payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جاده و سرعت حرکت تغییر یابد. برای آنکه بتوان این تغییر را به راحتی انجام داد، ابتدا لازم است که توان موتور از چرخ دنده‌های موجود در جعبه دنده جدا شود. برای قطع کردن این ارتباط توانی میان جعبه دنده و موتور از کلاچ استفاده می‌شود. این کار برای راننده اتومبیل می‌تواند به راحتی فشار دادن یک پدال به کمک پای چپ خویش باشد. لیکن فشار دادن این پدال پایی باعث فاصله گرفتن محور جعبه دنده از صفحهٔ در حال چرخش موتور (فلایویل) خواهد شد. همانطوری که پیشتر توضیح داده شد، به‌وجود آمدن فاصله، معادل است با قطع ارتباط و انتقال
آمدن فاصله، معادل است با قطع ارتباط و انتقال توان میان موتور و جعبه دنده. در این حالت راننده برای مدت کوتاهی پدال کلاچ را فشرده نگه می‌دارد و در حالی که جعبه دنده تحت تأثیر هیچ نیروی خاصی قرار ندارد یا به اصطلاح خلاص است، دنده مناسب را انتخاب کرده و جعبه دنده را در دنده مطلوب قرار می‌دهد و سپس پدال کلاچ را رها می‌کند. در این لحظه انتقال توان از موتور به جعبه دنده دوباره از سر گرفته خواهد شد. قطعات کلاچ. به صفحه‌کلاچی که با مایع روغنی روغن‌کاری شده باشد اصطلاحاً صفحه‌کلاچِ خیس و درغیراین‌صورت به آن
اصطلاحاً صفحه‌کلاچِ خیس و درغیراین‌صورت به آن صفحه‌کلاچِ خشک می‌گویند. ۱ کلاچ ایمنی. کلاچ ایمنی (به انگلیسی: Safety clutch) گونه ای از کلاچ است که برای حفاظت از ابزارهایی از قبیل دریل و پیچ گوشتی برقی و شارژی و فرز و بکس و … در برابر بار اضافی به کار می‌رود. هنگامی که بار اضافی بر روی ابزار وارد شود یا گشتاور ابزار بیش از حد معمول بالا رود دستگاه را محافظت کرده و جلوی کار کردن دستگاه را می‌گیرد تا به آن آسیبی نرسد. کلاچ ایمنی به عنوان یک واسطه یا کوپلینگ بین دو شفت یا یک شفت و یک جزء دیگر عمل نموده و دو
بین دو شفت یا یک شفت و یک جزء دیگر عمل نموده و دو بخش را به هم متصل می‌کند، در صورت وارد شدن بار اضافی یا بالا رفتن بیش از حد معمول گشتاور، (هنگام گیر کردن مته دریل درون سوراخ یا گیر کردن صفحه فرز درون شیار این حالت‌ها ایجاد می‌شود) اتصال دو بخش را قطع کرده و به این ترتیب از آسیب دیدن دستگاه ممانعت به عمل می‌آورد. در چنین حالتی دستگاه در حالت خلاص قرار می‌گیرد و به این ترتیب قطعه درونی ابزار می‌چرخد اما قسمت بیرونی ابزار ثابت می‌ماند. به کلاچ‌های ایمنی محدودکننده گشتاور(torque limiter) نیز می‌گویند. محدود
گشتاور(torque limiter) نیز می‌گویند. محدود کننده‌های گشتاور بر پایه خاصیت گریز از مرکز کار می‌کنند. مزیت کلاچ ایمنی. در افزایش طول عمر ابزار بسیار مؤثر است چرا که بیشترین خرابی‌های ابزار هنگام بار اضافی به وجود می‌آید و با کلاچ ایمنی بسیاری از صدمات و خسارات از بین می‌رود. منابع. صفحه کلاچ و اجزای کاربردی و مهم آن فردوس، قدرت‌الله: رانندگی اتوموبیل، چاپ یازدهم، تهران، کتابخانه ابن سینا ۱۳۳۹.
سوخت ماده‌ای است که در اثر تغییرات (معمولاً شیمیائی) تولید انرژی مفید می‌کند که بعداً می‌تواند تبدیل به انرژی مکانیکی شود. این تغییرات معمولاً با سوختن (یعنی ترکیب با اکسیژن) همراه است. فرایندهای مورد استفاده برای تبدیل سوخت به انرژی عبارتند از: واکنش‌های شیمیایی مختلف و گرمازا واکنش‌های هسته‌ای مانند شکافت هسته‌ای یا گداخت هسته‌ای. هیدروکربن‌ها تا حد زیادی شایع‌ترین منبع سوخت مورد استفاده توسط انسان است، اما در بسیاری از موارد فلزات رادیو اکتیو نیز استفاده می‌شوند. تاریخچه. نخستین کاربری از سوخت بدست بشر،
می‌شوند. تاریخچه. نخستین کاربری از سوخت بدست بشر، احتراق و سوزاندن تکه‌های چوب در حدود ۲ میلیون سال پیش توسط انسان راست قامت () بود. به صورت کلی در طول تاریخ زندگی بشر که تا به حال با آن آشنا شده‌ایم، تنها سوخت‌هایی که بیشترین استفاده را داشته‌است از گیاهان یا چربی حیوانات بدست می‌آمده‌است و مورد استفاده انسان قرار گرفته‌است. انسان‌ها از ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برای ذوب آهن از زغال چوب و مشتقات چوب استفاده می‌کردند. بعدها این سوخت‌ها جای خودشان را با کُک عوض کردند. به دلیل اینکه در حوالی قرن ۱۸ جنگل‌های
عوض کردند. به دلیل اینکه در حوالی قرن ۱۸ جنگل‌های اروپا در حال نابودی بودند. در حال حاضر زغال چوب تنها برای اعمالی مانند باربیکیو (کباب کردن)، استعمال قلیان و دیگر کارها استفاده می‌شود. اولین بار روغن خام (نفت خام) توسط شیمی دانان پارسی تقطیر شد که کاملاً واضح توضیح آن در دست نوشته‌های عربی نوشته شده‌است که به محمد بن زکریا رازی اشاره دارد. او فرایند تقطیر نفت خام / نفت را به نفت سفید و همچنین سایر ترکیبات هیدروکربن را در کتاب الاسرار توضیح داده‌است. نفت سفید به همان روش قیر از سنگ نفت بدست می‌آید که در
سفید به همان روش قیر از سنگ نفت بدست می‌آید که در این روش با گرما دادن به سنگ نفت و سپس تقطیر آن نفت سفید به دست می‌آید. زکریا رازی همچنین اولین توضیح را دربارهٔ چراغ نفتی توسط نفت خام داد که البته آن را نفتا نامیده‌است که هم‌اکنون به آن نفت می‌گویند. خیابان‌های بغداد به صورت کامل با غیر پوشانده شده‌است. که منبع بدست آوردن این غیرها میدان‌های طبیعی نفتی است. در سده‌ی نهم میلادی میدان‌های نفتی در مناطق اطراف باکوی امروزی مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این میدان‌ها برای نخستین بار بدست جغرافی‌دان عرب علی بن
برای نخستین بار بدست جغرافی‌دان عرب علی بن حسین مسعودی در سده‌ی ۱۰ میلادی معرفی شد و سپس بدست مارکو پولو در سده ی ۱۳ میلادی اینگونه توصیف شد که خروجی این میدان‌ها در حدود صدها بار کشتی است. با وجود در اختیار بودن انرژی‌های شیمیایی که می‌توان انرژی آن‌ها را با احتراق آزاد کرد، امّا توسعه مفهموم موتور بخار در انگلستان در سال ۱۷۶۹، با استفاده زغال سنگ به عنوان انرژی همراه بود که بخش عمده ای از سوخت‌ها را در آن زمان تشکیل می‌داد. بعداً از زغال سنگ برای به حرکت درآوردن کشتی‌ها و لوکوموتیو استفاده شد. در قرن
درآوردن کشتی‌ها و لوکوموتیو استفاده شد. در قرن نوزدهم، گاز استخراج شده از زغال سنگ برای روشنایی خیابان‌ها در لندن مورد استفاده قرار می‌گرفت. در قرن‌های ۲۰ و ۲۱ میلادی، اولویت استفاده از زغال سنگ تولید برق است که ۴۰ درصد از سهم منبع برق جهانی در سال ۲۰۰۵ را تأمین می‌کرد. سوخت‌های فسیلی در طی انقلاب صنعتی به سرعت مورد استفاده قرار گرفتند، زیرا از غلظت و انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به منابع انرژی سنتی مانند انرژی حرکتی آب برخوردار بودند. سوخت‌های فسیلی در حال حاضر محور اصلی پیشرفت جامعه امروزی است. به شکلی که
محور اصلی پیشرفت جامعه امروزی است. به شکلی که اکثر کشورهای جهان از سوخت‌های فسیلی به عنوان منبع تأمین انرژی استفاده می‌کنند. که البته خطرهایی را مانند گرمایش جهانی و خطرات اقلیمی را با خود به همراه دارد. در حال حاضر انسان‌ها سعی می‌کنند که جهت مصرف سوخت‌ها را به سوخت‌های تجدیدپذیر تغییر بدهند. سوخت‌هایی (انرژی) مانند الکل، توربین‌های بادی و …. شیمیایی. سوخت‌های شیمیایی موادی هستند که باعث آزاد شدن انرژی از طریق واکنش با مواد اطراف آنها است که مهمترین آنها توسط فرایند اکسیداسیون می‌باشد. سوخت‌های زیستی
توسط فرایند اکسیداسیون می‌باشد. سوخت‌های زیستی سوخت‌های زیستی می‌تواند به عنوان سوخت مایع، جامد یا گاز متشکل یا حاصل از زیست توده تعریف شود. زیست توده نیز می‌تواند برای گرم کردن یا تولید برق استفاده شود. سوخت‌های زیستی را می‌توان از هر منبع کربن مثل گیاهان که به سرعت جایگزین می‌شود بدست اورد. بسیاری گیاهان مختلف و مواد مشتق شده از گیاهان برای تولید سوخت زیستی استفاده می‌شود. شاید اولین سوخت کار گرفته شده توسط انسان چوب است. شواهد نشان می‌دهد آتش کنترل شده تا ۱٫۵ میلیون سال پیش مورد استفاده قرار گرفت در
تا ۱٫۵ میلیون سال پیش مورد استفاده قرار گرفت در Swartkrans، آفریقای جنوبی است. چوب به عنوان یک سوخت تا به امروز باقی مانده‌است. چوب دارای چگالی انرژی ۱۰–۲۰ MJ / به ازای هر کیلوگرم اخیرا سوخت‌های زیستی برای استفاده در حمل و نقل خودرو (برای مثال Bioethanol و بیودیزل) مورد توجه واقع شده. سوخت‌های فسیلی سوخت‌های فسیلی شامل هیدروکربن‌ها، عمدتا زغال سنگ و نفت (نفت خام یا گاز طبیعی)، که از بقایای فسیل شده گیاهان و حیوانات قرار گرفته در حرارت بالا و فشار بالا در غیاب اکسیژن در داخل پوسته زمین طی میلیون‌ها سال
غیاب اکسیژن در داخل پوسته زمین طی میلیون‌ها سال تشکیل می‌شوند. هسته‌ای. سوخت هسته‌ای، هر گونه ماده‌ای است که به منظور مصرف انرژی هسته‌ای استخراج شده‌است. شکافت شایع‌ترین نوع از سوخت هسته‌ای مورد استفاده توسط انسان عناصر سنگین شکافت پذیر است که می‌تواند به وسیله انجام واکنش‌های شکافت هسته‌ای زنجیره‌ای در یک راکتور شکافت هسته‌ای انرژی تولید کند. معمول‌ترین سوخت‌های هسته‌ای شکافت پذیر ۲۳۵U و ۲۳۹Pu، هستند. اعمال استخراج، تصفیه استفاده و جمع‌آوری این عناصر را چرخه سوخت هسته‌ای که در نهایت برای تولید انرژی
را چرخه سوخت هسته‌ای که در نهایت برای تولید انرژی هسته‌ای یا بمب‌های هسته‌ای استفاده می‌شوند. چرخه سوخت هسته‌ای، ارتباط به تولید برق هسته‌ای و سلاح‌های هسته‌ای دارد. استفاده در طول زمان. اولین استفاده از سوخت احتراق چوب یا میله‌های هومو ارکتوس در نزدیکی ۲ میلیون سال پیش است. زغال سنگ برای اولین بار به عنوان یک سوخت حدود ۱۰۰۰ پیش از میلاد در چین مورد استفاده قرار گرفت. با توسعه موتور بخار در سال ۱۷۹۹، زغال سنگ را به استفاده بیشتر رایج است به عنوان یک منبع قدرت است. زغال سنگ بعد به درایو کشتی و لوکوموتیو
قدرت است. زغال سنگ بعد به درایو کشتی و لوکوموتیو مورد استفاده قرار گرفت. قرن ۱۹ میلادی، گاز استخراج شده از زغال سنگ برای روشنایی خیابانی در لندن مورد استفاده قرار گرفت. در قرن ۲۰، استفاده اصلی از زغال سنگ برای تولید برق، به ۴۰ درصد از عرضه برق جهان در سال ۲۰۰۵ رسیده‌است. تبدیل زباله به سوخت راه حلی جدید برای تولید گاز طبیعی می‌باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Fuel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fuel&amp;oldid=190758336 (accessed February ۱۹، ۲۰۰۸).
بوبیان بزرگ‌ترین جزیره کشور کویت و دومین جزیره بزرگ در خلیج فارس پس از قشم است. این جزیره در شمال خاوری کویت و شمال باختری خلیج فارس قرار گرفته و با پلی به خاک اصلی کویت پیوند دارد. جزیره بوبیان غیرمسکونی است. ۶۰ درصد از این جزیره منطقه محافظت‌شده است. امروزه چندین پروژه برای ساخت بندر و فرودگاه و شهرک مسکونی در این جزیره جریان دارد. پروژه‌ای نیز وجود دارد که کویت، عراق، عربستان سعودی و ایران را با یک راه‌آهن که از این جزیره عبور خواهد کرد، به هم پیوند بدهد. مساحت بوبیان ۸۶۳ کیلومترمربع و ۵٪ از مساحت کل
مساحت بوبیان ۸۶۳ کیلومترمربع و ۵٪ از مساحت کل کویت را دربر می‌گیرد. این جزیره اکثراً مسطح و پست است، باتلاق‌های نمکی بیشتر ساحل را در بر می‌گیرند. در مرکز جزیره چندین وادی وجود دارد. بوبیان از سمت شمال شرق توسط خور الزبیر از عراق جدا شده و از خاک اصلی کویت نیز از سمت جنوب غربی توسط خور صبیه جدا شده است. خور صبیه در انتهای شمالی جزیره بوبیان ادامه می‌یابد و آن را از جزیره وربه جدا می‌کند. غرب بوبیان به خور عبدالله محدود می‌شود. بوبیان در جنوبی‌ترین نقطه خود (۵٫۴ کیلومتری شمال غرب راس البرشه) با یک پل بتنی
(۵٫۴ کیلومتری شمال غرب راس البرشه) با یک پل بتنی بر روی خور صبیه به خاک اصلی کشور وصل شده است. این پل ۲٫۳۸ کیلومتر طول دارد و در سال‌های ۱۹۸۱–۱۹۸۳ ساخته شده و در فوریه ۱۹۸۳ افتتاح شده است. کاربرد این پل که فقط برای امور نظامی است. در جریان جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس، چهار دهنه این پل نابود شد. این دهنه‌ها در سال ۱۹۹۹ بازسازی شدند. این جزیره از سال ۱۹۹۱ به یک پایگاه نظامی تبدیل شده و از آن زمان تاکنون همین حالت را دارد. در نوامبر ۱۹۹۴، عراق به‌طور رسمی مرز مشخص شده سازمان ملل با کویت را پذیرفت که در قطعنامه‌های ۶۸۷
ملل با کویت را پذیرفت که در قطعنامه‌های ۶۸۷ شورای امنیت (۱۹۹۱) تعریف شده بود و رسماً ادعای قبلی خود بر جزیره بوبیان را پس گرفت. منابع. ویکی‌پدیای عربی.
پروانهٔ مستندات آزاد گنو نوعی پروانهٔ کپی‌لفت برای محتویات آزاد است که بنیاد نرم‌افزارهای آزاد آن را برای پروژه‌های گنو طراحی کرده‌است. این پروانه شبیه گنو جی‌پی‌ال است که همان حقوق تکثیر، پخش و تغییر اثر را به خوانندگان می‌دهد. تمام نسخه‌های تکثیرشده و مشتق‌های آن‌ها باید تحت همان پروانهٔ موجود باشند. امکان استفادهٔ تجاری از نسخه‌های تکثیرشده وجود دارد، اما اگر در تعداد بالا تکثیر شود (بیشتر از ۱۰۰) آنگاه سند یا مبدأ کد اصلی باید در دسترس دریافت‌کنندهٔ اثر قرار گیرد. این پروانه برای راهنماها و
اثر قرار گیرد. این پروانه برای راهنماها و دستورالعمل‌ها،کتاب‌ها و مراجع و مطالب آموزشی که معمولاً با نرم‌افزارهای جی‌پی‌ال همراه می‌شوند،طراحی شد.با این وجود امکان استفاده از آن در هر نوع اثر متنی،بدون در نظر گرفتن موضوع آن،وجود دارد. در گذشته دانشنامهٔ همه‌منظورهٔ ویکی‌پدیا از این پروانه برای تمامی متن‌های خود استفاده می‌کرده‌است. بخش‌های جانبی. این اجازه‌نامه به‌طور واضح هر گونه سند را از «بخش‌های جانبی»، که امکان یکپارچه‌سازی آن با سند وجود ندارد و به شکل ضمیمه و جلد همراه آن می‌آید، جدا می‌سازد.
به شکل ضمیمه و جلد همراه آن می‌آید، جدا می‌سازد. بخش‌های جانبی می‌تواند شامل اطلاعاتی در مورد ارتباط پدیدآورنده یا منتشرکنندهٔ با موضوع باشد، ولی نمی‌تواند در برگیرندهٔ بخشی از خود موضوع باشد. با وجود این که سند به‌طور کامل قابل ویرایش است و لازم است با اجازه‌نامه‌ای منطبق با جی‌پی‌ال منتشر شود، محدودیت‌هایی در بعضی بخش‌های جانبی تعریف شده‌است که یادکرد مناسب پدیدآورندگان قبلی را تضمین می‌کند. به‌ویژه باید از پدیدآورندگان نسخه‌های اولیه قدردانی شود و «بخش‌های جانبی» ای که پدیدآورندهٔ اصلی مشخص کرده‌است،
جانبی» ای که پدیدآورندهٔ اصلی مشخص کرده‌است، قابل تغییر نیست. اگر مطالب تغییر یابد، عنوان آن نیز باید تغییر پیدا کند (مگر اینکه پدیدآورندهٔ اصلی اجازهٔ نگاه داشتن عنوان را بدهد). تاریخچه. اف‌دی‌ال برای دریافت نظرات و عکس‌العمل‌ها در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. بعد از چند تجدید نسخه، نسخهٔ ۱٫۱ آن در مارس ۲۰۰۰ و نسخهٔ ۱٫۲ آن در نوامبر ۲۰۰۲ و سرانجام نسخهٔ ۱٫۳ در نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
پیوندده برنامه‌ای کاربردی است که قطعه‌برنامه‌ها (ترجمه شده) و پرونده‌های داده‌ای را برای ایجاد یک برنامهٔ اجرایی با یکدیگر پیوند می‌دهد. این برنامه می‌تواند کارهای دیگری هم انجام دهد مثلاً ایجاد کتابخانه‌ها. به این قطعات کوچک که ممکن است به تنهایی قابل اجرا نباشند، آبجکت‌فایل گفته می‌شود. در سکوهای یونیکس پیوندده را اکثراً "Loader" می‌نامند. این نام‌گذاری برای قائل شدن تفاوتی بین زمان اجرا یا زمان کامپایل پروسه‌است. البته در بعضی سیستم‌عامل‌ها این دو کار توسط یک برنامه انجام می‌شود. (لینک پویا) برنامه‌های
یک برنامه انجام می‌شود. (لینک پویا) برنامه‌های کامپیوتری معمولاً از چندین قطعه یا آبجکت‌فایل تشکیل می‌شوند؛ و معمولاً فایل واحدی به قطعات دیگر ارجاع می‌دهد. لینکر همچنین می‌تواند از آبجکت‌فایل‌های موجود در مجموعه‌ای واحد موسوم به "کتابخانه" استفاده کند. در محاسبات، یک پیوند دهنده یا ویرایشگر پیوند یک برنامه سودمند رایانه ای است که یک یا چند فایل شیء تولید شده توسط یک گردآورنده را دریافت کرده و آن‌ها را به یک فایل اجرایی تکی، فایل کتابخانه یا یک فایل «شی» دیگر تبدیل می‌کند. یک نسخهٔ ساده‌تر که خروجی خود را
تبدیل می‌کند. یک نسخهٔ ساده‌تر که خروجی خود را مستقیماً در حافظه ثبت می‌کند بارگذار نامیده می‌شود، هر چند بارگذاری به‌طور معمول به عنوان یک فرایند جداگانه در نظر گرفته می‌شود. بررسی اجمالی. برنامه‌های کامپیوتری معمولاً شامل چند بخش یا پیمانه هستند؛ این قطعات / پیمانه‌ها نباید شامل یک پرونده شیء تکی باشند و در این‌چنین مواردی با استفاده از نمادها به عنوان نشانی به سایر پیمانه‌ها، که در هنگام پیوند برای اجرا به آدرس‌های حافظه می‌رسند، به یکدیگر مراجعه می‌کنند. به‌طور معمول، یک فایل شیء می‌تواند شامل سه نوع
به‌طور معمول، یک فایل شیء می‌تواند شامل سه نوع نماد باشد: برای اکثر گردآورنده‌ها، هر فایل شیء، نتیجهٔ گردآوری یک فایل کد منبع ورودی است. هنگامی که یک برنامه از فایل‌های چند شیء تشکیل شده‌است، پیونددهنده این فایل‌ها را به یک برنامهٔ قابل اجرای یکپارچه تبدیل می‌کند و نمادها را با هم ادغام می‌کند. لینکرها می‌توانند اشیاء را از مجموعه‌ای که "کتابخانه" یا کتابخانهٔ زمان اجرا نامیده می‌شود بگیرند. اکثر پیونددهنده‌ها کل کتابخانه در خروجی را شامل نمی‌شوند. آن‌ها فقط شامل پرونده‌هایی هستند که توسط سایر پرونده‌ها یا
شامل پرونده‌هایی هستند که توسط سایر پرونده‌ها یا کتابخانه‌ها اشاره شده‌است. اگرچه ممکن است پیوند کتابخانه یک فرایند تکراری باشد، با پیمانه‌هایی شامل نیاز به اتصال به پیمانه‌های اضافی و غیره. کتابخانه‌ها برای مقاصد مختلف وجود دارند و یک یا چند کتابخانه سیستم معمولاً به صورت پیش فرض پیوند داده شده‌اند. پیونددهنده همچنین وظیفه مرتب کردن اشیا در فضای نشانی برنامه را بر عهده دارد. این ممکن است شامل "نقل مکان کردن" کدی باشد که یک آدرس پایهٔ خاص را به پایگاه دیگری متصل می‌کند. از آنجا که یک گردآورنده به ندرت
متصل می‌کند. از آنجا که یک گردآورنده به ندرت می‌داند که یک شیء در کجا قرار دارد، اغلب یک مکان پایهٔ ثابت (به عنوان مثال صفر) را در نظر می‌گیرد. نقل مکان کردن کد ماشین ممکن است شامل دوباره هدف‌گیری جهش‌های مطلق، بارها و پایگاه‌ها باشد. خروجی اجرایی توسط پیونددهنده ممکن است نیاز به جواز نقل مکان دیگری را داشته باشد، وقتی که در نهایت روی حافظه (درست قبل از اجرا) بارگیری شده‌است. این گذر معمولاً در سخت‌افزار ارائهٔ حافظهٔ مجازی حذف می‌شود: هر برنامه در فضای آدرس خود قرار گرفته می‌شود، بنابراین حتی اگر همهٔ
آدرس خود قرار گرفته می‌شود، بنابراین حتی اگر همهٔ برنامه‌ها در یک آدرس پایهٔ یکسان بارگذاری شوند، هیچ تداخلی وجود ندارد. این پرونده همچنین ممکن است حذف شود در صورتی که اجرایی یک موقعیت مستقل باشد. در برخی از متغیرهای یونیکس، مانند SINTRAN III، فرایند ارائه شده توسط یک پیوند دهنده (سرهم‌بندی فایل‌های شیء در یک برنامه) "بارگذاری گفته می‌شد" (مانند بارگذاری کد اجرایی بر روی یک فایل). علاوه بر این، در برخی از سیستم عامل‌ها، همان برنامه، هر دو عمل ارتباط و بارگذاری یک برنامه را مدیریت می‌کند (پیوند پویا). پیوند
یک برنامه را مدیریت می‌کند (پیوند پویا). پیوند پویا. بسیاری از محیط‌های سیستم عامل اجازه پیوند پویا را می‌دهند، تا زمانی که یک برنامه اجرا شود، قطعنامه‌های برخی از نمادهای نامشخص را به تعویق انداخته‌است. این به آن معناست که کد اجرایی هنوز حاوی نمادهای نامشخص است، به علاوه یک لیست از اشیاء یا کتابخانه‌هایی که تعاریفی برای آن‌ها ارائه خواهد داد. بارگذاری برنامه این اشیاء / کتابخانه‌ها را نیز بارگذاری می‌کند و پیوند نهایی را انجام می‌دهد. این رویکرد دو مزیت دارد: معایبی نیز وجود دارد: پیوند ایستا. پیوند ایستا
معایبی نیز وجود دارد: پیوند ایستا. پیوند ایستا نتیجهٔ این عمل پیونددهنده است که همهٔ برنامه‌های کتابخانهٔ مورد استفاده در برنامه را به تصویر اجرایی کپی می‌کند. این ممکن است نیاز به فضای دیسک و حافظهٔ بیشتری نسبت به پیوند پویا داشته باشد، اما قابل حمل‌تر است، چرا که نیازی به حضور کتابخانه روی سیستم مورد نیازش و در جایی که اجرا می‌شود نیست. پیوند ایستا همچنین «جهنم دی‌ال‌ال» را از بین می‌برد، زیرا هر برنامه دقیقاً نسخه‌هایی از کتابخانه‌های مورد نیاز را فراهم می‌کند که تداخلی با برنامه‌های دیگر ندارند. یک
می‌کند که تداخلی با برنامه‌های دیگر ندارند. یک برنامه که فقط چند روال از یک کتابخانه را استفاده می‌کند نیازی به نصب کل کتابخانه ندارد. نقل مکان. همان‌طور که گردآورنده هیچ اطلاعاتی در مورد طرح اشیاء در خروجی نهایی ندارد، نمی‌تواند از دستورالعمل‌های کوتاه‌تر یا کارآمدتری بهره ببرد که نیازمندی خاصی را جایگزین نشانی یک شی دیگر می‌کند. به عنوان مثال، دستورالعمل پرش می‌تواند یک آدرس مطلق یا یک جرقه از موقعیت فعلی را ارزیابی کند، و جبران ممکن است با طول‌های متفاوت با توجه به فاصله تا هدف بیان شود. با ایجاد
متفاوت با توجه به فاصله تا هدف بیان شود. با ایجاد محافظانه‌کارانه‌ترین دستورالعمل‌ها (معمولاً بزرگ‌ترین نوع نسبی یا مطلق بسته به بستر) و اضافه کردن "نکات سست‌سازی"، ممکن است دستورالعمل‌های کوتاه‌تر یا کارآمدتری در طول لینک نهایی جایگزین شود. این مرحله تنها بعد از این‌که تمام اشیاء ورودی خوانده شد و آدرس موقت اختصاص داده شده انجام می‌شود؛ پیونددهندهٔ سست‌ساز پس از آن آدرس مجدد را اعلان می‌کند، که ممکن است به نوبهٔ خود باعث سستی بیشتر شود. به‌طور کلی، توالی‌های جایگزین کوتاه‌تر هستند، که این اجازه می‌دهد این
جایگزین کوتاه‌تر هستند، که این اجازه می‌دهد این فرایند همواره بهترین راه حل با توجه به نظم ثابت اجسام همگام باشد. اگر این مورد نباشد، سستی می‌تواند تداخل ایجاد کند و پیونددهنده باید مزایای هر دو گزینه را محاسبه کند. در حالی که دستورالعمل سست‌سازی معمولاً در زمان پیوند اتفاق می‌افتد، سست‌سازی پیمانهٔ درونی می‌تواند به عنوان بخشی از روند بهینه‌سازی در زمان گردآوری صورت گیرد. در برخی موارد، سست‌سازی نیز می‌تواند در زمان بارگذاری به عنوان بخشی از روند جابه‌جایی یا همراه با تکنیک‌های حذف پویای کدهای مرده باشد.
یا همراه با تکنیک‌های حذف پویای کدهای مرده باشد. ویرایشگر پیوند. در IBM System / 360 محیط های اصلی مانند OS / 360، از جملهz / OSبرای رایانه‌های z / Architecture, این نوع برنامه به عنوان یک "ویرایشگر پیوند" شناخته می‌شود. همان‌طور که از نام نشان می‌دهد یک "ویرایشگر" پیوند دارای قابلیت اضافی اجازه‌دهی است. علاوه بر این، جایگزینی و / یا حذف بخش‌های برنامه‌های فردی نیز از دیگر قابلیت‌های آن است. سیستم‌های عامل مانند OS / 360 دارای فرمتی برای load-modulesهای اجرایی هستند که حاوی اطلاعات تکمیلی در مورد جزء جزء
هستند که حاوی اطلاعات تکمیلی در مورد جزء جزء یک برنامه هستند، به طوری که می‌توان یک بخش خاص و جداگانه برنامه را جایگزین کرد و سایر قسمت‌های برنامه به روز می‌شود تا آدرس‌ها و سایر مراجع قابل انتقال با استفاده از ویرایشگر پیوند به عنوان بخشی از روند، اصلاح می‌شود. یک مزیت این امر آن است که اجازه می‌دهد یک برنامه بدون نیاز به نگه داشتن تمامی پرونده‌های شیء میانجی یا بدون نیاز به گردآوری دوبارهٔ بخش‌هایی از برنامه که تغییر نکرده باشند نگهداری شود. همچنین اجازه می‌دهد به‌روزرسانی برنامه‌ها در قالب فایل‌های کوچک
به‌روزرسانی برنامه‌ها در قالب فایل‌های کوچک توزیع شود (در اصل عرشه کارت‌ها)، که تنها شامل پیمانهٔ شیء که باید جایگزین شود است. در چنین سیستمی، کد شیء در شکل و فرمت ۸۰ بایت تصاویر کارت پانچ قرار دارد، به طوری که به‌روزرسانی‌ها می‌توانند در یک سیستم با استفاده از آن رسانه معرفی شوند. در نسخه‌های بعدی OS / 360 و در سیستم‌های بعدی، بار-پیمانه‌ها شامل اطلاعات اضافی در مورد نسخه‌های پیمانه‌های اجزای سازنده، برای ایجاد یک مدرک قابل پیگیری از به‌روزرسانی است. اصطلاح «ویرایشگر پیوند» نباید به معنای این باشد که
«ویرایشگر پیوند» نباید به معنای این باشد که برنامه در یک حالت تعاملی کاربر مانند یک ویرایشگر متن عمل می‌کند. این برنامه برای اجرای بیتی در نظر گرفته شده‌است؛ دستورهای ویرایش توسط کاربر در فایل‌های متوالی سازماندهی شده مانند کارت‌های پانچ، DASD یا نوار مغناطیسی عرضه می‌شود و نوارها اغلب در هنگام نصب اولیهٔ سیستم عامل استفاده می‌شوند.
رم ایستا (به انگلیسی: Static RAM یا SRAM) یا حافظه ایستا با دسترسی محدود نوعی حافظه است که از مدارات فلیپ فلاپ برای ذخیره هر بیت استفاده می‌کنند. رَم ایستا نوعی حافظه فرّار است، به این معنی که با قطع شدن برق داده‌ها را حفظ می‌کند. معنای کلمهٔ ایستا در عنوان این حافظه نمایانگر وجه تمایز این نوع از حافظه با حافظهٔ پویا است. در حافظه پویا، با توجه به اینکه از خازن برای نگهداری داده استفاده می‌شود، عمل شارژ شدن خازن‌های دشارژ شدن دائماً در حال تکرار است. حافظه SRAM سریع تر و البته گران‌تر است و به‌طور معمول در
سریع تر و البته گران‌تر است و به‌طور معمول در حافظه نهان سی‌پی‌یو (به انگلیسی: CPU Cache) استفاده می‌شود، درحالی که DRAM به عنوان حافظه اصلی کامپیوتر استفاده می‌شود. به‌طور خلاصه می‌توان گفت حافظه نهان محل نگهداری اطلاعات پرکاربرد است که به سی پی یو این امکان را می‌دهد به این اطلاعات سریع تر دسترسی پیدا کند. تاریخ. در سال ۱۹۶۵، آرنولد فاربر و یوجین اشلِیگ، کارمندان IBM، با استفاده از گیت ترانزیستور و دیود تونلی یک سلول حافظه ساختند. آن‌ها در طراحی خود دو ترانزیستور و دو مقاومت را جایگزین فلیپ فلاپ کردند؛
و دو مقاومت را جایگزین فلیپ فلاپ کردند؛ ساختاری که به سلول فاربر-اشلیگ شهرت دارد. بر اساس همین طراحی، در همان سال بنجامین آگوستا و تیم اش در IBM، تراشه حافظه ۱۶ بیتی از جنس سیلیکن با ۸۰ ترانزیستور، ۶۴ مقاومت و ۴ دیود ساختند. اولین حافظهٔ پویا (DRAM) ی تجاری، با استفاده از خازن‌ها و ترانزیستورهای مجزا نیز در همان سال ساخته شد. کاربردها. ویژگی‌ها. اگرچه SRAMها به عنوان حافظه‌های فرار شناخته می‌شوند، اما همچنان می‌توانند داده‌ها را در خود حفظ کنند. نرخ ساعت و انرژی. میزان انرژی مصرفی این حافظه بستگی زیاد به
انرژی. میزان انرژی مصرفی این حافظه بستگی زیاد به این دارد که چه تعداد دفعات سی پی یو به این حافظه رجوع می‌کند. تاکنون روش‌های بسیاری جهت کاهش مصرف انرژی این حافظه ارائه شده‌است. استفاده به صورت نهفته (توکار). بسیاری از زیر سیستم‌های صنعتی و علمی، الکترونیک خودرو و مشابه آن، دارای حافظهٔ ایستا هستند که در این دسته به آن‌ها ESRAM می‌گویند. در ابعاد کوچکتر، این حافظه‌ها حتی در اسباب بازی‌ها نیز با یک رابط الکترونیکی تعبیه شده‌اند. حافظه‌های چند مگابایتی در سیستم‌های پیچیده‌تر مانند دوربین‌های دیجیتال، تلفن‌ها
پیچیده‌تر مانند دوربین‌های دیجیتال، تلفن‌ها همراه و کنسول‌های بازی به کار می‌روند. حافظه‌های ایستا در فرم دوتایی خود (اجازه خواندن حافظه و نوشتن بر روی آن را به‌طور همزمان ممکن می‌کند) در مدارهای پردازش سیگنال دیجیتال استفاده می‌شوند. در کامپیوترها. SRAMها در کامپیوترهای شخصی، رایانه‌های ایستگاه کار، روترها و تجهیزات جانبی مانند ثبّات‌های CPU مورد استفاده قرار می‌گیرند. سرگرمی. این نوع حافظه در پردازنده‌های خانگی به دلیل سهولت در کانال‌های ارتباطی، طرفداران بیشتری را نسبت به حافظهٔ پویا به خود اختصاص
بیشتری را نسبت به حافظهٔ پویا به خود اختصاص داده‌است. طراحی. یک حافظه ایستای SRAM، به‌طور معمول از ۶ ماسفت تشکیل شده‌است. هر بیت در هر SRAM، بر روی ۴ ترانزیستور ذخیره می‌شود (M1،M2،M3،M4) که دو معکوس کنندهٔ متقاطع را تشکیل می‌دهند. سلول مخزن دو وضعیت ثابت دارد که نمایشگر دو حالت ۱ و ۰ هستند. دو ترانزیستور اضافی کنترل دسترسی به سلول مخزن در طول فرایند نوشتن و خواندن را بر عهده دارند. علاوه بر شش ترانزیستوری که گفته شد، تراشه‌های دیگر SRAM، به ازای هر بیت ممکن است ۴، ۸، ۱۰ یا تعداد بیشتری ترانزیستور را به
است ۴، ۸، ۱۰ یا تعداد بیشتری ترانزیستور را به کار بگیرند. حافظه‌های ایستای با ۴ ترانزیستور در سیستم‌های مستقل متداول هستند. این حافظه‌ها طی فرایند ویژه ای با یک لایهٔ اضافی پلی سیلیکن ساخته می‌شوند که امکان ایجاد مقاومت‌های پول_آپ با ظرفیت بالا را فراهم می‌کند. تنها ایراد حافظه‌های ایستای ۴ مقاومتی توان ایستای بالا به علت سیل جریان ثابت در ترانزیستورها است. به طول کلی، هرچه تعداد ترانزیستورها در یک سلول کمتر باشد، سلول کوچکتر خواهد بود. از آنجایی که هزینه تولید یک ویفر سیلیکنی معمولاً ثابت است، استفاده از
یک ویفر سیلیکنی معمولاً ثابت است، استفاده از سلول‌های کوچکتر که موجب افزایش تعداد بیت‌ها بر روی یک ویفر می‌شود موجب کاهش هزینه هر سلول می‌شود.
حافظهٔ میانگیر یا بافر ، در لغت به معنای حائل یا میانی است که در علوم مختلف به شکلی متفاوت به مفهوم یک حافظهٔ میانجی یا موقت بکار می‌رود. عمومأ در علوم کامپیوتر و الکترونیک اشاره به حافظهٔ موقت یک سیستم دارد. مثال: buffer size = 1Mb به معنی این است که حافظه میانگیر این سیستم برابر با ۱ مگابایت می‌باشد یا: اندازه حافظه موقت = 1Mb مثلاً در شیمی محلول بافر محلولی است که ph را ثابت نگه می‌دارد، بنابراین به کمک این محلول می‌توان در مراحل گوناگون یک فرایند شمیایی ph را ثابت نگه داشته و آن را اندازه‌گیری نماییم.