payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن در گذشته بوده‌است به نام دارالکلات معروف بوده‌است؛ که تاکنون بیش از ۲۹ اثر تاریخی در شهر مروست به ثبت آثار ملی کشور رسیده‌است. علی‌رغم میراث فرهنگی و آثار تاریخی که به تعداد قابل توجهی در بخش مروست به ثبت رسیده تفرجگاه‌های طبیعی زیادی در طبیعت بسیار زیبا ی منطقه به‌صورت بکر و دست نخورده وجود دارد که سالانه شاهد حضور تعداد بسیار زیادی از مهمانان، هموطنان و همشهریان عزیز در این طبیعت زیبا هستیم. از جمله مناطق تفریحی و طبیعی که می‌توان به ان اشاره کرد و بسیار در خور توجه است، چنار بیش از هزار ساله کُر،
بسیار در خور توجه است، چنار بیش از هزار ساله کُر، جنگلهای بسیار زیبا با تنوع گیاهان جنگلی و داروی کرخنگان، دشت بسیار زیبای گلهای ارسلان، دریاچه سپید پوش و زیبا و شگفت‌انگیز نمک که محلی زیبا برای تماشای غروب آفتاب کویر و رصد ستارگان و به نظره نشستن آسمان زیبای کویر است و همچنین تپه دُهُل زنان مروست که از عجائب خلقت در طبیعت بسیار زیبای از منطقه بشمار می‌رود.
مِهردَشت، مرکز بخش بهمن شهرستان ابرکوه استان یزد که در مسیر ابرکوه-مروست واقع شده است . شهر مهردشت به شهر سرداران خط شکن و حجاب و عفاف معروف است. مهرآباد در سفرنامه ژان اوتر. تنها قریه ای که مکتب دارد قریه مهرآبا‌د است . حدود یک قرن از کوچ چچنی ها به مهرآباد گذشته است و نادر افشار سیاست سرکوب خود را بر آنها ادامه میدهد ، هیچکس حق سخن گفتن به زبان اجدادی خود را ندارد و فقط زبان فارسی رواج دارد . در بین این مردم میتوان غرور و تکبر را حتی بعد از تبعید و شکست از صفوی ها احساس کرد . صبح به سمت دهبید حرکت کردیم
صفوی ها احساس کرد . صبح به سمت دهبید حرکت کردیم ... پیشینه. شهر مهردشت از تجمیع سه روستای مهرآباد، اِردی و نصرت‌آباد تشکیل شده‌است. هر کدام از این هسته‌ها خود از محلات مختلف تشکیل شده‌است. محلات مهردشت دروازه، دوازده امام، رحمت آباد، قلعه بی بی. شهرک نادعلیا، صدرآباد، حاجی‌آباد، حسینیه، لانیا مهرآباد. کشمیر (کشیر) دشت ، لیلاآباد درب قلعه، قلعه نو و پشت قلعه امامزادگان سید احمد و سید محمود. امامزادگان سید احمد و سید محمود (ع) دو برادر از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع) بوده، حرم آنها در یک ساختمان واقع است و
جعفر (ع) بوده، حرم آنها در یک ساختمان واقع است و یکی از زیارتگاه های شهر مهردشت است، که بر سر جاده جدید ابرکوه-مروَست قرار گرفته است. ساختمان قدیمی آن مربوط به دوره صفویه بود که تخریب شده و به سبک جدید در محله مهرآباد بازسازی شده است. این امامزاده هم اکنون مورد توجه و احترام خاص اهالی منطقه است. امامزاده بی بی نصرت. حرم این امامزاده در نصرت آباد، درب قلعه، واقع است. این مکان مورد احترام اهالی منطقه است و مدت‌ها مرکز سخنرانی و مراسمات مذهبی بوده است. یکی از درب های این مقبره به سمت میدانِ قلعه باز می‌شده و
درب های این مقبره به سمت میدانِ قلعه باز می‌شده و محل تجمع افرادی بوده که برای حضور و گوش سپردن به سخنرانی ها می آمدند. یعنی هم فضای اتاق و هم فضای میدان از مستمعین پر می‌شده است. اهالی محل از ایشان با لفظ بی بی یاد می کنند. مقبره‌ی ایشان به خانه‌ی بی‌بی معروف است. این مکان محل نذر مذهبی نیز می باشد و با برآورده شدن حاجات، مردم نذورات خود را به این مکان اهدا می کنند. در سال ۱۴۰۳، طرح توسعه‌ی این حرم شروع شد. خانه‌ی قدیمی مرحوم حاج محمدطاهر حیدری. این بنا در نصرت آباد واقع است و از جنس خشت و گل است و مربوط
نصرت آباد واقع است و از جنس خشت و گل است و مربوط به دوره قاجاریه و از دو بخش قدیم و جدید تشکیل شده است. بطوری که بخش قدیم آن در قلعه درونی و اولیه روستا و بخش جدید آن در قلعه بیرونی ساخته شده است. این دو بخش توسط یک دالان زیر گذر به هم متصل شده اند. این بنا متأثر از فرهنگ اسلامی و معماری رایج، همانند خانه آقازاده ابرکوه، ساخته شده است. حیاط مرکزی بزرگ از ویژگی های خاص آن است. در بخش قدیمی این بنا سالن نسبتاً خوبی ساخته اند؛ در ایام محرم با دعوت روحانیون از اطراف، مراسم روضه خوانی و سوگواری در آن برگزار
از اطراف، مراسم روضه خوانی و سوگواری در آن برگزار می‌شده است. موقعیت جغرافیایی. مهردشت از یک سو به شاخه ای از کوهستان زاگرس و سوی دیگر به کویر ابرکوه (ابرقو) متصل است ، آب و هوای مهردشت در پاییز و بهار معتدل و کوهستانی است اما در تابستان تحت تأثیر توده سودانی گرم و خشک است و در زمستان تحت تأثیر آب و هوای شهر صفاشهر هست. فاصله مهردشت با ابرکوه ۲۰ کیلومتر ، با شهر صفاشهر ۵۰ کیلومتر است ، با شهر بوانات ۷۰ کیلومتر ، با مروست ۹۰ کیلومتر فاصله دارد. در مناطق جنوبی مهردشت چندین چشمه دائمی و رودخانه فصلی وجود دارد
مهردشت چندین چشمه دائمی و رودخانه فصلی وجود دارد که به سمت شمال مهردشت یعنی کویر ابرکوه سرریز میشوند. آب مصرفی کشاورزی در مهردشت از قنوات و چاه کشاورزی تامین می‌شود و شغل اکثر مردم مربوط به کشاورزی و دامداری است به طوری که دامداران به سمت جنوب مهردشت و صفاشهر استان فارس گسیل میشوند. امکانات شهری. کتابخانه عمومی، پمپ بنزین، آتشنشانی، پارک، سه زورخانه در سه محله، دبیرستان پسرانه و دخترانه متوسطه اول و دوم، درمانگاه، پست، بانک کشاورزی، بانک صادرات، بانک انصار، پست بانک، سالن ورزشی، کلانتری، رستوران، ساندویچی،
پست بانک، سالن ورزشی، کلانتری، رستوران، ساندویچی، شیرینی فروشی. مردم. مردم این منطقه، مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. مردم شهر مهردشت به زبان فارسی صحبت میکنند اما وام واژه های لری و ترکی و کردی زیادی به داخل گویش آنها راه پیدا کرده که آن را متمایز کرده. شهر مهردشت دارای سه نوع گویش مختلف در هر محله ای می‌باشد که اختلاف آوایی آنها بسیار مشهود است. شغل اکثر مردم کشاورزی، دامپروری، رانندگی و کاسبی سیار است. صمیمیت و نوع دوستی از خلقیات برجسته‌ی مردم مهردشت است. بیشترین جمعیت شهر در محله مهرآباد و بعد آن
است. بیشترین جمعیت شهر در محله مهرآباد و بعد آن اردی و نصرت آباد ساکن هستند. فرهنگ عمومی شهر مهردشت شامل مراسمات مذهبی، مراسمات نوروز، عروسی، عزاداری و... است. فرهنگ کلی این شهر نیز مانند فرهنگ کلی ایران است. پوشش مردم نیز پوشش رایج در ایران است. نوع معماری منازل مسکونی نیز جدیدا مانند معماری رایج در ایران است. مهرآباد مهردشت در سفرنامه تاورنیه. چنانکه باشندگان اولیه قریه مهرآباد ابرقوه همگی گبر بوده به حرب، شاه اسماعیل صفوی آنان را شیعه نمود هنوز اثرات آنان باقی است و شاه عباس کبیر پنج طایفه چچنی و یک
آنان باقی است و شاه عباس کبیر پنج طایفه چچنی و یک طایفه کاختی را روانه این قریه کرده است تا اول از نحوه سرکوب سرکشان مطلع باشد و ثانی از هجوم عشایرات بلوک جنوب فارس در امان بماند ، طایفه کاختی که ایلادزه گویند قریه اردی را بنا کردند و چهار طایفه چچنی در قریه مهرآباد ساکن هستند و یک طایفه چچنی در حین اسارت هلاک شدند. شغل این مردم در موطن خود اسلحه سازی و آهنگری بوده اما اکنون به کشاورزی و دامداری مشغولند. محله مهرآباد مهردشت در کتاب احسن التواریخ. طبق کتاب احسن‌التواریخ اکثر مردم محله‌ی مهرآباد دارای تبار
احسن‌التواریخ اکثر مردم محله‌ی مهرآباد دارای تبار چچنی هستند که در زمان شاه عباس کبیر به این منطقه تبعید شدند. شاه عباس کبیر در مجموع ده بار به قفقاز لشکر کشید ارمنی‌ها و گرجی‌ها توسط وی به اصفهان تبعید شدند، چچنی ها مقاومت بیشتری کردند اما بالاخره شکست سختی خوردند و شاه عباس کبیر با پیشنهاد وزیر اعظمش حاتم بیگ اردوبادی بقیه آنها را به این منطقه فرستاد تا کمترین شباهتی به محل زندگی آنها نداشته باشد. اما توانستند خود را با شرایط وفق بدهند. در زمان حمله افغانها محمود افغان از مسیر ابرکوه به اصفهان رفت و مردم
محمود افغان از مسیر ابرکوه به اصفهان رفت و مردم این مناطق معروف به سرحدات در مقابل محمد افغان بسیار مقاومت کردند اما حکومت مرکزی انگیزه ای برای شکست محمود افغان نداشت و باعث شد مقاومت مردم این منطقه هم شکست بخورد. در جنگ کرنال از سپاهیان سواره نادرشاه افشار بودند و به انتقام حمله محمود افغان برخواستند. امروزه اکثر مردم محله‌ی مهرآباد از نوادگان تبعیدیان چچنی هستند که با مردمان بومی آمیخته شدند اما خصائل اجداد خود را نیز به ارث بردند که دلیلی بر نژاد قفقازی آنها است. اغلب افراد دارای تبار چچنی دارای قد
آنها است. اغلب افراد دارای تبار چچنی دارای قد بلند، هیکل درشت، پوست سفید، مو و ریش بور و توان بدنی بالا هستند از مهمترین ویژگی چچنی تباران مهردشت وجود روحیه سلحشوری و شجاعت است که بیشتر شهدای مهرآباد چچنی تبار بودند. متاسفانه به دلیل همگون سازی فرهنگی در شهر مهردشت طی قرن ها ، فرهنگ آنها کاملا ایرانی و فارسی شده است ولی مواردی کمی از فرهنگ و زبان گذشته آنها باقی مانده است. طبق شنیده ها، مردم محله‌ی نصرت آباد، مهاجرین از سمت شهر یزد هستند. منابع. وبسایت: dashtemehr.ir دشت مهر مهردشت
مِهریز مرکز شهرستان مهریز در استان یزد است. مهریز باغ شهر تاریخی استان یزد و جزو دو شهرستان برتر از نظر آب و هوایی در استان یزد می‌باشد. موقعیت جغرافیایی. مهریز از شمال با شهرستان یزد، از جنوب شرقی با شهرستان انار و از جنوب با شهرستان شهربابک استان کرمان، از جنوب غربی با شهرستان مروست، از غرب با شهرستان تفت و از شرق با شهرستان بافق همسایه است واین شهر در مسیر بزرگراه ترانزیتی بندرعباس - تهران و ابتدای مسیر بزرگراه در حال احداث مهریز به نی‌ریز واقع شده‌ است. وجه تسمیه. بر اساس متون تاریخی و نسخ خطی، مهریز از
تسمیه. بر اساس متون تاریخی و نسخ خطی، مهریز از نام مهرنگار، دختر انوشیروان ساسانی گرفته شده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳۴٬۲۳۷ نفر (۱۰٬۳۴۴ خانوار) بوده‌است. آثار تاریخی. مهریز دارای مساجد دیدنی بسیاری است که از معروف‌ترین آن‌ها مسجد جامع مهرپادین است. این مسجد از بناهای سده هشت هجری قمری بوده و دارای گنبد، ایوان، شبستان و منار است. منار آن بر سردر مسجد ساخته شده و با کتیبه‌ای از کاشی معرق تزیین شده است. بر اساس متن کتیبه، این مسجد در اوایل سده هشت هجری قمری توسط
کتیبه، این مسجد در اوایل سده هشت هجری قمری توسط «محفوظ بن محمد» ساخته شده است. این مسجد با بیش از ۹۰۰ سال قدمت، یکی از باارزش‌ترین آثار به جای مانده در این شهرستان است و دارای گنبد، ایوان، شبستان، منار و نیز فضاهای تابستانه و زمستانه به ترتیب با هزار و هزار و ۸۰۰ متر مربع مساحت است. یکی دیگر از آثار تاریخی مهریز، قلعه سریزد می‌باشد که یکی از کهن‌ترین و بزرگ‌ترین صندوق امانات بانکی ایران و جهان در دوره ساسانی است که به منظور ذخیره‌سازی مواد غذایی، پول، طلا، زیورآلات و… در آن زمان استفاده می‌شد. اماکن دیدنی.
و… در آن زمان استفاده می‌شد. اماکن دیدنی. مجموعه بناهای باقدمت بالای دویست سال باخشت خام ومعماری قرن دهم بادگیرهای مسجدواب انبارصدردخشت خام بامعماری ویژه. به‌طوری‌که بازده وبادهی ومعماری ان منحصربه‌فرداست. زارع زرگر رباط زین الدین در۶۰ کیلومتری جاده یزدـ کرمان، حدود ۵۰۰ متر خارج از جاده قرار گرفته‌است. فاصله آن تا شهر مهریز حدود ۳۰ کیلومتر است. تاریخ احداث بنا به دوره صفویه (۱۰۰۷ تا ۱۰۳۰ هجری قمری) برمی گردد. رباط کرمانشاه که کرمانشاهان هم گفته می‌شود، آبادی کوچکی بر سر راه یزد به کرمان به فاصله شش فرسخ از
کوچکی بر سر راه یزد به کرمان به فاصله شش فرسخ از رباط زین الدین است که از قدیم‌الایام حدفاصل میان خاک این دو شهر بوده‌است. رباط نو سر یزد در انتهای آبادی سریزد در پایان راه (خیابان) اصلی عبوری در میان آبادی و در مجاورت آب انبار و مسجد جامع سریزد و به فاصله کمی از رباط قدیمی و خشتی موجود قرار گرفته‌است. این رباط در جاده یزد ـ کرمان واقع شده‌است. این رباط در عصر صفویه بنا شده و دارای ساختمانی آجری و نقشه‌ای مربع شکل است و پنج برج دیده‌بانی دارد. ورودی ساختمان در ضلع غربی قرار دارد و به هشتی منتقل می‌شود. این
در ضلع غربی قرار دارد و به هشتی منتقل می‌شود. این کاروانسرا در فاصله ۳۵ کیلومتری جاده یزدـ کرمان در روستای علی‌آباد و در حاشیه شهر مهریز قرار دارد. پلان این کاروانسرا از نوع پلان چهار ایوانی است که از آجر ساخته شده و بانی آن «شاهزاده معارف دوست محمد ولی میرزا» پسر فتحعلی شاه بوده‌است. بنای آن از سمت جاده دارای چهارده صفه و بلندی دیوار آن پنج متر است و چهار برج در چهار گوشه دارد. قلعه‌ها. انسان در روزگار گذشته همواره در معرض خطرات پیرامون خویش قرار داشته و برای تأمین امنیت و بقای خود به اشکال مختلف به
و برای تأمین امنیت و بقای خود به اشکال مختلف به مقابله با آن می‌پرداخت. یکی از ساده‌ترین شیوه‌ها این بودکه دیواری گرد محل سکونت خویش بنا کند و زیستگاه خود را در آن ایمن سازد؛ بنابراین نوعی بنای محصور متناسب با وضعیت و شرایط طبیعی و جغرافیایی محل سکونت خود پدیدآورد که قلعه «جلگه‌ای یا دشتی» نامیده می‌شود. قلعه‌های جلگه‌ای گونه‌ای از معماری سنتی این سرزمین بودند که هسته اصلی شهرهای امروزی را پدیدآوردند و راه را برای شهرهای امروزی هموار ساختند. قلعه مهرپادین یکی از آثار باستانی شهرستان مهریز می‌باشد که مابین
از آثار باستانی شهرستان مهریز می‌باشد که مابین جاده یزد ـ کرمان و خیابان انقلاب در قسمت ورودی زمین‌های کشاورزی آن منطقه قرارگرفته‌است. قلعه خورمیز دارای طول و عرض ۳۲ ×۶۳ متر و ۶ برج می‌باشد. چهار برج چهار گوشه و ۲ برج در قرینه یکدیگر در جهت طول قلعه ساخته شده‌اند. قلعه سریزد یکی از زیباترین و سالمترین قلعه‌های جلگه‌ای این سرزمین است که در نوع خود بی‌نظیر است. این قلعه از خارج شامل دیواری به ارتفاع۲ متر گرداگرد است که قبلاً دارای ارتفاع بیشتری بوده‌است. خندقی به عمق ۲ متر و عرض ۵ تا ۶ متر در اطراف قلعه،
به عمق ۲ متر و عرض ۵ تا ۶ متر در اطراف قلعه، حصار و باروی قلعه که ارتفاعی حدود۶ تا ۷ متر دارد و گرداگرد قلعه را فرا گرفته و دارای ۹ برج دیده‌بانی مدور به ارتفاع ۸ تا ۹ متر در گوشه‌ها و میانه اضلاع می‌باشد. قلعه هرفته خارج از روستای هرفته و حدود ۲۰۰ متر با روستا فاصله دارد و در کنار قبرستان کنونی می‌باشد. قابل ذکر است در گذشته نه چندان دور، هنگامی که مردم هرفته قصد بیرون آمدن از قلعه را کرده و تمایل پیدا کردند که در خانه‌های جدا از یکدیگر زندگی کنند خانه‌های مسکونی نزدیک قلعه و آبادی‌های آن که تقریباً
مسکونی نزدیک قلعه و آبادی‌های آن که تقریباً دراطراف بود در اثر مهاجرت سکنه و به مرور زمان تخریب شد و جز تلی از خاک چیزی از آن‌ها بر جای نماند. قنات‌ها. ،* خانه‌ها. تأثیراقلیم برمعماری مسکونی مهریز، به منظور رهایی از تابش آفتاب خانه‌ها در خلاف جهت تابش نور و با دیوارهایی بلند که همواره یکطرف خانه را در پناه سایه قرارمی دهد ساخته شده‌است. درخانه‌ها با دو کوبه زنانه و مردانه به همراه شکست فضای ایوان نشانگر تأثیر بارز فرهنگ مذهبی در معماری بومی منطقه‌است. معمولاً سطح ایوان و حیاط خانه را به خاطر سوار شدن (آب)،
سطح ایوان و حیاط خانه را به خاطر سوار شدن (آب)، دو سه پله پایین‌تر از سطح کوچه بنا می‌کردند که در نتیجه نسشت و رسوب سرما درکف گود حیاط و سرخوردن آن به داخل زیر زمین محیط خنکی را در تابستان‌ها ایجاد می‌کرد. شکل حیاطها عمدتاً چهارگوش بوده که در هر سو به مناسبتی، اتاقهای تعبیه شده و در شمال یامشرق، اتاقهای زمستانی به خار آفتابگیر بودن و در سمت جنوب یا غرب حیاط، تالار یا مهمانخانه بنا می‌شده‌است. در جلوی هرکدام ازاتاق‌ها معمولاً پیشگاه با صفه ایوان مانند و بدون درب قرار دارد که مانع ورود شن به داخل اتاق
و بدون درب قرار دارد که مانع ورود شن به داخل اتاق هاگردیده و فضایی برای تجمع تابستانه اهل خانه‌است. در شهر و روستا شکل کلی و بافت اصلی معماری، کم و بیش یکسان است. گرچه در روستاهای کوهستانی متناسب با وضعیت اقلیمی، به جای بادگیر از سقف‌های گنبدی شکل استفاده می‌شود، روی هم رفته عامل اصلی در ترکیب و شکل‌گیری معماری سنتی آبادی‌ها، اقلیم و محیط کویری منطقه‌است. ویژگی‌های معماری سنتی در مهریز. بادگیر، سردابه، دیوارهای قطور، سقف‌های گننبدی و… مشخصه بارزی در این زمینه‌است. از سوی دیگر سادگی در سبک و نوع معماری از
از سوی دیگر سادگی در سبک و نوع معماری از ویژگی‌های قابل توجه معماری منطقه‌است که بی شک متأثر از نوع مصالح مورد استفاده (خشت و گل) و تأثیر عوامل اقتصادی و فرهنگی مانند قناعت مردم منطقه‌است. این ویژگی‌ها امروز از محیط پیرامون و زمینه‌های فعالیت، ابزار مناسبی پدیدآورده و در جهت نیازها، رفاه و آسایش بیشتر، ابزار مورد استفاده را تحول و تکامل بخشیده‌است. جایگزینی وسایل مدرن و راحتی بخش زندگی منجر به ضعف کارکرد عناصر مختلف معماری شده و تا حدودی ساخت آن را نیز دستخوش تحول کرده‌است. این تحولات در اشکال جدید از
دستخوش تحول کرده‌است. این تحولات در اشکال جدید از کمرنگ شدن مکانیزم مقابله با کویر شروع شده و با رعایت جنبه‌های تزیینی و پیچیدگی نسبی در سبک معماری ادامه یافته‌است. از بین رفتن بادگیر، بلندی ساختمان‌ها، استفاده از آجر به جای خشت و گل و تغییر فضا داخلی محل‌های سکونت و تبعیت از اشکال مدرن خانه‌سازی از آن جمله‌اند. این روند اجتناب ناپذیر به مرور فرهنگ معماری منطقه را از قابلیت‌های برجسته همسازی و انطباق با محیط تهی نموده و بافت‌های ناهمگون و دوگانه‌ای در فضای زیستی پدیدآورده‌است. در مساکن جدید، عملکردهای سنتی
پدیدآورده‌است. در مساکن جدید، عملکردهای سنتی سکونت از میان رفته و در جهت بهره‌گیری از وسایل رفاهی جدید شکل گرفته‌است.
ندوشن منطقه‌ای در شهرستان میبد که شامل چند روستا از جمله هفتهر و سورک و صدرآباد و علویه و نیوک است. شهر ندوشن مرکز بخش ندوشن است که در کنار جاده باستانی یزد - اصفهان (جاده ورزنه به تالاب گاوخونی جا دارد. فاصله نُدوشن تا شهر یزد با سرعت متوسط اتومبیل، حدود یک ساعت است و تا شهرستان ورزنه استان اصفهان ۹۵ کیلومتر فاصله دارد که حدود ۳۵ کیلومتر از مسیر خاکی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۳۵۱ نفر (۷۹۱ خانوار) بوده است. در قدیم. محمد مهریار استاد ادبیات دانشگاه اصفهان
در قدیم. محمد مهریار استاد ادبیات دانشگاه اصفهان دربارهٔ ندوشن و واژه‌شناسی آن آورده است: ندوشن دیه بزرگ یا شهرک کوچکی است پرجمعیت با آب خوب و اصالت کهن. از مردم یزد شنیده شد که آن را با ضم نون اول، نُدوشن تلفظ می‌کنند؛ ولی به هر صورت نامی است دلاویز و خوش آهنگ. هوایی معتدل و سرزمین کم و بیش کوهستانی دارد و آب قنات‌های آن هم کم نیست. استحکام مبانی اخلاقی، یک رنگ تکلم خاص که صبغه و نشانی از گویش کهن گذشته است هنوز در میان مردم باقی است و نشانه‌های دیگری از تمدن کهن، سبک ساختمان‌ها و پی‌های ستبر و برخی
از تمدن کهن، سبک ساختمان‌ها و پی‌های ستبر و برخی بادگیرها یادآور همان روزگارانی است که این دیه سرسبز و خرم و پرآب بوده است و رفته رفته به‌صورت حاضر درآمده و هنوز رنگ تمدن کهن و علائم آن در اطراف دیده می‌شود قدیمی‌ترین اثر تاریخ دار ندوشن منبر چوبی مسجد جامع است که مربوط به قرن ششم هجری است در کتب تاریخی یاد ندوشن در تاریخ یزد بکرات آمده است در دوران اتابکان یزد از شکارگاه‌های پر برکت ندوشن بارها نام بمیان آمده است وجود رباط خرگوشی که بنا به گفته ایرج افشار بزرگ‌ترین و خوش طرحترین رباط عهد شاه عباسی است
بزرگ‌ترین و خوش طرحترین رباط عهد شاه عباسی است نشان از اهمیت ندوشن و مسیر عبور آن در عهد مذکور را دارددر برخی از کتب تاریخی راه اصلی پارس به سمت سیستان از ابرقو ندوشن و میبد می‌گذشته است. «&lt;فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۱۰ در مورد ندوشن می‌نویسد: بخش ندوشن جزء شهرستان میبد است، در ۳۴۰۰۰ گزی شمال غربی خضرآباد و ۴۰ کیلومتری میبد می‌باشد. در منطقه کوهستانی معتدل هوائی واقع است و ۱۹۷۴ نفر سکنه دارد. آبش از قنات نصرآباد، محصولش غلات، شغل اهالی زراعت و کرباس‌بافی است در گذشته‌های دور شغل مردم نصرآباد عمدتاً
است در گذشته‌های دور شغل مردم نصرآباد عمدتاً کشاورزی برای مردم ندوشن وده واستخراج فلز از معادن ندوشن بوده است آثار وبقایای این امر در معادن باستانی مس وآهن ندوشن مشهود است ولی با تغییر صنعتی این مشاغل در ندوشن رنگ باخته است همچنین به دلیل مراتع مناسب عده‌ای از عشایر به مراتع از نصرآباد کوچ کرده و سپس در ندوشن سکنی گزیده‌اند. . آثار باستانی. ندوشن دارای آثار باستانی زیادی است، که می‌توان به منارجنبان، قلعه سفیده، آبشار سفیده، سنگ نگاره‌های کوه سرخ، آب‌انبارهای ندوشن اشاره کرد. سایر آثار تاریخی شهر ندوشن
ندوشن اشاره کرد. سایر آثار تاریخی شهر ندوشن شامل: برج و باروهای اطراف شهر، قلعه سفیده ندوشن با قدمت افشاریه، خانه قلعه ایها، خانه کلانتری، خانه استاد حیدری‌ها، با قدمت ایلخانی، مسجدجامع با قدمت ۶۳۶ قمری، مسجد آمنه گل با سنگ نوشته ۷۷۷ هجری قمری، مقبره شیخ زین الدین علی خاموش که به دست مولانا سلطان حسین ندوشنی در عهد شاه عباسی بنا شده است، امامزاده مامانیک، معدن استخراج مس باستانی، تپه آسنگلان با خشت‌های معماری هخامنشی، آسیابهای آبی، ده‌ها سنگ قبر با قدمت ۴۰۰ تا ۸۰۰ ساله منبر چوبی مسجد جامع با قدمت قرن ششم
تا ۸۰۰ ساله منبر چوبی مسجد جامع با قدمت قرن ششم هجری، ده‌ها منزل مسکونی در بافت قدیم با قدمت ایلخانی تا پهلوی، رباط خرگوشی کاروانسرای خرگوشی ندوشن، حسینه سورک، قلعه هفتهر، غار نباتی ندوشن، غار اشکفت یزدان در هفتهر، غار بهار هفتهر.
نیر شهری است در بخش نیر شهرستان تفت استان یزد ایران. . شهر نیر در ۹۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده است و دارای آب و هوای کوهستانی است. نیر از جاذبه‌های گردشگری و صنایع پاک برخوردار است و اغلب مردم آن کشاورز و دامدار هستند. از محله‌های معروف این شهر می‌توان به بغل کوه، رئیس الدین، شهرک قیام، مزرعه نو و حصین غر اشاره کرد. این شهر دارای سه امامزاده به نام‌های امامزاده سید جلال الدین (سید بالا) و امامزاده سید محمدکاظم (سید پایین) و امامزاده سید محمد است که همگی از نوادگان موسی بن جعفر می‌باشند. این شهر به دلیل
از نوادگان موسی بن جعفر می‌باشند. این شهر به دلیل قرار گیری در بالا دست دشت ارنان و گاریزات و طولانی بودن زمان روز به دیار نور و روشنایی معروف است. این شهر یکی از شهرهای کهن یزد در مرز ایساتیس و پارس بوده است که مسیر پادشاهان برای عزیمت به هندوستان و چین بوده است. نیر یکی از مراکز مهم داد و ستد در جنوب یزد بوده است.
دولت آباد شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان برخوار در استان اصفهان ایران است. این شهر با وسعت ۹۸۵ هکتار واقع در شمال شهر اصفهان و دارای آب و هوای گرم و خشک می‌باشد. فاصله این شهر از مرکز استان ۱۰ کیلومتر است و در ۵۱ درجه و ۴۰ دقیقه طول شرقی و ۳۲ درجه و ۴۹ دقیقه عرض شمالی و ارتفاع ۱۵۶۰متری قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر ۴۰،۹۴۵ نفر و ساکنین شهر به زبان فارسی سخن می‌گویند. دین ساکنان این منطقه اسلام و مذهب شیعه است. موقعیت طبیعی این شهر با داشتن ۳۳ رشته قنات در گذشته و بالغ بر ۲۷ رشته قنات کشاورزی از نظر
در گذشته و بالغ بر ۲۷ رشته قنات کشاورزی از نظر منظر طبیعی در جایگاه قابل توجهی قرار دارد. لازم به ذکر است این شهر یکی از بالاترین تراکم مراکز صنعتی از جمله کارخانه های آجر و سنگ و مصنوعات فولادی را نسبت به جمعیت در کشور دارا می‌باشد.از مشاهیر ونام آوران این خطه آیت الله درگذشته ناصری ، رسول کربکندی سرمربی سابق تیم فوتبال ذوب آهن اصفهان، مجتبی معینی کربکندی بازیکن سابق تیم ملی فوتسال ،وحید هاشمیان کربکندی بازیکن سابق تیم ملی فوتبال و برادر شهید ایشان سرلشکر خلبان اصغر هاشمیان کربکندی اشاره کرد. اقتصاد. شهرک
اصغر هاشمیان کربکندی اشاره کرد. اقتصاد. شهرک صنعتی دولت آباد دارای کارخانجات فرآوری سنگ می‌باشد که پیش از احداث شهرک صنعتی محمود آباد، قطب اصلی صنعت سنگ اصفهان بوده. امروزه نیز شرکتهای بزرگ سنگ ایران مانند گروه احرار سپاهان ، گروه کارخانجات اصفهان کوبیک و گروه معادن صلصالی در این محدوده دارای کارخانجات فعال میباشند. رسانه خبری. پایگاه خبری ندای برخوار [ https://nedayeborkhar.ir// ندای برخوار] منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. گروه کارخانجات اصفهان کوبیک
دیزیچه شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان مبارکه در جنوب غربی استان اصفهان است. این شهر در موقعیت ۳۵ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان، ۵ کیلومتری شهر مبارکه، ۱۰ کیلومتری شرق زرین‌شهر و در حاشیه رودخانه زاینده‌رود واقع شده است. در تاریخ ۴ آذر ۱۳۷۲ به دیزیچه شهرداری تعلق گرفت. نام دیزیچه برگرفته از شکل خاص جغرافیایی آن است، به گونه‌ای که اگر از بالا به دیزیچه نگاه شود سه طرف شهر در حصار کوه‌ها و یک طرف آن رودخانه زاینده رود می‌باشد و بدین ترتیب مانند دژ کوچکی است که در قدیم دژچه نام داشته و در طول تاریخ با فرایند
در قدیم دژچه نام داشته و در طول تاریخ با فرایند واجی که در گفتار شکل گرفته، ابتدا به «دژچه» و سپس «دزیچه» و در پایان به «دیزیچه» تغییر نام یافته است. دیزیچه با کارخانجات و صنایع سبک و سنگین استان از جمله مجتمع فولاد مبارکه مجاور است و کارخانه سیمان سپاهان دیزیچه به نوعی در دل شهر جای گرفته است و در نزدیکی شرکت پلی‌اکریل اصفهان قرار دارد. گذر دو خط راه‌آهن از حاشیه و مرکز شهر همچون کمربند قسمتی از شهر را در خود جای داده است. ایستگاه راه‌آهن دیزیچه در حال حاضر ایستگاه باری است که در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله به
ایستگاه باری است که در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله به مسافربری نیز تبدیل می‌شود، همچنین آزادراه اصفهان-کاشان-قم-تهران از شهر دیزیچه عبور می‌کند. اقتصاد مردم شهر در درجه اول به کشاورزی و سپس اشتغال در بخش صنعت (به ویژه حمل و نقل سیمان) وابسته است. محله‌ها: بالاسامان، درب عمارت، موشی، قلعه، بیشه، جبارآقا، ریگی، نوری، قرقیاس، حاج امین و… جمعیت. این شهر براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹٬۲۳۹ نفر بوده است. دیدنی‌ها. مساجد و کتابخانه عمومی این شهر نیز فعالیت زیادی دارند. مجموعه غارهای پیش از تاریخ
فعالیت زیادی دارند. مجموعه غارهای پیش از تاریخ قلعه بزی دیزیچه. این غارها دارای کهنترین نشانه‌های سکونت انسان در استان اصفهان هستند که در شمال شرق دیزیچه در محله حسن‌آباد قلعه بزی قرار دارند. با توجه به مطالعات باستان شناسان و تاریخگذاری کربن ۱۴، این غارها مسکن شکارچیان عصر سنگ در حدود چهل تا پنجاه هزار سال پیش بوده است. در این دوره انسان‌های نئاندرتال در منطقه زاگرس و احتمالاً مرکز ایران می‌زیستند. اهمیت قلعه بزی در این نکته است که از دوره پارینه سنگی میانی در مرکز فلات ایران اطلاعات چندانی وجود نداشت. در
در مرکز فلات ایران اطلاعات چندانی وجود نداشت. در حال حاضر قلعه بزی تنها مکان شناخته شده این دوره است که می‌تواند در زمینه گاهنگاری، دیرین اقلیم‌شناسی و سایر مسائل مرتبط با زندگی مردمان پارینه سنگی میانی اطلاعاتی ارائه کند. به نظر کاوشگر این مکان‌ها مجموعه قلعه بزی در ایران کاملاً منحصربه‌فرد است و مجموعه‌های مشابه آن در تنها در قفقاز، شبه جزیره عربستان و جنوب شرقی اروپا دیده شده است. اولین فصل کاوشها در غار قلعه بزی در سال ۸۴ به سرپرستی دکتر فریدون بیگلری و با همکاری اداره باستان‌شناسی میراث اصفهان و بخش
و با همکاری اداره باستان‌شناسی میراث اصفهان و بخش زمین‌شناسی دانشگاه اصفهان به‌طور مقدماتی صورت گرفت. اما در فصل دوم پژوهشها که در سال ۱۳۸۷ توسط باستان شناسان ایرانی و فرانسوی به سرپرستی بیگلری و ژوبر انجام گرفت کاوشهایی در غار بزرگ شماره ۲ انجام شد که دارای آثار مهمی از دوره پارینه سنگی میانی است. مطالعه استخوان‌های کشف شده در قلعه بزی توسط دکتر مرجان مشکور و با همکاری دکتر ویلیام رندو انجام شده است. طبق نظر این متخصصین استخوان‌های جانوری در قلعه بزی دیزیچه به خوبی حفظ شده است و گونه‌های مختلف جانوری در
به خوبی حفظ شده است و گونه‌های مختلف جانوری در این مکان به دست آمده است که آهو و بز وحشی، گاو وحشی و کرگدن از آن جمله هستند. متأسفانه حفاریهای غیرمجاز در سال‌های اخیر لطمات زیادی به لایه‌های باستانی غارها وارد کرده است. بدون تردید غارهای قلعه بزی از جنبه‌های باستان‌شناسی منحصربه‌فرد هستند و ادامه کاوشهای علمی می‌تواند اطلاعات مهمی دربارهٔ کهنترین ساکنان ایران زمین ارائه کند. ایجاد موزه باستان‌شناسی با تکیه بر کشفیات غارهای قلعه بزی دیزیچه و دیگر آثار باستانی منطقه از برنامه‌های در دست اجرا است که می‌تواند
منطقه از برنامه‌های در دست اجرا است که می‌تواند باعث جلب گردشگران زیادی به منطقه شود.