payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفته شده از انگلیسی باستان‌اند. برای نمونه فعل "reduce" که در انگلیسی به صورت به کار می‌رود، از واژهٔ لاتین "redūcere" گرفته شده‌است اما خود واژهٔ لاتین در کاربردش به صورت رفتار می‌کند که با انگلیسی تفاوت دارد. اما در مقابل عبارت انگلیسی اگر بخواهد به هلندی برگردد می‌شود "Johns levensverzekeringsmaatschappij" که به ترتیب ترجمهٔ آن چنین است: . همچنین عبارت انگلیسی "the company of insurance life of John" در برگردان فرانسه می‌شود "la compagnie d'assurance-vie de John". به صورت کلی در زبان انگلیسی پسوندهای
de John". به صورت کلی در زبان انگلیسی پسوندهای دستوری که به اسم، فعل، صفت و قید افزوده می‌شود همگی ژرمنی‌اند. در انگلیسی پسوندی که به اسم می‌چسبد پسوند جمع معمولی است: "s-" و "es-" مانند "apple - apples برابر آن در دیگر زبان‌ها عبارت است از: در فریسی "appel - appels و در هلندی "appel - appels. نشان مالکیت در انگلیسی است مانند "Brad's hat" به آلمانی "Brads Hut" به هلندی "Brads hat". در فعل‌ها پسوندهایی که افزوده می‌شوند در حال سادهٔ سوم شخص مفرد عبارت‌اند از مانند "he stands یا "he reaches در حال استمراری
مانند "he stands یا "he reaches در حال استمراری عبارت است از "ing-" با برابر هلندی "ende-" و برابر آلمانی و در گذشتهٔ ساده و گذشتهٔ نقلی (ماضی نقلی) عبارت است از "ed-" با برابر سوئدی . مصدر فعل در انگلیسی با پیشوند "to" ساخته می‌شود مانند to drive" که برابر آن در انگلیسی باستان tō drīfenne" در هلندی te drijven" در آلمانی سفلا to drieven" و در آلمانی zu treiben" می‌شود. قیدها در انگلیسی به‌طور معمول با "ly-" به پایان می‌رسند که این در آلمانی به صورت "lich-" و در سوئدی به صورت "ligt-" است. صفت‌ها و قیدهای
و در سوئدی به صورت "ligt-" است. صفت‌ها و قیدهای برتر و برترین در انگلیسی با استفاده "more" و "most" یا "er-" و "est-" ساخته می‌شوند مانند "hard/harder/hardest با برابر هلندی "hard/harder/hardst. در انگلیسی امروزی تمامی پیشوندها و پسوندهایی که گفته شد آزادانه و بدون توجه به ریشهٔ واژه‌ها بسته به کاربرد آن‌ها به آغاز یا پایان واژه‌ها اضافه می‌شوند مانند: دلیل این آزادی عمل این است که سرچشمهٔ تمام این‌ها به انگلیسی باستان بازمی‌گردد. بسیاری از پسوندها و بخش‌های پایانی فعل که در انگلیسی باستان وجود داشته‌اند
پایانی فعل که در انگلیسی باستان وجود داشته‌اند مانند با گذر زمان کم رنگ و در نهایت حذف شده‌اند ("zero or null (-Ø) affixes") و گاهی تنها تلفظ آن‌ها باقی‌ماند. برای نمونه جملهٔ "ic singe در انگلیسی باستان به "I singe" تبدیل شد و در نهایت بخش پایانی در انگلیسی امروزی حذف شد "I sing-Ø" و به شکل «"I sing"» باقی‌ماند. نمونهٔ دیگر: "wē þōhton انگلیسی باستان به سپس با حذف بخش پایانی "we thought-Ø" به «"we thought"» دگرگون شد. خانوادهٔ زبانی. زبان انگلیسی از زبان‌های هندواروپایی (بزرگ‌ترین خانوادهٔ زبانی) و از
هندواروپایی (بزرگ‌ترین خانوادهٔ زبانی) و از شاخهٔ ژرمنی غربی این خانواده است. به عنوان مثال معادل واژهٔ (father) در ژرمنی (vater)، در لاتین (pater) و در سانسکریت (pitr) است. این واژه‌ها همگی هم‌ریشه (واژه‌های مشابه در زبان‌های مختلف با ریشهٔ مشترک) هستند. خط. انگلیسی که خود برگرفته از خط لاتین است، توانسته به علت نفوذ خود در سراسر جهان بیشتر انسان‌های جهان را با خط لاتین آشنا سازد. به‌گونه‌ای که از هر ۵ نفر ۳ نفر می‌توانند یک متن لاتین را تاحدودی درست تلفظ کنند. تقدس. زبان انگلیسی در گذشته به علت مسیحی شدن
تقدس. زبان انگلیسی در گذشته به علت مسیحی شدن آنگلوساکسون‌ها زبان مقدس به‌شمار می‌رفت. به‌گونه‌ای که بسیاری از مسیحیان اروپای غربی زبان انگلیسی را برای خواندن کتاب مقدسشان (انجیل) می‌شناختند و زبان انگلیسی را محترم می‌شماردند. عناصر سدهٔ هفدهم میلادی زبان انگلیسی در پرستش مسیحیان پروتستان، از طریق استفاده از "کتاب مقدس پادشاه جیمز"، یا نسخه‌های قدیمی‌تر کتاب نمازنامه عام، باقی می‌مانده‌است. مسیحیان معمولاً با ترجمهٔ کتاب‌های آسمانی مخالف بودند از همین رو برخی مخالفت‌ها را نیز نشان می‌دادند. به دار آویختن
مخالفت‌ها را نیز نشان می‌دادند. به دار آویختن ویلیام تیندل و سوزاندن در آتش، به جرم ترجمه و نشر عهد جدید به زبان انگلیسی، شوکی بزرگ میان مترجمان انگلیسی بود. امروزه نام‌های رایج در میان انگلیسی‌زبان‌ها بیشتر از نام‌های عبری وام گرفته شده‌اند. واج‌شناسی. الفبا. الفبای انگلیسی یک الفبا مبتنی بر الفبای لاتین است. در گذشته تعداد حروف الفبای انگلیسی ۲۹ حرف بود که به مرور زمان به کاهش یافت و امروزه ۲۶ حرف دارد. بسیاری از این حروف در بسیاری از الفباهای زبان‌های اروپایی مانند فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی و غیره
اروپایی مانند فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی و غیره مشترک هستند. حروف A-E-I-O-U مصوت و بقیه صامت هستند. واکه‌ها در انگلیسی از منطقه‌ای به منطقه‌ای دیگر متفاوت است؛ اما به‌طور معمول طول و کشیدگی واج‌ها در معنی واژه تفاوتی ایجاد نمی‌کند به‌ویژه در انگلیسی آمریکای شمالی. همخوان‌ها. بیشتر لهجه‌های زبان انگلیسی ۲۴ همخوان دارند. واکه‌ها. نحوهٔ تلفظ واکه‌ها در زبان انگلیسی در لهجه‌های متفاوت بسیار متغیر است. این تفاوت در نحوه ادا کردن حروف صدادار یکی از عمیق‌ترین تفاوت‌های لهجه‌های متفاوت زبان انگلیسی است. دستور
تفاوت‌های لهجه‌های متفاوت زبان انگلیسی است. دستور زبان. زبان انگلیسی (که با آلمانی هم‌خانواده است) با از دست دادن بیشتر ویژگی‌های اضافی به زبانی بسیار ساده‌تر از نظر دستوری بدل شده‌است. زبان فرانسه نیز مانند انگلیسی، نسبت به زبان نیای خود (زبان لاتین) بسیار ساده‌تر شده‌است. در واقع این دو زبان از زبان‌هایی با ساختار ترکیبی به زبان‌هایی با ساختار تحلیلی تحول یافته‌اند. زبان انگلیسی نیز که بسیار، اما کمتر از فرانسه، تحلیلی شده‌است و توانایی پاره‌پیوندی آن بسیار کمتر شده‌است و پاره‌پیوندهای بیش از سه یا چهار
کمتر شده‌است و پاره‌پیوندهای بیش از سه یا چهار سیلاب را از مایهٔ بومی خود برنمی‌تابد به این دلیل همان راه زبان فرانسه را در پیش گرفته‌است، یعنی وام‌گیری بی‌نهایت از زبان‌های یونانی و لاتینی، به ویژه برای کاربردهای علمی و فنی. اجزای کلام. اجزای کلام شامل اسم، فعل، صفت، قید، ضمیر، حرف اضافه، حرف ربط، حرف ندا، عدد، حرف تعریف، تخصیص‌گر می‌شود. دیگر زبان‌های هندواروپایی نیز اساساً همهٔ این کلاس‌های واژه‌ای را دارند. اسم. اسم‌ها در زبان انگلیسی فراوان هستند و متداول‌ترین اسم استفاده شده در این زبان، time است.
اسم استفاده شده در این زبان، time است. همچنین اسم‌ها در زبان انگلیسی می‌توانند چندین معنی داشته باشند و با دیگر واژه‌ها هم‌نام باشند. واژه set بیشترین تعداد معنی را در برابر دیگر واژه‌های انگلیسی دارد. برخی از واژه‌ها نیز در گذر زمان معنی ابتدایی خود را از دست داده‌اند. مانند واژه awful به معنای "مزخرف" که در گذشته به معنای "شگفت انگیز" و نسخهٔ کوتاه شدهٔ "full of awe" بود. اسامی در دستور زبان انگلیسی می‌توانند بر اساس چند ویژگی دسته‌بندی شوند: اسم‌های خاص یا عام. اسم رسمی و شناسنامه‌ای. اسامی افراد،
خاص یا عام. اسم رسمی و شناسنامه‌ای. اسامی افراد، کشورها و برخی مؤسسه‌ها و دسته‌ها و… (کمابیش تمام چیزهایی که فقط یک عدد از آن‌ها وجود دارد) اسم خاص نام دارد. اسامی خاص در زبان انگلیسی ویژگی‌های مختص به خود را دارند که اسم خاص در زبان انگلیسی تنها به یک مؤلفه و یک چیز و یک فرد از یک دسته اشاره می‌کند. مانند: کانادا، آبشار نیاگارا و… در مقابل همه اسمی که مخاطب به‌جای اسم رسمی‌ای آن اسم؛ به او می‌دهد. مانند: کشور، آبشار و… اسم‌های انتزاعی و عینی. اسم انتزاعی واژه‌ایست که بیانگر مفاهیم، ایده‌ها و احساساتند و
واژه‌ایست که بیانگر مفاهیم، ایده‌ها و احساساتند و قابل لمس کردن نیست. مانند: شادی، غم و… اسامی عینی برای اشاره به اشیاء و افراد، مکان‌ها و به‌طور کلی چیزهایی استفاده می‌شوند که تجسمی فیزیکی دارند. جنس دستوری. ماه در فرانسوی مؤنث است و خورشید مذکر؛ جنسیت داشتن اسامی در بعضی زبان‌های اروپایی عجیب است. اما در واقع، کمابیش تمام زبان‌های اروپایی به یک خانوادهٔ زبانی تعلق دارند و از میان آن‌ها، تنها انگلیسی است که جنس دستوری را بدین شکل به کار نمی‌بندد اما در گذشته زبان انگلیسی با توجه به ریشه آلمانی‌اش مانند
زبان انگلیسی با توجه به ریشه آلمانی‌اش مانند آن‌ها دارای تفکیک جنسیت زبانی بود. اما واژگانی برای اشاره افراد براساس جنسیت آن‌ها مانند دو «او» مختلف برای مذکر و مؤنث وجود دارد اما جزو زبان‌های بی جنس (Genderless language) محسوب می‌شود. تنها واژگان she و he در زمان حال s سوم شخص می‌گیرند. مقامات اتحادیه دانشجویان دانشگاه آکسفورد از دانشجویان خواسته‌اند هنگام صحبت، به جای ضمایر “he” و “she” از ضمیر جنسیت ترجیحی “ze” استفاده کنند. این ضمیر امروزه به‌طور تدریجی درحال رایج شدن در متون علمی دانشگاهی و حتی میان
درحال رایج شدن در متون علمی دانشگاهی و حتی میان عموم مردم انگلیسی زبان است. این عمل زبان انگلیسی را آسان‌تر و منعطف کرده‌است و برخی نیز آن را جنسیت‌کُشی در زبان قلمداد کرده‌اند. جمع اسم. ساختار گرامری حالت جمع برای اسامی به زبان فرانسوی بسیار نزدیک است. در زبان انگلیسی هم مانند فرانسوی در یک قاعدهٔ کلی برای ساختن حالت جمع یک اسم به آن پسوند s- اضافه می‌شود. این قاعده البته دارای استثناهایی هم هست. همچنین تخصیص‌گر به کار رفته با اسم جمع به صورت جمع می‌آید. فعل. فعل‌ها را از جنبه‌های گوناگون می‌توان
فعل. فعل‌ها را از جنبه‌های گوناگون می‌توان طبقه‌بندی کرد ضمن این‌که برخی فعل‌ها می‌توانند نقش‌های گوناگون و متضادی را بازی کنند (مانند فعل‌های to be و to have). به‌طور مثال می‌توان فعل‌هایی که صورتهای صرفی ناقص دارند (مانند بیشتر فعل‌های کمکی و فعل‌هایی که برای آب و هوا به کار می‌روند) را تحت عنوان افعال ناقص در مقابل سایر فعل‌ها که صورتهای صرفی کامل دارند قرار داد. یا می‌توان فعل‌هایی که فقط جنبه پیوند دهندگی بخش نهاد جمله با قسمت غیر فعلی گزاره را دارند (مانند افعال to be(وقتی به عنوان فعل اصلی بیاید) ,
افعال to be(وقتی به عنوان فعل اصلی بیاید) , to become , to seem را تحت عنوان افعال ربطی از سایر فعل‌هایی که جنبه کُنشی دارند (افعال تام) جدا کرد. یا می‌توان افعالی که در جمله فقط جنبهٔ نقشی (functional) دارند و برای فراداد مقوله‌های دستوری نمود، زمان دستوری، وجهیت یا جهت فعل به کار می‌روند را با عنوان فعل‌های کمکی از سایر فعل‌ها که به عنوان فعل اصلی یا قاموسی هستند جدا کرد. فعل‌های کمکی. فعل‌های کمکی (auxiliary verbs) در زبان انگلیسی، فعل‌هایی هستند که برای سؤالی‌کردن، منفی‌کردن، ساختن زمان‌های خاص و حالت
سؤالی‌کردن، منفی‌کردن، ساختن زمان‌های خاص و حالت مجهول به جمله اضافه می‌شوند. این فعل‌ها عبارتند از be, do, have, will. هر یک از این فعل‌ها ممکن است شکل ساده یا گذشته داشته باشند که کاربردی مختص به خود دارد. فعل‌های کمکی وجهی. فعل‌های مدال (modal verbs) یا افعال کمکی وجهی، شامل فعل‌های can, could, may, might, must, need not, shall/will, should/ought to می‌شوند. این فعل‌ها توانایی، اجازه، امکان انجام و … را در جمله نشان می‌دهند. شکل فعل‌های مدال با توجه به زمان جمله تغییر می‌کند در نتیجه باید در زمان
به زمان جمله تغییر می‌کند در نتیجه باید در زمان استفاده از آن‌ها به زمان جمله توجه کرد. این فعل‌ها ساختار و کاربردی متفاوت نسبت به فعل‌های کمکی یا فعل‌های اصلی دارند. در واقع فعل‌های مدال بدون معنا نیستند اما برخی از نقش‌های فعل‌های کمکی (مانند منفی‌کردن یا سؤالی‌کردن) را ایفا می‌کنند. قید. قید در انگلیسی شرایط و نحوهٔ عمل صورت گرفته. در زبان انگلیسی قیدهای بسیار متنوعی وجود دارند: صفت. صفت واژه‌ای است که دربارهٔ اسم توضیحی می‌دهد و آن را توصیف می‌کند و به‌طور معمول قبل از اسم می‌آید. پراستفاده‌ترین صفت در
معمول قبل از اسم می‌آید. پراستفاده‌ترین صفت در زبان انگلیسی صفت (good) به معنای «خوب» است. حرف. حرف بزرگتر از فونیم (phoneme) یا صداست و دارای سمبل‌های خاص می‌باشد و در زبان انگلیسی ۲۶ حرف موجود است؛ و بدون شک بی‌شمار واژه دارد. پرتکرارترین حرف در زبان انگلیسی e است که به‌طور معمول در آخر واژه‌های دیگر به عنوان صدای صامت استفاده می‌شود و ۱۱ درصد از زبان انگلیسی را تشکیل می‌دهد. در میان واژه‌های نیز تنها واژه‌ای که سه حرف تکراری پشت سرهم دارد؛ واژه bookkeeping و Bookkeeper است. نشانگرها و کمیت‌سنج‌ها.
و Bookkeeper است. نشانگرها و کمیت‌سنج‌ها. نشانگرها و کمیت‌سنج‌ها واژه‌هایی که قبل از اسم می‌آیند و مشخص می‌کنند اسم معین، نامعین، قابل شمارش یا غیرقابل شمارش است. حرف تعریف نامعین. حرف تعریف در زبان انگلیسی به دو دسته معین (definite) و نامعین (indefinite) تقسیم‌بندی می‌شود. حرف تعریف نامعین برای واژه‌هایی به کار می‌رود که آن واژه‌ها برای گوینده/شنونده نامشخص هستند و کسی نمی‌داند دربارهٔ کدام چیز یا فرد خاص دارد صحبت می‌شود. حرف تعریف نامعین در زبان انگلیسی a و an هستند که a قبل از واژه‌های قابل شمارش مفردی
و an هستند که a قبل از واژه‌های قابل شمارش مفردی می‌آید که با حروف بی‌صدا (consonant) و an نیز قبل از واژه‌های قابل شمارش مفردی می‌آید که با حروف صدادار (vowel) شروع می‌شوند. حرف تعریف معین. حرف تعریف در زبان انگلیسی به دو دسته معین (definite) و نامعین (indefinite) تقسیم‌بندی می‌شود. پرکاربردترین واژه در زبان انگلیسی the است که حرف تعریف معین در زبان انگلیسی است که برای واژه‌هایی به کار می‌رود که آن واژه‌ها برای گوینده/شنونده مشخص و شناخته شده‌است و مشخص است که دربارهٔ کدام چیز یا فرد خاص دارد صحبت می‌شود.
که دربارهٔ کدام چیز یا فرد خاص دارد صحبت می‌شود. حرف اضافه. واژه‌ای کوتاه (یک یا دو حرفی) که به‌طور معمول قبل از اسم می‌آید و موقعیت مکانی/زمانی آن را نشان می‌دهد. حروف اضافه به دو دسته تقسیم می‌شوند: حروف اضافه زمان و حروف اضافه مکان و حرکت واژگان. واژگان انگلیسی به‌طور قابل توجهی در طول سده‌ها دگرگون شده‌است. مترادف‌های بسیاری در زبان انگلیسی هستند که یکی از بزرگ‌ترین معایب و دشواری‌های زبان انگلیسی به‌شمار می‌رود. واژه‌های بسیاری از انگلیسی به دیگر زبان‌ها منتقل شده‌است. اوکی یک واژهٔ محاوره‌ایِ انگلیسی
منتقل شده‌است. اوکی یک واژهٔ محاوره‌ایِ انگلیسی برای ابراز موافقت و به‌معنی «خوب» یا «باشه» (با هویت دستوریِ شبه‌جمله) است که امروزه یکی از متداول‌ترین وام‌واژه‌ها در بسیاری از زبان‌هاست و ازنظر گستردگی استفاده، جزو بین‌المللی‌ترین واژه‌های انگلیسی به‌شمار می‌آید. برخی از واژه در زبان انگلیسی مانند orange ,silver ,month و marathon با هیچ واژه دیگری هم قافیه نمی‌شوند. انگلیسی زبان بسیار عجیبی است ممکن است ترتیب واژه‌ها و گرامر صحیح نباشد اما مورد قبول و استفاده هستند. جمله "long time no see" به معنای "خیلی
هستند. جمله "long time no see" به معنای "خیلی وقت که ندیدمت" است اما از لحاظ گرامر غلط می‌باشد. درحالی که جمله بوفالو بوفالو بوفالو بوفالو بوفالو بوفالو بوفالو بوفالو با داشتن ۸ واژه تکراری از لحاظ دستور زبان به‌طور کامل صحیح است و معنی آن می‌شود: «گاومیش‌های گله‌ای از شهر بوفالو که گاومیش‌های گلهٔ دومی از شهر بوفالو اذیتشان می‌کنند، خود گاومیش‌های گلهٔ سومی از شهر بوفالو را اذیت می‌کنند». برخی از الفبای لاتین مانند Æ، Ð، Þ و یاگ در انگلیسی باستان استفاده می‌شدند که امروزه منسوخ شده‌اند. تلفظ. زبان انگلیسی
که امروزه منسوخ شده‌اند. تلفظ. زبان انگلیسی خلاف زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی آنگونه که واژه‌ها نوشته می‌شوند خوانده نمی‌شوند که یکی از ایرادات وارد آمده به انگلیسی است. افرادی که درحال یادگیری انگلیسی هستند، برای تلفظ صحیح واژه‌ها از فونتیک و آی‌پی‌اِی (IPA) استفاده می‌کنند. فونتیک واژه‌ها در زبان انگلیسی مبنی بر دو گویش انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی است که انگلیسی آمریکایی بسیار فراگیرتر است. تعداد واژه‌ها. تعداد واژه‌های انگلیسی بسیار گسترده‌است. تعداد واژه‌های این زبان بسیار فراوان بوده و از
تعداد واژه‌های این زبان بسیار فراوان بوده و از انعطاف‌پذیری بالایی برخوردار است. در نتیجه می‌توان به روش‌های مختلف مقصود خود را بیان کرد. انگلیسی پس از کره‌ای و عربی بیشترین تعداد واژه را میان زبان‌های دیگر دارد. ویکی‌واژهٔ انگلیسی با بیش از ۷ میلیون واژه بزرگ‌ترین تعداد را میان دیگر ویکی‌واژه‌ها دارد. انگلیسی همچنین بیشترین تعداد دایرهٔ واژه را میان زبان‌های جهان دارد. نویسندگان دیکشنری آکسفورد تخمین زده‌اند که هر دو ساعت یک واژه و در هر سال حدود ۴۰۰۰ واژه به این دیکشنری افزوده می‌شود. LOL و فتوبمبینگ جزو
به این دیکشنری افزوده می‌شود. LOL و فتوبمبینگ جزو واژه‌هایی هستند که به تازگی در این زبان پدیدار شده‌اند. فرهنگ لغت‌ها. نخستین فرهنگ لغت انگلیسی در سال ۱۷۵۵ (میلادی) نوشته شد و از آن زمان تاکنون با انفجار اطلاعات در فضای گسترده اینترنت فرهنگ لغت‌ها نیز بروز شده‌اند. برخی از فرهنگ لغت‌های برخط ممکن است امکانات دیگری مانند نمایش یک نمونه فیلم و عکس، فونتیک و ریشه آن واژه را ارائه دهند. جغرافیای زبانی. جغرافیای زبانی انگلیسی مورد تحقیق است. کشورهای انگلیسی زبان بیشتر در قاره آفریقا، اقیانوسیه و دریای کارائیب
بیشتر در قاره آفریقا، اقیانوسیه و دریای کارائیب قرار دارد. البته لازم است ذکر شود که امروزه زبان انگلیسی به گروه خاصی تعلق ندارد و یک زبان بین‌المللی است. تأثیر هر زبانی ترکیبی از سه اصل است: تعداد کشورهایی که از آن به عنوان زبان رسمی یا زبان مادری خود استفاده می‌کنند، بین‌المللی بودن و تعداد کشورهایی که آن را به عنوان زبان خارجه یا زبان دوم پذیرفته‌اند و آن را در مدارس خود آموزش می‌دهند. انگلیسی، زبان مادری نزدیک به ۳۷۵ میلیون نفر در جهان است. پس از زبان چینی ماندارین و اسپانیایی، انگلیسی سومین زبان جهان
ماندارین و اسپانیایی، انگلیسی سومین زبان جهان از نظر تعداد سخنوران است. اما اگر تعداد کسانی که زبان مادری آن‌ها انگلیسی است و کسانی که تنها به این زبان سخن می‌گویند را با هم بشماریم، آن‌گاه می‌توان گفت که انگلیسی پرکاربردترین زبان در سطح جهان است. البته اگر با مجموعهٔ زبان‌های چینی مقایسه شود ممکن است که در جایگاه دوم قرار گیرد. (این بسته به این است که در دسته‌بندی میان گویش و زبان تفاوت در نظر بگیریم یا خیر) برآوردها از سخنوران زبان دوم نشان داده‌است که آن‌ها شماری میان ۴۷۰ میلیون تا بیش از یک میلیارد
آن‌ها شماری میان ۴۷۰ میلیون تا بیش از یک میلیارد می‌توانند داشته باشند بسته به اینکه تنها به این زبان صحبت می‌کنند (بدون نوشتار) یا بر آن تسلط کامل دارند. دیوید کریستال، دانشمند زبان‌شناس، حساب کرده‌است که شمار کسانی که زبان مادری‌شان انگلیسی نیست از کسانی که انگلیسی زبان مادری شان است بسیار بیشتر است و این دو نسبت ۱ به ۳ دارند. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۰ کشورهای با بیشترین جمعیت سخنوران مادری انگلیسی از جمعیت بیشتر به کمتر عبارت‌اند از: ایالات متحدهٔ آمریکا ۲۵۱ میلیون، بریتانیا ۶۱ میلیون، کانادا ۱۸٫۲ میلیون،
میلیون، بریتانیا ۶۱ میلیون، کانادا ۱۸٫۲ میلیون، استرالیا ۱۵٫۵ میلیون، نیجریه ۴ میلیون، ایرلند ۳٫۸ میلیون، آفریقای جنوبی ۳٫۷ میلیون و نیوزیلند ۳٫۶ میلیون نفر. همچنین کشورهایی مانند فیلیپین، نیجریه و جامائیکا دارای میلیون‌ها سخنور با زنجیرهٔ گویشی از کریول با پایهٔ انگلیسی تا انگلیسی استاندارد است. در میان کشورهایی که انگلیسی زبان دومشان است، هند بیشترین شمار از این‌گونه سخنوران را دارد (انگلیسی هندی). کریستال ادعا می‌کند که اگر شمار انگلیسی‌زبانان مادری و غیر مادری را با هم در نظر بگیریم هند نسبت به دیگر
غیر مادری را با هم در نظر بگیریم هند نسبت به دیگر کشورها بیشترین تعداد مردمی را دارد که انگلیسی را می‌فهمند یا سخن می‌گویند. زبان انگلیسی بیشترین زبان در وضعیت زبان رسمی میان کشورهای جهان است که حدود ۶۰ کشور هستند. زبان چینی در زبان‌های جهان برپایهٔ تعداد سخنوران بومی رتبهٔ اول است اما وقتی با بیرون از مرزهای کشورها زبان‌ها مقایسه شوند، زبان انگلیسی بیشترین سخنوران غیربومی را در سراسر جهان دارد. بعد از زبان‌های زبان چینی و اسپانیایی به عنوان سومین زبان مادری شناخته شده در جهان است. زبان انگلیسی دارای
مادری شناخته شده در جهان است. زبان انگلیسی دارای کمابیش ۳۰۰ میلیون نفر سخنور در جهان است که زبان مادری‌شان انگلیسی است و حدود ۹۰۰ میلیون نفر در جهان زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند؛ یعنی در کل حدود ۱ میلیارد و دویست و هفتاد میلیون نفر در جهان به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند که آن را در جایگاه اول قرار می‌دهد. زبان چینی دارای حدود ۹۲۱ میلیون نفر در جهان است که زبان مادریشان زبان چینی است و حدود ۲۰۰ میلیون نفر در جهان زبان چینی را به عنوان زبان دوم استفاده می‌کنند؛ یعنی در کل حدود ۱ میلیارد و صد
استفاده می‌کنند؛ یعنی در کل حدود ۱ میلیارد و صد و بیست میلیون نفر در جهان به زبان چینی صحبت می‌کنند که آن را در جایگاه دوم قرار می‌دهد. انگلیسی معیار هر شکل از زبان انگلیسی است که به عنوان یک استاندارد ملی در کشور انگلیسی زبان موردنظر پذیرفته شده‌است. انگلیسی فصیح گونه استاندارد زبان انگلیسی در انگلستان است. گاهی به این گونه، «انگلیسی آکسفورد» یا «انگلیسی بی‌بی‌سی» نیز گفته می‌شود، زیرا این نهادها، نهادهای رسمی ترویج‌کننده این گونه هستند. عوامل جامعه‌شناختی باعث شده‌است این گونه از زبان انگلیسی، جایگاه
باعث شده‌است این گونه از زبان انگلیسی، جایگاه برجسته‌تری نسبت به سایر گونه‌ها داشته باشد. از اوایل تا اواسط سده بیستم میلادی، این گونه متعلق به افراد دارای نفوذ، قدرت و ثروت بود، اما از دهه ۱۹۶۰ به بعد، سایر گونه‌های زبان انگلیسی نیز در آموزش و پرورش و همچنین رسانه‌ها به کار گرفته شدند. انگلیسی شکسته جوانان ممکن است به عمد نسخه‌هایی از زبان انگلیسی را که افراد مسن آن را انگلیسی شکسته می‌دانند اتخاذ کنند. به عنوان مثال در میان مائوری‌های نیوزیلند نسل جوان مهارت بیشتری در زبان انگلیسی نسبت به نسل قبلی
مهارت بیشتری در زبان انگلیسی نسبت به نسل قبلی داشته‌اند. انگلیسی پایرودی نیز لهجه‌ای از زبان انگلیسی است که در جنوب شرقی انگلستان، به‌ویژه نواحی اطراف رود تیمز و پایرود آن به مرکزیت لندن رواج دارد. لهجهٔ پایرودی ویژگی‌های مشابه فراوانی با لهجهٔ کاکنی دارد و بین زبان‌شناسان بر سر این که گسترهٔ استفاده از کاکنی به کجا ختم می‌شود و پایرودی از کجا شروع می‌شود، اختلاف است. این اصطلاح اولین بار اکتبر سال ۱۹۸۴، در مقاله‌ای از دیوید رز وارن به کار رفت. زبان چند کانونی. انگلیسی یک زبان چند کانونی با تفاوت‌هایی در
انگلیسی یک زبان چند کانونی با تفاوت‌هایی در تلفظ واژگان املا و… میان کشورها و مناطق انگلیسی‌زبان یعنی بریتانیا، آمریکای شمالی، کارائیب، ایرلند، آفریقا، سنگاپور، هند و اقیانوسیه است. انگلیسی‌زبانان تحصیل‌کرده با استفاده از گونهٔ انگلیسی معیار سرزمین خود، قادر به ارتباط مؤثر با یکدیگر هستند، اما گونه‌های غیرمعیار دارای تفاوت‌های گویشی بسیاری هستند که این وضعیت با کاهش فهم متقابل همراه است. انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی دو گونهٔ پرکاربرد انگلیسی در سامانه‌های آموزشی مناطقی هستند که انگلیسی به عنوان زبان دوم
آموزشی مناطقی هستند که انگلیسی به عنوان زبان دوم آموزش داده می‌شود. انگلیسی بریتانیایی بیشتر در سایر مناطق اروپا و مستعمره‌های سابق انگلستان، هند غربی، آفریقا و آسیا غالب است و در مقابل، انگلیسی آمریکایی در آمریکای لاتین، لیبریا و شرق آسیا تسلط یافته‌است. از نظر آماری، گویش آمریکایی، گویش بیش از ۶۶٪ از انگلیسی‌زبانان بومی است و پس از آن انگلیسی بریتانیایی با ۱۸٪ و سایر گونه‌ها مانند انگلیسی استرالیایی و انگلیسی کانادایی هر کدام حداکثر ۷٪ قرار دارند. به دلیل جهانی شدن و گسترش انگلیسی در دهه‌های اخیر،
دلیل جهانی شدن و گسترش انگلیسی در دهه‌های اخیر، انگلیسی با استفاده روزمره و مطالعه در سراسر کشور از زبان در مدارس که در بیشتر مناطق جهان رشد می‌کند، به‌طور فزاینده‌ای غیرمتمرکز و چند کانونی می‌شود. با این حال، در زمینه جهانی، تعداد انگلیسی‌زبانان بومی (مفهومی که به‌طور فزاینده‌ای مورد چالش قرار می‌گیرد) بسیار کمتر از تعداد انگلیسی‌زبان غیربومی با تسلط مناسب است. در سال ۲۰۱۸، تخمین زده شد که به ازای هر گویشور بومی زبان انگلیسی، شش گویشور غیر بومی با تسلط مناسب وجود دارد که انگلیسی را به عنوان متداول‌ترین
وجود دارد که انگلیسی را به عنوان متداول‌ترین شکل زبان میانجی مطرح می‌کند. متکلمان غیر بومی زبان انگلیسی دو سوم کل متکلمان آن را تشکیل می‌دهند. لهجه‌ها. کشورهایی مانند استرالیا، نیوزیلند و کانادا دارای گونه‌های انگلیسی به‌طور کامل تثبیت‌شدهٔ خود هستند که در آن کشورها معیار است اما به ندرت در خارج از کشور به زبان‌آموزان زبان دومی آموزش داده می‌شود. انگلیسی که پیش از اعمال اتحادیه در سال ۱۷۰۷ در سراسر پادشاهی‌های مستقل انگلستان و اسکاتلند مورد استفاده قرار گرفت چند کانونی بود ولی هم‌اکنون انگلیسی انگلیسی و
چند کانونی بود ولی هم‌اکنون انگلیسی انگلیسی و انگلیسی اسکاتلندی زیرمجموعهٔ انگلیسی بریتانیایی است. انگلیسی فیلیپینی (که به‌طور عمده به عنوان زبان دوم صحبت می‌شود) در درجهٔ اول تحت تأثیر انگلیسی آمریکایی است. ظهور صنعت مرکز تماس در فیلیپین برخی از فیلیپینی‌ها را ترغیب کرده‌است تا لهجه‌های خود را «صیقل دهند» یا خنثی کنند تا شباهت بیشتری به لهجه‌های کشورهای مشتری خود داشته باشند. انگلیسی آمریکایی پرطرفدارترین لهجه زبان انگلیسی است که در بسیاری از مسائل مورد استفاده است. کشورهایی که انگلیسی زبان رسمی آن‌ها
استفاده است. کشورهایی که انگلیسی زبان رسمی آن‌ها است. کشورهایی که انگلیسی زبان رسمی آن‌ها است عبارت‌اند از: آنگویلا، آنتیگوآ و باربودا، استرالیا، باهاما، باربادوس، بلیز، برمودا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، بخش انگلیسی زبان کانادا، جزایر کیمن، دومینیکا، جزایر فالکلند، جبل‌الطارق، گرنادا، گوآم، جزایر چنل، گویان، بخش‌های انگلیسی ایرلند، جزیرهٔ من، جامائیکا، جرزی، مونتسرات، نائورو، بخش انگلیسی‌زبان نیوزیلند، جزایر پیت‌کرن، سنت هلن، سنت کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سنگاپور،
کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سنگاپور، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، ترینیداد و توباگو، جزایر تورکس و کایکوس، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا. در برخی کشورها انگلیسی زبان اصلی مردمانشان نیست اما زبان کارهای اداری و مدارک رسمی آن‌ها است. این کشورها عبارت‌اند از: بوتسوانا، کامرون، ایالات فدرال میکرونزی، فیجی، گامبیا، غنا، هند، کنیا، کیریباتی، لسوتو، لیبریا، ماداگاسکار، مالت، جزایر مارشال، موریس، نامیبیا، نیجریه، پاکستان، پالائو، پاپوآ گینهٔ نو، بخش انگلیسی فیلیپین، رواندا، سنت لوسیا، ساموآ،
بخش انگلیسی فیلیپین، رواندا، سنت لوسیا، ساموآ، سیشل، سیرالئون، جزایر سلیمان، سری‌لانکا، سودان، سودان جنوبی، اسواتینی، تانزانیا، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه. افزون بر این، کشورهایی وجود دارند که انگلیسی در بخش‌هایی از خاک آن‌ها زبان اداری دوم (به‌عنوان مکمل) کاربرد دارد؛ سن اندرسی پروویدنسیا در کلمبیا و ساحل موسکیتو (Mosquito Coast) در نیکاراگوئه از این دسته‌اند. این‌گونه نفوذ زبان انگلیسی به دلیل دوران استعمار بریتانیا در این منطقه‌ها است. همچنین انگلیسی یکی از ۱۱ زبان رسمی در آفریقای جنوبی است. در
یکی از ۱۱ زبان رسمی در آفریقای جنوبی است. در منطقه‌های وابستهٔ استرالیا مانند جزیرهٔ نورفک، جزیرهٔ کریسمس و جزیرهٔ کوکوس و بخش‌های متعلق به آمریکا مانند ساموآی آمریکا، گوآم، جزایر ماریانای شمالی، پورتوریکو و جزایر ویرجین و بخش‌های بریتانیایی هنگ کنگ، انگلیسی زبان رسمی است. انگلیسی زبان رسمی ایالات متحده نیست و دولت فدرال آمریکا هیچ زبان رسمی را معرفی نکرده‌است اما ۳۰ ایالت از ۵۰ ایالت آن انگلیسی را به عنوان زبان رسمی پذیرفته‌اند. بدین ترتیب ایالات متحده انگلیسی را به عنوان دفاکتو زبان ملی درنظر گرفته‌است.
را به عنوان دفاکتو زبان ملی درنظر گرفته‌است. در کشورهای تحت حمایت بریتانیا مانند بحرین، بنگلادش، برونئی، قبرس، مالزی و امارات متحدهٔ عربی انگلیسی زبان مهمی به‌شمار می‌رود. آسیای غربی. ایران. در ایران قاجاری، زبان انگلیسی و فرانسوی زبان‌های محبوب و مورد توجه است. در سال‌های گذشته به دلایل فراوانی شیوه و ساختار خط لاتین برای زبان فارسی با عنوان لاتین‌نویسی فارسی یا ا فینگلیش (فارسی + English) پیشنهاد شده‌است. اولین بیان‌کنندهٔ این ایده میرزا فتحعلی آخوندزاده بود که در صدر مشروطیت رساله‌ای نیز در این راستا