payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که مستقیماً تحت .co هستند، که برای نشان دادن علایق مرتبط جهانی استفاده می‌شوند، دامنه‌های سطح سوم برای علامت دادن به مشاغل، سازمان‌ها، مؤسسات دانشگاهی و دولت مرتبط محلی استفاده می‌شوند. تاریخ. IANA کدهای آلفا-2 ISO 3166-۱ را به عنوان دامنه‌های سطح بالای کد کشور تفویض می‌کند و در ۲۴ دسامبر ۱۹۹۱، دامنه سطح بالای .co به کلمبیا اختصاص داده شد و به دانشگاه لس آند واگذار شد. در سال ۲۰۰۱، دانشگاه شروع به بررسی امکان بازاریابی دامنه به عنوان جایگزینی برای دامنه‌های سطح بالای عمومی کرد. دولت کلمبیا بر این اساس
سطح بالای عمومی کرد. دولت کلمبیا بر این اساس اعتراض کرد که دانشگاه، یک نهاد خصوصی، نظارت نظارتی بر TLD ندارد و وزیر ارتباطات، آنجلا مونتویا هولگین، به آنها نامه نوشت و درخواست کرد که ادامه ندهند. دانشگاه به نوبه خود به ICANN نامه نوشت و اعتراضات دولت را رد کرد و قصد خود را برای تعیین یک پیمانکار فرعی برای مدیریت تجاری سازی دامنه اعلام کرد. در جلسه ای در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۱، هولگوین از اتاق مشورتی و خدمات مدنی شورای دولتی خواست تا سه موضوع را در نظر بگیرند: در رابطه با این سه موضوع، جلسه به این نتیجه رسید که: در
با این سه موضوع، جلسه به این نتیجه رسید که: در پاسخ به جلسه شورای دولتی، دانشگاه در ۱۲ فوریه ۲۰۰۱ به ICANN نامه نوشت و بیان کرد که از برنامه‌های تجاری سازی دامنه صرف نظر کرده است و از آنجا که «دیگر نمی‌تواند مسئولیت‌های اداری و عملیاتی را تحمل کند» می‌خواهد مسئولیت خود را متوقف کند. برای راه اندازی دامنه سرانجام، با تصویب قانون ۱۰۶۵ در سال ۲۰۰۶، وزارت ارتباطات کلمبیا یک فرایند مشاوره عمومی را با مشارکت شرکت کنندگان محلی و بین‌المللی، از جمله اعضای جامعه ICANN، با هدف تعریف آینده این کشور آغاز کرد.CO TLD.
با هدف تعریف آینده این کشور آغاز کرد.CO TLD. در نتیجه آن فرایند، از طریق قطعنامه ۰۰۱۶۵۲ در سال ۲۰۰۸، وزارت سیاست‌های جدیدی را تصویب کرد که بر اداره کشور حاکم خواهد بود.CO TLD. یک پروسه تدارکات عمومی آغاز شد که منجر به اعطای قرارداد اداری به .CO اینترنت SAS. سرانجام، در ۷ فوریه ۲۰۱۰، مدیریت TLD از دانشگاه آند به .CO Internet SAS، تحت نظارت نظارتی و سیاستی وزارت ارتباطات کلمبیا. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۰، دامنه‌های سطح دوم .co بر اساس اولویت اول در دسترس سایر نقاط جهان قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴،CO Internet SAS توسط
جهان قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴،CO Internet SAS توسط Neustar به مبلغ ۱۰۹ میلیون دلار خریداری شد و به یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به Neustar تبدیل شد. مسئول ارتقاء، مدیریت و عملیات فنی .co TLD است. ثبت کنندگان معتبر. فقط ثبت‌کنندگان معتبر قادر به فروش مستقیم نام‌های دامنه .co هستند. ثبت‌کننده‌های دیگری که نام‌های دامنه .co را می‌فروشند، به‌عنوان فروشنده‌ای عمل می‌کنند. لیست ثبت کنندگان معتبر در دسترس است. وب سایت اینترنتی CO، و از اکتبر ۲۰۱۱، ۲۰ ثبت کننده معتبر وجود دارد. برخی از ۲۰ ثبت کننده تحت چندین برند کار
دارد. برخی از ۲۰ ثبت کننده تحت چندین برند کار می‌کنند. منابع. Wikipedia contributors, ".co," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.co&amp;oldid=189250186 (accessed February 7, 2008).
ژان-ماری گوستاو لو کلزیو زاده ۱۳ آوریل ۱۹۴۰ نویسنده معاصر فرانسوی است. اولین اثر او رمان "بازجویی" در سال ۱۹۶۳ جایزه رنودو را به خود اختصاص داد. تاکنون حدود ۴۰ کتاب از جمله مجموعه داستان‌های کوتاه و رمان‌های وی منتشر شده‌اند. جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۰۸ میلادی از سوی آکادمی سلطنتی سوئد به او تعلق گرفت. زندگی. لوکلزیو در سال ۱۹۴۰ در شهر نیس فرانسه متولد شد، پدرش در زمان جنگ جهانی دوم در نیجریه خدمت می‌کرد از همین روی در کودکی دو سال در نیجریه زندگی کرد. پس از اتمام دوره دبیرستان در نیس به دانشگاه بریستول رفت
اتمام دوره دبیرستان در نیس به دانشگاه بریستول رفت و به تحصیل زبان انگلیسی پرداخت. او در دانشگاه‌های بانکوک، بوستون، و مکزیکوسیتی هم تدریس کرده است. ترجمه به فارسی. از گوستاو لوکلزیو کتاب‌های زیر به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده است.
شارل پیر بودلر (۹ آوریل ۱۸۲۱–۳۱ اوت ۱۸۶۷) شاعر و نویسندهٔ فرانسوی بود. زندگی. شارل در پاریس زاده شد. او تحت تأثیر پدر به سمت هنر گرایش پیدا کرد، زیرا بهترین دوستان پدرش هنرمند بودند. شارل بیشتر روزها با پدرش به دیدن موزه‌ها و نگارخانه‌ها می‌رفت. در ۶ سالگی پدرش را از دست داد. یک‌سال بعد از مرگ پدر، مادرش با سروانی به نام ژاک اوپیک ازدواج کرد. شارل همواره از این پیوند ناخشنود بود. در ۱۱ سالگی مجبور شد همراه خانواده به لیون مهاجرت کند. در مدرسه شبانه‌روزی با همکلاسی‌هایش سازگار نبود و دچار کشمکش‌های زیادی با
سازگار نبود و دچار کشمکش‌های زیادی با آن‌ها می‌شد. تا اینکه در آوریل ۱۸۳۹ سالی که می‌بایست دانش‌آموخته شود، از مدرسه اخراج شد. در ۲۱ سالگی میراث پدر را به ارمغان برد، اما با بی‌پروایی این میراث را به نابودی کشاند. شارل در ۲۱ سالگی ازدواج کرد. او علاوه بر شعر به کار نقد روی آورد. شارل بودلر از مطرح‌ترین ادیبان مکتب سمبولیسم بود. او در سال ۱۸۶۷ بر اثر یک سکته قلبی و از کار افتادن نیمی از بدنش از دنیا رفت. شارل اولین کسی بود که واژه مدرنیته را در مقالات خود بکار برد. وی در سن ۲۴ سالگی که به شدت مقروض بود و به
برد. وی در سن ۲۴ سالگی که به شدت مقروض بود و به آینده خود در عرصه شعر و شاعری اطمینان نداشت، در آن نامه خطاب به معشوقه خود و منبع الهام بسیاری از شعرهایش نوشته بود: تأثیرات. بودلر سرآغاز تحول بزرگی در ادبیات فرانسه شد. می‌توان گفت تمامی شاعران پس از او به‌نحوی سلاله بودلر هستند. بودلر چهل سال پس از مرگش بزرگ‌ترین شاعر فرانسه لقب گرفت. و نسل عظیمی از شاعران از او تأثیر پذیرفتند: پل ورلن، آرتور رمبو، استفان مالارمه و حتی سوررئالیست‌ها. در حالی‌که ورلن و رمبو در مسیر عاطفه و احساس مسیر بودلر را پیش گرفتند،
در مسیر عاطفه و احساس مسیر بودلر را پیش گرفتند، مالارمه به قول پل والری در عرصه تکامل و خلوص ناب شاعرانه از او الهام گرفت. به جز شاعران، رمان‌نویسان فرانسوی هم از تأثیر بودلر برکنار نماندند، از جمله آنان می‌توان به مارسل پروست اشاره کرد که در تجلیل کلام بودلر که به نظر او «قوی‌ترین کلامی است که تاکنون از دهان بنی‌بشری بیرون آمده‌است» می‌گوید: این احساسات، حس درد و مرگ و برادری فروتنانه، بودلر را سرآمد شاعرانی می‌سازد که برای مردم و برای دنیای ماورا سخن گفته‌اند. کلمات پرطمطراق هوگو، گفتگوهایش با خدا، آن
کلمات پرطمطراق هوگو، گفتگوهایش با خدا، آن همه قیل‌وقال، با آنچه بودلر رنجور در انس دردمندانه قلب و جسمش حس کرده‌است، به هیچ وجه قدرت برابری ندارد. از صفات دیگر بودلر که راستی حیرت‌انگیز است، تناقض گویی اوست. دیالکتیک تناقض جزئی از وجود این شخصیت یگانه است و هیچ وجه متظاهرانه‌ای ندارد و کاملاً اصیل است. مارسل پروست در باب این تناقض می‌گوید: در «گل‌های بدی» این کتاب ممتاز، ترحم ریشخند می‌زند، فسق و فجور صلیب بر خود می‌کشد، و تعلیمِ عمیق‌ترین آموزه‌های الهیات به شیطان سپرده می‌شود. نمونهٔ اشعار. «تطابقات»
به شیطان سپرده می‌شود. نمونهٔ اشعار. «تطابقات» طبیعت معبدی است که ستون‌های زنده‌اش گاه می‌گویند کلمات گنگی را. آدمی می‌گذرد از جنگل انبوه تمثیل‌ها که او را می‌نگرند با نگاه‌های آشنا. به‌سان پژواک‌های بلندی که در دوردست درمی‌آمیزند در وحدتی ژرف و ظلمانی گسترده چون آسمان و چون روشنایی عطرها و رنگ‌ها و اصوات به هم پاسخ می‌گویند. عطرهایی گاه تازه چون تن کودکان لطیف چون نوای نی، سرسبز چون مرغزاران، و عطرهای دیگر فاسد، غنی، فتح‌کنان، به انبساط چیزهای بی‌پایان مانند عنبر و مُشک و عود و کندر می‌سرایند هیجان حواس و
عنبر و مُشک و عود و کندر می‌سرایند هیجان حواس و شور روان را. ترجمهٔ داریوش شایگان «بیگانه» بگو ای مرد معمایی، کدام را بیشتردوست داری پدرت، مادرت، خواهرت یا برادرت؟ -نه پدر دارم نه مادر، نه خواهر و نه برادر. دوستانت؟ سخنی می‌گویید که معنایش تا کنون در نظرم ناشناخته مانده. وطنت؟ نمی‌دانم در کدام سرزمین جای دارد. زیبایی؟ او را دوست می‌داشتم اگر به کمال رسیده و جاودانی بود. زر؟ از آن بیزارم همانگونه که شما از خدا بیزارید. هان، پس چه دوست داری، ای بیگانهٔ عجیب؟ ابرها را دوست دارم، ابرهایی که در آنجا می‌گذرند…
ابرها را دوست دارم، ابرهایی که در آنجا می‌گذرند… در آنجا… آن ابرهای شگفت‌انگیز. ترجمهٔ محمدعلی اسلامی ندوشن
استفان مالارمه اتین مالارمه معروف به استفان مالارمه شاعر، معلم، مترجم و منتقد فرانسوی بود که در ۱۸ مارس ۱۸۴۲ در پاریس متولد شد و نهم سپتامبر ۱۸۹۸ در ولون (شهر وولن سور سن و مارن) درگذشت. وی از مریدان و علاقه‌مندان تئوفیل گوتیه، شارل بودلر و تئودور دبانویل بود و در سال ۱۸۶۲ نخستین اشعار خود را در مجلات منتشر نمود. به عنوان شغل از سر ضرورت زبان انگلیسی درس می‌داد و به همین دلیل در ماه سپتامبر ۱۸۶۳ برای کار به مدرسه تورنن-سور-رن در آردش رفت و در بزانسون و آوینیون اقامت کرد، در سال ۱۸۷۱ به پاریس رفت. به این
اقامت کرد، در سال ۱۸۷۱ به پاریس رفت. به این ترتیب با نویسندگانی چون پل ورلن، امیل زولا و آگوست دو ویلیر دو لیل‌آدام و هنرمندانی مانند ادوار مانه، که پرتره او را در سال ۱۸۷۶ نقاشی کرد ملاقات کرد. او در شغل خود چندان موفق نبود و نزد شاگردانش محبوبیتی نداشت و فقر و مرگ عزیزان او را آزرده بود ولی زندگی خانوادگی آرامی داشت. او به نوشتن شعر ادامه می‌دهد و در محافل سه شنبه خیابان رم یا خانه ییلاقی خود در ولون نزدیک فونتنبلو هم چنان با هنرمندان ملاقات می‌کند. مرگ او نیز در ۵۶ سالگی در همین خانه می‌رسد. او به مکتب
نیز در ۵۶ سالگی در همین خانه می‌رسد. او به مکتب هنر برای هنر علاقه بسیاری دارد و از سال ۱۸۶۶ در پارناس معاصر قلم می‌زند و همیشه در پی غلبه بر غلبه بر احساس ناتوانی ناشی از افسردگی است که دارد، در پی زیبایی خالصی که به رای او تنها منبع تولید هنر است. وی می‌گوید: «جهان ساخته شده‌است تا کتاب زیبایی نوشته شود.» پروژه‌های بزرگی آغاز می‌کند که ارودیاد (۱۸۶۴–۱۸۸۷) و بعد از ظهر یک حیوان وحشی (۱۸۶۵–۱۸۷۶) از جمله آن‌ها است. کلود دبوسی یکی از معروف‌ترین سمفونی‌های خود را در ۱۸۹۲–۱۸۹۴ بر اساس این کار می‌سازد. مالارمه
را در ۱۸۹۲–۱۸۹۴ بر اساس این کار می‌سازد. مالارمه به ادگار آلن پو علاقه بسیاری دارد و اثر وی به نام کلاغ (۱۸۴۵) را در سال ۱۸۷۵ ترجمه و با تصویرگری ادوارد مانه منتشر می‌کند و علاوه بر ترجمه اشعار دیگر او به نثر، در سال ۱۸۷۶ یک مرثیه (tombeau) برای او می‌سراید. در سال ۱۸۸۷، نسخه‌ای از اشعارش را منتشر می‌کند و نشان می‌دهد در پی یافتن سبک مخصوص خود است از جمله در شعر «Sonnet en X» می‌نویسد: Ses purs ongles très haut dédiant leur onyx و در یکی از اشعار هشت هجایی اش می‌نویسد: Une dentelle s'abolit // Dans le
اش می‌نویسد: Une dentelle s'abolit // Dans le doute du Jeu suprême //A n'entrouvrir comme un blasphème //Qu'absence éternelle de lit اوج تلاش او برای دست یافتن به شعر مطلق در در شعر «Un Coup de Dés Jamais N'Abolira Le Hasard» است که در ۱۸۹۷ می‌نویسد. مالارمه چون با شعر گفتن در پی کشف اصول شعر است از همان زمان مورد انتقاد قرار می‌گیرد و می‌گویند بیان مبهمی در شعر دارد. پل ورلن در سال ۱۸۸۴ مقاله‌ای طولانی در باب مالارمه می‌نویسد و او را در شمار شاعران منحط قلم داد می‌کند و این شهرت مالارمه بسیاری برای
قلم داد می‌کند و این شهرت مالارمه بسیاری برای مالارمه ایجاد می‌کند و او را در کنار طلایه داران مدرنیته و پیشگامان هنر و ادبیات قرار می‌دهد که نسل جوان شاعران نظیر آنری دو رینیه و پل والری سمبولیست‌ها آن‌ها را استاد خود می‌دانند. شعر استفان مالارمه در واقع در نیمه دوم قرن نوزدهم آغازگر رستاخیز شعر است که اثر آن هنوز بر شاعران معاصر مانند ایو بونفوا قابل دیدن است. زندگی. اتین مالارمه در سال ۱۸۴۷ مادر خود را از دست می‌دهد و پدربزرگ و مادربزرگش تربیت او را برعهده می‌گیرند و در سال ۱۸۵۲ او را به مدرسه
را برعهده می‌گیرند و در سال ۱۸۵۲ او را به مدرسه شبانه‌روزی می‌فرستند. در سال ۱۸۵۵ مسوولین مدرسه به این نتیجه می‌رسند که شاگرد کوشایی نیست و باید مدرسه را ترک کند. سپس او را به مدرسه شبانه‌روزی سانس می‌فرستند و خواهرش ماریا در ۱۸۵۷ از دنیا می‌رود. در این دوران نخستین اشعار خود را که به شدت تحت تأثیر ویکتور هوگو، تئودور د بنویل و تئوفیل گوتیه سروده بوده در مجموعه‌ای به نام بین دو دیوار (Entre deux murs) جمع‌آوری می‌کند. در سال ۱۸۶۰ گل‌های بدی شارل بودلر را به چنگ می‌آورد و مطالعه می‌کند و بسیار تحت تأثیر او
چنگ می‌آورد و مطالعه می‌کند و بسیار تحت تأثیر او قرار می‌گیرد. در همین سال در دبیرستانی که در آن درس می‌خواند به‌طور موقت و غیررسمی مشغول به کار می‌شود و به قول خود نخستین قدمی بود که در مسیر حیرت برداشتم (premier pas dans l'abrutissement). در سال ۱۸۶۲، چند شعری در مجلات مختلف منتشر می‌کند. سپس با یک معلم زن آلمانی به نام ماریا گرهارد که متولد سال ۱۸۳۵ است آشنا می‌شود و کار خود را رها می‌کند تا بتواند با وی در لندن زندگی کند. به این ترتب معلم زبان انگلیسی می‌شود. اقامت آن‌ها در لندن از نوامبر ۱۸۶۲ تا پایان
اقامت آن‌ها در لندن از نوامبر ۱۸۶۲ تا پایان تابستان سال ۱۸۶۳ ادامه یافت. وی در سال ۱۸۶۳ از سربازی معاف می‌شود و در سال ۱۸۶۳ در ۱۰ اکتبر در کلیسای برامپتون اوراتوری با ماریا ازدواج می‌کند. در ماه سپتامبر، گواهی شایستگی تدریس زبان انگلیسی به دست می‌آورد، آنری باربوس از شاگردان او بود، و به مدرسه سلطنتی تورنن در آردش می‌رود. او این مدرسه را تبعیدگاه خود می‌دانست. در این دوره، همچنان شعر می‌نویسد، از جمله شعر «گل‌ها» (Les fleurs)، «اضطراب» (Angoisse)، «خسته از استراحت تلخ» (Las d'un amer repos). مالارمه در
از استراحت تلخ» (Las d'un amer repos). مالارمه در تابستان سال ۱۸۶۴، در آوینیون با فلیبرها آشنا می‌شود و شاعرانی از منطقه پرووانس نظیر تئودور اوبانل، ژوزف رومانی و فردریک میسترال با او مکاتبه می‌کنند. دخترش ژون‌وییه‌و ("Geneviève") در ۱۹ نوامبر ۱۸۶۴ در تورنن به دنیا می‌آید. او در آن شهر نیز مثل بزانسون، تولون و بعدها پاریس شغل معلم زبان انگلیسی دارد. سال بعد، شعر بعد از ظهر یک حیوان وحشی را می‌نویسد تا آن را در تئاتر فرانسه اجرا کنند ولی نمی‌پذیرند. او با ادبای پاریس نظیر لکنت دلیل و ژوزه ماریا د اردیا
ادبای پاریس نظیر لکنت دلیل و ژوزه ماریا د اردیا ارتباط برقرار می‌کند. سال ۱۸۶۶ نقطه عطفی برای مالارمه بود: در زمانی که در کن نزد دوستش اوژن لوفبور "(Eugène Lefébure)" اقامت داشت، دچار تردیدی می‌شود که تا سال ۱۸۶۹ ادامه پیدا می‌کند. با شغل استادی به بزانسون می‌رود و ازماه نوامبر با پل ورلن مکاتبه آغاز می‌کند. در سال ۱۸۶۷، در آوینیون نشر اشعار منثور خود را آغاز می‌کند و چند بار به دیدار فردریک میسترال در میلن می‌رود. در سال ۱۸۶۹ نوشتن ایگیتور را آغاز می‌کند که داستانی شاعرانه و فلسفی است ولی آن را ناتمام رها
داستانی شاعرانه و فلسفی است ولی آن را ناتمام رها می‌کند و این در واقع پایان ضعف هنر شعری است که از سال ۱۸۶۶ دامنگیر او شد. در سال ۱۸۷۰، به خاطر بیماری از تدریس دست می‌کشد و شاهد تشکیل جمهوری در ماه سپتامبر است. پسرش آناتول در ۱۶ ژوئیه ۱۸۷۱ در سانس متولد می‌شود و برای تدریس در دبیرستان کوندورسه به پاریس می‌رود و خانواده خود را به پلاک ۲۹ خیابان مسکو در این شهر می‌برد. مالارمه در سال ۱۸۷۲ با آرتور رمبو که شاعر جوانی است ملاقات می‌کند. در سال ۱۸۷۳ ادوارد مانه نقاش را می‌بنید و وقتی نقاشی‌هایش در سال ۱۸۷۴ در
نقاش را می‌بنید و وقتی نقاشی‌هایش در سال ۱۸۷۴ در سالن‌ها رد می‌شود از او دفاع می‌کند. بعداً با کمک همین نقاش با زولا ملاقات می‌کند. مالارمه در این زمان مجله‌ای به نام «آخرین مد» (La Dernière Mode) منتشر می‌کند که هشت شماره از آن چاپ می‌شود و تمام محتوای آن به قلم خود او است که با نام‌های مستعار مختلف، که اغلب زنانه هستند در آن می‌نویسد. ناشران در ژوئیه ۱۸۷۵ نسخه جدید خود اثر او به نام بعد از ظهر یک حیوان وحشی را رد می‌کنند ولی سال بعد با تصویرگری ادوارد مانه در نشر آلفونس دورن منتشر می‌شود. مقدمه‌ای بر چاپ
در نشر آلفونس دورن منتشر می‌شود. مقدمه‌ای بر چاپ جدید واتک، اثر ویلیام بکفورد می‌نویسد. در اوایل سال ۱۸۷۷، در منزل خود روزهای سه شنبه جلسات ادبی برگزار می‌کند که شهرت بسیاری پیدا می‌کند. مالارمه در سال ۱۸۷۸ با ویکتور هوگو آشنا می‌شود و در سال ۱۸۷۹ کتابی دربارهٔ اسطوره به نام «خدایان باستانی» (Les Dieux antiques) منتشر می‌کند. در هشتم اکتبر ۱۸۷۹ پسرش آناتول می‌میرد. مالارمه از سال ۱۸۷۴ به جهت بیماری که دارد به وولن-سور-سن در نزدیکی فونتن بلو می‌رود و طبقه اول یک ساختمان قدیمی را در ساحل سن برای خود و
اول یک ساختمان قدیمی را در ساحل سن برای خود و خانواده اش اجاره می‌کند. سپس این مجتمع را خریداری می‌کند و با دستان خود آن را زیباسازی و در آن برای همیشه اقامت می‌کند و روزها را به همراه نادار یا سایر ساکنان مشهور این مجتمع، روبروی جنگل‌هایی که تصویر درخشان آن در رود سن می‌افتاد، به ماهی‌گیری می‌گذراند. درود من به رودخانه‌ای که می‌گذارد تمام وقت روز در آب آن فرو بروند بی این که تصور کنیم از دست مان می‌روند (J'honore la rivière qui laisse s'engouffrer dans son eau des journées entières sans qu'on ait
dans son eau des journées entières sans qu'on ait l'impression de les avoir perdues). در سال ۱۸۸۴، پل ورلن سومین مقاله از مجموعه شاعران منحط را در مورد مالارمه منتشر می‌کند؛ در همان سال، ژوریس کارل اویسمانس بازگشت (â rebours) را منتشر می‌کند که شخصیت اصلی آن دزسنت (des Esseintes) از شعر مالارمه تمجید می‌کند؛ این دو اثر باعث معروفیت مالارمه می‌شود. مالارمه را به دبیرستان جانسون دسایی می‌فرستند. در سال ۱۸۸۵ توضیح اورفه‌ای زمین (l'explication orphique de la Terre) در ۱۸۸۶ اولین شعر بدون علامت سجاوندی اش به
Terre) در ۱۸۸۶ اولین شعر بدون علامت سجاوندی اش به نام ورود من به تاریخ تو (M'introduire dans ton histoire) در ۱۸۸۷ نسخه نهایی بعد از ظهر یک حیوان وحشی و در سال بعد ترجمه اشعار ادگار آلن پو را منتشر کرد. در سال ۱۸۹۱، وضعیت سلامتی او دوباره بد می‌شود. مالارمه ابتدا مرخصی می‌گیرد و بعد ساعت کارش را کم می‌کند. روی پل ولون با اسکار وایلد و پل والری ملاقات می‌کند (والری نزدیک بود در آب غرق بشود). والری یکی از اعضای ثابت مهمانی‌های سه شنبه منزل مالارمه است. در سال ۱۸۹۲، پس از مرگ اوژن مانه، برادر ادوارد مانه،
سال ۱۸۹۲، پس از مرگ اوژن مانه، برادر ادوارد مانه، والری معلم دخترش، ژولی می‌شود، که مادرش، برت موریسوی نقاش است. در این زمان کلود دبوسی مقدمه‌ای بر بعد از ظهر یک حیوان وحشی را می‌سازد که در سال ۱۸۹۴ نمایش داده می‌شود. مالارمه در نوامبر ۱۸۹۳ بازنشسته می‌شود و در سال ۱۸۹۴ در کمبریج و آکسفورد سخنرانیهای ادبی می‌کند. بعد از دو سال مالارمه در مراسم خاکسپاری ورلن در ۸ ژانویه ۱۸۹۶ شرکت می‌کند و به جای وی به عنوان شاهزاده شاعران انتخاب می‌شود. در سال ۱۸۹۸، در کنار امیل زولا قرار می‌گیرد که در روزنامه پگاه
در کنار امیل زولا قرار می‌گیرد که در روزنامه پگاه (L'Aurore) در تاریخ ۱۳ ژانویه، نامه سرگشاده‌ای به عنوان من متهم می‌کنم (J'accuse) به طرفدارای از آلفرد دریفوس می‌نویسد. در ۸ سپتامبر ۱۸۹۸، مالارمه دچار گرفتگی حنجره می‌شود ولی جان به در می‌برد. همان شب، در نامه‌ای به همسر و دخترش می‌گوید تمام نوشته‌ها و یادداشت‌هایش را نابود کنند چون "هیچ میراث ادبی در آن‌ها نیست …". صبح روز بعد، بر اثر همین بیماری در آغوش پزشکش در حضور همسر و دخترش می‌میرد و در کنار پسرش آناتول در گورستان سامورو در نزدیکی ولون دفن می‌شود.
رمون کنو () (زاده ۲۱ فوریه ۱۹۰۳ - درگذشته ۲۵ اکتبر ۱۹۷۶) نویسنده، شاعر و مقاله‌نویس فرانسوی بود. عمده شهرت وی بابت تأسیس گروه اولیپو و نگارش کتاب «زازی در مترو» است. زندگی. رمون کنو در خانواده‌ای تاجر بزرگ شد. دو سال نخست زندگی خود را با پرستار سپری کرد و نبود والدین باعث شد کودکی منزوی باشد و برای جبران این کمبود به کتاب پناه ببرد. در ۱۷ سالگی به پاریس رفت تا در دانشگاه سوربن فلسفه بخواند. در سال ۱۹۲۴ به گروهی سورئالیستی پیوست. خدمت سربازی‌اش در الجزایر و مراکش (۱۹۲۵ - ۱۹۲۷) به او کمک کرد زبان عربی را
و مراکش (۱۹۲۵ - ۱۹۲۷) به او کمک کرد زبان عربی را بیاموزد. در سال ۱۹۳۳ اولین رمانش را با نام «علف هرز» نوشت و در سال ۱۹۵۹ با رمان «زازی در مترو» به نویسنده‌ای مشهور بدل شد که با ساخت فیلمی از روی کتابش این شهرت بیشتر نیز شد. در سال ۱۹۶۰ همراه با فرانسوا لولیونه گروهی ادبی اولیپو (کارگاه ادبیات بالقوه) را تشکیل داد. اولیپو متشکل از نویسندگان و ریاضی‌دانان اکثراً فرانسوی‌زبان بود که به دنبال خلق آثاری با استفاده از تکنیک‌های نوشتاری محدود بودند. از دیگر اعضای گروه می‌توان به ایتالو کالوینو ، ژرژ پرک ، ایتالو
گروه می‌توان به ایتالو کالوینو ، ژرژ پرک ، ایتالو کالوینو ، کلود برژ و ژاک روبو اشاره کرد. رمون کنو در ۲۵ اکتبر ۱۹۷۶ بر اثر سرطان ریه درگذشت. کتاب‌شناسی. گزیده‌ای از شعرهای کنو با ترجمه‌ی سهند آقایی و محمدمهدی شجاعی در زبان فارسی موجود است. منابع. Wikipedia contributors, "Raymond Queneau," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Raymond_Queneau&amp;oldid=197202296
ماکس ژاکوب (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۸۷۶ - درگذشته ۵ مارس ۱۹۴۴) شاعر فرانسوی بود. ماکس ژاکوب در ماه مه ۱۹۳۶ به خارج از پاریس نقل مکان کرد و در سن بنوئات سور لوآر، لوآرت اقامت گزید، وی یکی از دوستان پیکاسو بود. ماکس یک همجنس گرا بود . ماکس در ۲۴ فوریه ۱۹۴۴ توسط گشتاپو دستگیر شد و در زندان اورلئان (زندانی شماره ۱۵۸۷۲) زندانی شد. ژان کوکتو دادخواستی برای آزادی وی تهیه کرد، دادخواست موفقیت‌آمیز بود اما ژاکوب قبل از اینکه بتواند آزاد شود، بر اثر ابتلا به سینه‌پهلو درگذشت. او در اردوگاهی موقت در مسیر اردوگاه آشویتس، زندانی
در اردوگاهی موقت در مسیر اردوگاه آشویتس، زندانی بود.
در شبکه‌های فراگیر که از یک کانال مشترک استفاده می‌کنند، اولین مسئله‌ای که پیش می‌آید این است که چه کسی از این کانال استفاده کند. به این کانال گاهی "کانالهای با دسترسی چند گانه" یا "کانالهای با دسترسی تصادفی" گوییم. حال وظیفه ما است که تصمیم گیری کرده و به ایستگاه‌های مختلف این اجازه را بدهیم که از کانال مشترک موجود استفاده بهینه را ببرند. وظیفه این عمل در دنیای شبکه بر عهده نرم‌افزارهای "زیر لایهٔ نظارت بر دسترسی به رسانه انتقال (MAC)" است. این زیر لایه وظیفه دارد که به کمک پروتکل‌هایی که در زیر ذکر
وظیفه دارد که به کمک پروتکل‌هایی که در زیر ذکر می‌کنیم عدالت را بین ایستگاه‌ها پیاده نماید. حال فرض کنیم این کنترل انجام نگردد، در این حالت ممکن است چند ایستگاه به‌طور هم‌زمان نسبت به قرار دادن بسته‌های اطلاعاتی بر روی کانال اقدام کنند (این سناریو یادآور پاسخگویی هم‌زمان دانشجویان یک کلاس به یک پرسش استاد است). طبیعی است که هیچ‌یک از این بسته‌های اطلاعاتی قابل بازیافت توسط گیرنده (استاد در مثال ما) نیست. به این رویداد را تصادم گوییم. در کانال‌های شبکه می‌توان با بررسی توان مصرفی یا اندازه‌گیری و مقایسهٔ
با بررسی توان مصرفی یا اندازه‌گیری و مقایسهٔ پهنای پالس سیگنال دریافتی از کانال و مقایسهٔ آن با سیگنال ارسالی تشخیص داده می‌شود. این فرایند تشخیص، به صورت آنالوگ انجام می‌شود و کدینگ خاصی همچون منچستر در این تشخیص کاربرد دارد. پروتکل‌های ALOHA. نورمن آبرامسون و همکاران او این روش را ایجاد کردند و دانشمندان دیگر به مرور به تکمیل آن پرداختند. دو نوع از این پروتکل‌ها در زیر بیان می‌شود. Pure ALOHA. در این روش که می‌توان آن را بی منطق‌ترین حالت هم دانست، تمام ایستگاه‌ها به محض آماده شدن بسته‌های اطلاعاتی شان،
به محض آماده شدن بسته‌های اطلاعاتی شان، آن را به کانال انتقال می‌فرستند. اگر تصادمی رخ نداد که چه بهتر ولی اگر تصادمی رخ داد آن را توسط کانال مستقلی گزارش می‌کند. بعد از گزارش تصادم این فرایند دوباره تکرار می‌شود. بعد محاسبات آماری مشخص شده‌است که در این حالت تنها ۱۸ درصد از کانال بهره‌برداری می‌شود. بیشینهٔ کارایی در این روش با طول فریم یکسان بدست می‌آید. زمانیکه برخورد به وجود می‌آید، فرستنده زمانی با طول تصادفی را صبر می‌کند و داده‌ها را دوباره منتقل می‌کند. منتظر پیام تصدیق دریافت (Ack) می‌ماند اگر
می‌کند. منتظر پیام تصدیق دریافت (Ack) می‌ماند اگر پیامِ تصدیقِ دریافت را دریافت نکرد دوباره داده‌ها را ارسال می‌کند. Slotted ALOHA. در این روش از برش‌های زمانی استفاده می‌شود. الگوریتم این روش به قرار زیر است: این پروتکل دو برابر بهتر از روش قبل است بنابراین میزان بهره کانال به ۳۷ درصد می‌رسد. پروتکل‌های دسترسی چند گانه با قابلیت شنود سیگنال(CSMA). به مجموعهٔ این پروتکل‌ها، "پروتکل‌های شنود سیگنال" نیز گوییم. این پروتکل‌ها مناسب تر بوده و کاربردی تر هستند. چراکه بدون تحقیق حکم صادر نمی‌کنند! Persistent
چراکه بدون تحقیق حکم صادر نمی‌کنند! Persistent CSMA. به این پروتکل که گاهی به آن ۱-Persistent CSMA نیز گوییم طبق الگوریتم زیر کار می‌کند. در این روش نیز امکان تصادم وجود دارد. دو حالت زیر سناریوهای احتمالی وقوع این رویداد است: Nonpersistent CSMA. این پروتکل مبتنی بر شنود سیگنال است و طبق الگوریتم زیر است: این روش با حالت قبل دو تفاوت دارد: p-Persistent CSMA. این پروتکل برای کانال‌های زمان‌بندی مناسب است و دارای الگوریتم زیر است: تا اینجا چند پروتکل را بررسی کردیم، قبل از ادامه این بخش توجه شما را به شکل
کردیم، قبل از ادامه این بخش توجه شما را به شکل روبرو جلب می‌کنیم که به مقایسه بهره‌وری کانال (ظرفیت مفید) بر حسب بار پرداخته است. قبل از بحث در مورد ادامه پروتکل‌ها این نکته را خاطر نشان می‌کنیم که تمام پروتکل‌هایی که تا اینجا بررسی کردیم دسترسی تصادفی را به کانال دارند. CSMA با تشخیص تصادم. در این پروتکل به محض تشخیص تصادم ادامه ارسال فریم آسیب دیده متوقف می‌گردد. این قطع شدن سریع، باعث می‌شود که در پهنای باند به میزان زیادی صرفه جویی شود. چنین پروتکلی را به اختصار CSMA/CD یا پروتکل دسترسی چندگانه با
را به اختصار CSMA/CD یا پروتکل دسترسی چندگانه با قابلیت شنود سیگنال حامل همراه با تشخیص تصادم نامیم. CSMA/CD می‌تواند در سه وضعیت باشد: پروتکل‌های دسترسی چند گانه مبتنی بر تقسیم طول موج. MACA. MACA (Multiple Access with Collision Avoidance) دستیابی چندگانه با پرهیز از برخورد شامل قراداد اولیه‌ای است که برای شبکه‌های محلی بی‌سیم طراحی شد. ایده اصلی آن این است که فرستنده، گیرنده را به خروج قاب کوچک وادار کند و از انتقال در طول رسیدن قاب داده بزرگ خودداری می‌کند. MACAW. "شبکه‌های کامپیوتری" - آندرواس. تَنن
MACAW. "شبکه‌های کامپیوتری" - آندرواس. تَنن بام - ویراست چهارم۲۰۰۳
پل والری (زاده ۳۰ اکتبر ۱۸۷۱ - درگذشته ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۵)، شاعر، نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. او در شهر ست یکی از شهرهای ساحلی واقع در جنوب فرانسه چشم به جهان گشود. تحصیلات خود را در شهر ست و مون‌پلیه گذراند. در سال ۱۸۸۹ در رشته حقوق ادامه تحصیل داد. در همین سال اشعار خود را در «نشریه دریایی مارسی» منتشر نمود. در سال ۱۸۹۰ دیدار با پیر لوئی به تغییر مسیر معنوی زندگی او منجر گردید. بعد از آن با آندره ژید و استفان مالارمه آشنا شد. پل والری بارها تأکید کرده که شبی در شهر جنوا (شهری بندری در شمال غربی ایتالیا در
در شهر جنوا (شهری بندری در شمال غربی ایتالیا در نزدیکی مرز فرانسه) حسی به او دست داده که باعث دگرگونی درونی او شده‌است. در سال ۱۸۹۴ به پاریس رفت و به کارهای دولتی مشغول شد. در سال ۱۹۱۷ تحت تأثیر آندره ژید دوباره به دنیای شاعری بازگشت. در سال ۱۹۲۰ «قبرستان دریایی» و دو سال بعد مجموعه «افسون‌ها» را سرود. در سال ۱۹۲۵ عضو آکادمی فرانسه شد. چند هفته پس از جنگ جهانی دوم، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۵ در ۷۳ سالگی دیده بر جهان فروبست و بعد از مراسم ملی تشییع و خاکسپاری به در خواست ژنرال دوگل در قبرستانی کنار دریا در شهر
در خواست ژنرال دوگل در قبرستانی کنار دریا در شهر زادگاهش دفن شد. پل والری دوازده بار نامزد دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات شد.