payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیماری بودند. در حالی که مهاجرت کردن در کوتاه مدت جان انسان‌ها را نجات داد، در دراز مدت اغلب نتایج فاجعه باری به همراه داشت. در سال ۱۹۴۰، گونتر فرانتس مورخ آلمانی، تجزیه و تحلیل مفصلی از داده‌های منطقه‌ای از سراسر آلمان را منتشر کرد که دوره ۱۶۱۸ تا ۱۶۴۸ را پوشش می‌داد. تحلیل‌های او نشان می‌داد که «از جمعیت روستایی حدود ۴۰ درصد قربانی جنگ و بیماری‌های همه‌گیر شدند. و از جمعیت شهرها،...۳۳ درصد». این ارقام می‌توانند گمراه کننده باشند، زیرا فرانتس کاهش مطلق جمعیت قبل و بعد از جنگ، یا «تلفات کلی جمعیتی» را
جمعیت قبل و بعد از جنگ، یا «تلفات کلی جمعیتی» را محاسبه کرده‌است. اما او عوامل غیرمرتبط با مرگ یا بیماری، مانند مهاجرت دائمی به مناطق خارج از امپراتوری یا نرخ زاد و ولد کمتر، که از تأثیرات جنگ‌های طولانی است را محاسبه نکرده‌است. همچنین هر منطقه آمار مختص به خود را دارد؛ برای مثال برخی از مناطق در شمال غربی آلمان پس از ۱۶۳۰ نسبتاً آرام بودند و تقریباً هیچ کاهش جمعیتی را تجربه نکردند، در حالی که مناطق مکلنبورگ، پومرانی و دوک‌نشین وورتمبرگ نزدیک به ۵۰٪ کاهش جمعیت داشتند.
سید حسین خمینی (زاده‌ی ۱۱ دی ۱۳۳۷ در تهران) فعال سیاسی، تنها فرزند پسر سید مصطفی خمینی و نوهٔ سید روح‌الله خمینی، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی ایران و مرتضی حائری یزدی است. او متولد ایران است و پدر بزرگ او، یعنی روح‌الله خمینی رهبر جمهوری اسلامی و بنیان‌گذار انقلاب اسلامی بوده‌ است. حمایت از ریاست جمهوری ابوالحسن بنی صدر. وی در دوره اول انتخابات ریاست جمهوری در ایران حمایت قاطع خود را از ابوالحسن بنی صدر اعلام نمود و از سید محمد بهشتی و اکبر هاشمی رفسنجانی انتقادات شدیدی نمود. او حتی در مقابل چهره‌هایی نظیر
شدیدی نمود. او حتی در مقابل چهره‌هایی نظیر صادق خلخالی و عبدالرحیم ربانی شیرازی که از نخستین خط دهندگان دادگاه انقلاب و اعدامهای زمان بودند ایستاد. سخنرانی و ماجرای تیراندازی. سید حسین خمینی در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ در مسجد گوهرشاد مشهد، سخنرانی کرد. او در سخنان خود اظهار کرد کشور به سوی فاشیسمی می‌رود که از گذشته خطرناک‌تر است. وی حکومت ایران را استبدادی دانست که رنگ دین به خود گرفته‌است. حسین خمینی از نیروهای مترقی و حتی روحانیون دعوت کرد تا جبههٔ واحدی در برابر فاشیسم و استبداد دینی تشکیل شود. او همچنین از
فاشیسم و استبداد دینی تشکیل شود. او همچنین از شکنجه و زندانی شدن مخالفان حکومت انتقاد کرد.این سخنرانی که در ابتدا توسط عده‌ای با شعار مرگ بر منافقین با تأخیر آغاز شد در نهایت با دخالت همین اشخاص، به‌طور نیمه‌تمام به پایان رسید. روزنامه جمهوری اسلامی در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۳۷۸ در صفحه ۱۳ این روزنامه به نقل از سید حمید روحانی، دربارهٔ ماجرای تیراندازی حسین خمینی در سال ۱۳۵۹ و واکنش روح‌الله خمینی چنین می‌نویسد: «در سال ۱۳۵۹ آقای سید حسین خمینی که نوه امام بود در زمانی که اختلافات بین بنی صدر و شهید رجایی تشدید
زمانی که اختلافات بین بنی صدر و شهید رجایی تشدید شده بود می‌رود در مشهد و به نفع بنی صدر سخنرانی می‌کند. مردم به او حمله می‌آورند و می‌خواستند سید حسین خمینی را بزنند و ایشان که مسلح بوده، سلاح کمری داشته، دست به سلاح کمری اش می‌برد، بچه‌های کمیته او را بازداشت می‌کنند و از همان‌جا مسئولان کمیته تماس می‌گیرند با دفتر امام؛ پیغام به امام داده می‌شود که آقای سید حسین خمینی نوه شما در مشهد از بنی صدر دفاع کرده، مردم به او هجوم آوردند و او دست به اسلحه برده؛ ما چه کار کنیم؟ امام به مرحوم آیت‌الله اشراقی گفت که
چه کار کنیم؟ امام به مرحوم آیت‌الله اشراقی گفت که به مسئولان کمیته مشهد پیغام دهید که سید حسین خمینی تحت‌الحفظ به تهران اعزام شود و اگر دست به سلاحش برد او را با تیر بزنند.» سید روح‌الله خمینی طی نامه‌ای به سید حسین تأکید کرده بود در این بازی‌های سیاسی وارد نشود و به تحصیل بپردازد: «من علاوه بر نصیحت پدری پیر، به شما امر شرعی می‌کنم که در این بازی‌های سیاسی وارد نشوی و واجب شرعی است که از این برخوردها احتراز کنی؛ من به شما امر می‌کنم به حوزه علمیه قم برگرد و با کوشش، به تحصیل علوم اسلامی و انسانی بپرداز.»
و با کوشش، به تحصیل علوم اسلامی و انسانی بپرداز.» مخالفت با نظام جمهوری اسلامی ایران. او از مخالفان حکومت جمهوری اسلامی ایران است. حسین خمینی در سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۴میلادی) و بعد از حمله نظامی آمریکا به عراق، از ایران به عراق و از عراق به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و با بعضی سران اپوزیسیون راست جمهوری اسلامی دیدارهایی صورت داد. وی در عراق اظهاراتی شبیه به انجمن حجتیه داشته‌است: «مهم‌ترین خواسته من جدایی دین از حکومت است چرا که تا زمان امام دوازدهم هیچ‌کس نمی‌تواند به نام خدا و اسلام حکومت را به دست بگیرد.» وی
به نام خدا و اسلام حکومت را به دست بگیرد.» وی همچنین در آمریکا با رضا پهلوی دیدار کرد و در برابر سخنان پهلوی که گفت پدربزرگ من به ایران خدمت کرده‌است، اظهار کرده: پدربزرگ من هم خیانت کرد. بازگشت به ایران و حبس خانگی. وی در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵میلادی) با خانواده‌اش به ایران برگشت و از آن پس مدتی در حبس خانگی در قم به سر برد. در ماه ژوئن ۲۰۰۶ در مصاحبه با تلویزیون العربیه وی از حملهٔ نظامی آمریکا به ایران برای آزادسازی ایران حمایت کرد و گفت: «آزادی باید از هر راهی وارد ایران شود چه از طریق تحولات داخلی چه خارجی.»
وارد ایران شود چه از طریق تحولات داخلی چه خارجی.» او "آزادی از قید حکومت جمهوری اسلامی" را «تولدی دیگر» خوانده بود. وی پس از مدتی با پیگیری برخی از جمله پسر عمویش سید حسن خمینی به درس در حوزه علمیه قم بازگشت. دیدار با مرجعیت در سال ۸۸. پس از انتخابات ریاست جمهوری و در مرداد ۱۳۸۸، وی به همراه سیدعلی، سید یاسر و سیدحسن خمینی (فرزندان سیداحمد خمینی) با حضور در بیت لطف‌الله صافی گلپایگانی، دبیر سابق شورای نگهبان و از مراجع قم، با ایشان دیدار و گفتگو کرد.
ملا رفیع شریعتمدار گیلانی روحانی شیعه دارای درجه اجتهاد و از مالکان و ثروتمندان گیلان در عهد ناصرالدین شاه قاجار بود. او از اهالی فیلده رودبار بود و پس از تحصیل علوم دینی در عتبات عالیات به گیلان بازگشت و در رشت ساکن شد و مرجع دینی و شرعی اهالی گردید و با دریافت وجوهات و عشریه مربوط به حل دعاوی، به یکی از متمولین طراز اول گیلان بدل شد. کارهای عمرانی وی. او از نفوذ و ثروت خود در جهت کارهای عام المنفعه استفاده می‌کرد و از اقدامات ارزشمند او می توان به این ها اشاره کرد: فرزندان. فرزندان او علاوه بر ثروت پدر،
اشاره کرد: فرزندان. فرزندان او علاوه بر ثروت پدر، نفوذ سیاسی و اجتماعی وی را هم به ارث بردند. او نیای خانواده‌های شریعتمدار، شریعت زاده و رفیع می باشد.
ملا میرزا محمدمهدی شریعتمدار فرزند حاج ملا رفیع شریعتمدار از مشاهیر رجال گیلان در عصر مشروطه بود. او که در آغاز " بحرالعلوم " لقب داشت، پس از درگذشت پدرش در سال ۱۲۹۲ ه.ق، لقب " شریعتمدار" و نفوذ سیاسی و بخشی از ثروت افسانه‌ای او را به ارث برد. او همیشه طرف توجه و مشورت حکمرانان گیلان بود و در انقلاب مشروطیت ایران گاهی با مشروطه خواهان و گاهی با مستبدین همکاری می نمود. تا اینکه پس از انقلاب محرم ۱۳۲۷ رشت مغضوب و خانه‌نشین شد و از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی کناره‌گیری کرد. او پس از بحرانی شدن اوضاع گیلان و
کناره‌گیری کرد. او پس از بحرانی شدن اوضاع گیلان و بالا گرفتن هرج و مرج و ناآرامی توسط فرزند خود رضا شریعت زاده ( حاج رضا رفیع قائم مقام الملک بعدی) تابعیت روسیه تزاری را دریافت نمود.
استیون جورج جرارد (زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۸۰ در ویتسن، مرزیساید) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل انگلیس است. او یکی از بهترین هافبک‌های جهان در نسل خود بود و تاکنون تنها بازیکنی در تاریخ لیگ جزیره است که در فینال تورنمنت‌های جام حذفی انگلستان، لیگ اروپا، جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان و لیگ قهرمانان اروپا موفق به گلزنی شده و به قهرمانی رسیده است. جرارد که با شوت‌های قوی و از راه دور شناخته می‌شد، در سال ۲۰۰۵ عنوان بازیکن سال اروپا و در سال ۲۰۰۹ عنوان سومین بازیکن سال جهان را به‌دست‌آورد. زندگی ورزشی. باشگاه فوتبال
جهان را به‌دست‌آورد. زندگی ورزشی. باشگاه فوتبال لیورپول. استیون جرارد در حال حاضر محبوبترین بازیکن تاریخ باشگاه لیورپول است. او بر خلاف بسیاری از اسطوره‌های تیم لیورپول همچون رابی فاولر، مایکل اوون و جیمی کاراگر از زمان کودکی طرفدار لیورپول بود تصادفاً یکی از اقوام کم‌سن و سال‌تر او به نام آنتونی جرارد بازیکن فوتبالی حرفه‌ای است که کار را با بازی در اورتون (رقیب سنتی لیورپول) آغاز کرد و اکنون در لیگ دستهٔ دوم انگلستان برای والسال بازی می‌کند. جرارد معمولاً به عنوان هافبک میانی بازی می‌کند گرچه در فصل
به عنوان هافبک میانی بازی می‌کند گرچه در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ بیشتر به عنوان هافبک راست به میدان آمد. او گاهی به عنوان مدافع راست نیز بازی کرده است که معروف‌ترین مثال آن وقت‌های اضافهٔ فینال جام باشگاه‌های اروپای ۲۰۰۵ است. جرارد تمام عمر ورزشی خود را تا سال ۲۰۱۵ در لیورپول گذراند به جز یک مقطع کوتاهی در امیدهای آ اس رم گذراند. او در ردهٔ زیر سن از سال ۱۹۸۹ (۹ سالگی) تا سال ۹۸ برای تیم‌های پایهٔ لیورپول بازی می‌کرد و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵ (۱۷ سال) نیز برای تیم بزرگسالان لیورپول بازی کرد. در ۱۸ سالگی به رم پیوست و در
لیورپول بازی کرد. در ۱۸ سالگی به رم پیوست و در ۱۹سالگی دوباره به لیورپول پیوست. او پس از بروز مشکل با مدیران باشگاه لیورپول در پایان فصل ۲۰۱۴–۱۵ از لیورپول جدا شد و به تیم لس‌آنجلس گلکسی آمریکا پیوست و در حال حاضر همانند دواران بازیگریش در لیورپول شمارهٔ ۸ این تیم را نیز به تن دارد از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵ میلادی مجموعاً در ۵۰۴ بازی لیورپول حاضر بوده و ۱۲۰ گل به ثمر رساند. او به سومین بازیکن تاریخ لیگ برتر انگلستان تبدیل شد که بیش از ۵۰۰ بازی برای یک باشگاه انجام می‌دهد. جرارد برای اولین بار در ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸
می‌دهد. جرارد برای اولین بار در ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸ برای لیورپول به میدان آمد. او در نیمهٔ دوم بازی مقابل بلک‌برن با وگارد هگم تعویض شد. اولین ۹۰ دقیقهٔ او در جام یوفا و بازی مقابل سلتاویگو بود و با این‌که لیورپول در آن شب شکست خورد، جرارد ۱۸ ساله نام خود را مطرح کرد. او در ۵ دسامبر ۱۹۹۹ در بازی مقابل شفیلد ونزدی اولین گل خود را برای لیورپول به ثمر رساند. در سال ۲۰۰۱ او به عنوان بازیکن جوان سال در انگلستان از سوی «انجمن بازیکنان حرفه‌ای» انتخاب شد. در همان فصل او به همراه لیورپول به فینال سه جام راه یافت و در
او به همراه لیورپول به فینال سه جام راه یافت و در همهٔ آن‌ها بازی کرد. در فینال جام یوفا مقابل کلاوس گل دوم را به ثمر رساند که در آن بازی لیورپول برای سومین بار قهرمان جام یوفا شد. در تابستان ۲۰۰۴ چلسی وارد مذاکره برای خرید او شد اما نهایتاً جرارد ماندن در لیورپول را ترجیح داد. دلایل این ماندن متفاوت و قابل بحث هستند. بعضی می‌گویند او می‌خواست پیش دوستان و خانواده‌اش بماند، بعضی می‌گویند مربی جدید لیورپولی‌ها، رافائل بنیتز، علت این انتخاب بود و بعضی می‌گویند طرفداران لیورپول او را به مرگ تهدید کرده بودند.
طرفداران لیورپول او را به مرگ تهدید کرده بودند. او در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۴ مقابل منچستر یونایتد مصدوم شد و این مصدومیت تا نوامبر آن سال او را از بازی محروم کرد. در آخرین بازی مرحلهٔ گروهی جام باشگاه‌های اروپای همان سال جرارد از فاصلهٔ بیست و پنج یاردی گلی حیاتی مقابل المپیاکوس یونان به ثمر رساند که آن گل از سوی هواداران به عنوان مهم‌ترین گل تاریخ باشگاه لیورپول در بازی‌های انجام شده در آنفیلد برگزیده شد. لیورپول در آن بازی برای صعود نیاز به پیروزی با دو گل داشت و جرارد با به ثمر رساندن گل سوم صعود را تضمین کرد.
جرارد با به ثمر رساندن گل سوم صعود را تضمین کرد. خود جرارد آن گل را بهترین گلش برای لیورپول می‌داند. از دیگر گل‌های معروف می‌توان به گل اول او در فینال معروف استانبول در ۲۵ می ۲۰۰۵ در همان سال مقابل آث میلان دانست. در آن هنگام آث میلان ۳ بر ۰ از لیورپول جلو بود و گل جرارد که با ضربهٔ سر به ثمر رسید آغاز بازی طوفانی لیورپولی‌ها بود که لیورپول پس از این گل در ظرف کمتر از ۴ دقیقه بازی ۳–۰ باخته را مساوی کرد. فینال آن جام را کلاً می‌توان اوج دورهٔ ورزشی جرارد دانست، خود او در مورد آن بازی گفته است: «چگونه
دانست، خود او در مورد آن بازی گفته است: «چگونه می‌توانم پس از شبی مثل این، (لیورپول را) ترک کنم؟» او در آن مسابقات به عنوان باارزش‌ترین بازیکن فصل نیز انتخاب شد. جرارد در فینال جام حذفی مقابل وست‌هام نیز به عنوان کاپیتان به میدان آمد و دو گل به ثمر رساند. گل دوم او در وقت‌های تلف‌شدهٔ نیمهٔ دوم به ثمر رسید و باعث به تساوی رسیدن بازی شد. جرارد از ۳۵ یاردی دروازهٔ شاکا هیسلوپ را باز کرد. گل او از طرف برنامهٔ مشهور «بازی روز» به عنوان گل فصل انتخاب شد و از بهترین گل‌های تاریخ جام حذفی انگلستان است. طبق
از بهترین گل‌های تاریخ جام حذفی انگلستان است. طبق محاسبات توپ او در یک ثانیه ۳۵ یارد را طی کرد و این بدین معنی است که حدود ۶۸ مایل در ساعت سرعت داشته است. در ضمن با این گل جرارد به افتخار بزرگی نایل آمد. او به عنوان یک هافبک در فینال چهار جام بزرگ گل زده بود؛ یعنی جام حذفی (۲۰۰۶ مقابل وستهام)، جام اتحادیه (۲۰۰۳ مقابل منچستر یونایتد)، جام یوفا (۲۰۰۱ مقابل آلاوز)، و جام باشگاه‌های اروپا (۲۰۰۵ مقابل آث میلان). در ۸ ژوئیه ۲۰۰۵ پس از ماجراهایی جرارد نهایتاً پیشنهاد چلسی را کنار زد و به همراه جیمی کاراگر
پیشنهاد چلسی را کنار زد و به همراه جیمی کاراگر قراردادش را به مدت چهار سال تمدید کرد. در پایان فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ او از طرف «انجمن بازیکنان حرفه‌ای» به عنوان بازیکن سال انگلستان انتخاب شد. از زمان جان بارنس در ۱۹۸۸ هیچ‌کس از لیورپول به چنین افتخاری نایل نیامده بود. بعدها بنیتو فلورو، مدیر رئال مادرید، نیز برای خرید او وارد مذاکره شد اما جرارد با رد هرگونه پیشنهاد اعلام کرد: «تا وقتی که کسی بگوید مرا نمی‌خواهد، این‌جا می‌مانم!» تیم ملی فوتبال انگلستان. جرارد در تیم ملی انگلستان شمارهٔ ۴ را به تن می‌کرد. او از
تیم ملی انگلستان شمارهٔ ۴ را به تن می‌کرد. او از سال ۲۰۰۰ در این تیم بازی می‌کرد و تا بحال در ۱۱۴ بازی ملی حاضر بوده و ۲۱ گل به ثمر رسانده است. در سپتامبر ۲۰۰۱ او در بازی انگلستان مقابل آلمان که به برتری ۵ بر ۱ انگلستان انجامید، یک گل به ثمر رساند و این اولین گل او برای تیم ملی انگلستان بود. با این که استیون جرارد یکی از ارکان تیم ملی فوتبال انگلستان برای صعود به جام جهانی بود ولی خودش به علت مصدومیت جام جهانی ۲۰۰۲ را از دست داد. جرارد در نزدیکی‌های جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان مصدومیت کوتاهی داشت و گفته می‌شد که
۲۰۰۶ آلمان مصدومیت کوتاهی داشت و گفته می‌شد که شاید اولین بازی انگلستان را از دست بدهد. اما او به بازی آمد و به همراه تیمش پاراگوئه را یک بر صفر شکست دادند. این اولین حضور او در جام جهانی بود که یک کارت زرد نیز برایش به ارمغان داشت. جرارد در بازی دوم انگلستان مقابل ترینیداد و توباگو نیز به میدان آمد. در آن بازی انگلستان با گل پیتر کراوچ یک بر صفر جلو افتاد و سپس در دقیقهٔ ۹۱ جرارد گل دوم را به ثمر رساند تا صعود انگلستان مسجل شود. جالب است که این گل نیز مقابل شاکا هیسلوپ به ثمر رسید، یعنی همان دروازه‌بانی
شاکا هیسلوپ به ثمر رسید، یعنی همان دروازه‌بانی که در فینال جام حذفی از ۳۵ یاردی از جرارد گل خورده بود. جرارد در بازی سوم مقابل سوئد استراحت داده شد تا کارت دیگری دریافت نکند و از بازی بعدی محروم نشود اما به عنوان ذخیره به میدان آمد و دروازهٔ سوئد را باز کرد. جرارد در یک‌هشتم نهایی مقابل اکوادور نیز به میدان آمد و در پیروزی انگلستان نقش داشت. در یک چهارم نهایی انگلستان مقابل پرتغال ابتدا به تساوی صفر بر صفر رسید و کار به پنالتی کشیده شد. در پنالتی‌ها جرارد و دو هم تیمی اش پنالتی‌هایشان را گل نکردند تا
و دو هم تیمی اش پنالتی‌هایشان را گل نکردند تا انگلستان از جام حذف شود. لس آنجلس گلکسی. در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۵ باشگاه لس آنجلس گلکسی اعلام کرد که جرارد را برای مدت ۱۸ ماه به خدمت گرفته است. هزینه این انتقال ۹ میلیون دلار اعلام شده است. جرارد در ژوئیه ۲۰۱۵ که مصادف با پایان لیگ برتر فوتبال انگلستان ۱۵–۲۰۱۴ بود به این تیم در لیگ برتر فوتبال آمریکا پیوست. زندگی شخصی. جرارد در ویستون، مرسی‌ساید متولد شد و در هویتون، مرسی‌ساید بزرگ شد. او در وست‌دربی، لیورپول به دبیرستان کاتولیک کاردینال هینان می‌رفت. جرارد در
دبیرستان کاتولیک کاردینال هینان می‌رفت. جرارد در سال ۲۰۰۷ با الکس کوران از مرسی‌ساید ازدواج کرد. او از سال ۲۰۰۲ با الکساندر رابطه داشت و از ۲۰۰۴ با او نامزد کرد. آن‌ها صاحب چهار فرزند هستند. فرزندان استیون و الکس، لیلی-الا (Lilly-Ella) (زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۲۰۰۴)، لکسی(Lexie) (زادهٔ ۹ مه ۲۰۰۶)، لوردز (Lourdes) (زادهٔ ۲ نوامبر ۲۰۱۱) و لیو (Lio) (زاده ۲۹ آوریل ۲۰۱۷) نام دارند. در سال ۲۰۰۶، جرارد زندگی‌نامه خود را در غالب یک کتاب با کمک هِنری وینتر (روزنامه‌نگار) با عنوان جرارد: زندگی‌نامهٔ من منتشر کرد که این
با عنوان جرارد: زندگی‌نامهٔ من منتشر کرد که این کتاب در پایان همان سال جایزه سال کتاب ورزشی بریتانیا را از آن خود کرد. این زندگی‌نامه با جملهٔ: "من به یاد جان پل بازی می‌کنم" پایان می‌یابد. جان - پل گیلهولی پسر دایی جرارد بود که در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ جوان‌ترین قربانی سانحه هیلزبورو بود. زمانی که جان پل ده ساله در این سانحه کشته شد، جرارد تنها ۸ سال سن داشت. در ۱۳ دسامبر سال ۲۰۰۷ با دستور ملکه الیزابت و به پاس خدمات ورزشی که برای بریتانیا و انگلستان انجام داده بود نائل به دریافت نشان افتخار MBE شد. در ۹ ژوئن
بود نائل به دریافت نشان افتخار MBE شد. در ۹ ژوئن ۲۰۱۵ جرارد در کنار هم‌تیمی سابقش "مایکل اوون" به عنوان مفسر و تحلیلگر شبکه ورزشی بی تی اسپورت، تحلیل و پوشش بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا را بر عهده گرفت. افتخارات. بازیکن. لیورپول سرمربی. رنجرز
بچه‌های نیمه‌شب رمانی است نوشته سلمان رشدی، در سال ۱۹۸۱. سلمان رشدی در این رمان به دوران گذار از استعمار انگلیس به استقلال هند می‌پردازد. این رمان را می‌توان نمونه‌ای از ادبیات پسااستعماری و رئالیسم جادویی دانست. رویدادهای این رمان در بستر اتفاقات تاریخی رخ می‌دهد و از این رو می‌توان آن با را رمانی تاریخی هم قلمداد کرد. بچه‌های نیمه‌شب جایزه بوکر ۱۹۸۱ و جایزه جیمز تیت بلک مموریال را در همان سال از آن خود کرد. در جشن سالگرد بیست و پنجمین و چهلمین سال برگزاری جایزه بوکر، در ۱۹۹۳ و ۲۰۰۸، بچه‌های نیمه‌شب جایزه
جایزه بوکر، در ۱۹۹۳ و ۲۰۰۸، بچه‌های نیمه‌شب جایزه بوکر بوکرها و جایزه بهترین برگزیدگان بوکر در همه زمان‌ها را برنده شد. همچنین این رمان تنها رمان هندی است که در لیست ۱۰۰ رمان برتر انگلیسی زبان مجله تایم از زمان انتشار در سال ۱۹۲۳ آن تاکنون قرار گرفته‌است. طرح داستان. بچه‌های نیمه‌شب داستانی است حکایت‌گونه و تمثیلی از حوادث هند، قبل و بعد از استقلال هند و جدایی از پاکستان، که در نیمه‌شب ۱۵ اوت ۱۹۴۷ اتفاق افتاد. قهرمان و راوی داستان سلیم سینایی است که درست در لحظه اعلام استقلال هند متولد شده‌است. او
درست در لحظه اعلام استقلال هند متولد شده‌است. او قدرت‌هایی ماوراء طبیعی از قبیل تله‌پاتی دارد و آب دماغش همیشه آویزان است. رمان به سه بخش تقسیم شده‌است. بچه‌های نیمه‌شب داستان خانواده سینایی و رویدادهایی پیش از استقلال هند و جدایی از پاکستان را روایت می‌کند و این دو خط داستانی را به شیوه‌ای داستانی و تمثیلی به هم پیوند می‌دهد. سلیم درمی‌یابد که تمام کودکانی که بین ساعت ۱۲ نیمه‌شب و ۱ بامداد ۱۵ آگوست ۱۹۴۷ به دنیا آمده‌اند توانایی‌هایی خارق‌العاده دارند؛ از این رو، تلاش می‌کند تا این کودکان ناهمگون را گرد هم
رو، تلاش می‌کند تا این کودکان ناهمگون را گرد هم آورد. این گردهمایی یا به عبارت دیگر "کانون بچه‌های نیمه‌شب" ملغمه‌ای است از همه مسائلی که هندِ هفتاد و دو ملت در روزهای آغازین استقلال با آن‌ها مواجه بود. مسائلی از قبیل تفاوت‌های فرهنگی، زبانی، مذهبی و سیاسی. سلیم به عنوان رابط تله‌پاتی دست به کار می‌شود تا صدها کودکی را که هر یک در گوشه و کنار کشور هند پراکنده‌اند دور هم جمع کند و دریابد توانایی‌های ویژه هرکدام به چه دردی می‌خورد. او پی می‌برد که در واقع کودکانی که نزدیک‌تر به نیمه‌شب، یعنی ساعت دوازده شب،
که نزدیک‌تر به نیمه‌شب، یعنی ساعت دوازده شب، به دنیا آمده‌اند، قدرت بیشتری از سایرین دارند. "شیوا"، خدای نابودی سلیم و "پرواتی" که از او با نام "پرواتی جادوگر" یاد می‌شود، دو کودکی هستند که توانایی‌های قابل توجهی دارند و نقش عمده‌ای را در داستان سلیم بازی می‌کنند. در همین حال، سلیم ناگزیر است با مشکلات زندگی شخصی‌اش نیز دست و پنجه نرم کند. مهاجرت‌های پی‌درپی خانواده سلیم و جنگ‌های متعددی که در شبه‌قاره رخ می‌دهد زندگی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در همین زمان، سلیم به بیماری فراموشی دچار می‌شود تا آن که در
سلیم به بیماری فراموشی دچار می‌شود تا آن که در یک تبعید شبه‌اساطیری به جنگل "سونداربان" حافظه‌اش را بازمی‌یابد و دوباره با دوستان زمان کودکی‌اش ارتباط برقرار می‌کند. بعدتر، هنگامی که ایندیرا گاندی در هند وضعیت اضطراری اعلام می‌کند و پسرش سانجی گاندی زاغه‌نشینان را از مسجد جامع دهلی بیرون می‌کند سلیم با ایندیرا گاندی درگیر و در نتیجه دستگیر می‌شود. او مدتی را به عنوان زندانی سیاسی در زندان می‌ماند. در این بخش‌های رمان انتقاداتی به ایندیرا گاندی وارد می‌شود. سلیم سینایی فکر می‌کند ایندیرا گاندی، که از او با
سلیم سینایی فکر می‌کند ایندیرا گاندی، که از او با عنوان «بیوه سیاه» یاد می‌کند، در دوره حکومت اضطرار، پا را از حد خود فراتر گذاشته و شهوت قدرت‌طلبی چنان در او رشد کرده که پهلو به خدایی می‌زند. حکومت اضطرار پایان دوران قدرت بچه‌های نیمه‌شب را رقم می‌رند و سلیم سینایی چاره‌ای نمی‌بیند جز آن‌که به تکه‌پاره‌های زندگی‌اش چنگ بیندازد و زندگینامه خود و مردم کشور هنوز نوپایش را بنویسد و برای پسرش باقی بگذارد. پسری که مانند پدر هم سَروَر و هم قربانی زمانه خود است. شخصیت‌ها. در کتاب بچه‌های نیمه‌شب شخصیت‌های متعددی
در کتاب بچه‌های نیمه‌شب شخصیت‌های متعددی حضور دارند. جوایز. بچه‌های نیمه‌شب در سال ۱۹۸۱ جایزه بوکر، جایزه ادبی انجمن انگلیسی‌زبانان و جایزه جیمز تیت را دریافت کرد. به علاوه این رمان دو بار برنده جایزه بهترین بوکرها شده‌است. بار اول در سال ۱۹۹۳ به مناسبت جشن بیست‌وپنجمین دوره جایزه بوکر و بار دوم در ۲۰۰۸ در چهلمین دوره این جایزه. این کتاب در لیست ۱۰۰ کتاب قرن لوموند قرار دارد. حواشی. ایندیرا گاندی به خاطر یک جمله در فصل بیست‌وهشتم کتاب، پاراگراف یکی مانده به آخر، در دادگاهی انگلیسی علیه سلمان رشدی و این
به آخر، در دادگاهی انگلیسی علیه سلمان رشدی و این کتاب شکایت کرد. در این پاراگراف آمده که سانجی گاندی، پسر ایندیرا گاندی، مرگ پدر را نتیجه بی‌توجهی مادرش می‌دانست و او را به این سبب محکوم می‌کرد. سلمان رشدی موافقت کرد این جمله را حذف کند. اقتباس. در اواخر دهه ۹۰ بی‌بی‌سی قصد داشت مینی‌سریالی پنج قسمتی بر اساس این رمان تولید کند و قرار بود نقش اصلی آن را راهول بوز بازی کند اما به علت فشار جامعه مسلمانان سریلانکا مجوز فیلمبرداری لغو و پروژه متوقف شد. چند سال بعد، در سال ۲۰۰۳، کمپانی رویال شکسپیر یک اقتباس
بعد، در سال ۲۰۰۳، کمپانی رویال شکسپیر یک اقتباس تئاتری از این اثر را با همین نام، یعنی بچه‌های نیمه‌شب، روی صحنه برد و سرانجام در سال ۲۰۱۲ از این اثر فیلمی با همین نام به کارگردانی دیپا مهتا ساخته شده‌است که رشدی، نویسنده رمان، راوی این فیلم است.
اخلاق ناصِری یکی از مهم‌ترین رساله‌های حکمت عملی در دوره اسلامی است که خواجه نصیر طوسی در سال ۶۳۳ هجری قمری نوشتن آن را به پایان رساند. همچنین این کتاب از مشهورترین نوشته‌های خواجه نصیر، یکی از دو کتاب نوشته شده بنا به خواست حاکم اسماعیلیه (به همراه اخلاق جلالی) در باب حکمت عملی و نخستین اثر فارسی زبان مهم در باب مذکور است که مطالب آن مبتنی بر تلفیق دیدگاه فلسفی و علمی یونان و دیدگاه اسلامی درباره انسان، خانواده و جامعه است. اخلاق ناصری در باب اخلاق فردی، تدبیر منزل (رفتار در محیط خانه و اداره زندگی) و
تدبیر منزل (رفتار در محیط خانه و اداره زندگی) و سیاست مدن (به تعبیر امروزی علوم سیاسی) نگاشته شده‌است. باب اول آن، خلاصه‌ای از رساله عربی تهذیب‌الاخلاق یا الطّهارة اثر ابن مسکویه است. روند تالیف. در بخش اول کتاب نصیرالدین طوسی در مورد علت شکل‌گیری کتاب توضیحاتی بیان کرده‌است و ما در این موضوع هیچ ابهامی نداریم. نصیرالدین مدت نسبتاً طولانی در دربار اسماعیلیان قهستان بود و از درباریان ناصرالدین ابوالفتح عبدالرحیم ابن ابی منصور (حاکم وقت) به حساب می‌آمد. روزی در مجلس، ناصرالدین سخن از کتاب "تهذیب‌الاخلاق و
در مجلس، ناصرالدین سخن از کتاب "تهذیب‌الاخلاق و تطهیرالاعراق" نوشته ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب مسکویه خازن رازی به میان آورد و از نصیرالدین خواست آن را از عربی به فارسی ترجمه کند. نصیرالدین در پاسخ گفت زیبایی‌های لفظی این کتاب در اثر ترجمه از بین خواهند رفت و این کتاب شامل تنها یکی از شاخه‌های حکمت عملی است، یعنی حکمت خلقی یا تهذیب‌الاخلاق. از دو شاخه دیگر (تدبیر منزل و سیاست مدن) یادی نشده‌است. سپس پیشنهاد تالیف کتابی را داد شامل سه بخش، به‌طوری‌که بخش اول خلاصه کتاب تهذیب‌الاخلاق باشد و دو بخش دیگر به
خلاصه کتاب تهذیب‌الاخلاق باشد و دو بخش دیگر به دو شاخه دیگر دانش حکمت عملی با توجه به آثار و آراء دیگر حکما بپردازد. ناصرالدین موافقت کرده و مشوق مولف در تالیف گردید. نصیرالدین به احترام ناصرالدین ابوالفتح نام این کتاب را "اخلاق ناصری" نهاد. بعد از انتشار کتاب و دست به دست گشتن آن بین صاحبان فضل (و کسب اعتبار) نویسنده تغییراتی در آن داد. در سال ۶۶۳ هجری قمری نیز فصلی به کتاب افزود که نسخ اولیه فاقد آنند. تجدید نظر در متن کتاب. نصیرالدین در آغاز تحریر دوم کتابش بیان داشته که از سر ناچاری به قهستان رفته و در
بیان داشته که از سر ناچاری به قهستان رفته و در دربار اسماعیلیان اقامت داشته‌است. این گفته بعد از آنست که حکومت اسماعیلیان در هم شکسته شده بود و نصیرالدین به هلاکوخان پناه برده بود. وی بیان می‌دارد برای حفظ جان و آبروی خویش با اسماعیلیان مدارا می‌کرد و طبق میل آنان مطالبی را نوشته‌است که خودش با آنان موافقت ندارد. اما شواهد و قراین نشان می‌دهند که وی در قهستان در ارج و قرب و احترام می‌زیسته و بیم جان نبوده که وی را مجبور به نوشتن آثار مذکور کند. بلکه مجتبی مینوی در مقدمه‌ای برای اخلاق ناصری نظری معقول تر از
در مقدمه‌ای برای اخلاق ناصری نظری معقول تر از دیگران دارد. به اعتقاد وی نصیرالدین به مانند دیگر دانشمندان و صاحبان فضل نیاز به پشتوانه مالی قدرتمند برای انتشار آثار و فعالیت‌های علمی خویش داشته‌است. از این رو در خراسان آن زمان حکومت اسماعیلیه تنها ملجا وی بوده‌است. این ناچاری را نباید با جبر استبدادی حکومت اشتباه گرفت. علاوه بر این ناصرالدین ابوالفتح مردی دانش دوست بود و برای گسترش علم و آسایش اهل فرهنگ و دانش کوتاهی نمی‌کرد. با در هم شکسته شدن حکومت اسماعیلیان به دست هلاکو، نصیرالدین به حکومتی مقتدر تر
به دست هلاکو، نصیرالدین به حکومتی مقتدر تر دست یافت که امکانات وسیعی همچون هزینه بنای رصدخانه مراغه و کتابخانه آن و به کارگیری اندیشمندان برای اداره آن و پشتوانه مالی آن بودن، در اختیارش می‌گذاشت. بنابر آنچه گفته شد تجدید نظر مولف در متن اخلاق ناصری بیش از هرچیز برخاسته از پسند هلاکو بود که با اسماعیلیان سر سازگاری نداشت و شرایط اجتماعی و سیاسی آن زمان، که نصیرالدین برای حفظ موقعیت خود در دربار هلاکو راه دیگری جز آن نداشت. برخی از تفاوت‌های دو تحریر. در سال ۶۵۴، در مرحله اول نصیرالدین طوسی خطبه ابتدای کتاب
۶۵۴، در مرحله اول نصیرالدین طوسی خطبه ابتدای کتاب را تغییر اندکی می‌دهد و از خواننده می‌خواهد هر جا به شیوه اسماعیلیان برخورد آن را اصلاح کند. وی فرصت کافی برای اصلاح نداشته و به تعبیر خودش «... در متن کتاب، به یک دو موضع، هم از آن شیوه سطری چند هست که حالی اصلاح آن در وقت نمی‌گنجد، والایام بین ایدینا ...». بعدها نصیرالدین فرصت بیشتری می‌یابد و خطبه آغازین و دیباچه را با حذف جملات ستایشی محتشم قهستان بازنویسی می‌کند و بار دیگر از دارندگان نسخ قبلی می‌خواهد آن‌ها را تغییر دهند. بعلاوه در متن کتاب نیز