payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بازرس آنجا حمله را تأیید کرد، اگرچه تجزیه و تحلیل شاخص ضربه نشان داد که هواپیما هنوز ایمن نیست. این حادثه توسط شعبه رسیدگی به حوادث هوایی، که توصیه های مختلف ایمنی را ارائه داده بود، مورد بررسی قرار گرفت. متعاقباً فعالیت کام ایر در اتحادیه اروپا ممنوع شد. سه خدمه درگیر نیز اخراج شدند و کام ایر اعلام کرد که دو دستگاه DC-8 خود را از سرویس خارج خواهد کرد. در ژانویه ٢۰١٨، کام ایر گزارش داد که ٩ نفر از کارکنان در حمله طالبان به هتلی در کابل کشته شدند - هفت کارمند اوکراینی و دو کارمند هوایی کام از ونزوئلا بودند.
اوکراینی و دو کارمند هوایی کام از ونزوئلا بودند. كام ایر 50 اتاق برای كارمندان خارجی خود در هتل اجاره كرده بود، كه به عنوان یكی از "كادر های محافظت شده" در كابل توصیف شده است. پنج نفر آن خلبان و چهار نفر دیگر خدمه بودند. پس از آن، بیش از ٥۰ کارگر خارجی این شرکت هواپیمایی, کشور را ترک کردند و تا ٢۶ ژانویه، ٥ هواپیما از ٩ هواپیمای آن به دلیل کمبود نیرو بیکار ماندند. که تعداد زیادی از پروازهای روزانه نیز به همین دلیل لغو می شد مقصدهای پروازی. پروازهای نخستی این شرکت، فقط میان شهرهای کابل، هرات و مزارشریف
این شرکت، فقط میان شهرهای کابل، هرات و مزارشریف افغانستان انجام می‌شد. این شرکت به تدریج دامنه فعالیت خود را گسترش داد و اکنون افزون بر شهرهای بزرگ افغانستان، به شهرهای دهلی نو در هند، آلماآتی در قزاقستان و مشهد در ایران پرواز دارد. استانبول در حال حاضر تنها مقصد اروپایی شرکت هواپیمایی کام ایر است. مسئولان شرکت امیدوارند که به زودی، پرواز به دیگر شهرهای اروپا را نیز آغاز کنند. از سپتامبر ٢۰١٩، کام ایر در مجموع به ١٥ مقصد از جمله ٧ مقصد داخلی و ٨ مقصد بین المللی در ٨ کشور پرواز می کند.: پیوند به بیرون. شرکت
در ٨ کشور پرواز می کند.: پیوند به بیرون. شرکت هواپیمایی کام ایر خبر آغاز به کار شرکت هواپیمایی کام ایر افغانستان در سایت فارسی بی بی سی خبر پیدا شدن لاشه هواپیمای کام ایر در سایت فارسی بی بی سی منابع. سایت اینترنتی شرکت کام ایر سایت فارسی بی بی سی
آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه، (در انگلیسی: The World Academy of Arts، Literature، and Media) از زیرمجموعه‌های انستیتوی بین‌المللی مطالعات عالی است، که سازمان مادر آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه محسوب می‌شود. این سازمان هر ساله برگزیدگانی را در عرصهٔ هنر، ادبیات و رسانه که خدمات ارزنده‌ای را به جامعه و فرهنگ ایرانی ارائه کرده‌اند اعلام می‌کند و به حمایت و ترویج و توسعه هنرهای نمایشی، هنرهای زیبا، ادبیات، شعر، روزنامه‌نگاری حرفه‌ای و تولیدات رسانه‌ای می‌پردازد. به برگزیدگان آکادمی جهانی هنر، ادبیات و
به برگزیدگان آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه، جایزه شیر بالدار طلایی که نمادی از فرهنگ و تاریخ ایران است، اهدا می‌شود. گفتنی است که هم‌اکنون دکتر مصطفی دربیانی، ریاست انستیتوی بین‌المللی مطالعات عالی را به عهده دارد.
آرتور جان آربِری (زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۱۹۶۹) خاورشناس انگلیسی بود. زندگی. آرتور جان آربری در ۱۲ مه ۱۹۰۵ در منطقه کارگری در بندر پورتسموث متولد شد. پدرش افسر جزء نیروی دریایی بود. از ۱۲ سالگی در پی کسب معاش به کار پرداخت و در همان حال به مدرسهٔ متوسطه راه یافت. به مطالعهٔ یونانی و لاتین علاقهٔ بیش‌تری نشان داد و پیش از ورود به دانشگاه این دو زبان را به خوبی فرا گرفت و اغلب آثار کلاسیک را به زبان اصلی مطالعه کرد. در ۱۹۲۴ به کالج پمبروک یکی از مدارس هجده‌گانهٔ دانشگاه کمبریج وارد شد و ۳ سال بعد
هجده‌گانهٔ دانشگاه کمبریج وارد شد و ۳ سال بعد موفق به اخذ درجهٔ لیسانس در زبان‌های باستانی گردید. پس از آن با استفاده از کمک‌هزینهٔ اوقاف ادوارد براون به تحصیل زبان‌های فارسی و عربی در همان کالج پرداخت. در مدت ۲ سال دورهٔ زبان و ادبیات عرب را به پایان رساند. عربی را نزد رینولد نیکلسون و فارسی را نزد پروفسور لوی فراگرفت. پس از دریافت دومین گواهینامهٔ لیسانس، به تحقیق در ادبیات عرب و ترجمهٔ مواقف اثر نِسفَّری پرداخت. کالج پمبروک در ۱۹۳۱ او را به عنوان محقق وابسته به عضویت پذیرفت و جایزهٔ اول براون را به وی
به عضویت پذیرفت و جایزهٔ اول براون را به وی داد. آربری به هزینهٔ این کالج به قاهره رفت تا در آنجا به تحقیق و مطالعه بپردازد. در مدت اقامت در قاهره با سارینا سیمون از اهالی رومانی آشنا شد و در ۱۹۳۲ با وی ازدواج کرد. پس از آن از فلسطین، لبنان و سوریه دیدن کرد. بعد به انگلستان برگشت و باز به مصر رفت و در دانشگاه قاهره به سمت استادی و ریاست گروه زبان‌های کلاسیک (یونانی و لاتین) منصوب شد (۱۹۳۲–۱۹۳۴). در ۱۹۳۴ بار دیگر به انگلستان بازگشت و مدت ۲ سال به عنوان کتابدار در کتابخانهٔ وزارت هندوستان در لندن به کار
در کتابخانهٔ وزارت هندوستان در لندن به کار پرداخت. پس از شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ به وزارت اطلاعات منتقل شد و در طول جنگ رساله‌هایی دربارهٔ کشورهای خاورمیانه و خاورشناسی نیز منتشر کرد. آرتور آربری در ۱۹۴۴ پس از کناره‌گیری مینورسکی از استادی زبان فارسی دانشگاه لندن، به جای او انتخاب شد. دو سال بعد به مقام استادی رشتهٔ عربی و ریاست بخش مطالعات خاورمیانه در دانشگاه لندن ارتقاء یافت. در ۱۹۴۷ پس از استعفای استوری، کرسی استادی زبان عربی در کمبریج یعنی همان کرسیی که قبلاً ادوارد براون و رینولد نیکلسون شاغل
کرسیی که قبلاً ادوارد براون و رینولد نیکلسون شاغل بودند به او واگذار شد و تا پایان عمر در کمبریج ماند. بر اثر مساعی وی در کمبریج کرسی مستقلی برای تدریس زبان و ادبیات فارسی ایجاد گردید. او عضو فرهنگستان و عضو وابستهٔ فرهنگستان ایران و مصر و مجمع علمی دمشق و نایب رئیس کمیتهٔ ترجمهٔ یونسکو بود. در ۱۹۴۸ انجمن خاورشناسان بریتانیا را تشکیل داد. آثار وی از نظر تنوع و تعدد و نیز جامعیت آرایی که عرضه می‌کند، و نیز به سبب نثر روان و بیان ساده و شاعرانه‌ای که در نگارش یا ترجمه به کار می‌برد، از شهرت فراوانی برخوردار
یا ترجمه به کار می‌برد، از شهرت فراوانی برخوردار است. ترجمهٔ وی از قرآن گرچه از صحت و دقت کافی بهره‌مند نیست، مشهورترین ترجمهٔ انگلیسی قرآن به‌شمار می‌آید. آربری نویسنده‌ای پرکار بود و آثار ارزندهٔ فراوانی از تحقیق و تصحیح و ترجمه به صورت کتاب و مقاله به انگلیسی و فارسی از وی به جا مانده است. آثار آربری. آربری آثار زیادی را از فارسی و عربی به زبان انگلیسی ترجمه کرده‌است.
روبر دوم (۲۷ مارس ۹۷۲ میلادی – ۲۰ ژوئیه ۱۰۳۱ میلادی) ملقب به روبر دوم پارسا ، از سال ۹۹۶ میلادی تا هنگام مرگش پادشاه فرانسه بود. زندگی. تاریخ دقیق و محل تولد روبر دوم ناشناخته است، اگرچه مورخان از سال ۹۷۲ میلادی و شهر اورلئان نام برده‌اند. او تنها پسر اوگ کاپه از همسرش آدلاید و از دودمان کاپتی‌ها بود. نام او از جد قهرمانش روبر نیرومند که سال ۸۶۶ میلادی در جنگ با وایکینگ‌ها کشته شد، برداشته شده بود. والدین او دست کم دو دختر دیگر داشتند: هدویژ و گیزلا نسب هدویگ و گیزلا توسط منابع معاصر بدون هیچ گونه شکی تأیید
و گیزلا توسط منابع معاصر بدون هیچ گونه شکی تأیید شده است. تعدادی از دختران دیگر با اطمینان کمتری تأیید شده‌اند. هدویژ (همسر رنیه چهارم، کنت انو) و ژیزل (همسر هیو یکم، کنت پونتیو). روبرتیان در سده دهم میلادی قدرتمندترین خانواده اشرافی در فرانسه بودند. در دهه‌های گذشته، دو تن از اعضای آن، اودو و روبر یکم، به تخت پادشاهی نشسته و جانشین دودمان کارولنژی حاکم شدند. دوران حکمرانی اوگ بزرگ که دارای مقام‌های دوک فرانک‌ها و کنت پاریس و پدربزرگ پدر روبر دوم بود، اوج قدرت روبرتیان تا زمان مرگ او در سال ۹۵۶ میلادی بود.
روبرتیان تا زمان مرگ او در سال ۹۵۶ میلادی بود. میانه سده دهم، هوگو کاپه به عنوان رئیس خانواده موفق شد به پادشاهی فرانک‌ها دست یابد و با تلاش بسیار پادشاهی را در خاندان خود موروثی و دودمان کاپتی را تأسیس کند. دوران جوانی روبر دوم به ویژه با مبارزات بی‌وقفه پادشاه لوتار برای بازپس‌گیری لورن، «مهد دودمان کارولنژی» از تصرف پسردایی‌اش اتوی دوم، امپراتور مقدس روم گذشت. در اوت ۹۷۸، شاه لوتار به‌طور غیرمنتظره‌ای حمله‌ای را به اکس لا شاپل که خانواده امپراتوری مقدس روم در آن زندگی می‌کردند، آغاز کرد، که به سختی از
روم در آن زندگی می‌کردند، آغاز کرد، که به سختی از دستگیری فرار کرد. پس از غارت کاخ امپراتوری و اطراف، او با حمل نشان امپراتوری به فرانسه بازگشت. در اکتبر بعد، اتو دوم برای انتقام، ارتشی متشکل از ۶۰هزار نفر را جمع‌آوری کرد و به قلمروهای لوتار حمله کرد. لوتار، تنها با چند سرباز در اطراف خود، مجبور شد به اوگ کاپه (که پسرخاله‌اش بود) پناه ببرد، که در آن زمان گفته می‌شد که ناجی پادشاهی کارولنژی است. سپس خاندان روبرتیان به چرخشی دست یافت که سرنوشت روبر دوم جوان را تغییر داد. اسقف آدالبرو از رنس، که در اصل منصوب
تغییر داد. اسقف آدالبرو از رنس، که در اصل منصوب شده از جانب لوتار بود، بیشتر و بیشتر به سمت دربار اوتونی روی می‌آورد که نسبت به آن احساس نزدیکی زیادی می‌کرد. اوگ کاپه به سرعت فهمید که صعود او بدون حمایت اسقف اعظم آدالبرو امکان‌پذیر نیست. او که خود بیسواد بود و به زبان لاتین تسلط نداشت، در حدود سال ۹۸۴ تصمیم گرفت پسرش را نه نزد محقق فلوری در نزدیکی اورلئان، بلکه نزد اسقف اعظم آدالبرو بفرستد تا بتواند او را در اصول دانش آموزش دهد. در واقع، در پایان قرن دهم، رنس به عنوان معتبرترین مکتب مسیحیت غربی شهرت داشت.
به عنوان معتبرترین مکتب مسیحیت غربی شهرت داشت. پیشوا با کمال میل از روبر استقبال کرد و وی را به منشی خود، گربرت اوریلاک (پاپ سیلوستر دوم آینده)، که یکی از تحصیلکرده‌ترین مردان زمان خود بود، سپرد. ارتباط روبر دوم با تاج و تخت (۹۸۷). اوگ کاپه بلافاصله پس از تاجگذاری خود، شروع به تلاش برای تاجگذاری پسرش کرد. اندرو و.لوئی در ردیابی این خانواده مشاهده کرده است که ابزار اساسی که از طریق آن کاپتی‌های اولیه تاج و تخت را در خانواده خود نگه می‌داشتند، از طریق همراهی پسر ارشد بازمانده در خانواده سلطنتی در طول زندگی
پسر ارشد بازمانده در خانواده سلطنتی در طول زندگی پدر بود. پدیده‌ای در این سلسله از پادشاهان که فاقد مشروعیت سلسله‌ای بودند.دلیل ادعایی اوگ کاپه این بود که او در حال برنامه‌ریزی یک لشکرکشی علیه ارتش‌های موروها بود که کنت بورل دوم بارسلون را آزار می‌دادند، تهاجمی که هرگز رخ نداد و برای ثبات کشور در صورتی که در سفر بمیرد، یک پادشاه جوان ضروری است. Rodulfus Glaber، با این حال، درخواست هوگو کاپه را به پیری و ناتوانی او در کنترل اشراف نسبت می‌دهد. سلسله در برابر ادعاهای قدرت انتخاباتی از جانب اشراف ضعیف بود.
ادعاهای قدرت انتخاباتی از جانب اشراف ضعیف بود. زمانی که اوگ کاپه پیشنهاد همراهی روبر را در تاج و تخت داد، اسقف اعظم آدالبرو از رنس ظاهراً نسبت به این موضوع خصومت داشت و به گفته ریچر از رنس، او به پادشاه پاسخ داد: "ما حق ایجاد دو پادشاه در همان سال را نداریم. (on n'a pas le droit de créer deux rois la même année). اعتقاد بر این است که گربرت اوریلاک (که خود نزدیک به بورل دوم و برای مدتی محافظ او بود) پس از آن به کمک هوگو کاپه آمد تا اسقف اعظم را متقاعد کند که به دلیل سفر هدفمند به این کشور، نیاز به همبستگی
به دلیل سفر هدفمند به این کشور، نیاز به همبستگی وجود دارد. به کنت بارسلونا کمک کرده و انتقال پایدار قدرت را تضمین کند. تحت فشار، اسقف اعظم آدالبرو سرانجام رضایت داد. رابطه روبر دوم و کلیسا. تکفیر روبر دوم توسط کلیسا. روبر دوم در پی ازدواج دومش با برتا بورگوندی، با مخالفت کلیسا روبرو شد. دو مشکل مهم مانع این ازدواج بود: اول اینکه روبر دوم و برتا خاله‌زاده نسل دوم بودند (مادربزرگ آنها هدویگ و گربرگا خواهر بودند) و دوم اینکه روبر دوم پدرخوانده تئوبالد، یکی از پسران برتا از همسر اولش بود. طبق قانون شرع، ازدواج
برتا از همسر اولش بود. طبق قانون شرع، ازدواج در آن زمان غیرممکن بود. با وجود این، آنان یک اسقف از خود راضی پیدا کردند تا ازدواج آنها را تأیید کند، کاری که Archambaud de Sully، اسقف اعظم تور، سرانجام در نوامبر/دسامبر ۹۹۶ انجام داد که باعث ناراحتی پاپ جدید گریگوری پنجم شد. برای خشنود کردن سریر مقدس، روبر دوم حکم شورای سنت بازل را باطل کرد، اسقف اعظم آرنول که در پی مخالفت با سیاستهای مذهبی روبر زندانی کرده بود را آزاد و او را به مقر اسقفی رنس بازگرداند. گربرت اوریلاک پس از آن مجبور شد در سال ۹۹۷ به اتو سوم،
اوریلاک پس از آن مجبور شد در سال ۹۹۷ به اتو سوم، امپراتور مقدس روم پناه ببرد. با وجود این، پاپ به روبر دوم و برتا دستور داد تا به «ازدواج با محارم» خود پایان دهند. سرانجام، دو شورا که ابتدا در پاویا (فوریه ۹۹۷)، سپس در رم (تابستان ۹۹۸) تشکیل جلسه دادند، آنها را به مدت هفت سال به توبه محکوم کردند و در صورت عدم جدایی، آنها را تکفیر کردند. علاوه بر این، در پایان سه سال ازدواج، هیچ نسل زنده‌ای وجود نداشت: برتا در سال ۹۹۹ تنها یک پسر مرده به دنیا آورد. در آن سال، با وجود رسیدن گربرت اوریلاک به مقام پاپ تحت نام
با وجود رسیدن گربرت اوریلاک به مقام پاپ تحت نام سیلوستر دوم، چیزی تغییری نکرد. پاپ جدید پس از یک مجمع عمومی، محکومیت پادشاه فرانک‌ها را پذیرفت که از «خیانت» او رنج برده بود. سرانجام، هفت سال توبه در حدود سال ۱۰۰۳ به پایان رسید. علیرغم تهدید تکفیر، روبر دوم و برتا تا سپتامبر ۱۰۰۱ از تسلیم شدن خودداری کردند و سرانجام از هم جدا شدند. ناتوانی برتا در به دنیا آوردن فرزندان بیشتر پس از مرده‌زایی احتمالاً دلیل اصلی این امر بوده است. روبر دوم که به وارثان مرد نیاز داشت، تصمیم گرفت یک بار دیگر ازدواج کند. یک پادشاه
تصمیم گرفت یک بار دیگر ازدواج کند. یک پادشاه راهب. پادشاهان، دوک‌ها و کنت‌های سال ۱۰۰۰ میلادی که مشتاق اطمینان از نجات و ترمیم گناهان خود بودند (تهاجم به سرزمین کلیسا، قتل، ازدواج‌های محارم)، کارآمدترین راهبان را به خود جذب کردند و به آنها اوقاف فراوانی دادند، مانند وقایع نگاری هلگاود فلوری برای روبر دوم نوشت. روبر دوم یک کاتولیک متعهد بود، از این رو او را متفکر «پرهیزگاران» نامید. او به موسیقی متمایل بود، آهنگساز، خواننده و شاعر بود و کاخ خود را به مکانی برای انزوای مذهبی تبدیل کرد که در آن مراسم تشییع و
انزوای مذهبی تبدیل کرد که در آن مراسم تشییع و عشاء را در لباس سلطنتی خود برگزار می‌کرد. شهرت روبر دوم به تقوا نیز ناشی از عدم مدارا او با بدعت گذاران بود که آنها را به سختی مجازات کرد. گفته می‌شود که او از تغییر اجباری یهودیان محلی حمایت می‌کرد. او از شورش علیه یهودیان اورلئان که متهم به توطئه برای تخریب کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم بودند، حمایت کرد. علاوه بر این، روبر دوم رسم امپراتوری روم را احیا کرد که بدعت‌گذاران را در آتش می‌سوزاندند.. پادشاهی. او در سال ۹۸۷ تاجگذاری کرد و به پدرش در امور نظامی کمک
سال ۹۸۷ تاجگذاری کرد و به پدرش در امور نظامی کمک کرد (به ویژه در طی دو محاصره لائون، در سالهای ۹۸۸ و ۹۹۱). تحصیلات خوب او که توسط گربرت اوریلاک در رنس ارائه شد، به او اجازه داد به مسائل مذهبی رسیدگی کند که به سرعت ضامن آنها شد (او در سال ۹۹۱ ریاست شورای سنت باسل دو ورزی و در سال ۹۹۴ شورای شل، سنه مرن را بر عهده داشت). در ادامه کار سیاسی پدرش، پس از اینکه در سال ۹۹۶ به عنوان یک حاکمیت منفرد شد، توانست اتحاد با دوک‌نشین نورماندی و کنت‌نشین آنژو را حفظ کند و بدین ترتیب توانست جاه‌طلبی‌های کنت اودو دوم بلوآ را
ترتیب توانست جاه‌طلبی‌های کنت اودو دوم بلوآ را مهار کند. روبر دوم خود را با سلطنت فوق‌العاده طولانی برای آن زمان متمایز کرد. سرزمینی را که پدر به او سپرد کوچک بود، از این رو سلطنت ۳۵ ساله او با تلاش‌های او برای گسترش قلمرو سلطنتی به هر وسیله‌ای مشخص شد، به ویژه با تلاش طولانی او برای به دست آوردن دوک‌نشین بورگوندی (که در سال ۱۰۱۴ با پیروزی او به پایان رسید) پس از مرگ عموی او دوک هنری یکم در سال ۱۰۰۲ بدون فرزندان مذکر، پس از جنگی علیه اتو-ویلیام از ایورا، پسرخوانده هنری یکم که توسط وی به عنوان وارثش پذیرفته
هنری یکم که توسط وی به عنوان وارثش پذیرفته شد. شکست‌های زناشویی روبر دوم (او سه بار ازدواج کرد، دو مورد از آنها را باطل کرد و سعی کرد سومی را باطل کند، که تنها با امتناع پاپ از پذیرش لغو سوم جلوگیری شد)، به طرز عجیبی با هالهٔ پرهیزگاری که در هم‌مرز با قداست بود، تضاد داشت. هلگاود از فلوری مایل بود در اثر خود «زندگی پادشاه روبر پارسا» (Epitoma vitæ regis Roberti pii) به او قرض دهد. سپس زندگی او به عنوان الگویی ارائه شد که باید از آن پیروی کرد، که از کمک‌های بی‌شماری به مؤسسات مذهبی مختلف، انفاق به فقرا و
بی‌شماری به مؤسسات مذهبی مختلف، انفاق به فقرا و مهم‌تر از همه، حرکات مقدسی مانند شفای جذامی‌ها انجام شد. روبر دوم اولین حاکمی بود که به عنوان یک «معجزه گر» شناخته می‌شد. پایان سلطنت او ضعف نسبی حاکم را آشکار کرد، که مجبور بود با شورش همسر سوم خود کنستانس و سپس پسران خود (هانری و روبر) بین سال‌های ۱۰۲۵ و ۱۰۳۱ روبرو شود. روبر دوم دوستانی اندک و دشمنانی بسیار داشت که پسرانش نیز در دسته دوم جای می‌گرفتند. هانری و روبر دو پسر وی بر سر قدرت با پدر به جنگ پرداختند. پادشاه شکست خورد و به بیرون از شهر پاریس پس
پادشاه شکست خورد و به بیرون از شهر پاریس پس نشست. در نهایت با پسرانش آشتی کرد. او در ۲۰ ژوئیه ۱۰۳۱ پس از تب شدیدی در مولن، در کشور فرانسه درگذشت. وی را در کنار همسر سومش در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند. پس از وی پسرش هانری با عنوان هانری یکم بر تخت پادشاهی نشست. نوادگان روبر دوم در آینده نه تنها در فرانسه که در کشورهای انگلستان، پرتغال (از طریق نواده‌اش آفونسوی یکم)، کاستیا و پادشاهی لئون نیز فرمان راندند.
اتحادیه آنتی کمونیستی جهانی (که اکنون اسم خود را به اتحادیه جهانی آزادی و دموکراسی تغییر داده است) سازمانی دست راستی و بین‌المللی است که در ۱۹۶۶ در تایوان و به ابتکار چیانگ کای شک تأسیس شد.هدف این سازمان مخالفت با کمونیسم در سراسر جهان است.این اتحادیه سابقاً هشت شاخهٔ محلی داشت و در بیش از ۱۰۰ کشور در شش قاره حضور داشت. رئیس افتخاری و مادام‌العمر این اتحادیه دکتر کو چنگ-کانگ، از پیشکسوتان کومینتانگ و رئیس مجمع ملی تایوان بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
کمیتهٔ آمریکایی آزادی‌بخش مردم روسیه ، سازمانی ضدکمونیستی بود که در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ در ایالات متحده آمریکا به قصد «آزادسازی» روسیه از دست حکومت استالینی تأسیس شد. این کمیته با الگوبرداری از «رادیو اروپای آزاد» که توسط «کمیتهٔ ملی برای اروپای آزاد» راه اندازی شده بود، در ۱۹۵۳ رادیویی آنتی کمونیستی به نام «رادیو آزادی‌بخش» راه اندازی کرد که بعدها به نام «رادیو آزادی» معروف شد. این رادیو در هسه، آلمان مستقر بود و برنامه‌های پروپاگاندا به زبان روسی و برای مردم روسیه پخش می‌کرد. کنگرهٔ آمریکا مخارج این رادیو را
پخش می‌کرد. کنگرهٔ آمریکا مخارج این رادیو را تأمین می‌کرد. مقامات شوروی تلاش می‌کردند که روی موج‌های این رادیو، پارازیت بیندازند. در ۱۹۷۳ «رادیو آزادی» با «رادیو اروپای آزاد»، که در مونیخ مستقر بود، ادغام شد. در ۱۹۹۵ مرکزیت این رادیوها که حالا ادغام شده بودند به پراگ، جمهوری چک منتقل شد.
عبدالله چاتلی (۱۹۵۶ - ۳ نوامبر ۱۹۹۶) فعال ناسیونالیست ترک و نئوفاشیست بود. او پس از کلنل آلپارسلان ترکش به عنوان فرد دوم «گرگ‌های خاکستری»، جریانی که «حزب جنبش ناسیونالیست» در ترکیه به راه انداخت، شناخته می‌شد. چاتلی از اعضای گلادیو، سازمان شبه‌نظامی آنتی کمونیستی ناتو، بود و نقش مهمی در نابودی ارتش سری ارامنه برای آزادی ارمنستان داشت. او در زمان جنگ سرد به طور هم‌زمان با دولت ترکیه و سازمان گلادیو همکاری می‌کرد. جدا از فعالیت‌های او، چاتلی بین ناسیونالیست‌های افراطی ترکیه از احترام بسیاری برخوردار است و
افراطی ترکیه از احترام بسیاری برخوردار است و آن‌ها از او به عنوان «رئیس» یاد می‌کنند.
محمد حسین جزیره‌ای (۱۲ تیر ۱۳۰۱-۱۶ مرداد ۱۳۹۵) چهره ماندگار علمی در زمینه محیط زیست و دارای دکترای جنگلداری از کشور بلژیک بود. زندگی. او در سال ۱۳۰۱ در بندر انزلی به دنیا آمد. دوره دبیرستان را در زادگاهش طی کرد. در خرداد ۱۳۲۳ از دانشکده کشاورزی کرج با عنوان مهندس کشاورزی (درجه لیسانس) فارغ‌التحصیل شد و به عنوان جنگلدار لاهیجان از پاییز همان سال به کار مشغول گردید. در ۱۳۳۴ به بلژیک رفت و در انستیتو آگرونومیک ژامبلو به تحصیل پرداخت که در نیمه دوم سال ۱۳۳۶ در رشته جنگل و آب به اخذ رتبه مهندسی (درجه فوق لیسانس)
جنگل و آب به اخذ رتبه مهندسی (درجه فوق لیسانس) نایل گردید. در سال ۱۳۴۲ پس از پنج سال تحقیق در زمینه جامعه‌شناسی جنگل و و جغرافیای گیاهی در جنگل‌های شمال ایران مجدداً رهسپار بلژیک شد و در انستیتوی نامبرده در پاییز ۱۳۴۳ از پایان‌نامه خود در مقطع تحصیلی دکترا دفاع کرد و به دریافت درجه دکترای جنگل‌داری دست یافت. دکتر جزیره‌ای خدمات دولتی خود را از سال ۱۳۲۳ در سمت جنگلدار لاهیجان در وزارت کشاورزی آغاز کرد و از آن پس در مشاغل اجرایی، پژوهشی و آموزشی ادامه داد که به برخی از آنها اشاره می‌شود: معاون وزارت منابع
به برخی از آنها اشاره می‌شود: معاون وزارت منابع طبیعی، معاون وزیر کشاورزی و رئیس سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور، مدیر کل مراتع کشور، مدیر عامل سازمان عمران منطقه‌ای گرگان، مشاور سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، مشاور رئیس دانشگاه یزد، استاد مدعو دانشکده‌های منابع طبیعی گرگان، نور، کرج و یزد، استاد راهنما و استاد مشاور در مورد پایان‌نامه‌های تحصیلی دانشجویان دانشگاههای کشور در مقطع‌های تحصیلی کارشناسی ارشد و دکترای جنگل‌داری، همکاری با فرهنگستان علوم ایران و غیره. افتخارات. محمد حسین جزیره‌ای در سال ۱۳۸۴
و غیره. افتخارات. محمد حسین جزیره‌ای در سال ۱۳۸۴ به عنوان چهره علمی و ماندگار در علوم و مهندسی کشاورزی ایران شناخته شد.
فدورا که تا نسخه شش فدورا کور نام داشت، یک توزیع گنو/لینوکس است که توسط اعضای پروژه فدورا توسعه و توسط شرکت رد هت و شرکت‌های دیگر حمایت می‌شود. هدف این پروژه ساخت یک سیستم عامل چندمنظوره است که به‌طور کلی از بسته‌های نرم‌افزار آزاد ایجاد شده‌است. بین هر ۶ تا ۸ ماه، یک نسخه جدید از فدورا عرضه می‌شود. پس از انتشار فدورا ۲۱ تا امروز، سه نسخه از این توزیع در دسترس است: نسخهٔ ایستگاه کار با تمرکز روی رایانه‌های شخصی، نسخهٔ سرور برای سرورها و نسخهٔ اتمی برای رایانش ابری. در سال ۲۰۰۸ لینوس توروالدز، نویسنده هسته
ابری. در سال ۲۰۰۸ لینوس توروالدز، نویسنده هسته لینوکس، اعلام داشت که به جهت پشتیبانی مناسب فدورا از معماری ریز پردازنده‌های پاورپی‌سی , که مورد علاقه وی می‌باشد، از فدورا استفاده می‌کند. همچنین اواخر سال ۲۰۱۲ در مصاحبه با مجله Linux Format اعلام کرد از فدورا بر روی تمام رایانه‌هایش استفاده می‌کند و در اواخر ۲۰۱۴ به استفاده از فدورا در صفحه گوگل پلاس خود اشاره کرد. طبق آمار وب‌سایت "دیستروواچ"، صفحه توزیع فدورا در این وب‌سایت در جایگاه پنجم قرار دارد. لازم است ذکر شود که آمار وب‌سایت دیستروواچ مبنایی برای
است ذکر شود که آمار وب‌سایت دیستروواچ مبنایی برای تعیین میزان محبوبیت و استفاده نمی‌باشد. تاریخچه. این پروژه در سال ۲۰۰۳ زمانی که پروژه رد هت لینوکس پایان یافت، شروع شد. ردهت پیشنهاد داد که تمام کاربران ردهت لینوکس، توزیع رد هت انترپرایز لینوکس این شرکت را به عنوان جایگزین به‌کار بگیرند؛ چون رد هت لینوکس دیگر حمایت نمی‌شود. درعین‌حال پروژه فدورا برای ایجاد یک سیستم‌عامل کاملاً آزاد برای همگان آغاز شد که نتایج این سیستم‌عامل در رد هت انترپرایز لینوکس نیز به‌کار برده می‌شود. عرضه فدورا باعث استقبال ناشران
برده می‌شود. عرضه فدورا باعث استقبال ناشران تجاری لینوکس از این روش توسعه و توزیع شد، یعنی عرضه یک توزیع رایگان و به-روز به منظور ایجاد یک جامعه از کاربران و توسعه دهندگان و ارائه فناوری‌های جدید، و به‌کارگیری نتایج و دستاوردهای آن در یک توزیع تجاری-سازمانی. ویژگی‌ها. استفاده پیش‌فرض از بسته‌های Delta RPM. فدورا به‌طور پیش‌فرض از بسته‌های Delta RPM استفاده می‌نماید، بسته‌های Delta RPM به نوعی از بسته‌های RPM گفته می‌شود که تنها دارای تفاوت‌ها بین یک نسخه قدیمی از یک بسته RPM با یک نسخه جدید از آن بسته‌است،
از یک بسته RPM با یک نسخه جدید از آن بسته‌است، در نتیجه باعث می‌شود حجم به-روز-رسانی‌ها در حد چشم‌گیر، در بعضی موارد بالای نود درصد، کاهش یابد که در نتیجه ترافیک اینترنت و زمان کمتری برای به-روز-رسانی سیستم صرف می‌شود. امنیت. امنیت در فدورا از اهمیت بسیاری برخوردار است، برای این منظور فدورا به‌طور پیش‌فرض از اس ئی لینوکس استفاده می‌کند و تمام بسته‌های خود را با ویژگی‌های امنیتی مانند position-independent executable کامپایل می‌کند. نرم‌افزار. از بعد از فدورا ۲۵ پیشفرض به جای اکس ویندو سیستم از ویلند استفاده
۲۵ پیشفرض به جای اکس ویندو سیستم از ویلند استفاده می‌کند. نسخه‌ها. فدورا پنج ویرایش مختلف دارد شامل
کریم کوهساری یا کریم تمکین، متخلص به تمکین (۱۲۹۹–۱۳۵۷) شاعر کرد ایرانی بود که به فارسی و گویش کرمانشاهی شعر می‌سرود. زندگی. کریم تمکین فرزند «محمود کوهساری» شاعر کرمانشاهی است. تمکین در سال ۱۳۲۷ در اداره پست و تلگراف استخدام شد و تا بازنشستگی اش در سال ۱۳۵۶ کار خود را در این اداره ادامه داد. وی در سال ۱۳۴۱ نام خانوادگی خود را از «کوهساری» به «تمکین» تبدیل کرد. تمکین در اسفندماه ۱۳۵۷ درگذشت. دیوان. دیوان اشعار کریم تمکین شامل اشعار کردی، فارسی و نوحه‌ها به کوشش فرشید یوسفی با مشخصات زیر چاپ شده است: سبک
کوشش فرشید یوسفی با مشخصات زیر چاپ شده است: سبک شعری. اشعار او به زبان‌های فارسی و کردی است. بیشتر اشعار فارسی به جا مانده از او مدایح، مراثی و مولودیهایی است که مقدسات دینی و مذهبی در آن‌ها مطرح شده‌اند. تمکین در اشعار کردی سبک ویژه خود را دارد. مسمطهایی که تمکین با مضامین اجتماعی به زبان کردی کرمانشاهی سروده، بسیار ساده و روان است و قدرت او را در صنعت سهل و ممتنع نشان می‌دهد. نمونه شعر. مشهورترین شعر تمکین کرمانشاهی شعر زیر است که توسط منوچهر طاهرزاده و همچنین علی البرزی نیز به آواز خوانده شده است.
وینچنزو سالواتوره کارملو فرانچسکو بلینی (Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini زاده ۳ نوامبر ۱۸۰۱-درگذشته ۲۳ سپتامبر ۱۸۳۵) اپرانویسی ایتالیایی بود. بلینی به خاطر جریان روان ملودی‌هایش شهرت دارد او آهنگساز اصلی اپرای بل‌کانتو ("Bel canto") بود. زندگی. بلینی در کاتانیا در جزیره سیسیل واقع در ایتالیا و در خانواده‌ای موسیقیدان به دنیا آمد. او در کودکی نبوغ موسیقایی خارق‌العاده‌ای داشت به طوری که در دو سالگی یادگیری تئوری موسیقی و در سه سالگی پیانو نواختن را آغاز کرد، در پنج سالگی به خوبی پیانو می‌زد و
را آغاز کرد، در پنج سالگی به خوبی پیانو می‌زد و اینطور گفته می‌شود که اولین اثر خود را در شش سالگی نوشت. صرف نظر از راست بودن این ادعاها مطمئناً او در خانواده‌ای موسیقیدان رشد کرده‌است که در آن هیچ شکی در انتخاب موسیقی به عنوان یک پیشه وجود نداشت. پس از آنکه بلینی آموزش‌های مقدماتی موسیقی را از پدربزرگش آموخت، استان کاتانیا را برای مطالعه موسیقی در کنسرواتوار ناپل ترک کرد. در ۱۸۲۲ شاگرد نیکولو زیگارلی بود و به مطالعه آثار ارکسترال هایدن و موتسارت می‌پرداخت. در این کنسرواتوار رسم اینگونه بود که برای
در این کنسرواتوار رسم اینگونه بود که برای شناساندن دانش آموزان برتر به مردم نمایشی از یکی از کارهایشان اجرا می‌کردند که دربارهٔ بلینی اولین اپرایش با نام آدلسون و سالوینی ("Adelso e Salvini") در آمفی تئاتر کنسرواتوار اجرا شد. بیانکا و جرناندو ("Bianca e Gernando") یکی دیگر از اپراهای بلینی بود که با موفقیت در تئاترو سن کارلو اجرا شد و نتیجه این اجرا سفارشی از یک اپرا برای تئاترو آلا سکالا از طرف باربایا مدیر اپرا بود. ایل‌پیراتا ("il pirata") اثر دیگر او موفقیت چشمگیری را برای او به همراه آورد و از این
موفقیت چشمگیری را برای او به همراه آورد و از این زمان به بعد همکاری بلینی با فلیچه رومانی -نویسنده اشعار اپرا و شاعر- آغاز شد و دوستی او با خواننده تنور مورد علاقه‌اش جوانی باتیستا روبینی که در اپرای بیانکا و جرناندو به ایفای نقش پرداخته بود شکل گرفت.
دانشگاه سنت اندروز یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در سنت اندروز واقع در شهرستان فایف اسکاتلند است که در سال ۱۴۱۳ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. سنت اندروز قدیمی‌ترین دانشگاه از چهار دانشگاه باستانی اسکاتلند است و پس از دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج، سومین دانشگاه قدیمی در جهان انگلیسی‌زبان است. سنت اندروز همراه با دانشگاه‌های گلاسکو، ادینبرو و ابردین در روشنگری اسکاتلند در قرن هجدهم تأثیرگذار بود. رتبه علمی. بر اساس امتیازبندی راهنمای دانشگاه‌های روزنامه‌های گاردین و تایمز، دانشگاه سنت اندروز یکی از ممتازترین