payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نور کمیجان به حساب می‌رود که دو شهید گمنام هشت سال دفاع مقدس در آن دفن شده‌اند. این پارک در حد واسط محله انار و کمیجان در مجاورت ادراه راه و بیمارستان و جایگاه سوخت‌گیری ساخته شده‌و محیطی بسیار مفرح برای مردم سطح شهرستان به خصوص در ایام تابستان ایجاد نموده است و دیدن آن خالی از لطف نیست. حوزه علمیه. حوزه علمیه کمیجان در کنار مسجدی در بازار کمیجان ساخته شده بود؛ و آرامگاه میرزا اصغر داخل حوزه علمیه مدفون شده است، که اکنون به صورت متروکه درآمده است. قسمتی از اراضی این مکان از طرف خاندان رشیدی و به جهت تأسیس
اراضی این مکان از طرف خاندان رشیدی و به جهت تأسیس زایشگاه وقف گردید. همچنین به دلیل ساختن هنرستان ساعی مقداری از آن تخریب شده است. مهدیه کمیجان. مهدیه کمیجان در خیابان اصلی در محله پاسگاه قاباقه معروف است واقع شده است. این بنا در سال ۱۳۵۶ که محل سکونت کربلایی براتعلی کاشی کمیجانی بود با درخواست جمعی از همشهریان و کربلایی عزیز و آقای شماعی خواستار شدن ملک ایشان را برای احداث مهدیه بفروشند؛ و کربلایی براتعلی قبول کردند و با بخشش قسمتی از وجه دریافتی خود ایشان در این امر خداپسندانه سهیم شدند و قسمتی از زمین
در این امر خداپسندانه سهیم شدند و قسمتی از زمین مجاور که برای آقای قابضی بود خریداری شد؛ و مهدیه ساخته شد و سالیان سال است که در مهدیه نماز باشکوه جمعه و جلسات مذهبی برگزار می‌شود. بام کمیجان. بام کمیجان در بالاترین نقطه شهری کمیجان قرار دارد موقعیت منطقه‌ای این مکان در ابتدای شهر واقع در ورودی شهر یعنی محله انار قرار دارد؛ بام کمیجان با سیاست گذاری‌های انجام شده دارای فضای مناسب از قبیل جنگل وسایل پارکی و تفریحی مکان مناسب برای نشیمن و کباب پزهای سنتی می‌باشد قابل ذکر است بام کمیجان تمام شهر را در یک نمای
قابل ذکر است بام کمیجان تمام شهر را در یک نمای بسیار زیبا به نمایش می‌گذارد. موزه میراث فرهنگی. موزه میراث فرهنگی کمیجان در مکان تاریخی قلعه ایجاد شده است این موزه به آثاری از قبیل اشیاء قیمتی، سفال از دوران مادها و تات‌ها، خمره و … نگهداری می‌شود. صنعت. شهرک صنعتی کمیجان در ۵ کیلومتر ی جاده همدان واقع است؛ که یکی از قطب‌های کوچک صنعتی به‌شمار می‌رود؛ و این قطب صنعتی پتانسیل شرکت‌های بزرگ را در خود دارد. شرکت‌هایی در این شهر صنعتی مشغول به کار هستند: کشاورزی. عمده محصول باغی و زراعی شهرستان کمیجان انگور و
عمده محصول باغی و زراعی شهرستان کمیجان انگور و بادام می‌باشد. همچنین محصولاتی مانند گندم، جو و محصولات غلات و حبوبات در کمیجان کاشت و برداشت می‌شود. اکثر مردم در باغ‌های خود و زمین‌های کشاورزی خود فعالیت دارند.
مامونیه شهری از توابع شهرستان زرندیه و مرکز شهرستان زرندیه است و در فاصله ۹۵ کیلومتری تهران و ۳۵ کیلومتری ساوه قرار دارد. شهر مامونیه از جهات گوناگون حائز اهمیت و شایان بررسی و پرداخت بیشتر است. این شهر در کنار ارزش و جایگاه انکار نشدنی‌اش از نقطه نظر تاریخی از لحاظ موقعیت جغرافیایی نیز جایگاه ممتازی دارد. در خصوص نام مامونیه همچنین وجه تسمیه این شهر می‌توان به امنیت آن این‌گونه اشاره کرد که از سالها پیش محل امنی بوده‌است. همچنین سابق بر این مأمن و پناهگاه مردم زیادی به‌شمار می‌رفت و بقایای برج و باروها و
مردم زیادی به‌شمار می‌رفت و بقایای برج و باروها و قلعه‌های به جای مانده از دوران مختلف خود، می‌تواند شاهدی بر این مدعا و یکی از دلایل نامگداری باشد. هر چند عده‌ای معتقدند که شهر مامونیه در دوران خلافت عباسیان ییلاق مأمون عباسی بوده‌است که این‌ هم برای خود، نظریه‌ای قابل بررسی و کنکاش است. این شهر در اکثر روزهای سال دارای آب و هوایی معتدل، مطبوع و فاقد هرگونه آلودگی است و با توجه با فاصله اندک مامونیه با پایتخت، یکی از امتیازات ویژه آن محسوب می‌شود. جغرافیا. شهر مامونیه در جنوب غربی تهران و شمال شهرستان
شهر مامونیه در جنوب غربی تهران و شمال شهرستان ساوه واقع است شامل دو بخش اصلی مرکزی و خرقان و پنج دهستان است. زرندیه این شهرستان به دلیل قرار گرفتن در ارتفاعات و شرایط توپوگرافی دارای جاذبه‌های بسیاری است. قرار گرفتن زرندیه در محل تلاقی دو رشته‌کوه البرز و زاگرس، زمینه مناسبی را برای تفریحات کوهستانی و ازجمله کوهنوردی فراهم کرده است. . مأمونیه مرکز شهرستان زرندیه است و فاصلهٔ آن تا شهر اراک ۱۸۵ کیلومتر است. این منطقه توسط راه‌آهن سراسری ایران و آزادراه (اتوبان) به شهرهای تهران، همدان، قزوین و ساوه متصل
به شهرهای تهران، همدان، قزوین و ساوه متصل می‌شود. امتیاز ویژه شهر مامونیه از لحاظ جغرافیایی موقعیت خاص و منحصربه‌فرد آن است، مامونیه حد فاصل بزرگراه بین‌المللی تهران ساوه که به‌طور کلی تهران را به همدان و مرزهای ترانزیتی غرب ایران متصل می‌‌کند و جاده قدیم تهران ساوه که بخشی از مسیر تاریخی جاده ابریشم است قرارگرفته‌است. بزرگراه تهران – ساوه هم از لحاظ تجاری دارای مزیت‌های فراوانی است و هم از نظر گردشگری به لحاظ موقعیت خاص آن در مسیر عتبات عالیات جایگاه ویژه ای در گردشگری دارد و از شاهراه‌های اصلی ایران به
ای در گردشگری دارد و از شاهراه‌های اصلی ایران به حساب می‌آید. ازطرف دیگر، فاصله بسیار اندک مأمونیه با شهرهای زاویه و پرندک و مجاورت آن با مترو تهران یکی دیگر از مزایای ویژه این شهرستان به حساب می‌آید. ارتفاع این شهر از سطح دریا در حدود ۱۲۵۶ متر است. جمعیت این شهر به گزارش مرکز آمار ایران و براساس سرشماری نفوس ومسکن سال ۱۳۹۵ بیست و یک هزار وهشتصد و چهارده نفر بوده‌است که اکنون پس از گدشت چند سال، قطعاً افزایش یافته است. فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، با فاصله اندکی از این شهر قرار دارد و دسترسی به آن به
اندکی از این شهر قرار دارد و دسترسی به آن به سادگی از طریق بزرگراه تهران – ساوه میسر می‌باشد. آب و هوا. آب‌وهوای مأمونیه در قسمت‌های شرقی، کویری و از غرب کوهستانی می‌باشد. این شهر در اکثر روزهای سال دارای آب و هوایی معتدل، مطبوع و فاقد هرگونه آلودگی می‌باشد که این مهم، با توجه به فاصله اندک مأمونیه با پایتخت یکی از امتیازات ویژه آن محسوب می‌شود. گروهی از متخصصان دستگاه تنفسی بر این اعتقادند که اقامت هرچند کوتاه در چنین شرایط آب و هوایی در تسکین اغلب بیماریهای ریوی، حساسیتهای فصلی و بیماریهای مزمن تنفسی
ریوی، حساسیتهای فصلی و بیماریهای مزمن تنفسی بسیار مفید و در بهبود برخی از این امراض بسیار مؤثر می‌باشد. مردم‌شناسی. زبان. مردم شهر مأمونیه به زبان فارسی و شهرهای همجوار ترکی و فارسی صحبت می‌کنند. در دهه‌های قبل مهاجرینی از شهرهای اردکان، یزد، زواره، خالد آباد و قم به این شهر مهاجرت نموده‌اند. جاذبه‌های گردشگری. تپه سرقلعه. تپه سرقلعه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام بوده و در شهرستان زرندیه، شمال شهر مأمونیه واقع است. این اثر در سال ۱۳۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. یخچال مهدی‌آباد. منطقه آسیابک شمالی‌ترین نقطه شهر می‌باشد بناهای قدیمی این منطقه اغلب در یک طبقه احداث گردیده دارای سر در ورودی می‌باشند و با توجه به اینکه خاک این منطقه محکم است زیر زمین در اکثر بناها دیده نمی‌شود و ساختمانها بیشتر در ضلع شرق حیاط‌ها احداث گردیده‌اند. حمام آسیابک. حمام آسیابک مربوط به دوره قاجار بوده و در زرندیه، بخش مرکزی، شهر مأمونیه، محله آسیابک واقع است. این اثر در سال ۱۳۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امامزاده پنج
از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امامزاده پنج تن زرند کهنه. امامزاده پنج تن مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان زرندیه، بخش مرکزی، شهر مامونیه، محله زرند کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امامزاده سیدمنصور که در مرکز شهر مامونیه و روبروی حمام قدیمی خزینه ای واقع شده که دارای شجره نامه بوده و از نوادگان امام موسی ابن جعفر است امامزاده سید منصور. امامزاده سید منصور مامونیه در بخش مرکزی شهرستان
امامزاده سید منصور مامونیه در بخش مرکزی شهرستان زرندیه، مرکز شهر مامونیه خیابان امام خمینی، خیابان حرم این شهر در استان مرکزی قرار گرفته است که در طی دوران‌های مختلفی شکل گرفته است اولین تاریخی که در آن وجود دارد همان است که بر صندوقچه نقش بسته است صندوقچه ای که به‌جای ضریح در گدشته مورد استفاده قرار می‌گرفته و اکنون در موزه اراک قرار دارد بنای امامزاده متعلق به دوران صفوی می‌باشد. بر اساس کتاب “بحرالانساب”: امام موسی کاظم (علیه السلام) ۳۲ فرزند داشت و نام یکی ازآنها محسن می‌باشد. محسن بن موسی الکاظم (علیه
ازآنها محسن می‌باشد. محسن بن موسی الکاظم (علیه السلام) را یازده فرزند بود و سومین آنرا منصور ذکر می‌کنند و نسب وی را اینگونه ذکر نموده است: منصوربن محسن بن امام موسی الکاظم (علیه السلام) می‌باشد. این مکان در فهرست آثار ملی به شمارهٔ ثبت ملی ۱۲۲۶ ثبت شده است. نگارخانه. خرابه کاروانسرای میان‌راهی مامونیه.
میلاجرد شهری است در شهرستان کمیجان استان مرکزی است. این شهر در ۲۰ کیلومتری جنوب کمیجان قراردارد. نامگذاری. حسن بن محمد قمی در کتاب تاریخ قم می‌نویسد: «میلاذبن جرجین (میلاد گرگین) آن موضع را بنا کرده است و آنچنان بوده است که میلاد بدان موضع فرود آمده است.» این شهر را «میلادگِرد» نام نهادند که ترکیبی از دو کلمه «میلاد» و «گِرد» است. میلاد نام یکی از پهلوانان ایرانی است و او را پدر گرگین می‌دانند. این عنوان به مرور زمان به میلاجرد تغییر پیدا کرده است. تاریخچه. طبق مطالعات انجام شده بر روی تپه‌های باستانی قلعه
طبق مطالعات انجام شده بر روی تپه‌های باستانی قلعه تپه میلاجرد تاریخچه این شهر به ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد. قلعه تپه میلا جرد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در میلاجرد، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخچه تکمیلی به استناد کتابهای تاریخی. میلادگرد از لحاظ لغوی: میلاگرد از دو واژهٔ میلاد + گرد تشکیل شده گرد یعنی آبادی و میلادگرد یعنی جایی که میلاد بنا کرد، میلاد نام یکی ازپهلوانان ایران است که چون کیکاووس به
نام یکی ازپهلوانان ایران است که چون کیکاووس به مازندران رفت ایران را به او سپرد و پسرش گرگین نیز از پهلوانان است. آقای دکتر پرویز ازکایی در کتاب «از درگزین تا کاشان» چنین می‌نگارد. که پساوند کِرد، گِرد، جِرد، غالباً در گویشهای مادی و پهلوی جبالی تداول داشته مانند دارابگرد، دستجرد و … میلاجرد یکی از قدیمی‌ترین شهرهای مرکزی ایران است که یکی از سرداران ایرانی به نام میلادگرد آن را بنا نهاد، تاریخ قم بنای این شهر را به «میلادگرگین» نسبت داده و آنگونه که برمی آید شهری بوده است بین اصفهان و همدان و ساوه که با
آید شهری بوده است بین اصفهان و همدان و ساوه که با این شهرها برابری می‌کرده. صاحب کتاب «تاریخ قم» می‌فرماید: بانی آن میلادگرگین این شهر را به امر کیخسرو بنا نهاد. تاریخ قم صفخه ۵۷ و صفحه ۸۵–۸۴ گویند چون کیخسرو به همدان فرود آمد غیر از همدان و ری شهری ندید پس ساوه و میلاجرد را بنا کرد. در شمارش رستاقهای اصفهان گوید: مراد از رستاق شهر ساوه نیست که از کوره همدان است، بلکه غیر آن است و الیوم شهریست که آن را میلاجرد می‌خوانند. صاحب کتاب «تاریخ قم» تاریخ بنای این شهر را اینگونه بیان می‌کند: میلاد بن جرجین
این شهر را اینگونه بیان می‌کند: میلاد بن جرجین «میلادگرگین» میلاجرد را بنا کرده و آنچنان بود که: میلاد به آن موضع فرود آمد و در آن وقت رودخانه ای بوده است، کیخسرو از او پرسید کجا فرود آمدی؟ او به زبان پهلوی گفت: به لایی فرود آمدم، یعنی به رودخانه ای وجای سیل فرود آمدم. پس کیخسرو او را گفت که اینجا شهری بنا کن. میلاد آن را بنا کرد و به نام خود نهاد. میلادگرد بعدها به صورت میلاگرد با حذف دال میلاد و تبدیل «گاف» فارسی به «جیم» عربی تلفظ و در مکاتبات وارد شده است. جناب حمدالله مستوفی مورخ قرن هفتم در کتاب
است. جناب حمدالله مستوفی مورخ قرن هفتم در کتاب «نزهة القلوب» صفحه ۷۲ از میلاجرد نامی برده و آن را از قراء معظم ناحیت سوم همدان شمرده است. نزهته القلوب صفحهٔ ۷۲ این شهر تاریخی در هجوم مغول و فتنه افغان مورد تاخت و تاز و تخریب قرار گرفته و مجدداً بازسازی شده است، خرابه‌های آبادی قدیم و آثار برج و بارو و علائم خندق اطراف آن هنوز باقیست. فرهنگ معین جلد ۱ صفحهٔ ۲۰۷۷ این تپه از آثار باستانی با عظمت منطقه به‌شمار می‌رود و در هیچ نقطه ای از منطقه چنین تپهٔ بزرگی دیده نشده و هرگاه قسمتی از این محل حفاری شده آثاری
نشده و هرگاه قسمتی از این محل حفاری شده آثاری از جمله سفالهای شکسته و سکه‌های قدیمی یافت شده است. در سال ۱۳۸۲ هجری شمسی با اعزام اکیپی پژوهشی از طرف میراث فرهنگی استان مرکزی در اطراف این تپه به گمانه زنی و تحقیق پرداخته و نتیجتاً به سه هزار سال پیش نسبت داده شده است و همچنین در این حفاری یک سیستم سفالی آب و فاضلاب نیز کشف شد. از دیگر آثار باستانی شهر میلاجرد در قسمت شرقی شهر در بین کوه ساری داغ است که در اطراف چشمه ای به نام ایدلی قرار دارد و به طوری که شایع است مسکن گبرها «آتش‌پرستها» بوده است. در خلال
است مسکن گبرها «آتش‌پرستها» بوده است. در خلال سالهای ۱۲۲۶ هجری قمری تا سال ۱۲۳۱ هجری قمری یوسف خان گرجی «سپهدار» بانی اراک فعلی از طرف فتحعلی شاه قاجار مأموریت می‌یابد تا در این حدود شهری را بنا کند و بدین مناسبت ابتدا در نظر می‌گیرد که میلاجرد را با داشتن سابقهٔ تاریخی و موقعیّت جغرافیایی مناسب شهر نماید لذا باغی به مساحت شش هکتار احداث می‌نماید که این باغ هم‌اکنون نیز باغی است و به باغ سپهدار معروف است و بین کشاورزان تقسیم گردیده است و انگور آن در سر تا سر استان مرکزی بی نظیر است. سپهدار در آن زمان
تا سر استان مرکزی بی نظیر است. سپهدار در آن زمان خیابانها و کوچه‌های میلاجرد را طبق اصول شهرسازی درآورده و میادین و خیابانهایی مستقیم احداث می‌نماید، معلوم نیست که به چه جهت از ادامه کار و اتمام این طرح منصرف گشته و با مقداری فاصله شهر اراک فعلی را که هیچ سابقه ای در گذشته نداشته را بنا می‌نماید و آن همه سابقهٔ شهر میلاجرد را نادیده می‌گیرد. وقتی به رودخانه شراه رسیدیم و از پل گذشتیم قریهٔ میلاجرد در سمت چپ از دور پیدا بود و می‌گفتند هزار خانوار جمعیّت دارد و ده بسیار معتبری است. سفر نامه عراق عجم صفحهٔ
و ده بسیار معتبری است. سفر نامه عراق عجم صفحهٔ ۱۶۹ کهنسالان میلاجرد حمله روسها به میلاجرد را در دههٔ ۱۲۹۰ شمسی به خاطر دارند. در سال۱۳۱۶ هجری شمسی شهر باسابقه و تاریخی میلاجرد جزء بخش وفس قرار گرفت و لذا چندان به عمران و آبادی آن پرداخته نشد. میلاجرد در کنار رودخانه شراه واقع است و در اطراف آن خرابه‌های زیادی واقع است که دلیل بر عظمت سابق آن است، دست هر حفاری در آنجا رفته تهی برنگشته و ار آثار گذشتگان پاره ای چیزهای ذیقیمت یافته‌اند. تاریخ اراک جلد ۱ لازم است ذکر شود بخشداری منطقه در سال ۱۳۱۶ شمسی برای بار
ذکر شود بخشداری منطقه در سال ۱۳۱۶ شمسی برای بار اوّل به میلاجرد داده شد ولی بنا به عللی به وفس انتقال یافت. در سالهای قبل شهر دارای چهار برج و دروازه ورودی بوده است طبق تقسیمات کشوری و سیاسی شهرداری و بخشداری میلاجرد متأسفانه با سالها تأخیر به ترتیب در سالهای ۱۳۷۹ و ۱۳۸۲ هجری شمسی افتتاح گردیدند. موقعیت جغرافیایی. میلاجرد در شمال غربی استان مرکزی و از غرب با استان همدان هم‌مرز می‌باشد؛ و در طول جغرافیایی ۴۹ درجه ۱۲ دقیقه ۰ ثانیه نیم‌کره شرقی و عرض جغرافیایی ۳۴ درجه ۳۷ دقیقه ۰ بارندگی. میزان بارندگی سالانه
۳۴ درجه ۳۷ دقیقه ۰ بارندگی. میزان بارندگی سالانه بر اساس آمار چندین ساله دستگاه کلیماتولوژی میلاجرد ۲۸۰ میلی‌متر در سال می‌باشد. دمای این شهر نوسانات بسیار زیادی داشته به طوری که در تابستانها درجه هوا به ۳۵ درجه سانتیگراد و در زمستانها به صفر و زیر صفر می‌رسد و در بعضی روزهای سال یخبندان در ماه‌های دی وبهمن در این شهر حاکم می‌باشد. توده‌های هوایی که این شهر را تحت تأثیر قرار می‌دهد بیشتر از طرف غرب وارد می‌شوند و موجب بارش نسبتاً خوبی در فصل پاییز و زمستان می‌شود. منابع آبی. منابع آبی شهر میلاجرد به دو
می‌شود. منابع آبی. منابع آبی شهر میلاجرد به دو دسته سطحی و زیر زمینی تقسیم می‌شود و مهم‌ترین رودخانه ای که این شهر را مشروب می‌کند رودخانه قره چای می‌باشد، این رودخانه از سمت غرب میلاجرد می‌گذرد و یکی از شاخه‌های آن به کشتزارها و باغات میلاجرد منتهی می‌گردد. آب بخش وسیعی از مزارع شهر هم توسط چاه‌های عمیق و نیمه عمیق تأمین می‌گردد، که به دلیل بهره برداریهای بیش از حد و خشکسالی‌های اخیر آبهای زیرزمینی افت شدیدی داشته است. همچنین آب شرب سطح شهر نیز بوسیلهٔ سه حلقه چاه عمیق تأمین می‌گردد. همچنین سابقاً چند
سه حلقه چاه عمیق تأمین می‌گردد. همچنین سابقاً چند رشته قنات نیز در مزارع میلاجرد وجود داشت که همگی آنها متأسفانه خشک شده‌اند. کتاب فرزانگان میلاجرد (محمد آقامحمدی) آب و هوا. میلاجرد آب و هوای معتدل مایل به سرد و نیمه خشک دارد. ناهمواری. از نظر زمین‌شناسی دشت میلاجرد در یک دشت صاف و هموار واقع شده و در بخش‌هایی از میلاجرد نزدیک خاک شور که در زبان محلی به آن (آق یر) یعنی جای سفید یا خاک سفید که خاک نامرغوبی از نظر کشاورزی است وجود دارد. از نظر زمین‌شناسی بیشتر دشت میلاجرد در دوره گواترنر بوجود آمده و از نظر
دشت میلاجرد در دوره گواترنر بوجود آمده و از نظر ژئومورفولوژی شهر در دشت صاف وهموار واقع شده و به دشت میلاجرد معروف است و فقط طرف شرق میلاجرد در منطقه کوهستانی واقع می‌باشد که ارتفاع بلندترین قله آن «زرد کوه» و به اصطلاح اهل محل «ساری داغ» ۱۹۴۹ متر از سطح دریا می‌باشد، ولی در کل ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۶۷۵ متر می‌باشد. خاکهای دشت میلاجرد متنوع بوده و به‌طور کلّی از خاکهای خوب و مرغوب قهوه ای تا خاکهای شور در این دشت به چشم می‌خورد و خاک منطقهٔ کوهستانی آن هم بیشتر از جنس آهک می‌باشد. پیوند به بیرون.
آن هم بیشتر از جنس آهک می‌باشد. پیوند به بیرون. ایستگاه هواشناسی میلاجرد سایت میلاجرد
نوبران شهری است در بخش نوبران شهرستان ساوه استان مرکزی ایران. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نوبران شهرستان ساوه در سال ۱۳۹۵ شمسی ۲۰٬۱۸۲ نفر و در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰٬۸۱۸ نفر بوده است مردمانش به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. نوبران شهری واقع در ۶۰ کیلومتری ساوه در مسیر همدان است با اب هوایی معتدل در بهار و تابستان و سرد خشک در زمستان و پاییز می‌باشد. از زیبایی‌های نوبران می‌توان به باغات گردو و بادام، باغات مداواه (که در گذشته دور به ماد آباد شهرت داشته که در واقع قدمت منطقه را نشان می‌دهد که
داشته که در واقع قدمت منطقه را نشان می‌دهد که به زمان مادها برمیگردد) و اماکن تفریحی آن می‌توان به پارک شهدا، پارک ملت اشاره کرد. محصولات و سوغات نوبران از جمله گردو، بادام، باسلوق، اگیردک (نوعی کیک). نان دستی (سنتی)، قیماق است شهرک صنعتی نوبران به فاصله حدوداً ۳ کیلومتری از شهر نوبران واقع شده و مساحت آن معادل ۱۰۰ هکتار و سطح کاربری اراضی صنعتی آن تقریباً ۵۶ هکتار می‌باشد. این شهرک در مجاورت جاده اصلی ساوه -همدان واقع و فاصله آن با ساوه ۶۵ کیلومتر، غرق‌آباد ۱۳ کیلومتر، همدان ۱۲۵ کیلومتر، اراک ۲۲۵ کیلومتر
۱۳ کیلومتر، همدان ۱۲۵ کیلومتر، اراک ۲۲۵ کیلومتر و تهران ۱۸۵ کیلومتر می‌باشد همچنین این شهرک در فاصله ۵۵ کیلومتری از خط راه‌آهن سراسری و ایستگاه راه‌آهن شهر صنعتی کاوه، ۱۳۵ کیلومتری فرودگاه همدان و ۶۵ کیلومتری گمرک ساوه قرار گرفته است. نوبران مرکز بخش بوده و دارای طبیعتی زیبا با بیش از ۱۰۰ روستا می‌باشد که در فصل بهار و تابستان گردش گران زیادی از شهرهای اطراف بخصوص ساوه، تهران و قم از این منطقه بازدید می‌کنند. طبیعت کوهستانی و رودخانه مزلقان چای و آثار باستانی روستاهای اطراف جلوه خاصی دارد. منابع. ۳. افتتاح
روستاهای اطراف جلوه خاصی دارد. منابع. ۳. افتتاح کارخانه صنایع غذایی ماسترفوده در نوبران https://masterfoodeh.com/fa/news-fa/36-omomi/98-anniversary-of-the-establishment-of-the-first-nobaran-factory
آبگرم شهری از توابع شهرستان آوج در استان قزوین است. مردم. مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. طبق آخرین سرشماری جمعیت این شهر حدود ۶۴۰۰ نفر است. مکان‌های تاریخی و گردشگری. چشمه‌های آبگرم. شهر آبگرم از دیرباز با چشمه‌های آبگرم طبیعی شناخته شده است. آب گرم این چشمه‌ها از دل کوه‌های خرقان بصورت طبیعی می‌جوشد و در برخی نقاط به سطح زمین می‌آید. در حال حاضر استخر آبگرم طبیعی این شهر پذیرای مسافران است. تفرجگاه علی‌بولاغی. این مکان دیدنی در حدفاصل روستاهای مصرآباد و ارتش آباد قرار دارد و یکی از
روستاهای مصرآباد و ارتش آباد قرار دارد و یکی از مقاصد طبیعت‌گردی آبگرم به شمار می‌رود. غار قلعه‌کرد. غار قلعه‌کرد در دهستان حصار از توابع آبگرم قرار دارد و از مهم‌ترین محوطه‌های پارینه‌سنگی در ایران و خاورمیانه است. ورود به داخل این غار بدون تجهیزات تخصصی صخره‌نوردی امکان‌پذیر نیست. دو فصل کاوش در این محوطه انجام شد. در پی نخستین فصل کاوش‌های باستان‌شناختی در این مکان از شهریور ماه سال ۱۳۹۶، بر اساس یافته‌هایی مانند سر پیکان‌های دوره موستری، سر پیکان‌ها و سنگ‌ابزارهای برداشت شده، پیشینه سکونت در این غار در
برداشت شده، پیشینه سکونت در این غار در توالی بین ۴۰ تا ۲۰۰ هزار سال برآورد شد. فصل دوم کاوش غار قلعه‌کرد در سال ۱۳۹۸ منجر به کشف دندان کودک انسان نئاندرتال با قدمت ۱۵۵ هزار سال پیش بود که این دندان اکنون در موزه قزوین برای بازدید همگانی قرار دارد. نتایج مقدماتی سن‌سنجی مطلق مواد فرهنگی غار قلعه‌کرد به دو روش تشدید چرخش الکترون (ESR) و اورانیوم-توریم حاکی از سنی فراتر از ۴۰۰ هزار سال برای نهشته‌های فرهنگی این محوطه است که این سن، غار قلعه‌کرد را مبدل به قدیمی‌ترین سکونتگاه بشر در ایران کرده‌است. این قدمت
سکونتگاه بشر در ایران کرده‌است. این قدمت ۴۰۰ هزار ساله در کنار دست‌افزارهای سنگی به‌دست آمده از این غار، حاکی از این است که غار قلعه‌کرد، پیش از انسان نئاندرتال نیز محل سکونت گونه‌های دیگر انسانی مانند انسان هایدلبرگی یا احتمالاً نوعی از انسان راست‌قامت بوده‌است. همچنین بقایای دو نوع اسب پیش از تاریخی منقرض‌شده، گوزن، خرس قهوه‌ای و کرگدن در آثار این محوطه باستانی شناسایی شده‌است.. ارتفاع غار قلعه‌کرد از سطح دریا حدود ۲۰۶۴ متر است. پس از عبور از دهانه غار و فرود از یک چاه‌راه پانزده متری، تالاری به وسعت بیش
از یک چاه‌راه پانزده متری، تالاری به وسعت بیش از هزار مترمربع وجود دارد که دارای چکیده‌ها و چکنده‌های آهکی است. رطوبت بالا، نقاشی‌های دیواری و حوضچه‌های آب، از مهم‌ترین ویژگی‌های غار قلعه‌کرد است. قدمت این غار به دوره الیگو-میوسن و دوران سوم زمین‌شناسی می‌رسد که تا چهل میلیون سال پیش تخمین زده می‌شود. غار عباس‌آباد. غارهای عباس‌آباد در سمت راست به سمت قزوین و بعد از حدود ۴ کیلومتر در کوهی منفرد به ارتفاع حدود ۳۰۰ متر از زمین‌های اطراف قرار دارد. دهانه دو غار مشهور به غارهای عباس‌آباد، مشرف به رودخانه
دو غار مشهور به غارهای عباس‌آباد، مشرف به رودخانه خَرِّه رود و در ارتفاع ۱۵۵۰ متری سطح دریا قرار دارند. دهانه‌ها حدود ۲۰۰ متر از یکدیگر فاصله دارند. مختصات این غارها عبارتند از: ۳۵/۴۱/۴۳ درجه عرض شمالی و ۴۹/۱۸/۱۰ طول شرقی.
آبیِک شهری در شهرستان آبیک، استان قزوین ایران است. این شهر مرکز شهرستان آبیک با دو بخش مرکزی و بشاریات است که در شرقی‌ترین نقطه شهرستان واقع شده است. قرار داشتن شهر آبیک در کنار آزادراه قزوین-کرج، راه اصلی کرج قزوین و راه‌آهن سراسری تهران- مراغه باعث گردیده، شهر بسیار پویا باشد. البته این امکانات و نزدیکی به شهرهای بزرگی چون قزوین و کرج و تهران و دسترسی راحت به آزادراه وراه آهن، باعث شده که هیچ‌وقت سیستم حمل و نقل بین شهری مناسبی در آبیک مستقر نگردد و این شهر همچنان بدون ترمینال می‌باشد. شهرهای صنعتی. وجود
همچنان بدون ترمینال می‌باشد. شهرهای صنعتی. وجود دو شهر صنعتی کاسپین یک و کاسپین دو و نزدیکی این مناطق صنعتی به مرکز کشور (تهران و کرج)، باعث استقبال بینظیر صاحبان صنایع و شرکتهای بزرگی شده و کارخانجات عظیمی در این دوشهر صنعتی شروع به کار نموده‌اند. همین امر و عدم تکافوی نیروی کار بومی، باعث جذب نیروی کار قابل توجهی نیز شده به نحوی که در بسیاری از کارخانجات این شهر، نیروهای بومی از شهرهای مجاور مشغول به کار می‌باشند. همچنین علاوهبر مردان، بانوان بسیاری نیز از ظرفیتهای خالی مشاغل استفاده نموده و در این دو
از ظرفیتهای خالی مشاغل استفاده نموده و در این دو شهر صنعتی مشغول به کار شده‌اند. گسل‌های فعال. وجود ۲ گسل اصلی در دو سمت شمال (گسل قزوین) با فاصله تقریبی ۱۷ کیلومتری و جنوب (گسل آبیک) با فاصله ۶۶ کیلومتری منطقه را آسیب‌پذیر نموده است اقلیم‌شناسی. شهری است زلزله‌خیز که در مسیر توسعه آتی مترو کرج - تهران قرار دارد. آزادراه تهران _ تبریز و آبیک به چرمشهر و خط راه‌آهن تهران _ تبریز نیز از کنار شهر آبیک می‌گذرد. محله‌های تازه‌ساز شهر آبیک عبارت‌اند از شهرک خرم، شهرک قدس، کوی فرهنگیان، محله اداره برق و محله
شهرک قدس، کوی فرهنگیان، محله اداره برق و محله سپاه، شهرک بعثت، کوی سازمانی آمادگاه اصلی و عمومی آبیک (مسکن مهر قدیم و جدید) و همچنین شهرک فردوس (راه‌آهن). اماکن دیدنی. از جمله اماکن دیدنی شهر آبیک می‌توان از مقبره رئیس‌المجاهدین و امام‌زاده علی شکرناب و امام زاده زکریاباقرآباد برد. شهر آبیک به علت قرار گرفتن در دامنه کوه، در فصول مختلف سال دارای آب و هوای متنوع و مناظر بکر طبیعی می‌باشد. به دلیل مجاورت آبیک با منطقه طالقان بالا و طالقان پایین در شمال شهر و قرار گرفتن شوره زارهای منتهی به دشت اشتهارد در
و قرار گرفتن شوره زارهای منتهی به دشت اشتهارد در جنوب منطقه، تنوع جغرافیایی قابل توجهی در این منطقه ملاحظه می‌شود. باغهای سرسبز و رودخانه‌های پرآب منطقه طالقان و زیاران از یک سو و کوه‌های سربه فلک کشیده منطقه طالقان در شمال و دشتهای سرسبز و حاصلخیز واقع در روستاهای جنوبی و تالاب فصلی صالحیه (قارپوزآباد) نیز از چشم‌اندازهای دیدنی این شهر می‌باشند. روستای احمدآباد مصدق در چند کیلومتری جنوبی شهر که میزبان محمد مصدق و خانه تاریخی ایشان می‌باشد نیز از سایر مناطق دیدنی این شهر است. آلودگی هوا. شهر آبیک در نتیجه
دیدنی این شهر است. آلودگی هوا. شهر آبیک در نتیجه فعالیت کارخانه سیمان آبیک و نیروگاه برق شهید رجایی آلودگی شدید هوا (در برخی موارد حتی۵ برابر استاندارد) را تجربه می‌کند. جمعیت. رشد جمعیت شهر آبیک از دههٔ ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵ برابر ۶۶۰٪ و از سال ۱۳۶۵ ۱۳۷۵ برابر ۱۹۰٪ اعلام شده است. این شهرستان از قطب‌های کشاورزی استان قزوین به‌شمار می‌آید و بالغ بر ۲۴ هزار هکتار کشت محصولات مختلف زراعی از جمله گندم، جو، ذرت (دانه‌ای و علوفه‌ای)، کلزا، یونجه و سایر محصولات دیگر در این شهر به عمل می‌آید. علاوه بر این، یکی از مراکز مهم
شهر به عمل می‌آید. علاوه بر این، یکی از مراکز مهم برای پرورش دام و طیور در استان و حتی کشور به‌شمار می‌رود. کارخانه اکسیژن طاها نیز در سال ۱۳۸۴در این شهر پایه‌گذاری و در نیمه دوم سال ۱۳۸۶به بهره‌برداری رسید. این شهرستان از لحاظ ورزشی بیشتر در زمینهٔ کشتی موفق می‌باشد. وجود سد انتقالی اب طالقان به این شهرستان در دوران گذشته موجب شده است این شهرستان به عنوان یکی از قطب‌های کشاورزی استان قزوین و کشور تبدیل شود. از دیگر قابلیت‌های این شهرستان وجود شهرک صنعتی کاسپین و واحدهای صنعتی ممتاز کشور مستقر در این
کاسپین و واحدهای صنعتی ممتاز کشور مستقر در این شهرستان و وجود واحدهای پرورش طیور که موجب شده شهرستان آبیک بیش از ۸ درصد تخم مرغ و گوشت سفید مورد نظر کشور را تأمین کند. شهرستان آبیک در بحث اطلاع‌رسانی نسبت به شهرستان‌های استان قزوین و همجواز در زمینه اطلاع‌رسانی و چاپ توزیع مطبوعات محلی جایگاهی را به خود اختصاص دهد که وجود فعالیت دفتر خبری صدا و سیما مرکز قزوین از ابتدای سال ۸۴ شمسی با ۴ خبرنگار. گزارشگر و تصویر بردار و فعالیت ۴۵ خبرنگار حرفه‌ای در مطبوعات کشوری از دیگر ویژگی‌های این شهرستان می‌باشد.
اِسفَروَرین (به تاتی: "سپرورین و اسپرورین") نام شهری در شهرستان تاکستان در استان قزوین کشور ایران است. معنی نام ایرانی، باستانی اسفرورین. نظر به وجود تپه باستانی داخل شهر اسفرورین می‌توان آن را مرکب گرفت از سپر (حفاظ) و ور (دژ) و علامت نسبت فارسی «ین». یعنی نام اسفرورین محل منسوب به دژ دفاعی بوده است. بر این اساس نام دو شهر اسفرورین و اسفراین را می‌توان مرکب از سپر (حفاظ) و یئون اوستایی (یعنی جا) یا علامت نسبت «این» به‌شمار آورد؛ یعنی در مجموع محل دارای حفاظ و سپر؛ گرچه نگارنده قبلاً با توجه به نام‌های کهن