payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گیتار الکتریک توسط هریسون می‌باشد. هریسون با نواختن گیتار اسلاید به‌طور برجسته‌ای در آلبوم خودنمایی کرد. تولید آلبوم همراه با چندین همکار قدیمی موسیقی او، از جمله کلاپتون، جیم کلتنر و جیم هورن بود. آلبوم "حال خوب(۱۹۸۷)" حدود ۱٫۵ میلیون نسخه فروخت و موفق به دریافت گواهی Platinum در ایالات متحده آمریکا شد. Traveling Wilburys، کنسرت ژاپن و شست و شوی مغزی: ۱۹۸۸–۲۰۰۲. آلبوم حال خوب(۱۹۸۷) تقریباً آخرین آلبوم انفرادی هریسون می‌باشد. هریسون در اواخر دهه ۸۰ سوپر گروه Traveling Wilburys را همراه با ستاره‌هایی همچون
Traveling Wilburys را همراه با ستاره‌هایی همچون باب دیلن، جف لین، تام پتی، جیم کلتنر و روی اوربیسن تشکیل داد. دو آلبوم "Traveling Wilburys Vol. 1" و "Traveling Wilburys Vol. 3" از این گروه منتشر شد و به دلیل مرگ روی اوربیسن گروه در سال ۱۹۹۰ به فعالیت خود خاتمه داد. در سال ۱۹۹۲، یک سال پس از انتشار دومین آلبوم Traveling Wilburys، هریسون توسط دوست نزدیکش اریک کلاپتون متقاعد شد تا با او به ژاپن سفر کند که این سفر منجر به تور زنده هریسون در ژاپن شد. این تجربه برای هریسون لذت‌بخش بود، او لیست مجموعه‌هایش شامل
برای هریسون لذت‌بخش بود، او لیست مجموعه‌هایش شامل انواع آهنگ‌های دوران بیتلز در کنار کارهای منتخب از حرفه انفرادی‌اش را اجرا کرد. در نهایت این آخرین تور او قبل از مرگش بود، اگرچه او برای تورهای بیشتری برنامه‌ریزی کرده بود. در ادامه دهه ۹۰ میلادی، هریسون بیشتر مشغول به جمع‌آوری و گلچین آهنگ‌های بیتلز شد. او به مک کارتنی و استار که تنها بیلتزهای در قید حیات بودند تصمیم به انتشار آلبوم "Anthology" بیتلز شدند که شامل اجراها و آهنگ‌های قدیمی تر بیتلز بود. در حین دهه ۹۰، هریسون آلبوم‌های متعددی که شامل کالکشن
دهه ۹۰، هریسون آلبوم‌های متعددی که شامل کالکشن بهترین آهنگ‌های انفرادی خود، اجراهای زنده، مصاحبه‌های رادیویی/تلوزیونی و ضبط‌های هنگام تمرین بود را منتشر کرد. آخرین آلبوم استودیویی هریسون به نام شست و شوی مغزی(۲۰۰۲) پس از مرگ هریسون توسط پسرش دانی و جف لین منتشر شد. تک آهنگ " Any Road " که در ماه مه ۲۰۰۳ منتشر شد، در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا به رتبه ۳۷ رسید. آهنگ "Marwa Blues" در سال ۲۰۰۴ جایزه گرمی را برای بهترین اجرای موسیقی پاپ دریافت کرد، در حالی که "Any Road" نامزد بهترین اجرای موسیقی پاپ مرد شد. این
Road" نامزد بهترین اجرای موسیقی پاپ مرد شد. این آلبوم شامل ضبط‌های هریسون در طول دهه ۹۰ و اواخر ۸۰ می‌باشد. آخرین آهنگ این آلبوم با نام "Brainwashed" شامل تک نوازی سیتار به همراه اشعار هندی می‌باشد که توسط هریسون خوانده می‌شود و اینکه آخرین آهنگ منتشر شده از او دارای طبع معنوی هندی باشد، نشان دهنده پایبندی او به عرفان هندی و مانترا تا پایان عمر خود می‌باشد. تأسیس شرکت فیلم‌سازی. در سال ۱۹۷۸، هریسون و Denis O'Brien شرکت تولید و پخش فیلم "HandMade Films" را تأسیس کردند. شرکت در اوایل کار با مشکلات مالی
را تأسیس کردند. شرکت در اوایل کار با مشکلات مالی بسیاری روبه‌رو بود و اولین پروژه این شرکت، تولید فیلم طنز "Monty Python's Life of Brian(1979)" بود. هریسون تا حدودی با رهن دادن خانه‌اش، هزینه تولید این فیلم را تأمین کرد، که بعداً این اتفاق را "بیشترین هزینه‌ای که تا به حال برای یک بلیت سینما در تاریخ پرداخت شده است" نامید. با وجود مشکلات نسبتاً زیاد در طول تولید، این فیلم ۲۱ میلیون دلار در باکس آفیس در ایالات متحده فروخت. موفق‌ترین فیلم تولید شده توسط شرکت هریسون "Time Bandits(1981)" بود، پروژه ای که توسط
هریسون "Time Bandits(1981)" بود، پروژه ای که توسط تری گیلیام و مایکل پالین از مونتی پایتون ساخته شد. این فیلم آهنگ جدیدی از هریسون به نام "Dream Away" را در تیتراژ پایانی خود به نمایش گذاشت. فیلم "Time Bandits(1981)" تحسین شده‌ترین محصول "Handmade Films" به حساب می‌آید که با بودجه ۵ میلیون دلاری، در عرض ده هفته پس از اکران، ۳۵ میلیون دلار در ایالات متحده فروخت. هریسون به عنوان تهیه‌کننده برای ۲۳ فیلم در "HandMade Films" خدمت کرد، او در چندین مورد از فیلم‌ها مانند "Shanghai Surprise(1986)" با بازی شان پن و
مانند "Shanghai Surprise(1986)" با بازی شان پن و مدونا به نقش‌آفرینی پرداخت. در "Shanghai Surprise(1986)" هریسون نقش یک خواننده کلوپ شبانه را بازی کرد که برای آن پنج آهنگ جدید ضبط کرد. به گفته ایان اینگلیس: ""ایفای نقش هریسون در HandMade Films به حفظ سینمای بریتانیا در زمان‌های بحرانی کمک کرد و برخی از خاطره‌انگیزترین فیلم‌های این کشور در دهه ۱۹۸۰ را تولید کرد"." به دنبال پدید آمدن بمب‌های باکس آفیس در اواخر دهه ۱۹۸۰ و بدهی بیش از حد Denis O'Brien به شرکت‌های متعدد، وضعیت مالی شرکت متزلزل شد و سرانجام
متعدد، وضعیت مالی شرکت متزلزل شد و سرانجام "HandMade Films" در سال ۱۹۹۱ فعالیت خود را متوقف کرد و سه سال بعد به یک شرکت کانادایی به نام "Paragon Entertainment" فروخته شد. پس از انحلال شرکت، هریسون از شریک خود Denis O'Brien به دلیل کلاهبرداری و سهل انگاری به مبلغ ۲۵ میلیون دلار شکایت کرد که در سال ۱۹۹۶ حکم ۱۱٫۶ میلیون دلاری این پرونده صادر شد. مرگ. در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۹، هریسون و همسرش اولیویا در عمارت خود، پارک فریار مورد حمله قرار گرفتند. عامل این جنایت مرد ۳۴ ساله‌ای به نام مایکل آبرام بود که طی اظهاراتش در
ساله‌ای به نام مایکل آبرام بود که طی اظهاراتش در زندان، در آن زمان از اختلال اسکیزوفرنی پارانوئید رنج می‌برد. او وارد خانه شد و با چاقوی آشپزخانه به هریسون حمله کرد، ریه‌های هریسون را سوراخ کرد و به سرش آسیب رساند، او بارها و بارها با چوب شومینه به او ضربه زد. هریسون بعداً اظهار داشت: ""احساس می‌کردم که خسته شده‌ام و می‌توانستم احساس کنم که قدرتی نداشتم. به وضوح یک ضربه چاقو به سینه‌ام را به خاطر می‌آورم، می‌توانستم بازدم ریه سوراخ شده‌ام را بشنوم. دهانم از خون پر شده بود"." در لحظات آخر اولیویا هریسون با
خون پر شده بود"." در لحظات آخر اولیویا هریسون با یک چوب بیسبال سر مهاجم را شکافت و موجب ناتوانی مهاجم شد. پس از حمله، هریسون با بیش از ۴۰ ضربه چاقو در بیمارستان بستری شد. پس از آزادی از یک مؤسسه روان‌پزشکی در سال ۲۰۰۲، آبرام گفت: ""اگر می‌توانستم به عقب برگردم، هر کاری می‌کردم که به جرج هریسون حمله نکنم. اکنون فهمیدم که در آن زمان کنترل اعمالم را نداشتم، فقط می‌توانم امیدوار باشم که خانواده هریسون به نحوی در قلب‌شان ابراز پشیمانی من را بپذیرند"." کسانی که در حلقه اجتماعی هریسون بودند، معتقد بودند که این
در حلقه اجتماعی هریسون بودند، معتقد بودند که این حمله تغییری در او ایجاد کرد و علت بازگشت سرطان او بود. در ژانویه ۱۹۹۸ گزارش شد که او برای یک تومور مغزی در کلینیکی در سوئیس تحت درمان قرار گرفته است. در مستند بیوگرافی "" که در سال ۲۰۱۱ توسط مارتین اسکورسیزی کاگردانی شده‌بود، "رینگو" استار می‌گوید:"در سوئیس به دیدن او رفتم اما به علت جراحی مغز دخترم، باید دیدار را کوتاه می‌کردم. آنموقع جرج فقط میتونست خوابیده روی زمین دراز بکشد و به یاد دارم که موقع رفتن با طعنه یه من گفت: میخوای باهات بیام؟ و این چیزی بود
طعنه یه من گفت: میخوای باهات بیام؟ و این چیزی بود که جرج را می‌ساخت". در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۱، هریسون در آمریکا درون ملکی متعلق به مک کارتنی، در بورلی هیلز لس‌آنجلس درگذشت. او ۵۸ سال داشت. پیام نهایی او به جهان، همان‌طور که در بیانیه اولیویا و دانی نقل شد، این بود: "هر چیزی می‌تواند منتظر بماند، اما جستجو برای خدا نمی‌تواند صبر کند. یکدیگر را دوست داشته باشید". زندگی شخصی. اعتقادات. در اواسط دهه ۱۹۶۰، هریسون به یک تحسین کننده فرهنگ و عرفان هندی تبدیل شد و آن را به دیگر گروه‌های بیتلز معرفی کرد. بین پایان آخرین
به دیگر گروه‌های بیتلز معرفی کرد. بین پایان آخرین تور بیتلز در سال ۱۹۶۶ و شروع جلسات ضبط آلبوم "گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل(۱۹۶۷)"، او به همراه همسر اولش، پتی بوید، به هند سفر کرد. او در آنجا سیتار زدن را از راوی شانکار فرا گرفت، با چندین استاد عرفان ملاقات کرد و از اماکن مقدس مختلف بازدید کرد. در سال ۱۹۶۸، او به همراه دیگر اعضای بیتلز به ریشیکش در شمال هند سفر کرد تا جلسات مراقبه را با ماهاریشی ماهش یوگی را شروع کند. هریسون در طی سال‌ها بسیار به عرفان هندی علاقمند شد و این نیز در تولید موسیقی‌هایش
هندی علاقمند شد و این نیز در تولید موسیقی‌هایش تأثیر گذاشت. اولیویا هریسون دربارهٔ او می‌گوید: «جرج همیشه خودش را یک متخصص در مسائل مذهبی و عرفانی می‌دانست… شاید هم درست نبود ولی او این را با تمام وجود می‌خواست». در مورد دیگر ادیان، او زمانی خاطرنشان کرد: "همه ادیان شاخه‌های یک درخت تنومند هستند". او در مورد عقاید خود چنین اظهار داشت: "کریشنا در واقع در یک بدن به عنوان یک شخص بود… چیزی که آن را پیچیده می‌کند این است که اگر او خداست، در حال جنگیدن در میدان جنگ چه می‌کند؟ چند سال طول کشید تا سعی کنم آن را
جنگ چه می‌کند؟ چند سال طول کشید تا سعی کنم آن را بفهمم، و باز هم این تفسیر معنوی یوگاناندا از باگاواد گیتا بود که باعث شد بفهمم آن چیست. تصور من از کریشنا و آرجونا در میدان جنگ روی ارابه این است که ما در این بدنها هستیم، که مانند نوعی ارابه است، و ما در حال عبور از این تجسم، این زندگی، که نوعی میدان جنگ است، هستیم. حواس بدن … اسب‌هایی هستند که ارابه را می‌کشند و ما باید با کنترل افسارها، کنترل ارابه را بدست آوریم؛ زیرا قبل از اینکه اینکه مسیح یا کریشنا یا بودا یا هر کدام از راهنمایان معنوی خود را بشناسیم…
یا هر کدام از راهنمایان معنوی خود را بشناسیم… ارابه خود را می‌کوبیم و می‌رویم. تمام شد! و ما در میدان جنگ کشته می‌شویم. به همین دلیل است که و آرجونا در پایان می‌گوید "لطفاً کریشنا، تو ارابه را بران."" خانواده و علایق. هریسون در ۲۱ ژانویه ۱۹۶۶ با مدل بریتانیایی، پتی بوید ازدواج کرد و مک کارتنی را به عنوان ساقدوش خود انتخاب کرد. هریسون و بوید در سال ۱۹۶۴ در حین تولید فیلم "(1964)A Hard's Night"، که در آن بوید ۱۹ ساله با نقش یک دختر مدرسه ای انتخاب شده بود، با یکدیگر ملاقات کردند. به گفته خود بوید، هریسون در
یکدیگر ملاقات کردند. به گفته خود بوید، هریسون در یک استراحت ناهار، «بازیگوشانه» از او خواستگاری کرد. آنها در سال ۱۹۷۴ از هم جدا شدند و طلاق آنها در سال ۱۹۷۷ نهایی شد. بوید آخرین سال ازدواج آنها را «غرق در الکل و کوکائین» توصیف کرد و اظهار داشت: «جورج بیش از حد از کوکائین استفاده می‌کرد و فکر می‌کنم که این او را تغییر داد … احساسات او را منجمد کرد و قلبش را سخت کرد.» بوید بعداً با اریک کلاپتون، دوست صمیمی هریسون نقل مکان کرد و در سال ۱۹۷۹ ازدواج کردند. در ۲ سپتامبر ۱۹۷۸، هریسون با اولیویا آریاس، که مدیر
۲ سپتامبر ۱۹۷۸، هریسون با اولیویا آریاس، که مدیر بازاریابی A&amp;M Records و بعداً Dark Horse Records بود، ازدواج کرد. این زوج ابتدا از طریق تماس تلفن در حال کار بر روی تجارت شرک، و سپس شخصاً در دفاتر A&amp;M Records در لس آنجلس در سال ۱۹۷۴ ملاقات کردند. آنها با هم صاحب یک پسر به نام دانی شدند که در ۱ اوت ۱۹۷۸ به دنیا آمد. هریسون عمارت انگلیسی خود را با نام پارک فریار به قیمت ۱٬۲۰۶٬۴۱۴ دلار در ژوئن ۱۹۷۰ خریداری کرد. او این قصر را که یک وکیل انگستانی به نام Frank Crisp در سال ۱۸۸۹ ساخته بود را بازسازی کرد.
Frank Crisp در سال ۱۸۸۹ ساخته بود را بازسازی کرد. محوطه حیاط این مکان به عنوان عکس برای جلد آلبوم "همه چیز باید بپذرد(۱۹۷۰)" گرفته شد. او ده‌ها کارگر را برای نگهداری باغ ۳۶ هکتاری عمارتش استخدام کرد. این قصر شامل جنگل‌ها، رودخانه‌ها، درختان بسیار بلند و چندین غار مخفی در زیر زمین بود که هریسون برای مراقبه از آنها استفاده می‌کرد. خود او نیز به باغبانی علاقه زیادی داشته و در سال‌های آخر عمرش تقریباً هر روز مشغول مرتب کردن باغ‌هایش بوده. او در این باره می‌گوید:" گاهی اوقات احساس می‌کنم در سیاره اشتباهی هستم،
گاهی اوقات احساس می‌کنم در سیاره اشتباهی هستم، ولی وقتی در باغ خود هستم بسیار عالی است، اما لحظه ای که از دروازه بیرون می‌روم با خود می‌گویم:" لعنت! من واقعاً اینجا چه کار می‌کنم؟". هریسون به اتومبیل‌های اسپورت و مسابقات اتومبیل رانی علاقه شدیدی داشت. همچنین او یکی از ۱۰۰ نفری بود که ماشین اسپورت مک لارن F1 را به قیمت تقریبی ۲۰ میلیون دلار خریداری کرد. او از جوانی عکس‌های رانندگان مسابقه و ماشین‌هایشان را جمع‌آوری می‌کرد. در سال ۱۹۵۵، او در اولین مسابقه خود، "جایزه بزرگ بریتانیا" شرکت کرد او ترانه "Faster"
"جایزه بزرگ بریتانیا" شرکت کرد او ترانه "Faster" را به عنوان ادای احترام به راننده سرشناس فرمول۱، جکی استوارت نوشت و درآمد حاصل از انتشار آن به خیریه سرطانی‌ها اختصاص یافت که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. یک جمع‌آوری کننده کلکسیون بیتلز، مبلغی بالغ بر ۳۵۰ هزار پوند را به صورت ناشناس برای وسیله نقلیه ای که هریسون در ژانویه ۱۹۶۵ خریده بود، پرداخت کرد. روابط با دیگر بیتلزها. در بیشتر دوران حرفه ای بیتلز، روابط در این گروه نزدیک بود. پتی بوید، همسر سابق هریسون توضیح داد که چگونه بیتلز همه به یکدیگر تعلق داشتند" و
داد که چگونه بیتلز همه به یکدیگر تعلق داشتند" و اعتراف کرد: "جورج با دیگران چیزهای زیادی دارد که من هرگز نمی‌توانم دربارهٔ آنها بدانم. هیچ‌کس، حتی همسرانشان، نمی‌توانند آن را بشکنند یا حتی درک کنند". جان لنون طی مصاحبه‌ای خطاب به هریسون گفت:" زمانی که شروع کردیم او مانند شاگرد من بود". در سال ۱۹۷۴، هریسون در مورد هم گروه سابق خود جان لنون گفت: "جان لنون یک حرفه‌ای است و وظیفه سنگینی دارد، او فوق‌العاده است و من او را دوست دارم. اما در عین حال، او یک حرامزاده است… هاهاها". هریسون و مک کارتنی جزو اولین
است… هاهاها". هریسون و مک کارتنی جزو اولین نفرهایی بودند که بیتلز را تشکیل دادند، زیرا در یک اتوبوس مدرسه مشترک بودند و اغلب آکوردهای جدید گیتار را با هم یادمی‌گرفتند و تمرین می‌کردند. مک کارتنی گفت که او و هریسون معمولاً در اتاق خواب مشترک بودند. مک کارتنی از هریسون به عنوان «برادر کوچک» خود یاد کرده است. می‌توان گفت که از بین تمامی هم‌گروه‌های بیتلز، هریسون و رینگو استار بهترین رابطه را پس از جدایی داشتند. استار و هریسون تعداد دفعات متعددی را کنار یکدیگر مشغول به ضبط موسیقی برای حرفه‌های انفرادی خود شدند
به ضبط موسیقی برای حرفه‌های انفرادی خود شدند و بارها در اجراهای زنده کنار یکدیگر قرار گرفتند. اعمال بشردوستانه. هریسون در طول زندگی خود درگیر فعالیت‌های بشردوستانه و سیاسی زیادی بود. در دهه ۱۹۶۰، بیتلز از جنبش حقوق مدنی حمایت کرد و علیه جنگ ویتنام اعتراض کرد. در اوایل سال ۱۹۷۱، راوی شانکار با هریسون در مورد چگونگی ارائه کمک به مردم بنگلادش پس از طوفان بولا در سال ۱۹۷۰ و جنگ آزادی‌بخش بنگلادش مشورت کرد که سرانجام منجر به "کنسرت بزرگ خیریه بنگلادش" تبدیل شد که هریسون با سازماندهی کنسرت برای بنگلادش بیش از
که هریسون با سازماندهی کنسرت برای بنگلادش بیش از ۲۴۵٬۰۰۰ دلار جمع‌آوری کرد و حدود ۱۳٫۵ میلیون دلار از طریق انتشار آلبوم و فیلم کنسرت به دست آمد و درآمد کمک‌های هریسون و دوستانش و تمامی مشارکت کنندگان برای بنگلادش، اکنون به ۴۵ میلیون دلار می‌رسد. در ژوئن ۱۹۷۲، یونیسف از هریسون و شانکار، در مراسمی سالانه به منظور قدردانی از تلاش‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی آنها برای بنگلادش، با عنوان "Child Is the Father of Man" تقدیر کرد. از سال ۱۹۸۰، هریسون یکی از حامیان اصلی صلح سبز شد. در سال ۱۹۹۰، او به درخواست همسرش
اصلی صلح سبز شد. در سال ۱۹۹۰، او به درخواست همسرش اولیویا به نمایندگی از هزاران یتیم رومانیایی که پس از سقوط کمونیسم در اروپای شرقی توسط دولت رها شده بودند، کمک کرد و با همکاری جمعی از دوستانش مانند کلپتون، استار، التون جان و… آلبومی به نام "Nobody's Child: Romanian Angel Appeal(1990)" را منتشر کرد و درآمد این آلبوم را وقف یتیمان رومانیایی کرد. میراث. در سال ۱۹۶۵، هریسون و بقیه هم‌گروهی‌هایش در بیتلز نشان اعضای نظم امپراتوری بریتانیا (MBE) را از خود ملکه الیزابت در کاخ باکینگهام دریافت کردند. در سال ۱۹۷۱،
در کاخ باکینگهام دریافت کردند. در سال ۱۹۷۱، بیتلز برای فیلم "Let It Be" جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی را دریافت کرد. در دسامبر ۱۹۹۲، او اولین دریافت کننده جایزه قرن بیلبورد شد، افتخاری که به هنرمندان موسیقی، برای کارهای قابل توجهی که انجام داده‌اند اهدا می‌شود." "مجله رولینگ استون او را در فهرست "۱۰۰ گیتاریست برتر تمام دوران" در رتبه ۳۱ قرار داد. او همچنین در فهرست "۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران" توسط همین مجله، در رتبه ۶۵ قرار دارد. در سال ۲۰۰۲، در اولین سالگرد مرگ او، نمایش "کنسرتی برای جورج" در رویال
سالگرد مرگ او، نمایش "کنسرتی برای جورج" در رویال آلبرت هال برگزار شد. اریک کلاپتون این رویداد را سازماندهی کرد که شامل اجرای بسیاری از دوستان و همکاران موسیقی هریسون از جمله مک کارتنی و استار بود. یک فیلم مستند با عنوان جورج هریسون: زندگی در دنیای مادی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی در اکتبر ۲۰۱۱ اکران شد. در سال ۲۰۰۹، اتاق بازرگانی هالیوود در طی ماسم مجللی، به هریسون یک ستاره در مقابل ساختمان کاپیتول رکوردز اعطا کرد. تام هنکس بازیگر مطرح سینمای آمریکا در این مراسم سخنرانی کرد. سیاره کوچک ۴۱۴۹ هریسون که در
مراسم سخنرانی کرد. سیاره کوچک ۴۱۴۹ هریسون که در سال ۱۹۸۴ کشف شد پس از اسم او نام‌گذاری شد. هریسون پس از مرگ با جایزه "یک عمر دستاورد در صنعت موسیقی" در فوریه ۲۰۱۵ مفتخر شد. دارایی خالص جرج هرسیون زمان مرگش حدود ۴۰۰ میلیون دلار تخمین زده شد. منابع. All information are referenced from the , from wikipedia itself. it also contains strong translations from a native Farsi speaker.
حسن فتحی (زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۳۸) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویسِ ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر است. او کار حرفه‌ای خود در تلویزیون را با کارگردانی مجموعه تلویزیونی "همسایه‌ها" در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. مجموعه‌های تلویزیونی "پهلوانان نمی‌میرند"، "شب دهم"، "مدار صفر درجه"، "میوه ممنوعه"، "زمانه"، "شهرزاد" و "جیران" از آثار فتحی در عرصه سریال‌سازی است. زندگی. حسن فتحی متولد محله نظام آباد تهران است. او از سوی پدر اصالتی خوانساری و از جانب مادر اصالتی زنجانی دارد. وی دارای دانشنامه کارشناسی روان‌شناسی از دانشگاه
وی دارای دانشنامه کارشناسی روان‌شناسی از دانشگاه شهیدبهشتی تهران و کارشناسی ارشد رشته کارگردانی نمایش از دانشگاه آزاد اسلامی است. همسر پیشین وی اعظم بروجردی، کارگردان و نمایشنامه‌نویس تئاتر است. آنان دو فرزند به نام‌های محمدرضا و امیرحسین دارند. امیرحسین از کودکی نقش‌های کوتاهی در سریال‌های پدرش بازی کرده است از جمله شب دهم و مدار صفر درجه. چند سال بعد در نوجوانی نقشی فرعی در فیلم کیفر بر عهده گرفت و در نهایت کار حرفه‌ای بازیگری را با سریال "شهرزاد" آغاز نمود. فتحی فعالیت‌های هنری خود را با بازیگری تئاتر
فتحی فعالیت‌های هنری خود را با بازیگری تئاتر در دوران دانشجویی آغاز کرد ولی به‌طور جدی از سال ۱۳۶۸ با نوشتنِ نقدِ تئاتر و سینما در مجلاتی همچون سروش، تماشاخانه، دنیای تصویر و نمایش و نیز نویسندگی و کارگردانیِ تئاتر وارد دنیای هنر شد؛ که از این حیث او را می‌توان یک کارشناس و پژوهشگر هنر و سینما برشمرد. او از سال ۱۳۷۲ به سیمای جمهوری اسلامی ایران پیوست و به ساختِ سریال پرداخت و از سال ۱۳۸۳ با ساختِ فیلمِ سینماییِ ازدواج به سبک ایرانی در جَرگه کارگردانان سینمای ایران قرار گرفت. وی در دانشگاه‌های مختلفی به
ایران قرار گرفت. وی در دانشگاه‌های مختلفی به عنوانِ استاد تدریس می‌کند و هم‌اکنون مدیر آموزشی مؤسسه فرهنگی هنری کارنامه است. سبک. حسن فتحی که یکی از کارگردان‌های مهم در عرصه سریال‌سازی در دو دهه گذشته سینما به حساب می‌آید با علاقه وافر خود به فرهنگ و تاریخ معاصر ایران نشان داده است که می‌توان سریال‌های پرمخاطب را در سبک و سیاق متفاوت بر صفحه جادویی تلویزیون در حالی منعکس نمود که مخاطب با شخصیت‌های داستان همدلی قابل قبولی نشان دهد. شاخصه مهم آثار تلویزیونی او دیالوگ‌های خاص با ضرباهنگ مناسب و استفاده به‌جا
دیالوگ‌های خاص با ضرباهنگ مناسب و استفاده به‌جا از آنها در بستر فیلم‌نامه‌ای قابل قبول و در بسیاری از لحظات، ساختارشکن است. همین امر در بررسی کلیت آثار او برگ برنده سریال‌های پرمخاطب کارنامه هنری اوست. شناخت خوب او از جامعه معاصر و آشنایی وی با موضوعات مورد پسند متناسب با فرهنگ بومی تماشاگر ایرانی آثار او را در رده بهترین مجموعه‌های سیما در دو دهه گذشته قرار داده است. این کارگردان در سریال‌هایش، ژانرهای گوناگونی را تجربه کرده است اما وجه اشتراک آثارش، پس‌زمینهٔ عاشقانه‌شان است. فتحی برای اجرای موسیقی میانی
عاشقانه‌شان است. فتحی برای اجرای موسیقی میانی و پایانی سریال‌هایش با خواننده‌های سرشناسی همچون همایون شجریان، احسان خواجه امیری، محسن چاوشی، علیرضا قربانی و محمد اصفهانی همکاری داشته است.
نانجینگ (یا نانکینگ) (پین‌یین: Nánjīng) پایتخت استان جیانگسو در چین و شهری با اهمیت بسیار در تاریخ و فرهنگ چین است. نانجینگ در دوره‌های مختلف تاریخی پایتخت چین بوده است و به عنوان یکی از «چهار پایتخت باستانی بزرگ چین» شمرده می‌شود. جمهوری چین، که تنها تایوان و جزیره‌های اطراف آن را کنترل می‌کند، آن را به عنوان پایتخت رسمی خود به رسمیت می‌شناسد. این شهر در منطقه اقتصادی دلتای رود یانگ تسه بنا شده است و همیشه یکی از مهم‌ترین شهرهای چین بوده است. جدا از این که در طول شش سلسله پایتخت چین بوده است در ضمن در طول
در طول شش سلسله پایتخت چین بوده است در ضمن در طول تاریخ به عنوان یکی از مراکز ملی تحصیلات، تحقیق، ترابری و گردشگری بوده است. در منطقه چین شرقی این شهر از لحاظ مرکزیت تجاری دوم است و تنها شانگهای از آن بالاتر است. جیانگ هوکون شهردار کنونی این شهر است و لو ژیژون دبیر کمیته نانجینگ حزب کمونیست چین است. مجموعاً بیش از هشت میلیون نفر در این شهر زندگی می‌کنند و ۶۵۹۸ کیلومتر مربع وسعت دارد. کد تلفن منطقه‌ای آن ۲۵ است. کشتار نانجینگ. در ۹ دسامبر ۱۹۳۷، ارتش سلطنتی ژاپن این شهر را که در گذشته پایتخت جمهوری چین بوده
این شهر را که در گذشته پایتخت جمهوری چین بوده اشغال می‌کند و در طی شش هفته، صدها هزار نفر از اهالی شهر را می‌کشد و بین بیست تا هشتاد هزار زن را مورد تجاوز جنسی قرار می‌دهد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۰۷.
کمیته مرکزی حزب کمونیست چین بالاترین ارگان درون حزب کمونیست چین بین کنگره‌های حزبی است. کمیته مرکزی حدود ۳۰۰ عضو دارد و دفتر سیاسی حزب کمونیست چین را تعیین می‌کند. با این که کمیته مرکزی مانند یک قوه مقننه عمل نمی‌کند، نهاد مهمی است زیرا اعضای اصلی حزب، ارتش و دولت در آن هستند. کمیته مرکزی بزرگ‌تر از دفتر سیاسی است و به نوعی طیف ایدئولوژیک وسیع تری در خود دارد. بعضی تحلیلگران می‌گویند که هو جینتائو در بخشی از تلاش‌هایش برای افزایش دموکراسی درون حزبی، تلاش می‌کند قدرت کمیته مرکزی را افزایش دهد. دو عمل مهم هو
قدرت کمیته مرکزی را افزایش دهد. دو عمل مهم هو لغو کنفرانس رهبری سنتی آگوست در بدایهه و مقدار نسبتاً وسیع پوشش رسانه‌ای جلسات پلنوم کمیته مرکزی در اکتبر ۲۰۰۳ بود. اکنون (۲۰۱۳) حزب کمونیست چین ۸۰ میلیون نفر عضو دارد و دبیرکل حزب کمونیست چین شی جین پینگ است که جانشین هو جینتائو شد. رئیس کمیته مرکزی جمهوری خلق چین شی جین پینگ می‌باشد.
ژان باتیست پوکلن (؛ تعمید داده شده ۱۵ ژانویه ۱۶۲۲ – درگذشته ۱۷ فوریه ۱۶۷۳) یا مولیر یکی از سه نمایشنامه‌نویسِ برترِ قرن هفدهم در فرانسه و یکی از بزرگ‌ترین کمدی‌نویسِ‌ها و هنرپیشه‌های تئاتر در اروپا به همراه پیر کورنی و ژان راسین بود. در زمینه کمدی‎نویسی پس از نویسندگان معروف یونان قدیم مانند آریستوفان و مناندر و کمدی سازهای روم قدیم از قبیل پلوتوس و ترنتیوس کسی تا به امروز به پای او نرسیده‌است. زندگی. مولیر ده ساله بود که مادرش را از دست داد. ابتدا در مدرسه‌ای که بیشتر اختصاص به اشراف داشت درس می‌خواند و
که بیشتر اختصاص به اشراف داشت درس می‌خواند و سپس بعد از مدتی در نزد یک نفر از دوستان پدرش موسوم به پی‌یر گاسندی کشیش معروف مشغول به تدریس بود. پدرش اهل کسب و کار و تجارت بود و اسباب و اثاثیه خانه می‌فروخت و چنانچه مرسوم آن زمان بود عنوان جنس فروش سلطنتی و «پیشخدمت حضور» شاهی را داشت. مولیر نیز در ابتدای جوانی نزد پدر خود به کار و کاسبی می‌پرداخت ولی عاقبت روزی فرا رسید که میان پدر و پسر جدایی افتاد و تا پایان عمر نزدیکی حاصل نگردید. وی همچنین علاوه بر شغل پدری دارای سمت «پیشخدمت حضور» پادشاه نیز بود. مولیر
دارای سمت «پیشخدمت حضور» پادشاه نیز بود. مولیر جوان در ابتدا کمی در کار خود متردد و دودل بود و نمی‌دانست که آیا بهتر است شغل و پیشه پدر را دنبال کند یا به شغل قضاوت و وکالت بپردازد ولی سرانجام روزگار و تقدیر کار را بر او آسان نمود و با خانواده‌ای آشنا شد که کارشان بازیگری در تئاتر بود؛ و در سن بیست و یک سالگی ورق برای او برگشت و تا آخر عمر در کار صحنه مشغول گشت. خانواده بژار ابتدا به‌طور دوره‌گردی مشغول اجرای نمایش بودند و مولیر به دختر آنها مادلن بژار بازیگر معروف علاقه‌مند شد. وی به پدرش نامه‌ای نوشت که
معروف علاقه‌مند شد. وی به پدرش نامه‌ای نوشت که دیگر حاضر به ادامه پیشه پدری اش نیست و از وی مطالبه میراث مادری اش را کرد. از آن زمان رابطه با پدرش قطع شد و وی به خانواده بژار ملحق گردید. دسته خانواده بژار نامش «دسته خانواده» بود که بعد از الحاق مولیر به تئاتر ایلوستر تغییر نام داد. پس از آنکه مولیر به دسته خانواده بژار ملحق گردید در پاریس مشغول به کار شد اما چندان موفقیت‌آمیز نبود؛ بنابراین مولیر و همکارانش تصمیم گرفتند از پاریس بیرون رفته و راه غرب و جنوب فرانسه را پیش بگیرند. حدود سیزده سال مشغول این
فرانسه را پیش بگیرند. حدود سیزده سال مشغول این دوره‌گردی‌ها بود و در سن سی شش سالگی به پاریس برگشت. در سال ۱۶۵۹ طنز زن‌های فضل‌فروش مضحک را نوشت و بسیار مشهور گردید و همین باعث شد که مشمول الطاف مخصوص لویی چهاردهم قرار بگیرد که در آن زمان پادشاهی بیست و یک ساله بود و نه سال بود که بر تخت سلطنت نشسته بود. این علاقه مسبب این شد که مولیر در آن جامعه بسته با آزادی بیشتر، به بیان انتقاد و مشکلات جامعه با زبان طنز بپردازد. مولیر منتقدان بسیاری داشت. آنها به بهانه دفاع از مذهب کارشکنی‌هایی در مسیر فعالیت او انجام
دفاع از مذهب کارشکنی‌هایی در مسیر فعالیت او انجام دادند. آنها می‌گفتند که مولیر بی‌دینی را به روی صحنه تئاتر آورده‌است. نمایشنامه مکتب زنان در حقیقت بی عفتی و بی عصمتی است و تارتوف نمایشنامه‌ای است شیطانی و دون ژوان سراپا کفر است. به‌طور خلاصه منتقدان می‌گفتند که مولیر خناسی است که به لباس انسان درآمده. یکی از دوستان و دوستداران وی بوالو ی جوان بود که مقام وی را بالاتر از کورنی و حتی راسین می‌دانست و معتقد بود مولیر از هر کس دیگری بهتر توانسته طبیعت را بفهمد. حتی بعد از مرگ مولیر در محضر لویی چهاردهم در
حتی بعد از مرگ مولیر در محضر لویی چهاردهم در آنجایی که از بوالو پرسیده می‌شود که چه کسی بزرگ‌ترین شخص این عصر است وی در پاسخ می‌گوید: مولیر از علت تغییر نام وی از ژان باتیست پوکلن به مولیر اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما احتمال داده می‌شود که زمانی به عنوان پیشخدمت مخصوص در رکاب لویی سیزدهم پادشاه فرانسه در ایالت لانگداک مسافرت می‌کرد، در دهکده‌ای به نام مولیر اولین بار با معشوقه خود مادلن بژار آشنا شد. به همین مناسبت و به یاد راز و نیازهای شبانه اسم آنجا را برای خود اختیار نمود مولیر پس از شکست در زندگی
را برای خود اختیار نمود مولیر پس از شکست در زندگی زناشویی و بعد از موج بیرحمانه منتقدان به نگارش کارهای سطحی روی آورد. وی پس از آنکه از بی مهری معشوقه اش مادلن رنج بسیار برد، سرانجام در سال ۱۶۶۲ میلادی با آرماند (دختر یا خواهر جوان مادلن) که بیست و یک سال از مولیر جوان تر بود ازدواج کرد. او بین سال‌های ۱۶۲۲ –۱۶۷۳ در پاریس زندگی کرد. این دختر هم موجبات تلخکامی شوهر بیچاره خود را از هر جهت فراهم ساخت و کار به جایی کشید که بی وفایی او ورد زبان‌ها گردید. دشمنان مولیر که روز به روز زیادتر می‌شدند مدام بر