payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجلس ۱۷ عضو دارد که با برگزاری انتخابات از سه محدوده انتخاب می‌شوند. این سه محدوده، ملونگلو، گینیندرا و بریندابلا هستند که به ترتیب، هفت، پنج و پنج عضو انتخاب می‌کنند. نخست‌وزیر توسط اعضای مجلس قانونگذاری (MLA) انتخاب می‌شود. در انتخابات سال ۲۰۰۴، حزب کارگر استرالیا به رهبری نخست‌وزیر، جون استانهوپ نه کرسی از هفده کرسی را بدست آورد و نخستین دولت بیشتر قلمرو پایتختی استرالیا را تشکیل داد. دولت ملی استرالیا تا اندازه‌ای بر دولت قلمرو پایتختی استرالیا تأثیر دارد. در حیطهٔ مدیریتی، حزب ملی سرمایه مسئول
دارد. در حیطهٔ مدیریتی، حزب ملی سرمایه مسئول برنامه‌ریزی و توسعه کانبرا است که از اهمیت ملی برخوردار است و باید با دیدگاه گریفن همخوانی داشته باشد و مناطقی که مالکیتشان جزو اموال عمومی محسوب می‌شود را به پارک طبیعی کانبرا تبدیل کنند. دولت ملی نیز تا اندازه‌ای کنترل مجلس را در دستان خود نگه می‌دارد و اینکار را با استفاده از مقررات محدودهٔ پایتخت استرالیا در سال ۱۹۸۸ انجام می‌دهد. قوانین پارلمان ملی، اساسنامه قلمرو پایتختی استرالیا است و محدودیت‌هایی را بر قانونگذاری در مجلس اعمال می‌کند. پلیس فدرال استرالیا
در مجلس اعمال می‌کند. پلیس فدرال استرالیا امنیت را در همه ایالت‌ها برقرار می‌کند. مردمی که جرمی مرتکب شده‌اند در دادگاه صلحیه استرالیا و اگر جرائم شدید و سنگین باشد، در دادگاه عالی استرالیا محاکمه می‌شوند. زندانی‌ها در باز داشتگاه بلکونن در قلمرو پایتختی استرالیا نگهداری می‌شوند و از آنجایی که زندانی در قلمرو پایتختی استرالیا وجود ندارد، محکومین برای گذراندن دوران محکومیت به نیو ساوت ولز فرستاده می‌شوند. دادگاه‌هایی مانند دیوان محاکمات و دادگاه خانوادهٔ استرالیا به موضوعات غیر جنایی و اختلافات روزمره مردم
به موضوعات غیر جنایی و اختلافات روزمره مردم می‌پردازند. اقتصاد. طبق سرشماری سال ۲۰۲۱ نرخ بیکاری در کانبرا ۴ درصد است که کمتر از نرخ بیکاری استرالیا یعنی ۵ درصد است. میانه درآمد ناخالص هفتگی ساکنان کانبرا برای هر فرد ۱٬۲۸۹ دلار استرالیا در مقایسه با ۸۰۵ دلار برای کل استرالیا است. به علت نرخ پایین بیکاری و سطح درآمد مناسب هر شهروند استرالیایی، ساکنان کانبرا در میان شهرهای بزرگ استرالیا بیشترین درآمد میانگین را دارند. میانگین هزینهٔ مسکن در کانبرا از ژوئن ۲۰۰۵، ۳۵۲۵۰۰ دلار بوده که پایین‌تر از ملبورن و سیدنی
۳۵۲۵۰۰ دلار بوده که پایین‌تر از ملبورن و سیدنی است. میانگین هزینهٔ اجاره مسکن در کانبرا بیشتر از دیگر ایالت‌ها است. هزینه اجاره یک خانهٔ سه خوابه در ژوئن ۲۰۰۶ در کانبرا ۳۲۰ دلار در هفته بوده است که بالاترین مقدار را در بین مراکز دیگر ایالت‌ها دارد. صنعت اصلی شهر مدیریت دولتی و دفاع است که ۲۶٫۱٪ تولید ناخالص داخلی در ۲۰۰۴–۲۰۰۳ را تأمین می‌کند و ۴۰٪ نیروی کار کانبرا را به کار گرفته است. کارفرمایان اصلی بخش عمومی در کانبرا، پارلمان و سازمان‌های دولتی مانند سازمان دفاع، مالی، روابط خارجی بازرگانی و خزانه
سازمان دفاع، مالی، روابط خارجی بازرگانی و خزانه هستند. تعدادی از قوای دفاعی استرالیا در نزدیکی کانبرا مستقر شده‌اند، بخصوص HMAS Harman که یک مرکز ارتباطات دریایی است و به مرکز نگهداری مهمات چند منظوره تبدیل شده است. پایگاه نظامی قایر بایرن که نزدیک زمین‌های فرودگاه بین‌المللی کانبرا بود، به مسئولین فرودگاه واگذار شد، ولی این پایگاه هنوز هم برای پروازهای خصوصی RAAF به کار می‌رود. خدمات املاک و تجارت، خدمات عمومی و بهداشت، ساخت مسکن و آموزش و پرورش از شاخص‌های مهم اقتصادی استرالیا هستند. صنعت جهانگردی این
مهم اقتصادی استرالیا هستند. صنعت جهانگردی این کشور نیز رونق زیادی دارد. بهار و پاییز این کشور بسیار زیباست و نمایشگاه سالانه گل و گیاه کانبرا (Floriade, Canberra) یکی از جاذبه‌های اصلی این کشور محسوب می‌شود. جمعیت‌شناسی. در ژوئن ۲۰۲۴، جمعیت کانبرا ۴۷۳٬۸۵۵ نفر بوده است. ۳۰٫۴ درصد جمعیت کانبرا از اجداد استرالیایی، ۳۳٫۶ درصد از اجداد انگلیسی و بقیه از سایر کشورها بوده‌اند. بیشتر مردم کانبرا به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، عده‌ای زبان دوم دارند که از آن جمله زبان چینی مندرین، نپالی، ویتنامی، چینی کانتونی و
زبان چینی مندرین، نپالی، ویتنامی، چینی کانتونی و اسپانیایی است. این پنج زبان توسط ۷٫۷٪ مردم صحبت می‌شود. مردم کانبرا نسبتاً جوان و تحصیلکرده هستند. میانه سن افراد ۳۵ سال است و فقط ۱۵٫۱ درصد از جمعیت، بالای ۶۵ سال است. حدود ۲۳٫۸٪ مردم کانبرا دارای دین مسیحی از شاخه‌های کاتولیک و آنگلیکان، ۳٫۲٪ معتقد به دین هندو هستند و ۴۹٫۷٪ غیر مذهبی هستند. ۶٫۵٪ هم به این سؤال پاسخ ندادند. بین ۱۹۹۶ و ۲۰۰۲، ۶۱٫۹٪ جمعیت کانبرا کوچ کرده‌اند که دومین میزان بالای نقل مکان در شهرهای استرالیا است. از سال ۲۰۰۲ جرایم متداول در
شهرهای استرالیا است. از سال ۲۰۰۲ جرایم متداول در کانبرا، جرائم مالی، ورود غیرمجاز و سرقت خودرو و موتورسیکلت بوده است. قتل و موارد مشابه فقط هر ۱٫۵ نفر در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر اتفاق می‌افتد که کمتر از میانگین ۴٫۹ در سطح ملی است. میزان حملات جنسی نیز پایین‌تر از میانگین جهانی است. تحصیلات. دو مؤسسه اصلی، دانشگاه کانبرا (UC) در منطقه بروس و دانشگاه ملی استرالیا در منطقه آستون هستند. دانشگاه ملی استرالیا به‌عنوان یک دانشگاه تحقیقاتی در سال ۱۹۴۶ ساخته شد و هنوز هم دارای مراکز تحقیقاتی قوی است و جزو برترین دانشگاه‌های
مراکز تحقیقاتی قوی است و جزو برترین دانشگاه‌های جهان محسوب می‌شود و از طرفی، پس از دانشگاه ملبورن، دومین دانشگاه استرالیا در رتبه‌بندی جهانی است. هر دو دانشگاه، محوطهٔ داخلی جالب و دانشجویان خارجی دارند. دو دانشگاه مذهبی نیز در کانبرا وجود دارد: سیگنادو در حومهٔ کانبرای شمالی در منطقه و استون که دانشگاه کاتولیک است و کالج علوم الهی سنت مارک در نزدیکی خانهٔ پارلمان که جزو پردیس دانشگاه استوارت چارلز است آکادمی نیروی دفاع استرالیا (ADFA) و کالج سلطنتی نظامی دونترون، در نزدیکی حومهٔ کمپل در شمال شرقی کانبرا
دونترون، در نزدیکی حومهٔ کمپل در شمال شرقی کانبرا واقع شده‌اند. دانشگاه ADFA علوم نظامی را تدریس می‌کند و جزئی از پردیس دانشگاه نیوساوت ولز است. دونترون نیز افسران قوای مسطح را تعلیم می‌دهد. در فوریهٔ ۲۰۰۴، ۱۴۰ مدرسهٔ دولتی و غیردولتی در کانبرا وجود داشت که ۹۶ تا دولتی و ۴۴ تا غیردولتی بود. در بیشتر حومه‌ها، پیش دبستانی و دبستان ابتدایی دارند که در فضاهای باز احداث شده‌اند. پیش دبستانی اجباری نیست ولی بیشتر بچه‌ها از آن استفاده می‌کنند. مدرسهٔ ابتدایی از ۱ تا ۶ سالگی است. بچه‌ها از ۷ تا ۱۰ سالگی در
از ۱ تا ۶ سالگی است. بچه‌ها از ۷ تا ۱۰ سالگی در راهنمایی و از ۱۱ تا ۱۲ سالگی در کالج درس می‌خوانند قلمرو پایتختی استرالیا بیشترین نرخ ابقا را در استرالیا دارد و ۸۹٪ دانش‌آموزان که در هفت سالگی در سال ۱۹۹۹ نامنویسی کرده‌اند، تا سال ۲۰۰۴ به‌طور مرتب به تحصیلات خود ادامه می‌دادند. فرهنگ. هنر و سرگرمی. کانبرا مرکز بسیاری از موسسات و بناهای تاریخی از جمله موزهٔ جنگ استرالیا، نگارخانه ملی استرالیا، نگارخانه پرتره‌های ملی، کتابخانهٔ ملی استرالیا، آرشیو ملی استرالیا و موزه ملی استرالیا است. بسیاری از ساختمان‌های
و موزه ملی استرالیا است. بسیاری از ساختمان‌های هیئت دولت به روی عموم باز هستند، مانند خانهٔ پارلمان، دادگاه عالی و ضرابخانهٔ سلطنتی استرالیا، مکان‌های تفریحی شامل دریاچهٔ گریفن، برج تلسترا، و باغ‌های گیاهی ملی استرالیا در منطقه کوه‌های سیاه، باغ وحش و آکواریوم در منطقه سد اسکریوند، موزهٔ ملی دایناسور و مرکز علوم و تکنولوژی ملی کانبرا، هستند. نگارخانه و موزهٔ کانبرا در مرکز شهر حومهٔ سیویک، گنجینه تاریخ و هنر بومی است. ورود به بسیاری از خانه‌های تاریخی برای عموم آزاد است مانند: مزرعه رعیتی توگرا نونگ، موگا
عموم آزاد است مانند: مزرعه رعیتی توگرا نونگ، موگا – موگا در سیمونستون و کلبهٔ بلودل در پارکس که نحوهٔ زندگی مهاجرین اروپایی را نشان می‌دهند. خانهٔ کالتورپس که نمادی از گذشته‌های دور کانبرا است، در منطقه رد هیل به خوبی نگهداری شده است. خانهٔ دانترون در حومهٔ کمپل، یکی از قدیمی‌ترین مزرعه‌های منطقه است و اکنون به دفتر کالج نظامی سلطنتی و انترون تبدیل شده است. کانبرا، مکان‌های زیادی برای اجرای زندهٔ موسیقی و تئاتر دارد: نمایشگاه و تئاتر کانبرا که محل برگزاری کنسرت‌های متعدد بوده است و سالن لولین (در دانشگاه
کنسرت‌های متعدد بوده است و سالن لولین (در دانشگاه موسیقی ANU) که محل برگزاری کنسرت است. تئاتر خیابانی نیز طرفداران زیادی دارد. استون فست در دانشگاه کانبرا بزرگ‌ترین جشنوارهٔ موسیقی کانبرا است. کلوب‌های شبانه و کافه‌های زیادی در کانبرا وجود دارد که برنامه‌های سرگرمی زنده نیز برگزار می‌کنند و بیشتر در مناطق دیکسون، کینگ‌استون و مرکز شهر متمرکز شده‌اند. بیشتر مراکز شهر دارای سینما و سالن تئاتر و کتابخانه هستند. رخدادهای فرهنگی مردمی عبارت‌اند از جشنوارهٔ ملی مردمی استرالیا شوی سلطنتی کانبرا، و جشنوارهٔ ماشین
استرالیا شوی سلطنتی کانبرا، و جشنوارهٔ ماشین و جشنوارهٔ کانبرا که بطول ۱۰ روز در ماه مارس به مناسب روز کانبرا برگزار می‌شود. شهرهای متشابه کانبرا عبارت‌اند از آتلانتا، جورجیا در ایالات متحده، بیجینگ در چین، دیلی در تیمور شرقی، نارا در ژاپن و ورسایلس در فرانسه بین این کشورها تبادل فرهنگی صورت می‌گیرد. جشنوارهٔ کانبرا _ نارا همه ساله در ماه اکتبر برگزار می‌شود. رسانه‌ها. کانبرا به‌عنوان مرکز سیاسی استرالیا، وظایف مهمی را در گزارش‌های سیاسی بر عهده دارد و بنابراین دارای موسسات رسانه‌ای بزرگی مانند شرکت
و بنابراین دارای موسسات رسانه‌ای بزرگی مانند شرکت اطلاع‌رسانی استرالیا، شبکه‌های تجاری تلویزیونی و روزنامه‌های شهری است. بسیاری از موسسات خبری در «نگارخانه مطبوعات» جمع‌آوری شده‌اند که از پارلمان ملی استرالیا گزارش تهیه می‌کنند. کلوپ مطبوعات استرالیا برنامه تلویزیونی هفتگی‌ای دارد که یک سیاست‌مدار را دعوت می‌کند و پرسش‌هایی را مطرح می‌کند. «کانبرا تایمز» روزنامهٔ اصلی کانبرا است که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده است. ایستگاه‌های تلویزیونی (آزاد به هوا) شامل رد تلویزیون دولتی شرکت پخش استرالیا ABC| و سرویس ویژهٔ بخش
دولتی شرکت پخش استرالیا ABC| و سرویس ویژهٔ بخش SBS| و ایستگاه‌های تجاری تلویزیون پرایم، تلویزیون هستند. سرویس‌های تلویزیونی هزینه‌ای از طریق ماهوارهٔ فوکستل و کابل‌های شرکت ارتباطات سیار دریافت می‌شود. این شرکت همچنین ارائه‌دهندهٔ خدمات خطوط تلفن و پهنای باند اینترنت به وسیله کابل فیبرنوری در مناطق مختلف است. تعدادی از شبکه‌های رادیویی کانبرا عبارت‌اند از: Valley FM ۸۹٫۵ که در توگرانونگ قرار دارد، Radio 1RPH که برای افرادی که توانایی نوشتن ندارند، برنامه پخش می‌کند و Radio 2XX FM که برنامه‌های فرهنگی و
پخش می‌کند و Radio 2XX FM که برنامه‌های فرهنگی و هفتگی به ۲۰ زبان مختلف و برنامه‌های ویژهٔ موسیقی دارد و فرهنگ‌های مختلف را تغذیه می‌کند. تعداد دیگری ایستگاه‌های رادیویی تجاری AM,FM نیز وجود دارند که عبارت‌اند از:Austereo, ARN، شبکه ABC و شبکهٔ رادیویی کاپیتال. ورزش. علاوه بر تیم‌های محلی، کانبرا تیم‌های ملی نیز دارد که در مسابقات بین‌المللی رقابت می‌کنند. معروف‌ترین تیم‌ها کانبرا رایدرز و CA برومبیز هستند که در لیگ راگبی بازی می‌کنند و بارها به قهرمانی رسیده‌اند. بازی‌های خانگی هر دو تیم در استادیوم
رسیده‌اند. بازی‌های خانگی هر دو تیم در استادیوم کانبرا برگزار می‌شود که بزرگ‌ترین ورزشگاه کانبرا است و در مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۰۰ برای برگزاری مسابقات فوتبال و در سال ۲۰۰۳ برای جام جهانی را کپی استفاده می‌شد. تیم بسکتبال این شهر، کانبرا کاپیتالز، نیز تیم موفقی است. این تیم جایزهٔ لیگ بسکتبال زنان را از آن خود کرد. تیم‌هایی نیز هستند که در مسابقات ملی با هم رقابت می‌کنند. این رشته‌ها شامل نت‌بال، هاکی روی چمن، هاکی روی یخ و کریکت است. لیگ فوتبال استرالیا |AFL و باشگاه فوتبال کانگوروز، مسابقات متعددی را
|AFL و باشگاه فوتبال کانگوروز، مسابقات متعددی را در منطقه ماندکا اوال برگزار کرده‌اند. باشگاه فوتبال ملبورن پس از جابجایی به کارارا، مسابقاتی را در مقابل تیم وسترن بولداگز انجام خواهد داد. همچنین کانبرا محل برگزاری مسابقات فوتبال نوجوانان باراسی است. بازی تاریخی کریکت نخست‌وزیر XI، همه ساله در ماندکااوال برگزار می‌شود. دیگر رویدادهای ورزشی سالانه عبارت‌اند از: ماراتن کانبرا و مسابقات سه‌گانه، و مسابقات تنیس کلاسیک زنان کانبرا. مؤسسهٔ ورزش استرالیا (AIS) در حومهٔ کانبرا، شهر بروس قرار دارد. AIS دوره‌های
در حومهٔ کانبرا، شهر بروس قرار دارد. AIS دوره‌های آموزشی حرفه‌ای مربیگری در ورزش‌های قهرمانی را در رشته‌های مختلف برگزار می‌کند. AIS از سال ۱۹۸۱ شروع به کار کرده و قهرمانان بزرگی را تربیت کرده است. کانبرا مقدار زیادی زمین فوتبال، گلف، پارک اسکیت، زمین تنیس و استخر شنا دارد که به روی عموم باز است. مسیرهای دوچرخه‌سواری برای مقاصد تفریحی و ورزشی نیز در شهر موجود است. پارک طبیعت کانبرا، مسیرهای پیاده‌روی، اسب سواری و موتورسواری در کوه دارد. ورزش‌های آبی مانند قایق‌سواری، قایق بادبانی و اسکی روی آب از
مانند قایق‌سواری، قایق بادبانی و اسکی روی آب از فعالیت‌های مورد علاقهٔ مردم در دریاچه‌های کانبرا است. مسابقات رالی اتومبیلرانی و موتورسواری و ساخت پیست مسابقه موتور سیکلت رانی سرعتی از برنامه‌های آتی کانبرا است. زیرساخت. بهداشت. کانبرا دو بیمارستان عمومی بزرگ دارد، بیمارستان ۵۰۰ تختخوابی کانبرا با نام قبلی وودن والی در منطقه گاران، و بیمارستان ۱۷۴ تختخوابی کالواری در منطقه بروس در هر دو بیمارستان فعالیت آموزشی نیز انجام می‌شود. بزرگ‌ترین بیمارستان خصوصی کانبرا، بیمارستان یادبود جان جیمز در منطقه ویکین است.
بیمارستان یادبود جان جیمز در منطقه ویکین است. بیمارستان خصوصی کالواری در منطقه بروس و بیمارستان خصوصی سرمایه‌داری ملی نیز از متولیان امر درمان محسوب می‌شوند. شهر دارای ۱۰ مرکز پرستاری کوچک است بیمارستان‌های کانبرا موارد اضطراری را از طریق منطقه جنوبی نیوساوت ولز دریافت می‌کنند. سرویس آمبولانس قلمرو پایتختی استرالیا یکی از چهار عامل خدمات دهی اضطراری در منطقه قلمرو پایتختی استرالیا است. حمل و نقل عمومی. ماشین، عمده‌ترین وسیلهٔ حمل و نقل در کانبرا است. سیاست‌های گذشته باعث توسعه کیفیت راه‌ها و پایین بودن
گذشته باعث توسعه کیفیت راه‌ها و پایین بودن تراکم جمعیت در منطقه وسیعی از شهر شده است. حومه‌های کانبرا باغراه به هم متصل شده‌اند (جاده‌های دو طرفه با محدودیت سرعت بین ۸۰ تا یکی از این جاده‌ها، باغراه توگرانونگ است که کانبرا را به توگرانونگ متصل می‌کند. شبکهٔ اتوبوسرانی پایتخت استرالیا (قلمرو پایتختی استرالیا ION)، حمل و نقل عمومی شهر را تأمین می‌کند. شبکهٔ گسترده‌ای از راه‌های دوچرخه‌سواری نیز ساخته شده‌اند. فقط ۶٫۴٪ جمعیت از اتوبوس استفاده می‌کنند. ۵٫۵٪ نیز پیاده یا با دوچرخه به محل کار می‌روند. شبکهٔ ریلی
پیاده یا با دوچرخه به محل کار می‌روند. شبکهٔ ریلی شهری در کانبرا وجود ندارد. هر چند در نقشه‌های گریفن، خط ریلی و تراموا برای ارتباط شمال شهر با دیگر نواحی در نظر گرفته شده بود. شبکهٔ اتوبوسرانی خصوصی بین کانبرا و کوئین‌بیان، این شهر را به نیوساوت ولز متصل می‌کند. خط آهن میان ایالتی، سیدنی را به کانبرا متصل می‌کند. ایستگاه راه‌آهن کانبرا در داخل منطقه جنوبی حومهٔ کینگستون قرار گرفته است. بین سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۲ خط آهن از روی رودخانهٔ ملونگلو عبور کرد و به سمت شمال تا مرکز شهر امتداد یافت هر چند به علت وقوع
شمال تا مرکز شهر امتداد یافت هر چند به علت وقوع سیل، خط بسته شد و هیچ‌گاه بازسازی نشد. دسترسی به ایستگاه قطار ملبورن از طریق شبکهٔ اتوبوس انجام می‌شود که به فاصلهٔ یک ساعت از کانبرا در شهر یاس | نیوساوت ولز قرار دارد. برنامه ساخت قطار سریع‌السیر یا TGV بین سیدنی، ملبورن و کانبرا کامل شده است، ولی به علت عدم توجیه اقتصادی برخی قسمت‌های طرح، هنوز اجرایی نشده است. کانبرا از طریق آزاد راه فدرال حدود سه ساعت با سیدنی فاصله دارد و از طریق آزاد راه بارتون، حدود هفت ساعت با ملبورن فاصله دارد. از طریق آزاد راه
هفت ساعت با ملبورن فاصله دارد. از طریق آزاد راه مونارو، دو ساعت با پسیت اسکی کوه‌های برخی و پارک کوسیوسکو فاصله دارد. از طریق آزاد راه کینگز نیز به شهر بایتموس در نیوساوت ولز دسترسی دارد که مرکز گذراندن تعطیلات در ساحل نیوساوت ولز است. فرودگاه بین‌المللی کانبرا پروازهای داخلی به سیدنی، ملبورن، بریزبن، آدلاید و پرث را انجام می‌دهد. پروازهای مستقیم روزانه به آلبوری و نیوکاسل در نیوساوت ولز انجام می‌شود. پروازهای بین‌المللی نیز در تاریخهای مقرر، کانبرا را به آن سوی آب‌ها متصل می‌کند. تا سال ۲۰۰۳ باندهای
به آن سوی آب‌ها متصل می‌کند. تا سال ۲۰۰۳ باندهای فرودگاه بین فرودگاه غیرنظامی و پایگاه هوایی فایر بایرن |RAAF مشترک بود. در تاریخ ۲۷ ژوئیه همان سال، پایگاه نیروی هوایی به جای دیگری منتقل شد و فرودگاه به‌طور کامل به کنترل اشخاص غیرنظامی درآمد. تسهیلات. دولت قلمرو پایتختی استرالیا که مالک شرکت قلمرو پایتختی استرالیاEW است، مدیریت زیر ساختارهای فاضلاب و منابع آبی کانبرا را بر عهده دارد. قلمرو پایتختی استرالیاewAGL، حاصل همکاری مشترک بین قلمرو پایتختی استرالیاEW و کمپانی روشنایی گازی استرالیا |AGL است و تأمین
و کمپانی روشنایی گازی استرالیا |AGL است و تأمین کنندهٔ تسهیلات شهری کانبرا مانند آب، گاز طبیعی، برق و برخی سرویس‌های ارتباطات سیار است. آب کانبرا در چهار منبع ذخیره گشته است: سرهای کورین، بندورا و کاتر بر روی رودخانهٔ کاتر و سه گوگونگ بر روی رودخانهٔ کوئین بیان سرگوگونگ در منطقه نیوساوت ولز قرار دارد ولی توسط دولت قلمرو پایتختی استرالیا اداره می‌شود. شرکت قلمرو پایتختی استرالیاEW مالک دو کارخانهٔ تصفیهٔ فاضلاب کانبرا است که در فیش و یک و ملونگلو واقع شده‌اند. برق کانبرا از خطوط برق ملی در هولت |منطقه
برق کانبرا از خطوط برق ملی در هولت |منطقه پایتخت استرالیا و فیش و یک| منطقه پایتخت استرالیا و کوئین بیان| نیوساوت ولز، تأمین می‌شود. مقدار اندکی انرژی تجدیدپذیر به صورت محلی توسط ژنراتورهای واقع بر خط لولهٔ اصلی آب کانبرا در کوهستان استروملو و نیروگاه متان در بلکونن و موگالین، تولید می‌شود. نخستین تولید کنندهٔ انرژی داخلی در کانبرا در سال ۱۹۱۳، حومهٔ آستون | منطقه پایتخت استرالیا بود. بر خلاف دیگر شهرهای استرالیا، تیرهای برق در حومه‌های قدیمی کانبرا به جای خیابان روبردیی، در قسمت پشتی مناطق مسکونی نصب
جای خیابان روبردیی، در قسمت پشتی مناطق مسکونی نصب شده‌اند. مانند دیگر بخش‌های استرالیا، سرویس‌های ارتباطات ثابت و سیار توسط تعداد زیادی از شرکت‌ها، ارائه می‌شود. بیشتر مالکیت زیر ساخت‌ها در اختیار شرکت تلسترا و مقداری نیز برای شرکت Transقلمرو پایتختی استرالیا است (شرکتی که مبتنی بر ارتباطات کانبرا است). قلمرو پایتختی استرالیا دارای بیشترین میزان استفاده از کامپیوتر و اینترنت در استرالیا است.
سنت جان پایتخت و بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر کشور آنتیگوا و باربودا است. سنت جان با وجود پایتختی، شهری بسیار کوچک و کم جمعیت به‌طور کلی محسوب می‌شود. سنت جان پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آنتیگوا و باربودا، بخشی از هند غربی در دریای کارائیب است. سنت جان با ۲۲۲۱۹ نفر جمعیت، مرکز تجاری کشور و بندر اصلی جزیره آنتیگوا است. تاریخ. سکونتگاه سنت جان از زمانی که جزایر برای اولین بار در سال ۱۶۳۲ مستعمره شدند مرکز اداری آنتیگوا و باربودا بوده است و زمانی که کشور در سال ۱۹۸۱ به استقلال دست یافت، مقر حکومت شد. اقتصاد. سنت
به استقلال دست یافت، مقر حکومت شد. اقتصاد. سنت جان یکی از توسعه یافته‌ترین و جهانی‌ترین شهرداری‌ها در آنتیل کوچک است. این شهر به خاطر مراکز خرید و همچنین بوتیک‌هایش در سرتاسر شهر که جواهرات و لباس‌های مد می‌فروشند، مشهور است. سنت جان چندین بار در هفته گردشگران را از استراحتگاه‌های جزیره و کشتی‌های تفریحی که در بندر آن در هریتیج اسکله و اسکله ردکلیف پهلو می‌گیرند، جذب می‌کند. صنعت بانکداری سرمایه‌گذاری حضور پررنگی در این شهر دارد. موسسات مالی بزرگ جهان دفاتری در سنت جان دارند. بازاری در حاشیه جنوب غربی شهر
در سنت جان دارند. بازاری در حاشیه جنوب غربی شهر وجود دارد که روزانه محصولات تازه، گوشت و ماهی تازه به فروش می‌رساند. کارخانه تقطیر رام (نوعی از مشروبات الکلی) آنتیگوا در سیتادل واقع شده است و تنها کارخانه تقطیر رام در جزیره است. جمعیت‌شناسی. اکثریت جمعیت سنت جان منعکس کننده جمعیت بقیه آنتیگوا است: مردمی آفریقایی و اجدادی مخلوط اروپایی-آفریقایی، با یک اقلیت اروپایی، از جمله بریتانیایی و پرتغالی. جمعیتی از عرب‌های مسیحی شامی نیز وجود دارند. دولت. ساختمان پارلمان آنتیگوا و باربودا سنت جان محل پارلمان آنتیگوا
آنتیگوا و باربودا سنت جان محل پارلمان آنتیگوا و باربودا است. سنت جان پایتخت کلیسای سنت جان است. اداره هوانوردی غیرنظامی کارائیب شرقی دفتر مرکزی خود را در جاده کارخانه در سنت جان دارد. سنت جان با محله والتام فارست در لندن، انگلستان، همزاد شده است. تقسیمات اداری. مناطق مناطق (یا بخش‌های اصلی) بخش‌های اداری سطح دوم آنتیگوا و باربودا هستند. وقتی صحبت از تقسیم بخش‌های اصلی به میان می‌آید، سنت جان یک بخش اداری سطح اول در نظر گرفته می‌شود:
صوفیه پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور بلغارستان است. صوفیه یکی از کهن‌ترین پایتخت‌های اروپا می‌باشد. تاریخ این شهر به سده ۸ میلادی برمیگردد. این شهر اکنون ۱٫۲۷ میلیون نفر جمعیت دارد که بر این اساس دوازدهمین شهر بزرگ در اتحادیه اروپاست. شهر صوفیه در غرب بلغارستان و جوار ناحیه‌ای کوهستانی واقع شده است. خاستگاه نام‌گذاری. این شهر نخستین بار در سده نخست پیش از میلاد "سردیکا" نامیده شد که بنای آن به کراسوس سردار رومی بازمی‌گشته و در زبان یونانی باستان و لاتین کاربرد داشته است. احتمالاً ریشه این نام از سلت‌ها بوده که
است. احتمالاً ریشه این نام از سلت‌ها بوده که اقوامی هندواروپایی زبان بودند و در گذشته در این محدوده می‌زیستند. این نام برای واپسین بار در یک دست‌نوشته بلغاری مربوط به سده نوزدهم میلادی مشاهده شد. به دلیل وجود کلیسای سنت سوفیا در این شهر در زبان ترکی عثمانی این شهر را با املای صوفیه نوشته و می‌خواندند. به دلیل حکومت طولانی عثمانی‌ها بر این شهر این نام در میان اهالی و مردم مناطق اطراف رواج یافت. مترو. متروی صوفیه در سال ۱۹۹۸ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۳۴ ایستگاه می‌باشد.
گابورون پایتخت کشور بوتسوانا است. جغرافیا. جمعیت آن در برآورد ژانویه ۲۰۰۵ برابر با ۲۰۸٬۴۱۱ نفر است و یکی از پررشدترین شهرهای آفریقا است. گابورون در گوشه جنوب شرقی بوتسوانا، ۱۵ کیلومتر از مرز آفریقای جنوبی و در دره‌ای تخت میان تپه‌های کگاله و اودی واقع شده‌است. رودخانه نوتوانه از میان این شهر می‌گذرد. پیشینه. گابورون پیش از سال ۱۹۶۹ به نام گابرونس (Gaberones) معروف بود. گابرونس در سال ۱۹۶۵ بجای مافکینگ به عنوان پایتخت منطقه تحت‌الحمایه بچوآنالند برگزیده شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
پورت مورسبی پایتخت کشور پاپوآ گینه نو است. جغرافیا. جمعیت آن در سال ۲۰۰۰ میلادی ۲۵۵٬۰۰۰ نفر بود. این شهر در کرانه خلیج پاپوآ و در کناره جنوب شرقی جزیره گینه نو واقع شده‌است. تاریخچه. از آنجا که نخستین اروپایی‌ای که این منطقه را رؤیت کرد (در سال ۱۸۷۳) ناخدا جان مورسبی نام داشت، این منطقه را به نام پدر او دریاسالار سر فیرفکس مورسبی، پورت مورسبی (بندر مورسبی) نامیدند.
آسونسیون پایتخت و بزرگ‌ترین شهر پاراگوئه است. این شهر ملقب به «مادر شهرها» است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۵۳ متر است. نام کامل این شهر در زبان اسپانیایی ("Nuestra Señora Santa María de la Asunción") به معنی «روز معراج مریم مقدس به آسمان» است. جمعیت آسونسیون در سال ۲۰۰۴ برابر با ۵۱۵٬۶۶۲ نفر و با احتساب محدوده پایتختی ۱٬۶۶۸٬۳۳۵ نفر بوده‌است. محدوده پایتختی آن تحت عنوان «آسونسیون بزرگ»، شامل شهرهای سن لورنزو، فرناندو دلامورا، لامباریه، لوکه، ماریانو لوکو آلونسو، نیمبی و ویلا الیزا است. آسونسیون در موقعیت
نیمبی و ویلا الیزا است. آسونسیون در موقعیت جغرافیایی (-۲۵٫۲۶۶۷٬۵۷٫۶۶۶۷) قرار دارد. این شهر مرکز حکومت، بندر اصلی و مرکز عمده صنعتی و فرهنگی کشور است. محصولات اصلی صنایع تولیدی شامل کفش افزار، منسوجات، و فراورده‌های تنباکو هستند. تاریخچه. آسونسیون یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آمریکای جنوبی است، که به عنوان «ام‌القری» یا مادر شهرها خوانده می‌شود. ریشه این (عنوان) از اینجا بوده که مأموران استعماری از آن نقطه برای یافتن شهرهای مهم همچون ویلاریکا، کورینتس، سانتا فه و نواحی کوهستانی سانتاکروز روانه شده‌اند. مکان این
نواحی کوهستانی سانتاکروز روانه شده‌اند. مکان این شهر ممکن است در ابتدا در خوآن دو آیولاس مشاهده شده باشد، اما این شهر تحت عنوان Nuestra Señora de la Asunción (عروج بانوی ما) در روز جشن عروج (مریم) در ۱۵ اوت ۱۵۳۷ توسط خوآن د سالازار و گونزالو دموندزا، فامیل پدرو دموندزا بنیانگذاری شده‌است. در سال ۱۶۰۳ آسونسیون مرکزاولین شورای کلیسای آسونسیون شد که رهنمودهایی را برای تبلیغ انجیل از زبان گوآرانی تنظیم نمود. در سال ۱۷۳۱، قیام تحت رهبری خزه دآنته کوئرای کاسترو برپاشد که وی یکی از شورشیان علیه حکومت استعماری
برپاشد که وی یکی از شورشیان علیه حکومت استعماری اسپانیا بود. این قیام شکست خورد اما اولین نشانه از روح استقلال بود که در میان اروپائیان ساکن آمریکای لاتین، دورگه‌ها و بومیان پاراگوئه رشد یافت. این واقعه بر استقلال پاراگوئه تأثیر گذاشت، که بعدها در سال ۱۸۱۱ عینیت یافت. اجتماعات مخفی بین رهبران استقلال برای طراحی کمین علیه فرماندار اسپانیایی پاراگوئه برناردو دولاسکو در خانه جوآنا ماریا دلارا درمرکز آسونسیون برگزار شد. در شبهای ۱۴ می و ۱۵ می شورشیان موفق شدند و توانستند فرماندار ولاسکو را در محاصره خود
شدند و توانستند فرماندار ولاسکو را در محاصره خود بگیرند. خانه لارا به عنوان (خانه استقلال) خوانده شده و به موزه و عمارتی تاریخی تبدیل گشته‌است. پس از استقلال پاراگوئه، تغییر چشمگیری در آسونسیون رخ داد. تحت ریاست جمهوری گاسپار دو رودریگز دفرانسیا، جاده‌هایی در داخل شهر احداث شد و خیابانها نیز نامگذاری شدند. اما، طی دوره ریاست جمهوری کارلوس انتونیو لوپز به دلی آنکه رئیس‌جمهور سیاست‌های اقتصادی جدیدی را پیاده ساخت، آسونسیون (و پاراگوئه) پیشرفت کرد. بیش از ۴۰۰ مدرسه، کارخانه‌های متالورژی و اولین سرویس خط آهن
مدرسه، کارخانه‌های متالورژی و اولین سرویس خط آهن در آمریکای جنوبی در طی دوره ریاست جمهوری لوپز احداث شدند. پس از مرگ لوپز، پسرش فرانچسکو سولانو لوپز به عنوان رئیس‌جمهور جدیدی منصوب شد و کشور را به سوی جنگ (فاجعه بار) اتحاد سه‌گانه هدایت نمود که پنج سال طول کشید. پس از جنگ اتحاد سه‌گانه (۷۰|۱۸۷۰–۱۸۶۵)، آسونسیون تا سال ۱۸۷۶ تحت اشغال نیروهای برزیلی قرار گرفت. بسیاری از مورخین معتقدند که این جنگ باعث سقوط پیوسته شهر و کشور شده، زیرا که دوسوم جمعیت کشور در آن قتل‌عام شدند. از این پس پیشرفت تدریجاً روبه کندی
قتل‌عام شدند. از این پس پیشرفت تدریجاً روبه کندی گذاشت، و اقتصاد پیوسته خود را در وضعیت رکود یافته‌است. جمعیت‌شناسی. جمعیت کنونی آسونسیون در شهر در وضعیت عادی ۵۳۹۰۰۰ نفر است. تقریباً ۳۰٪ از جمعیت ۶ میلیون نفری پاراگوئه در محوطه بزرگ‌تر شهر آسونسیون زندگی می‌کنند. ۶۵ درصد کل جمعیت شهر زیر ۳۰ سال سن دارند. جمعیت طی چند دهه اخیر در نتیجه مهاجرت داخلی از بخش‌های پاراگوئه به سرعت افزایش یافته‌است که در بدو امر به خاطر جهش اقتصادی دهه ۱۹۷۰، و پس از آن به خاطر رکود اقتصادی در نواحی حومه آن بوده‌است. شهرهای مجاور
اقتصادی در نواحی حومه آن بوده‌است. شهرهای مجاور در محدوده آسونسیون بزرگ همچون لوکو، لامباره، سن لورنزو، فرناندو دلامورا و ماریانو لوکو آلونسو بیشتر این سیل جمعیت را به جهت پایین بودن قیمت زمین و سهولت دسترسی به آسونسیون به خود جذب کرده‌اند. این شهرها نیز رشد و توسعه اقتصادی تا آن نقطه تجربه نموده‌اند که مرزهای بین آسونسیون و شهرهای مجاور تقریباً از میان برداشته شده‌است. جغرافیا. آسونسیون در بین عرض جغرافیایی'۱۵ °۲۵ و '۲۰ °۲۰ از عرض جنوبی و نیز بین نصف النهارهای '۴۰ °۵۷ و '۳۰ °۵۷ طول جغرافیایی غرب واقع