payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفت. چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که ۶تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد. ۱۹۷۴- هفتمین دوره مسابقات در تهران، پایتخت ایران برگزار شد. در این دوره، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد. ژاپن برای هفتمین دوره پیاپی باقی تیم‌ها را پشت سر گذاشت. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب
که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود. ۱۹۷۸- هشتمین دوره مسابقات بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. ایران در این دوره از بازی‌ها به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره از بازی‌ها، اسرائیل برای همیشه از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد. ۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در دهلی نو، پایتخت هندوستان و مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد. ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام
بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود. ۱۹۸۶- دهمین دوره را سئول، پایتخت کره‌جنوبی میزبانی کرد. در این مسابقات چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آن‌ها ورزشکاران کره‌جنوبی با ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند. ۱۹۹۰- یازدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در پکن، پایتخت کشور چین به انجام رسید. در این دوره، کره شمالی نیز حضور
به انجام رسید. در این دوره، کره شمالی نیز حضور یافت و رده سوم را به خود اختصاص داد. ایران در این دوره توانست مدال طلای فوتبال را با پیروزی بر تیم کره شمالی به‌دست‌آورد. ۱۹۹۴- دوازدهمین دوره را ژاپن و این‌بار شهر هیروشیما میزبانی کرد. ۴۲ کشور شرکت‌کننده با حدود ۶ هزار و ۹۰۰ ورزشکار در رقابت‌ها حضور یافتند. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ازبکستان به محض ورود با درخشش ایگور شکورین، طلای فوتبال را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم
را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم بایستد. ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌های تازه ورود کرده نبودند، چهارم می‌شد. ۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شدند و بعد از آن‌ها ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان
ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند. در این دروه ایران با کسب ۱۰ طلا در مکان هفتم قرار گرفت. ۲۰۰۲- چهاردهمین دوره بازی‌های آسیایی را شهر بوسان در کره‌جنوبی برگزار کرد. در این دوره ۷۶۰۰ ورزشکار از ۴۴ کشور شرکت داشتند. چینی‌ها بار دیگر با کسب ۱۵۰ مدال طلا خود را به عنوان طلایی ورزش آسیا معرفی کرند. ایران در این دوره به مکان دهم بسنده کرد. ۲۰۰۶- پانزدهمین دوره این رویداد آسیایی در دوحه، پایتخت قطر به انجام رسید. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد
هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود. چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. ایران نیز ششم شد تا بهترین تیم غرب آسیا باشد. مرگ کیم هیونگ چیل، سوارکار کره‌جنوبی، از حوادث تلخ این بازی‌ها بود. ۲۰۱۰- شانزدهمین دوره را شهر گوانگ‌ژو در چین میزبانی کرد. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضو شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱
داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد. در پایان این دوره، کشور میزبان با ۱۵۱ طلا به مقام نخست رسید. ۲۰۱۴- هفدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در شهر اینچئون کره‌جنوبی برگزار شد. چین باز هم قهرمان شد و ایران با کسب ۲۱ نشان طلا در رده پنجم قرار گرفت. تیم ملی والیبال مردان ایران با شکست دادن تیم میزبان برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شد. ۲۰۱۸- هجدهمین دوره را جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان
به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان اصلی بود و پالم‌بانگ به عنوان شهر کمک میزبان چند مسابقه در این دوره را برگزار کرد. در این دوره تیم چین، همانند چند دوره گذشته قهرمان شد و ایران هم با کسب ۲۰ نشان طلا ششم شد. تیم‌های ملی کبدی زنان و مردان ایران برای نخستین بار قهرمان شدند. شمارش مدال‌ها. از ۴۶ کمیته ملی المپیک شرکت‌کننده در طول برگزاری بازی‌ها، ۴۳ کشور حداقل یک مدال در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند و هنوز سه کشور باقی مانده‌اند: بوتان، مالدیو و تیمور شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور
شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور حداقل یک مدال طلا کسب کرده‌اند (فقط ژاپن و هند در همه دوره‌های بازی‌های آسیایی این کار را کرده‌اند)، این درحالیست که فقط ژاپن و چین دو کشوری در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها هستند که به عنوان قهرمانی دست یافته‌اند. کشورهای با مدال. جدول مدال‌ها پس از هانگژو ۲۰۲۲ به‌روزرسانی شد. کشورهای بدون مدال. کشورهای کج نوشته شده کشورهایی هستند که در تاریخ برگزاری این رویداد حضور داشته‌اند، ولی در حال حاضر وجود ندارند. جایزه باارزش‌ترین ورزشکار. جایزه باارزش‌ترین ورزشکار
باارزش‌ترین ورزشکار. جایزه باارزش‌ترین ورزشکار (MVP) از بازی‌های سال ۱۹۹۸ در بانکوک به فرد برگزیده داده می‌شود.
نجات‌غریق به فردی گفته می‌شود که در شنا کردن دارای مهارت کامل است و برای حفظ و نگهبانی از جان شناگران آموزش‌های تخصصی را دیده‌است. انواع نجات غریق: وظایف کلیدی یک نجات‌غریق روی کناره دریا به شرح زیر است (معمولاً مثل بخشی از یک تیم اما درجاهایی، ممکن است نجات‌غریقها خودشان به تنهایی لازم باشد کار کنند): نجات‌غریقها باید به احیای قلبی ریوی در حد کمک‌های اولیه مسلط باشند. نجات‌غریقها ممکن است وظایف دیگری هم داشته باشند ازقبیل: اجرای قوانین یا تمیز کردن (در صورت خوب ندیدن منطقه مربوط) و تذکر دادن نکات
(در صورت خوب ندیدن منطقه مربوط) و تذکر دادن نکات مطلع‌کننده اساسی. منابع. کتاب "اصول نجات غریق"، نویسندگان: شهلا ترابی فارسانی، زهره نوری
بایع‌کلا روستایی است در شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این روستا در کیلومتر ۱۵ جاده نکا - زاغمرز، مهد تولید هلو و شلیل ایران است که هر ساله جشنوارهٔ کشوری هلو و شلیل در چند روز در این روستا برگزار می‌شود. شغل اکثر اهالی این روستا باغداری می‌باشد. مردم بایع کلا از قومیت طبری هستند. مردم بایع کلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
مرسدس فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مسعود کیمیایی و نویسندگی اصغر عبداللهی و مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. اسفندیار به دلیل بیماری پدرش مأمور می‌شود تا با مرسدس بنز به جای پدرش به سفر برود. در این میان اسفندیار که می‌بیند یک اتومبیل گران‌قیمت به دست آورده سفر را یک روز عقب می‌اندازد و تصمیم می‌گیرد به اتفاق دوستانش یک روز با مرسدس خوش باشند. در طول روز اتفاق‌های ناخوشایندی برای اسفندیار و دوستانش رخ می‌دهد که همگی از مرسدس متنفر می‌شوند و اسفندیار صبح روز بعد مرسدس را به آتش
می‌شوند و اسفندیار صبح روز بعد مرسدس را به آتش می‌کشد.
کتاب صحیفه‌ی سجّادیه، مجموعه‌ای از دعاها و مناجات منسوب به امام چهارم شیعیان، علی بن الحسین است. صحیفه‌ی سجّادیه، مجموعه‌ای از ۵۴ دعا و نیایش است که سجاد املا کرده و باقر و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند. این کتاب به «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد» و «اخت القرآن» معروف است. اولین راوی این صحیفه، متوکل بن هارون بلخی، از اصحاب جعفر صادق است. صحیفه‌ی سجّادیه نخستین بار توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است. ویژگی‌ها. این کتاب اگرچه در موضوع دعا و نیایش است، ولی شامل بسیاری از علوم و
موضوع دعا و نیایش است، ولی شامل بسیاری از علوم و معارف اسلامی و عرفانی، قوانین و احکام شرعی و مسائل حساس سیاسی، اجتماعی، تربیتی و اخلاقی است که در شکل و قالب دعا سجاد بدانها اشاره کرده‌است. ضمن اینکه امام چهارم شبعیان در فراز بیست‌وسه از دعای بیستم صحیفه چنین می‌فرمایند: «وَ أَصِبْ بی‌ سَبِیلَ الْهِدَایةِ لِلْبِرِّ فِیمَا أُنْفِقُ مِنْهُ» ؛«خدایا در امر هزینه‌کردن مال و دارایی‌ام به من نشان ده راهی را که سالکش را به بر و نیکی هدایت کند.» شایان ذکر است که با توجه به پی بردن به اهمیت مسائل مبتلابه مردم در
با توجه به پی بردن به اهمیت مسائل مبتلابه مردم در امور اقتصادی، موضوع رزق و روزی و کسب و کار در صحیفه‌ سجادیه، پاسخ‌گوی پرسش‌های مردم و گره‌گشای گرفتاری‌های اقتصادی آنان در این راستا می باشد. رسیدن به مقام ابرار به نیکوکاری و نیکو بودن از طریق انفاق و هزینه کردن مال، یک روند است؛ نه یک حادثه؛ به همین دلیل حضرت از آن به «سبیل» یاد کرده‌اند. حکایت این روند از نیاز طبیعی انسان به خوراک، پوشاک و مسکن شروع می‌شود. اسناد. صحیفه سجادیه کامله، مجموعه‌ای از ۷۵ دعا و نیایش بوده‌است که سجاد املا کرده و باقر و برادرش
نیایش بوده‌است که سجاد املا کرده و باقر و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند. یحیی بن زید فرزند زید بن علی در ۱۲۴ق در دیدار با متوکل بن هارون بلخی، نسخه پدرش را در اختیار او گذاشت تا به پسرعموهایش محمد و ابراهیم، فرزندان عبدالله محض بدهد. متوکل بن هارون از اصحاب جعفر صادق است و می‌گوید: «از من ۱۱ دعا ساقط شده و من ۶۴ دعا را روایت می‌کنم». متوکل مجموعه‌ای را که در اختیار داشته به جعفر صادق عرضه کرده و با نوشته محمد باقر مقابله می‌کند و هیچ تفاوتی بین آنها نمی‌یابد. او از مجموعه ۷۵ دعای صحیفه، ۶۴
بین آنها نمی‌یابد. او از مجموعه ۷۵ دعای صحیفه، ۶۴ دعا را می‌نویسد که در مجموعه حاضر تنها ۵۴ دعای آن موجود است. در روایت محمد بن احمد بن مسلم مطهری فقط ۵۴ دعا چنان‌که امروزه هم از صحیفه می‌بینیم موجود است؛ بنابراین از اصل صحیفه ۲۱ دعا افتاده‌است و در حال حاضر آنچه از صحیفه کامله سجادیه باقی‌مانده‌است، همین ۵۴ دعاست. صحیفه از پر نسخه‌ترین کتابهای حدیثی است. نسخه‌های خطی این کتاب در ایران بیش از سه هزار نسخه است اگر چه بسیاری از این نسخ، برگرفته از نسخه مجلسی اول است و بدین سبب این نسخه‌ها تفاوت چندانی با هم
اول است و بدین سبب این نسخه‌ها تفاوت چندانی با هم ندارند. مجلسی اول تعداد طریق خود به صحیفه را بیش از ۶۵۰ هزار طریق می‌داند. صحیفه سجادیه نخستین بار توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است. مستدرک‌های صحیفه سجادیه. با توجه به این که از ۷۵ دعای صحیفه سجادیه، ۲۱ دعا از دست رفته‌است، تعدادی از علمای بزرگ شیعه تلاش کرده‌اند با جستجو در کتاب‌های روایی و آثار به جا مانده از اصحاب، به تعدادی دیگر از ادعیه منتسب به زین العابدین دست یابند. برخی از کتبی که این دعاهای اضافه‌تر را جمع‌آوری کرده‌اند، که «مستدرک
دعاهای اضافه‌تر را جمع‌آوری کرده‌اند، که «مستدرک صحیفه سجادیه» نامیده می‌شوند، عبارت‌اند از: شرح‌های صحیفه سجادیه. حواشی و شروح زیادی بر این کتاب نوشته شده که تعدادشان از شصت تجاوز می‌کند و از آن جمله: توجه علمای اهل سنت به صحیفه. در سال ۱۳۵۳ هـ.ق. آیت الله مرعشی نجفی (از مراجع تقلید شیعه) نسخه‌ای از صحیفه سجادیه را برای علّامه جوهری طنطاوی (دانشمند اهل سنت و مفتی اسکندریه و مؤلف تفسیر معروف «الجواهر فی تفسیر القرآن») به قاهره فرستاد. وی پس از دریافت و تشکر از چنان هدیه‌ای گرانبها و ستایش فراوان در پاسخ
از چنان هدیه‌ای گرانبها و ستایش فراوان در پاسخ نوشت: آیه الله مرعشی در پاسخ به نامهٔ علامه طنطاوی تعدادی از شروح صحیفهٔ سجادیه را نام برده و به همراه آن کتاب «ریاض السالکین» و برخی کتب دیگر را برای وی ارسال می‌دارد که این بار نیز علامه طنطاوی از این نامه خوشحال شده، می‌نویسد: البته در گذشته این کتاب توسط دانشمندان دیگر اهل سنت که به آن دست یافته‌اند هم مورد توجه و استفاده واقع شده‌است: ابن جوزی در خصائص الائمه، ابن ابی‌الحدید در شرح نهج‌البلاغه، و حافظ سلیمان بن ابراهیم القندوزی در ینابیع المودة از صحیفه
بن ابراهیم القندوزی در ینابیع المودة از صحیفه سجادیه نام برده، بخش‌هایی از دعاهای آن را نقل نموده‌اند. شیخ سبط بن جوزی پس از مطالعه و دقت نظر در صحیفه سجادیه می‌نویسد:
ظهیرالدّین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰–۵۹۸ ه‍.ق) از جملهٔ قصیده‌سرایان ایرانی تبار( تاجیک)ادب فارسی در سدهٔ ششم است. فاریابی در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شده‌است. ظهیر از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان سدهٔ ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کرده‌است. سخن او روان و پر از معانی دقیق و در عین حال فصیح و دارای معانی و الفاظ صریح است. ظهیر را در تحول غزل فارسی واسطهٔ انوری و سعدی می‌دانند. زبان صاف و روان و هموارش در غزل که زبانی واسطه بین سبک خراسانی و سبک
در غزل که زبانی واسطه بین سبک خراسانی و سبک عراقی است راه را برای ظهور سعدی هموار ساخت. در واقع ظهیر فاریابی با قصاید و غزلیات شیوا و روان خود یکی از مؤثرترین شاعران حد واسط این دو سبک در تحول سبک عراقی به‌شمار می‌آید. ظهیرالدین بن محمد فاریابی یکی از استادان مسلم شعر فارسی و یکی از کسانی است که در تحول شعر فارسی نقش بزرگی ایفا کرده‌است. نامش به نوشتهٔ اکثر تذکره نویسان ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد بوده‌است که تقریباً در حدود سال ۵۵۰ هجری درفاریاب تولد یافته‌است. شواهدی که ازدیوان او در دست است، نیز این
شواهدی که ازدیوان او در دست است، نیز این تخمین را تقویت می‌بخشد. تولد شاعر مقارن با دوره‌ای بوده‌است که بعد از درگذشت سلطان سنجر در دیار خراسان و اطراف آن پدید آمده بود. عهد کودکی و جوانی ظهیرالدین فاریابی در زادگاهش فاریاب و بعد در نیشابور گذشت و او در این مدت به کسب علوم واطلاعات مختلف علمی و ادبی اشتغال داشت. او بعد از آنکه در زادگاهش فاریاب علوم متداول زمان خود را فراگرفت، به‌خاطر تحصیل بیشتر علوم به نیشاپور که در آن وقت از مراکز علمی ـ فرهنگی محسوب می‌شد، رفت و در آنجا به فراگیری علوم و ادب پرداخت،
رفت و در آنجا به فراگیری علوم و ادب پرداخت، شاعر با فضلا و شعرای آنجا آشنا شد و به سرودن پرداخته، در نیشاپور به مدح عضدالدین طغانشاه بن مؤید آی آبه آغاز کرد و گویا این نخستین کسی بود که ظهیر او را مدح گفته‌است. شاعر به مدت توقف خود در نیشابور در یکی از اشعارش اشاره کرده‌است: این بیت از قطعه‌ای است که به طغانشاه بن مؤید آی آبه خطاب کرده‌است و ظهیر در آخر عهد همین پادشاه یعنی سال ۵۸۲ هجری به این شهر آمده و در آنجا از حرص اندوختن علم و ادب، سکونت اختیارکرده باشد.
بُزکَشی (کشیدن بز) یک بازی سنتی گروهی و تک‌محوری است که سوار بر اسب انجام می‌شود. پیشینه. بزکشی در میان اقوام شمال افغانستان از زمان‌های بسیار قدیم به‌عنوان میراثی از دوران گذشته باز مانده‌است. بازی سنتی بزکشی در میان ایلات ترک آسیای مرکزی و مردم شمال افغانستان متداول است. این بازی در ازبکستان به «اولاک»، در میان ترک‌زبانان افغانستان به «اوغلاغ ترتماق» یا «اوغلاغ ترماغ» ، در قزاقستان به «کوکپار» و در قرغیزستان به «کوکبورو» شناخته می‌شود. رسم بزکشی احتمالاً به ادوار بسیار قدیم و دورهٔ شکار بزهای کوهی و کشیدن
ادوار بسیار قدیم و دورهٔ شکار بزهای کوهی و کشیدن آن‌ها با اسب بازمی‌گردد. از افسانه‌ها و باورهای عامه چنین استنباط می‌شود که بزکشی نخستین‌بار در اطراف رودخانهٔ جیحون (آمودریا) بازی می‌شده است. در زمان حاکمیت رژیم طالبان، بزکشی در افغانستان توسط این رژیم متوقف شده‌بود، چرا که آن را بیشتر به دلیل بازی با لاشهٔ یک حیوان حلال‌گوشت، کاری غیراخلاقی می‌دانستند. بعد از شکست طالبان، انجام این بازی دوباره آغاز گردید. در افغانستان. این بازی در میان بیشتر اقوام افغانستان رایج است. بزکشی در شمال افغانستان علاقه‌مندان
رایج است. بزکشی در شمال افغانستان علاقه‌مندان زیاد داشته و به عنوان ورزشی فرهنگی در میان این مردم شناخته می‌شود. در حال حاضر در ۲۰ ولایت افغانستان تیم‌های منتخب وجود دارد. شیوهٔ انجام این بازی متفاوت است و فعلاً به دو نوع بازی می‌گردد: ۱. شیوهٔ قدیمی (گله‌تازی یا عمومی‌تازی): این شیوه به این صورت است که عده‌ای اسب‌سوار برای جابه‌جا کردن لاشهٔ یک بز یا گوساله تازه‌ذبح‌شده با هم به رقابت می‌پردازند. سوارکاران باید لاشهٔ بز را در حین سوارکاری از روی زمین برداشته و آن را با پیشی گرفتن از رقبا در محل مشخصی که
و آن را با پیشی گرفتن از رقبا در محل مشخصی که معمولاً یک دایرهٔ علامت‌گذاری‌شده در زمین بازی است بر زمین بگذارند. بازیکنان بازی بزکشی که در افغانستان چاپ‌انداز نامیده می‌شوند گاه برای کسب مهارت به سال‌ها تمرین نیاز دارند. لاشهٔ مورد استفاده در بزکشی معمولاً ذبح شده و دست و پاهایش از زانو به پایین قطع می‌شود. لاشه را برای سفت شدن حدود ۲۴ ساعت قبل از بازی در آب سرد می‌خوابانند. گاهی برای افزودن بر وزن لاشه درون آن را پر از سنگ می‌کنند. ۲.شیوهٔ رسمی (تیم‌تازی): اخیراً با ابتکار و زحمات محترم خیرمحمد سانچارکی
اخیراً با ابتکار و زحمات محترم خیرمحمد سانچارکی معاون فنی و مسلکی فدراسیون بزکشی افغانستان این بازی رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است . آقای سانچارکی با نوشتن کتاب (اسپ،اسپ‌سواری و بزکشی) قانون جدید بزکشی‌ را بنا نهاد که با الهام از آن، بازی بزکشی از حالت خشن برون شده و رنگ بهتری به خود گرفته است؛ که در پنج سال اخیر لیگ‌ها و تورنمنت‌های بزکشی با سرمایه‌گذاری میلیون‌ها دالر از تاجران افغانستان پذیرایی گردید. این بازی طوریست که هر تیم با ۱۲ چاپنداز یا بازیکن که صرف ۶ بازیکن آن وارد میدان مسابقه می‌گردند و ۶
که صرف ۶ بازیکن آن وارد میدان مسابقه می‌گردند و ۶ دیگر در عقب خط طور ریزرفی می‌ایستند بازی می‌گردد، میدان بازی با طول ۱۸۰ متر و عرص ۱۱۰ متر تنظیم گردیده دارای سه دایره می‌باشد که دایرهٔ میانه با قطر ۸ متر به عنوان (دایرهٔ برداشت) شناخته می‌شود و آغاز بازی از این دایره انجام می‌شود. در دو جانب میدان دو دایره به عنوان دو گول با قطر هر کدام سه متر موجود می‌باشد که به عنوان گول‌های هر دو تیم شناخته می‌شود. بازی قسمی است که بعد از هر بار نمره انجام شدم دوباره از دایرهٔ برداشت بازی صورت می‌گیرد. بنا بر نوشتهٔ
از دایرهٔ برداشت بازی صورت می‌گیرد. بنا بر نوشتهٔ دانشنامهٔ ایرانیکا بزکشی در افغانستان از حمایت دولت‌های متوالی برخوردار بوده‌است به نحوی که در زمان محمد ظاهرشاه (تا ۱۹۷۳) این مسابقات هم‌زمان با جشن تولد شاهنشاهی برگزار می‌شد. رژیم‌های بعدی تاریخ مسابقه را به سال‌روز سازمان ملل متحد تغییر دادند. در شمال افغانستان حداقل قبل از عملیات نظامی ویژه شوروی در ۱۹۷۹، تا چند صد سوارکار می‌توانستند هم‌زمان با هم در نوع خاصی بزکشی که در زبان پارسی دری به توده‌برآئی معروف است به رقابت بپردازند. این رقابت در جشن‌های
معروف است به رقابت بپردازند. این رقابت در جشن‌های عروسی و ختنه‌کنان رایج بود. سوارکاران بزکشی که به نام چاپ انداز یاد می‌شوند مردانی بسیار قوی هستند که خوراک آن‌ها بیشتر مواقع شوربای گوشت است. در مسابقات پر هیجان بز کشی کسی که می‌خواهد بز را از زمین بالا کند یا در حال انتقال به دایره حلال باشد، دیگران حق شلاق زدن بزکش را دارند. در یک مسابقه، یک چاپ انداز با مهارت، امکان دارد صدها شلاق بخورد تا بز از دستش بیفتد. به منظور پیشگیری از این گونه آسیب‌ها، چاپ اندازها، اخیراً دارای کلاه محافظ و ساق بند و زانو بند
اخیراً دارای کلاه محافظ و ساق بند و زانو بند هستند و در قدیم لباس زیاد می‌پوشیدند. روس‌ها آن را در کشورهای آسیای میانه جزء بازی‌های خشن و ممنوع اعلام کرده بودند. در این بازی امکان شکستن دست و پا زیاد است و بعضاً چاپ اندازها جان خود را از دست می‌دهند. مشهورترین پهلوان بزکش در تاریخ افغانستان تاش پهلوان (به معنای پهلوان سنگی) نام داشت. قد این مرد دو متر، وزنش ۱۹۰ کیلو و در زیبایی خود شهرت داشت. این مرد در سال ۱۳۶۰ به دست دشمنانش به قتل رسید. آموزش بزکشی یا چاپ اندازی. در شمال افغانستان خان‌های بزرگی وجود
چاپ اندازی. در شمال افغانستان خان‌های بزرگی وجود دارند که دارای چندین هزار گاو و بز و گوسفند هستند. این خان‌ها در پی رقابت بین همدیگر، جوانان قوی را در سنین ۱۴ تا ۱۸ سالگی تحت تمرین چاپ اندازی قرار می‌دهند. این جوانان برای چندین سال در خط دوم یا عقبی تمرین داده می‌شوند تا چاپ اندازهایی ماهر شوند. خان‌ها کوشش می‌کنند که برای این منظور بهترین اسب را تدارک ببینند. برای نگهداری اسب‌ها چندین نفر را استخدام می‌کنند که به نام مهتر یاد می‌شوند. مقررات فدراسیون بزکشی افغانستان. مقررات ورزش بزکشی در سال ۱۳۹۵
بزکشی افغانستان. مقررات ورزش بزکشی در سال ۱۳۹۵ فدراسیون بزکشی افغانستان قوانینی را در پی اعتراض حامیان حقوق حیوانات وضع نمود؛ مثلاً اینکه به جای لاشه بز یا گوساله از جسم بی جان با وزن معادل ۲۰ الی ۳۵ کیلوگرم استفاده شود که خوشبختانه در لیگ ها و تورنمنت ها طور جدی قوانین اجرا میگردد . کشورهایی چون تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، قرقیزستان و قزاقستان پس از آزادی و استقلال از دولت شوروی، بزکشی را در کشور خود رواج دادند که کم‌کم در حال گسترش است. احتمال اینکه در آینده ای بسیار نزدیک مسابقات جهانی بزکش بین ۸ تا
آینده ای بسیار نزدیک مسابقات جهانی بزکش بین ۸ تا ۱۰ کشور آسیای میانه به راه انداخته شود، زیاد است و تماشاچیان خاص خود را دارد. و مانند جشن دیوالی یا دیپاوالی هند، گاو بازی در اسپانیا و جنگ بادمجان رومی، بزکشی نیز به دنبال جهانی شدن است. بزکشی در سینما. بزکشی در چندین فیلم سینمایی به نوعی حضور داشته‌است. هالیوود در ۱۹۷۰ فیلمی با نام سوارکاران با بازی آنتونی کویین، عمر شریف و جک پالاس بر اساس داستانی از ژوزف کسل دربارهٔ بزکشی ساخت. فیلم هندی خدا گواه با یک صحنه بزکشی آغاز می‌شود. در صحنه‌های ابتدایی فیلم
صحنه بزکشی آغاز می‌شود. در صحنه‌های ابتدایی فیلم رامبو ۳ نیز بزکشی حضور دارد. در فیلم کابل اکسپرس (۲۰۰۶) نیز صحنه‌ای از بزکشی دیده می‌شود. در سال ۲۰۱۲، فیلمی در سینمای هالیوود ساخته شد به نام Buzkashi Boys که نمایان گر بازی بزکشی در افغانستان است. پیوند به بیرون. عکسهای بزکشی روی فلیکر
هونولولو مرکز و پرجمعیت‌ترین شهر ایالت هاوایی در ایالات متحده آمریکا است که در اقیانوس آرام واقع شده‌است. شهر هونولولو پایتخت جزایر هاوایی و بزرگترین بندر هاوایی است. با ایالات متحده آمریکا و کشورهای شرق دور و استرالیا با خطوط دریایی و هوایی گسترده‌ای مرتبط است. هونولولو به معنای «بندرگاه پناهگاه» یا «بندر آرام» در هاوایی است. نام قدیمی آن، کو، تقریباً منطقه‌ای از خیابان نوآنو تا خیابان آلاسکا و از خیابان هتل تا خیابان کویین را در بر می‌گیرد، که قلب منطقه کنونی مرکز شهر است. مطلوبیت این شهر به عنوان یک بندر
مرکز شهر است. مطلوبیت این شهر به عنوان یک بندر رشد و اهمیت تاریخی آن را در مجمع الجزایر هاوایی و منطقه وسیع اقیانوس آرام گزارش می‌کند. هونولولو از سال ۱۸۴۵ به‌عنوان پایتخت جزایر هاوایی، اولین پادشاهی مستقل هاوایی و پس از ۱۸۹۸ قلمرو ایالات متحده و ایالت هاوایی است. این شهر پس از حمله ژاپن به پرل هاربر در نزدیکی پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، که باعث ورود قاطع ایالات متحده به جنگ جهانی دوم شد، به رسمیت شناخته شد. بندرگاه یک پایگاه بزرگ دریایی است و میزبان ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده، بزرگترین فرمانده نیروی
اقیانوس آرام ایالات متحده، بزرگترین فرمانده نیروی دریایی جهان است. آب و هوای گرمسیری مطلوب، مناظر طبیعی غنی و سواحل گسترده هونولولو آن را به مقصدی محبوب جهانی برای گردشگران تبدیل کرده‌است. از ژانویه ۲۰۲۰، این شهر بیشترین بازدید کننده را از هاوایی، روزانه بین ۲۳۰۰۰ تا ۳۸٬۰۰۰ پذیرایی می‌کند. گرچه انزوای نسبی هونولولو از بقیه ایالات متحده به هزینه‌های بالای زندگی کمک می‌کند، همچنین بر اساس مراقبت‌های بهداشتی، ایمنی، آموزش، فرهنگ و سایر معیارها، در چندین رتبه قابل سکونت در جهان عملکرد خوبی دارد. بر اساس شاخص
قابل سکونت در جهان عملکرد خوبی دارد. بر اساس شاخص جهانی قابلیت زندگی در سال ۲۰۱۹، از بین ۱۴۰ شهر در سراسر جهان رتبه ۲۲، بالاترین رتبه در میان شهرهای آمریکا را دارد. این شهر همچنین دومین شهر امن ایالات متحده است. جغرافیا. شهر هونولولو در وسط جلگه‌ای تنگ میان کرانه اقیانوس آرام و رشته کوه‌های کولو قرار گرفته، برخی از نقاط مرتفع نیز در قلمرو مناطق شهری هونولولو قرار دارد. از جمله "کوه تنتالوس" (Mount Tantalus) که در دامنه‌هایش باغ‌های عمومی زیبا احداث گردیده‌است. تاریخچه. شهر هونولولو در جزیره اوآهو (از جزایر
تاریخچه. شهر هونولولو در جزیره اوآهو (از جزایر هاوایی) نخست به صورت دهکده‌ای بود که از ۱۷۹۴ به صورت بندری شناخته شد. چند سال بعد بندری مهم و معتبر گردید. وقتی سلطان کامه هامه‌ها مقر حکومت خود را در نزدیکی این شهر قرار داد بیش از پیش شهر رونق گرفت. کالاهایی که در این شهر تولید می‌شد به خارجیان فروخته و کالاهای مورد مصرف از آنها خریداری می‌شد. علاوه بر این سلطان با دریافت عوارض بندری بر درآمد شهر افزود و شهر روز به روز ترقی می‌یافت. در سال ۱۸۲۵ بیشتر داد و ستد تجاری هاوایی در شهر هونولولو انجام می‌شد. در سال
تجاری هاوایی در شهر هونولولو انجام می‌شد. در سال ۱۸۵۰ تأسیس شد. چون در سال ۱۹۵۹ کشورهایی تشکل یافت، پایتخت هاوایی گردید. مدارک مربوط به اسکان نخستین هونولولو توسط مهاجران اصلی پلینزی به مجمع الجزایر از تاریخ و مصنوعات شفاهی حاصل می‌شود. اینها نشان می‌دهد که در قرن یازدهم هونولولو در آن ساکن شده‌است. پس از آنکه کامامهه اول اوهاهو را در نبرد نوسانو در نوشوانو پالی فتح کرد، وی در سال ۱۸۰۴ بارگاه سلطنتی خود را از جزیره هاوایی به وایکو منتقل کرد. بارگاه وی در ۱۸۰۹ به مرکز فعلی هونولولو منتقل شد. پایتخت در سال
به مرکز فعلی هونولولو منتقل شد. پایتخت در سال ۱۸۱۲ به Kailua-Kona بازگشت. رونق اقتصادی و گردشگری به دنبال دولت، رشد سریع اقتصادی را در هونولولو و هاوایی به ارمغان آورد. سفرهای هوایی مدرن، از سال ۲۰۰۷، سالانه ۷٫۶ میلیون بازدید کننده به این جزایر وارد می‌کند که ۶۲٫۳ درصد از آنها وارد فرودگاه بین‌المللی هونولولو می‌شوند. امروزه هونولولو شهری مدرن با ساختمانهای بلند مرتبه متعدد است و وایکوکی با هزاران اتاق هتل، مرکز صنعت گردشگری در هاوایی است. شرکت مشاوره ای مرکر انگلیس، در ارزیابی سال ۲۰۰۹ «که برای کمک به
مرکر انگلیس، در ارزیابی سال ۲۰۰۹ «که برای کمک به دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ در تعیین کارمندان بین‌المللی انجام شده‌است»، هونولولو را از نظر کیفیت زندگی در رتبه ۲۹ جهانی قرار داد. این بررسی با ثبات سیاسی، آزادی شخصی، سرویس بهداشتی، جرم، مسکن، محیط طبیعی، تفریح، امکانات بانکی، در دسترس بودن کالاهای مصرفی، آموزش و خدمات عمومی از جمله حمل و نقل انجام شده‌است. اماکن. دانشگاه هاوایی، موزه اسقفی (تأسیس ۱۸۹۹) و موسسات علمی مهم متعددی از جمله بنیادهای علمی آن است. کارخانه تصفیه شکر نیز دارد. بندر پرل هاربر نیز در
کارخانه تصفیه شکر نیز دارد. بندر پرل هاربر نیز در نزدیکی این شهر قرار دارد. شهرهای خواهر خوانده. Honolulu currently has 29 خواهرخواندگی (شهرها): Domestic International
شهر پل‌سفید مرکز شهرستان سوادکوه در استان مازندران است. پل‌سفید همچنین نام پلی در داخل این شهر است. مردم پل‌سفید از قومیت طبری هستند و به مازندرانی صحبت می‌کنند. شهر پل‌سفید از جنوب به روستای ورسک و از شمال به شهر زیرآب راه دارد. جاده فیروزکوه و راه‌آهن مازندران از این شهر می‌گذرد و راه دسترسی به خانه رضاشاه پهلوی، بنیان‌گذار شاهنشاهی پهلوی در این شهر قرار دارد. ایستگاه راه‌آهن پل سفید مهم‌ترین ایستگاه تعمیرات دیزل راه‌آهن شمال و دارای سینی دوار است. تاریخچه. دوران باستان. استان مازندران پیش از اسلام