payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که پرندگان را در همه جا می‌توان یافت، این تفریح به سرعت در میان عموم مردم در همه جای دنیا محبوبیت یافته است. با توجه به قدمت و تنوع گونه‌های گیاهی پارک شهر، برای اولین بار در تهران، سایت پرنده‌نگری پارک شهر به منظور آشنایی بیشتر شهروندان با پرندگان در آذر ۱۳۹۳ خورشیدی راه‌اندازی شد. این مجموعه که مجهز به دوربین‌های دوچشمی و تلسکوپ است، در مرکز پارک و جنب فنس پرندگان قرار دارد و علاقمندان می‌توانند هر روزه با راهنمایی کارشناسان به پرنده‌نگری در پارک بپردازند. تاکنون بیش از ۴۰ گونه پرنده در پارک شهر شناسایی
تاکنون بیش از ۴۰ گونه پرنده در پارک شهر شناسایی شده که شامل پرندگان ساکن، مهاجران زمستانی و تابستانی و مهاجران عبوری است. موزه صلح. موزه صلح پارک یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی تهران است. بدیهی است که با توجه به گسترش جنگ‌ها و اتفاقات ناگواری همچون آن‌ها، ایده ایجاد موزه‌هایی که به اهمیت صلح و جلوگیری از جنگ بپردازد، ضروری است! به‌طور کلی هدف از ایجاد این موزه‌ها، واقع‌نمایی از مسائلی چون جنگ و آگاهی بخشی و نشان دادن عواقب ناگوار جنگ و صدمات و خسارات وارد شده بر انسان‌ها و محیط زیست است. در این موزه شما
شده بر انسان‌ها و محیط زیست است. در این موزه شما می‌توانید از انواع ابزارها و آلات جنگی از قبیل ماسک‌های حفاظت از گازهای شیمیایی، سلاح‌های شیمیایی مانند بمب‌های خوشه‌ای و مین بازدید کنید. خوب است بدانید که موزه صلح دارای بخش‌های دیگری مانند کتابخانه صلح است و تعداد زیادی کتاب با مضمون جنگ در خود جای داده است. همچنین گالری هنر دارای آثار نمادین صلح، بخش‌های استودیو جهت ثبت گزارش‌ها و آموزش‌های شفاهی، کارگاه‌های آموزشی و بخش‌های مجازی است. همایش‌ها و مراسم‌های متعددی نیز به مناسبت‌های گوناگون در موزه صلح
متعددی نیز به مناسبت‌های گوناگون در موزه صلح برگزار می‌شوند. کتابخانه پارک شهر. کتابخانه پارک در سال ۱۳۳۰ در محل دفتر سابق پارک افتتاح شد؛ سپس از سال ۱۳۴۰ به محل فعلی رستوران سنگلج منتقل شد و سرانجام در سال ۱۳۵۰ به ساختمان فعلی کتابخانه منتقل شد؛ ساختمان فعلی با کمک شرکت ملی نفت ساخته شد. این ساختمان از سال ۹۵ تا ۹۸ بازسازی شد. کتابخانه پارک از بخش‌هایی نظیر نشریات، ایثارگران، مرجع، پیک فرهنگ، بخش کودک، امانات و خدمات فنی تشکیل شده است. همچنین خوب است بدانید که بخش نشریات این کتابخانه از سال ۱۳۶۰ فعالیت
که بخش نشریات این کتابخانه از سال ۱۳۶۰ فعالیت خود را آغاز کرده است. یکی از قابل توجه‌ترین بخش‌های این کتابخانه، بخش کودک آن است که بسیاری از خانواده‌ها، به همراه کودکان خود به آن مراجعه می‌کنند. دریاچه پارک شهر تهران. یکی دیگر از بخش‌های این پارک، دریاچه مصنوعی است که در قلب این پارک جای خوش کرده است و قدمتی ۷۰ ساله دارد. حوض مرکزی و فواره‌های پارک شهر. در بخش میانی این پارک استخر نسبتاً بزرگی است با فواره و رقص پلکانی آب آکواریوم پارک شهر. وجود آکواریومی در ضلع جنوب شرقی این پارک یکی دیگر از جاذبه‌های
در ضلع جنوب شرقی این پارک یکی دیگر از جاذبه‌های پارک است.
تاریخ فرانسه در سده نوزدهم میلادی را از سال ۱۷۸۹ تا ۱۹۱۴ (سده ۱۹ طولانی) فرض می‌کنند. این دوره بین دو رویداد بزرگ در تاریخ فرانسه و جهان که عبارت‌اند از انقلاب فرانسه و آغاز جنگ جهانی اول قرار دارد. از میان رویدادهای مهم این دوره می‌توان به این موارد اشاره کرد: امپراتوری اول، دوره بازگشت تحت حاکمیت لوئی هجدهم و شارل دهم (۱۸۳۰-۱۸۱۴)، سلطنت ژوئیه تحت حاکمیت لوئی فیلیپ دورلئان (۱۸۴۸-۱۸۳۰)، جمهوری دوم (۱۸۵۲-۱۸۴۸)، امپراتوری دوم تحت حاکمیت ناپلئون سوم (۱۸۷۱-۱۸۵۲)، دهه‌های اول جمهوری سوم (۱۹۴۰-۱۸۷۱). فرانسه و
دهه‌های اول جمهوری سوم (۱۹۴۰-۱۸۷۱). فرانسه و فرانسوی در سده ۱۹ میلادی. جغرافیا. وسعت فرانسه در زمان انقلاب، تقریباً به اندازهٔ امروزیش گسترش پیدا کرده بود. این گسترش در سده نوزدهم با ضمیمه‌کردن دوک‌نشین ساووی و شهر نیس (ابتدا در زمان امپراتوری اول و سپس در سال ۱۸۶۰ به طور کامل) و چند قلمرو پاپی (مانند آوینیون) و چند سرزمین خارجی دیگر کامل شد. محدودهٔ سرزمین فرانسه در زمان امپراتوری و از طریق پیروزی‌های نظامی ناپلئون بناپارت و سازمان‌دهی مجدد اروپا بسیار وسعت پیدا کرد ولی این روند با تشکیل کنگرهٔ وین برعکس
پیدا کرد ولی این روند با تشکیل کنگرهٔ وین برعکس شد. فرانسه در سال ۱۸۳۰ به الجزایر یورش برد و این کشور واقع در آفریقای شمالی در سال ۱۸۴۸ به طور کامل به عنوان یکی از بخش‌های فرانسه در آمده بود. شکست فرانسه در جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰ موجب از دست دادن استان‌های آلزاس و بخش‌هایی از لورن شد. این استان‌های از دست رفته در پایان جنگ جهانی اول بار دیگر به خاک فرانسه پیوستند. فرانسه در پایان سده نوزدهم میلادی، در کنار اشغال و ضمیمه‌سازی خاک الجزایر، برنامهٔ کلان امپریالیسم ماورابحری خود را آغاز کرد و با این کار
امپریالیسم ماورابحری خود را آغاز کرد و با این کار در مسیر مستقیم منافع بریتانیا قرار گرفت. از میان مناطق مورد تعرض فرانسه می‌توان به هندوچین فرانسه (کامبوج و ویتنام و لائوس امروزی) و آفریقا (بسیاری از مناطق شمال غربی و مرکز آفریقا) اشاره کرد. جمعیت. سرزمین مادر فرانسه (بدون مستعمراتش) در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۶۶ پس از روسیه دومین کشور پرجمعیت اروپا و چهارمین کشور پرجمعیت جهان (پس از چین، هند و روسیه) به شمار می‌رفت؛ در فاصلهٔ بین ۱۸۶۶ تا ۱۹۱۱ سومین کشور اروپا پس از روسیه و آلمان بود؛ فرانسه بر خلاف
اروپا پس از روسیه و آلمان بود؛ فرانسه بر خلاف دیگر کشورهای اروپا شاهد رشد جمعیت چشمگیری در میانهٔ سده ۱۹ تا اوایل سده ۲۰ نبود. جمعیت فرانسه را در سال ۱۷۸۹ به میزان ۲۸ میلیون نفر تخمین می‌زنند؛ این مقدار در سال ۱۸۵۰ به ۳۶ میلیون و در سال ۱۸۸۰ به ۳۹ میلیون نفر افزایش یافت. رشد جمعیت تا سال ۱۸۵۰ بیشتر در حومهٔ شهرها بود ولی روند اسکان در شهرها تحت حاکمیت امپراتوری دوم بسیار تند شد. روند صنعتی‌سازی فرانسه بر خلاف انگلستان بسیار دیر آغاز شد. جنگ‌های ناپلئونی روند صنعتی‌سازی فرانسه را در دههٔ ۱۸۳۰ به تأخیر
روند صنعتی‌سازی فرانسه را در دههٔ ۱۸۳۰ به تأخیر انداخته بود و اقتصاد (صنعت آهن محدود، منابع توسعه‌نیافتهٔ زغال سنگ و جمعیت کلان روستایی) به اندازهٔ کافی پیشرفت نکرده بود تا بتواند هرگونه توسعهٔ صنعتی را نوید دهد. حمل و نقل ریلی فرانسه با دیرکرد زیاد در دههٔ ۱۸۳۰ آغاز به کار کرد و یک دهه طول کشید تا واقعاً پیشرفت کند. با وقوع انقلاب ۱۸۴۸، نیروی کار صنعتی روبه رشدی شروع به مشارکت بالا در سیاست فرانسه کرد ولی تمام امید آنها با آغاز امپراتوری دوم از بین رفت. از دست رفتن استان‌های مهم آلزاس و لورن که جزو مناطق
دست رفتن استان‌های مهم آلزاس و لورن که جزو مناطق مهم تولید زغال سنگ، فولاد و شیشه بودند ضربهٔ دیگری به روند صنعتی‌سازی فرانسه وارد ساختند. جمعیت کارگران صنعتی از ۲۳٪ در سال ۱۸۷۰ به ۳۹٪ در سال ۱۹۱۴ رسید. با این حال فرانسه به صورت جامعه‌ای به شدت روستایی ماند و همینطور هم وارد سده بیستم شد (بیش از ۴۰٪ جمعیت هنوز کشاورز مانده بودند). فرانسه در سده ۱۹، کشوری مهاجرپذیر بود که پناهندگان سیاسی اروپای شرقی (آلمان، لهستان، مجارستان، روسیه، یهودیان اشکنازی) و حوزهٔ مدیترانه (ایتالیا، اسپانیا، یهودیان سفاردی، یهودیان
(ایتالیا، اسپانیا، یهودیان سفاردی، یهودیان میزراهی شمال آفریقا) را به خود جذب می‌کرد. فرانسه اولین کشور در اروپا بود که جمعیت یهودیان را در طول انقلاب از زیر فشار آزاد کرد. در سال ۱۸۷۲ تعداد ۸۶،۰۰۰ نفر یهودی در فرانسه زندگی می‌کردند که این تعداد در سال ۱۹۴۵ به ۳۰۰،۰۰۰ نفر رسید. بسیاری از آنها جزو جامعهٔ فرانسه شده بودند (یا تلاش می‌کردند که بشوند). هر چند که ماجرای دریفوس باعث می‌شد تا در بعضی طبقات جامعهٔ فرانسه عقاید ضدیهودی نمود بیشتری پیدا کند. با از دست رفتن استان‌های آلزاس و لورن، ۵۰۰۰ پناهندهٔ
از دست رفتن استان‌های آلزاس و لورن، ۵۰۰۰ پناهندهٔ فرانسوی از این مناطق در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ به الجزایر پناهده شدند. در سال ۱۸۸۹، اروپایی‌های غیر فرانسوی ساکن در الجزایر توانستند تابعیت فرانسوی بگیرند (عرب‌ها تا سال ۱۹۴۷ هیچ‌گونه حق سیاسی نداشتند). زبان. فرانسه از نظر زبانی بسیار از هم‌گسیخته بود. در سال ۱۷۹۰ به احتمال زیاد ۵۰٪ جمعیت فرانسه قادر به سخن گفتن و نوشتن به زبان فرانسوی نبودند. نیمهٔ جنوبی کشور همچنان به یکی از زبان‌های اوکسیتان (مانند پروانسال) سخن می‌گفتند و دیگر ساکنین هم به زبان‌های برتون،
سخن می‌گفتند و دیگر ساکنین هم به زبان‌های برتون، کاتالان، باسکی، فلاندری، فرانکو پروانسال، آلساتی و کرسی سخن می‌گفتند. روستاییان شمال فرانسه به لهجه‌های محلی گونه‌های لانگ دوئیل سخن می‌گفتند. فرانسه بالاخره در پایان سدهٔ ۱۹ به اتحاد زبانی رسید که این در نتیجهٔ سیاست‌های آموزشی ژول فری در طول حاکمیت جمهوری سوم فرانسه بود. جمعیت بی‌سواد این کشور از ۳۳٪ در سال ۱۸۷۰ به حدی کاهش یافت که در سال ۱۹۱۴ تقریباً همهٔ فرانسوی‌ها قادر به خواندن و درک زبان ملی بودند. هر چند که ۵۰٪ جمعیت هنوز می‌توانستند زبان‌های فرانسوی
که ۵۰٪ جمعیت هنوز می‌توانستند زبان‌های فرانسوی محلی را هم بفهمند و درک کنند. امروزه این مقدار به ۱۰٪ رسیده است.
لُژ نامی برای محل ویژه و مجزا در تالارهای نمایشی است که به تعداد معدودی از حضار اجازه تماشای خصوصی اجرا یا مراسم را می‏‌دهد. منابع. بعضی از لژها دارای نمادهای فراماسونری هستند مانند: لژ فراماسونری در ترکیه و لژ جرج واشنگتن امریکا
کمپلو(کوی انقلاب) یکی از محله‌های شهر اهواز است که قسمت غربی آن واقع شده‌است و توسط خیابان انقلاب به دو منطقهٔ کمپلوی شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود که از شرق به لشکرآباد و پل راهنمایی و رانندگی و از غرب به خیابان شیخ بهایی و چهار راه شیخ بها محدود می‌شود. این منطقه از محله‌های قدیمی شهر اهواز است که در گذشته محل اردوگاه جنگ زدگان لهستانی بوده است . منطقهٔ "کمپلوی شمالی" که از سوی شهرداری لقب شهر سالم را گرفت و طرح‌هایی مثل طرح تفکیک و بازیافت زباله به صورت آزمایشی از این منطقه شروع شد و هم‌اکنون مراحل پایانی
از این منطقه شروع شد و هم‌اکنون مراحل پایانی نصب فیبر نوری را می‌گذراند. تاریخچهٔ نام کمپلو. کمپلو محل اسکان لهستانی‌های جنگ زده و رانده شده جنگ دوم جهانی بوده که در شمال ایران انزلی تهران، مشهد و در جنوب اهواز در طول جنگ، اسکان داده شدند. درحقیقت کلمه کمپلو مخفف Camp Lowe بوده که مخفف گردیده‌است در منابع آمریکایی ولهستانی در خصوص این کمپ اشاراتی وجود دارد. کمپ مورد نظر توسط انگلیسی‌ها برای آنان احداث وتوسط آمریکایی‌ها مدیریت شده‌است و در پایان جنگ در ۱۹۴۵ منحل می‌گردد.
به گیاهان خوراکی معمولاً سبز رنگ که در تهیه خوراکها، دسرها و سایر خوردنی‌ها به کار می‌رود، سبزی برگی می‌گویند. از سبزی‌های برگی در پخت برخی غذاها مثل: قورمه‌سبزی، انواع کوفته، انواع کوکو و انواع آش و هم چنین تهیه انواع ترشی استفاده می‌شود. در ایران و برخی کشورهای دیگر، برخی از سبزی‌های برگی به صورت خام و در قالب دسر همراه غذا مصرف می‌شود. سبزی‌های برگی که به‌طور رایج به‌طور خام یا پخته در خوراکها و خوردنی‌های ایرانی به کار می‌رود: منابع. [[رده:آشپزی یونانی]] [[رده:آشپزی]] [[رده:سبزیجات برگی]]
یونانی]] [[رده:آشپزی]] [[رده:سبزیجات برگی]] [[رده:سبزیجات]]
برگشت‌ناپذیر فیلمی تجربی به کارگردانی گاسپار نوئه در سبک دلهره‌آور روان‌شناختی محصول سال ۲۰۰۲ می‌باشد. در هنگام اکران این فیلم در جشنوارهٔ کن و سن‌سباستین اظهارات متناقضی در رابطه با آن بیان می‌شد. عده‌ای شیفته‌ی روایت بدیع و منحصربه‌فرد فیلم شده بودند، اما در مقابل، تعداد زیادی از تماشاگران فیلم نیز از وجود تصاویر بسیار خشن و جنسی در آن ناراضی بودند. اکران این فیلم در سراسر دنیا با درجه‌بندی‌های محدودکننده همراه بود. بسیاری از بینندگان فیلم در میانه‌ی فیلم، سالن سینما را ترک کردند؛ زیرا حالت تهوع به آن‌ها
سالن سینما را ترک کردند؛ زیرا حالت تهوع به آن‌ها دست داده بود. این حالت را کارگردان آگاهانه در فیلم گنجانده بود؛ این فیلم چنان تماشاگران را شوکه کرد که ۲۵۰ نفر سالن را ترک کردند که برخی از آن‌ها نیاز به مراقبت‌های پزشکی داشتند. ستوان جرارد کورتل، سخنگوی آتش‌نشانی شهر، گفت: «در ۲۵ سال خدمت من، این اتفاق هرگز در جشنواره‌ی فیلم کن رخ نداده است. تماشای برخی از صحنه‌های این فیلم حتی برای ما حرفه‌ای‌ها غیرقابل‌تحمل است.» در صحنه‌های تجاوز و قتل، بیست نفر از حضار غش کردند. در این فیلم به زبان‌های فرانسوی،
حضار غش کردند. در این فیلم به زبان‌های فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی و انگلیسی صحبت می‌شود. داستان. داستان فیلم در یک روز می‌گذرد. آلکس و مارکوس با دوست خود، پیر، به یک مهمانی می‌روند. در مهمانی، آلکس حالش بد می‌شود و از مارکوس و پیر جدا می‌شود تا به خانه برود. در راه مترو و در یک زیرگذر خلوت، یک منحرف جنسی ابتدا با توسل به زور به او تجاوز می‌کند و سپس او را مورد ضرب‌وشتم شدید قرار می‌دهد که باعث می‌شود آلکس (مونیکا بلوچی) به کما برود. هنگامی که مارکوس متوجه ماجرا می‌شود، دیوانه‌وار به دنبال متجاوز آلکس
ماجرا می‌شود، دیوانه‌وار به دنبال متجاوز آلکس می‌گردد تا اینکه به همراه پیر به یک کلوب همجنس‌گرایان به نام «رکتوم» راه می‌یابند... روایت. فیلم «بازگشت‌ناپذیر» (Irréversible) به کارگردانی گاسپار نوئه از ساختار روایی غیرخطی و معکوس استفاده می‌کند. داستان از انتها شروع می‌شود و به‌تدریج به سمت آغاز ماجرا پیش می‌رود. این یعنی ابتدا شاهد سکانس پایانی هستیم (جایی که مارکوس و پیر در جستجوی انتقام هستند و به کلوب رکتوم می‌رسند)، سپس سکانس‌های قبلی به ترتیب معکوس نمایش داده می‌شوند تا در نهایت به سکانس ابتدایی
نمایش داده می‌شوند تا در نهایت به سکانس ابتدایی داستان می‌رسیم که معمولاً لحظات آرام‌تر و پیش از فاجعه را نشان می‌دهد. انتقادات و حواشی. در سال ۲۰۰۲، مونیکا بلوچی با فیلم «بازگشت‌ناپذیر» در جشنواره‌ی سینمایی کن حضور یافت؛ فیلمی که یکی از نامزدهای نخل طلایی بود. به‌ویژه صحنه‌ای ۹ دقیقه‌ای از این فیلم که بلوچی در آن در یک تونل با خشونت مورد تجاوز قرار می‌گیرد و به کما می‌رود، سروصدای زیادی به پا کرد. این فیلم در کشورهای مختلف دنیا نیز با درجه‌بندی‌های محدودکننده به نمایش درآمد. پاسخ‌های انتقادی به این فیلم
به نمایش درآمد. پاسخ‌های انتقادی به این فیلم تقسیم شده بود؛ برخی از منتقدان فیلم را بررسی کردند و برخی دیگر آن را یکی از بهترین‌های سال می‌دانستند. این فیلم بر اساس ۱۲۶ نقد در وب‌سایت راتن تومیتوز، با میانگین امتیاز ۶.۱ از ۱۰، دارای ۵۹ درصد محبوبیت است. اتفاق‌نظر منتقدان این وب‌سایت می‌گوید: “گرچه فیلم‌برداری خوبی دارد، اما در خشونت شدید خود بی‌پرده به نظر می‌رسد.” راجر ایبرت، منتقد آمریکایی سینما، این اثر سینمایی را «چنان خشونت‌آمیز و بی‌رحمانه خواند که بیشتر مردم آن را غیرقابل تماشا می‌دانند». جایزه‌ها.
مردم آن را غیرقابل تماشا می‌دانند». جایزه‌ها. نامزد بهترین فیلم نخل طلای جشنواره کن
حزب رایش سوسیالیست حزبی سیاسی در آلمان غربی سابق بود که پس از جنگ جهانی دوم و در ۱۹۴۹ تأسیس شد. این حزب خود را رسماً «سوسیالیست ملی» می‌خواند و از حزب امپراتوری آلمان منشعب شده بود. اتو ارنست رمر و فریتس دورلس از مهم‌ترین چهره‌های این حزب بودند. این حزب از سوی هانس اولریش رودل و اتو اشتراسر حمایت می‌شد. حزب رایش سوسیالیست مدعی بود که حاکمان آلمان غربی مهره آمریکایی‌ها هستند و کارل دونیتس آخرین پیشوای مشروع رایش پان ژرمن است. این حزب معتقد بود که هولوکاست افسانه است و مدعی شد که کوره‌های آدم‌سوزی داخائو پس
است و مدعی شد که کوره‌های آدم‌سوزی داخائو پس از پایان جنگ توسط آمریکایی‌ها ساخته شده‌اند. حزب رایش سوسیالیست معتقد بود که اروپا تحت رهبری رایش آلمان باید به عنوان «نیروی سوم» علیه سرمایه‌داری و کمونیسم عروج کند. حزب رایش سوسیالیست جناحی نظامی نیز داشت که "جبههٔ رایش" نامیده می‌شد. حزب رایش سوسیالیست بیش از ده هزار عضو داشت و در انتخابات لنت‌تاگ زاکسن سفلا ۱۶ کرسی و در لنت‌تاگ برمن ۸ کرسی کسب کرد. فعالیت این حزب در سال ۱۹۵۲ ممنوع اعلام شد.
کارل دونیتس (۱۶ سپتامبر ۱۸۹۱ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۰) نظامی و سیاستمدار آلمانی بود که در دوره رایش سوم برای دو سال فرماندهی "کریگس‌مارینه" و مدت بسیار کوتاهی در پایان جنگ جهانی دوم ریاست‌جمهوری آلمان را بر عهده داشت. دونیتس از معدود نظامیان ارشد آلمان بود که هیچگاه رسماً به حزب ناسیونال سوسیالیست نپیوست. پس از خودکشی آدولف هیتلر، حدود بیست روز رئیس‌جمهور آلمان بود و معاهده تسلیم آلمان در پایان جنگ جهانی دوم به امضای او رسید. سال‌های اولیه. کارل دونیتس روز ۱۶ سپتامبر سال ۱۸۹۱ در برلین-گروناو به عنوان دومین و واپسین
سال ۱۸۹۱ در برلین-گروناو به عنوان دومین و واپسین فرزند خانواده زاده شد. پدرش امیل دونیتس مهندس اپتیک در کارخانه یِنا بود. خانواده او اشرافی نبود اما به سبک و سنت پروسی می‌زیست. کارل مادرش را در چهار سالگی از دست داد. تحصیلات خود را در مدارس ینا و وایمار و گیمنازیوم تسربست گذراند. دونیتس روز ۱ آوریل سال ۱۹۱۰ در هجده سالگی به عنوان دانشجو-افسر وارد دانشکده نیروی دریایی امپراتوری آلمان در کیل شد. دانشجوی چندان خوبی نبود. به هر حال دوره آموزشی را به گذراند. سال ۱۹۱۲ درجه مهناوی دوم دریافت کرد و برای آموزش
سال ۱۹۱۲ درجه مهناوی دوم دریافت کرد و برای آموزش بیشتر به دانشکده مورویک در شلسویگ-هولشتاین منتقل شد. همان سال پدرش از دنیا رفت. سپس برای تکمیل کارآموزی بر عرشه رزم‌ناو سبک "برسلاو" قرار گرفت و افسر ارتباطات آن بود. چنین جایگاهی با چنین درجه نامعمول بود. ماه سپتامبر سال ۱۹۱۳ به درجه ناوبان دوم ترفیع یافت. دونیتس با رزم‌ناو سبک "برسلاو" بخشی از نیروی بین‌المللی بود که در جریان بهران ۱۹۱۳ در منطقه بالکان، بندرهای مونته‌نگرو را مسدود کرده بود. هنگام آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ همچنان در مدیترانه بود. به
جهانی اول در سال ۱۹۱۴ همچنان در مدیترانه بود. به همراه رزم‌ناو با عبور از محاصره دریایی متفقین به استانبول رسید. با حضور در امپراتوری عثمانی با این رزم‌ناو در دریای سیاه علیه امپراتوری روسیه به نبرد پرداخت. "برسلاو" ماه ژوئیه سال ۱۹۱۵ با یک مین دریایی در دهانه تنگه بسفر برخورد کرد و برای چند ماه از کار افتاد. در مدتی که رزم‌ناو تعمیر می‌شد، دونیتس به نیروی هوایی عثمانی پیوست و به عنوان تیربارچی و دیده‌بان هوایی در آن خدمت کرد. او بر فراز محل تهاجم متفقین به گالیپولی پرواز شناسایی انجام داد. وقتی کار بر روی
گالیپولی پرواز شناسایی انجام داد. وقتی کار بر روی "برسلاو" ماه فوریه سال ۱۹۱۶ تمام شد به عنوان آجودان آن برگزیده شد و ماه مارس به درجه ناوبان یکم ترفیع گرفت. پس از دریافت نشان درجه یک و دو صلیب آهنین، پاییز (تابستان) سال ۱۹۱۶ به آلمان بازگشت و خواهان خدمت در نیروی او-بوت شد. از ماه اکتبر سال ۱۹۱۶ تا ماه ژانویه سال ۱۹۱۷ دوره آموزشی دشواری را در دانشکده او-بوت در فلنسبورگ-مورویک گذراند. دونیتس عازم بندر پولا در دریای آدریاتیک شد و به عنوان افسر اژدر او-۳۹ منصوب گردید. ناوسروان والتر فورستمان فرمانده این
منصوب گردید. ناوسروان والتر فورستمان فرمانده این او-بوت، یکی بهترین‌ها در این زمینه بود و دونیتس چیزهای زیادی از او آموخت. ماه مارس سال ۱۹۱۸ فرماندهی زیردریایی اس‌ام اوسی ۲۵ به او سپرده شد. سال بعد هنگام فرماندهی زیردریایی اس‌ام اوب ۶۸ به یک کاروان در مدیترانه حمله برد. در اثر درگیری زیردریایی او آسیب دید و به همراه خدمه به اسارت نیروی دریایی بریتانیا درآمد. رایشسور. ماه ژوئیه سال ۱۹۱۹ از اسارت آزاد شد. پس از پایان جنگ به "رایشس‌مارینه" پیوست و فرمانده یک قایق اژدرافکن گردید. دهه ۱۹۲۰ به عنوان افسر ستادی،
اژدرافکن گردید. دهه ۱۹۲۰ به عنوان افسر ستادی، در تلاش برای اقناع رهبران آلمان جهت بازسازی ناوگان زیردریایی‌ها که وجود آن‌ها در اساس پیمان ورسای در "رایشسور" ممنوع بود، چند مقاله در ارتباط با این جنگ‌افزار به نگارش درآورد. ورماخت. با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر، سال ۱۹۳۴ با درجه ناوبان دومی مأموریت ایجاد نیروی زیردریایی در کیل به او محول گشت. با وجود دستاوردهای خارق‌العاده، تمایل فرماندهی "کریگسمارینه" به کشتی‌های جنگی بزرگ امکان پدیدآوری ناوگان متعدد زیردریایی‌ها را فراهم نساخت تا آلمان در آغاز جنگ جهانی دوم
را فراهم نساخت تا آلمان در آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ صرفاً ۵۷ او-بوت شامل تنها ۲۶ مورد با قابلیت عملیات‌های برد بلند در اختیار داشته باشد. تلاش‌هایش در این زمینه سبب شد تا حدودی زیادی او را پدر او-بوت‌ها بخوانند. مفهوم تهاجم گسترده به کاروان‌های دریایی در قابل تاکتیک موسوم به "دسته گرگ‌ها" و سامانه کنترل مرکزی با اطلاعات هواگردهای برد بلند را پدید آورد. با عزل اریش ردر در ماه مارس سال ۱۹۴۲، او که در سال‌های اولیه جنگ مدارج و نشان‌های فراوانی دریافت نموده بود، با ترفیع به درجه بزرگ دریابد، به فرماندهی
بود، با ترفیع به درجه بزرگ دریابد، به فرماندهی "کریگسمارینه" منصوب شد. با این حال با افزایش دخالت‌های ایالات متحده و در نهایت ورود آن به جنگ و همچنین پیشرفت فناورانه متفقین در زمینه مقابله با زیردریایی‌ها، از اوایل سال ۱۹۴۳ ورق به ضرر آلمان بازگشت و راهبرد تهدید او-بوت‌ها شکست خورد. با دستیابی به اعتماد پیشوا، اواخر جنگ را در قرابت با هیتلر گذراند. تلاش او برای ساختن ناوگانی مدرن از زیردریایی‌ها با کمبود منابع به جایی نرسید. او-بوت‌های جدید و قدرتمندتری طراحی شد اما تلفات آن‌ها بسیار بیشتر از تولیدات بود.
شد اما تلفات آن‌ها بسیار بیشتر از تولیدات بود. در این دوران با انجام سخنرانی‌های تبلیغاتی به چهره‌ای سرشناس بدل گشت. میانه ماه آوریل سال ۱۹۴۵ به فرماندهی تمامی نیروهای آلمانی در شمال اروپا منصوب شد. روز ۳۰ آوریل پیامی مبنی بر مرگ هیتلر و برگزیده شدن به جانشینی او به عنوان رئیس‌جمهور آلمان دریافت کرد. پیش از تسلط نیروهای دشمن بر آن‌ها، موفق شد در قالب آخرین خدمت نیروی تحت امرش هزاران پناهجو را از طریق دریا از منطقه بالتیک خارج کند. پس از جنگ. در دادگاه نورنبرگ به طرح‌ریزی جنگ متهم و در حکمی نسبتاً معتدل به
به طرح‌ریزی جنگ متهم و در حکمی نسبتاً معتدل به ده سال حبس محکوم گردید. این دوران را در زندان اشپاندائو گذراند. کارل دونیتس روز کریسمس سال ۱۹۸۰ درگذشت. زندگی شخصی. هنگام اقامت در عثمانی با اینگبورگ ویبر، دختر یک ژنرال آلمانی آشنا شد. اینگبورگ ۲۱ ساله به عنوان پرستار در بیمارستان عمومی سفارت در استانبول کار می‌کرد. این دو ماه مه سال ۱۹۱۶ با یکدیگر ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر و دو پسر بود. هر دو پسر آن‌ها به عنوان افسر نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم کشته شدند.
حزب پلنگ‌های خاکستری حزب سیاسی در آلمان است که توسط فعال سیاسی تورده اونروه بنیان‌گذاشته شد. فعالیت عمدهٔ این حزب دفاع از حقوق سالمندان و تضمین پایداری حقوق بازنشستگی است. این حزب در زمینه‌های زیست‌محیطی نیز فعال است. این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰.۴ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد.
حزب رفاه حیوانات آلمان حزبی سیاسی است که در این کشور فعالیت می‌کند. این حزب در ۱۹۹۳ بنیان‌گذاشته شد و امروز چیزی حدود ۱۰۰۰ عضو دارد. هدف اصلی این حزب، گنجاندن حقوق حیوانات در قوانین آلمان است. این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰٫۲ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد. منابع. Wikipedia contributors, "Human Environment Animal Welfare," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Welfare," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Human_Environment_Animal_Welfare&amp;oldid=165425842
حزب خانوادهٔ آلمان حزبی سیاسی در آلمان است. این حزب در ۱۹۸۱ تأسیس شد و رهبر آن از ۱۹۸۹ به این طرف فرانس جوزف بریر بوده‌است. این حزب در شوراهای محلی زارلند اعضایی دارد. این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰٫۴ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
حزب مسیحیان وفادار به انجیل (, PBC)، حزبی بنیادگرای پروتستان و محافظه‌کار در سیاست آلمان است. این حزب در ۱۹۸۹ بنیان گذاشته شد. این حزب مخالف ازدواج هم‌جنس‌گرایان، سقط جنین و جدایی مذهب از دولت است. این حزب معتقد است قانون اساسی اروپا باید به خدا ارجاع دهد و قویاً از اسرائیل حمایت می‌کند. این حزب عضوی از جنبش سیاسی مسیحی اروپا است.
حزب باواریا (به آلمانی: "Bayernpartei") حزبی سیاسی است که در ایالت باواریا در جنوب آلمان فعالیت می‌کند. این حزب در ۱۹۴۶ تأسیس شده‌است و خود را «میهن‌پرست باواریایی» می‌داند و طرفدار استقلال باواریا درون اتحادیه اروپا است. این حزب را می‌توان به همراه اتحادیه سوسیال مسیحی به عنوان نیای حزب مردم باواریا که پیش از جنگ جهانی دوم وجود داشت دانست. این حزب ابتدا در دههٔ ۴۰ و ۵۰ موفقیت‌هایی داشت اما امروز تا حدود زیادی محبوبیت خود را از دست داده‌است. این حزب هنوز موجود است اما از سال ۱۹۶۲ به این سمت نماینده‌ای به
است اما از سال ۱۹۶۲ به این سمت نماینده‌ای به پارلمان ایالتی باواریا نفرستاده‌است. رئیس کنونی حزب آندراس ستله است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
قراول به معنی نگاهبان، مستحفظ، پاسدار و دیده‌بانی که در برج و باروی اطراف شهر و جاده‌ها به مراقبت می‌پردازد یا سربازی که در محلی کشیک و نگهبانی می‌دهد، آمده است. همچنین در معنای فوجی که از پیش برود، مقدمه، طلایع، طلایه‌دار و جلودار سپاه نیز به‌کار رفته است. به مکانی که این نگاهبانان در آن قرار می‌گرفتند و به مراقبت می‌پرداختند، قراول‌خانه گفته می‌شد. پیشینه. در ایران قاجاری، به راهنمایی میرزاتقی‌خان امیرکبیر که صدارت ناصرالدین‌شاه را در اوایـل سـلطنت او برعهـده داشـت، در شـهرها قراول‌خانه تاسیس شد که
برعهـده داشـت، در شـهرها قراول‌خانه تاسیس شد که نگهبانان این قراول‌خانه‌ها را قراول می‌گفتند. وظیفه قـراول‌هـا حفظ نظم و قانون شهر در شبانه‌روز بود. قراولان، گاه به کمک پلیس سوار نظمیه، شورش‌های شهرها را مهار می‌کردند. در سال ۱۲۶۷ق. به دستور ناصرالدین‌شاه قراول‌خانه‌هایی از اصفهان تا مقصودبیک در راه فارس و هم از اصفهان تا کاشان احداث شد. همچنین قراول‌خانه‌هایی مستحکم برای استقرار نگهبانان، عابران و کاروان‌ها در معابر تراکمه دشت گرگان و استرآباد ساخته شد. در همین سال، برج‌ها و قراول‌خانه‌هـای آقدربند به
در همین سال، برج‌ها و قراول‌خانه‌هـای آقدربند به مباشرت عباسقلی‌خان بیگلربیگی تجدید بنا شد. او قلعه‌ها و قراول‌خانه‌های بسیاری در معابر ترکمان‌های اترک که به داخل کشور یورش آورده و به غارتگری می‌پرداختند، احداث کرد تا از ورود آنها جلوگیری شود. در همان سال ۱۲۶۷ق. از احداث قراول‌خانه‌هـا در شهرهای بزرگ، ایجاد و احداث چاپارخانه‌ها و یام‌خانه‌ها در سراسر کشور، احداث و ایجاد قلاع جهت آسایش کاروان‌ها و عابران از دزفول تا بروجرد، احداث رباط‌هایی در مسیر راه دزفول به خرم‌آباد، احداث پانزده باب چاپارخانه در خط
به خرم‌آباد، احداث پانزده باب چاپارخانه در خط چاپاری ایالت فارس و در سال ۱۳۰۳ق. از بنا و احداث مَحکمه و قراول‌خانه در سمت اجارود نمین، سخن به میان آمده است. پیوند به بیرون. قراول‌خانه‌های بیرجند
هایدلبرگ () شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی آلمان که رود نکار از میان آن می‌گذرد. این شهر پنجمین شهر بزرگ این ایالت بعد از اشتوتگارت، کارلسروهه، مانهایم و فرایبورگ می‌باشد. طبق سرشماری سال ۲۰۱۶، جمعیت آن ۱۵۹٬۹۱۴ نفر تعیین شده که حدوداً یک چهارم این تعداد دانشجو بوده‌اند. هایدلبرگ که در ۷۸ کیلومتری جنوب فرانکفورت قرار دارد. هایدلبرگ در قدیم از مراکز دانش و هنر بوده‌است. امروزه نیز وجود پژوهشگاه‌های متعدد در درون و پیرامون آن، این سنت را ادامه داده‌است. دانشگاه هایدلبرگ از قدیمی‌ترین نهادهای
داده‌است. دانشگاه هایدلبرگ از قدیمی‌ترین نهادهای آموزشی اروپا است. علاوه بر این دانشگاه اس‌آراچ هایدلبرگ که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین دانشگاه‌های خصوصی آلمان است در این شهر قرار دارد. جشنواره فیلم مانهایم-هایدلبرگ هرساله به‌طور مشترک با مانهایم در این شهر برگزار می‌شود. تاریخچه. بین ۶۰۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ سال پیش، " مرد هایدلبرگی " در نزدیکی Mauer درگذشت . استخوان فک او در سال ۱۹۰۷ کشف شد. قدمت علمی بقایای او را به عنوان اولین شواهد زندگی انسان در اروپا مشخص کرد. در قرن پنجم قبل از میلاد، یک قلعه سلتی