payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این رمان‌ها (که گاهی اوقات به‌عنوان یک «سه‌گانه» به آن‌ها اشاره می‌شود، هرچند این برخلاف خواسته‌ی صریح نویسنده است) نثر به‌طور فزاینده‌ای برهنه و ساده می‌شود. برای مثال، «مُلوی» هنوز بسیاری از ویژگی‌های یک رمان متعارف را حفظ کرده است (زمان، مکان، حرکت و پیرنگ) و از ساختار یک رمان کارآگاهی استفاده می‌کند. در «مالون می‌میرد»، حرکت و پیرنگ تا حد زیادی کنار گذاشته می‌شوند، هرچند هنوز نشانه‌هایی از مکان و گذر زمان وجود دارد؛ «عمل» کتاب به‌صورت یک تک‌گویی درونی است. در نهایت، در «ننامیدنی»، تقریباً تمام حس مکان
در نهایت، در «ننامیدنی»، تقریباً تمام حس مکان و زمان از بین می‌رود و به‌نظر می‌رسد مضمون اصلی، درگیری بین میل صدا به ادامه‌ی صحبت برای ادامه‌ی وجود و تمایل تقریباً به همان اندازه قوی آن به سکوت و فراموشی باشد. با وجود دیدگاه رایج مبنی بر این‌که اثر بکِت، همان‌طور که رمان‌های این دوره نشان می‌دهند، اساساً بدبینانه است، اراده‌ی زندگی به‌نظر می‌رسد در پایان پیروز می‌شود؛ برای مثال، به جمله‌ی پایانی معروف «ننامیدنی» توجه کنید: «باید ادامه دهی، نمی‌توانم ادامه دهم، ادامه می‌دهم». پس از این سه رمان، بکِت سال‌ها
ادامه می‌دهم». پس از این سه رمان، بکِت سال‌ها برای خلق یک اثر منثور داستانی تلاش کرد، تلاشی که با داستان‌های کوتاهِ «متن‌هایی برای هیچ» که بعداً جمع‌آوری شدند، مشهود است. بااین‌حال، در اواخر دهه‌ی ۱۹۵۰، او یکی از رادیکال‌ترین آثار منثورش را با نام «این‌طور است» خلق کرد. این اثر ماجراجویی‌های راویِ بی‌نامی را روایت می‌کند که درحالی‌که کیسه‌ای غذای کنسروشده را از پی خود می‌کشد، در گل‌ولای می‌غلتد. این اثر به‌صورت مجموعه‌ای از پاراگراف‌های بدون علامت سجاوندی به سبکی شبیه به تلگراف نوشته شده است: «شما جایی
به سبکی شبیه به تلگراف نوشته شده است: «شما جایی زنده هستید جایی در گستره‌ی وسیع زمان سپس تمام می‌شود شما دیگر آن‌جا نیستید دیگر زنده نیستید جز این‌که دوباره شما دوباره آن‌جا هستید دوباره زنده دوباره تمام نشده بود یک خطا شما دوباره شروع می‌کنید تقریباً در همان مکان یا در مکان دیگر مانند زمانی که تصویری دیگر در بالا در نور به هوش می‌آیید در بیمارستان در تاریکی». پس از این اثر، تقریباً یک دهه طول کشید تا بکِت اثری از نثر غیرداستانی خلق کند. «این‌طور است» به‌طور کلی به‌عنوان نقطه‌ی پایانی دوره‌ی میانی او
به‌طور کلی به‌عنوان نقطه‌ی پایانی دوره‌ی میانی او به‌عنوان نویسنده در نظر گرفته می‌شود. دورهٔ پایانی. در طول دهه‌ی ۱۹۶۰ و تا اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰، آثار بکِت تمایل فزاینده‌ای به کوتاه‌شدن از خود نشان دادند؛ تمایلی که در بسیاری از آثارش در دهه‌ی ۱۹۵۰ نیز مشهود بود. این ویژگی باعث شده است که آثار او گاهی با عنوان «مینیمالیستی» توصیف شوند. نمونه‌ی افراطی این تمایل در آثار نمایشی او، قطعه‌ی «تنفس» در سال ۱۹۶۹ است که تنها ۳۵ ثانیه به طول می‌انجامد و هیچ شخصیتی ندارد (اگرچه به احتمال زیاد برای ارائه‌ی تفسیری
ندارد (اگرچه به احتمال زیاد برای ارائه‌ی تفسیری کنایه‌آمیز درباره‌ی «اوه! کلکته!»، نمایشِ واریته‌ی تئاتری که این قطعه به‌عنوان مقدمه‌ای برای آن اجرا می‌شد، نوشته شده است). در تئاتر دوره‌ی پایانی بکِت، شخصیت‌ها که در نمایش‌های اولیه کم‌تعداد بودند، به عناصر ضروری تقلیل داده شده‌اند. برای مثال، نمایش «بازی» با عنوانی کنایه‌آمیز، شامل سه شخصیت است که تا گردن در کوزه‌های تدفین بزرگی فرو رفته‌اند. درام تلویزیونی «هی جو» که برای جک مگورانِ بازیگر نوشته شده است، با یک دوربین که به‌طور مداوم روی صورت شخصیت اصلی
با یک دوربین که به‌طور مداوم روی صورت شخصیت اصلی زوم می‌کند جان می‌گیرد. نمایش «من نه»، به‌قول خود بکِت، تقریباً تنها از یک «دهانِ در حال حرکت با بقیه‌ی صحنه در تاریکی» تشکیل شده است. در ادامه‌ی «آخرین نوار کراپ»، بسیاری از این نمایش‌های متأخر به کاوش درباره‌ی خاطره می‌پردازند، اغلب به‌شکل یادآوری اجباری رویدادهای آزارنده‌ی گذشته در لحظه‌ای از سکون در زمان حال. آن‌ها همچنین به مضمون محبوس‌شدگی و تحت‌نظربودن خود می‌پردازند، با صدایی که یا از بیرون به درون ذهن شخصیت اصلی می‌آید (مانند «هی جو») یا شخصیت دیگری
شخصیت اصلی می‌آید (مانند «هی جو») یا شخصیت دیگری به‌صورت خاموش، از طریق اشاره، شخصیت اصلی را مورد قضاوت قرار می‌دهد (مانند نمایش «من نه»). سیاسی‌ترین نمایش بکِت، «فاجعه»، که به واتسلاو هاول تقدیم شد، به‌نسبت صراحتاً به ایده‌ی دیکتاتوری می‌پردازد. اشعار بکت، پس از دوره‌ی طولانی سکوت، در این دوره با اشعار فرانسوی بسیار کوتاه «mirlitonnades» احیا شدند، برخی از آن‌ها تنها شش کلمه طول دارند. این اشعار با وسواس همیشگی بکِت برای ترجمه‌ی آثارش از زبانی به زبان دیگر در تضاد بودند؛ نویسندگان متعددی از جمله درِک
دیگر در تضاد بودند؛ نویسندگان متعددی از جمله درِک ماهون تلاش به ترجمه‌ی آن‌ها کرده‌اند، اما هیچ نسخه‌ی کاملی از این مجموعه به زبان انگلیسی منتشر نشده است. سبک دوره‌ی پایانی بکِت، نشان‌دهنده‌ی تجربه‌ی او با فناوری برای خلق آثار فزاینده‌ی میان‌رشته‌ای بود. این نمونه‌ی برداشت از مجموعه‌ای از ابزارها و سبک‌های هنری (موسیقی کلاسیک، نقاشی، مجسمه‌سازی، تلویزیون و ادبیات) برای ایجاد یک فرم یا ژانر جدید و ابداعی، در نمایش‌های تلویزیونی او مشهود است. در آثاری مانند «سه‌نوازی اشباح» و «شب و رؤیاها»، بکِت از یک چارچوب
اشباح» و «شب و رؤیاها»، بکِت از یک چارچوب موسیقایی (به‌ترتیب با الهام از قطعات بتهوون و شوبرت) ساختاربخشی به متن خود استفاده می‌کند و با به‌کارگیری تصاویر مشهور از تاریخ هنر، تصاویر ثابتی با قابلیت برانگیختن حس را خلق می‌کند که تم‌هایی مانند حسرت، ابهام، امید و رنج را القا می‌کنند. چنین تجربه‌ای با ژانر، موسیقی و هنرهای تجسمی، ویژگی کار بکِت را در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ مشخص می‌کند. آثار منثور بکِت در دوره‌ی پایانی به اندازه‌ی آثار نمایشی او پربار نبودند، همان‌طور که عنوان مجموعه داستان‌های کوتاه سال ۱۹۷۶،
که عنوان مجموعه داستان‌های کوتاه سال ۱۹۷۶، «فسّه‌ها» (که هنرمند آمریکایی جاسپر جانز آن را تصویرسازی کرد)، نشان می‌دهد. بکِت با رمان کوتاه «همدمی» (۱۹۸۰) تجدید حیاتی را تجربه کرد که با «بد دیده‌ی بد گفته» (۱۹۸۲) و «پیش به سوی بدترین» (۱۹۸۳) ادامه یافت و بعداً در یک مجموعه گردآوری شدند. در این سه اثر، بکِت دغدغه‌ی همیشگی‌اش درباره‌ی حافظه و تأثیر آن بر خودِ محبوس و تحت‌نظر، و همچنین درباره‌ی موقعیت بدن‌ها در فضا را ادامه داد، همان‌طور که عبارات آغازین «همدمی» به‌روشنی نشان می‌دهند: «صدایی در تاریکی به سراغ
به‌روشنی نشان می‌دهند: «صدایی در تاریکی به سراغ او می‌آید. تصور کنید.» «به سراغ کسی که به پشت روی زمین در تاریکی خوابیده است. او می‌تواند این را از فشار روی پشتش و از تغییر تاریکی وقتی چشم‌هایش را می‌بندد و دوباره باز می‌کند بفهمد. تنها بخش کوچکی از آن‌چه گفته می‌شود قابل تأیید است. مثلاً وقتی می‌شنود، تو به پشت روی زمین در تاریکی خوابیده‌ای. آن‌وقت باید درستیِ آن‌چه را گفته می‌شود بپذیرد.» مضامین تنهایی و تمایل محکوم‌به‌شکست برای برقراری ارتباط موفق با سایر انسان‌ها در چند اثر متأخر، از جمله «همدمی» و
سایر انسان‌ها در چند اثر متأخر، از جمله «همدمی» و نمایش «لالاتاب» بیان شده است. در بیمارستان و آسایشگاهی که بکِت آخرین روزهایش را در آنجا گذراند، آخرین اثرش، شعر «چی است کلمه» (۱۹۸۸) را نوشت. این شعر با ناتوانی در یافتن کلماتی برای بیان خود دست‌وپنجه نرم می‌کند، مضمونی که با آثار قبلی بکِت همخوانی دارد، هرچند که احتمالاً به‌دلیل بیماری‌ای که در اواخر عمر تجربه کرد، تشدید شده است.
تایتان نام یکی از نژادهای ایزدان در اساطیر یونانی است. تایتان‌ها ایزدانی نامیرا و نیرومند بودند که در دوران طلایی قبل از المپ‌نشینان بر زمین فرمانروایی می‌کردند. تایتان‌ها فرزندان اورانوس (آسمان) و گایا (زمین) بودند. البته اورانوس و گایا فرزندان دیگری هم به نام‌های سایکلاپس‌ها (غول‌های یک چشم)، الهه‌های انتقام، گیگانت‌ها و هکاتونکایرها داشتند. ۱۲ تایتان اصلی (۶ پسر و ۶ دختر) و بعضی فرزندان آن‌ها تایتان نامیده می‌شوند. رهبر تایتان‌ها کرونوس بود که بعدها توسط پسرش زئوس سرنگون شد. تایتان‌های اصلی. کرونوس رئا
پسرش زئوس سرنگون شد. تایتان‌های اصلی. کرونوس رئا اکئانوس تتیس هایپریون امنموسینی تمیس یاپتوس کئوس کریوس فوبه تئا تایتان‌های نسل دوم. متیس فرزند اوکئانوس فرزندان هایپریون شامل: هلیوس سلنه ائوس فرزندان یاپتوس شامل: پرومتئوس اپیمتئوس اطلس جنگ بزرگ تایتان‌ها. تایتان‌ها به سبب جنگ با ایزدان المپ‌نشینان مشهور هستند، بسیاری از این ایزدان در درون شکم پدر خود کرونوس اسیر شده بودند. بعد از اینکه زئوس آن‌ها را آزاد کرد نبرد میان تایتان‌ها آغاز شد. بعد از گذشت ده سال از این جنگ زئوس از گایا درخواست کمک کرد. گایا به
از این جنگ زئوس از گایا درخواست کمک کرد. گایا به زئوس کمک‌های زیادی کرد و دلیل آن زندانی شدن فرزندان او سیکلوپ‌ها و هکاتونکایرها توسط کرونوس بود. در این جنگ بیشتر تایتان‌ها در برابر المپی‌ها (بعد از به قدرت رسیدن المپی شدند) قرار گرفتند. البته بسیاری از تایتان‌ها در طرف المپی‌ها قرار گرفتند مثل رئا، تمیس و متیس و فرزندان هیپریون و پرومتئوس و اپیمتئوس. سه فرزند ارشد کرونوس (زئوس),(هادس) و (پوزیئون) به وسلیه داس کرونوس او را قطعه قطعه کردند و به اعماق تارتاروس فرستادند؛ و تایتان‌های دیگر را برای مجازات به
فرستادند؛ و تایتان‌های دیگر را برای مجازات به تارتاروس تبعید کردند.
اورانوس هفتمین سیارهٔ منظومهٔ شمسی‌ست. اورانوس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رویه‌گیر دستگاهی است برای جمع‌آوری روماندهای پسابها. از دستگاه رویه‌گیر در آکواریومهای بزرگ هم استفاده می‌شود تا ترکیبات آلی گردآمده بر روی آب را پیش از آنکه تجزیه شده و به صورت فاضلاب نیتروژنی دربیایند از روی آب پاک کنند.
دوره یا گشتاره (period) یکی از واحدها در زمان‌بندی زمین‌شناسی است. در زمین‌شناسی هر دوران به چند دوره و هر دوره به چند دور تقسیم می شود. در سال ۲۰۰۴ انجمن بین‌المللی دانش زمین‌شناسی (I.U.G.S.) یک دوره زمین‌شناسی جدید را به رسمیت شناخت که آن را دوره ادیاکارن نامیده‌اند و زیربخشی از دوران پیشین‌زیستی نو (پروتروزوئیک نو) به شمار می‌آید. در ۱۳۰ سال اخیر هیچ دوره جدیدی در زمین‌شناسی به رسمیت شناخته نشده‌بود. برخی زمین‌شناسان هنوز یک دوره سوم یا بقولی یک "زیر دوره" در دوران نوزیستی را به رسمیت می‌شناسند به نام
در دوران نوزیستی را به رسمیت می‌شناسند به نام کوارترنری. کوارترنری دربرگیرنده دو دور آخر دوره نوزا (نئوژن) می‌شود و تا امروز ادامه می‌یابد. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Period (geology)"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
در زمین‌گاهشماری، دور یا گشتارک ("epoch") واحدی است کوچک‌تر از دوره، یعنی هر دوره به یک یا چندین دور تقسیم می‌شود. هر دور می‌تواند به تعدادی عصر ("age") تقسیم شود. مدت یک دور می‌تواند از ۱۳٫۰ میلیون سال (مربوط به دور آپتین) تا ۲۰٫۰۰۰ سال (مربوط به دور هولستاینین) متفاوت باشد. در حال حاضر، ما در دور هولوسن به سر می‌بریم که از حدود یازده هزار سال پیش، شروع شده‌است.
عصر یا روزگار زمین‌شناختی یکی از واحدهای زمان‌بندی در زمین‌شناسی است. یک عصر زمین‌شناختی، کوتاه‌تر از یک دور است. عصر یخبندان و عصر زغال نمونه‌هایی از عصرهای زمین‌شناسی هستند. منابع. Wikipedia contributors، "Geologic time scale،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Geologic_time_scale&amp;oldid=195917506 (accessed March ۶، ۲۰۰۸).
کود مرغی یا گوانو یا کود مرغ دریایی، در خاک‌شناسی، به رسوبات فسفاته ناشی از مدفوع -چلغوز- پرندگان دریایی، خفاش‌ها و فک‌ها گفته می‌شود و ماده‌ای گران‌قیمت با درجه فسفر و نیتروژن بالا است که به عنوان کود و یکی از اجزاء ساخت باروت بکار می‌رود. گوانو کودی بسیار قوی است. عناصر تشکیل‌دهنده آن عبارت‌اند از آمونیاک، اسید اوریک، اسید فسفریک، اسید اگزالیک و اسید کربنیک و همچنین املاح زمینی و ناخالصی‌ها. تمرکز بالای نیترات‌ها در کود مرغی باعث شد که این ماده در مهمات‌سازی نظامی هم اهمیت پیدا کند. در اصل، دلیل اصلی بروز
نظامی هم اهمیت پیدا کند. در اصل، دلیل اصلی بروز جنگ اقیانوس آرام میان پرو-بولیوی و شیلی به این خاطر بود که بولیوی قصد داشت بر گردآورندگان گوانوی شیلی مالیات ببندد. واژه گوانو از واژه "وانو" در زبان سرخ‌پوستی کچوا آمده است. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Guano"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
جنگل واژگون عنوان داستان بلندی از جروم دیوید سلینجر است که در سال ۱۹۴۷ در مجله کازماپالیتن چاپ شد. جنگل واژگون یکی از روشن‌ترین کتاب‌های سلینجر است. کتابی که پیامش را بر خلاف کتاب‌های دیگر نویسنده، به وضوح بیان می‌کند وبه روانی در مورد جزئیات توضیح می‌دهد خلاصه داستان. داستان با خاطره‌ای از دفتر خاطرات دختربچهٔ ۱۱ ساله‌ای به نام کورین آغاز می‌شود. کورین به خاطر اینکه ریموند فورد، تنها کسی که او برای تولدش می‌خواهد، در جشن حضور ندارد ناراحت است. در شب جشن او منتظر ریموند فورد می‌ماند و وقتی که او نمی‌آید، به
ریموند فورد می‌ماند و وقتی که او نمی‌آید، به همراه راننده‌شان به محل زندگی ریموند می‌رود. هنگامیکه به نشانی محل زندگی ریموند می‌رسند با یک رستوران تعطیل مواجه می‌شوند اما متوجه می‌شوند که ریموند به همراه مادرش در طبقهٔ بالای آنجا زندگی می‌کند. در این هنگام، ریموند و مادرش از آنجا خارج می‌شوند و کورین موفق می‌شود چند کلمه‌ای با او حرف بزند. ریموند چمدانی به همراه دارد و وقتی کورین از او می‌پرسد" کجا می‌ری؟" جواب می‌دهد" نمی‌دونم… خداحافظ." در سن ۱۷ سالگی کورین دختر زیبا اما ساده ایست که دانشجوی کالج است. پس
دختر زیبا اما ساده ایست که دانشجوی کالج است. پس از فارغ‌التحصیلی به اروپا می‌رود و با مردان زیادی آشنا می‌شود. با پسری دیتروتی ازدواج می‌کند که کمی بعد بر اثر سانحهٔ رانندگی می‌میرد. کورین به نیویورک می‌رود و از طریق یکی از دوستانش به نام رابرت وانر (که متوجه می‌شویم نریتر داستان است) در دفتر یک مجله مشغول به کار می‌شود. وانر به او پیشنهاد دوستی می‌دهد که البته کورین آن را رد می‌کند. پس از چندین ماه کار در دفتر مجله، وانر کورین را با اشعار شاعری آشنا می‌کند که به گفتهٔ او، اشعارش در آن واحد بلیک و کولریج و
که به گفتهٔ او، اشعارش در آن واحد بلیک و کولریج و ریلکه، و حتی بیشتر است. کورین پس از چندین بار خواندن اشعار، از سمبولیسم در آن شعرها خوشش می‌آید: نه سرزمین هرز، که بزرگ جنگلی واژگون، شاخ و برگ‌هایش همه در زیرِ زمین کورین با وانر تماس می‌گیرد و اطلاعات بیشتری در مورد شاعر به دست می‌آورد. اسمش ری فورد است و یکی از استادان دانشگاه کلمبیاست. کورین با او قرار می‌گذارد و ری به او می‌گوید که چه اتفاقاتی در این سال‌ها برایش افتاده. در محل شرط‌بندی مسابقات اسبدوانی (محل کارش) با زن میانسالی آشنا شده که برایش
(محل کارش) با زن میانسالی آشنا شده که برایش اشعاری را روی کاغذ می‌نوشته. ری با کمک کتابهای کتابخانه آن اشعار را می‌خوانده و از حفظ می‌کرده تا اینکه مجموعه‌ای از اشعار را در ذهنش داشته. سپس خودش شروع به شعر گفتن می‌کند و مجموعه آثارش چاپ می‌شود. کورین توسط ریموند فورد افسون شده و درگیر یک رابطهٔ رمانتیک با او می‌شود. آن دو به‌طور مرتب در یک رستوران چینی ملاقات می‌کنند. کورین او را به یک مهمانی دعوت می‌کند و ریموند می‌پذیرد. در مهمانی ری ساکت است تا اینکه در مورد یکی از شاعران مورد علاقه اش شروع به صحبت
در مورد یکی از شاعران مورد علاقه اش شروع به صحبت می‌کند و اینگونه بر روی دانشگاهیان حاضر در مهمانی تأثیر می‌گذارد. بعد از مدت کوتاهی کورین و ریموند ازدواج می‌کنند. مدت کوتاهی بعد، کورین نامه‌ای از مری کرافت دریافت می‌کند. مری نوشته که آگهی ازدواج آن‌ها را در نیویورک تایمز دیده و می‌خواهد که ریموند بعضی از اشعار او را بخواند. کورین او را به منزلشان دعوت می‌کند. فورد واکنش شدیدی نسبت به شعرهای مری نشان می‌دهد و می‌گوید که یک شاعر نبوغش را به وجود نمی‌آورد بلکه آن را پیدا می‌کند. رابطهٔ فورد و کورین زیر فشار
آن را پیدا می‌کند. رابطهٔ فورد و کورین زیر فشار کار شاعر مخدوش می‌شود و فورد کورین را ترک می‌کند. کورین مدتی به دنبال او می‌گردد و سرانجام متوجه می‌شود که او با مری کرافت که نام اصلی اش بانی است زندگی می‌کند.
عقال (، عربی ایرانی:عِگال) یک وسیله جانبی است که برای نگه‌داشتن چفیه در جای خود بر روی سر به‌کار می‌رود. عقال یا عگال یک حلقه بافته‌شده از نخ یا لیف گیاهی است که اعراب در گذشته برای بستن زانوی شتر از آن استفاده می‌کردند و برای نگهداشتن چفیه بر روی سر قرار می‌دادند. عقال جزو لباس رسمی مردان عرب در بسیاری از کشورهای عربی است و از پارچه‌های مخمل یا نخ‌های گرانقیمت نقره و طلا و سنگها و نگین‌های قیمتی همچون عقیق و فیروزه و یشم تزئین می‌شود. انواع مختلفی از عقال در امپراتوری عثمانی وجود داشته و بهترین نوع آن در
در امپراتوری عثمانی وجود داشته و بهترین نوع آن در شام و حجاز ساخته می‌شد. امروزه هم در بسیاری از مناطق عرب نشین همچون سوریه، عراق، فلسطین، اردن، عربستان، کویت، قطر، بحرین و امارات و در مناطق عرب‌نشین ایران در بخش‌هایی از استان‌های خوزستان، بوشهر، هرمزگان و ایلام از عِگال (عقال) در پوشش مردان استفاده می‌شود. عگال انواع مختلفی دارد. عگال مقصب (خزعلی): نوعی عگال طلایی رنگ که در زمان قدیم حکام شیوخ قبیله که امورات قبیله به دست داشتند همچین عقالی استفاده میکردند و نشانه شیوخ بزرگ بوده است و الان به خاطر زیبایی
و نشانه شیوخ بزرگ بوده است و الان به خاطر زیبایی مورد استفاده قرار میگیرد عگال الابیض: نوعی عگال سفید رنگ که علما و عارفان عرب آنرا برسر میکردند ونشان شخص عالم و دیندار بوده است، که الان خیلی کم مورد استفاده قرار میگیرد عگال خزام: نوعی عگال به شکل بند کوچک که مختص کشور امارات و عمان و نواحی تنگه هرمز بوده است که بر پشت عمامه یا به صورت عادی بسته می شود و بدوها از آن استفاده زیادی میکردند که نوع عمانی طرح نقش بیشتری دارد و هنوز در مراسمات عروسی ها امارت و عمان یا به صورت عادی برسر شیوخ امارات دیده می شود
عمان یا به صورت عادی برسر شیوخ امارات دیده می شود عگال الاسود: نوع عگال سیاه رنگ با طرح مختلف در بیشتر کشور خلیجی، اردن فلسطین سوریه عراق بدوهای صحرای سینا وعربهای ایران مورد استفاده قرار میگیرد و رایج ترین عقال به حساب میاید.
جاستین رندال تیمبرلیک (؛ زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۸۱) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی است. او با شرکت در مسابقهٔ "به دنبال ستاره" خیلی سریع به شهرت رسید. سپس در سال ۱۹۹۰ به شبکه دیزنی رفت و در برنامهٔ "کلاب میکی ماوس" حاضر شد؛ در این برنامه بود که او با جی‌سی چیسز آشنا گردید. او یکی از خواننده‌های اصلی و جوانترین عضو گروه انسینک بود که این گروه به یکی از پرفروش‌ترین گروه پسرانهٔ تاریخ تبدیل شد. تیمبرلیک دو جایزهٔ گرمی برای آلبوم "توجیه" (۲۰۰۲) و آهنگ «یک رودخانه برایم گریه کن» به دست آورد. از آهنگ‌های دیگر
برایم گریه کن» به دست آورد. از آهنگ‌های دیگر این آلبوم می‌توان «بدنت رو تکون بده» را نام برد که موفقیت بسیاری به دست آورد. دومین آلبوم تحسین شده او "سکس آینده/صداهای عشق" (۲۰۰۶) که این آلبوم در "بیلبورد" ۲۰۰ رتبهٔ یک را به دست آورد. این آلبوم نیز آهنگ‌های پرطرفداری مانند «سکسی‌بک»، «عشق من» و «چیزی که رفته… برمی‌گرده» را شامل می‌شد. او به عنوان یک خوانندهٔ انفرادی توانست با دو آلبوم اول خود ۱۰ میلیون نسخه بفروشد. او به تهیه‌کنندگی و آهنگسازی با همکاری با دیگر خواننده‌ها ادامه داد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ او بر
خواننده‌ها ادامه داد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ او بر روی بازیگری تمرکز کرد. او در فیلم‌هایی مانند "شبکه اجتماعی"، "معلم بد"، "دوستی با مزایا" و "سر وقت" نقش‌آفرینی کرد. تیمبرلیک موسیقی خود را از سال ۲۰۱۲ با آلبوم سوم و چهارم خود "تجربه ۲۰/۲۰" و "تجربه ۲۰/۲۰- تجربه کامل" ادامه داد. این آلبوم در پرفروش‌ترین آلبوم سال با بیشترین هفته ماندگاری در چارت آمریکا؛ و در چارت سه آهنگ برتر، آهنگ‌های «آینه‌ها» و «کت‌شلوار و کراوات» و آهنگی که در ادامه ساخته شد به نام «چیز بدی نیست» در ده آهنگ برتر قرار گرفتند. او در سال
بدی نیست» در ده آهنگ برتر قرار گرفتند. او در سال ۲۰۱۶ در انیمیشن "ترول‌ها" به صداپیشگی پرداخت و موسیقی متن این انیمیشن با صدای تیمبرلیک «نمی‌توانم جلوی احساسم را بگیرم!» به موفقیت جهانی رسید. پنجمین آلبوم او "مرد جنگل" در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و توانست چهارمین آلبوم نامبروان او در آمریکا را به دست بیاورد. با آهنگ‌های موفق این آلبوم به نام‌های «چیزی بگو» و «کثیف»، این آلبوم توانست جز شش آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۸ شود. او به عنوان یک خوانندهٔ انفرادی توانست بیشتر از ۳۲ میلیون آلبوم و ۵۶ میلیون آهنگ بفروشد. او برندهٔ
میلیون آلبوم و ۵۶ میلیون آهنگ بفروشد. او برندهٔ ۱۰ جایزهٔ گرمی، چهار جایزهٔ اِمی، سه جایزه بریت، نه جایزهٔ موسیقی بیلبورد و شده و نامش در تالار مشاهیر ترانه‌سرا قرار گرفته‌است. او مدرک دکترا موسیقی را از کالج بروکلین نیز دریافت کرده و دارای جایزه پیشگام ویدئو مایکل جکسون است. اوایل زندگی. جاستین رندال تیمبرلیک در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۸۱ در ممفیس، تنسی زاده شد. پدر او چارلز رندال تیمبرلیک و مادر او لین (بومار) هارلس نام دارند. وقتی او سه سال داشت والدینش از هم جدا شدند. او دو برادر خوانده به نام‌های جاناتان (متولد
او دو برادر خوانده به نام‌های جاناتان (متولد ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۳) و استفان (متولد ۱۴ اوت ۱۹۹۸) که از ازدواج دوم پدرش هستند. خواهر خواندهٔ او به نام لورا بعد از به دنیا آمدن، از دنیا رفت و این باعث شد او آهنگی برای او در آلبوم انسینک به نام فرشته من در بهشت بنویسد.". در خانوادهٔ او تعدادی موزیسین نیز دیده می‌شود. پدر بزرگ جاستین تیمبرلیک او را با موسیقی کانتری و خوانندگانی مانند جانی کش و ویلی نلسون آشنا کرد. او وقتی یازده سال سن داست در برنامهٔ تلویزیونی به دنبال ستاره با اسم جاستین رندال شرکت کرد و یک موزیک
ستاره با اسم جاستین رندال شرکت کرد و یک موزیک کانتری خواند. از آن زمان او شروع به گوش کردن به ریتم و آهنگ‌های خوانندگان سال‌های ۱۹۶۰ و ۷۰ کرد، خوانندگانی مانند ال گرین، استیوی واندر و ماروین گی، او و پدرش به آلبوم استودیویی ایگلز و باب سیگر نیز گوش می‌کردند. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ او یکی از بازیگران کلاب میکی موس بود. دوست دختر آینده‌اش و خواننده بریتنی اسپیرز و خوانندهٔ آینده کریستینا آگیلرا و هم‌گروهی آینده جی‌سی چیسز و بازیگر آینده رایان گاسلینگ و کری راسل همبازی‌های او بودند. تیمبرلیک سپس از جی‌سی چیسز
همبازی‌های او بودند. تیمبرلیک سپس از جی‌سی چیسز می‌خواهد در گروه تمام پسرانه که در ادامه نام آن را انسینک می‌گذارند، ملحق شود. حرفه. ۲۰۰۲–۱۹۹۵. انسینک. گروه انسینک در سال ۱۹۹۵ ایجاد و از سال ۱۹۹۶ کار خود را در اروپا شروع کردند. تیمبرلیک و جی‌سی چیسز دو خوانندهٔ اصلی بودند. در سال ۱۹۹۸ این گروه به شهرت فراوان در آمریکا رسید و آلبوم اول آنها به نام انسینک توانست ۱۱ میلیون نسخه که شامل آهنگ قلبم را از بین ببر هم بود بفروشد." آلبوم دوم آنها هیچ غریبه ای نمی‌پیوندد توانست در هفتهٔ اول ۲/۴ میلیون نسخه بفروشد و
توانست در هفتهٔ اول ۲/۴ میلیون نسخه بفروشد و آهنگ شماره یک من خواهم بود نیز در این آلبوم بود. آلبوم سوم انسینک سلبریتی (۲۰۰۱) هم توانست فروش خوبی داشته باشد. آلبوم دوم و سوم آنها با موفقیت‌هایی که آهنگ‌های مانند خداحافظ، دوست دختر و این را به تو قول می‌دهم داشتند توانستند در پنج آلبوم برتر سال قرار بگیرند. با ظهور خوانندگان جدید و کاهش محبوبیت گروه‌های پسرانه در بین مردم، این گروه منحل شد. یکی از اعضای گروه (لنس بس) آشکارا در کتاب خاطرات خود نسبت به اقدامات تیمبرلیک انتقاد کرد. بعد از تور موفق سلبریتی گروه
تیمبرلیک انتقاد کرد. بعد از تور موفق سلبریتی گروه در سال ۲۰۰۲، گروه به وقفه رفت. این گروه در دوران فعالیت خود توانست در جهان مشهور و در جوایز آکادمی،المپیک و سوپربول. اجرا کنند. آنها پیش از ۷۰ میلیون نسخه از آهنگ‌هایشان در سراسر جهان به فروش رساندند و جز پنج گروه پسرانهٔ پرفروش در تاریخ قرار دارند. در اواخر سال ۱۹۹۹، تیمبرلیک در فیلم model bahavior که از شبکه دیزنی پخش شد نقش‌آفرینی کرد. این فیلم در ۱۲ مارس سال ۲۰۰۰ منتشر شد.وقتی گروه انسینک به وقفه رفت هر یک از اعضا به دنبال پروژه‌های شخصی رفتند و
رفت هر یک از اعضا به دنبال پروژه‌های شخصی رفتند و تیمبرلیک همکاری خود را با فارل ویلیامز که از اعضای گروه تولیدکننده the neptunes and timberland بود شروع کرد.تیمبرلیک ترانهٔ رفته را در حدود سال ۲۰۰۱ برای مایکل جکسون نوشت ولی جکسون ترانه را رد کرد و تیمبرلیک ترانه را با انسینک ضبط کرد. با این حال قبل از انتشار ترانهٔ مایکل جکسون با او تماس گرفت. تیمبرلیک بعداً در یک مصاحبه اعلام کرد که بعد از گفتگو با مایکل جکسون او برای شروع کار انفرادی خود اطمینان پیدا کرد. ۲۰۰۴–۲۰۰۲. توجیه و اجرا در بین دو نیمهٔ سوپربول
۲۰۰۴–۲۰۰۲. توجیه و اجرا در بین دو نیمهٔ سوپربول سال ۲۰۰۴. در اوت سال ۲۰۰۲ تیمبرلیک در مراسم جایزهٔ موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی آهنگ انفرادی خود با نام مثل اینکه دوستت دارم را اجرا کرد.این آهنگ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد توانست رتبهٔ ۱۱ را به دست آورد.آلبوم انفرادی او به نام توجیه در نوامبر منتشر شد. این آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ رتبهٔ ۲ را به دست آورد و در هفتهٔ اول ۴۳۹۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت. در آمریکا این آلبوم سه میلیون نسخه و در سراسر جهان پیش از ده میلیون نسخه به فروش رفت.تیمبرلیک این آلبوم را به کمک the
نسخه به فروش رفت.تیمبرلیک این آلبوم را به کمک the neptunes and timberland ضبط کرد. , او دربارهٔ ساخت موزیک و آلبومش گفت من فقط دوست دارم سبک ریتم اند بلوز را انجام دهم، این همان چیزی است که با آن بزرگ شدم.دو آهنگ یک رودخانه برایم گریه کن و بدنت رو تکون بده در چارت جز پنج آهنگ برتر بودند.جاستین تیمبرلیک و کریستینا آگیلرا تور توجیه و برهنه را شروع کردند.یک سال بعد او آهنگ عاشقشم با کاور مک‌دونالد را عرضه کرد. مک‌دونالد برای اینکار با تیمبرلیک ۶ میلیون دلار قرارداد بسته بود. او در آهنگ work it با نلی همکاری
بسته بود. او در آهنگ work it با نلی همکاری کرد. نزدیک سال ۲۰۰۲ او در پانکد و candid camera ظاهر شد که هر دو توسط اشلی کاچر ساخته شده بود.در سال ۲۰۰۲ او در یکی از قسمت‌های پخش زنده شنبه شب حضور داشت و به همراه جیمی فلن در برنامه گفتگو بری گیب اجرا کردند آنها نقش برادران گیب بری گیب و رابین گیب را بازی کردند. این شروع دوستی طولانی مدت و پایدار جاستین تیمبرلیک و جیمی فلن که تا به امروز هم ادامه دارد شد. در فوریهٔ سال ۲۰۰۴ جاستین تیمبرلیک به همراه جنت جکسون در سوپربول سال ۲۰۰۴ اجرا کردند که این اجرا پیش از ۱۴۰
سال ۲۰۰۴ اجرا کردند که این اجرا پیش از ۱۴۰ میلیون بازدید کننده داشت. در قسمت پایانی اجرا تیمبرلیک قسمتی از لباس جنت جکسون را پاره کرد که این اتفاق واکنش‌های مختلفی را به همراه داشت.تیمبرلیک در ادامه بابت این واقعه عذرخواهی کرد."تیمبرلیک در هنگام دریافت اولین جایزه از دو جایزه‌ای که در گرمی ۲۰۰۴ دریافت کرد بابت این اتفاق از جنت جکسون عذرخواهی کرد. او در گرمی سال ۲۰۰۴ دو جایزه برای بهترین آلبوم پاپ سال و بهترین آهنگ خوانندهٔ پاپ برای یک رودخانه برایم گریه کن دریافت کرد، او همچنین نامزد برای دریافت بهترین
کن دریافت کرد، او همچنین نامزد برای دریافت بهترین آلبوم سال توجیه و بهترین همکاری رپ برای آهنگ عشق کجاست به همراه بلک آید پیز شد. ۲۰۰۷–۲۰۰۴ بازیگری و سکس آینده/صداهای عشق. بعد از ماجرا سوپربول، تیمبرلیک تمرکز خود را بر روی بازیگری گذاشت.اولین نقشی که او پذیرفت نقش یک خبرنگار در فیلم ادیسون بود.او همچنین در فیلم‌های آلفا داگ، ناله مار سیاه، داستان‌های سرزمین جنوبی و او صداگذار شخصیت پرنس آرتور پندراگون در انیمیشن شرک ۳ که در ۱۸ مه ۲۰۰۷ منتشر شده‌بود.تیمبرلیک در موزیک ویدئو التون جان به نام this train don't
در موزیک ویدئو التون جان به نام this train don't stop there anymore که نقش جوانی التون جان را بازی می‌کرد، ظاهر شد. او موزیک را با همکاری با خوانندگان دیگر ادامه داد. او یک ترانهٔ دیگر با بلک آید پیز به نام my style در سال ۲۰۰۵ ضبط کرد.در هنگام ضبط آهنگ علائم با اسنوپ داگ در سال ۲۰۰۵ او متوجه وجود گرهک در گلوی خود شد که در یک عمل در ۵ مه همان سال آن را از گلوی او خارج کردند. پزشکان به خاطر این عمل از او خواستند آرام صحبت کند و تا مدتی آهنگ نخواند. در سال ۲۰۰۵ او کمپانی ضبط خود به نام ضبط جی‌تی را ساخت.