payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دبیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با مشورت و تأیید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌شود. ساختار سازمانی. واحدهای گزارش‌دهی مستقیم. واحد گزارش‌دهی مستقیم، سازمانی در وزارت نیروی هوایی ایالات متحده است که خارج از محدوده سلسله مراتب سازمانی استاندارد قرار دارد و منحصراً تحت کنترل ستاد نیروی هوایی است، نه اینکه از طریق یک فرماندهی اصلی گزارش دهد. اصطلاح "واحد گزارش‌دهی مستقیم" از این واقعیت ناشی می‌شود که این واحد مستقیماً به رئیس ستاد نیروی هوایی یا به نماینده
مستقیماً به رئیس ستاد نیروی هوایی یا به نماینده تعیین‌شده در ستاد نیروی هوایی گزارش می‌دهد. یک واحد گزارش‌دهی مستقیم، مأموریتی تخصصی و محدود دارد، به این معنی که یک واحد تک‌منظوره است، اغلب به استثنای سایر وظایف و فقط به ستاد هوایی نیروی هوایی گزارش می‌دهد. این واحد از هرگونه ساختار سازمانی یا نظارتی جدا و مستقل است: فرماندهی اصلی، نیروی هوایی شماره‌گذاری شده، فرماندهی عملیاتی، لشکر، جناح، گروه، اسکادران یا آژانس عملیات میدانی. این واحد به دلیل وظایف خاص و متمرکز واحد، مسائل حقوقی که استقلال واحد را ایجاب
متمرکز واحد، مسائل حقوقی که استقلال واحد را ایجاب می‌کند، یا عوامل دیگری مانند نگرانی‌های امنیت ملی، یک واحد گزارش‌دهی محسوب می‌شود. آژانس عملیاتی میدانی. آژانس عملیات میدانی زیرمجموعه‌ای از نیروی هوایی است که مستقیماً تابع یک مدیر عملیاتی ستاد فرماندهی نیروی هوایی ایالات متحده است. یک آژانس عملیاتی میدانی فعالیت‌های میدانی را فراتر از محدوده هر یک از فرماندهی‌های اصلی انجام می‌دهد. این فعالیت‌ها تخصصی یا مرتبط با یک مأموریت در سطح نیروی هوایی هستند و شامل عملکردهایی که در ستاد مدیریت انجام می‌شوند،
شامل عملکردهایی که در ستاد مدیریت انجام می‌شوند، نمی‌شوند، مگر اینکه به طور خاص توسط یک مقام وزارت دفاع دستور داده شوند. فرماندهی اصلی. فرماندهی‌های اصلی زیرمجموعه اصلی نیروی هوایی هستند، که بطور مستقیم تابع ستاد فرماندهی نیروی هوایی ایالات متحده یا ستاد هوایی می‌باشند. ستادهای فرماندهی‌های اصلی، ستادهای مدیریتی برای بخش عمده‌ای از نیروی هوایی هستند و بنابراین طیف کاملی از کارکنان عملیاتی را در خود جای داده‌اند. هر فرماندهی اصلی توسط یک ژنرال چهار ستاره فرماندهی می‌شوند. نیروی هوایی شماره‌دار. نیروی هوایی
می‌شوند. نیروی هوایی شماره‌دار. نیروی هوایی شماره‌دار یک رده تاکتیکی است که بطور مستقیم تحت فرماندهی عملیاتی فرماندهی‌های اصلی قرار دارد و رهبری و نظارت عملیاتی را برعهده دارد. نیروهای هوایی شماره‌دار برای انجام یک مأموریت عملیاتی یا جنگی، که اغلب به یک منطقه جغرافیایی خاص معطوف است، ساختار یافته‌اند. به یک نیروی هوایی شماره‌دار، واحدهای عملیاتی مانند بال‌ها، گروه‌ها و اسکادران‌ها مستقیماً اختصاص داده می‌شود. هر نیروی هوایی شماره‌دار توسط یک سرلشکر یا سپهبد فرماندهی می‌شوند. بال. بال‌ها یا وینگ‌ها ماموریت
فرماندهی می‌شوند. بال. بال‌ها یا وینگ‌ها ماموریت متمایزی با دامنه‌ای خاص دارند که به گارد ملی هوایی یا ستاد نیروی هوایی ایالات متحده گزارش می‌دهند. وینگ‌ها از یک یا چند گروه تشکیل شده‌اند که شامل چندین اسکادران هستند و اغلب توسط یک سرهنگ فرماندهی می‌شوند، اما وینگ‌های بزرگ می‌توانند یک سرتیپ را در فرماندهی داشته باشند. دومین فرمانده وینگ، جانشین فرمانده وینگ است که فقط می‌تواند سرهنگ باشد. پرسنل ارشد ثبت‌شده یک وینگ را می‌توان به عنوان رئیس فرماندهی که دارای رتبه سرگروهبان ارشد است، شناخت. وینگ‌ها اکنون
رتبه سرگروهبان ارشد است، شناخت. وینگ‌ها اکنون شامل فعالیت‌های عملیاتی و پشتیبانی (گروه‌های تعمیر و نگهداری، گروه‌های پشتیبانی ماموریت) می‌شوند و اغلب یکی از سه نوع اصلی هستند: وینگ عملیاتی، وینگ پایگاه هوایی و وینگ ماموریت تخصصی. از سال ۲۰۲۴ نیروی هوایی ایالات متحده به استثنای گارد ملی هوایی، ۱۱۹ وینگ دارد. گروه. از چندین اسکادران تشکیل شده و اغلب توسط یک سرهنگ فرماندهی می‌شود. جانشین فرمانده گروه، که او نیز سرهنگ یا سرهنگ دوم است، دومین فرمانده پس از فرمانده گروه است. در برخی موارد، این نقش ممکن است توسط
گروه است. در برخی موارد، این نقش ممکن است توسط یک غیرنظامی تعیین‌شده، معمولاً در سطح ۱۵ با عنوان جایگزین معاون مدیر گروه انجام شود. عضو ارشد ثبت‌شده یک گروه، به عنوان رهبر ارشد ثبت‌شده گروه (که قبلاً سرپرست گروه بود) شناخته می‌شود. این سمت فقط می‌تواند توسط یک سرگروهبان ارشد اشغال شود. گروه‌ها در نیروی هوایی برای چند دهه کمتر مورد توجه بودند، اما در دهه ۱۹۹۰ در طول گذار به سازمان "شاخه هدف" دوباره به شهرت رسیدند. این سازماندهی مجدد، ساختار فرماندهی پایگاه را از طرح "فرمانده شاخه/فرمانده پایگاه" به یک
را از طرح "فرمانده شاخه/فرمانده پایگاه" به یک فرمانده شاخه واحد با چندین گروه تحت فرماندهی او تغییر داد. دو نوع کلی از گروه‌ها وجود دارد: وابسته (عملیات، لجستیک، پشتیبانی، پزشکی یا واحد عملیاتی بزرگ)؛ و مستقل (گروهی با وظایف و مسئولیت‌های بال مانند که دامنه و اندازه آنها به سطح بال مربوط نمی‌شود). تا تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۶ نیروی هوایی ایالات متحده ۱۷ گروه مستقل داشت که ۹ مورد از آنها مؤسسات پروازی بودند. اسکادران. اسکادران به عنوان واحد اساسی در نیروی هوایی ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود و برای ارائه یک
ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود و برای ارائه یک قابلیت عملیاتی یا پشتیبانی خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد. اسکادران‌ها اغلب از دو تا شش پرواز تشکیل شده‌اند و بسته به نوع، از ۳۵ تا ۷۰۰ نفر را در خود جای می‌دهند. یک اسکادران عملیاتی یا "پروازی" معمولاً شامل خدمه هوایی است که در سه یا چهار پرواز سازماندهی شده‌اند و بسته به نوع/مدل/سری هواپیماهای مورد استفاده، برای جابجایی ۸ تا ۲۴ هواپیما کافی است. هواپیماها متعلق به گروه تعمیر و نگهداری بال اصلی اسکادران هستند، در حالی که اسکادران‌های عملیاتی و خدمه هوایی
در حالی که اسکادران‌های عملیاتی و خدمه هوایی آنها متعلق به گروه عملیات بال هستند. یک اسکادران اغلب توسط یک سرگرد یا سرهنگ دوم فرماندهی می‌شود، با این حال، سرهنگ دومی رایج‌ترین رتبه برای فرمانده اسکادران در اکثر انواع اسکادران‌ها است. از طرف دیگر، تعداد کمی از اسکادران‌ها توسط افراد غیرنظامی معادل فرمانده، که به عنوان مدیران اسکادران شناخته می‌شوند، هدایت می‌شوند - که معمولاً در رتبه حقوقی ۱۵ قرار دارند. دومین فرمانده یک اسکادران معمولاً یک افسر عملیات اسکادران یا مدیر عملیات است که اغلب یک سرگرد است. علاوه
یا مدیر عملیات است که اغلب یک سرگرد است. علاوه بر زیرمجموعه‌های پروازی، اسکادران ممکن است تعدادی عنصر پشتیبانی «اداری» داشته باشد که بطور مستقیم به فرمانده گزارش می‌دهند. این عناصر می‌توانند شامل یک «ستاد پشتیبانی فرماندهی» باشند که سوابق پرسنلی و نیروی انسانی را مدیریت می‌کند، یک «منشی» (اغلب کارمند غیرنظامی) یا «افسر اجرایی» و همچنین حوزه‌های عملکردی «ایمنی»، «استانداردسازی و ارزیابی» باشند. پرواز. یک پرواز یا گروه پروازی زیرمجموعه‌ای از یک اسکادران است. پروازها از دوازده نفر تا بیش از صد نفر متغیر است و
از دوازده نفر تا بیش از صد نفر متغیر است و اغلب از چهار هواپیما تشکیل می‌شود. یک پرواز می‌تواند یا یک "پرواز شماره‌گذاری شده یا نامگذاری شده" (پایین‌ترین واحد شناخته شده، مانند "پرواز عملیاتی")، پرواز "آلفا" (بخشی از یک اسکادران متشکل از عناصری که ماموریت‌های یکسانی را انجام می‌دهند) یا یک "پرواز عملیاتی" (عنصری که ماموریت‌های خاصی را انجام می‌دهد، مانند "پرواز نیروی انسانی و سازمانی") باشد. فرمانده پرواز، که به عنوان "افسر مسئول" نیز شناخته می‌شود، یک افسر با درجه گروهانی است که اغلب در رتبه کاپیتان قرار
با درجه گروهانی است که اغلب در رتبه کاپیتان قرار دارد. فرمانده گروه پروازی توسط یک افسر ارشد درجه‌دار که اغلب در رتبه گروهبان ارشد قرار دارد، یاری می‌شود. برخلاف اسکادران‌ها، فرماندهان پرواز در "دستورات سری" قرار ندارند و اختیارات فرماندهی یکسانی با اسکادران ندارند. بخش عمده‌ای از نیروی انسانی و انجام ماموریت‌ها در یک اسکادران، در گروه‌های پروازی آن اسکادران قرار دارد. اکثر گروه‌های پروازی به زیرمجموعه‌هایی به نام بخش‌ها و عناصر تقسیم می‌شوند. اگرچه این زیرمجموعه‌ها معمولاً توسط واحدهای گزارش‌دهی رسمی
زیرمجموعه‌ها معمولاً توسط واحدهای گزارش‌دهی رسمی نیروی هوایی شناخته نمی‌شوند، اما اغلب توسط بال خود شناخته می‌شوند. این زیرمجموعه‌ها برای جمع‌آوری ماموریت‌ها یا قابلیت‌های خاص و شناسایی هدف آنها برای تأسیسات حضور دارند. بخش. یک بخش، زیرمجموعه داخلی یک گروه پروازی است و اغلب توسط یک افسر درجه‌دار یا درجه‌دار ارشد، با درجه سرگروهبانی اداره می‌شود، که به عنوان "رئیس بخش" شناخته می‌شود. برخی از بخش‌ها همچنین ممکن است تحت فرماندهی یک "افسر مسئول"، اغلب یک افسر درجه گروهانی با درجه ستوان دومی یا ستوان یکم باشند.
گروهانی با درجه ستوان دومی یا ستوان یکم باشند. نمونه‌هایی از بخش‌ها شامل "بخش ماموریت‌های خروجی" در "گروه پروازی پرسنل نظامی" از "اسکادران پشتیبانی نیرو" و "بخش میانی اویونیک" در "گروه پروازی اویونیک" از "اسکادران تعمیر و نگهداری" است. برخی از بخش‌ها ممکن است به عناصر متعددی تقسیم شوند که اغلب به عنوان "مراکز کاری" شناخته می‌شوند. چنین عناصری اغلب توسط یک "افسر درجه‌دار مسئول" اداره می‌شوند، که اغلب در رتبه گروهبان فنی قرار دارند. یکی از این نمونه‌ها، تقسیم مراکز کاری "زیرساخت" و "تاسیسات کنترل فنی" در
مراکز کاری "زیرساخت" و "تاسیسات کنترل فنی" در "بخش زیرساخت" "گروه پروازی عملیاتی" یک "اسکادران ارتباطی" است. فرماندهان. ارشدترین جایگاه در نیروی هوایی آمریکا؛ رئیس ستاد نیروی هوایی است. در زیر فهرست افرادی که تاکنون در جایگاه رئیس ستاد نیروی هوایی خدمت کرده‌اند و سال‌های تصدی هر کدام درج شده است.
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یک شاخه نظامی از نیروهای مسلح آمریکا است که به جنگ دریایی می‌پردازد. این سازمان، یکی از ۸ سازمان دارای یونیفرم نظامی در آمریکا است. این سازمان با داشتن بیش از ۲۵۰ کشتی جنگی بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نیروی دریایی در جهان است. تناژ (وزن) ناوگان این نیرو از مجموع ۱۳ نیروی دریایی بعد از خود بیشتر است. این نیرو همچنین بزرگ‌ترین ناوگان ناوهای هواپیمابر را با ۱۱ ناو در حال خدمت، ۱ ناو در حال ساخت و ۵ ناو در دست بررسی، در جهان داراست. نیروی دریایی ایالات متحده با دارا بودن ۳۳۶٬۹۷۸
نیروی دریایی ایالات متحده با دارا بودن ۳۳۶٬۹۷۸ پرسنل در حال خدمت و ۱۰۱٬۵۸۳ پرسنل ذخیره، سومین شاخه از نیروهای مسلح آمریکا از نظر تعداد پرسنل است. در ژوئن ۲۰۱۹، این نیرو دارای ۲۹۰ کشتی فعال و بیش از ۳۷۰۰ هواپیمای عملیاتی بوده است. نیروی دریایی آمریکا، به همراه سپاه تفنگداران دریایی آمریکا زیرمجموعه‌های وزارت نیروی دریایی آمریکا هستند. وزارت نیروی دریایی، توسط وزیر نیروی دریایی اداره می‌شود و خود، زیرمجموعه‌ای از وزارت دفاع آمریکا است. فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا، افسر ارشد و دارای بالاترین درجه نظامی
آمریکا، افسر ارشد و دارای بالاترین درجه نظامی در پرسنل نیروی دریایی آمریکاست. فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با تأیید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌شود. تاریخ. نیروی دریایی آمریکا بر اساس فرمان صادره از سوی کنگره قاره‌ای (کنگره دوم) در ۱۳ اکتبر ۱۷۷۵ تأسیس شد. نخستین ناوگان این نیرو، متشکل از ۳ کشتی جنگی بزرگ یواس‌اس یونایتد استیتس، یواس‌اس کانستلیشن (۱۷۹۷) و یواس‌اس کانستیتوشن و چند کشتی کوچک بود که با بودجهٔ حدود ۶۶۰٬۰۰۰ دلار پایه‌گذاری شد؛ که
که با بودجهٔ حدود ۶۶۰٬۰۰۰ دلار پایه‌گذاری شد؛ که طراح این ناوگان جاشوا همفریز و دستیارش جوسایا فاکس بودند. به‌دلیل نقش پررنگ جان آدامز در ابتدای تشکیل این نیرو، وی پدر نیروی دریایی آمریکا لقب گرفته است. هدف این ناوگان نه چندان بزرگ ولی قدرتمند مبارزه با راهزنان دریای مدیترانه بود که در راس آن‌ها طرابلس قرار داشت. ناوگان. نیروی دریایی آمریکا دارای ۷ ناوگان فعال عملیاتی، به شرح زیر است: تجهیزات. ناوگان هواپیمابر. ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز ناوگان کشتی‌های ترابری آبی-خاکی. یواس‌اس لیبرا (ای‌کی‌ای-۱۲)،
ترابری آبی-خاکی. یواس‌اس لیبرا (ای‌کی‌ای-۱۲)، یواس‌اس ثعبان (ای‌کی‌ای-۱۹)، یواس‌اس الگول (ای‌کی‌ای-۵۴) و… ناوگان کشتی‌های فرماندهی آبی-خاکی. یواس‌اس پاکونو (ای‌جی‌سی-۱۶)، یواس‌اس تاکونیک (ای‌جی‌سی-۱۷۹) و …
گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۷۹۰ توسط کنگره ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. وظیفهٔ این نیرو کنترل و نظارت بر اجرای مقررات دریایی است. در هنگام صلح زیر نظر وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا و در هماهنگی با وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند؛ اما در زمان جنگ، زیر فرمان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به عنوان فرماندهٔ کل قوا قرار می‌گیرد. فرماندهٔ گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با تأیید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌شود.
سد کارون ۴، سدی بتنی دو قوسی در منطقه منج شهرستان لردگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری و بالادست شهرستان دزپارت در استان خوزستان است که در زمان ساخت بلندترین سد بتنی دو قوسی ایران و خاورمیانه بود. این سد، اولین سد در بالادست رودخانه کارون است که بر روی سرشاخه‌های اصلی شامل رود کوهرنگ، رود بازفت، رود بهشت‌آباد و رود ارمند احداث شده‌است. سد کارون ۴ که در تیرماه سال ۱۳۹۰ توسط محمود احمدی نژاد رئیس‌جمهور افتتاح شد در جاده شهر لردگان به دهدز قرار دارد. از جمله اهداف ساخت این سد ذخیره آب و تولید سالانه ۲۱۰۰
اهداف ساخت این سد ذخیره آب و تولید سالانه ۲۱۰۰ گیگاوات ساعت بوده است. پل قوسی کارون ۴ بر روی دریاچه همین سد ساخته شده‌ که استان چهارمحال و بختیاری را به استان خوزستان به هم متصل می‌کند. اهداف و منافع سد کارون ۴. پروژه‌های جانبی طرح. در بالادست و بر روی دریاچه این سد پل قوسی‌ بزرگ کارون ۴ اجرا شد که طول عرشه آن ۳۷۸ متر، طول دهانه آن ۳۰۰ متر و ارتفاع آن ۶۲ متر از سطح دریاچهٔ سد است و بزرگ‌ترین پل زیر قوسی ایران نامیده شده‌است. سازندگان. سد کارون ۴ به مهندسی علی اصغر خوشنویسان، پیمانکاری شرکت توسعه منابع آب و
اصغر خوشنویسان، پیمانکاری شرکت توسعه منابع آب و انرژی و توسط مهندس پترائوس نسلا کلو طراحی شده‌است. مطالعات نخستین طرح کارون ۴ در چارچوب طرح توسعه منابع آب و همچنین برنامه‌ریزی کلی منابع آب حوضه آبریز رودخانه کارون مطالعات مرحله نخست در سال ۱۳۷۴ و مطالعات مرحله دوم در سال ۱۳۷۶ توسط شرکت مهندسی مشاور «مهاب قدس» و شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران انجام شد. سرمایه‌گذاری، هزینه‌ها و منافع. طی برآورد اولیه هزینه‌های اجرای پروژه بالغ بر ۸۶۰۰ میلیارد ریال بوده که توسط منابع عمومی و داخلی همچون تسهیلات بانکی
که توسط منابع عمومی و داخلی همچون تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و نیز تسهیلات خارجی (فاینانس، وام) تأمین گردیده‌است. زیان‌های ناشی از طولانی شدن پروژه عبارت بوده از افزایش قیمت تمام شده طرح و همچنین عدم انتفاع از فروش برق تولید شده توسط نیروگاه آن. در نهایت منافع حاصل از تولید برق این سد بر اساس برآورد اولیه درآمد، سالانه برابر با ۱۳۵۳ میلیارد ریال تخمین زده شده‌است (بر حسب هر کیلو وات ساعت ۶۴۲ ریال). ترک خوردگی. در آبان ماه سال ۱۳۹۲ مشخص شد که این سد ترک خورده است، اما حسن رنجبران، مجری طرح سد و
سد ترک خورده است، اما حسن رنجبران، مجری طرح سد و نیروگاه کارون ۴ اعلام کرد: «ترک خوردن سد طبیعی است، خاصیت بتن ترک خوردن است و تمام سدهای بتنی دنیا ترک می‌خورند.». در نتیجه در سال ۱۳۹۲ با توجه به تحقیقات صورت گرفته مشخص شد که اثر ترک خوردگی بتن به سبب زلزله‌های اخیر بوده و آبگیری زود هنگام و تسریع در احداث سد در این ترک خوردن موثر بوده است. هنگام اجرای پروژه با به کارگیری افزودنی بتن مقاومت آن را بالا بردند اما این احداث سریع بود که باعث ترک‌خوردگی آن شد. در نتیجه تا به امروز روش‌های متعددی را برای پایداری
نتیجه تا به امروز روش‌های متعددی را برای پایداری و مقاومت این پروژه به کار گرفته‌اند. در خرداد ماه سال ۱۳۹۳ این ترک که ۲۲-۲۰ متر در بدنه سد ادامه پیدا کرده بود با کمک تیم متخصص اسپانیایی ترمیم شد.
سد مسجد سلیمان یا سد گُدار لَندر، در شهرستان مسجد سلیمان و استان خوزستان بر روی رودخانه کارون احداث شده‌است. سد مسجد سلیمان با ۱۷۷ متر ارتفاع از نوع سدهای خاکی می‌باشد. از ویژگی‌های بارز این سد دریچه‌های قطاعی سرریز آن است که بزرگ‌ترین در جهان محسوب می‌شود. همچنین نیروگاه این سد بزرگ‌ترین نیروگاه جریانی کشور به حساب می‌آید. ظرفیت این نیروگاه ۲۰۰۰ مگاوات است که در دو فاز ۱۰۰۰ مگاواتی اول و ۱۰۰۰ مگاواتی طرح توسعه اجرا شده‌است. مراحل احداث این سد در تابستان سال ۱۳۷۰ آغاز شده و سال ۱۳۸۰ به پایان رسیده‌است. فاز
۱۳۷۰ آغاز شده و سال ۱۳۸۰ به پایان رسیده‌است. فاز نخست نیروگاه آن در سال ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ و فاز طرح توسعه آن نیز طی سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ وارد مدار شده‌است. تولید انرژی سالیانه این نیروگاه زیرزمینی ۳۷۰۰ میلیون کیلووات ساعت است. نیروگاه مسجدسلیمان در سال ۱۳۹۲ برای سومین سال متوالی موفق به کسب مقام نخست تولید انرژی الکتریکی برق آبی کشور شد. پروژه آبرسانی به شهر مسجدسلیمان از جمله پروژه‌های مهمی است که در حاشیه این طرح انجام شده‌است. به این منظور یک تونل به طول ۱۱۶۰ متر حفاری شده و یک خط لوله انتقال آب از دریاچه سد
متر حفاری شده و یک خط لوله انتقال آب از دریاچه سد به آب‌گیر آب آشامیدنی شهر مسجدسلیمان به طول ۲۷۰۰ متر احداث گردیده‌است. اقتصاد طرح. طبق برآورد هزینه‌های اجرای پروژه بالغ بر ۶۶۲۰ میلیارد ریال بوده (طبق آخرین توافق‌نامه) که از طریق منابع منابع عمومی، تسهیلات خارجی (فاینانس، وام و…)، سایر منابع (منابع داخلی، تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و…) تأمین گردیده‌است. نرخ بازگشت داخلی طرح ۱۰/۱۶ درصد می‌باشد. منافع حاصل از تولید برق متعلق به این طرح طی برآورد اولیه، درآمد سالانه بالغ بر ۲۳۷۵ میلیارد ریال (بر حسب
درآمد سالانه بالغ بر ۲۳۷۵ میلیارد ریال (بر حسب هر کیلووات ساعت ۶۴۲ ریال) بوده و درآمد حاصل از فروش برق از زمان بهره‌برداری تا سال ۱۳۹۲ برابر ۱۳۱۸۳ میلیارد ریال می‌باشد. این طرح سالانه ۱۷۰۹ میلیارد ریال صرفه‌جویی حاصل از عدم مصرف سوخت‌های فسیلی در تولید برق و ۳۰۷ میلیارد ریال صرفه‌جویی حاصل از عدم تولید آلاینده‌ها در تولید برق به همراه آورده‌است. ابزار دقیق. سیستم کنترل و ابزار دقیق نیروگاه به صورت غیرمتمرکز در چهار سطح کنترل شامل تابلوهای کنترل محلی، تابلو کنترل واحد، اتاق کنترل مرکزی و مرکز دیسپاچینگ،
کنترل واحد، اتاق کنترل مرکزی و مرکز دیسپاچینگ، طراحی و اجراء شده‌است. به اینصورت که به لحاظ کنترلی، بالاترین اولویت در سطح محلی تعریف شده و به ترتیب از محل UCB ,CCR و دیسپاچینگ کاهش می‌یابد. رایج‌ترین سطح بهره‌برداری مرکز دیسپاچینگ و پس از آن اتاق کنترل مرکزی بوده و سطوح UCB و محلی محدود به مصارف خاص تست، تعمیر و نگهداری است. از طریق سیستم کنترل و با کمک اینترفیس‌های ایجاد شده بین سیستم کنترل و تجهیزات مختلف، امکان کار هر یک از واحدها در یکی از مدل‌های LINE CHARGING MODE ,SYNCH–CONDENSER ,GENERATOR
LINE CHARGING MODE ,SYNCH–CONDENSER ,GENERATOR ,STANDBY ROLLING STANDSTILL فراهم است. تجهیزات سنکرون کردن برای هر واحد در تابلو کنترل آن تعبیه شده و امکان سنکرون کردن واحدها از UCB ,CCR و مرکز دیسپاچینگ فراهم شده‌است. از مرکز دیسپاچینگ و CCR امکان کنترل هر یک از واحدهای نیروگاهی به صورت منفرد موجود بوده و در عین حال می‌توان مجموعه‌ای از واحدها را در قالب JOINT CONTROL هدایت نمود. DATA SERVERها در اتاق کنترل امکان ثبت طولانی مدت حوادث و اتفاقات نیروگاه را مهیا کرده‌اند و اپراتورهای بهره‌بردار از طریق
را مهیا کرده‌اند و اپراتورهای بهره‌بردار از طریق کامپیوترهای موجود در اتاق کنترل امکان بازخوانی اطلاعات و رویت آن‌ها و انجام پردازش‌های مختلف و گزارش‌گیری را نیز دارند. منابع قرضه و مشخصات آن. به این منظور چهار نقطه در نظر گرفته شد که از میان این چهار نقطه در نهایت محل قرضه سیم بند انتخاب شد، زیرا مقدار سنگ موجود در آن زیاد و دارای خواص مناسب بود. مقدار سنگ موجود در این محل بیش از سه میلیون متر مکعب برآورد شده بود. محل قرضه سیم بند در فاصله ۸ کیلومتری ساختگاه سد و در امتداد جاده همگانی موجود واقع شده‌است.
سد و در امتداد جاده همگانی موجود واقع شده‌است. برای بدست آوردن شن و ماسه برای ساخت بتن از معادن حوالی شوشتر و سنگ حفاری شده معدن کوشک استفاده شده‌است.
التور (El Tor) نام سویه‌ای از باکتری ویبریو کلرا است. ویبریو کلرا عامل بیماری وبا است. این سویه باعث نوعی از بیماری شبه وبا می‌شود. این سویه بسیار شبیه زیر گونه O۱ ویبریو کلرا است ولی می‌تواند گلبول‌های قرمز خون را منهدم کنند. این سویه، مهاجم‌تر از زیرگونهٔ کلاسیکِ ویبریو کلرا است و همچنین توانایی بومی شدن آن نیز بیشتر است. ۹۹٫۹۹ درصد از مبتلایان تحت قرنطینه در کانون‌های این بیماری (آفریقا، پرو و اندونزی) مبتلا به سویهٔ التور ویبریو کلرا هستند. نام. نام التور از نام الطور آمده که ناحیه‌ای در جنوب صحرای سینا
از نام الطور آمده که ناحیه‌ای در جنوب صحرای سینا (طور سینا) در مصر است. در سال‌های ۱۹۶۳–۱۹۶۴ که این بیماری در آسیا و خاورمیانه همه‌گیر شد بیماری ناشی از این باکتری را در ایران «شبه وبا» می‌نامیدند. این‌گونه باکتری نخستین بار در سال ۱۹۰۵ توسط دکتر گوت اشلبشه پزشک آلمانی در اردوگاهی در ناحیه الطور مصر یافته شد و بنام آنجا نام گذاشته شد. پیشینه. نخستین بار این‌گونه را در سال ۱۹۰۵ در مصر یافتند. در سال ۱۹۳۷ شیوع پیدا کرد ولی همه‌گیر نشد. در ۱۹۶۱ در سولاوزی رایج شد و در ۱۹۶۳ به بنگلادش در آسیا رسید. در ۱۹۶۴ به
شد و در ۱۹۶۳ به بنگلادش در آسیا رسید. در ۱۹۶۴ به هند سرایت کرد و از آنجا به خاورمیانه و آفریقا و اروپا رفت. در دهه ۱۹۷۰ شیوع محدودی در ژاپن و جزایر جنوب اقیانوس آرام یافت.
علی‌اکبر سعیدی سیرجانی (۲۰ آذر ۱۳۱۰ – ۶ آذر ۱۳۷۳) ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعالِ سیاسی ایرانی و از منتقدان نظام جمهوری اسلامی ایران و نظریۀ ولایت فقیه پس از انقلاب اسلامی بود. زندگی. علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، ادیب، پژوهشگر و نویسندهٔ ایرانی در تاریخ ۲۰ آذرماه سال ۱۳۱۰ در سیرجان ،محله پشت بازار قدیم، زاده شد.او تنها فرزند خانواده بود.و مادرش از خاندان سادات سیرجان و پدرش از نوادگان میرزا سعید کلانتر، اولین پایه‌گذار شهر سیرجان درمحل فعلی‌اش است. وی پس از گذراندن دورهٔ دبستان در زادگاهش در سال ۱۳۲۷ برای ادامه
دورهٔ دبستان در زادگاهش در سال ۱۳۲۷ برای ادامه تحصیل وارد دانشسرای مقدماتی کرمان شد. در سال ۱۳۳۰ برای تحصیل در رشتهٔ فلسفه به دانشگاه تهران رفت و همزمان با پایان‌یافتن تحصیل خود پدر را از دست داد. پس از چند سال آموزش در مناطق سیرجان و بم به تهران رفت و نخستین همکاری‌های خود را با محمد معین برای لغت نامه دهخدا آغاز کرد. وی از سال ۴۴ تا ۵۷ با بنیاد فرهنگ ایران همکاری و تدوین واژگان بخش حرف میم از لغت‌نامه را بر عهده داشت. وی با فرستادن مقالات فرهنگی در مجلاتی چون نگین و بامشاد به نقد حکومت وقت و جمهوری
چون نگین و بامشاد به نقد حکومت وقت و جمهوری اسلامی می‌پرداخت. مجموعه مقالات او در کتاب‌هایی با عنوان‌ها "شیخ صنعان"، در "آستین مرقع" و "ای کوتاه آستینان" به چاپ رسید که دیرترها ممنوع شدند. کتاب‌های او در حکومت جمهوری اسلامی به جز چندی در شمار کتاب‌های ضاله (گمراه‌کننده) درآمده‌اند و چاپ-ممنوع به‌شمار می‌روند. سعیدی سیرجانی پس از انقلاب اسلامی با انتقادهای خود از حکومت، مورد غضب حاکمان ایران شد و بیش از پیش، با نامه‌هایی که به علی خامنه‌ای می‌نوشت، مورد غضب قرار گرفت، تا جایی که حکم ارتداد وی را در پی داشت؛
گرفت، تا جایی که حکم ارتداد وی را در پی داشت؛ و سرانجام آنچنان‌که خود انتظار داشت توسط حکومت به‌طور مرموزی از بین رفت. در نامه نخست خود خطاب به علی خامنه‌ای نوشت: پس از این نامه خامنه‌ای پاسخی شگفت آمیز و پرخاشگرانه به وی می‌دهد. سیرجانی دوباره نامه‌ای به خامنه‌ای می‌نویسند: خامنه‌ای در نامه خود سعیدی سیرجانی را مرتد و بی‌تقوا خطاب کرده بود که با پاسخ سیرجانی مواجه شد «جناب عالی به استناد کدامین سند، قرینه و امارت مرا برگشته قلمداد کردید و ناباور به اسلام… آدمیزاده‌ام، آزاده‌ام و دلیلش همین نامه که در حکم
آدمیزاده‌ام، آزاده‌ام و دلیلش همین نامه که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به پیشباز مرگ رفتند». بازداشت. سعیدی سیرجانی چه در زمانی که در بیرون از ایران بود و چه پس از آن‌که به کشور بازگشت فعالیتش را با نوشتن نامه‌هایی سرگشاده به بالاترین مقامات جمهوری اسلامی و از جمله آیت‌الله علی خامنه‌ای شدت بخشید. وی در آن نامه‌ها افزون بر شرح سختی‌ها و فشارهایی که لایه روشنفکر ایران در درازای سال‌های پس از
که لایه روشنفکر ایران در درازای سال‌های پس از انقلاب اسلام بردوش کشیده بود، از رهبران جمهوری اسلامی می‌خواست تا رویه و دیدگاه خود را نسبت به منتقدین‌شان عوض کنند. آیت‌الله خامنه‌ای در پاسخ به نامه‌های سعیدی سیرجانی مطلبی را خطاب به وی نوشت و توسط کیومرث صابری فومنی (گل آقا) برای وی فرستاد. لحن شگفت‌انگیز پاسخ علی خامنه‌ای به گونه‌ای بود که به تعبیر سعیدی سیرجانی «قاصد را نیز شرمنده کرده‌بود». سعیدی سیرجانی در جواب این نامه نیز نامهٔ دیگری به علی خامنه‌ای می‌نویسد. وی در ۲۳ اسفند ۱۳۷۲، بیرون از خانه‌اش توسط
وی در ۲۳ اسفند ۱۳۷۲، بیرون از خانه‌اش توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بازداشت شد و پس از نه ماه، بدون هیچ ملاقات یا خبری از محل زندانی بودنش، در ۴ آذرماه ۱۳۷۳ و در زندان کشته شد. با دستگیری سعیدی سیرجانی مقامات اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی درآغاز با صدور اطلاعیه‌ای وی را متهم به «نگهداری و به کاربردن مواد مخدر و نیز همجنس‌بازی و لواط» کردند؛ و پس از آن اتهامات دیگر نیز چون جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی را به اتهامات وی افزودند در سال ۱۳۷۳ خورشیدی، گروه کانون نویسندگان ایران در نامه‌ای با بیش از
گروه کانون نویسندگان ایران در نامه‌ای با بیش از ۶۰ امضا به بازداشت علی‌اکبر سعیدی سیرجانی توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، اعتراض و متن معروف «ما نویسنده‌ایم» را با ۱۳۴ امضا منتشر کرد. مرگ. اکبر گنجی دربارهٔ مرگ سیرجانی می‌گوید: "سعید امامی (اسلامی) در بین گروهی از افراد قابل اعتمادش توضیح داده بود که در زمان مدت بازداشت آقای سیرجانی ابتدا و -با برنامه‌ریزی قبلی- به وی یکی از خوراکی‌های مورد علاقه‌اش یعنی "ارده" داده شد و به دلیل آن که این ماده غذایی باعث قبض شدن معده و یبوست می‌گردد، سعیدی سیرجانی از
قبض شدن معده و یبوست می‌گردد، سعیدی سیرجانی از مراقبین و بازجویانش طلب داروی مسهل می‌کند. سعید امامی (اسلامی) توضیح داده بود که به جای شیاف مُلیّن به سعیدی سیرجانی "شیافی ساخته شده از پتاسیم" داده شد، تا به عنوان پیشنهاد پزشک از آن استفاده کند. پتاسیم به سادگی می‌تواند قلب انسان را از کار بیندازد. پس از مرگ سعیدی سیرجانی علت مرگ وی را حمله قلبی عنوان نمودند." به گفتهٔ امیرفرشاد ابراهیمی، سیرجانی توسط سعید امامی شکنجه شده و به قتل رسیده‌است. سعیدی سیرجانی در بهشت زهرا (قطعه: ۷۱ ردیف:۱۳۳ شماره:۸۶) به خاک
در بهشت زهرا (قطعه: ۷۱ ردیف:۱۳۳ شماره:۸۶) به خاک سپرده شده‌است. هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود می‌نویسد: «آقای محمد یزدی رئیس قوه قضاییه، گزارش پزشکی قانونی در مورد مرگ آقای سعیدی سیرجانی در زندان را گفت که مرگ طبیعی بوده» پس از آزادی نسبی که در دوران اصلاحات پیش‌آمد، غلامحسین میرزاصالح و عزت‌الله سحابی و نیز سایر کسانی که در برنامه هویت فیلم‌های اعترافات آن‌ها پخش شده‌بود، فرصتی یافتند تا فاش کنند که چگونه در درازنای بازداشت‌شان و زیر چه فشارهای جسمی و روحی مجبور به اقرار و سخن گفتن علیه خود شده‌بودند.
مجبور به اقرار و سخن گفتن علیه خود شده‌بودند. بسیاری از کسانی که در بازداشت‌گاه‌های وزارت اطلاعات آغاز به سخن علیه خود و اعتقادات خود می‌شدند، امیدوار بودند که به این ترتیب از دست بازجویانی که اختیار جان و مرگ متهمان‌شان را در دست داشتند رهایی یابند. تقریباً همه کسانی که فیلم، صدا و نوشته‌های خود-زنی-شان در برنامه هویت پخش شد، آزاد شدند؛ اما گروه سعید امامی در زندان با استفاده از کپسول پتاسیم باعث سکته قلبی و مرگ علی اکبر سعیدی سیرجانی شدند. او پیش از دستگیری و شکنجه شدنش در آخرین نامهٔ تند و صریحش خطاب به