payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را نیز در اختیار داشته‌است. نظام‌های سیاسی بر مبنای شکل‌گیری خود به دو دسته فدرال و حکومت‌های مرکز گرا تقسیم می‌شوند. کشورهایی مانند ایالات متحده، کانادا، آلمان، اسپانیا، سوئیس و هند از جمله کشورهای تشکیل‌شده از دولت‌های جدا از هم هستند که دولت‌های قدیم که تحت نام جدید متحد شده‌اند، همچنان بخشی از اختیار خود را تحت نام ایالت فدرالی حفظ کرده‌اند. تفاوت استان و ایالت فدرال. استان در کشورهای غیر فدرال و ایالت در کشورهای فدرال جزو تقسیمات کشوری هستند. قدرت استان به مراتب کمتر از قدرت ایالت می‌باشد. استان زیر
به مراتب کمتر از قدرت ایالت می‌باشد. استان زیر نظر وزارت کشور اداره می‌شود و وزیر کشور برای هر استان، استاندار که مسئول اجرای قوانین می‌باشد را منصوب می‌کند. استاندار نیز برای تقسیمات داخلی استان (شهرستان) برای هر شهرستان فرماندار انتخاب می‌کند. در اصل تمام قدرت استانها زیر نظر مستقیم دولت می‌باشد و قدرت خود را از دولت می‌گیرند. البته هر استان بنا به شرایط جغرافیایی، قومی قبیله‌ای، فرهنگی اختیارات اندکی دارد. اما در مقابل در ایالت دو قانون وجود دارد. اول قانون کشور است که هر ایالت باید از آن تبعیت کند و
قانون کشور است که هر ایالت باید از آن تبعیت کند و دوم قانون خود آن ایالت است که می‌تواند با قوانین ایالت دیگری در همان کشور کاملاً متفاوت باشد. حدود اختیارات داده شده به ایالت مشابه اختیارات یک کشور مستقل اما اندکی کمتر است. می‌توان گفت ساختار دولت در کشورهای فدرال بین دولت مرکزی و ایالت‌های موجود در کشور تقسیم شده‌است.
آخال (به ترکمنی: Ahal welaýaty، آحال ولایاتیٛ) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است. با اینکه شهر عشق‌آباد (پایتخت ترکمنستان) از لحاظ تقسیمات کشوری در حوزه ولایت آخال قرار دارد، به‌لحاظ قانونی از حوزه فرمانداری آخال مجزا و به‌صورت "شهر هم درجه ولایت" مدیریت می‌شود. شهرها و شهرستان‌ها. شهر هم‌درجه‌ی شهرستان: شهرستان‌ها:
مَسْقَط ، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر عمان و مرکز استان مسقط است. این شهر مرکز استان مسقط است. طبق گزارش مرکز ملی آمار و اطلاعات (NCSI)، جمعیت استان مسقط در سال ۲۰۲۲، ۱/۷۲ میلیون نفر بوده است. منطقه شهری شامل شش استان به نام ولایت است و تقریباً ۳۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. مسقط که از اوایل قرن اول میلادی به عنوان بندری پیشرو برای تجارت بین غرب و شرق شناخته می‌شد، به طور متوالی توسط قبایل بومی مختلف و همچنین قدرت‌های خارجی مانند ایرانیان، امپراتوری پرتغال و امپراتوری عثمانی اداره می‌شد. در قرن ۱۸، مسقط یک قدرت
عثمانی اداره می‌شد. در قرن ۱۸، مسقط یک قدرت نظامی منطقه‌ای بود: نفوذ آن تا شرق آفریقا و زنگبار گسترش یافت. مسقط به عنوان یک شهر بندری مهم در خلیج عمان، بازرگانان و مهاجران خارجی مانند ایرانیان، بلوچ‌ها و سندی‌ها را به خود جذب کرد از سال ۱۹۷۰، پس از به تخت نشستن قابوس بن سعید به عنوان سلطان عمان، مسقط توسعه زیرساختی سریعی را تجربه کرد؛ اقتصادی پویا ایجاد کرد و به جامعه‌ای چند قومیتی تبدیل شد. شبکه تحقیقات جهانی شدن و شهرهای جهانی، مسقط را به عنوان یک شهر جهانی سطح بتا طبقه‌بندی می‌کند. نام شناسی. نقشه
جهانی سطح بتا طبقه‌بندی می‌کند. نام شناسی. نقشه عربستان بطلمیوس، سرزمین‌های کریپتوس پورتوس و موشا پورتوس را مشخص می‌کند. محققان در مورد اینکه کدام یک از این دو به شهر مسقط مربوط می‌شود، اختلاف نظر دارند. به طور مشابه، آریانوس در سفر نئارخوس به اومانا و موشا اشاره می‌کند تفسیرهای ویلیام وینسنت و ژان باپتیست بورگینیون دانویل از اثر آریانوس به این نتیجه می‌رسد که اومانا اشاره به عمان بوده، در حالی که موچا به مسقط اشاره داشته است. به طور مشابه، سایر محققان اشاره پلینی بزرگ به آمیتوسکوته را مسقط می‌دانند. ریشه
پلینی بزرگ به آمیتوسکوته را مسقط می‌دانند. ریشه واژه مسقط مورد اختلاف است. برخی از نویسندگان ادعا می‌کنند که این کلمه ریشه عربی از moscha دارد، به معنی پوست یا چرم باد کرده گرفته شده است. نویسندگان دیگر ادعا می‌کنند که نام مسقط به معنی لنگرگاه یا محل «انداختن لنگر» است، سایر مشتقات شامل muscat از پارسی باستان به معنی بوی تند یا از عربی به معنی محل افتادن یا پنهان است. Cryptus Portus مترادف با عمان («سرزمین پنهان») است. اما «Ov-man» (عمان) و نام قدیمی سومری Magan (Maa-kan) در عربی به معنی مردم دریا است. در
Magan (Maa-kan) در عربی به معنی مردم دریا است. در سال ۱۷۹۳ میلادی، پایتخت از رستاق به مسقط منتقل شد. تاریخچه. شواهد فعالیت اجتماعی در منطقه اطراف مسقط به هزاره ششم پیش از میلاد در رأس الحمرا برمی‌گردد، جایی که محل دفن ماهیگیران پیدا شده است. به نظر می‌رسد این قبرها به خوبی شکل گرفته‌اند و نشان دهنده وجود آیین‌های تدفین هستند. در جنوب مسقط، بقایای سفال‌های هاراپان نشان دهنده سطحی از ارتباط با تمدن دره سند است. شهرت مسقط به عنوان یک بندر از اوایل قرن اول میلادی توسط جغرافیدان یونانی بطلمیوس، که از آن به
میلادی توسط جغرافیدان یونانی بطلمیوس، که از آن به عنوان کریپتوس پورتوس (بندر پنهان) یاد کرد و توسط پلینی بزرگ، که آن را آمیتوسکوتا نامید، اذعان شد. این بندر در قرن سوم میلادی، تحت حکومت شاپور اول قرار گرفت، در حالی که گرویدن به اسلام در قرن هفتم رخ داد. اهمیت مسقط به عنوان یک بندر تجاری در قرن‌های بعد، تحت تأثیر سلسله عضد، یک قبیله محلی، همچنان رو به افزایش بود. تأسیس امامت اول در قرن نهم، اولین گام در تحکیم جناح‌های قبیله‌ای پراکنده عمانی تحت پرچم یک دولت اباضی بود. با این حال، درگیری‌های قبیله‌ای ادامه
اباضی بود. با این حال، درگیری‌های قبیله‌ای ادامه یافت و به عباسیان بغداد اجازه داد تا عمان را فتح کنند. عباسیان این منطقه را تا قرن یازدهم اشغال کردند، زمانی که توسط قبیله محلی یحمد بیرون رانده شدند. قدرت بر عمان از قبیله یحمد به طایفه عضدی نباهینه منتقل شد که در طول حکومت آنها، مردم بنادر ساحلی مانند مسقط از تجارت دریایی و اتحاد نزدیک با شبه قاره هند، به قیمت بیگانگی مردم داخل عمان، رونق گرفتند دریاسالار پرتغالی، آفونسو د آلبوکرک، در سال ۱۵۰۷ به قصد برقراری روابط تجاری به مسقط سفر دریایی کرد. همین که به
روابط تجاری به مسقط سفر دریایی کرد. همین که به بندر نزدیک شد، کشتی‌هایش مورد حمله قرار گرفتند. سپس تصمیم گرفت مسقط را فتح کند. بیشتر شهر در طول جنگ و پس از آن در آتش سوخت. پرتغالی‌ها علی‌رغم چالش‌های ایران و بمباران شهر توسط ترک‌های عثمانی در سال ۱۵۴۶، بیش از یک قرن بر مسقط تسلط داشتند. ترک‌ها دو بار مسقط را از پرتغالی‌ها گرفتند، در فتح مسقط (۱۵۵۲) و ۱۵۸۱-۱۵۸۸. انتخاب نصیر بن مرشد الیعربی به عنوان امام عمان در سال ۱۶۲۴، موازنه قدرت را در منطقه، از ایرانیان و پرتغالی‌ها به عمانی‌های محلی، دوباره تغییر داد.
و پرتغالی‌ها به عمانی‌های محلی، دوباره تغییر داد. در میان مهمترین قلعه‌ها و دژهای مسقط، قلعه جلالی و قلعه المیرانی برجسته‌ترین بناهایی هستند که از پرتغالی‌ها به جا مانده‌اند. در ۱۶ آگوست ۱۶۴۸، امام ارتشی را به مسقط اعزام کرد که برج‌های بلند پرتغالی‌ها را تصرف و ویران کرد و تسلط آنها بر شهر را تضعیف نمود. در سال ۱۶۵۰، گروهی کوچک اما مصمم از نیروهای امام شبانه به بندر حمله کردند و در نهایت پرتغالی‌ها را در ۲۳ ژانویه ۱۶۵۰ مجبور به تسلیم کردند. جنگ داخلی و تهاجم‌های مکرر نادرشاه، پادشاه ایران، در قرن هجدهم،
مکرر نادرشاه، پادشاه ایران، در قرن هجدهم، منطقه را بی‌ثبات کرد و روابط بین داخل و مسقط را بیش از پیش متشنج ساخت. این خلاء قدرت در عمان منجر به ظهور سلسله آل بوسعید شد که از آن زمان تاکنون بر عمان حکومت می‌کند. برتری دریایی و نظامی مسقط در قرن نوزدهم توسط سعید بن سلطان، که در ۲۱ سپتامبر ۱۸۳۳ با ادموند رابرتز، نماینده رئیس جمهور آمریکا، اندرو جکسون، پیمانی امضا کرد، دوباره برقرار شد. سعید پس از به دست گرفتن کنترل زنگبار، در سال ۱۸۴۰ پایتخت خود را به استون تاون، محله باستانی شهر زنگبار، منتقل کرد. با این حال،
محله باستانی شهر زنگبار، منتقل کرد. با این حال، پس از مرگ او در سال ۱۸۵۶، کنترل زنگبار با تبدیل شدن به یک سلطان‌نشین مستقل تحت حکومت پسر ششمش، مجید بن سعید (۱۸۳۴/۳۵-۱۸۷۰)، از دست رفت، در حالی که پسر سوم، ثوینی بن سعید، سلطان عمان شد. تا قرن نوزدهم، یک جامعه بزرگ تاجر هندو در این شهر بندری، حیات تجاری آن را تحت سلطه خود داشت. گفته می‌شود که سکونت آنها حداقل از قرن پانزدهم آغاز شده است؛ یکی از دلایل این است که پرتغالی‌ها برای تضمین انحصار تجاری در اقیانوس هند و خلیج فارس به شدت به آنها متکی بودند. سندی‌ها از
و خلیج فارس به شدت به آنها متکی بودند. سندی‌ها از اولین اقوام در این دوران بودند و پس از آنها کوچی‌ها قرار گرفتند. جامعه تاجران نقش مهمی در اخراج اروپایی‌ها در سال ۱۶۵۰ ایفا کردند. آنها تحت تأثیر جنگ داخلی که منجر به تأسیس سلسله آل بوسعید شد، قرار نگرفتند و در زمان احمد بن سعید البوسعیدی به شکوفایی خود ادامه دادند. تجارت مهمی بین این شهر و تته و بعدها کوچ وجود داشت که به سایر نقاط هند گسترش می‌یافت. در نیمه دوم قرن نوزدهم، بخت و اقبال آل بوسعید رو به افول گذاشت و اختلافات با امامان داخلی دوباره بالا گرفت.
و اختلافات با امامان داخلی دوباره بالا گرفت. مسقط و مطرح در سال ۱۸۹۵ و دوباره در سال ۱۹۱۵ مورد حمله قبایل داخلی قرار گرفتند. یک آتش‌بس موقت با میانجیگری بریتانیا برقرار شد که به مناطق داخلی خودمختاری بیشتری بخشید. با این حال، درگیری‌ها بین قبایل مختلف داخلی و با سلطان مسقط و عمان تا دهه ۱۹۵۰ ادامه یافت و در نهایت به شورش ظفار (۱۹۶۲) منجر شد. این شورش، سلطان سعید بن تیمور را مجبور کرد تا برای سرکوب قیام‌های داخلی از بریتانیا کمک بخواهد. سوء قصد نافرجام به جان سعید بن تیمور در ۲۶ آوریل ۱۹۶۶ منجر به انزوای
جان سعید بن تیمور در ۲۶ آوریل ۱۹۶۶ منجر به انزوای بیشتر سلطان شد که در بحبوحه درگیری‌های مسلحانه غیرنظامی، محل اقامت خود را از مسقط به صلاله منتقل کرده بود در ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۰، قابوس بن سعید، پسر سلطان، با کمک بریتانیا کودتای بدون خونریزی را در کاخ صلاله ترتیب داد و به عنوان حاکم به قدرت رسید. قابوس بن سعید با کمک بریتانیا به قیام ظفار پایان داد و سرزمین‌های قبیله‌ای پراکنده را متحد کرد. او نام کشور را به سلطان‌نشین عمان (که تاکنون مسقط و عمان نامیده می‌شد) تغییر داد تا به انزوای داخلی از مسقط پایان دهد.
تغییر داد تا به انزوای داخلی از مسقط پایان دهد. قابوس از خدمات عمانی‌های توانمند برای پر کردن مناصب در دولت جدید خود استفاده کرد و از شرکت‌هایی مانند توسعه نفت عمان بهره برد. وزارتخانه‌های جدیدی برای خدمات اجتماعی مانند بهداشت و آموزش تأسیس شدند. ساخت مینا قابوس، بندر جدیدی که در ابتدا توسط سعید بن تیمور طراحی شده بود، در اوایل حکومت قابوس توسعه یافت. به طور مشابه، یک فرودگاه بین‌المللی جدید در منطقه سیب مسقط ساخته شد. مجموعه‌ای از دفاتر، انبارها، مغازه‌ها و خانه‌ها، روستای قدیمی روی در مطرح را به یک منطقه
خانه‌ها، روستای قدیمی روی در مطرح را به یک منطقه تجاری تبدیل کرد. اولین برنامه توسعه پنج ساله در سال ۱۹۷۶ بر توسعه زیرساخت‌های مسقط تأکید داشت که فرصت‌های جدیدی را برای تجارت و گردشگری در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ فراهم کرد و مهاجران را از سراسر منطقه جذب کرد. در ۶ ژوئن ۲۰۰۷، طوفان گونو مسقط را درنوردید و خسارات گسترده‌ای به املاک، زیرساخت‌ها و فعالیت‌های تجاری وارد کرد. عکس‌های اولیه از شهر و بندر، که در اوایل قرن بیستم توسط هرمان بورشارت، جهانگرد و عکاس آلمانی، گرفته شده است، اکنون در موزه مردم‌شناسی برلین
گرفته شده است، اکنون در موزه مردم‌شناسی برلین نگهداری می‌شود. اقتصاد. پیشه مردم مسقط: تجارت، صناعت، نجاری و ماهی‌گیری است. پیشه‌هایی مانند طلاسازی، نقره سازی و صنایع دستی مسقط مشهور است. همچنین ساخت «حلوای عمانی» (مسقطی) در این منطقه زیاد رایج است. صید ماهی نیز در طول ساحل مسقط به چشم می‌خورد و تمام مردم ساحل‌نشین ماهی‌گیری پیشه گرفته‌اند. حکومت عمان یک روستای مدرن برای ماهی‌گیران در ساحل مسقط بنانهاده‌است، این روستا «سداب الخرا» نام دارد. خانه‌های این روستا به‌طور رایگان از طرف حکومت به صیادان اهداء
روستا به‌طور رایگان از طرف حکومت به صیادان اهداء شده‌است. آثار تاریخی. در این شهرستان جاهای تاریخی و اماکن گردشگری گوناگونی وجود دارد که بارزترین آن‌ها از این قرارند:
بَلْخان یا بَلخ یا بَلخ آباد (به ترکمنی: Balkan welaýaty / Балкан велаяты، بالقان ولایاتیٛ) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است. نام قدیم این منطقه دَهِستان بوده است. مرکز این ولایت شهر بلخان‌آباد (نبیت‌داغ پیشین) است. ۹۴ درصد از منابع گاز طبیعی ترکمنستان در این ولایت قرار دارد. ابوالغازی بهادر این نام را «ابوالخان» ضبط کرده و بارتولد آن را برگرفته از واژهٔ فارسی «بالاخانه» به معنی سکونتگاه مرتفع دانسته است. پیشینه. در تاریخ بیهقی آمده‌است: سلطان ماضی ایشان را به بلخان‌کوه انداخته بود.. بازنگردند از دم خصمان تا
بلخان‌کوه انداخته بود.. بازنگردند از دم خصمان تا آنگاه که در کوه بلخان گریزند.. به خوارزم و بلخان‌کوه نزدیک باشیم.. در سدهٔ دهم هجری (شانزدهم میلادی) سالورهای خراسانی ساکن بلخان بودند. بلخان نام دو رشته‌کوه در ترکمنستان است که در میان آن‌ها دشتی وجود دارد و به نظر می‌رسد در گذشته شهری به همین نام در آن دشت وجود داشته، هرچند مکان دقیق آن مشخص نیست. منابعی مانند مقدسی از شهری ویران‌شده به نام بلخان یاد کرده‌اند که مردم نسا و ابیورد برای چرا و تجارت به آنجا می‌رفتند. این کوه‌ها در طول تاریخ پناهگاه گروه‌های
این کوه‌ها در طول تاریخ پناهگاه گروه‌های مختلف ترکمن بوده‌اند و در سده‌های میانه طوایف سالور، تکه، یموت و دیگر قبایل ترکمن در این ناحیه ساکن شدند. در دورهٔ قاجار و سپس با ساخت راه‌آهن روسیه، بلخان اهمیت بازرگانی یافت اما پس از احداث راه‌آهن اورنبورگ–تاشکند اهمیت خود را از دست داد. شهرها و شهرستان‌ها. شهر هم‌درجه‌ی شهرستان: شهرستان‌ها (به ترکمنی: Etrap، به معنی اطراف) شهرها (نام‌های پیشین در پرانتز):
داش‌اُغوز (به ترکمنی: Daşoguz welaýaty، داش اوغوُز ولایاتیٛ)(نام پیشین: داش‌حوض) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است. مرکز این ولایت، شهر داش‌اغوز که تا پیش از تشکیل جماهیر شوروی ازبکستان و ترکمنستان در سال ۱۹۲۵، قسمتی از سرزمین خوارزم (خانات خیوه) بود. این ولایت، هشت شهرستان و یک شهر دارد. نام مرکز ولایت‌های برخی شهرستان‌ها از سال ۱۹۹۵ تغییر کرده‌است. شهرستان‌ها و شهرهای هم‌درجه‌ی شهرستان. شهر: شهرستانها: (نام‌های پیشین درون کمانه آمده است) منابع. Wikipedia contributors, "Daşoguz Province," Wikipedia, The Free
"Daşoguz Province," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Daşoguz_Province&amp;oldid=191172901 (accessed March 5, 2008).
ولایت لب‌آب (لبِ آب) (به ترکمنی: Lebap welaýaty، لباپ ولایاتیٛ) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است. جغرافیا. مرکز این ولایت، شهر ترکمن‌آباد (چهارجوی) است. این ولایت ۸ شهرستان و ۱ شهر هم‌درجهٔ شهرستان دارد: برخی نام‌ها از سال ۱۹۹۵ تغییر کرده‌اند. نام‌های پیشین در کمانه آمده‌است: پیشینه. منطقهٔ کنونی لب آب زمانی در امتداد جاده ابریشم قرار داشت. کاروانسرای قرن نهم تا دهمی دایه‌خاتون در لب آب واقع شده‌است. خان‌نشین‌های بخارا و خیوه. پیش از انقلاب روسیه، بخش اعظمی از منطقهٔ کنونی لب آب، بخشی از خانات بخارا یا خانات
منطقهٔ کنونی لب آب، بخشی از خانات بخارا یا خانات خیوه بود. آخرین خان بخارا، امیر عالم‌خان، ظاهراً تحت فرمان شوروی درآمد، اما در واقعیت به باسماچی‌ها پیوست و علیه بلشویکها شورید. او در سال ۱۹۲۰ فرار کرد، و این منطقه تا زمان تثبیت قدرت اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۴، یک جمهوری خلق اعلام شد. در همان سال، شهرک‌های چارجوی و کَرکوه به‌طور رسمی به همراه بخش‌های غربی خان‌نشین خیوه در امتداد آمودریا، به جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکمنستان واگذار شدند. تاریخ معاصر. در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۲۰، این منطقه تحت تأثیر طوفان
در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۲۰، این منطقه تحت تأثیر طوفان شدید باد قرار گرفت. رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی خبر داد که این توفان بخش زیادی از شبکهٔ برق منطقه، تأمین آب عمومی، اتصالات گاز طبیعی، خدمات تلفن همراه و اتصال اینترنت را مختل کرده‌است. یک وب‌سایت حقوق بشری محلی، Turkmen.news، گزارش داد که پس از مصدوم شدن، بسیاری از مردم به بیمارستان منطقه‌ای در ترکمن‌آباد منتقل شدند. آنها همچنین ادعا کردند که پس از توفان، غارت‌های پراکنده‌ای رخ داده‌است و در نتیجهٔ توفان، قیمت مواد غذایی در منطقه افزایش یافته‌است.
توفان، قیمت مواد غذایی در منطقه افزایش یافته‌است. رسانه‌های محلی ترکمنستان از ۱۰ کشتهٔ ناشی از این توفان خبر داد.
ولایت مرو (ماری) (به ترکمنی: Mary welaýaty / Мары велаяты، ماری ولایاتیٛ) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است. جغرافیا. مرکز این ولایت، شهر مرو است. بازمانده‌های شهر ایرانی کهن، مرو (شهر باستانی) نیز در این ولایت است. ولایت مرو به یازده شهرستان (به ترکمنی: etrap، اتراپ) و دو شهر هم‌درجه‌ی شهرستان تقسیم شده‌است. نام‌هایی که از سال ۱۹۹۵ تغییر کرده‌اند درون کمانه آمده است:
ایسیق‌کول (به قرقیزی: Ысык-Көл облусу، ىسىق كۅل وبلۇسۇ)(به روسی: Иссык-Кульская область) یکی از استان‌های قرقیزستان در شرق این کشور و همسایگی چین، قزاقستان است. نام این استان از دریاچه ایسیق‌کول (به معنی دریاچهٔ گرم) در شمال این استان گرفته شده‌است. شهرها و شهرستان‌ها. استان ایسیق‌کول متشکل از ۲ شهر «در سطح شهرستان» و ۵ شهرستان می‌باشد.
استان بادکَند یا باتْکَن (به قرقیزی: Баткен облусу، باتكەن وبلۇسۇ)(به روسی: Баткенская область) استانی است در قرقیزستان به مرکزیت شهر بادکند. این نام سغدی است و به معنای شهر باد است. تاریخچه. در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ نیروهای دولتی با هجوم به این شهر نیروهای حزب حرکت اسلامی ازبکستان به رهبری جمعه‌بای نمنگانی را متلاشی کردند.ریشه اقتصاد. مردم بادکند فقیر بوده و از راه دامپروری و پرورش اسب و کشاورزی روزگار می‌گذرانند. زبان. زبان قرقیزی رایج در این منطقه قرابت خاصی با زبان فارسی دارد و پر از لغت‌های فارسی است.
با زبان فارسی دارد و پر از لغت‌های فارسی است. روزگاری یکی از مراکز زبان فارسی در قلب آسیای میانه به شمار می‌آمد. شهرها و شهرستان‌ها. استان بادکند متشکل از ۳ شهر «در سطح شهرستان» و ۳ شهرستان می‌باشد.
استان چوی (به قرقیزی: Чүй облусу، چۉي وبلۇسۇ)(به روسی: Чуйская область) یکی از استان‌های قرقیزستان است. شهر بیشکک، پایتخت کشور، با وجود این‌که از لحاظ اداری مستقل از این استان بوده و مستقیما پاسخگو به حکومت ملی است، مرکز اداری این استان نیز می‌باشد. جغرافیا. مرکز این استان شهر بیشکک پایتخت قرقیزستان است. نام این استان از رودی به این نام که در آن جریان دارد گرفته شده. شهرها و شهرستان‌ها. استان چوی متشکل از ۱ شهر «در سطح شهرستان» و ۸ شهرستان می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
جلال‌آباد (به قرقیزی: Жалал-Абад облусу، جالال اباد وبلۇسۇ)(به روسی: Джалал-Абадская область) یکی از استان‌های قرقیزستان است. تنها جنگل طبیعی باقی‌مانده گردو در دنیا هم‌اکنون در جلال آباد قرقیزستان و در شرایط بسیار خوب موجود است. شهرها و شهرستان‌ها. استان جلال‌آباد متشکل از ۴ شهر «در سطح شهرستان» و ۸ شهرستان می‌باشد.
استان نارین (به قرقیزی: Нарын облусу، نارىن وبلۇسۇ)(به روسی: Нарынская область) بزرگترین استان ("ابلاست") در کشور قرقیزستان است. این استان در شرق کشور قرقیزستان قرار دارد و با استان چوی از طرف شمال، با استان ایسیق‌کول از سمت شمال‌شرق، با سین‌کیانگ در جمهوری خلق چین از سوی جنوب‌شرق، با استان اوش از طرف جنوب‌غرب و با استان جلال‌آباد از سوی غرب، هم‌مرز است. مرکز این استان ، شهر نارین است. این استان در ۲۱ نوامبر ۱۹۳۹ میلادی تحت عنوان استان "تیان-شان" تأسیس شد و در ۲۰ دسامبر ۱۹۶۲ میلادی، منحل شد ولی در ۱۱ دسامبر
۲۰ دسامبر ۱۹۶۲ میلادی، منحل شد ولی در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۰ میلادی مجدداً تأسیس شد. در ۵ اکتبر ۱۹۸۸ میلادی در استان ایسیق‌کول ادغام شد و سرانجام در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۰ میلادی، تحت نام فعلی، یعنی استان نارین درآمد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۱ میلادی، جمعیت این استان، ۲۹۲٬۱۴۰ نفر بوده است. از نظر ترکیب قومیتی، تقریبا تمامی جمعیت این استان، ۹۹٪ جمعیت آن را قرقیزها تشکیل می دهند. هیچ قومیت دیگری بیش از هزار نفر جمعیت در این استان ندارد. تا پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، ازبک‌ها، با ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت، ۰٬۵٪
سوسیالیستی، ازبک‌ها، با ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت، ۰٬۵٪ جمعیت این استان، و بزرگترین و قابل توجه‌ترین اقلیت قومی استان نارین را تشکیل می دادند. اما با ، مخصوصا در شهر اوش، و افزایش تنش‌های قومیتی در سایر مناطق، بسیاری از این مردمان ازبک از منطقه کوچ کردند. شهرها و شهرستان‌ها. استان نارین متشکل از ۱ شهر «در سطح شهرستان» و ۵ شهرستان می‌باشد.
اوش (به قرقیزی: Ош облусу، وش وبلۇسۇ)(به روسی: Ошская область) یکی از استان‌های قرقیزستان است. شهر اوش، با وجود این‌که از لحاظ اداری مستقل از این استان بوده و مستقیما پاسخگو به حکومت ملی در بیشکک است، مرکز اداری این استان نیز می‌باشد. پیشینه. آرامگاه تاریخ تخت سلیمان روزگاری محل زیارت بوده‌است. سوزنی سمرقندی در توصیف این زیارتگاه می‌گوید: لغت‌شناسان قرقیزی در توصیف معنای اوش آن را به نام اشو زرتشت پیوند داده‌اند و ادعا کرده‌اند که محل تولد زرتشت پیغمبر ایرانی در این مکان بوده‌است. آنان سنت‌های بجا مانده از
در این مکان بوده‌است. آنان سنت‌های بجا مانده از دوران زرتشتی مانند نوروز و.. را در تأئید ادعاهای خود ذکر می‌کنند. یکی از رویدادهای این شهر در اواخر سال‌های شوروی در ۱۹۸۹ رخ داد که شورش و درگیری ازبک‌ها و قرقیزهای ساکن این شهر بود که موجب خونریزی تعداد زیادی از دو طرف شد. جغرافیا. این شهر همسایه شهر مرزی اندیجان ازبکستان می‌باشد قرقیزها در سال ۲۰۰۲ سه هزارسالگی این شهر را جشن گرفتند. این استان ۱٬۲۹۹٬۵۰۰ نفر جمعیت (آمار ۲۰۰۵م) و ۲۹٬۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. سابقاً این استان با استان جلال‌آباد یک استان را
سابقاً این استان با استان جلال‌آباد یک استان را تشکیل داده بود که بعداً از همدیگر جدا شدند. شهرها و شهرستان‌ها. استان اوش متشکل از ۳ شهرستان می‌باشد. شهر اوش از تابعیت اداری این استان مستقل است.
استان تلاس (به قرقیزی: Талас облусу، تالاس وبلۇسۇ)(به روسی: Таласская область) یکی از استان‌های قرقیزستان است. سابقا این منطقه با نام «طراز» و یا «تراز» نیز شناخته می‌شد. مرکز آن شهر تلاس است. جمعیت. جمعیت این استان در سال ۲۰۲۱ برابر با ۲۷۰٬۹۹۴ نفر بوده‌است. بر اساس نتائج سرشماری، ۹۱٫۹٪ جمعیت استان را مردم قرقیز تشکیل می دهند. دوما اقلیت قومی در این استان را، حدود ۲٬۵٪ جمعیت را، مردم کرد تشکیل می‌دهند. در این استان حدود ۵٬۰۰۰ کرد زندگی می کنند که نوادگان کردهای منطقهٔ زنگزور شرقی در جمهوری آذربایجان امروزی
منطقهٔ زنگزور شرقی در جمهوری آذربایجان امروزی هستند. این کردها در طول دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی، توسط استالین و به جماهیر شوروی در آسیای مرکزی، چون قرقیزستان شوروی کوچانده شدند. سومین اقلیت، مردم روس بوده، و جمعیت‌های کوچکتری از قومیت‌های مختلف، بازتاب‌دهندهٔ جمعیت متنوع اتحاد جماهیر شوروی سابق در این استان سکونت دارند. گردشگری. از نقاط دیدنی اصلی این استان آرامگاهی است به نام گنبد مناس. این بنای تاریخی که در دوران جغتایی و در سال ۱۳۳۴ میلادی ساخته شده به عنوان آرامگاه مناس، قهرمان حماسی داستان‌های قرقیزی
آرامگاه مناس، قهرمان حماسی داستان‌های قرقیزی مَناس معروف شده است. این بنا در هویت‌سازی ملی قرقیزی نقش مؤثری دارد و نقش آن بر روی پول قرقیزستان نیز چاپ شده است. درهٔ بش‌تاش که دریاچه‌ای در بالای خود دارد از نقاط خوش‌منظرهٔ این استان است. شهرها و شهرستان‌ها. استان تلاس متشکل از ۱ شهر «در سطح شهرستان» و ۴ شهرستان می‌باشد.
شبام (شیبام هم نوشته شده) () شهری تاریخی در استان حضرموت در کشور یمن که به آن «شیکاگوی صحرا» هم می‌گویند. شبام ۷۰۰۰ نفر جمعیت دارد و زمانی پایتخت پادشاهی حَضرَموت بود. نام این شهر افسانه‌ای با قدمت هزارها سال که ساختمانهایش به قدری بلند است که سر بر ابرها می‌ساید در کتیبه‌های مختلف دوران گذشته آمده است. روایت است که مردمان «شبوه» این شهر افسانه‌ای را بنیادگذاری کرده‌اند و بعد از مدتی استقرار در آن، شبام را ترک نموده و به حضرموت رفته‌اند. نامگذاری. روایت است که پادشاه «شبام بن حضرموت بن سبا الأصغر» این شهر
که پادشاه «شبام بن حضرموت بن سبا الأصغر» این شهر را بنا نهاده است، بنا بر این شهر را «شبام» نامگذاری شده است. شهر افسانه‌ای شبام بطرز بسیار قدیم و زیبا ساخته شده است، خیابان‌های باریک و کوچه پس کوچه‌های تنگ و تاریک آن جلوه و رونق زیبای دیگری به این شهر تاریخی داده است. اما موقعیت و ساخت ساختمان‌هایش و طرز بنای آن شبیه به دژی محکم است که برای محافظت و حمایت از منطقه بوده است. پیشینهٔ تاریخی. چنان‌که «الهمدانی» می‌نویسد: شهر شبام در حدود ۵۰۰۰ سال تاریخ دارد و ساختمان‌های آن سر بر ابرها می‌ساید، وارتفاع آنها
ساختمان‌های آن سر بر ابرها می‌ساید، وارتفاع آنها از ۷ طبقه تا ۱۶ طبقه می‌رسد؛ ولی روایت دیگری نیز از ساکنین این شهر شنیدیم که به قول آنها از پدران واجداد خود به ارث برده‌اند، و از زمان‌های بسیار دور بین مردم واگفت می‌شود که تاریخ «شبام» به دوره قبل از اسلام می‌گردد، و مردم شهر «شبوه» بعد از منهدم شدن این شهر به سبب جنگ‌های داخلی بین ملوک یمن به این منطقه آمده‌اند و شهر «شبام» را بنیادگذاری کرده‌اند، که در آغاز نام شهر را شباة گذاشته‌اند که با مرور زمان حرف (ة) به حرف (میم) تبدیل یافته است. آل کنده و شبام.
(ة) به حرف (میم) تبدیل یافته است. آل کنده و شبام. شهر «شبام» در بسیاری از جنگ‌های قبیله «آل کِندَه» در حضرموت وقبائل متخاصم آن‌ها که در بعضی زدوخوردهای قبیله‌ای که در اوقات مختلف رخ می‌داده است آسیب زیادی دیده است وبسیاری از ساختمان‌ها و مساجد تاریخی این شهر زیبا در اثر این جنگ‌های پی در پی ویران گردیده است. مردم یمن امروز با افتخار از نام «شبام» یاد می‌کنند، و از اجدادشان که چنین شهری با ساختمان‌های زیبای ساخته‌اند و این آثار برجسته از خود برجای گذاشته‌اند، با فخر یاد می‌کنند. در عصر حاضر لقب‌های مختلفی
با فخر یاد می‌کنند. در عصر حاضر لقب‌های مختلفی به این شهر افسانه‌ای داده‌اند مانند «منهتن خاور میانه» و «شیکاگوی صحرا». شبام حضرموت یکی از قدیمی‌ترین شهرهای یمن است که آثار باستانی بسیاری در آن وجود دارد، اخیراً در سال ۱۹۸۴ میلادی سازمان «یونسکو» برای حفاظت از این منطقه تاریخی و از آثار باستانی موجود از قبیل قلعه‌ها وساختمانهای ممیز این شهر زیبا و برای بازسازی وتعمیر ساختمان‌ها و مساجد تاریخی شبام اقدام کرده‌اند.
استاندارد اروپا برای ایمنی غواصی این استاندارد در سال ۲۰۰۴ توسط کمیته استاندارد جامعه اروپا و فدراسیون زیر آبی اروپا EUF در راستای ایمن سازی فعالیتهای غواصی تفریحی وضع گردیده و تا کنون فقط چند موسسه آموزشی غواصی از جمله سازمانهای زیر موفق به دریافت درجه استاندارد از آن مرکز گردیده‌اند. انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی PADI مدرسه‌های غواصی بین‌الملل SSI
ژاک دِریدا (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۰ – درگذشته ۸ اکتبر ۲۰۰۴) فیلسوف الجزایری‌تبار فرانسوی که به خاطر کار روی نوعی نشانه‌شناسی مبتنی بر فلسفهٔ واسازی به شهرت رسید. او در این زمینه متن‌های بسیاری را تحلیل کرد و آنها را در چهارچوب پدیدارشناسی روح گسترش داد. نظریات وی بر فلسفه پسامدرن و نقد ادبی معاصر تأثیر فراوانی گذاشت. زندگی. ژاک دریدا در ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۰ در ابیار (الجزایر عاصمه) نزدیک الجزایر و در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او یک بار ازدواج کرد و یک زندگی خانوادگی را تا آخر عمر حفظ کرد. دریدا سومین فرزند از پنج
را تا آخر عمر حفظ کرد. دریدا سومین فرزند از پنج فرزند بود. برادر بزرگتر او، پل موز، در کمتر از سه ماهگی، یک سال قبل از تولد دریدا، درگذشت، و این باعث شد که وی در طول زندگی خود به نقش خود به عنوان جایگزینی برای برادر متوفی خود فکر کند. دریدا دوران جوانی خود را در الجزیره و در الابیار گذراند. در اولین روز از سال تحصیلی ۱۹۴۲، مدیران فرانسوی در الجزایر - اجرای سهمیه‌های ضد یهودگرایی تعیین‌شده توسط دولت ویشی - دریدا را از کرسی خود اخراج کردند. او به مدت یک سال مخفیانه از مدرسه صرف نظر کرد تا اینکه در دبیرستان