payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خبری گفت، «مقراهی کاملاً تنهاست.» «کسی نیست تا با او حرف بزند. تنها ماندن یک انسان در طول دروه محکومیت خود یک عذاب روانی است.» ماندلا همچنین افزود: «شاید عادلانه باشد تا او به یک کشور مسلمان انتقال یابد چراکه کشورهای مسلمانی نیز هستند که مورد اعتماد غرب باشند. اگر او در کشوری همانند مراکش، تونس یا مصر باشد خانواده‌اش راحت‌تر می‌توانند به دیدار وی بروند.» پس از آن مقراهی به زندان گریناک منتقل شد و وی دیگر در سلول انفرادی به سر نمی‌برد. کمیسیون بررسی پرونده‌های جنایی اسکاتلند اخیراً در حال بررسی پرونده وی
جنایی اسکاتلند اخیراً در حال بررسی پرونده وی است، و انتظار می‌رود رأی به ارجاع پرونده مقراهی به دیوان عالی اسکاتلند برای تجدیدنظر مجدد دهد. سفر به ایران. ماندلا یک بار در دوره ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و بار دیگر در دوره محمد خاتمی به ایران سفر کرد. او در دیدار با سید علی خامنه‌ای او را رهبر خود خواند. خامنه‌ای نیز تلاش‌های او را مورد ستایش قرار داد. ازدواج. ماندلا سه بار ازدواج کرد. وی نخستین بار با اولین نتوکو میس ازدواج کرد که گرچه با وی در ژوهانسبورگ آشنا شد، او نیز مانند خود ماندلا، اهل
ژوهانسبورگ آشنا شد، او نیز مانند خود ماندلا، اهل ناحیه‌ای بود که بعدها منطقه ترانسکی آفریقای جنوبی نام گرفت. این زوج دو پسر به نام‌های مادیبا (تمبی) و ماکگاتو، و دو دختر داشتند که هر دو ماکازیوه نام داشتند. دختر اول آنان در نه ماهگی درگذشت، و آنان دومین دختر خود را نیز ماکازیوه نامیدند. همه فرزندان آنان در واترفورد کامهلابا تحصیلات خود را انجام دادند. این زوج پس از ۱۳ سال در سال ۱۹۵۷ از یکدیگر جدا شدند، دلیل جدایی آنان شور انقلابی ماندلا بود و اینکه مذهب همسر ماندلا مذهبی بود که به تبلیغ سیاست بی‌طرفی
همسر ماندلا مذهبی بود که به تبلیغ سیاست بی‌طرفی سیاسی می‌پرداخت. همسر دوم ماندلا، وینی مادیکیزلا-ماندلا، نیز اهل منطقه ترانسکی بود، گرچه آن دو نیز در ژوهانسبورگ، یعنی شهری که وینی نخستین مددکار اجتماعی سیاه‌پوست آن بود با هم آشنا شدند. بعدها، وینی قربانی اختلاف خانوادگی ناشی از نزاع سیاسی کشور شد؛ در حالی که شوهرش به اتهام تروریسم و خیانت در زندان جزیره رابن مشغول گذراندن حبس ابد بود، پدرش به سمت وزارت کشاورزی ترانسکی برگزیده شد. اختلافات سیاسی منجر به جدایی (آوریل ۱۹۹۲) و طلاق (مارس ۱۹۹۶) شد. ماندلا در
(آوریل ۱۹۹۲) و طلاق (مارس ۱۹۹۶) شد. ماندلا در هشتادمین سالگرد تولد خود با گراکا ماچل، بیوه سامورا ماچل، رئیس‌جمهور سابق موزامبیک و متحد کنگره ملی آفریقا که دوازده سال پیش در سانحه هوایی کشته شده بود ازدواج کرد. بازنشستگی. ماندلا پس از پایان دوره ریاست جمهوری خود در سال ۱۹۹۹، تبدیل به یکی از طرفداران سازمان‌های فعال اجتماعی و حقوق بشر شد. وی جوایز بین‌المللی بسیاری از جمله نشان لیاقت و نشان سنت جان از ملکه الیزابت دوم و نشان آزادی ریاست جمهوری از جرج دبلیو بوش دریافت کرد. ماندلا در سفر خود به کانادا در سال
دریافت کرد. ماندلا در سفر خود به کانادا در سال ۱۹۹۸، به سخنرانی در جمع ۴۵٬۰۰۰ دانش‌آموز در اسکایدوم در شهر تورنتو پرداخت و مورد استقبال آنان قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱، او نخستین فرد زنده‌ای نام گرفت که به عنوان شهروندی افتخاری کانادا برگزیده شد (تنها فردی که پیش از وی این عنوان را به دست آورده بود رائول والنبرگ، بود که پس از مرگ به چنین عنوانی دست یافته بود). گرچه دولت کانادا امیدوار بود ماندلا با تمامی آرا به عنوان شهروند افتخاری نائل شود، اما این امر به دلیل مخالفت حزب اتحاد کانادا و اعتراض راب اندرس
دلیل مخالفت حزب اتحاد کانادا و اعتراض راب اندرس نماینده پارلمان در مجلس کانادا مبنی بر اینکه ماندلا سابقاً یک «کمونیست و تروریست» بوده حاصل نشد. در همین حال، وی نخستین عضو افتخاری حکم کانادا، یکی از معدود اتباع کشورهای بیگانه بود که بالاترین نشان افتخار کانادا را به دست می‌آورد. در تابستان ۲۰۰۱، بیماری سرطان پروستات ماندلا شناسایی و درمان شد. وی در طول هفت هفته درمان شد. در سال ۲۰۰۳، ماندلا طی چند سخنرانی از سیاست خارجی دولت جرج دبلیو بوش انتقاد کرد، و اعلام کرد که جرج دبلیو بوش در مورد مسئله جنگ عراق و در
کرد که جرج دبلیو بوش در مورد مسئله جنگ عراق و در قضیه عدم متابعت از سازمان ملل متحد و دبیرکل آن کوفی عنان ممکن است انگیزه‌های نژادپرستانه داشته باشد. «آیا این به این خاطر است که دبیرکل سازمان ملل متحد یک سیاه‌پوست است؟ آنان هیچگاه در زمانی که دبیرکل سازمان ملل متحد سفیدپوست بود چنین اقداماتی انجام نمی‌دادند» این اظهارات ماندلا حتی در میان برخی از طرفداران وی نیز، اعتراضاتی را به همراه داشت. بعدها در همان سال، او به حمایت از ۴۶۶۶۴ بنیاد خیریه ایدز که نام آن از روی شماره زندان وی انتخاب شده بود، پرداخت.
آن از روی شماره زندان وی انتخاب شده بود، پرداخت. ماندلا در ژوئن ۲۰۰۴، در ۸۵ سالگی، اعلام کرد که از زندگی سیاسی کناره‌گیری خواهد کرد. سلامتی وی رو به وخامت نهاده بود و وی می‌خواست زمان بیشتری را در کنار خانواده‌اش سپری کند. اما وی مبارزه علیه ایدز را از این مسئله مستثنی کرده بود. او در ژوئیه ۲۰۰۴، به بانگکوک پرواز کرد تا در پانزدهمین کنفرانس بین‌المللی ایدز سخنرانی کند. پسر او، ماکگاتو ماندلا، در ۶ ژانویه ۲۰۰۵ در نتیجه ابتلاء به ایدز درگذشت. ماندلا همچنین از نهضت بین‌المللی مبارزه با فقر که گروه ONE نیز
از نهضت بین‌المللی مبارزه با فقر که گروه ONE نیز بخشی از آن است اعلام حمایت کرده‌است. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۴، شهر ژوهانسبورگ با اعطای نشان آزادی شهر در جشنی اورلاندو، سووتو بالاترین نشان افتخار خود را به ماندلا اعطا کرد. امروزه، ماندلا هنوز برای سازمان‌های آموزشی جهان همانند United World Colleges و Round Square که برای عقاید وی در زمینه صلح جهانی اهمیت زیادی قائلند از چهره‌های سرشناس جهان محسوب می‌شود. کمیته بین‌المللی المپیک برای چهره برگزیده فعال در زمینه مسائل بشر دوستانه یعنی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ ماندلا از
بشر دوستانه یعنی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ ماندلا از اهمیت زیادی قائل است. مرگ. وی روز پنجشنبه ۵ دسامبر ۲۰۱۳ (۱۴ آذر ۱۳۹۲) در شهر ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی در سن ۹۵ سالگی درگذشت. جیکوب زوما، رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی در بیانیه‌ای تلویزیونی این خبر را اعلام کرد و گفت که آقای ماندلا اکنون «ما را ترک کرده‌است.» زوما گفت که ماندلا در ساعت هشت و ۲۰ دقیقه به وقت محلی درحالی که اعضای خانواده‌اش در کنارش بودند در آرامش درگذشت. خاکسپاری. پیکر وی ده روز پس از مرگ در جمع خانواده و هزاران تن از دوستدارانش در روستای زادگاهش
و هزاران تن از دوستدارانش در روستای زادگاهش قونو و در گورستانی خانوادگی به خاک سپرده شد. در آیین خاکسپاری او حدود ۴۵۰ نفر از اعضای خانواده‌اش حضور داشتند که او را طبق آداب سنتی قبیله‌ای که در آن زاده شده، به دور از لنز دوربین‌ها به خاک سپردند. حدود ۴۵۰۰ نفر از سیاستمداران بین‌المللی از جمله رئیس‌جمهور سابق آمریکا باراک اوباما و هیئت‌های نمایندگی نهادهای اجتماعی مختلف به مراسم خاکسپاری نلسون ماندلا حضور داشتند. میراث. پس از گشودن وصیت‌نامه ماندلا مشخص شد، وی در سال ۲۰۰۴ وصیت‌نامهٔ خود را نوشته و چهار سال
وی در سال ۲۰۰۴ وصیت‌نامهٔ خود را نوشته و چهار سال بعد اصلاح کرده بود. ماندلا در کنار وصیت‌نامه، برای هریک از بازماندگان خود یک متن توضیحی کنار گذاشته‌است. به موجب این وصیت‌نامه از ماندلا سه میلیون یورو دارایی باقی‌مانده که نیمی از آن صرف امور خیریه می‌شود. سهم بنیاد خانوادگی و حزب کنگره ملی. وصیت‌نامهٔ ماندلا طی آیینی با حضور بازماندگان وی گشوده شد. ارزش میراث مالی باقی‌مانده از وی ۴۶ میلیون راند بود که به حدود سه میلیون یورو می‌رسد. به موجب این وصیت‌نامه حدود نیمی از این ثروت به همسر ماندلا (گراسا ماشل)
حدود نیمی از این ثروت به همسر ماندلا (گراسا ماشل) رسید و بقیه آن بین بنیاد خانوادگی ماندلا، حزب، مراکز آموزشی و همکاران قدیمی وی تقسیم شد. همچنین ماندلا سه خانهٔ خود را به بنیاد خانوادگی ماندلا بخشید. یکی از این خانه‌ها در زادگاه ماندلا قرار دارد که پیکر او در همان‌جا به خاک سپرده شده‌است. سود ناشی از فروش کتاب‌ها و پروژه‌های ماندلا نیز به این بنیاد می‌رسد. ده تا سی درصد از دارایی‌های ماندلا برای پیش‌برد پروژهٔ «اصول آشتی میان انسان‌ها در آفریقای جنوبی» در اختیار حزب کنگرهٔ ملی آفریقا که به وسیله ماندلا
اختیار حزب کنگرهٔ ملی آفریقا که به وسیله ماندلا بنیادگذاری شد گذاشته می‌شود. به هریک از همکاران پیشین ماندلا ۳ هزار یورو و به دو دانشگاه و سه مدرسه هرکدام ۶ هزار و ۷۰۰ یورو تعلق می‌گیرد. خانه رئیس‌جمهور پیشین در ژوهانسبورگ، پایتخت آفریقای جنوبی، به خانوادهٔ پسر او ماکگاتو می‌رسد که چند سال پیش درگذشت. بر اساس وصیت ماندلا این خانه باید به محل گردهمایی اعضای خانواده وی تبدیل شود. تا بر اساس خواست رئیس‌جمهور پیشین «آن‌ها تا سال‌ها پس از مرگ وی همبستگی خود را حفظ کنند». معافیت فرزندان از بازپرداخت بدهی‌ها. در
کنند». معافیت فرزندان از بازپرداخت بدهی‌ها. در وصیت‌نامهٔ ماندلا روشن شده‌است که او در زمان حیات خود ۲۲۲ هزار یورو به فرزندانش قرض داده بود. وی فرزندان خود را از بازپرداخت این بدهی‌ها معاف کرد. روز بین‌المللی نلسون ماندلا. روز بین‌المللی نلسون ماندلا یا روز ماندلا، آیینی است که هر ساله در ۱۸ ژوئیه به افتخار ماندلا جشن گرفته می‌شود. این روز در نوامبر ۲۰۰۹ رسماً توسط سازمان ملل متحد نامگذاری شد. ۱۸ ژوئیه زادروز ماندلا است. آثار. ماندلا کتاب‌ها و مقالات متعددی منتشر کرده‌است. خاطرات وی با نام "راه دشوار
منتشر کرده‌است. خاطرات وی با نام "راه دشوار آزادی"با ترجمه مهوش غلامی به فارسی منتشر شده‌است. آخرین کتاب در مورد وی با نام انگلیسی "Conversation with Myself" - "خودگویی‌های من"- که در سال ۲۰۱۱ از سوی بنیاد ماندلا مشتمل بر ناگفته‌های زندگی وی انتشار یافته در سال ۱۳۹۰ در زبان فارسی با عنوان پندارها و گفتارها با ترجمه علی‌اکبر عبدالرشیدی انتشار یافته‌است و در سال ۱۳۹۵به زبان کردی باترجمه مهرداد رحیمیان منتشر شد. سانسور آثار. در هشتمین نمایشگاه کتاب آمد (دیاربکر) در کردستان ترکیه در دسامبر ۲۰۲۴ پلیس ترکیه کتاب
در کردستان ترکیه در دسامبر ۲۰۲۴ پلیس ترکیه کتاب "راه دشوار آزادی" نلسون ماندلا و سه کتاب دیگر از نویسندگان و فعالان سیاسی کُرد را از غرفۀ انتشارات آرام توقیف و یکی از کارکنان این غرفه را نیز بازداشت کرد. مسائل جانبی. «هفده روز، هم‌اتاقی هستند.» هفده روز، رفیق شفیق هستند. «و بیست و دو ثانیه، رقیب هم هستند.» هفده روز برابر. بیست و دو ثانیه رقیب. «چه دنیای جالبی است.» این همان امیدی است که در بازی‌های المپیک می‌بینم. این فیلم ۱۴۶ دقیقه‌ای با عنوان ماندلا، راه طولانی تا آزادی با شرکت ادریس البا بازیگر
راه طولانی تا آزادی با شرکت ادریس البا بازیگر بریتانیایی بر اساس زندگی‌نامه‌ای با همین عنوان از ماندلا تهیه شد. فیلم رکورد فروش فیلم‌هایی که در روزهای تعطیلات اکران نمی‌شوند را شکست و از همان روزهای نخست به پرفروش‌ترین فیلم در بازار سینمایی آفریقای جنوبی بدل شد. شکست ناپذیر. شعر «شکست ناپذیر» که شاعر فقیر و مسلول انگلیسی «ویلیام ارنست هنلی» در مواجهه با سختی‌های روزگار و بیماری سل سرود، همدم و همنشین نلسون ماندلا در ایام زندان بود که گاه‌وبیگاه زمزمه می‌کرد. مضمون شعر مزبور این است: در فراسوی این شب تیره
مضمون شعر مزبور این است: در فراسوی این شب تیره که چون مغاکی میان دو قطب مرا دربرگرفته‌است، برای سرشت استوار و تسخیرناپذیر خویش، شکرگزار خدایانم. در شرایط طاقت فرسا و در چنگال ضربات زمانه سر را سندان صبور کردم. نه دست از تلاش برداشتم و نه به لابه و زاری افتادم. با پتک ایام و زیر آوار سرنوشت، سرم خونین اما برافراشته است. فراسوی این جایگاه پر نفرت و کینه، جز سایه‌های وحشت دیده نمی‌شود و تهدید و رنج سالیان مرا می‌پاید اما در من نشانی از هول و هراس نیست. از این گذرگاه تنگ و تاریک و از پیامدهای در تقدیر،
از این گذرگاه تنگ و تاریک و از پیامدهای در تقدیر، واهمه‌ای ندارم. (چون) سرنوشتم را با دست خویش می‌نویسم و سردار روح خویشتنم. عنوان فیلم شکست ناپذیر به کارگردانی «کلینت ایستوود» و با بازی «مت دیمون» Matt Damon و «مورگان فریمن» از این شعر گرفته شده‌است.
لوئی چهارم(زاده ۹۲۰ یا ۹۲۱ میلادی - درگذشت ۹۵۴) دارای لقب Transmarinus یا d'Outremer یا "پادشاه آنسوی دریا"؛ پادشاه فرانسه از ۹۳۶ تا سال مرگش بود. او از سال ۹۳۶ تا ۹۵۴ پادشاه فرانک باختری بود. او یکی از اعضای دودمان کارولنژی و تنها پسر شارل سوم، پادشاه فرانک باختری، و همسر دومش، ائادگیفو از وسکس، دختر ادوارد مهتر، پادشاه وسکس بود. دوره پادشاهی لویی چهارم عمدتاً از طریق «سالنامه‌های فلودوارد» و «تاریخچه‌های» ریچروس شناخته می‌شود. در بهار سال ۹۳۶، هوگوی بزرگ، سفارتی به وسکس فرستاد تا از لویی دعوت کند که
سفارتی به وسکس فرستاد تا از لویی دعوت کند که «بیاید و ریاست پادشاهی را بر عهده بگیرد» (فلودوارد). شاه اتلستن، دایی لویی، پس از آنکه اعضای سفارت را وادار کرد که سوگند یاد کنند که پادشاه آینده وفاداری همه واسال‌ها را خواهد داشت، به او اجازه داد تا به همراه مادرش ائادگیفو، برخی اسقف‌ها و خدمتکاران وفادار به خانه بازگردد. لویی پس از چند ساعت سفر دریایی، در ساحل بولونی وفاداری هیو و برخی از اشراف فرانک را که دستان او را بوسیدند، دریافت کرد. وقایع‌نگار ریچروس یک داستان جالب از این اولین ملاقات را نقل می‌کند که
داستان جالب از این اولین ملاقات را نقل می‌کند که نشان از چالاکی و توانمندی لویی جوان دارد. لویی و درباریانش سپس سفر خود را به سمت لان آغاز کردند، جایی که مراسم تاج‌گذاری قرار بود برگزار شود. لویی چهارم در روز یکشنبه، ۱۹ ژوئن ۹۳۶، توسط اسقف اعظم آرتالد از ریمز تاج‌گذاری کرد. این مراسم احتمالاً در صومعه نوتردام و سن ژان در لاو (فرانسه) برگزار شد و احتمالاً به درخواست پادشاه، زیرا لاو به‌عنوان شهری نمادین برای کارولنژی‌ها شناخته می‌شد و احتمالاً خود او نیز در آنجا متولد شده بود. زندگی. وی از دودمان
او نیز در آنجا متولد شده بود. زندگی. وی از دودمان کارولنژی‌ها بود. پدرش شارل ساده پادشاه فرانسه و مادرش ایدگیفو دختر ادوارد مهتر پادشاه انگلستان بود. هنگامی که بزرگان کشور پدرش را برکنار کردند و روبر یکم را به جایش بر تخت نشاندند وی تنها دو سال داشت. هنگامی که سه ساله بود روبر یکم مرد و رودولف فرانسه دوک بورگوندی به جایش بر تخت پادشاهی نشست. هنگامی که پدرش با توطئه به زندان افتاد و دربند شد مادرش لوئی خردسال را برداشت و به انگلستان در آن سوی آب (کانال مانش) رفت. هنگامی که در ۹۳۶ م رودلف مرد، بزرگان کشور به
رفت. هنگامی که در ۹۳۶ م رودلف مرد، بزرگان کشور به رهبری هوگوی بزرگ از لوئی خواستند تا به فرانسه برگردد. وی در ۱۹ ژوئن همان سال به فرانسه آمد و در لاو تاجگذاری کرد، ولی فرمانروایی‌اش به لاو و بخش‌هایی از شمال فرانسه محدود می‌شد. وی با وجود سیاست‌هایی که پی‌ریزی کرده بود، ولی کشورش دچار درگیری‌های درونی و بیش از همه با هوگوی بزرگ کنت پاریس بود. در ۹۳۹. م، او با اوتوی بزرگ امپراتور مقدس روم و پادشاه فرانک خاوری بر سر لورن درگیر شد، ولی سرانجام با پیمان ازدواج وی با خواهر اوتو، گربرگای ساکسونی این اختلاف فروکش
با خواهر اوتو، گربرگای ساکسونی این اختلاف فروکش کرد. از این ازدواج دو پسر و یک دختر پدید آمد. لوئی چهارم در ۱۰ سپتامبر ۹۵۴ در رنس از اسب به زمین‌خورد و درگذشت. پیکر وی را در کلیسای سن‌رمی به خاک سپردند.
سیامک رادمنش (زادهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) با نام هنری سامی یوسف، خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده ایرانی-بریتانیایی است که در ترانه‌هایش به مضامین معنوی می‌پردازد. وی فرزند بابک رادمنش آهنگ‌ساز و ترانه‌سرای ایرانی است. سامی یوسف معتقد به اینترناسیونالیسم اسلامی است. او از سوی مجله تایم آمریکا به عنوان «بزرگ‌ترین ستارهٔ پاپ اسلام» و از سوی مجله گاردین انگلستان «ستاره پاپ مقدس» معرفی شده‌است. تاکنون از سامی یوسف هشت آلبوم موسیقی و چندین تک‌آهنگ منتشر شده‌است. آخرین آلبوم او «سامی» نام دارد. همچنین آلبوم
آخرین آلبوم او «سامی» نام دارد. همچنین آلبوم جدید سامی یوسف با نام «خلسه» در حال تولید است و احتمالاً در ماه‌های آینده از آن رونمایی می‌کند زندگی و فعالیت‌ها. سیامک رادمنش در ۳۰ تیرماه ۱۳۵۹ در تهران، ایران متولد شد. او فرزند بابک رادمنش است و تنها برادر او (بارُن رادمنش) نیز آهنگساز و تنظیم کننده ایرانی‌ست. سامی در ۵ سالگی به همراه خانواده‌اش برای معالجه بیماری پدرش که از سوءهاضمه رنج می‌برد به انگلستان مهاجرت کرده و در همان اوایل کودکی با سازهای پیانو، ویولن و سازهای ایرانی چون تار و سنتور آشنا می‌شود. وی
و سازهای ایرانی چون تار و سنتور آشنا می‌شود. وی در ۱۸ سالگی به فرهنگستان سلطنتی موسیقی در لندن، یکی از معتبرترین آکادمی‌های جهان در زمینه موسیقی رفت تا موسیقی را به شیوهٔ تخصصی بیاموزد. سامی یوسف هدفش را ایجاد تفاهم بین فرهنگ‌ها از طریق ترویج ارزش‌های جهانی و تجلیل از روح انسانی می‌داند. موسیقی او غالباً در برگیرندهٔ ترانه‌هایی است با مضامین اسلامی و معنوی. وی همچنین از موضوعات اجتماعی و بشر دوستانه در موسیقی خود استفاده می‌کند. سامی یوسف به زبان‌های انگلیسی، ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی، کردی سورانی،
ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی، کردی سورانی، فارسی، اردو، مالایی و عربی و هندی و فارسی ترانه‌هایی خوانده‌است. ملیت و هویت. سامی یوسف در بیوگرافی وبگاه رسمی‌اش، خود را یک «مسلمان بریتانیایی» معرفی می‌کند. با این تفاوت که فقط در بریتانیا بزرگ شده‌است در واقع در تهران و از والدینی با اصلیت آذربایجانی زاده‌شده‌است. او در کنفرانسی خبری در جمهوری آذربایجان گفته: «دو پدربزرگ من اهل باکو هستند. آنها به تبریز مهاجرت کردند و البته من در سال ۱۹۸۰ در تهران متولد شدم. بعداً ما به انگلستان مهاجرت کردیم و من آنجا بزرگ
بعداً ما به انگلستان مهاجرت کردیم و من آنجا بزرگ شدم.». او در مصاحبه‌های متعدد خود را اینگونه معرفی کرده‌است: «ملیت من بریتانیایی است، از لحاظ فرهنگی ایرانی هستم، و از لحاظ قومیتی آذری هستم، شخصیت من مجموعه ای از اینهاست.» سامی یوسف معتقد به اینترناسیونالیسم اسلامی است. ریشه نام وی. به گفته سامی یوسف نام اصلی وی سیامک رادمنش است، اما به خاطر اینکه از ۳ سالگی ساکن لندن بود و تلفظ این اسم برای انگلستانی ها سخت بوده‌است، اسمش را به سام تغییر داد. سپس در اثر اینکه خیلی‌ها او را سامی صدا می‌کردند، نام وی سامی
خیلی‌ها او را سامی صدا می‌کردند، نام وی سامی شد. تک‌آهنگ‌ها. او علاوه بر آلبوم‌هایش چندین قطعه نیز به صورت تک‌آهنگ ارائه کرده‌است. کنسرت‌ها. او تا کنون در ده‌ها کشور جهان از جمله ایالات متحده اِمریکا، بریتانیاکبیر، فرانسه، اسپانیا، کانادا، هلند، آلمان، نروژ، سوئد، آلبانی، بوسنی، دانمارک، مصر، الجزایر، اِفریقا جنوبی، ترکیه، یونان، جمهوری آذربایجان، تاجیکستان، سوریه، عربستان، قطر، امارات متحده عربی، کویت، لبنان، سنگاپور، قرقیزستان و سودان کنسرت‌هایی برگزار کرده‌است. کنسرت برای صلح (۲۰۰۷). کنسرت برای صلح، در
کنسرت برای صلح (۲۰۰۷). کنسرت برای صلح، در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۷ در ورزشگاه ویمبلی در آرنا انگلستان برگزار شد. در این کنسرت که بیش از ۱۲۰۰۰ شرکت‌کننده حضور داشت، گروه موسیقی اوتلندیش از دانمارک، کریم سلما از آمریکا، سوند ریسون از کانادا و حمزه رابرتسون از انگلستان شرکت داشتند. این کنسرت توسط مؤسسهٔ "اوکنینگ" و مؤسسهٔ خیریه "سازمان امدادرسانی اسلامی" مدیریت و برگزار شد. مضمون اصلی این کنسرت دربارهٔ دارفور و صلح در آن بود که روزانه تعداد زیادی از مردم به علت درگیری‌های محلی از بین می‌روند. هدف اصلی این کنسرت جمع‌آوری
محلی از بین می‌روند. هدف اصلی این کنسرت جمع‌آوری کمک برای مردم این منطقه بود که تمامی درآمد حاصل از این کنسرت به مؤسسه خیریه کمک به دارفور اهدا شد و در پایان بیش از ۲٫۲ میلیون پوند جمع‌آوری شد. کنسرت در آذربایجان. سامی یوسف چندین بار به آذربایجان سفر کرده و در برنامه‌ها و شوهای کانال‌های تلویزیونی آذربایجان حضور داشته‌است. او دو بار در آذربایجان کنسرت برگزار کرده که آخرین آن ۱۴ و ۱۵ مارس ۲۰۱۵ در سالن کنسرت حیدر علی اف و با عنوان «ساری گلین» برگزار شد در این کنسرت ۱۹ ترانه اجرا کرد، از جمله اجراهای او «ساری
کنسرت ۱۹ ترانه اجرا کرد، از جمله اجراهای او «ساری گلین»، «جان آذربایجان»، «آیریلیق»، «گئتمه گئتمه» و «کوچه لره سو سپمیشم» بود. در طی اجرای این کنسرت با چهره‌های مشهور فرهنگی آذربایجان از جمله عالیم قاسیم اف و نیز غنیره پاشایوا دیدارهایی داشت. کنسرت اول او در آذربایجان در نوامبر ۲۰۰۶ اتفاق افتاد. در آن کنسرت که با مشارکت استودیو حلال و مؤسسه وحدت اجتماعی در سالن کنسرت ایدمان ترتیب داده شده بود، برای اولین بار ترانه «جان آذربایجان» را اجرا کرد. کنسرت در ایران. در سال ۱۳۹۳ خبرهایی از برگزاری کنسرت سامی یوسف
در سال ۱۳۹۳ خبرهایی از برگزاری کنسرت سامی یوسف در شهرهای مختلف ایران منتشر شد، اما این خبر توسط شرکت اندانته رکوردز (شرکت مدیریت و انتشار آثار سامی یوسف) به صورت رسمی تکذیب شد. هرچند دقیقاً یک ماه قبل از انتشار این خبر توسط شرکت اندانته رکوردز، پدر او نیز این خبر را تکذیب کرده بود. سامی یوسف طی انتشار ویدئویی در سایت آپارات از مردم خواسته که بلیت چنین کنسرت‌هایی را خریداری نکنند و ابراز امیدواری کرده‌است که روزی در ایران طی یک دعوت و کنسرت رسمی مردم ایران را ملاقات کند. کنسرت در فلسطین. سامی یوسف در تاریخ
ملاقات کند. کنسرت در فلسطین. سامی یوسف در تاریخ دوشنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۴ به دعوت شهرداری شهر ناصره در فلسطین کنسرتی برگزار کرد. شهر ناصره شهری عرب‌نشین در فلسطین است که ۶۰ درصد ساکنان آن را فلسطینی‌ها تشکیل می‌دهند و به عنوان متحدان عربی فلسطین شناخته می‌شوند. این کنسرت به مناسبت ماه مبارک رمضان تشکیل شده بود. وی در پیامی بعد از این کنسرت می‌گوید:"برادران و خواهران عزیز من در شهر ناصره و همه فلسطینی‌ها، از شما برای اینکه به من اجازه دادید مدت کوتاهی را با شما بگذارنم بسیار ممنونم. دیدن این شهر بسیار زیبا برای من
بسیار ممنونم. دیدن این شهر بسیار زیبا برای من شگفت‌انگیز بود و امیدوارم که روزی دنیا بتواند آن چیزی که من از سرزمین زیبا شما و مردمش دیدم را ببیند. چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توان از شما یادگرفت. بعضاً من اینچنین انرژی، عشق و روح جمعی و هم‌سازی دینی را مشاهده می‌کنم. اروپا و بسیاری از دنیا می‌توانند چیزهایی را از شما یاد بگیرند. من باید از شهرداری برای دعوتم و نمایش فراوان دوستی و عشق تشکر کنم. تا بار دیگر، من شما را به خدا می‌سپارم و دعا می‌کنم. همدیگر را به زودی با عشق و دعا می‌بینیم." سامی یوسف در
را به زودی با عشق و دعا می‌بینیم." سامی یوسف در هنگام برگزاری این کنسرت چفیه‌ای منتسب به فلسطینیان و عرب‌های ساکن سرزمین‌های اشغالی بر روی شانه‌های خود انداخته بود. با این حال کنسرت او با واکنش‌های متفاوتی در صفحات اجتماعی مواجه شد. هر چند که تعداد زیادی از هواداران او از برگزاری این کنسرت ابراز خوشحالی کرده‌اند اما در مقابل تعداد دیگری هم نسبت به برگزاری این کنسرت در شهر ناصره اعتراض داشتند. علت اعتراض آنان به واقع شدن شهر ناصره در خاک اشغال شده فلسطین توسط اسرائیل برمی‌گردد. برخی چفیه را به عنوان یکی از
اسرائیل برمی‌گردد. برخی چفیه را به عنوان یکی از نمادهای اصلی مقاومت اسلامی می‌شناسند و این اقدام سامی یوسف را اعتراضی زیرکانه و نرم دانستند. البته پیش از این هم عده‌ای خواهان شفافیت بیشتر مواضع سامی یوسف نسبت به اسرائیل و فلسطین شده بودند.
آینه چندلایه‌ای به نوعی از آینه‌های به کار رفته در اپتیک گفته می‌شود که دارای مقاومت حرارتی بیشتری نسبت به آینه‌های معمولی است و به همین دلیل فیزیکدانان استفاده از این نوع آینه‌ها را در برخی موارد به آینه‌های معمولی ترجیح می‌دهند. پایداری ساختمانی. پایداری ساختمانی در حین بازتاب دهی این آینه‌ها در برابر پرتوهای پُرانرژی نظیر پرتو سیکلوترون از آینه‌های معمولی بیشتر است. همین ویژگی خاص آینه‌های چند لایه‌ای سبب می‌شود که در اثر برخورد پرتو سیکلوترون به سطح این آینه‌ها مقاومت حرارتی بیشتری نسبت به آینه‌های
این آینه‌ها مقاومت حرارتی بیشتری نسبت به آینه‌های معمولی از خود نشان دهند. روش تعیین مقدار تغییرات بازتاب دهی سطح آینه‌های چند لایه‌ای. فیزیکدانان از پراش براگ برای تعیین مقدار تغییرات بازتاب دهی سطح آینه‌های چند لایه‌ای در اثر تغییرات ضخامت لایه‌های به کار رفته در آن‌ها استفاده می‌کنند. جنس آینه‌های چند لایه‌ای. آینه‌های چند لایه‌ای معمولاً از جنس کربن یا سیلیسیم و نیز یک عنصر واسطه مثل مولیبدن یا نیکل هستند. مقاومت حرارتی آینه‌های Mo/C ،Mo/Si و Ni/C نسبت به پرتو سیکلوترون را می‌توان با یکدیگر مقایسه کرد.
پرتو سیکلوترون را می‌توان با یکدیگر مقایسه کرد. ضخامت آینه Mo/Si در اثر افزایش دمای حاصل از برخورد پرتو سیکلوترون به سطح این آینه کاهش می‌یابد در حالی که ضخامت آینه Mo/C ثابت می‌ماند و ضخامت آینه Ni/C افزایش می‌یابد. تعیین ضخامت لایه‌های عناصر آینه‌های چندلایه‌ای. برای تعیین مقدار ضخامت لایه عنصر به کار رفته در این آینه‌ها از فرمول دیفراکسیون براگ استفاده می‌شود. باید در نظر داشت که ضخامت لایه‌های عناصر به کار رفته در این آینه‌ها به جای d که همان ضخامت لایه دیفراکسیون‌کننده نور است d1+d2 یعنی مجموع ضخامت
دیفراکسیون‌کننده نور است d1+d2 یعنی مجموع ضخامت دو لایه در آینه می‌باشد.
ژان دورینگ زاده ۱۹۴۷ میلادی، موسیقی‌دان و خاورشناس، مدیر تحقیقات در مرکز ملی تحقیقات در دانشگاه سوربن، نماینده انجمن فرانسوی موسیقی ملل و استاد دانشگاه استراسبورگ است. وی سالیان متمادی از عمر خود را صرف تحقیق و شناخت فرهنگ و موسیقی ملل شرق، به ویژه ایران، آسیای میانه، افغانستان و آذربایجان کرده‌است. دورینگ از کارشناسان انگشت شمار موسیقی ایرانی در سطح جهان است و تألیفات متعددی در این زمینه دارد. زندگی‌نامه. ژان دورینگ در سال ۱۹۴۷ میلادی در فرانسه متولد شد. در ۱۳ سالگی به فراگیری گیتار پرداخت و در ۱۷ سالگی
در ۱۳ سالگی به فراگیری گیتار پرداخت و در ۱۷ سالگی موفق به تدریس گیتار کلاسیک غربی در کنسرواتور ملی تولوز شد و کنسرت‌های مختلفی به صورت فردی یا به همراه ارکسترهای مجلسی برگزار کرد. پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته فلسفه، کشور فرانسه را به قصد آموختن موسیقی ایرانی ترک کرد و در ایران اقامت نمود. دو سال بعد موسیقی غربی را کاملاً کنار گذاشته و باشوق بسیار به نواختن تار و سه‌تار نزد بهترین استادان آن زمان از جمله، علی اکبر خان شهنازی، نورعلی برومند، داریوش صفوت، یوسف فروتن، سعید هرمزی و احمد عبادی پرداخت.
صفوت، یوسف فروتن، سعید هرمزی و احمد عبادی پرداخت. همچنین ایشان بین سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ با استاد جلال ذوالفنون در زمینه آشناییشان با موسیقی ایرانی همکاری داشتند. در سال ۱۹۷۸ جایزه سه‌تار در مسابقه باربد را از تلویزیون ملی ایران دریافت کرد. در همین زمان ردیف میرزا عبدالله را آوانویسی نمود که بعدها این اثر تحت عنوان «ردیف سازی موسیقی سنتی ایران»، ردیف تار و سه‌تار میرزا عبدالله، در سال ۱۳۷۰ توسط انتشارات سروش به چاپ رسید. در سال ۱۹۷۵ رساله دکترای خود را ارائه داد که در سال ۱۹۸۳ در پاریس چاپ شد. ترجمه این
داد که در سال ۱۹۸۳ در پاریس چاپ شد. ترجمه این رساله در سال ۱۳۸۳ بنام «سنت و تحول در موسیقی ایران» توسط انتشارات توس در ایران به چاپ رسید. سپس به مدت ۴ سال دوره آموزش فلسفه ایرانی را در انجمن حکمت و فلسفه با استادانی چون هانری کربن، ت. ایزوتسو، حسین نصر و حائری گذراند. پس از آن به مدت یک سال به تدریس فلسفه در دبیرستان رازی مشغول شد. بعد از انقلاب اسلامی به فرانسه بازگشت و وارد مرکز پژوهش‌های علمی فرانسه شد. در سن ۳۹ سالگی با گذراندن دوره دکترای دولتی به اخذ عنوان پروفسور نائل آمد و پایان‌نامه‌اش در دو اثر
عنوان پروفسور نائل آمد و پایان‌نامه‌اش در دو اثر مختلف به‌نام‌های «موسیقی و خلسه» و «موسیقی و عرفان در سنت اهل حق» به زبان فارسی ترجمه شده‌است. دورینگ، پس از بررسی بافت فرهنگی ایران‌زمین و معرفی انواع سازهای ایرانی و فن اجرای آنها به معرفی و تحلیل وجوه نظری و صوری موسیقی ایرانی پرداخته و تأثیرهای عرفان، اساطیر تاریخ و فرهنگ را به طریق علمی و امروزی بر آنها نشان داده‌است. کتاب «درآمد دوم: آهنگ سازی بر اساس اوزان قدیم و ردیف» مجموعه قطعات نت‌نگاری‌شده‌ای است که بر اساس قواعد موسیقی قدیم ایران، اولین بار در