payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساختهٔ دستان مهربان همین آب است. این مکان در سالیان اخیر یکی از پر طرفدارترین تفرجگاه‌های استان بوشهر در ایام نوروز شده است. نقاط دیدنی. یکی از مناطق نمونهٔ گردشگری در شهر ریز جنگل گلوبردکان است. این جنگل با داشتن درختان بسیار سایه‌گستر و رود تقریباً دائمی همه ساله پذیرای مهمانان بسیاری است. جنگل گلوبردکان ریز از جمله مناطقی است که عید نوروز بسیار پرتردد و مهمان‌پذیر بوده و به دلیل وسعت نسبتاً زیاد تعداد زیادی از مسافران نوروزی و مردم بومی می‌توانند از محیط مفرح آن استفاده کنند. مناطق تفریحی و گردشگری شهر
مفرح آن استفاده کنند. مناطق تفریحی و گردشگری شهر ریز شامل چشمه بنو تنگمان، امامزاده دوتو ولی، چشمه آب مجاور آن امامزاده حرمیک، باغ‌های مرکبات حرمیک و بیدو، باغات و قنات‌های تشان، دره بان، دشتک، دره بنگو، رودخانه جاری آن، دره کمه زرد، حرمی اناری، باغات و پارک‌های شهرهای ریز و انارستان، باغات کمه و سورگو، امامزاده سید حبیب اله در شهر ریز، مناطق زیبای کوهستانی زیر کوه، منطقه تفریحی پس گلی، مناطق زیبا و سرسبز بیدو سفلی و سرکوه، آبگرم ماخو، دشت‌های سرسبز منتهی به سرچشمه است. وجه تسمیه. ریز نامی کهن است که از
به سرچشمه است. وجه تسمیه. ریز نامی کهن است که از واژه‌ای اوستایی و پهلوی «ریژ» گرفته شده است. این واژه به سرزمین یا سرزمینی در کنار رود یا دریاچه گفته شده و بعداً خود به معنای آب و رود و دریاچه به کار رفته است. نام شهر تبریز، مهریز، تفلیس، بدلیس، کلمهٔ کاریز و نیز نام خالص ریز و ریگ، این واژه را به همین معنا به یادگار نگه داشته‌اند. سرانجام این فعل «ریزاندن وریختن» که در مورد آب و سایر مایعات به کار می‌رود نیز از همان واژهٔ مشتق شده است. به عقیده برخی از اساتید ادبیات فارسی کلمه و نام ریز با واژه‌های «رگا،
ادبیات فارسی کلمه و نام ریز با واژه‌های «رگا، ری، آریا و ایران» هم خانواده است و به معنای سرزمین پاک، نجیب و مقدس به کار رفته است. زبان و گویش. یکی از لهجه‌های روان و اصیل زبان فارسی در این منطقه رواج دارد که دارای ویژگی‌هایی تقریباً منحصربه‌فرد است به عنوان نمونه می‌توان از تلفظ صدای (آ) در کلمات «خانه، شانه، لانه، باران و…)) یاد کرد نمونهٔ دیگر مربوط به کاربرد شناسه‌های ((مان، تان، شان» به صورت کامل است یعنی در صحبت‌های روزمره مردم ترکیبات صحیح و کاملی همچون ((خانه‌مان، پولتان، خودشان و بادنگان
کاملی همچون ((خانه‌مان، پولتان، خودشان و بادنگان (بادمجان)...)) بدون تبدیل الف به (و) - که در بیشتر لهجه‌های کشورمان رایج است به وفور به کار می‌رود. تاریخچه. بقایای پی بناها و خرده سفالها پراکنده در سطحی وسیع نشان می‌دهد که احتمالاً زمانی شهر یا ناحیهٔ مسکونی بزرگی در اینجا ریز کنونی وحومه وجود داشته است. گهگاه بر اثر شسته شدن خاک توسط سیلاب بقایای آسیابهای آبی مدفون شده ظاهر می‌شود یا در جریان شخم زمین در باغها ظرفهای سنگی بزرگی پیدا می‌شود. در مواردی نیز خمره‌های حاوی بقایای اجساد یافت شده است که قدمت
خمره‌های حاوی بقایای اجساد یافت شده است که قدمت حیات تمدنی این ناحیه را به پیش از اسلام و دورانهای باستان می‌رساند. اینها همه نشان دهندهٔ وجود حیات شکوفای یک جامعهٔ کشاورز یکجانشین در گذشته‌های دور این منطقه است. شاهد و روایتی در دست است که نشان می‌دهد بیش از هزار و سیصد سال قبل این ناحیه پناهگاه برخی از علویان و شیعیانی بوده که از ستم حاکم عراق حجاج ابن یوسف ثقفی گریخته بودند بر اساس این روایت در راه مال رو و قدیمی ریز به دوراهگ تعدادی قبر وجود دارد که از آن سربازان و مأموران وابسته به حجاج است. آنگونه که
سربازان و مأموران وابسته به حجاج است. آنگونه که سینه به سینه نقل شده است این سربازان که در تعقیب چند تن از علویان پا به این راه صعب نهاده بودند در این مکان از تشنگی هلاک می‌شوند. مسافران محلی که در قدیم از آنجا می‌گذشته‌اند به این مکان نام قبرهای حجاج داده‌اند. دشت ریز تا اواخر عهد صفویه آباد و با رونق بوده است شاهد این مدعا قبرستانی وسیع در اطراف روستای حرمیک است که از جمله سنگهای دیده شده در آن سنگی است که نام «صفی قلی فرزند پرویز» بر آن حک شده و تاریخ ۱۱۱۲ هجری قمری را دارد که مقارن اوایل دوران شاه
۱۱۱۲ هجری قمری را دارد که مقارن اوایل دوران شاه سلطان حسین صفوی است. اما هرج و مرج بعد از صفویان و ایام جانشینان نادر همچون بسیاری از نواحی ایران شکوفایی دشت ریز را به زوال و ویرانی کشاند و از آن آباد بوم جز ویرانه‌ای باقی نماند. بنا به شواهدی تاریخ دوران اخیر ریز از اواخر دورهٔ زندیه آغاز می‌شود. در این دوره بر اثر عواملی همچون نا امنی گسترده و درگیری‌های قدرت مهاجرتهای زیادی در جنوب ایران صورت می‌گیرد که از آن میان مهاجرانی از اقوام و مکانهای مختلف در دشت ریز ساکن می‌شوند بخشی از بافت قومی ساکان این
دشت ریز ساکن می‌شوند بخشی از بافت قومی ساکان این ناحیه از نسل همام مهاجران هستند که از نقاط مختلفی از جمله دشتی شولستان «ممسنی کنونی» کوشک یا کوشکک در فارس، عشایر ترک، دشتستان و جاهای دیگر آمده‌اند. بدینگونه حیات دشت ریز و آبادی‌های متروک ماندهٔ آن دوباره احیاه می‌شود و قناتها کهن دوباره به جریان می‌افتد. در همین ایام است که آرامگاه یکی از سادات صاحب کرامت به نام «سید حبیب‌الله» از اعقاب امام موسی کاظم علیه‌السلام که احتمالاً در دوران صفویه یا پیشتر زیسته و رحلت کرده و در اینجا مدفون شده بود زیارتگاه اهالی
رحلت کرده و در اینجا مدفون شده بود زیارتگاه اهالی منطقه گشته و اطراف آن نیز خاکستان (قبرستان) شده است. قدیمی‌ترین سنگ قبری که نگارندهٔ این سطور توانست بخواند تاریخ ۱۲۰۳ هجری را دارد که همزمان است با اواخر عهد زندیه. این تاریخ تقریبی با قول یکی از متولیان کنونی بقعه از سادات احمدی همخوانی دارد که آرامگاه امام‌زاده سید حبیب‌الله از حدود ۲۵۰ سال قبل به صورت زیارتگاه درآمده است. در برخی از نخستین شناسنامه‌ها از این ناحیه به نام بلوک ریز نام برده شده است بلوک کلمه‌ای مغلولی که به معنای تقریبی یک ناحیه یا بخش
کلمه‌ای مغلولی که به معنای تقریبی یک ناحیه یا بخش کشاورزی و مالیاتی به کار رفته است شروع کاربرد این عنوان در ایران به دوران سلطه مغلان یعنی قرن هفتم و هشتم هجری بازمی‌گردد پیش از آن تاریخ از واژهٔ فارسی میانه «تسوج یا طسوج» استفاده می‌شده است. لازم به توضیح است که ریز نام شهری در استان اصفهان نیز می‌باشد که فعلاً با نام زرین شهر معروف است. اگر چه سال‌هاست نام شهر تغییر کرده ولی پسوند ریزی در ادامه فامیل مردمان این سرزمین هنوز وجود دارد. محصولات. حیات باغ‌داری و کشاورزی این ناحیه به دلیل وجود آب شیرین
و کشاورزی این ناحیه به دلیل وجود آب شیرین فراوان از اهمیت زیادی بر خوردار است. منابع مهم آبی دشت ریز که از گذشته‌های دور موجب رواج و شکوفایی کشاورزی و باغ‌داری بوده است، عبارت است از: رودخانه و چاه‌های آب ریز، قنات تشان که آب گوارای آن مشهور است قنات دره بان، قنات پشتو، قنات و چشمهٔ حرمی اناری، چشمه‌های حرمیک و بنگو و قنات انارستان و … در گذشته کشت خشخاش و برنج به خصوص در زمینهای کنار رودخانه معمول بوده است، اما به دلیل حجم فراوان رسوبات سنگی ناشی از سیلابهای زمستانی و از میان رفتن زمین‌های کشت این دو
زمستانی و از میان رفتن زمین‌های کشت این دو محصول کم‌کم منسوخ شد. ممنوعیت کشت خشخاش از سوی دولت در قرن اخیر نیز یکی از دلایل این امر بوده است. همزمان و بعد از آن، کشت ذرت رواج زیادی داشت و قوت غالب اهالی را رگاک (نان ذرت) تشکیل می‌داد. تا سالیان اخیر گندم، جو، کنجد، تنباکو و پیاز نیز از محصولات معروف این منطقه به حساب می‌آید.
سَرباز مرکز شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. سرباز یکی از قدیمی ترین مناطق سیستان و بلوچستان با تنوع آب وهوایی درمنطقه باعث شده میوه های متنوع مانند خرما ،خربزه درختی، موز،کنار، انبه ،چیکو، گوواوا و انواع مرکبات از قبیل لیمو، پرتقال، نارنگی وغیره کاشت شود. به دلیل سرسبز بودن این شهرستان و وجود دره و رودخانه پرآب به طول۳۱۳کیلومتر، زیستگاه انواع ماهیها و تمساح پوزه کوتاه ایرانی است. جمعیت. جمعیت این شهرستان براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) حدودا ۱۴۸۰۰۰ نفر می باشد که از این تعداد ۸۹
حدودا ۱۴۸۰۰۰ نفر می باشد که از این تعداد ۸۹ درصد جمعیت در روستاها و فقط ۱۱ درصد آن در شهرها زندگی میکنند که در نوع خود بی نظیر هست تنوع محصولات. تنوع محصولات کشاورزی در سرباز به دلیل وجود رودخانه فصلی سرباز زیاد است. چیکو، پاپایا، زیتون، لیمو ترش و خرما از جمله محصولات کشاورزی این منطقه سرسبز است که باعث شده بومیان سرباز را هندوستان کوچک بنامند. منابع. http://news.gooya.com/didaniha/archives/2013/12/172718.php
دهستان محمدآباد، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، شهر محمدآباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان محمدآباد برابر با ۱۳٬۵۲۶ نفر بوده است.
شهرستان نی‌ریز یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر نی‌ریز است. تاریخچه. با اولین تقسیمات کشوری طبق نظم فعلی در سال ۱۳۱۶ بخش نی ریز با ۳ دهستان حومه ، دهستان آباده طشک و دهستان مشکان در تابعیت شهرستان فسا تشکیل شد.این شهرستان در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۳۷ از شهرستان فسا جدا شد و مستقل گردید. با ارتقا بخش نی ریز به شهرستان ، با ۳ بخش مرکزی، آباده طشک و پشتکوه تصویب گردید. سال ۶۵ دهستان چاهک از نی ریز جدا شد. سال ۷۶ آباده طشک شهر شد. در سال ۱۳۸۰ با انتزاع دو دهستان قطرویه و ریزاب از این
۱۳۸۰ با انتزاع دو دهستان قطرویه و ریزاب از این بخش مشکان(پشتکوه)، بخش قطرویه تشکیل گردید. سال ۸۰ مشکان و سال ۸۹ قطرویه شهر شد.در مهر ۱۳۹۸ بخش آباده طشک به شهرستان بختگان ارتقا یافت و از نی ریز جدا شد. خرداد ماه ۱۴۰۳ نام بخش پشتکوه با درخواست مردم و تصویب دولت به بخش مشکان تغییر نام داد ‌. جغرافیا. شهرستان نی ریز از شهرستان‌های شرقی استان فارس است در مرز بین استان کرمان و فارس و در جاده شیراز به کرمان و انتهای بزرگراه مهریز نی ریز واقع شده است. این شهرستان که از شمال به استان یزد و از شمال شرقی به شهرستان
که از شمال به استان یزد و از شمال شرقی به شهرستان شهربابک در استان کرمان و از سمت مشرق به شهرستان سیرجان در استان کرمان، از جنوب شرقی به شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان، از جنوب به شهرستان داراب، از جنوب غرب به شهرستان استهبان و از غرب به شهرستان بختگان محدود می‌شود. این شهرستان با مرکزیت شهر نی‌ریز، دارای ۷٬۳۲۸ کیلومتر مربع وسعت و فاصله آن تا شیراز ۲۲۲ کیلومتر است. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۰۵ متر می‌باشد. پیشینه نام. با توجه به نگاشته‌های الواح گلی تخت جمشید، این شهرستان بنام «نای­ ذی» یعنی
گلی تخت جمشید، این شهرستان بنام «نای­ ذی» یعنی «کارگاه اسلحه سازی» معروف بوده، بنابراین می‌توان آن را از شهرستان‌های قدیمی و کهن استان برشمرد. جاذبه‌های گردشگری. مسجد جامع کبیر. از مساجد قدیمی است که سبک معماری ایوان آن به شیوه معماری دوران ساسانی می‌باشد. این مسجد دارای محرابی با گچبری‌های بسیار با ارزش است. در این مسجد در دوره‌های عضدالدوله دیلمی، سلجوقی و خوارزمشاهی مرمتهایی صورت گرفته است. به عقیده برخی مورخین این مسجد قبل از ورود اسلام به ایران از آتشکده‌های مهم زرتشتیان بوده است. قلعه اس.پی. آر
آتشکده‌های مهم زرتشتیان بوده است. قلعه اس.پی. آر (S.P.R). از قلعه‌های نظامی نیروهای انگلیسی و هندی در جنگ جهانی اول است که از سنگ و ساروج ساخته شده است. در وسط آن حیاط و در اطراف آن حجره و اتاق‌های متعدد واقع شده و در چهارگوش آن چهار برج جهت نگهبانی وجود دارد. از دیگر آثار و جاذبه‌های تاریخی شهرستان نی ریز می‌توان به مقبره میرزا احمد نیریزی، موزه سنگ و خوشنویسی، کاروانسرای نیریز، قلعه سوخک، ارگ قطرویه، سرای آبی‌بی و سرای فاتح اشاره کرد. منطقه حفاظت شده بهرام گور. این منطقه با وسعت ۲۶۰ هزار هکتار در فاصله
گور. این منطقه با وسعت ۲۶۰ هزار هکتار در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر نی ریز بین بخش های قطرویه و مشکان قرار گرفته است. گونه‌های نادری از جانوران شامل یوزپلنگ، گورخر آسیائی قوچ، میش، هوبره و گربه وحشی در این منطقه وجود دارد. پوشش گیاهی این منطقه شامل قیچ، گز، بادام کوهی، درمنه، انواع گون، آویشن و آنغوزه می‌باشد. بوستان ملی بختگان. این منطقه با وسعت بیش از ۳۰۰ هزار هکتار در فاصله ۱۰۵ کیلومتری شهر نی ریز واقع شده و متشکل از دریاچه بختگان و جزیره نرگس است که با پوشش گیاهی متنوع و گونه‌های متفاوت جانوری و پرندگان
گیاهی متنوع و گونه‌های متفاوت جانوری و پرندگان مهاجر از جمله فلامینگو، پلیکان، درنا، اردک و غاز وحشی مکانی مناسب جهت بازدید گردشگران می‌باشد. دشت لاله‌های واژگون مشکان. لاله واژگون به عنوان گیاهی که تنها رویشگاه آن در جهان ایران می‌باشد توسط سازمان محیط زیست به عنوان اثر طبیعی ملی نام گرفته است و در ایران در چند نقطه گزارش رویش داشته است از جمله مشکان که در ۱۰کیلومتری غرب این شهر در منطقه جاشترگ واقع است فصل رویش این گونه نادر اواخر فروردین تا اواسط اردیبهشت ماه است. دریاچه سد گنوی مشکان. این دریاچه زیبا
ماه است. دریاچه سد گنوی مشکان. این دریاچه زیبا در ۱۵ کیلومتری جاده مشکان به نی ریز در پایین دست قنات سفیدار در فاصله یک کیلومتری از جاده واقع شده است. آب دریاچه شیرین است. آبشار تارم. این آبشار در پنج کیلومتری شهر نی ریز و در دامنه کوه‌های جنوبی این شهر واقع بوده و تلفیقی از زیبایی‌های طبیعی چون چشمه، کوه، جنگل یک قنات زیبا به نام آبادزردشت بر زیبایی آن افزوده است. شهر نی ریز دویست کیلومتری شیراز واقع است. آب آبشار و چندین چشمه در نزدیکی آن پس از عبور از میان درختان انجیر به گورآب می‌ریزد. آبشار تارم یک
میان درختان انجیر به گورآب می‌ریزد. آبشار تارم یک آبشار فصلی با ارتفاع ۱۱۵ متر در شهرستان نی ریز استان فارس بوده و به عنوان بزرگ‌ترین آبشار فصلی خاورمیانه شناخته شده است. پهنابه. پهنابه یکی از بکرترین و زیباترین جاذبه‌های طبیعی شهر نی ریز است. این دره زیبا در نزدیکی روستای پهنابه از توابع دهستان هرگان قرار گرفته است. فاصله این جاذبه طبیعی تا شهر نی ریز ۳۵ کیلومتر بوده و مسیر دسترسی به آن نیز اغلب آسفالته است و تنها چند کیلومتر آخر مسیر به صورت جاده خاکی است. عبور رودخانه پهنابه از میان دره پهنابه از تنگ
عبور رودخانه پهنابه از میان دره پهنابه از تنگ بوخون در نزدیکی تفرجگاه پهنابه سرچشمه می‌گیرد. پهنابه تنها رودخانه دائمی شهر نی ریز است که از تنگ بوخون سرچشمه می‌گیرد. جوشش چشمه‌ها سبب شده تا با فرود آمدن آب چشمه‌ها از بلندای سنگ‌ها آبشارهای کوچکی نیز شکل بگیرد که در مجاورت درختان، گیاهان سرسبز، خزه‌های روییده بر روی سنگ‌ها و شکاف کوه‌ها چشم‌انداز بسیار زیبا و قابل توجهی را به وجود می‌آورد. وجود کوه‌های مرتفع در نزدیکی این دره نیز محیط برای انجام فعالیت‌های کوه پیمایی مناسب می‌کند. بید بخون. بید بخون در جنوب
پیمایی مناسب می‌کند. بید بخون. بید بخون در جنوب نی ریز و حدود ۵ کیلومتری نی ریز واقع شده است. شهرت این مکان به دلیل وجود سه درخت چنار قدیمی و چشمهٔ یاقوتی می‌باشد. در اطراف این مکان نیز درختان انجیر، ارژن، بادام و بادام کوهی به چشم می‌خورد. علت این نام گذاری وزش بادها به سمت درختان بوده که در اصطلاح به آن بید بخوان گفته می‌شود که به زبان محلی بید بخون معروف است. جنگل‌ قرجه. با درختان کهنسال بنه و کهکم در بخش مشکان در مرز بین دو استان فارس و یزد از زیباترین جنگل های بنه می باشد تقسیمات کشوری. شهرستان نی‌ریز
های بنه می باشد تقسیمات کشوری. شهرستان نی‌ریز دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: مشاهیر. درکنار چشم‌اندازهای تاریخی و طبیعی شهرستان وجود دانشمندانی چون فضل بن حاتم نی ریزی و خوشنویسانی چون میرزا احمد نی ریزی، محمد شفیع نی ریزی و ساکت نی ریزی بر زیور آن افزوده است. سوغات. سوغات شهرستان، انجیر، بادام، انار، پسته، حلوی ارده و زعفران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان نی‌ریز برابر با ۸۱٬۰۶۷ نفر بوده است.
شهرستان قیر و کارزین، یکی از شهرستان‌های استان فارس با مرکزیت شهر قیر است.که در زاگرس (جنوبی) قرار دارد این شهرستان در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۸۰ از شهرستان فیروزآباد جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان قیر و کارزین با شهرستان‌های فیروزآباد در شمال، جهرم و جویم در شرق، خنج در جنوب و فراشبند در غرب هم‌مرز است. شهرستان قیر و کارزین با پوشش گیاهی بسیار غنی در فصل بهار و همچنین با وجود درختان کُنار یکی از مرغوب‌ترین عسل‌های دارویی و درمانی ایران را دارد که عسل‌های خالص این منطقه بیشتر راهی کشورهای حوزه خلیج
خالص این منطقه بیشتر راهی کشورهای حوزه خلیج فارس می‌شود. این شهرستان قطب تولید لیمو ترش و لیمو شیرین در کشور است. همچنین این شهرستان جزء ۳۰ شهرستان برتر در دنیا در حوزهٔ تولید محصولات باغی است. این شهرستان با قدمتی ۵۰۰۰ساله جزء ولایت اردشیر خوره بوده‌است و سیاحانی چون زاهد قیری ابن بلخی، اصطخری و … به آن اشاره کرده‌اند. تقسیمات کشوری. شهرستان قیر و کارزین دارای ۲ بخش، ۵ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است: پیشینه. شهرستان قیر و کارزین سابقه تاریخی نسبتاً کهنی دارد و مورخین و سیاحانی همچون ابن حوقل بغدادی،
دارد و مورخین و سیاحانی همچون ابن حوقل بغدادی، اصطخری، ابن بلخی، مستوفی ودیگران بدین شهرستان اشاراتی داشته‌اند و در فارسنامه ناصری این شهرستان مهد و خاستگاه دانشمندان و فرهیختگانی همچون شیخ ابوطاهر مجد الدین محمد یعقوب کارزینی صاحب قاموس شریف قلمداد گردیده‌است. قیر و کارزین با قدمتی بیش از هزار سال جزء ولایت اردشیر خوره یکی از پنج ولایت فارس در زمان ساسانیان بوده‌است. علت نامیدن این شهر به نام قیر مربوط به دوره سلجوقیان بوده که قلعه پرگان نشانگر حاکمیت آنان بر این محدودهٔ جغرافیای است. قیر در زبان پهلوی به
بر این محدودهٔ جغرافیای است. قیر در زبان پهلوی به معنی مرز است و علت این نامگذاری قرار گرفتن این شهر بر روی مرز گرما و سرما است. به‌طوری‌که ۱۰ کیلومتر از شمال قیر، آب و هوا سردسیری و کیلومتر به سمت جنوب قیر آب و هوا و طبیعت گرمسیری می‌شود. قیر و کارزین در زلزله فروردین سال ۱۳۵۱ مخروبه شد و مردم این شهرستان ناچار به کوچ از آن منطقه شدند. شهری که در حال حاضر به قیر مشهور است مقداری از شهر کهنه فاصله دارد که اکنون جز مخروبه‌هایی از آن باقی نمانده و در قسمت جنوبی قیر کنونی واقع است. مردم‌شناسی. جمعیت. بر پایه
قیر کنونی واقع است. مردم‌شناسی. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان قیر و کارزین برابر با ۷۱٬۲۰۳ نفر بوده‌است. دین و زبان. دین اکثریت اسلام و مذهب شیعه دوازده امامی می‌باشد. زبان مردم شهرستان ترکی قشقایی و فارسی است. همچنین در دهستان افزر و دهستان هنگام (قیر و کارزین) و دهستان زاخرویه و همچنین بخش‌های جنوبی شهر قیر (محله موصلوها) و بندبست پایین، مردم به زبان ترکی قشقایی سخن می‌گویند. اقتصاد و کشاورزی. به دلیل قرار گرفتن در منطقه آب و هوایی نیمه خشک سالانه حدود ۱۵۰هزار تن
منطقه آب و هوایی نیمه خشک سالانه حدود ۱۵۰هزار تن لیمو ترش و حدود ۵۶۰ هزار تن لیمو شیرین در قیر و کارزین تولید می‌کند. قیر و کارزین دارای بیش از ۲۵ هزار هکتار اراضی مرغوب زراعی و ۱۴ هزار هکتار باغ‌های مرکبات و نخل است که حدود ۹۰٪ از باغ‌های مورد نظر به روش مکانیزه آبیاری می‌شود. این شهرستان وضعیت خوبی از نظر تولید مرکبات و خرما دارد. به‌طوری‌که در زمینه تولید لیموترش رتبهٔ اول در کشور و از نظر کیفیت لیموشیرین کشت شده رتبهٔ اول در جهان را داراست. البته شهرستان‌های دیگر نام مرکبات قیر و کارزین زا به نام خود
دیگر نام مرکبات قیر و کارزین زا به نام خود می‌نامند بیش از ۲۰ درصد خرمای استان فارس در شهرستان قیر و کارزین تولید می‌شود. ارقام مرغوب خرمای شهرستان زاهدی، شاهانی، هلیله، خاصوئی و کبکاب است که بخشی از این محصول هم به کشورهای امارات متحده عربی، افغانستان، پاکستان، قزاقستان، قرقیزستان و دیگر کشورها صادر می‌شود. بیش از ۲۷ هزار تن خرما از نخلستان‌های شهرستان قیر و کارزین برداشت شود. خرمای زاهدی این شهرستان یکی از مرغوب‌ترین در نوع خود در جهان است اما نبود صنایع تبدیلی، سبب شده تا خرمای این شهرستان توسط دلالان و
سبب شده تا خرمای این شهرستان توسط دلالان و واسطه‌ها با بسته‌بندی با نام دیگر شهرستان‌ها حتی با نام دیگر استان‌ها به بازار عرضه شود. در این شهرستان حدود ۴۰۰۰ حلقه چاه محفور آبرفتی و آهکی وجود دارد که به وسیلهٔ موتورهای دیزل و الکتروپمپ از آن‌ها استحصال آب می‌گردد. این شهرستان دارای تعدادی بیشمار ادوات کشاورزی از قبیل تراکتور و دنباله بندهای آن، کمباین، موتورهای دیزلی، پمپ‌های آب، سمپاش و… می‌باشد. از نظر سازگاری آب و هوا و خاک این شهرستان جزء مناطق منحصر به فرد کشاورزی و باغداری در سطح جهان می‌باشد و در
به فرد کشاورزی و باغداری در سطح جهان می‌باشد و در تولید مرکبات با قریب ۴۰۰ هزار تن تولید سالانه مقام اول را در استان داراست. شهرستان قیر و کارزین از نظر صنایع دستی همچون قالیبافی، گلیم بافی، جاجیم بافی و غیره دارای ظرفیت است و سهم چشمگیری در تولید ناخالص شهرستان دارد ولیکن از نظر صنایع جدید بهره چندانی جز کارگاه‌های محلی، ایستگاه سیلندر پرکنی گاز ندارد. کارخانهٔ سیمان سپهر نیز از سال ۱۳۹۹ در معرض تعطیلی قرار گرفته‌است. جاذبه‌های گردشگری. از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی شهرستان می‌توان به موارد زیر اشاره
و تاریخی شهرستان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: تفرج‌گاه‌های شهرستان به ترتیب زیر است:
قیر، مرکز شهرستان قیر و کارزین در (استان فارس) می باشد. وجه تسمیه. علت نامیدن این شهر به نام قیر مربوط به دوره سلجوقیان و قلعه پرگان، نشانگر حاکمیت آنان بر این محدوده جغرافیایی است. همچنین قیر در زبان پهلوی به معنی مرز است و علت این نامگذاری قرار گرفتن این شهر بر روی مرز گرما و سرما است به نحوی که ۱۰ کیلومتر از شمال قیر، آب و هوا سردسیری و کیلومتر به سمت جنوب قیر آب و هوا و طبیعت گرمسیری می‌شود. روایت‌های دیگر نیز نسبت می‌دهند مانند جمعیت بسیار زیاد که چندان معتبر نیست. با توجه به آثار باستانی و تاریخی بجا
معتبر نیست. با توجه به آثار باستانی و تاریخی بجا مانده از عهد ساسانیان و قدمت این شهر نقل می‌کنند از دلایل انتخاب اسم «قیر» برای آن این است که در گذشته‌های دور نیز این شهر همواره دارای جمعیت زیاد و درخوری بوده‌است به‌طوری‌که نمای این شهر از دور به سیاهی و انبوهی می‌زده‌است و به همین دلیل نام قیر را برای آن برگزیده‌اند. فرهنگ فارسی معین از کتاب راحه الصدور قیر را به زبان ترکی به معنی سرحد و ثغر مربوط می‌داند که محافظ سرحد مملکت و آن ظاهراً عنوانی بوده مثل قیر خان و مانند آن. مردم‌شناسی. جمعیت این شهر طبق
قیر خان و مانند آن. مردم‌شناسی. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۰٫۰۱۰ تن بوده‌است. تاریخچه. شهر قیر سابقه‌ای نسبتاً کهن دارد و مورخان و سیاحانی همچون ابن حوقل بغدادی، اصطخری، ابن بلخی، مستوفی ودیگران بدین شهرستان اشاراتی داشته‌اند. نقش پارتی در فاصله ۳ کیلومتری قیر مربوط به دوره پارت‌ها و قلعه‌های به جامانده از زمان پیش از اسلام نشان دهندهٔ قدمت این شهر است. (قلعهٔ شاپریون یا پرگون و قلعه گبری) در ۲۱ فروردین سال ۱۳۵۱ شمسی زلزله‌ای به شدت ۶٫۸ در مقیاس ریشتر باعث تخریب گسترده این شهر تاریخی شد؛
مقیاس ریشتر باعث تخریب گسترده این شهر تاریخی شد؛ و تعداد زیادی از مردم در این فاجعه عظیم جان باختند. اقتصاد. علاوه بر کشاورزی و باغداری شهر می‌توان به وجود سد سلمان فارسی قیر و کارزین (سد قیر) اولین سد بتنی قوسی وزنی ایران واقع در حدود ۲۰ کیلومتری شمال شرقی شهرستان قیر و کارزین و میدان‌های بزرگ گاز و ذخایر انرژی در منطقه اشاره نمود. محصولات خرمای این شهرستان نیز از لحاظ کمّی قابل توجه و به لحاظ کیفی از بهترین خرماهای منطقه‌است.
شهرستان فراشبند یکی از شهرستان‌های استان فارس در ایران است. جمعیت. مرکز این شهرستان، شهر فراشبند و جمعیت آن بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۵٬۴۵۹ تن بوده‌است. این شهرستان دارای منابع گاز طبیعی است. پیشینه تاریخی. شهرستان فراشبند با دارا بودن بیش از ۲۵ چهارطاقی نه تنها لقب پایتخت چهارطاقی‌های ایران را داراست بلکه نشان از قدمت این شهرستان می‌باشد بقایای ۱۰ آتشکدهٔ زرتشتی در شهرستان فراشبند وجود دارد. اقتصاد این شهرستان مبتنی بر زراعت، باغداری و قالیبافی است. باغات این شهرستان نخلستان است. میدان گازی دالان
باغات این شهرستان نخلستان است. میدان گازی دالان و پالایشگاه آغاردالان در این ناحیه واقع شده‌است. کتاب پارسه، نوشته سید رزاق امیری، نمایانگر جامع و کاملی از این سرزمین و خطهٔ فارس است. تقسیمات کشوری. شهرستان فراشبند از سال ۱۳۲۲ یعنی پس از تأسیس شهرستان فیروزآباد تا سال ۱۳۸۱ بخشی از شهرستان فیروزآباد بود و در سال ۱۳۸۱ به عنوان بیست و دومین شهرستان فارس به شهرستان ارتقا یافت و هم‌اکنون دارای دو بخش مرکزی و دهرم به شرح زیر می‌باشد. شهرها: فراشبند، نوجین شهرها: دهرم
شهرستان خُنج یکی از شهرستان‌های استان فارس، ایران است. مرکز این شهرستان، شهر خنج می‌باشد. جمعیت این شهرستان بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵ ه‍.ش برابر با ۴۱٬۳۵۹ تن بوده است. این شهرستان دارای وسعتی بیش از ۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع و ۴۱٬۳۵۹ نفر جمعیت (آمار سال ۱۳۹۵) است. امکانات و صنایع این شهرستان شامل: مساجد فراوان، مسجد تاریخی جامع خنج، حمام قدیمی خنج، آرامگاه‌های علمای اربعه، پارک کوهپایه، و دها پارک محله ای، بیمارستان نبی اکرم، تالار شهر واقعاً در کوی شافعی، شرکت نوشابه‌سازی خنج نوشینه، موزائیک سازی، ۲ کارخانهٔ
نوشابه‌سازی خنج نوشینه، موزائیک سازی، ۲ کارخانهٔ سنگ‌شکن، سدهگاز خنج، کارخانهٔ خوراک دام، کارخانهٔ قند خنج، نیروگاه ۱٬۰۰۰ مگاواتی در دست ساخت و ۲٬۵۰۰ هکتار نخلیات، ۳۰۰ هکتار مرکبات و ۱۸ رشته قنات، بیش از ۱٬۱۰۰ حلقه چاه و… است. جمعیت. شهرستان خنج، براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵، تعداد ۴۱٬۳۵۹ تن و شهر خنج، ۱۹٬۲۱۷ تن جمعیت داشته است. مردم. مردم خنج از نژاد اچم (خودمونی) هستند و به زبان اچمی و گویش خنجی سخن می‌گویند. دین مردم خنج اسلام است و مذهب آنها اهل سنت و جماعت و از فقه شافعی هستند؛ یعنی از پیروان امام
و جماعت و از فقه شافعی هستند؛ یعنی از پیروان امام محمد بن ادریس شافعی (رض) هستند. تقسیمات کشوری. شهر: خنج شهر: محمله
شهرستان خرم‌بید یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر صفاشهر است. خرمبید مرتفع‌ترین شهر استان فارس است و به همین علت به بام فارس معروف است. جمعیت. جمعیت. در زمان سرشماری ملی سال ۱۳۸۵، جمعیت شهرستان برابر با ۴۴٬۶۶۹ نفر در ۳۱٬۲۹۱ خانوار بود. در سرشماری بعدی در سال ۱۳۹۰، ۵۰٬۲۵۲ نفر در ۱۳٬۵۶۱ خانوار شمارش شدند. در سرشماری ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان ۵۰٬۵۲۲ نفر در ۱۵٬۰۸۰ خانوار ثبت شد. تقسیمات کشوری. تاریخچه جمعیت و ساختار تقسیمات کشوری شهرستان خرم‌بید در سه سرشماری متوالی در جدول زیر آمده است.
در سه سرشماری متوالی در جدول زیر آمده است. تقسیمات کشوری. شهر: صفاشهر شهر: قادرآباد
خماری حالتی عمومی است که در اکثر مواقع پس از ازمیان رفتن اثر نشئه‌جات یا مسکرات به فرد دست می‌دهد. خماری را در مقابل نشئگی به‌کار می‌برند و دو تضاد عینی و واقعی که عبارت از ناراحتی و خوشی است را پدید می‌آورند. در این حالت، معتاد همه همّ و غمش متوجه رفع خماری است. بسیاری از مفاسد اجتماعی را نتیجۀ مستقیم یا غیرمستقیم آن دانسته‌اند.
مَستی بیشتر به حالتی گفته می‌شود که در اثر نوشیدن نوشیدنی‌های الکلی رخ می‌دهد. برخی از داروهای سیستم اعصاب مرکزی مانند زولپیدم و اکستازی نیز باعث مست شدن افراد می‌شود و نیز بنزودیازپین‌ها در دوزهای بالا باعث مستی می‌شود. در ادبیات، این واژه در برابر هشیاری بکار برده می‌شود. هنگام مستی با تراوش دُپامین در بدن، شادمانی آدمی افزایش می‌یابد. درجات مستی. درجات مستی در ادامه آمده است: ۱. سرخوشی (۱ نوشیدنی) ۲. تَردَماغی، نیم‌مستی یا نیم‌مستکی (۲ تا ۳ نوشیدنی) ۳. سیاه‌مستی، مستی یا مستکی (۴ تا ۵ نوشیدنی) ۴. خرابی،
مستی یا مستکی (۴ تا ۵ نوشیدنی) ۴. خرابی، پاتیلی یا بدمستی (۶ نوشیدنی یا بیشتر) بدن آدمی به طور میانگین، هر ۱ ساعت، سموم ساخته شده در بدن پس از نوشیدن یک نوشیدنی را پس می‌زند. بنابراین، برای نمونه، نوشیدن ۴ یا بیشتر نوشیدنی، چنانچه در بازهٔ کوتاهی نباشد و در طول چندین ساعت انجام شود، آدمی را به سیاه‌مستی یا بدمستی نمی‌رساند. فرایند مستی. اتانول یا الکل اتیلیک، یا الکل غلات عامل مستی است. اتانول مایعی شفاف و بی‌رنگ است که محصول فرعی تخمیر گیاهی است. این بدان معنی است که به تنهایی تولید نمی‌شود، بلکه در نتیجه