payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امیدوار است رابطه‌ای عاشقانه با کانستانس سپاسگزار آغاز کند. او نامه‌ای می‌نویسد و از او می‌خواهد در خلوت ملاقات کنند، اما وقتی دارتانیان می‌رسد، نشانه‌های درگیری را می‌بیند و درمی‌یابد روشفورت و بوناسیو، به دستور ری‌شلیو، کانستانس را دوباره ربوده‌اند. دارتانیان مسیر خود را دنبال می‌کند تا دوستانش را که در راه لندن رها کرده بود پیدا کند. در دیدارشان، آتوس، مست، داستانی برای دارتانیان تعریف می‌کند درباره کنتی که عاشق زنی شد و با او ازدواج کرد؛ ماه‌ها بعد، کنت درمی‌یابد همسرش با نشان fleur-de-lis روی شانه‌اش
درمی‌یابد همسرش با نشان fleur-de-lis روی شانه‌اش برند شده، مجازاتی برای جنایت. کنت او را در جنگل رها می‌کند، قلعه خانواده را ترک می‌کند و تحت نامی دیگر به گارد پادشاه می‌پیوندد. دارتانیان درمی‌یابد آتوس در واقع داستان زندگی خودش را تعریف می‌کند. در پاریس، دارتانیان با میلدی روبه‌رو می‌شود و او را به عنوان یکی از مأموران ری‌شلیو می‌شناسد. با این حال، دارتانیان مجذوب او می‌شود و کانستانس را فراموش می‌کند، اگرچه خدمتکار میلدی، کیتی، نشان می‌دهد او به دارتانیان بی‌توجه است. دارتانیان وارد اتاق او می‌شود و
بی‌توجه است. دارتانیان وارد اتاق او می‌شود و وانمود می‌کند که کنت دو واردس است، کسی که میلدی با نامه‌ای او را دعوت کرده بود، و با او عاشقانه می‌گذرد. اما دارتانیان راضی نمی‌شود — او می‌خواهد میلدی او را برای آنچه هست دوست داشته باشد. او نامه‌ای بی‌ادبانه از طرف دو واردس جعل می‌کند و میلدی را آزرده می‌سازد. میلدی از او می‌خواهد دوئل کند و کنت را بکشد. آن‌ها دوباره با هم می‌شوند، اما وجدان دارتانیان فعال می‌شود و حقه‌اش را اعتراف می‌کند. میلدی خشمگین می‌شود و در درگیری بعدی، دارتانیان نشانه fleur-de-lis روی
در درگیری بعدی، دارتانیان نشانه fleur-de-lis روی شانه او را کشف می‌کند. میلدی قصد دارد دارتانیان را بکشد، اما او از دستش فرار می‌کند و بعداً به آتوس می‌گوید همسر سابقش زنده است. کاردینال ری‌شلیو به دارتانیان پیشنهاد می‌دهد تا در گارد تحت فرمان او خدمت کند. دارتانیان که نمی‌خواهد دوستانش را از دست بدهد، با وجود آگاهی از این‌که رد این پیشنهاد آینده شغلی‌اش را تضعیف می‌کند، نمی‌پذیرد. او و سه تفنگدار همراه با واحدهایشان به محاصره لا روشل فرستاده می‌شوند. در آنجا، آن‌ها از دو سوءقصد مأموران میلدی جان سالم به
آن‌ها از دو سوءقصد مأموران میلدی جان سالم به در می‌برند، درحالی‌که هر دو سوءقصدکننده کشته می‌شوند. در یک مهمان‌خانه، آتوس مخفیانه گفت‌وگوی ری‌شلیو و میلدی را می‌شنود که در آن ری‌شلیو از میلدی می‌خواهد باکینگهام را که حمایت او برای شورشیان پروتستان در لا روشل حیاتی است، ترور کند. ری‌شلیو به او فرمانی می‌دهد که دارنده‌اش را از هر مسئولیتی مبرا می‌کند، اما آتوس آن را از میلدی می‌گیرد. برای خریدن وقت و مشورت پنهانی با دوستانش، آتوس شرط می‌بندد که او، دارتانیان، پورتوس و آرامیس بتوانند باروی بازپس‌گرفته‌شده سنت
پورتوس و آرامیس بتوانند باروی بازپس‌گرفته‌شده سنت ژروه را یک ساعت در برابر شورشیان نگه دارند. آن‌ها یک ساعت و نیم مقاومت می‌کنند و با کشتن دوازده شورشی، افسانه شهرتشان را گسترش می‌دهند. ملکه و لرد دو وینتر از نقشه ترور آگاه می‌شوند و با رسیدن میلدی به انگلستان، او دستگیر می‌شود. بااین‌حال، میلدی نگهبان پروتستانش، فلتون، را اغوا می‌کند و او را قانع می‌کند تا به او کمک کند فرار کند و خود باکینگهام را بکشد. به دارتانیان خبر می‌رسد که ملکه کانستانس را از زندان نجات داده و او می‌تواند او را از صومعه‌ای که برای
نجات داده و او می‌تواند او را از صومعه‌ای که برای پنهان شدن به آنجا فرستاده بود، بیاورد. اما پس از بازگشت به فرانسه، میلدی به‌طور اتفاقی در همان صومعه‌ای پنهان می‌شود که کانستانس نیز در آن است. کانستانس ساده‌دل به میلدی پناه می‌برد که وانمود می‌کند قربانی دسیسه‌های کاردینال است. درحالی‌که قصد انتقام از دارتانیان را دارد، میلدی قبل از رسیدن او، کانستانس را مسموم می‌کند. تفنگداران او را پیش از رسیدن به ری‌شلیو دستگیر کرده و پس از محاکمه‌ای محلی، حکم اعدامش را صادر می‌کنند. جلادی که میلدی را اعدام می‌کند، فاش
صادر می‌کنند. جلادی که میلدی را اعدام می‌کند، فاش می‌سازد که سال‌ها پیش این او بود که میلدی را به جرم اغوای برادرش، یک کشیش محلی، و سپس ترک او، با نشان fleur-de-lis برند کرده بود. وقتی چهار دوست به محاصره لا روشل بازمی‌گردند، گارد ری‌شلیو دارتانیان را دستگیر می‌کند. دارتانیان فرمانی را که آتوس از میلدی گرفته بود و مسئولیت هر عملی را از دارنده‌اش رفع می‌کرد، به کاردینال تحویل می‌دهد. ری‌شلیو که تحت تأثیر صداقت دارتانیان قرار گرفته و در خفا از نابودی میلدی با اطلاع از جنایات گذشته‌اش خوشحال است، فرمان را
با اطلاع از جنایات گذشته‌اش خوشحال است، فرمان را نابود کرده و فرمانی تازه می‌نویسد که دارنده‌اش را به درجه ستوانی در گارد تروویل ارتقا می‌دهد و نام را خالی می‌گذارد. دارتانیان این فرمان را به ترتیب به سه دوستش پیشنهاد می‌دهد، اما همه رد می‌کنند: آتوس چون مقام را در شأن خود نمی‌بیند، پورتوس چون می‌خواهد با معشوقه ثروتمندش ازدواج کند و بازنشسته شود، و آرامیس چون تصمیم دارد کشیش شود. درنهایت دارتانیان، هرچند دل‌شکسته و پر از حسرت، به آرزوی دیرینه‌اش می‌رسد و ترفیع را دریافت می‌کند. نکته ای دربارهٔ ترجمه.
و ترفیع را دریافت می‌کند. نکته ای دربارهٔ ترجمه. البته باید توجه کنیم که آشنایی محمد طاهر میرزا قاجار با زبان فرانسه کتابی بوده ‌است و در ترجمه کتاب اشتباهاتی هم به چشم می‌خورد. به عنوان نمونه، در فصل سی و پنجم آتوس درباره انگشتر یاقوت می‌گوید که مادربزرگش انگشتر را به مادرش و او آن را به وی داده ولی در فصل سی و هشتم آتوس دربارهٔ همان انگشتر می‌گوید انگشتر را پدرش به مبلغی خریده و شب عروسی به مادرش هدیه داده‌‌بود. نکته دیگر دربارهٔ ترجمه این کتاب اینکه نام‌های قهرمانان با نام‌های امروزی متفاوت است. منابع.
قهرمانان با نام‌های امروزی متفاوت است. منابع. سایت www.amazon.com
فیلیپ دوم یا فیلیپ آگوست پادشاه فرانسه از دودمان کاپت از ۱۱۸۰ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۲۲۳ میلادی بود. پیشینیان او «پادشاه فرانک‌ها» نامیده می‌شدند، اما فیلیپ دوم از سال ۱۱۹۰ میلادی برای نخستین بار خود را «پادشاه فرانسه» نامید و جانشینانش نیز این عنوان را بر خود گرفتند. فیلیپ در دوران فرمانروایی اراضی سلطنتی فرانسه را تا چهار برابر افزایش داد و از این رو لقب «آگوست» (با شکوه) بر او نهاده شد. این کشورگشایی‌ها از طریق تسخیر سرزمین‌های مجاور مخصوصاً از پادشاهان انگلیسی آنژوین، ازدواج با خاندان‌های قدرتمند،
انگلیسی آنژوین، ازدواج با خاندان‌های قدرتمند، مصادره اراضی بلاتصدی و سرکوب خراج‌گذاران یاغی صورت گرفت. فیلیپ بیش از لشکرکشی‌های نظامی، با اقدامات دیپلماتیک و سیاسی به اهداف خود می‌رسید. او توانست نیرومندترین پادشاه آن زمان اروپای قرون وسطی شود. فیلیپ دوم نقش مهمی را در نوآوری، ساخت‌وساز و آموزش داشت. به دستور او خیابان‌های پاریس سنگفرش، کلیسای نوتردام تکمیل، بازار مرکزی لوهال برپا و لوور به عنوان یک قلعه ساخته شد. همچنین در سال ۱۲۰۰ میلادی، فیلیپ دستور راه‌اندازی دانشگاه پاریس را صادر کرد. تحت حاکمیت او
دانشگاه پاریس را صادر کرد. تحت حاکمیت او پاریس به نخستین شهر اروپا در سده‌های میانه از دید آموزشی بدل گشت. اوایل زندگی. فیلیپ در گونس در ۲۱ اوت ۱۱۶۵، به دنیا آمد. فیلیپ پسر لوئی هفتم و ادل دو شامپانی و از دودمان کاپت بود. لوئی در نظر داشت که فیلیپ را در اسرع وقت مطابق با سنت‌های دودمان کاپت به‌طور مشترک همراه با خود فرمانروا "" کند، اما زمانی که فیلیپ پس از یک سفر شکار بیمار شد، این برنامه‌ها به تعویق افتاد. پدرش به زیارت حرم توماس بکت در کلیسای جامع کانتربری رفت تا برای بهبودی فیلیپ دعا کند و در آنجا به
رفت تا برای بهبودی فیلیپ دعا کند و در آنجا به او گفته شد که پسرش واقعاً بهبود یافته‌است. اما در راه بازگشت به پاریس، شاه دچار سکته مغزی شد. لوئی هفتم در حالی که سلامتش رو به افول بود، پسر ۱۴ ساله‌اش را در ۱ نوامبر ۱۱۷۹ توسط اسقف اعظم ویلیام دست‌های سفید در کلیسای جامع رنس به عنوان پادشاه تاجگذاری و مسح کرد. او در ۲۸ آوریل ۱۱۸۰ با ایزابلا هاینو، دختر کنت بالدوین پنجم هاینو و کنتس مارگارت اول از فلاندر ازدواج کرد. ایزابلا کنت‌نشین آرتوآ را به عنوان جهیزیه خود آورد. از زمان تاجگذاری او، تمام قدرت واقعی به
خود آورد. از زمان تاجگذاری او، تمام قدرت واقعی به فیلیپ منتقل شد، زیرا سلامت پدرش به آرامی رو به زوال نهاد. اشراف بزرگ از ازدواج سودمند فیلیپ ناراضی بودند. مادر و چهار عمویش، که همگی بر لوئی نفوذ زیادی داشتند، از به دست آوردن تاج و تخت توسط او بسیار ناراضی بودند، زیرا فیلیپ مهر سلطنتی را از پدرش گرفته بود. لوئی در ۱۸ سپتامبر ۱۱۸۰ درگذشت و فیلیپ با عنوان فیلیپ دوم، رسماً به پادشاهی رسید. جنگ صلیبی سوم. قبل از شروع جنگ. در شرف پایان سال ۱۱۸۹ میلادی، هنوز هنری دوم پادشاه انگلستان و فیلیپ دوم خود را آماده حرکت
دوم پادشاه انگلستان و فیلیپ دوم خود را آماده حرکت به سرزمین مقدس نکرده بودند. در این زمان ریچارد، پسر هنری دریافت که پدرش درصدد انتخاب برادرش، جان لکلند، به عنوان جانشین خود است؛ بنابراین با فیلیپ دوم متحد و وارد جنگ با پدرش شد. هنری در ژوئیه همان سال درگذشت، تا ریچارد بدون مشکلی، در مراسم تدهین به عنوان پادشاه انگلستان انتخاب شود. وی پس از رسیدن به تخت پادشاهی در اولین گام، بودجه و هزینه نبرد انگلستان در جنگ‌های صلیبی را افزایش داد و خود را آماده حرکت به سمت شرق کرد. هر دو پادشاه در ژوئیه ۱۱۹۰ میلادی،
سمت شرق کرد. هر دو پادشاه در ژوئیه ۱۱۹۰ میلادی، وزلی را ترک کردند و قبل از حرکت توافق کردند، که تمام دستاوردهای خود از جنگ را به‌طور مساوی تقسیم کنند و به جای مسیر زمینی قدیمی که از بیزانس می‌گذشت، از راه دریا خود را به سواحل شرقی مدیترانه برسانند. فیلیپ همراه با نیروهای خود ابتدا عازم بندر جنوا شد و در آن‌جا آذوقه و کشتی‌های لازم برای سفر به سمت سرزمین مقدس را آماده کرد. ریچارد نیز سواحل جنوبی انگلستان را به قصد بندر مارسی ترک کرد و در آن‌جا منتظر رسیدن ناوگان خود شد؛ اما تأخیر ناوگان سبب شد تا وی
ناوگان خود شد؛ اما تأخیر ناوگان سبب شد تا وی کشتی‌هایی را کرایه و به سمت مسینا در سیسیل حرکت کند. در سال ۱۱۹۱ فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، به همراه ۷۰۰۰ هزار نفر و ریچارد یکم، پادشاه انگلستان، به همراه ۹۰۰۰ از نیروهای خود، حرکت به سمت شرق آغاز کردند و پس از طی کردن مسافتی، در سیسیل یکدیگر را ملاقات کردند و پس از پایان یافتن زمستان، به سمت سواحل شرقی مدیترانه حرکت کردند. ریچارد در سیسیل به سبب اختلافی که با تانکرد پیدا کرده‌بود، با وی درگیر شد و توانست شهر را در ۴ اکتبر ۱۱۹۰ تصرف کند. فیلیپ که ریچارد را در این
۴ اکتبر ۱۱۹۰ تصرف کند. فیلیپ که ریچارد را در این نبرد همراهی نکرده بود، طبق توافق قبلی خواستار تقسیم غنائم شد. با این‌که دعوی فیلیپ در این زمینه برحق نبود، ولی ریچارد یک سوم غنائم مسینا را به فیلیپ داد، تا صلح و آرامش را برای ادامه حرکت حفظ کند. ابتدا فیلیپ در ۲۱ آوریل ۱۱۹۱ به صور رسید و از آن‌جا عازم عکا شد ولی ریچارد در قیاس با فیلیپ سفر مهیج‌تر و خطرناک‌تری به عکا داشت. وی در راه رسیدن به عکا دچار توفان شد، تا نظم ناوگان وی از بین برود و تعدادی از کشتی‌ها مثل کشتی خزانه در سواحل قبرس درهم شکستند. در
مثل کشتی خزانه در سواحل قبرس درهم شکستند. در قبرس، ایزاک کومونوس که خود را پادشاه اصلی بیزانس می‌دانست، اقدام به غارت کشتی‌های درهم شکسته ریچارد نمود و افراد زنده مانده را به زندان انداخت. ریچارد با شنیدن این اتفاق به خشم آمد و خواستار بازپس‌گیری اموال و نیروهای خود شد؛ اما خودداری ایزاک سبب شد، تا ریچارد نیروهای خود را آماده حمله به ایزاک کند. نیروهای وی توانستند در مدت زمان کوتاهی تمامی جزیره را فتح کنند. بدین ترتیب، ریچارد از قبرس به عنوان مرکز تأمین آذوقه نیروهای خود طی نبرد با ایوبیان استفاده کرد.
آذوقه نیروهای خود طی نبرد با ایوبیان استفاده کرد. سرانجام در هفتم ژوئن ۱۱۹۱ میلادی، نیروهای ریچارد به سواحل شرقی مدیترانه رسیدند و در اولین اقدام ناوگان اعزامی مسلمانان از مصر را در دریا نابود کرد، تا امید نیروهای مدافع شهر برای شکستن محاصره از بین رود. محاصره و تصرف عکا. در سال ۱۱۸۹، با پخش خبر آماده شدن نیروهای جدید در اروپا برای اعزام به سمت شام، صلاح‌الدین آرایش نیروهای خود را از حالت تهاجمی به حالت دفاعی تغییر داد؛ چون برخلاف نبردهای قبل، از نیروی کافی برخوردار نبود. گی لوزینیان که بعد از مدتی آزاد
برخوردار نبود. گی لوزینیان که بعد از مدتی آزاد شد، با استفاده از حالت تدافعی صلاح‌الدین، در اواخر اوت ۱۱۸۹ به عکا حمله برد و شهر را محاصره نمود. صلاح‌الدین بعد از آگاهی از محاصره عکا، به همراه نیروهای خود عازم عکا شد و پس از رسیدن به نزدیکی شهر، اقدام به محاصره نیروهای صلیبی کرد؛ اما قدرت وی کمتر از نیروهای صلیبی بود و نتوانست محاصره آن‌ها را بشکند. در زمانی که نیروهای صلیبی و ایوبی درگیر بودند، گی منتظر نیروهای کمکی از اروپا بود، تا به کمک آن‌ها بتواند صلاح‌الدین را عقب براند و مناطق تصرف شده توسط وی را
را عقب براند و مناطق تصرف شده توسط وی را پس بگیرد. با وجود کمک‌های محلی که از جانب مصر و شام به ارتش ایوبی می‌شد، صلاح‌الدین توان و نیروی کافی برای شکستن محاصره را نداشت. هر دو ارتش طی زمستان به عملیات خود علیه دیگری ادامه دادند؛ اما به نتیجه مشخص و کاملی دست نیافتند. این موقعیت تا آن‌جا پیش رفت که بین دو طرف توازن قدرت ایجاد شد، به حدی که نه صلیبیون می‌توانستند وارد شهر شوند و نه صلاح‌الدین می‌توانست آن‌ها را عقب بزند؛ بنابراین دو طرف در انتظار رسیدن کمک بودند، تا فرصت حمله به یکدیگر را بیابند. اما به
بودند، تا فرصت حمله به یکدیگر را بیابند. اما به مرور شرایط برای صلیبیون دشوار شد؛ زیرا دسترسی به آذوقه و مواد غذایی را از دست داده‌بودند. با رسیدن یک کشتی حامل گندم و در ادامه خبر پیاده شدن شاهان فرانسه و انگلستان در سواحل شرقی مدیترانه، صلیبیون برای ادامه نبرد امیدوار شدند. فیلیپ پس از رسیدن به عکا، استحکامات محاصره را قوت بخشید و صفوف صلیبیون را منسجم و آلات و ادوات محاصره را تجدید کرد. با این حال حملات وی تا زمان رسیدن ریچارد به تعویق افتاد. ریچارد یکم نیز بعد از تصرف قبرس، در ۵ ژوئیه ۱۱۹۱ به سواحل شرقی
بعد از تصرف قبرس، در ۵ ژوئیه ۱۱۹۱ به سواحل شرقی و در ۸ ژوئیه به عکا رسید. صلاح‌الدین نیز با آگاهی از رسیدن نیروهای کمکی صلیبی، حملات خود را ادامه داد؛ اما به موفقیتی نرسید. در مقابل صلیبیون توانستند حلقه محاصره را تنگ‌تر کنند. سرانجام بعد از مذاکرات بین محافظان عکا با صلیبیون، آن‌ها شهر خود را تسلیم نیروهای صلیبی نمودند و در مقابل صلاح‌الدین نیز نیروهای خود را به عقب راند. اختلاف فیلیپ و لئوپولد با ریچارد و بازگشت به اروپا. فیلیپ نخستین پادشاه اروپایی بود که به اراضی مقدس رسید و در بدو رسیدن خود، به
بود که به اراضی مقدس رسید و در بدو رسیدن خود، به نیروهای صلیبی محاصره‌کننده عکا پیوست و رهبری نیروهای صلیبی را به همراه کنراد تا زمان رسیدن ریچارد برعهده گرفت. قبل از رسیدن به عکا، فیلیپ به همراه ریچارد، نخست سیسیل و سپس قبرس را اشغال کردند و نخستین اختلافات بین دو پادشاه از همین‌جا آغاز شد زیرا طبق قرارداد مسینا، دو طرف توافق کرده بودند، که فتوحات و غنائم را بین خود به‌طور مساوی تقسیم کنند اما ریچارد اعلام کرد که نیمی از خاک قبرس را به شرط واگذاری فلاندر که از بخش‌های غنی خاک فرانسه بود، قبول خواهد کرد که
از بخش‌های غنی خاک فرانسه بود، قبول خواهد کرد که با جواب رد فیلیپ همراه بود. این‌چنین تنش بین طرفین شعله‌ور شد. فیلیپ که از قبرس و سیسیل چیزی به‌دست نیاورده بود، خود را آماده حرکت به سمت بندر صور کرد تا بتواند زودتر از ریچارد بر منطقه و نیروهای صلیبی مسلط شود. با رسیدن ریچارد به عکا، بار دیگر تنش بین دو پادشاه آغاز شد. نخستین اختلاف در عکا، بر سر انتخاب پادشاه اورشلیم بود و بدین ترتیب دسته‌بندی‌ها آغاز شد. فیلیپ طرفدار کنراد بود، در حالی که ریچارد طرفدار گی لوزینیان بود که در آخر این مناقشه با انتخاب مجدد
لوزینیان بود که در آخر این مناقشه با انتخاب مجدد گی به عنوان پادشاه و پس از آن کنراد و سپس ایزابلا __ دختر گی سیبلا و امالریک __ به پایان رسید. دومین اختلاف از آنجا آغاز شد که بعد از بیماری دو پادشاه در عکا، فیلیپ که زودتر سلامتی خود را به‌دست آورده بود، درصدد حمله شدیدی برای فتح نهایی عکا کشید. ریچارد که هنوز سلامتی خود را به‌طور کامل بازنیافته‌بود و نگران بی‌نصیب ماندن از غنائم پیروزی بود، اجازه همراهی نیروهای خود را برای اجرای نقشه فیلیپ نداد؛ و به علت کناره‌گیری ریچارد و نیروهایش، تلاش فیلیپ در فتح
کناره‌گیری ریچارد و نیروهایش، تلاش فیلیپ در فتح نهایی عکا به جایی نرسید و حمله متقابل صلاح‌الدین به لشکرگاه صلیبیون و فیلیپ، با دشواری دفع شد. سومین اختلاف بین دو پادشاه پس از تصرف عکا رخ داد که با اشغال نهایی عکا، نیروهای هر پادشاهی در مکانی در شهر مستقر شدند اما نیروهای آلمانی خواهان پایگاهی هم طراز با نیروهای فرانسوی و انگلیسی بودند که با حمایت فیلیپ همراه شدند و به همین دلیل پرچم خود را کنار پرچم ریچارد برافراشتند که نیروهای انگلیسی در مقابل پرچم را فرو کشیدند و به خندق شهر انداختند. لئوپولد که از این
کشیدند و به خندق شهر انداختند. لئوپولد که از این ماجرا به خشم آمده بود، به همراه نیروهای خود به اروپا بازگشت. علاوه بر آن، فرانسویانی که قبل از سقوط عکا توسط صلاح‌الدین، صاحب زمین و مستغلاتی در عکا بودند، استرداد املاک خود را خواستار شدند که با مخالفت ریچارد روبه‌رو شدند بنابراین دست به دامان فیلیپ شدند اما اصرارهای فیلیپ نیز به نتیجه‌ای نرسید که منجر به خشم بیش از پیش فیلیپ شد. با تطهیر کلیسای جامع، فیلیپ قصد خود را برای بازگشت خود به فرانسه اعلام و هوگ سوم، دوک بورگاندی را به عنوان رهبر نیروهای فرانسوی
دوک بورگاندی را به عنوان رهبر نیروهای فرانسوی در اراضی مقدس انتخاب کرد. ریچارد که مخالف تصمیم وی بود، خواستار ماندن وی تا ۳ سال دیگر شد اما فیلیپ تنها وعده داد که تا بازگشت ریچارد، به قلمرو وی در فرانسه کاری نداشته باشد. سرانجام فیلیپ دوم، در ۳۱ ژوئیه عکا را به قصد صور ترک و پس از سه روز به سوی بریندیزی حرکت کرد. این حرکت هرچند از نظر انگلیسی‌ها خیانت بود اما برای فیلیپ مشکلاتی در فرانسه به وجود آمده بود همچون مشکلات وراثت فلاندر که مسئولیت آن مستقیماً بر دوش وی بود. علاوه بر آن داستانی وجود دارد که در
دوش وی بود. علاوه بر آن داستانی وجود دارد که در زمان شدت گرفتن بیماری فیلیپ، ریچارد، بر سر بالین وی حاضر شده و با مزاح به امید مرگ وی بر اثر شنیدن این خبر، به وی دروغ گفت که پسرش لوئی مرده‌است و وی دیگر وارثی برای تاج و تخت خود ندارد. این‌چنین عده زیادی از صلیبیون حق را به فیلیپ می‌دادند و حرمتش را در قیاس با ریچارد بیشتر نگه می‌داشتند. سازندگی در پاریس. فیلیپ دوم شهر پاریس را پایتخت دوفاکتوی فرانسه کرد. پاریس پیش از این بزرگ‌ترین شهر اراضی سلطنتی بود. هنگام مرگ فیلیپ دوم جمعیت آن به ۵۰ هزار نفر رسید. او
مرگ فیلیپ دوم جمعیت آن به ۵۰ هزار نفر رسید. او پاریس را به مقر دائمی دولت با ادارات، دیوان‌ها و بایگانی‌های دائم بدل نمود. فیلیپ کاخ بزرگی در نزدیکی کلیسای نوتردام ساخت، خیابان‌های شهر را تعریض و سنگ‌فرش کرد و دیوارهای عظیمی در اطراف شهر ایجاد نمود. همچنین کار بر روی قلعه لوور در محوطه غربی پاریس آغاز شد تا از آن در برابر تهدیدات از جانب دره سن محافظت کند. درگذشت. فیلیپ دوم روز ۱۴ ژوئیه سال ۱۲۲۳ میلادی در مانت-اژولی درگذشت و در کلیسای سن‌دنی به خاک سپرده شد. پس از او پسرش لوئی هشتم به پادشاهی رسید.
آلفونس ماری لوئی دو پرات دو لامارتین (زاده ۲۱ اکتبر ۱۷۹۰, ماسون؛ درگذشته ۲۸ فوریه ۱۸۶۹, پاریس)، شاعر، نویسنده و سیاستمدار فرانسوی قرن نوزدهم میلادی است. زندگی. آلفونس دو لامارتین شاعر و ادیب و سیاستمدار فرانسوی در ۲۱ اکتبر ۱۷۹۰ در ماکون به دنیا آمد و در بیست سالگی برای خاطر سلامتی خود به ایتالیا عزیمت نمود و در آنجا با «گرازیلا» آشنا شد. گرازیلا نام خاطره انگیزی است که در بیشتر اشعار او به چشم می‌خورد. او از خانواده اشراف بود لامارتین پس از تجدید سلطنت «بوربون‌ها» در فرانسه در قرن ۱۹ از شخصیت‌های برجسته
در فرانسه در قرن ۱۹ از شخصیت‌های برجسته سیاسی به حساب می‌آید. نخستین کتاب او «اندیشه‌های شاعرانه و مذهبی» در سال ۱۸۲۰ (سی سالگی) منتشر شد و در سال ۱۸۲۳ «اندیشه‌های تازه» را منتشر نمود. شعر فلسفی و هماهنگ و موزون او به سبب تازگی و زیبایی و دلپذیری خاصی که داشت مردم را متوجه وی ساخت. در سال ۱۸۳۰ «هماهنگی‌ها» را انتشار داد اشعار این کتاب بیشتر جنبه اندیشه داشت تا جنبه غزل‌سرائی. او «سقوط یک فرشته» و «ژوسلین» را هم در سال ۱۸۳۷ منتشر کرد و آخرین اثر شعری او بنام «برگزیده‌ها» است که در سال ۱۸۳۹انتشار یافت.
بنام «برگزیده‌ها» است که در سال ۱۸۳۹انتشار یافت. بهترین اثر شعری لامارتین «دریاچه» است که خودش هم به آن علاقه داشت. لامارتین حوادث عادی زندگی روزمره را به زبان ساده و با یک دید زیبای شاعرانه به رشته تحریر درآورد. او به زندگی آمیخته به تقوی، مذهب کاتولیک، به پرستش طبیعت آنچنان که روسو و برناردن دوسن پیر توصیف کرده بودند و به احساس‌های مادام دو استائل و آثار شاتو بریان علاقه داشت. وی در سال ۱۸۲۰ با یک زن ثروتمند انگلیسی به نام ماریا-الیزا بیرچ ازدواج نمود لامارتین در عین حال شاعر و ادیب بود در سیاست نیز
لامارتین در عین حال شاعر و ادیب بود در سیاست نیز مداخله می‌کرد و او در ۱۸۲۳ منشی سفارت فرانسه در ناپل شد. او در جوانی‌اش سفرهایی را انجام داد. سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۹ را در فلورانس گذراند و در ۱۸۲۹ تغییر مأموریت پیدا کرد و در سال‌های ۱۸۳۴–۱۸۳۲ به خاور دور سفر کرد. از سال ۱۸۳۹ همراه با تحولات اروپا به سیاست علاقه‌مند شد و در مدت غیبتش او را به نمایندگی مجلس فرانسه برگزیدند و در مجلس زیاد نطق می‌کرد اندک اندک متمایل به جناح چپ شد و در انقلاب فوریه سال ۱۸۴۸ لامارتین به عضویت دولت موقت فرانسه برگزیده شد و در سال
به عضویت دولت موقت فرانسه برگزیده شد و در سال ۱۸۴۶ نامزد ریاست جمهوری شد اما رای کافی نیاورد و پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری مقابل ناپلئون سوم، از سیاست کناره‌گیری کرد و از آن پس تنها به فعالیت‌های ادبی مشغول شد. بعد از این شکست فقیر و بیچاره شد برای تأمین معاش خود پشت سر هم در روزنامه‌ها مقاله می‌نوشت او در روزنامه «لاپرس» اعترافات را نوشت و در ۲۸ فوریه ۱۸۶۹ در سن هفتاد و هشت سالگی در حال فقر و بیچارگی درگذشت. آثار. اگرچه لامارتین به گوناگون‌ترین انواع ادب (تئاتر، شرح سفرها، تصاویر تاریخی، رمان) دست
ادب (تئاتر، شرح سفرها، تصاویر تاریخی، رمان) دست برده‌است اما شهرت خود را مدیون شعر است. این شاعر، بیشتر بابت شعر اتوبیوگرافی‌اش "دریاچه" مشهور است.
لوئی هشتم دارای لقب شیر (۵ سپتامبر ۱۱۸۷–۸ نوامبر ۱۲۲۶) پادشاه فرانسه از سال ۱۲۲۳ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۲۲۶ بود. وی پسر فیلیپ دوم و از دودمان کاپت بود. ادعای تاج و تخت انگلستان. لوئی هشتم، تا پیش از پادشاهی فرانسه، مدعی تاج و تخت انگلستان بود. اما لشکر وی در چند نبرد مهم از جمله در نبرد لینکلن در مه ۱۲۱۷ میلادی، از زمین‌داران بزرگ حامی هنری سوم شکست خورد. در نهایت از ادعای اولیه خود دست کشید. زندگی. لوئی هشتم در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ به جای پدر بر تخت نشست. پس از تاجگذاری به جنگ بزرگان شهر آنژو رفت و پواتیه و
از تاجگذاری به جنگ بزرگان شهر آنژو رفت و پواتیه و سنتونژ را از آنان بازپس گرفت. او در راستای سیاست‌های پدرش یهودیان را زیر فشار گذاشت و در این راه با بارونهای جنوب فرانسه که از یهودیان پشتیبانی می‌کردند به جنگ پرداخت. لوئی هشتم مصمم بود که در هر رشته، کار پدر را دنبال کند. چنان‌که از ۱۲۲۴ جنگ با خاندان پلانتاژنه را از سر گرفته، لا روشل را تصرف کرد و تسخیر پوآتو و سنتونژه را خاتمه بخشید و حتی به گوین هم دست انداخت و چندی بعد (۱۲۲۶) به دعوت پاپ و آموری دومونفر با مرتدین آلپی درافتاده به تدمیر تمام لانگداک
با مرتدین آلپی درافتاده به تدمیر تمام لانگداک پرداخت و مأمور خود را در بوکر و کارکاسن نشانید چنان‌که املاک سلطنتی خاندان کاپه یکسره تا دریای مغرب و جبال پیرنه رسید. لوئی هشتم سرانجام به بیماری اسهال خونی در کاخ ییلاقی خود در مونپنسیه در اورنی درگذشت و در سن‌دنی به خاک سپرده شد. پس از وی پسرش لوئی نهم به پادشاهی رسید.
اَرغَوان نام یک گونه درخت از سرده ارغوان است. بلندی آن گاهی به ۱۲ متر هم می‌رسد، اما بیشتر به صورت درختچه‌است. ارغوان گیاه بومی سرزمین‌های جنوبی اروپا و جنوب غربی آسیا است و در ایران در خراسان رضوی، ایلام، شاهرود، کرمان، یزد، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس و در پاوه استان کرمانشاه (روستای داریان) به صورت خودرو می‌روید. این درخت را به عنوان گیاه زینتی می‌کارند. در شهرهای شمالی استان خوزستان مانند دزفول، شوشتر، مسجدسلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت می‌شود اما زمان گل‌دهی آن اواسط زمستان است.
یافت می‌شود اما زمان گل‌دهی آن اواسط زمستان است. ولایت پروان در کشور افغانستان نیز برای رشد ارغوان بسیار مناسب است به‌گونه‌ای که در اردیبهشت ماه هر سال دشت‌های این ولایت به گل‌های زیبای ارغوان آذین شده و نمای زیبایی را به منطقه می‌دهد. هر ساله مراسمی ادبی و فرهنگی به نام جشن ارغوان با حضور شاعران و نویسندگان و همین‌طور مقامات دولتی و محلی در منطقه پروان برگزار می‌شود و حتی دولت افغانستان در صدد آن است که این جشن را در میراث جهانی یونسکو به ثبت برساند. برگ‌های ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کناره‌های
ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کناره‌های صاف است. گل‌های این درخت در اوایل بهار، در گروه های ۳ تا ۶ تایی، روی شاخه‌ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگ‌ها پدید می‌آیند و چون عده آن‌ها بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می‌دهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از کشورها گل ارغوان را همراه سالاد می‌خورند یا در بعضی از غذاها می‌ریزند. ارغوان در خاک‌های آهکی پرقوت بهتر رشد می‌کند و در برابر خشکی مقاوم است و به تابش مستقیم نور خورشید نیاز دارد. برای زیاد کردن این درخت، بذر آن را
نیاز دارد. برای زیاد کردن این درخت، بذر آن را فروردین در هوای آزاد می‌کارند. این درخت را از راه پیوند و قلمه‌زدن نیز زیاد می‌کنند. امروزه مراکز حفاظت از منابع طبیعی آن را برای حاشیه شهرها و روستاها توصیه می‌کنند و حتی بعضی از مراکز دولتی نهال ارغوان را تولید و به‌طور رایگان در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهند. این درخت در خاک‌های گچی و آهکی بهتر رشد می‌کند و در مقابل گرمای تند آفتاب و خشکی خاک بسیار مقاوم است. سرزمین مادری‌اش مناطق شرق مدیترانه‌است و در کشور ما گسترش زیادی دارد. اوایل «اردیبهشت»، ارغوان
ما گسترش زیادی دارد. اوایل «اردیبهشت»، ارغوان تماشایی‌ترین زمان خود را می‌گذراند. در این هنگام در حالی که شاخه‌ها هنوز بدون برگ هستند، گل‌های خوشه‌ای و صورتی‌رنگش به حالت آویخته ظاهر می‌شوند و سپس برگ‌های سبز و قلبی‌شکل، آن شاخه‌ها را زینت می‌بخشد. وقتی عمر گل‌ها به پایان رسید، بذرها در داخل محفظه‌هایی به نام نیام قرار گرفته و تمام طول سال روی شاخه‌ها باقی می‌مانند. نام. در افسانه‌ها ارغوان درختی است که جبرئیل در هیبت آن بر موسی نازل شد. نام علمی این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia
cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia می‌گویند. ریشهٔ واژهٔ فارسی ارغوان که هم‌ریشه‌هایش در بسیاری از زبان‌های دیگر از جمله آرامی، عربی، عبری، و اوگاریتی هم وجود دارد، نهایتاً به واژهٔ باستانی اکدی argamannu می‌رسد (که از طریق اکدی گونهٔ آشوری جدید وارد این زبان‌ها شده‌است، که در آن /m/ میان دو مصوت به /w/ تحول می‌یافته‌است: argawannu) که به معنی رنگ بنفش مایل به قرمز است. ارغوان درختی از خانواده پروانه‌آسا است. این درخت در اول بهار می‌روید و گل‌های آن زودتر از برگ‌های آن در می‌آید و دارای
و گل‌های آن زودتر از برگ‌های آن در می‌آید و دارای شاخه‌های متقابل است. این نام در ایران به عنوان نام دختر نیز استفاده می‌شود. شرایط مناسب برای کاشت ارغوان. ارغوان، مناسبِ باغچه‌های بزرگ یا حاشیه کنار پیاده‌روهاست. این درخت به نورِ فراوانِ آفتاب احتیاج دارد. آن را در محل‌های کم‌نور نباید کاشت. از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در مناطق مرکزی کشور و در حاشیه کویر به آسانی می‌روید. راز سلامتی این گیاه در قابل نفوذ بودنِ خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالم‌تر