payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بحث سوسیال دموکراسی در آلمان سخن می‌گوید و علیه جنبشی که خواستار تجدیدنظر طلبی در مارکسیسم آغاز شده بود و به وسیلهٔ ادوارد برنشتاین رهبری می‌شد به پا خاست. او در این کتاب در باب نظریات برنشتاین می‌گوید: «نظریهٔ برنشتاین از ما می‌خواهد که تحول اجتماعی و هدف نهایی سوسیال دموکراسی را به کناری نهیم و در عوض اصلاحات اجتماعی، که ابزار مبارزهٔ طبقاتی است، را به عنوان هدف جنبش برگزینیم». برنشتاین به‌طور روشن و ویژه‌ای دیدگاه‌اش را به این صورت فرمول بندی کرده‌است: «هدف نهایی هر چه می‌خواهد باشد، چیزی نیست، جنبش همه
نهایی هر چه می‌خواهد باشد، چیزی نیست، جنبش همه چیز است-» در مورد روسیه و انقلابات آن. لوکزامبورگ، در سرزمینی به دنیا آمده بود که خود جزئی از امپراتوری عظیم روسیه به‌شمار می‌آمد. نخستین نظریات انقلابی او نیز در مورد حق تعیین سرنوشت اقلیت‌های ملی روسیه بود. بعدها نیز او، همیشه در رابطه با روسیه موضع داشت. در جریان انقلاب ۱۹۰۵ به دفاع از لنین و حزب بلشویک پرداخت، و پس از به قدرت رسیدن نیز از بلشویک‌ها حمایت کرد و آن‌ها را «وفاداران همیشگی به سوسیالیسم بین‌المللی» نامید. البته بعد از قدرت‌گیری
بین‌المللی» نامید. البته بعد از قدرت‌گیری «دیکتاتورمابانه‌ی» (به زعم او) حزب بلشویک، رزا اختلافاتی با لنین و یارانش پیدا کرد. خلاصه، رزا همواره بسیار نزدیک به جنبش سوسیالیستی روسیه بود و در هر قدم، در مورد آن می‌نوشت. انقلاب ۱۹۰۵ روسیه. او انقلاب ۱۹۰۵ روسیه را آغاز جنبش عظیم پرولتاریای روسیه می‌دانست و در این مورد نوشت: «زیرا در این روز پرولتاریای روسیه برای نخستین بار به صورت یک طبقه بر صحنهٔ سیاسی ظاهر شد. برای نخستین بار، تنها قدرت تاریخی که صلاحیت آن را دارد که تزاریسم را به زباله‌دان بیفکند و پرچم
را دارد که تزاریسم را به زباله‌دان بیفکند و پرچم تمدن را در روسیه و هر جای دیگر برافرازد بر صحنهٔ عمل ظاهر شده‌است.» لوگزامبورگ، به‌طور کلی، از نظریهٔ مارکسیستی رهبری پرولتاریای روسیه در انقلاب سوسیالیستی حمایت کرد و علیه احزاب منشویک و اس آر (سوسیالیست انقلابی) به دفاع از حزب بلشویک و لنین، پرداخت. انقلاب ۱۹۱۷، قدرت‌گیری بلشویک‌ها و دیکتاتوری پرولتاریا. مهم‌ترین کتاب رزا در مورد روسیه، که تقریباً مشهورترین اثر او نیز هست، «انقلاب روسیه» بود. در این کتاب او علی‌رغم سمپاتی به بلشویک‌ها، به قدرت‌گیری
کتاب او علی‌رغم سمپاتی به بلشویک‌ها، به قدرت‌گیری دیکتاتور مابانهٔ حزب بلشویک هشدار می‌دهد و آن را خارج از موازین دیکتاتوری پرولتاریا، مفهومی که توسط کارل مارکس ایجاد شده بود، می‌دانست. رزا در مورد دیکتاتوری پرولتاریا می‌گوید:«بله دیکتاتوری! اما این دیکتاتوری شامل نحوهٔ کاربرد دموکراسی و نه نابودسازی آن است. این دیکتاتوری شامل حملات جانانه و قاطع بر حقوق و روابط اقتصادی خوب محافظت شدهٔ جامعهٔ بورژوایی است که بدون یک تحول سوسیالیستی ناممکن است. اما این دیکتاتوری کار یک طبقه‌است نه یک اقلیت پیشاهنگ که به نام
کار یک طبقه‌است نه یک اقلیت پیشاهنگ که به نام طبقه عمل می‌کند، بدین معنا که این دیکتاتوری می‌باید گام به گام از طریف مشارکت فعالانهٔ توده‌ها به پیش رود و زیر نفوذ مستقیم آن‌ها و تحت کنترل فعالیت عمومی باشد. چنین دیکتاتوری می‌بایست برخاسته از آموزش سیاسی رشد یابندهٔ توده‌های مردم باشد.» جنگ داخلی روسیه. با وجود انتقادات لوکزامبورگ از بلشویک ها ، او دلایل جنگ داخلی روسیه که سراسر این کشور را دربرگرفته بود می‌پذیرفت و در این مورد به لنین حق می‌داد. او خود در این مورد می‌نویسد: «این مطلب توقعی فوق انسانی از
این مورد می‌نویسد: «این مطلب توقعی فوق انسانی از لنین و رفقایش است، اگر انتظار داشته باشیم که آن‌ها تحت چنین شرایطی عالی‌ترین شکل دموکراسی، مثال‌زدنی‌ترین دیکتاتوری پرولتاریا و یک اقتصاد سوسیالیستی مطلوب را خلق کنند. با موضع قاطعانهٔ انقلابی‌شان، با قدرت عمل مثال زدنی‌شان و با وفاداری شکست ناپذیرشان به سوسیالیسم بین‌المللی، تحت این شرایط فوق‌العاده سخت، آن‌ها هرچه را که می‌توانسته‌اند انجام داده‌اند.خطر تنها هنگامی آغاز می‌شود که آنان امر مطلوب را به امر اخلاقی تبدیل می‌کنند و آن‌ها را به صورت مدلی از
اخلاقی تبدیل می‌کنند و آن‌ها را به صورت مدلی از تاکتیک‌های سوسیالیستی به پرولتاریای بین‌المللی توصیه می‌کنند.» مخالفت با قراردادهای صلح شوروی و آلمان. بعدها و در واپسین سال‌های عمر، رزا با تلاش‌های دولت تازه تأسیس شوروی برای برقراری صلح در تمام جبهه‌ها و امضای قرارداد برست-لیتوسک (با آلمان) به مخالفت برخاست. او این مخالفت را در کتاب «تراژدی روسی» ابراز کرده‌است. یادبودها. دولت آلمان شرقی نام بعضی مکان‌ها در برلین را به افتخار او به نامش تغییر داده بود. پس از سقوط آلمان شرقی و اتحاد دوباره دو آلمان این نام
سقوط آلمان شرقی و اتحاد دوباره دو آلمان این نام تغییر نیافته‌است. تاریخ‌نویس سرشناس تروتسکیست، ایزاک دویچر، در وصف او می‌گوید:«با قتل او آلمان هوهنزولرنی آخرین پیروزی‌اش را جشن گرفت و آلمان نازی اولی را.» کتاب‌شناسی. برخی از مهم‌ترین کتاب‌های رزا لوکزامبورگ به شرح زیر اند:
کارل پاول آگوست فردریش لیبکِنِشت (۱۸۷۱–۱۹۱۹) رهبر و نظریه‌پرداز سوسیالیست و کمونیست آلمانی بود؛ که به همراه رزا لوکزامبورگ فراکسیون اسپارتاکیست‌ها را در حزب سوسیال دموکرات آلمان تشکیل داد و بعدها به همراه وی حزب کمونیست آلمان را تأسیس کرد. کارل لیبکنشت در سال ۱۹۱۹ به همراه رزا لوکزامبورگ توسط شبه‌نظامیان راست‌گرا بدون محاکمه به قتل رسید. از او به خاطر مخالفت با جنگ جهانی اول در رایشستاگ و همچنین مشارکت در قیام ۱۹۱۹ اسپارتاکیست‌ها یاد می‌شود. یادبود لیبکنشت و لوکزامبورگ تا امروز در میان چپگرایان آلمان جلوه
و لوکزامبورگ تا امروز در میان چپگرایان آلمان جلوه برجسته‌ای دارد. او پسر ویلهلم لیبکنشت، از بنیان‌گذاران حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. زندگی. کارل لیبکنشت در ۱۳ اوت ۱۸۷۱ در لایپزیگ، آلمان به دنیا آمد. پدر او ویلهلم، وکیل دعاوی و از شرکت‌کنندگان در شورش جمهوری‌خواهان بادن در سال ۱۸۴۹ به‌شمار می‌رفت که پس از شکست شورش به سوئیس گریخته و پس از اخراج از آن کشور در لندن با کارل مارکس و فردریش انگلس آشنا شده بود. ویلهلم لیبکنشت در سال ۱۸۶۹ با آوگوست ببل حزب کارگران سوسیال دمکرات آلمان که بعدها به حزب سوسیال
سوسیال دمکرات آلمان که بعدها به حزب سوسیال دمکرات آلمان تبدیل شد را تأسیس کرد. کارل لیبکنشت در دوره تحصیل در رشته‌های حقوق و اقتصاد سیاسی در دانشگاه‌های لایپزیک و هامبولت برلین به مارکسیسم گرایش پیدا کرد. در سال ۱۸۹۷ از دانشگاه ورزبورگ دکترای خود را دریافت کرد و دو سال بعد به همراه برادر خود در برلین دفتر وکالت تأسیس نمود. فعالیت‌های سیاسی. به عنوان یک حقوقدان، کارل لیبکنشت دفاع از سوسیالیست‌های که به اتهاماتی همچون قاچاق تبلیغات سیاسی به روسیه محاکمه می‌شدند را به عهده گرفت. در سال ۱۹۰۰ به حزب سوسیال
را به عهده گرفت. در سال ۱۹۰۰ به حزب سوسیال دموکراتیک آلمان پیوست و از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ رهبر انترناسیونال جوانان سوسیالیست بود. در این سال‌ها مطالب فراوانی علیه نظامی‌گری نوشت و یکی از این نوشته‌ها باعث دستگیری و زندانی شدن او به مدت ۱۸ ماه گردید. کارل لیبکنشت در سال ۱۹۰۸ نماینده سوسیال دمکرات مجلس پروس و از سال ۱۹۱۲ نماینده مجلس آلمان شد و به همراه رزا لوکزامبورگ رهبری جناح چپ و ضد جنگ حزب سوسیال دموکرات آلمان را برعهده گرفت. در اوت ۱۹۱۴ پس از شروع جنگ جهانی اول به هنگام رأی‌گیری مجلس آلمان دربارهٔ مجوز
اول به هنگام رأی‌گیری مجلس آلمان دربارهٔ مجوز وام‌های جنگی، با آنکه عمیقاً مخالف جنگ بود، به ملاحظه انضباط حزبی رأی ممتنع داد. در دسامبر همان سال او تنها نماینده مجلس آلمان بود که به وام‌های بیشتر رأی مخالف داد. لیبکنشت به یکی از بزرگ‌ترین و سرشناسترین مخالفان کارل کائوتسکی رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان که از زمره موافقین جنگ بود تبدیل شد. در سال ۱۹۱۵ به همراه روزا لوکزامبورگ و عده‌ای دیگر اتحادیه اسپارتاکوس را تشکیل داد. نشریه این گروه جدید به سرعت غیرقانونی اعلام شد و لیبکنشت با نقض مصونیت پارلمانی
اعلام شد و لیبکنشت با نقض مصونیت پارلمانی دستگیر و به عنوان مجازات به جبهه شرقی اعزام شد. در جبهه، لیبکنشت حاضر نشد که اسلحه به دست بگیرد و مسئولیت تدفین سربازان کشته شده را به عهده گرفت. در نهایت در اکتبر ۱۹۱۵ به علت بیماری اجازه بازگشت او به برلین صادر شد. اوایل سال ۱۹۱۶ از گروه نمایندگان حزب سوسیال دمکرات در مجلس آلمان اخراج شد و به خاطر برگزاری تظاهرات ضدجنگ به ۴ سال زندان محکوم گردید و تا اکتبر ۱۹۱۸ که عفو دریافت کرد در زندان بود. انقلاب و درگذشت. کارل لیبکنشت در اکتبر ۱۹۱۸ به دنبال صدور فرمان عفو
لیبکنشت در اکتبر ۱۹۱۸ به دنبال صدور فرمان عفو تمامی زندانیان سیاسی از زندان آزاد و با استقبال کارگران وارد برلین شد. او بلافاصله به همراه رزا لوکزامبورگ رهبری اتحادیه اسپارتاکوس را از سر گرفت و نشریه پرچم سرخ ارگان حزب را منتشر کرد. با شروع انقلاب نوامبر آلمان در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۱۸ دو ساعت بعد از اعلام تأسیس جمهوری آلمان توسط فیلیپ شایدمن لیبکنشت از بالای بالکن قصر برلین جمهوری سوسیالیست آزاد آلمان را به عنوان یک جمهوری شورایی اعلام کرد. طی ماه‌های دسامبر ۱۹۱۸ و ژانویه ۱۹۱۹ در تأسیس حزب کمونیست آلمان
۱۹۱۸ و ژانویه ۱۹۱۹ در تأسیس حزب کمونیست آلمان همکاری کرد و همراه با رزا لوکزامبورگ و دیگران در راس حزب قرار گرفت. در ژانویه ۱۹۱۹ با شروع قیام اسپارتاکیست در برلین به هدف سرنگون کردن دولت موقت فردریش ابرتس، علی‌رغم مخالفت اولیه به انقلابیون پیوست. اما قیام اسپارتاکیست تا ۱۳ ژانویه ۱۹۱۹ توسط ارتش آلمان و شبه‌نظامیان راست‌گرای سپاه آزاد با به راه انداختن حمام خون سرکوب شد. در ۱۵ ژانویه لیبکنشت و لوکزامبورگ توسط شبه‌نظامیان دستگیر و پس از چندین ساعت شکنجه سخت به قتل رسیدند. اندیشه و آرا. وی به عنوان یک رادیکال
قتل رسیدند. اندیشه و آرا. وی به عنوان یک رادیکال ضد نظامی‌گرایی معتقد بود که سرمایه‌داری و نظامی‌گری ارتباط مستقیم با یکدیگر دارند. از اعتصاب عمومی برای مبارزه سیاسی طرفداری می‌کرد.
سید رضا زواره‌ای (۱۳۱۷ – ۴ شهریور ۱۳۸۴) حقوقدان و سیاستمدار ایرانی بود. او اولین دادستان انقلاب تهران، معاون اداری وزیر کشور وقت (هاشمی رفسنجانی)، دبیر شورای امنیت کشور، نماینده حوزه انتخابیه تهران در مجلس شورای اسلامی (از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷) و عضو حقوقدان و قائم‌مقام دبیر شورای نگهبان (از ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴)، رئیس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور (از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۸) و نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری در دوره‌های سوم و هفتم بود. زواره‌ای در سال ۱۳۵۹ مدت کوتاهی با حفظ سمت، سرپرست شهرداری تهران نیز بود. زندگی. متولد ۱۳۱۷ در روستای
تهران نیز بود. زندگی. متولد ۱۳۱۷ در روستای حصار کوچک ورامین، تحصیلات ابتدایی را در روستای محل تولد گذراند و پس از اتمام دانش‌سرای کشاورزی به کسوت معلمی درآمد. وی در عین حال تحصیلات خود را ادامه داده و ضمن ورود به دانشگاه تهران در رشته حقوق قضایی فارغ‌التحصیل و به عنوان وکیل دادگستری مشغول به کار شد. در سال ۱۳۵۵ به عضویت در شورای مرکزی و هیئت اجرایی جمعیت حقوقدانان ایران درآمد. صلاحیت وی در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری (خرداد ۸۴) توسط شورای نگهبان که خود سال‌ها عضو و دبیر آن بود، رد شد. وی در واکنش به
سال‌ها عضو و دبیر آن بود، رد شد. وی در واکنش به رد صلاحیتش طی نامه‌ای به احمد جنتی دبیر شورای نگهبان نوشت: «برایم جای بسی افتخار است که بعد از ۲۷ سال خدمت در مسئولیت‌های مختلف، مخالفین با استفاده از تمام ظرفیت و امکانات در اختیارشان مذبوحانه به موضوعاتی متمسک شده‌اند که هر انسان باشرفی با مطالعه این افترائات بی‌پروا، پی به ضدیتشان با حقوق ملت و پوشالی بودن قدرتشان می‌برد. اگر امروز حقایق در پرده ابهام نگاه داشته شود، یقیناً از دید تاریخ و تحلیل آیندگان این قبیل اعمال مخفی نخواهد ماند.» رضا زواره‌ای اندکی
قبیل اعمال مخفی نخواهد ماند.» رضا زواره‌ای اندکی بعد در شهریور ۸۴ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
پارس‌آباد مغان (در اصل پارسا آباد/parsaabad) دومین شهر بزرگ استان اردبیل از نظر جمعیت در شمال غربی ایران است که در دشت مغان جای گرفته است. این شهر به‌عنوان شمالی‌ترین شهر ایران، در سواحل جنوبی رود ارس قرار دارد و با جمهوری آذربایجان هم‌مرز است. مردم این شهر عمدتاً شاهسون‌ها (قزلباش) هستند به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. شهر پارس‌آباد منطقه‌ای است که در جلگه‌ای هموار با آب و هوایی معتدل تا گرم قرار دارد. این شهر جزو شهرهای بزرگ و پرجمعیت منطقه آذربایجان ایران است. فاصله آن تا اردبیل دویست کیلومتر است.
ایران است. فاصله آن تا اردبیل دویست کیلومتر است. جلگه پارس‌آباد یکی از مستعدترین خاک و مطلوب‌ترین شرایط آب و هوایی برای کشاورزی دامپروری و باغداری را در ایران داراست. شرکت بزرگ کشت و صنعت و دامپروری دشت مغان بزرگ‌ترین بنگاه معاملاتی در نوع خود در کشور و در خاورمیانه با حجم عملیات زراعی، دامی و صنعتی در همین شهرستان دایر است همچنین وجود مجتمع باغات چهار هزار هکتاری و کارخانه قند، کارخانه رب سازی، کمپوت سازی، مرباسازی، پنبه پاک کنی خوراک دام خوراک بذر پروسس میوه و کارگاه تولید لبنیات رونق خاصی به این شهرستان
و کارگاه تولید لبنیات رونق خاصی به این شهرستان داده است. پوشش گیاهی منطقه بیشتر به صورت علف‌های مرتع مرغوب می‌باشد و عشایر شاهسون که بقایای ۳۳طایفه اصلی‌اند با حفظ نژاد و سنتهای خویش هنوز در دشت مغان به حیات خویش ادامه می‌دهند. از محصولات کشاورزی و دامی مغان می‌توان به پنبه، چغندر قند، ذرت، گندم، جو، برنج هاشمی، حبوبات، دانه‌های روغنی، کنجد، و میوه جات و بادام زمینی و سیر اشاره کرد. نام. نام این شهر برگرفته از نام‌خانوادگی مدیرعامل شرکت شیار آذربایجان، "مهندس ابراهیم پارسا" (که در سال ۱۳۳۰ شمسی این شهر را
ابراهیم پارسا" (که در سال ۱۳۳۰ شمسی این شهر را بنیان نهاد) است. بعدها به سبب اشکال در تلفّظ دو حرف الف به‌صورت پشت سرهم، یکی از الف‌ها حذف و صورت نوشتاری پارس‌آباد به شکل امروزی خود درآمده است. در سال ۱۳۷۰ که پارس‌آباد رسماً به شهر تبدیل شد، اسم این شهر به مرور زمان از پارساآباد به پارس‌آباد تغییر یافت. در تاریخ. در کتاب "مسالک و ممالک" تألیف ابواسحق ابراهیم اصطخری در قسمت مربوط به ذکر دریای خزر چنین آمده است: و حسین شکوری می‌گوید : حمدالله مستوفی در ذکر دیار اران مغان می‌نویسد: مستوفی، با جروان و بزرند را
اران مغان می‌نویسد: مستوفی، با جروان و بزرند را دیه‌های معمور نوشته و می‌گوید: «برزند هوایش به گرمی مایل است و حاصلش غله می‌باشد. صنایع دستی. فرش بافی مهم‌ترین صنایع دستی منطقه است. عشایر و روستاییان منطقه مغان در استان اردبیل ورنی‌های نفیسی تولید می‌کنند که نقش و نگارهای زیبای روی بدنه آن‌ها بیش تراز طبیعت منطقه و شیوه زندگی عشیره‌ای آن‌ها الهام گرفته است. نشان جهانی ورنی مغان. در سال ۱۳۹۸ ورنی (گلیم) الهام گرفته از هویت عشایر منطقه نشان جغرافیایی بین‌المللی را کسب کرد. پیش از این گلیم عنبران نمین و جاجیم
را کسب کرد. پیش از این گلیم عنبران نمین و جاجیم خلخال نشان ملی در سطح کشور را کسب کرده بودند اما ورنی مغان در سطح بین‌المللی موفق به کسب این نشان شد. جمعیت. ۹۳'۳۸۷ بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۵۰٬۳۸۷ نفر بوده است. بیشتر مردم پارس‌آباد را عشایر (قوم شاهسون) تشکیل می‌دهند که قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین طایفه مغان به ترتیب پیرایواتلو، گیگلو و حسین حاجیلو هستند مردم. مردم این شهرستان اکثراً از طوایف شاهسون (گروهی از قزلباشان) هستند همچنین شیعیان دوازده‌امامی می‌باشند و به زبان ترکی
شیعیان دوازده‌امامی می‌باشند و به زبان ترکی آذری تکلم می‌کنند. آموزش عالی پارس‌آباد. پارس‌آباد دارای یک دانشکده دولتی (دانشکده کشاورزی دانشگاه پیام نور، مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی مغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده سماء، و دو مرکز جامع علمی کاربردی می‌باشد. فرودگاه. فرودگاه پارس‌آباد مغان به جهت حاصل خیز بودن منطقه و آمدوشد کارشناسان مختلف و توریست‌ها احداث شده که پروازهای هفتگی به تهران و بالعکس را دارا می‌باشد. این فرودگاه به عنوان دومین فرودگاه قدیمی استان اردبیل (بعد از فرودگاه پادگان اردبیل) در سال
اردبیل (بعد از فرودگاه پادگان اردبیل) در سال ۱۳۵۲ تأسیس و در سال ۱۳۸۱ از شرکت کشت و صنعت و دامپروری مغان منفک و تحویل شرکت مادر تخصصی فرودگاه‌های کشور شد؛ که سند آن پس از ۱۲ سال، در سال ۱۳۹۲ به نام این شرکت ثبت شد. این فرودگاه در دی ماه ۱۳۹۶ پس از چندین سال وقفه در پرواز با تلاش مسئولان دوباره راه‌اندازی شد. نقشه. &lt;mapframe latitude="39.645222" longitude="47.911291" zoom="14" width="863" height="595" align="center"&gt;{ "type": "FeatureCollection", "features": [ "type": "Feature", "properties": {},
[ "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Polygon", "coordinates": [ [ 47.930184602737434, 39.645899003379014 [ 47.930184602737434, 39.64781558197033 [ 47.93282389640809, 39.64781558197033 [ 47.93282389640809, 39.645899003379014 [ 47.930184602737434, 39.645899003379014 ] ] }&lt;/mapframe&gt;
خوک اهلی (نام علمی: "Sus scrofa domestica") پستانداری است از خانواده گرازسانان (Suidae) است. این حیوان زیرگونه‌ای از خوک وحشی (گراز) (S. scrofa) به شمار می‌رود که در حدود ۱۱ هزار سال پیش در خاورمیانه و چین اهلی شده‌است . منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷.
بِریانَک یکی از قدیمی‌ترین محله‌های تهران است. این محل از شرق به محله دخانیات و بزرگراه نواب، از غرب به خیابان‌های عرب، دعوتی و پوراسلامی، از شمال به خیابان محبوب‌مجاز (سینا) و خیابان کمیل و از جنوب به خیابان قزوین دسترسی دارد. پیشینه. بریانک در قدیم بخشی از دهستان غار در بخش ری شهرستان تهران به حساب می‌آمد و ۱۰۰ نفر جمعیت داشته‌است؛ ولی امروزه در شهر تهران قرار دارد. دلیل نامگذاری بریانک قلعه‌ای در این منطقه به نام قلعه بیرونک بود. قلعه بیرونک قلعه‌ای بود که در زمان قاجار و یا صفویه، ساکنین منطقه در آن
که در زمان قاجار و یا صفویه، ساکنین منطقه در آن زندگی می‌کردند. قلعه بیرونک احتمالاً در جایی قرار داشت که امروزه میدان بریانک شده است. این قلعه، سالیان سال از ساکنین منطقه در مقابل تهاجمات خارجی محافظت می‌کرد. دلیل نامگذاری قلعه بیرونک نیز این بود که این قلعه در حوزه روستای جی قرار داشت. قلعه جی، قلعه اصلی منطقه جی بود و قلعه بیرونک، قلعه‌ای بود که خارج از قلعه اصلی قرار داشته و احتمالاً مراودات بسیاری را با اماکنی قلعه اصلی داشت. به جز قلعه بیرونک باقی منطقه را باغات و اراضی کشاورزی تشکیل می‌داد که تحت
را باغات و اراضی کشاورزی تشکیل می‌داد که تحت مالکیت ساکنین قلعه بیرونک بود. مجموعه این شرایط در شکل‌گیری و تداوم زندگی در بریانک تأثیر بسزایی داشت. از جمله باغ‌های محل می‌توان باغ‌های کمپانی (متعلق به خاندان کمپانی) را نام برد که هم‌اکنون ساختمان تبدیل شده‌است. خیابان بریانک به دو قسمت شرقی و غربی بوده که پس از ایجاد بزرگراه نواب ارتباط بین دو قسمت قطع شده‌است. سنگ‌فرش این خیابان در زمان قدیم (حدوداً ۳۰ سال گذشته) توسط آلمان‌ها انجام گردیده که یکی از مقاومترین خیابان‌های تهران از نظر تحمل وزن بسیار بالا در
خیابان‌های تهران از نظر تحمل وزن بسیار بالا در مورد تردد وسایل نقلیه می‌باشد بطوری‌که در هنگام حفر کانال جهت انجام لوله‌کشی گاز در دهه گذشته بیل مکانیکی دچار ایراد می‌گردید، از جمله محلهای تفریحی و دیدنی موزه حیات وحش -هفت چنار که در حال حاضر به دلیل عدم رسیدگی تعدادی از چنارهای آن خشک شده‌است. موقعیت این خیابان از سمت بزرگراه نواب انتهای ساخت و سازهای طرح نواب در سمت چپ و راست آن می‌باشد. از بوستان‌‌های معروف این محل می‌توان به "باغ حکیم"، "هفت‌چنار"، "۲۲ بهمن" ("کمپانی")، "نور"، "اعتماد، ناظمی" و از
"۲۲ بهمن" ("کمپانی")، "نور"، "اعتماد، ناظمی" و از خیابان‌های شاخص این محله می‌توان به "گلستانی"، "حسام الدین"، "دعوتی" ("هفت‌چنار")، "خوش جنوبی"، "محبوب‌مجاز" ("سینا") و "بلوار بریانک" اشاره کرد. ساختمان‌های اداری. مهم‌ترین ساختمان اداری قرار گرفته شده در محلهٔ بریانک، "ساختمان آموزش پرورش منطقهٔ ۱۰ تهران" است. محل این ساختمان در بلوار بریانک و قبل از میدان بریانک است. به دلیل حضور ساختمان آموزش پرورش منطقه ۱۰ در بریانک، این محله میزبان تعداد زیادی دبستان، دبیرستان و هنرستان و مدرسهٔ کودکان استثنایی در خود
و هنرستان و مدرسهٔ کودکان استثنایی در خود است. ایستگاه مترو بریانک. در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۹۶ خط ۷ متروی تهران افتتاح شد. در حد فاصل ۱۲ دقیقه ایستگاه بریانک آمادهٔ مسافرگیری بوده و مسافران می‌توانند از ساعت ۵:۴۴ صبح تا ۲۲:۴۴ شب اقدام به استفاده از مترو کنند. از مهم‌ترین پیشرفت‌های محله بریانک در چند سال اخیر افتتاح ایستگاه مترو است. بعد از تأسیس این ایستگاه به خط مترو ۷ تهران متصل شد که ۲ ایستگاه دیگر این خط یعنی کمیل و رودکی نیز در منطقه ۱۰ شهرداری تهران قرار دارند. دسترسی‌ها. دسترسی در خرید ملک یکی از
قرار دارند. دسترسی‌ها. دسترسی در خرید ملک یکی از فاکتورهای مهم بوده و هست با توجه به وجود مرز طرح ترافیک در سمت راست و قسمت شرقی وجود دسترسی‌های متنوع یکی از مزیت‌های محله بریانک است. ایستگاه مترو، وجود خط بی ار تی در قست شرقی، دسترسی به خیابان قزوین و اتصال به خیابان خوش که منتهی به آزادی می‌شود از جمله دستری‌های محله بریانک است. فضای سبز. وجود پارک‌های متنوع در این محله باعث شگفتی افراد غیر بومی در این محله می‌شود. سابقه داشتن باغ‌های زیاد در این محدوده و حفظ این باغ‌ها و تبدیل به پارک توسط شهرداری هوای
حفظ این باغ‌ها و تبدیل به پارک توسط شهرداری هوای مطبوع تری به نسبت سایر محله‌های منطقه ۱۰ دارد. تراکم منازل مسکونی در منطقه ۱۰ باعث کاهش سرانه فضای سبز در این منطقه شده که به لطف محله بریانک این شاخص کمی بهبود پیدا کرده‌است. ساختار محله. در این محل اقوام زیادی مانند طالقان‌ها، اراکیها، خالد آبادی‌ها، تویسرکانی‌ها و لرستانی ها و سیردانی ها و یزدی ها زندگی می‌کند. یکی از بزرگ‌ترین مساجد و قدیمی‌ترین مسجد بهنام مسجدالمهدی قرار دارد و یکی از بهترین کوچه‌های این محل کوچه کربلایی کریمی به حساب می‌آید. جستارهای
محل کوچه کربلایی کریمی به حساب می‌آید. جستارهای وابسته. ایستگاه متروی بریانک پیوند به بیرون. سامانه گردشگری شهرداری تهران
اولتان اوشاخلاری لعه اولتان نام دژی کهن است در شمال استان اردبیل ایران نزدیک به شهر پارس‌آباد. قلعه اولتان در کنار رود ارس واقع شده‌است و در همسایگی روستای کهن اولتان قرار گرفته‌است. این دژ در مساحت ۳۲۰ هزار متر مربع بنا شده‌است. این قلعه با ترکیب بجا مانده از آن یک دژ نظامی را تداعی می‌کند. این دژ نخست بدست اشکانیان پدید آمد و تا سده ۱۲ هجری مورد استفاده قرار گرفته‌است. با توجه به حدس و گمانهای کاملاً علمی هنوز قسمت اعظم ساختمان‌های قلعه در زیر خاک مدفون است. «قلعه اولتان نام دژی کهن که در ۵۰۰ متری روستای
«قلعه اولتان نام دژی کهن که در ۵۰۰ متری روستای اولتان در نزدیکی شهر پارس‌آباد استان اردبیل است. این قلعه در کنار رود ارس واقع شده‌است و به دلیل مجاورت با روستای کهن اولتان به همین نام معروف شده‌است. این دژ در زمینی به مساحت ۳۲۰ هزار متر مربع بنا شده وآثاربه جای مانده ازآن یک دژ نظامی را تداعی می‌کند. قلعه اولتان در دوره اشکانی ساخته شده و بانیان نخستین آن اشکانیان بوده‌اند اما شکوفایی آن در دوران ساسانی و اوایل اسلامی بوده و به واسطه استحکام و موقعیت مناسبی که داشته تا قرن دوازدهم هجری از آن استفاده
مناسبی که داشته تا قرن دوازدهم هجری از آن استفاده شده‌است. کارشناسان گمان می برندکه قسمت اعظم ساختمان‌های قلعه هنوز در زیر خاک مدفون است باستان شناسان در کاوش «قلعه اولتان» با مجموعه منسجم معماری متعلق به دوره‌های مختلف اشکانی تا اسلامی مواجه شدند که بیشتر آثار یافت شده به دوره قرن سوم و چهارم هجری و ادامه معماری دوره ساسانی تعلق داشت. آثار متعددی از قبیل تنور، اتاق‌های متعدد، بخاری و چهار طبقه طاقچه که با استفاده از اندود گچ تزئین شده بودند در فضاهای معماری قلعه کشف شده‌است. سفالهای بی نظیر و متنوع
معماری قلعه کشف شده‌است. سفالهای بی نظیر و متنوع دوره‌های مختلف اسلامی قلعه اولتان درخور توجه و شایان اهمیت است. درون محوطه قلعه نیز تپه‌هایی وجود دارد که واحدهای کوچک ساختمانی بوده و ساختمانهای عمده و اصلی در ضلع شرقی قرار داشته، که به علت تغییر مسیررودخانه ارس قسمتی از آن شسته شده و از بین رفته و با وجود این قسمت اعظم آن هنوز در زیر خاک مدفون است. اولتان قالاسی باتوجه به وسعت ۵۰ هکتاری خود یک قلعه شهر به‌شمار می‌رود که فضاهای مسکونی داخل قلعه و فضاهای صنعتی از قبیل کارگاه‌های مختلف فلزگری، شیشه‌گری وسفال
از قبیل کارگاه‌های مختلف فلزگری، شیشه‌گری وسفال گری در بیرون ازقلعه بوده‌است. دورتا دور شهرخندقی ۱۵ متری ساخته شده بود تا قلعه را از گزند دشمنان در امان نگه دارد. این خندق را به وسیله دو کانال آبی که از رود ارس کشیده شده بودند پرنگه می‌داشتند. این قلعه درصورت مرمت می‌تواند به یک مکان گردشگری تبدیل شود.». تابوت‌های چوبی دوره اسلامی به دست آمده از گورستان قلعه اولتان پارس‌آباد، آن را نسبت به گورهای ادوار اسلامی متمایز می‌کند و این محوطه، ارزش تبدیل به پایگاه ملی میراث فرهنگی را دارد.
سوزَن گونه‌ای ابزار است که به صورت میله کوچک و باریکی از پولاد ساخته شده. سوزن‌های اولیه از استخوان یا چوب ساخته می‌شدند. از سوزن برای کارهای گوناگون استفاده می‌شود. همچنین سوزن از پلاستیک هم ساخته می‌شود. تاریخچه. تاریخچه سوزن به هزاران سال پیش برمی گردد و نقش بسزایی در جنبه‌های مختلف تمدن بشری ایفا می‌کند. سوزن‌ها در ابتدا از استخوان، چوب یا صدف ساخته می‌شدند و هدف اصلی آن دوخت و بافندگی بود. با گذشت زمان، آنها از نظر مواد، طراحی و کاربرد تکامل یافته‌اند. ۱. تمدن‌های باستانی: اولین سوزن‌های کشف شده در مصر
تمدن‌های باستانی: اولین سوزن‌های کشف شده در مصر کنونی پیدا شده‌اند و قدمت آن به حدود ۳۰۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. از این سوزن‌های استخوانی برای دوختن پوست حیوانات برای ایجاد لباس و سرپناه استفاده می‌شد. سوزن‌های مشابهی در تمدن‌های باستانی دیگر، مانند تمدن دره سند (حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد) و سلسله هان چین (حدود ۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد) یافت شده‌است. ۲. عصر آهن: با ظهور عصر آهن (حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد)، سوزن‌ها از آهن، برنز و مس ساخته شد و باعث دوام و کارایی آنها شد. رومی‌ها و یونانی‌ها
و باعث دوام و کارایی آنها شد. رومی‌ها و یونانی‌ها از این سوزن‌ها برای خیاطی و گلدوزی استفاده می‌کردند. ۵. قرن ۱۸: انقلاب صنعتی باعث تولید انبوه سوزن‌ها شد و آنها را برای عموم مردم در دسترس و مقرون به صرفه تر کرد. ۶. قرن نوزدهم: در سال ۱۸۵۱، الیاس هاو سوزن خیاطی نوک تیز را اختراع کرد که به‌طور قابل توجهی کارایی چرخ خیاطی را بهبود بخشید. امروزه نیز از این طرح در بیشتر سوزن‌های خیاطی استفاده می‌شود. به‌طور خلاصه، تاریخچه سوزن هزاران سال را در بر می‌گیرد و از ابزارهای ساده استخوانی به سوزن‌های تخصصی که امروزه
ساده استخوانی به سوزن‌های تخصصی که امروزه برای اهداف مختلف از جمله خیاطی، گلدوزی و صنایع دستی استفاده می‌کنیم، تکامل یافته‌است. سوزن دوزندگی. سوزن دوزندگی یا سوزن خیاطی معمولاً برای پیوند دادن تکه‌های جامه، پارچه، چرم با برزنت به هم بکار می‌رود. سوزن‌ها همچنین برای زیور و تزئین اجسام بکار می‌روند. کار تزئینی با سوزن، سوزندوزی نام دارد. سوزندوزی یکی از شاخه‌های رودوزی است. یک سر سوزن دوزندگی آن تیز است و سر دیگر آن معمولاً دارای یک سوراخ باز و کشیده‌است که ته سوزن یا «چشم سوزن» نامیده می‌شود. درازای ته سوزن
سوزن یا «چشم سوزن» نامیده می‌شود. درازای ته سوزن معمولاً میان ۲ تا ۱۰ میلی‌متر است ولی ضخامت یک سوزن دوزندگی معمولاً بیشتر از ۲ میلی‌متر نیست. رد کردن نخ از چشم سوزن را «سوزن نخ کردن» می‌نامند. رد کردن موقت نخ از لای پارچه به‌وسیله سوزن را «کوک زدن» می‌نامند. کیف کوچکی که برای نگهداری سوزن و نخ‌های رنگی بکار می‌رود «کیفچه سوزن‌نخ» نام دارد. جعبه‌های کوچکی هم به همین منظور بکار می‌روند به نام «جعبه سوزن‌نخ». در قدیم به دوزندگان در بازار «سوزنگر» گفته می‌شد. انواع مدرن از سیم فولادی پر کربن ساخته می شوند و
انواع مدرن از سیم فولادی پر کربن ساخته می شوند و برای مقاومت در برابر خوردگی با روکش نیکل یا طلای 18 عیار یا 18k ساخته شده اند. سوزن های گلدوزی با بالاترین کیفیت با دو سوم آلیاژ پلاتین و یک سوم آلیاژ تیتانیوم اندود می شوند. منابع. سوزن در قرآن