payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارنِست بلفورت بَکس (به انگلیسی: Ernest Belfort Bax) (۱۹۲۵-۱۸۵۴) سوسیالیست، روزنامه‌نگار و فیلسوف بریتانیایی بود که از افراد اولیه فدراسیون سوسیال دموکرات (SDF) در انگلستان بشمار می‌آید. آثار او برای بسیاری از انگلیسی‌زبان‌ها، از اولین منابع عقاید مارکسیستی و ماتریالیستی به شمار می‌روند. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ernest Belfort Bax»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶).
هنری "هری" کوئلش (۱۹۱۳-۱۸۵۸) از اولین فعالین مارکسیست و بنیان‌گذاران سوسیال دموکراسی در بریتانیا بود. او در ۳۰ ژانویه ۱۸۵۸ در انگلستان به دنیا آمد و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۱۳ درگذشت. منابع. Wikipedia contributors، "Harry Quelch،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Harry_Quelch&amp;oldid=150192916 (accessed January ۵، ۲۰۰۸).
جان دزموند برنال (زاده ۱۰ مه ۱۹۰۱ – درگذشته ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۱) دانشمند ایرلندی‌تبار و از پیشگامان بلورشناسی با اشعه ایکس بود. او همچنین فعال سیاسی و عضو حزب کمونیست بریتانیا بود. اثر چهار جلدی او بنام "علم در تاریخ" (Science in History) در مورد تاریخ علم از منظر مارکسیستی، در ۱۹۵۴ منتشر شد. این کتاب به فارسی ترجمه شده‌است.
مکس فورستر ایستمن (زاده ۴ ژانویه ۱۸۸۳ – درگذشته ۲۵ مارس ۱۹۶۹)، نویسنده و ویراستار سوسیالیست آمریکایی، بود که عمدهٔ کارش در زمینهٔ ادبیات رادیکال سیاسی است. وی ابتدا شدیداً طرفدار لئون تروتسکی، انقلابی و تئوریسین بلشویک، بود و واقعیت اینست که بیش‌تر شهرت او هم به عنوان نویسنده‌ای چپ‌گراست، اما او در اوایل دههٔ ۴۰ شدیداً به عقاید قبلی خودش در مورد کمونیسم و سوسیالیسم پشت پا زد و با نوشتن مطالب بسیاری علیه کمونیسم، عملاً به یک آنتی کمونیست مبدل شد. او حتی از مک‌کارتیسم هم پشتیبانی می‌کرد. زندگی. ایست‌من، در
مک‌کارتیسم هم پشتیبانی می‌کرد. زندگی. ایست‌من، در کانان‌دیاگوئا، نیویورک، آمریکا، به دنیا آمد و در کالج ویلیامز و دانش‌گاه کلمبیا، درس خواند. در سال ۱۹۱۲، او سردبیر نشریهٔ انقلابی "توده‌ها" شد و تا سال ۱۹۱۷ در این سمت باقی‌ماند. در این سال بود که این نشریه، به علت مخالف با ورود آمریکا به جنگ جهانی اول، توسط دولت، توقیف شد. ایستمن، بعدها، نشریهٔ جدیدی با همان مضمون، راه انداخت و آن را "آزادی‌بخش" نام گذارد. او از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ سردبیر "آزادی‌بخش" بود. او در سفری به اتحاد شوروی، بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴،
در سفری به اتحاد شوروی، بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴، به دیدار بسیاری از رهبران شوروی رفت و مخالف سیاست‌های شوروی شد. از آثار متعدد او، مهم‌ترین اثرش را می‌توان "از وقتی که لنین مُرد"(۱۹۲۵) نامید. این اثر که یک سال پس از مرگ لنین انتشار یافت، نامه‌ای از ولادیمیر لنین را افشا کرد که در آن لنین هشدار داده بود که جوزف استالین، که در آن زمان دبیر اول حزب کمونیست بود، نباید پس از لنین، رهبر حزب کمونیست شوروی شود. او همچنین مترجم کتب «تاریخ انقلاب روسیه» و «انقلابی که به آن خیانت شد» از آثار لئون تروتسکی به انگلیسی
به آن خیانت شد» از آثار لئون تروتسکی به انگلیسی بود.
یوجین ویکتور دبز (۵ نوامبر ۱۸۵۵ - ۲۰ اکتبر ۱۹۲۶) رهبر سندیکایی آمریکایی، از اعضای مؤسس کارگران صنعتی جهان، و کاندید پنج بارهٔ حزب سوسیالیست آمریکا برای رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. دبز از طریق نامزدی برای ریاست جمهوری، و نیز کارش با جنبش‌های کارگری نهایتاً بدل به یکی از شناخته شده‌ترین سوسیالیست‌هایی شد که در آمریکا زندگی کرده‌اند. دبز در ابتدا عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود و به عنوان یک دمکرات در ۱۸۸۴ به مجمع عمومی ایندیانا انتخاب شد. او نقشی کلیدی در سندیکای راه آهن آمریکا، یکی از نخستین
کلیدی در سندیکای راه آهن آمریکا، یکی از نخستین سندیکاهای صنعتی کشور داشت. دبز پس از به راه انداختن اعتصابی در راه آهن که منجر به فراخوانی ارتش آمریکا از سوی رئیس جمهور گروور کلیولند شد، به زندان افتاد. در زندان، او آثار گوناگون نظریهٔ سوسیالیستی را مطالعه کرد و شش ماه بعد به یک پیروی جنبش انترناسیونال سوسیالیست بدل شد. دبز یکی از اعضای مؤسس سوسیال دمکراسی آمریکا (۱۸۹۷), حزب سوسیال دموکرات (۱۸۹۸), و حزب سوسیالیست آمریکا (۱۹۰۱) بود. او به عنوان کاندید سوسیالیست پنج بار در سال‌های ۱۹۰۰ (با کسب ۰٫۶۳٪ رأی
پنج بار در سال‌های ۱۹۰۰ (با کسب ۰٫۶۳٪ رأی مردمی), ۱۹۰۴ (۲٫۹۸٪), ۱۹۰۸ (۲٫۸۳٪), ۱۹۱۲ (۵٫۹۹٪), و ۱۹۲۰ (۳٫۴۱٪), رقابت کرد که دفعهٔ آخر آن درون سلول زندان بود و حدود یک میلیون رای آورد. دبز به خاطر بیانش مشهور بود و سخنرانی او در محکومیت مشارکت آمریکا در جنگ جهانی اول در زمان ریاست جمهوری وودرو ویلسون منجر به دستگیری دوبارهٔ او در سال ۱۹۱۸ شد. او تحت قانون جاسوسی ۱۹۱۷ محکوم به ده سال زندان شد. رئیس جمهور وارن جی. هاردینگ در ۱۹۲۱ محکومیت او را بخشید. دبز در سال ۱۹۲۶ درگذشت.
جنی جولیا النور مارکس (زادهٔ ۱۶ ژانویه ۱۸۵۵ در لندن – درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۸۹۸ در لندن)، جوان‌ترین دختر کارل مارکس «پدر کمونیسم»، فیلسوف، اقتصاددان و انقلابی شهیر آلمانی، به هم‌راه ویلیام موریس، از مؤسسان «اتحادیهٔ سوسیالیست» بود و مرتباً در ارگان آن می‌نوشت. النور، سازمان‌دهنده، نویسنده، بازرس و سخن‌گوی اتحادیه‌های کارگری مسلحی همچون اتحادیهٔ کارگران گاز یا اتحادیهٔ کارگران بارانداز بود. زندگی‌نامه. النور معروف به توسی (Tussy) در ۱۶ ژانویه ۱۸۵۵ در خیابان دین (Dean) لندن به عنوان ششمین فرزند «کارل مارکس» و
(Dean) لندن به عنوان ششمین فرزند «کارل مارکس» و «جنی فون وستفالن» چشم به جهان گشود. تنها دو خواهر وی زنده ماندند، جنی و لورا ۱۱ و ۱۰ ساله که هر دو بزرگتر از النور بودند. «ادگار» برادر بزرگتر در ۱۲ هفتگی النور به دلیل ابتلا به سل درگذشت. هفت سال پیش از تولدش پدرش مانیفست حزب کمونیست (۱۸۴۸) را منتشر کرد و کمی بعد از آن همراه با خانواده‌اش پاریس را به مقصد لندن ترک کرد. النور در ۱۵ سالگی به دلیل فقر خانواده، مدرسه را ترک کرد اما آموزشش متوقف نشد. النور ۱۶ سال داشت که به عنوان دستیار رسمی پدرش در کنفرانس‌های
داشت که به عنوان دستیار رسمی پدرش در کنفرانس‌های بین‌المللی او را همراهی می‌کرد اما منشی‌گری و تحقیق برای پدر او را راضی نمی‌کرد در نتیجه در ۱۸ سالگی خانه را ترک کرد، به معلمی روی آورد و با روزنامه‌نگار سوسیالیست فرانسوی ایپولیت لیزاگاری (Hippolyte Lissagaray) که دو برابر خودش سن داشت ازدواج نمود. او و لیزاگاری با هم کتابی نوشتند به نام «تاریخ کمون ۱۸۷۱» (History of the Commune of 1871) که مارکس پدر آن را پسندید و به انگلیسی ترجمه کرد ـ هرچند با رابطه دخترش و لیزاگاری مخالف بود. عشق این دو چندی نپایید و
و لیزاگاری مخالف بود. عشق این دو چندی نپایید و النور به خانه والدینش بازگشت. بعد از این فعالیت‌های سیاسی جدی خود را شروع کرد؛ سفر می‌کرد، در مورد حقوق پرولتاریا سخنرانی می‌کرد و مقالات روشنگرانه می‌نوشت. او مصمم بود آنچه از پدرانش ـ مارکس و انگلس ـ آموخته بود را به بوته آزمایش بگذارد و از بریتانیای عصر ویکتوریا و جهان جایی عادلانه‌تر بسازد. النور در کنار حلقه دوستان نزدیکش متشکل از جرج برنارد شاو، اولیو شرینر، هاولاک الیس و ویلیام موریس در زمانه‌ای که هنوز زنان حق رای، آموزش و اشتغال به بسیاری از مشاغل را
زنان حق رای، آموزش و اشتغال به بسیاری از مشاغل را نداشتند از چهره‌های مطرح فکری بریتانیای قرن ۱۹ و پیشتازان سوسیالیسم در این کشور به‌شمار می‌آمد. مادرش دسامبر ۱۸۸۱، خواهرش «جنی» در ژانویه ۱۸۸۳ و پدرش در مارس ۱۸۸۳ درگذشتند. پس از مرگ والدینش و تا پیش از درگذشت انگلس، النور ترجمه، ویرایش و تایپ نوشته‌های دیگران را برعهده می‌گرفت تا از پس هزینه‌های زندگی برآید، اما انگلس ارثیه‌ای برای النور باقی گذاشت که به او فرصت داد با فراقت خود را وقف فعالیت‌های سیاسی‌اش کند. علاوه بر باور عمیق به سوسیالیسم، النور
کند. علاوه بر باور عمیق به سوسیالیسم، النور فمینیستی معتقد نیز به‌شمار می‌آمد. او برخلاف فمینیست‌های بورژوا و سوسیالیست‌هایی که به مسایل زنان بی‌تفاوت بودند از حقوق زنان کارگر سخن می‌گفت و رعایت آن را لازمه بهبود شرایط کلی کار می‌دانست و بر این باور بود که طبقه بورژوا نتوانسته ـ یا نخواسته ـ به احقاق حقوق زنان طبقه کارگر کمکی کند. پیوند سوسیالیسم و فمینیسم را بیش از هرچیز می‌توان در کتاب او «مسئله زن: از زاویه سوسیالیسم» دید، کتابی که او به همراهی معشوقش «ادوارد اولینگ» (Edward Aveling) نوشت. اولینگ اگرچه
اولینگ» (Edward Aveling) نوشت. اولینگ اگرچه همکار النور در نگارش یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایش بود اما به شهادت تاریخ دلیل خودکشی او هم بود. اولینگ، بازیگر و نویسنده‌ای سوسیالیست بود که ـ به شهادت نامه‌های باقی‌مانده ـ بیشتر دوستان النور از جمله جرج برنارد شاو همواره به او بدبین و بی‌اعتماد بودند. در نهایت اگرچه النور اعتبار و ثروت خود را صرف اولینگ کرد و در هنگام بیماری مدت‌ها پرستاریش را برعهده داشت، اولینگ پس از ۱۴ سال زندگی مشترک او را فریب داد و مخفیانه با بازیگری ۲۲ ساله ازدواج کرد؛ ضربه‌ای عاطفی که
با بازیگری ۲۲ ساله ازدواج کرد؛ ضربه‌ای عاطفی که النور آن را تاب نیاورد و به خودکشی‌اش منجر شد. انگلس پیش از مرگ خود رازی را برای کوچکترین دختر مارکس فاش کرده بود که تمامی جهان ذهنی او و تصورش از والدینش را در هم ریخت. انگلس به النور گفته بود پدرش با «لنچن» خدمتکاری که سال‌ها با خانواده مارکس زندگی می‌کرد و برای فرزندان آن حکم «مادر دوم» را داشت در ارتباطی مخفیانه بود و «فردی» پسری که همه گمان می‌کردند فرزند انگلس است، در واقع حاصل آن رابطه نامشروع است. این دو خیانت از طرف دو مرد محبوب زندگی النور باعث شد
دو خیانت از طرف دو مرد محبوب زندگی النور باعث شد او تسلیم شود، دست از تلاشش برای «تغییر جهان» بردارد و تاریخ سوسیالیسم یکی از چهره‌های مؤثر و فعال خود را بر اثر افسردگی از دست بدهد. النور مارکس، در مارس سال ۱۸۹۸ پس از خوردن سیانید هیدروژن در بستر مرگش خوابید. کتاب زندگی النور مارکس، به قلم راشل هلمز "از منشیگری پدر و ازدواج با یک مرد خیانتکار تا خودکشی دردناک"، توسط انتشارات بلومزبری منتشر شد. کتابشناسی. از النور، آثاری در مورد مسائل زنان، به جا مانده‌است. به عنوان دستیار پدر به او در نوشتن کتابهایش یاری
به عنوان دستیار پدر به او در نوشتن کتابهایش یاری می‌رساند. ترجمه و ویرایش کتاب «سرمایه» برعهده اوبود. به علاوه نخستین کسی بود که رمان مادام بواری اثر گوستاو فلوبر را به زبان انگلیسی ترجمه کرد.
کلارا زتکین (؛ ۵ ژوئیه ۱۸۵۷ – ۲۰ ژوئن ۱۹۳۳) نظریه‌پرداز مارکسیست، کنشگر کمونیست و مدافع حقوق زنان اهل آلمان بود. از رهبران جنبش بین‌المللی زنان بود. زتکین از اعضای هیئت رئیسهٔ حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. او از رفقای قدیمی رزا لوکزامبورگ بود و در تشکیل فراکسیون اسپارتاکیست‌ها و حزب کمونیست آلمان ۱۹۱۸، کمک‌های بسیاری به او کرد. زتکین از حکومت شوروی پشتیبانی می‌کرد. کلارا زتکین مسئله زنان را با دیدگاه فمینیسم مارکسیستی نگریسته و مانند فردریش انگلس و آگوست ببل رهایی زنان را در مشارکت زنان در امر تولید، و در
رهایی زنان را در مشارکت زنان در امر تولید، و در گرو سرنگونی نظام سرمایه‌داری عنوان می‌کند.
هرمان گورتر (زاده ۲۶ نوامبر ۱۸۶۴ در Wormerveer - درگذشته ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۷ در بروکسل) شاعر و مبارز سوسیالیست هلندی و از مخالفان جنگ جهانی اول بود. او به دلیل داشتن گرایش های کمونیسم چپ از حزب کمونیست اخراج شد و یکی از بنیانگذاران حزب کارگران کمونیست آلمان شد.
جیمز کانلی (زاده ۱۸۶۸ - درگذشته ۱۹۱۶) مبارز و فعال سیاسی سوسیالیست ایرلندی، از بنیان‌گذاران حزب جمهوری‌خواه سوسیالیست ایرلند در ۱۸۹۶ بود. او مدتی به عنوان دبیر اول "اتحادیهٔ کارگران عمومی و حمل و نقل" فعالیت می‌کرد. او بخاطر نقش کلیدی‌اش در قیام عید پاک، اعدام شد. جیمز کانلی، از محبوب‌ترین چهره‌ها نزد مبارزان ایرلندی است و اشعار و ترانه‌های بسیاری در وصفش سروده شده‌است. یادبود. در دوبلین مجسمه‌ای از او مقابل «تالار آزادی»، دفتر اتحادیه کارگری سیپتو نصب شده‌است.
نادژدا کنستانتیونوا کروپسکایا (زاده – درگذشته ۲۷ فوریه ۱۹۳۹) چهره انقلابی، نویسنده، آموزگار روس، وی همسر ولادیمیر لنین (۱۸۹۹-۱۹۳۹) بود. زندگی. نادژدا کروپسکایا در یک خانواده طبقه فرادست ولی فقیر در سال ۱۸۶۹ در سنت پترزبورگ به دنیا آمد. پدرش کنستانتین ایگناتویچ کروپسکی (۱۸۳۷–۱۸۹۷) نجیب‌زاده و افسر ارتش امپراتوری روسیه و مادرش الیزابت واسیلیونا تیستروفا (۱۸۳۶–۱۹۱۵) آموزگار بود و او هم نخست حرفه مادرش را داشت و به کارگران خواندن و نوشتن می‌آموخت. در سال ۱۸۹۴ با حقوق‌دان جوان ولادیمیر لنین ملاقات نمود و از همان
حقوق‌دان جوان ولادیمیر لنین ملاقات نمود و از همان دم همراه او به فعالیت سیاسی در گروه‌های مارکسیستی پرداخت. در اکتبر ۱۸۹۶ به اتهام «اخلال علیه حکومت» به دو سال زندان محکوم، ولی پس از گذراندن شش ماه آن، به سیبری نزد لنین تبعید شد و همان‌جا با او ازدواج کرد و از آن پس همواره در ویرایش آثار لنین نقش اول را داشت. او برخلاف لنین سخت به ادبیات علاقه داشت و سازگار با شغل و تحصیلش به امور پرورشی می‌پرداخت و در این زمینه تئوری «پرورش پولیتکنیکی» را پیش کشید که یک شیوه تحصیلی آمریکایی و روشی مانند کار و دانش یعنی
شیوه تحصیلی آمریکایی و روشی مانند کار و دانش یعنی «سازگارسازی کار مغزی و دستی و همکاری مدرسه‌ها با کارخانه‌ها» بود. ۳۰ ساله بود که با لنین به سوئیس، آلمان، انگلستان و لهستان رفت و از آنجا که زبان‌های آلمانی، فرانسوی، انگلیسی و لهستانی می‌دانست، یک تنه به کارهای نوشتاری سازماندهی جنبشی که لنین در تبعید به راه انداخته بود می‌رسید. ۴۷ ساله بود که با لنین به روسیه بازگشت و «از پشت صحنه» در استقرار رژیم سوسیالیستی نقش تعیین‌کننده داشت. او با اینکه همیشه با لنین و حزب کمونیست هم‌نظر نبود، اما هرگز مخالفت خود را
و حزب کمونیست هم‌نظر نبود، اما هرگز مخالفت خود را صریح بیان نکرد. لنین در تبعید با اینِس آرمان، دختر زیبایی از یک خانواده توانگر فرانسوی آشنا و یار شده بود. نادژدا پیشنهاد کرد که با آن زن ازدواج کند، اما لنین رابطه سه‌نفره را ترجیح داد و نادژدا هم بر این کار گردن نهاد. در خاطراتش می‌نویسد: از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۹ به عنوان معاون وزیر آموزش و پرورش اتحاد شوروی خدمت نمود. نادژدا کنستانتینوونا کروپسکایا در ۲۷ فوریه ۱۹۳۹ در ۷۰ سالگی در مسکو پایتخت اتحاد شوروی درگذشت. او در سال ۱۸۹۸ با ولادیمیر لنین ازدواج نمود و تا
او در سال ۱۸۹۸ با ولادیمیر لنین ازدواج نمود و تا آخرین لحظات زندگی لنین با او ماند. او در ۱۹۰۱، هنگام انتشار ایسکرا، دبیر هیئت تحریریهٔ آن بود. کروپسکایا نقش مؤثری در به رسمیت شناخته شدن روز جهانی زن در روسیه داشت. خاطرات. نادژدا کروپسکایا خاطرات خود را با لنین به نگارش درآورده و منتشر کرد. این خاطرات مربوط به سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۹۱۷ یعنی از زمان نخستین دیدار آن‌ها تا زمان انقلاب اکتبر است. کتاب خاطرات نادژدا کروپسکایا به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است.
الکساندرا میخای‌لوونا کولونتای (زاده ۱۸۷۲ – درگذشته ۱۹۵۲) انقلابی بلشویک، مبارز حقوق زنان و سیاست‌مدار شوروی و عضو کابینه دولتی بود که به اولین سفیر زن و اولین وزیر زن در جهان بدل گشت. او با کنترل اتحادیه‌های کارگری توسط حزب مخالف بود و به سندیکاگری اعتقاد داشت. او از طرف‌داران عشق آزاد بود و از او، مطالب بسیاری در مورد مسائل زنان و دیگر مسائل اجتماعی به جا مانده‌است. بازخوانی این مطالب در دهه‌های هفتاد و هشت، در غرب، باعث شد کولونتای را به عنوان چهره‌ای در مبارزه برای آزادی و رهایی زنان و انقلاب جنسی،
در مبارزه برای آزادی و رهایی زنان و انقلاب جنسی، بشناسند. زندگی. تولد و کودکی. الکساندرا، به سال ۱۸۷۲ در سن‌پترزبورگ، از پدری که ژنرالی در ارتش سلطنتی روسیه بود، به دنیا آمد. فرار به سوییس. در ۱۸۹۸، او در شورشی علیه خانوادهٔ مرفه و شوهرش، که افسر ارتش بود (ولادیمر کولونتای)، به زوریخ، سوییس گریخت و همان‌جا بود که شروع به مطالعهٔ اقتصادیات مارکسیستی کرد. پیوستن به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه. او همان‌سال به روسیه بازگشت و به فعالیت‌های سیاسی زیرزمینی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوست. در همین حین،
سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوست. در همین حین، او از شوهرش طلاق گرفت و قیمومیت پسرشان، میشا، را نیز به عهده گرفت. در سال ۱۹۰۸، او برای فرار از دست پلیس سلطنتی، مجدداً به خارج گریخت. پیوستن به بلشویک‌ها. او که ابتدا به طرف منشویک حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوسته بود، در سال ۱۹۱۵ به بلشویک‌ها پیوست و تا ۱۹۱۷، دیگر به یکی از بالاترین زنان حزب بدل گشته بود. مسئولیت در حکومت شوروی. بعد از انقلاب ۱۹۱۷ و قدرت‌گیری بلشویک‌ها، کولونتای اولین کمیسر رفاه اجتماعی در دولت جدید بود. او در این پست، تغییرات بسیاری
در دولت جدید بود. او در این پست، تغییرات بسیاری ایجاد کرد و قوانین اجتماعی بسیاری در زمینهٔ ازدواج، طلاق و مراقبت از فرزندان، تصویب کرد. او، به هم‌راه فمینیست پاریسی‌تبار، اینسا آرماند، خواستار بخشی ویژهٔ زنان درون حزب کمونیست روسیه، بود. تأسیس این بخش، بالاخره در سال ۱۹۱۹ اتفاق افتاد و «ژنوتدل» شروع به کار کرد. الکساندرا از ۱۹۲۰ ره‌بر ژنوتدل بود و در این مدت، پروژه‌های متعددی برای پیش‌رفت شرایط زنان را اجرا کرد. او در این مدت، مقالات زیادی در مورد انواع جدید رفتار جنسی و روابط خانوادگی نوشت. کولونتای،
جدید رفتار جنسی و روابط خانوادگی نوشت. کولونتای، اولین سفیر زن در جهان. در سال ۱۹۲۱، او در انتقاد به رشد فساد اداری و اتوریته‌طلبی، به گروه اپوزیسیون کارگری درون حزب کمونیست پیوست. رهبران حزب، در سال ۱۹۲۲، او را به عنوان مأمور دیپلماتیک به نروژ فرستادند، اما این مأموریت، به زعم عده‌ای، در واقع نوعی تبعید سیاسی بود که باعث می‌شد کولونتای نقش مهمی در روابط داخلی شوروی بازی نکند. به سال ۱۹۲۶، او سفیر شوروی در مکزیک گشت و سپس از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۰، سفیر شوروی در نروژ و سپس از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۵، در سوئد. این پست‌ها باعث
و سپس از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۵، در سوئد. این پست‌ها باعث شد، نام او در تاریخ، به عنوان اولین سفیر زن، ثبت شود. الکساندرا، پس از بازنشستگی، آخرین سال‌های عمر را در مسکو گذراند. نقش آثار کولونتای در انقلاب جنسی. در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی، بیرون از اتحاد شوروی، نظرات بسیاری به کولونتای به عنوان تئوریسین آزادی زنان و انقلاب جنسی جلب شد.
گریگوری یوسویچ زینوویف (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۳ – درگذشته ۲۵ اوت ۱۹۳۶)، کمونیست روسی و از انقلابیون بلشویک و بعدها از سیاست‌مداران دولت شوروی بود. زینوویف، پس از مرگ لنین، به همراه کامنف، علیه تروتسکی، به استالین پیوست و از اصلی‌ترین باعثان و بانیان بیرون کردن تروتسکی از حزب و قدرت‌گیری استالین شد. بعدها، و پس از قدرت‌گیری بی حد و حصر استالین، زینوویف با تروتسکی علیه او متحد شد. اما این، بسیار دیر بود و او که خود از مهم‌ترین عوامل به قدرت رسیدن ژوزف استالین بود، به دستور وی در پاکسازی بزرگ اعدام شد. از زینوویف
به دستور وی در پاکسازی بزرگ اعدام شد. از زینوویف آثاری در زمینهٔ تاریخ حزب، برجا مانده است.
اریش فروم (زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۸۰) روان‌کاو، جامعه‌شناس، روان‌شناس اجتماعی بلندآوازهٔ مکتب فرانکفورت و همچنین یک سوسیال دموکرات و از برجسته‌ترین فیلسوفان مکتب اومانیستی آمریکایی آلمانی‌تبار است. او در آثارش کوشید تا ارتباط متقابل روان‌شناسی و جامعه را شرح دهد و معتقد بود که با به‌کار بستن اصول روانکاوی، به عنوان علاج مشکلات و بیماری‌های فرهنگیِ بشر، راهی به سوی تحقّق یک «جامعهٔ معقول» و متعادل از لحاظ روانی خواهد یافت. زندگی. اریش فروم در فرانکفورت آم ماین آلمان به دنیا آمد. تحصیلات خود
فرانکفورت آم ماین آلمان به دنیا آمد. تحصیلات خود را در دانشگاه‌های هیدلبرگ و مونیخ و انستیتو روانکاوی برلین ادامه داد. بعد از ظهور نازیسم در آلمان به ژنو رفت و سرانجام در سال ۱۹۳۴ به آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت این کشور را پذیرفت و در دانشگاه کلمبیای نیویورک مشغول به فعالیت شد، سپس به مکزیک رفت و در دانشگاه مستقل ملی مکزیک کرسی روانکاوی را تأسیس کرد. وی در انتهای عمر خویش به سوئیس بازگشت و در ۱۹۸۰ درگذشت. انسان سالم از دیدگاه اریک فروم. با توجه به نیازهایی که یک انسان دارد، فروم معتقد است که اگر به نیازهای
یک انسان دارد، فروم معتقد است که اگر به نیازهای انسان خوب توجه شود، می توان فرصت هایی را فراهم کرد تا ویژگی های یک انسان در فرد شکل بگیرد. از دیدگاه اریک فروم انسان سالم یک انسان بارور است. بارور بودن یعنی این که یک فرد بتواند همه ی توانایی ها و استعدادهای خود را به کار بگیرد و از آن ها به خوبی استفاده کند. توجه: یکی از اهداف آموزش مترقی با الگوی مشارکتی کمک به کودکان برای دستیابی به حداکثر استعدادهاست. یعنی یک آموزش و پرورش خوب سعی می کند فرصت هایی را فراهم کند تا کودکان بتوانند استعدادهای خود را بشناسند،
کند تا کودکان بتوانند استعدادهای خود را بشناسند، آن استعدادها را آشکار کنند. یکی از مهم ترین ویژگی انسان بارور، به بار آوردن خود است و این که بتواند همه ی استعدادها و توانایی های خود را تحقق بخشد و این استعدادها را به خوبی عیان کند. فروم جنبه هایی از انسان بارور را این گونه نشان می دهد: 1 عشق بارور از نظر فروم عشق ورزی اکتسابی است و می توان آن را تمرین کرد و آموخت. به همین دلیل لازم است که عشق ورزی را از کودکی به فرزندان خود آموخت. یکی از راه های رسیدن به عشق ورزی بارور، اصل توجه است. یعنی این که بتوانیم
عشق ورزی بارور، اصل توجه است. یعنی این که بتوانیم توجه کردن به محیط اطراف را به کودکان آموزش بدهیم. به کودک فرصت بدهیم تا به همه ی افراد پیرامون خود توجه کند. یعنی آن ها را ببیند و برای درک آن ها تلاش کند. همه انسان ها شبیه ما نیستند. کسانی که مانند ما لباس نمی پوشند، مانند ما غذا نمی خورند، مانند ما عبادت نمی کنند، مانند ما حرف نمی زنند و... اما انسان های محترم و خوبی هستند به کودک یاری کنید تا این تفاوت ها را ببیند. توجه کودکان را به این انسان ها جلب کنید. این انسان ها نیز محترم و ارزشمند هستند. توجه
این انسان ها نیز محترم و ارزشمند هستند. توجه کودک را به گروه های مختلف سنی و به جنسیت جلب کنید. نوزاد، کودک، پیر، جوان، میانسالی و... انسان های ارزشمند و خوبی هستند. مراقب باشیم که با توجه به سن افراد، ارزش گذاری نکنیم. به کودکان کمک کنید تا به حیوان ها و گیاهان اطراف خود توجه کنند. همه ی حیوان ها حق دارند زندگی طبیعی خود را داشته باشند. مراقب باشیم که آن ها را در محیط طبیعی خود از بین نبریم. مراقب باشیم که: توجه کودکان را به این که نسل بعضی از حیوان ها به خطر افتاده و یا حتی نسل بعضی از حیوان ها از بین
خطر افتاده و یا حتی نسل بعضی از حیوان ها از بین رفته است، جلب کنید. توجه کودکان را به گیاهان جلب کنید. گیاهان و تنوع آن ها برای کار با کودکان بسیار جالب است. توجه کودکان را به میراث فرهنگی، به ساختمان های به جا مانده از گذشته ها، به صنایع دستی و... جلب کنید. به عبارت دیگر باید فرصت های فراوانی را برای دیدن و تجربه کردن کودکان فراهم کرد. تجربه هایی که حوزه ی دید کودک را گسترده تر کند. کودک باید متوجه شود که تنها او و خانواده ی او در یک کره ی زمین نیست. انسان های مختلفی با تفاوت های فراوان روی زمین زندگی می
های مختلفی با تفاوت های فراوان روی زمین زندگی می کنند. لازم است که به کودکان آموزش داد که به همه ی این تفاوت ها و تنوع ها توجه کنند و به آن ها احترام بگذارند. کمک کنید تا کودکان انواع غذاهای محلی کشورمان را بخورند. کودکان را به انواع زیارتگاه ها و مراکز عبادت ادیان مختلف ببرید. کودک ببیند که انسان های دیگر چگونه خداوند را عبادت می کنند. با سایر ادیان دیگر با احترام برخورد کنید. فرصت هایی را به وجود بیاورید تا کودکان برای سالمندان کاری انجام بدهند. برنامه های مشترکی برای همدلی با معلولان برگزار کنید. به
های مشترکی برای همدلی با معلولان برگزار کنید. به کودکان کمک کنید تا گوش کردن فعال را یاد بگیرند. به حرف دیگران گوش بدهند، به احساس های آن ها توجه کنند و حتی با احساس های دیگران همدلی کنند. مجموعه ای از لباس های محلی تهیه کنید و به کودکان نشان بدهید. موسیقی اقوام و ملل دیگر را گوش کنید و ویژگی های خوب آن ها را با هم مرور کنید. انواع صنایع دستی و هنرهای مختلف مردم در مناطق مختلف کشور را به کودکان نشان بدهید و حتی از آن ها در زندگی روزمره استفاده کنید. درباره بخش های مثبت هر قوم، هر فرهنگ و هر گروه از انسان
بخش های مثبت هر قوم، هر فرهنگ و هر گروه از انسان ها با کودکان صحبت کنید. به کودکان فرصت دهید تا بخش های مثبت گروه های انسانی را بشنوند و یا تجربه کنند. حفظ محیط زیست یعنی احترام گذاشتن به آن. با همدیگر فکر کنید که چگونه می توان به حفظ محیط زیست کمک کرد. آلوده نکردن منابع آب را با کودکان کار کنید و این که چرا نباید آب را آلوده کرد. درباره زندگی حیوان ها و این که رشد شهرنشینی، زندگی آن ها را به خطر انداخته است صحبت کنید. برای پرنده ها لانه بسازید. درباره جنگل ها، درخت ها و گیاهان و نقش آن ها در زندگی انسان
ها، درخت ها و گیاهان و نقش آن ها در زندگی انسان ها صحبت کنید. راه های حفظ و مراقبت از درخت ها را با کودکان کار کنید. 2 تفکر بارور دومین ویژگی انسان سالم تفکر بارور است. تفکر بارور مستلزم هوش و عقل است. فروم معتقد است که انسان سالم در حال فکر کردن است. تفکری سازنده تا بتواند مسایل خود و جامعه ی پیرامون خود را حل کند. تفکری که بتواند موضوع های جدیدی را برای بهتر شدن زندگی انسان ها به وجود بیاورد. تفکر بارور یعنی تفکر سازنده و مؤثر برای خود و دیگران. تفکر بارور خود را اسیر جزئیات نمی کند و سعی می کند که کل
خود را اسیر جزئیات نمی کند و سعی می کند که کل ماجراها را نگاه کند تا بتواند برنامه ریزی کند. تفکر بارور موجب می شود تا فرد پر از انگیزه شود و بر اساس یک شور و شوق درونی کارهای خود را انجام بدهد. کودکان از همان روزهای اول فکر می کنند. نشانه های فراوانی وجود دارد که کودک از ماه اول تولد بسیاری از کارهای خود را بر اساس تفکر انجام می دهد. نوزاد هر روز از غریزه های خود فاصله می گیرد و به سوی رفتارهایی که مبتنی بر تفکر هستند حرکت می کند. وقتی محیط کودک را فعال می کنیم، فرصت های گوناگونی را به وجود می آوریم تا
می کنیم، فرصت های گوناگونی را به وجود می آوریم تا کودک بتواند تجربه های بیش تر و بهتری داشته باشد. بدین ترتیب لازم است که با موضوع های مختلف در اولین سال زندگی نوزاد حواس پنج گانه ی او را تقویت کنید. وسیله های متنوع برای دیدن رفتن به مکان های مختلف انواع اسباب بازی انواع صداهای خوشایند و... با کودکان درباره ی آنچه فکر می کند صحبت کنید: به چه فکر می کردی؟ می توانی درباره ی آنچه فکر می کردی توضیح بدهی؟ تو چه فکر می کنی؟ نظر تو چیست؟ آیا تو فکر دیگری داری؟ و... این پرسش های به ظاهر ساده، تمرین های مهمی هستند
این پرسش های به ظاهر ساده، تمرین های مهمی هستند تا کودکان نظر و دیدگاه خود را بیان کنند. مهم نیست که چه قدر درست یا غلط فکر می کنند. مهم این است که فکرهای خود را بتوانند به خوبی بیان کنند. فکرهایی را که کودکان بیان می کنند، قضاوت نکنید یا به فکرهای آن ها نخندید. وقتی نظر آن ها را داوری می کنید و یا عکس العمل تند می کنید، کودکان را سرکوب می کنید. فرصت دهید تا آن ها خود را بیان کنند. سپس در مسیر کار و تجربه آن ها را به آرامی متوجه ی افکار خود کنید. تکنیک حل مساله را با کودکان کار کنید. این تکنیک بدین ترتیب
مساله را با کودکان کار کنید. این تکنیک بدین ترتیب است که شما کودکان را تشویق می کنید تا برای مسایل و مشکلاتی که در طی روز رخ می دهد، به فکر راه حل های مختلف باشند. فراموش نکنید: به فکر راه حل های مختلف باشند. لازم است کمک کنیم تا کودکان برای هر مشکل به فکر چند راه حل باشند. راه حل هایی که آن ها پیشنهاد می دهند ممکن است اشتباه باشد. اما باید به کودکان اجازه داد تا آن راه حل ها را آزماش و تجربه کنند. بدین ترتیب خودشان به بهترین راه حل دست پیدا می کنند. شما می توانید هر روز انواع مساله و یا مشکل به وجود
می توانید هر روز انواع مساله و یا مشکل به وجود بیاورید تا کودکان برای حل آن ها تلاش کنند. درباره ی کارهایی که هر کدام از کودکان می توانند و یا نمی توانند انجام بدهند صحبت کنید. هر کدام از کودکان چه کارهایی را می توانند انجام بدهند. برای هر کودک به طور جداگانه فهرستی تهیه کنید. اجازه بدهید تا این کارها را خود کودک اعلام کند. برای مثال: کارهایی که می توانم انجام بدهم: می توانم نقاشی بکشم. حرف بزنم. از نردبان بالا بروم. و... سپس از هر کودک بخواهد کارهایی را که نمی تواند انجام بدهد، فهرست کند. برای مثال: نمی