payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جمله سید محمد حجت کوه‌کمری داشت. یکی از مهم‌ترین اقدامات او در شهر قم، معماری مدرسه حجّتیه بود. از آنجایی که این مدرسه در ابتدا ظرفیت کوچکی داشت، سید محمد حجت کوه کمری به خریداری چند هزار متر زمین مجاور آن اقدام کرد. پس از خریداری این زمین‌ها، طراحان و معماران متعددی از شهرهای مختلف ایران همچون تهران، به ارائهٔ طرح‌ها و نقشه‌های خود پرداختند اما هیچ‌کدام از آن‌ها مورد پسند سید حجت کوه کمری قرار نگرفت. تا اینکه سید محمد حسین طباطبایی طرح و نقشهٔ خود را ارائه کرد و پس از تأیید، ساختمان جدید این مدرسه، بر طبق
کرد و پس از تأیید، ساختمان جدید این مدرسه، بر طبق آن نقشه ساخته شد. بر طبق نقل دینانی، پس از مدتی که به اصرار برخی علما مجلس درس روزانهٔ اسفار او تعطیل شد، با اصرار طلاب، تدریس کتاب شفا را آغاز نمود. در این میان، وی به تشکیل کلاس‌های شبانهٔ اسفار پرداخت که هفته‌ای دو شب (شب پنج‌شنبه و جمعه) و به صورت سیار در خانهٔ شاگردان تشکیل می‌شد و تعداد معدودی (کمتر از ده تن) شاگرد ثابت در آن شرکت می‌کردند. حضور در این کلاس‌ها بدون اجازهٔ خود او مقدور نبود. دینانی معتقد است محتوای این کلاس‌ها بیشتر درس خارج فلسفه بود.
است محتوای این کلاس‌ها بیشتر درس خارج فلسفه بود. در قم، طباطبایی دریافت که احیای فلسفه و تفسیر—دو حوزهٔ نسبتاً مغفول—ضروری است. او ابتدا "اسفار اربعه" ملاصدرا را به‌صورت خصوصی تدریس می‌کرد، اما با افزایش تقاضا، کلاس را عمومی کرد که با واکنش منفی برخی طلاب ضدعقل‌گرای حوزه مواجه شد. بروجردی با تدریس خصوصی فلسفه مخالفتی نداشت، اما تدریس عمومی آن را برای طلاب ناآماده مضر دانست و پرداخت شهریه به شاگردان علامه را متوقف کرد. طباطبایی در نامه‌ای مشهور به بروجردی نوشت که هدفش از آمدن به قم، تدریس فلسفه و پاسخ‌دادن
که هدفش از آمدن به قم، تدریس فلسفه و پاسخ‌دادن به «چند چمدان اشکال و سؤال» طلاب بوده و تنها در صورت صدور حکم شرعی، تدریس را متوقف خواهد کرد. روایت رایج این ماجرا حاکی از آن است که بروجردی اجازهٔ ادامهٔ تدریس را داد، اما حسینعلی منتظری—شاگرد مشترک آن دو—روایت دیگری دارد: او می‌گوید که با وساطت خود، علامه را متقاعد کرد تا به‌جای اسفار، "شفای" ابن سینا را تدریس کند که حساسیت کمتری داشت. یکی دیگر از چالش‌های علامه در قم، حاشیه‌نویسی او بر نسخهٔ جدید "بحار الأنوار" اثر محمدباقر مجلسی بود. طباطبایی مجلسی را
اثر محمدباقر مجلسی بود. طباطبایی مجلسی را به‌عنوان محدثی برجسته تحسین می‌کرد، اما در تفسیرهای سطحی او از احادیث کلامی—به‌ویژه دربارهٔ عقل—و نگاه منفی‌اش به فلسفه، با او اختلاف داشت. انتقادهای صریح علامه باعث نارضایتی برخی طلاب شد و ناشران نسخهٔ جدید از او خواستند که لحن خود را تعدیل کند. اما علامه پاسخ داد: «در تشیع، امام جعفر بن محمد صادق از علامه مجلسی عزیزتر است… من حتی یک کلمه را تغییر نمی‌دهم» و نگارش حاشیه‌ها را پس از جلد هفتم متوقف کرد. خانواده. سید محمدحسین طباطبایی از دودمان سادات طباطبایی
سید محمدحسین طباطبایی از دودمان سادات طباطبایی آذربایجان است و با سید علی قاضی و سید محمدعلی قاضی طباطبایی خویشاوندی دارد. همسر اول طباطبایی، قمرالسادات مهدوی طباطبایی از بستگان او بود که در سال ۱۳۴۳ درگذشت و پس از ۲ سال، با همسر دوم خود، منصوره روزبه؛ خواهر رضا روزبه ازدواج کرد. وی از نوادگان عبدالوهاب تبریزی که نسب وی هم به حسن مثنی پسر امام دوم شیعیان؛ حسن مجتبی می‌رسد. جز سفرهای تابستانی به مشهد، چند سفر به تهران و یک سفر درمانی به لندن، طباطبایی از مارس ۱۹۴۶ تا زمان وفاتش در قم اقامت داشت. هانری کربن.
۱۹۴۶ تا زمان وفاتش در قم اقامت داشت. هانری کربن. از دیگر اتفاقات حیات فکری طباطبایی در دوره زندگی در قم، آمدن هانری کربن، از فرانسه به ایران و ملاقات با طباطبایی در قم و تهران است. این ملاقات‌ها که باعث شکل‌گیری حلقه فلسفی مهمی در آن دوران می‌شود، به همت هانری کربن تشکیل شد و بسیاری از فلاسفه بعدی ایران معاصر به همراه کربن نزد طباطبایی به فلسفه آموزی و مباحث عمیق فلسفی پرداختند. کربن فیلسوفی هایدگری بود که در پی پرسش‌های بی‌پاسخ خود، در نهایت سر از ایران درآورده بود تا در حضور طباطبایی به عنوان مفسر فلسفه
بود تا در حضور طباطبایی به عنوان مفسر فلسفه شیعی، پاسخ‌هایی برای پرسش‌های بی‌جواب خود بیابد. خود کربن اذعان داشت که طباطبایی پاسخ‌های دقیق و قانع‌کننده‌ای به او می‌داده است. کربن هنگامی که به ایران آمد، با بسیاری از استادان ایرانی ارتباط برقرار نمود. با این حال کربن علاقمند به ارتباط با استادانی بود که به ادبیات، هنر و فلسفه ایرانی می‌پرداختند و نه افرادی که «روشنفکر» شناخته می‌شدند و غالباً کسانی بودند که مدتی در غرب به تحصیل پرداخته بودند. در همین دوره کربن به اتفاق طباطبایی، حلقه‌ای فلسفی را در تهران
کربن به اتفاق طباطبایی، حلقه‌ای فلسفی را در تهران تشکیل دادند. جلسات در منزل احمد ذوالمجد طباطبایی که از وکلای شیفتهٔ فلسفه الهی بود برگزار می‌گردید. هم کربن و هم طباطبایی بر نقش تأویل در معرفت تأکید داشتند. طباطبایی معتقد بود معنویت حقیقی بدون تأویل غیرممکن است؛ و این افق مشترکی در مقابل آن دو فیلسوف قرار می‌داد که بتوانند با یکدیگر به گفتگو بنشینند. جلسات با حضور غالب استادان ایرانی فلسفه و الهیات مدت‌ها در شمال تهران برگزار می‌گردید و بحث‌های پردامنه‌ای در باب فلسفه شیعی در آن جا درمی‌گرفت. ارتباط با
در باب فلسفه شیعی در آن جا درمی‌گرفت. ارتباط با اساتیدی چون طباطبایی و سید جلال الدین آشتیانی، یکی از مهم‌ترین اتفاقات در زندگی کربن بود؛ چرا که او معتقد بود اینان ادامه‌دهندگان همان حکمت الهی‌ای هستند که از ایران باستان تاکنون چراغ آن در ایران خاموش نگشته است. از نظر کربن تفکر ایرانی نگهبان و حافظ میراثی است که فراتر از یک نگرش ملی محدود، همچون یک عالم معنوی است که در آن میهمانان و زائرانی که از نقاط دیگر آمده‌اند مورد پذیرش و پذیرایی قرار گرفته‌اند. کربن عمیقاً اعتقاد داشت که حکمت ایرانی- اسلامی، حکمتی
عمیقاً اعتقاد داشت که حکمت ایرانی- اسلامی، حکمتی زوال ناپذیر است و همواره از «استعداد زوال ناپذیر روحیه ایرانی» سخن می‌گفت. دیدگاه‌ها. مواضع او نسبت به انقلابِ ۱۳۵۷. طباطبایی در همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران شرکت نکرد. طباطبایی برخلاف رویه رایج در حوزه علمیه، درس فلسفه نیز یاد می‌داد. او و خمینی از جمله روحانیونی بودند که در کنار تدریس فقه، به فلسفه نیز اهتمام داشتند. اما گفته می‌شود که کلاس‌های طباطبایی پررونق‌تر از کلاس‌های خمینی بودند. حتی پیش از انقلاب نیز طباطبایی و خمینی روابط گرمی با یکدیگر
انقلاب نیز طباطبایی و خمینی روابط گرمی با یکدیگر نداشتند. طباطبایی مستأجر خمینی بود و اجاره‌اش چند ماه به تأخیر افتاده بود. اما پسندیده برادر خمینی حاضر نشد مهلت تمدید را بپذیرد و طباطبایی مجبور شد خانه را تخلیه کند. نجمه سادات طباطبایی، دختر طباطبایی و همسر علی قدوسی، ضمن تأیید اصل این موضوع، روایت دیگری دارد. وی اذعان داشته: «دربارهٔ رابطه امام و علامه طباطبایی خیلی سمپاشی کرده‌اند…» و می‌گوید: «امام [خمینی] پیغام دادند اگر شما می‌خواهید بنشینید من از سهم امام اجاره بدهم، اما پدرم چون از سهم امام استفاده
امام اجاره بدهم، اما پدرم چون از سهم امام استفاده نمی‌کردند گفتند ما در خانه‌ای که سهم امام باشد نمی‌نشینیم و بنابراین از آنجا رفتند». محسن کدیور پژوهش‌گر دینی، گفته است که پس از ترور علی قدوسی، دادستان کل انقلاب و دامادش، برخی برای گفتن تسلیت به دیدار طباطبایی رفته بودند و او گفته بود «این انقلاب یک شهید واقعی داشت که مظلومانه هم شهید شد و آن اسلام بود». یا به روایتی دیگر، «اولین شهید انقلاب، اسلام بود». بنابر گفته کدیور، این جمله طباطبایی، حاوی بیانی موجز و کلماتی روشن و دقیق است. محمدحسین قدوسی، نوه
و کلماتی روشن و دقیق است. محمدحسین قدوسی، نوه طباطبایی، ضمن تکذیب این روایت، نوشته است که پدربزرگش «در امور سیاسی زاویه‌ای روشن و آشکار» با خمینی داشت. تحول و اصلاح جامعه در نظر خمینی مبتنی بر تغییر سیاسی و حکومتی بود اما علامه، اصلاح جامعه را با محور تحول و اصلاح فرهنگی، اجتماعی و انسانی می‌دانست. نجمه‌سادات طباطبایی همسر علی قدوسی اظهار داشته که در دو ماهی که طباطبائی پس از کشته شدن همسرش زنده بوده است در بیمارستان قلب بستری بوده است و به خاطر وخامت حالش او را در جریان درگذشت دامادش نگذاشته‌اند. نظر
او را در جریان درگذشت دامادش نگذاشته‌اند. نظر دربارهٔ جوامع غربی. طباطبایی نگاه خوشبینانه‌ای به غرب نداشت. او بارها در آرای خود، تمدن غرب را معیاری برای فساد و بی‌بندوباری در نظر می‌آورد. وی در تفسیر المیزان وقتی که سخن از قانون به میان می‌آید، اینگونه به قوانین غربی می‌تازد که «تمدن عصر حاضر قوانین خود را مطابق هوا و هوس اکثریت افراد وضع و اجرا می‌کند». (تفسیر المیزان، ج ۴، ص ۱۶۰) طباطبایی می‌گفت که قوانین ملل غربی بر بنیان اخلاق مبتنی نیست و لذا به فساد جامعه و شکسته شدن قوانین می‌انجامد. (همان، ص ۱۷۳)
جامعه و شکسته شدن قوانین می‌انجامد. (همان، ص ۱۷۳) احمد احمدی گفته نظر طباطبائی در ارتباط با غرب، پس از سفر درمانی او به لندن تغییر یافت. احمدی می‌گوید: «… موقع رفتن، پلیس خیلی به آقای طباطبایی احترام گذاشت. همان‌جا من به ایشان گفتم: حاج آقا شما در نوشته‌هایتان خیلی به اروپا تاخته‌اید. اگر قبلاً آمده بودید و نظم و انضباط اینجا را دیده بودید، آیا اینقدر به این‌ها می‌تاختید. فرمود: نه. توجه می‌کنید. فرمود: نه؛ یعنی یک انصافی در این مرد عالی مقام بود و آنچه را که حق می‌دید، آن را درست می‌انگاشت و آنچه را که
که حق می‌دید، آن را درست می‌انگاشت و آنچه را که نادرست می‌دید، طرد می‌کرد». طباطبایی با آداب و اخلاق ملل اروپایی بر سر مهر نبود. سفر درمانی‌اش اما نظراتش را دستخوش تغییر کرد. میراث. طباطبایی از نخستین اندیشمندان حوزهٔ علمیه بود که به‌طور فعال با پژوهشگران غربی در زمینهٔ مطالعات اسلامی تعامل داشت. از جمله، ارتباط علمی او با خاورشناس فرانسوی هانری کربن اهمیت ویژه‌ای داشت. این ارتباط طی نزدیک به دو دهه ادامه یافت و شامل گفت‌وگوهایی دربارهٔ موضوعات تاریخی، فلسفی و الهیاتی مرتبط با تشیع بود. بخشی از این مباحث
و الهیاتی مرتبط با تشیع بود. بخشی از این مباحث بعدها در قالب آثار مکتوب منتشر شد، از جمله در کتاب‌هایی با عنوان "شیعه: مجموعهٔ مذاکرات با پروفسور هانری کربن و رسالت تشیع در دنیای امروز". طباطبایی همچنین در همکاری با کنث مورگان، استاد آمریکایی مطالعات دینی، متونی مقدماتی دربارهٔ اسلام نگاشت که با هدف ترجمه و معرفی به مخاطبان غربی تهیه شدند. از جملهٔ این آثار می‌توان به "شیعه در اسلام" و "قرآن در اسلام" اشاره کرد که با ترجمهٔ سید حسین نصر و توضیحات تکمیلی منتشر شدند. وی علاوه بر جایگاه علمی، به‌خاطر منش
منتشر شدند. وی علاوه بر جایگاه علمی، به‌خاطر منش اخلاقی و رفتار متواضعانه‌اش نیز مورد احترام بود. طباطبایی زندگی ساده‌ای داشت و با حفظ ادب و احترام، با افراد مختلف—فارغ از دیدگاه‌هایشان—رفتار می‌کرد. او در فضای حوزه نمایندهٔ سنت آرامش و سکوت بود و در تحولات سیاسی منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ نقش فعالی نداشت. به‌نظر می‌رسد که مشارکت سیاسی را برای عالمان دینی نوعی فاصله‌گیری از وظایف اصلی‌شان تلقی می‌کرد. با این حال، علاقهٔ او به مسائل اجتماعی و سیاسی در آثارش قابل مشاهده است. در "تفسیر المیزان" و مجموعهٔ بررسی‌های
است. در "تفسیر المیزان" و مجموعهٔ بررسی‌های اسلامی، طباطبایی به موضوعات اجتماعی پرداخته است. یکی از مقالات مهم او با عنوان "ولایت و زعامت در اسلام"، هم‌زمان با درگذشت سید حسین طباطبایی بروجردی نگاشته شد و در آن، خطوط کلی نظریهٔ سیاسی شیعه ترسیم شده است. در این مقاله، ولایت به‌عنوان اصل بنیادین حکومت اسلامی معرفی می‌شود. طباطبایی در مورد تعیین رهبر سیاسی در عصر غیبت موضعی قطعی اتخاذ نمی‌کند، اما ویژگی‌هایی چون تقوای دینی، توانایی مدیریت و شناخت مسائل روز را برای رهبر ضروری می‌داند. نقش برجستهٔ طباطبایی در
برای رهبر ضروری می‌داند. نقش برجستهٔ طباطبایی در تشیع معاصر، به‌ویژه در ایران، در احیای فلسفهٔ اسلامی و تفسیر قرآن قابل توجه است. میراث علمی او از طریق شاگردان متعددش ادامه یافته است؛ بسیاری از آنان از چهره‌های شناخته‌شدهٔ حوزهٔ علمیهٔ هستند و برخی نیز در ساختارهای پس از انقلاب ۱۳۵۷ نقش‌آفرینی کرده‌اند. با این حال، نسبت‌دادن نقش مستقیم به طباطبایی در شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی، با توجه به گرایش غیرسیاسی او، همچنان محل بحث و بررسی است. اهمیت طباطبایی به جهت زنده کردن حکمت و فلسفه و تفسیر در حوزه‌های تشیع،
زنده کردن حکمت و فلسفه و تفسیر در حوزه‌های تشیع، بعد از دورهٔ دودمان صفویان بوده است. به ویژه اینکه وی به بازگویی و شرح حکمت صدرایی بسنده نکرده، به تأسیس معرفت‌شناسی در این مکتب می‌پردازد. همچنین با انتشار کتب فراوان و تربیت شاگردان، در دوران مواجهه با اندیشه‌های غربی، نظیر مارکسیسم، به اندیشه دینی حیاتی دوباره بخشیده، حتی در نشر آن در مغرب زمین نیز می‌کوشد. آثار. طباطبایی دو اثر شاخص دارد، که بیشتر از سایر آثار وی مورد توجه قرار گرفته است. نخست تفسیر المیزان است، که در ۲۰ جلد و طی ۲۰ سال به زبان عربی
است، که در ۲۰ جلد و طی ۲۰ سال به زبان عربی تألیف شده است. در این تفسیر، از روش «تفسیر قرآن به قرآن» استفاده شده است، و علاوه بر تفسیر آیات و بحث‌های لغوی در بخش‌هایی جداگانه با توجه به موضوع آیات مباحث روایی، تاریخی، کلامی، فلسفی و اجتماعی نیز دارد. این اثر به دو شکل منتشر شده است: نخست در چهل جلد، و سپس، در ۲۰ جلد. این اثر توسط سیدمحمد باقر موسوی همدانی به زبان فارسی ترجمه شده است. اثر مهم دیگر او اصول فلسفه و روش رئالیسم است. این کتاب شامل ۱۴ مقالهٔ فلسفی است، که طی دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ تألیف شده و توسط
است، که طی دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ تألیف شده و توسط مرتضی مطهری و با رویکرد فلسفهٔ تطبیقی، شرح داده شده است. این کتاب نخستین، و یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی است که به بررسی مباحث فلسفی، با توجه به رویکردهای حکمت فلسفی اسلامی و فلسفهٔ جدید غربی پرداخته است. مهدی خلجی می‌نویسد: «مهم‌ترین نمایندهٔ فلسفه اسلامی در آن دوره، محمدحسین طباطبایی در خانه خود در شهر قم مجلس درسی برقرار کرد در نقد مبانی فلسفی کمونیسم. اما آشنایی او و شاگردان‌اش از کمونیسم محدود به جزوه‌ها و مجله‌های فارسی حزب توده بود. حاصل این درس‌ها کتابی
فارسی حزب توده بود. حاصل این درس‌ها کتابی با عنوان «اصول فلسفه و روش رئالیسم» شد که با پانوشت‌های مرتضی مطهری در سال ۱۳۳۲ به چاپ رسید. این کتاب بر پایه نوشته‌های تقی ارانی، بنیان‌گذار فکری حزب توده ایده‌های فلسفی کمونیسم را نقادی می‌کرد.» خلجی بر این باور است که سراسر کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم بر این گمان استوار است که نوشته‌های ارانی، بهترین نمونهٔ آثار دربارهٔ مارکسیسم است؛ در حالی که کسی که جهان‌بینی فلسفی مارکسیسم را از منابع اصلی‌اش بشناسد، کتاب طباطبایی و پانوشت‌های شاگردش مطهری را نقدی کمابیش
طباطبایی و پانوشت‌های شاگردش مطهری را نقدی کمابیش بی‌ربط می‌یابد. از جلسات مباحث مهم او می‌توان به جلسات مباحثه با هانری کربن اشاره کرد، که حسین نصر و بسیاری دیگر در آن حضور داشتند، یا جلساتی که در تهران برگزار می‌شد و افرادی نظیر داریوش شایگان در آن حاضر بودند. طباطبایی خود دربارهٔ این مذاکرات می‌گوید: بنا به گفته کربن تاکنون مستشرقان، اطلاعات مربوط به اسلام را از اهل تسنن اخذ می‌کردند و در نتیجه، حقیقت مذهب تشیع آن گونه که شایسته است، به دنیای غرب معرفی نشده است. برخلاف باور مستشرقین گذشته، اعتقاد من این
است. برخلاف باور مستشرقین گذشته، اعتقاد من این است که تشیع یک مذهب حقیقی و اصیل و پابرجاست و دارای مشخصات یک مذهب حقیقی است و غیر از آن است که به غرب معرفی کرده‌اند. آنچه پس از پژوهش‌های علمی بدان رسیده‌ام، این است که به حقایق معنویت اسلام از دریچه شیعه - که نسبت به این آیین واقع بینی دارد - باید نگاه کرد. از این رو کوشیده‌ام این مذهب را به نحوی که باید و در خور واقعیت آن است، به جهان غرب معرفی کنم. بسیار علاقه‌مندم که با رجال علمی و مشاهیر این مذهب از نزدیک تماس بگیرم و با طرز فکر آنان آشنا شوم و در بررسی
تماس بگیرم و با طرز فکر آنان آشنا شوم و در بررسی اصول و مبانی شیعه، از این بزرگان کمک گرفته و نسبت به هدف خود روشن‌تر شوم. نمونه اشعار. از وی اشعاری عرفانی باقی مانده است. مشهورترین شعر وی غزل «کیش مهر» است که در آن تنها یک واژه غیرفارسی (حلاج) دیده می‌شود: شعر دیگری از طباطبایی با نام «مهر خوبان» نیز به یادگار مانده است که خود او نیز علاقه زیادی به آن داشت:
اولین شبکه اتصالگرا، X.25 بود که در دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ وارد سرویس شد. اکس.۲۵ در دهه ۱۹۷۰ توسط سی‌سی‌آی‌تی‌تی (CCITT) به منظور تهیه رابطی بین شبکه‌های راه گزینی بسته‌ای مشتریان آن‌ها توسعه داده شد. و تا حدودی با موفقیت نسبی کار کرد. در این شبکه، ابتدا رایانهٔ مبدأ با مقصد تماس تلفنی برقرار می‌کند و بعد از آن می‌توانند با هم در ارتباط باشند. از آنجایی که در یک لحظه تماس‌های مختلفی می‌تواند وجود داشته باشد، لذا به هر تماس یک شماره داده می‌شود. بسته‌های داده در این نوع شبکه‌ها بسیار ساده بودند و از یک سرآیند ۳
این نوع شبکه‌ها بسیار ساده بودند و از یک سرآیند ۳ بایتی و بدنه ۱۲۸ بایتی تشکیل می‌شد. قرارداد لایهٔ فیزیکی که ایکس-۲۱ نام دارد، رابط فیزیکی و الکتریکی و رویه‌ای را بین میزبان در شبکه تعیین می‌کند. تعداد اندکی از شبکه‌های عمومی از این استاندارد پشتیبانی کردند زیرا به‌جای سیگنال‌دهی آنالوگ، مستلزم سیگنال‌دهی دیجیتال در خطوط تلفن است. به عنوان راه حل موقتی، رابط آنالوگی مشابه با استاندارد آراس-۳۲۲ تعریف شد. استاندارد لایه پیوند داده‌ها تنوع زیادی دارد (که اغلب باهم سازگار نیستند). همه آن‌ها برای برطرف کردن
باهم سازگار نیستند). همه آن‌ها برای برطرف کردن خطاهای موجود در خط تلفن بین تجهیزات کاربر (میزبان یا پایانه) و شبکه عمومی (مسیریابها) طراحی شدند. قراردادِ لایهٔ شبکه، با آدرس‌دهی، کنترل جریان، تایید، تحویل، وقفه‌ها و موارد مربوط سر و کار دارد. این لایه به کاربر اجازه می‌دهد تا مدارهای مجازی ایجاد کرده و بسته‌هایی تا ۱۲۸ بایت را به آن‌ها ارسال کند. این بسته‌ها با اعتماد و به ترتیب تحویل می‌شوند. سرعت بیشتر شبکه‌های اکس.۲۵ تا ۶۴ کیلوبیت بر ثانیه است که بسیاری از اهداف را به علت قدیمی بودن برآورده نمی‌کند. با
از اهداف را به علت قدیمی بودن برآورده نمی‌کند. با این وجود به صورت گسترده به کار رفته‌اند. اکس.۲۵ اتصال گراست و مدارهای مجازی راه‌گزینی و مدارهای مجازی دایمی را پشتیبانی می‌کند. مدار مجازی راه‌گزینی وقتی ایجاد می‌شود که رایانه بسته‌ای را به شبکه ارسال کرده و بخواهد با رایانهٔ راه دور ارتباط برقرار کند. با به وجود آمدن این مدار بسته‌ها ارسال می‌گردد و به ترتیب به مقصد می‌رسند. اکس.۲۵ کنترل جریانی را تدارک می‌بیند تا یقین پیدا کند که فرستنده سریع به دام گیرنده کند یا شلوغ نیفتد. مدار مجازی ثابت مانند مدار
کند یا شلوغ نیفتد. مدار مجازی ثابت مانند مدار مجازی راه‌گزینی مورد استفاده قرار می‌گیرد اما این مدار از قبل بر اساس توافق بین مشتری و حامل ایجاد می‌شود. همواره وجود دارد و برای استفاده از آن احتیاجی به فراخوانی نیست. این مدار مشابه خط اجاره‌ای است. چون هنوز دنیا پر از پایانه‌هایی است که صحبت از اکس.۲۵ نیست. مجموعه دیگری از استاندارد تعریف شدند که ارتباط پایانه معمولی (فاقد هوش) با شبکه عمومی اکس.۲۵ را توصیف می‌کند. در نتیجه کاربر یا اپراتور شبکه جعبه سیاهی را ایجاد می‌کند که این پایانه‌ها به آن متصل
سیاهی را ایجاد می‌کند که این پایانه‌ها به آن متصل می‌شوند. جعبه سیاه پد تجزیه و مونتاژ بسته نام دارد. قرارداد استانداردی بین پایانه و پد تعریف شد که نامش ایکس-۲۸ است و همین‌طور قرارداد استاندارد دیگری بین پد و شبکه وجود دارد که نامش ایکس-۲۹ است. این سه قرارداد با هم ایکس سه‌گانه نامیده می‌شوند.
شَمسِ پهلوی (۶ آبان ۱۲۹۶ – ۱۰ اسفند ۱۳۷۴) (با عنوان سلطنتیِ والاحضرت شاه‌دُخت شمس پهلوی) شاهزاده ایرانی از خاندان پهلوی و خواهر بزرگتر محمدرضا پهلوی، آخرین شاه ایران بود. او در تهران به دنیا آمد و دختر رضا شاه و تاج‌المُلک بود. شمس در دوران سلطنت برادرش به عنوان رئیس جمعیت شیر و خورشید سرخ فعالیت می‌کرد. در سال ۱۳۱۱، او ریاست دومین کنگره زنان شرقی را در تهران بر عهده داشت. در ۱۸ دی ۱۳۱۵، او در مراسم نمادین لغو حجاب شرکت کرد که رویدادی مهم در تلاش‌های شاه برای مدرن‌سازی جامعه ایرانی بود. شمس در سال ۱۳۱۶ به
مدرن‌سازی جامعه ایرانی بود. شمس در سال ۱۳۱۶ به ازدواج فریدون جم درآمد، اما این ازدواج ناموفق بود و پس از مرگ رضا شاه، به سرعت به طلاق انجامید. پس از اشغال ایران توسط بریتانیا و شوروی در سال ۱۳۲۰، شمس به همراه پدرش به تبعید در موریس و سپس آفریقای جنوبی رفت. پس از کودتای ۱۳۳۲ که سلطنت برادرش را دوباره برقرار کرد، او پروفایل عمومی پایینی را حفظ کرد و بر روی مدیریت ثروت به ارث رسیده‌اش تمرکز کرد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، او ساخت کاخ مروارید را در نزدیکی کرج سفارش داد. پس از انقلاب ایران، او به سانتا باربارا،
داد. پس از انقلاب ایران، او به سانتا باربارا، کالیفرنیا نقل مکان کرد و تا زمان مرگش به دلیل سرطان در سال ۱۳۷۴ در آنجا زندگی کرد. شمس همچنین در سازمان‌های خیریه مختلفی فعالیت داشت و به عنوان رئیس افتخاری بیمارستان حمایت از کودکان بی‌سرپرست و جامعه جلوگیری از خشونت علیه حیوانات خدمت کرد. نوجوانی و ازدواج. او پس از سپری کردن تحصیلات رایج در آن زمان، در سال ۱۳۱۶ (خورشیدی) با فریدون جم فرزند محمود جم (وزیر و نخست‌وزیر دودمان‌های قاجار و پهلوی) ازدواج کرد. اما پس از استعفای رضاشاه از پادشاهی، در سال ۱۳۲۳
اما پس از استعفای رضاشاه از پادشاهی، در سال ۱۳۲۳ (خورشیدی) از فریدون جم جدا شد. چندی بعد با عزت‌الله مین‌باشیان آشنا شد و در سال ۱۳۲۴ (خورشیدی) در قاهره مصر با او ازدواج کرد. همسر جدید او نام و نام خانوادگی خود را به «مِهْرداد پَهْلبُد» تغییر داد. مهرداد پهلبد در سال ۱۳۴۳ (خورشیدی) به وزارت فرهنگ و هنر رسید و به مدت ۱۵ سال تا هنگام انقلاب ۱۳۵۷ ایران در این سمت باقی‌ماند. فعالیت‌ها. شمس در زمان سلطنت برادرش محمدرضا شاه پهلوی، ریاست جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران را بر عهده داشت. او سی سال برای تبدیل این
ایران را بر عهده داشت. او سی سال برای تبدیل این سازمان به بزرگ‌ترین سازمان خیریه در ایران تلاش کرد. در طول دوره رهبری او، این جمعیت از صدها بیمارستان و یتیم خانه، فعالیت‌های جوانان و پاسخ به حوادث غیرمترقبه حمایت کرد. شمس همچنین ریاست افتخاری جامعه پیشگیری از ظلم به حیوانات و بیمارستان حفاظت از کودکان محروم در ایران را بر عهده داشت و از کمک کننده‌های مالی عمده به آنها بود. وی ریاست کانون بانوان ایران را بر عهده داشت که در اردیبهشت سال ۱۳۱۴ (خورشیدی) توسط رضاشاه، برای پیشبرد و اجرای اهداف خود در خصوص کشف
رضاشاه، برای پیشبرد و اجرای اهداف خود در خصوص کشف حجاب ایجاد شده بود. خروج از ایران. با بالا گرفتن اعتراضات ۱۳۵۷ ایران، به همراه همسر و مادر سالخورده و بیمار خود از ایران خارج شد. آنان مدتی را در کشور ترینیداد و توباگو گذراندند و سپس وارد ایالات متحدهٔ آمریکا شدند. شمس و خانواده‌اش از سال ۱۳۶۳ (۱۹۸۴ میلادی) تا زمان مرگ در سانتا باربارا، کالیفرنیا زندگی کرد. درگذشت. شمس پهلوی در ۱۰ اسفند ۱۳۷۴ (خورشیدی) در ۷۸سالگی درگذشت. او در شهر سانتا باربارا، کالیفرنیا به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. فرزندان. نتیجه ازدواج
خاک سپرده شد. زندگی شخصی. فرزندان. نتیجه ازدواج شمس و مهرداد پهلبد، سه فرزند به نام‌های شهباز، شهیار و شهرآزاد بود. گرایش به مسیحیت. شمس پهلوی در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ در مصر بود و در آنجا تغییر دین داد و به مسیحیت گرویدو در سال ۱۳۵۲ (خورشیدی) یک کلیسای اختصاصی در کاخ خود (کاخ مروارید) ساخت و به آیین مسیحیت کاتولیک درآمد. پس از وی همسر و فرزندانش نیز کاتولیک شدند. او بارها به ایتالیا و واتیکان سفر کرد و با رهبران مسیحی دیدار نمود. او کاتولیکی باایمان شده بود، در تجمل می‌زیست، و در سیاست دخالتی نمی‌کرد. کاخ
در تجمل می‌زیست، و در سیاست دخالتی نمی‌کرد. کاخ مروارید. او در کاخی در مهرشهر کرج به نام کاخ مروارید زندگی می‌کرد. این کاخ یکی از نمونه‌های برتر هنر معماری در ایران است. این ساختمان به دست ویلیام وسلی پیترز طراحی و بنیاد فرانک لوید رایت به هزینهٔ یک میلیون دلار آمریکا ساخته شد.
افرینه، روستایی در دهستان افرینه بخش افرینه شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. این روستا، مرکز بخش افرینه است. مکان‌های دیدنی. آبشار افرینه، دیدنی‌ترین مکان تفریحی و گردشگری این روستاست که بسیار در دسترس و نزدیک است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۹۴۴ نفر (۵۵۵ خانوار) بوده است. طوایف اوسری و انارویی از ایل جودکی در این روستا زندگی می‌کنند.
سلطان‌مراد میرزا حسام‌السلطنه (۱۲۳۳–۱۳۰۰ ه‍.ق) پسر سیزدهم عباس میرزا، شاهزادهٔ قاجار و چند نوبت حاکم خراسان در زمان پادشاهی ناصرالدین‌شاه بود. زندگی. سلطان مراد ميرزا در ربیع الثانی ۱۲۳۳ هجری قمری (اواخر بهمن یا اوایل اسفند ۱۱۹۶ خورشیدی) به دنیا آمد. در اواخر زمان حيات پدرش عباس میرزا (متوفی به ۳ آبان ۱۲۱۲) حاكم ارسباران (قراجه‌داغ) بود. در زمان لشگرکشی محمدشاه قاجار به سوی هرات در سال ۱۲۵۳ هجری (۱۲۱۶ خورشیدی) که به جهت سرکوب کامران میرزا درانی صورت می گرفت، برای اینکه مبادا به تحریک بیگانگان اغتشاشاتی روی
برای اینکه مبادا به تحریک بیگانگان اغتشاشاتی روی دهد، با شش هزار نفر به چمن گندمان مامور شد. در ۵ ذی حجه ۱۲۶۴ ه‍.ق (برابر با ۱۱ آبان ۱۲۲۷) در آغاز پادشاهی ناصرالدین‌شاه و صدارت امیرکبیر، وظیفهٔ سرکوب شورش محمدحسن خان سالار بر دوش او گذاشته شد. در سال ۱۲۶۵ قمری (۱۲۲۸ خورشیدی) با برکناری حمزه میرزا حشمت‌الدوله به جای او حاکم خراسان شد. پس از جنگهای طولانی سرانجام با شکست، دستگیری و اعدام سالار در ۱۶ جمادی الاخر ۱۲۶۶ ه‍.ق (_برابر با ۹ اردیبهشت ۱۲۲۹) شورش سالار به سرانجام رسید و در پی آن لقب «حسام‌السلطنه» به
به سرانجام رسید و در پی آن لقب «حسام‌السلطنه» به سلطان مراد ميرزا اهدا شد. ناصرالدین شاه پس از برگزاری مراسم نوروز ۱۲۳۰ خورشیدی (برابر ۱۸ جمادی الاول ۱۲۶۷) به حسام‌السلطنه فرمان داد ترکمانان سرخس را که از ترکتازی مشهد دست باز نگیرند کیفری به سزا کند. حسام‌السلطنه از مسیر مزدوران و شوریق به سمت سرخس شبانه روز حرکت نمود و پس از توقیف دام های منطقه سرخس را محاصره نمود. پس از اطلاع از لشگرکشی محمدامین‌خان ، فرمانگزار خوارزم،به سوی مرو، به پس‌کمر و سپس به کال یاقوتی در نزدیکی مشهد عقب نشینی نمود. خان خوارزم با
در نزدیکی مشهد عقب نشینی نمود. خان خوارزم با عقد پیمان با اهالی سرخس به اراضی تربت جام یورش برده و دو قلعه را فتح کرده و زنان و مردان را به اسارت برد. حسام‌السلطنه با شنیدن این خبر از کال یاقوتی تا کوهستان هرات را دو روزه پیمود و راه ترکمانان را بست. ترکمانان اسرا و غنائم خویش را رها کرده و فرار نمودند ولی لشگریان حسام‌السلطنه با تعقیب ایشان ۳۰۰ تن اسیر و ۴۰۰ سر اسب گرفتند. پس از این شکست خان خوارزم به خیوه عقب نشینی نمود. حسام‌السلطنه پس از عذرخواهی مردم سرخس حاکمی برای سرخس تعیین نمود ولی ایشان مجددا
سرخس حاکمی برای سرخس تعیین نمود ولی ایشان مجددا علیه حاکم سرخس در تدارک سوء قصد بودند که حاکم سرخس مخفیانه به مشهد بازگشت. در سال ۱۲۶۸ ه‍.ق (برابر با ۱۲۳۱ )، محمدامین‌خان والی خوارزم آهنگ تسخیر و تخریب شهر مرو را نمود و خلیفه مرو از حسام‌السلطنه درخواست کمک نمود، وی حاکمی به مرو اعزام نمود و پس از درگیری، سپاه محمدامین‌خان را بازپس زده ولی در اثر بیماری درگذشت و پسرش از جانب حسام‌السلطنه حاکم مرو شد. و این هنگام حسام‌السلطنه به دارالخلافه احضار و وی در ۲۵ شعبان ۱۲۶۸ (برابر با ۲۴ خرداد ۱۲۳۱) به تهران رسید و
۱۲۶۸ (برابر با ۲۴ خرداد ۱۲۳۱) به تهران رسید و مورد الطاف قرار گرفت. پس از درگذشت فریدون میرزا فرمانفرما در پنجشنبه ۱۰ ربیع الثانی ۱۲۷۲ (برابر ۲۹ آذر ۱۲۳۴)، حسام‌السلطنه برای بار دوم حاکم خراسان گردید و حکومتش تا ۱۲۷۵ قمری (برابر با ۱۲۳۷ خورشیدی) ادامه داشت. در این هنگام امیر دوست محمدخان، حاکم قندهار، قصد فتح هرات نموده بود و حسام‌السلطنه مامور نظم افغانستان شده بود و در همان روز فوت فریدون میرزا برادرش، از جاجرود طریق خراسان پیش داشت. پس از رسیدن حسام‌السلطنه به مشهد، سپاهی به پشتیبانی هرات به آن شهر