payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موتورز در واقع مجموعه‌ای از چندین کارخانه گوناگون خودروسازی و موتورسازی است، که به مرور زمان، به هم پیوسته‌اند. اکنون اسامی آن شرکت‌ها بر روی محصولات گوناگون این شرکت وجود دارد و نشان تجاری خودروها محسوب می‌شوند. منابع انسانی. شمار ۱۶۴ هزار نفر از کارکنان شرکت، در بیش از ۳۰ کشور جهان مشغول به کار هستند. برنامه آموزش منظم کارکنان در دستور کار این شرکت قرار دارد. برای رسیدن به سطح استاندارد، کارکنان تشویق می‌شوند تا سالانه ۲۰ ساعت آموزش شغلی خود را بگذرانند. در سال ۱۹۹۷ نیز دانشگاه جنرال موتورز در راستای
در سال ۱۹۹۷ نیز دانشگاه جنرال موتورز در راستای توجه به آموزش سازمان و حرکت به سمت یک سازمان کار آموزی تأسیس شد. ریچارد واگونر مدیرعامل جی‌ام در خلال سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ همواره کارکنان شرکت را اعضای تیم جنرال موتورز خطاب می‌نمود و معتقد بود که شرکت جز این، سرمایه‌ای عظیم ندارد. تحقیق و توسعه. نخستین آزمایشگاه متمرکز تحقیقات شرکت در سال ۱۹۱۱ آغاز به کار کرد. از همان موقع، در کنار ازدیاد تولید خودرو و رسیدن به تولیدات میلیونی، کار تحقیق و توسعه در شرکت مورد توجه بوده است. این امر در زمان رهبری اسلون، کاملاً
بوده است. این امر در زمان رهبری اسلون، کاملاً بارز بود و نمودهای آن سال‌های بعد به ظهور رسید. برخی زمینه‌های تحقیق و توسعه شرکت عبارت است از: آمار و ارقام. جنرال موتورز سال‌ها است که مقام برتر را در تولید و فروش انواع خودروها در جهان دارا است. در سال ۲۰۱۲، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۱۹ از بزرگ‌ترین شرکت‌های عمومی جهان قرار گرفت. این شرکت هم‌اکنون به عنوان بزرگ‌ترین شرکت خودروساز جهان، شناخته می‌شود. درآمد شرکت در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۵۰ میلیارد دلار و سود ۷٫۵ میلیارد دلار بود. در سال ۲۰۰۶ درآمدی بالغ بر
۷٫۵ میلیارد دلار بود. در سال ۲۰۰۶ درآمدی بالغ بر ۲۰۰ میلیارد دلار داشته، که در این سال، در فهرست مجله فرچون، در رتبه پنجم قرار گرفت. پس از جنرال موتورز، دیگر شرکت‌های خودروساز مانند دایملر آگ در رتبه ۷ با ۱۸۶ میلیارد دلار، تویوتا در رتبه ۸ با ۱۸۵ میلیارد دلار، فورد در رتبه ۹ با ۱۷۷ میلیارد دلار و گروه فولکس‌واگن در رتبه ۱۷ با ۱۱۸ میلیارد دلار قرار گرفته‌اند. شرکت‌های هوندا، نیسان، پژو، ب ام و، فیات، هیوندا، رنو، ولوو، مزدا و سوزوکی به ترتیب پس از آن‌ها قرار دارند. در سال ۲۰۰۶، حدود ۶۷ میلیون خودرو درجهان
دارند. در سال ۲۰۰۶، حدود ۶۷ میلیون خودرو درجهان فروخته شد، که سهم جنرال موتورز، بیش از ۹ میلیون خودرو بوده است. از این میزان، ۵۵٪ درصد فروش در خارج از ایالات متحده آمریکا صورت گرفته است. پس از ایالات متحده، بیشترین تولیدات شرکت در کشورهای چین، کانادا، بریتانیا، و آلمان انجام می‌شود. میزان فروش. فروش در ایالات متحده. در جدول زیر شمار خودروهای فروخته شده توسط جنرال موتورز در ایالات متحده و در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ درج شده است. فروش بین‌المللی. در فهرست زیر، ۱۶ کشور اصلی که جنرال موتورز تولیدات خود را
زیر، ۱۶ کشور اصلی که جنرال موتورز تولیدات خود را به‌طور مستقیم در آن‌ها عرضه می‌کند، بر پایه شمار خودروهای بفروش رفته در سال ۲۰۰۸ رتبه‌بندی شده‌اند. همچنین میزان سهم بازار فروش هر یک از کشورهای موردنظر از خودروهای جی‌ام و نیز مقایسه آن، با فروش سال گذشته میلادی، مشخص شده است. مدیریت ارشد. گرچه ویلیام سی. دورانت، با همت خویش در سال ۱۹۰۸ کار بزرگی انجام داد و هسته‌های مجزا تولید خودرو و موتور را به هم پیوند داد و جنرال موتورز را تأسیس کرد و تا مدتی نیز رهبری شرکت را برعهده گرفت، اما بدون تردید، نامی که در
شرکت را برعهده گرفت، اما بدون تردید، نامی که در سابقه و تاریخچه صد ساله جنرال موتورز به عنوان رهبری تأثیرگذار، همواره می‌درخشد، آلفرد پی اسلون است. اسلون در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ رهبری شرکت جنرال موتورز را برعهده داشت و سبک مدیریتی ویژه خویش را در آنجا اعمال کرد. ریک واگونر از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ رهبری شرکت را در دست داشت. او مدعی است که جنرال موتورز در ایمنی خودرو، امنیت و خدمات اطلاعاتی سرآمد است. برای نمونه در کارخانه جنرال موتورز مستقر در تایلند، پس از ۴۰ میلیون-ساعت کار، هیچ حادثه‌ای رخ نداده است. پس از
میلیون-ساعت کار، هیچ حادثه‌ای رخ نداده است. پس از واگونر، فردریک هندرسون در ابتدای سال ۲۰۰۹ به عنوان مدیرعامل جی‌ام انتخاب شد، که در پایان سال ۲۰۰۹ این پست، به ادوارد ویتاکر جونیور واگذار شد. ویتاکر نیز تنها یک سال در این مقام باقی‌ماند و در سال ۲۰۱۰ جای خود را به دنیل آکرسون داد. وی همزمان به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت خودروسازی، نیز برگزیده شد. آکرسون تا ۱۵ ژانویه ۲۰۱۴ که مری بارا از سوی هیئت مدیره جنرال موتورز به ریاست شرکت انتخاب شد، سکان رهبری این خودروسازی را در دست داشت. مری بارا نخستین زنی است
خودروسازی را در دست داشت. مری بارا نخستین زنی است که تاکنون به ریاست یکی از خودروسازان اصلی منصوب شده است. پدر وی ۳۹ سال در شرکت پونتیاک که از زیرمجموعه‌های جنرال موتورز به‌شمار می‌آید، مشغول بکار بود. بارا نیز از ۱۸ سالگی به جنرال موتورز پیوست. او مدرک کارشناسی‌اش را از انستیتوی جنرال موتورز (که امروزه دانشگاه کترینگ نام دارد) اخذ نمود. سپس در سال ۱۹۸۸ با بورسیه شرکت جنرال موتورز، وارد دانشگاه استنفورد شد و در ۱۹۹۰ در رشته ام‌بی‌ای فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۲۰۱۷ از سوی مجله فوربز در فهرست قدرتمندترین
سال ۲۰۱۷ از سوی مجله فوربز در فهرست قدرتمندترین زنان جهان، در رتبه ۶۲ قرار گرفت. کرونا. در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، دونالد ترامپ با استناد به قانون وضعیت جنگی برای رویارویی با بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ به جنرال موتورز دستور داد فوراً دستگاه تنفس مصنوعی تولید کند. زیرا با همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ در آمریکا این کشور، نیاز فوری به هزاران دستگاه تازه دارد. در آغاز، جنرال موتورز در تلاش برای چانه‌زنی و امتیازگیری بود. اما با فرمان اجرایی دونالد ترامپ برای وضعیت جنگی، این شرکت موظف شد بدون
ترامپ برای وضعیت جنگی، این شرکت موظف شد بدون چون‌وچرا به تولید دستگاه تنفس مصنوعی بپردازد. حضور در ایران. در اسفندماه ۱۳۵۲ جنرال‌موتورز مشارکت با جعفر اخوان عضو اتاق بازرگانی تهران را پذیرفت و شرکتی جدید در ایران با سرمایه اولیه ۱۵۲میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به نام «جنرال‌موتورز ایران» تأسیس شد. جنرال‌موتورز سال ۵۸، ایران را در حالی ترک کرد که صاحب حدود ۴۵ درصد از سهام شرکت پارس‌خودرو که آن روز جنرال‌موتورز ایران نام داشت بود. بعدها یک بار این شرکت با خرید دوو و بار دیگر با خرید بخشی از سهام پژو، سبب شد هر دو
و بار دیگر با خرید بخشی از سهام پژو، سبب شد هر دو شرکت بازار پرسود ایران را ترک کنند، در اکتبر ۲۰۱۳ روزنامه فیگارو مدعی شد، که جنرال‌موتورز با هماهنگی با مقامات دولت فدرال ایالات متحده آمریکا، در حال بررسی بازار خرید و فروش خودرو، به جهت حضور احتمالی در این زمینه هستند. این شرکت قصد دارد با همکاری دوجانبه با شرکت ایران‌خودرو، محصولات خود را در ایران تولید نماید؛ زیرا ایران دارای بازار مصرفی ۸۰ میلیون نفری است و کشوری است که از منابع عظیم نفت و گاز بهره می‌برد. این روزنامه به نقل از منابع خبری خود مدعی شده
این روزنامه به نقل از منابع خبری خود مدعی شده است که تحریم‌های هدفمند آمریکا علیه صنعت خودروسازی ایران که از سال ۲۰۱۱ آغاز شده، در جهت بیرون راندن رقیبان فرانسوی این شرکت از جمله پژو و رنو بوده است. در اوایل سال ۱۳۹۵، شرکتی با نام «سهام پژوهان مهر» قصد داشت تا خودروهای شورلت آویو، شورلت کروز، شورلت ترکس و شورلت کاپتیوا را به‌طور CBU وارد بازار ایران کند. این خودروها توسط جی‌ام کره تولید شده بودند و قرار بود از کره جنوبی به ایران وارد شوند. با این حال، پس از تذکر رهبر ایران و با دستور وزیر وقت صنعت، معدن و
تذکر رهبر ایران و با دستور وزیر وقت صنعت، معدن و تجارت از واردات این خودروها جلوگیری شد و در میانهٔ راه به کشور مبدأ برگشت خوردند.
بزرگراه آیت الله اشرفی اصفهانی با شماره‌گذاری معابر بزرگراه ۵۷ تهران، بزرگراهی شمالی - جنوبی در غرب شهر تهران است که از میدان دوم صادقیه شروع شده و در شمال میدان پونک در تقاطع بلوار سیمون بولیوار (چهاردیواری سابق) به پایان می‌رسد. این بزرگراه به یاد عطاالله اشرفی‌اصفهانی امام جمعه ترور شده کرمانشاه نام‌گذاری شده‌است. با وجود این که این گذرگاه بزرگراه نامیده شده‌است ولی دارای دو تقاطع بوده و از یک میدان نیز رد می‌شود. یکی از تقاطع‌ها با بلوار مرزداران است و بزرگراه در نیمه راه خود از میدان پونک که در حال
و بزرگراه در نیمه راه خود از میدان پونک که در حال حاضر چهارراهی بزرگ است عبور می‌کند. در طول مسیر این بزرگراه از جنوب به شمال از تقاطع خیابان سازمان آب، تقاطع بلوار مرزداران، زیرگذر بزرگراه حکیم، چهارراه باغ فیض، مجموعه تفریحی سرزمین عجایب، زیرگذر بزرگراه همت، میدان پونک، درمانگاه پیامبر و از روی پل بزرگراه هاشمی رفسنجانی می‌گذرد و در نهایت موازی با دره فرحزاد (و خیابان رزمندگان) امتداد یافته و با گذشتن از تقاطع خیابان تختی (خیابان کوهستان)، به بلوار سیمون بولیوار در شمال شهر می‌رسد. بزرگراه اشرفی اصفهانی،
در شمال شهر می‌رسد. بزرگراه اشرفی اصفهانی، نقطه اتصال شمال غرب شهر تهران، به مرکز آن شده‌است، که حجم سفرهای شهری بار ترافیکی زیادی را در این بزرگراه ایجاد می‌کند. از سوی دیگر کم عرض بودن خیابان و همچنین پارک خودرو در معابر از عوامل مؤثر در ایجاد ترافیک است که در همین راستا احداث پارکینگ و ایجاد فضای مناسب برای پارک خودرو در محل‌های منطقه در دستور کار قرار دارد. بزرگراه بودن. با وجود این که این گذرگاه بزرگراه نامیده شده‌است اما، دارای دو تقاطع بوده و از یک میدان نیز رد می‌شود که یکی از تقاطع‌ها با بلوار
میدان نیز رد می‌شود که یکی از تقاطع‌ها با بلوار مرزداران است و بزرگراه در نیمه راه خود از میدان پونک نیز عبور می‌کند. مترو. متروی بزرگراه اشرفی اصفهانی در تقاطع بزرگراه اشرفی اصفهانی و بلوار مرزداران قرار دارد، و این ایستگاه مترو اشرفی اصفهانی جزِ خط ۶ مترو تهران است.
بزرگراه شهید آیت‌الله سید محمدباقر حکیم با نام‌های پیشین بزرگراه داریوش و بزرگراه رسالت و با شماره بزرگراه ۲۴ یکی از بزرگراه‌های تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این بزرگراه که در غرب و مرکز تهران واقع شده، از تقاطع با بزرگراه‌های شهید سلیمانی و کردستان آغاز شده و به میدان نور در تقاطع با بزرگراه‌های علامه جعفری و ستاری و بلوار آیت‌الله کاشانی منتهی می‌شود. این بزرگراه قبلاً رسالت نامیده می‌شد، ولی بعدها به یادبود آیت‌الله سید محمدباقر حکیم که یک شخصیت شیعه عراقی بود، تغییر نام یافت. این بزرگراه به طول
عراقی بود، تغییر نام یافت. این بزرگراه به طول تقریبی ۹ کیلومتر از پل علامه جعفری (میدان نور سابق) در غرب آغاز شده و در طول مسیر خود به سمت شرق پس از گذر از محله‌های باغ فیض، شهرک ژاندارمری، گیشا، امیرآباد و یوسف آباد و تکه پاره کردن شهر به تونل رسالت ختم می‌شود. در مسیر برگشت شرق به غرب بزرگراه بعد از تونل از کنار ساختمان آ اس پ و برج میلاد و پارک جنگلی پردیسان عبور و به میدان نور سابق ختم می‌شود این بزرگراه در طول مسیر خود با بزرگراه‌های اشرفی اصفهانی، یادگار امام، شیخ فضل‌الله نوری، کردستان تقاطع دارد که
امام، شیخ فضل‌الله نوری، کردستان تقاطع دارد که به وسیلهٔ پل‌ها و تقاطع‌های غیر همسطح از آن‌ها عبور می‌کند و با بزرگراه چمران نیز تلاقی دارد.
بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری با نام‌های پیشین بزرگراه ایوبی و بزرگراه طرشت و با شماره بزرگراه ۴۴ یکی از بزرگراه‌های تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این بزرگراه که در شمال غرب و غرب تهران واقع شده، از میدان صنعت آغاز شده و به تقاطع با بزرگراه‌های حجازی و جناح منتهی می‌شود. این بزرگراه از محل تقاطع آن با بزرگراه محمدعلی جناح آغاز شده و پس از گذر از محله‌های طرشت، شهرآرا، گیشا و شهرک آزمایش در میدان صنعت در شهرک غرب پایان می‌یابد. درازای این بزرگراه کمابیش ۷ کیلومتر است که نزدیک ۱٫۵ کیلومتر آغازین آن، شرقی-غربی
است که نزدیک ۱٫۵ کیلومتر آغازین آن، شرقی-غربی و بقیه آن شمالی-جنوبی است. این بزرگراه در درازای مسیر خود با بزرگراه‌های جلال آل‌احمد، حکیم و خیابان ستارخان تقاطع دارد که به وسیلهٔ پل‌ها و تقاطع‌های غیرهم‌سطح چون پل ستارخان (تاج پیشین) و پل آزمایش از آن‌ها می‌گذرد. پیش از انقلاب بخشی از این بزرگراه، «بزرگراه طرشت» و بخش دیگر «بزرگراه ایوبی» نامیده می‌شد.
شادْیاخ یا شادی کاخ یا شادی یاخ یکی از محله‌های شهر کهن نیشابور بوده‌است که از اوایل سدهٔ سوم هجری مسکونی شده و تا سال ۶۶۹ هجری قمری که زمین‌لرزه آن را در هم درنوردیده، اهمیت ویژه‌ای داشته‌است. این محله به سبب کاخی که عبدالله بن طاهر به نام شادیاخ در آن بنا نهاد به این نام شهرت یافت. این محله یکی از محله‌های اشراف نشین نیشابور در گذشته و محل سکونت و زندگی امیران پادشاهان هنرمندان و نویسندگان درباری بوده. به طوری که امیران سلسله‌های طاهریان و سلجوقیان مرکزشان در نیشابور این کاخ معروف بوده‌است. ویرانی این کاخ
در نیشابور این کاخ معروف بوده‌است. ویرانی این کاخ با هم‌زمان حمله مغول به نیشابور بود و با زلزله ۱۲۸۱ دیگر کاملاً متروک و مدفون شد. شادیاخ نام کاخ محله باغ اطراف این منطقه در نیشابور نیز بوده‌است. این مکان اکنون یکی از مراکز باستان‌شناسی در نیشابور است که بخشی از بقایای شهر کهن نیشابور را تشکیل می‌دهد که محل فرمانروایی و زندگی پادشاهان و شاعران و نویسندگان این دیار از جمله خیام و عطار نیشابوری بوده‌است. این محوطه، در شمار آثار تاریخی ملی ایران به‌شمار می‌رود و شماره ثبت آن ۱۰۹۱۰ می‌باشد. در پشت این محوطه
و شماره ثبت آن ۱۰۹۱۰ می‌باشد. در پشت این محوطه تاریخی، تپه ای باستانی وجود دارد که متأسفانه به پیست موتور تبدیل شده‌است و هیچ گونه حفاظتی از آن صورت نمی‌گیرد و در معرض تخریب کامل قرار دارد. علت ساخت شادیاخ. عبدالله بن طاهر که به امارت رسید در بیرون شهر نیشابور برای خود باغ و قصری به نام شادیاخ ساخت و لشکریان او در شهر نیشابور سکونت داشتند. و چون جایی برای سکونت سپاهیان خالی نبود. ناچار به منازل مردم وارد می‌شدند، بدیهی است عموما از این که یک نفر سپاهی در خانه آنها سکونت می‌کرد در رنج و ناراحتی بودند لیکن
آنها سکونت می‌کرد در رنج و ناراحتی بودند لیکن جرات دم زدن نداشتند. ناگزیر این تعدی و رسم بد را تحمل می‌کردند تا این که یک نفر از افراد لشکر عبدالله بن طاهر با اسبش به خانه تازه دامادی وارد می‌گردد و با توجه به عروس جوان قصد تجاوز به خاطرش می‌رسد و به داماد می‌گوید اسبم را ببر آب بده، تازه داماد به جای این که خود اسب را ببرد به واسطه عدم اطمینان، به تازه عروس می‌گوید تو اسب را برای آب دادن ببر. نوعروس که مطلقا از اسب و آب دادن و تیمار آن آگاهی نداشت با وحشت و ترس افسار اسب را می‌گیرد و از منزل خارج می‌شود،
و ترس افسار اسب را می‌گیرد و از منزل خارج می‌شود، ولی از حسن اتفاق امیر عبدالله از آن راه می‌گذشته و می‌بیند زنی افسار اسبی را گرفته و با حالت ترس و وحشت اسب را می‌برد و امیر عبدالله متوجه می‌شود که این زن و اسب با یکدیگر تناسبی ندارند، لذا جریان را از زن می‌پرسد، او جواب می‌دهد خدا امیر را بکشد که مرا به چنین وضعی دچار کرده است. عبدالله طاهر می‌پرسد: شوهر داری؟ جواب می‌دهد تازه عروسم. دوباره می‌پرسد چرا شوهرت اسب را برای آب دادن نمی‌برد. پاسخ می‌شنود از دو جهت مرا وادار به این کار کرده است زیرا یک نفر از
جهت مرا وادار به این کار کرده است زیرا یک نفر از لشکر امیر در منزل ما است اگر شوهرم اسب را به آب ببرد شاید آن مرد سپاهی در غیاب او به من تعرض کند. دیگر این که در موقع نبودن شوهرم در خانه ممکن است این مرد از خانه چیزی بدزدد. امیر عبدالله از این پرسش و جواب سخت ناراحت می‌شود و فورا دستور می‌دهد تمام لشکریان از منازل مردم خارج شوند و در اطراف باغ شادیاخ برای خود خانه بسازند و این پس اگر سپاهی به منزل مردم وارد شود خون او مباح باشد. ریشهٔ نام. شادیاخ از دو واژه «شادی» و «آخ» تشکیل شده است که در برخی منابع
واژه «شادی» و «آخ» تشکیل شده است که در برخی منابع معنایی که برای آن در نظر گرفته اند این ترکیب معادل «شادی آفرین» است. در منابعی هم نام های دیگری نظیر «شادی کاخ» و «شاد جهان» و «شادمهر» برای این قسمت از شهر کهن نیشابور آمده است. بنای کاخ. در بیش‌تر آثار برجای مانده پس از قرن سوم هجری، هر جا سخن از نیشابور است، نام شادیاخ نیز به میان می‌آید. الحاکم نیشابوری در تاریخ نیشابور (الحاکم) می‌نویسد: دلیل سبب بنای شادیاخ توسط داستان معروفی شرح داده می‌شود. این کاخ توسط عبدالله بن طاهر بنیان نهاده شده و به اشتباه به
عبدالله بن طاهر بنیان نهاده شده و به اشتباه به غازان خان نسبت داده می‌شود. کاخ شادیاخ، مدت‌ها مرکز و مقر حکمرانان خراسان بود و تا ۶۱۸ که شادیاخ مانند دیگر محله‌های نیشابور در حملهٔ مغول با خاک یکسان شد، محله‌ای آباد و زیبا بود. یعقوب لیث که در سال ۲۹۵ هـ. ق وارد نیشابور شد، دستور داد تا باغ‌های بزرگی در شادیاخ احداث کنند که به مرور همهٔ آن‌ها جای خود را به خانه‌های مسکونی دادند. در دورهٔ سامانیان و غزنویان، نیشابور مرکز و مقر سپهسالار خراسان بود و کاخ شادیاخ، محل رسیدگی به امور بود و در اختیار سپهسالار
محل رسیدگی به امور بود و در اختیار سپهسالار قرار داشت. طغرل اول سلجوقی – پس از پیروزی بر سلطان مسعود- وارد نیشابور شد (۴۲۹ هـ. ق) و در کاخ شادیاخ تاجگذاری کرد. الب ارسلان – دومین سلطان سلجوقی و بردارزادهٔ طغرل- نیز دستور داد تا کاخ شادیاخ را تعمیر کنند. وی جشن عروسی پسرش –سلطان محمد (ملکشاه)- با دختر خاقان را در همین کاخ برپا نمود. در حملهٔ مغول، شادیاخ –مانند دیگر مناطق و محله‌های نیشابور- ویران گردید و از آن امروزه خرابه‌هایی بر جای مانده‌است. کاوش‌های باستان‌شناسی. در کاوش‌های باستان‌شناسی که در سال
باستان‌شناسی. در کاوش‌های باستان‌شناسی که در سال ۱۳۷۹ در این محل انجام گرفت و شماری از بناهای معماری آن زمان مانند تالار عام، اندرونی و خانه‌های ویژه شراب‌سازی، آهنگری، سفالگری و شیشه‌گری و همچنین در آن منطقه پیدا شد. افزون بر بناها از مکشوفات آن کاوش می‌توان شماری اسکلت که زیر آوار زلزله مانده بوده‌اند و همچنین ظرف‌ها و لوازم فرهنگی مانند سازه‌های سفالی و شیشه‌ای و گچبری‌ها، نام برد. بخشی از بقایای باستانی آن منطقه و همچنین عکس‌هایی از اکتشافات به دست آمده در آن‌جا در موزه شادیاخ، که در نزدیکی همان مکان
در آن‌جا در موزه شادیاخ، که در نزدیکی همان مکان است، نمایش داده می‌شود.
بازار تاریخی نیشابور یکی از بازارهای قدیمی و مهم و از جمله مکان‌های دیدنی شهر نیشابور که در خیابان امام خمینی (نیشابور) واقع شده‌است. عملیات مرمت و بازسازی این بازار که طول آن حدود یک کیلومتر است در دوره پس از انقلاب اسلامی ایران، از سال ۱۳۷۷ توسط سازمان میراث فرهنگی و کسبه بازار شروع شد. نام‌ها. به این بازار، بازار سرپوشیده، بازار سرپوش، سوق القدیم نیز می‌گویند. پیشینه. این بازار تنها بخش به‌جامانده از بازار بزرگی در نیشابور قدیم بوده‌است که از « دروازه مشهد » آغاز و در « دروازه عراق » به پایان
دروازه مشهد » آغاز و در « دروازه عراق » به پایان می‌رسیده‌است.پیشینهٔ این بازار به دورهٔ صفویان حدود ۱۶۰۰ میلادی بازمی‌گردد.گمان بر این است که نوسازی یا ساختن این بازار از جمله اصلاحاتی بوده که شاه عباس صفوی در مدّت اقامت خود در نیشابور اقدام کرده‌است. بناها و مکان‌ها. بازار زرگرها، حلاج‌ها نیز متصل به این بازار تاریخی است.از بناهای به جاماندهٔ این بازار می‌توان از سرا، کاروانسرا، تیمچه و گرمابه نام برد.کاروان سرای مستوفی یکی از تیمچه‌هایی است که در راسته ی این بازار قرار دارد.چند مسجد و یک تکیه و یک آب
ی این بازار قرار دارد.چند مسجد و یک تکیه و یک آب انبار از دیگر بناهای این بازار است.. در حجره‌های این بازار مشاغل سنتی و بومی از قبیل فرش فروشی ، رویگری، مسگری، رنگرزی، آهنگری، پارچه فروشی و... مشاهده می گردد. حمام مرمر نیز در ابتدای همین بازار است.
زبان تاتی یا فارسی تاتی گویشی از زبان فارسی یا یک زبان جنوب‌غربی ایرانی نزدیک به آن است که تات‌های قفقاز در جمهوری آذربایجان و روسیه در اروپا بدان گفتگو می‌کنند. امروزه آسی و تاتی تنها زبان‌های ایرانی باقی مانده هستند که به صورت بومی در بخشی از قارهٔ اروپا رایج‌اند. این گویش از تبار پارسی است اما برای دیگر گویشوران این زبان کاملاً فهمیدنی نیست. گویش‌هایی از تاتی به نام جهوری توسط یهودیان قفقاز و پارسرن توسط تات‌های ارمنی تکلم می‌شود. هریک از گویش‌های مسلمانان، یهودیان و مسیحیان دارای ویژگی‌های واژگانی و
یهودیان و مسیحیان دارای ویژگی‌های واژگانی و دستوری خاص خود هستند. پیشینه. زبان تاتی که زبان تات‌های قفقاز می‌باشد را زبان بازماندگان سپاهیان ساسانی دوران انوشیروان دانسته‌اند. این زبان که از شاخهٔ جنوب‌غربی و نزدیک به فارسی دانسته شده در احسن التقاسیم مقدسی نام آن به عنوان آرانی یادش ده و مقدسی خاطرنشان ساخته که زبانشان با دری خراسانیان یکی است و فقط در برخی حروف با یکدیگر اختلاف دارند. بنظر می‌رسد در گذشته محدودهٔ زبان تاتی در منطقهٔ قفقاز بسیار بزرگ‌تر بوده باشد و با توجه به حکومت طولانی مدت شروانشاهان
باشد و با توجه به حکومت طولانی مدت شروانشاهان که حامی زبان فارسی در قفقاز بودند و تا زمان صفویان بر منطقه استیلا داشتند احتمالاً این زبان رشد و گسترش بیشتری داشته است. این زبان در سال ۱۹۰۱ بیش از ۱۳۵٬۰۰۰ نفر گویشور داشته است. امروزه با وجود چندین برابر شدن جمعیت منطقه قفقاز زبان تاتی قفقازی تنها ۲۳٬۰۰۰ گویشور دارد. این زبان که در آذربایجان به نفع ترکی آذربایجانی به‌شدت در حال عقب‌نشینی است و از سوی یونسکو در فهرست زبان‌های در خطر جای گرفته است. واج‌شناسی. اطلاعات زیر مربوط به گویش آبشرونی است: گویشوران.
اطلاعات زیر مربوط به گویش آبشرونی است: گویشوران. گویشوران زبان تاتی به سه دسته تقسیم می‌شوند که سه لهجه مجزا نیز برای خود داند: نوشتار. تاتی امروزه در جمهوری آذربایجان به الفبای لاتین و در روسیه به الفبای سیریلیک نوشته می‌شود. تا سال ۱۹۲۸ تات‌های مسلمان به الفبای فارسی و تات‌های یهودی نیز به الفبای عبری می‌نوشتند. الفباهای لاتین و سیریلیک تاتی به شرح زیرند: نمونه‌ها. متن. متن زیر توصیف ایران به تاتی و مقایسه آن با فارسی است:
شهرستان محوت یکی از شهرستانهای استان وُسطی در کشور پادشاهی عمان است. شهرستان محوت دارای ۳۲ روستا توابع و با جمعیت بیش از ۸ هزار نفر در این روستاها زندگی می‌کنند. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۹۷۶۱ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان دَقَم یکی از شهرستانهای استان وُسطی در کشور پادشاهی عمان است. شهرستان دَقَم دارای ۲۳ روستا می‌باشد، در سابق این شهرستان از توابع (ولایت هیما) بود. ‌این شهر در وسط کشور عمان و در منطقه ساحلی اقیانوس قرار گرفته است. این شهر رو به پیشرفت با داشتن دمای متوسط بالای 25 درجه سانتیگراد در سال، یکی از شهرهای گرم عمان به حساب می آید. گفته می شود که این شهر در آینده شبیه به شهر دبی خواهد شد و پیشرفت های زیادی را در این شهر مشاهده خواهیم کرد. هم اکنون نیز پروژه های زیادی در این شهر در حال اجرا هستند و با توجه
های زیادی در این شهر در حال اجرا هستند و با توجه به اینکه این منطقه آزاد هست زمین های این منطقه هم فریهلد هستند. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۳۵۰۰ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان جازر یکی از شهرستانهای استان وُسطی در کشور پادشاهی عمان است. شهرستان جازر شامل ۱۲ روستا با جمعیت تقریبی ۴۰۰۰ هزار نفر می‌باشد. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۴ هزار نفر می‌باشد.
مسجد جامع نیشابور مسجد جامع نیشابور (ساختهٔ ۱۴۸۴م) بزرگ‌ترین مسجد در شهرستان نیشابور و کهن‌ترین سازهٔ به جامانده در نیشابور امروزین است که کاربری‌اش تغییر نکرده‌است. برجستگی معماری آن، ایوان مرکزی‌اش است که ۱۹/۵ متر بلندا دارد. از بناهای ارزشمند دورهٔ تیموری نام برده می‌شود که به‌دست پهلوانی به نامِ "علی بن بایزید کرخی" در ۸۹۹ ق ساخته شده‌است. این مسجدِ جامع، چهار ایوان، سه درگاه و پنج کتیبه دارد، بی‌مناره و بی‌گنبد است. در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، این مسجد محلِّ برگزاری
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، این مسجد محلِّ برگزاری نماز جمعه، سخنرانی و منبر رسمی نیشابور شد؛ سپس یک پایگاه بسیج، یک مرکز فرهنگی دینی، یک کتابخانه نیمه‌پویا به نام "امام خمینی" در این مسجد برپا شد. نخستین سخنران سیاسی در این مسجد پس انقلاب، سید محمد بهشتی در ۷ دی ۱۳۵۹/ ۲۸ دسامبر ۱۹۸۰ بود. پیشینه. بیشتر منابع تاریخی دربارهٔ این مسجد، برگرفته از همان ۵ سنگ‌نوشته‌هایی است که اکنون در آن نصب است. در ۱۴۸۴م/ ۸۹۹ ق ساخته شد. سازندهٔ آن پهلوانی به نامِ علی بن بایزید کرخی است که در دوران سلطان حسین بایقرا، عصر
کرخی است که در دوران سلطان حسین بایقرا، عصر تیموریان می‌زیسته. متن سنگ‌نوشتهٔ بنیان‌گذاری‌اش که به خط ثلث است: به‌هنگام بودن شاه عبّاس صفوی در نیشابور (اکتبر ۱۶۱۲م/ رمضان ۱۰۲۱م)، فرمان بازسازی این مسجد داده شد. متن دو سنگ‌نوشتهٔ صفوی در دو سوی درگاه نصب است و در اصل، فرمان‌هایی را بیان می‌کند: سنگ‌نوشتهٔ دوم: همچنین در ۱۷۱۴م به فرمان حاکم نیشابور، عباس‌قلی خانِ بیات بازسازی شده‌است. متن این سنگ‌نوشته که بالای محرابِ ایوانِ اصلی است: در سوی این سنگ‌نوشته، یکی دیگر نیز هست: در "مرآت البلدان" که نوشتهٔ
یکی دیگر نیز هست: در "مرآت البلدان" که نوشتهٔ محمدحسن اعتمادالسلطنه در ۱۸۷۷م است، دربارهٔ روبه‌ویرانی بودن شبستان آن و وقف‌های بسیار این مسجد آمده‌است. ساختار. مساحت کل مسجد حدود ۷۰۸۳ و زیر بنای آن ۴۳۷۷ متر مربع است. درگاه اصلی آن، شمالی است که از بیرون سردری مقرنسکاری‌شده دارد و وابسته به بازسازی‌های پسین است. آرامگاه سازندهٔ آن در زیرزمینی بخش شمال‌شرقی‌اش جای دارد. صحن مسجد جامع نیشابور ۵۹–۴۵ متر است و حوضی در وسط آن هست. ایوان‌های سه‌گانه آن به‌سوی سه جهتِ شمال، شرق و غرب است که رواق‌دار است.ایوان
سه جهتِ شمال، شرق و غرب است که رواق‌دار است.ایوان جنوبی این مسجد، بزرگ‌ترین ایوان است که ۱۹/۵ متر بلندا دارد که نقش مقصوره و شبستان است. تا دهه دهه ۱۹۷۰ م، گلدسته داشته که برچیده شده‌است. در میان این شبستان، محراب اصلی جای دارد که با مقرنس‌کاری شده‌است. طاقنمای محراب فعلی ‚ یک نیم هشت ضلعی با ازاره‌ای مرکب از کاشی آبی و سفید است که احتمالاً مربوط به دوره صفوی است. بالای محراب، سنگ‌نوشتهٔ بازسازی (قاجاری) است و یک سنگ‌نوشتهٔ قرآنی (تیموری) است که هردو به خط ثلث است. نمای ایوان‌های از طرف صحن با طاقنماها و
ثلث است. نمای ایوان‌های از طرف صحن با طاقنماها و تزیینات آجری ساده نماسازی شده‌است. بررسی سازه‌های دیوارهای ایوان جنوبی و وابستگی‌شان با شبستان‌های مجاور، نشانهٔ چند مرحلهٔ بازسازی دارد. در چهار سوی مسجد، شبستان‌هایی با ستون‌ها و سقف‌های ضربی آجری قرار دارد که با وجود بازسازی‌ها، اصات هنری را نگه‌داشته‌اند. شبستان‌های مجاور دیوار جنوبی، در طرف راست، شش دهانه در عرض و چهار دهانه به موازات ایوان دارند؛ با این تفاوت که دهانه‌های شبستان سمت چپ بسیار بزرگتر از دیگری است. ابعاد پایه طاق‌ها در همه جای مسجد یکسان
است. ابعاد پایه طاق‌ها در همه جای مسجد یکسان نیست. بر روی این پایه‌ها ‚ قوس‌هایی با آجرچینی جناغی و بر روی آن‌ها طاق‌های گنبدی قرار گرفته‌است که در میان آن‌ها حداقل یک نمونه از طاق بخش بخشی با باریکه‌های متقاطع (کاربندی) وجود دارد. ظاهراً بقیه طاق‌ها همگی مربوط به دوره پس از تیموری هستند. نمای شبستان‌ها از طرف صحن بازسازی شده و فاقد اصالت تاریخی و هنری است.
کاروانسرای شاه عباسی نیشابور از بناهای مربوط به دورهٔ صفویان است که امروزه کاربری موزه و فروش صنایع دستی دارد و در بافت مرکزی شهر نیشابور، خیابان امام خمینی (نیشابور)، قرار دارد و این اثر در تاریخ ١٧ خرداد ١٣۵۵ با شماره ثبت ١٢٣٠ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همانند بازار تاریخی نیشابور، گمان بر این است که ساخت این کاروانسرا از جمله اصلاحات دوره شاه عباس صفوی در نیشابور بوده است. نام‌ها. رباط شاه عباسی، کاروانسرای شاه عباسی، رباط نیشابور و اکنون با توجه به کاربری آن توسط مردم محلی موزه
و اکنون با توجه به کاربری آن توسط مردم محلی موزه نیشابور نام دارد. کاربری. این کاروانسرای در دوره‌های مختلف تاریخ کاربری متفاوتی داشته‌است. در دوره قاجار به عنوان یتیم خانه، در دوره پهلوی، شهربانی و ژاندارمری و پس از انقلاب اسلامی ایران تا سال ۱۳۶۷ انبار و از سال ۱۳۷۴ به بعد به عنوان اثر تاریخی و موزه مورد استفاده قرار گرفته و می‌گیرد. ساختار. بنا- با توجه به کاربری آن در طول تاریخ-، دارای یک صحن مرکزی، ۲۴ حجره، چهار ایوان، اصطبل و سکوی بار داشته و دارد.