payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باید بحث بعدی ما باشد؛ چرا که تاریخ ما اکنون از یک پادشاهی طلایی به پادشاهی آهن و زنگار سقوط می‌کند، همان‌گونه که اوضاع برای رومیان آن روزگار چنین شد. دیون کاسیوس اضافه می‌کند که از نخستین روزهای مارکوس به‌عنوان مشاور آنتونینوس تا واپسین روزهای او به‌عنوان امپراتور روم، «او همان شخص باقی ماند و ذره‌ای تغییر نکرد.» مایکل گرنت، در کتاب اوج روم، دربارهٔ کومودوس می‌نویسد: "این جوان بسیار ناپایدار از آب درآمد، یا دست‌کم چنان ضدسنتی بود که فاجعه اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید. اما اینکه آیا مارکوس می‌بایست این
به نظر می‌رسید. اما اینکه آیا مارکوس می‌بایست این موضوع را پیش‌بینی می‌کرد یا نه، رد کردن ادعاهای پسرش و حمایت از فردی دیگر تقریباً به‌طور قطع یکی از جنگ‌های داخلی را به همراه می‌آورد که در جانشینی‌های بعدی به‌شدت افزایش یافت و فاجعه‌آمیز شد." نوشته‌ها و میراث. کتاب تأملات. در خلال لشکرکشی‌های بین سال‌های ۱۷۰ تا ۱۸۰، مارکوس آئورلیوس کتاب "تأملات" را به زبان یونانی به‌عنوان راهنمایی برای رشد شخصی و بهبود خویشتن نوشت. عنوان اصلی این اثر، در صورتی که وجود داشته باشد، مشخص نیست. عنوان "تأملات" – و همچنین
داشته باشد، مشخص نیست. عنوان "تأملات" – و همچنین عناوینی چون "به خود" – بعدها به آن اختصاص داده شد. نوشته‌های او بازتابی از فلسفه و معنویت رواقی بودند. "تأملات" همچنان به‌عنوان یادبودی ادبی از حکومتی مبتنی بر خدمت و وظیفه مورد احترام است. ترجمهٔ انگلیسی "تأملات" توسط جورج لانگ در جلد دوم "کلاسیک‌های هاروارد" گنجانده شد. به گفتهٔ هیز، این کتاب از آثار مورد علاقهٔ فردریک کبیر، جان استوارت میل، متیو آرنولد و گوته بود. بسیاری از مفسران آن را یکی از برترین آثار فلسفی می‌دانند. "تأملات" در سال ۲۰۱۲ تعداد ۱۶٬۰۰۰
فلسفی می‌دانند. "تأملات" در سال ۲۰۱۲ تعداد ۱۶٬۰۰۰ نسخه فروخت و در سال ۲۰۱۹ این تعداد به ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید. مشخص نیست که نوشته‌های مارکوس پس از مرگش تا چه اندازه گسترش یافتند. در متون کهن، اشارات پراکنده‌ای به محبوبیت تعالیم او وجود دارد، و ژولیان مرتد کاملاً از شهرت او به‌عنوان فیلسوف آگاه بود، هرچند که به‌طور مشخص از "تأملات" نام نمی‌برد. این اثر در سنت‌های علمی کلیسای شرقی حفظ شد و نخستین نقل‌قول‌های شناخته‌شده از کتاب، به همراه اولین اشارهٔ ثبت‌شده به نام آن ('نوشته‌های مارکوس برای خودش')، متعلق به
نام آن ('نوشته‌های مارکوس برای خودش')، متعلق به آرتاس قیصریه‌ای در قرن دهم و همچنین در اثر بیزانسی سودا است (که احتمالاً توسط خود آرتاس درج شده است). این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۵۵۸ در زوریخ توسط ویلهلم زیلاندر (هولزمن) منتشر شد که گفته می‌شود نسخهٔ خطی آن مدت کوتاهی پس از انتشار از بین رفت. قدیمی‌ترین نسخهٔ کامل باقی‌مانده از این اثر در کتابخانه واتیکان نگهداری می‌شود و متعلق به قرن چهاردهم است. مارکوس در دوران زندگی خود به‌عنوان یک پادشاه فیلسوف شهرت یافت و این لقب پس از مرگش نیز باقی ماند؛ هم دیو و
یافت و این لقب پس از مرگش نیز باقی ماند؛ هم دیو و هم زندگی‌نامه‌نویسان او را "فیلسوف" نامیده‌اند. مسیحیانی چون ژوستین شهید، آتناگوراس آتنی و یوسبیوس نیز این لقب را به او داده‌اند. یوسبیوس حتی او را «بشردوست‌تر و فیلسوف‌تر» از آنتونینوس و هادریان خواند و او را در تقابل با امپراتوران سرکوبگر مانند دومیتیان و نرون قرار داد تا تضاد میان آنها را برجسته‌تر کند. مورخ هرودیان دربارهٔ او نوشت: تنها در میان امپراتوران، او نه با کلمات یا دانش نظری فلسفه، بلکه با شخصیت بی‌عیب و روش زندگی متعادل خود، دانشش را به اثبات
بی‌عیب و روش زندگی متعادل خود، دانشش را به اثبات رساند. آین کینگ میراث مارکوس را تراژیک توصیف می‌کند: امپراتور فلسفهٔ رواقی خود – که بر خویشتن‌داری، وظیفه و احترام به دیگران تأکید داشت – را به‌گونه‌ای تأسف‌بار توسط دودمانی که در لحظهٔ مرگش به سلطنت منصوب کرد، کاملاً رها شده یافت. نقل قول‌هایی از کتاب تاملات. «مرا بردار و هر جای این جهان که می‌خواهی بینداز! هر جا که باشم، خدای قلبم را خوشحال و راضی نگه می‌دارد؛ که این نتیجه وقتی‌ست که کردار و رفتار ما، طبعیت حقیقی خود را دنبال کنند… آیا آنچه که بر من
طبعیت حقیقی خود را دنبال کنند… آیا آنچه که بر من می‌گذرد دلیلی کافی خواهد بود برای این که من بیمار و شکسته، تحقیر شده و گرسنه و در غل و زنجیر باشم؟ آیا (هیچ جا) دلیلی کافی برای این‌گونه زیستن داری؟» «ای هستی! نظم تو نظم درونی من است: هیچ چیز اگر در زمان مناسب توست، نه برمن زود و نه بر من دیر است. ای حقیقت هستی! هر چه که فصل‌هایت بار آرد بر من میوه (رضا) است: که همه چیز از تو می‌آید و هستی همه چیز در توست و به تو بازمی‌گردد…» «این فکر را که «من رنج کشیده‌ام» را بیرون کن و رنج خود بیرون خواهد رفت.»شرم‌آور
را بیرون کن و رنج خود بیرون خواهد رفت.»شرم‌آور است که عقل ظاهر مان را شکل می‌دهد اما قادر به شکل‌دادن خود نیست؛ بدیهی است که هیچ‌گاه در زندگی شرایطی بهتر از این برای فراگیری فلسفه نخواهی داشت!زمانی که روز خود را آغاز می‌کنید، به این فکر کنید که چه موهبت با ارزشیست که زنده اید - که نفس می‌کشید، تفکر می‌کنید، لذت می‌برید، که عشق می‌ورزید. شادی زندگی شما به کیفیت افکارتان بستگی دارد. به درونت بنگر! در درونت چشمهٔ قدرتی وجود دارد که هر وقت بخوانی اش، به تو کمک خواهد کرد. خودت را در رویاهای داشتن چیزهایی که
خواهد کرد. خودت را در رویاهای داشتن چیزهایی که نداری، غرق نکن، اما موهبت‌هایی که دارا هستی را بشمار، و شکرگزارانه به خاطر داشته باش که چطور رؤیای داشتن شان را در سرت می‌پروراندی اگر نداشتی‌شان. هدف زندگی این نیست که با اکثریت همراه شوی، بلکه در نپیوستن به جمع بی خردان است. اصلی که بایستی در آینده به خاطر بسپاری، وقتی که رنج‌ها مجبورت می‌کنند که احساس تلخی کنی، این است: که افتادن اتفاق تلخ بداقبالی نیست، که تحمل رنج‌ها بدون از دست دادن امید است که خوش‌اقبالی است. هرآنچه که قسمتت شده را بپذیر، که چه چیزی
است. هرآنچه که قسمتت شده را بپذیر، که چه چیزی مناسب تر از این می‌تواند نیازهای تو را برآورده سازد؟ مجبور نیستی هر پیش آمد بیرونی را تبدیل به موضوعی برای رنج بردن کنی. این نباید تو را ناراحت کند. همه ما قدرت خوب زندگی کردن را داریم. اگر یاد بگیریم تا نسبت به آنچه هیچ اهمیتی ندارد، بی‌اهمیت باشیم. مرگ خودت را تصور کن و فکر کن که زندگی ات را به تمامی زندگی کرده‌ای و مرده‌ای. حال، آن فصل‌ها را که زندگی نکرده‌ای به یاد بیاور و زندگی‌ت را به کمال زندگی کن. مرگ به همه ما لبخند می‌زند، اما تمام آن کاری که انسان
به همه ما لبخند می‌زند، اما تمام آن کاری که انسان می‌تواند انجام دهد، پاسخ دادن آن با لبخندی است بهترین انتقام این است که شبیه دشمنت نباشی ذهنت از آنچه تو مکرراً در افکارت نگه می‌داری شکل می‌گیرد، چرا که روح انسان رنگ احساساتش را می‌گیرد. آنچه که مانع از حرکت می‌شود، خود باعث پیشرفت حرکت است. آنچه که در میان راه قرار می‌گیرد، خود بخشی از راه می‌شود می‌توانی آنقدر نفس نکشی تا بمیری اما مردم همچنان مثل قبل زندگی خواهند کرد تو تنها توانایی کنترل ذهن خودت را داری و نه آنچه که در بیرون اتفاق می‌افتد این نکته را
و نه آنچه که در بیرون اتفاق می‌افتد این نکته را بفهم و فهمیدنش تو را توانا خواهد کرد این مرگ نیست که باید انسان از آن بترسد، بلکه او بایستی از این که هیچ‌گاه زندگی کردن را آغاز نکند، بهراسد هرگز به آینده اجازه نده که مزاحم امروز تو شود. تو آینده را، اگر مجبور باشی، با همان سلاح عقلانیتی که امروز در برابر زمان حال سپر توست، ملاقات خواهی کرد زندگی شاد به چیزهای زیادی نیاز ندارد؛ تمامش در درون خود توست، در نوع افکارت فقدان هیچ چیزی جز تغییر نیست، و تغییر مایه شوق طبیعت است. شادی واقعی یک انسان انجام دادن
شوق طبیعت است. شادی واقعی یک انسان انجام دادن کارهایی است که او برایشان ساخته شده. تندیس سوارکاری. تندیس سوارکاری مارکوس اورلیوس در رم، تنها تندیس سوارکاری رومی است که تا دوران مدرن باقی مانده است. این تندیس که از برنز ساخته شده و مربوط به سال میلادی است، دارای ارتفاعی برابر با بوده و اکنون در موزه‌های کاپیتولین رم نگهداری می‌شود. دست امپراتور در حالتی از بخشش به سوی دشمن مغلوب شده دراز شده است، در حالی که حالت خسته چهره‌اش، که ناشی از استرس ناشی از هدایت روم به سمت جنگ‌های تقریباً مداوم است، شاید
هدایت روم به سمت جنگ‌های تقریباً مداوم است، شاید نشان‌دهنده گسستی از سنت کلاسیک مجسمه‌سازی باشد. ستون مارکوس اورلیوس. ستون پیروزی مارکوس، که در رم در سال‌های پایانی زندگی او یا پس از دوران حکمرانی‌اش بنا شده و در سال ۱۹۳ میلادی تکمیل شد، به افتخار پیروزی او بر سارمات‌ها و قبایل ژرمن‌ها در سال ۱۷۶ ساخته شد. یک مارپیچ از نقش برجستههای حکاکی شده، صحنه‌هایی از لشکرکشی‌های نظامی او را به تصویر می‌کشد. در گذشته، تندیسی از مارکوس بر فراز ستون قرار داشت که در دوران قرون وسطی ناپدید شد. در سال ۱۵۸۹، پاپ سیکستوس
قرون وسطی ناپدید شد. در سال ۱۵۸۹، پاپ سیکستوس پنجم به جای آن تندیسی از سنت پل را جایگزین کرد. ستون مارکوس و ستون تراژان اغلب توسط پژوهشگران با یکدیگر مقایسه می‌شوند، زیرا هر دو در سبک دوریسی ساخته شده‌اند، دارای پایه‌ای در قسمت زیرین خود هستند، حاشیه‌های زینتی حکاکی شده‌ای که پیروزی‌های نظامی آنان را به تصویر می‌کشند، و تندیسی بر فراز خود داشتند. نگرش نسبت به مسیحیان. در دو قرن اول میلادی، مسئولیت آزار و اذیت مسیحیان در امپراتوری روم عمدتاً بر عهدهٔ مقامات محلی روم بود. در قرن دوم، امپراتوران مسیحیت را
محلی روم بود. در قرن دوم، امپراتوران مسیحیت را به‌عنوان یک مشکل محلی می‌دیدند که باید توسط زیردستانشان حل شود. تعداد و شدت آزار و اذیت مسیحیان در مناطق مختلف امپراتوری ظاهراً در دوران سلطنت مارکوس آئورلیوس افزایش یافت. اما میزان دخالت، تشویق یا آگاهی شخص امپراتور از این آزارها نامشخص است و میان تاریخ‌نگاران مورد بحث قرار گرفته است. ژوستین شهید، مدافع اولیه مسیحیت، در اولین دفاعیه خود (که بین سال‌های ۱۴۰ و ۱۵۰ نوشته شده است)، به نامه‌ای از مارکوس آئورلیوس به سنای روم (پیش از دوران سلطنت او) اشاره می‌کند که
سنای روم (پیش از دوران سلطنت او) اشاره می‌کند که در آن یک حادثه در میدان نبرد توصیف شده است. در این حادثه، مارکوس بر این باور بود که دعای مسیحیان باعث نجات ارتش او از تشنگی شده است، زیرا «آب از آسمان جاری شد» و پس از آن «بلافاصله حضور خداوند را درک کردیم.» مارکوس در ادامه از سنا درخواست می‌کند که از مسیر قبلی آزار و اذیت مسیحیان توسط روم دست بردارد.
رؤسای جمهور کشور الجزایر پس از استقلال: منابع. ویکی‌پدیای عربی، نسخه ۳ اکتبر ۲۰۰۶.
جنوآ (به ایتالیایی: Genova) شهری بندری در کرانه شمالی مدیترانه و شمال غربی ایتالیا در نزدیکی مرز فرانسه است. تاریخچه. واژه "«جنوا»" برگرفته شده از واژه لاتین "یانوا (ianua)" به معنای "دروازه" یا واژه جنو ("Genu") به معنای "زانو" است. به نظر می‌رسد که جنوا در قرون باستانی، روستایی در تپه "سارزانو" مشرف به بندرگاه طبیعی در ساحل دریای مدیترانه بوده که از طریق دادوستد و ارتباط با تمدن یونان باستان و تمدن اتروسک، موفق به پیشرفت‌های اقتصادی شده‌است. تاریخ تأسیس جنوا به عنوان یک بندر، به قرن چهارم پیش از میلاد
جنوا به عنوان یک بندر، به قرن چهارم پیش از میلاد بازمی‌گردد. این شهر رومی، خیلی زود به عنوان یک محل تقاطع راه‌های اصلی، یک بندر نظامی و یک بازار برای اهالی لیگوریا با رشد خیلی سریعی مواجه شد. بعد از سقوط امپراتوری روم، این شهر به تصرف اوستروگوت‌ها و لمباردها درآمد و برای مدت نسبتاً طولانی به عنوان یک بندر ماهیگیری و کشاورزی با حجم کمی از مبادلات تجاری از رشد و توسعه بازماند. این شهر بعدها توسط فرانسوی‌ها، مسلمانان و در نهایت "میلانی‌ها" تصرف گردید. رشد جمعیتی و رشد اقتصادی اروپا در قرن دهم میلادی، فرصتی را
و رشد اقتصادی اروپا در قرن دهم میلادی، فرصتی را فراهم کرد تا اهالی جنوا در نبرد با سربازان خلافت فاطمیان فایق شوند. در قرن یازدهم و دوازدهم میلادی، جنوا نقش مهمی در رهبری انقلاب اقتصادی اروپا ایفا کرد. این شهر به جمعیتی بالغ بر یکصد هزار تن رسیده بود و به عنوان یک مرکز اقتصادی، تنها با شهر ونیز قابل قیاس بود. نیروی دریایی جنوا، با نیروی دریایی بسیاری از حکومت‌های پادشاهی آن دوران برابری می‌کرد. جنوا در قرن یازدهم میلادی نواحی لیگوریا، کورسیکا و شمال ساردینیا را تحت کنترل خود درآورد و سبب پایه‌گذاری جوامع
را تحت کنترل خود درآورد و سبب پایه‌گذاری جوامع اقتصادی خودمختار در اطراف دریای مدیترانه شد. بیشتر این موفقیت‌ها در اثر مشارکت نیروی نظامی جنوا در جنگهای صلیبی، بخشی در اثر مبارزات نظامی مستقل با حکام اسپانیایی و آفریقایی و بخشی نیز با استفاده از نفوذ صلح‌آمیز و دیپلماسی حاصل شد. مجموعه این اقدامات منجر به پایه‌گذاری یک حکومت با نام جمهوری جنوا در سال ۱۰۰۵ میلادی شد. این حکومت تا سال ۱۷۹۷ میلادی پابرجا بود و نهایتاً با حمله ناپلئون بناپارت منقرض شد. جنوا و سرزمین‌های تابعه آن، بعد از این واقعه تحت عنوان
و سرزمین‌های تابعه آن، بعد از این واقعه تحت عنوان جمهوری لیگورین به عنوان یک ایالت خودمختار، ضمیمه خاک فرانسه شد. جنوا در سال ۱۸۱۴ میلادی در پی انقلاب مردمی، از زیر نفوذ فرانسه خارج شد. با این حال در اداره امپراتوری ساردینیا، جایی برای مشارکت جنوا در نظر گرفته نشد. بعد از این که امپراتوری ساردینیا در جنگ اول استقلال ایتالیا، از اتریش شکست خورد، ترس مردم جنوا از محدود شدن آزادی شان در اثر حکمفرمایی اتریشی‌ها، آن‌ها را به سمت ایده یگانگی ایتالیا یکپارچه سوق داد. در سال ۱۸۶۰، ژنرال جوزپه گاریبالدی با نیروهای
در سال ۱۸۶۰، ژنرال جوزپه گاریبالدی با نیروهای داوطلب راهی سرزمین‌های جنوبی ایتالیا شد. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جنوا مجدداً به عنوان یک بندر مهم و یک مرکز کشتی‌سازی مطرح شد. این شهر در خلال جنگ جهانی دوم آسیب‌های زیادی را متحمل شد و بارها توسط انگلیس مورد بمباران هوایی و دریایی قرار گرفت. در سال‌های پس از جنگ، شهر جنوا در کنار شهرهای میلان و تورین به عنوان یکی از اضلاع مثلث اقتصادی شمال ایتالیا، توانست در رشد اقتصادی شتابان این کشور، نقش مهمی داشته باشد. جنوا در سال ۲۰۰۱ میزبان اجلاس سران گروه هشت
باشد. جنوا در سال ۲۰۰۱ میزبان اجلاس سران گروه هشت بود و در سال ۲۰۰۴ به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا برگزیده شد. جغرافیا. جنوا مرکز استان جنوا در شمال غرب ایتالیا در ناحیه لیگوریا و بندری کنار خلیج جنوا در قسمتی از دریای لیگوریا است و جمعیت آن در حدود ۶۱۰٬۰۰۰ نفر است. شهر کنار یک لنگرگاه طبیعی و در پای گذرگاهی در غرب رشته کوه‌های آپنینه واقع شده. مردم جنوا عمدتاً به گویش جنوایی صحبت می‌کنند. در این شهر اماکن گردشگری زیادی وجود دارد. امکانات این بندر که در جنگ جهانی دوم خسارات بسیاری دید، توسعه یافته و مدرن
جهانی دوم خسارات بسیاری دید، توسعه یافته و مدرن شده‌است. کشتی‌سازی صنعت اصلی جنوا است. محصولات آهنی و فولادی، قطعات موتور و اتومبیل، وسایل منجمدسازی، جنگ‌افزار، شیمیایی، صابون و پردازش محصولات کشاورزی از دیگر صنایع مهم این شهر است. صنایع و مناطق مسکونی در شرق و غرب روی تپه‌ها به موازات ساحل و پشت بندر قدیمی توسعه پیدا کرده‌اند. در میان شهر کلیسای سبک گوتیک رومی سن دوناتو (San Donato) متعلق به قرون ۱۲ و ۱۳ قرار دارد و جلوی لنگرگاه ساختمان پلازو سن جورجو (Palazzo San Giorgio) قرار دارد که در قرن ۱۴ ساخته
San Giorgio) قرار دارد که در قرن ۱۴ ساخته شده‌است. آثار تاریخی. قبرستان استالینو (Staglieno) که بین سال‌های ۱۸۴۴ تا ۱۸۵۱ در سرازیری یک تپه ساخته شده‌است و شامل گردشگاه‌ها، مجسمه‌ها، باغ‌ها و معابد پروتستان‌ها می‌باشد. کلیسای جامع سن لورنتزو (San Lorenzo) شامل گنجینه‌های هنری فراوانی است. در شمال غربی نزدیک ایستگاه ماریتتیما (Marittima) که لنگرگاه کشتی‌های مسافری است، کلیسای قرن ۱۳ آنونتزیاتا (Annunziata) واقع شده که به لحاظ کارهای هنری خوبش مشهور است. محل تولد کریستف کلمب (Christopher Columbus) نیز به
تولد کریستف کلمب (Christopher Columbus) نیز به عنوان مکانی تاریخی شناخته می‌شود. شهر جنوا همچنین جایگاه دانشگاه جنوا (۱۴۷۱) می‌باشد. دانشگاه جنوا یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌ها می‌باشد که جز ۵ درصد اول در میان معتبرترین موسسات آموزشی دنیا قرار دارد. بر اساس آخرین ارزیابی سیستم‌های رتبه‌بندی جهانی در سال ۲۰۲۱، این دانشگاه در جایگاه‌های زیر قرار دارد: ورزش. باشگاه‌های فوتبال جنوا و سمپدوریا مهم‌ترین تیم‌های ورزشی این ناحیه هستند. مترو. متروی جنوا در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۸
در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۸ ایستگاه می‌باشد.
«تاروت» مجموعه‌ای از کارت‌های بازی است که از نیمه قرن ۱۵ام میلادی در قسمت‌های مختلف اروپا مانند فرانسه و ایتالیا برای ورق بازی گروهی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. از اواخر قرن ۱۸ام تا به امروز پیروان آن و نهانجویان (کاوشگران دانش‌های مخفی و راز آلود)، تاروت را وسیله‌ای برای پیشگویی یا حتی گذرگاهی در سیر بعد ذهنی و روحانی قلمداد می‌کنند. به‌طور کلی کارت‌های تاروت در اروپا بیشتر به منظور بازی استفاده می‌شود ولی در کشورهای انگلیسی زبان و مناطقی که بازی آن انجام نمی‌شود، تاروت اصولاً جنبه فالگیری دارد. برخی
نمی‌شود، تاروت اصولاً جنبه فالگیری دارد. برخی محققان سرچشمه کارت‌ها را از مصر باستان یاکابالا می‌دانند ولی مدرکی دال بر استفاده آن برای پیشگویی و طالع بینی قبل از قرن ۱۸ وجود ندارد؛ و محققان استفاده از آن برای فال‌گیری را جنبهٔ تفریحی می‌دانند. تاروت از ۴ دسته خال که هر کدام شامل ۱۰ کارت شماره دار (از آس تا ۱۰) و ۴ کارت تصویر دار است، تشکیل می‌شود. به‌علاوه تاروت دارای ۲۱ خال حکم متمایز ویک کارت به نام «دلقک» نیز می‌باشد (بسته به نوع بازی دلقک می‌تواند نقش بالاترین حکم را داشته ویا اصلاً نقشی نداشته باشد).
حکم را داشته ویا اصلاً نقشی نداشته باشد). نهانجویان خال‌های حکم و دلقک را «بزرگ آرکانا» و نیز باقی کارت‌های یادشده را «کوچک آرکانا» نامیده‌اند. کارت‌های خال در واقع معادل کارت‌های درباری در پاسور است که تعداد آن چهار تا است (شاه، بی بی و سرباز و پیک ) ریشه‌شناسی. واژه انگلیسی و فرانسوی تاروت از «تاروکّی» ایتالیایی ریشه گرفته که خودش ریشه مشخصی ندارد. طبق نظریه دیگری نام تاروت از «رودخانه تارو» (شمال ایتالیا، در نزدیکی پارما)گرفته شده؛ بنظر می‌رسد خود بازی ریشه در شمال ایتالیا، میلان یا بولونیا دارد. دیگر
ریشه در شمال ایتالیا، میلان یا بولونیا دارد. دیگر نویسندگان باور دارند که تاروت از واژه عربی «طُرُق» به معنی راه‌ها آمده و بعضی آن را از «تَرَکَ» به معنی «پشت سر گذاشتن» می‌دانند. حتی ریشه‌شناسی فرانسوی آن را از «طَرح» به معنای نقشه می‌پندارد. «دی جبلین» ،کشیش و محقق سوییسی، اظهار داشت که تاروت از واژه‌های قبطی «تار» به معنی سلطنتی و «رو» به معنی «جاده» آمده پس «تاررو» یعنی «راه سلطنتی» به سوی فرزانگی. البته مصرشناسان در ریشه‌شناسی زبان مصری، مدرکی برای تأیید این نظریه خودساخته نیافتند. از دقت در این
تأیید این نظریه خودساخته نیافتند. از دقت در این واژه‌ها به معنای مشترکی می‌رسیم که اشاره به راه و روش دارد که نهانجویان آن را بسوی کمال و بینهایت می‌دانند. پرسش دیگری مطرح است که آیا تاروت به «هاروت و ماروت» اشاره شده در آیات قرآن مرتبط است؟ بر طبق این آیه گروهی از قوم بنی اسراییل، علوم غریبه را برای انجام آزمایش از دو فرشته به نام هاروت و ماروت می‌آموزند؛ همچنین بیان می‌کند که این دانش می‌تواند توسط شیطان به افراد دیگر منتقل شود. اما از لحاظ تاریخی صحیح نمی‌باشد، ریشه واژگان هاروت و ماروت با ریشهٔ واژهٔ
ریشه واژگان هاروت و ماروت با ریشهٔ واژهٔ تاروت متفاوت است. به گفته محمد معین ریشهٔ دو واژهٔ هاروت و ماروت را در ادبیات اوستایی می‌توانیم مشاهده کنیم که به شکل دو واژه «هئوروتات» و «امرتات» آمده‌است که این اسامی را امروز به نام خرداد و امرداد می‌خوانند. تاریخچه. کارتهای بازی احتمالاً از قاهره در اواخر قرن ۱۴ وارد اروپا شده‌است. این کارت‌ها خالهایی بسیار مشابه با ۴ خال تاروت دارند که عبارت از شمشیر، ترکه، جام و سکه هستند. خال‌های تاروت هنوز در ورق بازی سنتی ایتالیا، اسپانیا و پرتغال وجود دارد. ورقهای مصور
ایتالیا، اسپانیا و پرتغال وجود دارد. ورقهای مصور احتمالاً بین سال‌های ۱۴۱۸ تا ۱۴۲۵ به‌وجود آمده‌اند. این دست ورق با ۱۶ کارت از تصاویر خدایان یونانی و خالهایی به شکل ۴ نوع پرنده توصیف شده که رایج نبوده‌است. نخستین کارت‌های شناخته شده تاروت بین سال‌های ۱۴۳۰ تا ۱۴۵۰ میلادی در میلان، فرارا و بولونیا خلق و در این حین تصاویر نمادین به دست رایج دارای ۴ خال افزوده شدند. کارت‌های جدید «خال حکم» نام گرفتند؛ کهن‌ترین تاروت بجا مانده به پانزده دست ورق چندپاره بازمی‌گردد که برای خانواده «ویسکانتی- اسفورزا»، حکمرانان
که برای خانواده «ویسکانتی- اسفورزا»، حکمرانان میلان، نقاشی شده بوده‌است. به نظر می‌رسد این بازی در ۱۴۵۰ که سال شاد و پرجشن و سروری در تاریخ ایتالیاست، اهمیت یافته‌است. در ۱۴۹۱ نقش‌های ویژه‌ای که نشانگر فلسفه، اجتماع، تخیل، طالع بینی و پیشگویی و همچنین قهرمانان رومی، یونانی یا بابلی بودند، به تاروچی ایتالیا افزوده شد. کارتهای دست ساخت تاروت در قرن ۱۴ مورد حمله شدید خطبایی که مدعی وجود ذات شیطان در آن بودند، قرار گرفت. با وضع موجود بیشتر حکومت‌ها تاروت را آزاد و بعضی آن را قدغن اعلام کردند. با آمدن صنعت چاپ،
و بعضی آن را قدغن اعلام کردند. با آمدن صنعت چاپ، تولید انبوه دست ورق‌ها میسر شد که ورق‌های این دوره از شهرهای مختلف فرانسه به‌جا مانده‌است. محبوب‌ترین الگوی چاپ دست ورق‌های اولیه متعلق به شهر مارسی می‌باشد که به «تاروت مارسلی» معروف است. بازی‌های تاروت. هدف اصلی کارت‌های تاروت بازی و سرگرمی بوده‌است؛ پیدایش نخستین قوانین پایه به دست نوشته «مارتیانو دا تورتونا» قبل از ۱۴۲۵ و بعد از آن به سال ۱۶۳۷ برمیگردد. بازی تاروت گوناگونی فرهنگی بسیاری دارد. تاروت در ایتالیا محبوبیت کمتری پیدا کرد؛ در عوض تعداد بازی‌ها
محبوبیت کمتری پیدا کرد؛ در عوض تعداد بازی‌ها خارج از ایتالیا بسیار زیاد می‌باشد. تاروت فرانسوی (تاروک) نزد محلیان این کشور بسیار محبوب است و همچنین در اروپای مرکزی به‌طور گسترده بازی می‌شود. ادعای پیشگویی و اسرارآمیزی تاروت. هر کارت تاروت دارای یک تصویر ویک عنوان است که هرکدام بیانگر مفهوم ویژه‌ای می‌باشد. باور پیشگویی تاروت این است که کارت‌های رو شده برای شرکت‌کننده دیدگاهی از آینده و حتی وضعیت کنونی او را در اختیارش قرار می‌دهد. پیشگویی با کارت‌های بازی احتمالاً اولین بار به کتابی به نام «"الهامات
بازی احتمالاً اولین بار به کتابی به نام «"الهامات فرانچسکو مارکولینی"» مربوط می‌شود که روشی ساده را از انتخاب تصادفی کارتهایی که جدا از فال بی‌معنی بودند، ارائه می‌داد. اما دست نوشته‌هایی از سال‌های ۱۷۳۵ و ۱۷۵۰ مدارکی ناقص از استفاده تاروت طبق ترتیب کارت‌ها برای پیشگویی هستند. همچنین در خاطرات ژاکامو کاسانووا در۱۷۶۵ آمده که معشوقه روس او با ورق تاروت فال می‌گرفته‌است. کارتهای تاروت بعدها با عرفان و جادو تلفیق شدند. البته تاروت تا قرون ۱۸ و۱۹ مورد اقتباس نهانجویان، رمز شناسان ویا انجمنهای سری قرار
نهانجویان، رمز شناسان ویا انجمنهای سری قرار نگرفته‌است. این سنت هنگامی باب شد که دی جبلین مطالعات خود را در سال ۱۷۸۱، دربارهٔ نمادهای مذهبی و آثار آن در دنیای امروزی منتشر کرد. او نخست اثبات کرد که نمادهای تاروت مارسلی بیانگر رازهایی از خدایان مصری، ایسیس و تحوت است. از شناسایی کارت‌های تاروت به وسیلهٔ «کتاب تحوت» صریحاً به این نتیجه می‌رسیم که تا به امروز تاروت در سیر تلاش نهانجویان برای عروج و کمال وجود داشته‌است. همچنین در کتاب بریدا از پائولو کوئلیو آمده‌است که شخصیت اصلی داستان بریدا برای مراقبه و
آمده‌است که شخصیت اصلی داستان بریدا برای مراقبه و ورود به جهان روحانی از کارت‌های تاروت استفاده می‌کرده‌است. گوناگونی. گوناگونی بسیاری در طراحی الگوها و اشکال تاروت وجود دارد. از نظر تاریخی یکی از مهم‌ترین طراحی‌ها متعلق به تاروت مارسلی است که حتی در قرن بیستم نیز محبوبیت بالایی کسب کرد. برخی از دست ورق‌های امروزی نیز از طراحی منحصربه‌فرد «نیکلاس کانور» در ۱۷۶۰ الگو می‌گیرند. در فلورانس نیز دست گسترده «مینچیاته» استفاده می‌شده‌است که این دست ورق شامل ۹۶ کارت بوده که نماد طالع بینی داشتند و در آن به جای ۴
بوده که نماد طالع بینی داشتند و در آن به جای ۴ خال رایج از عناصر چهارگانه یعنی آب، هوا، خاک و آتش استفاده می‌شده‌است. برخی از دست‌ها فقط به عنوان آثار هنری وجود دارند و برخی دیگر نیز فقط خال‌های حکم (خال‌های تصویر) را دارا هستند. دست تاروت فرانسوی. این نوع دست طی قرن ۱۸ام در آلمان پدیدار شد که نسل اول آن تصاویری از حیوانات را به عنوان خال‌های حکم درج کرده بود و «تاروت حیوانی» نام داشت. سازنده آلمانی این دست ورق به واسطه نوآوریش اعتبار ویژه‌ای در مونیخ به دست آورد. تاروت فرانسوی، دست امروزی و رایجی است که
آورد. تاروت فرانسوی، دست امروزی و رایجی است که در فرانسه، آلمان و دیگر کشورهای اروپای مرکزی بازی می‌شود. تصاویر نمادین تاروت فرانسوی از دست قدیمی تر تاروت ایتالیایی الگو گرفته‌است. به جز چند مدل جدید، این دست منحصراً برای بازی است و به ندرت از آن برای طالع بینی استفاده می‌شود. دست ایتالیایی آشکار. این دست، کهن‌ترین دست ساخته شده‌است که نخستین بار در قرن ۱۵ام در شمال ایتالیا به‌وجود آمد و به‌علاوه «تاروت اسرار آمیز» بر پایه این دست ساخته شده‌است. ۴ دست از این مدل هنوز بازی می‌شوند که عبارتند از: تاروت
از این مدل هنوز بازی می‌شوند که عبارتند از: تاروت اسرارآمیز. اتیلا، نهانجوی فرانسوی، اولین کسی بود که تاروت بازبینی شده‌ای را رواج داد که فقط هدف اسرار آمیزی به جای بازی داشت. با باور اینکه کارت‌های تاروت از کتاب تحوت بیرون آمده‌اند، تاروت اتیلا دارای فضای مصر باستان است. این دست ۷۸ کارته دو بخش مجزا دارد: بزرگ آرکانا (به معنی راز بزرگ) یا خال حکم که شامل ۲۲ کارت است: فرشته، جهان، خورشید، ماه، ستاره، برج، شیطان، میزان، مرگ، سر به دار، عدالت، چرخ فلک، کشیش بزرگ، قدرت، ارابه، عاشق و معشوق، پاپ، شاه، شهبانو،
قدرت، ارابه، عاشق و معشوق، پاپ، شاه، شهبانو، راهبه، جادوگر و دلقک. کوچک آرکانا (راز کوچک) ۴ خال و ۵۶ کارت دارد که هر خال دارای ۱۰ کارت شماره دار و ۴ کارت تصویر (شاه، ملکه، شوالیه و سرباز) است. خال‌های تاروت سنتی ایتالیا شمشیر، سکه، ترکه و جام هستند که در تاروت امروزی به جای سکه «لوح» یا «ستاره پنج پر» نیز استفاده می‌شود. تاروت تحوتی. «تاروت تحوتی» (به انگلیسی: Thoth Tarot) دسته‌ای کارت‌های تاروت پیشگویی می‌باشند که توسط بانو فریدا هریس و بر اساس دستورها آلیستر کراولی طراحی شده‌است. تاروت امروز. امروزه
آلیستر کراولی طراحی شده‌است. تاروت امروز. امروزه تاروت دارای گونه‌های بینهایتی است که توسط هنرمندان، عکاسان و طراحان مختلف جهان بنابر فرهنگ‌ها و سلیقه‌های گوناگون خلق شده‌اند. مانند تاروتهای بیسبال، کیتی، هکر، گربه نما ،کیمیاگری و تعداد بیشماری مدل دیگر که طرفداران بسیاری را به خودشان جلب کرده‌اند. اخیراً چند بازی کامپیوتری نیز از بازی تاروت ساخته شده‌است. درکل دنیای امروز به تاروت کمتر به عنوان بازی و سرگرمی بلکه بیشتر به عنوان مجموعه‌ای مرموز و اسرارآمیز در امر طالع بینی و پیشگویی نگاه می‌شود؛ به نحوی که
امر طالع بینی و پیشگویی نگاه می‌شود؛ به نحوی که حتی در داخل ایران نیز فال تاروت و از آن گذشته، فال ورق، بسیار رایج است و افراد زیادی با تعابیر گوناگون از آن برای طالع بینی استفاده می‌کنند. پانویس. فال تاروت آنلاین
عمران صلاحی (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۲۵ – درگذشتهٔ ۱۱ مهر ۱۳۸۵) شاعر، نویسنده، مترجم و طنزپرداز ایرانی بود. زندگی. عمران صلاحی در یکم اسفند سال ۱۳۲۵ در امیریه (تهران) از پدری اردبیلی و مادری مهاجر در تهران متولد گردید. خود او در کتاب «تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران، عمران صلاحی» نشر ثالث صفحه ۱۸ دربارهٔ تاریخ تولدش می‌گوید: «من در سال ۱۳۲۵ در تهران متولد شده‌ام. در محلهٔ امیریهٔ مختاری. البته آن طور که شناسنامه‌ام می‌گوید باید این اتفاق غیرمنتظره و کمی هم عجیب در اول اسفند اتفاق افتاده باشد. اما خالهٔ بزرگم می‌گفت