payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نساجی، پوشاک، تولیدات فلزی، محصولات شیمیایی، غذای آماده شده، تجهیزات الکترونیکی و الکتریکی، ماشین آلات و مواد چاپی هستند. بورس سهام تجاری کره نیز در جزیرهٔ یوییدو واقع است. ایستگاه راه‌آهن سئول ایستگاه نهایی برای خطوط راه‌آهن اصلی شمال-جنوب و شرق-غرب در کرهٔ جنوبی به‌شمار می‌آید. سئول همچنین برای راه‌های اتوبوسرانی با فواصل زیاد و بزرگراه‌های اصلی کاربری دارد. فرودگاه بین‌المللی اینچئون در غرب بخش مرکزی سئول واقع شده است. جمعیت. جمعیت: در سال ۲۰۰۳، ۹٬۷۱۴٬۰۰۰ نفر یا قریب به یک چهارم جمعیت کرهٔ جنوبی در سئول
نفر یا قریب به یک چهارم جمعیت کرهٔ جنوبی در سئول زندگی می‌کردند. از سال ۱۹۴۵ مهاجرت از نواحی روستایی به شهری در سراسر کرهٔ جنوبی افزایش یافته است و سئول بزرگ‌ترین دریافت‌کنندهٔ این مهاجرت‌ها بوده است. جمعیت سئول پس از جنگ کره (۱۹۵۳–۱۹۵۰) رشد سریعی داشت به گونه‌ای که از میزانی کمتر از یک میلیون در سال ۱۹۴۵ به چیزی بالغ بر ۲ میلیون در سال ۱۹۶۰، ۵ میلیون تا سال ۱۹۷۰، ۸ میلیون تا سال ۱۹۸۰ و ۱۰ میلیون تا سال ۱۹۸۸ رسید. در سال ۱۹۹۵ تراکم جمعیتی شهر در حدود ۱۶٬۹۰۰ نفر در هر کیلومتر مربع بود. همچون کرهٔ جنوبی به
نفر در هر کیلومتر مربع بود. همچون کرهٔ جنوبی به عنوان یک کل، سئول نیز دارای جمعیتی همگن بود و تنها درصد بسیار اندکی از افراد با نسب غیر کره‌ای و اغلب شامل بازدیدکنندگان خارجی و چینی‌های مقیم، بودند. رشد سریع جمعیت در سئول فشارهای فراوانی را بر زیرساخت‌ها و محیط وارد ساخت که از جمله شامل تراکم ترافیک، کمبود مسکن و آلودگی آب و هوا، هستند. سئول ۱٫۶۵ میلیون وسیلهٔ نقلیهٔ ثبت شده دارد که در حدود ۷۰ درصد از آن‌ها ماشین‌های مسافرتی هستند. سامانهٔ مترو ابتدا در سال ۱۹۷۴ ساخته شد و در سال ۱۹۸۰ گسترش زیادی یافت و
۱۹۷۴ ساخته شد و در سال ۱۹۸۰ گسترش زیادی یافت و همه روزه۵٫۳۲ میلیون مسافر را جابجا می‌کرد. برنامهٔ توسعه خطوط مترو هنوز هم کمتر نشانگر حل مشکلاتی همچون تراکم ترافیک است مشکلی که علت آلودگی هوایی و صوتی، تصادفات جدی و ناسازگاری‌های بسیاری در شهر به‌شمار می‌رود. برای تخفیف مشکلات ناشی از تراکم بسیار جمعیت در سئول، در اوایل سال‌های ۱۹۷۰ آپارتمان‌هایی برای ساکنان شهری ساخته شد. ساختمان‌های آپارتمانی چند طبقه اکنون در سرتاسر سئول گسترش یافته و به آرامی دامنهٔ کوه‌های مجاور را در بر می‌گیرند. بیش از نیمی از ۱٫۷
مجاور را در بر می‌گیرند. بیش از نیمی از ۱٫۷ میلیون خانواده در سئول ساکن مجموعه‌های آپارتمانی هستند. در اواخر سال‌های ۱۹۸۰، دولت کرهٔ جنوبی از طریق پروژه‌های مختلفی همچون تصفیه و پاکسازی رودخانهٔ بسیار آلوده شدهٔ هان و تصویب قانون منع آلودگی در کارخانه‌ها و وسائط نقلیهٔ خصوصی، به مسئلهٔ آلودگی محیطی پرداخت. درحالی‌که این قبیل پروژه‌ها به درجاتی از موفقیت دست یافته‌اند ولی آلودگی، به ویژه آلودگی ناشی از اتومبیل‌ها و کارخانه‌ها، هنوز هم خطر جدی برای کیفیت زندگی در سئول به‌شمار می‌آید. فرهنگ و آموزش. سئول مرکز
در سئول به‌شمار می‌آید. فرهنگ و آموزش. سئول مرکز آموزشی و فرهنگی کرهٔ جنوبی است. این شهر دارای بیش از ۵۰ کالج و دانشگاه است که این میزان چیزی بیش از یک چهارم نهادهای آموزشی عالی در کشور کرهٔ جنوبی است. تمامی دانشگاه‌های رده بالای کرهٔ جنوبی در سئول واقع اند که شامل: دانشگاه چانگ آنگ (Chung-an g) (۱۹۱۸)، دانشگاه زنان Ewha (۱۸۸۶)، دانشگاه کره (۱۹۰۵)، دانشگاه ملی سئول (۱۹۴۶)، دانشگاه سوگانگ ((Sogang (۱۹۶۰)، دانشگاه سانگ کیون کوآن ((Sung Kyun Kwan (۱۹۳۸) و دانشگاه یانسِی (Yonsei) (۱۸۸۵)، هستند. موزهٔ ملی کره
یانسِی (Yonsei) (۱۸۸۵)، هستند. موزهٔ ملی کره مجموعه‌هایی از هنر و محصولات مصنوعی کره را به نمایش می‌گذارد و موزهٔ ملی علوم نیز ارائه گر تکنولوژی مدرن کره است. کتابخانهٔ ملی کره، بزرگ‌ترین کتابخانه در کشور، در سئول واقع است. تعداد زیادی سینما و تئاتر در سرتاسر شهر وجود دارد و مرکزیت بیشتر تئاترهای سینمایی motion-picture theaters در ناحیهٔ Jongno است. مراکز اصلی هنری از جمله مرکز فرهنگی سی جانگ Sejong))، بزرگ‌ترین مرکز هنرهای نمایشی کرهٔ جنوبی، در سه‌جونگو Sejongno، مرکز سئول، واقع شده است. مرکز هنرهای
Sejongno، مرکز سئول، واقع شده است. مرکز هنرهای نمایشی سنتی کره که رقص و موسیقی سنتی کره‌ای‌ها را به نمایش می‌گذارد نیز در محلهٔ سو چو (Seocho) قرار دارد. مترو. متروی سئول در سال ۱۹۷۴ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲۰ خط و ۲۵۶ ایستگاه می‌باشد، همچنین خط شینبوندانگ نیز به عنوان یک سیستم ترابری ریلی در سال ۲۰۱۱ با ۱۲ ایستگاه به بهره‌برداری رسیده است. تفریح و سرگرمی. "بیون" یا "باغ اسرارآمیز" (Secret Garden) که پیش از این تفرجگاهی برای حاکمان خاندان یی از سلسله چوسان بوده است، اکنون پارک عمومی است که مساحتی برابر
بوده است، اکنون پارک عمومی است که مساحتی برابر با ۳۲ هکتار را دقیقاً در شمال کاخ چانگ‌دیوک گونگ، اشغال می‌کند. پارک نامسان بر کوه نامسان در جنوب مرکزی شهر واقع شده است. در قلهٔ این کوه قلعهٔ نامسان قرار دارد که شامل یک رستوران و ایوان دیده‌بانی است. پارک ساجیک جایگاه محراب‌هایی است که پیش از این توسط پادشاهان خاندان یی مورد استفاده قرار می‌گرفت همچون معبدی برای قوم تانگون Tangun که از نیاکان افسانه‌ای مردم کره به‌شمار می‌رود. پارک پاگودا در اول مارس ۱۹۱۹ محل گردهمایی برای قرائت اظهارنامهٔ کره‌ای‌ها در مورد
گردهمایی برای قرائت اظهارنامهٔ کره‌ای‌ها در مورد آزادی بود که موجی از اعتراضات علیه حکومت مستعمراتی ژاپنی‌ها، به راه انداخت. پارک کودکان سئول محل مهیجی برای کودکان به‌شمار می‌آید و پارک بزرگ سئول (Seoul Grand Park) دارای باغ وحشی است که بیش از ۴۰۰۰ حیوان از ۱۸۷ گونهٔ متفاوت را در بر می‌گیرد. استادیوم دانگ دائِمون (Dongdaemun) در شرق سئول، محل برگزاری بازی‌های فوتبال و بیس بال و همچنین سایر ورزش‌هاست. اگرچه بزرگ‌ترین مرکز ورزشی در جنوب شرقی شهر و منطقهٔ جامسیل (Jamsil) واقع شده؛ محل استقرار مجموعه‌های ورزشی
(Jamsil) واقع شده؛ محل استقرار مجموعه‌های ورزشی اصلی که به منظور برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی سال ۱۹۸۸ ساخته شد. این مرکز شامل استادیوم المپیک، مجموعهٔ ورزشی، استخر شنای سرپوشیده، استادیوم بیسبال و سایر تجهیزات ورزشی است. در شرق این مرکز پارک المپیک قرار دارد که مساحت آن در حدود ۳ کیلومتر مربع است، قلعهٔ نظامی مانگ آن از دوران بکجه نیز در مرکز این پارک جای گرفته است. پارک شامل امکاناتی برای ورزش، گرد هم آیی‌های عمومی و هنرهای نمایشی است. خواهرخواندگی با تهران. در سال ۱۳۵۱ و در پی سفر غلامرضا نیک‌پی
با تهران. در سال ۱۳۵۱ و در پی سفر غلامرضا نیک‌پی شهردار تهران به کره جنوبی، سئول به عنوان خواهرشهر تهران برگزیده شد شهرداری‌های تهران و سئول به عنوان دو کلانشهر و خواهرخوانده همواره روابط خوبی باهم داشته‌اند. نامگذاری "خیابان تهران" در سئول و "خیابان سئول" در تهران به همین مناسبت انجام شده است. خیابان تهران در سئول در منطقه گانگنام قرار دارد مرکز تجمع ساختمان‌های بزرگ و دفاتر شرکت‌های عمده تجاری، بانک‌ها و شرکت‌های صنعتی مانند سامسونگ و ال‌جی است. پانویس و منبع. Wikipedia contributors, "Seoul," Wikipedia,
منبع. Wikipedia contributors, "Seoul," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Seoul&amp;oldid=439090212 (accessed July 14, 2011).
کِلور (به تاتی: "کلور") شهری است از توابع شهرستان خلخال در استان اردبیل ایران است. این شهر در شهرستان خلخال است و مردم آن به زبان تاتی صحبت می‌کنند. موقعیت. کلور در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر خلخال و در دامنهٔ غربی رشته‌کوه البرز تالش و شرق کوه آق داغ قرار دارد. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۵۵۰ متر است و آب و هوای آن در تابستان معتدل و در زمستان سرد است. ترکیبی از آب و هوای شمالی و کوهستانی باعث شده است تا این شهر از نظر آب و هوایی در حالت ایده‌آلی برای گردشگری قرار داشته باشد. اهالی کلور به زبان تاتی (از
قرار داشته باشد. اهالی کلور به زبان تاتی (از زبان‌های ایرانی شمال غربی) سخن می‌گویند که پیش‌تر به شکل گسترده در شمال غرب ایران رواج داشته است؛ ولی رفته‌رفته با زبان ترکی جایگزین شده و هم‌اکنون تنها در مناطق محدودی هنوز باقی مانده است. فرهنگ و مشاهیر. امروزه با آگاهی مردم شهر نسبت به تاریخ و فرهنگ کهن خود، زبان تاتی در کلور و شهرهای اطراف جان تازه‌ای گرفته و تلاش مردم این شهر بر آن است تا با جان و دل از آن پاسداری کنند. خانواده‌ها نیز سعی دارند فرزندانی با اصالت که به هویت خود افتخار می‌کنند و زبان آباء و
اصالت که به هویت خود افتخار می‌کنند و زبان آباء و اجدادی خود را حفظ می‌کنند تربیت کنند. زبان تات‌ها بیشتر از همه به زبان تالش‌ها نزدیک است طوری که هر کدام می‌توانند با زبان خود با هم گفتگو کنند همچین زبان تات‌ها به زبان لر‌ها و کرد‌ها و گیلک‌ها نیز شباهت دارد، دلیل این شباهت و برخی اشتراکها بر قدمت و کهن بودن زبان تاتی برمی‌گردد که به علت وجود ریشه مشترک، اشتراک بسیاری با زبانها و گویشهای دیگر دارا می‌باشد. آداب و رسوم این دیار نیز در حال زنده شدن است. جشنواره رغایب یکی از مراسم معروف استان استان اردبیل
رغایب یکی از مراسم معروف استان استان اردبیل چند سالی است که به مانند گذشته‌های دور در این شهر باستانی شکل رسمی به خود گرفته است. مناطق گردشگری. منطقه گردشگری امامزاده عبدالله کلور با طبیعت سرسبز از قطب‌های گردشگری استان اردبیل به‌شمار می‌رود. عبور رودخانه شاهرود از کنار این محوطه و طبیعت زیبا با باغ‌های گردو و سیب زیبایی‌های خاصی به آن بخشیده است. کلور درسال‌های دور منطقه‌ای بالاتر از شهر فعلی بوده که به دلیل زلزله‌ای مهیب ویران گشته و شهر فعلی از پایه ساخته می‌شود. آثار بسیاری از وجود شهر قدیم کلور که
می‌شود. آثار بسیاری از وجود شهر قدیم کلور که حدود۴۰۰۰سال قدمت داشته یافته شده ولی به دلیل اینکه حفاری علمی و دقیقی صورت نگرفته این آثار و دفینه‌ها توسط قاچاقچیان عتیقه به صورت غیرقانونی حفاری و کشف می‌گردد و در بازار سیاه عتیقه به فروش می‌رسد. آبشار سجن با ارتفاع بیش از ۳۰ متر از مناطق گردشگری دیگر کلور می‌باشد که در شمال شرقی کلور واقع شده و چشمه‌های آن تأمین کننده اب شرب شهر می‌باشد. از دیگر مناطق گردشگری شهر کلور می‌توان به آبشار ورازشت و آبشار سوسان اشاره کرد. جستارهای وابسته. فهرست شهرهای ایران
آتش‌بازی کاری تفریحی و نمایشی است که در برخی از کشورها در جشنها و شادمانی‌ها انجام می‌گیرد. در ساختن ابزار آتش‌بازی، مواد منفجره ضعیف به کار می‌رود. در برخی از کشورها مسابقات آتش‌بازی برگزار می‌شود و سازندگان و طراحان فشفشه می‌کوشند که با ایجاد شکل‌های ابتکاری و ترکیب رنگ‌ها و جلوه‌های ویژه انفجارهای تماشایی و نوینی بیافرینند. تاریخچه. آتش‌بازی در چین پیشینه زیادی دارد و گواهی از آن در آثار مربوط به سلسله هان (پیش از میلاد مسیح) در دست است. مردم چین در اصل اعتقاد داشتند که آتش بازی می‌تواند ارواح شیطانی را
داشتند که آتش بازی می‌تواند ارواح شیطانی را بیرون ببرد و شادی را به ارمغان بیاورد. چینی‌ها اولین مردمانی بودند که در قرن هفتم میلادی توانستند باروت و مواد آتش بازی را اختراع کنند. در ایران آتش‌بازی‌هایی از سوی نهادهای حکومتی و شهرداریها در عیدها و مراسم‌های ملی و جشن‌های رسمی و مذهبی انجام می‌گیرد. در چهارشنبه سوری نیز مردم خود به آتش‌بازی می‌پردازند. در سفرنامه ی ژان باتیست تاورنیه، بازرگان فرانسوی که در دوران صفویان داد و ستد میکرد، آمده است که در جشنهای بر تخت نشستن پادشاهان صفوی در میدان شاه اسپهان،
بر تخت نشستن پادشاهان صفوی در میدان شاه اسپهان، موسقی مینواختند و آتش بازی میکردند. در طول زمان هنر آتش‌بازی پیشرفت زیادی داشته‌است امروزه با استفاده از گرد منیزیم و آلومینیوم و دیگر فلزات نورهای رنگی خیره‌کننده‌ای در آتش بازی‌ها ایجاد می‌کنند. انواع آتش بازی. اصولاً لوازم آتش بازی به ۲ دسته زمینی و هوایی تقسیم می‌شوند. آتش بازی زمینی. آتش بازی زمینی نیز دو نوع آتش بازی گرم و آتش بازی سرد را در بر می‌گیرد. در آتش بازی گرم از فیتیله و گوگرد استفاده می‌شود و سوختن آن‌ها باعث تولید نور می‌شود. در این نوع از
سوختن آن‌ها باعث تولید نور می‌شود. در این نوع از آتش بازی گرمای بالای آن باعث سوختن اجسام نزدیک آتش می‌شود، برگزار کنند باید خیلی محتاطانه این کار را انجام دهند. اما در آتش بازی سرد با استفاده از ابزار الکتریکی باعث اجرای این نوع لوازم آتش بازی می‌شوند و به دلیل استفاده از یک نوع ترکیب خاص دارای گرمای بسیار کمتری هستند و در نتیجه هیچ آسیبی به اجسام اطراف خود نمی‌رسانند. آتش بازی هوایی. آتش بازی هوایی شامل انواع توپ‌های باز شو که از طریق لوله‌های مخصوص که اصطلاحاً لانچر گفته می‌شوند به بالا هدایت شده و با
لانچر گفته می‌شوند به بالا هدایت شده و با توجه به نوع توپ در ارتفاع مشخصی منفجر و ترکیبی از نور و آتش ایجاد می‌کنند. این نوع آتش بازی معمولاً به‌صورت تکی (یک توپ و لانچر) یا یک بسته سری با تعداد مشخص (۱۰ عدد توپ به بالا) که با استفاده از یک فیتیله تکی روشن و به‌صورت پشت سر هم به هوا هدایت شده و مانند نوع قبلی ایجاد ترکیبی از نور و آتش می‌کنند. وسایل آتش بازی. وسایل آتش بازی چهار جلوه اصلیِ صدا، نور، دود و مواد شناور را به صورت زمینی و هوایی ایجاد می‌کنند. وسایل آتش بازی برای سوزاندن با شعله‌های رنگین و
وسایل آتش بازی برای سوزاندن با شعله‌های رنگین و جرقه‌های قرمز، نارنجی، زرد، آبی، بنفش و نقره ای طراحی می‌شوند. مراسم آتش بازی در سراسر جهان رایج است و در بسیاری از مراسمات فرهنگی و جشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. وسایل آتش بازی زمینی. از وسایل آتش بازی زمینی می‌توان به آبشارهای گرم و سرد، چرخونک، فرفره و فلاشر اشاره نمود. وسایل آتش بازی سرد. از وسایل آتش بازی سرد می‌توان آبشارهای سرد برقی را نام برد که با استفاده ابزار الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. وسایل آتش بازی گرم. از وسایل آتش بازی گرم می‌توان
وسایل آتش بازی گرم. از وسایل آتش بازی گرم می‌توان آبشارهای گرم را نام برد که ویژگی‌ها و انواع مختلفی مانند حجم نورافشانی، ارتفاع و زمان سوزش دارند. و برخی نیز جلوه‌های بصری متفاوت و خاصی دارند که می‌توانند زیبایی بی نظیری به مراسمات و جشن‌ها بدهند. وسایل آتش بازی هوایی. از وسایل آتش بازی هوایی می‌توان به منور، کهکشان، چلچه، موشک و لانچر اشاره نمود که هر کدام زیبایی و اشکال خاصی از نورافشانی را ارائه می‌دهند. آتش بازی هوایی در فضای باز کاربرد دارد.
محدوده بسامدی که یک موج می‌تواند با کمترین تضعیف منتشر شود به پهنای باند (bandwidth) معروف است. پهنای باند و میزان تأخیر پهنای باند از جمله واژه‌های متداول در دنیای شبکه‌های کامپیوتری است که به میزان انتقال داده توسط یک اتصال شبکه یا یک رابط، اشاره می‌کند. این واژه از رشته مهندسی برق اقتباس شده‌است. در این شاخه از علوم، پهنای باند نشان دهنده مجموع فاصله یا محدوده بین بالاترین و پائین‌ترین سیگنال بر روی کانال‌های مخابراتی باند است؛ که به منظور سنجش اندازه پهنای باند سیگنال از واحد هرتز استفاده می‌شود. پهنای
باند سیگنال از واحد هرتز استفاده می‌شود. پهنای باند تنها عامل تعیین‌کننده سرعت یک شبکه از زاویه کاربران نبوده و یکی دیگر از عناصر تأثیرگذار، «میزان تأخیر» در یک شبکه‌است که می‌تواند برنامه‌های متعددی را که بر شبکه اجراء می‌گردند، تحت تأثیر قرار دهد. پهنای باند، ترجمه لغت به لغت اصطلاح "بَندوِیت" است. در بعضی جاها این اصطلاح را «عرض‌باند» هم ترجمه کرده‌اند. اگر بخواهیم درک خوبی از معنای این اصطلاح داشته باشیم بد نیست به این مثال توجه کنید. اتوبانی را در نظر بگیرید، معمولاً هر اتوبان یا بزرگراه دارای چند خط
بگیرید، معمولاً هر اتوبان یا بزرگراه دارای چند خط (Line) یا باند (Band) است که ظرفیت این بزرگراه را معین می‌کند؛ مثلاً اگر بزرگراهی دارای ۲ خط باشد طبیعتاً به‌طور هم‌زمان و از یک نقطه از بزرگراه فقط ۲ عدد ماشین امکان عبور دارند و اگر بزرگراهی دارای ۴ خط یا باند باشد به‌طور هم‌زمان ۴ ماشین امکان عبور از کنار هم را دارند. خوب حالا کافی است در این مثال به جای ماشین، بیت(Bit) و به جای بزرگراه یا اتوبان، سیم یا فیبر نوری که در واقع محیط انتقال اطلاعات هستند، بگذارید. مثال دیگری که می‌تواند به درک بهتر شما از
مثال دیگری که می‌تواند به درک بهتر شما از این موضوع کمک کند، لوله‌های انتقال آب است. هر چقدر قطر لوله آب بزرگ‌تر باشد، امکان انتقال آب بیشتری از یک نقطه به نقطه دیگر وجود دارد. درست مثل پهنای باند، هر چه پهنای باند بیشتری وجود داشته باشد، امکان انتقال اطلاعات بیشتری را از یک نقطه به نقطه دیگر داریم. در واقع پهنای باند یا عرض باند به شما می‌گوید به‌طور هم‌زمان چند بیت می‌تواند از کنار هم رد شوند یا در طول محیط ارتباطی شما با شبکه جابه‌جا شوند. اگر خودتان هم فکر کنید شاید بتوانید مثال‌های بیشتر و بهتری برای
فکر کنید شاید بتوانید مثال‌های بیشتر و بهتری برای درک بهتر موضوع متصور شوید. تنها نکته‌ای که ذکر آن لازم به نظر می‌رسد تفاوت اصلی در مثال‌های ذکر شده با پهنای باند است. در مثال‌های بالا هر چه تعداد خطوط یا پهنای اتوبان بیشتر باشد، تعداد ماشین بیشتری می‌توانند به‌طور هم‌زمان از کنار هم عبور کنند. همچنین هر چقدر قطر لوله‌های انتقال آب بیشتر باشد، حجم بیشتری از آب می‌تواند در هر لحظه منتقل شود. اما در وسایل مخابراتی و ارتباطی، صحبت از عرض یا پهنای فیزیکی نیست. به عبارت دیگر برای انتقال اطلاعات بیشتر در یک
به عبارت دیگر برای انتقال اطلاعات بیشتر در یک واحد زمان (مثلاً یک ثانیه) نیازی به پهن‌تر کردن یا عریض‌تر کردن محیط انتقال داده (مثلاً سیم یا فیبرنوری) نیست. در واقع در محیط‌های مخابراتی این مودم‌ها هستند که وظیفه رد و بدل کردن اطلاعات را به عهده دارند. به عبارت دیگر، هر چه توانایی مودم شما بیشتر باشد، می‌تواند حجم بیشتری از اطلاعات را بر روی محیط انتقال جابه‌جا کند. پهنای باند دریافتی کاربر می‌تواند با توجه به امکانات شبکه متغیر باشد. در وسایل مخابراتی، هم توانایی مودم‌ها و هم توانایی محیط‌های انتقال
هم توانایی مودم‌ها و هم توانایی محیط‌های انتقال داده‌ها (کابل‌های مخابراتی) در سرعت انتقال داده‌ها تأثیرگذار هستند. به عبارت دیگر اگر گاهی با یک مودم مشخص مثلاً یک مودم 56k، یکبار با سرعت 52k به اینترنت وصل می‌شویم و بار دیگر با سرعت 49k، این مسئله برمی گردد به توانایی محیط انتقال داده‌ها. آخرین نکته ضروری در این زمینه، واحد انتقال اطلاعات و ضرایب آن است. واحد انتقال اطلاعات بیت بر ثانیه است. در محیط تئوریک، هر میزان پهنای باند را می‌توان متصور شد. از یک بیت در ثانیه(bps 1) تا میلیون‌ها بیت بر ثانیه(Mbps)
در ثانیه(bps 1) تا میلیون‌ها بیت بر ثانیه(Mbps) یا بیشتر. اما در محیط عملی معمولاً با محدودیت‌هایی روبرو هستیم؛ مثلاً نمی‌توان از یک شرکت ارائه دهنده خدمات پهنای باند (نظیر شرکت مخابرات ایران) درخواست پهنای باندی به میزان 913 Kbps کرد. کوچک‌ترین واحد رایج پهنای باند 64K است و معمولاً شرکت‌های مخابراتی جدولی را ارائه می‌دهند که نشان دهنده پهنای باندهایی است که امکان ارائه آن را دارند. منابع. Basic User's Manual,IBM,1983,IBM,USA. Computer Operator Tranning,Advanced System INC,1974,Advanced System Inc,USA.
System INC,1974,Advanced System Inc,USA. Computer And Man,Richard G.Dorf,1974,Boyd &amp; Farser Publishing Co. ,USA. شبکه‌های کامپیوتری - نویسنده اندرو س. تانن بام و دیوید ج. ودرال. ترجمه احسان ملکیان و مهندس علیرضا زارع پور. ویراست پنجم نشر نص نشریه اینترنت - ایران صفر و یک مشاهده پهنای باند در whm شرکت مخابرات ایران
فاطمه پهلوی ( – ) شاهزاده ایرانی از دودمان پهلوی بود. او دهمین فرزند رضاشاه از چهارمین همسرش، عصمت دولتشاهی و خواهر ناتنی محمدرضا پهلوی بود. او در تهران متولد شد و قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد. فاطمه پهلوی در سال ۱۳۶۶ بر اثر سرطان در لندن درگذشت. تحصیلات. او تحصیلات مقدماتی را در در سال ۱۳۱۸ و در مدرسه زرتشتیان تهران با نام دبیرستان انوشیروان دادگر آغاز و به صورت نیمه تمام رها کرد و سپس در بیروت، اروپا و آمریکا ادامه تحصیل داد. زندگی شخصی. پس از درگذشت رضاشاه، فاطمه ابتدا در مرداد ۱۳۲۷ با
پس از درگذشت رضاشاه، فاطمه ابتدا در مرداد ۱۳۲۷ با یک روزنامه‌نگار آمریکایی به نام "«وینسنت لی هیلیِر»" (Vincent Lee Hillyer) ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر به نام "رعنا" و دو پسر به نامهای "کیوان" و "داریوش پهلوی هیلیر" شد. این ازدواج موجب اعتراضاتی در ایران گردید. چرا که ازدواج زن مسلمان با مرد غیر مسلمان ممنوع بوده و ازدواج زن ایرانی با تبعهٔ سایر کشورها نیاز به کسب اجازهٔ قبلی از دولت ایران داشت. نادیده گرفتن این دو مورد موجب شد تا فاطمه پهلوی از امتیازات خود محروم گردد. با وجود آن‌که هیلیر مسلمان
خود محروم گردد. با وجود آن‌که هیلیر مسلمان گردید و نام خود را علی گذاشت. از سوی دیگر دربار نیز نسبت به این ازدواج روی خوشی نشان نداد. چرا که فاطمه پهلوی جشن ازدواج خود با هیلیر را در پاریس و درست در روزی برگزار نمود که دربار ایران به مناسبت خاکسپاری رضاشاه عزای عمومی اعلام کرده بود. بر خلاف تمایل سپهبد رزم‌آرا که از مطبوعات خارجی می‌خواست که اخبار مربوط به تشییع جنازه و عزاداری برای رضاشاه را پوشش دهند، اخبار این ازدواج و همزمانی آن با عزاداری به صورت بسیار پر سر و صدا انعکاس یافت. انعکاس این اخبار
بسیار پر سر و صدا انعکاس یافت. انعکاس این اخبار مطبوعاتی در جریان ملی شدن صنعت نفت ایران صورت گرفت و موجب شد که موضع شاه تضعیف گردد. سرانجام دربار در سال ۱۳۳۲ به فاطمه پهلوی و علی هیلیر اجازه بازگشت به کشور را داد و در ۱۸ بهمن ۱۳۳۲ به ایران بازگشتند. علی‌رغم پیش‌بینی‌ها، آن دو مورد استقبال قرار گرفتند. بعدها در مرداد ۱۳۳۸ فاطمه از هیلیر طلاق گرفت و در آبان همان سال با ارتشبد محمد خاتمی ازدواج نمود که ثمرهٔ آن یک دختر به نام "پری" و دو پسر به نامهای "کامبیز" و "رامین" خاتمی بود. محمد خاتمی در سال ۱۳۵۴ در
و "رامین" خاتمی بود. محمد خاتمی در سال ۱۳۵۴ در حال کایت‌سواری در حوالی سد دز با کوه برخورد کرد و کشته شد. فعالیت‌ها. فاطمه پهلوی از جمله اعضای خاندان پهلوی بود که به فعالیت‌های اقتصادی روی آورد. فاطمه پهلوی یکی از سهامداران اصلی «شرکت سی.آر.سی» بود که در سال ۱۳۴۳ باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس را راه‌اندازی نمود. اندکی پیش از انقلاب اسلامی، ساختمان بولینگ عبده آتش گرفت و حق بیمه آن به فاطمه پهلوی پرداخت گردید و او روانه خارج از کشور شد. بسیاری همچنان معتقدند که این آتش‌سوزی عمدی و توسط عوامل فاطمه پهلوی رخ
که این آتش‌سوزی عمدی و توسط عوامل فاطمه پهلوی رخ داده است. خبرگزاری فارس به نقل از گزارشی که در کنگره آمریکا مطرح شده، ادعا دارد که وی دو میلیون دلار از کمک اقتصادی آمریکایی‌ها به ایران را به صورت بلاعوض دریافت نموده است. او تا پیش از انقلاب کاخ‌هایی در تهران و شمال کشور داشت. فاطمه پهلوی گاه در سیاست و روابط خارجی با کشور چین نیز نقشی ایفا نموده است. او همچنین یکی از نخستین بانوان خلبان ایرانی است. مدتی را نیز از هیئت امنای دانشگاه اصفهان بود. درگذشت. فاطمه پس از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی ساکن پاریس بود. او در سال
پس از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی ساکن پاریس بود. او در سال ۱۳۶۶ در ۵۸ سالگی در لندن درگذشت.
قمرالملوک امیرسلیمانی (۱۵ بهمن ۱۲۸۳ – ۲ مرداد ۱۳۷۳) معروف به ملکه توران، دخترِ عیسی‌خان مجدالسلطنه و نوهٔ مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله، از دودمان قاجار، سومین همسرِ رضاشاه و مادرِ غلامرضا پهلوی بود. زندگی. او در ۱۲۸۳ خورشیدی به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا گرفتن دیپلم از دبیرستان ناموس تهران ادامه داد و در سال ۱۳۰۱ ه. ش در سن ۱۹ سالگی همسر سوم رضا شاه شد، ولی اندکی پس از تولد شاهپور غلامرضا پهلوی، در سال ۱۳۰۲ ه. ش (قبل از تاجگذاری) از وی جدا شد. ملکه توران پس از جدایی، با پسرش شاهپور غلامرضا زندگی می‌کرد و سال‌ها
با پسرش شاهپور غلامرضا زندگی می‌کرد و سال‌ها بعد در سال ۱۳۲۴ با سید ذبیح‌الله ملک‌پور ازدواج کرد. او پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، ایران را ترک کرد و در آلمان اقامت گزید تا اینکه بر اثر کهولت سن به خانه سالمندانی در پاریس سپرده شد و همان‌جا در ۲ مرداد ۱۳۷۳ در سن ۸۹ سالگی درگذشت و در گورستان تیه به خاک سپرده شد. تخریب خانه توران. خانه توران امیرسلیمانی در ضلع جنوب غربی تقاطع پسیان و اسماعیلی در منطقه زعفرانیه قرار داشت. این ملک در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۹۵ تخریب شد.
در علومی که به بررسی فرایند یادگیری زبان می‌پردازند، زبان دوم به زبانی گفته می‌شود که «شخص پس از یادگیری زبان اول در دوران بزرگسالی می‌آموزد.» زبان دوم (L2) هر زبانی است که بعد از اولین زبان مادری (L1) یادگرفته می‌شود برخی زبان‌ها که معمولاً زبان‌های کمکی نامیده می‌شوند، عمدتأ به عنوان زبان دوم به کار می‌روند. ممکن است زبان اول یک شخص، زبان غالب او یعنی زبانی که بیشتر استفاده می‌کنند و با آن راحت‌تر هستند، نباشد. به‌طور مثال، سر شماری کانادایی‌ها، زبان اول را برای اهدافش به عنوان «اولین زبانی که درکودکی
را برای اهدافش به عنوان «اولین زبانی که درکودکی یادگرفته شده و هنوز هم صحبت می‌شود» تعریف می‌کند، و ممکن است برای بعضی‌ها زبان اولشان از دست برود که به این فرایند، رفتگی زبان می‌گویند. این ممکن است هنگامی اتفاق بیفتدکه کودکان در سنین کم با خانواده‌شان یا بدون آن‌ها (به خاطر مهاجرت یا سازگاری بین‌المللی) به محیط زبان جدیدی بروند. برای مثال زبان دوم کشور هند، زبان انگلیسی است. سن. طبق نظر برخی محققان، تفاوت‌های بین زبان اول (L1) و زبان دوم (L2)، سنی است که در آن شخص زبان را آموخته‌است. به‌طور مثال،
است که در آن شخص زبان را آموخته‌است. به‌طور مثال، زبان‌شناسی به نام اریک لننبرگ، زبان دوم را زبانی نامید که به‌طور آگاهانه بعد از دوره بلوغ توسط شخص فرا گرفته یا صحبت شود. در اکثر موارد، مردم هیچ‌گاه در زبان دوم به سطح فصاحت و ادراک مشابه زبان اول نمی‌رسند. این عقاید، کاملأ به فرضیه دوره بحرانی وابسته‌است. در یادگیری زبان دوم، هیلتنستم (۱۹۹۲) دریافت که حدود سن ۶ یا ۷ سال نقطه‌ای است که از آن به بعد دو زبانه‌ها به فصاحت مشابه زبان بومی شان دست نمی‌یابند. بعد از این سن، زبان آموزان L۲ می‌توانند به فصاحت شبیه
از این سن، زبان آموزان L۲ می‌توانند به فصاحت شبیه به بومی‌ها ی یک زبان بومی شان دست یابند. اما زبان آن‌ها و اشکالات اندک آن‌ها، آن‌ها را از گروهL۱ جدا می‌کند. عدم توانایی این افراد در دست یابی به فصاحت شبه بومی‌ها، مطمئنأ در رابطه با آغازسن (AO) دیده می‌شود. سن ۶ یا ۸ سال، به نظر دوره مهمی است برای تشخیص دادن دستیابی به فصاحت تقریبآ بومی و فصاحت شبیه به بومی می‌توان گفت که AOاستفاده زبان، رابطه متقابل دارد. (هیلتنستم، ۱۹۹۲، صفحه ۳۶۴). بعدها، هیلتنستم و آبراهام سون (۲۰۰۳) براین عقیده شدند که پس ازکودکی،
سون (۲۰۰۳) براین عقیده شدند که پس ازکودکی، به‌طور عمومی، یادگیری زبان با فصاحت شبه بومی، سفت‌تر و سخت‌تر می‌شود، اما هیچ سن مشخصی و خاصی وجود ندارد. به‌علاوه آن‌ها چندین مورد را بیان می‌کنند که زبان دوم با فصاحت بومی در سنین بزرگسالی آموخته شده‌است. همان‌طور که بیشترو بیشتر در مورد مغز می‌آموزیم، فرضیه‌ای وجوددارد که هنگامی که کودک در حال رسیدن به سن بلوغ است، هنگامی است که لهجه دار شدن آغاز می‌شود. قبل از این کودکی به سن بلوغ برسد فرایندهای شیمیایی مغز بیشتر به سمت زبان و ارتباط اجتماعی سوق داده می‌شوند
به سمت زبان و ارتباط اجتماعی سوق داده می‌شوند در حالی که پس از بلوغ، توانایی یادگیری زبان بدون لهجه، ریشه در عملکرد بخشی دیگر از مغز دارد که به احتمال زیاد در ناحیه جلویی نرمه گوش است که مسئول توسعه عملکردهای ادراکی است یا در سیستم عصبی هورمون‌های مختص تولید مثل و رشداندام تناسلی است. شباهت‌ها و تفاوت‌های L1 و L2. سرعت. یادگیری زبان دوم می‌تواند برای بسیاری از مردم، فرایند یادگیری مادام العمر و طولانی مدت باشد. برخلاف تلاش‌های مقاومت‌آمیز، اکثر افرادی که زبان دوم را می‌آموزند هیچگاه در آن به فصاحت شبه بومی
دوم را می‌آموزند هیچگاه در آن به فصاحت شبه بومی نمی‌رسند با این که فصاحت قابل ملاحظه‌ای با تمرین قابل دستیابی است اما، کودکان حدودأ ۵ ساله، تقریبأ در یادگیری زبان اول به مهارت کافی رسیده‌اند البته به استثنای واژگان و ساختارهای گرامری اندک. مراحل: یادگیری یک زبان دوم در سیستماتیکی انجام می‌پذیرد شواهد زیادی جمع شده تا نشان دهد که در صداهای اصلی، واژگان، جملات منفی، ساخت سؤال، استفاده از عبارات موصلی و غیره، پیشرفت داشته‌اند. این پیشرفت از ورودی مستقل است (به این ترتیب ما نه می‌شنویم و نه زبان را می‌خوانیم)