payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بررسی مشخص شد که این سرمایه‌گذاری سودآور نخواهد بود، اگرچه این شهر یک خط آهن فعال به کاگان داشت. در سال ۱۹۲۰، آخرین امیر بخارا پس از سرنگونی توسط انقلاب بلشویکی، مدت کوتاهی در دوشنبه پناهنده شد. پس از آنکه ارتش سرخ در سال بعد این منطقه را فتح کرد، او در ۴ مارس ۱۹۲۱ به افغانستان گریخت. در فوریه ۱۹۲۲، این شهر پس از یک محاصره توسط نیروهای باسماچی به رهبری انور پاشا تصرف شد، اما در ۱۴ ژوئیه ۱۹۲۲ دوباره تحت سلطه بلشویک‌ها قرار گرفت کمی پیش از مرگ انور پاشا در ۴ اوت ۱۹۲۲ در خارج از دوشنبه. این شهر تا زمان تشکیل
اوت ۱۹۲۲ در خارج از دوشنبه. این شهر تا زمان تشکیل جمهوری خودمختار شوروی تاجیکستان بخشی از جمهوری شوروی خلق بخارا بود. پایتخت جمهوری خودمختار شوروی تاجیکستان. دوشنبه در اکتبر ۱۹۲۴ به عنوان پایتخت جمهوری خودمختار شوروی سوسیالیستی تاجیکستان به عنوان بخشی از جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی اعلام شد و دولت رسماً در ۱۵ مارس ۱۹۲۵ آغاز به کار کرد. دوشنبه به جای روستاهای پرجمعیت‌تر در تاجیکستان به دلیل نقش آن به عنوان چهارراه تاجیکستان انتخاب شد، زیرا بازار بزرگ آن به عنوان محل ملاقات بسیاری از جمعیت تاجیکستان عمل
به عنوان محل ملاقات بسیاری از جمعیت تاجیکستان عمل می‌کرد. در کنار بازار آن، تجارت پر رونق دام و همچنین تجارت پارچه، چرم، محصولات قلع و سلاح نیز وجود داشت. آب و هوای معتدل آب و هوای مدیترانه‌ای دلیل دیگری بود که مقامات شوروی این شهر را به عنوان پایتخت انتخاب کردند. پیش از نقل مکان امیر به این شهر، دوشنبه تنها جمعیت یهودی در بخارای شرقی (حدود ۶۰۰ نفر) را داشت که در تجارت و خیاطی مشغول بودند. با این حال، هنگامی که امیر در سال ۱۹۲۰ به این شهر نقل مکان کرد، اموال جمعیت یهودی غارت شد و یهودیان به حصار منتقل
اموال جمعیت یهودی غارت شد و یهودیان به حصار منتقل شدند. آنها تنها با فتح شهر توسط ارتش سرخ اجازه بازگشت به دوشنبه را یافتند و در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ جمعیت آنها به تدریج با مهاجران بخارایی افزایش یافت. دوشنبه همچنین در روزهای پایانی امارت بخارا به طور رسمی به عنوان پایتخت آن به رسمیت شناخته شد، زیرا به عنوان آخرین پناهگاه آخرین امیر بخارا در جریان فتح آن توسط اتحاد جماهیر شوروی خدمت می‌کرد، که احتمالاً عامل انگیزشی دیگری برای تصمیم‌گیری برای تأسیس پایتخت جدید جمهوری خودمختار در این روستا بود. جمعیت در جریان
جمهوری خودمختار در این روستا بود. جمعیت در جریان فتح شوروی و شورش‌های باسماچی از ۳۱۴۰ نفر در سال ۱۹۲۰ به تنها ۲۸۳ نفر در سال ۱۹۲۴ کاهش یافت و تنها ۴۰ خانه باقی مانده بود. برای کمک به بهبود، مقامات شوروی به طور موقت بسیاری از جمعیت را از پرداخت مالیات معاف کردند. در سال ۱۹۲۳، شوروی‌ها نخستین خط تلگراف دوشنبه را به بخارا ایجاد کردند، نخستین خط آهن آن را به ترمذ آغاز کردند، و در سال ۱۹۲۴ یک مرکز تلفن راه‌اندازی کردند. در ۱۲ اوت ۱۹۲۴، نخستین روزنامه شهر، «صدای شرق» (روسی: "Овози Шарк")، به زبان عربی منتشر شد و
(روسی: "Овози Шарк")، به زبان عربی منتشر شد و اندکی پس از آن یک روزنامه به زبان روسی، «تاجیکستان سرخ» (روسی: "Красный Таджикистан")، شروع به انتشار کرد. نیروگاه‌ها و برق در این دوره به دوشنبه معرفی شدند. تا پایان سال ۱۹۲۴، نخستین خطوط منظم هواپیمایی از دوشنبه به بهره‌برداری رسید، با یک اتصال به بخارا و بعداً یک اتصال به تاشکند. اداره پست نیز در همان سال تأسیس شد. ساخت راه‌آهن در ۲۴ ژوئن ۱۹۲۶ آغاز شد و در نوامبر ۱۹۲۹ به پایان رسید و دوشنبه را به راه‌آهن سراسری ماوراء خزر متصل کرد و باعث رشد اقتصادی شد. در
ماوراء خزر متصل کرد و باعث رشد اقتصادی شد. در سال ۱۹۲۵، نخستین مدرسه شبانه‌روزی پسرانه در پایتخت ساخته شد. در ۱ سپتامبر ۱۹۲۷، نخستین دانشکده تربیتی در دوشنبه افتتاح شد و در نوامبر جاده موتوری از دوشنبه به کولاب به پایان رسید. به منظور افزایش جمعیت و توسعه پایتخت، به تاجیک‌ها از مناطق روستایی کمک و قطعات زمین رایگان در پایتخت داده شد. پایتخت جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی. جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی که پیش از این جمهوری خودمختار شوروی تاجیکستان بود، در سال ۱۹۲۹ از جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی
در سال ۱۹۲۹ از جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی جدا شد و پایتخت آن دوشانبه در ۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ به افتخار ژوزف استالین به «استالین‌آباد» (روسی: ؛ تاجیکی: "Stalinobod") تغییر نام یافت و روستاهای مجاور شاه‌منصور، مولانا و سری آسیو را در خود جای داد. در سال‌های بعد، شهر با سرعت زیادی توسعه یافت. شوروی‌ها این منطقه را به مرکز تولید پنبه و ابریشم تبدیل کردند و ده‌ها هزار نفر به این شهر نقل مکان کردند. جمعیت همچنین با مهاجرت هزاران نفر از قوم تاجیک از ازبکستان پس از انتقال بخارا و سمرقند به جمهوری سوسیالیستی
پس از انتقال بخارا و سمرقند به جمهوری سوسیالیستی ازبکستان به عنوان بخشی از تقسیمات ملی در آسیای مرکزی افزایش یافت. صنعت در این دوره محدود و متمرکز بر تولید محلی بود، اگرچه تا سال ۱۹۴۰ نسبت به سال ۱۹۱۳ نه برابر افزایش یافته بود. نخستین خط اتوبوس در سال ۱۹۳۰ آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۳۸، اعضای کامسامول دریاچه دریاچه کامسامولسکویه را در این شهر ساختند. بسیاری از این پروژه‌ها در دوره شهرداری عبدالکریم روزیکوف در سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۳۲، یکی از نخستین شهرداران دوشنبه، رخ داد که تلاش کرد با مدرن‌سازی و شهرسازی آن را
رخ داد که تلاش کرد با مدرن‌سازی و شهرسازی آن را به یک «شهر کمونیستی نمونه» تبدیل کند. میخائیل کالینین به توسعه صنعتی دوشنبه ادامه داد، دریاچه کامسامولسکویه را ساخت و صنعت را در شهر ترویج کرد. در اواخر این دوره، در اواخر دهه ۱۹۳۰، ۴۲۹۵ ساختمان در دوشنبه وجود داشت. در طول جنگ جهانی دوم، جمعیت دوشنبه و تاجیکستان با ۱۰۰۰۰۰ نفر تخلیه‌شده از جبهه شرقی افزایش یافت که منجر به استقرار ۱۷ بیمارستان در این شهر شد. صنعت شهر نیز در طول جنگ به شدت افزایش یافت، زیرا شوروی‌ها می‌خواستند زیرساخت‌های حیاتی را به مناطق دور
می‌خواستند زیرساخت‌های حیاتی را به مناطق دور از خطوط دشمن منتقل کنند و صنایعی مانند تولید نساجی و فرآوری مواد غذایی رشد کردند. در سال ۱۹۵۴، ۳۰ مدرسه در این شهر وجود داشت؛ یک مؤسسه پزشکی به نام ابوعلی سینا؛ آکادمی علوم استالین‌آباد؛ دانشگاه استالین‌آباد که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد و ۱۵۰۰ دانشجو داشت؛ و مؤسسه تربیت معلم زنانه استالین‌آباد که در ۱ سپتامبر ۱۹۵۳ تأسیس شد. در سال ۱۹۶۰، با افتتاح خط لوله گاز از قیزیل به تومشوک به دوشنبه، گازرسانی به پایتخت رسید. در ۱۰ نوامبر ۱۹۶۱، به عنوان بخشی از استالین‌زدایی،
۱۰ نوامبر ۱۹۶۱، به عنوان بخشی از استالین‌زدایی، استالین‌آباد دوباره به دوشنبه تغییر نام یافت، نامی که تا به امروز حفظ کرده است. در سال ۱۹۶۰، تحت رهبری محمودبک نارزیبکوف، نخستین باغ وحش در این شهر ساخته شد. بعدها در این دهه، شهردار برنامه‌ای برای پایان دادن به کمبود مسکن و ارائه آپارتمان‌های رایگان تدوین کرد. سد نورک، که در آن زمان بلندترین سد جهان بود، در ۹۰ کیلومتری جنوب شرقی دوشنبه در دهه ۱۹۶۰ به پایان رسید. ساخت سد راغون، بالادست سد نورک، نیز در آن دوره آغاز شد. هر دو ابرپروژه‌هایی بودند که برای نمایش
آغاز شد. هر دو ابرپروژه‌هایی بودند که برای نمایش نوآوری و توسعه شوروی در تاجیکستان در نظر گرفته شده بودند. با این حال، در حالی که سد نورک تکمیل شد، پروژه سد راغون در دهه ۱۹۷۰ به دلیل دوره رکود رشد اقتصادی شوروی لغو شد. در ۲ اوت ۱۹۷۹، جمعیت دوشنبه به ۵۰۰۰۰۰ نفر رسید و بالاترین نرخ رشد جمعیت را در اتحاد جماهیر شوروی داشت. شورش‌ها و ناآرامی‌ها. در دهه ۱۹۸۰، مشکلات زیست‌محیطی و جرم و جنایت شروع به افزایش کرد. خشونت‌های جمعی، هولیگانیسم، مشروب‌خواری افراطی و حملات خشونت‌آمیز رایج‌تر شد. در سال ۱۹۸۷ حمله‌ای به
خشونت‌آمیز رایج‌تر شد. در سال ۱۹۸۷ حمله‌ای به دانشجویان خارجی در مؤسسه کشاورزی رخ داد و دو سال بعد شورشی در مؤسسه تربیت معلم به وقوع پیوست. افزایش منطقه‌گرایی نیز جمهوری سوسیالیستی را بی‌ثبات کرد. در ۱۰–۱۱ فوریه ۱۹۹۰، ۳۰۰ تظاهرکننده در ساختمان کمیته مرکزی حزب کمونیست تجمع کردند پس از آنکه شایعه شد دولت اتحاد جماهیر شوروی قصد دارد ده‌ها هزار پناهنده ارمنی را به تاجیکستان منتقل کند. در واقع، تنها ۲۹ ارمنی به دوشنبه رفتند و توسط اعضای خانواده خود اسکان داده شدند. با این حال، جمعیت همچنان افزایش یافت و به ۳–۵
با این حال، جمعیت همچنان افزایش یافت و به ۳–۵ هزار نفر رسید؛ اندکی بعد، خشونت آغاز شد. به سرعت حکومت نظامی اعلام شد و نیروها برای محافظت از اقلیت‌های قومی و دفاع در برابر خرابکاری و غارت اعزام شدند. با این حال، تعداد معترضان به طور قابل توجهی افزایش یافت و آنها به ساختمان کمیته مرکزی حمله کردند. ۲۹ ارمنی پس از شلیک گلوله با یک پرواز اضطراری به سرعت تخلیه شدند. چند روز بعد، در حالی که غارت همچنان در سراسر شهر ادامه داشت، تظاهرکنندگان کمیته موقت مردمی یا کمیته موقت حل بحران را ایجاد کردند که خواسته‌هایی
کمیته موقت حل بحران را ایجاد کردند که خواسته‌هایی مانند «اخراج پناهندگان ارمنی، استعفای دولت و برکناری حزب کمونیست تاجیکستان، تعطیلی کارخانه ذوب آلومینیوم در غرب تاجیکستان به دلایل زیست‌محیطی، توزیع عادلانه سود حاصل از تولید پنبه و آزادی ۲۵ معترض بازداشت شده» را مطرح کرد. بسیاری از مقامات عالی رتبه استعفا دادند و هدف محافظان از سرنگونی دولت تقریباً موفق شد، اما نیروهای اتحاد جماهیر شوروی وارد شهر شدند، خواسته‌ها را غیرقانونی اعلام کردند و استعفای مقامات عالی رتبه را رد کردند. ۱۶–۲۵ نفر در این خشونت‌ها کشته
رتبه را رد کردند. ۱۶–۲۵ نفر در این خشونت‌ها کشته شدند؛ بسیاری اگر نگوییم بیشتر آنها روس بودند. این شورش‌ها عمدتاً ناشی از نگرانی‌ها در مورد کمبود مسکن برای جمعیت تاجیک بود، اما همزمان با موجی از ناآرامی‌های ملی‌گرایانه بود که در دوره افول حکومت میخائیل گورباچف، ورای قفقاز و دیگر کشورهای آسیای مرکزی را فرا گرفت. پس از افزایش اپوزیسیون سازمان‌یافته از سوی حزب دموکراتیک تاجیکستان و رستخیز، گلاسنوست توسط میخائیل گورباچف، انقباض اقتصادی و افزایش مخالفت نخبگان منطقه‌ای، قهار محکموف در ۲۷ اوت ۱۹۹۱ حزب کمونیست
منطقه‌ای، قهار محکموف در ۲۷ اوت ۱۹۹۱ حزب کمونیست تاجیکستان را منحل کرد و روز بعد از حزب استعفا داد. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۱، دولت تاجیکستان استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد. پایتخت تاجیکستان. دوشنبه در ۹ سپتامبر ۱۹۹۱ به پایتخت تاجیکستان مستقل تبدیل شد. ایران، ایالات متحده و روسیه به زودی در اوایل سال ۱۹۹۲ سفارتخانه‌های خود را در دوشنبه افتتاح کردند. دوشنبه در بیشتر دوره جنگ داخلی تاجیکستان در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۷ تحت کنترل دولت مورد حمایت جبهه مردمی تاجیکستان بود، اگرچه اپوزیسیون متحد تاجیک اسلامی و
بود، اگرچه اپوزیسیون متحد تاجیک اسلامی و دموکراتیک موفق شد در سال ۱۹۹۲ پایتخت را تصرف کند تا اینکه ۸۰۰۰ سرباز دولتی تحت حمایت روسیه و ازبکستان کنترل دوشنبه را بازپس گرفتند. در طول جنگ، بسیاری از روس‌ها و دیگر اقلیت‌ها از ترس خشونت از کشور گریختند و موجی از جنایت و فقر شهر را فرا گرفت. در سال‌های پس از جنگ، دوشنبه به سرعت رشد کرد و در اوایل دهه ۲۰۰۰ ساخت‌وساز جدیدی در سراسر شهر آغاز شد. فواره یادبود استقلال تاجیکستان در سال ۲۰۰۲ به مناسبت دهمین سالگرد استقلال تاجیکستان در مرکز شهر ساخته شد و کاخ ملت در سال
تاجیکستان در مرکز شهر ساخته شد و کاخ ملت در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید. در سال ۲۰۱۶، رستم امامعلی، پسر رئیس‌جمهور امامعلی رحمان، به عنوان شهردار دوشنبه منصوب شد. در سال‌های اخیر، دوشنبه به مرکز فرهنگی و اقتصادی تاجیکستان تبدیل شده است. این شهر دارای چندین دانشگاه، موزه‌، تئاتر و پارک است. اقتصاد آن بر پایه صنایع خدماتی، تجارت و تولید است. دوشنبه همچنین به دلیل داشتن خیابان‌های عریض، ساختمان‌های مدرن و فضاهای سبز فراوان شناخته شده است. با این حال، این شهر همچنان با مشکلاتی مانند فقر، فساد و آلودگی هوا دست و
با مشکلاتی مانند فقر، فساد و آلودگی هوا دست و پنجه نرم می‌کند. جغرافیا. دوشنبه در محل تلاقی دو رودخانه، ورزآب (جریان از شمال به جنوب) و کافرنهان واقع شده است. این شهر – بالاتر از سطح دریا قرار دارد. در جنوب و غرب، ارتفاع نزدیک به – است، در حالی که در شمال و شمال شرق به – می رسد. شمال و شرق شهر توسط رشته کوه حصار محدود شده است که می تواند تا بالاتر از سطح دریا برسد، و از جنوب توسط کوه های باباتاق، آکتاو، رنگونتاو و قراتاو محدود شده است که ارتفاع آنها از – بالاتر از سطح دریا می رسد. بنابراین، دوشنبه یک حوضه
از سطح دریا می رسد. بنابراین، دوشنبه یک حوضه بین کوهی واقع در دره حصار است. دارای زمین عمدتاً تپه ای است. ۸۰٪ ساختمان های دوشنبه در داخل دره واقع شده اند که عرض آن تقریباً – است. قبل از دهه ۱۹۶۰، بیشتر دوشنبه در ساحل چپ رودخانه ورزآب قرار داشت، اما افزایش ساخت و ساز منجر به گسترش شهر در سراسر آن شد. دوشنبه در منطقه ای با لرزه خیزی بالا واقع شده است. تصور می شود بزرگی زمین لرزه های احتمالی به حداکثر ۷٫۵-۸ برسد. در ۱۰۰ سال گذشته، زمین لرزه های متعددی با بزرگی ۵-۶ در شهر احساس شده است، مانند زمین لرزه ۱۹۴۹
۵-۶ در شهر احساس شده است، مانند زمین لرزه ۱۹۴۹ خیط. آب و هوا. دوشنبه دارای آب و هوای مدیترانه ای (کوپن: Csa) است، با برخی از تأثیرات آب و هوای قاره ای مرطوب (کوپن: Dsa) به دلیل یخچال های نزدیک و رشته کوه. این شهر دارای تابستان های گرم و زمستان های سرد است. آب و هوا مرطوب تر از سایر پایتخت های آسیای مرکزی است، با میانگین بارندگی سالانه بیش از ، زیرا هوای مرطوب توسط دره اطراف در طول زمستان و بهار هدایت می شود. زمستان ها به دلیل محافظت شهر توسط کوه ها از هوای بسیار سرد از سیبری به اندازه شمال رشته کوه حصار
بسیار سرد از سیبری به اندازه شمال رشته کوه حصار سرد نیست. برف به طور متوسط ۲۵ روز در سال می بارد و روزهای ابری به طور متوسط ۲۴ روز در سال است. با این حال، بارش در زمستان معمولاً به صورت باران می بارد و نه برف. کوه های اطراف از ورود بادهای شدید به شهر جلوگیری می کنند، اگرچه نسیم های ملایم مداوم وجود دارد. زمستان در دوشنبه در ۷ دسامبر آغاز و در ۲۲ فوریه به پایان می رسد. بهار در ۲۲ فوریه آغاز و در ۱۷ مه به پایان می رسد. در طول بهار، سیکلون ها و باران در بالاترین حد خود به همراه رعد و برق و تگرگ قرار دارند که
حد خود به همراه رعد و برق و تگرگ قرار دارند که خسارات قابل توجهی وارد می کند و حدود ۳ روز در سال رخ می دهد. تابستان در ۱۷ مه آغاز و در ۱۴ اوت به پایان می رسد، بهترین دوره برای کشاورزی است. هوای خشک در این مدت حاکم می شود، همانطور که با کاهش شدید بارندگی در طول تابستان مشهود است. یک پاییز گرم و خشک در ۱۴ اوت آغاز و در ۷ دسامبر به پایان می رسد. گیاهان و جانوران. قبل از قرن بیستم، این شهر دارای پوشش گیاهی مانند بوته های بادام بخارا بود، اما ایجاد شهر بیشتر پوشش گیاهی طبیعی را از بین برد. با این حال، کمربند
گیاهی طبیعی را از بین برد. با این حال، کمربند سبز و باغ گیاه شناسی، پوشش گیاهی جدیدی را به شهر معرفی کردند. این شهر دارای بیش از ۱۵۰ گونه درخت و درختچه است که تنها حدود ۱۵ گونه بومی شهر هستند و ۲۲٪ از شهر توسط فضای سبز اشغال شده است. ۱۴ گونه پستاندار در دوشنبه شهری شناسایی شده است، از جمله یک روباه، یک راسوی کوچک، موش خرما مرمری، جوجه تیغی گوش دراز، پنج خفاش و پنج جونده. ۱۳۰ گونه پرنده در این شهر شناسایی شده است، مانند کبوترهای صخره ای، کبوترهای آبی و قمری ها. پرندگان مهاجر رایج هستند و اغلب فقط در پاییز و
پرندگان مهاجر رایج هستند و اغلب فقط در پاییز و تابستان می مانند. ۴۷ خزنده در دوشنبه شناسایی شده است، مانند مارمولک ها، مار ها، مارمولک ها و لاک پشت ها. دوزیستان، مانند قورباغه مردابی و وزغ سبز، در آب های تمیزتر شهر زندگی می کنند. ۱۴ گونه ماهی شناسایی شده دوشنبه در رودخانه ها، دریاچه ها و حوضچه های شهر زندگی می کنند. برخی از گونه ها عبارتند از مارینکا، چار تاجیک و گربه ماهی ترکستان در رودخانه های ورزآب، همراه با ۷ گونه در کافرنهان، و گونه هایی مانند کپور، ماهی قرمز، خوک راه راه و ماهی پشه در دریاچه ها و
ماهی قرمز، خوک راه راه و ماهی پشه در دریاچه ها و حوضچه ها. ۳۰۰ گونه حشره در شهر زندگی می کنند که بیشتر آنها زنجره ها، پسیلیدها، شپشه ها، حشره فلس دار ها، سوسک ها و پروانه ها هستند. بوم زاد بید انگور حصار نیز در این شهر زندگی می کند و حشرات ناقل مالاریا در شهر رو به افزایش هستند. نماتدهای گیاهی یک تهدید برای گیاهان در شهر هستند، با ۵۵ گونه متمایز شناسایی شده که مخرب ترین آنها نماتد گال ریشه است. گونه های نادر یا در معرض خطر عبارتند از تاچیسفکس درخشان، عقاب سفید شکم و خفاش دم آزاد اروپایی. مناطق. دوشنبه به
سفید شکم و خفاش دم آزاد اروپایی. مناطق. دوشنبه به مناطق زیر تقسیم شده است: در سال ۲۰۲۰، مرزهای شهر گسترش یافت تا زمین هایی از ناحیه رودکی در جنوب غربی را در بر گیرد. جاذبه های اصلی. برخی از جاذبه های اصلی دوشنبه عبارتند از موزه ملی تاجیکستان؛ موزه ملی آثار باستانی؛ مرکز اسماعیلی؛ کاخ وحدت؛ دوشنبه که دومین میله پرچم بلند مستقل در جهان است، با ارتفاع ؛ باغ وحش دوشنبه؛ خیابان رودکی، خیابان اصلی پایتخت؛ موزه سازهای موسیقی گرمینج؛ و کتابخانه ملی، بزرگترین کتابخانه در آسیای مرکزی، با ۳٫۱۱ میلیون نسخه کتاب.
در آسیای مرکزی، با ۳٫۱۱ میلیون نسخه کتاب. جمعیت‌شناسی. جمعیت دوشنبه پس از حمله شوروی در دهه ۱۹۲۰ با سرعت زیادی رشد کرد، در طول جنگ داخلی تاجیکستان و ناآرامی‌های فزاینده دهه ۱۹۹۰ کاهش یافت و پس از آن دوره رشد خود را از سر گرفت. در اواسط قرن بیستم، این شهر اکثریت جمعیت روس/اروپای شرقی را داشت، اما پس از جنگ داخلی، بسیاری از روس‌ها این شهر را ترک کردند و جمعیت تاجیک غالب شد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴، در مجموع ۵۳٬۱۱۸ نفر به این شهر مهاجرت کردند. میانگین امید به زندگی در دوشنبه در سال ۲۰۱۴، به‌طور کلی ۷۴٫۱ سال بود
در دوشنبه در سال ۲۰۱۴، به‌طور کلی ۷۴٫۱ سال بود که برای مردان ۷۱٫۹ سال و برای زنان ۷۶٫۳ سال بود. زبان‌های اصلی گفتاری در دوشنبه، دو زبان رسمی، تاجیکی و روسی، همراه با زبان اقلیت ازبکی است که به‌طور گسترده صحبت می‌شود. مذهب. اسلام در قرن هشتم به دوشنبه معرفی شد و امروزه، اکثریت جمعیت شهر پیرو اسلام سنی هستند. یک جامعه کوچک کاتولیک با ۱۲۰ نفر در شهر در کلیسای سنت جوزف وجود دارد. حدود ۳۵۰ یهودی در این کشور وجود دارند که کنیسه آنها در سال ۲۰۰۶ تخریب شد اما در سال ۲۰۰۸ جایگزین شد. در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹، شهردار مهمد
۲۰۰۸ جایگزین شد. در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹، شهردار مهمد سعید عبیدالله‌یف طرح سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی اسلامی را برای به رسمیت شناختن دوشنبه به عنوان پایتخت فرهنگی اسلامی در سال ۲۰۱۰ تأیید کرد. در اکتبر ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور امامعلی رحمان ساخت مسجد مرکزی جدیدی را در دوشنبه آغاز کرد که با هزینه سرمایه‌گذاران قطری ساخته می‌شود. این مسجد جایگزین مسجد حاجی یعقوب فعلی خواهد شد و قرار است بزرگ‌ترین مسجد در آسیای مرکزی شود. ساخت آن در سال ۲۰۱۱ با تاریخ افتتاحیه اصلی در سال ۲۰۱۴ آغاز شد؛ با این حال در فوریه ۲۰۲۱، تاریخ
سال ۲۰۱۴ آغاز شد؛ با این حال در فوریه ۲۰۲۱، تاریخ افتتاحیه تجدیدنظر شده آن به تعویق افتاد. کلیسای ارتدکس روسی یکی دیگر از گروه‌های مذهبی در این شهر است. کلیسای جامع سنت نیکلاس در دوشنبه مرکز عبادت جامعه ارتدکس است. اقتصاد. در سال ۲۰۱۸، تولید ناخالص منطقه‌ای (GRP) دوشنبه ۱۳٬۸۰۸٬۰۰۰٬۰۰۰ سامانی بود که تقریباً معادل ۱٬۵۰۸٬۹۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا با نرخ رشد ۷٫۳٪ بود. این میزان ۲۰٫۱٪ از کل تولید ناخالص داخلی (GDP) تاجیکستان را تشکیل می‌داد. در نیمه اول سال ۲۰۲۰، GRP دوشنبه ۲۰٫۷٪ از GDP کشور بود. میانگین حقوق در شهر
دوشنبه ۲۰٫۷٪ از GDP کشور بود. میانگین حقوق در شهر ۱۴۰۲٫۶۷ سامانی یا $ است. دوشنبه به عنوان مرکز فعالیت‌های مالی جمهوری، در سال ۲۰۰۴ بیش از ۳۰ بانک تجاری را در خود جای داده بود. دوشنبه تجارت بین‌المللی گسترده‌ای دارد. صادرات از دوشنبه در نیمه اول سال ۲۰۱۹ بالغ بر ۸٬۳۴۳٬۲۰۰ دلار بود و گردش کلی تجارت خارجی در سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۳۹۸٬۰۸۰٬۹۰۰ دلار بود. کشورهای عمده‌ای که دوشنبه به آنها صادرات می‌کند عبارتند از ترکیه (۴۲٫۸٪ از کل)، ایران (۲۸٫۰٪)، روسیه (۱۰٫۸٪)، افغانستان (۷٫۳٪)، چین (۱٫۲٪)، لهستان (۱٫۲٪) و سایر
(۷٫۳٪)، چین (۱٫۲٪)، لهستان (۱٫۲٪) و سایر کشورها. در مورد واردات، روسیه ۵۴٫۵٪ از کل، قزاقستان ۱۳٫۵٪، چین ۶٫۸٪، ایتالیا ۳٫۴٪، ترکیه ۲٫۶٪، ترکمنستان ۲٫۵٪، اوکراین ۲٫۱٪، ایران ۱٫۴٪، امارات متحده عربی ۱٫۲٪ و سایر کشورها بقیه را تشکیل می‌دهند. در طول و در دهه پس از حمله شوروی، بیشتر صنایع بر تأمین تقاضای محلی با مواد محلی متمرکز بودند. بسته‌بندی گوشت، تولید صابون، آجر، الوار، نخ ابریشم، چرم، پوشاک و تولید نیروی برق همگی صنایع محلی در آن دوره بودند. در سال ۱۹۳۲، ۷۷۶ کارگر در صنعت مشغول به کار بودند، در حالی که در
کارگر در صنعت مشغول به کار بودند، در حالی که در سال ۱۹۳۸، ۱۲ هزار نفر بودند. در طول جنگ جهانی دوم، صنعت شهر با تصمیم شوروی برای انتقال صنایع به شرق به شهرهایی مانند دوشنبه، به ویژه صنایع سبک مانند نساجی و صنایع غذایی، رشد چشمگیری داشت. تولید صنعتی از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵، ۲٫۵ برابر افزایش یافت. حدود یک سوم نیروی کار صنعتی و کارمندی تاجیکستان در دوشنبه واقع شده است، علیرغم اینکه کمتر از ۱۰ درصد جمعیت تاجیکستان را در خود جای داده است. از ژانویه تا اوت ۲۰۱۹، ۴۵۵ شرکت تولیدی در دوشنبه وجود داشت که به ارزش
۴۵۵ شرکت تولیدی در دوشنبه وجود داشت که به ارزش ۱٬۶۴۴٬۷۴۵٬۴۰۰ سامانی محصول تولید می‌کردند. اکثریت این میزان، ۶۳٫۹٪، از صنایع فرآوری، ۳۴٫۵٪ از برق، آب، گاز و تصفیه هوا و ۱٫۶٪ دیگر از صنایع ساختمانی غیرفلزی بود. این صنعت بیش از ۳۰۰ نوع محصول تولید می‌کند. صادرات از بخش صنعت در این دوره بالغ بر ۱٬۵۳۵٬۵۰۰ دلار بود. محصولات صنعتی اصلی صادر شده از این شهر عبارتند از نخ پنبه، پارچه‌های پنبه‌ای تمام شده، جوراب بافی، محصولات کابلی، محصولات کشاورزی، محصولات تنباکو و تجهیزات تجاری و غیره. صنعت، تا سال ۲۰۱۹، ۲۰۷۴۶ نفر
تجاری و غیره. صنعت، تا سال ۲۰۱۹، ۲۰۷۴۶ نفر را با میانگین حقوق ۱۴۲۸٫۰۲ سامانی استخدام کرده بود. صنایع سبک بالغ‌ترین صنعت در این شهر است که به دلیل وجود مواد اولیه در کشور از آن حمایت می‌شود. برخی از شرکت‌های بزرگ در صنایع سبک عبارتند از ناسوخ که مقادیر زیادی الیاف پنبه را فرآوری می‌کند، چوار و گولیستان که هر دو تولیدکننده پوشاک هستند و نفیسه که تولیدکننده جوراب بافی است. صنایع خدمات تولید الکترونیک، مهندسی صنایع و متالورژی نیز در این جمهوری برجسته هستند. تاجیک‌تکستیلماش که محصولات متنوعی برای کشاورزی و برق
که محصولات متنوعی برای کشاورزی و برق تولید می‌کند و تاجیک‌کابل که تولیدکننده کابل است، دو شرکت شناخته شده از این بخش از اقتصاد هستند. سومون-تاچخیزوت که کالاهای الکترونیکی تولید می‌کند، تورگماش که کالاهایی برای شرکت‌های تجاری تولید می‌کند و کارخانه ولو که محصولات آهنی تولید می‌کند، برخی دیگر از شرکت‌های برجسته در این صنعت هستند. صنایع غذایی نیز با وجود بسیاری از کارخانه‌های شراب‌سازی، دامداری و کارخانه‌های بسته‌بندی گوشت، کنسروسازی و نانواییها در این شهر حضور دارد. صنایع مختلف دیگری نیز در این شهر وجود
حضور دارد. صنایع مختلف دیگری نیز در این شهر وجود دارند. این صنایع شامل صنعت مصالح ساختمانی که سیمان، نفت (با ۳ میدان گازی اصلی) و پلاستیک تولید می‌کند؛ صنعت چوب؛ و صنعت چاپ که ۸۰٪ ظرفیت جمهوری را تشکیل می‌دهد و در سال ۱۹۲۶ آغاز به کار کرد. در سال ۲۰۱۴، بخش خرده‌فروشی در معاملات به ارزش ۲٫۶ میلیارد سامانی دخیل بود. در بخش خدمات، هتل‌ها، رستوران‌ها، غذاخوری‌ها و کافه‌ها خدماتی به ارزش ۲۹۶٫۶ میلیون سامانی فروختند. خدمات پولی شهر در سال ۲۰۱۴ به ۵۶۶۲٫۲ سامانی به ازای هر نفر رسید. دوشنبه پایتخت گردشگری سازمان
به ازای هر نفر رسید. دوشنبه پایتخت گردشگری سازمان همکاری اقتصادی است و بیش از ۴۰ هتل دارد. ساخت ۹ هتل مدرن با ظرفیت بیش از ۱۰۰۰ نفر در حال برنامه‌ریزی است. در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، ابتکارات متعددی مانند عضویت دوشنبه در فدراسیون جهانی شهرهای گردشگری، جشنواره‌های مختلف، قوانین ترویج‌دهنده شهر، یک گالری هنری و تأسیس سال گردشگری و صنایع دستی مردمی در سال ۲۰۱۸ همگی به ترویج صنعت گردشگری کمک کردند. جشنواره تابستانی دوشنبه، یکی دیگر از جشنواره‌های تبلیغ‌شده، به دلیل اتصال به اینترنت قابل توجه است. با این حال، در
اتصال به اینترنت قابل توجه است. با این حال، در مقایسه با بقیه کشور، دوشنبه مقصد گردشگری کم‌طرفدارتری است که تا حدی به دلیل تأسیس نسبتاً جدید و فقدان اهمیت تاریخی آن است. موزه‌های این شهر شامل موزه ملی تاجیکستان که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده است، و موزه گورمینج سازهای موسیقی که شامل سازهای موسیقی پامیری و بدخشانی است. فرهنگ. فرهنگ در دوشنبه، که نخستین بار در دوره حکومت بخارا توسعه یافت، تحت اتحاد جماهیر شوروی رشد کرد، که بسیاری از اولین نهادهای فرهنگی شهر را تأسیس کرد. پس از استقلال، فرهنگ دوشنبه به سمت
را تأسیس کرد. پس از استقلال، فرهنگ دوشنبه به سمت ملی‌گرایی بیشتری رفت. هنرهای نمایشی. در قرن نوزدهم، ششمقام رایج‌ترین ژانر موسیقی در تاجیکستان بود. در حالی که مقامات شوروی آن را "موسیقی ساخته شده برای امیر" نامیدند و سرکوب کردند، در دوران مدرن محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌است. در دوره دوره شوروی، اتحاد جماهیر شوروی توسعه موسیقی در دوشنبه، مکانی با ازدحام فرهنگی کمتر نسبت به کلانشهرهای معمول روسیه، را تشویق کرد. آهنگ‌های انقلابی، مانند مارسیز، ترویج و به زبان تاجیکی ترجمه شدند. انجمن فیلارمونیک تاجیکستان در سال
ترجمه شدند. انجمن فیلارمونیک تاجیکستان در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد؛ امروزه، به نام آکشریف جورایف نامگذاری شده‌است. سرگئی آرتمیویچ بالاسانیان، یک ارمنی، یکی از آهنگسازانی بود که در ابتدا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ به دوشنبه رفت تا جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی را برای جشنواره فرهنگی آینده تاجیکستان که قرار بود در مسکو برگزار شود، آماده کند. او در آنجا خود را "آهنگساز، فعال اجتماعی-موسیقی، فولکلورشناس و آموزگار" توصیف کرد. او همچنین رئیس اتحادیه آهنگسازان تاجیکستان و رهبر هنری خانه اپرا شد. تعداد زیادی از سمفونی‌های
رهبر هنری خانه اپرا شد. تعداد زیادی از سمفونی‌های روسی و اوکراینی در طول جنگ جهانی دوم به دوشنبه منتقل شدند. تئاتر اپرا و باله تاجیک، که ساختمان آن به نام صدرالدین عینی نامگذاری شده و اولین خانه اپرا در دوشنبه بود، در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد. اولین اپرای اجرا شده، اولین اپرا در تاریخ تاجیکستان، قیام واسه بود و جزئیات یک قیام دهقانی در شرق بخارا در اواخر قرن نوزدهم را شرح می‌داد. یکی از خوانندگان برجسته اپرا حنیفه مولویانوا بود. یکی دیگر از موسیقیدانانی که در دوره شوروی به دوشنبه آمد، الکساندر لنسکی، یک
در دوره شوروی به دوشنبه آمد، الکساندر لنسکی، یک مولداویایی بود که در سال ۱۹۳۷ به تاجیکستان آمد. او مدیر هنری تئاتر لاهوتی، مدیر فیلارمونیک تاجیکستان و دبیر اول اتحادیه آهنگسازان تاجیکستان بود. او همچنین اولین اپرای تاجیکی و بسیاری از قطعات ارکسترال را آهنگسازی کرد. یکی دیگر از ارکسترهای دوشنبه، ارکستر اپرا است. ارکستر سمفونیک دولتی تاجیکستان در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد و اولین کنسرت آن در ۹ سپتامبر ۲۰۱۶ برگزار شد. تئاتر اپرا و باله تاجیکستان تا به امروز به فعالیت خود ادامه داده و نشان لنین را دریافت کرده‌است. در
خود ادامه داده و نشان لنین را دریافت کرده‌است. در زمان‌های مختلف، خانه اپرا اپراهایی با مضامین مدرن، تاریخی، ملی، انقلابی و قهرمانانه اجرا کرده‌است. تئاتر اپرا و باله تاجیکستان همچنین اولین باله اجرا شده در دوشنبه را در سال ۱۹۴۱ با عنوان دو گل رز داشت و گروه باله به تدریج در طول زمان رشد کرد. این گروه با فارغ التحصیلان مدرسه رقص لنینگراد و رقصنده‌های باله مانند ملیکه صابرووا بهبود یافت. این تئاتر در سال ۲۰۰۹ بازسازی شد و تا به امروز به فعالیت خود ادامه می‌دهد. دهه ۱۹۲۰ شاهد تولد درام در شهر بود. اولین
می‌دهد. دهه ۱۹۲۰ شاهد تولد درام در شهر بود. اولین تئاتر، تئاتر لاهوتی، در سال ۱۹۲۹ ساخته شد. در دهه ۱۹۳۰، مضامین شوروی مانند مبارزه طبقاتی، مبارزه با گذشته و برابری جنسیتی در نمایشنامه‌ها برجسته بودند. در سال ۱۹۳۵، تئاتر موزیکال تاجیک، که اکنون تئاتر عینی است، ساخته شد. یک گروه کمدی در سال ۱۹۴۴ ایجاد شد و پس از جنگ، هنرمندان جوان بر نمایشنامه‌ها در دوشنبه تأثیر گذاشتند و منجر به ایجاد تئاتر جوانان دولتی تاجیکستان شدند. در ادامه سنت ملی‌گرایانه، آثار کلاسیک تاجیک به نمایشنامه تبدیل شدند. در طول جنگ جهانی