payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسط رومیان معادل کیوان شناخته می‌شد. از آنجایی که تحقیقات مستقیم روی یاپتوس بی‌نتیجه مانده‌است، از علائم رادیویی، که برای ارسال آن‌ها از رادیو تلسکوپ غول‌پیکر آرسیبو (Arecibo) که با قطر دهانهٔ ۳۰۵ متر بر فراز قلل پورت ریکو نصب شده‌است، برای بررسی یاپتوس استفاده شده. با مطالعه‌ای که بر روی چگونگی بازتاب علائم از روی سطح این قمر (چه تیره و چه روشن) انجام شد، یک دید کلی دربارهٔ عامل احتمالی اختلاف رنگ و درخشندگی سطوح این قمر به دست آمده. نتایج آزمایش‌ها نشان داده که هر دو روی این قمر از دید رادار تا حد زیادی
که هر دو روی این قمر از دید رادار تا حد زیادی مشابه‌اند، یعنی میزان بازتاب سیگنال‌های ارسالی از سطوح مختلف این قمر تقریباً یکسان است. این بدین معناست که مادهٔ تیرهٔ تشکیل‌دهندهٔ قسمت تاریک قمر، هر چه که باشد، یا از لحاظ الکتریکی جاذب نیست یا یک لایهٔ بسیار نازک است با قطر چند سانتی‌متر. با وجود این اخترشناسان نسبتاً مطمئن‌اند که یاپتوس عمدتاً از آب تشکیل شده اما به سختی قادرند دربارهٔ دیگر مواد آن نظر دقیقی دهند. از آنجایی که آمونیاک علائم راداری را جذب می‌کند، حضور این ماده در قمر مشخص شده اما احتمال دارد
حضور این ماده در قمر مشخص شده اما احتمال دارد این آمونیاک در زیر سطح قمر پنهان شده باشد. هنوز مطالب بسیاری باقی مانده‌است که باید از اطلاعات دریافتی از رادار استخراج شود. اما کاسینی (یک کاوشگر فضایی بدون سرنشین)، مأموریتی ۴ ساله دارد که گذر از نزدیکی یاپتوس هم جزء آن است. منابع. www.nojum.ir
گذر زهره یا گذر ناهید به پدیدهٔ عبور سیارهٔ زهره از مقابل قرص خورشید (از دید زمین) گفته می‌شود. گذرهای سیاره‌ای از مقابل خورشید از پدیده‌های کم‌یاب آسمانند که از دید ناظر زمینی تنها برای دو سیاره تیر و زهره (سیارات داخلی مدار زمین) رخ می‌دهند. گذرها پدیده‌هایی مثل خورشیدگرفتگی هستند، با این تفاوت که در خورشیدگرفتگی کامل، ماه تمام قرص خورشید را می‌پوشاند و دیگر نوری از خورشید به زمین نمی‌رسد، اما تیر و زهره آن قدر از زمین دورند که هنگام گذر مثل لکهٔ گرد سیاهی بر قرص درخشان خورشید دیده می‌شوند. موقع گذر،
بر قرص درخشان خورشید دیده می‌شوند. موقع گذر، زمین، سیاره و خورشید بر یک خط قرار دارند. گذر تیر در هر قرن تا ۱۳ بار روی می‌دهد، اما گذر زهره به‌طور متوسط در هر ۱۱۶ سال دو بار با فاصله ۸ ساله روی می‌دهد. در بیشترین حالت هر قرن ۲ بار و در بدترین حالت، مانند قرن بیستم، هیچ گذری برای زهره روی نمی‌دهد. رصد گذر. گذر زهره (ناهید) که از نادرترین پدیده‌های نجومی است، به طوری که ممکن است در یک قرن حتی یک بار هم روی ندهد، به عنوان نمونه در قرن ۲۰ میلادی بشر از دیدن گذر زهره بی‌بهره ماند. با توجه به موقعیت ناظر، زمان
زهره بی‌بهره ماند. با توجه به موقعیت ناظر، زمان این پدیده می‌تواند ۷ ساعت کمتر یا بیشتر باشد. گذر زهره از جمله نادرترین پدیده‌ها در پیش‌بینی آسمانی است که به صورت جفت در فاصلهٔ هشت سال و هر جفت به فاصلهٔ بیش از یک قرن روی می‌دهد. آخرین گذر زهره در خرداد ۹۱ (ژوئن ۲۰۱۲) روی داد و جفت آن، گذر قبلی در خرداد ۸۳ (ژوئن ۲۰۰۴) بود. الگوی گذر زهره تا پیش از سال ۱۵۱۸م. به صورت فواصل ۸–۱۱۳٫۵ - ۸ - ۱۲۱٫۵ بوده‌است. طبق الگوی کنونی (تا سال ۲۸۴۶م) گذر زهره در فواصل ۸–۱۰۵٫۵ - ۸ - ۱۲۱٫۵ سال خورشید صورت می‌پذیرد و در دورهٔ
- ۸ - ۱۲۱٫۵ سال خورشید صورت می‌پذیرد و در دورهٔ بعد این الگو به صورت ۸–۱۰۵٫۵ - ۸ - ۱۲۹٫۵ درخواهد آمد. برای مشاهدهٔ گذر زهره لزوماً نیاز به ابزار اپتیکی نیست بلکه با چشم غیرمسلح هم می‌توان این پدیده را مشاهده کرد. هنگام رصد چشم نباید مستقیماً به خورشید خیره شد، بلکه باید چشم یا ابزار اپتیکی مورد استفاده را به فیلترهای مخصوصی مجهز کرد تا از صدمه زدن امواج فرابفش و مضر به چشم جلوگیری شود. سیارهٔ زهره با کمی دقت به شکل لکهٔ گرد و سیاهی مشاهده می‌شود، به راحتی از لکه‌های خورشیدی قابل تفکیک خواهد بود؛ زیرا
از لکه‌های خورشیدی قابل تفکیک خواهد بود؛ زیرا لکه‌های خورشیدی شکل منظمی ندارند و به اندازهٔ زهره تیره و سیاه رنگ نیستند. هنگام گذر لکهٔ گرد و سیاه (البته با رعایت نکات ایمنی رصد خورشید)، لکهٔ زهره گرد و کاملاً تیره‌است، اما لکه‌های خورشیدی شکل دایره‌ای ندارند و تاریکی آن‌ها هرگز به اندازهٔ زهره نیست. گذر زهره چند ساعت طول می‌کشد. برای رصد می‌تواند به محیط باز رفته، با انداختن نور خورشید از میان حفره‌ای در یک کارت بر روی دیوار، گذر را با دقت نظاره کرد. تاریخچهٔ محاسبات و رصد. منجمان چینی نخستین کسانی بودند
محاسبات و رصد. منجمان چینی نخستین کسانی بودند که توانستند پدیدهٔ گذر را رصد کنند. به‌نظر می‌رسد در دورهٔ میانه، فارابی، حکیم بزرگ ایرانی، نخستین دانشمندی باشد که احتمالاً در سال ۹۱۰ میلادی گذر زهره را رصد کرده است. از طرف دیگر به نظر می‌رسد دانشمندانی همچون کندی، ابن بقا و ابن سینا نیز پدیده گذر زهره را به گونه‌ای پیش‌بینی و رصد کرده باشند. نخستین گزارش رصد گذر زهره توسط ابن سینا از گذر ۲۴ مهٔ ۱۰۳۲ میلادی با اشاره مستقیم و مختصر خود او در کتاب شفا قابل توجه‌است: «من زهره را مثل خالی بر صفحهٔ خورشید
توجه‌است: «من زهره را مثل خالی بر صفحهٔ خورشید دیده‌ام». از زمان اختراع تلسکوپ (۱۶۱۰ میلادی) تاکنون ۸ گذر اتفاق افتاده که آخرین آن در سال ۱۳۹۱ (۲۰۱۲ میلادی) رخ نمود: گذر سال ۱۳۸۳. روز سه‌شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۳ سیارهٔ زهره پس از ۱۲۲ سال از مقابل خورشید گذشت. این گذر نخستین گذر زهره بعد از سال ۱۸۸۲ میلادی بود. یکی از طرح‌های مهم علمی که در گذرهای پیشین زهره اجرا می‌شده، اندازه‌گیری فاصلهٔ زمین تا خورشید (واحد نجومی) بوده‌است. نخستین بار ادموند هالی (که دنباله‌دار معروف هالی به نام او شناخته می‌شود) با این روش یک
معروف هالی به نام او شناخته می‌شود) با این روش یک واحد نجومی را اندازه گرفت. امروز فاصلهٔ زمین تا خورشید به دقت اندازه‌گیری شده‌است، اما این اندازه‌گیری در گذر سال ۱۳۸۳ به صورت آموزشی در برخی از کشورها اجرا شد. مهم‌ترین طرح‌های علمی برنامه‌ریزی شده برای گذر سال ۱۳۸۳، به بررسی جو زهره مربوط می‌شد. در طی این گذر قطر زهره از دید ناظر زمینی ۵۸ ثانیه قوس بود بنابراین با چشم غیرمسلح و با استفاده از عینک‌های رصد خورشید می‌شد این گذر را دید. گذر سال ۱۳۹۱. این گذر سیارهٔ زهره از ناحیهٔ شمالی خورشید در تاریخ ۱۷
سیارهٔ زهره از ناحیهٔ شمالی خورشید در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۹۱ از حدود ساعت ۲:۴۰ تا ۹:۲۰ بامداد به وقت ایران همزمان با ساعت ۲۲:۱۰ تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۲ تا ساعت ۴:۵۰ تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۲ به وقت جهانی (UT) است. آغاز گذر در سراسر آمریکای شمالی، هاوایی، مناطق انتهای شمالی و باختری آمریکای جنوبی، نوارهای شمالی و خاوری آسیا و استرالیا و زلاند نو بود. تماشاگران در آلاسکا، آسیا، استرالیا، بخش‌هایی از آفریقا و خاور اروپا نیز مکان‌هایی مناسب برای دیدن پایان گذر داشتند، در این گذر زمانی که زهره از قرص خورشید بیرون می‌رود. در
گذر زمانی که زهره از قرص خورشید بیرون می‌رود. در ایران تماس‌های اول و دوم سیارهٔ زهره با خورشید قبل از طلوع خورشید رخ خواهد داد و ساکنان ایران تنها قادر به مشاهده تماس‌های سوم و چهارم هستند که منطقهٔ سرخس و چابهار در ایران بهترین نقاط برای رؤیت هستند. در ایران در هنگام طلوع خورشید، سیارهٔ زهره به صورت نقطهٔ تیره‌ای در قسمت میانی خورشید قرار دارد و رفته رفته به قسمت بالایی خورشید نزدیک می‌شود و در نهایت از بالای خورشید خارج می‌گردد. گذر بعدی ۱۰۵ سال دیگر خواهد بود. این گذر نادرترین خورشیدگرفتگی شناخته
خواهد بود. این گذر نادرترین خورشیدگرفتگی شناخته شده‌است. بهترین جا برای دیدن همهٔ مراحل گذر خاور دور و منظرهٔ گذر از سرسو حوالی جزایر مارکیز در اقیانوس آرام است.
کاخ‌بان‌ها یا شهرداران قصر، دیوانسالاران پادشاهان مروونژی (دودمان حاکم بر جغرافیای فرانسه امروزی در سده‌های ۵ام تا ۸ام میلادی) بودند. کاخ‌بان‌ها در بورگوندی. از این پس دیوان بورگوندی با نوستریا یکی می‌گردد، گرچه بورگوندی بخشی جداگانه زیر چیرگی پادشاه نوستریا و بورگوندی می‌شود.کوتاه باید گفت که بورگوندی به دست این مرد افتاد: منابع. Wikipedia contributors، "Mayor of the Palace،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mayor_of_the_Palace&amp;oldid=467738792 (accessed
(accessed February ۱۹، ۲۰۱۲).
هوارد روبارد هیوز جونیور زاده (۲۴ دسامبر ۱۹۰۵ - ۵ آوریل ۱۹۷۶) هوانورد، مهندس و کارگردان آمریکایی سینما بود. او در سن ۱۸ سالگی مدیریت سازمانهای تجاری پدرش را به عهده گرفت. از وی در عصر خودش به عنوان ثروتمندترین فرد جهان نام برده می‌شد. وی علاوه بر اینکه در اواخر دههٔ ۲۰ و ابتدای دههٔ ۴۰ میلادی از پیشگامان صنعت سینما در ایالات متحدهٔ آمریکا محسوب می‌شد، به عنوان یک مهندس سازندهٔ هواپیما نیز شهرت داشت و با ساخت هواپیمای مشهور :هیوز اچ-۴ هرکولس، نام خود را در این صنعت جاودانه ساخت. از آنجا که هوارد علاقه چندانی
صنعت جاودانه ساخت. از آنجا که هوارد علاقه چندانی به درس و مدرسه و اصول تئوری نداشت، همیشه در تلاش بود تا فرصتی بیابد و این قضیه را با خانواده در میان گذارد و بالاخره یک روز هنگامی‌که در یک شرط‌بندی از پدر برنده شده بود جایزه خود را تعلیم علوم هوانوردی اعلام کرد و علی‌رغم میل خانواده به این امر مشغول شد. در سال ۱۹۲۲ پدر هوارد از دنیا رفت و در پاییز سال بعد مادرش نیز دار فانی را وداع گفت. حال جوان ۱۷ ساله ۷۵ درصد شرکت پدر را صاحب شده بود اما طبق وصیت پدر او زمانی می‌توانست اداره امور را به دست گیرد که ۲۱
زمانی می‌توانست اداره امور را به دست گیرد که ۲۱ ساله شده باشد، ولی پسر جوان که هیچگاه تحمل شکست را نداشت و همیشه سعی داشت به هر طریقی به اهدافش دست یابد، علیه متن وصیت نامه به دادگاه شکایت کرد و توانست در سن ۱۸ سالگی مالکیت شرکت پدر را از آن خود نماید، حال او جوانی بود با درآمد سالانه ۲ میلیون دلار که می‌توانست با آن کارهای مختلفی انجام دهد، هوارد به خوبی می‌دانست که اداره چنین شرکتی به تخصص بسیاری نیاز دارد و او از این امر بی‌بهره بود لذا درصدد آن برآمد تا فردی مطمئن را به عنوان مدیر شرکت معرفی نماید. او
فردی مطمئن را به عنوان مدیر شرکت معرفی نماید. او که در این مورد فردی لایق‌تر از حسابدار پدرش نمی‌شناخت تصمیم گرفت تا مدتی را هر چند کوتاه با او سیر کند تا از توانایی‌های او اطمینان حاصل نماید؛ بنابراین مدت یک هفته را به همراه حسابدار پدر به گشت‌وگذار در سراسر آمریکا پرداخت بدون اینکه کوچک‌ترین اشاره‌ای به موضوع اداره شرکت نماید. سرانجام در روز آخر هنگامی‌که به خانه برگشتند، هوارد رسماً اداره شرکت را به وی پیشنهاد کرد و او نیز پذیرفت. در سال ۱۹۲۵ هیوز به هالیوود روی آورد و اولین قرادادش را برای حمایت مالی
روی آورد و اولین قرادادش را برای حمایت مالی از یک پروژه سینمایی امضا کرد. او چنان به این صنعت علاقه‌مند شده بود که هر روز از صبح تا شب به کنار استودیوهای سینمایی می‌رفت و از نزدیک کار آن‌ها را مشاهده می‌کرد، حتی یک شب به دور از چشم بقیه به سراغ یکی از پروژکتورها رفت و آن را باز کرد و تمامی وسایل داخلش را بیرون آورد و سپس تا صبح توانست دوباره همه آن‌ها را سرهم کند و به حالت اولیه بازگرداند. او که حالا یک جوان ۲۰ ساله بود قراردادهای بسیاری را با فیلم‌سازان مختلف منعقد کرد و در تهیه بسیاری از فیلم‌های رنگی آن
منعقد کرد و در تهیه بسیاری از فیلم‌های رنگی آن دوران از هیچ کمک مالی دریغ نکرد، حتی تعدادی از فیلم‌هایی که با حمایت مالی او ساخته شده بودند توانستند جوایزی نیز کسب کنند. پس از گذشت چند سال هوارد احساس کرد که دیگر صنعت سینما جذابیت‌های پیشین را ندارد و تصمیم گرفت دوباره به صنعت هوانوردی بازگردد، از این رو در سال ۱۹۳۲ تحت عنوان چارلز هوارد در یک شرکت هواپیمایی با دستمزد هفته‌ای ۲۵۰ دلار به عنوان کمک خلبان مشغول به کار شد و هفته بعد یک هواپیمای آبی برای خود خریده پس از انجام تغییرات اساسی بر روی هواپیما به
خریده پس از انجام تغییرات اساسی بر روی هواپیما به همراه دو تَن از دوستانش که یکی کمک خلبان و دیگری تعمیرکار هواپیما بود، مسافرت ۱۸ ماهه خود را با آن آغاز کرد و تجارب گرانبهایی به‌دست‌آورد. سپس در تلاشی شبانه‌روزی و بدون وقفه به همراه دوستانش توانست در مدت نزدیک به دو سال اولین هواپیمای خودش را تولید کند و نام آن را 1H. گذاشت. او که همیشه به دنبال انجام کارهای شگفت‌انگیز بود تصمیم گرفت تا نام خود را در کتاب رکورد داران جهان ثبت کند بنابراین در یک پرواز بی نظیر توانست رکورد بیشترین سرعت هواپیماهای آن زمان را
توانست رکورد بیشترین سرعت هواپیماهای آن زمان را با 1Hبشکند و به شهرت جهانی دست یابد. اقدام دیگری که شهرت هیوز را صد چندان می‌کرد خرید غالب سهام شرکت هوانوردی کوچک و محدود ترنس ورلد ایرلاینز (تی دبلیو ای) بود که با تزریق سرمایه او به آن، شرکت دچار تحول عظیمی شد؛ سپس یکی از پروازهای شرکت او پرواز ۷۰۶ هیوز ایروست در اثر برخورد با یک اف-۴ برفراز لس آنجلس سقوط کرد و تمامی ۴۹ سرنشین دی سی ۹ و یکی از دو خلبان اف ۴ کشته شدند؛ حالا اوکه قصد داشت آن شرکت را به یک آژانس بین‌المللی تبدیل کند و پرواز در تمامی مسیرهای
بین‌المللی تبدیل کند و پرواز در تمامی مسیرهای هوایی دنیا را از طریق آن ممکن سازد، سرانجام توانست به این مهم دست یابد و آن شرکت را به بزرگ‌ترین آژانس هوایی آن دوران تبدیل کرد. اما در اواخر دهه ۱۹۵۰ شرکت مذکور مشکل تازه‌ای به خود گرفت و مدیران آن تصمیم گرفتند تا به هر نحوی که امکان دارد خودشان کنترل شرکت را برعهده گیرند و پس از جلسات متمادی هیوز ناچار شد تا سهام خود را به آنان بفروشد و بالاخره بزرگ‌ترین قرارداد میلیونی آمریکا و جهان در آن زمان شکل گرفت هوارد بابت سهامش مبلغ ۷۵۰ میلیون دلار از شرکت تی دبلیو
بابت سهامش مبلغ ۷۵۰ میلیون دلار از شرکت تی دبلیو ای (:ترنس ورلد ایرلاینز) گرفت و نام خود را به عنوان ثروتمندترین مرد جهان ثبت کرد. دوره پایانی زندگی هوارد به پرنشاطی دوره‌های پیشین نیست، او که برای فرار از دست مأموران مالیاتی از حضور در جامعه پرهیز می‌کرد و همیشه در مکان‌های خلوت و دور از انظار عمومی به سر می‌برد عادات ناپسندی پیدا کرده بود. سوق یافتن او به مواد مخدر و اعتیاد به مشروبات الکلی مهم‌ترین عامل از دست دادن تمرکز فکری و خلاقیتش بود. در طول دوران زندگی دو بار ازدواج کرد که هر دو بار به شکست
زندگی دو بار ازدواج کرد که هر دو بار به شکست انجامیده بود. آن قدر حساس شده بود که هرگز به سراغ تلفن نمی‌رفت و هر چیزی را حتی قاشق و چنگال را با دستمال برمی‌داشت چرا که می‌ترسید از روی آثار انگشتش او را بیابند. از جمله کارهای شگفت‌انگیزی که در این دوران انجام داده است می‌توان به مورد ذیل اشاره کرد: زمانی که دوستانش در لاس و گاس، پنت هاوس یک هتل را برای او اجاره کرده بودند، او با مشاهده نارضایتی صاحب هتل از اقامتش در آنجا، تمام هتل را خریداری کرد. سرانجام این میلیاردر آمریکایی در ۵ آوریل ۱۹۷۶ بدون اینکه هیچ
میلیاردر آمریکایی در ۵ آوریل ۱۹۷۶ بدون اینکه هیچ وصیت‌نامه‌ای از خود برجای گذارد درگذشت. مؤسسه پزشکی هاورد هیوز از او به‌جای مانده است. در سال ۲۰۰۴ داستان زندگی وی توسط مارتین اسکورسیزی، کارگردان شهیر آمریکایی و با هنرمندی لئوناردو دی کاپریو در فیلمی به نام هوانورد به تصویر کشیده شد. به گفته استن لی شخصیت مرد آهنی از این شخص الهام گرفته شده.
مارتین چارلز اسکورسیزی (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۲) فیلم‌ساز آمریکایی است. او برای ساخت فیلم‌های کالت شناخته می‌شود و از برجسته‌ترین فیلم‌سازان هالیوود نو محسوب می‌شود. چهار فیلم او از سوی کتابخانه کنگره که از دید «فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی» قابل توجه است، در فهرست ملی ثبت فیلم ثبت شده است. اسکورسیزی در سال ۱۹۹۰ سازمان غیرانتفاعی بنیاد فیلم، در ۲۰۰۷ بنیاد جهانی سینما و در ۲۰۱۷ پروژه میراث فیلم آفریقا را تأسیس کرده است. اسکورسیزی در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۴ لیسانس ادبیات انگلیسی خود را از
کرد و در سال ۱۹۶۴ لیسانس ادبیات انگلیسی خود را از آن‌جا دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۸ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در فیلم را از دانشکده مدرسه هنر تیش دریافت کرد. نخستین فیلم بلند او، "چه کسی در اتاقم را می‌زند" (۱۹۶۷) از سوی راجر ایبرت، منتقد سینما، مورد تحسین قرار گرفت. او مستند "وودستاک" (۱۹۷۰) را به همراه دوستش ساخت که برندهٔ جایزهٔ اسکار شد. اسکورسیزی در سال ۱۹۷۱ به هالیوود نقل مکان کرد و در آن‌جا با تعدادی از کارگردانان جوان همکاری کرد. او سپس فیلم‌های "باکسکار برتا" (۱۹۷۲) و "خیابان‌های پایین شهر"
"باکسکار برتا" (۱۹۷۲) و "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) را کارگردانی کرد. اسکورسیزی در ۱۰ فیلم با رابرت دنیرو همکاری کرده است. فیلم‌های او با دنیرو عبارتند از تریلر روان‌شناختی "راننده تاکسی" (۱۹۷۶)، درام ورزشی زندگی‌نامه‌ای "گاو خشمگین" (۱۹۸۰)، کمدی سیاه "سلطان کمدی" (۱۹۸۲)، درام موزیکال "نیویورک، نیویورک" (۱۹۷۷)، تریلر روان‌شناختی "تنگه وحشت" (۱۹۹۱) و فیلم‌های جنایی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳)، "رفقای خوب" (۱۹۹۰)، "کازینو" (۱۹۹۵) "مرد ایرلندی" (۲۰۱۹) و "قاتلان ماه گل" (۲۰۲۳). همکاری‌های او با لئوناردو
"قاتلان ماه گل" (۲۰۲۳). همکاری‌های او با لئوناردو دی‌کاپریو نیز مورد توجه است؛ او شش فیلم دی‌کاپریو را کارگردانی کرده است: فیلم حماسی تاریخی "دارودسته‌های نیویورکی" (۲۰۰۲)، فیلم زندگی‌نامه‌ای "هوانورد" (۲۰۰۴)، تریلر جنایی "جدامانده" (۲۰۰۶)، تریلر روان‌شناختی "جزیره شاتر" (۲۰۱۰)، کمدی سیاه "گرگ وال استریت" (۲۰۱۳) و "قاتلان ماه گل" (۲۰۲۳). "جدامانده" برندهٔ جوایز اسکار بهترین کارگردانی و بهترین فیلم شد. اسکورسیزی همچنین همکاری طولانی مدتی با تدوین‌گر فیلم تلما شونمیکر داشته است. از دیگر کارهای سینمایی
تلما شونمیکر داشته است. از دیگر کارهای سینمایی اسکورسیزی می‌توان به کمدی سیاه "پس از ساعات اداری" (۱۹۸۵)، درام عاشقانه "عصر معصومیت" (۱۹۹۳)، درام ماجراجویی "هوگو" (۲۰۱۱) و حماسی مذهبی‌های "آخرین وسوسه مسیح" (۱۹۸۸)، "کوندان" (۱۹۹۷) و "سکوت" اشاره کرد. در سال ۲۰۰۷، جایزه مرکز کندی از سوی مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی به‌دلیل نفوذش در فرهنگ آمریکایی به او اهدا و در سال ۲۰۰۳ ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ثبت شد. او همچنین در سال ۲۰۱۲ جایزهٔ بفتا فلوشیپ را دریافت کرد. اسکورسیزی برای مشارکت خود
فلوشیپ را دریافت کرد. اسکورسیزی برای مشارکت خود در سینما جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا را دریافت کرد و علاوه بر این برندهٔ جوایز نخل طلا، بهترین کارگردان جشنواره کن، شیر نقره‌ای، یک جایزهٔ گرمی، سه جایزهٔ امی ساعات پربیننده، سه جایزهٔ گلدن گلوب، سه جایزهٔ بفتا و دو جایزهٔ انجمن کارگردانان آمریکا شده است. اسکورسیزی همچنین برای کار در تلویزیون، از جمله کارگردانی قسمت‌هایی از "امپراتوری بوردواک" و "واینل" از شبکهٔ اچ‌بی‌او مشهور است. او طرفدار موسیقی راک است و چندین مستند در این زمینه از جمله
موسیقی راک است و چندین مستند در این زمینه از جمله "وودستاک" (۱۹۷۰)، "آخرین والس" (۱۹۷۸) و "راهی به خانه نیست" (۲۰۰۵) را تدوین و کارگردانی کرده است. آغاز زندگی و تحصیلات. مارتین چارلز اسکورسیزی در ۱۷ نوامبر ۱۹۴۲ در محلهٔ فلاشینگ در ناحیهٔ کویینز شهر نیویورک به دنیا آمد. او در محله لیتل ایتالی، منهتن در ناحیه منهتن این شهر بزرگ شد. پدر و مادرش، کاترین اسکورسیزی (پیش از ازدواج با نام خانوادگی کاپا) و چارلز اسکورسزی، در منطقه گارمنت کار می‌کردند. چارلز اتوکش لباس و بازیگر بود؛ کاترین نیز خیاط و بازیگر بود.
لباس و بازیگر بود؛ کاترین نیز خیاط و بازیگر بود. همهٔ چهار پدربزرگ و مادربزرگ اسکورسیزی از مهاجران ایتالیایی اهل سیسیل بودند که از طرف پدرش اهل پولیتزی جنروسا و از طرف مادرش اهل چیمیننا بودند. نام خانوادگی لاتین اصلی این خانواده Scozzese در زبان ایتالیایی به معنای «اسکاتلندی» بود و بعداً به دلیل خطای رونویسی به Scorsese تغییر یافت. اسکورسیزی در مکانی عمدتاً کاتولیک بزرگ شد. او در کودکی به آسم مبتلا بود و نمی‌توانست با بچه‌های دیگر ورزش یا در فعالیتی شرکت کند؛ بنابراین والدین و برادر بزرگترش اغلب او را به
بنابراین والدین و برادر بزرگترش اغلب او را به سینما می‌بردند. این مرحله از زندگی‌اش بود که به سینما علاقه نشان داد. او در نوجوانی در برانکس، اغلب فیلم "داستان‌های هافمن" (۱۹۵۱) ساختهٔ پاول و پرسبرگر را از فروشگاهی که یک نسخه از نوار فیلم داشت، اجاره می‌کرد. او یکی از تنها دو نفری بود که هر چند وقت یک بار آن را اجاره می‌کردند. دیگری، جورج ای. رومرو، نیز کارگردان سینما شد. اسکورسیزی از سابو دستگیر و ویکتور ماتیور به‌عنوان بازیگران مورد علاقهٔ خود در دوران جوانی نام برده است. او همچنین از تأثیر فیلم‌های پاول
نام برده است. او همچنین از تأثیر فیلم‌های پاول و پرسبرگر در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۷ یعنی "نرگس سیاه" و "کفش‌های قرمز" که تکنیک‌های ابداعی آن‌ها بعداً بر فیلمسازی او تأثیر گذاشت، صحبت کرده است. اسکورسیزی می‌گوید که در نوجوانی شیفتهٔ حماسه‌های تاریخی بوده است و به نظر می‌رسد حداقل دو فیلم از این ژانر، "سرزمین فراعنه" و "ال سید"، دارای تأثیر ماندگاری بر کار سینمایی او بوده است. اسکورسیزی همچنین در این زمان سینمای نئورئالیستی را تحسین کرد و در مورد اینکه چگونه "دزد دوچرخه"، "رم، شهر بی‌دفاع" و به ویژه "پاییزا" منبع
"رم، شهر بی‌دفاع" و به ویژه "پاییزا" منبع الهامی شدند و بر دیدگاه یا تصویر او از ریشه‌های سیسیلی‌اش (که تبارش از آن‌جا بود) تأثیر گذاشتند، توضیح داد. به گفتهٔ اسکورسیزی، قسمتی سیسیلی از "پاییزا" اثر روبرتو روسلینی که برای نخستین بار در تلویزیون با اقوامش که خود از مهاجران سیسیلی بودند دید، تأثیر قابل توجهی بر زندگی او داشت. او مدیونِ موج نوی فرانسه بودن را بیان کرد و گفت «موج نوی فرانسه بر همهٔ فیلم‌سازانی که از آن زمان کار کرده‌اند، چه این فیلم‌ها را دیده‌اند و چه ندیده‌اند، تأثیر گذاشته است». او می‌گوید
و چه ندیده‌اند، تأثیر گذاشته است». او می‌گوید کارهای ساتیاجیت رای، اینگمار برگمان، آندری وایدا، میکل‌آنجلو آنتونیونی، فدریکو فلینی، ایشیرو هوندا و ایجی تسوبورایا تأثیر قابل توجهی بر حرفه‌اش گذاشته است. اگرچه اسکورسیزی عادتی به مطالعه در خانه نداشت، در اواخر دههٔ ۱۹۵۰، او به ادبیات گراید و اساساً به "جان کلام" (۱۹۴۸) اثر گراهام گرین، "چهره مرد هنرمند در جوانی" (۱۹۱۶) اثر جیمز جویس و "یادداشت‌های زیرزمینی" اثر فیودور داستایفسکی اشاره کرد. اسکورسیزی در دبیرستان پسرانهٔ کاردینال هیز در برانکس شرکت کرد و در سال
پسرانهٔ کاردینال هیز در برانکس شرکت کرد و در سال ۱۹۶۰ فارغ‌تحصیل شد. او در ابتدا تمایل داشت که کشیش شود و در حوزه علمیه مقدماتی تحصیل کرد، اما پس از سال نخست مردود شد. این امر جای خود را به سینما داد و بنابراین اسکورسیزی در کالج واشینگتن اسکوئر دانشگاه نیویورک ثبت نام کرد و آن‌جا در سال ۱۹۶۴ مدرک لیسانس زبان انگلیسی گرفت. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۶۸ از دانشکدهٔ آموزش دانشگاه نیویورک دریافت کرد. فیلم‌سازی. آثار او مضامین گوناگونی مانند هویت ایتالیایی-آمریکایی، مفاهیم کاتولیکِ گناه و رستگاری،
مفاهیم کاتولیکِ گناه و رستگاری، ایمان، شاه نر، هیچ‌انگاری، جنایت و فرقه‌گرایی را در بر دارند. زندگی شخصی. اسکورسیزی در سال ۱۹۶۵ با همسر نخستش لارین ماری برنان ازدواج کرد که تا ۱۹۷۱ ادامه داشت. آن‌ها دختری به‌نام کاترین دارند که نامش برگرفته از نام مادر اسکورسیزی است. اسکورسیزی در سال ۱۹۷۶ با نویسنده جولیا کامرون ازدواج کرد. آن‌ها دختر بازیگری به‌نام دومینیکا کامرون-اسکورسیزی دارند که در فیلم "عصر معصومیت" (۱۹۹۳) حضور داشت. یک سال پس از ازدواج، این زوج طلاق غیرتوافقی داشتند که اساس نخستین فیلم کامرون، اثری
غیرتوافقی داشتند که اساس نخستین فیلم کامرون، اثری کمدی سیاه با نام "خواست خدا" (God's Will) شد. دخترشان در این فیلم نیز بازی کرد. دخترشان به بازیگری، نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی ادامه داد. پیش از پایان سال ۱۹۷۹، اسکورسیزی با بازیگر ایزابلا روسلینی ازدواج کرد و چهار سال در کنار هم ماندند و در سال ۱۹۸۳ طلاق گرفتند. او در سال ۱۹۸۵ با تهیه‌کننده باربارا دی فینا ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۱ طلاق گرفتند. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷، اسکورسیزی رابطه عاشقانه‌ای با بازیگر ایلیانا داگلاس داشت. در سال ۱۹۹۹، اسکورسیزی با
ایلیانا داگلاس داشت. در سال ۱۹۹۹، اسکورسیزی با همسر کنونی خود، هلن شرمرهرن موریس ازدواج کرد. آنها یک دختر، بازیگر و فیلم‌ساز به‌نام فرانچسکا دارند که در فیلم‌های پدرش "رفتگان"، "هوگو" و "هوانورد" ظاهر شد و در مینی‌سریال "همینیم که هستیم" (۲۰۲۰) نقشی کلیدی داشت. اسکورسیزی خود را کاتولیک ترک دین کرده می‌داند. در سال ۲۰۱۶، اسکورسیزی دوباره خود را کاتولیک معرفی کرد و گفت «پس از سال‌ها فکر کردن به چیزهای دیگر، و هر از گاهی تحقیق، به‌عنوان کاتولیک راحت‌تر هستم. من به اصول کاتولیک اعتقاد دارم.» سیاست. اسکورسیزی
من به اصول کاتولیک اعتقاد دارم.» سیاست. اسکورسیزی مخالف جنگ عراق بود و در مراسم هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۳، نشان یک کبوتر سفید به نشانه صلح به سینه داشت و برای سخنرانی پذیرش جایزه مایکل مور که در آن به انتقاد از رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش و تهاجم به عراق پرداخت، کف زد. در ژوئن ۲۰۲۵، اسکورسیزی دربارهٔ دولت دونالد ترامپ گفت: «من در این دولت هیچ رحمی نمی‌بینم. در واقع، به نظر می‌رسد که از خلاف آن لذت می‌برد: یعنی آسیب رساندن و تحقیر کردن». مسائل حقوقی. در مارس ۲۰۲۴، اسکورسیزی یک دعوی قضایی را
حقوقی. در مارس ۲۰۲۴، اسکورسیزی یک دعوی قضایی را با سیمون آفرام، فیلمنامه‌نویس جوان، حل و فصل کرد. آفرام او را متهم کرده بود که اسکورسیزی ۵۰۰ هزار دلار دریافت کرده تا در زمینه انتخاب بازیگر، تولید و پس‌تولید فیلمنامه‌اش دربارهٔ عملیات فورتیتود در جنگ جهانی دوم، که نام پروژه نیز "عملیات فورتیتود" بود، کمک کند، اما اسکورسیزی هیچ اقدامی انجام نداد. بازیگران اسکورسیزی. اسکورسیزی معمولاً از بازیگرانی که قبلاً در فیلم‌هایش شرکت کرده‌اند استفاده می‌کند. به همین صورت ۹ فیلم با حضور رابرت دنیرو ساخته است. بعد از
صورت ۹ فیلم با حضور رابرت دنیرو ساخته است. بعد از شروع قرن بیست و یکم اسکورسیزی از بازیگر جوان‌تری، لئوناردو دی‌کاپریو، در فیلم‌هایش استفاده کرد؛ که حاصل این همکاری ۵ فیلم تا به امروز است. این همکاری به عنوان یکی از بهترین و شورانگیزترین همکاری‌های سینمای معاصر به‌شمار می‌آید. اسکورسیزی در رسانه‌ها. در سال ۲۰۲۵، مجموعه مستندی پنج‌قسمتی با عنوان «آقای اسکورسیزی» توسط ربکا میلر ساخته شد که از سامانهٔ نمایش آنلاین اپل تی‌وی پلاس پخش می‌شود. این مستند با دسترسی کامل به آرشیو شخصی اسکورسیزی و مصاحبه‌های مفصل با
کامل به آرشیو شخصی اسکورسیزی و مصاحبه‌های مفصل با او، خانواده‌اش و همکاران برجسته‌اش از جمله رابرت دنیرو، لئوناردو دی‌کاپریو، استیون اسپیلبرگ، شارون استون و جودی فاستر، به بررسی زندگی، آثار و دیدگاه‌های هنری او می‌پردازد. این مجموعه از نخستین آثار دانشجویی اسکورسیزی آغاز می‌شود و تا امروز ادامه می‌یابد و به مضامینی چون خیر و شر در ذات انسان، رستگاری، و تأثیر تجربه‌های شخصی بر هنر او می‌پردازد.
رادرفورد (به انگلیسی: Rutherford) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: رادرفورد پس از انجام آزمایش هایی مدل جدیدی را برای ساختار اتم ارایه کرد. در این مدل بیش از 99/9 درصد جرم اتم در هسته اتم قرار دارد. در حالی که حجم هسته در مقایسه با حجم اتم بسیار بسیار کوچکتر است. رادرفورد در این مدل بار مثبت اتم را به ذره هایی به نام (پروتون) نسبت داد. در مدل اتمی رادرفورد هسته درون اتم و الکترون ها هسته را محاصره کرده اند. از این جهت مدل اتمی رادرفورد(مدل محاصره ای) نیز نامیده می شود.
اِمپِراتور یک عنوان سلطنتی لاتین است که در طول تاریخ توسط بسیاری از فرمانروایان اروپایی استفاده شده است. این عنوان در آغاز برای فرماندهان بزرگ ارتش روم باستان به‌کار می‌رفت؛ ولی با سلطنتی شدن روم و از آنجا که شخص فرمانروا فرماندهٔ ارتش روم نیز به‌شمار می‌آمد، در معنای پادشاه به‌کار برده شد. عنوان امپراتور برای پادشاه مردی استفاده می‌شود که بر یک امپراتوری حکومت می‌کند. به زنان امپراتور امپراتریس گفته می‌شود. کاربرد این عنوان به فقط روم باستان محدود نشد و پس از سقوط امپراتوری روم و در اروپای قرون وسطی نیز