payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌عنوان یکی از نخستین حامیان ایرانی پرسپولیس، در میانه دهه ۷۰ تنها برای دو بازی ۵ میلیون تومان به پرسپولیس پرداخت. در دهه ۸۰، پیراهن پرسپولیس حامیان متعددی به خود دید که بیشترشان مدت کوتاهی حامی باشگاه بودند. بر اساس پژوهشی که دو عضو هیئت علمی و یک دانشجوی دانشکده مدیریت و کارآفرینی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۸ با عنوان «بررسی اثربخشی حمایت‌های مالی ورزشی در میان هواداران ورزش فوتبال در ایران» انجام دادند؛ میزان علاقه‌مندی شرکت‌ها به حمایت مالی از این باشگاه در سالیان گذشته سیر صعودی داشته است و اگرچه بیشتر
در سالیان گذشته سیر صعودی داشته است و اگرچه بیشتر حامیان به نتایج دلخواه خود از تبلیغ رو پیراهن این تیم نرسیده‌اند، مدت حمایت مالی این شرکت‌ها معمولاً کوتاه بوده است. حامیانی که مدت بیشتری نامشان روی پیراهن تیم درج شده، بیشتر در ذهن هواداران ماندگار بوده‌اند. در پرسشنامه‌ای که از پرسش شوندگان می‌پرسد «اولین حامی مالی که به نظرتان می‌رسد چیست؟»، نام آیوا که بیش از یک دهه پیش حامی مالی این تیم بوده، از ماری براون که در زمان انجام پژوهش حامی مالی باشگاه بوده است، بیشتر ذکر شده است. با آغاز دوران مدیریت حبیب
است، بیشتر ذکر شده است. با آغاز دوران مدیریت حبیب کاشانی (که عضو شورای شهر تهران بود) در سال ۱۳۸۶، سازمان نیمه‌دولتی شهرداری تهران با زیرمجموعه‌های خود از حامیان اصلی این باشگاه به‌شمار می‌رفت که پس از فسخ یکجانبه قرارداد از سوی پرسپولیس در سال ۱۳۹۰، از باشگاه شکایت کرد. پرسپولیس پیشتر با حامیان دیگر خود مانند بهگل و جگوار نیز به مشکل خورده بود. شرکت اول‌اشپورت نیز از سال ۱۳۸۶، تأمین لباس‌های این باشگاه را بر عهده دارد. از تامین‌کنندگان پیشین لباس باشگاه می‌توان جورابان، حصاری و دایی را نام برد.
باشگاه می‌توان جورابان، حصاری و دایی را نام برد. تامین‌کنندگان از محل فروش لباس‌ها به باشگاه پول پرداخت می‌کنند؛ به‌طور مثال، جورابان در قرارداد خود با باشگاه ۳۰٪ از عواید فروش لباس‌ها را به پرسپولیس می‌داد. البته برخلاف روال معمول در فوتبال جهان و همانند دیگر باشگاه‌های ایرانی، تامین‌کنندگان لباس پولی بابت حمایتشان به پرسپولیس پرداخت نمی‌کنند. نقض مکرر رعایت کپی رایت در ایران به‌عنوان مانع اصلی این امر قلمداد می‌شود؛ چرا که تولیدی‌های کوچک، لباس‌های ارزان و بی کیفیت مشابه را تولید می‌کنند و شرکتی که حامی
و بی کیفیت مشابه را تولید می‌کنند و شرکتی که حامی است (با قیمت‌های بالاتر لباسش) نمی‌تواند آن طور که باید بازار داشته باشد و سود ببرد. دارایی‌ها. باشگاه پرسپولیس مالک یک ساختمان ۵ طبقه در خیابان شیخ بهایی تهران است. این ساختمان در زمین اهدایی فدراسیون فوتبال ایران ساخته‌شده و دفتر باشگاه است. در سال ۱۳۸۷ قرار بود موزه پرسپولیس در این مکان راه‌اندازی شود. در تیر ۱۳۸۸، سازمان تربیت بدنی با پرداخت ۲ میلیارد تومان ۱٪ از سهام بانک تات را برای باشگاه پرسپولیس خرید. این باشگاه یک کلینیک پزشکی با نام «بیمارستان
این باشگاه یک کلینیک پزشکی با نام «بیمارستان پرسپولیس» در خیابان گاندی تهران دارد که در خرداد ۱۳۸۹ آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۸۴ نیز خبری دربارهٔ خرید ورزشگاه و راه‌اندازی شرکت هواپیمایی توسط باشگاه منتشر شده‌بود که انجام نگرفت. این باشگاه پیشتر مالک ورزشگاه راه‌آهن و مجموعه فرهنگی ورزشی شهید چمران نیز بوده است. باشگاه پرسپولیس اولین و تنها باشگاه ایرانی است که هواپیمای اختصاصی دارد. مالکیت. پیش از انقلاب، مالک باشگاه «شرکت سهامی سی‌آرسی» بود. در شرکت سی‌آرسی به جز علی عبده، فاطمه پهلوی و همسرش محمد خاتم از
به جز علی عبده، فاطمه پهلوی و همسرش محمد خاتم از سهامداران عمده بودند. پس از انقلاب، اموال باشگاه مصادره شد و تحت پوشش بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و سازمان تربیت بدنی رفت. (دهه ۱۳۶۰) از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶، باشگاه تحت مدیریت وزارت معادن و فلزات بود و از لحاظ منابع مالی دگرگون شد. پرسپولیس از سال ۱۳۷۶ تحت تملک سازمان تربیت بدنی قرار گرفت. در دی ۱۳۸۹، با مصوبه مجلس شورای اسلامی وظایف سازمان تربیت بدنی رسماً به وزارت ورزش و جوانان ایران محول شد و با چند ماه تأخیر، پرسپولیس تحت نظر این وزارتخانه قرار گرفت.
تأخیر، پرسپولیس تحت نظر این وزارتخانه قرار گرفت. اختلاف حقوقی بر سر برند پرسپولیس. بنابر نوشته سالنامه و فرهنگ رسمی باشگاه چاپ سال ۱۳۸۶، با پایان دوران زمامداری وزارت معادن بر باشگاه، اختلاف و بحران مالی–مدیریتی ایجاد شد و میان سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ یک «جنگ سهام آغاز شد که با پیروزی سازمان تربیت بدنی با پایان رسید.» ماجرا از این قرار بود بنیاد مستضعفان در اداره باشگاه ناتوان بود و آن را به تربیت بدنی واگذار کرد و تربیت بدنی نیز قرار بود باشگاه را به بخش خصوصی واگذار کند. در راستای این اقدام؛ در تاریخ ۱۸
واگذار کند. در راستای این اقدام؛ در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۰، شرکتی با نام «شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس سهامی خاص» با شماره ۸۳۳۳۲ به ثبت رسید. (سهام‌داران: سازمان تربیت بدنی به نمایندگی عباس انصاری‌فرد ۵۰٫۵٪، اسماعیل وفایی ۴۹٪ و مهدی منتظرموعود ۰٫۵٪) اما در ۲۷ بهمن، امتیاز باشگاه به جای شرکت پرسپولیس، به «مؤسسه فرهنگی ورزشی پیروزی» انتقال یافت. سازمان تربیت بدنی این شرکت را به حسین محلوجی، امیر عابدینی و عباس انصاری‌فرد هبه داد. (در سال ۱۳۸۰ سهام از آنان گرفته‌شد) پس از این مدت عابدینی نیز به مالکان شرکت
پس از این مدت عابدینی نیز به مالکان شرکت پرسپولیس اضافه شد. (یعنی عابدینی هم در شرکت پرسپولیس و هم در شرکت پیروزی سهام‌دار شده‌بود) مالکان شرکت پرسپولیس خود را «مالک اصلی» باشگاه می‌دانستند و به دادگاه شکایت کردند، اما دادگاه در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۰ رأی به مالکیت سازمان تربیت بدنی داد. دادگاه تجدیدنظر نیز در تاریخ ۸ تیر ۱۳۸۳ این رأی را تأیید کرد. سرانجام در مرداد ۱۳۹۰؛ در پی دعوی باشگاه علیه شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس سهامی خاص، قاضی شعبه ششم دادگاه عمومی مجتمع قضایی شهید بهشتی رای قطعی به تعلق برند
مجتمع قضایی شهید بهشتی رای قطعی به تعلق برند پرسپولیس به باشگاه، و حذف نام پرسپولیس از شرکت پرسپولیس سهامی خاص داد. درتاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۹۰ محمد رویانیان مدیر عامل وقت تیم پیروزی اعلام کرد که نام اصلی باشگاه به این باشگاه عودت داده شد. خصوصی‌سازی. پس از آن؛ اعلام شد در راستای انجام اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، باشگاه باید به بخش خصوصی واگذار شود. در سال‌های اخیر خبرهایی دربارهٔ ورود باشگاه به سازمان بورس اوراق بهادار تهران و فروش آن به افراد حقیقی منتشرشده است. در سال ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد در
منتشرشده است. در سال ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد در نامه‌ای به رئیس سازمان تربیت بدنی اعلام کرد که پرسپولیس و استقلال باید به هواداران واگذار شوند. پرسپولیس همچنان در تملک سازمان تربیت بدنی قرار دارد. بنا بر گفته کنفدراسیون فوتبال آسیا، نحوه مالکیت کنونی این باشگاه در آینده مشکلاتی برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا ایجاد می‌کند و در حال حاضر سازمان بورس قیمت باشگاه را ۲۹۰ میلیارد تومان اعلام کرد که پس از دو مزایده هنوز کسی سهام باشگاه را نخریده. برند باشگاه پرسپولیس. برند باشگاه فوتبال پرسپولیس در سال ۱۳۹۲ در
سبک بیباپ یا باپ یکی از شیوه‌های جازنوازی است که در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، از اوایل تا میانهٔ آن، در ایالات متحده شکل گرفت. سبک بیباپ یکی از شیوه‌های جازنوازی است که در دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در آمریکا شکل گرفت. این سبک بیشتر برای شنیدن ساخته شده بود، نه برای رقصیدن، و برخلاف جازهای قدیمی‌تر مثل سوینگ، ریتم‌های خیلی تندی داشت. در بیباپ، نوازنده‌ها معمولاً با سازهایی مثل ساکسوفون، ترومپت، پیانو، درام و کنترباس در یک گروه کوچک اجرا می‌کردند. آن‌ها ابتدا ملودی اصلی قطعه را می‌نواختند، سپس هر کدام به‌صورت
اصلی قطعه را می‌نواختند، سپس هر کدام به‌صورت جداگانه بداهه‌نوازی می‌کردند و در پایان دوباره به همان ملودی برمی‌گشتند. موسیقی بیباپ پر از آکوردهای پیچیده و تغییرات سریع است، و برای اجرا نیاز به مهارت بالایی دارد. این سبک باعث شد جاز از موسیقی سرگرم‌کننده برای رقص به موسیقی هنری و فکری‌تری تبدیل شود. نوازنده‌هایی مثل چارلی پارکر و دیزی گیلیسپی از چهره‌های اصلی این سبک بودند. بیباپ پایهٔ بسیاری از سبک‌های پیشرفته‌تر جاز در دهه‌های بعد شد. جزئیات. این سبک با آثاری شناخته می‌شود که ریتمی تند (معمولاً بالای ۲۰۰
شناخته می‌شود که ریتمی تند (معمولاً بالای ۲۰۰ ضرب در دقیقه)، توالی آکوردهای پیچیده با تغییرات سریع آکورد و پرده‌گردانی‌های متعدد، مهارت بالای نوازندگی، و بداهه‌نوازی مبتنی بر ترکیبی از هارمونی، استفاده از گام‌ها، و گاه ارجاع به ملودی دارند. این سبک، تا اندازه‌ای به منزلهٔ طغیان بداهه‌نوازان خلاق، در برابر قطعه‌های تجاری و ازپیش‌تنظیم‌شدهٔ گروه‌های سوینگ بود. مشخصه اصلی این سبک، اجرای سریع، تند و تیز و بی‌نهایت چیره‌دستانه، تأکید دوباره بر بداهه‌نوازی، هارمونی‌های پیچیده و ریتم‌های غیرقابل پیش‌بینی است. از
پیچیده و ریتم‌های غیرقابل پیش‌بینی است. از پایه‌گذاران این سبک چارلی پارکر، دیزی گیلیسپی و تلانیوس مانک بوده‌اند. سبک بیباپ زمانی پدید آمد که نسل جوان‌تر موسیقی‌دانان جاز به گسترش ظرفیت‌های خلاقانهٔ جاز پرداختند و آن را از قالب محبوب و رقص‌محور موسیقی سوینگ به سوی نوعی «موسیقی ویژهٔ نوازندگان» سوق دادند که کمتر برای رقص مناسب بود و نیاز به گوش‌دادن دقیق داشت. از آنجا که بیباپ برای رقص طراحی نشده بود، نوازندگان می‌توانستند با سرعت‌های بالاتری اجرا کنند. آنان به بررسی هارمونی‌های پیشرفته، سنکپ‌های پیچیده،
به بررسی هارمونی‌های پیشرفته، سنکپ‌های پیچیده، آکورد آلتره، آکورد گسترده، جایگزینی آکوردها، جمله‌بندی نامتقارن و ملودی‌های بغرنج پرداختند. گروه‌های بیباپ از بخش ریتم به شیوه‌ای نو بهره می‌گرفتند که نقش آن را گسترش می‌داد. برخلاف دورهٔ سوینگ که گروه‌های بزرگ (۱۶ تا ۱۸ نوازنده) قالب اصلی اجرا بودند، گروه کلاسیک بیباپ یک گروه کوچک (combo) بود که معمولاً شامل ساکسوفون (آلتو یا تنور)، ترومپت، پیانو، گیتار، کنترباس و درام (ساز) می‌شد و موسیقی‌ای اجرا می‌کرد که در آن گروه نقش پشتیبان برای نوازندگان تکنواز داشت.
آن گروه نقش پشتیبان برای نوازندگان تکنواز داشت. بیباپی‌ها به‌جای اجرای موسیقی با تنظیم سنگین، معمولاً ملودی اصلی اثر (که به آن "head" گفته می‌شود) را با همراهی بخش ریتم اجرا می‌کردند، سپس هر نوازنده بخشی را به‌صورت بداهه تکنوازی می‌کرد، و در پایان دوباره به ملودی اصلی بازمی‌گشتند. برخی از برجسته‌ترین هنرمندان بیباپ، که اغلب آهنگساز و نوازنده نیز بودند، عبارت‌اند از: چارلی پارکر (نوازندهٔ ساکسوفون آلتو)، دکستر گوردون، سانی رالینز و جیمز مودی (نوازندگان ساکسوفون تنور)، بادی دفرانکو (نوازندهٔ کلارینت)، فتس
تنور)، بادی دفرانکو (نوازندهٔ کلارینت)، فتس ناوارو، مایلز دیویس و دیزی گیلیسپی (ترومپت‌نوازان)، باد پاول، بری هریس و تلانیوس مانک (نوازندگان پیانو)، چارلی کریسشین (نوازندهٔ گیتار الکتریک)، و کنی کلارک، مکس روچ و آرت بلیکی (نوازندگان درام). ریشه‌شناسی. واژهٔ "bebop" از هجاهای بی‌معنای مورد استفاده در صداخوانی گرفته شده است. نخستین نمونهٔ شناخته‌شده از استفادهٔ این واژه در ترانهٔ "Four or Five Times" از گروه McKinney's Cotton Pickers در سال ۱۹۲۸ ضبط شده است. این واژه بار دیگر در ضبط سال ۱۹۳۶ از ترانهٔ "I'se
این واژه بار دیگر در ضبط سال ۱۹۳۶ از ترانهٔ "I'se a Muggin'" توسط [[جک تیگاردن] دیده می‌شود. گونه‌ای دیگر با عنوان "rebop" در چند ضبط سال ۱۹۳۹ به‌کار رفته است. نخستین استفادهٔ مکتوب از این واژه نیز در همان سال دیده می‌شود، اما این واژه تا میانهٔ دههٔ ۱۹۴۰، که با موسیقی بیباپ پیوند یافت، رواج نیافت. [[تلانیوس مانک]] ادعا می‌کند عنوان اصلی قطعه‌اش "[[52nd Street Theme]]" "Bip Bop» بوده و همین واژه منشأ نام "bebop" شده است. برخی پژوهشگران گمان دارند این واژه را [[پارلی کریسشین]] به‌کار می‌برده، چون شبیه به
را [[پارلی کریسشین]] به‌کار می‌برده، چون شبیه به آوایی بوده که هنگام نواختن با خود زمزمه می‌کرده است. [[دیزی گیلیسپی]] گفته است که مخاطبان این نام را ساختند، چون هنگام پرسیدن نام قطعه‌هایی که نمی‌شناختند، از واژهٔ "bebop" استفاده می‌کردند. به گفتهٔ او، رسانه‌ها هم آن را به‌عنوان نام رسمی رواج دادند: «مردم وقتی اسم قطعه‌ها را نمی‌دانستند، می‌گفتند بیباپ.» نظریهٔ دیگری هم وجود دارد که این واژه برگرفته از فریاد «آریبا! آریبا!» (Arriba!) رهبران ارکسترهای [[آمریکای لاتین]] آن دوران است. گاه واژه‌های "bebop" و
لاتین]] آن دوران است. گاه واژه‌های "bebop" و "rebop" به‌جای یکدیگر به‌کار می‌رفتند. (گرچه rebop از نظر هارمونی ناموزون و تأثیرپذیری از امپرسیونیسم، با bebop تفاوت داشت) تا سال ۱۹۴۵، کاربرد "bebop"/"rebop" به‌عنوان هجاهای بی‌معنا در موسیقی [[ریتم اند بلوز] رواج یافته بود؛ مانند ترانهٔ "[[Hey! Ba-Ba-Re-Bop]]" از [[لایونل همپتون]]. نوازندهٔ بیباپ یا bopper در شوخی‌های دههٔ ۱۹۵۰ به یک [[شخصیت قراردادی]] تبدیل شد و با [[جنبش بیت]] نیز هم‌پوشانی داشت. سازبندی. [[پرونده:52nd Street, New York, by Gottlieb,
[[پرونده:52nd Street, New York, by Gottlieb, 1948.jpg|بندانگشتی|300px|چند نوازندهٔ بیباپ روی صحنهٔ [[خیابان پنجاه و دوم (منهتن)]]، مهٔ ۱۹۴۸]] ترکیب کلاسیک گروه بیباپ شامل ساکسوفون، ترومپت، کنترباس، درام و پیانو بود. این ترکیب را [[چارلی پارکر]] (ساکسوفون آلتو) و [[گیلیسپی]] (ترومپت) در گروه‌ها و ضبط‌های دههٔ ۱۹۴۰ خود به‌کار برده و رایج کردند. گاهی نوازندهٔ ساکسوفون دوم یا گیتار (الکتریک یا آکوستیک) نیز به گروه افزوده می‌شد یا گاهی سازهایی مانند ترومبون یا [[ویولن]] یا برخی سازها حذف می‌شدند و گروه به صورت
یا برخی سازها حذف می‌شدند و گروه به صورت کوارتت درمی‌آمد. این ترکیب تفاوتی چشمگیر با ارکسترهای بزرگ دورهٔ سوینگ داشت. منابع. [[رده:بیباپ| ]] [[رده:اصطلاحات جاز]] [[رده:سبک‌های موسیقی جاز]] [[رده:موسیقی آمریکائیان آفریقایی‌تبار]]
شعاع اتمی یک عنصر شیمیایی معیاری برای اندازه‌گیری اندازهٔ اتم است که عموماً فاصلهٔ میانگین هسته تا مرز ابر الکترونی در نظر گرفته می‌شود. الکترون‌ها در محدوده‌هایی حرکت می‌کنند که شبیه ابر به نظر می‌رسند. همین نشان دهندهٔ دشواری اندازه‌گیری شعاع اتمی خواهد بود، زیرا این مرز مشخص نیست. از این رو تعاریف متفاوتی از شعاع اتمی وجود دارد که سه مورد پراستفادهٔ آن عبارتند از شعاع واندروالسی، شعاع یونی و شعاع کووالانسی. بسته به تعریف، این عبارت می‌تواند در مورد اتم‌های منفرد، اتم‌های مادهٔ چگال، مولکول‌های دارای
منفرد، اتم‌های مادهٔ چگال، مولکول‌های دارای پیوند کووالانسی، مولکول‌های یونیذه شده یا برانگیخته بکار رود و اندازهٔ آن می‌تواند به‌طور تجربی اندازه‌گیری شود یا توسط مدل‌های نظری محاسبه شود. طبق بیشتر تعاریف شعاع اتمی بین ۳۰ تا ۳۰۰ پیکومتر (۰/۳ تا ۳ آنگستروم) است. این بدین معنی‌ست که شعاع اتم بیش از ۱۰هزار برابر بزرگتر از هسته اتم (۱ تا ۱۰ فمتومتر) و ۱۰۰۰ برابر کوچکتر از طول موج نور مرئی (۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر) است.
بهینه‌سازی ریاضی یا برنامه‌ریزی ریاضی در ریاضیات، اقتصاد، مدیریت به برگزیدن بهترین عضو از یک مجموعه از اعضای دست یافتنی اشاره می‌کند. در ساده‌ترین شکل تلاش می‌شود که با گزینش نظام‌مند داده‌ها از یک مجموعه قابل دستیابی و محاسبه مقدار یک تابع حقیقی مقدار بیشینه و کمینه آن به دست آید. در قلمرو مدیریت اصولاً دو فرض وجود دارد: که اگر فرض نخست را بپذیریم می‌توان از روشهایی چون گرفتن مشتق اول و دوم مقدار بهینه را برآورد کرد و چنانچه فرض دوم پذیرفته شود بسته به نوع مسائل سازمانی واقتصادی می‌توان مدلهایی را چون:مدل
مسائل سازمانی واقتصادی می‌توان مدلهایی را چون:مدل خطی، عدد صحیح، آرمانی، غیر خطی، ضریب لاگرانژ، قطعی یا احتمالی و غیره طراحی کرد و با بهره‌گیری از روش‌های موجود به سوی نقطه بهینه حرکت کرد. انواع بهینه‌سازی. روش‌های تحلیلی. روش‌های تحلیلی بیشتر به دنبال حل دقیق مسائل هستند. از این رو شامل مشتق‌گیری و یافتن پاسخ بهینه‌اند. فایده اصلی این نوع از الگوریتم‌های بهینه‌سازی تضمین جواب بهینه است، اما استفاده از آنها در مسائل با پیچیدگی بالا یا مسائلی که محاسبه‌ی مشتق تابع هدف یا قیدها مشکل است یا مسائل دارای تابع
تابع هدف یا قیدها مشکل است یا مسائل دارای تابع گسسته دشوار است. روش‌های فراابتکاری. روش‌های فراابتکاری یا فرااکتشافی برای حل مسائل بزرگتر و با توابع بدرفتار مناسب‌ترند. اگرچه این روش‌ها نمی‌توانند رسیدن به جواب بهینه را تضمین کنند. الگوریتم ژنتیک و تصعید شبیه‌سازی شده مثال‌هایی از این الگوریتم‌ها هستند. الگوریتم‌هایی مانند الگوریتم پنگوئن امپراتور (تک هدفه یا چند هدفه) برای حل مسائل پیچیده همچون بهره‌برداری از مخازن سد کارآمد هستند. هدف بهینه‌سازی. در بهینه‌سازی هدفمان حفظ کردن فرمول یا رابطه‌ای نیست. تنها
هدفمان حفظ کردن فرمول یا رابطه‌ای نیست. تنها از دانش قبلی خود استفاده می‌کنیم. به دنبال بیشترین یا کمترین مقدار برای یک کمیت هستیم. برنامه‌ریزی ریاضی اقتصادی. در علم اقتصاد و علم مدیریت برنامه ریزی ریاضی کاربرد بسیاری دارد و زیر مجموعه ای از فنون بهینه سازی و حل مسائل گوناگون اقتصادی و مدیریت به بهترین شکل باتوجه به محدودیت های مسئله اعم از منابع، زمان، مقدار و ..‌.با اعمال قیدها برای رسیدن به بیشترین کارایی که میتواند بیشترین سود، بیشترین تولید، کمترین هزینه، بیشترین ظرفیت، کوتاه‌ترین مسیر، کمترین زمان،
بیشترین ظرفیت، کوتاه‌ترین مسیر، کمترین زمان، سریع ترین زمان، کمترین ریسک و... با استفاده بهینه از منابع به بهترین شکل باشد. در این مسائل هدف کمینه سازی(minimum) یا بیشینه سازی(maximum) تابع هدف نسبت به محدودیت‌ها و قیدهای مسئله است. بطور کلی میتوان مباحث را بصورت زیر دسته بندی کرد: ۱.برنامه‌ریزی خطی (روش های سیمپلکس و حل مسائل بهینه سازی، روش های Mبزرگ و دو مرحله ای، روش ماتریسی، برنامه‌ریزی اولیه و ثانویه، تحلیل حساسیت، روش تجدید نظر شده سیمپلکس، برنامه‌ریزی پارامتریک) ۲.مدل های ترابری یا حمل‌ونقل (مدل
پارامتریک) ۲.مدل های ترابری یا حمل‌ونقل (مدل های بهینه حمل و نقل کالا یا خدمات یا عرضه و تقاضا از بین چندین مبدا به مقصد از روش‌های تعیین جواب موجه اولیه، تعیین جواب مطلوب از روش پله ای یا توزیعی، مسئله ترابری یا حمل‌و‌نقل غیرمستقیم) ۳.برنامه‌ریزی با اعداد صحیح (روش های شاخه و کران، برنامه ریزی صفر و یک، روش های برشی، مسئله تولید، مسئله واگذاری، روش مجارستانی و مسئله فروشنده دوره‌گرد) ۴.تحلیل شبکه ای (نظریه گراف، مسئله گسترش کمینه، مسئله کوتاه‌ترین مسیر، مسئله جریان بیشینه، مسئله برش، مسئله جریان با حداقل
جریان بیشینه، مسئله برش، مسئله جریان با حداقل هزینه) ۵.زمان‌بندی و کنترل برنامه(مدل و شبکه PERT، احتمالات در شبکه PERT، روش مسیر بحرانی و منحی CPM) ۶.برنامه‌ریزی غیرخطی (بهینه‌سازی توابع تک متغیره-روش های فیبوناچی و میانگین طلایی بهینه‌سازی توابع چند متغیره بدون محدودیت-روش نیوتن رفشون و روش فلتچر پاول و روش جستجوی هوکی جیو بهینه‌سازی توابع چند متغیره با محدودیت-روش لاگرانژ و روش نیوتن رفشون و شرایط کان تاکر) ۷.برنامه ریزی داینامیک
هیدروکربن‌ها (به فرانسوی: hydrocarbure, به انگلیسی: hydrocarbon) به‌طور ساده در دانش شیمی، دسته‌ای از مواد آلی هستند که در ساختار مولکولی آن‌ها، فقط اتم‌های کربن و هیدروژن شرکت دارند. هیدروکربن‌ها، همانند دسته‌بندی تمام مواد آلی. و در دو گروه آلیفاتیک و آروماتیک قرار می‌گیرند. از نگاه دیگر می‌توان هیدروکربن‌ها را در دو گروه سیرنشده و یک گروه سیرشده قرار داد. هیدروکربن‌های آلیفاتیک. آلکان‌ها(Alkane). هیدرو کربن‌هایی هستند که فرمول کلی آنها [CnH2n+2]است که تمام پیوندهای آن یک‌گانه است. اولین عضو الکان‌ها متان
پیوندهای آن یک‌گانه است. اولین عضو الکان‌ها متان با فرمول CH4 است. گشتاور دوقطبی آلکان‌ها حدود صفر است. ب دلیل ناقطبی بودن الکان‌ها مواد قطبی (ماننده اب) را در خود حل نمی‌کنند. «فقط قادر به حل مواد ناقطبی هستند» آلکن‌ها (Alkene). فرمول مولکولی :CnH2n در ساختار مولکول خود، حداقل یک پیوند دوگانه کربن – کربن (C=C) دارند؛ یعنی سیرنشده هستند (می‌توانند با هیدروژن و عناصر گروه۱۷ جدول تناوبی واکنش دهند و سیر شوند). اولین عضو خانوادهٔ آلکن‌ها اتن یا همان اتیلن است. این ماده پایه و اساس صنایع پتروشیمیایی خوانده
این ماده پایه و اساس صنایع پتروشیمیایی خوانده می‌شود؛ چرا که از طریق آن انواع مواد شیمیایی در مقیاس صنعتی تولید می‌شود. برای مثال از واکنش اتن با آب در حضور سولفوریک اسید وبا وجود شرایط مناسب اتانول تولید می‌شود. اتانول نوعی الکل دو کربنهٔ فرار است که به هر نسبتی در آب حل می‌شود. اتانول یک حلال صنعتی است که در تولید مواد آرایشی بهداشتی و دارویی استفاده می‌شود. در بیمارستان‌ها از اتانول به عنوان ماده ای ضدعفونی کننده استفاده می‌شود. درصد جرمی کربن و هیدروژن در تمامی الکن‌ها ثابت است. C=۸۵/۷٪ H=۱۴/۳٪
در تمامی الکن‌ها ثابت است. C=۸۵/۷٪ H=۱۴/۳٪ آلکین‌ها (Alkyne). فرمول مولکولی=CnH2n-2 دقیقاً یک پیوند سه‌گانه کربن – کربن در ساختمان مولکولی آن‌ها وجود دارد. پس در دسته‌بندی هیدروکربن‌های سیرنشده قرار می‌گیرند. اولین عضو خانوادهٔ آلکین‌ها اتین یا. همان استیلن است از این ماده در جوش کاربیدی استفاده می‌شود به‌طوری که از طریق واکنش این ماده گرمای لازم برای جوش دادن قطعات فلزی فراهم می‌شود. سیکلو آلکان‌ها (Cycloalkane). ترکیبات سیر شده حلقوی هستند که در آن‌ها تمام کربن‌ها دارای پیوندهای یگانه هستند؛ و به صورت
کربن‌ها دارای پیوندهای یگانه هستند؛ و به صورت حلقوی به هم متصل می‌باشند. هیبریداسیون اتم‌های کربن در سیکلوآلکان‌ها sp3 می‌باشد و تمام پیوندهای موجود در این ترکیبات از نوع سیگما است. برای مثال هیدروکربنی با شش اتم کربن و دوازده اتم هیدروژن موسوم به سیکلو هگزان است که پایدارترین سیکلو الکان می‌باشد. نام گذاری سیکلو آلکان‌ها [«سیکلو + تعداد کربن حلقه با لفظ یونانی + ان»] هیدروکربن‌های آروماتیک. بنزن، مسیتیلن، تولوئن، زایلن و نفتالن از این خانواده هستند. ویژگی مشترک این ترکیب‌ها در داشتن حلقه بنزن یا ساختاری
مشترک این ترکیب‌ها در داشتن حلقه بنزن یا ساختاری شبیه به آن است که با توجه به وجود پیوندهای غیرمستقر پای (∏) و ساختارهای رزونانسی، ویژگی آروماتیکی را به آن ساختار می‌دهد. خواص فیزیکی. اغلب هیدروکربن‌ها، مولکول‌هایی غیرقطبی هستند؛ پس عموماً در حلال‌های قطبی نظیر آب حل نمی‌شوند؛ اما در حلال‌های غیرقطبی مانند روغن (که خودش نوعی هیدروکربن است) حل می‌گردند. برای مثال گریس یک هیدرو کربن از خانوادهٔ آلکان‌ها است که با آب از روی دست پاک نمی‌شود چرا که ناقطبی است؛ از این رو برای پاک کردن آن از نفت یا بنزین که
از این رو برای پاک کردن آن از نفت یا بنزین که ناقطبی هستند استفاده می‌شود مطالبی دربارهٔ الکن‌ها. خواص شیمیایی. بین خواص شیمیایی هیدروکربن‌های آلیفاتیک و آروماتیک تفاوت‌های عمده‌ای وجود دارد. در بین آلفاتیک‌ها، رفتار شیمیایی هیدروکربن‌های سیرشده و سیرنشده هم متفاوت و مخصوص به خود است. تمام هیدروکربن‌ها در واکنش سوختن مشترک هستند. در این واکنش، هیدروکربن به سرعت با اکسیژن وارد واکنش می‌شود و ضمن تولید مواد حاصل از سوختن (نظیر آب و اکسیدهای کربن) انرژی زیادی هم به شکل نور و گرما (ایجاد شعله) آزاد می‌کنند.
هم به شکل نور و گرما (ایجاد شعله) آزاد می‌کنند. منابع اصلی. به‌طور عمده، می‌توان هیدروکربن‌های آلیفاتیک را از نفت و گاز طبیعی (در پالایشگاه‌ها و با کمک تقطیر جزء به جزء در برج تقطیر) و هیدروکربن‌های آروماتیک را از زغال سنگ به‌دست‌آورد.
پیشوند عددهای یونانی و معادل‌های فارسی آنان که در اصطلاحات علمی و فنی، مثل فرمول‌های شیمیایی و موارد دیگر به کار می‌روند: ۴۰. تتراکونتا: چهل ۵۰. پِنتاکونتا: پنجاه ۶۰. هِگزاکونتا: شصت ۷۰. هِپتا کونتا: هفتاد ۸۰. اوکتا کونتا: هشتاد ۹۰. نوناکونتا: نود ۱۰۰. کِنتا: صد برای نمونه، ۱۳۲: دو تریاکونتا کِنتا روش نوشتن. برای نوشتن اعداد یونانی در زبان یونانی از حروف یونانی به همراه یک علامت ' استفاده می‌شود جدول آن به صورت زیر است: در یونانی جدید حروف بزرگ ترجیح داده می‌شود مثلاً Φίλιππος Βʹ = فیلیپ دوم.
اگر از مولکول آلکان یک اتم هیدروژن جدا کنیم، باقی‌مانده گروه آلکیل نام دارد. فرمول کلی آلکیل‌ها به صورت CnH2n+1 است.
فلامنکو سبکی از آواز، موسیقی و رقص اسپانیایی است. این نوع موسیقی تحت تأثیر سبک‌ها و فرهنگ‌های مختلف به شکل امروزی درآمده‌است و می‌توان گفت که بیشترین تأثیر خود را از کولی های اسپانیا گرفته‌است. در شکل‌گیری و تکامل این سبک نمی‌توان از تأثیرگذاری موسیقی مورها و مسلمانان شمال آفریقا و موسیقی عربی و حتی موسیقی سنتی ایرانی چشم پوشی کرد. فلامنکو در حقیقت از ۳ قسمت رقص فلامنکو، آواز فلامنکو و گیتار فلامنکو تشکیل شده‌است. خاستگاه این نوع موسیقی ایالت اندلس است، ولی مبدل به سمبل موسیقی اسپانیایی و حتی به‌طور کلی
مبدل به سمبل موسیقی اسپانیایی و حتی به‌طور کلی فرهنگ اسپانیایی شده‌است. این نوع موسیقی شامل تکنیک‌ها و توکه‌های جالب و زیبایی است. البته کاربرد لغت توکه غلط مصطلح است زیرا معنی این کلمه نوازندگی گیتار می‌باشد و بهتر است از کلمهٔ پالو (معادل دستگاه در موسیقی ایرانی) استفاده شود. بعضی از این پالوها عبارت‌اند از بولریاس، رومبا، الگریاس، فاروکا و غیره. موسیقی فلامنکو، موسیقی سنتی اسپانیا همانند تمامی موسیقی‌های دیگر در جهان دارای رقص و علائم مخصوص به خود می‌باشد که این موسیقی و رقص، آن را از انواع دیگر موسیقی
که این موسیقی و رقص، آن را از انواع دیگر موسیقی متمایز می‌سازد. حرکات دست و پا در فلامنکو هر کدام بیان‌کننده تاریخ، داستان یا افسانه‌ای می‌باشد که برای بیان کردن آن‌ها از حرکات و فرم‌های بخصوصی استفاده می‌شود. این رقص شباهت‌های بسیاری به رقص اعراب دارد. با مروری بر تاریخ جهان در می‌یابیم که اسپانیا و اَندَلُس مدتی در تصرف اعراب بوده‌اند و اعراب پس از بیرون رفتن از اسپانیا بعضی از فرهنگ‌های خود را در اسپانیا به یادگار گذاشتند که بسیاری از این فرهنگ‌ها را در معماری بناها در اسپانیا، موسیقی و رقص آن‌ها به
در معماری بناها در اسپانیا، موسیقی و رقص آن‌ها به وضوح می‌توان مشاهده کرد. منشأ این نوع موسیقی از طبقات پایین جامعه اَندَلُسی سرچشمه گرفته بود، از این رو موسیقی از وجهه هنری لازم در میان طبقات متوسط و بالاتر جامعه برخوردار نبود. فرهنگ فلامنکو حاکی از شورش مردم تحت ستم است. اقوام مسلمان شمال آفریقا ملقب به مورها، اقوام خیتانو و یهودیان که همگی در گذشته از سوی تفتیش عقاید کلیسای اسپانیا مورد اذیت و آزار و تبعید واقع شده‌اند. اقوام خیتانو اساساً پایه‌گذار اولیه این شکل هنری بوده‌اند اما آن‌ها تنها دارای یک
این شکل هنری بوده‌اند اما آن‌ها تنها دارای یک فرهنگ شفاهی هستند. آوازهای فولکلورشان از طریق اجرای مکرر آن در مجالس اجتماعی به نسل جدید منتقل شده‌است. این طبقات فقیر غیر چادرنشین جامعه اَندَلُسی به‌طور کلی بی‌سواد بودند. همیشه در گذر زمان تغییرات و تعریفاتی وجود داشتند که آثار هنرمندان هر قرن بر آن‌ها وارد می‌شد و موسیقی فلامنکو هم مثال کاملی از این نوع تغییرات است و تا به امروز نیز در حال تغییر و تحول بوده‌است. نسل‌های جدید فلامنکو، سبک‌های جاز و دیگر سبک‌های آفریقایی و برزیلی را با فلامنکو مدرن ترکیب
آفریقایی و برزیلی را با فلامنکو مدرن ترکیب کرده‌اند. فلامنکو یکی از غنی‌ترین و فوق‌العاده‌ترین فرم‌های موسیقی در جهان است و بر طبق گفته منتقدین فلامنکو اصیل و خالص هیچگاه در صنعت موسیقی و هنر کمرنگ نمی‌شود.. تاریخچه. دربارهٔ تاریخچهٔ فلامنکو فرضیه‌های متعددی مطرح شده‌است، اما هیچ سند قطعی در این زمینه وجود ندارد. اصطلاح «فلامنکو» تا اواخر قرن هجدهم میلادی به عنوان نام یک سبک موسیقی یا رقص ثبت نشده بود.واژهٔ اسپانیایی «فلامنکو» احتمالاً از واژهٔ «شعله» در زبان اسپانیایی مشتق شده‌است که می‌تواند به سبک پرشور
اسپانیایی مشتق شده‌است که می‌تواند به سبک پرشور و حرارت رقص و آواز فلامنکو اشاره داشته باشد. پالو. پالو به استایل‌های نوازندگی می‌گویند. (همچون موسیقی ایرانی که دارای دستگاه است). به پالو، توکه نیز می‌گویند که توکه اشتباهی است که در بین مردم به اشتباه استفاده می‌شود و در حقیقت توکه در زبان اسپانیایی به معنای نوازندگی گیتار می‌باشد. پالوها در موسیقی فلامنکو با توجه به نوع آکوردهای استفاده شده، گام و منطقه به وجود آمدن آن در اسپانیا از هم تمیز می‌شوند. در موسیقی فلامنکو بیش از ۵۰ پالو وجود دارد که معمولاً ۱۲