payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیپ ۴ پیاده کوهستانی، یک گردان از تیپ ۴۱۲ پیاده و پنج گروهان کماندویی از نیروهای عراقی به منطقه اعزام شدند. در نتیجه این عملیات، ارتفاعات شیاکوه برای مدتی کوتاه به تصرف نیروهای ایرانی درآمد و پس از وارد آمدن تلفات سنگین به نیروهای عراقی، هر دو طرف، به مواضع قبلی خود بازگشتند. از دستاوردهای دیگر عملیات مطلع الفجر، آزادسازی ارتفاعات چغالوند و آوزین، ۳۰ کیلومتر از خاک ایران در دشت گیلانغرب و بازگشت ۳۰ روستای شهرستان گیلانغرب بود. پیامدهای عملیات. بر اساس گزارش‌ها، بیش از ۱۷۰۰ نفر از نفرات ارتش عراق، کشته و
بیش از ۱۷۰۰ نفر از نفرات ارتش عراق، کشته و زخمی و ۱۴۰ نفر نیز اسیر شدند. در این نبرد تیپ‌های ۲، ۳۶، ۴۱۲، ۴۲۵ و ۵۰۳ پیاده و «تیپ ۳۲» نیروی مخصوص عراق همراه با «گردان ۴ تانک» و گردان‌های کماندویی خسارات سنگینی متحمل شدند.
عملیات مسلم بن عقیل عملیات نیمه‌گسترده نظامی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به فرماندهی مشترک ارتش و سپاه پاسداران، به مدت ۷ روز در منطقه سومار انجام شد. این عملیات تحت فرماندهی قرارگاه نجف اشرف و با اهداف آزادسازی چندین ارتفاع مرزی، انهدام نیروهای ارتش عراق و تصرف ارتفاعات مشرف بر شهر مندلی، با همکاری تیپ محمد رسول‌الله سپاه پاسداران و تیپ ۵۵ هوابرد ارتش، در بامداد ۹ مهر ۱۳۶۱ آغاز شد و علی‌رغم آماده باش کامل یگان‌های عراقی، نیروهای ایرانی در کمترین زمان و با اصل غافل‌گیری، ۱۵۰ کیلومتر
در کمترین زمان و با اصل غافل‌گیری، ۱۵۰ کیلومتر از خاک ایران را آزاد، حدود ۳۰ کیلومتر از خاک عراق را تصرف و تمامی اهداف مشخص شده در طرح عملیات را محقق کردند و در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۶۱ به این عملیات پایان دادند.
عملیات کربلای ۶ عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به فرماندهی نیروی زمینی ارتش و مشارکت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در ۲۴ دی‌ماه ۱۳۶۵ بر ضد نیروهای ارتش عراق در منطقه قصر شیرین و نفت شهر، در استان کرمانشاه انجام شد. هدف از این عملیات، پیشگیری از انتقال سریع نیروهای دفاعی عراق، به سمت بصره بود، که عملیات کربلای ۵ در آنجا جریان داشت. عملیات کربلای ۶ توسط لشکر ۷۷ پیاده خراسان از ارتش و لشکر ۳۱ عاشورا از سپاه انجام گرفت. شرح عملیات. این عملیات در منطقه سومار، در حالی اجرا گردید
این عملیات در منطقه سومار، در حالی اجرا گردید که نیروهای ارتش عراق به‌طور کامل از اجرای عملیات آگاه بودند. به‌منظور پشتیبانی از عملیات کربلای ۵ سپاه پاسداران در منطقه شلمچه و گشودن جبهه‌ای جدید در مقابل ارتش عراق، نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی در آخرین ساعات روز ۲۳ دی ۱۳۶۵ عملیات کربلای ۶ را در منطقه عمومی سومار آغاز کرد. در این عملیات،‌ فرمانده عالی جنگ، هاشمی رفسنجانی بود که در زمان اجرای عملیات،‌ در منطقه منطقه حاضر بود. منطقه عملیات، منطقه عمومی سومار به وسعت تقریبی ۱۰۰ کیلومتر مربع بود. ایرانی‌ها از
به وسعت تقریبی ۱۰۰ کیلومتر مربع بود. ایرانی‌ها از این عملیات به هدف خود برای بازداشتن نیروهای عراقی از فرستادن نیروی دفاعی بیشتر به سمت بصره دست یافتند. با این حال نیروهای عراقی مستقر در اطراف بصره با موفقیت از این شهر در مقابل حمله نیروهای ایرانی دفاع نمودند. با وجود موفقیت‌آمیز بودن عملیات نیروهای ایران در تسخیر مواضع نیروهای عراقی، ایرانی‌ها پس از موفقیت عقب‌نشینی کردند. در ابتدای عملیات ۱۰٬۰۰۰ نیروی بسیجی به سمت خطوط عراقی یورش بردند و توانستند در این خطوط نفوذ کنند. اما نیروهای مکانیز عراقی به آسانی
خطوط نفوذ کنند. اما نیروهای مکانیز عراقی به آسانی توانستند نیروهای بسیجی را محاصره کرده و بسیاری از آنها در نبرد هنگام محاصره جان خود را از دست دادند. در این هنگام تیپ مکانیزه ۷۷ خراسان وارد عمل شد و توانست با شکستن محاصره، نیروهای بسیجی محصور را آزاد نماید. در این عملیات،‌ نیروهای ایرانی با عبور از موانع گوناگون از جمله میدان‌های وسیع مین، سیم‌های خاردار و تله‌های انفجاری، به نیروهای عراقی یورش بردند و پس از شکستن خطوط و مواضع آنها، بیش از ۶۰ کیلومتر از خاک ایران را آزاد کردند. تلفات و خسارت‌ها. تعداد
خاک ایران را آزاد کردند. تلفات و خسارت‌ها. تعداد یازده فروند هواپیما، دو فروند هلی‌کوپتر، بیست دستگاه تانک، تعداد زیادی خودرو و چندین انبار مهمات از جمله خسارت‌های عراقی‌ها در این عملیات بود. انهدام پنج گردان و پنج تیپ عراقی و کشته شدن ۳ هزار نفر از نیروهای انها،‌ از تلفات دیگر این عملیات بود. گردان‌ها و واحدهای آسیب‌دیده این عملیات، گردان‌های ۱ و ۲ از تیپ ۱۰۸، گردان ۱ از تیپ ۶۰۶، یک گردان از تیپ ۸۰ پیاده، یک گردان از تیپ ۴۵، و یک واحد کماندویی بودند.
عملیات محمد رسول‌الله از عملیات‌های نظامی نیمه‌گسترده در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به مدت ۲ روز، از ۱۲ دی تا ۱۳ دی ۱۳۶۰ توسط سپاه پاسداران و ارتش، در منطقه بیاره و طویله، عراق، در غرب شهر نوسود، ایران انجام شد. این عملیات به منظور پس زدن قوای عراق و نیز گروه‌های مخالف نظام جمهوری اسلامی در کردستان، از غرب پاوه و جنوب مریوان، به پشت مرزهای بین‌المللی، طرح‌ریزی شده بود. در این عملیات نیروهای ایرانی از دو محور مریوان و پاوه، وارد عمل شدند و با آزادسازی بخشی از ارتفاعات منطقه، در محدوده بین نوسود و مریوان
از ارتفاعات منطقه، در محدوده بین نوسود و مریوان وارد شهر طویله، عراق شدند و چندین روستا را به تصرف خود درآوردند. در عملیات محمد رسول‌الله، فرماندهی محور مریوان برعهده احمد متوسلیان بود و فرماندهی محور پاوه را محمد ابراهیم همت برعهده داشت.
عملیات قادر عملیات تهاجمی گسترده نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که در ۳ مرحله و به‌مدت ۲ ماه، از ۲۴ تیر تا ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در استان اربیل، عراق انجام شد. این عملیات به‌طور مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، همچنین با پشتیبانی نیروی هوایی ارتش و هوانیروز، بر ضد نیروهای ارتش عراق، طراحی و اجرا گردید. پیشینه. در عملیات بدر که در اسفندماه ۱۳۶۳ در منطقه هورالهویزه، به مورد اجرا گذاشته شد، نیروهای ایرانی طی یک نبرد سنگین، موفق شدند از عرض رودخانه دجله عبور کنند و در کنار جاده بغداد به
رودخانه دجله عبور کنند و در کنار جاده بغداد به بصره مستقر شوند، ولی در نتیجه به‌کارگیری سلاح شیمیایی توسط ارتش عراق، این عملیات به نتایج مورد نظر فرماندهان ایرانی نرسید. به دنبال این وضعیت جدید و به منظور حفظ موقعیت آفندی، برنامه‌ریزی برای اجرای عملیات قادر در شمالِ‌غربی ایران، در دستور کار نیروهای مسلح ایران قرار گرفت و در پی آن اقدامات لجستیکی و تدارکاتی آغاز گردید. اهداف. عملیات بدر آخرین عملیات مشترک سپاه و ارتش در طول جنگ ایران و عراق بود و از عملیات قادر تا انتهای جنگ، این دو سازمان نظامی، هر یک
قادر تا انتهای جنگ، این دو سازمان نظامی، هر یک به‌طور مستقیم، طرح‌ریزی و اجرای عملیات می‌کردند. اولین عملیات مستقل ارتش، پس از انجام عملیات بدر، عملیات قادر بود، که با فرماندهی علی صیاد شیرازی در جایگاه فرمانده نیروی زمینی ارتش و به‌صورت مشترک توسط یگان‌های ارتش و سپاه، در منطقه اشنویه، استان اربیل و نیز منطقه سیدکان، طرح‌ریزی شده بود و با اهدافی چون؛ تصرف ارتفاعات منطقه، قطع خطوط ارتباطی و تدارکاتی نیروهای نظامی و شبه‌نظامی مخالف با نظام جمهوری اسلامی در داخل، انهدام نیروهای عراقی، تصرف بخشی از خاک عراق،
انهدام نیروهای عراقی، تصرف بخشی از خاک عراق، نزدیک شدن به راه‌های اصلی و خطوط مواصلاتی ارتش عراق، طراحی گردید. عملیات قادر در سال پنجم از جنگ ایران و عراق و در شمال کردستان عراق، به مورد اجرا گذاشته شد. این عملیات ۲ ماهه، طی ۳ مرحله و با نام‌های؛ قادر ۱، ۲ و ۳ اجرا شد و هدف از انجام آن، تسلط بر شهر سیدکان، استان اربیل و نیز تصرف بلندی‌های این منطقه بود. طراحی و اجرا. طرح‌ریزی و اجرای عملیات قادر در ۳ مرحله جداگانه انجام گرفت. در مرحله اول عملیات، در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۳۶۴ با هدایت و کنترل قرارگاه حمزه،
۲۳ تیرماه ۱۳۶۴ با هدایت و کنترل قرارگاه حمزه، به‌صورت مشترک توسط ارتش و سپاه پاسداران، با فرماندهی علی صیاد شیرازی؛ فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش، در منطقه سیدکان، واقع در ۳۵ کیلومتری عمق خاک عراق، آغاز شد و پس از دستیابی به اهداف محدود، در تاریخ ۸ مردادماه ۱۳۶۴ به پایان رسید. مرحله دوم عملیات قادر پس از آمادگی لازم و اعزام نیروهای تقویتی و تکمیل عملیات شناسایی و با استفاده از تجربیات به‌دست آمده از اجرای مرحله اول، در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در سطحی وسیع‌تر از مرحله نخست به مورد اجرا گذاشته شد. قرارگاه حمزه
مرحله نخست به مورد اجرا گذاشته شد. قرارگاه حمزه مستقر در شمال‌غربی کشور، در برنامه‌ریزی مرحله دوم، ترکیب یگان‌های عمل‌کننده ارتش و سپاه پاسداران را در قالب ۶ قرارگاه فرعی، به نام‌های «حمزه ۱» تا «حمزه ۶» و نیز با پشتیبانی هوانیروز و نیروی هوایی ارتش تقسیم‌بندی کرد. در این مرحله از عملیات با توجه به اینکه در منطقه کوهستانی صعب‌العبور انجام شد، یگان‌های هوانیروز در طول ۴ روز حمله، نقش اساسی را در پشتیبانی از نیروهای عمل‌کننده ایرانی برعهده داشتند، به گونه‌ای که در عملیات قادر ۲، تکِ قرارگاه فرعی حمزه ۴
که در عملیات قادر ۲، تکِ قرارگاه فرعی حمزه ۴ به‌طور کامل از طریق هوابرد انجام گرفت. خلاصه نبرد. نیروهای ایرانی در ساعت ۲ بامداد تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۶۴ خطوط پدافندی ارتش عراق را شکافته و از غرب شهر اشنویه، در خاک ایران، به سوی بلندی‌های منطقه کلاشین، واقع در استان اربیل عراق، پیشروی کردند. در هر یک از مراحل این عملیات هدف‌هایی تأمین شد، اما عواملی همچون پاتک‌های سنگین نیروهای عراقی، سبب گردید تا سرانجام این عملیات در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ با عدم موفقیت کامل روبرو گردد و تنها به انهدام بخشی از نیروها و ماشین
گردد و تنها به انهدام بخشی از نیروها و ماشین جنگی عراق اکتفا شود. سرهنگ حسن آبشناسان؛ فرمانده تیپ ۲۳ نوهد از نیروی زمینی ارتش، در خلال این عملیات کشته شد. در نتیجه این عملیات، ارتفاعات موجود در مناطق؛ حصار دوست، بربزین، کارگزین، لولان، گردشوان و باشکین، تا عمق ۳۵ کیلومتری از خاک عراق و مناطق وسیعی از سیدکان و دیانا، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. نتایج عملیات. در نتیجه انجام عملیات قادر، در حدود ۲ هزار نفر از نیروهای عراقی کشته و ۳ هزار نفر نیز مجروح شدند و ۳۰ نفر نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. در
و ۳۰ نفر نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. در خلال این عملیات ۶ فروند هواپیمای جنگنده نیروی هوایی عراق و ۳ فروند هلیکوپتر ارتش عراق توسط نیروهای ایرانی سرنگون شدند و در خلال ۳ مرحله از عملیات قادر در مجموع شمار ۲۲ دستگاه تانک، ۲۷۴ دستگاه خودروی سبک و سنگین و ۲۵ عراده توپ نیز توسط نیروهای ایرانی منهدم گردید. نتیجه این عملیاتِ پیوسته، برای نیروهای ایرانی؛ آزادسازی بلندی‌های سرسپندار، کلازرده و بربرزین‌دوست، آسیب ۳ گردان پیاده کماندویی از سپاه پنجم ارتش عراق، همچنین کشته و زخمی شدن ۱٫۰۲۰ نفر از نیروهای
عراق، همچنین کشته و زخمی شدن ۱٫۰۲۰ نفر از نیروهای عراقی بود.
عملیات والفجر ۹ با رمز یا الله در محور سلیمانیه - چورتا به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۶۴ به فرماندهی سپاه پاسداران و با همکاری ارتش انجام شد. در این حمله، قصد شده بود تا سلیمانیه تصرف شود. اهداف و اهمیت عملیات. انجام یک مرحله عملیات از مراحل پیش‌بینی شده برای تصرف سلیمانیه، آماده‌سازی منطقه برای عملیات بعدی، به جلو کشاندن عقبه‌ها و کاهش فاصله خودی با عراقی‌ها، کاستن از فشار عراقی‌ها در جبهه فاو از اهداف ایرانی‌ها برای این حمله بود. منطقه عملیات. منطقه عملیاتی والفجر ۹ با دو جاده از دهانه شیلر و
منطقه عملیاتی والفجر ۹ با دو جاده از دهانه شیلر و منطقه چومان به شهرهای مریوان و بانه متصل می‌شود. این منطقه کوهستانی، صعب العبور و دارای زمستان سختی است. ارتفاعات گامو، رت، هزار کانیان، سورکوه و حلوان به عنوان مهم‌ترین ارتفاعات محور شمالی محسوب می‌شوند. مهم‌ترین شاخص این منطقه، شهر چوارتا است که تا سلیمانیه کمتر از ۱۵ کیلومتر فاصله دارد. این شهر به همراه ارتفاع «سارسیر» از موقعیتی کلیدی برخوردار است؛ به طوری که از این نقطه می‌توان به سمت محورهای سلیمانیه، سد دوکان، مائوت و … مانور کرد. شرح عملیات. عملیات
سد دوکان، مائوت و … مانور کرد. شرح عملیات. عملیات در سه محور ترسیم شده بود. نیروها می‌بایست در محور اول (جناح راست) نهایتاً به سوی ارتفاعات کوخ نم نم و در محور دوم (جناح چپ) نیز به سوی قله ناصر و یال‌های شاخ کوهان پیش‌روی کنند. همچنین، در محور سوم (جناح میانی) که محور اصلی عملیات بود، می‌بایست ارتفاعات موبرا، مامخلان و پلنگه سور تصرف می‌شد. قرارگاه رمضان نیز مأموریت داشت ضمن انجام شناسایی، کار انتقال نیروها را به منظور انجام دیده‌بانی روی عقبه‌های دشمن و انجام عملیات انهدامی روی پل‌های ارتباطی، قرارگاه‌های
عملیات انهدامی روی پل‌های ارتباطی، قرارگاه‌های فرماندهی و توپخانه‌های دشمن به عهده گیرد و جاده‌ها را نیز ناامن سازد. فرماندهی این عملیات در ارتش برعهده علی صیاد شیرازی بود. در ۵ اسفند ۱۳۶۴، عملیات با رمز یا الله در ساعت ۲۴ شروع شد. مرحله اول این عملیات، با موفقیت در دو روز پس از آغاز عملیات، سبب شد تا مرحله دوم آغاز شود. پس از ۸ روز درگیری، مناطق گرفته شده توسط ایرانی‌ها، مجدد به دست عراقی‌ها افتاد. در این عملیات نیروهای عراقی از سلاح‌های شیمیایی استفاده کردند. در این عملیات، چند پاسگاه مرزی بخشی از
کردند. در این عملیات، چند پاسگاه مرزی بخشی از ارتفاعات کانا، شله کوران، تنگه سور، موبرا، ماخلان، کانی ماران، سرو ارتفاعات ۱۴۷۰ و ۱۴۸۹ آزادسازی شدند. استعداد و تلفات و خسارات. عراق. لشکر ۳۴ پیاده - تابع سپاه یکم - با تیپ‌های ۱۰۵ و ۵۰۴ پیاده مسئولیت پدافند از منطقه را به عهده داشت. قرارگاه این لشکر در چوارتا بود و تیپ ۱۰۵ در منطقه عمومی گامو و تیپ ۵۰۴ در منطقه عمومی چوارتا مستقر بودند. با شروع عملیات والفجر ۹، یگان‌های زیر نیز وارد منطقه شدند: ایران. دو گردان توپخانه از سپاه و دو گردان توپخانه از ارتش وظیفه
توپخانه از سپاه و دو گردان توپخانه از ارتش وظیفه پشتیبانی آتش را بر عهده داشتند. قرارگاه تاکتیکی رمضان نیز با مأموریت تعیین شده، تحت امر قرارگاه نجف بود. قرارگاه نجف اشرف با پنج تیپ مستقل سپاه پاسداران هدایت عملیات را بر عهده داشت: یک فروند هواپیما، یک فروند هلیکوپتر، ۲۰ دستگاه تانک، ۹۰ دستگاه خودرو، ۱۰ قبضه ضدهوایی، مقدار زیادی سلاح سبک و نیمه سنگین از جمله خسارات عراقی‌ها در این عملیات بود. ۳ گردان از تیپ ۵۰۴، یک تیپ، یک گردان کماندویی گردان ۹۴ توپخانه، گردان ۴ تانک تیپ ۷۰۳ هم از تلفات و خسارات این
گردان ۴ تانک تیپ ۷۰۳ هم از تلفات و خسارات این نیروها بود. تعداد کشتگان عراقی در این نبرد را ۱۶۳۴ نفر گفته‌اند. ۲۵۰ نفر از نیروهای عراقی هم اسیر شدند.
عملیات فتح ۱ یا عملیات وحدت، عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به‌طور مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروهای پیشمرگه اتحادیه میهنی کردستان، در محور کرکوک، به صورت نامنظم انجام شد. عملیات فتح یک، در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۶۵ به فرماندهی سپاه پاسداران صورت گرفت و ۲ روز بطول انجامید. در این عملیات که بصورت غافلگیرانه و پارتیزانی انجام می‌شد، تأسیسات نفتی جنوب کرکوک، پالایشگاه کرکوک و نیروگاه این شهر بهمراه یک پادگان نظامی، توسط نیروهای سپاه و پیشمرگه‌های کردستان عراق، مورد حمله
سپاه و پیشمرگه‌های کردستان عراق، مورد حمله قرار گرفت و بخش‌های زیادی از این تأسیسات تخریب گردید و در حدود ۶۰۰ نفر از نیروهای ارتش عراق کشته یا زخمی شدند ولی از طرف مقابل تلفاتی در برنداشت.
عملیات کربلای ۷ عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، در تاریخ ۱۳ اسفند ماه ۱۳۶۵ این عملیات با رمز یا مولای متقیان ۷ به دست رزمندگان ارتش جمهوری اسلامی (لشکر ۶۴ ارومیه)، به فرماندهی امیر غضنفر آذرفر نیروی زمینی ارتش، در منطقه حاج عمران، استان اربیل، کردستان عراق انجام گردید. منطقه عملیات. محدوده عملیات شامل مناطق حاج عمران، تنگه دربند، ارتفاعات گردمند، تپه سرخی، یال کله اسبی و دامنه جنوبی ارتفاعات گردیکو معروف به تپه شهدا می‌باشد. منطقه حاج عمران عراق در غرب پیرانشهر واقع شده و
منطقه حاج عمران عراق در غرب پیرانشهر واقع شده و ناحیه‌ای کوهستانی و صعب‌العبور است. این بخش کوهستانی در امتداد رشته کوه آرارات قرار دارد و دارای قله‌های متعددی است که در محدوده عملیات کربلای ۷ می‌توان ارتفاعات بز مرگ سیر، تمرچین، قمطره، سکانیان، کفارستان، واراس، گرده مند، ۲۵۱۹ (شاه کوه یا سلطان‌الجبال)، گرده کوه، کدو و شهدا را نام برد. دره‌های عمیق، شکاف‌ها، پستی‌ها و بلندی‌های فراوان از ویژگی‌های این ناحیه است. به‌طور کلی زمین در منطقه عملیاتی کربلای ۷ کوهستانی و دارای بریدگی‌های زیاد و صعب‌العبور بوده و
و دارای بریدگی‌های زیاد و صعب‌العبور بوده و فقط نیروهای پیاده با تجهیزات سبک قادر به حرکت در آن می‌باشند. ارتفاع ۲۵۱۹ از نظر ملاحظات راهکنشی و داشتن تسلط کامل به تمامی مناطق چومان مصطفی، ممی خلان، ناوپر دان، تپه شهدا، ارتفاعات نصر و صدر و کاهش تلفات و ضایعات خودی عارضه حیاتی منطقه محسوب می‌شود. اهداف و اهمیت عملیات. هدف از این عملیات ایجاد اخلال و کندی در انتقال نیروهای ارتش عراق به مناطق جنوبی، برای دفاع از بصره بود، که با موفقیت تقریبی توسط نیروهای ایرانی انجام شد. گرچه تصرف بصره علی‌رغم موفقیت در این
انجام شد. گرچه تصرف بصره علی‌رغم موفقیت در این عملیات حاصل نشد. آزاد سازی ارتفاعات مهم منطقه، انهدام ماشین جنگی دشمن، تسلط بر منطقه حاج عمران و ایجاد تسهیلات لازم برای ادامه نبرد در منطقه از دیگر اهداف این عملیات بود. گفته شده که عملیات آفندی کربلای ۷، با هدف وارد کردن خسارت به نیروهای عراق، کاهش فشار بر منطقه عملیاتی کربلای ۵ و ۶، زمینه‌سازی برای عملیات‌های بعدی قرارگاه رمضان، انتقام خون شهدای بمباران شهرهای ایران، بازپس‌گیری ارتفاعات حساس ۲۵۱۹ و تپه شهدا و گردمند و تسلط بر محور حاج‌عمران ـ چومان مصطفی ـ
و گردمند و تسلط بر محور حاج‌عمران ـ چومان مصطفی ـ گلاله طراحی و اجرا شد. شرح عملیات. عملیات در ۱۲ اسفند ۱۳۶۵ با رمز «یا مولای متقیان» در عمق خاک عراق واقع در منطقه حاج عمران توسط نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران آغاز شد. نیروهای ایرانی پس از حدود یک ساعت و ۴۰ دقیقه در نزدیکی موانع عراقی‌ها مستقر و عناصر متخصص دسته شناسایی و تیم مهندسی مشغول ایجاد معبر و خنثی‌سازی مین‌ها و بریدن سیم‌های خاردار دشمن هستند. بلافاصله گردان تکاور و پس از آن گردان ۱۰۳ پیاده از خط عزیمت عبور کردند. سرانجام پس از حدود دو روز نبرد
عزیمت عبور کردند. سرانجام پس از حدود دو روز نبرد سنگین و در مواردی تن به تن که با آتش مداوم و مؤثر یکان‌های توپخانه و بالگردهای هوانیروز پشتیبانی می‌شد، یکان‌های تکاور موفق شدند اهداف از پیش تعیین شده را تصرف، تمامی پاتک‌های عراقی‌ها را سرکوب و مواضع خود را بر روی اهداف تصرف شده تثبیت کنند. لشکر ۶۴ ارومیه در جریان عملیات کربلای ۷ ارتفاعات راهبردی منطقه از جمله ارتفاع بسیار مهم ۲۵۱۹، گردمند، تپه سرخی، یال کله اسبی و حدود ۵۰ کیلومتر مربع از خاک عراق را به تصرف خود درآوردند. استعداد، خسارات و تلفات. عراق. در
خود درآوردند. استعداد، خسارات و تلفات. عراق. در این عملیات حدود سه هزار نفر از نیروهای عراقی، کشته و زخمی شدند و ۲۸۹ نفر از آنان نیز به اسارت درآمدند. ۱۲ گردان پیاده دشمن از تیپ‌های ۱، ۲ و ۳ لشکر ۲۳ کماندویی سپاه پنجم عراق، تیپ‌های ۹۳ و ۹۶ احتیاط مستقر در منطقه، تیپ‌های ۱۰۸ و ۶۰۶ پیاده و ۵ گردان توپخانه آسیب کلی دید و چندین دستگاه تانک و نفربر و خودرو دشمن منهدم و مقادیر زیادی از انواع جنگ‌افزارهای سبک و سنگین دشمن با مهمات مربوط سالم به غنیمت ایرانی‌ها درآمدند. حدود ۹۰ دستگاه تانک، ۱۵۰ دستگاه خودرو، ۶۰
حدود ۹۰ دستگاه تانک، ۱۵۰ دستگاه خودرو، ۶۰ عراده توپ، پنج انبار مهمات، ده‌ها قبضه سلاح نیمه‌سنگین و سبک از قبیل خمپاره‌انداز از خسارات عراقی‌ها در این عملیات بودند.
عملیات کربلای ۱۰ عملیات تهاجمی گسترده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به مدت ۱۱ روز، در بهار ۱۳۶۶ در حوالی روستای ماووت، در استان سلیمانیه، عراق توسط نیروی زمینی سپاه پاسداران و با مشارکت نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق انجام شد. منطقه عملیات. منطقه عملیات کربلای ۱۰ در محور بانه-سردشت قرار داشت که از شمال به رودخانه کلاس، از جنوب به رودخانه آوسیویل، از شرق به سورکوه و از غرب به ارتفاعات گرده‌رش و آسوس منتهی می‌شد. منطقه عمومی این عملیات در محور بانه- سردشت از شمال به رودخانه
این عملیات در محور بانه- سردشت از شمال به رودخانه مرزی «گلاس»، از جنوب به رودخانه «آوسیویل»، از شرق به «سورکوه» و از غرب به ارتفاعات «گرده‌رش» و سپس ارتفاعات عمومی «آسوس» منتهی می‌شد. این منطقه دارای عوارض حساس و ارتفاعات نسبتاً بلند و صعب‌العبور است. شرح عملیات. در روز ۳۰ فروردین ۱۳۶۶ عملیات کربلای ۱۰ با «رمز یا صاحب‌الزمان (عج) ادرکنی» توسط نیروی زمینی سپاه در منطقه‌ای به وسعت ۲۵۰ کیلومترمربع آغاز شد. بعد از ظهر روز اول، نیروهای عراقی با اجرای پاتک و پشتیبانی، آتش، ارتفاع گلان را بازپس گرفتند اما پس از
آتش، ارتفاع گلان را بازپس گرفتند اما پس از ساعتی عقب زده شدند. در مرحله دوم عملیات، دو اقدام اساسی مدنظر قرار گرفت، اول: تکمیل ارتفاع گلان و پیشروی روی ارتفاع قشن. دوم: برقراری الحاق کامل با قرارگاه رمضان. برای این منظور، یگان‌های مرحله دوم وارد عمل شده و موفق شدند ضمن تکمیل ارتفاع گلان، بر روی ارتفاع قشن نیز پیشروی کنند، اما به دلیل کمبود نیرو و ضعف پشتیبانی، ادامه عملیات میسر نشد و پس از ۱۰ روز، با تصرف اهداف مرحله اول، عملیات به پایان رسید. عملیات کربلای ۱۰ با پیروزی نسبی نیروهای ایرانی همراه بود و بخشی
۱۰ با پیروزی نسبی نیروهای ایرانی همراه بود و بخشی از مناطق مرزی ایران و بیش از ۲۵۰ کیلومتر مربع از استان سلیمانیه در خاک عراق، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. طی این حمله آزادسازی ۵۰ روستای منطقه، ارتفاعات سرلگو، بردهوش، قشن، اسبیدار، کلان و چند ارتفاع دیگر میسر شد. همچنین ۲۰ کیلومتر از جاده ماووت- سلیمانیه تحت کنترل ایرانی‌ها درآمد. استعدادها، تلفات و خسارات. ایران. استعداد نیروهای ایرانی در عملیات کربلای ۱۰ شامل: ۵۰ گردان پیاده، ۳ تیپ مستقل، با پشتیبانی ۶ گردان توپخانه و مشارکت ۴ هزار نفر از اعضای اتحادیه
توپخانه و مشارکت ۴ هزار نفر از اعضای اتحادیه میهنی کردستان عراق بود و در مقابل استعداد نیروهای عراقی درگیر در این عملیات؛ ۲۷ گردان پیاده، ۱۰ گردان کماندویی، ۲ گردان زرهی و ۱ گردان مکانیزه را شامل می‌شد. در این عملیات حسن شفیع‌زاده؛ فرمانده توپخانه نیروی زمینی سپاه کشته شد. عراق. استعداد نیروهای عراقی را اینگونه نوشته‌اند: تجهیزات منهدم شده عراقی‌ها شامل یک فروند هلیکوپتر، ده‌ها دستگاه تانک و نفربر، چندین قبضه خمپاره‌انداز، مقداری سلاح سبک و نیمه سنگین است. همچنین ۱۳ گردان و تیپ مستقل دشمن آسیب دیده، تعداد
همچنین ۱۳ گردان و تیپ مستقل دشمن آسیب دیده، تعداد کشته و زخمی‌ها و اسرای آنها به ۴۲۳۵ نفر رسید.
عملیات نصر ۸ عملیات نظامی تهاجمی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران، به فرماندهی سپاه پاسداران بود، که در مهر و آبان‌ماه سال ۱۳۶۶ در محور ماووت، در ارتفاعات گرده‌رش انجام شد. پیشینه. پس از کاهش بحران خلیج فارس و قطع درگیری‌های ایران و آمریکا در دریا، بار دیگر جنگ زمینی و تلاش در جبهه شمالی در اولویت قرار گرفت. نبرد. عملیات نصر ۸ در ساعت یک و ۱۵ دقیقه بامداد ۲۹ آبان سال ۱۳۶۶ آغاز شد. در این عملیات برای تک (حمله) هماهنگ به مواضع ارتش عراق، یگان‌های ایرانی با ۵ تا ۸ ساعت راهپیمایی، زیر مواضع نیروهای عراقی مستقر
۸ ساعت راهپیمایی، زیر مواضع نیروهای عراقی مستقر شدند و موفق شدند هدف‌های خود را بر روی قله‌های «۱۴۲۶»، «۱۴۱۸»، «۱۳۹۱» و همچنین، قرارگاه تاکتیکی «تیپ ۳۹» و مقر گردان ۱ این تیپ عراق را تصرف کنند. در این میان، تنها مقر گردان ۲ تیپ ۳۹ در ادامه یال شمال «گرده‌رش» پاک‌سازی نشد. با آغاز عملیات، مهندسی قرارگاه «نجف» نیز اقدام به احداث جاده از پاسگاه پلیس به سمت رودخانه «قلعه‌چولان» و احداث پل لوله‌ای روی این رودخانه کرد. از ساعت پنج صبح، نیروهای عراقی با عناصر باقی‌مانده از تیپ ۳۹ به لشکر ۵۷ ابوالفضل پاتک کردند و
از تیپ ۳۹ به لشکر ۵۷ ابوالفضل پاتک کردند و با ادامه این فشار توانستند این لشکر را ۳۰۰ متر عقب بزنند و به دلیل احساس خطر از این محور، به این لشکر مأموریت داده شد تا هنگام ورود نیروهای لشکر ویژه شهدا، مقاومت کرده و منطقه را حفظ نمایند. لشکر ویژه شهدا نیز مأموریت داشت ادامه یال گرده‌رش را تصرف کند. از این رو، برای کمک و تقویت این یگان به توپخانه و ادوات دستور داده شد در آن محور اجرای آتش کنند. در همین راستا ساعت پنج صبح به لشکر ویژه شهداء و لشکر ۷ ولی عصر دستور داده شد که در پی ادامه مأموریت لشکر ۵۷ و تقویت
داده شد که در پی ادامه مأموریت لشکر ۵۷ و تقویت خط دفاعی لشکر ۲۱ امام‌رضا وارد عمل شوند. در این حال، بار دیگر نیروهای عراقی اوایل صبح پاتک کردند، اما این بار سرکوب شدند. پس از این حمله، تا ظهر روز اول، تحرک خاصی از ارتش عراق مشاهده نشد، اما بعد از ظهر، چند فروند هواپیمای نیروی هوایی عراق، با قصد بمباران مواضع نیروهای ایرانی، به اشتباه، مواضع قوای خودی را بمباران کردند. در شب دوم، لشکر ویژه شهدا روی ادامه یال گرده‌رش، با یک گردان از لشکر ۵۷ عبور کرده و آن را تصرف کرد. عراقی‌ها پس از عقب‌نشینی از گرده‌رش، از
تصرف کرد. عراقی‌ها پس از عقب‌نشینی از گرده‌رش، از روز سوم عملیات با تیپ‌های ۳۱، ۷۷ و ۸۳ از دو محور به مواضع نیروهای خودی در میان قله‌های ۲ و ۳ و همچنین به قله ۲ حمله کردند، اما نیروهای ایرانی آن‌ها را عقب زدند. از روز سوم آذر ۱۳۶۶ نیز نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق روی ارتفاع «ویولان» عملیات خود را آغاز کردند. در پی این اقدام، ارتش عراق، توجه خود را به آن محور معطوف کرد و موفق شد پس از چند روز درگیری، اتحادیه را وادار به عقب‌نشینی کند. در مجموع عملیات نصر ۸ پس از یک هفته با موفقیت نیروهای ایرانی، پایان
۸ پس از یک هفته با موفقیت نیروهای ایرانی، پایان یافت. نیروهای ایرانی در عملیات نصر ۸، به‌طور کامل به هدف‌های خود دست یافتند و با تصرف ارتفاع گرده‌رش، یک سرپل مناسب در آن سوی رودخانه قلعه چولان، برای اقدامات بعدی به دست آمد. در این عملیات، ارتش عراق متحمل تلفات نیروی انسانی و تجهیزات زیادی شد و ۲۰۰ تن از آن‌ها نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. همچنین، تیپ‌های ۳۹، ۷۴، ۷۷ و ۸۳ و برخی یگان‌های دیگر عراقی آسیب دیدند. علاوه بر این، مقداری از سلاح، مهمات و تجهیزات نیز منهدم یا توسط نیروهای سپاه پاسداران، به
نیز منهدم یا توسط نیروهای سپاه پاسداران، به غنیمت گرفته شد. اهداف عملیات. تصرف ارتفاع گرده رش و در نتیجه تسلط بر بخشی از رودخانه قلعه چولان و تسهیل عبور نیروها. منطقه عملیات. منطقه عملیاتی در شمال سلیمانیه واقع و توسط ارتفاعات بلند گرده رش، گوجار، قمیش، دولبشک، الاغلو، ویولان، گرده شیلان و نیز دشت هرمدان و تپه‌های جنگاوی احاطه شده‌است. از جمله ویژگی‌های این منطقه نیز می‌توان از کوهستانی بودن، محدودیت عقبه، نبود جاده و سرما نام برد.
عملیات بیت‌المقدس ۲ عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به‌صورت مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، بر ضد نیروهای ارتش عراق در منطقه قمیش، استان سلیمانیه، عراق انجام شد. این عملیات با هدف آزادسازی ارتفاعات غرب شهر ماووت، عراق در منطقه‌ای به وسعت ۱۳۰ کیلومترمربع، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه پاسداران آغاز شد و در ۲ بهمن ۱۳۶۶ با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید. منطقه و هدف عملیات. منطقه عملیاتی بیت‌المقدس۲ در شمال سلیمانیه قرار داشت و شامل منطقه
در شمال سلیمانیه قرار داشت و شامل منطقه عمومی دشت هرمدان و ارتفاعات ویولان، گوجار، قمیش، دولبشک، الاغلو و ارتفاع آمدین می‌شد. این عملیات به منظور پیشروی به سمت جنوب و غرب منطقه عملیاتی و با هدف نزدیک شدن به شهر سلیمانیه و سد دوکان در منطقه قلعه دیزه طرح‌ریزی شد. شرح عملیات. عملیات بیت‌المقدس ۲ با رمز «یا زهرا (س)» به عنوان یکی از مهم‌ترین عملیات‌های جنگ ایران و عراق، در محور ارتفاع قمیش – سلیمانیه در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۶۶ انجام شد. فرماندهی این عملیات بر عهده سپاه پاسداران بود. این عملیات که تا دوم بهمن همان