payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تهران بازنشسته شد و در سال ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را بدست آورد. او از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در بامداد ۲۶ آبان ۱۳۴۷ درگذشت. پیکر وی با تشریفات بسیار در رشت، در آرامگاه خانوادگی خود به خاک سپرده شد. پس از درگذشت وی مجالس بزرگداشت و یادبود بسیاری در کشورهای آلمان، هند، پاکستان، فرانسه و در شهرهای مختلف ایران از جمله در تهران، رشت، شیراز، اصفهان و کرمان برگزار شد و بزرگان علم و ادب از دانش، بزرگواری، خدمات علمی و تلاش‌های این
ادب از دانش، بزرگواری، خدمات علمی و تلاش‌های این دانشمند در شناساندن فرهنگ ایران باستان تجلیل کردند. در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۵ پوراندخت پورداوود تنها فرزند پورداوود و همسر آلمانی‌اش گفت‌وگویی را با روزنامه "اطلاعات" انجام داد و دربارهٔ پدر خود گفت: «پدرم به‌عنوان یک ایران‌شناس، همیشه در کار غوطه‌ور بود و خانه ما مجمعی برای دانش‌پژوهان و دانشجویانی بود که در مکتب او به سوادآموزی مشغول بودند، حتی انجمن ایران‌شناسی در منزل ما تشکیل می‌شد، اما گرفتاری‌های شغلی پدرم باعث دوری وی از خانواده نمی‌شد. پدرم به‌هیچ‌وجه اهل
دوری وی از خانواده نمی‌شد. پدرم به‌هیچ‌وجه اهل ریا و تزویر نبود و در برخورد با افراد، به مقام آنها نمی‌اندیشید. مادرم همیشه می‌گفت: پدر، اول از همه عاشق ایران باستان و کارش است و بعد عاشق تو، سپس کتاب‌هایش و در آخر مرا دوست دارد. او یک قصه گوی توانا بود و همیشه برای من قصه می‌گفت، قصه‌هایی که خودش می‌ساخت و تنها پندی که همیشه به من می‌داد تکرار شعار پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک بود. بیشتر وقت پدرم به مطالعه و بحث می‌گذشت. هندوستان را به دلیل آثار باستانی‌اش بسیار دوست می‌داشت. از افتخارات پدرم دریافت
بسیار دوست می‌داشت. از افتخارات پدرم دریافت جایزه تاگور بود. همچنین جایزه‌ای که از واتیکان و نشانی که از دولت آلمان به پاس مقام ادبی خود دریافت کرده بود.» پیرامون روش کار و اثرگذاری او. پورداوود را بنیادگذار ایران‌شناسی در سرزمین ایران و زنده‌کنندهٔ فرهنگ و زبان‌های ایران باستان دانسته‌اند. وی از کودکی به دانستن اوضاع ایران قدیم علاقه‌مند بود و چون به سن رشد رسید، مطالعهٔ کتاب‌هایی را که راجع به ایران باستان بود، بر مطالعهٔ کتاب‌های دیگر ترجیح داد. به‌ویژه کتاب‌های مربوط به دین زردشتی بیش از همه توجه او را
مربوط به دین زردشتی بیش از همه توجه او را به خود جلب کرد و سال‌های دراز در این‌باره به پژوهش پرداخت (پورداود، "مقدمه بر یشت‌ها"، ۱۱–۱۲) و با آگاهی وسیعی که از زبان‌های فرانسه، آلمانی، انگلیسی، عربی و ترکی و دیگر زبان‌های کهن داشت، همه کتاب‌های مربوط به ایران قدیم را - که به زبان‌های گوناگون نوشته شده بود - در کتابخانهٔ شخصی گرد آورد. وی تا آخرین دقایق حیات سرگرم مطالعه و بررسی بود و در این راه از مباحثه و مکاتبه با دانشمندان بزرگ ایران‌شناسی جهان غرب از جمله یوزف مارکوارت، مان، مارتین هارتمان، فرانک، هانس
یوزف مارکوارت، مان، مارتین هارتمان، فرانک، هانس هاینریش شدر، براون، اویگن میتووخ، ولادیمیر مینورسکی، فریتز ولف و ادگار بلوشه دریغ نمی‌کرد. بر اثر کوشش‌های پیگیر او ایرانیان می‌توانند "اوستا" را به زبان فارسی سادهٔ امروزی بخوانند و از اوضاع و رسوم و اخلاق و مواعظ و حِکم، معتقدات دینی، روایت‌های تاریخی و اساطیری نیاکان خود آگاه شوند. خدمت بزرگ او دربارهٔ تفسیر "اوستا" به خدماتی تشبیه شده‌است که هوگو گروته و هنری راولینسون در سده ۱۹ (میلادی) نسبت به کشف الفبای میخی کردند و جهان را از تاریخ قوم آریایی و ایران
میخی کردند و جهان را از تاریخ قوم آریایی و ایران هخامنشی آگاه ساختند. ترجمه و گزارش "اوستا" برجسته‌ترین اثر پورداوود به‌شمار می‌رود. با در نظر گرفتن سیاق عبارت‌های اوستایی و دور بودن آن‌ها از شیوهٔ زبان فارسی امروز و نیز با توجه به متن مشکل و پر از ابهام اوستای نخستین، اهمیت کار پورداوود روشن می‌شود. او می‌کوشید ترجمه‌ای روان از اوستا به دست دهد و بدون آنکه از حدود قواعد زبان فارسی دور شود، با استفاده از واژه‌های کهن، ترکیباتی رسا و خوش‌آهنگ پدید آورد. امتیاز دیگر کار او مقدمه و توضیحاتی است که برای هر یک
دیگر کار او مقدمه و توضیحاتی است که برای هر یک از بخش‌های "اوستا" نگاشته‌است. این مجموعه علاوه بر تفسیر و ترجمه، لغت‌نامهٔ بزرگی در ریشه‌شناسی واژه‌های ایرانی نیز هست و از بهترین مآخذ برای پی بردن به فرهنگ ایران باستان به‌شمار می‌آید. پورداوود در پژوهش‌های خود روش دانشمندان آلمانی را به کار می‌بست. او به خصوص از نظر نشان دادن مراجع متعدد و حواشی بسیار، تحت تأثیر آنان بود و نزد ایران‌شناسان جهان مقامی والا داشت. او به سبب احاطه کامل به زبان‌های آلمانی و فرانسوی و دانستن زبان‌های عربی و انگلیسی و در پیروی از
و دانستن زبان‌های عربی و انگلیسی و در پیروی از روش پژوهش اروپاییان در میان معاصران خود کم‌نظیر بود. دقت وسواس‌گونه در ذکر منابع، به کار بردن جمله‌های کوتاه و کامل، پرهیز از تصنع، سادگی، گنجاندن معانی بسیار در عبارت‌های مختصر، دوری از تکرار و پرهیز از اطناب از ویژگی‌های مهم وی در کار تألیف و ترجمه به‌شمار می‌آیند. پورداوود از واژه‌سازی‌های نابهنجار و نامربوط پرهیز می‌کرد و اصراری در به کار بردن الفاظ عربی نداشت و آن‌ها را ساخته ایرانیان و جزو گنجینه زبان فارسی می‌دانست. پافشاری او در پارسی‌گویی در نظر برخی
می‌دانست. پافشاری او در پارسی‌گویی در نظر برخی رنگ‌وبوی تعصب داشت و می‌پنداشتند با زبان عربی دشمنی دارد. پورداوود در طول سال‌ها استادی خود، شاگردان فراوانی تربیت کرد که هریک خود معلمان و پژوهشگران نامدار در عرصهٔ ادب و فرهنگ ایران شمرده می‌شوند و از آن میان محمد معین، محمد مقدم، بهرام فره‌وشی، احسان یارشاطر و جلیل دوست‌خواه بیش از دیگران شناخته‌شده هستند. مرکز ایران‌شناسی پورداوود. کوشایی ستایش‌برانگیز پورداوود برای برگردان اوستا به زبان فارسی و آشنایی دیگربار ایرانیان با این کتاب مِینویی، در نوشته‌های
ایرانیان با این کتاب مِینویی، در نوشته‌های بسیاری آمده‌است. او در این راه دشوار دست به کوششی زد که به‌راستی شگفت‌انگیز است. ازاین‌رو در سال ۲۰۱۶ میلادی مرکز ایران‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس با کمک خانواده پورداوود «مرکز ایران‌شناسی پورداوود» را بنیاد گذاشت و در آوریل همان سال جشنی به بهانه بنیاد نهادن آن مرکز پژوهشی و دانشگاهی برپا کرد. سرپرستی مرکز ایران‌شناسی پورداوود را دکتر رحیم شایگان بر دوش دارد. شعرها. پورداوود از همان آغاز مکتب به سوی شاعری کشش داشت. در هنگام کودکی او نوحه‌سرایی رواج داشت و
داشت. در هنگام کودکی او نوحه‌سرایی رواج داشت و او هم نخستین شعرهایش را در قالب مرثیه سرود. در رشت در زمان سوگواری دسته‌های سینه‌زنی شعرهایش را می‌خواندند. بازنشر آثار. آثار ادبی ابراهیم پورداوود توسط برخی از سازمان‌ها و مراکز در ایران بازنشر شده‌است: عقاید. مذهب. پورداوود دوستدارِ ایران و تاریخ کهن آن بود و همهٔ زندگی علمی او در همین جهت بود. هنگامی که از او در مورد دین و مذهبش می‌پرسیدند می‌گفت: «اگر پرسی ز کیش پورداوود/جوان پارسی ایران پرستد». با این وجود، او در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمده‌بود، هیچگاه
او در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمده‌بود، هیچگاه تغییر مذهب نداد و در آلمان به شیوهٔ اسلامی ازدواج کرد. بعدها پیشنهاد اختصاص زمینی برای آرامگاهش توسط زرتشتیان را رد کرد و سرانجام در رشت به شیوهٔ اسلامی دفن شد. دیدگاه سیاسی و اندیشه. پورداوود ملّی‌گرا و میهن‌پرست بود. او همچنین ضدّ پادشاهی قاجار بود و چون برخی دیگر از ایرانیان آن پادشاهی را بیگانه می‌دانست. چنان که در "پوراندخت‌نامه" در شعر «اندر سپری شدن روزگاری شهریاری آل قاجار» چنین سرود: پورداوود در سال‌هایی که با سخت‌کوشی بسیار سرگرم انجام پژوهش‌های
که با سخت‌کوشی بسیار سرگرم انجام پژوهش‌های بنیادین و گسترده خود بود و دریچه‌ای نو بر روی ایرانیان گشود تا پیشینه دیرینه خود را بهتر بشناسند، از زخم‌زبان‌ها در امان نبود. زمانی که او در سال ۱۳۴۴ دو داستان از "شاهنامه" را به خواست شرکت نفت ایران چاپ کرد. جلال آل‌احمد به‌سختی بر او تاخت و پورداوود را به تعصب نژادی و فرهنگی متهم کرد. درحالیکه آل‌احمد شاگرد پورداوود در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود و از دانش استادش نکته‌ها آموخته بود.
طبل نوعی ساز موسیقی از دسته سازهای کوبه‌ای است. طبل تشکیل شده از حداقل یک پوسته، به نام پوسته طبل، که به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شده‌است. طبل یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به‌شمار می‌رود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت مانده‌است. ساختار. دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده می‌شود به‌طور ثابت دایره می‌باشد، اما شکلِ دیگر قسمت‌های آن بسیار گوناگون است. در موسیقی سنتی غرب، رایج‌ترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد یا روی آن هم پوسته کشیده
طبل ممکن است باز باشد یا روی آن هم پوسته کشیده باشند، که به آن طبل دوسر می‌گویند. معمولاً در بین دو سر این نوع طبل‌ها حفره‌ای ایجاد می‌کنند تا صدا تشدید شود. در گذشته طبل به جز کاربرد در زمینه موسیقی، در ارتباطات نیز کاربرد داشته، و بعضی مواقع از آن برای فرستادن پیام نیز استفاده می‌کردند.
درام کیت (به انگلیسی: Drum Kit) که درام‌سِت یا درام نیز خوانده می‌شود، مجموعه‌ای از طبل‌ها و دیگر سازهای کوبه‌ای (به‌طور معمول سنج) است که توسط یک نوازنده و با استفاده از دو چوبک طبل نواخته می‌شود و پدال‌هایی از طریق حرکت پا نواختن بیس درام (به انگلیسی: Bass Drum) و سنج های-هت را کنترل می‌کنند. یک درام‌ست ترکیبی از چندین طبل (که به صورت کلاسیک به عنوان پوست‌صداها، از ردهٔ دو سیستم دسته‌بندی هورن‌بوستل-زاکس شناخته می‌شوند) و خودصداها (به صورت خاص سنج‌ها) است. با این‌حال یک درام‌ست می‌تواند دارای اجزای دیگری
با این‌حال یک درام‌ست می‌تواند دارای اجزای دیگری همچون بلوک چوبی یا زنگوله (که در سطح ۱ سیستم دسته‌بندی هورن‌بوستل-زاکس قرار دارد) باشد. با ورود به دهه نخست هزاره سوم میلادی، برخی از درام‌ست‌ها به سازهای الکترونیکی (که در سطح ۵۳ سیستم هورن‌بوستل-زاکس قرار دارند) مجهز شدند. همچنین در این دوران هر دو حالت درام‌ست‌های دوگانه (ترکیبی از سازهای آکوستیک و الکترونیک) و تماماً الکترونیک مورد استفاده آهنگسازان قرار می‌گیرند. یک درام‌ست استاندارد (برای یک نوازندهٔ راست دست)، طبق همان چینشی که در موسیقی‌های عامه‌پسند
دست)، طبق همان چینشی که در موسیقی‌های عامه‌پسند مورد استفاده قرار می‌گیرد، دارای اجزای زیر است: تمام اجزای نامبرده به عنوان سازهای کوبه‌ای با کوک نامعین شناخته می‌شوند، که این امر به آهنگساز اجازه می‌دهد تا قطعات مربوط به درام را از طریق سیستم نت‌نویسی درام ثبت نماید. در حالیکه بسیار از سازها همچون گیتار و پیانو قابلیت نواختن ملودی و آکوردها را دارند، بسیاری از درام‌ست‌ها به خاطر تولید اصوات فاقد زیروبمی از این امکان عاجزند. درام‌ست بخشی از ساختار ریتم آهنگ محسوب می‌شود و در بسیاری از سبک‌های موسیقایی از
محسوب می‌شود و در بسیاری از سبک‌های موسیقایی از جمله راک، پاپ، بلوز و جَز مورد استفاده قرار گرفته‌است. دیگر سازهای استاندارد مورد استفاده در ساختار ریتم آهنگ‌ها شامل پیانو، گیتار الکتریک، گیتاربیس، و کیبورد می‌شود. بسیار از نوازندگان درام، کیت مورد استفاده خود را از ترکیب استاندارد خارج کرده و با گسترش آن، طبل‌ها، سنج‌ها و قسمت‌های کوچک و بزرگ دیگری به آن اضافه می‌کنند. در برخی از سبک‌های موسیقی، استفاده از این الحاقیات لازم است. به عنوان مثال درامرهای راک و متال گاهی از بیس‌درام‌های دوتایی استفاده
راک و متال گاهی از بیس‌درام‌های دوتایی استفاده می‌کنند. برخی دیگر از نوازندگان نیز اجزای اصلی درام‌ست را حذف و ترکیبی به مراتب کوچک‌تر از حالت استاندارد به وجود می‌آورند. تاریخچه. پیش از شکل‌گیری درام‌ست، طبل‌ها و سنج‌ها در ترکیب موسیقی نظامی و ارکسترال به صورت جداگانه توسط پرکاشنیست‌های مختلف نواخته می‌شد. در دههٔ ۱۸۴۰ میلادی، نوازندگان پرکاشن شروع به آزمون و خطا در استفاده از پدال به منظور نواختن بیش از یک ساز در آن واحد نمودند. اما این ابزار تا حدود ۷۵ سال پس از اولین استفاده به تولید انبوه نرسید. در
سال پس از اولین استفاده به تولید انبوه نرسید. در دههٔ ۱۸۶۰ نوازندگان شروع به ترکیب طبل‌های مختلف در قالب یک درام‌ست نمودند. دابل-درامینگ (به انگلیسی: Double Drumming) به گونه‌ای ساخت و پرداخت شده بود که نوازنده را قادر به نواختن طبل با چوبک، و سنج‌ها با کوبش پا می‌نمود. با این رویکرد، طبل بزرگ معمولاً بر ضرب‌های ۱ و ۳ (در ضربآهنگ ۴/۴) نواخته می‌شد. با اینکه این سبک از اجرای سازهای کوبه‌ای در ابتدا برای رژه‌های نظامی طراحی شده بود، رویکرد سادهٔ آن موجب تولد موسیقی رگتایم گردید. نوازندگی درام. جریان اصلی.
موسیقی رگتایم گردید. نوازندگی درام. جریان اصلی. نوازندگی درام‌ست، چه به عنوان بخشی از ساختار ریتمیک یه آهنگ و چه در قالب یک تکنوازی دارای دو بخش اصلی است: درام فیل. یک درام فیل (به انگلیسی: Drum Fill) خروجی از یک ساختار ریتمیک تکراری در یک آهنگ است. درام فیل به منظور «پرکردن» فاصلهٔ میان انتهای یک بخش از آهنگ تا بخش بعدی است. درام فیل‌ها از نمونه‌هایی کوتاه و ساده متشکل از چند ضرب تام-تام یا طبل کوچک، تا ریتم‌هایی متمایز برروی سنج های-هت متنوع هستند. درام فیل‌های در برخی موارد به تکنوازی‌هایی کوتاه از
فیل‌های در برخی موارد به تکنوازی‌هایی کوتاه از درام‌ست تبدیل می‌شوند. گذر از تأثیر درام‌فیل در افزودن زینت و تنوع به قطعات موسیقی، این جملات موسیقائی نقش بسزایی را در آماده‌سازی شنونده برای تغییرات قابل ملاحظه در ساختار موسیقی ایفا می‌کند. نوعی از درام فیل (به انگلیسی معروف به Vocal Cue) جمله‌ای کوتاه است که پیش از شروع صدای خواننده اجرا می‌شود. همچنین درام فیل پایانی با نواختن سنج کرَش برروی اولین ضرب، اغلب به ترجیع بند یا بخش جدید آهنگ منتهی به می‌شود. اجزای تشکیل‌دهنده درام‌ست. یک درام ست به‌طور تخمینی
تشکیل‌دهنده درام‌ست. یک درام ست به‌طور تخمینی به ۴ دستهٔ اصلی از اجزای تشکیل دهنده قابل تقسیم است: طبل‌کوچک (به انگلیسی: Snare Drum) و سنج‌ها هستهٔ «شکستنی‌ها» در درام‌ست محسوب می‌شوند. از این رو:
ساختمان داکوتا یکی از قدیمی‌ترین و گران‌ترین ساختمان‌های مسکونی در محله منهتن شهر نیویورک است که در مجاورت پارک مرکزی نیویورک قرار دارد. شُهرت ساختمان داکوتا بیشتر بخاطر قدمت تاریخی آن و ساکنین معروف و مشهوری است که در آن زندگی کرده یا می‌کنند. تاریخچه. ساختن ساختمان داکوتا از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۴ به طول انجامید. آرشیتکت ساختمان داکوتا، هنری هاردنبرگ بود که از طراحان بنام آنزمان در آمریکا بود. ساختمان داکوتا به شکل حرف U (که نوع خاصی از طراحی قرن ۱۸ میلادی است) طراحی و ساخته شده است. از جمله افراد مشهوری که در
طراحی و ساخته شده است. از جمله افراد مشهوری که در ساختمان داکوتا زندگی می‌کردند، می‌توان به خواننده انگلیسی گروه بیتلز، جان لنون اشاره کرد که در جلوی ساختمان فوق به ضرب گلوله به قتل رسید. همچنین در چند کتاب داستانی و فیلم به ساختمان داکوتا اشاره شده است. ساکنین مشهور. ساختمان داکوتا خانه افراد مشهوری همچون:
زبان براهویی یکی از زبان‌های دراویدی است که به‌طور عمده توسط براهویی‌های ساکن در بلوچستان پاکستان، جمعیت‌های پراکنده در ایران، افغانستان، و ترکمنستان، و نیز توسط اجتماعات براهویی در قطر، امارات متحده عربی، و عراق تکلم می‌شود. گویشوران این زبان با گویشوران زبان‌های دراویدی در جنوب هند فاصله دارند که از نظر جغرافیایی نزدیک‌ترین مسافت بین براهویی‌ها و دیگر اقوام دراویدی‌زبان است. ناحیهٔ کلات، شهرستان خضدار، ناحیهٔ مستونگ، ناحیهٔ کوئته، ناحیهٔ کچهی، و ناحیهٔ نصیرآباد در بلوچستان پاکستان، عمده‌ترین جمعیت براهویی
در بلوچستان پاکستان، عمده‌ترین جمعیت براهویی زبان را در خود جای داده‌اند؛ براهویی در ایالت سند نیز تکلم می‌شود که گویشوران آن به‌طور عمده در لارکانه و نوابشاه حضور دارند. نام. زبان براهویی نام خود را از مردم براهویی گرفته‌است. با این وجود در منابع تاریخی و در میان مردم به نام‌های بروهی، بروهكی، كورگالّی و کُردگالی نیز شناخته می‌شود. این نام‌گذاری در حالی‌ست که این زبان به لحاظ زبان‌شناختی ارتباطی با زبان کُردی ندارد. منابع. براهویی
پاول دیوید هیوسن معروف به بونو وکس (Bono Vox)، خواننده ایرلندی گروه راک یوتو (U۲) است. وی یکی از مشهورترین خوانندگان روز دنیا محسوب می‌شود. بونو همچنین دارای باورهای سیاسی و اجتماعی ممتاز و انسان دوستانه‌ای است که از آنجمله می‌توان به تلاشهای وی برای صلح میان ایرلند شمالی و جنوبی، فراهم کردن داروهای ارزان برای مردم فقیر قاره آفریقا که مبتلا به ویروس ایدز هستند و همچنین لابی‌گری برای بخشش بدهیهای کشورهای فقیر آفریقایی اشاره کرد. در دسامبر سال ۲۰۰۶، مجله تایم، بونو را در لیست یکصد شخصیت تأثیرگذار جهان قرار
بونو را در لیست یکصد شخصیت تأثیرگذار جهان قرار داد. همچنین در سالهای ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ نام بونو در فهرست نامزدان دریافت جایزه صلح نوبل قرار داشت.
ماریا شاراپووا (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۸۷) تنیس‌باز سرشناس روس و دارنده ۵ عنوان قهرمانی مسابقات گرند اسلم تنیس جهان است که در سال ۲۰۲۰ از دنیای تنیس خداحافظی کرد. او در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۲ رتبه اول بین تنیس‌بازان زن دنیا را کسب کرد. او در سال ۲۰۰۸ با کنار زدن رقبایی مانند ژوستین آنه و آنا ایوانوویچ قهرمان اولین گرند اسلم سال یعنی مسابقات تنیس آزاد استرالیا شد.او جزء ده تنیس‌باز زن جهان است که توانسته هر ۴ مسابقات تنیس ویمبلدون ۲۰۰۴، آزاد آمریکا ۲۰۰۶، آزاد استرالیا ۲۰۰۸ و آزاد فرانسه ۲۰۱۴ را فتح کند. همچنین او برای
و آزاد فرانسه ۲۰۱۴ را فتح کند. همچنین او برای نخستین‌بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرد و برنده مدال نقره شد. او در ۸ فینال گرند اسلم حضور داشته که در ۴ رقابت بازنده شده است. وی جزء ۳۰ تنیس‌باز برتر جهان در طول تاریخ است.شاراپووا نخستین زنی روسی است که در صدر جدول رتبه‌بندی انجمن تنیس زنان جهان قرار گرفت. در ۵۲ هفته رقابت‌های مختلف، او در بین شرکت‌کنندگان، بهترین نتیجه را کسب کرد. گفتنی است که ماریا پانزدهمین نفری است که موفق به تصاحب این عنوان در طول تاریخ ۳۰ساله حیات این انجمن شده است.
عنوان در طول تاریخ ۳۰ساله حیات این انجمن شده است. شاراپووا بیشترین دستمزد را در بین زنان ورزشکار دریافت کرده است. با آن‌که در آمریکا زندگی می‌کند اما ملیت روسی خود را حفظ کرده است. او از مارس ۲۰۱۶ تا آوریل ۲۰۱۷ به دلیل دوپینگ از شرکت در مسابقات، محروم بوده است. زندگی. ماریا شاراپووا روز ۱۹ آوریل سال ۱۹۸۷ در در شهر نیاگان در ناحیه خودگردان خانتی-مانسی کشور روسیه به دنیا آمد. پدر (یوری) و مادر (یلنا) وی اهل گومل کشور جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی (بخشی از اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی) بودند. خانواده او کمی
جماهیر سوسیالیستی شوروی) بودند. خانواده او کمی پیش از تولد ماریا به دلیل نگرانی از تبعات فاجعه چرنوبیل به شهر نیاگان در سیبری نقل مکان کرده بودند. فعالیت حرفه‌ای. آغاز. زمانی که در چهار سالگی، راکت تنیسی را به عنوان هدیه از دوست پدرش الکساندر کافلنیکوف دریافت کرد آن‌قدر در خانه و به تنهایی بازی کرد که پدر با دیدن علاقه فرزندش مجاب شد او را در کلاس تنیس نام‌نویسی کند.در سال ۱۹۹۳ مارتینا ناوراتیلووا متوجه استعداد و توانایی‌های ماریا شد و به پدر ماریا پیشنهاد کرد که آموزش وی را جدی و حرفه‌ای دنبال کند. به
کرد که آموزش وی را جدی و حرفه‌ای دنبال کند. به دنبال این پیشنهاد پدر ماریا او را در سن ۷ سالگی به آمریکا برد، اما مادرش به‌خاطر مشکل گرفتن روادید نتوانست آن‌ها را همراهی کند. پس از ورود به آمریکا، ماریا در آکادمی بالتیری شروع به آموزش حرفه‌ای تنیس کرد در حالی‌که به مدت ۲ سال از دیدن مادرش محروم بود. وضعیت بد مالی یوری، وی را وادار کرد که برای گذران زندگی خود و دخترش در مشاغل کم‌درآمدی چون ظرف‌شویی مشغول به کار شود. ورود به دنیای حرفه‌ای. در سال ۲۰۰۱ و در حالی که ۱۴ سال داشت، پا به دنیای حرفه‌ای دنیای تنیس
که ۱۴ سال داشت، پا به دنیای حرفه‌ای دنیای تنیس گذاشت و در سال ۲۰۰۲ وقتی که به فینال مسابقات جوانان اوپن استرالیا رسید، جوان‌ترین تنیس‌باز تاریخ شد که به این مهم دست یافت. شاراپووا در سال ۲۰۰۴ برای نخستین بار توانست به فهرست ۲۰ تنیس‌باز برتر جهان راه یابد و در ماه اوت ۲۰۰۵ او اولین زن روس بود که در صدر جدول رده‌بندی جهانی تنیس قرار گرفت. گرند اسلم. راهنمایی: د. ۱: دور اول، د. ۲: دور دوم، د. ۳: دور سوم، د. ۴: چهارم، ی.چ. ن: یک‌چهارم نهایی، ن.ن. نیمه نهایی، ن. نهایی، ب.: برنده، غ. غایب دوپینگ. در مارس ۲۰۱۶
ن. نهایی، ب.: برنده، غ. غایب دوپینگ. در مارس ۲۰۱۶ آزمایش دوپینگ او مثبت اعلام شد. شاراپووا در ۷ مارس ۲۰۱۶ در یک کنفرانس خبری در لس آنجلس تأیید کرد که از ماده ممنوعه استفاده کرده است. او از ماده‌ای به نام ملدونیوم استفاده کرده بود که تا ژانویه ۲۰۱۶ جز مواد ممنوعه نبوده و مطابق اظهاراتش، وی از این موضوع بی‌خبر بوده است. سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام کرد دست کم طی ۵ نامه کتبی در مورد ممنوعیت استفاده از این ماده از ابتدای سال ۲۰۱۶ میلادی، به خانم شاراپووا هشدار داده بوده ولی این قهرمان روس اخطارها را جدی
هشدار داده بوده ولی این قهرمان روس اخطارها را جدی نگرفته است. پس از انتشار این خبر اکثر بازیکنان تنیس از او حمایت کردند. همچنین در پی این اتفاق یک آژانس وابسته به سازمان ملل متحد اعلام کرد که سازمان ملل همکاری خود با او به عنوان سفیر حسن نیت سازمان ملل را متوقف کرده است. در پی این اتفاق فدراسیون بین‌المللی تنیس اعلام کرد، ماریا شاراپووا به دلیل مثبت اعلام شدن تست دوپینگ به مدت دو سال از حضور در مسابقات تنیس محروم است. این موضوع برای او تبعات مالی سنگینی داشت و بسیاری از حامیان مالی از همکاری با او انصراف
و بسیاری از حامیان مالی از همکاری با او انصراف دادند. بازگشت به مسابقات. پس از پایان دوره محرومیت اعلام شد که ماریا شاراپووا، تنیس‌باز بدون رنک جهان بعد از ۱۵ ماه آماده بازگشت به مسابقات است و با استفاده از سهمیه آزاد (دریافت وایلد کارت) در مسابقات تنیس اشتوتگارت، مادرید و رم شرکت کند. همچنین شاراپووا در گفتگویی اظهار داشت: من دوران محکومیتم را سپری کردم، چرا نباید برای حضور در مسابقات پافشاری کنم؟ آیا دلیل دیگری برای تنبیه من وجود دارد؟ من دلیلی نمی‌بینم. به دنبال اعلام این خبر، برخی مارک‌های تجاری مانند
به دنبال اعلام این خبر، برخی مارک‌های تجاری مانند نایکی، حمایت مالی خود را از سر گرفتند. نایکی از یازده سالگی حامی مالی شاراپووا بوده است. ثروت. بر اساس نشریه فوربز، شاراپووا از ژوئن ۲۰۱۵ تا مارس ۲۰۱۶ مبلغ ۱/۹ میلیون دلار آمریکا از جوایز مسابقات تنیس و بیست میلیون دلار از حامیان مالی خود درآمد داشته است. از این نظر تنها رقیب او سرنا ویلیامز است. تحصیل. مکس آیزنباد، مدیر برنامه‌های شاراپووا روز دوشنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد که شماره یک سابق دنیا در تابستان برای گذارندن دو دوره آموزشی تجارت به مدت دو هفته به
گذارندن دو دوره آموزشی تجارت به مدت دو هفته به دانشگاه هاروارد خواهد رفت. شاراپووا پیش از آن در حساب توییتر و فیس‌بوک خود عکسی منتشر کرده بود که در کنار تابلویی از دانشگاه هاروارد نشسته است.
حسینعلی فلاح حقگو لیالستانی سال ۱۳۴۰ در لیالستان از توابع شهرستان لاهیجان به دنیا آمد. کارگردانی را در دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تحصیل کرد. او با چند کار کوتاه موفق از جمله «دوستی در بلندی‌ها» فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد.
جعفر حسنی (متولد ۱ فروردین ۱۳۴۵ شمسی در بروجرد) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است. حسنی فعالیت حرفه‌ای در زمینه سینما و تلویزیون را از سال ۱۳۶۸ با ورود به حوزه هنری آغاز نمود و در سی امین جشنواره فیلم فجر برنده «سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه» از بخش بین‌الملل برای «ریسمانی نزدیکتر از رگ» شد. از فیلم‌نامه‌های دیگری که به نگارش درآورده‌است می‌توان به: تلفن، سایه‌های بلند گناه، تشخیص هویت، دیوار یخی، رخنه، یک مرد ـ یک زن و جاده بهشت اشاره نمود. از دیگر آثار منتشر شده از وی می‌توان به نمایشنامه «کابوس» و فیلمنامه
شده از وی می‌توان به نمایشنامه «کابوس» و فیلمنامه «تشخیص هویت» اشاره کرد.
استان بُرَیمی یکی از استان‌های کشور پادشاهی عمان ساكنان اهل سنت است. این استان استانی تازه‌بنیاد است. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۷۶٫۸۳۸هزار نفر می‌باشد تقسیمات کشوری. در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان بریمی شامل ۳ شهرستان أست: شهرستان‌ها. شهرستان‌ها (در عربی عمان: ولایات) این استان:
شهرستان عبری یکی از شهرستان‌های منطقه استان ظاهره در کشور پادشاهی عمان است. عبری یکی از قدیمیترین مناطق عمان است، ساکنان این شهرستان از دوران بسیار دور در این منطقه سکنا شده‌اند وآشیانه ساخته‌اند، در منطقه عبری چند دژ تاریخی وجود دارد که مشهورترین آن‌ها دژ عبری و دژ العرافی می‌باشد. کتیبهٔ سر در ورودی دژ عبری نشان می‌دهد که این دژ قبل از چهار صدسال ساخته شده‌است، اما بعضی از ساکنان منطقه روایت می‌کنند که تاریخ بنای این دژ خیلی پیشینتر بوده‌است وتاریخی که بر روی سردر دژ حق شده‌است تاریخ بازسازی دژ می‌باشد.
روی سردر دژ حق شده‌است تاریخ بازسازی دژ می‌باشد. در این دژ چند واحد مسکونی وجود دارد و دژ دارای سه دروازه اصلی «بوابات» می‌باشد که به گویش محلی «صباحات» می‌نامند: جمعیت. جمعیت آن در حدود ۸۲۶۰۶ هزار نفر می‌باشد. دژ عبری. دژ عبری در وسط شهر عبری واقع می‌باشد ویک کیلومتر تابازار قدیمی این شهر فاصله دارد. همچنین مسجد کوچکی نیز در وسط دژ وجود دارد که در آن نماز جمعه وجماعات می‌گذاردند، ودو آب‌انبار (برکه) نیز در دژ وجود دارد. هم‌اکنون این دژ تاریخی موزه ملی شده‌است. اما دژ العرافی نیز یکی از دژهای معروف این
شهرستان ضنک یکی از شهرستانهای استان ظاهره در کشور پادشاهی عمان است. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۱۷۴۶۴ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان ینقل یکی از شهرستانهای استان ظاهره در کشور پادشاهی عمان است. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۱۷۷۷۹ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان محضه یکی از شهرستانهای استان بریمی در کشور پادشاهی عمان است. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۸۳۳۱ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان نزوی یکی از شهرستان‌های استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. این شهر در دوران آغازین اسلام، پایتخت عمان بوده است، همچنین در آن دوران نام «بیضة الاسلام» نیز به این شهر گفته می‌شد. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۷۰ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان سمائل یکی از شهرستانهای استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. تاریخ این شهرستان به دوران قبل از اسلام می‌رسد، گفتاره است مردم این منطقه توسط صحابی جلیل مازن بن غضوبة به اسلام گرویده‌اند. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۴۰ هزار نفر می‌باشد.
شهرستان بهلا یکی از شهرستانهای استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. تاریخ تأسیس شهر (بهلاء) به پیش از اسلام بر می‌گردد. جمعیت. جمعیت آن در حدود ۵۱۲۳۹ هزار نفر می‌باشد.
برای دیگر کاربردها، اِدِم (خیز) را ببینید. شهرستان اَدَم یکی از شهرستان‌های استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. تسمیت این شهرستان به نام ادم به معنای «أدیم الأرض» یعنی «الأرض الخصبة»، که معنای فارسی آن زمین حاصلخیز می‌شود. جمعیت. جمعیت این شهر ۱۶٫۸۷۱ نفر است.
سنترال پارک (؛ معنای تحت‌الفظی: پارک مرکزی) نام پارک بزرگ و معروفی است که در مرکز منهتن و در میان مراکز تجاری شهر نیویورک قرار دارد. سنترال پارک، اولین پارک مُدرن در تاریخ ایالات متحدهٔ آمریکا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۵۷ میلادی توسط فردریک لا اولمستد و همکارش کالورت واکس طراحی و افتتاح شد. وسعت این پارک حدود ۳۴۲ هکتار است که به شکل مستطیل در قلب منطقه منهتن (منطقه تجاری نیویورک) واقع شده‌است. همچنین این پارک دارای دریاچه‌هایی به وسعت جمعاً ۶۰٫۷ هکتار می‌باشد. بر مبنای آخرین داده های دقیق جغرافیایی سنترال
بر مبنای آخرین داده های دقیق جغرافیایی سنترال پارک نیویورک ۴ کیلومتر درازا دارد. سالیانه ۳۷ تا ۳۸ میلیون نفر از این پارک بازدید می‌کنند. امکانات پارک. تقریباً تمام سنترال پارک نیویورک، محوطه‌سازی شده و معماران آن را در قرن ۱۸، طراحی و بعد هم اجرا کرده‌اند. پارک، چند دریاچه ظاهراً طبیعی دارد که کاملاً مصنوعی و ساخته دست معماران پارک است؛ این دریاچه‌ها به علاوه تمام مسیرهای پیاده‌روی، مسیرهای اسب‌سواری، دو زمین یخی اسکیت‌سواری که البته از یکی از آنها در ماه‌های تیر و شهریور به عنوان استخر روباز استفاده