payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کیلیکیه تاجگذاری کردند؛ و نیز آنتونی کلئوپاترا را به لقب «ملکهٔ شاهان» مفتخر کرد. دشمنان او در روم از این می‌ترسیدند که مبادا کلئوپاترا در فکر «. . . ترتیب دادن جنگی انتقامی باشد که در آن تمامی شرق در برابر روم صف‌آرایی کنند، خود را به عنوان امپراتریس جهان در روم بازشناساند، از کاپیتولیوم طلب عدالت کند، و یک قلمرو سلطنتی جهانی را ایجاد کند». سزاریون نه تنها تا مقام نایب‌السلطنهٔ کلئوپاترا ترفیع داده شده بود، بلکه مفتخر به چندین لقب از جمله خداوندگار، پسر خدا، و شاه شاهان شده و در هیئت هورس تصویرپردازی شده
و شاه شاهان شده و در هیئت هورس تصویرپردازی شده بود. مصریان گمان می‌کردند که روح ایزدبانویشان، ایسیس، در کالبد کلئوپاترا حلول کرده است زیرا که او خود را «نئا ایسیس» می‌نامید. روابط مابین آنتونی و اوکتاویان که برای چندین سال به طرز نامساعدی ادامه داشت، سرانجام در سال ۳۳ پیش از میلاد به‌کلی از هم گسیخت و اوکتاویان سنا را مجاب کرد تا علیه مصر اعلان جنگ کند. در سال ۳۱ پیش از میلاد نیروهای آنتونی در نزدیکی ساحل آکتیوم در یک نبرد دریایی به مقابله با سربازان رومی برخاستند. کلئوپاترا نیز با ناوگان دریایی خودش در
برخاستند. کلئوپاترا نیز با ناوگان دریایی خودش در این نبرد حضور یافت. بنا بر نوشته‌های پلوتارک، کلئوپاترا در اوج نبرد با کشتی‌هایش پا به فرار گذاشت و آنتونی بی‌اختیار او را دنبال کرد. پس از پیروزی در نبرد آکتیوم، اوکتاویان به مصر حمله برد و در ۱ اوت سال ۳۰ پیش از میلاد هنگامی که سپاهش به اسکندریه نزدیک شده بود، سربازان آنتونی او را ترک کردند و به نیروهای دشمن پیوستند. چندین داستان تأییدنشدنی دربارهٔ کلئوپاترا وجود دارد که یکی از معروف‌ترین‌هایشان از قرار زیر است: در یکی از شام‌های ولخرجانه‌ای که کلئوپاترا
است: در یکی از شام‌های ولخرجانه‌ای که کلئوپاترا به همراه آنتونی میل می‌کرد، به شوخی با او شرط می‌بندد که می‌تواند ده میلیون سکه برای یک وعدهٔ شام خرج کند و آنتونی شرط را می‌پذیرد. شب بعدی، کلئوپاترا دستور می‌دهد که شامی بسیار معمولی و عادی سرو کنند. آنتونی شروع به دست انداختن کلئوپاترا می‌کند که در این حین کلئوپاترا دستور سرو وعدهٔ دوم را می‌دهد که تنها و تنها از یک فنجان سرکهٔ قوی تشکیل می‌شد. سپس کلئوپاترا یکی از گوشواره‌های مروارید بی‌نهایت گرانبهایش را درمی‌آورد و درون سرکه می‌اندازد، اندکی صبر می‌کند
درمی‌آورد و درون سرکه می‌اندازد، اندکی صبر می‌کند تا مروارید حل شود و سپس آن را می‌نوشد. شرح این داستان را اولین بار پلینی پیرتر و ۱۰۰ سال پس از برگزاری احتمالی چنین ضیافتی داده است. کلسیم کربنات موجود در مروارید واقعاً در سرکه حل می‌شود اما به‌آرامی مگر آنکه از پیش کاملاً خرد شده باشد. مرگ. منابع باستان بالاخص منابع رومی جملگی متفق‌اند که کلئوپاترا یک مار کبرای مصری را تحریک کرد تا او را بگزد و بدین ترتیب خودکشی کرد. قدیمی‌ترین منبع استرابو است که در زمان وقوع حادثه زنده بوده و احتمالاً در اسکندریه
زمان وقوع حادثه زنده بوده و احتمالاً در اسکندریه می‌زیسته است. طبق سخن استرابو دو داستان محتمل است: استفاده از پماد زهرآگین یا گزش پستان کلئوپاترا توسط یک مار کبرا. تا ده سال پس از وقوع حادثه، چندین شاعر رومی و همچنین ۱۵۰ سال بعد نیز فلوروس تاریخدان به گزش دو کبرا اشاره کرده‌اند. ولئیوس نیز شصت سال پس از مرگ کلئوپاترا به گزش یک کبرا اشاره می‌کند. برخی نویسندگان صحت این گزارش‌های تاریخی را مورد تشکیک قرار داده و اظهار داشته‌اند که ممکن است کلئوپاترا به دستور اوکتاویان کشته شده باشد. در سال ۲۰۱۰ کریستوف
اوکتاویان کشته شده باشد. در سال ۲۰۱۰ کریستوف شیفر، مورخ آلمانی، تمامی فرضیه‌های موجود را به چالش کشید و اظهار کرد که در واقع ملکه مسموم شده و با نوشیدن مخلوطی از زهرها خودکشی کرده است. شیفر پس از مطالعهٔ متون تاریخی و مشورت با زهرشناسان، به این نتیجه رسیده است که گزش مار کبرا موجب مرگی آرام و بدون درد نخواهد شد زیرا که زهر کبرا بخش‌هایی از بدن و در وهله نخست چشم‌ها را فلج می‌کند و سپس موجب مرگ می‌شود. شیفر و دیتریش مبس زهرشناس به این نتیجه رسیدند که کلئوپاترا با نوشیدن معجونی از شوکران، چتریان و افیون
با نوشیدن معجونی از شوکران، چتریان و افیون خودکشی کرده است. پلوتارک تقریباً ۱۳۰ سال پس از وقوع حادثه می‌نویسد که پس از مرگ آنتونی، اوکتاویان موفق شد کلئوپاترا را در آرامگاهش اسیر کند. او به بندهٔ آزادشده‌اش، اپافرودیتوس، دستور داد تا از ملکه مراقبت کند تا مبادا دست به خودکشی بزند زیرا که گفته می‌شد آنتونی قصد دارد در جشن پیروزی‌اش، کلئوپاترا را همراه خود داشته باشد. اما کلئوپاترا توانست اپافرودیتوس را بفریبد و خودکشی کند. پلوتارک می‌نویسد که وقتی کلئوپاترا را یافتند او مرده بود در حالی که ملازمش، ایراس، بر
یافتند او مرده بود در حالی که ملازمش، ایراس، بر روی پاهای او افتاده بود و ملازم دیگرش، چارمین، پیش از آنکه تعادلش را از دست بدهد تاج او را مرتب می‌کرد. پلوتارک ادامه می‌دهد که یک کبرا در سبدی از انجیر که یک دهاتی برایشان آورده بود پنهان شده بود. کلئوپاترا پس از خوردن چند انجیر مار را می‌یابد و بازویش را به گونه‌ای قرار می‌دهد که توسط مار گزیده شود. بعضی از داستان‌ها حکایت از آن دارند که کبرا در یک کوزه پنهان شده بود و کلئوپاترا با یک سیخ آنقدر مار را سیخونک کرد تا از شدت عصبانیت بازویش را بگزد. در نهایت
کرد تا از شدت عصبانیت بازویش را بگزد. در نهایت پلوتارک به این امر اشاره می‌کند که در مراسم جشن پیروزی اوکتاویان در روم، تمثالی از کلئوپاترا که یک مار کبرا به آن چسبیده بود به نمایش گذاشته شد. سوئتونیوس نیز که با پلوتارک هم‌دوره بوده به مرگ کلئوپاترا با گزش مار کبرا اشاره می‌کند. شکسپیر با بیان اینکه کلئوپاترا مار را در نزدیکی پستانش نگه داشته است، بخشی از تصویری را که در ذهن ما از مرگ کلئوپاترا مجسم شده بود تغییر داد. تا پیش از این عموماً بر این عقیده بودند که مار بازوی کلئوپاترا را گزیده است. پلوتارک از
که مار بازوی کلئوپاترا را گزیده است. پلوتارک از مرگ آنتونی نیز می‌نویسد. وقتی که سپاهیانش او را ترک کردند و به لشکر اوکتاویان پیوستند، او فریاد می‌کشد که کلئوپاترا به او خیانت کرده است. کلئوپاترا هراسان از از خشم آنتونی، خود را به همراه دو ملازمش در آرامگاهش محبوس کرد و برای آنتونی پیغام فرستاد که او (کلئوپاترا) مرده است. آنتونی که مرگ کلئوپاترا را باور کرده بود شمشیر را در شکمش فرو برد و در حالت مرگ بر روی زمین افتاد. با افتادن او بر روی زمین جریان خون قطع می‌شود و او از هر کس و ناکسی می‌خواهد که جانش را
می‌شود و او از هر کس و ناکسی می‌خواهد که جانش را بگیرد و زندگی‌اش را پایان بخشد. پیغام دیگری از کلئوپاترا می‌رسد که آنتونی را پیش او بیاورند و آنتونی که از زنده بودن کلئوپاترا به وجد آمده است پیشنهاد کلئوپاترا را می‌پذیرد. کلئوپاترا درهای آرامگاه را باز نمی‌کند اما طنابی از پنجره بیرون پرت می‌کند. پس از آنکه آنتونی را محکم به طناب بستند، کلئوپاترا و ملازمانش او را بالا می‌کشند. این کار تقریباً نفس‌های آنتونی را به شماره می‌اندازد. پس از آنکه او را از پنجره به درون آرامگاه می‌کشند، بر روی تختی می‌خوابانندش.
درون آرامگاه می‌کشند، بر روی تختی می‌خوابانندش. کلئوپاترا لباس‌های خودش را درمی‌آورد و با آن‌ها آنتونی را می‌پوشاند. کلئوپاترا دیوانه‌وار فریاد می‌زند و زاری می‌کند، بر سینه‌هایش می‌زند و خودزنی می‌کند. آنتونی از او می‌خواهد که آرام بگیرد، جام شرابی از او می‌خواهد و با سر کشیدن جام شراب جان می‌دهد. مکان آرامگاه کلئوپاترا و مارک آنتونی نامشخص است اما به اعتقاد شورای عالی آثار باستانی مصر، آرامگاه آن‌ها در خود معبد تاپوسیریس ماگنا یا در نزدیکی‌اش واقع در جنوب غربی اسکندریه قرار گرفته است. پس از آنکه اسکندریه
غربی اسکندریه قرار گرفته است. پس از آنکه اسکندریه در برابر اوکتاویان سقوط کرد، سزاریون، پسر کلئوپاترا از سزار، توسط مصریان به عنوان فرعون جدید معرفی شد. اما تنها اندکی بعد رومیان سزاریون را اسیر کردند و کشتند. آنطور که گفته می‌شود یکی از مشاوران اوکتاویان سرودهٔ هومر مبنی بر اینکه «چند سزار در اقلیمی نگنجند» را نقل کرد و اوکتاویان دستور کشتن سزاریون را صادر کرد. بدین ترتیب نه تنها دورهٔ فرعون‌های هلنیستی مصر به سر رسید، بلکه نسل فرعون‌های مصر برچیده شد. جان سه فرزند کلئوپاترا و آنتونی را بخشیدند و به روم
سه فرزند کلئوپاترا و آنتونی را بخشیدند و به روم بردند و همسر آنتونی (خواهر اوکتاویان) از آن‌ها نگهداری کرد. کلئوپاترا سلن، دختر کلئوپاترا، بنا بر نظر اوکتاویان با یوبای دوم ازدواج کرد. شخصیت و زیبایی زیاد. کلئوپاترا حتی در جهان باستان نیز زنی با زیبایی خیره‌کننده در نظر گرفته می‌شد. پلوتارک در کتاب "زندگی آنتونی" می‌نویسد: «با توجه به شواهدی که او [کلئوپاترا] پیش از این از تأثیر زیبایی‌اش بر گایوس سزار و گنائوس، پسر پومپه، در دست داشت، امیدوار بود که به سادگی بتواند آنتونی را مجنون خود کند؛ زیرا که سزار و
بتواند آنتونی را مجنون خود کند؛ زیرا که سزار و پومپه او را به هنگامی که دختر بچه‌ای بیش نبود و از افسونگری و شور جنسی چیزی نمی‌دانست دیده بودند، اما آنتونی زمانی قرار بود او را ببیند که زنان در آن سن و سال زیباترین وجهه‌شان را دارند». با این وجود پلوتارک در ادامه می‌نویسد که «زیبایی او، آنطور که به ما گفته‌اند، به خودی خود نه بی‌همتا بود و نه بیننده را میخکوب می‌کرد» بلکه این لطافت طبع و دلربایی و «شیرینی لحن صدایش» بود که او را جذاب می‌کرد. دیون کاسیوس نیز از سحر و زیبایی کلئوپاترا سخن گفته است: «زیرا که
از سحر و زیبایی کلئوپاترا سخن گفته است: «زیرا که او زنی بود با زیبایی‌ای شگفتی‌آور و در آن زمان، وقتی که هنوز اوایل جوانی‌اش را می‌گذراند، زیبایی او دوچندان می‌نمود. همچنین صدایی دلنشین داشت و می‌دانست چگونه خودش را در دل هر کسی جا کند. در نگاه انداختن به بالا و گوش سپردن به مخاطب فوق‌العاده بود و می‌توانست همه را تسلیم خود کند؛ حتی مردانی که از عشق سیراب شده بودند و بهار جوانی‌شان را پشت سر گذاشته بودند. او فکر می‌کرد که دیدار با سزار سازگار و متناسب با نقش اوست و تمام تلاشش برای رسیدن به تخت و تاج را در
اوست و تمام تلاشش برای رسیدن به تخت و تاج را در زیبایی و جذابیت بسیارش قرار داده بود». این گزارش‌ها بر شکل‌دادن به تصویرهایی که بعداً از کلئوپاترا ساخته شد مؤثر بود به گونه‌ای که اغلب او را در حال افسونگری و فریفتن قدرتمندترین مردان دنیای غرب به تصویر می‌کشند.
مثنوی اسکندرنامه اثر طبع نظامی گنجوی است. "اسکندرنامه" شامل دو بخش است: شرفنامه و اقبال‌نامه. این اثر شامل حدود ۱۰٬۵۰۰ بیت، در بحر متقارب مثمن مقصور (یا محذوف) است (هموزن شاهنامهٔ فردوسی) که در حدود سال ۵۹۹ ه‍.ق سروده شده است. نظامی در سرودن این مثنوی از منابع مختلفی که دربارهٔ اسکندر مطالب (تاریخی یا داستانی) داشته‌اند، استفاده کرده است. اقبال‌نامه. اقبال‌نامه یا خردنامه، ششمین نامهٔ نظامی گنجوی (۵۳۵–۶۱۴ ق) است. نظامی اقبال‌نامه را به نام «عزالدین مسعود بن ارسلان» سلجوقی منظوم گردانیده است. اشعار این دفتر
ارسلان» سلجوقی منظوم گردانیده است. اشعار این دفتر با نیایش پروردگار و نعت پیامبر اسلام آغاز می‌شود و سپس با افسانه‌هایی چون افسانهٔ ارشمیدس با کنیزک چینی، افسانهٔ ماریهٔ قبطیه، افسانهٔ خراسانی و فریب دادن خلیفه ادامه می‌یابد. از دیگر داستان‌ها و حکایات کتاب می‌توان به ذوالقرنین دانستن اسکندر، داستان او با شبان دانا و احوالش با سقراط یا گفت‌وگوی حکیم هند با وی و هفت حکیم دیگر اشاره کرد. بخش دیگر اشعار به ذکر گفتارهایی از اشخاص مختلف چون ارسطو، والیس، سقراط، بلیناس، هرمس، اسکندر، افلاطون و دیگران دربارهٔ
بلیناس، هرمس، اسکندر، افلاطون و دیگران دربارهٔ آفرینش اختصاص دارد. ادعای پیامبری اسکندر و ادامهٔ جهانگردی او تا مناطقی چون هند، ده سرپرستان در عرض جنوب و سرزمین یاجوج و هم‌چنین وصیت‌نامهٔ اسکندر از دیگر مطالب کتاب محسوب می‌شود. در انتها نیز اشعاری در ستایش ملک عزالدین مسعود بن ارسلان آمده است. پانویس. فعولن فعولن فعولن فعول (فعل). وزن شعر هاست واین کتاب مثنوی سروده شده است.
گایوس مسیوس کینتوس ترایانوس دکیوس از امپراتور روم که از سال ۲۴۹ تا ۲۵۱ میلادی حکومت کرد. در زمان حکومتش اذیت مسیحیان افزایش یافت. دقیانوس شکل عربی نام این امپراتور (دکیوس) است. او یک سیاستمدار برجسته در دوران سلطنت فیلیپ عرب بود که پس از سرکوب شورش در موئسیا توسط سربازانش به امپراتوری منصوب شد. در سال ۲۴۹ میلادی فیلیپ را در نبردی در نزدیکی ورونا شکست داد و کشت و پس از آن توسط سنا به عنوان امپراتور شناخته شد. در طول سلطنت خود، او تلاش کرد تا دولت روم و مذهب آن را تقویت کند، که منجر به آزار و اذیت دقیانوس شد،
را تقویت کند، که منجر به آزار و اذیت دقیانوس شد، جایی که تعدادی از مسیحیان برجسته (از جمله پاپ فابیان) به قتل رسیدند. در آخرین سال سلطنت خود، دسیوس با پسرش هرنیوس اتروسکوس حکومت کرد تا اینکه هر دو در نبرد آبریتوس توسط گوت‌ها کشته شدند. در پی شورش‌های مذهبی در مصر، امپراتور دقیانوس حکم داد که همه رعایای امپراتوری باید فعالانه به دنبال سود رساندن به دولت از طریق قربانی کردن برای «خدایان اجدادی» باشند در غیر این صورت مجازات می‌شوند. فقط یهودیان معاف بودند. فرمان دقیانوس به هر «منش نیاکان» رایجی که می‌توانست
دقیانوس به هر «منش نیاکان» رایجی که می‌توانست امپراتوری از هم پاشیده سیاسی و اجتماعی و انبوه فرقه‌هایش را دوباره متحد کند، متوسل شد. برای مسیحیان ارتداد به جای مجازات اعدام مورد نظر بود. یک سال پس از مهلت مقرر، فرمان منقضی شد. پیوند به بیرون. دقیانوس در بریتانیکا
دنیل جکسن (متولد ۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۵) شخصیتی خیالی در فیلم علمی-تخیلی "دروازهٔ ستارگان" و به تبع آن مجموعهٔ تلویزیونی دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱ است. بازیگر این نقش در فیلم دروازهٔ ستارگان جیمز اسْپیْدر بود و در مجموعهٔ تلویزیونی مایکل شنکس است. شنکس همچنین در نقش دنیل جکسن در نخستین قسمت دروازهٔ ستارگان آتلانتیس ظاهر شد. جکسن دارندهٔ دکتری در باستان‌شناسی، مردم‌شناسی و فیلولوژی است. دنیل جکسن یتیمی بی برادر یا خواهر است. تنها خویشاوند وی که در قید حیات است پدربزرگ مادری‌اش، نیک بالارد، است که همینک در سیاره‌ای با
مادری‌اش، نیک بالارد، است که همینک در سیاره‌ای با سکنهٔ غول‌پیکر زندگی می‌کند («جمجمهٔ بلورین»). والدین دنیل، ملبورن و کلِر جکسن هر دو باستان‌شناس بودند و هنگام نظارت بر جای‌گذاری قطعهٔ هنری مصری‌ای در موزهٔ هنر متروپولتن در نیویورک طی سانحه‌ای له شدند («بازیبان»). این امر باعث ماتم زیادی در طول زندگی دنیل شده‌است. دنیل باستان‌شناس و زبان‌شناسیاست که به بیش از بیست و سه زبان (۱۹۶۹) سخن می‌گوید. زبان‌هایی که تا کنون در تلویزیون/سینما دیده شده‌است که دنیل به آنها سخن گوید از این قرارند: زبان مادری‌اش
به آنها سخن گوید از این قرارند: زبان مادری‌اش انگلیسی، مصری باستان، روسی، چینی ماندارین، آلمانی و همچنین گؤائولد، باستانی و اوناس (که خودش رمزگشایی کرد). در فیلم "دروازه ستارگان" وی با استفاده از دانش مصر باستانش و تفسیر سنگ‌لوحه‌های یافت‌شدهٔ همراه دستگاهی به نام اختردروازه آن را به کار می‌اندازد. در مأموریت ابتدایی سفر به ابیدس از طریق اختردروازه، دنیل زنی بومی به نام شائوری را (در مجموعهٔ تلویزیونی دروازه ستارگان اس‌جی-۱ شاره) ملاقات می‌کند و دلباختهٔ وی می‌شود. آن دو از روی مفاهمهٔ نادرست به‌طور اتفاقی
می‌شود. آن دو از روی مفاهمهٔ نادرست به‌طور اتفاقی ازدواج می‌کنند، ولی بعد از پیروزی در نبرد آزادسازی ابیدس از یوغ ارباب سامانه راع دنیل تصمیم می‌گیرد که با بقیهٔ گروه به زمین بازنگردد. وی بالاخره خانواده پیدا کرده‌است و می‌خواهد در بقیهٔ زندگی خود راجع به فرهنگ و تاریخ ابیدس، با بینشی که پیرامون مصر مهیا می‌کند، بیاموزد. دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱. در مجموعهٔ تلویزیونی دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱، مسیر زندگی دنیل پس از ربوده شدن همسرش تغییر می‌کند. دنیل با هدف شخصی نجات همسرش به گروهی به نام اس‌جی-۱ می‌پیوندد،
نجات همسرش به گروهی به نام اس‌جی-۱ می‌پیوندد، اما سر انجام شرایط تغییر می‌کند. همسرش می‌میرد اما دنیل همچنان عضو گروه می‌ماند. البته در این میان (چند سال پس از مرگ همسرش)، وقفه‌ای در همکاری دنیل به خاطر عروج دنیل رخ می‌دهد. دنیل در طی ماجراهایش با اس‌جی-۱ دستگیر شده‌است، آلوده به ویروس‌های فرازمینی گشته‌است، ۱۲ خودآگاه بیگانه در مغزش وارد شده‌است، بارها مرده و به زندگی بازگشته‌است، چندین بار از ساکافاگوس اعتیادآور استفاده کرد و مصائب ترک آن را کشید و همچنین دو بار به یک سطح بالاتر وجود عروج کرده‌است. به
دو بار به یک سطح بالاتر وجود عروج کرده‌است. به علاوه مرض آپاندیس گرفته‌است و نیز یک بار ربوده شده‌است. آسگاردها هم از خدمات وی تقدیر کرده‌اند: سفینهٔ ثُر فرماندهٔ ارشد ناوگان آسگارد به افتخار او "دنیل جکسن" نام گرفت. از قسمت «خیال واهی» چنین بر می‌آید که دنیل دکترای خود را در دانشگاه شیکاگو گرفته‌است. مطالب مختص هر فصل در زیر می‌آید: فصل ۱. یک سال پس از مأموریت نخستین در ابیدوس شاره به دست آپافیس ربوده شده و تبدیل به میزبانی برای همزی گؤائولد آمونت، همسر آپافیس، می‌شود. دنیل به زمین بازمی‌گردد و به اس‌جی-۱
می‌شود. دنیل به زمین بازمی‌گردد و به اس‌جی-۱ ملحق می‌شود با این امید که مأموریت‌های بین‌سیاره‌ای‌اش به یافتن همسر عزیزش مدد رسانند. در طی این مأموریت‌ها دنیل در سمت مترجم، هنگام صحبت با مردمان بیگانه، ایفای وظیفه می‌کند. او زبان‌ها را به‌سرعت فرا می‌گیرد و دانش فراوانی دربارهٔ فرهنگهای باستانی دارد. دنیل که با گروهی از افسران ارتش احاطه شده‌است، معمولاً پرچمدار و دعوت‌کننده به فهم و قبول فرهنگ‌های متفاوت است. وی فردی خوشبین است و به کمک به مردمان حتی هنگامی که جان خودش را به خطر می‌اندازد اعتقاد دارد مثل
که جان خودش را به خطر می‌اندازد اعتقاد دارد مثل هنگامی که به تلان‌ها اجازه داد که زمین را ترک کنند با اینکه می‌دانست به خاطر این کار از سوی ان‌آی‌دی به دردسری بزرگ خواهد افتاد. («چیستان»). در طی یکی از مأموریت‌های اولیه دنیل به دست بیگانه‌ای به نام نِم ربوده شد. نم خواستار دانش دنیل بود تا بداند که چه بر سر زوجش که قرن‌ها قبل به زمین سر زده‌است و شاید برانگیزندهٔ شورش اولیه علیه گؤائولدان بوده باشد، آمده‌است. در طول این مدت نم خاطره‌هایی دروغین در ذهن سایر اعضای گروه اس‌چی-۱ کارگذاشته بود که باعث می‌شد
اعضای گروه اس‌چی-۱ کارگذاشته بود که باعث می‌شد ایشان پندارند که دنیل مرده‌است و این پندار انیل را علی‌الخصوص سخت ناراحت کرده بود تا حدی که به بازنشستگی هم فکر کرد. خوشبختانه دنیل آن اطلاعاتی را که نم به دنبالش بود به یاد آورد و از این رو اجازهٔ بازگشت یافت گرچه سایر اعضای اس‌جی-۱ تا آن هنگام خود موفق شده بودند بر شستشوی مغزی نم فائق آیند. («آتش و آب») برخورد با ملکهٔ گؤائولد، هاثر به‌طور خاص بر دنیل سخت تمام شد. هاثر که به دنبال خلق گونهٔ جدیدی از گؤائولدان بود و به دنیل هم دلبستگی یافته بود با استفاده از
بود و به دنیل هم دلبستگی یافته بود با استفاده از فرمون‌هایش دنیل را اغوا کرد تا با کمک دی‌ان‌آی وی گونهٔ جدید گؤائولد را خلق کند. خوشبختانه با اینکه فرمون‌های وی بر همهٔ مردان پایگاه یکسان کارگر می‌بود، زنان پایگاه و تیلک مصون ماندند و سرانجام هاثر باز رانده شد. («هاثر (دروازه ستارگان اس‌جی-۱)») دنیل همچنین نقشی حیاتی در خنثی‌کردن تهاجم گؤائولد بر زمین داشت. منابع. Wikipedia contributors, "Daniel Jackson," "Wikipedia, The Free Encyclopedia",
Jackson," "Wikipedia, The Free Encyclopedia", http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Daniel_Jackson&amp;oldid=87429376 (accessed November 12، 2006).
کَلده یا کلدان (به اکدی: māt Kaldu) نام یکی از بخش‌های تمدن بابل است که سلسله یازدهم پادشاهی بابل را به نام آنان کلدانی می‌نامند، دورانی کوتاه (۶۱۲_۵۳۹ پ. م) با پنج پادشاه بود که دو پادشاه آخری نیز کلدانی نبودند (واپسین آنان نبونید، آرامی بود). نخستین آنان نبوپلسّر بود که فرزند خود را به نام یکی از پادشاهان سابق بابل یعنی نبوکدنصر یکم، که با وی هیچ خویشاوندی نداشت، نبوکدنصر دوم (بخت النصر) خواند. پایتخت (یا بزرگ‌ترین شهر) کلدانیان بیت یاکین نام داشت و در کرانه سمت چپ فرات، میانِ بصره و ناصریه در عراق کنونی
سمت چپ فرات، میانِ بصره و ناصریه در عراق کنونی قرار داشت. حاکم کلدانیان نیز پادشاه بیت یاکین نامیده می‌شد. همان‌طور که بابلی‌ها پادشاهِ خود را پادشاهِ بابل می‌نامیدند. کلدانی‌ها سامی بودند. زبان کلدانیان از زبان‌های سامی بابلی بود و شباهت‌هایی به زبان آشوری داشت، در دوره‌های بعدی زبان بابلی و سپس زبان آرامی جای آن را گرفت. آنها بخشی از تمدن بابلی به‌شمار می‌آمدند و در خواندن و نوشتن استاد بودند و زبردستی شگفتی در سحر و جادو و علوم غریبه داشتند. به طوری که در دوران حکومت ایرانیان کلمه کلدانی به معنای
که در دوران حکومت ایرانیان کلمه کلدانی به معنای ستاره‌شناس و جادوگر به کار می‌رفت (از جمله در کتاب دانیال نبی و در نوشته‌های استرابو). شناخته شده‌ترین پادشاهان آنان نبوکدنصر دوم (نَبوکَدنَصَر) (بُختُ نَصَّر) بود که ۴۰ سال پادشاهی نمود و مصریان را شکست داد و پایتخت یهودیان (اورشلیم) را تسخیر و ویران کرد و هزاران یهودی و دو پادشاه آنان را به اسارت گرفت و به بابل آورد. در دوران این پادشاه دانش ریاضیات و اخترشناسی پیشرفت فراوانی کرد و تقسیم شبانه‌روز به ۲۴ ساعت و هر ساعت به ۶۰ دقیقه و هر دقیقه به ۶۰ ثانیه، و
و هر ساعت به ۶۰ دقیقه و هر دقیقه به ۶۰ ثانیه، و تعیین ماه‌های خورشیدی و قمری و پیش‌بینی خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی و جز این‌ها، در این دوره رخ داده‌است. گرچه نخستین پیش‌بینی‌ها را به ایلامیان وابسته می‌دانند که در ۱۷۵۰ پ.م. پادشاهی سومر را به پایان خود رسانیدند. پیشینه. پس از ضعف امپراتوری آشور، در نتیجه شورش مردمان تحت فرمان آن‌ها در ایالات دوردست و اختلافات داخلی، یکی از قبایل سامی به نام «کلدو» که در جنوب عراق به دامداری مشغول بود، سر به شورش برداشته و با سربازان آشوری به نبرد برخاست. وسرتاسر جنوب عراق
سربازان آشوری به نبرد برخاست. وسرتاسر جنوب عراق را اشغال نمود و سپس شهر بابل را به تصرف درآورد و آنگاه به همراه پادشاه ماد، پایتخت آشوریان را مورد حمله قرار داد و پس از اشغال آن، سرزمین‌هایشان را میان قوم خود تقسیم کرد. کلدانی‌ها در سال ۶۰۶ ق.م. آشوری‌ها را نابود ساختند و دولت بابلیان جدید را در شهر بابل پایه‌ریزی کردند. کلدانیان دشمنی دیرینه‌ای با آشوریان داشتند و متحد سنتی عیلامیان و مادها در نبرد با فرمانروایان آشوری بودند. اشغال سرزمین یهودیه. در قرن هفتم ق. م شهر بابل تحت فرمانروایی کلدانیان به رهبری
ق. م شهر بابل تحت فرمانروایی کلدانیان به رهبری بخت نصر در قالب امپراتوری جدید بابل مجدداً عظمت خود را بازیافت. نبوپولاسار از ۶۲۶ تا ۶۰۵ ق.م. حکومت کرد و سلسله جدید فرمانروایان بابل را بنیاد نهاد. پس از او پسرش بخت نصر از ۶۰۵ تا ۵۶۲ ق. م فرمانروایی کرد. او پیکارهای سختی را علیه یهودیان انجام داد و شورش آنها را در هم کوبید. در سال ۵۹۷ پ. م سرزمین یهودیه را به تصرف درآورد و در سال ۵۸۶ ق. م شهر اورشلیم و معبد سلیمان را نابود کرد. به این ترتیب یهودیان در زنجیر اسارت و بردگی به بابل رفتند. بخت نصر بسیاری از
اسارت و بردگی به بابل رفتند. بخت نصر بسیاری از مردمان یهودیه که توان کار کردن را داشتند به اسارت به بابل برد که در آن هنگام پایتخت کلدانی محسوب می‌شد. سرزمین یهودیه به صورت یکی از ایالات امپراتوری بابل درآمد. یهودیان تا سال ۵۳۸ ق. م یعنی زمانی که ایرانیان به بابل حمله و آخرین امپراتوری میان‌رودان را نابود کردند همچنان در اسارت بودند. سرانجام امپراتوری قدرتمند بابل به دست کوروش بزرگ در سال ۵۳۸ ق. م فتح شد و ساتراپ (شهرب) بابل بخشی از شاهنشاهی هخامنشی گردید.
در ریاضیات، سری فیبوناچی به دنباله‌ای از اعداد می‌گویند که به‌صورت زیر تعریف می‌شود: غیر از دو عدد اول، اعداد بعدی از جمعِ دو عددِ قبلیِ خود به‌دست می آید. اولین اعداد این سری عبارت‌اند از: ۱، ۱، ۲، ۳، ۵، ۸، ۱۳، ۲۱، ۳۴، ۵۵، ۸۹، ۱۴۴، ۲۳۳، ۳۷۷، ۶۱۰، ۹۸۷، ۱۵۹۷، ۲۵۸۴، ۴۱۸۱، ۶۷۶۵، ۱۰۹۴۶، ۱۷۷۱۱، ۲۸۶۵۷، ۴۶۳۶۸ این اعداد به نام لئوناردو فیبوناچی، ریاضی‌دان ایتالیاییِ قرن سیزدهم میلادی، نام‌گذاری شده‌است. دنباله فیبوناچی. در واقع، فیبوناچی در سال ۱۲۰۲ به مسئله عجیبی علاقه‌مند شد. او می‌خواست بداند اگر یک جفت خرگوش نر
شد. او می‌خواست بداند اگر یک جفت خرگوش نر و ماده داشته باشد و رفتاری برای زاد و ولد آن‌ها تعریف کند در نهایت نتیجه چگونه خواهد شد. فرضیات اینگونه بود: حساب کنید پس از formula_2 ماه چند جفت از این نوع خرگوش خواهیم داشت؟ فرض کنیم formula_3 تعداد جفت خرگوش پس از formula_2 ماه باشد، می‌دانیم که formula_5، تعداد جفت خرگوشها در ماه formula_6-اُم برابر خواهد بود با حاصل جمع تعداد جفت خرگوش‌هایی که در این ماه متولد می‌شوند با تعداد جفت خرگوشهای موجود (formula_3). اما چون هر جفت خرگوش که از دو ماه قبل موجود بوده
اما چون هر جفت خرگوش که از دو ماه قبل موجود بوده هم‌اکنون حداقل دو ماه سن خواهند داشت و به سن زادوولد رسیده‌اند. تعداد جفت خرگوش‌های متولد شده برابر خواهد بود با formula_8، پس خواهیم داشت: x۱ = ۱ , x۲ = ۱ , xn + ۱ = xn + xn - ۱ که اگر از قواعد مذکور پیروی کنیم به دنباله زیر خواهیم رسید که به دنباله فیبوناچی مشهور است. ۱, ۱, ۲, ۳, ۵, ۸, ۱۳, ۲۱, ۳۴, ۵۵, ۸۹, ۱۴۴, ۲۳۳, ۳۷۷, ۶۱۰, ۹۸۷, ۱۵۹۷, ۲۵۸۴,… فیبوناچی با حل این مسئله از راه حل فوق دنباله حاصل را به جهان ریاضیات معرفی کرد که خواص شگفت‌انگیز و کاربردهای
ریاضیات معرفی کرد که خواص شگفت‌انگیز و کاربردهای فراوان آن تا به امروز نه تنها نظر ریاضی‌دانان بلکه دانشمندان بسیاری از رشته‌های دیگر را به خود جلب کرده. رابطهٔ دنبالهٔ فیبوناچی به این شکل است: برای مثال برای به دست آوردن جملهٔ دهم باید جملهٔ نهم (۳۴) و جملهٔ هشتم (۲۱) را با هم جمع کنیم که برابر ۵۵ می‌شود. جملهٔ عمومی دنبالهٔ فیبوناچی. چند فرمول برای احتساب جملهٔ formula_2-اُم دنبالهٔ فیبوناچی، بدون استفاده از جمله‌های ماقبل وجود دارد. درستی جمله عمومی را می‌توان از طریق استقرای ریاضی اثبات کرد. برای
را می‌توان از طریق استقرای ریاضی اثبات کرد. برای formula_14 داریم: formula_15 برای formula_16 داریم: formula_17 در نتیجه برای formula_14 و formula_16 فرمول درست است. حال با فرض درسی رابطه برای formula_20 می‌خواهیم فرمول را برای formula_21 ثابت کنیم. برای formula_22 داریم: formula_23 برای formula_24 داریم: formula_25 حال فرمول را برای formula_26 که حاصل‌جمع formula_27 و formula_28 است ثابت می‌کنیم: formula_29 ارتباط عدد طلایی با دنباله فیبوناچی. روش‌های متفاوتی برای بیان رابطه بین عدد طلایی و دنباله
متفاوتی برای بیان رابطه بین عدد طلایی و دنباله فیبوناچی وجود دارد که ما در اینجا به دو نمونه بسنده می‌کنیم. نسبت دو عضو متوالی دنباله. اولین مطلبی که در زمینه ارتباط با دنباله فیبوناچی قابل ذکر است به این قرار است: دنباله را بار دیگر در نظر می‌بینیم: ۱۰----۹----۸----۷----۶----۵----۴----۳----۲----۱----شماره جمله ۵۵----۳۴----۲۱----۱۳----۸----۵----۳----۲----۱----۱----مقدار جمله نسبت جمله دوم به اول برابر است با ۱ نسبت جمله سوم به دوم برابر است با ۲ نسبت جمله چهارم به سوم برابر است با ۱٫۵ نسبت جمله پنجم به
چهارم به سوم برابر است با ۱٫۵ نسبت جمله پنجم به چهارم برابر است با ۱٫۶۶ نسبت جمله ششم به پنجم برابر است با ۱٫۶ نسبت جمله هفتم به ششم برابر است با ۱٫۶۲۵ نسبت جمله هشتم به هفتم برابر است با ۱٫۶۱۵ نسبت جمله نهم به هشتم برابر است با ۱٫۶۱۹ نسبت جمله دهم به نهم برابر است با ۱٫۶۱۷ به نظر می‌رسد که این رشته به عدد طلایی نزدیک می‌شود. اگر نسبت عدد چهلم این رشته را به عدد قبلی حساب کنیم به عدد ۱٫۶۱۸۰۳۳۹۸۸۷۴۹۸۹۵ می‌رسیم که با تقریب ۱۴ رقم اعشار نسبت طلایی را نشان می‌دهد. نسبت جمله‌های متوالی به عدد طلایی میل می‌کند.
نسبت جمله‌های متوالی به عدد طلایی میل می‌کند. معادله خط. معادلهٔ خطی به صورت y=mx در نظر می‌گیریم. m به معنی شیب خط است و یک عدد حقیقی است. می‌دانیم اگر m گنگ باشد، خط y=mx از هیچ نقطه‌ای با مختصات صحیح به جز مبدأ عبور نخواهد کرد. در واقع این خط امکان ندارد از نقطه‌ای (جز مبدأ) عبور کند که هم x و هم y آن عدد صحیح باشند. حال به جای m قرار می‌دهیم: φ. یعنی خط y=φx را در نظر می‌گیریم. چون φ هم یک عدد گنگ است، این خط از هیچ نقطه‌ای با x و y صحیح (جز مبدأ) عبور نخواهد کرد. به همین دلیل نقطه‌هایی را با x و y