payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و از اسیدهای چرب غیراشباع ساخته می‌شوند. در برخی تقسیم‌بندی‌ها این گروه را از هورمون‌ها مجزا می‌نمایند. تعدادی از هورمون‌ها. معروفترین هورمون‌های بدن عبارتند از هورمون کاهنده قند خون(انسولین)، هورمون افزاینده قند خون(گلوکاگون)، هورمون رشد (سوماتوتروپین)، هورمون‌های تیروئید، پاراتورمون، کلسی تونین، کورتیزول، هورمون‌های جنسی (مانند تستوسترون، استروژن و پروژسترون)، آلدوسترون، آنژیوتانسین، هورمون ضد ادراری، اکسی توسین، پرولاکتین، گاسترین و… گیرنده‌های هورمون‌ها. اولین مرحله برای شروع اثر هورمون، اتصال به
اولین مرحله برای شروع اثر هورمون، اتصال به گیرنده‌های اختصاصی در سلول هدف است. سلول‌هایی که چنین گیرنده‌هایی ندارند به هورمون پاسخ نمی‌دهند به همین دلیل است که هورمون‌ها اختصاصی عمل می‌کنند. گیرنده‌های هورمون‌ها در غشاء سلول هدف، در سیتوپلاسم یا در هسته قرار دارند. پس از اتصال هورمون به گیرنده خود، معمولاً زنجیره‌ای از واکنش‌ها درسلول آغاز می‌شود که هر مرحله آن، از مرحله قبلی قوی تر است. در نتیجه مقدار بسیار کمی از هورمون می‌تواند تأثیر بسزایی در سلول‌های متعدد داشته باشد. موقعیت انواع گیرنده‌های هورمونی
متعدد داشته باشد. موقعیت انواع گیرنده‌های هورمونی عبارت است از: گیرنده در سطح یا غشاء سلولی: این نوع گیرنده‌ها مخصوص هورمون‌های پپتیدی و کاتکول آمین‌ها هستند. گیرنده در داخل سیتوپلاسم: گیرنده‌های مربوط به هورمون‌های استروئیدی اغلب در سیتوپلاسم قرار دارند. گیرنده در داخل هسته: گیرنده‌های مربوط به هورمون‌های تیروئید در هسته قرار دارند. البته این را هم باید بدانیم که تعداد گیرنده‌ها و نیز حساسیت آن‌ها به هورمون نیز بسیار مهم است. برخی از هورمون‌ها موجب افزایش و برخی سبب کاهش تعداد گیرنده می‌شوند. غلظت خونی.
و برخی سبب کاهش تعداد گیرنده می‌شوند. غلظت خونی. اکثر هورمون‌ها در مقادیر بسیار کم ترشح می‌شوند لذا غلظت هورمون‌ها در خون از یک پیکوگرم در میلی لیتر تا چند میکروگرم در میلی لیتر متغیر است. بعضی از هورمون‌ها به صورت موضعی اثر می‌کنند ولی مهم‌ترین راه انتقال هورمون‌های درونریز وقتیکه اندام هدف از محل ترشح فاصله دارد گردش خون است. حمل و نقل هورمون‌ها در خون به دو صورت محلول در آب و اتصال به پروتئین‌های خون می‌باشد. هورمون‌های پپتیدی و کاتکول آمین‌ها به راحتی در آب حل شده و به محل هدف خود منتقل می‌شوند؛ ولی
در آب حل شده و به محل هدف خود منتقل می‌شوند؛ ولی هورمون‌های استروئیدی و تیروئیدی در حالت متصل به پروتئین‌های پلاسما در خون جابه‌جا می‌شوند. غلظت یک هورمون در خون، به سرعت ترشح هورمون به خون و سرعت برداشت هورمون از خون (پاک سازی) وابسته است. گاه برداشت، هم توسط اندام هدف و هم توسط اندام‌های تصفیه‌کننده مانند کبد و کلیه صورت می‌گیرد. تنظیم ترشح. از این که یک محرک هورمون را آزاد می‌کند، شرایط یا فراورده‌های حاصل از هورمون ادامه آزادسازی آن را مهار می‌کنند؛ یعنی هورمون با ایجاد یک اثر منفی (فیدبک منفی) از ترشح
هورمون با ایجاد یک اثر منفی (فیدبک منفی) از ترشح بیش از حد هورمون یا فعالیت بیش از حد بافت هدف پیشگیری می‌کند. در اغلب موارد میزان فعالیت بافت هدف تعیین‌کننده تنظیم هورمون است؛ بنابراین زمانی که فعالیت بافت هدف از یک سطح مناسب بیشتر شود، پیام فیدبکی را به غده درون ریز می‌فرستد تا ترشح هورمون را کاهش دهد؛ مثلاً کاهش سطح کلسیم خون موجب ترشح هورمون پاراتیروئید و افزایش آن موجب کاهش ترشح این هورمون می‌شود. گاه این پیام فیدبکی دو مرحله‌ای است مثلاً افزایش هورمون تیروئید موجب اثر بر هورمون هیپوتالاموس (هورمون
تیروئید موجب اثر بر هورمون هیپوتالاموس (هورمون آزادکننده تیروتروپین) و اثر نهایی بر هیپوفیز (هورمون TSH) می‌شود. در برخی مواقع نیز تأثیر بیولوژیک هورمون به افزایش ترشح هورمون می‌انجامد که به نام فیدبک مثبت موسوم است مثلاً تأثیر جسم زرد بر ترشح پروژسترون.
احمد سعید حق‌پرست راد ( – ) بازیگر ایرانی بود. او فعالیت خود را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ آغاز کرد و در آن زمان برای بازی در "صبح روز چهارم" (۱۳۵۱) و "تنگنا" (۱۳۵۲) دو جایزه از جشنواره سینمایی سپاس گرفت. او پس از بازی در فیلم "عقاب‌ها" (۱۳۶۳) ممنوع التصویر شد و ایران را ترک کرد. راد در سال ۱۳۷۸ پس از سال‌ها دوری از سینما به ایران بازگشت و حرفهٔ بازیگری را ادامه داد. او برای بازی در فیلم "گیرنده" (۱۳۹۰) دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر را کسب کرد. اوایل زندگی و بولینگ. سعید راد در ۴ آبان
کسب کرد. اوایل زندگی و بولینگ. سعید راد در ۴ آبان ۱۳۲۳ در تهران متولد و در محله سنگلج تهران بزرگ شد. پدرش از اعضای سازمان نظامی حزب توده ایران بود که در زمان کودکی راد در جریان یک پرواز آزمایشی سقوط کرد و کشته شد. او بعد از پنج سالگی به همراه خانواده به محله‌ای در شمیران، درکوچهٔ فردوسی که در حوالی خانهٔ جلال آل‌احمد، نیما یوشیج، علی آزاد، و داریوش رفیعی بود کوچ کرد. وی دوران تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ نیکی علاء و دوران دبیرستان را در مدرسهٔ شاپور تجریش (نام دیگر رشید یاسمی) که محل کنونی موزه سینما است
(نام دیگر رشید یاسمی) که محل کنونی موزه سینما است گذراند. جلال مقدم دبیر انشاء او در مقطع اول دبیرستان بود. رشته تحصیل راد در دوران دبیرستان طبیعی (تجربی) بود. پس‌از پایان تحصیلات متوسطه، مقطع دانشگاهی را در دانشگاه کشاورزی کرج (پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران) ادامه داد. او در ادامهٔ جوانی از جذب خود به رشتهٔ بولینگ می‌گوید و در این رشته به قهرمانی نیز رسید. سعید راد از اساتید خود در این رشته از کامبیز کیانی و محمد شهریاری یاد می‌کند. پاتوق او در بولینگ عبده بود. زندگی حرفه‌ای. ورود به سینما.
در بولینگ عبده بود. زندگی حرفه‌ای. ورود به سینما. سعید راد در خاطرات خود درباره دیدار علی زرین‌دست می‌گوید که از طرف او به سعید راد پیشنهاد بازیگری شده است که در جواب نه می‌گوید. همچنین به حضور برادر علیرضا زرین‌دست، محمد زرین‌دست (تونی) در آنجا اشاره می‌کند که هاشم خان (محمد زرین‌دست) را در آنجا به نمایش گذاشت. سعید راد از سال ۱۳۴۷ به فعالیت در سینما پرداخت. او در سال ۱۳۵۰ با نقش سیاهی‌لشکری در فیلم "فاتحین صحرا" بازیگری را آغاز کرد. نخستین نقش مهم او در فیلم "خداحافظ رفیق" ساخته امیر نادری بود. او با
فیلم "خداحافظ رفیق" ساخته امیر نادری بود. او با بازی در نقش علی خوش‌دست در "تنگنا" شهرت یافت. او خیلی زود به چهره‌ای سرشناس تبدیل شد و در کمتر از یک دهه در بیش از ۳۰ فیلمِ جریان تجاری بازی کرد. راد در گفتگو با فریدون جیرانی در برنامه آپارات شماره ۱۱ به این نکته اشاره می‌کند که عباس شباویز به دلیل همزمانی ساخت فیلم "همای سعادت" (تاپی چاناکیا، ۱۳۵۰) این پروژه باعث شد مدتی متوقف بشود که در نهایت سعید راد به دلیل هم‌ذات‌پنداری بسیار با کلیت و سوژهٔ فیلم، سهم خود را در یک آژانس تبلیغاتی فروخت و در این کار تزریق
را در یک آژانس تبلیغاتی فروخت و در این کار تزریق کرد. اما باز، کار به پایان نرسید و دوباره فیلم دچار وقفه شد. این‌بار باربد طاهری (داماد عباس شباویز) به پروژه اضافه شد و سهم راد را تسویه کرد و تهیه‌کنندگیِ دوم را برعهده گرفت. راد در سال ۱۳۵۶ در فیلم "هزار بار مردن" در کنار علی آزاد و مهدی فخیم‌زاده نقش آفرینی کرد. انقلاب و ممنوع‌الکاری. پس از انقلاب ۱۳۵۷ سعید راد برخلاف بسیاری از ستاره‌های سینمای پیش از انقلاب توانست به کار خود ادامه دهد و تا سال ۱۳۶۳ در هفت فیلم سینمایی بازی کرد. بازی او در "عقاب‌ها" راد
فیلم سینمایی بازی کرد. بازی او در "عقاب‌ها" راد را به اوج رساند. او دلیل ممنوع الکاری خود پس از سال ۱۳۶۳ را عدم تمایل رشد چهره‌های سینمایی پس از انقلاب توسط محسن مخملباف و محمد خاتمی (وزیر ارشاد وقت) ذکر نمود. او در میانه دههٔ ۱۳۶۰ پس از ممنوع‌التصویر شدن، ایران را ترک کرد و مدتی در لاهور، پاکستان، هند، کانادا، و ایالات متحدهٔ آمریکا زندگی کرد. راد در گفت‌وگویی با ماهنامه "فیلم" گفته بود که برای کسب درآمد مجبور بود به کارهایی مانند رانندگی و تحویل غذا تن دهد. بازگشت به ایران. سعید راد در سال ۱۳۷۸ به وطن
دهد. بازگشت به ایران. سعید راد در سال ۱۳۷۸ به وطن بازگشت و پس از چند سال انتظار برای گرفتن دوباره مجوز برای بازی در فیلم، در فیلم "دوئل" به کارگردانی احمدرضا درویش ایفای نقش کرد. وی کار هنری خود را در سینمای خانگی ادامه داد. اما بیشتر نقش‌های او در این دوران مکمل و فرعی بودند و او دیگر قهرمان و ستاره نبود. مهمترین بازی او در این دوران در فیلم "چ" (۱۳۹۲) بود که نقش افسر نظامی ولی‌الله فلاحی را به تصویر کشید. حاشیه. سعید راد در افتتاحیه سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۹۲ در دوران
جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۹۲ در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی روی صحنه رفت و از بازیگران پیش از قبل از انقلاب شامل محمدعلی فردین و بهروز وثوقی یاد کرد. این اظهارات او با خشم رسانه‌ها و مقام‌های مخالف دولت وقت روبه‌رو شد. در نهایت حجت‌الله ایوبی، رئیس وقت سازمان سینمایی وزارت ارشاد، در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد تقدیر از بازیگران پیش از انقلاب، موضع رسمی وزارت ارشاد نیست. زندگی شخصی. سعید راد در سال ۱۳۵۴ از همسر نخست خود جدا شد و در ۲۸ سالگی با نوش‌آفرین ازدواج کرد. آن‌ها پس از ۱۷ سال از هم
با نوش‌آفرین ازدواج کرد. آن‌ها پس از ۱۷ سال از هم جدا شدند. او از ازدواج نخست خود یک دختر و یک پسر داشت. دخترش، نگاه، دندان‌پزشک است و از کانادا به ایران مهاجرت کرده است. پسرش، سام، در زمینه وکالت فعالیت کرده و ساکن کانادا است. آدام همتی (بازیکن فوتبال) نوه او است. مرگ. راد در شهریور ۱۴۰۲ به دنبال زمین‌خوردگی در خانه دچار مصدومیت شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. به گفتهٔ دخترش، پروتز استفاده‌شده طی جراحی در کمر او به‌خوبی قرار نگرفت و باعث عمل جراحی مجدد شد. او پس از آن علی‌رغم انجام فیزیوتراپی دیگر توانایی
او پس از آن علی‌رغم انجام فیزیوتراپی دیگر توانایی راه رفتن نداشت و به عفونت ریه و مثانه نیز مبتلا شد و با رضایت خودش دوباره مورد عمل جراحی ناموفق قرار گرفت. سعید راد در ۱ مرداد ۱۴۰۳ در ۷۹ سالگی درگذشت و مراسم خاکسپاری او در ۳ مرداد در حیاط خانه سینما برگزار شد. او وصیت کرده بود که پیکرش در کنار فردین در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شود. پژمان بازغی به حضور انگشت‌شمار چهره‌ها و بازیگران صاحب نام در مراسم خاکسپاری سعید راد اعتراض کرد.
اوستاشناسی دانش بررسی، واکاوی و خوانش متن‌های کهن اوستا، نسک آسمانی زرتشتیان است که آنگونه که دهخدا می‌نویسد یورشگران به ایران. در گذر زمان از شمار آنان کاسته‌اند و کم شمار ازین ماتیکان مانده است. هزوارش و همچنین شناخت زبان اوستایی نیز از اهداف است. این دانش در دوره نوین از سال ۱۷۵۸ (میلادی) که اروپاییان با اوستا آشنا شدند آغاز شد. تاریخچه. یک فرانسوی به نام انکتیل دوپرون در سال ۱۷۵۸ در هندوستان اوستا را نزد یک موبد پارسی به نام "دستور داراب" آموخت، وی در بازگشت به فرانسه به برگردان اوستا به فرانسوی پرداخت
به فرانسه به برگردان اوستا به فرانسوی پرداخت و در ۱۷۷۱ اوستای خود را به چاپ رساند. هم‌میهن دیگر او بورنوف در سال ۱۸۸۳ یسنا را به فرانسوی برگرداند و نشر نمود. از این تاریخ بود که اوستاشناسی پایه علمی گرفت چرا که بورنوف برای برگردان و فهم واژگان دست به روشی تازه زد، او برای دانستن معنای واژگان به سانسکریت که بسیار به اوستایی نزدیک است روی آورد و از همین راه دستور زبان اوستایی را نیز یافت. نخستین اوستاشناس ایرانی ابراهیم پورداوود بود. او آموزگار دانشگاه تهران در سده ۱۲ و ۱۳ هجری بود و کاوش و جویش‌های بسیار
در سده ۱۲ و ۱۳ هجری بود و کاوش و جویش‌های بسیار برای شناخت و ترجمه اوستا کرد. چند نوشته او در هند نیز به چاپ رسیده است
محوطه باستانی بندیان مربوط به دوره ساسانیان است و در شمال‌غربی شهر درگز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر یکی از قدیمی ترین آثار باستانی خراسان و شرق کشور است که نشان دهنده قدمت بسیار بالای شهرستان درگز میباشد. این محوطه باستانی که آتشکده خوانده شده یادگاری از پیروزی بهرام گور بر هون ها می باشد که شامل گچبری هایی حاوی صحنه هایی از شکست هون ها می باشد. هرچند بعدا این گچبری ها در زمان شکست پیروز از هپتال ها عمدا توسط آنها ویران شد.
دریای مرده دریاچهٔ آب شوری است که میان اردن، اسرائیل و مناطق فلسطینی واقع شده است. بیشترین درازای آن ۵۰ کیلومتر و بیشترین پهنا ۱۵ کیلومتر است. این دریاچه کمی پایین‌تر از رود اردن قرار دارد و شورترین حوضه آبی جهان است به طوری که اگر یک فرد در آن شیرجه بزند روی آب باقی می‌ماند(چگالی بسیار زیاد به دلیل نمک بسیار زیاد، اگر چگالی نسبی یک ماده کمتر از یک باشد بر روی آب شناور می‌ماند). در برخی منابع از آن با نام دریاچه نمک یاد شده است. سواحل اطراف آن پست‌ترین نقطهٔ خشکی‌های زمین است. برخلاف برخی باورهای نادرست، در
خشکی‌های زمین است. برخلاف برخی باورهای نادرست، در آب فوق‌العاده شور دریای مرده هیچ گونه ماهی یا جانور آبزی بزرگ وجود ندارد. تنها موجودات زندهٔ قابل زیست در این دریا، برخی گونه‌های باکتری‌ها و آرکی‌ها (ریزاندامگان مقاوم به شوری بالا) هستند. اگرچه در حوضهٔ آبریز دریای مرده (مانند چشمه‌های اطراف و رودخانه‌های ورودی مانند رود اردن)، گونه‌هایی از ماهیان مانند Aphaniops richardsoni (ماهی دندان‌دار دریای مرده) زندگی می‌کنند، اما این ماهیان نمی‌توانند در آب شور خود دریاچه دوام بیاورند. این دریا برای این «دریای
خود دریاچه دوام بیاورند. این دریا برای این «دریای مرده» نامیده می‌شود که هیچ جانور یا گیاهی به‌طور دائمی در آن زندگی نمی‌کند. آب آن هشت تا نه‌برابر شورتر از آب اقیانوس‌ها می‌باشد. به دلیل شوری بسیار زیاد آب این دریاچه اگر فردی روی آن دراز بکشد معلق می‌ماند. دریای مرده با کم‌آبی شدید مواجه است اما محو نخواهد شد. هرچه آب پایین می‌رود، غلظت و شوری دریاچه بیشتر می‌شود و نهایتاً به جایی می‌رسد که میزان تبخیر متوقف می‌شود؛ بنابراین دریای مرده احتمالاً به مراتب کوچک‌تر از این که هست می‌شود، اما به‌کل محو نمی‌شود.
از این که هست می‌شود، اما به‌کل محو نمی‌شود. نام ها در گذر زمان. نام انگلیسی "دریای مرده" ترجمه‌ای لفظی از نام عربی آن است، که خود نیز ترجمه‌ای لفظی از نام‌های یونانی و لاتین قدیم می‌باشد، در اشاره به کمبود حیات آبزی به‌دلیل شوری شدید دریاچه. نام‌های تاریخی انگلیسی شامل "دریای نمک"، "دریاچه سدوم" بر اساس روایت کتاب مقدس از نابودی آن، و "دریاچه آسفالتیتس" از زبان‌های یونانی و لاتین هستند. نام "دریای مرده" گاهی در ادبیات عبری با عنوان یَم همَاوِت (ים המוות) به‌معنای "دریای مرگ" ظاهر می‌شود. با این حال،
به‌معنای "دریای مرگ" ظاهر می‌شود. با این حال، رایج‌ترین نام این دریاچه در زبان عبری – چه در متون کتاب مقدس و چه در عبری نوین – و همچنین کهن‌ترین نام شناخته‌شده آن، "دریای نمک" (عبری: ים המלח، رومی‌نویسی‌شده: "Yām HamMelaḥ") است. نام‌های عبری دیگری که برای این دریاچه در کتاب مقدس آمده‌اند، شامل "دریای عَرَبا" (عبری: ים הערבה، "Yām Ha'Ărāvâ") و "دریای شرقی" (عبری: הים הקדמוני، "HaYām HaQadmōnî") می‌باشند. در تلمود، از آن با عنوان "دریای نمک" یا "دریای سدوم" یاد شده است. نام عربی آن البحر الميت ("al-Baḥr
یاد شده است. نام عربی آن البحر الميت ("al-Baḥr al-Mayyit") به‌معنای "دریای مرده" است، اگرچه معمولاً بدون حرف تعریف "الـ" نیز به کار می‌رود. همچنین در زبان عربی با نام "دریای لوط" (عربی: بحر لوط، رومی‌نویسی‌شده: "Buhayrat"، "Bahret" یا "Birket Lut") شناخته می‌شود؛ برگرفته از نام لوط، برادرزاده ابراهیم، که گفته می‌شود همسرش هنگام نابودی شهرهای سدوم و عموره به ستونی از نمک تبدیل شد. در مواردی کمتر، این دریا در عربی با عنوان "دریای صوغر" نیز شناخته شده است، برگرفته از شهری مهم در گذشته که در کناره‌های این دریا
از شهری مهم در گذشته که در کناره‌های این دریا قرار داشته است. به‌دلیل حجم زیاد تجارت باستانی قیر طبیعی شناور در این دریاچه، نام‌های رایج آن در جغرافیای یونان و روم باستان معمولاً شکل‌هایی از "دریاچه قیر" بوده‌اند. در یونانی باستان به آن Ἀσφαλτίτης ("Asphaltítēs") یا Ἀσφαλτίτις Λίμνη ("Asphaltítis Límnē") گفته می‌شد، و در لاتین با نام Lacus Asphaltites شناخته می‌شد. همچنین نام "دریای قیر" (Ἀσφαλτίτης Θάλασσα، "Asphaltítēs Thálassa") نیز به کار می‌رفت. این دریاچه همچنین با نام "دریای مرده" نیز شناخته می‌شد
همچنین با نام "دریای مرده" نیز شناخته می‌شد (یونانی باستان: Νεκρά Θάλασσα، رومی‌نویسی‌شده: "Nekrá Thálassa"؛ لاتین: "Mare Mortuum"). نام باستانی دیگری برای آن "دریای یهودیان" (لاتین: "Iudaicum mare") بوده است؛ اصطلاحی که توسط تاریخ‌نگار رومی قرن دوم میلادی، تاسیتوس ("Tacitus") به کار برده شده است. مشخصات. ارتفاع گودترین نقطه آن ۴۲۲ متر کمتر از سطح دریا است. بیشترین عمق آب تاکنون از ۳۷۸ متر بالاتر نبوده است. ۶۷ کیلومتر طول و ۱۸ کیلومتر عرض دارد. حجم آب دریاچه ۱۱۴ میلیارد متر مکعب است. تنها رود اردن و بعضی
۱۱۴ میلیارد متر مکعب است. تنها رود اردن و بعضی قنات‌های کوچک به این دریا منتهی می‌شوند. آب آن تنها از راه تبخیر کاهش پیدا می‌کند، پس در نتیجه میزان نمک و دیگر املاح که از رود اردن و دیگر نهرهای کوچک به آن وارد می‌شود، افزایش می‌یابد. این دریاچه با ۳۴٫۲٪ غلظت مواد محلول (در سال ۲۰۱۳)، شورترین دریاچهٔ دنیاست. به‌طور کلی میزان نمک آب‌های آزاد (اقیانوس‌ها و دریاها) حدود ۳٫۵٪ است؛ بنابراین شوری آن بیش از ۹٫۵ برابر آب‌های آزاد است. به دلیل ارتفاع پایین این منطقه از سطح دریا، پساب کشاورزی و پساب ناشی از خاکشویی
از سطح دریا، پساب کشاورزی و پساب ناشی از خاکشویی مناطق دورتر به صورت چشمه‌هایی در کف این دریاچه به آن وارد می‌شود. پساب‌های کشاورزی حاوی مقدار زیادی املاح معدنی هستند. تبخیر گسترده و ورود دائمی آب شور باعث بالا رفتن شدید غلظت آب و جرم حجمی آن شده است، به گونه‌ای که انسان در این آب شناور می‌ماند. با آنکه از هر سه مولکول در آب این دریاچه تنها دو تایشان مولکول آب‌اند، بر روی سنگ‌های اعماق این دریاچه بیوفیلمهای سبز و باکتری‌های سولفیدخوار زندگی می‌کنند، و گاه که وضعیت آب مساعد باشد، رویش آغازیان باعث به رنگ
که وضعیت آب مساعد باشد، رویش آغازیان باعث به رنگ سرخ درآمدن آب دریاچه می‌شود. در اثر وجود مقدار زیاد نمک و دیگر مواد سمی، موجودات زنده نمی‌توانند در این دریا باقی بمانند. از این رو ماهی و دیگر جانوران آبزی رود اردن به محض ورود به این دریا می‌میرند. تاریخچه. در سال ۱۸۴۷، دولت آمریکا گروهی مأمور بررسی رود اردن کرد. سرپرست گروه افسری بود به نام ویلیام لینچ؛ او نخستین کسی بود که حساب کرد و متوجه شد دریای مرده پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد کره زمین است. بحران آب. سرعت پایین رفتن سطح آب دریا هر سال حدود یک متر
سرعت پایین رفتن سطح آب دریا هر سال حدود یک متر است. در دوران جنگ جهانی اول، چند مهندس بریتانیایی حرف نخست اسم‌شان را روی یک تخته سنگ که لب آب بود حک کردند که مشخص شود آب تا کجاست. درست صد سال پس از آن موقع، آن تخته سنگ حدود ۲ کیلومتر بالاتر از سطح آب است. افزایش شمار گودال‌های ناشی از نشست زمین موجب شده امنیت کشاورزی منطقه به خطر بیفتد. روی‌هم طی چهل سال، بیش از ۵۵۰۰ گودال پیرامون دریای مرده ایجاد شده است. گودال‌های فرونشست زمین وقتی به وجود می‌آیند که رسوب نمکی در زیر زمین فرو می‌ریزد، یا آب شیرینی که
نمکی در زیر زمین فرو می‌ریزد، یا آب شیرینی که رسوب نمک را در زیر زمین می‌شوید و لایه‌های بالایی آن نشست می‌کنند. این گودال‌ها گاه عظیمند، به قطر ۱۰۰ متر و عمق ۵۰ متر. گویی زمین‌لرزه‌ای شدید طی دهه‌ها منطقه را تکان می‌داده است. بر پایهٔ بررسی‌های علمی، دریای مرده در یک مرحله با محیط اطراف به تعادل خواهد رسید و دیگر کوچک نمی‌شود؛ یعنی میزان آبی که در ترکیب معجون‌گونه دریاچه است با میزان بخار آب موجود در هوای بالای دریاچه به تعادل می‌رسد. از این گذشته، دریای مرده خاصیت نم‌گیری دارد یعنی می‌تواند مولکول‌های آب
خاصیت نم‌گیری دارد یعنی می‌تواند مولکول‌های آب پیرامونش را جذب کند. کاهش ورودی آب از رود اردن. تنها منبع تأمین‌کنندهٔ آب دریای مرده، رود اردن است. در حقیقت دلیل اصلی کاهش شدید سطح آب دریای مرده، کاهش آب رود اردن است. رود اردن از یک سو وارد می‌شود اما از سوی دیگر بیرون نمی‌رود، همین‌جا می‌ماند و بخار می‌شود. بعضی جاهای کرانه باختری رود (که در دست اسرائیل است) آب آن‌قدر کم شده که در فصل خشک به جوی آبی می‌ماند. رود اردن از آب‌راه‌های مهم دنیای باستان بود. حتی در دوران مدرن هم رودی بزرگ بود که گاه در فصل
حتی در دوران مدرن هم رودی بزرگ بود که گاه در فصل بارندگی طغیان می‌کرد. در گذشته در جاهایی پهنای رود حدود ۳۰ متر بوده؛ برای مثال سال ۱۹۲۷ رود اردن هنوز آن‌قدر آب داشت که یک مهندس روس یهودی به نام پینچاس روتنبرگ کنار آن یک نیروگاه کوچک آبی بسازد. ساختمان نیروگاه هنوز برجاست، اما وسط صحرایی بی‌آب‌وعلف، نه کنار رود. بدیهی است که جغرافیای منطقه طی این سال‌ها تغییر نکرده. بخش شمالی رود به دریاچه جلیل (یا دریاچه طبریه) می‌ریزد و بخش جنوبی از آن سرازیر شده به بحرالمیت می‌ریزد. آنچه تغییر اساسی کرده آبی است که به
می‌ریزد. آنچه تغییر اساسی کرده آبی است که به این سیستم وارد و از آن خارج می‌شود. در حقیقت مسئله اصلی در دهه‌های گذشته سیاست آب کشورهای منطقه بوده. اسرائیل در بخش جنوبی دریاچه جلیل سد ساخته و عملاً مقدار آبی را که وارد اردن می‌شود، کنترل می‌کند. دریاچه جلیل – به‌عنوان یک منبع آب – برای اسرائیلی‌ها اهمیت راهبردی دارد، هرچند که این کشور در سال‌های اخیر آب شیرینی را که از نمک‌زدایی آب مدیترانه تولید می‌کند آرام‌آرام افزایش داده است. دولت اسرائیل از دهه پنجاه میلادی – یعنی یک دهه پیش از ساخت سد – از منابع آب
میلادی – یعنی یک دهه پیش از ساخت سد – از منابع آب دره رود اردن برداشت می‌کرده که برای کشاورزان اردنی و فلسطینی (در کرانه باختری) مشکل‌ساز بوده چون برای کشاورزی و سیر کردن شکم‌شان به این آب نیاز دارند. دولت اسرائیل هم البته مشکلی مشابه دارد – هرچند دستکم پول و فناوری لازم برای تأمین آب مردمش را دارد. مشکل اسرائیل این است که مهم‌ترین منبع تأمین آب رود اردن، یعنی رود یرموک از سوریه می‌گذرد. از حدود سی سال پیش به این سو، سوری‌ها بیش از چهل سد برای مهار آب یرموک ساخته‌اند – آبی که پیش از آن به رود اردن می‌ریخت.
ساخته‌اند – آبی که پیش از آن به رود اردن می‌ریخت. بعضی اردنی‌ها معتقدند سوریه بعضی از این سدها را برای تنبیه اسرائیل و اردن (به خاطر پیمان صلح ۱۹۹۴) ساخته. اما بعضی دیگر می‌پذیرند که سوریه هم مشکل آب داشته و این سدها را ساخته که ساکنانش بی‌آب نمانند. دلیل ساختن سدها هرچه باشد، واقعیت آن است که آبی که به رود اردن می‌ریزد کم شده؛ اردن هم بنا به نیاز خودش سد ساخته است. هرچند در سال‌های اخیر اسرائیل اجازه داده آب بیشتری از دریاچه جلیل به رود اردن بریزد. حوضچه‌های عظیم تبخیر. هم اسرائیل هم اردن حوضچه‌های عظیم
عظیم تبخیر. هم اسرائیل هم اردن حوضچه‌های عظیم تبخیر دارند که در آن فسفات‌های گران‌قیمت را از آب دریاچه استخراج می‌کنند و به‌عنوان کود می‌فروشند. با این حال مهم‌ترین علت بحران دریای مرده همان کم شدن شدید آب رود اردن است.
اترک (ترکمنی: Etrek)، رودی خروشان و سیل‌گیر است که از کوه‌های هزار مسجد در خراسان رضوی سرچشمه گرفته و در طول مسیر از دشت‌های قوچان، فاروج، شیروان و بجنورد گذشته و در ناحیه ترکمن صحرا استان گلستان، مرز ایران و ترکمنستان جاری می‌شود، پس از آن وارد خاک جمهوری ترکمنستان شده و به دریای کاسپین می‌ریزد. جغرافیا. اترک رودی خروشان و سیل‌گیر با بستر گلی است و با داشتن ۶۶۹ کیلومتر درازا، پنجمین رودخانهٔ بلند ایران و طولانی‌ترین رودخانهٔ ترکمنستان است. این رود حدود ۲۷٬۳۰۰ کیلومتر مربع را آبیاری (زهکشی) می‌کند، اما به
کیلومتر مربع را آبیاری (زهکشی) می‌کند، اما به جهت مصرف زیاد، آب آن فقط در مواقع سیل تا دریا ادامه می‌یابد. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی این حوزهٔ آبریز به‌صورت پوشش جنگلی نیمه متراکم و تُنُک از نوع درختچه با وسعت ۱۲٬۰۰۰ هکتار (٪۴٫۱ مساحت حوزه) و مرتع (٪۶۰ مساحت حوزه) است. زمین‌های زراعی منطقه بالغ بر ۱۴۷٬۵۲۱ هکتار است که ٪۷۴ آن را دیم و ٪۲۶ مابقی را آبی تشکیل می‌دهد. بقیهٔ زمین‌های حوزهٔ آبریز اترک را مناطق مسکونی، بایر، باتلاقی و شوره‌زار تشکیل می‌دهند (۱). شاخه‌های اترک. رودخانه اترک با طولی حدود ۵۸۰ کیلومتر
اترک. رودخانه اترک با طولی حدود ۵۸۰ کیلومتر را می‌توان از لحاظ طبیعی و جغرافیای سیاسی به سه بخش زیر تقسیم‌بندی نمود. بطوریکه رودخانه‌های کال ایمانی، اینچه، گرماب، خرتوت، سومبار، چندیر، نارلی آجی سو، قره یتیم، کال قره حجن (قره قچان)، کلوقرب (کوله قورپ)، نحیب (نجف)، آق بند و ماسن مهم‌ترین رودخانه‌های تغذیه‌کننده اترک می‌باشند. تقسیم‌بندی کلی رودخانه اترک به صورت زیر می‌باشد: رودخانه اترک داخلی به عنوان یکی از طولانی‌ترین رودهای ایران، از ارتفاعات نزدیک قوچان از کوه‌های هزار مسجد سرچشمه گرفته که پس از مشروب
از کوه‌های هزار مسجد سرچشمه گرفته که پس از مشروب نمودن دشت‌های قوچان، فاروج، شیروان و بجنورد و ملحق شدن چند شاخهٔ مهم به آن از منطقهٔ رضاآباد می‌گذرد. اترک بالایی که مساحتی حدود ۶۲۱۳ کیلومتر مربع را شامل می‌شود و از منطقهٔ رضاآباد تا قازانقایه را اترک میانی می‌نامند که مساحت حوضه در این قسمت حدود ۱۶۴۱۶ کیلومتر مربع می‌باشد. این رودخانه پس از گذشتن از قازانقایه تا دشت‌های ساحلی دریای خزر به نام اترک سفلی معروف است که مساحت حوضه این قسمت حدود ۸۵۹۷ کیلومتر مربع می‌باشد، که درچات نیز رودخانه سومبار ترکمنستان
می‌باشد، که درچات نیز رودخانه سومبار ترکمنستان به آن می‌پیوندد. این رودخانه پس از عبور از بخش اینچه برون بعلت شیب کم زمین، در دشت پخش می‌شود که نتیجه آن تشکیل دریاچه‌هایی نظیر آلاگل، آلماگل و تنگلی بوده که نهایتاً در خلیج حسنقلی (درصورت طغیان) به دریای خزر ملحق می‌شود. سومبار: رود شوری است که از ارتفاعات کپه داغ در ترکمنستان سرچشمه گرفته و از سه شاخه ترکان و چندر و سمبار تشکیل شده‌است. در نزدیکی چات به اترک می‌پیوندد. سیاست. بخشی از رود اترک در ناحیهٔ چات، پس از اینچه‌برون به موجب قرارداد آخال در سال ۱۸۸۱
پس از اینچه‌برون به موجب قرارداد آخال در سال ۱۸۸۱ مرز رسمی ایران قاجاری و امپراتوری روسیه شد. در سال ۱۹۲۶ به‌موجب قراردادی میان ایران پهلوی و شوروی قرار شد که حداقل ۵۰٪ از آب این رودخانه وارد خاک ترکمنستان شود.
واخنینگن () شهری کوچک و تاریخی است که در استان خلدرلاند در مرکز کشور هلند واقع شده‌است. جمعیت این شهر در حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر است که از این میان عدهٔ زیادی را دانشجویان، استادان و کارمندان دانشگاه تشکیل می‌دهند. بیشتر شهرت واخنینگن به سبب وجود دانشگاه و مرکز پژوهشیِ واخنینگن است. شعار «واخنینگن، شهر علوم زیستی» بر تابلوهای خوش‌آمدگوییِ ورودی‌های شهر نقش بسته‌است.
میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ – ۱۲۳۸) متخلص به یغما از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار بود. سروده‌های هجوآمیز او شهرت بسیار دارد از او به‌عنوان یکی از آغازکنندگان ادبیات اجتماعی و انتقادی معاصر ایران یاد می‌شود. می‌توان او را واپسین طنزپرداز بزرگ تاریخ شعر کلاسیک فارسی به شمار آورد. طنز یغما، اصولا بر پایهٔ کلمات و اصطلاحات رکیک و هرزه بنا شده است و متضمن اشاراتی به انحراف جنسی است، و از این حیث، ادامهٔ شعر سوزنی سمرقندی و امثال اوست که گاهی وجههٔ اجتماعی و خوشایندی می‌یابد. زندگی.
که گاهی وجههٔ اجتماعی و خوشایندی می‌یابد. زندگی. ابوالحسن یغما در ۱۱۹۶ (قمری) - ۱۱۶۰ شمسی در دهکده خور و بیابانک، جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در نوجوانی به سِمَت منشی حاکم جندق برگزیده شد و در این زمان اولین اشعار خود را با تخلّص "مجنون" آغاز کرد. در سال ۱۲۱۶ ه‍.ق حاکم مزبور سر به طغیان برداشت و در جنگ با سردار اعزامی از مرکز شکست خورد و فراری شد. با این حال یغما به سبب ادب و لیاقت خود به منشی‌گری سردار ذوالفقارخان سنگسری حاکم سمنان و