payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در چندین حوزه متمرکز بود: سامانه‌های جدید جنگ الکترونیک، رادار گریفو-اف، سامانه سیستم سوخت‌گیری هوایی، ناوبری مبتنی بر آی‌ان‌اس/جی‌پی‌اس، امکان به‌کارگیری و پشتیبانی از جنگ‌افزارهای جدید، سیستم‌های هدف‌گیری و دفاع از خود، سامانه دکمه‌ها و سوئیچ‌ها بر روی اهرم کنترل پرواز (HOTAS)، نمایشگرهای ال‌سی‌دی، نمایشگرهای نصب شده بر روی کلاه ایمنی خلبان (HMD)، گیرنده هشدار رادار، سامانه ارتباطات رمزگذاری شده، سازگاری کابین خلبان برای عینک دید در شب، روی برد سیستم تولید اکسیژن داخل کابین (OBOGS) و انواع مختلف ارتقاء
اکسیژن داخل کابین (OBOGS) و انواع مختلف ارتقاء رایانه داخلی. یکی از قابلیت‌های مهم این گونه، امکان برقراری ارتباط امن با سامانه کنترل و هشدار زودهنگام هوابرد (آواکس) امبرائر آر-۹۹ و ایستگاه‌های زمینی است. از نقطه نظر ظاهر خارجی، هواپیمای جدید دارای یک مخروط دماغه بزرگتری است که تجهیزات راداری حجیم تری را در خود جای داده است. اولین اف-۵ئی‌ام در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۵ تحویل داده شد. در ۷ ژوئیه ۲۰۰۳، چهار غلاف هدف‌گیری رافائل لایتنیگ-۳ با هزینه ۱۳ میلیون دلار آمریکا سفارش داده شد، تا در اف-۵ام به همراه سه غلاف جنگ
سفارش داده شد، تا در اف-۵ام به همراه سه غلاف جنگ الکترونیک و ضد پارازیت رافائل اسکای شیلد که در ۵ ژوئیه ۲۰۰۶ با هزینه ۴۲ میلیون دلار آمریکا سفارش داده شدند، مورد استفاده قرار گیرند. در سال ۲۰۰۹، نیروی هوایی برزیل در طی قراردادی به مبلغ ۲۱ میلیون دلاری، هشت فروند هواپیمای مستعمل اف-۵ یک سرنشینه و سه هواپیمای دو سرنشینه اف-۵اف را از اردن خریداری نمود. این هواپیماها بین سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ تولید شده بودند. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۱، قراردادی به مبلغ ۱۵۳ میلیون دلار با امبرائر و البیت برای نوسازی اف-۵های اضافی خریداری
امبرائر و البیت برای نوسازی اف-۵های اضافی خریداری شده از اردن و تأمین یک شبیه‌ساز پرواز دیگر به عنوان ادامه قرارداد امضا شده در سال ۲۰۰۰ به امضا رسید. همان پیکره بندی ۴۶ فروند اف-۵ به روزرسانی شده برای اف-۵های جدیدتر خریداری شده نیز اعمال گردید. اولین تحویل این دسته دوم از جنگنده‌های جت ارتقا یافته برای سال ۲۰۱۳ با استفاده پیش‌بینی شده تا ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است. تایوان. در سال ۱۹۶۵ نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) اولین دسته شامل ۷ فروند اف-۵ای و ۲ فروند اف-۵بی را در طی یک برنامه کمک نظامی از ایالات متحده
را در طی یک برنامه کمک نظامی از ایالات متحده آمریکا دریافت نمود. در سال ۱۹۷۲ آن نیرو ۷۲ فروند اف-۵ای و ۱۱ فروند اف-۵بی را در اختیار داشت. در طول سال ۱۹۷۲و قبل از خروج نیروهای آمریکایی از ویتنام ایالات متحده ۴۸ فروند اف-۵ای نیروی هوایی تایوان را برای کمک به نیروی هوایی جمهوری ویتنام استقراض نمود. تا سال ۱۹۷۳، اکثر جنگنده‌های اف-۵ای قرض گرفته شده در شرایط پروازی نبودند، بنابراین ایالات متحده تصمیم گرفت ۲۰ فروند اف-۵ای را با برداشت ۹ فروند اف-۵ای از ذخایر ایالات متحده و تعمیر ۱۱ فروند از ویتنام جنوبی به
ایالات متحده و تعمیر ۱۱ فروند از ویتنام جنوبی به تایوان بازگرداند. تا می ۱۹۷۵ تعداد ۲۸ فروند اف-۵ئی به تایوان صادر شد. در سال ۱۹۷۳، شرکت توسعه صنایع هوافضا تایوان (AIDC) تولید محلی، اولین از شش دسته ببر صلح تولیدی در تایوان، شامل ۱۰۰ فروندی اف-۵ئی را آغاز نمود. تا پایان سال ۱۹۸۶ که خط تولید پس از تکمیل ۶ دسته ببر صلح بسته شد. (AIDC) ۲۴۲ فروند اف-۵ئی و ۶۶ فروند اف-۵اف را تولید نمود. تایوان زمانی بزرگ‌ترین کاربر از این نوع هواپیما بوده و مجموعاً ۳۳۶ فروند فروند اف-۵ئی/اف را در اختیار داشت. آخرین دسته از
فروند اف-۵ئی/اف را در اختیار داشت. آخرین دسته از اف-۵ئی/اف‌های تولید شده در AIDC دارای دماغه ای مشابه با اف-۲۰ تایکرشارک بودند. با ورود ۱۵۰ فروند اف-۱۶، ۶۰ فروند میراژ-۲۰۰۰ و ۱۳۰ فروند اف-سی‌کی-۱ چینگ‌کو در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰ به نیروی هوایی تایوان، هواپیماهای اف-۵ئی/اف به جنگنده‌های خط دوم در آن نیرو تبدیل شده و در حال حاضر در گُردان‌های هوایی اکثراً با جنگنده‌های جدید جایگزین شده، از خدمت خارج شده‌اند. هفت فروند اف-۵ئی که دارای ساعت‌های پائین پروازی بودند به ST Aerospace فرستاده شده تا آنها را به
بودند به ST Aerospace فرستاده شده تا آنها را به گونه آراف-۵ئی تبدیل نموده تا نقش شناسایی را که قبلاً توسط لاکهید آراف-۱۰۴ جی به انجام می‌رسید و در آن زمان از خدمت نیروی هوایی تایوان خارج شده بود را برعهده گیرند. از سال ۲۰۰۹، تنها حدود ۴۰ فروند از ناوگان اف-۵ئی/اف نیروی هوایی تایوان در نقش‌های آموزشی و در حدود ۹۰ تا ۱۰۰ فروند تایگر-۲ به عنوان ذخیره باقی مانده‌اند. سابر جنگنده‌های اف-۵ئی/اف بازنشسته شده یا از بین می‌روند، یا به عنوان طعمه‌های رنگ آمیزی شده با رنگ‌هایی که نمایانگر جنگنده‌های خط مقدم اصلی
با رنگ‌هایی که نمایانگر جنگنده‌های خط مقدم اصلی اف-۱۶، میراژ ۲۰۰۰و یا اف-سی‌کی-۱ هستند، استفاده می‌شوند و در اطراف پایگاه‌های هوایی اصلی مستقر می‌باشند. تایوان همچنین تلاش کرد تا ناوگان اف-۵ئی/اف خود را با برنامه Tiger 2000/2001 AIDC ارتقا دهد. اولین پرواز در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۲ به انجام رسید. این برنامه رادار اف-۵ئی/اف را با رادار جی‌دی-۵۳ مورد استفاده اف-سی‌کی-۱ جایگزین نمود و به جنگنده اجازه داد تا یک موشک هوا به هوا فراتر از برد بصری تی‌سی-۲ اسکای سورد ۲ را در زیر بدنه هواپیما حمل نموده و به کار گیرد. اما به
زیر بدنه هواپیما حمل نموده و به کار گیرد. اما به علت عدم علاقه نیروی هوایی تایوان، در نهایت این برنامه را از بین برد. تنها نمونه اولیه آن در AIDC در مرکز تایوان به نمایش گذاشته شده است. در ۲۲ مارس ۲۰۲۱، دو خلبان تایوانی که با هواپیماهای اف-۵ئی پرواز می‌کردند، دو خلبان پس از سقوط جان باختند. سنگاپور. سنگاپور یکی از کاربرهای مهم اف-۵ئی/اف تایگر۲ بود که در سال ۱۹۷۶ برای اولین بار این هواپیما را در طی گسترش وسیع نیروهای مسلح آن دولت-شهر سفارش داد. تحویل این اولین دسته از ۱۸ فروند اف-۵ئی و سه اف-۵اف تا اواخر
دسته از ۱۸ فروند اف-۵ئی و سه اف-۵اف تا اواخر فوریه ۱۹۷۹ تکمیل شد و گُردان هوایی شماره ۱۴۴ بادبادک سیاه تازه تشکیل شده در پایگاه هوایی تنگاه را تجهیز نمود. در پایان سال ۱۹۷۹، سفارش ۶ فروند اف-۵ئی دیگر داده شد که تا سال ۱۹۸۱ تحویل داده شدند. در سال ۱۹۸۲، سفارش سه فروند اف-۵ئی دیگر ارسال شد که در سپتامبر ۱۹۸۳ به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی لوچارس در اسکاتلند تحویل داده شد، جایی که خلبانان نیروی هوایی جمهوری سنگاپور (RSAF) آنها را تحویل گرفتند. در سال ۱۹۸۳، این گونه از جنگنده وظایف رهگیری هوابرد را از یگان
این گونه از جنگنده وظایف رهگیری هوابرد را از یگان میراژ۳او نیروی هوایی سلطنتی استرالیا(RAAF) (که بین گردان‌های هوایی شماره ۳ و شماره ۷۵ RAAF شناور بودند) مستقر در تنگاه بر عهده گرفت. در سال ۱۹۸۵ سفارش دیگری برای شش فروند اف-۵ئی دیگر داده شد، جنگنده‌های مذکور در همان سال تحویل داده شدند و به تجهیز گردان هوایی شماره ۱۴۹ شیکرا تازه تأسیس در تنگاه ادامه دادند. در سال بعد، نیروی هوایی سنگاپور آخرین دسته خود را از سه فروند اف-۵ئی و پنج اف-۵اف را سفارش داد که به ترتیب در دسامبر ۱۹۸۷ و ژوئیه ۱۹۸۹ تحویل داده شدند.
در دسامبر ۱۹۸۷ و ژوئیه ۱۹۸۹ تحویل داده شدند. در تلاش برای مدرن کردن نیروی هوایی خود، نیروی هوایی سلطنتی اردن هفت اف-۵ئی را در سال ۱۹۹۴ برای فروش قرار داد که بعداً توسط سنگاپور خریداری شد. در طی سالهای ۱۹۹۰ الی ۱۹۹۱، صنایع هواپیماسازی سنگاپور (SAI، که اکنون اس تی ایرواسپیس نامیده می‌شود) با استفاده از قیدها و ابزارهای خریداری شده از نورثروپ، هشت فروند اف-۵ئی موجود را به نوع آرآف-۵ئی تایگرآی تبدیل نموده. متعاقباً، از آنها برای تجهیز مجدد گردان هوایی شماره ۱۴۱ مرلین استفاده شد، که در سال ۱۹۹۲ با هاوکر هانتر
مرلین استفاده شد، که در سال ۱۹۹۲ با هاوکر هانتر اف‌آر. ۷۴اس قدیمی‌تر خود با تایگرهای جدیدتر جایگزین نموده بود و تا آن زمان در پایگاه هوایی پایا لبار مستقر بود، پس از اینکه در ژوئن ۱۹۸۹، گردان هوایی شماره ۱۴۴ به پایگاه هوایی مذکور منتقل شد. تمامی سه گردان هوایی اف-۵ در پایگاه هوایی پایا لبار مستقر شدند و آن پایگاه هوایی به مرکز عملیات اف-۵ ئی/اف سنگاپور تبدیل شد. در سال ۱۹۹۱، صنایع هواپیماسازی سنگاپور (SAI) قراردادی به عنوان پیمانکار اصلی برای نوسازی تمامی اف-۵ئی/اف‌های نیروی هوایی سنگاپور (شامل ۷ فروند
اف-۵ئی/اف‌های نیروی هوایی سنگاپور (شامل ۷ فروند اف-۵ئی سابق اردن) را منعقد نمود .البیت سیستمز پیمانکار فرعی مسئول یکپارچه سازی سیستم‌ها و انجام به روزرسانی‌ها شامل رادار چند حالته جدید باند ایکس (قیار گریفو-اف ایتالیایی بود، همچنین توانایی استفاده از موشک هوا به هوای فراتر از برد بصری و قابلیت‌های نگاه به پائین/شلیک به پائین)، اتاقک خلبان اصلاح‌شده با گذرگاه‌های داده جدید MIL-STD-1553R، سیستم نمایشگر جی‌ئی‌سی/فرانتی ۴۵۱۰ صفحه‌نمایش جلو-سری/سیستم شلیک جنگ‌افزار، دو صفحه نمایش چندمنظوره بی‌ای‌ئی سیستمز
دو صفحه نمایش چندمنظوره بی‌ای‌ئی سیستمز ام‌ئی‌دی-۲۰۶۷، سامانه ناوبری اینرسیایی ال‌ان-۳۹ ساخت لیتون (شبیه با اس‌تی آئرواسپیس ای-۴اس‌یو سوپر اسکای‌هاوک و سامانه دکمه‌ها و سوئیچ‌ها بر روی اهرم کنترل پرواز (HOTAS) برای کاهش حجم کاری خلبان. بر اساس گزارش‌ها، گیرنده هشدار راداری SPS2000 و سیستم اقدام متقابل نیز نصب شده است. علاوه بر این، توپ ۲۰ میلی‌متری ام۳۹ سمت راست که در دماغه نصب شده بود، برداشته شد تا راه را برای نصب سامانه‌های اویونیک اضافه شده باز نماید (به همین دلیل تنها توپ روی هواپیماهای دو سرنشینه
(به همین دلیل تنها توپ روی هواپیماهای دو سرنشینه برداشته شد)، و برای بهبود مانور، هواپیماهای ارتقا یافته لبه حمله گسترش یافت (LERX). این فرایند در مارس ۱۹۹۶ آغاز شد و تا سال ۲۰۰۱ با نامگذاری مجدد به اف-۵اس/تی تکمیل شد. در سال ۱۹۹۸، هشت فروند اف-۵ئی نیز به‌روزرسانی‌ها را دریافت کردند (به‌جز رادار) و دوباره به‌عنوان آراف-۵اس طراحی شدند. گزارش شده است که به روزرسانی هر فروند اف-۵اس/تی ۶ میلیون دلار سنگاپور هزینه دربرداشته است. تا پایان سال ۲۰۰۹، این جنگنده با انجام بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ ساعت زمان پرواز را در خدمت
انجام بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ ساعت زمان پرواز را در خدمت نیروی هوایی سنگاپور و تنها دارای آمار سانحه دو فروند اف-۵ئی در سوانح جداگانه را داشت (به ترتیب در سال ۱۹۸۴ و ۱۹۹۱). گردان هوایی ۱۴۴، آخرین اسکادران عملیاتی اف-۵ئی، در سپتامبر ۲۰۱۵ پس از بازنشستگی جنگنده‌های اف-۵اس منحل شد. سوئیس. نیروی هوایی سوئیس مجموعاً ۲۲ فروند اف-۵ئی و ۴ فروند اف-۵اف را در اختیار دارد، حداکثر تعداد از این نوع هواپیماها در آن نیرو به ترتیب ۹۸و ۱۲ فروند در سال ۱۹۸۱ بوده است. این هواپیماها عمدتاً به دلیل عملکرد عالی، مناسب بودن آنها برای
عمدتاً به دلیل عملکرد عالی، مناسب بودن آنها برای مأموریت منحصر به فرد نیروی هوایی سوئیس، و هزینه نگهداری نسبتاً پایین در هر ساعت پرواز انتخاب شدند. انتظار می‌رفت که این هواپیما با جنگنده سوئدی ساب ۳۹ گریپن جایگزین شود، اما در می ۲۰۱۴، یک همه‌پرسی مردم سوئیس تصمیم به عدم خرید گریپن گرفتند. در آینده قابل پیش‌بینی، اف-۵های نیروی هوایی سوئیس به پرواز خود ادامه خواهند داد. کماکان برنامه‌هایی از سوی نیروی هوایی سوئیس و در پارلمان سوئیس برای پرواز ۱۸ فروند اف-۵ئی و چهار فروند اف-۵اف وجود دارد. این برنامه همچنین
و چهار فروند اف-۵اف وجود دارد. این برنامه همچنین شامل ادامه عملیات جنگنده‌های اف-۵ئی در تیم آکروجت پاترول سوئیس تا سال ۲۰۱۸ می‌گردید. در سپتامبر ۲۰۲۰، مردم سوئیس در یک همه‌پرسی به یافتن جایگزینی برای ناوگان اف-۵ آن کشور. با ۵۰٫۱٪ رای آری در برابر ۴۹٫۹٪ رای منفی از میان ۸٬۶۷۰ رای، رای مثبت دادند. نیروی هوایی سوئیس تصمیم گرفته است که این هواپیماها را با ۳۶ فروند اف-۳۵ای جایگزین نماید. در ماه مارس ۲۰۲۴، اداره فدرال تسلیحات سوئیس تحویل ۲۲ جت جنگنده اف-۵ئی/اف تایگر-۲ از رده خارج شده را به ایالات متحده آغاز کرد.
از رده خارج شده را به ایالات متحده آغاز کرد. اولین هواپیما توسط سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در ۱۸ مارس از پایگاه هوایی آمن سوار بر یک هواپیمای ترابری لاکهید مارتین کی‌سی-۱۳۰جی خارج شد. این فروش که در سال ۲۰۲۰ نهایی شد، شامل ۱۶ فروند اف-۵ئی تک سرنشین و ۶ فرونداف-۵اف دو سرنشینه، به همراه تجهیزات زمینی مرتبط، قطعات یدکی، و پشتیبانی لجستیکی برای ذخیره‌سازی داخل کشور و آماده‌سازی برای حمل و نقل به ایالات متحده است. ارزش کل فروش ۳۲٫۴ میلیون دلار برآورد شده است. فیلیپین. نیروی هوایی فیلیپین از سال
شده است. فیلیپین. نیروی هوایی فیلیپین از سال ۱۹۶۵ الی ۱۹۹۸ تعداد ۳۷ فروند اف-۵ای و اف-۵ بی را در اختیار گرفت. جنگنده‌های اف-۵ ای و بی توسط گُردان هوایی ششم جنگنده تاکتیکی (کبرا) از بال جنگنده پنجم و تیم آکروباتیک الماس آبی مورد استفاده قرار گرفته و جایگزین اف-۸۶ اف سیبر گردید که قبلاً در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۸ استفاده می‌شد. اف-۵ها همچنین تحت یک ارتقاء قرار گرفتند و با رادارهای ای‌ان/ای‌پی‌کیو-۱۵۳ تجهیز شده و همچنین در پایان دهه ۱۹۷۰ تعمیرات اساسی قابل توجه بروی آنها انجام شد، تا عمر خدمت آنها ۱۵ سال دیگر
بروی آنها انجام شد، تا عمر خدمت آنها ۱۵ سال دیگر افزایش یابد. در سال ۲۰۰۵، فیلیپین ناوگان اف-۵ای‌/بی باقیمانده خود، از جمله هواپیماهای دریافتی از تایوان و کره جنوبی را از رده خارج نمود. کره جنوبی. نیروی هوایی جمهوری کره (ROKAF) هواپیماهای اف-۵ای/بی را در سال ۱۹۶۵ خریداری نمود و جنگنده‌های اف-۵ئی را در اوت ۱۹۷۴ خریداری نمود. گونه کی‌اف-۵ توسط شرکت صنایع هوافضای کره به صورت تحت لیسانس بین سال‌های ۱۹۸۲ الی ۱۹۸۶ تولید شد. پس از سالهای ۲۰۰۱ برنامه‌ریزی شد، تا هواپیماهای اف-۵ئی/اف و کی‌اف-۵ئی/اف با اف‌ای-۵۰ و در
اف-۵ئی/اف و کی‌اف-۵ئی/اف با اف‌ای-۵۰ و در نهایت، با جنگنده کره ای اف-ایکس، جایگزین شوند. کنیا. در ماه ژوئن سال ۱۹۷۶، کنیا ۱۰ فروند اف-۵ئی و دو فروند اف-۵اف را به مبلغ ۷۰ میلیون دلار آمریکا به ایالات متحده آمریکا سفارش داد. در طی عملیات لیندانچی که از ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ ("۲۴ مهرماه ۱۳۹۰خورشیدی")آغاز شد، اف-۵‌های نیروی هوایی کنیا از نیروهای آن کشور در جنگ علیه اسلامگرایان الشباب در سومالی، پشتیبانی نمودند. مأموریت اف-۵‌ها بمباران اهداف در خاک سومالی و پشتیبانی از نیروهای زمینی بود. مالزی. در سال ۱۹۷۵ نیروی هوایی
نیروهای زمینی بود. مالزی. در سال ۱۹۷۵ نیروی هوایی سلطنتی مالزی، ۱۴ فروند اف-۵ئی و ۲ فروند اف-۵بی را دریافت نمود. در سال ۱۹۸۲ تعداد ۴ فروند اف-۵اف را دریافت نمود و ۲ فروند اف-۵بی که از قبل در حال خدمت در مالزی به بودند به نیروی هوایی سلطنتی تایلند منتقل شدند. در سال ۱۹۸۳، تعداد ۲ فروند آراف-۵ئی تایگرآی و متعاقباً ۲ فروند اف-۵ئی و یک فروند اف-۵اف به آن نیرو وارد شدند. اف-۵ئی اولین جنگنده مافوق صوت نیروی هوایی سلطنتی مالزی بود، که جایگزین جنگنده‌های سی‌ای‌سی سیبر که سابقاً در خدمت نیروی هوایی سلطنتی استرالیا
که سابقاً در خدمت نیروی هوایی سلطنتی استرالیا بودند، گردیده و جنگنده اصلی دفاعی آن نیرو در طی سالهای ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ بودند. مأموریت ثانویه این ناوگان عملیات آفندی بود که در کنار هواپیماهای ای-۴ اسکای‌هاوک آن نیرو به ایفای آن نقش می‌پرداخت. ۵ فروند اف-۵ئی و یک فروند اف-۵اف در طی حوادث از بین رفته که منجر به ۳ نفر تلفات شد (۲ خلبان اف-۵ئی در سالهای ۱۹۸۳ و ۱۹۹۵ و یک فروند اف-۵اف در سال ۱۹۸۶) تمامی هواپیماهای مذکور در دریا سقوط کردند. در سال ۲۰۰۰ کلیه ناوگان اف-۵ نیروی هوایی سلطنتی مالزی غیرفعال شدند، اما
اف-۵ نیروی هوایی سلطنتی مالزی غیرفعال شدند، اما مجدداً در سال ۲۰۰۳ به عنوان گًردان هوایی تاکتیکی و شناسایی فعال شدند. چندین طرح پیشنهادی برای روزآمد نمودن ناوگان اف-۵ ارائه شد، اما هیچ‌یک به مرحله اجرا نرسیدند. در سال ۲۰۱۵ این ناوگان از خدمت خارج شده و به صورت ذخیره نگهداری می‌شود. مراکش. در سال ۱۹۷۲ نیروی هوایی سلطنتی مراکش، ۲۲ فروند اف-۵ای و ۲ فروند آراف-۵ای را از ایالات متحده آمریکا دریافت نمود. جنگنده‌های مذکور در گًردان هوایی یکم جنگنده وارد خدمت شدند. در سال ۱۹۷۴ دو فروند دیگر اف-۵ای از طرف ایران
در سال ۱۹۷۴ دو فروند دیگر اف-۵ای از طرف ایران اهدا شد و در سال ۱۹۷۶ تعداد ۶ فروند اف-۵ای از اردن خریداری شد. سه فروند اف-۵ای در کودتای نافرجام ۱۹۷۲ مراکش درگیر شدند و به بوئینگ ۷۲۷ اختصاصی ملک حسن دوم پادشاه مراکش در هوا حمله کردند، قبل از اینکه یک فرودگاه نظامی و کاخ سلطنتی را بمباران کنند. پس از شکست کودتا، تقریباً تمامی خلبانان اف-۵ دستگیر شدند و اکثر آنها ناپدید شدند. یکی دیگر از پیامدهای کودتای نافرجام این بود که سیستم تعیین واحدهای نیروی هوایی سلطنتی مراکش از نام‌های عددی به نام‌ها تغییر کرد. از آن
مراکش از نام‌های عددی به نام‌ها تغییر کرد. از آن زمان به بعد، اسکادران اف-۵ای به گُردان هوایی بوراک معروف شد. مراکش از اف-۵‌های خود در جنگ صحرای غربی در مأموریت‌های شناسایی و بمباران استفاده کرد. چندین از این هواپیماها توسط سامانه‌های پدافند هوایی همراه استرلا ۲ (سام-۷)، آتش مسلسل و سیستم‌های ضدهوایی خودکششی ۹کا۳۲ استرلا۱ (سام-۹) و ۲کا۱۲ کیوب (سام-۶) سرنگون شدند. برای مقابله با تهدید موشک‌های سام-۶، گیرنده هشدار راداری ای‌ان/ای‌ال‌آر-۶۶ در حدود سال ۱۹۸۱ بر روی آراف-۵ای و اف-۵بی نصب شد. یکی از وظایف اصلی آن
آراف-۵ای و اف-۵بی نصب شد. یکی از وظایف اصلی آن ردیابی سامانه‌های موشکی زمین به هوای جبهه پولیساریو بود. در همان دوره زمانی، مراکش شروع به دریافت ۱۶ فروند اف-۵ئی و ۴ فروند اف-۵اف نمود، که در سال ۱۹۷۹ با کمک مالی عربستان سعودی سفارش داده شده بود. هواپیماهای مذکور از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ دریافت شدند. اندکی پس از ورود، جنگنده‌های اف-۵ئی با همان گیرنده‌های هشدار راداری مانند آراف-۵ای و اف-۵بی مجهز شدند، جنگنده‌های مذکور همچنین به کاوند سوخت‌گیری هوایی مجهز شدند. در نهایت، اف-۵ئی‌های مراکشی می‌توانستند به غلاف‌های
نهایت، اف-۵ئی‌های مراکشی می‌توانستند به غلاف‌های پادکُنش الکترونیکی و مادون قرمز مجهز شوند که مقاومت آن‌ها را در برابر موشک‌های زمین به هوای پولیساریو افزایش می‌داد. جنگنده‌های اف-۵ئی/اف توسط گُردان‌های هوایی بوراک و عریقه، جایی که آنها همراه با نسخه‌های قدیمی اف-۵ و همچنین گُردان هوایی شاهین به کار گرفته شدند. در طول جنگ در صحرای غربی، اف-۵‌های مراکشی از بمب‌های چند منظوره و خوشه ای، راکت‌های هدایت نشده و به ندرت موشک‌های از ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک استفاده نمودند. در مجموع، از دست رفتن ۱۲ فروند اف-۵ در جریان
در مجموع، از دست رفتن ۱۲ فروند اف-۵ در جریان جنگ صحرای غربی تأیید شده است. از سال ۱۹۹۰، مراکش ۱۲ فروند اف-۵ئی دیگر از ایالات متحده آمریکا دریافت نمود، در مجموع ۲۴ فروند اف-۵ئی نیروی هوایی سلطنتی مراکش به استاندارد اف-۵تی(۳) ارتقا یافتند. مکزیک. پس از آنکه درخواست مکزیک برای خرید ۲۴ فروند آی‌ای‌آی کفیر سی-۱ از طرف دولت ایالات متحده آمریکا به دلیل استفاده از موتورهای آمریکایی جی-۷۹ در سال ۱۹۸۲ مسدود شد، نیروی هوایی مکزیک ۱۰ فروند اف-۵ئی را دریافت نمود. اف-۵ با جت‌های جنگی لاکهید تی-۳۳ و دی‌هاویلند ومپایر
با جت‌های جنگی لاکهید تی-۳۳ و دی‌هاویلند ومپایر ام‌کی-۱ که قبلاً در اختیار مکزیک قرار بود، همراه شد. اف-۵ اولین جنگنده مافوق صوت مکزیک بود و گُردان هوایی ۴۰۱ بر اساس این جنگنده شکل گرفت. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۵ و پس از حضور بدون حادثه در بیش از ۳۰ رژه نظامی، یک اف-۵ئی باسه فروند تی-۳۳ در رژه روز استقلال مکزیک، در آسمان بایکدیگر برخورد نموده و این حادثه منجر به کشته شدن ۱۰ نفر گردید. در سال ۲۰۲۱، نیروی هوایی مکزیک ۵ فروند اف-۵ئی و دو فروند اف-۵اف را به صورت آماده برای ماموریت‌های رزمی و اهداف آموزشی، در اختیار
برای ماموریت‌های رزمی و اهداف آموزشی، در اختیار داشت. نروژ. نیروی هوایی سلطنتی نروژ تعداد ۱۰۸ فروند جنگنده فریدم فایتر را شامل ۱۶ فروند آراف-۵ای، ۷۸ فروند اف-۵ای و ۱۴ فروند اف-۵بی زا دریافت نمود. ۶۴ فروند اولی به عنوان کمک نظامی دریافت شد. هواپیماهای مذکور در شش گُردان هوایی مورد استفاده قرار گرفتند، اولین و آخرین آنها گُردان هوایی ۳۳۶ بود که اولین هواپیما را در فوریه ۱۹۶۶ دریافت نمود (مراسم تحویل رسمی یک ماه بعد به انجام رسید)، و نهایتاً در اوت ۲۰۰۰ از خدمت خارج شدند. سه فروند هواپیما تا سال ۲۰۰۷ کماکان
خارج شدند. سه فروند هواپیما تا سال ۲۰۰۷ کماکان پرواز نموده و در شرکت دفاعی و هوافضای کونگسبرگ برای آزمایش در برنامه «چشم ببر» مورد استفاده قرارگرفته و از آنها در توسعه موشک ضدکشتی نروژی پنگوئن بهره‌برداری شد. هواپیماهای دریافت شده تحت کمک‌های نظامی به یونان و ترکیه تحویل داده شدند. ۹ فروند از هواپیماهای خریداری شده با ایالات متحده آمریکا در عوض زیردریایی کلاس کوبن، معاوضه شدند. در اکتبر ۲۰۱۱، پنج فروند اف-۵ای تک سرنشینه به مدارس تعمیر و نگهداری هواپیما در سراسر کشور اعطا شدند. از جمله دبیرستان‌های سکیدسمو،
کشور اعطا شدند. از جمله دبیرستان‌های سکیدسمو، سولا، بودو و باردوفوس و مرکز آموزشی نیروی هوایی سلطنتی نروژ در فرودگاه کریستیان‌ساند کیویک. این هواپیما قبل از تحویل به مدارس در فرودگاه موس ریگ، به قطعات منفصله تفکیک شدند. از ده فروند اف-۵ نروژی باقیمانده، هشت فروند اف-۵بی دو سرنشینه تا سال ۲۰۱۱ همچنان برای فروش ارائه می‌شدند، که شش فروند آن در نروژ و دو فروند در ایالات متحده ذخیره شده بودند. این دو هواپیما در ایالات متحده برای فروش به تاجر آمریکایی راس پرو جونیور، در سال ۲۰۰۸ فروش دو فروند از هواپیماهای فوق
در سال ۲۰۰۸ فروش دو فروند از هواپیماهای فوق در ایالات متحده آمریکا به تاجر آمریکایی راس پرو جونیور تأیید شده بود، اما این معامله در ابتدا توسط دولت ایالات متحده مسدود شد. با این حال، در سال ۲۰۱۵، پرو جونیور این مجوز را دریافت نمود و متعاقباً هواپیما را به میزان قابل توجهی کمتر از قیمت بازار خرید، که باعث جنجال و انتقاد عمومی از دولت نروژ شد. سه بازمانده در مجموعه هواپیماهای نیروهای مسلح نروژ، دو فروند در موزه نورسک لوفتفارتس در بودو و یک فروند در موزه فلای‌هیستوریسک، سولا، نزدیک استاوانگر به نمایش گذاشته
سولا، نزدیک استاوانگر به نمایش گذاشته شده‌اند. ونزوئلا. پس از سازماندهی مجدد نیروی هوایی ونزوئلا در اواخر دهه ۱۹۶۰، دولت متوجه شد که زمان آن رسیده است که ناوگان دی هویلند ومپایر و ونوم منسوخ شده خود را که در آن زمان فعال بودند، و همچنین آخرین جنگنده‌های اف-۸۶ سیبر در خدمت فعال را جایگزین نماید. در سال ۱۹۷۱، ۵۴ فروند سی‌اف-۵ای ساخت کانادا را پس از اینکه نیروی هوایی سلطنتی کانادا نتوانست آنها را به دلیل کاهش بودجه تحویل بگیرد، در اختیار گرفت. از این دسته، ونزوئلا ۱۶ فروند سی‌اف-۵ای و دو سی‌اف-۵دی به دست
ونزوئلا ۱۶ فروند سی‌اف-۵ای و دو سی‌اف-۵دی به دست آورد. در سال ۱۹۷۲، پس از تحویل همه هواپیماها، ناوگان جنگنده‌های قدیمی اف-۸۶، ونوم و ومپایر نهایتاً از رده خارج شدند. اف-۵ اولین هواپیمای نظامی نیروی هوایی ونزوئلا بود که قادر به پرواز با سرعت مافوق صوت بود. پس از یک اختلاف حقوقی بین کاناداایر و نورثروپ، دو فروند سی‌اف-۵دی دیگر ساخته شد و در سال ۱۹۷۴ به ونزوئلا تحویل داده شد. اولین پایگاه عملیاتی آنها پایگاه هوایی ژنرال رافائل اوردانتا در ماراکایبو بود. پس از سال ۱۹۷۴، این ناوگان به پایگاه هوایی ستوان ویسنته
سال ۱۹۷۴، این ناوگان به پایگاه هوایی ستوان ویسنته لنداتا گیل در بارکیسیمتو منتقل شد. در سال ۱۹۷۹، پس از چندین ارتقاء در تجهیزات ارتباطی، ناوبری و تقریب ناوگان، این هواپیما به وی‌اف-۵ تغییر نام داد و سی‌اف-۵ای به نام وی‌اف-۵ای و سی‌اف-۵دی به نام وی‌اف-۵دی نامگذاری شدند. اف-۵‌های ونزوئلا همچنین می‌توانند تسلیحاتی مانند موشک ایم-۹ سایدوایندر، بمب‌های ام‌کی. ۸۲ و ام‌کی. ۱۷ و لانچر راکت ۷۰ میلی‌متری را حمل کنند. در سال ۱۹۹۱، پس از آنکه تنش‌ها بین کلمبیا و ونزوئلا تقریباً منجر به درگیری شد، نیروی هوایی برنامه
تقریباً منجر به درگیری شد، نیروی هوایی برنامه نوسازی دیگری را برای ناوگان اف-۵ خود به نام "Proyecto Grifo" (پروژه گریفون) را آغاز نمود. برخی از هواپیماها (وی‌اف-۵دی به شماره ۵۶۸۱ و وی‌اف-۵ای به شماره ۹۱۲۴) برای آزمایش به سنگاپور فرستاده شدند، سپس برای ارتقاء بدنه‌های باقی مانده به سنگاپور بازگردانده شدند. در همان سال، ناوگان کوچکی متشکل از چهار فروند ان‌اف-۵بی و یک فروند ان‌اف-۵ای از هلند خریداری شد تا جایگزین هواپیماهای از دست رفته در سال‌های گذشته شود. در سال ۱۹۹۲، در طی کودتا علیه رئیس‌جمهور کارلوس
در سال ۱۹۹۲، در طی کودتا علیه رئیس‌جمهور کارلوس آندرس پرز، ۳ فروند اف-۵ در اثر بمباران پایگاه هوایی بارکیسیمتو توسط او وی-۱۰ برونکو که توسط شورشیان پرواز می‌نمود، از دست رفت. کودتای نافرجام برنامه نوسازی را به مدت یک سال به تعویق انداخت و سرانجام در سال ۱۹۹۳ به پایان رسید. این ناوگان به سیستم‌های ناوبری لیزری اینرسی (شبیه به سیستم‌های ناوبری لیزری اف-۱۶ ونزوئلا)، سامانه شناسایی دوست یا دشمن، صفحه‌نمایش جلو-سری(HUDs)، کاوندهای سوخت‌گیری و موتورهای مدرن با طول عمر تخمینی ۲۲ سال مجهز شدند. در سال ۲۰۰۲،
با طول عمر تخمینی ۲۲ سال مجهز شدند. در سال ۲۰۰۲، به‌روزرسانی‌های کوچکی برای اف-۵‌های باقی‌مانده انجام شد. ناوگان تا سال ۲۰۱۰ عملیاتی بود، زمانی که دسته ای از هواپیماهای هانگدو جی‌ال-۸ به عنوان جایگزین آنها تحویل داده شد. در اواخر سال ۲۰۱۰، مشخص شد که حداقل یک وی‌اف-۵دی در شرایط مناسب پرواز است. مشخص نیست که آیا هواپیماهای بیشتری در شرایط عملیاتی هستند یا خیر. بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۲، در مجموع ۹ فروند اف-۵ ونزوئلایی از مبان رفتند. ویتنام جنوبی / ویتنام. در ماه ژوئن سال ۱۹۶۷، ایالات متحده هواپیمای بازمانده
ماه ژوئن سال ۱۹۶۷، ایالات متحده هواپیمای بازمانده ازگُردان هوایی ۱۰ فرماندهی و کنترل هوایی نیروی هوایی ایالات متحده را به ویتنام جنوبی اهدا نمود. اگرچه رئیس‌جمهور ویتنام جنوبی از ایالات متحده درخواست جنگنده‌های اف-۴ فانتومرا نموده بود، اما این هواپیماها با تقاضای زیادی روبرو بودند، در حالی که نیروی هوایی جمهوری ویتنام (RVNAF) فقط مأموریت‌های پشتیبانی هوایی نزدیک را انجام می‌داد و تنها هواپیماهای آفندی داگلاس ای-۱ اسکای‌ریدر را برای ایفای چنین ماموریت‌هایی در اختیار داشت. علاوه بر این، نیروی هوایی مردمی
در اختیار داشت. علاوه بر این، نیروی هوایی مردمی ویتنام شمالی (VPAF) هواپیما بر فراز ویتنام جنوبی اعزام نمی‌کرد. از این رو نیروی هوایی جمهوری ویتنام (ویتنام جنوی) نیازی به هواپیمای با قابلیت هوا به هوای پیشرفته (مانند اف-۴) را نداشت. یک واحد اختصاصی در RVNAF تشکیل شد - گُردان هوایی جنگنده ۵۲۲. در سال ۱۹۷۵ و در طی سقوط سایگون ۲۴۸ فروند از هواپیمای نیروی هوایی ویتنام جنوبی به تایلند پرواز کردند. حداقل ۲۵ فروند اف-۵ئی توسط ایالات متحده بازپس گرفته شد، در حالی که یک اف-۵بی به تایلند منتقل شد. ویتنام شمالی
که یک اف-۵بی به تایلند منتقل شد. ویتنام شمالی تقریباً ۸۷۷ فروند هواپیما را تصرف نمود که از میان آنها ۸۷ فرونداف-۵ای و ۲۷ فروند اف-۵ئی گزارش شده‌اند. در نوامبر ۱۹۷۵، دولت ویتنام به ارتش شوروی فرصتی داد تا تجهیزات به غنیمت گرفته شده از ایالات متحده را برای اهداف تحقیقاتی و اطلاعاتی انتخاب کند. یک فروند اف-۵ کامل، همراه با دو موتور یدکی کامل، قطعات یدکی و تجهیزات پشتیبانی زمینی، بر روی یک کشتی باری شوروی به مقصد آن کشور بارگیری شد. چند فروند اف-۵ دیگر بعداً توسط ویتنام به اتحاد جماهیر شوروی، لهستان و چکسلواکی
ویتنام به اتحاد جماهیر شوروی، لهستان و چکسلواکی منتقل شد. بر اساس گزارش‌ها، نیروی هوایی خلق ویتنام از ۴۱ فروند اف-۵ به صورت عملیاتی استفاده نمود. برخی دیگر از رده خارج شدند و در موزه‌های ویتنام به نمایش درآمدند. هنگ جنگنده ۹۳۵ از لشکر هوایی ۳۷۲ نیروی هوایی خلق ویتنام تنها واحدی در جهان شد که همزمان جنگنده‌های میگ-۲۱ و اف-۵ را به پرواز درآورد. ویتنام اف-۵‌های به غنیمت گرفته را در ماموریت‌های آفندی و حمله علیه اهداف زمینی علیه خمرهای سرخ مورد استفاده قرار داد. به تدریج و به دلیل کمبود قطعات یدکی حیاتی در
داد. به تدریج و به دلیل کمبود قطعات یدکی حیاتی در ویتنام که در ابتدا به دلیل تحریم ایالات متحده و بعداً با پایان ساخت و کاهش موجودی‌ها، باعث زمین گیر شدن باقیمانده ناوگان جنگنده‌های اف-۵ شد. با این حال، در ماه مه ۲۰۱۷ گزارش شد که نیروی هوایی خلق ویتنام در حال بررسی ارتقای سیستم‌های خاص در برخی از هواپیماهای بازنشسته است تا آنها را دوباره به خدمت بگیرد. هلند. نیروی هوایی سلطنتی هلند (RNLAF) ۷۵ فروند جنگنده اف-۵ای تک سرنشین و ۳۰ فروند اف-۵بی آموزشی دو سرنشینه دریافت نمود. هواپیماهای مذکور با مجوز در کانادا