payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شد، و پیش‌درآمدی بودند بر غزلواره‌هایی که شکسپیرِ پنجاه ساله به پسری زیبا رو نگاشت. کاوالیری در پاسخ می‌گوید: «من سوگند می‌خورم که به عشق شما پاسخ بدهم؛ چنان‌که شما را دوست داشته‌ام، هیچگاه مردی را دوست نداشته‌ام؛ و هیچگاه چنان‌که آرزوی دوستی با شما را داشته‌ام، آرزوی دوستی با مردی را نداشته‌ام». کاوالیری تا پایان زندگانی این نابغهٔ فلورانسی دوست وفاداری برایش بود. در ۱۵۴۲، میکل آنژ با چکینو دی براچی دیدار کرد که تنها یک سال بعد درگذشت تا مرگش الهام بخش میکل آنژ در نوشتن چهل و هشت تقریظ ماتم باشد. برخی
میکل آنژ در نوشتن چهل و هشت تقریظ ماتم باشد. برخی از معشوقان وی و کسانی که این هنرمند نام آنان را در چکامه‌هایش آورده‌است، او را دستاویز خود برای پول گرفتن قرار دادند: یک مدل پسر به نام فِبو دی پوجو در ازای یک چکامهٔ عاشقانه پول خواست، و مدل پسر دیگری به نام جراردو پرینی نیز بی شرمانه به پول وی دستبرد زد. سرشت هم‌جنس‌کامهٔ چکامه‌های این هنرمند فلورانسی خود دردسری برای دودمان‌های آیندهٔ میکل آنژ بود به گونه ای که نوهٔ برادرش به نام میکل آنژ جوانتر چکامه‌ها را در ۱۶۲۳ با تغییر دادن جنسیت ضمایر (از جنس مرد به
در ۱۶۲۳ با تغییر دادن جنسیت ضمایر (از جنس مرد به زن) چاپ کرد و تا ۱۸۹۳ که جان ادینگتون سایموندس آنها را به انگلیسی برگرداند، جنسیت حقیقی ضمایر هنوز در پرده بود. در پایان حیاتش، میکل آنژ درگیر عشقی افلاطونی با بانوی والا تباری به نام ویتوریا کولونا گردید، کسی که در ۱۵۳۶ یا ۱۵۳۸ با وی در رُم دیدار کرده بود و در پایان دهه چهارم زندگی اش بود. آنها غزلواره‌هایی برای یکدیگر می‌نوشتند و تا درگذشت این بانو با یکدیگر نامه نگاری منظم داشتند. این غزلواره‌ها بیشتر دربارهٔ مشکلات روحی ای بودند که آنان بدان گرفتار
دربارهٔ مشکلات روحی ای بودند که آنان بدان گرفتار بودند. آسکانیو کوندیوی یادآوری می‌کند که میکل آنژ گفت تنها پشیمانی وی در زندگانی اش این بوده که چهرهٔ آن بانو را آنچنان که دستش را بوسیده بود، نبوسید. کشمکش با دیگر هنرمندان. در نامه ای در پایان ۱۵۴۲، میکل آنجلو (آنژ) تنش‌های بین خود و پاپ یولیوس دوم را به رشک ورزی‌های برامانته و رافائل نسبت داد و بعدها گفت: «هر آنچه او در هنر داشته را از من گرفته‌است». با توجه به نوشته‌های جیان پائولو لوماتسو، میکل آنژ و رافائل یکبار با یکدیگر دیدار کردند: میکل آنژ تنها بود
یکبار با یکدیگر دیدار کردند: میکل آنژ تنها بود در حالی که رافائل به همراه چندین نفر دیگر بود. میکل آنژ [در واکنش به‌شمار زیاد همراهان رافائل] گفت که پنداشت با یک رئیس پلیس روبرو شده، رافائل نیز در پاسخ گفت که وی پنداشته با یک دژخیم (جلاد، اعدام کننده) روبرو شده‌است. کارها. مریم و کودکش (عیسی). نقش‌برجستهٔ مریمِ پله‌ها (Madonna of the Steps) شناخته شده‌ترین فراورده هنری میکل آنژ در مرمر است. این فراورده هنری دارای خطوط برجستهٔ کم ژرفاست، فنی که بیشتر توسط استاد بزرگ پیکرتراشیِ ابتدای سدهٔ ۱۵اُم یعنی دوناتلو
بزرگ پیکرتراشیِ ابتدای سدهٔ ۱۵اُم یعنی دوناتلو و دیگران از جمله دزیدریو ستینیانو مورد کاربرد قرار گرفت. در حالی که مریم به صورت نیم رُخ _ساده‌ترین جنبه برای یک برجسته کاریِ کم ژرفا_ به نگارش درآمده است، عیسای کودک دارای حالتی پیچش خورده و لمیده به خود است که بعدها الگو و شناسهٔ کارهای هنری میکل آنژ شد. «تادئو توندو» (The Taddeo Tondo) که فراورده سال ۱۵۰۲ است، عیسای کودک را در حالی نشان می‌دهد که از یک پرندهٔ سهره (نماد تصلیب) به هراس آمده‌است. شمایل سرزندهٔ کودک بعدها توسط رافائل در اثر "Bridgewater
کودک بعدها توسط رافائل در اثر "Bridgewater Madonna الگوبرداری شد. پیکرهٔ مریمِ بروژ در هنگامی که آفریده می‌شد، برخلاف دیگر پیکره‌ها مریم را در حالی نگاریده که به داشتن عیسای خود مباهات می‌کند. اینجا، عیسای کودک با در دست گرفتن دستان مادرش آرامش یافته‌است. دونی توندو (Doni Tondo) که خانوادهٔ مقدس را نشان می‌دهد، دارندهٔ همگیِ شناسه‌های سه اثر نامبرده می‌باشد: حاشیه آرایی چهره‌ها در زمینه دارای ویژگی‌های یکنقش‌برجستهٔ کم ژرفاست، در حالی که قابِ گرد و فُرم‌های پویای آن یادآور «تادئو توندو» ست. حالت لمیده‌ای
پویای آن یادآور «تادئو توندو» ست. حالت لمیده‌ای که در مدونای بروژ دیده می‌شود، در این نگاره نیز مورد تأکید قرار گرفته‌است. این نگاره، خبر از فُرم‌ها، حرکت‌ها و رنگ‌هایی می‌دهد که شش سال بعد بر سقف پرستشگاه سیستین نگاریده شدند." پیکرهای مردانه. فرشتهٔ زانو زده (The Kneeling angel) از کارهای آغازین او و یکی از چندین پیکره ای است که بخشی از طرح آرایشی بزرگ برای آرکای سن دومنیکو در کلیسای مختص به قدیس دومنیکو در بولونیا را تشکیل می‌دهد. [در گذشته] شماری چند از دیگر هنرمندان از زمان نیکولا پیسانو در سدهٔ ۱۳ نیز
هنرمندان از زمان نیکولا پیسانو در سدهٔ ۱۳ نیز بر روی طرح آرایشیِ آرکای سن دومنیکو (که آرامگاه قدیس دومنیکو است) کوشش نموده بودند. در پایان سدهٔ ۱۵اُم، این پروژه توسط نیکولو دلارکا رهبری شد. فرشته ای که در دستش یک شمعدانی نگه می‌دارد توسط نیکولو آفریده شده و در سمت راست گور نامبرده جای دارد و در سمت چپ آن نیز، فرشته زانو زدهٔ میکل آنجلو (آنژ) جای دارد ولی با فرشتهٔ نیکولو دگرگونگش (تفاوت) بزرگی دارد. تندیسِ نخستین، کودکی ظریف و خوشگل با موهای روان را نشان می‌دهد که جامه ای گشاد به سبک گوتیک پوشیده‌است اما
که جامه ای گشاد به سبک گوتیک پوشیده‌است اما تندیس میکل آنژ جوانی نیرومند و عضلانی با بال‌های عقاب را نشان می‌دهد که به شیوه کلاسیک جامه پوشیده‌است. همه ویژگی‌های فرشتهٔ میکل آنژ پویاست. باخوسِ میکل آنژ نیز یک سفارش با سوژه ای خاص بود یعنی خدای شراب یونان باستان. این پیکره همه ویژگی‌های سنتی را در خود دارد؛ در این پیکره یک تاج گل آراسته به برگ تاک [که سر وی را پوشانده]، یک جام شراب در دست راست و یک فائون افسانه ای در سمت چپ وی (که سرگرم خوردن خوشهٔ انگورهایی است که از دست چپ باخوس آویزان اند؛ همچنین در همین
است که از دست چپ باخوس آویزان اند؛ همچنین در همین دستش، پوستی از ببر را نیز در دست دارد) دیده می‌شود؛ اما میکل آنژ قدری واقع گرایی نیز به این تندیس افزوده‌است به طوری که چشمانش را تار و مثانه اش را آماسیده نشان داده و ژست و ایستایی اش را نیز چنان تراشیده که گویی بر روی پای خود تعادل ندارد. هرچند این کار به سادگی از پیکرتراشی کلاسیک الهام گرفته‌است اما به خاطر حرکت گِرد خود و کیفیت سه بعدی نیرومندش که بیننده را برمی‌انگیزد از هر زاویه بدان نگاهی افکند، دستاوردی خلاقانه بوده‌است. در تندیسی که به برده محتضر
خلاقانه بوده‌است. در تندیسی که به برده محتضر نامدار است، میکل آنژ باری دیگر از تکنیک کُنتراپوستودر تراشیدن پیکر برای نمایاندن حالت خاص انسانی_ در اینجا برای نمایاندن بیدار شدن برده از خواب_ بهره گرفت؛ این پیکره و نیز پیکرهٔ برده شورش گر برای آرامگاه پاپ ژولیوس دوم آفریده شدند اما اکنون در موزه لوور جای گرفته‌اند. این دو دستاورد بعدها توسط اگوست رودن که آنان را در لوور مورد کنکاش و پژوهش قرار داد، اثری ژرف بر پیکرتراشیِ پس از خود نهادند. «بردهٔ دست بسته» نیز یکی از آخرین پیکره‌هایی بود که به جهت آرامگاه پاپ
یکی از آخرین پیکره‌هایی بود که به جهت آرامگاه پاپ تراشیده شد. این سه پیکر واپسین که روی هم رفته اسیران یا بردگان (The captives) نامیده می‌شوند، هر یک نمایانگر بردگانی اند که برای رهانیدن خود از سنگی که بدان بسته شده‌اند، می‌ستیزند. این آثار بینشی خاص به فنون پیکرتراشی ای که میکل آنژ به کار گرفت، دادند. سقف پرستشگاه سیستین. سقف پرستشگاه سیستین بین سال‌های ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۲ نگارگری (نقاشی) شد. این سقف یک طاق آهنگ مسطح شده‌است که به دوازده سه گوش کروی ای تکیه دارد که از میان پنجره‌های پرستشگاه سر برمی‌آورند. در
که از میان پنجره‌های پرستشگاه سر برمی‌آورند. در آغاز سفارش این کار، چنان‌که پاپ یولیوس دوم در مخیلهٔ خود گنجانده بود، این بود که دوازده سه گوش کروی را با نگارهٔ حواریون دوازده‌گانه بیاراید. میکل آنجلو (آنژ) که خواست و شوقی نسبت به این کار نداشت پاپ را متقاعد نمود که به وی آزادی عمل بدهد. نتیجهٔ طرح، معاصرانِ خود را به شگفتی واداشت و همواره الهام بخش هنرمندان دیگر بود. این طرح دربرگیرندهٔ نُه نقاشی پانل است که فصل‌هایی از سِفر پیدایش را بر روی سقف به نگارش می‌کشاند. بر روی سه گوش‌های کروی نیز، میکل آنژ به
می‌کشاند. بر روی سه گوش‌های کروی نیز، میکل آنژ به جای حواریون دوازده‌گانه ای که پاپ پیشنهاد کرده بود، دوازده پیامبر-هاتف (شامل هفت پیامبر و پنج هاتف) را پیشنهاد نمود؛ دوازده نفری که آمدن مسیحا را پیشگویی کردند. میکل آنژ اما نگارگری را با روایت‌های جلوتر سفر پیدایش (نه از آفرینش زمین) آغاز نمود، یعنی داستان مست کردن نوح. در نگاره (نقاشی)های بعدی نیز _که پس از برچیده شدن داربست‌ها انجام گرفتند_ میکل آنژ نگاره‌ها را بزرگ‌تر ترسیم کرد. یکی از نگاره‌های میانی سقف یعنی آفرینش آدم، از نامدارترین و تقلید شده‌ترین
یعنی آفرینش آدم، از نامدارترین و تقلید شده‌ترین فراوردهٔ هنری در تاریخ هنر است. آخرین نگاره یعنی جدایش روشنایی از تاریکی توسط خدا، از دیگر نگاره‌ها بزرگتر است و در یک روز کار آن انجام یافته‌است. به عنوان مدلی که آفرینندهٔ اثر را نشان دهد، میکل آنژ خود را نیز در یکی از نگاره‌ها (ارمیای پیامبر) نگاریده است. برای محکم کاری و آرایش نگاره‌های کوچکتر، میکل آنژ بیست جوانی _که به عنوان فرشتگان یا الهام بخش‌ها یا صرفاً تزئینات اضافی تفسیر می‌شوند_ را نیز نگاریده است. میکل آنژ از آنان با نام اینیودی یاد کرد. در
است. میکل آنژ از آنان با نام اینیودی یاد کرد. در فرایند نگارگری سقف، میکل آنژ پژوهش و کنکاش‌هایی بر اشکال گوناگون انجام داد، که برخی از آن‌ها از جمله هاتف اهل لیبی، نشانگر دقتی است میکل آنژ در ریزه کاری‌ها (برای نمونه دست‌ها و پاها) داشته‌است. ارمیای پیامبر که به سرنگونی اورشلیم می‌اندیشد، نگارهٔ خودِ هنرمند است. یادداشت‌ها. High Renaissance polymath Pietà در زبان ایتالیایی به معنای ترحم است. David The Last Judgment Laurentian Library Mannerist Antonio da Sangallo Giorgio Vasari Ludovico di Leonardo
da Sangallo Giorgio Vasari Ludovico di Leonardo Buonarroti Simoni Podestà عنوانی است که از اواخر قرون وسطا به بعد در بسیاری از شهرهای ایتالیایی به کسانی که دارای مناصب رسمی بالایی بودند داده می‌شد. Chiusi della Verna یک کومونه در استان آرتزو در ناحیه توسکانی است که در ۶۰ کیلومتری شرق فلورانس و ۲۵ کیلومتری شمال آرتزو واقع شده‌است. Francesca di Neri del Miniato di Siena Matilda of Tuscany یک حکمران فئودال نیرومند توسکانی، حاکم شمال ایتالیا و حامی پاپ گریگوری هفتم در طول مناقشه اعطای مقام بود. افزون بر این،
هفتم در طول مناقشه اعطای مقام بود. افزون بر این، وی یکی از معدود زنان قرون وسطا است که به خاطر دستاوردهای نظامی اش شناخته می‌شود، به طوریکه قادر بود بر تمامی ایالات پاپی فرمان براند. Settignano Francesco da Urbino Filippo Brunelleschi San Lorenzo's and Santo Spirito Lorenzo Ghiberti Florence Baptistery The Gates of Paradise Orsanmichele Andrea del Verrocchio Nanni di Banco Domenico Ghirlandaio Francesco Granacci Agnolo (Angelo) Ambrogini با نام مستعار پولیتسیانو (Poliziano) یک محقق مطالعات کلاسیک و شاعر
(Poliziano) یک محقق مطالعات کلاسیک و شاعر رنسانس ایتالیا بود. وی نقشی مهم در انحراف رنسانس لاتینی (یا رنسانس اومانیست) از هنجارهای قرون وسطی و پیشرفت لغت‌شناسی داشت. Battle of the Centaurs Bertoldo di Giovanni Pietro Torrigiano یک تندیسگر ایتالیایی مکتب فلورانس بود. او نقشی مهم در انتقال هنر رنسانس به انگلستان داشت اما هنرش تا حد زیادی از طبع خشنش تأثیر منفی پذیرفته بود. St. Dominic Jacopo della Quercia یک تندیسگر ایتالیایی عصر رنسانس و معاصر برونلسکی، گیبرتی و دوناتلو بود. وی را پیش‌درآمدی بر میکل آنژ
و دوناتلو بود. وی را پیش‌درآمدی بر میکل آنژ می‌دانند. Basilica of St Petronius Panel painting نوعی نقّاشی است که بر روی تخته ای صاف چوبین_ چه یک تخته و چه چندین تخته که به یکدیگر پیوسته باشند_ نگاریده می‌شود. پیش از اینکه کرباس در سدهٔ شانزدهم به عنوان تختهٔ نقّاشی محبوب شود، نقّاشی‌ها نوعاً بر روی پانل نگاریده می‌شدند. The Creation of Eve St. John the Baptist sleeping Cupid Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici Raffaele Riario Jacopo Galli Jean de Bilhères-Lagraulas به ترتیب شامل جدایش روشنایی از تاریکی
به ترتیب شامل جدایش روشنایی از تاریکی توسط خدا، آفرینش خورشید و سیاره‌ها، جدایش آب از خشکی توسط خدا. به ترتیب شامل آفرینش آدم، آفرینش حوا، فریفتگی آدم و حوا و رانده شدنشان از باغ عدن. به ترتیب شامل قربانی کردن حیوانات توسط نوح و خانواده اش، طوفان بزرگ، مستی نوح. شامل زکریا، یوئیل، حزقیال، ارمیا، یونس، دانیال و اشعیا. این کلیسای بزرگ خود دربرگیرندهٔ مجموعهٔ معماری‌های پیچیده تری است که عبارتند از: خزانهٔ قدیمی، دکوراسیون‌های داخلی و تندیس‌ها، کتابخانهٔ لورنزی، خزانهٔ جدید و پرستشگاه مدیچی که به ترتیب توسط
خزانهٔ جدید و پرستشگاه مدیچی که به ترتیب توسط فیلیپو برونلسکی، دوناتلو، میکل‌آنژ، میکل آنژ و متئو نیگتی طراحی شده‌اند. Medici Madonna یا مریم مدیچی تندیسی مرمرین است که میکل آنژ آن را برای بخش خزانهٔ کلیسای سن لورنتزو آفرید. این تندیس عیسای کودک را در حالت نشسته بر روی پاهای مریم باکره به تصویر کشانده‌است. غارت رُم(Sack of Rome) در ۶ مه ۱۵۲۷ شورشی بود که در رُم و سپس ایالات پاپ توسط سربازان آشوبگر کارل پنجم، امپراتور مقدس رُم_به ویژه آلمانی هایش_ که از پرداخت نشدن دستمزد خود به ستوه آمده بودند رخ داد. در
نشدن دستمزد خود به ستوه آمده بودند رخ داد. در این شورش، سربازان گرسنه چنان رُم را مورد غارت قرار دادند که یادآور غارتگری بربرها در ۱٬۱۰۰ سال پیشتر بود. اینیودی (Ignudi) در زبان ایتالیایی اسم جمع و به معنای برهنگان است. اینیودی‌ها بیست تن مرد برهنه و عضلانی بودند که میکل آنژ آنان را به عنوان چهره (فیگور)های فرعی بر چهار گوشه از هر پنج صحنه داستانی فرعی (شامل جداسازی روشنایی از تاریکی توسط خدا، جداسازی آب از خشکی، آفرینش حوا، تقدیم قربانی از سوی نوح و خانواده اش پس از سیل بزرگ، مستی نوح) در میانهٔ سقف
اش پس از سیل بزرگ، مستی نوح) در میانهٔ سقف پرستشگاه سیستین نگارید. Contrapposto واژه‌ای ایتالیایی می‌باشد که معادل انگلیسی آن، counterpoise به معنای «برابر نهاد، واکنش، نقیض» می‌باشد. این واژه در هنرهای دیداری (بصری) برای اشاره به حالات انسانی به کار می‌رود که بیشترِ وزن انسان روی یک پا بیفتد. این فن به شمایلِ اثر ظاهری شل یا حالتی پویاتر می‌دهد. این فن در پیکرهٔ داوود نیز به کار رفته‌است. tondo و جمع آن tondi واژه ای رنسانسی است که برای اشاره به کارهای هنری گِرد به کار می‌رود؛ خواه نقّاشی و خواه تندیس.
گِرد به کار می‌رود؛ خواه نقّاشی و خواه تندیس. Museo nazionale del Bargello vestibule Giuliano de' Medici, Duke of Nemours وی فرزند لورنتسو د مدیچی است؛ با جولیانو مدیچی اشتباه نشود. میکل‌آنجلو (میکل‌آنژ) این تندیس را به‌افتخار لورنتسینو د مدیچی ساخت، چه او نیز همانند بروتوس یک ظالم‌کُش بود.
مُژَکداران (Ciliates یا Ciliophora) جاندارانی از یوکاریوت‌ها از فرمانرو حبابچه‌داران رنگی هستند (که در گذشته در آغازیان طبقه‌بندی بندی می‌شد). مژکداران در همه آب‌های طبیعی همچون اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها یافت می‌شوند. مژک‌داران تک‌یاختگان بزرگی هستند که درازای آن‌ها گاه به ۲ میلیمتر می‌رسد. ساختار بدن آن‌ها جزء پیچیده‌ترین‌ها است. نام آن‌ها به خاطر وجود مُژک‌ها یعنی موی‌های ریز در آن‌ها است. مژک‌ها ساختاری همانند با تاژک‌ها دارند ولی از آن‌ها کوتاه‌تر هستند و در انبوه‌های پرشمارتر گرد می‌آیند.
هستند و در انبوه‌های پرشمارتر گرد می‌آیند. مژکداران دارای نوار مژه‌ای در سطح سلولند. هسته آن‌ها دوریختی است، یعنی دارای دو نوع هسته هستند که یکی بزرگ‌هسته(ماکرونوکلئوس) و دیگری ریزهسته(میکرونوکلئوس) نامیده می‌شود. 1.میکرونوکلئوس (ریزهسته) نقش اصلی: ذخیره و انتقال اطلاعات ژنتیکی حاوی ژنوم کامل دیپلوئیدی است (مانند هسته سلول‌های معمولی). عملکرد ژنتیکی و وراثتی دارد، یعنی اطلاعات ژنتیکی را به نسل بعد منتقل می‌کند. در تنظیم بیان ژن در سلول نقش کمی دارد و بیشتر هنگام تولیدمثل جنسی (کانجوگاسیون) فعال می‌شود. در
هنگام تولیدمثل جنسی (کانجوگاسیون) فعال می‌شود. در مژک‌داران معمولاً غیرفعال است مگر در شرایط خاص مثل تبادل ژنتیکی. 2. ماکرونوکلئوس (هسته بزرگ) نقش اصلی: کنترل فعالیت‌های سلولی روزمره چندپلوئیدی است (حاوی نسخه‌های زیادی از DNA که برای عملکرد سلول موردنیاز هستند). از DNA پردازش‌شده و بازآرایی‌شده ساخته شده و فاقد بسیاری از توالی‌های غیرضروری است. مسئول رونویسی و تنظیم بیان ژن‌ها برای فرآیندهای فیزیولوژیکی روزمره مثل متابولیسم، حرکت و تغذیه است. در تولیدمثل جنسی شرکت نمی‌کند و هنگام کانجوگاسیون تخریب و دوباره
شرکت نمی‌کند و هنگام کانجوگاسیون تخریب و دوباره از میکرونوکلئوس ساخته می‌شود. فرآیند تولیدمثل جنسی در مژک‌داران و نقش هسته‌ها: تولید مثل مژک‌داران عموماً از نوع غیر جنسی است، نوع جنسی بیشتر از نوع الحاقی است. یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های مژک‌داران تولیدمثل جنسی غیرمعمول آنها از طریق کانجوگاسیون (Conjugation) است: مراحل کلی کانجوگاسیون: 1.دو مژک‌دار به هم متصل می‌شوند و پل سیتوپلاسمی بینشان ایجاد می‌شود. 2.میکرونوکلئوس تقسیم می‌شود و برخی از این هسته‌های جدید با هم تبادل می‌شوند. 3.DNA جدید ترکیب شده و
جدید با هم تبادل می‌شوند. 3.DNA جدید ترکیب شده و میکرونوکلئوس جدیدی تشکیل می‌شود. 4.ماکرونوکلئوس قدیمی تخریب می‌شود و از میکرونوکلئوس جدید ساخته می‌شود. بعد از کانجوگاسیون، مژک‌داران یک میکرونوکلئوس جدید دارند که ترکیبی از مواد ژنتیکی دو والد است. این میکرونوکلئوس جدید چندین بار تقسیم می‌شود تا چندین نسخه ایجاد کند. بخشی از این هسته‌ها به ماکرونوکلئوس تبدیل می‌شوند، اما نه به‌صورت مستقیم! بلکه مراحل زیر اتفاق می‌افتد: 1.تکثیر DNA → DNA چندین برابر کپی می‌شود. 2.بازآرایی ژنی → بخش‌های غیرضروری حذف و بخش‌های
2.بازآرایی ژنی → بخش‌های غیرضروری حذف و بخش‌های مهم حفظ می‌شوند. 3.تخریب بخش‌های غیرضروری → قطعات خاصی از DNA که در تنظیمات سلولی نیاز نیستند، حذف می‌شوند. 4.رشد ماکرونوکلئوس جدید → ساختارهای سلولی مخصوص این هسته تشکیل می‌شوند. 5.تجزیه ماکرونوکلئوس قدیمی → وقتی ماکرونوکلئوس جدید کاملاً رشد کرد، هسته قدیمی تجزیه می‌شود و از بین می‌رود. نتیجه: ماکرونوکلئوس جدید ساخته می‌شود که فقط شامل ژن‌های ضروری برای کنترل سلول است و آماده تنظیم فعالیت‌های متابولیکی سلول می‌شود. نتیجه: این فرآیند باعث تنوع ژنتیکی می‌شود،
نتیجه: این فرآیند باعث تنوع ژنتیکی می‌شود، چون اطلاعات ژنتیکی دو مژک‌دار مختلف ترکیب می‌شود. تولیدمثل غیرجنسی در مژک‌داران مژک‌داران معمولاً به روش غیرجنسی و از طریق شکافت دوتایی (Binary Fission) تکثیر می‌شوند. مراحل شکافت دوتایی در مژک‌داران: 1.ماکرونوکلئوس کشیده می‌شود و به تدریج تقسیم می‌شود. 2.میکرونوکلئوس با میتوز تقسیم می‌شود (چون نقش ژنتیکی دارد). 3.سلول به دو نیم تقسیم می‌شود و هر نیمه یک ماکرونوکلئوس و یک میکرونوکلئوس دریافت می‌کند. 4.دو سلول دختر تشکیل می‌شود که هر دو ژنتیکی مشابه سلول مادر
دختر تشکیل می‌شود که هر دو ژنتیکی مشابه سلول مادر هستند. نتیجه: این فرآیند سریع، کارآمد و روش اصلی تکثیر مژک‌داران در شرایط مناسب محیطی است. نوار مژه‌ای در مژک‌داران – ساختمان، نام و نقش آن نام علمی: کینتیدیوم (Kinetidium) یا کینتیه (Kinety) تشکیل‌شده از: رشته‌هایی از مژک‌ها که در سطح سلول مژک‌داران به‌صورت موازی کنار هم قرار گرفته‌اند. ساختمان نوار مژه‌ای نوار مژه‌ای از چند بخش اصلی تشکیل شده: 1.مژک‌ها (Cilia): زائده‌های مو‌مانند که از سطح سلول بیرون زده‌اند. 2.بازل‌بادی (Basal Body) یا کینتوزوم
زده‌اند. 2.بازل‌بادی (Basal Body) یا کینتوزوم (Kinetosome): ساختار پایه‌ای که در داخل سلول قرار دارد و مژک‌ها را کنترل می‌کند. 3.میکروتوبول‌ها: فیبرهای پروتئینی که ساختار مژک را حفظ کرده و به حرکت کمک می‌کنند. 4.فیبرهای زیر غشایی: شبکه‌ای از پروتئین‌ها که نوار مژه‌ای را در جای خود تثبیت می‌کنند. نقش نوار مژه‌ای در مژک‌داران: 1.حرکت سلولی مژک‌ها به‌طور هماهنگ تکان می‌خورند و باعث حرکت رو به جلو یا عقب مژک‌دار می‌شوند. حرکت مژک‌ها معمولاً در یک جهت خاص و موجی شکل انجام می‌شود، شبیه به پارو زدن. بسته به نوع
شکل انجام می‌شود، شبیه به پارو زدن. بسته به نوع آرایش نوار مژه‌ای، سلول می‌تواند در آب چرخش کند یا مستقیم حرکت کند. 2.ایجاد جریان آب و تغذیه مژک‌ها آب و ذرات غذایی را به سمت دهان سلولی (سیتوستوم) هدایت می‌کنند. این جریان آب باعث ورود غذا (مثل باکتری‌ها و ذرات آلی) به سلول می‌شود. 3.چسبیدن به سطوح و احساس محیط برخی مژک‌داران از نوار مژه‌ای برای چسبیدن موقت به بستر استفاده می‌کنند. مژک‌ها همچنین به تغییرات محیطی مثل جریان آب یا حضور طعمه واکنش نشان می‌دهند. 4.تولیدمثل و تقسیم سلولی هنگام شکافت دوتایی، نوار
4.تولیدمثل و تقسیم سلولی هنگام شکافت دوتایی، نوار مژه‌ای بازسازی شده و بین دو سلول جدید تقسیم می‌شود. هماهنگی در حرکت نوار مژه‌ای! مژک‌ها حرکتشان را به‌صورت هماهنگ با یکدیگر انجام می‌دهند، مشابه حرکت موجی در گندم‌زار یا حرکت تماشاگران در استادیوم (Wave Motion). این حرکت موجی شکل باعث می‌شود که مژک‌داران در محیط آبی با کمترین مقاومت ممکن حرکت کنند. نتیجه: نوار مژه‌ای مثل موتور محرک مژک‌داران است که علاوه بر حرکت، در تغذیه و حس محیط هم نقش دارد! 1. تفاوت ساختاری و عملکردی در سطح ژنومی ماکرونوکلئوس در طی رشد
و عملکردی در سطح ژنومی ماکرونوکلئوس در طی رشد خود، قطعات خاصی از DNA را حذف می‌کند و فقط ژن‌های موردنیاز برای متابولیسم و عملکرد سلولی را حفظ می‌کند. این فرایند شبیه RNA اسپلیسینگ است، اما در سطح DNA انجام می‌شود که در یوکاریوت‌های دیگر دیده نمی‌شود. 2. هوش تکاملی – چرا دو نوع هسته وجود دارد؟ داشتن دو نوع هسته به مژک‌داران انعطاف‌پذیری بالایی در تنظیم بیان ژن و حفظ اطلاعات ژنتیکی می‌دهد: ماکرونوکلئوس باعث می‌شود که مژک‌داران سریع رشد کنند و تکثیر شوند، بدون اینکه درگیر بازتولید ژنتیکی پیچیده شوند.
بدون اینکه درگیر بازتولید ژنتیکی پیچیده شوند. میکرونوکلئوس باعث می‌شود که اطلاعات ژنتیکی ثابت بماند و در زمان نیاز بازسازی شود. 3. مقایسه با سلول‌های بدن انسان شباهت جالب این ساختار با سلول‌های بدن انسان در این است که: ماکرونوکلئوس مانند سلول‌های تمایزیافته بدن انسان است که فقط ژن‌های لازم برای عملکرد خاصشان را بیان می‌کنند. میکرونوکلئوس مانند سلول‌های بنیادی است که تمام اطلاعات ژنتیکی را حفظ می‌کند. نتیجه‌گیری: چرا مژک‌داران خاص هستند؟ داشتن دو نوع هسته یکی از پیچیده‌ترین سیستم‌های تنظیم ژنتیکی در
هسته یکی از پیچیده‌ترین سیستم‌های تنظیم ژنتیکی در تک‌یاخته‌هاست. این سیستم باعث می‌شود که مژک‌داران هم ثبات ژنتیکی داشته باشند و هم بتوانند سریع خود را با محیط سازگار کنند. شباهت عملکردی این هسته‌ها به سلول‌های تمایزیافته و بنیادی در انسان نشان‌دهنده یک استراتژی هوشمندانه تکاملی است. در یک جمله: مژک‌داران در دنیای تک‌یاخته‌ها، مانند انسان‌ها در دنیای موجودات چندسلولی هستند معرفی معروف ترین مژک داران پارامسی از معروفترین مژک‌داران است. همچنین در آبهای شیرین(همانند برکه ها،تالاب ها،رودخانه های کم جریان) به
برکه ها،تالاب ها،رودخانه های کم جریان) به وفور یافت می شود از کاربرد های آن میتوان به کنترل جمعیت باکتری ها(زیرا باکتری خوار است) و شاخص آلودگی آب اشاره کرد. ورتیسلا یا مرتیسل از معمول‌ترین مژک‌داران ساقه‌دار است که در آب‌های شیرین به وفور یافت می‌شوند. بدنه یا زوئید جانور معمولاً زنگوله‌ای‌شکل است و در ساقه قابل انقباض آن یک رشته محوری اسپاسمونم متشکل از دسته‌ای میونم جای دارد. همچنین این مژک دار به روش جوانه زنی تکثیر میشود. بالانتیدیوم کولی (Balantidium coli) – تنها مژک‌دار بیماری‌زا است می‌تواند کیست
coli) – تنها مژک‌دار بیماری‌زا است می‌تواند کیست تشکیل دهد و در شرایط سخت زنده بماند همچنین باعث بیماری بالانتیدیازیس (اسهال خونی شدید) می‌شود. تتیراهایمنیا (Tetrahymena) – مژک‌دار مدل در پژوهش‌های زیستی،از کاربرد های آنمیتوان به مطالعه روی پیری سلولی بررسی بیولوژی مولکولی و تنظیم ژن‌ها اشاره کرد. استنتور (Stentor) – مژک‌دار قیفی شکل، از جالب ترین و مهم ترین ویژگی های آن میتوان به یکی از بزرگ‌ترین مژک‌داران (تا ۲ میلی‌متر)شکل بدن شبیه شیپور یا قیف،دارای رنگدانه‌های آبی و سبز،می‌تواند بدنش را جمع و باز کند.
آبی و سبز،می‌تواند بدنش را جمع و باز کند. در آبهای شیرین و گیاهان آبی وجود دارد، نقش زیستی آن تصفیه آب با تغذیه از ذرات معلق است. منابع. Wikipedia contributors, "Ciliate", Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciliate&amp;oldid=187482389 (accessed January 30, 2008).
انجمن اسلامی دانشجویان که بعد از انقلاب به «دفتر تحکیم وحدت» مشهور شد، نخستین بار در دهه ۱۳۲۰ خورشیدی در دانشگاه تهران با عنوان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران تأسیس شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ انجمن‌های اسلامی دانشکده‌های گوناگون گرد هم آمده و «اتحادیه انجمن‌های اسلامی و سازمان‌های دانشجویی سراسر کشور» (دفتر تحکیم وحدت) به عنوان مرکز انجمن‌های اسلامی دانشجویان شکل گرفت. دهه ۶۰ و ابتدای دهه ۷۰. در جلساتی که انجمن اسلامی برگزار می‌کرد، افرادی چون مهدی بازرگان، یدالله سحابی، سید
افرادی چون مهدی بازرگان، یدالله سحابی، سید صدرالدین صدربلاغی، محمدتقی فلسفی، حسین علی راشد سخنرانی می‌کردند. اهداف اساسنامه اولیهٔ دفتر تحکیم وحدت «اصلاح جامعه بر طبق دستورهای اسلام، تلاش در ایجاد دوستی و اتحاد بین افراد مسلمان مخصوصاً جوانان روشنفکر، انتشار حقایق اسلامی به وسیله ایجاد موسسات تبلیغات و نشر مطبوعات، و مبارزه با خرافات» نوشته شده‌است. پس از بحران گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا که به دست دانشجویان مسلمان پیرو خط امام انجام شد، این گروه دانشجویان و اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم
گروه دانشجویان و اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) به یکدیگر نزدیک‌تر شدند و گرایش چپ‌گرایی در اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) افزایش یافت. در سال‌های دهه ۱۳۶۰ گرایش به چپ، گرایش‌های ایدئولوژیک و انقلابی، و عدالت‌خواهی در انجمن‌های اسلامی قوی بود. نزدیک به ۳۰ نفر از اعضای اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) که در جنگ ایران و عراق شرکت کرده بودند کشته شدند. پس از جنگ با توجه به وضعیت سیاسی اجتماعی جامعه، گرایش‌های ایدئولوژیک کمتر شد و مشی انتقادی انجمن‌های اسلامی نسبت به مشکلات مختلف و جدی‌تر
انجمن‌های اسلامی نسبت به مشکلات مختلف و جدی‌تر شدن توجه به مسایل صنفی دانشجویان، همگام با رویکردهای سیاسی رشد کرد. اعضایی از تحکیم وحدت که طیف همراه حشمت‌الله طبرزدی بودند در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۲ از اکبر هاشمی رفسنجانی حمایت کردند اما کم‌کم رادیکال‌تر شده و از دفتر تحکیم وحدت جدا شدند و جبهه متحد دانشجویی را تشکیل دادند. جنبش دوم خرداد. اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) به عنوان نماینده جنبش دانشجویی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۷۶) از سید محمد خاتمی حمایت کرد و نقش مهمی در پیروزی
از سید محمد خاتمی حمایت کرد و نقش مهمی در پیروزی اصلاح‌طلبان ایران در انتخابات داشت. در سالهای ۷۶ تا ۷۸ تحکیم وحدت جایگاه محکم و تأثیرگذاری در عرصه سیاسی ایران پیدا کرد. در انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی و دوره اول شوراها چند نماینده از اتحادیه انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) انتخاب شدند. واقعه ۱۸ تیر. وقایع هجده تیر یا وقایع کوی دانشگاه تهران درگیری‌های میان دانشجویان، نیروهای انتظامی و افراد موسوم به لباس شخصی‌ها بود که سبب کشته شدن چند دانشجو و مجروح شدن بسیاری شد و با حمله لباس شخصی‌ها و برخی