payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منطقه حفاظت شده قمصر و برزک را گربه پالاس، قوچ ومیش، کل وبز، گراز، پایکا و مار شاخدار تشکیل می‌دهند. تعارضات و تهدیدهای منطقه. فعالیت معادن و شکار غیرمجاز مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده منطقه به‌شمار می‌روند. رخدادهای محیط زیستی. - در مرداد ماه ۱۳۹۰ محیط‌بانان مستقر در منطقه حفاظت شده قمصر و برزک، با همکاری همیاران محیط زیست موفق به کشف یک قلاده توله گربه پالاس شدند. این جانور که در اثر درگیری با چندین کلاغ دچار مصدومیت از ناحیه چشم شده بود جهت معاینه و درمان تحویل اداره حفاظت محیط زیست کاشان گردید. - در
تحویل اداره حفاظت محیط زیست کاشان گردید. - در خردادماه ۱۳۹۲ یک رأس بره میش وحشی ۴ روزه که مادرش توسط شکارچیان غیرمجاز کشته شده بود به گله گوسفندی در منطقه حفاظت شده قمصر و برزک پناه آورد. - دستگیری شکارچی غیرمجاز بره میش وحشی در پوشش تفریح خانوادگی در شهریور ۱۳۹۲ منابع. "اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران"، تهران: مؤسسهٔ جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ. "وب‌گاه خانه روحانی برزک: www.barzokhouse.com"خانه روحانی برزک "وب‌گاه شهرداری برزک: www.barzok.ir"شهرداری برزک
بَرف‌اَنبار شهری در بخش مرکزی شهرستان فریدونشهر استان اصفهان ایران است. جغرافیا. شهر برف‌انبار در دامنه‌های کوه‌های زاگرس قرار گرفته و یکی از شهرهای کوهستانی و برف‌گیر ایران است. شهرداری این شهر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۸۲ تشکیل شد و این در صورتی بود که دو روستای خمسلو و سنگ باران با هم ادغام شدند و تحت یک نام و یک شهر شدند. شغل بیشتر مردم کشاورزی و دامداری است. ورزش. تکواندو. مردم شهر برف انبار به ورزش تکواندو علاقه دارند در این شهر دو باشگاه مجهز برای ورزش تکواندو وجود دارد تکواندو یکی از ورزش‌های افتخارآفرین
وجود دارد تکواندو یکی از ورزش‌های افتخارآفرین برای این شهر است کشتی. برف انبار بنابر گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران واحد اصفهان قطب کشتی استان می‌باشد در این شهر دو باشگاه مجهز کشتی وجود دارد و غریب به ۱۵۰۰ نفر کشتی‌گیر در این شهر وجود دارد که مدال‌های رنگارنگی برای شهر و استان و منطقه خود به ارمغان می‌آورد. مفاخر ورزشی. مصطفی یبلویی یکی از مفاخر رشته ورزشی تکواندو در شهر برف انبار و شهرستان فریدونشهر بوده است. ایشان اولین و تنها کسی است که تاکنون به عضویت تیم ملی تکواندو درآمده و در مسابقات جهانی
عضویت تیم ملی تکواندو درآمده و در مسابقات جهانی تکواندو از شهر برف انبار موفق به کسب نایب قهرمانی جهان و سومی جهان شد او ۲/۵ سال عضو تیم ملی تکواندو بوده است. مردم. شهر از دو مرکز روستایی خمسلو و سنگ باران تشکیل شده و ساکنان محله خمسلو از اقوام ترک و به زبان ترکی صحبت می‌کنند و به زبان فارسی تسلط کامل دارند. چندین خانوار غیربومی ساکن در محله خمسلو که از پشتکوه موگویی به این محله مهاجرت کرده‌اند از ایل موگویی بختیاری می‌باشند. ساکنان محله سنگ باران درگذشته ارمنی بوده‌اند که بتدریج این طبقه اجتماعی به اصفهان
بوده‌اند که بتدریج این طبقه اجتماعی به اصفهان مهاجرت نموده ومسلمانان جایگزین آنان شده اند، لذا زبان آنان نیز در بدو امر ارمنی زبان بوده است و پس از مهاجرت آنان، ساکنین جایگزین از زبان محلی که عمدتاً لری و ترکی است بهره میگیرند ودین ساکنین هردو محله اسلام ومذهب آنان شیعه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵٬۳۸۲ نفر (۱٬۶۴۴ خانوار) بوده است.
بهاران‌شهر یکی از شهرهای بخش پیربکران شهرستان فلاورجان در مرکز ایران است. این شهر از طریق شهر ابریشم متصل به شهر اصفهان و منطقه ۱۳ اصفهان است. شهر جدید بهاران از ترکیب چند روستا بصورت یک مجموعه تشکیل شده است که عبارتند از: باغکومه،سهلوان ،اجگرد،حبیب آباد و آب نیل که بعد از گذشت از شهر کلیشاد و سودرجان به سمت چهارراه آب نیل در سمت راست جاده ای شهر قابل رویت است. این شهر به علت داشتن خاک حاصل خیز و ساحل زاینده رود دارای مجموعه ویلا و باغ های فراوان است.این شهر با جمعیت ۱۱،۲۸۴ نفر (۱۳۹۵) در بخش پیربکران
شهر با جمعیت ۱۱،۲۸۴ نفر (۱۳۹۵) در بخش پیربکران شهرستان فلاورجان قرار دارد. طرح توسعه شهری در این شهر با هدف جذب بیشتر مردم برای زندگی در این منطقه خوش آب و هوا از سال 1401 آغاز شده است. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
پیربکران یکی از شهرهای شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است. پیربکران در فاصله ۱۷ کیلومتری از شهر اصفهان قرار دارد. منطقه وسیع پیربکران متشکل از چندین محله به نام‌های پیربکران، قلعه سر شیر، پاوا، فرتخون، جوچی، خروشاد، کرافشان، تمندگان، وزیر آباد، علی شاهدان ، پلارت ، سمسان ، خوانسارک، چم رود ، فیلورجان ، بجگرد ، طاد ، گلگون ، سهروفیروزان، دارگان، جوشان، زودان، ونهر، دستنا، نودرآمد، بروزاد و چندین محله دیگر است. شهر پیربکران مرکز بخش پیربکران در شهرستان پرجمعیت فلاورجان است. وجه تسمیه. نام این شهر از
پرجمعیت فلاورجان است. وجه تسمیه. نام این شهر از آرامگاهی به نام «پیربکران» گرفته شده که مقبره محمد بن بکران، از پارسایان نامور این ناحیه است. این آرامگاه که در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان قرار دارد میان سال‌های ۷۰۳ تا ۷۱۲ هجری ساخته شده‌است. پیربکران در گذشته بالان نام داشته‌است که به علت وجود این بقعه، این شهر را پیربکران می‌نامند که هم‌اکنون پسوند نام خانوادگی افراد این شهر، «بالانی» است. آثار تاریخی. پیربکران روستای تاریخی است که از حدود ۱۰۰۰ سال پیش آثاری کهن در خود دارد که مهم‌ترین آنان عبارت‌اند از:
کهن در خود دارد که مهم‌ترین آنان عبارت‌اند از: بقعه پیربکران. این بقعه اثر تاریخی آرامگاه پیربکران است که نام شهر از این اثر نشات گرفته این بنای تک ایوانی، از نظر سبک معماری شبیه به معماری دوره ساسانی و یادآور طاق کسری است، ولی طاق ایوان به جای این‌که مانند طاق‌های دوره ساسانی هلالی باشد، نوک‌دار است. گور محمدبن بکران، سازندهٔ اثر، و محمد نقاش، کاشی‌کار و نقاش اثر، در خود اثر قرار دارد. محراب معروف سلجوقی واقع در آن است که در آن نماز می‌خوانند. استراخاتون. استراخاتون یا سارا خاتون یا ستاره خاتون یا سارا
استراخاتون یا سارا خاتون یا ستاره خاتون یا سارا بنت آشر نوه حضرت یعقوب بنایی مذهبی متعلق به قوم یهود است. نام مقبره استراخاتون یا ستاره خاتون و طبق مستندات تاریخی به مقبره سوشاندخت یا دخت یزدگرد نیز معروف است طبق شواهد تاریخی گویا به هزار و چهارصد و اندی سال قبل بازمی‌گردد. سنگ قبر یافته شده از این بنا که به زبان عبری نوشته شده‌است، صراحتاً تاریخ ۱۲۰۰ سال قبل را نمایش می‌دهد. استرا خاتون یا ستاره خاتون (استرا در زبان کردی به معنی ستاره و خاتون هم به معنی خانم است، استراخاتون در زبان کردی همان ستاره خاتون
است، استراخاتون در زبان کردی همان ستاره خاتون فارسی است. پل بابا محمود. تأسیس آن به سال ۷۰۲ هجری و بنا به روایتی ۷۱۲ هجری بازمی‌گردد. این پل توسط حاکم محلی که دست نشانده ایلخان مغول بود به نام اولجایتو و نامش بابا محمود پدر محمد اشترگانی است پی‌ریزی و بنا شده‌است. یکی از ویژگی‌های این بنا داشتن گرده‌ای ملایم در حرکت معماری پل است که تقسیم فشار آب را در دو سوی پل تنظیم می‌نماید. این پل بارها توسط حاکم زمان تعمیر و بازسازی شده‌است طول پل حدود ۱۵۲ متر، عرض از ۵ الی ۸ متر متغیر است و ارتفاع آن از سطح بستر
از ۵ الی ۸ متر متغیر است و ارتفاع آن از سطح بستر رودخانه ۷۲۰ سانتی‌متر می‌باشد. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۴۵ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این پل در ۲۸ کیلومتری جنوب غربی اصفهان و در روستای پیربکران و روستای سهروفیروزان بر روی زاینده رود ساخته شده‌است. این پل چون در باغ محمود که از روستاهای شهرستان لنجان است قرار گرفته به پل باغ محمود نیز شناخته می‌شود. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
تودِشک مرکز بخش تودشک شهری از توابع این بخش در شهرستان کوهپایه استان اصفهان ایران است. این شهر در شمال شهرستان ورزنه قرار دارد. این شهر در سال ۱۳۸۵ خورشیدی جمعیتی برابر با ۳٬۹۴۰ نفر داشته‌است. شهرداری این شهر در سال ۱۳۸۰ خورشیدی تشکیل شد. تاریخچه. نقاط تودشک و تودشکچویه به علت قرارگیری در کنار همدیگر دارای پیشینه تاریخی و فرهنگ یکسان می‌باشند. لغت تودشک در زبان فارسی قدیم پارسیک به معنای دژ یا قلعه بوده تلفظ آن تودِشک و نگارش آن Toudeshk است. لغت تودِشکِچویه به معنای تودشک کوچک می‌باشد. منشأ پیدایش نقاط
به معنای تودشک کوچک می‌باشد. منشأ پیدایش نقاط تودشک و تودشکچویه کاملاً مشخص نیست ولی سابقه نقاط مزبور بسیار طولانی بوده بطوریکه ساختار و معماری موجود در شهر تاریخ منطقه را به زمان پیش از میلاد می‌رساند این پیشینه با بررسی گویش، نوع کشاورزی و زندگی مردم این ناحیه به‌وضوح مشخص می‌باشد؛ وجود مدارک در اطراف شهر بیانگر ارتباط قوی مردم این منطقه با کرمان، شیراز، نائین، یزد و زابل است. همچنین بهاء الدین پدر خواجه شمس الدین محمد بن بهاء الدین محمد حافظ شیرازی شاعر و غزلسرای بزرگ سدهٔ هشتم ه‍.ق ایران تاجر و از
و غزلسرای بزرگ سدهٔ هشتم ه‍.ق ایران تاجر و از اهالی تودشک یا تودشکچویه بوده است. بدنبال شکل‌گیری نقاط ذکرشده مزارع صادق آباد، مزرعه نو و مزرعه کهنه و رجان به عنوان مراکز فعالیت کشاورزی شکل پذیرفته‌اند. روند توسعه نقاط تودشک و تودشکچویه شامل دو بخش قدیم و جدید میشود بخش قدیمی بافت با سابقه‌ای را تشکیل می‌دهد و بخش جدید سابقه کمتری دارد. در نقاط نامبرده بافت جدید شامل محله‌هایی است که عمدتاً در سال‌های پس از انقلاب شکل گرفته‌است و می‌توان به محله نوبنیاد جنوب غربی تودشک و محله نوبنیاد شمال غربی تودشکچویه
غربی تودشک و محله نوبنیاد شمال غربی تودشکچویه اشاره کرد. وجود اراضی بایر در جنوب غربی تودشک و در شمال غربی تودشکچویه زمینه توسعه مناسب را فراهم نموده و شکل‌گیری محله نوبنیاد در جنوب غربی تودشک همچنین واگذاری قطعات زیادی از پلاک‌های مسکونی به متقاضیان و مستقرشدن برخی از آن‌ها به خوبی توسعه فیزیکی تودشک را به سمت جنوب غربی نشان می‌دهد. همچنین شکل‌گیری واحدهای خدماتی و منازل مسکونی با تصرف اراضی بایر شمال شرقی تودشکچویه و تشکیل محله نوبنیاد زمینه‌سازی‌های توسعه آن را به سمت شمال شرقی آشکار میکند. سایر نقاط
آن را به سمت شمال شرقی آشکار میکند. سایر نقاط تودشک به علت توسعه اندک کالبدی و فیزیکی از تقسیم‌بندی قابل توجهی برخوردار نیستند. موقعیت جغرافیایی. شهر تودشک در بخش تودشک از شهرستان کوهپایه و در فاصله ۹۰ کیلومتری شرق مرکز استان اصفهان قرار دارد. این شهر در سال ۱۳۸۰ از تلفیق نقاط تودشک، تودشکچویه، صادق آباد، رجان، مزرعه نو و مزرعه کهنه و دهکده‌های کوچک‌تر در منطقه (قندی، انگرود، انجیران و لاگزی) شکل پذیرفت. تودشک در امتداد محور ارتباطی اصفهان–نائین قرار دارد وسایر نقاط سکونتگاهی در جنوب محور ارتباطی با فاصله
نقاط سکونتگاهی در جنوب محور ارتباطی با فاصله ۵۰۰ متر تا یک کیلومتر نسبت به همدیگر استقرار دارند. این شهر در سمت شرقی شهرستان کوهپایه قرار گرفته‌است از طرف شمال به شهرستان اردستان، از شرق به شهرستان نائین و استان یزد، از جنوب به شهرستان های ورزنه و هرند و به دهستان جبل محدود می‌شود. این محدوده در عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۲۳ دقیقه و ۳۲ درجه و ۴۹ دقیقه و طول جغرافیایی ۵۲ درجه و ۳۱ دقیقه تا ۵۲ درجه طول شرقی قرار گرفته‌است. گسترهٔ کنونی تودشک از ارتفاع ۱۹۹۰ تا ۲۱۰۰ متری از سطح دریا امتداد یافته‌است مرکز آن شهر
متری از سطح دریا امتداد یافته‌است مرکز آن شهر تودشک می‌باشد که در ۲۰ کیلومتری شهر کوهپایه در موقعیت ۳۲ درجه و ۴۲ دقیقه عرض شمالی و همچنین ۵۲ درجه و ۴۰ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ در کنار جاده ترانزیت اصفهان، به پنج استان جنوب و جنوب شرقی کشور قرار دارد. بر این اساس به‌طور مستند می‌توان گفت از لحاظ موقعیت جغرافیایی شهر تودشک تقریباً در مرکزی‌ ترین نقطه نقشه کشور ایران قرار گرفته‌است. آب و هوا. این منطقه دارای آب و هوایی نیمه صحرایی است بر اساس آمار منتشر شده از ایستگاه هواشناسی شهر ورزنه در بین
منتشر شده از ایستگاه هواشناسی شهر ورزنه در بین سال‌های ۱۳۶۹–۱۳۶۰ میانگین حداکثر دما ۳۷ درجه سانتیگراد بالای صفر و میانگین حداقل دما ۶/۵ درجه سانتیگراد زیر صفر می‌باشد. میانگین حداقل دما ۷/۶ درجه سانتیگراد و میانگین حداکثر دمای سالیانه ۶/۲۴ درجه است راه‌های ارتباطی. مهم‌ترین محور ارتباطی که با عنوان ریسمانی تمام سکونت گاه‌ها را از گذشته تا به امروز به همدیگر پیوند می‌دهد محور ارتباطی اصفهان–نائین است. این محور از مرکز منطقه گذشته و سکونتگاه‌های شمالی و جنوبی را به همدیگر ارتباط می‌دهد. جاده جشوقان که از سمت
را به همدیگر ارتباط می‌دهد. جاده جشوقان که از سمت جنوب و در کنار شهر تودشک به محور ارتباطی وصل می‌شود دومین محور ارتباطی است. طول این محور از شهر تودشک به سمت جنوب تا جشوقان ۷ کیلومتر است. بخش‌هایی از این محور دوم در امتداد نخستین راه ماشین رو اصلی بین تهران-بندرعباس ساخته شده‌است. جاده جندابه به شهر تودشک نیز به عنوان یک محور ارتباطی دیگری است که سکونتگاه‌های روستایی دولت‌آباد، آبچویه، برز آباد، خیرآباد، جندابه، جلال‌آباد، کی، دستگرد و باقرآباد را به شهر تودشک ارتباط می‌دهد. طول این محور از آخرین روستایی
ارتباط می‌دهد. طول این محور از آخرین روستایی که در حوزه نفوذ تودشک می‌باشد تا شهر حدود ۱۰ کیلومتر است. این محور در ادامه مسیر خود به جاده‌های فرعی روستایی و مسیرهای جیپ رو ختم می‌شود. محور فرعی دیگری در شمال شهر تودشک وجود دارد که سکونتگاه‌های روستایی دستگرد، وج، بادافشان و حسن‌آباد را به محور ارتباطی اصلی یعنی جاده اصفهان–نائین ارتباط می‌دهد، این محور در کنار روستای یزد آباد به جاده می‌پیوندد. سایر آبادیها و سکونتگاه‌های پیرامونی از طریق محورهای ارتباطی خاکی که محور ارتباطی اصلی و شهر ارتباط می‌یابند.
خاکی که محور ارتباطی اصلی و شهر ارتباط می‌یابند. مردم‌شناسی. شهر تودشک با جمعیت ۳۷۴۶ نفر در سال ۱۳۸۵ در شهرستان کوهپایه استان اصفهان قرار دارد. از لحاظ جمعیتی در اکثر نقاط دنیا پراکنده شده‌اند و به مشاغل گوناگون اشتغال دارند. از نقش های مورد استفاده در قالیبافی سبک نائین، اصفهان، کاشان و تبریز با مواد و الیاف مرغوب از جنس ابریشم می‌باشد. آثار بی نظیری از سال‌های دور توسط هنرمندان این شهر خلق شده و در حال حاضر در موزه‌های مهم دنیا از این آثار نفیس نگهداری می‌شود. شاید یکی از بهترین مدارک مستند موجود در باب
شاید یکی از بهترین مدارک مستند موجود در باب مردم‌شناسی مردم تودشک در دهه ۱۳۳۰ شمسی، خاطرات هوشنگ گلشیری باشد. وی زندگی کوتاه در کنار مردم تودشک را سرآغاز نقطه عطف زندگی روشنفکرانه و ادبی خود می‌داند. او در بخشی از «هوشنگ گلشیری از زبان خودش» اینطور می‌نویسد: همه‌جا دربارهُ من نوشته‌اند که با شعر شروع کرده‌است. قضاوت‌ها براساس آثار چاپ شده‌است. حقیقت این است که حداقل دو کار چاپ نشده و بسیار خام هنوز هم دارم که باید مال سال ۳۷ باشد، یعنی وقتی که در دفتر اسناد رسمی کار می‌کردم. پس از گرفتن دیپلم، معلم شدم، در
رسمی کار می‌کردم. پس از گرفتن دیپلم، معلم شدم، در دهی دورافتاده در سرراه اصفهان به یزد. یک سالی در تودشک و بعد مرکز آن ناحیه، کوهپایه، گذراندم که برای من بسیار راهگشا بود. با آدمی آشنا شدم که جدیدترین رمان‌های چاپ شده را می‌خواند و به من هم می‌داد: مصطفی‌پور که از سویی با بهرام صادقی آشنا بود و از سوی دیگر خود هم می‌نوشت. این آدم همان وقتها هم معتاد بود و حرام شد. اما همین آشنایی سبب شد تا من مستقیماً به پیشروترین روشنفکران زمانه وصل شوم، آن هم از راه مطالعه. امروزه، مهاجرین تودشکی در مراکز مختلف مشغول به
امروزه، مهاجرین تودشکی در مراکز مختلف مشغول به تحصیل یا فعالیت در امور اقتصادی، علمی و سیاست می‌باشند. به دلیل عدم وجود آب کافی برای رونق اقتصاد کشاورزی و کافی نبودن درآمد صنایع دستی و قالیبافی، جوانان تودشک از دوره قاجار به تدریج به نواحی مختلف مهاجرت نموده‌اند. ابتدا اصفهان، تهران و کرمان به دلیل صنعتی بودن وجود جاذبه‌های کاری و استخدامی در معادن و صنایع و در دوره پهلوی و پس از انقلاب اسلامی به کشورهای آمریکایی و اروپایی برای تحصیل و کسب موقعیت‌های اجتماعی و رفاهی بهتر. به عنوان مثال، از مقاصد مهاجرت
و رفاهی بهتر. به عنوان مثال، از مقاصد مهاجرت مردم شهر در ایالات متحده آمریکا منطقه شهر دالاس و حومه آن واقع در ایالت تگزاس می‌باشد. تعداد زیادی مهاجر تودشکی الاصل و بستگان نسل دومشان در این منطقه مقیم هستند. از فامیل‌های اصیل تودشک می‌توان به تودشکی، زارعی تودشکی، اعتمادی تودشکی، رضائی تودشکی، حسینی تودشکی، محمدی تودشکی، کنعانی تودشکی، یوسفی تودشکی، عباسی تودشکی، حمامی تودشکی، قاسمی تودشکی، قاسمی تودشکچو، فیروزی تودشکی، حیدری تودشکی، مردانیان تودشکی، اکبری تودشکی، نام برد. همچنین اقوام سلطانی، مستوفی،
تودشکی، نام برد. همچنین اقوام سلطانی، مستوفی، علویپور رفسنجانی، قاسم‌زاده، العکراوی، ترابی، باقری، قاسمی زاده شفیعی تودشکی به‌تدریج از دوران حکومت صفویان در زمان پایتختی اصفهان بین سال‌های ۸۸۰ تا ۱۱۱۱ خورشیدی تاکنون به این شهر مهاجرت نموده و این منطقه خوش آب و هوا را برای سکونت انتخاب نموده‌اند. همچنین در دوره اشغال ایران پس از وقوع جنگ جهانی اول در نیمهٔ اول صفر ۱۳۳۳ قمری تعدادی از تجار و بازرگانان برای حفظ کشور و ناموس خود از چنگ دولت‌های انگلیس و روسیه و در امان ماندن از خطر تجاوز شهر تودشک را که تنها
و در امان ماندن از خطر تجاوز شهر تودشک را که تنها منطقه داری ثبات در این دوره تاریخی بود برای سکونت انتخاب نمودند. جمعیت شهر تودشک در سال ۱۳۷۵، ۳۷۲۳ نفر در قالب ۸۹۳ خانوار بوده‌است که در سال ۱۳۸۱ این جمعیت به ۴۱۲۴ نفر در قالب۱۰۳۱ خانوار رسیده‌است. در سال‌های بسیار دور دین این منطقه زردتشتی بوده که حدود قرن ششم هجری قمری اسلام با مهاجرت اقوام مختلف برای سطح زندگی بهتر و بازرگانی به تدریج وارد این منطقه شده و با ازدواج در منطقه مستقر شدند. دین اکثریت مردم اسلام و مذهب شیعه است. در دوران جنگ ایران و عراق ۴۰
و مذهب شیعه است. در دوران جنگ ایران و عراق ۴۰ نفر از اهالی تودشک کشته و تعدادی معلول شدند. زبان مردم تودشک علاوه بر زبان فارسی به گویش نائینی از زبان های ایران مرکزی است که با گویش معیار فارسی تا حدودی متفاوت است، و ریشه در زبان باستان پهلوی دارد سخن می گویند. جمعیت. بررسی جمعیت نقاط سکونتگاهی منطقه از سال ۱۳۳۵ الی ۱۳۷۵ بر اساس آمارهای رسمی مد نظر قرار گرفته‌است. در شهر شصت نقطه سکونتگاهی قرار دارد که در یک جمع‌بندی ویژگی جمعیتی آن‌ها به صورت جدول زیر مورد بررسی قرار گرفته‌است. سال ۱۳۳۵ – ۴۶۴۶ نفر، سال
بررسی قرار گرفته‌است. سال ۱۳۳۵ – ۴۶۴۶ نفر، سال ۱۳۴۵–۵۷۲۳ نفر، سال ۱۳۵۵ – ۵۹۴۵ نفر، سال ۱۳۶۵ – ۷۴۲۶ نفر، سال ۱۳۷۵ – ۹۱۴۹ نفر روند تحولات جمعیت نقاط سکونتگاهی شهرستان تودشک نشان می‌دهد که ضریب ماندگار جمعیت در کلیه دوره‌های مورد بررسی بالاتر از ۱۰۰ نفر بوده‌است به نحوی که این روند برای دهه ۴۵–۱۳۳۵، ۱۲۳ درصد، دهه ۵۵ تا ۱۳۴۵، ۱۰۳ درصد، دهه ۶۵–۱۳۵۵، ۱۲۵ درصد و دهه ۷۵–۱۳۶۵ برابر با ۱۲۳ درصد بوده‌است. بالا بودن ضریب ماندگاری جمعیت نشان می‌دهد که اولاً جمعیت دوره قبلی سرشماری شده در شهر باقی‌مانده و ثانیاً جمعیت
قبلی سرشماری شده در شهر باقی‌مانده و ثانیاً جمعیت مازاد دوره‌های بعدی نیز تا حدودی تثبیت شده‌است؛ که میزان ظرفیت تثبیت جمعیت با عنایت به بالاتر بودن ضریب، نسبت به عدد ۱۰۰ قابل تحلیل است. زمین‌شناسی و آب‌شناسی. زمین‌شناسی. زمین‌شناسی منطقه تودشک تابع سامانه زمین‌ساختی محور ارومیه-دختر از تقسیمات ایران مرکزی می‌باشد. از خصوصیات بارز این محور وجود کمربند آتشفشانی دوره میوسن می‌باشد. با توجه به جنس منطقه دارای حداقل نفوذپذیری است. برای ذخیره‌سازی رواناب در بالا دست باید مقاطع مناسب را در منطقه مشخص نمود و در
دست باید مقاطع مناسب را در منطقه مشخص نمود و در استخر‌ های ذخیره‌ای که با بندهای مشخص و سر ریزها معین بوده و گنجایش حدود یکصد هزار متر مکعب را داشته باشد می‌تواند احداث کرد. متغیرهای آب‌شناختی. منطقه مورد مطالعه در دامنه‌های غربی رشته کوه‌های آتش‌فشانی باروند شمال غربی–جنوب شرقی ارومیه–دختر واقع شده‌است. وجود این ارتفاعات سبب به تله انداختن ابرهای باران‌زای غربی شده و به همین علت میزان بارش در این قسمت با افزایش ارتفاع زیاد شده و این مزیت بزرگی است نسبت به دشت‌ های اصفهان که هر چه از سمت غرب به طرف شرق پیش
های اصفهان که هر چه از سمت غرب به طرف شرق پیش برویم میزان بارش کم می‌شود. منابع طبیعی تودشک. زمین. خاک این منطقه شنی و قابل نفوذ است و در عمق ۱۵ متری خاک یک قشر آهکی به قطر ۱ تا ۲ سانتیمتر وجود دارد؛ بنابراین خاک این منطقه با وجود آثار شوری خاک فقیری است. در تودشک تقریباً اکثریت خانواده‌ها مالک زمین هستند که البته مقدار آن بستگی به سهمیه آب دارد که عبارتست از ۵/۱ حبه که باعث کشاورزی محدوده‌ای به مساحت ۷۰۰۰ متر مربع می‌گردد. آب. با توجه به نوسانات میزان آب از سالی به سال دیگر میزان زمین زیر کشت تغییر
آب از سالی به سال دیگر میزان زمین زیر کشت تغییر می‌کند، آبی که تودشک را مشروب می‌کند از دو قنات است که مادرچاه آن به عمق ۳۰ تا ۳۲ متر و به فاصله تقریباً دو کیلومتری شمال شرق شهر می‌باشد. آب این قنات‌ها نسبتاً شور می‌باشد. مالکین ۵/۱ حبه حق استفاده از ۴ ساعت آب را برای آبیاری هر ۸ روز یکبار خواهند داشت. با بازده این قنات‌ها که ۲۷ لیتر در ثانیه می‌باشد مقدار کل سهمیه آب برای یک دوره ۸ روزه هر زارع عبارتست از ۳۸۸۸۰۰ لیتر یعنی ۳۸۸ متر مکعب. ساختار کشاورزی. شهر تودشک دارای ۱۱۴ هکتار زمین زراعی، ۴۰ هکتار آیش
تودشک دارای ۱۱۴ هکتار زمین زراعی، ۴۰ هکتار آیش آبی، ۳۵ هکتار بایر قابل استفاده و ۴/۳ هکتار باغات است که میزان محصول تولیدی آن ۷/۴۱۲ تن و تعداد بهره برداران ۸۹ نفر بوده‌اند. منابع تأمین‌کننده آب کشاورزی شامل ۶ رشته قنات با دبی ۲۷ لیتر در ثانیه‌است. در شهر تودشک جمعاً ۱۶۶۰ راس گوسفند و بره، ۵۹۰ راس بز و بزغاله، ۱۳۵۵ قطعه مرغ و خروس و ۱۸ راس گاو و گوساله وجود دارد. صنعت. به علت ضعف بخش کشاورزی در تأمین درآمد، قسمتی از نیاز اقتصادی ساکنین از طریق صنعت به ویژه صنایع خانگی تأمین می‌شود. وجود ۱۵ واحد کارگاهی در
صنایع خانگی تأمین می‌شود. وجود ۱۵ واحد کارگاهی در پیرامون شهر تودشک امکان اشتغال حدود ۳۰۰ نفر از ساکنین را فراهم آورده‌است، که میزان درآمد آنان با توجه به میزان تحصیلات، مهارت، سابقه و۰۰۰ خواهد بود. علاوه بر آن حدود ۲۰۰ نفر از زنان و مردان تودشک به فعالیت قالیبافی اشتغال دارند، که با توجه به نوع فرش تولیدی به‌طور ماهیانه یک نفر شاغل حدود ۴۰۰،۰۰۰ ریال درآمد از این راه کسب می‌نماید؛ ولی به دلیل رکورد بازار فعلی فرش در حال حاضر رونق ندارد. کاربری اراضی. در شهر تودشک کاربری‌های خدماتی زیر توزیع شده‌است: گویش
تودشک کاربری‌های خدماتی زیر توزیع شده‌است: گویش محلی. علاوه بر زبان فارسی با لهجه یزدی، بسیاری از مردم محلی به گویش نائینی و تودشکی هم صحبت می‌کنند که گویش‌هایی هستند از گویش‌های مرتبط با زبان‌های ایرانی مرکزی و ریشه در زبان باستانی پهلوی دارند که پیش از اسلام در این منطقه رایج بوده‌است. شهرداری. به استناد تصویب‌نامه شماره ۱۴۹۲/ت۲۴۱۵۹/ک مورخ ۲۳/۳/۸۰ هیئت وزیران شهرداری تودشک تأسیس و در تاریخ ۱/۷/۸۰ رسماً افتتاح و شروع به کار نموده‌است. احداث ساختمان جدید شهرداری بر فراز تپه مجاور جاده اصلی اصفهان- نائین
شهرداری بر فراز تپه مجاور جاده اصلی اصفهان- نائین فی‌مابین دو محله تودشک و تودشکچوئیه در سال ۱۳۸۰ آغاز و در مرداد ماه ۸۳ به بهره‌برداری رسید. شهرداری تودشک دارای سازمان تفصیلی اداری شامل یازده پست سازمانی مصوب می‌باشد که در حال حاضر ۴ نفر نیروی اداری در پست‌های مربوطه مشغول به کار می‌باشند. در حال حاضر شهرداری تودشک دارای ۷ دستگاه ماشین آلات از نوع سبک و سنگین می‌باشد که یک دستگاه نیسان آتش‌نشانی و یکدستگاه آمبولانس مزدا جهت حوادث غیر مترقبه مورد استفاده قرار می‌گیرد. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران
می‌گیرد. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران سرگذشت هوشنگ گلشیری در تودشک حمام تودشکچویه آب‌انبار تودشکچویه پیوند به بیرون. وقوع طوفان‌های سرخ در تودشک ایجاد مجموعه تجاری در تودشک
کامو و‌ چوگان شهری از توابع بخش قمصر شهرستان کاشان استان اصفهان ایران است. که با پیوستن دو منطقهٔ «کامو» و «چوگان» در دی‌ماه ۱۳۹۲ با تاییدیه و مصوبهٔ هیئت دولت، تشکیل و نام آن از شهر جوشقان‌ و‌ کامو به کامو و چوگان تغییر یافت. این شهر در دامنه کوه کرکس به زبان محلی کوه گرگش جنوب رصدخانه ملی ایران قرار دارد.این رصد خانه سومین رصدخانه بین المللی دنیاست که مورد توجه ایران و جهان قرارگرفته است.کامووچوگان در ۷۰ کیلومتری کاشان و ۱۲۰ کیلومتری اصفهان قرار گرفته است، طبق گفته معاون علمی و فناوری رییس جمهوری بهره
طبق گفته معاون علمی و فناوری رییس جمهوری بهره برداری از رصدخانه ملی ایران در کلاس چهار که تنها رصدخانه منطقه جغرافیایی از اسپانیا تا هند محسوب می شود، فخر علمی برای پروژه های علمی در حال اجرا در کشور است.هشت رصدخانه در نیم کره شمالی زمین و از اسپانیا تا هند، هیچ رصدخانه ای در این منطقه جغرافیایی وجود ندارد. کامو‌و‌چوگان در ۷۰ کیلومتری کاشان و ۱۲۰ کیلومتری اصفهان قرار گرفته‌است. به‌گواه تاریخ بزرگ‌ترین تمدن‌های بشری در کنارهٔ رودها و آبرفت‌های حاصلخیز تشکیل شده است؛ شهر کامووچوگان با وجود رودخانه‌ای دائمی و
است؛ شهر کامووچوگان با وجود رودخانه‌ای دائمی و پر آب در قلب فلات خشک و بیابانی مرکزی ایران هزاران سال است محل اسکان انسان متمدّن بوده که وجود بناهای باشکوهی مانند برج میرزا آقاخان از دورهٔ اسلامی و کشف سفالینه‌هایی از دورهٔ پیش‌از اسلام مهر تاییدی بر این ادعاست. زبان. گویش مردم زبان زبان راژی از شاخه زبان‌های ایرانی مرکزی است. وجه تسمیه. اسم «کامو» متشکّل از کلمات «کام» به‌ا‌ضافه‌ی «اُوْ» (در زبان زرتشتی) و به معنای دهانه یا سرچشمه‌ی آب است؛ در فلات مرکزی ایران که اقلیمی بیابانی و خشک دارد، مناطق دارای
ایران که اقلیمی بیابانی و خشک دارد، مناطق دارای رودخانه‌ی دائمی بسیار پررونق و مهم بوده‌اند. رود کبیر کامو؛ موسوم به «کاس‌رود» طبق نامی که از دیرباز بر خود یدک می‌کشد و بنابر منابع تاریخی به‌عنوان دریای کاس (همان کاشان) یا رودخانه‌ی کاس زبانزد بوده‌است. علت نام‌گذاری «چوگان» رونق این ورزش و بازی باستانی درگذشته و به‌خصوص عهد صفوی، در منطقه‌ی مسطح وخوش آب‌وهوای جنوب شرقی شهر بوده است. تاریخچه. فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۳ می‌نویسد: جوشقان قصبه مرکزی دهستان تابع بخش میمه شهرستان کاشان و به جوشقان قالی معروف
بخش میمه شهرستان کاشان و به جوشقان قالی معروف است. جوشقان میمه را بواسطه معروفیت قالی آن جوشقان قالی می‌نامند. این قصبه در ۱۸ هزارگزی شمال میمه واقع و دارای ۲۷۶۶ تن جمعیت است. آب قصبه از ۷ رشته قنات و رودخانه کامو تأمین می‌گردد. محصول عمده آن غلات، حبوبات، انگور و سیب زمینی و میوه‌جات سردسیری و لبنیات و صنایع دستی قالی بافی بدون نقشه و کرباسبافی است. قالی‌های نقش جوشقان در کشور معروف است. خط تلفن کاشان به میمه از این قصبه می‌گذرد. راه فرعی ماشین‌رو به میمه و دبستان و ۲۰ باب دکان دارد. مزارع و روستای چوگان
و دبستان و ۲۰ باب دکان دارد. مزارع و روستای چوگان که مابین کامو و جوشقان است و حدود صد خانوار در آن زندگی می‌کنند که مسجد جامع آن در منطقه معروف است. روانج و چند مزرعه کوچک دیگر جزء این قصبه‌است. از آثار قدیم برج خرابه روی تپه مجاور و بنای امامزاده آن است. زلزله ۱۲۲۳ هجری شمسی. در تاریخ ۱۲ ماه مه سال ۱۸۴۴ میلادی، مصادف با یکشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۲۲۳ هجری خورشیدی، در زمان سلطنت محمد شاه قاجار زلزله شدیدی در کامو وچوگان رخ داد که در اثر شدت آن به ایوان مسجد شاه اصفهان نیز آسیب رسید. اقتصاد و دیدنی‌ها. از
شاه اصفهان نیز آسیب رسید. اقتصاد و دیدنی‌ها. از کشتزارهای کامو و چوگان هر ساله ۵۰۰ تن گل محمدی به‌دست می‌آید . دشت‌های کامو نیز از چراگاه‌های خوب ناحیه مرکزی ایران است. گلاب به دست آمده گاه به خاطر کیفیت بالا به خارج از کشور هم صادر می‌شود.بادام، گردو،انگور،کشمش،گلابی گیلاس،آلبالو،زردآلو، هلو، سیب و.. از دیگر محصولات این شهر است. در این شهر درختان گردوی ۲۰۰ساله‌ای وجود دارد که محصول فراوانی هم می‌دهند. این شهر ۲امامزاده دارد: «عبدالله» و «محمد» قلعه دز و قلعه خانه و برج میرزا خان کامو و سراه عبدالله کامو و