payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساختمان قدیمی مانده بود. شاید بوی سیگار یا چیزی شبیه آن حس کردم. یا شاید هم رحمان باز با صدای بلند دلش هوای قلیان کرده بود که چنین بویی را القا کرد. عمارت دریابیگی را خراب کرده بودند و جایش همان هتل بی رونق و ساکت به قول خودشان جهانگردی را ساخته بودند. همان سویی که رئیس علی نزدیکی آن به جایی در دریا اشاره می‌کرد. همان طرفی که جابرو را آن روز پیش از این سفر فضایی‌مان تا آخر جاده که پشت دیوارهای دور زمین شهر بازی که آن هم آنوقت خالی بود تعقیب کرده بعد گم شده بود. بیش از آن به افکارم فرصت داده نشد ببینم پی چه
بیش از آن به افکارم فرصت داده نشد ببینم پی چه بود رد پای او را می‌یافتم. - «خداش بیامرزت دریابیگی مدرسهٔ سعادت درس کرد، و حاجی عبدالکریم..» پیر مرد گذشته‌ها را خوب به یاد می‌آورد. اما برای کسی انگار مهم نبود که محل نمی‌گذاشتند. خربزه دست نخورده گوشه‌ای از سفینه و در دسترس افتاده بود. ما همین‌طور آرام در فضای لایتناهی راه می‌پیمودیم. و یا در جای دیگری در همین کتاب می‌نویسد: - «… خلاصه، ما همی‌طور رفتیم تا از عمارت دریابیگی خدابیامرزم ردابیدیم. صُب گَه نبید اُما هنو ظهرم نوابیده بید. نمی‌فهمم. رفتیم از پشت
اُما هنو ظهرم نوابیده بید. نمی‌فهمم. رفتیم از پشت استادیوم ردابیدیم. اولاً خو نه مجسمه‌ای بید، نه تُل عاشقونی، … تل بیدا ولی نه که تل عاشقون اسمش باشِت. چی می‌فهمم. از او وَل که ردابیدیم یه خورده‌ای که رفته بیدیم و نزدیک بندر رسیده بیدیم دس راسمون مدرسهٔ سعادت بید.» بعد کمی تأمل کرد. چیزی انگار به یادش آمده بود - «مدرسهٔ سعادت هنو هسیش؟» - «آره عمو جان» آقای بهمنیار بلافاصله گفت. معلوم بود قصه حسابی او را گرفته بود چون حتم داشتم از مدرسهٔ سعادت چیزی نمی‌دانست اما عجله داشت بقیه ماجرا را بشنود - «آقیی که
اما عجله داشت بقیه ماجرا را بشنود - «آقیی که شما باشین، …» در این موقع عامو آهی کشید - «… بعد رفتیم آخرِی مدرسهٔ سعادت دس راسمون خاکسون بید». نمی‌دانم که بود گفت - «خاکسون عامو؟». معلوم بود به جز عامو کسی ترکیب قدیمی شهر را یادش نمی‌آمد. سنمان اقتضا نمی‌کرد. - «ها جون. خاکسون. هم مسلمونا و هم یهودیایِ اونجا خاک میکردن. حالا همونجایه سینما بهمن درس کردن» درگذشت دریابیگی درخرمشهر. ناخدا عباس دریانورد در مورد احمد خان دریابیگی و درگذشت او چنین می‌نویسد: «نامبرده کسی نبود که به میهن مقدس خود خیانت نماید، مرحوم
کسی نبود که به میهن مقدس خود خیانت نماید، مرحوم دریابیگی چنانچه یکنفر خیانتکار بود روزگار غدار در اواخر عمر او را به خوزستان نمی‌کشانید که بدبختانه با هزینه ناقابل «کفن و د فن» مرحوم شیخ خزعل خان به زیر خاک‌های خوزستان مدفون گردد… و اما جای بسی تأسف است که پس از این همه خدمات صادقانه و صدمات روحی که اغلب خود نگارنده در ناو دولتی پرسپولیس ناظر اعمال نامبرده بوده‌ام سزا و سزاوار نبود که دولت وقت این معامله را با مرحوم احمد خان دریابیگی و بازماندگان آن مرحوم بنمایند.»[۱۶] بازماندگان دریابیگی. پسران. رستم خان:
بازماندگان دریابیگی. پسران. رستم خان: کارمند گمرکات (تولد… درگذشت…) جمشید خان: سرهنگ پیاده‌نظام (تولد… درگذشت…) موسی خان: رئیس اداره شهربانی شیراز- (تولد… درگذشت…) دختران. امیر بانو (تولد… درگذشت…) منیژه خانم (تولد… درگذشت…) ملیحه خانم: کارمند شرکت نفت آبادان (تولد… درگذشت…) ثروت دریابیگی. ادعاهای مبنی بر ثروت هنگفت دریابیگی و روش‌های وی در بدست آوردن آن ثروت. نادره جلالی بدون ارجاع به منبع خود می‌نویسد: «دریابیگی همچنین با عزل و نصب حکام و گرفتن مبالغ هنگفت از آنها، سود سرشاری به دست می‌آورد. او به بهانه
از آنها، سود سرشاری به دست می‌آورد. او به بهانه سرکوبی اشرار به مال و جان مردم تعرض می‌کرد و مبالغی از خان یاغی می‌گرفت و او را فراری می‌داد و خان به ظاهر مطیع را بر جان رعیت مسلط می‌کرد و پیشکش و تعارف می‌گرفت. از همه مهم‌تر به دولت مرکزی وانمود می‌کرد که برای برقراری آرامش و امنیت در منطقه هزینه زیادی متحمل شده‌است و بدین ترتیب پول‌های فراوانی از دولت مطالبه می‌کرد. این درحالی بود که اشرار منطقه به شرارت خود ادامه می‌دادند و حسابهای دریابیگی در وزارت مالیه افزایش می‌یافت.» در مدارک دولت انگلیس در مورد
افزایش می‌یافت.» در مدارک دولت انگلیس در مورد ثروت دریابیگی پس از عزل از حکمرانی توسط محمد علیشاه چنین آمده‌است: دریابیگی در ۳۰ ژانویه با شناور پستی کندرو بوشهر را به مقصد تهران-از طریق بغداد و کرمانشاه- ترک کرد. عالیجناب در شب قبل از عزیمت خود به بالیوزگری آمد تا با بالیوز و کارمندان بالیوزگری-که همواره روابطش با آن‌ها دوستانه بوده- خداحافظی کند. در این دیدار دریابیگی گفت به او پیشنهاد شده که در صورت تمایل به پرداخت ۱۵۰۰۰ تومان به رسم پیش کش می‌تواند یک سال دیگر در سمت خود باقی بماند، زیرا سعیدالسلطنه
سال دیگر در سمت خود باقی بماند، زیرا سعیدالسلطنه پیشنهاد پرداخت ۱۴۰۰۰ تومان کرده‌است، اما چون او این مبلغ را نداشت، لذا پیشنهاد فوق را نتوانست قبول کند. … عالیجناب دریابیگی قبل از عزیمت با شتاب اسباب و اثاثیه منزل خود را به آقای تیکران ملکم به مبلغ ۶۷۰۰ تومان فروخت. نامه دریابیگی به دولت در مورد مجبور شدن به تعمیر خانه سید مرتضی اهرمی در حالیکه خانه خودش در گرو می‌باشد. اداره تلگرافی دولت علیه ایران، از بوشهر به تهران، نمره ۵ دولتی به تاریخ ۱۳ سرطان (۲۷ جمادی‌الثانی) آیت ئیل سنه ۱۳۲۸ مقام منیع آقای وزیر
آیت ئیل سنه ۱۳۲۸ مقام منیع آقای وزیر داخله حکم مطاع درباب تعمیر خانه سید مرتضی زیارت شد… لکن خدا شاهد است که خانه جمعی را خراب کرده… باید چاکر تقصیری کرده هم که یک قران برسد در هنگامی که خانه خودم بیع شرط نزد… فارس باشد و بی‌خانمان مانده‌ام باید خانه سید را تعمیر کنم در عالم چاکری هرگز راضی به تکدر خاطر مبارک نخواهد شد. به زودی تعمیر خانه را هم تمام خواهم نمود. چاکر احمد (دریابیگی) ۴۰۱ ط ۲ ب آ ۱–۲۹۳۰۰۰۴۷۶ ثروت دریابیگی در زمان درگذشت وی در خرمشهر. ناخدا عباس دریانورد می‌نویسد: «... مرحوم دریابیگی چنانچه
دریانورد می‌نویسد: «... مرحوم دریابیگی چنانچه یکنفر خیانتکار بود روزگار غدار در اواخر عمر او را به خوزستان نمی‌کشانید که بدبختانه با هزینه ناقابل «کفن و د فن» مرحوم شیخ خزعل خان به زیر خاک‌های خوزستان مدفون گردد…» ملاکان، زمینداران، تاجران، سرمایه داران و قاصبان عصر قاجار. نام احمد خان دریابیگی در هیچ‌کدام از مدارک منتشر شده (توسط احمد شهبازی و دیگران) و قابل دسترس در مورد ملاکان، زمینداران، تاجران، سرمایه داران و قاصبان عصر قاجار یافت نشد. خاندان دریابیگی در حال حاضر. خاندان دریابیگی در سه شهر تهران، اراک
حال حاضر. خاندان دریابیگی در سه شهر تهران، اراک و ملایر ساکن هستند.
وی‌آی نام برنامه‌ای رایانه‌ای و ویرایشگر نوشتار است که در سال ۱۹۷۶ توسط بیل جوی برای نسخه‌های اولیه بی‌اس‌دی نوشته شد. vi جزئی از استاندارد پازیکس است.
اندام جنسی یا آلت تناسلی ، بخشی از بدن انسان و بسیاری از جانداران زنده است و در تعریفی دقیق، به هر بخش خودکار در بدن گفته می‌شود که در تولیدمثل جنسی دخالت دارد و دستگاه تناسلی را در یک جاندار پیچیده، تشکیل می‌دهد، به‌ویژه دستگاه تولیدمثلی و اندام‌های جنسی که معمولاً به ارگان‌های تناسلی بیرونی جنیتیلیا یا ژنیتال نیز می‌گویند. به اندامی از بدن که وظیفه تولید سلول‌های جنسی (گامت) را بر عهده دارد اندام جنسی می‌گویند. انسان‌. اندام جنسی مردان در انسان ماهیچه‌ای نرم است که با تحریک به شکل غضروفی شکل می‌دهد و یک
نرم است که با تحریک به شکل غضروفی شکل می‌دهد و یک جفت بیضه که در زیر شکم در داخل کیسه بیضه قرار دارند و اسپرم تولید می‌کنند. اندام جنسی زنان در انسان شامل یک جفت تخمدان و رحم است. عمل جنسی مرد. مهم‌ترین منبع پیام‌های عصبی حسی برای شروع عمل جنسی مرد، سر آلت تناسلی (glans penis) است. سر آلت دارای نوعی دستگاه حسی بسیار حساس (اندامک انتهایی) end organ system است که نوع خاصی از حس موسوم به حس جنسی (sexual sensation) را به دستگاه اعصاب مرکزی می‌فرستد. اثر ماساژی مقاربت بر سر آلت باعث تحریک اندامک‌های انتهایی حسی
بر سر آلت باعث تحریک اندامک‌های انتهایی حسی می‌شود و پیام‌های جنسی از طریق عصب پودندال و سپس شبکهٔ خاجی (ساکرال) وارد بخش خاجی نخاع می‌شوند و بالاخره در نخاع بالا می‌روند تا به نواحی نامعلومی از مغز برسند. ایمپالس‌هایی هم ممکن است از نواحی اطراف آلت به نخاع بروند که به تحریک عمل جنسی کمک نمایند؛ مثلاً تحریک اپیتلیوم مقعد، کیسه بیضه (اسکرتوم) و ساختمان‌های پرینه عموماً می‌تواند باعث ارسال پیام‌هایی به نخاع شود که بر حس جنسی می‌افزایند. حسی جنسی حتی می‌تواند از ساختمان‌های داخلی مانند مناطقی از مجاری ادراری
از ساختمان‌های داخلی مانند مناطقی از مجاری ادراری (اورترا)، مثانه، پروستات، کیسه‌های منی، بیضه‌ها و مجرای دفران نشات بگیرد. در واقع یکی از علل رانش جنسی (sexual drive)، پرشدن اندام‌های جنسی از ترشحات است. گاهی عفونت و التهاب خفیف این اندام‌های جنسی باعث رانش تقریباً مداوم جنسی می‌شود. داروهای آفرودیزیاک (aphrodisiac drugs) همچون کانتاریدین باعث آزردگی مخاط مثانه و مجاری اداری (اورترا)، از جمله القای التهاب و احتقان عروقی می‌شوند. عنصر روانی تحریک جنسی مرد. تحریک‌های مناسب روانی می‌توانند توان شخص را برای
تحریک‌های مناسب روانی می‌توانند توان شخص را برای انجام عمل جنسی تا حدود زیادی تقویت کنند. پرداختن به افکار جنسی یا حتی خواب دیدن آن که فرد در حال انجام عمل جنسی است، به‌تنهایی می‌تواند باعث وقوع عمل جنسی مرد شود و به انزال ختم گردد. در واقع بسیاری از مردان در برخی از مراحل حیات جنسی خود به ویژه طی نوجوانی دچار گسیل شبانه (nocturnal emissions) هنگام رؤیا می‌شوند. انسجام عمل جنسی مرد در نخاع. اگرچه معمولاً عوامل روانی بخش مهمی از عمل جنسی را تشکیل می‌دهند و می‌توانند آن را آغاز یا مهار کنند، ولی احتمالاً
و می‌توانند آن را آغاز یا مهار کنند، ولی احتمالاً کارکرد مغز برای انجام آن لازم نیست، زیرا پس از قطع نخاع در بالای ناحیهٔ کمری در برخی جانوران و گاه در انسان، تحریک مناسب تناسلی می‌تواند باعث انزال شود؛ بنابراین عمل جنسی مرد ناشی از مکانیسم‌های رفلکسی غریزی است که در نخاع خاجی (ساکرال) و کمری انسجام می‌یابند و آن‌ها را می‌توان با تحریک روانی از سوی مغز یا تحریک واقعی جنسی از اندام‌های جنسی شروع کرد ولی معمولاً این دو به‌طور هم‌زمان و باهم هستند. نقش اعصاب پاراسمپاتیک. نخستین اثر تحریک جنسی مرد نعوظ آلت
پاراسمپاتیک. نخستین اثر تحریک جنسی مرد نعوظ آلت (penile erection) است که میزان آن با میزان تحریک، چه روانی و چه فیزیکی تناسب دارد. نعوظ بر اثر پیام‌های پاراسمپاتیکی ایجاد می‌شود که از طریق اعصاب لگنی از بخش خاجی (ساکرال) نخاع به آلت (پنیس) می‌روند. معتقدند که این فیبرهای عصبی پاراسمپاتیک برخلاف بیشتر فیبرهای پاراسمپاتیک دیگر، افزون بر استیل کولین، اکسید نیتریک (nitric oxide) یا پپتید روده‌ای مؤثر بر عروق (VIP) ترشح می‌کنند. اکسید نیتریک، آنزیم گوانیلیل سیکلاز را فعال می‌کند و باعث افزایش ساخت گوانوزین
سیکلاز را فعال می‌کند و باعث افزایش ساخت گوانوزین مونوفسفات حلقوی (cGMP) می‌شود. cGMP هم به‌ویژه شرایین آلت و نیز شبکهٔ ترابکولار فیبرهای عضلهٔ صاف را در بافت نعوظی اجسام غاری (corpora cavernosa) و جسم اسفنجی (corpus spongiosum) در تنهٔ آلت منبسط می‌کند. جریان خون آلت با بزرگ‌شدن ماهیچه‌های صاف عروقی افزایش می‌یابد و موجب آزادی اکسید نیتریک از سلول‌های اندوتلیال عروق و گشادشدن بیشتر عروق می‌شود. دیگر جانوران. اندام جنسی ماهی‌ها در سینهٔ آن‌ها قرار دارد.
کریم امامی (زادهٔ ۵ خرداد ۱۳۰۹ در کلکته، هندوستان – درگذشتهٔ ۱۸ تیر ۱۳۸۴ در تهران، ایران) مترجم، فرهنگ‌نویس، ویراستار، منتقد هنری، نویسنده، روزنامه‌نگار و کارشناس کتاب و نشر اهل ایران بود. وی از انگلیسی‌دانان و مترجمان برجستهٔ کشور به‌شمار می‌رفت. ترجمهٔ "گتسبی بزرگ"، اثر اف. اسکات فیتزجرالد همواره نام کریم امامی را با ترجمهٔ مشهور او به خاطر می‌آورَد. همچنین دوستداران شرلوک هولمز در ایران او را به عنوان مترجم سنتی ماجراهای این کارآگاه مشهور در ایران می‌دانند. او ۲۴ داستان از ماجراهای شرلوک هولمز (که خود او
او ۲۴ داستان از ماجراهای شرلوک هولمز (که خود او نیز بدان علاقه داشت) را ترجمه کرد که از سوی "انتشارات طرح نو" در چهار مجلد به چاپ رسید. زندگی. کودکی و نوجوانی. کریم امامی در سال ۱۳۰۹ در شهر کلکته متولد شد و دو سال اول زندگی خود را در آنجا گذراند. البته محل تولد رسمی او شیراز است و به گفته خودش: «رسماً همیشه متولد شهر حافظ و سعدی خواهم ماند» پدر او، محمدحسن امامی، فرزند شیخ عبدالنبی امامی، روحانی سرشناس در شیراز بود. پدر کریم امامی در هندوستان تاجر چای بود. مادر او بدرالشریعه علوی نام داشت. خود او راجع به
مادر او بدرالشریعه علوی نام داشت. خود او راجع به دوران اولیه زندگی اش گفته: امامی دوران دبیرستان خود را در دبیرستان نمازی شیراز به اتمام رساند. اولین تعلیمات نسبتاً جدی او در حوزه زبان انگلیسی مطالعه یک خودآموز تألیف فردی به نام رشید امانت بود. اما از اولین سال دبیرستان آموزش انگلیسی را به‌طور جدی آغاز کرد همچنین معلم‌های خصوصی نیز به وی درس می‌دادند. مانند فردی که به او «مستر بلوچی» می‌گفتند. اما فارغ از همه این تعلیمات، کریم امامی انگلیسی قوی خود را مرهون چیز دیگری می‌داند: همچنین از کتابخانه آنجا نیز
چیز دیگری می‌داند: همچنین از کتابخانه آنجا نیز نام می‌برد و خود را به آن مدیون می‌داند. جوانی. دانشگاه. او در رشته «طبیعی» یعنی تجربی، دوره دوم دبیرستان را به اتمام رساند و اگر (به قول خودش) درکنکور دانشکده پزشکی دانشگاه تهران موفق می‌شد، احتمالاً در همان رشته ادامه تحصیل می‌داد؛ ولی نتیجه کنکور در عوض او را به سوی باغ با صفای دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در نزدیکی میدان بهارستان سوق داد. استادان او در دانشگاه عبارت بودند از: دکتر لطفعلی صورتگر، خانم آلیو (Olive) صورتگر (همسر دکتر لطفعلی صورتگر)، دکتر
(Olive) صورتگر (همسر دکتر لطفعلی صورتگر)، دکتر علاءالدین پازارگادی، دکتر سعادت، دکتر محمد صفدری و غلامحسین زیرک زاده. شروع کار. امامی در اوایل دهه ۳۰ شمسی، از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و بلافاصله به عنوان مترجم روزنامه‌نگاران خارجی شروع به کار کرد. در آن دوران به دلیل جریانات مربوط به ملی شدن صنعت نفت، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران خارجی به ایران هجوم آورده بودند. آن‌ها افراد مشهوری بودند مانند هاوارد کینگزبری اسمیت، که برای "خبرگزاری سرویس بین‌المللی خبر" کار می‌کرد. اسمیت مدتی معاون این مؤسسه بود. یا فردی مثل
اسمیت مدتی معاون این مؤسسه بود. یا فردی مثل "جوزف الساپ" مفسر سیاسی شهیر که برای نیوزویک مطلب می‌نوشت. در روزنامه کیهان. پس از کودتا و فروکش کردن خیل خبرنگاران، کریم امامی خود را پشت میز تحریریه روزنامه کیهان یافت. در آنجا هم در میز خارجه کیهان فارسی بود و البته در کیهان اینترنشنال. نیم روز در کیهان انگلیسی بود و نیم روز در کیهان فارسی. نقد هنری. نام کریم امامی در زمینهٔ هنرهای دیداری، به‌سبب طرح مهم‌ترین سبک هنر نوگرای ایران، یعنی مکتب سقاخانه، ماندگار شده‌است. به احتمال زیاد، او این اصطلاح را نخستین بار
به احتمال زیاد، او این اصطلاح را نخستین بار در حدود سال ۱۳۴۱ به کار برد. در نوشتاری با نام «یک مکتب نو ایرانی» (ژوئن ۱۹۶۳) در روزنامه کیهان اینترنشنال امامی پس از برشمردن هنرمندانی مشهور و تثبیت‌شده، به معرفی «چهار جوان می‌پردازد که بر تارک آخرین و قدرت‌مندترین جریان نقاشی ایران می‌درخشند». او در معرفی این مکتب چندان روشن سخن نمی‌گوید به‌جز این‌که به‌طور مشخص از این گروه چهار نفره نام می‌برد که همه هم‌چون خود امامی، دانش‌جو یا آموزگار مدرسهٔ تازه‌بازشدهٔ هنرکدهٔ هنرهای تزیینی (۱۹۶۱) بوده‌اند. به‌جز حسین
هنرکدهٔ هنرهای تزیینی (۱۹۶۱) بوده‌اند. به‌جز حسین زنده‌رودی که امامی او را بارها به‌عنوان رهبر گروه نام می‌برد، عضوهای مکتب عبارت‌اند از: فرامرز پیل‌آرام، منصور قندریز، و بهزاد گلپایگانی. در فرانکلین. نجف دریابندری، سرویراستار وقت مؤسسه انتشارات فرانکلین تهران به سوئیس رفته بود. در همین حال که کریم امامی به دلیل تنها گذاشتن همسرش در خانه و زیر فشار مضاعف کار روزنامه احساس کرد که حال به کاری آرام‌تر از روزنامه‌نگاری احتیاج دارد. دکتر محمود بهزاد و دکتر حمید عنایت که آن زمان کارهای فرانکلین را برعهده داشتند
عنایت که آن زمان کارهای فرانکلین را برعهده داشتند با توجه به مکاتباتی که همایون صنعتی‌زاده (رئیس وقت مؤسسه انتشارات فرانکلین تهران) و امامی انجام داده بودند از وی برای کار دعوت کردند؛ و در سال ۱۳۴۷ کریم امامی از پشت میز مؤسسه کیهان به پشت میز ویراستاری مؤسسه فرانکلین رفت. البته خود او معتقد بود کار در کیهان نظم را به او آموخته و همچنین در پرورش زبان انگلیسی‌اش تأثیر به سزایی داشته‌است. در انتشارات فرانکلین با افرادی چون: احمد سمیعی گیلانی، ابوالحسن نجفی، حمید عنایت و همچنین باقر معین، عبدالله ارگانی و
حمید عنایت و همچنین باقر معین، عبدالله ارگانی و مهشید امیرشاهی همکار بود. وی پس از مدت کوتاهی به سرویراستاری مؤسسه فرانکلین رسید. وی سعی کرد کارها را هدفمند سازد، کتابخانه مرجع تشکیل داد، برای قیمت گذاری، انتخاب و ارسال کتاب فرم تهیه کرد، خلاصه کارها را منظم تر کرد، و سعی کرد رابطه خوبی با همه همکارانش در آنجا برقرار کند. سهم او در بهبود وضع انتشارات فرانکلین که او تا سال ۱۳۵۳ در آن کار می‌کرد، انکارناشدنی است. کتاب امروز. در سالهایی که او در فرانکلین بود، همچنین نشریه‌ای به نام "کتاب امروز" نیز به سردبیری
نشریه‌ای به نام "کتاب امروز" نیز به سردبیری وی منتشر می‌شد که نشریه خاص اهل کتاب بود و مصاحبه‌های جالبی داشت که با اهل کتاب می‌شد و نشریه‌ای حساب شده بود. سروش. وی هم‌زمان با خروج از فرانکلین به بخش انتشارات رادیو و تلویزیون رفت که نام آن را انتشارات سروش نهاده بودند. رضا قطبی مدیر بلندپرواز رادیو و تلویزیون بود که این نام را بر آن نهاده بود. قطبی قصد داشت در کنار رادیو و تلویزیون یک مؤسسه انتشاراتی عظیم به راه بیندازد. امامی یک سال و چند ماه به عنوان سرویراستار در آنجا کار کرد و تا حدودی نیز به مرتب کردن
در آنجا کار کرد و تا حدودی نیز به مرتب کردن و ارتقای آن کمک کرد. اما با وقوع انقلاب ۵۷ وی به همراه عده زیادی از کارکنان سروش از کار برکنار شد. زمینه. پس از برکناری‌اش از سروش، در اوایل دهه ۶۰، وی انتشاراتی به نام "زمینه" پایه‌گذاری کرد که انتشارات مطابق استانداردی بود و کتب با کیفیت مطلوب چاپ می‌کرد. کتاب "روزهای خون، روزهای آتش" که مجموعه عکس‌های بهمن جلالی بود که در طول وقایع انقلاب گرفته شده بود یکی از آن کتاب‌هاست. البته انتشارات زمینه مدت زیادی دوام نیاورد زیرا کریم امامی بسیار بلندپروازانه فکر می‌کرد
زیرا کریم امامی بسیار بلندپروازانه فکر می‌کرد و چاپ کتاب با آن حجم و کیفیت، در آن روزهای جنگ، صرفه اقتصادی کلانی نداشت. وی اما "کتابفروشی زمینه" را با کمک همسر خود (گلرخ ادیب محمدی) در چهارراه دکتر حسابی، واقع در ضلع جنوبی میدان تجریش، راه‌اندازی کرد که پس از مدتی به پاتوق اهل کتاب و دوستداران آن تبدیل شد. از جمله کارهای مهم آن یکی چاپ برگه‌ای دو صفحه‌ای بود که خیلی مختصر و مفید تازه‌های نشر را همراه با توضیح کوتاهی در مورد آن در خود داشت. کارهای دیگر. وی از مجادله کنندگان بی‌گذشت حق مؤلف بود و با تأکید بر
مجادله کنندگان بی‌گذشت حق مؤلف بود و با تأکید بر جنبه قانونی و اخلاقی آن و اینکه آن طور که وانمود می‌شود در تضاد با بهره اقتصادی نیست، بارها و بارها با دوستان و همکاران خود وارد بحث‌های مختلفی پیرامون حق مؤلف (کپی‌رایت) شد. از جمله با دوست قدیمی خود نجف دریابندری در زمینه حق مؤلف هم‌عقیده نبود. داریوش همایون نیز در مخالفت با حق مؤلف در نشریه آیندگان مطلب می‌نوشت. وی همچنین از نخستین مدافعان جدی تدوین شیوه‌نامه جامع برای نشر و ویرایش بود. از دیگر کوشش های او تلاش برای بنیان نهادن تشکلی صنفی برای ویراستاران
تلاش برای بنیان نهادن تشکلی صنفی برای ویراستاران بود. به پیشنهاد او باید نهاد ثابتی برای رسیدگی به امور ویرایش و ویراستاران تاسیس می شد؛ این نهاد بعدها به «جامعهٔ ویراستاران ایران» شهرت یافت و پس از چند دهه در قالب انجمن صنفی ویراستاران محقق شد. ترجمه شعر. کریم امامی سابقه ترجمه شعر هم دارد و اشعاری از سهراب سپهری، فروغ فرخزاد و خیام را به انگلیسی برگردانده است. از جمله شعر بلند «صدای پای آب» از سهراب، «تولدی دیگر» از فروغ و بیش از ۷۰ رباعی از خیام. دهه ۷۰. در سال‌های دهه ۷۰ وی به ترجمه داستان‌های کوتاه
در سال‌های دهه ۷۰ وی به ترجمه داستان‌های کوتاه شرلوک هولمز دست یازید و ۲۴ داستان کوتاه از مجموعه داستانهای کوتاه شرلوک هولمز را در ۴ جلد ترجمه و منتشر کرد. او پیشتر در جوانی داستان معروف «نشان چهار» (با شرکت شرلوک هولمز) را به عنوان «'گنج بادآورد» ترجمه کرده بود اما موفق به چاپ آن نشده بود. منش و شخصیت فردی. کریم امامی علاوه بر جنبه حرفه‌ای از نظر اخلاقی نیز زبان‌زد بود و فردی اخلاق‌گرا و عارف‌مسلک به‌شمار می‌رفت. اکثر قریب به اتفاق کسانی که او را می‌شناختند خوی خوش و اخلاق‌مداری وی را می‌ستودند. شاید
خوی خوش و اخلاق‌مداری وی را می‌ستودند. شاید بتوان چکیده آن‌ها را در صحبت‌های ابراهیم گلستان در مورد او یافت: «کریم خیلی آدم حسابی است. گوهرش پاک است.» کریم امامی مرد اخلاق بود. منظم و مرتب و کم حرف بود و اهل عمل. اهل تئوری و نظریه نبود و همان‌طور که در مقدمه ترجمه "آپارتهید" می‌نویسد با سیاست نیز میانه‌ای نداشت. از فلسفه هم خوشش نمی‌آمد؛ و در برخورد با مسائل حتی گاهی نگاه‌های زیبایی‌شناسانه را بر دیدگاه‌های فلسفی ترجیح می‌داد. به پرورش گل بنفشه و عکاسی و گربه‌بازی علاقه داشت. اما در پس همه این‌ها روحی
و گربه‌بازی علاقه داشت. اما در پس همه این‌ها روحی عارف‌مسلک قرار داشت که چنین انرژی و توانی را برای او باقی می‌نهاد. همچنین وی فردی بسیار خوش‌رو بود و به زعم خود آن را از معلمان شیرازی خود به همراه نجابت و قناعت آموخته بود. امامی روحاً نوگرا و اصطلاحاً "مدرن" بود. از کامپیوتر در کارش به کرات استفاده می‌کرد. (پدیده‌ای که بسیاری از هم‌نسلان او با آن میانه‌ای نداشتند. در حقیقت به موقع تمام کردن کتاب "فرهنگ کیمیا" مرهون استفاده او از کامپیوتر است. شیوه نثر. کریم امامی شیوه خاصی را در نویسندگی رعایت می‌کرد؛ و
امامی شیوه خاصی را در نویسندگی رعایت می‌کرد؛ و همسرش هم این را در جایی تأیید کرده‌است. عبدالحسین آذرنگ در مورد شیوه نویسندگی او می‌نویسد: امامی معتقد بود مطبوعات سال‌های پس از شهریور ۱۳۲۰، بیشترین تأثیر را بر فارسی‌نویسی او و تصوری که او از زبان ساده و در عین حال پرتحرک و کارساز دارد، گذاشته‌اند. امامی با نام مستعاری با عنوان «ک. تابنده» که بعدها به «کتابنده» تغییر یافت نیز مقالاتی می‌نوشت. زندگی شخصی. وی در سال ۱۳۴۵ و در زمانی که در مؤسسه کیهان کار می‌کرد با گلرخ ادیب محمدی (گلی امامی) در پاریس ازدواج
با گلرخ ادیب محمدی (گلی امامی) در پاریس ازدواج کرد، و از او صاحب دو فرزند شد: هدیه امامی و هستی امامی. کریم امامی در بامداد روز شنبه ۱۸ تیر ماه سال ۱۳۸۴ در شهر تهران بر اثر بیماری سرطان خون - که سال‌ها بود از آن رنج می‌برد- در ۷۴ سالگی درگذشت.
گئورگ لیگِتی (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۲۳ – درگذشتهٔ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۶) آهنگساز یهودی مجارتبار بود که در رومانی به دنیا آمد و بعدها تبعهٔ اتریش شد. بسیاری او را در زمرهٔ بزرگ‌ترین آهنگسازان موسیقی سازی قرن بیستم برمی‌شمارند. بسیاری از آثار او در محافل علاقه‌مند به موسیقی کلاسیک شناخته شده هستند، اما شهرت او در نزد عامهٔ مردم بیشتر بخاطر بخش‌هایی از مشهورترین آثار او چون "اتمسفرها"، "رکوئیم" و "نور ابدی" که به وضوح و با تأکید در فیلم "" اثر استنلی کوبریک استفاده شده‌است. این کارگردان آمریکایی از بخش‌هایی از دیگر آثار
این کارگردان آمریکایی از بخش‌هایی از دیگر آثار لیگتی در فیلم‌های دیگرش چون "درخشش" و "چشمان کاملا بسته" نیز استفاده کرده‌است.
راز اسب شاخدار یازدهمین کتاب کامیک (داستان مصور) از سری ماجراهای تن‌تن و میلو است که توسط هرژه در سال ۱۹۴۳ برای اولین بار نوشته، طراحی و چاپ شد. بعدها دنباله‌ای بر این کتاب توسط هرژه نوشته شد و با نام "گنجهای راکهام" در سال ۱۹۴۴ به چاپ رسید. این کتاب اولین بار توسط انتشارات یونیورسال در ایران منتشرشد. خلاصه داستان. در سال ۱۹۴۳ پرفروش‌ترین داستان از سری ماجراهای تن‌تن تحت عنوان اسرار اسب شاخدار منتشر شد. موضوع این کتاب دربارهٔ گنجی بود که سِر فرانسیس هادوک برای نوادگان خود به جای گذاشته بود. برای یافتن رمز
نوادگان خود به جای گذاشته بود. برای یافتن رمز محل این گنج که در سه برگهٔ جداگانه و در سه نمونهٔ ماکت از کشتی اسب شاخدار جاسازی شده بود، تن‌تن و کاپیتان جستجو و تلاش می‌کنند. این کتاب نسخه‌ای از ماجراهای تن‌تن است که هیچگاه مورد اصلاح و بازسازی قرار نگرفت. مشروح داستان. در بازار دست‌دوم‌فروشان بروکسل در میدان «فوسن‌پلَین» واقع در محلهٔ مارولن، تن‌تن یک مدل کشتی قدیمی می‌خرد که قصد دارد آن را به دوستش کاپیتان هادوک هدیه دهد. دو غریبه، «ایوان ایوانویچ ساخارین» (کلکسیونر مدل کشتی) و «بارنابی» (کارشناس عتیقه)،
(کلکسیونر مدل کشتی) و «بارنابی» (کارشناس عتیقه)، هر یک به‌طور جداگانه تلاش می‌کنند مدل کشتی را از تن‌تن بخرند، اما موفق نمی‌شوند. در همین حین، تن‌تن با کارآگاهان تامسون و تامپسون برخورد می‌کند که مأموریتی مخفی برای دستگیری یک کیف‌قاپ دارند؛ بااین‌حال، کیف پول هر دوی آن‌ها در طول داستان بارها دزدیده می‌شود. در آپارتمان تن‌تن، اسنویی به‌طور تصادفی مدل کشتی را واژگون می‌کند و دکل اصلی آن می‌شکند. تن‌تن پس از نشان‌دادن کشتی به هادوک درمی‌یابد که این کشتی «"یونیکورن»» (تک‌شاخ) نام دارد؛ نام کشتی‌ای که یکی از
(تک‌شاخ) نام دارد؛ نام کشتی‌ای که یکی از اجداد کاپیتان هادوک فرمانده آن بوده است. در نبود تن‌تن، مدل کشتی از آپارتمانش دزدیده می‌شود و او درمی‌یابد که ساخارین یک مدل یکسان دیگر از همان کشتی دارد که آن هم «یونیکورن» نام دارد. تن‌تن در خانه‌اش طوماری کوچک پیدا می‌کند و پی می‌برد که احتمالاً این طومار درون دکل مدل پنهان شده بوده است. بر روی پوست‌نوشته معمایی آمده: «سه برادر متحد، سه کشتی یونیکورن که در آفتاب نیمروز همسفرند، سخن خواهند گفت. زیرا از دل نور، نوری خواهد دمید، و سپس صلیب عقاب خواهد درخشید.»
نوری خواهد دمید، و سپس صلیب عقاب خواهد درخشید.» کاپیتان هادوک با شور و حرارت داستان کشتی «یونیکورن» را بازگو می‌کند؛ کشتی جنگی قرن هفدهمی‌ای که توسط جدش، سر فرانسیس هادوک فرماندهی می‌شد، اما توسط دزدان دریایی‌ای به رهبری رکهم سرخ تصرف شد. در یک فلاش‌بک بازگویی‌شده، حملهٔ کشتی رکهم به کشتی فرانسیس به تصویر کشیده می‌شود. دزدان ابتدا با برافراشتن پرچم سیاه جالی راجر اعلام می‌کنند که در صورت تسلیم، گذر امن خواهند داد، اما هنگامی‌که فرانسیس از پایین‌آوردن پرچم خودداری کرده و با شلیک توپ به آن‌ها پاسخ می‌دهد،
خودداری کرده و با شلیک توپ به آن‌ها پاسخ می‌دهد، دزدان پرچم «سرخ» را بالا می‌برند که نشانگر «عدم گذشت» است. سپس به کشتی فرانسیس یورش می‌برند و خدمه را قتل‌عام می‌کنند. تنها بازماندهٔ خدمه، سر فرانسیس، در نبردی تن‌به‌تن رکهم سرخ را می‌کشد و کشتی یونیکورن را غرق می‌کند؛ او بعداً سه مدل از کشتی ساخت که آن‌ها را برای سه پسرش به‌جا گذاشت. تن‌تن نتیجه می‌گیرد که هر یک از مدل‌ها طوماری دارند که با کنار هم‌گذاشتن آن‌ها می‌توان محل گنجینهٔ رکهم سرخ را یافت. او و هادوک تلاش می‌کنند هر سه طومار را بیابند، اما
و هادوک تلاش می‌کنند هر سه طومار را بیابند، اما خوش‌اقبال نیستند: کیف پول تن‌تن (حاوی طومار اول) دزدیده می‌شود، و ساخارین نیز در حالی پیدا می‌شود که بیهوش شده و طومار مدل خودش نیز ناپدید شده است. در این بین، بارنابی درخواست دیدار با تن‌تن را می‌دهد، اما پیش از آن‌که چیزی بگوید، جلوی در خانهٔ تن‌تن هدف گلوله قرار می‌گیرد. او پیش از بیهوش‌شدن به گنجشک‌ها اشاره می‌کند که به‌عنوان سرنخی رمزآلود به مهاجمانش تعبیر می‌شود. چند روز بعد، تن‌تن توسط عاملان تیراندازی ــ یعنی «برادران برد»، دو فروشندهٔ عتیقهٔ بی‌وجدان