payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌باشد؛ اول آنکه این روایت با مضمون آیه خوانش ندارد، چرا که ضمیر موجود در آیه «و هم ینهون عنه و یناون عنه»، راجع به قرآن است و نه پیامبر اسلام. دوم آنکه روایات متعارض بسیاری در این خصوص گزارش شده‌است که ابوطالب از ایمان آورندگان به محمد بوده‌است. آذری‌نژاد در "دانشنامه کلام اسلامی" معتقد است که بنی‌امیه و بنی‌عباس، با هدف کاستن منزلت علی بن ابی‌طالب با اثبات شرک ابوطالب، در ترویج این عقید انگیزه مشترک داشته‌اند. در همین خصوص، سید بن طاووس در کتاب "طرائف" گزارش می‌کند که مخالفان — دانشمندان اهل سنت — در
گزارش می‌کند که مخالفان — دانشمندان اهل سنت — در پذیرش اسلام هیچ‌کس همچون ابوطالب، سختگیری به خرج نداده‌اند؛ چرا که بر اساس روش معمول آنان، یک خبر واحد در اثبات ایمان و اسلام فرد، کفایت می‌کند. با این وجود از میان فرقه‌های سنی مذهب، بلحی و ابوجعفر اسکافی از شیوخ معتزله، بر ایمان ابوطالب معتقد شده‌اند. به باور گلشنی در "دایرة المعارف بزرگ اسلامی"، ابوطالب سیاست سکوت در مقابل دعوت پیامبر اسلام را پیش گرفت تا نفوذ کلامش در میان قوم، از بین نرود. مواضع عملی، گفتارها و شعرها و دیدگاه نزدیکان ابوطالب در خصوص او،
و شعرها و دیدگاه نزدیکان ابوطالب در خصوص او، از جمله دلایل برای اثبات ایمان ابوطالب در منابع شیعی است. اقدامات اقدامات حمایتی ابوطالب از جامعه نوبنیان مسلمانان و بالاخص پیامبر اسلام، از جمله مواضع عملی ابوطالب به حساب می‌آید. از این میان می‌توان به دعوت جعفر به خواندن نماز همراه با پیامبر، دعوت از فاطمه بنت اسد برای پذیرش اسلام، عدم همراهی با سران قریش در منصرف کردن محمد از ادعای پیامبری و تجلیل از تازه مسلمانان در اشعارش به عنوان مواضع عملی ابوطالب اشاره کرد. به گزارش منابع شیعی، ابوطالب به اسلام گروید
کرد. به گزارش منابع شیعی، ابوطالب به اسلام گروید اما ایمانش را آشکار نمی‌کرد. بر این اساس ابوطالب با جایگاه اجتماعیش می‌توانست از مسلمانان حمایت نماید و در نصرت محمد او را همراهی کند. گفتار و شعرها ابن ابی‌الحدید معتزلی نیز با اشاره به اشعار منسوب به ابوطالب و با وجود اعتقاد به عدم تواتر در لفظ اشعار ابوطالب، آنها را در دلالت بر تصدیق ابوطالب نسبت به نبوت محمد، متواتر معنوی می‌داند. به گزارش طباطبایی، اشعار ابوطالب دلیلی دیگر برای اثبات ایمان اوست. در یکی از این اشعار ابوطالب در حمایت از محمد چنین
در یکی از این اشعار ابوطالب در حمایت از محمد چنین سروده‌است: در میان فرزندان عبدالمطلب، حمزه از پیشگامان در پذیرش اسلام بود و ابوطالب در مدح او شعری را سرود و حمزه را در میان برادران ستود. همچنین در مراسم ازدواج محمد و خدیجه، ابوطالب خطبه عقد آنان را خواند و در آن خطبه به جایگاه بالای مقام و نسب محمد و محرومیت او از هرگونه ثروتی اشاره کرد. نظرات اطرافیان جمهور علما و مفسران شیعه و برخی از دانشمندان اهل سنت، با استناد به روایاتی از اهل بیت محمد، ابوطالب را مسلمان می‌دانند و مستند گروهی که ابوطالب را مشرک
مسلمان می‌دانند و مستند گروهی که ابوطالب را مشرک می‌دانند، روایاتی ضعیف و مرسل دانسته‌اند. شیعیان امامیه و اکثر شیعیان زیدیه با استناد به اجماعی که به اهل‌بیت پیامبر اسلام نسبت می‌دهند، بر ایمان ابوطالب سخت پافشاری می‌کنند. در همین خصوص، علی بن ابی‌طالب با سوگندی تأکید می‌کند که پدرش، مسلمان بوده‌است. او در روایتی دیگر، پدرش را صاحب مقام شفاعت می‌داند که می‌تواند تمام گناهکاران زمین را شفاعت نماید. جعفر صادق نیز در روایتی، ابوطالب را با اصحاف کهف مقایسه می‌کند و کتمان ایمانش را، باعث اجری مضاعف برای او
می‌کند و کتمان ایمانش را، باعث اجری مضاعف برای او می‌داند. همچنین طباطبایی روایتی را از عبدالله بن عمر به نقل از ابوبکر گزارش می‌کند که بر اساس آن، ابوبکر از اسلام آوردن ابوطالب خبر می‌دهد. بر اساس این روایت ابوبکر پیش از اسلام آوردن پدرش، چنین می‌گوید: «به خدائی که تو را به حق مبعوث کرد من آن روزی که ابوطالب اسلام آورد بیشتر خوشحال بودم تا امروز که پدرم اسلام می‌آورد.» سجاد — امام چهارم شیعیان — در استدلالی برای اثبات ایمان ابوطالب می‌گوید: «در شگفتم که چطور مردم در ایمان ابوطالب تردید دارند در حالی ک هیچ
مردم در ایمان ابوطالب تردید دارند در حالی ک هیچ زن مسلمانی نباید بعد از گزینش اسلام در حباله و عقد شوهر غیر مسلمان خود باشد و فاطمه بنت اسد از اولین زنان مسلمان است و در نکاح ابوطالب از دنیا رفت.» دانشوران شیعه با توجه به روایتی که ابوطالب پس از درگذشتش به دستور محمد غسل داده شد و روایتی دیگر که او در بستر مرگ، شهادتین را به صدای آهسته ادا کرد، ایمان ابوطالب را معتقد شده‌اند. وصایت. در منابع شیعی، روایاتی گواه بر وصی و یکی از برگزیدگان ناشناخته (اصطفاء) بودن ابوطالب گزارش شده‌اند. در این خصوص، روایاتی از
ابوطالب گزارش شده‌اند. در این خصوص، روایاتی از امامان دوازده‌گانه نقل شده‌است که انکار ایمان ابوطالب را مساوی با کفر بیان کرده‌اند. بنابر روایتی از موسی کاظم، ابوطالب از اوصیاء انبیاء معرفی می‌شود که در روز درگذشتش، وصایای انبیاء قبلی را به محمد تحویل داده‌است. شیخ صدوق در بابی با عنوان «باب الاعتقاد فی آباء النبی» در کتاب "الاعتقادات"، عبدالمطلب را یکی از حجج الهی و ابوطالب را وصی او گزارش کرده‌است. علی بن ابی‌طالب نیز در روایتی، پدرش را دارای مقام شفاعت در قیامت دانسته و پدرش را بر تمام خلائق برتری
در قیامت دانسته و پدرش را بر تمام خلائق برتری داده‌است. محمدباقر مجلسی نیز در "بحارالانوار"، ابوطالب را یکی از اوصیاء ابراهیم می‌داند. بر اساس آنچه در "سیره حلبی" گزارش شده‌است، ابوطالب پیش از ظهور اسلام و در قحطسالی که بر مکه نمایان شده بود، محمد را برای طلب باران به نزدیکی کعبه می‌برد و در آنجا خدا را به حق و مقام برادرزاده‌اش قسم می‌داد و باران می‌طلبید. بر اساس این گزارش، پس از دعای ابوطالب، چیزی نگشت تا باران شروع به باریدن گرفت. ابوطالب در اعتقادات شیعیان اسماعیلی به عنوان یکی از امامان مقیم نسل ششم
اسماعیلی به عنوان یکی از امامان مقیم نسل ششم مطرح شده‌است و بر اساس عقاید اسماعیلیه، ابوطالب به جهت امام مقیم بودن، بر محمد که امام ناطق است، برتری دارد. شعرها. اشعاری به ابوطالب منسوب شده‌اند که به جهت سروده شدن در سده نخست هجری و صدر اسلام و در برگیرنده بودن حوادث مکه، مورد توجه منابع قرار گرفته‌اند. در این خصوص ابن‌سلّام پس از گزارش قصیده‌ای از ابوطالب که در کتابی از یوسف بن سعد جمحی دیده‌است، آن شعر را فصیح دانسته‌است و ابیاتی از آن را الحاقی می‌داند. بیشتر اشعار منسوب به ابوطالب، با موضوع مدح پیامبر
بیشتر اشعار منسوب به ابوطالب، با موضوع مدح پیامبر اسلام، دفاع از مسلمانان و برخی وقایع تاریخی و قومی است. ابن سلام ابوطالب را شاعری توانا و ابن حبیب او را در زمره شاعران گزارش کرده‌اند. ادبا و نحویانی چون سیبویه و جاحظ نیز به اشعار ابوطالب استنادهای ادبی کرده‌اند. صحت انتساب اشعار به ابوطالب، سخنانی مطرح شده‌است. ابن اسحاق بسیاری از اشعار منسوب به ابوطالب را نقل کرده‌است ولی ابن هشام از نقل برخی اشعار منسوب به ابوطالب که مورد تأیید شعرشناسان عصر قرار نگرفته‌است، اجتناب کرده‌است. با این وجود ابن هشام از
اجتناب کرده‌است. با این وجود ابن هشام از قصیده لامیه ابوطالب، ۹۴ بیت را در کتابش گزارش می‌کند. نولدکه، صحت اشعار منسوب به ابوطالب که با موضوع تاریخ مکه بوده‌است را می‌پذیرد. به عقیده بروکمان، اشعاری که برای اثبات ایمان ابوطالب به وی نسبت داده‌شده‌است، با حقایق تاریخی وفق ندارد و شیعه به پشتوانه این اشعار، قصد قداست بخشیدن به علی بن ابی‌طالب را داشته‌است. قصیده لامیه، مشهورترین قصیده منسوب به ابوطالب است. محمد در قحطی مدینه، هنگامی که منبر رفت، به کنایه یکی از اشعار ابوطالب را بر منبر خواند. همچنین در
یکی از اشعار ابوطالب را بر منبر خواند. همچنین در ماجرای غزوه بدر، پیامبر شعری دیگر از ابوطالب را تکرار کرده‌است. این قصیده را احمد فهمی به سال ۱۳۲۷ ه‍.ق در استانبول منتشر کرد. رشر این قصیده را به همراه قصیده دالیه، به آلمانی ترجمه کرد. نخستین بار ابوهفان عبدالله بن احمد مهریزی مصری (متوفی ۲۵۵ ق) اشعار پراکنده منسوب به ابوطالب را در کتابی با عنوان "شعر ابوطالب"، جمع‌آوری کرد. بعدها ابونعیم علی بن حمزه بصری، (متوفی ۳۷۵ ه‍.ق) کتابی با عنوان "دیوان ابی‌طالب و ذکر اسالمه" تألیف کرد که دربردارنده شعرهای ابوطالب
اسالمه" تألیف کرد که دربردارنده شعرهای ابوطالب بود. نولدکه نیز نسخه خطی اشعار ابوطالب را که عفیف بن اسعد در سال ۳۸۰ ه‍.ق از روی نسخه ابوهفان استنساخ شده بود، در کتابخانه لایپزیگ گزارش کرده‌است. اشعار منسوب به ابوطالب در کتابی با عنوان "دیوان شیخ الاباطح ابی‌طالب" در سال ۱۳۵۶ ه‍.ق در نجف به چاپ رسید. در دیدگاه شرق‌شناسان. ادوارد گیبون در کتاب "نزول و سقوط امپراطوری روم"، ابوطالب را شریف‌ترین عموی محمد می‌داند که همواره و در همه حال، حامی او بوده‌است. ینولد ریکولسن، ابوطالب را به عنوان تنها حامی محمد گزارش
ریکولسن، ابوطالب را به عنوان تنها حامی محمد گزارش می‌کند که از این حمایت تا آخرین لحظه زندگی خود دریغ نکرد. تامس پاتریک هیوز در مدخل "ابوطالب" از "فرهنگ اصطلاحات اسلامی"، ابوطالب را عموی محمد و پدر علی می‌داند که با وجود دوستی ۴۰ ساله با محمد و حمایت‌های ویژه از او، به دین اسلام گرایش پیدا نکرد. ونسینک، دوایت دونالدسن، مونتگومری و ویل دورانت، تأکید می‌کنند که ابوطالب اسلام را به عنوان یک دین نپذیرفت و کافر به این دین از دنیا رفت. ویلیام مونتگومری وات، اسلام‌شناس بریتانیایی معتقد است که دلیل حمایت‌های
اسلام‌شناس بریتانیایی معتقد است که دلیل حمایت‌های ابوطالب از محمد، در نظر گرفتن منافع اقتصادی قبیله قریش و به ویژه بنی‌هاشم بوده‌است. روبرت گلیو می‌نویسد مسلمان بودن یا نبودن ابوطالب مورد بحث و مناقشه است و وی نمونهٔ خوبی در بحث‌های دین‌شناسی پیرامون وضعیت افراد پرهیزگار درگذشته قبل از رسالت محمد است. مرگلیوث نیز ماجرایی را گزارش می‌کند که بر اساس آن، ابوطالب جواب خواستگاری محمد از دخترش ام‌هانی را رد می‌کند. این ماجرا در هیچ منبع تاریخی گزارش نشده‌است. در فرهنگ، هنر و ادبیات. شعر و ادبیات فارسی. از
در فرهنگ، هنر و ادبیات. شعر و ادبیات فارسی. از ابوطالب در منابع ادبی مختلفی یاد شده‌است. از میان شاعران معروف، نظام استرآبادی، الهامی کرمانشاهی، ملک الشعرای بهار، سلیمی تونی، غیاث شیرازی، فدایی، مولوی، نظامی گنجوی و… از ابوطالب در مضمون شعرهای خود استفاده کرده‌اند. پذیرش کفالت محمد، ماجرای بحیرای راهب، پدر بودن برای علی بن ابی‌طالب، ازدواج محمد، شعب ابوطالب و درگذشت او نیز از ماجراهای مورد توجه منابع ادبی است. با این وجود، منابع کهن ادبی، ابوطالب به عنوان شخصیتی مستقل مورد توجه شاعران و نویسندگان قرار
شخصیتی مستقل مورد توجه شاعران و نویسندگان قرار نگرفته‌است و همواره در بطن یک واقعه تاریخی از او سخن به میان آمده‌است؛ از همین روست که اشعار مربوط به ابوطالب در منظومه‌های تاریخی جای گرفته‌اند. در میان اشعار فارسی از ابوطالب در رجزهای علی بن ابی‌طالب یاد شده و او به عنوان بزرگ قریش و حامی پیامبر اسلام مورد توجه قرار گرفته‌است. در این خصوص در "همایون‌نامه" آمده‌است: دیگر موضوعی که از تاریخ زندگانی ابوطالب مورد توجه منابع ادبی و شعرا قرار گرفته‌است، ارتباط کفار و پیامبر و میانجی‌گری و وساطت ابوطالب در بین این
و پیامبر و میانجی‌گری و وساطت ابوطالب در بین این دو گروه می‌باشد. در همایون‌نامه و نظام استرآبادی، ابیاتی چند در این خصوص گزارش شده‌است. در خصوص ایمان یا عدم ایمان ابوطالب نیز در منابع ادبی همچون دیوان زجاجی و مولوی گزارش‌هایی وجود دارد. در برخی از آثار شعرای سنی مذهب همچون جامی، نظامی و مولوی، شخصیت ابوطالب مورد طعن یا ایمانش مورد تردید قرار گرفته‌است. آثار نمایشی و رسانه‌ای. داستان فیلم سینمایی "محمد رسول‌الله" ساخته مجید مجیدی، با روایت ابوطالب از زندگی محمد آغاز می‌گردد. داستان این فیلم از سال ۱۰ بعثت
محمد آغاز می‌گردد. داستان این فیلم از سال ۱۰ بعثت در زمانی شروع می‌شود که مسلمانان در تحریم اقتصادی‌اند. در این فیلم، مهدی پاکدل نقش ابوطالب را ایفا می‌کند. شخصیت ابوطالب در فیلم "الرساله" ساخته مصطفی عقاد نیز جلوی دوربین رفته‌است. در این فیلم، آندره مورل نقش ابوطالب را بازی کرده‌است. منبع‌شناسی. منابع اولیه. از نخستین گردآورندگان حدیث در شیعه، کلینی در "کافی" با نقل گزارش‌هایی از خدمات ابوطالب به اسلام، سخن گفته‌است. کلینی در جلد اول از کتابش، روایاتی در خصوص خدمات ابوطالب و حمایت‌های او نسبت به محمد
در خصوص خدمات ابوطالب و حمایت‌های او نسبت به محمد گزارش می‌کند و به مساله ایمان او پرداخته‌است. از میان مولفان شیعه، برای سعد بن عبدالله اشعری قمی (متوفی ۳۰۱ ه‍.ق)، ابوعلی کوفی (متوفی ۳۴۶ ه‍.ق)، ابومحمد سهل بن احمد بن عبدالله دیباچی و ابونعیم علی بن حمزه بصری تمیمی (متوفی ۳۷۵ ه‍.ق) مطالبی در خصوص اثبات ایمان ابوطالب گزارش شده‌است. منابع ثانویه. نجاشی تا قرن پنجم، حدود ۱۰ اثر را با موضوع ابوطالب گزارش کرده‌است. در کتاب‌های جامع، بخش‌هایی به تاریخ یا ایمان ابوطالب اختصاص یافته‌است؛ از جمله آنها کتاب
ایمان ابوطالب اختصاص یافته‌است؛ از جمله آنها کتاب "بحارالانوار" نوشته محمدباقر مجلسی است که در جلد ۳۵ مختص به علی بن ابی‌طالب، به مناسبت از ابوطالب گزارش‌هایی مطرح کرده‌است. دیگر آثار همچون "روضة الواعظین و بصیرة المتعظین" اثر محمد بن فتال نیشابوری؛ "شرح نهج‌البلاغه" اثر ابن ابی‌الحدید معتزلی؛ "الصحیح من سیرة النبی الاعظم" نوشته جعفر مرتضی عاملی، "الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف" اثر سید بن طاووس و "الغدیر" اثر عبدالحسین امینی نیز مطالبی را گزارش کرده‌اند. به گزارش گلشنی در "دایرة المعارف بزرگ اسلام"، در
به گزارش گلشنی در "دایرة المعارف بزرگ اسلام"، در خصوص اسلام و ایمان ابوطالب، آثار متنوع و زیادی نگارش یافته‌است. در این خصوص قدیمی‌ترین منبعی که با این موضوع نگارش یافته‌است، کتاب "ایمان ابوطالب"، اثر شیخ مفید (متوفی ۴۱۳ ه‍.ق) است. بر اساس کتاب‌شناسی که انصاری قمی منتشر کرده‌است، بیش از ۱۱۰ عنوان کتاب در موضوع ابوطالب و ایمان او نگارش یافته‌است که البته همه کتاب‌ها در این زمینه را شامل نمی‌شود. از میان آثاری که انصاری آنها را فهرست کرده‌است، ۲۳ اثر مربوط به مؤلفان سنی مذهب است. از مهمترین منابع سنی در
به مؤلفان سنی مذهب است. از مهمترین منابع سنی در زمینه تاریخ و سیره ابوطالب می‌توان به "ابوطالب عم النبی" تألیف عبدالعزیز سیدالاهل؛ "ابوطالب کفیل الرسول" تألیف گروهی از نویسندگان؛ "الروض النزیه فی الاحادیث آلتی رواها ابوطالب عن ابن اخیه" اثر شمس‌الدین ابن طولون دمشقی؛ "اثبات اسلام ابی‌طالب" اثر محمدمعین بن محمدامین بن طالب الله هندی سندی حنفی؛ "بغیة الطالب لایمان ابی‌طالب" اثر جلال‌الدین سیوطی، و اثر دیگری به این نام از محمد بن عبدالرسول برزنجی شافعی شهرزوری مدنی اشاره کرد. منابع معاصر. از میان مؤلفان شیعه،
مدنی اشاره کرد. منابع معاصر. از میان مؤلفان شیعه، احمد مغنیه کتابی با عنوان "ابوطالب مع الرسول"، محمود بغدادی اثری با عنوان "سیدالبطحاء"؛ سید محمدعلی بن عبدالحسین شرف الدین عاملی اثری با عنوان "شیخ البطح" و عبدالحسین امینی اثری با عنوان "ابوطالب مظلوم تاریخ" را نگاشته‌اند. مهدی مجتهدی نیز در یادداشتی، بیش از ۲۵۵ عنوان مقاله و کتاب را با موضوع ابوطالب، گزارش می‌کند. ابوسعید محمد بن احمد بن حسین خزاعی نیشابوری و ابوعلی شمس‌الدین سید فخار بن معد موسوی (متوفی ۶۳۰ ه‍.ق) از مولفین شیعه هستند که مطالبی در خصوص
۶۳۰ ه‍.ق) از مولفین شیعه هستند که مطالبی در خصوص اثبات ایمان ابوطالب را گزارش کرده‌اند. آثار آنان از جمله آثار در علم کلام است که مختص به ابوطالب نگارش یافته‌است. در زمینه ایمان ابوطالب، مؤلفان سنی مذهب آثاری همچون "ابوطالب مؤمن قریش"، تألیف عبدالله خنیزی و "القصیدة الغراء فی ایمان ابی‌طالب شیخ البطحاء" اثر سید احمد خیری پاشا حسینی را نگاشته‌اند؛ مؤلفان شیعه نیز آثار متنوع و متعددی در این خصوص نگاشته‌اند از جمله آنها: "ایمان ابوطالب" اثر ابوعبدالله محمد بن محمد بن نعمان حارثی تلعکبری بغدادی؛ "ایمان
بن محمد بن نعمان حارثی تلعکبری بغدادی؛ "ایمان ابی‌طالب و موقف الشیخ المفید منه" اثر محمدابراهیم خلیفه شوشتری؛ "منیة الراغب فی ایمان ابی‌طالب" اثر محمدرضا طبسی نجفی؛ "اسلام ابی‌طالب من خلال الآیات و الاحادیث و الاشعار و الوقایع التاریخیه" اثری از لبیب بیضون، "ابوطالب بطل الاسلام" اثر حیدرمحمد سعید عرفی و "جلوگاه ایمان ابوطالب" اثر سید مجید پورطباطبایی. "کتاب العرفان فی دلائل ایمان حضرت عمران" نوشته سید خورشید حسن شیرازی از جمله آثار در این زمینه است که به زبان اردو نگارش یافته‌است. از میان نویسندگان سنی
زبان اردو نگارش یافته‌است. از میان نویسندگان سنی مذهب، برخی آثاری را در اثبات ایمان ابوطالب نگاشته‌اند. از جمله، احمد بن زینی دحلان — امام جماعت مسجدالحرام — که کتابی با عنوان "ابوطالب چهره درخشان قریش" را نگاشته‌است. در خصوص جمع‌آوری و شرح اشعار ابوطالب، "کتاب غایة الطالب فی شرح دیوان ابی‌طالب" اثر محمد خطیب مصری، از نویسندگان سنی مذهب، "طلبة الطالب فی شرح لامیه ابی‌طالب" اثر علی فهمی؛ "دیوان ابوطالب و شرح لامیه"، اثر حیدرقلی سردار کابلی؛ "شعر ابی‌طالب بن عبدالمطلب و اخباره" نوشته ابوهفان عبدالله بن احمد
عبدالمطلب و اخباره" نوشته ابوهفان عبدالله بن احمد عبدی و "زهرة الادبا فی شرح لامیه شیخ البطحاء" اثر جعفر نقدی، از جمله آثار در این زمینه بوده‌اند. از میان منابع انگلیسی که به اشعار ابوطالب توجه داشته‌اند می‌توان به "ترجمه قصیده لامیه و دالیه ابوطالب"، اثر اسکار رشر که به زبان آلمانی نگارش یافته‌است و کتاب "انوار ابی‌طالب" اثر نصر عباس نقوی که به زبان اردو، عربی و انگلیسی به چاپ رسیده‌است اشاره نمود. دانشنامه‌ها. طباطبایی یزدی در ذکر منابع انگلیسی زبان در خصوص ایمان ابوطالب، به مدخل «"ابوطالب"» در "دایرة
خصوص ایمان ابوطالب، به مدخل «"ابوطالب"» در "دایرة المعارف اسلام" (ویراست اول) اثر فرانچ بوهل (Frants Buhl), مدخل «"ابوطالب"» در دایرة المعارف اسلام (ویراست دوم) اثر ویلیام مونتگومری وات، مدخل «ابوطالب» در دایرة المعارف اسلام (ویراست سوم) اثر آوری روبین، مدخل «"ابوطالب"» در "دایرة المعارف جهان اسلام آکسفورد" نوشته نجام افتخار حیدر و مدخل «"ابوطالب"» در "دایرة المعارف زندگینامه‌ای اسلام" اثر ام.اچ. سید اشاره می‌کند. او همچنین از میان منابعی که صرفاً به زندگینامه ابوطالب پرداخته‌اند، به مدخل "«ابوطالب»" در
ابوطالب پرداخته‌اند، به مدخل "«ابوطالب»" در "واژه‌نامه اسلام" نوشته توماس پاتریک هوگس، مدخل «"ابوطالب"» در "واژه‌نامه تاریخی اسلام" اثر لودفیگ آدامیک، مدخل «"ابوطالب"» در واژه‌نامه عمومی اسلام اثر ایان ریچارد نیتون، مدخل «ابوطالب» در واژه‌نامه ساده اسلام نوشته رقیه مقصود، مدخل «"ابوطالب عبدمناف بن عبدالمطلب"» در دایرة المعارف مختصر اسلام اثر گوردن نیوبان، مدخل «"ابوطالب"» در "دایرة المعارف جدید اسلام" اثر کریل گلاسه (Cyril Glassé) و مدخل «"ابوطالب"» در "واژه‌نامه اسلام آکسفورد" اثر جان اسپوزیتو اشاره
"واژه‌نامه اسلام آکسفورد" اثر جان اسپوزیتو اشاره می‌کند. منابع. دانشنامه منابع آنلاین انگلیسی
ولادیمیر بوریسویچ کرامنیک (زاده: ۲۵ ژوئن ۱۹۷۵ در تواپسه) استاد بزرگ شطرنج اهل روسیه و قهرمان سابق شطرنج جهان از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۷ بود. ۲۷۸۳ آخرین ریتینگ او در ژوئن ۲۰۱۵ بوده که او را در رده هفتم دنیا قرار داده است. او یکی از ۱۰ شطرنج‌بازی است که تا کنون (۲۰۱۵) به ریتینگ بالاتر از ۲۸۰۰ رسیده‌اند. (به همراه گری کاسپاروف، ویسواناتان آناند، وسلین توپالف، ماگنوس کارلسن، فابیانو کاروانا و لئون آرونیان و الکساندر گریسچاک و هیکارو ناکامورا و آنیش گیری) بالاترین ریتینگ او تاکنون ۲۸۱۷٫۵ در مارس ۲۰۱۳ بوده که او را
او تاکنون ۲۸۱۷٫۵ در مارس ۲۰۱۳ بوده که او را به ششمین شطرنج‌باز برتر تاریخ از این لحاظ بدل کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۲ هنگامی که فقط ۱۶ سال سن داشت و هنوز درجه استاد بزرگی را کسب نکرده بود به عضویت تیم ملی روسیه برای شرکت در المپیاد جهانی شطرنج مانیل درآمد. موفقیت او در آن مسابقات نوید آینده درخشانش را می‌داد. ولادیمیر در سال ۱۹۹۴ نیز در مسکو و در المپیاد ۱۹۹۶ در ایروان برای تیم ملی روسیه به میدان رفت. قهرمانی جهان. پیروزی او در مقابل گری کاسپارف در مسابقه‌ای که اکتبر سال ۲۰۰۰ در استودیو ریور ساید لندن با
که اکتبر سال ۲۰۰۰ در استودیو ریور ساید لندن با حمایت مالی کمپانی Brain Games.net برگزار شد او را از آن زمان تا ۲۰۰۷ صاحب عنوان قهرمان سنتی شطرنج جهان ساخت. موفقیت او در آن مسابقه در شرایطی به دست آمد که او با دو پیروزی در بازیهای دوم و پانزدهم و مساوی در بقیه مسابقات برای اولین بار بدون حتی یک باخت قهرمانی را از چنگ مدافع آن خارج ساخت. او در سال ۲۰۰۸ مقام قهرمانی خود را با شکست ۷٫۵–۳٫۵ در مقابل ویسواناتان آناند از دست داد.
شهرک بینالود در تاریخ ۷۱/۱۲/۲۷ به تصویب هیئت وزیران رسیده و راه‌اندازی آن در سال ۱۳۷۲ آغاز گردید. این شهرک با مساحت ۱۱۰۰۰۰ هکتار و اندازهٔ صنعتی ۷۰ هکتار در کیلومتر ۵۰ جاده مشهد-نیشابور قرار دارد.
استالدهید که نام روشمند آن اتانال است؛ یک ترکیب آلی است. دردستهُ آلدهیدها می‌باشد و فرمول مولکولی آن CH3CHO است و استالدهید مایعی بی‌اندازه آتش‌گیر و واکنش‌دهنده با بوی میوه‌مانند است و در طبیعت در میوهٔ نارس، قهوه و نان تازه پیدا می‌شود. آن همچنین در دگرگشت(متابولیسم) طبیعی گیاهان نیز ساخته می‌شود. سرطانزایی. با انجام پاره‌ای از پژوهش‌ها روی جانوران، استالدهید در ماده‌های سرطانزا گروه بندی شده‌است.
عدد رینولدز کمیت بدون یکای مهمی است که در مکانیک سیالات برای پیش‌بینی الگوی جریان از آن استفاده می‌شود. این عدد نسبت نیروی لختی به نیروی گرانروی می‌باشد. در اعداد رینولدز پایین تمایل جریان به داشتن الگویی آرام و لایه ای می باشد، در حالیکه در اعداد رینولدز بالا جریان به حالت آشفته در می‌آید. عدد رینولدز کاربردهای فراوانی از قبیل جریان مایع داخل لوله تا جریان هوا روی بال هواپیما دارد. از عدد رینولدز برای پیش‌بینی گذر جریان از آرام به آشفته استفاده می‌شود و هم‌چنین در پیش‌بینی و تعیین جریان در اطراف یک مدل
هم‌چنین در پیش‌بینی و تعیین جریان در اطراف یک مدل ماکت و کوچک با مدل اندازه اصلی و بزرگ کاربرد دارد. این مفهوم در سال ۱۸۵۱ توسط جورج استوکس معرفی شد، اما توسط آرنولد زومرفلد در ۱۹۰۸ به افتخار ازبورن رینولدز که استفاده از این مفهوم را متداول کرده بود، به نام عدد رینولدز نامیده شد. تعریف ریاضی عدد رینولدز، formula_1، به صورت زیر است: formula_2 که در این عبارت: عدد رینولدز بحرانی. یکی از کاربردهای مهم عدد رینولدز، تعیین آرام یا آشفته بودن جریان است. اگر عدد رینولدز از مقدار خاصی کم‌تر باشد جریان آرام و اگر
رینولدز از مقدار خاصی کم‌تر باشد جریان آرام و اگر بیش‌تر باشد آشفته‌است. این مقدار خاص، عدد رینولدز بحرانی نام دارد و با formula_7 نشان داده می‌شود. عدد رینولدز بحرانی برای جریان‌های مختلف به صورت تجربی اندازه‌گیری می‌شود. برای مثال، عدد رینولدز بحرانی برای جریان داخل یک لوله ۲۲۰۰ است. در این حالت، طول مشخصهٔ formula_8 قطر لوله‌است. طول مشخصهٔ آشفتگی. یکی دیگر از کاربردهای عدد رینولدز، تعیین کوچک‌ترین طول مشخصه در یک جریان آشفته‌است. در جریان آشفته، طول مشخصه به معنی فاصله‌ای است که بین متغیرهای جریان مثل
به معنی فاصله‌ای است که بین متغیرهای جریان مثل سرعت یا فشار همبستگی وجود دارد. اما چون این همبستگی‌ها هم‌بسامد نیستند، یک جریان آشفته طول‌های مشخصهٔ متفاوتی خواهد داشت. طول‌های مشخصهٔ بزرگ متناظر با بسامدهای پایین و طول‌های مشخصهٔ کوچک متناظر با بسامدهای بالا هستند. اگر بزرگ‌ترین طول مشخصهٔ یک جریان formula_5 و کوچک‌ترین طول مشخصهٔ آن formula_10 باشد، قانون تعادل کولموگورف می‌گوید که در عددهای رینولدز بالا: formula_11 با استفاده از این رابطه می‌توان کوچک‌ترین طول مشخصهٔ جریان آشفته را به دست آورد. عدد
طول مشخصهٔ جریان آشفته را به دست آورد. عدد رینولدز به عنوان پارامتر تشابهی. در کاربردهای مهندسی از عدد رینولدز به عنوان یک پارامتر تشابهی هم استفاده می‌شود. برای مثال، وقتی یک مدل کوچک از یک هواپیما در تونل باد مورد آزمایش قرار می‌گیرد، برای این که نتایج تونل باد قابل تعمیم به شرایط واقعی باشد، عدد رینولدز مدل و هواپیمای واقعی باید برابر باشد.
استال Acetal، مولکولی با دو پیوند یگانه با دو اکسیژن است که به دو اتم کربن دیگر پیوسته‌است. استال همان کتال است که به جای داشتن گروه R یک گروه H- مانند شکل زیردارد. در مهندسی «پلی استال» به معنی پلی اکسی متیلن می‌باشد که یک پلاستیک مهندسی با گروه‌های استال است. تشکیل استال از راه پروتونه(پروتون‌دار) کردن گروه هیدروکسیلِ همی‌استال و از دست دادن آب است. یون اکسونیم پدیدآمده به سرعت به یک مولکول الکل حمله می‌کند. الکل یک پروتون از دست داده و استال آن را می‌گیرد. هرچند که استال‌ها پایدارتر از همی‌استال هستند
هرچند که استال‌ها پایدارتر از همی‌استال هستند ولی تشکیل آن‌ها به سبب وجود استرها برگشت‌پذیر است.
اوبـِرون یکی از ۲۷ ماه سیاره اورانوس است. دیگر قمرهای مهم اورانوس عبارت‌اند از: تیتانیا، آریل و میراندا. منابع. آسیموف، ایزاک، دانشنامه جهان، شماره ۱۳، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳خ، ص۳۲.
اومبریل تیره‌رنگ‌ترین قمر سیارهٔ اورانوس است. قطر اومبریل ۱٬۱۸۵ کیلومتر است و در فاصلهٔ ۲۶۴٬۸۰۰ کیلومتری از مرکز اورانوس قرار دارد. اومبریل سطح تیرهٔ دهانه‌دار یکنواختی دارد و تنها یک دهانهٔ درخشان به قطر ۱۴۰ کیلومتر دارد. در میان پنج قمر بزرگ اورانوس، فعالیت درونی این ماه از همه کمتر است. یکی از حفره‌های برخوردی سطح اومبریل نامی فارسی دارد و پری نامیده می‌شود. تنها نگاره‌های نمای نزدیکی که تاکنون از اومبریل گرفته شده توسط کاوشگر وییجر ۲ بوده‌است. این کاوشگر، به هنگام گذر خود از اورانوس در ژانویهٔ ۱۹۸۶
به هنگام گذر خود از اورانوس در ژانویهٔ ۱۹۸۶ مشاهداتی از اومبریل انجام داد. در هنگام این گذر، نیمکرهٔ جنوبی اومبریل رو به خورشید بود و این کاوشگر توانست تنها این نیمه را مشاهده کند.
قانون تیتیوس-بوده قانونی بود که توسط یوهان تیتیوس و یوهان بوده وضع شده بود و فاصله هر سیاره را از خورشید تعیین می‌کرد. قانون بده به کشف تعدادی سیارک انجامید. این قانون قبل از کشف اورانوس وضع شده بود و پس از کشف اورانوس معلوم شد که فاصله آن با این قانون تطابق دارد ولی نپتون از این قانون پیروی نمی‌کرد. نظریه واهلش دینامیکی دلیل این نقص را تأثیر گرانش سیارات همسایه می‌داند. این قانون با بازی ریاضی توسط این دو دانشمند وضع شد، در آن زمان کمبربند سیارک ها بین دو سیاره مریخ و مشتری کشف نشده بود بنابراین j=۳ در
سیاره مریخ و مشتری کشف نشده بود بنابراین j=۳ در جدول مربوط به این قانون خالی گذاشته شد. این موضوع باعث شد تا ستاره شناسان در آن منطقه به دنبال سیاره ای بگردند که به سیاره ی x معروف شد. چندی بعد با پیدا شدن سرس توسط جوزپه پیاتسی، پنداشته شد که سیاره x پیدا شده است. اما در دهه ۱۸۵۰ میلادی زمانی که اشیاء دیگری در مدار مشابه کشف شدند به عنوان یک سیارک طبقه بندی شد. فرمول: formula_1 که در آن d بر حسب واحد نجومی (Au) (1.5×10^11 m) و j عدد اطلاق شده به هر سیاره است. منابع. آسیموف، ایزاک، "دانشنامه جهان،" شماره
است. منابع. آسیموف، ایزاک، "دانشنامه جهان،" شماره ۱۳، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳خ، ص۳۲، نجوم به زبان ساده. قانون بُده
سیاست عمومی، طبق نظر ویلیام جنکینز در کتاب "«تحلیل سیاستها»" مجموعه‌ای از تصمیمات به‌هم‌وابسته است که به‌وسیله گروه‌ها یا بازیگران سیاسی با هدف دستیابی به اهداف خاص یا به‌دست آوردن ابزار مناسب برای دستیابی به آن اهداف اتخاذ می‌شود. (Jenkins, 1978: 10) تعاریف سیاست عمومی. توماس بیرکلند در کتاب «مقدمه‌ای بر فرایندهای سیاسی» تعدادی تعریف به شرح زیر آورده‌است (Birkland, 2001: 21) ویژگی‌های سیاست عمومی. با توجه به ویژگی‌های بالا، می‌توان تعریف فراگیرتری از سیاست عمومی ارائه داد: «مجموعه تصمیماتی به نام عموم از
عمومی ارائه داد: «مجموعه تصمیماتی به نام عموم از سوی حکومت که در شکل مقررات و دستورها به اجرا در می‌آید و دارای تأثیرات مستقیم یا غیرمستقیم در زندگی همه شهروندان می‌باشد (قلجی٫ ۱۳۸۷: ۵۹).