payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیّد مرتضی آوینی ( – ) کارگردان فیلم مستند و روزنامه‌نگار حوزهٔ فرهنگی اهل ایران بود. مجموعه فیلم‌های مستند تلویزیونیِ او دربارهٔ جنگ ایران و عراق با نام "روایت فتح" شناخته‌شده است. نام و تبار. سیّد مرتضی فرزند اول سیّد مهدی آوینی و منصوره منزوی بود. پدر آوینی مهندس معدن بود و به اقتضای آن، می‌بایست به معادن مختلف سطح کشور سفر می‌کرد. با این که نام شناسنامه‌ایِ او «سید مرتضی» بود، از همان کودکی و در خانواده با نام «کامران» که نام دومش بود مورد خطاب قرار می‌گرفت. زندگی. پیش از انقلاب. سیّد مرتضی آوینی در ۲۱
زندگی. پیش از انقلاب. سیّد مرتضی آوینی در ۲۱ شهریور ۱۳۲۶ در شهر ری به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند. او از کودکی با هنر انس داشت. شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد. به گفته بسیاری از آشنایان و نزدیکان آوینی، او در جوانی دگرگون شد و زندگی او در آغاز دهه ۱۳۴۰ با سال‌های انقلاب فرق بسیار داشت. گذشته او، کمتر در رسانه‌های ایران بررسی شده است. ابراهیم حاتمی‌کیا در یادداشتی در شهروند امروز می‌نویسد «آیا کسی مرتضای قبل از انقلاب را
امروز می‌نویسد «آیا کسی مرتضای قبل از انقلاب را می‌شناسد. آنانی که در آن دوران با او حشرونشر داشته‌اند از مرتضای تثبیت شده بعد از شهادتش راضی‌اند؟»؛ و دخترش کوثر معتقد است برای برخی «آوینی خوب، آوینی مرده است.» آوینی در سال ۱۳۴۴ به عنوان دانشجوی معماری وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. غزاله علیزاده، شهرزاد بهشتی و امیرهوشنگ اردلان از دوستان دوران دانشجویی او بودند. برخی ارتباط مرتضی آوینی با غزاله علیزاده را یکی از نکات پرابهام زندگی خصوصی او می‌دانند. هرچند برخی روایت‌های دست اول، از جمله آنچه
هرچند برخی روایت‌های دست اول، از جمله آنچه امیرهوشنگ اردلان در مستند "آقا مرتضی" نقل می‌کند، حاکی از آن است که گرایشی از جانب آوینی وجود نداشته بلکه علیزاده پیگیر رسیدن به وی بوده است. طبق این نقل، علیزاده از طریق همکلاسی‌هایش از جمله اردلان برای آوینی پیغام می‌فرستاده اما آوینی از این موقعیت اجتناب می‌کرده است. مرتضی آوینی با مریم امینی (زاده ۱۳۳۶) ازدواج کرد. به گفته همسرش، آن‌ها پیش از ازدواج آشنایی چند ساله داشتند (از پانزده‌سالگی) و با هم کتاب رد و بدل می‌کردند و به کنسرت و سخنرانی می‌رفتند. مرتضی
بدل می‌کردند و به کنسرت و سخنرانی می‌رفتند. مرتضی آوینی که در آغاز خود را «کامران آوینی» معرفی می‌کرد به اشعار فروغ فرخزاد، احمد شاملو، و مهدی اخوان ثالث علاقه داشت. به ظاهر خود می‌رسید کراوات می‌زد و به فلسفهٔ غرب علاقه‌مند بود. امیرهوشنگ اردلان دوست و همکلاس پیشین او در دانشکده معماری هم دربارهٔ او می‌گوید: مسعود بهنود دربارهٔ او می‌گوید: در مقابل دیدگاهی وجود دارد مبنی بر این که چرخش آوینی یک چرخش صدوهشتاددرجه‌ای نبوده، بلکه گرایش دینی و اسلامی از همان پیش از انقلاب در او وجود داشته است. عادل فرهنگی
پیش از انقلاب در او وجود داشته است. عادل فرهنگی دوست دوران دانشگاهش در این باره می‌گوید: فرهنگی همچنین دربارهٔ جلسه دفاعیه پایان‌نامه آوینی می‌گوید: امیرهوشنگ اردلان دیگر هم‌دوره‌ای آوینی دربارهٔ دوران دانشجویی وی گفته است: شهرزاد بهشتی از هم‌دانشکده‌ای‌های او معتقد است: به گفته همسرش: آوینی بعدها با اندیشه‌های روح‌الله خمینی آشنا شد و در سالیان بعد به یک انقلابی بدل شد و مسیر زندگی خود را تغییر داد. خودِ آوینی دربارهٔ جوانیش می‌گوید: آن گونه که خود گفته است با گرایش به اندیشه‌های انقلابی و اسلامی همه
است با گرایش به اندیشه‌های انقلابی و اسلامی همه نوشته‌های پیشین خود را از بین برد. پس از انقلاب. مرتضی آوینی معماری را با علاقهٔ زیاد یادگرفت، ولی پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) بنا به ضرورت‌های انقلاب آن را کنار گذاشت و به فیلم‌سازی پرداخت. از نخستین کارهای او در گروه جهاد می‌توان به مجموعهٔ شش‌روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان، و مجموعهٔ مستند خان‌گَزیده‌ها اشاره کرد. گروه جهاد نخستین گروهی بود که بلافاصله پس از آغاز جنگ به جبهه رفت. دو نفر از اعضای گروه در همان روزهای نخست جنگ در قصر شیرین اسیر شدند و
در همان روزهای نخست جنگ در قصر شیرین اسیر شدند و نفر سوم، در حالی که تیر به شانه‌اش خورده بود از حلقهٔ محاصره گریخت. پس از یک هفته که خرمشهر سقوط کرد و گروه که تازه توانسته بود شکل دوباره به خود بگیرد راهی منطقه شد. آن‌ها در جست‌وجوی حقیقت ماجرا به خرمشهر و آبادان رفتند که سخت در محاصره بود. ساخت مجموعهٔ حقیقت این‌گونه آغاز شد. کار گروه جهاد در جبهه‌ها ادامه یافت. عملیات والفجر هشت که آغاز شد گروه، دیگر منسجم و منظم شده بود. همین شد که مجموعهٔ تلویزیونی روایت فتح در همان حال و هوا شکل گرفت و تا پایان جنگ
فتح در همان حال و هوا شکل گرفت و تا پایان جنگ هم ادامه پیدا کرد. آوینی می‌گوید: «انگیزش درونی هنرمندانی که در واحد تلویزیونی جهاد سازندگی جمع آمده بودند آن‌ها را به جبهه‌های دفاع مقدس می‌کشاند نه وظایف و تعهدات اداری. روح کارمندی نمی‌توانست در این عرصه منشأ فعل و اثر باشد. گروه‌های فیلم‌برداری ما با همان انگیزه‌هایی که رزم‌آوران را به جبهه کشانده بود کار می‌کردند… این‌جا عرصه‌ای نبود که فقط پای تکنیک یا هنر در میان باشد». مرتضی آوینی با پایان جنگ و در فاصلهٔ سال‌های پایان جنگ و تأسیس مؤسسهٔ روایت فتح، نوعی
سال‌های پایان جنگ و تأسیس مؤسسهٔ روایت فتح، نوعی کار هنری-مطبوعاتی را تجربه کرد. او در این دوره به سینما، هنر، فرهنگ واحد جهانی و مواجههٔ آن با مسائل گوناگون می‌اندیشید. حاصل همهٔ آن افکار و پژوهش‌ها و مباحث، نوشته‌هایی‌است که از او به جا مانده‌اند. تأملات مرتضی آوینی در ماهیت سینما که در فصل‌نامهٔ فارابی به چاپ رسیدند و بعد مقالاتی با عناوین جذابیت در سینما، آینهٔ جادو، قاب تصویر، زبان سینما و… از فروردین ۱۳۶۸ در ماهنامهٔ سوره منتشر شدند. مجموعهٔ این مقالات در کتاب آینهٔ جادو که جلد نخست از مجموعهٔ مقالات
در کتاب آینهٔ جادو که جلد نخست از مجموعهٔ مقالات و نقدهای سینمایی او هستند چاپ شده است. هرچند آشنایی با سینما در طول مدت بیش از ده سال مستندسازی و تجارب مرتضی آوینی در زمینهٔ کارگردانی مستند و به‌ویژه مونتاژ باعث شد که پیش از هر چیز به سینما بپردازد ولی اندیشه و سخن وی ناظر بر افقی فراتر بود. او در کنار تألیف مقالات نظریه‌پردازانه دربارهٔ ماهیت سینما و نقد سینمای ایران و جهان، مقالات بسیاری دربارهٔ حقیقت هنر، هنر و عرفان، هنر جدید اعم از رمان، نقاشی، گرافیک، تئاتر، هنر دینی و سنتی، هنر انقلاب و… نوشت که
تئاتر، هنر دینی و سنتی، هنر انقلاب و… نوشت که بیشتر آن‌ها در ماهنامهٔ سوره به چاپ رسید. طی همین دوران در خصوص مبانی سیاسی- اعتقادی نظام اسلامی و ولایت فقیه، فرهنگ انقلاب در مقابله با فرهنگ واحد جهانی و موضوعات دیگر، تفکر و پژوهش کرد تا بتواند پاسخ‌هایی برای همهٔ پرسش‌هایی که داشت پیدا کند. نوشته‌های آوینی در ماهنامه سوره باعث شد برخی جریان‌های سیاسی وابسته به حکومت با او مخالفت کنند. اما همان گروه پس از مرگ آوینی به طرفداری از او پرداختند. اواخر سال ۱۳۷۰ مؤسسه فرهنگی روایت فتح به دستور سیدعلی خامنه‌ای
مؤسسه فرهنگی روایت فتح به دستور سیدعلی خامنه‌ای تأسیس شد تا به کار فیلم‌سازی مستند و سینمایی دربارهٔ دفاع مقدس بپردازد و تهیهٔ مجموعهٔ روایت فتح را که پس از پذیرش قطع‌نامه رها شده بود ادامه دهد. آوینی و بقیهٔ گروه، سفر به مناطق جنگی را از سر گرفتند و طی مدتی کم‌تر از یک سال، کار تهیهٔ شش برنامه از مجموعهٔ ده قسمتی شهری در آسمان را به پایان رساندند و مقدمات تهیهٔ مجموعه‌های دیگری را دربارهٔ آبادان، سوسنگرد، هویزه، و فکّه تدارک دیدند. اگرچه مقارن با همین زمان، کارهای مطبوعاتی او نیز ادامه داشتند. شهری در
کارهای مطبوعاتی او نیز ادامه داشتند. شهری در آسمان که به واقعهٔ محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت، از سیما پخش شد، اما برنامهٔ وی برای تکمیل این مجموعه و ساختن مجموعه‌های دیگر با مرگش ناتمام ماند. مرتضی آوینی از منتقدان سرسخت سیاست‌های فرهنگی محمد خاتمی بود. مرگ. آوینی روزِ ۲۰ فروردینِ ۱۳۷۲ در منطقهٔ فکّه در حال بررسی لوکیشن فیلم مستند شهری در آسمان، به همراه محمد سعید یزدان‌پرست با مین برخورد کرد و بر اثر اصابت ترکش مین باقی‌مانده از جنگ ایران و عراق کشته شد. فیلم‌شناسی. آوینی فیلم‌سازی را پس از
کشته شد. فیلم‌شناسی. آوینی فیلم‌سازی را پس از انقلاب اسلامی و بنا به ضرورت‌های آن آغاز کرد. نخستین فیلم‌های او با نام‌های شش روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان و خان‌گزیده‌ها معطوف به موضوعاتی چون غائلهٔ گنبد، سیل در خوزستان و خوانین قشقایی فارس بود. او و گروهش با شروع کار جهاد سازندگی در سال ۱۳۵۸، ابتدا برای فعالیت‌های عمرانی به روستاهای محروم رفتند، اما چندی نگذشت که به فیلم‌سازی روی آوردند. با وقوع سیل در خوزستان، گروهی که بعدها مجموعهٔ حقیقت را ساختند، به خوزستان رفتند و گزارشی از آن واقعه تولید کردند. پس
رفتند و گزارشی از آن واقعه تولید کردند. پس از آن ماجرای خسروخان و ناصرخان قشقایی در فارس پیش آمد و گروه جهاد برای ضبط صحنه‌های درگیری، به آباده و فیروزآباد رفتند. آن‌ها توانستند در حالی که فیروزآباد در محاصره بود، به آنجا بروند و نخستین صحنه‌های جنگی را ضبط کنند. با شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹، گروه فیلم‌سازی جهاد از نخستین گروه‌هایی بود که برای ثبت وقایع جنگ به جبهه رفت. در همان روز اول جنگ، دو تن از اعضای آن گروه در قصر شیرین اسیر شدند و یک تن دیگر هم زخمی شد. با این حال گروه بار دیگر سر و شکل گرفت
زخمی شد. با این حال گروه بار دیگر سر و شکل گرفت و هم‌زمان با محاصرهٔ خرمشهر، برای ضبط فیلم وارد این شهر شد. نتیجهٔ این کار، پخش اولین فیلم مستند دربارهٔ جنگ از تلویزیون بود که فتح خون نام گرفت. حدود یک هفته پس از آن، خرمشهر سقوط کرد و گروه جهاد این بار برای تولید مجموعهٔ مستند حقیقت که هدفش ترسیم علت‌های سقوط خرمشهر بود، به آبادان رفت. در نهایت مجموعهٔ حقیقت در یازده قسمت تولید شد. فعالیت‌های گروه جهاد با شروع عملیات والفجر ۸ شکل منسجم‌تری پیدا کرد و مجموعهٔ مستند روایت فتح پس از این عملیات تا پایان جنگ در
مستند روایت فتح پس از این عملیات تا پایان جنگ در حدود هفتاد تولید و پخش شد. در اواخر سال ۱۳۷۰ بود که مؤسسهٔ فرهنگی روایت فتح به دستور سید علی خامنه‌ای تأسیس شد. هدف از این کار تولید فیلم‌های مستند و سینمایی دربارهٔ جنگ ایران و عراق و همچنین ادامهٔ تولید مجموعهٔ روایت فتح بود که کار تولید آن پس از پذیرش قطع‌نامهٔ ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد و پایان جنگ، متوقف شده بود. آوینی به همراه دیگر اعضای گروهش، به مناطق جنگی برگشتند و در کمتر از یک سال، شش قسمت از مجموعهٔ ده‌قسمتی شهری در آسمان ساخته شد. این
از مجموعهٔ ده‌قسمتی شهری در آسمان ساخته شد. این مجموعه هم به چگونگی محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت که پخش آن در ماه‌های آخر زندگی آوینی انجام شد. او برای ساخت مجموعه‌های دیگری دربارهٔ شهرهایی چون آبادان، سوسنگرد، هویزه، فکّه و نیز اتمام کار مجموعهٔ شهری در آسمان برنامه‌هایی داشت که با کشته‌شدنش در ۲۰ فروردین ۱۳۷۲ در فکّه ناتمام ماند. آوینی انگیزهٔ خود و دیگر اعضای گروه جهاد که در جبهه‌ها حضور داشتند را نه وظایف و تعهدات اداری، بلکه همان انگیزه‌ای می‌دانست که رزمنده‌ها را به جبهه‌ها کشانده بود.
می‌دانست که رزمنده‌ها را به جبهه‌ها کشانده بود. به عقیدهٔ او، در آنجا فقط پای هنر و تکنیک در میان نبود و انگیزه‌های دیگری برای کار در آن فضا نیاز بود. اولین نفر از اعضای این گروه که در جنگ کشته شد، علی طالبی در عملیات طریق‌القدس بود. یکی از اعضای به نام مهدی فلاح‌پور نیز در سال ۱۳۷۱ در لبنان کشته شد. به گفتهٔ آوینی، حقوق دریافتی اعضای گروه جهاد که از طریق جهاد سازندگی یا سپاه پاسداران تأمین می‌شد، ماهیانه هفت هزار تومان بود. با این حال جهاد سازندگی در سال ۱۳۶۶ مبلغ نود هزار تومان به گروه فیلم‌سازی جهاد کمک
مبلغ نود هزار تومان به گروه فیلم‌سازی جهاد کمک مالی کرد که آوینی می‌گوید آن را به خانواده‌های کشته‌شدگان گروه در جنگ هدیه داده‌اند. دربارهٔ وی. در فروردین ۱۴۰۰ شبکه سه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مستندی چند قسمتی به نام "آقا مرتضی" از زندگی مرتضی آوینی پخش کرد. روایتی که از زندگی آوینی در این مستند شده است اعتراض اعضای خانواده و برخی از نزدیکان مرتضی آوینی را برانگیخت. مریم امینی همسر مرتضی آوینی، مستند "آقا مرتضی" را مبتذل خواند. او با اعتراض به تصویرسازی از برخی جزئیات زندگی شخصی آوینی بدون
به تصویرسازی از برخی جزئیات زندگی شخصی آوینی بدون اطلاع خانواده (از جمله رابطه مرتضی آوینی با غزاله علیزاده) آن را به پرده‌دری، وقاحت، ابتذال، و تعرض متهم کرد. کوثر آوینی دختر مرتضی در صفحه اینستاگرام خود گفته‌های این مستند از زندگی پدرش را سخیف، تحریف‌شده، و داستان‌پردازی توصیف کرد. حسین معززی‌نیا مستندساز و داماد مرتضی آوینی نیز در نامه‌ای به رئیس سازمان صداوسیما نوشته راش‌های یک مجموعه تلویزیونی ۳۰ قسمتی به نام روایت راوی را که او سال‌ها پیش کارگردانی و تدوین کرده، بدون اجازه در مستند آقا مرتضی استفاده
تدوین کرده، بدون اجازه در مستند آقا مرتضی استفاده کرده و به همین دلیل از سازندگان این مستند شکایت خواهد کرد. در مقابل، خانه مستند انقلاب اسلامی در بیانیه‌ای این اتهام‌ها را رد کرده و گفته سازمان هنری رسانه‌ای اوج و خانه مستند مالکان این مستند هستند و مجوزهای لازم را از سازمان روایت فتح گرفته‌اند. همچنین این نهاد، اتهام دزدی تصاویر را رد کرد. کتاب‌شناسی. آوینی از کودکی به هنر روی آورد. به گونه‌ای که در همان سال‌ها شعر می‌سرود، داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد. انتخاب رشتهٔ معماری برای تحصیل در دانشگاه
می‌کرد. انتخاب رشتهٔ معماری برای تحصیل در دانشگاه نیز منشأگرفته از همان طبع هنری‌اش بود. نویسندگی آوینی پس از انقلاب اسلامی، هم‌زمان با حضور در جنگ و اشتغال به فیلم‌سازی، در سال ۱۳۶۲ و با نگارش و انتشار مقاله‌هایی در ماهنامهٔ اعتصام، ارگان انجمن اسلامی آغاز شد. موضوع این مقاله‌ها گوناگون بود و مضامین سیاسی، حکمی، اعتقادی و عبادی را دربرمی‌گرفت. او در مجموعه‌ای از مقاله‌هایش که با موضوع مبانی حاکمیت سیاسی در اسلام نوشته بود، به نقد اندیشه‌های رایج در حوزهٔ دموکراسی، رأی اکثریت، آزادی عقیده و برابری و مساوات
رأی اکثریت، آزادی عقیده و برابری و مساوات در مقابل اندیشهٔ برگرفته از منابع دینی و تفکرات سید روح‌الله خمینی پرداخت. مقاله‌های دیگری هم در تبیین نظریهٔ ولایت فقیه و نسبت آن با حکومت محمد در مدینه و علی در کوفه نوشت و انقلاب اسلامی ایران را ادامهٔ نهضت و رسالت پیامبران دانست. او در اعتصام به مقایسهٔ جنگ ایران و عراق و رزمندگان ایرانی با جنگ‌های صدر اسلام پرداخت و آن را متمایز از جنگ صورت‌گرفته در تاریخ معاصر برشمرد. جدای از مضامین سیاسی، او در موضوعات دینی و اعتقادی نیز قلم می‌زد که مقاله‌هایی با عنوان‌های
اعتقادی نیز قلم می‌زد که مقاله‌هایی با عنوان‌های «اشک، چشمهٔ تکامل»، «تحقیقی در معنی صلوات» و «حج، تمثیل سلوک جمعی بشر» از آن جمله‌اند. آوینی همچنین مجموعه مقالاتی با عنوان کلی «تحقیقی مکتبی در باب توسعه و مبانی تمدن غرب» در ماهنامهٔ جهاد وابسته به ارگان جهاد سازندگی نوشت که بعد از کشته‌شدنش در قالب کتاب توسعه و مبانی تمدن غرب چاپ شد. این دوره از نویسندگی آوینی تا سال ۱۳۶۵ ادامه داشت. از آن پس او در کنار کارگردانی و مونتاژ، به نگارش متن مجموعهٔ روایت فتح هم پرداخت که بعدها در قالب کتاب گنجینهٔ آسمانی منتشر
پرداخت که بعدها در قالب کتاب گنجینهٔ آسمانی منتشر شد. آوینی در ماه محرم سال ۱۳۶۶ کار تألیف کتاب فتح خون را آغاز کرد و نه فصل از ده فصل آن را نوشت. با این حال او فصل دهم را به دلایلی نامعلوم نیمه‌کاره رها کرد. آوینی در سال ۱۳۶۷ به مدت یک ترم در مجتمع دانشگاهی هنر تدریس کرد ولی به دلیل آن که مفاد مورد نظر او برای تدریس با طرح دانشگاه هم‌خوانی نداشت، از ادامهٔ کار صرف‌نظر کرد. او در فروردین ۱۳۶۸ به انتشار مباحثی که برای تدریس فراهم کرده بود پرداخت. این مباحث با شرح و تفسیر بیشتر در قالب مقاله‌هایی چون
مباحث با شرح و تفسیر بیشتر در قالب مقاله‌هایی چون «تأملاتی در ماهیت سینما»، «جذابیت در سینما»، «آینهٔ جادو»، «قاب تصویر و زبان سینما» و غیره در نشریه‌های فارابی و سوره به چاپ رسیدند. این مقاله‌ها بعدها جمع‌آوری شدند و در جلد اول کتاب آینهٔ جادو مورد بازنشر قرار گرفتند. اوج فعالیت‌های آوینی در زمینهٔ مطبوعاتی به سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ برمی‌گردد. جایی که او به موضوعات متنوع و گسترده‌ای پرداخت که در صدر آن‌ها، موضوع سینما قرار داشت. او با تجربه‌ای که طی بیش از ده سال مستندسازی در حوزهٔ کارگردانی و مونتاژ کسب
ده سال مستندسازی در حوزهٔ کارگردانی و مونتاژ کسب کرده بود، به نظریه‌پردازی دربارهٔ ماهیت سینما و نقد سینمای ایران و جهان پرداخت. در کنار این‌ها اما به دیگر زمینه‌های هنری چون رمان، نقاشی، گرافیک و تئاتر هم می‌پرداخت. مقالات او در این دوره با موضوعاتی چون حقیقت هنر، هنر و عرفان، هنر جدید، هنر دینی و سنتی و هنر انقلاب در ماهنامهٔ سوره به چاپ رسید. جدای از هنر، آوینی به مبانی سیاسی و اعتقادی نظام اسلامی و ولایت فقیه، فرهنگ انقلاب در مواجهه با فرهنگ واحد جهانی و تهاجم فرهنگی غرب، موضوع غرب‌زدگی و روشنفکری و
و تهاجم فرهنگی غرب، موضوع غرب‌زدگی و روشنفکری و تجدد و تحجر هم نظر داشت و مقاله‌هایی در این باره نوشت. درون‌مایه. آوینی در سال‌های اول دانشجویی‌اش در دانشگاه تهران، تفکرات روشنفکرانه داشت و به فلسفه، شعر، موسیقی، ادبیات و نیز طراحی - که هم‌راستا با رشته‌اش بود - علاقه نشان می‌داد. با این حال با قرآن، مثنوی معنوی و ادبیات عرفانی نیز انس داشت. یامین‌پور در ماجرای فکر آوینی، او را در آن سال‌ها «کاملاً غرب‌زده» توصیف می‌کند. آوینی در دوران ۱۰ سالهٔ تحصیل در دانشگاه تهران اهل نوشتن بود و داستان‌های کوتاه و
دانشگاه تهران اهل نوشتن بود و داستان‌های کوتاه و شعرهای نو می‌نوشت. با وقوع انقلاب اسلامی، آوینی دچار تحول شده و تبدیل به متفکر طراز انقلاب شد. طوری که یامین‌پور او را «نمایندهٔ تفکر عقلانیت اسلامی» معرفی می‌کند. آوینی در نخستین باری که پس از انقلاب شروع به نوشتن کرد، نامه‌ای به برادرش سعید - که در آمریکا ساکن بود - فرستاد. او در این نامه به توصیف آنچه که دیده و حس کرده پرداخته است و آرزو می‌کند که کاش برادرش نیز در این تجربه با او شریک بود. فهرست آثار. همه آثار آوینی (جز «هر آنکه جز خود») به دست انتشارات
آثار آوینی (جز «هر آنکه جز خود») به دست انتشارات واحه تجدید چاپ می‌شود. وی همچنین آثار منتشر نشده‌ای در حوزه ادبیات دارد.
اُپرا یک مرورگر وب رایگان و متن‌بسته است که حدود ۲ درصد از کاربران اینترنت را دارا بوده و توسط شرکت نرم‌افزاری اپرا تولید و توسعه داده شده‌است. این مرورگر برای کاربردهای همگانی اینترنت نظیر نمایش وبگاهها، دریافت و فرستادن رایانامه‌ها، مدیریت ارتباطات، گفتگوی برخط آی‌آرسی، بارگذاری از طریق پروتکل بیت‌تورنت و خواندن فیدهای وب استفاده می‌شود. اپرا برای به‌کارگیری بر روی رایانه‌های شخصی، تلفن‌های همراه و تبلت‌ها به‌طور رایگان عرضه می‌گردد. اپرا با سامانه‌عامل‌های ویندوز، اندروید، آی‌اواس و مکینتاش سازگار است.
ویندوز، اندروید، آی‌اواس و مکینتاش سازگار است. برای تلفن‌های همراه، اُپرا در سه نسخهٔ متفاوتِ اُپرا، اُپرا مینی و اُپرا تاچ ارائه شده‌است. بخش‌های اصلی اپرا شامل مرور بر پایه‌ها، زبانه‌ها، امکان کوچک‌نمایی و بزرگ‌نمایی صفحه‌ها، تنوع شکل نشان‌گر موشی و یک بخش مدیریت بارگذاری یکپارچه است. از نظر امنیتی اپرا دارای یک محافظ داخلی در مقابل حملات فیشینگ و برنامه‌های موسوم به بدافزار مانند کرم‌ها یا اسب‌های تروجان رایانه‌ای است. همچنین، دارای توانایی حفظ امنیت در هنگام مرور وبگاه‌ها و حذف اطلاعات شخصی همچون کوکی
هنگام مرور وبگاه‌ها و حذف اطلاعات شخصی همچون کوکی اچ‌تی‌تی‌پی‌ها است. اپرا بازار قدرتمندتری در زمینهٔ دستگاه‌های سیار مانند تلفن‌های همراه، تلفن‌های هوشمند و دستیار دیجیتال شخصی در اختیار دارد. اپرا برای سامانه‌عامل‌های مطرح موبایل و رایانه‌ها از جمله اندروید، آی‌اواس، ویندوز و مک عرضه شده‌است. نزدیک به ۴۰ میلیون دستگاه تلفن همراه دارای نرم‌افزار اپرا هستند. همچنین اپرا تنها مرورگر قابل استفاده بر روی کنسول‌های بازی نینتندو دی‌اس و وی محسوب می‌گردد. اپرا در برخی از کشورها مانند اوکراین محبوب‌ترین مرورگر وب
برخی از کشورها مانند اوکراین محبوب‌ترین مرورگر وب شناخته شده‌است. تاریخچه. اپرا به‌صورت پروژه‌ای پژوهشی در شرکت تله‌نور، بزرگ‌ترین شرکت ارتباطی نروژی، پا به عرصهٔ وجود گذاشت. در سال ۱۹۹۵ میلادی، شرکتی مخصوص برای توسعهٔ اپرا به نام اپرا سافتور ASA تأسیس شد. اپرا نخستین بار در سال ۱۹۹۶ میلادی به‌صورت عمومی منتشر شد و اولین نسخهٔ عمومی آن هم ۲٫۰ بود که فقط بر روی مایکروسافت ویندوز اجرا می‌شد. در سال ۱۹۹۸ پروژه‌ای برای پورت کردن اپرا به دستگاه‌های موبایل به منظور کسب درآمد در بازار نوظهور این گونه دستگاه‌ها،
کسب درآمد در بازار نوظهور این گونه دستگاه‌ها، بنیان نهاده شد. نسخهٔ ۴٫۰ که در سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد، حاوی یک هستهٔ چندسکویی جدید بود که کار پورت کردن اپرا به سامانه‌عامل‌ها و سکوهای سخت‌افزاری مختلف را آسان می‌کرد. تا این لحظه، اپرا نرم‌افزاری مشروط بود و کاربران باید پس از دورهٔ آزمایشی، نسخهٔ کامل آن را خریداری می‌کردند. نسخهٔ ۵٫۰ که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، دیگر نرم‌افزاری مشروط نبود و پروژهٔ اپرا سیاست جدیدی برای کسب درآمد از این مرورگر را اتخاذ کرده بود. این سیاست جدید این بود که اپرا تبدیل به
کرده بود. این سیاست جدید این بود که اپرا تبدیل به آگهی‌افزار شود و برای کاربرانی که برای استفاده از آن هزینه نکرده‌اند، تبلیغات نمایش بدهد. در نسخه‌های بعدی اپرا، این امکان برای کاربران فراهم شد تا میان دیدن بنرهای تبلیغاتی یا دیدن تبلیغات متنی از طرف گوگل، یکی را برگزینند. از نسخهٔ ۸٫۵ که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد، تبلیغات به‌صورت کامل از اپرا زدوده شد و شرکت گوگل تبدیل به حامی مالی اصلی این پروژه شد (که در عوض، پروژهٔ اپرا قبول کرده‌بود که موتور جستجوی گوگل، موتور جستجوی پیشفرض در اپرا باشد) نسخهٔ ۹٫۱
گوگل، موتور جستجوی پیشفرض در اپرا باشد) نسخهٔ ۹٫۱ که در سال ۲۰۰۶ میلادی منتشر شد، علاوه برداشتن تعدادی قابلیت جدید گوناگون، مجهز به قابلیتی بود که به موجب آن، کاربر را در برابر صفحه‌های جعلی و کلاهبرداری اینترنتی محافظت می‌کرد. این کار با استفاده از فناوری‌هایی صورت می‌گرفت که از طرف GeoTrust (ارائه‌کننده گواهینامه دیجیتالی) و PhishTank (سازمانی که وبگاه‌های فیشینگ شناخته‌شده را پیگیری می‌کرد) تأمین شده بودند. در نسخهٔ ۹٫۵ وقتی که Netcraft جای GeoTrust را گرفت و برای محافظت در برابر بدافزارها هم از Haute
گرفت و برای محافظت در برابر بدافزارها هم از Haute Secure استفاده شد، این قابلیت بهینه شد و گسترش پیدا کرد. همچنین در سال ۲۰۰۶ میلادی، Opera Software ASA برنامهٔ Internet Channel و Nintendo DS Browser را برای کنسول‌های بازی نینتندو دی‌اس و Wii منتشر کرد. یک موتور جاوااسکریپت جدید به نام کاراکان (Carakan)، که نامش از الفبای ژاپنی گرفته شده‌بود، در نسخهٔ ۱۰٫۵۰ معرفی شد. بر طبق گفتهٔ اپرا سافتور، کاراکان اپرای ۱۰٫۵۰ را هفت برابر سریع‌تر از اپرای ۱۰٫۱۰ می‌ساخت. در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰، نسخهٔ ۱۱ از مرورگر اپرا منتشر
در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰، نسخهٔ ۱۱ از مرورگر اپرا منتشر شد که دارای قابلیت افزونه‌ها، زبانه‌های پشته‌ای، حرکت‌های تصویری موشی، و تغییراتی در نوار نشانی بود. نسخهٔ ۱۲ هم در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲ منتشر شد. در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳، اپرا خبر داد که قصد دارد موتور پرِستو را کنار گذاشته و با استفاده از کدهای پروژهٔ کرومیوم، از موتور وب‌کیت که در مرورگر کروم شرکت گوگل به کار رفته‌است استفاده کند. همچنین اپرا سافتور طرحی ریخته بود تا کدهایی را به وب‌کیت اهدا کند. در ۳ آوریل ۲۰۱۳، گوگل اعلام کرد که برخی از اجزای وب‌کیت را منشعب خواهد کرد
کرد که برخی از اجزای وب‌کیت را منشعب خواهد کرد تا یک موتور چیدمان جدید به نام بلینک به وجود آورد؛ در همان روز، اپرا تأیید که کرد که این پروژه هم در پیاده‌سازی بلینک، تابع گوگل خواهد بود. شناسهٔ نسخهٔ ۱۳ این مرورگر رد شد که باور می‌شود ازبرای سیزده‌هراسی رخ داده باشد. درحالی‌که ۱۴ برای نسخه‌ای وب‌کیت‌پایه برای سکوی اندروید به کار رفت. در ۲۸ مه ۲۰۱۳، نسخه‌ای بتا از اپرا ۱۵ در دسترس قرار گرفت که اولین نسخهٔ مبتنی بر پروژهٔ کرومیوم بود. بسیاری از قابلیت‌های شاخص نسخه‌های پیشین حذف شده بودند و Opera Mail هم
شاخص نسخه‌های پیشین حذف شده بودند و Opera Mail هم به‌صورت برنامه‌ای مجزا که از اپرا ۱۲ مشتق شده بود، درآمد. در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ میلادی نسخهٔ پایانی اپرا ۱۵.۰ عرضه شد. از جایی که برخی ویژگی‌هایی که برای کاربران کنونی مهم بودند همچنان در راه پیاده‌سازی و ناآماده خوانده شده‌بودند، این رهش از راه سامانهٔ به‌روزرسانی خودکار عرضه نشد. در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، اپرا ۱۶ وارد جریان بعدی شد. این نسخه برگشت پشتیبانی از ژئولوکیشن و خودکار پر کردن فرم‌ها را در خود داشت و صفحهٔ «پرچم‌ها» برای دادن اجازهٔ فعال‌سازی ویژگی‌های
«پرچم‌ها» برای دادن اجازهٔ فعال‌سازی ویژگی‌های آزمایشی را افزود. در ۲۷ اوت ۲۰۱۳ اپرا ۱۶ عرضه شد. در ۸ اوت ۲۰۱۳ اپرا ۱۷ وارد جریان توسعه شد که ویژگی‌هایی همچون سنجاق کردن زبانه‌ها، گزینه‌های راه‌اندازی و مدیریت موتور جستجو را در کنار دیگر ویژگی‌ها افزود. در ۶ سپتامبر ۲۰۱۳ در انتظار رهش و عرضهٔ نزدیک آن، اپرا ۱۷ از جریان توسعه (ویژهٔ توسعه‌گران و آزمایش‌کنندگان) به جریان بعدی (نسخهٔ پایدارتر) گذار کرد و در ۸ اکتبر همان سال عرضه شد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳ اپرا ۱۸ با ویژگی‌های اولیه‌ای همچون مدیریت زبانه، پشتیبانی
ویژگی‌های اولیه‌ای همچون مدیریت زبانه، پشتیبانی از پوست‌ها و به‌روزرسانی‌های موتور به جریان توسعه وارد شد و در ۱۹ نوامبر عرضه شد. در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۳ اپرا ۱۹ وارد جریان توسعه شد. عرضهٔ پایانی آن ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۴ با ویژگی‌هایی همچون نوار نشانکی نو، پشتیبانی بهتر از پوست‌ها و سطح تازه‌ای از تنظیمات برای کاربران سختگیرتر رهش یافت. ویژگی‌ها. اپرا به‌صورت توکار از قابلیت زبانه‌بندی پنجره‌ها پشتیبانی می‌کند و قابلیت‌های پیشفرض آن را می‌توان با استفاده از افزونه‌ها گسترش داد. همچنین اپرا مجهز به یک نوار نشانک و مدیر
داد. همچنین اپرا مجهز به یک نوار نشانک و مدیر بارگیری نیز است. اپرا قابلیتی به نام Speed Dial دارد. این قابلیت، به کاربر اجازه می‌دهد تا تعداد نامحدودی از صفحه‌های وب را به میل خود انتخاب کند تا وقتی که زبانهٔ جدیدی باز می‌شود، آن صفحه‌ها کوته‌وارانه نشان داده شوند. به کمک Speed Dial، می‌توان آن صفحه‌ها را به روشی آسان‌تر و کارامدتری مرور کرد. شبکه خصوصی رایگان اپرا(opera VPN). از دلایل محبوبیت مرورگر اپرا فیلترشکن آن است که درواقع گونه‌ای پروکسی است و اطلاعات را به‌صورت فیلترشکن رمزگذاری می‌کند و ارتباطی
را به‌صورت فیلترشکن رمزگذاری می‌کند و ارتباطی امن برای شما ایجاد می‌کند، این ویژگی به‌تازگی در ایران فیلتر شده‌است. مسدود کننده تبلیغ اپرا. مرورگر اپرا در به‌روزرسانی اخیر خود یک ویژگی جدید معرفی کرده‌است که تبلیغات وبگاه‌ها را حذف کرده و امکان افزودن فهرست شخصی خود را نیز می‌دهد همچنین این افزونه در وبگاه‌هایی که اجازهٔ رونوشت‌برداری از مطلب‌هایشان را نمی‌دهند کار می‌کند و این درخواست را مسدود و اجازهٔ رونوشت را به کاربر می‌دهد5
حزب کارگران سوسیال دموکرات سوئد که اغلب به‌اختصار حزب سوسیال دموکرات یا S خوانده می‌شود، حزبی سیاسی در سوئد است. این حزب که قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین حزب سیاسی حال حاضر سوئد است، در سال ۱۸۸۹ تأسیس شد. در سال ۱۹۱۷ انشعابی در حزب صورت گرفت که منجر به تشکیل "حزب سوسیال دموکرات چپ سوئد" که امروزه به نام حزب چپ شناخته می‌شود، گردید. حزب سوسیال دمکرات پایه‌گذار ایدئولوژی سیاسی خانهٔ مردم در سوئد است. رهبر کنونی این حزب ماگدالنا اندرسون است که از سال ۲۰۲۱ به این مقام رسیده و نخست‌وزیری سوئد را برعهده دارد. در آخرین
رسیده و نخست‌وزیری سوئد را برعهده دارد. در آخرین انتخابات پارلمانی سوئد در سال ۲۰۱۸، این حزب با کسب ۱٬۸۳۰٬۳۸۶ رای، به ۲۸٫۲۶٪ آرا و ۱۰۰ کرسی دست یافت. هم‌چنین ۶ کرسی از ۲۰ کرسی سوئد در پارلمان اروپا در اختیار این حزب قرار دارد. نشریه این حزب «سیاست روز» (Aktuellt i Politiken) نام دارد. سازمان جوانان این حزب «اتحادیه جوانان سوسیال‌دموکرات سوئد» Sveriges Socialdemokratiska) Ungdomsförbund) نام دارد.