payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحلیل ریز ساختارها به کمک پراش. تجزیه و تحلیل میکروساختار برای درک رفتار مواد تحت شرایط مختلف ضروری است. پراش اشعه ایکس یک تکنیک گسترده‌ استفاده شده برای تجزیه و تحلیل ساختار بلورهای مواد است، و قابلیت ارائه اطلاعات دقیق درباره ویژگی‌های میکروساختاری موجود در مواد بلوری را دارد. با بررسی مواد مختلف مشاهده می شود که مواد با ریزساختارهای متفاوت، الگوهای XRD متفاوتی نیز دارند. و با بررسی خواص مواد و ویژگی ریزساختارها میتوان نشان داد که اندازه دانه، بافت و عیب ها به طور قابل ملاحظه ای بر خواص مکانیکی نظیر
عیب ها به طور قابل ملاحظه ای بر خواص مکانیکی نظیر استحکام، کشش پذیری، مقاومت و خستگی تاثیر دارند. به طوری که تحلیل ریزساختار ها در درک خصوصیات و رفتار جامدات حائز اهمیت است. از روش های تجزیه پهنای نوار، مناسب سازی پروفایل خط و تجزیه تنش باقیمانده استفاده می شود تا اطلاعات درباره ویژگی های ریزساختارها از داده های XRD استخراج شوند. به طوری که تجزیه پهنای نوار، اطلاعات درباره اندازه دانه متوسط وتوزیع اندازه دانه در داخل مواد را فراهم می کند. مناسب سازی پروفایل خط باعث کشف حضور عیوب در ساختارهای بلور می شود و
خط باعث کشف حضور عیوب در ساختارهای بلور می شود و توزیع تنش های باقیمانده کمک میکند تا تا توزیع تنش های داخلی در داخل مواد و همبستگی آن ها با ویژگی های میکروساختار را درک کنیم. تحلیل عیوب به کمک پراش. پراش اشعه ایکس (XRD) یک تکنیک قدرتمند برای تجزیه و تحلیل ساختارهای بلوری و شناسایی عیوب است. در حالی که XRD اصولاً برای تعیین ساختار بلور و ترکیب فازی مواد استفاده می‌شود، اما همچنین می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در مورد عیوب بلوری فراهم کند. در ادامه توضیح داده شده است که چگونه XRD می‌تواند برای تحلیل عیوب در
شده است که چگونه XRD می‌تواند برای تحلیل عیوب در ساختارهای بلوری استفاده شود: 1. پهنای نوک: یکی از نشانگرهای کلیدی عیوب بلور در الگوهای XRD پهنای نوک است. وقتی یک بلور عیوبی مانند انحرافات، اشکال توده‌ای یا مرزهای دانه‌ای دارد، نوک‌های پراش به دلیل ترتیب نامناسب اتم‌ها در این مناطق، پهن‌تر می‌شوند. با تجزیه و تحلیل عرض و شکل نوک‌های پراش، پژوهشگران می‌توانند وجود عیوب را استنباط کنند. 2. تجزیه تکمیل خط: تجزیه دقیق شکل نوک‌های پراش با استفاده از روش‌های تجزیه تکمیل خط مانند نمودار Williamson-Hall یا معادله
تکمیل خط مانند نمودار Williamson-Hall یا معادله Scherrer می‌تواند اطلاعات کمّی در مورد اندازه و توزیع اندازه‌های کریستال و کشش در داخل ماده فراهم کند. این ممکن است به وجود عیوب در تورم بلور مربوط شود. 3. شیفت نوک: حضور عیوب ممکن است باعث شیفت کوچک در موقعیت نوک‌های پراش شود. این شیفت‌ها اغلب نشانگر انحرافات تورم بلور به دلیل عیوبی مانند جای خالی، فضای مابین، یا آلودگی‌ها هستند. با دقت در تجزیه و تحلیل موقعیت نوک‌ها، پژوهشگران می‌توانند در فهم طبیعت عیوب حاضر در ساختار بلور کمک کنند. 4. تجزیه بافت: XRD
حاضر در ساختار بلور کمک کنند. 4. تجزیه بافت: XRD می‌تواند برای مطالعه جهت ترجیح یا بافت کریستال‌ها در داخل یک ماده استفاده شود. انحرافات در الگوهای بافت ممکن است نشانگر عیوب مانند انحرافات و خطایات زاویه‌ای مرز دانه باشند. 5. تجزیه تنش باقیمانده: عیوب بلور ممکن است باعث تولید تنش‌های باقیمانده در داخل یک ماده شود که منجر به شیفت پهنای نوک‌ها در الگوهای XRD شود. با انجام تجزیه تنش باقیمانده با استفاده از XRD، پژوهشگران ممکن است به طور غیرمستقیم وجود عیوب که منجر به این تنش‌ها هستند، را استنباط کنند. 6.
که منجر به این تنش‌ها هستند، را استنباط کنند. 6. تکنيك هاي تركيبي: XRD مي‌تواند با روش‌های ديگر مانند TEM یا SEM به منظور مشاهده و تأييد مستقيم حضور عيوب شناسايي شده از طريق تجزيه XRD، تكميل شود. چند روش پراش اشعه ایکس برای تحلیل ساختار واقعی مواد ابداع شده‌اند. از جمله روش پفلاند-موریتز (۱۹۹۲) و همچنین روش ولبری-بولتز(۱۹۹۴) تکنیک‌هایی نیز وجود دارند که از عریض شدن خطوط پراش، واریانس پیک‌ها، ضرایب فوریه و… برای شناسایی عیوب خطی، عیوب صفحه‌ای، اندازهٔ ناحیهٔ همدوس، پاراکریستالی بودن، کرنش در شبکه و …
ناحیهٔ همدوس، پاراکریستالی بودن، کرنش در شبکه و … استفاده می‌کنند. با دقت در تجزيه و تحليل الگوي XRD و استفاده از روش‌های پيشرفته تحليل داده، پژوهشگران مي‌توانند به دست آوردن الگوي قابل قبولي از طبيعت و توزيع عيوب در ساختار بلور، كمك كرده و به فهم جامعي از خصوصيات و رفتار ماده منجر شوند. تاریخچهٔ منابع. اولین مقاله در مورد آنالیز ساختار واقعی مواد چگال به کمک پراش اشعه ایکس توسط کیتایی گورودسکی نوشته شده و در سال ۱۹۵۲ چاپ شد. مدت اندکی پس از آن دو کتاب به نام‌های "تئوری و تکنیک رادیوکریستالوگرافی" توسط
نام‌های "تئوری و تکنیک رادیوکریستالوگرافی" توسط گوینر(۱۹۵۶) و "تحلیل مستقیم پراش ماده" توسط هوسمان(۱۹۶۲) چاپ شدند. بعدها منابع متعدد دیگری در این زمینه به چاپ رسیدند. به طور مثال در دانشگاه کمبریج یک پژوهش در مورد تحلیل عیوب و ریزساختارها به کمک پراش اشعه ایکس انجام شده است که در آن با کمک پراش اشعه ایکس به بررسی ساختار مواد مختلف و تجزیه و تحلیل انواع عیوب موجود در ساختار آن ها پرداخته شده است. این مطالعه شامل تجزیه و تحلیل کانی های مصنوعی و طبیعی و همچنین مواد مهندسی شده مانند فیلم های نازک و نانوذرات
مواد مهندسی شده مانند فیلم های نازک و نانوذرات بود. پژوهشگران از پراش اشعه ایکس برای بدست آوردن الگوهای پراش از نمونه ها استفاده کردند که اطلاعاتی درباره اندازه، جهت وشکل بلورها و همچنین وجود خطاهای بلوری فراهم می کند. پژوهش های جاری در این حوضه ادامه دارد و به پیشبرد درک عیوب و نقص های بلورین و نقش آن در تعیین ویژگی مواد کمک می کند.
پاراکریستال یا پاراکریستال هوسمان مدلی برای ساختار بلوری مواد است. در سال ۱۹۵۰ هوسمان مفهوم پاراکریستالی را برای توصیف ساختار موادی که نظمی مابین نظم کامل (کریستال‌های ایده‌آل) و بی‌نظمی کامل (مواد آمورف) دارند، مطرح کرد. این مدل بی‌نظمی آماری در شبکه بلوری را توسط چند پارامتر که تعدادشان درجهٔ پاراکریستالی شبکه نامیده می‌شود، بیان می‌کند.
تیروکسین یا (T4) یکی از هورمون‌های ترشح شونده از غده تیروئید است.در کل به دو هورمون T۳ و T۴ (تیروکسین) هورمون‌های تیروئیدی گفته می‌شود. این هورمون از اضافه شدن چهار اتم ید به آمینواسید تیروزین و فنیل متصل به این آمینواسید ساخته می‌شود؛ بنابراین کمبود ید در بدن باعث اختلال در ساخت این هورمون می‌شود و غده تیروئید در نتیجه تلاشی که برای ساخت این هورمون می‌کند بزرگ می‌شود و گواتر را ایجاد می‌کند. تیروکسین موجب بالا رفتن سرعت واکنش‌های شیمیایی بدن و افزایش فعالیت‌های بدن می‌شود. در واقع سوخت و ساز بدن را افزایش
بدن می‌شود. در واقع سوخت و ساز بدن را افزایش می‌دهد. تنظیم. هورمون محرکه تیروئید (TSH) که از هیپوفیز ترشح می‌شود موجب افزایش ترشح هورمونهای تیروئیدی می‌شود و به دنبال کاهش سطح خونی هورمونهای تیروئید میزان ترشح آن افزایش می‌یابد. بین هورمون‌های تیروئیدی T۴ به مقادیر بالا ترشح می‌گردد اما T۳ بیشترین فعالیت را داراست و RT۳ کمترین مقدار را داراست. در آزمایش تیروئید حد TSH می تواند نشان دهنده بیماری های کم کاری و یا پرکاری تیروئید باشد، اگر سطح TSH در آزمایش خون از سطح نرمال پائین تر باشد به این معنی است که
خون از سطح نرمال پائین تر باشد به این معنی است که هیپوفیز به دلیل بالا بودن سطح هورمونهای تیروئید در خون مقدار کمتری TSH ترشح کرده تا مقدار هورمونها را پائین بیاورد و این به معنی پرکاری تیروئید است. همچنین اگر سطح هورمون TSH در خون بالاتر باشد به این معنا است که هیپوفیز هورمون بیشتری ترشح کرده تا سطح هورمونهای تیروئید را بالاتر بیاورد و این می تواند به معنی کم کار بودن تیروئید شما باشد. نحوه سنتز T۳،T4. در ابتدا اتصال ید به تیروگلوبین را ، به واسطه آنزیم تیروئید پروکسیداز داریم که خود سبب تشکیل
آنزیم تیروئید پروکسیداز داریم که خود سبب تشکیل مونویدوتیروزین یا MIT می‌گردد. سپس با اتصال یک واحد ید دیگر ما سنتز دی یدوتیروزین (DIT) را داریم و در نهایت با اتصال DIT دیگر به واسطه آنزیم تیروئید پراکسیداز ما تشکیل T۴ را خواهیم داشت. به منظور تشکیل T۳ نیز یک MIT به یک DIT متصل شده و T۳ سنتز می‌شود.
رابرت شکلی (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۲۸ - درگذشته ۹ دسامبر ۲۰۰۵) نویسندهٔ یهودی آمریکایی سبک علمی-تخیلی است. اولین بار در مجلهٔ داستان‌های علمی-تخیلی مطلب نوشت. عنصر اصلی در بیشتر آثار او ابسوردیته و طنز تلخ است. آثار. مشهورترین اثر او داروی ناساز نام دارد که به فارسی ترجمه نشده‌است. همچنین داستان بلند ذهن چرخی او هم از شهرت قابل توجهی برخوردار است. از او چند داستان کوتاه به فارسی ترجمه شده‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از: که اثر اول در مجلهٔ دانشمند و سه اثر بعدی ابتدا در بعد هفتم و دست آخر، پنج تای آخر در آکادمی
در بعد هفتم و دست آخر، پنج تای آخر در آکادمی فانتزی منتشر شده‌اند. همچنین داستان کوتاه مادرشهر با عنوان اصلی Street of Dreams, Feet of Clay با ترجمهٔ محمد قصاع در کنار داستان به کابوس استاندارد خوش آمدید با ترجمهٔ مهرداد تویسرکانی در کتابی با همان عنوان مادرشهر به وسیلهٔ انتشارات آدینده نگار به چاپ رسیده‌است.
ذَرّه‌بین ابزاری است که از آن برای دیدن اشیای ریز و نوشته ریز استفاده می‌شود . بخش اصلی ذره‌بین از یک عدسی همگرا درست شده‌است که عمل بزرگ‌نمایی را انجام می‌دهد. یک عدسی همگرا معمولاً از دو سو یا یک سو کوژ (محدّب) است. یک قاب دسته‌دار، عدسی ذره‌بین را نگاه می‌دارد. و بعضی از ذره بین ها هستند که وقتی جلوی یک چیز قرار بدهیم ان را کوچک تر از اندازه اصلی نشان می دهد برای استفاده از ذره‌بین به منظور بزرگ‌نمایی اجسام، باید آن را آن‌قدر به جسم مشاهده شونده نزدیک کرد که جسم در فاصلهٔ کانونی عدسی قرار بگیرد. «فاصلهٔ
که جسم در فاصلهٔ کانونی عدسی قرار بگیرد. «فاصلهٔ کانونی» نامی است که به حد فاصل سطح عدسی تا نقطهٔ کانونی آن گفته می‌شود. با قرار دادن ذره‌بین در آفتاب، پرتوها در نقطهٔ کانونی عدسی جمع می‌شوند. اگر در این حالت جسم غیر براقی را در نقطهٔ کانونی بگذارید، گرمای زیادی تولید می‌شود و می‌تواند جسم غیربراق را بسوزاند. این عمل را می‌توان بر روی کاغذ یا اجسام غیربراق دیگر آزمود. کسی نمی‌داند مخترع ذره بین کیست و این وسیله در روزگار باستان بکار برده می‌شد و کسانی مانند ابن هیثم تنها میراث خوار و آموزگار دستاوردهای
ابن هیثم تنها میراث خوار و آموزگار دستاوردهای گذشتگان بودند نه دانشمند یا مخترع. ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر فی معرفة الجواهر خود موردی از استفاده از ذره‌بین را شرح می‌دهد و کمال‌الدین فارسی به مطالعه آن پرداخته‌است. تاریخچه. "شواهد نشان می‌دهد که استفاده از لنزها در سراسر خاورمیانه و حوزهٔ دریای مدیترانه طی چندین هزار سال گسترده بوده‌است".&lt;ref name="DOI10.2307/505216"&gt;George Sines, Yannis A. Sakellarakis: "Lenses in Antiquity." In: "American Journal of Archaeology." 91, 1987, S. 191,
Journal of Archaeology." 91, 1987, S. 191, .&lt;/ref&gt; از سال ۴۲۴ پیش از میلاد، لنزهای بزرگنمایی برای مشتعل کردن تراشه‌های چوب در داروخانه فروخته می‌شده‌است. همچنین عدسی پلینیوس، که یک کره شیشه‌ای پر شده از آب است، برای سوزاندن زخم استفاده می‌شد. استفاده از عدسی محدب برای تشکیل یک تصویر بزرگ در سال ۱۰۲۱ در کتاب "المناظر" ابن هیثم شرح داده شده‌است. پس از ترجمهٔ کتاب در قرن دوازدهم راجر بیکن ویژگی‌های ذره‌بین را در قرن سیزدهم در انگلستان تشریح کرد. بعد از آن در همان قرن سیزدهم عینک در ایتالیا تولید شد.
آن در همان قرن سیزدهم عینک در ایتالیا تولید شد. منابع. Wikipedia contributors, "Magnifying glass," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Magnifying_glass&amp;oldid=187120654 (accessed January ۳۱، ۲۰۰۸).
کات بک وقت اضافه سولو گل دبل هتریک (6) گلات(5) پوکر(4) هتریک(3) دبل(نماد عدد 2)یا بریس
حاجی زین‌العابدین تقی‌اف (۱۱۹۹ – ۱۳۰۰)، سرمایه‌دار خیر خواه و فرهنگ دوست آذربایجانی اهل باکو. وی توانست در صنعت نفت اطراف باکو سرمایه‌گذاری کند. با پیشرفت این صنعت وی به یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران باکو و قفقاز مبدل شد. علاوه بر فعالیت‌های اقتصادی، تقی اف به امور خیریه و فعالیت‌های فرهنگی علاقه‌مند بود. او سرمایه چندین روزنامه ترکی آذربایجانی‌زبان در جمهوری آذربایجان را تأمین کرد و کمک‌های مالی فراوانی به روزنامه‌های فارسی و ترکی آذربایجانی‌زبان چاپ داخل و خارج از ایران مثل تربیت، اختر، حبل‌المتین و مظفری
خارج از ایران مثل تربیت، اختر، حبل‌المتین و مظفری می‌کرد. او چندین مدرسه به سبک جدید در باکو و قفقاز احداث کرد و مبالغ هنگفتی به مدارس داخلی ایران، از جمله مدرسه رشدیه، اهدا کرد. در کتابی با عنوان "سرگذشت پنجاه کنشگر اقتصادی ایران" از او به عنوان یکی از افرادی که در دویست سال اخیر تأثیر زیادی بر اقتصاد ایران داشته نام برده شده است. دوران کودکی و نوجوانی. زین‌العابدین تقی‌اف در خانواده‌ای فقیر در باکو چشم به دنیا گشود. پدر تقی‌اف کفش‌دوز بود و او مادرش را در سن ۱۰ سالگی از دست داد. او از دوران کودکیش خوددار
سن ۱۰ سالگی از دست داد. او از دوران کودکیش خوددار و زحمتکش بود. در ۱۰ سالگی پدرش وی را نزد بنایی برد تا از او بنایی یاد بگیرد. در ۱۲ سالگی وی می‌توانست سنگ بتراشد و در ۱۵ سالگی بنایی نماید. مدتی بعد وی به عنوان استاد ماهر و سرکارگر شناخته شد. در ۲۰ سالگی دیگر مباشری در زمینهٔ سنگ‌تراشی و عمران شروع به فعالیت نمود. آز آنجایی که سابقهٔ کاری در ساخت و ساز داشت، بعداً بر ساخت خانه‌ها و موسسات خویش شخصاً نظارت می‌نمود. فعالیت تجاری. تقی‌اف بعداً به تجارت و فعالیت در عرصهٔ صنعت سبک پرداخت و در هر دو به موفقیت
در عرصهٔ صنعت سبک پرداخت و در هر دو به موفقیت دست یافت. پس از مدتی وی صاحب مغازه‌ها و موسسات تولیدکننده مبدل گردید. وی همچنین یکی از کارآفرینانی بود که نفت باکو را از طریق دریای خزر و خط راه‌آهن قفقاز صادر می‌کردند. وی به عنوان صنعتگر با فعالیت‌ها و اقدامات هدفمند خود، از زمرهٔ نخستین صنعتگران ملی محسوب می‌شود که استثمار اقتصاد جمهوری آذربایجان را مختل نموده‌اند. صنعت نفت و حمل و نقل. در سال ۱۸۷۲، هنگامی که زمین‌های نفت خیز به حراج گذاشته شدند، تقی‌اف نیز زمینی به اجاره گرفت که، بعداً از آن نفت استخراج
زمینی به اجاره گرفت که، بعداً از آن نفت استخراج گردید و با این روش آرزوهای وی واقعی شدند. بعد شرکت نفتی به نام «حاجی زین‌العابدین تقی‌اف» را دایر نمود. پس درآمدهای تقی‌اف بیشتر گشت و وی چند کارخانهٔ تولید نفت خریداری کرد. در سال ۱۸۹۶، شرکت نفتی وی با تولید نفت ۳۲ میلیون پودی (۵۱۲ کیلوگرام) به بالاترین شاخص رسید. صنعت بافندگی. در سال ۱۸۹۷، تقی‌اف با فروش میدان‌های نفتی خود به یکی از شرکت‌های نفتی بریتانیایی، در عرصهٔ غیرنفتی شروع به فعالیت نمود. کارخانهٔ بافندگی باکو که از سوی وی تأسیس شد، اقدامی آغازگر در
باکو که از سوی وی تأسیس شد، اقدامی آغازگر در راستای تولید پنبه در آذربایجان به حساب می‌آید. وی با هدف تأمین کارخانهٔ بافندگی با مواد اولیه، مزارعی برای کاشت پنبه در ناحیه «یولاخ» خرید و در سال ۱۹۰۹ در شهرستان «جواد» کارخانهٔ تصفیه پنبه تأسیس نمود. صنعت ماهیگیری. تقی‌اف با سرمایه‌گذاری هنگفتی در زمینه صنعت ماهیگیری، در سال ۱۸۹۰ صاحب شیلات‌ها گردید. وی جهت برای نگهداری از آبزیان، یک کارخانه یخچال، یک کارخانه یخ ساز و یک کارخانهٔ چلیک در «مخاچ‌قلعه» تأسیس نمود. املاک. معمار «جوزف گوسلاوسکی» با سفارش
نمود. املاک. معمار «جوزف گوسلاوسکی» با سفارش زین‌العابدین تقی‌اف طی سه سال (۱۸۹۵ الی ۱۸۹۷) کاخ شاهانه‌ای در مرکز باکو برای وی ساخته است. هر یک از چهار نما و گنبدهای بزرگ روی بام توجه‌ها را از دور به خود جذب می‌کنند. این کاخ هم از نظر نمای ظاهری و نیز طراحی داخلی به عنوان یکی از زیباترین بناهای شهر باکو تلقی می‌گردد. نیکوکاری. زین‌العابدین تقی‌اف در کنار این کارها به امور خیریه نیز می‌پرداخت. وی در سال ۱۹۰۱ مبلغی ۳۰۰ هزار مناتی جهت ساخت اولین مدرسهٔ دخترانه در باکو اعطا نمود. بنابر برخی منابع ساخت این مدرسه
باکو اعطا نمود. بنابر برخی منابع ساخت این مدرسه را همسر وی «سنا» پیشنهاد داده بود. این تنها مدرسهٔ دخترانه در سراسر منطقهٔ ماورای قفقاز بود. تقی‌اف در سرتاسر روسیه به آگاهی بخشی خود معروف بود. این نیز تصادفی نبود. بیانیهٔ اکتبر دولت پس از انقلاب سال ۱۹۰۵ در روسیه، موجب شد تا امور فرهنگی و آموزشی در سرتاسر کشور زنده شود. در هر جای کشور موسسات خیریه بنیاد تأسیس و چاپ روزنامه‌ها و مجلات آغاز گردید. حاجی زین‌العابدین تقی‌اف به عنوان یک خیّر در تأسیس این موسسات نقش آفرینی می‌نمود. اولین مؤسسهٔ خیریه، «بنیاد
نقش آفرینی می‌نمود. اولین مؤسسهٔ خیریه، «بنیاد خیریهٔ مسلمان» بود که در سال ۱۹۰۵ به تأسیس رسیده بود. علاوه بر این، وی در تأسیس بنیادهای خیریه نظیر «نشر و معارف» و «نجات» نقش بسزایی ایفا نموده است. از اینکه آن روزگار، زندان در جزیره «نارگین» قرار داشت، نزدیکان زندانیان به سختی می‌توانستند به آنجا بروند و از آن‌ها بازدید بنمایند. به همین خاطر آن‌ها جهت تسهیل مشکلشان به زین‌العابدین تقی‌اف مراجعه نمودند. وی جهت رفع این مشکل مردم آسیاب پنج طبقه خود واقع در محوطه شهر باکو را برای تأسیس زندان اهدا نمود. مرگ. پس
شهر باکو را برای تأسیس زندان اهدا نمود. مرگ. پس از اشغال آذربایجان توسط شوروی در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰، وضعیت دگرگونی یافت. اموال ثروتمندان و مردم به نفع دولت مصادره شد و روشنفکران آذربایجانی مورد تعقیب قرار گرفتند. به خواهش مردم آذربایجان، «نریمان نریمانف» یکی از مقامات وقت فرصتی برای انتخاب ملک به زین‌العابدین تقی‌اف داد. وی از میان ملک‌های خود که، دولت مصادره کرده بود، باغ خویش واقع در «مردکان» را برگزید. حاجی زین‌العابدین تقی‌اف در ۱ سپتامبر ۱۹۲۴ در مردکان در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت و ۴ سپتامبر تدفین شد. زندگی
سن ۱۰۱ سالگی درگذشت و ۴ سپتامبر تدفین شد. زندگی شخصی. زین‌العابدین تقی‌اف دو بار ازدواج نموده بود. اولین بار با دختر عموی خود «زینب» مزدوج شده و حاصل این ازدواج دو پسر و یک دختر بود. دومین همسر وی «سنا» دختر ژنرال «بالاکیشی بیگ عربلینسکی» بود که حاصل این ازدواج نیز سه دختر و دو پسر بود. توافق جالب. زین‌العابدین تقی‌اف طی سفر خود به کشور آلمان در یکی از رستوران‌ها با پرداخت ۱۰۰ سالهٔ هزینهٔ غذاهایی که خورده بود، با مدیر این رستوران به توافق جالبی رسیده‌بود. به موجب این توافق، قرار بود در خلال ۱۰۰ سال پیش
به موجب این توافق، قرار بود در خلال ۱۰۰ سال پیش رو، بخاطر اینکه هزینه مشتریان آذربایجانی این رستوران، از سوی زین‌العابدین تقی‌اف قبلاً پرداخت شده است، دریافت نشود.
ولایت کابل (سانسکریت: کوبها؛ یونانی باستان: Kaboura/کابورا؛ یونانی: Ortospana/اُرتُسپانا؛ چینی: Kau-fu/کاو-فو؛ عربی: کابُلِستان؛ انگلیسی: Kabul) یکی از ۳۴ ولایت‌های افغانستان به مرکزیت شهر کابل است، که در منطقه مرکزی/زون پایتخت موقعیت دارد؛ کابل، پایتخت و تنها شهر میلیونی افغانستان و جمعیت ولایت کابل ۵٬۹۶۶٬۳۹۵ نفر می‌باشد. شهر کابل از ۳٬۵۰۰ سال پیش آبادان بوده و از جمله شهرهای کهن جهان به‌شمار می‌رود. کابل که سرراه هندوستان واقع شده بود، به مرور زمان جمعیت شهری را در خود جای داده و از شهرهای مهم تجاری شد.
شهری را در خود جای داده و از شهرهای مهم تجاری شد. با به قدرت رسیدن کابلشاهان، شهر کابل به اوج رشد و شکوفایی خود رسید. در زمان غزنویان، با شکوفایی شهر غزنه، کابل عقب ماند اما در زمان بابر دوباره رشد کرد. بابر به‌آبادی شهر کوشید و کاخ‌ها و باغ‌های زیادی را ایجاد نموده، وصیت نمود که در همان‌جا به‌خاک سپرده شود. با انتقال پایتخت درانیان از قندهار به کابل توسط تیمورشاه درانی، کابل به‌عنوان مرکز پایتخت از شهرهای مهم افغانستان گردید. در جنگ سوم افغان و انگلیس، کابل توسط انگلیسی‌ها بمباران شد و سپس در زمان
کابل توسط انگلیسی‌ها بمباران شد و سپس در زمان حبیب‌الله کلکانی وضعیت آن رو به‌وخامت گرایید. این شهر که از زمان محمد نادرشاه تا دولت دکتر نجیب آباد شده بود، در جنگ‌های داخلی دوباره به‌کلی تخریب شده، مانند دشت هموار گردید. از سال ۲۰۰۱ تا کنون کابل دوباره در رشد است و جمعیت آن میان سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۶ به بیش از پنج برابر رسیده است. بیشتر مردم کابل فارسی‌زبان و مسلمان هستند، در حالی‌که اقلیتی سیک‌ها نیز در این ولایت به‌ویژه در مرکز اقامت دارند. ولایت کابل با ولایات لوگر، وردک، پروان، کاپیسا و ننگرهار هم‌مرز
ولایات لوگر، وردک، پروان، کاپیسا و ننگرهار هم‌مرز است. این ولایت حدود ۶ میلیون جمعیت دارد که ۸۶٫۶٪ در نواحی شهری و ۱۳٫۴٪ در نواحی روستایی زندگی می‌کنند. نام. کلمه کابل برگرفته از نام رود کوبها، نام سانسکریت ودایی دریای کابل است، که در فهرست رودهای ریگ‌ودا ("سَپته‌سندو") در کنار این سه رود دیگر یاد شده: رَسا (همان رَنهای اوستایی)، کُرومو (درهٔ کُرَم در مناطق قبیله‌ای فدرال پاکستان) و سَرَیو (همان هریرود در ولایت هرات). در منابع یونانی باستان به‌صورت: Karoura/کارورا یا Kaboura/کابورا آمده است که نام شهری است
یا Kaboura/کابورا آمده است که نام شهری است در سرزمین پاروپامیز (گندهارا). بطلمیوس در کتاب ۶، فصل ۱۸، بند ۴ از جغرافیای خود نیز از آن شهر یاد کرده و بدیهی است که رونویسی از نام محلی بوده. Ortospana/اُرتُسپانا، نام شهر دیگری است که بطلمیوس آن را در سرزمین پاروپامیز آورده، و استرابو در کتاب ۱۱، فصل ۸، بند ۹ آن را چهارراهی مهم دانسته که از آنجا سه جاده به سرزمین باختر منتهی می‌شدند. در منابع چینی باستان به‌صورت: Kau-fu/کاو-فو در منابع چینی بجای‌مانده از سدهٔ پنجم میلادی و نوشته‌های هوان‌تسنگ، زائر چینی، آمده
میلادی و نوشته‌های هوان‌تسنگ، زائر چینی، آمده است و بدیهی است که این نام هم رونویسی از نام محلی کابورا بوده. Jep-poʿ-lo/جِپ‌پولو، نام چینی باستانی سرزمین گندهارا تا قبل از آمدن هفتالیان در سدهٔ چهارم میلادی. یوزف مارکوارت، خاورشناسی نامدار آلمانی این نام را برگرفته از شکل -ǰābul/ژابُل که همان کابُل امروزی باشد، می‌داند و می‌گوید بر روی سکه‌های هندی بجای‌مانده از همان دوره لقب ṣāhi ǰawūwlaḥ/ǰabula (احتمالاً به‌معنای 'پادشاه ژَووله/ژَبُله') دیده می‌شود. در منابع اولیهٔ اسلامی به‌صورت: کابُلِستان، نام سرزمینی
اولیهٔ اسلامی به‌صورت: کابُلِستان، نام سرزمینی در حوزهٔ فوقانی رود کابل آمده است، که در به‌طور مبهم به عنوان سرزمینی بین بامیان در غرب و لغمان در شرق توصیف شده است. مقدسی، جغرافیادان سدهٔ چهارم هجری (دهم میلادی)، تمام سرزمین‌های شمال غزنه و زابُلِستان که شامل درهٔ لوگر باشد را جزئی از کابلستان دانسته است. در همین دوره بود که نام کابل به جای اشاره به کُل سرزمین کابلستان، تنها برای اشاره به شهر کابل استفاده شد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، قلب سرزمین کابلستان تبدیل به ولایت کابل شد. جغرافیا. ولایت کابل در شمال غرب با
ولایت کابل شد. جغرافیا. ولایت کابل در شمال غرب با پروان، در شمال شرق با کاپیسا، در شرق با لغمان، در جنوب شرق با ننگرهار، در جنوب با لوگر و در جنوب غرب با ولایت میدان وردک سرحد مشترک دارد. ولایت کابل دارای ۴۵۸۵ کیلومتر مربع پهناوری بوده و بیشتر از نصف (۵۶٫۳٪) آن کوها و دشت‌های ناهموار تشکیل می‌دهد و یک بر سه حصه آن (۳۷٫۷٪) را زمین هموار تشکیل می‌دهد. رشته‌کوه‌های پغمان در غرب، کوه قوروغ در جنوب غرب، کوه شیر دروازه، آسمایی و علی‌آباد در مرکز، کوه صافی در شمال شرق و سلسله‌های جنوب شرق بگرامی، شینه، لته‌بند و
شرق و سلسله‌های جنوب شرق بگرامی، شینه، لته‌بند و تنگ غارو کوه‌های مهم ولایت کابل را تشکیل می‌دهد. تپه بی‌بی مهرو، تپه مرنجان، تپه تاج بیک، قلعه بلند و کلوله‌پشته از همواری اراضی می‌کاهد. بلندترین قله ولایت یعنی کوه پغمان ۴۷۰۰ متر ارتفاع دارد و بلندی دیگر کوه‌های این ولایت از ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ متر است. باقی اراضی هموار کابل دارای خاک‌های رسوبی قابل کشاورزی است. دریای کابل شهر شهر را بدو حصه تقسیم می‌کند. چندین پل برای عبور و مرور مردم روی دریا ساخته شده است که نامدارترین آنها پل خشتی، پل باغ عمومی، پل شاه
که نامدارترین آنها پل خشتی، پل باغ عمومی، پل شاه دوشمشیره و پل محمود می‌باشند. نظر به تغییرات اقلیمی، از قرن ۲۱ یکم بدینسو این دریا بیشتر سال خشک می‌باشد و تنها در زمستان و بهار پرآب می‌باشد. دریاچهٔ بزرگی درون‌شهری بنام دریاچه حشمت خان در پهلوی بالاحصار وجود دارد. این مرداب استراحتگاه هزاران پرندهٔ است که بین شبه قاره هند و سیبری پرواز می‌کند. در سال ۲۰۱۷، دولت این دریاچه را منطقه حفاظت شده اعلام کرد. دیگر دریاچه بزرگ کابل قرغه است که در ۹ کیلومتری شمال غربی شهر واقع شده است. این دریاچه مکان دلپذیری برای
شهر واقع شده است. این دریاچه مکان دلپذیری برای مردم محل و گردشگران می‌باشد. آلودگی هوا بزرگ‌ترین مشکل شهر در فصل‌های زمستان می‌باشد، که عامل آن استفاده از سوخت‌های فسیلی بی کیفیت توسط باشندگان شهر می‌باشد. آب و هوا. آب و هوای کابل، تابع وضع عمومی کشور افغانستان است. از آنجا که این کشور تقریباً در وسط آسیا واقع است، پس عرض و طول جغرافیائی، ارتفاع، امتداد کوه‌ها و دوری از دریا از عواملی هستند که در آب و هوای افغانستان تأثیرگذار هستند. با وضع جغرافیائی که افغانستان دارد مناطق مختلف آن آب و هوای گوناگون دارد و
دارد مناطق مختلف آن آب و هوای گوناگون دارد و کابل هرچند از دریا بسیار دور و تابع آب و هوای بری است، اما توازن در فصول چهارگانهٔ آن برقرار است و هر سه ماه تغییر فصل به صورت منظم پیدا می‌شود. فصل بهار از ماه حمل (مارس، آوریل) آغاز می‌شود و تا پایان جوزا (می، ژوئن) منظماً ادامه دارد. در این فصل می‌توان آن را فصل نمو و انبساط خواند. از ماه سرطان (ژوئن، ژوئیه) تا آخر سنبله (اوت، سپتامبر) و هنگام تابستان گرم‌ترین ایام کابل به‌شمار می‌رود. در ماه میزان (سپتامبر و اکتبر) خزان آغاز می‌گردد و تا پایان ماه قوس
و اکتبر) خزان آغاز می‌گردد و تا پایان ماه قوس (نوامبر، دسامبر) ادامه دارد. خزان فصل برداشتن محصول و جمع‌آوری میوه است و کابل از این حیث در این فصل امتیاز فراوانی دارد. سه ماه اخیر سال، جدی (دسامبر، ژانویه)، دلو (ژانویه، فوریه) و حوت (فوریه، مارس) فصل زمستان کابل است که سرمای بسیار و بارش برف تا پایان آن ادامه می‌یابد. داده‌های اقلیمی کابل به قرار ذیل است: پیشینه. تاریخچه کابل به بیش از ۳٬۵۰۰ سال قبل برمی گردد. کابل مرکز رشد و توسعه دین‌های زرتشتی سپس بودایی و هندوئیسم می‌باشد. نظر به سوابق مطالعات موزه
و هندوئیسم می‌باشد. نظر به سوابق مطالعات موزه انگلیس کابلشاهان یا ترک‌شاهیان از اولین خاندانی بودند که کابل را مرکز فرمانروایی شان قرار داده، تجارت با هند و جاده ابریشم را تحت کنترل گرفتند. در زمان کابلشاهیان کابل رشد کرده و شکوفا شد. شاهان کابل دیوار و استحکامات دفاعی کابل را افزایش دادند که بعدها در زمان حمله اعراب بسیار مؤثر واقع شد. باید در نظر داشت که اعراب کنترل شهر کابل را به‌دست گرفته نتوانستند و کابل توسط یعقوب لیث به‌صورت نیمه و سلطان محمود غزنوی به‌طور کامل فتح‌گردیده، فرمانفرمایی خاندان
غزنوی به‌طور کامل فتح‌گردیده، فرمانفرمایی خاندان کابلشاهان را نقطه پایان گذاشتند. در قرن هفتم میلادی و در زمان ظهور اسلام کابل مورد هجوم اعراب قرار گرفت اما به آرامی توسط کابلشاهان پس گرفته شد. در پی تضعیف کابلشاه در قرن نهم، کابل توسط یعقوب لیث صفاری فتح گردیده به‌دنبال آن سامانیان و متعاقباَ در قرن یازدهم زیر سلطه سلطان محمود غزنوی درآمد. پس از آن بخشی از سلطنت غوریان شده به‌دنبال آن تحت هدایت چنگیزخان مورد حمله مغولان قرار گرفت. در قرن چهاردهم میلادی دوباره مورد حمله تیمور قرار گرفت و در سال ۱۵۰۴ تحت
مورد حمله تیمور قرار گرفت و در سال ۱۵۰۴ تحت سلطه بابر درآمد. بابر کابل را به پایتخت خود مبدل ساخت و در دوران بعد از شهرهای مهم امپراطوری مغول گردید. در سال ۱۵۲۵ بابر در مورد کابلستان نوشت: اقتصاد. زراعت، مالداری، تجارت، خدمات و صنایع اقتصاد این ولایت را تشکیل می‌دهد. ۱۶٫۵٪ مردم کابل در زراعت، ۱۶٫۹٪ آن‌ها در صنعت، معادن و ساختمان، ۵۰٫۱٪ در بخش خدمات و ۱۶٫۱٪ آن در ادارات دولتی مصروف می‌باشند. زراعت. بخش زراعت ولایت کابل شامل ۷۲ فیصد میوه، ۱۷ فیصد حبوبات، ۱۰ فیصد سبزیجات و یک فیصد کرافس میی‌باشد. محصولات عمده