payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مقاومت قیام فرقه ۱۷ سرکوب و قیام کنندگان به ایران فرار نمودند. اثرات قیام. در این قیام پنج روزه که بعدها به قیام بیست و چهارم حوت هرات معروف شد نیمی از مراکز دولتی تخریب شدند. نور محمد تره کی، رئیس رژیم وابسته به شوروی در آن برهه، از نیروهای هوائی شوروی برای نابودی قیام‌کننده بهره گرفت. به روایتی بیست و چهار و به روایتی بیست و پنج هزار تن از قیام کنندگان کشته شدند. رهبران جهادی افغانستان به این عقیده‌اند که قیام بیست و چهارم حوت هرات، سرآغاز قیام‌های دیگر در افغانستان بوده‌است. عده‌ای قیام بیست و چهارم حوت
افغانستان بوده‌است. عده‌ای قیام بیست و چهارم حوت را مبنای فروپاشی شوروی سابق عنوان می‌کنند پس از این قیام جنگ‌های وسیعی سرتاسر افغانستان را فرا گرفت، میلیون‌ها انسان کشته، معلول یا پناهنده شدند و چهارده سال بعد از این حادثه حکومت تحت حمایت شوروی در افغانستان شکست خورد، نظامیان شوروی افغانستان را ترک کردند و مدتی بعد اتحادیه جماهیر شوروی نیز از بین رفت و کشورهای مختلفی در خاورمیانه مستقل شدند. ویلهم دیتل نویسنده کتاب گذرگاه افغانستان در مورد این قیام می‌نویسد: نقش اسماعیل خان. اسماعیل خان را برخی یکی از
نقش اسماعیل خان. اسماعیل خان را برخی یکی از رهبران اصلی این قیام می‌دانند. او ضمن مصاحبه خود در کتاب سردار آریا می‌گوید: تجلیل از این قیام. همه ساله در تاریخ بیست و چهارم حوت هزاران تن از مردم در هرات در منطقه‌ای موسوم به دشت شهداء در شمال هرات گرد هم می‌آیند و از این روز تجلیل می‌کنند. بازارها مدارس و ادارات دولتی هرات در این روز تعطیل‌اند. در سالهای بعد از پیروزی مجاهدین در افغانستان از این روز تجلیل بیشتری می‌شد، پس از رویکار آمدن حکومت منتخب در افغانستان و کنار کشیده شدن نسبی مجاهدین از مقامات مهم
و کنار کشیده شدن نسبی مجاهدین از مقامات مهم دولتی، مجاهدین هرات به رسم اعتراض در مراسم تجلیل از این روز که از سوی دولت برگزار می‌گردد به شکل گسترده‌ای شرکت نمی‌کنند. بانیان قیام. از شخصیت‌های مؤثر در ایجاد این قیام، کسانی چون اسماعیل خان، والی هرات و دیگر رهبران احزاب انقلابی هرات خوانده شده‌اند. چوب و کلنگ. قیام بیست و چهارم حوت هرات به یکی از قیام هائی معروف است که خیزش کنندگان از ابزاری چون کلنگ، بیل و چوب علیه نظامیان حکومت زمان خود استفاده نمودند. پیوند به بیرون. قیام ۲۴ حوت ۱۳۵۷ مردم هرات سایت
پیوند به بیرون. قیام ۲۴ حوت ۱۳۵۷ مردم هرات سایت جاویدان بیاد قیام بیست و چهارم حوت ۱۳۵۷ هرات باستان
هاشمی نسب یک نام خانوادگی‌ست. در کشور ایران چند نوع لقب روی این نام خانوادگی گرفته است. مثل : هاشمی نسب، هاشمی رفسنجانی،هاشمی خدایی، هاشمی معظمی وهاشمی جنتی و...ولی مهم ترین هاشمی ها از ( سید یا سادات هاشمی ) هستند. هاشمی ها در اصل عرب هستند که از قوم ( بنی هاشم ) هستند که جد شان ( حضرت محمد علیه السلام ) و ( امام علی علیه السلام )هستند. اما مهم ترین شان ( امام موسی کاظم علیه السلام ) در این نام خانوادگی هست. برای بیشتر دانستن درباره هاشمی ها می توانید این را ببینید ( بن هاشم ).
دانشگاه هنر ایران بزرگ‌ترین مرکز آموزش عالی رشته‌های هنری در ایران است که در سال ۱۳۵۸ در پی ادغام پنج مؤسسه آموزش عالی هنر شامل دانشگاه فارابی، هنرکده هنرهای تزئینی، دانشکده هنرهای دراماتیک، هنرستان عالی موسیقی و هنرکده موسیقی ملی به‌وجود آمد. این دانشگاه در سال ۱۲۹۷ هجری خورشیدی بنیان‌گذاری شد. با گسترش و توسعهٔ کمی و کیفی فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی دانشگاه از جمله ایجاد رشته‌های متعدد در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و رشد جمعیت دانشجویی این مجتمع بر اساس مصوبهٔ شورای گسترش آموزش عالی از سال ۱۳۷۰ به
اساس مصوبهٔ شورای گسترش آموزش عالی از سال ۱۳۷۰ به دانشگاه هنر تغییر نام داد و با چهار دانشکدهٔ هنرهای کاربردی، هنرهای تجسمی، سینما و تئاتر و پردیس اصفهان فعالیت خود را ادامه داد. دانشکده موسیقی در سال ۱۳۷۳ و دانشکده معماری و شهرسازی در سال ۱۳۸۰، پس از اخذ مجوز به مجموعهٔ دانشکده‌های دانشگاه هنر افزوده شدند. دانشکده پردیس اصفهان نیز از سال ۱۳۷۹ بر اساس مصوبهٔ شورای گسترش آموزش عالی از مجموعهٔ دانشگاه هنر منتزع شد. این دانشگاه در زمینهٔ توسعهٔ تحصیلات تکمیلی نیز گام‌هایی مؤثر برداشته است که از اهم آن‌ها
نیز گام‌هایی مؤثر برداشته است که از اهم آن‌ها می‌توان به برنامه‌ریزی و برگزاری دورهٔ دکترای پژوهش هنر برای نخستین بار در کشور توسط این دانشگاه اشاره کرد. دانشگاه هنر اکنون دارای پنج دانشکده است که در شهرهای تهران و کرج واقع شده‌اند و در مجموع شامل ۱۶ رشته در مقطع کارشناسی، ۱۶ رشته در مقطع کارشناسی ارشد و ۳ رشته در مقطع دکترا است. دانشکده‌ها. دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر تهران (پردیس باغ ملی). شامل رشته‌های: دانشکده هنرهای تجسمی تهران (پردیس باغ ملی). شامل رشته‌های: دانشکده سینما و تئاتر تهران
ملی). شامل رشته‌های: دانشکده سینما و تئاتر تهران (خیابان شهید ورزنده یا پردیس استاد قطب‌الدین صادقی). شامل رشته‌های: دانشکده هنرهای کاربردی تهران (پردیس ولیعصر). شامل رشته‌های: دانشکده معماری و شهرسازی تهران (پردیس باغ ملی). شامل رشته‌های: دانشکده موسیقی کرج (پردیس بین‌المللی فارابی). شامل رشته‌های: دانشکده حفاظت و مرمت تهران (پردیس باغ ملی). در سال ۱۳۹۴، دانشکده حفاظت و مرمت به عنوان دانشکده ای تخصصی در سطح تحصیلات تکمیلی و با وجود چهار رشته مرمت اشیاء فرهنگی و تاریخی، مرمت و احیاء بناها و بافت‌های
فرهنگی و تاریخی، مرمت و احیاء بناها و بافت‌های تاریخی، مطالعات موزه و هنرهای اسلامی در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری مرمت اشیاء پس از طی مراحل قانونی راه اندازی شد. پردیس بین‌المللی سنندج. پردیس بین‌المللی سنندج دانشگاه هنر با هدف گسترش آموزش عالی و تحصیلات تکمیلی در غرب کشور، استان کردستان و منطقه آزاد تجاری صنعتی کردستان (بانه و مریوان)، استفاده از همه ظرفیت های دانشگاه هنر ایران برای بین المللی شدن با ظهور و حضور در عرصه رقابت بین المللی جهت ارائه خدمات آموزشی، پژوهشی و همچنین جذب دانشجویان ایرانی از استان
پژوهشی و همچنین جذب دانشجویان ایرانی از استان فرهنگی کردستان و غیر ایرانی از عراق و اقليم کردستان بزودی در دولت چهاردهم جمهوری اسلامی ایران در شهر فرهنگی سنندج راه‌اندازی می‌شود. حوادث خرداد ۱۴۰۲. چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۲، دانشجویان دانشگاه هنر در اعتراض به اجباری‌شدن پوشش مقنعه، در پردیس باغ ملی تحصن کردند که با اعمال خشونت و ضرب‌وشتم از سوی نیروهای حراست روبه‌رو شدند. در روز شنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۲ نیز در پی تحصن دانشجویان دانشگاه هنر، نیروهای امنیتی لباس شخصی و یگان ویژه در مقابل ورودی پردیس باغ ملی به
شخصی و یگان ویژه در مقابل ورودی پردیس باغ ملی به دانشجویان معترض حمله کرده، بیش از ۱۰ تن از دانشجویان را بازداشت کردند. به نقل از شوراهای صنفی تشکل‌های دانشجویی کشور اکثر دانشجویان بازداشت‌شده در ساعات پایانی روز شنبه و ساعات اولیهٔ روز یکشنبه (۲۸ خرداد) آزاد شدند. صدور بیانیه. جمعی از دانشجویان دانشگاه هنر در اعتراض به سرکوب گسترده و بازداشت دانشجویان این دانشگاه در بیانیه‌ای ضمن تأکید بر ایستادگی و همبستگی برای آزادی، خطاب به سرکوبگران گفته‌اند که «میان ما و شما دریایی خون فاصله است، ما، که حالا نزدیک یک
و شما دریایی خون فاصله است، ما، که حالا نزدیک یک سالی می‌شود که «ما» شده‌ایم، هیچ حرفی با شما نداریم الا یک کلمه: نه.» و همچنین در ادامه اظهار داشته‌اند که «پس از تأکید دوباره‌تان بر آپارتاید جنسیتی و الزام حضور در دانشگاه با مقنعه، پس از بستن آب و خشونت بر دوستان‌مان که تنها در جهت برابری در پردیس باغ ملی تحصن کرده بودند، ما هم دوباره تأکید می‌کنیم که چیزی به عقب برنمی‌گردد.» در پی این حوادث دانشجویان حدود ۲۰ دانشگاه کشور از جمله دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، دانشجویان دانشگاه علم و صنعت
نصیرالدین طوسی، دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشجویان دانشگاه تهران، دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس، دانشجویان دانشگاه سوره و … در حمایت از دانشجویان دانشگاه هنر بیانیه صادر کردند.
تیم ملی فوتبال عمان (به عربى: منتخب عُمان لكرة القدم) نماینده فوتبال کشور عمان در مسابقات بین‌المللی است. این تیم مجموعه‌ای است از بهترین بازیکنان رشته فوتبال در عمان و زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند. حشمت مهاجرانی و همایون شاهرخی در دههٔ نود میلادی، مدتی نیز سرمربیگری این تیم را بر عهده داشتند. عمان هنوز نتوانسته است به دور پایانی جام جهانی فوتبال راه یابد.
تیم ملی فوتبال اندونزی نماینده فوتبال کشور اندونزی در مسابقات بین‌المللی است. این تیم مجموعه‌ای است از بهترین بازیکنان رشته فوتبال در اندونزی و زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند. تا پیش از سال ۱۹۴۹ نام آن "هند شرقی هلند" بود. منابع. []
تیم ملی فوتبال ویتنام نماینده فوتبال کشور ویتنام در مسابقات بین‌المللی است. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند. ویتنام هیچگاه به جام جهانی فوتبال راه نیافته است.
ریشه‌ها: حماسهٔ یک خانوادهٔ آمریکایی کتابی نوشتهٔ آلکس هیلی، نویسندهٔ معاصر آمریکایی است. او در این داستان، زندگی خانواده و نیاکانش را به تصویر می‌کشد. پیام محوریِ این داستان، وضعیت نابسامان آمریکاییان آفریقایی‌تبار و بیان رنج‌ها و کاستی‌های زندگی ایشان در دوران برده‌داری و پس از آن است. در نگاهی دقیق‌تر، نویسنده به شناساندن مفاهیم تبعیض نژادی، بردگی، بیگاری و زیر تملک دیگران بودن می‌پردازد و آن را محکوم می‌کند. خلاصه داستان. این نیمه‌مستند، که به شکل رمان نوشته شده و بیانی واقع‌گرایانه دارد، با زایش قهرمان
شده و بیانی واقع‌گرایانه دارد، با زایش قهرمان اصلی داستان کونتا کینته در دهکده‌ای مسلمان و در باختر قاره آفریقا آغاز می‌شود. او با فرهنگ سنتی رشد می‌کند و زندگی آرام و بی‌دغدغه‌ای را به همراه خانواده و قبیله‌اش می‌گذرانَد. اما تراژدی از جایی آغاز می‌شود که بازرگانانِ برده، او را غافلگیر می‌کنند و می‌ربایند. او به همراه عده‌ای دیگر در بدترین وضع با کشتی‌های تجارتِ برده به آمریکا برده می‌شود و به فروش می‌رسد. «کونتا کینته» در آمریکا متحمل رنج‌های بسیاری می‌شود. او که تا پیش از این آزاد و شرافتمندانه زندگی
او که تا پیش از این آزاد و شرافتمندانه زندگی کرده‌است، باید صبح تا شام عرق بریزد و کار کند و ناظر تصاحب دسترنجش به دست دیگران باشد. او در آغاز زبان انگلیسی نمی‌داند و به سایر بردگان سیاه، با نظر تحقیر روبه‌رو می‌شود و ازاین‌رو همه از او کناره می‌گیرند. او که مسلمانی باورمند و مقید است، عقیده دارد که این بردگان از اصل و ریشهٔ خویش فاصله گرفته و سرسپردهٔ سفیدپوستان شده‌اند، اما به‌تدریج زبان انگلیسی را می‌آموزد و درمی‌یابد که اینان هرگز در آفریقا نبوده‌اند و برده زاده شده‌اند. هم‌چنین، می‌فهمد که این بردگان
برده زاده شده‌اند. هم‌چنین، می‌فهمد که این بردگان هرگز از وضع خود راضی نیستند و گاه‌گاهی هم به فرار یا حتی به شورش فکر می‌کنند، بدین ترتیب، با آنان احساس هم‌دردی می‌کند. اما هرگز از اعتقادات خود برنمی‌گردد و پیوسته تلاش می‌کند آفریقایی‌تباران را با میراث خویش آشنا سازد. او سرانجام ازدواج می‌کند، صاحب فرزندی می‌شود، و داستان همین‌گونه ادامه می‌یابد تا به خود نویسنده می‌رسد. این داستان از دیدگاه تاریخی، بیانگر رویداد جنگ‌های استقلال و تأسیس ایالات متحدهٔ آمریکا، شورش‌های بردگان، جنگ داخلی، و لغو برده‌داری
شورش‌های بردگان، جنگ داخلی، و لغو برده‌داری است. آلکس هیلی در بخش‌های پایانیِ کتاب، به ذکرِ شرح‌حال مختصری از خویش می‌پردازد، از چگونگی دستیابی‌اش به شرح‌حال قهرمانان داستان سخن می‌گوید، و از انگیزه‌هایش برای نوشتن زندگی‌نامهٔ خانواده و نیاکانش پرده برمی‌دارد. مجموعهٔ تلویزیونیِ ریشه‌ها. استن مارگولایز، تهیه‌کننده، و چهار تن از کارگردانان آمریکایی بر اساس متن داستان، سریالی ساختند که در ژانویهٔ ۱۹۷۷ در شبکهٔ ای.بی.سی (ABC) آمریکا به نمایش درآمد. در فیلم‌نامهٔ این سریال، نام خانوادگی افراد تغییر داده
این سریال، نام خانوادگی افراد تغییر داده شده‌است. لوار بارتون در این سریال در نقش کونتا کینته بازی کرده‌است. سریال تلویزیونیِ ریشه‌ها زندگی خانوادهٔ آلکس هیلی را تا زمان جنگ داخلی آمریکا نشان می‌دهد. علاوه بر آن، سریال تلویزیونی دیگری به نام "" نیز بر اساس نوشته‌های آلکس هیلی و با همکاری وی تهیه شده‌است که به وقایع خانوادهٔ نویسنده، بعد از جنگ داخلی آمریکا می‌پردازد.
جوزپه تورناتوره (زاده ۲۷ مه ۱۹۵۶، سیسیل) کارگردان و فیلمنامه‌نویس، سرشناس و صاحب‌سبک ایتالیایی است. از او به عنوان یکی از کارگردانانی یاد می‌شود که توجه و تحسین منتقدان را به سینمای ایتالیا بازگرداند. آغاز شهرت تورناتوره، با فیلم "سینما پارادیزو" بود که توانست جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان را به دست آورد. از فیلم‌های بعدی وی، می‌توان "تشریفات ساده"، "افسانه ۱۹۰۰"، "ستاره‌ساز" و "مالنا" را نام برد. فعالیت حرفه‌ای و زندگی. در باگریا نزدیکی پالرمو به دنیا آمد. تورناتوره علاقه به بازیگری و تئاتر را
دنیا آمد. تورناتوره علاقه به بازیگری و تئاتر را اطراف سن ۱۶ سالگی از خود نشان داد و توسط لوئیجی پیراندلو و ادواردو د فیلیپو به کار گماشته شد. او در ابتدا مشغول به آزادکاری در زمینهٔ عکاسی شد؛ سپس به سینما تغییر مسیر داد. جوزپه تورناتوره در ۲۷ می ۱۹۵۶ در باگِریا، استانی در پالرمو، متولد شد. او فرزند پپینو تورناتوره، یکی از فعالان سندیکای کارگری CGIL است. از دوران جوانی علاقه شدیدی به دنیای سینما و تصویر نشان داد. اولین آموزش‌های سینمایی او توسط عکاس و فیلم‌بردار مشهور باگریایی، میمو پینتاکودا، به او داده
مشهور باگریایی، میمو پینتاکودا، به او داده شد. تورناتوره در سن شانزده سالگی توانست نمایشنامه‌هایی از لوئیجی پیراندلو و ادواردو ده فیلیپو را روی صحنه ببرد. او با بالاترین نمرات از دبیرستان کلاسیک فرانچسکو اسکادوتو در باگریا فارغ‌التحصیل شد. پیش از آنکه به طور کامل به سینما بپردازد، مدتی در دانشکده ادبیات دانشگاه پالرمو حضور داشت. پس از شروع فعالیت‌های تئاتری، او به ساخت مستندها و برنامه‌های تلویزیونی روی آورد و مستند کوتاه Il carretto. Immagini di un'antica cultura (1979) را به صورت سوپر ۸ ساخت. در همان سال
(1979) را به صورت سوپر ۸ ساخت. در همان سال ۱۹۷۹، او به عنوان مشاور شهری در شورای شهر باگریا از حزب کمونیست ایتالیا انتخاب شد. اولین تجربه کارگردانی او در تلویزیون در ۵ مارس ۱۹۸۱ با مستند Ritratto di un rapinatore برای شبکه رای (RAI) بود. سپس مستندهای دیگری مانند Incontro con Francesco Rosi (1981)، Le minoranze etniche in Sicilia (1982، برنده جایزه‌ای در جشنواره سالرنو)، Diario di Guttuso (1982) و Scrittori siciliani e cinema: Verga, Pirandello, Brancati e Sciascia (1983) را تولید کرد. در سال ۱۹۸۴، با جوزپه
(1983) را تولید کرد. در سال ۱۹۸۴، با جوزپه فرارا برای فیلم Cento giorni a Palermo همکاری کرد که در آن به عنوان تهیه‌کننده، همکار فیلمنامه‌نویس و کارگردان واحد دوم فعالیت داشت. دو سال بعد، در سن ۳۰ سالگی، اولین فیلم سینمایی خود را با نام Il camorrista کارگردانی کرد. این فیلم که بر اساس رمانی از جوزپه ماراتزو ساخته شده بود، به داستان زندگی رئیس مشهور مافیای کامورا، رافائله کوتولو (که در فیلم با نام O Professore 'e Vesuviano توسط بن گازارا بازی شد) می‌پردازد. این فیلم با استقبال خوبی از سوی منتقدان و مخاطبان
این فیلم با استقبال خوبی از سوی منتقدان و مخاطبان روبرو شد و تورناتوره جایزه نوار نقره‌ای بهترین کارگردان تازه‌کار را کسب کرد. آشنایی جوزپه تورناتوره با تهیه‌کننده مشهور فرانکو کریستالدی در سال ۱۹۸۸ منجر به ساخت فیلمی شد که بعدها به مشهورترین اثر او تبدیل گشت: سینما پارادیزو ("Nuovo Cinema Paradiso"). داستان این فیلم درباره یک کارگردان مشهور است که برای اولین بار پس از مدت‌ها به زادگاهش بازمی‌گردد، آن‌هم به مناسبت مرگ آلفردو، دوست و مربی‌اش که آپاراتچی سینمای محلی بود (شخصیتی که توسط فیلیپ نوآره بازی شد و
محلی بود (شخصیتی که توسط فیلیپ نوآره بازی شد و تورناتوره آشکارا از استادش میمو پینتاکودا برای خلق این شخصیت الهام گرفته بود). این بازگشت، فرصتی برای مرور زندگی گذشته او می‌شود. فیلم سینما پارادیزو با استقبال بی‌نظیری روبرو شد و تورناتوره را به شهرت بین‌المللی رساند. این اثر همچنین آغازگر همکاری پرثمر او با آهنگساز برجسته، انیو موریکونه بود. با وجود برخی مشکلات، از جمله تعدیل‌های مختلف و توقف نمایش فیلم در تمام سینماهای ایتالیا پس از اولین آخر هفته، این اثر موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن
به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن شد و همچنین جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را دریافت کرد. با گذشت سال‌ها، این فیلم جایگاه برجسته‌ای در تاریخ سینمای ایتالیا پیدا کرده است. در سال ۱۹۸۹، تورناتوره به پاس نگارش فیلمنامه فیلم‌های کاموریستا و سینما پارادیزو، موفق به دریافت جایزه فلاویانو برای فیلمنامه ش
چارلزِ سوم (نام کامل: چارلز فیلیپ آرتور جرج؛ زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۴۸) پادشاه بریتانیا و ۱۴ قلمرو مشترک‌المنافع دیگر است. او از سال ۱۹۵۲ تا زمان برتخت نشستنش در سال ۲۰۲۲ وارث بلافصل و نیز دوک کورنوال و دوک راتسی بود و دارای طولانی‌ترین دوره به‌عنوان وارث بلافصل در تاریخ بریتانیا است. چارلز پسر ارشد ملکه الیزابت دوم است و از سال ۱۹۵۸ هم‌زمان با ولیعهد شدن لقب شاهزادهٔ ولز را دریافت کرد. همسر اول او پرنسس دایانا، شاهدخت پادشاهی متحد بود که یک سال پس از طلاق از چارلز در سال ۱۹۹۷ در تصادف کشته شد. چارلز در ۹ آوریل
در سال ۱۹۹۷ در تصادف کشته شد. چارلز در ۹ آوریل ۲۰۰۵ با کامیلا پارکر ملکهٔ هم‌نشین بریتانیا ازدواج کرد. چارلز، به‌عنوان شاهزادهٔ ولز، وظایف رسمی را به نیابت از الیزابت دوم برعهده گرفته بود. او پرینس تراست را در ۱۹۷۶ تأسیس کرد، حامی خیریه‌های شاهزاده و حامی، رئیس یا عضو بیش از ۴۰۰ خیریه و سازمان دیگر است. چارلز از سال ۱۹۹۳ روی ایجاد پاوندبری، یک شهر جدید تجربی در جامعه بر اساس دیدگاه‌های خاص در مورد معماری کار کرده است. دیدگاه‌های او در خصوص نقش معماری در جامعه و حفظ ساختمان‌های تاریخی توجه شایان توجهی را از
و حفظ ساختمان‌های تاریخی توجه شایان توجهی را از معماران و منتقدان طراحی بریتانیایی به خود جلب کرده است. او همچنین نویسنده یا از نویسندگان تعدادی کتاب است. چارلز به‌عنوان یک طرفدار خودخواندهٔ محیط زیست، علناً در مورد مسایلی چون کشاورزی زیستی و گرمایش جهانی صحبت کرده که باعث شده جوایز و تقدیرهایی را از گروه‌های زیست‌محیطی برنده شود. حمایت او از پزشکی جایگزین، از جمله هومئوپاتی، مورد انتقاد قرار گرفته است. او همچنین رئیس کالج سلطنتی موسیقی لندن است. چارلز در سال ۲۰۲۲ پس از درگذشت مادرش به پادشاهی رسید. او در
۲۰۲۲ پس از درگذشت مادرش به پادشاهی رسید. او در ۷۳ سالگی مسن‌ترین فردی بود که بر تخت سلطنت بریتانیا نشست و پیش از آن، طولانی‌ترین مدت زمان را به عنوان ولیعهد و پرنس ولز در تاریخ بریتانیا گذرانده بود. از رویدادهای مهم دوره پادشاهی او می‌توان به تاج‌گذاری‌اش در سال ۲۰۲۳ و تشخیص بیماری سرطان در سال بعد اشاره کرد که این بیماری موقتاً برنامه‌های عمومی او را متوقف کرد. تولد و کودکی. چارلز در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۸ در کاخ باکینگهام لندن زاده شده. پدرش شاهزاده فیلیپ و مادرش ملکه الیزابت دوم است. وی یک خواهر به نام شاهدخت
ملکه الیزابت دوم است. وی یک خواهر به نام شاهدخت ان و دو برادر بنام‌های شاهزاده اندرو و شاهزاده ادوارد دارد که همگی از او کوچک‌تر هستند. ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۲ پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید و از همان زمان چارلز که کودکی چهارساله بود دارای عنوان و جایگاه سلطنتی شد. چارلز از پنج‌سالگی تا هشت‌سالگی تحت نظر کاترین پیبلز آموزش دید. اما سه سال بعد با اعلام خبر رفتن چارلز به مدرسه، وی نخستین ولیعهدی بود که به جای معلم سرخانه به مدرسه می‌رفت. وی در سال ۱۹۶۶ به مدت دو نیم‌سال در مدرسه‌ای در ایالت ویکتوریا در
مدت دو نیم‌سال در مدرسه‌ای در ایالت ویکتوریا در استرالیا درس خواند. سپس به بریتانیا بازگشت و تحصیلات عمومی خود را یک سال بعد به پایان رساند. او به‌عنوان پسر ارشد فرمانروا به‌طور خودکار دوک کورنوال است. تحصیلات عالی. در خانوادهٔ سلطنتی بریتانیا رسم بر این بود که فرزندان پس از تمام کردن تحصیلات عمومی به آموزش نظامی مشغول شوند. اما پرنس چارلز نخستین کسی است که این رسم را کنار گذاشت و به کالج ترینیتی، کمبریج رفت. وی در سال ۱۹۷۰ پس از تحصیل در حوزه‌هایی مانند تاریخ و مردم‌شناسی و باستان‌شناسی از این کالج
تاریخ و مردم‌شناسی و باستان‌شناسی از این کالج دانش‌آموخته شد. پنج سال بعد مدرک کارشناسی ارشد را از همین دانشگاه دریافت کرد. پرنس چارلز اولین وارث تاج‌وتخت است که توانسته مدرک دانشگاهی بگیرد. شاهزاده ولز. هرچند چارلز از سال ۱۹۵۸ لقب شاهزادهٔ ولز را دریافت کرد اما به‌دلیل سن کم تا سال ۱۹۶۹ مسئولیت عملی نداشت. در این سال با برپایی جشنی، «تاج شاهزادهٔ ولز» از سوی ملکه به وی اعطا شد. به این ترتیب وی مالک قصر و املاکی در ولز گردید. ازدواج اول و فرزندان. چارلز در جوانی و تا پیش از ازدواج رابطهٔ عاشقانه با زن‌های
جوانی و تا پیش از ازدواج رابطهٔ عاشقانه با زن‌های بسیاری داشته که از آن جمله می‌توان به سارا مک کورکودال خواهر بزرگ‌تر پرنسس دایانا اشاره کرد. روابط وی با زنان همواره مورد توجه و انتقاد رسانه‌ها و گروه‌های مختلف بوده است. نامزدی و ازدواج با دایانا. چارلز بعد از سی‌سالگی برای ازدواج تحت فشار قرار گرفته بود و دختران زیادی به‌صورت رسمی به وی معرفی می‌شدند اما وی به‌دنبال فردی با مذهب پروتستان بود. با وجود آشنایی پیشین با کامیلا شاند در یک بازی چوگان، به‌دلیل ازدواج او، چارلز باید به دنبال فرد دیگری می‌بود.
ازدواج او، چارلز باید به دنبال فرد دیگری می‌بود. خانوادهٔ دایانا اسپنسر در همسایگی خانوادهٔ ملکه زندگی می‌کردند و این دو خانواده از قبل با هم آشنایی داشتند. به این ترتیب چارلز و دایانا با هم نامزد شدند. در دوران نامزدی، هنگامی که برای تماشای یک بازی چوگان رفته بودند کامیلا به میان آن دو آمد و شروع به صحبت با چارلز کرد که این موضوع باعث گریه و خروج دایانا از آنجا شد. هنگامی که از چارلز دلیل این اتفاق را پرسیدند او گفت: "به هر حال چوگان بازی خشنی است و دایانا هم روح لطیفی دارد و آوردن او به این‌جا کار
دایانا هم روح لطیفی دارد و آوردن او به این‌جا کار اشتباهی بود". با این حال چارلز و دایانا در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۱ در کلیسای جامع سنت پل با هم ازدواج کردند. صدها هزار نفر در اطراف محل عروسی گرد آمدند و نزدیک به یک میلیارد نفر در سراسر جهان این مراسم را به‌طور زنده از تلویزیون مشاهده کردند. چون شاهزاده چارلز، دارای لقب شاهزادهٔ ولز بود، پس از ازدواج، دایانا لقب شاهدخت ولز را دریافت کرد. دایانا و چارلز در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ دارای دو فرزند پسر شدند که به‌ترتیب ویلیام و هری نام دارند. جدایی از دایانا. زندگی مشترک
و هری نام دارند. جدایی از دایانا. زندگی مشترک دایانا و چارلز موشکافانه از سوی رسانه‌ها دنبال می‌شد و همین مسئله باعث آشکار شدن اختلافات درونی خانواده و تشدید آن‌ها شد. روابط عاشقانهٔ چارلز با کامیلا پارکر از یک سو و شایعهٔ روابط خارج از ازدواج دایانا با افراد مختلف موجب شد تا این زوج از سال ۱۹۹۲ به‌صورت غیررسمی از هم جدا شوند. دایانا با حضور در یک برنامه در بی‌بی‌سی چارلز و کامیلا را عامل از بین رفتن زندگی‌اش دانست و چارلز هم به داشتن رابطه با کامیلا اعتراف کرد. دایانا و چارلز در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ با پیشنهاد
کرد. دایانا و چارلز در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ با پیشنهاد ملکه از هم طلاق گرفتند. یک سال بعد دایانا در یک تصادف شدید رانندگی در پاریس درگذشت. پرنس چارلز برخلاف میل ملکه برای بازگرداندن جسد دایانا به فرانسه رفت. ازدواج دوم. نامزدی و ازدواج با کامیلا. پرنس چارلز در ۹ آوریل ۲۰۰۵ برای دومین بار ازدواج کرد. همسر دوم وی کامیلا پارکر «ملکهٔ همسر» بریتانیا است. چارلز قبلاً در سال ۱۹۹۴ در یک برنامه تلویزیونی به داشتن رابطهٔ عاشقانه با کامیلا اعتراف کرده بود. بعد از فوت دایانا، چارلز رابطهٔ خود با کامیلا را کم‌کم علنی کرد. این
چارلز رابطهٔ خود با کامیلا را کم‌کم علنی کرد. این دو در سال ۱۹۹۹ در مراسمی با هم عکس گرفتند و از این زمان به بعد کامیلا به‌صورت غیررسمی به‌عنوان شریک زندگی چارلز در نظر گرفته شد. کامیلا در سال ۲۰۰۳ با ورود به خانهٔ سلطنتی چارلز زندگی مشترکی را با وی آغاز کرد. اما ازدواج این دو بعد از رفع پاره‌ای اختلافات با ملکه (به‌خاطر ازدواج با یک مطلّقه) و کلیسای انگلستان (به‌علت مرگ پاپ ژان پل دوم) سرانجام در سال ۲۰۰۵ در تالار صنف وینزر انجام گرفت. پس از ازدواج کامیلا نیز به‌دلیل ازدواج با شاهزاده چارلز لقب دوشس
نیز به‌دلیل ازدواج با شاهزاده چارلز لقب دوشس کورنوال را دریافت کرد. هرچند که کامیلا شاهدخت ولز است اما به‌خاطر دایانا از این لقب استفاده نمی‌کند. جایگاه رسمی کامیلا از نظر عضویت در خانوادهٔ سلطنتی پائین‌تر از جایگاهی بود که پرنسس دایانا داشت بنابراین کامیلا فاقد لقب پرنسس است. چارلز و کامیلا فرزند مشترک ندارند. تاجگذاری. تاج‌گذاری چارلز سوم و همسرش کامیلا به عنوان پادشاه و ملکه بریتانیا و سایر قلمروهای مشترک‌المنافع در ۶ مهٔ ۲۰۲۳ در کلیسای وست‌مینستر برگزار شد. این رخداد به معنای «نقطه اوج نمادین» جلوس
شد. این رخداد به معنای «نقطه اوج نمادین» جلوس اوست. چارلز سوم در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲، پس از مرگ مادرش، الیزابت دوم به سلطنت رسید. تاج‌گذاری یک مناسبت دولتی است که توسط دولت بریتانیا تأمین مالی می‌شود که این بار کوتاه‌تر، نسبت به سایر ادیان و جوامع دربرگیرنده‌تر و نسبت به تاج‌گذاری‌های پیشین کم‌هزینه‌تر بود. پس از مراسم، چارلز و کامیلا در بالکن کاخ باکینگهام با بخش اصلی خانواده سلطنتی، پسرشان ویلیام، شاهزاده ولز، عروسشان کاترین، شاهدخت ولز و فرزندان آن‌ها شاهزاده جرج، شاهدخت شارلوت و شاهزاده لویی ظاهر شدند. سفر
جرج، شاهدخت شارلوت و شاهزاده لویی ظاهر شدند. سفر چارلز سوم به ایران. چارلز سوم در دوران ولیعهدی در سال ۱۳۸۲ برای کمک به بازسازی مناطق زلزله‌زدهٔ بم وارد ایران شد. در آن زمان خبرهای ضدونقیضی از بازدید وی از ایران منتشر شد. اما با انتشار عکس‌های حضور او در شهر بم این خبر تأیید شد. وی تنها فردی از خانوادهٔ سلطنتی انگلستان است که بعد از انقلاب ایران (۱۳۵۷) از ایران بازدید کرده است. او پس از بازدید از ایران و برگشت به انگلستان ایران را کشوری بزرگ با تمدنی بزرگ‌تر و کشوری در حال توسعه توصیف کرد. چارلز سوم ضمن
و کشوری در حال توسعه توصیف کرد. چارلز سوم ضمن حضور در بم با رئیس‌جمهور وقت ایران سید محمد خاتمی نیز دیدار کرد. رابطه با عرب‌ها. پرنس چارلز، از اعتماد چهره‌های کلیدی در کشورهای عربی خلیج فارس برخوردار است و نقش مؤثری در فروش سلاح به این کشورها داشته است. چارلز دارایی مؤثری برای وزارت امور خارجهٔ بریتانیا و جامعهٔ اطلاعاتی این کشور محسوب می‌شود. بر اساس کتابی به نام قلب پادشاه، نوشتهٔ کاترین مایر در سال ۲۰۱۵ (که مورد تأیید دفتر وی نیست) وی دیگر نمی‌خواهد مشوق فروش سلاح به عرب‌ها باشد. نشان خاندان. پس از مرگ
فروش سلاح به عرب‌ها باشد. نشان خاندان. پس از مرگ ملکه الیزابت مادر شاهزاده، وی شاه چارلز سوم شد و به همین دلیل نشان سلطنتی بریتانیا را به ارث برد. عادات عجیب. یکی از عادات روزانه چارلز سوم این است که باید هر روز بند کفش او اتو کشیده شود. او یک پیشخدمت مخصوص گذاشتن خمیر دندان بر روی مسواکش دارد. نام خانوادگی. تاریخچه نام خانوادگی نسل بعد از الیزابت دوم: مونتباتن ویندسور
میترا الیاتی (۳ فروردین ۱۳۲۹) داستان‌نویس و شاعر نوگرای ایرانی است. زندگی ادبی. آغاز فعالیت ادبی او با شعر نو در سال ۱۳۵۴ بوده‌است. با انتشار مجموعه داستان "مادمازل کتی"، که تاکنون به چاپ هفتم (۱۳۹۷) رسیده‌است، به عنوان داستان‌نویس مطرح شد. او بنیان‌گذار و به مدت ۷ سال سردبیر وبگاه جن و پری بوده‌است. الیاتی از ۱۳۷۵ به داستان‌نویسی روی آورد و داستان‌هایش در مجلات معتبر، از جمله کارنامه، آدینه، بخارا و ادبیات داستانی منتشر شد. سخنرانی دربارهٔ مقولهٔ «خودسانسوری و نوشتار زنانه»، در کشورهای سوئد، آلمان و فرانسه
و نوشتار زنانه»، در کشورهای سوئد، آلمان و فرانسه از فعالیت‌های دیگر میترا الیاتی است. داوری. میترا الیاتی علاوه بر داستان‌نویسی تاکنون داوری چند جشنوارهٔ داستان کوتاه کشوری از جمله: داوری داستان‌های برتر اصفهان، مشهد، خرم‌آباد، گرگان و… را به‌عهده داشته‌است. از دیگر داوری‌های میترا الیاتی در حوزهٔ ادبیات داستانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: