payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او به‌دام تن‌تن می‌افتد که همچون کرول اسپل و کاریداس، همگی را با طناب می‌بندند و دهانشان را با چسب زخم می‌پوشانند که صدایی از آنها درنیاید. در طول داستان او بیشتر و بیشتر آسیب بدنی می‌بیند. ابتدا وقتی هادوک در تعقیب راستاپوپولوس تفنگ خود را می‌شکند، بخشی از آن را دور می‌اندازد که به کلهٔ راستاپوپولوس که پشت صخره مخفی‌شده، اصابت می‌کند. جای دیگر، وقتی راستاپوپولوس در حال فرار است، آلن او را صدا می‌زند و در اثر این حواس‌پرتی، محکم با درختی برخورد می‌کند. زمانی که آلن چسب زخم را از دهانش می کَند، صورتش به شدت
که آلن چسب زخم را از دهانش می کَند، صورتش به شدت درد می‌گیرد. همچنین هنگامی که آلن می‌خواهد نارنجکی را به سمت تن‌تن و همراهانش پرتاب کند، به یاد می‌آورد که راستاپوپولوس، کاریداس را زنده می‌خواهد و نارنجک را به سمت دیگری پرتاب می‌کند؛ اما راستاپوپولوس دقیقاً همانجاست که در انفجار زخمی و لباس‌هایش تکه‌پاره می‌شود. وقتی آلن کلاه کاریداس را از زیر سر سنگی بیرون می‌کشد، به‌طور اتفاقی محکم با آرنج راستش به صورت راستاپوپولوس می‌کوبد که در اثر شدت ضربه، چشم راستاپوپولوس کبود می‌شود. کمی بعد، برآمدگی سرش از بین
کبود می‌شود. کمی بعد، برآمدگی سرش از بین می‌رود که آن را به فال نیک می‌گیرد. اندکی بعد، یک تکه سنگ درست پس از اینکه متوجه وقوع ناگهانی یک زلزله می‌شوند، بر روی سر او سقوط کرد و باعث ایجاد برآمدگی دیگری می‌گردد. هنگامی که این گروه شرور از مواد منفجره برای شکستن یک سد سنگی استفاده می‌کتند، فوران آتشفشانی رخ می‌دهد و آنها را مجبور می‌کند تا با یک قایق لاستیکی از جزیره فرار کنند. راستاپوپولوس و گروهش توسط «میک اِزدانیتوف» هیپنوتیزم می‌شوند و به یک بشقاب پرنده منتقل می‌شوند. آنچه در آنجا و پس از آن، برای آنها
منتقل می‌شوند. آنچه در آنجا و پس از آن، برای آنها اتفاق می‌افتد نامعلوم باقی می‌ماند. در سال ۱۹۷۲ راستاپوپولوس در فیلمی انیمیشن به نام "تن‌تن و دریاچه کوسه‌ها" ظاهر می‌شود که بعداً در قالب کتابی با عنوانِ مشابه منتشر شد. در این داستان که توسط یکی از دوستان هرژه نوشته شده است، راستاپوپولوس رهبر یک باند جنایتکار است که عملیات را از یک پایگاه مخفی زیر آبی هدایت می‌کند. او مسئول سرقت‌های متعدد اجناس و اقلام با ارزش در سراسر جهان است و قصد دارد ماشین کپی اختراع‌شده توسط پروفسور تورنسل را بدزدد که او را قادر
توسط پروفسور تورنسل را بدزدد که او را قادر خواهد ساخت تا وسایل را با نمونه‌های تقلبی بی‌نقص جایگزین کند تا کسی از جرایم او مطلع نشود. با این وجود، در حالی که پس از افشای فعالیت‌هایش تلاش می‌کند با زیردریایی فرار کند، توسط تن‌تن و هادوک به دام افتاده و توسط پلیس سیلداوی دستگیر می‌شود. در کتاب "تن‌تن و هنر الفبا" که ناتمام ماند، شخصیتی حضور دارد به نام «اندادین آکاس» که اغلب تصور می‌شود راستاپوپولوس در لباس مبدل است. اگرچه صفحه‌ای در این کتاب ناتمام در نسخهٔ جدیدتر منتشر شده توسط گروه اگمونت نشان می‌دهد آکاس
منتشر شده توسط گروه اگمونت نشان می‌دهد آکاس همان راستاپوپولوس است، اما چون کتاب هرگز توسط هرژه به پایان نرسیده بود، سرنوشت راستاپوپولوس پس از "پرواز شماره ۷۱۴" مشخص نیست. در سال ۲۰۰۴، اقتباس «ایو رودیه» از "تن‌تن و هنر الفبا"، راستاپوپولوس را برای آخرین بار در تقابل و رویارویی با تن‌تن قرار داد. در سال ۱۹۹۶ راستاپوپولوس در یک پاستیش به نام "دستینیشن ورلد" اثر «دیدیه ساوار» ظاهر می‌شود. این پاستیش با مجوز بنیاد هرژه به منظورِ جشن گرفتن ۷۰ سالگی تن‌تن و جشنواره کمیک در آنگولم خلق شد. در اینجا، راستاپوپولوس
کمیک در آنگولم خلق شد. در اینجا، راستاپوپولوس با ظاهری مبدل در مقابل ساختمان "لو موند" توسط مهاجمان ناشناس در اتومبیلی مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد. تحلیلِ نقادانه. مایکل فار استدلال کرد که رابطه تن‌تن و راستاپوپولوس شبیه رابطه شرلوک هلمز با پروفسور موریارتی در داستان‌های آرتور کانن دویل است. مایکل فار بر این باور بود که راستاپوپولوس تنها دشمنی است که «باید از او ترسید، شاید روزی بر او [تن‌تن] چیره شود».
احمدرضا درویش (زاده ۱۳۴۰ در تویسرکان) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است. زندگی و کارنامه. احمد رضا درویش در دوم مرداد ۱۳۴۰ در تویسرکان متولد شد. وی فارغ‌التحصیل رشته گرافیک و معماری است. فعالیت هنری را از سال ۱۳۶۱ با کارگردانی نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد. وی برای سال‌ها فعالیت فرهنگی نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر و نشان درجه یک هنری دریافت کرده‌ است. درویش در سال ۱۳۶۶ قصد ساخت نخستین فیلمش بنام کانی مانگا را داشت. ولی در پیش تولید و مقدمات از ساخت کناره گرفت و کارگردانی به سیف الله
مقدمات از ساخت کناره گرفت و کارگردانی به سیف الله داد محول شد. سپس در سال ۱۳۶۸ اولین فیلم سینمایی خود با نام آخرین پرواز را کارگردانی کرد. سه فیلم نخست وی، آثار خوش ساخت و با فروش متوسط بودند که مورد توجه منتقدین نیز قرار نگرفت.ولی ساخت کیمیا در سال ۱۳۷۳ که چهارمین اثر او بود، توانست نظر منتقدان را جذب کند. کیمیا اثری درخشان بود که جایزه ویژه داوران فجر را به وی اختصاص داد. سرزمین خورشید فیلم بعدی وی نخستین فیلم بیگ پروداکشن وی بود که اثری تحسین شده در پانزدهمین جشنواره فجر شد. متولد ماه مهر در سال ۱۳۷۸
جشنواره فجر شد. متولد ماه مهر در سال ۱۳۷۸ ششمین اثر وی به‌شمار می‌رفت که با استقبال جوان‌ها و با واکنشهای مختلفی از طرف منتقدان، دست‌اندرکاران سینما و مسئولان فرهنگی روبه‌رو شد. دوئل که از آن به عنوان عظیم‌ترین فیلم ژانر دفاع مقدس یاد می‌شود در سال ۱۳۸۲ با کارگردانی درویش ساخته شد. فیلم نامه دوئل، یکی از فیلم نامه‌های بسیار خوب، در چند دهه اخیر سینمای ایران است. دوئل دارای فیلمبرداری بیگ پروداکشن و صدای دالبی است. احمد رضا درویش دو بار برای فیلم‌های "دوئل" و "روز رستاخیز" برنده سیمرغ بلورین بهترین
"دوئل" و "روز رستاخیز" برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر شده‌ است.
بیانکا کاستافیوره (؛ )، با نام مستعار «بلبل میلان» ()، یک شخصیت خیالی در ماجراهای تن‌تن و میلو اثر کاریکاتوریست بلژیکی هرژه است. او یک خواننده اپرا است که از ماجرایی به ماجرای دیگر حضور دارد. در حالی که در سراسر جهان مشهور و مورد احترام هستند، اکثر شخصیت‌های اصلی داستان، صدای او را تیز، بلند و گوشخراش می‌دانند، به ویژه کاپیتان هادوک، که از قضا مورد علاقهٔ کاستافیوره است. او همچنین عادت دارد نام همه را - به استثنای تن‌تن و دستیاران شخصی خودش - اشتباه تلفظ کند (مانند «هاموک»، «پدوک» و «فاتستوک» برای کاپیتان
(مانند «هاموک»، «پدوک» و «فاتستوک» برای کاپیتان هادوک)، کاستافیوره به صورت طنزآمیزی به عنوان خودشیفته، دهن‌بین، دمدمی و بلهوس، فراموشکار و پرحرف به تصویر کشیده می‌شود، اما در بیشتر موارد علاوه بر اراده‌ای آهنین، جنبه‌های شخصیتی سخاوتمند و اساساً دوست‌داشتنی هم از خود نشان می‌دهد. نام او در زبان ایتالیایی به معنای «سفید» و نام خانوادگی به معنای «گل عفیف» است. او نخستین بار در سال ۱۹۳۹ ظاهر شد، اما از دهه ۱۹۵۰، هرژه او را تا حدی بر پایهٔ سوپرانوی یونانی ماریا کالاس بازآفرینی کرد. تاریخچهٔ شخصیت. این خواننده
کالاس بازآفرینی کرد. تاریخچهٔ شخصیت. این خواننده طناز ایتالیایی اپرا نخستین بار در "عصای اسرارآمیز" دیده شد و بعد در "هفت گوی بلورین"، "ماجرای تورنسل"، "جواهرات کاستافیوره"، "کوسه‌های دریای سرخ"، "تن‌تن و پیکاروها" هم ظاهر شد و در داستان ناتمام "تن‌تن و هنر الفبا" نیز حضور داشت. صدای او در رادیو در "سرزمین طلای سیاه" و در "تن‌تن در تبت" پخش می‌شود؛ کاپیتان هادوک در "پرواز شماره ۷۱۴" او را در حال آواز خواندن تصور می‌کند و از آریای معروفش در "هدف کره ماه" یاد می‌کند. اگرچه او ظاهراً یکی از در نسل خود است،
می‌کند. اگرچه او ظاهراً یکی از در نسل خود است، اما تنها چیزی که از آواز او در کتاب‌های وجود دارد، چند خط از آریای خاص او «آواز جواهرات» (l'air des bijoux، از اپرای فاوست شارل گونو) است که همیشه هم با صدای بسیار بلند اجرا می‌شود (و با نیرو و هیجانی پرشور و آشوب - آن اندازه که موهای کاپیتان را از هم جدا می‌کند، شیشه‌ها را ‌می‌شکند و بادِ نفسش، پردۀ لژ سالن را به عقب برمی‌گرداند - «او امشب صدای لطیفی دارد.»). کاستافیوره هنگام اجرای تورهای موسیقی، معمولاً به‌همراه نوازندهٔ پیانوی خود ایگور واگنر و خدمتکارش
نوازندهٔ پیانوی خود ایگور واگنر و خدمتکارش ایرما سفر می‌کند. در تضاد با شهرت خود به‌عنوان یک خواننده برجستهٔ اپرا، در "هفت گوی بلورین" او سومین اجراکننده یک برنامه رنگارنگ است (هرچند در یک سالن اپرا به نام «موزیک هال پالاس» اجرا می‌شود)؛ یعنی پس از اجرای «راکدلام» مرتاض روشن‌بین و یک خنجرانداز به نام «رامون زارت» (که بعداً مشخص شد ژنرال آلکازار است) اما پیش از یک شعبده‌باز به نام «برنو». او عموماً در قالب یک خواننده زن با احساسات اغراق‌آمیز و بسیار آراسته و خوش‌پوش معرفی می‌شود که در عین حال، قلبی مهربان
و خوش‌پوش معرفی می‌شود که در عین حال، قلبی مهربان دارد. برای نمونه، در "ماجرای تورنسل"، او زمینهٔ یک انحراف توجه را برای پرت کردنِ حواسِ سرهنگ اسپونز بدخواه فراهم می‌کند تا تن‌تن و کاپیتان هادوک بتوانند فرار کنند و دوست خود را نجات دهند. یکی از موقعیت‌های خنده‌دار تکراری در این کتاب، بیزاری هادوک از کاستافیوره به این دلیل است که هرگز نامش را درست به‌خاطر نمی‌آورد (مثلا هادوک را با نام‌های هاموک، پادوک، پادلوک، هملوک، هاسوک، هاووک، ماگوت، بارتوک و بوت‌بلاک خطاب می‌کند). در "جواهرات کاستافیوره" روزنامه‌های
خطاب می‌کند). در "جواهرات کاستافیوره" روزنامه‌های زرد یک بار شایعاتی از یک رابطه عاشقانه و همچنین نامزدی بین کاستافیوره و کاپیتان هادوک چاپ کردند، همراه با عکس‌هایی از کاستافیوره که او را در کنار هادوکی ناخوشنود و آزرده‌خاطر در باغ قصر مولینسار نشان می‌دهد. این ماجرا کاملاً کاپیتان را ناراحت کرد، اما کاستافیوره که کاملاً به انتشار چنین اخبار جعلی و زرد دربارهٔ خودش در روزنامه‌ها عادت دارد، اصلاً ناراحت نشد. یک بار هم کاستافیوره با اتهامات واهی توسط ژنرال تاپیوکا دیکتاتور آمریکای جنوبی و سرهنگ اسپونز زندانی
دیکتاتور آمریکای جنوبی و سرهنگ اسپونز زندانی شد تا از این طریق تورنسل، هادوک و تن‌تن را به سن تئودوروس بکشانند و در آنجا تله‌ای مرگبار برای آنها و رقیب تاپیوکا، ژنرال آلکازار پهن کنند ("تن‌تن و پیکاروها"). حیله آنها نتیجه معکوس داد، نه تنها به این دلیل که کاستافیوره تنفر و اعتراض خود را نسبت به دادگاه نمایشی و حبس ابدش، با اجرای ترانهٔ مشهورش «آواز جواهرات» در صحن دادگاه نشان داد و روند دادگاه با این عمل کاستافیوره دچار اخلال شد. در زندان هم کاستافیوره با زندان‌بانان راه نمی‌آمد و حسابی دردسرساز شده بود؛
زندان‌بانان راه نمی‌آمد و حسابی دردسرساز شده بود؛ از جمله آنکه یک باز ظرف ماکارونی خود را روی سر زندان‌بان خالی کرد، زیرا آن‌ها ماکارونی را آل دنته (دندان‌گیر) نپخته بودند. پس زمینه شخصیت و تأثیرات. اپرا یکی از موارد کُفردربیار و آزاردهنده برای هرژه بود و اصلاً از آن خوشش نمی‌آمد. او یک بار اعتراف کرد: «شرمنده‌ام که بگویم اپرا من را خسته می‌کند. بیشتر مایه خنده‌ام است.» و بنابراین، شاید تعجب آور نباشد که او خواننده‌ای کهن‌الگو را خلق کرد که آواز و اجرایش، خواننده را به خنده می‌انداخت. اگرچه کاستافیوره
خواننده را به خنده می‌انداخت. اگرچه کاستافیوره آشکارا ایتالیایی است، اما آریای محبوب او برگرفته از یک اپرای فرانسوی است (فاوست توسط شارل گونو) تا آهنگسازانی چون وِردی، پوچینی، بلینی یا دونیزتی که ممکن است از یک ستاره لا اسکالا انتظار داشته باشیم (اگرچه در"جواهرات کاستافیوره"، او اشاره می‌کند که رپرتوار معمول او شامل روسینی، پوچینی، وِردی و گونو است). فاوست، و به‌ویژه این آریا، یکی از مشهورترین اپراهای روزگار در زمان زندگی هرژه بود، علاوه بر این، انتخاب این آریا برای کاستافیوره، عمداً طنزآمیز است: هرژه این
آریا برای کاستافیوره، عمداً طنزآمیز است: هرژه این خواننده مسن، پر زرق‌وبرق و کاملاً خودشیفته را به‌صورت «مارگریت» در فاوست، که تمثالی از بی‌ریایی و ساده‌دلی است، به تصویر می‌کشد. نمونه‌اش، لذت بردن از تصویر خود در آینه است، با این ترجیع‌بند: «هاااااا، می‌خندم… وقتی در این آینه خود را چنین زیبا می‌بینم…!» بیانکا کاستافیوره توسط کیم استنگل در فیلم ۲۰۱۱ "ماجراهای تن‌تن: راز اسب شاخدار" به تصویر کشیده شده است که ماجراهایی از چندین کتاب را در اینجا ادغام کرده بود. رنه فلمینگ صداپیشگیِ آواز کاستافیوره را بر عهده
رنه فلمینگ صداپیشگیِ آواز کاستافیوره را بر عهده داشت. هر چند کاستافیوره همیشه در کتاب‌های هرژه آن آواز خاص خودش را می‌خواند؛ در این فیلم اما، آریای متفاوتی به نام «"می‌خواهم زندگی کنم…"» از اپرای رومئو و ژولیت اثر شارل گونو ارائه می‌کند. به‌طور عجیبی، آهنگ پیش‌درآمد این آواز (اجراشده توسط ارکستری که نمی‌بینیم) در واقع برگرفته از آوازی پرجلوه و پر زیروبم به‌نام، «"صدایی همین چند وقت پیش"» از اپرا بوفای "آرایشگر سویل" اثر جواکینو روسینی است. سیارک کاستافیوره ۱۶۸۳ که در سال ۱۹۵۰ کشف شد، به افتخار این شخصیت
۱۶۸۳ که در سال ۱۹۵۰ کشف شد، به افتخار این شخصیت خیالی نامگذاری شده است. کیم نیومن کاستافیوره را در رمان‌های تاریخ جایگزین خود «"موریارتی: سگ شکاری دوربرویل‌ها"» و «"دراکولا چا چا چا"» به همراه بسیاری از شخصیت‌های داستانی دیگر از سایر نویسندگان به‌کار برد. گفته می‌شود شخصیت بیانکا کاستافیوره از مادربزرگِ خودِ هرژه الهام گرفته است - هرژه معتقد بود که پدرش پسر نامشروع پادشاه بلژیک لئوپولد دوم است، اما فقط مادربزرگش حقیقت را می‌دانست. او ارجاعات ظریفی، همچون اپراهایی را که بیانکا می‌خواند، با اشاره به چنین
اپراهایی را که بیانکا می‌خواند، با اشاره به چنین روایت‌هایی افزود.
جِرِمی برِت با نامِ اصلی پیتر جِرمی ویلیام هاگینز (؛ ۳ نوامبر ۱۹۳۳ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیگر انگلیسی بود که به خاطر بازی در نقش کاراگاه شرلوک هولمز در سری تلویزیونی ماجراهای شرلوک هولمز ساخت بریتانیا معروف است. او به خاطر بازی در این نقش لقب بهترین شرلوک هلمز تاریخ را از آن خود کرد. ابتدای زندگی. برت در برکسول واقع در بخش وارویک‌شر انگلستان زاده شد و در کالج اِتون تحصیل کرد. برت بعدها گفت که در خواندن مشکل داشته و این به خاطر نارساخوانی وی بوده‌است. برت با اختلال صدای گفتار متولد شد که مانع از تلفظ صحیح
اختلال صدای گفتار متولد شد که مانع از تلفظ صحیح صدای R می‌شد. او در نوجوانی تحت عمل جراحی ترمیمی و تمرین مداوم به بهبودی کامل رسید. زمانی که در اِتون بود در آواز سرآمد بود و یکی از اعضای گروه کر دانشگاه بود. وی توسط در آموزش دید سپس در رویال آلبرت هال در لندن مستقر شد و در سال ۱۹۵۴ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. بازیگری. برت در مدرسه مرکزی سلطنتی گفتار و نمایش در لندن بازیگری را آموخت. آغاز حرفه‌ای کار او در تئاتر کتابخانه در شهر منچستر در سال ۱۹۵۴ بود، و اولین نمایش روی صحنهٔ او با اولد ویک بود. او کار خود را
نمایش روی صحنهٔ او با اولد ویک بود. او کار خود را با ایفای نقش‌های کلاسیک بسیاری از جمله: نقش‌های زیادی در آثار شکسپیر، در ابتدای کارش با اولد ویک و بعداً با تئاتر سلطنتی ادامه داد. اولین حضور او در برابر دوربین در سال ۱۹۵۴ اتفاق افتاد؛ ولی دو سال بعد از آن یعنی در سال۱۹۵۶ موفق شد که در فیلم جنگ و صلح، اقتباس از رمان مشهور لئو تولستوی فرصت بازی بیابد. اثر سینمایی دیگری که در کارنامه او به یادگار مانده، فیلم "بانوی زیبای من" در سال ۱۹۶۴ است. این اثر نامزد دریافت ۱۲ جایزه اسکار بود که موفق به کسب ۸ جایزه شد.
۱۲ جایزه اسکار بود که موفق به کسب ۸ جایزه شد. او در نقش جیمز باند در سریال «در دستگاه امنیتی علیاحضرت» تا قبل از اینکه شون کانری سریال را متوقف کند، بازی کرد، اما در ادامه نقش جیمز باند به جرج لازنبی داده شد. شرکت در تست انتخاب هنرپیشه ۰۰۷ در «زندگی کن و بگزار بمیرد» هم نا موفق بود و بالاخره راجر مور به عنوان بازیگر انتخاب شد. از اوایل دهه ۶۰ میلادی، برت اغلب در تلویزیون بریتانیا بازی می‌کرد. در سریالهای زیادی درخشید مانند: D'Artagnan در ۱۹۶۶ که برداشتی از "سه تفنگدار" بود. او همچنین چند نقش کمدی هم داشت
"سه تفنگدار" بود. او همچنین چند نقش کمدی هم داشت البته با درون مایهٔ کلاسیک مانند Captain Absolute در "رقیبان." ایفای نقش ماندگار شرلوک هولمز. اگرچه او در طول ۴۰ سال کار خود در شخصی‌های بسیاری ایفای نقش کرد، برت هم‌اکنون به خاطر بازی خود در نقش شرلوک هولمز در طی سب های ۱۹۹۴–۱۹۸۴ در سریالی که "شرکت فیلم‌های تلویزیونی گرانادا" تهیه کرد، در ذهن‌ها مانده است. این سریال که برداشتی از داستانهای آرتور کانن دویل بود توسط جان هاکس-ورث و دیگران نوشته شده بود. اگرچه او همیشه از اینکه در یک نقش ثابت بازی کند بیزار
او همیشه از اینکه در یک نقش ثابت بازی کند بیزار بود، در ۴۱ قسمت از این سریال بازی کرد. بعد از قبول این نقش طاقت‌فرسا او تنها در چند نقش دیگر بازی کرد و اکنون او به عنوان نماد شرلوک هولمز شناخته می‌شود، همانگونه که "بازیل رتبون" در دههٔ ۱۹۴۰ این عنوان را داشت. یکی از نکات جالب میان جرمی برت و نمایش شرلوک هولمز این است که او سابقه حضور در این اثر بر روی صحنه تئاتر را داشته ولی در نقش دکتر واتسن، و حتی اذعان داشته که ارتباط بهتری با این نقش برقرار نموده است. در آن نمایش چارلتون هستون ایفاگری نقش شرلوک هولمز
در آن نمایش چارلتون هستون ایفاگری نقش شرلوک هولمز را بر عهده داشت. نکته جالب دیگر اینکه او چپ دست بود و در نقش شرلوک هولمز راست دست، و نوشتن در نمای نزدیک را یک بدل‌کار بر عهده می‌گرفت. بیماری و مرگ. برت از بیماری اختلال دوقطبی رنج می‌برد که با مرگ همسرش "جوان ویلسون" بدتر هم شد. همسر برت کمی بعد از فیلم‌برداری قسمتی از سریال هولمز که در آن شرلوک هولمز می‌میرد از دنیا رفت. برت بعد از مرگ همسرش مدتی بازی نکرد ولی بعد در سال ۱۹۸۶ در حالی که از مشکلات شدید عصبی به خاطر غم و اندوه و استرس ناشی از برنامه‌های
به خاطر غم و اندوه و استرس ناشی از برنامه‌های فیلم‌برداری رنج می‌برد به بازیگری برگشت. در آخرین دههٔ زندگی خود، برت بارها به خاطر بیماری روانی خود به بیمارستان رفت و وضع سلامتی او در زمان فیلم‌برداری قسمت‌های پایانی سریال هولمز به‌طور محسوس رو به وخامت گذاشت. برنامه‌ریزی این بود که همهٔ داستان‌های شرلوک هولمز فیلم‌برداری شود، ولی بعد از مرگ برت به علت ایست قلبی در لندن ادامهٔ پروژه ناتمام ماند. قلب برت به علت یک تب رماتیسمی در دوران کودکی آسیب دیده بود و به‌دلیل استفاده از داروهایی مانند نمک لیتیوم که برای
استفاده از داروهایی مانند نمک لیتیوم که برای بیماری روانی خود استفاده می‌کرد و همچنین مصرف سیگار ضعیف تر هم شد. ادوارد هاردویک گفت که برت در روز ۶۰ سیگار می‌خرید و در تمام روز آن‌ها را مصرف می‌کرد. بعد از اینکه مشکل قلبی او آشکار شد، برت بارها سیگار را کنار گذاشت ولی دوباره آن را ادامه داد تا سرانجام در سن ۶۱ سالگی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۵ درگذشت. زندگی شخصی. در ۲۴ مه ۱۹۵۹، بِرِت با آنا مسی دختر ریموند مسی ازدواج کرد. پسر آن‌ها "دیوید هاگینز" در ۱۹۵۹ متولد شد و هم‌اکنون او یک کاریکاتوریست و تصویرگر و داستان‌نویس
او یک کاریکاتوریست و تصویرگر و داستان‌نویس بریتانیایی است. برت و مسی در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۲ از یکدیگر جدا شدند. چند سال بعد برت و مسی در نمایش رِبِکا در سال ۱۹۷۸ در شبکه بی‌بی‌سی در کنار هم بازی کردند. در سال ۱۹۷۶ برت با جوان ویلسون ازدواج کرد ولی جوان در سال ۱۹۸۵ به علت سرطان درگذشت.
جنبش دانشجویی-کارگری مه ۱۹۶۸ فرانسه به مجموعه حوادثی گفته می‌شود که در طول ۴ هفته در ماه مه سال ۱۹۶۸ در فرانسه رخ داد. نقطه اوج این جنبش در فاصله‌ای یک هفته‌ای از سوم تا دهم ماه مه به وقوع پیوست. این خیزش که از اعتراضات یک گروه دانشجویی شروع شده بود، میلیون‌ها نفر از مردم شهرنشین فرانسه را به میدان مبارزه کشاند. هرچند رویدادهای مه ۱۹۶۸ فرانسه هرگز به عنوان انقلاب شناخته نشد ولی تأثیر آن بر روابط انسانی و زندگی مدنی جامعه فرانسه از هیچ انقلابی کمتر نبود. در مورد جنبش ۱۹۶۸ نظرات و عقاید متفاوت و متضادی مطرح
مورد جنبش ۱۹۶۸ نظرات و عقاید متفاوت و متضادی مطرح می‌شود. برخی آن را گسترش دامنه آزادی و شکوفایی و بالندگی انقلاب کبیر فرانسه تعبیر کردند و، در مقابل، برخی دیگر این جنبش را غوغای عوام، روان‌پریشی توده‌ای یا کارناوال نام نهادند. روز شمار مه ۶۸. بیست و سوم آوریل. درگیری خیابانی، در پی اعلامیه گروه‌های چپ مبنی بر عدم شرکت در امتحانات معارف دینی. یک دانشجوی راستگرا مجروح شد. پلیس، کوهن بندیت را مسئول آن دانست و او را برای بازجویی فراخواند. بیست و پنجم آوریل. (پنجشنبه) - پلیس برای اولین بار پس از ۳۰ سال برای
(پنجشنبه) - پلیس برای اولین بار پس از ۳۰ سال برای جدایی دانشجویان چپ و راست مداخله کرد. بیست و هشتم آوریل. (یکشنبه) - راهپیمایی CVN در اعتراض به برپایی نمایشگاهی در حمایت از ویتنام جنوبی. رئیس دانشگاه نانتری، گرافین، دانشکده‌ها را دو روز زودتر از شروع عید پاک تعطیل می‌کند و یک آمفی تئاتر را به نام چه گوارا می‌کند که با عدم استقبال دانشجویان چپ مواجه می‌شود: «ما به هدایای کوچک احتیاجی نداریم؛ ما هر ساختمانی را که نیاز داشته باشیم، به دست می‌آوریم». دوم مه. (پنج شنبه) -نخست‌وزیر، ژرژ پیمپیدو، پاریس را به
(پنج شنبه) -نخست‌وزیر، ژرژ پیمپیدو، پاریس را به مقصد تهران برای سفری ده روزه ترک می‌کند. حمله دانشجویان شبه‌نظامی راستگرا، موسوم به «اکسیدانت»، به مرکز اصلی MAU. اشغال آمفی تئاتر به دست ۳۰۰ تن از «خشمگین‌ها» (گروه رادیکال آنارشیست به رهبری دانیل کوهن بندیت) و نمایش فیلمی از زندگی چه گوارا. کوهن بندیت و پنج تن از دوستانش برای حضور در کمیته انضباطی دانشگاه پاریس در روز ۶ مه احضار می‌شوند. رئیس گرافین بار دیگر دانشگاه را به مدتی نامعلوم تعطیل می‌کند. سوم مه. (جمعه) - بعد از ظهر، ۵۰۰ دانشجوی چپی در حیاط
مه. (جمعه) - بعد از ظهر، ۵۰۰ دانشجوی چپی در حیاط دانشگاه سوربن تجمع می‌کنند. این عده شامل اعضا اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه، JCR, FER و افراد جنبش ۲۲ مارس و MAU به همراه رهبرانشان، که عضو شورای انقلاب بودند، می‌شد. هدف تجمع در ظاهر، اعتراض به تعطیلی دانشکده ادبیات نانتری بود اما در واقع در اعتراض به احضار کوهن بندیت و دوستانش بود. آن‌ها یک گروه انتظامات مسلح به تکه‌های چوب و آهن را تشکیل می‌دهند و شعارشان این است:مُشت، عکس‌العملِ طبیعی، در برابر سیاستِ موجود است.تصمیم مشترک رئیس دانشگاه سوربن، ژان روشه، و
است.تصمیم مشترک رئیس دانشگاه سوربن، ژان روشه، و وزیر آموزش عالی، آلن پرفیت، مبنی بر اجازه ورود پلیس به دانشگاه. حدود ۴٫۵ بعد از ظهر، پلیس تجمع کنندگان را محاصره می‌کند. رهبران تجمع تصمیم می‌گیرند به تجمع خاتمه بدهند. پلیس آن‌ها را در دسته‌های ۲۵ تایی به سمت کامیون‌های قفس‌دار هدایت می‌کند.سکوت مرگباری همه جا را فراگرفته بود… هم‌زمان با خروج اولین کامیون پلیس از سوربن همراه با سرنشینان ساکت و آرامش، موج جمعیت به حرکت درآمد. ابتدا سر و صداها و فریادهای پراکنده‌ای بلند شد و آنگاه سرود ریتمیک اتوبوس زندان
بلند شد و آنگاه سرود ریتمیک اتوبوس زندان خوانده شد و حرکت برق آسایی آغاز شد؛ «مرگ بر سرکوبگر!»، اولین سنگ پرتاب شد…صدها تن مجروح و ۵۹۶ نفر بازداشت شدند. در پایان هفته چهار نفر به دو ماه حبس محکوم شدند. دانشجویان خواستار آزادی دوستانشان بودند و رئیس سوربن، روشه، دانشگاه را تا اطلاع ثانوی تعطیل اعلام کرد. در اعتراض به آن اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه، صدو شصت هزار دانشجوی دانشگاه‌های پاریس را برای تظاهراتی در روز دوشنبه (۶ مه) فراخواند. در این روز، پاریس «پایتخت صلح جهان» به عنوان محل برگزاری مذاکرات صلح
صلح جهان» به عنوان محل برگزاری مذاکرات صلح ویتنام انتخاب و معرفی شد. ششم مه. (دوشنبه) - ساعت ۹ صبح، ۴ الی ۵ هزار دانشجو به دعوت اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه در تجمع شرکت می‌کنند. دانیل کوهن بندیت و دوستانش تا ساعت ۱ در جلسه کمیته انضباطی بودند. او که سوربن را برای شرکت در راهپیمایی ترک می‌کرد، مختصر و مفید گفت: «ما در آنجا به مدت ۴ ساعت شاهد خنده و جوک و طنز بودیم». برای اولین بار پس از خاتمه جنگ الجزایر، چند تن از استادان نیز با دانشجویان به راهپیمایی پرداختند. دانش آموزان نیز به رهبری CAL در آن شرکت
پرداختند. دانش آموزان نیز به رهبری CAL در آن شرکت داشتند. تا ساعت ۳ بعد از ظهر اوضاع آرام بود. اما وقتی دانشجویان خواستند به سمت سوربن بروند، خودروهای پلیس راه آن‌ها را سد کردند و آن‌ها را عقب راندند. این سرآغاز ۱۲ ساعت درگیری مداوم و زد و خورد بود.شواهد زیادی… نشان می‌دهد خیلی از افرادی که در این درگیری‌ها شرکت داشتند کسانی بودند که از جنبش، حرف و خواسته دانشجویان اطلاع چندانی نداشتند بلکه بیشتر به خاطر رفتار خشونت بار پلیس و عمل وحشیانه آن‌ها به جنبش پیوسته بودند.خواسته‌های دانشجویان هیچ نشانی از
پیوسته بودند.خواسته‌های دانشجویان هیچ نشانی از اتوپیا(آرمانشهر) نداشت و لذا به هیچ وجه سرپیچی از نظام اجتماعی نبود. رهبران دانشجویان برای مصالحه و پایان درگیری‌ها سه شرط را اعلام کردند. بیرون رفتن پلیس از کرتیه لاتین (محله اصلی خوابگاه دانشجویان)، آزادی سریع و بی‌قید و شرط دانشجویان دستگیرشده و بازگشایی دانشگاه. هفتم مه. (سه شنبه) - ۳۰ هزار دانشجو به مدت ۵ ساعت در سرتاسر پاریس دست به راهپیمایی می‌زنند. پلیس در صفوف به هم فشرده از سوربن محافظت می‌کرد اما کرتبه لاتین در اختیار دانشجویان بود.آنها شعار
اما کرتبه لاتین در اختیار دانشجویان بود.آنها شعار می‌دادند ما همه شورشی هستیم و پرچم‌های سیاه و سرخ در دست هزاران نفر به حرکت درمی‌آمد. هشتم مه. (چهارشنبه)وقتی رادیوی پاریس اعلام کرد چهار پنجم مردم موافق و همراه با دانشجویان هستند، بزرگترین و شکوهمندترین حمایت از دانشجویان بروز کرد. به نظر می‌رسید جامعه بورژوازی با این اقدامات موافق است.در این روز ۶۰ هزار دانشجو در فرانسه مشغول تظاهرات بودند، اما دولت و پارلمان آن را به افراد خارج دانشگاه و توطئه گران منتسب می‌کردند و تنها نتیجه اقدامات چپ‌های ماجراجو
می‌کردند و تنها نتیجه اقدامات چپ‌های ماجراجو می‌دانستند. نهم مه. (پنجشنبه)به احتمال زیاد آخرین فرصتی بود که وزیر آموزش عالی برای مصالحه و خارج نشدن کنترل از دست امور دولت داشت.نزدیک ظهر، رئیس روشه و رؤسای دانشکده‌ها تصمیم خود را مبنی بر بازگشایی دانشگاه و از سرگیری امور معمولی اعلام می‌کنند. اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه بلافاصله جواب می‌دهد تا آزادی دانشجویان در بند و عقب‌نشینی پلیس، به اعتصاب ادامه می‌دهد. اتحادیه استادان نیز تصمیم به ادامه اعتصاب گرفت. بعد از ظهر درب ورودی سوربن همچنان بسته و پلیس مستقر
از ظهر درب ورودی سوربن همچنان بسته و پلیس مستقر ماند. وزیر اقدام رؤسای دانشکده‌ها را ناکام گذاشت.جنبش به سمت رادیکال شدن پیش می‌رفت… شب، تشکل JCR که حامی کوهن بندیت بودند، برگزاری تجمعی را اعلام کردند. شاید از ابتدای بحران این اولین دفعه‌ای بود که افراطیون دست خود را رو کرده بودند. انقلاب به تدریج از خواسته‌های صنفی به سوی چالش‌های سیاسی سوق پیدا می‌کرد.بازگشایی دانشگاه از نظر افراطیون انقلابی، تاکتیکی بیش نبود. استراتژی اصلی، همان‌طور که ارنست مندل گفته بود، تلاش در پیوند بین جنبش دانشجویی به جنبش کارگری
تلاش در پیوند بین جنبش دانشجویی به جنبش کارگری بود تا بدین وسیله انقلاب سوسیالیستی در معنی واقعی آن اتفاق بیفتد.صبح ملاقاتی بین رهبران اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه و رهبران اتحادیه‌های کارگری فرانسه، جرج سگوی از اتحادیه حزب کمونیست (کنفراسیون عمومی کار) و اوژن دسکمپ از اتحادیه سوسیالیست ها(CFDT) انجام شد. دهم مه. (شب سنگرها)همه چیز با اجتماع ۵ هزار نفری نوجوان‌هایی که خونشان به جوش آمده بود و فریاد می‌زدند رفقای ما را آزاد کنید، آغاز شد.این جمعیت که به رهبری CAL جمع شده بودند خواسته‌های خود را چنین اعلام
CAL جمع شده بودند خواسته‌های خود را چنین اعلام می‌کردند: آزادی فعالیت سیاسی در مدارس، مشارکت دانش‌آموزان در انجام امور مدارس، به رسمیت شناختن CAL از جانب مسئولین. این جمعیت پس از مدتی در یک جمعیت ۱۵ هزار نفری دانشجویان هضم می‌شود.ساعت ۶:۳۰ عصر وزیر اجرایی و جانشین نخست‌وزیر، لوییس ژوکو پیشنهاد می‌کند پلیس از کرتبه لاتین عقب‌نشینی کند و دانشگاه سوربن و نانتری بازگشایی شود. اما در جواب همه یکصدا آزادی دوستانشان را فریاد می‌زنند. پلیس جمعیت را در محله کرتبه لاتین محاصره می‌کند.این ریسک بزرگی بود که مسئولان