payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فاشیسم اسلامی اصطلاحی تازه‌است که به تندروهای مسلمان از طرف مخالفان آنها که طیفی از اصلاح طلبان مسلمان و سیاست‌مداران غربی و تندروهای دیگر مذاهب را دربر می‌گیرد اطلاق می‌گردد. برخی فاشیسم اسلامی را به «جهادگرایی مسلحانه» و «اسلام رادیکالی» توصیف کرده‌اند. برخی واژه فاشیسم اسلامی را ساختهٔ نویسندهٔ فرانسوی ماکسیم رودینسون (۱۹۱۵–۲۰۰۴) برای توصیف انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران می‌دانند. در سال ۲۰۰۷ برنامه‌ای به نام «هفتهٔ آگاهی از فاشیسم اسلامی» برگزار شد. اما در برخی دانشگاه‌ها نظیر هاروارد، نه تنها هیچ اجتماعی برای
دانشگاه‌ها نظیر هاروارد، نه تنها هیچ اجتماعی برای حمایت از این برنامه به راه نیفتاد بلکه در برابر برگزاری آن مقاومت‌هایی نیز به وجود آمد. برگزاری چنین مراسمی توسط گروه مسلمان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، برنامه‌ای اسلام‌هراسانه دانسته شد و در زمان برگزاری مراسم، گروه‌های مسلمان و غیرمسلمان بسیاری برای مخالفت با این برنامه و به نشانهٔ اعتراض به آن در محوطهٔ دانشگاه‌های مختلف اجتماع نمودند. همچنین در دانشگاه ویسکانسین، اجتماعاتی در پاسخ به این برنامه برگزار شد. کاربرد. در ایران برای اولین بار شاهپور بختیار این
کاربرد. در ایران برای اولین بار شاهپور بختیار این واژه را برای مخالفان رادیکال مذهبی رژیم شاه بکار بردو امروزه ورد زبان محافظه‌کاران و تعدادی از سیاست‌مداران غربی است. آصفی سخنگوی پیشین دولت محمود احمدی‌نژاد در واکنش به کار بردن این اصطلاح از سوی جرج دابلیو بوش آن را قبیحانه و توهین به اسلام و خارج از عرف دیپلماتیک خواند. نورمن پادهورتز، محافظه‌کار آمریکایی، هدف از فاشیسم اسلامی را «نابودی غرب و از میان برداشتن آزادیهایی که آمریکا در دسترسی به آن می‌کوشد» عنوان کرده. برخی از مفسران اسلام‌فاشیسم را جنبشی
عنوان کرده. برخی از مفسران اسلام‌فاشیسم را جنبشی می‌دانند که توسط اسلام‌گرایان تعریف شده است که به دنبال تحمیل قانون اسلامی بر کل جهان و احیای خشونت‌آمیز خلافت جدید است که امپراتوری اسلامی سابق را از اسپانیا تا آسیای مرکزی را در بر می‌گیرد. نویسندگان دیگر از اصطلاح «اسلاموفاشیسم» برای اشاره دقیق به جنبش‌های اسلامی استفاده کرده‌اند که آموزه‌های آنها نمادها و اصول ایدئولوژی نازی یا نئونازی را ترویج می‌کنند، مانند تبلیغات یهودستیزی وتکل‌های بزرگان صهیون و رویزیونیسم تاریخی (انکار گرایی) که به عنوان بی اهمیت
تاریخی (انکار گرایی) که به عنوان بی اهمیت جلوه دادن یا انکار هولوکاست درک می شود. در نهایت، برخی از محققان با احتیاط از اصطلاح "فاشیسم" برای بحث در مورد اشکال خاصی از بنیادگرایی اسلامی ستیزه جو استفاده کرده اند.
شیخلر یکی از روستاهای شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی است. این روستا در ۴٫۵ کیلومتری شهر بوکان واقع است. شیخلر دارای جمعیتی ۴۵۰ نفری می‌باشد. اهل روستا سنی مذهب هستند. روستا دارای کوهایی مثل «به ردی کچان»، «شوکرالی»، «کانی کوران» است. در کوه شوکرالی مرقد شیخی واقع است که بعضی وجود این مرقد را دلیلی برای نامگذاری روستا می‌دانند. روستا داری مزارع مانند «چراغ بگ»، «اوی مه رد»، «کانی ملا» می‌باشد. روستا دارای امکاناتی چون برق، تلفن و آب نیز است. شغل مردم بیشتر کشاورزی است و عده‌ای هم مشغول دامداری هستند.
کشاورزی است و عده‌ای هم مشغول دامداری هستند. این روستا با حدود ۱۰۰ خانوار جمعیتی در حدود ۵۰۰ نفر داردو روز به روز به دلیل نزدیکی به شهر بر تعداد ساکنین آن افزوده می‌شود.
فردریک وینسلو تیلور | Frederick Winslow Taylor مهندس مکانیک آمریکایی که سعی در بهبود کارایی صنعت داشت. او به عنوان پدر مدیریت علمی و همین‌طور روان‌شناسی صنعتی و سازمانی شناخته می‌شود و همچنین از اولین مشاوران مدیریت بود. وی مطالعات خود را در سال ۱۸۸۵ در صنعت فولاد میدویلو بتلهم آغاز و در حدود سال ۱۸۷۸ چهار اصل اساسی و مهم مدیریت علمی را ارائه کرد. توضیحاتی پیرامون مدیریت علمی. در دهه ی ۱۸۸۰ میلادی جورج فردریک تیلور مطالعات خود را در زمینه ی زمان سنجی و حرکت سنجی ، به مثابه راهی برای تعریف و بهینه
و حرکت سنجی ، به مثابه راهی برای تعریف و بهینه سازی((واحدهای مستقل نیروی کار تخصصی)) آغاز کرد . مشهورترین تجربه ی آغازین وی با جابجایی مواد در کارخانه ی ذوب آهن سروکار داشت که توسط افراد و بوسیله ی بیل انجام می شد . تیلور با بررسی این فعالیت ها دونتیجه ی ذیل را به دست آورد: ۱/ اگر برای حمل مواد ، درکنار هرتوده ی سنگ آهن ، ذغال سنگ ، یا گدازه (تفاله) آهن یک نفر قرار بگیرد ،کارآیی افزایش می یابد(در مقایسه با هنگامی که یک نفر بخواهد همه آنها را به تنهایی جابجا کند) ؛ البته به شرط آن که محوطه ی کارخانه به
کند) ؛ البته به شرط آن که محوطه ی کارخانه به اندازه ی کافی بزرگ باشد تا همه ی افراد بتوانند همزمان مشغول به کار باشند . ۲/ استفاده از بیل هایی با اندازه متفاوت ، فراخور جابه جایی انواع توده های مواد ، کارآیی را افزایش می دهد ؛ به این ترتیب که از بیل های کوچک برای جابجایی سنگ آهن سنگین استفاده شود(به گونه ای که افراد دیرتر خسته شوند) و از بیل های بزرگ برای جابه جایی گدازه های سبک تر استفاده گردد(به گونه ای که بتوان مواد بیشتری را با هر حرکت جابجا کرد) ؛ البته این کار هم تا زمانی مقرون به صرفه خواهد بود که
این کار هم تا زمانی مقرون به صرفه خواهد بود که قیمت بیل به اندازه کافی ارزان باشد ؛ یعنی در مجموع از قیمت نیروی کار قابل صرفه جویی در جابجایی مواد ، به ازاء هر نفر در روز ، کمتر باشد (ایست وان ، ۱۹۹۲ ، ص ۵۲۵_۵۲۶) هر دویافته تیلور ، بر اهمیت تلاش برای یادگیری و جایگزین فن آوری صحه می گذارند . تیلور در سال ۱۹۱۱ میلادی کتاب اصول مدیریت علمی را منتشر ساخت . وی در این کتاب متذکر می گردد که بهتر آن است که هدف اصلی مدیریت ، به حداکثر رساندن کامیابی کارفرما و کارمند باشد .(لاک ، ۱۹۸۲، ص۱۴) تیلور که ((پدر مدیریت
باشد .(لاک ، ۱۹۸۲، ص۱۴) تیلور که ((پدر مدیریت علمی)) نیز نامیده می شود ، بر این باور بود که بسیاری از کارکنان هم عصرش ، کمتر از ظرفیت واقعی خود کار می کنند . او تصور می کرد که این مسئله با اتخاذ رهیافتی منظم ، مبتنی بر هدایت و حمایت کارکنان توسط سرپرستان و ارضاء نیازها و انگیزه های پولی کارکنان قابل حل است . تیلور چهار اصل ذیل را به عنوان ((اصول مدیریت علمی)) پیشنهاد کرد : ۱_علمی کردن فعالیت های هرشغل ، شامل تدوین قوانین حرکت ، استاندارد کردن انجام کارها و ایجاد شرایط کاری مناسب ۲_انتخاب دقیق کارکنان دارای
شرایط کاری مناسب ۲_انتخاب دقیق کارکنان دارای تواناییهای مناسب برای هر شغل ۳_آموزش دقیق کارکنان انتخابی و فراهم کردن انگیزه های مناسب برای جلب همکاری آنان به انجام علمی کار ۴_حمایت از کارکنان ، از طریق برنامه ریزی کردن کار آنها و هموار کردن راه انجام کار تیلور کوشید تا با استفاده از فنون علمی ، بهره وری افراد در کار را بهبود بخشد . تیلور بر ضرورت علمی کردن فعالیت های هرشغل و تدوین قوانین حرکت برای انجام آن تاکید داشت . حرکت سنجی بر تجزیه فعالیت های یک شغل یا کار و کاهش حرکت های جسمانی آن تا حد حرکت های
یا کار و کاهش حرکت های جسمانی آن تا حد حرکت های ضروری و اساسی دلالت دارد . دو نفر از افراد معاصر تیلور ، یعنی فرانک و لیلیان گیلبرت به منزله ی پیشگامان مطالعه ی حرکت سنجی در یک از بررسی های مشهور خود توانستند تعداد حرکاتی را که کارگران ساختمان ، هنگام بنایی انجام می دادند ، کاهش دهند و بهره وری آنان را سه برابر کنند(شرمرهورن ، ۱۹۹۶ ، ص۲۹) . کار گیلبرت ها به منزله ی مبنایی برای پیشرفت های بعدی در زمینه ساده سازی کار ، استاندارد کردن کارها و تدوین برنامه های پاداش کارانه مدنظر قرار گرفت که همه ی این فنون ،
پاداش کارانه مدنظر قرار گرفت که همه ی این فنون ، هنوز هم در محیط های کاری به کار می روند. تأثیرات تیلور. در اینجا به ذکر چند نمونه از تأثیراتی که کارهای تیلور بر دیگران گذاشت اکتفا می‌کنیم.آمریکا"گانت"، گانت چارت را توسعه داد، گانت چارت نوعی برنامهٔ زمان‌بندی دیداری است که جریانی از کارها را نمایان می‌سازد. "هوگو مونستربرگ"، روان‌شناسی صنعتی را ابداع کرد. "لیلیان گیلبرث"، روان‌شناسی را به مطالعات مدیریت وارد کرد. "فرانک گیلبرث"، همسر لیلیان، در حالی که بر روی یک پروژهٔ ساختمانی کار می‌کرد مدیریت علمی را
روی یک پروژهٔ ساختمانی کار می‌کرد مدیریت علمی را تشریح کرد و نهایتاً مستقل از تیلور حرکت سنجی را ارائه کرد. "دانشگاه هاروارد"، یکی از اولین دانشگاه‌های آمریکاست که مدرک مدیریت بازرگانی را در سال ۱۹۰۸ براساس برنامهٔ آموزشی مدیریت علمی تیلور ارائه کرد. فرانسهدر فرانسه چاته لیر نوشته‌های تیلور را ترجمه کرد. مدیریت علمی که توسط وی ترجمه شده بود نظریه‌پرداز فرانسوی هنری فایول را تحتِ‌تأثیر قرار داد، فایول تحتِ‌تأثیر مدیریت علمی تیلور، در سال ۱۹۱۶ ساختار سازمانی در مدیریت را ارائه نمود. سوئیسدر سوئیس یک آمریکایی
مدیریت را ارائه نمود. سوئیسدر سوئیس یک آمریکایی به نام ادوارد آلبرت، "مؤسسه‌های بین‌المللی مدیریت" را منتشر کرد که اطلاعاتی را در مورد تکنیک‌های مدیریت ارائه می‌کرد. شورویدر اتحاد جماهیر شوروی، ولادمیر لنین تحت تأثیر تیلوریسم قرار گرفت. با این حال روش‌های فردریک تیلور هرگز نتوانست جایگاه خود را در اتحاد جماهیر شوروی پیدا کند. منتقدین. بسیاری از کسانی که از تیلور انتقاد می‌کنند، معتقدند که او نسبت به جنبه‌های انسانی و انگیزشی کار بی‌اعتنا بوده‌است. در ضمن تیلور نسبت به جنبه‌های اجتماعی کار دیدگاهی منفی
تیلور نسبت به جنبه‌های اجتماعی کار دیدگاهی منفی داشت. او کار گروهی را مفید نمی‌دانست و معتقد بود هروقت کارکنان به صورت گروهی کار می‌کنند، کارایی هر یک از آن‌ها به سطح کارایی ضعیف‌ترین عضو گروه تنزل پیدا می‌کند. درگذشت. فردریک تیلور، روز ۲۱ مارس ۱۹۱۵ (۲۹ اسفند ۱۲۹۳) در سن ۵۹سالگی درگذشت. جستارهای وابسته. هنری فوردمدیریت علمیخط تولیدفرانک بانکر گیلبرت
بَصره () سومین شهر بزرگ عراق پس از بغداد و موصل و با جمعیتی بیش از سه میلیون نفر است. این شهر بندر اصلی کشور عراق است. بصره مرکز استان بصره است و بیشتر جمعیت آن را شیعیان و اقلیت قابل توجه‌ای از اهل‌سنت تشکیل می‌دهند. بصره در تاریخ آغازین اسلام نقش پررنگی داشته‌است. نگاهی گذرا. بصره در امتداد اروند رود واقع شده‌است. این شهر در ۵۵ کیلومتری خلیج فارس و در ۵۴۵ کیلومتری بغداد قرار دارد. مقدار جزر و مد بصره در حدود ۷متر می‌باشد و شبکه کانال‌هایی که در میان شهر جریان دارد، این شهر را به «ونیز خاورمیانه» شهرت داده
دارد، این شهر را به «ونیز خاورمیانه» شهرت داده است. وضعیت حکمرانی در بصره سنتی طایفه‌ای می‌باشد. این شهر دارای طوایف زیادی همچون شمار، بنی خالد، آل‌فضیل، تمیم، الجبور، الشوولات، بنی اسد، بنی سعد، السعدون، بنی منصور، الزفیر، بنی خیگان، البوفرحان و سُباع و بسیاری طوایف دیگر می‌باشد که برخی از آن‌ها سنی و بقیه از شیعه می‌باشند. بصره در یک منطقه حاصلخیز کشاورزی، با محصولاتی اصلی شامل برنج، ذرت، جو، ارزن، گندم، خرما و احشام می‌باشد. برای مدت زمان طولانی، بهترین خرماهای جهان در بصره پرورش می‌یافت. شهر همچنین
خرماهای جهان در بصره پرورش می‌یافت. شهر همچنین دارای یک فرودگاه بین‌المللی می‌باشد. منطقه اطراف بصره دارای منابع مهم نفتی با چاه‌های نفت بسیار می‌باشد. پالایشگاه نفت شهر قابلیت تولید حدود ۱۴۰٬۰۰۰ بشکه نفت یعنی ۲۲٬۳۰۰ متر مکعب در روز را دارا می‌باشد. پیروان مسلمان منطقه عمدتاً اعضای فرقه شیعه جعفری می‌باشند. همچنین تعداد قابل توجهی از فرقه اهل سنت و نیز تعداد کمی از مسیحیان در بصره زندگی می‌کنند. همچنین در کنار ایشان بقایایی از فرقه عرفانی پیش از اسلام یعنی مندائیان، کسانی که مقر فرماندهی آن‌ها منطقه‌ای بود
کسانی که مقر فرماندهی آن‌ها منطقه‌ای بود که سابقاً ساک اش-شیخ نامیده می‌شد، زندگی می‌کنند. تاریخ بصره. بصره در آغاز در سال ۱۷ هجری به عنوان اردوگاه و پادگانی برای عشایر عرب تشکیل دهندهٔ ارتش‌های خلفای اول تأسیس شد. عتبه بن غزوان، سردار مسلمان، پس از سال‌ها کارزار در عراق و شکست دادن نیروهای ساسانی در آنجا، بر جایگاه یک سکونتگاه قدیمی ایرانی به نام وهشتاباد اردشیر که توسط اعراب خراب شده شده بود و او آن را خریبه می‌نامید، اردوگاهی به پا کرد. این جایگاه در نزدیکی جایی به نام فهرج ، بود که فاصلهٔ زیادی از شهر
جایی به نام فهرج ، بود که فاصلهٔ زیادی از شهر ابولا نداشت. سپس هنگامی که زبیر در جنگ جمل یکی از روستاهایش کشته شد نام زبیر به یکی از روستاهای آن داده شد شهر جدید به وسیلهٔ کانال، خصوصاً نهر الابولا، به اروند رود متصل بود و در نخستین روزهایش متشکل از کلبه‌هایی ساخته از نی‌های گرفته شده از مرداب‌های جنوب عراق بود. بعدتر با رشد شهر ساختمان‌های خشتی و دیوارها به این کلبه‌ها افزوده شدند ولی حتی در دوره‌های خیلی بعدتر بخش‌های فقیرتر از خانه‌های ساخته از نی تشکیل می‌شدند. بصره، که گویند به معنی سنگ‌های سیاه است،
می‌شدند. بصره، که گویند به معنی سنگ‌های سیاه است، در زمان عمر بن خطاب به سال ۱۷ هجری ساخته شد و زمین‌های آن میان قبایل عربی که پس از انقراض سلطنت ساسانیان به آنجا مهاجرت کردند تقسیم گردید و با کوفه از پایتخت‌های جدید عراق به‌شمار آمدند. در سال ۳۶ هجری جنگ معروف جمل در حوالی بصره به وقوع پیوست. بصره همیشه به داشتن نهرهای خود معروف بوده و به گفته ابن حوقل در قرن چهارم بیش از صد هزار نهر داشته که بیست هزارتای آنها قابل قایقرانی بوده‌است. ابن بطوطه در قرن هشتم هجری به بصره سفر کرده و در مورد مردم این شهر گفته
هجری به بصره سفر کرده و در مورد مردم این شهر گفته بخشی از عرب و بخشی از عجم هستند و حاکم شهر در آن زمان رکن‌الدین عجمی توریزی بود. ابن بطوطه مذهب مردم بصره را اهل سنت و جماعت نامیده‌است. «طبقات» شیرازی، که وائل هالاک آن را «یک کار بیوگرافیکی مهم اولیه اهدا شده به حقوقدانان» خوانده‌است، ۸۴ «شکل شاخص» از فقه اسلامی را پوشش داده؛ که بصره ۱۷ مورد آن را فراهم کرد؛ بنابراین بصره مرکزی بود که فقط مدینه با (۲۲) مورد و کوفه با (۲۰) مورد از آن پیش افتادند. از جمله اصحابی که در بصره ساکن شدند ابوموسی و مالک بن انس
اصحابی که در بصره ساکن شدند ابوموسی و مالک بن انس بودند. در کنار حقوقدانان بصری، هالاک محمد ابن سیرین، ابو عبدالله مسلم ابن یاسر، و ابو ایوب السختیانی را برمی‌گزیند. قتدا ابن دیعما (سال ۶۸۰–۷۳۶) به عنوان یک محدث و مفسر قرآن احترام یافت. در اواخر سال ۷۵۰، سووار ابن عبدالله جهت اطمینان از بیطرفی آنها، شروع به پرداخت حقوق به شاهدان و منشیان دادگاه نمود. حماد ابن سلاما (سال ۷۸۴)، مفتی شهر بصره، معلمی از ابو حنیفه بود. زفار ابن الهدی شاگرد ابو حنیفه دیرتر از کوفه به بصره حرکت کرد. قوانین بصره‌ای و کوفی، تحت
کوفه به بصره حرکت کرد. قوانین بصره‌ای و کوفی، تحت حمایت اولیه عباسیان، بخشی از فقه شد که مذهب حنفی نام گرفت؛ در نتیجه با دیگران، مثل تکرار در مدینه که منجر به مذهب مالکی شد، به مخالفت برخاست. سفیان ال- ثوری ومعمر ابن رشید بسیاری از آموزش‌ها و احادیث شرعی و غیرشرعی در کتاب‌ها را جمع‌آوری نموده، و به یمن مهاجرت کردند، در آنجا عبد الرزاق آن‌ها را در طی قرن نهم CE در مصنف خویش قرار داد. در بازگشت به بصره، مسدد ابن مصرحد جمع‌آوری‌های خویش را که به صورت «حدیث مسند» مرتب کرده بود، تألیف نمود. بصره همچنین زادگاه
مرتب کرده بود، تألیف نمود. بصره همچنین زادگاه تفاسیر دیگرگونی از اسلام شد. ربیعه العدویه القیسیه، (متولد سال ۷۱۷)، در آنجا زندگی کرد و به عنوان شاعر، متصوف، و معلم مشهور شد. او همچنین در زمره ارکان اولیه قدریه (جنبش وابسته به علوم الهی) بود. قدریسم در اسلام همانند عقیده آزادی اراده انسان در مسیحیت، در مخالفت با این قبیل عقاید جبر و تفویض که پیش از این توسط اشخاصی، مانند، جان کالوین، ارائه شده بود، می‌باشد. محدث یحیی ابن یعمر ابداع عقاید قدری را در بصره به معبد ال-جوهانی (تاریخ. سال ۸۰) نسبت داده‌است. الحسن
ال-جوهانی (تاریخ. سال ۸۰) نسبت داده‌است. الحسن (محقق) در «رساله» خود: خدا ممکن است فرمان داده، ممنوع کند، ادب نموده، و امتحان نماید؛ اما علی‌رغم این که قدرت دارد انسان‌های عادی را به خیر یا شر زور نمی‌کند؛ یک روش میانه‌رو از قدریسم را گسترش داده‌است. به‌عقیده الذهبی («سیار اعلم ال- نوبالاً)، شاگرد الحسن ابو عثمان عمر ابن عبید (تاریخ. در حدود سال ۱۴۴) تدریس سیر و سلوک الحسن را ترک کرده و با اتخاذ بیشتر این عقاید خویس را در عزلت نگاه‌داشت. در سوریه، حکومت مروانیان جهت تصدیق دستیابی آنان بر اجازه معنوی بر جبر
جهت تصدیق دستیابی آنان بر اجازه معنوی بر جبر و تفویض تکیه داشت. مقتدا مالک در کتاب موطای خویش ثبت نموده‌است که خلیفه عمر بن عبدالعزیز فرمان داده بود که قدریه‌ها را باید» به شمشیر «سپرد. مخبران حدیث سوری احادیثی از پیامبر جعل کرده‌اند مبنی بر این که قدریسم را به عنوان یک بدعتکاری تقبیح نموده، و چنان‌که در سوره پنجم یهودیان گفته شده بود، معتقدان آن و کلاً همه بصره را به عنوان» میمون‌ها و خوک‌هاً برچسب زده‌است. تحت تسلط ابو الهزی ال- علاف (به تاریخ سال ۸۴۱)، همچنین اهالی بصره جهت مدرسه طرفداران معتزلی، نوعی
همچنین اهالی بصره جهت مدرسه طرفداران معتزلی، نوعی فلسفه عقل گرائی که شامل اصول قدری الحسن و جلب حمایت خلیفه عباسیان مأمون بوده، متهم گشته (یا سرزنش شده‌اند). بنا به نظر آرتور جفری، بصره همچنین در ابتدا شیوه‌ای مخصوص از تلفظ قرآن را نگاه‌داشته، که آن‌ها به عنوان «لباب الکلوب» بر کاغذ قرار گرفته و به ابو موسی نسبت داده شده. برای مثال، نسخه قدیمی استفاده شده «ابراهام» در مقابل «ابراهیم» که به واسطهٔ قافیه سوره بیست و یکم اجباراً تغییرداده شد، بسته به کتاب مقدس صحیح تر است؛ علاوه بر این مغایرتهای ثبت شده
مقدس صحیح تر است؛ علاوه بر این مغایرتهای ثبت شده ابوموسی جهت سوره ۲۱ وجود ندارد. همچنین استنباط ابن الزبیر زمانی که به مکه آمد بدینگونه بود (اگرچه مغایرتهای او کار بر روی سوره ۲۱ را در بر می‌گرفت). احتمالاً راه حل این است که نص اولیه قرآن در بصره «ناقص» بوده، که گفته می‌شود فاقد نشانه‌های صدادار بلند بود؛ و این که بصره پیش تر از این که سوره‌های دیگر پذیرفته شود – به احتمال بسیار زیاد در طی یا بعد از نیمه – سال ۶۸۰، سوره ۲۱ را به عنوان بخشی از قرآن پذیرفت. نام. منابع کهن‌تر نام بصره را عربی‌شده نام پارسی
نام. منابع کهن‌تر نام بصره را عربی‌شده نام پارسی بسره و بسراه به معنای «محل راه‌های بسیار» دانسته‌اند. نام پیشین شهر بصره که امروزه بخشی از خاک عراق است، وهشت‌آباد اردشیر بوده‌است. این نام گویای ساخته شدن و آباد شدن این شهر به فرمان اردشیر بابکان، بنیادگذار شاهنشاهی ساسانی است. بر اساس کتاب اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان در مورد نام بصره چند نظر وجود دارد. حمزه اصفهانی نوشته‌است که بصره عربی شده «پس راه» است. نامهای دیگری چون أم العراق، خزانة العرب، عین الدنیا، ذات الوشامین، البصرة الزاهرة، ثغر
عین الدنیا، ذات الوشامین، البصرة الزاهرة، ثغر العراق الباسم، الفیحاء، قبة العلم، الرعناء نیز گفته شده و گفته‌اند که آپلوگوس یا اُبُله در نزدیکی بصره بوده‌است. در متن‌های ساسانی بسرا/باسرا تلفظ و نگارش شده‌است. بر اساس رهنامه دریای اریتره (نگاه کنید به نقشه) «در انتهای دریای پارس بر کنار رود، شهر بسیار آباد و سعادتمندی وجود دارد که تجار پارسی، هندی و رومی در آنجا تجارت دارند و حاکم آن عادلترین است». در هزار و یک شب تحت نام بس راه شهر ذکر شده‌است و گفته شده سندباد ملوان سفر دریایی خویش را از اینجا شروع
شده سندباد ملوان سفر دریایی خویش را از اینجا شروع کرده‌است. همچنین «بصرا» نام یک نوع بازی ماهیگیری (بازی کارتی) می‌باشد که در خاورمیانه در قهوه‌خانه‌ها بازی می‌کردند. بصره/ باصرا را بعضی‌ها سرزمین صخره معنی کرده‌اند و آن را واژه سریانی دانسته‌اند. خرمای بصره. خرمای بصره چنان با اهمیت و پر آوازه بوده‌است که مقدسی گوید: «خرمای بصره فراموش شدنی نیست.» البته خرمای بصره، متنوع بوده‌است که مقدسی آن را بر چهل و نه گونه به‌شمار می‌آورد. حمداللّه مستوفی (متوفای ۷۴۰ ق) نیز گوید که بصره، خرماهای خوب دارد و خرمای آنجا
نیز گوید که بصره، خرماهای خوب دارد و خرمای آنجا را تا هندوچین و ماچین می‌برند.
بلِز پاسکال (؛ ۱۹ ژوئن ۱۶۲۳ – ۱۹ اوت ۱۶۶۲) ریاضی‌دان، فیزیک‌دان و فیلسوف فرانسوی بود. کودکی. پاسکال در سه‌سالگی مادرش را از دست داد و تحت آموزش پدرش قرار گرفت. کارهای اولیهٔ پاسکال در علوم طبیعی و کاربردی بود که وی در آنجا نقشی مهم در ساخت ماشین حساب‌های مکانیکی و مطالعه سیالات داشت. وی همچنین با عمومیت دادن کار اِوانجِلیستا توریچِلی نقشی مهم در توضیحِ مفهوم فشار و خلأ نیز ایفا کرد. پاسکال همچنین در دفاع از روش علمی نوشته‌های مهمی دارد. پاسکال به ایجاد دو زمینهٔ جدید تحقیقاتیِ مهم کمک کرد. وی در ۱۶ سالگی
زمینهٔ جدید تحقیقاتیِ مهم کمک کرد. وی در ۱۶ سالگی رساله‌ای مهم در باب هندسه تصویری نوشت و در زمینهٔ نظریه احتمالات از ۱۶۵۴ با پیر دو فرما مکاتباتی داشت. پاسکال همچنین نقش چشمگیری در پیدایش اقتصاد مدرن و علوم اجتماعی داشت. دوران اولیهٔ زندگی و تحصیلات. پاسکال در منطقهٔ کلِرمون-فِران در ناحیهٔ اوورنی در فرانسه متولد شد. در سه سالگی، مادرش، آنتونیت بگن را از دست داد. پدرش، اتین پاسکال (۱۶۵۱–۱۵۸۸)، قاضی و عضو طبقه نجیب‌زادگان بود و به علوم و ریاضی علاقه داشت. بلز پاسکال برادر ژاکلین پاسکال بود و دو خواهر دیگر
پاسکال برادر ژاکلین پاسکال بود و دو خواهر دیگر داشت که تنها یکی از آن‌ها به نام ژیلبرت دوران کودکی را به سلامت طی کرد. در سال ۱۶۳۱، اتین به‌همراه فرزندانش به پاریس نقل مکان کرد. اتین، با توجه به نبوغ فوق‌العادهٔ پسرش، تصمیم به آموزش وی گرفت. پاسکال جوان در همان ابتدا استعداد خود را در ریاضیات و علوم طبیعی نشان داد، که شاید مکالمات همیشگی پدرش با عالمان برجستهٔ علوم هندسه در پاریس، ازجمله رابروال، مرسن، دسارگوس، میدورگ، گاسندی و دکارت جزو دلایل تمایل پاسکال بوده‌باشد. در یازده سالگی رساله‌ای کوتاه دربارهٔ
بوده‌باشد. در یازده سالگی رساله‌ای کوتاه دربارهٔ اصوات اجسام ارتعاشی نوشت و پدرش در جواب به این موضوع، مطالعهٔ ریاضیات را برای وی تا سن ۱۵سالگی ممنوع کرد تا بلز از مطالعهٔ لاتین و زبان یونانی بازنمانَد. بااین‌حال، یک روز اتین متوجه شد که بلز (که در آن زمان ۱۲ سال داشت) با تکه‌ای زغال بر روی دیوار، اثباتی مستقل در مورد این‌که مجموع زاویه‌های یک مثلث برابر است با دو زاویهٔ قائمه نوشته است. از آن زمان به بعد پاسکال اجازهٔ مطالعهٔ اقلیدس را یافت. پاسکال علاقه‌ای ویژه به مطالعهٔ کارهای رنه دکارت داشت. به‌دنبال
ویژه به مطالعهٔ کارهای رنه دکارت داشت. به‌دنبال مطالعهٔ عقاید دکارت، پاسکال در ۱۶سالگی رساله‌ای در باب مباحث مخروطی به نام "مقاله‌ای دربارهٔ مخروطی‌ها" نوشت. بخش اعظم این رساله اکنون از بین رفته است، ولی یک نتیجهٔ مهم آن، که به قانون پاسکال معروف است، به جای مانده است. کارهای پاسکال چنان باارزش بودند که زمانی که دکارت دست‌نوشته‌های وی را دید، نتوانست باور کند که این کارها توسط پدر پاسکال نوشته نشده‌اند. در سال ۱۶۳۸، مخالفت اتین با سیاست‌های مالیِ کاردینال ریشلیو خانوادهٔ پاسکال را مجبور به فرار از پاریس
ریشلیو خانوادهٔ پاسکال را مجبور به فرار از پاریس کرد. تنها زمانی که ژاکلین در بازی بچه‌ها با کاردینال ریشیلیو موفق عمل کرد، اتین بخشیده شد. در سال ۱۶۳۹، خانوادهٔ پاسکال به روآن (فرانسه) نقل مکان کردند و اتین در آنجا مأمور جمع‌آوری مالیات شد. بلِز پاسکال در ۱۸سالگی، برای کمک به پدرش در انجام محاسباتش، یک ماشین حساب مکانیکی ساخت که قادر به محاسبهٔ جمع و تفریق بود و ماشین حساب پاسکال نام گرفت. ازجمله نمونه‌های اولیهٔ این ماشین‌حساب در موزهٔ زوینگر در درِسدِنِ آلمان قرار دارد. گرچه این ماشین‌حساب‌ها در واقع
آلمان قرار دارد. گرچه این ماشین‌حساب‌ها در واقع مقدمهٔ پیدایش مهندسی کامپیوتر بوده‌اند، اما آن‌ها از لحاظ تجاری موفقیت چندانی به‌دست نیاوردند. طی دههٔ بعدی، پاسکال طرح خود را ارتقا داد و بیش از ۵۰ عدد از آن‌ها را ساخت. ابداعات در ریاضی. علاوه بر دستاوردهای دوران کودکی‌اش، پاسکال در بقیه زندگی‌اش نیز بر دانش ریاضی تأثیر گذاشت. در سال ۱۶۵۳، پاسکال رساله‌ای به نام «در باب مثلثات حساب» نوشت که در آن یک صورت جدولی راحت برای ضرایب دوجمله‌ای شرح داد که امروزه مثلث پاسکال نامیده می‌شود. یانگ هو ریاضی‌دان چینی از
پاسکال نامیده می‌شود. یانگ هو ریاضی‌دان چینی از سلسله کین ۴ قرن پیش از پاسکال به مسئله‌ای مشابه مثلث پاسکال پرداخته بود. در سال ۱۶۵۴ پاسکال تحت تأثیر یکی از دوستانش شوالیه دو مره که به مسائل قمار و شرط‌بندی علاقه داشت، با فرما در این باب مکاتبه کرد و نتیجه آن مکاتبات تئوری احتمالات در ریاضی بود؛ و مشکل مورد نظر وی این بود که دو بازیکن قمار که بازی را زودتر ترک می‌کنند، با توجه به وضعیت موجود بازی، می‌خواهند با توجه به شانسشان برای بردن بازی، سهام را عادلانه تقسیم کنند. از این مبحث نظر امید ریاضی به وجود
تقسیم کنند. از این مبحث نظر امید ریاضی به وجود آمد. پاسکال بعدها (در «تفکرات») از استدلال‌های احتمالی استفاده می‌کرد، (شروط پاسکال)، تا ایمان و اعتقاد به خدا و زندگی زاهدانه را توجیه کند. کارهای ارزشمند فرمت و پاسکال در احتمالات و ریاضیات مبنایی بسیار مهم برای لایبنیتس در خلق فرمول ریاضیات بسخردی محسوب می‌شود. پاسکال پس از تجربیات عرفانیش در سال ۱۶۵۴، کارها و مطالعات خود در ریاضیات را رها کرد. با این حال پس از یک شب بی‌خوابی کشیدن در سال ۱۶۵۸، او به صورت ناشناس جایزه‌ای را برای انتگرال‌گیری عددی سیکلوئید
جایزه‌ای را برای انتگرال‌گیری عددی سیکلوئید اختصاص داد. ژان والیس، هایجین، کریستفر ورن و چندی دیگر راه‌حل‌هایی را ارائه دادند. پاسکال هم تحت نامی مستعار راه‌حل خود را ارائه داد. پس از آن‌که پاسکال خود را برنده اعلام کرد، مباحثات و مناقشات سختی درگرفت. دستاورد مهم پاسکال در ارتباط با فلسفهٔ ریاضی مربوط به اثر وی به‌نام "De l'Esprit géométrique" (در باب مفهوم هندسه) بود که در ابتدا به عنوان مقدمه‌ای برای کتاب هندسه برای یکی از مدارس معروف «مدارس کوچک پورت‌رویال» ("Les Petites-Ecoles de Port-Royal") نوشته شده
("Les Petites-Ecoles de Port-Royal") نوشته شده بود. این کار برای مدت بیش از یک قرن از مرگ پاسکال انتشار نیافت. در این اثر پاسکال به مسئلهٔ کشف حقایق پرداخت و عنوان کرد که بهترین راه برای این کار این است که تمامی موضوعات را در مورد حقایق از قبل اثبات‌شده پیدا کرد. در عین حال وی عنوان کرد که این کار غیرممکن است چراکه برای اثبات این حقایق به اثبات رسیده به حقایق دیگری نیاز است و بنابراین اولین اصل قابل حصول نیست. بر این اساس، پاسکال عنوان کرد که روش‌های مورد استفاده در علم هندسه با اصول خاص آن و در نظر گرفتن
در علم هندسه با اصول خاص آن و در نظر گرفتن موضوعات مرتبط با آن‌ها در حد امکان مناسب هستند. با این وجود راهی وجود نداشت که در مورد درستی اصول مطمئن شد. پاسکال همچنین با استفاده از "De l'Esprit géométrique" یک تئوری در ارتباط با معنا بسط داد. وی دو گونه معنا را از هم متمایز ساخت، اولی معانی قراردادی هستند که توسط نویسنده طرح می‌شوند و دومی معانی‌ای هستند که در داخل زبان هستند و همه آن‌ها را می‌فهمند، و دلیل این است که مرجع به‌طور طبیعی مشخص است. نوع دوم ویژگی فلسفهِ ماهیت‌گرایی است. پاسکال ادعا کرد که تنها
فلسفهِ ماهیت‌گرایی است. پاسکال ادعا کرد که تنها تعاریف گونهٔ اول در مورد علوم و ریاضی مهم هستند و عنوان کرد که در این زمینه‌ها باید فلسفهٔ صورت‌گرایی مطروحه توسط دکارت مورد استفاده قرار گیرد. در کتاب "De l'Art de persuader" (در باب هنر قانع‌سازی)، پاسکال نگاهی دقیق‌تر به روش بدیهی هندسه داشت و خصوصاً به این مورد پرداخت که چگونه مردم در مورد اصول بدیهی‌که از آن‌ها نتیجه‌گیری می‌کنند قانع می‌شوند. پاسکال با میشل دو مونتنی هم‌عقیده بود که حصول اطمینان در مورد این بدیهیات و نتیجه‌گیری از طریق روش‌های بشری
این بدیهیات و نتیجه‌گیری از طریق روش‌های بشری غیرممکن است. وی اظهار داشت که این اصول تنها از طریق شهود قابل درک است و این‌که این حقیقت لزوم تسلیم در برابر خداوند برای رسیدن به حقایق را مورد تأکید قرار می‌دهد. ابداعات در علوم فیزیکی. مطالعات پاسکال در مورد سیالات (دینامیک سیالات و استاتیک سیالات) بر اساس اصول سیالات هیدرولیک بود. اختراعات او در این زمینه شامل فشار هیدرولیک (استفاده از فشار هیدرولیک برای افزایش نیرو) و سرنگ بود. در سال ۱۶۴۶، پاسکال از آزمایش‌های اوانجلیستا توریچلی در ارتباط با فشارسنج آگاهی