payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سَسکَتون نام شهری است در استان سسکچوان کانادا. دانشگاه سسکچوان در این شهر قرار دارد و به دلیل حضور این دانشگاه و مراکز متعدد تحقیقاتی آن در حوزه‌های مختلف علوم و مهندسی، شهر سسکتون به شهر علمی کانادا معروف است. این شهر نام خود را از میوه‌ای به نام توتین سسکتون گرفته‌است. شهر سَسکَتون پرجمعیت‌ترین شهر استان سسکچوان می‌باشد که از غرب به استان آلبرتا (با خوانش اَلبرتا) و از شرق به مَنیتوبا متصل شده‌است. زبان رسمی این استان انگلیسی است. جمعیت. استان سسکچوان بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارد که طبق برآوردهای سال
از یک میلیون نفر جمعیت دارد که طبق برآوردهای سال ۲۰۱۰، بیش از ۲۶۰ هزار نفر از این جمعیت، در شهر سسکتون ساکن هستند. اقتصاد. اقتصاد این شهر بر پایه نفت، کشاورزی، گاز و عناصر معدنی می‌باشد. بزرگترین شرکت مبادله اورانیوم و بزرگترین تولیدکننده پتاس جهان در این شهر واقع شده‌اند. همچنین این شهر پایین‌ترین نرخ بیکاری را (۳٫۵٪) در بین شهرهای بالای ۲۰۰ هزار نفر کانادا برخوردار است. آب و هوا. شهر سسکتون بعنوان یکی از بهترین شهرهای کانادا برای زندگی معرفی شده‌است و براساس آمارهای داخلی دارای بهترین کیفیت آب و هوا در
آمارهای داخلی دارای بهترین کیفیت آب و هوا در کانادا می‌باشد. آب و هوای سسکتون در تابستان گرم و در زمستان بسیار سرد و خشک است. میانگین دمای هوا از -40 درجه در ماه ژانویه تا 40 درجه در اوت متغیر است. به‌طور میانگین تابش آفتاب در این شهر از میانگین تابش در شهرهای کانادا بالاتر است و از این لحاظ به آفتابی‌ترین شهر کانادا معروف است. موزه‌های سسکتون. یکی از جاذبه‌های سسکتون افزون بر طبیعت زیبا و شهروندان مهربانش موزه‌های این شهر هستند. برخی از این موزه‌ها در زیر نام برده شده‌اند: فرودگاه سَسکَتون. ورود به شهر
نام برده شده‌اند: فرودگاه سَسکَتون. ورود به شهر سسکتون به‌طور مستقیم از خارج از کشور کانادا مگر از طریق ایالت متحده امکان‌پذیر نیست. از کشورهای اروپایی و آسیایی پروازی به فرودگاه سَسکَتون انجام نمی‌شود اما این فرودگاه برنامه‌های پروازی منظمی به شهرهای مختلف کانادا و شهرهای شیکاگو، لاس وگاس و … در آمریکا دارد. پروازهای فصلی به کشورهای آمریکای جنوبی مانند مکزیک، کوبا و … نیز انجام می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "Saskatoon," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Saskatoon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Saskatoon&amp;oldid=231556473
دستگاه مختصات دکارتی ، در هندسه، به نمایش هر نقطه از صفحه با دو عدد (یک زوج مرتب) گفته می‌شود. این دو عدد را معمولاً به نام‌های مختصه X و مختصه Y می‌خوانند. در دستگاه محورهای مختصات دوبعدی، محورهای خطی اعداد صحیح X و Y برهم عمودند؛ از همین رو این دستگاه را دستگاه محورهای متعامد نیز می‌گویند. این دستگاه مختصات یک انقلاب در ریاضیات ایجاد کرد. تا قبل از ابداع این دستگاه مختصات، تقریبا همه چیز در ریاضیات، عددی و نه بصری بود؛ ریاضیات با این دستگاه مختصات شکل جدیدی پیدا کرد و دانشمندان توانستند اعداد بی معنا را
پیدا کرد و دانشمندان توانستند اعداد بی معنا را در صفحه ای دو بعدی از مولفه های X و Y نمایش دهند. این ابداع باعث ایجاد ریاضیات دیفرانسیل شد و باعث بوجود آمدن مباحثی مانند انتگرال، مشتق و انواع توابع ریاضیاتی شد. این دستگاه، پل ارتباطی میان فیزیک و ریاضی بود و با آن، دانشمندان توانستند مولفه ها و قوانین ریاضیات را در فیزیک بکار گیرند. برای مثال مشتق تابع سرعت به زمان، مساوی است با سرعت لحظه ای جسم. دستگاه مختصات دکارتی از چهار بخش یا چهار ناحیه تشکیل شده است که به ترتیب ناحیه اول، ناحیه دوم، ناحیه سوم و
است که به ترتیب ناحیه اول، ناحیه دوم، ناحیه سوم و ناحیه چهارم نامیده میشود. تفاوت این ناحیه ها در علامت مولفه های X و Y نقطه های واقع در آنهاست. برای مثال اگر نقطه ای در ناحیه اول واقع شود، آشکار میشود که مولفه های X و Y آن، هر دو عددی مثبت است و یا اگر در ناحیه سوم واقع شود، هر دو مولفه، عددی منفی هستند. برای نمایش هندسی هر نقطه، دو خط عمود برهم را، که محور مختصات X (خُفت یا آبسیس) و محور مختصات Y، (یا رُست) نامیده می‌شوند، رسم می‌کنند و از محل تقاطع این دو محور، که مبدأ مختصات نام دارد، روی هر محور به
دو محور، که مبدأ مختصات نام دارد، روی هر محور به اندازه مختصه X و مختصه Y دو طول را (بر حسب واحد طول) مشخص می‌کنند. خط‌هایی که در انتهای این طول‌ها عمود بر محورهای مختصات رسم شود، در نقطه‌ای یکدیگر را قطع می‌کنند. این محل تقاطع نمایش هندسی نقطه مورد نظر است. نام این دستگاه مختصات از نام ریاضیدان و فیلسوف فرانسوی رنه دکارت (۱۵۹۶-۱۶۵۰) که این روش را برای مشخص کردن یک نقطه در صفحه کشف کرد، گرفته شده‌است. با کاربرد دستگاه مختصات دکارتی امکان رسم معادلات جبری به صورت خط و منحنی یا محاسبه زوایا و فواصل و همچنین
صورت خط و منحنی یا محاسبه زوایا و فواصل و همچنین نوشتن معادله مختصات یک شکل در صفحه فراهم می‌شود. در این صفحه مختصات، میتوان توابع و نمودار ها را رسم کرد. تاریخچه. صفت "دکارتی" به ریاضیدان و فیلسوف فرانسوی، رنه دکارت اشاره دارد که این ایده را در سال ۱۶۳۷ زمانی که در هلند اقامت داشت، منتشر کرد. این سیستم به‌طور مستقل توسط پیر دو فرما نیز کشف شد، کسی که در ابعاد سه‌بعدی نیز کار کرده بود، هرچند فرما این کشف را منتشر نکرد. همچنین، روحانی فرانسوی نیکول اورِسمه از ساختارهایی مشابه مختصات دکارتی استفاده کرده بود
ساختارهایی مشابه مختصات دکارتی استفاده کرده بود که خیلی پیش‌تر از زمان دکارت و فرما بوده است. هم دکارت و هم فرما در تحلیل‌های خود از یک محور استفاده کردند و طول متغیر را نسبت به این محور اندازه‌گیری می‌کردند. مفهوم استفاده از یک جفت محور بعداً معرفی شد، پس از آنکه کتاب لا ژئومتری دکارت در سال ۱۶۴۹ توسط فرانس فان شوترن و دانش‌آموزانش به زبان لاتین ترجمه شد. این مفسران هنگام تلاش برای روشن کردن مفاهیم موجود در آثار دکارت، چندین مفهوم جدید را معرفی کردند. توسعه سیستم مختصات دکارتی نقش اساسی در پیشرفت حساب
سیستم مختصات دکارتی نقش اساسی در پیشرفت حساب دیفرانسیل و انتگرال توسط آیزاک نیوتن و گوتفرید ویلهلم لایب‌نیتز ایفا کرد. توصیف دو‌محوری صفحه، بعدها به مفهومی عمومی‌تر تحت عنوان فضاهای برداری گسترش یافت. از زمان معرفی سیستم مختصات دکارتی، سیستم‌های مختصات متنوع دیگری نیز توسعه یافته‌اند. از جمله آن‌ها می‌توان به مختصات قطبی برای نمایش نقاط در صفحه، و همچنین مختصات کروی و استوانه‌ای برای توصیف موقعیت‌ها در فضای سه‌بعدی اشاره کرد. نرم افزار هایی برای رسم توابع در مختصات دکارتی. رسم نمودار برخی از توابع از عهده
مختصات دکارتی. رسم نمودار برخی از توابع از عهده انسان خارج است همچنین رسم دقیق آن بسیار زمان بر است. در همین راستا نرم افزار هایی ایجاد شدند تا به دانشمندان در رسم نمودار توابع دکارتی کمک کنند. نمونه هایی از آنها را در زیر میبینید. منابع. کتاب و حل المسائل حساب دیفرانسیل و انتگرال آدامز ویرایش نهم (سال 2018) کتاب George B Thomas book of differential mathematics
پارادوکس استلزامِ مادی (به انگلیسی: Paradoxes of material implication) در منطق قضیه‌ای است که موجباتِ بحث‌های فراوان و پیدایشِ منطق‌های جدید را فراهم آورده است. استلزامِ مادی. علامتِ مشهور به «اگر ... آنگاه ...» در منطقِ صوریِ مرتبهٔ اول که آن را با یک شکل نعل‌مانند یا با فلش (formula_1) نمایش می‌دهند «استلزامِ مادی» نام دارد. در منطق‌هایِ دیگر انواعِ دیگری از استلزام وجود دارد. پارادوکس. پارادوکس به هر گزاره یا نتیجه‌ای گفته می‌شود که با گزاره‌های قبلیِ گفته شده در همان نظریه یا دستگاهِ نظری، یا با یکی از
شده در همان نظریه یا دستگاهِ نظری، یا با یکی از باورهای قویِ پیش‌زمینه، شهودِ عقلی یا باورِ عمومی در تناقض باشد. اگر پارادوکس به معنای تناقض با یکی از گزاره‌های همان نظریه‌ای باشد که پارادوکس در آن پدید آمده، این امر یک ضعفِ جدی برای آن نظریه محسوب شده و آن را بی‌اعتبار می‌کند. اما پارادوکس‌های بسیاری وجود دارند که نه با دستگاهِ نظری‌ای که از آن پدید آمده‌اند، بلکه با باورِ عمومیِ ما در تناقض اند. برای این قبیل پارادوکس‌ها، در واقع این نامِ دقیقی نیست. پارادکسِ استلزامِ مادی. در منطقِ کلاسیکِ فرگه و راسل،
استلزامِ مادی. در منطقِ کلاسیکِ فرگه و راسل، تعریف و قواعدِ حاکم بر علامتِ فلش در formula_1 به‌گونه‌ای است که می‌توان قضایای زیر را اثبات نمود: formula_3 formula_4 formula_5 این قضیه‌ها به ترتیب این‌طور خوانده می‌شوند: به ازایِ هر formula_6 و formula_7: اگر نقیضِ formula_6 را داشته باشیم، استنتاج می‌شود: اگر formula_6 آنگاه formula_7. اگر formula_6 را داشته باشیم، استنتاج می‌شود: اگر formula_7 آنگاه formula_6. یا اگر formula_6 آنگاه formula_7 یا اگر formula_7 آنگاه formula_6. برای این که غیرِ قابلِ فهم
آنگاه formula_6. برای این که غیرِ قابلِ فهم بودنِ این قضیه‌ها مشخص شود، بهتر است به زبان طبیعی ترجمه شوند. مثلاً یک نمونه از ترجمهٔ آخری به این ترتیب خواهد شد: «یا اگر آسمان آبی است آنگاه سعدی شیرازی است، یا اگر سعدی شیرازی است آنگاه آسمان آبی است»! هر دو گزاره‌ای که از هرجا انتخاب شوند طبقِ منطقِ کلاسیک یا اولی دومی را نتیجه می‌دهد یا دومی اولی را! به این گزاره (یا به مجموعِ سه گزارهٔ بالا) پارادکس استلزامِ مادی گفته می‌شود. در واقع این گزاره‌ها با خودشان و با نظامِ منطقِ کلاسیک هیچ تناقضی ندارند، اما با
و با نظامِ منطقِ کلاسیک هیچ تناقضی ندارند، اما با شهودِ ما از زبان مشکل دارند. راهِ‌حل‌ها. برایِ حلِ هر پارادکس باید به‌دقت دید که ریشهٔ آن در کجاست. واضح است که پارادکس استلزامِ مادی به این دلیل پدید می‌آید که علامتِ فلش را تعبیر می‌کنیم به «اگر» در زبانِ طبیعی. برایِ حلِ این معضل یا باید برخی از فرض‌هایِ اساسیِ منطق را دست‌کاری کنیم یا علامتِ جدیدی معرفی کنیم که رفتارِ آن به «اگر» شبیه‌تر باشد. منطقِ ربط. برخی پیشنهاد داده‌اند که مشکلاتِ بالا (و برخی مشکلاتِ دیگر در منطقِ کلاسیک) ناشی از آن است که این
دیگر در منطقِ کلاسیک) ناشی از آن است که این منظق اجازه می‌دهد هر دو گزارهٔ بی‌ربطی در یک ترکیبِ شرطی قرار گیرند. برایِ حلِ آن باید این قید را قرار داد که گزاره‌ها به یکدیگر مربوط باشند. انتقاداتِ وارد به منطقِ ربط. منطقِ موجهات. ایدهٔ دیگر می‌تواند این باشد که آن‌چه در «اگر»ِ طبیعی هست و علامتِ فلش آن را ندارد ضرورت است. این گزاره را در نظر بگیرید: «اگر حسن از طبقهٔ چهلم افتاده بود زنده می‌ماند». طبقِ اولین قضیهٔ استلزامِ مادی که در بالا آورده شد اگر داشته باشیم که «حسن از طبقهٔ چهلم نیفتاده است» نتیجه
باشیم که «حسن از طبقهٔ چهلم نیفتاده است» نتیجه می‌شود که گزارهٔ بالا صحیح است. اما آن‌چه یک فارسی‌زبان می‌فهمد این است که گزارهٔ بالا غلط است، صرفاً به دلیلِ ضرورتی که در آن هست. منطقِ موجهات که تلاش می‌کند مفاهیمِ امکان و ضرورت را به منطق باز گرداند بسیار بیش‌تر از دیگر منطق‌هایِ اصطلاحاً نامتعارف موردِ توجه واقع شده است. انتقاداتِ وارد به منطقِ موجهات:
گل داوودی نام یک سرده از تیره گل‌ستاره‌ایان (نام علمی خانواده: "Asteraceae") است. گیاهان آن چندساله و بومی آسیا و شمال‌شرقی اروپا اهستند. منشأ بیشتر گونه‌ها شرق آسیا است و مرکز تنوع آن کشور آسیایی است. انواع و ارقام بی‌شماری دارد که حدود چندین گونهٔ آن تأیید شده‌اند. گل داوودی یکی از گیاهان تزیینی بسیار محبوبی است که تقریباً در سراسر دنیا و در رنگ‌های مختلف یافت می‌شود. این گیاه که دارای ۱۰۰ تا ۲۰۰ گونهٔ مختلف است و باغبان‌های مجرب از گل آن برای فراری دادن خرگوش‌ها استفاده می‌کنند، برای انسان نیز خطراتی
خرگوش‌ها استفاده می‌کنند، برای انسان نیز خطراتی دارد. لمس کردن قسمت‌های بالایی این گیاه سمی باعث خارش و التهاب موضعی می‌شود که با داروهای ضدالتهاب و ضد حساسیت به‌راحتی قابل‌درمان است.
پلی‌اورتان به دسته‌ای از مواد شیمیایی گفته می‌شود که از واکنش پلی ال‌ها و ایزوسیانات‌ها به‌عنوان مواد اصلی تشکیل دهنده ساخته می‌شوند. کشف. پلی‌اورتان‌ها را اولین بار اوتو بایر در سال ۱۹۳۷ در آلمان کشف کرد و بعد از آن این مواد با داشتن خواص ویژه پیشرفت بسیار زیادی را در انواع صنایع جهان داشتند. اولین پلی‌اورتان، از واکنش دی‌ایزوسیانات تولید شدند. آلیتان‌ها ترکیباتی هستند که در ساختار آن‌ها پیوند اورتانی وجود دارد. پلی‌اورتان (PU) نام عمومی پلیمرهایی است که دارای پیوند اورتان می‌باشند. پیوند اورتانی از طریق
پیوند اورتان می‌باشند. پیوند اورتانی از طریق واکنش افزایشی بین یک گروه ایزوسیانات و یک ترکیب دارای هیدروژن فعال مثل گروه هیدروکسیل تشکیل شده‌است. گروه‌های ایزوسیانات به شدت واکنش پذیر بوده و به همین علت پیشرفت واکنش آن‌ها نیاز به افزایش دما ندارد. (واکنش در دمای محیط صورت می‌گیرد) مهم‌ترین ویژگی این گروه از پلیمرها این است که پس از واکنش ساختاری پایدار به وجود می‌آید. پلی‌اورتان در اشکال مختلف مانند: فراورده‌های فوم، فیلم، الاستومرها، پودرها، مایعات و امولسیون‌ها قابل تولید هستند. ترکیباتی که دارای گروه
قابل تولید هستند. ترکیباتی که دارای گروه ایزوسیانات هستند عبارتند از: علاوه بر موارد ذکر شده، ترکیبات ایزوسیاناتی دیگری نیز وجود دارند. ترکیباتی که دارای دو گروه هیدروکسیل (OH) یا بیشتر باشند را پلی اُل می‌نامند و به‌طور معمول از گونه‌های زیر استفاده می‌شود: به علاوه، به جای گروه‌های هیدروکسیل، ترکیباتی مثل اسیدهای کربوکسیلیک و آمین‌ها که دارای هیدروژن فعال هستند نیز می‌توانند در ترکیب با ایزوسیانات‌ها مورد استفاده قرار گیرند. به همین دلیل، زمانی‌که صحبت از پلی‌اورتان‌ها می‌شود، می‌توان گفت که گونه‌های
از پلی‌اورتان‌ها می‌شود، می‌توان گفت که گونه‌های بیشماری از آن‌ها وجود دارد. با توجه به آنچه گفته شد می‌توان نتیجه گرفت، پلی‌اورتان‌ها در موارد گوناگونی مانند: فوم‌های نرم، فوم‌های سخت، الاستومرها، چسب‌ها، روکش‌ها و پایه‌های رنگی بکارگرفته می‌شوند. کاربرد. پلی‌اورتان‌ها به شکل‌های مختلف از جمله فوم‌های نرم، فوم‌های سخت؛ الاستومرها، ترموپلاستیک الاستومرها، رزین، رنگ، پوشش و… در دنیا کاربرد دارند. یکی از کاربردهای پلی‌اورتان‌ها، استفاده به عنوان پوشش لوله‌های مدفون در خاک با هدف حفاظت در برابر خوردگی
مدفون در خاک با هدف حفاظت در برابر خوردگی می‌باشد. پلی‌اورتان مورد استفاده در این روش، از نوع ۱۰۰٪ جامد و با مواد اولیه دو جزئی است ولی نبایستی چسبندگی زیادی به سطح لوله از این پوشش توقع داشت. پلی اورتان‌ها در شرایط کاربری خاص مانند دمای بالای خط لوله یا تعمیرات پوشش اصلی کاربرد دارند و کمتر به عنوان پوشش اصلی خطوط انتقال استفاده می‌شوند. استفاده از پوشش‌های پلی‌اورتان جهت پوشش داخلی خطوط انتقال کاربرد بسیار محدودی داشته و به علت آزاد کردن ترکیبات سمی ایزوسیانات جهت پوشش داخلی توصیه نمی‌گردد. کاربرد
ایزوسیانات جهت پوشش داخلی توصیه نمی‌گردد. کاربرد ترکیبات پلی اورتان نیز به‌طور پیوسته رو به توسعه است. ماستیک‌های پلی اورتان و سیلیکون با توجه به خواص شیمیایی و مکانیکی خود داری کاربردها مختلفی می‌باشند. در کانال‌ها و مخازن آب و فاضلاب، کف‌سازی سالن‌ها، پیاده‌روها، درز قطعات پیش‌ساخته و کلیه درزهایی که باید در برابر نفوذ آب و دیگر مایعات محافظت گردد و همچنین برای ساخت زیره کفش استفاده می‌شود. ویژگی های پلی اورتان. پلی یورتان نیز یک پلیمر ترموست است که مقاومت بالایی در برابر ضربه و ساییدگی دارد. نوع مناسب
بالایی در برابر ضربه و ساییدگی دارد. نوع مناسب برای پوشش کف، پلی یورتان آلیفاتیک است که مقاومت بیشتری دارد. چسب پلی اورتان. یکی از رایج‌ترین محصولات تولیدی با استفاده از پلی اورتان، چسب پلی اورتان است. این چسب که مقاومت بالایی در برابر ضربه، فشار، رطوبت و عوامل محیطی دیگر دارد، عمدتا در سازه‌‌هایی با مقاومت بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند. ماستیک درزگیر. همان‌طور که از نام این محصول پیداست، برای درزگیری و آب بندی شکاف‌ها و نقطه اتصال دو قطعه استفاده می‌شود. در حال حاضر می‌توان کاربرد و تاثیر چسب ماستیک
در حال حاضر می‌توان کاربرد و تاثیر چسب ماستیک درزگیر پلی اورتان را در تمامی صنایع مشاهده کرد. رنگ پلی‌اورتان. رنگ پلی‌اورتان یکی از پیشرفته‌ترین و مقاوم‌ترین پوشش‌های شیمیایی است که در صنایع مختلف استفاده می‌شود. این رنگ بر پایه ترکیبات پلی‌اورتان ساخته شده و ویژگی‌های منحصر به فردی دارد که آن را از سایر رنگ‌ها متمایز می‌کند. مقاومت بالا در برابر سایش، خش، رطوبت و مواد شیمیایی از جمله دلایلی است که رنگ‌های پلی‌اورتان به‌عنوان یک راهکار ایده‌آل در پروژه‌های صنعتی و تجاری به‌کار گرفته می‌شوند. رنگ پلی‌اورتان
و تجاری به‌کار گرفته می‌شوند. رنگ پلی‌اورتان نوعی رنگ صنعتی با پایه رزین است که دوام و مقاومت بسیار بالایی دارد. این رنگ در برابر عوامل محیطی مثل رطوبت، اشعه UV، مواد شیمیایی و سایش بسیار مقاوم است. سطح نهایی آن صاف، براق و زیباست و برای محیط‌های داخلی و خارجی مناسب است. از این رنگ در صنایع خودروسازی، چوب، فلزات و کف‌پوش‌ها استفاده می‌شود. رنگ پلی اورتان (Polyurethane Paint) یک نوع رنگ صنعتی بسیار مقاوم و بادوام است که از ترکیب رزین‌های پلی‌اورتان و ایزوسیانات ساخته می‌شود. این رنگ‌ها معمولاً در دو بخش (دو
ساخته می‌شود. این رنگ‌ها معمولاً در دو بخش (دو جزئی) ارائه می‌شوند: بخش اول شامل رزین و رنگ‌دانه، و بخش دوم شامل سخت‌کننده (هاردنر). این دو جزء قبل از استفاده با هم مخلوط می‌شوند و پس از خشک شدن، پوششی سخت، براق و مقاوم در برابر عوامل محیطی ایجاد می‌کنند. کاربردهای رایج رنگ پلی اورتان. رنگ پلی اورتان معمولاً دو جزئی است: این دو جزء در زمان مصرف با هم ترکیب می‌شوند و پس از مدتی شروع به سخت شدن می‌کنند. ترکیبات و اجزا رنگ پلی اورتان. رنگ پلی اورتان در صنایع و مصارف خانگی کاربرد زیادی دارد: چگونگی ساخت
و مصارف خانگی کاربرد زیادی دارد: چگونگی ساخت ترکیبات پلی‌اورتان. آمیختن پلی‌اورتان با پلی اوره امری متداول است و روندی رو به رشد دارد. پلی‌اورتان دسته‌ای از پلیمرهای پر مصارف با خواص عالی هستند. به همین خاطر، طراحان و متخصصان صنایع پوشش دهی به خوبی توان بهره‌برداری از این ترکیبات را در کاربردهای گوناگون دارند از جمله پوشش‌های شفاف برای پوشش دهنده‌های تک لایه مخصوص بام‌ها و رنگ‌های مورد استفاده برای مشخص کردن محل گذر عابرین پیاده و… مقاومت پلی‌یورتان‌ها در برابر سایش ضربه و ترک خوردگی بسیار خوب است، از جمله
سایش ضربه و ترک خوردگی بسیار خوب است، از جمله ویژگی‌های آن‌ها پخت سریع و کامل در دمای محیط است. پلی‌یورتان‌ها آلیفاتیک از انواع آروماتیک گرانتر هستند. به همین خاطر انواع آروماتیک و نمونه‌های اپوکسی دار در استرها، رنگ‌های پایه و پوشش‌های رابط بکار می‌روند. در حالی که آلیفاتیک‌ها ویژه پوشش نهایی هستند. استفاده از پوشش‌های محافظ برای جلوگیری از پدیده خوردگی در ساختارهای فولادی که آستر و پوشش پایه آن‌ها از نوع سامان‌های اپوکسی دار است، نمونه‌ای از کاربردهای مهم پلی‌اورتان‌ها محسوب می‌شوند. مورد دیگر،
مهم پلی‌اورتان‌ها محسوب می‌شوند. مورد دیگر، سامانه‌های پوشش دهنده کف است که در آن‌ها نیز انواع پوشش‌های پایه را می‌توان بکار برد، گاهی پوشش نهائی از نوع اورتان برای لایه نهایی کف نیز کفایت می‌کند. کاربرد پلی‌اورتان‌ها و پلی اوره‌ها در کفپوش‌ها انواع فناوری کاربرد پوشش‌های کف همگی بر دو اصل استوارند. یکی از آن‌ها فناوری فیلم نازک است که یک یا چند پوشش با ضخامت حدود ۵۰ تا ۱۲۵ میکرون روی سطح کف پوشش داده می‌شود. درزگیری و غبارزدایی نیز از جمله مراحل مهم در این روش محسوب می‌شوند که هدف نهایی آن‌ها رسیدن به
این روش محسوب می‌شوند که هدف نهایی آن‌ها رسیدن به کفپوش‌هایی با طرح‌های ریز و مزین است. رزین‌های مورد مصرف در پوشش‌های کف عبارتند از: آلکیدها، اپوکسی‌ها یا اپوکسی استری بر پایه آب و حلال، مخلوط‌های معلق، آمیخته‌های پلی‌اورتانی بر پایه آب و انواع پلیمرهای آکریلیکی، بهترین حالت برای این نوع کفپوش‌ها آن است که، اثر مواد شیمیایی یا آب روی سطح کفپوش به راحتی برطرف شود و لکه‌ای بر جای نماند. پوشش‌های آلکیدی در مقابل سود سوز آور بسیار ضعیف عمل می‌کنند. نوع دیگر پوشش دهی فناوری فیلم ضخیم است که در آن حداقل ضخامت
دهی فناوری فیلم ضخیم است که در آن حداقل ضخامت پوشش ۲۰۰ میکرون و حداکثر آن گاهی به ده میلی‌متر هم می‌رسد. هدف از این نوع پوشش دهی پر کردن ترک‌ها، حفره‌ها و تسطیح سطوح شدیداً سایید شده‌است. سیمان و مصالح سنگی موردنظر با انواع رزین‌ها مخلوط می‌شوند: اپوکسی‌ها، پلی‌اورتان‌های آروماتیک (غالباً روغن کوچک و MDI دی فنیل متان ۴_ ،۴_ دی ایزوسیانات لاتکس SBR و اکریلیکی پر مصرف‌ترین رزین‌ها هستند). روش کار به شکل پاشش یا ریختن پوشش روی سطح و به دنبال آن ماله‌کشی دستی یا اعمال فشار به وسیله غلتک است. در برخی از موارد
یا اعمال فشار به وسیله غلتک است. در برخی از موارد در کفپوش‌های ضخیم از استرهای غیر اشباع، وینیل استرها و اپوکسی‌های با میزان صد در صد جامد استفاده می‌شود. پلی‌اورتان‌های آروماتیک بر پایه MDI برای پوشش دهی کف زیاد بکار می‌روند، چرا که MDI ایزوسیاناتی نسبتاً ارزان است. جالب است که بدانید مولکول MDI و پلیمر سنتز شده از آن به راحتی پرتو فرابنفش را جذب می‌کنند، زرد شدن پوشش‌هایی که در معرض نور خورشید واقع شده‌اند به دلیل همین مسئله است. پلی اوره. در چند سال اخیر فناوری پوشش‌های پلی اوره گسترش و کاربرد
سال اخیر فناوری پوشش‌های پلی اوره گسترش و کاربرد یافته‌است. از مزایای اصلی این نوع پوشش‌ها سخت شدن بسیار سریع آنهاست که نتیجه آن، دسترسی به یک فناوری پرشتاب است. در سامانه‌های پلی اوره بر پایه هگزامتیلن دی ایزوسیانات (TMXDI) پوشش پاشیده شده روی بلوک یخ در عرض ۲۰ ثانیه سخت می‌شوند. پوشش‌های پلی اوره در پوشش دهی خطوط لوله‌های انتقال نفت کاربرد دارند و مقدار جریان کاتدی مورد نیاز در حفاظت کاتدی را کم می‌کنند. در بسیاری از موارد سامانه‌های پلی اوره همانند پلی‌اورتان‌های دو جزئی هستند. سامانه پوششی در
پلی‌اورتان‌های دو جزئی هستند. سامانه پوششی در پلی‌اورتان‌های متداول از یک بخش A متشکل از پلی اوره (و رنگدانه در صورت نیاز) و یک بخش B که غالباً سخت‌کننده است، تشکیل می‌شود. سرعت واکنش تشکیل پلی اوره بی‌نهایت زیاد است به‌طوری‌که تجهیزات پاشش ویژه‌ای مورد نیاز است. زمانی بود که بخش ایزوسیاناتی را مونومر MDI تشکیل می‌داد. این نوع سامانه‌های پلی اوره ارزان بوده و خواص خوبی دارند. البته بعدها در اوایل دهه ۹۰ در انگلستان و ایالات متحده سامانه‌های آلیفاتیک وارد بازار شدند. در این سامانه‌ها پایداری نوری به مراتب
شدند. در این سامانه‌ها پایداری نوری به مراتب بهتر شده و هرگاه که ایزوسیانات مصرفی TXMDI باشد، سرعت واکنش کمتر می‌شود. با این حال هنوز هم سرعت واکنش تشکیل پلی اوره چنان زیاد است که برای پژوهشگران مشکل ایجاد می‌کند. زمانی که پلی اوره به‌طور دستی تهیه می‌شود، سامانه پس از چند ثانیه غیرقابل استفاده شده و قالب‌گیری و تهیه فیلم از آن امکانپذیر نخواهد بود. با این حال تهیه نمونه‌ها به روش پاشش امکانپذیر است، ولی هنگامی که نمونه‌ها در سردخانه خیلی سرد شوند جابجایی مواد بسیار مشکل است. پلی یورتان، از واکنش شیمیایی
مواد بسیار مشکل است. پلی یورتان، از واکنش شیمیایی بین ترکیب حاوی گروه هیدروکسیل (پلی ال) و ترکیب دارای گروه ایزوسیانات تشکیل می گردد. پلی ایزوسیانات ها و پلی ال ها دارای تنوع زیادی هستند؛ از لحاظ ساختار شیمیایی، واکنش پذیری و تعداد گروه های عاملی متفاوت اند. پوشش های تهیه شده بوسیله پلی ایزوسیانات های آلیفاتیک و سیکلوآلیفاتیک دارای ثبات نوری بالا و مقاوم به شرایط جوی هستند که برای شرایط سخت محیطی توصیه می شوند. پلی ایزوسیانات های آروماتیک بر خلاف آلیفاتیک ها برای کاربردهای خارجی مناسب نیستند. خشک شدن و پخت
برای کاربردهای خارجی مناسب نیستند. خشک شدن و پخت پوشش های پلی اورتان تحت تاثیر میزان واکنش پذیری پلی ایزوسیانات مصرفی است؛ بنابراین نوع پلی ایزوسیانات می تواند تعیین کننده کاربرد پوشش باشد. پلی استر پلی ال، کوپلیمرهای اکریلیکی حاوی گروه هیدروکسیل و پلی اتر پلی ال از مهم ترین پلی ال ها محسوب می شوند که به صورت شاخه ای یا خطی وجود دارند. ساختار و میزان گروه های فعال بر خواص پلی اورتان اثر می گذارد. هرچه گروه های هیدروکسیلی و میزان شاخه ای بودن پلی ال بیشتر باشد، سختی و مقاومت شیمیایی و حلالی پلی اورتان
باشد، سختی و مقاومت شیمیایی و حلالی پلی اورتان بالاتر می رود. مقاومت مکانیکی بالا، مقاومت شیمیایی قابل توجه، ثبات نوری و مقاومت جوی چهار مزّیت اصلی پلی اورتان محسوب می شوند که دو مورد آخر در پلی اورتان های آلیفاتیک برجسته است. روش ساخت: رنگدانه را به مقداری از آمین و افزودنی‌ها اضافه می‌کنند تا مخلوط مناسب برای غلتک کاری به‌دست آید. زمانی که مخلوط به حالتی رسید که به راحتی خرد شود، باقی‌مانده آمین را نیز به ان می‌افزایند. در صورت وجود رنگدانه‌های آلی لازم است به جای توزیع‌کننده‌های سریع از آسیاب غلتکی افقی
به جای توزیع‌کننده‌های سریع از آسیاب غلتکی افقی استفاده شود. همچنین، دمای مخلوط باید به ۳۵۰ درجه سانتی گراد برسد. در مرحله بعد در اتمسفر نیتروژن، ایزوسیانات به آهستگی در مدت زمان ۳۰ دقیقه به مخلوط آمین اضافه و به حد کافی هم زده می‌شود. باید اجازه داد که دمای واکنش گرمازا به ۳۵۰ درجه سانتی گراد برسد و سپس محصول برداشته شود. ویکس و همکارانش سرعت سامانه‌های پلی اوره را تا حدی کند کردند به‌طوری‌که امکان استفاده از سامانه‌های پلی‌اورتانی در تجهیزات پوشش دهی به‌طور مستقیم و بدون تغییر به وجود آمد. گرانروی
به‌طور مستقیم و بدون تغییر به وجود آمد. گرانروی (ویسکوزیته) آمین‌های دارای گروه‌های جانبی، بیشتر از آمین‌های ساده است و این در حالی است که وزن مولکولی آن‌ها نیز بیشتر است. یک راه برای کم کردن گرانروی و بهتر کردن خواص، استفاده از اکسازولیدین با گرانروی کم است. یکی از معایب این سامانه نیاز آن به اجزای با گروه‌های عاملی ایزوسیانات است. صنعت رنگ هنوز راه زیادی در پیش رو دارد تا به فناوری عاری از ایزوسیانات‌ها دست یابد. سامانه‌های آمیخته یکی از راه‌های به‌کارگیری اکسازولیدین و پلی اوره (ترکیب کردن دو سامانه) با
اکسازولیدین و پلی اوره (ترکیب کردن دو سامانه) با هم است. لازم است که موازنه شیمیایی انجام گیرد که البته سامانه‌های با حجم یک به یک چنین‌اند. در برخی از موارد، وجود عامل رطوبت زا برای عمل سخت شدن ضرورت دارد. در کفپوش‌های با سامانه‌های بر پایه آب، هنگامی که سطح زیادی با سامانه‌های رنگی بر پایه حلال رنگ می‌شود، مقادیر قابل توجهی از ترکیبات آلی فرار وارد می‌شود. کاربرد روزافزون پوشش‌ها، بازار بزرگی برای سامانه‌های عاری از حلال یا سامانه‌های بر پایه آب به وجود آورده‌است. رنگ‌های پلی‌اورتانی و آمیخته‌های آن‌ها و
رنگ‌های پلی‌اورتانی و آمیخته‌های آن‌ها و رزین‌های آکریلیکی سهم زیادی از بازار اروپا را به خود اختصاص داده‌اند. پلیمرهای اکریلیکی امولسیونی یا همان لاتکس‌ها نسبتاً ارزان‌تر هستند. امولسیون‌های آکریلیکی نیز تقریباً برای چند سال جزو کالاهای مقرون به صرفه محسوب می‌شدند که کاربرد زیادی در پوشش‌های تزئینی دارند، به‌خصوص در کفپوش‌های از جنس پلی‌اورتان که در مقابل سایش نسبت به نوع آکریلیکی بسیار مقاوم ترند، ولی این ترکیبات گران بوده و تلاش می‌شود تا فرمول‌های جدید ارزان از آن‌ها تهیه شود. به منظور ساخت رزین‌های
ارزان از آن‌ها تهیه شود. به منظور ساخت رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی (PUD)، روش مرسوم در ساخت رزین‌های پراکنشی پلی‌یورتانی بر پایه آب، تهیه پیش پلیمری با گروه پایانی ایزوسیانات است که پلی ال اصلاح‌کننده در ساختار زنجیر، گروه عاملی کربوکسیلیک اسید را به وجود می‌آورد و در مرحله بعد این ماده با آمین نوع سوم در آب پخش می‌شود تا مراکز یونی به وجود آورد. به این ترتیب ذرات پلیمر پایدار می‌گردند. حضور یک پلی آمین موجب می‌شود طول زنجیر اجزای تشکیل دهنده زیادتر شود. در برخی مخلوط‌ها نسبت مولی گروه‌های NCO به OH
در برخی مخلوط‌ها نسبت مولی گروه‌های NCO به OH دقیقاً ۲ به ۱ است. در نسبت مولی حدود ۱ به ۱، گرانروی بسیار زیاد می‌شود و تهیه رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی با مشکل روبرو می‌شود. در ضمن خطر ژله‌ای شدن نا به هنگام هم وجود دارد؛ ولی اگر این نسبت کمتر از ۱٬۵ به ۱ باشد امکان بروز چنین خطری کمتر می‌شود. برای پایین آوردن سریع دما در حین تهیه مخلوط‌های پلی‌اورتانی از یخ استفاده می‌شود. در نتیجه سرعت واکنش بین آب و گروه ایزوسیانات کم می‌گردد. بهترین حالت آن است که پیش پلیمر با گروه پایانی NCO با افزاینده زنجیر آمینی