payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میلادی شناخته شده بود و امروزه محتوایش هنوز هم در کلاس‌های درسی تدریس می‌شوند. ارشمیدس (حدود ۲۸۷–۲۱۲ پیش از میلاد) از سیراکوز، روش افنا را جهت محاسبه مساحت زیر قوس سهمی به کار برد، در این روش از جمع سری بی‌نهایت استفاده شده که تخمین‌هایش از عدد پی به میزان قابل توجهی دقیق بودند. همچنین او مارپیچی که اسم خودش را یدک می‌کشد مورد مطالعه قرار داد و فرمول‌هایی برای حجم رویه‌های دورانی به‌دست آورد. ریاضی‌دانان هندی نیز مشارکت‌های مهمی در هندسه داشته‌اند. "ساتاپاثا براهمانا" (سده سوم پیش از میلاد)، قواعدی را جهت
براهمانا" (سده سوم پیش از میلاد)، قواعدی را جهت ترسیم (ساخت) هندسی مربوط به مراسم مذهبی را دربردارد که مشابه با "سولبا سوتراس" می‌باشد. براساس ، سولبا سوتراس شامل «قدیمی‌ترین عبارت کلامی موجود برای قضیه فیثاغورث در جهان است»، گرچه که نزد بابلی‌ها نیز شناخته شده بود. بابلی‌ها فهرست‌هایی از سه‌تایی‌های فیثاغورثی را داشتند، که حالت‌های خاصی از معادلات سیاله‌ای (دیوفانتینی) اند. در نسخه خطی بخشالی، چند مورد معادلات سیاله‌ای موجود است (شامل مسائلی در مورد حجم اجسام نامنظم). همچنین نسخه خطی بخشالی «دستگاه مقادیر
نامنظم). همچنین نسخه خطی بخشالی «دستگاه مقادیر ده-دهی به کار گرفته شده که در آن نقطه، نشان‌دهنده صفر است». رساله آریابهاتا با عنوان "Aryabhatiya" (در ۴۹۹ میلادی)، شامل محاسبه مساحت‌ها و حجم‌ها می‌باشد. برهماگوپتا اثر نجومی خود را با عنوان "Brāhma Sphuṭa Siddhānta" را در ۶۲۸ میلادی نوشت. فصل ۱۲، شامل ۶۶ شعر سانسکریتی بود که به دو بخش تقسیم می‌شد: «اعمال پایه» (شامل ریشه‌های مکعبی، کسرها، نسبت و تناسب و معاملات پایاپای) و «ریاضیات عملی» (شامل مخلوط، سری‌های ریاضیاتی، اشکال مسطح، آجرهای پشته‌ای، اره کردن
ریاضیاتی، اشکال مسطح، آجرهای پشته‌ای، اره کردن الوار، و انباشت حبوبات). او در بخش اخیر (دوم) از کتابش، قضیه معروفش در مورد قطر چهارضلعی محاطی را بیان می‌کند. همچنین فصل ۱۲، فرمولی برای مساحت یک چهارضلعی محاطی (تعمیمی از فرمول هرون)، به علاوه توصیف کاملی از مثلث‌های گویا (یعنی مثلث‌هایی با اضلاع و مساحت‌های گویا) را دربردارد. در قرون وسطی، ریاضیات جهان اسلام به توسعه هندسه، به‌خصوص هندسه جبری کمک نمود. الماهانی (مرگ در ۸۵۳ میلادی)، ایده تقلیل مسائل هندسی چون تضعیف مکعب به مسائلی در جبر را درک نموده بود.
چون تضعیف مکعب به مسائلی در جبر را درک نموده بود. ثابت بن قره (در لاتین به Thebit شناخته می‌شود) (۸۳۶–۹۰۱ میلادی) با کاربردهای اعمال حسابی در نسبت‌های کمیت‌های هندسی درگیر بود و به توسعه هندسه تحلیلی کمک نمود. عمر خیام (۱۰۴۸–۱۱۳۱ میلادی) راه حل‌هایی را برای معادلات مکعبی پیدا نمود. قضایای ابن هیثم (Alhazen)، عمر خیام و خواجه نصیرالدین طوسی در ارتباط با چهارضلعی‌ها، شامل چهارضلعی‌های لامبرت و ساکری، جزو اولین نتایج هندسه هذلولوی بودند که به همراه فرضیات جایگزینشان همچون اصل پلیفیر، در میان هندسه‌دانان
جایگزینشان همچون اصل پلیفیر، در میان هندسه‌دانان اروپایی شامل ویتلو (حدود ۱۲۳۰ تا ۱۳۱۴ میلادی)، ابن گرشوم (۱۲۸۸ تا ۱۳۴۴ میلادی)، آلفونسو، جان والیس، و جیرولامو ساکری، تأثیر قابل توجهی جهت توسعه هندسه نااقلیدسی داشتند. اوایل سده ۱۷ میلادی، دو پیشرفت مهم در هندسه شکل گرفت. اولینشان خلق هندسه تحلیلی یا هندسه مختصاتی و معادلاتی بود که توسط رنه دکارت (۱۹۵۶ تا ۱۶۵۰ میلادی) و پیر دو فرما (۱۶۰۱ تا ۱۶۶۵ میلادی) صورت پذیرفت. این فرایند جهت توسعه حسابان و علم کمی دقیق فیزیک، پیش نیازی ضروری بود. پیشرفت هندسی دوم از
فیزیک، پیش نیازی ضروری بود. پیشرفت هندسی دوم از این دوره، مطالعه نظام‌مند هندسه تصویری توسط جرارد دزارگ (۱۵۹۱ تا ۱۶۶۱ میلادی) بود. هندسه تصویری به مطالعه خواص اشکالی می‌پردازد که تحت افکنش‌ها و مقطع‌گیری‌ها ناوردا باقی بماند، به‌خصوص که مرتبط با ژرفانمایی هنری نیز می‌شود. دو پیشرفت که در سده ۱۹ میلادی در زمینه هندسه به وقوع پیوست، باعث تغییر در مسیر مطالعاتی هندسه گشت که تا پیش از آن زمان رواج داشت. این پیشرفت‌ها، کشف هندسه نااقلیدسی توسط نیکولای ایوانوویچ لوباچفسکی، یانوش بویایی، کارل فردریش گاوس، و
لوباچفسکی، یانوش بویایی، کارل فردریش گاوس، و همچنین فرمول بندی تقارن به عنوان دغدغه اصلی برنامه ارلانگن مربوط به فلیکس کلاین (که باعث تعمیم هندسه‌های اقلیدسی و نااقلیدسی شد) بود. دوتن از استادان هندسه زمان، برنهارت ریمان (۱۸۲۶ تا ۱۸۶۶ میلادی) بود که عمدتاً با ابزارهایی از آنالیز ریاضی کار می‌کرد و رویه ریمانی را معرفی نمود، دیگری آنری پوانکاره، بنیانگذار توپولوژی جبری و نظریه هندسی سیستم‌های دینامیکی بود. مفهوم «فضا»، به عنوان پیامدی از این تغییرات عمده در مفهوم هندسه، تبدیل به مفهومی غنی و متنوع شد که
در مفهوم هندسه، تبدیل به مفهومی غنی و متنوع شد که تبدیل به پیش زمینه‌ای طبیعی برای نظریات متفاوتی چون آنالیز مختلط و مکانیک کلاسیک گشت. بررسی کلی. رشد و توسعه ثبت شده هندسه بیش از هزاران سال قبل از میلاد مسیح قدمت دارد. چندان دور از ذهن نمی‌نماید که درک آنچه هندسه را تشکیل می‌دهد در طول سالیان تکامل یافته‌است. هندسه عملی. هندسه به عنوان دانشی عملی به وجود آمد و با بررسی، اندازه‌گیری، مساحت و حجم مرتبط بود. دستاوردهای قابل توجه آن کشف فرمول‌هایی برای طول، مساحت و حجم بودند؛ مثل قضیه فیثاغورس، محیط و مساحت
و حجم بودند؛ مثل قضیه فیثاغورس، محیط و مساحت دایره، مساحت مثلث، حجم استوانه، کره و هرم. روشی برای محاسبه فواصل و ارتفاع‌های دور از دسترس با استفاده از تشابه به تالس نسبت داده می‌شود. رشد اخترشناسی به پیدایش مثلثات و مثلثات کروی انجامید. هندسه اصل موضوعی. اقلیدس در کتاب اصول خود دیدگاهی انتزاعی‌تر در پیش گرفت و اصول موضوع خاصی را مطرح نمود که ویژگی‌های اولیه یا خودآشکار نقطه، خط و صفحه را بیان می‌کرد و برای انتاج سایر ویژگی‌ها از استدلال استفاده کرد. مشخصه مهم دیدگاه اقلیدس استواری نتیجه‌گیری‌ها بود. در
مهم دیدگاه اقلیدس استواری نتیجه‌گیری‌ها بود. در ابتدای سده نوزدهم کشف هندسه‌های نااقلیدسی توسط گاوس، لباچفسکی و یانوش بویویی و دیگران به احیای علاقه منجر شد و در سده بیستم دیوید هیلبرت استدلال اصل موضوعی را برای ارائه بنیان مدرن هندسه به کار گرفت.
ببرِ مازندران ، (به مازندرانی: سِرخِ شیر یا مازرونِ ببر) که با نام‌های ببرِ ایرانی، ببرِ هیرکانی، ببر تورانی، ببر قفقازی، ببر سوری، ببر آناتولی و ببر تالش و "ببر خزر" شناخته می‌شد، یکی از زیرگونه‌های ببر بود که در ناحیه گسترده‌ای از غرب چین تا سواحل دریای سیاه شامل آسیای میانه، قفقاز و شمال ایران زندگی می‌کرد و حدود نیم قرن پیش در ایران منقرض شد، البته به احتمال زیاد هنوز در اسارت، در حال زیستن باشد. ببر هیرکانی از بزرگ‌ترین زیرگونه‌های معاصر ببر محسوب می‌شد. ویژگی‌ها و اندازه‌ها. ببر مازندران در کنار ببر
ویژگی‌ها و اندازه‌ها. ببر مازندران در کنار ببر سیبری بزرگ‌ترین زیرگونه ببر بوده‌است. رنگ پشت زرد متمایل به نارنجی و زیر بدن سفید بود و نوارهای قهوه‌ای باریکی در تمام سطح بدن دیده می‌شد. پشت گوش‌ها سیاه با لکه سفیدی در وسط آن بود. ببر مازندران شباهت زیادی به ببر بنگال داشت ولی نوارهای بدنش به پهنی آن نبود و رنگ پهلوها نیز قهوه‌ای‌تر بود. موهای بدنش در فصل زمستان رشد زیادی داشت و موهای صورت آن مانند ببر سوماترایی بلند بود. ببرها برخلاف اغلب گربه‌ایان به آب‌تنی علاقه زیادی دارند و ساعت‌های گرم روز را در آب
علاقه زیادی دارند و ساعت‌های گرم روز را در آب می‌گذراند. طول نرها ۲۵۰–۴۰۰ سانتی‌متر و طول ماده‌ها کوچک‌تر و معمولاً بین ۱۷۵–۲۳۵ سانتی‌متر بود. وزن نرها ۲۵۰ تا ۳۵۰ کیلوگرم و وزن ماده‌ها به ۱۸۰ تا ۲۳۰ کیلوگرم می‌رسید. شباهت ژنتیکی به ببر سیبری. ببر سیبری نزدیک‌ترین زیرگونه ببر به ببر مازندران است. گروهی از پژوهشگران در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۹ انتشار یافت با مشاهده تفاوت ژنتیکی اندک میان این دو زیرگونه پیشنهاد دادند که این دو را بایستی یک زیرگونه به‌شمار آورد. بر اساس این مطالعه، نیای مشترک این دو ببر در
بر اساس این مطالعه، نیای مشترک این دو ببر در زمانی کمتر از ده هزار سال پیش از شرق چین از طریق مسیر گانسو-جاده ابریشم وارد آسیای میانه شد و سپس گروهی که به ببر سیبری تبدیل شدند، به سوی شرق دور روسیه حرکت کرده‌اند. در حالی که در گذشته آن‌ها در سرزمینی از آناتولی تا شرق سیبری زندگی می‌کردند و محل زندگی آن‌ها به یکدیگر وصل بود اما به مرور فعالیت‌های انسانی سبب جدایی محل زندگی ببر مازندران و ببر سیبری از یکدیگر شده‌است. انقراض. انقراض در ایران. واپسین ببرهای ایران در استان گلستان امروزی دیده شدند. آخرین ببر در
در استان گلستان امروزی دیده شدند. آخرین ببر در ایران در سال ۱۳۳۲ در منطقه‌ای که اکنون پارک ملی گلستان نامیده می‌شود، شکار شد و یک گزارش قابل اعتماد از مشاهده ببر در سال ۱۳۳۸ در همین منطقه نیز وجود دارد. در اوایل دهه ۱۳۵۰ سازمان حفاظت محیط زیست یک تحقیق چندساله را برای جستجوی ببر در جنگل‌های شمال ایران انجام داد. اما محققان در این مدت نتوانستند هیچ مدرکی دربارهٔ وجود ببر پیدا کنند ولی گمان میشود هنوز در کشور های دیگر به صورت قاچاقی خارج شده و تکثیر شده و زندگی میکنند و حتی در برخی از مناطق دست نخورده ی جنگل
میکنند و حتی در برخی از مناطق دست نخورده ی جنگل های هیرکانی کنونی زیست میکنند. در اوایل تابستان سال ۱۴٠۳ آخرین گونه شناخته شده از ببر مازندران در باغ وحش ارم به دلیل بیماری هایی که در اثر کهولت سن ایجاد شد درگذشت. در سال ۱۳۳۷ ببر تحت حفاظت قانونی قرار گرفت و جریمه سنگینی برای شکار آن وضع شد. اما دلیل انقراض ببر (و همین‌طور شیر ایرانی) شکار و کشتار نبود، بلکه زیستگاه‌های مناسب برای زندگی ببر از بین رفته بودند. ببر در جنگل‌های کم‌ارتفاع و نیزارهای وسیع نزدیک به سواحل دریای مازندران زندگی می‌کرد اما در آن
به سواحل دریای مازندران زندگی می‌کرد اما در آن زمان تقریباً تمام جنگل‌های کم‌ارتفاع برای کشاورزی ریشه‌کن شده بود و بخش‌های بزرگی از تالاب‌ها نیز خشک شده یا به مزارع برنج و پنبه تبدیل شده بودند. باید توجه داشت که ببر نمی‌تواند گرما را تحمل کند و نیاز به زیستگاه‌های پرآب دارد تا در تابستان خنک شود. در دهه ۱۳۳۰ هنوز جنگل‌های کوهستانی وسیعی در مازندران وجود داشت اما زیستگاه ببر در این نوع جنگل‌ها نبود. ببرها فرزندان خود را در نیزارهای حاشیه رودخانه‌ها و تالاب‌ها پنهان می‌کردند تا از دید انسان‌ها و درندگان دیگر
پنهان می‌کردند تا از دید انسان‌ها و درندگان دیگر پنهان بمانند که با تبدیل شدن به شالیزار و گسترش شهرها، از دسترسی ببرها خارج می‌شدند و زیستگاه ایدئال آن‌ها جنگل‌های انبوه ساحلی بود که با توسعه روستاها و شهرها از بین رفته بودند. ببرها همچنین قلمروهای بسیار وسیع برای خود تعیین کرده و مانند همه گربه‌سانان قلمروطلب هستند و برای حفظ آن با ببرهای دیگر می‌جنگند. محدود شدن این مناطق، نبردهای ببرها برای حفظ قلمرو را تشدید کرده و ببرهای ضعیف‌تر را وادار می‌کرد تا به مناطق نزدیک به سکونتگاه‌های انسانی بروند که این
مناطق نزدیک به سکونتگاه‌های انسانی بروند که این موضوع سبب حمله آن‌ها به دام (و احیاناً انسان) و تعارض آن‌ها با انسان‌ها می‌شد. ببرها نمی‌توانستند در جنگل‌های کوهستانی ادامه حیات دهند. شکار کردن در این مناطق برای آن‌ها دشوار بود و برای محافظت از توله‌هایشان دچار مشکل شده و بچه‌هایشان خوراک خرس و پلنگ می‌شد. پیدا کردن آب هم در این مناطق دشوار بود، چون چشمه‌های کوهستانی عموماً در نزدیکی روستاها قرار گرفته و محل رجوع دام‌ها هستند. جدا شدن جمعیت ببرها از یکدیگر و کاهش جمعیت آن‌ها جفت‌یابی را نیز برای آن‌ها
و کاهش جمعیت آن‌ها جفت‌یابی را نیز برای آن‌ها دشوار می‌کرد و همچنین ببر ها حیواناتی به زندگی انفرادی مانند هستند و همین امر جفت یابی را دشوار تر و احتمال انقراض را بیشتر میکرد . آن‌ها مجبور می‌شدند برای یافتن جفت مسافت‌های طولانی را طی کنند و از محل حضور انسان‌ها بگذرند. پیدا نکردن جفت نیز سبب می‌شد که برخی ببرها از چرخه باروری خارج شوند و جفت‌گیری خواهر و برادرها در چند نسل پیاپی سبب شیوع بیماری‌های ژنتیکی در آن‌ها می‌شد. پی جاسلین در مقاله «ببر» در ایرانیکا می‌نویسد: «اینکه چرا ببر نتوانست در جنگل‌های
می‌نویسد: «اینکه چرا ببر نتوانست در جنگل‌های کوهستانی خزری باقی بماند را فقط می‌توان با حدس و گمان توضیح داد. شاید در گذشته، جمعیت اضافی آن‌ها از جنگل‌های ساحلی مجاور خزر به کوهستان‌ها می‌رفتند، چون طعمه اصلی آن‌ها یعنی گراز در کوه‌ها فراوان است. اما در آنجا پلنگ هم فراوان بود که در آن منطقه نسبت به ببر شکارچی موفق‌تری بود. ترکیب این موضوع با از بین رفتن جمعیت ببرها در مناطق ساحلی و تا حدی شکار مستقیم و مسمومیت‌ها، جمعیت ببرها را در مناطق کوهستانی تا حدی کاهش داد که دیگر توان بقا را نداشتند.» در قفقاز
کاهش داد که دیگر توان بقا را نداشتند.» در قفقاز آخرین شکار ببر در سال ۱۹۲۲ در نزدیکی تفلیس اتفاق افتاد. در ترکمنستان آخرین ببر در سال ۱۹۵۴ در دره رود سومبار، در کوه‌های کپه‌داغ شکار شد. در قزاقستان هم آخرین شکار ببر در سال ۱۹۴۸ در سواحل دریاچه بالخاش اتفاق افتاد. در ازبکستان هم دلتای آمودریا در ساحل دریاچه آرال آخرین پناهگاه این جانور بود. به‌طور کلی نسل ببر هیرکانی تا دهه ۱۹۷۰ در تمامی مناطق به کلی منقرض شده بود، هرچند پس از آن چندین گزارش از دیده شدن این جانور و حتی شکار آن در کشورهای مختلف منطقه اعلام
جانور و حتی شکار آن در کشورهای مختلف منطقه اعلام شده بود اما هیچ مدرکی در این مورد به دست نیامده است.. از ببر هیرکانی تنها یک نقاشی رنگی و چند عکس و چند پوست به جا مانده‌است. عکس‌ها و پوست‌ها نشان می‌دهند که رنگ ببر هیرکانی از ببر بنگال روشن‌تر، و تا اندازه‌ای نارنجی مایل به قرمز و نوارهای عرضی آن باریک‌تر و منظم‌تر و به تعداد بیشتر بوده‌است. موهای بدن ببر هیرکانی بلندتر و پُرپُشت‌تر از ببر بنگال و کوتاه‌تر از ببر سیبری و جثه آن بزرگ‌تر از ببر بنگال و هم‌اندازه ببر سیبری بوده‌است. گراز و انواع گوزن (در
ببر سیبری بوده‌است. گراز و انواع گوزن (در ایران مرال و در حد کمتری شوکا) شکارهای اصلی ببر مازندران بوده‌اند. ضمن اینکه به عنوان شکارچی رأس هرم غذایی، توانایی شکار بسیاری از جانوران را داشته و حتی از شکارچیان کوچک‌تری مثل شغال و گربه جنگلی و حشراتی چون ملخ هم تغذیه می‌کرد. در فصل زمستان، سگها و دام‌هایی که از گله دور می‌شدند نیز گاهی شکار ببر می‌شدند. ببر هیرکانی بسیار نزدیک به ببر سیبری بوده و این دو زیرگونه، تنها حدود ده هزار سال پیش از هم جدا شده‌اند. بررسی دی‌ان‌ای بقایای یافت‌شده از ببر هیرکانی و
بررسی دی‌ان‌ای بقایای یافت‌شده از ببر هیرکانی و مقایسه آن با ببر سیبری، نشان می‌دهد این دو تنها در یک نوکلئوتید تفاوت دارند و هر دو از یک زیرگونه بوده‌اند. طرح‌های پیشنهادی احیا. مطالعات جدید که از خویشاوندی نزدیک ببرهای سیبری و هیرکانی حکایت دارند سبب شد تا بحث‌هایی دربارهٔ احیای نسل این جانور در آسیای میانه مطرح شود. مطالعه‌ای دربارهٔ امکان احیای این جانور در دلتای آمودریا در ازبکستان که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد نشان می‌دهد که برای ایجاد یک جمعیت پایدار ببر به حدود ۱۰۰ ببر نیاز است که منطقه‌ای یکپارچه به
به حدود ۱۰۰ ببر نیاز است که منطقه‌ای یکپارچه به وسعت حداقل ۵ هزار کیلومتر مربع با جمعیت غنی از شکار را می‌طلبد. اما چنین زیستگاهی در حال حاضر وجود ندارد و فراهم آوردن آن هم دستِ‌کم در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نیست. همچنین در این تحقیق منطقه پیرامون دریاچه بالخاش در قزاقستان به عنوان گزینه دیگری برای بررسی اجرای این طرح پیشنهاد شده‌است. سازمان حفاظت محیط زیست در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹ اعلام کرد که ایران و روسیه، دو قلاده ببر سیبری را با دو قلاده پلنگ ایرانی مبادله می‌کنند و قرار است طرح احیای ببر هیرکانی به مدت پنج
و قرار است طرح احیای ببر هیرکانی به مدت پنج سال بر عهدهٔ روس‌ها باشد. در واکنش به این ادعا، جانورشناسان بسیاری احیای نسل ببر هیرکانی را غیرممکن اعلام کردند و معتقد بودند که زیستگاه مناسب ببر سیبری نه در مازندران و نه در گلستان وجود ندارد. آنها همچنین مبادله پلنگ ایرانی و ببر سیبری را مرتبط با فعالیت‌های زیست‌محیطی ندانسته و تنها یک عمل تبلیغاتی و دیپلماتیک دانستند. ایران هیچ‌گاه ببر سیبری نداشته و ببر هیرکانی، بومی ایران است که منقرض شده‌است. نگهداری در پارک ارم. این ببرها که قرار بود در زیستگاه طبیعی‌شان
ارم. این ببرها که قرار بود در زیستگاه طبیعی‌شان رها شوند، به دلیل آماده نبودن شرایط تحویل در باغ‌وحش تهران، به پارک ارم منتقل و نگهداری شدند. پس از ۹ ماه، در ۱۰ دی یکی از ببرها در باغ‌وحش پارک ارم تلف شد. علتِ آن به‌درستی تشخیص داده نشد و عواملی همچون بیماری تنفسی یا خوردن گوشت خر یا مشمشه اعلام شد. جفت ماده نیز به احتمال داشتن مشمشه پنج سال قرنطینه شد و سپس یکی از دامپزشکان با گرفتن نمونه خون در سال ۱۳۹۵ اعلام کرد که مشمشه ندارد و او را به پارک ارم منتقل کردند و منتظر ورود جفت نر او بودند، تا اینکه در ۲
کردند و منتظر ورود جفت نر او بودند، تا اینکه در ۲ مردادماه ۱۴۰۳ در باغ وحش ارم به علت کهولت سن درگذشت. ببر مازندران در فرهنگ. در ایران به کشتی‌گیران توانمند و سرشناس، لقب «ببر مازندران» اطلاق می‌شود. ببر مازندران جزئی از فرهنگ این استان می‌باشد. ببر مازندران لقب امام علی حبیبی کشتی‌گیر مازندرانی و اولین طلایی ایران در المپیک است. همچنین لقب باشگاه نساجی مازندران نیز می‌باشد. در دوران پهلوی دوم نیز فیلمی با نام ببر مازندران ساخته شد. در نمایش‌های معروف روم باستان، از ببر هیرکانی برای جنگ با پهلوانان استفاده
از ببر هیرکانی برای جنگ با پهلوانان استفاده می‌شد. تا حدود سدهٔ هفدهم، آشنایی بیشتر دنیای غرب با همین ببر هیرکانی بوده‌است و چندان اطلاعاتی دربارهٔ ببرهای هندوستان نداشته‌اند و شاید به همین علت است که شکسپیر در داستان مکبث از ببر مازندران سخن می‌گوید. ببر در فرهنگ کشورهای هند و چین نقش بسیار پررنگی دارد. ببر به نوبه خود در فرهنگ و تاریخ ایران نقش داشته‌است. در ادبیات هم همیشه از ببر به عنوان نماد شجاعت و نیرومندی یاد می‌شود. نمونه‌هایی از یادکرد ببر در ادبیات فارسی:
زین‌العابدین مراغه‌ای (۱۲۵۳ تا ۱۲۵۵ق – ۲۳ ربیع‌الثانی ۱۳۲۸ق / ۱۸۳۹–۱۹۱۰م) بازرگان، نویسنده، مصلح اجتماعی و از نخستین رمان‌نویسان فارسی در اواخر دورهٔ قاجار بود. او که از خانواده‌ای کرد و نوشیعه‌شده برخاسته بود، سال‌ها در قفقاز، کریمه و یالتا به تجارت مشغول بود و در استانبول در محافل روشنفکری ایرانیان مقیم عثمانی فعال شد. مراغه‌ای با انتشار رمان سه‌جلدی "سیاحت‌نامهٔ ابراهیم‌بیک" جایگاهی برجسته در تاریخ نثر انتقادی و رمان اجتماعی ایران یافت و این اثر او از مهم‌ترین نوشته‌های تأثیرگذار بر نهضت مشروطه محسوب
مهم‌ترین نوشته‌های تأثیرگذار بر نهضت مشروطه محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. زین‌العابدین بن مشهدی علی بن حاجی رسول مراغه‌ای در حدود سال‌های ۱۲۵۳ تا ۱۲۵۵ق در خانواده‌ای کردتبار در مراغه زاده شد. خانواده‌اش که از مذهب شافعی به تشیع گرویده بودند، به تجارت در مراغه پرداختند و به‌سبب ثروت بسیار، در میان مردم به «روچیلد مراغه» شهرت یافتند. او پس از تحصیل مقدماتی در مکتب‌خانهٔ مراغه، از شانزده‌سالگی به تجارت خانوادگی پیوست و در بیست‌سالگی برای تجارت به اردبیل رفت، اما سرمایه‌اش را از دست داد و ناگزیر همراه برادرش به
سرمایه‌اش را از دست داد و ناگزیر همراه برادرش به قفقاز مهاجرت کرد. مراغه‌ای در کوتائیسی اقامت گزید و سپس به تفلیس رفت و مدتی نایب‌کُنسول ایران در این شهر شد. او در پی بخشش‌های بسیار به مهاجران ایرانی، سرمایه‌اش را از دست داد و به کریمه و سپس یالتا رفت و با واردات کالا از استانبول به تجارت مشغول شد. رونق کار او موجب شد که میان درباریان روس و خاندان سلطنتی به «تاجر درستکار ایرانی» معروف شود و حتی با دربار الکساندر دوم ارتباط یابد. در پی اقامت طولانی در روسیه، او تابعیت روسی گرفت؛ اما در حدود ۱۳۲۱ق، با کمک
او تابعیت روسی گرفت؛ اما در حدود ۱۳۲۱ق، با کمک علاءالملک و ارفع‌الدوله و حمایت محافل ایرانی و عثمانی، دوباره تابعیت ایرانی خود را بازگرداند و خانواده‌اش را به استانبول منتقل کرد. مراغه‌ای در استانبول به فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی ایرانیان مهاجر پیوست و تا پایان عمر در همین شهر زیست. او سرانجام در ربیع‌الثانی ۱۳۲۸ق در ۷۳سالگی درگذشت. آثار و اندیشه‌ها. مهم‌ترین اثر مراغه‌ای رمان سه‌جلدی "سیاحت‌نامه ابراهیم‌بیک" است که جلد نخست آن بی‌ذکر نام نویسنده در حدود ۱۳۱۲ق / ۱۸۹۶م در قاهره چاپ شد و دو جلد دیگر تا ۱۳۲۷ق
/ ۱۸۹۶م در قاهره چاپ شد و دو جلد دیگر تا ۱۳۲۷ق در کلکته، لاهور و یک‌بار در تهران منتشر شدند. این رمان در قالب سفرنامه‌ای انتقادی، خاطرات جوانی ایرانی‌الاصل و میهن‌دوست به نام ابراهیم‌بیک را روایت می‌کند که از مصر به ایران سفر می‌کند و با فساد حکام، خرابی راه‌ها، فقر مردم و زوال اجتماعی ایران مواجه می‌شود. جلد سوم اثر با روایتی رؤیاگونه پایان می‌یابد که در آن ابراهیم‌بیک و یوسف‌عمو دربارهٔ مسائل ایران گفت‌وگو می‌کنند. مراغه‌ای در مقالاتی که در مطبوعات فارسی‌زبان خارج از کشور مانند "اختر"، "شمس" و
فارسی‌زبان خارج از کشور مانند "اختر"، "شمس" و "حبل‌المتین" می‌نوشت، اندیشه‌های اصلاح‌طلبانه و انتقادهای اجتماعی ـ سیاسی خود را بیان می‌کرد. سبک و تأثیرگذاری. مراغه‌ای از نخستین نویسندگانی بود که نثر خود را به زبان ساده و محاوره‌ای نزدیک کرد و از به‌کارگیری نثر مسجع و دشوار پرهیز نمود. سبک ساده و بی‌پیرایهٔ او در "سیاحت‌نامه"، که آکنده از تعابیر و اصطلاحات مردم کوچه و بازار است، از نقاط عطف تحول نثر فارسی در دورهٔ قاجار به‌شمار می‌رود. این اثر را برخی نخستین رمان اجتماعی به سبک اروپایی در زبان فارسی
نخستین رمان اجتماعی به سبک اروپایی در زبان فارسی دانسته‌اند و تأثیر آن بر نویسندگان بعدی چون دهخدا و محمدعلی جمال‌زاده برجسته است. "سیاحت‌نامه" به‌ویژه در محافل مشروطه‌طلبان با استقبال گسترده روبه‌رو شد و در آگاهی‌بخشی و شکل‌گیری فضای فکری نهضت مشروطه نقش فرهنگی مهمی داشت.
فرهنگسرای کودک یکی از فرهنگسراهای فعال در شهر تهران است. زمین این فرهنگسرا متعلق به شهرداری تهران بود و پارکینگ شهرداری محسوب می‌شده است. سپس در دهه ۱۳۷۰به خانه فرهنگ محله زرگنده و در تابستان ۱۳۸۰ به فرهنگسرای کودک تبدیل شده است. در فرهنگسرای کودک فعالیت‌هایی از قبیل کارگاه قصه‌نویسی، آموزش زبان انگلیسی، کارگاه بازیگری، کارگاه موسیقی کارگاه صنایع دستی و... جریان دارد. همچنین این فرهنگسراها با همکاری سازمان محیط زیست «جنبش ناجیان کوچک زمین» را پایه‌ریزی کرده است که کودکان را در گروه‌های مختلف برای محیط زیست
است که کودکان را در گروه‌های مختلف برای محیط زیست آموزش می‌دهد و متشکل می‌کند.
فرهنگسرای سرو یکی از فرهنگسراهای فعال شهر تهران می‌باشد که در منطقه ۶ شهر تهران واقع شده‌است. تاریخچه. این فرهنگسرا با هدف ارائه فعالیت‌های فرهنگی، هنری، مذهبی و اجتماعی روز دوشنبه ۱۸ دی ماه ۱۳۷۴ با نام سرو و با حضور رئیس‌جمهور وقت و جمعی از مسئولان فرهنگی هنری در ساختمانی ۷ طبقه به مساحت ۳۵۴۶ مترمربع واقع در ضلع شمالی بوستان ساعی افتتاح شد. از آنجا که نیمی از جمعیت شهر را زنان تشکیل می‌دهند سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با نظر در ساختار فرهنگسراهای موجود فعالیت‌های آن‌ها را به صورت هویتی دسته‌بندی کرد.
فعالیت‌های آن‌ها را به صورت هویتی دسته‌بندی کرد. از این رو فرهنگ سرای سرو از ابتدای سال ۱۳۸۰ به فرهنگ‌سرای بانو تغییر نام داد. در ابتدای تابستان سال ۱۳۸۸ با توجه به تغییرات ساختاری سازمان و حذف بعضی از رویکردهای تخصصی و هویت عمومی در بخش فعالیت‌های محتوایی این فرهنگ سرا، مجدداً به عنوان فرهنگ سرای سرو به کار خود ادامه داد. از سال ۱۳۸۴ مدیریت فرهنگی هنری منطقه ۶ نیز در این مرکز مستقر گردید. نخستین خانه کودک در فرهنگسرای سرو گشایش یافته‌است که محلی برای برگزاری جشن‌های تولد و مناسبت‌های مختلف است که
برگزاری جشن‌های تولد و مناسبت‌های مختلف است که برنامه‌هایی با مشارکت کودکان در آن به اجرا در می‌آید. امکانات و بخش‌های مختلف. - واحدهای اداری مدیریت فرهنگی هنری منطقه ۶ - واحد آموزش در ۲ طبقه و ارائه خدمات آموزشی در رشته‌های عمومی و تخصصی. - کتابخانه سرو در دو طبقه شامل ۴ سالن مطالعه (۲ سالن برای برادران و ۲ سالن برای خواهران)، مخزن، مرجع، کودک، نشریات و کمک درسی. - نگارخانه سرو با ارائه نمایشگاه‌های هنری، دستی - سالن آمفی تئاتر با گنجایش ۱۰۰ نفر جهت اجرای سمینارها، نشست‌ها، همایش، اکران فیلم، نقد و بررسی
سمینارها، نشست‌ها، همایش، اکران فیلم، نقد و بررسی کتاب و فیلم و .. - سالن آمفی تئاتر روباز سرو با ظرفیت بالغ بر ۷۰۰ نفر در فضای پارک ساعی. - باشگاه ورزشی سرو با فضایی حدود ۴۵۰ متر مربع و ارائه خدمات، آموزشی، تفریحی و... در رشته‌های ورزشی به کلیه گروه‌های سنی. - رستوران سرو ساعی - مهد و پیش دبستانی و خانه اسباب بازی - سایت کامپیوتر - بخش کانون‌ها و مشارکت‌های مردمی، شهریاران جوان و شورایاری محله. دوره‌های آموزشی. دوره‌های آموزشی مختلفی مناسب تمام دوره‌های سنی از خردسالان تا بزرگسالان در این فرهنگسرا برگزار
از خردسالان تا بزرگسالان در این فرهنگسرا برگزار می‌شود. سرفصل‌های آموزشی عبارتند از: - علوم قرآنی: روخوانی، روانخوانی، تجوید، حفظ خردسال و ... - ورزشی: شطرنج، کاراته، ایروبیک، پیلاتس، ژیمناستیک، دفاع شخصی، شنا، فوتبال و ... - ادبی: آموزش فنون شعر فارسی، داستان‌نویسی، فن بیان و سخنوری، خاطره‌نویسی و ... - تخصصی سفال: حجم سازی، کتیبه، چرخ کاری، نقش برجسته، لعاب و رنگ و ... - هنرهای صناعی و سنتی: قلم‌زنی، سوخت روی چوب، معرق، کیف‌دوزی، چرم و ... - روانشناسی و پزشکی: فوریت‌های پزشکی (۳دوره) در پایان از انجمن
پزشکی: فوریت‌های پزشکی (۳دوره) در پایان از انجمن پرستاری اعتبارنامه عطاء می‌گردد. - واحد تخصصی مشاوره: خانوادگی، ازدواج، کودک و... به صورت فردی و گروهی. - هنرهای تجسمی: خوشنویسی (تحریری، نستعلیق، لاتین)، نقاشی موزاییک، طراحی، نقاشی و ... - نگارخانه: برپایی نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های هنری و ... - کتابخانه: سالن مطالعه، امانت کتاب، بخش مرجع و ... - کانون‌های مردمی: قرآن و عترت، بانوان، مهارت‌های زندگی، لکنت، شعر، ورزش و ...
فرهنگسرای فردوس (دختران) یکی از فرهنگسراهای فعال در شهر تهران است که در محلۀ صادقیه (‌بلوار فردوس) واقع شده‌است. این فرهنگسرا علاوه بر کلاس‌های آموزش علمی و هنری، فعالیت‌هایی نیز در زمینه کوهنوردی و گشت‌های سیاحتی دارد که در قالب گروه‌های مختلف، دیدار از نقاط دیدنی اطراف تهران را ترتیب می‌دهد. این مجموعه ۲۶۷۰ متر مربع زیر بنا دارد و دارای قسمت‌های زیر می‌باشد:
فرهنگسرای خاوران یکی از فرهنگسراهای تهران (منطقه ۱۵) است و از مراکز فرهنگی شرق تهران محسوب می‌شود که در چهار بخش ساختمان اداری، بازارچه فرهنگ و هنر (به صورت روباز در وسط محوطه) و ساختمان مرکزی ساخته شده و در خیابان خاوران، سه راه هاشم‌آباد قرار دارد. این مجموعه در مجاورت آرامستان یهودیان (بهشتیه خاوران) و پردیس تئاتر تهران قرار دارد. پیشینه. نخستین گام برای احداث فرهنگسرای خاوران در سال ۱۳۶۹ برداشته شد. بدین منظور آرامستان بهاییان تهران (گلستان جاوید) که پس از انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت آن کاهش یافته و به نوعی
پس از انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت آن کاهش یافته و به نوعی متوقف شده بود، به صورت غیرقانونی تصرف شد و با استفاده از ماشین‌ها و بولدوزرهای سنگین، تخریب شد و نبش قبر گسترده و جابجایی صدها پیکر به صورت گروهی به مکان‌های نامعلوم صورت گرفت که زمینهٔ تصاحب این مکان را فراهم آورد. این مجموعه از یازدهم تیر ۱۳۷۲ آغاز به کار کرد. با تغییر مدیریت در مجموعهٔ فرهنگسرای خاوران در سال‌های اخیر (از سال ۱۳۹۸) بخش‌های زیادی از این مجموعه مورد بهره‌برداری مجدد قرارگرفته است. قسمت‌هایی نظیر پیست کارتینگ، احداث مرکز تفریحی-تربیتی حیاط
نظیر پیست کارتینگ، احداث مرکز تفریحی-تربیتی حیاط در فضای چای باغ سابق و نیز باشگاه‌های شمارهٔ یک، ویژهٔ بانوان، آقایان و خصوصاً کودکان و نوجوانان، باشگاه شمارهٔ دو که صرفاً برای بانوان فعالیت دارد و نیز باشگاه شمارهٔ سه که باشگاه بدن‌سازی بوده و در دو نوبت صبح ویژهٔ بانوان و نوبت عصر ویژهٔ آقایان مشغول خدمت‌رسانی می‌باشد. امکانات. واحد آموزش. واحد آموزش واقع در طبقهٔ همکف ساختمان مرکزی می‌باشد که دوره‌های مختلف هنری، تجسمی، قرآنی، موسیقی، کامپیوتر، زبان، هنرهای خانگی، هنرهای دستی و ورزشی را برگزار می‌کند.