payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میوه‌ها. این جشن‌ها احتمالاً پیش از اینکه مردم منطقه با یهوه آشنا شوند هم رواج داشته‌اند اما سرانجام با اتفاقاتی در اساطیر ملی اسرائیل پیوند خوردند: پسح با خروج از مصر، شاووعوت با انتقال قوانین توسط یهوه به ملت اسرائیل در کوه سینا و جشن سایه‌بان‌ها نیز با سرگردانی در بیابان. در نتیجه، این جشن‌ها برای بزرگداشت نجات اسرائیل توسط یهوه و جایگاه اسرائیل به عنوان مردم مقدس او برگزار می‌شدند، هر چند معانی پیشین مرتبط با کشاورزی و دامداری آن‌ها به کلی فراموش نشده بود. در مراسم‌های پرستش یهوه احتمالاً قربانی هم
بود. در مراسم‌های پرستش یهوه احتمالاً قربانی هم انجام می‌شد اما محققان اعتقاد دارند احکام تطهیر و انحصار قربانی‌کردن نزد لاویان که در سفر لاویان در تورات وجود دارد، بعد از پایان دورهٔ اسارت در بابل به وجود آمده‌اند؛ بدان معنا که تا پیش از آن، بزرگ هر خانواده می‌توانست قربانی را انجام دهد. گروهی از تاریخ‌پژوهان اعتقاد دارند تا پیش از اصلاحات دینی یوشیا، پادشاه یهودا در اواخر قرن هفتم ق‌م، قربانی‌کردن نوزادان — که به یهوه یا به خدای آخرت، مولوخ، تقدیم می‌شد — بخشی از دین بنی‌اسرائیل/یهودا بوده‌است. تصور
— بخشی از دین بنی‌اسرائیل/یهودا بوده‌است. تصور می‌شود که در زمان قربانی‌کردن نوزادان، مزامیر (زبور) را می‌خواندند، هر چند جزئیات کمی وجود دارد. به‌طور کلی در عبادات رسمی، نماز نقش کمی داشت. تنخ معبد سلیمان را به گونه‌ای معرفی کرده که گویی همیشه قرار بوده معبد اصلی یا حتی تنها معبد یهوه باشد؛ این اشتباه است: قدیمی‌ترین معابد کشف‌شده بنی‌اسرائیل از قرن دوازدهم قبل از میلاد و مذبح‌هایی در فضای آزاد هستند. در این معابد، مجسمه‌هایی گاو نر برنزی یافت شده که یادآور ال است زیرا یکی از شیوه‌های نمایش ال در دین
ال است زیرا یکی از شیوه‌های نمایش ال در دین کنعانی، نمایش او در ظاهر گاوی نر بود. معابدی متأخرتر هم در دان، در شمال اسرائیل و در نگب و بئرشبع در قلمروی یهودا بودند، کشف شده‌است. این مذبح‌ها مکانی برای برگزاری جشن‌ها، تقدیم قربانی، قسم‌خوردن و حل اختلافات قانونی بودند. همان‌طور که خیلی هم معروف است، پرستندگان یهوه او را به وسیلهٔ بت یا تصویر نمایش نمی‌دادند. البته این بدان معنا نیست که یهوه هیچ نمادی نداشت؛ بنی‌اسرائیل در آغاز خرسنگ‌ها را نماد او می‌دانستند و به گفتهٔ کتاب مقدس، در دورهٔ پادشاهی، در معبد
و به گفتهٔ کتاب مقدس، در دورهٔ پادشاهی، در معبد سلیمان تخت سلطنت او قرار داشت که از دو کروبی شکل گرفته بود و بال‌هایشان نشیمنگاه و جعبه‌ای (تابوت عهد) نیز جای پای او محسوب می‌شد. خود تخت هم خالی بود. دلیل مخالفت بنی‌اسرائیل با بت یا تصویر خدایشان مشخص نیست اما در سال‌های اخیر برخی از محققان بدان نتیجه رسیده‌اند که یهوه را در واقع تا قبل از اصلاحات دینی حزقیا و یوشیا (هر دو از پادشاهان یهودا) با تصویر و بت نمایش می‌دادند. به گفته ناتان مک‌دونالد، اینکه بنی‌اسرائیل از آغاز با بت و تصویر خدایشان مخالف بودند،
از آغاز با بت و تصویر خدایشان مخالف بودند، کاملاً حاصل توهمات دورهٔ بعد از اسارت در بابل است. یهوه و ظهور یکتاپرستی. بنی‌اسرائیل هم تا قبل از دورهٔ اسارت در بابل (اوایل قرن ششم قبل از میلاد) مثل همسایگانشان خدایان متعددی را پرستش می‌کردند و ظهور یکتاپرستی اسرائیلی حاصل شرایط تاریخی خیلی خاصی بود. در اوایل دورهٔ چادرنشینی، هر کدام از اسباط خدای مخصوص خودشان را داشتند و در عهد سلطنت نیز یهوه خدای حافظ اسرائیل بود و جایگاهی بالاتر از سایر خدایان داشت. اشیره که پیش‌تر همسر ال بود، در این دوره به عنوان زن یا
که پیش‌تر همسر ال بود، در این دوره به عنوان زن یا مادر یهوه پرستیده می‌شد. کتیبه‌هایی از اسرائیل باستان کشف شده که حاوی جمله «یهوه و اشیرهٔ او» هستند و بسیاری از آیات کتاب مقدس هم نشان می‌دهد که بت‌های اشیره در معابد اورشلیم، بث‌ئیل و سامریه نیز وجود داشته‌اند. به‌علاوه آنات، همسر بعل، احتمالاً همسر یهوه نیز محسوب می‌شده و او را «آنات یهو» خطاب می‌کردند و این عبارت در سندی یهودی از قرن پنجم قبل از میلاد در مصر به چشم خورده‌است. یک ایزدبانوی دیگر هم به نام «ملکهٔ آسمان‌ها» وجود داشته و توسط بنی‌اسرائیل
«ملکهٔ آسمان‌ها» وجود داشته و توسط بنی‌اسرائیل پرستیده می‌شده که احتمالاً ترکیبی از عشتروت و ایشتر و از القاب اشیره بوده باشد. پرستش بعل و یهوه در اوایل تاریخ مملکت اسرائیل در کنار یکدیگر وجود داشته اما زمانی که شاه اهب و ملکه ایزابل (که نامش هم ریشه در دعایی برای بعل دارد) تلاش کردند بعل را به جایگاه خدای ملی اسرائیل ارتقا دهند، هم‌زیستی این دو خدا غیرممکن پنداشته شد. با این وجود، پرستش بعل تا مدتی ادامه پیدا کرد. احتمالاً الیاس نبی در قرن نهم قبل از میلاد یا به احتمال بیشتر هوشع نبی در قرن هشتم قبل از
یا به احتمال بیشتر هوشع نبی در قرن هشتم قبل از میلاد کسانی بودند که برای اولین بار یهوه را به تنهایی پرستیدند اما این مسئله تا زمان دورهٔ اسارت در بابل و عهد بعد از اسارت، دغدغهٔ گروه خیلی کوچکی بوده و تنها در آن زمان که محبوبیت این تفکر بیشتر شد. البته اولین کسانی که یهوه را به‌تنهایی پرستیدند معمولاً یکتاپرست محسوب نمی‌شوند، بلکه تک‌پرست به‌شمار می‌آیند زیرا اینان اعتقاد نداشتند یهوه تنها خدایی است که وجود دارد و فقط معتقد بودند تنها خدایی است که بنی‌اسرائیل باید او را بپرستند. سرانجام در دورهٔ اسارت در
باید او را بپرستند. سرانجام در دورهٔ اسارت در بابل در قرن ششم قبل از میلاد که بحرانی ملی برای اسرائیل به حساب می‌آمد، پیروان یهوه پا را فراتر گذاشتند و به صراحت موجودیت دیگر خدایان را انکار کردند و نتیجتاً، انتقال دین اسرائیلی از تک‌پرستی به یکتاپرستی آغاز شد. با این وجود، همه‌گیری توحید میان یهودیان تا دورهٔ مکابیان در قرن دوم قبل از میلاد به طول انجامیده‌است. از اسارت در بابل تا سقوط معبد دوم، ۵۸۶ ق‌م‌–۷۰ م. در سال ۵۸۶ ق‌م، اورشلیم توسط امپراتوری بابل نو فتح و معبد آن نابود شد. رهبران جامعه، شامل
نو فتح و معبد آن نابود شد. رهبران جامعه، شامل خانوادهٔ سلطنتی، کاهنان، انبیاء و کاتبان به عنوان اسیر به بین‌النهرین برده شدند. در سال ۵۳۹ ق‌م، کوروش بزرگ بابل را فتح کرد و به اسیران اجازه بازگشت به اسرائیل داد و معبد توسط دولت هخامنشی بازسازی شد که به معبد دوم معروف است. در دهه‌های اخیر، تاریخ‌پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که تنخ، مجموعهٔ کتب مقدس یهودیان، در قرن پنجم ق‌م جمع‌آوری، ویرایش و مورد تجدیدنظر واقع شد تا حقایق و چالش‌های دورهٔ حکومت هخامنشی را بازتاب دهد. کسانی که از اسارت بازمی‌گشتند، علاقه به
دهد. کسانی که از اسارت بازمی‌گشتند، علاقه به خصوصی به تاریخ اسرائیل داشتند؛ به عنوان مثال، نسخهٔ مکتوب تورات (از پیدایش تا تثنیه) و کتب تواریخ محصول این دوره هستند. آنان به آثار انبیاء هم علاقه‌مند بودند و برخی از این آثار مثل ده فصل آخر کتاب اشعیا، کتاب حجی، کتاب زکریا، کتاب ملاکی در این دوره نوشته شده‌اند. یهودیت در دورهٔ معبد دوم بر خود معبد متمرکز بود، نه کنیسه‌ها یا متون مقدس. در واقع شکل‌گیری مفهوم «کتاب آسمانی» به کندی پیش می‌رفت و پذیرش تورات و کتب انبیاء تا قرن اول میلادی طول کشید. در این دوره،
انبیاء تا قرن اول میلادی طول کشید. در این دوره، ذکر نام یهوه در فضای عمومی به تابو تبدیل شد و زمانی که یهودیان متون مقدس را می‌خواندند، به جای نام او از «آدونای» (אֲדֹנָי‬، خداوند) استفاده می‌کردند. کاهن اعظم اسرائیل اجازه داشت یک بار در معبد در یوم‌کیپور نام یهوه را بر زبان جاری کند اما نه در زمان و مکان دیگر. در عصر هلنیستی، متون یهودی توسط یهودیان مصر به یونانی ترجمه شد. در ترجمهٔ یونانی، از لغت کیریوس (κύριος، خداوند یا ارباب) به جای تتراگراماتون و آدونای استفاده شده‌است. سرانجام معبد در سال ۷۰ میلادی
استفاده شده‌است. سرانجام معبد در سال ۷۰ میلادی نابود و تلفظ اصلی تتراگراماتون به فراموشی سپرده شد. یهوه در نگاه رائلیان. رائلیان، (به‌معنای پیام‌آورانِ نور) نام جنبشی است که اعضای آن بر این باورند که انسان‌هایی دانشمند به نام الوهیم توسط سفینه‌های فضایی پیشرفته که ما آن‌ها را اشیاء پرنده ناشناخته (یوفو) می‌دانیم، به روی زمین آمده و از طریق علم ژنتیک، حیات هوشمند نوین را بر روی کرهٔ زمین خلق کرده‌اند. الوهیم، همانند بشریتِ روی زمین هستند البته با علمی بیست و پنج هزار سال پیشرفته‌تر. در نظر اینان، الوهیم در
پنج هزار سال پیشرفته‌تر. در نظر اینان، الوهیم در زبان عبری کلمه‌ای جمع و به معنی «کسانی که از آسمان آمدند» می‌باشد؛ که مفرد آن «الوها» است. الوهیم در سیاره‌ای پیشرفته و پاک و سرشار از لذات زندگی می‌کنند که با فناوری بسیار پیشرفته‌ای به زندگی جاودانی دست پیدا کرده‌اند، رهبر آن‌ها (ریاست انجمن جاودانگان) یهوه یا الله یا هورس یا زئوس است. در مقابل این مجموعه، ابلیس یا ست یا شیطان قرار دارد که می‌خواهد با جمع‌آوری سند و مدرک از جنگ و خون‌ریزی و جنایات انسان بر روی کرهٔ زمین به یهوه و دانشمندانش و ساکنان
بر روی کرهٔ زمین به یهوه و دانشمندانش و ساکنان سیاره‌شان ثابت کند که خلقت انسان (حیات زندهٔ هوشمند و خودبرنامه‌ریز) بر روی زمین کاری بیهوده، اشتباه و خطرناک بوده‌است.
فلسفه دوران رنسانس در سده‌های ۱۵ تا ۱۷ میلادی، بین قرون وسطی و دوران جدید در در شمال ایتالیا رخ داد. این دوره در قرن ۱۵ میلادی به اوج خود رسید و در سراسر ایتالیا و بخش‌هایی از اروپا گسترش چشم‌گیری یافت و تا اوایل قرن ۱۷ میلادی، تاثیرات رنسانس در سراسر اروپا به وضوح قابل مشاهده بود. واژه رنسانس به معنای نوزایی است و به عنوان مرحله گذار از الهیات و فلسفه ارسطویی به فلسفه مدرن شناخته می‌شود. این دوره به این دلیل به این نام خوانده می‌شود که تمرکز مطلق بر ارسطو جای خود را به تمام متون فیلسوفان یونان و روم باستان
خود را به تمام متون فیلسوفان یونان و روم باستان از جمله افلاطون، سقراط، فیثاغورس و بسیاری دیگر داده و جدایی از مکاتب قرون وسطایی اسکولاستیک محور کار فلسفی، قرار گرفت. فلسفه رنسانس و اومانیسم و ​​همچنین مطالعات انسانیِ این دوره، در روش کار و تحقیق هنوز به سنت‌های قرون وسطایی مرتبط بود، به این معنی که این روش‌ها هم‌چنان مبتنی بر گمانه‌آزینی و وابستگی به تحلیلِ متن بودند، اما این روش‌ها به تدریج جای خود را به سوالات و روش‌های علمی، که موضوع غالب فلسفه مدرن را تشکیل می‌دهند، داد. جنبش آموزشی اومانیسم رنسانس که
می‌دهند، داد. جنبش آموزشی اومانیسم رنسانس که عمدتاً بر ادبیات متمرکز بود، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و تأثیر زیادی بر فلسفه این دوره داشت. از فیلسوفان و دانشمندان شهیر و تاثیر گذار این دوره می‌توان به ماکیاولی، فرانسیس بیکن، گیمیستوس پلتو، اراسموس، لوتر، فیچینو، کوپرنیک، کِپلر، گالیله و نیکلاسِ کوزانوس اشاره نمود. کوزانوس از شارحان مطرح جریان ارسطوگرایی در دوران رنسانس بود و همچون ارسطو به میراییِ روح باور داشت. در دوره رنسانس توجه به روشهای علمی و ریاضیات، نخستین گام اساسی بشر به‌سوی کشف دنیایی تازه
نخستین گام اساسی بشر به‌سوی کشف دنیایی تازه مبتنی بر شواهد تجربی را فراهم آورد و راه را برای انقلاب علمی و فنی و اختراعات تازه در قرن‌های بعدی هموار نمود. دوران نوزایی در حقیقت دوران آزادی انسان از قید و بند طبیعت و نیز جهل خود خواسته انسان بود. طبیعت دیگر چیزی نبود که ماورا انسان قرار گرفته باشد و انسان تنها چیزهایی درباره‌اش می‌داند؛ بلکه طبیعت به موضوع کار، تجربه و کاربرد انسان تبدیل شد. ‌‌ ویژگی‌های آن. لازم است ذکر شود که فلسفه مشاء در عصر رنسانس نیز مانند سده‌های میانه همچنان در دانشگاه‌ها تدریس
مانند سده‌های میانه همچنان در دانشگاه‌ها تدریس می‌شد اما مهم‌ترین امری که این فلسفه را از فلسفه مشائی قرون وسطی متمایز می‌کرد توجه رنسانسیان به زبان یونانی در مطالعه ارسطو بود. به این معنی که در دانشگاه‌ها متون ارسطو را به زبان یونانی مطالعه و تدریس می‌نمودند. جریان‌های مطالعه افلاطون. در مطالعه افلاطون در دوره رنسانس حداقل سه جریان عمده می‌توان یافت:
دور پایانی چهاردهمین دوره مسابقات جام ملت‌های آسیا در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۷ میلادی برگزار شد. این بازی‌ها در ۷ ژوئیه آغاز شد و در ۲۹ همین ماه به پایان رسید. برای نخستین بار در تاریخ این بازی‌ها چهار کشور اندونزی، مالزی، ویتنام و تایلند به‌طور هم‌زمان میزبان بودند. استرالیا نخستین بار بود که به عنوان عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا در این بازی‌ها شرکت می‌کرد. ورزشگاه‌ها. این دوره از بازی‌ها در هشت ورزشگاه چهار کشور میزبان برگزار شد. نگاهی به بازی‌ها. در دوره چهاردهم جام ملت‌ها نتایجی گاه شگفت‌آور و نامنتظره به دست
جام ملت‌ها نتایجی گاه شگفت‌آور و نامنتظره به دست آمد. استرالیا تنها به لطف گل دقایق پایانی تیم کیهیل توانست از شکست مقابل عمان در گروه A بگریزد. از سوی دیگر ویتنام میزبان جام شگفتی آفرید و امارات متحده عربی را با نتیجه ۲ به ۰ از پیش رو برداشت. در همین گروه B قطر نیز قهرمان دوره پیشین یعنی ژاپن را با یک تساوی ۱–۱ متوقف کرد. در گروه D اندونزی نیز روند پیروزی میزبانان جام را ادامه داد و بحرین را با نتیجه ۲ به ۱ مغلوب کرد. اما مالزی در گروه C تنها میزبانی بود که جز شکست نتوانست چیزی به دست آورد. این تیم در هر
جز شکست نتوانست چیزی به دست آورد. این تیم در هر سه بازی خود شکست خورد، ۱۲ گل دریافت کرد و تنها توانست ۱ گل در مقابل چین به ثمر برساند. حتی تایلند نیز توانست عمان را با ۲ گل شکست دهد. استرالیا که برای نخستین بار است به عنوان عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا به میدان می‌رود در دیدار برابر عراق با نتیجه ۳ به ۱ به سختی شکست خورد تا متوجه شود که بازی کردن در آسیا آن‌قدر هم آسان نخواهد بود. گروه‌بندی. این بازی‌ها در چهار گروه به ترتیب زیر برگزار شد: انتقادها. کشورهای میزبان (اندونزی، مالزی، ویتنام و تایلند) سابقه‌ای
میزبان (اندونزی، مالزی، ویتنام و تایلند) سابقه‌ای در برپایی دیدارهای بزرگ ندارند، محمد بن همام (رئیس AFC) نیز طی اظهارنظری ابراز داشت که «سپردن میزبانی به چهار کشور سیاست درستی نبوده است».
لونا لاوگود از شخصیت‌های تخیلی در مجموعه داستان‌های هری پاتر نوشته جی. کی. رولینگ است. این شخصیت برای اولین‌بار در هری پاتر و محفل ققنوس ظاهر می‌شود، که وضعیت ظاهری او با موهای بور و کثیف تا کمر و چهره‌ای بهت‌زده توصیف شده است. چشمان او نقره‌ای و برآمده هستند (که همیشه به صورت شگفت‌زده توصیف شده است) این شخصیت توسط ایوانا لینچ بازیگر ایرلندی در اقتباس های سینمایی از هری پاتر و محفل ققنوس، هری پاتر و شاهزاده دورگه، و هری پاتر و یادگاران مرگ – قسمت اول و قسمت دوم به تصویر کشیده شده است. رولینگ در وب سایت خود،
به تصویر کشیده شده است. رولینگ در وب سایت خود، بازی ایوانا لینچ را برای این نقش «عالی» توصیف کرده است. لینچ برای بازی در این نقش مجبور شد موهایش را به رنگ بلوند روشن سفید کند، و بازی او تحسین منتقدان را دریافت کرد. شخصیت. رولینگ گفته است که لونا «ضد هرماینی» است، زیرا لونا چیزها را تنها بر اساس ایمان باور می کند، در حالی که هرماینی نظرات خود را بر اساس حقایق و منطق استوار می‌کند. هرماینی بارها سعی می‌کند لونا را متقاعد کند که باورهای او مزخرف هستند، اما فایده‌ای نداشت. این بدان معنا نیست که لونا بی‌هوش
فایده‌ای نداشت. این بدان معنا نیست که لونا بی‌هوش است. در واقع او به عنوان یک ریونکلاو، اعتقادش این است که «تخیل فراتر از اندازه، بزرگترین گنج انسان است». هرماینی لونا را ساده‌لوح می‌بیند، در حالی که لونا هرماینی را تنگ‌نظر می‌داند. اگرچه آنها دیدگاه‌های متفاوتی دارند، اما لونا و هرماینی در نهایت با هم دوست می‌شوند. لونا علیرغم دمدمی بودن، اغلب در مورد طبیعت انسان دانا است و هری به صداقت بی‌پرده او در داستان اشاره می‌کند. او همچنین برای دوستانش احترام زیادی قائل است، زیرا هری متوجه می‌شود که پرتره‌هایی از
قائل است، زیرا هری متوجه می‌شود که پرتره‌هایی از دوستانش (هری، رون، هرماینی، جینی و نویل) روی سقف اتاقش نقاشی کرده است که با زنجیر ساخته شده از چوب به هم متصل شده‌اند و واژه «دوستی» بارها و بارها تکرار می‌شود. واضح است که با وجود بی‌ادبی‌های مکرر رون و هرماینی، او این پنج نفر را افرادی بسیار نزدیک به خود می‌داند. پدر و مادر لونا هر دو جادوگر هستند. پدر او زنوفیلیوس لاوگود برای اولین بار در هری پاتر و یادگاران مرگ ظاهر می‌شود، هرچند دخترش پیشتر او را به عنوان سردبیر مجله «طفره‌زن» معرفی کرده بود، مجله‌ای که
سردبیر مجله «طفره‌زن» معرفی کرده بود، مجله‌ای که به گفته لونا، روایت‌های مهمی را منتشر می‌کند که فکر می کند مردم باید در جریان آن قرار بگیرند. به گفته لونا، مادرش یک جادوگر خارق‌العاده بود که در اثر اشتباه آزمایش طلسم درگذشت. لونا در نه سالگی شاهد مرگ مادرش بود و به همین علت می‌تواند تسترال‌ها را ببیند. به نظر می رسد لونا تک فرزند است زیرا هیچ اشاره ای به خواهر و برادرانش نشده است. خانواده لاوگود در نزدیکی اوتری سنت‌کچپل، دهکده‌ای کوچک در سواحل جنوبی انگلستان در نزدیکی خانه خانواده ویزلی زندگی می‌کنند.
در نزدیکی خانه خانواده ویزلی زندگی می‌کنند. حضورها. "هری پاتر و محفل ققنوس". لونا اولین بار در هری پاتر و محفل ققنوس ظاهر می‌شود در جاییکه هری، جینی و نویل به او در یک کوپه قطار سریع‌السیر هاگوارتز می‌پیوندند. لونا در مدرسه منزوی است اما به نظر می رسد که او اهمیت چندانی به نظر دیگران نمی‌دهد. او به طور گسترده با نام مستعار «لونی» (به معنای احمق) در بین دانش‌آموزان شناخته می‌شود اما به نظر می‌رسد که اینکار باعث آشفتگی او نمی‌شود و زمانیکه همکلاسی‌هایش با دزدی و مخفی کردن وسایل‌هایش به طور مرتب او را اذیت می
و مخفی کردن وسایل‌هایش به طور مرتب او را اذیت می کنند، تا حد زیادی عصبانی نمی‌شود و با این حال، او برای دوستان اندک خود ارزش قائل است. هری در این سال پرتلاطم زندگی‌اش دوستی قوی با لونا برقرار می‌کند، لونا که تنها کسی است که می‌تواند خشم او را فرو نشاند و وقتی بسیاری از دوستان نزدیک‌ترش نمی‌توانند او را آرام کنند لونا بارها در طول سریال از هری حمایت می‌کند. او و پدرش زنوفیلیوس لاوگود، هری و آلبوس دامبلدور را وقتی ادعا می کنند که لرد ولدمورت بازگشته است، باور می کنند. لونا به همراه هرماینی، ریتا اسکیتر را
می کنند. لونا به همراه هرماینی، ریتا اسکیتر را متقاعد می‌کند با هری مصاحبه کند تا نظرات او در «طفره‌زن» مجله‌ای که پدر لونا سردبیر آن است منتشر شود. لونا همچنین عضو ارتش دامبلدور می‌شود و بعداً در کتاب به هری، رون، هرماینی، جینی و نویل در درگیری با مرگ‌خواران در سازمان اسرار در وزارت سحر و جادو می‌پیوندد. زمانی که او به همراه رون و جینی از هری جدا می‌شود به نظر می‌رسد که تنها کسانی هستند که توسط یک طلسم خیره کننده مورد حمله قرار نگرفته‌اند، آسیبی ندیده باشند. در اواخر کتاب، لونا پس از مرگ سیریوس بلک
باشند. در اواخر کتاب، لونا پس از مرگ سیریوس بلک پدرخوانده هری دیدگاه‌هاش درباره مرگ را با هری به اشتراک می‌گذارد و به دلداری می‌دهد. "هری پاتر و شاهزاده دورگه". در هری پاتر و شاهزاده دورگه، لونا برای اولین‌بار در قطار سریع‌السیر هاگوارتز دیده می‌شود. هنگامی که برخی از دانش‌آموزان دختر دیگر از هری دعوت می‌کنند تا در کوپه خود به آنها بپیوندد و می گویند که او مجبور نیست با لونا و نویل بنشیند و به این معنی که آنها همراهان مطلوبی نیستند، هری با پژمردگی می گوید: «آنها دوستان من هستند.» لونا به روش صادقانه خود
«آنها دوستان من هستند.» لونا به روش صادقانه خود مشاهده می‌کند که مردم انتظار دارند شخصی مانند هری «دوستان باحال‌تر از ما» داشته باشد. پاسخ هری که نشان‌دهنده علاقه زیاد او به این دو است. در کریسمس، هری لونا را در یک قرار افلاطونی به مهمانی که توسط هوریس اسلاگهورن برگزار می‌شود دعوت می‌کند. هری متوجه می‌شود که علیرغم پوشیدن لباس نقره‌ای رنگ، بسیار زیبا به نظر می‌رسد، و مکالمه او در مورد توطئه روتفانگ باعث می‌شود هری با خنده در نوشیدنی‌اش سرفه کند. لونا همچنین گزارشگر کوییدیچ بازی گریفیندور مقابل هافلپاف را
گزارشگر کوییدیچ بازی گریفیندور مقابل هافلپاف را انجام می‌دهد که در طی آن مقدار کمی در مورد بازی صحبت می‌کند و در عوض در مورد «شکل جالب ابرها» بالای استادیوم صحبت می‌کند و اینکه جینی چقدر خوب بازی می‌کند و همچنین به یکی از بازیکنان هافلپاف اشاره می‌کند که از عارضه «لورگی بازنده» رنج می برد. در همان حین هم پروفسور مینروا مک‌گوناگال نمی‌داند با گزارش‌های عجیب او چه کند، اما برخی از طرفداران گزارش بازی او را بسیار سرگرم‌کننده می‌دانند. بعدها وقتی مرگ خواران به هاگوارتز حمله کردند، لونا، جینی و نویل تنها اعضای
هاگوارتز حمله کردند، لونا، جینی و نویل تنها اعضای ارتش دامبلدور بودند که برای محافظت از مدرسه فعال می‌شوند. در طول تشییع جنازه دامبلدور هری حجم زیادی از محبت لونا به نویل را وقتی کمک می‌کند تا روی صندلی خود بنشیند، مشاهده می‌کند. "هری پاتر و یادگاران مرگ". در هری پاتر و یادگاران مرگ، لونا و پدرش در مراسم عروسی بیل و فلور در پناهگاه شرکت می‌کنند، که در طی آن او بلافاصله هری را می‌شناسد، علی‌رغم اینکه که هری با معجون مرکب چهره خود را تغییر داده است و فقط با حالتی که در صورتش دارد قادر به شناخت او شد. لونا
حالتی که در صورتش دارد قادر به شناخت او شد. لونا برای سال ششم خود به مدرسه باز می‌گردد، جایی که او و جینی به نویل از خشم آلکتو و آمیکوس کارو، خواهر و برادرهای مرگ‌خوار که برای تدریس در هاگوارتز فرستاده شده‌اند، ارتش دامبلدور را مخفیانه احیا می‌کند. در طول دوره اول، این سه نفر وارد دفتر سوروس اسنیپ می‌شوند و سعی می کنند شمشیر گریفیندور را بدزدند تا به هری کمک کنند اما آنها دستگیر می‌شوند و ظاهراً به خاطر جرمشان به بازدید از جنگل ممنوعه با روبیوس هاگرید مجازات می‌شوند. در طول بازدید هری از اقامتگاه لاوگود،
می‌شوند. در طول بازدید هری از اقامتگاه لاوگود، او متوجه شواهد متعددی می‌شود که نشان می‌دهد لونا علیرغم تعطیلات کریسمس به خانه نیامده است: گرد و غبار روی عکس او و مادرش، کمد لباس خالی از لباس او و تخت او که به نظر می‌رسد مدتی است که در آن نخوابیده است. سپس مشخص شد که لونا هنگام سفر به خانه برای کریسمس با قطار سریع السیر هاگوارتز در آن سال، بخاطر مطالبی در حمایت از هری پاتر در مجله «طفره‌زن» ربوده شده است. وقتی هری، رون و هرمیون در خانه لاوگود هستند، زنوفیلیوس، که ناامید از نجات دختر و تنها فرزندش است، به
که ناامید از نجات دختر و تنها فرزندش است، به آنها خیانت می ک و حضور آنها را به مرگ‌خواران به این امید که انجام این کار آزادی لونا را تضمین کند، اعلام می‌کند. هری، رون و هرمیون به سختی فرار می‌کنند و چند ماه بعد اسیر شده و در زیرزمین خانواده مالفوی منتقل می‌شوند. در آنجا، لونا را به همراه آقای اولیوندر، چوبدستی‌ساز می‌بینند. همه آنها توسط دابی جن‌خانگی نجات می‌یابند که آنها را به کلبه صدفی، محل اقامت بیل ویزلی و فلور دلاکور می آورد، جایی که افسون‌های محافظ آنها را در امان نگه می‌دارد. وقتی هری به هاگوارتز
آنها را در امان نگه می‌دارد. وقتی هری به هاگوارتز باز می‌گردد تا دیهیم ریونکلاو که ولدمورت آن را به هورکراکس تبدیل کرده بود را پیدا کند، لونا به او کمک می‌کند که وارد سالن عمومی ریونکلاو شود تا شکلی از دیادم روونا ریونکلاو را ببیند. او مرگ‌خوار الکتو کارو را به محض کشف آنها مبهوت می‌کند. پس از آن او شجاعانه در نبرد هاگوارتز می‌جنگد و طلسم پاترونوس خود را برای مبارزه با صدها دیوانه‌سازی که قصد حمله به هری، رون و هرمیون را دارند احضار می‌کند. پس از مرگ فرضی هری، لونا درنهایت با بلاتریکس لسترنج به همراه
هری، لونا درنهایت با بلاتریکس لسترنج به همراه هرمیون و جینی دوئل می‌کند تا زمانی که مالی ویزلی مسئولیت را برعهده می‌گیرد و بلاتریکس را شکست می‌دهد. در نهایت، لونا جزو اولین کسانی است که وقتی ولدمورت شکست می‌خورد به هری تبریک می‌گوید. پس از نبرد، به نظر می رسد که او تنها کسی است که تشخیص می‌دهد که هری به آرامش و سکوت نیاز دارد حواس‌ها را پرت می‌کند تا هری بتواند با شنل نامرئی خود فرار کند. زندگی پس از مجموعه کتاب‌ها. در اولین مصاحبه تلویزیونی رولینگ پس از انتشار هری پاتر و یادگاران مرگ، او تعدادی از
از انتشار هری پاتر و یادگاران مرگ، او تعدادی از جنبه‌های زندگی لونا پس از هاگوارتز را فاش کرد. لونا همچنان فردی عجیب و غریب است و حرفه‌ای را دنبال می‌کند که «معادل جادوگری» یک طبیعت‌گرا است. او با برخی باورهای نادرست پدرش کنار می‌آید، اما رولینگ توضیح می‌دهد که پیشینه‌ او ذهن‌باز منحصربه‌فردی را در او پرورش داده است که به او اجازه می‌دهد تا اکتشافاتی کند که افراد «واقعیت‌گرا» بیشتر ممکن است قادر به تشخیص آن نباشند. در مصاحبه‌ای که بعداً مبتنی بر گفتگوی اینترنتی انجام شد، رولینگ توضیح داد که لونا گونه‌های
انجام شد، رولینگ توضیح داد که لونا گونه‌های جدیدی از حیوانات را کشف کرد و به خاطر آن کاملاً مشهور شد، اگرچه در نهایت مجبور شد اعتراف کند که اسنورکک شاخ چروکیده واقعا وجود ندارند. او با یک طبیعت‌دان، نوه نیوت اسکمندر، به نام رولف ازدواج کرد.. در مستند جی‌کی‌آر در شبکه ITV، رولینگ یک شجره‌نامه از نسل جدید ویزلی‌ها، از جمله لونا و رولف را ترسیم کرد. آنها صاحب پسران دوقلو به نام‌های لورکان و لایسندر اسکمندر شدند. این دوقلوها چندین سال پس از اینکه دوستان لونا فرزندان خود را داشتند به دنیا آمدند. همچنین مشخص شد
خود را داشتند به دنیا آمدند. همچنین مشخص شد که هری و جینی فرزند سوم و تنها دختر خود را لیلی‌لونا به نام «دوست عزیز» خود نامگذاری کردند. استقبال از شخصیت. لونا پس از حضور اولیه اش در داستان هری پاتر و محفل ققنوس به سرعت به شخصیت مورد علاقه طرفداران تبدیل شد که تا حد زیادی به دلیل شخصیت عجیب و غریب و نگرش خوش‌شانس او بود. سایت IGN لونا را به عنوان دوازدهمین شخصیت برتر هری پاتر معرفی کرد و اظهار داشت: مجله امپایر، لونا را به عنوان دهمین شخصیت برتر فهرست کرد. سرشه رونان بازیگری که بعداً نامزد اسکار شد از جمله
رونان بازیگری که بعداً نامزد اسکار شد از جمله کسانی بود که برای نقش لونا لاوگود تست داد.
خورخه فرانسیسکو ایسیدورو لوئیس بورخس آسودو معروف به خورخه لوئیس بورخِس ( ) (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۸۹۹ – درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۸۶) نویسنده، شاعر و مترجم معاصرِ آرژانتینی و یکی از برجسته‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین بود. شهرت او بیشتر به‌خاطر نوشتن داستان کوتاه است. یکی از مشهورترین کتاب‌های او، داستان (۱۹۴۴)، گلچینی از داستان‌های کوتاه بورخس به انتخاب خودش است که مضامینی همچون رؤیا، هزارتو، فلاسفه، کتابخانه، آینه، داستان‌نویسان و اسطوره را می‌توان حلقهٔ اتصال این داستان‌ها دانست. آثار بورخس به غنای ادبیات فلسفی و ژانر
دانست. آثار بورخس به غنای ادبیات فلسفی و ژانر فانتری افزوده و بر جنبش واقع‌گرایی جادویی در ادبیات آمریکای لاتین در قرن بیستم تأثیر گذاشته‌اند. بورخس در قالب اشعاری که اواخر عمرش می‌سرود، با چهره‌های فرهنگی‌ای مانند اسپینوزا، دکاموئش و ویرژیل گفتگو می‌کرد. بورخس در بوئنوس آیرس زاده شد. او در سال ۱۹۱۴ همراه خانواده‌اش به سوئیس نقل مکان و در کالج ژنو تحصیل کرد. خانوادهٔ بورخس به کشورهای زیادی در اروپا از جمله اسپانیا سفر می‌کردند. بورخس در سال ۱۹۲۱ به آرژانتین بازگشت و انتشار اشعار و جستارهایش در مجلات ادبی
بازگشت و انتشار اشعار و جستارهایش در مجلات ادبی سورئالیست را آغاز کرد. در سال ۱۹۴۶ پس از به قدرت رسیدن خوآن پرون، بورخس به‌خاطر حمایت از متفقین جنگ جهانی دوم، از سِمت ادبی‌ای که داشت اخراج شد اما به‌کمک دوستانش توانست از طریق تدریس، ویراستاری و نویسندگی، اموراتش را بگذراند. پس از سقوط پرون در سال ۱۹۵۵، بورخس به‌عنوان مدیر کتابخانهٔ ملی و استاد ادبیات انگلیسی در دانشگاه بوئنوس آیرس منصوب شد. او در این زمان که تقریباً ۵۵ سال سن داشت، بینایی‌اش را به‌طور کامل از دست داده بود. در سال ۱۹۶۱، بورخس همراه با
کامل از دست داده بود. در سال ۱۹۶۱، بورخس همراه با ساموئل بکت برندهٔ اولین جایزه فورمنتور شد و در کانون توجه جهانی قرار گرفت. شهرت بین‌المللی او در دههٔ ۱۹۶۰ کاملاً تثبیت شد که ازجمله دلایل آن می‌توان به ترجمهٔ آثار او به زبان انگلیسی، اقبال گسترده به ادبیات آمریکای لاتین در این دهه و موفقیت کتاب صد سال تنهایی اثر گابریل گارسیا مارکز اشاره کرد. بورخس آخرین اثر خود ("The Conspirators") را به شهر ژنو تقدیم کرد. او «هنری جیمز»، «کنراد»، «آلن پو» و «کافکا» را معلمین ادبی خود به حساب آورده و «عطار»، «بودا» و