payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اطراف رودخانه پیشگیری کرده و آن را در مسیر و مجرای مشخص و محدود هدایت می‌کند. اما سازه‌ای که در رودخانه کرخه در شهرستان حمیدیه از دوره ساسانی تا امروز وجود دارد از آن به عنوان تثبیت‌کننده دیواره یا (اپی) نام می‌برند. سازه‌های آبی مربوط به دوره ساسانیان در ضلع غربی رودخانه کرخه در شهر حمیدیه واقع شده‌اند. طول دیواره سد تنظیمی تاریخی حمیدیه حدود ۱۱۰ متر به قطر ۲٫۵ متر و ارتفاع پنج متر است که در حاشیه رودخانه کرخه قرار گرفته و در امتداد دیواره این سازه ۲ سد و یک پل بند تاریخی متصل شده‌است. تنها دو اثر حمیدیه
یک پل بند تاریخی متصل شده‌است. تنها دو اثر حمیدیه ثبت در فهرست آثار ملی شده‌اند. یکی کاخ تاریخی حمیدیه به شماره ۳۹۸۰ و دیگری منطقه تاریخی تثبیت رودخانه «تیری» به شماره ۷۹۳۰ ثبت در فهرست آثار ملی کشور شده‌اند. «المحسن» یا «سید محسن» بقعه‌ای کوچک روی تپه‌ای مشرف به مرکز شهر حمیدیه است. گنبد ساده آن با ارتفاع هشت متر و ایوانی که به رنگ سبز نقاشی شده‌است. دیوار آجری آن، اما تازه‌ساز است. سفیدکاری شده و سرامیک‌هایی دیوارهای داخلی بقعه را می‌پوشانند. در حمیدیه تنها یک مدرسهٔ قدیمی مربوط به اوایل دورهٔ رضاشاه
تنها یک مدرسهٔ قدیمی مربوط به اوایل دورهٔ رضاشاه پهلوی وجود دارد که نام کنونی آن مدرسهٔ بزرگ‌سالان قدس است و روی تونلی احداث شده‌است. از باقی‌مانده و از مدرسه‌های قدیمی این منطقه که حتی پس از جنگ نیز سالم بودند، اثری نمانده‌است.
دِهدِز مرکز شهرستان دزپارت در استان خوزستان است. مردم و زبان. مردم شهر دهدز لر بختیاری هفت لنگ هستند و به زبان لری بختیاری سخن می‌گویند. موقعیت جغرافیایی. دهدز در ۵۰ درجه و ۲۴ دقیقهٔ شرقی از نصف النهار گرینویچ، و ۳۱ درجه و ۵۹ دقیقهٔ عرض شمالی در یک منطقهٔ کوهستانی از سلسله جبال زاگرس واقع شده است. این شهر از شمال شرقی به استان چهارمحال و بختیاری، از جنوب شرقی به استان کهگیلویه و بویراحمد، از غرب و شمال غربی به شهرستان ایذه و از جنوب به شهرستان باغملک محدود می‌شود. فاصله شهر دهدز تا مرکز استان خوزستان
می‌شود. فاصله شهر دهدز تا مرکز استان خوزستان (اهواز)، ۲۲۵ کیلومتر و تا مرکز استان چهارمحال و بختیاری (شهرکرد) ۱۹۰ کیلومتر و تا مرکز استان اصفهان (اصفهان) ۲۷۰ کیلومتر است. منطقه کهنسال دزپارت که مرکز آن شهر دهدز است، از سال ۱۳۱۱ خورشیدی عنوان بخش بودن را به یدک می‌کشید، که با پیگیری‌های نماینده وقت ایذه و باغ‌ملک به شهرستان تبدیل شد. مرگ اهالی دهدز. بی‌توجهی شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران بر انجام تعهدات قانونی در خصوص ترمیم راه‌های روستایی مستغرق در دریاچه سد کارون ۳، موجب غرق شدن یک مینی‌بوس و مرگ ۱۲
سد کارون ۳، موجب غرق شدن یک مینی‌بوس و مرگ ۱۲ زن و کودک از روستائیان بختیاری بخش دهدز شهرستان ایذه در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۲ شد. از زمان آبگیری سد کارون ۳ در سال ۱۳۸۳ و زیر آب رفتن پل قدیمی «گدار شهپیر»، روستائیان و عشایر بختیاری ساکن روستاهای «سادات حسینی» در شمال شرقی ایذه، در بن‌بست گرفتار شده‌اند. شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران (آب و نیرو) به تعهدات خود برای احداث راه‌های روستایی که در اثر عملیات سدسازی تخریب شده و به زیر آب رفته‌اند عمل نکرده و در عوض، با قرار دادن یدک‌کش، اقدام به جابجایی مینی بوس‌های
قرار دادن یدک‌کش، اقدام به جابجایی مینی بوس‌های حامل مسافر می‌نماید. ازسوی استاندار خوزستان یک روز عزای عمومی در ایذه اعلام شد این حادثه واکنش شدید نمایندگان مجلس را در پی داشت. حجت اله درویش پور نماینده مردم ایذه و باغملک از بی‌توجهی وزارت نیرو به اخطارها انتقاد و وزارت نیرو را مقصر حادثه دانست هیچ دستگاهی مسولیت این حادثه را بر عهده نگرفت و حاضر به عذر خواهی از مردم داغدیده نشد. حتی استاندار خوزستان به ایذه نرفت. پس از تناقض گویی‌های آشکار سرانجام سازمان آب و برق خوزستان راننده مینی بوس روستا را مقصر
آب و برق خوزستان راننده مینی بوس روستا را مقصر حادثه اعلام کرد. اما مسئولان انتظامی علت حادثه را «واژگونی لنج» اعلام کردند. رئیس قوه قضاییه ایران روز شنبه، ۱۲ مرداد غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل کشور را مأمور تحقیق دربارهٔ حادثه کرد. کمال موسوی، امام جمعه ایذه در خطبه‌های نماز جمعه ۱۱ مرداد به شدت از انجام نشدن وعده مسئولان انتقاد کرد و گفت به ایذه و مردم ایذه خیانت شد و مسئولین با بی‌توجهی و بی‌مسئولیتی به ایذه خیانت کردند. همچنین وی گفت :. در اقدامی بی‌سابقه کمیته‌ای مستقل و غیردولتی گزارشی از حادثه
کمیته‌ای مستقل و غیردولتی گزارشی از حادثه منتشر کرد که ابعاد آن را به دور از سانسورهای معمول بررسی کرد. آثار باستانی دهدز. قلعه باباخان و امام قلی خان این قلعه سالیان دور به‌دلیل شیوع بیماری مالاریا خالی از سکنه شد و پس از سالهای متمادی به‌دلیل سهل انگاری تخریب گردید دو نفر از فرزندان امام قلی خان نیز در این قلعه به قتل رسیدند همچنین می‌توان به کاروانسرای دهدز که یادگار ساسانیان است اشاره کرد آثار بجا مانده از قلعه در منطقه کنونی داوودی‌ها (کوی سعدی کنونی) وجود دارد
چَمران شهری در بخش مرکزی شهرستان ماهشهر از توابع استان خوزستان است که در مجاورت رودخانه جراحی قرار گرفته‌است. عمده مردم این شهر از نیروهای پتروشیمی هستند که در بخش‌های مهم این شهر می‌توان به فاز ۱، فاز ۲، کوی عمار(تهران_تنیده)، کوی یاسر(ماستیک)، کمپ خیام و شهرک بعثت زندگی می کنند. از مناطق دیدنی این شهر می‌توان به پارک ارم اشاره کرد که دارای فضاهای سیاحتی زیادی ازجمله دریاچه، اماکن قایقرانی، باغ پرندگان، فضای مخصوص بازی برای کودکان و فضای سبز مناسب می‌باشد.
رُفَیِّع شهری در بخش نیسان شهرستان هویزه استان خوزستان ایران است. این شهر غربی ترین نقطه استان خوزستان از لحاظ مختصات جغرافیایی است. این شهر در۲۵ کیلومتری غرب هویزه و ۵۰ کیلومتری جنوب غرب سوسنگرد، مرکز شهرستان دشت آزادگان و در نوار مرزی واقع است. فاصله رفیع از تالاب هورالعظیم حدود سه کیلومتر است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۷۹۷ نفر (در ۱٬۰۰۶ خانوار) بوده‌است. همه شهروندان این شهر، از مردم عرب و شیعه خوزستان می‌باشند. لهجه مردم، مشابه لهجه استان‌های جنوبی عراق مثل
لهجه مردم، مشابه لهجه استان‌های جنوبی عراق مثل بصره و عماره و ناصریه است. طایفه‌های بزرگ ساکن این شهر «سُواری» و «سواعد» و... هستند. وضع نامناسب اقتصادی مردم این منطقه هر روز بر دامنه پدیده مهاجرت می‌افزاید. در گذشته نه چندان دور این ش‍هر به‌دلیل داشتن امکانات و منابع سرش‍ار و غنی از قبیل زمین‌های کش‍اورزی، دامداری، دامپروری، تالاب هورالعظیم صید و صیادی از مهمترین مراکز اقتصادی دشت آزادگان بود به نحوی که از نظر کار هیچ‌گونه مش‍کلی در این منطقه احساس نمی‌شد. تا پیش از انقلاب اسلامی و وقوع جنگ، این شهر از
تا پیش از انقلاب اسلامی و وقوع جنگ، این شهر از نظر تولیدات محصولات کش‍اورزی، لبنی مواد پروتئینی نه تنه‍ا خودکفا بود، بلکه مقدار قابل توج‍ه‍ی به ش‍هرستانه‍ای دیگر صادر می کرد، اما با شروع جنگ ایران و عراق و هج‍وم نیروه‍ای عراقی، شهروندان این ش‍هر مج‍بور به ترک خانه و کاش‍انه خود شدند. حدود ۶۰ درصد جوانان شهر رفیع از توابع دشت آزادگان بیکار هستند. اولین مسجدی که در این شهر بنا شد توسط علامه آیت‌الله شیخ علی کرمی فرزند آیت‌الله شیخ محمد طه کرمی حویزی و برادر مرجع تشیع آیت‌الله العظمی شیخ محمد کرمی حویزی
مرجع تشیع آیت‌الله العظمی شیخ محمد کرمی حویزی می‌باشد.
هَفْتْکِل () مرکز شهرستان هفتکل در استان خوزستان است که با کشف نفت در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۰۶ خورشیدی، دومین شهر نفتی ایران لقب گرفت. این شهر در سال ۱۳۹۵، ۱۵٬۸۰۲ نفر جمعیت داشته است. میدان نفتی هفتکل در محدوده این شهر قرار دارد. زبان. بر پایه ایران اطلس زبان‌های رایج شهر به ترتیب گویشوران گویش بختیاری، زبان ترکی قشقایی، اقلیت محدود عربی است. وجه تسمیه. دلیل نامگذاری هفتکل از نزاعی برگرفته است که بین راهزنان محلی و قشقایی‌ها بوده. زمانی که قشقایی‌ها به ییلاق میروند و هفتکل رو به مقصد سرحد(سردسیر) ترک میکنند
میروند و هفتکل رو به مقصد سرحد(سردسیر) ترک میکنند تعداد کمی خانوار در هفتکل میمانند و راهزنان شبانه به احشام این خانوار حمله کرده و آنها را به سرقت میبرند و این خبر به گوش خان قشقایی‌های هفتکل که در مسیر ییلاق بوده میرسد و از مسیر برمیگردد به سبب انتقام‌جویی و درس‌عبرت هفت دزدی که به احشام دستبرد زده بودند را پیدا کرده و آنها را کشته و جسدشان را روی هفت تا گِل در ورودی شهر گذاشته که بعدها اسم هفتکل بر سر زبان‌ها افتاد. دشت طوف سفید صدها سال محل قشلاق طوایف بختیاری علی‌الخصوص طوایف چهارلنگ بختیاری بوده است
بختیاری علی‌الخصوص طوایف چهارلنگ بختیاری بوده است و هرکجا که چهارلنگ اتراق می‌داشت خویشاوندان آنها طوایف بهمئئ‌ها هم حضور داشتند این خویشاوندی ریشه درتایخ دارد علاوه براجداد آنها یعنی بهمن و بختیار که دو برادر بودند، اما در زمان ایل خان بختیاری حکومت صمصام السلطنه طایفه لرکی در دشت طوف سفید در کنار لرهای بختیاری ساکن شدند.و زمین‌های هفتکل و اطراف آن را از حاکم بختیاری خریداری نموده و تبدیل به قشلاق قشقایی‌ها شد که بعد از این اتفاق علاوه‌بر طایفه لرکی، طوایف دیگری هم به دلیل نزاع با حاکم فارس به دلیل مالیات
دیگری هم به دلیل نزاع با حاکم فارس به دلیل مالیات به هفتکل کوچ کردند. طایفه لرکی اصالت ترک دارند که از ایل اینانلو(قورد) میباشند و در زمان کوچ‌روی به ایل قشقایی پیوستند و با زبان ترکی صحبت میکردند ولی رفته‌رفته با یکجانشینی و ساکن شدن در شهرها زبان ترکی میان آنها کمرنگ‌تر شده اما هنوز تعداد قابل توجهی با زبان ترکی صحبت میکنند. مردم. هفتاد درصد مردم هفتکل قشقایی هستند و باقی را بختیاری‌ها و عرب‌ها تشکیل میدهند که هرکدام در منطقه مخصوص به خود زندگی کرده و با صلح و دوستی سالها کنار هم بودند. قشقایی‌های هفتکل
صلح و دوستی سالها کنار هم بودند. قشقایی‌های هفتکل از طایفه‌های دره‌شوری، فارسیمدان، عمله، صفی‌خانی، چهارده‌چریک، لرکی و ششبلوکی و... است. جغرافیا. موقعیت جغرافیایی. از لحاظ جغرافیایی تقریباً در مرکز استان خوزستان قرار دارد. این شهر تا اهواز مرکز استان خوزستان ۹۰ کیلومتر، تا رامهرمز ۳۵ کیلومتر تا باغملک ۳۹ کیلومتر تا مسجد سلیمان ۸۰ کیلومتر، تا ایذه ۸۵ کیلومتر و تا شوشتر نیز ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. محور اهواز، هفتکل، باغملک، ایذه به شهرکرد، اصلی‌ترین محور ارتباطی استان خوزستان به استان‌های چهارمحال و بختیاری
استان خوزستان به استان‌های چهارمحال و بختیاری و اصفهان محسوب می‌شود. آب و هوا. آب و هوای هفتکل گرم و نیمه مرطوب است که بیشینه دمای هوا در تابستان به ۴۸ درجه بالای صفر و کمینه دمای هوا در زمستان به ۲ درجه زیر صفر می‌رسد. میزان متوسط بارندگی سالانه حدود ۳۸۰ میلی‌متر است. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی منطقه معمولاً علفزارهای فصلی و دارای بوته‌های کَنگر، کتیرا، پونه، سیر کوهی، خارشتر و درختان انار، برهان، کنار و نخلهای پراکنده است. جانوران و پرندگانی همچون؛ پلنگ، مار، خرس، روباه، شغال، سوسمار، قوچ، گرگ، کفتار، گراز،
خرس، روباه، شغال، سوسمار، قوچ، گرگ، کفتار، گراز، بز کوهی، کبک، تیهو، لک لک و شاهین در منطقه یافت می‌شوند؛ ولی در گذشته جانورانی چون یوزپلنگ، و آهو نیز یافت می‌شد. بافت شهر. کنسرسیوم نفتی دارسی در حدود سال ۱۳۰۶ خورشیدی در این شهر ساختمان‌های بسیاری را برای کارشناسان انگلیسی و کارگران بومی خود بنا نهاد. در بافت این منازل مسکونی ساختمان‌های آموزشی، سینما، باشگاه، استخر، درمانگاه و بیمارستان و آتش‌نشانی پیش‌بینی شد. هفتکل در آن دوران عروس شهرهای خوزستان خوانده می‌شد. اما شهرداری هفتکل تا سال ۱۳۴۶ تشکیل نشد.
می‌شد. اما شهرداری هفتکل تا سال ۱۳۴۶ تشکیل نشد. بخشداری هفتکل در سال ۱۳۱۰ تشکیل شد. طبق آمار سال ۱۳۵۵، جمعیت هفتکل در حدود ۱۲۰۰۰ نفر بوده است. این شهر دارای ۵۵۰ دستگاه خانهٔ کارگری، ۱۲۰ دستگاه کارمندی، سه باشگاه، سه استخر شنای مدرن، دو دبیرستان، و سیزده دبستان بوده و تعداد دانش آموزان مشغول به تحصیل آن ۳۷۰۰ نفر بوده است و ادارات دولتی آن شامل: بخشداری، اداره پست، دارایی، آمار، آموزش و پرورش و کلانتری بوده است و تعداد کارکنان دولت در آن سال، ۱۵۶ نفر بوده است. همچنین، شهر دارای یک فرودگاه نیز بوده است.
است. همچنین، شهر دارای یک فرودگاه نیز بوده است. هم‌اکنون این شهر دارای ۲۴ دبستان، ۲۲ مدرسه راهنمایی، ۱۶ هنرستان و ۲ دبیرستان می‌باشد که تعداد ۶۷۰۰ نفر دانش آموز در آن مشغول تحصیل‌اند. متأسفانه در اواخر دهه ۹۰ شمسی شهردار جدید هفتکل با همکاری ارگان‌های معلوم‌الحال جهت از بین بردن حافظه تاریخی هفتکل نماد هفتاکل را تخریب و با نمادهای بی‌هویت جایگزین کردند هفتکل در جنگ جهانی دوم. در روز سوم شهریور ۱۳۲۰ (۲۵ اوت ۱۹۴۱)نیروهای انگلیس و شوروی (متفقین) علی‌رغم اعلام بی‌طرفی کامل ایران در جنگ جهانی دوم، ورود به ایران
کامل ایران در جنگ جهانی دوم، ورود به ایران را آغاز کردند و انگلیس با تنها پنج هزار سرباز توانست خاک ایران را به اشغال درآورد اهمیت منطقهٔ نفت خیز هفتکل و اتکای اقتصادی - نظامی دولت انگلیس به استخراج نفت آن، پای نیروهای انگلیسی را به شهر کشاند. انگلیسی‌ها، چاه شماره ۲۰ هفتکل را Golden Well می‌نامیدند، چون ۲۰ هزار بشکه نفت از آن، موتور محرکهٔ خودروهای نظامی شان را تأمین می‌کرد. مقاومت استوار گنجی. در برابر تهاجم متفقین بسیاری از فرماندهان لشکرها، راه فرار را در پیش گرفتند و کوچک‌ترین مقاومتی نشان ندادند. فقط
پیش گرفتند و کوچک‌ترین مقاومتی نشان ندادند. فقط در جنوب و غرب لشکرهای، خوزستان و کرمانشاه تا حدودی مقاومت کردند. اما در شهر هفتکل، استوار عنایت الله گنجی که فرماندهٔ ژاندارمری فُلوتین Float-In هفتکل بود، وقتی خبردار شد هواپیماهای متفقین قصد فرود در فرودگاه هفتکل را دارند، خود را به آنجا رساند و اجازهٔ نشستن به هواپیماها را نداد. اطرافیان به او می‌گفتند شاه تسلیم شده و کشور را به متفقین سپرده، تو هم تسلیم شو و خودت را به خطر نینداز، اما گنجی گفت: «من سربازم! مملکت مال شاه نیست؛ و من سرباز شاه نیستم، من
مملکت مال شاه نیست؛ و من سرباز شاه نیستم، من سرباز وطنم!»&lt;ref name="شهر من هفتکل /سرباز وطن"&gt;شهر من هفتکل /سرباز وطن&lt;/ref&gt; استوار سوار بر اسب، خود را به فرودگاه رساند و تفنگش را به آسمان که در تسخیر جنگنده‌های متفقین بود نشانه رفت و توانست بعد از چند شلیک، هواپیمای انگلیسی را که در حال فرود آمدن بود ساقط کند. هواپیمای دوم، وقتی اوضاع را چنین دید، فرودگاه و اطراف آن را به گلوله بست که در این بین استوار گنجی کشته و پیرمردی بنام «قِلیچ اصلانی» که از عشایر قشقایی بود و برای کمک به استوار آمده بود
از عشایر قشقایی بود و برای کمک به استوار آمده بود نیز زخمی شد. اقتصاد. این شهر هم‌اکنون دومین شهر نفتی خاورمیانه محسوب می‌شود. و از ۲۴ چاه نفت این منطقه سالیانه بالغ بر ده میلیون تن نفت استخراج می‌شود. بنا به گزارش نشریهٔ هفتگی هفت روز در هفتکل و نفت سفید، هفتکل و نفت سفید روزانه یکصد و شصت و هشت هزار بشکه نفت خام تولید و صادر می‌کردند. هفتکل به جز نفت و گاز، معادن سنگ، گچ و آهک نیز دارد. ورود صنعت نفت به شهر هفتکل باعث ایجاد مدرسه، فرودگاه، جاده، سیستم آب و فاضلاب، بهداشت و درمان، بیمارستان، خدمات رفاهی و
فاضلاب، بهداشت و درمان، بیمارستان، خدمات رفاهی و اجتماعی در منطقه شد. هنگام ورود صنعت نفت به این شهر جامعه آن عشایری بود و نفت برای این که به بقای خود ادامه دهد بافت این جوامع را از عشایری به شهری تغییر داد و نیروهای تحصیل کرده از داخل و خارج کشور را جذب کرد. نفت و گاز. نخستین چاه نفت هفتکل در سال ۱۳۰۶ حفر شد و میدان نفتی هفتکل، سال‌ها بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ نفت ایران بود. که از ۱۵ حلقه چاه نفت حفاری شده تا سال ۱۹۶۴ میلادی، سالانه ۹٫۵ میلیون بشکه نفت، صادر می‌شد. این رقم در سال ۱۹۶۹ از ۱۱ حلقه چاه به ۱۱٫۳
می‌شد. این رقم در سال ۱۹۶۹ از ۱۱ حلقه چاه به ۱۱٫۳ میلیون بشکه و در سال ۱۹۷۰ از ۹ حلقه چاه به ۱۳٫۸ میلیون بشکه نفت افزایش یافت. هم‌اکنون نیز روزانه حدود ۲۳ هزار بشکه نفت از میدان نفتی هفتکل تولید می‌شود. تازه‌ترین مطالعات از بررسی عملکرد "میدان نفت سفید" نشان می‌دهد که از سال۱۳۲۴ (زمان آغاز بهره‌برداری از این میدان) تا پایان سال ۸۷، ۴۳۵ میلیون بشکه نفت و یک هزار و ۱۰۰ میلیارد فوت مکعب گاز گنبدی از این مخزن تولیدشده است. هم‌اکنون نیز با ۱۶ حلقه چاه تولیدی، روزانه به‌طور متوسط ۱۸ هزار بشکه نفت تولید می‌شود.
به‌طور متوسط ۱۸ هزار بشکه نفت تولید می‌شود. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی نخستین حفاری به منبع عظیمی از گاز رسید که از نوع گاز مرغوب بود و روزانه ۱۶۰٫۰۰۰ متر مکعب گاز به مسجدسلیمان که در ۷۲ کیلومتری نفت سفید قرار دارد، توسط لوله‌های ۶٫۸ اینچی فرستاده می‌شد تا به سوخت توربین‌های آن برسد. میزان تولید نفت در سال‌های مختلف دبیرستان رودکی. دبیرستان رودکی هفتکل با طرح کلیسایی ساختمان آن در سال ۱۳۱۸ آغاز به کار کرد. وسعت آن ۳۰۰۰ متر مربع می‌باشد و دارای آزمایشگاه، دستگاه‌های تهویه سرد و گرم آبدارخانه، کتابخانه و میادین
تهویه سرد و گرم آبدارخانه، کتابخانه و میادین ورزشی بود و دانش‌آموزان بسیاری از نقاط استان برای ادامهٔ تحصیل به آن جا می‌آمدند این دبیرستان، زمانی ۶۵۰ دانش آموز داشته که بسیاری از آن‌ها امروزه از نخبگان ایرانند، این دبیرستان، نماد فرهنگی هفتکل است. همایش بزرگ رودکی. از فروردین ۱۳۸۴ همایشی تحت عنوان همایش بزرگ رودکی و با هدف گردهم آوری هفتکلی‌ها از اقصی نقاط جهان، در دبیرستان رودکی برگزار می‌شود. در این گردهمایی‌ها بسیاری از دانش آموختگان قدیمی این دبیرستان حضور داشتند.
شهر حر ریاحی با نام‌های دیگر حاشیه شیخ خلف یا بیت چریم، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان شوش در استان خوزستان است و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن، ۹٬۱۷۷ نفر (۲٬۵۱۳ خانوار) بوده‌است. نام این شهر که اشاره به شیخ چریم آل کثیر دارد جد قبیله آل کثیر معروف است و از سال ۱۳۱۰تا پیش ازسال ۱۳۸۵ به روستای حاشیه شیخ خلف معروف بود و بعد از شهر شدن در سال ۱۳۸۵به حر ریاحی شناخته شد. این شهر از توابع شهرستان شوش در حاشیه رودخانه دز واقع است. شبیه خوانی. شبیه خوانی بیت چریم در شهر حر از قدیمی‌ترین
شبیه خوانی بیت چریم در شهر حر از قدیمی‌ترین شبیه‌خوانی‌های استان خوزستان است که قدمتی با بیش از ۲ سده دارد. «شیخ غافل» از شخصیت‌هایی بود که اقدام به معرفی و راه اندازی شبیه خوانی کرد. او در سفری به همراه یکی از روحانیون منطقه بیت چریم به عراق داشت (در ۱۲۲۴ هجری قمری مصادف با ۱۱۸۱ هجری خورشیدی) آئین شبیه خوانی را در شهر «حله» دید. شیخ غافل مجذوب این مراسم شد و با دقت آن را از اول تا پایان نظاره گر بود. پس از اتمام شبیه خوانی تصمیم گرفت که همین مراسم را برای مردم دیار خودش اجرا کند. به گفته ریش سفیدان این
مردم دیار خودش اجرا کند. به گفته ریش سفیدان این محل، ابتدا این مراسم توسط «شیخ فرحان»، «شیخ غافل» و «شیخ فارس فرزند شیخ سالم» از قبیله آل کثیر تیره (بیت چریم) بر پا می‌شد.این تعزیه خوانی قدمتی فراتر از شبیه خوانی شوش دارد. هنرمندان. حدیث صنوبر دختری که در سن ۹ سالگی در مسابقات جهانی نقاشی در بلاروس شرکت کرد و توانست عنوان قهرمانی را کسب بکند. او که در کانون پرورش فکری شهرستان شوش آموزش می دید حدود یک سال بعد از ترک نقاشی از برگزیده شدن نقاشی اش تحت عنوان لالایی مادری باخبر شد.
قلعه‌تُل از شهرهای جنوب غربی ایران در استان خوزستان است. این شهر در بخش قلعه تل قرار گرفته است و از توابع باغملک می‌باشد.قلعه تل در زمان محمد تقی خان بختیاری مرکز سرزمین بختیاری بود. مردم. مردم قلعه تل از ایل بختیاری بوده و به زبان لری بختیاری سخن می‌گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۵۸۲ نفر (۱٬۹۲۶ خانوار) بوده است.
صِیدون، شهری در بخش مرکزی شهرستان صیدون در استان خوزستان ایران است. این شهر مرکز شهرستان صیدون است. مردم این شهر لرتبار و از ایل بهمئی هستند و به زبان لری با گویش بهمئی صحبت می‌کنند. زبان. بر پایه ایران اطلس عمده مردم صیدون به گویش لری بهمئی سخن می‌گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر صیدون برابر با ۷٬۶۵۰ نفر (۱٬۸۰۳ خانوار) بوده است.
جایزان شهری است در استان خوزستان. این شهر در بخش جایزان از توابع شهرستان امیدیه قرار گرفته و در سال ۱۳۹۵ ، تعداد ۲٫۳۵۷ نفر جمعیت داشته‌است. مردم. عمده جمعیت شهر جایزان را لرهای جنوبی به ویژه ایل بهمئی تشکیل می دهند ، که به زبان لری بهمئی سخن می گویند. قلعه جایزان. قلعهٔ تاریخی محمد علی‌ خان خلیلی از خوانین ایل بهمئی در جایزان واقع است.امید است میراث فرهنگی فکری به حال بازسازی این قلعه ی تاریخی نماید.
شهرستان لالی یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر لالی است. این شهرستان در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۱ از شهرستان مسجدسلیمان جدا گردید و مستقل شد. مردم. شهروندان شهرستان لالی از لرهای بختیاری می‌باشند. و به گویش بختیاری سخن می‌گویند. موقعیت جغرافیایی. شهرستان لالی از شمال تا شمال غربی با شهرستان دزفول، از شرق با شهرستان اندیکا، از جنوب با شهرستان مسجدسلیمان و از جنوب غربی با شهرستان گتوند همسایه است. تقسیم‌بندی کشوری. شهرستان لالی دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: شهرستان
۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: شهرستان لالی. این شهرستان خود جزئی از سرزمین تاریخی بختیاری است و تا حدود نود سال پیش بخشی از سرزمین بختیاری بود. که در زمان پهلوی در تقسیم‌بندی کشوری جدید از سرزمین بختیاری جدا شد. جمعیت‌شناسی. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان لالی برابر با ۷۰٬۹۶۳ نفر بوده‌است. گردشگری. از مناطق دیدنی شهرستان لالی می‌توان به چَم شور واقع در اطراف روستای احمدآباد و امامزاده بَرِکه احمدآباد اشاره کرد، از مناطق دیدنی و گردشگری دیگر شهرستان لالی می‌توان به
دیدنی و گردشگری دیگر شهرستان لالی می‌توان به آبشارهای آرپناه اشاره کرد، در این منطقه تفریحی هر ساله در فصل‌های بهار، تابستان و زمستان به‌خصوص در ماه‌های فروردین و اردیبهشت میزبان تعداد زیادی گردشگر از سراسر کشور است. آبشارهای آرپناه در بین مردم لالی به عنوان ″آبشارهای کِسِد″ نیز شناخته می‌شود. آب شور روستای سادات روستای بنه وار، قلعه صلواتی، سیکوَند، رودخانه تنگ چتی روستای تنبل، آبشار آرپناه، آبشار باباروزبهان، آقا سلیمان، روستای سرکولی کوه گریوه و بنه میر، چشمه تَلوک اشاره کرد. یکی از قدیمی‌ترین آثار حیات
چشمه تَلوک اشاره کرد. یکی از قدیمی‌ترین آثار حیات بشر در فلات ایران در غار پبده در نزدیکی لالی و در مسیر آبشار آرپناه قرار دارد. نخستین بار گیرشمن به کاوش این غار پرداخت. دراین غار چندین اسکلت انسانی به دست آمد که قدمت زندگی این انسان‌ها به بیش از۱۵هزار سال پیش تخمین زده شد. زیارتگاه‌های شاهزاده ابوالقاسم و باباروزبهان از دیگر مناطق زیارتی لالی هستند. با توجه به اینکه کلمه بابا فارسی می‌باشد و بابا هم در آغاز آمده و متولیان زیارتگاه هم خود را شیخ می‌دانند نه سید، پس احتمال اینکه از قطب‌های صوفیه بوده باشد
سید، پس احتمال اینکه از قطب‌های صوفیه بوده باشد وجود دارد.
لالی، شهری در شمال استان خوزستان و مرکز شهرستان لالی است. منابع نفتی. شهرستان لالی از نواحی نفت خیز ایران است و دارای ذخایر بزرگ نفت و گاز است. میدان نفتی لالی در این منطقه واقع شده است مردم و زبان. مردم لالی از ایل بختیاری هستند و به زبان لری بختیاری سخن می‌گویند. جایگاه جغرافیایی. شهر لالی از جنوب به شهرستان مسجدسلیمان، از شرق و جنوب‌شرقی به شهرستان اندیکا، از جنوب غربی به گتوند، از شمال و شمال‌غربی به شهرستان دزفول محدود می‌شود. مساحت آن حدود ۱٬۴۰۰ کیلومتر مربع است. آب و هوا. این شهر دارای زمستانهای
مربع است. آب و هوا. این شهر دارای زمستانهای نسبتاً سرد و تابستان‌های گرم و بهاری دلپذیر می‌باشد. میزان بارندگی سالانه حدود ۵۰۰میلیمتر است. ارتفاع آن از سطح دریا نزدیک ۴۹۳ متر است. جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۱۸٬۴۷۳ نفر (۴٬۸۲۳ خانوار) جمعیت داشته‌است.
زهره شهری از توابع بخش چم خلف‌عیسی، شهرستان هندیجان، در استان خوزستان است و در سال ۱۳۹۵، تعداد ۱،۱۹۲ نفر جمعیت داشته‌است. شهر زهره در حد فاصل شهرستان‌های بندر ماهشهر و هندیجان قرار گرفته است. این شهر مرکز بخش چم خلف عیسی بوده و در بهمن ماه سال 1384 با تصمیم دولت نهم و انجام تقسیم‌بندی جدید کشوری از دهستان به شهر تغییر وضعیت داده و بدین ترتیب نام چم خلف عیسی به شهر زهره که بر گرفته از رودخانه زهره است، تبدیل گردید.
شهرستان هندیجان یکی از شهرستانهای استان خوزستان است. مرکز این شهرستان، شهر هندیجان است. جمعیت. این شهرستان در سال ۱۳۸۵، تعداد ۴۹/۷۲۴ نفر جمعیت داشته‌است. این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است: مردم‌شناسی. مردم. بیشتر مردمان ماهشهر از اقوام مختلف لُر، عرب، قنواتی و طایفه‌های وابسته هستند. جمعیت نسبتا زیادی از عرب و عجم که به سبب جنگ تحمیلی ناچار به ترک خانه و کاشانه خود شدند به این دیار آمدند و سکنی گزیدند. از طایفه‌های بزرگ
این دیار آمدند و سکنی گزیدند. از طایفه‌های بزرگ هندیجان می‌توان به طایفه‌های عبادی شعبانی بحرکانی حیاتی و چاروسایی اشاره کرد. زبان. گویش هندیجانی از گویش‌های رایج در استان خوزستان است که اکثریت قریب به اتفاق مردم شهرستان هندیجان به آن صحبت می‌کنند. از نظر رده شناسی، گویش هندیجانی گویشی متعلق به خانواده زبان‌های ایرانی نو غربی می‌باشد و به‌دلیل وجوه اشتراک فراوانی که با گویش‌های لری دارد، یکی از گونه‌های آن به شمار می آید. گویش هندیجانی به گویشهای ماهشهری، بختیاری و حتی گویش بندر دیلم و بندر گناوه نزدیک
بختیاری و حتی گویش بندر دیلم و بندر گناوه نزدیک است. در روستاهای بسیاری مردم به سایرگویش‌هایی از لری و عربی خوزستان نیز سخن می گویند و همچنین فارسی معیار نیز به عنوان زبان رسمی کشور ایران رواج دارد. جستارهای وابسته. اولین جامعه مجازی شهرستان هندیجان شروع به کار کرد http://www.srver2ir.com
شهرستان رامشیر یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر رامشیر است. این شهرستان در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ از شهرستان رامهرمز جدا شد و مستقل گردید. مردم. مردم رامشیر عرب و لر هستند که به زبان فارسی نیز مسلط هستند. نام باستانی این شهر رام‌اردشیر بوده که بنا به گفته حمزه اصفهانی جزو شهرهای متعددی بود که اردشیر ساسانی بنا نهاد و این شهرها در پی خود نام اردشیر را داشتند که امروز پسوند «شیر» از آن باقی مانده. بهمن‌شیر یا بهمن‌اردشیر نیز از همین دست است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان رامشیر از
همین دست است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان رامشیر از شمال تا شمال شرقی با شهرستان رامهرمز، از شرق و جنوب شرقی تا جنوب با شهرستان امیدیه، از جنوب غربی با شهرستان بندر ماهشهر و از شمال غربی با شهرستان اهواز همسایه است. تقسیم‌بندی کشوری. شهرستان رامشیر شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان رامشیر برابر با ۵۴٬۰۰۴ نفر است.
شهرستان گتوند یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر گتوند است. این شهرستان در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ تاریخ از شهرستان شوشتر جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان گتوند از شمال تا غرب با شهرستان دزفول، از شمال شرقی با شهرستان لالی، از شرق با شهرستان مسجدسلیمان و از جنوب با شهرستان شوشتر همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان گتوند دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است: مردم‌شناسی. مردم گتوند از اقوام مختلف تشکیل شده اند و به زبان‌ها و گویشهایی از جمله گویش گتوندی (که شباهت
زبان‌ها و گویشهایی از جمله گویش گتوندی (که شباهت زیادی به گویشهای بختیاری و شوشتری دارد)، لری بختیاری و لری لرستانی صحبت می‌کنند. گویشوران معدودی از سایر زبان‌ها و گویشها نیز در محدوده این شهرستان زندگی می‌کنند. رودخانه‌ها. دو رودخانه در این منطقه جریان دارد یکی رودخانه بزرگ کارون که از کوه‌های بختیاری سرچشمه گرفته و در ابتدای ورود به جلگه خوزستان به شمال گتوند می‌رسد که توسط سد عظیمی مهار شده و زمین‌های بخش مرکزی و بخش عقیلی را آبیاری نموده و کانال عظیم منشعب از آن جهت تأمین آب مصرفی شرکت کشت و صنعت کارون