payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الهام گرفته شده‌اند. در پیشانی بنا، دو نیم‌دایره در دو طرف، و یک تابلو بزرگ در وسط قرار گرفته که از ۳ هلال روی هم تشکیل شده است. این تابلو، تصاویری از شاهنامهٔ فردوسی و نبرد شاهان قاجار را نشان می‌دهد. این بنا بیش از هفتاد سال به خوانین قشقایی تعلق داشته که در دوران پهلوی مصادره شده است. تالار حوضخانه. این طبقه که همسطح با باغ است درون خود نهر آبی دارد که به استخر جلوی عمارت منتهی می‌شود، از این طبقه در گرمای تابستان استفاده می‌شد چرا که دمای هوای این تالار همواره پایین بود و در تابستانهای شیراز محل مناسبی
همواره پایین بود و در تابستانهای شیراز محل مناسبی یر ای اقامت بود در میانه این تالار ستون سنگی قرار دارد که حجاری شده و خود جلوه ای خاص به این تالار بخشیده است. سقف تالار نیز تماماً با کاشی نهای هفت رنگ مزین شده که این کاشی‌ها نقوش شکارگاه‌ها و طبیعت و داستانهای خسرو وشیرین را بازگو می‌کنند. طبقه دوم. طبقه دوم دارای ایوانی با دو ستون است که سردیس‌های این ستون‌ها را مردانی با لباسهای قاجاری تزئین کرده‌اند، این ایوان که به ایوان دو ستونی معروف است به دلیل گچ بری‌ها و تزئیناتی که دارد به یکی از منحصر به
گچ بری‌ها و تزئیناتی که دارد به یکی از منحصر به فردترین بناهای بازمانده از دوره قاجاریه تبدیل شده است. این ایوان از دو طرف به دو ایوان کوچک دیگر با دو ستون سنگی ساده منتهی می‌شود و در پشت این ایوان سالنی بسیار بزرگ وجود دارد که به نظر می‌رسد محل و محفل مهمانی‌های شاهانه بوده است. یکی از قدیمی‌ترین پنجره‌ها نیز در همین ایوان دو ستونی واقع شده است. این پنجره‌ها که به نظر می‌رسد از زمان بنای جانی خان باقی مانده فلزی هستند که تعداد آنها به سه عدد می‌رسد و مدخل سردابه درون عمارت هستند. طبقه سوم. در طبقه سوم سه
سردابه درون عمارت هستند. طبقه سوم. در طبقه سوم سه اتاق و یک سالن بزرگ با پنجره‌هایی که به ایوان اصلی باز می‌شوند دیده می‌شود و مشابه طبقه دوم در دو طرف آن دو ایوان کوچک، درست در بالای ایوان‌های طبقه پایین تعبیه شده است. سقف این طبقه با چوب‌هایی که به‌طور منظم چیده شده‌اند پوشیده شده و بر روی این چوبها نقاشی‌هایی از چهره زنان، گل و بوته و طرح‌های اسلیمی دیده می‌شود. به هنر نقاشی بر روی دیوار و سقف مرجوک گفته می‌شود که این هنر در شیراز به خصوص در دوره قاجاریه به شدت طرفدار داشته و هنر ظریف و زیبای معماران و
به شدت طرفدار داشته و هنر ظریف و زیبای معماران و نقاشان ایرانی را نشان می‌دهد. توصیف محوطه. در شمال باختری شهر شیراز و در کنار شهر باغ زیبایی از دوره قاجاریه باقی‌مانده که به باغ ارم مشهور است. در سمت جنوب باغ مذکور رودخانه خشک شیراز از شرق به غرب امتداد دارد. وسعت باغ بیش از سه هکتار و از درختان مرکبات و سرو پوشیده شده است. جالب‌ترین قسمت باغ خیابانی است که از خاور به باختر در وسط باغ احداث و در دو سوی آن درختان سرو کاشته‌اند و زیبایی خاصی را داراست. در میان درختان سرو این خیابان سرو بلند قامتی است که از
درختان سرو این خیابان سرو بلند قامتی است که از دور جلب توجه می‌کند و بعلت موزون بودن آن، آن را سروناز می‌خوانند. نظیر سرو مذکور در سایر باغ‌های شیراز دیده نمی‌شود. صحن باغ را درختان زینتی و سرو و نارنج و انواع گل‌های تزیینی پوشانده و تزئین نموده است. خریداری باغ برای دانشگاه شیراز. باغ ارم به وسیلهٔ دولت و کمک‌های مادی شاهنشاه و شهبانو خریداری و تعمیر و به دانشگاه شیراز اهدا شده است. ساختمان آن به علت عوامل طبیعی به صورت مخروبه درآمده بود و دیوارهای باغ نیز از چینه بود که به‌طور کلی خراب شده بود. ضمن طرح
از چینه بود که به‌طور کلی خراب شده بود. ضمن طرح تعمیراتی دیوار چینه آن برداشته شد و یک دیوار کوتاه سنگی با نرده آهنی در اطراف آن احداث شد. تزیینات قسمت‌های مختلف ساختمان تعمیر و تکمیل و مجدداً به صورت آبرومندی درآمد. سنگ‌نبشته‌ها. باغ مذکور از آثار دوره ناصرالدین‌شاه قاجار به‌شمار می‌رود و به وسیلهٔ نصیرالملک ساختمان فعلی بنا شده است. در این مورد چند سنگ‌نبشته در نقاط مختلف باغ از نصیرالملک باقی مانده است. اولین کتیبه سنگ مرمراست که در بالای سر در ورودی شمال شرقی باغ نصب شده و با خط نستعلیق چنین خوانده
شمال شرقی باغ نصب شده و با خط نستعلیق چنین خوانده می‌شود: علاوه بر سنگ نوشته فوق شش کتیبه سنگی در نمای خاوری ساختمان به صورت ازاره دیده می‌شود که همه آن‌ها با خط نستعلیق نقر شده و در آخر آن‌ها تاریخ‌های مختلفی به چشم می‌خورد و نام نصیرالملک در آن‌ها ذکر شده است. در آخر کتیبه اولی تاریخ ۱۳۳۹ نوشته شده است. اشعار کتیبه دوم مربوط به شوریده شیرازی شاعر دوره قاجاریه است. کتیبه سوم بیت اول آن تاریخ بنای ساختمان را مشخص می‌کند چنین است: در کتیبه چهارم تاریخ ۱۳۳۹ دیده می‌شود و اشعار آن مربوط به فصیح الملک شوریده
دیده می‌شود و اشعار آن مربوط به فصیح الملک شوریده شیرازی است. در کتیبه چهارم نیز رمضان المبارک ۱۳۱۵ دیده می‌شود و مربوط به تعمیرات بنا در دوره مظفرالدین شاه قاجار است. در کتیبه پنجم در آخر کتیبه چنین خوانده می‌شود: "حسب مستطاب اجل اشرف آقای نصیرالملک ". در کتیبه ششم که در سمت چپ و پای ایوان جنوبی نصب شده است، چنین خوانده می‌شود: "خادم اهل بشارت خان بنده درگه نصیرالملک ۱۳۴۰" کتیبه‌های مذکور مربوط به تعمیراتی است که به‌تدریج در این بنای با ارزش صورت گرفته است. جالب‌ترین تعمیرات در سال‌های اخیر در این بنای
جالب‌ترین تعمیرات در سال‌های اخیر در این بنای ارزنده انجام پذیرفت که به کلی آن را از وضع خراب گذشته خارج نموده است. شش کتیبه سنگی در نمای شرقی ساختمان باغ ارم دیده می‌شود. کتیبه‌های سنگی مذکور بر نمای جرزهای طبقه اول نصب و خط همه کتیبه‌ها نستعلیق است. دو کتیبه در زیر ایوان دو ستون سمت راست و دو کتیبه در زیر ایوان دو ستونی بزرگ و دو کتیبه دیگر زیر ایوان دو ستونی سمت راست نصب گردید و به ترتیب کتیبه‌های مذکور را از سمت راست مورد بررسی قرار می‌دهیم. اولین کتیبه سمت راست در پای ستون سمت راست ایوان سمت راست نصب
سمت راست در پای ستون سمت راست ایوان سمت راست نصب شده علینقی الشریف عمل استاد باشی حجار ۱۳۳۹. اشعار مربوط به فصیح‌الملک شوریده شیرازی است. کتیبهٔ دوم سنگی در پای ستون سمت چپ ایوان شمالی نصب شد و خط کتیبه مذکور نیز خط نستعلیق است. اشعار نیز اثر طبع فصیح‌الملک شوریده شیرازی است. کتیبه بعدی سرباز دوره هخامنشی را نشان می‌دهد که در یک دست نیزه و در یک دست دیگر او گرزی قرار دارد. کلاه را با آن که سعی کرده‌اند به فرم نیزه داران تخت جمشید حجاری کنند ولی ساده است و هیچ گونه تزییناتی ندارد. کتیبه مذکور در دو طرف
و هیچ گونه تزییناتی ندارد. کتیبه مذکور در دو طرف ایوان قرینه‌سازی است ولی، به هر حال، با آنکه تقلید از نقوش برجسته تخت جمشید شده است جذابی و فرم زیبای نقوش برجسته نیزه داران پارسی تخت جمشید را ندارد. سه پنجره آهنی در پای ایوان مرکزی دیده می‌شود که دو پنجره آهنی طرفین بزرگتر و قرینه‌سازی است. پنجره وسط دو پنجره دارای اندازه بزرگتری است، پنجره‌های آهنی مذکور قدیمی و مربوط به زمان احداث ساختمان است. سپس کتیبه‌ای با خط نستعلیق نصب شده. کتیبه بعد نیز به خط نستعلیق نقر شده است. کتیبه بعدی نظیر کتیبه سمت راست یک
نقر شده است. کتیبه بعدی نظیر کتیبه سمت راست یک سرباز هخامنشی را نشان می‌دهد که به همان فرم نقش برجسته سمت راست حجاری شد و سپس کتیبه سنگی دیگری است که با خط نستعلیق حجاری و نصب شده است. سر در شمال شرقی باغ ارم: این سرا در سمت شمال شرقی باغ ارم و در انتهای آن قرار دارد و از نمونه‌های جالب و ارزنده از نظر فرم و تزئینات محسوب می‌شود. کاشی کاری‌های سر در منحصر به چند کتیبه و چند قطعه کاشی کاری است ولی از نظر فرم ساختمان از نمونه‌های منحصر به فرد محسوب می‌شود. در بالا و در پیشانی سر در کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر
بالا و در پیشانی سر در کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر روی کاشی معرق نصب شد. نصر من الله و فتح قریب در زیر کتیبه کاشی کتیبه‌ای از سنگ مرمر لیمویی رنگ قرار دارد که در سطر اول آن کلمه شریفه بسم الله الرحمن الرحیم و سپس یک بیت شعر با خط نستعلیق در زیر آن بر روی سنگ حجاری شده که چنین خوانده می‌شود: از وزیر شه نصیرالملک راد / دائماً باغ ارم آباد باد تاریخ مذکور مربوط به دوره سلطنت مظفرالدین‌شاه قاجار و زمانی است که نصیرالملک حکمران فارس بوده است. در هر سمت در دو طاق‌نما در طرفین دیده می‌شود که بالای آن‌ها در هر طرف
در طرفین دیده می‌شود که بالای آن‌ها در هر طرف یک کتیبه کاشی کاری نصب شد. کتیبه‌های کاشی کاری طرفین در با خط نستعلیق با زمینه سرمه‌ای است و نوشته آن به صورت معرق است که آیه‌ای از قرآن مجید است. علاوه بر کتیبه‌های فوق چند کتیبه کاشی کاری معرق برجسته در اطراف سر در مذکور دیده می‌شود که جلوه خاصی به سر در داده است. در جلوی ساختمان اصلی باغ در سمت مشرق حوض وسیعی قرار دارد. روی هم رفته ساختمان باغ ارم را از نظر نقاشی‌های رنگ و روغن، درهای چوبی نفیس و منبت کاری‌های روی آن، پنجره‌های مشبک آهنی، ازاره سنگی بنا،
روی آن، پنجره‌های مشبک آهنی، ازاره سنگی بنا، مقرنس‌ها و گچبری و کاشی کاری‌های نما و پیشانی ساختمان و ستون‌های سنگی از نمونه‌های جالب هنری دوره قاجاریه باید محسوب داشت. تالار آینه. آینه کاری تالار آینه و نقاشی‌های جالب رنگ و روغن سقف اتاق‌ها و ایوان‌ها ترمیم گردید. محوطه باغ که به صورت مخروبه‌ای درآمده بود مجدداً تعمیر و با همان طرح اصلی خود ترمیم گردید. قسمت عمده از کاشی کاری نمای جرزها که فرو ریخته بود، مجدداً با همان سبک اولیه در محل نصب گردید. یکی از قسمت‌های بسیار جالب این بنا پنجره‌های آهنی است که در
بسیار جالب این بنا پنجره‌های آهنی است که در طبقه اول ساختمان در پای ایوان بزرگ دو ستونی در مدخل سردابه قرار دارد و از نمونه‌های جالب پنجره‌های آهنی در دوره قاجاریه محسوب می‌شود. قسمت عمده درهای چوبی از چوب ساج تهیه گردید و به همین جهت با گذشت سال‌ها سالم باقی‌مانده و هیئت اصلی خود را حفظ نموده‌اند. ایوان. کاشی کاری پیشانی ایوان مرکزی و اطراف آن از جالب‌ترین کاشی کاری‌های دوره قاجاریه محسوب می‌شود که نمونه آن در سایر بناهای دوره قاجاریه دیده نمی‌شود. چه در ساختمان دیوانخانه قوام الملکی یا اندرون زینت الملکی
دیوانخانه قوام الملکی یا اندرون زینت الملکی یا سایر بناهای دوره قاجاریه نظیر کتیبه کاشی کاری پیشانی ایوان ساختمان باغ ارم دیده نمی‌شود و به همین جهت آن را باید از نمونه‌های منحصربه فرد دانست. از نصیرالملک بناهای ارزنده‌ای در استان فارس باقی‌مانده ازجمله آن‌ها مسجد نصیرالملک، خانه نصیرالملک و باغ ارم می‌باشد. ساختمان قدیمی آن از بناهای بسیار جالب و بی‌نظیر دوره قاجاریه محسوب می‌شود. ایوان دو ستونی مرکزی و دو ایوان اطراف آن از شاهکارهای معماری محسوب می‌شوند. حاشیه‌های کاشی کاری جرزهای ایوان از نمونه‌های جالب
کاشی کاری جرزهای ایوان از نمونه‌های جالب کاشی کاری دوره قاجاریه محسوب می‌شود. عمارت آن با داشتن کاشی کاری‌ها و حجاریها و نقاشی‌های رنگ و روغن از جمله بناهای پر ارزش و مهم شیراز و نقوش ازاره سنگی آن از نمونه‌های جالب حجاری محسوب می‌شود. از جمله قسمت‌های بسیار جالب این بنای با ارزش سردابه‌ای است که در طبقه زیرین این ساختمان قرار دارد و آب جاری از وسط آن می‌گذرد و به همین جهت سردابه مذکور از نظر زندگی در تابستان محل بسیار مناسبی بوده است. گچبری‌های بسیار زیبایی در قسمت‌های مختلف و از جمله در ایوان‌های نمای
در قسمت‌های مختلف و از جمله در ایوان‌های نمای شرقی دیده می‌شود که منظره جالبی به این بنای با ارزش داده است. پیوند به بیرون. https://web.archive.org/web/20140922071450/http://www.eramgarden.org/ https://web.archive.org/web/20131219025742/http://eramgarden.shirazu.ac.ir/
باغ دلگشا باغی مربوط به دوره ساسانیان، صفویه و قاجار است که در شیراز جای گرفته است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه. باغ دلگشا یکی از باغ‌های تاریخی شیراز بوده و در ناحیه آرامگاه سعدی قرار دارد. پیشینه آبادانی و دیرینگی این باغ به دوران پیش از اسلام و زمان فرمانروایی ساسانیان می‌رسد. باغ دلگشا در دوره تیمور گورکانی در اوج آبادانی بوده تا جایی که گفته شده تیمور پس از دیدن آن، در سمرقند باغی را به همین نام بنا کرد. این باغ در دوره صفویه نیز بسیار نامور
بنا کرد. این باغ در دوره صفویه نیز بسیار نامور بوده، به گونه‌ای که در نوشته‌ها و نقاشی‌های به جا مانده از جهانگردان اروپایی در آن دوران از نام باغ هم فراوان یاد شده است. در فاصله دوره نادرشاه تا دودمان زندیه این باغ آسیب‌های فراوانی به خود دید و در زمان کریمخان زند باز آباد شد. در این باغ عمارت‌هایی مربوط به دوره قاجاریه دیده می‌شود. معماری. عمارت باغ به شیوه معماری کاخ‌های ساسانی بیشاپور ساخته شده است که از یک تالار با چهار شاه‌نشین شکل گرفته است. این عمارت دارای سه طبقه و یک ایوان با دو ستون است. ساخت
دارای سه طبقه و یک ایوان با دو ستون است. ساخت این عمارت در دوره زندیه انجام گرفته است. این عمارت دارای آینه‌کاری‌هایی به همراه نقاشی‌های رنگ روغن با سقف‌هایی از چوب و گچبری‌هایی آراسته به نقش گل و بته است. این عمارت دو در ورودی در دو سوی ساختمان و ایوانی در طبقه میانی و رو به استخر روبروی ساختمان دارد، ایوان و بارگاهی که نشانگر روزگار شکوه باغ است. در پیرامون ایوان نیز بر روی گچ، شعرهایی از شوریده به خط نستعلیق نگاشته شده است، نخستین کلاه فرنگی در ایران نیز در این باغ به ثبت رسیده است. روبروی ساختمان نیز
در این باغ به ثبت رسیده است. روبروی ساختمان نیز حوض سنگی بزرگی جای گرفته است. مساحت این باغ ۵/۷ هکتار می‌باشد و سراسر آن را درختان نارنج و اندکی پرتقال فرا گرفته است. این درختان از میانه‌های فروردین تا میانه‌های اردیبهشت به بار می‌نشینند و شکوفه‌های سفید و زیبای آن‌ها بوی خوش‌دل‌انگیزی را در هوا می‌پراکند. آبی که از چشمه قنات آرامگاه سعدی جاری است از این باغ می‌گذرد. این باغ هم‌اکنون در مالکیت شهرداری شیراز می‌باشد. جایگاه جغرافیایی. باغ دلگشا در بخش شمال شرقی شهر شیراز در ضلع جنوبی تنگ آب خان و در دامنه
شرقی شهر شیراز در ضلع جنوبی تنگ آب خان و در دامنه کوهستان قرار دارد. این باغ در کنار قنات سعدی و در منطقه دژی به نام کهن دژ جای گرفته است و فاصله آن تا آرامگاه سعدی چند گامی بیشتر نیست.
«سازمان جوانان مترقی» نخستین سازمان جنبش مارکسیستی افغانستان بود که خط فکری آن را اندیشه مائوتسه دون تشکل می‌داد و در اواسط سالهای ۶۰ هم‌زمان با ایجاد «حزب دموکراتیک خلق افغانستان» به وجود آمد. رهبری این جریان را عمدتاً اکرم یاری، از شخصیت‌های بزرگ و آزادیخواه کشور به عهده داشت و خانوده محمودی و سایرین نیز با وی همگام بودند. اساساً می‌توان گفت که سازمان مذکور به خاطر دفاع از مارکسیزم – لنینیزم – اندیشه مائوتسه دون در مقابل آنچه آنان «رویزیونیزم» و «سازشکاری» حزب دموکراتیک خلق (به رهبری تره‌کی و ببرک کارمل)
حزب دموکراتیک خلق (به رهبری تره‌کی و ببرک کارمل) می‌خواندند، تأسیس شد. وقتی رژیم ظاهرشاه در همین سالها دموکراسی را در حد آزادی بسیار محدود مطبوعات و اجتماعات پذیرفت، سازمان جوانان هم نشریه‌ای بنام «شعله جاوید» بیرون کشید با «تمرکز روی پخش اندیشه مائوتسه‌دون و افشاء و طرد مواضع حزب دموکراتیک خلق و رویزیونیزم شوروی». به موازات آن گردهمایی‌هایی نیز در کابل و شهرهای بزرگ دیگر برپا می‌کرد که عده کثیری از روشنفکران در آنها شرکت می‌جستند. تظاهرات و میتینگ‌ها به رهبری «شعله‌ای‌ها» (طرفداران شعله جاوید به این نام
«شعله‌ای‌ها» (طرفداران شعله جاوید به این نام یاد می‌شوند) از نظر کمیت از حزب دموکراتیک خلق (که معروف‌ترین و قدیمی‌ترین تشکل بشمار می‌رفت) پیشی می‌گرفت و با گروه کوچک بنیادگرایان که «سازمان جوانان مسلمان» نامیده می‌شدند قابل مقایسه نبود. طرفداران این جنبش در مجموع تا امروز به نام «شعله‌ایها» یاد می‌گردند. در آن سالها این گروه ارتجاعی (سازمان جوانان مسلمان) از سوی سازمان‌های دیگر جدی گرفته نمی‌شد تا اینکه بعد از کشته شدن سیدال سخندان یکی از کادرهای معروف سازمان جوانان به دست شخص گلبدین حکمتیار (رهبر کنونی
جوانان به دست شخص گلبدین حکمتیار (رهبر کنونی حزب اسلامی افغانستان) تضاد بین این گروه و شعله‌ای‌ها شدت کسب کرده و به زدوخوردهای خونین منتهی گشت. با آنکه «شعله جاوید» به هزاران هواخواه پرشور و شوق دست یافته بود ولی رهبری سازمان نتوانست نیروی آنان را جهت بسیج توده‌های میلیونی دهقانان که بیش از ۹۰ درصد جمعیت افغانستان را تشکیل می‌دهند، بکار گیرد. نفوذ انقلابیون مذکور بین روشنفکران، اهالی مراکز ولایات و تعداد کمی کارگران محدود ماند. طرفداران این جریان تظاهرات وسیع را در شهر کابل به راه می‌انداختند که بعد در سوم
را در شهر کابل به راه می‌انداختند که بعد در سوم جوزا در جوار پوهنتون کابل در منطقه ده‌بوری به‌وسیله حکام وقت به خون کشیده شد. این روز خونین بعدها به نام روز جوانان تجلیل می‌گردید. در اوایل سالهای ۷۰ گروه‌های مختلف درون «شعله جاوید» با گرایش های اپورتونیستی در برابر سازمان جوانان مترقی موضع گیری کرده و با طرح انتقادات غیر اصولی سبب ایجاد تفرقه در صفوف منسوبین جنبش دموکراتیک نوین افغانستان گردیدند. این امر منجر به جدایی و کار مستقلانه تشکل‌های دیگر نیز گردید که با بهانه قرار دادن مارکسیزم - لنینیزم - اندیشه
که با بهانه قرار دادن مارکسیزم - لنینیزم - اندیشه مائوتسه‌دون در برابر خط سرخ رفیق اکرم یاری موضع گیری کردند. آنها مدعی بودند که مارکسیسم-لنینینسم را قبول داشتند. اما عملا از گرایش های اکونومنیستی و گواریسم نمایندگی می کردند. اولین شماره «شعله جاوید» به تاریخ ۴ آوریل ۱۹۶۸ انتشار یافت و آخرین شماره آن به تاریخ ۱۳ جون ۱۹۶۸. مدیر مسئول و صاحب امتیاز این جریده دکتر رحیم محمودی بود. «شعله جاوید» بعد از انتشار یازده شماره به‌وسیله حکام وقت توقیف شد که هم‌زمان با آن «سازمان جوانان مترقی» نیز به بخش‌های کوچک‌ترین
آن «سازمان جوانان مترقی» نیز به بخش‌های کوچک‌ترین تجزیه گردید که گروه‌هایی از آن تا امروز موجود اند هرچند ضعیف و گسسته از هم. دکتر فیض احمد بنیانگذار «سازمان رهایی افغانستان» و تئوریسین جنبش چپ انقلابی در افغانستان.]] یکی از سازمانهای منشعب این جریان «سازمان رهایی افغانستان» تحت رهبری دکتر فیض احمد بود که بعد سازمان دیگری به نام «سازمان آزادیبخش مردم افغانستان» (ساما) به رهبری مجید کلکانی از آن جدا شد و هردو جداگانه فعالیت دارند. دکتر فیض و مجید کلکانی هردو بعدها به شهادت رسیدند، اولی به‌وسیله حزب اسلامی
بعدها به شهادت رسیدند، اولی به‌وسیله حزب اسلامی گلبدین و دومی به‌وسیله احزاب خلق و پرچم. امروزه سازمان کارگران افغانستان( م.ل.م) با برافراشتن درفش مارکسیسم-لنینینسم-ما‌ئوئیسم اندیشه اکرم یاری، خط سرخ صدر اکرم یاری را نمایندگی نموده، در برابر انحرافات و بقایای رویزیونیسم ایستاده است. این سازمان، در دفاع از تاریخ مدافعین خط اکرم یاری و در برابر " انتقادیونی" موضع گرفته است که به بهانه " نقد" سازمان جوانان مترقی، صدر اکرم یاری و خط وی را نفی نموده بودند. بقایای خط سیاه " منتقدین" هنوز از " اشتباهات" سازمان
خط سیاه " منتقدین" هنوز از " اشتباهات" سازمان جوانان مترقی حرف می زنند. حال آنکه سازمان کارگران افغانستان( م.ل.م) ماهیت رویزیونیستی نسل های گذشته و کنونی " منتقدین" را افشا نموده از خط سرخ انقلاب افغانستان نمایندگی می کند. منابع. http//:www.akramyari.com
ایزاک بشویس سینگر (به زبان ییدیش: יצחק באַשעװיס זינגער یا יצחק בת־שבֿעס זינגער) (زاده ۱۹۰۴(یا ۱۹۰۲) - درگذشته ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۱) داستان‌نویس یهودی و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۷۸ است. وی هم‌چنین جایزهٔ کتاب ملی دریافت کرده‌است. زندگی‌نامه. ایزاک باشویس سینگر نویسندهٔ لهستانی‌تبار آمریکایی در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۲ در خانواده‌ای یهودی در دهکده‌ای نزدیک ورشو به نام رادزمین به دنیا آمد. پدر ایزاک و پدر بزرگ مادری او خاخام بودند. در سال ۱۹۳۵ به ایالات متحده مهاجرت کرد، سردبیر روزنامهٔ «فوروارد» در نیویورک شد و اکثر
سردبیر روزنامهٔ «فوروارد» در نیویورک شد و اکثر داستان‌های کوتاه خود را برای اولین بار در آن روزنامه چاپ کرد. سینگر تمام آثارش را به ییدیش زبان مادری خود نوشته‌است. پس از به شهرت رسیدن داستان‌های کوتاه و بلند او یکی پس از دیگری با نظارت خودش به انگلیسی برگردانده شدند. وی این ترجمه‌ها را «نسخهٔ اصل دوم» می‌خواند. کسانی که با زبان ییدیش آشنایی دارند هنوز هم به ظرایفی اشاره می‌کنند که در ترجمهٔ انگلیسی داستان‌ها گاهی از دست رفته‌است، در مقابل، گروهی با توجه به ویژگی‌های زبان انگلیسی از جمله شفافیت، کارایی و
ویژگی‌های زبان انگلیسی از جمله شفافیت، کارایی و سرراستی، نسخه‌های «اصل دوم» را حتی برتر از «اصل اول» می‌خوانند. زمستان‌های سرد نیویورک در بازپسین سال‌های زندگی دیگر به او اجازهٔ پیاده‌روی‌های طولانی نمی‌داد، به فلوریدا رفت و در همان‌جا در میامی درگذشت. نام او را پس از مرگش در سال ۱۹۹۱ بر یکی از خیابان‌های این شهر گذاشتند. سینگر تحلیل‌های روانشناسانهٔ عمیقی از شخصیت‌هایش به دست می‌داد و از لحاظ فکری شیفتهٔ اسپینوزا فیلسوف معروف هلندی بود، شهرت او بیشتر مرهون داستان‌های کوتاهش بود.
استان پسکوف (به زبان روسی: Пско́вская о́бласть، تلفظ: پْسْکووْسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی روسیه است. مرکز این استان شهر پسکوف است و با کشورهای استونی، لاتویا و بلاروس هم‌مرز می‌باشد. جمعیت استان پسکوف ۷۴۶۶۵۲ نفر (آمار ۲۰۰۴) و مساحت آن ۵۵۳۰۰ کیلومتر مربع است. استان پسکوف غربی‌ترین بخش سرزمین اصلی روسیه است. غربی‌ترین بخش خاک روسیه هرچند استان کالینینگراد است که به صورت یک برون‌بوم (exclave) جدا از خاک اصلی روسیه قرار گرفته‌است. دو شهر اصلی استان پسکوف شهر پسکوف (با جمعیت ۲۰۲۰۰۰ نفر) و ولیکیه لوکی
شهر پسکوف (با جمعیت ۲۰۲۰۰۰ نفر) و ولیکیه لوکی (با جمعیت ۱۰۴۰۰۰ نفر) می‌باشند. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Pskov Oblast"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶).
در پردازش سیگنال، فشرده‌سازی داده‌ها یا کُدگذاری منبع ، به فشرده‌سازیِ اطلاعات یک منبعِ اطلاعات می‌پردازد (با رمزگذاری اشتباه نشود). منابع اطلاعاتی طبیعی، مانند گفتار یا نوشتار، دارای افزونگی (Redundancy) یا بخش زائد هستند؛ برای مثال در جمله «من به خانه‌ام برگشتم» «من» و «ام» را می‌توان حذف کرد و چنین نوشت «به خانه برگشتم»، بی‌اینکه از مفهوم جمله کاسته شود. این را می‌توان معادل فشرده‌سازی اطلاعات یک منبع اطلاعات دانست؛ بنابراین، فشرده‌سازی اطلاعات، کاستن از حجم آن است، طوری‌که محتوای آن دچار تغییر نامناسبی
حجم آن است، طوری‌که محتوای آن دچار تغییر نامناسبی نشود. در علوم کامپیوتر و نظریه اطلاعات، فشرده‌سازی داده‌ها، در واقع کدکردن اطلاعات با استفاده از تعداد بیت‌هایی کمتر از همان اطلاعاتِ کدنَشده، و با به‌کارگرفتن روش‌های کُدکردن است. دریافت اطلاعات فشرده‌، تنها زمانی ممکن است که هم فرستنده و هم گیرندهٔ اطلاعات، روش کدکردن را بدانند. برای نمونه، این نوشته تنها برای خواننده فارسی‌زبان مفهوم است. به همین ترتیب، دادهٔ فشرده‌ تنها زمانی قابل استفاده است که گیرنده روش کدگشایی (به انگلیسی: Decoding) آن را بداند.
روش کدگشایی (به انگلیسی: Decoding) آن را بداند. اهمیت فشرده‌سازی. فشرده‌سازی کمک می‌کند تا مصرف منابع باارزش، مانند حجم هارددیسک یا پهنای باند ارسال، کاهش یابد، که خود به کاهش هزینه‌ها و صرفه‌جویی در وقت می‌انجامد. از سوی دیگر، اطلاعات فشرده‌ وقتی قابل استفاده‌اند که از فشردگی خارج شوند. این فرایند اضافه ممکن است فراتر از توانایی برخی برنامه‌های کاربردی باشد. برای نمونه، فشرده‌سازی یک فیلم ممکن است نیازمند تجهیزات و سخت‌افزار گاهی گران‌قیمت باشد که بتواند فیلم را به‌سرعت از فشردگی خارج کند تا آن را هم‌زمان
را به‌سرعت از فشردگی خارج کند تا آن را هم‌زمان با کدگشایی پخش کند (این‌که فیلم فشرده، ابتدا کدگشایی و سپس پخش شود، ممکن است به‌سبب کمبود حافظه ممکن‌ نباشد). بنابراین طراحی روش فشرده‌سازی نیازمند موازنه و برآیند چندین عامل است. از جمله آنها، می‌توان درصد فشرده‌سازی، پیچیدگی (اگر از یک روش فشرده‌سازی پراتلاف استفاده شود)، و منابع محاسباتی لازم برای فشرده‌سازی و کدگشایی اطلاعات را نام برد. فشرده‌سازی به دو روش کلی فشرده‌سازی بااتلاف و فشرده‌سازی بی‌اتلاف انجام می‌شود. فشرده‌سازی بی‌اتلاف (بهینه) و بااتلاف.
می‌شود. فشرده‌سازی بی‌اتلاف (بهینه) و بااتلاف. الگوریتم‌های فشرده‌سازی بهینه معمولاً فراوانی آماری را طوری به کار می‌گیرند که اطلاعات را بی‌خطا و خلاصه‌تر فشرده‌ کنند. فشرده‌سازی بهینه امکان‌پذیر است چون اغلب اطلاعات جهان واقعی دارای فراوانی آماری هستند. برای نمونه، در زبان فارسی، "ا" بسیار بیشتر از "ژ" به‌کار می‌رود و احتمال اینکه مثلاً "غ" پس‌از "ژ" بیاید بسیار کم است. نوع دیگری از فشرده‌سازی، فشرده‌سازی پراتلاف یا کدگذاری ادراکی نام دارد و وقتی به کار می‌رود که حدی از درستی اطلاعات کافی باشد. فشرده‌سازی
که حدی از درستی اطلاعات کافی باشد. فشرده‌سازی بااتلاف براساس چگونگی درک اطلاعات از سوی انسان است. برای نمونه، چشم انسان، به تغییر روشنایی حساس‌تر از تغییر رنگ است. در فشرده‌سازی تصویر به روش ، از بخشی ازین اطلاعات کم‌ارزش‌تر صرف‌نظر می‌شود. در فشرده‌سازی بااتلاف، درستی اطلاعات، به‌ازای درصدی از فشرده‌سازی، بیشینه می‌شود. در برخی کاربردها، فشرده‌سازی شفاف (نامحسوس) لازم است. در کاربردهای دیگر، از درستی اطلاعات، برای رسیدن به کمترین حجم اطلاعات، چشم‌پوشی می‌شود. روش‌های فشرده‌سازی بهینه برگشت‌پذیرند، طوری‌که
روش‌های فشرده‌سازی بهینه برگشت‌پذیرند، طوری‌که اطلاعات اولیه، دقیق بازیابی می‌شوند. اما روش‌های بااتلاف، از دست رفتن بخشی از اطلاعات را برای دست‌یابی به فشردگی بیشتر می‌پذیرند. البته برخی داده‌ها هستند که فشرده‌سازی بهینهٔ اطلاعات در آن‌ها ناممکن است. در واقع هیچ الگوریتم فشرده‌سازی نمی‌تواند اطلاعاتی که هیچ الگوی مشخصی ندارند، مانند نویز سفید، را فشرده‌ کند. فشرده‌سازی اطلاعاتی که از پیش فشرده‌شده‌اند، به‌جای کم‌کردن حجم اطلاعات، آن را زیاد می‌کند. در عمل، فشرده‌سازیِ بااتلاف نیز به مرحله‌ای می‌رسد که
فشرده‌سازیِ بااتلاف نیز به مرحله‌ای می‌رسد که فشرده‌سازی مجدد دیگر اثری ندارد، هرچند یک الگوریتم بسیار بااتلاف، مثلاً الگوریتمی که مرتب بایت آخر فایل را حذف می‌کند، به مرحله‌ای می‌رسد که دیگر فایل تهی می‌شود. مثالی از یک الگوریتم بی اتلاف در برابر یک الگوریتم بهینه، فشرده‌سازی رشتهٔ زیر است: ۲۵٫۸۸۸۸۸۸۸۸۸ این رشته می‌تواند به روش بهینه به‌ این شکل فشرده شود: ۸[۹]۲۵ که خوانده می‌شود "بیست و پنج ممیز ۹ تا هشت"، و رشتهٔ اصلی دقیقاً بازسازی می‌شود و تنها کوتاه‌تر نوشته می‌شود. در عوض در روش بااتلاف از ۲۶
نوشته می‌شود. در عوض در روش بااتلاف از ۲۶ استفاده می‌شود که مقدار دقیق عدد در ازای طول کمتر از دست خواهد رفت. الگوریتم‌ها و برنامه‌های اجرایی نمونه. نمونه بالا، نمونه ساده‌ای از کدگذاری الگو-طول (کدبندی طول اجرا، که در آن "الگو" عبارت است از رشته‌ای از عناصر که پیاپی تکرار شده‌است و "طول"، تعداد تکرار آن است) است. این روش اغلب برای بهینه‌سازی فضای دیسک در کامپیوترها یا استفادهٔ بهتر از پهنای باند در یک شبکهٔ کامپیوتری به کار می‌رود. برای داده‌های نمادی مانند متن‌ها، صفحه‌گسترده‌ها ()، برنامه‌های اجرایی و …
متن‌ها، صفحه‌گسترده‌ها ()، برنامه‌های اجرایی و … بی‌اتلاف‌بودن ضروری است، زیرا تغییر کردن حتی یک بیت داده قابل قبول نیست (مگر در موارد بسیار محدود). برای داده‌های صوتی و تصویری کاهش اندکی از کیفیت بدون از دست دادن ماهیت اصلی داده قابل قبول است. با بهره‌بردن از محدودیت‌های حواس انسان، می‌توان در حجم زیادی از فضا صرفه‌جویی کرد و خروجی‌ تولید کرد که با اصل آن تفاوت محسوسی ندارد. این روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف به‌طور کلی یک برآیندگیری سه‌جانبه بین سرعت فشرده‌سازی، حجم نهایی فشرده‌سازی و کیفیت قابل چشم‌پوشی
حجم نهایی فشرده‌سازی و کیفیت قابل چشم‌پوشی (درصد اتلاف قابل قبول) است. نظریه. سابقهٔ نظری فشرده‌سازی برای فشرده‌سازی‌های بهینه توسط نظریهٔ اطلاعات (که رابطه نزدیکی با نظریهٔ اطلاعات الگوریتمی دارد) و برای فشرده‌سازی‌های بااتلاف توسط نظریهٔ نرخ-اِعوِجاج () ارائه شده‌اند. این شاخه‌های مطالعاتی در اصل توسط کلود شانون ()، که مقالاتی بنیادی در این زمینه در اواخر دهه‌ای ۱۹۴۰ و اوایل دههٔ ۱۹۵۰ به چاپ رسانده است. ایدهٔ فشرده‌سازی رابطهٔ عمیقی با آمار استنباطی دارد. آنتروپی (Entropy). دو جملهٔ زیر را در نظر بگیرید؛