payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با "ماده" استفاده شده است. مکانیک به دو بخش سینماتیک و دینامیک تقسیم می‌شود. در بخش سینماتیک که بررسی حرکت بدون بررسی علل آن است ما به دو کمیت بنیادی «مکان» و «زمان» نیاز داریم. با رفتن به بخش دینامیک که به علل حرکت هم می‌پردازد نیاز به کمیتی دیگر پیدا می‌شود. این کمیت می‌تواند «جرم» یا «نیرو» باشد. جرم لَختی میزان مقاومت جسم را در برابر تغییر سرعت نشان می‌دهد. در مکانیک کلاسیک جرم لختی را با قوانین حرکت نیوتن تعریف می‌کنند. هرچه جرم لختی یک جسم بیشتر باشد، برای تغییر دادن سرعت آن نیروی بیشتری لازم است.
برای تغییر دادن سرعت آن نیروی بیشتری لازم است. به‌طور دقیق‌تر، جرم لختی برابر است با نسبت بین نیروی وارد بر جسم و شتاب آن. در نسبیت خاص جرم لختی به سرعت جسم نیز وابسته است. جرم گرانشی نمایندهٔ مقدار نیرویی است که به جسم در میدان گرانشی وارد می‌شود. هرچه جرم گرانشی جسم بیشتر باشد، نیروی بیشتری از سوی میدان گرانشی به آن وارد می‌شود. جرم گرانشی را گاهی بار گرانشی (مانند بار الکتریکی) نیز می‌نامند. در فیزیک گرانش با قانون گرانش نیوتن یا نظریه نسبیت عام توصیف می‌شود. جرم گرانشی به دو جرم «فعال» و «منفعل» تقسیم
جرم گرانشی به دو جرم «فعال» و «منفعل» تقسیم می‌شود، جرم فعال را با توجه به میدانی که جسم تولید می‌کند و جرم منفعل را با توجه به رفتار جسم در میدان گرانشی خارجی توصیف می‌کنند. بعضی فیزیکدانان (برای مثال اوهانیون) معتقد بودند تفاوت جرم فعال و منفعل سخنی بی‌معنی است، اوهانیون استدلال می‌کرد که نابرابر بودن این دو جرم به نابرابری کنش و واکنش و نهایتاً به ناپایسته بودن تکانه منجر می‌شود. با وجود تمایز مفهومی میان جرم لختی و جرم گرانشی، آزمایش‌ها نشان می‌دهند که این دو کمیت همواره با هم متناسب‌اند و با برگزیدن
این دو کمیت همواره با هم متناسب‌اند و با برگزیدن یکاهای مناسب مقدارشان نیز همیشه با هم برابر است. به این برابری اصل هم‌ارزی می‌گویند. مکانیک کلاسیک هیچ توضیحی برای برابر بودن جرم لختی و جرم گرانشی ندارد، ولی در نظریهٔ نسبیت عام اصل هم‌ارزی یکی از اصول موضوعهٔ این نظریه است. یکای اندازه‌گیری. یکای جرم در دستگاه بین‌المللی یکاها، کیلوگرم است. اما در بعضی کشورها از جمله آمریکا هنوز از آن استفاده نمی‌کنند. سایر واحدهای این کمیت فیزیکی عبارت‌اند از:
زَمان دنباله پیوسته هستی و رخدادهاست که ظاهراً در روند برگشت‌ناپذیری از گذشته تا کنون و از اکنون تا آینده رخ می‌دهند. زمان کمیت تشکیل‌دهنده اندازه‌گیری‌های گوناگونی است که برای تعیین توالی و طول رویدادها، یا بازهٔ زمانی بین آنها و همچنین سنجش نرخ تغییر کمیت‌ها در واقعیت مادی یا تجربه خودآگاه، به‌کار می‌روند. از زمان اغلب به عنوان بعد چهارم، در کنار ابعاد سه‌گانه فضا، یاد می‌شود.از نظر واژه‌شناسی ایرانی، "زمان" ریشه‌گرفته از واژهٔ "زروان" است که خدای زمان در ایران باستان بوده است. زمان از دیرباز موضوع مهمی
ایران باستان بوده است. زمان از دیرباز موضوع مهمی در دین، فلسفه و علم بوده است، اما ارائهٔ تعریفی برای آن، بدون رسیدن به دور و به شکلی که در همهٔ شاخه‌ها قابل استفاده باشد، دانشمندان را سخت مشغول کرده است. با این حال شاخه‌های مختلفی همچون کسب و کار، صنعت، علم و هنرهای نمایشی، هریک به شکلی، مفهومی از زمان را در دستگاه‌های اندازه‌گیری خود جای داده‌اند. زمان در فیزیک به عنوان «آنچه که یک ساعت نمایش می‌دهد»؛ تعریف می‌شود. ماهیت فیزیکی زمان را نظریه عام، برپایهٔ رویدادهای فضازمان توضیح می‌دهد. برخورد دو ذره،
رویدادهای فضازمان توضیح می‌دهد. برخورد دو ذره، انفجار یک ابرنواختر یا نشستن یک سفینه فضایی، نمونه‌هایی از رویدادها هستند. به هر رویدادی می‌توان چهار عدد نسبت داد که زمان و مکان (مختصات محل رویداد) آن را مشخص می‌کنند. این مقادیر اما عددی برای ناظرهای مختلف، متفاوت هستند. در نسبیت عام، پرسش «اکنون چه زمانی است»، پرسشی است که معنایی نسبی و وابسته به یک ناظر خاص دارد. زمان یکی از هفت کمیت بنیادی فیزیکی در هر دو دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) و بین‌المللی کمیت‌ها (ISQ) است. واحد زمان در SI ثانیه است. زمان برای
(ISQ) است. واحد زمان در SI ثانیه است. زمان برای تعریف کمیت‌های دیگر مانند سرعت نیز به‌کار می‌رود و بنابراین تلاش برای تعریف زمان با استفاده از چنین کمیت‌هایی به دور در تعریف می‌رسد. تعریف‌های عملیاتی از زمان، که در آن مشاهده تعداد تکرار خاصی از یک رویداد متناوب استاندارد دیگر (مثل حرکت پاندول)، یکای زمان (مثل ثانیه) را مشخص می‌کند؛ هم در آزمایش‌های علمی پیشرفته و هم در مسائل روزمره بسیار پرکاربرد است. تعریف عملیاتی زمان، ماهیت بنیادی آن را مشخص نمی‌کند و توضیح نمی‌دهد که چرا رویدادها در فضا می‌توانند به
توضیح نمی‌دهد که چرا رویدادها در فضا می‌توانند به سمت جلو یا عقب روی دهند اما در زمان تنها حرکت به جلو امکانپذیر است. پژوهش در زمینهٔ رابطهٔ فضا و زمان توسط دانشمندان به تعریف فضازمان انجامید. نظریهٔ نسبیت عام مهم‌ترین چارچوب نظری برای درک چگونگی کارکرد فضازمان است. در نتیجه پیشرفت‌های نظری و تجربی در پژوهش‌های فضازمان، نشان داده شد که زمان در نزدیکی لبه‌های سیاه‌چاله‌ها می‌تواند کش بیاید. زمان در دیدگاه اینشتین، بعد چهارم است که ما در آن شناورهستیم. از لحاظ تئوری، سفر به گذشته امکان‌پذیر نیست، به دلیل
لحاظ تئوری، سفر به گذشته امکان‌پذیر نیست، به دلیل پارادوکس‌های بسیاری که وجود دارد، از جمله پارادوکس پدر بزرگ اما سفر در آینده، به کمک سفینه‌هایی با سرعتِ نزدیک به نور امکان‌پذیر می‌باشد و درمورد آن، اکثر دانشمندان، اتفاق نظر دارند. طبق نظریهٔ اینشتین زمان و گرانش، با یکدیگر در ارتباط هستند، به طوری که، هر چه جرم بیشتر باشد، گرانش بیشتر است، در نتیجه زمان در آن مکان، سریع تر می‌گذرد. طبق نظریه‌ها، گرانش در نقطهٔ تکینگی سیاه‌چاله‌ها، به بینهایت می‌رسد، در نتیجه از دیده، شخصی که بیرون از تکینگی قرار دارد،
نتیجه از دیده، شخصی که بیرون از تکینگی قرار دارد، اجسام نزدیک به تکینگی، بی حرکت به نظر می‌رسند، زیرا زمان در نزدیک یه تکینگی، بسیار سریع است. اندازه‌گیری زمان. شبانه روز به دو گونه متفاوت تقسیم شده است. یکی بر اساس گاه یا موقعیت خورشید و ماه و طول سایه بوده است. برای نمونه آریاییها و زرتشتیان شبانه روز را بر مبنای پنج‌گاه یعنی از برآمدن آفتاب تا نیمروز، از نیمروز تا سه ساعت پس از نیمروز، از ساعت سه پسین تا فرورفتن آفتاب، از فرورفتن آفتاب و پیدا شدن ستاره شامگاهی در آسمان تا نیمه شب و از نیمه شب تا برآمدن
در آسمان تا نیمه شب و از نیمه شب تا برآمدن آفتاب. و شیوه دیگر، تقسیم شبانه روز به ۲۴ ساعت یا پاس. طول شبانه روز (چه خورشیدی و چه نجومی) همیشه ۲۴ ساعت کامل نیست و در طول روزهای سال تا چند دقیقه کمتر یا بیشتر می‌شود که در قرارداد عموم و برای جلوگیری از ناهنجاری‌ها، همه شبانه روزها ۲۴ ساعت کامل فرض می‌شوند. اندازه‌گیری‌های زمانی بسیاری از اهالی دانش و فناوری را به خود مشغول ساخته است. رویدادها و حرکت‌های متناوب در طول زمان‌های مختلف به عنوان یکاهای استاندارد زمان استفاده شده‌اند. برای مثال می‌توان به حرکت
زمان استفاده شده‌اند. برای مثال می‌توان به حرکت ظاهری خورشید در آسمان، حالات ماه، و حرکت پاندول یا ضربان قلب اشاره نمود. در حال حاضر یکای استاندارد زمان، ثانیه است که بر اساس اندازه‌گیری بسامد جهش الکترونی در اتم سزیم تعریف می‌شود. زمان اهمیت اجتماعی بالایی هم دارد؛ و باتوجه به محدودیت زمان شبانه روز و عمر انسان، دارای ارزش افتصادی و شخصی نیز هست. اصول عملیاتی استاندارد و قابلیت ردیابیTFSL واحدهای زمان و فرکانس و همچنین مقیاس زمانی را با استفاده از دو ساعت اتمی سزیمی خود - Hewlett Packard 5071A و Agilent
اتمی سزیمی خود - Hewlett Packard 5071A و Agilent 5071A که دومی را با تعریف آن بازتولید می‌کند، درک می‌کند. TFSL مانند سایر آزمایشگاه‌های دقیق زمان دنیا، اختلاف زمانی بین مقیاس زمانی خود و سیگنال‌های زمانی دریافتی از ماهواره‌های GPS را اندازه‌گیری و ثبت می‌کند. این به‌طور خودکار توسط سیستم‌های انتقال زمان TTS-2 و TTS-5 انجام می‌شود. داده‌های مقایسه‌ای به‌دست‌آمده به بخش زمان دفتر بین‌المللی وزن‌ها و اندازه‌ها (Bureau International des Poids et Mesures, BIPM) منتقل می‌شود، که داده‌های دریافت شده از
BIPM) منتقل می‌شود، که داده‌های دریافت شده از آزمایشگاه‌های زمان‌بندی دقیق در سراسر جهان را پردازش می‌کند و مقیاس‌های زمانی TAI و UTC را تشکیل می‌دهد. UTC با مقداری عدد صحیح از ثانیه‌های کبیسه با TAI متفاوت است. که هر از گاهی به UTC اضافه می‌شوند تا انحراف آن از زمان نجومی تعیین شده توسط چرخش زمین کمتر از یک ثانیه حفظ شود. به این ترتیب، BIPM گزارشی به نام Circular T را تشکیل می‌دهد که تکامل تفاوت‌های بین UTC (و TAI) و زمان تحقق یافته توسط هر آزمایشگاه زمان بندی در جهان را نشان می‌دهد؛ بنابراین، همه آن
بندی در جهان را نشان می‌دهد؛ بنابراین، همه آن آزمایشگاه‌ها در یک مقایسه بین‌المللی مستمر شرکت می‌کنند. یکای کمیت زمان در سیستم متریک ثانیه می‌باشد. سایر واحدهای زمان عبارت‌اند از: گذر کند زمان. این موضوع که مغز چگونه زمان را درک می‌کند، تا به حال ناشناخته مانده است. بارها برای همهٔ انسان‌ها پیش آمده که در بعضی لحظات زندگی، زمان به کندی می‌گذرد و به اصطلاح کش می‌آید. اکنون نتایج یک پژوهش نشان می‌دهد که در مغز ما مسیرهای ویژه‌ای از سلول‌های عصبی وجود دارد که با استفاده از آن‌ها، می‌توانیم گذشت ثانیه‌ها را حس
استفاده از آن‌ها، می‌توانیم گذشت ثانیه‌ها را حس کنیم. در پژوهش انجام‌شده، پژوهشگران برای داوطلبان نورهایی مانند فلش و بوق‌هایی ممتد را پخش کردند. سپس زمان این نورها و صداها را به تدریج اضافه کردند. نتیجه به دست آمده نشان می‌دهد که افزایش تدریجی باعث کش آمدن زمان می‌شد و تخمین‌ها طولانی‌تر بود. اما وقتی که این دو عامل به صورت ناگهانی زیاد شدند، تخمین‌ها رنگ و بوی واقعیت به خودشان گرفتند. به این ترتیب به نظر می‌رسد انتظار باعث کش‌آمدن زمان می‌شود.
جریان الکتریکی به جاری شدن بار الکتریکی گفته می‌شود. به معنای دیگر "جریان الکتریکی" به صورت نرخ تغییر بار الکتریکی نسبت به زمان تعریف شده که با نماد I نشان داده می‌شود. در یک مدار الکتریکی، بار الکتریکی را، اغلب، الکترون‌ها حمل می‌کنند. همچنین یون‌ها در الکترولیت نیز می‌توانند بار الکتریکی حمل کنند. در پلاسما، یون و الکترون، هر دو، بار الکتریکی حمل می‌کنند. در دستگاه بین‌المللی یکاها، واحد جریان الکتریکی، آمپر است. یک آمپر، برابر با گذر یک کولن بار الکتریکی در یک ثانیه از یک سطح است. جریان الکتریکی را با
در یک ثانیه از یک سطح است. جریان الکتریکی را با آمپرمتر اندازه می‌گیرند. جریان الکتریکی سبب گرمایش مقاومتی می‌شود؛ که مثلاً به صورت نور در لامپ‌های رشته‌ای پدیدار می‌شود. جریان الکتریکی همچنین میدان مغناطیسی تولید می‌کند که از آن در موتورهای القایی، ژنراتورها و موارد بسیار دیگر استفاده می‌شود. در جریان الکتریکی، ذراتی که بار الکتریکی را حمل می‌کنند، حامل بار نامیده می‌شوند. از آن‌جا که در فلزات، الکترون‌ها با یک یا چند الکترون دیگر در هر اتم، پیوند ضعیفی دارند، می‌توانند داخل فلز آزادانه حرکت کنند. در یک
می‌توانند داخل فلز آزادانه حرکت کنند. در یک مدار الکتریکی ساده، باتری به هر الکترونی که از خود عبور می‌دهد به اندازه اختلاف پتانسیل دو سر خود، انرژی می‌دهد. الکترون‌ها در حرکتند اما اتم‌های رسانا نوساناتی دارند و در برابر حرکت الکترون‌ها، مقاومت می‌کنند و الکترون‌ها مقداری از انرژی خود را از دست می‌دهند. این انرژی به صورت گرما هدر می‌رود.
دما یک کمیّت فیزیکی است که میزان گرمی و سردی را نمایان می‌کند و با دماسنج می‌توان آن را اندازه‌گیری کرد. اگر دو جسم دارای دمای متفاوت باشند، گرما از جسم با دمای بیشتر به جسم با دمای کمتر منتقل می‌شود تا هنگامی که دمای دو جسم به تعادل(برابری) برسد. یکاهای گوناگونی برای دما شناخته شده‌است. در دستگاه بین‌المللی از یکای کلوین استفاده می‌شود؛ ولی یکاهای دیگری مانند سلسیوس یا درجه سانتی‌گراد، فارنهایت و رانکین نیز برای دما به کار می‌روند. اندازه‌گیری دما با دماسنج انجام می‌شود. گونه‌های مختلف دماسنج وجود دارند که
انجام می‌شود. گونه‌های مختلف دماسنج وجود دارند که از روش‌های گوناگون برای اندازه‌گیری دما استفاده می‌کنند. برای نمونه، اندازه‌گیری دما در دماسنج جیوه‌ای با بهره‌گیری از ویژگی انبساط گرمایی (جیوه) انجام می‌شود. تغییر دمای یک جسم یا یک محیط مادی با فرایند تبدیل انرژی انجام می‌شود. برای نمونه، هدر رفتن انرژی مکانیکی در اثر اصطکاک منجر به افزایش دما می‌شود. از سوی دیگر، سرد کردن گازها با انبساط گاز (که انرژی گرمایی به کار تبدیل می‌شود) انجام می‌شود. علم ترمودینامیک، به بررسی فرایندهای مربوط به تغییرات دما
به بررسی فرایندهای مربوط به تغییرات دما می‌پردازد. تعریف. دما یک ویژگی ماده است که وابسته به انرژی گرمایی آن است. هر چه انرژی گرمایی ماده‌ای افزایش یابد، دمای آن نیز افزایش پیدا می‌کند. دما به عنوان میزان گرم بودن یک ماده شناخته می‌شود. به بیان دیگر، میان دو ماده با دمای متفاوت، ماده‌ای که گرمای بیشتری داشته‌باشد، دمای آن نیز بالاتر است. برای اندازه‌گیری دمای مواد، یکاهای مختلفی شناخته می‌شوند. یکاهای دما. یکاهای گوناگونی برای دما شناخته شده‌اند. تفاوت یکاهای مختلف، در دو عامل "نقطه صفر یکا" و "مقیاس واحد"
مختلف، در دو عامل "نقطه صفر یکا" و "مقیاس واحد" (یا "درجه") "هر یکا" است. سلسیوس. یکای سلسیوس که به افتخار آندرش سلسیوس نام‌گذاری شده و با نماد C° نشان داده می‌شود، متداول‌ترین یکای مورد استفادۀ هم‌اکنون است. این یکا پیشتر با نام سانتی‌گراد شناخته می‌شد که ترکیب دو واژه سانتی (به معنی صد) و گراد (به معنی درجه) است. پایۀ این یکا، نقطه انجماد و جوش آب هستند. نقطه انجماد آب برابر دمای صفر درجه و نقطه جوش آن برابر دمای صد درجه سانتی‌گراد شناخته شده‌است. فارنهایت. فارنهایت با نماد F°، یکای دیگری برای دما است که
فارنهایت با نماد F°، یکای دیگری برای دما است که در گذشته، در بسیاری از کشورها به کار گرفته می‌شد و اکنون در کشورهای اندکی از جمله ایالات متحده آمریکا همچنان به عنوان یکای اصلی اندازه‌گیری دما به کار می‌رود. نقطه صفری که گابریل دنیل فارنهایت برگزید عبارت بود از دمای تعادل گرمایی مخلوطی با نسبت برابر از یخ، آب و آمونیوم کلرید (که اندزۀ آن برابر ۱۷٫۷۸- سلسیوس است). هم‌چنین دو نقطه مرجع دیگر را دمای تعادل گرمایی مخلوط آب و یخ (دمای صفر درجه سلسیوس) به معادل ۳۲ فارنهایت و دمای بدن انسان برابر ۹۶ فارنهایت در نظر
و دمای بدن انسان برابر ۹۶ فارنهایت در نظر گرفت. فارنهایت دریافت که دمای جوش آب با این یکا برابر ۲۱۲ درجه است. کِلوین. یکای اصلی دما در سامانۀ متریک، کلوین با نماد K است و یکای مطلق دما نامیده می‌شود؛ زیرا نقطه صفر آن، صفر مطلق است و دمایی پایین‌تر از آن نیست. به عبارت دیگر، در صفر کلوین هیچ گرمایی وجود ندارد و ذرات ماده از جنبش (که نشان دهنده میزان انرژی گرمایی ذره است) بازمی‌ایستند. نرخ تغییرات کلوین، برابر با درجه سلسیوس است و صفر آن برابر ۲۷۳٫۱۵- درجه سلسیوس است. برخلاف دو یکای سلسیوس و فارنهایت که با
است. برخلاف دو یکای سلسیوس و فارنهایت که با درجه(°)مشخص می‌شوند، یکای کلوین فقط به صرف گفتن کلوین مشخص می‌شود. برای نمونه ۲۷۳ «کلوین» برابر با ۰ «درجه سلسیوس» است. روابط میان یکاهای مختلف دما. رابطه‌های زیر میان یکاهای متداول و فراگیر دما وجود دارد: رویکرد ترمودینامیکی به دما. از نظر ترمودینامیکی، یکاهای اندازه‌گیری دما به دو دسته بخش‌بندی می‌شوند: مقیاس‌های تجربی. بسیاری از مقیاس‌های اندازه‌گیری دما، به صورت تجربی و بر پایۀ اندازه‌گیری ویژگی‌های فیزیکی مواد، شناخته شده‌اند. برای نمونه، بلندی ستون جیوه در
شناخته شده‌اند. برای نمونه، بلندی ستون جیوه در یک محفظه شیشه‌ای وابسته به دما است و این مطلب، پایه کاربرد دماسنج جیوه‌ای است. چنین ویژگی‌هایی دارای محدودیت هستند. برای نمونه، دماسنج جیوه‌ای نمی‌تواند دماهای بالاتر از نقطه جوش و پایین‌تر از نقطه گداخت(ذوب) جیوه را نشان دهد؛ زیرا در چنین دماهایی گذار فاز جیوه رخ می‌دهد. هم‌چنین در برخی از مواد، با افزایش دما به جای افزایش حجم، کاهش حجم انجام می‌شود. مقیاس‌های نظری. مقیاس‌های نظری بر پایه پارامترهای نظری از جمله ترمودینامیک و مکانیک کوانتوم شناخته می‌شوند. در
ترمودینامیک و مکانیک کوانتوم شناخته می‌شوند. در این مقیاس‌ها از ویژگی مواد و تجهیزات آرمانی استفاده می‌شود. برای نمونه، یکای استاندارد دما بر پایه فرایند چرخۀ آرمانی ماشین گرمایی کارنو است. ماده آرمانی‌ای که می‌تواند برای شناخت مقیاس‌های دما به کار رود، گاز کامل است. فشار یک توده گاز کامل با حجم و جرم ثابت، نسبت مستقیمی با دمای آن دارد. برخی از گازهای طبیعی در دمای معمول، ویژگی‌هایی نزدیک به گاز کامل دارند. اندازه‌گیری طیف تابش الکترومغناطیسی از یک جسم سیاه سه‌بعدی آرمانی می‌تواند اندازۀ دقیق دما را به دست
سه‌بعدی آرمانی می‌تواند اندازۀ دقیق دما را به دست دهد، زیرا بسامد بیشینه طیف تابیده از یک جسم سیاه، نسبت مستقیم با دمای جسم سیاه دارد.
ثانیه یکای زمان در سیستم متریک یا دستگاه SI بوده و نشانهٔ آن s یا Sec است. ثانیه توسط ساعت مکانیکی، الکتریکی یا اتمی قابل اندازه‌گیری است. ثانیه به‌طور تقریبی برابر است با یک هشتاد و شش هزار و چهارصدم میانگین روز خورشیدی اما تعریف دقیق آن با نوسانات اتمی انجام شده‌است. ثانیه مبنایی برای تعریف دیگر یکاها نیز قرار گرفته‌ ، به‌طور مثال تعریف متر بر اساس تعریف ثانیه و سرعت نور است. پیشوندهای SI را می‌توان برای ثانیه نیز استفاده نمود. به‌ طور مثال میلی‌ثانیه به یک هزارم ثانیه گفته می‌شود، میکروثانیه به یک
به یک هزارم ثانیه گفته می‌شود، میکروثانیه به یک میلیونیوم و نانوثانیه به یک میلیاردم آن. همچنین واحدهای دیگری مانند کیلوثانیه نیز وجود دارد. ثانیه علاوه بر دستگاه در دیگر سامانه‌های اندازه‌گیری نیز به عنوان یکا استفاده می‌شود. به‌طور مثال دستگاه واحدهای سانتیمتر-گرم-ثانیه و دستگاه امپراتوری. تعریف کنونی ثانیه. ثانیه مدت زمانی است که اتم سزیم-۱۳۳ (Cs-۱۳۳) در حالت پایه ۹٬۱۹۲٬۶۳۱٬۷۷۰ بار نوسان می‌کند.
کیلوگرم (به انگلیسی: Kilo-gram) یکای جرم در سیستم متریک و یکای اصلی اس‌آی است که دقیقاً برابر با هزار گرم یا ۲ پوند مِتریک یا ۲٬۲۰۵ پوند انگلیسی است. یک کیلوگرم تا سال ۲۰۱۹ برابر با جرم IPK (نمونه بین‌المللی کیلوگرم) یک میلهٔ استاندارد ساخته‌شده از آلیاژ پلاتینیوم یا ایریدیوم در نظر گرفته می‌شود اما در سال ۲۰۱۹، کیلوگرم بازتعریف شد تا آن را بتوان بر اساس ثابت‌های فیزیکی تعریف کرد. تعریف کنونی کیلوگرم بر اساس ثابت‌های فیزیکی ثابت پلانک، ثانیه، و متر انجام شده‌است و این اجازه می‌دهد که آزمایشگاه‌های مترولوژی
و این اجازه می‌دهد که آزمایشگاه‌های مترولوژی که ابزارهایی مانند تراز کیبل داشته باشند بتوانند دقیقا میزان یک کیلوگرم را معین کنند. این میله در داخل مجموعه‌ای حفاظ‌های تودرتو که آن را از آلودگی و استفادهٔ نامناسب حفظ می‌کند و در اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها در شهرِ سور، در حومهٔ پاریس نگهداری می‌شود. پس از مدتی، دانشمندان دیدند که از جِرم این میله کاسته می‌شود، به همین دلیل، دانشمندان در حال ساخت کُره از جنس کریستال هستند که جِرمش یک کیلوگرم باشد. گرَم و کیلوگرم برای اولین بار در سال‌های اولِ انقلاب
و کیلوگرم برای اولین بار در سال‌های اولِ انقلاب فرانسه و برای یکسان‌سازی واحدهای اندازه‌گیری در سراسر کشور ابداع شدند. با توجه به این‌که چگالی آب حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است، بنابراین، یک کیلوگرم جِرم یک لیتر آب خالص در شرایط عادی (هوای ۴ درجه) می‌باشد. از سال ۱۸۸۹، واحد کیلوگرم بر اساس یک سیلندر ساخته شده از آلیاژ پلاتینیوم – ایریدیوم که با نام مستعار «لو گران کا» به اصطلاح «ک بزرگ» شهرت داشت تعیین می‌شد. برای حفظ این سیلندر از هر نوع آلودگی یا تغییر، آن را در چندین محفظه تو در تو در یک خزانه در
آن را در چندین محفظه تو در تو در یک خزانه در حومه پاریس نگهداری می‌کنند. تعریف. تعریف کنونی کیلوگرم این است: بر این اساس کیلوگرم بدین شکل محاسبه می‌شود: این تعریف با تعاریف قدیمی از کیلوگرم تقریبا یکی است و کمتر از ۳۰ پی‌پی‌ام با جرم یک لیتر آب تفاوت دارد.
سلاح گرم یا اسلحه گرم به هر نوع تفنگی گفته می‌شود که از چاشنی انفجاری استفاده می‌کند و به گونه‌ای طراحی شده است که به راحتی توسط یک فرد حمل و استفاده شود. نمونه‌های اولیه سلاح‌های گرم در قرن دهم میلادی و با کمک لوله‌های بامبویی حاوی باروت و گلوله‌های ساچمه‌ای نصب شده برروی نیزه در چین به وجود آمدند. فناوری سلاح‌های گرم به تدریج در سراسر اوراسیا در طول قرن ۱۴ میلادی گسترش یافت. سلاح‌های گرم قدیمی معمولاً از پودر سیاه (باروت) به عنوان پیشران استفاده می‌کردند، اما سلاح‌های گرم مدرن از باروت بی دود یا سایر
اما سلاح‌های گرم مدرن از باروت بی دود یا سایر پیشرانه‌ها استفاده می‌کنند. سلاح‌های گرم مدرن را می‌توان با کالیبر آنها توصیف کرد. سلاح‌های گرم مدرن را می‌توان با کالیبر آنها توصیف کرد. برای اسلحه‌های دستی و تفنگ‌ها گلوله زن این مقدار بر حسب میلی‌متر یا اینچ (مثلاً ۷٫۶۲ میلی‌متر یا ۰٫۳۰۸ اینچ) یا در مورد تفنگ‌های ساچمه‌ای با گیج آنها (مثلاً 12 ga. و 20 ga) توصیف می‌شود. برد دقیق اسلحه‌های دستی معمولاً حداکثر و تفنگ‌های گلوله زنی تا می‌باشد. (گلوله‌های سلاح گرم ممکن است بسیار فراتر از برد دقیق خود خطرناک یا
ممکن است بسیار فراتر از برد دقیق خود خطرناک یا کشنده باشند؛ حداقل فاصله برای ایمنی بسیار بیشتر از برد مشخص شده برای دقت می‌باشد) تفنگ‌های تک تیرانداز خاص و تفنگ‌های ضدتجهیزات تا برد بیش از دقت دارند.
۰ (صِفر)، رقم و عددی از دستگاه اعداد پایه ۱۰ و اولین عدد حسابی است. صفر در گذشته به عنوان جای خالی و امروزه به عنوان عدد در ارزش مکانی استفاده می‌شود. ویژگی‌ها و خواص. 0÷n برابر است با تعریف نشده. n×0=0 0÷n=0 زوج یا فرد بودن صفر. حاصل جمع صفر و هر عدد زوج، زوج است. عدد زوج، عدد صحیحی است که مضربی از ۲ باشد. از آنجا که ۰ = ۰ × ۲ نتیجه می‌شود که صفر عددی زوج است. برخی صفر را عددی «هم مثبت و هم منفی» می دانند.
فِشَنگ در سلاح‌های گرم مجموعه‌ای از خرج انفجاری، گلوله و چاشنی است که در یک بسته (فلزی، مقوایی یا پلاستیکی) کنار هم قراردارند. بدنه فشنگ (یا پوکه) از جنس برنج و همچنین فشنگ‌های ساچمه‌ای، دارای بدنه پلاستیکی می‌باشد. سر فشنگ یا مرمی، از روکش مسی و داخل آن، از مغز سربی تشکیل شده‌است. چاشنی معمولاً خود در محفظه فلزی جداگانه‌ای قرار دارد و به قسمت تحتانی فشنگ اضافه شده‌است. سپس باروت را درون فشنگ می‌ریزند و بعد یک نمد یا یک تکه پلاستیکی را درون فشنگ قرار می‌دهند و در آخر ساچمه را می‌ریزند (ساچمه‌های اسلحه‌های
و در آخر ساچمه را می‌ریزند (ساچمه‌های اسلحه‌های شکاری حالت‌های مختلفی دارد مانند چهارپاره که فشنگی جنگی به حساب می‌آید و فشنگ شش پاره که برای شکار مناسب است و با افزایش تعداد پرچ‌های دهانه فشنگ، اندازه ساچمه هم کوچک‌تر می‌شود) نوعی دیگر از گلوله وجود دارد که به آن تک گلوله یا اسلاگ slug گفته می‌شود ظاهر آن مخروطی شکل و دارای نوکی برنجی است و برد و رنج بالاتری نسبت به فشنگ‌های ساچمه‌ای دارد) سپس وقتی گلوله را ریختند سرپوشی را روی آن گذاشته و فشنگ را می‌بندند. وقتی سوزن تفنگ به چاشنی برخورد می‌کند منفجر شده
گرم یکایی برای اندازه‌گیری جرم در دستگاه متریک است و نماد گرم در دستگاه بین‌المللی یکاها g مخفف واژهٔ لاتین "gramme" است. ابتدا در سال ۱۷۹۵ به عنوان " وزن مستقل یک صدم متر مکعب [۱ سانتی‌متر مکعب ] حجم آب خالص در دمای ذوب یخ (۰ درجه سانتی گراد)) تعریف شد. اما بعداً به دمای ۴ درجه یعنی دمایی که در آن آب دارای حداکثر چگالی است تغیر یافت. در اواخر قرن نوزدهم، تلاش‌هایی برای تبدیل کیلوگرم به واحد پایه و گرم به عنوان یک واحد مشتق شده از آن (کیلوگرم) صورت گرفت. در سال ۱۹۶۰، واحد تازه تأسیس دستگاه بین‌المللی یکاها
سال ۱۹۶۰، واحد تازه تأسیس دستگاه بین‌المللی یکاها "، گرم" را به عنوان یک هزارم کیلوگرم تعریف کرد (یعنی یک گرم است). کیلوگرم، از سال ۲۰۱۹، توسط اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها از مقدار عددی ثابت پلانک ("") تعریف می‌شود. نماد رسمی SI. تنها نماد واحد برای گرم که توسط سیستم بین‌المللی واحدها (SI) به رسمیت شناخته می‌شود، "g" می‌باشد که بعد از مقدار عددی با یک فاصله در زبان انگلیسی نوشته می‌شود مانند "۶۴۰ g" به معنای "۶۴۰ گرم" است. SI استفاده از اختصاراتی مانند "gr" (که نماد دانه‌ها است) و "gm"یا "g⋅m" که نماد
"gr" (که نماد دانه‌ها است) و "gm"یا "g⋅m" که نماد گرم متر است) یا "Gm" (نماد SI برای گیگا متر می‌باشد) را به دلیل ایجاد ابهام مجاز نمی‌داند. استفاده. گرم پرکاربردترین واحد اندازه گیری مواد غیر مایع، در آشپزی و خرید مواد غذایی در سراسر جهان است. مواد مایع اغلب با حجم اندازه گیری می شوند تا جرم. بسیاری از استانداردها و الزامات قانونی برای جدول ارزش غذایی روی محصولات نیاز به ذکر محتوای نسبی در هر 100گرم از محصول را دارند، به طوری که رقم حاصل را می توان به صورت درصد نیز خواند. تبدیل به دیگر یکاها. یک گرم برابر
درصد نیز خواند. تبدیل به دیگر یکاها. یک گرم برابر است با:
متر بر ثانیه یکایی متریک و SI برای سرعت و سرعت برداری است که هر واحد آن برابر است با پیمودن یک متر در طول یک ثانیه. نماد رسمی آن در اس‌آی m·s−۱ یا m/s یا formula_1 است. ۱ متر بر ثانیه برابر است با:
اونس یا انس (مخفف: "oz") از واحدهای جرم است. Oz سرواژهٔ «ounce» است. واحد «اونس» در دستگاه‌های گوناگون، همچون یکاهای انگلیسی، یکاهای سلطنتی و دستگاه یکاهای معمول ایالات متحدهٔ آمریکا کاربرد داشته‌است و در هر یک از این دستگاه‌ها وزن متفاوتی دارد. «اونسِ» معمولی در سیستم بین‌المللیِ اوزان برابر با یک‌شانزدهم پوند یا ۴۰۰ ارزن است که در دستگاه متریک برابر با ۲۸٫۳۴۹۵۲۳۱۲۵ گرم می‌شود. این واحد در ایالات متحدهٔ آمریکا بسیار متداول است. در بریتانیا استفادهٔ رسمی از آن در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید، اما هنوز هم در این
آن در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید، اما هنوز هم در این کشور به‌طور غیررسمی استفاده می‌شود. همچنین، برای اندازه‌گیری وزن فلزات گران‌بها، یعنی طلا، نقره، پلاتین، رودیم و پالادیم از اونس بین‌المللی تروا استفاده می‌شود که معادل ۳۱٫۱۰۳۴۷۶۸ گرم است. این اونس فقط برای اندازه‌گیری فلزات گران‌بها کاربرد دارد و وزن شمش‌ها و سکه‌های طلا و دیگر فلزات گران‌بها و نیز قیمت آن‌ها معمولاً با اونس تروا بیان می‌شود. اصطلاح «یک اونس طلا» به‌معنی طلایی یک‌تکه یا ساچمه با وزن یک اونس تروا و با خلوص ۹۹٫۹۹٪ (۲۴ عیار) است. انواع دیگرِ
تروا و با خلوص ۹۹٫۹۹٪ (۲۴ عیار) است. انواع دیگرِ اونس شامل "اونس ماریا ترزا" معادل ۲۸٫۰۶۶۸ گرم، "اونس اسپانیایی" معادل ۲۸٫۷۵ گرم، "اونس متریک چینی" معادل ۵۰ گرم و "اونس متریک هلندی" معادل ۱۰۰ گرم می‌شوند. oz برای مشروبات هم استفاده می‌شود و همچنین برای نشان دادن مقداری از گریس که برای روان کاری بلبیرینگ‌ها بکار میرود.
سوت به صدایی گفته می‌شود که به وسیلهٔ تنظیم جریان هوای عبوری از دهان انسان به وجود می‌آید. سوت همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
ولتاژ یا اختلاف پتانسیل الکتریکی کارِ لازم برای جابه‌جا کردن واحد بار الکتریکی از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر است. اختلاف پتانسیل الکتریکی می‌تواند به برقراری جریان الکتریکی بینجامد. ولتاژ برای میدان الکترواستاتیک، معادل با اختلاف پتانسیل الکتریکی است، ولی در حالت کلی که میدان الکتریکی و مغناطیسی با زمان تغییر می‌کنند. این دو معادل یکدیگر نیستند. در این حالت پتانسیل مغناطیسی نیز مطرح می‌شود.یکای آن در دستگاه بین‌المللی یکاها، ولت (V) یا ژول بر کولن (j/c) است. یکای پایه‌اش نیز کیلوگرم در مجذور متر، بر مجذور ثانیه
پایه‌اش نیز کیلوگرم در مجذور متر، بر مجذور ثانیه در کولن (Kg.m۲/s۲.c) است. اختلافات پتانسیل الکتریکی دو نقطه ممکن است در اثر بار الکتریکی، جریان الکتریکی پدیدآمده از میدان مغناطیسی، میدان مغناطیسی متغیر با زمان، یا ترکیبی از این سه پدید آید. از ولت‌متر برای اندازه‌گیری ولتاژ (یا اختلاف پتانسیل) بین دو نقطه استفاده می‌شود. یکی از این دو نقطه، اغلب پتانسیل مرجع، مانند زمین سیستم، است. توصیف شهودی ولتاژ. یک قیاس ساده برای مدار الکتریکی، آب در مدار بسته لوله‌کشی است که با یک پمپ مکانیکی هدایت می‌شود. می‌توان