payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خرید ۱۴۰٬۰۰۰ متر مربعی است که در شش طبقه ساخته شده و محل تجمع لوکس‌ترین لوازم و برندها است. در کنار برج‌های دوقلوی پتروناس، پارک مرکزی شهر کوالا لامپور، پارک کی‌ال‌سی‌سی قرار گرفته‌است. این پارک ۱۷ هکتار مساحت داشته و دارای مسیرهای مخصوص پیاده‌روی و قدم زنی، فواره‌های آبی همراه با رقص نور است. این به ویژه در شب سال نو و در مراسم آتش بازی مخصوص به آن شب بسیار شلوغ و البته دیدنی می‌شود. ویژگی‌ها. اما یکی از بارزترین ویژگی‌های برج‌های دوقلو، پل دوطبقه‌ای است که در میانهٔ راه آن‌ها را بهم متصل کرده‌است. این پل
در میانهٔ راه آن‌ها را بهم متصل کرده‌است. این پل دوطبقه که خود از جمله دیدنی‌های کوالالامپور است در طبقات ۴۱ و ۴۲ دو برج را بهم وصل می‌کند. این پل دوطبقه تنها به‌علت زیبایی ظاهری به برج‌ها اضافه نشده، از آنجایی که دو برج از هم فاصله داشته، این پل میانبری بین دو برج محسوب می‌شود. علاوه بر این عامل، این پل تکیه گاهی میان دو ساختمان فراهم می‌کند. سیستم بالابر این برج یک سیستم دوگانه است. به‌طوری‌که آسانسور پایینی افراد را به طبقات فرد می‌برد و آسانسور بالایی در طبقات زوج توقف دارد. در کل ۲۹ آسانسور دوگانه در
طبقات زوج توقف دارد. در کل ۲۹ آسانسور دوگانه در این دو برج کار می‌کنند. برای بازدید از برج‌های دوقلوی پتروناس بایست بلیت ورودی تهیه کنید. می‌توانید این بلیت‌ها را به‌طور آنلاین یا به شکل حضوری بخرید. تخفیف بلیت‌ها شامل افراد ۵۵ سال به بالا می‌شود. برخی مواقع صفوف تهیهٔ بلیت می‌توانند بسیار طولانی شوند. ارتفاع این برج‌ها به ۴۵۲ متر می‌رسد و طرح آن‌ها در رساندن پیام مبنی بر تاریخ مالزی و آیندهٔ مدرن آن موفق بوده‌است. بنابه گفتهٔ طراح این سازه‌ها، برج‌های دوقلوی پتروناس بناهایی هستند که تا ابد با نام
دوقلوی پتروناس بناهایی هستند که تا ابد با نام کوالالامپور گره خورده‌اند. ساعت کار. ساعات کاری این برج‌ها از ۹:۰۰ تا ۲۱:۰۰ است ولی توجه داشته باشید که این برج‌ها در روزهای جمعه از ساعت ۱۳:۰۰ تا ۱۴:۳۰ بسته هستند. نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به این برج‌ها، ایستگاه کی‌ال‌سی‌سی در خط KJ10 است. همچنین می‌توانید از هر نقطهٔ شهر به مقصد برج‌های دوقلوی پتروناس تاکسی بگیرید. بازدید از برج‌های دوقلوی پتروناس در تمام طول سال، بغیر از روزهای دوشنبه و تعطیلی‌های رسمی مالزی امکان‌پذیر است.
بنابر لغت‌نامهٔ دهخدا واژهٔ میر تقلیل یافته امیر است و به معنی پادشاه، سالار به کار رفته و نباید آن را با میرزا اشتباه گرفت. بنابر فرهنگ ناظم الاطباء (از شعوری ج ۲ ورق۳۶۳) واژهٔ میر به معنای رئیس طایفه نیز به کار می‌رفته‌است و افراد " رئیس طایفه و سرشناس بودند با لقب میر صدا می‌زدند میر در معناهای زیر بکار رفته‌است:
دانشگاه بر-ایلان (در عبری: אוניברסיטת בר-אילן) نام دانشگاهی دولتی و با گرایش مذهبی در اسرائیل است که امروزه شماری از معروفترین افراد جامعه آکادمیک اسرائیل را در خود جای داده‌است. دانشگاه بر-ایلان در شهر رمت گن و در حومه شهر تل‌آویو قرار دارد و به همراه دانشگاه تل‌آویو، یکی از دو دانشگاه مهم کلانشهر تل‌آویو است. در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد، دانشگاه بر-ایلان دومین مؤسسه آموزش عالی بزرگ اسرائیل است. این دانشگاه دارای ۲۰٬۰۰۰ دانشجو و ۱٬۳۵۰ اعضای هیأت علمی است. دانشگاه بر-ایلان، یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اسرائیل
بر-ایلان، یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اسرائیل است که پس از اعلام استقلال اسرائیل، توسط پینحاس شورگین تأسیس گردید. وی گروهی از پژوهشگران یهودی‌الاصل آمریکایی را که دارای گرایشهای مذهبی و سنتی بودند، برای اجرای این طرح به دور خود گرد آورد. مأموریت دانشگاه بر ایلان این است که "سنت یهودی را با فناوری‌ها و دانش علمی مدرن ترکیب کند و دانشگاه در تلاش است که ... ارث یهودی را به همه دانشجویان خود آموزش دهد در حالی که آموزش علمی ارائه می‌دهد." این دانشگاه در بین بهترین‌ها در خاورمیانه در زمینه علوم کامپیوتر،
بهترین‌ها در خاورمیانه در زمینه علوم کامپیوتر، مهندسی، فیزیک مهندسی و فیزیک کاربردی قرار دارد.در سال ۲۰۲۴، دانشگاه یک کمک مالی بزرگ به ارزش ۲۶۰ میلیون دلار دریافت کرد، یکی از بزرگ‌ترین کمک‌های مالی به دانشگاه‌ها در اسرائیل. تاریخچه. دانشگاه بر-ایلان ریشه‌های یهودی-آمریکایی دارد؛ در سال ۱۹۵۰ در یک جلسه سازمان میزراحی آمریکایی در آتلانتا در ایالت جورجیا مطرح شد و توسط آقای پینخوس چورگین، یک رابی ارتودوکس آمریکایی و آموزگار، بنیان‌گذاری شد. آقای چورگین از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ ریاست دانشگاه را بر عهده داشت و پس از
تا ۱۹۵۷ ریاست دانشگاه را بر عهده داشت و پس از وی، جوزف اچ. لوک‌استین به مدت ۱۰ سال (از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۷) ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. زمانی که دانشگاه در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد، روزنامه نیویورک تایمز آن را به عنوان "پیوند فرهنگی بین جمهوری [اسرائیل] و آمریکا" توصیف کرد. ریاست دانشگاه در سال‌های بعد به ترتیب به ماکس جمر (۱۹۶۷–۱۹۷۷)، امانوئل رکمن (۱۹۷۷–۱۹۸۶)، مایکل آلبک (۱۹۸۶–۱۹۸۹)، ارنست کراوس (۱۹۸۹)، زوی آراد (۱۹۸۹–۱۹۹۲)، و شلومو اکشتاین (۱۹۹۲–۱۹۹۶) رسیده است. دانشگاه به نام رابی مئیر بر ایلان (اصلیاً مئیر برلین)
به نام رابی مئیر بر ایلان (اصلیاً مئیر برلین) نام‌گذاری شده بود، رهبر صهیونیست دینی که الهام بخش تأسیس این دانشگاه بود. او اگرچه در مدارس ارتودوکسی در برلین تحصیل کرده بود، اما معتقد بود که نیاز به یک مؤسسه‌ای است که یک برنامه درسی دوگانه از مطالعات علمی دنیوی و مطالعات دینی تورات ارائه دهد. مانند بقیه دنشگاه های اسرائیل جمعیت دانشجویان دانشگاه بر ایلان گوناگون است و شامل دانشجویان یهودی و غیر یهودی است. حداقل پنج درس در مطالعات یهودی برای فارغ التحصیلی لازم است (دانشجویان غیر یهودی می‌توانند به جای آن
لازم است (دانشجویان غیر یهودی می‌توانند به جای آن درس‌های عمومی را انتخاب کنند). این دروس به عنوان دروس علمی مطالعات یهودی در دسترس هستند، همچنین از طریق مطالعات تورات سنتی بیشتر ارائه می‌شوند، که اصولاً توسط "ماخون هاگاواه لتوراه"، که در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شده، ارائه می‌شود. "ماخون" یک کولل / بیت مدراش برای مردان و یک مدراشا برای زنان دارد. کولل مطالعات تورایی سنتی با تأکید بر تلمود و حلاکه (قانون یهودی) ارائه می‌دهد، در حالی که مدراشا دروسی در "تناخ" (کتاب مقدس)، حلاکه عملی و محشوه (فلسفه یهودی) ارائه
مقدس)، حلاکه عملی و محشوه (فلسفه یهودی) ارائه می‌دهد. مدراشا بزرگترین مرکز آموزشی این چنین در اسرائیل است. این برنامه‌ها به همه دانشجویان به صورت رایگان ارائه می‌شود. دانشکده حقوق دانشگاه بر ایلان در سال ۲۰۰۸ با داشتن میانگین بالاترین نمره در آزمون وکالت اسرائیل با ۸۱.۹ نمره توسط فارغ‌التحصیلان خود، به عنوان دانشکده ممتاز شناخنه شد. دانشجویان و دانشکده‌ها. هم‌اکنون دانشگاه دانشگاه بر ایلان در حدود ۲۴۵۰۰ دانشجو دارد. دانشکده‌های دانشگاه مذهبی برایلان عبارت‌اند از: در این دانشگاه یک واحد خاص از مطالعات بین
از: در این دانشگاه یک واحد خاص از مطالعات بین رشته‌ای نیز وجود دارد. در سطح کارشناسی، همانطور که اشاره شد، تمام دانشجویان موظف به گذراندن ده درس مربوط به مطالعات یهودی هستند. دانشگاه بر-ایلان برنامه‌های ویژه‌ای را ارائه می‌دهد، از جمله برنامه لیسانس بین‌المللی خود که به طور کامل به زبان انگلیسی تدریس می‌شود و اولین دانشگاه در اسرائیل است که برنامه کاملی از مقطع کارشناسی به زبان انگلیسی ارائه می‌دهد. در حال حاضر، دانشجویان می‌توانند بین گرایش‌های ماکرو در اقتصاد، علوم سیاسی و جامعه‌شناسی، و گرایش میکرو در
علوم سیاسی و جامعه‌شناسی، و گرایش میکرو در جرم‌شناسی، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی برای دریافت مدرک بی‌ای انتخاب کنند. همچنین، می‌توانند رشته اصلی در رسانه‌ها با تخصص در ادبیات انگلیسی یا علوم سیاسی را انتخاب کنند. این مدارک به طور بین‌المللی تایید شده و برای دانشجویان از سراسر جهان باز است. علاوه بر این، دانشگاه بر-ایلان برنامه‌ای آماده‌سازی برای مهاجرین جدید به اسرائیل برای ورود به دانشگاه‌های این کشور ارائه می‌دهد. همچنین، دانشگاه یک برنامه یک‌ساله به نام "برنامه تورات و ادب و انسانیت" را اجرا می‌کند که
"برنامه تورات و ادب و انسانیت" را اجرا می‌کند که ترکیبی از مطالعات توراتی و دینی فشرده برای مردان و زناندر کلاسهای از هم سوا و مطالعات دانشگاهی عمومی و دروس تاریخ یهودی. بسیاری از دانشجویان آمریکایی که در برنامه‌های عادی دانشگاه ثبت نام کرده‌اند، نیز این دروس تاریخ یهودی را برای پاسخ دادن به نیازهای مطالعات یهودی خود دریافت می‌کنند.
خون (به انگلیسی: "Blood)" نام یک سری بازی کامپیوتری طراحی شده برای کامپیوترهای شخصی است. تاریخچه. سری نخست این بازی در سال ۱۹۹۷ توسط شرکت مونولیث پروداکشنز روانه بازار گشت. داستان بازی بر اساس محوریت شخصی به نام کلب شکل می‌گیرد که درگیر مبارزه‌ای طولانی با نیروهای اهریمنی است. او در ابتدای بخش نخست بازی از قبر بر می‌خیزد و به جای تبدیل شدن به یک زامبی بر ضد آنها و شیطان بزرگ می‌جنگد. موتور بازی. در خلال سال‌های ۱۹۹۴-۱۹۹۸ دو موتور عمده در دنیای بازی‌های اول شخص وجود داشتند، یکی موتور رستاخیز شرکت آی-دی سافت
وجود داشتند، یکی موتور رستاخیز شرکت آی-دی سافت ویر و دیگری انجین DUKE NUKEM ۳D از شرکت ۳D Realms. هر چند هم کنسول و هم انجین بازی همچون Quake بسیار قوی تر از دو مورد اخیر بود لیکن عمده بازی‌های تولید شده در این ژانر که توسط شرکت‌های مختلفی صورت گرفت، بر اساس انجین یکی از این دو تولید شدند. بازی بلاد نیز بر اساس انجین DUKE NUKEM ۳D طراحی و تولید گشت؛ چونان که شباهت‌های بسیاری را در این دو می‌توان یافت. بسته الحاقی. بسته‌ای حاوی مراحل و دشمان جدید تر است که می‌توان آنرا بر روی سری نخست نصب نمود. دنباله. در
می‌توان آنرا بر روی سری نخست نصب نمود. دنباله. در دنباله این بازی کلب توسط شرکت اهریمنی به نام کابال دوباره زنده می‌گردد و جنگی همه جانبه را با صاحبان شیطان صفت آن آغاز می‌کند. منابع. http://www.planetblood.com https://web.archive.org/web/20070902131207/http://www.planetblood.com/fob/info.htm http://www.bloodgame.ru http://bloodgame.narod.ru https://web.archive.org/web/20050214042632/http://blood-paradise.de/ https://web.archive.org/web/20070608191900/http://www.planetblood.com/controlz/blood-links.html
ادوآردو دل ریو (زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۳۴ در زامورا، میچوآچان) کاریکاتوریست و تصویرگر سیاسی مشهور مکزیکی است که با نام قلمی‌اش، ریوس، شناخته می‌شود. ریوس یکی از محبوب‌ترین تصویرگران مکزیکی است و صدها کتاب نوشته که به‌خصوص بین خوانندگان مکزیکی بسیار محبوب هستند. ریوس فعال سیاسی دو آتشه‌ای است و دیدگاه‌های چپ‌گرا و پیشرویش معمولاً در آثارش به همراه نقد شدید دکترین‌های نئولیبرالی و سیاست‌های دولت آمریکا ظاهر می‌شود. او در ضمن حامی انقلاب کوبا است. او از دهه ۱۹۶۰ شروع به تصویرگری در مجلات و روزنامه‌ها کرد و گاهی سیاسی
تصویرگری در مجلات و روزنامه‌ها کرد و گاهی سیاسی کار می‌کرد. طنز دولت مکزیک توسط او معروف بود. پس از موفقیت او به کار کتاب روی آورد و کتاب‌های زیادی در زمینه‌های مختلف از سیاست و مذهب تا گیاه‌خواری تولید کرد. در ۱۹۷۰ کتاب اسپانیایی او در معرفی تاریخ و انقلاب کوبا به انگلیسی ترجمه شد و به عنوان «کوبا برای تازه‌کارها» منتشر شد. محبوبیت این کتاب باعث آغاز مجموعه کتاب‌هایی تحت عنوان «برای تازه‌کارها» شد. در ۱۹۷۵ ریوس کتاب «مارکس برای تازه کاران» را در مورد زندگی و عقاید کارل مارکس نوشت. منابع. Wikipedia
زندگی و عقاید کارل مارکس نوشت. منابع. Wikipedia contributors, "Rius," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Rius&amp;oldid=205652244
شعر نیمایی سبکی از شعر معاصر فارسی است که نخستین نمونهٔ شعر نو در ادبیات فارسی بوده و برآمده از نظریهٔ ادبی نیما یوشیج شاعر معاصر ایرانی است. تحولی که نیما یوشیج انجام داد، در دو حوزهٔ ساختار و محتوای شعر کلاسیک فارسی بود. با انتشار شعر افسانه، نیما مانیفست شعر نو را مطرح کرد که تفاوت بزرگی با شعر سنتی داشت. نیما یوشیج با نگاهی نقادانه به سنت‌های پیشین و با الهام از تحولات ادبی جهان، به تدریج سبکی را بنیان گذاشت که هم از نظر زبانی و هم از نظر ساختاری، با شعر کهن فارسی تفاوت داشت. همچنین یکی از ویژگی‌های شعر
کهن فارسی تفاوت داشت. همچنین یکی از ویژگی‌های شعر نیمایی، پیوند آن با طبیعت و زندگی روستایی است که بازتابی از زیستگاه و خاستگاه نیما، یعنی منطقهٔ یوش مازندران است. افسانه، تحولی بزرگ. در سال ۱۳۰۱ قسمتی از «افسانه» منتشر می‌شود. نیما در این باره می‌گوید: «در آن زمان در تغییر طرز ادای احساسات عاشقانه به‌هیچ‌وجه سخنی در میان نبود. ذهن‌هایی که با موسیقی یکنواخت و محدود شرقی عادت داشتند با ظرافت‌کاری‌های غیرطبیعی غزل‌های قدیم مأنوس بودند… افسانه، با موسیقی آن‌ها جور نشده بود. عیب گرفتند. رد شد…» باتوجه به
آن‌ها جور نشده بود. عیب گرفتند. رد شد…» باتوجه به مقدمهٔ کوتاهی که خود نیما بر این شعر نوشته است، ویژگی‌های «افسانه» را به شرح زیر می‌توانیم برشماریم: روح غنایی و مواج افسانه و طول و تفصیل داستانی و دراماتیک اثر منتقد را بر آن می‌دارد که بر روی هم بیش از هر چیز تأثیر نظامی را بر کردار و اندیشهٔ نیما به نظر آورد حال آن که ترکیب فلسفی و صوری و به ویژه طول منظومه، زمان سرودن آن، کیفیت روحی خاص شاعر به هنگام سرودن شعر، ذهن را به ویژگی‌های شعر «سرزمین بی‌حاصل»، منظومهٔ پرآوازهٔ تی.اس. الیوت شاعر و منتقد انگلیسی
پرآوازهٔ تی.اس. الیوت شاعر و منتقد انگلیسی منتقل می‌کند که اتفاقاً سرایندهٔ آن هم‌زمان نیما و در نقطهٔ دیگر از جهان سرگرم آفرینش مهم‌ترین منظومهٔ نوین در زبان انگلیسی بود. شعر نیمایی پیش از نیما. صدرالدین عینی، از بزرگ‌ترین مدافعان زبان پارسی در محدودهٔ مرزهای شوروی سابق، یکی از نخستین سرایندگان شعر نو فارسی است. پنج سال پیش از آن‌که نیما «افسانه» را بسراید، عینی در وزنی نزدیک به همان وزن (مصراع نخستِ هر بیت: فاعلن فاعلن فاعلن فع، یعنی همان وزن «افسانه»؛ مصراع دوم هر بیت: فاعلن فاعلن فاعلن) شعری سروده‌بود
دوم هر بیت: فاعلن فاعلن فاعلن) شعری سروده‌بود به نام «مارشِ حریت»: مارش حریت ای ستمدیدگان، ای اسیران! وقت آزادیِ ما رسید مژدگانی دهید، ای فقیران! در جهان صبحِ شادی دمید… هر ستمگارِ دون، خرّم و شاد سال‌ها جام عشرت چشید در شب تیرهٔ جور و بیداد هر ستمدیده محنت کشید… علاوه بر او، از ابوالقاسم لاهوتی و تقی رفعت نیز به عنوان شاعرانی یاد می‌شود که پیش از نیما دست به سرایش شعر نو زده‌اند. شمس لنگرودی می‌نویسد: همه‌گیری. سالهای ۳۰–۱۳۲۵ به تعبیر طاهباز زمان زبان باز کردن نسل‌های بعدی است. گذشته از شیبانی و شاملو و
کردن نسل‌های بعدی است. گذشته از شیبانی و شاملو و آینده، در فواصلی کم و بیش نزدیک، سایه و کسرایی و کمی بعد م. آزاد و سهراب سپهری در این راهند. این شیوه سرودن شعر به سرعت جایگزین شعر کلاسیک فارسی گردید و سپس با ایجاد تفاوت‌هایی در فرم شعر نو، آن را به شیوه‌های نیمایی، سپید، حجم و … دسته‌بندی کردند. تلاش نیما یوشیج برای تغییر دیدگاه سنتی شعر فارسی بود و این تغییر محتوا را ناگزیر از تغییر فرم و آزادی قالب می‌دانست. آزادی که نیما در فرم و محتوا ایجاد کرد، در کار شاعران بعد از وی، مانند احمد شاملو، مهدی اخوان
شاعران بعد از وی، مانند احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و منوچهر آتشی به نقطه‌های اوج شعر معاصر ایران رسید. با این حال نیما شعر خود را از لحاظ نگرش به جهان و محتوای کار پیشروتر و تازه‌تر از کار شاعران بعدی مانند شاملو به‌شمار می‌آورد. زمینه تاریخی. با شروع جنبش مشروطه‌خواهی ایرانیان بینشی تازه رواج یافت که بر طبق آن عصری تازه فرا رسیده است که با همه دوره‌های تاریخ ملی تفاوت دارد. روشنفکران این دوران معتقد بودند که عصر استبداد سیاسی به پایان رسیده است و همه احساس می‌کردند که باید در
پایان رسیده است و همه احساس می‌کردند که باید در عرصه فرهنگ نیز تحولی مشابه اتفاق بیفتد. شاعران و نویسندگان این عصر در پی زیباشناسی جدیدی بودند و می‌خواستند شعری تازه بسرایند که با شعر گذشته فارسی فرق داشته باشد. یکی از عوامل مؤثر دیگر در تحولات ادبی این دوران آشنایی روشنفکران ایرانی با ادبیات اروپایی بود. به باور آنان انقلاب مشروطیت با انقلاب فرانسه مشابهت داشت و قادر بود فضای تازه‌ای ایجاد کند که در آن چهره‌های برجسته‌ای پرورش یابند که با شاعران و نویسندگان برجسته اروپا قابل مقایسه باشد. علاقه و توجه
برجسته اروپا قابل مقایسه باشد. علاقه و توجه روشنفکران به ادبیات اروپا و به‌خصوص ادبیات فرانسه باعث شد تا برخی آثار نویسندگان بزرگ آن زمان اروپا مانند ویکتور هوگو، لامارتین، ژان ژاک روسو، آلفونس دوده و شاتو بریان ترجمه شود که بر نوشته‌های بسیاری از ادیبان ایرانی تأثیر گذاشت. شعر کلاسیک فارسی. مطابق نظریات سنتی در شعر فارسی تعداد ارکان عروضی هر شعر در محور عمودی همواره ثابت می‌ماند. نیز بنا به اقتضای قالب یا نوع ادبی شعر (نظیر غزل، مثنوی و رباعی)، قافیه با فرمولی ثابت تکرار می‌شد. نظر نیما در باب شعر سنتی
فرمولی ثابت تکرار می‌شد. نظر نیما در باب شعر سنتی فارسی. نیما در ابتدای شاعری خود از شعر کهن فارسی نفرت داشت. اما بعدها نگاه خود را تغییر داد. نیما زمانی نوشته بود: و در جای دیگری می‌نویسد: مخالفت سنت‌گرایان. وقتی نیما نظریه ادبی خود را تدوین می‌کرد حامیان شعر سنتی فارسی که باورهای خود را در معرض هجومی تمام عیار می‌دیدند اظهار داشتند که شعر فارسی به عنوان ارجمندترین نماد فرهنگی ایران در معرض نفوذ بیگانگان قرار گرفته است. از نظر آنان شعر نو نشانه تسلیم فرهنگی در برابر خارجی‌ها بود و به زودی روح فرهنگ ایرانی
در برابر خارجی‌ها بود و به زودی روح فرهنگ ایرانی را نابود خواهد کرد. سنت‌گرایان در حقیقت معتقد بودند که نیما و پیروانش با این سنت آشنایی ندارند و حتی نیما را به مرگ تهدید کردند. نگاه محافل دانشگاهی به شعر نیما تا دهه چهل خورشیدی منفی بود و از پذیرش آن سر باز می‌زدند. اما نگاه سنت‌گرایان دانشگاهی به نظریات نیما با تلاش برخی استادان که به‌خصوص با نقد ادبی مدرن آشنایی داشتند رفته رفته تغییر کرد. در میان کسانی که نقشی مهم در تغییر نگرش رایج در دهه چهل خورشیدی داشتند باید از غلامحسین یوسفی و محمد رضا شفیعی
داشتند باید از غلامحسین یوسفی و محمد رضا شفیعی کدکنی یاد کرد. حمایت نوگرایان. برخی از شاعرانی که امروز در زمره نوگرایان به حساب می‌آیند از نخستین حامیان نیما بودند. از جمله این افراد باید به احمد شاملو، اسماعیل شاهرودی، هوشنگ ابتهاج و مهدی اخوان ثالث اشاره کرد. شعر نیمایی و تحول اجتماعی در ایران مدرن. نیما می‌کوشید شعر معاصر فارسی را با نیازهای ایران مدرن سازگار کند. پس از جنبش مشروطه عرصه حیات اجتماعی ایران تغییر کرده بود. پیش از شعر، نثر فارسی با تلاش‌های کسانی نظیر طالبوف، حاج زین‌العابدین مراغه‌ای، صور
کسانی نظیر طالبوف، حاج زین‌العابدین مراغه‌ای، صور اسرافیل و دیگران متحول شده بود و به نوعی خود را سازگار کرده بود. به‌طور کلی شعر جدید اشتیاقی خاص برای پرداختن به مسائل اجتماعی از خود نشان می‌دهد، در حالی که شعر کلاسیک چنین نیست. اگرچه نیما یوشیج هنوز هم مخالفانی در میان شاعران سنت‌گرا دارد، امّا توانسته است پیروان قابل توجهی برای خود بیابد و ظرفیت تازه‌ای به شعر معاصر فارسی اضافه کند.
شعر نوی پارسی اگر چه گونه‌ای از شعر نوگرا و عنوانی در برابر شعر کهن پارسی است. شعر نو امروزی را از آنجا که در وزن عروضی و قالب از شعر کهن و سنتی پیروی نمی‌کند، "شعر نو" می‌نامند. شعر نو شامل قالب‌های نیمایی، سپید و موج نو است و در قالب‌های دیگر بر اساس توجه شاعر به زبان و مفاهیم روز، واژهٔ «نو» به عنوان صفت به نام قالب‌ها افزوده می‌شود. مانند غزل نو. منظومهٔ افسانه اثر نیما یوشیج را سرآغاز شعر نو می‌دانند. نیما یوشیج را می‌توان بنیان‌گذار شعر نو در پارسی دانست. اصطلاح. چون شعر نیمایی کاربردی نو از وزن عروضی
اصطلاح. چون شعر نیمایی کاربردی نو از وزن عروضی و قالبی بی‌سابقه ارائه کرده و قبل از اشکال دیگر اشعار نوظهور نشو کرده است اغلب شعر نیمایی را با اصطلاح شعر نو برابر می‌دانند. درحالی‌که برای کلیت شعرهای غیر سنتی معاصر نیز اصطلاح شعر نو به کار می‌رود. شعر معاصر پس از نیما. در یک تقسیم‌بندی کلی به ترتیب شکل‌گیری، انواع شعر نو را می‌توان به چهار دستهٔ کلی تقسیم کرد: شیوه‌های انتزاعی. گاه شعرهای بینابین دو سبک نیمایی و سپید شعر آزاد نامیده می‌شود. از سویی شعر بی‌وزن را شعر منثور یا سپید یا شعر آزاد نیز می گویند.
را شعر منثور یا سپید یا شعر آزاد نیز می گویند. شیوه‌هایی با برداشت‌های انتزاعی از شعر بی‌وزن رایج است که تعریف و مرزبندی شفاف علمی ندارند و شعر سپید، حجم و موج نو و فراشعر و… خوانده می‌شوند. پیشگامان. شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴هجری پدید آمد. این‌گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. نیما یوشیج را پدیدآورنده این نوع شعر در ادبیات فارسی می‌دانند. البته نیما گردآورنده تلاش‌هایش پیشگامان شعر نو بود چنان‌که در ابتدای شعر فارسی رودکی چنین نقشی را داشت. به هر
ابتدای شعر فارسی رودکی چنین نقشی را داشت. به هر حال از پیشگامان شعر نو می‌توان به این چهره‌ها اشاره کرد: شمس کسمایی، تقی رفعت، ابوالقاسم لاهوتی، جعفر خامنه‌ای و میرزادهٔ عشقی. البته میزان تأثیر و اصالت نوآوری در شعر هر کدام تفاوت دارد. با این همه نباید فراموش کرد این نیما بود که جهان‌بینی ژرف یک صورت‌شناسی تازه ارائه کرد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد
موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص، استفاده از قافیه در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به دو دستهٔ اصلی تقسیم می‌کنند: شعر نیمایی و شعر سپید. شعر (فارسی) از روز آغازین خود و با توجه به چامه‌های دردست از چند هزار سال پیش تا کنون دارندهٔ قافیه و وزن عروضی بوده است و این شیوه‌ها نو می‌باشند. این نگاه نو در جنبش جدیدهای بخارا نیز وجود داشته است. پنج سال پیش از افسانهٔ نیما، صدرالدین عینی مارش حریت را سروده که بر وزن افسانه است.
حمیرا قادری (زادهٔ ۱۳۵۸، کابل) یکی از داستان نویسان معاصر افغانستان است. زندگی‌نامه. حمیرا قادری در سوم حوت / اسفند ۱۳۵۸ از پدر و مادری هراتی در کابل به دنیا آمد. وی از سال ۱۳۷۱ به نوشتن داستان روی آورد. در دورهٔ تسلط طالبان داستانی از وی در اولین جلسهٔ نقد و بررسی داستان در هرات خوانده شد و مورد نقد و بررسی قرار گرفت. حمیرا قادری همسر اول فرامرز تمنا یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۹۸ بود. این دو در سال ۱۳۸۷ با هم ازدواج کرده بودند. فرامرز تمنا در برج اسد/ مرداد ۱۳۹۵ وی را غیابی و
فرامرز تمنا در برج اسد/ مرداد ۱۳۹۵ وی را غیابی و یک‌جانبه در محکمه طلاق داده است. تحصیلات. حمیرا قادری در سال ۱۳۷۹ برای ادامهٔ تحصیلات به ایران سفر می‌کند و دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی سپری می‌نماید. وی پایان‌نامه خویش را با عنوان «"نقد و بررسی روند داستان‌نویسی در هرات"» از سال ۱۲۹۸ تا ۱۳۸۰ و در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ به راهنمایی سیروس شمیسا در دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی دفاع نمود. فعالیت‌ها. داستان‌های حمیرا قادری در نشریاتی چون روزنامه
داستان‌های حمیرا قادری در نشریاتی چون روزنامه اتفاق اسلام، اورنگ هشتم، هفت قلم، هزار و یک شب و مجله هری چاپ شده است. از وی دو داستان در کتاب زیر گنبد کبود که مجموعه‌ای از آثار داستان نویسان معاصر هرات است چاپ شده است. همچنین از او یک مجموعه داستان کوتاه به نام گوشواره انیس و همچنین یک اثر پژوهشی به نام بررسی روند داستان‌نویسی در افغانستان توسط انتشارات روزگار در سال ۱۳۸۷ منتشر شد. حمیرا قادری هم‌اینک دبیر انجمن هنرمندان و فرهنگیان افغان است. افتخارات. وی به خاطر داستان «باز باران اگر می‌بارید» موفق به
به خاطر داستان «باز باران اگر می‌بارید» موفق به دریافت لوح تقدیر در سومین دورهٔ جایزه ادبی صادق هدایت در سال ۱۳۸۳ شد و به همین خاطر از سوی سید مخدوم رهین وزیر فرهنگ وقت افغانستان مورد تقدیر قرار گرفت. او نخستین نویسندهٔ افغان است که موفق به دریافت این لوح می‌شود.
توجه! فهرست زیر اشکال دارد چون برخی آنان داستان‌نویس نیستند؛ بنابراین چون این فهرست اشکال دارد، بنابراین با توجه به اطلاعات دقیق پیش نام آنانی که داستان‌نویس نیستند عنوان ادبی آنان را نوشته‌‌ایم. 8 عبدالقیوم ملکزاد
شهرستان نجف‌آباد() یک شهرستان در استان اصفهان است. مرکز این شهرستان یعنی شهر نجف‌آباد در زمان شاه عباس صفوی در ۲۵ کیلومتری غرب شهر اصفهان بنا شده‌است. شهرستان نجف‌آباد دارای دو بخش مرکزی و مهردشت و ۶ شهر نجف‌آباد، گلدشت، جوزدان، علویجه، دهق و کهریزسنگ می‌باشد. اعضای شورای شهرستان. ۱.اکبر نوروزی ، رئیس شورا ۲.رسول دانش نیا ، نایب رئیس شورا ۳.هوشنگ هاشمی ، خزانه دار ۴.مهدی اکبری ، منشی شورا ۵.مصطفی شمس ، عضو شورا ۶. حسین بهرامی ، عضو شورا ۷.حسن یوسفی نژاد ، عضو شورا ۸.ابراهیمی ، نماینده شورا در استان ۹.
، عضو شورا ۸.ابراهیمی ، نماینده شورا در استان ۹. بختیار ، عضو شورا موقعیت جغرافیایی. در سال ۱۳۳۷ بخش نجف‌آباد از شهرستان اصفهان منتزع و به یک شهرستان مستقل تبدیل شد. شهرستان نجف‌آباد از شمال با شهرستان شاهین‌شهر و میمه، از شرق با شهرستان خمینی‌شهر و شهرستان فلاورجان، از غرب با شهرستان تیران و کرون، از شمال غربی با شهرستان فریدن و شهرستان خوانسار و شهرستان گلپایگان، از جنوب با شهرستان لنجان همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان نجف‌آباد دارای ۲ بخش، ۵ دهستان و ۶ شهر به شرح زیر است: جدایی بخش مهردشت. در سال های
شهر به شرح زیر است: جدایی بخش مهردشت. در سال های اخیر موضوع جدایی مهردشت از نجف آباد مطرح شده که برخی از دلایل آن عبارت است از: ۱.فاصله زیاد شهر و روستا های این بخش از مرکز شهرستان (میانگین ۹۰ کیلومتر) ۲.کم توجهی مسئولان شهرستان آب و هوا. نجف آباد در دشتی با آب و هوای معتدل و نسبتاً خشک قرار گرفته‌است. میانگین بارش سالیانه در آن ۱۵۰ میلی‌متر بوده که بیشتر در فصل‌های سرد انجام می‌گیرد. از جوی دارای حداکثر مطلق درجه حرارت ۳۸ درجه و حداقل مطلق ۵/۹ درجه و متوسط درجه حرارت در سال برابر ۸/۱۵ درجه می‌باشد. ارتفاع
درجه حرارت در سال برابر ۸/۱۵ درجه می‌باشد. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۶۰۰ متر است. منابع آبی. این شهرستان دارای منابع آب سطحی و منابع آب زیر زمینی است. عمده‌ترین منابع آب سطحی شهرستان نجف‌آباد، رودخانه چشمه مرغاب، رودخانه خشک‌رود و دریاچه سد زاینده‌رود بوده و مهم‌ترین منابع آب زیرزمینی آن نیز چاه‌ها، قنات‌ها و چشمه‌ها می‌باشند. شهرها و روستاها. شهرستان نجف‌آباد دارای دو بخش مرکزی و مهردشت و ۶ شهر به نام‌های: نجف آباد – کهریزسنگ – گلدشت – جوزدان – دهق و علویجه و ۱۴ روستا به نامهای: حسین‌آباد – هسنیجه – اشن
و ۱۴ روستا به نامهای: حسین‌آباد – هسنیجه – اشن – خونداب – علی‌آباد – گلدره – خیرآباد – دماب – رحمت آباد – جلال‌آباد – فیلور – حاجی‌آباد – نهضت آباد - همت‌آباد و قلعه سفید. بخش مرکزی شامل شهرهای نجف آباد – کهریزسنگ گلدشت و جوزدان و بخش مهردشت شامل شهرهای دهق و علویجه است. این شهرستان دارای ۴ دهستان به نام‌های صادقیه و جوزدان در بخش مرکزی و حسین‌آباد و اشن در بخش مهردشت می‌باشد. همچنین این شهرستان دارای ۶ شهرک اقماری به نامهای: شیخ آباد (بهارستان) - امیرآباد - یزدانشهر - فیروزآباد - صالح آباد و ویلاشهر
- یزدانشهر - فیروزآباد - صالح آباد و ویلاشهر می‌باشد. معرفی شهرک‌های اقماری و سکونتگاهی. شهرستان نجف آباد دارای ۶ شهرک اقماری و مهاجرپذیر به نام‌های شیخ آباد (بهارستان) که امروزه به شهر متصل شده است و در منطقه جنوب غربی شهر نجف آباد قرار دارد، یزدانشهر در بخش جنوب غربی، امیرآباد در شمال غربی، صالح آباد در غرب، فیروزآباد در غرب و ویلاشهر در شمال شرقی می‌باشد که دارای مردم غیر بومی هستند و همگی تابع شهر نجف آباد و جزء مناطق ۵ گانه شهری به حساب می‌آیند. شهرک‌هایی نیز وجود دارند که صرفاً بصورت سکونتگاهی توسط