payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جمهوری اسلامی ایران برگزار کرد. اگرچه نشان کنونی نیز به این مسابقه ارسال شد، ولی نشان دیگری اثر صادق تبریزی که شامل ستاره‌ها و مشت‌هایی گره‌کرده بود، در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۵۸ از سوی شورای انقلاب پذیرفته شد و بر روی سندهای حکومتی و اسکناس‌های اول انقلاب چاپ شد. رسمیت این نشان دیری نپایید و در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹، نشان کنونی جمهوری اسلامی ایران که پیشتر به تصویب شورای انقلاب رسیده بود از سوی خمینی، رهبر ایران تصویب‌گردید. با وجود طراحی و تصویب این دو نشان، شیر و خورشید تا سال ۱۳۵۹ بر روی برخی اسناد دولتی به
و خورشید تا سال ۱۳۵۹ بر روی برخی اسناد دولتی به کار می‌رفت که اعتراض خمینی را در ۶ تیر ۱۳۵۹ برانگیخت. وی در ۷ تیر ۱۳۵۹ برای تغییر نشان‌ها و آرم‌های شاهنشاهی مهلتی ۱۰ روزه تعیین کرد. روز جمعه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ طرح آرم جمهوری اسلامی که توسط حمید ندیمی معمار و گرافیست در سال ۵۸ به دفتر امام خمینی در قم ارسال شده بود، توسط امام خمینی تصویب شد. همچنین پرچم کنونی ایران که دارای نشان جمهوری اسلامی ایران است، در ۱۵ تیر ۱۳۵۹ از سوی شورای انقلاب تصویب شد. شباهت به نشان آیین سیک در هند. «هلال‌های تعبیه‌‌شده در این آرم
آیین سیک در هند. «هلال‌های تعبیه‌‌شده در این آرم از نقش مبارکی ریشه می‌گیرد که حضرت رسول بارها با شمشیر مبارک‌شان به عنوان امضا بر روی شن‌ها ترسیم کرده‌اند. این طرح پنج بخش دارد که نشان‌دهنده پنج اصل دین است. اصل توحید را در حکم عمود دو ساقه اصلی در میان خود دارد. علاوه بر کلمه الله که در ترکیب اصلی آن دیده می‌شود، لااله‌الاالله نیز در آن مستتر است. جزء قائم میانی در ترکیب با شکل تشدید ( ّ ) که در خط فارسی و عربی نشانه شدت است، شمشیر را تداعی می‌کند؛ این همان تعبیر کلمه «حدید» است. تقارن‌های این آرم هم
همان تعبیر کلمه «حدید» است. تقارن‌های این آرم هم نشانه تعادل و توازن است؛ این همان میزان است. بزرگ‌‌ترین و اصلی‌‌ترین ویژگی این آرم همان بیان کلمه الله است که قالب و محتوا را در خود جای داده است. آرم به صورت کروی طراحی شد تا نشان‌دهنده پیام جهانی آن باشد.»
ابونصر حسن بن علی منجم قمی، اخترشناس ایرانی‌است. اثر او «"البارع المدخل فی احکام‌النجوم والطوالع"»، دربرگیرنده شصت و چهار فصل و پنج مقاله است که در آغاز به عربی نوشت و بعدها به فارسی ترجمه نمود.
شیعی‌گری یکی از کتاب‌های جنجالی احمد کسروی‌ است که در آن عمدتاً به نقد باورها و عقاید شیعه دوازده‌امامی می‌پردازد. کسروی در این کتاب سعی کرده است با استناد به منابع تاریخی و تحلیل‌های شخصی، برخی از باورهای شیعه را به چالش بکشد. او معتقد بود بسیاری از عقاید و اعمال شیعیان بر پایه خرافات و تحریفات تاریخی شکل گرفته و از اسلام اصیل فاصله گرفته‌اند. از نظر او، برخی از عقاید مذهبی شیعیان مانند عزاداری‌های محرم، انحراف از دین اسلام محسوب می‌شوند. نگاه کسروی به تشیع بیشتر تاریخی و انتقادی است. او تلاش می‌کند نشان
بیشتر تاریخی و انتقادی است. او تلاش می‌کند نشان دهد که چگونه برخی از باورهای شیعه در طول زمان دچار تغییر و تحریف شده‌اند. برای مثال، او به مسئله امامت و غُلُو در مورد ائمه شیعه اشاره می‌کند و معتقد است که این مفاهیم در قرون بعدی به شکل افراطی توسعه یافته‌اند. این کتاب با واکنش‌های شدیدی از سوی روحانیون و مدافعان تشیع روبرو شد. بسیاری از علمای شیعه، نظرات کسروی را بی‌اساس و ناشی از عدم درک صحیح از مبانی شیعه دانستند. برخی نیز او را به دلیل این نوشته‌ها تکفیر کردند. در مقابل، گروهی از روشنفکران و منتقدان
کردند. در مقابل، گروهی از روشنفکران و منتقدان مذهب، از دیدگاه‌های او استقبال کردند و آن را تلاشی برای اصلاح دینی قلمداد نمودند. "شیعی‌گری" کسروی نه تنها یک اثر مذهبی، بلکه بازتابی از جریان فکری آن دوران است. در دوره‌ای که بحث‌های نوگرایی و بازگشت به اسلام اولیه مطرح بود، کسروی سعی کرد با نگاهی نقادانه به یکی از مهم‌ترین مذاهب تاریخ ایران بپردازد. با این حال، سبک تند و بی‌پروای او در بیان نظرات باعث شد که این کتاب بیش از آنکه گفتمانی سازنده باشد، به عاملی برای تنش تبدیل شود. پس از انتشار این کتاب، کسروی با
تنش تبدیل شود. پس از انتشار این کتاب، کسروی با مخالفت‌های گسترده‌ای مواجه شد و در نهایت، این اختلافات به ترور او در سال ۱۳۲۴ خورشیدی منجر گردید. اگرچه برخی از ایده‌های او در میان روشنفکران طرفدارانی داشت، اما نحوه بیان و موضعگیری‌های تندش باعث شد که بسیاری از مردم و علما او را به عنوان یک ضد مذهب بشناسند. کتاب "شیعی‌گری" تا امروز به عنوان یکی از آثار بحث‌برانگیز در تاریخ معاصر ایران باقی مانده است. برخی آن را نمونه‌ای از جسارت فکری می‌دانند، در حالی که دیگران آن را حمله‌ای غیرمنصفانه به باورهای میلیون‌ها
آن را حمله‌ای غیرمنصفانه به باورهای میلیون‌ها شیعه در ایران و جهان قلمداد می‌کنند. کتاب "بخوانند و داوری کنند" همان "شیعی‌گری" است که پس از ممنوعیت "شیعی‌گری"، با اعمال تغییراتی تحت عنوان جدید به چاپ رسید. محتوای کتاب. همانطور که گفته شد، این کتاب عمدتاً حول محور نقد مذهب شیعه دوازده‌امامی می‌چرخد. نویسنده با بیان تحلیل‌ها و دیدگاه‌های خود، در مورد موضوعاتی مثل عقاید شیعیان و رسوم رایج میان آنان، و مسائل دیگری همچون چرایی آنکه مسلمانان از دوران اوج تمدنی خود فاصله بسیاری گرفته‌اند، سخن به میان آورده است.
فاصله بسیاری گرفته‌اند، سخن به میان آورده است. در ادامه برخی دیدگاه‌های مطرح شده توسط کسروی در کتاب آورده شده‌اند: خاطرنشان می‌شود که "شیعی‌گری" کتابی نیست که فقط به اوایل تاریخ تشیع اشاره داشته باشد، بلکه تاریخ صفویه تا قاجاریه ایران و... را نیز شامل می‌شود. انتشار کتاب. کتاب "شیعی‌گری" را کسروی در بهمن ماه ۱۳۲۲ منتشر ساخت. به دنبال آن، برخی افراد و نیز رجال مذهبی کشور، نسبت به مطالب آن، اعتراض کرده و علیه وی شکایت به دادگاه بردند و پخش کتاب را ممنوع اعلام نمودند. کسروی از پای ننشست و چهار ماه بعد، برای
نمودند. کسروی از پای ننشست و چهار ماه بعد، برای توجیه عقاید خویش درپیش مردم، کتاب فوق را با توضیحات بیشتر انتشار و به داوری مردم واگذار کرد. خود در این باره می‌نویسد: «ما چنان‌که خواهش کرده‌ایم دوست می‌داریم هر خواننده‌ای راستی را داور باشد. هیچ سخنی را بی‌دلیل از ما نپذیرد و از هیچ سخنی که با دلیلست چشم نپوشد چنان داند که یک دادگاه بزرگی‌ست که او داورش می‌باشد و رفتاری کند که شایندهٔ چنان جایگاه باشد.» کتاب صوتی "شیعی‌گری" با صدای قاسم قره‌داغی، در ۲۰۱۵ میلادی از طریق انتشارات آوای بوف منتشر شده‌ و مدت آن
از طریق انتشارات آوای بوف منتشر شده‌ و مدت آن ۵ ساعت و ۴۰ دقیقه است. واکنش‌ها. این کتاب در زمان زندگانی کسروی جنجال‌های فراوانی را برانگیخت و حتی کار به دادخواهی او در دادگاه کشید؛ ولی پیش از طی کامل مراتب قانونی و صدور حکم، با فتاوا و حمایت‌های ابوالقاسم خویی، عبدالحسین امینی، حسین قمی حسین بروجردی، صدرالدین صدر و روح‌الله خمینی، در ابتدا به انجام ترور ناموفق توسط مجتبی نواب‌صفوی، رهبر فدائیان اسلام انجامید، اما بعدها برخی دیگر از اعضای فدائیان اسلام، من‌جمله علی‌محمد و حسین امامی، کسروی را به همراه منشی
علی‌محمد و حسین امامی، کسروی را به همراه منشی اش در کاخ دادگستری تهران به قتل رساندند. روح‌الله خمینی در نامه‌ای سرگشاده ظاهراً خطاب به مردم و روحانیان با عنوان "بخوانید و به کار بندید"، تنها چندماه پس از انتشار کتاب، به تاریخ اردیبهشت ۱۳۲۳ خورشیدی، کسروی را «یک نفر تبریزی بی‌سروپا» خطاب کرد، و از روحانیونی بود که «مسلمانان با غیرت» را به کشتن «این مُرتَد جاهل مُفسِدالارض» فراخواند. رسول جعفریان، ضمن «ورق‌پاره» خواندن "شیعی‌گری"، آن را یکی از تندترین و افراطی‌ترین نوشته‌ها ضدّ مذهب تشیع در ۵۰ سال پیش از
نوشته‌ها ضدّ مذهب تشیع در ۵۰ سال پیش از دههٔ بیست شمسی می‌خواند. وی کسروی و علی‌محمد باب را شبیه به هم اما با تفاوت‌هایی در «فضا و هوا» و دارای برانگیختگی می‌داند.
بهائی‌گری کتابی است که احمد کسروی در رد و انتقاد از بهائیت نوشته‌است. ابتدای این کتاب با رد مهدویت، تشیع، شیخیه و کیش بابی شروع شده و نهایتاً به نقد دین بهائی می‌پردازد. وی در ابتدای گفتار یکم کتاب، بهائیگری را از بابیگری و بابیگری را از شیخی‌گری و شیخی‌گری را از شیعی‌گری برخاسته می‌داند؛ و مهدی‌گری را نیز بر پایه شیعی‌گری دانسته از این رو بهائیگری را از ابتدا پندار بر پندار بر پندار می‌داند. ارزیابی‌ها. محمد امینی، صوفی‌گری و بهائی‌گری کسروی را بی‌پایه‌ترین آثار پژوهشی وی می‌داند، به اعتقاد او علت نگارش
آثار پژوهشی وی می‌داند، به اعتقاد او علت نگارش آن‌ها صرفاً این بوده که کسروی می‌خواسته به شیعیان نشان دهد تنها با شیعی‌‎گری به ستیز برنخاسته است. هوشنگ شهابی، استاد تاریخ و روابط بین‌الملل در دانشگاه بوستون، ضدیت کسروی و فریدون آدمیت با بهائیان را متاثر از ملی‌گرایی افراطی و ستیز آنها با جهان‌ وطنی آئین بهائی می‌داند. به اعتقاد عرفان ثابتی، پژوهشگر بهائی زبان کسروی در بهائی‌گری «ناپیراسته و آلوده به دشنام و خوارداشت» است و دیگرستیزی فقیهانه و دشمنی او با تکثرگرایی دینی بر این اثر و کتاب صوفی‌گری او سایه
تکثرگرایی دینی بر این اثر و کتاب صوفی‌گری او سایه افکنده است. در همین راستا بهمن نیک اندیش، در اثری که به واکاوی کتاب بهائیگری پرداخته، علت اصلی دشمنی کسروی با بنیانگذاران آئین‌های بابی و بهائی را نارواداری و انحصارطلبی فکری وی می‌داند. عباس امانت، استاد بهایی تاریخ و مطالعات بین‌المللی و صاحب کرسی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه ییل، درباره کتاب «بهائیگری» کسروی می‌گوید: «انتقاد او از باب و بابیان شرایط تاریخی که نهضت نخست در آن پدیدار شد را در نظر نمی‌گیرد. بدون شک قضاوت‌های تفرعن آمیز او تحت تأثیر دیدگاه
بدون شک قضاوت‌های تفرعن آمیز او تحت تأثیر دیدگاه "پاکدینی" خودش است». عباس امانت معتقد است که این «جزوه جَدَلی» که در صدد بی‌اعتبار کردن جنبش بابی نگاشته شده، حتی بیشتر از آنچه کسروی تصور می‌کرد، طرز نگرش نسل‌های بسیاری از ناظران ایرانی و غیر ایرانی را نسبت به جنبش بابی، تاریخ و عقاید آن مشخص کرد. کمال مطلوب کسروی از تجّدد اثبات گرا و همخوان با ملی‌گراییِ پهلویِ زمانه اوست که نقش جنبش‌های تجّددخواه دینی را نادیده می‌گیرد و در صدد انکار آن است. کسروی در جنبش مشروطه به ندرت ذکری از بابیان می‌کند و حتی پیشینه
مشروطه به ندرت ذکری از بابیان می‌کند و حتی پیشینه تاریخی آنان را به عنوان جنبشی اعتراضی علیه علماء و حکومت قاجار نادیده می‌گیرد. کسروی و متفکران سکولار نسل‌های بعد از او اغلب تحتِ پوشش تجدد عُرفی دست به ایجاد نفرت و بی‌اعتمادی نسبت به گروه‌های دینی تجّددخواه و ناسازگار با جریان اصلی مذهب به‌خصوص بهائیان زده، و در موارد اذیت و آزار، خشونت و کشتار وحشیانه بابیان و بهاییان سکوت می‌کردند. پیوند به بیرون. لینک دوم:
OS/2 سیستم‌عاملی برای کامپیوترهای شخصی است که توسط مایکروسافت و آی‌بی‌ام ساخته شد و بعد به تنهایی توسط آی‌بی‌ام توسعه یافت. نامش کوتاه شده Operating System/2 (سیستم‌عامل/۲) است، زیرا به عنوان سیستم‌عامل ترجیح داده شده برای سیستم‌های شخصی/2 (Personal System/2 (PS/۲))، خطِ نسل دوم کامپیوترهای شخصی معرفی شده بود. OS/2 دیگر توسط آی‌بی‌ام فروخته نمی‌شود و پشتیبانی از آن از ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶ پایان یافت. قرار بود OS/2 جانشین حفاظت شده‌ای برای MS-DOS و ویندوز مایکروسافت باشد. قابل توجه است که فراخوان‌های سیستم (system
باشد. قابل توجه است که فراخوان‌های سیستم (system calls) پایه بعد از فراخوان‌های MS-DOS مدل‌سازی شدند؛ حتی نامهایشان با "DOS" شروع می‌شد و ممکن بود برنامه‌های کاربردی حالت خانواده (family mode) ساخته شوند:برنامه‌های کاربردی حالت متنی که می‌توانند روی هر دو سیستم کار کنند. به همین خاطر، OS/2 در بسیاری زمینه‌ها به ویندوز شبیه است، همچنین شباهت‌هایی هم به Unix و زنیکس دارد. توسعهٔ OS/2 وقتی شروع شد که آی‌بی‌ام و مایکروسافت در اوت ۱۹۸۵ قرارداد توسعهٔ مشترکی را امضا کردند. هرچند، دو سال طول کشید تا محصول اول
امضا کردند. هرچند، دو سال طول کشید تا محصول اول تحویل داده شود. OS/2 1. 0 در آوریل ۱۹۸۷ منتشر شد و در دسامبر به عنوان یک سیستم‌عامل فقط متنی ارائه شد. به هر حال، آن یک رابط برنامهٔ کاربردی (API) توانگر را برای کنترل نمایش تصویر (video display (VIO)) و به کار بردن کیبورد و رویدادهای ماوس به صورت یک بایوس حفاظت شده نشان می‌داد. همچنین، تصویر و کیبورد رابط برنامهٔ کاربردی (API) برای برنامه‌های حالت خانواده (family mode) در حال اجرا در MS-DOS قابل استفاده بودند. یک جابجا کنندهٔ وظیفه به نام «انتخاب کنندهٔ
یک جابجا کنندهٔ وظیفه به نام «انتخاب کنندهٔ برنامه» از راه ترکیب کلیدهای ترکیبی Crt+Esc قابل دسترس بود و به کاربر اجازه می‌داد از میان جلسه‌های حالت‌های متنی چند وظیفه‌ای یکی را انتخاب کند (و یا گروه‌های تصویری که می‌توانستند چند برنامه را اجرا کنند). ارتباطات و تمدیدات پایگاه داده گرا در سال ۱۹۸۸ به عنوان ویراست تمدید شدهٔ OS/2 1. 0 تحویل داده شدند:SNA,X. 25/APPC/LU 6. 2، شبکه محلی manager,Query manager, SQL. مدیر معرفی (Presentation Manager)، رابط گرافیکی کاربرانی که قول داده شده بود، با OS/2 1. 1 در
کاربرانی که قول داده شده بود، با OS/2 1. 1 در نوامبر ۱۹۸۸ معرفی شد. با فونتهای متناسب، این یک پیشرو برای ظاهر ویندوز بعدی ۳. ۰ بود. ویراست تمدید شدهٔ ۱. ۱ پشتیبانی پایگاه داده توزیع شده را معرفی کرد. نسخهٔ ۱. ۲ سیستم‌های فایل قابل نصب به ویژه سیستم فایل HPFS را معرفی کرد. HPFS پیشرفتهایی را برای سیستم‌های فایل FAT، شامل نام‌های طولانی و شکلی از جریان داده متناوب نه نام ویژگی‌های توسعه یافته فراهم می‌کرد. همچنین، ویژگی‌های توسعه یافته به سیستم فایل FAT هم افزوده می‌شدند. ویراست توسعه یافتهٔ ۱. ۲ پشتیبانی
افزوده می‌شدند. ویراست توسعه یافتهٔ ۱. ۲ پشتیبانی مجموعه پروتکل اینترنتو اترنت را معرفی کرد. OS/2 و کتاب‌های مربوط به ویندوز سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۸۰، وجود هر دوی سیستم‌ها و OS/2 ی ارتقا داده شده را به عنوان سیستمی برای آینده تصدیق کردند. سازگاری DOS. به خاطر محدودیت‌های پردازنده ی اینتل ۸۰۲۸۶، OS/2 1. x می‌توانست در لحظه تنها یک برنامهٔ DOS را اجرا کند و این کار را به گونه‌ای می‌کرد که به برنامه‌های DOS اجازه می‌داد کنترل کاملی روی کامپیوتر داشته باشند. مشکلی در حالت DOS می‌توانست کل کامپیوتر را از کار
مشکلی در حالت DOS می‌توانست کل کامپیوتر را از کار بیندازد. در مقابل، OS/2 2. 0 می‌توانست از حالت مجازی ۸۰۸۶ پردازندهٔ ۸۰۳۸۶ اینتل برای ساخت یک ماشین مجازی بسیار امن تر برای اجرای برنامه‌های DOS بهره ببرد. این یک دستهٔ پهناور از گزینه‌های پیکر بندی برای بهینه ساختن کارایی و تواناییهای داده شده به هر برنامهٔ DOS را شامل می‌شد. مانند بسیاری از محیط‌های ۳۲ بیتی، OS/2 نمی‌توانست برنامه‌های حالت حفاظت شدهٔ DOS را با استفاده از رابط VCPI قدیمی تر اجرا کند، برخلاف حالت استاندارد ویندوز ۳. ۰ و ۳. ۱؛ این فقط
برخلاف حالت استاندارد ویندوز ۳. ۰ و ۳. ۱؛ این فقط برنامه‌های نوشته شده بر اساس DPMI را پشتیبانی می‌کرد. بر خلاف ویندوز NT, OS/2 همیشه به برنامه‌های DOS امکان پوشش گذاری وقفه‌های واقعی سخت‌افزار را می‌داد، بنابراین هر برنامهٔ DOS اینگونه می‌توانست ماشین را از کار بیندازد. OS/2 هم چنین می‌توانست از یک سگ نگهبان سخت‌افزار بر روی ماشین‌های انتخاب شده (بر خلاف آی‌بی‌ام) برای شکستن یک بن‌بست استفاده کند. سپس نسخهٔ ۳. ۰ پردازنده‌های توسعه یافتهٔ ۴۸۶ اینتل - پرچم مجازی وقفه- را برای حل این مشکل به کار برد. سازگاری
وقفه- را برای حل این مشکل به کار برد. سازگاری ویندوز 3. x. توانایی ویندوز ۳. ۰ (و پس از ویندوز ۳. ۱) با وفق دادن اجزای کد حالت کاربر ویندوز برای اجرا درون ماشین DOS مجازی به دست آمده بود. در اصل، یک نسخهٔ تقریباً کامل کد ویندوز با خود OS/2 شامل شده بود. ویندوز ۳. ۰ در OS/2 2. 0، و ویندوز ۳. ۱ در OS/2 2. 1؛ هرچند سپس آی‌بی‌ام نسخه‌ای از OS/2 را توسعه داد که می‌توانست از هر نسخه‌ای از ویندوز که کاربر پیشتر نصب کرده بود استفاده کند، در همان فرایند آن را سر هم کند و قیمت یک ویندوز اضافی را پس‌انداز کند. این
کند و قیمت یک ویندوز اضافی را پس‌انداز کند. این می‌توانست هم با استفاده از درایوهای تصویری خودش تمام صفحه اجرا شود و هم به صورت یک پارچه، جایی که برنامه‌های ویندوز مستقیماً روی دسکتاپ OS/2 نمایان می‌شوند. این فرایند شامل ویندوز، دسترسی پهناور منصفانه به سخت‌افزار را می‌داد، به ویژه تصویر، و نتیجه این بود که جابجایی بین یک جلسهٔ WinOS/2 و پوستهٔ محل کار می‌توانست گهگاه پی آمدهایی را موجب شود. به خاطر اینکه OS/2 فقط اجزای سیستم حالت کاربر ویندوز را اجرا می‌کرد، با دستگاه‌های ویندوز (VxDs) سازگار نبود و
می‌کرد، با دستگاه‌های ویندوز (VxDs) سازگار نبود و نرم‌افزارهای کاربردی به آن‌ها نیاز داشتند. چندین برنامهٔ کاربردی ویندوز در یک تک فرایند ویندوز اجرا می‌شدند، درست مانند ویندوزهای بومی. برای دستیابی به یک جداسازی درست بین برنام‌های ویندوز 3. x, OS/۲ به چندین کپی موازی از ویندوز نیاز داشت. این روش به منابع سیستمی قابل توجهی، به ویژه حافظه نیاز داشت. مایکروسافت از یک روش ساده‌تر در ویندوز NT استفاده می‌کرد، ترجمهٔ فراخوان‌های سیستم ویندوز ۱۶ به ویندوز ۳۲ به معنی لایهٔ سازگاری ویندوز روی ویندوز
ویندوز ۳۲ به معنی لایهٔ سازگاری ویندوز روی ویندوز (Windows-on-Windows). این کار روی OS/2 ممکن نبود زیرا رابط برنامهٔ کاربردی (API) آن به کلی متفاوت بود. ممکن بود از DDE بین OS/2 و برنامه‌های کاربردی ویندوز استفاده شود، و OLE فقط بین برنامه‌های کاربردی ویندوز. ویژگی‌های محلی. OS/2 2. 0 یک API ی ۳۲ بیتی برای برنامه‌های محلی فراهم می‌کرد، گرچه سیستم‌عامل خودش ترکیبی از کدهای ۱۶ بیتی و ۳۲ بیتی بود. باز یک محیط رابط گرافیکی کاربر (GUI) تازه به نام پوستهٔ محل کار (Workplace Shell) را شامل می‌شد. این رابط گرافیکی
(Workplace Shell) را شامل می‌شد. این رابط گرافیکی کاربر تمام شی گرا بود که از حرکت مهم از سوی رابط گرافیکی کاربر گذشته بود تا صرفاً فراهم کنندهٔ یک محیط برای برنامه‌های ویندوز (مانند مدیر برنامه‌ها)، پوستهٔ محل کار محیطی را فراهم کند تا کاربر بتواند برنامه‌ها، فایل‌ها و دستگاه‌ها را با دستکاری اشیا ی روی صفحه مدیریت کند. عامل مهم دیگری که در گسترش و پذیرش OS/2 و نسخه‌های بعد OS/2 ی گروهی مؤثر بود، تشکیل گروه مدافع منشأ بود که در سال ۱۹۹۲ پا گرفت. فناوری. سیستم گرافیک لایه‌ای به نام مدیر نمایش دارد که
سیستم گرافیک لایه‌ای به نام مدیر نمایش دارد که پنجره‌ها، فونت‌ها و آیکون‌ها را مدیریت می‌کند. این به وابستگی به یک نسخهٔ غیر شبکه از X11 یا GDI ویندوز شبیه است. از همه مهم‌تر، پوستهٔ محل کار (WPS) در OS/2 2. 0 معرفی شد. WPS یک پوستهٔ که به کاربر اجازه می‌دهد وظایف حساب کردن سنتی مانند دسترسی به فایل‌ها، پرینتر‌ها، اجرا کردن برنامه‌های ارثی و وظایف پیشرفتهٔ شیء گرا را با استفاده از درون ساخت و اشیای کاربردی دستهٔ سوم که پوسته را در یک سبک مجتمع که روی هیچ سیستم‌عامل اصلی دیگری در دسترس نیست را انجام دهد.
سیستم‌عامل اصلی دیگری در دسترس نیست را انجام دهد. WPS از استانداردهای دسترسی مشترک کاربر آی‌بی‌ام پیروی می‌کند. فروشندگان سخت‌افزار برای پشتیبانی درایورهای دستگاه برای سیستم‌عامل‌های متناوب شامل OS/2 و لینوکس بی میل بودند و این کاربران را با انتخاب‌های فروشندگان محدودی رها می‌کرد. برای برجسته کردن این نسخه برای کارتهای ویدئویی، آی‌بی‌ام نسخهٔ کاهش یافته‌ای از درایورهای گرافیک Scitech را ارائه کرد که به کاربران اجازه می‌داد از میان تعداد زیادی کارت پشتیبانی شده یکی را به وسیلهٔ طراحی درایور وابسته به
شده یکی را به وسیلهٔ طراحی درایور وابسته به Scitech انتخاب کنند. WPS اشیایی از جمله دیسکها، فولدرها، فایل‌ها، اشیای برنامه و پرینترها را با استفاده از مدل شیء سیستم (SOM) نمایش می‌دهد که به کد اجازه می‌دهد با برنامه‌های کاربردی که ممکن است در زبان‌های برنامه‌نویسی دیگری نوشته شده باشند، به اشتراک گذاشته شود. یک نسخهٔ توزیع شده به نام DSOM به اشیای کامپیوترهای مختلف اجازه می‌داد با هم ارتباط برقرار کنند. DSOM بر CORBA پایه‌گذاری شده‌است. SOM شبیه و یک رقیب مستقیم برای مدل شیء اجزای مایکروسافت است. SOM و
مستقیم برای مدل شیء اجزای مایکروسافت است. SOM و DSOM دیگر توسعه نیافتند. OS/2 همچنین یک پیشرفت اساسی در توسعهٔ برنامه‌های کاربردی با فناوری اسناد مرکب به نام سندِباز (OpenDoc) را شامل می‌شود که Apple آن را توسعه داد. OpenDoc جذابیت را به عنوان یک فناوری ثابت کرد ولی به شکل وسیع مورد استفاده قرار نگرفت ویا توسط کاربران و توسعه دهندگان پذیرفته نشد. OpenDoc هم دیگر توسعه نیافت. توانایی‌های چند رسانه‌ای OS/2 به وسیلهٔ دستورهای رابط کنترل رسانه (Media Control Interface commands) قابل دسترسی هستند. واپسین بروز
commands) قابل دسترسی هستند. واپسین بروز رسانی (دسته‌بندی شده توسط نسخهٔ آی‌بی‌ام پلاگین‌های Netscape Navigator) پشتیبانی فایل‌های MPEG را افزود. پشتیبانی فرمت‌های جدید مانند PNG، جی‌پی‌ئی‌جی پیشرفت کننده، DivX, OGG وام‌پی‌تری از قسمت‌های سوم می‌آید. گاهی این با سیستم چند رسانه ای یکی می‌شود ولی در ارائه‌های دیگر این به عنوان یک برنامهٔ کاربردی جداگانه است. پشتهٔ TCP/IP بر پشتهٔ کد باز BSD پایه‌گذاری شده‌است.
رودخانه آمور (به ، به "هئی‌لونگ‌جیانگ" (رود اژدهای سیاه)، به مغولی: ، ، ، "خار مورون"، به منچو: ، ، "ساهالیان اوُلا") دهمین رودخانه طویل جهان است که بخش‌هایی از آن مرز میان خاور دور روسیه و شمال شرق چین را تشکیل می‌دهد. نام چینی این رود به معنی «رود اژدهای سیاه» و نام‌های مغولی و منچوی آن به معنی «رود سیاه» است. استان هیلونگ‌جیانگ چین و استان آمور روسیه نام خود را از این رودخانه گرفته‌اند. آمور در مسیر خود از زمین‌های بیابانی، استپ‌ها، و همچنین مناطق توندرا و تایگا می‌گذرد.
خورش چغاله بادام یا خورش چاقاله بادام یکی از خورش است. در طبخ آن از چغاله بادام خرد شده و هسته گرفته شده و سبزیجات مخصوص (جعفری و نعنا) و پیاز داغ و ادویه جات استفاده شده است که با پلو ایرانی مصرف می‌شود. این خورش را می‌توان با گوشت گوسفند، مرغ یا بدون گوشت طبخ کرد. این خورش به دلیل داشتن چغاله بادام تازه و آبغوره در ترکیباتش ترش‌مزه است و برای افرادی که به غذاهای ترش علاقه دارند، انتخاب بسیار خوشمزه‌ای است. مصرف زیاد چغاله بادام با نمک برای زنان باردار، بیماران قلبی و مبتلایان به فشارخون به دلیل نمک بالا
قلبی و مبتلایان به فشارخون به دلیل نمک بالا توصیه نمی‌شود. طرز تهیه. پیاز را به همراه گوشت تفت می‌دهند تا تغییر رنگ دهد. سبزی‌ها را جداگانه سرخ کرده و به گوشت اضافه می‌کنند. آب اضافه کرده و بعد از جوش آمدن، چغاله‌ها را به باقی مواد اضافه می‌کنند. اواخر پخت نمک و فلفل و آبلیمو اضافه کرده و غذا را سرو می‌کنند.
شبکهٔ خصوصی مجازی به اختصار شبکهٔ خم یا وی‌پی‌ان، که در ایران با فیلترشکن شناخته می‌شود ، شبکه‌ای است که اطلاعات در آن از طریق یک شبکه عمومی مانند اینترنت جابه‌جا می‌شود اما در عین حال با استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری و با احراز هویت این ارتباط همچنان اختصاصی باقی می‌ماند. شبکهٔ خصوصی مجازی به‌طور عمده برای ایجاد ارتباط بین شعبه‌های مختلف شرکت‌ها یا فعالیت از راه دور مورد استفاده قرار می‌گیرد. تاریخچه و شکل‌گیری. با تحولات عظیم در عرصه ارتباطات، اغلب سازمان‌ها و موسسات ارائه‌دهندهٔ کالا و خدمات که در
و موسسات ارائه‌دهندهٔ کالا و خدمات که در گذشته بسیار محدود و منطقه‌ای مسائل را دنبال می‌کردند، امروزه بیش از گذشته نیازمند تفکر در سطح جهانی برای ارائه خدمات و کالای تولیده شده را دارند. به عبارت دیگر، تفکرات منطقه‌ای و محلی حاکم بر فعالیت‌های تجاری جای خود را به تفکرات جهانی و سراسری داده‌اند. امروزه سازمان‌های زیادی وجود دارند که در سطح یک کشور دارای دفاتر فعال و حتی در سطح دنیا دارای دفاتر متفاوتی می‌باشند. تمام سازمان‌های فوق به‌دنبال یک روش سریع، ایمن و قابل اعتماد به منظور برقراری ارتباط با دفاتر و
و قابل اعتماد به منظور برقراری ارتباط با دفاتر و نمایندگی‌های خود در اقصی نقاط یک کشور یا در سطح دنیا هستند. اکثر سازمان‌ها و موسسات به منظور ایجاد یک شبکه گسترده از خطوط اختصاصی استفاده می‌نمایند. خطوط فوق دارای انواع متفاوتی می‌باشند، از جمله آی‌اس‌دی‌ان (با سرعت ۱۲۸کیلوبیت در ثانیه) و OC3 Optical Carrier-۳ (با سرعت ۱۵۵ مگابیت در ثانیه). یک شبکهٔ گسترده دارای مزایای عمده‌ای نسبت به یک شبکه عمومی نظیر اینترنت از بعد امنیت و کارایی است. اما پشتیبانی و نگهداری یک شبکهٔ گسترده در عمل و زمانی‌که از خطوط
نگهداری یک شبکهٔ گسترده در عمل و زمانی‌که از خطوط اختصاصی استفاده می‌گردد، مستلزم صرف هزینه بالائی است. همزمان با عمومیت یافتن اینترنت، اغلب سازمان‌ها و موسسات ضرورت توسعه اختصاصی خود را به درستی احساس کردند. درابتدا شبکه‌های اینترانت مطرح گردیدند. این نوع شبکه‌ها به صورت کاملاً اختصاصی بوده و کارمندان یک سازمان بااستفاده از گذر واژه تعریف شده، قادر به ورود به شبکه و استفاده از منابع موجود می‌شوند؛ ولی به تازگی، موسسات و سازمان‌ها با توجه به مطرح شدن خواسته‌های جدید (کارمندان و ادارات از راه دور) اقدام به
جدید (کارمندان و ادارات از راه دور) اقدام به ایجاد شبکه‌های اختصاصی مجازی نموده‌اند. یک وی‌پی‌ان شبکه‌ای اختصاصی است که از یک شبکه برای ارتباط با شبکه‌ای دیگر از راه دور و ارتباط کاربران با شبکهٔ سازمان خود استفاده می‌نماید. این نوع شبکه‌ها به جای استفاده از خطوط واقعی نظیر خطوط Leased، از یک ارتباط مجازی به اینترنت برای ایجاد شبکه اختصاصی استفاده می‌کنند. اصول کار وی‌پی‌ان. شبکه‌های رایانه‌ای به شکل گسترده‌ای در سازمان‌ها و شرکت‌های اداری و تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر یک شرکت از نظر جغرافیایی و
قرار می‌گیرند. اگر یک شرکت از نظر جغرافیایی و در فضای کوچک متمرکز باشد، ارتباطات بین بخش‌های مختلف آن را می‌توان با یک شبکهٔ محلی برقرار کرد. اما برای یک شرکت بزرگ که دارای فضای گسترده جغرافیایی و شعب مختلف در نقاط مختلف یک کشور یا در نقاط مختلف دنیا است و این بخش‌ها یا شعب نیاز دارند که با هم ارتباطاتِ اطلاعاتیِ امن داشته باشند، بایستی یک شبکهٔ گستردهٔ خصوصی بین نقاط آن ایجاد گردد. شبکه‌های اینترانت که فقط محدود به یک سازمان یا یک شرکت می‌باشند، به دلیل محدودیت‌های گسترشی نمی‌توانند چندین سازمان یا شرکت
گسترشی نمی‌توانند چندین سازمان یا شرکت را تحت پوشش قرار دهند. شبکه‌های گسترده نیز که با خطوط استیجاری راه‌اندازی می‌شوند، در واقع شبکه‌های گستردهٔ امنی هستند که بین مراکز سازمان‌ها ایجاد شده‌اند. پیاده‌سازی این شبکه‌ها علی‌رغم درصد پایین بهره‌وری، نیاز به هزینه زیادی دارد زیرا این شبکه‌ها به دلیل عدم اشتراک منابع با دیگران، هزینه مواقع عدم استفاده از منابع را نیز بایستی پرداخت کنند. راه‌حل غلبه بر این مشکلات، راه‌اندازی یک وی‌پی‌ان است. فرستادن حجم زیادی از داده از یک رایانه به رایانه دیگر مثلاً در
از داده از یک رایانه به رایانه دیگر مثلاً در به‌هنگام‌رسانی بانک اطلاعاتی یک مشکل شناخته‌شده و قدیمی است. انجام این کار از طریق ایمیل به دلیل محدودیت گنجایش سرویس‌دهندگان ایمیل نشدنی است. استفاده از اف‌تی‌پی هم به سرویس‌دهنده مربوطه و همچنین ذخیره‌سازی موقت روی فضای اینترنت نیاز دارد که قابل اطمینان نیست. یکی از راه حل‌ها، اتصال مستقیم به کامپیوتر مقصد به کمک مودم است که در اینجا هم علاوه بر مودم، پیکربندی کامپیوتر به عنوان سرویس‌دهندهٔ Remote Access Service لازم خواهد بود. از این گذشته، هزینه ارتباط تلفنی
لازم خواهد بود. از این گذشته، هزینه ارتباط تلفنی راه دور برای مودم هم قابل تأمل است. اما اگر دو کامپیوتر در دو جای مختلف به اینترنت متصل باشند می‌توان از طریق سرویس به اشتراک‌گذاری فایل در ویندوز به سادگی فایل‌ها را رد و بدل نمود. در این حالت، کاربران می‌توانند به دیسک سخت کامپیوترهای دیگر همچون دیسک سخت کامپیوتر خودشان دسترسی داشته باشند. به این ترتیب بسیاری از راه‌های خرابکاری برای نفوذکنندگان بسته می‌شود. شبکه‌های شخصی مجازی یا وی‌پی‌ان‌ها برای حل این‌گونه مشکلات مناسب هستند. وی‌پی‌ان به کمک رمزگذاری