payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تعقیب جمشید، هویت واقعی او را فاش می‌کند. شایعات دربارهٔ جمشید افزایش می‌یابد و شاه گورنگ به او توصیه می‌کند که آنجا را ترک کند تا مبادا جاسوسان ضحاک از محل اختفای او مطلع شوند. جمشید زابلستان را ترک می‌کند و ابتدا به هند و سپس به چین سفر می‌کند، اما دستگیر و به ضحاک تسلیم می‌شود، که دستور می‌دهد او را با اره از وسط نصف کنند. همسر جمشید پس از یک ماه سوگواری، از مرگ او مطلع می‌شود و خودکشی می‌کند. سایر. اگرچه گرشاسب‌نامه این تصور را ایجاد می‌کند که جمشید بلافاصله پس از دستگیری‌اش کشته شده است، اما طبق
بلافاصله پس از دستگیری‌اش کشته شده است، اما طبق کوش‌نامه ایرانشاه بن ابی‌الخیر، او قبل از اعدام، پنجاه سال در زندان ضحاک زندگی کرد. پسر جمشید، تور، پس از مرگ پدربزرگ مادری‌اش بر تخت سلطنت زابلستان می‌نشیند. فرزندان او همگی از نظر ظاهر و قدرت بدنی به جد خود جمشید شباهت دارند. ظاهراً دلیل اینکه نوادگان جمشید به چنین قهرمانان قدرتمندی تبدیل شدند این است که خود او از نظر جسمی بسیار قدرتمند بود و می‌توانست هر نوع جانور وحشی را با دست خالی بکشد (ابن بلخی). دگرگونی‌های بسیار متنوعی از داستان زندگی و شخصیت جمشید
بسیار متنوعی از داستان زندگی و شخصیت جمشید در شاهنامه وجود دارد. گذشته از شاهزاده خانم زابلستان که در گرشاسب‌نامه از او یاد شده است، جمشید همسران و فرزندان زیادی داشت. او با یک شاهزاده خانم چینی ازدواج کرده بود، زیرا طبق کوش‌نامه، پس از حمله ضحاک، جمشید همسرش، دختر پادشاه چین، را به همراه دو پسرش، به جنگلی در چین می‌فرستد. او پس از اطمینان از امنیت خانواده‌اش، در رأس سپاهی بزرگ به مصاف پادشاه هند می‌رود. متأسفانه، تنها نسخهٔ خطی کوش‌نامه در اینجا افتادگی بزرگی دارد و روایت ناگهان به صحنه اعدام جمشید
بزرگی دارد و روایت ناگهان به صحنه اعدام جمشید می‌پرد. ماجراهای جمشید در هند و جنگ‌های او با پادشاه هند نیز در مجمل التواریخ ذکر شده است، که اگرچه جزئیات بیشتری ارائه نمی‌دهد، حداقل روایت کوش‌نامه را تأیید می‌کند. بر اساس شاهنامه، تعدادی از پهلوانان، گذشته از قهرمان گرشاسب/گرشاسپ، از نسل جمشید هستند. گروهی از اینان جمشیدیان نامیده می‌شوند، که مشهورترین آنها نوادگان شاه لهراسب/لهراسپ هستند. این امر توضیح می‌دهد که چرا پاویون، سلاح‌ها و سایر دارایی‌های جمشید بعداً در اختیار نوادگان لهراسب قرار گرفته است.
بعداً در اختیار نوادگان لهراسب قرار گرفته است. حماسه‌های سروده شده پس از شاهنامه این موضوع را تأیید می‌کنند و بیانگر آن هستند که نوه بزرگ لهراسب، بهمن، صاحب پاویون جمشید بوده است. در فرامرزنامه، از قهرمان فرامرز به عنوان یکی از نوادگان جمشید یاد شده است، و همچنین گفته شده است که بیژن، در طول ماجراجویی‌هایش، به مقبره یکی از پسران کمتر شناخته‌شده جمشید، نوشزاد، رسید. برخی از منابع گزارش می‌دهند که یکی از نوادگان جمشید در کشتی نوح بوده است (بلعمی؛ منهاج سراج). در میان حاکمان بعدی ایرانی، گفته می‌شود یعقوب لیث
در میان حاکمان بعدی ایرانی، گفته می‌شود یعقوب لیث نسب خود را به او می‌رساند (تاریخ سیستان). جمشید به عنوان مردی بسیار خوش‌قیافه، نورانی (مثلاً ترجمه تفسیر طبری؛ قطران) و به اندازهٔ کافی عظیم‌الجثه توصیف شده است که لقب «پیل‌تان» (به معنای «دارای بدن فیل‌مانند»؛ خاقانی) را دریافت کند؛ این لقب معمولاً برای نوادگان قهرمان او، رستم و اسفندیار، در شاهنامه در نظر گرفته شده است.او از نظر جسمی قدرتمند بود (مثلاً ابن بلخی) و وقتی دیوها او را این طرف و آن طرف نمی‌بردند، سوار بر اسب سیاه می‌شد (سنایی؛ فخر مدبر). ممکن
سوار بر اسب سیاه می‌شد (سنایی؛ فخر مدبر). ممکن است داستانی در مورد آسیب‌ناپذیری او وجود داشته باشد که خاقانی به آن اشاره می‌کند. در واقع، روایت فولکلوری از دستگیری و مرگ او، آسیب‌ناپذیری او را تأیید می‌کند. داستان دیگری در بوستان سعدی به اندوه جمشید برای از دست دادن یکی از فرزندانش اشاره دارد، اما مشخص نیست که آیا این داستان اصیل است یا توسط سعدی برای بیان نکته‌ای اخلاقی ساخته شده است. برخلاف پادشاهان و قهرمانان بزرگ باستانی، به نظر می‌رسد جمشید جایگاه ویژه‌ای در تصور عمومی ایران کلاسیک داشته است. این
ویژه‌ای در تصور عمومی ایران کلاسیک داشته است. این موضوع ممکن است تا حدی به این دلیل باشد که او با سلیمان پیامبر مرتبط بوده و تا حدی به دلیل ارتباط او با ویرانه‌های تخت جمشید. ابن بلخی، نویسنده فارسنامه، که حتماً این ویرانه‌ها را دیده است، بسیاری از تصاویری که پادشاهان مختلف هخامنشی را به تصویر می‌کشند، را تصاویری از جمشید می‌داند. دیگران نیز حتماً همین فکر را کرده‌اند. شخصیت جمشید به عنوان بنیان‌گذار آداب و رسوم اجتماعی در بسیاری از منابع ادبی تلویحاً ذکر شده که در آنها گفته می‌شود برخی از مناسک طبق
ذکر شده که در آنها گفته می‌شود برخی از مناسک طبق «قانون» او اجرا می‌شده است. او به عنوان بنیان‌گذار آیین‌های تدفین در نظر گرفته می‌شود. برای مثال، گرشاسب قهرمان دستور می‌دهد که جسدش را «مطابق با آیین جمشید بپوشانند» (بپوشم به جامه بر آیین جم) قبل از اینکه در مقبره‌اش قرار گیرد. از آنجا که زرتشتیان به جای کفن یا دفن مردگان خود، آنها را در معرض فضای باز قرار می‌دهند، و از آنجایی که عرف جمشید در این بیت به در مقبره قرار دادن بدون اشاره‌ای به در فضای باز قرار دادن اشاره دارد، می‌توان این بیت را به عنوان
قرار دادن اشاره دارد، می‌توان این بیت را به عنوان نشانه‌ای از شخصیت پیشا-زرشتی جمشید ذکر کرد. قوانین جمشید باید شامل قانون ازدواج نیز بوده باشد. در داستان بهرام گور (بهرام پنجم)، قهرمان با دختران برزین «مطابق رسوم گیومرت و جمشید» ازدواج می‌کند (شاهنامه). علاوه بر آنچه در شاهنامه ذکر شده، تعدادی اکتشاف و اختراع مهم به او نسبت داده شده است. برخی از این موارد عبارتند از: سنگ آسیاب و چرخ آبی (ثعالبی)، نجوم و شیشه‌گری (مقدسی)، کاغذ طلق (زرورق؛ ابن بلخی)، جاده‌ها و رنگ (بلعمی)، رنگرزی (گردیزی)، شکر (عسکری؛
و رنگ (بلعمی)، رنگرزی (گردیزی)، شکر (عسکری؛ بیرونی)، نوشتن (ابن ندیم)، زبانهای مختلف (مجمل التواریخ)، و قفل و کلید، و همچنین اهلی کردن فیل (منهاج سراج). در فولکلور. جمشید در فولکلور فارسی سه کارکرد دارد. از یک سو، نام او، معمولاً به شکل «ملک جمشید»، نامی رایج برای قهرمان اصلی داستان‌های عامه مختلف است. در معنای کلی، این نام هیچ ارتباطی با جمشید شاهنامه ندارد. بنابراین، پیشنهاد ولادیمیر مینورسکی مبنی بر اینکه جمشید مذکور در ویس و رامین که تمام ویژگی‌های نسخه‌ای ادبی از یک داستان عامیانه را دارد، لزوماً همان
ادبی از یک داستان عامیانه را دارد، لزوماً همان جمشید معروف شاهنامه است، بدون شواهد تأییدکننده، نمی‌تواند پذیرفته شود. جمشید همچنین در مجموعه‌ای از داستان‌های فولکلوری که از روایات شاهنامه گرفته شده‌اند، ظاهر می‌شود. این داستان‌ها، صحنه‌ها یا شخصیت‌های خاصی از شاهنامه را شرح می‌دهند. برای مثال، در حالی که در نسخهٔ شاهنامه‌ای داستان زال، «مردی از سرزمین هندوان» بی‌نام در خواب بر پدر زال ظاهر می‌شود و او را از محل پسرش مطلع می‌کند، طبق روایت‌های شفاهی این داستان، مردِ در خواب جمشید است. به همین ترتیب، در حالی
مردِ در خواب جمشید است. به همین ترتیب، در حالی که شاهنامه هیچ توضیحی در مورد اینکه چرا ضحاک، جمشید را با اره به دو نیم می‌کند و نه با روش مرسوم‌ترِ کشتن، ارائه نمی‌دهد، روایت محلی داستان توضیح می‌دهد که ضحاک ابتدا سعی کرد اسیر خود را با شمشیر بکشد، اما از آنجا که جمشید آسیب‌ناپذیر بود، نمی‌شد با تیغ کشته شود. سپس، شیطان به شکل پیرمردی ظاهر شد و به حاکم ستمگر اطلاع داد که جمشید را تنها با دو نیم کردن با اره می‌توان کشت. بعضی از ویژگی‌های جالب افسانه جمشید در طومارهای نقالان وجود دارد. این طومارها که
در طومارهای نقالان وجود دارد. این طومارها که روایت‌های منحصر به فرد ادبیات حماسی ایران را به نثر روایت می‌کنند، عمدتاً از شاهنامه و متون وابسته به شاهنامه گرفته شده‌اند؛ اما آنها همچنین آزادانه روایت‌های ادبی را با عناصر اقتباس شده از فولکلور فارسی ترکیب می‌کنند. برای مثال، داستان سقوط جمشید، که در شاهنامه صرفاً پیش از ظهور ضحاک است، در یکی از این طومارها به پیش‌نیاز افسانه ضحاک تبدیل شده است. طبق هفت لشکر، همان لحظه‌ای که جمشید شروع به طرح ایده ادعای الوهیت می‌کند، همان لحظه‌ای است که «ضحاک نطفه می‌بندد».
می‌کند، همان لحظه‌ای است که «ضحاک نطفه می‌بندد». به همین ترتیب، اگرچه گرشاسب‌نامه می‌گوید که چگونه شاهزاده خانم زابلستان، جمشید را با دیدن «پوسترهای تحت تعقیب» که ضحاک به دور و بر فرستاده بود، شناخت، اما طبق هفت لشکر، او پیش از آنکه جمشید را ببیند، عاشق تصویر او شده بود. جالب است که اگرچه جمشید در سنت کاهنان زرتشتی مسئول گناه خود شناخته می‌شود، که او را به جهنم می‌فرستد و تنها با اکراه او را می‌بخشند، اما در ادبیات و فولکلور فارسی کاملاً از او اعاده حیثیت شده است. بنابراین، گذشته از اشارات مثبت بسیار به
شده است. بنابراین، گذشته از اشارات مثبت بسیار به شخصیت او که در ادبیات فارسی فراوان است، هفت لشکر او را به عنوان قدیسی با دانش ویژه از فعالیت‌ها و رسالت مسیح شیعه به تصویر می‌کشد.
در زبان فارسی برای ظرف‌های میگساری نام‌های گوناگون با ویژگی‌های گوناگونی وجود دارد. چندتا از آن‌ها به ترتیب کوچک به بزرگ این‌ها هستند: جستارهای وابسته. گونه‌های می
قُمی یکی از لهجه‌های فارسی است که در شهر قم در استان قم ایران صحبت می‌شود. این لهجه در قلمرو گویش‌های مرکزی ایران قرار می‌گیرد و پیشتر این گویش «کُمِج» یا «کُمیج» نامیده می‌شده است. نمونه واژه‌ها. واژه‌هایی که در لهجه فارسی منطقهٔ قم با فارسی معیار تفاوت دارند: شامد قاسم :شاه احمد ابن قاسم (امامزاده) سُتمه شریف :سلطان محمد شریف (امامزاده)
دوربین واژه‌ای است که برای نامیدن چندین گونه از ابزار به کار می‌رود: پزشکی: مکان‌ها:
دوربین فیلمبرداری، گونه‌ای دوربین ثبت تصویر است که به سرعت شمار بسیاری از تصاویر را بر روی فیلم یا گیرنده تصویر ثبت می‌کند. بر خلاف دوربین عکاسی که هربار تنها یک تصویر ثبت می‌کند دوربین فیلمبرداری یک توالی از عکس‌ها را ثبت می‌کند که هر تصویر "فریم" یا قاب خود را دارد. این عمل با یک سازوکار اینترمدیت امکانپذیر است. سپس تصاویر در فیلم پروژکتور با سرعت مشخصی، که "سرعت فریم" (شمار قاب‌ها (فریم‌ها) در هر ثانیه) نامیده می‌شود، نمایش داده‌می‌شوند. در سرعت مشخصی از فریم ریت، چشم و مغز انسان دو تصویر مجزا را به هم
فریم ریت، چشم و مغز انسان دو تصویر مجزا را به هم می‌آمیزد و تصور حرکت کردن تصاویر به ذهن خطور می‌کند. ویلیام کندی دیکسون نمونه دوربین فیلمبرداری را در سال ۱۸۹۱ اختراع کرد. تاریخچه. یک پیشگام جالب در زمینه دوربین فیلم‌برداری دستگاهی بود که فرانسیس رونالدز (به انگلیسی: Francis Ronalds) در رصدخانه Kew در سال ۱۸۴۵ میلادی اختراع کرد. یک سطح حساس به نور به آرامی به بعد از روزنه دیافراگم دوربین توسط یک مکانیزم ساعت شکل کشیده شده تا توانایی ضبط مداوم به مدت ۱۲ یا ۲۴ ساعت را به دوربین بدهد. رونالدز دوربین‌های خود
۲۴ ساعت را به دوربین بدهد. رونالدز دوربین‌های خود را در پی تغییرات روبه پیشرفت ابزار علمی به کار بست و بیش از یک قرن از آن دوربین‌ها در رصدخانه‌های سراسر جهان استفاده شد. در سال۱۸۷۶میلادی Wordworth Donisthorpe طرح دوربینی را پیشنهاد کرد که بتواند مجموعه ای از تصاویر را روی یک رول از فیلم کاغذی چاپ شود. در سال ۱۸۸۹ او اختراع یک دوربین تصویر متحرک را به ثبت رساند که در آن فیلم به صورت مداوم حرکت می‌کرد. یک دوربین فیلمی دیگر توسط فردی فرانسوی به نام Louis Le Prince در سال ۱۸۸۸ در انگلستان طراحی شد. او در سال
در سال ۱۸۸۸ در انگلستان طراحی شد. او در سال ۱۸۸۷ یک دوربین ۱۶ لنزه را در کارگاهش در لیدز ساخت. ۸ لنز اول با توالی سریع به وسیله یک شاتر الکترومغناطیسی روی فیلم حساس به کار می‌افتاد.
دوربین تلویزیون به دوربین‌هایی گفته می‌شود که برای ضبط تصاویر متحرک الکترونیکی بکار می‌رود. بنابراین روش کار آن با دوربین‌های فیلمبرداری که تصاویر را بر روی نوار فیلم ضبط می‌کنند متفاوت است. به دوربین تلویزیون گاه دوربین ویدئویی حرفه‌ای هم گفته می‌شود. امروزه استفاده از تلویزیون فقط به تماشای برنامه های تلویزیونی و فیلم و سریال محدود نمی شود. در واقع، استفاده از تلویزیون و نمایشگر ها از دستگاه های پزشکی شروع می شود و تا داخل خودرو ها ادامه پیدا می کند. یکی از این استفاده ها در دوربین های مداربسته است. در هر
این استفاده ها در دوربین های مداربسته است. در هر استفاده ای از تلویزیون، باید طوری این عضو از سیستم را اانتخاب کرد که بهترین عملکرد را داشته باشد. برای انتخاب این محصول، ابتدا باید استفاده ما از آن مشخص باشد. پس از آن، می توان بر اساس ویژِگی های کاربردی برای کار مد نظر، می توان بهترین انتخاب را انجام داد. در انتخاب یک تلویزیون برای دوربین مداربسته نیز ویژگی های مهمی مد نظر است که باید تلویزیون از آن ها برخوردار باشد. در ادامه این مطلب به معرفی این تلویزیون ها و ویژگی های مهم آن خواهی پرداخت.
دوربین مساحی یا دوربین نقشه‌برداری (توتال استیشن) ابزار الکترونیکی/اپتیکی است که برای نقشه‌برداری و ساخت و ساز مورد استفاده قرار می‌گیرد. توتال استیشن، تئودولیت دیجیتالی است که به اندازه‌گیری فاصله الکترونیکی (EDM) برای قرائت طول مایل دستگاه تا نقطه خاص و یک کامپیوتر داخلی برای جمع‌آوری اطلاعات و به دست آوردن پیشرفته مختصات بر اساس محاسبات مجهز شده‌است. دوربین نقشه‌برداری رباتیک به اپراتور اجازه می‌دهد دستگاه را از راه دور کنترل نماید. این کار باعث حذف دستیار اپراتور نقشه‌برداری برای نگهداری منشور و کنترل
اپراتور نقشه‌برداری برای نگهداری منشور و کنترل دوربین از هر نقطه‌ای می‌شود. کاربردها. معدن. دوربین‌های نقشه‌برداری ابزار اصلی بررسی در نقشه‌برداری معدن هستند. دوربین نقشه‌برداری برای ثبت محل دقیق دیوارهای تونل، سقف و کف و به‌طور کلی هدایت معدن زیر زمینی به کار می‌رود. اطلاعات ثبت شده در دوربین در نرم‌افزارهای نقشه‌برداری وارد شده و با پروژه طراحی شده مقایسه می‌گردد. ساختمان‌سازی. دوربین‌های نقشه‌برداری بالاترین استاندارد را در اجرای اشکال مختلف ساختمان دارند. آن‌ها از محورهای X و Y برای جانمایی تأسیسات در
آن‌ها از محورهای X و Y برای جانمایی تأسیسات در زیر زمین و بین طبقات سازه (داکت‌ها) و نفوذ در سقف استفاده می‌نمایند. برای پیاده نمودن محل گود برداری و عمق آن، حجم عملیات خاکی گودبرداری، پیاده‌سازی فونداسیون و شاقولی ستون‌ها، محل اجرای دیوارها، اجرای نمای ساختمان و غیره از توتال استیشن استفاده می‌شود. هواشناسی. هواشناسان از دوربین‌های نقشه‌برداری برای بالون‌های هواشناسی برای تعیین بادهای سطح بالا استفاده می‌کنند.
دوربین زاویه‌یاب یا بصورت فنگلیش: تئودولیت (نام‌های دیگر: دوربین مهندسی، دوربین زاویه‌سنج طول‌یاب) یک ابزار دقیق برای اندازه‌گیری زاویه‌های افقی و عمودی است. کاربرد اصلی زاویه‌یاب در نقشه‌برداری است و برای اهداف تخصصی مانند هواشناسی و پرتاب موشک نیز سازگار شده‌ است. زاویه‌یاب جدید شامل تلسکوپ متحرک نصب شده در دو محور عمود برهم: محور افقی و محور قائم یا زنیت است. زاویه‌یاب زوایای قائم را از طریق زاویه بین محور قائم و امتداد نشانه روی اندازه‌گیری می‌کند که معمولاً حدود ۹۰ و ۲۷۰ درجه است. زمانی که زاویه‌یاب به
حدود ۹۰ و ۲۷۰ درجه است. زمانی که زاویه‌یاب به یک هدف نشانه روی می‌کند زاویه هر یک از این محورها با دقت زیادی در حد یک هزارم رادیان یا ثانیه (۱/۳۶۰ درجه) اندازه‌گیری می‌شود. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «&lt;bdi&gt;&lt;/bdi&gt;». در "دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی"، بازبینی‌شده در ۲ فوریه ۲۰۱۸. بر پایه داده‌هایی در پایگاه ملی داده‌های علوم زمین
دوربین دوچشمی یا دوربین شکاری وسیله‌ای دستی است برای بزرگ‌نمایی اجسام دور. عمل بزرگ‌نمایی به‌وسیله عبور تصاویر از دو سری لنز مجاور و یک منشور ایستاده صورت می‌گیرد. دوربین‌های شکاری تصویر را ایستاده نشان می‌دهند برعکس تلسکوپ‌ها که تصاویر را وارونه می‌نمایانند. معمولاً بر روی دوربینهای دوچشمی سه رقم حک شده‌است. رقم نخست که به نشانه x ختم شده‌است، مثلاً ۶x، بیانگر آن است که دوربین تصویر را چند برابر اندازه واقعی درشت تر می‌کند. رقم دوم، مثلاً ۳۰ یا ۳۵، قطر عدسی شیئی را به میلی‌متر نشان می‌دهد. اگر بزرگنمایی
شیئی را به میلی‌متر نشان می‌دهد. اگر بزرگنمایی عدسی را ثابت فرض کنیم، هرچه قطر عدسی شیئی بیشتر باشد تصویری روشنتر بدست می‌آید. این نوع دوربین در واقع در نور کم کارایی بهتری دارد. دوربین‌هایی با مشخصات ۳۰×۶ یا ۳۵×۷ برای مقاصد عمومی مناسب هستند. رقم سوم بیانگر آن است که از فاصله ۱۰۰۰ یاردی (۹۱۰ متری) یک منطقه با چه پهنایی مشاهده می‌شود.
جبالیه نام یکی از ایل‌های بزرگ مصر است. این ایل به چهارده عشیره بخش می‌شود. نشیمنگاه آن‌ها در بیابان عباسیه در کوه‌های جنوب صحرای سینا است. ایل جبالیه با دویست خانوار کوچک‌ترین قبیله طواره بشمار می‌آید. افراد جبالیه امروزه زندگی یکجانشینی اختیار کرده و در بخش کشاورزی و گردشگری به کار مشغولند. نام جبالیه به معنی کوه‌نشینان است. ریشه تاریخی جبالیه. ریشه ایل جبالیه به سده ۵ میلادی برمیگردد. در آن زمان ژوستینیان امپراتور بیزانس به ساخت صومعه سنت کاترین بر روی کوه سینا در مصر فرمان داد و همچنین امر کرد تا صد
کوه سینا در مصر فرمان داد و همچنین امر کرد تا صد خانوار را از مردم والاش رومانی برای نگهداری آن صومعه به منطقه آورند. بعدها سه عشیره از قبیله جبالیه به منطقه والاش در رومانی بازگشتند. بعدآ تئودیسیوس فرماندار مصر؛ صد خانوار از تازیان بیابان عباسیه نزدیک قاهره و صد خانوار دیگر از اسکندریه به نزدیک صومعه کوچاند تا مراسم دینی را پشتیبانی نمایند. این خانوارها رفته رفته با قبیله‌های عرب پیرامون خود بویژه بنی‌واصل آمیزش یافتند و در نیمه دوم سده ۷ میلادی به اسلام گرویدند. در سالهای میان ۱۵۱۷ و ۱۵۲۰ میلادی پادشاه
گرویدند. در سالهای میان ۱۵۱۷ و ۱۵۲۰ میلادی پادشاه عثمانی؛ سلطان سلیم یکم؛ گروهی را از مطریه در دلتای شرقی را به این سامان کوچاند. منابع. ویکیبیدیا contributors, "جبالیة," ویکیبیدیا, , http://ar.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D9%84%D9%8A%D8%A9&amp;oldid=2036074 (accessed فبرایر 24, 2009).
استان اَنبار بزرگ‌ترین استان عراق با اکثریت سنی‌نشین است که مرکز آن، شهر رمادی می‌باشد. پیشینه. بسیاری مورخان انبار را بعد از تیسفون، دومین شهر مهم دوران ساسانی در غرب ایران دانسته‌اند. این شهر در خط دفاعی ایران در برابر امپراتوری روم قرار داشت و از این‌رو شاپور یکم ساسانی شهر انبار را بازسازی کرد و به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز دفاعی ایران درآورد و ارگ‌هایی جنگی در آن ساخت و سپس آن را «پیروزشاپور» نام گذاشت. انوشیروان نیز برای تقویت سد دفاعی ایران در مرزهای غربی و در مجاورت روم، به بازسازی پادگان‌های
غربی و در مجاورت روم، به بازسازی پادگان‌های «انبار» پرداخته بود. این شهر در ۶۲ کیلومتری بغداد کنونی، نزدیک قناتی که دجله و فرات را به هم متصل می‌کند و در کتب اسلامی نهر عیسی خوانده شده قرار داشت. این قنات که ظاهراً توسط شاهپور دوم حفر شده باعث گردید که انبار اهمیت تجارتی فراوان پیدا کند. تاریخ‌دانان عرب ساختمان آن را به بخت‌النصر نسبت می‌دهند. در دوران اشکانیان، شهر تقریباً شهری عربی بود به این معنی که اکثریت اهالی آن را قبایل عرب تشکیل می‌دادند. انبار با اینکه نیمه عرب بود، باز به سبب اهمیت تجاری و آبیاری
نیمه عرب بود، باز به سبب اهمیت تجاری و آبیاری و نیز به سبب آنکه در دروازه روم قرار داشت مورد توجه شاهپور اول قرار گرفت به‌طوری‌که آن را از نو بساخت و برآن دو خط دفاعی نهاد و در داخل آن کوشکی بنا کرد و به این ترتیب شهر به صورت یکی از مراکز مهم سپاه درآمد. شاه ساسانی نام شهر را نیز به یاد شکستی که بر گوردین چهارم وارد کرده بود به پیروز شاپور تغییر داد. واژه انبار همان‌طور که اغلب لغت‌نویسان عرب اشاره می‌کنند، همان کلمه معروف فارسی است. انبار از آن جهت انبار خوانده شد که کسری رزق اصحاب خود را در آن جای
خوانده شد که کسری رزق اصحاب خود را در آن جای می‌داد. در دوره ساسانیان، مسیحیان انبار قدرتی داشتند چنان‌که یک اسقف بزرگ یعقوبی در آنجا مستقر شده بود، ضمناً یکی از مراکز بزرگ یهودیان نیز بود. انبار در زمان خلافت ابوبکر به دست خالدبن ولید فتح شد. مردمان انبار که در هنگام غارت‌های خالد، کمکی از مرکز ایران دریافت نکردند، خود از پشت باروهای شهر به دفاع پرداختند. اما شیرزاد امیر ساباط که در آنجا بود گریخت، مردم نیز که یارای دفاع نداشتند با خالد صلح کردند. مردم. اکثریت مردم استان از قبایل دلیم و دارای مذهب سنی
استان بَصره نام یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است. بصره تنها نقطه در عراق است که به دریا راه دارد و به همین دلیل می‌توان گفت اهمیت استراتژیک فراوانی دارد. جغرافیا. استان بصره در جنوب عراق واقع شده و با کشورهای ایران و کویت مرز بین‌المللی دارد. مرکز آن شهر بصره است که دومین شهر بزرگ عراق پس از بغداد است و بیش از ۲ میلیون نفر جمعیت دارد. مساحت و جمعیت. مساحت استان بصره ۱۹٬۰۷۰ کیلومتر مربع و جمعیت این استان در سال ۲۰۰۳ برابر با ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ نفر بود. بیشتر ساکنان بصره شیعه و اقلیتی از آن سنی هستند
استان کربلا ، یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است که مرکز آن شهر کربلا است. فاصله کربلا تا بغداد ۹۷ کیلومتر است. استان کربلا شامل سه شهرستان به نام‌های کربلا، الهندیه و عین التمر می باشد. از آثار باستانی کربلا می‌توان از دژ الاخیضر نام برد که در فاصله ۴۸ کیلومتری جنوب شهر کربلا و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری بغداد و بر سر راه قدیم حلب - بصره واقع شده‌است غارهای «الطار» که در فاصله سی کیلومتری جنوب شهر کربلا واقع شده و شامل ۴۰۰ غار باستانی است. منطقه باستانی الاقیصر که در فاصه ده کیلومتری شمال غربی دژ الاخیضر
که در فاصه ده کیلومتری شمال غربی دژ الاخیضر قرار دارد و بالاخره قصر شمعون که در شهرستان عین تمر واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت استان کربلا در سال ۲۰۰۳ در حدود ۹۳۱٬۶۰۰ نفر بدوه است. جمعیت استان کربلا و شهرستانها و حومه‌ها به‌طور اداری براساس سازمان ملل در سال ۲۰۱۱ تخمین زده شده‌است؛ همچنین برآورد شده‌است که ۱٬۰۶۷٬۰۰۰ نفر و شورای استانی جمعیت استان کربلا در سال ۲۰۱۳ حدود ۱٬۳۷۸٬۰۰۰ نفر که حدود ۷۳٪ آنها در مرکز شهر کربلا زندگی می‌کنند که جمعیت تخمینی آن ۹۷۴ هزار نفر است. تقریباً تمام ساکنان آن شیعه هستند. مکان‌های
است. تقریباً تمام ساکنان آن شیعه هستند. مکان‌های زیارتی. در کربلا نقاط دیدنی فرهنگی و تاریخی زیادی وجود دارد که قدمت آن به دوران اسلامی و پیش از اسلام بازمی‌گردد. سایر مناطق شهری استان نیز دارای تعداد زیادی هتل لوکس و هتل‌های بزرگ است. زیارتگاه حسین بن علی. حسین ابن علی امام سوم شیعیان است. آرامگاه وی در مرکز شهر واقع شده‌است و اولین کسی که در شهر کربلا سکونت اختیار کرد سید ابراهیم مجاب یکی از فرزندان امام کاظم است و بعدها مردم به او پیوسته و در کنار حرم امام حسین خانه‌های خود را بنا کردند و به تدریج
امام حسین خانه‌های خود را بنا کردند و به تدریج محله‌های کربلا پدید آمد. زیارتگاه عباس بن علی. آرامگاه حضرت ابوالفضل در فاصله پانصد متری آرامگاه امام حسین قرار دارد و خیابانی پهن که به نام بین الحرمین معروف است بین این دو حرم قرار دارد. نهرفرات شاخه‌هایی از نهر فرات از کنار شهر کربلا می‌گذرد و یک شاخه کم‌آب آن به رودخانه حسینیة نامیده می‌شود در کنار مقام امام زمان جریان دارد وزوار آن جا را به نام نهر علقمه می‌شناسند. خیمه گاه. جایگاه خیمه‌ های امام حسین است که در فاصله پانصد متری جنوب آرامگاه امام حسین قرار
در فاصله پانصد متری جنوب آرامگاه امام حسین قرار دارد و امروزه به صورت زیارتگاهی مجلل وکاشیکاری شده درآمده است و گفته می‌شود که ناصرالدین‌شاه قاجار در هنگام زیارت کربلا در آن جا مستقر شده بود. زیارتگاه حر بن یزید ریاحی. مرقد حر بن یزید ریاحی در فاصله نه کیلومتری غرب شهر کربلا و در شهرک الحر واقع شده‌است و علت این که جنازه وی را به خارج از میدان معرکه منتقل کردند، این بود که قبیله او یعنی بنی تمیم خود را به معرکه رساندند و جنازه او را برداشته و به مکان فعلی آورده و به خاک سپردند. تل زینبیه. تل زینبیه (توضیح
و به خاک سپردند. تل زینبیه. تل زینبیه (توضیح بیشتر تاریخی) مکانی در شهر کربلا و در نزدیکی حرم امام حسین است که طبق روایات محل دیدگاه زینب در روز عاشورا نسبت به میدان جنگ بوده‌است. این مکان هم‌اکنون در شهر کربلا به عنوان یکی از مکان‌های زیارتی مسلمانان و شیعیان محسوب می‌شود.
استان مُثَنّی (یا المثنی، تلفظ: مُثنّا) نام یکی از استان‌های هیجده‌گانه کشور عراق است. اکثر ساکنان آن شیعه هستند. تاریخچه. پیش از سال ۱۹۷۶ این منطقه به همراه مناطق نجف و قادسیه بخشی از منطقه دیوانیه بودند. ویرانه‌های سومری اوروک که گفته شده نام عراق احتمالاً از این نام گرفته شده در استان مثنی قرار دارد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۶ نیروهای بریتانیایی، استرالیایی و ژاپنی مسئولیت امنیت این استان را به نیروهای عراقی واگذار کردند که نخستین واگذاری امنیت کل یک استان از سوی نیروهای بیگانه در عراق بود. جغرافیا. این استان در
نیروهای بیگانه در عراق بود. جغرافیا. این استان در جنوب عراق قرار دارد و با کشور عربستان سعودی هم‌مرز است. مرکز این استان شهر سماوه است. شهرهای استان مثنی. ۱.سماوه ۲.الرمیثه ۳.السلمان ۴.الخضر ۵.الوركاء منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
استان قادسیه یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است. بیشتر جمعیت عرب شیعه هستند. جغرافیا. این استان در مرکز عراق قرار گرفته و مرکز آن شهر دیوانیه است.
استان نَجَف اشرف نام یکی از استان‌های هیجده‌گانهٔ کشور عراق است که مرکز آن نجف است. حرم علی بن ابی طالب که یکی از زیارتگاه های مهم و مقدس شیعیان به شمار میرود در نجف مرکز این استان قرار دارد. یکی از شهرهای بزرگ و تاریخی نجف کوفه است. هر دو شهر نجف و کوفه برای مسلمانان مقدس هستند و شیعیان اکثریت جمعیت این شهرها را تشکیل می‌دهند. تا پیش از سال ۱۹۷۶، نجف بخشی از استان کربلا بود. زیارتگاه علی بن ابی طالب. آرامگاه امام اول شیعیان،حضرت علی بن ابیطالب در غرب شهر نجف واقع است. علی بن ابی‌طالب در سال ۴۰ قمری به دست
واقع است. علی بن ابی‌طالب در سال ۴۰ قمری به دست عبدالرحمن بن ملجم مرادی که از فرقه خوارج بود،در مسجد کوفه به قتل رسید و در پشت کوفه دفن گردید که بر اساس وصیت خود، قبر او مخفی نگه داشته شد و قرن دوم هجری در عصر هارون الرشید، محل قبر علنی شد. به عقیده شیعیان، پیامبران آدم و نوح هم در کنار علی بن ابیطالب دفن شده‌اند. همچنین جمع فراوانی از عالمان شیعه در این حرم مدفونند.علی که در مسجد کوفه به دست عبدالرحمن بن ملجم هنگام نماز صبح ۱۹ رمضان با شمشیر زهر آلود زخمی گشته‌بود، و در شب جمعه ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری
زخمی گشته‌بود، و در شب جمعه ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری درگذشت، در وصیتی به پسرانش حسن و حسین محل دفن خود را سفارش کرده بود. بر اساس وصیتش قبر را پنهان نگه داشتند و جز امامان و برخی شیعیان ویژهٔ این خاندان، کسی از محل دفن آگاهی نداشت. در دوران حکومت حجاج ابن یوسف ثقفی بر کوفه حدود ۳۰۰۰ قبر برای پیدا کردن آرامگاه او نبش گشت، ولی موفق نشدند. شهرهای استان نجف. ۱.نجف ۲.کوفه ۳.حیره ۴.المشخاب
استان اربیل (به کردی سورانی: پارێزگای هه‌ولێر) یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق، واقع در منطقه خودگردان کردستان است. اربیل به همراه استان‌های دهوک، حلبچه و سلیمانیه چهار استان کردستان عراق را تشکیل می‌دهند. ساکنان این استان کردهای اهل سنت هستند جغرافیا. این استان در شمال کشور عراق واقع شده و هم‌مرز با ایران و ترکیه است. از این استان دو شهرستان چومان و سوران هم‌مرز با ایران هستند. شهر اربیل مرکز استان است و شهر رواندوز دیگر شهر مهم استان است. مساحت استان اربیل ۱۵٬۰۷۴ کیلومتر مربع است شهرستان‌ها و بخش‌ها.
۱۵٬۰۷۴ کیلومتر مربع است شهرستان‌ها و بخش‌ها. استان اربیل دارای ۱۰ شهرستان (عربی: "قضاء"، کردی: "قه‌زا") است که هر یک به بخش‌هایی (عربی و کردی: "ناحیه") تقسیم شده‌اند. شهرستان‌های اربیل عبارتند از: اقتصاد. اقتصاد این استان بیشتر بر پایهٔ کشاورزی است که این بخش در جریان ستیز میان دولت صدام حسین و کردهای عراق به شدت آسیب دید. قاچاق کالا در زمان تحریم‌های سازمان ملل متحد، تا مدتی یکی از منابع بزرگ درآمد برای مردم این منطقه بود.