payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درهٔ بید و امکانات ترابری، ریلی، هوایی و جاده‌ای می‌تواند به یکی از قطب‌های بزرگ اقتصادی و سرمایه‌گذاری در استان مبدل گردد. وسعت زیاد و وجود مناطق مختلف آب و هوایی (تنوع اقلیم) باعث شده تا ۳۴ نوع محصول زراعی و ۲۳ نوع محصول باغی که شامل محصولات سردسیری، معتدله و گرمسیری و همچنین پر آبخواه (برنج) می‌باشد در این شهرستان به عمل آید. سطح زیرکشت محصولات زراعی و باغی شهرستان ۱۲٬۱۵۲ هکتار می‌باشد. منابع تأمین آب کشاورزی شهرستان شامل ۲۱۳ رشته قنات، ۲۰۵ حلقه چاه، ۶۳ دهانهٔ چشمه و ۴ رودخانهٔ دائمی می‌باشد. مهم‌ترین
دهانهٔ چشمه و ۴ رودخانهٔ دائمی می‌باشد. مهم‌ترین محصولات زراعی و باغی این شهرستان عبارتند از: غلات (گندم، جو، ارزن، برنج)سبزیجات، جالیز، سیر، خرما، پسته، زعفران و مرکبات. مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان طبس دارای ۲ مرکز ترویج و خدمات جهاد کشاورزی در بخش‌های دستگردان و دیهوک و ۵ شرکت تعاونی تولید روستایی در سطح ۵ دهستان شهرستان به کشاورزان و دامداران خدمات خود را ارائه می‌نماید. فرهنگ و هنر. فرهنگ و هنر مردم طبس از ایرانیان قدیم و از نژاد آریایی می‌باشند، اگرچه این شهر به‌عنوان دروازهٔ خراسان برای عرب‌ها همیشه
این شهر به‌عنوان دروازهٔ خراسان برای عرب‌ها همیشه مورد توجه و علاقهٔ این مهاجرین بوده است؛ اما هنوز بسیاری از خصوصیات اخلاقی و عادات ایرانیان قدیم را در میان مردم طبس مشاهده می‌کنیم و در واقع آن‌ها فرهنگ و آداب‌ورسوم اقوام مهاجم را به گونه‌ای لطیف بافرهنگ باستانی و اجدادی خود درهم‌آمیخته و تلفیقی موزون و خوش‌آهنگ ایجاد کرده‌اند. از نظر مذهب، اهالی شهرستان مسلمان و ۹۹٫۷ درصد آن‌ها شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. دیدوبازدیدهای دسته‌جمعی نوروزی و سایر اعیاد از بزرگ‌ترهای فامیل و قبیله و سوگواری‌های محرم‌الحرام و
فامیل و قبیله و سوگواری‌های محرم‌الحرام و مراسم نخل‌برداری امام حسین و اصغر صغیر و سایر مراسم عزاداری به شیوه‌های خاص، شبیه‌خوانی و نمایش‌های خیابانی مذهبی، نذری‌های متعدد در اعیاد و روزهای خاص و وفات بزرگان دین، برگزاری جلسات متعدد ختم قرآن به‌صورت جمعی در ماه مبارک رمضان به‌صورت ویژه در حسینیه‌ها، تکایا و مساجد و در سایر ماه‌های سال به‌طور عام، برگزاری راهپیمایی و برنامه‌های خاص همه‌ساله در صحرای طبس محل سقوط هواپیماهای جاسوسی آمریکا در ۵ اردیبهشت ۵۷ با مدد اعجاز پروردگار (طوفان شن)، برگزاری همایش‌های
مدد اعجاز پروردگار (طوفان شن)، برگزاری همایش‌های مختلف کویر نوردی بین‌المللی و داخلی که همه‌ساله در حال انجام است، برگزاری مراسم ازدواج با شیوه‌های خاص و آداب سنتی ازجمله پاگشا و پاتختی و جشن‌هایی از آن قبیل و رفتن درشب جمعه بر سر مزار متوفیان و شهدا ازجمله رسومات رایج شهرستان طبس بوده و هست. در شهرستان طبس تعداد چهار کانون آگهی و تبلیغاتی و تعداد هفت چایخانه با کاربری دیجیتال وافی است مشغول به فعالیت هستند. انتشارات فراونگ طبس تنها انتشارات شهرستان و در عین حال فعال می‌باشد که تاکنون ۹ عنوان کتاب به چاپ
حال فعال می‌باشد که تاکنون ۹ عنوان کتاب به چاپ رسانیده است. نشریهٔ افق طبس به‌صورت ماهنامه و منظم چاپ می‌شود و این شهرستان افزون‌بر نشریهٔ مکتوب افق دارای سه نشریهٔ الکترونیکی و پایگاه خبری به نام‌های طبس، هودر و گلشن طبس می‌باشد. در شهرستان طبس تعداد چهار مؤسسهٔ فرهنگی و هنری اعم از تک‌منظوره و چندمنظوره در زمینه‌های فرهنگی هنری، همایش‌ها و انجمن‌های شعر و ادب فعالیت دارند. دکهٔ مطبوعاتی قاصدک در طبس تنها مرکز فعال در توزیع نشریات و روزنامه‌های محلی و سراسری است. تعداد ۲۵ خبرنگار در شهرستان طبس، رویکردها،
است. تعداد ۲۵ خبرنگار در شهرستان طبس، رویکردها، فعالیت‌ها و اخبار شهرستان را در کوتاه‌ترین زمان اطلاع‌رسانی و منعکس می‌نمایند. طبس دارای نمایندگی دبیرخانهٔ کانون‌های فرهنگی و هنری مساجد خراسان جنوبی در شهرستان است و تعداد ۴۹ کانون فرهنگی و هنری در طبس فعالیت دارند. تعداد چهار مؤسسهٔ فرهنگی قرآن و عترت و سه کتاب‌فروشی در شهرستان طبس نیز فعالیت دارند. شهرستان طبس دارای انجمن نمایش و شرکت سینمایی توران فیلم بوده و سه آموزشگاه آزاد هنری و یک خانهٔ فرهنگ دیجیتال و دو مرکز بازی‌های رایانه‌ای در این شهرستان
و دو مرکز بازی‌های رایانه‌ای در این شهرستان فعالیت می‌کنند. از نظر فضای فرهنگی هنری، این شهرستان با توجه به وسعت و جمعیت نیازمند توجه و توسعهٔ بیشتری می‌باشد؛ به‌طوری‌که طبس از معدود شهرستان‌هایی است که فاقد مجتمع فرهنگی و هنری می‌باشد. در این شهرستان با پیگیری‌های صورت گرفته از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سینمای دیجیتال در محل سالن آمفی‌تئاتر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی راه‌اندازی شده و اکران فیلم از ۴ شهریورماه ۹۴ آغاز گردیده است. تقسیمات کشوری. شهر: طبس شهر: دیهوک پوشش گیاهی. بیش از ۶۰ درصد مساحت
طبس شهر: دیهوک پوشش گیاهی. بیش از ۶۰ درصد مساحت شهرستان طبس، یعنی محدوده‌ای به وسعت ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار هکتار را بیابان‌ها تشکیل می‌دهند. ۱۰ درصد بیابان‌های کشور در این شهرستان واقع شده‌اند.
شهرستان مهریز یکی از شهرستان‌های استان یزد ایران است. مرکز این شهرستان، شهر مهریز است. این شهرستان در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۵۸ از شهرستان یزد جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان مهریز در بزرگراه تهران - بندرعباس و ابتدای بزرگراه مهریز نی‌ریز واقع شده است. این شهرستان از شمال با شهرستان یزد، از جنوب شرقی با شهرستان انار و از جنوب با شهرستان شهربابک استان کرمان، از جنوب غربی با شهرستان مروست، از غرب با شهرستان تفت و از شرق با شهرستان بافق همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان مهریز دارای ۱ بخش، ۵ دهستان و ۱
کشوری. شهرستان مهریز دارای ۱ بخش، ۵ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است: اقلیم. شهرستان مهریز از دو منطقهٔ خشک و نیمه‌خشک تشکیل شده‌است: مناطقی از قبیل دشت بهادران در شمال شرقی و مناطق جنوبی این شهرستان در زمره مناطق خشک و دامنه‌های شیرکوه در شمال غربی مهریز و برخی از دامنه‌های غربی، منطقهٔ نیمه‌خشک آن را به وجود می‌آورند. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت در گسترهٔ این شهرستان هرچه از شمال به جنوب و از غرب به شرق پیش برویم از میزان بارندگی کاسته شده و بر خشکی محیط افزوده می‌گردد. به‌طور کلی به استثناء قسمت بسیار
افزوده می‌گردد. به‌طور کلی به استثناء قسمت بسیار محدودی از مناطق کوهستانی، بقیه در حیطهٔ قلمرو مناطق خشک قرار دارد. جمعیت. بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان مهریز برابر با ۵۱٬۷۳۳ نفر بوده‌است.
شهرستان مِیبُد یکی از شهرستان‌های استان یزد است. مرکز این شهرستان، شهر میبد است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان میبد از شمال با شهرستان اردکان، از شرق با شهرستان اشکذر، از جنوب شرقی با شهرستان تفت، از جنوب با شهرستان ابرکوه و از غرب با استان اصفهان همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان میبد شامل ۳ بخش، ۵ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: فرمانداران. میبد در سال ۱۳۶۸ به فرمانداری ارتقاء یافت. جمعیت. بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میبد برابر با ۹۹٬۷۲۷ نفر بوده‌است سرشماری عمومی نفوس و مسکن
با ۹۹٬۷۲۷ نفر بوده‌است سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۴۰۰.
شهرستان یزد یکی از شهرستان‌های استان یزد ایران است. مرکز این شهرستان، شهر یزد است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان یزد از شمال با شهرستان زارچ، از شرق با شهرستان بافق، از غرب با شهرستان اشکذر، از جنوب غربی با شهرستان تفت و از جنوب شرقی تا جنوب با شهرستان مهریز همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان یزد دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان یزد برابر با ۶۳۵٬۶۸۷ نفر بوده است.
دِیهوک (Deyhook) یکی از شهرهای استان خراسان جنوبی در مرکز ایران است. جغرافیا. شهر دیهوک در برخوردگاه جاده‌های اصلی یزد به مشهد و کرمان به مشهد قرار گرفته است. این دو جاده پس از رسیدن به دیهوک یکی شده و مسیر به سوی مشهد ادامه می‌یابد. این شهر از توابع استان خراسان بود که در تقسیمات جدید کشوری، ابتدا به استان یزد و سپس به استان خراسان جنوبی ضمیمه شد. فاصلهٔ دیهوک تا یزد ۴۷۰ کیلومتر، تا کرمان ۴۴۰ کیلومتر و تا بیرجند (مرکز استان) ۱۹۸ کیلومتر است. نزدیکی دو روستای مجاور دیهوک و بازگ(امیرآباد) ، که هم‌اکنون دو
مجاور دیهوک و بازگ(امیرآباد) ، که هم‌اکنون دو محلهٔ شهر هستند، از عوامل اصلی شکل‌گیری این شهر بوده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۹۵۹ نفر (در ۸۶۷ خانوار) بوده‌است. پیشینه. دیهوک در حدود ۱۵۰ سال پیش به نام دهک نامیده می‌شده‌است. دیه در دورهٔ ساسانیان به روستاها گفته می‌شده، دیهوک به معنای روستای کوچک هم می‌تواند باشد. از محلات قدیمی اطراف دیهوک عباسیه (که بر اثر سیل از میان رفت و سپس بازسازی شد)، محلات خانیک و انتظامیه است که از بخش‌های مشهور و مشخص دیهوک و اطراف
است که از بخش‌های مشهور و مشخص دیهوک و اطراف آن به‌شمار می‌رود. در حال حاضر محلهٔ انتظامیه از مناطق گردشگری این شهر می‌باشد که دارای اقامتگاه بومگردی نیز هست. دیهوک در سال ۱۳۵۷ بر اثر زمین‌لرزه به کلی ویران شد و اهالی روستا با کمک‌های دولت و احداث خانه‌های سازمانی در پائین‌دست روستا، حلقهٔ اصلی این شهر را به وجود آوردند. در پی استقرار یک پادگان نظامی در شهر، جمعیت زیادی از کارکنان پادگان به همراه خانواده‌هایشان در شهر سکونت یافته‌اند. به علت کمبود آب آشامیدنی این شهر با رکود رشد روبرو است. در ۲۰ دی‌ماه
این شهر با رکود رشد روبرو است. در ۲۰ دی‌ماه ۱۳۸۶ نیز زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۴٫۷ ریشتر حوالی دیهوک را لرزاند. آب و هوا و اقلیم. شهر دیهوک دارای آب و هوای گرم و خشک است و تابستان‌های گرم و زمستان‌های سردی دارد. شهر دیهوک در ارتفاع ۱۳۶۲ متری از سطح دریا قرار گرفته است.
عَقدا شهری از توابع بخش عقدا شهرستان اردکان در استان یزد در مرکز ایران است. این شهر محل نگهداری آتشدان زرتشتیان به مدت ۷۰۰ سال بود، بنا بر این محل عبادت زرتشتیان و شهر مهمی محسوب می‌شد. بازیگر مشهور فرهاد آییش نیز اهل این شهر است. جمعیت. جمعیت عقدا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۷۵۸ نفر بوده است. منابع. ۲.کتاب ((عقدا بزرگ شهری کوچک))نوشته مهدی افخمی عقدا
باروق شهری در جنوب شرقی استان آذربایجان غربی و مرکز شهرستان باروق است. این شهر در منطقه‌ای کوهستانی در ۱۲۷ کیلومتری جنوب شرقی ارومیه، و ۲۰‌ کیلومتری شرق میاندوآب قرار دارد. رودخانۀ قوروچای از کنار این شهر می‌گذرد. مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. شهرستان باروق از شمال با شهرستان مراغه، از شمال شرقی و شرق با شهرستان چاراویماق و از شمال غربی با شهرستان ملکان استان آذربایجان شرقی، از جنوب غرب با شهرستان میاندوآب و از شرق و جنوب شرقی هم با شهرستان شاهین دژ همسایه است. تاریخچه. باروق در تاریخ
شاهین دژ همسایه است. تاریخچه. باروق در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۸۳ تبدیل به شهر شد. باروق تا سال ۱۳۷۰ جزو استان آذربایجان شرقی بود و در آخرین تقسیمات کشوری که در منطقه صورت گرفت به استان آذربایجان غربی منتقل شد. این شهرستان در تاریخ ۲۸ تیر ۱۴۰۰ از شهرستان میاندوآب جدا شد و مستقل گردید. جمعیت‌شناسی. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر ۱۱٬۵۷۵ نفر (۳٬۴۲۹ خانوار) بوده‌است. زبان ساکنان این شهر ترکی آذربایجانی و مذهب آن‌ها شیعه است.
نظر کهریزی از شهرهای تابعه شهرستان هشترود در استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر در بخش نظرکهریزی ما بین شهرستان مراغه و شهرستان هشترود قرار دارد دو سد در اطراف این شهر قرار دارد در قسمت شمال غرب این شهر سد سهند که یکی از جاذبه‌های گردشگری این شهر محسوب می‌شود و در جنوب غرب ان سد ملاجیق قرار دارد داری ۱۰۳ روستا می‌باشد و زیر مجموعه شهرستان هشترود می‌باشد این شهر بنا بر سر شماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ تعداد ۱۳۷۳۶ نفر جمعیت دارد ، که ۴۰۳۰ خانوار در این شهر ساکن هستند که از این تعداد ۷۲۲۹ نفر مرد و ۶۵۰۷ نفر
هستند که از این تعداد ۷۲۲۹ نفر مرد و ۶۵۰۷ نفر زن هستند این شهر در سال ۱۳۸۳ با ارتقاء روستای نظر کهریزی به شهر، تأسیس شده‌است.
محمودآباد شهری از توابع شهرستان شاهین دژ در استان آذربایجان غربی در ۵ کیلومتری شمال غرب شهر شاهین‌دژ قرار دارد. این شهر جزء بخش مرکزی شهرستان شاهین‌دژ است.
لئوپولد کرونکر (۷ دسامبر ۱۸۲۳ – ۲۹ دسامبر ۱۸۹۱) ریاضی‌دان و منطق‌دان آلمانی بود، او بر این باور بودکه حساب و آنالیز باید بر پایه ی عددهای درست بنا شوند. او در یک جمله معروف می‌گوید:خداوند عددهای درست را آفرید، همه چیزهای دیگر ساخته ی آدمی است. کرونکر از دانشجویان و دوستان قدیمی ارنست کومر بود. اهمیت کارهای او بیشتر در جبر و منطق ریاضی است. همچنین او از مخالفان سرسخت کانتور و از پیشگامان شهودگرایی ریاضی بود. برخی نمادها و معادله های ریاضی همچون دلتای کرونکر به نام او نامگذاری شده‌اند.
عورت که در فارسی، "شرمگاه" و "شرمجای" نیز نامیده می‌شود به سه معنای (بی‌حفاظ یا آسیب‌پذیر)، (آلت تناسلی و مقعد)، (مابینِ پیش و پسِ ناف تا زانوها) آمده است و منظور از آن هر چیزی است که مایهٔ شرم و عار و عیب و نگرانی باشد. با وجود تطابق عورت مرد و زن در قرآن، در فقه اسلامی به استناد روایات و احادیث، موها و همهٔ پیکر زن و حتی صدای او عورت نامیده می‌شود. ریشه‌شناسی. راغب اصفهانی (زادهٔ ۳۳۳ه‍.ش/۹۵۴م) در کتاب المفردات آورده است که عورت اصلش از عار بوده زیرا در ظاهر شدن آن عار هست؛ از این جهت زنان، عورت نامیده
ظاهر شدن آن عار هست؛ از این جهت زنان، عورت نامیده شده‌اند. در زبان‌هایی همچون زبان ترکی هنوز واژهٔ متداول برای نامیدن زن، است که تغییریافتهٔ کلمهٔ عورت می‌باشد. در قرآن. در سه آیه از قرآن (دو آیه از آیات حجاب) واژهٔ عورت به کار رفته است: در فقه. در قرآن و به تبع آن در فقه اسلامی، برای اشاره به شرمجای انسان معمولاً سه واژه زیر به کار می‌رود که در فقه، معانی این واژگان تا حدودی گسترده شده است: سید محمدحسین طباطبایی در تفسیر المیزان با اشاره به حجاب زنان مسلمان تایلندی می‌نویسد: در ادبیات. در ادبیات فارسی از
تایلندی می‌نویسد: در ادبیات. در ادبیات فارسی از عورت بیشتر در معنای شرمگاه و زن استفاده شده است. محمد غزالی (زادهٔ ۴۳۷ ه‍.ش/۱۰۵۸ م) در کیمیای سعادت چنین آورده است:
آنوبیس (Anubis) خدای مرگ و مردگان و تدفین در مصر باستان بود. آنوبیس پیش از اوزیریس خدای مردگان خوانده می‌شد و به مرور زمان به نام پسر اوزیریس شناخته شد. در اساطیر مقدمتر او را فرزند ست و نفتیس می‌دانستند.گفته شده از اشنایان و دوستان او میتوان به حوروس نفتیس ست آمیریس اوپوآوت کبچت و ... اشاره کرد مانند دیگر خدایان مصری، آنوبیس هم صورت حیوانی داشته و هم انسان‌واره بوده‌است. آنوبیس با بدن انسان و سر سیاه رنگ شغال که نماد مرگ و زوال است و همچنین گوش‌های بلند و کشیده به عنوان نماد غرور تصویر می‌شد. از آنجا که
کشیده به عنوان نماد غرور تصویر می‌شد. از آنجا که شغال‌ها اغلب برای پیدا کردن غذا اطراف قبرستان‌ها پرسه می‌زدند، این اعتقاد در مصریان باستان به وجود آمد که آنها مراقب مردگان هستند. بعضی از منابع سر او را مشابه سگ وحشی دانسته‌اند و اینکه کدامیک دقیق است مشخص نیست. به هر صورت آنچه هست گوشت‌خوار بودن جانور مد نظر بوده‌است. شاید مصریان باستان از مشاهدهٔ این قبیل جانوران در کنارهٔ صحرا و رابطهٔ صحرا با مومیایی به این قرینه دست یافته باشند. به هر صورت او اکثراً به صورت سگ‌سانی سیاه رنگ یا انسان‌واره‌ای با سری
به صورت سگ‌سانی سیاه رنگ یا انسان‌واره‌ای با سری سگ‌سان و سیاه و در موارد معدودی (معبد رامسس دوم در ابیدوس) کاملاً شبیه انسان به تصویر کشیده شده‌است. آنوبیس یکی از خدایان بسیار کهن است و در قدیمی‌ترین طومارها از او نام به میان آمده. او در اوج شکوهش به عنوان نگاهبان مردگان تصویر شده‌است. بر طبق افسانه‌ها او کسی بود که شیوه مومیایی کردن اجساد را ابداع کرد. مصریان این روش را، همان‌طور که بقایای جسد توت عنخ آمون نشان می‌دهد، برای حفظ اجساد به کار بستند. پیکرهٔ او که در مقبره فرعون توت‌عنخ‌آمون یافت شد، گواهی
او که در مقبره فرعون توت‌عنخ‌آمون یافت شد، گواهی بر این مدعا است. اشارات در فرهنگ عامه. در بازی عصر اسطوره شرکت مایکروسافت، آنوبیس در طی کوئست اصلی بازی یکی از خدایان نیک است و در جبههٔ یاریگران آرکانتوس و یارانش قرار می‌گیرد. در فیلم سینمایی دروازه ستاره‌ای آنوبیس یکی از افسران رع و نیرومندترین آنها است و به دست کلنل اونیل با دستگاه انتقال کشته می‌شود. در سریال استارگیت اس‌جی-۱ که ادامهٔ فیلم مزبور محسوب می‌شود، آنوبیس یک سیستم لرد و از نژاد گوائولد است.
پاولانا از معروف‌ترین مارک‌های آبجو در جهان است، شرکت پاولانا در سال ۱۶۰۰ توسط راهب مونیخی سان فرانسیسکو دی پاولا بنیاد گذاشته شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
دشتانستان (daštānestān) واژه‌ای پهلوی و تنها ذکر‌شده در وندیداد است که به جای زنان دشتان شده یا به قاعدگی ماهیانه رسیده گفته می‌شود. در وندیداد چنین می‌خوانیم: «درِ خویشی‌گاه (مستراح) را به درِ دشتانستان (خانه زنان حیض) شاید (جایز است). توضیح. در فرگرد شانزدهم، وندیداد، به احکام زن دشتان پرداخته شده‌است. زنان را در هنگام قاعدگی از فعالیت‌های روزانه همچون آشپزی، رفت‌وآمد و تماس با آتش منع کرده‌است. زنانی که در دوره قاعدگی به آمیزش جنسی می‌پردازند سزاوار مجازات مرگ هستند. بر اساس وندیداد، زنان در زمان قاعدگی،
مرگ هستند. بر اساس وندیداد، زنان در زمان قاعدگی، از هر دوره دیگری خطرناک‌تر و آلوده‌تر می‌باشند و مردان، باید از آنها دور شوند. زنان می‌بایست در این دوره در محوطه محصوری به نام دشتانستان محبوس شوند. همچنین در این کتاب دربارهٔ پاکسازی زنان پس از سپری شدن این دوره و نیز ظروفی که در اختیارشان قرار می‌گرفت، بحث شده‌است. پاکی زن، هنگامی است که با اطمینان از قطع دشتان و آثار حاصل شده، مراسم غسل و پاکی انجام شود.
نی یا نِی هفت بند از سازهای بادی ایرانی است و از دسته سازهای بدون زبانه است. ساز نی قابل کوک نبوده و نوازنده در همنوازی‌ها و تکنوازی‌ها از انواع مختلف نی استفاده می‌کند. وسعت صدای نی دو اکتاو و نیم است و در انواع آن با کوک‌های متفاوت، فاقد یک تا دو نت است. مانند نی «لا کوک» که فاقد نت دو، نی «سل کوک» فاقد نت سی بمل و نی «فا کوک» فاقد نت لا بمل است. نی از سازهای محلی است و در اکثر نقاط ایران وجود دارد. ساختار. نی هفت‌بند از گیاه نی ساخته می‌شود. برای ساخت این گونه نی آن را طوری برش می دهند که از سر تا ته آن
گونه نی آن را طوری برش می دهند که از سر تا ته آن شامل هفت بند شود و اخیراً به صورت مصنوعی (نی اصلاح شدهٔ مصنوعی) نیز ساخته شده‌است. نی هفت بند یا به اصطلاح نی متشکل از ۵ سوراخ در جلو و یک سوراخ در پشت آن است که توسط انگشتان دوم و چهارم از یک دست و انگشتان اول تا چهارم از دست دیگر پوشیده می‌شوند. به‌طور کلی نی را با جا گرفتن بین دو دندان نیش و گرد کردن زبان در پایین و پشت آن می‌نوازند همچنین جمشید عندلیبی زبان را در بالا می‌گذارد. سخت‌ترین کار در ساز نی درآوردن صدای آن است و انگشت گذاری آن ساده است. از
درآوردن صدای آن است و انگشت گذاری آن ساده است. از استادان می‌توان نایب اسدالله ، حسین یاوری اصفهانی، حسن کسایی، حسین عمومی، جمشید عندلیبی، سید محمد موسوی، حسن ناهید، محمد علی کیانی نژاد و عبدالنقی افشارنیا را نام برد. نت‌ها در ساز نی. وسعت صدای آن به دو اکتاو و نیم می‌رسد. نی پنج منطقه صوتی (رجیستر) دارد که هر یک از آن‌ها با نحوه دمیدن هوا در نی قابل انتخاب است. این مناطق صوتی عبارتند از: نت‌های دو (دست بسته)، ر (سوراخ ۱ سر نی آزاد)، می (سوراخ ۱ و ۲ آزاد)، فا (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ آزاد)، فا# (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و
فا (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ آزاد)، فا# (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ آزاد)، سل (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵) لا (دست باز). نت سی در این اکتاو وجود ندارد ولی نوازنده‌ها قادر به اجرای سی بمل با لب هستند. دقیقاً همانند بم اما یک اکتاو بالاتر. دو نت آخر (سل و لا) با غیث مشترک است. نت‌های سل (دست بسته)، لا (سوراخ ۱ سر نی آزاد)، سی (سوراخ ۱ و ۲ آزاد)، دو (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ آزاد)، دو# (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ آزاد)، ر (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵)، می (دست باز). دقیقاً همانند بم و اوج اما یک اکتاو بالاتر از اوج و دو اکتاو بالاتر از بم. سه نت
بالاتر از اوج و دو اکتاو بالاتر از بم. سه نت اول (دو، ر و می) با غیث مشترک است. امکان اجرای نت آخر (لا = دست باز) معمولاً وجود ندارد و حتی نت سل نیز در نی‌های کوچک نامفهوم شنیده می‌شود. در نواختن نی به نت‌های میانه آلتو و تنور بیشتر اهمیت می‌دهند و فقط برای احتراز از یکنواختی جملات ملودی کوتاهی را گاهی در اکتاو پایین جواب می‌دهند، و یا پس از اجرای ملودی اصلی نت‌های تنیک، شاهد، و یا ایست را با حدود بم اجرا می‌کرده‌اند (مانند نمونه‌هایی از نی نایب اسدالله که بر روی صفحه ضبط شده است). برعکس سازهای دیگر، نی
بر روی صفحه ضبط شده است). برعکس سازهای دیگر، نی کوک ندارد و برای کوک‌های مختلف سازهای متفاوت ساخته می‌شود. به‌طوری‌که Do بلندترین و Do با هفت فاصله کوتاهترین نی هستند. کوک نی به این معناست که اگر در حالت بم اگر سوراخ پشت نی را بگیریم و بدمیم. . صدای حاصله بر اساس دیاپازون هر نتی که بود آن نت کوک نی است. مثلاً اگر صدای حاصله نت سل باشد می‌گوییم این نی «سل کوک» است. نی‌لبک. نی‌لبک نوعی نی کوچک است، یک سر آن را بین دو لب نهند و با دمیدن نوازند. منابع. مقاله نی در ویکی‌پدیای انگلیسی
طاهره صفّارزاده (۲۷ آبان ۱۳۱۵، سیرجان - ۴ آبان ۱۳۸۷، تهران) شاعر، پژوهشگر و مترجم ایرانی قرآن بود. او برگزیدهٔ اولین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی شعر فجر در بخش نو (سپید و نیمایی) بود. زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه تهران خوانده و در آمریکا در رشتهٔ نقد تئوری علمی در ادبیات جهان به تحصیل پرداخته بود. به‌جز مجموعه‌های شعر و ترجمه، چند کتاب هم در زمینهٔ نقد ترجمه از او به‌چاپ رسیده‌اند. وی نخستین کسی است که ترجمه‌ای دوزبانه از قرآن به انگلیسی و فارسی را انجام داد. زندگی. طاهره صفّارزاده در ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در
داد. زندگی. طاهره صفّارزاده در ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در سیرجان استان کرمان زاده شد. او پس از کسب مدرک لیسانس در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی، برای ادامهٔ تحصیل به خارج کشور رفت. در سال ۱۳۷۱ از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی، عنوان استاد نمونه به وی اعطا شد و در سال ۱۳۸۰ پس از انتشار ترجمهٔ قرآن به انگلیسی و فارسی عنوان «خادم‌القرآن» را کسب کرد. او در سال ۲۰۰۵، از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی در مصر، به‌عنوان برترین زن مسلمان برگزیده شد. وی همسر عبدالوهاب نورانی وصال، از اساتید نامی ادبیات شیراز و سومین نسل از
وصال، از اساتید نامی ادبیات شیراز و سومین نسل از خاندان وصال بود. درگذشت. طاهره صفّارزاده پنجم مهرماه سال ۱۳۸۷ به‌علت ضایعهٔ مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران، بستری و جراحی شد، حدود ساعت ۹:۳۰ صبح روز شنبه ۴ آبان ۱۳۸۷ در همان بیمارستان در سن ۷۲ سالگی درگذشت. وی در امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد. تدفین و حواشی. بنا به اظهارات برادرش جلال صفّارزاده در «همایش علمی و ادبی دکتر طاهره صفّارزاده» در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۴، مزار او در امامزاده صالح، بدون هماهنگی با بازماندگان نبش و خانم دیگری در طبقهٔ دوم آن دفن
بازماندگان نبش و خانم دیگری در طبقهٔ دوم آن دفن شد. ظاهراً علت این امر عدم پرداخت مبلغ ۸۰ میلیون تومان به تولیت امامزاده صالح جهت خاکسپاری وی در زیرزمین این امامزاده بوده‌است، عبدالعلی گواهی، تولیت وقت امامزاده صالح، گفت که در سال ۱۳۸۷ با دستور حجت‌الاسلام مصلحی که ریاست سازمان اوقاف را به عهده داشت، یک طبقه از قبری سه‌طبقه به این شاعر و مترجم قرآن اهدا شد. او افزود: طبق قانون وقتی جنازهٔ فردی در یک قبر سه‌طبقه به خاک سپرده می‌شود، از اقوام و وارثان او سؤال می‌شود که سایر طبقات این قبر را می‌خواهند یا خیر.
می‌شود که سایر طبقات این قبر را می‌خواهند یا خیر. مرحوم صفّارزاده فرزند نداشت و همسرشان هم زودتر فوت کرده بودند. ما هم ۵ سال به دنبال وارثان ایشان گشتیم. پس از حدود ۷ سال پیکر یک خانم که قاری قرآن بود در طبقهٔ بالای قبر مرحوم صفّارزاده به خاک سپرده شد و هیچ‌گونه نبش قبری هم صورت نگرفت. به گفتهٔ گواهی برادر مرحوم صفّارزاده از آستان امامزاده صالح خواسته بوده که طبقهٔ بالای این قبر را بدون پرداخت هیچ وجهی به او بدهند و تولیت هم پاسخ داده که به‌دلیل جایگاه خانم صفّارزاده قبری به ایشان اهداد شده و طبیعتاً برادر
صفّارزاده قبری به ایشان اهداد شده و طبیعتاً برادر این مرحوم از چنین جایگاهی برخوردار نیست. همین مسئله باعث شده تا ایشان به جوسازی علیه آستان امامزاده صالح دست بزنند و مطالبی را عنوان کنند که صحت ندارد. نامگذاری خیابان. احمد مسجدجامعی در جلسهٔ شورای شهر در مورخ ۴ آبان ۸۹، با بزرگداشت یاد و خاطرهٔ طاهره صفّارزاده، تسریع در نام‌گذاری خیابان یا مکانی فرهنگی به نام این شاعر و مترجم فقید قرآن را خواستار شد. در اسفند ۹۹ خیابان فتح در حاشیه بزرگراه صدر تهران، به نام طاهره صفّارزاده تغییر نام یافت.
روبَنده یا پوشیه یا نقاب، پوشاننده‌ای از جنس پارچه‌ای یا دیگر مواد است که برخی از زنان مسلمان با آن چهره خود را می‌پوشانند. تاریخچه. پوشش صورت در امپراتوری بیزانس، یونان، روم رایج بود. در میان تمدن‌های آشوریان، کلدانیان، سومریان، پاش‌ها، بازی‌ها، گوتی‌ها، لولوبیان، کاسی‌ها، سکایان، اورارتوها و کیمیریان زنان چهرهٔ خود را در برابر مردان بیگانه می‌پوشانیدند. در هندوستان، روبنده به اسم پرده خوانده می‌شد. ملکه‌ها و اشراف هندوستان چهرهٔ خود را می‌پوشاندند. خدمتکارها در برابر دیدن چهرهٔ زنان تنبیه می‌شدند. هارشا،
در برابر دیدن چهرهٔ زنان تنبیه می‌شدند. هارشا، گانگایدوا و ریبیدوا نیز با پرده در میان جمع حرکت می‌کردند. در کتب مقدّس هندی مانند آلتکار و ایندرا پوشیدن ماندن چهرهٔ زنان اهمیت و تأکید خاصی دارد. در ترکستان، حجاب صورت پارچه‌ای بوده که آن را به دور بخش پایین صورت می‌پیچیده‌اند و بینی، لب‌ها و چانه، و گونه‌ها پوشیده می‌شده‌است. این گونه پوشش صورت در مجسمه‌ای از آن دوره دیده می‌شود که اکنون در موزه لوور پاریس قرار دارد که در بندر غربی ترکیه کشف شده و قدمت آن به سیصد و پنجاه سال قبل از میلاد مسیح تخمین زده
به سیصد و پنجاه سال قبل از میلاد مسیح تخمین زده شده‌است. در اسکندریه مصر نیز پوشش صورت ضروری شمرده می‌شده‌است. در جهان اسلام. روبنده در دوران امویان، خلافت عبّاسی و عثمانی هم چنان اهمیت داشت و در ایران پیش از قاجار نیز زنان با روبنده در اجتماع ظاهر می‌شدند و ولی بعد از قاجار فقط در استان هرمزگان و استان سیستان و بلوچستان از روبنده استفاده می‌شود. با قدرت گرفتن طالبان در افغانستان، زدن برقع و پوشاندن صورت در آن کشور برای زنان اجباری گردید. در عربستان سعودی نیز پوشاندن صورت برای زنان معمول است. در کشورهای
نیز پوشاندن صورت برای زنان معمول است. در کشورهای عربی مانند کویت، امارات متحده عربی، یمن، بحرین، مصر، عراق -در کشورهای آسیایی چون اندونزی و کشورهای آفریقایی چون الجزایر، لیبی، غنا و نیجریه نیز استفاده از روبنده در بین زنان مسلمان رایج است. در انتخابات مجلس فلسطین در سال ۲۰۰۶، نمایندگان زن حزب حماس همگی روبنده داشتند. در کشورهای اسلامی تونس و ترکیه استفاده از روبنده ممنوع است. در مصر و امارات متحده عربی رانندگی برای زنان با روبنده ممنوع گشته‌است. در ادیان. در زرتشتی‌گری. در بین کتب زردشتی، ارداویراف‌نامه
در زرتشتی‌گری. در بین کتب زردشتی، ارداویراف‌نامه پوشش صورت زنان را پسندیده دانسته‌است و چهره‌نمایی زنان را علّت گمراهی مردان می‌داند. در شاهنامه فردوسی چندین بار لغت پوشیده‌رخ یا پوشیده‌روی مترادف واژهٔ دختر به کار رفته‌است. شاهنامه‌شناس معاصر، پورخالقی چترودی، این علّت را بیانگر این واقعیت می‌داند که از نظر فردوسی زنان در دورهٔ کیانیان، اشکانیان، و ساسانیان از روبنده استفاده می‌کردند. در یهودیت. با استناد به تورات و تنخ یهودی، می‌توان دریافت که پوشانیدن چهره در میان زنان عبرانی و دیگر زنان یهودی رایج
چهره در میان زنان عبرانی و دیگر زنان یهودی رایج بوده‌است. ساره و قطوره همسر ابراهیم، ربه کا زن اسحاق، راحیل و لیه همسران یعقوب، صپوراه همسر موسی و استر همسر خشایارشا با چهرهٔ پوشیده در میان مردم حاضر می‌شدند. بر اساس کتاب روت، همسر بوعز نیز چهره خود را می‌پوشانیده‌است. در کتاب اشعیا، به فرستاده شدن عذاب بر دختران صهیون به دلیل چهره‌آرایی در برابر بیگانگان اشاره رفته‌است. در تورات برای اشاره به روبنده، واژه‌هایی چون صفه و مسّکه به کار رفته‌است. با این حال شواهدی از تورات نیز وجود دارد که نشان می‌دهد رسم