payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ژاپنی، و فرزندانشان که دارای تابعیت مضاعف بودند را جابه‌جا کرد. آنان مجبور شدند املاک و کسب و کارهای خود را ترک کنند و به اردوگاه‌هایی که به‌طور فوری در مناطق داخلی و بد آب و هوای آمریکا ساخته شده بود منتقل شدند. پس از این که آلمان و ایتالیا در دسامبر ۱۹۴۱ به آمریکا اعلان جنگ کردند، بسیاری از شهروندان آلمانی و ایتالیایی که شهروندی آمریکا را نگرفته بودند دستگیر یا به کار اجباری گرفته شدند.
هری اس. ترومن (۸ مه ۱۸۸۴ – ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲) سی و سومین رئیس‌جمهور آمریکا و عضو حزب دموکرات بود. ترومن که در سال ۱۹۴۴ به عنوان معاون فرانکلین روزولت کار در دستگاه اجرایی آمریکا را آغاز کرده بود، پس از مرگ ناگهانی وی ریاست این دستگاه را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۸، با شکست دادن نامزد جمهوری‌خواه، توماس دیویی، برای بار دوم به ریاست جمهوری آمریکا رسید. از اقدامات مهم او می‌توان به مذاکرات پتسدام با چرچیل و استالین، استفاده از بمب اتمی در ژاپن، کمک رسانی هوایی به برلین در جریان محاصره برلین، جنگ کره، حمایت از تأسیس
در جریان محاصره برلین، جنگ کره، حمایت از تأسیس اسرائیل و طرح مارشال در اروپا و برنامه اصل چهار در سایر کشورها اشاره کرد. به دستور او دو بمب اتمی بر هیروشیما و ناکازاکی فروریخته شد. از این فاجعه بزرگ تصاویری منتشر شد که جهان را شوکه کرد. کودکی و ایام آغازین. ترومن در ۸ مه ۱۸۸۴ در منطقه لامار از ایالت میسوری در خانواده‌ای فقیر و کشاورز به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین فرزند جان آندرسون ترومن و مارتا آلن یانگ ترومن بود. او به نام دایی‌اش هریسون "هری" یانگ نامگذاری شد. مدتی بعد از هری، برادر او به نام جان ویوین به
شد. مدتی بعد از هری، برادر او به نام جان ویوین به دنیا آمد و پس از او خواهری به نام مری جین داشت. اگرچه نیاکان ترومن عمدتاً انگلیسی بودند، اما ریشه‌های اسکاتلندی-ایرلندی، آلمانی و فرانسوی هم در تبار او وجود داشت. در ۶ سالگی او و خانواده‌اش به مزرعه‌ای در گرندویو، میزوری مهاجرت کردند و او در همان حوالی به مدرسه و سپس دبیرستان وارد شد. ترومن پس از مدتی به کلیسای باتیستا ملحق شد. ترومن قصد داشت به مدرسه نظامی ایالت متحده وارد شود ولی وضعیت جسمی او با استانداردهای ارتش مطابقت نداشت در نتیجه در راه‌آهن سانتافی
ارتش مطابقت نداشت در نتیجه در راه‌آهن سانتافی مشغول به کار شد. در ۱۹۰۶ مجدداً به مزرعه خانوادگی خود در گرندویو برگشت و تا سال ۱۹۱۷ مشغول مزرعه‌داری شد. خدمت سربازی. گارد ملی. به دلیل کمبود بودجه برای دانشگاه، ترومن به فکر تحصیل در آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت در نیویورک، که شهریه نداشت، افتاد، اما به دلیل ضعف بینایی از پذیرش او خودداری شد. او در سال ۱۹۰۵ در گارد ملی میسوری ثبت نام کرد و تا سال ۱۹۱۱ در گروهان B، هنگ دوم توپخانه صحرایی میسوری مستقر در کانزاس سیتی خدمت کرد و در آنجا به درجه سرجوخه
در کانزاس سیتی خدمت کرد و در آنجا به درجه سرجوخه رسید. در بدو ورود، بینایی او بدون عینک قابل قبول نبود: ۲۰/۵۰ در چشم راست و ۲۰/۴۰۰ در چشم چپ (فراتر از حد استاندارد نابینایی قانونی). بار دوم که در آزمون شرکت کرد، با حفظ مخفیانه نمودار بینایی، قبول شد. او با قد ۱۷۷ سانتی‌متر، چشمان خاکستری، موهای تیره و پوست روشن توصیف شده است. جنگ جهانی اول. در زمان جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده توپخانه صحرایی ایالات متحده به فرانسه رفت و پس از بازگشت با الیزابت ویرجینا والس ازدواج کرد و در شهر کانزاس‌سیتی، میزوری فروشگاه
ازدواج کرد و در شهر کانزاس‌سیتی، میزوری فروشگاه لباس مردانه باز کرد. در سال ۱۹۲۲ به خاطر فعالیت در حزب دموکرات، به عنوان قاضی دادگاه ایالتی جکسون انتخاب گردید. در سال ۱۹۳۴ سناتور شد و در طول جنگ جهانی دوم کمیته تحقیق جنگ (مشهور به کمیته ترومن) را رهبری می‌کرد، که در طول ریاست این کمیته باعث ۱۵ میلیارد دلار صرفه‌جویی برای آمریکا گردید. ریاست جمهوری. در کنوانسیون ملی حزب دموکرات در سال ۱۹۴۴ که در شیکاگو، ایلینوی برگزار شد، ترومن که به خاطر فعالیتهایش در کمیته ترومن مشهور شده بود، به معاونت ریاست جمهوری
کمیته ترومن مشهور شده بود، به معاونت ریاست جمهوری انتخاب شد و با پیروزی روزولت در انتخابات، به معاونت ریاست جمهوری رسید. ترومن که سمت معاون ریاست جمهوری را دارا بود با مرگ روزولت در سال ۱۹۴۵ به‌طور ناگهانی به ریاست جمهوری انتخاب شد و با شعار معروف «اینجا جای پذیرفتن مسئولیت است» شغل خود را توصیف کرد. ترومن در تاریخ ریاست جمهوری ایالت متحده به عنوان شخصی که تصمیمات سرنوشت‌سازی را برای آمریکا رقم زده است معروف گردید و زمانی که در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ رئیس‌جمهور شد با حجم زیادی از مشکلات مربوط به جنگ و غیره مواجه
با حجم زیادی از مشکلات مربوط به جنگ و غیره مواجه گردید. او باید آمریکای پس از جنگ را اداره می‌کرد که با بحران‌های متعددی دست به گریبان بود. آلمان در ماه مه ۱۹۴۵ تسلیم شد و ترومن در ژوئیه همان سال در کنفرانس پتسدام حضور یافت تا در بحث‌های مربوط به طرح‌های توافق برای اروپای پس از جنگ شرکت کند. ترومن برای پایان دادن به جنگ آمریکا و ژاپن دستور پرتاب بمب‌های اتم به شهرهای هیروشیما و ناکازاکی را صادر کرد که در نتیجهٔ آنها ژاپن هم تسلیم شد. در این دو بمباران بیش از ۲۰۰ هزار نفر غیرنظامی کشته شدند و تبعات آن تا
از ۲۰۰ هزار نفر غیرنظامی کشته شدند و تبعات آن تا سالها هزاران قربانی گرفت. نظریه دومینو (سقوط نظام‌های دیکتاتوری پشت سر هم) که برای سالیان دراز در قلب سیاست خارجه ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌داد نخستین بار ژنرال دوایت آیزنهاور آن را پایه‌گذاری کرد: اگر نخستین دومینو بیفتد پشت سر هم تمام قطعات خواهند افتاد بنابراین می‌توان فروپاشی یک نظام را دید. اشاره ژنرال آیزنهاور به کشورهای جنوب شرق آسیا است که دارای گرایش‌های سیاسی اقتصادی کمونیستی بودند. همچنین هری ترومن سلف ژنرال آیزنهاور با کمک‌های مالی به یونان
ترومن سلف ژنرال آیزنهاور با کمک‌های مالی به یونان و ترکیه در سال ۱۹۴۷ دکترین ترومن را بنا نهاد تا اقدامی پیشگیرانه با بسط کمونیسم در اروپای غربی انجام دهد. درگیری آمریکا در جنگی در حمایت از کره جنوبی در برابر کره شمالی نمونه‌ای از اهمیت این نظریه در سیاست خارجه آمریکاست. با این حال وجهه ترومن پس از ارائه پیشنهادهایی نظیر دکترین وی برای تهدید کمونیسم و کمک به بازسازی اقتصادی کشورهای جنگ زده، احیا شد. وی بار دیگر در سال ۱۹۴۸ به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا برگزیده شد. اما ترومن در دور جدید زمامداری‌اش باید با
شد. اما ترومن در دور جدید زمامداری‌اش باید با مسائل جدیدی از جمله جنگ سرد با اتحاد جماهیر شوروی، اجرای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، استقرار پلیس سازمان ملل در کره و مشکلات داخلی دیگری از جمله ثبات اقتصادی آمریکا، مواجه می‌شد. ترومن در سال ۱۹۵۲ اعلام کرد که دیگر نامزد ریاست جمهوری آمریکا نخواهد شد. در دوران حکومت ترومن، خاورمیانه به دلایل زیر برای دولت آمریکا اهمیت پیدا کرده بود: اول تهدید شوروی، دوم تولد اسرائیل و نفت و سوم بحران آذربایجان ایران در سالهای ۱۹۴۵–۱۹۴۶ م. روابط ایران و آمریکا تا جنگ جهانی دوم
م. روابط ایران و آمریکا تا جنگ جهانی دوم محدود بود و مبلغان آمریکایی مذهب پروتستان در تهران و پاره‌ای از مراکز استانها به فعالیت آموزشی و بهداشتی اشتغال داشتند. عدم خروج ارتش سرخ شوروی از ایران پس از پایان جنگ جهانی دوم و همچنین جسارت حزب توده آذربایجان به سبب پشتیبانی ارتش سرخ در راستای تجزیه آذربایجان و پیوست آن به اتحاد جماهیر شوروی، محمدرضا شاه را بر آن داشت تا جهت جلب حمایت آمریکا برای خروج ارتش شوروی از ایران و سرکوب تجزیه طلبان آذربایجان که از دست نشاندگان حزب کمونیست شوروی به حساب می‌آمدند، به
نشاندگان حزب کمونیست شوروی به حساب می‌آمدند، به آمریکا سفر کرده و نظر مساعد هری ترومن رئیس‌جمهور وقت آمریکا را برای حمایت از وی در مقابل کشورگشایی‌های شوروی که در ایران به صورت تجزیه آذربایجان بروز کرده بود، جلب کند. پس از این دیدار، سازمان حزب توده ایران در آذربایجان با یورش ارتش ایران به فرماندهی حاج علی رزم آرا منهدم و آذربایجان که در یک قدمی جدایی از ایران بود، به سرزمین مادری بازگشت. پس از ریاست جمهوری. ترومن پس از خروج از کاخ سفید به همراه زن و مادرزنش به مزرعه‌ای در ایندیپندنس، میزوری نقل مکان کرد.
به مزرعه‌ای در ایندیپندنس، میزوری نقل مکان کرد. ترومن تصمیم گرفته بود برای حفظ احترام مهم‌ترین جایگاه سیاسی آمریکا از دریافت حقوق یا هدیه از شرکت و سازمان‌های مالی خودداری کند. او که پس‌اندازی هم نداشت با مشکلات مالی بسیار دست‌به‌گریبان بود و به‌سختی روزگار می‌گذراند. تنها درآمد او ۱۱۲ دلار در ماه حقوق بازنشستگی ارتش بود. در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ ترومن دو جلد از خاطرات خود را به‌چاپ رساند که فروش موفقی داشت و از بار مشکلات مالی او کاست. در سال ۱۹۵۷ کنگرهٔ آمریکا قانون رئیس‌جمهور سابق را تصویب کرد که به وزارت
قانون رئیس‌جمهور سابق را تصویب کرد که به وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا اجازه می‌داد سالانه ۲۵٬۰۰۰ دلار به رؤسای جمهور سابق بپردازد. به احتمال زیاد وضع مالی ترومن در تصویب این قانون نقش داشته است. گفته می‌شود هربرت هوور، دیگر رئیس‌جمهور بازنشسته آمریکا که در آن زمان زنده بود، با اینکه وضع مالی خوبی داشت برای جلوگیری از خجالت ترومن این حقوق را دریافت کرد. مرگ. هری ترومن در ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
دوایت دیوید آیزنهاور معروف به «آیک» (۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ – ۲۸ مارس ۱۹۶۹)، ژنرال پنج ستاره و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت بود. او از طراحان عملیات نبرد نرماندی بود. او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرماندهٔ عالی نیروهای متفقین در اروپا بود و از طراحان عملیات فرود بود. آیزنهاور از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا
متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد. آیزنهاور طی دو دوره تصدی مقام ریاست جمهوری آمریکا، سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با
صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای دشمن تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین آماده نگه دارد. مطابق با دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷، سطح تعهدات آمریکا به امور کشورهای خاورمیانه افزایش یافت. آیزنهاور در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ میلادی، ریاست‌جمهوری آمریکا را در دست گرفت. دوایت آیزنهاور در ۲۸ مارس ۱۹۶۹ در سن ۷۸ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. خانواده. خانواده آیزنهاور (در آلمانی به معنای "آهن‌بُر" یا "معدنچی آهن") در سال ۱۷۴۱ از روستای آلمانی
یا "معدنچی آهن") در سال ۱۷۴۱ از روستای آلمانی کارلسبرون به استان پنسیلوانیا مهاجرت کردند. دیوید جیکوب آیزنهاور، پدر آیزنهاور، علیرغم اصرار پدرش برای ماندن در مزرعه خانوادگی، یک مهندس تحصیل‌کرده دانشگاهی بود. مادر آیزنهاور، آیدا الیزابت (استوور) آیزنهاور، از تبار عمدتاً پروتستان آلمانی، از ویرجینیا به کانزاس نقل مکان کرد. او در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۵ در لکومپتون (کانزاس)، در محوطه دانشگاه محل تحصیلشان، دانشگاه لین، با دیوید ازدواج کرد. دیوید صاحب یک فروشگاه عمومی در هوپ (کانزاس) بود، اما به دلیل شرایط اقتصادی، کسب
هوپ (کانزاس) بود، اما به دلیل شرایط اقتصادی، کسب و کارشان شکست خورد و خانواده فقیر شدند. خانواده آیزنهاور از سال ۱۸۹۲ تا ۱۸۸۹ در تگزاس زندگی می‌کردند و بعداً با ۲۴ دلار (معادل ۷۸۲ دلار در ۲۰۲۲) به کانزاس بازگشتند. دیوید به عنوان مکانیک راه‌آهن و سپس در یک لبنیاتی کار می‌کرد.[1] تا سال ۱۸۹۸، والدین زندگی مناسبی داشتند و خانه‌ای مناسب برای خانواده بزرگ خود فراهم کردند. جنگ جهانی. آیزنهاور فرمانده ارتش آمریکا در نبرد با آلمان نازی و متحدین بود. او از طراحان اصلی عملیات نبرد نرماندی بود و نقش بسزایی در پیروزی
عملیات نبرد نرماندی بود و نقش بسزایی در پیروزی آمریکا در جنگ جهانی دوم و شکست متحدین را داشت. عملیات نبرد نرماندی. عملیات نبرد نرماندی عملیاتی طراحی شده کشورهای آمریکا و بریتانیا و سایر متفقین بود که ارتش متفقین در شمال غربی فرانسه اشغالی وارد خاک آلمان نازی و متحدین شود و به پیشروی ادامه دهد. طراحان عملیات نبرد نرماندی بر عهده این افراد بود: دوایت آیزنهاور، برنارد لاو مونت گومری، عمر برادلی. ایران. از مسائل دیگر در این زمان می‌توان به ورود ریچارد نیکسون، مشاور ریاست جمهوری، به تهران و در پی آن ملاقات وی
مشاور ریاست جمهوری، به تهران و در پی آن ملاقات وی با مردم تهران و عقد قرارداد با شرکت‌های تولیدی و ذوب آهن ایران اشاره کرد.
لیندون بی. جانسون (۲۷ اوت ۱۹۰۸ – ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳) سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ به‌عنوان سی و ششمین رئیس‌جمهور آمریکا فعالیت می‌کرد. او عضو دموکرات بود. جانسون معاون جان اف کندی رئیس‌جمهور آمریکا بود که در پی قتل او در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در شهر دالاس ایالت تگزاس به مقام ریاست جمهوری رسید و پس از پایان دورهٔ ریاست جمهوری کندی در دور بعدی انتخابات مقابل بری گلدواتر با اختلاف بالا پیروز شد. جانسون در مقام ریاست جمهوری مورد حمایت قوی حزب دمکرات بود. او مسئول طراحی جامعه بزرگ بود که قوانینی را ایجاد
او مسئول طراحی جامعه بزرگ بود که قوانینی را ایجاد کرد که جنبش حقوق مدنی، سخن‌پراکنی عمومی، مدیکر، مدیکید، حفاظت محیط زیست، کمک به آموزش و «جنگ با فقر» را در بر می‌گرفت. جانسون به دلیل شخصیت سلطه‌جوی خود و «شیوهٔ جانسونی» خود، مجبور کردن سیاستمداران قدرتمند به منظور پیشبرد قوانین معروف بود. جانسون دخالت آمریکا در جنگ ویتنام را از ۱۶٬۰۰۰ سرباز/مستشار در ۱۹۶۳ به ۵۵۰٬۰۰۰ سرباز در ۱۹۶۸ رساند و تلفات آمریکا افزایش یافت و روند صلح متوقف شد. این مداخلات منجر به شکل‌گیری یک جنبش بزرگ ضد جنگ در دانشگاه‌ها و خارج از
یک جنبش بزرگ ضد جنگ در دانشگاه‌ها و خارج از کشور شد. پس از ۱۹۶۵ در بیشتر شهرهای بزرگ شورش‌های تابستانی شکل گرفت و نرخ جنایت افزایش یافت. در ۱۹۶۸ پس از عملکرد ناموفق در انتخابات مقدماتی نیوهمپشر برای انتخاب مجدد تلاشی نکرد. مورخین دورهٔ او را اوج لیبرالیسم در آمریکا پس از نیودیل می‌دانند. او دانش‌آموخته دانشگاه ایالتی تگزاس است. سرگذشت سیاسی. جانسون پس از کسب افتخاراتی چند در زمینه دفاع از کشور آمریکا در برابر دشمنان این کشور و ارتقا در مجلس سنای آمریکا در سال ۱۹۶۰ تلاش برای دریافت عنوان نامزدی دموکرات‌ها
سال ۱۹۶۰ تلاش برای دریافت عنوان نامزدی دموکرات‌ها را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری همین سال، آغاز کرد. هنگامی که از جان اف کندی در این مبارزه شکست خورد، بسیاری از دوستان نزدیک خود را پس از پذیرش پست معاونت در کابینه کندی به تعجب و شگفتی واداشت. زمانی که کندی در دالاس مورد سوءقصد قرار گرفت، جانسون در اتومبیلی دیگر در کاروان ریاست جمهوری شاهد اصابت گلوله به وی بود. جانسون پس از مرگ کندی در هواپیمای جت مخصوص رئیس‌جمهور در فرودگاه دالاس سوگند ریاست جمهوری ادا کرد. در دوران زمامداری جانسون مجلس سنای آمریکا
کرد. در دوران زمامداری جانسون مجلس سنای آمریکا قوانین متعددی را در زمینه حقوق مدنی، آموزشی و رفاهی به تصویب رساند. سنا همچنین تلاشی را برای مبارزه با فقر که جانسون از آن با عنوان «جنگ علیه فقر» یاد کرد، در دستور کار قرار داد. لیندون جانسون در سال ۱۹۶۴ به عنوان نامزد دموکرات‌ها در انتخابات شرکت کرد و گوی سبقت را از «بری گلدواتر» رقیب اصلی‌اش ربود. تراژدی جنگ جنوب شرق آسیا و شورش‌های خیابانی در داخل از جمله وقایع مهم تاریخی دو سال پایانی دوران تصدی جانسون هستند. لیندون جانسون در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ در سن ۶۴ سالگی
لیندون جانسون در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ در سن ۶۴ سالگی درگذشت. مرگ. جانسون در ۱۲ ژانویه ۱۹۷۳ یک مصاحبه تلویزیونی یک ساعته با روزنامه‌نگار والتر کرونکایت را در مزرعه خود ضبط کرد که در آن دربارهٔ میراث خود، به ویژه در مورد جنبش حقوق مدنی، بحث کرد. او در آن زمان هنوز به شدت سیگار می‌کشید. و به کرونکایت گفت که قلب او بهتر است «سیگار بکشد تا عصبی باشد». ده روز بعد، تقریباً در ساعت ۳:۳۹ بعد از ظهر به وقت مرکزی در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳، جانسون در اتاق خواب خود دچار حمله قلبی شدیدی شد. وی موفق شد با مأموران سرویس مخفی موجود در
شد. وی موفق شد با مأموران سرویس مخفی موجود در مزرعه تماس بگیرد و آنها متوجه شدند هنوز گیرنده تلفن را در دست دارد، بیهوش است و نفس نمی‌کشد. جانسون در یکی از هواپیماهای خود به سان آنتونیو منتقل شد و به مرکز پزشکی ارتش بروک منتقل شد، جایی که دکتر جورج مک گراناهان متخصص قلب و عروق ارتش اعلام کرد وی در بدو ورود به بیمارستان مرده است. او ۶۴ ساله بود. اندکی پس از مرگ جانسون، دبیر مطبوعاتی او تام جانسون با شماره تلفن اتاق خبر در CBS تماس گرفت. کرونکایت در آن زمان با فاکس نیوز روی آنتن بود و گزارشی از ویتنام در حال
فاکس نیوز روی آنتن بود و گزارشی از ویتنام در حال پخش بود. این تماس به کرونکایت منتقل شد و در حالی که جانسون اطلاعاتی را که مدیر گزارش را قطع کرده بود برای انتقال به میز خبر ارسال کرد. کرونکایت که هنوز در حال تماس تلفنی بود، جانسون را در تماس نگه داشت در حالی که هر اطلاعات مربوطه را در دسترس داشت، سپس آن را برای بینندگان خود تکرار کرد. مرگ جانسون دو روز پس از دومین مراسم تحلیف ریچارد نیکسون رخ داد که پیروزی چشمگیر نیکسون در انتخابات ۱۹۷۲ را به همراه داشت.
جرالد رادولف فورد جونیور (با نام اصلی: لزلی لینچ کینگ جونیور (۱۴ ژوئیه ۱۹۱۳ – ۲۶ دسامبر ۲۰۰۶)، معاون ریاست جمهوری در کابینه ریچارد نیکسون و به عنوان سی و هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ بود. وی قبل از آن از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ چهلمین نایب رئیس‌جمهور این کشور بود، او بعد از استعفای ریچارد نیکسون سه سال به‌جای وی فعالیت کرد. سرانجام جرالد فورد در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۶ میلادی در ۹۳ سالگی درگذشت. اگر افرادی که در خلال دوره ریاست جمهوری فوت کرده‌اند را در نظر نگیریم، جرالد فورد با تنها ۸۹۵ روز ریاست
در نظر نگیریم، جرالد فورد با تنها ۸۹۵ روز ریاست جمهوری، کوتاه‌ترین دوره را در بین روسای جمهور آمریکا داشته‌است. زندگی. وی متولد ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۳ در اوماها بود. پدرش لزلی لینچ کینگ و مادرش دورتی آیر گاردنر نام داشت. او که ستوان نیروی دریای ایلات متحده آمریکا بود در جنگ جهانی دوم شرکت داشت. او تنها سه سال رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. توطئه‌های ترور علیه فورد. فورد در طول دوران ریاست جمهوری برای ۲ بار هدف ترور قرار گرفت که در هر دو مورد آنها، سوءقصدکنندگان وی زن بودند. نخستین سوءقصد در ساکرامنتو،
وی زن بودند. نخستین سوءقصد در ساکرامنتو، کالیفرنیا و در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۹۷۵ روی داد. له‌نت فروم که از پیروان فرقه خانواده مانسون بود، ضمن هدف قرار دادن فورد با یک کلت ام۱۹۱۱ در نهایت اقدام به تیراندازی در فضایی خالی کرد. او بعدها به جرم اقدام به ترور رئیس‌جمهور ایالات متحده محکوم به حبس ابد شد و در نهایت در ۱۴ اوت ۲۰۰۹ و پس از ۳۴ سال حبس، با قید ضمانت آزاد شد. در واکنش به این اقدام تروریستی، سرویس مخفی رئیس‌جمهور اقدام به دور نگه‌داشتن وی از جمعیت‌های ناشناس نمود و این راهکاری بود که ۱۷ روز بعد جان
ناشناس نمود و این راهکاری بود که ۱۷ روز بعد جان رئیس‌جمهور را از دومین سوءقصد نجات داد. هنگامی که فورد در حال خروج از هتل وستین سنت فرانسیس در مرکز شهر سانفرانسیسکو بود، سارا جین مور که در میان جمعیتی از بینندگان خیابانی ایستاده بود با رولور کالیبر ۳۸ اقدام به تیراندازی به سمت وی نمود. شلیک‌های وی با فاصلهٔ ناچیزی از فورد به خطا رفتند و این ترور نیز نافرجام ماند.
جیمز ارل کارتر جونیور (؛ – ) سیاستمدار آمریکایی بود که طی سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ به عنوان سی‌ونهمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا از حزب دموکرات فعالیت می‌کرد. وی پیش‌تر از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ به‌عنوان سناتور ایالتی جورجیا و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ به‌عنوان هفتادوششمین فرماندار ایالت جورجیا خدمت کرد. کارتر پس از پایان دورهٔ ریاست‌جمهوری، همچنان به‌عنوان یک شهروند درگیر پروژه‌های سیاسی و اجتماعی بود و در سال ۲۰۰۲، به‌دلیل فعالیت در تأسیس مرکز کارتر، جایزهٔ صلح نوبل را دریافت کرد. کارتر در سال ۲۰۲۴، ۱۰۰ ساله شد. او
را دریافت کرد. کارتر در سال ۲۰۲۴، ۱۰۰ ساله شد. او در هنگام مرگ با ۱۰۰ سال سن، مسن‌ترین رئیس‌جمهور زندهٔ ایالات متحده آمریکا بود و طولانی‌ترین عمر، دوران تأهل و دورهٔ زندگی پس از ریاست‌جمهوری را در بین رؤسای جمهور ایالات متحده داشت. دوره ریاست‌جمهوری او بیش از هر چیز با نام «ایران» شناخته می‌شود. کارتر که در پلینز، جورجیا بزرگ شد، در سال ۱۹۴۶ از آکادمی نیروی دریایی آمریکا دانش‌آموخته شد و به شاخهٔ زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا پیوست. کارتر پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۵۳ کار خود در نیروی دریایی را
مرگ پدرش در سال ۱۹۵۳ کار خود در نیروی دریایی را ترک کرد و به خانه‌اش در جورجیا بازگشت تا زمام امور کشت بادام زمینی خانواده‌اش را بدست بگیرد. در همین دوره بود که انگیزه پیدا کرد تا با جو جدایی نژادی مخالفت و از جنبش روبه‌رشد حقوق مدنی سیاهپوستان حمایت کند. او به یک فعال سیاسی در درون حزب دموکرات تبدیل شد. کارتر از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در مجلس سنای ایالتی جورجیا خدمت کرد و در سال ۱۹۷۰ با شکست دادن کارل سندرز، فرماندار سابق در یک کمپین مبتنی بر مبارزه با جدایی نژادی و پیروی از سیاست تبعیض مثبت برای اقلیت‌های
نژادی و پیروی از سیاست تبعیض مثبت برای اقلیت‌های نژادی، به‌عنوان فرماندار جورجیا انتخاب شد. کارتر تا سال ۱۹۷۵ به‌عنوان فرماندار این ایالت باقی ماند. او در سال ۱۹۷۶ برای انتخابات ریاست‌جمهوری نامزد شد و با وجود این که در ابتدای مبارزات انتخاباتی خود در خارج از جورجیا چندان شناخته شده نبود، توانست با پیروزی در انتخابات داخلی حزب، نامزدی حزب دموکرات را در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۶ به دست آورد. کارتر در انتخابات سراسری، رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه وقت یعنی جرالد فورد را در انتخاباتی نزدیک شکست داد. در دورهٔ
فورد را در انتخاباتی نزدیک شکست داد. در دورهٔ ریاست‌جمهوری کارتر، دو وزارتخانهٔ جدید کابینه، وزارت انرژی و وزارت آموزش تأسیس شدند. وی یک سیاست ملی انرژی ایجاد کرد که شامل حفاظت، کنترل قیمت و استفاده از فناوری‌های جدید بود. در سیاست خارجی، کارتر پیمان کمپ دیوید، معاهدات کانال پاناما و دور دوم مذاکرات محدودسازی جنگ‌افزار راهبردی (SALT II) را دنبال کرد. در جبهه اقتصادی، او با رکود تورمی روبرو شد که ترکیبی مداوم از تورم بالا، بیکاری زیاد و رشد کند اقتصادی بود. پایان تنها دورهٔ ریاست‌جمهوری وی با بحران
بود. پایان تنها دورهٔ ریاست‌جمهوری وی با بحران گروگانگیری ایران بین سال‌های ۱۹۷۹–۱۹۸۱، بحران انرژی ۱۹۷۹، حادثهٔ تأسیسات هسته‌ای جزیرهٔ تری مایل و حملهٔ شوروی به افغانستان همراه شد. در پاسخ به حملهٔ شوروی، کارتر با پایان دادن به سیاست کاهش تنش (دتانت) که از زمان ریاست‌جمهوری نیکسون اتخاذ شده بود، تنش در جنگ سرد را افزایش داد، تحریم‌هایی علیه شوروی اعمال کرد و تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ را که در مسکو برگزار می‌شد، رهبری کرد. کارتر در سال ۱۹۸۰ در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات با چالشی از سوی سناتور تد
مقدماتی حزب دموکرات با چالشی از سوی سناتور تد کندی روبرو شد. اما وی توانست دوباره نامزدی حزب را بدست آورد. کارتر در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۰ با اختلاف بسیار زیاد آرای الکترال، از نامزد جمهوری‌خواه، رونالد ریگان شکست خورد. وی تنها رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا بود که یک دورهٔ کامل ریاست‌جمهوری را سپری کرد و نتوانست هیچ قاضی‌ای را به دیوان عالی ایالات متحدهٔ آمریکا منصوب کند. نظرسنجی‌های مورخان و تحلیلگران سیاسی معمولاً کارتر را به عنوان یک رئیس‌جمهور کمتر از حد متوسط رتبه‌بندی می‌کند. فعالیت‌های کارتر از زمان
متوسط رتبه‌بندی می‌کند. فعالیت‌های کارتر از زمان ترک ریاست‌جمهوری نسبت به خودِ ریاست‌جمهوری‌اش مطلوب‌تر دیده شده‌اند. او در سال ۱۹۸۲ مرکز کارتر را برای ارتقا و گسترش حقوق بشر تأسیس کرد و به دلیل بیست سال فعالیت در این مرکز، جایزهٔ صلح نوبل سال ۲۰۰۲ را از آن خود کرد. او در زمینه‌های مختلف بیش از ۳۰ کتاب نوشت. وی همچنین عضو سازمان ریش‌سفیدان بود که برای برقراری صلح در جهان تلاش می‌کنند و دزموند توتو نیز در آن عضویت داشت. زندگی. جیمز ارل کارتر جونیور در ۱ اکتبر ۱۹۲۴ در شهر پلینز (Plains) در ایالت جورجیا زاده
۱۹۲۴ در شهر پلینز (Plains) در ایالت جورجیا زاده شد. او در میان رؤسای جمهور آمریکا نخستین رئیس‌جمهوری بود که در بیمارستان زاده شد. پدرش جمیز اِرل کارتر از طرفداران جدایی سیاه‌پوستان و سفیدپوستان و مادرش لیلیان گوردی بودند. او در دوران دبیرستان قهرمان بسکتبال بود. دغدغه اصلی سال‌های رشد او در خانواده، کشت بادام زمینی، گفتگوهای سیاسی و اعتقاد به کلیسای پروتستان باپتیست بود. کارتر در سال ۱۹۴۶ از آکادمی علوم دریایی آناپولیس مریلند دانش‌آموخته شد و همان سال با روزالین اسمیت ازدواج کرد و دارای سه پسر به نام‌های
اسمیت ازدواج کرد و دارای سه پسر به نام‌های جان ویلیام (جک)، جیمز اِرل سوم (چیپ)، دانل جفری (جف) و یک دختر به نام اِمی‌لین شد. وی پس از هفت سال خدمت (از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳) به عنوان افسر نیروی دریایی به پلینز برگشت. او پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۵۳ به مزرعه پدری خود بازگشت تا کسب‌وکار خانوادگی خود را ادامه دهد. کارتر بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ سناتور ایالت جورجیا بود. او در سال ۱۹۶۶ نامزد فرمانداری ایالت جورجیا شد. اما حزب دموکرات نامزدی او را تأیید نکرد. بااینحال عملکرد او در مبارزات انتخاباتی باعث ارتقاء جایگاه او
او در مبارزات انتخاباتی باعث ارتقاء جایگاه او بین مردم ایالت جورجیا شد. او با تکیه بر این تجربه و با یک کارزار انتخاباتی دقیق در سال ۱۹۷۰ به فرمانداری آن ایالت برگزیده و از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ عهده‌دار آن سمت بود. او در میان فرمانداران جوان جنوب با تأکید بر حفظ محیط‌زیست، کارآمدی دولت و رفع موانع نژادی توجه بسیاری را به خود جلب کرد. اما دربارهٔ سقط جنین انعطاف زیادی از خود نشان نداد. او موافق سقط جنین بود. اما موافق افزایش کمک دولتی برای این کار نبود. کارتر دانش‌آموختهٔ فیزیک از آکادمی نیروی دریایی آمریکا بود. او
فیزیک از آکادمی نیروی دریایی آمریکا بود. او ۲۳ کتاب به رشتهٔ تحریر درآورده و همچنین استاد فرهنگ و ادبیات انگلیسی دانشگاه اموری بود. ریاست‌جمهوری. انتخابات ۱۹۷۶. در میانه دهه ۱۹۷۰ رسوایی واترگیت و جنگ ویتنام باعث افول حزب جمهوری‌خواه در بین مردم شده بودند. همچنین کارتر هیچ نکته منفی در کارنامه خود نداشت. او با تکیه بر این دو موضوع و با شعار صداقت و ایمان و ارزش‌های انسانی رقبای دموکرات و سپس جرالد فورد را کنار زد و برنده انتخابات ۱۹۷۶ آمریکا شد. سیاست داخلی. جیمی کارتر بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور
جیمی کارتر بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور آمریکا بود. او در مسائل داخلی دستاوردهایی از جمله ایجاد هشت میلیون کار، کاهش کسری بودجه، اتخاذ سیاست ملی انرژی و انجام اصلاحات در ادارات دولتی داشت. او فراریان جنگ ویتنام را عفو کرد. اقتصاد. سابقه اقتصادی کارتر در دوره ریاست‌جمهوری دارای تقریباً مساوی بود. در دو سال نخست ریاست کارتر ادامه بهبود رکود اقتصادی و بیکاری که در پایین‌تر از سطح قرار داشت در دستور کار بود. اما سپس با مشکلات اقتصادی از قبیل کمبود بنزین، بیکاری و کمبود انرژی (که اعتصاب کارگران صنعت نفت
بیکاری و کمبود انرژی (که اعتصاب کارگران صنعت نفت ایران یکی از دلایل عمده آن بود) روبرو بود. او برای حل مشکل کمبود انرژی به اقدامات ریاضت اقتصادی روی آورد و برنامه‌ای سراسری را برای کاهش وابستگی آمریکا به نفت آغاز کرد. او برای تشویق مردم به استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر برای نخستین بار روی سقف کاخ سفید، پنل خورشیدی نصب کرد (که در دوره ریگان برداشته شدند). این کار او باعث نارضایتی گسترده مردم و تهدید کابینه او به استعفا شد. سیاست خارجی. کارتر در دوران ریاست‌جمهوری خود ۱۲ سفر بین‌المللی به ۲۵ کشور انجام داد.