payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اینطور جلوه می‌داد که سیاست خارجی کشور توسط ماری آنتوانت با هدف تأمین منافع اتریش تنظیم شده است. ادعا می‌شد ماری آنتوانت با دزدی از خزانه و از نابودی روحیه میهن‌پرستی، فرانسه را تضعیف کرده و این امر به وجههٔ نظام کهن آسیب زد. بنابراین، بحران مالی که پشت شکست‌های سیاست خارجی فرانسه بود، نارضایتی عمومی را تشدید کرد تا سرانجام مردم در سال ۱۷۸۹ خواستار تغییرات ریشه‌ای و رادیکال در امور داخلی کشور شوند. پس از اینکه دولت در اکتبر ۱۷۸۹ خانوادهٔ سلطنتی را در باغ تویلری در حبس خانگی قرار داد، چند رخداد در طول
تویلری در حبس خانگی قرار داد، چند رخداد در طول انقلاب به ماری آنتوانت وابسته بود. تلاش برای رفتن به ورنس و نقش او در جنگ ائتلاف نخست به وجههٔ او در میان شهروندان فرانسوی آسیب رساند. پس از شورش ۱۰ اوت ۱۷۹۲، خانوادهٔ سلطنتی زندانی شدند. در ۲۱ سپتامبر ۱۷۹۲، سلطنت منحل شد. لوئی شانزدهم در ۲۱ ژانویه ۱۷۹۳ با گیوتین اعدام شد. محاکمه ماری آنتوانت در ۱۴ اکتبر ۱۷۹۳ آغاز شد. او دو روز بعد توسط دادگاه انقلابی به خیانت علیه حکومت محکوم شد و همچنین با گیوتین در میدان انقلاب اعدام شد. تولد و ازدواج. وی در سال ۱۷۵۵ در کاخ
اعدام شد. تولد و ازدواج. وی در سال ۱۷۵۵ در کاخ مشهور هفبورگ شهر وین در آرشیدوک‌نشین اتریش امپراتوری مقدس روم متولد شد. ماری آنتوانت، دختر فرانتس یکم امپراتور مقدس روم و ماریا ترزا فرمانروای اتریش بود و در سال ۱۷۷۰ میلادی به همسری دوفن فرانسه، لوئی درآمد. چهار سال پس از آن، لوئی با عنوان لوئی شانزدهم به پادشاهی فرانسه رسید و ماری آنتوانت ملکه فرانسه شد. دوفنه فرانسه. پس از جنگ هفت ساله و انقلاب دیپلماتیک سال ۱۷۵۶، ماریا ترزا تصمیم گرفت به خصومت با دشمن دیرینه خود، لوئی پانزدهم پادشاه فرانسه، پایان دهد.
خود، لوئی پانزدهم پادشاه فرانسه، پایان دهد. تمایل مشترک آنها برای نابودی جاه‌طلبی‌های پروس و بریتانیا کبیر و تضمین صلح قطعی بین کشورهایشان، آنها را بر آن داشت تا اتحاد خود را با یک ازدواج محکم کنند: در ۷ فوریه ۱۷۷۰، لوئی پانزدهم رسماً خواستگاری ماریا آنتونیا را برای بزرگ‌ترین نوه و وارث بازمانده خود، لوئی آگوست، دوک بری و دوفن فرانسه، مطرح کرد. ماریا آنتونیا رسماً از حقوق خود نسبت به قلمروهای خاندان هابسبورگ دست کشید و در ۱۹ آوریل ۱۷۷۰ به نیابت با لوئی آگوست در کلیسای آگوستینیان، وین، ازدواج کرد و برادرش
در کلیسای آگوستینیان، وین، ازدواج کرد و برادرش آرشیدوک فردیناند کارل به جای دوفن حضور داشت. در ۱۴ مه ۱۷۷۰ او همسرش را در حاشیه جنگل کمپین ملاقات کرد. پس از ورود به فرانسه، او نسخه فرانسوی نام خود را برگزید: ماری آنتوانت. مراسم عروسی در ۱۶ مه ۱۷۷۰ در کاخ ورسای برگزار شد و پس از جشن‌ها، روز با مراسم سنتی حجله به پایان رسید. عدم موفقیت طولانی مدت این زوج در به سرانجام رساندن ازدواج، برای هفت سال بعد به شهرت این زوج سلطنتی آسیب رساند. واکنش اولیه به این ازدواج متفاوت بود. از یک سو، دوفنه زیبا، خوش‌برخورد و
متفاوت بود. از یک سو، دوفنه زیبا، خوش‌برخورد و مورد علاقه مردم عادی بود. اولین حضور رسمی او در پاریس در ۸ ژوئن ۱۷۷۳ با موفقیت چشمگیری روبرو شد. از سوی دیگر، کسانی که مخالف اتحاد با اتریش بودند، رابطه دشواری با ماری آنتوانت داشتند، همان‌طور که دیگرانی که به دلایل شخصی یا جزئی از او متنفر بودند. مادام دوباری دشمن دردسرسازی برای دوفن جدید ثابت شد. او معشوقه لوئی پانزدهم بود و نفوذ سیاسی قابل توجهی بر او داشت. در سال ۱۷۷۰، او در برکناری شوایزل، که به سازماندهی اتحاد فرانسه و اتریش و ازدواج ماری آنتوانت کمک
اتحاد فرانسه و اتریش و ازدواج ماری آنتوانت کمک کرده بود، و تبعید خواهرش، دوشس گرامون، یکی از ندیمه‌های ماری آنتوانت، نقش مهمی ایفا کرد. عمه‌های شوهر ماری آنتوانت او را متقاعد کردند که از به رسمیت شناختن دوباری خودداری کند، که برخی آن را یک اشتباه سیاسی دانستند که منافع اتریش در دربار فرانسه را به خطر می‌انداخت. ماریا ترزا و سفیر اتریش در فرانسه، کنت دو مرسی-آرژانتو (که گزارش‌های مخفیانه‌ای دربارهٔ رفتار ماری آنتوانت برای امپراتریس می‌فرستاد) به ماری آنتوانت فشار آوردند تا با دوباری صحبت کند، که او با اکراه
فشار آوردند تا با دوباری صحبت کند، که او با اکراه در روز سال نو ۱۷۷۲ با آن موافقت کرد. او صرفاً به او گفت: «امروز افراد زیادی در ورسای هستند»، اما همین برای دوباری کافی بود، که از این به رسمیت شناختن راضی بود و بحران برطرف شد. دو روز پس از مرگ لوئی پانزدهم در سال ۱۷۷۴، لوئی شانزدهم دوباری را به صومعه پون-او-دام در مو تبعید کرد، که هم ماری آنتوانت و هم عمه‌هایش را خشنود کرد. دو سال و نیم بعد، در پایان اکتبر ۱۷۷۶، تبعید دوباری پایان یافت و به او اجازه داده شد به شاتوی محبوبش در لووِسیِن بازگردد، اما هرگز
شد به شاتوی محبوبش در لووِسیِن بازگردد، اما هرگز اجازه بازگشت به ورسای را نیافت. زندگی و ویژگی‌ها. آنتوانت یک بانوی اشراف‌زاده، ولخرج و خوشگذران بود که از روند جامعه آگاهی چندانی نداشت. گفته شده که زمانی که صدای انقلاب فرانسه بلند شده بود وی از کسی پرسید "«مردم چه می‌خواهند؟»" آن شخص پاسخ داد: «"نان ندارند»" و ملکه گفته بود": «خب کیک بخورند!»" اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ماری آنتوانت این سخنان را بر زبان رانده باشد. وی به زبان فرانسه و آلمانی تسلط داشت. در کتاب غرش طوفان اشاره شده است که یکی از
داشت. در کتاب غرش طوفان اشاره شده است که یکی از افسران در مورد او گفته است هرگز زنی را ندیده بودم که با این فصاحت فرانسوی تکلم کند و با این روانی آلمانی صحبت کند. ملکه فرانسه به زبان انگلیسی نیز آشنایی داشت. در کل مردم فرانسه از او بیزار بودند و این بیزاری را در روزنامه‌های بومی آن زمان به نمایش می‌گذاشتند. انقلاب و مرگ. در کوران انقلاب ماری آنتوانت از برادرش لئوپولد دوم، امپراتور مقدس روم پادشاه اتریش درخواست یاری کرد. با اعلام جنگ اتریش به فرانسه در حال انقلاب، مردم خشمگین در ۱۰ اوت ۱۷۹۲ به پادشاهی لوئی
مردم خشمگین در ۱۰ اوت ۱۷۹۲ به پادشاهی لوئی شانزدهم بر فرانسه پایان دادند. خانواده پادشاهی به زندان افتادند و کوشش شاه و ملکه برای گریز نافرجام ماند و سرانجام در ۱۶ اکتبر ۱۷۹۳ میلادی، چند ماه پس از شوهرش در میدان کنکورد در پاریس، گردن زده شد. با بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه و به قدرت‌رسیدن لوئی هجدهم، جسد ماری آنتونت و همسرش لوئی شانزدهم به کلیسای سلطنتی سن‌دنُی منتقل و پس از طی مراسم تشریفاتی، در آن‌جا دفن شد. منابع. Fraser, Antonia (2001). Marie Antoinette, The Journey. Anchor. .
والتِر اِلیاس دیزنی (؛ ۵ دسامبر ۱۹۰۱ – ۱۵ دسامبر ۱۹۶۶) پویانما، تهیه‌کننده فیلم، صداپیشه و کارآفرین آمریکایی بود. او که یکی از پیشگامان صنعت پویانمایی آمریکا بود، تحولات متعددی را در تولید کارتون‌ها به وجود آورد. او به‌عنوان تهیه‌کننده فیلم، رکورد دریافت بیشترین جوایز اسکار (۲۲ جایزه) و نامزدی این جایزه (۵۹ نامزدی) را در اختیار دارد. دو جایزه دستاورد ویژه گلدن گلوب و یک جایزه امی از دیگر افتخارات او هستند. چند فیلم او از سوی کتابخانه کنگره در فهرست ملی ثبت فیلم ثبت شده است و همچنین از سوی انستیتوی فیلم
فیلم ثبت شده است و همچنین از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ معرفی شده‌اند. دیزنی نخستین کسی بود که در شش رشتهٔ مختلف نامزد جوایز اسکار شد. دیزنی در سال ۱۹۰۱ در شیکاگو متولد شد. او از همان ابتدا به طراحی علاقه‌مند بود. او در دوران کودکی در کلاس‌های هنری شرکت کرد و در سن ۱۸ سالگی به عنوان یک تصویرگر تجاری مشغول به کار شد. او در اوایل دهه ۱۹۲۰ به کالیفرنیا نقل مکان کرد و استودیوی برادران دیزنی را به همراه برادرش روی، راه‌اندازی کرد. او با آب آیورکس، شخصیت میکی ماوس را در سال
کرد. او با آب آیورکس، شخصیت میکی ماوس را در سال ۱۹۲۸ ساخت که نخستین موفقیت بزرگ او بود. او همچنین صداپیشهٔ میکی ماوس بود. با رشد استودیو، او ماجراجوتر شد و صدای همگام، تکنی کالر سه‌نواری تمام رنگی، کارتون‌های بلند و پیشرفت‌های فنی در دوربین‌ها را معرفی کرد. نتایجی که در فیلم‌هایی مانند سفید برفی و هفت کوتوله (۱۹۳۷)، پینوکیو، فانتزیا (هر دو ۱۹۴۰)، دامبو (۱۹۴۱) و بامبی (۱۹۴۲) دیده می‌شود، باعث پیشرفت فیلم‌های انیمیشن شد. پس از جنگ جهانی دوم، انیمیشن‌های جدید و فیلم‌های لایو اکشن از جمله سیندرلا (۱۹۵۰)، زیبای
فیلم‌های لایو اکشن از جمله سیندرلا (۱۹۵۰)، زیبای خفته (۱۹۵۹) و مری پاپینز (۱۹۶۴) که از نظر انتقادی موفق بودند، ساخته شدند که آخرین آن‌ها پنج جایزهٔ اسکار دریافت کرد. در دههٔ ۱۹۵۰، فعالیت دیزنی به صنعت شهربازی گسترش یافت و در ژوئیه ۱۹۵۵ دیزنی لند را در آناهیمِ کالیفرنیا افتتاح کرد. برای تأمین مالی این پروژه، او به برنامه‌های تلویزیونی، مانند دیزنی‌لند و کلوپ میکی موس تنوع داد. او همچنین در برنامه‌ریزی نمایشگاه ۱۹۵۹ مسکو، بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۰ و نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۶۴ شرکت داشت. در سال ۱۹۶۵، او
جهانی نیویورک ۱۹۶۴ شرکت داشت. در سال ۱۹۶۵، او توسعهٔ یک پارک موضوعی دیگر به نام دنیای دیزنی را آغاز کرد که نوع جدیدی از شهربازی‌ها بود. دیزنی در طول زندگی خود به شدت سیگاری بود و در دسامبر ۱۹۶۶ قبل از تکمیل پارک یا پروژه EPCOT بر اثر سرطان ریه درگذشت. دیزنی در خلوت مردی خجالتی بود اما شخصیت عمومی صمیمی و گرمی داشت. او استانداردهای بالایی داشت و از کسانی که با آن‌ها کار می‌کرد انتظارات بالایی داشت. اگرچه اتهاماتی مبنی بر نژادپرستی یا یهودستیز بودن او وجود داشته است، اما بسیاری از کسانی که او را می‌شناختند
است، اما بسیاری از کسانی که او را می‌شناختند با این اتهامات مخالفت کرده‌اند. او همچنان یک چهره مهم در تاریخ انیمیشن و در تاریخ فرهنگی ایالات متحده است، تا جایی که او یک نماد فرهنگی ملی در نظر گرفته می‌شود. نمایش و اقتباس آثار سینمایی او همچنان ادامه دارد و پارک‌های موضوعی دیزنی از نظر اندازه و تعداد برای جذب بازدیدکنندگان در چندین کشور افزایش یافته است. ۱۹۰۱–۱۹۳۷: سال‌های آغازین. کودکی او. دیزنی در ۵ دسامبر ۱۹۰۱ در خیابان استریپ در منطقهٔ هرموسای شیکاگو، ایلینوی نزد پدر ایرلندی‌کانادایی‌اش الیاس دیزنی و
ایلینوی نزد پدر ایرلندی‌کانادایی‌اش الیاس دیزنی و فلورا دیزنی که آلمانی و انگلیسی‌تبار بود چشم به جهان گشود. جد پدری او، آروندل الیاس دیزنی، از گوران واقع در شهرستان کیلکنیِ ایرلند، جایی که او در سال ۱۸۰۱ متولد شده بود مهاجرت کرده بود. آروندل دیزنی یکی از نوادگان یک فرانسوی است به نام رابرت دیزنی (Robert d'Isigny)، که با ویلیامِ فاتح در سال ۱۰۶۶ به انگلستان سفر کرده بود. خانواده‌اش با d'Isigny anglicized که با نام دیزنی شناخته می‌شود، ساکن یک روستا که هم‌اکنون نورتون دیزنی شناخته شده است در جنوب شهر
هم‌اکنون نورتون دیزنی شناخته شده است در جنوب شهر لینکلن، واقع در شهرستان لینکلن‌شر بودند. در سال ۱۸۷۸، پدر دیزنی، الیاس، از شهرستان هورن در استان انتاریوی کشورکانادا، به ایالات متحده نقل مکان کرد. او در ابتدا قبل از اینکه در یک مزرعه با پدر و مادر خویش در نزدیکی الیس، کانزاس مستقر شود، تا سال ۱۸۸۴ در کالیفرنیا به دنبال طلا بود. الیاس برای راه‌آهن صنف اقیانوس آرام کار می‌کرد و و با فلورا کال در ۱ ژانویه ۱۸۸۸، در آکرون، فلوریدا، که تنها در ۴۰ مایلی شمال جایی که دنیای والت دیزنی در نهایت توسعه یافت، بود،
که دنیای والت دیزنی در نهایت توسعه یافت، بود، ازدواج کرد. خانواده در سال ۱۸۹۰ به ایلی‌نویِ شیکاگو، زادگاه برادر الیاس، رابرت نقل مکان کردند که او به الیاس، برای دوران کودکی والت کمک مالی کرد. در سال ۱۹۰۶، زمانی که والت ۴ ساله بود، خانواده‌اش به یک مزرعه در مارسلین، میسوری، جایی که برادرش روی به‌تازگی یک زمین کشاورزی خریده بود نقل مکان می‌کنند. در مارسلین، به عشق خودش یعنی طراحی برای یکی از همسایگان خانواده‌اش که یک دکتر بازنشسته به نام «داک» شروود است می‌پردازد. او به دیزنی پولی می‌دهد تا از روی اسب شروود،
او به دیزنی پولی می‌دهد تا از روی اسب شروود، روپرت نقاشی بکشد. علاقه او به قطار در مارسلین گسترش یافت. والت قصد داشت گوش خود را روی ریل قطار قرار دهد تا صدای آمدن قطار را بشنود و سعی کند عمویش، مهندس مایکل مارتین را پیدا کند تا قطار را هدایت کند. بیماری و مرگ. دیزنی از دوران جنگ جهانی اول به شدت سیگار می‌کشید. او از سیگار با فیلتر استفاده نمی‌کرد و در جوانی پیپ می‌کشید. در اوایل نوامبر ۱۹۶۶، او به سرطان ریه مبتلا شد و تحت کبالت‌درمانی قرار گرفت. در ۳۰ نوامبر، او احساس ناخوشی کرد و با آمبولانس از خانه‌اش به
او احساس ناخوشی کرد و با آمبولانس از خانه‌اش به بیمارستان سنت جوزف منتقل شد که در ۱۵ دسامبر، در ۶۵ سالگی، بر اثر فروپاشی گردش خون ناشی از سرطان در همان بیمارستان درگذشت. جسد او دو روز بعد سوزانده شد و خاکسترش در پارک یادبود فارست لان در گلندیل، کالیفرنیا دفن شد. والت دیزنی و ایران. والت دیزنی در سال ۱۳۴۱ برای رضا پهلوی کتاب سیندرلا نوشتهٔ خودش را تقدیم به او کرد. این کتاب در کاخ نیاوران در بخش کتابخانه کاخ است.
زِندان، در فارسی افغانستان بندی‌خانه یا نِدامَتگاه مکانی است که اشخاص از نظر فیزیکی، محدود و توقیف و معمولاً از آزادی‌های شخصی محروم می‌شوند. زندان‌ها به‌طور قراردادی، سازمان‌هایی هستند که بخشی از نظام دادگستری یک کشور محسوب می‌شوند و به منظور اجرای کیفر حبس، به‌عنوان یک مجازات قانونی که به صورت حکم از سوی دادگاه صادر شده‌است، به دلیل ارتکاب جرم بکار می‌روند. به کسی که در زندان خدمت می‌کند و وظیفهٔ حفاظت از زندانیان را بر عهده دارد، زندانبان و به کسانی که در زندان محبوس هستند زندانی می‌گویند. گاهی واژه
در زندان محبوس هستند زندانی می‌گویند. گاهی واژه زندانبان به تمام افرادی که در زندان یا سازمان زندان‌ها کار می‌کنند گفته می‌شود. زندان‌های بزرگ به بخش‌هایی تقسیم می‌شوند که هر بخش، یک بند نام دارد. در زندان‌های بزرگ قسمت‌هایی مانند اندرزگاه، سالن، هواخوری، سلول انفرادی، و بهداری نیز وجود دارد. ریشه‌شناسی. زندان در لغت‌نامه دهخدا: زندان جایی است که متهمان و محکومان را در آن نگاهدارند. این کلمه در فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای حبس پذیرفته شده‌است. در زبان پهلوی «زیندان»، ارمنی «زندن»، اوسِتی «زیندون» …
پهلوی «زیندان»، ارمنی «زندن»، اوسِتی «زیندون» … محبس، جایی که گناهکاران را در آنجا توقیف کنند. بندی‌خانه. سجن. دوستاخ. دوستاق‌خانه. بند. حصیر. محبس. سجن. دوستاق. این واژه در فرهنگ عمید به معنای بندیخانه، محبس خانه و قیدخانه، جایی که محکومان و تبهکاران را در آنجا نگهداری می‌کنند و محبس است. در بیان عامیانه در خیلی از کشورها، واژه زندان به عنوان یک مترادف برای بازداشتگاه یا به فارسی افغانستان نظارت خانه نیز بکار می‌رود. در حالی که از نظر قانونی این واژه‌ها به دو نهاد مختلف اختصاص دارند. بازداشتگاه‌ها محل
به دو نهاد مختلف اختصاص دارند. بازداشتگاه‌ها محل نگهداری اشخاص متهم است که در بازداشت موقت هستند و در انتظار محاکمه‌اند یا هنوز حکم قطعی به آن‌ها ابلاغ نشده‌است، که چند روز یا چند ماه آنجا در حبس هستند. در صورتی که زندان‌ها میزبان اشخاص مجرم است که دارای حکم قطعی می‌باشند و چند ماه یا چند سال آنجا در حبس هستند. تعریف زندان و بازداشتگاه در قانون جمهوری اسلامی ایران. در آیین‌نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (مصوب ۱۳۸۴/۹/۲۰) در تعریف زندان آمده‌است: در همین آیین‌نامه بازداشتگاه
زندان آمده‌است: در همین آیین‌نامه بازداشتگاه اینگونه تعریف شده‌است: زندانی. در قانون به افرادی که در زندان به‌عنوان یک کیفر که به صورت حکم از سوی دادگاه صادر شده‌است، که به دلیل ارتکاب جرم بکار می‌روند، از نظر فیزیکی محدود و توقیف و معمولاً از آزادی‌های شخصی محروم می‌شوند، زندانی گفته می‌شود. در نظام حقوقی فقه در ایران عفو و مرخصی‌ها به زندانی‌هایی تعلق می‌گیرد که مجدداً به کارهای خلاف روی نمی‌آورند و می‌توانند از مرخصی خود استفاده کنند. به گفتهٔ معاون منابع انسانی قوه قضاییه (تا ابتدای سال ۱۳۹۵) حدود ۲۰۰
انسانی قوه قضاییه (تا ابتدای سال ۱۳۹۵) حدود ۲۰۰ هزار زندانی در ایران وجود دارد. نگهداری کودکان در زندان‌های زنانه در ایران به همراه مادران. در ایران بر اساس قانون زندان‌ها مادران مجرم مجازند کودکان و نوجوانان خود را تا۱۴سالگی به همراه خود به زندان ببرد. اصطلاح‌ها. اصطلاح‌های گوناگونی میان زندانی‌ها در زندان‌های جهان رایج است. اصطلاح زیر هشت در زبان فارسی میان زندانی‌های ایرانی به معنای محل نگهبانی یا محل افسر نگهبان است. اصطلاح زیر هشت در زندانِ قصر رایج شد؛ زیرا محلِ استقرارِ نگهبانان در تقاطعِ هشت راهروی
زیرا محلِ استقرارِ نگهبانان در تقاطعِ هشت راهروی زندان بود و هم‌اکنون نیز این اصطلاح بسیار در زندان‌ها به‌خصوص رجایی شهر کاربرد گسترده‌ای دارد. جایگزینی حبس زیر ۳ ماه. طبق رأی دیوان عالی کشور بایست برای مجازات‌های با حبس کمتر از ۳ ماه مجازات جایگزین در نظر گرفته شود. با هر شرایطی مجازات زیر ۳ماه باید با مجازات دیگری جایگزین شود که حبس و جرائم غیرعمد دیگر نیاز به گذشت شاکی خصوصی وجود نداشته و همه دادگاه‌ها موظف هستند مجازاتی را جایگزین مجازات حبس کنند. پیوند به بیرون. سازمان زندانهای کشور
آلمان شرقی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک آلمان (به آلمانی: Deutsche Demokratische Republik یا DDR) یک دولت کمونیستی جزو بلوک شرق در طول جنگ سرد بود که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ در منطقه‌ای از آلمان که تحت اشغال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود حکومت می‌کرد.دولت آلمان شرقی، در سال ۱۹۵۰ تحت فشار حکومت شوروی، واگذاری بخش عمده‌ای از استان‌های پومِرانی و سیِلزی آلمان را به لهستان، که با پایان جنگ جهانی دوم توسط شوروی و لهستان اشغال شده بودند را پذیرفت همچنین استان پروس شرقی آلمان (به مرکزیت کونیگسبرگ) نیز با پایان جنگ
شرقی آلمان (به مرکزیت کونیگسبرگ) نیز با پایان جنگ جهانی دوم میان شوروی و لهستان تقسیم شد که بخش عمده آن اکنون استان کالینینگراد روسیه نامیده می‌شود. در سال ۱۹۹۰ با پیوستن به آلمان غربی، جمهوری فدرال آلمان تشکیل شد. تاریخ. جمهوری دموکراتیک آلمان در ۷ اکتبر ۱۹۴۹ در برلین شرقی اعلام موجودیت کرد. این اتفاق پنج هفته پس از اعلام موجودیت جمهوری فدرال آلمان در آلمان غربی بود. در سال ۱۹۵۴ این کشور کاملاً مستقل اعلام شد اما بنا به توافقات چهار قدرت جهانی در نشست پوتسدام نیروهای نظامی شوروی هنوز در این کشور مستقر
نیروهای نظامی شوروی هنوز در این کشور مستقر بودند. این بیش از هر چیز به علت حضور گستردهٔ نیروهای آمریکایی در آلمان غربی و شرایط دوران جنگ سرد بود. آلمان شرقی از اعضای پیمان ورشو بود. ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان جزو قدرتمندترین ارتش‌های پیمان ورشو بود. در ۱۸ مارس ۱۹۹۰ برای نخستین بار انتخاباتی آزاد در این کشور برگزار شد و حزب حاکم اتحاد سوسیالیستی اکثریت را در فولکس‌کامر از دست داد. در ۲۳ اوت فولکس‌کامر رای به پیوستن آلمان شرقی به جمهوری فدرال آلمان داد و در نتیجه با اتحاد دوبارهٔ دو آلمان، جمهوری
داد و در نتیجه با اتحاد دوبارهٔ دو آلمان، جمهوری دموکراتیک آلمان ملغی شد. جمعیت. در هر سال ۱۹۵۰، ۱۸٫۳۸۸ میلیون نفر در جمهوری دموکراتیک آلمان و برلین شرقی زندگی می‌کردند. در پایان ایالت در سال ۱۹۹۰، ۱۶٫۰۲۸ میلیون نفر وجود داشت. چند دلیل برای این کاهش وجود داشت: به دلیل توافقات بین‌المللی، دو گروه کوچک جمعیت خارجی، اما هنوز به وضوح مشخص شده بودند، کارگران قراردادی ویتنامی و ۱۵۰۰۰ کارگر قراردادی از موزامبیک، که «مادگرمان» نیز نامیده می‌شدند. زبان‌ها. منطقه ای که جمهوری آلمان در آن قرار داشت متعلق به منطقه
ای که جمهوری آلمان در آن قرار داشت متعلق به منطقه آلمانی زبان است. در برخی از مناطق درسدن و کوتبوس، زبان‌های بومی اسلاوی غربی سوربی بالا و سوربی پایین نیز به رسمیت شناخته شدند (حمایت از اقلیت‌ها). ادیان و ادیان جانشین. فرقه دولتی. در دهه ۱۹۵۰، سازمان SED (آموزش برای شخصیت سوسیالیستی) یک جنگ فرهنگی را علیه کلیساهای مسیحی آغاز کرد به منظور «شکل‌گیری شخصیت‌های سوسیالیست» در نسل‌های جوان و بیگانه شدن آنها از کلیساها، از سال ۱۹۵۴ آیین جوانان سوسیالیست را معرفی کرد. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، تقریباً ۹۹٪ از تمام
کرد. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، تقریباً ۹۹٪ از تمام نوجوانان ۱۴ ساله در این فعالیت شبه مذهبی جایگزین شرکت می‌کردند. علاوه بر این، مراسم فردی مانند تقدیس نام‌ها (به عنوان جایگزینی برای غسل تعمید)، ازدواج‌ها و تدفین سوسیالیستی به عنوان جایگزینی برای مذهب، مشابه آیین‌های مسیحی مربوط به وجود آمدند. در سال ۱۹۵۷، اولبریخت سازمان جوانان را راه‌اندازی کرد و با استفاده از ابزارهای مختلف فشار، آن را عملاً به یک رویداد اجباری تبدیل کرد. در حالی که چندین تلاش برای معرفی یک تقدیس سوسیالیستی کارگران با شکست مواجه شد، یک فرقه
سوسیالیستی کارگران با شکست مواجه شد، یک فرقه دولتی متمایز با تعطیلات سوسیالیستی، اشکال کیش شخصیت و تشریفات نظامی شکل گرفت. در سال ۱۹۵۸ مذهب دولتی سوسیالیستی، که توسط والتر اولبریخت به عنوان جایگزینی برای اخلاق ایجاد شده بود، ده فرمان اخلاق و اخلاق سوسیالیستی را تصویب کرد. کلیسا. در جمهوری دموکراتیک آلمان جوامع مذهبی مختلفی وجود داشت. بزرگ‌ترین آنها کلیساهای مسیحی بودند. علاوه بر هشت کلیسای انجیلی منطقه ای و کلیسای کاتولیک رومی، که در سال ۱۹۶۹ در فدراسیون کلیساهای انجیلی در جمهوری دموکراتیک آلمان به هم
کلیساهای انجیلی در جمهوری دموکراتیک آلمان به هم پیوسته بودند، کلیساهای آزاد زیر وجود داشتند: فدراسیون کلیساهای آزاد انجیلی در جمهوری دموکراتیک آلمان، فدراسیون کلیساهای انجیلی آزاد، کلیسای متحد متدیست، کلیسای موراویا، کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان (مورمون‌ها)، کلیسای ادونتیست روز هفتم، کلیسای منونیت، و کواکرها. همچنین کلیسای آزاد لوتری انجیلی، کلیسای لوتری انجیلی (لوتری قدیم) و فدراسیون کلیساهای اصلاح شده انجیلی در جمهوری آلمان وجود داشتند. در سال ۱۹۵۰، حدود ۸۵ درصد از شهروندان آلمان شرقی متعلق به یک
حدود ۸۵ درصد از شهروندان آلمان شرقی متعلق به یک کلیسای پروتستان و حدود ۱۰ درصد به یک کلیسای کاتولیک بودند. تا سال ۱۹۸۹، نسبت اعضای کلیسا در کل جمعیت به میزان قابل توجهی کاهش یافت: ۲۵ درصد جمعیت هنوز پروتستان و ۵ درصد کاتولیک بودند. نسبت افراد غیرمذهبی در کل جمعیت از حدود ۶ به حدود ۷۰ درصد در سال ۱۹۸۹ افزایش یافت. سیاست. تجارت (قاچاق) انسان. کسانی که در طول جنگ سرد سعی می‌کردند از آلمان شرقی فرار کنند ممکن بود کشته، زندانی یا شکنجه شوند ولی دولت این کشور به‌قدری با بی‌پولی مواجه بود که برخی از این افراد را
با بی‌پولی مواجه بود که برخی از این افراد را پنهانی به آلمان غربی می‌فروخت، کشوری که بیشتر این افراد در وهله نخست سعی داشتند به آنجا فرار کنند. پس از آنکه اقتصاد آلمان شرقی به نوعی در حال سقوط آزاد بود. بسیاری از کارگران متخصص و روشنفکران فرار کرده بودند، همچنین اتحاد جماهیر شوروی در حال بالا کشیدن منابع این کشور بود. در سال ۱۹۶۴ وضعیت مالی به‌قدری خراب شده بود که مقامات این کشور طرحی را آماده کرده بودند برای فروختن زندانیان سیاسی به آلمان غربی. این طرح “häftlingsfreikauf” (خون‌بهای زندانیان) نام داشت.
“häftlingsfreikauf” (خون‌بهای زندانیان) نام داشت. آندریاس آپلت، مؤلف و تاریخ‌دان، می‌گوید: «بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۸۹ حدود ۳۳ هزار و ۷۵۵ زندانی سیاسی و ۲۵۰ هزار نفر از بستگان آن‌ها، در ازای مجموعاً ۳٫۵ میلیارد مارک آلمان، به آلمان غربی فروخته شدند.» او می‌گوید: «هر دو طرف از این معامله سود می‌بردند، آلمان شرقی بخاطر اینکه به ارز آلمان غربی نیاز داشت و آلمان غربی بخاطر اینکه می‌خواست مردم را از زندان‌های ضدبشری آلمان شرقی نجات دهد.» زندانیان در مقابل کالاهایی مانند قهوه، مس و نفت نیز مبادله می‌شدند. با این
مانند قهوه، مس و نفت نیز مبادله می‌شدند. با این حال، هیچ‌کدام از طرفین علاقه‌ای به علنی کردن این موضوع نداشت، آلمان شرقی بخاطر اینکه نمی‌خواست ضعیف به نظر برسد و آلمان غربی بخاطر اینکه نمی‌خواست به چشم حامی مالی رژیم کمونیستی دیده شود. از همین رو این عملیات پنهان ماند، افراد در راهروهای تاریک راه‌آهن زیر زمینی، او-بان (U-Bahn)، مبادله می‌شدند یا در اتوبوس‌هایی با پلاک قابل تعویض از مرز رد می‌شدند. این پلاک‌ها را در پست بازرسی مرزی تعویض می‌کردند تا اتوبوس‌ها در سوی دیگر مرز شبهه‌ای ایجاد نکنند.
مهندسی پزشکی یا مهندسی زیست‌پزشکی به دنبال ایجاد ارتباط منطقی بین علوم مهندسی و دانش پزشکی است. تاریخچه مهندسی پزشکی. تا پیش از سده بیستم میلادی تشخیص و درمان در زمان بیماری بر پایه بررسی حالات بیمار، بررسی سندرم‌ها و عارضه‌های مربوط و ارائه مجموع‌های از روش‌های شناخته شده مبتنی بر تجویز دارو یا اعمال برخی عمل‌های جراحی صورت می‌گرفت. اما در اوایل سده بیستم و در اوج آن در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ مفهوم تازه‌ای در پزشکی مطرح شد. بر این اساس، ساختار بدن انسان به مشابه یک نظام بسیار هماهنگ مهندسی فرض و بیماری به عنوان
یک نظام بسیار هماهنگ مهندسی فرض و بیماری به عنوان عامل بی‌نظمی در این ساختار مطرح شد. به این ترتیب دانشی به عنوان مهندسی پزشکی بنیان‌گذاری شد که زمینه فعالیت آن بررسی ساختار بدن انسان به صورت سامانهیک، کشف قوانین فیزیکی و معادلات ریاضی حاکم بر اجزاء سامانه، فهم اندرکنش بین آنها، مدل‌سازی این فرایندها و بررسی تأثیر بیماری بر روی این ساختار منظم و به تبع آن ارائه روش‌های تشخیصی و درمانی مفیدتر برای بهبود بیماری‌ها بود… هدف مهندسی پزشکی. در مهندسی پزشکی با تلفیقی از علوم مهندسی برطرف کردن نیازهای پزشکی در
تلفیقی از علوم مهندسی برطرف کردن نیازهای پزشکی در زمینه ساخت و نگهداری تجهیزات و نیز ساخت ابزارهای پزشکی برای کاربردهای پیشگیری، تشخیص و درمان بیماری‌ها مد نظر است. این رشته کاربرد علوم فنی و مهندسی در یاری‌رساندن به پزشکان در تشخیص و درمان بیماری‌ها است. مهندسی پزشکی یکی از تازه‌ترین رشته‌هایی است که قدم به عرصه دنیای فناوری جهانی نهاده و این رشته بدین منظور شکل یافته تا پزشکان را در تشخیص و درمان یاری دهد. مهندسی پزشکی دقت و تنوع در تشخیص را گسترش داده است به‌طوری‌که تشخیص بدون دستگاه‌ها امکان‌پذیر نیست.
به‌طوری‌که تشخیص بدون دستگاه‌ها امکان‌پذیر نیست. تاکنون دستگاه‌هایی از جمله EEG ،ECG ،MRI ،CT-Scan کمک بسیار بزرگی به پزشکی نموده‌اند و هم راستای وسایل تشخیصی وسایل و ملزومات درمانی گسترش یافته تا بیماران را به گونه‌ای تحت درمان قرار گیرند که می‌توان سمعک، ونتیلاتور، دیالیز (تراکافت)، فراصوت (اولتراسوند) و کاربردهای گوناگون لیزر را نام برد. وظایف مهندس پزشکی. مهندس پزشکی در گام‌های اولیه بهره‌برداری، تعمیر، پشتیبانی و نگهداری و تنظیم و استانداردسازی دستگاه‌های پزشکی را انجام می‌دهد و در مراحل بالاتر توسعه،
پزشکی را انجام می‌دهد و در مراحل بالاتر توسعه، ارتقاء و بهبود دستگاه‌های پزشکی یا حتی می‌تواند به طراحی و ساخت یک دستگاه و عضو مصنوعی اقدام کند. در این رشته به علت نوآوری گسترده‌ای که صورت می‌گیرد شاخه‌های تازه‌ای از مهندسی پزشکی سازمان می‌گیرند که شرح کوتاهی از زیرشاخه‌های این رشته ذکر شده است. گرایش‌ها. مهندسی پزشکی رشته‌ای متشکل از گرایش‌های گوناگون مهندسی و علوم پزشکی است. در نتیجه پیدایش گرایش‌های تازه این رشته دور از انتظار نخواهد بود. هم‌اکنون در ایران در مقاطع گوناگون آموزش عالی گرایش‌های زیر تدریس
در مقاطع گوناگون آموزش عالی گرایش‌های زیر تدریس می‌گردند: مهندسی پزشکی در ایران. نام این رشته به خوبی انتخاب شده و ترکیبی صحیح از دو گروه ریاضی و تجربی است. مهندسی و پزشکی همکاری مطلوب و شایسته‌ای را در کمک به بیماران و پزشکان آغاز کرده‌اند و در این راه گام‌های مؤثری برداشته شده است که هر روزه بسیاری از خبرهای آن را در رسانه‌هایی شنیده‌اید با توجه به گسترش روزافزون سامانه‌های مهندسی در حیطه بهداشتی و پزشکی، تربیت و وجود نیروی انسانی متخصص و متبحر که آشنا به وسایل و تجهیزات پزشکی امری ضروریست. کم‌ترین و
به وسایل و تجهیزات پزشکی امری ضروریست. کم‌ترین و بیشترین زمان مجاز دوره کارشناسی مهندسی پزشکی در سه گرایش بر پایه آئین‌نامه‌های دوره کارشناسی شورای عالی برنامه‌ریزی است.. شمار کل واحدهای درسی در طول دوره ۱۴۰ واحد است که شامل دروس عمومی، پایه، اصلی، تخصصی و اختیاری، به شرح زیر است: گرایش‌ها و جهت‌گیری‌های کاری رشته مهندسی پزشکی، واقعاً گسترده است و زمینه‌های گوناگونی از الکترونیک و پردازش سیگنال و مباحث نرم‌افزاری گرفته تا طراحی، ساخت، راه‌اندازی، نصب و تعمیر دستگاه‌ها و قطعات پزشکی یا اندام مصنوعی، همچنین