payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حاصل شود که سیستم به اندازه کافی پورتابل است. نسخه رسمی 4.2BSD در اگوست ۱۹۸۳ منتشر شد. این نسخه به این شهرت دارد که اولین نسخه‌ای بود که پس از جدا شدن بیل جوی از پروژه در سال ۱۹۸۳ و بنیان‌گذاری کردن سان‌مایکروسیستمز منشتر می‌شد؛ از این موقع به بعد، مایکل کالز و مارشال کیرک مک‌کیوسیک راهبری پروژه را به‌دست گرفتند. این نسخه همچنین به خاطر نشان غول بی‌اس‌دی که توسط جان لستر طراحی شده بود و بر روی یک کتاب راهنما که توسط یوزنیکس منتشر شده بود هم شهرت دارد. 4.3BSD. 4.3BSD در ژوئیه ۱۹۸۶ منتشر شد. تغییرات عمده این
4.3BSD در ژوئیه ۱۹۸۶ منتشر شد. تغییرات عمده این نسخه، بهینه‌سازی و بهبود دادن قابلیت‌هایی بود که به نسخه قبلی، 4.2BSD اضافه شده بودند، چرا که این قابلیت‌های جدید به اندازه کدهای 4.1BSD مورد بازبینی و بهبوددهی قرار نگرفته بودند. پیش از انتشار این نسخه، پیاده‌سازی بی‌اس‌دی از TCP/IP فاصله زیادی از پیاده‌سازی رسمی TCP/IP توسط BNN گرفته بود و این دو پشته با هم فرق زیادی کرده بودند. پس از مباحثاتی در مورد اینکه بالاخره کدام پشته در نسخه 4.3BSD قرار گیرد، توافق بر این شد که پشته بی‌اس‌دی از TCP/IP در 4.3BSD
بر این شد که پشته بی‌اس‌دی از TCP/IP در 4.3BSD استفاده شود، چرا که پس از انجام برخی آزمایش‌ها نشان داده شده بود که کارایی بهتری در بیشتر موارد نسبت به پشته BBN دارد. پس از انتشار نسخه 4.3BSD، این‌طور مشخص شد که BSD باید از معماری قدیمی VAX فاصله بگیرد. معماری Power 6/32 (با اسم رمز Tahoe) که توسط شرکت Computer Consoles Inc توسعه داده شده بود، خوب و امیدبخش به‌نظر می‌رسید، اما کمی پس از آن توسط توسعه‌دهندگانش رها شده بود. با این حال، پورتی برای این معماری به نام 4.3BSD-Tahoe که در ژوئیه ۱۹۸۸ منتشر شد، کاری
نام 4.3BSD-Tahoe که در ژوئیه ۱۹۸۸ منتشر شد، کاری ارزشمند محسوب می‌شد، چرا که در این پورت، کدهای وابسته به ماشین و کدهای مستقل از ماشین از یکدیگر جدا شده بودند که این کار باعث می‌شد تا بتوان در آینده BSD را راحت‌تر به دیگر سکوها پورت کرد. جدا از تلاش برای پورتابل کردن سیستم، CSRG تلاش می‌کرد تا همچنین پشته پروتکل OSI را هم پیاده‌سازی کند، بهینه‌سازی‌هایی در حافظه مجازی انجام دهد و همین‌طور الگوریتم‌های TCP/IP جدید را در جهت انطباق با رشد اینترنت، توسعه دهد. تا آن هنگام، تمامی نسخه‌های BSD حاوی کدهای انحصاری
آن هنگام، تمامی نسخه‌های BSD حاوی کدهای انحصاری از AT&amp;T بودند و در نتیجه برای استفاده از BSD می‌بایست یک مجوز کد منبع از AT&amp;T تهیه می‌شد. اما مجوزها بسیار گران‌قیمت شده بودند و چندین شرکت و سازمان خارج از پروژه، برای منتشر شدن کدهای پشته شبکه به صورت مجزا، ابراز علاقه کرده بودند، که این پشته به‌طور کامل در خارج از AT&amp;T توسعه داده شده بود و نیازی به تهیه مجوز از AT&amp;T نداشت. به این ترتیب، نسخه Networking Release 1 (Net/1) منتشر شد که عاری از کدهای AT&amp;T بود و این امکان وجود داشت تا آن را
کدهای AT&amp;T بود و این امکان وجود داشت تا آن را آزادانه تحت پروانه بی‌اس‌دی منتشر کرد. این نسخه در ژوئیه ۱۹۸۹ منتشر شد. نت/۲ و مسائل قانونی. بعد از نت/۱، یکی از توسعه‌دهندگان بی‌اس‌دی به نام کیث باستیک پیشنهاد کرد که تمامی کدهای AT&amp;T با کدهایی تحت پروانه BSD جایگزین شوند. برای رسیدن به این هدف، او پروژه‌ای را شروع کرد تا بیشتر برنامه‌های استاندارد یونیکس را مجدداً و بدون استفاده از کدهای AT&amp;T پیاده‌سازی کند. به عنوان مثال، ویرایشگر متن VI که بر اساس نسخه یونیکسی ED بود، به صورت مجدد پیاده‌سازی شد
نسخه یونیکسی ED بود، به صورت مجدد پیاده‌سازی شد و نام این پیاده‌سازی جدید NVI (وی‌آی جدید) نام گرفت. در طول ۱۸ ماه، تمام ابزارهایی که متعلق به AT&amp;T بودند بازنویسی شدند و از AT&amp;T تنها تعداد کمی فایل در هسته باقی‌مانده بود. این فایل‌ها هم از هسته پاک شدند و نتیجه کار در ژوئن ۱۹۹۱ با نام نت/۲ عرضه شد که تقریباً یک سیستم‌عامل کامل بود که به صورت آزاد منتشر می‌شد. کمی بعد نت/۲ توسط دو نفر و به صورت مجزا برای معماری اینتل ۸۰۳۸۶ پورت شد. یکی ۳۸۶بی‌اس‌دی بود که توسط ویلیام ژولیتز و دیگری یک نسخه انحصاری به
که توسط ویلیام ژولیتز و دیگری یک نسخه انحصاری به نام بی‌اس‌دی/۳۸۶ بود که توسط BSDi برای این معماری پورت شده بودند. خود ۳۸۶بی‌اس‌دی عمر کمی داشت. اما نقش تاریخی بزرگی ایفا کرد و پایه و اساس سیستم‌عامل‌های فری‌بی‌اس‌دی و نت‌بی‌اس‌دی شد که این دو پروژه کمی بعد از ۳۸۶بی‌اس‌دی و از روی پچ‌کیت‌های غیررسمی آن به وجود آمده بودند. اما BSDi کمی بعد توسط AT&amp;T به دادگاه کشیده شد، چرا که AT&amp;T معتقد بود که BSDi به‌طور غیرقانونی از کدهای AT&amp;T استفاده کرده‌است. این دادگاه باعث شد تا سرعت توسعه مشتقات BSD نزدیک
این دادگاه باعث شد تا سرعت توسعه مشتقات BSD نزدیک به دو سال آهسته شود، چرا که مالک کدها مشخص نبود. در نتیجه، زمینه برای توسعه یافته سیستم‌های مبتنی بر لینوکس فراهم شد، چرا که کدهای لینوکس مشکل نامشخص بودن مالک نداشتند. هرچند که 386BSD تا سال ۱۹۹۲ منتشر نشد، اما با این حال، لینوس توروالدز گفته بود که اگر وقتی که کار بر روی لینوکس را شروع کردم، 386BSD وجود داشت، شاید لینوکس هیچگاه به وجود نمی‌آمد. 4.4BSD و مشتقات. دادگاه در سال ۱۹۹۴، عمدتاً به نفع برکلی، فیصله داده شد. از حدود ۱۸٫۰۰۰ فایلی که در BSD بود،
داده شد. از حدود ۱۸٫۰۰۰ فایلی که در BSD بود، تنها ۳ فایل باید حذف می‌شد و ۷۰ فایل دیگر هم باید طوری تغییر می‌کردند تا نشان‌دهنده اعلان کپی‌رایت USL را باشند. همچنین دیگر نتیجه دادگاه این بود که USL دیگر هرگز در برابر کاربران یا توزیع‌کنندگان کدهای BSD درخواست دادخواست نکند. مارشال کیرک مک‌کیوسیک راجع بع دادگاه و پیامدهای آن چنین گفته‌است: در ژوئیه ۱۹۹۴، سیستم‌عامل 4.4BSD به دو صورت منتشر شد: یکی نسخه 4.4BSD-Lite که به صورت آزادانه قابل انتشار بود و هیچ کدی ازAT&amp;T در آن وجود نداشت. دیگری نسخه
و هیچ کدی ازAT&amp;T در آن وجود نداشت. دیگری نسخه 4.4BSD-Encumbered بود که همانند نسخه‌های قبلی، نیازمند دریافت مجوز از AT&amp;T بود. آخرین نسخه BSD، نسخه 4.4BSD-Lite Release ۲ بود که پس از انتشار این نسخه، گروه CSRG منحل شد و توسعه بی‌اس‌دی متوقف شد. از آن هنگام تا کنون، تعدادی سیستم‌عامل دیگر که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر اساس بی‌اس‌دی هستند، توسط داوطلبان توسعه داده می‌شوند. علاوه بر آن، طبیعت سهل‌گیرانه پروانه بی‌اس‌دی به بسیاری از دیگر سیستم‌عامل‌ها چه آزاد و چه انحصاری این اختیار را داده تا قادر
چه آزاد و چه انحصاری این اختیار را داده تا قادر باشند کدهای بی‌اس‌دی را در خود بگنجانند. برای مثال، مایکروسافت ویندوز از کدهای بی‌اس‌دی در پشته TCP/IP خود استفاده کرده‌است؛ و از ویندوز ۲۰۰۰ به بعد، نسخه‌های بازکامپایل‌شده از ابزارهای خط فرمان بی‌اس‌دی که مربوط به شبکه می‌شوند را در سیستم‌عامل خود قرار داده‌است. همچنین داروین، سیستم‌عاملی که Mac OS X بر اساس آن ساخته شده هم از مشتقات 4.4BSD-Lite2 و فری‌بی‌اس‌دی محسوب می‌شود. برخی دیگر از نسخه‌های تجاری یونیکس نظیر سولاریس هم حاوی کدهای بی‌اس‌دی هستند. رابطه
نظیر سولاریس هم حاوی کدهای بی‌اس‌دی هستند. رابطه با یونیکس. نسخه‌های سیستم‌عامل ریسرچ یونیکس از ویرایش هشتم به بعد رابطه نزدیکی با بی‌اس‌دی دارند. وقتی که 4.1cBSD برای VAX منتشر شد، مبنای توسعه ویرایش هشت ریسرچ یونیکس قرار گرفت. این روند در نسخه‌های بعدی مثل ویرایش نهم هم ادامه داشت که هم کدهای منبع و هم اصلاحات دیگری را از 4.3BSD در خود گنجانده بود. نتیجه این شد که نسخه‌های بعدی ریسرچ یونیکس بیشتر از اینکه به System V نزدیک باشند، به بی‌اس‌دی نزدیک بودند. دنیس ریچی در پستی در یوزنت مربوط به سال ۲۰۰۰،
دنیس ریچی در پستی در یوزنت مربوط به سال ۲۰۰۰، رابطه بی‌اس‌دی و ریسرچ یونیکس را این گونه توصیف می‌کند:
رد هت لینوکس یک توزیع لینوکس بود که در سال ۱۹۹۴ بنیان گذاشته شد و آخرین نسخه آن ۳۱ مارس ۲۰۰۳ منتشر و توسعه آن در همین سال متوقف ولی تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۴ توسط شرکت ردهت پشتیبانی می‌شد. پس از نسخه ۹ این شرکت اقدام به ارائهٔ دو توزیع متفاوت نمود. فدورا که توزیعی رایگان که هم‌اکنون تحت توسعه پروژه فدورا است و توسط شرکت ردهت پشتیبانی می‌شود و توزیع تجاری اما متن باز ردهت انترپرایز لینوکس (Red Hat Enterprise Linux)(به اختصار RHEL) که کاربران تنها با پرداخت هزینه اشتراک می‌توانند از پشتیبانی شرکت بهره‌مند شوند. شرکت
می‌توانند از پشتیبانی شرکت بهره‌مند شوند. شرکت های معروفی مانند IBM از این توزیع استفاده میکنند.
دبیان گنو/لینوکس (به انگلیسی: Debian GNU/Linux) که به‌نام دِبْیان شناخته می‌شود، یک توزیع لینوکس آزاد و متن‌باز است که توسط پروژه دبیان در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۹۳ منتشر شد. نخستین نسخهٔ آزمایشی دبیان در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳ منتشر شد، و نخستین نسخه پایدار آن در ۱۷ ژوئن ۱۹۹۶ منتشر شد. شاخه دبیان پایدار (Stable) محبوب‌ترین نسخه برای رایانه‌های شخصی و سرورها است. دبیان همچنین پایه بسیاری از توزیع‌های دیگر است، از جمله برجسته‌ترین آن‌ها اوبونتو. دبیان یکی از قدیمی‌ترین سیستم‌عامل‌های مبتنی بر هسته لینوکس است. این پروژه
مبتنی بر هسته لینوکس است. این پروژه توسط تیمی از داوطلبان با هدایت مدیر پروژه دبیان و سه سند اساسی توسط اینترنت هماهنگ می‌شود: قرارداد اجتماعی دبیان، قانون اساسی دبیان و دستورالعمل‌های نرم‌افزار آزاد دبیان. توزیع‌های جدید به‌طور مداوم به روز می‌شوند، و نامزد بعدی پس از ثابت‌شدن مبتنی بر زمان منتشر می‌شود. دبیان از زمان تأسیس، به‌طور علنی و مطابق با اصول پروژه گنو توسعه داده می‌شود. به همین دلیل، بنیاد نرم‌افزار آزاد از نوامبر ۱۹۹۴ تا نوامبر ۱۹۹۵ حمایت مالی این پروژه را انجام داد. با پایان یافتن آن حمایت
این پروژه را انجام داد. با پایان یافتن آن حمایت مالی، پروژه دبیان یک سازمان غیرانتفاعی با منافع عمومی تشکیل داد تا به حمایت مالی از توسعه آن بپردازد. امکانات. دبیان به مخازن آنلاین که حاوی بیش از ۵۱۰۰۰ بسته دسترسی دارد. دبیان رسماً فقط نرم‌افزار آزاد دارد، اما می‌توانید نرم‌افزارهای غیرآزاد را از مخازن دبیان بارگیری و نصب کنید. دبیان شامل برنامه‌های آزاد محبوب مانند لیبره‌آفیس، مرورگر وب Firefox، نامه Evolution، مشعل دیسک K3b، پخش کننده رسانه VLC، ویرایشگر تصویر گیمپ و نمایشگر سند Evince است. دبیان یک
تصویر گیمپ و نمایشگر سند Evince است. دبیان یک انتخاب محبوب برای سرورها است، برای مثال مانند عامل سیستم عامل پشته لمپ. هسته. چندین طعم هسته لینوکس برای هر درگاه وجود دارد. به عنوان مثال، درگاه i386 دارای رایانه‌هایی برای رایانه‌های IA-32 است که از Physical Address Extension و محاسبات در زمان واقعی، برای رایانه‌های شخصی قدیمی و رایانه‌های x86-64 پشتیبانی می‌کنند. هسته لینوکس به‌طور رسمی حاوی سیستم عامل بدون منبع نیست، اگرچه چنین سیستم عامل در بسته‌های غیرآزاد و رسانه نصب جایگزین نیز موجود است. محیط‌های
و رسانه نصب جایگزین نیز موجود است. محیط‌های رومیزی. Debian تصاویر CD و DVD را به‌طور خاص برای XFCE , گنوم , KDE , MATE، Cinnamon، LXDE و LXQT ساخته شده ارائه می‌دهد. MATE رسماً پشتیبانی می‌شود، در حالی که پشتیبانی از Cinnamon با Debian 8.0 جسی اضافه شده‌است. مدیران پنجره کمتر رایج مانند Enlightenment، Openbox , Fluxbox , IceWM، ویندوز ساز و دیگران در دسترس هستند. محیط رومیزی پیش‌گزیدهٔ نسخه 7.0 Wheezy به‌طور موقت به Xfce روشن شد، زیرا گنوم۳ در CD اول مجموعه جا نمی‌گرفت. پیش‌گزیدهٔ نسخه ۸٫۰ جسی دوباره در
جا نمی‌گرفت. پیش‌گزیدهٔ نسخه ۸٫۰ جسی دوباره در نوامبر ۲۰۱۳ به Xfce و در سپتامبر ۲۰۱۴ دوباره به گنوم تغییر یافت. بومی سازی. چندین بخش از دبیان به غیر از انگلیسی آمریکایی به زبان‌های دیگری ترجمه شده‌اند، از جمله توضیحات بسته، پیام‌های پیکربندی، اسناد و وب سایت. سطح بومی سازی نرم‌افزار به زبان بستگی دارد، از آلمانی‌ها و فرانسوی‌های بسیار پشتیبانی شده گرفته تا Creek و Samoan که به سختی ترجمه شده‌اند. نصب دبیان ۱۰ به ۷۶ زبان موجود است. نصب و راه اندازی. دبیان تصاویر دی وی دی و سی دی را برای نصب ارائه می‌دهد که
دی وی دی و سی دی را برای نصب ارائه می‌دهد که با استفاده از بیت‌تورنت یا جیگدو قابل بارگیری است. دیسک‌های فیزیکی را می‌توان از خرده فروشان نیز خریداری کرد. مجموعه‌های کامل از چند دیسک تشکیل شده‌است (درگاه amd64 از ۱۳ دی وی دی یا ۸۴ سی دی تشکیل شده‌است)، اما فقط نخستین دیسک برای نصب مورد نیاز است، زیرا نصب کننده می‌تواند نرم‌افزاری را که در تصویر اول دیسک موجود نیست از مخازن آنلاین بازیابی کند. دبیان روشهای مختلف نصب شبکه را ارائه می‌دهد. حداقل نصب دبیان از طریق CD netinst در دسترس است، که با استفاده از آن
طریق CD netinst در دسترس است، که با استفاده از آن Debian فقط با یک پایه نصب می‌شود و بعداً می‌توان نرم‌افزار اضافه شده را از اینترنت بارگیری کرد. گزینه دیگر بوت شدن نصاب از شبکه است. تصاویر نصب بر روی برخی معماری‌ها ترکیبی است و می‌توان از آنها برای ایجاد یک درایو USB قابل بوت (USB Live) استفاده کرد. بوت استراپ لودر پیش فرض GNU GRUB نسخه ۲ است، اگرچه نام بسته به سادگی grub است، در حالی که نسخه ۱ به میراث grub تغییر نام داد. این با مثال منافات دارد. Fedora، که در آن grub نسخه 2 grub2 نامگذاری شده‌است.
که در آن grub نسخه 2 grub2 نامگذاری شده‌است. رومیزی پیش فرض ممکن است از میان منوی DVD boot در میان گنوم , KDE Plasma , Xfce و LXDE و از سی دی‌های مخصوص ۱ دیسک انتخاب شود. تصاویر زنده. دبیان تصاویر نصب زنده را برای CD , DVD و درایوهای انگشت شست USB، برای معماری IA-32 و x86-64 و با انتخاب محیط‌های دسک تاپ منتشر می‌کند. این تصاویر Debian Live به کاربران امکان می‌دهد از رسانه‌های قابل جابجایی بوت شوند و دبیان را بدون اینکه روی محتویات رایانه خود تأثیر بگذارد، اجرا کنند. نصب کامل دبیان بر روی دیسک سخت رایانه
اجرا کنند. نصب کامل دبیان بر روی دیسک سخت رایانه می‌تواند از محیط تصویر زنده آغاز شود. تصاویر شخصی شده را می‌توان با ابزار ساخت زنده برای دیسک‌ها، درایوهای USB و برای اهداف بوت شدن شبکه ساخت. آرمان. برنامه دبیان بر پایه رهنمودهای نرم‌افزار آزاد دبیان راهنمایی می‌شود که به گونه آشکار می‌گوید آرمان این برنامه گسترش یک نرم‌افزار آزاد است و از درونمایه بنیادین آن رهنمودها این است که همه نرم‌افزارهای گسترده شده باید زیر یک پروانه نرم‌افزار آزاد باشند. ویژگی‌ها. گرداننده بسته‌ها. Dpkg برنامه بنیادین برای گردانش
گرداننده بسته‌ها. Dpkg برنامه بنیادین برای گردانش بسته‌های deb در دبیان می‌باشد. APT برای راه‌اندازی دیگر برنامه‌ها به‌کار می‌رود. APT یک برنامه پیشرفته برای رسیدگی به بسته‌های دبیان است که دربرگیرنده چند برنامه می‌باشد: apt-get, apt-cache, apt-cdrom... برتری استفاده از APT: آسانی و رسیدگی خودکار به نیازمندی‌های بسته‌ها و راه‌اندازی بسته‌ها از انبارهای آنلاین است. انبارها. دبیان بیش از ۴۹ هزار بسته راه‌اندازی شونده، و بیش از هر پخش لینوکس، در انبار خود دارد که با ویرایش سرراست پرونده /etc/apt/sources.list
که با ویرایش سرراست پرونده /etc/apt/sources.list یا دگرگونی سامان میانجی APT می‌توان هر انباری را افزون کرد. توسعه. هر بسته نرم‌افزاری دارای نگهدارنده ای است که ممکن است یک نفر باشد یا تیمی از توسعه دهندگان دبیان و نگهبانان غیر توسعه دهنده. نگهدارنده نسخه‌های بالادست را ردیابی می‌کند و اطمینان می‌دهد که بسته با بقیه توزیع توزیع می‌شود و از استانداردهای کیفیت دبیان مطابقت دارد. بسته‌ها ممکن است شامل اصلاحاتی باشند که توسط دبیان برای دستیابی به رعایت خط مشی دبیان، حتی برای رفع اشکالات خاص غیر دبیان ارائه
دبیان، حتی برای رفع اشکالات خاص غیر دبیان ارائه شده‌است، اگرچه توصیه می‌شود با توسعه دهندگان بالادست هماهنگی لازم را انجام دهید. نگهدارنده با بارگذاری بسته در سیستم «ورودی»، نسخه جدیدی را منتشر می‌کند که صحت بسته‌ها و امضاهای دیجیتالی آنها را تأیید می‌کند. اگر پکیج معتبر باشد، در آرشیو بسته‌بندی در منطقه ای به نام «استخر» نصب شده و هر روز در صدها آینه در سراسر جهان توزیع می‌شود. آپلود باید با استفاده از نرم‌افزار سازگار با OpenPGP امضا شود. همه توسعه دهندگان دبیان دارای جفت کلید رمزنگاری هستند. توسعه
دبیان دارای جفت کلید رمزنگاری هستند. توسعه دهندگان مسئولیت هر بسته‌ای را که آپلود می‌کنند، حتی اگر بسته‌بندی توسط یک کمک کننده دیگر تهیه شده‌است، دارند. در ابتدا، یک بسته پذیرفته شده فقط در شعبه ناپایدار موجود است. برای اینکه پکیج برای نسخه بعدی کاندید شود، باید با ملاقات زیر به شعبه آزمون مهاجرت کند: بنابراین، یک اشکال مهم در انتشار نسخه جدید یک کتابخانه مشترک که بسیاری از بسته‌ها به آن بستگی دارند ممکن است از ورود آن بسته‌ها به آزمایش جلوگیری کند، زیرا کتابخانه به روز شده باید الزامات را نیز برآورده کند.
به روز شده باید الزامات را نیز برآورده کند. از نظر شعبه، روند مهاجرت دو بار در روز اتفاق می‌افتد، و آزمایش را در بتا دائمی انجام می‌دهد. به‌طور دوره ای، تیم انتشار دستورالعمل‌هایی را برای توسعه دهندگان منتشر می‌کند تا آماده انتشار شوند. نسخه جدید پس از یخ زدگی رخ می‌دهد، هنگامی که تمام نرم‌افزارهای مهم در شعبه Testing به روز هستند و سایر موارد مهم دیگر حل می‌شوند. در آن زمان تمام بسته‌های موجود در شاخه آزمایش به شاخه پایدار جدید تبدیل می‌شوند. اگرچه تاریخ‌های یخبندان مبتنی بر زمان هستند، اما تاریخ انتشار
یخبندان مبتنی بر زمان هستند، اما تاریخ انتشار آن نیست، که پیش از این دو هفته از سوی مدیران انتشار اعلام می‌شوند. یک نسخه از بسته می‌تواند متعلق به بیش از یک شاخه باشد، معمولاً تست و ناپایدار است. این امکان وجود دارد که یک بسته بتواند نسخه مشابه را بین نسخه‌های پایدار نگه داشته و در عین حال جزئی از قدیمی، پایدار، آزمایش و ناپایدار باشد. هر شاخه می‌تواند به عنوان مجموعه ای از نشانگرها در بسته «استخر» که در بالا ذکر شد، دیده شود. چرخه انتشار. یک شاخه جدید پایدار از دبیان تقریباً هر ۲ سال یکبار آزاد می‌شود.
از دبیان تقریباً هر ۲ سال یکبار آزاد می‌شود. این به مدت ۳ سال با به روزرسانی برای رفع مشکلات مهم امنیتی یا قابلیت استفاده، پشتیبانی رسمی را دریافت می‌کند. نقطه انتشار هر چند ماه مطابق تعیین مدیران پایدار انتشار (SRM) در دسترس خواهد بود. دبیان همچنین از زمان (Debian 6 (Debian Squeeze پروژه پشتیبانی بلند مدت (LTS) خود را آغاز کرد. برای هر نسخه Debian، دو سال به روزرسانی امنیتی اضافی ارائه شده توسط تیم LTS پس از پایان زندگی (EOL) ارائه می‌شود. با این حال، هیچ نسخه ای منتشر نمی‌شود. اکنون هر نسخه دبیان
هیچ نسخه ای منتشر نمی‌شود. اکنون هر نسخه دبیان می‌تواند در مجموع ۵ سال از حمایت امنیتی دریافت کند. هر زمان که یک نسخه پایدار عمده منتشر می‌شود، معمولاً هر دو سال یکبار، تیم امنیتی دبیان نسخه پایدار قبلی که حالا پایدار قدیمی (old-stable) نامیده می‌شود را تنها برای یک سال پشتیبانی خواهد کرد. این به این معنی است که انتشارهای دبیان معمولاً سه سال پشتیبانی دارند. یک پروژه «پشتیبانی بلند مدت» برای دبیان وجود دارد که توسط «تیم امنیتی دبیان» اداره نمی‌شود، بلکه توسط یک گروه جداگانه از کمپانی‌ها و داوطلبانی که نیاز
یک گروه جداگانه از کمپانی‌ها و داوطلبانی که نیاز به پشتیبانی بیشتری دارند انجام می‌شود. هدف این پروژه این است که زمان حیات یک انتشار پایدار دبیان را حداقل به پنج سال برساند، البته تنها چند معماری توسط این پروژه پشتیبانی می‌شود نه همه معماری‌ها. پشتیبانی فنی. همانند تمام سیستم‌عامل‌های شبه-یونیکس و بسیاری از پروژه‌های متن-باز، بحث‌های مربوط به توسعه دبیان شامل اجزای مختلف و معماری‌های پردازنده تحت پشتیبانی، و همین‌طور پاسخ‌گویی به پرسش‌ها و مشکلات کاربران، به‌طور اصلی از طریق لیست‌های پست‌سپاری انجام
به‌طور اصلی از طریق لیست‌های پست‌سپاری انجام می‌شود. با توجه به هدف دبیان مبنی بر جهانی بودن و اجرا بر روی تمام پردازنده‌ها، برای بسیاری از زبان‌ها از جمله زبان پارسی، یک یا چند لیست پست‌سپاری اختصاص داده شده‌است که اشخاص اجازه دارند به زبانی غیر از انگلیسی در آنجا مشکلات و همین‌طور بحث‌های مربوط به بین‌المللی‌سازی و محلی‌سازی را به زبان خود یا انگلیسی مطرح کنند. لیست پست‌سپاری دبیان برای زبان پارسی: Debian Mailing Lists -- Index for debian-l10n-persian تاریخچه. (en) ۱۹۹۳–۱۹۹۸. دبیان نخستین بار در تاریخ ۱۶
(en) ۱۹۹۳–۱۹۹۸. دبیان نخستین بار در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۹۳ به‌دست ایان مورداک آشکار شد، کسی که در آغاز نام این سامانه را «انتشار لینوکس دبیان» نامید. نام دبیان آمیزه‌ای از نام نامزدش، دبرا لین و نام خودش بود. پیش از پراکندگی دبیان، لینوکس SLS نخستین پخش لینوکس کامپایل‌شده از بسته‌های نرم‌افزاری گوناگون بوده‌است، و یکی از پایه‌های دوست‌داشتنی دیگر پخش‌ها در سال ۱۹۹۳–۱۹۹۴ بود. باگ‌ها و نگهداری سست از SLS مورداک را برآن داشت که پخش تازه‌ای بگستراند. در سال ۱۹۹۳ مورداک «بیانیه دبیان» را بگستراند، برنامه فراگیر خودش
«بیانیه دبیان» را بگستراند، برنامه فراگیر خودش را برای سیستم‌عاملی تازه شناساند. او در آن اشاره به ساخت یک پخش لینوکس می‌کند که به‌گونه متن باز و آزاد نگهداری و پیشرفت داده شود، همانند لینوکس و گنو. برنامه دبیان در آغاز به آرامی گسترش پیدا می‌کرد و نخستین نسخه‌های ۰٫۹x در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ گسترده شدند. در این هنگام این برنامه به دست پروژه گنو از بنیاد نرم‌افزار آزاد مورد حمایت (اسپانسر) قرار گرفت. نخستین پورت به معماری‌های به جز اینتل ۸۰۳۸۶ در سال ۱۹۹۵ آغاز گردید، و نخستین نسخهٔ ۱.x دبیان در سال ۱۹۹۶
آغاز گردید، و نخستین نسخهٔ ۱.x دبیان در سال ۱۹۹۶ گسترده شد. در سال ۱۹۹۶، بروس پرنز به عنوان رهبر پروژه جایگزین ایان مورداک شد. رهبران برنامه. رهبر برنامه دبیان (DPL) یک تن پیش‌کشیده در برنامه است که راه کنونی برنامه را گزینش می‌کند. برنامه تا به کنون رهبران زیر را داشته‌است: پشتیبانی سخت‌افزار. نیازمندی‌های سخت‌افزار. حداقل سخت‌افزار مورد نیاز حداقل هسته و ابزارهای GNU است. الزامات پیشنهادی سیستم دبیان بستگی به میزان نصب دارد، که مربوط به افزایش تعداد قطعات نصب شده‌است: حداقل نیاز واقعی حافظه بستگی به
نصب شده‌است: حداقل نیاز واقعی حافظه بستگی به معماری دارد و ممکن است بسیار کمتر از اعداد ذکر شده در این جدول باشد. نصب Debian با ۱۷۰ مگابایت رم برای x86-64 امکان‌پذیر است؛ نصب کننده در حالت حافظه کم اجرا می‌شود و توصیه می‌شود یک پارتیشن swap ایجاد کنید. نصب کننده z / Architecture به حدود ۲۰ مگابایت رم نیاز دارد، اما به سخت‌افزار شبکه متکی است. به‌طور مشابه، نیازهای فضای دیسک، بستگی به بسته‌های نصب شده دارد، با انتخاب دستی بسته‌های مورد نیاز می‌توان کاهش داد. از ماه مه سال ۲۰۱۹، هیچ ترکیبی خالص وجود ندارد که
از ماه مه سال ۲۰۱۹، هیچ ترکیبی خالص وجود ندارد که نیازهای سخت‌افزاری را به راحتی کاهش دهد. اجرای رابط‌های گرافیکی کاربر بر روی سیستم‌های قدیمی یا کم‌کار امکان‌پذیر است، اما نصب مدیران پنجره به جای محیط دسک تاپ توصیه می‌شود، زیرا محیط دسک تاپ از شدت منابع بیشتری برخوردار است. مورد نیاز برای نرم‌افزارهای فردی با شرایط محیط عملیاتی پایه متفاوت است و باید در نظر گرفته شود.
دانته آلیگیری (۱۲۶۵ میلادی–۱۳۲۱ میلادی) شاعر اهل فلورانس بود. وی در سیاست زادگاه خود عاملی مؤثر بود، همچنین دانته به عنوان یکی از پیروان مکتب آلبرت کبیر شناخته می‌شود. نوشته‌های دانته بر ادبیات ایتالیا و سراسر اروپا برای همیشه تأثیر گذاشت. دانته در دوران زندگی خود دست به انتشار کتاب‌های متعددی زد که معروف‌ترین آن‌ها «کمدی الهی»، «زندگانی نو»، «ضیافت»، «سلطنت»، و «آهنگ‌ها» است. زندگی. دانته آلیگیری در شهر فلورانس به دنیا آمد. تاریخ تولد او به درستی مشخص نیست اما باور عمومی بر این است که این تاریخ در حدود سال
باور عمومی بر این است که این تاریخ در حدود سال ۱۲۶۵ میلادی بوده‌است. این تاریخ استنتاجی است به‌دست آمده از تلمیح‌های خودزندگینامه‌ای دانته در کتاب بخش "دوزخ" کمدی الهی که به صورت کنایه‌آمیز گفته‌است: «در نیمه راه سفر زندگانی…». با توجه به کتاب مقدس میانگین عمر آدمی ۷۰ سال است و لذا این «نیمه راه سفر زندگانی» برابر با ۳۵ سال خواهد بود و از آنجایی که سفر خیالی او به دنیای مردگان در سال ۱۳۰۰ رخ داد، وی به احتمال زیاد در حدود ۱۲۶۵ زاده شد. برخی از اشعار قسمت بهشت از کمدی الهی شواهدی را به‌دست می‌دهند که بر
بهشت از کمدی الهی شواهدی را به‌دست می‌دهند که بر مبنای آن‌ها دانته در خردادماه به دنیا آمده‌است، از جمله اینکه می‌گوید: «همچنان که با دوگانگان جاویدان در حال چرخ زدن بودم، آشکارا از تپه‌ها تا خروجی‌های رود زمین‌هایی خرمنکوبی شده را دیدم که ما با دچار سبعیت می‌کرد»، اما نمی‌توان اینها را به عنوان عباراتی قطعی از جانب دانته برای ولادتش قرار داد. در دوران کودکیش شهر فلورانس مدام بین دسته‌های رقیب یعنی گوئلف‌ها و گیبلین‌ها دست به دست می‌شد. تا سرانجام گوئلف‌ها (که خانواده دانته هم از آنان بودند) بر شهر چیره
(که خانواده دانته هم از آنان بودند) بر شهر چیره شدند. طولی نکشید که بین خود گوئلف‌ها نیز اختلاف افتاد و خود به دستهٔ سیاه‌ها و سفیدها تقسیم شدند. دانته در چنین دوران پرآشوبی کودکی و نوجوانی خود را سپری کرد، از تحصیلات نخستینش اطلاعی در دست نیست ظاهراً وی در دانشگاه بولونیا و در مکتب خانه برادران کهتر (فرقه فرانسیسکن) در شهر سانتا کروچه تحصیل کرد ولی بخش عمده رشد فکری و فلسفی خود را مرهون دانشمند بزرگی به نام برونتو لاتینی بود که در سرود پانزدهم «دوزخ» از او به تفصیل و احترام یاد کرده‌است. در این دوران
او به تفصیل و احترام یاد کرده‌است. در این دوران کودکی بود که عشق افسانه‌ای و معروف دانته یعنی «بئاتریس پورتیناری» آغاز شد هر چند هرگز به وصال ختم نشد. ده سال بعد نخستین نغمه‌های عاشقانه خود را به خاطر او سرود. دانته در سال ۱۲۹۳ (یکسال پس از مرگ بئاتریکس) با زنی به نام جما از خاندان دوناتی، یک خانواده محترم فلورانسی، ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب چهار فرزند شد. در همین احوال وی در چند زد و خورد بین نیروهای فلورانسی و دیگر همسایگانش شرکت کرد که مهمترینشان نبرد «کامپالدینو» بود. در حدود سی سالگی به
نبرد «کامپالدینو» بود. در حدود سی سالگی به فعالیت‌های سیاسی پرداخت. در سالهای ۱۲۹۶ و ۱۲۹۷ میلادی عضویت «شورای صد نفری» انتخاب شد و در سال ۱۳۰۰ به سمت سفیر به «سن جیمنیانو» رفت، دو ماه نیز در سال ۱۳۰۱ سمتی مانند «رئیس دیوان عالی کشور» را در شهر خود داشت و در این سمت دستکم ده نطق آتشین برضد پاپ «بونیفاس هشتم» ایراد کرد که مایه همه بدبختی‌های بعدی وی شد. در سال ۱۳۰۰ میلادی بین دو دسته سیاسی سفیدها که نماینده ثروتمندان شهر و دسته سیاه‌ها که از طبقات عامه طرفداری می‌کردند زد و خورد شدیدی روی داد که بر آتش
می‌کردند زد و خورد شدیدی روی داد که بر آتش کینه‌توزی‌های گذشته دامن زد. پاپ ظاهراً برای آرامش و به راستی برای گسترش نفوذ خود کاردینال «آکوئاسپارتا» را به فلورانس فرستاد ولی وی نتوانست کاری انجام دهد، این بار پاپ از «شارل دو والوا» برادر «فیلیپ لوبل» پادشاه فرانسه کمک گرفت. این مسئله فلورانسیان را بسیار نگران کرد و دسته سفیدها که در آن وقت روی کار بودند سه نفر را به عنوان سفیر فوق‌العاده نزد پاپ فرستادند تا او را از این فکر منصرف سازند، دانته یکی از این سه نفر بود. اندکی پس از آغاز این سفر بود که شارل دو
نفر بود. اندکی پس از آغاز این سفر بود که شارل دو والوا و نیروهای پاپ پیروزمندانه وارد فلورانس شدند و دسته سفیدها را از آنجا راندند و زمام امور را به دست سیاه‌ها سپردند. این تغییر مقدمه تصفیه‌ای شد که بزرگ‌ترین قربانی آن دانته بود. روز ۲۷ ژانویه ۱۳۰۲ نخستین حکم از سوی دادگاه فلورانس به زیان دانته صادر شد و او را غیابی به سوء استفاده از اموال دولتی متهم نموده و به پرداخت پنج هزار فیورینو جریمه و دو سال تبعید از فلورانس و محرومیت همیشگی از حقوق مدنی محکوم کرد. چهل روز بعد حکم دیگری به زیان وی صادر شد و وی