی و دروازه‌بان کره جنوبی برخورد کرد و از ناحیه زانو مصدوم شد. پس از خروج از زمین با اینکه از مشکل خود برای پزشکان تیم ملی گفته بود و با وجود درد زانو با نظر پزشک تیم ملی به زمین بازگشت. در طول بازی برای اینکه به زانوی مصدومش فشار وارد نشود با پای چپ روی بازیکن تیم کره جنوبی تکل رفت که پس از برخورد با او روی زانوی مصدوم خود افتاد و در اثر آن رباط صلیبی وی پاره شد و منیسک خارجی
و در اثر آن رباط صلیبی وی پاره شد و منیسک خارجی او نیز از دو قسمت پاره شد و از آن روز با مشکلات زیادی در ناحیه زانو روبه‌رو شد. او تاکنون چهار بار زانوی چپ خود را جراحی کرده‌است. یک‌بار برای رباط صلیبی و دو بار برای منیسک و یک‌بار غضروف آن را تراشیده‌است. سرمربی‌گری. پس از گمانه‌زنی‌های فراوان رسانه‌ها و شایعاتی مبنی بر حضور نویدکیا در سپاهان، سرانجام در تاریخ ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۹ طی جلسه‌ای در دفتر مدیرعامل سپاهان محمدرضا ساکت و با حضور اعضای هیئت مدیرهٔ باشگاه سپاهان؛ محرم نویدکیا به مدت ۳ فصل هدایت طلایی
سپاهان؛ محرم نویدکیا به مدت ۳ فصل هدایت طلایی پوشان را برعهده گرفت. نویدکیا پیش‌تر در مقطع کوتاهی به صورت موقت، سرمربی-بازیکن سپاهان بود. او توانست در اولین فصل مربیگری خود به مقام نایب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران دست یابد. نویدکیا تا پایان فصل ۱۴۰۱–۱۴۰۰ سرمربی تیم سپاهان بود و پس از آن ژوزه مورایس جانشین او شد. او در بهمن ماه ۱۴۰۲ سرمربی تیم فوتبال مس رفسنجان شد.
غلام‌رضا عنایتی (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۵۵) بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل ایران است. دوران بازیگری. آقای گلی. رضا عنایتی توانسته در تیم‌های ابومسلم خراسان و استقلال تهران، ۳ بار آقای گل بازی‌های لیگ ایران شود او در فصل ۸۰_۸۱ در تیم ابومسلم خراسان و در فصل ۸۳_۸۴ و ۸۴_۸۵ در دو فصل پیاپی و در تیم فوتبال استقلال تهران با ۲۰ و ۲۱ گل زده به عنوان آقای گل رقابت‌های لیگ برتر انتخاب شد. وی در فصل ۹۲–۹۳ توانست بعد از کریم انصاری‌فرد با ۱۳ گل، دومین گلزن لیگ برتر ایران شود. آقای گل تاریخ لیگ. غلامرضا عنایتی با ۱۴۷ گل زده
آقای گل تاریخ لیگ. غلامرضا عنایتی با ۱۴۷ گل زده رکورد دار بیشترین گل زده در تاریخ لیگ برتر ایران را دارد. رکورددار گل زده در یک بازی. عنایتی در هفته آخر اولین دوره لیگ برتر با لباس ابومسلم خراسان در برابر استقلال رشت ۷ گل به ثمر رساند که از لحاظ گلزنی در یک بازی لیگ، یک رکورد محسوب می‌شود. این بازی ۹–۲ به نفع ابومسلم به پایان رسید. سیاه جامگان. او با قراردادی به ارزش ۳۰۰ میلیون تومان، در فصل ۹۴–۹۵ به تیم سیاه‌جامگان مشهد پیوست. صبای قم. عنایتی در سه فصل مجزا به عضویت باشگاه صبای قم در آمده بود. وی به نوعی
به عضویت باشگاه صبای قم در آمده بود. وی به نوعی اسطوره این باشگاه کم طرفدار بوده و نهایتا آخرین بازی رسمی خود را نیز در ترکیب ابن تیم در ورزشگاه یادگار امام قم در هفته پایانی لیگ شانزدهم خلیج فارس با شکست مقابل استقلال خوزستان انجام داد و همراه این تیم طعم سقوط به لیگ آزادگان را نیز چشید. خداحافظی از فوتبال. رضا عنایتی در روز شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۶، در بازی دوستانه بین تیم منتخب مشهد و منتخب کربلا، از فوتبال خداحافظی کرد. دوران مربیگری. وی در تاریخ ۳۱ تیرماه ۹۷ با عقد قراردادی هدایت تیم فوتبال پاس همدان را بر
با عقد قراردادی هدایت تیم فوتبال پاس همدان را بر عهده گرفت و چند روز مانده به آغاز رقابت‌های لیگ دسته دوم از این تیم جدا شد. وی در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال امید ایران منصوب شد؛ تیم امید با هدایت وی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ با شکست مقابل هنگ کنگ در مرحله یک‌چهارم از گردونه ی این رقابت‌ها کنار رفت و در مسابقات انتخابی جام ملت های زیر ۲۳ سال آسیا ۲۰۲۴ هم با شکست مقابل ازبکستان فرصت حضور در این جام را از دست داد. عنایتی در ۱ آذر ۱۴۰۲ ، به عنوان سرمربی تیم فوتبال پیکان انتخاب شد. عنایتی از
سرمربی تیم فوتبال پیکان انتخاب شد. عنایتی از هفته دهم مسئولیت فنی پیکان را در حالی پذیرفت تا شاید بتواند این تیم را که تا هفته دهم با ۸ امتیاز در جایگاه سیزدهم قرار داشت از منطقه سقوط دور کند اما در این امر موفق نبود و در پایان فصل پیکان با ۲۷ امتیاز به دسته پایین‌تر سقوط کرد و عنایتی هم از این تیم کنار گذاشته شد. او به عنوان یکی از مربیان ناموفق و همواره ناکام در ادوار لیگ ایران شناخته میشود و در سابقه او سه سقوط از لیگ برتر به لیگ یک با تیم های سیاه جامگان مشهد، نفت مسجد سلیمان و پیکان تهران و اخراج از
مشهد، نفت مسجد سلیمان و پیکان تهران و اخراج از قشقایی شیراز به چشم میخورد. افتخارات. به عنوان بازیکن تیم ملی فوتبال ایران جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴ باشگاهی باشگاه فوتبال استقلال تهران قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۵-۸۴ نایب قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳-۸۲ باشگاه فوتبال سپاهان اصفهان قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۹۰-۸۹ به عنوان سرمربی. باشگاه فوتبال هوادار نایب قهرمان لیگ آزادگان ۲۱-۲۰۲۰ صعود به لیگ برتر خلیج فارس تیم ملی فوتبال امید ایران نایب قهرمان مسابقات زیر ۲۳ سال غرب آسیا ۲۰۲۳ افتخارات فردی. ⚽️ برترین
زیر ۲۳ سال غرب آسیا ۲۰۲۳ افتخارات فردی. ⚽️ برترین گلزن تاریخ لیگ برتر خلیج فارس با ۱۴۷ گل ⚽️ بهترین بازیکن فوتبال ایران ۸۵–۱۳۸۴ ⚽️ رکورددار بیشترین گل زده در یک بازی در تاریخ لیگ ایران با ۷ گل ⚽️ آقای گل لیگ برتر ایران ۰۲-۲۰۰۱ (۱۷ گل) ⚽️ آقای گل لیگ برتر ایران ۰۵-۲۰۰۴ (۲۰ گل) ⚽️ آقای گل لیگ برتر ایران ۰۶-۲۰۰۵ (۲۱ گل)
دان کاپت (۲۲ مهٔ ۱۹۳۴ – ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵) فیلسوف، الهی‌دان و کشیش سابق کلیسای انگلیکن و استاد دانشگاه کمبریج بود. او به خاطر دیدگاه‌هایش دربارهٔ ناواقع‌گرایی، الهی‌دانی رادیکال و یک ندانم‌انگار معنویت‌گرا شمرده می‌شد. زندگی. او در ۱۹۳۴ در لنکشایر انگلستان به دنیا آمد. در دههٔ ۵۰ در چارترهاوس، ترینیتی‌هالِ کیمبریج و نیز وستکات‌هاوس کیمبریج به ترتیب علوم طبیعی، الاهیات و فلسفهٔ دین خواند. در سال ۱۹۵۹ در کلیسای انگلیس به کسوت شماسی (نایب کشیشی) درآمد و در سال ۱۹۶۰ کشیش شد. مدتی به وظایف مذهبیش در شمال انگلستان
کشیش شد. مدتی به وظایف مذهبیش در شمال انگلستان مشغول بود. بعد به او بورس تحصیلی دادند و در ۱۹۶۵ رئیس کالج امانوئل در کمبریج شد که تا کنون در این کالج باقی است. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۶ که به دلایل پزشکی بازنشسته شد، فلسفهٔ دین درس داده‌است. او در ۱۹۷۳ یک مجموعهٔ تلویزیونی در بی‌بی‌سی ساخت با نام "آماده برای شنیدن سؤال"، در سال ۱۹۷۷ مجموعهٔ دومش را با نام "عیسا که بود" ساخت و در سال ۱۹۸۴ مجموعهٔ سوم با نام "دریای ایمان" نامش را در بریتانیا بر سر زبان‌ها انداخت. شخصیت اجتماعی. با این که او اکنون قاعدتاً یک کشیش محسوب
اجتماعی. با این که او اکنون قاعدتاً یک کشیش محسوب می‌شود، اما بیش‌تر با عنوان نویسنده، چهرهٔ رسانه‌ای، و عمومی‌کنندهٔ ایده‌های ابتکاری در الاهیات می‌شناسندش. او چهل کتاب نوشته‌است که بعضی از آن‌ها به زبان‌های آلمانی، پرتقالی، چینی، دانمارکی، فارسی، کره‌ای، لهستانی و هلندی ترجمه شده‌اند. کیوپت در بیش از سی کتابِ چندنویسنده‌ای نیز فصلی نوشته‌است. مجموعهٔ دریای ایمان او هـَل‌مِن‌مُبارزی بود در برابر باورهای مسیحیت ارتدکس. در پی پخش این مجموعه به او حمله کردند و گفتند او باید مقام کلیساییش را رها کند چون به
و گفتند او باید مقام کلیساییش را رها کند چون به عقاید کلیسایی پایبند نیست. او در پس این حمله‌ها سال‌های سختی را گذراند تا بتواند جایگاهش را دوباره به دست بیاورد. او اکنون چهره‌ای کلیدی در شبکهٔ دریای ایمان است؛ شبکه‌ای از «جویندگان» معنا که بر دل‌مشغولی‌های کیوپت متمرکز است و در کشورهای استرالیا، بریتانیا و نیوزلند گسترده‌است. یکی دو مؤسسه هم در ایالات متحد آمریکا و کانادا ایده‌های او را دنبال می‌کنند. دیدگاه. کیوپت گاه در نوشته‌هایش خود را یک مسیحی ناواقع‌گرا می‌نامد. این یعنی او مَنِشی یقیناً معنوی را
می‌نامد. این یعنی او مَنِشی یقیناً معنوی را دنبال می‌کند و می‌کوشد با معیارهای اخلاقی‌ای زندگی کند که به‌طور سنتی با مسیحیت پیوند خورده‌اند، بی این که به وجود قطعی و خارجی بنیان‌های مابعدالطبیعی (مانند «خدا» و «مسیح») باور داشته باشد. دانستن این که فیلسوف‌های مورد علاقهٔ کیوپت در طول زندگیش چه کسانی بوده‌اند به درک تحولات فکری و چگونگی شکل گرفتن ایده‌های او کمک می‌کند. در ابتدا او دل‌بستهٔ هیوم و کانت بوده‌است. بعد به ترتیب کیرکگارد، نیچه، رورتی، ام سی تیلور، دریدا، پست‌مدرن‌های فرانسوی و در نهایت هایدگر
دریدا، پست‌مدرن‌های فرانسوی و در نهایت هایدگر فیلسوف‌های مورد علاقه‌اش بوده‌اند. ایدهٔ محوری او این است که چون نمی‌توان دلایل وجودشناختی کافی بر وجود خدا، ملکوت و غیب ارائه کرد، نمی‌توان کسی را ملزم به باور به چنین خدایی کرد. در نگاه او، تنها، ایدهٔ خدا به عنوان مجموع ایده‌آل‌های خیر و سلامت است که قابل دفاع است و در واقع ایمان به خدا را از حیطهٔ بحث وجودشناختی به حیطهٔ بحثی اصالت عملی می‌کشاند. برای پرستیدن خدا در دیدگاه کیوپت کافی است بدانیم پرستش خدا چه منافع شخصی و اجتماعی‌ای برای ما دارد. گاه او
چه منافع شخصی و اجتماعی‌ای برای ما دارد. گاه او دیدگاهش را با جمله‌های خشنی بیان کرده مانند این که «هر چه هست، همین است که هست.» در نگاه او دین حقیقی مبتنی بر دو اصل خوشی در حیات و تلاش مجدانه برای افزودن ارزش‌ها به زیست‌جهان انسان است.
حروف حَی، لقبی است که به ۱۸ نفر از اولین پیروان سید باب داده شده است. باب خود این لقب را به ۱۸ مؤمن اولیه خود داده بود. حرف در آثار باب، در معنای مؤمن به ظهور الهی به کار رفته‌است. به‌طور مثال، منظور از حروف انجیل و حروف فرقان در آثار او، مؤمنین به ظهور مسیح و محمد هستند. «حی» به معنای زنده و مطابق حساب ابجد برابر عدد ۱۸ است. این هجده تن در دین بابیه، نقشی به‌ مانند پسران یعقوب، حواریون عیسی، صحابه محمد را دارند. مقام حروف حی. باب، حروف حیّ را به نام «أقرب أسماء» (نزدیک‌ترین نامها) در کتاب بیان مورد ستایش
أسماء» (نزدیک‌ترین نامها) در کتاب بیان مورد ستایش قرار داده و گفته‌است: «ایشان (حروف حی) انواری بوده‌اند لم یزل و لایزال نزد عرش حق ساجد بوده و هستند.» واحد اول بیان. لفظ «حی» بدون احتساب تشدید از لحاظ ارزش عددی در حساب ابجد برابر با هجده‌ است و لذا عبارت «حروف حی» بمعنای هجده تن مؤمنین اولیه‌ است. همچنین باب، خود و هجده نفر حروف حی را واحد اول شریعت بیان نامیده‌ است؛ واحد به حساب ابجد برابر با عدد ۱۹ است و معنی یگانگی و وحدت می‌دهد. حروف حی مأمور بودند که آیین بابی را تبلیغ و منتشر نمایند. اسامی حروف حی.
آیین بابی را تبلیغ و منتشر نمایند. اسامی حروف حی. حروف حی مأمور بودند که آیین بابی را بدون ذکر نام و نشانشان تبلیغ و منتشر نمایند. قبل از ذکر اسامی حروف حی، ذکر این نکته ضروری است که ترتیب آن‌ها غیر از چند موردی که تصریح شده مشخص نمی‌باشند. حروف حی بر اساس تاریخ نبیل زرندی عبارت اند از: ۱- ملاحسین بشرویه (که بابیان به وی اسم‌الله الاول ملقب به قدور و باب‌الباب گویند). ملاحسین بشرویه‌ای، اولین کسی بود که به باب ایمان آورد. ملاحسین بشرویه در پنجم جمادی‌الاول سال ۱۲۶۰ هجری قمری مصادف با روز پنجشنبه (۲۳می
سال ۱۲۶۰ هجری قمری مصادف با روز پنجشنبه (۲۳می ۱۸۴۴میلادی) به باب ایمان آوردند و پس از ایشان تا ۴۰روز شخص دیگری ایمان نیاورد و بعد از آن مابقی حروف حی تا تاریخ بیستم شعبان ۱۲۶۰هجری قمری (۴ سپتامبر ۱۸۴۴) تکمیل شدند و آخرین نفر ملامحمدعلی بارفروشی ملقب به قدوس می‌باشد. ملاحسین بشرویه‌ای در تاریخ ۲۳ می ۱۸۴۴ به شیراز می‌رسد و در آنجا با باب دیدار می‌کند. ملا حسین به مانند سایر شیخیه‌ها بدنبال جانشین احتمالی سید کاظم رشتی بود. در دیدار به ملاحسین، باب توانست تا بشرویه‌ای را متقاعد نماید که او قائم موعود است.
بشرویه‌ای را متقاعد نماید که او قائم موعود است. بشرویه‌ای به باب ایمان می‌آورد. به دنبال او عده‌ای دیگر از شیخیان به شیراز می‌آیند و از ایمان آورندگان به باب شده و از حروف حی (حواریون باب) می‌شوند. ملا حسین بشرویه‌ای در جنگ قلعه طبرسی مازندران کشته شد. ۲- ملا علی بسطامی (دوم من آمن) ملا علی بسطامی عالمی بوده که برای تبلیغ به دو قطب عالم شیعه یعنی کربلا و نجف فرستاده شده بود. او در محضر علمای شیعه از جمله صاحب جواهر (شیخ محمد حسن نجفی) به اثبات مدعای باب پرداخت که از سوی ایشان مورد مخالفت قرار گرفت و جمعی
که از سوی ایشان مورد مخالفت قرار گرفت و جمعی از علمای شیعه و سنی به اتفاق، فتوای تکفیر بسطامی را صادر کردند. به گفته شوقی افندی، نخستین کسی بوده‌است که در طریق تبلیغ امر باب کشته شده‌ است. ۳- زرین تاج برغانی (طاهره قرةالعین) در میان این افراد یک زن نیز وجود داشت که نامش زرین تاج بَرَغانی بود و بعداً به او لقب «طاهره» داده شده است. منابع اولیه موجود در مورد سال‌های بعدی زندگی طاهره متناقضند. بیشتر منابع چنین می‌نویسند که طاهره زمانی که احتمالاً از طریق ملا علی بسطامی اخبار دعوت سیدعلی محمد باب را شنید،
علی بسطامی اخبار دعوت سیدعلی محمد باب را شنید، دوباره در کربلا حاضر بود. اما طاهره در نامه‌اش به پسر دایی اش ملا جواد ولیانی تأکید کرده‌است که او زمانی که در قزوین بوده، در مورد ظهور باب شنیده‌ است. به گفته دنیس مک‌ایون طاهره احتمالاً اندکی پس از این و همزمان با آمدن ملا علی بسطامی به کربلا برگشته‌است. به گفته ادوارد براون، طاهره در زمانی که در کربلا مشغول تدریس بود، عریضه‌ای به شیعه کامل یا همان رکن چهارم ناشناس نوشت و آن را به ملاحسین بشرویه‌ای که از شاگردان برجستهٔ سیدکاظم رشتی بود، سپرد. وی همچنین از
برجستهٔ سیدکاظم رشتی بود، سپرد. وی همچنین از ملاحسین خواست تا هرگاه به «رکن چهارم» دست یافت، بدون تأمل این عریضه را تقدیم او کند. شش ماه بعد از درگذشت سیدکاظم رشتی، ملا حسین بشرویه‌ای به شیراز رسید و "سیدعلی محمد شیرازی" را شایستهٔ احراز مقام «شیعهٔ کامل» دید و نه تنها خود به جرگهٔ مریدان او درآمد، بلکه با ارائه نامهٔ از پیش نوشته شدهٔ قره‌العین، او را نیز در زمرهٔ حروف حی یا هجده نفر اولی که سیدعلی محمد را «باب» ارتباط با امام غایب می‌شناختند، محسوب کرد. او همچنین نخستین زنی بود که به آئین جدید گروید. به
همچنین نخستین زنی بود که به آئین جدید گروید. به هرحال، طاهره هیچ‌گاه تا پایان عمر، علی‌محمد باب را از نزدیک ندید. در نزد بسیاری از بابیان، طاهره، ظهور مجدد یا رجعت فاطمه (دختر محمد پیامبر اسلام) بود. حتی فارغ از این ادعا، در هر صورت این موضوع غیرقابل چالش است که طاهره در نزد بابیان همان مقام معنوی و سمبلیکی داشت که فاطمه در نزد شیعیان دارد. نخستین اثر سید علی‌محمد باب تفسیر سوره یوسف است در این اثر که به احسن‌القصص و قیوم الاسماء نیز معروف است، بارها و بارها به شکل مستقیم از طاهره نام برده می‌شود. سید
بارها به شکل مستقیم از طاهره نام برده می‌شود. سید علی‌محمد باب در جای دیگر در خصوص طاهره مطلبی گفته که بیانگر تام‌الاختیار بودن او است: قرةالعین پس از جنگ قلعه طبرسی گرفتار و در تهران محبوس شد و در سال ۱۲۶۸ هجری قمری او را از حبسش که خانه محمود خان کلانتر تهران بود شبانه بیرون آوردند و در باغ ایلخانی – محل کنونی بانک ملی - خفه کردند و درچاه انداختند. برخی وی را متهم به دست داشتن یا مطلع بودن در قتل عمویش شهید ثالث که توسط بابیان کشته شد می‌دانستند. ۴- میرزا محمدحسن بشرویه‌ای برادر کوچک ملاحسین بشرویه؛ او
محمدحسن بشرویه‌ای برادر کوچک ملاحسین بشرویه؛ او از علمای شیخیه بود که همراه برادرش در آغاز جوانی در شیراز به باب گروید و در غالب حوادث از جمله جنگ قلعه طبرسی همراه ملاحسین بود. سرانجام میرزا محمد حسن در سال ۱۸۴۹ میلادی در قلعه شیخ طبرسی درگذشت. ۵- میرزا محمدباقر بشرویه‌ای همشیره‌زاده ملاحسین بشرویه؛ او از علمای شیخیه و از شاگردان سید کاظم رشتی بود که پس از او به باب گروید. او نیز در غالب وقایع همراه ملاحسین و در حوادث قلعه طبرسی نیز دخیل بوده‌است و نبیل زرندی او را از کشته شده‌های واقعه مازندران محسوب
زرندی او را از کشته شده‌های واقعه مازندران محسوب کرده‌است. ۶- ملا خدابخش قوچانی، ملقب به ملاعلی؛ وی از شاگردان سید کاظم رشتی بود که پس از درگذشت او همراه ملا علی بسطامی و چند نفر دیگر از شاگردان سید کاظم رشتی به شیراز رفتند و به باب گرویدند. آنگاه برای تبلیغ بعد از شهرهای ایران، به کربلا رفت و به مرگ طبیعی در آنجا درگذشت. ۷- ملا حسن بجستانی؛ او از اهالی خراسان بود و با شنیدن ادعای باب به شیراز رفت و در مدت کمی به باب پیوست. ملا حسن بجستانی از کسانی بود که سوالات زیادی دربارهٔ باب و بابیت داشت و چون با
که سوالات زیادی دربارهٔ باب و بابیت داشت و چون با پاسخ‌های بهاءالله قانع نشد، از ایمان به باب روی گرداند. به عنوان مثال، یکی از سوالات وی این بود که باب در آثار خویش حروف حی را به اوصاف عظیم و بی شماری وصف کرده‌است و من یکی از آنان هستم و می‌دانم که ابداً لیاقت این اوصاف را ندارم. بهاءالله در لوحی در جواب ملاحسن گفته بود که این اوصاف در مورد قدّوس، ملا حسین بشرویه‌ای و تنی چند از دیگر حروف حی است؛ این پاسخ ملاحسن بجستانی را قانع نکرد و از اعتقاد خود برگشت. تاریخ و محل فوت او نامعلوم است. ۸- سید حسین یزدی
تاریخ و محل فوت او نامعلوم است. ۸- سید حسین یزدی (کاتب)؛ ادوارد براون می‌نویسد: در کتاب نقطةالکاف در خصوص سید حسین یزدی کاتب و شب اعدام سید علی محمد باب چنین نگاشته‌است: سید حسین یزدی (کاتب) در آخر ذیقعده سال ۱۲۶۸ هجری قمری در جریان قتل‌عام پیروان کتاب بیان در تهران بدست تجار تهران کشته شد. ۹- میرزا محمد روضه‌خوان یزدی؛ وی از علمای شیخیه و از شاگردان سید کاظم رشتی بود و باب را قبل از اظهار امرش در کربلا دیده بود. پس از شنیدن خبر ظهور او، به شیراز رفت و به باب گروید. او سپس برای تبلیغ به یزد رفت و با مخالفت
گروید. او سپس برای تبلیغ به یزد رفت و با مخالفت پیشوایان شیعه روبرو شد و علیرغم تذکر باب به ایشان مبنی بر راه دشوار تبلیغ امر باب، میرزا محمد خیلی زود از پای نشست و زمانی که ترس او را فراگرفت، خودش را به شیخیه منتسب کرد، همزمان با خانواده‌ای که به حاجی محمد کریمخان ارادت داشتند، وصلت کرد تا از او حمایت کنند. این اتفاق نیز رخ داد تا جایی که او را با عنوان شیخی حاجی محمد کریم خانی می‌شناختند درحالی که او عملاً و در باطن بابی بود و کسانی را که مستعد می‌یافت، به دین «باب» دعوت می‌کرد! لذا به نظر می‌رسد که جناب
دین «باب» دعوت می‌کرد! لذا به نظر می‌رسد که جناب میرزا محمد به مانند ملاحسن بجستانی از اعتقاد به باب برنگشته و در تبلیغ امر او آن چنانکه فاضل مازندرانی گفته، تقیه را برگزیده است. میرزا محمد تا آخر عمر در کرمان به سر برد و از آنجا خارج نشد تا اینکه در همان شهر و در همان حال وفات یافت. ۱۰- شیخ سعید هندی؛او اهل هندوستان و ساکن کشور عراق و از جمله شاگردان خوشنام سید کاظم رشتی بود. پس از درگذشت سید کاظم رشتی به شیراز رفت و به باب پیوست. باب نیز نام او را در زمره حروف حی در لوح امکان ثبت کرد. او برای تبلیغ امر
حروف حی در لوح امکان ثبت کرد. او برای تبلیغ امر باب به هند رفت و عده‌ای را به بابیت دعوت کرد اما عاقبت و سرنوشتش هرگز مشخص نشد. ۱۱- ملا جلیل ارومیه‌ای؛ ملا جلیل ارومیه ای از علمای شیخیه و از معتمدین سید کاظم رشتی بود و در آغاز ظهور باب به او ایمان آورد. باب در توقیعی خطاب به وی و در پاسخ پرسش ملاجلیل گفته‌است: «ما صغر جسمک و کبر سؤالک» ملا جلیل مدتی در قزوین اقامت داشت و همانجا ازدواج کرد و سرانجام در جنگ قلعه شیخ طبرسی کشته شد ۱۲- ملا احمد ابدال مراغه‌ای؛ از شاگردان «سید رشتی» بود و بعد از او به باب مؤمن
از شاگردان «سید رشتی» بود و بعد از او به باب مؤمن شد. او علاوه بر تبلیغ، مسئول رساندن بعضی توقیعات باب به مقاصد مختلف هم بود و در جنگ قلعه طبرسی کشته شد. ۱۳- ملا باقر تبریزی؛ او نیز از علمای شیخیه و شاگردان سید کاظم رشتی بود و بعد از درگذشت سید رشتی به باب گروید. در آذربایجان مکرر با باب دیدار می‌کرد و واسطه ارسال توقیعات باب بود. بعد از وفات باب سال‌ها حیات داشت از این روی به «حرف حی» مشهور شد که هم نشان دهنده عضویت در واحد اول بیان و هم اشاره به طول عمر او بود. او در نهایت در شهر استانبول ترکیه به مرگ