payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و از ناحیه مغرب و جنوب به نواحی گله دار امتداد پیدا می‌کند. جانوران این منطقه عبارت‌اند از: آهو، بز، پازن، قوچ، میش کوهی سیار، تیهو و کبک انجیر، کلاغ و در بعضی مناطق، دراج نیز موجود می‌باشد؛ در قدیم در این مناطق نخلستان‌های زیادی نیز وجود داشته ولی امروز آثار زیادی از آن باقی نمانده‌است. در زمان‌های گذشته خانه‌ها را از خشت خام، گل و چوب نخل می‌ساخته‌اند، به طوری که تعدادی از آن‌ها تا چندین سال پیش نیز موجود بوده‌است. در حدود سال ۱۲۰۰، «عابدین خان اسیری» حاکم این سرزمین بود، که جزء «خان‌های» این منطقه نیز
این سرزمین بود، که جزء «خان‌های» این منطقه نیز محسوب می‌شد و تا سال ۱۲۷۵ حکومت اسیر در دست «فتح ا… خان اسیری» نواده «عابدین خان» بود، که بعد از آن به «نوروز خان اسیری» رسید در این دوران اسیر یکی از بلوکات مهم فارس به‌شمار می‌آمده و سالیانه خراج و مالیات زیادی از اینجا به مرکز ارسال می‌شده‌است. در فارسنامه در مورد فتح بحرین و والیان مختلف اسیر چنین ذکر می‌کند… و رکن الدین مسعود، چون در اصل از اهل بلده فال بود و نسبت خویشی با خواجه معین الدین والی فال داشت، شکایت پرتگالان را به او نوشت و درخواست نمود که از
شکایت پرتگالان را به او نوشت و درخواست نمود که از الله وردی خان بیگلربیگی فارس استمدادی کند و تسخیر جزیره بحرین را بر او آسان شمارد و بیگلربیگی، بعد از اطلاع اذن داده، خواجه معین الدین فالی با لشکر بیخه فال و اسیر و علامرودشت، که مردمانی شجاع و متهور و در تفنگ اندازی مشهورند، بر کشتی‌های کوچک و بزرگ نشسته، به آسانی فتح جزیره بحرین را نموده، دست جماعت پرتگال را کوتاه داشتند و در وقت جنگ زخمی به خواجه معین الدین فالی رسید که بعد از فتح، وفات یافت و جزیره بحرین در تحت اقتدار الله وردی خان بیگلربیگی فارس
بحرین در تحت اقتدار الله وردی خان بیگلربیگی فارس درآمد. در سال ۱۲۷۵هجری قمری منطقه اسیر و بندر عسلویه، تحت امر میرزا علی محمد خان پسر میرزای نوری بوده‌است. در سال ۱۲۷۶ق به شاهزاده نوذر میرزای قاجار رسیده و. در سال ۱۲۷۷ق، حکومت بندر بوشهر و دشتی و دشتستان و گله دار و اسیر و علامرودشت و بندر کنگان و بندر عسلویه، به عهده امیرزاده عبدالباقی فرزند تهماسب میرزا مؤیدالدوله بوده‌است. از مشاهیر این شهر می‌توان سید علی اکبر فال اسیری و سردار رستم قاسمی را نام برد.
بروکسِل ("Brussel" در هلندی، "Bruxelles" در فرانسوی، "Brussels" در انگلیسی) پایتخت کشور بلژیک است. بروکسل مقر اصلی بیشتر نهادهای اتحادیه اروپا است همچنین این شهر مقر ناتو نیز هست. نام بروکسل از واژه هلندی Broekzele مشتق شده که به معنی «کلبهٔ مرداب» است. شهر بروکسل ۱۴۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد در حالیکه جمعیت منطقهٔ کلانشهری آن بین ۲٬۱۰۰٬۰۰۰ تا ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. منطقهٔ پایتخت بروکسل سه ناحیهٔ فدرال بلژیک، والونی و فلاندر تشکیل شده‌است. این نواحی هر یک جزئی از مجموعهٔ بلژیک هستند و ساکنین بروکسل با
یک جزئی از مجموعهٔ بلژیک هستند و ساکنین بروکسل با جامعهٔ فرانسوی زبانان بلژیک و جامعهٔ فلاندرزها، تبادل فرهنگی و تحصیلاتی دارند. بروکسل، مرکز جامعهٔ فرانسویان بلژیک ("Communauté française Wallonie-Bruxelles" در فرانسوی) و فلاندرز (("Vlaanderen")) است و تمامی موسسات فلاندرز در آن ساخته شده‌اند: پارلمان فلاندرز، دولت فلاندرز و تقسیمات مدیریتی آن، دو نهاد اصلی اتحادیهٔ اروپا و مجمع اتحادیهٔ اروپا – در بروکسل واقع شده‌اند: کمیسیون در ساختمان برلایمونت و مجمع در ساختمان جاستوس لیپسیوس. مؤسسه سوم، پارلمان اروپا
ساختمان جاستوس لیپسیوس. مؤسسه سوم، پارلمان اروپا است که در بروکسل واقع است و برخی جلسات عمومی اعضاء در این شهر (برخی دیگر در استراسبورگ) تشکیل می‌شود و مدیریت مرکزی آن در لوکزامبورگ است. بروکسل محل نشست سیاسی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، اتحادیهٔ غرب اروپا (WEU) و سازمان اروپایی امنیت و ناوبری هوایی یوروکنترول (EUROCONTROL) است. از لحاظ زبان، بلژیک به مناطق شمالی هلندی زبان (گویش فلاندری) و منطقه جنوبی فرانسوی زبان تقسیم شده‌است. هرچند زبان رسمی این دو منطقه عمدتاً یکسان است، در هر دو سمت، دو زبان استفاده
عمدتاً یکسان است، در هر دو سمت، دو زبان استفاده می‌شود. منطقهٔ بروکسل رسماً دو زبانه‌است هرچند اکثریت با فرانسوی هاست. ریشه‌شناسی. واژه بروکسل از زبان هلندی قدیم از واژه «بروگسلاً یا» برکزله «به معنی» مرداب «یا خانه‌ای که یک اتاق در مرداب دارد، گرفته شده‌است.» بروکزله «به زبان فرانسوی» بروکسلسل «تلفظ می‌شود. در تلفظ بلژیکی فرانسوی گاهی»k «تلفظ نمی‌شود و»z «به»s «تبدیل می‌شود. نام تمامی شهرهای دیگر درمنطقهٔ پایتخت بروکسل ریشهٔ هلندی دارد، به غیر از»Evere " که ریشهٔ سلتیک دارد. تاریخ. در سال ۹۷۷ پس از میلاد،
ریشهٔ سلتیک دارد. تاریخ. در سال ۹۷۷ پس از میلاد، امپراتور آلمانی، اتوی دوم، قلمرو دوک‌نشین لوتارینگیا در مرزهای غربی امپراتوری را به چارلز، دوک لوتارینگیا، پسر تبعیدی شاه لویی چهارم فرانسه، بخشید. بروکسل از آن زمان مورد توجه قرار گرفت: اسقف سنت گری، کلیسای کوچکی را روی جزیرهٔ کوچکی ساخت (۶۹۵). یک سده بعد: سنت ویندیسیانوس در آن جزیره زندگی می‌کرد. هرچند گفته می‌شود که بروکسل با ساخت یک قلعهٔ کوچک توسط چارلز در سال ۹۷۹ درجزیرهٔ سنت گری، بنا نهاده شده‌است. وقف امپراتور کبیر اتوی دوم ثبت شده‌است. دوک چارلز،
امپراتور کبیر اتوی دوم ثبت شده‌است. دوک چارلز، زیارتگاه کوچکی را در کلیسای سنت‌گری ساخت تا از آثار مقدس سنت گودولا حفاظت شود. در سال ۱۰۴۱، بروکسل توسط لامبرت اول لیوون، که یکی از کنت‌های لیوون بود و پس از دوک برابانت بر کشورهای اطراف حکمرانی می‌کرد، تسخیر شد. به دستور او، دیوارهای شهر ساخته شدند. در سده دوازدهم، این شهر کوچک به منطقه تجاری و توقفگاه "بروژ و گنت و کلون تبدیل شده بود. این امر باعث رشد و توسعهٔ روستا و افزایش جمعیت آن به ۳۰۰۰۰ نفر رسید. مرداب‌های اطراف را از بین بردند تا جای توسعهٔ بیشتر
اطراف را از بین بردند تا جای توسعهٔ بیشتر داشته باشند. کنت‌های لیووین در این زمان به دوک‌های برایانت تغییر نام دادند. (۱۱۸۴/۱۱۸۳) از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۹، دیوارهای جدید شهر ساخته شد چون محدودهٔ قبلی بسیار کوچک بود: این منطقه امروزه بنام حلقهٔ داخلی یا پنتاگون معروف است. در سده ۱۵، پس از ازدواج مارگارت سوم فلاندرز با فیلیپ دوم، فیلیپ شجاع دوک جدید برابانت به نام دوک بلرابانت متولد شد، که یک نژادش به ماکسیمیلیان اتریش بود که بعدها با ماری بورگاندی که در بروکسل متولد شده بود، ازدواج کرد. برابانت استقلالش را از
متولد شده بود، ازدواج کرد. برابانت استقلالش را از دست داد ولی بروکسل به مرکز سلطنتی کشورهای پایین تبدیل شد. چارلز پنجم که وارث کشورهای پایین از سال ۱۵۰۶ بود (در شش سالگی) توسط عمه اش، مارگارت اتریشی (۱۴۸۰–۱۵۳۰) تا سال ۱۵۱۵ تعلیم دید و سپس در سال ۱۵۱۶ در کلیسای جامع سنت گودول در بروکسل، پادشاه اعلام شد. پس از مرگ پدر بزرگش، ماکسیمیلیان اول، امپراتور روم مقدس در سال ۱۵۱۹، چالرز تبدیل به دوک اعظم امپراتوری اتریش گردید و امپراتور روم مقدس، که هیچ‌گاه خورشید در آن غروب نمی‌کند، گردید. در کاخ سلطنتی گودنبرگ،
در آن غروب نمی‌کند، گردید. در کاخ سلطنتی گودنبرگ، چارلز پنجم در سال ۱۵۵۵ استعفاء داد. این کاخ بی‌نظیر که در تمامی اروپا مشهور است و در ابتدا جایگاه دوک‌ها بود، گسترش زیادی پیدا کرد؛ ولی متأسفانه در سال ۱۷۳۱ در اثر یک آتش‌سوزی عظیم، نابود شد. در سال ۱۶۹۵، بروکسل مورد هجوم شاه لویی چهاردهم فرانسه قرار گرفت. بمباران به‌وسیلهٔ توپ باعث نابود شدن مرکز شهر شد، بیش از ۴۰۰۰ خانه در آتش سوختند. در سال ۱۸۳۰، انقلاب بلژیک، پس از اجرای اپرای دانیل فرانکویس اسپیریت در تئاتر دامونای، رخ داد. در ۲۱ ژولای ۱۸۳۱، لئوپارد
تئاتر دامونای، رخ داد. در ۲۱ ژولای ۱۸۳۱، لئوپارد اول بلژیک، اولین پادشاه بلژیک، تاج‌گذاری کرد و بازسازی دیوارهای شهر و ساختمان‌ها را بر عهده گرفت. پس از ۱۰ مه ۱۹۴۰، بروکسل توسط ارتش آلمان بمباران شد و آسیب‌های زیادی در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ به آن وارد شد. فاجعهٔ استادیوم هیسل در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۸۵ در بروکسل اتفاق افتاد. منطقه پایتخت بروکسل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۹ بنیان‌گذاری شد. بروکسل به خاطر ارزش گذاشتن به تاریخش معروف است. این امر باعث شده که بیش از ۱۰۰ موزه در بروکسل وجود داشته باشد. بروکسل به‌عنوان پایتخت بلژیک.
وجود داشته باشد. بروکسل به‌عنوان پایتخت بلژیک. هرچند عده‌ای عقیده دارند که کل بروکسل در اصل پایتخت بلژیک است، طبق قانون اساسی این کشور (ماده ۱۹۴) شهرداری این شهر پایتخت بلژیک محسوب می‌شود. برخی استدلال می‌کنند که استفاده از حروف کوچک در «"ville"» و «"stad" "ville de Bruxelles" (French), "stad Brussel"" (Dutch) در ماده ۱۷۴ بیانگر این مطلب است که کل شهر پایتخت است اما این استدلال پایه و اساس حقوقی ندارد هرچند شهر بروکسل پایتخت رسمی بلژیک است، وظایف پایتخت و محوری بین ۱۹ منطقه شهرداری تقسیم شده‌اند و در واقع
بین ۱۹ منطقه شهرداری تقسیم شده‌اند و در واقع سازمان‌های ملی بلژیک نه تنها در بروکسل واقع شده‌اند، بلکه در بقیهٔ ۱۸ منطقه نیز قرار دارند. اصطلاح «دی فاکتو» یعنی تمامی منطقه به‌عنوان پایتخت محسوب می‌شود و «دی چوری» یعنی فقط شهر بروکسل عنوان پایتخت را به خود به همراه دارد. مکانهای دیدنی. موزه‌های هنرهای زیبا (به فرانسوی: موزیز رویادس بیو آرت) از چهار بخش متصل به هم تشکیل شده و هنرهای استادان قدیمی و هنر مدرن را در خود جای داده‌است. در این موزه کارهایی از پیتربروگل، پیتر پل روبنز، دلوا و ماگریت به چشم می‌خورد.
پیتر پل روبنز، دلوا و ماگریت به چشم می‌خورد. بروکسل زادگاه بسیاری از کارتون‌های کمدی معروف بلژیک مثل اسمورفس، لارگو وینج، تن‌تن و لوک خوش شانس بوده‌است. در جاهای مختلف شهر، نقاشی دیوار شخصیت‌های کارتونی ترسیم شده‌است. فولکلور. بروکسل به خاطر فرهنگ سنتی و آداب محلی اش، یکی از سرزنده‌ترین مردم را در کشور دارد: وضعیت زبانی. در منطقهٔ پایتخت بروکسل، دو زبان هلندی و فرانسه مرسوم است، هرچند زبان مادری اکثر مردم، فرانسوی است و کاربرد بیشتری دارد. تمامی موسسه‌های عمومی در بروکسل، دو زبانه هستند. در سده‌های طولانی
در بروکسل، دو زبانه هستند. در سده‌های طولانی از تاریخ بروکسل، هلندی (گونهٔ برابانتیان)، زبان بومی کشور بوده‌است. فرانسوی وقت توسط مردم طبقات بالا (کمتر از ۵٪) صحبت می‌شد. مطالعه در تاریخ نشان می‌دهد که زبان هلندی بسیار پر استفاده بود تا وقتی که فرانسوی‌ها درسال ۱۷۹۳ وارد این کشور شدند و تصدی امور اجرایی را در دست گرفتند. در سده‌های ۱۹ و ۲۰، بلژیک کاملاً توسط فرانسه زبان‌ها اشغال شده بود. هرچند اکثریت (۶۰٪) مردم هلندی صحبت می‌کردند، فرانسه زبان رسمی شد. مدیریت شهری، قوهٔ قضایی، تحصیل و معاملات اقتصادی در
شهری، قوهٔ قضایی، تحصیل و معاملات اقتصادی در زمان‌های طولانی به زبان فرانسه انجام می‌شد. بروکسل مهاجر فرانسوی زبان زیادی را پذیرفته‌است و به این علت دولت مرکزی فرانسه زبان در آن ایجاد شد. در قسمت مرکزی بروکسل، زبان فرانسه بیشتر از هلندی مورد استفاده بود و مردم برای تحصیلات تکمیلی و کارهایی با درآمد بالا می‌بایست فرانسه یادمی‌گرفتند. سپس دولت بلژیک (که در سال ۱۸۳۰ تأسیس شد) هلندی را زبان اکثریت دانست و آن را زبان رسمی اعلام کرد. طبق تحقیقی که رودی جانسن در سال ۲۰۰۱ انجام داد، ۸۰٪ مردم فرانسه زبان، ۵٪/۸
در سال ۲۰۰۱ انجام داد، ۸۰٪ مردم فرانسه زبان، ۵٪/۸ هلندی زبان و ۲٪/۱۰ به هر دو زبان صحبت می‌کنند (درصدهای ذکر شده نیاز به تحقیق دارد). یک سوم ساکنین بروکسل ملیت خارجی دارند و ملیت بلژیکی ندارند. درطول ساعات کاری تعداد نیروهای کار که از اطراف به شهر می‌آیند افزایش می‌یابد. باید توجه داشت که یه خاطر رشد شهر بروکسل، حومهٔ شهر که بیشتر هلندی زبان هستند، فرانسه زبان‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌است. در برخی مناطق اکثریت با فرانسه زبان‌ها است که حتی به ٪ ۷۰ می‌رسد. یکی از راه‌های فهمیدن اینکه در بروکسل یا فلاندرز
یکی از راه‌های فهمیدن اینکه در بروکسل یا فلاندرز هستید، اینست که به پایه چراغ راهنمایی نگاه کنید، آن‌ها دربروکسل قرمز و سفید و در فلاندرز زرد و سیاه هستند. دانشگاه‌ها و دانشکده‌ها. بروکسل دانشگاه‌های متعددی دارد: دانشگاه آزاد بروکسل (ULB)، دانشگاه وریج بروکسل (VUB) دانشگاه سنت لوئیس (FUSL)، دانشگاه کاتولیک بروکسل (KUB) و آکادمی سلطنتی نظامی بلژیک (RMA)، پردیس دانشگاه کاتولیک لووین (UCL) در بروکسل واقع شده‌است و به این اسامی معروف است: «Louvain-en-Woluwe» یا «UCL-Brussels» و محل دانشکدهٔ پزشکی و داروسازی
یا «UCL-Brussels» و محل دانشکدهٔ پزشکی و داروسازی است. کنسرواتوار کونینکیک بروکسل، مدرسهٔ هنرهای دراماتیک است که هنرمندان زیادی را تربیت می‌کند. مترو. متروی بروکسل در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۵۹ ایستگاه می‌باشد. ارتباطات. فرودگاه ملی بروکسل در نزدیکی منطقهٔ فلاندرز نشین زاونتام و فرودگاه جنوبی بروکسل در نزدیکی چارلروی در حدود ۸۰ کیلومتری بروکسل، قرار دارند. ایستگاه‌های قطار اصلی، بروکسل را به انگلستان و سایر شهرهای بزرگ اروپا، با خطوط ریلی پر سرعت، متصل می‌کنند. حمل و نقل عمومی. متروی
پر سرعت، متصل می‌کنند. حمل و نقل عمومی. متروی بروکسل از سال ۱۹۷۶ آغاز به کار کرده‌است. شبکهٔ اتوبوسرانی و تراموا نیز تمامی شهر را تحت پوشش قرار داده‌اند. لنگرگاه بروکسل نیز بر روی کانال ویل بروک در قسمت شمال غربی شهر قرار دارد. چهار شرکت، مدیریت حمل و نقل عمومی داخل بروکسل را بر عهده دارند: شبکه راه‌ها. در سالهای قدیم، بروکسل در میان راه بین مدرن هوگستارت به رودهائوت از شمال به جنوب، و راه ژنت سستین وگ به چائوسی از شرق به غرب قرار داشت. فرم خیابان‌ها از گراندپالاس الگو گرفته‌است و در بین آنهاها، بلورهایی
الگو گرفته‌است و در بین آنهاها، بلورهایی بر روی رودخانه ساخته شده‌است. بروکسل، مرکز طرفداران راه‌های ملی قدیمی مثل NI (شمال به بردا)، N۲ (شرق به ماست ریخت)، N۳ (شرق به آخن)، N۴ (جنوب شرقی به لوکزامبورگ)، N۵ (جنوب به ریمز) N۶ (جنوب غربی به مائوبگ)، N۸ (غرب به ککسیو)، N۹ (شمال غربی به استند) می‌باشد. این بزرگراه‌ها که "steenwegen/chaussées" نامیده می‌شوند گاهی در کنارشان خیابان‌های مرکز خرید احداث می‌شود و در نهایت پیچ در پیچ شده و به آن‌ها ختم می‌شوند. جاده‌های اروپایی E19 (N-S) و (E-W) E۴۰ از نزدیکی شهر
اروپایی E19 (N-S) و (E-W) E۴۰ از نزدیکی شهر عبور می‌کنند. بروکسل یک جاده کمربندی دارد که به نام «R0" (R- صفر) نامیده می‌شود. (فرانسه: «رنیگ»، آلمانی: «گروته رنیگ»). این جاده گلابی – شکل است، قسمت جنوبی به علت اعتراضات ساکنین آن منطقه، تغییرشکل یافته‌است. مرکز شهر که گاهی «پنتاگون» نامیده می‌شود با یک «حلقهٔ کوچک» احاطه شده‌است که از توالی چندین بلوار تشکیل شده و نام رسمی آن «R۲۰» است. این خیابان پس از خراب کردن دیوارهای شهر و ساختن دیوارهای جدید در سال‌های گذشته ایجاد شده‌است. درقسمت شرقی شهر، جادهٔ «R۲۱»
گذشته ایجاد شده‌است. درقسمت شرقی شهر، جادهٔ «R۲۱» (فرانسه: گراند سینتور) تشکیل شده که لاکن را به اوکل متصل می‌کند. برخی ایستگاه‌های مترو در این جاده ساخته شده‌اند. با کمی فاصله، جادهٔ R۲۲، زاونتم را به سنت چاب متصل می‌کند. کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌های جهانی. بروکسل میزبان کنفرانس معروف سولوی در سال ۱۹۲۷ بود که فیزیکدانانی مانند آلبرت انیشتین، ماکس پلانک، ماری کوری، هنریک لورنتز، پل دیراک، لوئیس، دوک هفتم بروگلو، نیلز بوهر، اروین شرودینگر، ولفاگنگ پائولی و ورنر هیزنبرگ راجع به روش‌های فیزیک جدید و نظریه
و ورنر هیزنبرگ راجع به روش‌های فیزیک جدید و نظریه کوانتوم صحبت کرده‌اند. انیشتین از نظریهٔ اصل عدم قطعیت هیزبرگ متحیر شد و گفت: «خداوند تخته نرد بازی نمی‌کند.» بوهر پاسخ داد: «انیشتین، به خدا نگو چکار کند.» هفده نفر از بیست و نه شرکت‌کننده در سال‌های آتی جایزهٔ نوبل گرفتند. بروکسل در سال ۱۹۳۰ میزبان سومین کنگرهٔ بین‌المللی معماری مدرن بود. دو نمایشگاه بین‌المللی Exposition universelle et internationale و Expo '۵۸ به ترتیب در سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۸۵ در بروکسل برگزار شده‌اند. Atomium نماد یک کریستال آهن که ۱۰۳
شده‌اند. Atomium نماد یک کریستال آهن که ۱۰۳ متر ارتفاع دارد در نمایشگاه Expo '۵۸ در شهر نصب شد و هنوز هم پابرجاست. در سال ۲۰۰۳ بلژیکی‌ها مراسم ۲۵ امین سالگرد وفات جک بریل را برگزار کردند. اشخاص معروف بروکسل. همچنین ببینید: شخصیت‌های مهم بروکسل
کوروش کوچک (به ؛ نویسه‌گردانی: Kuruš؛ زبان یونانی باستان: ؛ نویسه‌گردانی: Kûros) یکی از شاهزادگان هخامنشی، پسر داریوش دوم و پروشات و برادر کوچکتر اردشیر دوم بود. تاریخدانان به این دلیل به او لقب کوچک داده‌اند که با کوروش بزرگ هخامنشی اشتباه گرفته نشود. در زمان زندگانی پدر، کوروش به موازات تیسافرن فرمانداری سواحل و مناطق یونانی‌نشین آسیای صغیر را به عهده داشت. وی بعد از مرگ پدرش به امید دست یافتن به مقام پادشاهی و با دلگرمی از پشتیبانی مادر صاحب قدرت و نفوذ خود شهبانو پروشات، که آن زمان زمام امور سیاسی را
خود شهبانو پروشات، که آن زمان زمام امور سیاسی را کامل به صورت رسمی در دست داشت و قدرت در اصل در دست او بود دست به شورش علیه برادر بزرگترش اردشیر دوم زد. وی نیروهای نظامی تحت فرمان خود را گرد آورد و بدون این که قصد خویش را که جنگ با پادشاه بود آشکار کند، شروع به حرکت به سوی پایتخت کرد. مدتی بعد سربازانش در بین راه از قصد و تصمیم وی آگاه شدند. آن‌ها ابتدا با نظر کوروش مخالفت کردند، ولی مدتی بعد قانع شدند که به مسیر خود ادامه دهند و به خواسته او تن در دادند. اردشیر هم با سپاهی بزرگ به مقابله او شتافت. در محلی
هم با سپاهی بزرگ به مقابله او شتافت. در محلی به نام کوناکسا در میانرودان در سال ۴۰۱ پ.م. بین دو سپاه جنگی درگرفت که در تاریخ آن را جنگ کوناکسا می‌نامند. در این نبرد، کوروش کوچک به سخنان و راهنمایی‌های سردسته یونانیان — که به او توصیه کرده بود برای در امان ماندن از حملات دشمن، در جای کم‌خطری از سپاه خود جای گیرد — اعتنا نکرد و خود را بی پروا در برابر مخاطرات نبرد قرار داد و سرانجام هم از همین رو کشته شد. با کشته شدن وی، سپاهش بی‌سر و سالار ماند و چون رهبر و مقتدای خود را از دست داده بود، دیگر انگیزه‌ای برای
خود را از دست داده بود، دیگر انگیزه‌ای برای ادامه جنگ نداشت. زندگی‌نامه. به گفته گزنفون، کوروش جوان پس از الحاق پدرش در سال ۴۲۴ پیش از میلاد زاده شد. وی یک برادر بزرگتر، به نام اردشیر دوم، و دو برادر کوچکتر به نام‌های اوستن و اکزاترس داشت. پلوتارک در مورد کودکی کوروش نوشته است: «کوروش، از همان جوانی سرسخت بود؛ از طرف دیگر» اردشیر «در همه چیز ملایم تر بود و طبیعت بیشتری در عمل داشت و نرم‌تر بود.» منابع.
ویکی‌گفتاورد ، یکی از پروژه‌های خواهر ویکی‌پدیا است که از نرم‌افزار مدیاویکی استفاده نموده و جزو پروژه‌های مبتنی بر ویکی است که توسط بنیاد ویکی‌مدیا اداره می‌گردد. هدف پروژه ویکی‌گفتاورد فراهم آوردن امکان مشارکت افراد برای ایجاد مجموعه‌ای عظیم از نقل قول‌ها از افراد برجسته، کتاب‌ها، فیلم‌ها، ضرب‌المثل‌ها و غیره یا مواردی درباره آنها، در عین تلاش برای دقت در اعتبار منشا و منابع موارد تا حد امکان است. در ابتدا این پروژه در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۳ به انگلیسی راه‌اندازی گردید و تا یک سال بعد، به زبان‌های دیگر گسترش یافت.
و تا یک سال بعد، به زبان‌های دیگر گسترش یافت. از سال ۲۰۲۴، پروژه ویکی‌گفتاورد شامل ۷۴ زبان و دارای بیش از ۳۰ هزار مقاله و ۲ هزار ویرایشگر فعال است. تاریخچه. ایدهٔ اصلی ویکی‌گفتاورد را دانیل الستون مطرح نموده و توسط برایان ویبر به مرحلهٔ اجرا در آمد. سایت ویکی‌گفتاورد در ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۳ ایجاد شد. رخداد‌های برجسته این پروژه تا سال ۲۰۱۸ به شرح زیر است: معرفی. ویکی‌گفتاورد یکی از پروژه‌های خواهر ویکی‌پدیا است که از نرم‌افزار مدیاویکی استفاده نموده و جزو پروژه‌های مبتنی بر ویکی است که توسط بنیاد ویکی‌مدیا اداره
مبتنی بر ویکی است که توسط بنیاد ویکی‌مدیا اداره می‌گردد. هدف پروژه ویکی‌گفتاورد فراهم آوردن امکان مشارکت افراد برای ایجاد مجموعه‌ای عظیم از نقل قول‌ها از افراد برجسته، آثار، مکان‌ها، ضرب‌المثل‌ها و غیره یا مواردی درباره آنها، در عین تلاش برای دقت در اعتبار منشا و منابع موارد تا حد امکان است. ویکی‌گفتاورد یکی از معدود مجموعه‌های نقل قول آنلاین است که فرصت مشارکت را نیز برای بازدیدکنندگانش فراهم می‌کند و تلاش می‌کند تا منابع دقیقی برای هر نقل قول و همچنین اصلاح نقل‌قول‌های نادرست ارائه دهد. صفحات
همچنین اصلاح نقل‌قول‌های نادرست ارائه دهد. صفحات ویکی‌گفتاورد همچنین به مقالاتی درباره صفحات‌شان و شخصیت‌های برجسته در ویکی‌پدیا پیوند متقابل دارند. مشارکت‌های پروژه. از ، پروژه ویکی‌گفتاورد برای زبان وجود دارد که زبان فعال و زبان غیر فعال هستند. زبان‌های فعال دارای نوشتار و زبان‌های غیر فعال دارای نوشتار هستند. مجموعاً کاربر در پروژه ثبت نام کرده‌اند که از این تعداد نفر کاربر فعال هستند. آمار ده زبان برتر پروژه ویکی‌گفتاورد بر اساس شمار مقالات فضای اصلی به شرح زیر است: برای مشاهده فهرست کامل مشارکت‌ها،
به شرح زیر است: برای مشاهده فهرست کامل مشارکت‌ها، آمار ویکی‌مدیا را ببینید. ویکی‌گفتاورد فارسی. از سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد. معمولاً پربازدیدترین صفحات در ویکی‌گفتاورد فارسی، «ضرب‌المثل‌های فارسی» است. رخداد‌های برجسته ویکی‌گفتاورد فارسی تا سال ۲۰۱۷ به شرح زیر است:
فؤاد عجمی نویسنده و استاد دانشگاه و مشاور پل ولفوویتز، معاون وزارت دفاع آمریکا در دوران جرج بوش و رئیس دانشکده عالی مطالعات بین‌الملل (SAIS) دانشگاه جانز هاپکینز بود که به همراه کوندولیزا رایس و سایر نومحافظه‌کاران از هواداران عمده جنگ عراق به‌شمار می‌رفتند. وی تا سال ۲۰۱۱ رئیس مرکز خاورمیانه همان دانشکده باقی ماند و پس از آن به بنیاد هوور در دانشگاه استانفورد کالیفرنیا نقل مکان کرد که در همان‌جا نیز در گذشت. زندگی‌نامه. عجمی ایرانی‌تبار است. خانواده او در دوران ناصرالدین‌شاه به جنوب لبنان مهاجرت کردند.
دوران ناصرالدین‌شاه به جنوب لبنان مهاجرت کردند. فؤاد عجمی در سال ۱۹۴۵ در یکی از روستاهای جنوب لبنان به‌نام ارنون به دنیا آمد و در بیروت بزرگ شد. در ۱۸ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد. تحصیلاتش را در دانشگاه واشینگتن به پایان برد و سپس در دانشگاه پرینستون به تدریس پرداخت. ابتدا هوادار ناصریسم و ناسیونالیسم عربی بود. بعد، به دلیل شیعه بودن، طرفدار امام موسی صدر شد و کتابی نوشت به‌نام «امام ناپدید شده». کمی بعد، طبق نوشته همکاران سابقش، راه جدایی از مذهب را پیدا کرد؛ با پل ولفوویتز دوست شد، به عنوان فردی
پیدا کرد؛ با پل ولفوویتز دوست شد، به عنوان فردی بریده از ناصریسم در تجلیل از انور سادات مقاله نوشت و ادعا کرد که «واقع‌گرا» شده‌است. فؤاد عجمی رئیس مؤسسه مطالعات خاورمیانه دانشگاه جانز هاپکینز بود و در حمله آمریکا به عراق از نومحافظه‌کاران حمایت نمود و در جهان عرب بشدت مورد انتقاد قرار گرفت. درگذشت. فؤاد عجمی روز یکشنبه ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ پس از مدت‌ها مبارزه با سرطان، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
لیلا پهلوی (۷ فروردین ۱۳۴۹ – ۲۰ خرداد ۱۳۸۰)، که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با عنوان سلطنتی والاحضرت شاهدخت لیلا پهلوی خطاب می‌شد، کوچک‌ترین فرزندِ محمدرضا پهلوی و فرح پهلوی بود. خانواده. وی در ۲۷ مارس سال ۱۹۷۰ در تهران متولد شد و کوچک‌ترین خواهر رضا پهلوی، علیرضا پهلوی، فرحناز پهلوی و خواهر ناتنی‌اش، شهناز پهلوی بود. او چند ماه پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ۹ سالگی، به همراه پدر و خانواده‌اش ایران را ترک کرد. تحصیلات و زندگی. او در مدرسه بین‌المللی سازمان ملل متحد در نیویورک حضور یافت و در سال ۱۹۸۸ از مدرسه
متحد در نیویورک حضور یافت و در سال ۱۹۸۸ از مدرسه روزانه را کانتری (Rye Country) فارغ‌التحصیل شد. فلسفهٔ اسکاندیناویایی به پایان رساند. لیلا پهلوی در رشته ادبیات و فلسفه دانشگاه براون تحصیل کرد و گفته می شود که در سال ۱۹۹۲ از آن فارغ التحصیل شده است. با این حال برخی منابع می گویند که او دانشگاه را قبل از فارغ التحصیلی به دلیل رو به زوال بودن سلامتی‌اش، ترک کرد. او زمانی مدل والنتینو بود و از بی‌اشتهایی عصبی، اعتماد به نفس پایین مزمن، افسردگی شدید و سندرم خستگی مزمن رنج می برد. او در بین شهر های گرینویچ و
مزمن رنج می برد. او در بین شهر های گرینویچ و پاریس به دلیل سکونت مادرش در پاریس در رفت و آمد بود. او زبان‌های فارسی، انگلیسی، فرانسوی و آلمانی را روان سخن می‌گفت و به زبان های اسپانیایی و ایتالیایی نیز تکلم می‌کرد. وی به رباعیات عمر خیام علاقه داشت و حتی به ترجمهٔ شعرهای مولوی به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی می‌پرداخت. لیلا پهلوی دلبستهٔ فرهنگ ایران از شعر، ادبیات و هنر ایران بود و برخی آثار هنری ایرانی را گردآوری می‌کرد. او همچنین از پشتیبانان مالی دانشنامهٔ ایرانیکا بود. یک سال پیش از مرگش در گفتگویی با یک
ایرانیکا بود. یک سال پیش از مرگش در گفتگویی با یک مجلهٔ اسپانیایی دربارهٔ دلبستگی‌اش به ایران و فرهنگ ایرانی گفته بود: «من تقریباً همه زندگیم را در خارج سپری کرده‌ام اما همچنان ایرانی مانده‌ام، گویی هیچ‌گاه از کشورم دور نبوده‌ام». افسردگی و مرگ. لیلا هنگامی‌که نزدیک به ۹ سال داشت، ایران را ترک کرد. او که رابطه عاطفی نزدیکی با پدرش داشت در مصر شاهد مرگ او بر اثر لنفوم غیرهاجکین و رخدادهایی بود که برای خانواده‌اش در سال‌های آغازین انقلاب اسلامی پیش آمد. خاطرات تلخ از رویدادهای ناگوار زندگی‌اش وی را به بیماری
تلخ از رویدادهای ناگوار زندگی‌اش وی را به بیماری افسردگی دچار کرد. در دوران انقلاب، لیلای خردسال همچون دیگر دختران محمدرضا شاه، مورد هجمه شعارهای جنسی برخی انقلابیون بود. وی در روز یکشنبه مورخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۱ (۲۰ خرداد ۱۳۸۰) در سن ۳۱ سالگی درگذشت و جسدش قبل از ساعت ۱۹:۳۰ بی‌اس‌تی در اتاقش در هتل لئونارد در مرکز لندن توسط پزشکش پیدا شد. مشخص شد که او بیش از پنج برابر دوز کشنده سکونال، یک باربیتورات که برای درمان بی‌خوابی استفاده می‌شود به همراه مقدار غیر کشنده‌ای کوکائین را در بدنش دارد. او در حالی در
کشنده‌ای کوکائین را در بدنش دارد. او در حالی در رختخواب‌اش پیدا شد که بر اساس سال ها بی‌اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و بیتابی خوراکی، بدنش لاغر شده بود. بر اساس گزارشی که در مورد مرگ او توسط دادگاه پزشکی وست مینستر انجام شده بود و شامل اطلاعات کالبد شکافی بود، او طی یک قرار ملاقات، سکونال را از روی میز پزشکش دزدیده بود. وی به این دارو اعتیاد داشت و معمولاً ۴۰ قرص را همزمان به جای دو قرص تجویز شده توسط دکترش مصرف می کرد. در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱ لیلا پهلوی در کنار آرامگاه مادربزرگش، فریده قطبی در گورستان پاسی در شهر
مادربزرگش، فریده قطبی در گورستان پاسی در شهر پاریس به خاک سپرده شد. در مراسم خاک‌سپاری وی، مادرش فرح پهلوی، بسیاری از اعضای خاندان پهلوی، تعدادی از ایرانیان برون‌مرز، اعضای خاندان سلطنتی سابق فرانسه و فردریک میتران، برادرزاده رئیس‌جمهور سابق فرانسه یعنی فرانسوا میتران شرکت داشتند.
برایان گرین (زاده در ۹ فوریه ۱۹۶۳، نیویورک) فیزیکدان آمریکایی و یکی از نظریه‌پردازان نظریه ریسمان است. او از سال ۱۹۹۶ در دانشگاه کلمبیا به تدریس می‌پردازد. وی در ۱۲ سالگی آن چنان در ریاضی توانایی پیدا کرد که یک استاد دانشگاه به او خصوصی درس می‌داد. گرین در سال ۱۹۸۰ وارد دانشگاه هاروارد شد و لیسانس فیزیک گرفت. در سال ۱۹۹۶ دکترای خود را با بورس رودز در دانشگاه آکسفورد گرفت. کارها. گرین از سال ۱۹۹۶ تا کنون در دانشگاه کلمبیا به سر می‌برد؛ و به آموزش و پژوهش در کیهان‌شناسی و نظریه ریسمان می‌پردازد. پیش از این او
و نظریه ریسمان می‌پردازد. پیش از این او در سال ۱۹۹۰ به دانشکدهٔ فیزیک دانشگاه کرنل پیوسته بود. وی استادی خود را در سال ۱۹۹۵ در این دانشگاه گرفته‌است. کتاب‌ها. برایان گرین کتاب جهان زیبا را در سال ۱۹۹۹ نوشت که بسیار پرفروش بود و جایزه‌های جهانی بسیاری را از آن خود کرد. این کتاب به نظریه ریسمان و اِم می‌پردازد. پس از آن یک فیلم ۳ ساعتهٔ عامه‌فهم در شبکهٔ پی‌بی‌اس که بر پایهٔ کتاب جهان زیبا ساخته شده بود موفقیت او را دوچندان کرد. کتاب ساخت کیهان او که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، دربارهٔ زمان و جهان است. این کتاب با
منتشر شد، دربارهٔ زمان و جهان است. این کتاب با عنوان «تاروپود هستی، دربارهٔ زمان، مکان و بافت درونی واقعیت» و با ترجمه ابراهیم رفرف در ایران منتشر شده‌است. سخنی از او. بهترین معلمان کسانی نیستند که تمام پاسخ‌ها را می‌دانند، بلکه کسانی اند که با [شنیدن] پرسش‌هایی که پاسخ آن‌ها را نمی‌دانند، هیجان زده می‌شوند.