payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خواهد داشت، مردانش را زیر فرمان او درخواهد آورد و فرمان‌برانه با او به دربار شاه خواهد رفت و داوری پادشاه را خواهد پذیرفت؛ ولی پافشاری بادسرانه اسفندیار بر زنجیر کردن رستم، راهی را جز پیروی از گفته‌های سیمرغ برای رستم نمی‌گذارد. اسفندیار که مرگ‌بارانه زخمی شده است، روی زمین می‌غلتد. پشوتن و بهمن به سوی او می‌شتابند. رستم که خود نیز سراسر ماتم است، به نیرنگ زال اعتراف می‌کند. اسفندیار در واپسین دم‌های خود، به خویشانش آرامش داده، سرنوشت را برای مرگش نکوهش می‌کند و به پشوتن سفارش می‌کند که پیامی
نکوهش می‌کند و به پشوتن سفارش می‌کند که پیامی نکوهش‌برانگیزانه را برای پدرش گشتاسپ ببرد. آموزش بهمن را به رستم می‌سپارد. هنگامی که تابوت اسفندیار به دربار گشتاسپ می‌رسد، همگی گشتاسپ را برای مرگ اسفندیار نکوهش می‌کنند، به ویژه کتایون، همای، به‌آفرید و بیش از همه پشوتن. بهمن نزد رستم می‌ماند و رستم به او هنرهای شاهانه می‌آموزد. چندی پس از آن رستم نامه‌ای دلجویانه به گشتاسپ می‌نویسد و از او پاسخی گرم دریافت می‌کند، که در آن خواسته شده بهمن به دربار شاه برود. کمی پس از آن، رستم نابکارانه به‌دست برادر ناتنی خود
پس از آن، رستم نابکارانه به‌دست برادر ناتنی خود شَغاد کشته می‌شود. بهمن که اکنون بر تخت نشسته، به کین‌خواهی پدر برخاسته و به زابلستان می‌تازد، فرامرز را کشته، زال را زندانی کرده، و سرزمین او را به تاراج می‌برد. دینوری گونه‌ای دیگر از داستان بالا را آورده که تا اندازه‌ای با آنچه رفت تفاوت دارد. هنگامی که رستم، دست‌نشانده گشتاسپ در سیستان و خراسان، می‌شنود که گشتاسپ به کیش زرتشت گرویده است، خشم‌گین می‌شود، مردم سیستان را گرد هم می‌آورد و آن‌ها را برای برکناری شاه فرا می‌خواند. مردم بر ضدّ شاه شورش می‌کنند.
شاه فرا می‌خواند. مردم بر ضدّ شاه شورش می‌کنند. گشتاسپ به اسفندیار می‌گوید که رستم را بکشد. اسفندیار دوازده هزار مرد دلیر از لشکر پدرش برگزیده و به سوی رستم می‌شتابد، که او نیز برای دیدار با او به جایی میان خراسان و سیستان (قومس بر پایه نهایت) پیشروی می‌کند. اسفندیار پیشنهاد می‌کند که به جای جنگ، لشکرهای خود را به حال همدیگر واگذارند و تن‌به‌تن نبرد کنند. لشکر کسی که شکست خورده می‌بایست از پهلوان پیروز پیروی کند. رستم می‌پذیرد، آنگاه جنگ می‌کنند و اسفندیار کشته می‌شود. هنگامی که آگاهی از کشتن اسفندیار به
کشته می‌شود. هنگامی که آگاهی از کشتن اسفندیار به گشتاسپ می‌رسد، او بیمار شده و از اندوه می‌میرد و تخت را برای نوه‌اش بهمن می‌گذارد. آشکار است که روایت‌های گوناگونی دربارهٔ جنگ میان رستم و اسفندیار وجود داشته است. نویسنده ناشناس تاریخ سیستان نیز ستیز دینی که پیامد گرویدن گشتاسپ به کیش زرتشتی است را روایت کرده است. مسعودی ساخت دژی بسیار بلند در قبق که پلی داشته که دو گردنه را به هم پیوند می‌داده، از کارهای اسفندیار دانسته است. حمزه اصفهانی می‌گوید که اسفندیار سدی در برابر ترک‌ها در بیست فرسخی سمرقند ساخته
سدی در برابر ترک‌ها در بیست فرسخی سمرقند ساخته است. محبوبیت و نسخه‌های عامیانه. افسانه اسفندیار، به‌ویژه داستان هفت‌خان او از دوران‌های کهن داستانی محبوب و بلندآوازه بوده. ابن اسحاق، که در سده هشتم میلادی می‌زیسته و سرگذشت پیامبر اسلام را نوشته است، گزارش کرده است که نضر بن حارث، «یکی از اشرار قریش و یکی از کسانی بود که فرستادهٔ خدا را آزار می‌داد. او از حیره دیدن کرده بود و در آنجا با داستان‌های شاهان ایران و رستم و اسفندیار آشنا شده بود. هنگامی که محمد وعظ می‌کرد، نضر بلند می‌شد و به شنوندگان می‌گفت که
می‌کرد، نضر بلند می‌شد و به شنوندگان می‌گفت که او داستان‌سرای بهتری نسبت به محمد است و به آنان داستان‌های شاهان ایران و رستم و اسفندیار را بازگو می‌کرد و درس‌های محمد را «اساطیر الاولین» به معنی «افسانه‌های پیشینیان» می‌نامید. ابن بلخی که داستان رستم و اسفندیار را در کتابش آورده، از جزئیات آن چشم پوشیده چرا که همه آن را می‌دانستند. یکی از نخستین رمان‌های ساسانی که به عربی ترجمه شد «رستم و اسفندیار» بود که جبله بن سالم بن عبدالعزیز آن را ترجمه کرد. این داستان‌های محبوب حتی پس از اینکه به گونهٔ نوشتاری
داستان‌های محبوب حتی پس از اینکه به گونهٔ نوشتاری درآمدند نیز از جریان یافتن و منتشر شدن بازنایستادند. هرچند که فردوسی به این داستان ریختی ثابت و دگرگون‌ناپذیر داد، پس از او نیز داستان‌سرایان حرفه‌ای از شاخ و برگ دادن به آن دست نکشیدند. ابوالقاسم انجوی شیرازی در کتاب «مردم و فردوسی» و «مردم و شاهنامه» شماری از داستان‌های مردن دربارهٔ اسفندیار را ضبط کرده است. در چند تا از این داستان‌ها، رستم با یک یک تیر جادویی اسفندیار را نمی‌کشد، بلکه با پرتقالی خوشبو که از زر یا ماده‌ای آهنی دیگر ساخته شده، این کار را
از زر یا ماده‌ای آهنی دیگر ساخته شده، این کار را انجام می‌دهد. در داستانی عامیانه دیگر، رستم با یک چهارپایه ساخته شده از زر اسفندیار را می‌کشد. ریشه‌های پیدایش اسطوره. هرچند که داستان اسفندیار را هم فردوسی و هم ثعالبی به گونه‌ای همسو و سازگار آورده‌اند، این داستان در واقع آمیخته‌ای از موتیف‌های گوناگون است که بسیاری از آن‌ها در فولکلور و افسانه‌های دیگر ملت‌ها نیز مشترک هستند. برخی از آن‌ها در داستان‌های دیگر خودِ شاهنامه نیز بکار رفته‌اند. برای نمونه، اسفندیار در جایی رخت بازرگانان را می‌پوشد تا بتواند به
در جایی رخت بازرگانان را می‌پوشد تا بتواند به دژ دست‌نیافتنی رویین‌دژ داخل شود. رستم نیز در جایی برای وارد شدن به دژ روی کوه سپند همین کار را انجام می‌دهد و اردشیر بابکان نیز برای دژ هفتواد از همین شیوه بهره می‌برد یا گذشته از اینها، اسکندر نیز برای نشست‌گاه دارا از همین نیرنگ را بکار می‌گیرد تا از حال و روز دارا آگاهی به‌دست بیاورد. هفت خوان برای آزاد کردن چیزی، یک الگو و زمینهٔ پرهوادار در داستان‌های ایرانی است (برای نمونه هفت خوان رستم برای رسیدن به مازندران و رها ساختن کاوس و یارانش از چنگ دیوان
مازندران و رها ساختن کاوس و یارانش از چنگ دیوان مازندران). جادوگری که خود را به ریخت زنی دلفریب درمی‌آورد و داشتن تنها یک خال آسیب‌پذیر در یک جای بدن در دیگر قهرمانان رویین‌تن نیز برخی از درون‌مایه‌های جهانی هستند (پاشنه پای آشیل در ایلیاد و بخشی از شانه زیگفرید در حماسه آلمانی). اگر موتیف‌های سنتی را از داستان اسفندیار که در شاهنامه آمده، بزداییم، بخش اندکی از آن خواهد بجا می‌ماند. همه آن چیزی که تا اندازه‌ای با بی‌گمانی می‌توان پذیرفت این است که او پسر گشتاسپ بوده، از نخستین گرویدگان به کیش زردشتی بوده،
بوده، از نخستین گرویدگان به کیش زردشتی بوده، و از پاسبانان «مقدس و دلاور» این کیش به‌شمار می‌رفته. او از آغاز در کانون افسانه‌های معجزه‌آسا بوده. اینکه داستان رزم او با رستم ریشه‌های سکایی دارد را می‌توان با نام برده نشدن از رستم و زال در اوستا، همدردی با پهلوان پیر به‌جای شاهزاده جوان، بازنمود مساعد از سیمرغ، خام بودن و نپختگی بهمن که رستم باید او را آموزش دهد، و تازه بهمن ناسپاسی نیز بجا آورد، و همچنین نقش گشتاسپ که آدم شرور داستان است، درست پنداشت. داستان‌های سکایی که دودمان زال در آن‌ها بازی می‌کنند،
سکایی که دودمان زال در آن‌ها بازی می‌کنند، گویا با گذشت زمان با افسانه های کیانی مردم اوستایی آمیخته شده‌اند. بیشتر احتمال می‌رود که این آمیختگی کم‌کم در دورهٔ دورودراز میان اسکندر و ساسانیان انجام شده باشد که گسترش کیش زرتشت در میان سکاها نیز به این آمیختگی یاری رسانده است. ما باید اینگونه بپنداریم که هنگامی که سیستان به کیش زرتشت گروید، افسانه‌های آن کم‌کم با روایت‌های اوستایی درهم آمیخت، که پیش از آن نیز خود این روایت‌های اوستایی، با افسانه‌های کیانی پیشا زرتشتی در هم آمیخته بودند. این دو سنت همیشه هم
زرتشتی در هم آمیخته بودند. این دو سنت همیشه هم در همنوایی نیستند و آمیختگی آن‌ها در جای‌هایی کاستی‌هایی را درست کرده است. یک نمونه چشمگیر آن، شخصیت دوگانهٔ گشتاسپ است، که هم پاسبان کیش نیک زرتشت است (سنت اوستایی) هم یک شاه فریب‌کار است که پیمان خود را می‌شکند و فرزندش را در جنگ با پهلوان سیستان از دست می‌دهد (سنت سیستانی). نابهنجاری‌هایی در داستان‌های رستم که تا اندازه‌ای هم از هم گسسته هستند، همچون درازنای زندگی او و شاهی ناچیز او در توران، و بلاتکلیفی وضعیت گرشاسپ شماری دیگر از این دسته هستند. لشکرکشی
گرشاسپ شماری دیگر از این دسته هستند. لشکرکشی اسفندیار به سیستان، همچون تبارداشتن رستم از ضحاک از راه رودابه را می‌توان از بازمانده‌های کشمکش آغازین میان سکاها و مردمانی که نمایندهٔ کیانیان هستند برشمرد. این را باید در نظر گرفت که آمیختن داستان‌های دینی زرتشتی با داستان‌های سکایی مدت‌ها پیش از فردوسی انجام شده است. همانندی میان هفت خان رستم دررفتن به مازندران و هفت خان اسفندیار دررفتن به دز رویین این پرسش را برمی‌انگیزد که کدامیک سرمشق دیگری بوده است؟ Spiegel بر آن است که هفت خان اسفندیار را موبدان زرتشتی
بر آن است که هفت خان اسفندیار را موبدان زرتشتی ساخته‌اند که می‌خواستند نشان دهند شاهزاده پیکارگر آنان از رستم سرتر است. از سوی دیگر نلدکه بر این باور است که زال و رستم گویا برای نویسندگان اوستا ناآشنا بوده و اشاره کرده که هفت‌خان رستم را نویسندگان و تاریخدانان در تاریخ‌های عربی گزارش نکرده‌اند، حتی ثعالبی نیز آن را نیاورده است. او استدلال می‌کند که بنابراین هفت‌خان رستم تااندازه‌ای باید از روی هفت‌خان اسفندیار نمونه‌برداری شده باشند و تااندازه‌ای هم باید از داستان رهاساختن کاوس به‌دست رستم از هاماوران
از داستان رهاساختن کاوس به‌دست رستم از هاماوران نمونه‌سازی شده باشد که تاریخ آن نمی‌توانسته پیش از تاختن خسرو انوشیروان به یمن در سال ۵۷۵ میلادی باشد. هانسن با اندکی موجه‌نمایی نشان داده است که ثعالبی از لشکرکشی مازندران آگاه بوده است، اما آن داستان و داستان هاماوران را در یک داستان خلاصه کرده، و بنابراین هفت‌خان رستم را نمی‌توان بر آنچه که نلدکه گفته، یک داستان تقلیدی و غیراصیل دانست. این گونه برمی‌آید که موتیف‌های عامه‌پسندی که هفت‌خان‌های رستم و اسفندیار را می‌سازند را داستان‌سرایان و خنیاگران به هر دو
را می‌سازند را داستان‌سرایان و خنیاگران به هر دو پهلوان نسبت داده‌اند. افزون بر آن، یاد کردن از حمیر (هاماوران) الزاماً به معنی این نیست که داستان درون‌مایه‌ای نو دارد، همچنان که عربستان در دوره ساسانیان برای ایرانیان بیشتر شناخته‌شده می‌شد، سرزمینی خشک در آسیای میانه را با یمن بیابانی در آن سرزمین عربستان جایگزین کردند، درست همانند ضحّاک که به عربستان وابسته شد.
امید کردستانی بیزنس‌من ایرانی-آمریکایی است. او پیشتر نایب رئیس ارشد و مدیر ارشد کسب‌وکار (سی‌بی‌ئو) در گوگل و مدیر غیر اجرایی وودافون، و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ رئیس اجرایی هیئت مدیره توییتر بود و از سال ۲۰۲۲ به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت پیرسون فعالیت می‌کند. پیشینه. امید کردستانی در شهر تهران به دنیا آمد و در همین شهر به مدرسه رفت. کردستانی که در تهران به یک مدرسه کاتولیک ایتالیایی می‌رفت در سن چهارده سالگی، پس از مرگ پدرش به کالیفرنیا رفته است. او مدرک کارشناسی مهندسی برق خود را در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه ایالتی
مهندسی برق خود را در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه ایالتی سن خوزه گرفته است. وی همچنین در سال ۱۹۹۱ مدرک ام‌بی‌ای را از دانشگاه استنفورد گرفت. زندگی حرفه‌ای. او دارای سابقه‌ای بیش از ۱۲ سال در زمینه فناوری سطح بالا در شرکت‌های پیشروی اینترنتی مانند نت‌اسکیپ است. او همچنین نائب‌رئیس بخش توسعهٔ کسب و کار و فروش در این شرکت بود و توانست بازده مالی وبگاه نت‌اسکیپ را در عرض ۱۸ ماه از ۸۸ میلیون دلار در سال به بیش از ۲۰۰ میلیون دلار در سال برساند. او کارش را در نت‌اسکیپ در بخش فروش اُئی‌ام (OEM) آغاز کرد و در طی دورهٔ چهار
فروش اُئی‌ام (OEM) آغاز کرد و در طی دورهٔ چهار ساله که در آن شرکت حضور داشت، مسئولیت برقراری ارتباطات تجاری با شرکت‌هایی چون ای‌بِی، سیتی‌بانک، آمریکن‌آن‌لاین، آمازون، تراولاسیتی، اینتل و اکسایت را برعهده گرفته بود. کردستانی پیش از آغاز کار در نت‌اسکیپ در بخش‌هایی چون بازاریابی، مدیریت محصول و توسعهٔ کسب و کار در شرکت‌هایی چون 3DO, Go و هیولت پکرد فعالیت می‌کرده است. گوگل. کردستانی یازدهمین کارمند و اولین مدیر کسب‌وکاری بود که گوگل استخدام کرد. کردستانی در گوگل به مؤسس کسب و کار در این شرکت مشهور بود و
در گوگل به مؤسس کسب و کار در این شرکت مشهور بود و بانی سرویس پولساز ادوردز آن بوده است. کردستانی در سال ۲۰۰۶ خرید یوتیوب توسط گوگل را رهبری کرد. مجله تایم در سال ۲۰۰۶ امید کردستانی را در فهرست "صد نفری که دنیای ما را شکل دیگری بخشیده‌اند" قرار داد. به‌علاوه او در جشنواره ایرانیان آمریکا در سال ۲۰۰۷ به عنوان «ایرانی سال» برگزیده شد. کردستانی یکی از بنیان‌گذاران بنیاد خیریه پارسی است که علاوه بر دست‌گیری از دانشجویان ایرانی، در راه‌اندازی شرکت‌ها و به ثمر رسیدن ایده‌های کارآفرین‌های ایرانی هم کمک می‌کند.
رسیدن ایده‌های کارآفرین‌های ایرانی هم کمک می‌کند. کردستانی در سال ۲۰۰۹ که نایب رئیس ارشد فروش جهانی گوگل بود، این شرکت را ترک کرد. او در سال ۲۰۱۴ با عنوان مدیر ارشد کسب و کار به این شرکت بازگشت. حقوق، پاداش و مزایای سال اول او بالغ بر ۱۲۳ میلیون دلار بود. بازگشت کردستانی به گوگل در دره سیلیکون به‌طور گسترده به عنوان یکی از اقدامات مثبت گوگل تحسین شد. سایت Re/code کردستانی را «روح گوگل» خواند. در یک سال پس از استخدام کردستانی سهام گوگل ۳۰ درصد رشد کرد. توئیتر. جک دورسی مدیرعامل ارشد اجرایی توییتر که با مشکل
جک دورسی مدیرعامل ارشد اجرایی توییتر که با مشکل کسب درآمد و کاربر مواجه بود، در سال ۲۰۱۵ کردستانی را به عنوان رئیس اجرایی هیئت مدیره این شرکت استخدام کرد. حقوق سالیانه کردستانی در این مقام ۵۰۰۰۰ دلار بود و شرکت به او ۸۰۰ هزار سهم خود ظرف چهار سال و ۴۰۰ هزار سهم دیگر در صورت رسیدن شرکت به اهداف مالی خود را نیز داده بود. او در توئیتر به همراه همکارانش برای دفاع و حفظ آزادی‌های مدنی پول جمع‌آوری کرد و به گروه‌های حامی آزادی‌های مدنی کمک کرد. به اعتقاد کردستانی دردناک‌ترین توئیت‌های سیاسی، چه دوست شان داشته
دردناک‌ترین توئیت‌های سیاسی، چه دوست شان داشته باشیم چه نه، جای خود را در این سایت دارند. کردستانی گفته در این مقام مستقیماً با مدیران توئیتر برای هدایت آینده این شرکت در تماس بوده و نقشش این است که به تصمیم‌های سخت و دیگر فرایندها مشاوره ارائه دهد. کردستانی بر هیئت مدیره نظارت می‌کرد و هر روزه در این مقام درگیر امور این شرکت بود تا این که در سال ۲۰۲۰، پتریک پیچت به عنوان رئیس هیئت مدیره جایگزین او شد ولی کردستانی تا زمان انحلال هیئت مدیره ۱۱ نفره این شرکت به عنوان یکی از اعضای آن باقی ماند. در سال ۲۰۲۱،
به عنوان یکی از اعضای آن باقی ماند. در سال ۲۰۲۱، کردستانی به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت انتشاراتی آموزشی پیرسون تعیین شد. زندگی شخصی. کردستانی در سال ۱۹۹۱ با بیتا دریاباری ازدواج کرد. کردستانی در دهه ۲۰۰۰ عاشق همکارش جیزل کردستانی (در آن زمان هیسکاک) شد و در سال ۲۰۰۸ با او به لندن نقل مکان کرد. هیسکاک که از مؤسسان سایت Crowdpac است، از والدینی انگلیسی در فرانسه متولد و در آنجا بزرگ شده است. کردستانی در همان سال دریاباری را طلاق داد. در نتیجه دریاباری بخش بزرگی از سهام کردستانی در گوگل را به دست آورد.
بزرگی از سهام کردستانی در گوگل را به دست آورد. کردستانی یک پسر و یک دختر به نام‌های میلان و میشا از زن اول و دو فرزند از زن دوم خود دارد. کردستانی و همسرش حداکثر کمک مالی مجاز برای افراد را به کمپین کاملا هریس برای کسب نامزدی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ اهدا کردند. ثروت. کردستانی بخش اعظم ثروتش را در عرضه اولیه سهام گوگل به دست آورد. ثروت او که در سال ۲۰۰۸ پیش از طلاق از زن اولش ۲٫۲ میلیارد دلار تخمین زده شده بود، در سال ۲۰۰۹ از سوی فوربز ۱٫۴ میلیارد دلار تخمین زده شد. ثروت او پس از این جدایی
دلار تخمین زده شد. ثروت او پس از این جدایی به ۵۰۰ میلیون دلار کاهش یافت. ماهنامه فوربز وی را به عنوان دومین ثروتمند ایرانی در جهان معرفی می‌کند. پس از جدایی او از دریاباری، مالکیت کامل عمارت این دو با مساحت ۵ جریب فرنگی که اکنون از پرارزش‌ترین املاک در اترتون محسوب می‌شود، به دریاباری واگذار شد.
محمّدرضا سرشار (زادهٔ ۲۳ خرداد ۱۳۳۲، کازرون) مشهور به رضا رهگذر، نویسنده و پژوهشگر و منتقد ادبی و گویندهٔ برنامهٔ رادیویی قصهٔ ظهر جمعه است. زندگی. محمّدرضا سرشار در سال ۱۳۳۲ در شهر کازرون متولد شد. او پس از اخذ دو دیپلم فنی و ریاضی و طی دورهٔ سربازی در کسوت سرباز معلم (سپاهی دانش) در سال ۱۳۵۴، در رشتهٔ مهندسی صنایعِ دانشگاه علم و صنعت ایران مشغول به تحصیل شد. اما به‌خاطر علاقه‌ای که به نویسندگی داشت پس از گرفتن فوق‌دیپلم دانشگاه علم و صنعت را رها کرد و به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت. سرشار در
دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت. سرشار در سال ۱۳۵۹ در شیراز ازدواج کرد. در سال ۱۳۸۵ از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان مستقر در وزارت ارشاد، برای مجموعه فعالیت‌های ادبی سرشار، به وی گواهینامهٔ درجه یک هنری داده شد. همچنین در پیامی از علی خامنه‌ای برای مراسم بزرگداشت او در سال ۱۳۸۵ — که مشترکاً توسط صداوسیما و جشنواره «داستان‌های قرآنی، پیامبران و ائمه» برگزار شد — آمده‌است: «آقای سرشار حق بزرگی بر ادبیات انقلاب دارند.» داستان‌نویسی. نخستین آثار قلمی سرشار (رهگذر) در سال ۱۳۵۲، در یکی از
آثار قلمی سرشار (رهگذر) در سال ۱۳۵۲، در یکی از مجلات هفتگی ادبی، و اولین کتابش در سال ۱۳۵۵ به‌چاپ رسید. در مجموع، چهار عنوان کتاب و چند داستان کوتاه از سرشار، در دوران پیش از انقلاب منتشر شد. مهم ترین کتابش در این دوره داستان کودکان«گرداب سکندر» بود که بر اساس داستانی فولکلوریک و متداول در بنادر جنوبی ایران نوشته شده است. شاید بتوان گفت این داستان موفقترین داستان سرشار است. سرشار فعالیت ادبی خود را در دوران پهلوی پی گرفت. با وجود این، همزمان با اوج‌گیری انقلاب ۵۷، در اواخر دورهٔ دولت غلامرضا ازهاری دستگیر
۵۷، در اواخر دورهٔ دولت غلامرضا ازهاری دستگیر و اوایل نخست‌وزیری شاهپور بختیار، همراه با خیل زندانیان سیاسی، آزاد شد. در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال۵۷، حدود ۱۴۰ عنوان کتاب دیگر از وی، در قالب داستان، پژوهش، نقد و مباحث نظری ادبی، به شکل تألیف یا ترجمه، و تعدادی نیز مانند سه شمارهٔ گاهنامهٔ داستان، هفت مجلد "قصه‌های انقلاب"، دو مجلد «"سه‌شنبه‌های دوست‌داشتنی"» و غیره به‌صورت گردآوری و ویرایش برای کودکان و نوجوانان و بزرگ‌سالان منتشر شد. گویندگی و قصه‌گویی. محمدرضا سرشار از سال ۱۳۶۰ تا سال
و قصه‌گویی. محمدرضا سرشار از سال ۱۳۶۰ تا سال ۱۳۸۴، اجرای برنامهٔ رادیویی قصهٔ ظهر جمعه را برعهده داشت. او همچنین دو سال در برنامهٔ نوجوان شبکهٔ یک سیما به نام «آستانه» قصه‌گویی کرد و اجرای ده‌ها برنامه قصه‌گویی برای کودکان و نوجوانان در شبکه‌های قرآن، دو و پنج سیما را برعهده داشت. اجرای نریشن‌های چندین فیلم مستند تلویزیونی برای شبکهٔ افق و یک سریال تلویزیونی نیز در کارنامهٔ سرشار دیده می‌شود. داستان تاریخی. مهم‌ترین اثر سرشار در حوزهٔ نگارش داستان‌های تاریخی، رمان تاریخی آنک آن یتیم نظرکرده است. این رمان
رمان تاریخی آنک آن یتیم نظرکرده است. این رمان داستان زندگی محمد پیامبر اسلام را روایت می‌کند و نگارش آن از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ به طول انجامید. جلد اول رمان آن یتیم نظرکرده به زبان عربی ترجمه و با عنوان «ها هو الیتیم بعین الله» منتشر شد. چاپ دوم نسخه عربی این رمان توسط دارالحکمه انجام و در بیروت و بعلبک در فروردین ۱۳۹۶ رونمایی شد. داوری و نقد ادبی. سرشار در ۱۶ دوره داور «کتاب سال جمهوری اسلامی ایران» طی سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۶ بود. او به مدت پنج سال طی سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۵، و از از آغاز سال ١٤٠٠ عضو هیئت نظارت بر
تا ۱۳۷۵، و از از آغاز سال ١٤٠٠ عضو هیئت نظارت بر کتاب‌های کودکان و نوجوانان (منتخب شورای فرهنگ عمومی) بوده است. در دههٔ ۱۳۷۰، سرشار یک دوره دبیری جشنوارهٔ کتاب کودک و نوجوانِ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را برعهده داشت. از محمدرضا سرشار نقدهای ادبی بسیاری منتشر شده‌است. نیم‌نگاهی به هشت سال قصهٔ جنگ، پیش از آنکه سرها بیفتد، فضل‌الله صبحی مهتدی، صمد بهرنگی، آن‌گونه که بود و منظری از ادبیات داستانی پس از انقلاب از جمله این کتاب‌های نقد هستند. سرشار تجربهٔ برگزاری نقدهای تلویزیونی را نیز داراست. او در
برگزاری نقدهای تلویزیونی را نیز داراست. او در ۲۶ قسمت از برنامهٔ تلویزیونی «نقد کتاب چهار» شبکهٔ چهار تلویزیون ایران، رمان‌های ایرانی و خارجی را نقد کرد. نقدهای سرشار به دلیل ویژگی‌های خاص خود همیشه بحث‌انگیزترین سوژه‌ها در بین نویسندگان و علاقه‌مندان به ادبیات داستانی معاصر، اعم از موافق یا مخالف، بوده‌است. روزنامه‌نگاری. سرشار در حوزهٔ روزنامه‌نگاری فعالیت‌های متعددی داشته‌است. او بنیان‌گذار ماهنامهٔ «قلمرو ادبیات کودکان» و بنیان‌گذار ماهنامهٔ «سورهٔ نوجوانان» بود. تجربیات محمدرضا سرشار در عرصهٔ
نوجوانان» بود. تجربیات محمدرضا سرشار در عرصهٔ روزنامه‌نگاری به شرح ذیل است: تأسیس انجمن‌های ادبی. محمدرضا سرشار به‌عنوانِ مؤسس انجمن قلم ایران شناخته می‌شود. این انجمن ادبی، مهم‌ترین تشکیلات حکومتی نویسندگان در ایران است. سرشار نویسندهٔ پیش‌نویس اساس‌نامهٔ انجمن قلم بود. او مدیرمسئولیِ این تشکل ادبی را برعهده دارد و در دوره‌های مختلف، رئیس هیئت‌مدیره آن بوده‌است. اما او پیش از انجمن قلم ایران، در تشکیل چند مجموعهٔ ادبی نقش داشت. در سال ۱۳۵۹، محمدرضا سرشار اتفاق مهدی ارگانی، مصطفی رحماندوست و وحید نیکخواه
اتفاق مهدی ارگانی، مصطفی رحماندوست و وحید نیکخواه آزاد، «خانهٔ هنر و ادبیات کودک و نوجوان» را راه‌اندازی کردند. در سال ۱۳۶۴ سرشار به اتفاق مصطفی رحماندوست، امیرحسین فردی، محمد میرکیانی، فریدون عموزاده خلیلی و قاسمعلی فراست، «دفتر ادبیات کودک و نوجوان» را تأسیس کردند. آنها تمام تلاش شان را کردند که تاثیر شورای کتاب کودک را کم کنند اما امروز بعد از ۶۰ سال می بینیم که آب در هاون کوبیده اند. آموزش داستان‌نویسی. سرشار مسئول بخش قصهٔ حوزهٔ هنری مرکز (۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵) و نیز واحد ادبیات حوزهٔ هنری مرکز (۱۳۶۸ و ۱۳۷۰)
و نیز واحد ادبیات حوزهٔ هنری مرکز (۱۳۶۸ و ۱۳۷۰) بود. او در طول دوران فعالیت ادبی خود، دوره‌های آموزشی داستان‌نویسی و نقد ادبی متعددی را برگزار کرده‌است. سرشار طراح و بنیانگذار «پیک قصه‌نویسی» حوزهٔ هنری بود و دو متن درسی اولیهٔ آن نیز، زیر نظر او و مهدی حجوانی تهیه شد. او مدرس دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ بود. سرشار در دانشگاه تربیت مدرس، دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدتی را برای استادان زبان فارسی دانشگاه‌های هند و پاکستان در سال ۱۳۷۶ تدریس کرد. همچون کلاس‌های آموزشی او در دانشکدهٔ
تدریس کرد. همچون کلاس‌های آموزشی او در دانشکدهٔ تربیت معلم شهدای مکه، دانشگاه امام صادق، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و مؤسسه آموزشی طلوع حق برگزار شده‌است. از شاگردان داستان‌نویس مشهور سرشار می‌توان به محمدرضا بایرامی اشاره کرد. او از راه دور در بخش آموزش داستان‌نویسی سرشار در برنامهٔ رادیویی «آینده‌سازان» شرکت کرده بود. همچنین از شاگردان سرشار که از آنها کتاب داستان منتشر شده می‌توان به محمد میرکیانی، محمدحسین کیانپور، محمد غلامی، مجید درخشانی، جلال توکلی، مهدیه ارطایفه، مریم مقانی، نادره عزیزی‌نیک،
مهدیه ارطایفه، مریم مقانی، نادره عزیزی‌نیک، مریم شریف‌رضویان، فرخنده حق‌شنو، نسرین ارتجاعی، فاطمه دانشور جلیل، مهری آسیابر، اکرم سرداری، پروانه بابک، سهیلا ازگلی، معصومه عیوضی، علیرضا عیوضی، یوسف یزدیان وشاره اشاره کرد. دیگر نویسندگانی که پیش از انتشار آثار خود به‌صورت کتاب، حداقل در یک دوره کلاس‌های آموزشی سرشار شرکت کرده‌اند، محمدعلی گودینی، راضیه تجار، مهدی حجوانی، علی‌اکبر والایی، سمیرا اصلانپور، مهدی خلیلی، محمدرضا محمدی‌پاشاک، محمدجواد جزینی، محسن مومنی‌شریف و … بوده‌اند. فیلم‌نامه‌نویسی. محمدرضا
مومنی‌شریف و … بوده‌اند. فیلم‌نامه‌نویسی. محمدرضا سرشار در دههٔ ۱۳۹۰ وارد عرصهٔ فیلم‌نامه‌نویسی انیمیشن شد. او تاکنون فیلم‌نامه‌های ذیل را به‌همراه دیگر نویسندگان، به نگارش درآورده‌است: جوایز و افتخارات. آثار سرشار تاکنون، دست‌کم ۳۶ جایزه را در سطح کشور به خود اختصاص داده و برخی از آنها، در داخل و خارج کشور، به زبان‌های عربی، ترکی استانبولی، ترکمنی، روسی، انگلیسی و اردو، اسپانیولی و کردی ترجمه شده‌است. نشریهٔ بین‌المللی "who is who"، در سال ۱۳۷۳، نام وی را به عنوان یکی از مشاهیر فرهنگ ایران به ثبت رساند.
به عنوان یکی از مشاهیر فرهنگ ایران به ثبت رساند. او برای نگارش کتاب "جایزه" و "تشنه دیدار"، برگزیدهٔ اولین دورهٔ کتاب سال ایران شد. فهرست برخی از این جوایز به این شرح است: آثار. برخی از آثار سرشار به این شرح است: نقد حزبی. نقدهای سرشار نمونه نقدهای حزبی در ادبیات معاصر ایران است. سرشار قبل از پرداختن به اثر هر نویسنده ابتدا به گروه و جناح و اندیشه نویسنده می پردازد. نقدهایش بر آثار هدایت و براهنی و بسیاری دیگر از کسانی که در سال های قبل و بعد از انقلاب داستان نوشته اند، نمونه ای از نقدهای تذکره ای، زندگی
نوشته اند، نمونه ای از نقدهای تذکره ای، زندگی نامه ای و اخلاقی است. غیر از گروه خاصی که مخاطبان سرشار هستند، در جامعه ادبی مخاطب چندانی ندارد.
نرم‌افزار ضد ویروس یا پاد ویروس که با نام نرم‌افزار آنتی‌ویروس (به اختصار نرم‌افزار AV) نیز شناخته می‌شود، یک برنامهٔ رایانه‌ای است که برای جلوگیری، کشف و حذف نرم‌افزارهای مخرب استفاده می‌شود. در ابتدا نرم‌افزار ضدویروس برای شناسایی و از بین بردن ویروس‌های رایانه‌ای، ساخته شد. با این حال، با گسترش انواع دیگر بدافزارها، نرم‌افزار ضدویروس شروع به محافظت از سایر تهدیدهای رایانه‌ای کرد. به‌طور خاص، نرم‌افزارهای ضدویروس مدرن می‌توانند کاربران را در برابر موارد زیر محافظت کنند: اشیاء مخرب مرورگر (BHOs)،
موارد زیر محافظت کنند: اشیاء مخرب مرورگر (BHOs)، هواپیماربایان مرورگر، باج‌افزارها، کی‌لاگرها، درهای پشتی سخت‌افزاری، روت‌کیت‌ها، تروجان‌ها، کرم‌ها، LSPهای مخرب، شماره‌گیرها، کلاهبرداری‌ها، ابزارهای تبلیغاتی مزاحم و جاسوس‌افزارها. برخی از محصولات همچنین شامل محافظت در برابر تهدیدهای رایانه‌ای دیگر، مانند URLهای آلوده و مخرب، حملات ناخواسته و فیشینگ، هویت آنلاین (حفظ حریم خصوصی)، حملات بانکی آنلاین، تکنیک‌های مهندسی اجتماعی، تهدید مداوم پیشرفته (APT) و حملات بات‌نت DDoS است. تاریخچه. دورهٔ ۱۹۴۹–۱۹۸۰ (روزهای
بات‌نت DDoS است. تاریخچه. دورهٔ ۱۹۴۹–۱۹۸۰ (روزهای قبل از ضدویروس). اگرچه ریشه‌های ویروس رایانه‌ای از سال ۱۹۴۹ شروع می‌شود، زمانی که دانشمند مجارستانی جان فون نویمان «نظریهٔ اتوماتیک خود بازتولید» را منتشر کرد، نخستین ویروس رایانه‌ای شناخته‌شده در سال ۱۹۷۱ ظاهر شد و «ویروس خزنده» نام گرفت. این ویروس رایانه‌ای، رایانه‌های اصلی PDP-10 Digital Equipment Corporation (DEC) که دارای سیستم عامل TENEX هستند را آلوده کرده‌است. ویروس Creeper سرانجام توسط برنامه‌ای که توسط ری تاملینسون ایجاد شده و به "The Reaper"
که توسط ری تاملینسون ایجاد شده و به "The Reaper" معروف است حذف شد. برخی افراد "The Reaper" را نخستین نرم‌افزار ضدویروسی می‌دانند که ممکن است چنین باشد، اما مهم است که توجه داشته باشید که Reaper در واقع یک ویروس بوده‌است که به‌طور خاص برای حذف ویروس Creeper طراحی شده‌است. ویروس Creeper توسط چندین ویروس دیگر دنبال شد. نخستین موردی که در طبیعت ظاهر شد "Elk Cloner" بود که در سال ۱۹۸۱ رایانه‌های اپل ۲ را آلوده کرد. در سال ۱۹۸۳، عبارت "ویروس رایانه‌ای" توسط فرد کوهن در یکی از نخستین مقالات آکادمیک منتشر شده در
کوهن در یکی از نخستین مقالات آکادمیک منتشر شده در مورد ویروس‌های رایانه‌ای ابداع شد. کوهن از واژهٔ "ویروس رایانه‌ای" برای توصیف برنامه‌هایی استفاده می‌کند که: "سایر برنامه‌های رایانه‌ای را با تغییر آن‌ها به گونه‌ای که شامل یک نسخهٔ (احتمالاً تکامل یافته) از خود باشد، تحت تأثیر قرار می‌دهد." (توجه داشته باشید که جدیدتر و دقیق‌تر است)، تعریف ویروس رایانه‌ای توسط محقق امنیتی مجارستانی Péter Szőr ارائه شده‌است: "کدی که به طور بازگشتی یک نسخهٔ احتمالاً تکامل‌یافتهٔ خود را تکرار می‌کند"). نخستین ویروس رایانه‌ای