payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹ در نظرسنجی کیفیت زندگی Mercer 2019، از کیفیت زندگی بسیار بالایی برخوردار است. تاریخ. اسقف‌نشین هامبورگ توسط لوئی پارسا، پادشاه فرانک‌ها به عنوان مقر مبلغان مذهبی فعال در اسکاندیناوی تأسیس شد. این شهر سال ۸۴۵ میلادی توسط وایکینگ‌ها غارت گردید. جغرافیا. هامبورگ در جنوب شبه جزیره یوتلاند قرار دارد؛ که در جنوب آن اروپای قاره‌ای در شمال منطقه اسکاندیناوی در غرب دریای شمال و در شرق دریای بالتیک قرار دارد. این شهر بر روی رود البه قرار گرفته که از تقاطع آلستر و بیله تشکیل می‌شود. هامبورگ دارای آب و هوایی
و بیله تشکیل می‌شود. هامبورگ دارای آب و هوایی اقیانوسی است که تحت تأثیر اقیانوس اطلس است. بافت جمعیتی. از مجموع یک میلیون و هشتصد و چهل و یک هزار شهروند مقیم هامبورگ، ۶۳۱ هزار نفر معادل سی و چهار درصد با پیشینه مهاجرت و ۳۰۲ هزار نفر برابر با شانزده درصد با تابعیت غیر آلمانی هستند که همین منظور هامبورگ را به یکی از مقاصد مناسب برای مهاجرت تبدیل کرده است. تقسیم‌بندی شهری. هامبورگ دارای هفت منطقه و شهرداری شامل، هامبورگ میته، آلتونا، آیمزبوتل، هامبورگ نورد، ونسبک، برگدورف و هاربورگ است. این هفت منطقه هامبورگ
برگدورف و هاربورگ است. این هفت منطقه هامبورگ به ۱۰۴ بخش شهری تقسیم شده‌اند. ترابری. فرودگاه هامبورگ و فرودگاه هامبورگ فینکن‌وردر به‌عنوان دو فرودگاه بین‌المللی و خصوصی ترابری هوایی را برعهده دارند، همچنین ایستگاه راه‌آهن مرکزی هامبورگ از ایستگاه‌های مهم راه‌آهن در آلمان محسوب می‌شود. اس-بان هامبورگ نیز به‌عنوان راه‌آهن حومه با ۸ خط و ۱۵۰ ایستگاه در سال ۱۹۷۲ راه‌اندازی شده است. متروی هامبورگ در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۹۱ ایستگاه می‌باشد. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود. در شهر هامبورگ ۱۷۰۰ کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری وجود دارد، طبق برنامه‌ریزی دولت به این میزان در سال ۲۰۲۰ میلادی ۲۸۰ کیلومتر دیگر اضافه می‌شود. بورس. بازار بورس هامبورگ در سال ۱۵۵۸ میلادی به عنوان اولین بازار بورس آلمان و چهارمین بازار بورس اروپا آغاز به کار کرد. در آغاز سده بیست و یکم این بورس تنها برای تجارت اعتبار و سرمایه‌گذاری ویژه‌سازی شده است. رسانه‌ها. هامبورگ با ۷۰٫۰۰۰ نفر شاغل در صنعت رسانه و ۲۵ میلیارد یورو پول در گردش این صنعت یکی از شهرهای مهم
یورو پول در گردش این صنعت یکی از شهرهای مهم رسانه در آلمان است. در مجموع ۱۴٫۰۶۳ شرکت بزرگ و کوچک در شاخه‌های تبلیغات، موسیقی، فیلم، انتشارات، چاپ و تلویزیون در این شهر ثبت شده‌اند. همچنین مهم‌ترین دانشگاه‌های خبرنگاری و کارآموزی کار در رسانه در هامبورگ واقع شده است. دفتر مرکزی مجله‌های چاپی و روزنامه‌های اشپیگل، اشترن و دی تسایت و همچنین مرکز بزرگ‌ترین شرکت رسانه‌ای آلمان اکسل اشپرینگر (روزنامه بیلد) در هامبورگ است. در این شهر بیش از ۵۰ درصد خدمات چاپی سراسر آلمان انجام می‌شود. مشاغل. بر اساس آمار رسمی‌ای
آلمان انجام می‌شود. مشاغل. بر اساس آمار رسمی‌ای که در سال ۲۰۱۴ ارائه شده است در مجموع ۱٫۱۹۳٫۴۰۰ نفر در فعالیت‌های اقتصادی در هامبورگ شاغل هستند که ۳۳۹٫۶۰۰ نفر آنها به صورت آزاد و شخصی، ۳۹۳٫۱۰۰ نفر در تجارت، حمل و نقل و توریست، اطلاعات و ارتباطات، ۳۰۴٫۳۰۰ نفر در شرکت‌های خدمات رسانی (مالی و املاک)، ۱۱۵٫۹۰ نفر در مشاغل تولیدی، ۳۸٫۲۰۰ نفر در مسکن و خانه سازی و ۲٫۴۰۰ نفر در صنعت کشاورزی و ماهیگیری مشغول به کار هستند. سیاست. در انتخابات مجلس هامبورگ در فوریه سال ۲۰۲۰ حزب سوسیال دموکرات آلمان ۵۴ کرسی. حزب
سال ۲۰۲۰ حزب سوسیال دموکرات آلمان ۵۴ کرسی. حزب اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان ۱۵ کرسی، حزب اتحاد ۹۰/سبزها ۳۳ کرسی، حزب چپ (آلمان) ۱۳ کرسی و حزب دست راستی آلترناتیو برای آلمان ۷ کرسی و حزب دموکرات آزاد آلمان ۱ کرسی از مجموع ۱۲۳ کرسی پارلمان هامبورگ را به دست آورده‌اند. تا قبل از این انتخابات سال ۲۰۲۰ دولت هامبورگ ائتلافی از دو حزب سبزها و سوسیال دمکرات بوده است. آموزش و پرورش. در هامبورگ علاوه بر مدارس عمومی و کارآموزی، مدارس خاصی برای افرادی با معلولیت‌های ذهنی و جسمی وجود دارد. همچنین نوزده دانشگاه تحصیلات
و جسمی وجود دارد. همچنین نوزده دانشگاه تحصیلات عالی در هامبورگ واقع شده است. بر اساس آمار سال ۲۰۱۲، ۲۲۲٫۷۰۰ دانش‌آموز در ۲۰۱۸ مدرسه و ۲۹۷ مؤسسه با ساختار مدرسه مشغول به تحصیل بوده‌اند. از این مجموع ۱۹٫۳۰۰ نفر در ۹۵ مدرسهٔ خصوصی تحصیل می‌کرده‌اند. بر اساس این آمار در این سال تعداد ۷۵٫۵۱۵ دانشجو در این شهر به تحصیل مشغول بوده‌اند. هامبورگ یکی از شهرهای آلمان است که نظام تحصیل در آن درحال رشد است در همین راستا مجلس هامبورگ برای سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ بودجهٔ اضافهٔ دو میلیارد یورویی تخصیص داده است. توریست. در ده
دو میلیارد یورویی تخصیص داده است. توریست. در ده سالهٔ گذشته هامبورگ بیشترین شاخص توسعه توریست در اروپا را دارا بوده است. در سال ۲۰۱۵ هامبورگ یکی از یازده مقصد مورد علاقه توریست‌ها در اروپا بوده است، در این سال در حدود ۱۲٬۶ میلیون نفر حداقل یک شب در هامبورگ اقامت داشته‌اند. هامبورگ یکی از شهرهای آلمان است که دارای هتل‌های پنج ستاره است. آب و هوا. آب و هوای هامبورگ گرم و دریایی ست. با توجه به تأثیرات غالب آب و هوای دریایی که در غرب آن قرار دارد، در فصل زمستان هوا سرد خفیف و در تابستان نسبت به مناطق شرقی کشور
هوا سرد خفیف و در تابستان نسبت به مناطق شرقی کشور خنک تر است. بندر هامبورگ. بندر هامبورگ موسوم به دروازه آلمان به جهان بزرگ‌ترین بندر آلمان و سومین بندر بزرگ اروپا و پانزدهمین بندر بزرگ دنیااست. مساحت این بندر ۷۳۹۹ هکتار و بیشتر کارهای این بندر از طریق انتقال کانتینری انجام می‌پذیرد.
زَروان یا زُروان به معنی زمان و نام یکی از ایزدان آئین مزدیسناست. این نام در اوستا به‌صورت زَروان یا زُروان آمده و گاه با صفت اکرانه و گاه با دَرِغوخَودات همراه است. زروان در نوشته‌های پهلوی خدای زمان است، اما بنا بر آیین زروانی، زروان خدایی است که در زمانی که هیچ‌چیز وجود ندارد اهورا مزدا و انگره مینو (اهریمن) را به وجود آورد. پژوهشگران پیدایی این عقیده را به دوره‌های بسیار دور و پیش از زرتشت و حتی پیش از تاریخ می‌رسانند؛ آنچنان‌که می‌نویسند در آیین مزدایی زرتشتی، زروان اهمیت زیادی نداشته و جنبشی که موجب
زرتشتی، زروان اهمیت زیادی نداشته و جنبشی که موجب پدید آمدن آیین زروانی شده مربوط به دوران اشکانی و ساسانی است. تاریخچه. زروان یا زمان در آیین ایرانی تاریخی مبهم و طولانی دارد. در لوحه‌های بابِلی مربوط به سدهٔ پانزدهم پیش از میلاد از ایزدی به نام «زُروان» سخن رفته است. بنا به ادعای هوشنگ دولت‌آبادی در کتاب «رد پای زروان» این آیین ریشه در تمدن مادها دارد و از جمله نویسنده یونانی اودموس رودزی این آیین را متعلق به مادها دانسته است. از سوی دیگر نویسنده انگلیسی آر.سی. زنر در کتاب «زروان معمای زرتشتیگری» به
آر.سی. زنر در کتاب «زروان معمای زرتشتیگری» به ریشه‌های کهن زروان و تأثیرات آن بر ادیان بعدی از جمله زرتشتیگری و مانویت تأکید دارد. در "اوستا" به‌اختصار از این ایزد یاد شده و در متون پهلوی هم دربارهٔ آن سخن رفته است. زروان دراصل فرشتهٔ زمان است و با صفت اَکرانه (بی‌کرانه) از او یاد شده است. از صفات زروان چنین پیداست که برای زمان، آغاز و انجامی تصور نشده و آن را همیشه پایدار و قدیم و جاودانی دانسته‌اند. از این زمان بی‌کرانه است که زمان کران‌مند آفریده شد و ادامهٔ خلقت از طریق توالد و تناسل میسر گردید. در
ادامهٔ خلقت از طریق توالد و تناسل میسر گردید. در آیین مهرپرستی نیز زمانِ بی‌کرانه در رأس قرار دارد و زروان معمولاً به‌صورت موجودی با سر شیر و جسمی که ماری دورِ آن پیچیده، تجسم یافته است. در برخی از نوشته‌های زبان پهلوی از زروان به صورت موجودی برتر از اورمزد سخن رفته است. در "گات‌ها" زُروان اهمیتی ندارد. برخی از دانشمندان، جنبشی را که موجب پدیدآمدن آیین زروانی شده است، مربوط به دوران اشکانی و ساسانی می‌دانند. و برخی دیگر آیین زروانی را دین مغان مادی پیش از فرارسیدن دین زرتشت پنداشته‌اند. مانی، با اقتباس از
دین زرتشت پنداشته‌اند. مانی، با اقتباس از افکار زرتشتیِ زمان خود، نام زروان را به خدای بزرگ — که به تصور او خود صاحب دو فرزند بود — اطلاق کرده است و در واقع در وجود زروان دوگانگی مزدایی به وحدت تبدیل می‌شود. ازاین‌رو بعضی از محققان، آیین زروانی را گونه‌ای یکتاپرستی دانسته‌اند. اعتقاد به زروان، در هر حال، البته قبل از عهد ساسانیان، در ایران وجود داشته است. نه فقط در "اوستا" ذکر زروان آمده است، بلکه در مآخذ نسبتاً قدیم یونانی هم به وجود آن اشارت رفته است. در دورهٔ ساسانی، مذهب زروان بیش از سایر مذاهب بین
در دورهٔ ساسانی، مذهب زروان بیش از سایر مذاهب بین زرتشتی‌ها رایج بوده است. مذهب زروان حاصل و نتیجهٔ تأثیر و نفوذ عقاید و مذاهب بابِلی در آیین زرتشت می‌باشد. درواقع، زروان که پروردگار زمان است، مظهر و مدبّر حرکات افلاک و اجرام تلقی می‌شده است که همه‌چیز را دربردارد و بر همه‌چیز قاهر است و اعتقاد به جبر و تقدیر هم که از نتایج اعتقاد به زروان است، با معتقَدات بابِلی‌ها و کلدانی‌ها در باب تأثیر اوضاع کواکب بر احوال نفوس مناسبت دارد و به نظر می‌آید که آیین زروان از وقتی در بین ایرانیان پدید آمده است که بابِل
از وقتی در بین ایرانیان پدید آمده است که بابِل ضمیمهٔ مملکت هخامنشی شده است. نهایت آنکه در عهد ساسانیان انتشار آن در بین عوام بسیار بطیء بوده است و عهد ساسانیان است که در بین عامه نیز نفوذ و انتشار یافته است و شاید مذهب معتبر و عمدهٔ عامه همین آیین زروان بوده است. زروان، خدای دیرین، که پدر هورمزد و اهریمن به‌شمار می‌آمد، تنها زمان بی‌کران نبود؛ مظهر تقدیر و سرنوشت نیز محسوب می‌شد. در آیین زروان، جهدِ تمام رفته بود که خیر و شر، هر دو را به مبدأ واحد که زروان است منسوب بدارند. از آن پس زروان، که پروردگار
است منسوب بدارند. از آن پس زروان، که پروردگار زمان بود، مختار مطلق و جبار مقتدر گردید و دیگر جایی برای قدرت و اختیار انسان نماند. بدین‌گونه، اعتقاد به نوعی جبر، که نتیجهٔ این مذهب بود، اندک‌اندک در میان مردم رخنه کرد و از اسباب سقوط و انحطاط ملک گشت. در این آیین، اورمزد و اهریمن دو فرزند بودند، از آن زمان که زروان بی‌کران نام داشت. چون این دو نیروی عظیم از یک اصل بودند، از حیث قدرت باهم برابری می‌کردند و در کارهای جهان تعادلی پدید آمد. بدین‌گونه، آیین زروان، ثنویّتِ زرتشتی را به یک نوع توحید نزدیک می‌کرد و
ثنویّتِ زرتشتی را به یک نوع توحید نزدیک می‌کرد و در ورای نیروی خیر و شر، وجود مطلقی را که زمان بی‌کران و ابدیت جاودان باشد، قرار می‌داد. این وجود مطلق، به صورت خدایی درآمد که هم پدیدآورندهٔ جهان بود و هم نیست‌کنندهٔ آن به‌شمار می‌آمد. به همان‌گونه که کرونوس، پروردگار زمان نزد یونانیان قدیم، بر همه چیز برتری داشت، زروان بی‌کران نیز در ایران همه‌چیز را در قبضهٔ تصرف داشت. ایزد زمان بی‌کران. زروان ایزد زمان بی‌کران است؛ یعنی قبل از وجود داشتن زمان و مکان وجود داشته است. آسمان یا همان «وای» به عنوان تن زروان
داشته است. آسمان یا همان «وای» به عنوان تن زروان شناخته می‌شود و بعدها از این زمان بی‌کران زمان کرانه‌مند به وجود می‌آید. در دوران اشکانیان و ساسانیان اعتقاد به فرقه‌ای که در آن زروان به عنوان مبدأ آفرینش و پدر اورمزد شناخته می‌شود رونق می‌گیرد. هر چند گمان می‌رود که این کیش پیش‌زردشتی و متعلق به دوران آریایی‌های اولیه باشد. اما در این دوران بیشتر به عنوان فرقه‌ای از دین زردشتی شناخته می‌شود که برای پاسخ به سوال‌هایی که در دین زردشتی ایجاد شده است شکل گرفته باشد. در برخی متون او را دارای همسر نیز
شکل گرفته باشد. در برخی متون او را دارای همسر نیز دانسته‌اند. زروان در روایات ارمنی. طبق روایت ارمنی زروان در آرزوی داشتن پسری بود که جهان خوبی و نیکی را بیافریند او هزار سال قربانی کرد (قربانی به معنای یزش و نیایش) بعد از گذشت هزار سال که او ناامید شده بود نطفهٔ جفتی توامان در رحم او بسته شد چون زروان به عنوان موجودی بی‌طرف دارای دو جنسیت یا بدون جنسیت است. زروان دارای دو فرزند پسر شد که یکی اهورامزدا سرور خوبی‌ها که حاصل سال‌ها یزش اوست و دیگری اهریمن که حاصل ناامیدی و یاس زروان است. زروان با خود عهد کرد
ناامیدی و یاس زروان است. زروان با خود عهد کرد که حکومت جهان را به پسری که اول به دنیا بیاید بسپارد. اورمزد که دارای علم و حکمت بود از موضوع آگاه شد و به برادر خود خبر داد آنگاه اهریمن رحم زروان را پاره کرد و از آن بیرون آمد و گفت من آن پسری هستم که منتظر او بودی آنگاه زروان گریست و ناامید شد بعد که اورمزد به دنیا آمد او شاد شد و گفت این همان فرزندی است که منتظر او بودم اما طبق قولی که داده بود حکومت جهان را به مدت نه هزار سال به اهریمن واگذار کرد زروان در روایات پهلوی. در بندهشن و گزیده‌های زادسپرم اورمزد
پهلوی. در بندهشن و گزیده‌های زادسپرم اورمزد به کمک زروان زمان کرانه‌مند (دارای محدودیت) را به وجود آورد که مدت آن دوازده هزار سال است. در این نوشته‌ها از زروان به عنوان داور میان نبرد اهریمن و اورمزد نیز هست که فرماندهی جهان را ابتدا به اهریمن واگذار می‌کند اما در نهایت اورمزد را فرمان‌روای غایی و نهایی جهان برمی‌گزیند. اصل همه جهان به زروان بازمی‌گردد زیرا اورمزد با کمک زروان جهان مادی را می‌آفریند. زروان در روایت مانوی. در دین مانوی زروان داور نیست ولی تحت عنوان پدر بزرگی شناخته می‌شود و آفرینش خدایان به
عنوان پدر بزرگی شناخته می‌شود و آفرینش خدایان به دستور او انجام می‌گیرد و در راس خدایان قرار گرفته است. زروان در نوشته‌های یونانی و رومی. زروان در نوشته‌های یونانی و رومی با کرونوس/ساتورن که هستی بخش است برابر دانسته می‌شود، او که پلوتون/هادس یا همان اهریمن را و زئوس/ژوپیتر یا همان اهورامزدا (هورمزد) را خلق کرده است. هادس دیوها/تیتان‌ها را می‌آفریند و در زیر زمین سکنی می‌گزینند و با زئوس/ژوپیتر که بر فراز کوه المپ زندگی می‌کند نبرد می‌کند و زئوس دیوها و تیتان‌ها را به دوزخ (تارتاروس) می‌فرستد.
فال ورق گونه‌ای فالگیری است که، در آن از ورق‌های بازی استفاده می‌شود. گفته شده که پیشینه فال ورق به مصر باستان می‌رسد و با باورهای کهن نسبت به ایزد مصری دبیران یعنی ثوث ارتباط دارد. در اروپا این کار از سده ۱۴ میلادی رواج یافت. یک دسته ورق استاندارد امروزی که در غرب به نام ورق انگلیسی-آمریکایی شناخته شده (یعنی دسته ورق ۵۴ تایی شامل چهار خال دل، خشت، گشنیز و پیک) می‌تواند برای گرفتن فال بکار رود ولی فالگیران حرفه‌ای با کاربرد اینگونه ورقها برای فالگیری مخالفند. از این‌رو دسته ورق‌های ویژه‌ای برای افراد
از این‌رو دسته ورق‌های ویژه‌ای برای افراد حرفه‌ای درست شده که برای نمونه می‌تواند از ورق‌های تاروت نام برد. دسته ورق تاروت از ۲۲ ورق سرّی بزرگ و ۵۶ ورق سرّی کوچک تشکیل شده‌اند. ۵۶ ورق کوچک همان‌‌هایی هستند که در ورق‌های معمولی بازی نیز حضور دارند (بعلاوه یک ورق صورت اضافی در هر خال) و ۲۲ ورق بزرگ معمولاً فقط در سری تاروت برای فالگیری بکار می‌روند. این ۲۲ ورق در بسیاری مواقع نشان دهنده سفری معنوی از خود به جهان بیرون ودوباره به خود هستند.
استخر آب، آبگیری مصنوعی است که برای شنا، آب‌تنی، تفریح، سرگرمی و ورزش‌های آبی مانند واترپلو و غواصی استفاده می‌شود. از استخر آب همچنین برای مصارف آموزشی و علمی نیز استفاده می‌گردد. پیشینه. «حمام بزرگ» نخستین مخزن آب همگانی در جهان باستان می‌باشد که بیش از ۵۰۰۰ سال پیش در موهنجو-دارو، یکی از شهرهای پاکستان وجود داشت. این مخزن حدود ۱۲ متر طول از شمال به جنوب و ۷ متر عرض داشت و بیشترین عمق آن ۴/۲ متر بوده‌است. دو راه‌پله عریض از شمال و جنوب مخزن به سمت کف آن ایجاد می‌کردند، در لبهٔ پله‌ها نرده‌هایی چوبی نصب
ایجاد می‌کردند، در لبهٔ پله‌ها نرده‌هایی چوبی نصب می‌کردند و در پایین پله‌ها نیز یک فضای مسطح به اندازه عرض کل استخر می‌ساختند به گونه‌ای که افراد بتوانند از پله‌ها پایین آمده و در عرض استخر بدون اینکه به فضای اصلی استخر وارد شوند حرکت کنند. مخزن آب را نیز با آجرهای ریز کف‌بندی و با یک لایهٔ ضخیم از قیر طبیعی طرفین مخزن را زیرسازی کرده و لبه و دیوارهای اطراف را با گچ می‌ساختند. امنیت. برای امنیت و حفظ جان مردمی که از استخر استفاده می‌کنند شرایطی باید برقرار باشد از جمله: انواع استخر از لحاظ ساخت. استخرهای
باشد از جمله: انواع استخر از لحاظ ساخت. استخرهای شنا در ۳ نوع فایبرگلاس، وینیل و بتنی قابل بهره برداری هستند. که بیشترین روش پیاده سازی سازه به صورت بتنی است که می توان آن را به عنوان کامل، گران و بادوام ترین روش در نظر گرفت. در استخرهای شنا بتنی امکان پیاده سازی تمامی شکل ها و طراحی ها وجود دارد. این نوع دارای عمر طولانی نسبت به سایر روش ها است. استخر پیش ساخته که از جنس فایبرگلاس است، در مقایسه با استخر بتنی و پلی اتیلنی قیمت کمتری دارد. علاوه بر این زمان نصب سریعتر دارد و نگهداری از آن به تخصص فنی نیاز
نصب سریعتر دارد و نگهداری از آن به تخصص فنی نیاز ندارد. به همین دلیل امروزه خیلی از افراد استخر پیش ساخته راانتخاب می کنند. تجهیزات مورد نیاز برای ساخت استخر:. برای ساخت موتورخانه یک استخر، سونا و جکوزی باید از تجهیزات گرمایشی صنعتی استفاده کرد.
خال پیک یا اسپیک (♠️) یکی از چهار خال موجود در ورق‌های بازی به شکل درخت سرو و دارای رنگ سیاه است. شکل‌های دیگر ورق بازی شامل خشت، گشنیز و دل هستند. در بازی‌های مختلف ارزش آنها متفاوت است. خال پیک یکی از چهار خال در ورق‌های بازی استاندارد با طرح فرانسوی است. این خال به شکل یک برگ نوک تیز است که به سمت بالا اشاره می‌کند و در پایین به دو کمان دایره‌ای شکل گسترش می‌یابد. پیک معمولاً به رنگ سیاه است و در بازی بریج، بالاترین خال محسوب می‌شود. در برخی بازی‌ها مانند اسکات، پیک دومین خال برتر است. این خال نمادی از
اسکات، پیک دومین خال برتر است. این خال نمادی از درازنیزه یا ناچخ، دو سلاح قرون وسطایی است، اما در واقع اقتباسی از نماد برگ در ورق‌های بازی آلمانی است که هنگام اختراع ورق‌های فرانسوی در حدود سال ۱۴۸۰ ایجاد شد. پیک دارای اعداد ۱ تا ۱۰ و سرباز (J) و ملکه (Q) و شاه (K) است نام. نام فرانسوی این خال، "Pique" (پیک)، در قرن چهاردهم به معنای سلاحی بود که از یک میخ آهنی در انتهای یک نیزه تشکیل می‌شد. در آلمانی به این خال Pik می‌گویند. این خال معادل خال برگ (Laub, Grün, Schippen یا در بایرن، Gras) در کارت‌های بازی
Schippen یا در بایرن، Gras) در کارت‌های بازی آلمانی است. در سوئیس، این خال به نام Schuufle ("بیل") و در بسیاری از مناطق آلمان، به عنوان مثال، راینلند، به عنوان Schüppe/Schippe ("بیل") شناخته می‌شود. نا انگلیسی این خال، یعنی "Spade" احتمالاً از کلمه اسپانیایی قدیمی "spado" به معنای "شمشیر" گرفته شده است و نشان می‌دهد که پیش از استفاده از خال‌های فرانسوی در انگلستان، از خال‌های اسپانیایی استفاده می‌شده است. ویژگی‌ها. نماد پیک به شکل یک سرنیزه بسیار تلطیف‌شده است که به سمت بالا اشاره می‌کند، پایین آن به دو
است که به سمت بالا اشاره می‌کند، پایین آن به دو کمان دایره‌ای شکل گسترش می‌یابد و به سمت مرکز می‌رود تا نوعی پا را تشکیل دهد. به‌طور کلی، پیک‌ها سیاه هستند. آنها یکی از دو خال اصلی در بریج (همراه با دل) را تشکیل می‌دهند. در کارت‌های رسمی مسابقات اسکات، پیک‌ها سبز هستند و رنگ معادل آلمانی خود را می‌گیرند. نگارخانه زیر پیک‌ها را در یک دسته کارت استاندارد ۵۲ عددی با طرح فرانسوی نشان می‌دهد. شوالیه پیک که در بازی‌های ورق تاروت استفاده می‌شود، نشان داده نشده است.
گاوار (به ارمنی: Գավառ) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. گاوار در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده‌است. گاوار مرکز استان گغارکونیک ارمنستان است. شهر گاوار در شیب شرقی کوهستان گِغاما در کنار دریاچه سِوان و در ۹۸ کیلومتری ایرَوان قرار گرفته. سنگ‌نوشته‌های اورارتویی یافت‌شده این نظریه را استحکام بخشیده که این محل، کانون ناحیه باستانی ولیکوخی در امپراتوری اورارتو بوده‌است. با وجود تازه‌ساز بودن شهر، در پیرامون گاوار بازمانده‌های زیادی از عصر برنز به چشم می‌خورد.
بازمانده‌های زیادی از عصر برنز به چشم می‌خورد. نیاکان بسیاری از مردم گاوار در سال ۱۸۳۰ از شهر بایزید ارمنستان غربی (امروزه در ترکیه) به این‌جا کوچیدند و در محل گاواران تاریخی آبادی‌ای به نام نور-بایازت (بایزید نو) بنا کردند. امروزه ۱۰۰ درصد مرد گاوار مسیحی و ۹۹ درصد آن‌ها باسوادند. از جمعیت گاوار تنها ۳۲ درصد مرد هستند. در گاوار یک مرکز درمانی، هتلی مرکزی به نام «خالدی»، یک ایستگاه تلویزیونی محلی به نام «کیاوار تی‌وی» و شعبه‌های متعدد بانک‌های ارمنی وجود دارد. جغرافیا و آب و هوا. گاوار ۱۶ کیلومتر مربع
دارد. جغرافیا و آب و هوا. گاوار ۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۷۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده‌است. شهر گاوار در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲۳٬۲۰۰ نفر جمعیت داشت گاوار نهمین شهر بزرگ ارمنستان است. ریشه‌شناسی. این شهر تا سال ۱۹۵۹ با نام «نور بایازت» (Նոր Բայազետ) یا «نوووبایازت» (به روسی: Новобаязет) (بایَزید نو) شناخته می‌شد، که نام آن از شهر ارمنی غربی بایزید (که در گذشته «داروینک» و «ارشاکاوان» نامیده می‌شد) گرفته شده بود. بین سال‌های
نامیده می‌شد) گرفته شده بود. بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۵ این شهر «کامو» نام داشت، برگرفته از نام انقلابی بلشویک کامو (سیمون تر-پطروسیان). در ۴ دسامبر ۱۹۹۵، شهر دوباره به نام کهن خود «گاوار» تغییر نام یافت که در زبان ارمنی به معنای «شهرستان» است. با این حال، در محاوره مردم، گاوار از قرن نوزدهم با نام «کیاوار» (Քյավառ) نیز شناخته می‌شود. تاریخ. شهر امروزی گاوار در سال ۱۸۳۰ به نام «نوووبایازت» (بایَزید نو) در ۸ کیلومتری غرب دریاچه سوان و در محل شهر باستانی گاوار یا گیاوار بنیان‌گذاری شد. این امر پس از مهاجرت
یا گیاوار بنیان‌گذاری شد. این امر پس از مهاجرت ۸٬۵۵۷ ارمنی از شهر بایزید (که در گذشته «داروینک» و «ارشاکاوان» نامیده می‌شد) از امپراتوری عثمانی به دلیل جنگ‌های روسیه و عثمانی ۱۸۲۸–۱۸۲۹ رخ داد. این سکونتگاه در سال ۱۸۵۰ به مقام شهر رسید. با این حال، منطقهٔ گاوار امروزی از عصر مفرغ مسکونی بوده است. بسیاری سنگ‌گورهای تاریخی مربوط به هزارهٔ دوم پیش از میلاد در گاوار یافت شده است. بقایای یک دژ سیکلوپی مربوط به آغاز عصر آهن نیز بر روی تپه‌ای در مرکز شهر وجود دارد. باور بر این است که این دژ، پایتخت شاهی منطقه
باور بر این است که این دژ، پایتخت شاهی منطقه اوئلیکوهی در درون پادشاهی اورارتو بوده است. این دژ با بیش از ۲۲ استحکامات کوچک‌تر احاطه شده بود. منطقه اوئلیکوهی به دست شاه اورارتویی ساردوری دوم فتح شد. پسر او، روسا دوم دژ را به افتخار خالدی، یکی از سه ایزد بزرگ آرارات، تغییر نام داد. گاوار به‌عنوان «شهر خالدئ» شناخته می‌شد، در حالی که روستای مجاور تسوینار به «شهر تیشبا» شهرت داشت. کتیبه‌های میخی اورارتویی روسا دوم که پیروزی او بر شاهان اوئلیکوهی و تأسیس دژ خالدئ در ۷۳۲ پیش از میلاد را گرامی می‌داشت، در سال
در ۷۳۲ پیش از میلاد را گرامی می‌داشت، در سال ۱۹۲۷ کشف شد و اکنون در موزه تاریخ شهر نگهداری می‌شود. محله آرتسواکار گاوار نیز میزبان یک دژ عصر آهن دیگر است که به هزارهٔ دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. پس از تشکیل پادشاهی ارمنستان باستان، سرزمین گاوار کنونی بخشی از کانتون گغارکونیک در شمال استان تاریخی سیونیک ارمنستان بزرگ شد. بناهای باستانی و میانه‌ای متعددی از جمله صومعه‌ها، چلیپاسنگ‌ها (خاچکارها)، کتیبه‌های میخی، سنگ‌گورها و کلیساهای کوچک نیز در شهر یافت می‌شوند. محله هاتسارات (که تا دهه ۱۹۶۰ روستایی جداگانه
محله هاتسارات (که تا دهه ۱۹۶۰ روستایی جداگانه بود) میزبان صومعه هاتسارات با دو کلیسا متعلق به قرن هفتم و نوزدهم است. در طول سده‌ها، منطقه گاوار بارها ویران شد و آخرین بار در سده هفدهم به دست شاه عباس یکم صفوی ویران گردید. در ۱۸۲۸، پس از جنگ ایران و روسیه، منطقه گغارکونیک—به‌عنوان بخشی از خانات ایروان—طبق پیمان ترکمانچای مورخ ۲۱ فوریه ۱۸۲۸ به امپراتوری روسیه واگذار شد. در ۱۸۳۰، مهاجران ارمنی از بایزید روستای نوووبایازت را بنیان گذاشتند. با تأسیس استان ایروان در ۱۸۵۰، بایزید نو مرکز اوزد نوربایازت شد. بایزید
در ۱۸۵۰، بایزید نو مرکز اوزد نوربایازت شد. بایزید نو همراه با بسیاری دیگر از مناطق ارمنستان شرقی در دسامبر ۱۹۲۰ بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد. پس از رسیدن به وضعیت شهرک در ۱۹۵۰، این شهر به تدریج رشد یافت. در ۱۹۵۹، شهر به نام «کامو» تغییر یافت، برگرفته از انقلابی بلشویک کامو. جمعیت آن در آغاز دهه ۱۹۸۰ به ۳۶٬۴۰۰ نفر رسید. پس از استقلال ارمنستان، این شهر در سال ۱۹۹۵ به گاوار تغییر نام یافت و مرکز استان تازه تأسیس استان گغارکونیک شد. با این حال، بیشتر زیرساخت‌های دوران شوروی شهر از کار افتاده و ظرفیت صنعتی آن
دوران شوروی شهر از کار افتاده و ظرفیت صنعتی آن سقوط کرده است. در نتیجه، جمعیت گاوار به‌شدت کاهش یافت: ۲۳٬۳۰۲ نفر در سرشماری ۲۰۰۱، ۲۰٬۷۶۵ نفر در سرشماری ۲۰۱۱ و ۱۷٬۷۴۱ نفر در سرشماری ۲۰۲۲. جغرافیا و اقلیم. گاوار با میانگین ارتفاع ۱۹۸۲ متر از سطح دریا، در کرانه رود گاواراگت واقع شده است. از سمت غرب، کوه‌های گه‌غام و از شرق، دریاچه سوان بر شهر تسلط دارند. کوه اژدهاک با ارتفاع ۳٬۵۹۷ متر در ۱۵ کیلومتری جنوب‌غرب گاوار قرار دارد. شهر با چند روستا احاطه شده است، از جمله نوراطوس در شرق، کارمیرگیوق و گنجک در جنوب.
جمله نوراطوس در شرق، کارمیرگیوق و گنجک در جنوب. دین. مردم گاوار عمدتاً مسیحی و پیرو کلیسای حواری ارمنی هستند. در شهر، نمازخانه‌ها و کلیساهای قرون‌وسطایی فراوانی وجود دارد. کلیسای سورپ کاراپت متعلق به سال ۱۸۴۸ از بناهای خوبِ حفظ‌شدهٔ گاوار است. کلیسای جامع مریم مقدس در گاوار، مقر اسقف‌نشین گغارکونیک کلیسای ارمنی است. این بنا در سال ۱۹۰۵ در میدان مرکزی شهر با تلاش اسقف وقت، خورن مورادبِگیان و با یاری شهروندان محلی ساخته شد. تا اواخر دههٔ ۱۹۹۰، این کلیسا از نظر ارتفاع از سطح دریا بلندترین کلیسا در ارمنستان
نظر ارتفاع از سطح دریا بلندترین کلیسا در ارمنستان به‌شمار می‌آمد. در شهر، کلیساهای دیگری نیز قرار دارند از جمله: صومعهٔ هاتسارات با کلیساهای مریم مقدس (سدهٔ هفتم) و گریگور روشنگر/گریگور لوساووریچ (سدهٔ نوزدهم). صومعه هایراوانک از سدهٔ نهم؛ واقع در ۷ کیلومتری شمال گاوار در کرانهٔ دریاچه سوان. نمازخانهٔ سورپ خاچ (صلیب مقدس) از سدهٔ هفدهم، بازسازی‌شده در سال ۱۹۶۹. کلیسای سورپ کاراپت که در سال ۱۸۴۸ به دست بارسِغ آرتسرونی ساخته و در سال ۲۰۱۲ به‌طور کامل بازسازی شد. محوطهٔ باستان‌شناسی گورستان نوراتوس در روستای
شد. محوطهٔ باستان‌شناسی گورستان نوراتوس در روستای نوراتوس، تنها ۴ کیلومتری شرق گاوار است. این محوطه دارای شمار زیادی چلیپاسنگ چشمگیرِ قرون‌وسطایی است. فرهنگ. در گاوار یک موزهٔ تاریخ، یک کاخ فرهنگ، یک تئاترِ نمایش، کتابخانه‌های عمومی متعدد و یادمانی برای قربانیان جنگ میهنی بزرگ در دوران جنگ جهانی دوم وجود دارد. در این شهر مراکز آموزشی گوناگونی فعال‌اند: مرکز آموزش معلمان (۱۹۲۳)، مدرسهٔ موسیقی (۱۹۴۵)، کاخ فرهنگ (۱۹۷۰)، مدرسهٔ هنر (۱۹۸۲)، کتابخانهٔ عمومی (۲۰۰۲) و مدرسهٔ ویژهٔ دودوک به نام گئورگ داباغیان
(۲۰۰۲) و مدرسهٔ ویژهٔ دودوک به نام گئورگ داباغیان (۲۰۱۰). شهرداری همچنین یک مرکز خلاقیت جوانان را اداره می‌کند. گاوار یک درگاه اطلاع‌رسانی دارد که بسیاری از شهروندان مقیم خارج از آن استفاده می‌کنند. نام این درگاه «کیاوار» است؛ زیرا مردم محلی نام شهر را به‌جای صدای «گ»، با آوای «کی» در آغاز می‌گویند. خوراک. خوراک گاوار به آشپزی مشرق‌زمین نزدیک است و با به‌کارگیری انواع ادویه‌ها، سبزی‌ها، ماهی و ترکیب میوه‌ها شناخته می‌شود. «کیاواری کیوفته» (کوفته)، محبوب‌ترین غذای شهر، از گوشت چرخ‌کردهٔ آمیخته با پیاز تهیه
غذای شهر، از گوشت چرخ‌کردهٔ آمیخته با پیاز تهیه می‌شود که آن را به گلوله‌هایی فرم داده و در آب می‌جوشانند. این خوراک به برش‌های نازک سرو و با کره آذین می‌شود. مردم گاوار تقریباً با هر چیزی نان می‌خورند و دو نوع نانِ رایجِ سنتی در گاوار لاواش و متناکاش است. «باقلَوای کیاوار» شیرینی لایه‌لایه‌ای است با خمیر بسیار نازکِ فیلو، مغزها و شکر در میان، که در پایان با شهدِ داغ آغشته می‌شود. ترابری. گاوار بر مسیر بزرگراه M-10 قرار دارد که شهر را به شمال‌شرقی ارمنستان متصل می‌کند. راه H-39 نیز گاوار را به شهرها و