payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در دنیای The Last of Us، زامبی‌هایی که سال‌ها آلوده بوده‌اند و دچار جهش‌های فیزیکی شدیدی مانند رشد قارچ بر روی بدن و توانایی تولید هاگ‌های سمی شده‌اند. Tanks/Witches:در بازی Left 4 Dead، زامبی‌های ویژه‌ای با توانایی‌های منحصر به فرد مانند قدرت فوق‌العاده، سرعت بسیار بالا یا جیغ کشنده وجود دارند. حاکمان/فرماندهان:در برخی روایت‌ها، یک زامبی "آلفا" یا بسیار قوی می‌تواند سایر زامبی‌ها را کنترل کرده و آن‌ها را به صورت دسته‌جمعی هدایت کند. زامبی‌ها در علم و تئوری‌های علمی. اگرچه زامبی‌ها موجوداتی تخیلی هستند،
علمی. اگرچه زامبی‌ها موجوداتی تخیلی هستند، اما دانشمندان از طریق قیاس با پدیده‌های واقعی به بررسی امکان‌پذیری آن‌ها پرداخته‌اند. قارچ Cordyceps: قارچ‌های انگل واقعی مانند Ophiocordyceps unilateralis وجود دارند که می‌توانند رفتار مورچه‌ها را کنترل کرده و آن‌ها را به مکان‌های خاصی برای تولید هاگ سوق دهند. این پدیده به عنوان الهام‌بخش داستان‌هایی مانند The Last of Us عمل کرده است. توکسوپلاسما گوندی:این انگل می‌تواند رفتار جوندگان آلوده را تغییر دهد تا خود را در معرض گربه‌ها قرار دهند و چرخه زندگی انگل را
را در معرض گربه‌ها قرار دهند و چرخه زندگی انگل را تکمیل کنند. این موضوع بحث‌هایی را در مورد امکان دستکاری رفتار انسان‌ها به طور مشابه برانگیخته است. Rabies (هاری):ویروس هاری که از طریق بزاق منتقل می‌شود و باعث aggression، هیدروفوبیا (ترس از آب) و تغییرات عصبی در میزبان می‌شود، اغلب به عنوان نزدیک‌ترین پدیده واقعی به یک "عامل زامبی‌ساز" در نظر گرفته می‌شود. جمع‌بندی. مفهوم زامبی از یک موجود اسطوره‌ای در آیین‌های قومی به یک نماد فرهنگی جهانی در رسانه‌ها تبدیل شده است. تنوع در ویژگی‌های این موجودات بازتابی از
شده است. تنوع در ویژگی‌های این موجودات بازتابی از ترس‌ها و دغدغه‌های مختلف جوامع، از جمله ترس از بیماری‌های همه‌گیر، از دست دادن هویت و فروپاشی تمدن است. طبقه‌بندی انواع زامبی‌ها نشان می‌دهد که چگونه یک افسانه باستانی می‌تواند با خلاقیت هنری و علمی تلفیق شده و به طور مداوم بازتعریف شود. شبیه ساز آخرالزمان زامبی. اگر شما به دنبال آن هستید که یک آخر الزمان زامبی محور را با یک کامپیوتر متوسط یا متوسط به پایین تجربه کنید که با جزییات فراوان و مکانیک های واقع گرایانه داشته باشد و با هر تنظیمی که بخواهید آنرا
گرایانه داشته باشد و با هر تنظیمی که بخواهید آنرا اعمال کنید. بازی پراجکت زامبوید (project zomboid) به شما معرفی می گردد. اما اگر بیشتر به دنبال گرافیک فوق العاده چشمگیر هستید تا شبیه سازی واقعی و مکانیک و عملکرد های واقع گرایانه؛ این شبیه ساز مناسب شما نیست. فیلم و سریال های ژانر زامبی. Walking dead The last of us world war z بازی های ژانر زامبی. Dayz Project zomboid Left for dead
بازگشت جدای () یک فیلم آمریکایی در ژانر اپرای فضایی حماسی به کارگردانی ریچارد مارکوند است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط لارنس کاسدان و جرج لوکاس از داستانی به‌قلم لوکاس نوشته شده‌است. "بازگشت جدای" سومین فیلم این فرنچایز، سومین قسمت از سه‌گانهٔ اصلی "جنگ ستارگان" و سومین فیلم در «حماسهٔ اسکای‌واکر» محسوب می‌شود. داستان این فیلم یک سال پس از وقایع "امپراتوری ضربه می‌زند" (۱۹۸۰) رخ می‌دهد. در این فیلم مارک همیل، هریسون فورد، کری فیشر، بیلی دی ویلیامز، آنتونی دنیلز، دیوید پراوز، کنی بیکر،
دی ویلیامز، آنتونی دنیلز، دیوید پراوز، کنی بیکر، پیتر میهیو و فرانک اوز ایفای نقش می‌کنند. این فیلم جایزه اسکار دستاورد ویژه را کسب کرد. در این فیلم، امپراتوری کهکشانی به رهبری پالپاتین در حال ساخت دومین ستارهٔ مرگ است تا یک‌بار و برای همیشه اتحاد شورشیان را از بین ببرد. از آن‌جا که پالپاتین قصد دارد شخصاً بر مراحل پایانی ساخت ستارهٔ مرگ نظارت داشته باشد، ناوگان شورشی به‌منظور جلوگیری از تکمیل آن و کشتن پالپاتین، حملهٔ گسترده‌ای را بر ستارهٔ مرگ انجام می‌دهند. این حملهٔ در نهایت به بهترین نحو به کنترل
این حملهٔ در نهایت به بهترین نحو به کنترل امپراتوری بر کهکشان پایان می‌دهد. در همین حال، لوک اسکای‌واکر که اکنون یک شوالیهٔ جدای است، در تلاش است تا پدرش دارث ویدر را به سمت روشن نیرو بازگرداند. استیون اسپیلبرگ، دیوید لینچ و دیوید کراننبرگ برای کارگردانی این پروژه در نظر گرفته شده بودند، اما در نهایت این وظیفهٔ به ریچارد مارکوند رسید. تیم تولید در حین مراحل پیش‌تولید روی استوری‌برد‌های لوکاس حساب کردند. هنگام نوشتن دکوپاژ فیلم، لوکاس، کاسدان مارکوند و تهیه‌کنندهٔ فیلم هوارد کازانجیان، دو هفته به گفت‌وگو و
فیلم هوارد کازانجیان، دو هفته به گفت‌وگو و مباحثه در مورد ایده‌های ساخت فیلم پرداختند. برنامه‌ریزی هوارد کازانجیان باعث شد که فیلم‌برداری چند هفته زودتر آغاز شود تا کمپانی اینداستریال لایت اند مجیک زمان بیشتری برای کار روی جلوه‌های فیلم در مراحل پس از تولید داشته باشد. مراحل فیلم‌برداری از ژانویه تا مهٔ ۱۹۸۲ در انگلستان، کالیفرنیا و آریزونا به طول انجامید. "بازگشت جدای" در ۲۵ مهٔ ۱۹۸۳—شش سال پس از روز اکران فیلم نخست—در سینماها به نمایش درآمد. این فیلم با نقدهای مثبتی همراه بود؛ اگرچه بسیاری معتقد بودند که
مثبتی همراه بود؛ اگرچه بسیاری معتقد بودند که این فیلم با عظمت سینمایی فیلم‌های پیشین مطابقت ندارد. این فیلم در ابتدای نمایش سینمایی خود ۳۷۴ میلیون دلار فروش داشت و پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۸۳ شد. کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ آن را برای نگه‌داری در فهرست ملی ثبت فیلم برگزید. چندین انتشار مجدد و تجدید نظر از این فیلم در طول دهه‌ها منتشر شده که فروش کلی فیلم را به ۴۷۵ میلیون دلار رسانده‌است. پس از "بازگشت جدای" مجموعهٔ فیلم‌های سه‌گانهٔ پیش‌درآمد و سه‌گانهٔ دنباله منتشر شدند که در نهایت باعث تکمیل
سه‌گانهٔ دنباله منتشر شدند که در نهایت باعث تکمیل داستان «حماسهٔ اسکای‌واکر» شد. داستان. داستان فیلم، یک سال پس از وقایع زمانی «امپراتوری ضربه می‌زند»، اتفاق می‌افتد. لوک اسکای‌واکر به همراه اعضای ائتلاف شورشیان به سیاره تاتوئین می‌رود تا دوستش هان سولو را از چنگ جابای هات نجات دهد. در همین اثنا، امپراتوری کهکشان، تصمیم می‌گیرد تا با یک ستاره مرگ نیرومندتر، نیروهای انقلابی را در هم بشکند. ناوگان انقلابیون نیز در حال تدارک دیدن یک حمله تمام عیار به این ایستگاه فضایی جدید است. پس از رهایی سولو و شکست جابا در
فضایی جدید است. پس از رهایی سولو و شکست جابا در تاتوئین، لوک اسکای‌واکر به سیاره داگوبا می‌رود تا تعلیماتش را نزد استاد بزرگ جدای، یودا که آنجا در گوشه انزوا به سرمیرود، به اتمام رساند، ولی یودا را در بستر مرگ و گذران آخرین لحظه‌های زندگی می‌یابد. یودا در پاسخ به تقاضای لوک، به او می‌گوید که هیچ تعالیم دیگری نمانده‌است جز روبرو شدن او با پدرش دارت ویدر خبیث. "یودا" همچنین آخرین کلماتش را به سختی برای "لوک" بازگو کرده و می‌گوید که اسکای واکر دیگری هم غیر از او وجود دارد. پس از مرگ یودا، لوک با شبح "اوبی وان
وجود دارد. پس از مرگ یودا، لوک با شبح "اوبی وان کنوبی" مواجه می‌شود و اوبی وان در جواب سؤال لوک که چرا پدرش "دارت ویدر" را به جای قاتل پدرش به او معرفی کرده، می‌گوید که ویدر روزگاری نامش آناکین اسکای‌واکر بوده‌است اما تحت تأثیر جنبه اهریمنی یا تاریک نیرو، دگرگون شده و از دیدگاه او، انسان خوب درونش را نابود کرده و به موجود شیطان صفتی بدل گشته‌است. اوبی وان به لوک می‌گوید که هدفش از بازگویی پیشین ماجرا برای او، این بوده تا لوک از روبروشدن و نبرد با پدرش ترسی به دل راه ندهد. "اوبی وان" همچنین، به فاش کردن راز
دل راه ندهد. "اوبی وان" همچنین، به فاش کردن راز واپسین کلمات "یودا" می‌پردازد و به لوک می‌گوید که "پرنسس لیا" خواهر واقعی اوست و آن‌ها به خاطر محافظت از شر امپراتور در بدو تولد از هم جدا شده‌اند. لوک به سفارش اوبی‌وان کنوبی، در بحبوحه جدال نیروهای امپراتوری با انقلابیون، پیش پدرش می‌رود و با این عنوان که نمی‌تواند او را بکشد و هنوز خوبی را در او احساس می‌کند؛ شمشیر نوری خود را به نشانه تسلیم به ویدر واگذار می‌نماید. "ویدر"، لوک را تحویل امپراتور خبیث می‌دهد. امپراتور از لوک می‌خواهد تا به آن‌ها پیوسته و
امپراتور از لوک می‌خواهد تا به آن‌ها پیوسته و تسلیم خشمش شود. اما لوک سرباز زده و جدالی بین او و پدرش درمی‌گیرد. لوک در نبرد شمشیر زنی پیروز شده و با وجود تحریک امپراتور از کشتن پدرش منصرف می‌شود و شمشیر نورانیش را به کناری می‌افکند. امپراتور از فرط خشم از نیروی صاعقه استفاده می‌کند تا جان لوک را بگیرد ولی دارت ویدر، که اکنون از جنبه تاریک نجات یافته، متأثر از دیدن این صحنه، امپراتور را با دستانش بلند کرده و به درون محور استوانه‌ای رآکتور پرت می‌کند. جراحت‌های کشنده‌ای که بر اثر نیروی صاعقه امپراتور در
کشنده‌ای که بر اثر نیروی صاعقه امپراتور در ویدر به وجود می‌آید، باعث از کار افتادن سیستم حیاتی و کشته شدن او می‌شود. همزمان تیم حمله انقلابیون، با از کار انداختن ژنراتور سپر محافظ مغناطیسی ستاره مرگ و هدف قرار دادن رآکتور اصلی، آن را نابود می‌کنند اما لحظاتی قبل از انفجار، لوک به همراه پیکر و زره پدرش موفق به ترک آنجا می‌شود. در سیاره اِندور جایی که لیا، سولو و سایر دوستانش اکنون در آن به سر می‌برند، لوک به آن‌ها ملحق شده و به پیروی از آیین جدای‌ها پیکر پدرش را در تلی از هیزم می‌سوزاند. در پایان در سراسر
را در تلی از هیزم می‌سوزاند. در پایان در سراسر کهکشان، جشنی برای بزرگداشت نابودی امپراتوری و پیروزی انقلابیون برگزار می‌شود.
آموران (به "آموریون"؛ در منابع اسلامی عموریه) شهری فریگی در آسیای صغیر است که در دوران هلنی برپا شد و پس از حمله معتصم عباسی در سال ۸۳۸ ویران گشت. خرابه‌های شهر در نزدیکی روستای حصارکوی در ترکیه است. ریشهٔ نام، واژهٔ نیا-هندواروپایی "ما" به معنی «مادر» است.
محمد موسی شفیق (۱۳۰۸ – ۱۳۵۷خ) آخرین صدر اعظم افغانستان (۱۲ دسامبر ۱۹۷۲–۱۷ جولای ۱۹۷۳) در دورهٔ سلطنت محمدظاهرشاه بود. شفیق آموزش اولیه را مدرسه علوم دینی به انجام رساند و تحصیلات عالی را در رشته حقوق اسلامی در دانشگاه الازهر مصر به پایان برد. سپس از همان دانشگاه در رشتۀ علوم قضایی فوق‌لیسانس گرفت. شفیق در رشتۀ حقوق بین‌الملل، از دانشگاه کلمبیای شهر نیویورک نیز کارشناسی ارشد دریافت نمود و دوره کوتاهی هم در روابط بین‌الملل در دانشگاه هاروارد گذراند. شفیق در کابینۀ دکتر عبدالظاهر، وزیر امور خارجه بود و در ٢۱
دکتر عبدالظاهر، وزیر امور خارجه بود و در ٢۱ قوس/آذر سال ۱۳۵۱ نخست‌وزیر افغانستان شد. موسی شفیق پس از کودتای محمد داود (۲۶ سرطان ۱۳۵۲) و پایان سلطنت به زندان افتاد و در ۱۳۵۴ آزاد شد. همچنین شفیق از نخستین کسانی بود که پس از کودتای کمونیستی ۷ثور ۱۳۵۷ دستگیر، زندانی و سپس کشته شد. در ۲۱ جدی ۱۳۹۵ سمینار بین‌المللی با عنوان «بزرگ‌داشت از شخصیت و کارنامه‌های شهید موسی شفیق» در کابل برگزار شد. اقدامات. از مهم‌ترین اقدامات شفیق، بستن پیمان‌نامهٔ تقسیم حق‌آبهٔ رود هلمند با امیرعباس هویدا نخست‌وزیر وقت ایران بود.
درخواست رسمی ترکیه برای پیوستن به جامعهٔ اروپا (نهادی که بعدها به اتحادیهٔ اروپا تبدیل شد) در ۱۴ آوریل ۱۹۸۷ ارائه شد. ترکیه از ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹ به‌طور رسمی به عنوان کاندید عضویت در اتحادیه شناخته‌شد. مذاکرات برای الحاق ترکیه از ۳ اکتبر ۲۰۰۵ آغاز شد و به نظر می‌رسید روند عضویت کامل ترکیه، یک دورهٔ ۱۰ ساله به طول بینجامد اما اکنون در بهترین شرایط و نگاهی خوشبینانه عضویت ترکیه در اتحادیهٔ اروپا تا سال ۲۰۱۸ به تعویق افتاده‌است (سال ۲۰۲۳ هنوز اين اتفاق نيفتاده است)که بخشی از آن به دلیل مداخله در روند دموکراسی و
بخشی از آن به دلیل مداخله در روند دموکراسی و بخش دیگر آن به دلیل تأخیر حزب عدالت و توسعه در روند اصلاحات مورد نظر اتحادیهٔ اروپا باز‌می‌گردد. چالش‌ها. مهم‌ترین موضوعات مورد نظر اتحادیه اروپا عبارت‌اند از: همچنین مخالفت‌های کشورهای مهم اروپایی، به‌خصوص فرانسه و آلمان بر چالش پیش‌روی ترکیه در پیوستن به اتحادیهٔ اروپا افزوده‌است؛ برای مثال نیکلا سارکوزی در نخستین اظهار نظرش پس از پیروزی در انتخابات گفت: «نمی‌توانم تصور کنم که مرزهای اتحادیهٔ اروپا به کشورهای چون ایران، سوریه و عراق منتهی‌شود.» در مقابل
چون ایران، سوریه و عراق منتهی‌شود.» در مقابل مخالفت‌های آلمان و فرانسه، برخی کشورهای اروپایی؛ کشورهایی مانند انگلیس، اسپانیا، ایتالیا، لهستان و ایالات‌ متحدهٔ آمریکا یکی از پشتیبان‌ترین کشورها برای ورود ترکیه به اتحادیهٔ اروپا است، چه در دورهٔ رئیس‌جمهور آمریکا جورج دبلیو بوش و چه در دوران باراک اوباما. در مورد فرانسه، رئیس‌جمهور پیشین ژاک شیراک موضع مساعدی در مورد ورود ترکیه به اتحادیهٔ اروپا داشت.
سه‌گاه یکی از دستگاه‌های موسیقی سنتی ایرانی است. این دستگاه احتمالاً از یکی از شعبه‌های موسیقی مقامی به همین نام ریشه می‌گیرد و از نظر درجات با مقام راست ارتباط دارد؛ چنان‌که با شروع از درجهٔ سوم مقام راست فواصل سه‌گاه به دست می‌آید و احتمالاً نام سه‌گاه نیز از همین نشئت می‌گیرد. دستگاه سه‌گاه از نظر مد با آواز افشاری نیز شباهت دارد و برخی از ردیف‌دانان به جای آن که افشاری را از ملحقات دستگاه شور بدانند، آن را به سه‌گاه نزدیک می‌دانند. گوشه‌های مهم دستگاه سه‌گاه عبارتند از: درآمد، زنگ شتر، زابل، مویه، حصار،
عبارتند از: درآمد، زنگ شتر، زابل، مویه، حصار، مخالف و مغلوب. گوشه‌هایی با نام مشابه در دستگاه چهارگاه نیز یافت می‌شوند و این دو دستگاه را «برادر» همدیگر نیز می‌نامند. شباهت این گوشه‌های دو دستگاه از نظر مد نیست؛ بلکه از نظر موقعیتشان در قیاس با درآمد دستگاه است. گوشه‌های مخالف و مغلوب اوج دستگاه سه‌گاه را تشکیل می‌دهند و از نظر مد به بیات اصفهان نزدیک هستند. گوشهٔ زابل در دستگاه راست‌پنج‌گاه و همایون نیز به کار گرفته می‌شود و امکان پرده‌گردانی به دستگاه شور را نیز فراهم می‌کند. در انتهای اجرای دستگاه
شور را نیز فراهم می‌کند. در انتهای اجرای دستگاه سه‌گاه نیز یک رِنگ اجرا می‌شود که به آن رنگ دلگشا نام می‌دهند. نام سه‌گاه در موسیقی عربی و ترکی نیز دیده می‌شود. در موسیقی عربی سه‌گاه (با املای «سکاه») یکی از ۹ جنس اصلی است و یکی از خانواده‌های اصلی مقام را نیز تشکیل می‌دهد. در موسیقی ترکی سه‌گاه یک مقام ترکیبی دانسته می‌شود و جزو مقام‌های اصلی برشمرده نمی‌شود. تاریخچه و نام. پیش از تحول مقام به دستگاه، از سه‌گاه به عنوان یکی از زیرشعبه‌های موسیقی نام برده می‌شد. فرصت شیرازی سه‌گاه را یکی از دو شعبهٔ مقام
می‌شد. فرصت شیرازی سه‌گاه را یکی از دو شعبهٔ مقام حجاز دانسته‌است (نام شعبهٔ دیگر این مقام «حصار» بوده‌است که همینک یکی از گوشه‌های دستگاه سه‌گاه نیز همین نام را دارد). در موسیقی عربی و ترکی نیز نام سه‌گاه برای توصیف انواع مختلفی از ساختارهای موسیقی به کار می‌رود (ر.ک. § موسیقی عربی و § موسیقی ترکی). پسوند "گاه" که در نام سه‌گاه و نیز در واژهٔ "دستگاه" به کار می‌رود، احتمالاً به موقعیت دست روی سازهای زهی نظیر تنبور اشاره داشته‌است. صفی‌الدین ارموی در رسالهٔ "الأدوار" چنین می‌نویسد که درجهٔ دوم پس از نت
"الأدوار" چنین می‌نویسد که درجهٔ دوم پس از نت پایه که با فاصلهٔ «طنینی» (دوم بزرگ) از نت پایه قرار دارد، «دوگاه» نام دارد و درجهٔ بعدی که با فاصلهٔ «مجنب» (دوم خنثی، حدود سه چهارم پرده) پس از آن می‌آید، «سه‌گاه» نام می‌گیرد. در حقیقت، کوک سازها به شکلی که توسط ارموی تعریف شده، بر مقام راست منطبق است و سه‌گاه بر درجۀ سوم این مقام منطبق است. در موسیقی عربی هنوز هم نحوهٔ نامگذاری محل قرار دادن انگشت روی ساز به شکلی است که درجهٔ نخست (سیم آزاد) را یکاه (یک‌گاه) می‌نامند و درجهٔ سوم را "سکاه" (معرب "سه‌گاه")
می‌نامند و درجهٔ سوم را "سکاه" (معرب "سه‌گاه") نام می‌دهند. ساختار. چنان‌که پیشتر ذکر شد، درجات دانگ نخستِ سه‌گاه با درجات سوم به بعد مقام راست موسیقی قدیم ایران مطابقت دارند. نت شاهد و نت ایست سه‌گاه همان درجهٔ سوم مقام راست قدیم است؛ بنابراین، در ساز سه‌تار یا تار که سیم اولشان معمولاً روی نت دو کوک می‌شود، نت شاهد و ایست سه‌گاه روی می کرن قرار می‌گیرد. این نت تبدیل به نت پایهٔ دستگاه می‌شود تا «سه‌گاه می کرن» به دست آید. به‌طور مشابه، در ساز ویولن که سیم دومش معمولاً روی نت لا کوک می‌شود، نت شاهد و ایست
دومش معمولاً روی نت لا کوک می‌شود، نت شاهد و ایست سه گاه روی دو سری قرار دارد و «سه‌گاه دو سری» از این نت نواخته می‌شود. نت آغاز سه‌گاه نیز همان نت ایست و نت شاهدش است. ملودی در دستگاه سه‌گاه اگرچه از درجهٔ دوم این دستگاه استفاده می‌کند اما تنها از آن گذر می‌کند تا به درجهٔ سوم برسد که پس از نت شاهد، مهم‌ترین نت در مدار اصلی سه‌گاه است. درجهٔ سومِ زیر نت پایهٔ سه‌گاه (که مطابق با نت پایهٔ مقام راست مربوط است) در فرود سه‌گاه مورد توجه قرار می‌گیرد اما درجهٔ دوم زیر نت پایه (که درجهٔ دوم مقام راست نیز هست)
دوم زیر نت پایه (که درجهٔ دوم مقام راست نیز هست) کلاً نادیده گرفته می‌شود. درجهٔ پنجم و ششم سه‌گاه نیز در مدار اصلی آن به کار گرفته نمی‌شوند. درجهٔ سوم زیر نت پایهٔ سه‌گاه و شاهد سه‌گاه، چنان رابطهٔ تنگاتنگی در معرفی درآمد این دستگاه دارند که برونو نتل معتقد است که به جای انتخاب یکی از آن‌ها به عنوان نت پایهٔ دستگاه، می‌توان هر دو را با هم یک «هستهٔ پایه» برای دستگاه سه‌گاه در نظر گرفت. مقام راست در یک قسمت دیگر ردیف موسیقی ایرانی نیز نمود پیدا می‌کند: آواز افشاری از نظر فواصل با این مقام ارتباط نزدیکی
افشاری از نظر فواصل با این مقام ارتباط نزدیکی دارد. به لحاظ مد می‌توان افشاری و سه‌گاه را یکسان دانست اما در ردیف، این دو از هم مستقل هستند و افشاری از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شود. تفاوت ساختاری این دو (مثل این که نت ایست افشاری بر درجهٔ دوم مقام راست منطبق است و در سه‌گاه نت ایست بر درجهٔ سوم مقام راست مطابقت دارد) باعث می‌شود که در عمل هرگز با هم اشتباه نشوند. دیگر تفاوت این دو با هم آن است که درجهٔ ششم افشاری نت متغیر است اما درجهٔ منطبق بر آن در سه‌گاه (درجهٔ چهارم) نت متغیر نیست. با این حال، در
(درجهٔ چهارم) نت متغیر نیست. با این حال، در هر دوی آن‌ها بر نتی که درجهٔ پنجم افشاری است (و بر درجهٔ سوم سه‌گاه منطبق است) توجه بیشتری می‌شود. در اثر همین شباهت‌ها برخی افشاری را بیشتر از آنکه به شور مرتبط بدانند، به سه‌گاه نزدیک می‌دانند که به گفته هرمز فرهت، علینقی وزیری و روح‌الله خالقی از جمله کسانی بودند که بر این اعتقاد بودند. تحلیل ردیف. مهم‌ترین گوشه‌های سه‌گاه عبارتند از درآمد، زنگ شتر، زابل، مویه، حصار، مخالف و مغلوب. نکتهٔ قابل توجه در مورد این گوشه‌ها آن است که برای هرکدامشان گوشه‌ای همنام در
گوشه‌ها آن است که برای هرکدامشان گوشه‌ای همنام در دستگاه چهارگاه نیز یافت می‌شود؛ این در حالی است که مد این دو دستگاه با هم کاملاً متفاوت است و شباهت این گوشه‌ها صرفاً از نظر موقعیت درجاتشان است (مثلاً گوشهٔ زابل در هر دو دستگاه روی درجهٔ سوم دستگاه متمرکز است و گوشهٔ حصار باعث تغییر به دستگاه هم‌نامی می‌شود که روی درجهٔ پنجم دستگاه اصلی ساخته شده‌است. از همین رو، دستگاه‌های سه‌گاه و چهارگاه گاهی «دستگاه‌های برادر» نیز نامیده می‌شوند. ارتباط با دیگر دستگاه‌ها. مهم‌ترین گوشه‌هایی که زمینهٔ پرده‌گردانی را در
مهم‌ترین گوشه‌هایی که زمینهٔ پرده‌گردانی را در سه‌گاه فراهم می‌کنند، گوشه‌های حصار و مخالف هستند. گوشه‌های مخالف و مغلوب زمینهٔ پرده‌گردانی به مایه‌ای نزدیک به بیات اصفهان را فراهم می‌کنند. از همین رو، مخالف را گاهی «اصفهان قدیم» نیز می‌نامند. گوشهٔ زابل در دستگاه راست‌پنج‌گاه و همایون نیز به کار گرفته می‌شود و امکان پرده‌گردانی به دستگاه شور را نیز فراهم می‌کند (مثلاً از سه‌گاه می کرن به شور سل). همچنین، گوشهٔ گَوِشت در دستگاه نوا از نظر مد به دستگاه سه‌گاه و آواز افشاری نزدیک است. فهرست گوشه‌ها. منابع
و آواز افشاری نزدیک است. فهرست گوشه‌ها. منابع مختلف گوشه‌های زیر را برای دستگاه سه‌گاه برشمرده‌اند: گسترهٔ صوتی درآمد سه‌گاه از نت پایهٔ آن تا درجهٔ چهارمش است. آهنگ این گوشه، یادآور حرکت شتری است که زنگوله‌ای به گردن دارد. وجه مشخصهٔ این گوشه از نظر ضرب‌آهنگ، الگویی است متشکل از یک نت کوتاه که به یک نت ممتد جهش می‌کند (این جهش از نت بم به نت زیر رخ می‌دهد) و این الگو بارها پشت سر هم تکرار می‌شود و در آن نت اول ثابت می‌ماند اما نت دوم تغییر می‌کند. از نظر فضای صوتی، این گوشه در همان مایهٔ درآمد سه‌گاه اجرا
صوتی، این گوشه در همان مایهٔ درآمد سه‌گاه اجرا می‌شود. در چهارگاه نیز این گوشه در مایهٔ درآمد چهارگاه اجرا می‌شود و وجه مشخصهٔ اصلی‌اش همان ضرب‌آهنگ مخصوص آن است. اجرای گوشهٔ زنگ شتر درسه‌گاه متداول‌تر است تا در چهارگاه. بین ردیف‌دانان در مورد مفهوم و طبقه‌بندی گوشهٔ زنگوله توافق نیست. فرهاد فخرالدینی گوشهٔ زنگوله را هم در دستگاه ماهور، هم در سه‌گاه، هم در چهارگاه، هم در نوا و هم در راست‌پنج‌گاه طبقه‌بندی می‌کند و معتقد است که این گوشه اساساً بابت داشتن الگوی ریتمیک سه چهارم () شناخته می‌شود. فخرالدینی
الگوی ریتمیک سه چهارم () شناخته می‌شود. فخرالدینی برای توصیف گوشه‌های دیگری که ضرب‌آهنگ دارند نیز، از لفظ «دارای ریتم زنگوله» استفاده کرده‌است. در مقابل، داریوش طلایی زنگوله را در آواز بیات ترک و راست‌پنج‌گاه طبقه‌بندی می‌کند و اشاره‌ای به ضرب‌آهنگ خاصی برای آن نمی‌کند. در دستگاه سه‌گاه و چهارگاه گوشهٔ دیگری به نام پیش‌زنگوله هم تعریف می‌شود که معمولاً قبل از زنگوله اجرا می‌شود و بابت الگوی ریتمیک دو چهارم (با نماد) شناخته می‌شود. در گوشهٔ زابل درجهٔ سوم سه‌گاه که تا پیش از این هم مورد توجه بود، تبدیل به
که تا پیش از این هم مورد توجه بود، تبدیل به نت شاهد می‌شود و ملودی حول آن گردش می‌کند. در مقابل، نقش نت پایهٔ سه‌گاه نسبت به گوشه‌های قبلی کمرنگ‌تر می‌شود؛ اگرچه، گسترهٔ صوتی گوشه کماکان در همان درجات اول تا چهارم دستگاه باقی می‌ماند. تمرکز این گوشه بر فاصلهٔ درجات سوم تا پنجم دستگاه است. درجهٔ پنجم که تا پیش از این مورد توجه نبود، در گوشهٔ مویه اهمیت بسیاری پیدا می‌کند. در مقابل، نت پایهٔ سه‌گاه در این گوشه به کار گرفته نمی‌شود و فقط در پایان اجرای گوشه و حین فرود به مدار اصلی دستگاه به کار گرفته می‌شود.
حین فرود به مدار اصلی دستگاه به کار گرفته می‌شود. در مویه درجهٔ چهارم سه‌گاه هم اهمیت بسیاری پیدا می‌کند و خاتمه و ایست مویه هم در شاهد زابل صورت می‌گیرد. در گوشهٔ حصار، ملودی به کلید جدیدی منتقل می‌شود. در این گوشه درجهٔ پنجم سه‌گاه تبدیل به نت مبنا می‌شود و برای آنکه سه‌گاه جدیدی بر پایهٔ این نت ساخته بشود، این نت ربع پرده بالاتر برده می‌شود (مثلاً، در سه گاه می کرن، درجهٔ پنجم برابر سی بمل است و در گوشهٔ حصار این نت تبدیل به سی کرن می‌شود تا سه‌گاه سی کرن ایجاد شود). درجهٔ سوم سه‌گاه نت آغاز این گوشه و
ایجاد شود). درجهٔ سوم سه‌گاه نت آغاز این گوشه و درجهٔ پنجمِ تغییریافته، نت شاهد آن است. یکی از وجوه تمایز این سه‌گاه جدید با درآمد سه‌گاه در آن است که نت زیرپایه (درجهٔ دوم زیر نت پایهٔ سه‌گاه) در درآمد کاربرد چندانی ندارد اما نتی که برای این سه‌گاهِ جدید نقش زیرپایه را ایفا می‌کند (یعنی درجهٔ چهارم سه‌گاه) در حصار به کار گرفته می‌شود. در این گوشه (و نیز در گوشهٔ مغلوب) یک بار دیگر پرده‌گردانی رخ می‌دهد و مد این دو گوشه از مد سه‌گاه دورتر می‌شود؛ چنان‌که گوشهٔ مخالف از نظر مد به بیات اصفهان نزدیک است اما
مخالف از نظر مد به بیات اصفهان نزدیک است اما تغییری که در مقایسهٔ با گوشهٔ حصار باید ایجاد شود تا به گوشهٔ مخالف برسیم، بسیار کوچک است: درجهٔ چهارم سه‌گاه ربع پرده پایین آورده می‌شود. مثلاً، در سه‌گاه می کرن، برای رسیدن به حصار، نت سی بمل به سی کرن تغییر می‌یابد و بعد برای رسیدن به گوشهٔ مخالف نت لا به لا کرن تغییر داده می‌شود. در گوشهٔ مخالف نت شاهد بر درجهٔ ششم سه‌گاه واقع است و درجهٔ دوم سه‌گاه نقش نت ایست را ایفا می‌کند. شاهد مخالف درجهٔ هشتم مقام راست است که با شاهد سه‌گاه فاصلهٔ ششم نیم بزرگ دارد.
است که با شاهد سه‌گاه فاصلهٔ ششم نیم بزرگ دارد. گوشهٔ مخالف گاه به تنهایی و خارج از اجرای کلِ دستگاه سه‌گاه نیز اجرا می‌شود (ر.ک. § نمونه‌ها). همین ویژگی باعث می‌شود که برونو نتل این گوشه را در حال استقلال یافتن از دستگاه سه‌گاه و تبدیل شدن به یک دستگاه جدید توصیف کند. گوشهٔ مغلوب اوج دستگاه سه‌گاه را تشکیل می‌دهد. این گوشه همیشه پس از مخالف اجرا می‌شود. از نظر موقعیت درجات، این دو گوشه با هم فرقی ندارند اما در مغلوب، گسترهٔ صوتی به سمت درجات بالاتر سوق می‌یابد؛ لذا می‌توان گفت که گوشهٔ مغلوب مسیر گوشهٔ
لذا می‌توان گفت که گوشهٔ مغلوب مسیر گوشهٔ مخالف را به سمت اوج دستگاه گسترش می‌دهد. این ویژگی در مورد گوشهٔ مغلوب در دستگاه چهارگاه نیز برقرار است. نت شاهد، آغاز و ایست در اینجا درجهٔ ششم سه‌گاه است و درست مانند گوشهٔ مخالف، این گوشه نیز به بیات اصفهان نزدیک است. گوشهٔ مغلوب معمولاً آخرین گوشه در اجرای دستگاه سه‌گاه است و اجرای آن همیشه با فرود به درآمد سه‌گاه همراه است (که یعنی تمام درجه‌هایی که در گوشه‌های قبلی تغییر یافته بودند به جای خود بازمی‌گردند). فرود از مغلوب معمولاً با توقفی در گوشهٔ مویه همراه
از مغلوب معمولاً با توقفی در گوشهٔ مویه همراه است. فرود از مغلوب به درآمد می‌تواند با استفاده از گوشهٔ حزین نیز اجرا گردد. در مقایسه با دستگاه چهارگاه، در اجرای دستگاه سه‌گاه زمان بیشتری صرف گوشهٔ مغلوب می‌شود و به گوشهٔ مخالف زمان کمتری اختصاص داده می‌شود. اتمام اجرای دستگاه‌ها معمولاً با اجرای یک رِنگ همراه است که در خصوص سه‌گاه این رنگ با نام رنگ دلگشا شناخته می‌شود. احساس. روح‌الله خالقی در کتاب "نظری به موسیقی" می‌نویسد که آواز سه‌گاه آوازی بی‌نهایت غم‌انگیز و حزن‌آور است و آواز غم‌انگیز سه‌گاه را
غم‌انگیز و حزن‌آور است و آواز غم‌انگیز سه‌گاه را «یادگار مصیبت‌ها و آلام نیاکان» ایرانیان می‌داند. داریوش صفوت هم این دستگاه را برای القای احساس درد و رنجی که در نهایت به امید می‌انجامد مناسب می‌داند. اما شاهین فرهت سه‌گاه را بیشتر مجلسی می‌داند و معتقد است که در مقایسه با چهارگاه که مورد توجه همهٔ موسیقی‌دانان بوده، سه‌گاه «دنیایی‌تر» است و بیشتر نزد مردم کوچه و بازار مورد توجه بوده‌است. نمونه‌ها. آلبوم "رسوای دل" به خوانندگی محمدرضا شجریان در دستگاه سه‌گاه است. این آلبوم با پیش‌درآمد و چهارمضراب سه‌گاه
است. این آلبوم با پیش‌درآمد و چهارمضراب سه‌گاه آغاز می‌شود که داریوش پیرنیاکان آن را ساخته و نواخته‌است. از تصنیف‌های مشهوری که در این آلبوم اجرا شده، می‌توان به تصنیف «من از روز ازل» اشاره کرد که ساختهٔ مرتضی محجوبی است؛ بر شعری از رهی معیری. این تصنیف را اولین بار غلامحسین بنان اجرا کرده بود. شجریان همچنین در آلبوم "انتظار دل" که با همکاری گروه اساتید (به سرپرستی فرامرز پایور) منتشر شد، گوشه‌های مختلف دستگاه سه‌گاه را اجرا کرده‌است. آلبوم "شوق دوست" ساختهٔ محمدجواد ضرابیان و به خوانندگی همایون شجریان نیز
محمدجواد ضرابیان و به خوانندگی همایون شجریان نیز در همین دستگاه است. در تصنیف‌های این آلبوم پرده‌گردانی‌های فراوانی از طریق گوشه‌هایی مثل حصار به گوشهٔ عراق و دستگاه همایون انجام شده‌است. از آلبوم‌های محمدرضا لطفی نیز "جانِ جان" در سه‌گاه است و "گریه بید" و "پرواز عشق" در سه‌گاه و بیات اصفهان هستند. تصنیف «رسوای زمانه» ساخته همایون خرم در گوشهٔ مخالف سه‌گاه است. شعر این تصنیف سرودهٔ بهادر یگانه است و اولین بار الهه آن را اجرا کرد. پس از آن، خواننده‌های بسیاری از جمله محمدرضا شجریان، مرضیه، هایده، مهستی،
از جمله محمدرضا شجریان، مرضیه، هایده، مهستی، علیرضا افتخاری و علیرضا قربانی آن را اجرا کردند که اجرای قربانی در آلبومی به نام "رسوای زمانه" منتشر شد. تصنیف «بازآمد» ساختهٔ جواد معروفی که اولین بار با صدای الهه اجرا شد نیز، در گوشهٔ مخالف سه‌گاه است. موسیقی عربی. در موسیقی عربی هر مقام متشکل از دو جنس است و ۹ جنس اصلی برشمرده می‌شوند که یکی از آن‌ها «سکاه» (معرب سه‌گاه) نام دارد. در موسیقی عربی یک گام پایه تعریف می‌شود که درجات آن بر مقام راست استوار است. جنس سکاه با شروع از درجهٔ سوم این گام پایه به دست