payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او خورد و او هر چند از زخم این تیر زنده ماند، امّا مدت‌ها تیر در سینه‌اش جای داشت و از آسیب آن رنج می‌برد. معزی در سال ۵۲۱ هجری قمری وفات یافت. دیوان او مشتمل بر هجده‌هزار بیت شعر به زبان فارسی است. بیشتر اشعار معزی قصیده و غزل مدحی و توصیفی است. بنا بر گفته‌ای، انوری در این بیت معزی را به تقلید از اشعار دیگر شعرا متهم می‌کند؛ که تأثیر عنصری و فرخی سیستانی در اشعار او دیده می‌شود: زندگی و مرگ. وی پسر امیرالشعرا، عبدالملک برهانی نیشابوری بود و از راه‌یافتن خود به دربار ملکشاه سلجوقی به وسیله امیرعلی فرامرز
به دربار ملکشاه سلجوقی به وسیله امیرعلی فرامرز ندیم و داماد ملکشاه اشاره می‌کند که چگونه روزی سلطان به عزم دیدن هلال رمضان بیرون می‌رود و ماه را پیش ازدیگران می‌بیند و معزی که در این وقت حاضر بوده این رباعی را بالبداهه می‌گوید: این شعر مورد توجه ملکشاه سلجوقی قرار می‌گیرد و از راه انعام اسبی به او می‌بخشد و معزی این رباعی را می‌گوید: سلطان ملکشاه بر او احسان‌ها می‌کند و او را به لقب امیرمعزی که برگرفته از لقب خود ملکشاه (معز الدنیا و الدین) است منسوب می‌کند. محمد عوفی در لباب‌الالباب می‌نویسد: معزی تا
محمد عوفی در لباب‌الالباب می‌نویسد: معزی تا پایان عهد ملکشاه یعنی تا سال ۴۸۵ هجری قمری درخدمت این پادشاه بود. بعد از وفات او و آشفتگی کار جانشینان وی، معزی مدتی از عمر خود را در هرات و نیشابور و اصفهان بسر برد و سرگرم مدح امرای مختلف این نواحی بود تا آنکه سلطان سنجر به سلطنت رسید و امیرمعزی بدو پیوست. محمد عوفی دربارهٔ مرگ امیرمعزی نوشته است که روزی سلطان سنجر در خرگاه بود، ناگاه تیری از کمان شاه گذشت و به امیرمعزی اصابت کرد و او در حال جان سپرد. عباس اقبال در مقدمه دیوان معزی قول عوفی را مردود دانسته و
در مقدمه دیوان معزی قول عوفی را مردود دانسته و می‌نویسد معزی مدت‌ها بعد از این واقعه زنده بوده است، و اما از مرثیه‌ای که سنایی در مرگ معزی گفته معلوم می‌شود که شاعر سرانجام به همان زخم تیر درگذشته است و تاریخ مرگ او بین ۵۱۸ و ۵۲۱ هجری قمری بوده است. سبک معزی. ماهیت عمده شعر معزی سادگی آن است، وی معانی بسیار را در الفاظ ساده و خالی از تکلف ادا می‌کند. کوششی که او در سرودن غزلهای نغز به کار برده مسلماً وسیله مؤثری در پیشرفت فن غزلسرایی شده است. معزی درترکیب الفاظ بیشتر از شاعران دیگر اواخر قرن پنجم و اوایل
الفاظ بیشتر از شاعران دیگر اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری تحت تأثیر لهجهٔ عمومی عصر خود قرار گرفته است. دیوان امیرمعزی که به وسیله عباس اقبال آشتیانی مرتب و چاپ شده، ۱۸۶۲۳ بیت شعر دارد. نمونه اشعار. پیوند به بیرون. دیوان امیر معزی در سایت گنجور
پیش‌شماره تلفن، کدی است که در ارتباطات تلفنی برای محدوده‌های مکانی تعیین می‌شود. پیش‌شماره سه گونه‌است: در شماره‌گیری از کشوری به کشور دیگر باید این کد حتماً اول شماره‌گیری شود. در شماره‌گیری بین‌المللی ابتدا باید پیش‌شمارهٔ بین‌المللی را شماره‌گیری کرد سپس پیش‌شماره بین شهری بدون صفر آن و سپس شماره تلفن اصلی که شامل پیش‌شمارهٔ شهری می‌شود. یک نمونه:فرض کنیم یک شماره تلفن به صورت ۰۰۹۸۴۵۲۳۲۲xxxx داریم (xها می‌توانند هر عدد یک رقمی‌ای باشند). در این شماره که می‌توان آن را به صورت ۰۰۹۸-۴۵۲-۳۲۲-xxxx نوشت:
که می‌توان آن را به صورت ۰۰۹۸-۴۵۲-۳۲۲-xxxx نوشت: به‌طور مثال: ۵۱۴۵: که می‌تواند هر عدد چهار رقمی ای باشد به همراه پیش‌شماره شهری شماره تلفن اصلی مشترک مخابراتی است.
فهرست کشورهای مستقل در سال ۲۰۲۳(میلادی) کشورهای مستقل. در کره زمین کشورهای زیادی وجود دارد که اگر بخواهیم امروزه به طور کلی بگوییم چند کشور مستقل در جهان وجود دارد؟ بهترین جواب ۱۹۶ می باشد.۱۹۶ کشور مستقل در جهان وجود دارد H. قدس
عناوین و سرفصل‌ها. در شب دوازدهم ماه ربیع الثانی سال ۱۱۵۵ هجری قمری برابر سال ۱۱۱۲ خورشیدی، در صحرای ترکمان (ولایت استرآباد) که ستاره‌ای دنباله‌دار در آن شب طلوع کرده بود محمدحسن خان رئیس طایفه «اشاقه باش» از ایل قاجار (پدر آقامحمدخان قاجار) از استرآباد به صحرای ترکمان و محل سکونت طایفه خود برگشت. آقا محمدخان، در ساعات بعد از نیمه شب به دنیا آمد و در همان شب بر اثر بارش شدید باران و جاری شدن سیل، طایفه اشاقه باش گرفتار سیل شد و خسارات و مشکلات بسیاری برای محمدحسن خان و طایفه او به وجود آمد… محمدحسن خان به
خان و طایفه او به وجود آمد… محمدحسن خان به خاطر سیل و مشکلات طایفه‌اش، همسرش جیران (مادر آقامحمدخان قاجار) را به همراه خود آقامحمدخان به استرآباد می‌فرستد و در آن شهر حکمران استرآباد (به نام سبزعلی بیگ) بعد از دیدن جیران به خاطر زیبایی او در صدد تصاحب وی بر می‌آید و زمانی که جیران از این موضوع مطلع می‌شود تصمیم می‌گیرد به صحرای ترکمان بازگردد. سبزعلی بیک حکمران استرآباد که نمی‌خواست جیران را از دست بدهد، پنج نفر از نوکران خود را مأمور ربودن جیران می‌کند… انتشار و بازخورد. رمان «خواجه تاجدار» نخستین بار در
و بازخورد. رمان «خواجه تاجدار» نخستین بار در دههٔ ۱۳۳۰ خورشیدی به صورت پاورقی در مجلهٔ «اطلاعات هفتگی» منتشر شد و با استقبال گستردهٔ مخاطبان روبه‌رو شد. پس از آن، این رمان به صورت کتاب منتشر شد و بارها تجدید چاپ گردید. محبوبیت این کتاب به حدی بود که در سال‌های بعد، اقتباس‌های نمایشی و رادیویی متعددی از آن صورت گرفت. بازخوردها نسبت به این رمان، به ویژه از سوی منتقدان ادبی و تاریخ‌دانان، متفاوت بوده است. برخی از منتقدان، به قلم روان و جذاب ذبیح‌الله منصوری و توانایی او در خلق فضاهای تاریخی و شخصیت‌های
و توانایی او در خلق فضاهای تاریخی و شخصیت‌های داستانی اشاره کرده‌اند. با این حال، برخی دیگر از منتقدان، به عدم تطابق وقایع تاریخی با واقعیت و تخیل‌پردازی بیش از حد نویسنده انتقاد کرده‌اند. همچنین، برخی از مورخان، به تحریف وقایع تاریخی و ارائهٔ تصویری غیرواقعی از آقامحمدخان قاجار اعتراض کرده‌اند. انتقادات. بسیاری از اهل فن بر این باورند که چنین نویسنده‌ای وجود خارجی نداشته و این کتاب نیز مانند بیشتر ترجمه‌های ذبیح‌الله منصوری ساخته و پرداخته ذهن خود اوست.
باباطاهر یا باباطاهر عریان همدانی، عارف، شاعر ایرانی و دوبیتی‌سرای اواخر سده چهارم و اواسط سده پنجم هجری ایران، در دوران طغرل بیک سلجوقی می‌زیسته است. «بابا» لقبی بوده که به پیروان وارسته می‌داده‌اند و برای صفت عریان دلایل گوناگونی ذکر شده است. مسلک درویشی و فروتنی او که شیوهٔ عارفان است سبب شد تا وی گوشه‌گیر شده، گمنام زیسته و تفصیلی از زندگانی خود باقی نگذارد. زندگی‌نامه. از خاندان، تحصیلات و زندگی باباطاهر اطلاعات درستی در دسترس نیست، اما بنا به نوشتهٔ راوندی در راحةالصدور، باباطاهر در سال ۴۴۷ هجری با
راوندی در راحةالصدور، باباطاهر در سال ۴۴۷ هجری با طغرل سلجوقی دیدار کرده و مورد احترام وی نیز قرار گرفته است. در یکی از دوبیتی‌های مشهورش سال تولدش را به حروف ابجد گنجانیده که پس از محاسبه توسط میرزا مهدی‌خان کوکب به سال ۳۲۶ هجری رسیده است، اما رشید یاسمی با استناد به همان دو بیتی و اشاره به اهمیت عدد ۱٬۰۰۰ نزد اغلب ملل بر آن رفته است که مقصود باباطاهر از واژهٔ الف سال ۱۰۰۰م بوده و در نتیجه مقارن سال‌های ۳۹۰ و ۳۹۱ (برابر با ۱٬۰۰۰ میلادی) زاده شده است. او پس از ۸۵ سال زندگی، در همدان وفات یافته است.
او پس از ۸۵ سال زندگی، در همدان وفات یافته است. آرامگاه. آرامگاه باباطاهر در شمال شهر همدان و در میدانی به نام وی قرار دارد. حمدالله مستوفی به سال ۷۴۰ ه‍.ق در نام بردن از همدان این شهر را به نام همدان باباطاهر اسم می‌برد که نشان از مشهور بودن همدان به نام باباطاهر است. این آرامگاه در سال ۱۳۴۴ ساخته شده و در سال ۱۳۸۳ بازسازی شده است. بنای مقبره باباطاهر در گذشته چندین بار بازسازی شده است. در قرن ششم هجری برجی آجری و هشت ضلعی بوده است. در دوران حکومت رضاشاه پهلوی نیز بنای آجری دیگری به جای آن ساخته شده بود.
نیز بنای آجری دیگری به جای آن ساخته شده بود. درجریان این بازسازی لوح کاشی فیروزه‌ای رنگی مربوط به سده هفتم هجری به دست آمد که دارای کتیبه‌ای به خط کوفی برجسته و آیاتی از قرآن است و هم‌اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود. احداث بنای جدید در سال ۱۳۴۴ خورشیدی به همت انجمن آثار ملی و شهرداری وقت همدان و توسط مهندس محسن فروغی انجام شده است. این بنای تاریخی طی شماره ۱۷۸۰ در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۷۶ به ثبت آثار تاریخی و ملی ایران رسیده است. در اطراف بنای جدید فضای سبز وسیعی احداث شده است. برخی از بزرگانی که
فضای سبز وسیعی احداث شده است. برخی از بزرگانی که درجوار مزار باباطاهر آرمیده‌اند: آرامگاهی نیز به نام آرامگاه باباطاهر در خرم‌آباد منسوب به این شاعر است که با شماره ۱۴۴۷۳ در اسفند ۱۳۸۴ ثبت ملی شده است. زبان شعر. در برخی منابع اشعار او به زبان لری نزدیک دانسته شده است. نام پدر باباطاهر را برخی فریدون ضبط کرده‌اند و او را طاهربن فریدون بختیاری نوشته‌اند. دوبیتی را هم به او منسوب می‌دارند: عزیزا مردی از نامرد نائی فغان و ناله از نامرد نائی حقیقت بشنو از پور فریدون که شعله از تنور سرد نائی آثار باباطاهر. برخی
که شعله از تنور سرد نائی آثار باباطاهر. برخی معتقدند ترانه‌ها یا دو بیتی‌های باباطاهر در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده است. البته اطلاق عنوان فهلویات بر این نوع دوبیتی‌ها احتمالاً نشان می‌دهد که آن‌ها در زبان پهلوی و مربوط به گویش ایران میانه آن باشد. با این حال روبن آبراهامیان خاورشناس ارمنستانی به این نتیجه رسید که گویش بکار رفته در دوبیتی‌های باباطاهر گرایش نزدیکی با گویش مورد استفاده توسط یهودیان معاصر همدان دارد. گویش یهودیان همدان در شاخه شمال غربی زبان‌های ایرانی طبقه‌بندی شده است. دو قطعه و چند غزل
ایرانی طبقه‌بندی شده است. دو قطعه و چند غزل و مجموعه کلمات قصار به زبان عربی از آثار دیگر اوست. کتاب سرانجام شامل دو بخش عقاید عرفاً و صوفی و الفتوحات الربانی فی اشارات الهمدانی است. تعداد دوبیتی‌های وی تا ۳۵۴ دوبیتی برشمرده‌اند. چند نمونه از دوبیتی‌های باباطاهر: باباطاهر همدانی
سد کارون ۳، یکی از مهم‌ترین سدها بر روی رودخانه بر روی رودخانه کارون و دومین سد بزرگ بر روی این رود است که در ۱۹ کیلومتری شهر دهدز و ۳۶ کیلومتری شهر ایذه در مرز استان خوزستان و چهارمحال و بختیاری قرار دارد. این سد با هدف کنترل سیلاب‌های فصلی، تامین آب شرب و کشاورزی و تولید برق ساخته شده‌ است. نیروگاه این سد با تولید سالیانه ۴۱۷۲ میلیون کیلووات ساعت انرژی برق آبی بزرگ‌ترین نیروگاه برق‌آبی کشور ایران است. ارتفاع بدنه سد ۲۰۵ متر و حجم مخزن آن ۳ میلیارد متر مکعب است. عملیات اجرایی ساخت این سد در سال ۱۳۷۳ آغاز و
است. عملیات اجرایی ساخت این سد در سال ۱۳۷۳ آغاز و در سال ۱۳۸۳ به پایان رسیده‌. از زمان آبگیری سد کارون ۳ تاکنون بیش از ۸ سیلاب با دبی آب بیش از ۲۰۰۰ مترمکعب بر ثانیه توسط این سد مهار شده‌است که از آن جمله می‌توان به دو سیلاب ۶۵۰۰ و یک سیلاب ۴۳۰۰ مترمکعب بر ثانیه اشاره کرد. دریاچه سد کارون ۳ جاده قدیمی شهرکرد-اهواز را به زیر آب می‌برد، لذا در طرح این سد پروژه جانبی ساخت جاده جایگزین شهرکرد-اهواز از روی دریاچه سد اجرا شد که در آن ۷ کیلومتر جاده، سه رشته تونل و دو دهنه پل به طول عرضه ۳۳۶ و ۲۱۴ متر بر روی
و دو دهنه پل به طول عرضه ۳۳۶ و ۲۱۴ متر بر روی دریاچه سد ساخته شد. پل بزرگ کارون۳ با دهانه ۲۶۴ متر دارای طویل‌ترین دهانه پل در ایران است که توسط ماشین‌سازی اراک ساخته شده‌است. اثرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی. در طول دوران ساخت سد کارون ۳، نیروهای شاغل در کارگاه ساخت سد در زمان اوج فعالیت‌ها نزدیک به ۷ هزار نفر بوده‌اند. این در حالی است که فرصت‌های مستقیم و غیر مستقیم ایجاد شده در فرآیند ساخت این سد بالغ بر ۲۲ هزار نفر بوده‌است. نیروگاه کارون۳. در کنار این سد، نیروگاه کارون ۳ قرار دارد که یک نیروگاه زیرزمین
نیروگاه کارون ۳ قرار دارد که یک نیروگاه زیرزمین است. ظرفیت تولید برق نصب شده در نیروگاه ۲۲۸۰ مگاوات است و سالانه در حدود ۴۱۷۲ میلیون کیلووات ساعتبرق مورد نیاز ایران را در زمان اوج مصرف تأمین می‌نماید. این نیروگاه از زمان بهره‌برداری در اسفند ماه سال ۱۳۸۳ تا پایان سال ۱۳۸۶ توانسته ۱۱۳۸۲ میلیون کیلووات ساعت انرژی برق تولید کند. ابزار دقیق. در کارگاه کارون ۳ از تجهیزات ابزار دقیق متنوعی جهت رفتار نگاری سازه‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌است. برخی از این ابزار دقیق در زمان اجرا، نصب و مورد بهره‌برداری قرار
دقیق در زمان اجرا، نصب و مورد بهره‌برداری قرار گرفتند. از این جمله ترموکوپل، ترمومتر، درزسنج و شیب‌سنج‌های بدنه سد و همچنین اکستنسومتر، نیروسنج و پین‌های همگرائی در مجموعه نیروگاه است. سایر تجهیزات ابزار دقیق بدنه سد همگام با پیشرفت پروژه و با توجه به پیش‌نیازهای مربوط به طرح، قبل از آبگیری مخزن نصب و قرائت صفر آن‌ها انجام شده‌است. قرائت این ابزار در دوره آبگیری بسیار فشرده بوده و کلیه ابزار به‌صورت روزانه قرائت می‌شوند. ابزار دقیق بدنه سد شامل شیب‌سنج، پاندول، ترمومتر، درزه‌سنج، پیزومترهای الکتریکی و
پاندول، ترمومتر، درزه‌سنج، پیزومترهای الکتریکی و کاساگرانده، فشار برخاستی و اکستنسومترها است که از شرکت سوئیسی «هوگنبرگر» خریداری شده‌است. در حال حاضر تمامی ابزار دقیق نصب شده در بدنه سد، رفتار بدنه و تکیه‌گاه‌ها و پرده آب‌بند را به‌خوبی مانیتور می‌کند. منابع قرضه و مشخصات آن. منابع قرضه طرح کارون ۳ شامل بخشی از مصالح حاصله از حفاری‌های تکیه‌گاه‌ها و پی سد، حوضچه آرامش، حفاری از معادن A و B در دهزیر، معادن تنگ قاف، رکعت، باجول وشالو در فاصله ۷ تا ۱۵ کیلومتری حاشیه رودخانه کارون در بالادست سد بوده‌است.
حاشیه رودخانه کارون در بالادست سد بوده‌است. اشکالات و ناقصی‌های طرح سد کارون ۳. بی‌توجهی شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران بر انجام تعهدات قانونی در خصوص ترمیم راه‌های روستایی غرق شده در دریاچه سد کارون ۳ موجب غرق شدن یک مینی‌بوس و مرگ ۱۲ زن و کودک از روستائیان بختیاری بخش دهدز شهرستان ایذه در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۲ شد. از زمان آبگیری سد کارون ۳ در سال ۱۳۸۳ و زیر آب رفتن پل قدیمی «گدار شهپیر»، روستائیان و عشایر بختیاری ساکن روستاهای «سادات حسینی» در شمال شرقی ایذه، در بن‌بست گرفتار شده‌اند. شرکت توسعه منابع آب
در بن‌بست گرفتار شده‌اند. شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران (آب و نیرو) به تعهدات خود برای احداث راه‌های روستایی که در اثر عملیات سدسازی تخریب شده و به زیر آب رفته‌اند عمل نکرده و در عوض، با قرار دادن یدک‌کش، اقدام به جابجایی مینی بوس‌های حامل مسافر می‌نماید. ازسوی استاندار خوزستان یک روز عزای عمومی در ایذه اعلام شد این حادثه واکنش شدید نمایندگان مجلس را در پی داشت. حجت‌اله درویش پور نماینده مردم ایذه و باغملک از بی‌توجهی وزارت نیرو به اخطارها انتقاد و وزارت نیرو را مقصر حادثه دانست هیچ دستگاهی مسولیت این
نیرو را مقصر حادثه دانست هیچ دستگاهی مسولیت این حادثه را بر عهده نگرفت و حاضر به عذر خواهی از مردم داغدیده نشد. حتی استاندار خوزستان به ایذه نرفت. پس از تناقض گویی‌های آشکار سرانجام سازمان آب و برق خوزستان راننده مینی بوس روستا را مقصر حادثه اعلام کرد. اما مسئولان انتظامی علت حادثه را «واژگونی لنج» اعلام کردند. رئیس قوه قضاییه ایران روز شنبه، ۱۲ مرداد غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل کشور را مأمور تحقیق دربارهٔ حادثه کرد. کمال موسوی، امام جمعه ایذه در خطبه‌های نماز جمعه ۱۱ مرداد به شدت از انجام نشدن وعده
نماز جمعه ۱۱ مرداد به شدت از انجام نشدن وعده مسئولان انتقاد کرد و گفت به ایذه و مردم ایذه خیانت شد و مسئولان با بی‌توجهی و بی‌مسئولیتی به ایذه خیانت کردند. همچنین وی گفت :اسرائیل هم اینگونه غزه را در محاصره قرار نداده بود که برخی مسئولان وزارت نیرو و استانداری خوزستان و به خصوص مسئولان شرکت دولتی آب و نیرو، مردم دنباله رود و سادات برحق حسینی را در محاصره قرار دادند و هر از چند گاهی باید شاهد مرگ این عزیزان باشیم. اگر اجازه می‌دادند، امروز کفن پوش به صحنه می‌آمدم تا مسئولان در اهواز و تهران بدانند که بر
می‌آمدم تا مسئولان در اهواز و تهران بدانند که بر مردم ایذه و دهدز چه می‌گذرد و دچار چه فلاکت‌هایی هستند.در اقدامی بی‌سابقه کمیته‌ای مستقل و غیردولتی گزارشی از حادثه منتشر کرد که ابعاد آن را به دور از سانسورهای معمول بررسی کرد.
انترناسیونال لیبرال سازمانی بین‌المللی برای تجمع احزاب لیبرال است. مرکز این سازمان که در ۱۹۴۷ تأسیس شد در لندن است. رئیس کنونی این سازمان لیبرال دموکرات بریتانیایی، لورد آلدردیس (رئیس پیشین حزب اتحاد ایرلند شمالی) و نایب رئیس آن عضوی از پارلمان هلند، هانس وان بالن است. احزاب ناظر. در ضمن موسسهٔ دموکرات ملی (سازمانی نزدیک به حزب دموکرات در آمریکا) از همکاران انترناسیونال لیبرال است.
فرانس-آلبر رنه (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۳۵ – درگذشته ۲۷ فوریه ۲۰۱۹) رئیس‌جمهور چپ‌گرای سیشل بود که به مدت ۲۷ سال از ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۴ بر این کشور حکومت می‌کرد. بین اعضای حزب و حکومت او به «رئیس» معروف بود.
مهستی گنجوی (یا مَه‌سِتّی گنجه‌ای یا مَهِستی گَنجَوی) با نام اصلی منیژه، شاعر ایرانی، در سدهٔ پنجم و ششم هجری قمری می‌زیست. به گزارش لغت‌نامه دهخدا، نام «مهستی» از دو واژهٔ «مَه» (به معنی ماه) و «سِتّی (یا سِتی)» (مخفف واژه عربی «سَیِّدَتی»؛ لفظاّ به معنی «بانوی من»، در محاوره به معنی «بانو»، «خانم»)، و مفهوم آن در مجموع، برابر با «ماه‌بانو» است. مهستی پس از خیام، برجسته‌ترین رباعی‌سرای ایران به‌شمار می‌آید و او را پایه‌گذار مکتب شهرآشوب در قالب رباعی می‌دانند. زندگی. زادگاه مهستی شهر گنجه بوده است و همدوره
زندگی. زادگاه مهستی شهر گنجه بوده است و همدوره با غزنویان بود. در رابطه با شهرت او (مهستی) چندین داستان وجود دارد. رشید یاسمی معتقد بود که «مهستی» متشکل از دو کلمه «مَه» به معنی بزرگ و «سَتی» به معنی خانم بوده و جمعاً این کلمه به معنی «خانم‌بزرگ» یا «بانوی بزرگ» است. گویا داستان بدین شکل بوده است که در یکی از گفتگوهای خود با سلطان سنجر به وی گفته است که او کوچک‌ترین و نامرئی‌ترین فرد در محیط خود است. سلطان با او مخالفت کرد و گفت: به مه هستی (یعنی تو از همه بزرگتر هستی). و گویا «مه هستی» - «مهستی» لقب او
بزرگتر هستی). و گویا «مه هستی» - «مهستی» لقب او شده است. در چهار سالگی پدرش او را به مکتب‌خانه فرستاد و چون استعدادی سرشار داشت در ده‌سالگی با ادب زن دانشمند بیرون آمد. او چنگ و عود و تار را به زیبایی می‌نواخت. شهرت او بیشتر به خاطر رباعیاتش است. وی در سروده‌هایش زنی فتنه‌گر و زیبا بوده است که عشاق فراوانی داشته، از جمله امیر احمد تاج‌الدین بن خطیب که فرزند خطیب گنجه بوده و عاقبت به عقد او در می‌آید. ابن خطیب مانند همسرش طبع شعر داشته و رباعیاتی نیز از او باقی مانده است. از زندگی مهستی آگاهی چندانی در دست
مانده است. از زندگی مهستی آگاهی چندانی در دست نیست، و آنچه هست اقوال تذکره‌نویسانی چون دولتشاه سمرقندی، امین احمد رازی و آذر بیگدلی است که همه نقل از یکدیگر، و آمیخته به افسانه‌نگاری و داستان‌های ساختگی است. دیوان اشعار او نیز به جا نمانده و رباعی‌هایی به نام او در نزهةالمجالس (تألیف در قرن هفتم)، مونس الاحرار (تألیف در قرن هشتم) و مجموعه‌ها و تذکره‌ها به دست آمده است. علی‌رغم اینکه در هیچ‌یک از منابع کهن، زمان مشخص و دقیقی از ولادت و مرگ مهستی به دست داده نشده، با این همه برخی از معاصران، ولادت وی را ۴۹۰
نشده، با این همه برخی از معاصران، ولادت وی را ۴۹۰ و مرگش را ۵۷۷ ه‍.ق ذکر کرده‌اند. البته قدیم‌ترین مآخذی که از زمان حیات وی خبر داده، کتاب تاریخ گزیده نوشته حمدالله مستوفی است که به سال ۷۳۰ هجری قمری تألیف شده است. در این کتاب (صفحه ۷۱۸) ذیل (ابن خطیب گنجه) که شوهر مهستی است می‌خوانیم: «ابن خطیب گنجه: و هو، تاج‌الدین احمد، معاصر سلطان محمود غزنوی بود. اشعار خوب دارد؛ به ویژه مناظرات او با منکوحه‌اش مهستی شیرین باشد.» کتابی ظاهراً از قرن هفتم شامل مناظرات مهستی با امیر احمد و رباعی‌هایی که خطاب به هم
مهستی با امیر احمد و رباعی‌هایی که خطاب به هم سروده‌اند (مشتمل بر ۱۸۵ رباعی از زبان پورخطیب و حدود ۱۱۰ رباعی از زبان مهستی) در دست است (نسخه‌های کتابخانهٔ سنایی سابق و ملی تبریز). احمد سهیلی خوانساری آن را کتاب قصه‌ای مجعول و حاوی اشعار سست و ناخوش می‌داند. بر اساس ترانه‌های موجود در همین کتاب، فریتز مایر شرق‌شناس آلمانی کتابی به نام «مهستی زیبا» فراهم آورده است (چاپ آلمان: ۱۹۶۳). طاهری شهاب در «دیوان مهستی» (تهران: ۱۳۳۶) و احمد سهیلی خوانساری در «رباعیات مهستی دبیر» (تهران: ۱۳۷۱) رباعی‌های مهستی را
مهستی دبیر» (تهران: ۱۳۷۱) رباعی‌های مهستی را گردآوری کرده‌اند. در نزهةالمجالس (تألیف در قرن هفتم) ۶۱ رباعی به نام مهستی آمده که کهن‌ترین و موثق‌ترین مجموعهٔ ترانه‌های مهستی است. آثار. امروزه دیوانی از مهستی در دست نیست. گفته می‌شود که تا اوایل قرن دهم هجری، مجموعه‌ای از اشعار او در هرات موجود بوده، اما در پی حمله عبیدالله خان ازبک به این شهر، از میان رفته است. بااین‌حال، ابیات پراکنده‌ای از وی در متون کهن باقی مانده است. مهستی به دلیل نوآوری در انتخاب موضوع ترانه‌هایش و توصیف پیشه‌های گوناگون و سرگرمی‌های
ترانه‌هایش و توصیف پیشه‌های گوناگون و سرگرمی‌های مردم زمانه‌اش، از پیشگامان نوعی از شعر به‌شمار می‌رود که در دوران صفوی به اوج شکوفایی رسید و به *شهرآشوب* شهرت یافت. اشعار او سرشار از عشق و شیدایی، شوخ‌طبعی، زیبایی و صداقت است و فضایی مملو از نشاط دارد که از اندوه و ملال به دور است. بااین‌حال، برخی تذکره‌نویسان و تاریخ‌نگاران، به دلیل ناآشنایی با سبک *شهرآشوب*، درک درستی از سروده‌های او نداشته‌اند و با تصورات نادرست، وی را به لاابالی‌گری متهم کرده و نکوهیده‌اند. درحالی‌که مهستی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های
درحالی‌که مهستی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های زبانی و شور شاعرانۀ خود، پیشه‌وران روزگارش را در قالب زیبارویانی دل‌فریب به تصویر کشیده است؛ رویکردی که نه‌تنها جنبه‌ای هنری دارد، بلکه آیندگان را با مشاغل و زندگی اجتماعی آن دوران آشنا می‌سازد. نمونهٔ شعر. این رباعیها منسوب به اوست:
اینگرید لیلیان تولین (زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۴) از ماهرترین بازیگران فیلم‌های سینمایی اهل سوئد بود. وی چهار دهه در عالم سینما فعالیت داشت و فیلم کلاسیک "توت‌فرنگی‌های وحشی" (۱۹۵۷) ساختهٔ اینگمار برگمان از مشهورترین فیلم‌های اوست. اینگرید از بنیاد هنرهای دراماتیک سوئد فارغ‌التحصیل شده بود. وی سال‌های آخر عمر خود را در رم زندگی می‌کرد ولی پس از ابتلاء به بیماری سرطان به وطن بازگشته و در آنجا بستری شده بود. جوایز. تولین در سال ۱۹۵۸ برای فیلم "آستانه زندگی" برنده جایزه بهترین بازیگر زن از
"آستانه زندگی" برنده جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره کن (فرانسه) شده بود.
نرم‌افزار ریاضی گونه‌ای نرم‌افزار است که برای کاربردهای ریاضی تهیه می‌شود. نرم‌افزار جبری کامپیوتری. این گونه نرم‌افزار توانائی عمل بر فرمول‌های نمادی جبری و حل معادلات رایج ریاضی را دارد. از معروف‌ترین این نرم‌افزارها مت‌لب و ماتماتیکا و نرم‌افزار جبری میپل است. برخی از این نرم‌افزارها اهداف مهندسی دارند همانند Maple و Matlab و برخی از این نرم‌افزارهای ریاضی جنبه آموزشی دارند همانند نرم‌افزار ریاضی استاد که البته با توجه به اهدافشان قابلیت‌های خاص خود را دارند. به‌طور مثال نرم‌افزار ریاضی استاد روش رسیدن
به‌طور مثال نرم‌افزار ریاضی استاد روش رسیدن به پاسخ مسئله را به صورت تشریحی بیان می‌دارد حال آنکه نرم‌افزار Matlab و … به جواب نهایی بسنده می‌نمایند. البته هم‌اکنون سایتهایی طراحی شده‌اند که شما می‌توانید به تنهایی و رایگان پاسخ تشریحی مسایل را همچون نرم‌افزار استاد ببینید با این تفاوت که بخش‌های زیادی هر روزه به آن‌ها افزوده می‌شوند در حالی که شما برای رفع مشکلات احتمالی نرم‌افزارها باید هر چند وقت یک با نسخه جدیدی از آن‌ها را تهیه کنید. نرم‌افزار آماری. این نرم‌افزارها برای انواع محاسبات آماری به‌کار
این نرم‌افزارها برای انواع محاسبات آماری به‌کار می‌رود. اس‌پی‌اس‌اس و اس‌آاس معروف‌ترین نرم‌افزارهای آماری است. نرم‌افزار آنالیز عددی. این نرم‌افزارها معمولاً به صورت کتابخانه روال‌ها عرضه می‌شود و شامل انواع روال‌های آنالیز عددی به زبان‌های فرترن یا سی است که برنامه‌نویسان می‌توانند از آن‌ها در برنامه‌های خود استفاده کنند. کتابخانه علمی گنو یکی از این مجموعه روال‌ها است که به رایگان در دسترس قرار دارد.
کمال‌الدین اسماعیل بن محمد اصفهانی (زاده ۵۶۸ هجری قمری_ درگذشته ۶۳۵ هجری قمری) فرزند جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق‌المعانی، شاعر ایرانی نیمهٔ نخست قرن هفتم هجری، و آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران در دوران حمله مغولان به ایران است که در سال ۶۳۵ ودر گیرودار هجوم‌ها و قتل‌عام‌های آنان به قتل رسید. دیوان کمال الدین را دکتر رضا ضیا تصحیح و چاپ نموده است. زندگی شاعر. جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی چهار فرزند و بقولی دو پسر داشت که خلاق‌المعانی سرآمد همه آنان و فرزند راستین پدر در شعر و شاعری گردید. وی در
و فرزند راستین پدر در شعر و شاعری گردید. وی در اصفهان در سال 568 هجری زاده شد. علت اشتهار او را به خلاق‌المعانی، آن دانسته‌اند که در شعر او معانی باریک نهفته‌است که بعد از چند نوبت که مطالعه کنند ظاهر می‌شود. وی نیز مانند پدر روزگار را در مدح اکابر اصفهان و شاهان معاصر خود گذرانیده بود. از جمله ممدوحان او یکی رکن‌الدین مسعود از آل صاعد اصفهان است. دیگر از ممدوحان مشهور وی پسر محمد خوارزمشاه است. دیگر از ممدوحان مشهور کمال‌الدین اسماعیل، حسام‌الدین اردشیر پادشاه باوندی مازندران و اتابک سعد بن زنگی هستند.
پادشاه باوندی مازندران و اتابک سعد بن زنگی هستند. کمال‌الدین اسماعیل دوره وحشتناک حمله مغول را به تمامی درک کرده و به چشم خویش قتل‌عام مغول را به سال ۶۳۳ هجری قمری در اصفهان دید و در آن باب چنین گفت: کمال‌الدین اسماعیل دو سال بعد از حمله مغول یعنی به سال ۶۳۵ هجری قمری به دست مغولی به قتل رسید. سبک هنری. کمال‌الدین اسماعیل به استادی و مهارت درآوردن معانی دقیق شهرت وافر دارد؛ و اعتقاد ناقدان سخن بدو تا حدی بود که او را بر پدرش ترجیح نهاده و خلاق‌المعانی لقب داده‌اند. وی علاوه بر باریک‌اندیشی و دقت در خلق
داده‌اند. وی علاوه بر باریک‌اندیشی و دقت در خلق معانی در التزامات دشوار و تقید به آوردن ردیف‌های مشکل نیز شهرت دارد، چنان‌که بعضی از قصاید او را که به این التزامات و قیود سروده شده بعد از وی جواب نتوانستند گفت. کمال‌الدین اسماعیل شاعری بسیار دانا و نغزگو و باهوش بود و چنان در ریختن معانی مستتر در شعر مهارت داشت که به خلاق‌المعانی اشتهار یافت. از ویژگی‌های شعر او معانی دقیق و ظریف مضمر و پنهان است که باید چند نوبت مطالعه و دقت نمود تا آن‌ها را دریافت. او شاعری مداح بود ولی در لابلای مدایح نکات حکمی و زیبایی
مداح بود ولی در لابلای مدایح نکات حکمی و زیبایی قرار می‌داد که سرایش او را بارها زیبا و زیباتر می‌نمود. کمال‌الدین در ادبیات عثمانی. کمال‌الدین اسماعیل در ادبیات ترکی عثمانی به‌خوبی شناخته‌شده‌است. در ادبیات عثمانی که کاملاً تحت تأثیر ادب فارسی بود از کمال الگوی بسیار مناسبی برداشت کرده بودند. در شعر عثمانی هم حتی بارها نام او آمده‌است؛ مثلاً نفعی شاعر دربار عثمانی از او چنین یاد کرده‌است: به لفظ ترکی: ترجمهٔ فارسی: ویا در جایی دیگر خیالی دیگر شاعر عثمانی که در آنجا بسیار محبوب است و حتی او را حافظ عثمانی
در آنجا بسیار محبوب است و حتی او را حافظ عثمانی نامیده‌اند و در اشعارش سعی می‌کرد از کلمات فارسی کمتری استفاده کند در مورد شعر فارسی و شعر کمال بیتی دارد که نه تنها ارزش شعر فارسی بلکه منزلت کمال را در آسیای صغیر بخوبی نشان می‌دهد: به لفظ ترکی: ترجمه فارسی: آرامگاه. آرامگاه وی در خیابان کمال الدین اسماعیل اصفهان و در داخل پارک کمال واقع است.
اَبوالنَّجم احمد بن قوس بن احمد منوچهری دامغانی (درگذشته به سال ۴۳۲ هجری) معروف به منوچهری دامغانی، از شعرای طراز اول سده پنجم هجری و اهل دامغان بود. در کتب تذکره او را شصت گله و شصت کُله لقب داده‌اند. گویا علت اشتهار منوچهری با این لقب در نزد تذکره‌نویسان، اشتباه این شاعر با «شمس الدین احمد بن منوچهر شصت کُله» از شعرای سده ششم است. منوچهری تخلص خود را از نام نخستین ممدوح خود منوچهر زیاری پنجمین حکمران زیاری گرفته است. هیچ نسخهٔ قدیمی از منوچهری در دست نیست و غالب نسخ موجود آن از عهد قاجاریه و قدیمی‌ترین آن