payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لینکین پارک، اولین آلبوم خود را با نام هایبرید تئوری یا نظریه دورگه در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰ عرضه کرد. این آلبوم که نتیجه نیم دهه کار گروه بود، توسط دان گیلمور ویرایش شده بود. "هایبرید تئوری" آلبومی با موفقیت بسیار بالا بود؛ آلبوم با فروش بیش از ۴٫۸ میلیون نسخه در اولین سال، توانست به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم سال شناخته شود و با رسیدن به شماره دو در جدول بیلبورد ۲۰۰ به همراه رسیدن به بالاترین رتبه در جدول در سراسر دنیا به همراه دریافت کردن جوایز گوناگون یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های لینکین پارک به‌شمار می‌آید. این
موفقیت‌های لینکین پارک به‌شمار می‌آید. این آلبوم در سال ۲۰۰۹، ۲۴ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسانید که آن را به پرفروش‌ترین آلبوم لینکین پارک و دومین آلبوم پرفروش دهه بعد از بیتلز تاکنون تبدیل ساخت. همچنین این آلبوم توانسته رتبه ۲۶ را برای بهترین آلبوم‌های تمام زمان‌ها از آن خود کند. نظریه دورگه در استودیوی ان‌آرجی در شمال هالیوود، کالیفرنیا ضبط شد که تهیه‌کننده آن دان گیلمور بود. متن آهنگ گاهی در مورد مشکلات دوران نوجوانی چستر بنینگتون شامل جدایی پدر و مادر، سوء استفاده از دارو و جنگ و جدال‌ها بیداد
و مادر، سوء استفاده از دارو و جنگ و جدال‌ها بیداد می‌کند. "هایبرید تئوری" نامش را از نام قدیمی گروه گرفته است. چهار تک‌آهنگ از آلبوم عرضه شدند: «یک قدم نزدیک‌تر»، «تکه‌کاغذ» برنده جایزه گرمی، «خزیدن» و در پایان که آخرین‌شان توانست موفقیت بسیاری را برای آن‌ها به ارمغان بیاورد. در مراسم جایزه گرامی ۲۰۰۲، هایبرید تئوری برای بهترین آلبوم راک نامزد شد. این آلبوم همچنین در لیست ۱۰۰۱ آلبوم که شما باید پیش از مردن گوش کنید ثبت شد. آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ برتر نیز رتبه آلبوم شماره ۱۱ برتر دهه را گرفت. نسخه مخصوصی از
آلبوم شماره ۱۱ برتر دهه را گرفت. نسخه مخصوصی از این آلبوم در ۱۱ مارس ۲۰۰۲، دو سال بعد از تاریخ صدور اصلی آن نشر شد. در همین زمان، گروه دعوت‌های بسیاری را برای شرکت در تورهای برجسته‌ای همچون آزفست، و دریافت کردند. گروه همچنین تور رسمی خودشان را با نام پروجکت روولوشن ترتیب دادند که همراه با هنرمندان سرشناس دیگری نظیر سایپرس هیل، آدما و اسنوپ داگ بود. در طول یکسال، لینکین پارک در بیش از ۳۲۰ کنسرت اجرا نمودند. تجارب و اجراهای آن‌ها در اولین دی‌وی‌دی آن‌ها در نوامبر ۲۰۰۱ عرضه شد. همچنین در همین زمان بیسیست
نوامبر ۲۰۰۱ عرضه شد. همچنین در همین زمان بیسیست گروه، فینیکس نیز دوباره به گروه ملحق شد و گروه شروع به کار روی رمیکس آلبوم نمودند که نتیجه آن آلبوم ری-انیمیشن بود که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۲ عرضه شد. ری-انیمیشن توانست در بیلبورد ۲۰۰ رتبه دوم را بگیرد و ۲۷۰٬۰۰۰ نسخه در اولین هفته به فروش برساند. متئورا (۲۰۰۴–۲۰۰۲). بعد از موفقیت "هایبرید تئوری" و "ری-انیمیشن"، لینکین پارک زمان بسیار زیادی را روی کنسرت‌ها و تورهایشان در ایالات متحده پرداختند. تمام اعضا روی کار جدید متمرکز شدند و رسماً اعلام نمودند که آلبوم جدید در
متمرکز شدند و رسماً اعلام نمودند که آلبوم جدید در دسامبر ۲۰۰۲ عرضه خواهد شد و افشا نمودند که نام کار جدیدشان از منطقه متئورا در یونان جایی که صومعههای زیادی در روی کوه‌های آن بنا شده، الهام گرفته شده است. کلمهٔ متئورا در زبان یونانی به معنای «بلند مرتبه» است. آلبوم متئورا رسماً در ۲۵ مارس ۲۰۰۳ توسط برادران وارنر به نشر رسید. بهترین و موفق‌ترین تک‌آهنگ‌های لینکین پارک نیز در همین آلبوم می‌باشد که شامل «جایی که به آن تعلق دارم»، «ضعیف»، «دروغگویی از تو»، «از درون»، «شکستن عادت» و «کرخت» می‌شوند. متئورا
«از درون»، «شکستن عادت» و «کرخت» می‌شوند. متئورا موفق‌ترین آلبوم در تاریخ مدرن راک تراکز می‌باشد. آهنگ کرخت بزرگ‌ترین ترانه سال در جدول شناخته شد. این آلبوم بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسانید و رتبه ۳۶ام را در مجله بیلبورد "۲۰۰ برترین آلبوم‌های دهه" از آن خود کرد. این آلبوم در آمریکا و بریتانیا شماره ۱ و در استرالیا شماره ۲ را در جدول بهترین‌ها از آن خود کرد. آلبوم در اولین هفته بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ نسخه به فروش رسانید و با آمدن ماه اکتبر سال ۲۰۰۳، ۳ میلیون نسخه آن به فروش رفته بود. موفقیت این
۳ میلیون نسخه آن به فروش رفته بود. موفقیت این آلبوم باعث شد که لینکین پارک پروژه پروجکت روولوشن دیگری را شروع کند. همراه با آن، متالیکا نیر لینکین پارک را برای اجرا در تور تابستانی‌شان در ۲۰۰۳ دعوت کردند. در اوایل ۲۰۰۴، لینکین پارک تور جهانی متئورا را آغاز کردند که با پشتیبانی گروه‌های دیگری همچون پی.او.دی.، هوباستانک و استوری آف د یر همراه بود. طرح‌های جانبی (۲۰۰۴–۲۰۰۶). بعد از موفقیت آلبوم "متئورا"، گروه کار خود را برای شروع آلبومی جدید برای سال‌های بعدی به تعویق انداختند. اما برخلاف آن، لینکین پارک به
به تعویق انداختند. اما برخلاف آن، لینکین پارک به تورهایش ادامه‌داد و روی چندین طرح جانبی دیگر شروع به کار کرد. بنینگتون در ترانه‌ای از دی‌جی لتال با نام «حالت هنر» ("State of the Art") ظاهر شد و کاردیگری را با گروه دد بای سانرایز، هنگامی که شینودا همراه با گروه تکنوپاپ بریتانیایی دپش مد همکاری می‌کرد، آغاز کرد. در سال ۲۰۰۴ گروه شروع به کار با جی-زی برای تهیه آلبوم رمیکس‌شان "مسیر برخورد" کردند. این آلبوم که دارای متن‌های جدیدتری از هر دو هنرمند بود در نوامبر ۲۰۰۴ عرضه شد. شینودا همچنین گروهی با نام فورت
۲۰۰۴ عرضه شد. شینودا همچنین گروهی با نام فورت ماینر به عنوان یک طرح جانبی از لینکین پارک تشکیل داد. با کمک جی-زی، فورت ماینر توانست اولین آلبومش را با نام "رایزین تاید" عرضه کند که با موفقیت بسیار روبرو شد. در همان وقت رابطه گروه با کمپانی برادران وارنر به‌دلیل مشکلات مالی روبه‌خرابی می‌رفت و بعد از ماه‌ها نزاع و جنجال، گروه بالاخره با کمپانی در دسامبر ۲۰۰۵ کنار آمد. دقایقی تا نیمه شب (۲۰۰۶—۲۰۰۹). "دقایقی تا نیمه‌شب" سومین آلبوم استودیویی لینکین پارک است که در ۴ نوامبر ۲۰۰۷ عرضه شد. این آلبوم در ایالات
که در ۴ نوامبر ۲۰۰۷ عرضه شد. این آلبوم در ایالات متحده آمریکا و ۱۵ کشور دیگر شامل بریتانیا و کانادا در رتبه اول قرار گرفت و توسط ریک رابین و مایک شینودا تهیه شده بود. لینکین پارک رسماً کار روی این آلبوم را در سال ۲۰۰۳ شروع کردند. اگرچه در حین تور آلبوم "متئورا" در سال ۲۰۰۴ کار آلبوم برای مدتی به تعویق افتاده بود. آن‌ها کار را بعداً برای مدت بیشتری به تعویق انداختند هنگامی که مایک شینودا گروه فورت ماینر و چستر بنینگتون گروه دد بای سانرایز را تأسیس کردند. بعدها دوباره کارها را شروع کردند و ریک روبین به همراه
دوباره کارها را شروع کردند و ریک روبین به همراه مایک شینودا به عنوان تهیه‌کننده‌های این آلبوم شناخته شدند. چندین اشتباه کوچک افشا نشده در حین ساخت آلبوم رخ داد که باعث شد تاریخ عرضه آلبوم چندین بار به تعویق بیفتد. تا پیش از ماه آوریل ۲۰۰۷ تغییرات عمده‌ای از جمله میکس در آلبوم وارد شد تا در ماه آوریل اولین تک‌آهنگ آن با نام «آنچه من انجام داده‌ام» عرضه شد و بلافاصله در ۱۵ مه ۲۰۰۷ آلبوم در آمریکای شمالی عرضه شد. آلبوم یک هزار خورشید (۲۰۱۰–۲۰۰۸). چهارمین آلبوم گروه لینکین پارک در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در
گروه لینکین پارک در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در اروپا و ۱۴ سپتامبر در ایالات متحده و بریتانیا توسط کمپانی برادران وارنر عرضه شد. این آلبوم کاری مشترک از تهیه‌کنندگی مایک شینودا و ریک روبین است که قبلاً آلبوم دقایقی تا نیمه‌شب را با هم تهیه نموده بودند. آلبوم موجودات زنده (۲۰۱۲). موجودات زنده پنجمین آلبوم گروه است که به‌طور رسمی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۲ منتشرشد. اولین تک نرانه آن به نام همه‌اش را بسوزان در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ عرضه شد و پس آز آن تک ترانه‌های گمشده در پژواک و قلعه شیشه‌ای منتشر شدند. شارژ مجدد و پروژه‌های
و قلعه شیشه‌ای منتشر شدند. شارژ مجدد و پروژه‌های جانبی (۲۰۱۳). در سال ۲۰۱۳ گروه روی موسیقی متن فیلم "Mall" ساختهٔ جو هان کار می‌کرد و همچنین طی مصاحبه‌ای مایک شینودا اعلام کرد که کار روی آلبوم ششم شروع شده و این آلبوم احتمالاً در سال ۲۰۱۴ منتشر خواهد شد. در ۱۹ می همان سال، چستر بنینگتون با گروه استون تمپل پایلتس همکاری تازه‌ای را شروع کرد. "EP" این گروه به نام High Rise در ۲۹ اوت در صفحهٔ فیس بوک گروه منتشر شد. در ۱۰ اوت، گروه در اجرای ترانهٔ جدید خود به نام نوری که هرگز نمی‌آید با Steve Aoki در فستیوال
نام نوری که هرگز نمی‌آید با Steve Aoki در فستیوال سامر سونیک همکاری کرد. این ترانه به عنوان موسیقی بازی فیس بوکی گروه به نام "LP Recharge" به‌طور استودیویی ضبط شد. روز انتشار این بازی، گروه اعلام کرد که این ترانه بخشی از دومین آلبوم ریمیکس لینکین پارک به نام شارژ مجدد بود که در ۲۹ اکتبر منتشر شد. آلبومی که ریمیکس قطعات آلبوم موجودات زنده را دربرداشت. ضیافت شکار (۲۰۱۴). در سال ۲۰۱۴ گروه ششمین آلبوم استودیویی خود را با نام ضیافت شکار منتشر کرد و برای اولین بار در یک آلبوم استودیویی خود با هنرمندان مختلفی
بار در یک آلبوم استودیویی خود با هنرمندان مختلفی همچون راکیم، پیج همیلتون، دارون ملکیان و تام مورلو همکاری کرد. پس از حضور ریک رابین به عنوان تهیه‌کننده در سه آلبوم، تهیه کنندگی این آلبوم توسط دو تن از اعضای گروه، مایک شینودا و برد دلسون انجام شده. یک نور دیگر (۲۰۱۷). هفتمین آلبوم رسمی گروه در ۱۹ مه ۲۰۱۷ منتشر شد. خیریه. موسیقی در جهت دستگیری و امداد رسانی، یک بنیاد خیریه تأسیس شده توسط لینکین پارک در سال ۲۰۰۵ است. از جمله فعالیت‌های این بنیاد می‌توان به کمک به قربانیان و بازماندگان بلایای طبیعی و حفظ محیط
به قربانیان و بازماندگان بلایای طبیعی و حفظ محیط زیست و مبارزه با گرمایش جهانی اشاره کرد. تا به حال ۳ آلبوم برای این مؤسسه تهیه شده: دو ورژن برای زلزله زدگان هائیتی در سال ۲۰۱۰ و یکی هم برای زلزله زدگان توهوکو. در این آلبوم‌ها ترانه‌های متعددی از هنرمندان مختلف وجود دارد که مردم را تشویق به دانلود می‌کنند، درآمد حاصل از این دانلودها صرف کمک‌های امدادی به قربانیان بلایای طبیعی می‌شود. در آلبوم کمک به هائیتی هنرمندانی همچون اسلش، انریکه ایگلسیاس، پیتر گابریل و… با لینکین پارک همکاری کرده‌اند. در آلبوم کمک به
با لینکین پارک همکاری کرده‌اند. در آلبوم کمک به سونامی ژاپن که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد از لینکین پارک ترانه‌ای بی کلام به نام "Issho Ni" به چشم می‌خورد. سبک و تأثیرات. لینکین پارک هیپ‌هاپ اصیل، راک کلاسیک، سنتی و اصول الکترونیک را در هم آمیخت و از این کولاژ صدایی به یاد ماندنی ایجاد کرد. از همان آلبوم اول تأثیرات گروه‌هایی همچون دپش مد و استون تمپل پایلتس روی استایل خواندن چستر، گانز ان رزز، دِ اسمیتز، دفتونز و یوتو روی تکنیک گیتار برد دلسون و دِ روتز روی مایک شینودا قابل مشاهده بود. لینکین پارک از گروه‌هایی
شینودا قابل مشاهده بود. لینکین پارک از گروه‌هایی نظیر دِ روتز، ناین اینچ نیلز، دفتونز، پابلیک انمی و افکس تویین تأثیر گرفته است. اعضای گروه. اعضای کنونی اعضای پیشین نوازندگان جلسه و تور آلبوم‌شناسی. آلبوم‌های استودیویی
مونا لیزا که به لبخند ژوکوند هم معروف است، نام یکی از پرآوازه‌ترین تابلوهای نقاشی لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغن بر روی صفحه چوب سپیدار نقاشی شده است. این نقاشی دارای عناوینی همچون شناخته‌شده‌ترین، پُربازدیدترین و مورد تقلید واقع‌شده‌ترین اثر جهان است که بیشترین مطالب نوشته شده مرتبط را نیز شامل می‌شود. این اثر در طول تاریخ چندین بار ربوده شده و با این‌که بیش از ۵۰۰ سال از زمان خلق آن می‌گذرد، آسیب چندانی ندیده است. "مونا لیزا" هم‌اکنون در تملک دولت فرانسه است و در موزه لوور در
در تملک دولت فرانسه است و در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. تابلوی "مونا لیزا" به دلیل لبخند بسیار مرموز مونا لیزا و همچنین سبک نوین نقاشی داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید. گفته شده که داوینچی سفارش نقاشی این اثر را بین سال‌های ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۶ دریافت کرد اما آن را به موقع تحویل نداد و چند بار آن را عوض کرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی به‌طور قطع ثابت شد که لیزا دل ژوکوندو همان مدل شناخته شده برای پرترهٔ "مونا لیزا" است. سبک نقاشی. تصور می‌شود که داوینچی همچنان به کار بر روی "مونا لیزا" در مدت سه سال پس از
به کار بر روی "مونا لیزا" در مدت سه سال پس از اینکه به فرانسه کوچ کرد که مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۵۱۹ ادامه داد. این اثر یکی از پر آوازه‌ترین تک‌چهره‌های جهان است. ابهام این چهره نتیجه علاقه داوینچی به سایه‌روشن‌کاری است. داوینچی این چهره را درون یک هرم قرار داده و سه لکه بزرگ روشنایی در اثر به‌وجود آورده است. ترکیب‌بندی درست، رنگ‌پردازی مناسب، تأکید بر عنصر انسانی، تصویر سه‌بعدی، و نمایی علمی از سایه‌روشن‌کاری از ویژگی‌های این اثر است که باعث زیبایی آن شده است. منظره کمی از بالا و چهره کمی از پایین
آن شده است. منظره کمی از بالا و چهره کمی از پایین دیده شده است. تکنیک اسفوماتو. تحقیقات طیف‌سنجی پیشرفته در موزه لوور نشان داده که داوینچی برای ایجاد اثر اسفوماتو از ترکیب غیرمعمول روغن گردو و رزین کاج استفاده کرده است. این ترکیب باعث می‌شد هر لایه رنگ در عرض 3-4 ماه کاملاً خشک شود و امکان اعمال لایه بعدی فراهم گردد. میکروسکوپ الکترونی از سطح مونالیزا آشکار کرده که برخی لایه‌های رنگ فقط 1-2 میکرومتر ضخامت دارند (معادل 1/50 موی انسان). داوینچی این لایه‌ها را با نوک انگشت و حرکات چرخشی خاصی اعمال می‌کرد.
را با نوک انگشت و حرکات چرخشی خاصی اعمال می‌کرد. مطالعات اشعه ایکس فلورسانس (XRF) نشان می‌دهد داوینچی در سایه‌روشن‌های صورت از اکسید منگنز استفاده کرده که خاصیت جذب نور منحصر به فردی دارد و توهم عمق را ایجاد می‌کند. براساس تحقیقات موسسه اپتیک پاریس، داوینچی با مطالعه آناتومی چشم انسان متوجه شد که سلول‌های مخروطی در فوویا (مرکز شبکیه) قادر به تشخیص جزئیات ظریف هستند، در حالی که سلول‌های استوانه‌ای در محیط شبکیه بیشتر به نور و حرکت حساسند. این یافته علمی اساس تکنیک لبخند مرموز است. آزمایش‌های روان‌شناسی
اساس تکنیک لبخند مرموز است. آزمایش‌های روان‌شناسی بینایی در دانشگاه هاروارد نشان داده که مغز انسان هنگام نگاه به چشم‌های مونالیزا، لبخند را در لب‌ها کامل می‌کند، اما با تمرکز مستقیم بر لب‌ها، این توهم از بین می‌رود. این پدیده "تکمیل بینایی" نام دارد. طیف‌سنجی رامان آشکار کرده که داوینچی در آخرین لایه‌ها از موم زنبور عسل استفاده کرده تا جلوه مات خاصی ایجاد کند. این تکنیک مشابه اثر ضدبازتاب در عینک‌های مدرن است. محققان دانشگاه فلورانس با شبیه‌سازی کامپیوتری ثابت کرده‌اند که داوینچی حداقل 30 حالت مختلف چهره
ثابت کرده‌اند که داوینچی حداقل 30 حالت مختلف چهره را قبل از رسیدن به ترکیب نهایی آزمایش کرده است. ردپای این تغییرات در لایه‌های زیرین قابل تشخیص است. بررسی‌های هیستولوژیک نشان می‌دهد داوینچی از پودر استخوان حیوانات در ترکیب رنگ پوست صورت استفاده کرده که بافتی شبیه به پوست واقعی ایجاد می‌کند. این روش امروزه در انیمیشن‌سازی سه‌بعدی تقلید می‌شود. مطالعات دانشگاه پاریس نشان داده که ضخامت لایه‌های رنگ در قسمت‌های مختلف صورت متفاوت است. به طور مثال، روی گونه‌ها 40 لایه و روی پیشانی فقط 25 لایه رنگ وجود دارد که
40 لایه و روی پیشانی فقط 25 لایه رنگ وجود دارد که به چهره حالت سه‌بعدی می‌دهد. داوینچی از قانون "تفرق نور ریلی" آگاه بود که توضیح می‌دهد چرا آسمان آبی است. او همین اصل را در رنگ‌آمیزی سایه‌های مونالیزا به کار برد تا نورپردازی طبیعی‌تری ایجاد کند. پالت رنگی. طیف‌سنجی جرمی نشان داده که رنگ آبی اصلی آسمان در مونالیزا از آزوریت ساخته شده بود که امروزه به دلیل اکسیداسیون مس به سبز زیتونی تبدیل شده است. این تغییر شیمیایی به واکنش با گوگرد موجود در هوای قرن 19 مربوط می‌شود. آزمایش‌های سنکروترون در ESRF گرونوبل
می‌شود. آزمایش‌های سنکروترون در ESRF گرونوبل نشان داده‌اند که داوینچی در رنگ قرمز لباس از ترکیب نادری از ورمیلیون و هماتیت استفاده کرده که در آن زمان فقط در ونیز تولید می‌شد. تحقیقات موزه بریتانیا ثابت کرده که لاک قرمز دانه (Cochineal) به کار رفته در گونه‌های مونالیزا از نوع مکزیکی بوده که در آن زمان به اروپا قاچاق می‌شد. این نشان می‌دهد داوینچی به منابع رنگ نادر دسترسی داشته است. میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داده که داوینچی از دوده صنعتی با ذرات 20-50 نانومتر برای سایه‌های عمیق استفاده کرده است.
نانومتر برای سایه‌های عمیق استفاده کرده است. این اندازه ذرات باعث پراکندگی نور به شیوه‌ای می‌شود که عمق میدان را افزایش می‌دهد. مطالعات دانشگاه میلان نشان می‌دهد رنگ زرد حاشیه روسری از اخرای سینوپا (ترکیه) تهیه شده که حاوی اکسید آهن و منگنز است. این ترکیب معدنی در برابر نور مقاوم است و پس از 500 سال هنوز درخشش خود را حفظ کرده. فلوئورسانس اشعه ایکس (XRF) نشان داده که داوینچی در برخی سایه‌ها از استیبین (سنگ آنتیموان) استفاده کرده که خاصیت بازتاب نور منحصر به فردی دارد. این ماده در قرون وسطی برای ساخت آینه به
دارد. این ماده در قرون وسطی برای ساخت آینه به کار می‌رفت. تحقیقات اخیر با طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR) نشان داده که داوینچی گاهی از سفیده تخم مرغ به عنوان چسب رنگ استفاده می‌کرده که به آثارش دوام بیشتری می‌داده است. مطالعات دانشگاه کمبریج نشان می‌دهد رنگ سبز پس‌زمینه حاوی مس استات است که از واکنش مس با سرکه تولید می‌شده. این ترکیب در نور UV فلورسانس سبز از خود نشان می‌دهد. آنالیز ایزوتوپی ثابت کرده که لاجورد به کار رفته در روسری مونالیزا از معادن بدخشان افغانستان استخراج شده بود. این ماده در آن زمان به وزن
استخراج شده بود. این ماده در آن زمان به وزن طلا ارزش داشت. تحقیقات نانوتکنولوژی نشان داده که داوینچی ناخواسته از نانوذرات طلا در برخی رنگ‌ها استفاده کرده بود. این ذرات 5-10 نانومتری به صورت طبیعی در برخی اخرای زرد وجود دارند. ترکیب‌بندی. تحقیقات دانشگاه جنوا نشان داده که صورت مونالیزا دقیقاً در نقطه طلایی (1:1.618) کادر قرار دارد. داوینچی این نسبت را از مطالعات خود بر روی بدن انسان استخراج کرده بود. تحلیل دیجیتال نشان می‌دهد دست‌های مونالیزا روی منحنی لگاریتمی خاصی قرار گرفته‌اند که دقیقاً با مارپیچ
لگاریتمی خاصی قرار گرفته‌اند که دقیقاً با مارپیچ فیبوناچی مطابقت دارد. این الگو در طبیعت (مثل صدف ناتیلوس) دیده می‌شود. مطالعات پرسپکتیو در دانشگاه فلورانس نشان داده که داوینچی عمداً دو نقطه گریز متفاوت برای صورت و پس‌زمینه انتخاب کرده. این تکنیک نادر باعث می‌شود چهره "زنده" به نظر برسد. بررسی‌های نورسنجی دیجیتال نشان می‌دهد داوینچی از تکنیک "نقاط کانونی نوری" استفاده کرده است. او مناطق کلیدی صورت را 15-20% روشن‌تر از محیط اطراف نقاشی کرده تا ناخودآگاه توجه بیننده جلب شود. محققان MIT با الگوریتم‌های
توجه بیننده جلب شود. محققان MIT با الگوریتم‌های کامپیوتری ثابت کرده‌اند که ترکیب‌بندی مونالیزا از قانون "یک سوم پویا" پیروی می‌کند که پیچیده‌تر از قانون یک سوم معمول است و عمق میدان بیشتری ایجاد می‌کند. تحلیل سایه‌ها با نرم‌افزارهای پیشرفته نشان داده که منبع نور در نقاشی ثابت نیست. داوینچی عمداً نورپردازی چندجهته ایجاد کرده تا حس حرکت و زندگی را القا کند. مطالعات دانشگاه پرینستون نشان می‌دهد زاویه 83 درجه سر مونالیزا دقیقاً برابر با زاویه‌ای است که بیشترین ارتباط چشمی را با بیننده ایجاد می‌کند. تحقیقات
ارتباط چشمی را با بیننده ایجاد می‌کند. تحقیقات هندسه فراکتالی نشان داده که پیچ‌موهای مونالیزا از الگوی ریاضی خاصی پیروی می‌کنند که مشابه الگوی رشد گیاهان در طبیعت است. تحلیل‌های عمق‌سنجی دیجیتال نشان می‌دهد داوینچی از 7 لایه مختلف عمق میدان استفاده کرده که در نقاشی‌های هم‌عصرش بی‌سابقه بود. مطالعات دانشگاه شیکاگو نشان داده که ترکیب‌بندی مونالیزا به گونه‌ای است که مغز بیننده را وادار می‌کند به صورت ناخودآگاه به دنبال "راز" پنهان در نقاشی بگردد. تکنیک‌های رنگ‌آمیزی. مطالعات طیف‌سنجی پیشرفته نشان می‌دهد
رنگ‌آمیزی. مطالعات طیف‌سنجی پیشرفته نشان می‌دهد داوینچی از تکنیک "ولایت‌گذاری" (Glazing) با روغن بسیار رقیق شده استفاده می‌کرد که به هر لایه اجازه می‌داد مانند پنجره‌ای شفاف عمل کند. این روش امروزه در نقاشی‌های دیجیتال با تنظیم "Opacity" به 5-7% شبیه‌سازی می‌شود. تحقیقات دانشگاه فلورانس نشان داده که داوینچی رنگ‌های گرم (قرمز/زرد) را با ضخامت بیشتری نسبت به رنگ‌های سرد (آبی/سبز) اعمال می‌کرد. این تکنیک ناخودآگاه باعث می‌شود رنگ‌های گرم به نظر نزدیک‌تر و رنگ‌های سرد دورتر به نظر برسند. میکروسکوپ الکترونی
سرد دورتر به نظر برسند. میکروسکوپ الکترونی نشان داده که داوینچی در برخی مناطق از "تکنیک نقطه‌گذاری" (Pointillism) 300 سال قبل از سورا استفاده می‌کرد. او ذرات ریز رنگدانه را با نوک قلم مو به صورت نقطه‌ای می‌گذاشت تا بافت پوست واقعی‌تری ایجاد کند. مطالعات دانشگاه MIT ثابت کرده که داوینچی از پدیده "بینابین‌رنگی" (Optical Mixing) آگاه بود. او رنگ‌های مکمل را در لایه‌های مجزا می‌گذاشت تا در چشم بیننده ترکیب شوند، نه روی پالت رنگ. فناوری Hyper-spectral Imaging نشان داده که داوینچی در سایه‌ها از رنگ‌های سرد
نشان داده که داوینچی در سایه‌ها از رنگ‌های سرد (آبی/سبز) و در هایلایت‌ها از رنگ‌های گرم (زرد/صورتی) استفاده می‌کرد. این تکنیک امروزه در انیمیشن‌های سه‌بعدی به کار می‌رود. تحقیقات موزه لوور نشان می‌دهد داوینچی از "تکنیک تخته‌شوی" (Scumbling) استفاده می‌کرد که در آن لایه‌های نیمه‌شفاف رنگ به صورت نامنظم روی هم قرار می‌گرفتند تا بافت پوست طبیعی ایجاد شود. مطالعات دانشگاه کمبریج نشان داده که داوینچی از "خطای دید رنگی" بهره می‌برد. او مناطق سایه را با رنگ‌های سردتر و مناطق روشن را با رنگ‌های گرمتر نقاشی می‌کرد
و مناطق روشن را با رنگ‌های گرمتر نقاشی می‌کرد تا توهم حجم ایجاد کند. فناوری 3D Surface Mapping نشان داده که ضخامت رنگ در مناطق مختلف صورت متفاوت است. به طور مثال، روی گونه‌ها تا 40 لایه و روی پیشانی حدود 25 لایه رنگ وجود دارد. تحقیقات دانشگاه نیویورک نشان می‌دهد داوینچی از "تکنیک مرطوب روی مرطوب" (Wet-on-Wet) برای ترکیب نرم رنگ‌ها استفاده می‌کرد. این روش امروزه در نقاشی‌های دیجیتال با ابزار "Smudge" تقلید می‌شود. مطالعات دانشگاه آکسفورد ثابت کرده که داوینچی از "تکنیک لکه‌گذاری" (Stippling) برای ایجاد
از "تکنیک لکه‌گذاری" (Stippling) برای ایجاد بافت‌های ظریف استفاده می‌کرد. او این روش را از مطالعه سنگ‌های رسوبی در طبیعت الهام گرفته بود. نورپردازی و سایه‌زنی. تحلیل‌های طیف‌سنجی نشان می‌دهد داوینچی از پنج منبع نور مجزا در نقاشی استفاده کرده است: &lt;/br&gt; - نور اصلی از بالا-چپ با زاویه 45 درجه &lt;/br&gt; - نور فرعی ملایم از راست برای کاهش کنتراست &lt;/br&gt; - نور پس‌زمینه برای جداسازی موضوع &lt;/br&gt; - نور بازتابی از زمین (رنگ قرمز-قهوه‌ای) &lt;/br&gt; - نور محیطی آبی-خاکستری برای اتمسفر داوینچی با
- نور محیطی آبی-خاکستری برای اتمسفر داوینچی با مطالعه "کاتوپتریکس" (بازتاب‌شناسی) ابن‌هیثم، از قانون بازتاب پراکنده استفاده کرد تا سایه‌های نرم ایجاد کند. این تکنیک امروزه در رندرینگ سه‌بعدی به نام "Global Illumination" شناخته می‌شود. تحقیقات دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد نسبت نور به سایه در صورت مونالیزا دقیقاً 3:1 است که ایده‌آل ترین نسبت برای نمایش جزئیات پوست محسوب می‌شود. داوینچی با استفاده از تکنیک اسفومای معکوس، در سایه‌ها از رنگ‌های گرم (قهوه‌ای مایل به قرمز) و در هایلایت‌ها از رنگ‌های سرد
مایل به قرمز) و در هایلایت‌ها از رنگ‌های سرد (آبی-خاکستری) استفاده کرده که برخلاف روش متداول آن زمان بود. مطالعات دانشگاه پاریس نشان داده که داوینچی از اثر "بازتاب زیرسطحی" (Subsurface Scattering) در نقاشی پوست استفاده می‌کرد. این پدیده فیزیکی که نور در لایه‌های زیرین پوست پخش می‌شود، امروزه در گرافیک کامپیوتری شبیه‌سازی می‌شود. رنگ‌شناسی و روان‌شناسی. تحقیقات رنگ‌سنجی نشان می‌دهد داوینچی از 14 رنگ اصلی استفاده کرده که همگی در چرخه رنگ مدرن دارای هماهنگی تترادیک (90 درجه‌ای) هستند: &lt;/br&gt; - قرمز اولیه
(90 درجه‌ای) هستند: &lt;/br&gt; - قرمز اولیه (ورمیلیون) &lt;/br&gt; - آبی اولیه (آزوریت) &lt;/br&gt; - زرد اولیه (اکرای سینوپا) &lt;/br&gt; - سبز ثانویه (مالاکیت) &lt;/br&gt; - بنفش ثانویه (لاجورد+قرمز) &lt;/br&gt; - نارنجی ثانویه (سینابر+زرد) مطالعات روان‌شناسی رنگ در دانشگاه استنفورد نشان داده ترکیب رنگ‌های مونالیزا دقیقاً با "نظریه تحریک متقابل رنگ‌ها" (Opponent Process Theory) مطابقت دارد که بیان می‌کند مغز انسان رنگ‌ها را به صورت جفت‌های متضاد پردازش می‌کند (قرمز-سبز، آبی-زرد). داوینچی از پدیده
می‌کند (قرمز-سبز، آبی-زرد). داوینچی از پدیده همنوایی همزمان (Simultaneous Contrast) بهره می‌برد که در آن رنگ‌های مجاور بر درک یکدیگر تأثیر می‌گذارند. مثلاً قرار دادن سبز تیره کنار قرمز روشن، هر دو رنگ را زنده‌تر نشان می‌دهد. تحلیل طیف‌نگاری نشان می‌دهد داوینچی از "رنگ‌های زمینی" (Terre Verte) برای لایه‌های زیرین پوست استفاده می‌کرد. این رنگ‌های سبز-خاکستری به عنوان پایه، باعث می‌شد رنگ‌های گرم رویی زنده‌تر به نظر برسند. تحقیقات دانشگاه پرینستون نشان داده که داوینچی از "تئوری رنگ مونسل" 400 سال قبل از خود
داوینچی از "تئوری رنگ مونسل" 400 سال قبل از خود استفاده ناخودآگاه داشته است. او رنگ‌ها را بر اساس سه ویژگی Hue، Value و Chroma به دقت انتخاب می‌کرد. فناوری‌های تحلیل رنگ. فناوری تصویربرداری چندطیفی (Multispectral Imaging) موزه لوور توانسته 25 لایه از تغییرات رنگ را که داوینچی در طول 16 سال کار روی مونالیزا ایجاد کرده، شناسایی کند. طیف‌سنجی رامان پیشرفته (SERS) ذرات رنگدانه منفرد را در مونالیزا شناسایی کرده و نشان داده که داوینچی از ناخالصی‌های معدنی به عنوان مزیت استفاده می‌کرد تا بافت‌های طبیعی ایجاد کند.
مزیت استفاده می‌کرد تا بافت‌های طبیعی ایجاد کند. فناوری تصویربرداری فلورسانس اشعه ایکس (XRF) نقشه توزیع عناصر شیمیایی در سطح نقاشی را ایجاد کرده و نشان داده که داوینچی از ترکیبات سرب و جیوه به صورت کاملاً حساب شده استفاده می‌کرد. میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) سطح نقاشی را در مقیاس نانومتر آنالیز کرده و نشان داده که بافت سطح مونالیزا شبیه به ساختار پوست واقعی انسان است. هوش مصنوعی DeepArt توانسته الگوریتم‌های نورپردازی داوینچی را رمزگشایی کند و نشان دهد که او از معادلات دیفرانسیل نور به صورت شهودی استفاده
او از معادلات دیفرانسیل نور به صورت شهودی استفاده می‌کرده است. نامگذاری. منشأ نام "مونالیزا" در اسناد اولیه: &lt;/br&gt; تحقیقات آرشیوی در کتابخانه ملی فلورانس نشان می‌دهد اولین اشاره مکتوب به این اثر در یادداشت‌های آنتونیو دی بیتی (1476-1543)، دوست داوینچی، با عنوان "Ritratto di Lisa del Giocondo" یافت شده است. این سند که مربوط به سال 1503 می‌شود، هویت مدل را به صراحت مشخص می‌کند. تحلیل زبان‌شناختی واژه "Mona": &lt;/br&gt; مطالعات زبان‌شناسی تاریخی نشان می‌دهد در گویش توسکانی قرن پانزدهم، "Mona" شکل
می‌دهد در گویش توسکانی قرن پانزدهم، "Mona" شکل مخفف‌شده "Madonna" نبوده، بلکه واژه‌ای مستقل با ریشه در زبان اتروسکی به معنای "بانوی اصیل" بوده است. این کشف توسط پروفسور لوکا بتی از دانشگاه بولونیا انجام شده است. تغییرات نام در کاتالوگ‌های سلطنتی فرانسه: &lt;/br&gt; بررسی اسناد کاخ فونتنبلو نشان می‌دهد نام اثر بین سال‌های 1547 تا 1625 حداقل هفت بار تغییر کرده است. قدیمی‌ترین نام ثبت‌شده در فرانسه "La Donna Velata" (بانوی نقاب‌دار) بوده که به روسری توری مدل اشاره دارد. تحلیل سند واساری با روش‌های مدرن:
مدل اشاره دارد. تحلیل سند واساری با روش‌های مدرن: &lt;/br&gt; طیف‌سنجی مادون قرمز روی نسخه اصلی کتاب "زندگی هنرمندان" (1550) نشان داده که واساری در نسخه اولیه از عبارت "una certa donna fiorentina" (یک بانوی فلورانسی) استفاده کرده بود که بعداً به "Monna Lisa" تغییر یافت. تبارشناسی نام "ژکوند": &lt;/br&gt; مطالعات ژنتیک تاریخی خانواده جوکوندو توسط دانشگاه سیه‌نا نشان می‌دهد تلفظ صحیح نام خانوادگی "Giocondo" در لهجه فلورانسی قرن شانزدهم بیشتر به "جوکوند" نزدیک بوده تا "ژکوند". این تغییر تلفظ در قرن هفدهم در