payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هنرمندان شاخه‌های مختلف بارها دربارهٔ کوبریک صحبت کرده‌اند. پی‌جی هاروی دربارهٔ کوبریک گفته است: «چیزی که کمتر دربارهٔ آن صحبت می‌شود، فضای زیادی است که در فیلم‌های کوبریک وجود دارد. لحظات پر از سکوت در کارهای او زیاد هستند و به نوعی، در آن فضا و سکوت، همه چیز روشن می‌شود. به نظر می‌رسد که کوبریک با هر فیلم خود، بخشی از جوهره زندگی را به تصویر می‌کشد؛ به خصوص در "راه‌های افتخار"، "۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی" و "بری لیندون" که آثار مورد علاقه من از او هستند.» کانیه وست در مصاحبه‌ای اعلام کرد که موزیک ویدئوی "راه
وست در مصاحبه‌ای اعلام کرد که موزیک ویدئوی "راه فرار" با الهام از فیلم "چشمان کاملاً بسته" ساخته شده است. همچنین لیدی گاگا در یکی از کنسرت‌های خود از دیالوگ‌ها، لباس‌ها و موسیقی فیلم "پرتقال کوکی" استفاده کرد. یادبودها و ارجاعات. در سال ۲۰۰۰، آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا، جایزه یک عمر دستاورد هنری بریتانیا را به «جایزه بریتانیای استنلی کوبریک» تغییر نام داد تا به او ادای احترام کرده باشد. بدین ترتیب نام کوبریک در کنار پیشگامان مهم صنعت سینما همچون دی. دبلیو. گریفیث، لارنس الیویه، سیسیل بی. دمیل و
دی. دبلیو. گریفیث، لارنس الیویه، سیسیل بی. دمیل و اروینگ تالبرگ قرار گرفت که یک جایزه سالانه سینمایی به افتخار وی نامگذاری شده است. خود کوبریک این جایزه را در سال ۱۹۹۹ دریافت کرده بود. جرج لوکاس، تام کروز، وارن بیتی، رابرت دنیرو، کلینت ایستوود و دنیل دی-لوئیس از جمله افرادی هستند که موفق به کسب این جایزه شده‌اند. مستندی تحت عنوان "" (۲۰۰۱) توسط یان هارلن که برادرزن کوبریک است ساخته شد. این مستند، زندگی کوبریک را از دوران کودکی تا مرگ به تصویر کشیده و بسیاری از دوستان و همکاران او در آن حضور پیدا کرده‌اند.
از دوستان و همکاران او در آن حضور پیدا کرده‌اند. نخستین نمایشگاه عمومی از آرشیو شخصی کوبریک در سال ۲۰۰۴ به‌طور مشترک توسط موزه فیلم آلمان و موزه معماری آلمان در فرانکفورت برگزار شد. کریستین و یان هارلن که هردو اصالتی آلمانی دارند به برگزاری این رویداد کمک کردند. در سال ۲۰۰۹، نمایشگاهی از نقاشی‌ها و عکس‌های الهام گرفته از فیلم‌های کوبریک با عنوان «استنلی کوبریک: رام کردن نور» در دوبلین برگزار شد. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، نمایشگاهی اختصاصی در موزه هنر شهرستان لس آنجلس آغاز به کار کرد که در آن مجموعه‌ای گسترده از
آغاز به کار کرد که در آن مجموعه‌ای گسترده از اسناد، عکس‌ها و مطالب مربوط به صحنه فیلم‌برداری کوبریک که از ۸۰۰ جعبه آرشیو شخصی که در محل کار خانگی وی در بریتانیا نگهداری می‌شدند، گردآوری شده و به نمایش درآمد. این نمایشگاه در ژوئن ۲۰۱۳ به پایان رسید. در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه، افراد سرشناس زیادی از جمله تام هنکس، استیون اسپیلبرگ و جک نیکلسون به سخنرانی پرداخته و دربارهٔ اهمیت کوبریک و جایگاه آثارش در تاریخ سینما صحبت کردند. کریستین کوبریک نیز در نشست مطبوعاتی پیش از مراسم شرکت کرد. در اکتبر ۲۰۱۳،
مطبوعاتی پیش از مراسم شرکت کرد. در اکتبر ۲۰۱۳، جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو با برگزاری نمایشگاهی از آثار کوبریک و مروری بر فیلم‌های او، به این فیلم‌ساز فقید ادای احترام کرد. همین نمایشگاه در اواخر سال ۲۰۱۴ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو نیز برگزار شد و در ژانویه ۲۰۱۵ به کار خود پایان داد. کوبریک بارها به صورت گسترده در فرهنگ عامه و به اشکال مختلف مورد ارجاع قرار گرفته است. مجموعه پویانمایی "سیمپسون‌ها" احتمالاً رکوردار ارجاع به فیلم‌های کوبریک و شخص او است. مت گرینیگ که خالق "سیمپسون‌ها" است، از
او است. مت گرینیگ که خالق "سیمپسون‌ها" است، از طرفداران جدی کوبریک است. ارجاعات این مجموعه نمایشی به کارهای کوبریک به قدری زیاد است که وقتی انجمن کارگردانان بریتانیای کبیر جایزه یک عمر دستاورد هنری را به کوبریک اهدا کرد، ویدئویی در سالن پخش شد که متشکل از ارجاعات فراوان "سیمپسون‌ها" به کوبریک و آثارش بود. نام کوبریک با یکی از جنجالی‌ترین رویدادهای تاریخ بشر که فرود بر ماه است نیز گره خورده و بسیاری از طرفداران نظریه‌های توطئه فرود بر ماه معتقد هستند که آپولو ۱۱ هرگز روی سطح ماه فرود نیامده و ویدئویی که نیل
۱۱ هرگز روی سطح ماه فرود نیامده و ویدئویی که نیل آرمسترانگ را در حال قدم زدن بر روی آن نشان می‌دهد به صورت کامل در استودیو ساخته شده و کوبریک نیز کارگردانی آن را برعهده داشته است. این نظریه‌ها بیان می‌کند که فیلم سینمایی "۲۰۰۱: ادیسه فضایی" به عنوان یک کار تمرینی برای پروژه اصلی که ساختن فیلم جعلی فرود بر ماه است توسط کوبریک ساخته شده و دلیل حمایت‌های ناسا از کوبریک و ارتباط خوبی که با یکدیگر داشته‌اند همین موضوع بوده. این نظریه به قدری پرطرفدار شد که در مستند فرانسوی "نیمه تاریک ماه" (۲۰۰۲) به صورت مفصل
فرانسوی "نیمه تاریک ماه" (۲۰۰۲) به صورت مفصل به آن پرداخته شد. ویویان کوبریک در نامه‌ای سرگشاده که در سال ۲۰۱۶ در توئیتر منتشر کرد، ادعای کارگردانی فیلم فرود بر ماه توسط پدرش را «دروغی مضحک» توصیف کرد. در سال ۲۰۰۶، فیلم "رنگ من کوبریک" به کارگردانی برایان کوک ساخته و اکران شد. داستان این فیلم که با حمایت خانواده کوبریک تولید شد، اقتباسی واقعی از زندگی کلاهبرداری به نام آلن کانوی است که به وسیله ترفند حقه اطمینان؛ هویت کوبریک را جعل کرده بود. همچنین در فیلم "زندگی و مرگ پیتر سلرز" (۲۰۰۴) که بخشی از تولید
"زندگی و مرگ پیتر سلرز" (۲۰۰۴) که بخشی از تولید فیلم "دکتر استرنجلاو" را به تصویر می‌کشد، استنلی توچی در نقش کوبریک ظاهر شده است. در آوریل ۲۰۱۸ و به مناسبت پنجاهمین سالگرد اکران "۲۰۰۱: ادیسه فضایی"، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی، بزرگ‌ترین کوه کارون که قمر سیاره پلوتون است را به نام کوبریک نامگذاری کرد. مرکز فرهنگی اسکربال که در لس آنجلس واقع شده است، نمایشگاهی با عنوان «از دریچه‌ای متفاوت: عکس‌های استنلی کوبریک» را برگزار کرد. این نمایشگاه که از اکتبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۰ ادامه داشت بر روی اوایل دوران حرفه‌ای
مارس ۲۰۲۰ ادامه داشت بر روی اوایل دوران حرفه‌ای کوبریک متمرکز بود. همچنین، گرگوری مانرو که فیلم‌سازی فرانسوی است، مستند "کوبریک به روایت کوبریک" را در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد. این مستند که برپایه مصاحبه صوتی کوبریک با میشل سیمو و با استفاده از تصاویر آرشیوی آثار کوبریک تدوین شده است به بررسی جایگاه او و نقطه نظراتش دربارهٔ مسائل مختلف می‌پردازد.
درخشش یا تلألو فیلمی در ژانر ترسناک روانشناسانه محصول سال ۱۹۸۰ آمریکا و بریتانیا به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی استنلی کوبریک است که بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ استیون کینگ ساخته شده‌است. فیلم‌نامهٔ این کار را کوبریک و دایان جانسون، رمان‌نویس زادهٔ آمریکا نوشتند. در این فیلم هنرپیشگانی همچون جک نیکلسون، شلی دووال و دنی لوید به ایفای نقش پرداخته‌اند. "درخشش" تنها فیلم کوبریک در ژانر وحشت محسوب می‌شود. این فیلم در زمان انتشار مورد بی‌مهری و انتقاد منتقدان قرار گرفت و نامزد جایزهٔ تمشک طلایی برای
منتقدان قرار گرفت و نامزد جایزهٔ تمشک طلایی برای بدترین کارگردانی و بدترین بازیگر زن شد؛ اما با گذشت زمان، این فیلم اکنون جزو برترین آثار تاریخ سینما شده و منتقدان بازیگری شلی دووال و کارگردانی کوبریک را در این فیلم تحسین می‌کنند. دنبالهٔ فیلم با عنوان "دکتر اسلیپ" در سال ۲۰۱۹ اکران شد. داستان فیلم. جک تورنس به عنوان سرایدار فصلی در هتل دورافتاده اورلوک در کوه‌های راکی کلرادو شروع به کار می‌کند؛ هتلی که هر زمستان تعطیل است. پس از ورود، مدیر هتل، استوارت اولمن، به جک می‌گوید که ده سال پیش سرایدار قبلی،
اولمن، به جک می‌گوید که ده سال پیش سرایدار قبلی، چارلز گرِیدی، همسر و دو دختر کوچک خود را در هتل به قتل رسانده و سپس خودکشی کرده است. در بولدر، پسر جک به نام دنی، دچار پیش‌نمایش‌های ترسناک و تشنج می‌شود. وندی، همسر جک، برای پزشک تعریف می‌کند که جک پیش‌تر در دوران مصرف الکل به‌طور تصادفی شانه دنی را درآورده بود و از آن زمان پاک شده است. پیش از عزیمت به اورلوک، سرآشپز هتل، دیک هالوران، به دنی درباره توانایی تلپاتیک مشترکشان به نام «درخشش» می‌گوید. هالوران هشدار می‌دهد که هتل نیز به دلیل رویدادهای تلخ گذشته
می‌دهد که هتل نیز به دلیل رویدادهای تلخ گذشته «می‌درخشد» و دنی باید از اتاق ۲۳۷ دوری کند. پس از گذشت یک ماه، دنی شروع به دیدن رؤیاهای ترسناک، از جمله دوقلوهای کشته شده گرِیدی می‌کند. وضعیت روانی جک رو به وخامت می‌گذارد؛ او دچار بلاک نویسندگی، پرخاشگری و خواب‌های قتل خانواده‌اش می‌شود. دنی توسط نیروهای نامرئی به اتاق ۲۳۷ کشانده می‌شود و وندی او را با آثار جراحات فیزیکی می‌یابد که ظن به جک دارد. جک در سالنی بزرگ با بارمن شبح‌مانندی به نام لوید مواجه می‌شود که او را به نوشیدن الکل تشویق می‌کند. وندی می‌گوید
او را به نوشیدن الکل تشویق می‌کند. وندی می‌گوید دنی توسط «زنی دیوانه» در اتاق ۲۳۷ مورد حمله قرار گرفته است. جک به آنجا می‌رود و با روح زنی وحشتناک در حمام روبرو می‌شود، اما به وندی می‌گوید چیزی ندیده است. او دنی را متهم به ایجاد جراحات می‌کند و با عصبانیت واکنش نشان می‌دهد وقتی وندی پیشنهاد ترک هتل را می‌دهد. دنی وارد حالت خلسه می‌شود و به صورت تلپاتیک با هالوران تماس می‌گیرد. جک که به سالن بازمی‌گردد، با ارواح متعددی از جمله پیشخدمت دلبرت گرِیدی روبرو می‌شود که از او می‌خواهد «همسر و فرزندش را اصلاح کند».
که از او می‌خواهد «همسر و فرزندش را اصلاح کند». وندی متوجه می‌شود که نوشته‌های جک تنها شامل تکرار ضرب‌المثل «تمام کار و هیچ بازی، جک را کسل می‌کند» است. وقتی جک به او تهدید به قتل می‌کند، وندی با چوب بیسبال او را بیهوش می‌کند و در انبار آشپزخانه زندانی می‌کند، اما آن‌ها نمی‌توانند هتل را ترک کنند چون جک قبلاً رادیو و ماشین برف‌روب را خراب کرده است. در اتاقشان، دنی مرتباً کلمه «ردرام» را تکرار و با رژ لب روی در حمام می‌نویسد. وندی در آینه می‌بیند که این کلمه در واقع «مردر» به معنی «قتل» به عقب نوشته شده
در واقع «مردر» به معنی «قتل» به عقب نوشته شده است. گرِیدی جک را آزاد می‌کند و او با تبر به دنبال وندی و دنی می‌افتد. دنی از پنجره حمام فرار می‌کند و وندی وقتی جک قصد شکستن در را دارد، با چاقو از خود دفاع می‌کند. هالوران که از فلوریدا به کلرادو بازگشته، با ماشین برف‌روب به هتل می‌رسد. ورود او حواس جک را پرت می‌کند، اما جک او را در لابی با تبر به قتل می‌رساند و سپس به دنبال دنی به هزارتوی باغ می‌دود. وندی در هتل دنبال دنی می‌گردد و با ارواح، جسد خونین هالوران و رؤیای خون‌آشام‌آبشاری مشابه پیش‌نمایش دنی روبرو
و رؤیای خون‌آشام‌آبشاری مشابه پیش‌نمایش دنی روبرو می‌شود. در هزارتوی باغ، دنی با دقت مسیر خود را عقب‌گرد می‌کند تا جک را گمراه کند و پشت توده برف پنهان می‌شود. جک بدون ردپا به دنبال او می‌دود و گم می‌شود. دنی و وندی به هم می‌رسند و با ماشین برف‌روب هالوران از آنجا فرار می‌کنند، در حالی که جک در هزارتو یخ می‌زند و می‌میرد. در آخرین صحنه فیلم، عکسی در راهروی هتل نشان داده می‌شود که جک را در میان جمعی از مهمانان جشن روز استقلال ۱۹۲۱ نشان می‌دهد. واکنش استیون کینگ. کوبریک در صحبت از مضمون فیلم می‌گوید «شخصیت
کینگ. کوبریک در صحبت از مضمون فیلم می‌گوید «شخصیت انسان ایرادی ذاتی دارد و یک سمتش بدی است. یکی از کارکردهای داستان‌های ترسناک این است که کهن‌الگوهای ناخودآگاه را نشانمان دهند؛ می‌توانیم جنبۀ تیره را ببینیم، بی‌آنکه مجبور شویم مستقیم با آن روبه‌رو شویم». از استیون کینگ دربارۀ این فیلم نقل شده که به‌لحاظ تصویرپردازی به‌یادماندنی است، اما در جایگاه فیلمی اقتباسی خیلی ضعیف است و تا جایی که به خاطر دارد تنها اقتباسی از رمان‌هایش است که «از آن متنفر» بوده است. اما کینگ در سال ۱۹۸۱ در کتاب "رقص مرگ" (Danse
اما کینگ در سال ۱۹۸۱ در کتاب "رقص مرگ" (Danse Macabre) گفت کوبریک جزء فیلم‌سازانی است که «چشم‌اندازهای خاصشان چنان روشن و قاطع است که ... ترس از ناکامی جایی در ذهنشان ندارد.» کینگ گرچه این فیلم را «دیوانه‌وار و منحرف و ناامیدکننده» می‌خواند، معتقد است نبوغی انکارناپذیر در آن وجود دارد. سپس این فیلم را جزء آن دسته آثاری برمی‌شمرد که «چیز ارزشمندی به ژانر وحشت اضافه کرده‌اند.» پیش از این فیلم، کینگ می‌گفت توجه چندانی به فیلم‌های اقتباس‌شده از آثارش نمی‌کند. استیون کینگ در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی نیز بازی شلی
استیون کینگ در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی نیز بازی شلی دووال در نقش وندی را در فیلم مورد انتقاد قرار می‌دهد و می‌گوید «نقشش فقط این است که جیغ بکشد و احمق‌بازی دربیاورد. زنی که من درباره‌اش نوشتم این نیست.» دنباله. استیون کینگ در سال ۲۰۱۳ دنبالهٔ رمان "درخشش" را تحت عنوان "دکتر اسلیپ" نوشت که سرنوشت شخصیت دنی تورنس را دنبال می‌کند. اقتباسی سینمایی این رمان با عنوان "دکتر اسلیپ" به نویسندگی و کارگردانی مایک فلناگان در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. در این فیلم، یوان مک‌گرگور در نقش دنی تورنس ظاهر شده‌است.
لیلا قاسم (زادهٔ ۱۹۵۲ در خانقین، اعدام شدهٔ ۱۹۷۴ در بغداد)، از چهره‌های مبارز و مخالف رژیم بعث صدام بود که توسط رژیم بعث عراق به دلیل مبارزه برای احقاق حقوق مردم کُرد اعدام شد. وی در بین کُردهای عراق یک قهرمان محسوب می‌شود. او در میان آزادی‌خواهان کُرد زبان به «خواهر لیلا» (در زبان کُردی: خوشکه لیلا) شهرت داشت. زندگی. وی روز چهارشنبه ۲۷ دسامبر سال ۱۹۵۲ (بنا به منابعی دیگر در سال ۱۹۵۳) در یکی از روستاهای کُردنشین خانقین به نام «مسفا» چشم به جهان گشود. لیلا در سال ۱۹۵۹ به دبستان رفت و تحصیلات ابتدایی و
در سال ۱۹۵۹ به دبستان رفت و تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌اش را در شهر خانقین به پایان رساند و سپس برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه، در سال ۱۹۷۰ به بغداد رفت. او دانشجوی رشتهٔ جامعه‌شناسی دانشگاه ادبیات بغداد بود و همه ساله با درجات بسیار بالایی ترم‌های دانشگاهی‌اش را پشت سر می‌گذاشت. لیلا عضو فعال اتحادیهٔ دانشجویان کردستان بود و فعالیت‌های زیادی را در این اتحادیه به ثبت رساند. فعالیت سیاسی. او در سال ۱۹۷۰ به عضویت حزب دموکرات کردستان عراق درآمد. لیلا یکی از مبارزان سرسخت و مخالف رژیم بعث صدام بود. پس از آغاز جنگ
سرسخت و مخالف رژیم بعث صدام بود. پس از آغاز جنگ در کردستان در بهار سال ۱۹۷۴ لیلا با همراهی یارانش (جواد، حسن، نریمان و آزاد) فعالیت‌های سیاسی زیادی را در بغداد برای رسیدن به خواسته‌ها و اهداف مردم اقلیم کردستان عراق به انجام رساند و در ۲۹ آوریل سال ۱۹۷۴ در دانشکدهٔ ادبیات بغداد به بهانهٔ فعالیت سیاسی‌اش برای حزب دمکرات کردستان عراق دستگیر شد و مدتی در زندان ابوغریب در سلول انفرادی رژیم زندانی گردید، ولی لب باز نکرد و اسامی افراد حزب را آشکار نکرد. رژیم بعث او و چهار همراهش را به اعدام محکوم کرد. مرگ. لیلا
او و چهار همراهش را به اعدام محکوم کرد. مرگ. لیلا قاسم، ۱۳ مه سال ۱۹۷۴، ساعت ۷ بعدازظهر به دار آویخته شد. چهار تن از یاران آزادی‌خواه لیلا به نام‌های نریمان فؤاد مستی، حسن محمد رشید، آزاد سلیمان میران و جواد مراد هموندی که با او در زندان ابوغریب به سر می‌بردند نیز به دست رژیم صدام حسین به دار آویخته شدند. لیلا نخستین زن کُرد در کردستان عراق بود که به خاطر احقاق حقوق مردم کردستان عراق و فعالیت‌های سیاسی‌اش از طرف رژیم بعث به دار آویخته شد. آرامگاه لیلا قاسم در گورستان وادی‌السلام در شهر نجف است.
خانَقین (به کُردی: خانه‌قین) از شهرهای پرجمعیت استان دیاله در اقلیم کردستان عراق در نزدیکی مرز ایران و با شهرهای قصر شیرین و گیلانغرب در ایران هم مرز است و ارتباط جاده‌ای دارد. مردم خانقین کُرد هستند و به زبان کردی کلهری تکلم می‌کنند.[۱] این شهر پیوندهای عمیقی از نظر فرهنگی و گویش با شهرهای استان کرمانشاه همچون کرمانشاه، قصر شیرین، سرپل ذهاب، گیلانغرب، اسلام‌آباد غرب و دالاهو و استان ایلام مانند ایوان، سرابله، آبدانان، دهلران، ملکشاهی، بدره و چوار دارد. بسیاری از مردم این شهرها دارای نسبت خویشاوندی با
بسیاری از مردم این شهرها دارای نسبت خویشاوندی با یکدیگر هستند. نام. نام شهر خانقین در گویش مردم بومی خانَقی (خانه‌قی) گفته می‌شود. محمد محمدی ملایری بر این باور است که نام خانقین در فارسی میانه دوخانَگ (دوخانه) بوده که پس از اسلام به آن شکل عربی داده و به‌جای واژه فارسی دو، پسوند عربی ین را به آن افزودند. جمعیت‌شناسی. در دهه‌های ۱۹۷۰، جمعیت شهر حدود ۱۷۵٬۰۰۰ نفر برآورد شده‌است، با این‌حال شمار دقیق جمعیت مشخص نیست، به‌دلیل تلاش‌های دولت عراق برای تغییر ترکیب جمعیتی این شهر. بیشتر ساکنان خانقین کُرد هستند و
جمعیتی این شهر. بیشتر ساکنان خانقین کُرد هستند و به گویش‌های کلهری و گورانی سخن می‌گویند. از نظر مذهبی، بیشترشان مسلمان و عمدتاً پیرو مذهب شیعه هستند و بخشی نیز سنی‌اند. گروه‌هایی از کاکایی‌ها و سنجابی‌ها نیز در این شهر حضور دارند. افزون بر کُردها، گروه‌هایی از ترکمانان، عرب‌ها، یهودیان، مسیحیان، صابئیان و منداییان نیز در خانقین زندگی می‌کنند. به‌دلیل تنوع مذهبی و فرقه‌ای، شمار زیادی حسینیه متعلق به شیعیان و مسجد وابسته به اهل سنت در شهر وجود دارد. یک کلیسا نیز در شهر موجود است. کنیسه‌ای برای یهودیان نیز
نیز در شهر موجود است. کنیسه‌ای برای یهودیان نیز پیشتر در شهر بود که پس از تأسیس اسرائیل و مهاجرت یهودیان از خانقین، بسته شد. در زمان صدام حسین و در پی سیاست عربی‌سازی او، شمار زیادی از مردم خانقین و روستاهای آن به جنوب عراق منتقل شدند و محله‌هایی عرب‌نشین از کوچیدگان عرب در خانقین درست شد. برای نمونه: محله «شعله» در ارکوازی، «۷ نیسان» در کاریز، الاشتراکیة در ملک‌شاه، «آبو عبیدة ابن الجراح» در عالی‌آبه، کویخا زوراب و «التآمیم» در توله‌فروش. در هر محله ۱۰۰ تا ۱۵۰ خانوار عرب مستقر شدند. پیشینه. شهر خانقین در
۱۵۰ خانوار عرب مستقر شدند. پیشینه. شهر خانقین در ۱۵۵ کیلومتری شمال شرقی بعقوبه، مرکز استان دیاله واقع شده‌است و در گذشته به راه خراسان معروف بود. خانقین در در دوران آشوری‌ها و اکدی‌ها راه بازرگانی دولت بوده و از آنجا به عنوان محلی برای استراحت بازرگانان ایرانی و هندی استفاده می‌شد که رهسپار آنجا می‌شدند. همچنین جاده ابریشم پس از گذر از کرمانشاه و قصر شیرین از این شهر نیز می‌گذشته‌است. حمدالله مستوفی در تاریخ ۷۴۰ ه‍.ق‍. خانقین را همراه با قصرشیرین و حلوان از بلاد عرب ذکر می‌کند در آغاز سدهٔ یازدهم میلادی،
بلاد عرب ذکر می‌کند در آغاز سدهٔ یازدهم میلادی، شهر خانقین تحت کنترل بنی عقیل و سپس عنازیان بود تا آنکه ابراهیم اینال حدود سال ۱۰۴۵ میلادی آن را تصرف کرد. خانقین تا دههٔ ۱۸۵۰ میلادی بخشی از بابان بود. در میانهٔ سدهٔ نوزدهم، جمعیت خانقین اندک بود و تنها پنجاه خانوار مسلمان و پنج خانوار یهودی در آن ساکن بودند، در حالی که جمعیت قابل توجهی از طوایف کرد در اطراف شهر زندگی می‌کردند. شهر دارای سه مسجد و سه کاروان‌سرا بود. خانقین تا پیش از عهدنامه ارزنه‌الروم در سال ۱۸۴۷، تنها ایستگاهی برای کاروان‌های زیارت شیعیان
۱۸۴۷، تنها ایستگاهی برای کاروان‌های زیارت شیعیان محسوب می‌شد؛ اما پس از آن به یکی از شهرهای مرزی مهم میان امپراتوری عثمانی و ایران قاجار بدل شد. پس از امضای این معاهده، دفتری برای ثبت مهاجرت در شهر تأسیس شد تا رفت‌وآمد زائران را سامان دهد. اندکی بعد، گمرکی نیز در شهر ساخته شد. در جریان کارزار ایران در جنگ جهانی اول، نیروهای امپراتوری عثمانی در روز ۳ ژوئن ۱۹۱۶ در نبرد خانقین از سوی نیروهای امپراتوری روسیه به رهبری نیکلای باراتوف هدف حمله قرار گرفتند، اما موفق شدند سواره‌نظام روس را عقب برانند. با اینکه
موفق شدند سواره‌نظام روس را عقب برانند. با اینکه عثمانی‌ها حدود ۳۰۰ نفر از نیروهای خود را از دست دادند، تلفات روس‌ها بیشتر بود. با این حال، روس‌ها در آوریل ۱۹۱۷ و به‌دلیل ضعف نیروهای عثمانی و فروپاشی دولت ایران، شهر را تصرف کردند. روس‌ها از حمایت طوایف کرد بهره‌مند شدند و ادارهٔ منطقه را به آنان سپردند، اما پس از انقلاب روسیه در ژوئن ۱۹۱۷، ناچار به عقب‌نشینی از شهر شدند و عثمانی‌ها بار دیگر کنترل شهر را به دست گرفتند. در دسامبر همان سال، بریتانیا در جریان کارزار میان‌رودان شهر را تصرف کرد. پس از تصرف شهر،
میان‌رودان شهر را تصرف کرد. پس از تصرف شهر، بریتانیا برای تحکیم کنترل خود با طوایف کرد منطقه از جمله باجلان و رهبر آن مصطفی پاشا باجلان وارد مذاکره شد. ناحیه خانقین در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد. در طول جنگ جهانی دوم، نبردی در خانقین روی نداد، اما شهر به پایگاهی مهم برای نیروهای قلمرو همسود تبدیل شد و یک بیمارستان صحرایی نیز در آن ایجاد شد. در سپتامبر ۱۹۴۲، شمار زیادی از اسیران جنگی لهستانی که از روسیه گریخته بودند، وارد شهر شدند تا به نیروهای همسود بپیوندند. بسیاری از آنان در شهر ماندند و برخی نیز جان باختند، از
از آنان در شهر ماندند و برخی نیز جان باختند، از این رو گورستانی در شهر برایشان ساخته شد. نگهداری از گورستان جنگی خانقین بعدها رها شد و بنای یادبودی در بغداد ساخته شد. در سال ۲۰۲۰، این گورستان از سوی «تندروها» آسیب دید. در جریان جنگ ایران و عراق در دههٔ ۱۹۸۰، شهر هدف حملات توپخانه‌ای ایران قرار گرفت و ساکنان آن آواره شدند. پیشمرگ‌ها در مارس ۱۹۹۱ در جریان شورش ۱۹۹۱ عراق و بار دیگر در آوریل ۲۰۰۳ در جریان تهاجم ۲۰۰۳ به عراق شهر را تصرف کرد. در انتخابات مجلس عراق (دسامبر ۲۰۰۵)، ائتلاف میهنی دموکراتیک کردستان با
(دسامبر ۲۰۰۵)، ائتلاف میهنی دموکراتیک کردستان با ۹۹٫۴٪ آرا در شهر پیروز شد. در همان سال، ساکنان شهر در اعتراض خواستار الحاق خانقین به اقلیم کردستان عراق و تحت کنترل اتحادیه میهنی کردستان شدند. در سپتامبر ۲۰۰۸، نیروهای پیشمرگه از شهر عقب‌نشینی کردند و کنترل آن به پلیس عراق سپرده شد. این جابه‌جایی موجب اعتراض‌هایی در شهر شد. در چارچوب یک سازش، مقرر شد که اقلیم کردستان ادارهٔ شهر را بر عهده بگیرد و نیروهای آسایش در آن حضور داشته باشند، اما در نهایت، نیروهای پیشمرگه در سپتامبر ۲۰۱۱ بار دیگر وارد شهر شدند.
پیشمرگه در سپتامبر ۲۰۱۱ بار دیگر وارد شهر شدند. پیشمرگه‌ها مجدداً در اکتبر ۲۰۱۷ از شهر خارج شدند که این امر باعث افزایش رخدادهای امنیتی در منطقه گردید. شهر خانقین امروزه به عنوان یکی از مناطق مورد بحث و جدال میان دولت مرکزی عراق و دولت سرزمین کردستان عراق به‌شمار می‌آید و ادارات دولتی این شهر بعد از سقوط رژیم سابق عراق در سال ۲۰۰۳ توسط دولت اقلیم کردستان عراق اداره می‌شود. مراکز آموزش عالی. در حال حاضر دو مرکز آموزش عالی در خانقین فعالیت می‌کند: پل الون. پل الون در مرکز شهر خانقین و بر روی رودخانه الوند
پل الون در مرکز شهر خانقین و بر روی رودخانه الوند واقع است که از کوه‌های دالاهو در کرمانشاه سرچشمه گرفته و پس از گذر از سرپل ذهاب و قصرشیرین وارد استان دیاله در بخش کردنشین عراق می‌شود و نام رودخانه دیاله به خود می‌گیرد. ساسانیان در آن دوران به علت سیلاب‌های شدید این پل را که از ۲۴ پایه تشکیل شده‌است بنیاد کردند و تا دوران یاقوت حموی نیز این پل پابرجا بوده‌است. این پل در دوران ساسانی‌ها بدین شیوه کنونی نبوده، بلکه پهنای این پل ۱۵۰ متر و ارتفاع آن از سطح زمین ۶ متر بوده‌است. بر پایهٔ منابع تاریخی برای
زمین ۶ متر بوده‌است. بر پایهٔ منابع تاریخی برای نخستین بار پل اَلوَن ۱۶۰۰ سال پیش در شهر خانقین ساخته شد و بعد از تخریب آن بار دیگر در سال ۱۸۶۰ توسط خواهر محمدعلی میرزای دولتشاه، والی سابق کرمانشاه مرمت و بازسازی شد. وی در سال ۱۸۵۵ برای زیارت اماکن مقدس شیعیان در کربلا و نجف اشرف راهی خانقین شد، اما در آن سال با سیلاب سختی مواجه شده و تصمیم می‌گیرد هزینه سفر خود را به علاوهٔ هزینه‌ای بیشتر برای ساخت پلی در خانقین صرف کند. وی شماری معمار اصفهانی را با خود به خانقین آورد و با استفاده از چوب گردوی واردشده از
خانقین آورد و با استفاده از چوب گردوی واردشده از کرمانشاه این پل ساخته شد.
شهرستان کُهگیلویه، یکی از شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز این شهرستان، شهر دهدشت است. این شهرستان در تاریخ ۲۳ دی ۱۳۳۷ از شهرستان بهبهان جدا شد و مستقل گردید. پیشینه نام. گیلویه یکی از سردارهای ساسانی در بلاد شاپور (دهدشت کنونی) بوده است که در هنگام هجوم سپاه اعراب، با سپاهیان خود در برابر آن‌ها ایستادگی کرد. نام گیلویه یا جیلویه در کتب تاریخی از جمله کتاب «کهگیلویه و ارجان» اثر «هاینس گاوبه» آمده است. موقعیت. شهرستان کهگیلویه از شمال با شهرستان لردگان استان چهارمحال و بختیاری، از شمال
شهرستان لردگان استان چهارمحال و بختیاری، از شمال شرقی با شهرستان مارگون، از شمال غربی با شهرستان‌های دزپارت و باغملک استان خوزستان، از غرب با شهرستان‌های لنده و بهمئی، از شرق با شهرستان بویراحمد، از جنوب شرقی با شهرستان چرام، از جنوب با شهرستان گچساران و از جنوب غربی با شهرستان بهبهان استان خوزستان همسایه است. مردم‌شناسی. مردم شهرستان کهگیلویه از قوم لر و از ایل بهمئی ، دشمن زیاری و طیبی هستند و به زبان لری جنوبی سخن می‌گویند و همچنین پیرو دین اسلام و مذهب شیعه هستند. تقسیمات. شهرستان کهگیلویه دارای ۴ بخش،
هستند. تقسیمات. شهرستان کهگیلویه دارای ۴ بخش، ۱۰ دهستان و ۴ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان کهگیلویه برابر با ۱۳۱٬۳۵۱ نفر بوده است.
کتابدار کسی است که علم و هنر کتابداری را کسب کرده است. که این علم شامل مدیریت، سازماندهی، فهرست نویسی، رده‌بندی، دانش‌شناسی، مجموعه‌سازی مناسب و گسترش اطلاعات می‌باشد. کتابدار باید با دانش‌های روز در حوزه علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی آشنا باشد. در گذشته به آن‌ها کتابچی یا کتابخانه‌چی گفته می‌شد. تخصص‌های کتابداری. تخصص‌های کتابداران در قسمت‌های مختلف به شکل‌های مختلف می‌باشد ولی به‌صورت کلی کتابداران باید از قوانین کتابداری در کار و حرفه خود استفاده نمایند تا اختلاف در بین کارشان دیده نشود به همین دلیل است
اختلاف در بین کارشان دیده نشود به همین دلیل است که کار کتابدار و حرفه آن‌ها به شکلی است که یکنواختی در آن دیده می‌شود (البته در بعضی مواقع اختلافاتی جزئی وجود دارد) و این یکنواختی در کمک به مراجعه کنندگانی که به کتابخانه می‌روند تا موضوع خود را پیدا کنند نقش چشمگیری داشته چنان‌که در وقت و هزینه و نوع موضوعات یافت شده مشهود است. کتابداران بر اساس وظایفی که به آن‌ها محول می‌شود و قسمتهای که مربوط به آن‌ها می‌باشد تقسیم می‌شوند مثلاً کتابداری که در بخش کودک مشغول می‌باشد به کتابدار بخش کودک و کتابداری که در
می‌باشد به کتابدار بخش کودک و کتابداری که در بخش مرجع است را کتابدار بخش مرجع و کتابدار بخش فهرست‌نویسی یا کتابدار بخش رایانه و … می‌گویند. در کل تخصص یک کتابدار به زبان ساده شناخت کامل رشته کتابداری و آشنا بودن به تمام علوم برای پیدا کردن هرچه سریعتر موضوع برای مراجعه‌کننده است. تا بتوان از مطالب یافت شده، هر چه بیشتر رضایت مراجعه کنندگان را به دست آورند. وظایف کتابدار مهارت و توانمندی‌های مورد نیاز کتابدار امروزه با توجه به پیشرفت تکنولوژی و استقبال گسترده‌ای که از آن شده، استفاده از فناوری در
گسترده‌ای که از آن شده، استفاده از فناوری در کتابخانه‌ها جای تأمل دارد اما این موضوع را نیز باید در نظر گرفت که هنوز هم مراجعانی هستند که کتابخانه‌های سنتی را بیشتر می‌پسندند. به‌طورکلی کتابداران باید به دو دسته مراجعه‌کننده خدمات ارائه دهد: دسته اول افرادی‌اند که با تکنولوژی و فناوری‌های روز آن آشنا هستند و ممکن است در محیط کتابخانه برای استفاده از فناوری نیاز به کمک داشته باشند. دسته دوم کسانی اند که هیچ پیش زمینه‌ای از تکنولوژی ندارند و نیاز است که به آنان آموزش داده شود. این مقاله به مهارت‌هایی اشاره
آموزش داده شود. این مقاله به مهارت‌هایی اشاره می‌کند که یک کتابدار نیاز دارد در جامعه فعلی داشته باشد تا بتواند به این دو گروه کمک کند تا به نیاز اطلاعاتی خود دست پیدا کنند. کتابداران برجسته ایران به ترتیب الفبا. روز کتابدار در ایران. ۲۴ آبان ماه در تقویم ایران به روز کتابدار نامگذاری شده است.
ائتلاف آزادی خلق متحد سریلانکا، ائتلافی سیاسی در سری لانکاست و اعضای کنونی آن از این قرارند: همچنین حزب کمونیست سری لانکا و حزب جامعه برابر سری لانکا گرچه خود را عضو این ائتلاف نمی‌دانند اما با آن همکاری می‌کنند. جبهه آزادی بخش خلق، از اعضای مؤسس این ائتلاف بود اما در آوریل ۲۰۰۵ آن را ترک کرد.
جبهه آزادی بخش خلق (جاناتا ویموکتی پرامونا) حزبی مارکسیست و ناسیونالیست سینهالی در سری لانکا است. منابع. Wikipedia contributors, "Janatha Vimukthi Peramuna," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Janatha_Vimukthi_Peramuna&amp;oldid=205488814