payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کار (به انگلیسی: Work) مفهومی در فیزیک است که مقدار انرژی‌ای که از طریق نیرو در یک جابه‌جایی به یک شی منتقل می‌شود، را بیان می‌کند. کار، مانند انرژی، یک کمیت نرده ای است و یکای آن در SI، ژول است. واژهٔ "کار" را نخستین بار یک ریاضی‌دان فرانسوی به نام گاسپار-گوستاو کوریولیس (به فرانسه Gaspard-Gustave Coriolis)در سال ۱۸۳۰ به کار برد. بر اساس قضیهٔ کار-انرژی (به انگلیسی: work-energy theorem) اگر نیرویی به جسمی اثر کند و انرژی جنبشی‌اش را از "Ek1" به "Ek2" بیفزاید، کار ("W") برابر است با: که "m" جرم جسم و "v"
کار ("W") برابر است با: که "m" جرم جسم و "v" سرعت آن است. از دیدگاهی دیگر، کار برابر است با ضرب نقطه‌ای نیروی واردشده ("F") و جابه‌جایی جسم ("d"). یعنی: وقتی یک نیرو در راستای خود جابه‌جا شود، کار انجام می‌شود؛ کار انجام شده توسط نیروی ثابت برابر است با حاصل‌ضرب جابحایی در تصویر نیرو در راستای جا به جایی. اگر نیرو و جابجایی هم‌راستا و هم‌جهت باشند (formula_3 = 0⁰)، کار، مثبت خواهد بود. اگر نیرو و جابجایی در خلاف جهت یکدیگر باشند(formula_3 = ۱۸۰⁰)، کار منفی خواهد بود. اگر نیروی formula_5 با زاویه formula_3
خواهد بود. اگر نیروی formula_5 با زاویه formula_3 اعمال شود، تنها بخشی از نیرو که هم‌راستای جابجایی است (formula_7) کار انجام می‌دهد؛ بنابراین اگر نیرو عمود بر راستای جابجایی وارد شود (formula_3 = ۹۰⁰ یا ۲۷۰⁰) کاری توسط نیرو انجام نشده‌است، یا کار برابر صفر خواهد بود. به همین دلیل در جابجایی افقی اجسام، کار نیرو های وزن و عمودی سطح برابر صفر است. ورزش برای فیزیک و فیزیک برای کار کردن در ارتباط اند. تعریف کار. اگر بر جسمی با جرم معین، نیرویی در یک فاصله زمانی دیفرانسیلی اعمال شود و آن را تغییر مکان دهد، کار
دیفرانسیلی اعمال شود و آن را تغییر مکان دهد، کار با رابطه formula_9 توصیف می‌شود که وقتی با قانون دوم نیوتن ترکیب شود: formula_10 با تعریف شتاب formula_11 که u سرعت جسم است، خواهیم داشت formula_12 که اگر چنین نوشته شود: formula_13 از آنجاکه بر حسب تعریف سرعت، معادله کار : formula_14 از این معادله می‌توان از سرعت اولیه (formula_15) تا سرعت نهایی (formula_16) انتگرال‌ گرفت: formula_17 : معادلهٔ (۱) که مسافت پیموده شده جسم Δ"x" و نیروی F است. کار می‌تواند مثبت یا منفی باشد. کار مثبت است اگر راستای حرکت جسم و
یا منفی باشد. کار مثبت است اگر راستای حرکت جسم و نیرو هم‌جهت باشند. کار، منفی است اگر حرکت جسم بر خلاف نیرو باشد. این معادله فرض می‌کند که نیرو در کل جابه جایی پایستار می‌ماند (آثار نیرو در کل جابه جایی ثابت است). اگر چنین نباشد، تقسیم جابه جایی به‌شماری از جابه جایی‌های کوچک لازم است، به گونه‌ای که روی هر کدام، نیرو بتواند پایستار فرض شود. کار کل، حاصل‌جمع کارهای پیوسته با هر یک از جابه جایی‌های کوچک است. formula_18 اگر بیش از یک نیرو به جسم وارد شود، کار نیروها با اضافه یا کم کردن انرژی بدون توجه به
کار نیروها با اضافه یا کم کردن انرژی بدون توجه به اینکه مثبت یا منفی باشند بستگی دارد. کار کل، مجموع این کارها است. اگر F مجموع نیروهای روی جسم باشد، به کمک قانون دوم نیوتن "W"="F"Δ"x"="m"Δ"x"·"a". با این وجود "a"="dv"/"dt" جایی که V سرعت جسم است و Δ"x"≈vΔ"t" جایی که Δ"t" زمان مورد نیاز برای حرکت جسم از طریق مسافت Δ"x" است. زمانی مقدار تقریبی واقعی و قطعی می‌شود که Δ"x" و Δ"t" خیلی کوچک شوند. برای نتیجه‌گیری همه اینها را کنار هم بگذارید کمیت "mv"۲/۲ را Kinetic energy یا K یا انرژی جنبشی می‌گویند. آن میزان
energy یا K یا انرژی جنبشی می‌گویند. آن میزان کار ذخیره شده همانند حرکت است پس ما می‌توانیم بگوییم: formula_20 زمانیکه F تنها نیرو است مجموع کار روی جسم، تغییرات انرژی جنبشی جسم را برابر می‌کند. موارد مخصوص دیگر زمانی اتفاق می‌افتد که نیرو فقط به موقعیت بستگی دارد اما لازم نیست که مجموع نیرو روی جسم انجام شود. در این مورد ما می‌توانیم یک تعریف عملی داشته باشیم formula_21 و کار انجام شده به وسیله نیرو در حرکت کردن از "x"۱ به "x"۲، "V"("x"۱)-"V"("x"۲) است. سرعت و کندی حرکت جسم اهمیت ندارد. اگر نیرو شبیه این
و کندی حرکت جسم اهمیت ندارد. اگر نیرو شبیه این است به آن محافظه کار conservative گفته می‌شود و به V انرژی پتانسیل (نهانی) گفته می‌شود. formula_22 نماد منفی در این معادلات صرفاً قراردادی است. اگر یک نیرو پتانسیل است ما می‌توانیم کار انجام شده توسط آن را همانند formula_23 جایی که تغییر در انرژی پتانسیل جسم با نیروی مفید پیوسته شود بنویسیم. واحدها. در سامانه استاندارد بین‌المللی یکاها یا SI واحد کار ژول (J) است؛ یک ژول، کار نیرویی برابر یک نیوتن در جابجایی یک متر است. این تعریف براساس تعریف سعدی کارنو در سال
متر است. این تعریف براساس تعریف سعدی کارنو در سال ۱۸۲۴ با عنوان "وزن بلندشده در یک ارتفاع" بیان شده‌است؛ که خود برآمده از این واقعیت است که در گذشته از انرژی بخار برای جابجایی بارهای سنگین استفاده می‌شده‌است. برای واحد اندازه‌گیری کار گاهی از نیوتن متر (N.m) نیز استفاده می‌کنند البته واحد اندازه‌گیری گشتاور نیز نیوتن متر است در نتیجه برای نشان دادن تفاوت بین کار و انرژی با گشتاور، برای گشتاور بیشتر از نیوتن متر استفاده می‌شود. از واحدهای غیر SI کار می‌توان از ارگ، پوند فوت و … نام برد. رسانایی گرما کار
از ارگ، پوند فوت و … نام برد. رسانایی گرما کار شمرده نمی‌شود، زیرا انرژی در رسانش از راه لرزش‌های اتمی منتقل می‌شود و نه با جابه‌جایی بزرگ‌مقیاس. کار صفر. حتی با صفر نبودن نیرو، کار ممکن است صفر باشد. مثلاً نیروی مرکزگرا در حرکت دایره‌ای هیچ کاری انجام نمی‌دهد، زیرا راستای نیرو بر راستای حرکت جسم عمود است و انرژی جنبشی جسم ثابت باقی می‌ماند. همچنین وقتی که کتابی روی میز ساکن است، میز (که نیرویی برابر وزن کتاب روبه‌بالا به آن وارد می‌کند) هیچ کاری روی کتاب انجام نمی‌دهد، زیرا جابه‌جایی وجود ندارد. محاسبات
انجام نمی‌دهد، زیرا جابه‌جایی وجود ندارد. محاسبات ریاضی. نیرو و جابجایی. نیرو و جابه‌جایی هر دو کمیت‌های برداری‌اند. ضرب نقطه‌ای (ضرب داخلی) این دو، کمیت نرده‌ای کار را می‌دهد: در رابطهٔ بالا formula_25 زاویهٔ بین نیرو و جهت جابه‌جایی است. با توجه به اینکه کسینوس در ربع اول کاهشی است، هر چه زاویه بین نیرو و جابه جایی کمتر باشد، کار انجام شده توسط نیرویی مشخص، بیشتر خواهد بود. این رابطه تنها وقتی درست است که اندازهٔ نیرو و جهت آن ثابت بماند. مسیر حرکت ذره همیشه باید روی یک خط راست بماند، هرچند که جهت حرکتش
باید روی یک خط راست بماند، هرچند که جهت حرکتش می‌تواند عوض شود. جاهایی که نیرو با گذشت زمان تغییر می‌کند، یا راستای حرکت خط راست نیست، معادلهٔ (۱) همیشه درست نیست. هر چند که می‌توان مسیر حرکت را به گام‌های کوچکی تقسیم کرد که در هر گام بردار نیرو تقریباً ثابت بماند، و کار کل را از جمع کارهای این گام‌ها محاسبه کرد. اما رابطهٔ کلی کار مکانیکی با انتگرال زیر داده می‌شود: که در آن عبارت formula_30 یک دیفرانسیل ناکامل است، به این معنی که محاسبه formula_31 وابسته به مسیر است و دیفرانسیل آن formula_32 نمی‌شود.
به مسیر است و دیفرانسیل آن formula_32 نمی‌شود. معادله ۲ نشان می‌دهد که چگونه کار نیروی غیر صفر می‌تواند برابر صفر شود. ساده‌ترین مورد زمانی است که نیرو عمود بر جابجایی است در نتیجه انتگرال عبارت همواره برابر صفر می‌شود مانند حرکت چرخشی. وجود این امکان که یک نیروی غیر صفر کار صفر انجام دهد، تفاوت میان دو کمیت کار و ضربه را مشخص می‌کند. "ضربه" برابر است با انتگرال نیرو در زمان، از طریق ضربه ما می‌توانیم تغییرات اندازه حرکت جسم را بدست آوریم، یک بردار کمیتی حساس به جهت، درحالی که، کار تنها بزرگی سرعت را بررسی
به جهت، درحالی که، کار تنها بزرگی سرعت را بررسی می‌کند. به‌طور مثال یک جسم در حرکت دایره‌ای یکنواخت که نصف دایره را طی کرده، نیروی جانب مرکز آن کاری انجام نداده درحالی که ضربه در آن "ناصفر" است. گشتاور و دوران. کار انجام شده توسط یک گشتاور (لنگر) به روش مشابه محاسبه می‌شود. اگر گشتاور formula_33 طی formula_34 رادیان جابجایی دورانی وارد شود، کار انجام شده به این ترتیب محاسبه می‌شود: قضیه کار-انرژی. اصل کار و انرژی جنبشی (یا همان قضیه کار-انرژی) بیان می‌کند که کار انجام شده توسط همهٔ نیروهای وارد شده بر یک
که کار انجام شده توسط همهٔ نیروهای وارد شده بر یک ذره (کار نیروی کل) برابر با تغییر در انرژی جنبشی ذره است. این تعریف را می‌توان با در نظر گرفتن کار گشتاور کل و انرژی جنبشی دورانی، از ذره به جسم صلب تعمیم داد. این اصل را می‌توان چنین نوشت: به دست آوردن اصل کار-انرژی برای ذره. در حالت کلی برای نیروی وارد بر ذره در حال حرکت در مسیری خمیده، می‌توان قضیهٔ کار-انرژی را چنین نوشت: formula_37 برای به دست آوردن رابطهٔ formula_38 داریم: formula_39 formula_40 formula_41 چارچوب مرجع. کاری که یک نیرو روی جسمی انجام
چارچوب مرجع. کاری که یک نیرو روی جسمی انجام می‌دهد، بستگی به چارچوب مرجع دارد، زیرا مسافت عمل نیرو به چارچوب مرجع بستگی دارد. بنابر قانون سوم نیوتن نیروی عکس‌العملی هم هست که کاری در جهت مخالف انجام می‌دهد. می‌توان نشان داد که کار کل همیشه مستقل از چارچوب مرجع است.
ابراهیم خان نبیل‌الملک سمیعی (۱۲۷۲ – ۱۳۴۷) که نام خانوادگی نبیل سمیعی برگزید، روزنامه‌نگار، سناتور گیلان و نماینده رشت در مجلس شورای ملی بود. زندگی‌نامه. پدرش میرزا اسماعیل خان سمیعی و عمو و پدر همسرش حسین خان ادیب‌السلطنه سمیعی از سیاستمداران مهم دوران قاجار و پهلوی بود که در دوران احمدشاه قاجار و رضاشاه پهلوی در دولتهای مختلف سمت وزارت داشت. در روسیه و فرانسه درس خواند و بعد از مراجعت به ایران به کار مطبوعاتی پرداخت تا اینکه وارد مشاغل دولتی شد. چندی در وزارت فوائد عامه و سپس وزارت طرق و شوارع دارای مشاغل
فوائد عامه و سپس وزارت طرق و شوارع دارای مشاغل مهمی بود تا اینکه در سال ۱۳۱۴ به نمایندگی از رشت به مجلس شورای ملی رفت (دوره دهم) و این کرسی را تا دوره سیزدهم حفظ کرد. پس از شهریور ۱۳۲۰ نبیل سمیعی در دوره چهاردهم که انتخابات زیاد فرمایشی نبود، نتوانست به نمایندگی انتخاب شود. در شرکت تلفن عضو هیئت مدیره شد و سپس مدیرعامل شد. پس از درگذشت عمو و پدر همسرش ادیب‌السلطنه سمیعی که در دوره نخست مجلس سنا، کرسی گیلان را در این مجلس عهده‌دار بود، این کرسی به او رسید و از دوره دوم مجلس سنا در سال ۱۳۳۲ تا هنگام مرگ در
از دوره دوم مجلس سنا در سال ۱۳۳۲ تا هنگام مرگ در دوره پنجم این مجلس، سناتور بود. از نبیل سمیعی به عنوان مردی ساده و خوش باور و با حسن نیت یاد می‌شود که هرگز تمایل به آزار کسی نداشت. در اواخر عمر از لحاظ مالی سخت در مضیقه قرار گرفت. از تمام بانک‌ها وام گرفته و کارش همه روزه تجدید سفته و پرداخت بهره‌های معوقه بود. با اینکه چهار فرزندش دارای مقامات عالی و حساس بودند کمکی از لحاظ مالی به او نمی‌کردند. فرزند ارشدش اسماعیل سمیعی غالباً ریاست شرکت‌های دولتی را برعهده داشت و زمانی رئیس کل غله بود. فرزند دیگرش مهدی
داشت و زمانی رئیس کل غله بود. فرزند دیگرش مهدی سمیعی سال‌ها ریاست بانک مرکزی و سازمان برنامه و بانک توسعه کشاورزی را عهده‌دار بود. همایون سمیعی سفیر کبیر و معاون وزارت خارجه فرزند دیگر او بود. دکتر خسرو سمیعی جراح و استاد دانشگاه هم یکی از فرزندانش بود.
جشن اکتبر (به آلمانی Oktoberfest، تلفظ: اکتُبِرفِست) جشن آبجوخوری است دو هفته‌ای که هر سال در آخر سپتامبر و آغاز اکتبر در مونیخ برگزار می‌شود. اکتبرفست از بزرگ‌ترین جشن‌های جهان است و هربار بیش از شش میلیون نفر در آن شرکت می‌کنند و هر سال نزدیک به ۶ میلیون لیتر آبجو در طول این جشن مصرف می‌شود. در برخی شهرهای دیگر دنیا نیز در همان زمان جشن‌های مشابهی برگزار می‌شود. مرکز رویدادهای این جشن در محوطه بزرگی در نزدیک مونیخ قرار دارد که به «مرغزار ترز» معروف است. شش آبجوسازی معروف باواریا چادرهای بسیار بزرگی در آن
آبجوسازی معروف باواریا چادرهای بسیار بزرگی در آن برپا می‌گنند و در هریک چندهزار نفر به آبجوخواری و شادمانی مشغول می‌شوند. برپایه بعضی از آمار هر سال نزدیک به ۶ میلیون لیتر آبجو در طول جشن اکتبر در مونیخ مصرف می‌شود. بسیاری از خانواده‌ها نیز برای لذت بردن از برنامه‌های موسیقی و شهر بازی در جریان این مراسم راهی مونیخ می‌شوند. جشن را شهردار مونیخ با بازکردن یک بشکه آبجو آغاز می‌کند. در اکتبر سال ۲۰۱۲ پلیس اعلام کرد که در این جشن جلوی ۶۳ هزار مورد تلاش برای سرقت لیوان‌های آبجو را که سوغاتی با ارزشی به‌شمار
سرقت لیوان‌های آبجو را که سوغاتی با ارزشی به‌شمار می‌آید، گرفته‌است. اداره جمع‌آوری اجناس گمشده نیز گفت ۳۰۰ کیف پول، ۲۰۰ تلفن همراه، ۵۰ دوربین عکاسی و ۲ حلقه ازدواج تحویل این اداره شده‌است که صاحبانشان معلوم نیست. تاریخچه. اولین بار این جشن در ۱۸۱۰ بخاطر جشن عروسی شاهزاده لودویگ اول باواریا برپا شد و چون بسیار موفق بود در سال‌های دیگر هم تکرار شد. هم‌زمان با این جشن نمایشگاه محصولات کشاورزی و دامداری نیز برپا می‌شد. در سال‌های اول مسابقه اسب دوانی هم برگزار می‌شد ولی از ۱۹۶۰ این‌کار متوقف شد. اکتبرفست ۲۴
می‌شد ولی از ۱۹۶۰ این‌کار متوقف شد. اکتبرفست ۲۴ بار به دلیل جنگ یا شیوع بیماری برگزار نشد. تبدیل شدن به جشنی همگانی. قرن بیستم. انفجار بمب در جشن اکتبر ۱۹۸۰. یک بمب لوله‌ای در منطقه خاکی اطراف توالت‌ها در اطراف ورودی اصلی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۰ در ساعت ۲۲:۱۰ جاساز شده بود. این بمب از کپسول خالی آتش‌نشانی که از ۱٫۳۹ کیلوگرم خمپاره و تی‌ان‌تی پر شده‌بود، تشکیل می‌شد. سی نفر از افراد کشته‌شدند و بیش از ۲۰۱ نفر هم زخمی شدند که وضع ۶۸ نفر آن‌ها وخیم گزارش شد. این واقعه پس از قتل‌عام مونیخ کشنده‌ترین حملهٔ تروریستی
پس از قتل‌عام مونیخ کشنده‌ترین حملهٔ تروریستی در تاریخ آلمان بود. مقامات دولتی چندین تحقیق رسمی را آغاز کردند که اذعان داشتند راست‌گراهای افراطی، گاندولف کولر از دوناچینگن، یک فعال اجتماعی که در انفجار کشته شد، مرتکب جنایت شده بود. هرچند، این گزارش بین گروه‌های متفاوت دارای اختلاف‌های شدیدی است. چادرها. امروزه ۱۵ چادر اصلی و بزرگ در محوطه جشن اکتبر برپا می‌شود: پیوند به بیرون. تارنمای رسمی منابع. Wikipedia contributors, "Oktoberfest", Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Oktoberfest", Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Oktoberfest&amp;oldid=207425326 Wikipedia contributors, "Oktoberfest tents", Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Oktoberfest_tents
ساختار مواد را به‌طور کلی می‌توان به اشکال زیر طبقه‌بندی نمود:
بلورنگاری پرتوی ایکس (یا به اختصار XRC)، علم کاربردی تعیین ساختار اتمی و مولکولی بلور است که در آن ساختار بلوری موجب پراش باریکه پرتو ایکس برخورد کننده به آن در جهات متعدد به‌خصوصی می گردد. با اندازه گیری زوایا و شدت‌های این پرتوهای پراش یافته، بلورنگار قادر به تولید تصویر سه بعدی از چگالی الکترون‌های درون بلور خواهد بود. از چگالی الکترونی اش می‌توان میانگین موقعیت اتم‌های بلور، پیوندهای شیمیایی بینشان، بی‌نظمی های بلورنگارانه و اطلاعات متنوع دیگری را تعیین کرد. از آنجا که بسیاری از مواد همچون نمک‌ها،
کرد. از آنجا که بسیاری از مواد همچون نمک‌ها، فلزات، کانی‌ها، نیم‌رساناها، به علاوه انواع مولکول‌های غیر آلی، آلی و زیست‌شناختی، قادر به تشکیل بلور اند، بلورنگاری پرتوی ایکس (XRC) در توسعه انواع شاخه‌های علمی نقش بنیادینی داشته است. در اولین دهه‌های استفاده از XRC، اندازه اتم‌ها، طول، نوع پیوندهای شیمیایی و تفاوت‌های سطح اتمی مواد مختلف به‌خصوص مواد معدنی و آلیاژها تعیین شد. همچنین این روش ساختار و عملکرد بسیاری از مولکول‌های زیستی از جمله ویتامین‌ها، داروها، پروتئین‌ها و نوکلئیک اسیدهایی چون DNA را هویدا
پروتئین‌ها و نوکلئیک اسیدهایی چون DNA را هویدا ساخت. XRC هنوز هم روش اولیه جهت مشخص کردن ساختار اتمی مواد جدید و تمیز موادی است که توسط آزمایش‌های دیگر مشابه به نظر آمده اند. همچنین تعیین ساختارهای بلوری به کمک پرتوی ایکس مسئول تشخیص خواص غیرعادی الکترونیکی یا کشسانی یک ماده بوده، بر روی برهمکنش‌ها و فرایندهای شیمیایی نور افکنده، یا به عنوان پایه ای برای طراحی دارو جهت مقابله با بیماری‌ها می‌پردازد. برای اندازه گیری پراش اشعه ایکس تک بلورها، بلور مورد نظر را روی یک گونیومتر سوار می‌کنند. گونیومتر را جهت
را روی یک گونیومتر سوار می‌کنند. گونیومتر را جهت قرار دادن بلور در جهات معینی به کار می برند. بلور را با پرتوهای اشعه ایکس تک رنگی که کانون آن به دقت تعیین شده نورافشانی کرده و الگوی پراشی از لکه‌هایی با فواصل منظم تولید می شود که به "انعکاس‌ها" معروف اند. تصاویر دو بعدی که در جهات مختلف گرفته شده اند، با استفاده از روش ریاضیاتی تبدیل فوریه و ترکیب داده‌های شیمیایی حاصل از نمونه ترکیب شده تا این تصاویر در نهایت به مدل سه بعدی از چگالی الکترون‌های درون بلور تبدیل شود. اگر بلور ها خیلی کوچک بوده یا سازمان
تبدیل شود. اگر بلور ها خیلی کوچک بوده یا سازمان درونی یکپارچه ای نداشته باشند، وضوح تصاویر پایین آمده یا حتی خطاهایی در آن به‌وجود خواهد آمد. بلورنگاری پرتوی ایکس (XRC) با روش های متعدد دیگری جهت تعیین ساختارهای اتمی مرتبط است. با پراکنده سازی الکترون‌ها یا نوترون‌ها می توان الگوهای پراش مشابهی را تولید کرد، که به طریق مشابه با کمک تبدیل فوریه تفسیر می گردند. اگر نتوان تک بلورهایی با اندازه کافی را بدست آورد، می‌توان انواع دیگری از روش های اشعه ایکس را جهت بدست آوردن اطلاعات با جزئیات کمتر به کار گرفت؛
بدست آوردن اطلاعات با جزئیات کمتر به کار گرفت؛ چنین روش‌هایی شامل این موارد اند: پراش فیبری، پراش پودری و (اگر نمونه بلوری نشده باشد) پراش پرتو ایکس در زوایای کوچک (SAXS). اگر ماده مورد تحقیق تنها به شکل پودرهای غیر کریستالی موجود بوده یا ساختار بلوری اش ضعیف باشد، روش‌های بلورنگاری الکترونی را می توان جهت تعیین ساختار اتمی به کار بست. برای تمام روش‌های پراش پرتوی ایکس مذکور، تفرق حالت کشسانی دارد؛ پرتوهای ایکس تفرق یافته دارای طول موج یکسانی با پرتوی ایکس ورودی اند. در مقایسه، روش های تفرق اشعه ایکس
ایکس ورودی اند. در مقایسه، روش های تفرق اشعه ایکس "ناکشسان" در مطالعه برانگیختگی های نمونه چون پلاسمون‌ها، برانگیختگی های میدان بلوری و مداری، ماگنون‌ها، و فونون‌ها به جای تعیین توزیع اتم‌های بلور مفید اند. تخمین اندازه بلورک‌های کریستال توسط طرح پراش. از آن جا که طول موج پرتو X از مرتبهٔ فواصل بین اتم‌ها (آنگستروم) در مواد بلوری می‌باشد، بنابراین این مواد برای این پرتو نقش توری را ایفا می‌کنند و منجر به طرح پراش در مواد می‌شود. در شکل زیر طور شماتیک پراش پرتو X از لایه‌های مختلف اتمی نشان داده شده‌است.
پرتو X از لایه‌های مختلف اتمی نشان داده شده‌است. بازتاب پرتو X از لایه‌های مختلف اتمی و طرح پراش ایجاد شده در مواد بزرگ اندازهٔ زاویه به گونه‌ای که تداخل پرتوهای X پراکنده شده از دو صفحهٔ بالایی اتمی، تداخلِ سازنده است و منجر به پیکی در طرح پراش می‌شود. وقتی اندازه ذره کاهش می‌یابد، بعضی از صفحات مربوط به تداخل تخریبی حذف می‌شوند و شدت غیر صفر، حول زاویه داریم؛ بنابراین زاویه‌های وجود دارد که تداخل پرتوهای پراکنده شده از صفحه اول، صفحات 1+m و 1-m تخریبی است و شدت صفر را نشان می‌دهد. روش‌های متداول. قانون
و شدت صفر را نشان می‌دهد. روش‌های متداول. قانون براگ nλ=2dsinθ که در این فرمول d فاصلهٔ بین صفحات کریستالی، θ زاویهٔ برخورد پرتو تابشی به صفحهٔ اتمی، λ طول موج اشعه ایکس تابشی و n یک عدد صحیح است که معمولاً ۱ در نظر گرفته می‌شود. کاربردهای پراش. شناسایی مواد و تعیین ساختار بلوری به کمک پراش پرتو ایکس مهم‌ترین کاربرد پراش پرتو ایکس در حوزه علم مواد است. به‌طور کلی کاربردهای پراش پرتو ایکس عبارتند از: کاربردهای XRD. طیف‌سنجی پراش پرتو ایکس، یک تکنیک سریع آنالیزی است که برای تشخیص نوع مواد و همچنین فاز و
آنالیزی است که برای تشخیص نوع مواد و همچنین فاز و خصوصیات کریستالی آن به کار می‌رود. برای انجام این آنالیز، مواد باید به خوبی پودر و همگن شده باشند یا فیلمی یکنواخت از آن‌ها تهیه شده باشد. آنالیز XRD در شناخت مواد در زمینه‌های مختلف، مانند زمین‌شناسی، محیط زیست، علم مواد، مهندسی و زیست‌شناسی کاربرد شایانی دارد. کاربردهای دقیق‌تر این روش عبارت است از:
چدن از خانواده آلیاژهای آهنی هستند که از آهن، کربن (از ۲٫۱۱٪ تا تقریباً ۴٫۵٪) و سیلیسیم (تا ۳٫۵٪) تشکیل می‌شوند. چدن‌ها معمولاً حاوی ۲٫۰ تا ۴٫۰٪ کربن، ۰٫۵ تا ۳٫۰٪ سیلیسیم، کمتر از ۱٫۰٪ منگنز و کمتر از ۰٫۲٪ گوگرد هستند. عنصر سیلیسیم باعث ایجاد چندین اثر متالورژی در این آلیاژ می‌شود. سیلیسیم با ترویج تشکیل یک اکسید سطحی کاملاً چسبنده، مقاومت در برابر اکسیداسیون و خوردگی چدن‌ها را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، چدن‌ها به‌طور کلی مقاومت در برابر خوردگی بالاتری از اکثر فولادها دارند. چدن‌ها، به استثنا نوع داکتیل،
اکثر فولادها دارند. چدن‌ها، به استثنا نوع داکتیل، تا حدودی شکننده هستند و به دلیل داشتن نقطه ذوب پایین، سیالیت بالا، قابلیت ریخته‌گری آسان، قابلیت ماشین کاری بالا، تغییرشکل ناپذیری و مقاومت به سایش بالا، به موادی مهندسی با دامنه وسیعی از کاربردها تبدیل شده‌اند و در تولید انواع لوله‌ها، ماشین آلات، قطعات مورد استفاده در صنعت خودروسازی مانند سرسیلندر، بلوک سیلندر و جعبه دنده به کار می‌روند. چدن‌ها همچنین در برابر تخریب ناشی از اکسایش و زنگ زدگی مقاومت بالایی دارند. وجه تمایز چدن‌ها و فولادها، درصد کربن موجود
وجه تمایز چدن‌ها و فولادها، درصد کربن موجود در آنهاست به نحوی که آلیاژ آهن حاوی تا ۲ درصد کربن را فولاد و آلیاژ آهن حاوی ۲ الی ۶٫۶۷ درصد کربن را چدن می‌نامند. کربن موجود در چدن‌ها به صورت گرافیت در زمینه پراکنده‌است و این در حالی است که کربن در فولادها به صورت ترکیب بین فلزی سمنتیت (Fe3C) ظاهر می‌شود و به این دلیل خواص مکانیکی و فیزیکی و شیمیائی فولادها با چدن‌ها متفاوت است. از آنجایی که سیلیسیم تا حدی جایگزین کربن می‌شود (هر دو دارای چهار الکترون ظرفیتی در بیرونی‌ترین پوسته خود هستند)، نمودار فازی سه‌گانه
بیرونی‌ترین پوسته خود هستند)، نمودار فازی سه‌گانه آهن-کربن-سیلیسیمی را می‌توان به یک نمودار دوگانه بسیار ساده‌تر کاهش داد، در صورتی که مقیاس وزن-درصد-کربن با "کربن معادل" جایگزین شود. چندین رابطه برای محاسبه کربن معادل وجود دارد که ساده‌ترین آنها درصد وزنی کربن به اضافه یک سوم درصد وزنی سیلیسیم است: "کربن معادل (CE)= درصد وزنی کربن+یک سوم درصد وزنی سیلیسیم" با استفاده از کربن معادل، از نمودار آهن-کربن دو-جزئی می‌توان برای تعیین نقاط ذوب و محاسبه ریزساختارهای آلیاژهای سه جزئی آهن-کربن-سیلیسیم استفاده کرد.
آلیاژهای سه جزئی آهن-کربن-سیلیسیم استفاده کرد. سیلیسیم همچنین باعث افزایش شکل‌گیری گرافیت به عنوان فاز پر-کربن به جای شکل‌گیری ترکیب بین فلزی سمنتیت (Fe3C) می‌شود. در نتیجه واکنش یوتکتیک دو احتمال متمایز خواهد داشت: &lt;chem&gt;Liquid-&gt; Austenite + Fe3C&lt;/chem&gt; &lt;chem&gt;Liquid-&gt; Austenite + Graphite&lt;/chem&gt; در نتیجه ریزساختار نهایی چدن، یا حاوی ترکیب بین فلزی غنی از کربن Fe3C خواهد بود، یا حاوی کربن خالص در شکل گرافیت خواهد بود. رخ دادن هر کدام از این حالت‌ها بستگی به ترکیب شیمیایی فلز و
کدام از این حالت‌ها بستگی به ترکیب شیمیایی فلز و چندین متغیر فرایند دیگر دارد. از بین این دو، گرافیت فاز پایدارتری است و ساختار تعادلی واقعی است. تشکیل آن با خنک کاری آهسته، درصد کربن و سیلیسیم بالا، جداره‌ها و مقاطع ضخیم و سنگین، روش‌های تلقیح، و وجود گوگرد، فسفر، آلومینیم، منیزیم، آنتیموان، قلع، مس، نیکل، و کبالت تقویت می‌شود. از طرف دیگر تشکیل سمنتیت (Fe3C) با خنک کاری سریع، درصد کربن و سیلیسیم پایین، مقاطع نازک، و افزودن عناصر آلیاژی تیتانیم، وانادیم، زیرکونیم، کروم، منگنز و مولیبدن تقویت می‌شود.
زیرکونیم، کروم، منگنز و مولیبدن تقویت می‌شود. تاریخچه. زمان آغاز عصر آهن هنوز هم محل بحث است. استفاده از آهن در مقایسه با مس دیرتر شروع شده‌است، چرا که آهن نسبت به مس به صورت بومی کمتر در دسترس بوده‌است. برخی از یافته‌های باستان‌شناسی آغاز عصر آهن را ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در بین‌النهرین می‌دانند، درحالی‌که تحقیقات انجام شده در آناتولی با اطمینان آن را ۳۰۰۰ سال قبل از از میلاد مسیح نشان می‌دهد. برخی از نمونه‌های آهن کشف شده در آناتولی نشان می‌دهد که آهن یک محصول جانبی است که در طی ذوب آهن حاوی سنگ معدن
یک محصول جانبی است که در طی ذوب آهن حاوی سنگ معدن مس به دست می‌آید. با این حال، آغاز متالورژی آهن در مقیاس صنعتی ممکن نبود مگر تا زمانی که راز ذوب مگنتیت یا هماتیت کشف شد و به دنبال آن هنر سخت کردن فلز از طریق کوئنچ کردن (تقریباً ۱۲۰۰ تا ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح) در کوه‌های ارمنستان کشف گردید. آغاز پیشرفت کوره‌های بلند در اروپا به ساخت کوره آهن خالص با سوخت زغال چوب که توسط مسلمانان اسپانیا در قرن هشتم پس از میلاد ساخته شد، برمی‌گردد. این کوره با مدل‌های بهبود یافته در سوئیس، آلمان و سوئد دنبال شد. مدل
بهبود یافته در سوئیس، آلمان و سوئد دنبال شد. مدل سوئدی از دم دستی چرمی استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۵ دمی ساخته شد که توسط آب رانده می‌شد که نشان دهنده آغاز فعالیت مدرن ریخته‌گری آهن بود. یکی از موفقیت‌های مهم در زمینه تولید چدن، معرفی لوله‌های آب چدنی در قرن ۱۵ بود. در اوایل قرن هفدهم، چدن به آمریکا رسید. شرکت ویرجینیا لندن کارخانه آهن سازی Falling Creek را در سال ۱۶۱۹ تأسیس کرد، که اولین کارخانه تولید آهن در آمریکای شمالی بود، که البته سه سال بعد به دلیل حمله بومیان آمریکا از بین رفت. پیشرفت مهمی در سال
حمله بومیان آمریکا از بین رفت. پیشرفت مهمی در سال ۱۷۰۹ رخ داد. در این زمان آبراهام داربی در شهر کولبروکدیل انگلستان، استفاده از کک را به عنوان سوخت کوره برای تولید آهن آغاز کرد. در سال ۱۷۱۵، یوهان ماریتس، استاد ریخته‌گری در بورگدورف، سوئیس، روش ریخته‌گری لوله توپ و سپس ماشینکاری سوراخ آن را توسعه داد. این فناوری را فرانسوی‌ها بیشتر توسعه دادند. یکی دیگر از کمک‌های مهم فرانسوی‌ها به چدن در این دوره، توسعه چدن مغز سفید چکش‌خوار توسط "De Reaumur" بود. این اکتشاف این تصور را که چدن ذاتاً ماده‌ای شکننده است را
این تصور را که چدن ذاتاً ماده‌ای شکننده است را از بین برد و راه را برای اکتشافات بسیاری در زمینه متالورژی چدن باز کرد. دوره امروزی. قبل از اختراع میکروسکوپ، تنها دو نوع چدن شناخته شده بود که بر اساس شکل ظاهری مقطع شکست خورده آنها طبقه‌بندی می‌شد: "چدن سفید" و "چدن خاکستری". استحکام آنها به ۸۰ تا ۱۰۰ مگاپاسکال محدود می‌شد. در سال ۱۸۶۳، هنری کلیفتون سوربی از یک میکروسکوپ برای مطالعه نمونه‌های صیقلی استفاده کرد، که ریخته‌گرها را قادر ساخت تا سطوح فلزی را به صورت میکروسکوپی بررسی کنند و اجزای تشکیل دهنده
به صورت میکروسکوپی بررسی کنند و اجزای تشکیل دهنده آلیاژها را درک کنند. حرکت چدن به سمت خواص مکانیکی بالاتر در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ به نقطه عطفی رسید، زمانی که کارخانه ریخته‌گری "راس میهان" در چاتانوگا، تنسی، مزایای تلقیح آهن با افزودن کنترل شده سیلیسید کلسیم را کشف کرد. حق ثبت اختراع اولیه در این فرایند برای آگوستوس میهان در سال ۱۹۳۱ صادر شد. این فرایند امکان تولید چدن خاکستری با استحکام کششی تا ۵۰۰ مگاپاسکال را فراهم کرد. پیشرفت قابل توجهی نیز در آلمان حاصل شد، جایی که در آغاز در سال ۱۹۳۰،
در آلمان حاصل شد، جایی که در آغاز در سال ۱۹۳۰، "پیووارسکی" مطالعات سیستماتیکی را در مورد استفاده از سدیم، کلسیم، لیتیوم، منیزیم، سریم، استرانسیوم و باریم برای تلقیح چدن خاکستری انجام داد. "آدی" در سال ۱۹۳۸ حق اختراعی را برای فرایند تولید چدن با استحکام بالاتر به دست آورد، که مشخصه آن چدن یوتکتیک یا هایپریوتکتیک عاری از سرباره با حداقل ۱٪ سیلیسیم است که در آن، پس از انجماد سریع، گرافیت به صورت کلی یا جزئی به شکل کروی در ماتریس فلزی قرار دارد. فرمول بندی همبستگی ریاضی بین نسبت حجم یا سطح ریخته‌گری به زمان