payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه عبری اورشلیم یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر اورشلیم اسرائیل و در بالای تپه‌ای به‌نام کوه اسکوپوس است که در ژوئیه سال ۱۹۱۸ میلادی به‌طور مشترک توسط آلبرت اینشتین و حییم وایزمن بنیان‌گذاری شد و در آوریل سال ۱۹۲۵ میلادی به‌طور رسمی گشایش یافت. این دانشگاه دومین دانشگاه قدیمی اسرائیل پس از تخنیون است و ۳۰ سال پیش از تأسیس رسمی کشور اسرائیل گشایش یافته‌است. دانشگاه عبری اورشلیم، یکی از هشت دانشگاه اصلی اسرائیل و جزو صد دانشگاه برتر جهان است. اعضای نخستین هیئت‌علمی دانشگاه عبری اورشلیم عبارت بودند از
هیئت‌علمی دانشگاه عبری اورشلیم عبارت بودند از آلبرت اینشتین، زیگموند فروید، مارتین بوئبر، حییم بیالیک و حییم وایزمن. بیشتر شهرت دانشگاه عبری اورشلیم بخاطر تحقیقات اساسی است که در زمینهٔ رشته‌های مذاهب و علوم پایه‌ای انجام گرفته‌است. گردآوری بزرگ‌ترین مجموعه تحقیقات یهودی در جهان از جمله کارهای دانشگاه عبری اورشلیم است. شماری از تاریخ‌نویسان، فلاسفه، دانشمندان و برندگان جوایز نوبل از جمله گرشام شوئلم، مارتین بوئبر، مایکل رابین، دانیل کاهنمن، یشایاهو لیبوویتس، دیوید گراس، ساهارون شلاه و روبرت اوئمان از
دیوید گراس، ساهارون شلاه و روبرت اوئمان از استادان دانشگاه عبری اورشلیم بوده و هستند. آلبرت اینشتین که خود از پایه‌گذاران و از اولین اعضای هیئت علمی "دانشگاه عبری" بود، پیش از مرگ همه مدارک و تحقیقات علمی و غیر علمی خود و حق کپی‌رایت آن‌ها را به دانشگاه عبری اورشلیم بخشید. بسیاری از سیاست‌مداران گذشته و حال اسرائیل از جمله موشه کاتساو (رئیس‌جمهور ایرانی‌تبار آن) و همچنین چهار نخست‌وزیر، شامل ایهود اولمرت نخست‌وزیر سابق و قائم‌مقام وی و رئیس دیوان عالی اسرائیل از جمله دانش‌آموختگان دانشگاه عبری اورشلیم
از جمله دانش‌آموختگان دانشگاه عبری اورشلیم می‌باشند. تاریخچه. یکی از چشم‌اندازهای جنبش صهیونیستی، تأسیس یک دانشگاه یهودی در سرزمین اسرائیل بود. تأسیس یک دانشگاه از سال ۱۸۸۴ در کنفرانس کاتوویتس (کاتوویچه) جامعه حوووی صیون (به عبری: חובבי ציון) و توسط هرمان شاپیرا در اولین کنگره صهیونیستی در سال ۱۸۹۷ پیشنهاد شده بود. سنگ زیربنا بنای دانشگاه در ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۸ گذاشته شد. هفت سال بعد، در ۱ آوریل ۱۹۲۵، پردیس دانشگاه عبری در کوه اسکوپوس طی مراسمی با شکوه با حضور رهبران جهان یهود، دانشمندان و شخصیت‌های برجسته عمومی
جهان یهود، دانشمندان و شخصیت‌های برجسته عمومی و مقامات برجسته بریتانیایی، از جمله سر هربرت ساموئل، ویکنت آلنبی، وینستون چرچیل و آرتور بالفور افتتاح شد. اولین رئیس دانشگاه یهودا مگنس بود که از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۵ به عنوان رئیس دانشگاه رهبری مدرسه را بر عهده داشت. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۸ او به عنوان رئیس، مدرسه را رهبری کرد. یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل در زمان مفهوم‌سازی دانشگاه، مربوط به زبان رسمی آینده آن بود. در حالی که یک طرف، به اصطلاح «آلمانی‌گرایان»، ترکیبی از آلمانی و عربی را برای تمام موضوعات غیریهودی
از آلمانی و عربی را برای تمام موضوعات غیریهودی پیشنهاد می‌کردند، طرف دیگر خواستار استفاده عمومی از زبان عبری بود. گروه اول نگران بودند که عبری مدرن بسیار جدید ممکن است هنوز اجازه بحث‌های علمی سطح بالا را ندهد، زیرا هنوز از کمبود اصطلاحات فنی خاص در زمینه‌های غیرمذهبی رنج می‌برد. اگرچه این نگرانی را نمی‌توان به سادگی غیرمنطقی دانست، اما نمایندگان این موضع، اهمیت نمادین زبان عبری را برای بسیاری از یهودیان، به ویژه برای افراد خارج از دانشگاه، دست کم گرفتند. بنابراین، آنها نتوانستند در این بحث پیروز شوند و
بنابراین، آنها نتوانستند در این بحث پیروز شوند و مجبور شدند تسلیم این تصمیم شوند که دانشگاه جدید یک دانشگاه بطورصریح عبری خواهد بود. سؤال اینکه چه چیزی ویژگی عبری خاص دانشگاه را تعریف می‌کرد، نه تنها مربوط به انتخاب یک زبان رسمی بود، بلکه جنبه‌های سازمانی، مانند تأسیس دپارتمان‌ها و تعریف حوزه‌های تحقیقاتی مربوطه آنها، و طرح کلی نمایه علمی آن را نیز شامل می‌شد. بنابراین، در سال ۱۹۱۹، شماریاهو لوین از تعدادی از دانشمندان برجسته یهودی اروپایی درباره نظراتشان در این موضوع پرسید. یکی از پاسخ‌دهندگان ایگناتس
در این موضوع پرسید. یکی از پاسخ‌دهندگان ایگناتس گلدزیهر بود که پیشنهادهای او حداقل تا حدی اجرا شد: زبان‌های شرقی، ادبیات یهودی و باستان‌شناسی از جمله اولین موضوعاتی بودند که در دانشگاه مورد مطالعه قرار گرفتند. تا سال ۱۹۴۷، دانشگاه به یک مؤسسه بزرگ تحقیقاتی و آموزشی تبدیل شده بود. سر لئون سایمون از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ رئیس موقت بود و پس از او پروفسور سلیگ برودتسکی از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ به عنوان رئیس خدمت کرد. برنامه‌های تأسیس دانشکده پزشکی در ماه مه ۱۹۴۹ تصویب شد و در نوامبر ۱۹۴۹، دانشکده حقوق افتتاح شد. در سال
و در نوامبر ۱۹۴۹، دانشکده حقوق افتتاح شد. در سال ۱۹۵۲، اعلام شد که مؤسسه کشاورزی که در سال ۱۹۴۰ توسط دانشگاه تأسیس شده بود، به یک دانشکده کامل تبدیل خواهد شد. در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، حملاتی علیه کاروان‌هایی که بین بخش تحت کنترل اسرائیل در اورشلیم و دانشگاه در حرکت بودند، صورت گرفت. رهبر نیروهای عرب در اورشلیم، عبدالقادر الحسینی، تهدید به اقدام نظامی علیه بیمارستان هداسا دانشگاه کرد «اگر یهودیان به استفاده از آنها به عنوان پایگاه‌هایی برای حملات ادامه دهند». پس از کشتار کاروان مرکز درمانی
حملات ادامه دهند». پس از کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا در آوریل ۱۹۴۸، که در آن ۷۹ یهودی، از جمله پزشکان و پرستاران، کشته شدند، پردیس کوه اسکوپوس از اورشلیم جدا شد. جک چرچیل، سرباز بریتانیایی، تخلیه ۷۰۰ پزشک، دانشجو و بیمار یهودی را از بیمارستان هماهنگ کرد. وقتی دولت اردن دسترسی اسرائیل به کوه اسکوپوس را رد کرد، یک پردیس جدید در گیوات رام در غرب اورشلیم ساخته شد و در سال ۱۹۵۸ تکمیل شد. در این فاصله، کلاس‌ها در ۴۰ ساختمان مختلف در سراسر شهر برگزار می‌شد. بنیامین مازار از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ رئیس دانشگاه بود،
مازار از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ رئیس دانشگاه بود، جولیو راکاه از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ رئیس موقت بود، و الیاهو ایلات از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۸ ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. ساختمان ترا سانتا در رحاویا، که از نگهبانان فرانسیسکن اماکن مقدس لاتین اجاره شده بود، نیز برای این منظور مورد استفاده قرار گرفت. چند سال بعد، همراه با سازمان پزشکی هداسا، یک پردیس علوم پزشکی در محله عین کرم در جنوب غربی اورشلیم ساخته شد. تا آغاز سال ۱۹۶۷، تعداد دانشجویان به ۱۲،۵۰۰ نفر رسیده بود که بین دو پردیس در اورشلیم و دانشکده کشاورزی در رحووت
دو پردیس در اورشلیم و دانشکده کشاورزی در رحووت پراکنده بودند. پس از یکپارچه شدن اورشلیم، در پی جنگ شش روزه ژوئن ۱۹۶۷، دانشگاه توانست به کوه اسکوپوس که بازسازی شده بود، بازگردد. در سال ۱۹۸۱ کار ساخت و ساز به پایان رسید و کوه اسکوپوس بار دیگر به پردیس اصلی دانشگاه تبدیل شد. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۲، یکی از اعضای یک سلول تروریستی در ساعت ناهار در کافه‌تریای «فرانک سیناترا» دانشگاه، زمانی که مملو از کارکنان و دانشجویان بود، بمبی را منفجر کرد. نه نفر - پنج اسرائیلی، سه آمریکایی و یک شهروند دو تابعیتی فرانسوی-آمریکایی -
و یک شهروند دو تابعیتی فرانسوی-آمریکایی - کشته و بیش از ۷۰ نفر زخمی شدند. رهبران جهان، از جمله کوفی عنان، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا وقت جورج دبلیو بوش و نماینده عالی اتحادیه اروپا خاویر سولانا، بیانیه‌های محکومیت صادر کردند. در سال ۲۰۱۷، دانشگاه عبری اورشلیم یک مرکز تحقیقات ماریجوانا راه‌اندازی کرد که هدف آن «انجام و هماهنگی تحقیقات در مورد شاهدانه و اثرات بیولوژیکی آن با نگاهی به کاربردهای تجاری» بود. دانشجویان و دانشکده‌ها. هم‌اکنون دانشگاه عبری اورشلیم در حدود ۲۳٬۲۰۰ دانشجو دارد. دانشکده‌های این
در حدود ۲۳٬۲۰۰ دانشجو دارد. دانشکده‌های این دانشگاه عبارتند از: رتبه‌بندی‌ها. بر اساس رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان، دانشگاه عبری برترین دانشگاه در اسرائیل است، در مجموع بین ۱۰۱ تا ۱۵۰ بهترین دانشگاه در جهان، بین ۳۰۱ تا ۴۰۰ در فیزیک، بین ۲۰۱ تا ۳۰۰ در علوم کامپیوتر و بین ۵۱ تا ۷۵ در تجارت/اقتصاد قرار دارد. در سال ۲۰۲۱، رتبه‌بندی شانگهای و مرکز رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان، دانشگاه عبری را در رتبه اول اسرائیل در «رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان» قرار دادند (رتبه ۹۰ بر اساس رتبه‌بندی شانگهای و رتبه ۶۴ در جهان طبق مرکز
اساس رتبه‌بندی شانگهای و رتبه ۶۴ در جهان طبق مرکز رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان). دانشگاه عبری به طور مداوم به عنوان بهترین دانشگاه اسرائیل در ریاضیات و در میان بهترین‌های جهان رتبه‌بندی می‌شود. این دانشگاه در سال ۲۰۱۷ به عنوان یازدهمین مؤسسه برتر در ریاضیات در سراسر جهان، در سال ۲۰۱۸ نوزدهمین، در سال ۲۰۱۹ بیست و یکمین و در سال ۲۰۲۰ بیست و پنجمین رتبه‌بندی شد. محیط داخلی دانشگاه. دانشگاه عبری اورشلیم از آغاز به صورت یک دانشگاه مدرن و زیبا طراحی و ساخته شد. کوچه‌های باریک میان دانشکده‌های مختلف که با سنگ‌های
باریک میان دانشکده‌های مختلف که با سنگ‌های سفید فرش شده‌است. همچنین پارک "گیوات راس" در داخل کمپ دانشگاه از محیطی آرام برخوردار است. همچنین کتابخانه ملی و بین‌المللی کلیمی که بزرگ‌ترین منبع کتاب‌ها و تاریخ قوم یهود را شامل می‌شود، متعلق به این دانشگاه است. انستیتوی ترومن. انستیتو ترومن مرکزی تحقیقاتی در دانشگاه عبری اورشلیم است که به روایت جمله‌ای که بر روی ساختمانش نوشته شده، برای «ایجاد صلح» بین اعراب و اسرائیل تأسیس شده‌است. گفتنی است که بر روی دیوارهای داخلی ساختمان انستیتوی ترومن، تصاویر جنگ‌های بین
داخلی ساختمان انستیتوی ترومن، تصاویر جنگ‌های بین اعراب و اسرائیل و تلاش‌هایی که برای پایان دادن به آن صورت گرفته‌است، خودنمایی می‌کنند. تأکید فراوان تصاویر بر پیمان کمپ دیوید در پی دیدار جیمی کارتر رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا با رئیس‌جمهور وقت مصر، انور سادات و رئیس‌جمهور وقت اسرائیل، مناخیم بگین و توافق آنان مبنی بر صلح میان اعراب و اسرائیل در توافق کمپ دیوید است.
کنتاکت : کنتاکت اصلی (کنتاکت خشک) و کنتاکت تکثیرشده، کنتاکت به معنی اتصال می‌باشد و در اصطلاح برق به مفهوم یک اتصال الکتریکی است یک کلید قطع و وصل معمولی دارای حداقل یک کنتاکت می‌باشد . در صنعت برق کلیدهایی با تعداد کنتاکتهای بیش از یک عدد وجود دارد که می‌توانند به‌طور هم زمان چند مسیر جریان الکتریکی را قطع و یا وصل نمایند. انواع کنتاکت : کنتاکت‌ها به دو نوع باز و بسته (در حالت عادی) تقسیم بندی می‌شوند که اصطلاحا نرمال اپن/کلوز (normal open/close) نامیده می‌شوند. کنتاکت خشک : اصطلاح کنتاکت خشک در برق برای
کنتاکت خشک : اصطلاح کنتاکت خشک در برق برای کنتاکتهای اصلی و غیر تکثیر شده استفاده می شود و در محلهایی که اهمیت فیدبک ها مهم باشد و فیدبک غیرواقعی ضررهایی برای سیستم ایجاد کند حتما از نوع کنتاکت اصلی استفاده می شود و نحوه تست آن نیز با قطع ولتاژ تغذیه و بررسی صحت عملکرد آن صورت می گیردو این کار در دو حالت باید تست گردد. از طرفی کنتاکت می‌تواند اصلی یا تکثیر شده باشد که نوع اصلی خود به دو نوع مکانیکی و الکتریکی قابل تقسیم است و نوع تکثیر شده، که با استفاده از رله‌های کمکی تکثیر شده و افزایش می یابند.
از رله‌های کمکی تکثیر شده و افزایش می یابند. کنتاکت‌های اصلی مکانیکی مانند کنتاکت میکروسوییچ ها، پوش باتن‌ها و کلیدهای چرخان و... می باشند که به صورت مکانیکی تحریک می‌شوند، و قطع یا وصل تغذیه الکتریکی در آن تأثیری ندارد. کنتاکت اصلی الکتریکی کنتاکت اصلی رله‌ها و تجهیزات الکتریکی می‌باشد (مانند رله‌های حفاظتی و کنتاکتورها و ... ) که این کنتاکت‌ها با قطع تغذیه تجهیزات مذکور پایدار نیستندو در واقع با قطع جریان الکتریکی ممکن است عکس نقش مورد نظر را داشته باشند . کنتاکت تکثیر شده :این نوع کنتاکت از تکثیر دو نوع
کنتاکت تکثیر شده :این نوع کنتاکت از تکثیر دو نوع کنتاکت اصلی مکانیکی یا الکتریکی ایجاد می‌شوند و قابلیت اطمینان زیادی ندارند و در صورت قطع تغذیه رله تکثیرکننده ناپایدار هستند ، امنیت این کنتاکت‌ها از نوع اصلی الکتریکی نیز کمتر است البته در صورتی‌که کنتاکت مکانیکی تکثیر شود قابلیت اطمینان بالاتری نسبت به کنتاکت تکثیر شده الکتریکی دارد. ضمنا انواعی از کنتاکت اصلی نیز هستند که با نور، ارتعاش ، دما و ... تحریک می‌شوند که به این کنتاکت‌ها نیز می‌توان کنتاکت اصلی گفت.
ایزانامی イザナミ(دعوت شونده) ایزدبانوی آفرینش و مرگ و همچنین همسر پیشین ایزاناگی است و خدای مقدم مذهب شینتو هستند که اعتقاد بر این است که جزایر ژاپن را ایجاد کرده و بسیاری دیگر از خدایان شینتو یا کامی را هستی داده است. ایزدبانوی آفرینش. خدایان قدیمی دو موجود خدایی را آفریدند؛ ایزاناگی نر و ایزانامی ماده سپس مأموریت آفرینش نخستین خشکی (ژاپن) را به آنها محول کردند. از باب کمک، نیزه‌های آراسته با جواهر به نام امه نو نوبکو (نیزهٔ آسمانی) به آنها دادند. این دو خدا به پل امه نو اوکیهاشی (پل شناور آسمان) رفتند و با
به پل امه نو اوکیهاشی (پل شناور آسمان) رفتند و با نیزه، دریای زیر پل را هم زدند. پس از افتادن قطره‌های آب شور از نیزه، این قطره‌ها جزیرهٔ "انوگرو-شیما" را تشکیل دادند. دو خدا از پل پائین آمدند و خانهٔ خود را بر جزیره ساختند. سرانجام آن دو خواستند همسر یکدیگر باشند، پس ستونی به نام "امه نو میهاشیرا" (ستون آسمانی) را ساختند و دور و بر آن کاخ "یاهیرو-دنو" (کاخ هشت هیرو «هیرو؛ از واحدهای اندازه‌گیری ژاپنی») را ساختند. ایزاناگی و ایزانامی به صورت معکوس دور ستون طواف کردند (هر کدام به صورت مخالف دیگری) و هنگام
طواف کردند (هر کدام به صورت مخالف دیگری) و هنگام برخورد ایزانامی درود گفت. هرچند ایزاناگی فکر کرد که این روش درست نیست اما به‌هر‌حال آن دو با یکدیگر همسر شدند. نتیجهٔ آن دو فرزند بود: هیروکو (کودک زالو) و اواشیما (جزیرهٔ سست). به علت روش زناشوئی نادرست مادر و پدر، آن دو کودک (آنچنان هم که از نام‌شان معلوم می‌شود) بد‌شکل و ناقص به دنیا آمدند و به سبب نقص، خدا به‌شمار نمی‌آیند. آنها بچه‌ها را در قایقی گذاشتند و در دریا انداختند و سپس از خدایان دیگر پرسیدند تا بدانند خطای‌شان چیست؟ پاسخ این بود که در هنگام
تا بدانند خطای‌شان چیست؟ پاسخ این بود که در هنگام اجرای رسوم ازدواج نخست مرد باید سخن بگوید. ایزاناگی و ایزانامی همین‌طور کردند و این بار ایزاناگی سخن را آغاز کرد، و سرانجام زناشوئی را به‌صورت درست انجام دادند. نتیجهٔ این زناشوئی مجدد اویاشیما (هشت جزیرهٔ عظیم) از مجموعه جزایر ژاپن است: ایزاناگی و ایزانامی شش جزیرهٔ دیگر و خدایان بسیاری هم زائیدند. ایزانامی در حال زائیدن کاگو تسوچی カグツチ (خدای آتش) مرد. وی در کوه "هیبا" در مرز استان‌های قدیمی ایزومو و هکی (امروزه در نزدیکی شهر یاسوگی در استان شیمانه) دفن
(امروزه در نزدیکی شهر یاسوگی در استان شیمانه) دفن شد. ایزاناگی به علت خشمش از مردن ایزانامی، تازه نوزادش را کشت. ایزدبانوی مرگ. ایزاناگی پس از مرگ همسرش سوگوار و غمگین گشت و راهی سفر به سوی یمی (سرزمین تاریک اموات) شد. او به زودی شروع به گشتن دنبال ایزانامی کرد و او را پیدا نمود. نخست به علت سایه و تاریکی نتواست همسرش را ببیند، ولی هر آینه با او صحبت کرد و از او طلب کرد تا همراهش برگردد. ایزانامی بر ایزاناگی تف کرد و خبرش داد که او دیگر از خوراک عالم اموات خورده و اکنون جزو کاینات سرزمین مرده‌ها است، دیگر
خورده و اکنون جزو کاینات سرزمین مرده‌ها است، دیگر کار از کار گذشته و نمی‌تواند برگردد. ایزاناگی از این خبر لطمه دید ولی قبول نکرد که همسرش را در آغوش تاریکی آن سرزمین ترک کند. هنگامی که ایزانامی خوابیده بود، ایزاناگی شانه‌اش را (که موی بلندش را بدان می‌بست) برداشت و چون مشعل به کار برد. آنگاه ایزانامی زیبا و قشنگش را به‌شکل ترسناک دید! اکنون همسرش گوشتی پوسیده و متعفن پر از کرم و حشرات پلید بود. در حال جیغ و فریاد، ایزاناگی دیگر نتوانست ترسش را کنترل کند و شروع کرد به دویدن سوی عالم زنده تا از همسرش
کند و شروع کرد به دویدن سوی عالم زنده تا از همسرش بگریزد. ایزانامی خشمگین و جیغ زنان بیدار شد و به دنبال ایزاناگی رفت. شیکمه (زن کثافت و وحشی) هم به فرمان ایزانامی در شکار ایزاناگی بود تا وی را بازگرداند. ایزاناگی به تندی از دروازهٔ جهنم بیرون رفت و با تخته سنگ دهانهٔ غار یمی را بست. ایزانامی از پشت این مانع نفوذ ناپذیر فریاد زد که اگر او وی را ترک کند، روزانه هزار موجود زنده را خواهد کشت. ایزاناگی پاسخ داد که من هم هزار و پانصد را زنده خواهم کرد (یا خواهم آفرید). داستان ایزاناگی و ایزانامی بسیار مشابه
آفرید). داستان ایزاناگی و ایزانامی بسیار مشابه افسانهٔ یونانی اورفئوس و ائورودیکه است.
هفت خدای بخت و اقبال (انگلیسی : Seven Gods of Fortune ژاپنی : 七福神 رماجی: Shichifukujin) آنان هفت خدای خوشبختی در آئین شینتو، افسانه‌های ژاپنی، و فرهنگ توده است . معمولاً اشکال این خدایان در ساختن نتسوکه ("کشکول ژاپنی") و تصویرهای دیگر به کار می‌رود . هر کدام از این خدایان ویژگی مخصوصی دارد: بسیاری از خدایان ژاپنی از هندوستان و چین به ژاپن منتقل شده‌اند . این هفت خدای مورد نظر از چین منتقل شده‌اند . ایزدبانوئی دیگر، کیچیجوتن ایزدبانوی شادی، گاهی به جای "جوروجین" و در صف هفت خدای بخت و اقبال پیدا می‌شود .
و در صف هفت خدای بخت و اقبال پیدا می‌شود . دلیل این آن است که جوروجین و فوکورکوجو در اصل مظهر و جلوهٔ همان یک خدای تائوی هستند : "ستارهٔ جنوبی" . هر آینه، آنچنان که در فرهنگ توده معروف است، خدایان ژاپنی گاهی نمایان اشیای مختلف در جاهای مختلف می‌باشند . هفت خدای بخت و اقبال معمولاً در تاکارابونه (宝船) "کشتی گنج" تصویر می‌شوند . داستان‌های کهن توصیف می‌کنند که این هفت خدا هنگام نوروز (البته نوروز ژاپنی) به شهر می‌رسند و هدیه‌های شگفت‌آوری را به افراد شایستهٔ آن می‌دهند . در نوروز کودکان عادتاً پاکت سرخ رنگی
آن می‌دهند . در نوروز کودکان عادتاً پاکت سرخ رنگی آراسته به تاکارابونه و حاوی هدیه یا پول دریافت می‌کنند . تاکارابونه و هفت خدای بر آن معمولاً در هنر ژاپنی تصویر می‌شود .
غلامحسین کرباسچی (زادهٔ ۱۳۳۲) سیاستمدار و روحانی سابق ایرانی است. وی در دولت‌های سوم و چهارم از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ استاندار اصفهان بود و در فاصله سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۷ به عنوان شهردار تهران فعالیت می‌کرد. زندگی. غلامحسین کرباسچی در سال ۱۳۳۲ در قم زاده شد. پدرش محمدصادق کرباسچی (ملقب به تهرانی) از افراد نزدیک به بیت سید روح‌الله خمینی در شهر قم بود. وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی به حوزه علمیه قم وارد شد و در مدرسه علمیه حقانی مشغول به تحصیل گردید. او سه ساله درس حسینعلی منتظری و حسین وحید خراسانی را گذراند.
درس حسینعلی منتظری و حسین وحید خراسانی را گذراند. کرباسچی سال ۱۳۵۱ با تشویق سید محمد بهشتی به دانشگاه رفت و در رشته علوم ریاضی کاربردی در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد. همسر وی خیرالنساء عسگریان از مالکان سابق رشت الکتریک است. کرباسچی فعالیت سیاسی خود را از سنین نوجوانی و در مخالفت با حکومت پهلوی آغاز نمود و چندین بار به علت سخنرانی به شهربانی احضار شد. وی پیش از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در مجموع ۳ بار توسط ساواک دستگیر شد. نخستین بار در اسفند ماه ۱۳۵۲ دو ماه در کمیته مشترک ضد خرابکاری و دو ماه نیز در زندان اوین
مشترک ضد خرابکاری و دو ماه نیز در زندان اوین زندانی بود و آخرین بار از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵ را در زندان سپری کرد. فعالیت‌های اجرایی. کرباسچی در سال ۱۳۵۷ از طرف سید احمد خمینی به عضویت کمیته استقبال از روح‌الله خمینی درآمد. پس از بازگشت وی به تهران، در دفتر روح‌الله خمینی فعالیت می‌کرد و هنگامی که خمینی راهی قم شد، کرباسچی نیز از همراهان وی بشمار می‌آمد. وی سپس به سازمان رادیو تلویزیون رفت و شروع به ساخت برنامه‌های مذهبی نمود. کرباسچی که هنگام رفتن به دانشگاه، لباس روحانیت را نمی‌پوشید، هنگامی که فعالیت در رادیو
روحانیت را نمی‌پوشید، هنگامی که فعالیت در رادیو تلویزیون را آغاز نمود، با توجه به شرایط بار دیگر لباس روحانیت را کنار گذاشت، که از آن پس این ترک لباس برای وی همیشگی شد و همچنان نیز ادامه دارد. استانداری اصفهان. کرباسچی در سال ۱۳۶۱ با فرمان و نظر مستقیم روح‌الله خمینی به عنوان استاندار اصفهان منصوب گردید و تا سال ۱۳۶۸ در این جایگاه فعالیت نمود. پس از پایان جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۸ از استانداری اصفهان به شهرداری تهران منتقل شد. شهرداری تهران. غلامحسین کرباسچی پس از انتصاب بعنوان شهردار تهران، طرح جامع
پس از انتصاب بعنوان شهردار تهران، طرح جامع شهر تهران را که در زمان شهرداری غلامرضا نیک‌پی طرح‌ریزی شده‌بود ادامه داد، که در کنار گذاردن پیشنهادهای مطرح شده بعد از پایان جنگ مبنی بر انتقال پایتخت از تهران به شهری دیگر تأثیرگذار بود. او در دوران شهرداری تهران و در جریان اقدامات خود از حمایت هاشمی رفسنجانی بر خوردار بود. در دوران وی برای اولین بار شهردار تهران در هیئت دولت در کنار وزرا و معاونان رئیس‌جمهور حضور یافت. این وضعیت تا انتصاب محمود احمدی‌نژاد به شهرداری تهران ادامه داشت. در آستانهٔ برگزاری انتخابات
تهران ادامه داشت. در آستانهٔ برگزاری انتخابات مجلس پنجم، وی به همراه عده‌ای دیگر از وزرا و معاونان هاشمی رفسنجانی، حزب کارگزاران سازندگی ایران را تأسیس کرد و در کنار جامعهٔ روحانیت مبارز تهران به ارائه لیست انتخاباتی پرداخت. پس از کناره‌گیری وزرای دولت هاشمی رفسنجانی از حزب کارگزاران، غلامحسین کرباسچی عملاً به عنوان چهرهٔ اول حزب مطرح شد. تأسیس مؤسسه همشهری و انتشار روزنامه همشهری و نشریات و ویژه نامه‌های وابسته به آن و راه اندازی فرهنگسراها و خانه‌های فرهنگ در تهران از اقدامات وی بود. به دلیل تعارض میان
در تهران از اقدامات وی بود. به دلیل تعارض میان نحوه مدیریت اماکن فرهنگی شهرداری با خواست‌های مدافعین نظریه «مبارزه با تهاجم فرهنگی» سید علی خامنه‌ای، مجلس پنجم سازمان فرهنگی-هنری شهرداری تهران را از کنترل شهردار خارج کرد. از نظر آنان فرهنگسراها به رقیبی برای مساجد و پایگاه‌های بسیج تبدیل شده و از طرح کاخ جوانان که قبل از انقلاب در ایران ساخته شده بود، اقتباس شده‌اند. گروه انصار حزب‌الله نیز تظاهرات‌هایی را در مقابل مؤسسه همشهری راه اندازی کرد. کرباسچی در دوران کاری خود، بیشترین پروژه‌های شهری را اجرا و
دوران کاری خود، بیشترین پروژه‌های شهری را اجرا و تهران را بدون پول نفت ولی با فروش تراکم، اداره کرد؛ به همین دلیل هم انتقادهای بسیاری بر او وارد است. وی با این که منصوب دولت بود، ولی حتی آب و برق سازمان‌های دولتی بدهکار را قطع می‌کرد. کرباسچی در مصاحبه‌هایش اشاره کرده‌است که مشکل تهران، بی‌برنامگی و توسعه‌نیافتگی است. عملکرد. در دوره شهرداری کرباسچی که با آغاز دوران سازندگی همراه بود، اقداماتی مهمی همچون احیای طرح جامع شهر تهران، گسترش شبکه بزرگراهی تهران مانند بزرگراه نواب صفوی، ارتقای کیفیت محیط زیست،
مانند بزرگراه نواب صفوی، ارتقای کیفیت محیط زیست، تقویت جایگاه شهرداری در تصمیمات اداری، تأسیس مؤسسه همشهری و انتشار روزنامه همشهری به عنوان نخستین روزنامه رنگی ایران و نشریات وابسته، ایجاد فروشگاه شهروند، راه‌اندازی فرهنگسراها و خانه‌های فرهنگ، توسعه فضای سبز صورت و طرح ایجاد برج میلاد در دوره مدیریت وی صورت گرفت. فروش تراکم منفی‌ترین نکته کارنامه وی به‌شمار می‌آمد. جرقه ایجاد فرهنگسراها در دوران مسئولیت او زده شد و به مرحله عمل رسید. وی طرح گسترش فرهنگسراها را به شهرداری برد و چندین فرهنگسرا از جمله بهمن
را به شهرداری برد و چندین فرهنگسرا از جمله بهمن و خاوران را پایه‌گذاری کرد. وی همچنین بودجه ۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومانی را برای جمع‌آوری آشغال از سطح خیابان و لایروبی‌ها تخصیص داده بود. توسعه فضای سبز در تهران با تصدی غلامحسین کرباسچی در شهرداری تهران از سال ۱۳۶۸ شروع شد که تا سال ۱۳۷۸، این روند، پیشرفت چشمگیری داشت. زندان. محاکمه غلامحسین کرباسچی در سال ۱۳۷۷ انجام شد و به اتهام فساد مالی به زندان محکوم شد. وی تا سال ۱۳۷۹ بیش از ۲ سال را در زندان اوین سپری نمود. در روزنوشت هاشمی رفسنجانی مربوط به ۳ دی
نمود. در روزنوشت هاشمی رفسنجانی مربوط به ۳ دی ۱۳۷۷ آمده‌است که از رهبری قول عفو کرباسچی را گرفته‌است. در اسفند سال ۱۳۸۵ دادگاه مطبوعات، روزنامه هم‌میهن را که کرباسچی مدیرمسئول آن بود، از اتهاماتی که در سال ۱۳۷۹ مبنای توقیف آن شده بود تبرئه کرد. این روزنامه از اواخر اردیبهشت ۱۳۸۶ به سردبیری محمد قوچانی دوباره منتشر شد، ولی پس از انتشار ۴۳ شماره قاضی مرتضوی دادستان تهران به دلیل نقض دادرسی آن را دوباره توقیف کرد. انتخابات ۱۳۸۸. کرباسچی در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از نامزدی مهدی کروبی حمایت کرد و به
ایران (۱۳۸۸) از نامزدی مهدی کروبی حمایت کرد و به عنوان معاون اول او در صورت پیروزی معرفی شده بود. پس از ایجاد گشایش‌هایی در حصر کاندیداهای معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، مهدی کروبی به منزل غلامحسین کرباسچی رفت و با وی و خانوادهٔ ایشان دیدار داشت. بازداشت. پس از تأیید حکم قطعی برای غلامحسین کرباسچی به دلیل اظهارنظر در رابطه با داعش، به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی در تاریخ ۲۲ مرداد ماه۱۳۹۷ ، وی دوشنبه اول بهمن ۱۳۹۷برای اجرای این حکم بازداشت و روانه زندان شد، ولی پس از چندی آزاد گردید.
پیمان کمپ دیوید (به عبری: הסכמי קמפ דייוויד، به عربی: اتفاقیه کامب دیفید و به انگلیسی: Camp David Accords) نام پیمانی است که به‌وسیله انور سادات رئیس جمهور مصر و مناخیم بگین، نخست‌وزیر وقت اسرائیل در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۳۵۷ (۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸) به امضا رسید. پیمان کمپ دیوید پس‌از دوازده روز مذاکرات مخفی و با میانجی‌گری ایالات متحده آمریکا در کمپ دیوید که یکی از استراحتگاه‌های مقام ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا، نهایی شد و در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۳۵۷ با حضور جیمی کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا در کاخ سفید به امضای
کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا در کاخ سفید به امضای نهایی رسید. پیمان کمپ دیوید اولین پیمان صلح میان طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل انجامید. انور سادات اولین رئیس وقت یک کشور عربی از طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح با اسرائیل و به رسمیت شناختن این کشور اقدام کرد. وی حدود ۳ سال بعد در هنگام یک رژه نظامی توسط افراد گروهک جهاد اسلامی مصر ترور شد. متن توافقنامه. پیمان‌نامهٔ کمپ دیوید ۸ بند داشت: به هرحال طبق این ۸ بند درعمل این منافع به طرفین رسید: جایزه صلح نوبل. امضای پیمان
منافع به طرفین رسید: جایزه صلح نوبل. امضای پیمان کمپ دیوید در افکار عمومی جهانی باعث به وجود آمدن امید آشتی و صلح میان اعراب و اسرائیل و آغازی برای صلحی پایدار در منطقه خاورمیانه شد، از همین روی بنیاد نوبل در سال ۱۹۷۸ جایزه صلح خود را به‌طور مشترک به انور سادات و مناخیم بگین اهدا کرد. واکنش‌های بین‌المللی. سازمان ملل. مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌ای را به درخواست سازمان آزادی‌بخش فلسطین به تصویب رساند که شامل محکومیت ضمنی توافقنامه صلح بود، زیرا بدون مشارکت سازمان ملل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین بوده و
سازمان ملل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین بوده و برخلاف منشور ملل متحد منعقد شده و حقوق انفکاک ناپذیر مردم فلسطین شامل حق بازگشت آوارگان فلسطینی، حق تعیین سرنوشت و حق حاکمیت ارضی را دربرنمی گیرد. سازمان کنفرانس اسلامی. در واکنش به پیمان کمپ دیوید، سازمان کنفرانس اسلامی رای به «تعلیق عضویت مصر» داد، اما در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۸۴، از «مصرِ اسلامی» بدون قراردادن هیچ پیش‌شرطی، دعوت به ادامه عضویت کرد. اتحادیه عرب. در واکنش به پیمان کمپ دیوید، اتحادیه عرب عضویت مصر را به حالت «تعلیق» درآورد و تمام کمک‌های اقتصادی به
به حالت «تعلیق» درآورد و تمام کمک‌های اقتصادی به آن را قطع کرد. هم‌چنین مقر مرکزی اتحادیه عرب از قاهره به تونس منتقل شد. در سال ۱۹۸۹ مصر مجدداً به اتحادیه عرب دعوت شد و مقر اتحادیه به قاهره بازگشت. ایران. در هنگام امضای پیمان کمپ دیوید، اردشیر زاهدی آخرین سفیر ایران، قبل از پیروزی انقلاب ایران در آمریکا به نمایندگی از محمدرضا شاه شرکت داشت و از سوی ایران پیمان صلح میان مصر و اسرائیل را به مردم هردو کشور تبریک گفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، نظام جمهوری اسلامی ایران با پیمان مذکور به مخالفت برخاست و از به رسمیت