payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به دلیل به تصویر کشیدن نگرشی نژادپرستانه نسبت به آفریقایی‌ها در داستان قبلی خود، "تن‌تن در کنگو"، مورد اتهام قرار گرفته بود. به نظر می‌رسد او امید داشت با نمایش تن‌تن و هادوک در حال آزادسازی بردگان آفریقایی در کتاب "کوسه‌های دریای سرخ"، خود را از چنین انتقاداتی مبری کند. او در روند آماده‌سازی این داستان با همکاری که برای یک مجله با محوریت آفریقا به نام "L'Afrique et le Monde" ("آفریقا و جهان") کار می‌کرد، مشورت کرد؛ آنها برخی از متن‌هایی را که هرژه می‌خواست در داستان بگنجاند به زبان یوروبایی ترجمه کردند.
در داستان بگنجاند به زبان یوروبایی ترجمه کردند. با این وجود، در ژانویه ۱۹۶۲، مقاله‌ای در مجله "Jeune Afrique" هرژه را برای به تصویر کشیدن یک تصویر نژادپرستانه از آفریقایی‌ها در این داستان مورد انتقاد قرار داد، اتهامی که توسط نشریات دیگر نیز تکرار شد. این ادعاها بر استفاده ساده‌انگارانه شخصیت‌های آفریقایی از گفتار پیجین متمرکز شد که شبیه به الگوهای گفتاری استفاده‌شده در "تن‌تن در کنگو" بود. بنوآ پیترز، نویسنده بیوگرافی هرژه، این نظر را بیان کرد که «به‌طور کلی این حملات بسیار ناعادلانه بودند». هرژه از نظر
کلی این حملات بسیار ناعادلانه بودند». هرژه از نظر عاطفی تحت تأثیر این اتهامات قرار گرفت و بر این اساس تغییراتی را در چاپ مجدد کتاب در سال ۱۹۶۷ ایجاد کرد؛ در اینجا او الگوهای گفتاری آفریقایی‌ها را عوض کرد و دستور زبان بهتری به آنها بخشید. با این حال، او پاسخ هادوک به آفریقایی‌ها را همچنان به شکل زبان پیجین (زبان آمیخته ساده) باقی گذاشت. او برای این نسخه تغییراتی نیز در نامه امیر به تن‌تن ایجاد کرد. نسخه قبلی سبکی رسمی داشت: «دوست ارجمند و بسیار محبوبم، من پسرم، عبدالله، را به شما می‌سپارم تا زبان انگلیسی‌اش
عبدالله، را به شما می‌سپارم تا زبان انگلیسی‌اش را بهتر کنید. اینجا شرایط جدی است. اگر هر مصیبتی بر سر من بیاید، روی شما حساب می‌کنم تا از عبدالله مراقبت کنید.» در ویرایش جدید هرژه، لحن نوشتاری پرطمطراق‌تری در پیش گرفته می‌شود: «این نامه برای این است که شما بدانید ای دوست ارجمند و گرامی، من پسرم، عبدالله، جان دلم را به تو می‌سپارم. اینجا شرایط بسیار جدی است. اگر روزگار بر من سخت بگیرد همچون عقابی که به غزال بی‌گناهی حمله می‌کند (زیرا دنیا از زندگی و مرگ سرشته شده‌است) من مطمئنم که عبدالله پناهگاه، گرما و
شده‌است) من مطمئنم که عبدالله پناهگاه، گرما و محبت‌اش را در کنار تو خواهد یافت. با انجام این کار، تو دست به عملی نیک در برابر خدا خواهی زد.» هرژه با ابراز تاسف از به تصویر کشیدن مرگ آن کوسه در داستان، بعدها اظهار داشت که وقتی داشت "کوسه‌های دریای سرخ" را می‌نوشت، «هنوز باور داشت که کوسه‌ها جانوران بزرگ و خطرناکی هستند». بررسی انتقادی. هری تامپسون هنگام اظهارنظر در مورد حضور گسترده شخصیت‌ها در "ماجراهای تن‌تن"، داستان را «یک گردهمایی خانوادگی برای تن‌تن» خواند و اظهار کرد که این داستان «به‌طور غیرمعمول پر
و اظهار کرد که این داستان «به‌طور غیرمعمول پر از شخصیت‌هایی است که کاپیتان هادوک دوست داشت از آنها دوری کند». مایکل فار معتقد بود هرژه با بازگرداندن این همه شخصیت قدیمی، یک «کیفیت گذشته‌نگرانه برجسته» به کتاب بخشیده‌است. ژان-مارک لوفیسیه و رندی لوفیسیر احساس کردند که ماهیت «شلوغ» داستان فضای کمی برای حضور چهره‌های اصلی مجموعه مثل پروفسور تورنسل یا تامسون و تامپسون باقی گذاشته و باعث شد تا شخصیت جدید اسکات تنها در حد «یک شخصیت مکمل خوب، اما نه بیشتر» ایفای نقش کند. این دو همچنین بیان کردند که به نظر می‌رسد
کند. این دو همچنین بیان کردند که به نظر می‌رسد «هرژه پیش از پرداختن به چیزی جدی‌تر و دارای طنین شخصی‌تر»، یعنی کتاب "تن‌تن در تبت"، در حال رسیدگی به گذشته آثار و شخصیت‌های خود بوده‌است. زندگی‌نامه‌نویس هرژه بنوآ پیترز، "کوسه‌های دریای سرخ" را داستانی «پیچیده، مبهم و حتی هزارتو مانند» توصیف کرد، که «بدون شک کتابی بود که در آن هرژه بیشترین جسارت را در خلق جهان داستانی خود به خرج داده بود». او بر این باور بود که «هرژه وارد مرحله جدیدی شد» چرا که به نظر می‌رسد «خانواده شخصیت‌هایش را بهتر از قبل می‌شناسد و از
«خانواده شخصیت‌هایش را بهتر از قبل می‌شناسد و از بازی با آنها، و همچنین خوانندگانش، لذت می‌برد.» پیترز اشاره کرد که این کتاب «از برخی جهات، ادامه‌ای» بر داستان "سرزمین طلای سیاه" است. این ارزیابی با برداشت تامپسون، لوفیسیرها و فار مشترک است، چرا که همه آنها "کوسه‌ها…" را دنباله‌ای نسبی بر کتاب قبلی توصیف کردند. تامپسون اضافه کرد که کتاب "کوسه‌های دریای سرخ"، «تا حدی شکست نسبی "سرزمین طلای سیاه" را جبران کرد»، و معتقد است که اگرچه داستان «نسبتاً شتابزده به پایان می‌رسد»، یک «داستان هیجان‌انگیز درجه یک» است.
می‌رسد»، یک «داستان هیجان‌انگیز درجه یک» است. لوفیسیه‌ها ضمن اعطای نمره چهار از پنج به کتاب، معتقدند که این داستان «به عنوان یک درام سیاسی مدرن بسیار تأثیرگذار است و از رمان "ماجرای تورنسل" بسیار قابل باورتر است». از نظر آنها، کتاب یک تفسیر سیاسی مؤثر در رابطه غرب با جهان عرب ارائه می‌دهد. در تحلیل آنها، تن‌تن و هادوک نه به دلیل اینکه امیر یک رهبر خوب است، بلکه برای اهداف خودخواهانه‌شان (برای خلاصی از دست عبدالله در مارلین اسپایک) به دنبال امداد رسانی هستند؛ درست همان‌طور که دولت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی
درست همان‌طور که دولت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی غربی برای اینکه به منافع خود دست یابند، با رهبران عرب که حقوق بشر را زیرپا می‌گذارند، متحد می‌شوند. تامپسون بر این باور بود که گنجاندن برده‌داری به عنوان یک مضمون اصلی باعث شده‌است که این کتاب «یکی از ماجراهای تن‌تن با جهت‌گیری بزرگسالانه‌تر» باشد. با این وجود، فار خاطرنشان کرد که داستان دربردارنده «طنز قابل توجهی» است تا تعادلی در برابر عناصر تاریک‌تر برقرار شود. فار مقایسه‌هایی بین این اثر و "A Dance to the Music of Time" اثر انتونی پاول انجام داد. این مجموعه
of Time" اثر انتونی پاول انجام داد. این مجموعه رمانی بود معاصر با کتاب "کوسه‌های دریای سرخ" که به‌طور مشابه از "کمدی انسانی" بالزاک الهام گرفته بود. بیوگرافی‌نویس هرژه، پیر آسولین، معتقد بود که "کوسه‌های دریای سرخ" نشان‌دهنده «اوج دوران طلایی» اوست، که با داستان" نیلوفر آبی (تن‌تن)" آغاز شده بود. او همچنین اظهار می‌کند که «تقریباً به نظر می‌رسد که هرژه با این داستان، ریتم و قدم زدن دوران خلاقانه‌اش را بازپس گرفته بود». ژان ماری اپوستولیدس، در مطالعه روان‌کاوی خود در مورد "ماجراهای تن‌تن"، این دیدگاه را
خود در مورد "ماجراهای تن‌تن"، این دیدگاه را ابراز کرد که "کوسه‌های دریای سرخ" بازتاب‌دهنده جهانی است که در آن ارزش‌های سنتی تنزل یافته‌اند و همه چیز – از جمله زندگی انسان – به یک کالا تبدیل شده‌است. او اضافه کرد که راستاپوپولوس در این داستان به «تجسم بازار جهانی» تبدیل می‌شود و تمام شخصیت‌های دیگر را به هم گره می‌زند و بنابراین جایگزین تن‌تن به عنوان شخصیتی «در مرکز جهان داستان» می‌گردد. اپوستولیدس بیان می‌کند که "کوسه‌های دریای سرخ"، «مضمون برابری عمومی همه چیز» را که در این مجموعه وجود دارد تقویت می‌کند،
چیز» را که در این مجموعه وجود دارد تقویت می‌کند، و با معرفی شخصیت‌های قدیمی و ایجاد روابط جدید بین آنها، به عنوان «نوعی اثر گذشته‌نگرانه» عمل می‌کند. او معتقد بود که درون‌مایه سراب در سراسر داستان فراگیر است و به‌طور مکرر در شکل‌هایی مانند ساعت کوکو عبدالله که آب‌پاش را پنهان می‌کرد و همچنین نام‌های مستعار استفاده شده توسط شخصیت‌های مختلف در طول روایت ظاهر می‌شود. منتقد ادبی تام مک‌کارتی (نویسنده) اظهار داشت که "کوسه‌های دریای سرخ" تعدادی از مضامین تکرارشونده در سراسر "ماجراهای تن‌تن" را به نمایش می‌گذارد.
در سراسر "ماجراهای تن‌تن" را به نمایش می‌گذارد. او اعتقاد داشت که صحنه‌ای که در آن یکی از افراد باب الهر در مخفیگاه کوهستانی‌اش از امیر جاسوسی می‌کند، بازتاب‌دهنده موضوع گسترده‌تر «استراق سمع» است که در سراسر داستان‌ها وجود دارد. مک‌کارتی همچنین بر اقدامات تن‌تن در بازگرداندن عبدالله به خمد تأکید کرد و این دیدگاه را ابراز کرد که این کنش، بخشی از یک درون‌مایه گسترده‌تر در سراسر این مجموعه است که در آن قهرمان، کودکان رها شده را به خانه‌شان می‌برد؛ نمونه‌های دیگر شامل کشف یک خانواده خوانده برای کودک یتیم چانگ
شامل کشف یک خانواده خوانده برای کودک یتیم چانگ چون-چن در "نیلوفر آبی (تن‌تن)" و تحویل کودک کولی گمشده، میارکا، به خانواده‌اش در "جواهرات کاستافیوره" می‌شود. اقتباس‌ها. در سال ۱۹۹۱، همکاری بین استودیوی فرانسوی الیپس و شرکت پویانمایی کانادایی نلوانا، ۲۱ داستان را – از جمله "کوسه‌های دریای سرخ" – به مجموعه ای از اپیزودها، هر کدام به مدت ۴۲ دقیقه، اقتباس کرد. سریال کارگردانی شده توسط استفان برناسکونی، به دلیل «وفاداری کلی» مورد ستایش قرار گرفته‌است، چراکه در واقع ترکیب‌بندی برخی صحنه‌ها مستقیماً از پنل‌های
واقع ترکیب‌بندی برخی صحنه‌ها مستقیماً از پنل‌های کتاب کمیک اصلی برداشته شده‌است. چاپ اول. نسخه‌های چاپ‌شده در تمام کشورها ۶۲ صفحه دارد.
لاکامپانِلا (به ایتالیایی La Campanella) به معنی زنگ کوچک و نامی‌است که فرانتس لیست به موومان سوم از ویولن کنسرتوی شمارهٔ ۲ نیکولو پاگانینی، ویولن‌نواز استثنایی، ایتالیایی داد. وجه تسمیهٔ آن این است که صدای یک زنگ کوچک در سراسر قطعه به گوش می‌رسد و با ویولن همراهی می‌کند. لیست بر اساس این قطعه اتود لاکامپانلای خود را در سُل‌دیز مینور برای پیانو نوشت و در آن به دو تکنیک پرش دست و نیز تریل برای انگشتان ضعیفتر به طرز اساسی می‌پردازد. این اتود سومین اتود از اتودهای شش‌گانهٔ پاگانینی است. مانند سایر اتودهای
اتودهای شش‌گانهٔ پاگانینی است. مانند سایر اتودهای شش‌گانه دو نسخه دارد که نسخهٔ اول سال ۱۸۳۸ انتشار یافت و نسخهٔ دوم سال ۱۸۵۱. نیز همچون دیگر اتودهای شش‌گانه نواختن نسخهٔ نخست از نسخهٔ دوم دشوارتر است. به‌طور کلی این قطعه حتی نسخهٔ دوم آن از قطعات دشوار و (ویرچوئوسیک) پیانو به حساب می‌آید و بعضاً به عنوان آنکور در رسیتالها به کار می‌رود. لاکامپنلای فرانتز لیست در حقیقت، سخت‌ترین اتود پیانو برای دست راست است که با تکنیک تریل به همراه جهش‌های گسترده و فواصل بلند دولاچنگ نوشته شده‌است این اتود به دلیل
فواصل بلند دولاچنگ نوشته شده‌است این اتود به دلیل شناخته‌شدن به عنوان یکی از دشوارترین قطعاتی که تاکنون برای پیانو نوشته‌شده است مشهور است که نیازمند واکنش‌های سریع و بسیار بالای دست راست است. دست راست نوازنده نیازمند طی فواصل بلند میان هر اکتاو است. به طور کلی و در حالت استاندارد، این‌گونه جهش‌ها نیازمند چابکی انگشتان ضعیف‌تر دست است و می‌تواند مهارت و چابکی آنها را نیز به مرور افزایش دهد. منابع. "Grandes Études de Paganini (S141)", LisztWorks.com *
سرزمین طلای سیاه (به فرانسوی: Tintin au pays de l'or noir) پانزدهمین کتاب از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید. این داستان در اصل باید پس از هشتمین داستان از مجموعه ماجراهای تن‌تن و میلو یعنی عصای اسرارآمیز نهمین داستان از این مجموعه باشد ولی به دلیل تصرف بلژیک توسط آلمان نازی، ناتمام ماند تا این که پس از پایان جنگ، هرژه دوباره به نگارش آن پرداخت و آن را کامل کرد. داستان. در حالی که خطر جنگ همه جا را تهدید می‌کرد، به
در حالی که خطر جنگ همه جا را تهدید می‌کرد، به طریق مرموزی شبکه نفت و بنزین با مشکل عجیبی رو به رو گردید به‌طوری که هرگونه استفاده از نفت موجب انفجار وسیله مورد نظر می‌گردید. در این میان تن‌تن راهی کشور «خمد» گشته و در پایان متوجه می‌شود دکتر مولر که در جریان جعل اسکناس در داستان جزیره سیاه نقش داشته است، نه تنها در ایجاد مشکل برای شبکه نفت دست داشت، بلکه امیر بن کالش اذاب را نیز برای انعقاد قرار داد با شرکت نفتی دیگری که مولر در آن فعالیت داشته، تحت فشار قرار داده است. در پایان تن‌تن موفق به نجات عبدالله
داده است. در پایان تن‌تن موفق به نجات عبدالله فرزند امیر از دست مولر نیز می‌گردد و او را دستگیر می‌کند… نسخه ابتدایی تن‌تن در سرزمین طلای سیاه که به صورت مجله منتشر شده که در فلسطین تحت قیومیت بریتانیا در سالهای دهه ۳۰ میلادی می‌گذرد. در این نسخه تن‌تن توسط گروه یهودی آرگون که علیه حکومت تحت قیومت بریتانیا می‌جنگند ربوده می‌شود. نسخه اول سرزمین طلای سیاه در ۱۹۵۰ چاپ گردید اما هرژه در ۱۹۷۰ به سفارش طرف قرار داد در بریتانیا، نسخه دیگری از این کتاب را ارائه داد.
کاندِلا در دستگاه بین‌المللی یکاها،(نماد cd) یکای شدت نور است. منظور از شدت نور، احساس انسان از روشنایی نور تابیده از سوی یک سرچشمه نور در جهتی مشخص است که توسط تابع روشنایی (یک مدل استانداردشده از حساسیت چشم انسان به طول موج‌های مختلف که با نام "تابع اثرگذاری نور" هم شناخته می‌شود) وزن داده می‌شود. یک شمع معمولی هم با تقریب نه‌چندان خوب یک کاندلا شدت نور دارد. اگر گسیل در برخی جهت‌ها به وسیلهٔ یک مانع کدر مسدود شود، گسیل در جهت‌هایی که مسدود نشده‌اند همچنان تقریباً ۱ کندلا خواهد بود. کلمهٔ کاندِلا در زبان
تقریباً ۱ کندلا خواهد بود. کلمهٔ کاندِلا در زبان لاتین به معنای شمع است. تعریف. در کنفرانس عمومی اندازه‌گیری و توزین (CGPM) در سال ۱۹۷۹ میلادی، کاندلا به صورت زیر تعریف شد: یک کاندلا برابر است با شدت نور، در یک راستای خاص از یک چشمهٔ نور تک‌فام با بسامد ۵۴۰ تراهرتز و شدت شعاعی ۱/۶۸۳ وات بر استرادیان در آن راستا. این تعریف مشخص می‌کند که چگونه می‌توان یک منبع نور ساخت که (طبق تعریف) یک کاندلا گسیل دهد. چنین منبعی را می‌توان برای واسنجی ابزارهای اندازه‌گیری شدت نور به کار برد. توضیح. بسامدی که از طیف مرئی و
نور به کار برد. توضیح. بسامدی که از طیف مرئی و نزدیک به سبز در تعریف کاندلا برگزیده شده، دارای طول موجی نزدیک به ۵۵۵ نانومتر است. هنگام تطبیق با شرایط روشن، چشم انسان به این بسامد بیشترین حساسیت را دارد. با توجه به پاسخ فرکانسی چشم انسان، در بسامدهای دیگر شدت تابشی بیشتری نیاز است تا به همین شدت نور برسیم. شدت نور یک طول موج مشخص مانند λ به این صورت محاسبه می‌شود: که در آن نماد شدت نور بر حسب کاندلا، شدت تابش بر حسب W/sr و formula_2 تابع استاندارد نوردهی است. اگر بیش از یک طول موج داشته باشیم (که در واقعیت
اگر بیش از یک طول موج داشته باشیم (که در واقعیت چنین است)، باید در طول طیف جمع یا انتگرال بگیریم تا به شدت روشنایی کل دست یابیم. مثال. یک شمع معمولی تقریباً ۱ کاندلا شدت نور دارد. یک لامپ فلورسنت ۲۵ وات کوچک، نزدیک به ۱۷۰۰ لومن ساطع می‌کند؛ اگر نور به صورت مساوی در همهٔ جهت‌ها بتابد، چنین لامپی شدت نوری معادل ۱۳۵ کاندلا خواهد داشت. اگر همهٔ نور آن در یک پرتو ۲۰° متمرکز شود، شدت نور آن تقریباً ۱۸٬۰۰۰ کاندلا خواهد شد. شدت نور ال‌ای‌دی‌ها بر حسب میلی‌کاندلا یا هزارم کاندلا (mcd) سنجیده می‌شود. ال‌ای‌دی‌های به
هزارم کاندلا (mcd) سنجیده می‌شود. ال‌ای‌دی‌های به کار رفته در نشانگرهای اطلاعاتی معمولاً در بازهٔ ۵۰ میلی‌کاندلا هستند؛ ال‌ای‌دی‌های "فراروشن" می‌توانند به ۱۵٬۰۰۰ میلی‌کاندلا یا بیشتر نیز دست یابند. یکاهای نورسنجی اس‌آی. ارتباط بین شدت نور و شار نوری. اگر یک منبع نور، در یک مخروط معین، شدت نوری معادل "I"v (بر حسب کاندلا) تولید کند، شار نوری کل "Φ"v بر حسب لومن چنین محاسبه می‌شود: که در آن "A" "زاویهٔ تابش" لامپ است (زاویهٔ راس مخروط). برای مثال لامپی که ۵۹۰ کاندلا گسیل می‌دهد و زاویهٔ تابش آن ۴۰° است،
۵۹۰ کاندلا گسیل می‌دهد و زاویهٔ تابش آن ۴۰° است، تقریباً ۲۲۳ لومن تابش دارد. برای دانستن زاویه‌های تابش لامپ‌های رایج بازتابنده چندوجهی را ببینید. اگر چشمهٔ نور، نور را به صورت یکنواخت در همهٔ جهات گسیل دهد، شار نوری را می‌توان با ضرب‌کردن شدت نور در ۴π بدست آورد: یک چشمهٔ نور ۱ کاندلای یکنواخت، ۱۲٫۶ لومن گسیل می‌دهد.
محمد مدبر (درگذشتهٔ زمستان ۱۳۴۶) نقاش ایرانی و یکی از دو بنیان‌گذار نقاشی قهوه‌خانه‌ای پس از حسین قوللرآغاسی بود. پرده‌های وی از حماسه‌های ملی و مذهبی در نقاشی بهره می‌برد. آثار. از مدبر تابلوهای فراوانی بازمانده‌است. از جمله آثار خوب او می‌توان به «مصیبت کربلا»، «گودال قتلگاه»، «دارالانتقام مختار»، «عزیمت حضرت مسلم به کوفه» و «کشته شدن سیاوش» اشاره کرد.
حسین قوللرآقاسی (زادهٔ ۱۲۶۹ – درگذشتهٔ ۱۳۴۵) نقاش ایرانی و در کنار محمد مدبر، یکی از دو بنیان‌گذار نقاشی قهوه‌خانه‌ای شناخته می‌شود. او در پرده‌های خویش از حماسه‌های ملی و مذهبی چون لیلی و مجنون، یوسف و زلیخا، بهرام گور و موضوعات حماسی و روایت‌های عامه بهره برده‌است. زندگی‌نامه. حسین فرزند علی‌رضا قوللرآقاسی، یکی از هنرمندان و استادان نقش‌پرداز بر روی کاشی و قلمدان و از نقاشان عصر قاجار به‌شمار می‌رفت؛ که نقاشی هفت خوان رستم بر سردر ارگ کریم‌خان زند در شیراز یکی از اثرهای بجا مانده از او است. حسین
در شیراز یکی از اثرهای بجا مانده از او است. حسین قوللرآقاسی فن و هنر نقش‌اندازی روی کاشی و روغن‌کاری بر دیوار را از نه سالگی نزد پدر آموخت و کارگاه کاشی‌پزی پدرش در خیابان باب همایون را تا پس از درگذشت وی می‌گرداند. محمد مدبر، دوست و همشاگردیش در این دوره کوتاه در نقش‌اندازی روی کاشی و گرداندن کارگاه یاری می‌داد. حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر صاحبان سبک و پیشکسوت نقاشی قهوه‌خانه‌ای شناخته می‌شوند. نخستین کار نقاشی از داستان‌های شاهنامه و واقعهٔ کربلا را به سفارش مشهدی صفر اسکندریان، قهوه‌چی قهوه‌خانهٔ معروف
مشهدی صفر اسکندریان، قهوه‌چی قهوه‌خانهٔ معروف به مشتی صفر در میدان سید اسماعیل آغاز کرد. پسر خواندهٔ او، فتح‌الله قوللرآقاسی نیز از استادان نقاشی قهوه‌خانه‌ای بود. درگذشت. وی سرانجام پس از مدتها مبارزه با بیماری در آذر ۱۳۴۵ درگذشت و در مسگرآباد به خاک سپرده‌شد.
عطاءالله خرم ( – ) نوازنده ویولن و آهنگساز ایرانی بود. زندگی‌نامه. عطاءالله خرم از جوانی به راهنمایی دایی خود با موسیقی آشنا شد و مدتی با روبیک گریگوریان و نیز ابوالحسن صبا کار کرد. وی یکی از برجسته‌ترین آهنکسازان پیشتاز در زمینه موسیقی مدرن بود. او ترانه‌های بسیاری برای خوانندگانی مانند ویگن، دلکش، ایرج، هایده، رامش، عارف، منوچهر سخایی، روانبخش، حمیرا، رامین، راشین و محمدرضا شجریان آهنگ ساخت که در زمان خود بسیار مورد استقبال قرار گرفتند و از میان آن‌ها چندین ترانه جاودانه شد و به یادگار ماند. در زمرهٔ صدها
ترانه جاودانه شد و به یادگار ماند. در زمرهٔ صدها اثر او می‌توان از "بارون بارونه"، "شاه دوماد"، "دو کبوتر"، "شکوفه‌ها"، "بی ستاره‌"، "کجاوه"، "ساقی"، "دختر دریا" و "رقیب" با صدای ویگن، "طلسم آرزوها" با صدای عارف، "لاله و گل" با صدای ایرج و ترانه "پرستو" با صدای منوچهر سخایی یاد کرد. وی مدت‌ها رهبر ارکستر جاز رادیو ایران بود. او در سال‌های پیش از مرگ در لس آنجلس زندگی می‌کرد و نیز چند جلد کتاب (گلستان موسیقی و همچنین ردیف‌های موسیقی ایرانی) در مورد تاریخ موسیقی ایران منتشر کرد.
هو جینتائو (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۲) در سال ۲۰۰۲ به مقام دبیرکل حزب کمونیست چین برگزیده شد و رئیس‌جمهور چین و فرمانده (کمیسیون نظامی) کل نیروی نظامی چین بود. هو جینتائو در ماه مارس ۲۰۰۳ به جانشینی جیانگ زمین به مقام فرمانده کمیسیون نظامی حزب کمونیست چین از طرف کنگره خلق برگزیده شد. جوانی. هو جینتائو در سال ۱۹۴۲ در تایژو، جیانگسو متولد شد. اجداد او اهل روستای جیکسی واقع در جنوب شرقی استان آنهویی می‌باشند. خاندان او در زمان پدربزرگش به تایژو مهاجرت کردند. هو در دبیرستان، دانش آموز بااستعدادی بود و در
هو در دبیرستان، دانش آموز بااستعدادی بود و در فعالیت‌هایی چون آواز و رقص برجسته بود. در سال ۱۹۶۴، پیش از انقلاب فرهنگی، در زمان دانشجویی در دانشگاه چینهوا پکن بود به عضویت حزب کمونیست چین درآمد. وی در سال ۱۹۶۴ در رشته مهندسی هیدرولیک فارغ‌التحصیل شد. هو در سال ۱۹۶۵ به گانسو نقل مکان کرد و در نیروگاه آبی تحت سیاست مائو تسه‌تونگ مبنی بر «جنبش عزیمت به حومه، رفتن جوانان به کوه و مناطق روستایی» مشغول به کار شد. هو از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ برای دفتر مهندسی شماره ۴ سینو هایدرو به عنوان مهندس مشغول شد. او در ۱۹۷۴ به بخش
هایدرو به عنوان مهندس مشغول شد. او در ۱۹۷۴ به بخش ساخت و ساز گانسو منتقل گردید و به منشی‌گری پرداخت. یک سال بعد به نایب رئیس ارشد ارتقا یافت. طی همین دوران با اولین استاد خود، سانگ پینگ، اولین دبیر کمیته حزب کمونیست چین در گانسو (در نتیجه فرماندار اصلی گانسو) آشنا شد. سانگ استعداد هو را دریافت و به او یاری رساند تا به معاون مدیر وزارت مسکن گانسو در ۱۹۸۰ ارتقا یابد. ون جیاباو، دیگر تربیت یافته سانگ نیز هم‌زمان سرشناس شد. هو در سال ۱۹۸۱ در کنار دنگ نان دختر تنگ شیائوپنگ و هو دپینگ پسر هو یائوبانگ در دانشکده
شیائوپنگ و هو دپینگ پسر هو یائوبانگ در دانشکده مرکزی حزب در پکن دوره دید. دنگ نان تحت تأثیر هو قرار گرفت و او را به پدرش معرفی کرد. هو دپینگ حتی هو جینتائو را به منزلش دعوت کرد و به این ترتیب جینتائو با هو یااوبانگ، عضو برجسته کمیته مرکزی حزب کمونیست آن زمان آشنا شد. تواضع هو جینتائو، هو یاوبانگ را تحت تأثیر قرار داد. هو در ۱۹۸۲ به مقام دبیر مجمع جوانان کمونیست شعبه گانسو ارتقا یافت. به قدرت رسیدن. سانگ پینگ، استاد وی در مقام وزیر سازمان حزب کمونیست چین به پکن(北京)منتقل شد و مسئول ارشد قسمت معرفی،
چین به پکن(北京)منتقل شد و مسئول ارشد قسمت معرفی، کاندیداتوری و ترفیع گردید. با حمایت هو یائوبانگ و دنگ شیائوپینگ، آینده درخشان هو در حزب تضمین شد. در ۱۹۸۲ هو به پکن منتقل و دبیر کمیته مرکزی مجمع جوانان کمونیست («کمیته مرکزی») شد. دو سال بعد هو به دبیر اول کمیته مرکزی و در نتیجه رهبر اصلی آن ارتقا یافت. هو طی دوران دبیری خود در مجمع جوانان، هو یائوبانگ، دبیرکل حزب کمونیست چین آن زمان، را در تمام سفرهای داخلی وی همراهی می‌کرد. هو یاوبانگ که خود سابقه خدمت در مجمع جوانان را داشت همکاری با هو برایش در حکم
در مجمع جوانان را داشت همکاری با هو برایش در حکم یادآوری خاطرات گذشته خود بود. رابطه عمیق بین هو یاوبانگ و هو باعث شد تا او در سال‌های دستیابی به شهرت ملی به خدمت‌گیری هو یاوبانگ اصرار ورزد. هو در ۱۹۸۵ به گوییزو منتقل شد و به دبیری کمیته حزب کمونیست چین در گوییزو منصوب گشت و بدین ترتیب استاندار شد. هو بر خلاف اعضای گروه سری شانگهای، بیشتر دوران کاری خود را در پس کرانه فقیرتر چین سپری کردند تا در مناطق ثروتمند ساحلی. تقریباً به همین دلیل تا پیش از رسیدن به قدرت برای تحلیل گران غرب زیاد شناخته شده نبود. وی
قدرت برای تحلیل گران غرب زیاد شناخته شده نبود. وی در ۱۹۸۷ به موازات دیوار دموکراسی، محتاطانه اعتراض دانشجویی محلی ترتیب داد درحالیکه اعتراضات مشابه منجر به استعفای اجباری هو یاوبانگ شد. هو در ۱۹۸۷ طی بی‌ثباتی سیاسی و شورش مردم تبت برای استقلال به ریاست حزب منطقه خودمختار تبت منسوب گردید. هو مسئول سرکوب سیاسی اوایل ۱۹۸۹ بود که به مرگ چندین نفر از مردم تبت و فعالان منجر شد. وی در جهت اصلاح فعالیت‌های فرهنگی نیز گام برداشت. موضع بی‌رحمانه او در تبت باعث شد او را رهبر عقیدتی بدانند و بعد هم توجه دولت مرکزی پکن
رهبر عقیدتی بدانند و بعد هم توجه دولت مرکزی پکن را به خود جلب کرد. کاندیداتوری. پیش از گشایش چهاردهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین، رهبران حزب کمونیست چین، اعم از دنگ شیائوپینگ و چن یون، نامزدهای کمیته دایمی مرکزی حزب کمونیست را انتخاب کردند تا انتقال آرام قدرت از رهبران به اصطلاح نسل دوم (ونگ، چن، هو، یاوبانگ و غیره) به رهبران نسل سوم حزب کمونیست چین (جیانگ زمین، لی پنگ، کیااوشی و غیره) تضمین شود. دنگ پیشنهاد کرد انتخاب نامزد دیگری جهت انتقال آنی قدرت از سوی آن‌ها نیز صورت گیرد. سانگ در مقام رئیس سازمان، هو
آن‌ها نیز صورت گیرد. سانگ در مقام رئیس سازمان، هو را به عنوان نامزد ایدئال رهبری آینده پیشنهاد کرد. در نتیجه هو جینتائو که در آن زمان پنجمین دهه زندگیش را سپری می‌کرد جوانترین عضو در میان هفت عضو کمیته دائمی مرکزی حزب کمونیست چین شد. تقریباً آشکار بود که هو به عنوان عنصر اصلی رهبران نسل چهارم حزب کمونیست چین، جانشین جیانگ زمین خواهد شد. هو در ۱۹۹۳، دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست چین شد که نظارت روزانه بر عملیات کمیته مرکزی و دانشکده مرکزی حزب را عهده بود که از نظر جمع کردن حامی در بین کادر ارشد حزب کمونیست
از نظر جمع کردن حامی در بین کادر ارشد حزب کمونیست چین برای وی مفید بود. هو مسئول امور عقیدتی حزب کمونیست چین نیز بود. اگرچه هو جانشین جیانگ شد، همیشه مراقب بود جیانگ در کانون توجه قرار گیرد. در ۱۹۹۸ هو معاون رئیس‌جمهور چین شد و جیانگ خواستار برخورداری هو از نقش فعالتر در امور خارجی بود. هو در زمان بمباران سفارت چین در بلگراد توسط آمریکا در ۱۹۹۹ به صدای مردم تبدیل شد. هنگامی که بالاخره در کنگره ملی شانزدهم حزب کمونیست چین در ۲۰۰۲ انتقال صورت گرفت، جیانگ زمین میلی به ترک مرکز قدرت نداشت. مردم معتقد بودند او
میلی به ترک مرکز قدرت نداشت. مردم معتقد بودند او و اعضای کمیته مرکزی حزب کمونیست را از میان اعضای به اصطلاح «گروه سری شانگهای» همچون وو یانگو، جیاکینگلین، زنگ کینگهونگ، هوآنگ جو و لی چانگ چونگ انتخاب می‌کند تا کنترل جیانگ زمین بر پشت پرده تضمین شود. جیانگ زمین در سمت ریاست کمیسیون مرکزی ارتش باقی‌ماند. ریاست جمهوری. از زمان عهده‌دار شدن سمت دبیر کلی حزب در شانزدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین، هو تغییر سیاست‌های «اول تولید ناخالص داخلی دوم رفاه» را مطرح کردند. آن‌ها بر بخش‌هایی از جمعیت چین تمرکز کردند که
آن‌ها بر بخش‌هایی از جمعیت چین تمرکز کردند که از اصلاح اقتصادی کنار گذاشته شده بودند و سفرهای بسیاری با هدف درک بهتر مناطق حقیرتر به این مناطق ترتیب دادند. هو و ون جیا با او سعی بر اجتناب چین از سیاست رشد اقتصادی به هر قیمت و سوق دادن آن به سمت دیدگاه، متعادلتر بودند که رشد شامل بخش‌هایی شود که از نظر اجتماعی دارای وضعیت نابرابر و از نظر محیطی آسیب دیده هستند. از جمله استفاده از تولید ناخالص داخلی محیط زیست در تصمیمات کارگزینی. اما گروه جیانگ زمین در بیشتر مناطق در حال توسعه کنترل را بدست آورد و در نتیجه
مناطق در حال توسعه کنترل را بدست آورد و در نتیجه اقدامات هو و ون در کنترل بر اقتصاد کلان با مقاومت شدید روبرو شد. بحران سارس. اولین بحران در دوره رهبری او طی شیوع سارس در ۲۰۰۳ به وقوع پیوست. او به دنبال انتقاد شدید از چین به خاطر پنهان‌کاری و دیر مقابله کردن با بحران، بسیاری از مقامات حزب و دولت را اخراج کرد از جمله وزیر بهداشت که حامی جیانگ بود و سنگ زوئنونگه شهردار پکن، که دست نشانده هو به‌شمار می‌رفت. اخراج جنگ گاهی سازش به منظور از بین بردن حمایت از جیانگ در حزب در نظر گرفته می‌شد. هو و ون در جهت هر چه
در حزب در نظر گرفته می‌شد. هو و ون در جهت هر چه شفاف شدن گزارش چین به سازمان بین‌المللی بهداشت گام برداشتند که به‌طور غیرمستقیم باعث ضربه زدن به موضع جیانگ در این مورد شد. هو بار دیگر رهبری خود را در پاسخ پنهان پکن به اعتراض علیه اعمال ماده ۲۳ قانون اساسی هنگ کنگ در ۲۰۰۳ در هنگ کنگ نشان داد. در حرکتی بی‌سابقه، دولت هنگ کنگ پس از اعتراض مردمی ۱ ژوئیه ۲۰۰۳ از اعمال مذکور منصرف شد. هم‌زمان هو پس از ارزیابی جو عمومی هنگ کنگ، حمایت خود از تانگ چی هو، بالاترین مقام اجرایی هنگ کنگ را به نمایش گذاشت. بسیاری از
مقام اجرایی هنگ کنگ را به نمایش گذاشت. بسیاری از ناظران اقدام دولت مرکزی را شیوه مسالمت‌آمیز هو می‌دانند و بر خلاف تانگ چی هو در هنگ کنگ شخصیت محبوبی باقی می‌ماند. جانشینی جیانگ زمین. اگرچه جیانگ زمین که در آن زمان ۷۶ ساله بود، از کمیته بانفوذ دائمی مرکزی حزب کمونیست کناره‌گیری کرد تا راه را برای هو رهبر جوان‌تر از نسل چهارم رهبران چین باز کند اما به نظر می‌رسید جیانگ زمین در منصب قدرت باقی خواهد ماند چرا که هو با گروه شانگهای جیانگ که ۶ نفر از ۹ عضو جدید کمیته دائمی قدرتمند به آن وابسته بودند، همکاری
کمیته دائمی قدرتمند به آن وابسته بودند، همکاری نداشت. اما بعدها بسیاری از اعضا تغییر موضع داده‌اند و هوآنگ جو و لی چانگ چان تنها حامیان وفادار جیانگ باقی‌مانده‌اند. به‌علاوه جیانگ برای مقاوم ریاست کمیسیون مرکزی ارتش حزب کمونیست چین دوباره انتخاب شد همان مقامی که ونگ زیا اوپینگ را به عنوان رهبر ارشد قادر به دست‌گیری قدرت پشت پرده کرد. چین دارای تاریخچه وارث مطلق بر کنار شده‌است که بسیاری ناظران معتقدند به همن خاطر است که ناظران خارجی با سوءظن به هو جینتائو می‌نگرند. چین همیشه به خاطر مسئولان قدیمی مانند دنگ