payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تازه روی آوردند. رشد مهاجرت شهری و افزایش درآمد آفریقایی‌تباران (که در آن زمان «بازار نوظهور سیاهان» نامیده می‌شد) فرصتی را فراهم آورد که گاهی به آن «بازار صادراتی در خانه» گفته می‌شد. در همان دوره، نشریات براق و پرتیراژی همچون "نگرو دایجست" (۱۹۴۲، بعدها "جهان سیاهان"), "ابونی" (۱۹۴۵) و "Negro Achievements" (۱۹۴۷، بعدها "سپیا") منتشر شدند. این مجلات پرهزینه و جذاب، بسیار بیشتر از روزنامه‌های ارزان‌قیمت سیاهان در دوران پیش از جنگ، مورد توجه تبلیغ‌کنندگان سیگار قرار گرفتند. انتشار این مجلات که ویژهٔ مخاطبان
قرار گرفتند. انتشار این مجلات که ویژهٔ مخاطبان آفریقایی‌تبار بودند، به تبلیغ‌کنندگان اجازه می‌داد آگهی‌هایی ویژهٔ همین جامعه و با حضور آنان تولید کنند، بی‌آن‌که در معرض دید مصرف‌کنندگان سفیدپوست قرار گیرد. مرد وینستون. چند مدل مرد از جمله آلن لندرز و دیوید گورلیتس در تبلیغات مختلف با عنوان «مرد وینستون» ظاهر شدند. هر دو بعدها پس از ابتلا به بیماری‌های ناشی از سیگار کشیدن، به مدافعان مبارزه با دخانیات تبدیل شدند. وینستون و ادعاهای «بدون افزودنی». در سپتامبر ۲۰۱۵، اف‌دی‌ای (سازمان غذا و داروی آمریکا) به شرکت
اف‌دی‌ای (سازمان غذا و داروی آمریکا) به شرکت آی‌تی‌جی برندز، تولیدکنندهٔ وینستون، هشدار داد که برچسب‌گذاری محصول با عنوان «بدون افزودنی» ناقض قوانین فدرال است، زیرا این ادعا القا می‌کرد که وینستون ایمن‌تر از سایر برندهاست. این هشدار نخستین بار بود که اف‌دی‌ای با استناد به قانون کنترل دخانیات سال ۲۰۰۹ علیه شرکتی به دلیل چنین ادعاهایی اقدام می‌کرد. در اوت همان سال، این نهاد سه نامهٔ هشدار به شرکت‌های دخانی ارسال کرد که محصولات خود را با عنوان «بدون افزودنی»، «طبیعی» یا هر دو برچسب‌گذاری کرده بودند. وینستون
«طبیعی» یا هر دو برچسب‌گذاری کرده بودند. وینستون پیش‌تر در سال ۱۹۹۹ نیز در همین زمینه با کمیسیون تجارت فدرال به توافق رسیده بود. بازارها. سیگارهای وینستون در کشورهای زیر فروخته می‌شده یا همچنان فروخته می‌شوند: ایران، کانادا، ایالات متحده، مکزیک، شیلی، پرو، آرژانتین، برزیل، بریتانیا، سوئد، دانمارک، فنلاند، لوکزامبورگ، بلژیک، هلند، آلمان، فرانسه، سوییس، اتریش، پرتغال، اسپانیا، ایتالیا، لهستان، مجارستان، ایسلند، رومانی، مولداوی، کرواسی، جمهوری چک، اسلواکی، اسلوونی، صربستان، آلبانی، یونان، ترکیه، ارمنستان،
اسلوونی، صربستان، آلبانی، یونان، ترکیه، ارمنستان، جمهوری آذربایجان، گرجستان، استونی، لیتوانی، لتونی، بلاروس، اوکراین، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان، تونس، آفریقای جنوبی، اسرائیل، لبنان، اردن، کویت، کوسووو، مراکش، میانمار، ویتنام، مصر، بحرین، اندونزی، مالزی، نپال، نروژ، قبرس، سنگاپور، هنگ‌کنگ، ژاپن، تایوان، مقدونیه شمالی، فیلیپین، تیمور شرقی و اتیوپی. همچنین ببینید. مسابقه آل‌استار ناسکار، که از ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۳ «وینستون» نام داشت دوران سری جام وینستون ناسکار وینستون ۵۰۰ در تالادگا میلیون وینستون، جایزهٔ
وینستون ۵۰۰ در تالادگا میلیون وینستون، جایزهٔ ویژه رانندگان ناسکار بین ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۷ وینستون نو بول ۵، برنامهٔ جایگزین میلیون وینستون
روان‌شناسی تحلیلی اصطلاحی در روانشناسی است که توسط کارل گوستاو یونگ برای متمایز ساختن نظریات و روش درمان‌گری خود از روان‌کاوی فروید و روان‌شناسی فردی آدلر به کار برده شد. بنا بر تعریف‌های روان‌شناسانه، روان‌شناسی تحلیلی شیوه‌ای از مطالعه و تفسیر روان و اختلال‌های آن بر اساس ارزش‌های فلسفی و نمادها و تصاویر ازلی و سائق خودکامرواسازی است که کارل یونگ آن را پایه‌گذاری کرده‌است. خودآگاه و ناخودآگاه. روان‌شناسی تحلیلی با ساختار و پویایی روان سروکار دارد. روان به خودآگاه و ناخودآگاه تقسیم می‌شود و ناخودآگاه در
خودآگاه و ناخودآگاه تقسیم می‌شود و ناخودآگاه در خدمت ترمیم نقش خودآگاه است. هرگاه نقش خودآگاه بیش از حد یک‌جانبه باشد، ضد ناخودآگاه آن به‌طور خود مختار پدیدار می‌شود تا تعادل آن را حفظ کند. ناخودآگاه این کار را در درون با رؤیاها و تصاویر قدرتمند انجام می‌دهد. بسیاری اوقات جزء ناخودآگاه می‌تواند برونی شود و آشکار گردد که در این صورت فرافکنی نام می‌گیرد. این کار می‌تواند شامل پاسخ عاطفی شدید نسبت به شخص دیگر یا موقعیتی خاص باشد. یونگ بر آن است که هم خودآگاه و هم ناخودآگاه دربردارندهٔ یک عنصر شخصی و یک عنصر
و هم ناخودآگاه دربردارندهٔ یک عنصر شخصی و یک عنصر جمعی است. خودآگاهی شخصی متشکل از احساس آگاهانه و بی‌واسطه محرک‌های بیرونی و درونی و نیز اثر به‌جامانده از محرک‌های پیشین که قابل بازگشت به خودآگاه بلافصل انسان است. خودآگاهی جمعی همان جهان‌بینی یا روح زمانه‌است که از باورها و سوگیری‌ها و ایستارها و اصول هر جامعه یا گروه مشخص تشکیل می‌شود. ناخودآگاه شخصی دربرگیرندهٔ عناصر زیر است: تجارب شخصی فراموش‌شده یا سرکوب‌شده - آثار به‌جامانده از محرک‌های بیرونی و درونی و آمیزه‌ای از اندیشه‌ها که خواه به دلیل ضعف و
و آمیزه‌ای از اندیشه‌ها که خواه به دلیل ضعف و ناروشنی بیش از حد یا به دلیل سرکوب‌شدن هرگز به خودآگاه نرسیده‌اند. ناخودآگاه جمعی از غرایز و اشکال موروثی ادراک یا اندریافت تشکیل می‌شود که هرگز فرد به آن‌ها آگاهی نداشته و در طول زندگی او به دست نیامده‌اند، بلکه وجه مشخص گروه کامل از افراد - خانواده، ملت یا همهٔ نوع بشر - می‌باشد. منش‌ها و سنخ‌های روانی. تعیین جهت نیروی روانی بخشی کلیدی از کار تحلیل‌گر روانی است. یونگ برای کمک به این تحلیل مجموعه‌ای از سنخ‌های روانی را عرضه نمود. نیروی روانی را می‌توان در دو
روانی را عرضه نمود. نیروی روانی را می‌توان در دو منش اساسی تقسیم‌بندی کرد: برون‌گراها و درون‌گراها در روابط متقابل‌شان سوءتفاهم و نسبت به یکدیگر عدم احترام دارند. همچنین برای روان چهار کنش نیز فرض می‌شود که به دو زوج متضاد تقسیم می‌شود: انگیزش، تفکر، احساس، بصیرت که انگیزش زوج متضاد بصیرت و تفکر زوج متضاد احساس است. جهت‌گیری آگاهانه در فرد در جهت یکی از این چهار مورد است و به دلیل اصل ترمیم ناخودآگاه ضد هر مورد در ناخودآگاه خواهد بود و دو مورد باقی‌مانده به منزلهٔ کنش‌های نیمه‌آگاه و کمکی به کنش برتر کمک
منزلهٔ کنش‌های نیمه‌آگاه و کمکی به کنش برتر کمک می‌کند. یونگ دو منش درون‌گرا و برون‌گرا را با چهار کنش ترکیب نمود و هشت سنخ روانی ایجاد کرد. تعیین سنخ تحلیل‌گر را قادر می‌سازد تا از جهان‌بینی فرد و سیستم ارزشی او درک بهتری بیابد. صورت مثالی. سنخ‌های روانی بخشی از تحرکات وسیع‌تر نیروی روانی است که شامل چهار صورت مثالی می‌شود. این صورت‌ها به شکل جفت‌هایی عمل می‌کنند که یکی از آن‌ها خودآگاه بوده و توسط جفت ناخودآگاه ترمیم می‌شود: خود و سایه. خود سالم عناصر خودآگاه و ناخودآگاه را سازمان می‌کند و متعادل
خودآگاه و ناخودآگاه را سازمان می‌کند و متعادل می‌سازد. یک خود ضعیف فرد را در تاریکی و در معرض خطر غرق‌شدن در باتلاق تصورات آشفته و ناخودآگاه قرار می‌دهد. یونگ در کتاب (انسان در راه کشف روح خود) می‌گوید: (خود) با (من) متفاوت است. (خود) تمامیّت روانی ماست و از خودآگاهی و اقیانوس بی‌کران روح نشأت می‌گیرد.سایه معمولاً اشاره به یکی از ۲ مورد زیر دارد: صورتک و روان‌انگاره. صورتک قسمتی از خودآگاه است که از طرف خود با جهان خارج سخن می‌گوید. (صورتک (persona) از کلمهٔ لاتین ماسک تئاتر گرفته شده‌است. صورتک با طبقهٔ
لاتین ماسک تئاتر گرفته شده‌است. صورتک با طبقهٔ اجتماعی، شغل، فرهنگ و ملیت شکل می‌گیرد. انسان در موقعیت‌های مختلف از صورتک‌های گوناگون استفاده می‌کند، اما یک صورتک عمومی را می‌پذیرد که متعلق به سنخ کنشی برتر اوست. جنبهٔ ناخودآگاه صورتک روان‌انگاره است. یونگ از نام‌های نر و ماده برای روح به زبان لاتین یعنی روان‌مردانه (animus) و روان‌زنانه (anima) استفاده می‌کند. روان‌انگاره همیشه با جنسیت متضاد با جنسیت فرد نشان داده می‌شود. روان‌انگاره یک سنخ باستانی است که می‌تواند تمام ناخودآگاه را بنماید. این پدیده ارثی
می‌تواند تمام ناخودآگاه را بنماید. این پدیده ارثی و بی‌زمان است اما با تجربهٔ واقعی فرد از جنس مقابل به خصوص پدر و مادر تغییراتی می‌کند. روان‌انگاره‌ها در رؤیاها، افسانه‌ها و تخیلات ظاهر می‌شوند، اما در عین حال فرافکنی هم می‌شوند و تصویر تحریف شده‌ای از افراد جنس مقابل ایجاد می‌نمایند.
پیام یا رسالت که در ایران به محمد رسول‌الله شهرت دارد، فیلمی سینمایی به کارگردانی مصطفی عقاد است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. "رسالت" داستان زندگی پیامبر اسلام محمد بن عبدالله را از چهل سالگی تا مرگ و در واقع دوران صدر اسلام را به‌تصویر می‌کشد. بازیگران این فیلم از جمله آنتونی کوئین و ایرنه پاپاس از بازیگران هالیوود بودند. با اینکه موضوع اصلی فیلم زندگی محمد است سازندگان فیلم با «ادای احترام به باورهای مسلمانان» محمد بن عبدالله، علی بن ابی‌طالب و دیگر خلفای راشدین را در فیلم نشان ندادند اما به آنها اشاره شده
را در فیلم نشان ندادند اما به آنها اشاره شده است. محمد تنها به صورت پی‌اووی به تصویر کشیده می‌شود و شخصیت‌های دیگر سخنان او را بازگو می‌کنند. برای، علی بن ابی‌طالب تنها در سکانسی شمشیر ذوالفقار او نشان داده می‌شود. در واقع شخصیت اصلی این فیلم حمزه بن عبدالمطلب، عموی محمد است. همچنین فیلم فارغ از اختلافات شیعه و سنی ساخته شده است. از وقایعی که در این فیلم به‌تصویر کشیده شده‌اند می‌توان به: بعثت محمد، قتل یاسر و سمیه، اسلام آوردن و شکنجه شدن بلال حبشی، جنگ بدر، جنگ احد، هجرت مسلمانان از مکه به مدینه، فتح مکه
جنگ احد، هجرت مسلمانان از مکه به مدینه، فتح مکه و… اشاره کرد. از شخصیت‌های تاریخی مهمی که در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند می‌توان به: حمزة بن عبدالمطلب، زید بن حارثه، هند، ابوسفیان، سهیل بن عمرو، وحشی بن حرب، ابوطالب، ابولهب، ابوجهل، سمیه، بلال حبشی، هراکلیوس (امپراتور وقت روم شرقی)، نجاشی (پادشاه وقت حبشه)، خسروپرویز (پادشاه وقت ایران) اشاره کرد. مصطفی عقاد دو نسخه از این فیلم را ساخت. یک نسخه به زبان انگلیسی که در غرب به نمایش درآمد و دیگری نسخه عربی که در کشورهای عرب‌زبان به نمایش درآمد. بازیگران این
در کشورهای عرب‌زبان به نمایش درآمد. بازیگران این دو نسخه متفاوت هستند گرچه چند بازیگر در هر دو نسخه نقش خود را ایفا کرده‌اند. نسخه‌ای که در ایران به نمایش آمده نسخه غربی فیلم با بازی آنتونی کوئین است. در نسخه عربی عبدالله غیث نقش حمزه را ایفا می‌کند. تولید. مصطفی عقاد برای ساخت این فیلم با مشکل تأمین هزینه‌های ساخت مواجه بود و نبود شریک تجاری در ساخت این فیلم، در همان ابتدا فیلم را تا آستانه تعطیلی کشاند تا این که در نهایت توسط معمر قذافی رهبر لیبی مورد حمایت مالی قرار گرفت و بنابراین فیلم‌برداری این فیلم
مالی قرار گرفت و بنابراین فیلم‌برداری این فیلم در کشورهای لیبی و مراکش که لوکیشن‌های مشابه مکه و مدینه آن زمان داشتند، آغاز شد. موسیقی. موسیقی فیلم توسط موریس ژار ساخته و توسط ارکستر سمفونیک لندن اجرا شد. "طرف اول" "طرف دوم"
مکس پین یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی سوم شخص نئو-نوآر است که توسط رمدی انترتینمنت ساخته شده‌است و توسط گدرینگ دولوپرز در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. داستان "مکس پین" توسط نویسنده فنلاندی، سم لیک نوشته شده و پتری جارولیتو آن را کارگردانی کرده‌است. داستان بازی دربارهٔ کارآگاه سابق ان‌وای‌پی‌دی به نام مکس پین است که بعد از مرگ دلخراش همسر و دختر خردسالش و عدم موفقیت در پیگیری پرونده به اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا پیوسته و تبدیل به یک مأمور خودخوانده شده و تصمیم دارد تا شخصاً در خیابان‌های برفی نیویورک در ایام
دارد تا شخصاً در خیابان‌های برفی نیویورک در ایام کریسمس به دنبال قاتلین عزیزانش بگردد. او در این راه پرخطر با اشخاص زیادی از جمله یک زن اغواگر و آدمکش قراردادی مرموز به اسم مونا سکس آشنا می‌شود. ظاهر شخصیت مکس پین در این بازی بر اساس چهره خود سم لیک طراحی شد و جیمز مک‌کافری به جای آن گویندگی کرد. "مکس پین" نخستین‌بار در ژوئیه ۲۰۰۱ توسط گدرینگ دولوپرز برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد. در دسامبر همین سال و بهار سال ۲۰۰۲، راک‌استار گیمز این بازی را برای پلی‌استیشن ۲، اکس‌باکس و گیم بوی ادونس منتشر کرد. همچنین
۲، اکس‌باکس و گیم بوی ادونس منتشر کرد. همچنین نسخه مخصوص سیستم‌عامل‌های مکینتاش در ژوئیه ۲۰۰۲ راهی بازار شد. همچنین قرار بود تا نسخه ویژه دریم‌کست بازی نیز منتشر شود اما از آنجایی که سگا تولید این دستگاه را در مارس ۲۰۰۱ متوقف کرد، این اتفاق رخ نداد. در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲، نسخه‌های بازی به ترتیب برای اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ عرضه شد. در همین سال، "مکس پین" برای آی‌اواس و اندروید در دسترس قرار گرفت. در آوریل ۲۰۱۶، پلی‌استیشن ۴ نیز به این گروه اضافه شد و شبیه‌ساز بازی در فروشگاه اینترنتی پلی‌استیشن قرار
شبیه‌ساز بازی در فروشگاه اینترنتی پلی‌استیشن قرار گرفت. در آوریل ۲۰۲۲، استودیو رمدی خبر داد که قصد دارد با همکاری راک استار دو عنوان نخست سری بازی‌های "مکس پین" را با موتور بازی‌سازی نورت‌لایت از اول بازسازی کند. این دو بازی برای پلی‌استیشن ۵، اکس‌باکس سری اکس و سری اس و مایکروسافت ویندوز منتشر خواهند شد. داستان. مکس شخصیتی بسیار بسیار گنگ و مبهم به همراه دارد که به دلایل زیادی در زندگی قبلی خود بسیار افسرده و ناراحت است. امّا وی با تشکیل خانواده و لذت بردن از شغل خود، با گذشت زمان ناراحتی‌ها را به فراموشی
از شغل خود، با گذشت زمان ناراحتی‌ها را به فراموشی می‌سپارد. این بازی داستان زندگی یک پلیس نیویورک است که بعد از ظهر یک روز بد فرجام، هنگام بازگشت به خانه‌اش متوجه می‌شود که همسر و فرزند نوزادش توسط افرادی معتاد به طرز فجیعی به قتل رسیده‌اند. مکس در جریان بازی، در پی شناسایی و انتقام از مسببان قتل خانواده‌اش به معتادان جنایتکاری برمی‌خورد که تحت تأثیر ماده‌ای به نام "V" به این اعمال وحشیانه دست می‌زنند. در پی جستجوهای بیشتر، او متوجه می‌شود که مادهٔ "V" نتیجهٔ یکی از پروژه‌های سری ارتش آمریکا است که به
نتیجهٔ یکی از پروژه‌های سری ارتش آمریکا است که به منظور افزایش پایداری نیروی پیاده اجرا شده‌است؛ ولی به خاطر به دست نیاوردن نتیجهٔ قابل قبول، پس از مدتی رسماً متوقف شده‌است؛ ولی زنی به نام «نیکل هورن» این پروژه را به صورت غیرقانونی و پنهانی ادامه داده‌است. در ادامه بازی مکس پین در جستجوی نیکل هورن از مراحل پرخطری عبور می‌کند و…
مصطفی عَقّاد ، (۱ ژوئیه ۱۹۳۰ – ۱۱ نوامبر ۲۰۰۵)، تهیه‌کننده و کارگردان سوری-آمریکایی بود. شهرت وی بیشتر به‌خاطر کارگردانی فیلم‌های "محمد رسول‌الله" و "شیر صحرا" (بر پایه سال‌های آخر زندگی عمر مختار) است. زندگی. در ۱۸سالگی به ایالات متحدهٔ آمریکا رفت و در لس‌آنجلس وارد دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس شد. بعد از اتمام تحصیلات در دانشکدهٔ سینمایی U.C.L.A، در آمریکا ماند. کارگردان یا تهیه‌کننده بیش از ۲۰ فیلم بود که معروف‌ترین آنها کارگردانی "الرساله (محمد رسول‌الله)"، "عمر مختار" و تهیه کنندگی و اسپانسر مالی
"عمر مختار" و تهیه کنندگی و اسپانسر مالی "هالووین (فیلم ۱۹۷۸)" بود که یک فیلم ترسناک است، و چند فیلم مستند هم ساخته است، مانند "جمال عبدالناصر". دستیار چند کارگردان بزرگ و مشهور از جمله سام پکین‌پا بوده و…. وی دربارهٔ مشکلات ساخت فیلم "محمد رسول‌الله" می‌گوید: متأسفانه تولید آن آن‌قدر طول نکشید که مذاکرات برای به توافق رسیدن، به طول انجامید؛ مثل مذاکرات با مسئولین مذهبی، که پنج سال کلاً طول کشید. ما تأییدیهٔ دانشگاه الازهر را داشتیم ـ آن‌ها سناریو را صفحه‌به‌صفحه مُهر کردند. بعد آن را به مجلس الشیعه در
مُهر کردند. بعد آن را به مجلس الشیعه در لبنان بردیم؛ آن‌ها هم آن را مُهر کردند و به ما گفتند که باید از «رابط فی العالم الاسلامیه» در عربستان سعودی اجازه بگیرید. آن‌ها مثلاً «جناح راست افراطی» بودند. آن‌ها فکر می‌کردند که همه ملحدند. الازهری‌ها ملحدند. باید می‌رفتم آنجا و می‌فهمیدم چرا با آن مخالف‌اند. من به آن‌ها دربارهٔ این «صورت حرام» گفتم که من در دانشگاه کالیفرنیا یادگرفته‌ام که کسی که تئوری عکاسی و عدسیها را پایه‌گذاری کرد، یک مسلمان بود به نام «حسن ابن هیثم»، و حالا ما اینجا، به اذان مسلمین داریم
ابن هیثم»، و حالا ما اینجا، به اذان مسلمین داریم می‌گوییم که حرام است؟! عکس ملک فیصل در روزنامه بود؛ گفتم: این یک «صورت حرام» است؟ گفت که نه، این اشکال ندارد، چون «انجماد سایه» (freezing shadow) است. می‌دانید آن‌ها در حماقتشان باهوش‌اند. می‌گفت شما در سینما آن را به حرکت درمی‌آورید و به آن روح می‌بخشید و خلقت روح، فقط به خدا مربوط است. من گفتم که اگر تصویر خودم را در آینه ببینم دلیل نیست که من یک روح خلق کرده‌ام، و اگر من قادر بودم که روح خلق کنم، ارواح بسیاری برای تمام جهان عرب خلق می‌کردم. بعد به او گفتم
برای تمام جهان عرب خلق می‌کردم. بعد به او گفتم که در زمانی که ما داریم دربارهٔ «صورت حرام» جروبحث می‌کنیم، آن‌ها روی کرهٔ ماه می‌نشینند، چون هم‌زمان با این واقعه بود، و در تلویزیون دیده می‌شد، بعد رئیس آن‌ها از آن عقب فریاد می‌زند، اسمش «بز» بود، مفتی آن‌ها بود، گفت آن‌ها به روی کرهٔ ماه ننشسته‌اند، شما را فریب داده‌اند، آن کرهٔ ماه نیست. فکر کردم که فایده ندارد؛ بنابراین، من بدون تصویب آنها، کار را شروع کردم، ولی این مراحل دو سال طول کشید، و بعد از این‌که تهیه‌کننده‌ها را یافتم، کار سه سال دیگر طول کشید.
تهیه‌کننده‌ها را یافتم، کار سه سال دیگر طول کشید. مرگ. مصطفی عقّاد در سال ۲۰۰۵ به‌همراه دخترش بر اثر انفجار بمبی توسط القاعده، که در مجلس عروس در هتلی در اردن کار گذاشته شده‌بود، کشته شد. دخترش فوراً درگذشت و عقّاد بر اثر جراحات دو روز بعد در بیمارستان درگذشت. غقاد و دختر ۳۴ ساله اش، ریما عقاد مونلا، در بمب‌گذاری امان ۲۰۰۵ کشته شدند. آنها هر دو در ۹ نوامبر در لابی در گرند هیئت امان بودند که بمبی منفجر شد. دخترش فوراً درگذشت و او دو روز بعد در بیمارستان در اثر جراحات وارده درگذشت. وی در گورستان الجده در حلب
جراحات وارده درگذشت. وی در گورستان الجده در حلب سوریه دفن شده است. از او همسر سابقش که آمریکایی بود بنام پاتریشیا و پسرانش، طارق و ملک و همسر بعدی وی سوها اشا و پسرش زید باقی ماندند.
نصرالله معین نجف‌آبادی (زادهٔ ۲۹ دی ۱۳۳۰ نجف آباد) که با نام هنری معین شناخته می‌شود، خوانندهٔ موسیقی پاپ و سنتی ایرانی ساکن لس‌آنجلس است. او از ۱۸ سالگی فعالیت خود را در موسیقی و آواز آغاز کرد و مدتی نیز از آموزش‌های هنرمندانی چون تاج اصفهانی و حسن کسایی بهره برد. نخستین ترانهٔ رسمی او، قطعهٔ «یکی را دوست می‌دارم» بود که در سال ۱۳۵۷ انتشار یافت و سبب شهرت او شد. معین پس از وقوع انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران و در نتیجهٔ اعمال محدودیت‌هایی برای فعالان عرصهٔ موسیقی، به ایالات متحدهٔ آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا
به ایالات متحدهٔ آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا فعالیت خود را با انتشار نخستین آلبوم رسمی خود به‌نام «می‌پرستم» پِی گرفت. عموم آثار شنیده‌شده از معین، حاصل همکاری‌های او با دیگر هنرمندان مهاجر ایرانی است. وی در کارنامهٔ هنری خود، ۲۶ آلبوم رسمی ثبت کرده است که آخرین آن، «ماندگار» نام دارد و در سال ۱۳۹۸ منتشر شد. معین تاکنون برنامه‌های متعددی در تالارهای مطرح جهان از جمله «تالار یونیورسال» و تالار روباز «گریک تئاتر» لس‌آنجلس، و «خانهٔ اوپرا دبی» اجرا کرده است. وی در رشتهٔ موسیقی تحصیل کرده است. از وی به عنوان
وی در رشتهٔ موسیقی تحصیل کرده است. از وی به عنوان جاودان صدای عشق یاد می‌شود. سال‌های ابتدایی. معین با نام اصلی نصرالله معین نجف‌آبادی در روز یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۳۰ در نجف‌آباد واقع در استان اصفهان در خانواده‌ای مذهبی و از نظر مالی در سطح متوسط و پرجمعیت به دنیا آمد. معین هفتمین فرزند خانواده‌اش است. او در دوران نوجوانی و جوانی قرآن را با صوت و اشعار و غزلیات شُعرای بزرگ را می‌خواند و در همان دوران با دوستان خود در مجالس، برنامه‌های بسیاری در شهر خود و دیگر شهرهای استان اصفهان اجرا می‌کرد. وی از دوران کودکی
استان اصفهان اجرا می‌کرد. وی از دوران کودکی علاقهٔ خود را به آواز نشان داد. او فعالیت هنری خود را به‌عنوان خواننده رادیو آغاز کرد ها از همان دوره، صدایش مورد توجه گسترده قرار گرفت. از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ در رادیو اصفهان و هتل عباسی اصفهان و کاباره هزار و یک شب به اجرای برنامه مشغول شد. معین نخستین ترانهٔ خود را در سال ۱۳۵۷ در تهران با عنوان «یکی را دوست می‌دارم» روانهٔ دنیای موسیقی کرد. «یکی را دوست می‌دارم» با ترانه‌ای از مسعود امینی (آواز ابتدایی از ایرج بقایی کرمانی) و آهنگی از معین آنچنان در میان مردم جا
کرمانی) و آهنگی از معین آنچنان در میان مردم جا باز کرد که پس از مدتی کوتاه از مرزهای ایران گذشت و توسط دیگر خوانندگان ایرانی که پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرده‌بودند اجرا شد. هایده، عارف و ابی از جمله معروف‌ترین این خوانندگان بودند. با انتشار این ترانه، معین یک شبه راه صد ساله را پیمود و به آوازه‌خوانی نامی تبدیل شد. معین در سال‌های اخیر در ایران مورد استقبال گسترده‌ای قرار گرفته و کنسرت‌هایی در سراسر جهان اجرا کرده است. از او به‌عنوان «جاودان صدای عشق» یاد می‌شود. خارج از ایران. فعالیت جدی معین از
یاد می‌شود. خارج از ایران. فعالیت جدی معین از سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی در آمریکا آغاز شد. معین در سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۳ میلادی) نخستین آلبوم مستقل خود را با نام «"می‌پرستم"» توسط شرکت ترانه راهی بازار کرد. معین در طول دوران فعالیت خود با شماری از آهنگسازان برجستهٔ موسیقی پاپ ایران چون انوشیروان روحانی، صادق نوجوکی، محمد حیدری، جهانبخش پازوکی، کاظم عالمی، حسن شماعی‌زاده، منوچهر چشم‌آذر، فرید زلاند، آندرانیک، سیاوش قمیشی و بابک بیات همکاری داشته است. وی با ترانه‌سرایان سرشناسی همچون لیلا کسری، هما میرافشار،
سرشناسی همچون لیلا کسری، هما میرافشار، مسعود امینی، اردلان سرفراز، شهیار قنبری، مسعود فردمنش، همایون هوشیارنژاد، ژاکلین و زویا زاکاریان نیز همکاری و نیز با هایده هم‌خوانی داشته است. معین پس از مهاجرت به آمریکا، با آهنگساز سرشناس ایرانی صادق نوجوکی همکاری کرد که حاصل این همکاری، آلبوم‌های «ننه (به تو می‌اندیشم)» و «خاطره ۷» و ترانه‌هایی همچون «طناز»، «ارباب وفا» و… است که در محبوبیت معین تأثیر چشم‌گیری داشته‌اند. معین با انتشار آلبوم ماندگار «کعبه» در سال ۱۳۶۵، پرفروش‌ترین آلبوم سال را منتشر کرد. پس از آن
پرفروش‌ترین آلبوم سال را منتشر کرد. پس از آن نیز معین و هایده زوج هنری موفقی تشکیل داده و موفق به تولید پرفروش‌ترین آلبوم سال ۱۳۶۶ یعنی «گل‌های غربت ۱» شده‌بودند. معین در طول دورهٔ فعالیت خود برنامه‌های گوناگونی را در سراسر جهان اجرا کرده است. از جمله کنسرت‌های موفق او می‌توان به کنسرت در یونیورسال آمفی تئاتر در لس‌آنجلس در سال ۱۹۹۲ (به رهبری آندرانیک) اشاره کرد. معین در سال ۱۳۷۹ آلبوم «"پرواز"» را منتشر کرد و دو سال بعد، در سال ۱۳۸۱ آلبوم موفق «"لحظه‌ها"» را روانهٔ بازار کرد. وی در این آلبوم با شاعران و
را روانهٔ بازار کرد. وی در این آلبوم با شاعران و آهنگ‌سازانی همچون حسن شماعی‌زاده، هما میرافشار و بابک رادمنش همکاری داشت. از کارهای موفق این آلبوم می‌توان به «"لحظه‌ها"»، «"فراموشم نکن"»، «"قسم نخور"» و «"شبای رفتن تو"» اشاره کرد. پس از ۵ سال سکوت، در پاییز سال ۱۳۸۶، آلبوم «"طلوع"» را که حاصل همکاری او با بابک بیات، بابک صحرایی، فضل‌الله توکل، صادق نوجوکی و کاظم عالمی بود منتشر کرد. معین پس از این آلبوم، به‌تدریج به ارائه و انتشار تک‌آهنگ‌های گوناگونی چون «"خاطره"»، «"همدم"»، «"شمال"»، «"خونهٔ آرزو"» و…
«"خاطره"»، «"همدم"»، «"شمال"»، «"خونهٔ آرزو"» و… پرداخت. وی پس از گذشت ۱۲ سال از آخرین آلبوم خود، در ۳۰ دی ۱۳۹۸ آلبوم «ماندگار» را منتشر کرد که در این آلبوم با شاعران و آهنگ‌سازانی همچون افشین مقدم، افشین یداللهی، روزبه بمانی، هما میرافشار، بابک زرین، محمد حیدری و فضل‌الله توکل همکاری کرده است؛ این آلبوم تاکنون آخرین آلبوم او به‌شمار می‌رود. زندگی شخصی. معین در سال ۱۳۶۸ در سن ۳۸ سالگی با خانمی اسپانیایی ازدواج کرد. وی در همان سال آلبوم «صبحت بخیر عزیزم» را روانهٔ بازار کرد. دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۰
را روانهٔ بازار کرد. دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۰ اولین فرزندش، پریچه (پری کوچک) متولد شد.معین در سال ۱۳۷۴ از همسر خود جدا شد، و تا مدتی با دختر خردسالش تنهایی زندگی می‌کرد و در این زمان آهنگ "بابا (چشماتو وا کن و ببین)" را برای حال و روز دخترش، که از مادر جدا شده بود خواند. وی در سال ۱۳۷۸ برای بار دوم ازدواج کرد. همسر دوم وی خانمی ایرانی به‌نام «پانته‌آ» است که از وی دختری به‌نام «ستاره» دارد. معین هم‌اکنون مقیم آمریکا است و در انسینو، لس‌آنجلس زندگی می‌کند. همکاری با دیگر هنرمندان. معین در سال ۱۹۸۶ در
همکاری با دیگر هنرمندان. معین در سال ۱۹۸۶ در آلبوم «"سال"» با هایده، مهستی و انوشیروان روحانی همکاری کرد. او در این آلبوم، ترانه‌های «"هوس"» و «"آواز جدایی"» را اجرا کرد. چندی بعد با هایده و محمد حیدری در آلبوم «گل‌های غربت ۱» همکاری کرد و در آن ترانه «دلم گرفت» را اجرا کرد. معین در سال ۱۹۸۸ با اجرای ترانهٔ «طنین صلح» که برای پایان جنگ ایران و عراق توسط فرخ آهی با شعری از لیلا کسری ساخته شد با گروهی از خوانندگان ایرانی مقیم لس‌آنجلس همکاری کرد. سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۱ آهنگ «پرنده» را ساخت و آن را برای
در سال ۱۳۹۱ آهنگ «پرنده» را ساخت و آن را برای نخستین بار در سال‌های فعالیت خوانندگی‌اَش به‌صورت مشترک با معین ضبط کرد. بازگشت به ایران. محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ایران، در تاریخ ۲۰ دی ۱۴۰۲ در پاسخ به سؤال خبرنگاری مبنی بر اجازه فعالیت افرادی مانند معین در ایران گفت: «حضورشان در ایران هیچ مشکلی ندارد، اجازه فعالیت بحث دیگری‌ست. آن‌هم طبق قوانین انجام می‌شود. هرچه دربارهٔ هر فردی انجام می‌شود، دربارهٔ ایشان هم صادق است. قانون حاکم است.» حسن شماعی‌زاده نیز از جانب معین نَقلِ قولی را
حسن شماعی‌زاده نیز از جانب معین نَقلِ قولی را منتشر کرد و مدعی شد که معین در تماسی تلفنی با وی احتمال بازگشت به ایران را رد کرده است. ترانهٔ «سفر». ترانه «"سفر"» با مَطلَع (سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه…) از ترانه‌های معین با آهنگسازی فرید زلاند با شعری از لیلا کسری است. مصطفی کیایی با ساختن فیلم ضدگلوله قصه فردی را روایت کرد که تحت تأثیر این ترانه با صدای معین قرار گرفته و زندگی‌اش تغییر می‌کند.
نزار توفیق قبانی (به عربی: نزار توفیق قبانی؛ ۲۱ مارس ۱۹۲۳–۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر، نویسنده و ناشر سوری بود. سبک شعری او ترکیبی از سادگی و ظرافت در کاوش موضوعات عشق، اروتیسم، فمینیسم، دین و ناسیونالیسم عربی می‌باشد. شاعری است که با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانی‌اند. شعرهایش را خوانندگانی مانند عبدالحلیم حافظ، ام کلثوم و نجات صغیره (مصر)، فیروز و ماجده الرومی (لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خوانده‌اند. او در دنیای عرب از شهرتی بی‌همتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا
برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بی‌شمار دارد. وی متولد دمشق بود. «نزار قبانی سرودن شعر را از شانزده سالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهٔ حقوق در دمشق فارغ‌التحصیل و در وزارت خارجهٔ سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت و مادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. بیشترین آثار او را یدالله گودرزی از عربی به فارسی برگردانده است. با شکست و عقب‌نشینی اعراب در مسئلهٔ فلسطین، از
با شکست و عقب‌نشینی اعراب در مسئلهٔ فلسطین، از شعر عاشقانه به شعر سیاسی و شعر مقاومت روی‌آورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشته‌شدن همسرش بلقیس‌الراوی در بمب‌گذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.» زندگی. هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله‌اش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. این شاعر در پاسخ به این سؤال که آیا شما