payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با پیمان مذکور به مخالفت برخاست و از به رسمیت شناختن آن امتناع ورزید. سید روح‌الله خمینی، در واکنش به این قرار داد، اقدام به قطع رابطه ایران با مصر کرد. بعد از انقلاب مصر. در پی برکنار شدن حُسنی مبارک از مقام ریاست‌جمهوری مصر در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ میلادی و واگذاری اختیارات کشور به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» این شورا با انتشار بیانیه‌ای بر تعهد این کشور به معاهدات بین‌المللی و منطقه‌ای مصر، از جمله «پیمان کمپ دیوید» تأکید کرد. با این‌حال بعد از پیروزی محمد مرسی در انتخابات ریاست جمهوری مصر، وی از
محمد مرسی در انتخابات ریاست جمهوری مصر، وی از تجدیدنظر در قرارداد کمپ دیوید خبر داد. منابع. Wikipedia contributors, "Camp David Accords," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Camp_David_Accords&amp;oldid=134714954 (accessed June ۲، ۲۰۰۷).
سید خلیل عالی‌نژاد (۲۱ خرداد ۱۳۳۶، صحنه - ۱۳۸۰ یوتبری، سوئد) روایتگر راستین مکتب تنبور صحنه، نوازنده، خواننده، شاعر و آهنگساز اهل ایران و یکی از چهره‌های دینی آیین یارسان بود. زندگی. سید خلیل عالی‌نژاد در ۲۱ خرداد ۱۳۳۶ در شهر صحنه در استان کرمانشاه در خانواده‌ای از پیران یارسان متولد شد. پدرش سید شاهمراد عالی‌نژاد، نوازنده تنبور بود. سید خلیل آموختن تنبور را نزد سیّد نادر طاهری آغاز کرد و پس از ۲ سال نزد سید امرالله شاه ابراهیمی رفت. وی همچنین از آموزش امیر حیاتی نیز بهره برد و بعدها نزد عابدین خادمی آموزش
حیاتی نیز بهره برد و بعدها نزد عابدین خادمی آموزش خود را ادامه داد. سید خلیل عالی‌نژاد در این دوره و به صورت همزمان سرپرستی گروه صحنه را نیز بر عهده گرفت. وی در سال ۱۳۷۵ وی پس از اتمام تحصیلات عمومی به دانشگاه رفت و از دانشگاه هنر در رشتهٔ موسیقی فارغ‌التحصیل شد. فعالیت. سید خلیل عالی‌نژاد بر ردیف موسیقی دستگاهی ایران تسلطی کامل داشت. او آواز را از مکتب میرزا حسین خادمی آموخته بود.دف را نزد نادر نادری فرا گرفت.و همچنین تار را از کیخسرو پور ناظری آموخت. شیوه نوازندگی او در تار، به مکتب برومند و سبک
شیوه نوازندگی او در تار، به مکتب برومند و سبک پرده‌گیری‌ها و زخمه‌های شمرده نزدیک بود. جمله‌بندی‌هایش در سه تار، شیوهٔ نوازندگی یوسف فروتن را به یاد می‌آورد. سید خلیل همچنین علاوه بر نوازندگی تنبور به ساخت تنبور و سه‌تار نیز پرداخته‌است و ساخته‌های او با مهر «شیدا» محصول کارگاه مشترک به همراه عبدالرضا رهنما و بعد از سال ۱۳۷۰ در کارگاه شخصیش با مهر «قلندر» موجود است. در اوایل دهه ۶۰ گروه تنبور شمس به سرپرستی کیخسرو پورناظری تشکیل شد و عالی‌نژاد به جمع این گروه پیوست. حاصل همکاری با گروه تنبور شمس، تکنوازی و
پیوست. حاصل همکاری با گروه تنبور شمس، تکنوازی و جواب آواز ماندگار سید خلیل در کاست صدای سخن عشق بود که با صدای شهرام ناظری انتشار یافت. در اواسط دهه ۷۰ سید خلیل خود گروه باباطاهر را تشکیل داد و اعضای گروه باباطاهر در اجلاس هنرهای دینی (۱۳۷۵ تهران) برنامه‌ای اجرا کردند که ویدئوی آن به نام زمزمهٔ قلندری به نفع خیریه کهریزک دراختیار علاقه‌مندان قرار گرفت. در سال ۱۳۷۱ سیدخلیل به وصیت احمد عبادی برای شرکت در مراسم خاکسپاری او به تهران رفت و پس از آن دیگر هیچ‌گاه به دیار خود بازنگشت. نزدیکان عالی‌نژاد در مصاحبه
به دیار خود بازنگشت. نزدیکان عالی‌نژاد در مصاحبه با بنیاد عبدالرحمن برومند گفته‌اند که در پی «فشارهای امنیتی بسیار زیاد و همچنین فشار مالی که به عنوان یک دام برای ایشان تنیده شد»، از صحنه به تهران رفت. به گفته آنها، عالی‌نژاد در آن سال‌ها «برای مخفی ماندن محل سکونتشان از دید مامورهای امنیتی گاها چندین‌بار در سال اقدام به جابجایی و تغییر محل سکونتشان می‌کردند.» او علاوه بر خوانندگی و تنبورنوازی، سه‌تار هم می‌نواخت و در نواختن این ساز چیره‌دست بود. او در سال ۱۳۷۶ به جشنوارهٔ موسیقی حماسی آمد. وی در آنجا زیر
۱۳۷۶ به جشنوارهٔ موسیقی حماسی آمد. وی در آنجا زیر بغل استاد خود درویش امیر حیاتی را گرفت و او را به صحنهٔ تالار اندیشه آورد تا به نواختن تنبور بپردازد. خودش نیز در بخشی از برنامه مقام‌های سوار سوار، سماع رقم چهارم، جلوشاهی و خان امیری را اجرا کرد و به دلیل ارائهٔ ماهور ایلامی و عالی‌مکان که برای اولین بار انجام شد مورد تشویق تماشاگران قرار گرفت. قتل. عالی‌نژاد پس از چندین سال ماندگاری در تهران در سال ۱۳۷۹ برای شش ماه به سوئد رفت و برای یک سال نیز اقامتش را تمدید کرد. عاقبت تنها چند هفته پیش از برگشتن به
تمدید کرد. عاقبت تنها چند هفته پیش از برگشتن به ایران در ۲۷ آبان ۱۳۸۰ در شهر یوتبری سوئد، در آموزشگاه محل کارش به دست افراد ناشناس به قتل رسید. قاتلان او بعد از وارد کردن ضربه‌های چاقو به ناحیه سر و تن، محل سکونت او را نیز آتش زدند. عالی‌نژاد بعد از انتقال به بیمارستان درگذشت و بدن او دارای سوختگی شدید بود. آلبوم‌ها. از وی مجموعه‌های زیادی همانند گروه نوازی‌های: آئین مستان، ثنای علی، زمزمهٔ قلندری، آیین قلندری و دونوازی شکرانه با همنوازی دف حمیدرضا خجندی و نیز آثار بسیاری از مراسم آیینی و اجراهای خصوصی
و نیز آثار بسیاری از مراسم آیینی و اجراهای خصوصی باقی‌مانده‌است. مراسم یادبود. مراسم یادبود سید خلیل عالی‌نژاد هرساله در سالگرد کشته‌شدن وی ۲۷ آبان بر سر مزار وی در صحنه برگزار می‌شود. در سال ۱۴۰۱ مراسم یادبود وی به صحنۀ اعتراض پیروان دین یاری به جمهوری اسلامی تبدیل شد و مأموران امنیتی، شبه‌نظامی و لباس شخصی جمهوری اسلامی به مردم یورش بردند. در این مراسم رئیس اداره اطلاعات صحنه به قتل رسید.
پژوهش‌های فلسفی نام کتابی از لودویگ ویتگنشتاین که از آن به عنوان یکی از تاثیرگذارترین آثار فلسفی قرن بیستم یاد می‌کنند. این کتاب که پس از رساله منطقی-فلسفی و در رد برخی ایده‌های آن نوشته شد، پس از مرگ ویتگنشتاین به چاپ رسید. در این کتاب نویسنده به طرح مسائل و بحث درباره موضوعاتی چون منطق، معناشناسی، فلسفه ریاضیات و فلسفه ذهن پرداخته. او این دیدگاه را معرفی کرد که ریشه بسیاری از مسائل فلسفی از کژتابی‌های زبانی حاصل می‌شود. در این کتاب ویتگنشتاین معنای یک واژه را معادل دانستن کاربرد آن واژه معرفی می‌کند. این
را معادل دانستن کاربرد آن واژه معرفی می‌کند. این کتاب را فریدون فاطمی به فارسی برگردانده‌است.همچنین اخیرا ترجمه ی دقیق تر این کتاب توسط مالک حسینی (انتشارات هرمس / کرگدن) از المانی به فارسی چاپ شده است این دومین رسالهٔ عمدهٔ ویتگنشتاین است که فلسفه دوم وی را نیز شامل می‌شود. به عقیدهٔ وی فلسفه وظیفهٔ گشودن گره‌های زبانی را دارد و این عمل را به واسطهٔ بازی زبانی به نمایشی عینی می گذارد.
کونسکوولا (به لهستانی: Końskowola) روستایی در جنوب شرقی لهستان با جمعیتی در حدود ۲۰۰۰ نفر است. نام. نام این روستا از نام مؤسسش (Jan Koniński) مشتق و اولین بار در سال ۱۴۴۲ مکتوب شده‌است. تاریخچه. این دهکده احتمالاً در قرن نهم با نام ویتووسکا ولا (Witowska Wola) بنیان‌گذاری شده‌است که بعدها در قرن نوزدهم به نام فعلی تغییر نام داد. در ۸ ژوئن ۱۵۳۲ کونسکوولا به‌صورت یک شهر ثبت شد. این روستا از سال ۱۵۳۲ تا ۱۸۷۰ شهر بود. این شهر به مرکز تبادلات محصولات کشاورزی به شهرهای مجاور مبدل شده بود. به همین دلایل افراد
به شهرهای مجاور مبدل شده بود. به همین دلایل افراد زیادی در آن زمان به این شهر مهاجرت کردند و جمعیت آن رو به فزونی نهاد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۹ در طی جنگ جهانی دوم این شهر توسط نیروهای آلمان نازی اشغال شد. پس از پنج سال، در تابستان ۱۹۴۴ با نزدیک‌شدن نیروهای ارتش سرخ شوروی سابق، آلمانی‌ها تصمیم به سوزاندن شهر گرفتند. در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۴ ارتش آلمان گرفتار درگیری محلی با جنگجوهای مخفی هلندی به رهبری آرمیا کراجو (Armia Krajowa) شد. با ورود نیروهای ارتش سرخ، با همکاری نیروهای ضد فاشیستی این شهر آزاد شد. گردشگری. از
نیروهای ضد فاشیستی این شهر آزاد شد. گردشگری. از مکان‌های دیدنی و گردشگری کونسکوولا می‌توان به کلیسای کاتولیک این شهر اشاره کرد. این کلیسا در سال ۱۶۷۰ توسط Tylman van Gameren بازسازی شده‌است.
رَموم، جمع «رَم»، واژه‌ای که در دوره ساسانی و قرون اولیه اسلامی به ایلات و عشایر گفته می‌شد. نامهایی چون «تنگ رم» (واقع در استان بوشهر، به معنی دره محل استقرار عشایر) یادگار این نام است. بعدها، با ورود طوایف عرب و ترک و مغول به ایران واژه‌هایی چون «طایفه» (عربی)، «عشیره» و جمع آن «عشایر» (عربی)، «ایل» (ترکی- مغولی) جایگزین واژه «رم» شد. واژه «رمه» به معنی گروه گوسفندان نیز از «رم» اخذ شده‌است. تاریخ. در دوره ساسانی، و قرون اولیه اسلامی، فارس به پنج ولایت (کوره) و پنج ناحیه عشایرنشین (رم) تقسیم می‌شد. در این
و پنج ناحیه عشایرنشین (رم) تقسیم می‌شد. در این نواحی عشایری، یا «رَموم»، طوایفی می‌زیستند که مورخین قرون اولیه اسلامی از آنان با نام «اکراد پارس» یاد کرده‌اند. در آن دوران واژه «کرد» معنی امروزین را نداشت و همه عشایر و شبانکاره گان «کرد» خوانده می‌شدند. رم‌ها. استخری و سایر مؤلفین قرون اولیه اسلامی گزارش می‌دهند که «جوم‌های کردان» در پارس بیش از پانصد هزارخانه بوده‌اند، استخری و ابن‌حوقل (حدود ۳۶۷ ه‍.ق) دقیقاً حدود جغرافیایی این «رموم» را ذکر کرده‌اند. تطبیق داده‌های فوق با جغرافیای طبیعی فارس روشن می‌کند
داده‌های فوق با جغرافیای طبیعی فارس روشن می‌کند که بازماندگان. از طایفه‌های کردان فارس، که نام آنان در متون قرون اولیه اسلامی درج شده، برخی تاکنون پابرجا هستند. طایفه‌های شش‌گانه سرخی (سهری و سهرکیه مندرج در متون فوق) و مهرکی و بککی، که در منطقه کوهمره سرخی می‌زیند، بازماندگان «رم دیوان» عهد ساسانی‌اند. همچنین بازماندگان «رم کاریان» در قرون معاصر، باصری‌ها به‌شمار می‌روند که امروزه در استان فارس به زندگی کوچی خود ادامه می‌دهند. نام باصری معرب شدهٔ واژهٔ پاساری است که به افراد قبیلهٔ پاسارگادیان یکی از
پاساری است که به افراد قبیلهٔ پاسارگادیان یکی از قبایل ده‌گانهٔ پارس‌ها در دوران هخامنشیان گفته می‌شد. پاسارگادیان که کورش بزرگ را در ایجاد سلسلهٔ هخامنشیان یاری داده بودند در دوره‌های اشکانیان و ساسانیان به رم کاریان مشهور شدند. آنها به دلیل این که به اردشیر بابکان نیز در تأسیس سلسلهٔ ساسانیان کمک کرده بودند؛ این نام در سده‌های آغازین اسلامی نیز کاربرد داشت. و پس از مهاجرت تعدادی از قبایل اعراب به فارس امور حکومتی رم کاریان در اختیار اعراب قرار گرفت. بر طبق سخنان مسعودی مورخ قرن چهارم در سرزمین فارس
بر طبق سخنان مسعودی مورخ قرن چهارم در سرزمین فارس طایفه‌ای به نام پارسیان زندگی می‌کرده‌اند که بازماندگان همان رم کاریان بوده‌اند. آنها در زمان آل‌بویه به دو گروه پاساری و بساسیری تقسیم گشته و به ترتیب ضمیمهٔ ایل عرب خمسه و ایل ترک گشتند. پاساری‌ها و بساسیری‌ها در زمان فتحعلی‌شاه قاجار دوباره با یکدیگر متحد شده و ایل باصری را تشکیل دادند که تا به امروز پابرجا مانده و آن را می‌توان سرسلسله و میراث‌بان فرهنگ و تمدن هخامنشی‌ها و کاریان دانست. منابع. ۱- عبدالله شهبازی، «نگاهی دوباره به رموم پارس»، "مقدمه‌ای بر
شهبازی، «نگاهی دوباره به رموم پارس»، "مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر"، تهران: نشر نی، ۱۳۶۹، صص ۸۷–۱۱۸. ۲- یاقوت الحموی، "المعجم البلدان"، ج ۳. ۳- احسان یوسفی، «عشایر پارس٬ایل باصری» ، "کردان پارس"، شیراز، انتشارات قشقایی، ۱۳۹۳
موزه بریتانیا ، یکی از عظیم‌ترین و غنی‌ترین موزه‌های جهان است که بیش از ۷ میلیون گنجینه و آثار باستانی از بسیاری از فرهنگ‌ها، قوم‌ها و کشورهای جهان را از دوران پیش از تاریخ تا زمان حال را در خود جای داده‌است. موزه بریتانیا در سال ۱۷۵۳ میلادی و با مجموعه اهدایی از هنس اسلون طبیعی‌دان بریتانیایی، شامل دست‌نوشته‌ها، کتاب‌های قدیمی و آثار باستانی گردآوری شده از برخی مستعمرات وقت بریتانیا رسماً تأسیس شد. بازدید از موزه بریتانیا، مجانی است و پولی بابت بلیط یا ورودیه دریافت نمی‌شود اما در برخی نمایشگاه‌های ویژه،
دریافت نمی‌شود اما در برخی نمایشگاه‌های ویژه، برای برخی از آثار ویژه و تخصصی که از دیگر موزه‌های معتبر جهان به امانت گرفته می‌شوند، بازدید به صورت مجانی نخواهد بود و پولی بابت بازدید از برخی نمایشگاه‌های موقتی که به صورت امانتی گردآوری شده‌اند، دریافت می‌شود. این موزه به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ به مدت ۲۰۸ روز بسته شد. با این وجود، ۱٬۲۷۵٬۴۶۶ بازدید کننده داشت و آن را در رده پنجم لیست پربازدیدترین موزه‌های جهان قرار داد. تاریخچه. اگرچه امروزه اصولاً موزه اشیاء هنری و آثار باستانی فرهنگی است، اما
موزه اشیاء هنری و آثار باستانی فرهنگی است، اما موزه انگلیس به عنوان «موزه جهانی» تأسیس شد. پایه‌های آن در وصیت پزشک ایرلندی و طبیعت‌شناس سر هانس اسلون (۱۶۶۰–۱۷۵۳)، پزشک و دانشمند ساکن لندن از اولستر است. در طول زندگی خود، و به ویژه پس از ازدواج با بیوه یک کارخانه دار ثروتمند جامائیکا، اسلون مجموعه بزرگی از اشیای کنجکاوی برانگیز را جمع کرد. از آنجا که او مایل به از بین رفتن مجموعه خود پس از مرگ نبود، آن مجموعه را به ارزش ۲۰٬۰۰۰ پوند را به پادشاه جورج دوم، برای ملتش، به ارث گذاشت. در آن زمان، مجموعه اسلون
برای ملتش، به ارث گذاشت. در آن زمان، مجموعه اسلون متشکل از حدود ۷۱۰۰۰ شی از انواع مختلف بود شامل حدود ۴۰۰۰۰ کتاب چاپی، ۷۰۰۰ نسخه خطی، نمونه‌های گسترده تاریخ طبیعی شامل ۳۳۷ جلد گیاه خشک، چاپ و نقاشی از جمله آثار باستانی از پادشاهی کوش، مصر باستان، یونان باستان، روم باستان، خاور نزدیک باستان و تاریخ قاره آمریکا. تأسیس. در ۷ ژوئن ۱۷۵۳، جرج دوم بریتانیای کبیر طی یک توشیح ملوکانه، تأسیس موزه بریتانیا را طبق مصوبه پارلمان تأیید کرد. قانون موزه بریتانیا در سال ۱۷۵۳ دو کتابخانه دیگر به مجموعه اسلون اضافه کرد: اول،
دو کتابخانه دیگر به مجموعه اسلون اضافه کرد: اول، کتابخانه کتان که توسط سر رابرت کتان از آثار مربوط به عصر الیزابت تهیه شده بود. و دیگری کتابخانه هارلین که مجموعه ارل‌های آکسفورد بود. کابینه کنجکاوی (۱۷۵۳–۱۷۷۸). هیئت امنا تصمیم گرفتند که یک عمارت متعلق به قرن ۱۷ یعنی عمارت مونتاگو را به عنوان مکانی برای موزه خرداری کنند. که آن را به قیمت ۲۰٬۰۰۰ پوند از خانواده مونتاگو خریداری کردند. متولیان موزه، عمارت باکینگهام (در محلی که اکنون کاخ باکینگهام قرار دارد) را به دلیل هزینه و نامناسب بودن محل آن رد کردند. با
به دلیل هزینه و نامناسب بودن محل آن رد کردند. با تصاحب خانه مونتاگو، اولین گالری‌های نمایشگاه و سالن مطالعه برای دانشمندان در ۱۵ ژانویه ۱۷۵۹ افتتاح شد. در این زمان، بزرگترین قسمتهای مجموعه، کتابخانه بود که بیشتر اتاقهای طبقه همکف خانه مونتاگو را اشغال می‌کرد و اشیای تاریخ طبیعی که کل قسمت بال در طبقه دوم ساختمان را اشغال می‌کردند. در سال ۱۷۶۳، متولیان موزه بریتانیا، تحت تأثیر پیتر کالینسون و ویلیام واتسون، دانش آموز سابق کارل لینه، دنیل سولندر را برای طبقه‌بندی مجدد مجموعه تاریخ طبیعی مطابق با سیستم
طبقه‌بندی مجدد مجموعه تاریخ طبیعی مطابق با سیستم Linnaean به کار گرفتند، در نتیجه موزه را به یک مرکز عمومی تبدیل کردند. این امر باعث یادگیری قابل دسترسی برای طیف گسترده‌ای از مورخان طبیعی اروپا شد. در سال ۱۸۲۳، پادشاه جورج چهارم، کتابخانه پادشاه که توسط جورج سوم جمع شده بود را به موزه داد. و پارلمان حق نسخه ای از هر کتاب منتشر شده در این کشور را داد تا بدین ترتیب از گسترش نامحدود کتابخانه موزه اطمینان حاصل کند. در طی چند سال پس از تأسیس، موزه بریتانیا چندین هدایای دیگر از جمله مجموعه مقالات جنگ داخلی
چندین هدایای دیگر از جمله مجموعه مقالات جنگ داخلی توماسون و کتابخانه ۱۰۰۰ نمایشنامه چاپ شده دیوید گریک دریافت کرد. غلبه تاریخ طبیعی، کتاب‌ها و نسخه‌های خطی زمانی کمرنگ می‌شود که در سال ۱۷۷۲ این موزه برای ۸٬۴۱۰ پوند اولین عتیقه‌های قابل توجه خود را در «اولین» مجموعه گلدان‌های یونانی سر ویلیام همیلتون به دست آورد. رشد و تغییر (۱۸۰۰–۱۸۲۵). در اوایل قرن ۱۹ بنیان مجموعه گسترده مجسمه‌سازی ریخته شد و آثار یونانی، رومی و مصری بر آثار باستانی تسلط داشتند. پس از شکست کارزار فرانسه در جنگ نیل، در سال ۱۸۰۱، موزه
شکست کارزار فرانسه در جنگ نیل، در سال ۱۸۰۱، موزه انگلیس مجسمه‌های مصری بیشتری را به دست آورد و در سال ۱۸۰۲ پادشاه جورج سوم سنگ روزتا (کلید رمزگشایی هیروگلیف) را ارائه داد. هدایا و خریدها از هنری سلت، سرکنسول انگلیس در مصر، با آغاز نیم تنه عظیم رامسس دوم در سال ۱۸۱۸، پایه و اساس مجموعه مجسمه یادبود مصر را بنا نهاد. در سال ۱۸۰۶، توماس بروس، ۷مین ارل الگین، سفیر امپراتوری عثمانی از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۳ مجموعه بزرگی از مجسمه‌های مرمر از پارتنون، در آکروپولیس در آتن را به انگلستان انتقال داد. در سال ۱۸۱۶ این شاهکارهای
به انگلستان انتقال داد. در سال ۱۸۱۶ این شاهکارهای هنری غربی توسط موزه انگلیس توسط قانون پارلمان خریداری شد و پس از آن به موزه سپرده شد. این مجموعه‌ها با فریم بسی از فیگالیا، یونان در سال ۱۸۱۵ تکمیل شد. مجموعه خاور نزدیک نیز در ۱۸۲۵ با خرید آثار باستانی آشوری و بابلی از بیوه کلادیوس جیمز ریچ آغاز به کار کرد. موزه بریتانیای امروزی. امروزه این موزه دیگر مجموعه‌هایی از تاریخ طبیعی را در خود جای نمی‌دهد و کتاب‌ها و نسخه‌های خطی که قبلاً در آن بود اکنون بخشی از کتابخانه مستقل انگلیس است. با این وجود موزه جهانی
کتابخانه مستقل انگلیس است. با این وجود موزه جهانی بودن خود را در مجموعه آثار باستانی خود به نمایندگی از فرهنگ‌های جهان، باستان و مدرن حفظ می‌کند. تعداد ۱۷۵۳ شی مجموعه اصلی به بیش از ۱۳ میلیون شی در موزه بریتانیا، ۷۰ میلیون در موزه تاریخ طبیعی و ۱۵۰ میلیون در کتابخانه بریتانیا رسیده‌است. اتاق مطالعه گرد، که توسط معمار سیدنی اسمیرک طراحی شده‌است، در سال ۱۸۵۷ افتتاح شد. تقریباً ۱۵۰ سال محققان برای مشورت با کتابخانه گسترده موزه به اینجا آمدند. اتاق مطالعه در سال ۱۹۹۷ بسته شد، زمانی که کتابخانه ملی (کتابخانه
سال ۱۹۹۷ بسته شد، زمانی که کتابخانه ملی (کتابخانه بریتانیا) به ساختمان جدیدی در سنت پانکراس منتقل شد. امروز به مرکز والتر و لئونور آننبرگ تبدیل شده‌است. این موزه به عنوان بخشی از وب سایت بسیار بزرگ خود، دارای بزرگترین بانک اطلاعاتی آنلاین از اشیای موجود در مجموعه موزه‌های جهان است که در آغاز سال ۲۰۱۲ بادو میلیون شی به‌صورت آنلاین ارائه شده‌است. در سال ۲۰۱۳ وب سایت موزه ۱۹٫۵ میلیون بازدید داشته‌است که ۴۷٪ افزایش نسبت به سال قبل داشته‌است. مدیریت مجموعه. موزه بریتانیا یک نهاد عمومی غیر دپارتمانی است که توسط
بریتانیا یک نهاد عمومی غیر دپارتمانی است که توسط دیجیتال، فرهنگ، رسانه و ورزش از طریق توافق‌نامه سه ساله بودجه حمایت مالی می‌شود. رئیس آن مدیر موزه انگلیس است. موزه بریتانیا از زمان تأسیس توسط «کتابدار اصلی» (زمانی که مجموعه کتاب‌ها هنوز بخشی از موزه بودند) اداره می‌شد، نقشی که در سال ۱۸۹۸ به «مدیر و کتابدار اصلی» و در سال ۱۹۷۳ به «مدیر» تغییر نام یافت. یک هیئت متشکل از ۲۵ معتمد (با مدیر به عنوان مسئول حسابداری خود برای اهداف گزارش به دولت)، مطابق با قانون موزه انگلیس ۱۹۶۳ و قانون موزه‌ها و گالری‌های ۱۹۹۲،
انگلیس ۱۹۶۳ و قانون موزه‌ها و گالری‌های ۱۹۹۲، مسئولیت مدیریت عمومی و کنترل موزه را بر عهده دارند. پیش از قانون ۱۹۶۳، رئیس آن اسقف اعظم کانتربری، لرد صدر اعظم و رئیس مجلس عوام بود. بخش‌های موزه بریتانیا. بخش‌های اصلی موزه بریتانیا عبارتند از: بخش مصر و سودان باستان. اشیای موجود در بخش مصر و سودان باستان، جنبه‌های گوناگون دربارهٔ فرهنگ و تمدن نیل، از ۱۰ هزار سال پیش از میلاد تا سده دوازدهم میلادی را پوشش می‌دهد. موزه بریتانیا، بزرگ‌ترین مجموعه از اشیای مصری را در خارج از مصر در اختیار دارد. سنگ‌نبشته روزتا
را در خارج از مصر در اختیار دارد. سنگ‌نبشته روزتا (رشید) و مومیایی‌های خاندان سلطنتی مصر از مهم‌ترین آثار مرتبط با مصر باستان در موزه بریتانیا می‌باشند. بخش یونان باستان. از مهم‌ترین گنجینه‌های موجود در موزه بریتانیا می‌توان به مجموعه مرمرهای الگین اشاره کرد که زمانی بخشی از معبد ۲۵۰۰ ساله پارتنون بوده‌است. موزه بریتانیا هم‌چنین ۱۷ مجسمه و ۱۵ صفحه سنگی از میان ۹۲ صفحه معبد پارالیسوس، را در اختیار دارد. بخش ایران باستان. بخش خاورمیانه موزه بریتانیا شامل اشیای باستانی بسیار پرارزشی است که از کشورهای ایران،
باستانی بسیار پرارزشی است که از کشورهای ایران، عراق، فلسطین و دیگر کشورهای منطقه را شامل می‌شود. گفتنی است بیش از سیزده هزار شئی باستانی ایران در موزه بریتانیا قرار دارد. از آن جمله می‌توان به منشور کوروش اشاره کرد که در بخش خاورمیانه موزه بریتانیا قرار دارد. سایر گنجینه‌ها. موزه بریتانیا در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۰۰ لوح گراوور (طرح‌ها و الگوهای سیاه و سفید پابلو پیکاسو) از مجموعه ولار را خریداری کرد. موزه بریتانیا پیش از این خرید، تنها هفت لوح گراوور از پابلو پیکاسو را که در سال ۱۹۷۹ خریداری کرده‌بود، در
پیکاسو را که در سال ۱۹۷۹ خریداری کرده‌بود، در اختیار داشت. همچنین در این موزه آثار ارزنده‌ای از هنر مدرن و معاصر ایران نگهداری می‌شود. هنرمندانی که در گنجینه این موزه برخی از آثارشان نگهداری می‌شود شامل: پرویز تناولی، حسین زنده‌رودی، اردشیر محصص، احمد امین‌نظر، شیده تامی، محمد احصائی، سارا رهبر، فرح اصولی، طرلان رفیعی، خسرو حسن‌زاده، مسعود عربشاهی، عباس عطار، یاشار صمیمی مفخم، ناهید حقیقت، ملکه نائینی، رکنی حائری‌زاده و فریده لاشایی می‌باشند.
محله تهران ویلا درخیابان ضلع شمالی ستارخان (تاج سابق) درتهران بین شهرآرا و پاک شمالی از شرق و غرب و بین ستارخان و کوی نویسندگان از جنوب و شمال قرار گرفته‌است که بعد از ساخت پل ستارخان (تاج) خیابان اصلی آن به دو نیم تقسیم شد. محله تهران ویلا از آن جهت دارای اهمیت است که اولین ساخت مدرن شهرسازی تهران بود. در این خیابان برای اولین بار از شماره به جای نام خیابان‌های فرعی استفاده شد و خانه‌های این محله دارای ساختمان بین دو حیاط در دو طرف ساختمان بودند. تهران ویلا در واقع سرفصل یک سری شهرسازی‌های بنیاد پهلوی بود
در واقع سرفصل یک سری شهرسازی‌های بنیاد پهلوی بود که به دلیل سرعت رشد تهران و مسائل سیاسی که در آن دوران پیش آمد نیمه کاره ماند و در شهرک غرب به بلوغ رسید. شروع ساخت این محله در سال ۱۳۳۰ با ساخت پارک تهران ویلا و خیابان کشی آغاز شد. محله و سه راه تهران ویلا در مجاورت محله‌های شهرآرا و دریان نو واقع شده و پارک تهران ویلا و مسجد حضرت مهدی را در خود جای داده‌است. کوی نویسندگان. کوی نویسندگان نام محله و مجتمع مسکونی نسبتاً بزرگی است در تهران‌ویلا. معروفیت کوی نویسندگان به لحاظ اقامت و زندگی چهره‌های سرشناس
نویسندگان به لحاظ اقامت و زندگی چهره‌های سرشناس مطبوعاتی خصوصاً روزنامه‌نگاران، خبرنگاران و نویسندگان و اهالی ادب و هنر مانند ذبیح‌الله منصوری می‌باشد. عمر کوی نویسندگان حدوداً ۴۸ سال است و در سال ۵۳ بنا شده‌است. موقعیت جغرافیایی. این مجتمع مسکونی در جنوب شرقی تقاطع بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری و بزرگراه جلال آل‌احمد واقع شده و از شمال به محله گیشا و از جنوب به محله شهرآرا منتهی می‌شود.
الکترا ، دختر آگاممنون شخصیت افسانه‌ای یونان باستان است. پس از آن‌که کلوتایمسترا (مادر الکترا)، آگاممنون (پدر الکترا) را کشت، الکترا برادر خود اورستس را از خانه دور کرد تا جانش را نجات دهد. مدت‌ها بعد اورستس با همدستی الکترا، مادر و معشوق او آیگیستوس را کشت و انتقام پدر را گرفت. الکترا با دوست برادرش، پولادس ازدواج کرد. عقده الکترا در روانشناسی بر مبنای سرگذشت این شخصیت اسطوره‌ای، نام‌گذاری شده‌است. خانواده. الکترا دختر پادشاه آگاممنون و ملکه کلایمنتسترا بود و خواهرانش ایفیگنیا و کریسوتمیس و برادرش اورستس
و خواهرانش ایفیگنیا و کریسوتمیس و برادرش اورستس نام داشتند. گمان می‌رود در ایلیاد (شعر حماسی هومر) منظور شاعر از لائودیس، همان الکترا دختر آگاممنون است. دختر آگاممنون را نباید با پری دریایی همنامش الکترا که مادرِ رب‌النوعِ کوچکِ ایریس از تیتان دریا تائوماس است، اشتباه گرفت. داستان به قتل رسیدن آگاممنون. زمانی که آگاممنون پدر الکترا و پادشاه شهر موکنای از جنگ تروآ بازگشت و توسط آگوستوس (معشوقه کلوتایمنسترا) و/یا توسط خود کلایمنتسترا به قتل رسید، الکترا در شهر موکنای حضور نداشت. کلایمنتسترا بخاطر اینکه
در شهر موکنای حضور نداشت. کلایمنتسترا بخاطر اینکه آگاممنون، دختر بزرگترش ایفیگنیا را برای آتنا یا آرتمیس قربانی کرده بود، از وی کینه به دل گرفته بود. همچنین آگوستوس و کلایمنتسترا، کاساندرا پیشگوی مقدسِ تروی که به عنوان غنیمت و پاداش جنگ به آگاممنون اهدا شده بود را کشتند. هشت سال بعد الکترا و برادرش اورستس را از آتن به موکنای بازگرداندند. طبق نوشته‌های پیندار - شاعر یونان باستان- در این سال‌ها، الکترا یا دایه‌ای پیر، از اورستس مراقبت می‌کردند. سپس اورستس به فانوته در کوه پارناسوس، جایی که استروفیوسِ شاه از
فانوته در کوه پارناسوس، جایی که استروفیوسِ شاه از او مراقبت می‌کرد، برده شد تا اینکه در سن بیست سالگی توسط پیشگوی معبد دلفی به بازگشت به وطن و کین‌خواهیِ پدر فرمان داده شد. داستان قتل کلایمنتسترا. طبق داستانِ آیسخولوس، اورستس چهره الکترا خواهرش را پیش از ملاقات بر سر مقبرهِ آگاممنون، در مکانی که پیشکش‌هایی را برای مقبره پدرشان فراهم می‌آوردند، دید. ملاقات انجام شد و برنامه‌ریزی برای کین‌خواهی و انتقام‌جویی شکل گرفت. پولادس و اورستس، کلایمنتسترا و آگوستوس را (به پشتوانه کمک الکترا) کشتند. کلایمنتسترا پیش از
(به پشتوانه کمک الکترا) کشتند. کلایمنتسترا پیش از مرگش اورستس را نفرین کرد و الهه‌گان انتقام برای عذاب او به زمین آمدند. او توسط الهه‌گان انتقام که وظیفه مجازات وی را به دلیل تعرض به قداست خانواده داشتند، تعقیب می‌شد هرچند الکترا توسط الهه‌گان انتقام مورد تعقیب قرار نگرفت. اورستس در معبدی در دلفی پناه گرفت. گفته می‌شود هنگامی که او به معبد رفت، ابتدا کاهنی اورستس را غرق در خون و در حالی که الهه‌گان انتقام دور و بر او پرواز می‌کردند یافت. سپس کاهنان او را با خون خوک شستشو دادند تا پاک شود و درست به محض
با خون خوک شستشو دادند تا پاک شود و درست به محض اینکه پاک شد به آتن سفر کرد تا آتنا را بیابد. در آخر در آکروپولیس آتن، آتنا را یافت و دادگاهی رسمی در این مورد توسط آتنا، پیش از قضاوت دوازده آتنی، تشکیل داد. الهه‌گان انتقام خواستار قربانی خود (اورستس) بودند: او در دادگاه فرمان‌های آپولو را مطرح کرد: رای‌ها به‌طور مساوی (بر مجازات و رهایی اورستس) اعلام شد و آتنا رأی تعیین‌کننده خود مبنی بر تبرئه اورستس را بیان نمود. در اثر ایفیگنیا در تائوریس ()، اوریپیدس افسانه را به گونه‌ای دیگر بیان می‌کند. او می‌گوید
افسانه را به گونه‌ای دیگر بیان می‌کند. او می‌گوید اورستس توسط الهه‌گان انتقام تا تائوریس که بر دریای سیاه واقع است -جایی که خواهرش ایفیگنیا نگهداری می‌شود- هدایت می‌شود. این دو (اورستس و ایفیگنیا) هنگامی که اورستس و پولادس نزد ایفیگنیا آورده می‌شوند تا جهت قربانی شدن برای آرتمیس آماده شوند یکدیگر را ملاقات کردند. ایفیگنیا، اورستس و پولادس از تائوریس فرار می‌کنند. خشم الهه‌گان انتقام به هنگام تجدید دیدار این خانواده، فروکش کرده و در مجازات آن‌ها تخفیف قائل می‌شوند.
کیوان تابش دانشجوی ۱۸ سالهٔ ایرانی دانشگاه کانادا، که در ۲۳ تیر ۱۳۸۲ توسط پلیس کانادا کشته شد. تحلیلگران این رویداد را مرتبط با مرگ زهرا کاظمی در ایران می‌دانند. آغاز ماجرا. مأموران پلیس شهر ونکوور کانادا، ساعت ۲ بامداد سه‌شنبه ۱۴ژوئیه (۲۳ تیر ۱۳۸۲) سه جوان ایرانی را مورد ضرب و جرح قراردادند که در جریان این درگیری «کیوان تابش» به قتل رسید و فرد دیگری به نام «امیرآقایی» مجروح شد. ارتباط با زهرا کاظمی. این قتل هم‌زمان باکشته شدن یک عکاس خبرنگار زن ایرانی به نام زهرا کاظمی در ایران رخ داد، با واکنش‌های زیادی
زهرا کاظمی در ایران رخ داد، با واکنش‌های زیادی از سوی مقامات جمهوری اسلامی ایران مواجه شد و مسوولان کشور خواستار پاسخ صریح مقامات کانادایی در خصوص قتل کیوان تابش شدند. دادگاه. دادگاه جنایی عمومی کانادا پس از ۱۰ ماه رسیدگی به پرونده قتل "کیوان تابش" تبعه ۱۸ساله ایرانی توسط پلیس این کشور، رأی به برائت پلیس ضارب، داد و اعلام کرد که: "هیچگونه اتهامی علیه پلیس ضارب وجود ندارد". واکنش‌ها. محافل ایرانی مقیم کانادا نیز از حکم برائت صادره برای پلیس ضارب "کیوان تابش" اظهار تعجب و تاسف کرده و این حکم را فاقد مبانی