payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موجود در قسمت پایین سمت چپ (روبیدیوم، سزیم و فرانسیوم) بیشترین میزان الکتروپوزیتیوی را دارند.
نیکی کریمی (زادهٔ ) بازیگر و فیلم‌ساز ایرانی است. او یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان سینما پس از انقلاب ۱۳۵۷ است که در فیلم‌های مهمی نقش‌آفرینی کرده و با کسب جوایز متعدد از جشنواره‌های گوناگون بین‌المللی از موفق‌ترین هنرمندان سینمای ایران از لحاظ تعداد جوایز جهانی نیز به‌شمار می‌رود. نخستین نقش سینمایی کریمی در فیلم "وسوسه" (۱۳۶۸) ساختهٔ جمشید حیدری بود که توسط جمشید گرگین (از اقوام کریمی) به کارگردان معرفی شد. او سال بعد با ایفای نقش در فیلم پرفروش "عروس" (۱۳۶۹) برای نخستین بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین
(۱۳۶۹) برای نخستین بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن جشنوارهٔ فیلم فجر شد. "عروس" رکورد فروش را شکست و پرفروش‌ترین فیلم سال شد و وی را در نوزده سالگی به ستاره بدل کرد. کریمی برای بازی در "سارا" (۱۳۷۱) موفق به دریافت جایزهٔ صدف نقره‌ای بهترین بازیگر زن از جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم سن‌سباستین شد. او در بیست و یکمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر نیز برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای فیلم "دیوانه‌ای از قفس پرید" (۱۳۸۱) و "واکنش پنجم" (۱۳۸۱) شد. کریمی علاوه بر بازیگری، چندین فیلم از جمله
شد. کریمی علاوه بر بازیگری، چندین فیلم از جمله "شیفت شب" (۱۳۹۳) و "آتابای" (۱۳۹۸) را کارگردانی کرده است. کریمی در جشنواره‌های مختلف داخلی و بین‌المللی فیلم به عنوان داور حضور داشته است. وی در سال ۲۰۰۷ از داوران بخش فیلم کوتاه شصتمین جشنوارهٔ فیلم کن فرانسه بود. او در زمینهٔ عکاسی و ترجمه کتاب نیز فعالیت داشته است. در سال ۲۰۱۷ کریمی در فهرست «۳۰ تن از زیباترین زنان جهان» از سوی وبگاه بازنت قرار گرفت. زندگی و فعالیت هنری. نیکی کریمی در ۱۹ آبان ۱۳۵۰ در تهران زاده شد. وی اصالتاً تفرشی است. او از دوران دبستان
زاده شد. وی اصالتاً تفرشی است. او از دوران دبستان بازی در گروه‌های کوچک تئاتر را آغاز کرد. نخستین نقش سینمایی‌اش را در سال ۱۳۶۸ در فیلم "وسوسه" به کارگردانی جمشید حیدری به دست آورد. اما نخستین حضور جدی‌اش را می‌توان در فیلم "عروس" به کارگردانی بهروز افخمی در سال ۱۳۶۹ دانست. نیکی کریمی و ابوالفضل پورعرب را نخستین ستارگان سینمای ایران پس از انقلاب می‌دانند. پس از آن، وی در دو فیلم مهم از داریوش مهرجویی به نام‌های "سارا" و "پری" بازی کرد. در سال ۱۳۷۱ بازی در فیلم "سارا" (اقتباسی از "خانه عروسک" اثر هنریک
در فیلم "سارا" (اقتباسی از "خانه عروسک" اثر هنریک ایبسن) توانست برایش جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره‌های سن سباستین و نانت را به ارمغان بیاورد. در همان سال برای تحصیل در رشته طراحی لباس به آمریکا رفت و تا زمان بازی در فیلم "پری" اثر داریوش مهرجویی به ایران بازنگشت. بازی کریمی در این فیلم که اقتباسی از کتاب "فرنی و زویی "اثر سلینجر بو، مورد توجه قرار گرفت و او برای بار سوم در جشنوارهٔ فیلم فجر نامزد سیمرغ بلورین شد. پس از بازی در چند فیلم از کارگردانانی چون ابراهیم حاتمی‌کیا، بهروز افخمی و داریوش فرهنگ در
ابراهیم حاتمی‌کیا، بهروز افخمی و داریوش فرهنگ در سال ۱۳۷۷ در فیلم "دو زن" به کارگردانی تهمینه میلانی بازی کرد. نیکی کریمی با بازی در این فیلم، به بازیگر ثابت چند فیلم بعدی تهمینه میلانی تبدیل شد و این همکاری تا فیلم "واکنش پنجم" ادامه یافت. وی برای پنجمین بار برای فیلم "دو زن" نامزد دریافت سیمرغ بلورین جشنوارهٔ فیلم فجر شد اما برای "واکنش پنجم" توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را کسب کند. او همچنین جایزه بهترین بازیگر زن را به خاطر بازی در "دو زن" از جشنواره تائورمینا ایتالیا گرفت. کریمی پس از
از جشنواره تائورمینا ایتالیا گرفت. کریمی پس از اینکه دستیار کارگردانی عباس کیارستمی را در فیلم "ای‌بی‌سی آفریقا" بر عهده گرفت، در سال ۱۳۸۰ فیلم کوتاه مستندی با عنوان "داشتن یا نداشتن" ساخت که به موضوع زوج‌های نابارور مراجعه‌کننده به کلینیک رویان می‌پرداخت. این مستند برنده جایزه باران شد. در سال ۱۳۸۱ در دو فیلم "دیوانه‌ای از قفس پرید" به کارگردانی احمدرضا معتمدی و "واکنش پنجم" به کارگردانی تهمینه میلانی بازی کرد که به خاطر بازی در این دو فیلم جایزه سیمرغ بلورین جشنواره فجر را گرفت. وی برای نخستین بار در
بلورین جشنواره فجر را گرفت. وی برای نخستین بار در فیلم "باج خور" اثر فرزاد مؤتمن در یک نقش خاکستری بازی کرد. در سال ۱۳۸۳ نخستین فیلم بلندش به نام "یک شب" را کارگردانی کرد. این فیلم به خاطر شرایط ممیزی در ایران اکران نشد ولی در جشنواره‌های معتبر خارجی درخشید از جمله در جشنوارهٔ فیلم کن مورد توجه قرار گرفت. نیکی کریمی فیلم بعدی خود به نام "چند روز بعد" را در سال ۱۳۸۵ و در شرایطی ساخت که هنوز تکلیف اکران "یک شب" در هاله‌ای از ابهام قرار داشت. او بازیگر فیلم دوم خود نیز بود ولی باز این فیلم هم به خاطر مسائل
دوم خود نیز بود ولی باز این فیلم هم به خاطر مسائل ممیزی در ایران هنوز اکران نشده است. در سال ۱۳۸۶ کریمی به عنوان یکی از داوران بخش فیلم‌های کوتاه جشنواره کن انتخاب شد و در کنار دومینیک مال از فرانسه، دبورا نادلمن لاندیس از آمریکا و ژان ماری گوستاو لوکلوزیو از فرانسه، به داوری فیلم‌های این بخش از جشنواره پرداخت. سومین فیلم نیکی کریمی با نام "سوت پایان" در سال ۱۳۸۹ خورشیدی ساخته شد. این فیلم در جشنواره‌های جهانی موفق ظاهر شد و در جشنواره‌های بوسان کره جنوبی، دوربان آفریقای جنوبی، وزول فرانسه، سیدنی، دبی،
دوربان آفریقای جنوبی، وزول فرانسه، سیدنی، دبی، کلکته، چنای هند، مانهایم آلمان، پراگ جمهوری چک به نمایش درآمد. این فیلم توانست جایزه اصلی جشنواره‌مان‌هایم آلمان و سه جایزه از جشنواره وزول فرانسه کسب کند. وی در تله تئاتر "خرده‌جنایت‌های زناشوهری" برای نخستین بار در یک کار تلویزیونی حاضر شد. در دومین مراسم تجلیل از سینماگران سلامت‌محور که فروردین ۱۳۹۱ در خانهٔ سلامت شهرداری منطقه ۷ تهران برگزار شد ضمن نمایش فیلم مستند "داشتن یا نداشتن"، از نیکی کریمی برای ساخت فیلمی با رویکردی هنری و اجتماعی دربارهٔ یکی از
فیلمی با رویکردی هنری و اجتماعی دربارهٔ یکی از حوزه‌های مهم سلامت شهروندان، قدردانی شد. همچنین در این مراسم از کتاب "گزارش عملکرد سینما سلامت" توسط نیکی کریمی رونمایی شد. در دومین جشنوارهٔ فیلم‌های فارسی‌زبان سیدنی که در شهریور ۱۳۹۲ برگزار شد از نیکی کریمی تقدیر شد. در این مراسم فیلم‌های "چند روز بعد"، "سوت پایان" و "یک شب" از ساخته‌های نیکی کریمی به نمایش درآمدند. در بیستمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم کلکته که در آبان ۱۳۹۳ در کلکته هند برگزار شد، کریمی داوری بخش بین‌الملل این جشنواره را بر عهده داشت. در
بخش بین‌الملل این جشنواره را بر عهده داشت. در مراسم بزرگداشتی که برای وی برگزار شد تعدادی از فیلم‌های منتخب نیکی کریمی اکران شدند. در سال ۱۳۹۳ وی برای کارگردانی فیلم "شیفت شب"، و بازی در فیلم‌های "مرگ ماهی" و "چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت" جایزه ویژه هیئت داوران سی و سومین جشنوارهٔ فیلم فجر را دریافت کرد. در سال ۱۳۹۸ او با فیلم "آتابای" پنجمین اثری که در مقام کارگردان در آن حضور داشت به سی و هشتمین جشنوارهٔ فیلم فجر آمد. این فیلم مورد تحسین بسیاری از منتقدان و مخاطبان قرار گرفت و علی‌رغم نظر مثبت منتقدان، این فیلم
قرار گرفت و علی‌رغم نظر مثبت منتقدان، این فیلم از جشنواره فجر جایزه‌ای دریافت نکرد و تنها در چند رشته از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی نامزد شد. عکاسی. نیکی کریمی همچنین در زمینهٔ عکاسی نیز فعالیت دارد. وی تاکنون چندین نمایشگاه عکس از کارهای خود برگزار کرده است. وی تاکنون سبک‌های مختلف عکاسی همچون پرتره و… را تجربه کرده ولی عکاسی از طبیعت در آثار او چشمگیرتر است. زندگی شخصی. اعضای خانواده نیکی کریمی در انگلستان زندگی می‌کنند و او بین تهران و لندن در رفت‌وآمد است. کریمی در اواخر آذر ۱۴۰۱ به دنبال
در رفت‌وآمد است. کریمی در اواخر آذر ۱۴۰۱ به دنبال اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران در یک پست اینستاگرامی نوشت: «در این چند ماه خفقان و ارعاب نگو و ننویس و تلفن‌های ناشناس گلویم از فریادهای نزده، خواب‌هایم پر از بغض و اشک و ابهام از این برزخی ست که در آن تقلا می‌کنیم» و «فعلاً نمی‌شود، من نمی‌توانم … تمام کارهایم را کنسل کرده‌ام، قرادادهایم را فسخ کرده‌ام، چه برای بازی، چه برای ساخت».
حشره‌شناسی پزشکی یکی از شاخه‌های علم حشره‌شناسی می‌باشد که به بررسی ومطالعه حشرات زیان‌آور که برای انسان مضر می‌باشد، می‌پردازد. بزرگ‌ترین شاخه جانوری شاخه بندپایان می‌باشد. همان‌طور که از نام آن‌ها پیداست دارای پاهای بندبند می‌باشند. بزرگ‌ترین رده آن‌ها حشرات می‌باشند. شاخه بند پایان از ۴ رده تشکیل می‌شود. تمام این رده‌ها شامل موجوداتی هستند که از نظر پزشکی کم وبیش اهمیت دارند. به عنوان مثال پشه آنوفل ناقل عامل بیماری مالاریا، مگس‌های تسه تسه و سیمولیوم به ترتیب ناقل عامل بیماری‌های مرض خواب وکوری رودخانه،
ناقل عامل بیماری‌های مرض خواب وکوری رودخانه، پشه خاکیها ناقل عامل بیماری سالک می‌باشند. صفات عمومی حشرات: مرفولوژی (ریخت‌شناسی). بدن حشرات از ۳ قسمت سر، سینه وشکم تشکیل شده‌استکه هرکدام دارای پیوستهای معینی می‌باشد. در سر آنتن‌ها به تعداد یک زوج، چشم ساده یا مرکب، ضمائم دهانی شکل آنتن در حشرات متفاوت است و به همین دلیل اینها را به آنتن‌های نخی شکل، آنتن‌های مویی، گرزی و تسبیحی شکل، زانویی و ورقه‌ای و… تقسیم‌بندی می‌کنند. دو بند اسکاپ و پدیکال دارای ماهیچه‌های مخصوص به خود هستند، بنابراین به این‌ها بندهای
مخصوص به خود هستند، بنابراین به این‌ها بندهای حقیقی آنتن گفته می‌شود و بقیه بندها (فلاژلون) چون دارای ماهیچه‌های مستقل نیستند بنابراین بندهای مجازی آنتن نامیده می‌شوند. ضمائم دهانی. در حشرات مختلف متفاوت استو تا حدودی به نوع تغذیه حشره بستگی دارد. که نوع ابتدایی آن نوع ساینده در ملخ می‌باشد. حس بینائی:رشد این حس در گونه‌های مختلف حشرات متفاوت است. چنانچه در حشراتی که در زیر زمین و نقاط تاریک زندگی می‌کنند اعضاء بینائی رشد کمی داشته یا از بین رفته‌اند و در بقیه حشرات این حشرات این اعضاء شامل چشم‌های ساده و
حشرات این حشرات این اعضاء شامل چشم‌های ساده و چشمهای مرکب می‌باشند. (۱) چشمهای ساده به صورت نقاط شفاف در طرفین یا جلوی سر قرار دارند، چشم‌های ساده جانبی در لاروها از ۱ تا ۷ عدد در هر طرف سر تغییر می‌کنند. چشمهای ساده پشتی در حشرات کامل و پوره حشرات با دگردیسی ناقص وجود دارند و معمولاً سه عدد هستند که یکی در قسمت پیشانی به نام چشم ساده میانی و دو عدد دیگر در طرفین پیشانی مشاهده می‌شوند. متشکل از سلول‌های بینائی که محور آن رابدوم Rhabdom را تشکیل می‌دهد. مشاهده می‌شود. در بعضی حشرات لایه سلول‌های رنگین در
می‌شود. در بعضی حشرات لایه سلول‌های رنگین در زیر شبکیه قرار دارد و در بعضی از لاروها ساختمان این چشمها بسیار ساده و فقط از چند سلول بینائی تشکیل یافته است فصل دوم (۲) چشمهای مرکب در حشرات کامل به تعداد یک جفت در طرفین سر به اشکال بیضی، گرد، نیم کروی یا لوبیائی قرار دارند وعضو اصلی بینائی هستند. هرچشم مرکب ازچند واحد بینائی به نام اوماتیدی Ommatidie تشکیل شده و تعداد آن‌ها در حشرات مختلف متفاوت است. چنانچه در کرم شب تاب۲۵۰۰، در مگس خانگی ۴۰۰۰ و در سوسک Dytiscus ۹۰۰۰ عدددر هر چشم مرکب می‌باشد. هر اوماتیدی
۹۰۰۰ عدددر هر چشم مرکب می‌باشد. هر اوماتیدی شبیه یک چشم ساده بوده و از سه قسمت قرنیه، عدسیه، وشبکیه یافته است. قرنیه به شکل عدس کوچک و شفاف از جنس کوتیکول است عدسیه متشکل از چهار سلول بلوری است که به مخروط بلوری مرسوم است. شبکیه از ۶ تا۸ سلول حسی طویل و رنگی تشکیل شده و در محور بینائی یا رابدوم قرار دارند. عدسیه وشبکیه هر اوماتیدی به وسیله غلافی از سلول‌های رنگین به نام عنبیه احاطه شده‌اند.انتهای رشته‌های عصبی سلول‌های بینائی به عصب‌های مربوط و سپس به عقده‌های بینائی در مغز جلوئی متصل می‌گردند طرز بینائی
بینائی در مغز جلوئی متصل می‌گردند طرز بینائی در چشمهای مرکب – بینائی در اوماتیدی‌ها، یا به طریق تشکیل تصویر پهلوی هم صورت می‌گیرد. در این حالت اوماتیدی‌ها از یکدیگر مجزا بوده و هر یک از آن‌ها تصویر قسمتی از جسم مورد نظر را در قاعده عدسیه به‌طور معکوس می‌سازد و تصویر کامل و حقیقی از پهلوی هم قرار گرفتن این تصاویر حاصل می‌گردد و این حالت در پروانه‌های روز پرواز و زنبورها ومگس‌ها و سخت بالپوشان وجود دارد یا اوماتیدها از یکدیگر مجزا نبوده و تصویر نهائی از روی هم قرار گرفتن چندین تصویر جزء حاصل می‌گردد. و این
هم قرار گرفتن چندین تصویر جزء حاصل می‌گردد. و این حالت در پروانه‌های روزپرواز و زنبورها و مگس‌ها و سخت بالپوشان وجود دارد یا اوماتیدها از یکدیگر مجزا نبوده و تصویر نهائی از روی هم قرار گرفتن چندین تصویر جزء حاصل می‌گردد. حشرات بر خلاف انسان اشعه ماوراء بنفش را تشخیص می‌دهند، ولی بر عکس، اکثر آن‌ها رنگ قرمز را درک نمی‌کنند. به همین لحاظ رنگها در نظر حشرات با آنچه ما می‌بینیم فرق دارد. سینه (توراکس). سینه از۳ قسمت تشکیل شده است شکم. در حشرات مختلف تعداد بندها متفاوت است. در ملخ شکم دارای ۱۱ بند می‌باشد.
متفاوت است. در ملخ شکم دارای ۱۱ بند می‌باشد. دستگاه گوارش. در حشرات کامل است و از دهان شروع و به مخرج ختم می‌شود. دستگاه اصلی دفع مواد زاید لوله‌های مالپیگی می‌باشد. دستگاه گردش مواد. از نوع باز است و در سطح پشتی قرار داردواز یک رگ مستقیم به آئورت که در ناحیه سینه قرارگرفته تشکیل شده است. آئورت در شکم ازمجموعه‌های کوچک تشکیل یافته که به هرکدام اتاقک(chamber) می‌گویند ودارای منافذی است به نام استیا(Ostia) که مجموعه این اتاقک‌ها قلب را می‌سازد. همولنف از طریق استیا واردمی شود و توسط انقباضات قلب به آئورت و
استیا واردمی شود و توسط انقباضات قلب به آئورت و بعد به سر و به شکم می‌رود. دستگاه تنفسی. که سیستم تراشه‌ای (نایدیسی) نام داردو ارتباط این سیستم با محیط خارج از طریق اسپیراکل می‌باشد. دستگاه عصبی. در سطح شکمی قرار داردودارای یک قسمت مرکزی به نام مغز می‌باشد که توسط کمربند دور مری به غقده زیر مری وصل می‌شود. و چون دارای سر می‌باشند دارای تقسیم‌بندی اعصاب مرکزی و محیطی اند.
داروسازی، صنعتی است که در زمینه دارو درمانی برای مداوای یک بیمار به عنوان متداول‌ترین شیوه در دنیا با بیماران و مردم مرتبط می‌گردد. یک داروساز در داروخانه باید بر روی همهٔ نسخه‌های پزشکان نظارت کند و تأیید کند که نسخه برای بیمار از نظر سن، وزن، تداخلات و تناسب با بیماری مناسب است و با مهر و امضا تأییدیه خود را ثبت کند و در صورت نادرستی با پزشک تماس بگیرد یا مسئولیت آن را نپذیرد و از پذیرش آن خود داری کند. داروساز در صورت ناکام بودن رژیم دارو درمان باید دلایل عدم موفقیت را بررسی کند. این رشته در ایران و
عدم موفقیت را بررسی کند. این رشته در ایران و بسیاری از کشورهای جهان در مقطع دکترای حرفه‌ای ارائه می‌شود. معادل این رشته در خارج از ایران، معمولاً Master of Pharmacy یا MPharm می‌باشد. داروسازی حرفه‌ای در زمینه سلامت است که دانش های بهداشت را با دانش های شیمی پیوند می‌دهد. رشته داروسازی، رشته‌ای در ارتباط با علوم پزشکی است که در رابطه با تولید و ساخت دارو، بررسی وضعیت دارو در بدن انسان و موجودات زنده و میزان تأثیر دارو در سلامت جامعه و کم کردن بحران‌های بیماری‌زا نقش ایفا می‌کند. به عبارت دیگر؛ رشته
بیماری‌زا نقش ایفا می‌کند. به عبارت دیگر؛ رشته داروسازی به شناخت ماده مؤثر، فرموله کردن این ماده (تبدیل ماده مؤثر به فرمی که قابل مصرف برای بیمار باشد مثل قرص، کپسول، شربت یا استفاده از روش‌های تزریقی) و بررسی اثرات دارو بر بدن بیمار می‌پردازد. علت حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد ناموفق بودن شیوه مداوای یک بیمار، به دارو مربوط می‌شود؛ یعنی کیفیت دارو، انتخاب نوع دارو و نحوه استفاده از دارو است. این که بیمار دارو را با چه مواد غذایی یا داروهای دیگر استفاده می‌کند می‌تواند اثر دارو را تضعیف کند، و این وظیفه یک داروساز
اثر دارو را تضعیف کند، و این وظیفه یک داروساز است که علت را تشخیص دهد و در این زمینه پزشک معالج را راهنمایی کند. دروس پایه. بیولوژی نظری، فیزیک نظری، ریاضیات پایه و مقدمات آمار، شیمی عمومی، بیوشیمی، فیزیولوژی، شیمی آلی، تشریح، اصول خدمات خرید سهمیه پزشکی بهداشتی، آمار حیاتی، شیمی تجزیه، میکروب‌شناسی نظری و عملی، انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، ایمونولوژی، کمک‌های اولیه داروسازی در ایران. پیرامون تاریخچهٔ داروسازی در ایران می‌توان به موضوع هوشتانه دانشمند ایرانی عصر هخامنشی اشاره کرد، که آمده است وی صاحب بخش بزرگی
هخامنشی اشاره کرد، که آمده است وی صاحب بخش بزرگی از آثاری بود که پیرامون «داروسازی» در دوران رومیان تحت نام او در گردش بودند. امروزه حدود ۲۵ دانشکدهٔ داروسازی در ایران وجود دارند که سالانه نزدیک به ۱۶۰۰ نفر از این دانشکده‌ها فارغ‌التحصیل شده و وارد بازار کار می‌شوند.
بی‌بی‌خانم استرآبادی یا بی‌بی‌فاطمه استرآبادی (۱۲۷۴ ه‍.ق – ۱۳۳۹ / ۱۳۴۰ ه‍.ق) نویسندهٔ ایرانی و از فعالان حقوق زنان در جنبش مشروطه بود. بی‌بی‌خانم فرزند محمدباقرخان ملاح استرآبادی (ایشیک آقاسی باشی و بزرگ ایل انزانی) و خدیجه خانم، دختر «ملا کاظم مجتهد مازندرانی» از ندیمه‌های شکوه‌السلطنه، مادر مظفرالدین شاه و مدرس کودکان در دربار بود. خدیجه خانم پس از آشنایی با محمدباقرخان استرآبادی و کسب اجازهٔ شاه با او ازدواج کرد و برای زندگی با همسرش به روستای نوکنده رفت. پدر او همسران دیگری هم داشت و همین موجب شد خدیجه
پدر او همسران دیگری هم داشت و همین موجب شد خدیجه خانم همراه با دو فرزندش (بی‌بی و حسین‌علی)، خانهٔ همسر را به بهانهٔ زیارت ترک کند و مجدداً به دربار بازگردد و به تدریس کودکان دربار مشغول شود. در همین ایام محمدباقرخان در نوکنده به قتل رسید. این گونه بی‌بی‌خانم که همراه مادرش بود، هم سواد آموخت و هم توانست محیط حرمسرای شاه و دنیای بیرون از دربار را توأمان تجربه کند. او علی‌رغم مخالفت خانواده، با یک نظامی اهل قفقاز به نام موسی‌خان وزیری ازدواج کرد و از این پیوند صاحب هفت فرزند شد. بی‌بی‌خانم در روزنامه‌های
صاحب هفت فرزند شد. بی‌بی‌خانم در روزنامه‌های "حبل المتین"، "تمدن" و "نشریه مجلس" مقاله می‌نوشت. بیشتر مقالات او در دفاع از آموزش دختران است. بی‌بی‌خانم همچنین اولین دبستان دخترانه ایران را به نام «مدرسه دوشیزگان» بنیان گذاشت و در این راه با مشکلات و موانع مواجه گردید. گروه‌های مذهبی علیه او فتوا صادر کرده، به توهین و فحاشی پرداخته و خانه‌اش را به آتش کشیدند. گرچه این مدرسه در اثر فشارهای روحانیان مدتی تعطیل شد ولی پس از پیروزی مشروطه‌چیان، مجدداً با رعایت محدودیت‌هایی بازگشایی شد. اثر مهم بی‌بی‌خانم
محدودیت‌هایی بازگشایی شد. اثر مهم بی‌بی‌خانم استرآبادی کتابی به نام "معایب الرجال" است که آن را در پاسخ به رسالهٔ "تأدیب النسوان" نوشت و از دیدگاه مردسالارانه نویسندهٔ ناشناس رسالهٔ مذکور انتقاد کرد. این کتاب دیدگاه‌های اسلامی و غربی دربارهٔ زنان را در هم آمیخته و با لحنی گاه طنز و گاه با آوردن آیات و احادیث، یکی از نخستین بیانیه‌های فمینیستی در ایران را ثبت کرد. زمینه‌ها. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، ایران قاجاری از لحاظ اقتصادی عقب‌مانده و از نظر سیاسی آشفته بود. در جامعهٔ شیعه و
و از نظر سیاسی آشفته بود. در جامعهٔ شیعه و مردسالار ایران، زنان عمدتاً در انزوا می‌زیستند و به آن‌ها تنها در چارچوب خانه و تولید مثل می‌نگریستند. حجاب به شکل چادر، روبنده و چاقچور فاصله‌ای میان دنیای زنان و مردان ایجاد می‌کرد و به عنوان "ضعیفه"، مطیع و در مالکیتِ مردان بودند. حتی زنان ثروتمند قشر بالا نیز به ندرت از خانه بیرون می‌رفتند و برای این کار می‌بایست در کنار خواجه‌ها بیرون می‌رفتند یا درون کالسکه‌ای دربسته و با کودکان یا زنان دیگری همراه می‌شدند. اصطلاح رایج دیگر برای زنان "منزل" بود، زیرا
اصطلاح رایج دیگر برای زنان "منزل" بود، زیرا می‌بایست زندگی خود را وقف خانه و خانواده‌شان می‌کردند. مردان مرفه بیش از یک همسر اختیار می‌کردند و به "اندرونی" می‌بردند و اهالی خانه‌شان گاهی تا چهارصد نفر هم می‌رسید؛ در حالی که در خانواده‌های ضعیف‌تر شوهر پس از ازدواج در خانهٔ پدری می‌ماند و در چند خانواده زیر یک سقف می‌زیستند. تولد دختر در برخی خانواده‌ها "ننگ" شمرده می‌شد و زنان ممکن بود به خاطر به دنیا آوردن نوزاد دختر تنبیه یا سرزنش شوند، اما در خانواده‌های متمول تحمل بیشتری نسبت به دختران وجود داشت و برخی
متمول تحمل بیشتری نسبت به دختران وجود داشت و برخی خانواده‌ها برای دخترانشان معلم خصوصی می‌گرفتند تا خواندن و نوشتن و آموزش زبان‌های فارسی، عربی، فرانسوی و خیاطی و گلدوزی بیاموزند. به تمامی دختران می‌آموختند که جنسیت، باروری و نقششان در خانه تنها دارایی آن‌هاست و از سنین ۹ یا ۱۰ سالگی، بدون توجه به خواسته‌هایشان، با پسران نامزد می‌شدند. ازدواج در اسلام همانند معامله‌ای تجاری است که زن، برای رابطهٔ جنسی، در آن متاع معامله است. این چرخهٔ اجتماعی و نظام زناشویی مبتنی بر پدرسالاری، مدام تکرار می‌شد. ایران قرن
مبتنی بر پدرسالاری، مدام تکرار می‌شد. ایران قرن نوزدهم تحت فرمان دودمان قاجاریه بود که به شیوهٔ باستانی ایرانیان حکومتی اقتدارگرا داشتند ولی در میان فشارهای نظامی و رقابت دولت‌های روسیه و بریتانیا، استقلال خود را از دست دادند و به صورت نیمه مستعمره درآمدند. روس‌ها و بریتانیایی‌ها با پیگیری منافع ملی خود در ایران، موجب تضعیف اقتصاد این کشور می‌شدند و اینچنین تحولات اجتماعی را در پی داشتند. طبقه متوسط، "بازاریان"، به روحانیان شیعه نزدیک شدند و آشنایی با تاریخ و فرهنگ غرب منجر به ایجاد جریان‌های روشن‌فکری در
و فرهنگ غرب منجر به ایجاد جریان‌های روشن‌فکری در ایران شد. گسترش راه‌های ارتباطی با پیشرفت‌های فناوری، تعامل روزافزون با کشورهای غربی که اندیشه‌های مدرن داشتند و شکل‌گیری ایدهٔ هویت ملی و فردی در ایرانیان و به خصوص در استان‌های شمالی، که بیشتر تحت تأثیر ایده‌ها و رویدادهای داخلی روسیه بودند، باعث آگاهی سیاسی و دید اجتماعی جدید مردم شدند و در چنین شرایطی جنبش مشروطه شکل گرفت که خواستار مقابله با استعمار و استبداد بود. تعدادی از زنان در این جنبش و پیروزی انقلاب مشروطه نقش داشتند. گویا مشارکت اولیهٔ این زنان
مشروطه نقش داشتند. گویا مشارکت اولیهٔ این زنان ایرانی در مشروطه بر اساس تعلقات مذهبی بود، ولی پس از بنیان‌گذاری مجلس و تصویب قانون اساسی، روحانیان مذهبی مطالبات زنان برای آموزش دختران و قانونی شدن انجمن‌های زنانه را رد کردند و فعالان زن به آرامی حمایت از روحانیان را کنار نهادند. با این حال تعهد آنان به قانون اساسی و حضورشان در میدان سیاسی برقرار ماند. فعالان امور زنان که پیش از ایجاد مجلس و قانون اساسی، از نقش خود به عنوان حامیان مردان مشروطه‌خواه راضی بودند، پس از این، مسیر جدیدی در پیش گرفتند و بر بهبود
پس از این، مسیر جدیدی در پیش گرفتند و بر بهبود وضع خود متمرکز شدند. زنان قشر مرفه جامعه در این زمان، همچون مردان عصر خود، در معرض ایده‌های نو و فرهنگ اروپایی در مورد قانون، برابری و آموزش قرار گرفتند و این برخورد با نقش سنتی زن در جامعه تضاد داشت و مردان هنوز برای چنین تحولاتی آمادگی نداشتند. آموزش تحصیلی دختران. بی‌سوادی در ایران قرن نوزدهم رایج بود. گرچه آمار دقیقی وجود ندارد، تخمینی که یک هیئت آمریکایی در اواسط سده انجام داد، می‌گوید در شهرها باسوادها اقلیت هستند و در اکثر روستاها فقط دو یا سه مرد
اقلیت هستند و در اکثر روستاها فقط دو یا سه مرد می‌توانند بخوانند و زنان باسواد بسیار نادر هستند. خانواده‌های طبقات بالای جامعه معلمان خصوصی را برای آموزش فرزندان خود استخدام می‌کردند. در "مکتب" دختران می‌توانستند تا شش سالگی، در کنار پسران فارسی، عربی و گاه کمی حساب بیاموزند. در زمان محمد شاه قاجار مبلغان مسیحی نخستین مدرسه‌های غربی را در ۱۲۵۱ هجری قمری در ایران بر پا کردند که کلاس‌های دخترانه هم داشت، ولی دختران مسلمان حق ورود به این گونه مدارس را نداشتند. در زمان ناصرالدین شاه و صدارت امیر کبیر، دختران
در زمان ناصرالدین شاه و صدارت امیر کبیر، دختران مسلمان اجازه پیدا کردند وارد مدارس امریکایی‌ها شوند و چنین مدرسه‌هایی توسط مبلغان مذهبی در ارومیه، اصفهان، تبریز، یزد، کرمان، شیراز و تهران ایجاد شده بود. گرچه مسلمانان هم می‌توانستند در برخی مدارس مسیحی ثبت‌نام کنند، ولی نهایتاً ۱۰ الی ۲۰ درصد دانش‌آموزان چنین مدارسی را تشکیل می‌دادند زیرا مذهبی بودن مدارس عاملی بود که خانواده‌های مسلمان را از فرستادن فرزندانشان بازمی‌داشت. نخستین مدرسهٔ دخترانه در ایران، مدرسه‌ای بود که یک انجمن پروتستان آمریکایی در ارومیه،
بود که یک انجمن پروتستان آمریکایی در ارومیه، در سال ۱۲۵۳ قمری ساختند و تمامی شاگردان آن از مسیحیان نسطوری بودند. مدرسه‌هایی برای دختران پیروان اقلیت‌های دینی همچون ارمنی‌ها، یهودیان، زرتشتیان و بهاییان در شهرهای مختلف ایران تأسیس شد. تا در زمان سلطنت مظفرالدین شاه تلاش‌ها برای اصلاح نظام آموزشی کشور بیشتر شد و در سال ۱۳۱۷ هجری میرزا حسن رشدیه نخستین مدرسه به سبک مدرن را به نام مدرسه رشدیه تأسیس کرد؛ اما در جامعهٔ سنتی ایران با اندیشه‌های نوگرایی مخالفت می‌شد و این معضل برای تأسیس مدارس دخترانه جدی‌تر هم
و این معضل برای تأسیس مدارس دخترانه جدی‌تر هم بود. برخی منابع دست اول از تأسیس مدرسهٔ دخترانه در تبریز و بوشهر در سال‌های ۱۳۱۵ تا ۱۳۱۷ هجری قمری یاد کرده‌اند، ولی اطلاعات دربارهٔ این مدارس محدود است. در سال ۱۳۲۱ هجری، میرزا حسن رشدیه و برادرزنش، طوبی رشدیه، برای تأسیس نخستین مدرسهٔ دخترانه به نام «مدرسه پرورش» تلاش کردند، ولی به علت مخالفت‌های گروه‌های مذهبی، تنها چهار روز بعد از آغاز به کار، مدرسه بسته شد. زندگی. تبار. پدر بی‌بی‌خانم، محمدباقرخان ملاح استرآبادی، سرکردهٔ «ایل انزان» در مازندران بود.
استرآبادی، سرکردهٔ «ایل انزان» در مازندران بود. محمدباقرخان در یکی از سفرهای ناصرالدین شاه به مازندران با دلاوری شیری را از پا درآورد و لقب شیرکش گرفت و در رکاب شاه به پایتخت آمد و به سمت ایشیک آقاسی باشی منسوب شد. جد بی‌بی‌خانم از سمت پدر، به کربلایی باقرخان می‌رسید که قوللر آقاسی دربار فتحعلی‌شاه بود و زمانی که فتحعلی‌شاه در استان فارس مقام ولیعهدی داشت، در خدمت او بود. کربلایی باقرخان بعد از شصت سال حضور در رکاب فتحعلی‌شاه، در هنگام سرکوب شورش محمود شاه افغان، در سال ۱۲۳۲ هجری کشته شد و جد او از سمت
افغان، در سال ۱۲۳۲ هجری کشته شد و جد او از سمت دیگر پدری، حمزه خان نام داشت که در عهد ناصرالدین شاه در استرآباد مأمور مقابله با ایل‌های ترکمن بود. مادر بی‌بی‌خانم به نام خدیجه خانم، دختر «ملا کاظم مجتهد مازندرانی» بود و از ندیمه‌های شکوه‌السلطنه، همسر ناصرالدین شاه و مادر مظفرالدین شاه، به حساب می‌آمد و در کل سی سال در خدمت او بود. خدیجه خانم کار تدریس و آموزش کودکان درباری را انجام می‌داد و از زنان باسواد آن دوران به‌شمار آمده و لقب «ملاباجی» داشت. به هر ترتیب، محمدباقر با ملاباجی آشنا شد و از شاه اجازهٔ
محمدباقر با ملاباجی آشنا شد و از شاه اجازهٔ ازدواج با او را گرفت و پس از ازدواج به روستای نوکنده، از روستاهای بندرگز از توابع استرآباد، رفتند. دوران کودکی. حاصل ازدواج محمدباقرخان ملاح و خدیجه‌خانم، بی‌بی‌خانم بود که در سال ۱۲۷۴ هجری قمری، برابر ۱۲۳۶ خورشیدی، در نوکنده به دنیا آمد. مادر او، خدیجه خانم، علاقه‌ای به تداوم ازدواجش نداشت؛ زیرا باقرخان پنج همسر دیگر هم داشت. خدیجه خانم در تهران برادری به نام آقا شیخ اسدالله داشت که مجتهد بود. او به نوکنده رفت و از باقرخان درخواست کرد که خدیجه و فرزندانش را به
از باقرخان درخواست کرد که خدیجه و فرزندانش را به زیارت کربلا بفرستد و باقرخان پذیرفت. این گونه، خدیجه موفق شد همراه با دو فرزندش (بی‌بی و حسین‌علی)، خانهٔ همسر را به بهانهٔ زیارت ترک کند، اما از کربلا به تهران رفت و مجدداً به دربار بازگشت و به عنوان ملاباجی دربار مشغول شد. دو سال بعد محمدباقرخان در اختلافات قومی کشته شده و خدیجه دیگر هرگز به مازندران بازنگشت. عمران صلاحی مرگ پدر بی‌بی‌خانم را «شهادت» دانسته و از درگذشتش در جنگ‌های «ترکمانیه» خبر می‌دهد. در حالی که حسن جوادی از قتل باقرخان در رخت‌خوابش و