payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیعی در ابهر خبرهایی نقل شده است. راوندی اهل ولایت ابهر را رافضی می‌داند، اما قزوینی رازی از ایشان با لقب «بی نفسان ابهر» یاد می‌کند که احتمالاً این صفت به دلیل وجود برخی گرایش‌های معتزلی و مشبهی در این شهر باشد. در این ناحیه یورش مغولان نه تنها حضور شیعیان را کاهش نداد، بلکه حتی در مواردی سبب گسترش تشیع در این شهر گردید. امروزه اکثر مردم این شهر پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند. زکریای قزوینی در کتاب آثارالبلاد و اخبارالعباد در مورد دین مردم ابهر چنین می‌گوید. بازارها و کاروان سراها. بازار بزرگ سنتی ابهر
بازارها و کاروان سراها. بازار بزرگ سنتی ابهر در زمینی به مساحت حدوداً ۴۵۰۰ متر مربع به طول ۲۸۰ متر در سال ۱۳۶۴ شروع و در سال ۱۳۶۷ آن بنا شد. در سال ۱۳۹۱ شهرداری با جذب سرمایه‌گذار تکمیل بازار را با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی اقدام به تکمیل و راه اندازی ۱۲۰ مغازه در آن راسته شد که نهایتاً در سال ۱۳۹۶ به پایان رسید. معماری این بازار تلفیق معماری اصیل ایرانی با نیازهای عصر جدید است که به دست معماران هنرمند منطقه بنا شده. آب‌وهوا. حداکثر رطوبت نسبی درشهر بالغ بر ۵/۹۴٪ وحداقل آن ۳/۲۳٪ آب‌وهوا عموماً در ابهر سرد و
وحداقل آن ۳/۲۳٪ آب‌وهوا عموماً در ابهر سرد و معتدل است. در زمستان میزان بارش بسیار بیشتر از تابستان است. برطبق سامانهٔ طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، آب و هوا بر اساس دی‌اس‌بی طبقه‌بندی می‌شود. میانگین دما در ابهر ۱۰٫۳ سانتی گراد است. در سال میزان بارش به ۵۲۷ میلی‌متر می‌رسد.
خُرَّم دَرّه سومین شهر بزرگ استان زنجان و مرکز شهرستان خرمدره می‌باشد. این شهر با وسعتی برابر ۱۰ کیلومتر مربع در ۵ کیلومتری شهر ابهر و ۸۰ کیلومتری جنوب شرق زنجان واقع شده است و به علت قرار داشتن در کناره جاده بین‌المللی تهران – بازرگان از نظر شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در بهترین و مطلوب‌ترین جایگاه استان قرار دارد. جمعیت این شهر طبق آمار سال ۱۳۹۵، ۶۸۱۲۱ نفر بوده است. ارتفاع شهر خرمدره از سطح دریا حدود ۱۵۷۰ متر است. جمعیت. خرمدره طی سرشماری سال ۱۳۹۵، ۶۸٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد و به این لحاظ سومین شهر
۶۸٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد و به این لحاظ سومین شهر پرجمعیت در استان زنجان می‌باشد. موقعیت. شهر خرمدره سومین شهر پرجمعیت استان زنجان بعد از شهرهای زنجان و ابهر است و در ۸۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده است. خرمدره در ۴۹ درجه و ۲۵ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۵۵ دقیقهٔ طول شرقی نصف‌النهار مبدأ و ۳۶ درجه و ۲۵ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۱۰ دقیقهٔ شمالی خط استوا قرار دارد. شهرستان خرمدره که احاطه کننده شهر است، از شمال با شهرستان قزوین (استان قزوین)، از شرق و جنوب با شهرستان ابهر و از غرب با شهرستان خدابنده همسایه و هم‌مرز است. این
غرب با شهرستان خدابنده همسایه و هم‌مرز است. این شهر به دلیل قرار گرفتن بر سر آزادراه زنجان قزوین و جاده ترانزیت بین‌المللی تهران-بازرگان از جایگاه راهبردی مطلوبی برخوردار است. وجود کارخانه‌هایی همچون شرکت صنعتی مینو،شرکت کشت و صنعت و شهرک صنعتی، کشاورزی پر رونق، باغ‌های سرسبز و پر محصول، طبیعت زیبا و بکر، و آب و هوای مناسب، از دلایل پیشرفت و توسعه شهر و شهرستان است. خرمدره با داشتن آب و هوای مناسب و قرار گرفتن در مسیر جاده ترانزیت و نزدیکی به مرکز استان (حدود۸۰ کیلومتر) و همجواری با شهرهای ابهر، هیدج و
(حدود۸۰ کیلومتر) و همجواری با شهرهای ابهر، هیدج و خدابنده و دارا بودن امکانات حمل و نقل چون آزادراه، جاده ترانزیت، خط راه‌آهن و همچنین وجود ایستگاه راه‌آهن خرمدره دارای موقعیت مناسبی در استان است. گردشگری. از جمله جاذبه‌های گردشگری خرمدره می‌توان به حمام تاریخی یان یان، تپه باستانی خالصه، سد تفریحی خلیفه لو، ارتفاعات زیبای انجلین، الوند، سد خاکی شویر و همچنین به کوچه باغ‌های سرسبز و زیبای داسداران(انتهای خیابان طالقانی)، محمودآباد و خرمنلو (انتهای خیابان۱۷شهریور) وجاده توریستی سوکهریز اشاره کرد که سالانه
وجاده توریستی سوکهریز اشاره کرد که سالانه به خصوص در ایام تابستان که اغلب نقاط کشور در گرمای شدید هستند، به علت سرسبزی و وجود باغات زیاد و خنک بودن و اعتدال دمای هوا توریست‌ها و گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند و به همین سبب به نگین سرسبز استان زنجان مشهور است. مشاهیر. صدرالدین شجره - بازیگر قدمت تاریخی. تپه باستانی خالصه با قدمتی که به ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد(۸۰۰۰سال پیش) و دوره نوسنگی برمی‌گردد به عنوان مهم‌ترین منبع برای مطالعه دربارهٔ تاریخچه فلات مرکزی و شمال غربی ایران محسوب می‌شود. کشف دانه‌های
و شمال غربی ایران محسوب می‌شود. کشف دانه‌های گیاهی مانند نخود لپه‌ای و لوبیا در تپه خالصه به خوبی نشان می‌دهد که مردم آن زمان به شغل کشاورزی مشغول بوده‌اند. وجود کوره‌های سفالگری هم خودکفایی آن‌ها را به تصویر می‌کشد. موضوع دیگری که در این کاوش‌ها مشخص شده این است که مردم آن زمان برای تدفین مرده‌های خود از روش خمره‌ای استفاده می‌کردند؛ یعنی مرده‌های خود را درون خمره قرار می‌دادند. وجود ۲ اسکلت ۸۰۰۰ ساله که به صورت خمره‌ای دفن شده‌اند، این موضوع را به خوبی اثبات می‌کند. صنایع فعال در شهر. مجتمع کشت و صنعت و
می‌کند. صنایع فعال در شهر. مجتمع کشت و صنعت و دامپروری و مرغداری دشت خرمدره در محدوده‌ای به وسعت حدود ۱۱۲۵ هکتار در شهرستان خرمدره قرار دارد. این شرکت در چهار زمینه «دامپروری»، «زراعت»، ـ «باغبانی» و «مرغداری» فعالیت می‌کند. واحد دامپروری دارای ۷۵۰۰ رأس دام و تولید روزانه ۱۲۵ تن شیر می‌باشد. سطح باغات ۳۰۰ هکتار و سطح اراضی تحت کشت ۶۰۰ هکتار می‌باشد که سالیانه ۳ هزار تن انواع میوه و ۱۵ هزار تن انواع محصولات زراعی تولید می‌کند.
هیدج شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان است. جمعیت. این شهر واقع در بخش مرکزی شهرستان ابهر، بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیتی بالغ بر ۲۰٬۰۰۳ نفر، متشکل از ۹٬۶۶۱ مرد و ۱۰٬۳۴۲ زن در قالب ۳٬۷۶۴ خانوار داشته است. مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند این شهر در بین شانزده شهر استان رتبه پنجم جمعیتی بعد از مراکز شهرستان‌های زنجان، ابهر، خرمدره و قیدار (خدابنده) را داراست. اقتصاد. شهر هیدج با توجه به شاخص جمعیتی ۱۵۰۰۰ نفری خود دارای اقتصادی بسیار پویا و فعال بوده و
نفری خود دارای اقتصادی بسیار پویا و فعال بوده و نقش بسیار کلیدی و مهمی را در سطح منطقه ایفا می‌کند و به‌نوعی نبض اقتصادی استان زنجان می‌باشد. هیدج نسبت به سایر شهرهای استان زنجان از نظر اشتغال‌زایی رتبه بسیار خوبی در سالیان اخیر کسب نموده است به‌طوری که آمار بیکاری در این شهر منفی می‌باشد، همین امر سبب شده تا نیروی جویای کار از شهرهای دیگر برای اشتغال و سرعت بخشیدن به چرخه صنعت در این شهر مشغول به کار شوند. صنایع و تولیدات. هیدج در نگاه کلی شهری صنعتی و کشاورزی است هیدج جزو سه شهر بزرگ تولید کننده کفش در
است هیدج جزو سه شهر بزرگ تولید کننده کفش در ایران می باشد و رتبه اول تولید کفش بچه گانه کشور را کسب نموده است همچنین این شهر در صنعت کشاورزی بسیار سرآمد بوده بیشترین تولید لوبیا چیتی در شمال غرب کشور را دارد که غالب محصولات آن به سراسر کشور و کشور های همسایه صادر می شود شهرک صنعتی هیدج دارای شرکت‌هایی تولیدی در زمینه بسته‌بندی و بوجاری حبوبات و غلات و خوراک دام - تولید لوله - سیم و کابل - صنایع چوب و نئوپان دستمال کاغذی و… می‌باشد. پیشینه - وضعیت. این شهر دارای حوزه علمیه است که قدمت بنای آن به بیش از ۱۸۰
حوزه علمیه است که قدمت بنای آن به بیش از ۱۸۰ سال می‌رسد حوزه علمیه هیدج مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان ابهر هیدج واقع شده. ین اثر در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در گذشته مردمان آن را «هیه» می‌نامیدند که در آن دروازه و کاروانسرا برای استراحت کاروان بوده، نام هیدج از هودج یا محمل گرفته شده که در زمان‌های گذشته برای حمل بزرگان استفاده می‌شده، (نام هیدج را با هودج (کجاوه) سنجیده‌اند ولی این نام به صورت هودژ (شکلی از هودج) به معنی محل دژ
نام به صورت هودژ (شکلی از هودج) به معنی محل دژ خوب است) قدمت این شهر به زمان‌های دور برمی گردد ولی از زمانی که دختر شاه خدابنده سلطان محمد خدابنده که مقبره آن در گنبد سلطانیه است، هنگام عبور از آن شهر که آن زمان روستایی دور بوده، دخترش دچار بیماری شدیدی شده و بعد از مداوا در همان مکان فوت می‌کند. از آنجا که این منطقه آب و هوایی بسیار مطبوع داشته در همان‌جا دخترش را دفن و مقبره‌ای زیبا از سنگ مرمر سفید برایش می‌سازد که مقبره و سنگ قبر به سرقت رفت و مابقی آرامگاه به دست شهردار وقت تخریب شد که این محل به هی
به دست شهردار وقت تخریب شد که این محل به هی مردان معروف بود که اکنون دوباره ساخته شده است. جمعیت هیدج در سال ۱۳۴۵ در حدود (۴۷۰۰ نفر) در سال ۱۳۵۵(۶۲۱۲ نفر) در سال ۱۳۶۵ (۹۱۰۷نفر) در سال ۱۳۷۵ (۱۰۷۲۷ نفر) بوده است و نسبت جمعیت شهری هیدج نسبت به شهرستان به ترتیب ۱۵درصد، ۱۰ درصد، ۹در صد بوده است که یک سیر نزولی داشته است. مساحت این شهر در حدود ۵ کیلومتر مربع و ارتفاع آن از سطح دریا ۱٬۶۲۷ متر است. به دلیل وجود شیب و کوه‌های شمالی و جنوبی این شهر دارای منابع آب زیادی می‌باشد و به دلیل وجود منابع آب سطحی و زیر
زیادی می‌باشد و به دلیل وجود منابع آب سطحی و زیر زمینی فعالیت‌های کشاورزی رونق زیادی دارد و به لحاظ آب هوایی جزء اقلیم خیلی سرد. معتدل می‌باشد. این شهر به لحاظ تقسیمات سیاسی اداری در دهه‌های گذشته دچار تحولاتی گردیده، به‌طوری‌که از سال۱۳۵۷جزء شهرستان ابهر بوده و با تغییراتی که در سال۱۳۷۶در تقسیمات سیاسی اداری شهرستان رخ داد خرمدره از ابهر منتزع و با الحاق شهر هیدج و روستاهای همجوار، شهرستان جدیدی بدون لحاظ کردن ویژگی‌های طبیعی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی شکل گرفت بار دیگر در سال ۱۳۷۸ این شهر از شهرستان
شکل گرفت بار دیگر در سال ۱۳۷۸ این شهر از شهرستان خرمدره منتزع و به شهرستان ابهر الحاق گردید. با به وجود آمدن این تغییرات در تقسیمات سیاسی اداری منطقه و تغییر مرزها و رقابت بین شهرهای منطقه به ویژه مراکز این دو شهرستان، هیدج به دلیل شرایط ذکر شده دچار دستخوش تغییراتی در خصوص زیر ساخت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شد. به‌طوری‌که شهر هیدج از قدیم‌الایام به عنوان مرکز تجاری و خدماتی و فرهنگی منطقه عمل می‌نمود و حوزه نفوذ آن نه تنها شهرها و روستاه‌های همجوار بلکه مناطق خدابنده، سلطانیه و طارم را نیز شامل می‌شد.
امانوئل لاسکر (۱۹۴۱–۱۸۶۸)، فیلسوف، ریاضیدان (دکترای ریاضیات)، استاد بزرگ و یکی از قهرمانان شطرنج بود. او جزو پنج بازیکن برتر تاریخ شطرنج است. زندگی‌نامه. امانوئل لاسکر در ۲۴ دسامبر سال ۱۸۶۸ در شهر برلینچن پروس آلمان (اکنون لهستان) متولد گردید. لاسکر را که به مدت ۲۷ سال مقام قهرمانی شطرنج جهان را مقتدرانه در اختیار داشت، پدر و بنیانگذار روان‌شناسی شطرنج می‌نامند. آخرین پیروزی بزرگ وی تصاحب جایزه سوم در مسکو در سن ۷۰ سالگی بسال ۱۹۳۶ می‌باشد. وی در پیکارهایش بیشتر به فکر به وجود آوردن وضعیت‌هایی ناخوشایند برای
به فکر به وجود آوردن وضعیت‌هایی ناخوشایند برای حریف بود تا کسب برتری! تا جایی که حاضر بود برتری‌های کمی و کیفی را فدای این اندیشه کند. شاید اگر بازیهای وی را با کامپیوتر بررسی کنیم وی اغلب دارای وضعیت‌های ناخوشایندی است؛ ولی علاوه بر قدرت وصف ناشدنی وی در فن دفاع، تأکید وی بر شناخت روان‌شناسی و خلقیات حریف قبل از بازی را می‌توان مهم‌ترین علت موفقیتش دانست. بدین رو عده‌ای از استادان معتقد بودند اگر در بین بازی حریفان لاسکر را عوض کنیم وی شکست‌های سختی را متحمل خواهد شد. عده‌ای دیگر نیز سبک بازی او را «قدم
خواهد شد. عده‌ای دیگر نیز سبک بازی او را «قدم زدن در لبه پرتگاه» نامیدند! لاسکر در زمان حیات خود با «آلبرت اینشتین» مرادوات و مکاتبات بسیاری داشته‌است. لاسکر اغلب مدت زندگیش را در برلین به‌سر برد اما دوران پیری ابتدا به مسکو مهاجرت کرد. او مدت ۲۷ سال (۱۹۲۱–۱۸۹۴) قهرمان جهان بود و طول عمر قهرمانی اش استثنائی است. اولین درخشش او قربانی دو فیل در ۱۸۸۹ و آخرین پیروزی بزرگ او تصاحب جایزه سوم در مسکو بسال ۱۹۳۶ و در زمانی که به سن ۷۰ سالگی می‌رسید. با وجود موفقیت‌های بیشمار او در مسابقات و تورنمنت‌ها، سبک و روش
بیشمار او در مسابقات و تورنمنت‌ها، سبک و روش او بحث‌انگیز و پر رمز و راز باقی‌مانده‌است. با نگاهی اجمالی در می‌یابیم که لاسکر استراتژیست خوبی بود که بازیش از بعد تاکتیکی والائی برخوردار بود و بعلاوه از یک آخر بازی عالی سود می‌برد و بهر حال از شانسهای تصادفی در بازیهای انحرافی لذت می‌برد. حتی این نظر وجود داشت که تعصب لاسکر به سیگارهای قوی عملی به منظور از پا درآوردن حریفانش بوده‌است. در اغلب بازیهایش به لحاظ درک پوزیسیونی و استراتژیکی شطرنج از حریفانش پیش می‌افتاد و در اغلب اوقات از وقت مقرر بازی خودش
می‌افتاد و در اغلب اوقات از وقت مقرر بازی خودش جلوتر بود تسلط او بر خانه‌های ضعیف، بازی در خانه‌های دور افتاده و تغییر جریان حمله بین دو پیاده جلو رفته قبل از فرمول بندی این عقاید در کتاب کلاسیک ابتدائی، روش من نیمزویچ با موفقیت بانجام رسیده بود. لاسکر مبانی و اصول اشتاینیتز را بکار برد و آن‌ها را برای ستیز و زد و خورد عملی در تورنمنت و مسابقه‌های شطرنج مورد اصلاح قرار داد لاسکر دارای بنیه و طاقت استثنائی بود و خونسرد و فعال با اغلب بازیهای بحرانی برخورد می‌کرد. شهرت و آوازه «جادوی سیاه» او از آنجا برخاست
شهرت و آوازه «جادوی سیاه» او از آنجا برخاست که توانست خودش را به‌عنوان یک شخصیت قویتر و محکم تر از رقیبش در تعدادی از بازیهای بسیار دشوار به اثبات برساند: برای مثال در پیروزیش بر شلختر در بازی فینال مسابقه سال ۱۹۱۰ که لاسکر باید برای حفظ عنوان قهرمانی جهان پیروز می‌شد، در پیروزیش بر کاپابلانکا در سن پترزبورگ در سال ۱۹۱۴ که جلوتر از رقیب اصلی اش جایره اول را بدست آورد، و در بازی دوم از مسابقه سال ۱۹۰۸ با تاراش خوش درخشید. در تمام این پیروزی‌ها، لاسکر مهارتش را در تحت فشار قرار دادن حریفانش نشان داد به نحوی
را در تحت فشار قرار دادن حریفانش نشان داد به نحوی که آن‌ها نتوانستند بهترین بازیهایشان را ارائه نمایند. توان و استقامت او همچنین از سابقه خوبش در دور آخر بازی‌ها و تکرار تحلیل و بررسی رقیبانش در نیمه دوم یک تورنمنت آشکار می‌شود برای مثال در هستینگز ۱۸۹۵ و سه تورنمت سن پترزبورگ در سال ۱۸۹۶ و ۱۹۰۹ و ۱۹۱۴. از لحاظ تئوری، تمام بازیهای شطرنج از ارزش یکسانی برخوردار هستند و پیروزی در دور نخست همان ارزشی را دارد که پیروزی در دور پایانی. اما در تمرین این چنین نیست. برای مثال در تورنمنت‌های سیستم سوئیسی، بازیکنان
برای مثال در تورنمنت‌های سیستم سوئیسی، بازیکنان با حساب مشابهی در مقابل حریفانشان قرار می‌گیرند و یک شروع ضعیف یا یک باخت در دور میانی می‌تواند با پیروزی روی حریفان ضعیفتر در دور پایانی جبران گردد. پیروزی در دورهای نهائی و به ویژه در مسابقه آخر در حقیقت بار مضاعفی را حمل می‌کند زیرا سرنوشت جایزه را تعیین می‌نماید. لاسکر در طول زندگیش نشان داد که اهمیت مراحل پایانی بازی را در تمام بازی‌ها و تمام تورنمنت‌ها دریافته‌است. در مراحل شروع یک مسابقه هر بازیکنی برای نتیجه بهتر می‌جنگد اما وقتی بازی به پایان خود
نتیجه بهتر می‌جنگد اما وقتی بازی به پایان خود نزدیک می‌شود بعضی از بازیکنان علاقه یا اعتماد بنفس خود را از دست می‌دهند. در حالیکه دیگران در جدال و ستیز برای دست یابی به یکی از مکانهای بالای جدول به تحمل فشار عادت کرده‌اند. در چنین موقعیتی بازیکن قوی و با تجربه راه دستیابی به موفقیت را می‌داند. توانائی او در حفظ تعادل خودش در تمام طول تورنمنت یا مسابقه یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های لاسکر بود. لاسکر حد نصاب بینظیری در نتایج مسابقات داشت، ۱۹ پیروزی ۲ مساوی و تنها یک باخت به کاپابلانکا که به‌عنوان جانشین او قهرمان
باخت به کاپابلانکا که به‌عنوان جانشین او قهرمان جهان شد و کاپابلانکا هم قهرمانی را در سال ۱۹۲۷ به الخین واگذار کرد که تا مرگ، نزد خود قهرمانی را حفظ کرد. این موضوع تا حدی به علت مهارت او در انتخاب حریفانش بود. طی سالهای ۱۹۱۴–۱۹۰۰ او سه بار با حریف ضعیفی چون یانوسکی که حامی ثروتمندی داشت مبارزه کرد در حالیکه رقیبان خطرناکی همچون ماروژی، آکیبا روبنشتاین، خوزه رائول کاپابلانکا برای مبارزه وجود داشتند. اما از نتایج مسابقات، مهارت بیش از حد او را در جنگ تن به تن می‌توان دریافت. برجسته تر از همه پیروزی ۰–۸ بر
تن می‌توان دریافت. برجسته تر از همه پیروزی ۰–۸ بر مارشالو یانوسکی و ۰–۶ بر بلک برن است. لاسکر اولین استاد شطرنج بود که به‌طور جدی سعی کرد بازی شطرنج را به‌عنوان یک حرفه مطرح سازد. اما مردی که سوداگر سرسختی برای دادن نمایش با دستمزد بالا بود دو بار از لحاظ مالی ورشکست شد. بار اول به دلیل تورم سالهای دهه ۱۹۲۰ و بار دوم به علت به قدرت رسیدن نازی‌ها. در سالهای آخر دهه ۱۹۲۰ او به‌طور جدی تحصیل ریاضیات را شروع کرد و بخاطر کار روی جبر محض موفق به دریافت دکترا شد و مورد تشویق انیشتن قرار گرفت. به‌طور تفریحی روی
و مورد تشویق انیشتن قرار گرفت. به‌طور تفریحی روی فلسفه کار کرد زیرا بحث کردن را به تجزیه و تحلیل حرکات شطرنج ترجیح می‌داد. در دستیابی ساده اش به گشایش‌ها لاسکر روشی را بنیان نهاد که به‌وسیله از جانشینانش که عناوین جهانی دارند دنبال شد از جمله خوزه رائول کاپابلانکا، تیگران پتروسیان و آناتولی کارپف که او یک خط اصلی را برای دستیابی به این شگرد در مراحل ابتدائی برگزید. همچنین نحوه کاربردش از دفاع فرانسوی با مهره سفید، برتری ایده‌های زیر را نشان می‌دهد: یک اشکال چنین روش غیر کتابی با مهره سفید، نحوه مقابله آن
چنین روش غیر کتابی با مهره سفید، نحوه مقابله آن با دفاع سیسیلی c5 e4 1. مهم‌ترین خانه‌های مجاور مورب و دفاعی که بیشتر از تمام گشایش‌ها تجزیه و تحلیل شده‌است. اما لاسکر در سالهای بعدی عمرش از عهده آن نیز برآمد. به هنگام بازی با مهره سیاه، او به گسترش سریع ساده با حداقل حرکت پیاده‌ها توجه نشان داد. درست نظیر دفاع لاسکر مقابل گامبی وزیر: مطئناً چنان‌که مورد تأیید معیار محاسباتی الو نیز هست او در زمره شش نفر قهرمانان برجسته جهان در طول تاریخ قرار دارد. او در ردیف شطرنجبازان مدرن و به‌عنوان بزرگ‌ترین نماینده
ردیف شطرنجبازان مدرن و به‌عنوان بزرگ‌ترین نماینده شطرنج عملی درجه‌بندی شده‌است. سرانجام مبارز واقعی عرصه شطرنج در سن ۷۳ سالگی در شهر نیویورک ایالات متحده آمریکا درگذشت.
اُشنَویه (به کردی: شنۆ) یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی است که در نیمه جنوبی این استان قرار دارد. این شهر مرکز شهرستان اشنویه است و نزدیک‌ترین مرکز شهرستان به مرکز استان (ارومیه) می‌باشد. به اشنویه لقب پایتخت گیلاس ایران داده شده است. شهر اشنویه با قدمت تاریخی حداقل ۳۰۰۰ سال، یکی از قدیمی‌ترین مراکز سکونتی در ایران و کردستان است و در متون و مدارک آشوری از این منطقه به‌عنوان اشنوناک یادشده است. به علت برخورداری از تاریخ و تمدن کهن، آثار تاریخی فراوانی را در خود جای داده است و از این لحاظ دارای پیشینه‌ای
در خود جای داده است و از این لحاظ دارای پیشینه‌ای غنی است. مهم‌ترین آثار تاریخی آن سنگ‌نوشته کله‌شین (به ارتفاع ۱۷۰ سانتی‌متر و به دو زبان اورارتویی و آشوری حک گردیده که متعلق به سده هشتم پیش از میلاد) می‌باشد که گفته می‌شود نهصد سال قبل از بنای تخت جمشید به دستور ایشپونیا پادشاه اوراتور در ارتفاعات غربی شهرستان در مرز با عراق نصب گردیده است. شهر اشنویه در غرب استان آذربایجان غربی قرار دارد و یک شهر ارتباطی مهم در جنوب غربی استان محسوب می‌شود که مرکز استان و شهر ارومیه را به شهرستان پیرانشهر (بازارچه مرزی
و شهر ارومیه را به شهرستان پیرانشهر (بازارچه مرزی تمرچین و مرز ترانزیتی حاج عمران) با فاصله ۷۲ کیلومتری متصل می‌کند. در این شهر، زبان کردی به‌عنوان زبان گفتاری و زبان فارسی به‌عنوان زبان آموزش و نوشتار رسمی، مورد استفاده قرار می‌گیرند. ریشه نامگذاری. اشنویه به معنی گیاه خوشبو است که در فارسی به آن دواله می‌گویند. به علت وفور این گیاه در منطقه به این نام خوانده می‌شود. مهد تمدن. تپه دینخواه. تپه دینخواه که در جنوب غربی حوزه آبریز دریاچه ارومیه و ۲۴ کیلومتری غرب حسنلو قرار دارد، با لایه‌های تمدنی از اعصار
غرب حسنلو قرار دارد، با لایه‌های تمدنی از اعصار مفرغ و آهن، یکی از تمدن‌های بزرگ منطقه را در خود جای داده است. این تپه باستانی در شهرستان اشنویه یکی از اتلال مهم تاریخی ایران است که نخستین بار توسط بار استین مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و متعاقب آن بررسی‌های مقدماتی برای انجام کاوش‌ها انجام گردید. در سال ۱۹۶۷ میلادی دکتر رابرت دایسون آمریکایی پس از انجام مطالعات باستان‌شناسی‌ مورد کاوش‌های علمی قرار گرفت. در سال ۱۹۶۸ میلادی دکتر آسکر ماسکرلا به سرپرستی دایسون کاوش‌های خود را ادامه داد داده‌های
سرپرستی دایسون کاوش‌های خود را ادامه داد داده‌های باستان‌شناسی قدمت این تپه را بین هزاره چهارم و دوم ق م معرفی نمود. که همزمان با تپه‌های تاریخی گوی تپه در ارومیه و قره تپه قزوین (سگزآباد) است. آثار این تپه با شهر سوخته قابل مقایسه می‌باشد. علاوه بر گزارش‌های دکتر دایسون در دینخواه، دکتر هاملین هم گزارشی از کاوش‌های خود در تپه دینخواه بسال ۱۹۷۴ میلادی ارائه نمود. دوره‌های آن از مفرغ متاخر تا اسلامی را شامل می‌شوند. قدیم‌ترین دوره دینخواه همانند دوره ۴ حسنلو است. سفال قرمز و نخودی دینخواه با نقوش سیاه و
است. سفال قرمز و نخودی دینخواه با نقوش سیاه و قرمز همانند سفال خابور بین‌النهرین است و ارتباط این دو منطقه را نشان می‌دهد. در محوطه‌های باستانی اشنویه، حفاری‌های دینخواه‌تپه (فصل ۱۹۶۶)، عصر آهن در دینخواه تپه، سفال‌های دینخواه در اوایل هزاره دوم پیش از میلاد، دینخواه تپه و (ظروف ارومیه)، بقایای جانوری دینخواه‌تپه، قبری از اواسط هزاره دوم پیش از میلاد در دینخواه‌تپه و مهره‌های مکشوفه از قبر ۲۷ ترانشه B10a دینخواه تپه و مراحل آغازین ساخت شیشه از دستاوردهای تپه دینخواه است. تاریخ. جغرافی‌نگاران سده‌های آغازین
دینخواه است. تاریخ. جغرافی‌نگاران سده‌های آغازین اسلامی، اشنویه را شهری واقع در سرزمینی حاصل خیز معرفی کرده‌اند. این شهر در طول تاریخ جولانگاه جنگ و گریزهای فراوانی بود از جمله نبردهای میان عثمانی‌ها و روس‌ها را که زیانهای بسیاری در پی داشت می‌توان برشمرد. در ۱۳۲۰ قمری زمین‌لرزه شدیدی شهر را لرزانید و آسیب‌های فراوانی به جا گذاشت. به نوشته هنری رالین‌سون انگلیسی در سال ۱۸۳۸ به عنوان مأمور نظامی ایران خدمت می‌کرد دربارهٔ اشنویه نوشت، اشنویه در پای کوهستانهای بزرگ کردستان قرار گرفته و از دو سو محدود به
بزرگ کردستان قرار گرفته و از دو سو محدود به کوه‌های کم‌ارتفاعتری است که پله پله بر روی هم قرار دارد بدین سان در آغوش آن کوه‌ها اشنویه به شکل دشت کوچک و در عین حال بسیار بارآور و زیبائی خودنمایی می‌کند. آب گادر که از میان دره باریک و ژرفی از کوه‌ها سرازیر می‌شود دشت را دو بخش می‌سازد. این رود و سایر رودهایی که از همان کوها سرازیر می‌شود زمین‌های سراسر این ناحیه را سیراب می‌کند. شهر اشنویه واقع بر روی زمین‌های نسبتاً بلند، در دامان کوه‌ها در نزدیکی منتهی‌الیه غربی آن سلسله قرار گرفته است و در پیرامونش در
غربی آن سلسله قرار گرفته است و در پیرامونش در حدود چهل دهکده دیگر دیده می‌شود. هنگام سفر رالین‌سون تمامی اهالی آن از کُردان بودند. شهر اشنه در شمال‌غربی پسوا واقع بود که در زمان ابن حوقل کردها در آنجا مسکن داشتند. خاک آن به حاصلخیزی و مراتع آن به خرّمی شهرت داشت. یاقوت که آن شهر را دیده از باغ‌های زیبای آن سخن می‌گوید و مستوفی که نام آن را به صورت اشنویه نوشته گردید گوید شهری وسط است میان کوهستان ده‌گیاه آبشان نیز از آن جبال برمی‌خیزد حاصلش غله و دیگر حبوبات و انگور بود و بیست باریه دیه و از توابع اوست.
و انگور بود و بیست باریه دیه و از توابع اوست. اشنویه شهری وسط است در میان کوهستان بر یک مرحله ارومیه افتاده و در غرب مایل قبله هوایش خوشتر از ارومیه بود و آبش از دره‌ها که از آن کوه‌ها روان است. حاصلش غله و دیگر حبوبات و انگور بود و ضیاعش را نیز حاصلی نیکوست حقوق دیوانیش ۱۹۳۰۰ دینار است. اشنویه که از دیرباز مسکن کردها موسوم به هزبانیان بود، تا سده‌های بعد همچنان آبادانی خود را حفظ کرد. هزبانیان از مراتع اطراف آنجا، برای نگهداری احشام خود بهره می‌جستند. تیره‌ای از آنان نیز که روادیان (کرد) نامیده می‌شدند،
از آنان نیز که روادیان (کرد) نامیده می‌شدند، در ارمنستان سکنی گزیدند (کسروی، شهریاران…، ۱۴۸). روادیان که در آذربایجان و کردستان نفوذ داشتند، در سده ۲ ق از اطاعت عباسیان سرباز زدند و چندی حکومت مستقلی به رهبری علی فرزند صدقه در آذربایجان به وجود آوردند. آنان ارومیه را مرکز فرمانروایی خود قرار دادند و شهرهای اشنویه، خوی، سلماس، لاجان (پسوا) و سلدوز را در اختیار داشتند. پس از آن، به ویژه در سده‌های ۷ و ۸ ق، ولایات ارومیه و اشنویه از سرنوشتی یکسان برخوردار بوده‌اند. در عهد فرمانروایی اتابکان در سال ۶۰۲ق نبردی
در عهد فرمانروایی اتابکان در سال ۶۰۲ق نبردی میان سپاهیان اتابک ابوبکر (فرمانروای عراق و آذربایجان) و علاءالدین (اتابک مراغه)، روی داد. علاءالدین که توان نبرد نداشت، پیشنهاد صلح کرد و یکی از دژهای خود را به ابوبکر واگذاشت و در مقابل، ابوبکر نیز حکومت اشنویه و ارومیه را به وی سپرد. آثار تاریخی. مهم‌ترین جاذبه طبیعی اشنویه، دره چلاشی است و ستون کله شین و کتیبه کله‌شین از مهم‌ترین آثار تاریخی به جا مانده در این شهر به‌شمار می‌آیند. جغرافیا. موقعیت جغرافیایی. شهر اشنویه به عنوان مرکز شهرستان اشنویه در مختصات
شهر اشنویه به عنوان مرکز شهرستان اشنویه در مختصات جغرافیایی ۴۵ درجه و ۵ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۲ دقیقه عرض شمالی در ارتفاع ۱۴۰۰ متر از سطح دریا در قسمت‌های میانی شهرستان و قسمت‌های جنوبی استان واقع است. اختلاف ساعت آن با تهران ۲۰ دقیقه و ۱۲ ثانیه است. شهرهای نالوس و پیرانشهر در جنوب، نقده در جنوب شرقی و ارومیه در شمال شرقی اشنویه واقع شده‌اند. شهر مهاباد نیز از شهرهای نزدیک به اشنویه است. شهر اشنویه شامل دو ناحیه و ۱۲ محله می‌باشد. در شهر اشنویه در قسمت کوهپایه‌ها خانه‌های گلین با چوب و کوچه‌های تنگ و
کوهپایه‌ها خانه‌های گلین با چوب و کوچه‌های تنگ و باریک و در قسمت جدید شهر کوچه‌ها و خیابان منظم و ساختمان‌ها تازه‌ساز است. شهر دارای آب و هوای مناسبی است بطوری که شهر اشنویه را باغ‌های بزرگ و کوچک در میان گرفته‌اند. کوه‌های مرگه‌ور و دشت بیل و کوه‌های دیگر جلگه اشنویه را دایره‌وار در میان گرفته و دو قله مشهور آن (۱ - راندوله ۲ - بابوله) مشرف بر شهر هستند. قسمتی از شهر در دامنه کوهپایه‌ها و قسمتی دیگر در زمین‌های هموار دامن گسترده‌اند. آب و هوا. این شهر از نظر آب و هوا دارای اقلیم سرد معتدل است. دمای هوا در
آب و هوا دارای اقلیم سرد معتدل است. دمای هوا در اشنویه در ماه‌های تابستان حدود ۲۶٫۷ درجه سانتیگراد و در ماه‌های زمستان حدود منفی ۱ درجه سانتیگراد است. میانگین دمای سالانه این شهرستان ۱۳٫۳ درجه سانتیگراد است. بارندگی در اشنویه کم است و متعلق به اقلیم نیمه خشک است. میانگین بارندگی سالانه این شهرستان حدود ۴۲۲ میلیمتر است که ۷۰ درصد آن به پاییز و زمستان تعلق دارد. رودخانه. گادر نام رودی است در شمال غربی ایران که در جنوب غربی استان آذربایجان غربی قرار دارد. این رودخانه از کوه‌های غرب اشنویه سرچشمه گرفته و با طی
از کوه‌های غرب اشنویه سرچشمه گرفته و با طی مسافتی در حدود ۱۰۰ کیلومتر طول شهرستانهای اشنویه و نقده را می‌پیماید و سرانجام به دریاچه ارومیه می‌ریزد. رودخانه گادر از بلندی‌های دالانپر و بز سینا تا کوه‌های مرزی کیله‌شین اشنویه در مرز کردستان عراق سرچشمه گرفته و از سه شاخه اصلی رود گادر و چم غلطان و اشنویه تشکیل یافته، پس از طی مسافتی به سوی خاور متوجه شده، از شهرهای نقده و محمدیار در دشت نقده گذشته، در ناحیهٔ برده‌زرد جاده مهاباد به ارومیه را قطع می‌کند و در جنوب شرقی بندر حیدرآباد از توابع شهرستان نقده وارد
شرقی بندر حیدرآباد از توابع شهرستان نقده وارد دریاچه ارومیه می‌شود. مردم‌شناسی. جمعیت. در آخرین سرشماری عمومی که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت شهر اشنویه ۳۹٬۸۰۱ نفر اعلام شده است. اتنیک و زبان. ساکنان شهر اشنویه را کُردها تشکیل می‌دهند و به زبان کردی صحبت می‌کنند. بیشینه مردم اشنویه به گویش سورانی، لهجهٔ مکریانی و زیرلهجهٔ اشنویه‌ای تکلم می‌نمایند. لهجهٔ اشنویه‌ای از نظر واژگان مشابه به لهجهٔ مهابادی است، اگرچه شباهت‌هایی به لهجهٔ اربیلی که در استان اربیل عراق به آن صحبت می‌شود نیز دارد. همچنین بخشی از