payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گوگَد شهری در بخش مرکزی شهرستان گلپایگان استان اصفهان ایران است. ارگ گوگد از بناهای قدیمی و تاریخی این شهر است. . مسجد جامع و امامزاده عمران بن علی از بناهای معروف این شهر است. از افراد سرشناس گوگد میتوان به حاج علیرضا فتاحی و سید احمد میرمهدی اشاره کرد. وجه تسمیه. نام شهر گوگد در قدیم یا در ابتدا (قوقه) بوده و عده‌ای این کلمه را به معنای محل پهلوانان و جوانمردان معنا نموده‌اند، کلمه قوقه به مرور زمان تغیر شکل پیدا کرده و در حال حاضر آنرا گوگد تلفظ می‌کنند جغرافیا. گوگد در فاصله ۱۸۵ کیلومتری مرکز استان
جغرافیا. گوگد در فاصله ۱۸۵ کیلومتری مرکز استان اصفهان و غرب استان و ۳۶۰ کیلومتری تهران قرار دارد (در ۲۱ دقیقه و ۵۰ درجه طول جغرافیای و ۲۸ دقیقه و ۳۳ درجه عرض جغرافیای قرار گرفته) که ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۱۳ متر می‌باشد. این شهر در پنج کیلومتری شرق گلپایگان و در مسیر راه اصلی اراک - اصفهان و گلپایگان - تهران قرار دارد. تاریخچه. این منطقه در زمان اشکانیان جزء نواحی (ماد) بوده‌است که بعد از حمله اسکندر مقدونی یونانیان این ناحیه را ميريا می‌خوانده‌اند. وجود قلعه تاریخی گوگد که دومین بنای خشتی و گلی ایران با
تاریخی گوگد که دومین بنای خشتی و گلی ایران با قدمت ۴۰۰ ساله می‌باشد موجب جذب گردشگران شده است. آب و هوا و اقلیم. شهر گوگد در دشتی معتدل و خشک در شش کیلومتری شرق گلپایگان واقع شده و دارای آب و هوایی معتدل و خشک است. اقتصاد. مردم گوگد عموماً به کشاورزی و دامداری و باغداری مشغول هستند. جمعیت. این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیتی برابر با ۶۶۸۶ نفر داشته‌است و جمعیت آن بالغ بر ۷۰۰۰ نفر که کلیه ساکنین شهر به زبان فارسی صحبت می‌کنند منابع. مرکز آمار ایران
مُبارَکه مرکز شهرستان مبارکه در استان اصفهان می‌باشد. این شهر در ۴۵ کیلومتری جنوبغرب شهر اصفهان قرار گرفته و به دلیل حجم بالای کشاورزی و تمرکز صنعت در آن از مهم‌ترین شهرهای استان اصفهان است. رودخانه زاینده رود از شمال غرب این شهر عبور می‌کند. مبارکه رتبه نخست صنعت و رتبه دوم کشاورزی استان اصفهان را دارد و به علت وسعت فضای سبز طبیعی و همچنین جنگل‌های مصنوعی ایجاد شده در آن به نگین سبز استان اصفهان شهرت یافته است. مبارکه که در عهد صفوی به امین آباد شهرت داشته؛ در دو دهه اخیر از جمله شهرهای مهاجرپذیر استان
در دو دهه اخیر از جمله شهرهای مهاجرپذیر استان اصفهان بوده است و جمعیت قابل توجهی از مهاجرانی که به خاطر کار در صنعت به این شهر آمده‌اند را در خود جای داده است. این شهر به خاطر وجود کارخانه‌های بزرگی همچون مجتمع فولاد مبارکه، صنایع هفتم تیر، صنایع پلی اکریل، سیمان سپاهان، چینی زرین ایران، قند نقش جهان و فراورده‌های نسوز ایران یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های صنعتی ایران است. مردم‌شناسی. زبان مردم مبارکه فارس بوده و به زبان فارسی تکلم‌ می نمایند. همچنین این شهر به واسطه وجود صنایع متعدد در شهرستان، جمعیتی از مهاجرین
وجود صنایع متعدد در شهرستان، جمعیتی از مهاجرین را از سایر شهرستان های استان اصفهان و نیز استان های مختلف کشور را در خود جای داده است. دین و مذهب. اکثر مردم شهر مبارکه مسلمان و پیرو مذهب شیعه هستند. تمامی مراسم مهم شیعیان از جمله جشن نیمه شعبان، عزاداری‌های محرم، روزه‌داری در رمضان و دیگر مراسمات در این شهر صورت می‌گیرد. موقعیت جغرافیایی. مبارکه از دید جغرافیایی در درازای جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۰ دقیقه خاوری و پهنای جغرافیایی ۳۲ درجه و ۲۰ دقیقه شمالی گسترده شده است و بلندای آن از سطح دریا ۱۶۹۰ متر می‌باشد.
شده است و بلندای آن از سطح دریا ۱۶۹۰ متر می‌باشد. توپوگرافی عمومی شهر به صورت دشت است و شیب عمومی آن عمدتاً از سمت جنوب به طرف شمال و از شرق به غرب می‌باشد. اقتصاد. در گذشته اقتصاد شهر به‌طور عمده تحت تأثیر کشاورزی بوده است اما امروزه با توجه به استقرار حجم بالایی از صنایع در شهرستان، اقتصاد این منطقه بیشتر تحت تأثیر صنعت قرار گرفته است. کشاورزی. با توجه به اینکه مبارکه در جوار زاینده رود قرار گرفته است از دیرباز کشاورزی در این منطقه رونق داشته است. در یک دهه اخیر خشکسالی گسترده کشور که زاینده رود را نیز
دهه اخیر خشکسالی گسترده کشور که زاینده رود را نیز تحت تأثیر قرار داده است باعث کاهش سطح زیر کشت زمین‌های کشاورزی این منطقه شده است. محصولات کشاورزی این شهر در سه دسته زراعی، باغی و گلخانه ای تقسیم می‌شوند. برنج محصول اصلی زراعی این شهر است که بصورت سنتی در شالیزارهای حاشیه زاینده رود کشت می‌شود. برنج این منطقه تحت عنوان برنج لنجان در استان اصفهان شهرت دارد. پس از برنج محصولاتی مثل گندم، جو، زعفران، آفتابگردان، سیب زمینی، پیاز، صیفی، علوفه، ارزن، زیره سبز و گلرنگ از دیگر محصولات عمده زراعی این شهر هستند.
و گلرنگ از دیگر محصولات عمده زراعی این شهر هستند. مبارکه از تولیدکنندگان عمده محصولات باغی نظیر انگور، هلو، شلیل، زردآلو، به، انار، گیلاس، آلوچه، آلو، آلبالو و زیتون در استان اصفهان می‌باشد. با توجه به تغییرات اقلیمی، گلخانه‌ها در یک دهه اخیر گسترش قابل توجهی در منطقه داشته‌اند و عمده محصولات تولیدی آن‌ها شامل گوجه فرنگی، خیار، فلفل، بادمجان و سبزیجات برگی می‌باشد. صنعت. در این شهر ۵۰۰ واحد صنعتی در حال فعالیت هستند که وجود این تعداد واحد صنعتی در یک مساحت محدود، مبارکه را به یکی از صنعتی‌ترین نقاط کشور
محدود، مبارکه را به یکی از صنعتی‌ترین نقاط کشور تبدیل کرده است و رتبه نخست صنعت استان اصفهان را به آن اختصاص داده است. گسترش صنعت در این منطقه وضعیت اقتصاد و اشتغال را بهبود بخشیده اما منجر به ایجاد مشکلات زیست‌محیطی، آلودگی هوا، گسترش بیماری و آسیب به منابع آبی و کشاورزی آن شده است. شرکت فولاد مبارکه اصفهان، بزرگ‌ترین واحد صنعتی خصوصی در ایران و بزرگ‌ترین مجتمع تولید فولاد در ایران در جنوب غربی این شهر واقع شده است. شهرک صنعتی مبارکه یکی از ۵ شهرک صنعتی بزرگ و مهم استان اصفهان است که با مساحت ۴۲۶ هکتار
بزرگ و مهم استان اصفهان است که با مساحت ۴۲۶ هکتار دارای ۳۶۳ واحد صنعتی فعال و ۵۱ واحد خدماتی می‌باشد. از جمله بزرگ‌ترین واحدهای صنعتی مبارکه شامل: می‌باشد. هتل‌ها. مبارکه دارای دو هتل و یک مهمانپذیر می‌باشد: ره آوردها. گز، پولکی و نبات سه ره آورد اصلی مبارکه می‌باشند که در تولیدی‌های متعددی در سطح شهر تولید می‌شوند. همچنین برنج لنجان که محصول اصلی کشاورزی مبارکه است از دیگر ره آوردهای این شهر می‌باشد. آب و هوا. آب و هوای شهر از یک طرف تحت تأثیر آب و هوای سرد رشته کوه زاگرس و منطقهٔ چهارمحال و بختیاری و از
رشته کوه زاگرس و منطقهٔ چهارمحال و بختیاری و از طرف دیگر تحت تأثیر هوای گرم و خشک دشت‌های مرکزی ایران قرار دارد. عبور رودخانهٔ زاینده رود از شمال این شهر باعث اعتدال آب وهوای آن گشته است و نظم فصول چهارگانه در آن محسوس است. در فصل زمستان حرکت تودهٔ هوای سرد و وزش باد از جانب مناطق کوهستانی زاگرس موجب کاهش شدید دما و ریزش برف و باران می‌شود و در فصل تابستان با وزش بادهای گرم دشت‌های مرکزی دمای هوا افزایش می‌یابد. ساختار شهری. شهرداری. شهرداری مبارکه در سال ۱۳۳۱ خورشیدی تأسیس شده است و علاوه بر هسته مرکزی
۱۳۳۱ خورشیدی تأسیس شده است و علاوه بر هسته مرکزی شهر، محله‌های صفائیه، نصیر آباد، دهنو، سجادیه، محمدیه، نهچیر، سرارود، قلعه، درچه، قهنویه، شیخ‌آباد و اسماعیل ترخان را تحت پوشش قرار داده است. بافت جدید شهری در دو محله نصیر آباد و شهرک صفائیه گسترش یافته است. فضای سبز. شهر مبارکه دارای ۴۰۰ هکتار فضای سبز است و سرانهٔ فضای سبز برای هر نفر ۴۵ متر مربع است که از این حیث رتبه اول را بین شهرهای استان داراست و به همین علت به نگین سبز استان اصفهان شهرت یافته است. ترابری. مترو. در طرح کلانشهر اصفهان بزرگ، مبارکه یکی
مترو. در طرح کلانشهر اصفهان بزرگ، مبارکه یکی از شهرهایی است که در این طرح قرار می‌گیرد و به شبکه متروی اصفهان متصل می‌گردد. یکی از خطوط برون‌شهری مترو اصفهان با عبور از شهر بهارستان و مبارکه به مجتمع فولاد مبارکه و شهر جدید مجلسی ختم می‌گردد. این خط در شهرستان مبارکه ۷ ایستگاه و در شهر مبارکه ۲ ایستگاه خواهد داشت. این پروژه در مرحله آزادسازی زمین‌های مورد نیاز برای اجرای پروژه می‌باشد و بخش قابل توجهی از این آزادسازی انجام شده است. پایانه مسافربری. مبارکه دارای یک پایانه مسافربری برون استانی است که در
دارای یک پایانه مسافربری برون استانی است که در مجاورت محله سجادیه واقع شده است. اتوبوس رانی. شرکت اتوبوس واحد شهری مبارکه علاوه بر خدمات رسانی در سطح شهر به سایر شهرها و روستاهای شهرستان نیز خدمات رسانی می‌کند. این شرکت دارای دو پایانه است. پایانه پارک سوار مخصوص اتوبوس‌های بین شهری است و پایانه دیگر مخصوص اتوبوس‌های درون‌شهری است. تاکسی رانی. مبارکه دو پایانه تاکسی رانی دارد که یک پایانه مختص به تاکسی‌های درون‌شهری است و پایانه دیگر مختص به تاکسی‌های مسیر مبارکه_اصفهان می‌باشد.
محمدآباد شهری در بخش مرکزی شهرستان جرقویه استان اصفهان ایران است. این شهر در ۶۵ کیلومتری شهر اصفهان و در مسیر جاده شهرضا-ورزنه واقع شده‌است. فاصله ان تا شهرستان ورزنه ۶۰ کیلومتر می‌باشد. شغل دیگر مردم این شهر کشاورزی و دامداری است. این شهر درای یک هسته قدیمی شهری می‌باشد که یک قلعه قدیمی دارد و در کنار این قلعه قدیمی کاخی به نام باغ میر می‌باشد که دارای دو بادگیر بلند است که در نوع خود در استان اصفهان بی نظیر می‌باشد این شهر درای یک قلعه بسیار قدیمی با برجهای بسیار زیبا بود که در سالهای گذشته در پی خیابان
بسیار زیبا بود که در سالهای گذشته در پی خیابان کشی کاملاً ویران شد این قلعه کل هسته قدیمی شهر را پوشش می‌داد. در حال حاضر تنها قلعه باقی‌مانده این شهر در حال بازسازی می‌باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۰۳۲ نفر (۱٬۴۸۲ خانوار) بوده‌است. مسجد جامع محمدآباد. بانی و سازندگان بنا: بنا به اظهارات اهالی روستا مسجد به دست محمد میرپنج احداث شده‌است و پس از مرگ وی پسرانش به ترتیب حاج سرهنگ و حاج سرتیپ ادامهٔ بنا مسجد را تا پایان کار پیگیری کردند. سیر تحول بنا: این مسجد در
پایان کار پیگیری کردند. سیر تحول بنا: این مسجد در حدود ۱۱۰ سال پیش توسط معماران و استادان محمدآبادی از جمله مرحوم استاد مرتضی معتمدی ساخته شده و در مراحل بعدی سنگ ازاره‌های شبستان و حیاط توسط روستاییان نصب شده‌است بنا به گفتهٔ رئیس شورای روستا طی تغیراتی در نمای ساختمان در سال ۱۳۶۳ ه‍.ش کاشیکاری‌های معلقی و کتیبه‌های قرآنی به آن اضافه شده و احداث مناره روی ایوان جنوبی مربوط به همان سال است حسینیه مجاور مسجد در حدود ۳۰۰ سال پیش و به هنگام شکل‌گیری روستا احداث گردیده که چند سال پیش کلاً توسط کسانی که ارزش
گردیده که چند سال پیش کلاً توسط کسانی که ارزش شاهکارهای معماری را نمی‌شناختند تخریب گرددید و بجای آن حسینه‌ای به همان ابعاد و بدون هیچ طراحی و مهندسی علمی احداث گرددید.
مهاباد یکی از شهرهای مرکز ایران است که در مسیر جنوب به شمال جاده شماره 71 (یزد - کاشان) قراردارد. شهر مهاباد مرکز بخش مهاباد است که از توابع شهرستان اردستان استان اصفهان ایران می‌باشد. منقول است که این شهر به دستور ماه بانو نوهٔ رستم (پهلوان ایران باستان) ساخته شده‌است و در تاریخ پیشدادی ایران زمین به عنوان اولین پایتخت این مرز و بوم معرفی شده‌ است. خرابه‌های آتشکده این شهر گواه بر قدمت و سابقه آن در قبل از اسلام می‌باشد. این شهر از توابع شهرستان اردستان می‌باشد و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری اصفهان، ۸۵ کیلومتری
و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری اصفهان، ۸۵ کیلومتری کاشان و ۲۲ کیلومتری اردستان قرار دارد. مهاباد از سال ۱۳۷۲ دارای شهرداری و در سال ۱۳۹۷ صاحب بخشداری شده‌است. وجه تسمیه و تاریخ مهاباد. مه به معنی بزرگ است که در نتیجه مه آباد معنای آباد کرده بزرگی را می‌دهد که این بزرگ بنا بر نقل سینه به سینه اهالی، مه بانو یا ماه بانو همسر برزو نوه رستم دستان بوده‌است که هم‌اکنون نیز دشتی در مهاباد به نام دشت برزین وجود دارد که برگرفته از نام برزو است. مهاباد همچنین نام پیغمبر بزرگ ایرانیان است و نیز مهابادیان دسته‌ای از پادشاهان
ایرانیان است و نیز مهابادیان دسته‌ای از پادشاهان پیشدادی ایران زمینند.سرجان ملکم در کتاب تاریخ ایران از مهابادیان به عنوان اولین سلسله‌ای که بر ایران حکومت کرده‌اند نام برده‌است که مرکز فرمانروایی آن‌ها مهاباد بود. بر اساس فرهنگ قاطع، مه آباد نام اولین پیغمبر عجم قید شده که کتابی به نام دساتیر داشته‌است. در کتاب دساتیر، زرتشت را از سلسلهٔ «مه آبادیان» معرفی کرده که البته در اوستا و هیچ‌یک از نامه‌های پهلوی و هیچ‌یک از نوشته‌های باستانی سابقه ندارد، بنابر گفته‌های دساتیر سلسلهٔ مه آبادیان هزاران سال قبل از
دساتیر سلسلهٔ مه آبادیان هزاران سال قبل از کیومرث سر سلسلهٔ پیشدادیان می‌باشند که تقریباً ده هزار سال قبل از میلاد بوده‌اند. مه آباد در واقع از دو لفظ «مه» و «بود» به معنی روشن ضمیر است و به صورت «مها بودیان» یعنی روشن ضمیران بزرگ بوده که به مرور زمان «واو» بود به الف مبدل گشته و مهابادیان یا مه آبادیان شده‌است که اگر هم به اصطلاح امروزه مه آبادیان بگیریم به معنی آبادی بخشندگان بزرگ می‌شود که در اوستا نیز بارها از سوشیانس یا سیوشانس به معنی سودرسان بزرگ یاد شده که این لفظ برای وخشوران و روشن ضمیرانی اطلاق
شده که این لفظ برای وخشوران و روشن ضمیرانی اطلاق شده که از سلسلهٔ مه آبادیان باشند و از سلسلهٔ مه آبادیان سوشیانس‌های متعدد ظهور نموده‌اند تا آنکه اشو زرتشت کامل‌ترین سوشیانس پدیدار شده و آیین یکتاپرستی را تکمیل و در آن سلسله ختم کرده‌است. ملک الشعرای بهار در منظومه آیینه عبرت در مورد این بخش از تاریخ می‌نویسد: کز مهابادی شد ایران سال‌ها بهروز و شاد بد نخستینشان اژوسس خسرو با فر و داد شهر اکباتان به آئینی عجب بنیان نهاد خود مهابادی مِدی‌دان سرزمین ماه، ماد آب مهاباد از قنات بسیار معتبری در شهرستان نطنز
آب مهاباد از قنات بسیار معتبری در شهرستان نطنز (قنات کویر یا کبیر) و نیز چشمه‌ای در همین شهرستان (چشمه خالخالی) است که آب آن‌ها یک کاسه می‌شود و قریب شش فرسنگ را تا رسیدن به مهاباد می‌پیماید. داستان قنات مهاباد جالب است و حکایت از قدمت زیاد این شهر دارد. اهالی مهاباد می‌گویند که میلاجرد و ماه بانو خواهر و برادر بوده‌اند و برزو دلداده ماه بانو. این خواهر و برادر پس از حفر قنات، آب آن را به نسبت یک (برادر) و سه (خواهر) تقسیم می‌کنند و از سهم برادر روستای میلاجرد در همان محل قنات و از سهم خواهر، مهاباد در چند
در همان محل قنات و از سهم خواهر، مهاباد در چند فرسنگ دورتر به سمت شرق متولد می‌شوند. مشکل دلدادگی برزو هم با همین قنات حل می‌شود. ماه بانو شرط ازدواج را این می‌گذارد که برزو در پیش جریان آب پرتوان قنات جوی باز کند و در این کار نماند و این جوی باز کنی فرسنگ‌ها ادامه می‌یابد تا ماه بانو با دیدن بوته خودروی گندمی دستور بس است را می‌دهد! مهاباد علی‌رغم قدمت کم‌نظیر تاریخی خود، آثار تاریخی زیادی ندارد و علت آن هم دو بار (به گفته اهالی) آب سیاه بالا آوردن که ظاهراً مکیده شدن به درون زمین و غرق شدن در لجن یا نفت
مکیده شدن به درون زمین و غرق شدن در لجن یا نفت خام بوده، است. آثاری از دو مهاباد نابود شده در پایین مهاباد فعلی و ضلع شمال شرقی آن بر جای مانده‌است. به هر حال، نکته درخور پژوهش این است که شواهد عدیده‌ای حکایت از آن دارند که اساساً محل زندگی خانواده رستم دستان، پهلوان نامدار ایرن، مهاباد و اطراف آن بوده‌است (به عنوان نمونه شهر کوچک هم جوار مهاباد، زواره، نیز نام برادر رستم را بر خود دارد و یکی از وجوه تسمیه احتمالی اردستان ارگ دستان می‌باشد). زکریا بن محمد بن محمود قزوینی در کتاب خود آثارالبلاد و
بن محمد بن محمود قزوینی در کتاب خود آثارالبلاد و اخبارالعباد، می‌نویسد: مهاباد دهی است بزرگ نزدیک کاشان. و اهل آن از قدیم الایام شیعه دوازده امامی بوده‌اند. حسن بن علی بن احمد ملقب به باباافضل از اهل این ده بوده، ادیب شاعر و فاضل است. غلامحسین خورشیدی استاد دانشگاه شهید بهشتی در «شبکه اجتماعی شاعران» در یک منظومه زیبا داستان مشهور تولد مهاباد را که مردم سینه به سینه نقل کرده‌اند، آورده‌است. در سال ۱۳۱۵ بر اساس اقدام فرهنگستان وقت ایران و بنا بر پیشنهاد نادرست غلامرضا رشید یاسمی و تصویب فرهنگستان نام شهر
غلامرضا رشید یاسمی و تصویب فرهنگستان نام شهر ساوج بلاغ مکری آذربایجان غربی به مهاباد تغییر یافت و از این راه لطمه‌ای سخت به شناخت مهاباد اصفهان وارد آمد. به هر حال، در قابوس‌ها و کتب تاریخی معتبر معانی مختلفی برای این نام ذکر شده‌است. نظر به اینکه در بسیاری از متون قدیمی، ماد و ماه به هم تبدیل شده‌اند و نمونه‌های زیادی در این زمینه وجود دارد به احتمال زیاد مهاباد یا ماه آباد شکل دیگری از ماد آباد باشد که به معنی سرزمینی است که توسط مادها آباد شده‌است. وضعیت جغرافیایی. از نظر توپوگرافی منطقه مهاباد صاف و
جغرافیایی. از نظر توپوگرافی منطقه مهاباد صاف و منتهی به دشت کویر می‌گردد. اما در جنوب آن امتداد کوه خارزن با جهت غربی و شرقی کشیده شده‌است و به‌طور کلی از شمال به جنوب و از شمال شرقی به جنوب غربی شیب زمین افزوده می‌گردد. منطقه مهاباد از نظر پوشش گیاهی جزء ایران مرکزی محسوب می‌شود و پوشش گیاهی آن به علت نامساعد بودن آب و هوا، جنس خاک و قلت بارندگی فقیر و از نوع استپ بیابانی و نیمه بیابانی می‌باشد. این منطقه بعلت مسطح بودن و عدم ارتفاعات و همچنین اراضی کویری و شنزاری میزان بارندگی آن کمتر می‌باشد این منطقه
و شنزاری میزان بارندگی آن کمتر می‌باشد این منطقه دارای آب و هوای گرم و خشک و پوشش گیاهی فقیر می‌باشد و دارای تیپ گیاهی متفاوت از گونه‌های سالسون، اسفند، آشنان، تاغ، خارشتر، قیچ، لخ، شوره و گز می‌باشداین شهر بعلت واقع شدن در کنار کویر دارای آب و هوای بیابانی با تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد و خشک می‌باشد. میزان بارندگی کم و بیشتر آن در فصل زمستان است. به‌طور کلی مهاباد در قدیم بلوک مستقلی را تشکیل داده و به تدریج جز اردستان به‌شمار آمده‌است اطراف آن مسطح و هموار و تا کویر فاصله زیادی ندارد. مهاباد
مسطح و هموار و تا کویر فاصله زیادی ندارد. مهاباد دارای ۱۷ رشته قنات بوده و روستاهای اطراف مهاباد همه سر سبز و در آن کشاورزی می‌شده و جمعیت زیادی در آن‌ها زندگی می‌کرده‌اند. امروز بعلت خشک شدن قنوات بیشتر روستاهای اطراف یا خالی از سکنه شده یا جمعیتی مختصر را در خود جای داده‌است. در قسمت شمال و شمال شرقی مهاباد در حاشیه کویر روستاها و حتی شهرهای زیادی وجود داشته که بر اثر وزش بادها و حرکت دادن ریگ‌های روان ویا وقوع زلزله روستاها و مزارع در زیر خاک فرورفته و تلی از شن باقی‌مانده‌است. از نظر کشاورزی این منطقه
از شن باقی‌مانده‌است. از نظر کشاورزی این منطقه یکی از حاصلخیزترین مناطق استان می‌باشد در قدیم مازاد غله این محل به یزد و کرمان و بنادر حمل گردیده‌است. امروزه نیز گندم و جو محصول عمده این منطقه می‌باشد که به سیلوها داده می‌شود. میوه‌هایش انار، انجیر به ندرت انگور، توت، زردآلو و آلوچه و محصول عمده از این میوه‌ها که به نقاط دیگر صادر می‌گردد انار و انجیر می‌باشد. آثار تاریخی شهر مهاباد. بافت تاریخی مهاباد شامل ۳۵ خانه تاریخی، ساباط، آب انبارها، یخچال قدیمی، حسینیه بزرگ مرکزی، مقبره پیر برحق و مقبره پیراویس در
بزرگ مرکزی، مقبره پیر برحق و مقبره پیراویس در اجرای قانون حفظ آثار ملی ایران مصوب آبان ۱۳۰۹ و نظامنامه اجرای آن مصوب ۱۳۱۱، به شماره ۳۱۱۳۸ مورخ ۹۳/۸/۲۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است. مکان های ورزشی. در چند سال اخیر یکی از مطالبات مردمی و موضوعات پیگیری حوزه ورزش و جوانان توسط مسئولان شهر ساخت استخر شنای مهاباد می‌باشد . شرکت ها و صنایع. همچنین تعدادی از صنایع در شهرک صنعتی مهاباد مشغول فعالیت می‌باشند.
مِیمه شهری در بخش مرکزی شهرستان میمه و وزوان در استان اصفهان ایران است. این شهر، مرکز شهرستان میمه و وزوان است. محل مسکونی باستانی این شهر که هم‌اکنون قناتی بنام مزد آباد در کنارش وجود دارد و اشاره به قدمتی بیش از دو هزارو پانصد سال برای این شهر دارد. گویش راجی با لهجه خاصی بین مردمان این دیار در حال تکلم است که از زبان‌های باستانی ایرانی و بسیار زیباست. مراسم چند وجهی مذهبی- تاریخی- حماسی تعزیه خوانی از مصادیق بارز ارادت اهالی میمه به خاندان اهل بیت است که از دیرباز و بیش از دویست و سی سال قبل در قالب شبیه
دیرباز و بیش از دویست و سی سال قبل در قالب شبیه سازی با اشعار سنتی و بعضا محلی اجرا می گردد و مبین مظلومیت خاندان اهل بیت می باشد. این مراسم به همراه هیئات مذهبی از جمله هیئت شاطرها در روز عاشورا بسیار دلنشین و در سطح کشور کم نظیر است و جمعیت قابل ملاحظه ای برای عزاداری از سایر شهرها در دهه اول محرم به میمه می آیند. جاذبه‌های گردشگری. از جاذبه‌های گردشگری این شهر می‌توان مسجد جامع میمه، موزه مردم‌شناسی، میدان تعزیه، خانه‌های تاریخی، گلستان گل محمدی و کوچه باغ‌های زیبا نام برد. وجه تسمیه. وجه نام‌گذاری برای
زیبا نام برد. وجه تسمیه. وجه نام‌گذاری برای شهر میمه در نتیجه تجزیه کلمهٔ "میمه" به "می"+"مه" بوده که به معنای "شراب ناب" می‌باشد. قرینهٔ درستی این وجه تسمیه وجود تاکستان‌های فراوان در این منطقه بوده که احتمالاً مستوجب به عمل آمدن شراب انگور در قدیم می‌گردیده است. از لغت‌نامه‌های گوناگون و همچنین از قول مردم کنجکاو شهر میمه چنین بر می‌آید که قبل از ظهور اسلام، بر اساس عقاید دینی مردم و وفور تاکستان‌ها و باغ‌های انگور مردم به تولید «شراب و می» می‌پرداختند. عده‌ای از اهالی عقیده دارند شهر میمه در زمان
عده‌ای از اهالی عقیده دارند شهر میمه در زمان محمدرضا پهلوی باغستان و میخانه بوده و «می» مصرفی پهلوی تأمین می‌شده است. مرغوبیت و خوش‌طعمی «می» حاصله از انگور باغات میمه باعث گردیده که نام قبلی این منطقه از «هرمزآباد» به «می می» محل تولید «می خوب» یا «می ماه» تغییر نام دهد. آثار تاریخی. مسجد جامع میمه دارای قدمت زیادی است از جملهٔ آثار تاریخی دیگر می‌توان به قلعهٔ بزرگ میمه اشاره کرد که متأسفانه اثری از آن دیگر به جای نیست. همچنین این شهر دارای حمام تاریخی زیبایی مربوط به عهد صفوی بانام حمام گُرده (حمام
زیبایی مربوط به عهد صفوی بانام حمام گُرده (حمام بزرگ) است. یکی از قدیمی‌ترین قنات‌های کشور به نام قنات مزدآباد با طول ۱۸ کیلومتر که در واقع رودخانه‌ای زیرزمینی است از دامنه‌های کرکس سرچشمه گرفته و با عمق میلهٔ چاه‌هایی با ارتفاع۸۰ متر آب را که کمتر در معرض تهدیدات خشکسالی نیز قرار گرفته است، به باغات حاصلخیز این شهر می‌رساند. این قنات با قدمتی ۲۵۰۰ساله، به عنوان یکی از قنات‌های ایران به ثبت میراث فرهنگی یونسکو رسیده است. دبی آب این قنات در حال حاضر ۱۲۰ لیتر در ثانیه است و از نظر کیفیت، براساس آزمایش‌های
در ثانیه است و از نظر کیفیت، براساس آزمایش‌های انجام شده توسط کارخانهٔ زمزم مشهد دارای سختی مفید و با مقیاس آب‌های معدنی برابری می‌کند. از محصولات کشاورزی عمده این شهر می‌توان به گندم، انگور، سیب، صیفی جات و زعفران مرغوب اشاره کرد. انگور میمه یکی از خوش طعم‌ترین انگورها در کشور است که حتی انگور شیراز و تاکستان (که تنها به لحاظ شهرت شهر مشهور شده‌اند) به لحاظ طعم بعد از انگور میمه قرار دارند. جشنواره قنات و قالی نیز هر ساله در میمه برگزار می‌شود. میمه همچنین نقطه آغاز مسابقه رالی ایران است که در آبان ۱۴۰۱ و
نقطه آغاز مسابقه رالی ایران است که در آبان ۱۴۰۱ و از مسیر میمه، ورزنه، گاوخونی، ندوشن، تفت، رفسنجان، بم، و چابهار می‌گذرد. صنایع دستی. از معروف‌ترین صنایع دستی میمه می‌توان به فرش‌های دست بافت میمه اشاره کرد که شهرت جهانی دارند. این قالی‌ها اغلب توسط پشم، خامه، کرک بافته می‌شوند و در موارد خاص در آن ابریشم به کار می‌رود ولی به‌صورت بسیار محدود. قالی‌های میمه دارای ۳ نوع طرح اصلی می‌باشد که معروف‌ترین آن (جنگل جوشقان) نام دارد
نصرآباد جرقویه(گیوان) شهری است در بخش جرقویه سفلی که در جنوب شرقی شهر اصفهان قرار دارد.این شهر در مسیر جاده شهرضا - ورزنه واقع شده و فاصله آن تا شهر ورزنه ۶۵ کیلومتر است. از مشاهیر این شهر می‌توان به اشرف نصرآبادی جرقویه‌ای اشاره کرد که در سال ۱۳۳۹ وفات یافته و در تخت فولاد مدفون گشته است. نصراباد جرقویه در ۷۰ کیلومتری اصفهان در جنوب رشته کوه کلاه قاضی واقع شده‌است. قریب به 12هزار نفر طبق سرشماری 1395 جمعیت دارد. اهالی آن به دو دسته تاجیک یا تازیک ( که شغل بیشترشان کشاورزی است) و عشایر که به عرب شهرت دارند
کشاورزی است) و عشایر که به عرب شهرت دارند تقسیم می‌شوند که اکثریت جمعیت عشایر می‌باشند. شغل غالب مردم کشاورزی و دامپروری می‌باشد.سوغات این شهر کشک،قارا و دیگر لبنیات محلی می باشد. این شهر پرجمعیت ترین شهر شهرستان جرقویه و پر جمعیت ترین شهر عشایر نشین استان اصفهان می باشد. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. زبان و لهجه. زبان مردم نصرآباد فارسی و بیشتر کلمات لری و لهجه آنها شبیه لهجه شهرکردی(دهکردی) می باشد و زبان و لهجه شیرینی دارند.
نوش‌آباد شهری از توابع شهرستان آران و بیدگل است که در شمال استان اصفهان ایران قرار دارد. این شهر از جنوب با شهر کاشان و از شمال به کویر مرکزی ایران ارتباط دارد. پیشینۀ تاریخی. تحقیقات باستان‌شناسی نشان داده‌است که انسان عهد حجر که تازه از کوه فرود آمده و در دشت سکونت گزیده بود، بر روی همان مسیر کمانی شکل اطراف کویر نمک استقرار یافته بود و این قرارگاه‌های انسانی که تاکنون شناخته شده‌اند در کاشان (تپه سیلک)، قم، ری و دامغان بوده‌است. پس از آنکه تپه سیلک (در ۱۴ کیلومتری جنوب غرب)، در اوایل هزاره اول (پیش از
۱۴ کیلومتری جنوب غرب)، در اوایل هزاره اول (پیش از میلاد مسیح) تخریب شد، مهاجمین پیروز فین کنونی را مسکن خویش قرار دادند و در اطراف آنجا آبادیهای کوچک و بزرگی مانند آران دشت، بیدگل، نوش‌آباد، نیاسر و ورزآباد پدید آمد. کتاب «الاعلاق النفیسه» ابن رسته (۲۹۰هجری) است. وی از نوش‌آباد به عنوان یکی از منزلگاه‌های راه بین ری و اصفهان نام می‌برد و این در حالی است که در این مأخذ اشاره‌ای به کاشان نشده‌است. همین موقعیت حیاتی نوش‌آباد بر سر شاهراه مرکزی ایران رهنمون ما به پیشینه تاریخی آن است (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴).
پیشینه تاریخی آن است (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴). آنگونه که در کتاب تاریخ قم (نوشته شده در سال ۳۷۸ هـ ق) آمده‌است ″انوشاباد این دیه را از بهر آن بدین نام کردند که یکی از اکاسره (ساسانیان) بدان ناحیت بگذشت به چشمه که آنجاست فرود آمد و آن چشمه و موضع را خوش یافت بفرمود تا به آنجا دیهی بنا نهاد و انوشاباد نام کردند.″ نوش‌آباد از انوشه (انوشه روان) به معنی بی‌زوال و جاویدان و بی‌مرگ می‌باشد. جایی که خوش و خرم است و روان جاویدی دارد (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴). عبدالرحیم کلانتر ضرابی در کتاب تاریخ کاشان می‌گوید:
کلانتر ضرابی در کتاب تاریخ کاشان می‌گوید: نوش‌آباد. مسجد جامع عتیق با منارۀ بلند و پر هیبتش در بخش مرکزی شهر تاریخی و در مجاورت محلی به نام تخته‌گاه قرار دارد. منطقۀ کویری نوش‌آباد که دارای آثار متعدد تاریخی هم‌چون قلاع گوناگون با نام‌های جلال‌آباد، فخرآباد، دی مورچون، سی زان، و پوشش گیاهی خاکی مناسب جهت فعالیت‌های گردشگری است. از صنایع دستی قدیم شهر مانند جولابافی، شعر بافی و پرورش کرم ابریشم، اثری برجا نمانده ولی قالی بافی کماکان در چرخۀ اقتصادی و اجتماعی مردم نقش دارد. نوش‌آباد علاوه بر آثار ذکر شده،
مردم نقش دارد. نوش‌آباد علاوه بر آثار ذکر شده، دارای ابنیه مذهبی هم‌چون مسجد علی (بنا گردیده در دوران سلاجقه)، زیارت فیض‌آباد و پل تاریخی اسحاق‌آباد و چندین رشته قناتی است. جغرافیای طبیعی. نوش‌آباد در ارتفاع ۹۰۰ متر از سطح دریا و به مختصات جغرافیایی `۲۶˚۵۱ طول و`۰۵˚۳۴ عرض و در فاصله ۳ کیلومتری از شهر آران و بیدگل و ۷ کیلومتری از شهر تاریخی کاشان واقع شده‌است. این شهر دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد و خشن در زمستان است. نوش‌آباد دارای ۳۱ هکتار بافت تاریخی و طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۱۱۸۳۸ نفر
تاریخی و طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۱۱۸۳۸ نفر جمعیت است. وضع طبیعی آن به صورت دشت همواری است که عوارض طبیعی در آن به چشم نمی‌خورد. آب و هوا. آب و هوای این منطقه گرم و خشک با تابستان‌های گرم و سوزان و زمستان‌های سرد و خشک بوده و حداکثر دمای هوا در تابستان به ۴۸ درجه سانتیگراد و حداقل برودت هوا در زمستان به ۷- درجه سانتیگراد می‌رسد. بارش سالیانه حدود ۱۳۸ میلیمتر و میانگین دمای سالانه ۱۹/۹ درجه سانتیگراد است. اما دما در پاییز و بهار معتدل است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این