payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعداد فیثاغورسی ضلع‌های یک مثلث راست‌گوشه را تشکیل می‌دهند. بررسی‌ها نشان داده‌است که بناهایی در شمال اروپا وجود داشته که در آن‌ها از ویژگی اعداد فیثاغورسی استفاده می‌شده‌است و آن‌ها پیش از شناخت این قضیه، از اعداد فیثاغورسی استفاده می‌کرده‌اند و آن‌ها را می‌شناختند. نمونه‌های پرکاربرد این اعداد عبارتند از: (۳، ۴، ۵) و (۵، ۱۲، ۱۳). در زیر فهرستی از بعضی از اعداد فیثاغورسی نوشته شده‌است: اعداد مختلط. برای هر عدد مختلط formula_28 قدر مطلق آن عدد بدین صورت است: formula_29 پس سه مقدار x ,r و y با استفاده از
formula_29 پس سه مقدار x ,r و y با استفاده از قانون فیثاغورس مرتبط هستند: formula_30 که r به صورت عددی مثبت یا صفر تعریف می‌شود ولی x و y می‌توانند منفی یا مثبت یا صفر باشند. از لحاظ هندسی r فاصلهٔ z از مبدأ در صفحه مختلط است. این را می‌توان تعمیم داد تا فاصله بین دو نقطهٔ z1 و z2 را یافت. این فاصله به این صورت به دست می‌آید: formula_31 که با استفاده از قضیه فیثاغورس می‌توان نوشت:formula_32 فاصلهٔ اقلیدسی. رابطهٔ فاصله در مختصات دکارتی از قضیه فیثاغورس نشات می‌گیرد. اگر (x1, y1) و (x2, y2) نقاطی در صفحه
می‌گیرد. اگر (x1, y1) و (x2, y2) نقاطی در صفحه باشند، فاصلهٔ بین آن‌ها که فاصله اقلیدسی نامیده می‌شود به این صورت به دست می‌آید: formula_33 به‌طور کلی تر در فضای اقلیدسی n بعدی فاصلهٔ بین دو نقطه ی، formula_34 و formula_35 از تعمیم قضیه فیثاغورس به این صورت تعریف می‌شود: formula_36 اگر به جای فاصله اقلیدسی، مربع فاصلهٔ اقلیدسی به کار برده شود، معادلهٔ زیر به دست می‌آید: formula_37 تعمیم‌ها. قضیهٔ فیثاغورس حالتی از قانون کسینوس‌ها است که در آن زاویهٔ بین دو خط ۹۰ درجه است. قانون کسینوس‌ها بیان می‌کند که اگر
۹۰ درجه است. قانون کسینوس‌ها بیان می‌کند که اگر دو خط به طول a و b در راس O، تشکیل زاویه formula_38 بدهند، طول خطی که انتهای آن‌ها را به هم وصل می‌کند، از رابطهٔ زیر بدست می‌آید: formula_39 بنابراین، هر گاه زاویه formula_38 برابر ۹۰ درجه باشد مقدار formula_41 صفر شده و در نتیجه، قضیهٔ فیثاغورس بدست می‌آید: formula_1 نظر ریاضی‌دانان دربارهٔ قضیه فیثاغورس. کپلر دربارهٔ قضیه فیثاغورس نوشته‌است:
بهرام صادقی (۱۵ دی ۱۳۱۵، نجف آباد – ۱۲ آذر ۱۳۶۳، تهران) پزشک، نویسنده داستان کوتاه و از مهم‌ترین چهره‌های حلقه ادبی جُنگ اصفهان بود. از وی یک مجموعه داستان کوتاه به نام "سنگر و قمقمه‌های خالی" و همچنین یک داستان بلند به نام "ملکوت" باقی مانده است. اغلب داستان‌های وی نمایانگر فروپاشی و بیهودگی زندگی شهری است. زندگی. بهرام صادقی در ۱۵ دی ۱۳۱۵ در نجف‌آباد به دنیا آمد. او چهارمین و آخرین فرزند حسین‌علی صادقی (خرده‌فروشی در شهر نجف‌آباد) و جهان‌سلطان بود. مادرش علاقه به شعر فارسی را در بهرام ایجاد کرد. او دوران
به شعر فارسی را در بهرام ایجاد کرد. او دوران ابتدایی را در دبستان دهقان نجف‌آباد گذراند و سپس به همراه خانواده به اصفهان نقل مکان کرد و در دبیرستان ادب اصفهان مشغول به تحصیل شد. در آن‌جا با محمد حقوقی آشنا شد که مدتی بعد در زمینه شعر و نقد ادبی به شهرت رسید. صادقی در سال ۱۳۳۴ پس از قبولی در رشته پزشکی دانشگاه تهران، اصفهان را ترک کرد و مقیم تهران شد. در سال ۱۳۴۵ قبل از پایان تحصیلات پزشکی، راهی خدمت سربازی شد و پس از گذراندن دوره آزمایشی، دوران خدمت خود را در سپاه دانش در یاسوج گذراند. در سال ۱۳۴۷ به تهران
سپاه دانش در یاسوج گذراند. در سال ۱۳۴۷ به تهران بازگشت و در کلینیکی در کرج مشغول طبابت شد و در کنار آن تحصیلات خود در دانشگاه تهران را نیز ادامه داد و مدرک پزشکی خود را در سال ۱۳۵۳ دریافت کرد. صادقی باقی عمرش را در تهران گذراند، به‌جز دو دوره کوتاه در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ که برای شرکت در جنگ ایران و عراق راهی دزفول شد. سال‌های پایانی عمر کوتاه بهرام صادقی به درگیری با اعتیاد به مواد مخدر گذشت. تقریباً دست از نوشتن کشیده بود و خلاقیتش در اپیزودهای نامنظمی اوج می‌گرفت و در این دوره‌ها داستان‌های جدیدش را
اوج می‌گرفت و در این دوره‌ها داستان‌های جدیدش را شفاهاً برای دوستانش تعریف می‌کرد. صادقی در ۱۲ آذر ۱۳۶۳، یک سال پس از مرگ مادرش که تأثیر ویرانگری بر زندگی او گذاشت، در ۴۸ سالگی بر اثر ایست قلبی که به احتمال زیاد ناشی از مصرف شدید مواد مخدر بود، درگذشت. فعالیت ادبی. بهرام صادقی نوشتن شعر و نثر را از نوجوانی آغاز کرد. در دبیرستان با نام مستعار «صهبا مقداری» (که در واقع مقلوب نام اصلی بود) شعر می‌سرود و اشعارش در مجله‌های ادبی نیز منتشر می‌شد. هرچند با ادبیات کلاسیک فارسی و عروض و قافیه آشنا بود اما به پیروی
کلاسیک فارسی و عروض و قافیه آشنا بود اما به پیروی از نیما یوشیج به سرودن شعر نو رو آورد. شهرت صادقی به عنوان یک نویسنده مدرنیست در دهه ۲۰ زندگی او و زمانی آغاز شد که داستان‌های کوتاه او در مجلات روز منتشر شدند. این همزمان با وقوع رویداد تاریخی کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲ بود که تأثیر بسیار عمیقی بر روح و روان ملت ایران گذاشت. اولین داستان کوتاه او «فردا در راه است» نام داشت که در سال ۱۳۳۵ در مجله ادبی سخن منتشر شد. پس از آن، چندین داستان کوتاه مشهور او مانند «وسواس»، «سراسر حادثه»، «اذان غروب»، «تأثیر
مانند «وسواس»، «سراسر حادثه»، «اذان غروب»، «تأثیر متقابل» و «آقای نویسنده تازه‌کار است» در مجله سخن و کتاب هفته به چاپ رسید. انتشار این داستان‌ها باعث شهرت صادقی شد. غلامحسین ساعدی دربارهٔ صادقی نوشته است «نویسنده تازه‌ای پا به میدان گذاشته بود. شاید هم کسی حدس نمی‌زد که پشت این نقاب ناآشنا، از راه رسیده‌ای پنهان شده با کوله‌باری از طنز و هزل، نه به معنای طنز متداول یا هزل مرسوم و پذیرفته‌شده، یعنی ساده و گذرا. نویسنده‌ای پیدا شده که گریه و خنده را چنان ظریف به هم گره خواهد زد که به‌صورت پوزخندی شکوفه کند؛
به هم گره خواهد زد که به‌صورت پوزخندی شکوفه کند؛ نه به سبک گوگول یا مایه‌گرفته از کار چخوف و دیگران. انگشت روی نکته‌ای خواهد گذاشت و دنیای تازه‌ای را نشان خواهد داد که کم کسی آن را می‌شناخته». صادقی در این سال‌ها، در سفرهای متعددش به اصفهان، در انجمن ادبی صائب شرکت می‌کرد که به‌تازگی از سوی حمید مصدق و همفکران او پایه‌گذاری شده بود. صادقی همچنین داستان‌های خود را در مجله جنگ اصفهان نیز منتشر می‌کرد که یک مجله ادبی مستقل و آوانگارد بود و در سال ۱۳۴۴ توسط گروهی از نویسندگان و شعرا از جمله هوشنگ گلشیری،
گروهی از نویسندگان و شعرا از جمله هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و محمد حقوقی منتشر می‌شد. شناخته‌شده‌ترین رمان کوتاه بهرام صادقی به نام ملکوت، نخستین بار در مجله کتاب هفته (۱۳۴۰) و بعدها در مجموعه داستان سنگر و قمقمه‌های خالی (۱۳۴۹) و نهایتاً به‌صورت مستقل در سال ۱۳۵۰ به چاب رسید. عناصر فراطبیعی و اندیشه‌های غم‌انگیز و تیره جزو ویژگی‌های شاخص این رمان کوتاه هستند. داستان‌های بهرام صادقی با اقبال بسیار خوبی روبرو شد و در سال ۱۳۵۴، جایزه ادبی فروغ فرخزاد به صادقی و هوشنگ گلشیری اهدا شد. صادقی خواننده پروپاقرص
و هوشنگ گلشیری اهدا شد. صادقی خواننده پروپاقرص داستان‌های جنایی و کارآگاهی به‌خصوص آثار نویسندگانی مانند آگاتا کریستی و ژرژ سیمنون بود. زندگی شخصی. بهرام صادقی در سال ۱۳۵۵ با ژیلا پیرمرادی ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های مانلی و نیلوفر بود.
کارت پانچ یا کارت سوراخ‌شده یکی از روش‌های قدیمی برای ورود اطلاعات به رایانه و سایر وسایل الکترونیکی و مکانیکی است. در این روش با وسیله‌ای خاص، سوراخ‌هایی کوچک در محل‌های از پیش تعیین شده بر روی یک کارت کاغذی ایجاد می‌شود. نوع کامپیوتری این کارت تقریباً به اندازهٔ پاکت نامه است. از این وسیله برای ورود متن برنامه‌ها و داده‌ها به سامانه‌های رایانه‌ای قدیمی مورد استفاده قرار می‌گرفت و امروز استفاده از آن در رایانه منسوخ شده است ولی هنوز در برخی ماشین‌های بافندگی قدیمی از آن استفاده می‌شود. در این روش وجود
قدیمی از آن استفاده می‌شود. در این روش وجود سوراخ در بخش تعیین شده به معنای مقدار یک در جبر بولی است. تاریخچه کارت پانچ. تاریخچه کارت پانچ. کارت پانچ استاندارد توسط سمین کورساکف در سال ۱۸۳۲ اختراع شد و بعدها توسط هرمان هولریث برای اولین بار در هیئت بهداشت شهر نیویورک و چندین ایالت جهت تنظیم جداول آمار حیاتی استفاده شد. پس از این استفاده آزمایشی، کارت‌های پانچ برای استفاده در سرشماری سال ۱۸۹۰ پذیرفته شد. ایده هولریث برای استفاده از کارت‌های پانچ برای پردازش داده‌ها زمانی شکل گرفت که مشاهده کرد چگونه از
داده‌ها زمانی شکل گرفت که مشاهده کرد چگونه از کارت‌های پانچ برای کنترل دستگاه‌های بافندگی ژاکارد استفاده می‌شود. ژاکارد، بافنده‌ای که در حدود سال ۱۸۱۰ در فرانسه کار می‌کرد، ایده استفاده از سوراخ‌های ایجاد شده در مقوا را برای کنترل الگوی بافت‌های بافندگی اجرا کرد. بسیاری از دستگاه‌های بافندگی ژاکارد تا به امروز مورد استفاده قرار می‌گیرند، و گاهی اوقات می‌توانید رشته‌هایی از کارت‌های ژاکارد را برای فروش پیدا کنید. استفاده از کارت‌های پانچ در ماشین بافندگی ژاکارد نیز بر چارلز بابیج تأثیر گذاشت. او تصمیم گرفت
نیز بر چارلز بابیج تأثیر گذاشت. او تصمیم گرفت از کارت‌های پانچ برای کنترل ترتیب محاسبات در موتور تحلیلی پیشنهادی خود استفاده کند. برخلاف کارت‌های هولریث که ۵۰ سال بعد مورد استفاده قرار گرفت؛ کارت‌های پانچ شده بابیج مانند کارت‌های ژاکارد به هم متصل می‌شدند. با تمام این تلاشش‌ها بابیج هرگز یک موتور تحلیلی نساخت. او صرفاً توانست سال‌ها بعد با ارائه مدارک، مانع حق ثبت این اختراع توسط شرکت هولریث شد. کارت‌های پانچ و منشأ IBM. مانند بسیاری از کارآفرینان مدرن، پس از اینکه هولریث اولین سری ماشین‌های کارت پانچ
پس از اینکه هولریث اولین سری ماشین‌های کارت پانچ الکترومکانیکی خود را کامل کرد، دستگاه جدول‌بندی برای جمع‌آوری آمار از اطلاعات ثبت شده روی کارت‌ها و دستگاه مرتب‌سازی، شرکتی را تأسیس کرد. که در ابتدا به نام جدول‌بندی نامیده می‌شد. مانند بسیاری از استارت‌آپ‌های با فناوری پیشرفته امروزی، شروع کار تا حدی دشوار بود. تا اینکه یک مدیر با تجربه وارد صحنه شد. توماس واتسون که قبلاً برای NCR کار می‌کرد، مسئولیت را بر عهده گرفت. یکی از اقدامات واتسون تغییر نام شرکت International Business Machines بود و در عرض چند دهه،
Business Machines بود و در عرض چند دهه، شرکت او به حدی گسترش یافت که دولت فدرال از آن به دلیل نقض قوانین ضد تراست شکایت کرد. ابعاد کلی کارت‌های پانچ که برای پردازش داده‌ها استفاده می‌شود، از زمانی که هرمان هولریث این شیوه را اختراع کرد، ثابت مانده است. ۳/۸ اینچ عرض و ۱/۴ اینچ ارتفاع و ۰٫۰۰۷ اینچ ضخامت. قبل از سال ۱۹۲۹، این اندازه‌ای استاندارد برای بسیاری از اسکناس‌های ایالات متحده بود. و ظاهراً دلیل انتخاب این ابعاد آن بود که بتوان کارت‌ها را در جعبه‌های ساخته شده برای وزارت خزانه داری ذخیره کرد. امروزه
ساخته شده برای وزارت خزانه داری ذخیره کرد. امروزه این ابعاد توسط کارت پانچ مدیا ۱ استاندارد EIA RS-292 تنظیم شده است. این استاندارد توسط ANSI X3.21-1967 که حفره‌های کارت را کنترل می‌کند و ANSI X3.26-1980 بر استفاده از کد Hollerith برای رمزگذاری داده‌های الفبایی عددی روی کارت‌ها افزوده شده است. تاریخچه کارت پانچ: کارت پانچ در سرشماری ۱۸۹۰. کد اصلی مورد استفاده برای ثبت اطلاعات کارت پانچ در سرشماری ۱۸۹۰ دارای ۲۲ ستون با ۸ موقعیت پانچ بود (اگرچه روی کارت در مجموع ۱۱ موقعیت پانچ در هر ستون وجود داشت). کدگذاری
۱۱ موقعیت پانچ در هر ستون وجود داشت). کدگذاری استفاده شده در آن کارت‌ها داده‌ها را در زمینه‌های ستونی رمزگذاری نمی‌کند، بلکه به هر موقعیت پانچ معنای خاصی اختصاص داده شده است. نیاز به ذخیره داده‌های بیشتر در هر کارت منجر به فرمت‌های با تراکم بالاتر شد، ابتدا ۲۴ ستون هر کدام ۱۰ موقعیت در سرشماری ۱۹۰۰ (استنتاج از مقاله نشنال جئوگرافیک ۱۹۰۰) و سپس ۲۷ ستون هر کدام ۱۲ موقعیت در سرشماری ۱۹۱۰. در پایان دهه ۱۹۲۰، قالب استاندارد از ۴۵ ستون سوراخ گرد در هر کارت و ۱۲ موقعیت پانچ در هر ستون استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۲۸،
پانچ در هر ستون استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۲۸، شرکت Hollerith که اکنون به IBM تغییر نام داده است، قالب مستطیلی حفره ۸۰ ستونی را معرفی کرد. که تقریباً دوبرابر مقدار داده‌هایی بود که می‌توان روی یک کارت ثبت کرد، و در اواسط دهه ۱۹۳۰، IBM پیش‌بینی کرد که کارت‌های سوراخ گرد به زودی فضای ذخیره‌سازی اطلاعات بسیار زیادی خواهند شد. تاریخچه کارت پانچ: کارت پانچ در اوایل دهه ۱۹۹۰. کارت پانچ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ همچنان مورد استفاده قرار گرفت، اما در مجموعه‌ای بسیار محدودی از کاربردها. مانند بلیط عوارض ایالتی. به دو دلیل
از کاربردها. مانند بلیط عوارض ایالتی. به دو دلیل قالب سوراخ گرد باقی مانده است: اول، IBM یک حق اختراع در قالب مستطیلی جدید خود داشت، بنابراین رقبا مجبور شدند خود را به قالب قدیمی محدود کنند. دوم، رمینگتون رند، یکی از رقبای اصلی IBM در دوران پیش از کامپیوتر، از کد Hollerith به یک کد ۶ بیتی منتقل شد که اجازه می‌داد ۹۰ ستون متن در کارت‌های ۴۵ ستونی قدیمی ذخیره شود. زمانی که رمینگتون رند UNIVAC را خرید، طبیعتاً قالب کارت ۹۰ ستونی خود را با کامپیوترهای UNIVAC ادغام کرد. از بسیاری جهات، کد کارت UNIVAC نسبت به
ادغام کرد. از بسیاری جهات، کد کارت UNIVAC نسبت به نسخه سوراخ مستطیلی IBM برتر بود! الیور جی. جونز می‌گوید: کارت‌های ۹۰ ستونی UNIVAC در دهه ۱۹۶۰ در فروشگاه بزرگ میسی و فروشگاه‌های لرنر، در بخش خرده‌فروشی، در دفتر تأمین پزشکی نیروی دریایی ایالات متحده و Polaris مورد استفاده قرار گرفتند. این کارت‌ها همچنین در سیستم کنترل موشک در بخش نظامی، اداره مالیات شهر نیویورک، لانگ آیلند روشنایی، نیز کاربرد داشت. سیستم UNIVAC SS90. مایک آلباگ در رابطه با کارت پانچ می‌گوید: در سال ۱۹۷۴ یا ۱۹۷۵ به برچیدن یک سیستم UNIVAC
در سال ۱۹۷۴ یا ۱۹۷۵ به برچیدن یک سیستم UNIVAC SS90 کمک کرد که تا چندی پیش از آن استفاده می‌شد. او همچنین سیستم UNIVAC مشابهی را دید که در همان زمان در ایستگاه تسلیحات دریایی Concord استفاده می‌شد. این سیستم‌ها ظاهراً از ۹۰ کارت ستون استفاده می‌کردند. اگر به تجهیزات کارت پانچ فروخته شده توسط آی‌بی‌ام پس از سال ۱۹۳۱ نگاه کنید، پشتیبانی سخت‌افزاری کاملی از کد الفبایی عددی هولریث آی‌بی‌ام خواهید یافت. همچنین خواهید دید که اکثر دستگاه‌های فروخته شده به برنامه‌های عددی محدود می‌شدند. برای مثال، در زمانی که،
عددی محدود می‌شدند. برای مثال، در زمانی که، دانشگاه آیووا با استفاده از کد هولریث، اسامی دانشجویان را روی کارت‌ها حک می‌کرد، دانشگاه‌های دیگر در حال توسعه رمزگذاری‌های عددی ۴ رقمی از نام‌های رایج بودند. تا بتوانند از نیاز به تجهیزات الفبایی گران‌تر اجتناب کنند. کتاب کاربردهای عملی روش کارت پانچ در کالج‌ها و دانشگاه‌ها، ویرایش شده توسط GW Baehne توسط انتشارات دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۳۵ منتشر شده است، حاوی خلاصه‌ای عالی از وضعیت هنر پردازش داده‌های کارت پانچ در سال ۱۹۳۵، است. فرمت‌های کارت پانچ. زمانی که
در سال ۱۹۳۵، است. فرمت‌های کارت پانچ. زمانی که کارت‌ها برای ذخیره اطلاعات با فرمت ثابت برای برنامه‌های پردازش داده استفاده می‌شدند، تقریباً همیشه با اطلاعات قالب چاپ می‌شدند. به طوری که یک خواننده معمولی به راحتی می‌توانست تشخیص دهد که چه پانچ‌هایی روی کارت چه اطلاعاتی را در خود دارند. این چاپ می‌تواند برای یک برنامه کاملاً تخصصی باشد، یا صرفاً می‌تواند فیلدها را به روشی استاندارد تنظیم کند، بدون اینکه روی کارت نشانی از هدف داشته باشد. توجه به این نکته مهم است که برنامه‌های معمولی پردازش کارت از دهه ۱۸۹۰
است که برنامه‌های معمولی پردازش کارت از دهه ۱۸۹۰ تا ۱۹۵۰ نیازی به استفاده از رایانه نداشتند. برای مثال، یک دسته کارت از یک برنامه خرده‌فروشی را می‌توان بر اساس فیلد دسته‌بندی در یک مرتب‌کننده کارت مرتب کرد. و سپس هر دسته را می‌توان از طریق یک ماشین جدول‌بندی اجرا کرد تا فیلدهای قیمت همه کارت‌ها در آن دسته یا عملکردهای حسابداری مشابه جمع‌آوری شود. معمولاً، کارت‌های با فرمت ثابت، قالب را در لبه بالایی کارت ثبت می‌کردند؛ زیرا کی‌پانچ‌ها تقریباً همیشه اطلاعات متنی خود را در امتداد این لبه چاپ می‌کردند. گاهی،
متنی خود را در امتداد این لبه چاپ می‌کردند. گاهی، اطلاعات در جای دیگری از کارت ثبت می‌شد. این تغییر الگو در کارت‌هایی که برای پانچ کردن ماشینی در نظر گرفته شده بود، رایج تر بود. مانند کارت دستگاه سیم پیچ گاردنر دنور. این کارت برای کنترل یک دستگاه سیم پیچ نیمه اتوماتیک استفاده می‌شد. دستگاهی که برای سیم کشی صفحات پشتی بسیاری از مین فریم‌ها و مینی کامپیوترهای دهه ۱۹۶۰ استفاده می‌شد. کارت ۸۰ ستونی. در دهه ۱۹۵۰، IBM از نسخه کوتاه شده کارت ۸۰ ستونی، تنها با ۵۱ ستون را پشتیبانی می‌کرد. این کارت‌ها اغلب در خرده
ستون را پشتیبانی می‌کرد. این کارت‌ها اغلب در خرده فروشی‌ها و سایر برنامه‌های کاربردی که به ظرفیت ذخیره‌سازی محدودی در هر کارت نیاز داشتند استفاده می‌شدند. آنها در حجم و کاغذ صرفه جویی کردند، اما به تجهیزات پردازش کارت IBM بسیار پیچیده شد تا از هر دو فرمت پشتیبانی شود. کارت‌های پانچ در عصر کامپیوتر. با ظهور رایانه‌ها، کارت‌های پیچیده و از پیش قالب‌بندی شده همچنان برای نگهداری داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند. علاوه بر این، کارت‌ها با فرمت‌هایی خاص برای نیازهای برنامه‌نویسان چاپ می‌شدند. برخی از کارت‌های
برنامه‌نویسان چاپ می‌شدند. برخی از کارت‌های پانچ از نظر پیچیدگی با کارتهای استاندارد پردازش داده برابر بودند. “کارت دستورالعمل ماشین حساب IBM” در اوایل دهه ۱۹۵۰ احتمالاً برای استفاده توسط برنامه نویسان IBM 701، اولین رایانه عمومی IBM، چاپ شد. این کارت شامل فیلدهایی برای آدرس‌های نمادین و عددی است؛ بنابراین احتمالاً از یک اسمبلر ابتدایی استفاده شده است. که مستقیماً کد شیء مونتاژ شده را روی کارت‌هایی که کد منبع را در خود نگه می‌دارند، حک می‌کند. همان‌طور که زبان‌های برنامه‌نویسی پیچیده‌تر شدند، آن‌ها از قالب
برنامه‌نویسی پیچیده‌تر شدند، آن‌ها از قالب ثابت به فرمت آزاد تغییر کردند و مواد از پیش چاپ شده روی کارت‌ها شروع به تغییر کردند. زبان‌های سطح بالا FORTRAN و COBOL. با استانداردسازی گسترده زبان‌های سطح بالا مانند FORTRAN و COBOL، کارت‌های پانچ عمومی به‌طور گسترده‌ای برای آن زبان‌ها فروخته شد. این زبان‌ها کاملاً آزاد بودند و فقط محدودیت‌هایی در قالب داشتند. اما سنت کارت‌هایی با فیلدهای مشخصاً برچسب‌گذاری شده برای مدت طولانی ادامه داشت. از آنجایی که کاربران کمتری درخواست کارت‌هایی با علامت‌های فیلد مخصوص
کمتری درخواست کارت‌هایی با علامت‌های فیلد مخصوص برنامه‌های خود را داشتند، این احتمال بیشتر می‌شد که کاربران از کارت‌هایی که برای یک هدف خریداری کرده بودند و برای اهداف دیگری استفاده می‌کردند. در مراکز کامپیوتری دانشگاه، تبدیل به یک مشکل بزرگ شد. راه حل پیشنهادی، سفارش کارت‌هایی با چاپ سفارشی برای شناسایی مؤسسه بود. البته صرفاً گذاشتن نام مؤسسه روی کارت خیلی چالش‌برانگیز نبود؛ بنابراین بسیاری از موسسات کوچک و بزرگ لوگوی شرکتی را اضافه کردند. کار طراحی گرافیکی که در ساخت صفحات چاپی ویژه برای کارت پانچ انجام
که در ساخت صفحات چاپی ویژه برای کارت پانچ انجام می‌شود می‌تواند هزینه بر باشد؛ بنابراین گاهی اوقات، مؤسسات مسیری ارزان‌تر را انتخاب می‌کنند. و به جای طراحی فرم اطراف لوگو، مانند پرینستون، یک فرم استاندارد را با آرم خود چاپ می‌کنند. کارت‌های ۱۲۸ ستونی ای ام بی. در دهه ۱۹۶۰، IBM یک کارت ۱۲۸ ستونی را معرفی کرد. که شامل ۴ ردیف از موقعیت‌های ۳۲ کاراکتری بود که هر موقعیت کاراکتر با استفاده از یک کد ۶ بیتی پانچ می‌شد. این کارت‌ها با ارتفاع ۵/۸ اینچ و عرض ۱/۴ اینچ، به‌طور قابل توجهی کوچکتر از کارت‌های Hollerith
به‌طور قابل توجهی کوچکتر از کارت‌های Hollerith اصلی بودند. و می‌توانستند ۳۸ کاراکتر داده بیشتر در هر کارت نسبت به استاندارد قدیمی UNIVAC داشته باشند. این کارت‌ها همراه با رایانه‌های «کسب‌وکار کوچک» سیستم ۳ آی‌بی‌ام معرفی شدند. و قصد داشتند کارت ۸۰ ستونی را از بازار خارج کنند. علی‌رغم مزایای آشکار آن‌ها، این کارت‌ها هرگز فراتر از برخی برنامه‌های تخصصی خاص، به ویژه برچسب‌های قیمت خرده فروشی و مدیریت موجودی، مورد توجه قرار نگرفتند. کارت‌های ۱۲۸ ستونی نیز تنها با ۹۶ ستون از داده‌های پانچ شده استفاده می‌شدند. و
۹۶ ستون از داده‌های پانچ شده استفاده می‌شدند. و به جای ۳ ردیف معمول، فضایی برای ۴ ردیف چاپ در امتداد لبه بالایی باقی می‌ماند. تاریخچه کارت پانچ: کارت۲های پانچ در دهه ۷۰. اکثر کاربران این کارت‌ها را ۹۶ ستونی می‌دانستند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، تقاضای زیادی برای پشتیبانی از متن ترکیبی بزرگ و کوچک وجود داشت. که نیاز به تغییر از یک کد ۶ بیتی به یک کد ۸ بیتی بود. به منظور حفظ سازگاری، ۲ بیت بالای کد ۸ بیتی جدا از ۶ بیت پایین پانچ شدند و ردیف بالایی کارت (که قبلاً برای ستون‌های ۹۷–۱۲۸ رزرو شده بود) برای نگهداری ۳
برای ستون‌های ۹۷–۱۲۸ رزرو شده بود) برای نگهداری ۳ مسیر داده ۲ بیتی تقسیم شدند. به جای یک مسیر داده ۶ بیتی. طراحی کد هوشمندانه تضمین می‌کند که کارت‌های قدیمی که با استفاده از کد ۶ بیتی پانچ شده‌اند، با استفاده از نرم‌افزار ۸ بیتی تا زمانی که کارت بیش از ۹۶ ستون داده نداشته باشد، به درستی خوانده می‌شوند. متن چپ‌چین‌شده
کهن‌الگوهای یونگ در روان‌شناسی تحلیلی آن دسته از اشکال ادراک و دریافت را که به یک جمع به ارث رسیده‌است کهن‌الگو یا سَرنمون می‌خوانند. هر کهن‌الگو تمایل ساختاری نهفته‌ای است که بیانگر محتویات و فرایندهای پویای ناخودآگاه جمعی در سیمای تصاویر ابتدایی است. مانند اساسی‌ترین کنش‌های زیستی احتمالاً مهم‌ترین تصاویر ابتدایی در همهٔ دوران‌ها و نژادها مشترک است. یک کهن‌الگو را می‌توان همچون یک ذخیرهٔ هوش‌افزا، یک نقش سر، یا یک اثر ارثی تصور کرد که از طریق تراکم تجربیات روانی بی‌شماری که همواره تکرار شده‌اند تکوین
روانی بی‌شماری که همواره تکرار شده‌اند تکوین یافته‌است. تصاویر ابتدایی محصول و مرتبط با دو عامل هستند: فرایندها و رویدادهای طبیعی که پیوسته تکرار می‌شوند و عوامل تعیین‌کننده درونی زندگی روانی و کل زندگی. این تصاویر با کمک طبیعت دوگانه به خوبی می‌توانند هر دو دسته دریافت‌های بیرونی و درونی را هماهنگ سازند و به آن‌ها معنا بخشند و اعمال انسان را در راستای همین معنا هدایت کنند. این تصاویر با هدایت غرایز ناب به درون قالب‌های نمادی، انرژی روانی را از سردرگمی عظیمی که ادراک محض پدیدمی‌آورد، خلاصی می‌بخشد. از این
که ادراک محض پدیدمی‌آورد، خلاصی می‌بخشد. از این جهت این تصاویر قرینهٔ ضروری غرایز هستند، ولی افزون بر آن مکانیسمی هستند که بدون آن در یک وضعیت جدید ممکن نبود. کهن‌الگوها نیز همانند دیگر مفاهیم تعریف‌شده در روان‌شناسی تحلیلی دارای دو ماهیت "فردی" و "جمعی" هستند. هرگاه نیروهای کهن‌الگویی در مقیاس گسترده فعال شوند، می‌توان انتظار نتایج خطرناک یا سودمندی داشت، زیرا کهن‌الگوها تعیین‌کنندهٔ نگرش‌های روانی و رفتار اجتماعی فرد و جمعند و هر کهن‌الگو حاوی هر دو دستهٔ ویژگی‌های مثبت و منفی است. اگر محتویات مثبت
دستهٔ ویژگی‌های مثبت و منفی است. اگر محتویات مثبت کهن‌الگو نتوانند به‌طور ناخودآگاه بروز کنند، بلکه سرکوب شوند انرژی آن‌ها به جنبه‌های منفی کهن‌الگو منتقل می‌شوند و در این حال پس از مدتی آشفتگی‌های جدی و غیرقابل کنترل در روان انسان و در جامعه بروز خواهد کرد. کهن‌الگوها عناصر فاسدنشدنی ناخودآگاه هستند اما شکل و شمایل آن‌ها اغلب تغییر می‌کند. کهن‌الگوها عناصر روانی هم‌بسته با غرایزند که یونگ در کتاب "انسان و سمبول‌هایش" آن‌ها را چنین توصیف می‌کند: یونگ کهن‌الگوها را دارای جایگاهی مهم در ناخودآگاه جمعی
کهن‌الگوها را دارای جایگاهی مهم در ناخودآگاه جمعی انسان‌ها می‌داند. به‌سبب همین ویژگی ناخودآگاه، برای یافتن و درک آن‌ها باید به بررسی رفتار، هنر، اساطیر، مذهب یا رویاهای افراد پرداخت. کهن‌الگوها به‌باور یونگ، انگاره‌ها و تصاویری جهانی و باستانی و رونوشت روانی غرایز هستند. آن‌ها عوامل ارثی پنهانی هستند که چون به خودآگاه می‌رسند، در برهم‌کنش با جهان خارج برای افراد یا فرهنگ‌ها شکل تصویر یا بازنمودهای رفتاری را می‌یابند. غریزه و کهن الگو. غریزه‌ها و کهن الگوها عواملی هستند که هر دو در ساختن ناآگاه جمعی دست
عواملی هستند که هر دو در ساختن ناآگاه جمعی دست دارند. اختلاف این دو در این است که غریزه حالت وجودی است و کهن الگو حالت درک و دریافت. غریزه تکانه‌ای طبیعی است که به صورت کنش و واکنش عادی بروز می‌کند و کهن الگو به صورت اندیشه و تصویر در آگاهی پدید می‌آید. با وجود این تمایز، از یکدیگر مستقل نیستند و عمیقاً به هم مربوطند زیرا کهن الگوها تصویری از غرایز و الگوهای رفتار غریزی‌اند. چهره‌های کهن‌الگویی. مادر، پدر، کودک، دختر باکره، فرمانروا، کاهن، درمانگر، آموزگار، چهار صورت نوعی اساسی نرینه و مادینه - مرد یا زنی
چهار صورت نوعی اساسی نرینه و مادینه - مرد یا زنی که جذابیت جسمی یا جنسی دارد، زن عاشق‌کش و مرد عاشق‌پیشه - مرد پرتکاپو در جهان، پیرمرد و پیرزن خردمند. موقعیت‌های کهن‌الگویی. شامل تولد، بلوغ، خواستگاری، همبستری، ازدواج و مرگ است. ترکیب‌های فارسی مشابه. کلمه کهن الگو، که به عنوان ترجمه برای archetype، این اصطلاحِ یونگ، مصطلح گشته‌است، پیشتر با ترکیب‌های دیگری به عنوان معادل، به زبان فارسی ترجمه می‌شده، از جمله:
کلید دَرج یا اینسرت (به انگلیسی: Insert Key) یکی از کلیدهای صفحه‌کلید رایانه است که با فشار دادن آن می‌توان نویسه‌هایی را بین نویسه‌های موجود وارد کرد. کلید درج در صفحه‌کلیدهای انگلیسی‌زبان با واژه «Ins» یا «Insert» مشخص می‌شود. یکی از کلیدهای صفحه‌کلید رایانه در صفحه کلیدها وضعیت ویرایشی محیط پردازش متن را در یکی از دو حالت درج یا بازنویسی قرار می‌دهد، گرچه ممکن است کارهای دیگری نیز در برنامه‌های کاربردی مختلف انجام دهد.
عروس و تعصب فیلمی سینمایی محصول سال ۲۰۰۴ هندوستان است. این فیلم به کارگردانی گاریندر چادا و با هنرپیشگی آیشواریا رای ساخته شده‌است. نام این فیلم کنایه‌ای به نام رمان معروف انگلیسی، غرور و تعصب اثر جین آستن است. این فیلم در واقع اقتباسی از کتاب "غرور و تعصب" اما با تغییر نام‌ها و مکان‌ها و بردن داستان به هند، انگلستان و آمریکا است. منابع. Wikipedia contributors, "Bride and Prejudice," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bride_and_Prejudice&amp;oldid=191710192 (accessed
(accessed February ۱۹، ۲۰۰۸).
اَلْفی یک فیلم کمدی درام به سال ۲۰۰۴، محصول مشترک آمریکا و انگلیس، به کارگردانی چارلز شایر. موضوع آن کمدی و رمانتیک است. جود لا، سی نا میلر، سوزان ساراندون، ژولین دیویس، و عمر اپس از بازیگران این فیلم هستند. خلاصه. فیلم درمورد یک جوان خوش چهره بریتانیایی بنام «الفی» است که راننده لیموزین می باشد و در زندگی اش با زن های بسیاری رابطه دارد، که بیشتر آن ها از مشتریانش هستند. او یک زندگی رویایی را تجربه می کند،‌ تا اینکه... جوایز. برنده گلدن گلوب بهترین ترانه موسیقی متن ۲۰۰۵
بتمن آغاز می‌کند فیلمی ابرقهرمانی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی کریستوفر نولان و نویسندگی نولان و دیوید اس. گویر است. این فیلم بر پایهٔ شخصیت بتمن دی‌سی کامیکس است و کریستین بیل در نقش بروس وین / بتمن، به همراه مایکل کین، لیام نیسون، کیتی هلمز، گری اولدمن، کیلین مورفی، تام ویلکینسون، روتخر هاور، کن واتانابه و مورگان فریمن در آن به ایفای نقش پرداختند. این فیلم، که بازراه‌اندازی مجموعه فیلم‌های "بتمن" به حساب می‌آید، داستان زندگی بروس وین را از مرگ پدر و مادرش تا داستان تبدیل شدنش به بتمن و مبارزه‌اش با
مادرش تا داستان تبدیل شدنش به بتمن و مبارزه‌اش با رأس‌الغول و مترسک که قصد وارد کردن گاتهام سیتی به هرج و مرج را دارند، روایت می‌کند. پس از شکست مالی و انتقادی فیلم "بتمن و رابین" در سال ۱۹۹۷، برادران وارنر پیکچرز فیلم‌های آینده بتمن را لغو کردند، از جمله فیلم برنامه‌ریزی شده "بتمن: از زنجیر رها شده" جوئل شوماخر. بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ فیلمسازان متعددی برای بازراه‌اندازی این مجموعه وارد همکاری با برادران وارنر شدند. پس از کنار گذاشتن داستان پیشنهادی جاس ویدون، برادران وارنر، نولان و دیوید اس. گویر را