payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روش‌ها می‌توانند کافئین را از قهوه حذف کنند. اما روش‌های معمول شامل خیساندن دانه‌های سبز در آب داغ (که به روش سوئیسی مشهور است) یا بخارپز کردن آنها است. در کافئین‌زدایی به روش دوم، پس از بخارپز شدن دانه‌ها از یک حلال برای حل کردن روغن‌های حاوی کافئین استفاده می‌شود. کافئین‌زدایی اغلب توسط شرکت‌های فرآوری قهوه انجام می‌شود و کافئین استخراج‌شده معمولاً به صنعت داروسازی فروخته می‌شود. تأثیر بر ساعت زیستی. پژوهشگران در پژوهشی نشان دادند که کافئین عصرگاهی نه تنها باعث اختلال خواب می‌شود بلکه ساعت زیستی ۲۴
تنها باعث اختلال خواب می‌شود بلکه ساعت زیستی ۲۴ ساعتهٔ بدن انسان را نیز به هم ریخته و از نو به کار می‌اندازد. این ساعت مجموعه‌ای از سیگنال‌های مولکولی است که بدن را در برنامهٔ ۲۴ ساعته، منظم نگه می‌دارد. نوشیدن قهوه معادل دو برابر یک قهوه اسپرسو در سه ساعت پیش از خواب، ساعت بدن را به‌طور متوسط حدود ۴۰ دقیقه به عقب می‌کشد. این تأثیر بخاطر وجود کافئین در قهوه است. کافئین توسط روده جذب شده و وارد سیستم گردش خون می‌شود. سپس برروی گیرنده‌های آدنوزین در سیستم عصبی سوار شده و جای ملاتونین را اشغال کرده و اجازه
سوار شده و جای ملاتونین را اشغال کرده و اجازه جذب آن را نمی‌دهد. این تأثیر از چهل تا نهایتاً دو ساعت پس از جذب کافئین بسته به ژنتیک افراد باقی مانده و سپس به وسیله آنزیم‌های کبدی متابولیزه شده و از میان می‌رود. برای جبران این موضوع می‌توان به قهوه، شیر اضافه کرد. در واقع ترکیب شیر با قهوه باعث از میان رفتن اثر کافئین موجود در قهوه می‌شود. اگرچه اثرات کافئین بر روی هشیاری و خواب به‌خوبی شناخته شده، اما پژوهشگران از چگونگی تأثیر آن بر ساعت شبانه‌روزی انسان مطمئن نبودند. آزمایشی بر روی پنج نفر انجام شد که چند
نبودند. آزمایشی بر روی پنج نفر انجام شد که چند ساعت پیش از ساعت خواب طبیعی، به آن‌ها یک قرص کافئین داده شده بود، سپس آن‌ها در معرض نور کم یا شدید قرار گرفتند. نتیجهٔ این آزمایش نشان داد که کافئین تقریباً اثری برابر نصف اثر قرار گرفتن در معرض نور شدید را دارد که یکی از بهترین راه‌های مطالعه برای جابه‌جایی ساعت بدن است. پژوهشگران همچنین دریافتند که سلول‌های بدن انسان در معرض کافئین، ۲۴ ساعت را به اصطلاح کِش می‌دهند. اثری که آن را با مولکول‌های مرتبط با ریتم ۲۴ساعتهٔ بدن در ارتباط می‌دانند. در عین حال، اعتقاد
بدن در ارتباط می‌دانند. در عین حال، اعتقاد پژوهشگران در این زمینه حاکی از این است که نوشیدن قهوه در صورتی که در وقت مناسب باشد می‌تواند باعث جبران تأخیر ساعت درونی بدن بر اثر پرواز با هواپیما شود. ترکیبات و ارزش تغذیه‌ای. خواص درمانی نوشیدن بین دو تا پنج فنجان قهوه در روز باعث کاهش احتمال مرگ می‌شود. همچنین با کم شدن ریسک ابتلا به دیابت، بیماری‌های قلبی و عروقی و حتی بعضی انواع سرطان مرتبط است.
صادق چوبک (۱۴ تیر ۱۲۹۵ – ۱۳ تیر ۱۳۷۷) نویسندهٔ ایرانی بود. بسیاری او را همراه صادق هدایت و محمدعلی جمالزاده، پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند. از آثار مشهور وی می‌توان به مجموعه داستان "انتری که لوطی‌اش مرده بود" و همچنین رمان‌های "سنگ صبور" و "تنگسیر" اشاره کرد و تنگسیر از همه معروفتر چون فیلم شده. بیشتر داستان‌های وی دربارهٔ تیره‌روزی مردمی است که اسیر خرافه و نادانی و پایبند به مذهب خویش هستند. چوبک باتوجه‌به خشونت رفتاری‌ای که در طبقات فرودست دیده می‌شد سراغ شخصیت‌ها و ماجراهایی رفت که هر کدام
می‌شد سراغ شخصیت‌ها و ماجراهایی رفت که هر کدام بخشی از این رفتار را بازتاب می‌دادند و به شدّت به درهٔ تاریکی می‌بردند. او یک رئالیست تمام عیار بود که با منعکس کردن چرک‌ها و زخم‌های طبقهٔ رهاشدهٔ فرودست نه در جست‌وجوی درمان آن‌ها بود و نه تلاش داشت پیشوای فکری نسلی شود که تاب این همه زشتی را نداشت. به همین دلیل چهرهٔ کریه و ناخوشایندی که از انسان بی‌چیز و گرسنه و فاقد رؤیا ارائه می‌دهد، نه‌تنها مبنای آرمان‌گرایانه ندارد بلکه نوعی رابطهٔ دیالکتیکی است بین جنبه‌های مختلف خشونت. او در بیشتر داستان‌های کوتاه
مختلف خشونت. او در بیشتر داستان‌های کوتاه خود و رمان سنگ صبور، رکود و جمود زیستی‌ای را به تصویر کشید که اجازهٔ خلق باورهای بزرگ و فکرهای مترقی را نمی‌دهد. از این منظر، طبقهٔ فرودست به عنوان مظلوم، اما به شکل گناه‌کار ترسیم می‌شود که هرچه بیشتر در گل‌ولای فرومی‌رود. زندگی. صادق چوبک در ۱۴ تیر ۱۲۹۵ خورشیدی در بوشهر به دنیا آمد. پدرش تاجر بود، اما به دنبال شغل پدر نرفت و به کتاب روی آورد. در بوشهر و شیراز درس خواند و دورهٔ کالج آمریکایی تهران را هم گذراند و در سال ۱۳۱۶ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. نخستین
در سال ۱۳۱۶ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. نخستین مجموعهٔ داستانی‌اش را با نام "خیمه شب بازی" در سال ۱۳۲۴ منتشر کرد. وی در این اثر و "چرا دریا طوفانی شد" (۱۳۲۸) بیشتر به توصیف مناظر پرداخته است، ضمن اینکه در این آثار شخصیت‌های داستان و روابطشان و روحیات آن‌ها نیز به تصویر کشیده شده‌اند. در سال ۱۳۲۸ اثر دیگرش را هم که دارای سه داستان و یک نمایشنامه بود، با عنوان "انتری که لوطی‌اش مرده بود" به چاپ سپرد. آثار دیگر وی که برایش شهرت فراوان به ارمغان آورد، رمان‌های "تنگسیر" (۱۳۴۲) و "سنگ صبور" (۱۳۴۵) است.
رمان‌های "تنگسیر" (۱۳۴۲) و "سنگ صبور" (۱۳۴۵) است. "«تنگسیر»" به ۱۸ زبان ترجمه شده و امیر نادری، فیلم‌ساز معروف ایرانی، در سال ۱۳۵۲ براساس آن فیلمی به همین نام ساخته است. در "«سنگ صبور»" جریان سیال ذهنی روایت و بیان داستان از زبان افراد مختلف به کار گرفته شده است. این اثر گفت‌وگوهای زیادی را در محافل ادبی آن زمان برانگیخت. دیگر آثار داستانی چوبک عبارت‌اند از: "چراغ آخر" (مجموعهٔ هشت داستان کوتاه)، "روز اول قبر" (مجموعهٔ ده داستان کوتاه). چوبک به زبان انگلیسی چیره بود و دستی نیز در ترجمه داشت. وی قصهٔ معروف
چیره بود و دستی نیز در ترجمه داشت. وی قصهٔ معروف "پینوکیو" را با نام "آدمک چوبی" به فارسی برگرداند. شعر «غُراب» اثر ادگار آلن پو نیز به همت وی ترجمه شد. آخرین اثر منتشره‌اش هم ترجمهٔ حکایت هندی عاشقانه‌ای به‌نام "مهپاره" بود که در زمستان ۱۳۷۰ منتشر شد. چوبک از نخستین کوتاه‌نویسان قصهٔ فارسی است و پس از محمدعلی جمال‌زاده و صادق هدایت، می‌توان از او در جایگاه یکی از پیشروان قصه‌نویسی نوین ایران نام برد. در "سنگ صبور" قصه را از زبان شخصیت‌های مختلف می‌خوانیم، نحوهٔ بیانی که در قصه‌نویسی نوپای ایران سراسر
نحوهٔ بیانی که در قصه‌نویسی نوپای ایران سراسر تازگی داشت. وی برای بیان افکار ذهنی هریک از شخصیت‌ها ناگزیر بود به‌زبان هریک از آن‌ها بنویسد و این خود به تغییر نثر در طول داستان منتهی شد که باز نسبت‌به دیگران پیشرفتی جدی محسوب می‌شد. در آثار چوبک هر شخصیت داستان به زبان خودش، زبان متناسب با فرهنگ و خانواده و سن‌وسال‌اش سخن می‌گوید؛ کودک، کودکانه می‌اندیشد و کودکانه هم حرف می‌زند، زن زنانه فکر می‌کند و زنانه هم حرف می‌زند و بدین‌ترتیب هر یک از شخصیت‌ها به بهترین وجه شکل می‌گیرند و شخصیت‌پردازی موفقی ایجاد
وجه شکل می‌گیرند و شخصیت‌پردازی موفقی ایجاد می‌شود که در بستر حوادث داستان، زیبایی و عمق خوشایندی به داستان می‌دهد. وی در توصیف واقعیت‌های زندگی نیز وسواس زیادی داشت و این نیز از ویژگی‌های آثار وی است. چوبک را به‌سبب همین دقت‌نظر در جزئی‌نگری‌ها و درون‌بینی‌ها، رئالیست افراطی و گاهی حتی ناتورالیست خوانده‌اند. آثار چوبک از سال‌ها پیش مورد نقد و بررسی جدی قرار گرفته و در کتاب‌های مختلفی از جمله «قصه‌نویسی» (رضا براهنی)، «نویسندگان پیشرو ایران» (محمد علی سپانلو)، «صد سال داستان‌نویسی در ایران» (حسن
علی سپانلو)، «صد سال داستان‌نویسی در ایران» (حسن میرعابدینی) و «نویسندگان پیشگام در قصه‌نویسی امروز ایران» (علی اکبر کسمایی)، نوشته‌هایش واکاوی شده‌اند. چوبک در سال ۱۳۵۵ خود را بازنشسته کرده و راهی انگلستان و سپس آمریکا شد. درگذشت. صادق چوبک در اواخر عمر بینایی‌اش را از دست داد و در روز شنبه ۱۳ تیر ۱۳۷۷ در برکلی در ۸۱ سالگی درگذشت و بنا به وصیت‌اش یادداشت‌های منتشر نشده‌اش را سوزاندند. همچنین بنا به درخواست خودش جسدش را نیز سوزانیدند. نوشته‌ها. فیلم تنگسیر. در سال ۱۳۵۲ امیر نادری فیلم "تنگسیر" را برگرفته
در سال ۱۳۵۲ امیر نادری فیلم "تنگسیر" را برگرفته از رمان "تنگسیر" با بازی بهروز وثوقی در نقش زائر محمد ساخته است.
مایکل جفری جردن (؛ زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۶۳)، بازیکن سابق حرفه‌ای بسکتبال و تاجر آمریکایی است. وی به‌طور گسترده‌ای به عنوان بهترین بازیکن تاریخ بسکتبال شناخته می‌شود. او در مجموع ۱۵ فصل در اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) بازی کرد و ۶ قهرمانی را با تیم شیکاگو بولز به‌دست‌آورد. او نقش مهمی در رواج ورزش بسکتبال و ان‌بی‌ای در سراسر جهان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ داشت، و تبدیل به یک نماد فرهنگی در جهان شد. جردن به مدت سه فصل در تیم بسکتبال دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل ملقب به تار هیلز بازی کرد. او در فصل اول حضور
هیل ملقب به تار هیلز بازی کرد. او در فصل اول حضور خود در تیم در سال ۱۹۸۲ قهرمان مسابقات NCAA، بالاترین سطح مسابقات بسکتبال دانشگاهی در آمریکا شد. جردن در سال ۱۹۸۴ به عنوان سومین پیک درفت توسط شیکاگو بولز انتخاب و به سرعت به عنوان یک ستاره لیگ ظاهر شد. توانایی جهش او، که با اجرای اسلم دانک از خط پرتاب آزاد در مسابقات اسلم دانک به معرض نمایش درمی‌آمدند، نام‌های مستعار «ایر جردن» و «هیس ایرنس» را برای او به ارمغان آورد. جردن اولین عنوان قهرمانی خود را با بولز در سال ۱۹۹۱ به دست آورد و پس از آن در سال‌های ۱۹۹۲
سال ۱۹۹۱ به دست آورد و پس از آن در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ هم این کار را تکرار کرد. جردن قبل از فصل ۱۹۹۳–۱۹۹۴ به‌طور ناگهانی از بسکتبال کناره‌گیری کرد تا به صورت حرفه‌ای بیسبال بازی کند، اما در مارس ۱۹۹۵ به بولز بازگشت و آنها را به سه قهرمانی دیگر در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ و همچنین یک رکورد ۷۲ برد در فصل عادی رساند. او برای دومین بار در ژانویه ۱۹۹۹ اعلام بازنشستگی کرد اما برای دو فصل دیگر از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان عضوی از تیم واشینگتن ویزاردز بازی کرد. او همچنین در طول دوران حرفه‌ای‌اش، برای بازی در تیم ملی
در طول دوران حرفه‌ای‌اش، برای بازی در تیم ملی ایالات متحده انتخاب شد و چهار مدال طلا در بازی‌های پان امریکن ۱۹۸۳، المپیک تابستانی ۱۹۸۴، جام ملت‌های قاره آمریکا ۱۹۹۲ و المپیک تابستانی ۱۹۹۲ کسب کرد. جردن یکی از موثرترین ورزشکاران نسل خود در عرصه تبلیغات است. کفش‌های کتانی و برند ایر جردن شرکت نایکی، که در سال ۱۹۸۴ معرفی شدند و امروزه نیز محبوب هستند، از نام مستعار او نشات می‌گیرد. او در فیلم پرفروش "هرج‌ومرج فضایی (۱۹۹۶)" نقش خودش را بازی کرد و تمرکز اصلی مینی سریال مستند برنده جایزه امی، "آخرین رقص (۲۰۲۰)"
سریال مستند برنده جایزه امی، "آخرین رقص (۲۰۲۰)" بود. او در سال ۲۰۰۶ مالک قسمتی از سهام و رئیس امور بسکتبال باشگاه شارلوت هورنتس شد و در سال ۲۰۱۰ سهام کنترلی را خریداری کرد. او در سال ۲۰۲۳ اکثر سهام خود در این باشگاه را به فروش رسانید. وی همچنین مالک باشگاه اتوموبیل سواری 23XI Racing در سری رقابت‌های جام ناسکار است. در سال ۲۰۱۶، او اولین بازیکن میلیاردر تاریخ ان‌بی‌ای شد. در آن سال، رئیس‌جمهور باراک اوباما، مدال آزادی ریاست جمهوری را به او اعطا کرد. دارایی خالص او در سال ۲۰۲۳، حدود ۲ میلیارد دلار برآورد شده
او در سال ۲۰۲۳، حدود ۲ میلیارد دلار برآورد شده است. سال‌های آغازین زندگی. جردن در بروکلین، نیویورک زاده شد، پدرش جیمز جردن سرپرست تجهیزات یک کارخانه و مادرش دلوریس کارمند بانک بود. خانواده جردن هنگام کودکی او به ویلمینگتن در کارولینای شمالی نقل مکان کردند. چهارمین فرزند از پنج فرزند خانواده است، دو برادر بزرگ‌تر با نام‌های لری و جیمز جونیور جردن، و یک خواهر بزرگ‌تر، دلوریس و خواهری کوچک‌تر به نام روزلین دارد. برادرش جیمز در سال ۲۰۰۶ به عنوان گروهبان‌یکم از تیپ سیگنال سی‌وپنجم از سپاه هجدهم هوابرد در ارتش
تیپ سیگنال سی‌وپنجم از سپاه هجدهم هوابرد در ارتش ایالات متحده بازنشسته شد. دوران تحصیل. جردن به دبیرستان اِمزلی لینلی در ویلمینگتن رفت، جایی که در آن با پرداختن به بیسبال، فوتبال آمریکایی و بسکتبال، فعالیت حرفه‌ای ورزشی‌اش را با جدیت آغاز کرد. او در پایه دهم سعی کرد به تیم اول بسکتبال آموزشگاه ملحق شود، اما با قد ۱۸۰ سانتی‌متری به نظر برای بازی در ان سطح بسیار کوتاه بود. دوست بلند قامت‌تر او هاروست اسمیت تنها فردی بود که در آن پایه به تیم اول راه پیدا کرد. مایکل برانگیخته شد تا ارزش‌هایش را اثبات کند، او
مایکل برانگیخته شد تا ارزش‌هایش را اثبات کند، او تبدیل به ستارهٔ تیم دوم آموزشگاه شد و در چند بازی توانست بیش از چهل امتیاز کسب کند. طی تابستان بعدی او ۱۰ سانتی‌متر رشد و به سختی تمرین کرد. او در فهرست تیم اول جای گرفت و در دو فصل پایانی بازیش در دبیرستان به‌طور متوسط در هر بازی ۲۰ امتیاز به‌دست‌آورد. هنگامی که در پایه‌دوازدهم بود بعد از اینکه به‌طور متوسط در هر بازی یک تریپل-دابل با: ۲۹٫۲ امتیاز، ۱۱٫۶ ریباند، و ۱۰ پاس منجر به امتیاز کرد، وی از دانشگاه‌های متعددی شامل، دوک، تیم بسکتبال تارهیلز کارولینای
متعددی شامل، دوک، تیم بسکتبال تارهیلز کارولینای شمال، تیم بسکتبال گیمزکوک کارولینای جنوبی، تیم بسکتبال سیراکوس اورنج و تیم بسکتبال ویرجینیا کاوالیرز دعوتنامه تحصیل و حضور در تیم بسکتبال دریافت کرد. سال ۱۹۸۱ جردن، جردن بورسیه بسکتبال کارولینای شمالی را پذیرفت و آنجا بود که تخصصش در جغرافیای فرهنگی را گرفت. به عنوان یک دانشجوی سال اول در سیستم تیم‌گرای دین اسمیت، جردن با میانگین ۱۳٫۴ امتیاز در هر بازی، ۵۳٫۴ درصد پرتاب صحیح، بهترین تازه‌کار سال همایش ساحل اقیانوس‌اطلس نام گرفت. او در بازی نهایی ان‌سی‌ای‌ای
نام گرفت. او در بازی نهایی ان‌سی‌ای‌ای ۱۹۸۲ جامپ شات منجر به پیروزی بازی را برابر جرج‌تاون هویاس انجام داد. در آن بازی پاتریک اوینگ که بعدها در ان‌بی‌ای نیز رقیب جردن شد برای جرج‌تاون بازی می‌کرد، جرج‌تاون تا لحظات پایانی توسط اوینگ پیش بود که پرتاب جردن نتیجه بازی را تغییر داد. جردن بعدها از این پرتاب به عنوان نقطه‌عطف دوران فعالیتش در بسکتبال یاد کرد. در طول سه فصل حضورش در کارولینا، او به‌طور متوسط ۱۷٫۷ امتیاز، ۵۴ درصد پرتاب صحیح و ۵ ریباند در هر بازی کسب کرد. وی با اجماع آرا برای تیم اول منتخبین
کسب کرد. وی با اجماع آرا برای تیم اول منتخبین ان‌سی‌ای‌ای در دو فصل ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ انتخاب شد. او بعد از اینکه هر دو جایزه بازیکن نایسمیت و وودن سال را در ۱۹۸۴ کسب کرد، یک سال قبل از فارغ‌التحصیل شدن کارولینی شمالی را ترک کرد تا وارد انتخابی ان‌بی‌ای شود. در پیک سوم انتخابی، بعد از اینکه در دو پیک اول حکیم اولاجوان توسط هیوستون راکتس و سم بوئی توسط پورتلند تریل بلیزرز انتخاب شدند، شیکاگو بولز جردن را انتخاب کرد. یکی از دلایل اصلی که جردن زودتر برگزیده نشد این بود که دو تیم اول نیازمند بازیکن پست سنتر بودند. با
که دو تیم اول نیازمند بازیکن پست سنتر بودند. با این وجود استو اینمن مدیرکل تریل بلیزرز بعداً ادعا کرد مهم انتخاب یک سنتر نبوده بلکه ترجیح می‌داده‌اند که سم بوئی را بگیرند تا مایکل جردن را، زیرا پورتلند در آن زمان بازیکنی در پست گارد با مهارت‌های مشابه جردن به نام کلاید درکسلر در اختیار داشت. با توجه به مصدومیت‌های متعدد بوئی در دوران دانشگاهی، سال ۲۰۰۵ ای‌اس‌پی‌ان، انتخاب بوئی توسط بلیرز را در ردیف بدترین پیک انتخاب‌های تاریخ ورزش حرفه‌ای آمریکای شمالی در رتبه اول قرار داد. سال ۱۹۸۶ جردن به کارولینای شمالی
اول قرار داد. سال ۱۹۸۶ جردن به کارولینای شمالی برگشت تا تحصیلاتش را به اتمام برساند. دوران فعالیت حرفه‌ای. سال‌های آغازین در ان‌بی‌ای. جردن در اولین فصل حضورش در ان‌بی‌ای، میانگین ۲۸٫۲ امتیاز و ۵۱٫۴ درصد پرتاب صحیح در هر بازی را ثبت کرد. جردن به سرعت به بازیکن مورد علاقه تماشاگران، حتی هواداران تیم‌های رقیب تبدیل شد، و اندکی بعد از اولین ماه فعالیتش تصویرش روی جلد اسپورتس ایلوستراتد با عنوان «تولد یک ستاره» قرار گرفت. وی همچنین از سوی هواداران، در در سال اول برای تیم ستارگان تازه‌وارد انتخاب شد. پیش از
اول برای تیم ستارگان تازه‌وارد انتخاب شد. پیش از بازی ستارگان حاشیه‌هایی مبنی بر نگرانی تعدادی از بازیکنان باسابقه‌تر و در راس ایشان آیزیاه توماس، از میزان توجه‌ای که به جردن می‌شد به وجود آمد. این موضوع منجر به راه افتادن یک جو علیه مایکل شد، به شکلی که بازیکنان از پاس دادن به او در سراسر جریان بازی خودداری می‌کردند. مناقشه تقریباً روی جردن تأثیری نداشت، و او هنگامی که بازی معمولش در طول فصل را به نمایش گذاشت در پایان به عنوان پدیده سال انتخاب شد. بولز فصل را با ۳۸ پیروزی و ۴۴ شکست به پایان برد، و در دور
را با ۳۸ پیروزی و ۴۴ شکست به پایان برد، و در دور اول مرحله حذفی از میلواکی باکس شکست خورد. فصل دوم بازی جردن با مصدومیت زودهنگامش به دلیلش شکستگی پا با وقفه‌ای طولانی همراه شد، این اتفاق باعث شد او ۶۴ بازی را از دست بدهد. با وجود مصدومیت جردن و ثبت رکورد ۳۲ پیروزی و ۵۰ شکست بولز به مرحله حذفی راه پیدا کرد (در آن زمان در میان تیم‌هایی که در طول تاریخ ان‌بی‌ای توانسته بودند سهمیه حضور در مرحله حذفی را کسب کنند، این رکورد در رتبه پنجم ضعیف‌ترین نتایج قرار گرفت). مصدومیت مایکل تا فرارسیدن مرحله حذفی بهبود پیدا
مصدومیت مایکل تا فرارسیدن مرحله حذفی بهبود پیدا کرد و در بازگشت نمایشی به نقص ارائه داد. وی در بازی برابر تیم بوستون سلتیکس فصل ۸۶-۱۹۸۵ که یکی از بهترین تیم‌های تمام ادوار ان‌بی‌ای به‌شمار می‌آید، در دو بازی ۶۳ امتیاز به‌دست‌آورد، رکوردی که تاکنون به عنوان بیشترین امتیازات ثبت شده در یک بازی مرحله حذفی پابرجاست. هرچند در مجموع بازی‌های رفت و برگشت این سلتیکس بود که پیروز شد. با آغاز فصل ۸۷–۱۹۸۶ جردن کاملاً بهبود پیدا کرد، و تبدیل به یکی از امتیازآورترین بازیکنان تاریخ ان‌بی‌ای در طول یک فصل شد. او با
بازیکنان تاریخ ان‌بی‌ای در طول یک فصل شد. او با میانگین ۳۷٫۱ امتیاز و ۴۸٫۲ درصد پرتاب صحیح در لیگ، در کنار ویلت چمبرلین تنها بازیکنانی‌اند که در یک فصل ۳۰۰۰ امتیاز کسب کرده‌اند. به‌علاوه در این دوره، جردن توانایی‌های دفاعی‌اش را نیز نشان داد، چنان‌که تبدیل به اولین بازیکن تاریخ ان‌بی‌ای شد که در یک فصل رکورد ۲۰۰ توپ‌ربایی و ۱۰۰ بلاک را برجای گذاشته است. با وجود تمام کامیابی مایکل جردن، جایزه با ارزش‌ترین بازیکن لیگ را مجیک جانسون به‌دست‌آورد. بولز ۴۰ بازی را برد، و برای سومین سال پیاپی به مرحله حذفی را
را برد، و برای سومین سال پیاپی به مرحله حذفی را یافت، گرچه آن‌ها بازهم توسط سلتیکس حذف شدند. دیوار دیترویت پیستونز. جردن در فصل ۸۸–۱۹۸۷ ان‌بی‌ای نیز با میانگین ۳۵ امتیاز و ۵۳٫۵ درصد پرتاب صحیح، امتیازآورترین بازیکن لیگ شد و جایزهٔ با ارزشترین بازیکن لیگ را به‌دست‌آورد. او همچنین با متوسط ۱٫۶ بلاک و ۳٫۱۶ توپ‌ربایی در هر بازی لیگ، بهترین بازیکن دفاعی ان‌بی‌ای سال نام گرفت. بولز بازی‌ها را با ۵۰ پیروزی و ۳۲ شکست به پایان برد و با شکست کلیولند کاوالیرز در مجموع پنج بازی رفت‌وبرگشت، برای اولین بار در دوران حضور
پنج بازی رفت‌وبرگشت، برای اولین بار در دوران حضور جردن از دور اول مرحلهٔ حذفی فراتر رفت. به‌هر ترتیب بولز دور بعد در مصاف با حریفی قدرتمندتر به نام دیترویت پیستونز 88-1987 که از وجود آیزیاه توماس و گروهی از بازیکنان فیزیکی مشهور به «پسران بد» سود می‌برد، در مجموع پنج بازی شکست خورد. فصل ۸۹–۱۹۸۸، مایکل جردن با ثبت میانگین ۳۲٫۵ امتیاز از ۵۳٫۸ درصد پرتاب صحیح همراه با ۸ ریباند و ۸ پاس منجربه‌گل، یک بار دیگر در صدر امتیازآورترین بازیکنان لیگ قرار گرفت. بولز آمار ۴۷ برد و ۳۵ شکست را در آن سال برجای گذاشت و با
۴۷ برد و ۳۵ شکست را در آن سال برجای گذاشت و با شکست کاوالیرز و نیویورک نیکس به دور نهایی همایش شرقی راه پیدا کرد. رقابت با کاوالیرز عملکرد درخشان جردن را دربرداشت، تنها لحظه‌ای پیش از به صدا درآمدن زنگ پایان پنجمین و آخرین بازی این دور بود، که او توپ را وارد سبد کرد تا بولز ۱۰۱ به ۱۰۰ بر حریف غلبه کند. این اتفاق در حالی رخ داد که کاوالیرز با گرفتن تایم‌اوت سه ثانیه قبل از پایان بازی توانسته بود توسط کریگ ایهلو با نتیجه ۱۰۰–۹۹ پیش بیفتد. به‌هرحال پیستونز بازهم، این بار در شش بازی با بکار بردن روش مخصوصشان
این بار در شش بازی با بکار بردن روش مخصوصشان در کنترل جردن موسوم به «قواعد جردن» که شامل؛ یارگیری دو و سه نفره تیمی او هر بار که توپ را لمس کند، می‌شد، بولز را حذف کرد. فصل ۹۰–۱۹۸۹ بولز با بازیکن اصلی‌اش مایکل جردن و بهبود تیم با بازیکنان جوانی چون اسکاتی پیپن و هوراس گرانت، ذیل هدایت فیل جکسون، در قامت یک مدعی واد رقابت‌ها شد. جردن آمار میانگین ۳۳٫۶ امتیاز در هر بازی از ۵۲٫۶ درصد پرتاب صحیح، در کنار ۶٫۹ ریباند در هر بازی و ۶٫۳ پاس منجربه‌گل در هر بازی و در راس آن ثبت رکورد ۵۵ پیروزی و ۲۷ شکست را بر جای
در راس آن ثبت رکورد ۵۵ پیروزی و ۲۷ شکست را بر جای گذاشت. بولز یک بار دیگر به بازی نهایی همایش شرق این‌بار در طی مسیر با شکست دادن میلواکی باکس و فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز راه پیدا کرد. نهایتاً علی‌رغم کشاندن جدال دور نهایی با پستونز به بازی هفتم، بولز برای سومین فصل پیاپی در مرحله حذفی مغلوب پیستونز شد.
مارک اسپیتز (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۵۰ در مودستو، کالیفرنیا) شناگر بازنشسته آمریکایی است که با کسب هفت مدال طلا در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بهترین دستاوردی را که در آن زمان، یک ورزشکار در یک دوره المپیک به آن رسیده‌است، ثبت کرد. رکورد اسپیتز تا ۳۶ سال بعد پابرجا بود، تااینکه مایکل فلپس، شناگر هموطن او، در المپیک ۲۰۰۸ پکن، با کسب هشت مدال طلا، آن را بهبود بخشید. اسپیتز در طول دوران ورزش حرفه‌ایِ خود ۳۳ رکورد جهانی را به ثبت رساند او در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱، ۱۹۷۲ به عنوان شناگر برتر سال جهان انتخاب شد.
پیتر چک؛ (زاده ۲۰ مه ۱۹۸۲) دروازه‌بان سابق فوتبال اهل جمهوری چک است. پیتر چک، سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال جمهوری چک را دارد و به همراه این تیم در مسابقات جام ملت‌های اروپا شرکت داشته‌است. چک در سال ۱۹۹۹ هنگامی که تنها ۱۷ سال داشت به بلشانی پیوست. سال بعد او به اسپارتا پراگ پیوست و رکورد کلین شیت تئودور ریمن را در لیگ برتر چک شکست. چک در سال ۲۰۰۲ قراردادی چهار ساله به مبلغ ۵٫۵ میلیون یورو به رن پاس شد اما پس از دو سال با قراردادی به ارزش ۷ میلیون پوند به چلسی برگشت خورد و در آن زمان گران‌ترین دروازه‌بان
چلسی برگشت خورد و در آن زمان گران‌ترین دروازه‌بان باشگاه شد. پس از مصدومیت کارلو کودیچینی، ژوزه مورینیو، چک را به عنوان دروازه‌بان اول چلسی انتخاب کرد. او از طرف فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال بهترین دروازه‌بان در سال ۲۰۰۵ انتخاب شده‌است و به همراه تیم چلسی در سال ۲۰۱۲ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند. او در سال ۲۰۱۵ به مبلغ ۱۱ میلیون یورو به آرسنال پیوست و توانست در باشگاه آرسنال به دروازه‌بان اصلی تیم بدل شود. وی بعد از فینال لیگ اروپا ۲۰۱۹ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. همچنین او پس از جام ملت‌های
فوتبال خداحافظی کرد. همچنین او پس از جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ از فوتبال ملی خداحافظی کرده بود. چک با رکورد ۹۰۳ دقیقه متوالی بدون دریافت گل، در تاریخ لیگ برتر انگلیس رکورددار است. همچنین او چهار بار برنده دستکش طلایی لیگ برتر فوتبال انگلستان شده‌است که در کنار جو هارت بیشترین تعداد است. این سنگربان چکی موفق شده که در مسابقات مختلف باشگاهی و ملی در ۳۹۱ بازی دروازه خود را بسته (کلین شیت) نگه دارد که ۲۰۲ بار آن در لیگ برتر انگلیس است که در این زمینه رکورددار است. کلاه مخصوص. در چهاردهم اکتبر سال ۲۰۰۶ اتفاقی در
کلاه مخصوص. در چهاردهم اکتبر سال ۲۰۰۶ اتفاقی در محوطه جریمه تیم چلسی رخ داد که در تاریخ فوتبال نظیر نداشت. در اولین دقیقه بازی، پیتر چک (دروازه‌بان چلسی) و استفن هانت (مهاجم تیم مقابل) هر دو به سمت توپ هجوم بردند اما مهاجم به جای توپ، سر دروازه‌بان را نشانه رفت. نوک پای استفان هانت چنان به سر پیتر چک خورد که او دیگر نتوانست بازی را ادامه دهد. دروازه‌بان مصدوم فوراً با برانکارد از زمین بیرون رفت و کارلو کودیچینی (دروازه‌بان ذخیره تیم) جایگزین او شد. سرانجام پس از ۱۰ روز بستری و یک عمل جراحی که با تعبیه دو
پس از ۱۰ روز بستری و یک عمل جراحی که با تعبیه دو قطعه فلزی در جمجمه پیتر چک همراه بود، دروازه‌بان چلسی از بیمارستان مرخص شد. پیتر مدتی بعد از ترخیص و بازگشت به منزل، به تمرین‌های ملایم مشغول شد و باشگاه چلسی اعلام کرد که او حداقل تا ۳ ماه دیگر به فوتبال برنمی‌گردد. بالاخره پیتر چک در ژانویه ۲۰۰۷ میلادی با یک کلاه محافظ ویژه بازی راگبی به فوتبال برگشت. این کلاه، فوم محافظ پلیمری اضافه‌تری نسبت به کلاه‌های معمولی داشت تا سر او را بیشتر پوشانده و ایمنی کامل‌تری برایش ایجاد کند.
خوان آنتونیو سامارانش (۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰ در بارسلون - ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ در بارسلون) مدیر ورزشی و سیاستمدار اسپانیایی بود. او از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۱ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک بود. سامارانش پیش از انتخاب به سمت وزیر ورزش اسپانیا در سال ۱۹۶۷، سرپرست کاروان ورزشی اسپانیا در چند المپیک بود. او که ریاست کمیته ملی المپیک اسپانیا را نیز در اختیار داشت از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ نایب رئیس این سازمان و در ۱۹۸۱ به ریاست آن برگزیده شد. سامارانش که در دوران حکومت فرانکو یکی از شاخص‌ترین سیاست‌مداران این کشور بود از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰
سیاست‌مداران این کشور بود از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ سفارت اسپانیا در مغولستان و شوروی را نیز برعهده داشت. سامارانش در دوران ریاست خود بر این سازمان راه ورود ورزشکاران حرفه‌ای را به المپیک باز کرد و با قراردادهای کلانِ حق پخش تلویزیونی، مسابقات المپیک را از خطر ورشکستگی نجات داد. خانواده. سامارانش در ۱۹۵۵ با ماریا ترزا سالیساش (۱۹۳۱–۲۰۰۰) ازدواج کرد. او دو فرزند دارد. دخترش ماریا ترزا نام دارد و پسرش خوان آنتونیو سامارانش سالیساش از سال ۲۰۰۱ نماینده اسپانیا در کمیتهٔ بین‌المللی المپیک و از سال ۱۹۹۶ نایب رئیس
کمیتهٔ بین‌المللی المپیک و از سال ۱۹۹۶ نایب رئیس فدراسیون بین‌المللی پنج‌گانه مدرن است.
مایکل فرد فلپس دوم (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵) شناگر رقابتی پیشین اهل آمریکا و موفق‌ترین و پر مدال‌ترین ورزشکار المپیکی در تمامی دوران‌ با مجموع ۲۸ مدال است. فلپس همچنین دارای رکوردهای بیشترین نشان طلای المپیک (۲۳)، مدال‌های طلای المپیک در مسابقات انفرادی (۱۳) و مدال‌های المپیک در مسابقات انفرادی (۱۶) می‌باشد. زمانی که در بازی‌های ۲۰۰۸ در پکن موفق به کسب هشت نشان طلا شد، فلپس رکورد شناگر آمریکایی مارک اسپیتز در سال ۱۹۷۲ با کسب هفت مقام قهرمانی را شکست. پیشتر در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن، فلپس با کسب شش نشان طلا
تابستانی ۲۰۰۴ در آتن، فلپس با کسب شش نشان طلا و دو برنز رکورد هشت مدال از رنگ‌های مختلف در یک دوره را به دست آورده بود. در المپیک ۲۰۱۲ در لندن، فلپس چهار مدال طلا و دو نقره کسب کرد و در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو، توانست پنج نشان طلا و یک نقره به دست بیاورد. بدین ترتیب وی به موفق‌ترین ورزشکار بازی‌های المپیک در چهار دورهٔ پیاپی تبدیل شد. فلپس رکورددار رقابت مسافت بلند در ۴۰۰ متر مختلط انفرادی مردان و همچنین دارندهٔ پیشین رکورد رقابت‌های مسافت بلند در ماده‌های ۲۰۰ متر آزاد، ۱۰۰ متر پروانه،
بلند در ماده‌های ۲۰۰ متر آزاد، ۱۰۰ متر پروانه، ۲۰۰ متر پروانه، و ۲۰۰ متر مختلط انفرادی است. وی در مسابقات بزرگ بین‌المللی مسافت بلند ۸۲ مدال کسب کرده‌است، با ۶۵ نشان طلا، ۱۴ نقره و ۳ برنز که در رقابت‌های المپیک، قهرمانی جهان و قهرمانی پان پاسیفیک به دست آمده‌اند. عناوین بین‌المللی فلپس و رکوردشکنی‌هایش، وی را هشت بار برندهٔ جایزهٔ شناگر سال جهان و یازده بار برندهٔ جایزهٔ بهترین شناگر آمریکا و نیز صاحب جایزهٔ شناگر فینا در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ کرده‌است. فلپس به سبب موفقیت بی‌نظیری که در بازی‌های المپیک سال
به سبب موفقیت بی‌نظیری که در بازی‌های المپیک سال ۲۰۰۸ داشت، جایزهٔ چهرهٔ ورزشی سال مجلهٔ اسپورتس ایلاستریتد را به دست آورد. پس از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، فلپس بنیاد مایکل فلپس را افتتاح کرد، که بر رشد و گسترش ورزش شنا و ترویج سبک‌های زندگی سالم‌تر تمرکز دارد. فلپس پس از بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ اعلام بازنشستگی کرد، اما وی در ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ به رقابت‌ها بازگشت. در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دوژانیرو، پنجمین المپیک‌اش، فلپس توسط تیمش به عنوان پرچمدار ایالات متحده در مراسم رژهٔ کشورها در افتتاحیهٔ المپیک