payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"حقایق الاخبار ناصری" (۱۲۸۴ ه‍.ق) نوشتهٔ جعفرخان حقایق‌نگار، "منتخب التواریخ مظفری" اثر ابراهیم آشتیانی صدیق الممالک، "عباس میرزا نایب‌السلطنه" نوشتهٔ ابوالقاسم لاچینی، "عباس میرزا" نوشتهٔ ناصر نجمی، "روابط ناپلئون و ایران" نوشتهٔ عباس میرزا سالار لشکر، "سیاست ناپلئون در ایران" اثر خانبابا بیانی، "جنگ ده‌ساله یا جنگ اول ایران با روس" نوشتهٔ جمیل قوزانلو، "تاریخ روابط سیاسی ایران و انگلیس در قرن نوزدهم میلادی" اثر محمود محمود. دسته‌ای از این آثار اختصاص به روزگار فتحعلی‌شاه دارند که عبارتند از: "جهان‌آراء"
فتحعلی‌شاه دارند که عبارتند از: "جهان‌آراء" نوشتهٔ میرزا صادق وقایع‌نگار مروزی، "نخبةالاخبار" نوشتهٔ حاج عبدالوهاب، "تذکرةالسلاطین" اثر محمود میرزا قاجار، "جنةالاخبار" نوشتهٔ محمد حسن لنجانی اصفهانی، "تاریخ فتحعلی‌شاه" اثر سید فضل‌الله حسینی شیرازی، "تاریخ محمدی" و "تاریخ فتحعلی‌شاه قاجار" نوشتهٔ محمد ساروی، "تاریخ ملک‌آراء" نوشتهٔ علیقلی چلاوی مازندرانی، "تاریخ آل قاجار" اثر مصطفی‌قلی موسوی ساروی سبلانی، "مفرح القلوب" نوشتهٔ محمد ندیم بارفروشی. دومین دسته از منابع، آثار نویسندگان خارجی دربارهٔ تاریخ قاجار
منابع، آثار نویسندگان خارجی دربارهٔ تاریخ قاجار را دربرمی‌گیرد که مهم‌ترین این آثار عبارتند از: "تاریخ ایران" اثر جان ملکم (وفات ۱۸۳۲ م)، "تاریخ ایران" پرسی سایکس، "سفرنامهٔ دروویل" (۱۸۱۲ م) نوشتهٔ گاسپار دروویل، "خاطرات مأموریت ژنرال گاردان" (وفات ۱۸۱۸ م)، "تاریخ قاجاریه" گرانت واتسن، "ایران و مسئلهٔ ایران" نوشتهٔ جرج کرزن، "سرگذشت حاجی بابای اصفهانی" اثر جیمز موریه، "انگلیسی‌ها در میان ایرانیان" اثر دنیس رایت، "تاریخ اقتصادی ایران در سال‌های ۱۹۱۴–۱۸۰۰" اثر چارلز عیسوی و "روابط بازرگانی ایران و روسیه در
چارلز عیسوی و "روابط بازرگانی ایران و روسیه در سال‌های ۱۹۱۴–۱۸۲۸" نوشتهٔ ماروین انتر.
شهرستان دماوند نام یکی از شهرستان‌های استان تهران در ایران است. این شهرستان، منطقه‌ای سرسبز و خرم است که نام اسطوره‌ای کوه دماوند را با خود به همراه دارد. قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پیوستن مرزهای سه منطقه پراهمیت کشور در ایران در گذشته (ری، قومس، طبرستان) و اکنون (تهران، مازندران، سمنان) اهمیت این سامان را دو چندان کرده‌است. اعتدال آب و هوا، تنوع آب و هوایی منطقه، هر ساله عده زیادی گردشگر، مسافر و مهاجر را از اطراف به این شهرستان جلب می‌کند. یکی از بهترین و خوش آب و هوا شهر ها در شهرستان دماوند برای
و خوش آب و هوا شهر ها در شهرستان دماوند برای گردش و تفریح، شهر دماوند است که در ۴۵ کیلومتری از تهران قرار دارد. تقسیمات کشوری. در نخستین تقسیمات کشوری در فاصله سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۳۹ استان دوم یعنی مازندران مشتمل بر شهرستان های قم و کاشان و تهران و سمنان و ساری و گرگان به انضمام شهر کاشان بوده است که در سال ۱۳۴۵ شهرستان های دامغان و سمنان و شاهرود و کاشان بخشی از شهرستان رودسر از استان دوم جدا گردیدند.در سال ۱۳۴۰ طبق تصویب هیئت وزیران فرمانداری کل سمنان مشتمل بر سمنان و شاهرود و بسطام و سنگسر(مهدی شهر) و
بر سمنان و شاهرود و بسطام و سنگسر(مهدی شهر) و سرخه و شهمیرزاد و نقاط تابعه آنها با مرکزیت شهر سمنان تشکیل شد. در سال ۱۳۵۵ شمسی طبق تصمیم دولت وقت با الحاق دماوند و فیروزکوه و گرمسار و ورامین، فرمانداری کل سمنان به استان سمنان تبدیل شد. البته بر اساس آخرین تقسیمات کشوری سه شهرستان دماوند و فیروزکوه و ورامین از استان سمنان منتزع و به استان تهران الحاق گردید. بنابر آخرین تقسیمات کشوری، این شهرستان به ۲ بخش به نام‌های بخش مرکزی و بخش رودهن به مرکزیت شهر دماوند تقسیم می‌گردد. این دو بخش در مجموع شامل ۵ دهستان،
تقسیم می‌گردد. این دو بخش در مجموع شامل ۵ دهستان، ۵ شهر و ۱۱۱ روستا می‌باشند. شهرها: دماوند، کیلان و آبسرد شهرها: رودهن و آبعلی پیشینه. دماوند یکی از کهن‌ترین مناطق و نخستین شهرهای اسطوره‌ای تاریخ ایران است به صورتی که بنای آن هم‌زمان با اصطخر فارس و بلخ به کیومرث نخستین پادشاه ایران می‌رسد. طی کاوش‌های اخیر در قلعه عسگر کیلان نشانه حضور انسان و آثاری از دوران سنگ متعلق به ۱۴۰۰۰ قبل از میلاد مسیح در این ناحیه به دست آمده‌است. این منطقه پس از حمله اعراب به ایران تحت حکومت مستقل مسمغان دماوند قرار گرفت و
ایران تحت حکومت مستقل مسمغان دماوند قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۴۱ هجری به‌طور کامل توسط سپاه اعراب به فرماندهی مهدی پسر منصور خلیفه عباسی فتح و به تابعیت خلافت عباسی درآمد. مردم‌شناسی. اکثر قریب به اتفاق مردم مسلمان و مذهب آن‌ها تشیع و اقلیتی از اهل سنت (کردهای دماوند) می‌باشند و مردم شهر دماوند و آبادی‌های شرقی و جنوبی شهرستان دماوند به گویش دماوندیصحبت می کنند و در محلات شمالی شهر دماوند تا سه کیلومتری مرکز شهر همچون دشتبان، دشتک، دشتمزار، چشمه‌علا، مشا، احمدآباد و اوره به زبان مازندرانی صحبت می‌شود.
احمدآباد و اوره به زبان مازندرانی صحبت می‌شود. همچنین روستاهايي كه در مسير گردنه های گدوک و امامزاده هاشم و اطراف آنها واقع شده اند همگی به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. از مسير گدوک : كهنک در منتهی اليه شرقی دماوند، آرو ، روستاهای دشت كوه شامل: يهر، لی پشت، دهنار، مومج و هوير و سيدآباد درپنجاه كيلومتری گدوك و روستاهای جنوبی آن: كلاك، مشهد ويدره و از مسير امامزاده هاشم : دهستان آبعلی شامل: مبارک آباد، آبعلی، قائم محله، سادات محله، كريتون، جورد، وسكاره و ايراء همگی به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. سایر
و ايراء همگی به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. سایر زبان‌ها مانند ترکی و کردی نیز در قسمت‌هایی از شهرستان دماوند رواج دارد. طبیعت و گردشگری. در گذشته‌ای دور این شهرستان یکی از مراکز مهم کشاورزی و دامداری بوده‌است با تولیداتی همچون: سیب، گیلاس، آلبالو، گردو، سیب زمینی، خیار، زردآلو و دیگر میوه‌ها و سبزیجات. علاوه بر آن فراورده‌های دامی گوناگونی در این شهرستان تولید می‌شدند. از سال ۱۳۸۴ بخاطر ساخت‌وسازهای گسترده در زمین‌های این شهرستان، کشاورزی و دامداری در این منطقه کاهش یافته‌است. عسل از مهمترین تولیدات این
منطقه کاهش یافته‌است. عسل از مهمترین تولیدات این شهرستان است. بسیاری از مردم بومی این شهرستان به شکل حرفه‌ای به تولید عسل اشتغال دارند. به علت وجود گیاهانی همچون آویشن و گَوَن در کوه‌های این شهرستان که خواص دارویی گوناگونی دارند؛ تولید عسل آویشن و عسل گَوَن با خواص دارویی در این شهرستان رواج دارد. متن صفحه. انواع گونه‌های کمیاب در این شهرستان وجود دارند. جانورانی همچون کل، بز، میش و پلنگ به عنوان عمده‌ترین حیوانات موجود در حیات وحش این شهرستان شناخته می‌شوند. علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر زاغ، کبک،
علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر زاغ، کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه در این شهرستان حیات دارند. این درحالی است که گذرگاه قشلاقی پرندگان نایاب شکاری همچون بالابان – شاهین و بحری است. خطراتی همچون احداث معادن در کنار زیستگاه‌های طبیعی و تخریب انسانی این اماکن همچون احداث غیرکارشناسی راه‌ها در این شهرستان از عمده دلایل تهدیدهای زیست‌محیطی است. از جاذبه‌های توریستی مهم این شهرستان می‌توان به چشمه اعلاء، برج شبلی، مسجد جامع، مسجد جامع کیلان، پیست اسکی و چشمه آبعلی، دریاچه تار و
جامع کیلان، پیست اسکی و چشمه آبعلی، دریاچه تار و هویر، غار رودافشان، آبشار تیزاب، امامزادگان، ولیران، کوه‌ها، روستاهای اطراف و… اشاره کرد.
مُشا یا مُشاء نام یکی از مناطق شهر دماوند واقع در شهرستان دماوند واقع در استان تهران است. این منطقه که پیش از این یکی از روستاهای شهرستان دماوند به شمار میرفت طی مصوبه ۶ خرداد ۱۴۰۲، شورای عالی شهرسازی و معماری کشور به محدوده شهری شهر دماوند الحاق شد. جمعیت. جمعیت این منطقه براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۵۴۲ نفر بوده‌است. اهالی این منطقه به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می کنند. موقعیت جغرافیایی این منطقه در ۶ کیلومتری شمال غربی شهر دماوند و در کنار جادهٔ هراز
شمال غربی شهر دماوند و در کنار جادهٔ هراز قرار دارد. این منطقه در دره‌ای قرار دارد و کوه «میان‌رود» در شمال غرب و «گردنهٔ امامزاده هاشم» در ۴ کیلومتری غرب این منطقه قرار دارد. بقعه امامزاده هاشم در ضلع شمال غربی جادهٔ هراز در بلندی ۲۷۲۰ متر از سطح دریا و مشرف به دشت مُشا است. دره «پشت بن» در ۳ کیلومتری شمال شرق این روستا می‌باشد. منابع. کانون دیده‌بانان زمین
محمدحسن‌خان قاجار (۱۱۲۷ – ۱۱۷۲ ه‍.ق) فرزند فتحعلی‌خان قاجار بود که پس از کشته شدن پدرش به فرمان شاه تهماسب دوم به سرکردگی شاخه اشاقی‌باش ایل قاجار رسید. او پدر آقامحمدخان و پدربزرگ فتحعلی‌شاه قاجار بود. محمدحسن خان از تیره اسکندرلو شاخه قوانلو بود و در اواخر شاهنشاهی نادرشاه به یاری ترکمانان ساکن در شمال مرزهای ایران سر به شورش برداشت ولی با شکست شورش ترکمانان از سپاه اعزامی نادر، محمدحسن خان موفق شد با حیله از اسارت سپاه اعزامی بگریزد و نادرشاه علی‌رغم تلاش‌هایی که کرد، بر وی دست نیافت. با مرگ نادرشاه، در
که کرد، بر وی دست نیافت. با مرگ نادرشاه، در خراسان، علیقلی‌خان افشار، برادرزاده نادر بسیاری از اولاد و خانواده نادر را قتل‌عام کرد و خود را عادلشاه نامید. وی که مردی خونریز و عیاش بود، محمدحسن خان قاجار را شکست داد و پسرش آقامحمد خان را مقطوع‌النسل کرد. در پی برکناری شاهرخ شاه نوه نادرشاه افشار و به قدرت رساندن شاه سلیمان دوم صفوی به کمک برخی از ایلات ترک‌زبان و به دست برخی از بازماندگان خاندان صفوی، محمدحسن‌خان به سمت ایشیک‌آقاسی‌گری و بیگلربیگی‌گری استرآباد گماشته شد. اندکی پس از برکناری شاه سلیمان دوم
گماشته شد. اندکی پس از برکناری شاه سلیمان دوم سه تن از سرداران (علیمردان خان بختیاری، ابوالفتح خان بختیاری و کریم خان زند) در اصفهان شاه اسماعیل سوم صفوی را به عنوان شاهی رساندند. در پی درگیری میان این سه سردار، کریم خان توانست قدرت را به دست بگیرد و وکیل‌الدولهٔ شاه شود. او به همراه شاه اسماعیل سوم عازم جنگ با محمدحسن خان شد و استرآباد را محاصره نمود. محمدحسن خان توانست کریم خان را شکست داده، به تهران بگریزاند و شاه اسماعیل سوم نیز به محمدحسن خان پناه برد و او را وکیل‌الدولهٔ خود نمود. محمدحسن خان توانست
و او را وکیل‌الدولهٔ خود نمود. محمدحسن خان توانست دیگر سرداران را شکست دهد. آزاد خان افغان را که بر اصفهان حکومت می‌کرد فراری داد، و بار دیگر کریم خان زند را شکست داد و اصفهان را متصرف شد. وی برای تأمین آذوقهٔ سپاه خود، به تاراج مردم پرداخت و به قول رستم‌الحکما نویسندهٔ رستم‌التواریخ از شدت ظلم خان قاجار فریاد دادخواهی ستمدیدگان به سما می‌رسید. وی در محاصرهٔ شیراز به دلیل پایداری کریم خان و اختلاف سران قاجار مجبور به عقب‌نشینی شد و بعدها اصفهان را نیز از کف داد و به آمل و بارفروش (بابُل امروزی) گریخت. شاه
داد و به آمل و بارفروش (بابُل امروزی) گریخت. شاه اسماعیل سوم نیز بار دیگر به زندیان پناه برد و کریم خان برای بار دوم وکیل‌الدوله گردید. کریم خان از اصفهان به تهران آمد و از آنجا شیخ علی خان زند را روانه مازندران کرد. شیخ علی خان زند در ورود به مازندران با طایفهٔ دیگر قاجاریه که نسبت به ایل تابع محمد حسن خان کینهٔ دیرینه داشتند، دست به یکی کرد و از ایشان محمدحسین خان قاجار دولو را که سابقاً از جانب محمد حسن خان حاکم اصفهان بود به خدمت خود درآورد و به یاری ایشان در نزدیکی اشرف با محمدحسن خان روبرو شد،
ایشان در نزدیکی اشرف با محمدحسن خان روبرو شد، محمدحسن خان در این جنگ شکست خورد و به سمت استرآباد رفت، در مازندران موقعی که می‌خواست از پلی بگذرد اسبش در گِل فرورفت، سبزعلی نام کُرد که ملازم قدیم او بود و تازه به خدمت شیخ علی خان درآمده بود با ده نفر سوار کُرد و محمد علی آقای دولو برادر محمدحسین خان دولو به او رسیده و چشم از حقوق دیرینه پوشیده و به ضرب شمشیر او را از پا درآورد و سر او را جدا کرده و پیش شیخ علی خان فرستاد و شیخ علی خان هم آن را به تهران نزد کریم‌خان فرستاد. کریم خان زند از مشاهدهٔ سر متأثر
کریم‌خان فرستاد. کریم خان زند از مشاهدهٔ سر متأثر شد و دستور داد که آن را با گلاب شسته و به استرآباد فرستاده تا با بدنش در مقبرهٔ خانوادگی آن خاندان به خاک سپارند. خانواده. کریم خان با دختر (و به روایتی با خواهر) محمدحسن‌خان ازدواج کرده، آقامحمد خان، بزرگ‌ترین فرزند او را به نزد خود آورد و با مهربانی از او پذیرایی کرد و با خانوادهٔ خان مقتول محبت کرد و حکومت دامغان را نیز به حسینقلی‌خان جهانسوز فرزند دوم خان قاجار داد.
آرگوس صدچشم ، در اسطوره‌های یونان، از قهرمانان یونانی بود که چشمان بسیاری در بدن داشت. او را "آرگوس مشاهده‌گر" می‌گفتند به دلیل آن‌که چشمان فراوانی داشت. در بسیاری از داستان‌ها و نقاشی‌ها ۱۰۰ چشم برای او ذکر کرده‌اند که در سراسر بدن او قرار داشتند. این خاصیت، آرگوس را به یک نگهبان آرمانی مبدل کرده بود و هرا، همسر زئوس، او را برای نگهبانی زئوس و معشوقه‌اش یو، گماشته بود. اما زئوس به هرمس، پیغامبر خدایان، دستور داد تا یو را برباید. هرمس خود را به شکل چوپانی درآورد و با حکایتهای طولانی و آوای نی خود، آرگوس را
و با حکایتهای طولانی و آوای نی خود، آرگوس را به خواب برد و یو را دزدید. در بعضی از داستان‌ها، آرگوس در آخر به دست هرمس کشته می‌شود.
اکیدنا (به معنی گرزه‌مار) یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان است. برطبق شبه شبه آپولودوروس اکیدنا فرزند تارتاروس و گایا بود، اما هزیود او را فرزند ستو و فورسیس معرفی کرده‌است. اکیدنا هیولای مؤنثی بود که نیمی پری و نیمی مار بود و در غاری زندگی می‌کرد. اکیدنا همسر زشت تایفون و دختر ستو بود. او تنها هنگام شکار غار را ترک می‌کرد و هر موجودی را که از آن حوالی می‌گذشت می‌خورد. او را مادر تمام هیولاها می‌دانستند، چراکه بسیاری از موجودات نام‌دار اساطیر یونان توسط او به وجود آمده‌اند. فرزندان اکیدنا عبارت‌اند
او به وجود آمده‌اند. فرزندان اکیدنا عبارت‌اند از شیر نیمیان، سربروس، ارثروس، لادون، کایمرا، اسفینکس و هایدرا. این موجود فانی اما دارای عمری طولانی بود و توسط آرگوس کشته شد.
هکاتونخیر در میثولوژی یونانی سه موجودی افسانه‌ای نیرومند است. نام هکاتونخیر از دو بخش κατόν(هکاتون=صد) و χείρ (خیر = دست) به معنی «صددست» است. هکاتونخیرها سه تن بودند برياريوس (Βριάρεως)، بمعنى «قوی» بنام آيغايون مشهور است (Α γαίων). كوتوس (Κόττος)، بمعنى «ضربه،مشت». غايغِيس (Γύγης)،یا غايِيس (Γύης)، بمعنى «شاخه» یا «پیچان». این موجودات با ۵۰ سر و ۱۰۰ دست قدرتمند، فرزندان گایا و اورانوس بودند. این سه موجود صد دست، از پدر خود متنفر بودند و اورانوس آن‌ها را به رحم مادرشان باز گرداند. آن‌ها بعدها در شورشی علیه
رحم مادرشان باز گرداند. آن‌ها بعدها در شورشی علیه اورانوس شرکت کردند، اما کرونوس (برادرشان) باز هم آن‌ها را به زندان انداخت و بعد توسط زئوس آزاد شدند و به نبرد با تایتان‌ها پرداختند. آن‌ها می‌توانستند در آن واحد چندین تخته‌سنگ عظیم را به سمت دشمنان خود پرتاب کنند. منابع. وب‌گاه سیمرغ (برداشت آزاد)
‌ گورگون‌ها یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان باستان بوده‌اند. در اساطیر یونان، گورگون‌ها هیولاهایی مؤنث، با بدنی پوشیده از فلس‌هایی نفوذ ناپذیر، موهایی از مارهای زنده، دندان‌هایی تیز و چهره‌ای چنان زشت بوده‌اند که هر کس به آن‌ها نگاه می‌کرد به سنگ تبدیل می‌شد. آن‌ها سه تن بودند: ائورائله و Sthenno که جاودان بودند و سومی که مدوسا نام داشت فانی بود. آن‌ها دختران فورسیس و ستو هستند. یونانیان از تصویر سر این هیولا برای آراستن سپرهای خود استفاده می‌کردند تا دشمنان خود را وحشت زده کرده و خود را از قدرتهای
دشمنان خود را وحشت زده کرده و خود را از قدرتهای شیطانی محافظت کنند.
مدوزا (; ، نامگذاری شده از الهه یونانی مدوسا) یک وبگاه خبری مستقل به زبان روسی و انگلیسی است که دفتر مرکزی آن در ریگا، لتونی واقع شده‌است. این وبگاه در سال ۲۰۱۴ توسط گروهی از کارمندان سابق وبگاه خبری مستقل "Lenta.ru" تأسیس شد. اساس این رسانهٔ خبری بر برنامه‌های موبایل رایگان برای سیستم‌عامل‌های آی‌اواس، ویندوز فون و اندروید مبتنی است. شعار نیمه رسمی این پورتال «کرملین را غمگین کن» است. تاریخچه. در سال ۲۰۱۴، گالینا تیمچنکو پس از مصاحبه با بخش راست‌گرا، توسط الکساندر ماموت، یکی از حامیان ولادیمیر پوتین از
الکساندر ماموت، یکی از حامیان ولادیمیر پوتین از مقام خود به‌عنوان سردبیر وبگاه "Lenta.ru"، اخراج شد. او پس از آن وبگاه جدید "مدوزا" را در اکتبر ۲۰۱۴ راه اندازی کرد. پس از آن چندین روزنامه‌نگار که سابقاً در وبگاه "Lenta.ru" کار می‌کردند، به این وبگاه جدید آنلاین پیوستند. تیمچنکو به "فوربس" گفته‌است که تصمیم برای راه‌اندازی پایگاه "مدوزا" در لتونی گرفته شده‌است زیرا «در حال حاضر، ایجاد یک انتشارات مستقل به زبان روسی در لتونی امکان‌پذیر است، در حالی که در روسیه چنین نیست». علاوه بر این، تیمچنکو اظهار
در روسیه چنین نیست». علاوه بر این، تیمچنکو اظهار داشته‌است که «ما فهمیدیم که در روسیه، به احتمال زیاد، آنها به ما اجازه کار نخواهند داد.» میخائیل خودورکوفسکی، تاجر و الیگارش سابق روسی و بوریس زیمین، غول مخابراتی، به‌عنوان سرمایه‌گذاران منفعل این رسانه در نظر گرفته شدند، اما بعداً «به دلایل استراتژیک و عملیاتی» راه خود را از هم جدا کردند. تیمچنکو گفت که خودورکوفسکی خواهان کنترل ۱۰۰ درصدی "مدوزا" بود؛ چیزی که او آن را غیرقابل قبول می‌دانست. به دلایل مالی، تیمچنکو و سرگئی نازارکین، شریک او در اموند اند اسمیت،
و سرگئی نازارکین، شریک او در اموند اند اسمیت، "مدوزا" را در لتونی پایه‌گذاری کردند. در فوریهٔ ۲۰۱۵، نسخهٔ انگلیسی‌زبان این وبگاه نیز راه‌اندازی شد. در ژانویهٔ ۲۰۱۶، بنیان‌گذار و مدیر اجرایی (مدیر عامل) گالینا تیمچنکو نقش سردبیری را به معاون خود ایوان کولپاکف سپرد. در اوت ۲۰۱۷، "مدوزا" همکاری خود با "بازفید نیوز،" وبگاه خبری آمریکایی را آغاز کرد. این مشارکت شامل انتشار مطالب یکدیگر، تبادل تجربیات و انجام و انتشار تحقیقات مشترک می‌شد. در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۸، در جشن سالانهٔ این نشریه، ایوان کولپاکف، سردبیر و یکی از
سالانهٔ این نشریه، ایوان کولپاکف، سردبیر و یکی از بنیانگذاران "مدوزا"، طبق گزارشات، همسر یکی از کارمندان را مورد آزار و اذیت قرار داد و گفت: «تو تنها کسی هستی که در این مهمانی می‌توانم آزار و اذیت کنم و از آن فرار کنم.» کولپاکف پس از آن موقتاً تعلیق شد تا اینکه "مدوزا" علناً او را محکوم کرد و دوباره به کارش بازگرداند. این رویداد باعث واکنش شدید کاربران در رسانه‌های اجتماعی شد. در ۹ نوامبر کولپاکف استعفای خود را اعلام کرد و گفت که «این تنها راه برای جلوگیری از بحرانی است که وبگاه را فرا گرفته و آسیب به شهرت
بحرانی است که وبگاه را فرا گرفته و آسیب به شهرت آن را به حداقل می‌رساند.» او در ۱۱ مارس ۲۰۱۹ به‌عنوان سردبیر به این رسانه بازگردانده شد. در سال ۲۰۱۹، "مدوزا" پادکست انگلیسی پراودای برهنه را راه‌اندازی کرد، که نشان می‌دهد گزارش‌های برتر "مدوزا" چگونه با تحقیقات و تخصص گسترده‌تری که در مورد روسیه وجود دارد، تلاقی می‌کند. در ماه مهٔ ۲۰۲۲، "هلسینگین سانمات" انتشار برخی از مقالات "مدوزا" به زبان فنلاندی را آغاز کرد. ساختار. تا سال ۲۰۱۴ "مدوزا" تیمی متشکل از ۲۰ روزنامه‌نگار داشته‌است. هیچ خبرنگار لتونیایی در این
داشته‌است. هیچ خبرنگار لتونیایی در این پروژه مشارکت ندارد. از مارس ۲۰۱۵، "مدوزا" یک خبر روزانه به نام «مدوزا عصرانه» را منتشر می‌کند. در سپتامبر ۲۰۲۲، این وبگاه از یک صندوق ایمیل انگلیسی با نام «The Beet» با هدف تقویت «دیدگاه‌های محلی» از اروپای مرکزی/شرقی، قفقاز و آسیای مرکزی، «بدون تمرکز بر مسکو» رونمایی کرد. مخاطبان. سه ماه پس از افتتاح، نشریهٔ اینترنتی "مدوزا" دارای ۱٫۳ میلیون خوانندهٔ ماهانه کسب کرد. در سال ۲۰۱۷، "مدوزا" ۷٫۵ میلیون خوانندهٔ ماهانه و ۲ میلیون دنبال‌کننده در شبکه‌های اجتماعی داشته‌است.
میلیون دنبال‌کننده در شبکه‌های اجتماعی داشته‌است. به‌گفتهٔ مدیالوژیا، شرکتی که سایت‌های انحصاری روسی را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی رصد و تحلیل می‌کند، "مدوزا" در سال ۲۰۲۰ پیشروترین وبگاه روسی در میان پیوندهای رسانه‌های اجتماعی بوده‌است. تا مارس ۲۰۲۲، وبگاه "مدوزا" بین ۱۲ تا ۱۸ میلیون بازدیدکنندهٔ ماهانه داشته‌است. اکثر مخاطبان این وبگاه کمتر از ۴۵ سال سن دارند. "مدوزا" به تمام پوشش‌های خود در مورد جنگ در اوکراین تحت مجوز کرییتیو کامنز دسترسی منبع‌باز اعطا می‌کند. مقالات این وبگاه را می‌توان به‌طور کامل
می‌کند. مقالات این وبگاه را می‌توان به‌طور کامل تجدید چاپ کرد (مجوز CC BY 4.0 که بر تصاویر اعمال نمی‌شود). سانسور. "مدوزا" قصد دارد بازاری را پر کند که به‌دلیل «فهرست طولانی از موضوعات ممنوعه که رسانه‌های روسی به دلایل مختلف مطرح نمی‌کنند—سانسور مستقیم و غیرمستقیم» به‌وجود آمده‌است. یک روز پس از راه‌اندازی وبگاه "مدوزا" در قزاقستان مسدود شد؛ عملی که احتمالاً به‌دلیل انتشار مقاله‌ای در مورد شهر اوسکمن انجام گرفته‌است. دسترسی به این وبگاه در ازبکستان نیز مسدود شده‌است. در ژوئن ۲۰۱۹، ایوان گولونف،
نیز مسدود شده‌است. در ژوئن ۲۰۱۹، ایوان گولونف، روزنامه‌نگار "مدوزا" توسط پلیس روسیه به اتهام جرایم مواد مخدر دستگیر شد. همکاران و دوستان گولونف گفتند که آن‌ها معتقدند که این اتهامات ساختگی بوده و دلیل دستگیری او، تحقیقات او در مورد فساد بوده‌است. پس از اعتراض عمومی، گولونف آزاد شد و پنج افسر پلیس اخراج و سپس دستگیر شدند. در ۲۳ آوریل ۲۰۲۱، وزارت دادگستری روسیه "مدوزا را" به‌عنوان یک «عامل خارجی» معرفی کرد. در پاسخ، اتحادیه اروپا این تصمیم را رد کرد و گفت که این محدودیت «بر خلاف تعهدات بین‌المللی روسیه و
که این محدودیت «بر خلاف تعهدات بین‌المللی روسیه و تعهدات حقوق بشری است». اقدامات روسیه باعث ایجاد مشکلات مالی برای "مدوزا" شد، زیرا آن‌ها بسیاری از تبلیغ‌کنندگان روسیه را که منبع اصلی درآمد وبگاه بودند، از نمایش تبلیغات خود در صفحات "مدوزا" منع کردند. این منجر به یک کمپین بین‌المللی برای جمع‌آوری بودجه برای تضمین حیات "مدوزا" از طریق کمک‌های مالی و خرید اشتراک شد. تیمچنکو گفت که این محدودیت، دستیابی به منابعی را که مایل به گفتگو با خبرنگاران "مدوزا" هستند – به‌ویژه بدون محافظت از ناشناس بودن، دشوارتر
– به‌ویژه بدون محافظت از ناشناس بودن، دشوارتر کرده‌است. "مدوزا" سرمقاله‌ای را منتشر کرد که در آن حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۰ در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۲ را محکوم می‌کرد. به‌دلیل پوشش وبگاه از این حمله، این وبگاه در میان سایر وبگاه‌های خبری به‌دلیل «نشر سیستماتیک جعلیات» توسط روسکماندزور در خاک روسیه مسدود شد. علیرغم اقدامات روسکماندزور، "مدوزا" موفق شد اکثر خوانندگان روسی خود را حفظ کند، اما تحریم‌های اقتصادی اعمال‌شده بر روسیه به‌دلیل حمله این کشور به اوکراین، به اقتصاد "مدوزا" نیز ضربه زد، زیرا تحریم‌ها
به اقتصاد "مدوزا" نیز ضربه زد، زیرا تحریم‌ها ارسال کمک‌های مالی از روسیه را تقریباً غیرممکن ساخت و ۳۰٬۰۰۰ عضو وبگاه در داخل مرزهای روسیه به‌طور ناگهانی دیگر نتوانستند به وبگاه کمک مالی کنند. در نتیجه، "مدوزا" کمپینی را راه‌اندازی کرد که به‌دنبال دریافت کمک‌های مالی از طرفداران جدید وبگاه خارج از روسیه بود. در ۱۱ مارس، گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که یک وبگاه آینه راه‌اندازی شده‌است. ایلیا کراسیلشچیک، روزنامه‌نگار روسی، ناشر سابق "مدوزا"، تحت قانون «اخبار جعلی» به‌دلیل محکوم کردن جنگ در اوکراین، متهم شد. در
به‌دلیل محکوم کردن جنگ در اوکراین، متهم شد. در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، دفتر دادستان کل روسیه "مدوزا" را به‌عنوان یک سازمان نامطلوب در روسیه معرفی کرد. در مارس ۲۰۲۳، تیمچنکو گفت که در حالی که «تبلیغات روسیه منابع مالی عظیمی دارد» و دولت می‌تواند میلیاردها دلار برای انتشار اطلاعات نادرست هزینه کند، "مدوزا" «کمپین سرمایه‌گذاری کوچکی از سوی افراد خیرخواه در سراسر جهان و برخی حمایت‌های سازمان‌های بین‌المللی» دارد. جوایز. در دسامبر ۲۰۱۶، ایلنور شرفیف برای مقالهٔ "۱۸ هزار روبل برای هر نفر" که در مدوزا منتشر کرده بود،
روبل برای هر نفر" که در مدوزا منتشر کرده بود، جایزه "ردکولجیا" را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۲، گالینا تیمچنکو به‌عنوان مدیر عامل و ناشر "مدوزا" جایزهٔ آزادی مطبوعات کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران (CJP) را به‌خاطر «دستاورد فوق‌العاده و پایدار در زمینه آزادی مطبوعات» دریافت کرد.
سِربِروس یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان باستان و یکی دیگر از فرزندان تایفون و اکیدنا است. سِربِروس سگی بود با سه سر (در برخی تفاسیر پنجاه تا صد سر)، پنجه‌هایی چون شیر و ماری به‌جای دُم که نگهبان دروازهٔ جهان زیرین (جهان مردگان) بود و به ارواح اجازهٔ ورود می‌داد و مانع خروجشان از جهان زیرین می‌شد. تنها چند تن از زندگان توانستند به طریقی از این سد بگذرند و به جهان مردگان بروند و بازگردند. یکی از این افراد اورفئوس بود که توانست سِربِروس را با آوازخوانی خواب کند و به نجات همسرش ائورودیکه برود. هرکول
خواب کند و به نجات همسرش ائورودیکه برود. هرکول نیز در آخرین (دوازدهمین) مأموریت خود موفق شد سِربِروس را از جایگاه خود خارج سازد و به شاه ائوروستئوس پیشکش کند. در داستان‌های تاریخی یونان گفته می‌شود که سربروس اسکندر مقدونی را کشته و به دنیای مردگان برده‌است منابع. وبگاه سیمرغ (برداشت آزاد)
سیرن یا سایرن ، یا نیمف دریایی اساطیر یونان، گاهی به صورت موجودی با بدن یک پرنده و سر یک زن، و در سایر موارد به شکل تنها یک زن تصویر شده‌است. آن‌ها سه نیمف دریایی بودند که ملوانان را با آوازهای احساس‌برانگیز خود طلسم کرده و به کام مرگ می‌کشاندند. آن‌ها در ابتدا به عنوان کنیزان ملکهٔ جهان زیرزمینی پرسفونه به‌شمار می‌رفتند. سیرن‌ها دختران ایزد دریا فورسیس بوده‌اند، هرچند در نسخهٔ دیگری از اساطیر، پدرشان خدای نهر، آکلوس دانسته شده‌است. آن‌ها آوازی بسیار زیبا و فریبنده داشتند و دریانوردان را با آوای خود گمراه
فریبنده داشتند و دریانوردان را با آوای خود گمراه کرده و به کام صخره‌های مرگ‌آوری که بر روی آن آواز می‌خواندند، می‌کشیدند. اودیسیوس، قهرمان افسانه‌ای یونان، توانست بدون هیچ خطری از جزیره آنان بگذرد، از آنرو که طبق نصیحت کیرکه ساحره، او از همراهانش خواست تا گوشهایشان را با موم پرکرده و او را محکم به دکل کشتی ببندند تا با اغوای آنان کشتی را به بیراهه نکشاند و بی هیچ خطری بتواند آواز آنان را بشنود. طبق افسانه‌ای دیگر، دسته‌ای از پهلوانان موسوم به آرگونوت‌ها نیز موفق به عبور از گذرگاه سیرن‌ها شدند، چرا که
نیز موفق به عبور از گذرگاه سیرن‌ها شدند، چرا که آوازه‌خوانی به نام اورفئوس که در سفر با کشتی آنان آرگو، همراهیشان می‌کرد به‌قدری آوازهای دلنشین و آسمانی خواند که کسی به حوریان گوش نسپرد. بنا به برخی افسانه‌های بعدی، سیرن‌ها ناکام از گریختن اودیسیوس یا پیروزی اورفئوس، خود را به دریا افکنده و نابود شدند. بر طبق گفته‌های اوید (شاعر رومی)، آنان زنان بسیار زیبا و هم باز پرسفون و هنگام ربوده شدن پیش او بودند و به علت اینکه آن‌ها در ربوده شدن او هیچ دخالتی نکردند، دمتر آن‌ها را به پرنده‌هایی با سری شبیه به سر
دمتر آن‌ها را به پرنده‌هایی با سری شبیه به سر زنان تبدیل کرد.
پگاسوس (به پارسی میانه: پگاز) در اسطوره‌های یونان، اسب بالدار جاودانی؛ یار باوفای بلروفون است. وقتی پرسئوس سر مدوسا را برید، مدوسا از پوزئیدون حامله بود، از گردن بریده او پگاسوس به دنیا آمد. تولد. پگاسوس اسب افسانه‌ای بالدار، حاصل هم‌بستر شدن پوزئیدون خدای دریاها و مدوسا بود و هنگامی به دنیا آمد که پرسئوس سر مدوسا را از بدنش جدا کرد. اما چند روایت مختلف در مورد تولد اسب نر بالدار و برادرش کرایسور در مکان دوردست در لبه زمین، «چشمه‌های اقیانوس» -جایی که پرسئوس مدوسا را پیدا کرد- وجود دارد: یکی این است که آنها
مدوسا را پیدا کرد- وجود دارد: یکی این است که آنها از خونی که از گردن مدوسا بیرون می‌آمد، هنگامی که پرسئوس در حال سر بریدن او بود، شبیه به روشی که آتنا از سر زئوس پس از بلعیدن مادر باردارش به دنیا آمد، متولد شده‌اند. در روایتی دیگر، هنگامی که پرسئوس مدوسا را سر برید، برادران از زمین متولد شدند، زمانی که خون گورگون بر سر او ریخت. گونه‌ای از این داستان نشان می‌دهد که آن‌ها از آمیختگی خون مدوسا، درد و کف دریا شکل گرفته‌اند، که به این معنی است که پوزیدون در ساختن آنها نقش داشته است. آخرین نسخه شباهت دارد به