payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رادیال مبتلا شد که توانایی گرفتن اشیا یا مشت کردن دست چپش را از او گرفت. در ۳ آوریل، ماستین در بیانیه‌ای اعلام کرد که به دلیل آسیب‌دیدگی بازویش که او را از نواختن گیتار بازمی‌داشت، مگادث را منحل می‌کند. در چهار ماه بعدی، او پنج روز در هفته را به انجام فیزیوتراپی اختصاص داد و به‌آرامی شروع به «بازآموزی» دست چپ خود نمود. برای انجام تعهدات قراردادی با لیبل سنکچوئری، مگادث آلبوم مجموعه‌ای به نام "هنوز زنده‌ام... و حالم خوب است؟" را منتشر کرد. نیمه اول این آلبوم شامل قطعات زنده ضبط‌شده در تئاتر وب در فینیکس و
شامل قطعات زنده ضبط‌شده در تئاتر وب در فینیکس و نیمه دوم شامل ضبط‌های استودیویی از "جهان نیازمند قهرمان است" بود. پس از نزدیک به یک سال بهبودی و انجام فیزیوتراپی، ماستین کار روی آنچه قرار بود اولین آلبوم انفرادی او باشد را آغاز کرد. جلسات ضبط این اثر جدید با نوازندگان وینی کولیتا و جیمی لی اسلوس در اکتبر ۲۰۰۳ آغاز شد و در آوریل ۲۰۰۴ به پایان رسید. این پروژه زمانی متوقف شد که ماستین پذیرفت هشت آلبوم قبلی مگادث را برای کپیتال رکوردز بازمیکس و بازسازی کند، و قطعاتی که گم شده بودند را دوباره ضبط کرد. تشکیل
و قطعاتی که گم شده بودند را دوباره ضبط کرد. تشکیل دوباره و "سیستم شکست خورده‌است" (۲۰۰۴–۲۰۰۵). در مهٔ ۲۰۰۴، ماستین به پروژه انفرادی خود بازگشت، اما تعهدات قراردادی با شرکت اروپایی ئی‌ام‌آی باعث شد آلبوم جدید به‌عنوان اثری از مگادث منتشر شود. ماستین گروه را بازسازی کرد و با ترکیب اعضای محبوب طرفداران از آلبوم "راست این پیس" تماس گرفت تا قطعات پشتیبان را دوباره ضبط کنند. نیک منزا، درامر، برای بازگشت موافقت کرد، اما مارتی فریدمن و دیوید الفسون نتوانستند با ماستین به توافق برسند. منزا کمی پس از شروع تمرین‌ها،
به توافق برسند. منزا کمی پس از شروع تمرین‌ها، چند روز پیش از آغاز تور برای تبلیغ آلبوم جدید مگادث، به خانه فرستاده شد. ماستین گفت منزا برای آمادگی جسمانی مورد نیاز تور آمریکا آماده نبود و «کار به نتیجه نرسید». این اولین آلبوم مگادث بدون الفسون بود. کریس پولند، گیتاریست اصلی دو آلبوم اول مگادث، برای ضبط سولوهای گیتار به پروژه دعوت شد و برای اولین بار از دهه ۱۹۹۰ با ماستین همکاری کرد. پولند ترجیح داد تنها به‌عنوان نوازنده جلسه‌ای حضور داشته باشد، زیرا می‌خواست روی پروژه جاز فیوژن خود، OHM، تمرکز کند. آلبوم
روی پروژه جاز فیوژن خود، OHM، تمرکز کند. آلبوم "سیستم شکست خورده است" در سپتامبر ۲۰۰۴ منتشر شد و منتقدان آن را بازگشتی به دوران اوج گروه دانستند. مجله "ریوولور" در نقدی مثبت، این آلبوم را «کینه‌توزانه‌ترین، تأثیرگذارترین و پیچیده‌ترین اثر مگادث از زمان "شمارش معکوس برای انقراض" در سال ۱۹۹۲» توصیف کرد. این آلبوم به سوی صدای اولیه گروه چرخشی آشکار داشت؛ امی سیارتو از "CMJ New Music Report" نوشت که آلبوم پر است از «ریفت‌های نئو-ترش و اشعار تند سیاسی». "سیستم شکست خورده است" در رتبه هجدهم جدول "بیلبورد" ۲۰۰
شکست خورده است" در رتبه هجدهم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و با تک‌آهنگ «به اندازهٔ کافی مرده» که به رتبه ۲۱ جدول مین‌استریم راک آمریکا رسید، همراه بود. ماستین اعلام کرد که این آخرین آلبوم گروه خواهد بود و پس از یک تور خداحافظی، او روی حرفه انفرادی‌اش تمرکز خواهد کرد. مگادث در اکتبر همان سال تور جهانی Blackmail the Universe را آغاز کرد و جیمز مک‌دونو از گروه آیسد ارث به‌عنوان بیسیست تور و گلن درور از Eidolon و کینگ دایموند به‌عنوان گیتاریست به گروه پیوستند. پنج روز پیش از اولین اجرا، نیک منزا با شاون درور
پنج روز پیش از اولین اجرا، نیک منزا با شاون درور جایگزین شد که به‌عنوان عضوی ثابت در گروه ماند. گروه در آمریکا با اکسدس و در اروپا با دایمند هد و Dungeon تور برگزار کرد. در ژوئن ۲۰۰۵، لیبل کپیتال مجموعه‌ای از بهترین آثار را تحت عنوان "" منتشر کرد که شامل نسخه‌های بازسازی‌شده و بازمیکس‌شده ترانه‌هایی بود که توسط طرفداران از آلبوم‌های تحت نظر کپیتال مگادث انتخاب شده بودند. در میانه سال ۲۰۰۵، ماستین فستیوال سالانه ترش متال Gigantour را راه‌اندازی کرد. مگادث سرپرستی تور افتتاحیه را بر عهده داشت و گروه‌هایی مثل
تور افتتاحیه را بر عهده داشت و گروه‌هایی مثل دریم تیتر، نورمور، انترکس و فیر فکتوری در آن حضور داشتند. اجراهای کنسرت‌های مونترآل ومونترآل ضبط و فیلم‌برداری شد و در قالب مجموعه دی‌وی‌دی و سی‌دی در سه‌ماهه دوم ۲۰۰۶ منتشر شد. در ۹ اکتبر، پس از موفقیت "سیستم شکست خورده است" و تور Blackmail the Universe، ماستین در کنسرت پرشور فستیوال راک پپسی میوزیک در آرژانتین، مقابل جمعیت اعلام کرد که مگادث به ضبط و برگزاری تور ادامه خواهد داد. این کنسرت که در استادیوم Obras Sanitarias در بوئنوس آیرس با حضور ۲۵٬۰۰۰ طرفدار
Sanitarias در بوئنوس آیرس با حضور ۲۵٬۰۰۰ طرفدار برگزار شد، فیلم‌برداری و در سال ۲۰۰۷ به‌صورت دی‌وی‌دی با عنوان "" منتشر شد. "پلشتی‌های متحد" (۲۰۰۶–۲۰۰۸). در فوریه ۲۰۰۶، بیسیست جیمز مک‌دونو به دلیل «اختلافات شخصی» گروه را ترک کرد. جیمز لومنزو جایگزین او شد که پیش‌تر با دیوید لی راث، وایت لاین و بلک لیبل سوسایتی همکاری کرده بود. ترکیب جدید مگادث اولین اجرای زنده خود را در فستیوال راک صحرای دبی در امارات متحده عربی با حضور تستمنت انجام داد. در مارس، کپیتال دی‌وی‌دی دو دیسکی "زرادخانه مگادث" را منتشر کرد که
دو دیسکی "زرادخانه مگادث" را منتشر کرد که شامل تصاویر آرشیوی، مصاحبه‌ها، اجراهای زنده و بسیاری از موزیک‌ویدیوهای گروه بود. به دلیل مسائل مربوط به مجوز، موسیقی متن و ویدیوهای غیر-کپیتال در آن گنجانده نشد. دومین فستیول کنسرتی Gigantour در سه‌ماهه سوم ۲۰۰۶ آغاز شد و مگادث بار دیگر سرپرستی آن را با حضور لمب آو گاد، اپث، آرچ انمی و اووِرکیل بر عهده داشت. این تور شامل سه نمایش در استرالیا با اجرای پشتیبان سول‌فلای، آرچ انمی و کالیبان بود. در مهٔ ۲۰۰۶، مگادث اعلام کرد که یازدهمین آلبوم استودیویی‌اش، "پلشتی‌های
کرد که یازدهمین آلبوم استودیویی‌اش، "پلشتی‌های متحد"، تقریباً آماده است. این آلبوم که ابتدا قرار بود در اکتبر منتشر شود، به گفته ماستین در حال «آخرین دستکاری‌ها» بود و انتشار آن به مهٔ سال بعد موکول شد. او دربارهٔ این اثر گفت: «متال به یک آلبوم کلاسیک و قدیمی نیاز دارد. فکر می‌کنم این را ارائه کرده‌ام.» "پلشتی‌های متحد" اولین آلبوم مگادث با حضور گلن درور، شاون درور و جیمز لومنزو بود. این آلبوم همچنین شامل نسخه جدیدی از ترانهٔ «به همهٔ دنیا» با عنوان «À Tout le Monde (Set Me Free)» است. نسخه ۲۰۰۷ یک دوئت با
le Monde (Set Me Free)» است. نسخه ۲۰۰۷ یک دوئت با کریستینا اسکابیا از لاکونا کویل دارد که با تمپویی کمی سریع‌تر از نسخه اصلی و سولویی گسترده‌تر ضبط شده است. "پلشتی‌های متحد" در مهٔ ۲۰۰۷ منتشر شد و در هفته اول با فروش ۵۴٬۰۰۰ نسخه در رتبه هشتم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. در مارس، مگادث تور آمریکای شمالی را به‌عنوان گروه افتتاح‌کننده برای هون اند هل که تازه بازسازی شده بود، آغاز کرد. این گروه در اجراهای کانادا با داون و در آمریکا با مشین هد همراه شد. تور فستیوال‌های تابستانی اروپا در ادامه برگزار شد. اواخر
تابستانی اروپا در ادامه برگزار شد. اواخر همان سال، مگادث برای تور Tour of Duty به ایالات متحده بازگشت و سرپرستی آن را بر عهده گرفت. در نوامبر، گروه فستیوال Gigantour را با ترکیبی شامل استاتیک ایکس، دویل‌درایور و لاکونا کویل به استرالیا برد. در ژانویه ۲۰۰۸، گلن درور از مگادث جدا شد و گفت که از تورهای مداوم خسته شده و می‌خواهد زمان بیشتری با خانواده‌اش بگذراند. او همچنین به مشکلات شخصی با دیگر اعضای گروه اشاره کرد. کریس برادریک، که پیش‌تر با نورمور همکاری کرده بود، جایگزین او شد. در اواخر ۲۰۰۷، شرکت مدیریت
بود، جایگزین او شد. در اواخر ۲۰۰۷، شرکت مدیریت ماستین از برادریک پرسید که آیا علاقه‌مند به تست برای مگادث است. پس از دیداری غیررسمی در خانه ماستین، برادریک به‌عنوان گیتاریست جدید گروه معرفی شد. ماستین از مهارت‌های نوازندگی برادریک تمجید کرد و او را «بهترین گیتاریستی که مگادث تا به حال داشته» نامید. ون ویلیامز، هم‌گروهی سابق برادریک در نورمور، به مگادث تبریک گفت که «نوازنده‌ای فوق‌العاده، و مهم‌تر از آن، فردی عالی و دوست واقعی» را به دست آورده است. ترکیب جدید اولین اجرای زنده خود را در ۴ فوریه در تالار یخی
اولین اجرای زنده خود را در ۴ فوریه در تالار یخی هلسینکی انجام داد. فستیوال Gigantour در ۲۰۰۸ با ۲۹ اجرا در آمریکای شمالی کمی بعد آغاز شد. ماستین ترکیب کوتاه‌تری می‌خواست تا هر گروه فرصت اجرای بهتری داشته باشد. تور سوم مذکور شامل حضور این فلیمز، چیلدرن آو بادم، جاب فور ا کابوی و های آن فایر بود. مگادث تور Tour of Duty را در آمریکای جنوبی و مکزیک در ماه‌های می و ژوئن ادامه داد. آلبوم گردآوری "" در سپتامبر ۲۰۰۸ منتشر شد. ۲۰۰۹–۲۰۱۰: آلبوم "آخر بازی" و بازگشت الفسون. در فوریه ۲۰۰۹، گروه‌های مگادث و تستمنت برای
در فوریه ۲۰۰۹، گروه‌های مگادث و تستمنت برای حضور در تور اروپایی «پریست فیست» اعلام شدند که در آن جوداس پریست به‌عنوان گروه اصلی اجرا می‌کرد. در همان زمان، متالیکا که به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافته بود، از ماستین دعوت کرد تا در مراسم حضور یابد. به ماستین اطلاع داده شد که او به دلیل عدم دریافت نقشی در ضبط در آلبوم‌های متالیکا، به تالار مشاهیر راه نخواهد یافت. ماستین با احترام به گروه تبریک گفت و به تعهد خود برای تور اروپایی با جوداس پریست پایبند ماند. در آوریل، مگادث و اسلیر به‌صورت مشترک تور «کارنیج
در آوریل، مگادث و اسلیر به‌صورت مشترک تور «کارنیج کانادا» را برگزار کردند. این اولین بار پس از بیش از ۱۵ سال بود که این دو گروه با هم اجرا داشتند. گروه‌های مشین هد و سویساید سایلنس در چهار کنسرت بعدی که در ژوئن برگزار شد، به‌عنوان گروه‌های افتتاحیه حضور داشتند. در ماه مه، مگادث ضبط دوازدهمین آلبوم خود، آخر بازی، را به پایان رساند. تاریخ انتشار "آخر بازی" در وب‌سایت رسمی مگادث اعلام شد و مجله "متال همر" اولین رسانه‌ای بود که آلبوم را به‌صورت آهنگ به آهنگ بررسی کرد. مگادث تور آخر بازی را در اکتبر آغاز کرد و
کرد. مگادث تور آخر بازی را در اکتبر آغاز کرد و در دسامبر به پایان رساند. این تور با حضور گروه‌های پشتیبان مانند مشین هد، سویساید سایلنس و واربرینگر برگزار شد. در ژانویه ۲۰۱۰، مگادث قرار بود تور «کارنیج آمریکا» را با اسلیر و تستمنت آغاز کند، اما این تور به دلیل جراحی کمر تام آرایا به تعویق افتاد. چند هفته بعد، ترانهٔ «هد کراشر» مگادث برای بهترین اجرای متال در جوایز گرمی ۲۰۱۰ نامزد شد که هشتمین نامزدی گرمی این گروه در ۱۹ سال بود. در مارس، مگادث تور بیستمین سالگرد آلبوم "راست این پیس" را در آمریکای شمالی آغاز
آلبوم "راست این پیس" را در آمریکای شمالی آغاز کرد که با پشتیبانی تستمنت و اکسدس برگزار شد. در طول این تور، مگادث آلبوم "راست این پیس" را به‌طور کامل اجرا کرد. پیش از آغاز تور، بیسیست اصلی گروه، دیوید الفسن، پس از هشت سال به مگادث بازگشت. او در مصاحبه‌ای با مجله "کلاسیک راک" گفت که شان دراور با او تماس گرفت و خبر خروج بیسیست گروه، لومنزو، را داد و گفت: «اگر زمانی برای صحبت تو و دیو [ماستین] وجود داشته باشد، حالا همان زمان است.» مگادث به همراه متالیکا، اسلیر و انترکس، که به‌طور جمعی به‌عنوان «چهار بزرگ» ترش
و انترکس، که به‌طور جمعی به‌عنوان «چهار بزرگ» ترش متال شناخته می‌شوند، در اواسط سال ۲۰۱۰ توافق کردند که در یک برنامه مشترک اجرا کنند. این اجراها بخشی از جشنواره Sonisphere Festival بود و در چندین کشور اروپایی برگزار شد. یکی از این اجراها در صوفیه، بلغارستان، فیلم‌برداری شد و به‌صورت ویدیوی کامل با عنوان "" منتشر شد. این اجراها در سال بعد در ایالات متحده ادامه یافت. اولین اجرا در ایندیو، کالیفرنیا برگزار شد و در آن زمان تنها اجرای برنامه‌ریزی‌شده در ایالات متحده بود، اگرچه مدت کوتاهی بعد، اجرای دیگری در
متحده بود، اگرچه مدت کوتاهی بعد، اجرای دیگری در ورزشگاه یانکی نیویورک برگزار شد. در ژوئیه ۲۰۱۰، پس از اجراهای «چهار بزرگ» در اروپا، مگادث و اسلیر اولین بخش از تور کارنیج آمریکایی را آغاز کردند. در این تور، مگادث آلبوم "راست این پیس" را به‌طور کامل اجرا کرد، در حالی که اسلیر آلبوم "فصول مغاک" خود را نواخت که هر دو در سال ۱۹۹۰ منتشر شده بودند. از این اجراها به بعد، شخصیت ویک رتلهد به‌طور مداوم در صحنه ظاهر شد تا جنبه بصری اجراهای زنده مگادث را تقویت کند. مدت کوتاهی پس از آن، این دو گروه به همراه انترکس برای
کوتاهی پس از آن، این دو گروه به همراه انترکس برای برگزاری تور در اواخر سال ۲۰۱۰ گرد هم آمدند. در آخرین نمایش این تور، کری کینگ به مگادث روی صحنه آمفی‌تئاتر یونیورسال پیوست تا آهنگ «رتل‌هد» را اجرا کند. این اولین بار از سال ۱۹۸۴ بود که کینگ با مگادث روی صحنه اجرا می‌کرد. مگادث و اسلیر بار دیگر در مارس و آوریل ۲۰۱۱ برای تور کنسرت روی صحنه رفتند. مگادث همچنین در ژوئیه و اوت همان سال در چهارمین جشنواره میهم به‌عنوان گروه اصلی حضور داشت. در سپتامبر، گروه دی‌وی‌دی آلبوم "راست این پیس لایو" را منتشر کرد که در
آلبوم "راست این پیس لایو" را منتشر کرد که در هالیوود پالادیوم لس آنجلس ضبط شده بود. اواخر همان ماه، مگادث آهنگ «مرگ ناگهانی» را برای بازی ویدیویی "" منتشر کرد. این آهنگ به سفارش ناشران مجموعه "گیتار هیرو" ساخته شد که خواستار متنی تاریک با چندین گیتار سولو بودند. این ترانه برای بهترین اجرای متال در مراسم گرمی ۲۰۱۱ نامزد شد. "سیزده" و "سوپر کلایدر" (۲۰۱۱–۲۰۱۴). مگادث در سال ۲۰۱۱ به استودیوی اختصاصی خود، ویکس گاراژ (Vic's Garage)، بازگشت تا سیزدهمین آلبوم خود را با تهیه‌کنندگی جانی کی ضبط کند، زیرا اندی
خود را با تهیه‌کنندگی جانی کی ضبط کند، زیرا اندی اسنیپ، تهیه‌کننده دو آلبوم قبلی مگادث، در دسترس نبود. این آلبوم که "سیزده" نام گرفت، شامل قطعاتی بود که پیش‌تر منتشر شده بودند، مانند «مرگ ناگهانی» (Sudden Death) و «هرگز نمرده» (Never Dead). آلبوم در نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد و در رتبه یازدهم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. تک‌آهنگ اصلی آن، «دشمن شماره یک جامعه»، نامزد جایزه گرمی برای بهترین اجرای هارد راک/متال شد، اما برنده نشد. مدت کوتاهی پس از انتشار آلبوم، ماستین اعلام کرد که پس از چهار سال وقفه، تور جدید
ماستین اعلام کرد که پس از چهار سال وقفه، تور جدید گیگانتور (Gigantour) در اوایل سال ۲۰۱۲ برگزار خواهد شد. گروه‌های موتورهد، ول‌بیت و لاکونا کویل در کنار مگادث در این تور حضور داشتند. پس از پایان گیگانتور، راب زامبی و مگادث در تابستان ۲۰۱۲ تور مشترکی با نه اجرا در آمریکا برگزار کردند. در سپتامبر ۲۰۱۲، اعلام شد که مگادث آلبوم "شمارش معکوس برای انقراض" را به مناسبت بیستمین سالگرد انتشار آن بازنشر خواهد کرد. به همین مناسبت، مگادث توری را آغاز کرد که در آن کل آلبوم را به‌صورت زنده اجرا می‌کرد. یکی از اجراها که
را به‌صورت زنده اجرا می‌کرد. یکی از اجراها که در تئاتر فاکس پومونا فیلم‌برداری شد، سال بعد به‌عنوان آلبوم زنده "شمارش معکوس برای انقراض: زنده" منتشر شد. قطعه دیگری از آلبوم "سیزده"، «زندگی مال کیست (به هر حال؟)» در جوایز گرمی ۲۰۱۳ نامزد بهترین اجرای هارد راک/متال شد. در اوت ۲۰۱۲، مگادث اعلام کرد که چهاردهمین آلبوم خود را با تهیه‌کنندگی جانی کی ضبط خواهد کرد. در ابتدای سال ۲۰۱۳، مگادث از شرکت رودرانر رکوردز جدا شد و به لیبل تازه‌تأسیس ماستین، تریدکرفت (Tradecraft)، که تحت توزیع گروه موسیقی یونیورسال
(Tradecraft)، که تحت توزیع گروه موسیقی یونیورسال (Universal Music Group) بود، پیوست. آلبوم "سوپر کلایدر" در ژوئن منتشر شد و در رتبه ششم جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت که بالاترین جایگاه گروه از زمان آلبوم "یوثانیژیا" در سال ۱۹۹۴ بود. با این حال، واکنش منتقدان به این آلبوم متفاوت بود و انتقادها بر دور شدن از سبک متال متمرکز بود. مدت کوتاهی پس از انتشار "سوپر کلایدر"، ماستین اعلام کرد که به فکر پانزدهمین آلبوم مگادث است. او گفت که مرگ جف هنمن، گیتاریست گروه اسلیر، به او احساس فانی بودن داده است. ماستین توضیح
به او احساس فانی بودن داده است. ماستین توضیح داد: «زمان کوتاه است. هیچ‌کس نمی‌داند چقدر عمر خواهد کرد. می‌بینید چه بر سر جف هانمن آمد، پس می‌خواهم تا جایی که می‌توانم بنویسم.» نسخه ۲۰۱۳ کنسرت گیگانتور شامل اجراهای بلک لیبل سوسایتی (Black Label Society)، هل‌یه، دیوایس (Device) و نیوستد به‌عنوان گروه‌های افتتاح‌کننده بود. در آخرین نمایش، جیسون نیوستد، بیسیست سابق متالیکا، به مگادث روی صحنه پیوست تا قطعه «فانتوم لرد» (Phantom Lord) را اجرا کند، ترانه‌ای که ماستین در دوران حضورش در متالیکا نوشته بود. در اوایل
در دوران حضورش در متالیکا نوشته بود. در اوایل سال ۲۰۱۴، قرار بود مگادث در جشنواره ساندویو (Soundwave) در استرالیا شرکت کند، اما به دلیل اختلاف با برگزارکننده تور، دربارهٔ نمایش‌های فرعی با نیوستد، از این رویداد کناره‌گیری کرد. آلبوم "آیکون" (Icon)، مجموعه‌ای یازده‌تایی از آثار دوره مگادث تحت لیبل کپیتال، در فوریه به‌عنوان بخشی از مجموعهٔ "آیکان" یونیورسال موزیک منتشر شد. مگادث در طول سال ۲۰۱۴ با مشکلات متعددی روبرو شد. پس از مرگ برادر الفسن به دلیل سرطان در ماه مه، گروه اجراهای ژوئن خود را لغو کرد. کنسرت
ماه مه، گروه اجراهای ژوئن خود را لغو کرد. کنسرت برنامه‌ریزی‌شده در اوت در تل‌آویو به دلیل درگیری مسلحانه بین اسرائیل و غزه لغو شد. مگادث قرار بود در اواخر سپتامبر در مجموعه کنسرتی موتورهد شرکت کند، اما به دلیل عوارض جراحی ستون فقرات گردن، ماستین از این برنامه کناره‌گیری کرد. در اکتبر، مادر همسر ماستین که از بیماری آلزایمر رنج می‌برد، در یک کمپ گم شد و جسد او در اواخر نوامبر پیدا شد. در همان ماه، دراور پس از ده سال از گروه جدا شد تا به دنبال علایق موسیقایی خود برود، اما گفت که از فرصتی که ماستین به او داده
برود، اما گفت که از فرصتی که ماستین به او داده سپاسگزار است. به دنبال آن، برادریک نیز به دلیل اختلافات هنری و موسیقایی گروه را ترک کرد. الفسن شایعات دربارهٔ انحلال مگادث را رد کرد و گفت که او و ماستین به کار روی موسیقی جدید ادامه خواهند داد. ماستین بعداً اظهار داشت که یکی از دلایل جدایی برادریک و دراور، ناامیدی آن‌ها از فشار طرفداران به مگادث برای بازگشت فریدمن و منزا به گروه بود. "دیستوپیا" (۲۰۱۵–۲۰۱۸). پس از ناکامی ماستین در بازگرداندن اعضای ضبط آلبوم "راست این پیس"، کریس ادلر، درامر گروه لمب آو گاد، و
این پیس"، کریس ادلر، درامر گروه لمب آو گاد، و کیکو لوریرو، گیتاریست گروه آنگرا، برای اجرای پانزدهمین آلبوم استودیویی مگادث به گروه اضافه شدند. در اکتبر ۲۰۱۵، مگادث ترانه «توهم مرگبار» از آلبوم "دیستوپیا" را منتشر کرد. این آلبوم هم در ژانویه ۲۰۱۶ عرضه شد. برای حمایت از "دیستوپیا"، مگادث در فوریه و مارس تور آمریکای شمالی را با گروه‌های سویسایدال تندنسیز، چیلدرن آو بادم و هاووک آغاز کرد (هرچند هاووک به زودی به دلیل اختلاف بر سر قرارداد توسط مدیریت مگادث از تور حذف شد). ماستین اعلام کرد ادلر که همزمان با لمب
حذف شد). ماستین اعلام کرد ادلر که همزمان با لمب آو گاد و مگادث فعالیت می‌کرد، به دلیل تداخل برنامه‌های دو گروه از مگادث جدا شد. به توصیه ادلر، دیرک وربیورن جایگزین او شد. تور دوم آمریکا در سپتامبر و اکتبر برگزار شد که با حمایت گروه‌های آمن امارث، سویسایدال تندنسیز، متال چرچ و بوچر بیبیز همراه بود. درامر سابق، منزا، در ۲۱ مه ۲۰۱۶ بر اثر حمله قلبی حین اجرا با گروه OHM در یک کلوپ جاز در لس آنجلس درگذشت. ماستین دربارهٔ برگزاری کنسرت‌های بیشتر «بیگ فور» خواستار کمک «قدرت‌های پشت پرده» برای ترتیب دادن تور جدیدی
کمک «قدرت‌های پشت پرده» برای ترتیب دادن تور جدیدی در سال ۲۰۱۷ شد، زیرا همه گروه‌های مربوطه در حال تبلیغ آلبوم‌های جدید خود بودند. ترانه «دیستوپیا» در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه بهترین اجرای متال شد که اولین برد مگادث پس از ۱۲ نامزدی بود. ماستین، لوریرو، الفسن و وربیورن در مراسم حضور داشتند؛ اما ادلر، درامر آلبوم "دیستوپیا" و دریافت‌کننده جایزه، غایب بود. هنگام دریافت جایزه، گروه موسیقی مراسم، ترانه «عروسک‌گردان» از متالیکا، گروه سابق ماستین، را اجرا کرد که باعث بحث‌هایی در میان
سابق ماستین، را اجرا کرد که باعث بحث‌هایی در میان طرفداران شد. ماستین در ژوئن ۲۰۱۷ گفت که مگادث در پایان سال وارد استودیو خواهد شد تا روی شانزدهمین آلبوم استودیویی خود کار کند. یک ماه بعد، ماستین در توییتر اعلام کرد که شروع به جمع‌آوری ایده‌ها برای آلبوم جدید کرده است، اما گفت که احتمالاً در اواسط ۲۰۱۸ وارد استودیو خواهند شد تا آن را برای انتشار در سال ۲۰۱۹ ضبط کنند. گروه در پاییز ۲۰۱۷ با اسکورپیونز تور مشترک برگزار کرد. در ۸ ژوئن ۲۰۱۸، مگادث سی و پنجمین سالگرد خود را با انتشار مجدد آلبوم سال ۱۹۸۵،" کشتن
خود را با انتشار مجدد آلبوم سال ۱۹۸۵،" کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!"، جشن گرفت. این بسته لوکس شامل نسخه‌های بازسازی‌شده تمام ترانه‌ها مطابق با دیدگاه اصلی ماستین، نسخه بازسازی‌شده ترانه «این چکمه‌ها» با ترانه‌های تنظیم‌شده بر اساس نسخه لی هزلوود، اجراهای زنده نادر از ترانه‌های آلبوم در تور Live in the Flesh با آلیس کوپر و دموی سه ترانه مربوط به سال ۱۹۸۴ بود. جدایی دوبارهٔ الفسن و "مریض‌ها، رو به‌ مرگ‌ها... و مردگان!". در ۱۰ مه ۲۰۱۹، مگادث وارد استودیو در فرانکلین، تنسی شد تا پیش‌تولید آلبوم
استودیو در فرانکلین، تنسی شد تا پیش‌تولید آلبوم بعدی را آغاز کند و بار دیگر با کریس راکستراو، تهیه‌کننده آلبوم "دیستوپیا"، همکاری کرد. در ۱۷ ژوئن، گروه اعلام کرد که تمام کنسرت‌های برنامه‌ریزی‌شده برای سال ۲۰۱۹ (به جز مگاکروز) به دلیل سرطان گلوی ماستین لغو شده‌اند. از میان تاریخ‌های لغوشده، گروه قرار بود در بخش آمریکای شمالی تور آزی آزبورن اجرا کند، که به دلیل مصدومیت آزبورن حین مقابله با سینه‌پهلو از تابستان ۲۰۱۹ به تابستان ۲۰۲۰ موکول شد. مریلین منسون جایگزین آن‌ها شد. با وجود بیماری ماستین، گروه قول داد
آن‌ها شد. با وجود بیماری ماستین، گروه قول داد که کار روی آلبوم جدید را ادامه دهد. در ۶ نوامبر، ماستین ویدیویی در اینستاگرام منتشر کرد که بخشی از یک ترانه از آلبوم آینده گروه را نشان می‌داد، که ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۹ منتشر شود. در ۱۷ ژوئیه، مگادث همکاری خود با گیمی رادیو و ریچارد چایلدرس ریسینگ را برای خودروی شماره ۲ گیمی رادیو یعنی شورلت کامارو اعلام کرد که توسط راننده اکسفینیتی سریز، یعنی تایلر ردیک، در مسابقه نیوهمپشایر ۲۰۰ در ۲۰ ژوئیه رانده شد. در ۲۱ اوت، گروه اعلام کرد که اولین تور خود پس از بیماری
اوت، گروه اعلام کرد که اولین تور خود پس از بیماری ماستین را در ژانویه و فوریه ۲۰۲۰ با حمایت فایو فینگر دث پانچ و بد وولوز در تور اروپا برگزار خواهد کرد. گروه ابتدا قرار بود در اولین جشنواره مگاکروز که همزمان با انتشار آلبوم بعدی بود اجرا کند. اما ماستین به دلیل بیماری‌اش حضور نداشت. در عوض، اجرایی زنده با حضور اعضای گروه‌های حاضر در جشنواره برگزار شد که ترانه‌های کیس را اجرا کردند. مگادث ابتدا قرار بود در تابستان ۲۰۲۰ تور مشترکی در آمریکای شمالی با لمب آو گاد به نام «تور متال سال» برگزار کند، اما به دلیل
گاد به نام «تور متال سال» برگزار کند، اما به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد. تور برای تابستان ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شد، با جایگزینی هیت‌برید به جای این فلیمز به دلیل مشکلات ویزای بین‌المللی ناشی از همه‌گیری. مگادث در اواسط ۲۰۲۰ دوباره وارد استودیو در نشویل شد تا ضبط آلبوم جدید را که به‌طور موقت برای انتشار در سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، از سر بگیرد. ماستین در ۹ ژانویه ۲۰۲۱، در حالی که یک مسترکلاس «فرانت رو لایو» برای طرفداران از طریق زوم برگزار می‌کرد، عنوان شانزدهمین آلبوم گروه، "مریض، در حال مرگ… و
عنوان شانزدهمین آلبوم گروه، "مریض، در حال مرگ… و مرده!"، را اعلام کرد، اما اشاره کرد که این عنوان ممکن است تغییر کند. در مه ۲۰۲۱، ویدیوهای غیراخلاقی از الفسن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. این ویدیوها، که گفته می‌شود توسط یک طرفدار ۱۹ ساله که با الفسن در ارتباط بود ضبط شده بودند، ابتدا به اتهامات کودک‌آزاری منجر شد. الفسون و طرفدار در بیانیه‌های جداگانه این ادعاها را رد کردند و اظهار داشتند که تعاملاتشان توافقی بوده است. در ۲۴ مه، مگادث در بیانیه‌ای اعلام کرد که الفسن از گروه اخراج شده است. الفسن بعداً
کرد که الفسن از گروه اخراج شده است. الفسن بعداً تأیید کرد که در واقع در ۱۴ مه، ده روز زودتر، اخراج شده بود؛ ویدیوها ابتدا در ۱۰ مه منتشر شده بودند. پس از این جنجال، ماستین گفت که هیچ شانسی برای بازگشت الفسن به گروه وجود ندارد؛ الفسن اعلام کرد علیه ویدیوهای منتشرشده اقدام قانونی خواهد کرد. در برنامه "The Dave Mustaine Show" در ۱۷ ژوئن، او گفت که قطعات بیس ضبط‌شده توسط الفسن در مه ۲۰۲۰ در آلبوم آینده به کار نخواهد رفت و توسط بیسیست دیگری بازضبط می‌شود. این کار مدت کوتاهی بعد انجام شد، اما او نگفت چه کسی بیس
مدت کوتاهی بعد انجام شد، اما او نگفت چه کسی بیس را اجرا کرده است. ماستین به زودی تأیید کرد که بیسیست جدیدی انتخاب شده است و به زودی اعلام خواهد شد. بیسیست سابق جیمز لومنزو برای تور آینده گروه جایگزین شد. استیو دی جورجو از تستمنت به عنوان بیسیست جلسات ضبط "مریض، در حال مرگ… و مرده!" که در سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد، اجرا کرد. لومنزو در مه ۲۰۲۲ به عنوان بیسیست رسمی گروه اعلام شد. پس از چندین تیزر، «بازخواهیم گشت»، اولین تک‌آهنگ از آلبوم، در ۲۳ ژوئن منتشر شد. پس از آن تک‌آهنگ‌های بعدی «شکارچیان شب» و «سرباز ادامه
آن تک‌آهنگ‌های بعدی «شکارچیان شب» و «سرباز ادامه بده!» به ترتیب در ۲۲ ژوئیه و ۱۲ اوت منتشر شدند. در نوامبر ۲۰۲۲، گروه نسخه بازخوانی‌شدهٔ ترانه جوداس پریست به نام «تحویل کالاها» از آلبوم ۱۹۷۸ آن‌ها، "ماشین کشتار"، را منتشر کرد. در ۲۷ فوریه ۲۰۲۳، مگادث به‌همراه گیتاریست سابق، مارتی فریدمن، سه ترانه در ژاپن اجرا کرد. این اولین اجرای فریدمن با گروه از سال ۲۰۰۰ بود. در ۲۳ ژوئن، درامر سابق لی راوش در ۵۸ سالگی درگذشت. در ۱۴ اوت ۲۰۲۵، مگادث اعلام کرد که هفدهمین آلبوم استودیویی خود را قرار است منتشر کند که آخرین
استودیویی خود را قرار است منتشر کند که آخرین آلبوم آن‌ها خواهد بود. همچنین، آن‌ها خبر از برگزاری تور خداحافظی در سال ۲۰۲۶ دادند. مناقشات. ماستین در مصاحبه‌های مطبوعاتی اظهارات جنجالی متعددی بیان کرده است، که اغلب به مسائل مربوط به هم‌گروه‌های سابقش در متالیکا اشاره دارند. این اختلافات از اخراج او از گروه، نحوه انجام این اخراج، و اختلاف‌نظرها دربارهٔ نقش او در ترانه‌نویسی سرچشمه گرفته است. ماستین خشم خود را در فیلم "" ابراز کرد، اما بعداً از صحنه‌ای که در آن حضور داشت ابراز نارضایتی کرد، زیرا معتقد بود
آن حضور داشت ابراز نارضایتی کرد، زیرا معتقد بود شخصیتش به‌درستی نشان داده نشده و آن صحنه تمام واقعیت جلسه را منعکس نمی‌کند. در جریان اجرای زنده ترانهٔ «آنارکی در بریتانیا» (Anarchy in the U.K.) در نمایش سال ۱۹۸۸ در انتریم، ایرلند شمالی، ماستین این ترانه را به «هدف» «بازگرداندن ایرلند به ایرلندی‌ها!» تقدیم کرد. او پیش از ترانه آخر گفت: «این برای هدف است! ایرلند را به ایرلندی‌ها بازگردانید!» این اظهارات به درگیری و شورش میان تماشاگران منجر شد که شامل ملی‌گرایان ایرلندی (عمدتاً کاتولیک) و پروتستان‌ها و
ایرلندی (عمدتاً کاتولیک) و پروتستان‌ها و اتحادیه‌گرایان بریتانیایی حاضر در برنامه بودند. گروه ناچار شد با اتوبوس ضدگلوله به دوبلین بازگردد. این رویداد الهام‌بخش ترانهٔ «جنگ‌های مقدس... موعد مجازات» شد. ترانه‌های جنجالی یا سوءتفاهم‌شده مشکلاتی برای گروه ایجاد کرده‌اند. در سال ۱۹۸۸، شبکه ام‌تی‌وی تشخیص داد که ترانه «در تاریک‌ترین لحظه من» خودکشی را ترویج می‌دهد و پخش ویدئوی آن را ممنوع کرد. این شبکه همچنین ویدئوی ترانه «همه دنیا» را به همین دلیل ممنوع کرد، هرچند ماستین توضیح داد که این ترانه از دیدگاه مردی
ماستین توضیح داد که این ترانه از دیدگاه مردی در حال مرگ نوشته شده که آخرین سخنان خود را به عزیزانش می‌گوید. به گفته او، ام‌تی‌وی ویدئوهای ترانه‌های «Skin o' My Teeth» و «سمفونی ویرانی» را «کمی تند» دانست و از پخش آن‌ها خودداری کرد. در جریان تور جهانی سال ۲۰۰۱، دولت مالزی اجرای گروه در پایتخت این کشور را لغو کرد، زیرا مقامات دیدگاه منفی‌ای نسبت به تصویر و موسیقی گروه داشتند. دولت مالزی نماد گروه، یعنی ویک راتلهد، را نامناسب دانست و به اعضا هشدار داد که در صورت اجرا دستگیر خواهند شد. ماستین در پاسخ گفت: