payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چرا کارآفرینان اجتماعی، به قول خودشان، غیرمنطقی هستند. آنها استدلال می کنند که این مردان و زنان به دنبال سود در بازده اجتماعی هستند که دیگران انتظار سود را ندارند. آنها همچنین شواهدی را که نشان می‌دهد شرکت‌هایشان شکست خواهند خورد نادیده می‌گیرند و تلاش می‌کنند نتایجی را که هیچ‌کس برای اندازه‌گیری آن‌ها مجهز نیست، اندازه‌گیری کنند.] در این باره، بنیاد شواب می گوید که کارآفرینان "غیرت زیادی برای اندازه گیری و نظارت بر تاثیر خود دارند. کارآفرینان استانداردهای بالایی دارند، به ویژه در رابطه با تلاش های سازمان
بالایی دارند، به ویژه در رابطه با تلاش های سازمان خود و در پاسخ به جوامعی که با آنها درگیر هستند. داده ها، هم از نظر کمی و هم کیفی. ، ابزارهای کلیدی آنها هستند که بازخورد و بهبود مستمر را هدایت می کنند."] آشوکا در کشورهای متعددی فعالیت می کند. کیفیت کارآفرینی از خلاقیت ایجاد می شود. کارآفرینان نه تنها ایده ای دارند که باید آن را اجرا کنند، بلکه می دانند چگونه آن را اجرا کنند و در چشم انداز اجرای آن واقع بین هستند. درایتون می‌گوید: «کارآفرینان در ذهن خود این چشم‌انداز را دارند که وقتی ایده‌شان کار می‌کند،
چشم‌انداز را دارند که وقتی ایده‌شان کار می‌کند، جامعه چگونه متفاوت خواهد بود، و نمی‌توانند متوقف شوند تا زمانی که این ایده نه تنها در یک مکان در کار باشد، بلکه در کل در کار باشد. جامعه."] این از طریق یک ایده روشن از آنچه که آنها معتقدند آینده چگونه خواهد بود و انگیزه برای تحقق این امر آشکار می شود. علاوه بر این، کارآفرینان از وضعیت موجود راضی نیستند: آنها خواهان تغییر سالم هستند] این فرآیند تغییر به عنوان ایجاد عدم تعادل بازار از طریق تبدیل دارایی های متضاد به مکمل ها توصیف شده است.] اصطلاح کارآفرین
متضاد به مکمل ها توصیف شده است.] اصطلاح کارآفرین اجتماعی. اصطلاح "کارآفرین اجتماعی" تنها در ۱۰ تا ۱۸ سال اخیر رواج یافته‌است اما مثال‌های کارآفرینی اجتماعی سابقه‌ای طولانی‌تر دارد. فلورانس نایتینگل (مؤسس اولین مدرسهٔ پرستاری و توسعه دهندهٔ پرستاری امروزی) نمونه‌هایی از این قبیل افراد هستند. اصطلاح "کارآفرین اجتماعی" به افرادی اطلاق می‌شود که با استفاده از اصول و روش‌های کارآفرینی، به حل مشکلات اجتماعی می‌پردازند. این کارآفرینان به جای تمرکز صرف بر سود مالی، اهداف اجتماعی و محیطی را نیز مد نظر دارند. هدف
اهداف اجتماعی و محیطی را نیز مد نظر دارند. هدف اصلی کارآفرینان اجتماعی ایجاد تغییرات مثبت و پایدار در جامعه است. 1. تمرکز بر مشکلات اجتماعی: کارآفرینان اجتماعی به شناسایی مشکلات و نیازهای اجتماعی می‌پردازند و سعی می‌کنند راه‌حل‌هایی نوآورانه برای این مشکلات پیدا کنند. 2. نوآوری: آنها از روش‌های خلاقانه و نوآورانه برای حل مشکلات استفاده می‌کنند. این شامل توسعه مدل‌های کسب و کار جدید، استفاده از فناوری‌های نوین، و ایجاد راه‌حل‌های منحصر به فرد است. 3. تأثیر پایدار: کارآفرینان اجتماعی به دنبال ایجاد تأثیرات
پایدار: کارآفرینان اجتماعی به دنبال ایجاد تأثیرات بلندمدت و پایدار بر جامعه هستند. آنها پروژه‌ها و کسب‌وکارهایی را راه‌اندازی می‌کنند که به طور مداوم به بهبود شرایط اجتماعی کمک کنند. 4. تأکید بر مشارکت جامعه: این کارآفرینان به طور فعالانه با جامعه همکاری می‌کنند و از نظرات و نیازهای آنها برای شکل‌دهی به راه‌حل‌ها بهره می‌برند. 5. اندازه‌گیری تأثیرات: کارآفرینان اجتماعی اغلب از ابزارها و متدهای مختلفی برای اندازه‌گیری تأثیرات اجتماعی فعالیت‌هایشان استفاده می‌کنند تا بتوانند نتایج بهتری به دست آورند. 1.
می‌کنند تا بتوانند نتایج بهتری به دست آورند. 1. کسب‌وکارهای پایدار: شرکت‌هایی که محصولات یا خدماتی را ارائه می‌دهند که به حفظ محیط زیست کمک می‌کند، مانند تولید انرژی‌های تجدیدپذیر یا محصولات قابل بازیافت. 2. آموزش و پرورش: سازمان‌ها و نهادهایی که به بهبود دسترسی به آموزش و پرورش برای اقشار محروم جامعه می‌پردازند. 3. بهداشت و درمان: پروژه‌هایی که به ارتقاء بهداشت عمومی و دسترسی به خدمات درمانی برای افراد کم‌درآمد کمک می‌کنند. - **Muhammad Yunus:** بنیان‌گذار بانک گرامین در بنگلادش که با ارائه وام‌های کوچک
بانک گرامین در بنگلادش که با ارائه وام‌های کوچک به فقرا، به بهبود وضعیت اقتصادی آنها کمک کرد و جایزه نوبل صلح را دریافت کرد. - **Blake Mycoskie:** بنیان‌گذار TOMS Shoes که با هر خرید یک جفت کفش، یک جفت کفش به کودکان نیازمند اهدا می‌کند. 1. تأمین مالی: بسیاری از کارآفرینان اجتماعی با چالش تأمین مالی برای پروژه‌هایشان مواجه هستند، زیرا اهداف آنها اغلب سودآوری کمتری نسبت به کسب‌وکارهای سنتی دارد. 2. پایداری: حفظ پایداری و ادامه‌دار بودن پروژه‌ها به دلیل تغییرات اجتماعی و اقتصادی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. 3.
اجتماعی و اقتصادی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. 3. اندازه‌گیری تأثیرات: اندازه‌گیری دقیق تأثیرات اجتماعی و ارزیابی موفقیت پروژه‌ها می‌تواند پیچیده باشد. کارآفرینی اجتماعی نقشی کلیدی در بهبود وضعیت اجتماعی و اقتصادی جوامع ایفا می‌کند و با ایجاد راه‌حل‌های نوآورانه، به تحقق اهداف توسعه پایدار کمک می‌کند. بنیادها. https://web.archive.org/web/20081215034921/http://www.ipex.ir/ (IPEX: Investment Platform of Entrepreneurship eXchange - پایگاه سرمایه‌گذاری بورس کارآفرینی)
بقراط یا هیپوکراتیس (; ; ) که همچنین به عنوان بقراط دوم شناخته می‌شود، یک پزشک یونانی در دوره کلاسیک بود که او را یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌ها در تاریخ پزشکی به حساب می‌آورند. از بقراط به عنوان «پدر علم پزشکی» نیز یاد می‌شود، زیرا نقش بسیار پررنگی در پیشرفت موضوعات مختلف پزشکی مانند استفاده از پیش‌آگهی، معاینه بالینی، طبقه‌بندی سیستماتیک بیماری‌ها و مزاج‌شناسی صورت داده‌است. مکتب پزشکی بقراطی، پزشکی یونان باستان را متحول کرد و آن را به عنوان رشته‌ای متمایز و حرفه‌ای مجزا از سایر رشته‌هایی که در گذشته با آن
حرفه‌ای مجزا از سایر رشته‌هایی که در گذشته با آن مرتبط می‌دانستند (کرامات و فلسفه) معرفی نمود. زندگی. مورخان اتفاق نظر دارند که بقراط در حدود سال ۴۶۰ پیش از میلاد در جزیره کوس زاده شد و تاریخ‌های دیگر کمتر مورد قبول هستند. سورانوس، پزشک یونانی سده دوم، نخستین زندگی‌نامه‌نویس بقراط بود و منبعِ بیشترِ اطلاعات شخصی دربارهٔ او به‌شمار می‌آید. زندگی‌نامه‌های بعدی مانند سودا و اثری از جان تیتز به ترتیب در سده ۱۰ و ۱۲ پس از میلاد است، نوشته شده‌اند. از بقراط در نوشته‌های دو تن از معاصرانش، افلاطون در "پروتاگوراس"
دو تن از معاصرانش، افلاطون در "پروتاگوراس" و فایدروس و کتاب سیاست ارسطو، که مربوط به سده چهارم پیش از میلاد است، نیز یاد شده. سورانوس نوشته‌است، پدر بقراط هراکلیدس، مادرش پراکسیتلا (دختر تیزان) و دو پسر بقراط، تسالوس و دراکو، و دامادش، پولیبوس، شاگردان او بودند. به گفته جالینوس، در حالی که تسالوس و دراکو هر کدام پسری به نام بقراط داشتند (بقراط سوم و چهارم) اما پولیبوس جانشین واقعی بقراط بود. بقراط پس از آموختن علوم در مکتب پدر، نزد دیمقراطیس "(دموکریت)"، فیلسوف بزرگ به‌تحصیل پرداخت و مدتی به‌عنوان پزشک
فیلسوف بزرگ به‌تحصیل پرداخت و مدتی به‌عنوان پزشک دوره‌گرد در سرزمین یونان و آسیای صغیر به سیاحت و طبابت پرداخت. وی از شاگردان اسقلبیوس دوم و معاصر افلاطون بود. ظهور بقراط در سال ۹۶ تاریخ بختنصر بود و این سال مطابق با چهاردهمین سال سلطنت اردشیر یکم هخامنشی شاهنشاه ایران است. پسران بقراط، به‌نام‌های دراکون و تسالوس، همچنین دامادش پلیبوس سنت خانوادگی را ادامه دادند. وی در شهر لاریسا به‌سال ۳۷۵ (پیش از میلاد) درگذشت. یحیی نحوی می‌گوید: مراتب علمی. او امروزه بیشتر به عنوان «پدر علم طب نوین» شناخته می‌شود، وی در
به عنوان «پدر علم طب نوین» شناخته می‌شود، وی در زمان خود احاطهٔ کامل بر دانشِ پزشکیِ علمی و تجربی داشته و به‌لحاظ تشریح و نقد علمی شناخت بیماری‌ها سرآمد بود. تالیفات بسیاری به بقراط نسبت داده‌اند و برخی از آن‌ها به دیگر زبان‌ها ترجمه شده‌است. سوگندنامهٔ وی هنوز هم در جهان دانش از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. نیز یحیی نحوی گوید:
تَلِ باکون در استان فارس در نزدیکی تخت جمشید قرار دارد. در فعالیت‌های باستان‌شناسی دو دوره باکون و لپوئی متعلق به پیش از تاریخ است. سفالهای منقوش این ناحیه باستانی بسیار زیبا و معروف است. نقوش این سفال‌ها استیلیزه و خلاصه شده و از لحاظ هنری بسیار با ارزش است. اولین سایت مدیریت در دنیا است(۴۲۰۰ پ. م). فرهیخته‌ترین سفال جهان سفال منقوش باکون است. ثبت آثار ملی. تل باکون که به شماره ۱۸۹ در تاریخ ۱۸/۴/۱۳۱۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است در سال ۱۳۱۲ توسط پروفسور ارنست هرتسفلد مورد کاوش قرار گرفت. ظرفهای
پروفسور ارنست هرتسفلد مورد کاوش قرار گرفت. ظرفهای سفالی صلیبی. اما آنچه اهمیت بیشتری از سایر آثار دارد نقش صلیب شکسته‌است که ویژهٔ دینهای آریایی بوده و بعدها که ادیان هندویی جدا شده‌اند این صلیب همچنان نماد دین هندویی باقی مانده‌است. صلیبهای تل باکون هم به شکل + هستند و هم به شکل سواتسیکای آریایی یا صلیب شکسته که خود نشان دهنده ارتباط بین دو است یا آنکه در دایره‌ای محصورند و گاهی هم درون مربعی جای دارند. این نماد (صلیب) ازجمله اضافات تصادفی در یک طرح شلوغ نیست، چلیپای شکسته در بسیاری از هنرها و طراحی‌های
نیست، چلیپای شکسته در بسیاری از هنرها و طراحی‌های تاریخ بشری بخصوص در حوزه جغرافیایی تمدن پرشیا پدیدار می‌باشد، نشان بسیاری از چیزها، همچون خوش‌اقبالی، خورشید در آئین مهرپرستی، برهما یا هندوها بود. در روزگار باستان، صلیب شکسته در بین سومری‌ها، سلت‌ها و یونانی‌ها استفاده می‌شد. در غرب اما، چلیپای شکسته یا سواستیکا به عنوان نماد نازیسم شناخته می‌شود معماری. در تل باکون در مرودشت ۷۵۰۰ سال پیش سکونت‌گاهی تشکیل شد که تا ۵٫۴۰۰ سال پیش مسکون بوده‌است. در این سکونت‌گاه تعدادی خانه با دیوارهایی از خشت و کاه باقی
تعدادی خانه با دیوارهایی از خشت و کاه باقی مانده‌است. برخی از این خانه‌ها یک یا دو دیوار مشترک داشته‌اند. روی بعضی از دیوارهای آن‌ها به‌شکل نوارهای رنگی موازی تزئیناتی انجام شده‌است. سقف‌ها احتمالاً از تیر چوبی ، حصیر، و کاهگل ساخته می‌شده‌است. بین هر چند منزل فضایی باز هست که بناها به آن مرتبط بوده‌اند. ۱۲ انباری نیز در مجموعه کاوش شده که نشان‌دهندهٔ نقش تجاری آن در منطقه است. وجود ساختمانی بزرگ، که در آن جای بیش از ۱۰۰ مُهر یافت شده، شاهدی بر وجود فن مدیریت شهری در یک جامعهٔ نوسنگی است.
اَرِه یک ابزار برنده، شامل یک تیغه یا یک زنجیر، دارای دندانه‌های برنده است. اَرّه یکی از ابزارهایی است که برای قطعه کردن و دو نیم کردن قطعه کار با حرکت رفت و برگشتی و اصطکاکی دندانه با قطعه کار در درودگری و بسیاری از پیشه‌ها و رشته‌های فنی و صنعتی کاربرد دارد. اره دستی دارای یک دسته معمولاً چوبی و یک تیغه لبه‌تیز فلزی دندانه‌دار است که برای بریدن و دونیمه کردن اجسام استفاده می‌شود. در جایی‌که به علت بزرگ بودن یا ضخیم بودن یک جسم بریدن آن با کارد یا قیچی میسر نیست از اره استفاده می‌کنند. دسته‌بندی. به‌طور
نیست از اره استفاده می‌کنند. دسته‌بندی. به‌طور کلی اره‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند مشخصات. در اره‌های مویی به‌جای دسته از یک چوب یا فلز دراز استفاده می‌شود که «کمان اره» نام دارد. در نجاری به خرده‌چوب‌های پس از اره‌کاری و در صنایع به ضایعات باقی‌مانده از اره‌کشی، بُراده و به خرده‌های ریزتر خاک‌اره گفته می‌شود. تیغ‌اره. تیغه اره که آن را تیغ‌اره می‌نامند انواع گوناگونی دارد، از جمله: تخت کمانی، لنگ، چاقویی، خشکه‌بر، دستی، دیسکی، دورکند، فولادبر، الماسه، سنگبری و غیره. در بسیاری از اره‌های برقی از تیغ‌اره
و غیره. در بسیاری از اره‌های برقی از تیغ‌اره مدور استفاده می‌شود. دندانه‌های تیغ‌اره گاه نامتقارن هستند و برش به‌وسیله آن‌ها تنها در یک سو امکانپذیر است. وسیله‌ای که برای تیز کردن لبه تیغ‌اره بکار می‌رود سوهان اره‌تیزکنی نام دارد.
نرون کلاودیوس سزار آگوستوس ژرمانیکوس (زادهٔ ۱۵ دسامبر سال ۳۷ میلادی، درگذشتهٔ ۹ ژوئن ۶۸ میلادی) یکی از امپراتوران روم بود که از سال ۵۴ تا ۶۸ میلادی بر این سرزمین فرمان راند و پنجمین و آخرین امپراتور از خانوادهٔ اگوستوس (دودمان ژولیو کلودین) بود که بر روم حکمرانی کرد. (نام اصلی نرون لوسیوس دومیتیوس آهِنوباروس (به انگلیسی: Lucius Domitius Ahenobarbus)) بود. سرپرستی وی توسط عموی بزرگش کلودیوس با نفوذ فرماندهی مادرش در دولت و روی امپراتور پذیرفته شد و بدین ترتیب وارث و جانشین او شد. مانند کلودیوس، نرون با رضایت
وارث و جانشین او شد. مانند کلودیوس، نرون با رضایت گارد پرتورین امپراتور شد. مادر نرون، آگریپینا جوان، به‌طور کامل و آشکارا بر زندگی اولیه و تصمیمات نرون و امپراتوری روم سلطه تمام و کمال قدرت و نفوذی بی‌اندازه داشت و در حقیقت تمام قدرت در اختیار مادر نرون، اگریپینا بود تا اینکه در سال اول حکومت خود، به تدریج مادرش را شروع به کنار گذاشتن کرد و باعث شد که اگریپینا با وی بر سر قدرت درگیر شود و این درگیری به حدی رسید که در پنجمین سال از سلطنت نرون، اگریپینا به دستور نرون مخفیانه در قصرش کشته شود. در سال‌های
دستور نرون مخفیانه در قصرش کشته شود. در سال‌های اولیه سلطنت نرون، وی کاملاً راضی به راهنمایی و اجرای تمامی فرمان‌های مادر خود اگریپینا و بعد از آن معلم خود سنکا و بخشدار پرتورین خود بوروس بود. با گذشت زمان، او شروع به ایفای نقش فعال تر و مستقل تر در دولت و سیاست خارجی نمود. در زمان سلطنت وی، ژنرال کوربلو پس از موفقیت در یک جنگ ناگهانی، با امپراتوری اشکانی مذاکره کرد. پس از اینکه ژنرال او شورش بزرگی را در انگلیس به رهبری ملکه یوسی بودیکا سرکوب نمود پادشاهی بسفران مختصراً به امپراتوری الحاق شد و اولین جنگ
بسفران مختصراً به امپراتوری الحاق شد و اولین جنگ یهودی - رومی آغاز شد. نرون بیشتر توجه خود را به دیپلماسی و تجارت و همچنین زندگی فرهنگی امپراتوری متمرکز کرد و به نظم تئاترهای ساخته شده و ترویج بازی‌های ورزشی پرداخت. او به عنوان بازیگر، شاعر، موسیقیدان و کاراکتر حضور پیدا کرد. این امر از نظر سنت‌گرایان، عزت و اقتدار و مقام و منزلت شخص وی را تضعیف می‌کند. برنامه‌های عجیب و غریب و گسترده در امپراتوری او در کارهای عمومی و خصوصی با افزایش مالیات تأمین می‌شد که بسیار مورد تحسین طبقات عالی قرار گرفت. در مقابل،
بسیار مورد تحسین طبقات عالی قرار گرفت. در مقابل، شیوه حکومت پوپولیستی او تا زمان مرگ وی و فراتر از آن، در بین طبقات پایین روم و استان‌ها تحسین‌برانگیز بود. توطئه‌های مختلفی علیه زندگی وی فاش شد، رهبران -که اکثر آن‌ها درباریان خود نرو هستند- که اعدام می‌شدند (حداقل تا زمان مرگ وی). در سال ۶۸ میلادی ویندکس، فرماندار قلمرو گالی گالبا لوگوندنسیس، با حمایت از گالبا، فرماندار هیسپانیا، شورش کرد. شورش ویندکس در هدف خود سریعاً ناکام ماند؛ گرچه نرون هنگامی که مقامات نظامی و افراد ناراضی این کشور، گالبا را به عنوان
نظامی و افراد ناراضی این کشور، گالبا را به عنوان امپراتور انتخاب کردند از رم گریخت. در ۹ ژوئن سال ۶۸ میلادی، وی خودکشی کرد و به اولین امپراتور روم تبدیل شد، پس از این که او در غیاب محاکمه شد و به عنوان دشمن عمومی محکوم به اعدام شد. مرگ وی به دودمان ژولیو کلودین پایان داد و دوره‌ای کوتاه از جنگ‌های داخلی را به نام سال چهار امپراتور ایجاد کرد. قاعده نرون معمولاً با استبداد و افراط همراه است. بیشتر منابع رومی، از جمله سوئیتونیوس و کاسیوس دیو، ارزیابی‌های منفی زیادی از شخصیت وی و سلطنتش ارائه می‌دهند. به همین
زیادی از شخصیت وی و سلطنتش ارائه می‌دهند. به همین ترتیب، تاسیتوس ادعا می‌کند که رومی‌ها او را منفور و فاسد می‌دانستند. سوئتونیوس می‌گوید که بسیاری از رومیان معتقد بودند که آتش‌سوزی بزرگ رم توسط نرون برانگیخته شده ‌است تا راه را برای مجتمع کاخ برنامه‌ریزی شده خود یعنی دووموس اورئه بگشاید. مطابق گفته تاسیتوس، گفته می‌شود که وی مسیحیان را به عنوان قلاب‌های آتش‌سوزی به دست آورده و ظاهراً آن‌ها را نه با عدالت عمومی بلکه با ظلم‌ و انگیزه‌های شخصی زنده زنده به آتش کشیده است. با این حال، برخی از مورخان معاصر،
آتش کشیده است. با این حال، برخی از مورخان معاصر، اعتبار منابع باستانی را در مورد اعمال استبدادی نرون مورد سؤال قرار می‌دهند. چند منبع، نرون را با نور مطلوب‌تر نقاشی می‌کنند. شواهدی از محبوبیت وی در بین عوام رومی، به ویژه در استان‌های شرقی امپراتوری وجود دارد، جایی که افسانه‌ای عامه پسند دیده می‌شود که نرون درگذشته و برنگشته است. حداقل سه رهبر شورش‌های کوتاه مدت و ناکام، خود را «تازه متولد شده» معرفی کردند تا از حمایت مردمی برخوردار شوند. زندگی. آغازِ کار. وقتی نرون در ۱۵ دسامبر سال ۳۷ میلادی متولد شد،
وقتی نرون در ۱۵ دسامبر سال ۳۷ میلادی متولد شد، دودمان «ژولیو کلودیان» (Julio-Claudian) بیش از ۵۰ سال بود که بر روم حکومت می‌کردند. این دودمان از طریق فرزندخواندگی به خود ژولیوس سزار می‌رسید. سزار پس از مرگش، بین رومیان به موقعیتی مانند رب‌النوع‌ها رسیده بود و نوادگانش تنها کسانی بودند که می‌توانستند به حکومت برسند. نرون، که نام اصلیش «لوسیوس مدومیتیوس آهنوباربوس» (Lucius Domitius Ahenobarbus) بود، به اعتقاد عدّه‌ای از همان اول به خاطر طبیعت والدینش محکوم به فنا بود. پدرش «جینائیوس دومینیوس» (Gnaeus
به فنا بود. پدرش «جینائیوس دومینیوس» (Gnaeus Domitius) به عنوان مردی بسیار بی‌رحم، خیانت‌کار و خطرناک شهرت داشت که در کودکی نرون از دنیا رفت. گفته شده‌است وقتی به او برای تولد پسرش تبریک می‌گفتند، پاسخ می‌داد هر چیزی از او و زنش به فاجعه منتهی می‌شود. در غیاب پدر، مادر نقش بسیار مهم و تعیین‌کننده در زندگی نرون ایفا کرد. «آگریپینا» (Agrippina) زنی بسیار زیبا، باوقار، خردمند، زیرک، جاه‌طلب، سیاستمدار، سرسخت و بی‌رحم بود. او خواهر کالیگولا (Caligula)، امپراتور معروف روم بود که برادرش به خاطر ازدواجش با
معروف روم بود که برادرش به خاطر ازدواجش با جینائیوس و توطئه بر زدش، با خواهر جوانش لیویا او را در فقر تبعید کرده بود. بعد از مرگ کالیگولا و روی کار آمدن امپراتور («کلودیوس» Claudius)، آگریپینا به زندگی عادی بازگشت و ثروت، املاک، زمین‌ها و افتخارات خود را پس گرفت. او که دیگر از بازیچه دست دیگران بودن شدیداً خسته شده بود، تصمیم گرفت کنترل امور خانه و زندگی‌اش را خودش به دست گیرد. او این کار را از طریق ازدواج با شخصی به نام کریسپوس آغاز کرد که مردی بسیار قدرتمند، ثروتمند و بانفوذی بود بعد از مرگ او که شایعه
ثروتمند و بانفوذی بود بعد از مرگ او که شایعه شده بود که اگریپینا شوهر خود را مسموم کرده بود زیرا بعد مرگ کریسپوس اگریپینا تمام قدرت، ثروت و نفوذ شوهر فقید خود را گرفت و بعد توانست عموی خود را به نام کلودیوس را اغوا کند و کار خود را در قدرت آغاز کند؛ کلودیوس که مردی شکست ناپذیر، فوق‌العاده پرقدرت، آزاد و کاملاً مالک‌دار در امپراتوری روم بود تحت کنترل اگریپینا درآمد و می‌توانست آینده فوق‌العاده درخشانی برای او و پسرش نرون تضمین کند. پله پله تا رسیدن به امپراتوری. بعد از ازدواج اگریپینا با کلودیوس او به عنوان
بعد از ازدواج اگریپینا با کلودیوس او به عنوان همسر و امپراتریس امپراتور روم در قدرت بود و می‌توانست به راحتی پسرش را بعد از مرگ شوهرش امپراتور کند، او توانست به تدریج و آرام آرام همه قدرت امپراتوری را در نهان در دست بگیرد و گرچه کلودیوس پسری به نام «بریتانیکوس» (Britannicus) داشت، اما او به خاطر این که کودکی بیمار بود، از رده رقابت به راحتی توسط اگریپینا کنار رفت و نرون ۱۳ ساله با اقتدار بزرگ و نیرنگ‌های کامل مادرش و همچنین بخاطر یوره مارتیس (به واسط حق مادر) چرا که اگریپینا از وارثان و نوادگان اصلی
حق مادر) چرا که اگریپینا از وارثان و نوادگان اصلی امپراتوری و دودمان ژولیو کلودین بود به عنوان جانشین کلودیوس انتخاب شد. آگریپینا به دلیل زن بودنش، نمی‌توانست هیچ‌گاه امپراتور بشود اما می‌توانست با امپراتور شدن پسرش امپراتوری روم را برحق خودش بدون هیچ مشکلی در کنترل خود به تنهایی بگیرد، اما قبل از آن باید موقعیت خود را در دوره امپراتور کلودیوس تأمین می‌کرد، قاعدتاً اگریپینا در طول سلطنت شوهرش باید به پشت پرده می‌رفت و به جلسات سنا روم گوش داد و تماشا می‌کرد؛ اگریپینا در طول چند سال از سال ۵۰ تا ۵۴ میلادی
اگریپینا در طول چند سال از سال ۵۰ تا ۵۴ میلادی ظاهراً همین کار را کرده‌است و در سنا در پشت پرده ظاهر می‌شده، اگریپینا در تمام جلسات و مراسم‌های رسمی با ظاهری فروتنانه پشت سر امپراتور پیر و ناتوان گام برمی‌داشت، اما در تمام این مدت ظاهراً زمام همه امور حکومت را بیشتر و محکم‌تر از امپراتور درپنجه‌های خود با حیله‌گری می‌فشرد و نقش بی‌سابقه و برجسته ای را در خانوادگی ژولیو-کلودین و مناسبات قدرت در امپراتوری ایفا کرد. اما حکومت بر روم زیر نام امپراتور کلودیوس اگریپینا را راضی نمی‌کرد؛ بنابراین احتمالاً برنامه
را راضی نمی‌کرد؛ بنابراین احتمالاً برنامه قتل کلودیوس را کرد و خود پسرش را همچون پادشاهان قدیم با مقدس‌ترین جامه و علامتهای رسمی امپراتور آراست، و در کنار نرون بر تخت سلطنت نشست و خود را الهه پرهیزکار، فلیکس آگوستا، امپراتریس بزرگ و استبدادی همه رومیان اعلام کرد و نخستین زنی بود که به فرمانروایی امپراتوری روم رسید. اما او قبل این کارها برای محکم کردن موقعیت و جایگاه نرون، او را به عقد دختر کلودیوس، اکتاویا درآورد در همین زمان همه چیز به خواست و میل اگریپینا بدون هیچ مشکلی پیش می‌رفت، اما مدتی بعد کلودیوس
بدون هیچ مشکلی پیش می‌رفت، اما مدتی بعد کلودیوس شروع به بهانه‌گیری کرد، انگار که از ازدواج نرون با دخترش و همچنین از دادن اقتدار، آزادی و نفوذی گسترده به اگریپینا پشیمان شده باشد. او همین‌طور از جانشین کردن نرون پشیمان شده بود و پسرش را برای به دست آوردن تاج و تخت آماده می‌کرد. آگریپینا برای این که کنترل همه اوضاع و کنترل قدرت را از دست ندهد، باید سریع عمل می‌کرد. بعضی از منابع تاریخی نوشته‌اند که او شوهرش را با قارچ مسموم کشت و منابعی دیگر نوشته‌اند که او در مرگ کلودیوس مقصر نبود. گرچه با توجه به زمان
او در مرگ کلودیوس مقصر نبود. گرچه با توجه به زمان مرگ، احتمال طبیعی بودن این اتفاق کمی ساده انگارانه است. در سال ۵۴ میلادی قبل از آن که کلودیوس بتواند رسماً پسرش را به عنوان جانشین خود معرفی کند، درگذشت و به این ترتیب اگریپینا مقدمات برتخت نشستن او را به راحتی آماده کرد و بخاطر کارهای کثیف، تدابیر و قدرت‌های مادرش کلیه امپراتوری وسیع و پرقدرت روم به نرون به ارث رسید، چرا که در دوره پیش از آن در زمان کلودیوس قدرت‌های بزرگ به دست آگریپینا افتاده بود، نرون در اوایل حکومت خود از خود به هیچ وجه اراده ای نداشت.
اوایل حکومت خود از خود به هیچ وجه اراده ای نداشت. در مرگ کلودیوس معلوم نیست نرون در این مرگ دست داشت یا نه، اما نکته جالب این است که بعد از این اتفاق، نرون قارچ را غذای ایزدان اعلام کرد. سلطنت (۵۴–۶۸). آغاز سلطه، قتل و نیرنگ به واسط مادر(۵۴–۵۹). عموم مردم روم، پادشاهی نرون را اتفاقی مبارک و الهی می‌دانستند. در حقیقت دوران ابتدایی حکومت او را «عصر طلایی» نامیده‌اند. نرون بیش از هر چیزی علاقه داشت محبوب باشد. در سال‌های اولیه حکومتش، به‌طور کامل تحت سرپرستی و دستورهای مادر خود بود و به همراه مادرش حکومت را
و دستورهای مادر خود بود و به همراه مادرش حکومت را به صورت مشترک اداره می‌کرد و در کنار آگریپینا به رتق و فتق امور می‌پرداخت. در حقیقت نرون هیچ نقشی در مدیریت امور نداشت و به همین خاطر در عمل امپراتوری به تنهایی بی‌معارض توسط مادرش اگریپینا اداره می‌شد، که به نرون کاملاً کمک کرد و اصلاحاتی را در دولت ایجاد کرد که شامل: مجازات اعدام را لغو کرد، مالیات‌ها را کاهش داد، به برده‌ها توجه نشان داد، به امور قضایی و اقتصادی رسیدگی کرد، تجارت را رونق بخشید به دیپلماسی توجه نشان داد و رابطه بسیار نزدیکی را با سناتورها
توجه نشان داد و رابطه بسیار نزدیکی را با سناتورها برقرار کرد و به ارتش خود توجه بسیاری کرد و به کاهنان اجازه داد در برخی از مسائل سیاسی که به سرنوشت کشور بستگی داشت دخالت کنند حتی او توجه بیشتری نسبت به دانشمندان، فیلسوفان و موسیقی دانان نشان داد تا در دربار حضور چشمگیری پیدا کنند، او همچنین کنسرت‌ها، مسابقات ارابه رانی و مسابقات ورزشی را رونق داد و حتی طبقات اجتماعی را در بین مردم درست کرد، همچنین مسابقات گلادیاتوری را لغو کرد. در نظر مردم او و مادرش واقعاً حاکمان بسیار عاقل و خوبی بودند، هر چند این در
حاکمان بسیار عاقل و خوبی بودند، هر چند این در مورد نرون درست نبود و او بیشتر از یک دست نشانده در دستان نیرومند مادرش نبود و حکومت را در اصل به‌طور کامل اگریپینا چپاول کرده بود، یک چیزی که نرون در اوایل حکومت اسمی خود از آن می‌ترسید این بود که او از بازپس‌گیری تاج و تخت توسط پسر کلودیوس نگرانی داشت. اگر مردم، نرون را دوست می‌داشتند، احتمال کمتری وجود داشت تا از رقیبش حمایت کنند؛ بنابراین از نظر نرون، محبوبیت به معنای قدرت بود. با این همه اوضاع در خانه امپراتور چندان مساعد نبود. نرون فقط ۱۶ سال داشت که به
چندان مساعد نبود. نرون فقط ۱۶ سال داشت که به امپراتوری رسید و تا آن زمان جوان‌ترین و بی تجربه‌ترین امپراتور روم به حساب می‌آمد. او همیشه می‌خواست تا نوازنده و شاعر بزرگی شود و همیشه خود را یک هنرمند می‌دانست و از امور مملکت داری هیچ چیز نمی‌دانست. در واقع او به اصرار مادر خود بر تخت سلطنت نشست. از همان ابتدا قرار شد که نرون با مشورت و همیاری آموزگارانش سنکا و بوروس - دو نفر از فرماندهان معتمد ارتش روم و دو مشاور پرقدرت و به‌طور کامل تحت سرپرستی مادرش - کشور را اداره کند و آنها نیز تا حد توان، نرون را
کشور را اداره کند و آنها نیز تا حد توان، نرون را راهنمایی می‌کردند. در یک سالی که مادرش و این دو یار وفادار به نرون در اداره امور کشوری کمک می‌کردند، همه چیز به خوبی و در آرامش می‌گذشت. در این زمان دوستان صمیمی نرون دائم در گوش او زمزمه می‌کردند که مراقب مادرش باشد. آنها می‌گفتند که آگریپینا فکر سلطنت در سر دارد. مادر نرون در این زمان حریص تر شده بود و می‌خواست قدرت را کامل برای خود به‌دست آورد و به همین خاطر با زیرکی و نقشه‌های دیکتاتوری در کلیه کارهای کشور به‌طور پرانرژی، مداوم و بیش از حد دخالت مؤثر و
به‌طور پرانرژی، مداوم و بیش از حد دخالت مؤثر و نیرومندی را رسماً می‌کرد، او توانسته بود به راحتی سرتاسر قدرت را با امپراتور به‌طور مشترک به اشتراک بگذارد و حتی در مذاکرات شخصی با نرون با دیگران، نیز به هیچ وجه آنها را تنها نمی‌گذاشت و در کنار او حضور داشت و به‌صورت همکار امپراتور عمل می‌کرد، حتی اگریپینا چنان بر نرون و امپراتوری نفوذ داشت که در هنگام حضور در شورا حکومت‌داری برای اداره امور سرزمین‌ها نیز اجازه صحبت کردن را به امپراتور جوان و حتی مربیان پسرش سنکا و بوروس نمی‌داد، همچین اگریپینا نمی‌خواست
سنکا و بوروس نمی‌داد، همچین اگریپینا نمی‌خواست پسرش در دید عمومی به تنهایی ظاهر شود به همین خاطر همیشه نرون را همراهی می‌کرد، حتی در مجسمه‌ها و سکه‌های امپراتوری نیز اگریپینا و نرون به عنوان حاکمان کاملاً برابر به‌طور مساوی در روم تقدیر شدند. تنها یک سال و شش ماه پس از به قدرت رسیدن نرون با وجود ۱۸ سال سن همچنان بخاطر بی تجربگیش مادرش به عنوان نایب السلطنه مؤثر و پرقدرت عمل کرد و دائم در فکر نقشه‌ها و نیرنگ‌هایی ماهرانه بود که به او کمک برساند در اوایل سلطنت نرون، اگریپینا بسیار زیاد موفق بود ولی با مرور
نرون، اگریپینا بسیار زیاد موفق بود ولی با مرور زمان، نرون بخاطر این که مادرش از او بسیار قدرتمندتر و محبوب تر است و بخاطر نفوذ اقتدارگرایانه و مخربش دیگر علاقه ای به اجرای نقشه‌های اگریپینا نداشت. با دخالت‌های بیش از حد آگریپینا که هر روز در کارهای پسرش دخالت شدیدی می‌کرد و باعث می‌شد نرون نسبت به او، احساس عشقی توأم با نفرت داشته باشد. اما مدتی بعد، زمانی که نرون تقریباً به دهه ۲۰ زندگی خود نزدیک شده بود، این موضع را فهمید که امپراتوری کاملاً یک مزایایی فوق‌العاده دارد، که او از آن‌ها بی‌خبر است، مزایایی
دارد، که او از آن‌ها بی‌خبر است، مزایایی مانند این‌که هر کاری که دلش بخواهد را به راحتی بدون هیچ مشکلی، حتی کارهای غیرممکن و ناشایست را می‌تواند مثل آب خوردن انجام دهد، نرون که دیگر نمی‌خواست مادرش در کلیه امور، پی در پی دخالت روزانه کند از این وضع خسته شده بود و دیگر نمی‌خواست دست نشانده اگریپینا در تمامی بازی‌های قدرت باشد، و به همین خاطر بیش از پیش به سمت مشاورانش کشیده شد و به حرف آنها تکیه کرد، به‌خصوص بعد مشاجره سخت با مادر خود و تهدید اگریپینا با این حرف که «همان‌طور تو را بر تخت نشاندم می‌توانم