payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مذهبی تبریز دستور داد ضد کفار به پا خیزند و با تحریم اجناس روسی و با آموزشی فنون جنگی، وظیفه مذهبی خویش را انجام دهند. از آنجا که برخی از روحانیون از آغاز مشروطه تا خلع محمدعلی شاه، از مشروطیت دفاع کرده بودند، در مقابل رویه روسیه، تصمیم گرفتند به طرف ایران حرکت کنند و علیه روسیه اعلان جهاد کنند. آخوند مازندرانی با عده‌ای از طلاب وارد بغداد شدند و با اعلامیه مردم را به مقاومت و جانبازی در راه استقلال دعوت کردند و منتظر ورود آخوند ملا محمد کاظم خراسانی ماندند تا مجتمعا به طرف ایران حرکت کنند؛ ولی خبر رسید که
تا مجتمعا به طرف ایران حرکت کنند؛ ولی خبر رسید که حال آخوند به هم خورده، دچار کسالت شده و پس از بیست‌وچهار ساعت خبر فوت وی در ذیحجهٔ ۱۳۲۹ ق در بغداد منتشر شد و بقیه برای عزاداری به نجف بازگشتند. شهرت یافت که مقامات خارجی یا خارجه پرستان آخوند خراسانی را مسموم کرده‌اند. از دیدگاه ناظم‌الاسلام کرمانی. محمد علی میرزا، خسّت و لئامت و سفاهت و قساوت قلب و بی رحمی را به منتها درجه رسانیده بود… تمام خدام و رعیت را فدای خود می‌خواست. گویا خداوند این مخلوق را برای راحت وجود او خلق کرده است. به هر کس احتیاج پیدا
راحت وجود او خلق کرده است. به هر کس احتیاج پیدا می‌کرد با او با کامل ملایمت و مهربانی رفتار می‌نمود. بعد از رفع احتیاجش مثل این بود که او را هیچ نمی‌شناسد. با اشخاص پست و نانجیب و قطاع الطریق که اسباب صدمه و خانه خرابی مردم بودند، وثوق پیدا می‌کرد… اعتقاد به اشخاص رمال و فالگیر و جادوگر داشت. خود را مسلمان می‌دانست، به مسجد و معبد توپ می‌بست… در روز عاشورا قمه و قداره به سر می‌زد و خون سرش را به روی و صورتش می‌مالید و در شب عاشورا هزار و یک عدد شمع در اتاقش روشن می‌کرد و شمع چهل منبر را روشن می‌کرد. اما
روشن می‌کرد و شمع چهل منبر را روشن می‌کرد. اما احترام ماه محرم را منظور نداشته و در ایام عاشورا بود که تلگراف حمله به تبریز را مخابره کرد و حکم داد که اهل تبریز را در حالی که مشغول عزاداری بودند، قتل و اسیر و غارت نمایند. در روز عاشورا آنقدر خون از سر جاری می‌کرد که به حالت غش می‌افتاد، اما در شب چندان مسکرات و الکلیات می‌آشامید که مست و لایشعر می‌شد. به افراد اَمرد میل داشت، چنان‌که به زنان خوشگل مایل بود. زمانی که خبر به او دادند در تبریز رعیت از گرسنگی تلف می‌شوند و به واسطه محصوریت، علف می‌خورند و در
تلف می‌شوند و به واسطه محصوریت، علف می‌خورند و در اصفهان اقبال الدوله به مسجد توپ بسته است، به شکرانه این خبر آن روز را با یکی از فامیل خود که جوانی ۱۴ ساله بود، مشغول عیش و عشرت گردید… خود را ناموس پرست وانمود می‌کرد، در حالتی که با محارم خود همان رفتار را می‌نمود که با اجنبی روا می‌داشت… دیگر اعمال. محمدعلی شاه و اعضای خانواده‌اش برای تأمین هزینه‌های شخصی خود شماری از نسخه‌های خطی کتابخانه سلطنتی را در سال ۱۹۰۸ فروختند که شاهنامهٔ بزرگ ایلخانی هم جزو آنان بود.
میرزامحمدخان مجدالملک سینَکی نیای بزرگ خاندان امینی از رجال عصر قاجار و از نویسندگان این دوره بود. شیوه خاصی را که میرزامحمدخان مجدالملک سینکی در خط شکسته نستعلیق پدیدآورده بود، بعدها دو پسرش میرزا علی خان امین‌الدوله و میرزا تقی‌خان مجدالملک ادامه دادند و سبکی خاص در نویسندگی و انشاء عصر قاجار پدیدآورد. رساله او با نام کشف‌الغرایب که به خاطر لقب نویسنده‌اش به رساله مجدیه آوازه یافته است، مملو از مطالب گوناگون و انتقادات کوبنده به دستگاه دولتی است و یکی از مهم‌ترین رسائل اخلاقی و انتقادی روزگار قاجار
از مهم‌ترین رسائل اخلاقی و انتقادی روزگار قاجار به‌شمار می‌آید. زندگی‌نامه. تولد و خانواده. او در سال ۱۲۲۴ق در منطقه سینک لواسانات از توابع استان تهران به دنیا آمد. پدرش آقافتح‌علی خان و پدربزرگش، باباخان، از اعیان مازندران بودند. باباخان، پدربزرگ مجدالملک، معاصر نادرشاه افشار و کریم خان زند بود. او در دوران هرج‌ومرج ناشی از فروپاشی پادشاهی نادرشاه، به لشکرکشی و قدرت نمایی دست زد. گفته شده او لشکرک واقع در لواسان را تجهیزگاه لشکر خود قرار داده بود و تا دامنه البرز را تحت حکومت خود آورده بود. با ظهور
دامنه البرز را تحت حکومت خود آورده بود. با ظهور آقامحمدخان، باباخان به او گروید، اما پس از مرگ وی بر سلطنت فتحعلی شاه قاجار سر فرودنیاورد و در مازندران سر به شورش برداشت. فتح‌علی شاه سرانجام او را به اسارت آورد و کور کرد و به نور تبعید کرد. آقافتح‌علی، پسر باباخان، دختر میرزا اسدالله لشرنویس نوری و خواهر میرزا آقاخان نوری را به عقد خود درآورد و فرزندان بسیاری یافت. از آن میان دو تن، میرزاصفی خان و محمد (مجدالملک) را فتح‌علی شاه به تهران آورد و نزد خود نگاه داشت و همچون پسران خود پرورد.میرزا صفی خان پسری
داشت و همچون پسران خود پرورد.میرزا صفی خان پسری داشت به نام میرزا زکی خان که فرزندانش مجید, سعید, حمید و رفعت نامهای خانوادگی باباخانی و خداوردی را برای خود برگزیدند. محمد در جوانی با خواهر پاشاخان امین‌الملک ازدواج کرد. حاصل این وصلت دو پسر و شش دختر بود: میرزا علی خان امین‌الدوله، میرزا تقی‌خان مجدالملک، طاووس خانم، همسر ابراهیم خان معتمدالسلطنه، هما خانم (عظمه‌الدوله) همسر محمدعلی خان علاءالسلطنه، قمرخانم، همسر محمدباقرخان شجاع‌السلطنه و انبساط‌الدوله، همسر عبدالوهاب نظام‌الملک. طاووس خانم مادر حسن وثوق
عبدالوهاب نظام‌الملک. طاووس خانم مادر حسن وثوق و احمد قوام و هما خانم مادر حسین علاء بود. تحصیلات. محمد در ایام کودکی توسط معلمان سرخانه با علوم قدیم آشنا شد. او معلوماتی در شعر کهن ایرانی، حسن خط و انشاء کسب کرد، که راهگشای پیشرفتش در منشی شد. مشاغل دولتی. محمد پس از کسب مدارج عالیه توسط دایی خود میرزا آقاخان نوری وارد دستگاه دولتی گردید. نخستین شغل او در دستگاه دولت کتابدارباشی قهرمان میرزا پسر عباس میرزا نایب‌السلطنه بود، پس از فوت قهرمان میرزا در سال ۱۲۶۲ق به تهران آمد و با سمت منشی و پیشکار مهدعلیا
۱۲۶۲ق به تهران آمد و با سمت منشی و پیشکار مهدعلیا مشغول به کار شد و همراه او به زیارت عتبات عالیات رفت. آگاهی و شناخت محمد از رموز نامه‌نگاری و حسن خط و روانی نثر باعث شد، که خیلی زود در زمره منشیان زبردست عصر قاجار درآید و در سال ۱۲۶۸ق، پس از به سلطنت رسیدن ناصرالدین شاه، وارد خدمت وزارت امور خارجه گردد. او در زمان صدارت میرزاتقی خان امیرکبیر به مأموریت حاجی ترخان (هشترخان) قفقاز رفت و به مدت سه سال در سمت کارپردازی خدمت کرد. میرزا محمد در مدت همکاری با میرزا تقی خان امیرکبیر از شیفتگان منش و شخصیت و
میرزا تقی خان امیرکبیر از شیفتگان منش و شخصیت و طریقت امیر شد و در زمره رجال روشن‌فکر و اصلاح‌طلب قرار گرفت، به‌ویژه آن که امیر را دور از هر گونه تمایلات مادی و دنیوی می‌دید. میرزا محمد در طول مدت خدمت ش در حاجی ترخان بنا بر رسوم زمانه هدیه‌ای برای میرزا تقی خان امیرکبیر فرستاد، اما امیر از این عمل خرسند نشد و بدو نوشت: «... این که برای این جانب ظرف آب پاشی فرستاده بودید، این چیزها مایه خرسندی اینجانب نمی‌شود. زیادتی خدمتگزاری آن عالیجاه باعث مزید میل و محبت اینجانب است. نه اینجانب و نه خدام اعتاب علیه
محبت اینجانب است. نه اینجانب و نه خدام اعتاب علیه پادشاهی هیچ‌کدام بجز ظهور خدمتگزاری توقع دیگر نداریم.» منش بزرگ و شخصیت عظیم میرزاتقی خان امیرکبیر چنان محمدخان را مجذوب خود نمود که پس از به صدارت رسیدن دایی ش، میرزاآقاخان نوری، به دلیل مخالفت با دولت، سرزنش و توبیخ شد و به تهران فراخوانده شد، به‌طوری‌که میرزا سعیدخان وزیر امورخارجه پس از برافتادن امیرکبیر، در ذیحجه ۱۲۶۸ ق نامه‌ای به میرزا محمد نوشت و او را مورد عتاب قرار داد: «... این اوقات حرف‌های بی‌معنی و اطوار خلاف از آن برادر مذکور می‌شود، که به هیچ
و اطوار خلاف از آن برادر مذکور می‌شود، که به هیچ وجه من‌الوجوه با معقولیت و کاردانی شما مناسب نیست… زهی بی انصافی و بدبختی که پاره‌ای حرف‌های غیرمناسب و راست یا دروغ متذکر شود… گلی که برای شما آب گرفته شده بود، که اگر به کار می‌رفت، ابدالدهر ضایع و رسوا بودید و بالمره سلب اعتبار از شما شده بود. عالیجاه میرزاعباس سبب رفع آن شد… این بار در خدمت اولیای دولت قاهره رفع اشتباه کردم و لیکن همیشه این‌طورها ممکن نباشد و امروزه پیش‌نمی‌رود، اگر ترک آن حرف‌ها نشود به درک اسفل معلق و به نار جهنم مبتلا خواهید شد.»
به درک اسفل معلق و به نار جهنم مبتلا خواهید شد.» میرزا محمدخان پس از مدتی بار دیگر مورد تفقد قرار گرفت. در سال ۱۲۷۵ق در سلک خدمتگذاران دولت درآمد و برای تصفیه امور و بهبود مناسبات دولتین ایران و عثمانی و تسویه قراردادهای میان دو دولت به جای میرزا ابراهیم خان پدر علاءالسلطنه به بغداد اعزام شد. او در این مأموریت پسر ارشدش میرزا علی خان امین‌الدوله را که در آن زمان حدود پانزده سال داشت، همراه خود برد و با کمک او کارهای اتباع ایرانی ساکن عراق را نظم بخشید. میرزامحمدخان در طول مدت خدمت‌گذاری ش در وزارت امور
در طول مدت خدمت‌گذاری ش در وزارت امور خارجه اقداماتی فرهنگی نیز انجام داد. از جمله فعالیت‌های او ایجاد «کاغذ رسمی» در وزارت خارجه ایران بود. کاغذ رسمی کاغذی بود که به درخواست میرزا سعیدخان برای سفرای خارجی نگاشته می‌شد. این کاغذ که نوعی نامه اداری بود شامل پنجاه بیت شعر بود که تمامی ابیات آن سجع و قافیه داشت. ابیات این کاغذ در حول و حوش مطلبی خاص دور می‌زد و چون میرزا محمدخان فردی مسلط بر نظم و نثر و علم عروض و ادبیات بود و مطالب را با نثری شیوا و دلکش و درست و زیبا کتابت می‌نمود از مبتکران این سبک بود.
درست و زیبا کتابت می‌نمود از مبتکران این سبک بود. این نامه در جواب درخواست‌های سفرای خارجی مقیم ایران که خارج از وظیفه و اختیار وزارت امور خارجه یا دولت بود به شکلی زیبا تنظیم و مطالب به صورت مسجع گفته می‌شد، بدون آن که خواهش‌های بی‌معنی سفرا جواب گفته شود، جواب داده می‌شد؛ بنابراین کاغذ رسمی جواب علی‌السویه در حد موضوع به سفرای خارجی بود و ابداً صحبتی در رد یا قبول تقاضاها نمی‌شد. از جمله اقدامات دیگر مجدالملک در دوره صدارت میرزا آقاخان نوری اصلاح خط بود. وی نامه‌ها و رسایلی در این باب نگاشته و از
بود. وی نامه‌ها و رسایلی در این باب نگاشته و از طرفداران و مروجان این اصلاح به‌شمار می‌رفت. چنانچه از نامه‌های میرزا آقاخان نوری برمی‌آید: «... جناب مجدالملک از تهران کاغذی نوشته و به‌طور اشاره رسانیده‌اید، که خدمت جناب اجل برسانم و مخصوصاً رساله که درباب تعدیل و اصلاح انشاء و طریق مکاتبات ایران سابقاً تألیف فرموده‌اند با هر چه از رسایل دیگر دایر به اصلاح ادبیات ایران باشد، مرحمت فرمایید، برای ایشان بفرستم.» پس از عزل میرزا آقاخان نوری و تأسیس مجلس مصلحت خانه توسط ناصرالدین شاه، میرزا محمدخان به عضویت در
توسط ناصرالدین شاه، میرزا محمدخان به عضویت در این نهاد خوانده شد. او در همین زمان به فراموشخانه پیوست. در سال ۱۲۷۹ ق وزیر وظایف و اوقاف شد و در رابطه با همین مسئولیت در ۱۲۸۴ ق در رکاب ناصرالدین شاه به خراسان رفت. او در جریان این سفر به تولیت آستان قدس رضوی منصوب شد و لقب «مجدالملک» گرفت. از اقدامات او در طول دوران تولیتش، ساخت پیش طره‌های دکاکین خیابان‌ها و دکاکین مختصه آستان قدس و کاروان‌سرای ناصری و برقراری وظیفه در حق سادات بود. پس از یازده ماه حکومت در خراسان، مجدالملک به دلایل نامعلومی به تهران احضار
خراسان، مجدالملک به دلایل نامعلومی به تهران احضار و از منصبش فروگرفته شد و سه سال خانه‌نشین شد. این امر در دوران قدرت گرفتن میرزا یوسف آشتیانی صورت گرفت که با جناح اصلاح طلب دربار قاجار، رابطه خوبی نداشت. با برافتادن میرزا یوسف و برآمدن میرزا حسین خان سپهسالار و فراهم شدن زمینه برای حضور رجال اصلاح طلب، مجدالملک به عضویت دارالشوری دولتی درآمد و هم‌زمان به ریاست انبار غله دولتی گماشته شد. بر اثر حسن تدبیر او در گرماگرم قحطی و خشکسالی سال‌های ۱۲۸۷–۱۲۸۸ ق بحران نان شد، گندم به نانوایی‌ها رسید و مرگ و میر
بحران نان شد، گندم به نانوایی‌ها رسید و مرگ و میر پایان یافت. پس از عزل سپهسالار از صدارت در سال ۱۲۹۰ ق، برای بار دوم وزارت وظایف و اوقاف به مجدالملک سپرده شد. او به مدت هشت سال، یعنی تا پایان عمر خود در این مقام باقی بود. مجدالملک، در ۱۱ ذی الحجه ۱۲۹۸ درگذشت و در صحن شرقی شاه عبدالعظیم دفن شد.
گورکَن‌ها جانورانی مهره‌دار و همه‌چیزخوار از خانوادهٔ راسویان (Mustelidae) هستند. گورکَن ۱۱ گونهٔ مختلف دارد. ساختار آروارهٔ گورکن چنان است که به آن امکان قفل کردن می‌دهد، اما حرکت افقی آرواره‌اش نسبت به پستانداران دیگر محدود است. نوع اروپایی آن بزرگ‌تر است. گورکن‌ها بدن کوتاه و چاق و پاهای کوتاه دارند که برای کندن مناسبند. سر آن‌ها مثل راسو کشیده و گوش‌هایشان کوچک است. صورتشان سیاه است که چند لکه سفید دارد. بدنشان خاکستری رنگ است. خطوطی با رنگ روشنتر از سر تا دم را می‌پوشانند. پاهایشان تیره رنگ و شکمشان
تا دم را می‌پوشانند. پاهایشان تیره رنگ و شکمشان خاکستری روشن است. طول گورکن بالغ می‌تواند به ۹۰ سانتیمتر و وزنش به ۱۰ کیلوگرم برسد. گورکن‌ها روز را در لانه‌های زیرزمینی می‌گذرانند و شب‌ها جهت شکار و تغذیه بیرون می‌روند. بعضی از این لانه‌ها بسیار بزرگ و پیچیده هستند. گورکن‌ها انفرادی یا گروهی (از ۲ تا ۱۵) زندگی می‌کنند. آنها از خود و بچه‌هایشان با سرسختی دفاع می‌کنند؛ حتی در مقابله با حیوانات بزرگتری مثل گرگ یا خرس. سرعت دویدنشان می‌تواند به ۳۰ کیلومتر در ساعت برسد. این جانور پنجه‌های نیرومندش را برای نفوذ
برسد. این جانور پنجه‌های نیرومندش را برای نفوذ به لانهٔ موریانه یا کندن زمین برای جستجوی غذا به کار می‌برد. گورکن‌ها موجوداتی خجالتی و شبگردند. همهٔ انواع گورکن‌ها مهارت زیادی در حفر کردن زمین دارند و با استفاده از چنگال‌های دراز پاهای جلوی خود، زمین را می‌کنند تا غذا به دست آورند یا نقب بزنند. گورکن‌ها به‌طور کلی موجوداتی بی‌آزارند و با وجود دندان‌های قوی بیشتر از طعمه‌های کوچک و گیاهان تغذیه می‌کنند. بینایی آن‌ها ضعیف است، ولی حس بویایی و شنوایی بسیار قدرتمندی دارند.
ماهی سیاه کوچولو یکی از داستان‌های کودکان، نوشته صمد بهرنگی است. او این داستان را در زمستان سال ۱۳۴۶ نوشت و انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آن را در سال ۱۳۴۷ با تصویرگری فرشید مثقالی منتشر کرد. قصه "ماهی سیاه کوچولو" در مورد ماهی کوچکی است که به عشق دیدن دریا خطر می‌کند و سفری دور و دراز را با تجربه‌های متفاوت برای رسیدن به رهایی آغاز می‌کند. "ماهی سیاه کوچولو" کتاب برگزیده کودک در سال ۱۳۴۷ شد. همچنین جایزه ۶ امین نمایشگاه کتاب کودک در بلون ایتالیا و دیپلم افتخار جایزهٔ دوسالانه براتیسلاوای
و دیپلم افتخار جایزهٔ دوسالانه براتیسلاوای چک‌اسلواکی برای تصویرگری کتاب کودک را در سال ۱۹۶۹ دریافت کرده است. برداشت‌های سیاسی. داستان "ماهی سیاه کوچولو" در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به عنوان یک داستان علیه حاکمیت معرفی می‌شد و بسیاری "ماهی سیاه کوچولو" را نماد نسل جوان انقلابی و روشنفکر می‌دانستند. زبان نمادین قصه، الهام‌بخش بسیاری از نویسندگان و شاعران مختلف شد و اشعار و متون بسیاری در وصفش سروده شد. از ماهی سیاه کوچولو حتی با عنوان «بیانیهٔ غیررسمی و مانیفست سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران» نیز
و مانیفست سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران» نیز یاد شده است. با این وجود لیلی امیرارجمند مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان معتقد است که ماهی سیاه کوچولو صرفاً یک داستان سادهٔ کودکانه بوده و هیچ بار سیاسی نداشته است. متن. این داستان نخستین بار سال ۱۳۴۷ در سلسله انتشارات کتاب‌های کودک کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان - که سپس‌تر کتاب‌هایی از جمله از مهدی اخوان‌ثالث و مهرداد بهار و بهرام بیضایی و سیاوش کسرایی و داریوش آشوری و غلامحسین ساعدی برای کودکان منتشر می‌کرد - چاپ شد. تصویرگری. تصویرگری کتاب
منتشر می‌کرد - چاپ شد. تصویرگری. تصویرگری کتاب "ماهی سیاه کوچولو" به دست فرشید مثقالی انجام شده و او را برنده جایزه‌های گوناگون کرده است، از جمله جایزهٔ نخست نمایشگاه بین‌المللی کتاب کودک بولونیا و دیپلم افتخار دوسالانه تصویرگری براتیسلاوا. داستان. این داستان حکایت زندگی و سرگذشت ماهی سیاه کوچولویی است که خسته از تکراری بیهوده که دیگرانِ قصه، بر آن نام زندگی نهاده‌اند، راه دریا را پیش می‌گیرد و تمامی طول جویبار را از پی هدفش طی می‌کند، همراه با اتفاقات و گرفتاری‌هایی که در طول سفر برایش پیش می‌آید. از
و گرفتاری‌هایی که در طول سفر برایش پیش می‌آید. از ماجرای حمله همسایگان به او برای اینکه معتقدند حرف‌های گنده گنده می‌زند و بچه‌های دیگر را از راه به در می‌برد، و مخالفت مادرش برای تصمیمی که اتخاذ کرده و حکایت درس‌آموزی‌های مارمولک دانا که او را از خطرات راه آگاه می‌کند و در حد توان به او راه‌کارهایی برای نجات نشان می‌دهد تا حیله‌گری‌های خرچنگ، و خطرات مرغ ماهی‌خوار، که دشمن درجه یک او و ماهی‌های دیگر است. قصه قهرمان محور است. شخصیت اصلی و قهرمان آن، ماهی سیاه کوچولو است، تمامی شخصیت‌های دیگر تنها برای
سیاه کوچولو است، تمامی شخصیت‌های دیگر تنها برای رسیدن قهرمان قصه به هدفش، طراحی شده‌اند. قهرمانی پرتلاش، متفکر، باهوش و تسلیم ناپذیر که یک تنه، در برابر تمامی مخالفان خود، بر سر عقیده‌ای که به درستی آن ایمان دارد، حتی اگر مادرش باشد، می‌ایستد. اما برای همنوعان خود آن جا که بی‌یاورند و کمک می‌طلبند، همچون ماهی ریزی که در شکم ماهی‌خوار است، جان خود را فدا می‌کند. ماهی سیاه کوچولو از زاویه دیگری ترانه‌ای است برای اندوه‌زدایی و پالایش روح برای مخاطب است. بدین گونه که تک‌تک عناصر داستانی همان چیزی است که در
گونه که تک‌تک عناصر داستانی همان چیزی است که در زندگی همه آدمیان وجود دارد؛ اما به شکلی روایت می‌شود که نکته‌ای فراتر از تجربه زندگی شکل بگیرد. زخمی که بر دل ماهی سیاه کوچولو وارد می‌شود به مراتب بزرگ‌تر از زخمی است که بر دل شازده کوچولو و بعضاً جملات شعاری‌اش وارد شده است. ماهی سیاه کوچولو جسارت را به کودکان آموزش می‌دهد و از سویی نبوغ این ماهی به‌طور شگفت‌انگیزی در پهنای این داستان موج برمی‌دارد و با شنای این کوچولو در عرض رودخانه‌ای که انتظارش می‌کشد به تکامل می‌رسد. مطالعه این داستان نه تنها برای
به تکامل می‌رسد. مطالعه این داستان نه تنها برای کودکان مفید است؛ بلکه کودک درون بزرگسالان را فعال می‌کند و می‌تواند دلیلی برای رجوع به گذشته و مهربانی در آینده باشد. در بخشی از کتاب ماهی سیاه کوچولو می‌خوانیم: همسایه به مادر ماهی کوچولو گفت: خواهر، آن حلزون پیچ پیچیه یادت می‌آید؟ مادر گفت: آره خوب گفتی، زیاد پاپی بچه‌ام می‌شد. بگویم خدا چکارش کند! ماهی کوچولو گفت: بس کن مادر! او رفیق من بود. مادرش گفت: رفاقت ماهی و حلزون، دیگر نشنیده بودیم! این داستان، قصه ماهی سیاه کوچولویی است که عشق دیدن دریا را دارد.
ماهی سیاه کوچولویی است که عشق دیدن دریا را دارد. او تصمیم می‌گیرد تا انتهای جویباری که در آن زندگی می‌کند برود، اما در نهایت درون شکم یک مرغ ماهی خوار سر درمی‌آورد. ماهی سیاه کوچولو در راه رسیدن به هدف خود شجاعت و شهامت به خرج می‌دهد و در این راه فداکاری می‌کند. به دیگر زبان‌ها. این کتاب به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده است. از آن جمله به زبان پشتو به قلم احسان‌الله آریَنزَی در مجموعه‌ای سه‌داستانه با نام «"دَ مَیَنی افسانه"». عذرا عباجیچ نوایی و ابتهاج نوایی ماهی سیاه کوچولو را به زبان کرواتی در
نوایی ماهی سیاه کوچولو را به زبان کرواتی در جمهوری کرواسی ترجمه کرده‌اند که به‌همّت انتشارات Znanje به بازار داستان کرواسی راه یافته است. همچنین این کتاب به زبان آلمانی Der kleine schwarze Fisch ترجمه شده است. علاوه بر این ماهی سیاه کوچولو به زبان‌های عربی، ترکی استانبولی، ترکی آذربایجانی، کردی سورانی (۲ ترجمه)، کردی جنوبی (۳ ترجمه)، کردی کرمانجی، کردی هورامی، تالشی، لری شمالی، بلوچی و اسپرانتو نیز ترجمه شده است. ادامه ماجرا. علی اکبر خانجانی در سال 1360 ادامه ماجرای ماهی سیاه صمد بهرنگی را با عنوان ماهی
ماجرای ماهی سیاه صمد بهرنگی را با عنوان ماهی سیاه کوچولو (قسمت دوم-بقیه ماجرا) نوشته است.
هری پاتر و تالار اسرار دومین رمان از سری رمان‌های هری پاتر است که توسط جی. کی. رولینگ نگاشته شده‌است. ادامه داستان هری پاتر و سنگ جادو است و پیش از هری پاتر و زندانی آزکابان اتفاق می‌افتد و بیان دومین سال ورود هری پاتر به مدرسه هاگوارتز است که از لحاظ زمانی بین ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ تا ۲۹ مه ۱۹۹۳ قرار می‌گیرد. در این رمان لرد ولدمورت از طریق یکی از جان‌پیچ‌هایش که دفتر خاطراتش است هیولای باسیلیسک را در هاگوارتز آزاد می‌کند و موجب خشک شدن تعدادی از دانش‌آموزان می‌شود از جمله هرماینی گرنجر، کالین کریوی، سِر نیکلاس و
از جمله هرماینی گرنجر، کالین کریوی، سِر نیکلاس و چند تن دیگر. یک بخش دیگر این کتاب داستان اخراج شدن روبیوس هاگرید و منع کردن او است. در مدرسه جادوگری سال تحصیلی آغاز می‌گردد. طلسمی گربه سرایدار و چند نفر را خشک می‌کند، همهٔ افراد به هری شک می‌کنند، او برای اثبات بی‌بیگناهی خود و در نهایت نجات خواهر رون به دنبال مکان تالار اسرار می‌گردد. این کتاب در انگلستان در ۲ ژوئیه ۱۹۹۸ توسط انتشارات بلومزبری و در آمریکا در ۲ ژوئن ۱۹۹۹ توسط اسکلاستیک منتشر گردید.
دارکوب‌ها () پرندگانی از راسته دارکوب‌سانان و خانواده Picidae هستند که بیش از ۲۴۰ گونه شناخته‌شده را شامل می‌شوند. این خانواده همچنین شامل گروه‌هایی مانند دارشکنک، دارکوب‌های قهوه‌ای و دارکوبیان می‌شود. دارکوب‌ها از جمله پرندگان بسیار خاص و شگفت‌انگیز هستند که به‌واسطهٔ رفتارهای منحصربه‌فرد، همچون ضربه‌زدن به درختان (درام‌زنی)، سوراخ‌کردن تنهٔ درختان با منقار قوی، و زبان بلند و چسبناک برای شکار حشرات، شهرت یافته‌اند. دارکوب‌ها نقش مهمی در بوم‌سازگان ایفا می‌کنند؛ آن‌ها با سوراخ‌کردن درختان به شکار حشرات
می‌کنند؛ آن‌ها با سوراخ‌کردن درختان به شکار حشرات آفت‌زا کمک می‌کنند، و همچنین آشیانه‌هایی را ایجاد می‌کنند که مورد استفادهٔ دیگر پرندگان، پستانداران کوچک و حتی خزندگان قرار می‌گیرد. برخی گونه‌ها نیز به دلیل تخریب زیستگاه طبیعی در معرض تهدید قرار گرفته‌اند. با وجود اینکه در نظر عموم، دارکوب‌ها پرندگانی آرام و جنگلی محسوب می‌شوند، ولی در واقع دارای رفتارهای اجتماعی متنوع، الگوهای مهاجرتی پیچیده، و راهکارهای فیزیکی پیشرفته برای مقابله با ضربات مکرر هستند. پراکندگی. دارکوب‌ها دارای پراکندگی جهانی نسبتا
پراکندگی. دارکوب‌ها دارای پراکندگی جهانی نسبتا گسترده‌ای هستند و در بسیاری از مناطق زمین، از جمله در سراسر آسیا، اروپا، آفریقا، و قارهٔ آمریکا حضور دارند. با این حال، آن‌ها در چند منطقهٔ خاص یافت نمی‌شوند؛ از جمله استرالیا، گینه نو، نیوزیلند، ماداگاسکار، و مناطق قطبی شمال و جنوب. همچنین، در برخی جزایر اقیانوسی بسیار دوردست نیز حضور ندارند. بیشترین تنوع گونه‌ای دارکوب‌ها در مناطق گرمسیری و جنگل‌های بارانی، به‌ویژه در آمریکای جنوبی و آسیای جنوب شرقی دیده می‌شود. دارشکنک‌ها عمدتاً در مناطق گرمسیری یافت
می‌شود. دارشکنک‌ها عمدتاً در مناطق گرمسیری یافت می‌شوند، در حالی‌که دارکوب‌های قهوه‌ای محدود به جهان قدیم هستند. گونه‌هایی مانند دارکوب جیلا در زیستگاه‌های خشک مانند بیابان‌ها نیز زندگی می‌کنند و از کاکتوس‌ها برای آشیانه‌سازی استفاده می‌کنند. گرچه بسیاری از دارکوب‌ها پرندگانی ساکن و غیرمهاجر هستند، اما برخی از آن‌ها مانند شیره‌خوار شکم‌زرد و دارکوب قهوه‌ای مهاجرت‌های فصلی به مناطق گرم‌تر دارند. این پرندگان معمولاً در روز مهاجرت می‌کنند و برخی گونه‌ها نیز جابجایی‌های ارتفاعی دارند، مثلاً در زمستان از مناطق
ارتفاعی دارند، مثلاً در زمستان از مناطق کوهستانی به دشت‌ها پایین می‌آیند. ویژگی‌های عمومی. دارکوب‌ها دارای ساختار بدنی ویژه‌ای هستند که آن‌ها را برای زندگی درختی و سوراخ‌کردن چوب بسیار سازگار کرده است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها، داشتن پاهای زیگوداکتیل است؛ یعنی دو انگشت به سمت جلو و دو انگشت به سمت عقب، که کمک می‌کند به راحتی از تنهٔ درختان بالا بروند. پاهای قوی، پنجه‌های تیز و دم سفت و مقاوم، همگی ابزارهایی هستند که تعادل دارکوب را هنگام بالا رفتن یا سوراخ کردن تنه درخت حفظ می‌کنند. منقار دارکوب
یا سوراخ کردن تنه درخت حفظ می‌کنند. منقار دارکوب بلند، قوی و نوک‌تیز است و مانند قلمی تیز برای سوراخ‌کردن چوب به‌کار می‌رود. زبان آن‌ها بسیار بلند، چسبناک و اغلب با خارهای کوچک پوشیده شده‌است و در هنگام نوک‌زنی تا عمق زیادی در چوب نفوذ می‌کند تا حشرات یا لاروها را بیرون بکشد. این زبان توسط استخوان لامی پشتیبانی می‌شود که از پشت جمجمه می‌گذرد و مانند کمربند ایمنی دور مغز می‌پیچد تا از آسیب در اثر ضربه جلوگیری کند. جمجمه دارکوب دارای استخوان‌های اسفنجی و فشرده‌سازی‌شده‌ای است که ضربه را جذب می‌کنند. آن‌ها
است که ضربه را جذب می‌کنند. آن‌ها همچنین دارای پردهٔ چشم اضافی (پردهٔ نیکتیتان) هستند که در لحظهٔ ضربه بسته می‌شود و از چشم محافظت می‌کند. دهانه‌های بینی آن‌ها نیز اغلب باریک است و با پر پوشیده شده تا گرد و خاک چوب وارد مجراهای تنفسی نشود. اندازهٔ دارکوب‌ها بسیار متنوع است. کوچک‌ترین گونه، دارکوب نواره‌سینه، تنها ۷٫۵ سانتی‌متر طول دارد، در حالی که بزرگ‌ترین گونهٔ زنده، دارکوب تخته‌سنگی بزرگ، تا ۵۵ سانتی‌متر نیز می‌رسد. رفتار. رفتار دارکوب‌ها بسیار گوناگون است. بیشتر گونه‌ها به‌صورت انفرادی زندگی می‌کنند و
بیشتر گونه‌ها به‌صورت انفرادی زندگی می‌کنند و قلمرو خود را به شدت از دیگر هم‌نوعان محافظت می‌کنند. این پرندگان از رفتارهایی مانند سر تکاندن، کوبیدن منقار به هوا، تعقیب دیگر پرندگان، و البته درام‌زنی برای اعلام حضور و دفاع از قلمرو استفاده می‌کنند. «درام‌زنی» رفتاری غیرآوایی است که در آن دارکوب با سرعت بالا منقار خود را به یک سطح سخت مانند تنهٔ توخالی درخت یا حتی اشیای فلزی مانند ناودان می‌کوبد. این رفتار شبیه آواز پرندگان آوازخوان عمل می‌کند و نقش مهمی در جذب جفت و نشان‌دادن قلمرو دارد. الگوی درام‌زنی در
جذب جفت و نشان‌دادن قلمرو دارد. الگوی درام‌زنی در هر گونهٔ دارکوب منحصربه‌فرد است. برخی گونه‌ها به‌صورت گروهی زندگی می‌کنند و رفتارهایی همچون پرورش گروهی جوجه‌ها یا لانه‌سازی اشتراکی دارند؛ مانند دارکوب بلوطی که در گروه‌های چندتایی زادآوری می‌کند و اعضای گروه در تغذیه و مراقبت از جوجه‌ها همکاری می‌کنند. اکثر دارکوب‌ها شب‌زی نیستند و در طول روز فعالیت می‌کنند. آن‌ها شب‌ها درون حفره‌ها و آشیانه‌های خود می‌خوابند، و معمولا آشیانه شب با آشیانهٔ تخم‌گذاری یکسان است. تغذیه. دارکوب‌ها به‌طور کلی پرندگانی
یکسان است. تغذیه. دارکوب‌ها به‌طور کلی پرندگانی همه‌چیزخوار هستند، اما بیشتر آن‌ها رژیم غذایی مبتنی بر شکار حشرات دارند. آن‌ها با منقار خود حشرات، لاروها، کرم‌ها، و سایر بندپایان را از زیر پوست درختان یا داخل چوب بیرون می‌کشند. حواس شنیداری قوی آن‌ها قادر است حرکت حشرات را در زیر چوب تشخیص دهد و محل مناسب برای سوراخ‌کردن را مشخص کند. برخی گونه‌ها از شیرهٔ درختان تغذیه می‌کنند و تونل‌هایی در پوست درخت ایجاد می‌کنند تا شیره از آن خارج شود. این رفتار در دارکوب‌های شیره‌خوار مانند گونه‌های Sphyrapicus دیده
شیره‌خوار مانند گونه‌های Sphyrapicus دیده می‌شود، ولی در گونه‌های آسیایی مانند دارکوب عربی نیز مشاهده شده است. دارکوب‌ها همچنین از میوه‌ها، دانه‌ها، تخم سایر پرندگان، جوجه‌ها، و گاهی جانوران کوچک مانند موش و مارمولک‌ها تغذیه می‌کنند. در برخی مناطق، آن‌ها به غذاخوری‌های خانگی نیز سر می‌زنند و از خوراکی‌هایی مانند چربی و نان بهره می‌برند. نقش اکولوژیک دارکوب‌ها در کنترل آفات جنگلی بسیار مهم است. آن‌ها درختان آلوده به حشرات چوب‌خوار را پاکسازی کرده و از مرگ آن‌ها جلوگیری می‌کنند. به‌طور مثال، بررسی‌ها نشان
آن‌ها جلوگیری می‌کنند. به‌طور مثال، بررسی‌ها نشان داده که دارکوب‌ها می‌توانند تا ۸۵٪ لاروهای سوسک زمردی در درختان زبان‌گنجشک را شکار کنند. آناتومی و جلوگیری از آسیب مغزی. دارکوب‌ها هنگام ضربه زدن، شتاب‌هایی برابر با ۱۰۰۰ برابر شتاب جاذبه را تحمل می‌کنند. آن‌ها دارای جمجمه‌ای اسفنجی، زبان استخوانی محافظ، عضلات قوی گردن، و منقاری با ساختار خاص هستند که فشار را جذب می‌کند. برخی پژوهش‌ها نیز وجود پروتئین «تائو» در مغز آن‌ها را ثبت کرده‌اند که در انسان‌ها با ضربه‌های مغزی مرتبط است، اما معلوم نیست که در