payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گسل اهواز. گسل اهواز به طول تقریبی ۱۰۰ کیلومتر، مهم‌ترین گسل شهر اهواز است که از میانهٔ شهر عبور می‌کند. گسل اهواز از نوع واژگون و در برخی مناطق از نوع راندگی است و دستکم سازه‌های قدیمی‌تر از میانه‌زیستی را جابه‌جا کرده است. راستای گسل اهواز شمال باختری - جنوب خاوری است که با نام گسل پیش‌بوم اهواز شناخته می‌شود (Ahvaz Foreland Fault). نمونه‌گیری‌های به عمل آمده از گسل اهواز بیانگر فعال بودن این گسل است. سن‌یابی صورت گرفته با روش ترمولومینسانس بر روی گسل اهواز برآوردی ۴۰۰۰ سال را به عنوان یک فعالیت
گسل اهواز برآوردی ۴۰۰۰ سال را به عنوان یک فعالیت زمین‌ساختی مهم برای گسل اهواز و رویداد یک زمین‌لرزه بزرگ که سبب جابه‌جایی مسیر کارون شده است را نشان می‌دهد و از آنجا که رویداد یک زمین لرزه بزرگ را در سال ۸۴۰ میلادی در منطقه اهواز گزارش کرده‌اند بنابراین با کسر این دو مقدار می‌توان عدد ۲۸۰۰ سال را به عنوان دوره بازگشت احتمالی لرزه‌زایی گسل اهواز در نظر گرفت. فرآورده‌های نیشکری. شهر اهواز و استان خوزستان، با وجود شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی (سهامی عام)، نقش پایه‌ای در تولید شکر و فرآورده‌های نیشکری در
نقش پایه‌ای در تولید شکر و فرآورده‌های نیشکری در ایران دارند. این شرکت که در اهواز قرار دارد، در سال ۱۳۶۹ خ. بنیان‌گذاری شد و امروزه با هفت بخش کشت‌و‌صنعت (فارابی، دعبل خزاعی، امیرکبیر، سلمان فارسی، میرزا کوچک‌خان، امام خمینی و دهخدا) کار می‌کند و از بزرگترین تولیدکننده‌های شکر در ایران است. میزان تولید سالیانه این شرکت، بیش از ۷۰۰ هزار تن شکر است، و بر اساس گزارش‌ها، به‌طورکلی نزدیک به ۹۰۰ هزار تن شکر در استان خوزستان برداشت می‌شود که برابربا نزدیک‌به ۴۵٪ از نیاز کشور است. برخی بخش‌ها مانند کشت و صنعت
از نیاز کشور است. برخی بخش‌ها مانند کشت و صنعت دهخدا و امام خمینی، رتبه‌ی تولید بیش از ۱۰۰ هزار تن شکر خام را ثبت کرده‌اند. نقش زیست‌محیطی بهره‌برداری از نیشکر. کشت نیشکر نه تنها در اهواز، بلکه در استان خوزستان با گستره‌ی بیش از ۸۰ تا ۸۷ هزار هکتار، باعث ایجاد «سد سبز» در برابر ریزگردها، جلوگیری از فرسایش خاک و تولید اکسیژن می‌شود. اماکن شهری. فرودگاه. فرودگاه اهواز (یاتا:AWZ و ایکائو:OIAW) که اخیرا بنام «فرودگاه بین‌المللی سپهبد شهید قاسم سلیمانی» نامگذاری شده است، فرودگاهی است که در اطراف شهر اهواز در
شده است، فرودگاهی است که در اطراف شهر اهواز در جنوب غربی ایران واقع شده است. شرکتهای هواپیمایی جمهوری اسلامی (ایران ایر)، ایران ایرتور، آسمان، ماهان، کاسپین، تابان، کیش‌ایر، حمل و نقل هوایی نفت، ساها، ارم، فارس ایر قشم و قشم ایر در فرودگاه اهواز فعال هستند، میانگین پروازهای داخلی و خارجی فرودگاه بین‌المللی اهواز روزانه ۱۸ پرواز می‌باشد. راه‌آهن. ایستگاه راه‌آهن اهواز در سال ۱۳۱۷ خ. افتتاح شد و هم‌اکنون نیز دردست بهره‌برداری است. یک ایستگاه راه‌آهن دیگر نیز در این شهر موجود است که ایستگاه راه‌آهن کارون نام
در این شهر موجود است که ایستگاه راه‌آهن کارون نام داشته و قطارهای باری و مسافرتی به مقصد بندر امام، از این ایستگاه گذر می کنند. دانشگاه‌ها. اهواز کنونی به‌دلیل وجود دانشگاه‌های بزرگ و معتبر از لحاظ آموزش عالی در جایگاه بسیار ممتازی در سطح کشور می‌باشد. یکشنبه ۲ مهرماه سال ۱۳۳۴ دانشگاه گندی‌شاپور تأسیس شد که چندی بعد به جندی‌شاپور تغییر نام داد و تا آغاز انقلاب اسلامی به همین نام شناخته می‌شد. دانشکدهٔ کشاورزی نخستین دانشکدهٔ راه‌اندازی‌شده در دانشگاه و رشته‌های کشاورزی، ادبیات، ریاضی و پزشکی از نخستین
رشته‌های کشاورزی، ادبیات، ریاضی و پزشکی از نخستین رشته‌های ارائه‌شده در دانشگاه جندی‌شاپور می‌باشد. یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۳۷ نخستین گروه سی و هشت نفری فارغ‌التحصیلان دانشکدهٔ کشاورزی دانشگاه جندی‌شاپور طی مراسمی گواهی‌نامهٔ خود را دریافت داشتند. دانشکده‌های مهندسی، الهیات در بدو شروع انقلاب اسلامی و مجتمع دزفول در سال ۱۳۶۶ و مابقی دانشکده‌ها پیش از انقلاب اسلامی شروع به فعالیت نموده‌اند. با توجه به صنعتی بودن ناحیهٔ خوزستان فعالیت‌های تحقیقاتی دانشگاه شهید چمران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و ده‌ها تألیف و
از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و ده‌ها تألیف و ترجمه و صدها طرح تحقیقاتی حاصل تلاش‌های محقق‌های این دانشگاه است. دیگر دانشگاه‌ها: جاذبه‌های مذهبی. علی ابن مهزیار اهوازی، که در سده هفتم میلادی (سده سوم خورشیدی) می‌زیسته است، از فقها و محدثان معروف شیعه و از نزدیکان چهار امام تشیع، یعنی علی بن موسی (الرضا)، محمد بن علی (الجواد)، علی بن محمد (الهادی)، و حسن عسکری بوده و احکام دینی را نزد آن‌ها فرا گرفته است.علی ابن مهزیار، از مردم دورق (شادگان امروزی) بود که بعدها در اهواز ساکن شد. محل تولد او هندیجان می‌باشد،
در اهواز ساکن شد. محل تولد او هندیجان می‌باشد، اما با توجه به اینکه در سده سوم، هندیجان از توابع شهر دورق بود، پس او را اهل دورق معرفی کرده‌اند. پدر وی مذهب نصرانی داشت و سپس مسلمان شد، و علی نیز به تبعیت از پدر، در نوجوانی مسلمان شد. آرامگاه علی بن مهزیار اهوازی در محلهٔ عامری و در کنار رود کارون اهواز واقع شده است. اغلب در این محل، مراسم مختلف مذهبی برگزار می‌شود. هتل‌ها. فهرست برخی از هتل‌های کنونی اهواز: شهرداری. شهرداری اهواز در سال ۱۳۰۴ خورشیدی تأسیس شد. هم‌اکنون رضا امینی به عنوان شهردار اهواز
شد. هم‌اکنون رضا امینی به عنوان شهردار اهواز فعالیت می‌کند و درحال حاضر اهواز دارای هشت منطقه می‌باشد. پل‌ها. یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر اهواز، پل‌های آن هستند. تا به امروز، در اهواز، ۹ پل بر روی کارون بنانهاده شده‌اند که نخستین آن‌ها یعنی پل سیاه، ویژه‌ی عبور قطار می‌باشد. پل سفید (پل دوم - پل معلق) و پل هشتم، دارای سبک خاص معماری و طراحی چشمگیری می‌باشند. پل سفید. پل سفید اهواز یا پل معلق؛ یکی از نمادهای اهواز مدرن، توسط یک شرکت سویسی در سال ۱۳۱۵ خ. بر روی رود کارون ساخته شد تا عبور و مرور بین
خ. بر روی رود کارون ساخته شد تا عبور و مرور بین شرق و غرب شهر را آسان کند، که هزینه احداث آن، کمی بیش از ۵ میلیون تومان بوده است. طول این پل نزدیک‌به ۵۰۱ متر، عرض آن ۹.۸ متر است. شامل سه دهانه‌ی میانی ۴۹ متری، دو دهانه‌ی ۱۳۰ و ۱۳۶ متری، دو قوس بتنی ۱۲ و ۲۰ متری می‌باشد. ضخامت ۸ ستون آن ۵۶.۲ متر بوده و ارتفاع آن از سطح آب، ۱۳ متر می‌باشد. این پل که بطورکامل فلزی می‌باشد، دارای دو پیاده روی کناری و یک جاده آسفالتی در میانه، جهت عبور اتومبیل‌ها می‌باشد. در تابستان سال ۱۳۸۹، عملیات بازسازی و مرمت این پل در
تابستان سال ۱۳۸۹، عملیات بازسازی و مرمت این پل در دستور کار قرار گرفت و به گفته مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری شهر، عملیات بازسازی و نوسازی این پل انجام گرفت، و با مساعد شدن وضع آب‌و‌هوا، عملیات جوش‌کاری قطعه‌های فرسوده و همچنین رنگ‌آمیزی پل ادامه یافت. تجهیزات مورد نیاز برای نورپردازی آن، با حمایت مالی بانک ملی از سوی کشور ایتالیا، انجام گرفت. پل سیاه (پل پیروزی). در سال ۱۳۰۸ و هم‌زمان با احداث راه‌آهن سراسری ایران، نخستین پل شهر اهواز که بعدها به‌دلیل رنگ سیاه بدنه و پایه‌های آن، به پل سیاه شهرت یافت،
سیاه بدنه و پایه‌های آن، به پل سیاه شهرت یافت، به طول ۱۰۵۰ متر و عرض ۶ متر، درست در مکان پل تاریخی، که قدمت آن به دوره‌ی ساسانی باز می گشت، و به پل شادروان معروف بود، بر روی رودخانه کارون ساخته شد. این پل، خط راه‌آهن بندرامام در جنوب استان خوزستان و در ساحل خلیج فارس، را به راه‌آهن سراسری خرمشهر-تهران وصل می‌کند. این پل در زمان جنگ جهانی دوم به عنوان مسیر حمل آذوقه، نیرو و مهمات نیروهای متفقین مورد استفاده قرار می‌گرفت و به‌دلیل تأثیری که در پیروزی متفقین داشت به آن لقب پل پیروزی داده شد. پل سوم. پل سوم
داشت به آن لقب پل پیروزی داده شد. پل سوم. پل سوم بالاتر از پل هفتم واقع شده است که میدان شهید بندر (چهارشیر) را به کیان‌پارس وصل می‌کند. ساختمان پل مذکور در شهریورماه سال ۱۳۴۶ ه‍.خ آغاز و در بهمن‌ماه سال ۱۳۴۹ ه‍.خ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. طول پل ۴۹۶ متر و عرض آن ۱۴ متر و ۵۹ سانتی‌متر است که از بتن فشرده ساخته شده و دارای ۱۶ چشمهٔ ۳۱متری است و جادهٔ اندیمشک را به جادهٔ ماهشهر و بندرهای جنوبی پیوند می‌دهد. برای احداث پل مذکور بالغ بر ۳۱۰ میلیون ریال هزینه شده است. این پل در سال ۱۳۸۰ ه‍.خ مرمت و بازسازی
شده است. این پل در سال ۱۳۸۰ ه‍.خ مرمت و بازسازی شد. پل چهارم. پل چهارم یا پل نادری که در امتداد خیابان سلمان فارسی (نادری) و خیابان امام موسی صدر واقع گردیده، در سال ۱۳۵۶ احداث شده است. طول این پل ۵۷۶ متر و عرض آن ۱۶ متر و ۷۱ سانتی‌متر است. هزینهٔ احداث این پل، نزدیک‌به ۲۳۰ میلیون ریال بوده است. پل پنجم. پل پنجم در دو باند ساخته شده است که مسیر خیابان دکتر شریعتی را به اتوبان گلستان وصل می‌کند. این پل در سوم خردادماه سال ۱۳۷۵ افتتاح شد. طول پل مذکور ۴۸۰ متر و عرض آن ۳۰ متر و ۷۰ سانتی‌متر است و در آیلند وسط
و عرض آن ۳۰ متر و ۷۰ سانتی‌متر است و در آیلند وسط آن لولهٔ آب شهری مستقر شده است. پل ششم. این پل که با نام «پل صنایع فولاد» نیز شناخته می‌شود، با تعهد صنایع و کارخانه‌های موجود در شهر اهواز، ایجاد شد. پل ششم ۴۰۰ متر طول و ۲۰ متر عرض دارد و دارای چهار باند است. این پل در جنوبی‌ترین نقطه شهر اهواز ایجاد شده و منطقه کوت‌عبدالله در غرب کارون را به روستای «چنیبیه» در شرق پیوند می‌دهد. این پل به پل فولاد معروف است، زیرا مسیر تردد خودروهای حامل شمش‌های فولادی میان دو کارخانه فولاد خوزستان و نورد لوله را کوتاه‌تر
دو کارخانه فولاد خوزستان و نورد لوله را کوتاه‌تر کرده است. پیش از ساخت این پل، خودروهایی که میان این دو کارخانه در تردد بودند باید مسیری ۳۵ کیلومتری را طی می‌کردند، ولی با ایجاد پل ششم، این مسیر به ۱۴ کیلومتر کاهش یافت. این پل ۴۰۰ متر طول و ۲۰ متر عرض دارد و و عملیات ساخت آن در خرداد ۸۳ آغاز و در شهریور ۸۶ به پایان رسید. پل هفتم. پل هفتم ارتباط بین بلوار توحید و تقاطع خیابان شهید چمران (میدان دوم کیانپارس) و بلوار آیت‌الله بهبهانی را برقرار می‌سازد. ساختمان پل مذکور از ابتدای سال ۱۳۷۵ شروع و پس از دو سال
پل مذکور از ابتدای سال ۱۳۷۵ شروع و پس از دو سال در بهمن‌ماه سال ۱۳۷۷ افتتاح شد. طول پل هفتم ۴۹۰ متر است. دارای شش دهنه است که دو دهنهٔ ۱۴۰متری در وسط و دو دهنهٔ ۷۵ متری در دو طرف و دو دهنهٔ ۳۰متری در کناره‌های پل می‌باشد. عرض پل ۱۶ متر است که ۱۲٫۵ متر آن سواره‌رو و ۳٫۵ متر آن پیاده‌رو است که در هر طرف ۱٫۷۵ متر می‌باشد. پل مذکور دارای ۸۰ شمع بتونی به قطر ۱٫۵ متر و به ارتفاع ۱۶ متر و ۷ عدد سر شمع است و نزدیک‌به ۴۰۰ متر مکعب بتن، ۱۵۰۰ تن فولاد (میلگرد)، ۴۰۰ تن کابل‌های کششی و غلاف‌های مربوط به آن و ۱۰۰ تن
تن کابل‌های کششی و غلاف‌های مربوط به آن و ۱۰۰ تن آهن‌آلات مختلف در آن به کار رفته است. این پل به تازگی از سوی شهرداری اهواز نورپردازی شده و بزرگ‌ترین آبشار مصنوعی کشور در دو طرف آن ایجاد شده است. پل هشتم. با هدف تسهیل تردد خودروها و اتصال مناطق امانیه و مرکز شهر، طراحی و عملیات اجرایی پل هشتم از سال ۱۳۸۵ آغاز شد و در اسفند ۱۳۹۰ به پایان رسید. طراحی این پل متفاوت از دیگر پل‌های کارون است و به صورت کابلی و بدون پایه ساخته شده است. این پل ۶۴۳ متر طول و ۱۳ متر عرض دارد و در چهار مسیر (دو مسیر رفت و دو مسیر
عرض دارد و در چهار مسیر (دو مسیر رفت و دو مسیر برگشت) ساخته شده است. این پل دوپایه بزرگ دارد و عرشه پل توسط کابل به این پایه‌ها متصل شده‌اند. پل هشتم، منطقه امانیه را به خیابان «زند» در مرکز شهر پیوند می‌دهد. پل نهم. با هدف کاهش بار ترافیکی پل سوم، پل نهم ساخته شد و با احداث آن، خودروهایی که از مناطق شمالی شهر، مانند کوی ملت و زیتون قصد تردد به کیانپارس را دارند، به جای پل سوم می‌توانند از پل نهم استفاده کنند. اماکن تفریحی. اهواز، شهر شب‌ها؛ اهواز به‌دلیل گرمسیر بودن، بیشتر بازارها و مناطق گردشگری این شهر،
بودن، بیشتر بازارها و مناطق گردشگری این شهر، تا نیمه‌های شب نیز باز هستند؛ همچنین اهواز شب‌های بسیار زیبایی در کنار رود کارون دارد که در نوع خود کم‌نظیر است. به همین خاطر اهواز به شهر شب‌ها معروف است. بوستان. اهواز نزدیک‌به ۲۸ بوستان دارد که قرار است بزرگ‌ترین شهربازی سرپوشیده ایران و ۱۵ بوستان جدید نیز در اهواز راه‌اندازی شود بازار. در اهواز مرکز خریدهای کوچک و بزرگ بسیاری، با عمرهای کوتاه و بلند وجود دارد؛ از جمله: یکی از بازارهای قدیمی این شهر، که در سال ۱۳۸۲ خ. در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد، بازار
سال ۱۳۸۲ خ. در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد، بازار عبدالحمید نام دارد. بازارچه‌ای با ده‌ها دستفروش، یادگار دوره قاجار در اهواز. سینما. شهر اهواز دارای ۱۱ سینما می‌باشد. فرهنگسراها. اهواز دارای چندین فرهنگسرا می‌باشد. فرهنگ سرای اهواز در مساحت ۱۲۰۰۰ متر مربع دارای فضاهای مجزای اداری، رستوران، سالن سینما، آمفی تئاتر و سرای هنرمندان می‌باشد. این برنامه به منظور محاسبات و طراحی تأسیسات الکتریکی شامل سیستم روشنایی، سیستم نیرو و سیستم فشار ضعیف شامل سیستم‌های اعلام حریق، صوتی، تلفن طرح‌ریزی شده است. فرهنگسرای
حریق، صوتی، تلفن طرح‌ریزی شده است. فرهنگسرای مهدیه واقع در کوت عبدالله. فرهنگسرای علوی: فرهنگسرای شیبان، در زمینی به مساحت هزار متر و با زیر بنای ۹۵۰متر مربع در دو طبقه شامل: خانه فرهنگ (کلاس‌های آموزشی و اداری و فضاهای نمایشگاهی) کتابخانه:مخزن کتاب و سالن مطالعه خواهران و برادران فعالیت خود را آغاز می‌کند. فرهنگسرای گلستان واقع در منطقه ۴ شهرداری. &lt;br&gt; مناطق و محله‌ها. شهر اهواز دارای ۸ منطقه شهری است. آداب و رسوم. این آیین، یک عید مذهبی و مخصوص به همه ی مسلمان هاست، اما در مقایسه با سایر قوم‌های
همه ی مسلمان هاست، اما در مقایسه با سایر قوم‌های خوزستان، عید فطر در میان مردم عرب، از اهمیت بیشتری برخوردار است. براساس یک سنت دیرینه، مردم عرب خوزستان عید را در کنار اعضای خانواده، دوستان و دیگر مسلمانان، با به جا آوردن اعمال مذهبی، سپری می کنند و سپس افراد کوچک‌تر، جهت تبریک عید، به خانه‌ی بزرگ‌ترها می‌روند. بطورمعمول، این دید و بازدیدها، به صورت دسته جمعی انجام می‌شود. قبل از فرا رسیدن عید فطر، خیلی از مردم، لباس نو، شیرینی و دیگر وسایل پذیرایی تهیه کرده و خانه تکانی می‌کنند و برای استقبال از مهمان ها
و خانه تکانی می‌کنند و برای استقبال از مهمان ها آماده می‌شوند. فرآیند عید‌دیدنی که همهٔ اعضای یک خانواده بزرگ را در بر می‌گیرد، بطورمعمول تا یک هفته ادامه خواهد داشت که در این مدت، سفره‌های آجیل و شیرینی و شربت، برقرار خواهند بود.عرب‌های خوزستان، دو روز قبل از عید را «ام‌الوسخ»، و یک روز مانده به عید را «ام‌الحلس» می‌نامند. ام‌الوسخ به معنای روز «چرکین» می‌باشد. در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌های خود می‌پردازند، اجناس جدید برای منزل خرید می‌کنند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده
را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده می‌کنند. روز بعد از ام‌الوسخ را ام‌الحلس می‌نامند. ام‌الحلس که نامی محلی و قدیمی است، به معنای روز نظافت شخصی می‌باشد. البته واژه حلس، امروزه کمتر به کار برده می‌شود و می‌توان گفت ام‌الحلس، متضاد و نقطه‌ی مقابل ام‌الوسخ است. گرگیعان از آداب بسیار کهن است که هر ساله در ۱۵ رمضان در برخی مناطق عرب‌نشین اهواز اجرا می‌شود. در این شب، کودکان عرب با پوشیدن لباس‌های عربی به خیابان‌ها آمده و کیسه‌های کوچکی را که از قبل تهیه کرده‌اند به گردن می‌آویزند و با سردادن
قبل تهیه کرده‌اند به گردن می‌آویزند و با سردادن سرودهای محلی مربوط به این شب، به منزل همسایه ها رفته و از آنها درخواست عیدی و شیرینی می‌کنند. از معرفترین سرودهای این شب، "«ماجینه یا ماجینه حل الکیس و انطینه»" است؛ که معنای فارسی آن برابر است با «ما آمدیم ما آمدیم، کیسه را بگشا و در آن برای ما هدیه‌ای بگذار!» مردم عرب اهواز همچون مردم دیگر کشور ایران، فرهنگ خاص خود را دارند. یکی از این رسم‌های فرهنگی، مراسم، قوانین و اعتقادهای خاص برای تهیه و نوشیدن قهوه است، طوری‌که آیین و مراسم قهوه خوریِ عرب‌های اهواز،
طوری‌که آیین و مراسم قهوه خوریِ عرب‌های اهواز، به ثبت ملی کشور ایران رسیده است. قوری قهوه (دله)، یکی از لوازم مربوط به این آیین فرهنگی مردم عرب است که حتی در مراسم‌های رسمی، به عنوان نماد و ابزار پذیرایی استفاده می‌شود، چه بسا که در برنامه‌ای در اهواز، عشایر عرب خوزستان، یک «دله قهوه» (قوری مخصوص دم کردن قهوه‌ی عربی) را به‌طور نمادین به وزیر اطلاعات اهدا کردند. برای تهیه آن، ابتدا قهوه را با وسیله‌ای دو شاخه به نام مهماس، که شبیه منقاش است، در ظرفی ریخته و تفت می‌دهند و آنگاه آن را در هاون آسیاب کرده و
و تفت می‌دهند و آنگاه آن را در هاون آسیاب کرده و برای مراسم آماده می‌کنند، سپس آن را در ظرفی بزرگ به نام «گم گم» یا «قم قم» که در خوزستان قاف به گاف تلفظ می‌شود، می ریزند (گمگم که چیزی شبیه گلاب پاش‌های قدیمی و از جنس ورشو (مفرغ) است). در ادامه، به آن آب اضافه کرده و پس از جوش آمدن، قهوه آسیاب شده را اضافه کرده و از هِل هم برای خوش‌بو شدن آن استفاده می‌کنند. هنگامی که قهوه، آماده‌ی پذیرایی شد، آن را در ظرف کوچکتری به نام «دله» که شبیه همان «گم گم» است، می ریزند، و این مراسم آیینی، به شیوه خاص فرد
است، می ریزند، و این مراسم آیینی، به شیوه خاص فرد توزیع‌کننده، ادامه می‌یابد. این فرد دله را در دست چپ و فنجان مخصوص قهوه خوری (که فنجانی بدون دسته است و فنیان خوانده می‌شود) را در دست راست گرفته، از سمت راست مجلس شروع به سرو قهوه می‌کنند، اگر در این مجلس سیدی وجود داشته باشد ابتدا از وی پذیرایی آغاز می‌شود و در غیر این صورت این مراسم از ریش سفید مجلس آغاز می‌شود و از سمت راستش قهوه دادن ادامه داده می‌شود. در مقابل شخصی که فنجان را از میزبان می‌گیرد جزء آداب و رسوم است که فنجان را با دست راستش دریافت کند.
و رسوم است که فنجان را با دست راستش دریافت کند. اگر فنجان را با دست چپ دریافت کند نوعی بی‌احترامی به آداب و رسوم است. قهوه‌ای که از دله در فنجان ریخته می‌شود مقدارش بسیار کم، غلیظ و تلخ است و باید در انتهای ریختن قهوه و قبل از دادن فنجان به میهمان باید یک مرتبه نوک دله را به لبه فنجان قهوه کوبیده تا صدای فنجان بلند شود و پس از آن قهوه را تعارف کند. میهمان نیز پس از دریافت و نوشیدن قهوه، قبل از پس دادن فنجان خالی، باید دستش را یک مرتبه تکان داده، این تکان دادن به معنای آن است که دیگر کافی است و قهوه
تکان دادن به معنای آن است که دیگر کافی است و قهوه نمی‌نوشم. سپس میزبان سراغ نفر سمت راستی میهمان می‌رود و همین روند را تا انتها ادامه می‌دهد. مردم عرب برای این آداب و رسوم حساسیت به خرج می‌دهند و آن را قابل احترام می‌شمرند. این آیین، هم در مراسم‌های رسمی و هم غیررسمی، اجرا می‌شود، به‌طورمثال، در مراسم خواستگاری، مهمانی‌های رسمی برای عیدها و یادبودها و در مراسم سوگواری. لباس محلی که مردهای عرب‌ خوزستان بر تن می کنند، دشداشه نام دارد، و مردم عرب اهوازی هم همچنان، در زمان‌ها یا مکان‌های خاص، این لباس را بر تن
در زمان‌ها یا مکان‌های خاص، این لباس را بر تن می کنند؛ که یک پیراهن سفید بلند است که در بیشتر شهرهای جنوبی و غربی استان خوزستان پوشیده می‌شود. از دیگر لباسهایی که همراه با دشداشه پوشیده می‌شود بشت می‌باشد که زیر دشداشه می‌پوشند. همچنین پارچه‌ای را بر روی سر می گذارند که چفیه نام دارد، و دور چفیه، یک حلقه به نام عگال می‌گذارند، که چفیه را نگه دارد. چهارشنبه سوری، که در عصر «آخرین سه‌شنبه‌‌ی سال» برگزار می‌شود، یک آیین باستانی ایرانی است که در اهواز نیز، همچون همه‌ی شهرهای ایران، گرامی داشته می‌شود؛ اگرچه در
همه‌ی شهرهای ایران، گرامی داشته می‌شود؛ اگرچه در سالهای اخیر، به جهت رواج لوازم آتشبازی غیر ایمن، به هویت این آیین قدیمی، بی‌احترامی شده است. آثار تاریخی اهواز. سرای عجم. سرای عجم بنای تاریخی که در سال ۱۳۸۲ با شماره ۱۰۸۷۵ به ثبت ملی رسید. این بنا در گذشته هم به عنوان یکی از کاروانسراهای شیخ خزعل بوده و هم بازار و درحال حاضر به عنوان انبار از آن استفاده می‌شود. بنای سرای عجم از لحاظ معماری منحصربه‌فرد و بنایی یک طبقه است و دارای آجر چینی، ستون‌های حجاری شده، حجره‌های بسیار، سنگ‌فرش و در و پنجره چوبی است.
حجره‌های بسیار، سنگ‌فرش و در و پنجره چوبی است. خانه دادرس. خانه دادرس بنایی بازمانده از دوره قاجاری است که در سال ۱۳۸۲ به شماره ۹۷۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در مرکز شهر اهواز در خیابان نظامی ساخته شد. در خیابان نظامی و مرکز شهر اهواز خانه‌های بسیاری از دوره‌های قاجاریه و پهلوی به جا مانده که بخش ناچیزی از آن‌ها به ثبت رسیده است. سرای دادرس یکی از این بناهای تاریخی شهر اهواز است که تاکنون فقط به ثبت رسیده و در نگهداری و مرمت آن کوتاهی شده است. کاروانسرای معین‌التجار. بنای
آن کوتاهی شده است. کاروانسرای معین‌التجار. بنای کاروانسرای معین‌التجار مربوط به دوره قاجار است و در اهواز، خیابان ۲۴ متری، خیابان کاوه غربی، نبش اول واقع شده و این اثر در تاریخ ، به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ساباط جنب خانه معین‌التجار. ساباط جنب خانه معین التجار مربوط به اوایل دوره قاجار است و در اهواز، قسمتی از بازار قدیمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منزل نفیسی. ساختمان نفیسی واقع در خیابان سلمان فارسی (نادری) روبه روی
نفیسی واقع در خیابان سلمان فارسی (نادری) روبه روی پارکینگ کارون بوده و به شماره ۳۴۹۴ در بیست و پنجم اسفند ماه ۱۳۷۹ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. میدان چهارشیر. میدان شهید بندر (چهارشیر) در سال ۱۳۳۸ ش احداث شده است و به شماره ۷۰۴۰ در دهم دی ماه ۱۳۸۱ خ به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. سد خداآفرید. در دوران باستان، هفت سد بر روی رودخانهٔ کارون ساخته شده بود که آخرین آن‌ها سد اهواز بود. بزرگ‌ترین و معروف‌ترین این هفت سد، سد شوشتر بوده است. دبیرستان شاپور. دبیرستان شاپور واقع در خیابان شریعتی، جنب کلوپ
دبیرستان شاپور واقع در خیابان شریعتی، جنب کلوپ ورزشی بوده و به شماره ۳۶۱۰ در بیست و پنجم ۱۳۷۹ خورشیدی به ثبت آثار ملی رسیده است. بیمارستان جندی شاهپور. بیمارستان امام خمینی اهواز در شرق رودخانه کارون، بین بلوار ساحلی و خیابان ۲۴ متری و در ضلع شمالی باغ معین واقع شده است. ساختمان بیمارستان مزبور متعلق به دوره پهلوی اول است که به شماره ۷۰۴۱ در دهم دی ماه سال ۱۳۸۱ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. هشت بنگله. منازل سازمانی راه‌آهن (هشت بنگله) که در دورهٔ پهلوی اول ساخته شده اشت در خیابان فلسطین (کاخ)
پهلوی اول ساخته شده اشت در خیابان فلسطین (کاخ) روبروی فرمانداری قرار دارد و به شماره ۲۵۷۵ در بیست و هفتم بهمن ماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. از معروفترین اهالی منطقه‌ی یعقوب سبحانی رئیس قطار باری بوده است که در دوران دفاع مقدس نقش بسزایی در جابجایی مهمات و اسلحه؛ پیکر شهدا و اسرای عراقی. در سال ۱۳۸۶ دار فانی را به وداع گفت منازل مسکونی راه‌آهن. منازل مزبور که مربوط به دوره پهلوی اول می‌باشد در غرب رودخانه کارون کنار پل نادری واقع شده و به شماره ۲۵۸۷ در بیست و هفتم ماه سال ۱۳۸۷ خورشیدی
به شماره ۲۵۸۷ در بیست و هفتم ماه سال ۱۳۸۷ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. کارخانه ریسندگی و بافندگی. در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در دوره پهلوی اول نخستین کارخانه ریسندگی و بافندگی توسط چند نفر از تجار شهر به صورت شرکت سهامی در انتهای خیابان امام شرقی (پهلوی) روبروی ساختمان کنونی جهاد کشاورزی استان احداث گردید. کارخانه مزبور را از شرکت آ.ا. گ (A.E.G) خریداری کرده بودند. قسمت اعظم ساختمان کارخانه ریسندگی طی سال‌های اخیر توسط صاحبان آن تخریب و بخشی از زمین به فروش رسید. باقی‌مانده بنای مذکور به شماره۲۹۱۳ در
فروش رسید. باقی‌مانده بنای مذکور به شماره۲۹۱۳ در تاریخ بیستم آذرماه سال ۱۳۷۹ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. اما با کمال تاسف در مهرماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی بقایای آن تخریب گردید. ساختمان سه گوش. دانشکده ادبیات با مساحتی نزدیک‌به سه هزار مترمربع در ساحل غربی رود کارون کنار پل نادری و ابتدای خیابان امام موسی صدر قرار دارد. بنای مذکور در سال ۱۳۱۹ خورشیدی احداث و در سال ۱۳۲۵ به پایان رسید. طولانی شدن فرایند ساخت به سبب وقوع جنگ جهانی دوم و اشغال اهواز در این زمان بود. قوس‌های دایره‌ای شکل ایوان آن و
در این زمان بود. قوس‌های دایره‌ای شکل ایوان آن و همچنین رواق‌های حیات مرکزی حاکی از مشخصه‌های معماری دورهٔ پهلوی اول می‌باشد. بنا کاربری‌های گوناگونی را پشت سر گذاشت. درابتدا بنای مذکور به عنوان ساختمان مرکزی بانک ملی استان مورد استفاده قرار می‌گرفت. مدتی مرکز اداری استان و شهر بود و سرانجام در اختیار دانشگاه دانشگاه جندی‌شاپور (شهید چمران کنونی) قرار داده شد و تا سال ۱۳۸۹ از آن به عنوان دانشکده ادبیات استفاده می‌شد. بنا با همین کاربری به شماره ۲۴۹۷ در بیست و ششم آبان ماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی به ثبت آثار ملی
و ششم آبان ماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است، اما در سال‌های اخیر به جهت مرمت بدون استفاده بوده و طولانی شدن روند مرمت بنا حیات آن را با خطر مواجه کرده است. معمار دانشکده ادبیات از معماران ارمنی ایرانی به نام مهندس کریستاپور طاطاووسیان بوده است. کوشک حمیدیه. کوشک حمیدیه واقع درشهر حمیدیه در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی ساخته شده است و به شماره ۳۹۸۰ در پنجم تیر ماه سال ۱۳۸۰ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. دانشسرای مقدماتی. دانشسرای مقدماتی متعلق به دوره پهلوی اول بوده و در
مقدماتی متعلق به دوره پهلوی اول بوده و در ضلع جنوبی باغ معین در انتهای خیابان شهید آهنگری (بختیاری) واقع گردیده است. این بنا با شماره ۲۶۰۵ در بیست و پنج اسفند ماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی به ثبت آثار ملی کشور رسیده است. منزل ماپار. منزل ماپار متعلق به دوره پهلوی اول بوده و در خیابان فردوسی، بین شهید جهانیان (لهراسب) و کافی (گشتاسب) واقع شده است. این بنا دارای زیرزمینی ساخته شده از سنگ و دو حیاط با دو حوض می‌باشد. وجود تزئینات آجری و طاق نماها و در چوبی به کار گرفته شده در بنا جلوه‌ای به آن بخشیده است. منزل ماپار
شده در بنا جلوه‌ای به آن بخشیده است. منزل ماپار به شماره ۴۲۲۶ در بیستم شهریور ماه سال ۱۳۸۰ به ثبت آثار ملی ایران رسیده است. سیلوی اهواز. اطلاعات بیشتر … ورزش. تیم‌های فوتبال فولاد خوزستان، استقلال خوزستان و استقلال اهواز ازجمله تیم‌های مطرح در صحنهٔ فوتبال معاصر هستند.
گودرز پسر کشواد زرین کلاه، نوه قارن کاوگان و نتیجه کاوه آهنگر؛ از پهلوانان بزرگ ایران در "شاهنامه" است. گودرزیان که یکی از بزرگ‌ترین خاندان‌های پهلوانی ایران در شاهنامه هستند از نسل او به‌شمار می‌آیند. گودرز در جنگ‌هایی که به خونخواهی سیاوش صورت گرفت، حضور داشت و گاهی فرماندهی سپاه ایران را بر عهده می‌گرفت. به روایتی هفتاد و هشت پهلوان از نسل گودرز وجود داشت که هفتاد تن از ایشان در جنگ کشته شدند. گیو، رهام، بهرام، شیدوش، هجیر و نستوه، تنی چند از فرزندان وی می‌باشند. و نیز، بیژن، فرزند گیو از بانوگشسب دختر
می‌باشند. و نیز، بیژن، فرزند گیو از بانوگشسب دختر رستم، نوه ی گودرز است. گودرز را مقام و موطن در اصفهان بود. نشان گودرز در شاهنامه خیمه‌گاهی سرخ رنگ دانسته شده و پرچمی آراسته به سنگ‌های قیمتی که شیری طلایی در آن قرار دارد: الهام سروش در خواب. از یادکردهای مهم او شبی در خواب دید که سروش به او گفت: رهایی از شر افراسیاب به دست کیخسرو ممکن است. کیخسرو پسر سیاوش و نوهٔ کیکاووس است او از نسب مادری از نژاد تور و اینک در توران است و ... پس از خواب، گودرز پسرش گیو را به دنبال کیخسرو به توران فرستاد تا او را به
را به دنبال کیخسرو به توران فرستاد تا او را به ایران بیاورد. گودرز بعد از کیخسرو نیز زنده بود و پس از مشایعت کیخسرو از نیمهٔ راه به همراه رستم و زال باز گشت. آورده شده کیخسرو به همرا نزدیکان خویش پس از کولاک شدید در کوهستان تنها به آسمان صعود کرد. آمدن کیخسرو به ایران. چون کیکاووس از کیفیت قتل سیاوش خبر یافت که چگونه با زاری و خواری او را هلاک نمودند عزای بسیار نمود ولی از کیخسرو که هنوز متولد نشده بود کسی خبر نداشت. گودرز در واقعیت. گفته می شود که گودرز در شاهنامه در واقع گودرز دوم اشکانی است و تنها تفاوت
شاهنامه در واقع گودرز دوم اشکانی است و تنها تفاوت این است که در شاهنامه گودرز پدر گیو است، اما در تاریخ برعکس است، گودرز تاریخی فرزند گیو معینی است(این از روی سکه های او شناخته شده است).