payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود. نخبگان ایالات شمالی خواستار توسعهٔ اقتصادی بودند: مرزهای آزاد، کار آزاد، بازار آزاد، تعرفهٔ گمرکی بالا برای حمایت از تولیدکنندگان، و یک بانک سراسری ایالات متحد. منافع برده‌داران درست نقطهٔ مقابل و در تضاد با اینها بود؛ نخبگان جنوبی به لینکلن و جمهوری‌خواهان همچون سد و مانعی برای روش زندگی خوشایند و پررونق خودشان در آینده نگاه می‌کردند. وقتی در سپتامبر ۱۸۶۲ لینکلن بیانیه مقدماتی آزادسازی را صادر کرد، در واقع یک حرکت نظامی بود که به ایالات جنوبی چهار ماه وقت می‌داد تا دست از جنگ و طغیان بردارند و آنها
وقت می‌داد تا دست از جنگ و طغیان بردارند و آنها را تهدید می‌کرد که اگر بخواهند به جنگیدن ادامه دهند، بردگانشان را آزاد خواهد کرد، در حالی که در ایالاتی که به ایالات شمالی بپیوندند کاری به کار بردگی و برده‌داری نخواهند داشت. بحران سرزمین. بین سالهای ۱۸۰۳ تا ۱۸۵۴، ایالات متحده سرزمین وسیعی را چه از طریق مذاکره خرید و چه از طریق جنگ به‌دست‌آورد. ابتدا، سرزمین‌هایی که به اتحادیه پیوستند، به‌طور مساوی بین بردگان و افراد آزاد تقسیم شد. اما در غرب رود می‌سی‌سی‌پی، طرفداران و مخالفان برده داری با هم درگیر شدند.
طرفداران و مخالفان برده داری با هم درگیر شدند. نخستین نبرد. دژ سومتر در بندر چارلتون در کارولینای جنوبی در آوریل ۱۸۶۱ مورد حمله جنوبی‌ها قرار گرفت. مدافع قلعه یعنی ژنرال اندرسن شمالی قصد تسلیم نداشت اما سرانجام در اثر شدت حملات جنوبی‌ها قلعه را به مهاجمان واگذار کرد. غرش توپ‌های جنوبی چندان ادامه نیافت و جنگ کم و بیش با تلفات اندکی به پایان رسید اما سقوط دژ سومتر آتش نبردی را شعله‌ور ساخت که ۴ سال به طول انجامید و ۶۰۰ هزار تن را به کشتن داد. بسیج عمومی شمال. در واشینگتن لینکلن از مردم درخواست ۷۵ هزار
شمال. در واشینگتن لینکلن از مردم درخواست ۷۵ هزار داوطلب را کرد اما تا پایان آوریل ۳۰۰ هزار سرباز زیر پرچم گرد آمدند. در جنوب نیز اوضاع به شدت متشنج بود. ده‌ها هزار مزرعه دار در کنار فئودال‌های بزرگ در حال شکل‌دادن ارتشی بزرگ برای جلوگیری از رخنه شمالی‌ها بودند. در ژوئیه ۱۸۶۱، ۳۰ هزار سرباز آمریکای شمالی حمله به سمت ریچموند را آغاز کردند اما در جنوب غرب واشینگتن در نخستین درگیری با ژنرال بورگارد فرمانده جنوبی‌ها از هم پاشیدند و به صورت نامنظم به سوی واشینگتن عقب نشستند. لینکلن پس از این شکست، تا پایان جنگ
عقب نشستند. لینکلن پس از این شکست، تا پایان جنگ در سال ۱۸۶۵ ایالت‌های جنوبی را محاصره دریایی کرد. سپس برای کاستن از انسجام نیروهای جنوب، آزادی بردگان جنوبی را اعلام کرد. اما اقدام سوم او گسیل یک ارتش قدرتمند آموزش دیده به فرماندهی ژنرال گرانت بود. گرانت در فوریه ۱۸۶۲ رود تنسی را تصرف کرد و در آوریل به جنگ ژنرال بورگارد رفت. در جنوب غرب تنسی نبردی سنگین درگرفت و مقاومت جنوبی‌ها چیزی نمانده بود تا سبب شکست گرانت شود اما در روز دوم با استفاده از نیروهای عظیم امدادی، جنوبی‌ها را عقب راندند. در همین زمان قوای
امدادی، جنوبی‌ها را عقب راندند. در همین زمان قوای دریایی آمریکای شمالی، نیواورلئان در جنوب را نیز به تصرف درآوردند. اکنون شمالیها برای تصرف کامل می‌سی‌سی‌پی تنها شهر ویکسبورگ را پیش رو داشتند. ژنرال گرانت و ژنرال شرمن در نوامبر ۱۸۶۲ با حمله‌ای گازانبری به نیروهای مستقر در اطراف شهر حمله بردند و سربازان جنوبی تحت فشار شدید مهاجمان ناگزیر به داخل شهر پناه گرفتند. ۸ ماه نبرد خونین سبب مرگ ده‌ها هزار نظامی و غیرنظامی گردید. سقوط ویکسبورگ سبب سقوط مدافعان هودسن نیز شد و عملاً ارتباط مدافعان جنوبی با یکدیگر
نیز شد و عملاً ارتباط مدافعان جنوبی با یکدیگر گسست. شکست چاتانوگا در پاییز ۱۸۶۳ سبب شد تا جنوبی‌ها کلاً جنگ را در جبهه غرب ببازند. جنگ‌های جبهه شرق. در آن زمان در جبهه شرق ژنرال مک کلیلان با ۱۰۰ هزار سرباز مستقیماً در حال تاخت به سوی ریچموند بود. این ژنرال مورد حمله ژنرال لی، فرمانده جنوبی‌ها، واقع شد. نبردی سخت درگرفت و ژنرال لی، در پایان موفق شد سپاه ۱۰۰ هزار نفری شمالی‌ها را در هم بکوبد. وی مجدداً در همان محورها سپاه کمکی شمالی‌ها را شکست داد و سبب یاس شدید شمالی‌ها شد. نبرد گتیزبورگ. ژوئیه ۱۸۶۳ دره
شدید شمالی‌ها شد. نبرد گتیزبورگ. ژوئیه ۱۸۶۳ دره گتیزبورگ شاهد عظیم‌ترین نبرد قاره آمریکا بود. مردان ژنرال رابرت ئی. لی که قصد فتح واشینگتن را داشتند، از دو رشته کوه عبور کردند اما ده‌ها هزار سرباز شمالی با نصب صدها عراده توپ مانع ورود جنوبی‌ها شدند. ۴۸ ساعت نبرد بی‌امان سبب مرگ هزاران سرباز در پای کوه‌ها شد اما در ابتدای روز سوم، جنگ برنده‌ای نداشت. در نهایت جنوبی‌ها به دلیل حجم شدید آتش شمالی‌ها و ناکارآمدی اسب در جنگ کوهستانی مجبور به عقب‌نشینی شدند. سپاه لی مجبور شد شبانه به سمت ویرجینیا عقب بنشیند. فتح
لی مجبور شد شبانه به سمت ویرجینیا عقب بنشیند. فتح پایتخت جنوبی‌ها. شمالی‌ها در ۱۸۶۴ پیشروی خود را به سمت بندرهای جنوب شرق آمریکا آغاز کردند. گرانت از شمال و شرمن از غرب به سمت ریچموند پیشروی کردند و سرانجام به دروازه‌های ریچموند رسیدند. تسلیم ژنرال رابرت ای لی و پایان جنگ. ژنرال رابرت ئی. لی به‌ناچار ریچموند را تخلیه کرد و به ویرجینیا عقب‌نشینی کرد. او که ارتشی گرسنه و خسته را در اختیار داشت و حتی شهر بزرگی را هم نداشت، در ۹ آوریل ۱۸۶۵ به ناچار شخصاً خود و ارتشش را به گرانت تسلیم کرد و بدین گونه، جنگ داخلی
را به گرانت تسلیم کرد و بدین گونه، جنگ داخلی پس از ۴ سال کشمکش به پایان رسید. کنفدراسیون جنوب شکست خورد و بر طبق اعلامیه آزادی بردگان نظام برده داری ملغی شد و چهار میلیون برده آزاد شدند. در دوران بازسازی ایالات متحده آمریکا بعد از جنگ کشور بتدریج متحد شد و دولت مرکزی قدرت خود را به‌دست‌آورد. بر طبق اصلاحیه‌های قانون اساسی و قوانین محلی حقوق مدنی و سیاسی به بردگان سیاهپوست آزادشده اعطا شد. برده‌داری. در تابستان ۱۸۶۴ حدود ۴۰۰٬۰۰۰ امضا در درخواست از کنگره برای پایان دادن به بردگی جمع‌آوری و فرستاده شد که تا
پایان دادن به بردگی جمع‌آوری و فرستاده شد که تا پیش از آن در تاریخ ایالات متحده سابقه نداشت. در آوریل آن سال، مجلس سنا متمم سیزدهم قانون اساسی را تصویب کرد که پایان بردگی را اعلام می‌کرد و در ژانویهٔ ۱۸۶۵ در مجلس نمایندگان هم به تصویب رسید. با این اعلامیه ورود سیاه‌پوستان به ارتش ایالات متحد آزاد شد. در حالی که در جنوب وجود سیاهان که چهار میلیون نفر بودند به مانع مزاحمی برای ایالات مؤتلفه تبدیل شد. در اوایل ۱۸۶۵ فشارها افزایش یافت و در ماه مارس، جفرسون دیویس رئیس‌جمهور اتحادیهٔ جنوب «قانون سربازی
دیویس رئیس‌جمهور اتحادیهٔ جنوب «قانون سربازی سیاه‌پوستان» را امضا کرد که اجازه می‌داد بردگان به عنوان سرباز استخدام شوند و با رضایت صاحبانشان و دولت ایالتی آزاد شوند؛ اما قبل از آنکه بتواند اثر نمایانی داشته باشد، جنگ به پایان رسید. حکومت آمریکا در سال ۱۸۶۱ وارد جنگ با ایالات برده‌دار شده بود نه برای پایان دادن به بردگی بلکه برای حفاظت و در اختیار گرفتن سراسر قلمرو فوق‌العاده پهناور کشور با همهٔ بازارها و منابعش. با این حال، پیروزی در این جنگ نیازمند نوعی جهاد بود، و همین جریان جهاد نیروهای جدیدی را به
جهاد بود، و همین جریان جهاد نیروهای جدیدی را به صحنهٔ سیاست کشور وارد کرد. همچنین تمایل شدیدی در حزب جمهوری‌خواه برای حفظ سلطهٔ خود بر حکومت ملی (دولت فدرال) وجود داشت و آرای سیاه‌پوستان جنوبی می‌توانست کمک بزرگی به این هدف باشد. تجار و کاسب‌کاران شمالی هم که سیاست‌های جمهوری‌خواهان را به نفع خود می‌دیدند، تا مدتی با آنها همراهی کردند. نتیجهٔ آن، دورهٔ کوتاهی پس از جنگ داخلی بود که سیاه‌پوستان جنوب هم رأی دادند و سیاهانی را به هیئت قانونگذاری ایالات و به کنگره فرستادند و تحصیلات همگانی آزاد و کاملاً مختلط
فرستادند و تحصیلات همگانی آزاد و کاملاً مختلط در جنوب متداول شد. متمم سیزدهم قانون اساسی بردگی را ممنوع کرد: «نه بردگی و نه کار و خدمت اجباری، مگر برای مجازات کسی که در محکمه‌ای رسمی محکوم شده باشد، در ایالات متحده یا هر جا که در محدودهٔ قدرت آن باشد وجود نخواهد داشت.» متمم پنجم قانون اساسی می‌گفت: «حق شهروندان ایالات متحده برای رأی دادن نباید از سوی ایالات متحده یا هر ایالتی به خاطر نژاد، رنگ یا شرایط پیشین بردگی، محدود یا انکار شود.» اندرو جانسون معاون لینکلن که پس از سوءقصد به جان لینکلن و کشته شدنش در
که پس از سوءقصد به جان لینکلن و کشته شدنش در خاتمهٔ جنگ، به جای او رئیس‌جمهور شده بود لوایحی را که برای کمک به سیاهان ارائه می‌شد وتو می‌کرد؛ او به ایالات جنوبی اجازه داد بدون تضمین کردن حقوق مساوی برای سیاهان به اتحادیهٔ ایالات متحده بازگردند. در دورهٔ ریاست جمهوری او ایالات جنوبی «قانون نامه‌های سیاهان» را به تصویب رساندند که بردگان آزاد شده را به رعیت (سرف)هایی تبدیل می‌کرد که به کار در مزارع ادامه می‌دادند؛ مثلاً ایالت می‌سی‌سی‌پی در ۱۸۶۵، خرید یا اجارهٔ زمین کشاورزی را برای بردگان آزاد شده ممنوع کرد و
زمین کشاورزی را برای بردگان آزاد شده ممنوع کرد و آنها مجبور شدند طبق قراردادهایی کار کنند که اگر از شرایط آن سرپیچی می‌کردند با مجازات زندان روبرو می‌شدند. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۶۸، یولیسیز سایمن گرانت انتخاب شد و با اختلاف ۳۰۰٬۰۰۰ رأی در حالی که ۷۰۰٬۰۰۰ سیاه‌پوست در رأی‌گیری شرکت کرده بودند، بر حریفش پیروز شد و بدین ترتیب جانسون به عنوان یک مانع از سر راه کنار رفت. متمم‌های قانون اساسی تصویب شد، قوانینی برای برابری نژادی به تصویب رسید و مردان سیاه‌پوست به مقامات رسمی منصوب شدند. اقلیت حاکم
سیاه‌پوست به مقامات رسمی منصوب شدند. اقلیت حاکم سفیدپوست در ایالات جنوبی از قدرت اقتصادی خود برای تشکیل گروه‌های ارعاب و وحشت (تروریستی) و خصوصاً کوکلوس‌کلان استفاده کرد. خشونت و تعدی در اواخر دههٔ ۱۸۶۰ و اوایل دههٔ ۱۸۷۰ شدت گرفت و کوکلوس‌کلان‌ها اقدام به هجوم، شکنجه و مُثله کردن، کتک زدن، دار زدن و در آتش سوزاندن سیاهان به‌طور سازماندهی شده می‌کردند. شمال برای پذیرش انقیاد و فرودست دانستن سیاه‌پوستان نیازی به انقلاب و تغییر اساسی در افکارش نداشت. وقتی جنگ‌های داخلی به پایان رسید، نوزده ایالت از بیست و
داخلی به پایان رسید، نوزده ایالت از بیست و چهار ایالت شمالی، حق رأی به سیاه‌پوستان دادند. تا سال ۱۹۰۰ همهٔ ایالات جنوبی در قانون اساسی جدیدشان و در احکام و مصوبات جدیدی، محرومیت سیاه‌پوستان از حق رأی دادن و تفکیک و جداسازی سیاهان از سفیدپوستان را به صورت قانونی مدون کرده بودند.
امیرعباس فخرآور (زادهٔ ۱۵ تیر ۱۳۵۴) فعال سیاسی و نویسندهٔ اهل ایران است. او سرپرست کنفدراسیون دانشجویان ایرانی در خارج از کشور بوده است. وی از نافرمانی‌های مدنی برای رسیدن به یک نظام سکولار و آزاد و سرنگونی کامل نظام جمهوری اسلامی حمایت می‌کرد. او رئیس سنای کنگره ملی ایرانیان است که در سال ۲۰۱۳ به‌همراه ارژنگ داوودی آن را تأسیس کرده است. زندگی‌نامه. امیرعباس فخرآور در هفده‌سالگی و به‌دلیل نوشته‌ها و انتقاد از رهبر جمهوری اسلامی بازداشت شد. در سال ۱۹۹۴ یعنی در دوران دانشجویی خود به همراه ارژنگ داوودی سازمانی
دوران دانشجویی خود به همراه ارژنگ داوودی سازمانی به نام جنبش مستقل دانشجویی را تأسیس کرد. در فوریهٔ ۲۰۰۳ به‌دلیل انتقاد از رهبر جمهوری اسلامی ایران در کتاب «اینجا چاه نیست» به ۸ سال زندان محکوم شد. این حکم در شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب صادر شد و پس از یک مشاجرهٔ لفظی با قاضی، فخرآور مورد ضرب و شتم قرار گرفت و استخوان پایش شکست او در زندان تحت شکنجه سفید و شکنجه‌ای موسوم به محرومیت حسی هم قرار گرفته‌بود. به گزارش انستیتو امنیت ملی و سیاست خارجی آمریکا، فخرآور در مجموع بیش از ۵ سال را در زندان‌های جمهوری اسلامی
مجموع بیش از ۵ سال را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او مدتی را در بند ۳۲۵ اوین که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره می‌شود و مخصوص مجرمان جرایم امنیتی و نظامی است، زندانی شد. در دوران زندان، دو کتاب از امیرعباس فخرآور در آمریکا به چاپ رسیده است. یکی «اینجا چاه نیست» و پس از آن هم کتاب «هنوز هم، ورق‌پاره‌های زندان» که در لس‌آنجلس به چاپ رسید. انجمن جهانی قلم، در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۴، «روز نویسنده زندانی» فخرآور را برجسته کرد. فخرآور در مصاحبه با سرویس فارسی رادیو آزادی اعلام کرد که کتاب "اینجا
سرویس فارسی رادیو آزادی اعلام کرد که کتاب "اینجا چاه نیست!" او فینالیست جایزه ادبی پائولو کوئلیو ۲۰۰۱–۲۰۰۲ شده است.&lt;ref name="RFE/RL"&gt;&lt;/ref&gt; لورا روزن خبرنگار گفته وجود چنین جایزه ای زیر سؤال است. انجمن قلم انگلستان در مارس ۲۰۰۴ عضویت افتخاری خود را به او اعطا کرد. خروج از ایران. فخرآور در زندان به همراه برخی از فعالان دانشجویی دیگر در کنکور دانشگاه پیام نور شرکت کرد و دانشجوی رشته حقوق شد. او در سال ۱۳۸۵ از یک مرخصی کوتاه دوران زندان برای شرکت در امتحانات دانشگاهی استفاده کرد و در حالی که ۴
در امتحانات دانشگاهی استفاده کرد و در حالی که ۴ سال از دوران زندانش باقی‌مانده بود از کشور خارج شد، ابتدا به دوبی و از آنجا به آمریکا رفت. در سندی از ویکی‌لیکس دربارهٔ نحوهٔ خروج فخرآور از ایران آمده است: او در ژوئن ۲۰۰۵ برای مرخصی از زندان خارج شد و با کمک دوستان و پرداخت رشوه به مأموران فرودگاه برای این‌که نامش در کامپیوتر ثبت نشود از ایران خارج شده و به دوبی آمده است. در بخشی دیگر از این اسناد جیسون دیویس سرکنسول سفارت آمریکا در دوبی چنین نوشته است: «فخرآور یک فعال سیاسی پرشور و از خودگذشته است که
«فخرآور یک فعال سیاسی پرشور و از خودگذشته است که شخصیتی کاریزماتیک دارد. هدفش از رفتن به آمریکا اینست که با راه‌اندازی کمپین برای برنامه‌ها و اهدافش حمایت جلب کند. او ادعا می‌کند که هیچ علاقه‌ای به اینکه پناهنده شود ندارد و خودش را مبارز راه آزادی می‌داند که می‌خواهد به کشورش بازگردد». بر اساس این سند فخرآور به کنسول آمریکا گفته «ایرانیان جنگجو نیستند، بلکه عموماً تنبلند… و از این که خارجی‌ها مارا از دست خودمان نجات بدهند استقبال می‌کنند.» کنسول مشاهده کرد فخرآور از تحریم کامل ایران دفاع می‌کند. در فوریهٔ
فخرآور از تحریم کامل ایران دفاع می‌کند. در فوریهٔ ۲۰۰۵ هفته‌نامهٔ اشپیگل در مقاله‌ای با مقایسهٔ فخرآور و احمد چلبی نوشت: «چلبی‌های ایرانی، منبع اطلاعاتی هستند که صحت و سقم آن کاملاً مشخص نیست. مردانی مانند امیر عباس فخرآور جزو این گروه هستند. ریچارد پرل، مغز متفکر جنگ عراق و مهم‌ترین حامی چلبی، فخرآور را هم حمایت می‌کند. بلافاصله پس از آزادی و عزیمت فخرآور در آوریل ۲۰۰۶، این دو در یک هتل در دبی ملاقات کردند و این نومحافظ، فخرآور را به واشینگتن هدایت کرد». به نوشتهٔ اشپیگل «در واشینگتن شایعاتی وجود دارد
به نوشتهٔ اشپیگل «در واشینگتن شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه فخرآور یک خلافکار معمولی بوده که در زندان اوین تصادفاً در تماس با رهبران دانشجویی قرار گرفته است». فخرآور برای سخنرانی در مؤسسه امریکن انترپرایز، دربارهٔ ایران ویزای آمریکا دریافت کرد، و از آن زمان در آمریکا ماندگار شده است. ولی نصر استاد سیاسی و یکی از کارشناسان برجستهٔ امور ایران، گفته‌های فخرآور را «دروغ محض» می‌خواند و می‌گوید هیچ‌کس او را نمی‌شناسد. در سال ۲۰۰۶ احمد باطبی و ناصر زرافشان هم ادعاهای فخرآور دربارهٔ پیشینه‌اش را رد کردند.
هم ادعاهای فخرآور دربارهٔ پیشینه‌اش را رد کردند. زرافشان در نامه‌ای فخرآور را یک «سرمایهٔ اطلاعاتی شناخته شدهٔ ایرانی» دانست که فعالان دیگر سعی می‌کردند از او دوری کنند. نجمه بزرگمهر خبرنگار فایننشیال تایمز که وقایع سال ۷۸ را از نزدیک پیگیری می‌کرد هم می‌گوید محافل دانشجویی و روزنامه‌نگاری فخرآور را به عنوان رهبر دانشجویی نمی‌شناسند. باطبی دلیل دستگیری فخرآور در ایران را نه به خاطر فعالیت سیاسی او و به اتهاماتی به کلی متفاوت خوانده و با توجه به این که فخرآور با گذرنامه به نام خودش از فرودگاه مهرآباد از
با گذرنامه به نام خودش از فرودگاه مهرآباد از ایران خارج شده این که او متهمی با ارزش بوده را زیر سؤال برده است. حضور در آمریکا. فخرآور طی دوران حضور خود در آمریکا به فعالیت جهت لابی با مقامات آمریکایی و دیگر کشورها، با هدف تغییر رژیم در ایران و ایجاد کمپین تحریم نفت پرداخت. او در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در صحن سنای آمریکا سخنرانی کرد و علیه سران جمهوری اسلامی شهادت داد. او تحریم‌های سنگین نفت و گاز را مهم‌ترین راه تضمین برای جلوگیری از تبدیل ایران به یک قدرت هسته‌ای می‌داند. فخرآور که خود به عنوان یک مسلمان وارد
می‌داند. فخرآور که خود به عنوان یک مسلمان وارد آمریکا شده، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا را بابت راه دادن تعداد بیش از حد از مسلمانان به آمریکا مورد انتقاد قرار داد. فخرآور به خاطر سیاست کاهش تحریم نفت و پرداخت ۱۵۰ میلیارد دلاری به حکومت جمهوری اسلامی منتقد دولت اوباما است. شلدون ادلسون میلیاردر آمریکایی حامی حزب جمهوریخواه در مورد فخرآور که گفته بود دوست دارد از او حمایت کند گفته «من فخرآور را دوست دارم زیرا او گفته اگر ما حمله کنیم مردم ایران به وجد خواهند آمد.» آخرین کتاب
کنیم مردم ایران به وجد خواهند آمد.» آخرین کتاب فخرآور با نام رفیق آیت‌الله در سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات «شرکت کتاب» در لس آنجلس آمریکا به چاپ رسید. فخرآور در این کتاب تلاش می‌کند با بررسی اسناد و شواهد و قرائن تاریخی نشان دهد که مسئول ترورها و انفجارهای سال ۶۰ علی خامنه‌ای، مسعود کشمیری و محمدرضا کلاهی هستند، درحالی‌که روایت مرسوم و باور عموم، مجاهدین خلق را در این ترورها مسئول می‌شناسد. بلن فرناندز این کتاب را تلاشی موفقیت‌آمیز برای جلب توجه مقامات دولت ترامپ و رسانه‌های همفکر آن نظیر فاکس نیوز می‌داند. او
و رسانه‌های همفکر آن نظیر فاکس نیوز می‌داند. او عضو پیوسته پژوهشی مرکز مطالعه فرهنگ و امنیت مؤسسه سیاست جهان در واشینگتن بوده است.
تی‌ال‌بی یک حافظه میانجی در سی‌پی‌یو است که قسمت‌هایی از جدول صفحه را جهت ترجمه آدرس مجازی به فیزیکی، در خود نگهداری می‌کند. این حافظهٔ مجازی مقدار ثابتی مدخل دارد و برای بهبود سرعت ترجمه آدرس مجازی استفاده می‌شود. این حافظه مجازی نوعاً یک (CAM) محتوای حافظه ادرس پذیر است که کلید جستجو آدرس مجازی است و نتیجهٔ جستجو آدرس حقیقی یا فیزیکی است ( که معمولاً یک چیز نیستند). اگر جستجوی CAM به نتیجه منجر شد، ترجمه شناخته می‌شود و دادهٔ مطابقت شده استفاده می‌شود. اگر هیچ داده‌ای پیدا نشد ترجمه درون جدول صفحه ادامه
هیچ داده‌ای پیدا نشد ترجمه درون جدول صفحه ادامه پیدا می‌کند که چندین سیکل بیشتر به طول می‌انجامد تا کامل شود – مخصوصاً اگر جداول ترجمه به حافظهٔ ثانوی فرستاده شده باشند. TLB در جداولش به آدرس‌های حافظه فیزیکی اشاره می‌کند. TLB ممکن است مابین CPU و حافظهٔ نهانی CACHE یا بین حافظهٔ نهانی و حافظه اولیه قرار بگیرد. این بستگی به این دارد که حافظهٔ نهانی از آدرس دهی مجازی استفاده می‌کند یا از آدرس دهی فیزیکی. یک راه حل عمومی برای بهینه‌سازی کاشه‌های فیزیکی آدرس دهی شده این است که جستجوی TLB را با دسترسی به کاشه
شده این است که جستجوی TLB را با دسترسی به کاشه به‌طور موازی انجام دهیم. بیت‌های کم ارزش هر آدرس مجازی (برای مثال در یک سیستم حافظه مجازی با صفحات ۴ کیلوبایتی، ۱۲ بیت پایینی آدرس مجازی ) در تبدیل مجازی به فیزیکی تغییر نمی‌یابند. در هر دسترسی به کاشه دو عملیات انجام می‌شود : یک شاخص درون دادهٔ کاشه ذخیره می‌شود سپس یک مقایسهٔ برچسب‌ها برای خطی از کاشه که پیدا شده‌است. اگر کاشه طوری ساخت یافته شده بود که می‌شد تنها با استفاده از بیت‌هایی که در ترجمه عوض نمی‌شوند، شاخص‌گذاری شود، کاشه می‌تواند عملیات
نمی‌شوند، شاخص‌گذاری شود، کاشه می‌تواند عملیات شاخص‌گذاری خود را در زمانی که TLB بیت‌های پرارزش آدرس را ترجمه می‌کند انجام دهد. سپس آدرس ترجمه شده، از TLB به کاشه فرستاده می‌شود. کاشه یک مقایسه برچسب انجام می‌دهد تا تعیین کند این دسترسی به هدف اصابت کرده‌است یا خطا رخ داده است. خطای عدم وجود مدخل در TLB. وقتی یک خطای عدم وجود مدخل در TLB به وقوع می‌پیوندد، در معماری‌های نوین دو رویه انجام می‌پذیرد. با مدیریت سخت‌افزاری TLB، خود CPU در جداول صفحه جستجو می‌کند تا ببیند برای آدرس حافظه مجازی مشخص شده مدخلی
تا ببیند برای آدرس حافظه مجازی مشخص شده مدخلی وجود دارد یا نه. اگر مدخلی وجود داشت، مدخل به TLB آورده می‌شود و دسترسی به TLB دوباره انجام می‌گیرد. اگر مدخلی در جدول صفحه وجود نداشته باشد یک خطای نقص صفحه رخ می‌دهد و سیستم‌عامل می‌بایست داده‌های مورد نیاز را به حافظه بیاورد. با TLB نرم‌افزاری مدیریت شده، یک خطای TLB، یک استثنا "خطای TLB" تولید می‌کند و سیستم‌عامل می‌بایست جداول صفحه را طی کند و ترجمه را نرم‌افزاری انجام دهد. سپس سیستم‌عامل، ترجمه را در TLB بارگذاری می‌کند و برنامه را از دستوری که باعث خطای
می‌کند و برنامه را از دستوری که باعث خطای TLB شده‌است از سر می‌گیرد. منابع. lookaside buffer TLB
بارهنگ (در متون طب سنتی ذنب الفار که لسان الحمل باشد و بارتنگ که گویا نام هندی آن است) (نام علمی: Plantago major L) گیاه چندساله‌ای از خانوادهٔ بارهنگیان است. بارهنگ گیاهی با بن و ریشه‌ای کوتاه است. ساقهٔ آن به طول ۷۰–۱۰ سانتی‌متر، متعدد ایستاده یا خیزان، فاقد شیار، مساوی یا کمی بلندتر از برگ‌ها است. برگ‌های آن تماماً طوقه‌ای، تخم‌مرغی پهن با ۹–۳ رگبرگ قوی و برجسته، کامل یا در حاشیه سینوسی، بی کرک یا کرکپوش، دارای دمبرگ نسبتاً بلند. گل‌ها سبز متمایل به قهوه‌ای، کوچک مجتمع در خوشه‌های دراز استوانه‌ای. موسم
کوچک مجتمع در خوشه‌های دراز استوانه‌ای. موسم گل‌دهی گیاه اردیبهشت تا شهریورماه است. دانه‌های این گیاه تیره‌رنگ، کوچک و تخم‌مرغی شکل و در میوه‌ای پوستینه که به صورت کپسول تخم‌مرغی بوده و دارای ۲ خانه و محتوی ۸–۴ دانه‌است قرار دارند. دانه‌ها را از اواسط فصل بهار به بعد جمع‌آوری می‌نمایند. «Plantain» یک نام هند و اروپایی به معنای «داروی زندگی» است. تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که این نام نمی‌تواند چیزی دور از حقیقت باشد. بارهنگ گیاهی دائمی است که تصور می‌شود از اروپا و آسیا نشئت گرفته و اکنون در تمام دنیا کشت
اروپا و آسیا نشئت گرفته و اکنون در تمام دنیا کشت می‌شود. ترکیبات شیمیایی. دانهٔ بارهنگ دارای چربی، صمغ، لیزاب، ترکیبات گلیکوزیدی است. لیزاب، گلبرگ و دانه‌های این گیاه در طب سنتی مصرف دارویی دارد و مولیکوزیدهای ایروئیدی (آکوبین)، تانن‌ها، کومارین‌ها، فلاونوئیدها نیز مواد موثرهٔ این گیاه هستند. ارزش غذایی. بارهنگ شامل ویتامین‌ها و مواد معدنی از قبیل: ویتامین ث، ویتامین آ، ویتامین کا، پتاسیم، آهن، فیبر، تانن و سدیم است. محل رویش. گیاه بارهنگ تقریباً در تمام نقاط ایران در منطقهٔ وسیعی از دو قارهٔ اروپا و آسیا
ایران در منطقهٔ وسیعی از دو قارهٔ اروپا و آسیا و همچنین شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید. منابع. مجله محیط سبز شماره ۳۷
جوملا یک سامانه مدیریت محتوا آزاد و متن‌باز مخصوص انتشار محتوای وب در وبگاه است. جوملا در یک چارچوب نرم‌افزاری تحت وب مدل-نما-کنترل‌گر ساخته شده که می‌تواند به‌طور مستقل از سیستم مدیریت محتوا استفاده شود. جوملا به زبان پی‌اچ‌پی نوشته شده‌است و از پایگاه دادهٔ مای‌اس‌کیوال استفاده می‌کند. قابلیت‌های جوملا! شامل امکان بارگذاری موقت در حافظه برای بهبود کارایی (caching)، ایجاد فهرست خودکار، ارسال خبر از طریق قالب RSS، ارائهٔ نسخه قابل چاپ، بخش‌های کوتاه خبری، تالار گفتگو، نظر سنجی، تقویم، جستجوی اینترنت و
تالار گفتگو، نظر سنجی، تقویم، جستجوی اینترنت و پشتیبانی از زبان‌های متعدد از جمله فارسی است. علاوه بر امکانات پایه، افزونه‌هایی (شامل کامپوننت، ماژول، پلاگین، قالب، بسته زبان) هستند که به امکانات جوملا می‌افزایند. بیش از ۱۰٬۲۰۰ افزونهٔ رایگان و تجاری در شاخه رسمی افزونه‌های جوملا وجود دارد. نام "جوملا" گرفته شده از واژه‌ای در زبان سواحیلی است که به معنی «جملگی» یا «همگی» و همچنین «همگی باهم» است. جوملا با اجازه‌نامهٔ جی‌پی‌ال منتشر می‌شود. تاریخچه. پیشینه این سیستم به سال ۲۰۰۱ و نرم‌افزار مامبو برمی گردد
این سیستم به سال ۲۰۰۱ و نرم‌افزار مامبو برمی گردد که توسط گروه مایکرو در استرالیا ایجاد شد. مامبو خیلی سریع جهانی شد و با ارائه ایده‌های مختلف توسط مهندسان و گرافیست‌ها، قدرتمند و به تدریج فراگیر شد. در سال‌های بعد در اثر اختلافاتی که در تیم مامبو به وجود آمد، گروهی از افراد تیم دور هم جمع شدند و جوملا را جایگزین مامبو کردند. جوملا با استفاده از زبان برنامه‌نویسی PHP ساخته شده‌است و از تکنولوژی برنامه‌نویسی شی گرا و پلت فرم‌های طراحی نرم‌افزار استفاده می‌کند. داده‌ها را در پایگاه داده‌های sql ذخیره می‌کند
داده‌ها را در پایگاه داده‌های sql ذخیره می‌کند و شامل ویژگی‌هایی مانند جستجو، ذخیره‌سازی صفحه، نظر سنجی، آر اس اس خوان، نسخه قابل چاپ از صفحات، اخبار، وبلاگ و حمایت از زبان‌های بین‌المللی می‌شود. تاکنون پنج نسخه توسط جوملا ارائه شده‌است که شامل نسخه‌های ۱، ۱٫۵، ۱٫۶، ۱٫۷، ۲٫۵ و جدیداً ۳٫۹ می‌باشد. هم‌اکنون فقط یک نسخه توسط گروه جوملا پشتیبانی و به روز رسانی می‌گردد که همانا نسخه ۳ جوملا است. اولین نسخهٔ جوملا! نسخهٔ ۱٫۰٫۰ بود که در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۵ عرضه شد. این نسخهٔ جوملا در واقع بسته‌بندی جدیدی از نسخهٔ
این نسخهٔ جوملا در واقع بسته‌بندی جدیدی از نسخهٔ ۴٫۵٫۲٫۳ از نرم‌افزار مامبو بود که ایرادهای آن گرفته شده بود. در نقشه راه توسعه این پروژه تصمیم گرفته شده که نسخه ۱٫۵ این برنامه با زبان PHP نسخه ۵ از ابتدا نوشته شود. جوملا ۱٫۷ و ۱٫۵ تا ۲۴ فوریه پشتیبانی می‌شدند و از آن به بعد تنها از جوملا ۲٫۵ پشتیبانی شد. پشتیبانی از نسخه جوملا ۲٫۵ نیز ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ (۱۰ دی ۱۳۹۳) پایان پذیرفت. جوملا ۳ از آوریل ۲۰۱۳ در دسترس قرار گرفت و آخرین نسخه آن یعنی ۳٫۱۰ همزمان با انتشار نسخه پایدار جوملا ۴ در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ (۲۶ مرداد
نسخه پایدار جوملا ۴ در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ (۲۶ مرداد ۱۴۰۰) در دسترس قرار گرفت. جوملا ۳٫۱۰ پلی برای مهاجرت به جوملا ۴ محسوب شده و تا ۲ سال از تاریخ انتشار پشتیبانی خواهد شد. جوملا ۴ حاوی تغییرات بسیار بزرگی نظیر بازنویسی کدها، مدیریت رسانه پیشرفته، رابط کاربری مدیریت جدید، سیستم گردش کار و… است. تاریخچه نسخه‌های جوملا. ! scope="col" | نسخه ! scope="col" | عنوان ! scope="col" | تاریخ انتشار ! scope="col" class="unsortable" | حداکثر تاریخ پشتیبانی ! scope="col" class="unsortable" | ویژگی (های) اصلی ! scope="col"
| ویژگی (های) اصلی ! scope="col" class="unsortable" | توضیحات ! rowspan="2" | ۱٫۰ &amp; ۱٫۵ ! ! rowspan="3" | ۱٫۶, ۱٫۷ &amp; ۲٫۵ ! ! ! rowspan="11" | 3."x" ! ! ! ! ! ! !
اسماعیل فصیح (۲ اسفند ۱۳۱۳ در تهران - ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در تهران) داستان‌نویس و مترجم ایرانی بود. آثارِ فصیح در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ از پرفروش‌ترین داستان‌های زبانِ فارسی بود. رمان‌های "دل کور"، "لاله برافروخت"، "شراب خام"، "داستان جاوید"، "زمستان ۶۲"، "ثریا در اغما" و "درد سیاوش" از مهم‌ترین آثار او به‌شمار می‌روند. زندگی. اسماعیل فصیح در ۲ اسفند ۱۳۱۳ در محله درخونگاه تهران به دنیا آمد. پدرش ارباب حسن در چهارراه گلوبندک کاسب بود. اسماعیل در دو سالگی پدر را از دست داد و یتیم شد. فصیح از مهر ماه ۱۳۲۰، یعنی در شش
داد و یتیم شد. فصیح از مهر ماه ۱۳۲۰، یعنی در شش سالگی و همزمان با شروع حملهٔ متفقین در جنگ جهانی دوم به ایران، به مدرسه ابتدایی عنصری رفت و دوران تحصیلات متوسطه خود را از پاییز سال ۱۳۲۶ در دبیرستان رهنما آغاز و در سال ۱۳۳۲ با دیپلم طبیعی پایان داد. در آغاز تابستان ۱۳۳۵ فصیح پس از چند سال کار و تدریس و پس‌انداز، درخونگاهِ ایران را ترک کرد و از راه استانبول و پاریس به آمریکا پرواز کرد و در شهر بووزمن، مونتانا به تحصیل ادامه داد و لیسانس شیمی گرفت. پس از اتمام درس به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. در سانفرانسیسکو
درس به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. در سانفرانسیسکو با دختری نروژی به نام آنابل کمبل ازدواج کرد. همسرش هنگام زایمان در بیمارستان، همراه با نوزادی که در شکم داشت درگذشت. فصیح پس از یک سال کار کردن به مونتانا بازگشت و از دانشگاه میزولا مونتانا مدرک ادبیات انگلیسی گرفت. همان‌جا بود که ارنست همینگوی را دید و با او گپی دوستانه و کوتاه زد. سپس به دانشگاه میشیگان رفت؛ اما به دلایلی مقطع کارشناسی ارشد را نیمه‌کاره رها کرد و به تهران بازگشت. پس از بازگشت به ایران، چند ماهی را در مؤسسه انتشاراتی فرانکلین به عنوان