payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عمارت مسعودیه را به مبلغ ۳۹ هزار تومان خریداری و برای تأسیس مدرسه علوم عالیه به وزارت معارف هدیه کرد. در سال ۱۳۰۳ پس از تعمیرات لازم، وزارت معارف به آن محل منتقل و دو مدرسه طب و دواسازی در یکی از حیاط‌های آن تشکیل شدند. مدرسه دواسازی از سال ۱۳۰۱ با استخدام یک معلم ارمنی تبعه ترکیه به نام پاپاریان که ماهیانه هفتاد و پنج تومان حقوق برای او در نظر گرفته شد، کار خود را آغاز کرده بود. مدرسه دیگری که در همان سال‌ها تأسیس و بعداً از هسته‌های تشکیل دهنده دانشگاه تهران شد، مدرسه دندانسازی بود که از سال ۱۳۰۸، یک
تهران شد، مدرسه دندانسازی بود که از سال ۱۳۰۸، یک استاد لهستانی به نام فالک کوش ملچارسکی برای مدیریت و تدریس در آن با حقوق ماهیانه دویست و پنجاه تومان استخدام شد. در سال‌های دوم و سوم مدیریت او، هر ساله پنجاه تومان به حقوق ماهیانه‌اش افزوده شد. چندی بعد مدرسه طب به عمارتی در خیابان لاله زار نو و سپس به عمارت بیمارستان معتمد و در اسفند ماه ۱۳۱۶ به محل فعلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل و به عنوان زیرمجموعه دانشگاه تهران فعالیت خود را از سرگرفت. بسیاری از موسسات و دروس این دانشگاه را شارل ابرلن
بسیاری از موسسات و دروس این دانشگاه را شارل ابرلن پایه‌گذاری کرد.در سال ۱۳۶۵، رسماً دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران با بخشنامه جدید دولت جدا و مستقل شدند و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران را تشکیل دادند اما بر اساس تفاهم‌نامه بین دو دانشگاه، اعضای هیئت علمی، دانشجویان و پژوهشگران دو دانشگاه کماکان متعهدند مقالات علمی و پژوهشی خود را در مجلات، کتب، کنفرانس‌های خارجی و بین‌المللی با یک نام به چاپ برسانند. ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران با دانشگاه علوم پزشکی تهران و انتزاع از آن. در
با دانشگاه علوم پزشکی تهران و انتزاع از آن. در آبان ۱۳۸۹ با حکم وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، واحدهای آموزشی، پژوهشی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی تهران و واحدهای بهداشتی و درمانی این دانشگاه به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی منتقل شد. وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، این ابلاغ را در راستای اجرای تصمیمات دولت مبنی بر خروج دستگاه‌های اجرایی از استان تهران و در جهت تأمین یکپارچگی در ارائه خدمات بهداشتی، درمانی و آموزشی استان تهران و کاهش تصدی گری امور موازی اعلام و به ابلاغ
تهران و کاهش تصدی گری امور موازی اعلام و به ابلاغ مصوبه شماره ۶۷۷/۱۱۰ معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهوری اشاره کرد. پس از ادغام دو دانشگاه، موج اعتراضات زیادی از سوی اعضای هیئت علمی و دانشجویان علوم پزشکی ایران را برانگیخت و این اعتراضات دو سال و نیم طول کشید که در نهایت در فروردین ۱۳۹۲ هجری خورشیدی با حضور اکثر اعضای هیئت علمی در محل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شورای گسترش دانشگاه‌ها تشکیل جلسه داد و رای به احیا مجدد این دانشگاه داد. دانشکده‌ها. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران مشتمل بر دانشکده‌های زیر است: بیمارستان‌ها. در مجموع دانشگاه ۱۶ بیمارستان آموزشی با حدود ۴۰۰۰ تخت بیمارستانی دارد: مراکز پژوهشی. ۶۹ مرکز تحقیقاتی و ۱۳ پژوهشکده و یک پژوهشگاه، امور پژوهشی دانشگاه را به عهده دارند: پژوهشگاه. پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم کتابخانه. یک کتابخانه مرکزی و بیش از ۵۰ کتابخانه در دانشکده‌ها، مراکز تحقیقاتی و بیمارستان‌ها روابط با آمریکا. این دانشگاه تاکنون از طریق انجمن پیشبرد علوم آمریکا با دانشگاه‌های برتر آمریکا همچون مرکز سرطان
با دانشگاه‌های برتر آمریکا همچون مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس همکاری‌هایی داشته است. رتبه‌بندی. دانشگاه علوم پزشکی تهران مطابق با رتبه‌بندی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای هفتمین سال پیاپی حائز جایگاه نخست در میان دانشگاه‌های علوم پزشکی ایرانی است. رتبه دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سال‌های اخیر در نظام‌های بین‌المللی به شرح زیر است: یواس نیوز اند ورلد ریپورت (۲۰۲۳). پزشکی بالینی: ۲۰۹فارماکولوژی و سم‌شناسی: ۲۳ رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس (۲۰۲۳). پزشکی: ۳۰۱–۳۵۰علوم زیستی و پزشکی: ۲۰۹داروسازی و
پزشکی: ۳۰۱–۳۵۰علوم زیستی و پزشکی: ۲۰۹داروسازی و فارماکولوژی: ۲۰۱–۲۵۰ رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان. پزشکی بالینی (۲۰۲۳): ۴۰۱–۵۰۰داروسازی و علوم دارویی (۲۰۲۳): ۲۰۱–۳۰۰دندانپزشکی و علوم دهان (۲۰۱۹): ۱۵۱–۲۰۰ آموزش عالی تایمز. رتبه آسیا (۲۰۲۳): ۱۹۳رتبه بین‌المللی: ۲۰۱–۳۰۰ (۲۰۲۴)رتبه‌بندی تأثیر (۲۰۱۹): ۲۰۱–۳۰۰ مرجع دانشگاه‌های ایران (یونیرف) (۱۴۰۲). رتبه در کشور: ۱
گویش هراتی یکی از گویش‌های فارسی خراسانی زبان فارسی است. این گویش نزدیکی زیادی با دیگر گویش‌های استان خراسان ایران به‌ویژه گویش تایبادی و تربتی جامی و کمابیش مشهدی دارد. گویش هراتی با تفاوت‌های ناچیزی در ولایت‌های هرات، فراه، غور و بادغیس افغانستان و بخش‌هایی از شرق استان خراسان ایران به کار می‌رود. در گذشته، برخی آثار به این گویش نوشته شده است، از جمله مجالس خواجه عبدالله انصاری.یکی از مریدان خواجه عبدالله انصاری گفتارهایی از او را که به گویش هراتی کهن بوده گرد آورد و پس از آن در سدهٔ نهم هجری عبدالرحمن
گرد آورد و پس از آن در سدهٔ نهم هجری عبدالرحمن جامی آن گفتارها را از گویش هراتی به عبارت فارسی معمول درآورده و کتاب نفحات الانس معروف را ساخته است. ویژگی‌های بیان. تبدیل فتحه به کسره. در گویش هراتی پافشاری بسیار کمی بر تلفظ فتحه وجود دارد و می‌شود گفت که دگرگونی فتحه به کسره از برجسته‌ترین ویژگی‌های گویش هراتی است. برای نمونه، بیشتر نام‌های عربیِ مردان، که بر وزن «فَعیل» هستند بر وزن «فِعیل» گفته می‌شوند، مانند: درواقع، فتحهٔ نخستِ واژه‌های یک‌بخشی (تک‌هجایی) به‌آسانی در گویش هراتی گفته می‌شود، مانند دَر،
به‌آسانی در گویش هراتی گفته می‌شود، مانند دَر، سَر، هَر، قَهر، شهَر و…، ولی هنگامی که واژه دوبخشی یا بیشتر باشد، در گویش هراتی، فتحهٔ حرف نخست، نه کاملاً تبدیل به کسره، بلکه همانند عرب‌ها، به صورت آوایی میان فتحه و کسره گفته می‌شود: حذف حرف آخر برخی کلمات. در گویش هراتی، حرف آخر برخی کلمات چهار حرفی که حرف سوم آنها حرکت کشیده (او، آ، ای) و حرف آخر آنها ساکن است حذف می‌شود. برای مثال دستور زبان. ضمایر. ضمایر فاعلی. تلفظ برخی از ضمایر مفعولی در گویش هراتی با فارسی معیار متفاوت است. اول شخص مفرد. مِ (me) = من
معیار متفاوت است. اول شخص مفرد. مِ (me) = من سوم شخص مفرد. ای (i) = این دوم شخص جمع. شِما (šemâ) = شما سوم شخص جمع. اونا (unâ) = آن‌ها اینا (inâ) = این‌ها، ایشان ضمایر اشاره. اینجی (inji) یا اینجیگا (injigâ) = اینجا اونجی (unji) یا اونجگا (unjegâ) = آنجا فعل و زمان‌های فعلی. ضمایر متصل. اول شخص مفرد دوم شخص مفرد سوم شخص مفرد اول شخص و دوم شخص جمع اول شخص و دوم شخص جمع در گویش هراتی به یک صورت تلفظ می‌شود و تشخیص آن بستگی به جمله دارد. سوم شخص جمع سوم شخص جمع در گویش هراتی مانند اول شخص مفرد در فارسی معیار
در گویش هراتی مانند اول شخص مفرد در فارسی معیار تلفظ می‌شود. وجه. وجه ساده. تلفظ ماضی ساده در گویش هراتی بدین صورت است که به‌جای می (mi) از مِ (me) استفاده می‌شود. وجه التزامی. در گویش هراتی تأکید زیادی بر استفاده از وجه التزامی است. مثال: در برخی موارد به‌جای افزودن بِ (be) از بُ (bo) و بی (bi) استفاده می‌شود. درواقع، در بیشتر افعال زمان ماضی ساده، حرف «ب» اضافه می‌شود. گذشتهٔ مستمر و حال ملموس. گویش هراتی برخلاف گویش‌های شرقی زبان فارسی دارای دو زمان گذشته مستمر و حال ملموس است. این دو زمان در گویش هراتی
مستمر و حال ملموس است. این دو زمان در گویش هراتی با مفهومی کاملاً یکسان و ساختاری متفاوت با فارسی ایران وجود دارد. برای ساختن این دو زمان در گویش هراتی به‌جای استفاده از فعل کمکی داشتن از کلمهٔ هی (hey) استفاده می‌شود. استفاده از افعال ساده. برخلاف لهجه‌های دیگر شرقی فارسی در گویش هراتی استفاده از مصدرهای جعلی برای ساختن افعال ساده مرسوم است. به‌طور مثال افعالی چون رقصیدن در فارسی هرات کاملاً مرسوم است، درصورتی‌که در لهجه‌ای چون لهجهٔ کابلی جمله‌ای مانند «من می‌رقصم» گنگ و حتی تعجب‌برانگیز است و معمولاً از
می‌رقصم» گنگ و حتی تعجب‌برانگیز است و معمولاً از افعال مرکبی چون من رقص می‌کنم استفاده می‌شود. پسوندها. پسوند جمع. پسوند جمع ها در گویش هراتی اغلب به‌صورت آ (â) تلفظ می‌شود. کتابا (ketâbâ) = کتاب‌ها پسوندهای ملکی. کتابُم (ketâbom) = کتابَم کتابتُ (ketâbto) = کتابُت کتابِیو (ketâbeyo) = کتابَش کتابما (ketâbmâ) = کتابمان کتابشِما (ketâbšemâ) = کتابِتان کتابِنا (ketâbenâ) = کتابِشان حروف. ادات پرسش. تلفظ ادات پرسش در گویش هراتی تفاوت کمی با سایر لهجه‌های زبان فارسی دارد. مانند: درهنگام استفاده از ادات پرسش
فارسی دارد. مانند: درهنگام استفاده از ادات پرسش به‌همراه فعل سوم شخص مفرد، معمولاً فعل به‌صورت یه (ye) تلفظ می‌شود. استثنای این قاعده در ترکیب که با فعل سوم شخص مفرد است که در این‌جا فعل به‌صورت نه (ne) تلفظ می‌شود. واژه‌ها. واژه‌های فراوانی در هراتی وجود دارد که معمولاً در فارسی معیار مرسوم نیست بسیاری از این واژگان در دیگر گویش‌های زبان فارسی و به‌ویژه گویش‌های شرق ایران و غرب افغانستان نیز وجود دارد. نمونه: فارسی معیار ← ببین هراتی و شیرازی ← سیکو (seyko، برگرفته از: سِیر کن) نسبت‌های خانوادگی: راهنمای
برگرفته از: سِیر کن) نسبت‌های خانوادگی: راهنمای آوانویسی. در این نوشتار از نمادهای زیر برای آوانویسی استفاده شده است:
شهر آیَسْک، مرکز بخش آیسک در شهرستان سرایان در استان خراسان جنوبی می‌باشد. شهر آیسک در مسیر جاده ارتباطی شهرهای فردوس، سرایان و بیرجند قرار دارد. موقعیت. شهر آیسک، در شرق ایران، شمال استان خراسان جنوبی و در فاصله ۱۳ کیلومتری شهر سرایان و ۲۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر فردوس قرار دارد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۱۴۳ نفر (در ۱٬۶۳۹ خانوار) بوده‌است. مردم آیسک، شیعه بوده و به گویش تونی صحبت می‌کنند. جمعیت افزایش یافته ۶۰۰۰
اصغر عبداللهی (زاده در آبادان – درگذشته در تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و داستان‌نویس ایرانی بود. او یک بار برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم فجر شد. زندگی. اصغر عبداللهی سال ۱۳۳۴ در شهر آبادان زاده شد. او دانشجوی نمایشنامه‌نویسی در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک بود که پس از انقلاب در دانشکدهٔ هنرهای نمایشی و موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادغام شد. او پایان‌نامه‌اش را ارائه نداد و تحصیلاتش را ناتمام رها کرد. عبداللهی یک بار برندهٔ سیمرغ بلورین جشنوارهٔ فیلم فجر (برای نوشتن فیلمنامهٔ
بلورین جشنوارهٔ فیلم فجر (برای نوشتن فیلمنامهٔ فیلم "خانه خلوت") و دو بار نامزد دریافت آن شد. اصغر عبداللهی در هفتم دی ۱۳۹۹ پس از چند سال مبارزه با سرطان درگذشت.
محمّدعلی سپانلو، مشهور به شاعرِ تهران، (۲۹ آبان ۱۳۱۹ – ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی، مترجم و آنتولوژیستِ ایرانی بود. وی در کنار برگردان آثار ادبی، مجموعه‌های شعری از جمله "رگبارها"، "پیاده‌روها"، "نبض وطنم را می‌گیرم"، "تبعید در وطن"، "ساعت امید"، "فیروزه در غبار"، "پاییز در بزرگراه"، و "قایق‌سواری در تهران" را در کارنامه‌ی خود دارد. سپانلو آثاری از نویسنده‌های مطرح دنیا مثل آلبر کامو و ژان پل سارتر را نیز ترجمه کرده‌است. او دانش‌آموخته‌ی دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران و از نخستین اعضای
دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران و از نخستین اعضای کانون نویسندگان ایران بود. زندگی. کودکی. محمدعلی سپانلو روز چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۱۹ در شهر تهران خیابان ری به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک ملی بود. محمد علی با داستان‌ها و شعرهایی که پدر از شاهنامه و سعدی و نظامی می‌گفت، بزرگ شد. او در سال ۱۳۲۶ به دبستان کسایی رفت و سپس به خاطر جابجایی خانه‌شان تحصیلات را در دبستان ادب و سپس در دبستان نراقی پیگیری کرد. در دبستان ادب با احمدرضا احمدی هم‌شاگردی بود. محمدعلی سپانلو به واسطه آموزش‌های پدر، خط خوبی داشت و شیفته کلاس
به واسطه آموزش‌های پدر، خط خوبی داشت و شیفته کلاس انشا بود. نوجوانی. سپانلو در مهر ۱۳۳۲ وارد دبیرستان رازی واقع در خیابان فرهنگ شد. زبان خارجه‌ای که در این دبیرستان تدریس می‌شد، فرانسوی بود و پدر محمدعلی به علت تمایل شخصی به زبان فرانسوی این مدرسه را برای او انتخاب کرد بود. حضور در این دبیرستان و معاشرت با افرادی از کلاس‌های بالاتر و هم‌چنین فعالیت‌های فوق برنامه مانند تهیه روزنامه‌دیواری یا پیشاهنگی سبب شد با دنیای جدیدی آشنا شود و همان‌جا بود که کم‌کم تبدیل به یک کتابخوان حرفه‌ای شد. در سال ۱۳۳۵ در
تبدیل به یک کتابخوان حرفه‌ای شد. در سال ۱۳۳۵ در مسابقه‌ای که در رشته ادبیات بین تمام مدارس کشور برگزار شد مقام اول را کسب کرد و از دست محمدرضا پهلوی یک دیوان حافظ به عنوان جایزه دریافت کرد. پس از کلاس دهم به مدرسه دارالفنون رفت. دبیرستانی که در آن زمان افرادی چون داریوش آشوری، بهرام بیضایی، احمدرضا احمدی، نادر ابراهیمی و عباس پهلوان در کلاس‌های مختلف مشغول درس خواندن بودند. در همان سال‌ها بود که در مسابقه داستان‌نویسی مجله سخن شرکت کرد و داستانش به نام "دشت پندار" در آن مجله چاپ شد. هنوز در دارالفنون مشغول
پندار" در آن مجله چاپ شد. هنوز در دارالفنون مشغول تحصیل بود که داستانی تاریخی به نام "نیزه پارسی" را تحت تأثیر پاورقی‌های مستعان و مسرور نوشت و با هزینه شخصی چاپ و منتشر کرد که توفیقی کسب نکرد. سپانلو هیچ‌گاه این کتاب را در کارنامه و کتاب‌های رسمی خویش ثبت نکرد. دانشگاه. محمدعلی سپانلو در سال ۱۳۳۸ دیپلمش را از دارالفنون گرفت و همان سال در کنکور شرکت و در دو رشته حقوق و ادبیات قبول شد ولی در نهایت رشته حقوق دانشگاه تهران را انتخاب کرد. با ورود به دانشگاه علی‌رغم این‌که به هیچ‌یک از احزاب و گروه‌های سیاسی
این‌که به هیچ‌یک از احزاب و گروه‌های سیاسی نپیوست، ولی در متن جریان‌های سیاسی و جنبش دانشجویی آن زمان قرار داشت و در تحصن‌ها و راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد و در برخی از مراسم شعر می‌خواند. در آن سال‌ها سپانلو مطالبی برای مجله "اطلاعات جوانان" می‌نوشت و هم‌چنین کتابی را به نام "پچپچه‌ای در ظلمت" را از فرانسه به فارسی ترجمه کرد که به صورت پاورقی در روزنامه چاپ شد. گروه ادبی طرفه. سپانلو در سال ۱۳۴۳ به همراه نادر ابراهیمی، اسماعیل نوری علاء، مهرداد صمدی، احمدرضا احمدی، بهرام بیضایی، اکبر رادی، جعفر کوش‌آبادی،
احمدی، بهرام بیضایی، اکبر رادی، جعفر کوش‌آبادی، مریم جزایری و جمیله دبیری گروه طرفه را با هدف چاپ و انتشار کارهاشان بنیان نهادند. انتشار دو شماره "جُنگِ طُرفه" و تعدادی کتابِ شعر و داستان از کارهای این گروه‌است. سربازی. سپانلو پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تهران در دی‌ماه ۱۳۴۲ به خدمت سربازی رفت. در ابتدا چند ماهی را در تهران و در پادگان سلطنت آباد گذراند و سپس به انتخاب خود به در فروردین ۱۳۴۳ به مرکز توپخانه اصفهان اعزام شد. در اصفهان با هسته اصلی جُنگِ اصفهان یعنی محمد حقوقی، هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی
یعنی محمد حقوقی، هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و احمد میرعلایی آشنا شد و در محافلشان شرکت کرد و شعرهایش را خواند. در همان زمان بود که اولین کتاب شعرش به نام "آه… بیابان" چاپ و منتشر شد. پس از آن سپانلو برای انجام مدت باقی‌مانده سربازی به گرگان اعزام شد و تا خرداد ۱۳۴۴ و اتمام دوره سربازی، در دادرسی ارتش مشغول به خدمت بود. کار در رادیو. پس از بازگشت به تهران با سفارش مهرداد صمدی در رادیو به صورت روزمزد مشغول به کار شد، در آنجا وظیفه‌اش ترجمه خبر است. در همان زمان در مجله فردوسی هم نقد و مطلب مشغول به نوشتن
زمان در مجله فردوسی هم نقد و مطلب مشغول به نوشتن نقد شد. از مطالب به‌یادماندنی زمان همکاری سپانلو با مجله فردوسی می‌توان به مصاحبه‌اش با آگاتا کریستی اشاره کرد که در پی سفر این نویسنده ادبیات کارآگاهی و جنایی به تهران انجام شد. این مصاحبه مجدداً در کتاب "بن‌بست‌ها و شاهراه" زندگینامه سپانلو چاپ و منتشر شده‌است. محمد سپانلو به علت روزمزد بودن و درآمد کم رادیو را ترک کرد و به گروه صنعتی بهشهر پیوست و در آنجا مسئول تبلیغات گروه صنعتی بهشهر شد و ۹ سال در آن شغل ماند. حوزه فعالیت. محمدعلی سپانلو شاعر، منتقد
شغل ماند. حوزه فعالیت. محمدعلی سپانلو شاعر، منتقد ادبی، و مترجم بود. وی بیش از شصت جلد کتاب در زمینه‌های شعر و داستان و تحقیق، به صورت تألیف یا ترجمه، منتشر کرد. در بیست سال گذشته، او به عنوان یکی از چند نمایندهٔ معدود ادبیات معاصر فارسی در بسیاری از گردهمایی‌های بین‌المللی در اروپا و آمریکا شرکت کرده و گفته می‌شود که سهمِ بزرگی در معرفی ادبیات ایران به جهانیان دارد. بسیاری از آثار او تا به حال به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسه، هلندی، عربی، و سوئدی ترجمه شده‌است. کتاب نویسندگان پیشرو ایران که گلچینی از
شده‌است. کتاب نویسندگان پیشرو ایران که گلچینی از آثار داستانی نویسندگان قرن بیستم ایران، به همراه بررسی آنهاست، جزوِ منابعِ درسی در بسیاری از دانشگاه‌های ایران است و تابه‌حال فروش بسیار بالایی داشته‌است. ضمناً سپانلو از معدود شاعران و نویسندگان ایرانی است که در دنیای ادبیات غرب نیز شناخته شده، و توانسته‌است نشان شوالیه نخل (لژیون دونور) آکادمی فرانسه، و جایزهٔ ماکس ژاکوب را دریافت کند. شاعر تهران. ازآن جا که تهران از اصلی‌ترین عنصرهای شعر محمدعلی سپانلو بود؛ یکی از لقب‌های وی در فضای مجازی «شاعر تهران»
بود؛ یکی از لقب‌های وی در فضای مجازی «شاعر تهران» است. او در بسیاری از شعرهایش کم‌وبیش به تهران اشاره‌هایی دارد، اما در سه مجموعهٔ «خانم زمان»، «هیکل تاریک» و «قایق‌سواری در تهران» زادگاهش را به عنوان محور اصلی شعر و در حد یک اسطوره مطرح می‌کند. وی در مورد تهرانی بودن خود و علاقهٔ وافرش به این شهر می‌گوید: «من پنج نسلم تهرانی بوده‌است. زمانی تهران در اذهان منفور شده بود و بعضی می‌گفتند در تهران اجحاف و دروغ وجود دارد؛ انگار که شهر خودشان سمبل صداقت بوده‌است. من پاسخ می‌دادم که صداقت و بی‌صداقتی در همهٔ
من پاسخ می‌دادم که صداقت و بی‌صداقتی در همهٔ شهرها هست، اما در تهران برای شما امنیت وجود دارد؛ چون در هیچ شهری نمی‌توانید به اهالی آن بد بگویید، اما در مورد تهران هرچه که بگویید، کسی کاری با شما ندارد». بازیگری. سپانلو در چهار فیلم سینمایی که توسط فیلمسازان بنام ساخته شده اند، بازی کرده و لذا میتوان او را بازیگر نامید. وی دو بار در نقش اصلی و‌محوری فیلم بازی کرده : سال ۱۳۸۰ در فیلمی به نام "رخساره" به کارگردانی امیر قویدل به ایفای نقش اصلی مرد پرداخت و با میترا حجار همبازی شد. پیش از آن وی همچنین در فیلم‌
حجار همبازی شد. پیش از آن وی همچنین در فیلم‌ شناسایی (۱۳۶۶) به کارگردانی محمدرضا اعلامی،نیز در نقش اصلی بازی کرد. وی در دو‌فیلم مهم ستارخان (۱۳۵۱) به کارگردانی علی حاتمی و آرامش در حضور دیگران (۱۳۵۱) با کارگردانی ناصر تقوایی نیز به ایفای نقش مکمل پرداخته بود. سپانلو دربارهٔ بازی در فیلم "آرامش در حضور دیگران" چنین می‌گوید: خبرنگاری و مصاحبه با آگاتا کریستی. محمد علی سپانلو شاعری برج عاج‌نشین نبود و تنها در عالم شعر و تخیل قدم نمی‌زد و با روزنامه‌نگاری و سیاست با واقعیت‌ها هم سر و کار داشت. آن‌گونه که علی
با واقعیت‌ها هم سر و کار داشت. آن‌گونه که علی دهباشی سردبیر مجلهٔ بخارا چند سال قبل در «شب آگاتا کریستی» گفت او (آگاتا کریستی) به خاطر علایق باستان‌شناسی همسرش بارها (۶ مرتبه) به ایران سفر کرده بود و محمد علی سپانلو هم در سال ۱۳۴۵ از این فرصت استفاده و با او گفت‌وگو کرد و آگاتا کریستی وقتی پذیرفت که دانست طرف مصاحبهٔ او جدای روزنامه‌نگاری، نویسنده، شاعر و حقوق‌دانی صاحب‌نام است و بعدها نیز از این گفت و گو با خاطرهٔ خوش نقل می‌کرد. فیلمِ مستندی دربارهٔ سپانلو. آرش سنجابی فیلم مستند ۹۰ دقیقه‌ای تحت عنوان
آرش سنجابی فیلم مستند ۹۰ دقیقه‌ای تحت عنوان "نام تمام مردگان یحیی است"، دربارهٔ سپانلو ساخته‌است. در این فیلم چهره‌هایی مانند مسعود کیمیایی، آیدین آغداشلو، شمس لنگرودی، حافظ موسوی، علی باباچاهی، جواد مجابی، ناصر تقوایی دربارهٔ زندگی و آثار سپانلو نظرشان را بیان می‌کنند. ماجرای اتوبوس ارمنستان. سپانلو یکی از مسافران اتوبوسی بود که در تابستان ۱۳۷۵، دستگاه اطلاعاتی ایران قصد داشت به منظور قتل تعداد زیادی از چهره‌های فرهنگی کشور آن را در مسیر ارمنستان به ته دره بفرستد. کنفرانس برلین. در پائیز سال ۱۳۷۸ از حدود
بفرستد. کنفرانس برلین. در پائیز سال ۱۳۷۸ از حدود ۱۷ تن از فعالان سیاسی، روشنفکران و نویسندگان ایرانی دعوت شد تا در ماه آوریل آینده (فروردین ۱۳۷۹) در کنفرانسی با عنوان "«ایران پس از انتخابات عمومی»" در شهر برلین آلمان شرکت کنند. میزبانان این برنامه بنیاد هانریش بل و حزب سبزهای آلمان بودند. سپانلو به همراه محمود دولت‌آبادی و منیرو روانی‌پور به برلین می‌رود. نوبت سخنرانی سپانلو بعدازظهر روز دوم کنفرانس بود که به علت اعتراض و مخالفت برخی از گروه‌های سیاسی خارج از کشور، برنامهٔ شعر و داستان‌خوانی لغو و تنها به
از کشور، برنامهٔ شعر و داستان‌خوانی لغو و تنها به پرسش و پاسخ اکتفا شد. پس از پخش تلویزیونی صحنه‌هایی از این کنفرانس در سیمای جمهوری اسلامی و جنجال و اعتراض متعاقب آن توسط محافظه‌کاران در داخل کشور، احضاریه‌ای برای سپانلو جهت حضور در دادگاه ارسال می‌شود. سپانلو پس از بازگشت به کشور به دادگاه مراجعه می‌نماید و پس از چندین جلسه دادگاه و بعد از حدود دو ماه حکم تبرئه وی، دولت‌آبادی، روانی‌پور و جمیله کدیور صادر می‌شود. زندگی شخصی. سپانلو، پس از اتمام دانشگاه و دوران نظام وظیفه، در ۱ مهر ۱۳۴۴ با پرتو نوری‌علا،
دوران نظام وظیفه، در ۱ مهر ۱۳۴۴ با پرتو نوری‌علا، شاعر و نویسنده جوان ازدواج کرد. اولین فرزندشان سندباد در ۲۵ بهمن ۱۳۴۵ به دنیا آمد و شهرزاد سپانلو خواننده موسیقی پاپ فرزند دومشان متولد ۱۲ تیر ۱۳۵۱ است. پرتو نوری‌علاء در سال ۱۳۶۴ برای همیشه از سپانلو جدا شد و با فرزندانش به آمریکا رفت. سپانلو در کتاب "بن‌بست‌ها و شاهراه" که زندگینامه‌اش است و در سال ۱۳۹۰ در سوئد چاپ و منتشر شده، در خصوص این جدایی چنین گفته: درگذشت. سپانلو چند سالی از سرطان ریه رنج می‌برد. وی از روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ در پی ناراحتی
وی از روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ در پی ناراحتی ریوی و تنفسی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان سجاد تهران بستری شد و سرانجام شامگاه دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در سن ۷۴ سالگی بر اثر عارضه ریوی و تنفسی در بیمارستان سجاد تهران درگذشت. و در روز پنج‌شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. نوشته‌ها. سایر تألیفات. سپانلو نمایشنامه‌ای نیز به نام "خانهٔ لیلی" نوشته‌است. ترجمه. سپانلو شهرتش را بیشتر مدیون مجموعه شعرهایش است، اما به عنوان مترجم نیز برگردانِ چند اثر ادبی را به شرح زیر در
مترجم نیز برگردانِ چند اثر ادبی را به شرح زیر در کارنامهٔ خود دارد: پیوند به بیرون. سخنرانی دربارۀ ملک‌الشعرای بهار در شبهای بخارا
انجمن بین‌المللی غواصان معلول یا به اختصار (IAHD)، سازمانی است غیر انتفاعی که در راستای گسترش فعالیت‌های ورزشی، تفریحی در زمینه غواصی معلولان تشکیل گردیده‌است. فعالیت. جهت توان بخشی به افراد، با ناتوانائی‌های فیزیکی برای شرکت در فعالیت‌های غواصی، نیاز به مربیان مجرب، همیاران توانا، برنامه آموزشی جامع، استانداردهای جهانی، تجهیزات و امکانات خاص و نیز حمایت فعالان و علاقه‌مندان محسوس بوده‌است. انجمن بین‌المللی غواصان معلول، با فراهم آوردن این امکانات لذت مشاهده دنیای شگفت انگیز اقیانوس هارا برای معلولان به
دنیای شگفت انگیز اقیانوس هارا برای معلولان به ارمغان آورده‌است. تاریخچه. تأسیس این انجمن در آوریل ۱۹۹۳ دریچه‌ای بود کوچک رو به جهان لا متناهی اقیانوس‌ها، جهانی که جاذبه زمین خاکی را با جذابیتهای خدادادی آبزیان در هم می‌شکند. جهانی که ناتوانائیهای فیزیکی در آن غرق شده و بی وزنی لذت توانایی را دوچندان می‌نماید. مرکز این سازمان در آمستردام (هلند) است.
28 نفر کارگر پیشتاز در شهر کوچک راچدیل با تحقیق در علل شکست و بررسی رموز موفقیت شرکت‌های تعاونی در گذشته، به ابداع و ابتکار اصول و راه و رسمی نوین دست زدند و در سال 1844 شرکتی را بنیان نهادند که نظریه و روش‌های کار آن‌ها سرمشقی برا تشکیل شرکت‌های تعاونی در دنیا قرار گرفت و تا امروز در سراسر دنیا این اصول ارزش و اعتبار خود را حفظ کرده و بنام " اصول مکتب شرکت‌های تعاونی راچدیل " شناخته شده‌است. اصول شرکت تعاونی راچدیل به صورتی که امروز گفته می‌شود، به وسیله بنیان‌گذاران و مؤسسین این شرکت تعاونی اعلام
وسیله بنیان‌گذاران و مؤسسین این شرکت تعاونی اعلام نشده‌است، بلکه در سال 1931 اتحادیه بین‌المللی تعاون هیئتی را مأمور نمود تا با بررسی اساسنامه شرکت‌های تعاونی راچدیل و قواعد هفت گانه آن اصول اساسی آن را استخراج و به عنوان اساس و مبنای تشکیل و اداره شرکت‌های تعاونی اعلام دارد، این اصول عبارت‌اند از: منابع. اصول و اندیشه‌های تعاون، معاونت تحقیقات، آموزش و ترویج وزارت تعاون
ارجاع نادرست نام. توجه: نام ونن ریشه در زبان پارتی دارد و در لغت به معنی پیروز می‌باشد که توسط خاندان سلطنتی اشکانی استفاده شده‌است. این نام ارتباطی با نام "بهنام" ندارد.
ناروتو (به ژاپنی:ナルト، به انگلیسی: Naruto) نام یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط ماساشی کیشیموتو نوشته و مصورسازی شده است و بر اساس آن چندین مجموعه تلویزیونی انیمه، لایت ناول، بازی ویدیویی، و کارت بازی نیز ساخته شده است. نخستین قسمت مانگای ناروتو در شمارهٔ ۴۳ام "هفته‌نامه شونن جامپ" در سال ۱۹۹۹ توسط انتشارات شوئیشا به چاپ رسید و چاپ آن تاکنون ادامه دارد. مجموعه تلویزیونی انیمهٔ ناروتو توسط استودیو پیرو تهیه می‌گردد. اولین قسمت انیمهٔ ناروتو به تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۲ از شبکهٔ تلویزیونی تی‌وی توکیو پخش شد. سری
۲۰۰۲ از شبکهٔ تلویزیونی تی‌وی توکیو پخش شد. سری اول انیمهٔ ناروتو شامل ۲۲۰ قسمت است. سری دوم این مجموعه نیز با نام ناروتو: شیپودن از تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ تا ۲۳ مارس ۲۰۱۷ به تعداد ۵۰۰ قسمت پخش شد. علاوه بر مجموعه‌های انیمه، استودیو پیرو تاکنون یازده فیلم سینمایی و چندین اووی‌ای نیز تهیه کرده است. با به پایان رسیدن مجموعه مانگا و انیمه، ادامه داستان توسط پسر ناروتو، بوروتو اوزوماکی در "" دنبال می‌شود که قصد دارد راه خودش را دنبال کند و از اینکه همه از او انتظار دارند که راه پدرش را دنبال کند خسته شده است.
دارند که راه پدرش را دنبال کند خسته شده است. درون‌مایهٔ داستان ناروتو بیشتر دربارهٔ نینجاهای دارای قدرت‌های مافوق طبیعی و استفادهٔ آن‌ها از چاکرا برای جنگیدن است. شخصیت اصلی این ماجرا نینجایی نوجوان و پرشور و شوق به نام ناروتو اوزوماکی است که تلاش دارد توجه و احترام اطرافیانش را نسبت به خود جلب کند. بزرگ‌ترین آرزوی وی این است که روزی "هوکاگه" (بالاترین مقامی که یک نینجا می‌تواند در کونوها، دهکده ناروتو به دست آورد) شود. داستان. ۱۲ سال پیش از شروع داستان، موجودی شرور و افسانه‌ای به نام کیوبی (روباهی غول
موجودی شرور و افسانه‌ای به نام کیوبی (روباهی غول پیکر با ۹ دم) به کونوها حمله می‌کند. چهارمین هوکاگه با استفاده از یک طلسم و قربانی کردن خود موفق می‌شود کیوبی را داخل بدن ناروتوی تازه به‌دنیا آمده مهر کند. ناروتو پسری یتیم است و اکثر مردم کونوها او را همان کیوبی می‌بینند و از او تنفر دارند. بنا به فرمان هوکاگهٔ سوم هیچ‌کس حق ندارد در مورد وقایع رخ‌داده مرتبط با حملهٔ کیوبی حرفی بزند؛ برای همین همسالان ناروتو و همچنین خودش چیزی در این مورد نمی‌دانند. با این وجود به‌علت دیدگاه و رفتار بزرگسالان و تأثیر این
وجود به‌علت دیدگاه و رفتار بزرگسالان و تأثیر این رفتار بر روی فرزندانشان، ناروتو دوران کودکی خود را بدون هرگونه رابطهٔ صمیمانه و دوستی سپری می‌کند. نتیجه این که ناروتو برای جلب توجه دست به انواع و اقسام شیطنت و خرابکاری می‌زند. در آغاز ناروتو بدترین شاگرد مدرسهٔ نینجاها است؛ اما با تلاش فراوان قدرت‌های خودش را افزایش می‌دهد در همین بین ناروتو بالاخره فردی را پیدا می‌کند که به او ایمان دارد و بالاخره فارغ‌التحصیل می‌شود. پس از فارغ‌التحصیلی، نینجاهای مبتدی به گروه‌های سه نفره تقسیم می‌شوند. ناروتو نیز به