payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حمل ۱٬۹۳۷ میلیون تن محموله و بار، ۸اُمین فرودگاه شلوغ باری جهان در سال ۲۰۰۹ بوده است. در همان سال ۲۰۰۹ نیز ۴۴اُمین فرودگاه شلوغ جهان بر پایهٔ تردد هواپیما بوده است. فرودگاه مکران دارای ۳ ترمینال لوکس است که پروازهای شرکت‌های خارجی از ترمینال ۱ و ۲ و پروازهای هواپیمایی امارات از ترمینال ۳ صورت می‌پذیرد. ترمینال ۳ فرودگاه دبی بزرگ‌ترین ساختمان جهان از نظر مساحت است. مساحت این ترمینال ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ مترمربع است. فرودگاه بین‌المللی دبی دارای یک مرکز خرید به نام «دوتی فیری» (به معنی معاف از گمرک) نیز است. این
«دوتی فیری» (به معنی معاف از گمرک) نیز است. این فرودگاه جوایز بسیاری به خاطر طراحی و سرویس عالی‌اش برده است. به جزء فرودگاه بین‌المللی دبی، یک فرودگاه دیگر با نام فرودگاه بین‌المللی آل مکتوم (یاتا: DWC؛ ایکائو: OMDW) در منطقهٔ جبل علی دبی ساخته شده است، که ساخت آن از سال ۲۰۰۴ آغاز شد و در سال ۲۰۱۰ اولین فاز آن افتتاح شد. فاز اول این فرودگاه جدید، ظرفیت حمل بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ تن بار و جابجایی ۵ میلیون مسافر در سال را دارد. علاوه‌بر آن یک باند مخصوص برای هواپیمایی ایرباس آ-۳۸۰ (Airbus A380) را دارد. در صورت ساخت
ایرباس آ-۳۸۰ (Airbus A380) را دارد. در صورت ساخت کامل فرودگاه آل مکتوم، این فرودگاه با ۵ باند فرود و ۴ ترمینال، بزرگ‌ترین فرودگاه جهان می‌شود که خواهد توانست بیش از ۱۶۰ میلیون مسافر و ۱۲ میلیون تن محموله را در سال جابه‌جا کند. انتظار می‌رود که این فرودگاه در سال ۲۰۱۷ به صورت کامل بهره‌برداری شود. زمینی. پنج راه اصلی دبی را به شهرهای دیگر کشور امارات متصل می‌کند: آزادراه شیخ زاید، آزادراه امارات، بزرگ‌راه دبی-حتا، آزادراه دبی-الهباب، آزادراه عود میثا. علاوه‌بر این ۵ بزرگ‌راه اصلی، چند بزرگ‌راه دیگر نیز
این ۵ بزرگ‌راه اصلی، چند بزرگ‌راه دیگر نیز مناطق مختلف دبی را به هم متصل می‌کند. بخش غربی و شرقی دبی نیز توسط ۴ پل با نام‌های ال مکتوم، قرهود، بیزنس بی و پل شناور و ۱ تونل با نام شندغه وصل می‌شود. مطابق آمار، اتوبوس شهری دبی در سال ۲۰۰۸ در ۱۴۰ مسیر خدمت‌رسانی کرده است و ۱۰۹ میلیون نفر را در همان سال جابه‌جا کرده است. در پایان سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۱۰۰ اتوبوس در شهر دبی در حال خدمت‌رسانی بودند. ایستگاه‌های اتوبوس در دبی دارای تهویهٔ مطبوع و کولر گازی هستند و همین امر باعث تشویق ساکنان به استفاده از اتوبوس شهری
امر باعث تشویق ساکنان به استفاده از اتوبوس شهری به جای خودروی شخصی شده است. دبی دارای یک خطوط تاکسی‌رانی بسیار گسترده نیز است که بیشتر حمل و نقل این شهر توسط آن انجام می‌شود. این تاکسی‌ها به رنگ کِرِم هستند. بیش از ۳ هزار تاکسی در شیخ‌نشین دبی وجود دارد که هر روز به‌طور متوسط ۱۹۲٬۰۰۰ سفر انجام می‌دهند و ۳۸۵٬۰۰۰ مسافر را جابه‌جا می‌کنند. در سال ۲۰۰۹ میلادی، تاکسی دبی بیش از ۷۰ میلیون سفر انجام داد و به حدود ۱۴۰ میلیون مسافر خدمات‌رسانی کرد. خطوط مترو. پروژهٔ ۳٫۹۸ میلیارد دلاری مترو دبی در حال حاضر
پروژهٔ ۳٫۹۸ میلیارد دلاری مترو دبی در حال حاضر بهره‌برداری شده است اما هنوز بخش‌هایی کوچکی از آن در دست ساخت است. افتتاح کامل خط قرمز و خط سبز این مترو در سال ۲۰۱۰ بود. خط سبز این مترو، منطقهٔ الراشدیه را به مرکز شهر و خط قرمز آن، فرودگاه بین‌المللی دبی را به جبل علی متصل می‌کند. راه‌اندازی خط آبی (۲۰۱۱) و خط بنفش (۲۰۱۲) نیز در دست ساخت است. مترو دبی دارای ۴۷ ایستگاه است که ۳۷ ایستگاه آن روی زمین و ۱۰ ایستگاه آن در زیر زمین است. مترو دبی اولین شبکهٔ خطوط مترو شهری است که در شبه جزیره عربستان ساخته شده است.
شهری است که در شبه جزیره عربستان ساخته شده است. مونوریل پالم جمیرا یک خطوط مونوریل است که در جزیرهٔ مصنوعی پالم جمیرا قرار دارد. این مونوریل، جزیرهٔ پالم جمیرا را به سرزمین اصلی دبی متصل می‌کند و به خط قرمز مترو دبی ختم می‌شود. این مونوریل در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹ افتتاح شد. دریایی. دبی دارای دو بندر اصلی است: بندر راشد و بندر جبل علی. بندر جبل علی بزرگ‌ترین بندرگاه ساخته شده به دست انسان، بزرگ‌ترین بندر خاورمیانه و ۷اُمین بندر شلوغ جهان است. یکی از روش‌های سنتی که می‌توان از بر دبی به دیره رفت، استفاده از
سنتی که می‌توان از بر دبی به دیره رفت، استفاده از قایق‌هایی مرسوم به عَبرَه است که در رودخانهٔ دبی با نام «خور» موجود است. همچنین اتوبوس‌های دریایی نیز در این رودخانه فعالیت می‌کند. فرهنگ. دبی در حال غنی‌ساختن فرهنگش است با ساخت دهکده فرهنگی دبی که شامل موزه‌های هنری و کتابخانه‌ها و مدارس رقص و موزیک، فروشگاه کتاب‌های کمیاب و فضاهای باز برای تفریح و استراحت است. دبی دارای چندین سالن تئاتر است از جمله اپرای دبی که میزبان بسیاری از کارهای هنری و تولیدات کشورهای غربی و نیز هنرمندان اماراتی است. جشنواره
کشورهای غربی و نیز هنرمندان اماراتی است. جشنواره بین‌المللی فیلم دبی، جشنواره‌ای است که هر ساله در این شهر برگزار شده و ستاره‌های سینما را از سراسر جهان جذب می‌کند. گردشگری. گردشگری یکی از استراتژی‌های مهم امیرنشین دبی برای سرازیری دلار به امارات متحده است. گردشگری دبی بیشتر بر خرید است اگر چه جذابیت‌های مدرن و تاریخی نیز دارد. در سال ۲۰۰۷ میلادی شهر دبی ۸اُمین شهر پربازدید جهان بود. انتظار می‌رود که در سال ۲۰۱۵ میلادی، ۱۵ میلیون گردشگر به دبی سفر کند. دبی مشهورترین شیخ‌نشین در میان شیخ‌نشین‌های هفتگانه
مشهورترین شیخ‌نشین در میان شیخ‌نشین‌های هفتگانه کشور امارات متحده عربی است. دبی از دیگر امارت‌های امارات متحده عربی جدا و متمایز است زیرا درآمد نفت تنها ۶٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و درآمد اصلی آن از منطقه آزاد جبل علی و گردشگری است. شهر دبی با دیگر شهرهای کشور امارات متفاوت است و بخش زیادی از درآمد آن توسط صنعت گردشگری تأمین می‌شود. دبی به «پایتخت خرید خاورمیانه» مشهور است و به تنهایی بیش از ۷۰ مرکز خرید بزرگ (شامل دبی مال) را در خود جای داده است. جشنواره خرید دبی. این فستیوال هر ساله به مدت
است. جشنواره خرید دبی. این فستیوال هر ساله به مدت یک ماه از ژانویه شروع می‌شود. این فستیوال کل دبی را به یک مرکز خرید تبدیل می‌کند. علاوه بر آن، این فستیوال دربرگیرنده برنامه‌های موسیقی، نمایشگاه‌های هنری و رقص محلی است. گردشگری فرهنگی. برای بازدیدکنندگان دبی، فرهنگ بعد از خرید در درجه دوم جذابیت قرار دارد. مناظری از فرهنگ قدیم دبی درحالیکه این فرهنگ تحت سلطه سرعت سریع پیشرفت اقتصادی شده می‌تواند در مناطق اطراف نهرها دیده شود. ساختمان‌های اطراف نهر نشانگر یک شهر قدیمی است. دهکده غوص (قریة الغوص) و دهکده
یک شهر قدیمی است. دهکده غوص (قریة الغوص) و دهکده میراثی (قریة التراث)، ماهیگیری و یافتن مروارید را به نمایش می‌گذارد. از دیگر جاذبه‌ها می‌توان به خانه شیخ سعید المکتوم، موزه دبی و منطقهٔ بستکیه و روستای حتی اشاره کرد. تاریخ این روستا به دو تا سه هزار سال قبل برمی‌گردد و شامل ۳۰ ساختمان است و در ۱۱۰ کیلومتری جنوبی شهر دبی در قلب کوه‌های حتی و در امتداد رشتهٔ کوه حجر واقع شده است. موزه دبی در سال ۱۹۷۱ به منظور نمایش سبک زندگی سنتی دبی ایجاد شد و شامل عتیقه‌جات و مصنوعاتی است که از آفریقا و کشورهای آسیایی از
و مصنوعاتی است که از آفریقا و کشورهای آسیایی از طریق تجارت به دبی وارد شده‌اند. مسجد شندغه نیز ۲۰۰ سال قدمت دارد. مناطق گوناگون. بر دبی توسط پیش آمدگی خلیج فارس به داخل خشکی که مشابه رودخانه است و خور نامیده می‌شود به دو قسمت تقسیم شده است، قسمت غربی این تقسیم که قسمت قدیمی تر شهر است بر دبی نامیده می‌شود، اما قسمت شرقی آن دیره نامیده می‌شود. پارک‌های مهم شهر دبی. دبی بوستان‌های فراوانی دارد که نام مهم‌ترین آن‌ها در الگوی زیر است. پارک‌های آبی شهر دبی عبارت‌اند از: مرکز خرید. دبی‌مال، یکی از معروف‌ترین و
از: مرکز خرید. دبی‌مال، یکی از معروف‌ترین و پرطرف‌دارترین مراکز خرید آسیا است. در سال ۲۰۱۲ دبی مال با حدود ۶۵ میلیون نفر بازدیدکننده، شلوغ‌ترین مرکز خرید و تفریح جهان بوده است. بازارها. بازارهای سنتی معروف دبی عبارت‌اند از: ورزش. فوتبال و کریکت، محبوب‌ترین ورزش‌های شهر دبی است. دبی دارای ۶ تیم فوتبال با نام‌های الوصل، الشباب، الاهلی، النصر، دبی سی.اس. سی، حتی است. باشگاه الوصل بعد از باشگاه العین، پرافتخارترین تیم در لیگ فوتبال امارات متحده عربی است. بازی کریکت نیز توسط قشر بزرگی از ساکنان دبی همانند
کریکت نیز توسط قشر بزرگی از ساکنان دبی همانند هندی‌ها، سریلانکاییها، بلوچها، بنگلادشیها، انگلستانیها، استرالیاییها و آفریقای جنوبیها دنبال می‌شود. در سال ۲۰۰۵ انجمن بین‌المللی کریکت، مقر خود را از شهر لندن به دبی تغییر داد. در ماه فوریه، جشنواره یک هفته‌ای گلف در دبی برگزار می‌شود. در ماه مارس، مسابقات اسب‌دوانی و در ماه نوامبر هر سال مسابقات راگبی هفت نفره برگزار می‌شود. مسابقهٔ اسب‌سواری دبی را جام جهانی دبی می‌نامند که هر ساله در حال برگزاری است و شرکت‌کنندگان بین‌المللی برای شرکت در آن به این شهر
بین‌المللی برای شرکت در آن به این شهر می‌آیند. دیگو مارادونا به عنوان سفیر افتخاری ورزش دبی فعالیت می‌کرد. مسابقات گرندپریکس رالی و تنیس نیز در دبی برگزار می‌شود که از سراسر جهان به دیدن آن می‌آیند. میزبانی بازی‌های المپیک. امارات یک بار به عنوان میزبان المپیک ۲۰۲۰ نامزد شد ولی انصراف داد. امارات با افزایش امکانات ورزشی این کشور به دنبال ارائه درخواست میزبانی بازی‌های المپیک است. حاکم دبی برای المپیک ۲۰۲۴ نیز حامی دریافت میزبانی بود. هنر و فرهنگ. در سال‌های اخیر دبی، بزرگ‌ترین شهر امارات متحده عربی به یکی
اخیر دبی، بزرگ‌ترین شهر امارات متحده عربی به یکی از پیشتازان فرهنگی در خاورمیانه تبدیل شده و به گالری‌های خود در زمینه هنرهای معاصر و اثرگذار می‌بالد. هدف این راهنمای جدید، معرفی استادان هنر مدرن و معاصر خاورمیانه‌ای و همچنین هنرمندان جوان و نوظهور بین‌المللی است. رفتن به سینما در دبی خیلی محبوب است. از فیلم و سینما در دبی استقبال زیادی می‌شود و از هنرمندان نیز دعوت به عمل می‌آید. جشنواره فیلم دبی نیز به صورت فعال کار خود را ادامه می‌دهد. و سیریانا از فیلم‌های مطرح فیلمبرداری شده در دبی هستند.
امارت عجمان (به عربی: عجمان) یکی از امارت‌های هفت‌گانهٔ امارات متحده عربی است. جغرافیا. امارت عجمان کوچک‌ترین امیرنشین امارات متحده عربی است که بین امارت شارجه و امارت ام‌القوین محصور شده و در ۵۱ ـ ۶۰ طول شرقی و در ۲۲ ـ ۲۶ درجه عرض شمالی از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است. مساحت امارت عجمان در حدود ۲۵۹ کیلومتر مربع است و در حدود ۰/۳۳ درصد از خاک کشور امارات متحده عربی را در بر می‌گیرد. عجمان کوچک‌ترین امارت از امارات هفت‌گانهٔ امارات متحده عربی است. طول ساحل آن ۱۶ کیلومتر است. این امیرنشین دو قطعهٔ جدا و دور
۱۶ کیلومتر است. این امیرنشین دو قطعهٔ جدا و دور افتاده به نام‌های «مصفوت» و «منامه» دارد. محدودهٔ عَجمان. محدودهٔ امارت عجمان: از شمال خلیج فارس، از جنوب ام القیوین، رأس‌الخیمه، و از شمال وشمال غرب شارجه و بعد از ارجه دبی، از شرق به ذید و فجیره محدود می‌شود. وجه تسمیه. وجه تسمیه: عَجمان از آنجاست که در سده دهم هجری قمری شاخه‌ای از قبیله بزرگ «العجمان» از بادیه نجد در شبه‌جزیره عربستان به این منطقه مهاجرت کردند و قبیله العجمان از سلاله نشوان بن مرزوق بن علی بن هشام المرزوقی از بطن یام هستند. نام منطقه پس از
هشام المرزوقی از بطن یام هستند. نام منطقه پس از ورود قبیله «العجمان» به این منطقه (عجمان) گذاشته شد. قبل از ورود قبیله العجمان، منطقه خالی از سکنه بوده‌است. شاخهٔ دیگری از همین قبیله (العجمان) به سر پرستی راشد بن نشوان به بر فارس رسیدند و در مغویه مستقر شدند ومدتها مناطق گسترده‌ای از شیبکوه شیبکوه رازیر نفوذ داشته‌اند. ازمشهورترین حکمرانان قبیله العجمان در بر فارس شیخ سلطان المرزوقی بود که آثار کاخ بزرگ او که به (قلعه شیخ سلطان) مشهور است در مغویه باقی است. این روستا در حدود ۱۱۰ کیلومتر از امارت عجمان
است. این روستا در حدود ۱۱۰ کیلومتر از امارت عجمان فاصله دارد و در وسط خاک سلطنت عمان قرار دارد، اما از طرف جنوب به روستای حتا متصل شده‌است که از توابع امارت دبی است و خود روستای حتا نیز در خاک عمان محصور شده‌است. او یکی از نوه‌های قبیله العجمان است. کوه‌ها و دره‌ها. دره‌های مفصوت عبارت‌انداز :
امارت فجیره (به عربی: الفجیرة) یکی از امارت‌های هفت‌گانهٔ امارات متحده عربی است. تاریخ. در سال 1952، امارت فجیره معاهداتی را با بریتانیا امضا کرد و عملا آخرین اماراتی بود که به معاهده ساحل آشتی پیوست. دولت بریتانیا که پس از بیش از پنجاه سال از به رسمیت شناختن این امارت خودداری کرده بود، در نهایت تنها به دلیل اینکه شرکت اکتشاف نفت Petroleum Concessions Limited (PCL) نیاز به امضای حق امتیاز با یک حاکم رسمی داشت آن را به رسمیت شناخت. در 2 دسامبر 1971، امارات فجیره به امارات متحده عربی پیوست. جغرافیا. شهر فجیره
به امارات متحده عربی پیوست. جغرافیا. شهر فجیره در قسمت شرقی شبه‌جزیرهٔ واقع شده‌است، از سمت مغرب رأس‌الخیمه و شارجه، و از سمت جنوب به کلباء محدود می‌گردد، و در ساحل دریای عمان قرار دارد به‌طول ۷۰ کیلومتر ابتداء از روستای اوصله تا نهایت دبا در شمال که نهایت حدود فجیره‌است در ساحل دریای عمان… فجیره یکی از مناطق مهم و تاریخی و باستانی امارات متحدهٔ عربی در این امارت واقع است، روستای مورد نظر «بدیه» به عربی «البدیة» نام دارد، در این روستا مسجدی با شکل بسیار عجیب وجود دارد، باستان‌شناسان تاریخ بنای این مسجد به
وجود دارد، باستان‌شناسان تاریخ بنای این مسجد به ۵۰۰ سال پیش پیش‌بینی کرده‌اند، این مسجد تاریخی به نام «مسجد بدیه» معروف است. قلعهٔ اوحله یکی از آثار مهم تاریخی این شهر است. فجیره پیش از به وجود آمدن کشور امارات تحت کنترل حکام بشاگرد (خورشید بن حسین ) بوده‌است. فجیره بندری مهم نیز دارد. در سال ۲۰۱۰ میلادی، بیش از ۱۲ هزار کشتی عبوری از تنگهٔ هرمز، برای سوخت‌گیری به بندر فجیره، که ۴۰ مایل با مسیر تردد کشتی‌ها فاصله دارد، گسیل می‌شدند. نام. «فجیره» یعنی «تَفَجُر الیَنابیع» به‌معنای جایی که چشمه‌ای آب جاری است،
الیَنابیع» به‌معنای جایی که چشمه‌ای آب جاری است، و چون در کوه‌های اطراف این منطقه چند چشمهٔ آب روان جاری است منطقه فجیره نامگذاری کرده‌اند. حاکم امارت فجیره شیخ حمد بن محمد الشرقی و یکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی هستند. وادی‌ها. بازار جمعه فجیره
امارت رأس‌الخیمه یکی شیخ‌نشینهای هفت‌گانهٔ امارات متحده عربی است. جغرافیا. رأس الخیمه در ساحل خلیج فارس قرار دارد و طول ساحل آن ۶۴ کیلومتر است؛ و از سمت جنوب و شمال‌شرقی سلطنت عمان قرار دارد، طول داخل رأس‌الخیمه ۱۲۸ کیلومتر و مجموعه مساحت آن ۱٬۶۸۴ کیلومتر مربع می‌باشد. از سمت مغرب سهل ساحلی، و اما قسمت شمال صخری و کوهستانی است و این رشته‌کوه در نزدیکی دهستان شعم به آب‌های خلیج فارس می‌پیوندد؛ و شعم منطقه‌ای حاصلخیز و زراعتی است. یک زبان آبی، شهر رأس‌الخیمه را به دو قسمت نموده‌است؛ قسمت غربی این لسان آبی
را به دو قسمت نموده‌است؛ قسمت غربی این لسان آبی بنام رأس‌الخیمه معروف است، اما قسمت شرقی این لسان از چند منطقه تشکیل یافته‌است. نام قدیم رأس‌الخیمه جلفار بوده‌است. کوه‌ها. گردشگاه عین خت در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر رأس الخیمه واقع شده‌است، سرچشمه آب معدنی (آبگرم) در شمال روستای عین خت قرار دارد، هرساله صدها نفر برای درمان بیماری‌های پوستی و روماتیسم به این آبگرم رو می‌آورند. حاکم امارت رأس الخیمة شیخ سعود بن صقر القاسمی ویکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی هستند؛ ولی عهد و نائب حاکم شیخ محمد بن سعود بن
هستند؛ ولی عهد و نائب حاکم شیخ محمد بن سعود بن صقر القاسمی هستند. حمله به رأس‌الخیمه. در سال ۱۸۰۹ میلادی حکومت بمبئی دسته‌ای از افراد نیروی دریایی را به این ناحیه اعزام داشت تا با همکاری حکمران مسقط به مهاجمان دریازن یورش ببرند. این نیرو در حملهٔ اول خود رأس‌الخیمه یعنی مرکز دریا زنان را ویران کرد و چون این نقطه مرکز عمدهٔ مقاومت دزدان دریایی بود عمل آن‌ها تأثیر قابل ملاحظه‌ای در قلع و قمع و تفرقهٔ دریازنان باقی گذاشت به‌خصوص که توانستند بندر لنگه را نیز از دست آنان خارج سازند و آن را به ویرانی بکشانند.
از دست آنان خارج سازند و آن را به ویرانی بکشانند. این اقدامات موقتاً سبب ناامیدی و وحشت دزدان شد ولی اگر ادامه پیدا نمی‌کرد اثر آن منتفی می‌گردید، بنابراین لازم بود در نخستین فرصت ممکن گوشمالی سخت‌تری به آن‌ها داده شود، به همین جهت در سال ۱۸۱۶ مجدداً مراکز دریازنان مورد حمله قرار گرفت و رأس‌الخیمه برای بار دیگر ویران شد و سایر پایگاه‌های آن‌ها به صورت مخروبه‌ای درآمد.
امارت اُم‌القیْویْن (به عربی: أُمُّالقَیْوَیْن) شیخ‌نشین‌های هفت‌گانهٔ امارات متحدهٔ عربی است. حاکم امارت اُم‌القیوین، شیخ سعود بن راشد بن أحمد المعلا و یکی از اعضای هفت‌گانهٔ مجلس ملی اتحاد هستند. جغرافیا. ام‌القیوین در ساحل خلیج فارس واقع می‌باشد به‌طول ۲۴ کیلومتر، از غرب امارت عجمان و از سمت شرق به امارت رأس الخیمه محدود می‌گردد. اما پهنای خاک ام‌القیوین در داخل صحرا تا حدود ۳۲ کیلومتر است. مساحت کلی امارت ام‌القیوین ۷۷۷ کیلومتر مربع می‌باشد. چند منطقهٔ آباد از توابع امارت ام‌القیوین هست که عبارت‌اند از:
از توابع امارت ام‌القیوین هست که عبارت‌اند از: فلج المعلا در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر ام‌القیوین واقع شده است، و جزیرهٔ السینیة در یک کیلومتری شمال‌شرقی ام‌القیوین قرار دارد، مساحت این جزیره ۹۰ کیلومتر مربع می‌باشد. تاریخچه. شیخ مجید المعلی، سردودمان خاندان امیران المعلی از قبیله العالی در سال ۱۷۷۲ شیخ‌نشین ام‌القیوین را بنیاد نهاد. جمعیت. طبق آمار سال ۲۰۰۰ میلادی جمعیت ام‌القیوین ۶۲ هزار نفر پیش‌بینی شده است. آب زیر زمینی ام‌القیوین شور است بنا براین آب آشامدنی در گذشته از شارجه تأمین می‌شده است، اما
آشامدنی در گذشته از شارجه تأمین می‌شده است، اما حالا مدت چند سال است که از فلج المعلا به وسیله لوله‌کشی آب به‌ام‌القیوین رسانده‌اند.
کَف‌بینی گونه‌ای طالع‌بینی است که افرادی ادعا می‌کنند با استفاده از آن می‌توانند با دیدن خطهای کف دست کسی، از سرنوشت، آینده، گذشته و اخلاق شخص آگاهی یابند. در نظر بسیاری از پژوهشگران دانشگاهی این عقیده‌ای خرافی است. به کسی که کارش کف‌بینی است کف‌بین می‌گویند. از نظر کف بینان، خطوط کف دست راست و چپ با هم متفاوتند و هرکدام معنای خاص خودش را دارد.
بیلبائو شهری است در شمال اسپانیا. این شهر بزرگ‌ترین شهر سرزمین باسک و پایتخت استان بیسکای با ۳۵۳٬۹۵۰ نفر (۲۰۰۶) جمعیت و ۴۱٫۳ کیلومترمربع مساحت است. یکی از موزه‌های گوگنهایم در این شهر قرار دارد. بنای این موزه که فرانک گری آن را طرح کرده از دیدنی‌ترین کارهای معماری قرن بیستم است بیلبائو (، تلفظ: بیلباو، در زبان باسکی: ، تلفظ: بیلبُ) شهری در شمال اسپانیا است و بزرگ‌ترین شهر استان بیسکای و به‌طور کلی کشور باسک (منطقه بزرگ‌تر) به‌شمار می‌رود. همچنین بیلبائو پرجمعیت‌ترین شهر در شمال اسپانیا است و در میان شهرهای
شهر در شمال اسپانیا است و در میان شهرهای اسپانیا در جایگاه یازدهم از نظر جمعیت قرار دارد؛ جمعیت آن در سال ۲۰۲۴ برابر با ۳۴۷٬۳۴۲ نفر برآورد شده است. منطقه کلان‌شهری بیلبائو با جمعیتی بیش از ۱٬۰۳۷٬۸۰۰ نفر، پرجمعیت‌ترین کلان‌شهر در شمال اسپانیا به‌حساب می‌آید. ناحیهٔ کلان‌شهر بیلبائو از نظر شهری‌بودن، پنجمین ناحیهٔ بزرگ در اسپانیاست. بیلبائو همچنین هستهٔ اصلی منطقهٔ تعریف‌شدهٔ کشور باسک (منطقه بزرگ‌تر) است. بیلبائو در شمال‌مرکز اسپانیا و در حدود ۱۶ کیلومتری جنوب خلیج بیسکای واقع شده، جایی که در آن، خور
جنوب خلیج بیسکای واقع شده، جایی که در آن، خور بیلبائو شکل می‌گیرد و توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی منطقه متمرکز است. هستهٔ شهری اصلی شهر، با دو رشته‌کوه کوچک احاطه شده است که به‌طور میانگین حدود ۴۰۰ متر ارتفاع دارند. آب‌وهوای این منطقه تحت تأثیر سامانه‌های کم‌فشار دریای کانتابری و جریان هوای معتدل قرار دارد و در مقایسه با معیارهای رایج در شبه‌جزیره ایبری، تابستان‌های معتدل‌تر، آفتاب کمتر و بارندگی بیشتر دارد. دامنهٔ سالانهٔ دمای هوا نیز نسبت به عرض جغرافیایی آن، کم است. شهر بیلبائو، مرکز استان بیسکای در شمال
کم است. شهر بیلبائو، مرکز استان بیسکای در شمال اسپانیا، نمونه‌ای الهام‌بخش از دگرگونی شهری در دوران معاصر است. این شهر که زمانی بندری صنعتی و آلوده با اقتصادی وابسته به صنایع سنگین و کشتی‌سازی بود، در دههٔ ۱۹۹۰ با گشایش موزه گوگنهایم بیلبائو به نمادی جهانی از نوسازی فرهنگی و شهری بدل شد؛ روندی که بعدها به «اثر گوگنهایم» شهرت یافت. این موزه که در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱٫۳ میلیون بازدیدکننده داشته، نه‌تنها قطب گردشگری بیلبائو بلکه یکی از نخستین نهادهای فرهنگی اروپا به‌شمار می‌رود که اثر کربن خود را محاسبه کرده و
به‌شمار می‌رود که اثر کربن خود را محاسبه کرده و در مسیر پایداری زیست‌محیطی گام برداشته است. بیلبائو با وسعتی نزدیک به ۴۲ کیلومتر مربع، شهری فشرده اما سرشار از تنوع فرهنگی و معماری است. در آن می‌توان آثار معماری گوناگونی از دوره‌های گوتیک، آرت‌نوو، آرت دکو و مدرن را یافت. محلهٔ قدیمی شهر، میزبان کلیسای جامع سانتیاگو و کلیسای سنت آنتون است، درحالی‌که در بخش‌های جدیدتر، پل‌های نمادینی چون زوبیزوری، اثر سانتیاگو کالاتراوا، و پل لاسالوه با تزئینات هنرمند فرانسوی، دنیل بورن، قرار دارند. یکی از جذاب‌ترین مناطق
دنیل بورن، قرار دارند. یکی از جذاب‌ترین مناطق شهر، محلهٔ «ایرالاباری» است که به‌دلیل خانه‌های رنگارنگ و معماری خاصش به «ناتینگهیل باسک» شهرت یافته و به مقصدی محبوب در شبکه‌های اجتماعی بدل شده است. در کنار آن، بازار سرپوشیدهٔ «لا ریبرا» (Mercado de la Ribera) نه‌تنها از نظر وسعت یکی از بزرگ‌ترین‌های اروپاست، بلکه قلب تپندهٔ فرهنگ غذایی بیلبائو نیز هست. بر اساس ارزیابی نشریه تایمز در سال ۲۰۲۵، بیلبائو بهترین شهر اسپانیا برای تجربه غذا معرفی شد؛ جایی که «خوردن خوب، نه تجمل، که یک شیوهٔ زندگی است». بیلبائو
خوب، نه تجمل، که یک شیوهٔ زندگی است». بیلبائو همچنین شهری دوستدار محیط‌زیست به‌شمار می‌رود. در سال ۲۰۲۴، هر شهروند به‌طور میانگین ۲۶٫۵ کیلوگرم شیشه بازیافت کرده است؛ آماری که آن را در زمرهٔ برترین شهرهای اسپانیا از نظر بازیافت قرار داده و مخزن شیشه‌ای در میدان انساهه (Plaza del Ensanche) عنوان «بهره‌ورترین مخزن بازیافت کشور» را از آن خود کرده است. در سطح جهانی نیز، بیلبائو به‌عنوان «شهر طراحی» توسط یونسکو در سال ۲۰۱۴ شناخته شد و در سال‌های بعد نیز جوایز مختلفی چون جایزهٔ جهانی شهر لی کوآن یو (۲۰۱۰) و عنوان
چون جایزهٔ جهانی شهر لی کوآن یو (۲۰۱۰) و عنوان بهترین شهر اروپایی در حوزهٔ طراحی شهری (۲۰۱۸) را کسب کرده است. بیلبائو با اینکه شهری کوچک از نظر مساحت است، اما به‌دلیل هویت فرهنگی، معماری خلاقانه، پویایی اجتماعی و توجه به محیط‌زیست، چهره‌ای جهانی یافته و نمونه‌ای شاخص از یک شهر موفق در دوران پساصنعتی به‌شمار می‌رود. بیلبائو در اواخر سدهٔ سیزدهم میلادی به‌دست دیگو لوپس پنجم د هارو، رئیس خاندان بانفوذ هارو بنیان‌گذاری شد. از آن زمان، این شهر یکی از کانون‌های بازرگانی کشور باسک بود که در چارچوب تاج کاستیا
بازرگانی کشور باسک بود که در چارچوب تاج کاستیا اهمیت فراوانی یافت. این جایگاه به‌سبب فعالیت بندری پررونق شهر در زمینهٔ صادرات پشم و سنگ آهن استخراج‌شده از معادن بیسکای به سراسر اروپا به‌دست آمد. در سدهٔ نوزدهم و آغاز سدهٔ بیستم، بیلبائو دچار صنعتی‌سازی گسترده‌ای شد و به دومین منطقهٔ صنعتی مهم اسپانیا (پس از بارسلون) بدل گشت. هم‌زمان، انفجار جمعیتی بی‌سابقه‌ای رخ داد که باعث شد شهرداری‌های اطراف به بیلبائو ملحق شوند. امروزه، بیلبائو شهری زنده با محوریت بخش خدمات است و فرایند نوسازی اجتماعی، اقتصادی و
بخش خدمات است و فرایند نوسازی اجتماعی، اقتصادی و زیبایی‌شناختی آن همچنان ادامه دارد. این دگرگونی با موزهٔ نمادین گوگنهایم آغاز شد و با سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی، از جمله ترمینال فرودگاه بیلبائو، مترو بیلبائو، تراموا، مرکز فرهنگی آزکونا و پروژه‌های نوسازی شهری آبان‌دوئیبارا و ثروثائوره ادامه یافته است. بیلبائو همچنین میزبان باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو است؛ باشگاهی که به‌دلیل سیاست استفاده از بازیکنان صرفاً باسکی، به نماد مهمی برای ملی‌گرایی باسک بدل شده و یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های تاریخ فوتبال اسپانیا
یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های تاریخ فوتبال اسپانیا به‌شمار می‌رود. در ۱۹ مهٔ ۲۰۱۰، شهر بیلبائو برندهٔ جایزه جهانی شهر لی کوآن یو شد که از سوی دولت سنگاپور اهدا می‌شود و به «نوبل شهرسازی» شهرت دارد. در ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳، شهردار وقت بیلبائو، ییاکی آسکونا، به‌دلیل نقش رهبری در دگرگونی شهری این شهر، برندهٔ جایزهٔ شهردار جهانی شد که هر دو سال یک‌بار از سوی بنیاد City Mayors به شهرداران برجستهٔ جهان اعطا می‌شود. همچنین در ۸ نوامبر ۲۰۱۷، بیلبائو به‌عنوان بهترین شهر اروپا در سال ۲۰۱۸ از سوی آکادمی شهرسازی برگزیده شد.
در سال ۲۰۱۸ از سوی آکادمی شهرسازی برگزیده شد. نام‌شناسی و نمادها. نام رسمی این شهر بیلبائو است، همان‌گونه که در بیشتر زبان‌های جهان شناخته می‌شود. اوسکالتزایندیا، نهاد رسمی قانون‌گذار برای زبان باسکی، پذیرفته است که از میان دو نام موجود در زبان باسکی، «بیلبائو» و «بیلبو»، نام تاریخی «بیلبو» است، درحالی‌که «بیلبائو» نام رسمی به‌شمار می‌رود. با اینکه واژهٔ «بیلبو» در اسناد کهن دیده نمی‌شود، در نمایش‌نامهٔ "زنان شوخ‌طبع ویندزور" اثر ویلیام شکسپیر به شمشیرهایی اشاره شده که احتمالاً از آهن بیسکای ساخته شده‌اند
اشاره شده که احتمالاً از آهن بیسکای ساخته شده‌اند و آن‌ها را «بیلبوها» نامیده، که نشان می‌دهد این واژه دست‌کم از سدهٔ شانزدهم میلادی به‌کار رفته است. میان تاریخ‌نگاران دربارهٔ منشأ نام بیلبائو اتفاق‌نظر وجود ندارد. بنا بر روایت پذیرفته‌شده، پیش از سدهٔ دوازدهم میلادی، حاکمان مستقل منطقه که با عنوان اربابان زوبیالدئا شناخته می‌شدند، به نام اربابان «بیلبائوی کهن» نیز شناخته می‌شدند. نمادهای میراث آن‌ها، یعنی برج و کلیسا، هنوز هم در نشان رسمی بیلبائو دیده می‌شوند. یکی از پیشنهادهای مربوط به منشأ نام را مهندسی
یکی از پیشنهادهای مربوط به منشأ نام را مهندسی به‌نام اِواریستو دِ چوروکا ارائه کرد. او گفت در زبان باسکی رسم بر آن است که مکان‌ها بر پایه موقعیتشان نام‌گذاری شوند و برای بیلبائو ترکیب سه واژهٔ «بیل» (رود)، «ایبایا» (آب‌راه) و «بائو» (خلیج کوچک) یعنی «بیل-ایبایا-بائو» به این صورت مطرح شده است. تاریخ‌نگار، خوزه توسل گومس، می‌گوید این نام تنها نتیجهٔ فرگشت طبیعی عبارت اسپانیایی "bello vado" (به‌معنای «گذرگاه زیبا») است. در مقابل، نویسنده‌ای به‌نام اِستبان کاله ایتورینو، منشأ نام را نه خود خور، بلکه به دو
کاله ایتورینو، منشأ نام را نه خود خور، بلکه به دو سکونتگاه واقع در دو سوی خور نسبت می‌دهد: نخست، جایی که اکنون کاسکو بیخو (مرکز قدیمی شهر) است، به دلیل شکل‌گیری خانه‌ها، "billa" نامیده می‌شده که در باسکی به‌معنای «روی‌هم‌انباشته» است، و دوم، در کرانهٔ چپ، جایی که اکنون بیلبائوی قدیم است، "vaho" (به معنای مه یا بخار در اسپانیایی) نامیده می‌شده است. ترکیب این دو واژه به شکل بیلبائو درآمده است، که در منشور شهری به شکل‌هایی مانند "Bilvao" و "Biluao" نیز ثبت شده است. پایانهٔ «-ao» همچنین در نام‌هایی مانند
شده است. پایانهٔ «-ao» همچنین در نام‌هایی مانند سستائو و اوگائو در نزدیکی بیلبائو دیده می‌شود که می‌تواند از واژهٔ باسکی «آهو» (دهانه) گرفته شده باشد. نام ساکنان. شهروندان بیلبائو در زبان اسپانیایی با واژهٔ «bilbaíno/a» نامیده می‌شوند، هرچند تلفظ «bilbaino/a» نیز رایج است. در زبان باسکی، واژهٔ «bilbotar» به‌کار می‌رود که گاه در اسپانیایی هم استفاده می‌شود، به‌ویژه در منطقهٔ باسک. اهالی بیلبائو شهر خود را با محبت «botxo» می‌نامند، به‌معنای «چاله»، زیرا از همه‌سو با کوه‌ها احاطه شده است. واژهٔ «botxero» نیز
با کوه‌ها احاطه شده است. واژهٔ «botxero» نیز از این لقب گرفته شده است. لقب دیگر بیلبائو «chimbos» است، برگرفته از نام پرندگانی که در سدهٔ نوزدهم به‌شمار زیاد در این منطقه شکار می‌شدند. نمادهای رسمی شامل لقب‌ها، پرچم و نشان رسمی شهر بیلبائو است که بخشی از میراث تاریخی آن را تشکیل می‌دهد و در آیین‌های رسمی، شناسایی مکان‌ها یا اعتبارسنجی اسناد به‌کار می‌روند. لقب‌ها. بیلبائو از نظر تاریخی در ردهٔ «شهرک» ("villa") قرار دارد و لقب‌های «بسیار نجیب و بسیار وفادار و شکست‌ناپذیر» ("Muy Noble y Muy Leal e Invicta")