payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ابوالقاسم کاشانی ترتیب داده شد. در این مجلس حسین علاء، نخست‌وزیر هم شرکت کرد، اما مورد سوء قصد از طرف فدائیان اسلام قرار گرفت، این سوءقصد به نتیجه نرسید. حکومت که در صدد دستگیری فدائیان اسلام بود، از این موقعیت حداکثر استفاده را برد و از فردای آن روز به دستگیری سران این گروه پرداخت و با سرعت فراوان در دادگاه‌های نظامی و تجدیدنظر، محاکمه آنان خاتمه یافت. در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۳۴، چهار تن از سران فدائیان اسلام، نواب صفوی، خلیل طهماسبی، مظفرعلی ذوالقدر و سیدمحمد واحدی تیرباران و عده‌ای دیگر هم به زندان محکوم
واحدی تیرباران و عده‌ای دیگر هم به زندان محکوم گردیدند. روز بعد از اعدام نواب صفوی و یارانش، پنجشنبه ۲۸ دی ماه ابوالقاسم کاشانی به جرم دخالت در قتل رزم آرا احضار و پس از سه ساعت بازجویی توقیف شد. در رابطه با دستگیری کاشانی روزنامه کیهان مورخ ۱۷ دی ۱۳۳۴ چنین نوشت: «آیت الله بهبهانی طی عریضه‌ای به حضور ملوکانه در مورد احضار سید ابوالقاسم کاشانی به دادرسی ارتش وساطت کرده‌اند که امر فرمایند از احضار سید ابوالقاسم کاشانی به دادرسی ارتش صرفنظر گردد که وقعی گذارده نشد، اما ایشان پس از دستگیری در روز چهارشنبه ۱۰
نشد، اما ایشان پس از دستگیری در روز چهارشنبه ۱۰ دی ۱۳۳۴ جهت ادای توضیحات دربارهٔ قتل رزم آرا به دادرسی ارتش، احضار و پس از اولین بازجویی که در ساعت ۷:۳۰ دقیقه با حضور سرلشکر آزموده و سرتیپ کیهان خدیو و سروان شاداب شروع شد و ذیل حکم بازداشت خود را که به امضای سه نفر مذکور بود با نوشتن «رؤیت شد» امضا و به نوشته روزنامه کیهان، در اتاق مجاور زندان دکتر مصدق در لشکر زرهی زندانی شد.» در ۲۸ دی ۱۳۳۴ سید ابوالقاسم کاشانی به سرلشکر آزموده چنین نوشت: «تیمسار آزموده، پس از سلام، روز گذشته چون سؤالات و جواب‌های
پس از سلام، روز گذشته چون سؤالات و جواب‌های اینجانب، نقطه ضعفی نداشته و این که جنابعالی و آقای تیمسار کیهان خدیو، قرار بازداشت را مرقوم داشتند و اینجانب اعتراضی ننمودم فعلاً زحمت می‌دهم قرار بازداشت هیچ گونه موجبی ندارد و معترض هستم.» هیئت دادرسان دادگاه عادی شماره ۲ دادرسی ارتش در تاریخ شنبه ۳۰ دی خارج از نوبت جلسه‌ای تشکیل داده و اعتراض سید ابوالقاسم کاشانی را وارد ندانستند. روز سه‌شنبه ۳ بهمن، حائری‌زاده اعلام تحصن در مجلس کرد و گفت که تا زمانی که تکلیف پرونده قتل رزم‌آرا روشن نشده در تحصن باقی خواهد
پرونده قتل رزم‌آرا روشن نشده در تحصن باقی خواهد ماند. از سوی مقامات روحانی تلاش فراوانی برای نجات سید ابوالقاسم کاشانی آغاز شد، بنا بر نوشته روزنامه اطلاعات در روز سوم بهمن ۱۳۳۴، بروجردی به وسیله قائم‌مقام‌الملک از شاه در مورد سید ابوالقاسم کاشانی خواستار بذل توجه شد و شاه نیز پاسخ داده بود که تا آن حدود که قانون و مقررات در وظایف سلطنت مقرر داشته برای تأمین نظر بروجردی اقدام خواهد شد. جنجال این جریان به مجلس کشیده شد و بین سرلشکر وثوق وزیر جنگ و حائری‌زاده درگیری شدیدی به وجود آمد. سرانجام در ۲۳ اسفندماه
درگیری شدیدی به وجود آمد. سرانجام در ۲۳ اسفندماه سید ابوالقاسم کاشانی، دکتر بقایی، محمود نریمان، کریم‌آبادی و هشت نفر دیگر از متهمان به معاونت در قتل سپهبد رزم‌آرا با قید التزام که از حوزه قضایی تهران خارج نشوند، آزاد شدند و موضوع، موقتاً از وضعیت حادی که داشت، خارج شد. شاگردان. محمد صادقی تهرانی درگذشت. در مهر ۱۳۴۰، کاشانی به بیماری پروستات مبتلا شد و در بیمارستان بستری شد. خانواده او، با مشورت با دولت، تصمیمی گرفتند او را به آلمان بفرستند. بلافاصله، تصمیم گرفته شد که به جای آن یکی از بهترین پزشک‌های
گرفته شد که به جای آن یکی از بهترین پزشک‌های فرانسوی به تهران آورده شود. پس از معاینه بیمار، دکتر تصمیم گرفته که به عمل جراحی نیازی نیست. چند ماه بعدتر، کاشانی دوباره بیمار شد، ولی این بار به بیماری حاد برونشیت مبتلا گشت. شاه او را در خانه‌اش ملاقات کرد. در ۲۳ اسفند ۱۳۴۰ کاشانی درگذشت. در مراسم تشییع جنازه‌اش، علاوه بر عامه مردم، سیاستمداران از جمله علی امینی نخست‌وزیر و علمای بسیاری شرکت کردند. پیکر وی در حرم شاه عبدالعظیم و در رواق ناصری (آیت الله کاشانی) دفن شد. در باب خلق و خوی شخصی. در باب برخی خلقیات
دفن شد. در باب خلق و خوی شخصی. در باب برخی خلقیات کاشانی در خاطرات شعبان جعفری که از طرفداران پر و پا قرص وی بود می‌خوانیم: «... دردسرتون ندم، تمام این اهل پامنار ریختن سر ما… بند پای منو گاز می‌گرفتن که بخورم زمین تا بریزن منو بکشن… رفتیم خلاصه بیمارستان رضانور سه ماه آزگار خوابیدیم و یه روز دیدیم کاشانی، خدا رحمتش کنه، اومد بیمارستان، جون شما… گفتم: «آقا، بچه محلات پای منو، همه رو گاز گرفتن.» گفت: «این پدرسوخته‌ها مثل سگ می‌مونن!» آره شوخی‌ام می‌کرد! آدم شوخی بود.» و همچنین: «نه کاشانی پول بده بود نه ما
شوخی بود.» و همچنین: «نه کاشانی پول بده بود نه ما پول بگیر. اون خودشم یه کسی رو می‌خواست یه چیزی ازش بگیره!» ابراهیم گلستان هم در مصاحبه خود با پرویز جاهد خاطره ای از کاشانی نقل می‌کند: «یک تکه از این فیلم‌ها مربوط به آیت الله کاشانی بود که رفتم خانه‌اش ازش فیلم‌برداری کردم. رفت سر حوض وضو بگیرد، آب را تو دهنش کرد، مزه مزه کرد، تف کرد، وضو گرفت و آمد نماز خواند و من فیلم گرفتم. بعد گفت: خوب شد آقا؟ گفتم خوب شد اما ای کاش این غروب آفتاب و این برگ‌ها که خیلی قشنگ‌اند توی عکس می‌افتاد. گفت چه‌کار باید بکنی
قشنگ‌اند توی عکس می‌افتاد. گفت چه‌کار باید بکنی توی عکس بیفتد؟ گفتم آخه نمی‌شه برای این‌که شما رو به قبله نماز می‌خوانید. گفت پدر جان تو به من بگو که کدام سمت نماز بخوانم، من می‌خوانم. تو چه‌کار به قبله داری؟ بعد ایستاد پشت به قبله و نماز خواند! پشت به قبله هم کاملاً نبود، با یک زاویه ۹۰ درجه بود…» و همچنین در نقل خاطره ای از عموی خود، سید هدایت الله تقوی شیرازی می‌آورد که: «وقتی هم که آیت الله کاشانی از تبعید برمی‌گشت رفت به پیشوازش و آوردش و خیلی زود هم گفت: «نه، نخواستیم، این بابا دنباله رو جدّ اطهر من
«نه، نخواستیم، این بابا دنباله رو جدّ اطهر من نیست. به فکر هوس‌ها و حرص‌های خودشه، نخواستیم.» و ولش کرد.»
فهرست احزاب سیاسی در پاکستان ‌حزب تحریک انصاف اکنون حزب حاکم در پاکستان است که اکثریت کرسی ها را در مجلس ملی در اختیار دارد. معنی نام این حزب، جنبش عدالت است و هدف از تاسیس آن، مبارزه با فساد و برقراری عدالت اجتماعی است. در حال حاضر رئیس این حزب، عمران خان نیازی است که نخست وزیر کشور پاکستان است. حزب مردم پاکستان یا "عوامی لیگ" از احزاب مهم پاکستان بشمار می‌آید. این حزب را ذوالفقار علی بوتو بنیان گذارد. نمایندگان مجلس حزب مردم نام گروه سیاسی وابسته به این حزب است که در مجلس‌های پاکستان اکثریت دارد. حزب مسلم
است که در مجلس‌های پاکستان اکثریت دارد. حزب مسلم لیگ در حال حاضر به دو شاخه حزب مسلم لیگ نواز (طرفدار نواز شریف) و قائد اعظم (حزب حاکم طرفدار پرویز مشرف) تقسیم می‌شود. حزب عوامی ملی حزب کمونیست مَزدور کِسّان (Communist Mazdoor Kissan Party) این حزب باتوجه به اکثریت مسلمان کشور فاقد نفوذ در بین مردم است. جمعیت علمای اسلام
حزب دموکراتیک خلق افغانستان اصلی‌ترین حزب چپ‌گرا و مارکسیست لنینیست کشور افغانستان بود که یکم ژانویه سال ۱۹۶۵ تأسیس گردید. تاریخچه. در روز ۱۱ دی‌ماه ۱۳۴۳ در کابل و در منزل شخصی نورمحمد تره‌کی (نخستین رئیس‌جمهور تاریخ افغانستان) با حضور ببرک کارمل، نوراحمد نور، و شماری دیگر بنیاد گذارده شد. این حزب دارای دو شاخه مستقل بنام‌های خلق و پرچم بود. در ظاهر این دو شاخه باهم متحد شدند اما هر کدام آن مشی سیاسی خود را داشت. شاخه پرچم خود را حزب زحمتکشان افغانستان و شاخه خلق خود را حزب پیشاهنگ طبقه کارگر افغانستان
شاخه خلق خود را حزب پیشاهنگ طبقه کارگر افغانستان می‌خواند. شاخهٔ پرچم را ببرک کارمل و شاخهٔ خلق را نورمحمد تره‌کی رهبری می‌کرد. این حزب در زمان حاکمیت نجیب الله نامش را تغییر داد و بنام حزب وطن یاد می‌شد. پس از آنکه دولت نجیب الله سقوط کرد رهبری حزب وطن در جلسه‌ای در وزارت خارجه افغانستان محمود بریالی را به مقام ریاست حزب برگزید و این حزب دوباره بنام حزب دموکراتیک خلق افغانستان یاد می‌شد. هم‌اکنون حزب وطن یکی از احزاب رسمی و مستقل می‌باشد. پس از آنکه مجاهدین، قدرت را در افغانستان به دست گرفتند، تعداد زیادی
قدرت را در افغانستان به دست گرفتند، تعداد زیادی از اعضای حزب کشته یا مجبور به فرار خارج به از کشور شدند؛ و حدود بیست حزب را بنامهای مختلف تأسیس نمودند از جمله حزب مردم در اروپا به رهبری داوود کاوش، حزب متحد ملی به رهبری نورالحق علومی و نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان به رهبری شیر بزگر در افغانستان یکی از قوی‌ترین حزب روشنفکران بشمار می‌آید. این حزب‌ها به صورت علنی فعالیت سیاسی دارند. در سال ۱۹۷۸ این حزب رژیم محمد داوود خان را به وسیله انقلابی خونین سرنگون ساخت و دولت دمکراسی را ایجاد کرد و به کشور
سرنگون ساخت و دولت دمکراسی را ایجاد کرد و به کشور نام جمهوری دموکراتیک افغانستان داد و پسانتر این دولت خود با شورش مجاهدین اسلام‌گرا مقابله کرد. مجاهدین جنگی را به عنوان جهاد و با حمایت چند کشور بیرونی از جمله ایالات متحده آمریکا، عربستان سعودی و پاکستان و… ضد دولت جمهوری دموکراتیک آغاز کردند دولت افغانستان از دولت شوروی تقاضای کمک کرد که در نتیجه باعت اشغال افغانستان به وسیله ۱۲٬۰۰۰ نیروی مسلح روسی گردید. حزب دموکراتیک خلق افغانستان اجرای اصلاحات سوسیالیستی و سکولاریستی را آغاز کرد؛ ولی تودهٔ مردم
و سکولاریستی را آغاز کرد؛ ولی تودهٔ مردم افغانستان به ویژه در مناطق روستایی از آن استقبال نکردند. رژیم در نتیجهٔ مقاومت مسلحانهٔ نیروهای مخالف در برابر اصلاحات سوسیالیستی به گونهٔ وسیع متزلزل گردید. بحران در نتیجهٔ مبارزه برای کسب قدرت بین رئیس‌جمهور نورمحمد تره‌کی و وزیر دفاع حفیظ‌الله امین به اوج خود رسید. تره‌کی کشته شد و امین مقام ریاست جمهوری را به عهده گرفت. اتحاد جماهیر شوروی متقاعد گردید که دولت افغانستان را خطر بزرگِ واژگون شدن تهدید می‌کند؛ بنابراین به تاریخ ۱۹ دسامبر سال ۱۹۷۹ نیروهای خود را به
به تاریخ ۱۹ دسامبر سال ۱۹۷۹ نیروهای خود را به این کشور فرستاد تا از این رژیم پشتیبانی کند و جنگجویان شبه‌نظامی مجاهدین را شکست بدهد. این اقدام شوروی که بر بنیاد آموزه‌ها و اصول لئونید برژنف بنا نهاده شده بود، هرچند باعث سرد شدن روابط آن با ایالات متحده آمریکا گردید، برحق پنداشته می‌شد. نیروهای شوروی در سال ۱۹۸۹ از افغانستان بیرون گردیدند و پس‌از آن آینده این حزب نیز به پایان خود نزدیک می‌شد. سه سال پس از بیرون شدن ارتش شوروی رئیس‌جمهور افغانستان و رهبر حزب دموکراتیک خلق، محمد نجیب‌الله موافقت کرد تا به نفع
خلق، محمد نجیب‌الله موافقت کرد تا به نفع دولت انتقالی از مقام خود کنار رود. مجاهدین به رهبری احمد شاه مسعود دولت جدید را تأسیس کردند. اما آن‌ها بزودی در نتیجهٔ جنگ‌های گروهی در درون مجاهدین به ویژه میان مسعود، حکمتیار و پسانترها طالبان از هم پاشیدند. طالبان در سال ۱۹۹۶ کابل را تسخیر کردند و نجیب‌الله را که در قرارگاه سازمان ملل اقامت داشت اعدام کردند. پس از اینکه نیروهایی آمریکایی افغانستان را در ۲۰۰۱ اشغال کردند، تعدادی کوچک از اعضای این حزب به دولت حامد کرزی پیوستند و پسانتر هم به پارلمان راه یافتند.
کرزی پیوستند و پسانتر هم به پارلمان راه یافتند. اعلام موجودیت علیه طالبان. پس از خروج آمریکا از افغانستان و به قدرت رسیدن مجدد طالبان، گروه‌های مختلفی علیه آن اعلام موجودیت کردند. در این میان چند نیروی مسلح نیز با وفادار خواندن خود به حزب دموکراتیک خلق افغانستان با انتشار ویدئویی در ۲۰ فروردین ۱۴۰۱ اعلام کردند که به محض صدور فرمان از سوی رهبری حزب قیام مسلحانه را آغاز خواهند کرد.
لنگرود شهری در شرق استان گیلان است و مرکز شهرستان لنگرود است. لنگرود از غرب با لاهیجان و از شرق با رودسر هم‌جوار است. این شهر یکی از شهرهای گیلک‌ نشین است و در تاریخ به جهت نزدیکی به دریای خزر همواره اهمیت استراتژیک زیادی داشته و اکنون نیز این شهر به شهر چای و برنج و ابریشم معروف است. همچنین به دلیل عبور رود لنگرود از مرکز این شهر و وجود پل‌های چندصدساله بر آن، سفرنامه‌نویسان اروپایی نظیر چارلز فرانسیس مکنزی، لنگرود را به شهر ونیز در ایتالیا تشبیه کرده‌اند. وجه تسمیه. نام لنگَرود ترکیبی است از دو پاره واژه
وجه تسمیه. نام لنگَرود ترکیبی است از دو پاره واژه لنگر و رود. لنگر به معنی وقار و سکون و آرامش است همان‌گونه که که کشتی لنگر انداخته آرامش می‌یابد. در ترکیب لنگر و رود دو «ر» در هم یکی شده و نام به لنگرود تبدیل می‌گردد و معنی رود سکون یافته و آرام و با وقار معنی می‌گیرد و اگر به رود جاری در این بنگریم آن را دارای جریان آن چنان آرامی می‌بینیم که گویا حرکتی ندارد. قدیم در ابتدای رودی که از میان شهر می‌گذرد، کشتی‌های باری لنگر می‌انداختند و بارگیری می‌کردند. تاریخ. نام لنگرود، برای نخستین بار در در اواخر
تاریخ. نام لنگرود، برای نخستین بار در در اواخر دوران سلطان محمد، پسر ملک شاه آلب ارسلان (سال ۵۱۲ هـ.ق.) در متون تاریخی ذکر شده‌است. در دورۀ صفویان، خصوصاً در دوره سلطنت شاه عباس اول، شهر لنگرود مرکز حوادث مهمی بوده‌است. فرار احمدخان حاکم لاهیجان از لنگرود و دستگیری اعضای خانوادۀ وی توسط کیا فریدون حاکم گیلان و تحویل آن‌ها به شاه عباس، از جمله رویدادهای مهم این دوره شهر است. نادرشاه افشار برای سرکوب تاتارهای شرق مازندران و توسعه تجارت و دستیابی به دریا، لنگرود را برای ایجاد پایگاه دریایی و کارخانه کشتیسازی
را برای ایجاد پایگاه دریایی و کارخانه کشتیسازی انتخاب کرد و در توسعه آن کوشید. رونق صنعت ابریشم در دوره‌های صفویه و قاجاریه در شمال كشور یكی از دلایل گرمی تجارت لنگرود در گذشته بوده است و می‌توان دریافت كه چگونه داد و ستد بین ایران و روسیه از این منطقۀ گمركی انجام می‌شده است. شاه عباس یکم. اسم شهر لنگرود در کتاب‌های قدیمی زمان شاه عباس یکم بسیار ذکر شده است؛ از جمله کتاب عالم‌آرای عباسی که در مورد جنگ فرهاد خان قره‌مانلو سردار سپاه شاه عباس اول با خان احمد گیلانی حکمران آن زمان گیلان، از لنگرود نام
احمد گیلانی حکمران آن زمان گیلان، از لنگرود نام می‌برد:«خان احمد بعد از رفتن لشگریان از نقود و جواهر و اسباب خزاین و طلاآلات و نقره‌‌آلات آنچه دست مکنتش به آن می‌رسید فراهم آورده به جانب لنگرود و رودسر فرستاد که در کشتی نهاده و آماده فرار باشد. و مخدرات حرم را مصحوب کیا فریدون که از امرای معتبر گیلان و درگاره سالار حرم بود از لاهیجان بیرون فرستاد و خود منتظر بود که از پرده غیب چه صورت روی نماید». نادرشاه افشار. لنگرود از دیرباز مورد توجه حاکمان مختلف قرار داشت؛ از این جهت که به واسطه نزدیکی به دریای و رد
داشت؛ از این جهت که به واسطه نزدیکی به دریای و رد شدن رودخانه‌ای منشعب از سفیدرود، این شهر نقطه‌ای مهم برای کشتیرانی و تجارت قلمداد می‌شد، خصوصا در نظر نادرشاه افشار که به اعتقاد سرپرسی سایکس، مولف تاریخ ایران، او اولین پادشاه ایران است که ارزش نیروی دریایی را درک نمود. در دوره‌ی تسلط افاغنه، گیلان بوسیلة قوای روسیه اشغال شد ولی بعدها نادرشاه افشار با یک اخطار رسمی آنها را از این ناحیه راند. در زمان سلطنت نادرشاه افشار لنگرود مورد توجه قرار گرفت و مرکز نیروی دریایی شمال ایران گردید. جان التون در ژانویه سال
دریایی شمال ایران گردید. جان التون در ژانویه سال ۱۷۴۳ به ریاست کل کشتی سازی تعیین و به لقب جمال بیک ملقب گردید. به گفته‌ی هانوی که محرک نادرشاه در تأسیس نیروی دریایی بود و عشق و علاقه زیادی در بدست گرفتن تجارت و سلطه دریای‌خزر داشت، جان التون یک کشتی‌ساز انگلیسی بود که در زمان نادرشاه او مرکز ستاد خود را در لنگرود تأسیس کرد و برای از بین بردن مشکلات مشغول به کار شد. الوارها را از جنگل بریده و به ساحل رسانید، پارچه‌های بادبان را از پنبه بافت و طناب‌ها را از لیف کتان درست کرد و چون در آن نواحی لنگری پیدا
از لیف کتان درست کرد و چون در آن نواحی لنگری پیدا نمی‌شد به تجسس و جستجوی آن پرداخت. اهالی محل که بدون دریافت مزد کار می‌کردند نسبت به این بیگاری و کار اجباری بدون دستمزد آزرده بودند. التون که فقط یک نجار انگلیسی چند روسی و چند هندی در اختیار داشت، یک کشتی که بیست و سه پارو داشت به دریا انداخت. حکومت روسیه فعالیت‌های دریایی ایران و نادر شاه را با نظر خصمانه می‌نگریست اما التون پس از قتل ارباب خود در آنجا باقی ماند تا اینکه در شورش سال ۱۷۵۱ میلادی کشته شد و پس از مرگ او تمامی زحمات ایجاد نیروی دریایی از بین
از مرگ او تمامی زحمات ایجاد نیروی دریایی از بین رفت. پل خشتی. این پل به دلیل سبک بنا و مواد و مصالحی که در آن بکار رفته و مسافرت‌های این شاه صفوی به این ناحیه جهت تفریح و تفرج و یا سرکوب مخالفان خود، احتمال می‌رود در زمان شاه عباس اول ساخته شده باشد. ارتفاع خشت پل بیش از ۱۲/۵ متر ، عرض ... و طول آن ۱۶/۵ متر است در مورد علت مرتفع بودن این پل باید گفت که اولاً به سبب عبور کشتی‌های بادبانی قدیم از زیر آن بوده و در ثانی هنگام طغیان رودخانه سطح آب بسیار بالا می‌آید و زیادی ارتفاع پل مسلماً مانع از خرابی و
می‌آید و زیادی ارتفاع پل مسلماً مانع از خرابی و نابودی آن شده است. قاجاریه. در دورة قاجاریه به این نواحی چندان توجه نمی‌شد حتی در اواخر همین دوره به علت نابسامانی اوضاع داخلی لنگرود و نواحی اطراف آن صحنه‌ی پیکار و کشمش‌های گردنکشانی بود که هریک سودای خانی در مخیله خود می‌پروراندند. از دوران قاجاریه چندین اماکن تاریخی در این شهر باقی مانده است. رضاشاه. ترقیات این شهر با روی کار آمدن رضاشاه دنبال شد البته شروع جنگ جهانی دوم باعث کندی انجام شهرسازی با اسلوب جدید در لنگرود شد ولی بیش از پیش این شهر به ترقیات و
در لنگرود شد ولی بیش از پیش این شهر به ترقیات و پیشرفت‌های سریعی دست یافت. بافت تاریخی. آنچه در این شهر جلب توجه می‌کند پوشش بعضی از خانه‌ها در محله‌های قدیمی، به وسیله سفال است؛ که آن را از سایر شهرهای ایران متمایز می‌سازد ولی در اغلب مناطق با گسترش شهرسازی پوشش فلزی شیروانی جای سفال شیروانی را گرفته است. بعضی از این خانه‌های قدیمی با سقف سفالی ثبت تاریخی شده اند و در بعضی از آنها نیز هنوز مردم این شهر زندگی می‌کنند. جغرافیا. موقعیت مکانی. لنگرود در طول ۳۰ و ۱۰۵۱۰ و عرض ۱۱ و ۳۷ جغرافیایی، در ارتفاع ۱۴-
۳۰ و ۱۰۵۱۰ و عرض ۱۱ و ۳۷ جغرافیایی، در ارتفاع ۱۴- متر از سطح دریای‌خزر قرار دارد. این شهرستان بر روی جلگه‌ای سرسبز و ۱۰ کیلومتر با دریای خزر فاصله دارد و در قسمت‌های جنوبی آن کوهپایه‌های جنوبی آن جنگلی دیده می‌شود. لنگرود در فاصله ۶۰ کیلومتری رشت (مرکز استان گیلان) واقع شده‌است و از طرف شمال به دریای خزر، از غرب به شهرستان لاهیجان، از طرف شرق به شهرستان رودسر و از طرف جنوب به شهرستان املش منتهی می‌گردد. آب و هوا. لنگرود در شمال ایران قرار دارد و دارای آب و هوای معتدل کاسپین و شبه مدیترانه‌ای است که دارای
هوای معتدل کاسپین و شبه مدیترانه‌ای است که دارای تابستان‌های گرم و شرجی و زمستان‌های سرد و مرطوب است. لنگرود یکی از شهرهای پربارش ایران است و پوشش سفالی شیروانی بام‌ خانه‌های قدیمی این شهر به دلیل بارش زیاد باران است و در این شهر بام خانه‌ها و ساختمان‌های جدید به صورت شیروانی(فلزی) است. رودخانه‌ها و تالاب‌ها. لنگرود دارای یک رودخانه اصلی است که به نام خود شهر(رودخانه لنگرود) می‌باشد که از وسط شهر می‌گذرد و پل خشتی لنگرود نیز برروی این رود واقع است؛ این رود منشعب از سفیدرود است و به دریای خزر می‌ریزد.
رود منشعب از سفیدرود است و به دریای خزر می‌ریزد. رودخانه‌ی شلمان و رودخانه چمخاله نیز از دیگر رودهای این شهر است. همچنین این شهر دارای بافت تالابی است و تالاب کیاکلایه در آن قرار دارد و استخر طبیعی پارک فجر نیز در نزدیکی آن قرار دارد و این تالاب‌ها محل زندگی پرندگان مهاجر است و نیلوفرهای آبی آن تبدیل به یکی از نمادهای شهر لنگرود شده است. با وجود شهرسازی در نقاط مختلف لنگرود همچنان در بعضی از نقاط شهری نیز قسمتی از نی‌زار‌های باقی مانده از تالاب‌های قدیمی این شهر نیز دیده می‌شوند. مردم‌شناسی. زبان. مردم
این شهر نیز دیده می‌شوند. مردم‌شناسی. زبان. مردم لنگرود از قوم گیلک هستند و به زبان گیلکی با گویش بیه‌پیش و لهجه لنگرودی سخن می‌گویند. جمعیت. در سال ۱۲۷۵ ه‍.ق ۱۲۳۰ ه‍.ش یعنی حدود یک سده و نیم پیش جمعیت این شهر دو هزار نفر بوده‌است. اما در سرشماری عمومی نفوس سال ۱۳۷۵ ه‍.ش جمعیت شهر به تعداد ۶۵،۹۷۳ نفر رسید. جمعیت شهر لنگرود بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ۷۹٬۴۴۵ نفر (۲۷٬۳۱۸ خانوار) بوده‌است و چهارمین شهر پرجمعیت گیلان محسوب می‌شود(پس از رشت، بندر انزلی و لاهیجان). محلات. لنگرود دارای محله‌هایی
انزلی و لاهیجان). محلات. لنگرود دارای محله‌هایی به نام‌های کلیدبر، کیاکلایه، آنسرمحله، خراطمحله،درویشانبر، فشکالی محله، کاسه‌گرمحله، قصاب‌محله، گشته مردخال، انزلی‌محله و،راه‌پشته و موبندان و چالکیاسر که هر یک دارای اعتبار خاصی هستند. چاف و چمخاله نیز در پانزده کیلومتری لنگرود قرار دارد. از جاذبه‌های گردشگری است و همانند دیگر بنادر دارای فعالیت‌های تجاری بوده که در حال حاضر بسیار محدود است. اقتصاد. ماهی‌گیری و شیلات. صید ماهی در این شهر رایج است. این شهر به علت نزدیکی به دریا و بندر چاف و چمخاله صیادان
به علت نزدیکی به دریا و بندر چاف و چمخاله صیادان زیادی دارد و بازار ماهی فروشان لنگرود از معروف ترین بازارهای گیلان است. همچنین مراکز پرورش ماهی نیز در این شهر فعالیت پررنگی دارند. غالب ماهی‌هایی که از دریا صید یا در پرورشگاه پرورش داده می‌شوند و به فروش می‌رسند، ماهی سفید، ماهی آزاد، قزل آلا، کفال ماهی، اردک ماهی، کپور ماهی، کیلکا، اوزون برون، فیل ماهی، کولی ماهی می‌باشند که از بین این ماهی‌ها نیز ماهی سفید محبوبیت زیادی در بین مردم لنگرود دارد. ابریشم. لنگرود درکنار لاهیجان همچنان یکی از مراکز مهم تولید
درکنار لاهیجان همچنان یکی از مراکز مهم تولید ابریشم از طریق پرورش کرم ابریشم (نوغان) محسوب می‌شود هرچند که از دهه‌ی نود قرن ۱۳ خورشیدی به دلیل سقوط اقتصاد ابریشم در ایران، مردم زیادی از پرورش ابریشم دست نگه‌داشته اند. کشاورزی. از دیرباز به دلیل اینکه زمین‌های اطراف لنگرود حاصلخیز بوده به مرور زمان و توسعه بازرگانی در گیلان، لنگرود در زمینه‌ کشاورزی خصوصاً کشت کنف از شهرهای مهم محسوب می‌شود. خاک، آب و آب‌وهوای مناسب سبب گردیده مردم لنگرود به کارهای کشاورزی علاقه‌مند باشند. از محصولات عمده‌ی لنگرود می‌توان
علاقه‌مند باشند. از محصولات عمده‌ی لنگرود می‌توان انواع برنج، چای، مرکبات و صیفی‌جات را نام برد. توریسم. دسترسی این شهر به کوه‌های سرسبز لیلاکوه و دریای خزر، بافت بومی بازار و رودخانه‌ای که از میان این شهر رد می‌شود و همینطور فرهنگ مهمان‌نوازی مردمان این شهر، لنگرود را تبدیل به شهری توریستی کرده است. صنایع فلزی. این شهر در قدیم در زمینه صنعت دارای صنایع فلزی از جمله تفنگ‌سازی (شکاری) بوده که به علت مرغوبیت و کیفیت، خریداران زیادی داشته‌ است. اکنون نیز همچنان ابزار فلزی کشاورزی به صورت سنتی در بعضی از مکان
ابزار فلزی کشاورزی به صورت سنتی در بعضی از مکان های قدیمی و بومی شهر ساخته می‌شود.‌‌ محصولات غذایی. این شهر دارای شیرینی‌ها و نان‌های منحصر به خود است. عمده مواد بکار رفته در این محصولات برنج و کدو هستند. نان برنجی، نان خلفه، نان تمیجان، کلوچه لنگرود و... از محصولات غذایی منحصر به این شهر هستند. نان تمیجان یکی از نان‌های محلی شرق گیلان است که در لنگرود یافت می‌شود و مهارت پخت این نان با قدمتی 150 ساله در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفته است. بازار این شهر مانند دیگر شهرهای استان گیلان از لحاظ مواد خوراکی
مانند دیگر شهرهای استان گیلان از لحاظ مواد خوراکی رونق زیادی دارد در بازار این شهر ترشیجات و میوه‌های متنوعی اعم از محصولات بومی و غیربومی وجود دارد و به سبب نزدیکی به رودبار دارای زیتون‌های مرغوبی است. در بازار این شهر سبزی‌های محلی به وفور یافت می‌شود. صنایع دستی. مردان و زنان هنرمند لنگرودی با استفاده از موادی چون چوب، نخ، پارچه و فلز محصولاتی تولید می‌کنند که علاوه‌بر زیبایی، کیفیت بسیار مناسبی هم دارند. در زیر مهم‌ترین صنایع دستی این شهرها را می‌توانید مشاهده کنید. اماکن دیدنی، تاریخی و برجسته. پل
مشاهده کنید. اماکن دیدنی، تاریخی و برجسته. پل خشتی. مهمترین بنای تاریخی به جا مانده در شهر لنگرود، پل خشتی این شهر است. عبور رودخانه لنگرود و شعبات آن از چندین محله شهر جذابیت ویژه ای به لنگرود داده است به گونه‌ای که سفرنامه نویسان اروپایی (کتاب سفرنامه شمال مکنزی) زیبایی لنگرود را ستوده و آن را همسان شهر ونیز در ایتالیا توصیف کرده‌اند. این بنا مربوط به دوره ایلخانیان است و راه پشته و انزلی محله را به مرکز شهر متصل می‌کند. پل خشتی لنگرود، نماد این شهر است به نحوی که نشان شهرداری این شهر و سربرگنامه‌ها با
به نحوی که نشان شهرداری این شهر و سربرگنامه‌ها با تصویر این پل مزین شده و برای مردم اهمیت زیادی دارد. این پل در ۱۳ خرداد سال ۱۳۵۱ در فهرست بناهای میراثی کشور به ثبت رسید. آن گونه که تصاویر قدیمی از این پل نشان می‌دهد، به جز حمل بار به وسیله قایق‌های محلی، سالانه مسابقه «نو دنبال رانی» از زیر پل تا مرداب لنگرود انجام شده است. همچنین در یک طرف این پل سردیس‌های مشاهیر لنگرود و المان لنگر، که یکی از نمادهای لنگرود است واقع هستند. قرارگیری این پل در بافت مرکزی شهر از یک سو و نزدیکی به بازار اصلی لنگرود و بقعه
شهر از یک سو و نزدیکی به بازار اصلی لنگرود و بقعه میراثی آقا سید حسین از سوی دیگر و نزدیکی به باغ ملی و عمارت منجم باشی و حمام میراثی فشکالی محله، یک مجموعه تاریخی بهم پیوسته را ایجاد کرده است. دو شعبه اصلی رودخانه لنگرود در محدوده پل خشتی بهم می‌پیوندد و رودخانه در امتداد مسیر خود از محله «سالی پاکه» به سمت ساحل زیبای چمخاله می‌رسد. در گذشته، حمل کالا و بار از طریق رودخانه صورت می‌گرفت. ملاط این پل از آهک و ساروج بوده و دهانه‌های فراخ پل امکان تردد کشتی‌ها را در قدیم فراهم کرده بود. دو طرف پل به جاده دو
را در قدیم فراهم کرده بود. دو طرف پل به جاده دو طرفه که موازی جریان آب است، ختم می‌شود. برای اینکه انتهای دو شیب پل بر جاده اصلی سوار شود، این جاده دو طرفه را از طرفین سربالا ساخته‌اند. چنین طرحی در هیچ یک از پل‌های گیلان دیده نمی‌شود. عمارت منجم باشی. خانه منجم باشی مربوط به دوره قاجار است و در لنگرود، روبروی اداره برق و سبزه میدان واقع شده‌است. این خانه از آثار قدیمی و تاریخی لنگرود و نماد این شهر است و متعلق به خاندان منجم باشی است که با روی کار آمدن آقامحمدخان قاجار در گیلان صاحب نام و عنوان شدند و
آقامحمدخان قاجار در گیلان صاحب نام و عنوان شدند و همچنین سالن و تزئینات این خانه نمونه‌ای از هنر معماری گیلان در دوره قاجار است. این عمارت در سال‌های اخیر بین وراث تقسیم و نوسازی شده و تنها بخش کوچکی از آن سالم مانده است. پنجره‌های چوبی با ارسی های زیبای این بنا و کاشی‌های دوره قاجار عمارت هنوز جذابیت خاصی به این عمارت می‌دهد. حمام تاریخی منجم باشی، در ضلع غربی عمارت و در ابتدای کوچه منجمی قرار دارد. این حمام از معدود حمام‌های دوره قاجار است که به لحاظ استحکام وضعیت خوبی دارد. منجم باشی بزرگ این حمام را
وضعیت خوبی دارد. منجم باشی بزرگ این حمام را تنها برای خاندان خود و اعیان ساخته بود و تنها دو روز در هفته یعنی روزهای شنبه و چهارشنبه مردم عادی هم می‌توانستند از این حمام استفاده نمایند. دهه ۱۳۴۰، غلامرضا حیدری مطلع حمام را از خاندان منجمی خریداری می‌کند. ولی متأسفانه در نوسازی‌های دهه ۱۳۷۰، کاشی کاری‌های آن به بهانه افزایش بهداشت حمام کنده و از نو کاشی کاری می‌شود. تالاب کیاکلایه و استخرهای طبیعی. لنگرود دارای تالاب کیاکلایه و استخر طبیعی پارک فجر است. نیلوفرهای آبی در برخی از فصول سال در استخر پارک فجر
آبی در برخی از فصول سال در استخر پارک فجر نمایان می‌شوند و تبدیل به یکی از نمادهای لنگرود شده است. تالاب زیبا و طبیعی کیاکلایه با انواع پرندگان دریایی و بوستان تفریحی فجر که در قسمتی از تالاب ایجاد گردیده‌ است، یکی از دیدنی‌ترین مکان‌های شهر است. تالاب لنگرود محل زیست پرندگان بومی زیادی است. پارک فجر. پارک فجر لنگرود در نزدیکی پارک‌ بازار قرار گرفته است. این پارک شامل استخر طبیعی و دارای طبیعت و راه‌ گذر مناسب برای پیاده‌روی و دوچرخه سواری است. همچنین شهربازی فجر هم در این مکان قرار گرفته است و میدان طبیعت