payamvha/North_RAG huggingface dataset:
- ۱۲۹۶ - ۱۳۰۰ - ۱۳۰۴ - 1309(دورهٔ ۳۳ساله): ۱۳۱۳ - ۱۳۱۷ - ۱۳۲۱ - ۱۳۲۵ - ۱۳۲۹ - ۱۳۳۳ - ۱۳۳۷ - 1342(دورهٔ 33 ساله): ۱۳۴۶ - ۱۳۵۰ - ۱۳۵۴ - ۱۳۵۸ - ۱۳۶۲ - ۱۳۶۶ - ۱۳۷۰ -1375(دورهٔ ۳۳ساله): ۱۳۷۹ - ۱۳۸۳ - ۱۳۸۷ - ۱۳۹۱ - ۱۳۹۵ - ۱۳۹۹ - ۱۴۰۳. 1408 گاه‌شماری هجری خورشیدی حسابی. گاه‌شماری هجری خورشیدی حسابی نوعی گاه‌شماری حسابی بر اساس الگوریتمی است که برای محاسبه دقیق آغاز، تقسیمات و کبیسه‌گیری گاه‌شماری جلالی تدوین می‌شود. یکی از گاه‌شماری‌های هجری خورشیدی حسابی توسط احمد بیرشک ارائه شده‌است و در کنار گاه‌شماری رسمی
احمد بیرشک ارائه شده‌است و در کنار گاه‌شماری رسمی ایران مشهور بوده و بعلت خطی بودن کاربرد آن آسان‌تر است. این تقویم با توجه به زیردوره‌ها و دوره‌های میانی تقویم جلالی و تکمیل آن در قالب یک دوره بزرگتر ۲۸۲۰ ساله ایجاد شده‌است. دوره بزرگ مذکور ابتدا توسط ذبیح بهروز محاسبه، کشف و پیشنهاد داده شد آنگاه توسط احمد بیرشک دوره‌های میانی آن تعریف شد و مدون گردید. دیگر گاهشماری هجری خورشیدی حسابی، گاهشماری حسابی رایانه‌ای است که توسط موسی اکرمی تدوین شده‌است. انواع گاه‌شماری‌های ایران. برخی از مشهورترین سال‌شمارهایی
ایران. برخی از مشهورترین سال‌شمارهایی که در ایران کاربرد داشته و دارند (تقریباً به ترتیب زمان پیدایش و کاربرد) به شرح زیر است: از برخی از این گاه‌شماری‌ها شواهد دقیق و مدونی در دسترس نیست ولی با کاوش متون تاریخی و بررسی زمان‌بندی جشن‌ها و رسوم کهن آریایی مانند نوروز، شب یلدا (چله)، جشن سده و… به میزان زیادی شناخته و دسته‌بندی شده‌اند. سال‌های جانوری. در سدهٔ سیزدهم میلادی، مغولان یک نسخهٔ ترکی از گاه‌شماری چینی را از اویغورها أخذ کردند و به‌کاربردن آن را در تمام امپراتوری پهناور خود گسترش دادند. بااینکه
در تمام امپراتوری پهناور خود گسترش دادند. بااینکه قوم مغول مختصات این گاه‌شماری را از ترکی شرقی قدیم (ترکی خوارزمی-جغتایی) به مغولی ترجمه کردند، اما نام‌های ترکی همچنان اهمیتشان را حفظ کردند. این گاه‌شماری در ایران نتوانست به‌جایگزینی برای گاه‌شماری هجری تبدیل شود، اما از آن به‌شکل محدود در متون رسمی و تاریخ‌نگاری تا پایان دورهٔ قاجار، استفاده می‌شده است. اسامی سال‌های این گاه‌شماری: لازم به‌ذکر است که ایرانیان، گاهی جای ببر، پلنگ و جای اژدها، نهنگ به‌کار می‌بردند. ابونصر فراهی در نصاب‌الصبیان سروده:
ماشین مجازی جاوا که به صورت اختصار JVM مشخص می‌شود، مجموعه‌ای از برنامه‌های نرم‌افزاری و ساختمان‌داده‌هایی است که برای مدلسازی ماشینی مجازی اجرای برنامه‌های سایر رایانه‌ها و اسکریپت‌های دیگر سامانه‌هاُ به کار می‌رود. مدلی که جی‌وی‌ام برای اجرا می‌پذیرد، شکلی از زبان میانی را اجرا می‌نماید. به این زبان میانی جاوا بایت کد گفته می‌شود. این زبان میانی، به صورتی مفهومی، مجموعه‌ای از دستورهاِ زبان برنامه‌نویس مبتنی به پشته و معماری قابلیت مبتنی بر امنیت است. سان، ادعا نموده که هم اکنون، ۴٫۵ میلیارد دستگاه در جهان
نموده که هم اکنون، ۴٫۵ میلیارد دستگاه در جهان از جی‌وی‌ام استفاده می‌نماید. دید کلی. یک ماشین مجازی جاوا، علاوه بر جاوا، زبان‌های برنامه‌نویسی دیگری را هم پشتیبانی می‌نماید. برای مثال دستورها زبان برنامه‌نویسی ادا توانایی ترجمه به بایت کد و نیز اجرا در این ماشین مجازی را دارا هستند. علاوه بر شرکت سان (که شرکت توسعه دهندهٔ جاواست که البته این انحصار به شرکت اوراکل واگذار شده‌است)، سایر شرکت‌ها نیز ماشین‌های مجازی جاوایی را منتشر نموده‌اند؛ که البته این کار تحت ویژگی‌های منتشر شده توسط سان، صورت می‌پذیرد.
تحت ویژگی‌های منتشر شده توسط سان، صورت می‌پذیرد. همچنان‌که تمام حقوق تجاری آن تحت نام "جاوا" و متعلق به سان است. جاوا، متبادر کنندهٔ مفهومی خاص است: یکبار بنویس، همه‌جا اجرا کن. این مفهوم توسط جی‌وی‌ام، پیاده‌سازی شده‌است. جی‌وی‌ام، محیطی برای اجرای برنامه‌های جاوا می‌باشد. این ماشین مجازی نرم‌افزاری است که در لایهٔ بالایی سخت‌افزار واقعی و سیتم‌عامل قرار می‌گیرد. جی‌وی‌ام جزء حیاتی سکوی جاو است. جی‌وی‌ام، بر روی بسیاری از سخت‌افزارها و سکوهای نرم‌افزاری قابل نصب است. جاوا با استفاده از بایت کد یکسان برای
نصب است. جاوا با استفاده از بایت کد یکسان برای تمام سکوها، ویژگی‌ای را معرفی می‌نماید با نام: یک بار ترجمه کن، هرجایی اجرا کن که مخالف با مفایر با یکبار بنویس، همه‌جا اجرا کن است. چراکه یکبار بنویس …، دربارهٔ زبان‌های ترجمه‌شوندهٔ چند سکویی است. جی‌وی‌ام، به همراه مجموعه‌ای از کتابخانه‌های کلاسِ استاندارد توزیع می‌گردد. این کتابخانه‌ها رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار را پیاده‌سازی می‌نماید. یک رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار، توسط یک سامانهٔ رایانه‌ای، کتابخانه، یا برنامه برای تبادل داده بین آن‌ها فراهم می‌گردد.
برنامه برای تبادل داده بین آن‌ها فراهم می‌گردد. این رابط‌های برنامه‌ای، به صورت متناسب و با هم، در محیط زمانِ‌اجرای جاوا (JRE) به صورت یک بسته وجود دارد. محیط اجرایی. برنامه‌ایی که می‌خواهند بر روی جی‌وی‌ام، اجرا شوند، باید در قالبی استاندارد و کد دودویی (باینری) قابل حمل ترجمه شده‌باشند که به شکل نقطه‌کلاس (class.) است. یک برنامه ممکن است شامل تعداد زیادی کلاس در قالب فایل‌های مختلف باشد. برای توزیع ساده‌ترِ برنامه‌های با اندازهٔ بزرگ، معمولاً این برنامه‌ها را در فایل‌هایی با قالب .jar، (که کوته‌نوشت Java
را در فایل‌هایی با قالب .jar، (که کوته‌نوشت Java archive) ذخیره می‌گردد. محیط اجرایی جی‌وی‌ام، فایل‌هایی با قالب codice_1 یا codice_2 اجرا می‌نماید. این کار با استفاده از شبیه‌سازی مجموعه دستورها جی‌وی‌ام و با از تفسیر نمودن آن صورت می‌پذیرد. همچنین اجرای برنامه می‌تواند از طریق ترجمه همزمانِ هات‌اسپاتِ جاوا صورت پذیرد. ترجمه همزمانِ٬که در واقع تفسیر نیست، برای دستیابی به سرعت‌های بالاتر در نسخه‌های امروزی جی‌وی‌ام استفاده می‌گردد. البته برای آن دسته از توسعه‌گران، که برای سامانه‌های خاص، نیاز به کد بومی
که برای سامانه‌های خاص، نیاز به کد بومی دارند، ترجمهٔ زودهنگام نیز برای جی‌وی‌ام وجود دارد. مانند بسیاری از ماشین‌های مجازی، ماشین مجازی جاوا، دارای ساختاری مبتنی بر پشته که مبتنی بر ریزپردازنده/ریزکنترلگر اجرا کنندهٔ آن است . وظیفهٔ جی‌وی‌ام به عنوان شیءای از محیط اجرای جاوا، اجرای برنامه‌های جاوا می‌باشد. بعد از اتمام اجرای برنامهٔ جاوا، این شیء به وسیلهٔ زباله روب، پالایش می‌شود. ترجمهٔ همزمان، به عنوان بخشی از ماشین مجازی جاوا به منظور افزایش سرعت اجراست. این روش ترجمه، با ترجمهٔ همزمان بخش‌هایی که
این روش ترجمه، با ترجمهٔ همزمان بخش‌هایی که عملکرد یکسانی را دارند و کاهش زمان لازم برای ترجمه، این افزایش سرعت را به ارمغان می‌آورد. زبان‌های جی‌وی‌ام. اگرچه جی‌وی‌ام در ابتدا تنها با هدف ترجمهٔ برنامه‌های جاوا پا به عرصه گذاشته بود، اما امروزه بسیاری از زبان‌های دیگر نیز قادر به اجرای برنامه‌های خود بر روی آن هستند. جی‌وی‌امِ کنونی هیچ‌گونه پشتیبانی از زبان‌هایی که بررسی نوع در آن‌ها به صورت پویاست نمی‌کند، چرا که بررسی نوع موجود از نوع ایستاست. با این وجود از جی‌وی‌ام می‌توان به عنوان مفسری برای
این وجود از جی‌وی‌ام می‌توان به عنوان مفسری برای زبان‌هایی با بررسی نوع پویا، استفاده نمود. پشتیبانی از تغییر پویا در کلاس‌ها و متدها در جی‌وی‌ام به صورت محدود صورت می‌پذیرد که همان هم تحت محیط عیب‌یابی است. با این وجود کلاس‌ها و متدها را می‌توان به صورت پویا اضافه نمود. از هم‌اکنون طرحی برای پشتیبانی توکار از زبادهای پویا در نگارش هفتم جاوا در دست است.
سورهٔ هود یازدهمین سورهٔ قرآن است که مسلمانان آن را سوره‌ای مکی می‌دانند و حاوی ۱۲۳ آیه است. بر اساس روایات، این سوره به اواخر دوران محمد در مکه پیش از هجرت مربوط می‌شود، دوران دشواری که پس از مرگ ابوطالب و خدیجه برای او پیش آمده بود. به همین دلیل در آغاز این سوره تعابیر تسلی‌دهنده به محمد دیده می‌شود که سختی‌های پیامبران پیشین و داستان پیروزی آنان با وجود نفرات کم آنان را بیان می‌کند. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره اعتقادات اساسی مسلمانان را بیان نیز می‌کند. داستان کامل نوح، در سوره نوح نیست، بلکه در
داستان کامل نوح، در سوره نوح نیست، بلکه در این سوره آمده‌است. گفتگوی نوح با مردم، ساختن کشتی و تمسخر او، طغیان دریا، برداشتن تمامی موجودات نر و ماده، سوار شدن بر کشتی، موج‌های همچون کوه، فرود آمدن کشتی بر کوه جودی و احساس نوح نسبت به فرزند غرق شده‌اش در این سوره آمده‌است. منابع. ۲. سایت ویکی فقه، مقاله سوره هود
سوره رعد سوره ۱۳ از قرآن است و ۴۳ آیه دارد. در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف نظر است. در این سوره به نکاتی از جمله قرآن، یکتاپرستی، آفرینش آسمان‌ها و زمین، آفرینش میوه‌ها و گیاهان، معاد و عدل الهی، مسئولیت مردم در وفای به عهد و صله رحم و صبر اشاره شده‌است.
سوره حِجر پانزدهمین سوره است و ۹۹ آیه دارد و از سوره‌های مکی قرآن است و در جزء ۱۴ جای دارد. دلیل نام‌گذاری این سوره به نام حِجْر، اشاره به داستان صالح و قوم ثمود در آیات ۸۰ تا ۸۴ آن است که به خاطر حضور در سرزمینی به همین نام اصحاب حجر نامیده می‌شدند. سوره حجر دربارهٔ مبدأ جهان، معاد، ایمان به خدا، کیفر بدکاران و اهمیت قرآن سخن می‌گوید. در این سوره به داستان خلقت آدم، سجده ملائکه بر او به جز ابلیس، داستان حضور ملائکه نزد ابراهیم و بشارت آنان به او، عذاب قوم لوط و داستان قوم ثمود اشاره شده‌است. از جمله آیات
لوط و داستان قوم ثمود اشاره شده‌است. از جمله آیات مشهور سوره حجر آیه نهم است که در آن بر نگهبانی و جلوگیری از تحریف قرآن اشاره شده‌است.
نحل سوره شانزدهم قرآن و دارای ۱۲۸ آیه است. دلیل نام‌گذاری این سوره به دلیل اشاره به نحل (زنبور عسل) و وحی خدا به آن است. نِعَم به معنی نعمت‌ها نام دیگر این سوره است. این سوره مکی است. از نظر حجم از سوره‌های متوسط قرآن و سه چهارم یک جزء قرآن را دربردارد. سومین سوره از سوره‌های چهارده‌گانه سجده دار است (در آیه ۴۸) که در آن علمای اسلامی توصیه به سجده می‌کنند. از بحث‌های دیگر سوره به یکتاپرستی و معاد و احکام اسلامی مانند دعوت به عدل، انفاق، هجرت، جهاد، نهی از منکر و ستم و پیمان‌شکنی و دعوت به شکرگزاری می‌توان
و ستم و پیمان‌شکنی و دعوت به شکرگزاری می‌توان اشاره کرد.
سوره اِسراء یا بنی اسرائیل نام سوره هفدهم قرآن است. این سوره از سور مکی است. واژه اسراء در عربی به معنی سیر شبانه است و در آیه اول این سوره به‌طور خاص به سفر محمد از مسجد الحرام به مسجد الاقصی اشاره می‌کند. در آیات بعدی این سوره به داستان‌هایی از قوم بنی‌اسرائیل پرداخته شده و از این رو به آن سوره بنی اسرائیل گویند.
این سوره نخست به داستان زکریا و یحیی و مریم و عیسی و سرگذشت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و ماجرای موسی و هارون و حکایت ادریس یا خنوخ اشاره می‌کند و صدق و اخلاص ایشان را به عنوان انبیای الهی می‌ستاید. در این سوره هم چنین نمونه‌هایی از لغزش گمراهان و زورگویی‌های آنان و افکار و عقایدشان ذکر می‌گردد و آنچه که از لوازم این لغزش‌هاست از نکبت و عذاب خدا می‌داند و عقیدهٔ مسیحیان مبنی بر پسر خدا بودن عیسی را شرک آمیز قلمداد کرده و نکوهش می‌کند. بخش نخست این سوره اشاره به داستان زکریا دارد که با روایت مسیحی
سوره اشاره به داستان زکریا دارد که با روایت مسیحی انجیل لوقا منطبق است. بر اساس انجیل لوقا، زکریا کاهنی در معبد سلیمان بود که وقتی نوبت او شد که در هیکل بخور کند، فرشتهٔ خدا بر وی آشکار شد و به او گفت دعایت مستجاب شده و زوجه‌ات پسری برایت خواهد آورد که نام او یحیی است و این مولود برای تو سبب خوشبختی و خرمی خواهد بود و از تولد آن شادمانه می‌گردی زیرا نزد خداوندگار خویش بزرگ می‌شود و شراب و خمر نخواهد نوشید و از شکم مادر به روح القدس مملو خواهد شد تا بنی اسرائیل را بخواند به سوی خداوند خدای آن‌ها یهوه- قلوب
را بخواند به سوی خداوند خدای آن‌ها یهوه- قلوب پدران را به جانب فرزندان نرم کند و نافرمانان را به راه خدا، و امت را برای خدا تمام کند؛ و زکریا ملک را گفت که چه سان من این بدانم و حال آن که من پیر هستم و زن من نازاست؛ و ملک جواب وی را داده گفت که من نزد خدا حاضر می‌باشم و برای همین فرستاده شده‌ام تا با تو سخن گفته این مژده به تو بسپارم؛ و اینک تو خاموش خواهی بود بلکه یارای تکلم نخواهی داشت اینست نشانه از برای تو تا یقین آوری. روایت قرآنی این داستان در سورهٔ مریم چنین است: «یاد کن مهربانی پروردگارت را بر
مریم چنین است: «یاد کن مهربانی پروردگارت را بر بنده‌اش زکریا، هنگامی که پروردگارش را خواند به ندایی پنهانی- گفت پروردگارا، به راستی استخوان از بدن من سست شد و سرم از سفیدموئی شعله‌ور گشت و در دعای تو ای پروردگار، هرگز بی بهره نبوده‌ام؛ و هر آینه از نزدیکان خود پس از خویش بیمناکم و زن من نازا است پس از نزد خود وارثی برای من قرار ده که از من و از خاندان یعقوب میراث گیرد و او را ای پروردگار مردی پسندیده قرار ده. گفتیم ای زکریا، ما تو را بشارت می‌دهیم به پسری که نامش یحیی است و پیش از او کسی بدین نام نبوده
که نامش یحیی است و پیش از او کسی بدین نام نبوده است. بگفت ای پروردگار من چگونه برای من پسری پدید آید حال آن که زنم نازا است و من از کهنسالی فرتوت و سست گشته‌ام. گفت این است وعدهٔ پروردگار، بر من آسان است، هر آینه تو را پیش از این بیافریدم و تو چیزی نبودی. گفت ای پروردگار، بر من نشانه‌ای قرار ده. گفت نشانهٔ تو این است که تا سه روز سخن گفتن نتوانی. پس بر قوم خود از محراب بیرون شد و اشارت کرد به سوی ایشان که صبح و شام تسبیح گویید.» وقتی مسلمین به حبشه هجرت کردند، نجاشی از مسلمین خواست تا آیاتی از قرآن را
کردند، نجاشی از مسلمین خواست تا آیاتی از قرآن را دربارهٔ عیسی برایشان بخواند و جعفربن ابیطالب از ابتدای سورهٔ مریم شروع به تلاوت کرد. نجاشی تحت تأثیر قرار گرفت و به مسلمین پناه داد. خلاصه سوره مریم (آیات ۱ تا ۹۸). داستان ابراهیم: حروف مقطعه. این سوره با «بسم الله» و سپس «حروف مقطعه» آغاز می‌شود: «کاف، هاء، یا، عین، صاد». مسلمانان بر این باورند که این حروف از نشانه‌های خاص قرآن‌اند و رازهای ژرفی را در خود نهفته دارند؛ رازهایی که فهم قطعی آن‌ها به هیچ‌کس جز پیامبر اسلام (محمد) آشکار نگردیده است. بقیهٔ ۹۷
پیامبر اسلام (محمد) آشکار نگردیده است. بقیهٔ ۹۷ آیهٔ سوره را می‌توان به شیوه‌های گوناگون تقسیم و دسته‌بندی کرد. آیات ۱۶ تا ۳۰: داستان مریم. در تفسیر آیات ۱۶ تا ۳۰ سوره مریم، جرج سیل -که وکیلی حقوق‌دان و از اعضای نخستین «انجمن ترویج دانش مسیحی» بود ـ ترجمه‌ای ارائه کرده است. ساختار آیات در ترجمهٔ او اندکی با تقسیم‌بندی بعدی در «نسخهٔ عربی ملک فؤاد اول» تفاوت دارد. سیل واژهٔ «الکتاب» را به معنای «کتاب قرآن» تفسیر کرده و در ترجمهٔ خود از آن برای بازنمایی داستان مریم در قرآن بهره برده است. قرآن. و به یادآور در
مریم در قرآن بهره برده است. قرآن. و به یادآور در «کتاب» داستان مریم را؛ آنگاه که از خاندان خویش کناره گرفت و به سوی مکانی در سمت مشرق رفت و پرده‌ای بر خود افکند تا از آنان پنهان بماند؛ و ما روح خود، جبرئیل، را به سوی او فرستادیم و او در سیمای بشری کامل بر وی ظاهر شد . (آیه ۲۰) مریم گفت: «به خدای رحمان پناه می‌برم تا مرا از تو نگاه دارد؛ اگر پروا از خدا داری، به من نزدیک مشو.» فرشته پاسخ داد: «همانا من فرستادهٔ پروردگار توام؛ و مأمورم تا به تو پسری پاک ببخشم.» او گفت: «چگونه مرا پسری خواهد بود در حالی‌که
او گفت: «چگونه مرا پسری خواهد بود در حالی‌که هیچ مردی به من دست نزده است و من زن بدکاره‌ای نیستم؟» جبرئیل گفت: «چنین خواهد بود؛ پروردگارت می‌فرماید: این کار بر من آسان است، و ما چنین می‌کنیم تا او را نشانه‌ای برای مردم و رحمتی از سوی خود قرار دهیم؛ و این امری است مقدّر.» [آیه ۲۱] پس او را باردار شد؛ و با او به مکانی دوردست کناره گرفت… سپس آن کودک گفت: «همانا من بندهٔ خدایم؛ او به من کتاب انجیل را عطا کرده و مرا پیامبر قرار داده است.» نسخهٔ خطی قرآن از سوره مریم. نسخهٔ صنعا یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های قرآن
مریم. نسخهٔ صنعا یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های قرآن است که ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد. یکی از نکات برجستهٔ آن این است که ترتیب سوره‌ها در این نسخه با هیچ نسخهٔ قرآن شناخته‌شدهٔ دیگر مطابقت ندارد. علاوه بر این، ورق ۲۲ این نسخه به‌طور مشترک شامل بخشی از سورهٔ توبه (سوره ۹، آیات ۱۲۲ تا ۱۲۹) است. اهمیت مریم در سوره مریم. سورهٔ ۱۹ قرآن تنها سوره‌ای است که به نام یک زن، یعنی مریم، نامگذاری شده و در ابتدا با حروف مقطعه «کاف–هاء» (KA-HA) شناخته می‌شد. نام‌گذاری این سوره بر مریم، و اشاره به عیسی به عنوان «پسر مریم»
سوره بر مریم، و اشاره به عیسی به عنوان «پسر مریم» در آیهٔ ۳۴، تأکید برجسته‌ای بر مادر بودن مریم دارد؛ موضوعی که در فرهنگی که افراد عمدتاً از طریق نسب مردانه‌شان شناخته می‌شد، بسیار غیرمعمول است. این تأکید توجه مخاطب را به شرایط ویژهٔ تولد معجزه‌آسای عیسی جلب می‌کند؛ تولدی که قدرت زیستی مریم را بدون نیاز به دخالت انسانی نشان می‌دهد. با این حال، روایت قرآن باور مسیحی به اینکه عیسی خداوند زنده و دمنده است را رد می‌کند. متن قرآن همچنین درد و رنج مریم در هنگام زایمان را با جزئیات بیان می‌کند، از جمله آرزوی او
زایمان را با جزئیات بیان می‌کند، از جمله آرزوی او برای مرگ زودرس تا از درد خلاص شود. با وجود این سختی‌ها، خداوند به عنوان موجودی مهربان و مراقب، نیازهای مریم را پاسخ می‌دهد؛ او را آرام می‌کند و با تأمین غذا حمایت می‌کند. از منظر مطالعات فمینیستی، این روایت نشان‌دهندهٔ اهمیت ویژهٔ فرایند زایمان است و به آن ارزش و معنای خاصی می‌بخشد. برخی پژوهشگران بر این باورند که تعامل میان مریم و فرشته جبرئیل نشان‌دهندهٔ نقش‌های جنسیتی سنتی در آن زمان است. وقتی مریم، به‌عنوان زنی تنها، با فرشتهٔ مذکر روبه‌رو می‌شود، واکنش
زنی تنها، با فرشتهٔ مذکر روبه‌رو می‌شود، واکنش اولیهٔ او ترس از نامناسب بودن موقعیت و عدم اطمینان نسبت به نیت فرشته است. او تنها پس از آنکه جبرئیل اطمینان می‌دهد که به‌عنوان پیام‌آور خدا آمده است، می‌تواند پیام او را بشنود و سؤال‌های خود را مطرح کند. ارتباط سوره مریم با حسین بن علی از دیدگاه شیعه. پس از آنکه خداوند اسامی پنج تن را به زکریا یاد داد، آیهٔ رمزآلود اول سورهٔ مریم — کهیعص — را برای زکریا به این صورت رمزگشایی کرد: ک = کربلا، ه = هلاک العترة، ی = یزید، ع = عطش، ص = صبر. این مطلب نشان‌دهندهٔ شباهت
ع = عطش، ص = صبر. این مطلب نشان‌دهندهٔ شباهت خارق‌العاده‌ای بین سرنوشت یحیی و حسین است که احتمالاً با توجه به این موضوع است که سر هر دو بریده، و در تشت قرار داده شد. وقتی جبرئیل نام پنج تن را به زکریا یاد داد، زکریا نام هر یک از آن‌ها را به زبان آورد، در تمامی موارد به‌جز حسین، وقتی نام را ادا می‌کرد حالتی مسرت‌بخش به وی دست می‌داد، اما وقتی نام حسین را بیان نمود، اشک در چشمان زکریا جاری شد. سپس خداوند به زکریا سرنوشت حسین را بیان نمود و زکریا گریست و از خدا درخواست کرد که پسری به وی دهد تا سرنوشتی همانند
درخواست کرد که پسری به وی دهد تا سرنوشتی همانند حسین را داشته باشد تا بتواند مصیبتی شبیه مصیبتی که محمد به آن دچار می‌شود را تحمل کند و خداوند به زکریا، یحیی را بخشید. حسین در تمامی مراحل سفر خود از مکه به سمت کربلا، به یاد یحیی می‌افتاد. بر طبق روایتی دیگر، خون حسین همانند خون یحیی به جوشش خواهد آمد و خداوند برای آنکه این جوشش را تسکین دهد، هفتاد هزار نفر از منافقان و کفار و مؤمنان شرور را نابود خواهد کرد همان‌گونه که این کار را برای انتقام از یحیی انجام داده بود.
سوره طه در مکه نازل شده و مکی است. این سوره، اولین سوره‌ای است که ماجرای موسی را به تفصیل بیان نموده و حدود هشتاد آیه را بدان اختصاص داده‌است. بخشی از آن نیز در مورد عظمت قرآن و صفات خداوند و بخشی در ارتباط با سرگذشت آدم و حوا و وسوسه شیطان است و در پایان اندرزهای بیدار کننده‌ای را بیان می‌دارد. نام دیگر سوره طه (طاها) «کلیم» است؛ چون در آن دربارهٔ موسی و چگونگی گفتگویش با خداوند سخن گفته شده‌است. این سوره با حروف مقطعه (طا و هاء) آغاز شده (یازدهمین سوره‌ای است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل
است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل طاها نام دارد. طبق نظر مفسران کتاب تفسیر نمونه این سوره از ۶ بخش زیر تشکیل شده‌است: در بخش اول: اشاره کوتاه به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار. بخش دوم: بیش از ۸۰ آیه را در بر می‌گیرد که از داستان موسی سخن می‌گوید. بخش سوم: بخشهایی دربارهٔ معاد و خصوصیات رستاخیز. بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن. بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سرانجام هبوط آنها به زمین بخش آخر: نصیحت و اندرزهای بیدار کننده‌ای برای مؤمنان.
سوره انبیاء به معنای پیامبران، یکی از سوره‌های قرآن است که ۱۱۲ آیه تشکیل شده‌است. این سوره مطابق با ترتیب در مصحف عثمانی بیست و یکمین سور و مطابق با ترتیب نزول سوره هفتاد و سومین سوره است. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌گوید: «غرض این سوره گفتگو پیرامون مسئله نبوت است که مسئله توحید و معاد را زیر بنای آن قرار داده‌است.» نخست نزدیک بودن روز حساب و غفلت مردم از آن و نیز روگردانی شان از دعوت حق را ذکر می‌کند، که ملاک حساب روز قیامت همین‌ها است. سپس به بیان موضوع نبوت و استهزاء مردم می‌پردازد. آنگاه نبوت
موضوع نبوت و استهزاء مردم می‌پردازد. آنگاه نبوت خاتم پیامران و نسبت‌های داده شده به وی شامل ساحر، مفتری و شاعر را ذکر می‌کند. آنگاه گفتار آنان را با ذکر اوصاف کلی انبیای گذشته نموده و بیان می‌کند پیامبر اسلام نیز همان گرفتاری‌ها را باید ببیند، چون آنچه این می‌گوید همان است که پیامبران پیشین می‌گفتند. سپس داستان برخی از پیامبران را برای تأیید گفتار اجمالی خود می‌آورد و از موسی و هارون، ابراهیم، اسحاق، یعقوب، لوط، نوح، داوود، سلیمان، ایوب، اسماعیل، ادریس، ذوالکفل، ذوالنون، زکریا، یحیی و عیسی یاد می‌کند.
ذوالکفل، ذوالنون، زکریا، یحیی و عیسی یاد می‌کند. آنگاه با ذکر روز حساب و آنچه که مجرمان و پارسایان در آن روز کیفر و پاداش می‌بینند بحث را بدین صورت جمع‌بندی می‌کند که «سرانجام نیک از آن متقین خواهد بود و زمین را بندگان صالحش ارث می‌برند.» در انتها اعراض مردم از نبوت را به خاطر اعراضشان از توحید می‌داند و به همین جهت بر مسئله توحید اقامه دلیل می‌کند. از آنجایی که این سوره به دلیل سیاقش و به اتفاق مفسران در مکه نازل شده تهدید و وعید در آن، از بشارت و وعده بیشتر است.
سوره ۲۴ از قرآن است و ۶۴ آیه دارد. و سوره ای مدنی است. نامگذاری. نامیدن این سوره به نور به این دلیل است که کلمهٔ «نور» هفت بار در این سوره آمده و آیه نور در آن قرار دارد. آیه نور با واژهٔ الله شروع می‌شود و کلمهٔ نور پنج بار در آن به کار رفته است. محتوا. سوره نور احکام فقهی بسیاری را بیان می‌کند: حَدّ زنا، حد تهمت زنا (قذف)، احکام لِعان، حدود حجاب، معافیت حجاب برای قواعد از زنان، لزوم وجود چهار گواه برای اثبات زنا، مسائل نکاح و ماجرای اِفک. از مطالب و مباحث دیگر این سوره، پند و موعظه خداوند به مؤمنان در
دیگر این سوره، پند و موعظه خداوند به مؤمنان در پرهیز از سخن گفتن دربارهٔ چیزی که آگاهی از آن ندارند و پرهیز از افترا، بهتان، تهمت و نهی شدید از اشاعه فحشا و آداب ورود که هنگام داخل شدن در خانه‌ها و مکان‌های دیگران باید به اذن و اجازهٔ صاحب آن باشد. شأن نزول آیه. خداوند در آیات ۱۱ و ۱۲ سوره نور می‌گوید: «ان الذین جاؤا بالافک عصبه منکم لا تحسبوه شرا لکم بل هو خیر لکم لکل امری ء منهم ما اکتسب من الاثم و الذی تولی کبره منهم له عذاب عظیم *لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون والمؤمنات بانفسهم خیرا و قالوا هذا افک مبین،
والمؤمنات بانفسهم خیرا و قالوا هذا افک مبین، همانا کسانی که آن تهمت عظیم را (دربارهٔ یکی از زنان پیامبر) به میان آوردند، دسته‌ای از شما بودند. آن تهمت را برای خود شر مپندارید، بلکه آن برای شما خیر و مصلحت است. بر عهدهٔ هر فردی از آن‌ها سهمی از گناه است، و آن که بخش عمدهٔ آن دروغ‌سازی را بر عهده داشته عذابی بزرگ دارد* چرا هنگامی که آن (تهمت) را شنیدید، مردان و زنان مؤمن نسبت به خودشان گمان نیک نبردند و نگفتند: این تهمتی آشکار است؟». آیات به اصطلاح «افک» است. «افک» دروغ بزرگی (تهمتی) است که برای بردن آبروی
«افک» دروغ بزرگی (تهمتی) است که برای بردن آبروی رسول خدا بعضی از منافقین برای همسر رسول خدا جعل کردند. خلاصه داستان به نقل اهل سنت این است که عایشه همسر پیامبر هنگام بازگشت مسلمین از یک غزوه، در یکی از منزلها برای قضای حاجت داخل جنگلی شد، در آنجا طوق (روبند) او به زمین افتاد و مدتی دنبال آن می‌گشت و در نتیجه از قافله بازماند و توسط صفوان که از دنبال قافله برای جمع‌آوری از راه ماندگان حرکت می‌کرد، با تأخیر وارد مدینه شد. به دنبال این حادثه منافقین تهمتهایی را علیه همسر پیامبر شایع کردند. محدثان شیعه این
را علیه همسر پیامبر شایع کردند. محدثان شیعه این ماجرا را به «ماریه» سریهٔ پیامبر نسبت داده‌اند؛ و احتمال دارد هردو اتفاق روی داده باشد؛ مثل بسیاری از آیات قران که بیش از یک شأن نزول دارد. فضیلت سوره. شیخ طبرسی از علمای شیعه در مَجْمَعُ الْبَیان حدیثی از پیامبراسلام در بیان فضیلت این سوره آورده است:کسی که سوره نور را بخواند (و محتوای آن را در زندگی خود پیاده کند) خداوند به عدد هر زن و مرد با ایمانی در گذشته و آینده، ده حسنه به عنوان پاداش به او خواهد داد.در حدیث دیگری از جعفرصادق نقل شده‌است: اموال خود را
حدیث دیگری از جعفرصادق نقل شده‌است: اموال خود را از تلف و دامان خود را از ننگ بی عفتی حفظ کنید به وسیله تلاوت سوره نور، و زنانتان را در پرتو دستوراتش از انحراف مصون دارید که هر کس قرائت این سوره را در هر شبانه روز ادامه دهد، احدی از خانواده او هرگز تا پایان عمر گرفتار عمل منافی عفت نخواهد شد کتاب تفسیر سوره نور. کتاب تفسیر سوره نور (آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌ای): تشریح مباحثی راجع به تشعشعات انواع نور به‌خصوص نور شجره وجود انسان که از مشاعر و مغز انسان می‌تابد. در نیمه اول کتاب، از مادران که پرورش دهنده
در نیمه اول کتاب، از مادران که پرورش دهنده شجره وجود انسانند و در نیمه دوم کتاب، از رجال علم که با نور دانش خود راهنمای افراد بشرند، گفتگو شده‌است.
فرقان سوره ۲۵ از قرآن است و ۷۷ آیه دارد. مشابه دیگر سوره‌های مکی، تأکید این سوره بر مسائل مبدأ و معاد و نبوت محمد و مبارزه با شرک و بت‌پرستی است. در ادامه سوره صفات مؤمنان راستین را برمی‌شمرد. نام سوره از آیهٔ اول آن گرفته شده که از قرآن به عنوان فرقان (جداکننده حق و باطل) یاد می‌کند. فضیلت قرائت سوره. از موسی بن جعفر، پیشوای هفتم شیعیان نقل است: تلاوت سوره فرقان را ترک مکن. به درستی که هر کس در هرشب این سوره را بخواند، خداوند او را حساب و عذاب نکند و منزلش در فردوس اعلا باشد.
سوره شعراء سوره ۲۶ از قرآن است و ۲۲۷ آیه دارد. تمام این سوره به جز چهار آیهٔ آخر آن مکی هستند. نام آن از آیه ۲۲۴ آن گرفته شده‌است که در مورد شاعران بی‌هدف سخن می‌گوید. به مانند دیگر سوره‌های مکی، عمده تمرکز این سوره پیرامون مسائل اعتقادی مانند توحید، معاد، نبوت، اهمیت قرآن، و داستان‌های پیامبران پیشین است. دستورهایی به پیامبر اسلام در زمینهٔ چگونگی دعوت و برخورد با مؤمنان و نوید به مؤمنان و انذار کافران پایان‌بخش این بخش از سوره است. این سوره از نظر تعداد آیات دومین سورهٔ بلند قرآن پس از بقره است، گرچه از
دومین سورهٔ بلند قرآن پس از بقره است، گرچه از نظر تعداد کلمات چنین نیست.
سوره نمل سوره ۲۷ از قرآن است و ۹۳ آیه دارد. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره بیشتر بر اعتقادات پایه‌ای اسلام مانند مبدأ و معاد متمرکز است و از قرآن، وحی و نشانه‌های خدا در جهان سخن می‌گوید. همچنین، این سوره داستان پنج پیامبر را بازگو می‌کند. داستان سلیمان، ملکهٔ سبا، و سخن گفتن سلیمان با مورچه‌ها در این سوره منشأ نامگذاری آن است. این سوره با نوید شروع شده و با انذار پایان می‌یابد.این سوره تنها سوره ای است که دو بسم الله الرحمن الرحیم دارد.
سوره قَصَص سوره ۲۸ از قرآن است و ۸۸ آیه دارد. این سوره مکی است و نام دیگرش «موسی و فرعون» است. به فراخور کاربرد واژه «قَصَص» در آیه ۲۵، این سوره نیز «قَصص» نام گرفته‌است که به معنای «بازگویی سرگذشت» می‌باشد. آیات ۳ تا ۴۶ این سوره به‌طور مفصّل به داستان موسی و فرعون و آیات پایانی آن نیز به داستان قارون می‌پردازد و به سرنوشت آنچه از دید مسلمانان، «شکیبایان نیکوکار و بدکاران گناهکار» دانسته می‌شود اشاره می‌کند. اگر چه در سی و چهار سوره از سوره‌های قرآن به گونه‌ای از داستان موسی و فرعون سخن رفته ولی تنها در این