payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوزدهم رقم خورد. برادر جان سپرده‌اش وصیت نموده بود که ویلهلم باید قانون اساسی مشروطه را رد (لغو، منحل) نماید اما او از این کار خودداری ورزید. ویلهلم میراث بر اختلاف قدیمی بین فریدریش ویلهلم و پارلمان (لندتاک) بود. وی نسبت به برادر جان سپرده‌اش از لحاظ سیاسی بی‌طرف‌تر به نظر می‌آمد و کمتر از او در سیاست دست به مداخله می‌زد. در ۱۸۶۲ لندتاک افزایش بودجه نظامی‌ای که برای ارتشِ عملاً بازسازی شده مورد نیاز بود را رد کرد. این لایحه همچنین شامل افزایش نفرات نیروهای مسلح در زمان صلح از ۱۵۰٬۰۰۰ به ۲۰۰٬۰۰۰ نفر و
مسلح در زمان صلح از ۱۵۰٬۰۰۰ به ۲۰۰٬۰۰۰ نفر و افزایش مشمولان خدمت نظام از سالانه ۴۰٬۰۰۰ به سالانه ۶۳٬۰۰۰ نفر می‌شد. به هر حال آنچه واقعاً مورد بحث بود، حفظ طول مدت خدمت نظام یعنی سه سال (از سال ۱۸۵۶ خدمت نظام به دوسال افزایش یافته بود) بود. وقتی درخواست وی که مورد حمایت وزیر جنگ آلبرشت فن رون نیز بود، توسط لندتاک رد شد، ویلهلم در ابتدا خواست از پادشاهی کناره گیرد اما فرزند یا ولیعهدش فریدریش سوم به جد او را نصیحت کرد که چنین نکند. سپس برطبق مشاورهٔ رون، ویلهلم اتو فون بیسمارک را در سپتامبر ۱۸۶۲ به سمت ریاست
اتو فون بیسمارک را در سپتامبر ۱۸۶۲ به سمت ریاست الوزراء برگزید تا لایحه خود را به کرسی بنشاند. بر طبق قانون اساسی مشروطهٔ پروس، رئیس‌الوزراء نه در برابر لندتاک بلکه تنها در برابر پادشاه مسئول و پاسخگو بود. بیسمارک، یونکر پروسی محافظه کار، این دوست وفادار پادشاه، روابط کاری خود با پادشاه را همچون رابطهٔ یک واسال با فئودالِ (زمین‌دار) مافوقِ خود می‌دانست. با این وجود این بیسمارک بود که به طرزی مؤثر سیاست داخله را همچون سیاست خارجی اداره می‌کرد. او بارها با تهدید به استعفا موافقت ویلهلم را به‌دست می‌آورد. در
به استعفا موافقت ویلهلم را به‌دست می‌آورد. در طول پادشاهی خود، ویلهلم فرماندهٔ کل قوای نیروهای پروسی در جنگ دوم اشلسویگ برابر دانمارک در ۱۸۶۴ و جنگ اتریش و پروس در ۱۸۶۶ بود. پس از پیروزی در جنگ اخیر، ویلهلم می‌خواست تا وین رژه رفته و اتریش را به پروس مضمَّم سازد، اما بیسمارک و ولیعهد وی را منع کردند. صدراعظم می‌خواست سریعاً به جنگ با اتریش خاتمه داده شود تا پروس بتواند هرگاه لازم شد، از اتریش متحدی برای خود بسازد؛ ولیعهد نیز به نوبهٔ خود از تلفات جنگ به وحشت آمده بود و پایان فوری تخاصم را می‌خواست. در طول
آمده بود و پایان فوری تخاصم را می‌خواست. در طول بحث و مناظره ای داغ، بیسمارک تهدید نمود که در صورت رژه رفتن پادشاه در وین، استعفا خواهد کرد و این تاکتیک نیز کارساز شد. ویلهلم به ناچار تنها به حکومت دفاکتو بر دو سوم شمالی آلمان قانع شد. پروس بسیاری از متحدان اتریش در آلمان شمالی از جمله اشلویسگ-هولشتاین را به خود منضم ساخت. همچنین دوک‌نشین ساکس-لاوئنبرگ نیز به اتحاد شخصی با پروس وادار شد (در ۱۸۷۸ به انضمام کامل آلمان درآمد). در ۱۸۶۷ کنفدراسیون آلمان شمالی به مثابه فدراسیونی از دولت‌های شمال و مرکز آلمان تحت
مثابه فدراسیونی از دولت‌های شمال و مرکز آلمان تحت ریاست همیشگی پروس تشکیل شد. ویلهلم نیز سمت ریاست فدرالِ (به آلمانی: Bundespräsidium) این کنفدراسیون را عهده‌دار شد؛ سمتی موروثی برای پادشاه پروس. بیسمارک اما خودآگاهانه از برگزیدن عنوان ریاست یا پرزیدنت (به آلمانی:Präsident) بر خود اجتناب نمود زیرا آن را دارای بار جمهوری‌خواهی قوی‌ای می‌دید. ویلهلم همچنین مقام Bundesfeldherr یا فرمانده کل نیروهای مسلح فدرال را دارا شد. ضمن معاهداتی با دول آلمان جنوبی، ویلهلم همچنین فرمانده ارتش‌های آنان در هنگامهٔ جنگ شد.
همچنین فرمانده ارتش‌های آنان در هنگامهٔ جنگ شد. در ۱۸۷۰ در طول جنگ فرانسه و پروس، ویلهلم فرماندهٔ کل قوای ژرمن (شامل پروس و کنفدراسیون آلمان شمالی و برخی دول آلمان جنوبی) در نبرد سرنوشت ساز سدان بود. امپراتور آلمان. در طول جنگ فرانسه و پروس، دول آلمان جنوبی به دول کنفدراسیون آلمان شمالی پیوستند تا کشور این بار عنوان امپراتوری آلمان (به آلمانی: Deutsches Reich) را بگیرد و عنوان ریاست فدرال (به آلمانی: Bundespräsidium) نیز به عنوان امپراتور آلمانی (Deutscher Kaiser) تغییر یافت. این تصمیم توسط سازمان‌های
Kaiser) تغییر یافت. این تصمیم توسط سازمان‌های قانون گذاری (مقننه) یعنی رایشستاک و بوندشرات گرفته شد و ویلهلم نیز در روز ۱۸ دسامبر ۱۸۷۰ در حضور هیئتی نمایندگی رایشستاک با آن موافقت نمود. قانون اساسی مشروطهٔ جدیدی به علاوهٔ لقب امپراتور در ۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ عملی شدند. ویلهلم اما در پذیرش عنوان امپراتور مردد بود زیرا ترسش این بود که عنوان «پادشاه پروس» خود زیر سایه آن عنوان کمرنگ شود. از دیگر سو همچنین می‌خواست قیصر (امپراتور) آلمان باشد اما بیسمارک هشدار داد که شاهزادگان ایالات جنوبی آلمان و امپراتور اتریش
که شاهزادگان ایالات جنوبی آلمان و امپراتور اتریش (قیصر فرانتس یوزف یکم) ممکن است معترض شوند. سرانجام ویلهلم -هرچند با بی‌میلی- در ۱۸ ژانویه پذیرفته و در تالار آیینه‌های کاخ ورسای فرانسه به عنوان قیصر ویلهلم شناخته شد. تاریخ ۱۸ ژانویه جهت تقارن زمانی با تاریخ تاج‌گذاری اولین پادشاه پروسی به نام فریدریش یکم در ۱۷۰۱ برگزیده شد. در خاطرات ملی، ۱۸ ژانویه به عنوان روز پایه‌گذاری امپراتوری آلمان شناخته شد هر چند دارای اهمیت مشروطیتی نبود. از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران، تاج گذاری وی یادآور نوزایش امپراتوری مقدس
نظران، تاج گذاری وی یادآور نوزایش امپراتوری مقدس روم بود. فلیکس دان شعری به نام Macte senex Imperator (درود بر تو ای امپراتور سالخورده) که در آن وی ویلهلم را عنوان Barbablanca (ریش سپید) داده بود که یادآور امپراتور قرون وسطایی فریدریش بارباروسا (ریش قرمز) است. با توجه به افسانه «پادشاهی در کوهستان»، بارباروسا در کوهستان‌های کیف هاوزا (Kyffhäuser) خفته بود تا این که آلمان به او احتیاج پیدا کرد. ویلهلم یکم همچنین به عنوان دومین بارباروسایی که بازمی‌گردد، در تصور عامه نقش بست. بنای یاد بود کیف هاوزا
در تصور عامه نقش بست. بنای یاد بود کیف هاوزا (Kyffhäuser Monument) در تورینگن یادآور هر دو امپراتور است.در ۱۸۷۲ ویلهلم همچنین یک اختلاف مرزی بین بریتانیای کبیر و ایالات متحده را داوری نمود؛ او به سود ایالات متحده رأی داد که جزایر سن خوآنِ دولت واشینگتن باید به ایالات متحده واگذار شود و بدین ترتیب به ۱۲ سال جنگ خونین موسوم به «جنگ خوک» بین ایالات متحده و بریتانیای کبیر پایان داد. بیسمارک در خاطرات خود ویلهلم را فردی سنتی، مؤدب، بی‌کم‌وکاست جنتلمن و یک افسر پروسی نابغه که هر از گاهی عقل سلیم و دور اندیشی‌اش
نابغه که هر از گاهی عقل سلیم و دور اندیشی‌اش با «نفوذ و تأثیرات زنانه» تضعیف شده‌است، توصیف کرده‌است. منظور وی از تأثیرات زنانه، همسر ویلهلم است، کسی که توسط یوهان ولفگانگ فون گوته و سایرین تربیت شده بود و از لحاظ فکری باهوش‌تر از همسر خود بود. همسر ویلهلم از این رو که شخصیتی لیبرال بود، بارها انتقاداتی بی‌پرده و صریح از سیاست‌های رسمی کرده بود، هر چند ویلهلم خود با عقاید لیبرالی قویاً سر ستیز داشت. به رغم اینکه ویلهلم به عنوان قیصر از قدرتی قابل توجه برخوردار بود، اما امور کشوری و لشکری را عموماً به
برخوردار بود، اما امور کشوری و لشکری را عموماً به بیسمارک واگذار نموده و خود را به نمایندگی کل ملت (تجسم اتحاد ملی) و تأیید تک تک سیاست‌های بیسمارک محدود کرده بود. تلاش‌ها برای ترور و قوانین ضد سوسیالیسم. در ۱۱ مه ۱۸۷۸ در حالی که وی و دخترش پرنسس لوئیز ضمن تشریفاتی در بلوار Unter den Linden شهر برلن، در حال عبور بودند، یک لوله‌کش به نام امیل مکس هودل در تلاش خود برای ترور قیصر شکست خورد؛ وی از یک رولور برای ترور امپراتور ۸۱ ساله استفاده کرد. زمانی که گلوله‌اش به خطا رفت، در طول خیابان پا به گریز گذاشت و
به خطا رفت، در طول خیابان پا به گریز گذاشت و گلوله دیگری نیز آتش کرد که آن نیز به خطا رفت. در میان آشوب و هلهلهٔ جمعیت، یکی از حضار کوشید تروریست را بگیرد اما خود به شدت زخمی شد و دو روز بعد جان سپرد. هودل فوراً دستگیر شد، به دادگاه رفت، مورد محاکمه قرار گرفت، محکوم به اعدام شد و در ۱۶ اوت حکم وی اجرا شد.ناگفته نماند که در همان روز ترور، ناصرالدین‌شاه قاجار در دومین سفر خود به اروپا و به منظور بازدید ویلهلم یکم و بیسمارک به برلن رسیده بود. تلاش دوم برای ترور قیصر ویلهلم در ۲ ژوئن ۱۸۷۸ توسط دکتر کارل
ترور قیصر ویلهلم در ۲ ژوئن ۱۸۷۸ توسط دکتر کارل نوبیلینگ انجام شد. از آن جا که خودروی امپراتور روباز بود، تروریست از پنجرهٔ خانه‌ای در بلوار Unter den Linden دو گلوله با تفنگ ساچمه‌زنی آتش کرد. ویلهلم به شدت زخمی گشت و با شتاب به کاخ بازگردانده شد. نوبیلینگ در تلاش برای خودکشی گلوله‌ای به خود شلیک کرد. در حالی که ویلهلم جان به در برد، تروریست سه ماه بعد بر اثر عفونتی که خود عمداً بر روی زخمش ایجاد کرد، جان سپرد. با وجود این حقیقت که مکس هودل از مدت‌ها قبل از حزب سوسیال دمکراتیک آلمان اخراج شده بود، اما
از حزب سوسیال دمکراتیک آلمان اخراج شده بود، اما اقدامات وی بهانه‌ای به دست بیسمارک دادند تا فعالیت این حزب را ممنوع کند. با این هدف، بیسمارک با یک نماینده لیبرال رایشستاک به نام لودویگ بامبرگر∗ همدست شد، کسی که در انتقاد از سوسیالیسم مقاله‌ای با عنوان «اگر من هیچ جوجه‌ای نمی‌خواهم، پس باید تخم مرغ‌ها را بشکنم» منتشر کرده بود. این سوء قصدها به جان ویلهلم، همچنین بهانه‌ای شدند برای وضع قوانین ضد سوسیالیستی؛ قوانینی که در ۱۸ اکتبر ۱۸۷۸ توسط اکثریتی از نمایندگان رایشستاک پشتیبانی شدند. این قوانین حزب سوسیال
رایشستاک پشتیبانی شدند. این قوانین حزب سوسیال دمکراتیک را از حالت قانونی خود خارج و تمامی سازمان‌هایش از جمله جراید را ممنوع ساخت، دست نوشته‌ها و مقالات سوسیالیستی را ضبط نمود و سوسیالیست‌ها را محکوم به تنبیه نمود. این قوانین تا ۳–۲ سال ادامه داشتند. سال‌های پایانی. در اوت ۱۸۷۸ تزار الکساندر دوم روسیه، خواهر زادهٔ ویلهلم، نامه‌ای به ویلهلم نوشت و در آن از رویکردی که دولت امپراتوری آلمان در برابر علایق دولت روسیه در کنگره برلین در پیش گرفته بود، اظهار نارضایتی و گله‌مندی کرد. در پاسخ، ویلهلم و همسرش و
و گله‌مندی کرد. در پاسخ، ویلهلم و همسرش و ولیعهد به روسیه سفر کردند (برخلاف توصیه بیسمارک) تا روابط سرد شده بین دو خانوادهٔ امپراتوری را با گفتگوی‌های رو در رو به حال نخست بازگردانند. به هر حال، بار دیگر با تهدید به استعفا، بیسمارک بر ویلهلم که مخالف اتحاد نزدیک با اتریش بود، چیره گشت تا در ۷ اکتبر ۱۸۷۹ «اتحاد دوگانه» بین آلمان و اتریش-مجارستان توشیح شود؛ اتحاد مخفیانه‌ای که به طرزی آشکارا بر ضد روسیه جهت‌گیری شده بود. تلاش دیگر برای ترور امپراتور در مراسم گشایش بنای یاد بود تشکیل امپراتوری آلمان به نام
گشایش بنای یاد بود تشکیل امپراتوری آلمان به نام Niederwalddenkmal در ۱۸ سپتامبر ۱۸۸۳ به شکست انجامید. گروهی از آنارشیست‌ها حمله‌ای با دینامیت را طراحی کرده بودند که به خاطر هوای مرطوب نافرجام ماند. کنفرانس برلین (۱۸۸۴) که توسط بیسمارک تدارک دیده شده بود، می‌تواند به عنوان رسمیت بخشیدن به تقسیم آفریقا نگریسته شود. با ادعای مالکیت بر بسیاری از سرزمین‌های آفریقا و اقیانوسیه که بلا صاحب مانده بودند، آلمان شروع به ساختن امپراتوری مستعمراتی بزرگی نمود. با وجود کوشش‌ها برای کشتن امپراتور و بدنامی وی در جریان
کوشش‌ها برای کشتن امپراتور و بدنامی وی در جریان حوادث انقلاب ۱۸۴۸، وی و همسر خود به ویژه در سال‌های پایانی زندگی‌شان، بسی محبوب بودند. بسیاری از مردم آنان را به مثابهٔ تجسمی از پروس قدیم دیده و سبک زندگی ساده آنان را می‌پسندیدند. برای پاسداشت وی، انبوهی تندیس یادبود در سراسر کشور ساخته شدند. شناخته شده‌ترین آنها همانا «بنای یاد بود کیفهاوزا» در تورینگن است که به آن اشاره شد. از ۱۸۶۷ تا ۱۹۱۸ (سقوط امپراتوری آلمان و تأسیس جمهوری وایمار در نتیجهٔ شکست در جنگ جهانی اول) بیش از ۱۰۰۰ بنای یادبود ویلهلم ساخته
جهانی اول) بیش از ۱۰۰۰ بنای یادبود ویلهلم ساخته شدند. یکی از آنها توسط حکومت آلمان شرقی در ۱۹۵۰ ذوب شد. درگذشت. ویلهلم که محبوبیتش در اواخر عمرش رو به افزایش بود، ۹ مارس ۱۸۸۸ درگذشت و در کاخ شارلوتنبورگ در برلین به خاک سپرده شد. پانویس. لودویگ بامبرگر از نمایندگان لیبرال برجستهٔ رایشستاک و عضو کمیسیون اقتصادی آن بود، وی از مهارت سخنرانی ویژه‌ای برخوردار و یکی از دونفری بود که بیسمارک آنان را برای پژوهش و بحث پیرامون شرایط صلح با فرانسه (پس از جنگ فرانسه و پروس) فراخواند.
تالاب کیاکلایه یکی از غنی‌ترین تالابهای گیلان از لحاظ تنوع گونه‌های حیاتی است. این تالاب به اقدامات شهرداری و بی‌توجهی اداره منابع طبیعی رو به نابودی است. شهرداری لنگرود در حال ساخت بلواری بر روی این تالاب است که در اینصورت شاهد نابودی کامل این تالاب تا چند سال آینده خواهیم بود. این تالاب بزرگ که زمانی محل زمستان گذرانی پرندگان مهاجر بود و الان قسمت اعظم آن با اقدامات زیر به وسیله شهرداری نابود شده: ۱-ریختن زباله‌های شهری و بیمارستانی (که با تلاش برنامه تلویزیونی «آنسوی خبرها» جلوی این کار گرفته شد.)
تلویزیونی «آنسوی خبرها» جلوی این کار گرفته شد.) ۲-ایجاد کمربندی جدید در بخشی از تالاب. ۳-ساخت پروژه بوستان بازار لنگرود که محوطه وسیعی از تالاب به خاطر آن نابود شده. ۴-ایجاد پیست موتور سواری و ایجاد آلودگی صوتی در تالاب و ایجاد مزاحمت برای پرندگان. وجه تسمیه. واژه کِلا (kelā) دگرگون گشته واژه کَلاک (kalāk) و کَلات (kalāt) در مفهوم قلعه است، که در زبان مازندرانی به‌صورت کَلا (kalā) و کُلا (kolā)، و در زبان گیلکی و زبان تاتی کَلایه (kalaye) تلفظ می‌شود و در مفهوم دژ و آبادی مجهز به جایگاه دفاعی می‌باشد. این
دژ و آبادی مجهز به جایگاه دفاعی می‌باشد. این واژه در نام بیشتر روستاهای مازندران از رامسر تا گرگان، روستاهایی در شرق گیلان و در قسمت های شمالی قزوین شامل الموت دیده می‌شود. بر خلاف زبان فارسی، در زبان های خانواده ایرانی شمال غربی به مانند گیلکی و مازندرانی صفت بعد از اسم می‌اید، در نتیجه واژه کیا+کلایه معادل 'قلعه کیا' در فارسی می‌باشد.
نظریهٔ رایانش یا نظریهٔ محاسبات زمینهٔ وسیعی است که امکان و کارایی حل مسائل گوناگون به وسیلهٔ مدل‌های محاسباتی، با استفاده از الگوریتم‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهد. این نظریه را به دو شاخهٔ عمده به‌صورت زیر تقسیم می‌کنند: هر دو شاخهٔ فوق با مدل‌های صوری محاسبات سر وکار دارد. تاریخچه. در علم رایانه نظری و ریاضیات نظریهٔ رایانش شاخه‌ای است که با توجه به مشکلات می‌توان به آن به عنوان یک مدل محاسبه با استفاده از یک الگوریتم پرداخت. این نظریه را به دو شاخهٔ عمده به صورت زیر تقسیم می‌کنند: هر دو شاخهٔ یادشده در
به صورت زیر تقسیم می‌کنند: هر دو شاخهٔ یادشده در بالا با مدل‌های صوری محاسبات سروکار دارد. به منظور انجام یک مطالعه دقیق از محاسبات دانشمندان رایانه با انتزاع ریاضی رایانه به عنوان یک مدل محاسبه کار می‌کنند. مدل‌های بسیاری در این زمینه وجود دارد ولی معمولاً مدل مورد بررسی ماشین تورینگ است. از نظر دانشمندان رایانه مطالعه ماشین تورینگ به این دلیل ساده است که می‌توان با آن به تدوین، فرموله، تجزیه و تحلیل و اثبات نتایج پرداخت. در نظر آن‌ها ماشین تورینگ قدرتمندترین مدل یعنی مدل معقول از محاسبه را ممکن می‌سازد.
مدل یعنی مدل معقول از محاسبه را ممکن می‌سازد. ظرفیت حافظه به‌طور بالقوه بی‌نهایت یک ویژگی غیرمیسر است؛ در حالی که تصمیم‌های ماشین تورینگ نیاز به تنها مقدار محدودی از حافظه دارد. بنابرین، هر مشکل که می‌تواند حل شود. تصمیم یک ماشین تورینگ را می‌توان با یک رایانه که دارای یک مقدار محدود از حافظه است، حل کرد. شاخه‌ها. نظریهٔ ماشین‌ها. نظریهٔ ماشین‌ها عبارت است از مطالعه ماشین آلات انتزاعی (یا ماشین آلات ریاضی یا سیستم) و مسائل محاسباتی است که می‌تواند با استفاده از این دستگاه حل شود. این ماشین انتزاعی اتوماتیک
از این دستگاه حل شود. این ماشین انتزاعی اتوماتیک نامیده می‌شود. این ماشین آلات از کلمه یونانی می‌آید و به این معنی است که چیزی در حال انجام چیزی خود به خود است. نظریهٔ ماشین‌ها، به نظریهٔ زبان رسمی مربوط است. اتوماتیک اغلب به عنوان کلاس از زبان رسمی شناخته می‌شود که قادر به تشخیص طبقه‌بندی است. دستگاه می‌تواند یک نمایندگی محدود، از یک زبان رسمی که ممکن است یک مجموعه نامحدود باشد، باشد. ماشین آلات به عنوان مدل‌های نظری برای ماشین آلات محاسبه استفاده می‌شود. همچنین برای اثبات در مورد محاسبات استفاده می‌شود.
همچنین برای اثبات در مورد محاسبات استفاده می‌شود. نظریهٔ زبان رسمی. نظریهٔ زبان، شاخه‌ای از ریاضیات در رابطه با توصیف زبان به عنوان مجموعه‌ای از عملیات بیش از یک الفبا است. این نظریه با نظریهٔ ماشین‌ها مرتبط است؛ به‌طوری‌که به‌طور اتوماتیک برای تولید و تشخیص زبان رسمی استفاده می‌شود. کلاس زبان‌های رسمی، خصوصیات زبان رسمی که از پیش وجود دارد و مربوط به یک کلاس اتوماتیک است در آن به رسمیت می‌شناسد. بنابرین اتوماتیک به عنوان مدلی برای محاسبه استفاده می‌شود. نظریهٔ رایانش. معادلات نظریهٔ محاسبات در درجه اول با
رایانش. معادلات نظریهٔ محاسبات در درجه اول با سؤال از میزان یک هم‌شکل قابل حل در یک رایانه است شروع می‌شود. یکی از نتایج مهم در نظریهٔ محاسبات این است که توقف، توسط یک ماشین تورینگ قابل حل نمی‌باشد. این مشکل یک نمونه از مشکلاتی است که تدوین و فرموله کردن آن با استفاده از یک ماشین تورینگ غیرممکن است. نظریه محاسبات مربوط به شاخه‌ای از منطق ریاضی به نام نظریهٔ بازگشت است که به عنوان مدل محاسبه تقلیل به مدل تورینگ است. نظریهٔ پیچیدگی رایانشی. نظریهٔ پیچیدگی عبارت است از این که آیا مشکل روی یک رایانه قابل حل
است از این که آیا مشکل روی یک رایانه قابل حل است و این که چگونه این مشکل می‌تواند حل شود. برای این منظور دو جنبه عمده، پیچیدگی زمانی و پیچیدگی فضایی در نظر گرفته می‌شود که به ترتیب یعنی زمان مراحل انجام محاسبات و این که چه مقدار حافظه برای انجام محاسبات مورد نیاز است. برای تجزیه و تحلیل اینکه چقدر زمان و مکان لازم است که به یک الگوریتم داده شود دانشمندان رایانه زمان و فضای مورد نیاز برای حل مشکل را به عنوان یک تابع از اندازه مشکل ورودی بیان می‌کنند. مهم‌ترین مشکل در علوم رایانه این سؤال است که آیا یک کلاس
مشکل در علوم رایانه این سؤال است که آیا یک کلاس گسترده از برخی مشکلات نشان داده قابل حل است. برای این منظور بیشتر در کلاس پیچیدگی بحث شده‌است. مدل‌های رایانش. محاسبه بازگشتی یعنی دنباله تعریف آن، هر مقدار ورودی و دنباله‌هایی از توابع بازگشتی یعنی ظاهر شدن در دنبالهٔ تعریف با ورودی و خروجی. یک راه برای اندازه‌گیری قدرت یک مدل محاسباتی، مطالعه کلاس زبان رسمی که مدل می‌تواند تولید کند است.
جان کریستوفر دپ دوم (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۶۳) بازیگر، تهیه‌کننده و موسیقی‌دان آمریکایی است. او جوایز مختلفی از قبیل یک جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده و همچنین نامزد دریافت سه جایزهٔ اسکار و دو جایزهٔ آکادمی فیلم بریتانیا بوده‌است. نام او در سال ۲۰۱۲ با دستمزد ۷۵ میلیون دلاری در "رکوردهای جهانی گینس" ثبت شد. دپ در اوونزبروو، کنتاکی به دنیا آمد و فعالیت در سینما را با نقشی مکمل در فیلم "کابوس در خیابان الم" (۱۹۸۴) آغاز کرد. مدتی بعد برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "خیابان جامپ شماره ۲۱" (۱۹۸۷–۱۹۹۰) به شهرت رسید و به
جامپ شماره ۲۱" (۱۹۸۷–۱۹۹۰) به شهرت رسید و به یکی از ایدول‌های نوجوان تبدیل شد. او در دههٔ ۱۹۹۰ بیشتر در فیلم‌های مستقل ایفای نقش می‌کرد و اغلب نقش شخصیت‌های عجیب و غریب را به تصویر می‌کشید. از جمله آثارش در این زمان "چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد" (۱۹۹۳)، "بنی و جون" (۱۹۹۳)، "مرد مرده" (۱۹۹۵)، "دانی براسکو" (۱۹۹۷) و "ترس و نفرت در لاس وگاس" (۱۹۹۸) بودند. او همچنین با کارگردان تیم برتون شروع به همکاری کرد و در فیلم‌هایش، "ادوارد دست‌قیچی" (۱۹۹۰)، "اد وود" (۱۹۹۴) و "اسلیپی هالو" (۱۹۹۹) ایفای نقش کرد. دپ
(۱۹۹۴) و "اسلیپی هالو" (۱۹۹۹) ایفای نقش کرد. دپ با بازی در نقش کاپیتان جک اسپارو در مجموعهٔ فانتزی "دزدان دریایی کارائیب" (۲۰۰۳–۲۰۱۷) به یکی از موفق‌ترین بازیگران تجاری سینما تبدیل شد. او برای فیلم اول این مجموعه یعنی ' (۲۰۰۳) و همچنین برای به تصویر کشیدن جیمز بری در درام "در جستجوی ناکجاآباد" (۲۰۰۴) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او در این زمان همکاری‌هایش را با برتون در "چارلی و کارخانه شکلات‌سازی" (۲۰۰۵)، "عروس مرده" (۲۰۰۵)، ' (۲۰۰۷) که برایش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد، و "آلیس در
که برایش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد، و "آلیس در سرزمین عجایب" (۲۰۱۰) ادامه داد که با موفقیت تجاری نیز همراه بودند. دپ در طول دههٔ ۲۰۱۰ از طریق شرکت خود اینفینیتم نیهیل چندین فیلم را تهیه‌کنندگی کرد و گروه راک هالیوود ومپایرز را تشکیل داد. فیلم "توریست" (۲۰۱۰) با حضور او در گیشه موفق بود و سپس گلرت گریندل‌والد را در فیلم‌ جادوگری "" (۲۰۱۸) به تصویر کشید. دپ از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ با امبر هرد ازدواج کرد. طلاق آنها توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد زیرا هرد ادعا کرده بود که دپ در طول رابطه از او سوءاستفاده
ادعا کرده بود که دپ در طول رابطه از او سوءاستفاده کرده‌است. دپ در سال ۲۰۱۸ از ناشران روزنامه انگلیسی "د سان" به دلیل افترا برای مقاله‌ای که در مورد او نوشته بودند تحت قوانین انگلیس شکایت کرد و مدعی شد که هرد متجاوز اصلی در طول رابطه بوده‌است. دپ بعداً از هرد به دلیل افترا در ویرجینیا شکایت کرد، زیرا هرد در مقاله‌ای در "واشینگتن پست" خود را قربانی خشونت خانگی نامیده بود. محاکمه "دپ در برابر هرد" در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد و تحت پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای قرار گرفت. این محاکمه ۶ هفته‌ای در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ با رای هیئت
این محاکمه ۶ هفته‌ای در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ با رای هیئت منصفه در هر سه مورد مطرح‌شده به نفع دپ پایان یافت و مبلغ ۱۵ میلیون دلار خسارت به او اختصاص داده شد. دپ همچنین بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ با خواننده فرانسوی ونسا پارادی رابطه داشت. آنها دو فرزند از جمله بازیگر و مدل لی‌لی-رز دپ دارند. ابتدای زندگی. او در اوونزبروو، کنتاکی به دنیا آمد. پدرش جان کریستوفر دپ، مهندس شهرسازی و مادرش بتی سو پالمر یک خدمتکار بود. او یک برادر به نام دنیل دارد که رمان‌نویس است و دو خواهر نیز به نام‌های دبی و کریستی (که اکنون مدیر شخصی او
به نام‌های دبی و کریستی (که اکنون مدیر شخصی او است) دارد. خانواده او از مهاجران فرانسوی پروتستان بودند که در حدود سال ۱۷۰۰ در ویرجینیا ساکن شدند. خانواده او در دوران کودکی‌اش اغلب نقل مکان می‌کردند به‌طوری‌که او و برادر و خواهرانش در بیش از ۲۰ مکان مختلف زندگی کرده‌اند و در نهایت در سال ۱۹۷۰ در فلوریدا ساکن شدند. در سال ۱۹۷۸ والدینش از هم جدا شدند مادرش سپس با رابرت پالمر (متوفی سال ۲۰۰۰) ازدواج کرد. او همیشه از رابرت پالمر به عنوان «الهام بخش من» یاد می‌کند. او در کودکی‌اش به خاطر استرس ناشی از رو به رو
او در کودکی‌اش به خاطر استرس ناشی از رو به رو شدن با مشکلات خانوادگی دست به خودآزاری می‌زد و هفت یا هشت اثر زخم به جا مانده از آن زمان دارد. در مصاحبه‌ای که سال ۱۹۹۳ داشت، عنوان کرد: «بدن من نوعی مجله‌است. مانند کاری که سربازها می‌کنند. هر خالکوبی معنی خاصی دارد. چه می‌خواهد توسط خودت با چاقو صورت گرفته باشد یا توسط یک هنرمند این رشته.» موسیقی. وقتی ۱۲ سالش بود مادرش به او یک گیتار هدیه داد و او شروع به نواختن در گاراژ راکهای مختلف کرد. یک سال پس از جدایی والدینش، دبیرستان را رها کرد تا نوازنده موسیقی راک
دبیرستان را رها کرد تا نوازنده موسیقی راک شود. دو هفته بعد سعی کرد به مدرسه بازگردد اما مدیر به او گفت که به دنبال رویایش برود و موسیقی‌دان شود. او با گروه «"بچه» ها" شروع به نواختن کرد. این گروه موفقیت محلی نسبتاً کمی را تجربه کرد. اعضای گروه بچه‌ها برای دستیابی به قراردادی برای ضبط موسیقی، راهی لس آنجلس شدند و نام گروه را به "روش شش تیر" تغییر دادند ولی پیش از ضبط آهنگ، این گروه متلاشی شد. او بلافاصله به گروه "راک سیتی انجلز" پیوست و در نوشتن آهنگ "مری" همکاری کرد. که در اولین اجرای این گروه برای شرکت
همکاری کرد. که در اولین اجرای این گروه برای شرکت نشر گفن رکوردز با نام "اندوه مرد جوان" ثبت شد. ازدواج نخست و ورود به بازیگری. در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۳ با لوری آن آلیسون خواهر خواننده و نوازنده باس گروه ازدواج کرد. در دوران تأهل، همسرش به چهره‌پردازی می‌پرداخت. در حالی که او به انواع شغل‌های عجیب و غریب اشتغال داشت، از جمله این شغل‌ها می‌توان به بازاریابی از راه دور برای فروش خودکار اشاره کرد. همسرش او را به نیکلاس کیج معرفی کرد و کیج به او پیشنهاد کرد تا وارد عرصه بازیگری شود. او و همسرش در سال ۱۹۸۵ از هم طلاق
بازیگری شود. او و همسرش در سال ۱۹۸۵ از هم طلاق گرفتند. نخستین نقش اصلی جانی دپ در فیلم ترسناک و کلاسیک "کابوس در خیابان الم" در سال ۱۹۸۴ بود. او نقش دوست قهرمان فیلم، نانسی تامپسون (با بازی هدر لنگن‌کمپ) و یکی از قربانیان فردی کروگر را بازی کرد. او اولین گزینه کارگردان برای ایفای نقش یک اسکیت‌باز آمریکایی در فیلم درام "تراشین" محصول سال ۱۹۸۶ بود، اما بعداً توسط تهیه‌کننده فیلم کنار گذاشته شد. همچنین در این سال در نقش دوم فیلم "جوخه" به کارگردانی الیور استون ظاهر شد. ازدواج دوم و تلویزیون. سپس سر صحنه فیلم
ظاهر شد. ازدواج دوم و تلویزیون. سپس سر صحنه فیلم کوتاه "احمق‌ها" با شریلین فن آشنا و نامزد شد. جانی دپ و شرلین فن برای فیلم "تراشین" در سال ۱۹۸۶ تست دادند و هر دو پذیرفته شدند. کارگردان فیلم جانی دپ را به عنوان ستاره اصلی برگزید. این نقش دومین نقش اصلی او محسوب می‌شد. اما بعداً تهیه‌کننده فیلم با انتخاب کارگردان مخالفت و او را رد کرد. آغاز موفقیت‌های او به نقش اصلی مجموعه تلویزیونی خیابان جامپ شماره ۲۱ را برای شبکه رسانه‌ای فاکس در سال ۱۹۸۷ بازی کرد. او به این علت بازی در این فیلم را پذیرفت تا بتواند با
این علت بازی در این فیلم را پذیرفت تا بتواند با فردریک فورست که الهام‌بخش او بوده‌است هم‌بازی شود. نقش مکمل او، سل جنکو دوست قدیمی‌اش بود که در نقش خدمتکاری به نام بلوفیش بازی کرد. او در این مجموعه به یک بازیگر نوجوان محبوب تبدیل شد. موفقیت این سریال، او را به یک بازیگر محبوب نوجوان در اواخر دهه ۱۹۸۰ تبدیل کرد. اما با این وجود مدتی بعد احساس کرد که مجبور به بازی در این نقش شده‌است. پس از آن تصمیم گرفت فقط در فیلم‌هایی بازی کند که احساس می‌کند مناسب او هستند. سینما. پس از آن در سال ۱۹۹۰ در فیلم "ادوارد
سینما. پس از آن در سال ۱۹۹۰ در فیلم "ادوارد دست‌قیچی" به کارگردانی تیم برتون بازی کرد که موفقیت فیلم به ارتباط طولانی مدت آن دو انجامید و آینده حرفه‌ای جانی دپ را تحت تأثیر قرار داد. بعد با فیلم‌هایی مانند "اسلیپی هالو"، "چارلی و کارخانه شکلات‌سازی"، سری دزدان دریایی کارائیب، ""، "آلیس در سرزمین عجایب"، "رنگو" و "سایه‌های سیاه" به موفقیت‌های بزرگی در گیشه دست یافته‌است. جانی دپ برای به تصویر درآوردن شخصیت‌هایی مانند ادوارد دی وود در "اد وود"، جوزف دی. پیستن در "دنی براسکو"، هانتر اس. تامپسون در "ترس و نفرت
در "دنی براسکو"، هانتر اس. تامپسون در "ترس و نفرت در لاس‌وگاس"، جورج جانگ در "کوکائین" و جان دیلینجر در "دشمنان مردم" تحسین شده‌است. همکاری با هانتر اس. تامپسون. در سال ۱۹۹۸ جانی دپ، که طرفدار و دوست قدیمی نویسنده‌ای به نام هانتر اس. تامپسون بود، در فیلم "ترس و نفرت در لاس‌وگاس" که بر اساس رمانی به همین نام از تامپسون ساخته شد، بازی کرد. در سال ۲۰۰۸ راوی فیلم مستند "گونزو:زندگی و کار دکتر هانتر اس تامپسون" بود. او بیشتر هزینه‌های مراسم یادبود تامپسون را پرداخت. او این مراسم را با آتش‌بازی و شلیک خاکستر
پرداخت. او این مراسم را با آتش‌بازی و شلیک خاکستر تامپسون با توپ در اسپن، کلرادو، جایی که دوستش زندگی می‌کرد، کامل کرد. کار بعدی جانی دپ از آثار تامپسون فیلم "خاطرات عجیب و غریب" بود که در سال ۲۰۱۱ اکران شد که از یکی از رمان‌های تامپسون اقتباس شده بود. دزدان دریایی کارائیب. فیلم ۲۰۰۳ شرکت والت دیزنی، "" یک موفقیت بزرگ برای او بود. او، نقش کاپیتان جک اسپرو، دزد دریایی جذاب و مؤدب با شیوه راه رفتنی خاص را ایفا کرد که بسیار مورد ستایش قرار گرفته‌است. مدیران شرکت والت دیزنی در ابتدا دربارهٔ موفقیت این نقش