payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رضوانشهر شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان تیران و کرون در استان اصفهان است. این شهر در ابتدای جاده تیران-سامان قرار گرفته و از به هم پیوستن دو روستا شامل سه محله بنام های اران و محله میان و محله پایین (اسفیدواجان) به وجود آمده است و قلعه‌ای قدیمی هم در محله میان وجود دارد که قدمت آن به چند صد سال پیش برمی‌گردد و معروف است به قلعه افشاری‌ها باغات انگور زیاد و پرثمره‌ای هم در این شهر وجود دارد. صنعت سنگ در این منطقه جایگاه ویژه‌ای دارد و بسیاری از ساکنان آن به حرفه تولید سنگ‌های تزئینی و ساختمانی اشتغال دارند
حرفه تولید سنگ‌های تزئینی و ساختمانی اشتغال دارند و شهرک صنعتی تخصصی در این منطقه فعال است که در سال ۹۸ برترین شهرک صنعتی ایران شناخته شده‌است. مختصات جغرافیایی. از آن جا که در کتاب‌ها و نقشه‌ها روستاهای این شهر به تفکیک آمده‌اند؛ برای دانستن طول و عرض جغرافیایی این شهر، طول و عرض جغرافیایی دو روستای اران و اسفیدواجان در زیر می‌آید. اسفیدواجان - طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۰۶ دقیقه شمالی - عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۴۲ دقیقه عرض شرقی - ارتفاع از سطح دریا ۱۸۸۰ متر اران - طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۰۵ دقیقه شمالی -
اران - طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۰۵ دقیقه شمالی - عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۴۴ دقیقه عرض شرقی تاریخ. رضوان‌شهر شهری است در بخش مرکزی شهرستان تیران و کرون استان اصفهان ایران. این شهر در ابتدای جاده تیران-شهرکرد قرار گرفته و مرکز دهستان رضوانیه است و از پیوستن روستاهای اسفیدواجان (شامل محله های میان و پایین) و اران بوجود آمده است. در دهه ۷۰ با نظر شورای شهر و امام جمعه وقت نام این سه محل به رضوانشهر تغییر نام داد. رضوانشهر در دوران دفاع مقدس فعالیت چشم‌گیری داشته است و بسیاری از جوانان و مردم این شهر در هشت سال
است و بسیاری از جوانان و مردم این شهر در هشت سال جنگ تحمیلی شهدای گرانقدری تقدیم کشور کرده‌اند. کتاب‌های مرتبط. دربارهٔ رضوانشهر تاکنون دو کتاب نوشته شده:
زاینده‌رود، نام شهری در بخش مرکزی شهرستان لنجان از توابع استان اصفهان است. شهر زاینده‌رود مشتمل بر پنج محله به نام‌های باباشیخعلی، بیستگان، بهجت آباد، کَلّه مسیح و کَلّه مسلمان است که البته این محلات در اصل پنج روستای جدا از هم بوده و در سال ۱۳۸۰ بهم پیوسته و یک شهر را تشکیل داده‌اند. جمعیت این شهر بالغ بر ۹۵۶۳ نفر و ساکنین آن عمدتا بومی بوده و در اصطلاح لنجانی محسوب می‌شوند بسیاری از ساکنین این شهر در شرکت‌ ذوب آهن اصفهان مشغول به کارند و شماری از آن‌ها نیز به برنج کاری اشتغال دارند. محصول عمده کشاورزی این
به برنج کاری اشتغال دارند. محصول عمده کشاورزی این شهر برنج است که به "برنج لنجان" شهرت دارد . دریاچه مصنوعی محله باباشیخعلی زیباترین جاذبه گردشگری این شهر می باشد که همه ساله گردشگران زیادی را به خود جذب می کند. این دریاچه در اثر برداشت شن و خاک زمین های کشاورزی برای ساخت کارخانه ذوب آهن اصفهان ایجاد شده است. شالیزارهای سرسبز شهر زاینده رود در فصل بهار و تابستان بسیار دیدنی و زیباست همچنین امامزاده سید احمد از اماکن دیدنی شهر زاینده رود است. تپه و چنار، محلی زیبا در میان شالیزارهای بیستگان است و همچنین
محلی زیبا در میان شالیزارهای بیستگان است و همچنین چنار بسیار کهنی در محلۀ کله مسیح وجود دارد که مردم در روز سیزدهم فروردین هر سال در اطراف آن گرد می آیند. تفریح گاه محلۀ کله مسیح و پارک جزیره از باصفاترین و زیباترین نقاط شهرستان لنجان است که در حاشیه زاینده رود قرار گرفته و محل مناسبی برای استراحت و تفریح خانواده‌هاست.
شهر زیباشهر یکی از شهرهای شهرستان مبارکه در استان اصفهان که در سال ۱۳۸۱ از بهم پیوستن سه محله آدرگان، خولنجان و لنج تأسیس گردید. رودخانه زاینده رود از کنار شهر زیباشهر گذر می‌کند که باعث رونق کشاورزی در این شهر شده است. گندم، جو و برنج (لنجان) جز اصلی محصولات کشاورزی شهر زیباشهر است. برنج تولیدی در شهر زیباشهر جز خوش عطرترین و خوش طعم‌ترین برنج‌های ایران است. پارک ساحلی لنج از مکان های دیدنی است. شغل اصلی مردم زیباشهر کار در کارخانه جات است. تعداد قابل توجهی واحد صنعتی در اطراف شهر زیباشهر واقع گردیده است
واحد صنعتی در اطراف شهر زیباشهر واقع گردیده است که می‌توان به شرکت فرآورده‌های نسوز ایران، قند نقش جهان، سیمان سپاهان، چینی زرین ایران، صنایع نظامی هفتم تیر و شهرک صنعتی سه راهی مبارکه اشاره کرد. همچنین شرکت بزرگ فولاد مبارکه نیز در نزدیکی این شهر واقع شده است. از معضلات مردم شهرستان مبارکه و شهر زیباشهر می‌توان به آلودگی هوا و خشکسالی زاینده رود اشاره کرد. مردم زیباشهر به زبان فارسی با گویش محلی صحبت می‌کنند، گویش مردم از لحاظ واژگان مثل لهجه اصفهانی و از لحاظ ادا کردن مثل لهجه دهاقان و مبارکه است. مردم
لحاظ ادا کردن مثل لهجه دهاقان و مبارکه است. مردم شهر زیباشهر مسلمان و اهل تشیع هستند. مراسم سلام نخل یکی از سنت‌های قدیمی عزاداری ماه محرم در شهر زیباشهر است که در فهرست آثار ناملموس کشور به ثبت رسمی رسیده است و همه ساله از جای جای استان برای تماشای این مراسم در روز تاسوعا و عاشورا به شهر زیباشهر می‌آیند. موقعیت جغرافیایی. این شهر در ۵ کیلومتری شهر مبارکه (مرکز شهرستان) و در فاصله ۵۰ کیلومتری مرکز استان بوده و راه‌های دسترسی به این شهر از طریق شهر پیربکران و پلیس راه اصفهان-شیراز می‌باشد. محله‌های زیباشهر.
پلیس راه اصفهان-شیراز می‌باشد. محله‌های زیباشهر. آدرگان. کوچک‌ترین روستای ترکیب شده شهر و به عبارتی کوچک‌ترین تقسیم محله ای شهر محسوب می‌گردد که در بخش شمال شرقی شهر و در شمال کانال اصلی آب کشاورزی واقع شده است. خولنجان. بزرگ‌ترین محله تشکیل دهنده شهر است که در جنوب کانال آب کشاورزی که با جهت غربی – شرقی شهر را به دو بخش شمالی – جنوبی تقسیم می‌کند واقع شده است. این محله از جنوب به جاده مبارکه –اصفهان و کارخانه نسوز محدود می‌گردد و از بافت متراکم و فشرده‌ای با توجه به کیفیت اراضی کشاورزی اطراف خود برخوردار
با توجه به کیفیت اراضی کشاورزی اطراف خود برخوردار است. این بخش از شهر توسط خیابان اصلی که در غرب کارخانه نسوز از جاده مبارکه – اصفهان منشعب می‌گردد و تا شمال بافت تداوم می‌یابد به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌گردد. لنج. از محله خولنجان کوچکتر و از محله آدرگان بزرگتر است بوده و بخش شمال غربی شهر را شامل می‌شود و رودخانه زاینده رود با فاصله نزدیکی از شمال غربی آن می‌گذرد. این محله توسط کانال اصلی آب کشاورزی از محله خولنجان و توسط اراضی کشاورزی از محله ادرگان جدا شده و توسعه بافت آن به صورت خطی و شرقی – غربی
جدا شده و توسعه بافت آن به صورت خطی و شرقی – غربی می‌باشد. آثار تاریخی و تفریحی. از آثار تاریخی زیباشهر می‌توان به: اشاره کرد. کوه‌های تاریخی قلعه بزی و خولنجان در نزدیکی زیباشهر واقع شده‌اند. از مکان‌های تفریحی زیباشهر می‌توان به پارک ساحلی زاینده رود، بوستان ناصر خسرو و پارک شهرداری اشاره کرد.
سده، شهری از توابع بخش مرکزی و بخش باغ بهادران شهرستان لنجان در استان اصفهان است. نکته جالبی که دربارهٔ این شهر وجود دارد این است که بخش شرقی و شمالی این شهر در بخش مرکزی و بخش جنوب غربی آن در بخش باغ بهادران لنجان در دهستان زیرکوه است. این شهر، بعد از چرمهین و باغ بهادران با ارتفاع ۱۷۷۸ متر از سطح دریا سومین شهر مرتفع لنجان است. سده لنجان دارای زمین‌های کشاورزی فراوانی است و محصول اصلی این زمین‌ها برنج است که به برنج لنجان مشهور است برنجی خوش عطر و بو غذای اصلی این شهر دمپختی لاخلی است اکثریت جمعیت این شهر
این شهر دمپختی لاخلی است اکثریت جمعیت این شهر فارس زبان‌ها هستند اما دیگر اقوام‌ها از جمله قشقاییها و بختیاری با جمعیتی نسبتاً بالا زندگی می‌کنند. این شهر در مجاورت دو کارخانه بزرگ با نام‌های ذوب آهن اصفهانوفولاد مبارکه است. همچنین مردم بومی این منطقه در کشاورزی و باغ داری مشغول هستند در این شهر همچنین کارخانه بستنی سازی و تولیدی‌های دیگر در شهرک صنعتی سده لنجان وجود دارد که مردم در این صنایع مشغول به کار هستند. صنایع. در دهه‌های اخیر با توجه به احداث صنایع عظیم در شهرستان و کشاورز بودن اکثر مردم بومی
عظیم در شهرستان و کشاورز بودن اکثر مردم بومی منطقه و بسیاری از نیروها از سایر نقاط کشور خصوصاً خوزستان و چهارمحال و بختیاری با توجه به اشتغال فنی قبلی (صنایع فولاد و نورد خوزستان، نفت، گاز و پتروشیمی، نیروگاهی و…) در این شهرستان ساکن شده‌اند. از جمله کارخانجات فعال در شهر سده لنجان به کارخانه تولید بستنی، کارخانه تولید دستکش و پلاستیک یکبار مصرف و… اشاره کرد. تاریخ. در تاریخ آمده اولین اسکان بشر در ساحل رودها بوده است. مادها در ساحل کارون و بابلی‌ها در کنار بین‌النهرین. در کنار رودخانه زاینده‌رود هم
کنار بین‌النهرین. در کنار رودخانه زاینده‌رود هم روستاها و شهرهای زیادی بر پا شده است از جمله سده، تاریخچه شهر سده و اینکه نخستین بار چه زمانی در آن خانه سازی و سکونت به صورت متراکم پدیدار شد در منابع تاریخی ثبت نشده است. آب سالم، زمین حاصل‌خیز و هوای چهار فصل علت به وجود آمدن روستاهای قدیم در کنار رودخانه زاینده‌رود بوده است. اردشیر بابکان این رود را زرینه رود خوانده و تقسیم آب آن را برای زراعت از زمان او می‌دانند. ابن‌رسته در کتاب خود (اعلاق النفیسه، قرن سوم هجری) می‌نویسد: آب اصفهان از رودخانه‌ای به نام
هجری) می‌نویسد: آب اصفهان از رودخانه‌ای به نام «زرین رود» به دست می‌آید که سالم‌ترین آبهاست. سرچشمه این آب یکی از روستاهای اصفهان است که از آنجا تا مرکز شهر ۳۰ فرسخ فاصله دارد آب این رودخانه در روستاهایی که در مسیر آن واقع‌اند مورد استفاده قرار می‌گیرد و به هر جایی که کشت و کاری انجام گرفته است بدون حساب از آن آبیاری می‌شود. مفضل‌بن سعد بن حسین مافروخی اصفهانی صاحب کتاب «محاسن اصفهان» که در زمان صدارت خواجه نظام‌الملک طوسی می‌زیسته(۴۶۵–۴۶۸ هجری) دربارهٔ مسایل تاریخ، جغرافیا و ادبیات اصفهان گزارشهای خوبی
تاریخ، جغرافیا و ادبیات اصفهان گزارشهای خوبی داده است. در این کتاب آورده: بزرگ‌ترین بلوک اصفهان و پر برکت‌تر از همه آن‌ها لنجان و النجان است که در محل به چهار ناحیه آیدوغمیش، آشیان، اشترگان و گرکن تقسیم می‌شود و هر یک از آن‌ها روستاهای متعددی دارد. (سده لنجان جزء ناحیه آشیان بوده) در طومار شیخ‌بهایی سهم آب سده از دهات همجوار بیشتر تعیین شده و این خود دلالت بر کشاورزی پررونق آن زمان سده داشته است. میرسیدعلی جناب در صفحه ۵۶۱ کتاب الاصفهان مادی‌های دست راست رودخانه را نام برده است و برای سده به چهار مادی
رودخانه را نام برده است و برای سده به چهار مادی اشاره کرده: ۱۷) سده ۱۸) احمدآباد ۱۹) مزارع سده ۲۰) طاحونه در آن کتاب برای مبارکه و ورنامخواست هر کدام یک مادی نام برده است. استاد علی‌اکبر دهخدا در لغت‌نامه به نقل از جلد دهم فرهنگ جغرافیایی ایران دربارهٔ سده چنین نوشته است: «سده(]سِ دِ[ اِ غ) قصبه‌ای از بخش فلاورجان شهرستان اصفهان، ۲۵ هزار گزی جنوب باختر فلاورجان. هوای آنجا معتدل و دارای ۳۸۳۶ تن سکنه است. آب آنجا از زاینده‌رود است. محصولاتش گندم، جو، حبوب، برنج، سردرختی، زردآلو، سیب و آلوچه. اهالی به کشاورزی
سردرختی، زردآلو، سیب و آلوچه. اهالی به کشاورزی و مختصری گله‌داری گذران می‌کنند. راه آن ماشین رو است و در حدود ۱۵ باب دکان دارد.» و اما مطالعات و مشاهدات بنده دربارهٔ قدمت سده بدین شرح است: وجود باغ دیوان خانه جزء باغات قلعه ارباب (قلعه وسط) دلیلی بر قدمت سده است. دیوان در زمان ساسانیان به محل امورات و نگهداری آتشکده‌ها گفته می‌شده است در زمان صفویه ………. اجاره زمین‌های خاصه را در ساختمان این باغ جمع‌آوری می‌کردند. (روبروی ساختمان جدید شهرداری) احتمالا سده در زمان قبل از ورود اسلام هم وجود داشته و نام آن از
زمان قبل از ورود اسلام هم وجود داشته و نام آن از جشن سده که یکی از جشن‌های بزرگ‌ملی بوده است گرفته شده است. در لغت‌نامه دهخدا کلمه سده با جشن سده یکسان نوشته شده است. در قلعه وسط تیمچه بزرگی بوده است که قدمت آن به سالیان خیلی دور می‌رسیده است. همچنین در خاکبرداری زمین‌های زراعتی در شمال کوه کولودون در عمق شش تا هفت‌متری زمین قبر و آثار زندگی دیده‌شده است. همچنین در جنوب سده راه‌هایی وجود داشته به نامهای دره‌شاهی، دره‌کاروان کش که به طرف کوه‌های چهارمحال امتداد داشته‌اند؛ و نامهایی چون یال قلعه بارخانه و
داشته‌اند؛ و نامهایی چون یال قلعه بارخانه و نام مزارع صحرایی چون شطا و میان رودخانه که قدمت مراکز نامبرده به قبل از صفویه می‌رسد. دره‌شاهی و دره‌کاروان کش راه ارتباطی لنجان و چهارمحال و خوزستان بوده است. وجود تونلهای آب رسانی که در غرب سده می‌باشند و به خانه‌گرگها معروف هستند، هم قدمت سده را می‌رساند. این تونلها در کوه کولودون هم وجود دارند و فعلاً هم آثار آن بر جا می‌باشد. این تونلها و راه آب آن که از غرب به شرق جریان داشته برای مشروب ساختن زمین‌های زراعتی شرق کوه کولودون به دست انسانهای دلاور و زحمت‌کش
شرق کوه کولودون به دست انسانهای دلاور و زحمت‌کش ایجاد شده است. دلیل محکم دیگری که برای قدمت سده می‌توان ذکر کرد وجود قبرستانهای قدیمی و وسیع در شهر است. در شهرهای همجوار چنین قبرستانهای قدیمی و وسیعی وجود ندارد. یکی از این قبرستانهای قدیمی زمین بانک صادرات کنونی تا شعاع دویست‌متری بوده است که در ناحیه شمالی آن قبور زرتشتیان وجود داشته است. گورستان دیگری اطراف مقبره سیدمحمود (سید خورشید) قرار داشته که مخصوص قلعه وسط بوده و از گورستان اولی وسیع‌تر بوده است. دیگری جایگاه کتابخانه عمومی، بانک‌سپه و اطراف آن و
جایگاه کتابخانه عمومی، بانک‌سپه و اطراف آن و مخابرات و خیابان استقلال است. همچنین قبرستان سادات که در نزدیکی کتابخانه قرار داشته است و یک شیرسنگی بسیار زیبا درآنجا قرار داشت مانند شیرهای پل‌خواجوی اصفهان، که به دنبال گشایش خیابان استقلال از بین رفت. در منازل مسکونی قدیمی مشرف به کمربندی شمالی (نزدیک باغ‌دیوان خانه) قبرهایی در کف اتاق‌ها دیده می‌شد. در تاریخ آمده است که در زمان هخامنشیان هم‌چنین رسمی وجود داشته و مردگان را کف‌خانه دفن می‌کردند. در زمان قدیم هیچ‌کس شناختی روی اماکن قدیمی و تاریخی سده نداشته
هیچ‌کس شناختی روی اماکن قدیمی و تاریخی سده نداشته و کسی به آن‌ها توجه نکرده است. چنانچه باستان شناسان فرانسوی در زمان رضاشاه کاخ صدستون (تخت‌جمشید) را کشف کردند و قبل از آن کسی ارزش واقعی آنجا را نمی‌دانست. دلیل دیگر کوره‌های آجرپزی: یکی از این کوره‌ها در غرب سده بوده و هم‌اکنون خرابه‌ای از آن برجاست و مزرعه کشاورزی هم در آن نزدیکی قرار دارد به نام پاکوره؛ و کوره دیگر که در نزدیکی کوه کولودون بود و بنده خرابه آن را دیده بودم. ساختمان فعلی دانشگاه روی آن کوره قرار دارد و آجرهای تولید شده در این کوره‌ها
کوره قرار دارد و آجرهای تولید شده در این کوره‌ها بسیار ضخیم بوده‌اند. چنان‌که پیران گفته‌اند: ساختمان این کوره‌ها روی کوره‌های قدیمی ایجاد شده بود که قدمت بسیار زیادی داشتند؛ و دیگری آسیابهای آبی و یخچال کهنه و نو و عصارخانه‌ها: این‌گونه بناها نشان دهنده قدمت محل و وجود کسب و کار و داد و ستد هستند. همچنین اولین ماشین قدیمی که عصاری می‌باشد در زمان اسکندر به ایران آمده است و مخترع آن را ارسطو می‌دانند. ظروف سنگی، دستبند قدیمی و کتابهای خطی بسیار زیبایی در سده وجود داشته، در زمان قاجار مردم به علت قحطی و
سده وجود داشته، در زمان قاجار مردم به علت قحطی و گرسنگی این اشیاء قدیمی خود را به قیمت کمی به یک فرد کلیمی به نام ملا فرج که به سده رفت‌وآمد داشته است فروختند. ورزش. مدال‌آوران وزنه‌برداری اهل سده لنجان عبارت‌اند از:
عسگران مرکز بخش کرون و شهری در بخش کرون شهرستان تیران و کرون استان اصفهان و مرکز بخش کرون می باشد. پیشینه تاریخی. نبرد دوم بین بختیاری ها و قاجار ها در منطقه عسگران و روستای الور اتفاق افتاد (نیروهای ابدال خان حدود دوازده الی شانزده هزار نفر و نیرو های خان قاجار بیست الی سی هزار نفر بودند)در این نبرد علاوه بر بختیاری بزرگان و نیرو هایی از مردم گلپایگان ،خوانسار،کمره و فراهان و فریدن (ارامنه و گرجی های فریدن) و حتی افغانی های همراه احمد خان فرزند آزادخان افغان از رقبای کریم خان در تصاحب سلطنت ایران نیز حضور
از رقبای کریم خان در تصاحب سلطنت ایران نیز حضور داشتند [۲] .آقا محمد خان که از نبرد اول خود با بختیاری ها فهمیده بود که نبرد باسپاه ابدال خان چهارلنگ بسیار سخت و دشوار است و حتی ممکن است که دوباره شکست بخورد پس بنابراین خان قاجار دست به نیرنگ زده و مبالغ بسیاری پول و پیشنهاد های دیگری همچون مقام و منصب به بزرگان بختیاری داده و اکثر بزرگان بختیاری بجز حبیب الله خان کیانرسی و برادران ابدال خان این پیشنهاد ها را قبول کرده و اتحاد بختیاری ها از هم گسسته شد ، در روز نبرد عده ی زیادی از بختیاریها با یک حمله نیرو
روز نبرد عده ی زیادی از بختیاریها با یک حمله نیرو های قاجار روی از جنگ تافتند و به کوه های اطراف منطقه فرار کردند. سایرین نیز از جنگ دلسرد شده و در خود توانایی مقابله ندیده و هزیمت نمودند، اما ابدال خان بعد از آن که بسیاری از بختیاری ها از او جدا شدند، تسلیم نشده و همراه عده ای که به او وفادار بودند و او را ترک نکرده بودند به سپاه قاجار حمله برد و عده ای زیادی را به هلاکت رساند و شجاعت بی نظیر از خود به نمایش گذاشت و پس از نبردی نابرابر و کشته شدن همراهانش، او را در حین نبرد زخمی و دستگیر شد. پس از آنکه او
او را در حین نبرد زخمی و دستگیر شد. پس از آنکه او را به نزد آقا محمد خان قاجار بردند آقا محمد خان به او فحاشی کرد و با طعنه به ابدال خان گفت که اینگونه می‌خواستی تاج و تخت را تصاحب کنی! حال توبه کن تا تو را ببخشم!. ابدال خان در جواب گفت: قدرت خدای راست که چون من مردی را در برابر چون تو عجوزه ای دست بسته به پای داشته‌است، حال که خداوند مرا اسیر پیرزنی فرتوت کرده‌است من هیچگونه توبه ای ندارم و به مرگ راضی ام آقا محمد خان که از این سخن ابدال خان عصبانی شد دستور داد او را به قتل برسانند. کشاورزی. از محصولات
داد او را به قتل برسانند. کشاورزی. از محصولات کشاورزی شهر عسگران می توان از گندم، جو، سیب زمینی، پیاز، موسیر و گردو،بادام و زعفران نام برد. همچنین این شهر دارای تعداد زیادی باغ بادام و گردو می باشد. آب و هوا. این شهر بخاطر واقع شدن در منطقه کوهستانی و نزدیکی به کوه های سر به فلک کشیده دالانکوه دارای زمستان های سرد و بهار و تابستان دارای اب و هوای معتدل و خنک می باشد . جاذبه های طبیعی و تاریخی. چشمه مرغاب. چشمه پر آبی که در جنوب غربی این شهر و نزدیکی دالانکوه واقع شده و در تمام فصول سال دارای آب می باشد که
واقع شده و در تمام فصول سال دارای آب می باشد که آبدهی آن در بهار به بالاترین حد خود می رسد و به عنوان سایت نمونه گردشگری استان اصفهان نیز انتخاب شده است. آب این چشمه از دل کوه جاری می شود. امامزاده بابا لنگر. در جنوب این شهر واقع شده و داری چشمه آب نیز می باشد و در تمام سال میزبان گردشگران می باشد. منابع. ۲. ↑ تاریخ گیتی گشا زندیه ۳. ↑ اوژن، ابوالفتح. تاریخ بختیاری. صص. ج۱ص۳۲ ۴. ↑ علیقلی خان سردار اسعد. تاریخ بختیاری. صص. ص۱۶۷
علویجه شهری است که در بخش مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان واقع شده‌است. جمعیت این شهر طبق آخرین سرشماری نفوس و مسکن که در سال 1395 شمسی انجام شد 8067 نفر است. طبق آمار رسمی کشور، علویجه دومین شهر منطقه مهردشت پس از شهر دهق از لحاظ وسعت و جمعیت محسوب می‌شود. زبان و نژاد مردم. زبان مردم علویجه زبان فارسی است و در آن از لغات اصیل فارسی و لری و گاهی نیز کلمات ترکی استفاده می شودوشود و لهجه ای بسیار شبیه لهجه اصفهانی دارند. مردم علویجه غالبا از مهاجران اطراف اصفهان ، زنجان و خرم آباد هستند که به علت آب
اصفهان ، زنجان و خرم آباد هستند که به علت آب کافی ای که در زمان های گذشته داشته است به آنجا مهاجرت کرده اند.اما امروزه به دلیل استفاده نادرست از آب بسیار خشک و کم آب شده است.
سِمیرُم شهری در جنوب استان اصفهان، ایران است. این شهر مرکز شهرستان سمیرم است و به عروس زاگرس و بام ایران معروف است. جغرافیا. آب و هوا. سمیرم دارای آب و هوای کوهستانی با زمستان‌های سرد و تابستان‌های خشک و معتدل است. میزان بارندگی در شهر سمیرم در طول سال به‌طور متوسط ۴۰۰ میلی‌متر است که ۲۷٪ آن در پاییز ۵۸٪ آن در زمستان و ۱۳٪ آن در بهار و ۲٪ آن در تابستان رخ می‌دهد. متوسط درجه حرارت سالانه ۱۰/۱ درجه سانتی گراد و متوسط حداکثر حرارت ۱۷/۳ درجه و متوسط حداقل درجه حرارت ۳/۵ درجه است. تعداد روزهای یخبندان به‌طور
حرارت ۳/۵ درجه است. تعداد روزهای یخبندان به‌طور متوسط ۱۴۳ روز که این تعداد بین ۱۱۷ و ۱۶۹ روز در سال متفاوت است. موقعیت جغرافیایی. شهر سمیرم در ۱۶۵ کیلومتری جنوب شهر اصفهان و در کوهپایه‌های شرقی رشته کوه‌های زاگرس واقع شده است. سمیرم در دامنه پرشیب کوه بهرز و کوه سیاه قرار گرفته و در واقع شهر سمیرم توسط کوه‌های متعددی احاطه شده است. مردم شناسی. زبان مردم سمیرم، فارسی با لهجه ی سمیرمی است. اما در سایر نقاط شهرستان مردم لر و ترک قشقایی اند. حوادث. ۱۸ فوریه ۲۰۱۸ (۲۹ بهمن ۱۳۹۶) پرواز شماره ۳۷۰۴ خطوط هواپیمایی
(۲۹ بهمن ۱۳۹۶) پرواز شماره ۳۷۰۴ خطوط هواپیمایی آسمان (Iran Aseman Airlines) یک فروند هواپیمای ATR 72-212 در مسیر تهران-یاسوج ۵۰ دقیقه بعد از زمان پرواز، از صفحه رادار محو شد و در نزدیکی منطقه پادنا در شهرستان سمیرم سقوط کرد؛ که احتمال اصلی سقوط این هواپیما مه آلودگی هوا و برخورد با کوه دنا در رشته کوه‌های زاگرس دانسته شده است. همگی ۶۰ مسافر، از جمله ۵۹ بزرگسال و یک کودک، و ۶ خدمه شامل یک خلبان و یک کمک خلبان، دو مهماندار و دو پرسنل امنیت پرواز جان باختند. تاریخ. تاریخچه. سابقه تاریخی سمیرم بر طبق تحقیقات
تاریخ. تاریخچه. سابقه تاریخی سمیرم بر طبق تحقیقات واندنبرگ به ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد. سابقه تاریخی شهرنشینی سمیرم به دوره کاسیان بر می‌گردد. در جنوب سمیرم مزرعه‌ای به نام کوره وجود دارد که اکنون خرابه‌هایی از خانه‌ها و حتی حمام در آن به جا مانده است و این دلیلی بر شهر بودن سمیرم در آن زمان است، زیرا در دوران قبل از اسلام یکی از شاخص‌های شناخت شهر، حمام بوده است و دلیل دیگر اطلاق نام کوره بر این منطقه است. چرا که هخامنشیان به شهر، کوره می‌گفتند. همچنین نام‌های قدیمی موجود در منطقه که بیشتر
همچنین نام‌های قدیمی موجود در منطقه که بیشتر آن‌ها از واژهای قدیم فارسی دری است -مانند کوه بهرز به معنای هاله روی شعله آتش که کوهی است در شمال شهر سمیرم- نشان دهندهٔ تاریخ شهر است. وجود تعدادی آثار باستانی و از جمله سنگ نبشت‌های (کتیبه‌های) میخی حک شده بر دل کوه‌ها و سنگ‌های استوانه‌ای که به میل معروفند که پژوهشگر فقید، هرتسفلد از آن‌ها به عنوان آثار عصر ساسانی یاد کرده، نشان می‌دهد که سمیرم در زمان ساسانیان نیز در حد یک شهر بزرگ وسعت و جمعیت داشته است. پس از دوره ساسانیان تا چندین قرن از وضعیت و تاریخ
پس از دوره ساسانیان تا چندین قرن از وضعیت و تاریخ سمیرم آثار و اسنادی در دست نیست. اما آنچه از گزارش‌های تاریخی بر می‌آید در دوره دیلمیان سمیرم دارای دژی محکم و استوار بوده است. این منطقه در دوره سلجوقیان نیز شهری نسبتاً بزرگ بوده و قلعه‌ای استوار داشته است. سمیرم در دوره سلجوقیان نقش مهمی در ارکان مدیریتی این سلسله ایفا کرده است. چنانچه غیر از کمال الدین علی از وزرای معروف این عصر، وزیران حکومتی دیگری نیز در این دوره از این شهر بوده‌اند. در عصر صفوی با وجود آرامش نسبی در سمیرم، زمین‌های این منطقه مورد
وجود آرامش نسبی در سمیرم، زمین‌های این منطقه مورد خرید و فروش قرار می‌گرفته است. البته نزدیکی آن با پایتخت صفویان، اصفهان، در این امر بی تأثیر نبوده است. و البته این که آب و هوای معتدلش مورد پسند پادشاهان آن عصر بود. در دوران بعد، از جمله در عصر زندیه سمیرم به علت همجواری با پایتخت زندیه، شیراز، مورد توجه بوده است. در عصر قاجار منطقه در معرض تاخت و تاز قشون حکومتی بوده است. از عصر قاجار به بعد این منطقه عرصه رقابت و رویارویی دو ایل بزرگ بختیاری و قشقایی قرار گرفته است. مهم‌ترین واقعه تاریخ سمیرم، نبرد
قرار گرفته است. مهم‌ترین واقعه تاریخ سمیرم، نبرد سمیرم است. با اشغال ایران توسط متفقین و سقوط رضاشاه و در پی آن، بازگشت رهبران در تبعید ایلات، انتظار می‌رفت که از حجم فشارها کاسته شود و شرایط مطلوب‌تری حاکم گردد. اما دولت بریتانیا برتداوم سیاست‌های محدودکننده عشایر اصرار داشت. به اعتقاد کاوه بیات، تاریخ‌نگار و پژوهشگر ایرانی، تداوم این نارضایتی‌ها به‌عنوان یکی از پیشرانه‌های واقعه سمیرم شناخته می‌شود. دولت بریتانیا به‌منظور جلوگیری از برانگیخته شدن احساسات ملی ایرانیان، از رویارویی مستقیم با عشایر قشقایی
ملی ایرانیان، از رویارویی مستقیم با عشایر قشقایی پرهیز داشت و به همین سبب امکانات لازم را برای درگیر شدن ارتش ایران با آن‌ها فراهم نمود. بدین جهت، سپهبد شاه‌بختی را تحت فشار قرار داد تا با پشتیبانی آن‌ها در زمان کوچ تابستانه عشایر قشقایی، با آن‌ها درگیر و عملاً مانع کوچشان شود؛ بنابراین درگیری‌هایی بین ارتش و عشایر در قیر، کارزین و "گردنهٔ موک" در شمال فیروزآباد واقع شد. در پی این درگیری‌ها که عمدتاً با تلفات نیروهای ارتش همراه بود، سران قشقایی تصمیم گرفتند به پادگان قلعهٔ پریان و پادگان سمیرم حمله کنند.
به پادگان قلعهٔ پریان و پادگان سمیرم حمله کنند. حمله به پادگان سمیرم را خسرو خان قشقایی بر عهده گرفت. در سوی دیگر، سپهبد شاه‌بختی یک ستون نظامی هفتصدنفره را به فرماندهی سرهنگ حسنعلی شقاقی راهی پادگان سمیرم کرد تا تحرکات احتمالی قشقایی‌ها را سرکوب کند. خسروخان به سرهنگ شقاقی پیغام داد تا برای اجتناب از درگیری، پادگان را تسلیم و نیروهای خود را از منطقه ییلاق عشایر خارج کند. اما این پیشنهاد پذیرفته نشد. نبرد سمیرم در اوایل تیر ۱۳۲۲ خورشیدی با محاصره پادگان سمیرم توسط نیروهای قشقایی شروع و در یازدهم تیرماه با
توسط نیروهای قشقایی شروع و در یازدهم تیرماه با کشته شدن سرهنگ شقاقی و تسلیم شدن پادگان تمام شد. نتیجه این نبرد، تأثیر منفی زیادی بر روحیه ارتش ایران داشت. همچنین در پی این نبرد، مخالفان لشکرکشی به فارس در پایتخت، به تکاپو افتادند و موفق به عزل سپهبد شاه‌بختی شدند. آن‌ها همچنین تلاش کردند علی سهیلی، نخست‌وزیر وقت را استیضاح کنند که به نتیجه نرسید. تنها بازمانده جنگ یداله شکرالهی بود که دو مرده بر روی خود انداخت و خود را خونی کرد و زنده ماند که در دوران سربازی از اهالی یانچشمه بوده است. از این جنگ تحت عنوان
از اهالی یانچشمه بوده است. از این جنگ تحت عنوان نبرد سمیرم در برخی کتب و منابع یاد شده، از جمله خاطرات میرزا مهدی خانشقاقی (میرزا مهدی خان ممتحن الدوله)، و رمان سووشون اثر سیمین دانشور و نیز در قطعه‌ای از احمد شاملو شاعر معاصر. در سال ۱۳۲۵ سمیرم از شهرستان آباده و استان فارس منتزع و تابع استان اصفهان گردید. در آبان ۱۳۲۹ شهر شد و درنهایت در سال ۱۳۴۲ سمیرم به عنوان مرکز شهرستان سمیرم شناخته شد. برای رسیدن به این آبشار و روستای شگفت‌انگیز ابتدا باید به سمیرم بروید و جاده سمیرم یاسوج را در پیش بگیرید. پس از طی
و جاده سمیرم یاسوج را در پیش بگیرید. پس از طی مسافتی به روستایی به چهارراه می‌رسید که باید از آن عبور کنید و پس از پشت سر گذاشتن آن، وارد جاده‌ای خاکی می‌شوید که دو، دوراهی دارد که باید در هر دو مسیر به‌سمت چپ بپیچید و در انتها به روستای آب ملخ خواهید رسید. لازم به ذکر است که سمیرم ، شهری بود که سال‌ها به بام ایران معروف بود و از سال 84 جشنواره بزرگ صنایع دستی و گردشگری در آبشار معروفش برگزار شد.سمیرم که به سرزمین هزارچشمه معروف است ، در روزگاران گذشته آب فراوان و چشمه‌هایی که خروشان داشت. سرزمینی که روزی
و چشمه‌هایی که خروشان داشت. سرزمینی که روزی درختان ارس سراسر کوه‌ها و تپه‌هایش را پوشانده بود و حیات وحش آن کوهساران بزرگش را استوار ساخته بود؛ مراتع و سبزه‌زارهایی در گذشته سبز و سرحال داشت. ریشه‌شناسی. در خصوص ریشه‌شناسی نام این شهر تعابیر و تفاسیر مختلفی به کار برده شده است: به نظر می‌رسد منطقی تر این باشد که نام سمیرم را به زمیران، سمیران یا شمیران نسبت دهیم. شم یا سم به معنای سرد و ران یا رام به معنای مکان، که به مرور زمان به سمیرم تبدیل شده است. آثار باستانی موجود در شهر. معماری‌های دست کندی که در