payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در آن‌جا برنامه کمدی اجرا می‌کند می‌گذرد. این که هانس حاضر نمی‌شود عقد خود را به صورت کلیسایی و دفتری با ماری رسما ثبت کند و نیز سرباززدنش از این که بچه‌هایشان را با تربیت کاتولیکی بار خواهند آورد، زمینهٔ اختلاف میان هانس و ماری را ایجاد می‌کند. در این خلال ماری به‌طور فزاینده‌ای از هانس فاصلهٔ عاطفی می‌گیرد و به گروه مذهبی زومرویلد که تسوپفنر هم در آن عضویت دارد نزدیک می‌شود. در حالی که شش سال از رابطهٔ هانس و ماری می‌گذرد و هانس برای حفظ ماری حاضر می‌شود تعهدات مذهبی و قانونی مدنظر ماری را به او بدهد،
تعهدات مذهبی و قانونی مدنظر ماری را به او بدهد، صبح روزی می‌بیند که ماری با نوشتن نامه‌ای او را ترک کرده‌است. هانس تعریف می‌کند که چطور بارها برای ماری نامه نوشته است و تلاش کرده او را برای بازگشت مجاب کند ولی هیچ‌کدام از این نامه‌ها پاسخی دریافت نکرده‌اند. هانس شنیر دلقک، تنها به اتاق خود در بن، پناه برده‌است و چند ساعت شکست‌های زندگی عاطفی و حرفهایش را جمع‌بندی می‌کند تا بعد برود مانند گدایی بر پله‌های ایستگاه راه‌آهن بنشیند و بازگشت ماری، زن محبوبش را که از دست داده‌است و هم امروز باید از سفر ماه عسل به
از دست داده‌است و هم امروز باید از سفر ماه عسل به رم بازگردد، انتظار بکشد (یا به هر حال چنین وانمود کند). داستان در حالی تمام می‌شود که هانس با پودر و روغنی کهنه خودش را گریم می‌کند و با بالشی به عنوان نشست‌گاه و یک گیتار به راه‌‌آهن می‌رود. برای او فقط دو نخ سیگار مانده است که یکی را دود می‌کند و دیگری را در کلاهی کنار خودش می‌گذارد تا رهگذران بدانند علاوه بر پول می‌توانند با سیگار هم به او کمک کنند. دقایقی بعد رهگذری سکه‌ای در کلاه هانس می‌اندازد و هانس به نواختن گیتار و آواز خواندن ادامه می‌دهد. مسائل
به نواختن گیتار و آواز خواندن ادامه می‌دهد. مسائل اجتماعی. ظاهراً، این رمان نمایانگر جامعه آلمان تحت تأثیر هیتلر و سال‌های بعد از جنگ است. این داستان زوایای مختلف جامعه از جمله عقاید سیاسی و مذهبی، مسائل زناشویی، تعارضات بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها، تأثیر جنگ بر خانواده‌ها و بسیاری موارد دیگر در آلمان را نقد می‌کند. کتاب تک‌گویی بلندی، ساخته از «ملاحظات» (یا عقاید) آدمی سرخورده و مایه گرفته از خاطره‌های شخصی است که تنها چند مکالمه تلفنی و ملاقات کوتاه پدر آن را قطع می‌کند. هانس شنیر، برخلاف اکثر شخصیت‌ها
آن را قطع می‌کند. هانس شنیر، برخلاف اکثر شخصیت‌ها در داستان‌های کوتاهی که بل پس از جنگ نوشته‌است، در خانواده‌ای سرمایه دار به دنیا آمده‌است. استعدادش در کار معرکه‌گیری، از او (در دل جامعه‌ای مرفه) انسانی مرتد ساخته‌است. او به نسلی تعلق دارد که اگرچه جوان‌تر از آن بودند که در آخرین دسته‌های هیتلری نام‌نویسی کنند اما در میان شعارهای ناسیونال سوسیالیستی بزرگ شده‌اند. جامعهٔ نو مرفه‌ آلمان غربی که بر ویرانه‌های آلمان نازی بنا شده‌است، در چشم او به‌طور قطع مشکوک است؛ بدان لحاظ که دست‌اندرکاران آن، که همگی
مشکوک است؛ بدان لحاظ که دست‌اندرکاران آن، که همگی کمابیش بدنامند، امروزه به بهای کمی برای خود وجدان راحت خریداری می‌کنند: حتی مادر او رئیس «کمیته‌ای برای نزدیک ساختن نژادها» است. در حال و هوای بازسازی، کاتولیسیسم به اصطلاح «ترقی‌خواه» که در محافل بورژوایی بن خودنمایی می‌کند، در ریاکاری عمومی سهیم است. همه ترشرویی هانس شنیر بر همین کاتولیسیسم متمرکز است؛ وانگهی انگیخته از دلایلی شخصی است: ماری که مدت شش سال همدم او بود، ترکش گفته‌است تا با یکی از همان «کاتولیک‌های متجدد و سرشار از آینده»، که از
همان «کاتولیک‌های متجدد و سرشار از آینده»، که از دست‌اندرکاران جلو صحنه‌است، ازدواج کند. این ریاکاری منزجرکننده خاص افراد آلمان غربی نیست؛ هانس در خلال داستان تعریف می‌کند که چطور وقتی مسئولان فرهنگی آلمان شرقی که می‌دانستند موضوع نمایش‌های هانس شوخی با دستگاه سیاسی، فرهنگی و مذهبی همسایهٔ غربیشان است، او را برای اجرای آن نمایش‌ها به عنوان بخشی از پروپاگاندای سوسیالیستی به کشورشان دعوت می‌کنند و وقتی هانس به آن‌ها می‌گوید که عناصر نمایش او وام گرفته از مناسبات اجتماعی و فرهنگی محل اجرای نمایش است و لذا
اجتماعی و فرهنگی محل اجرای نمایش است و لذا مایل است که با خود فضای آلمان شرقی شوخی کند، مسئولان فرهنگی خشمگین شده و عذر او را می‌خواهند. شنیر مدعی است که رنگ و روغن «صادقانه» چهره معرکه‌گیر را در برابر ریاکاری اجتماعی قرار می‌دهد. اما، دهن کجی دلقک، که با طرز پاسخی زیباشناختی اخلاقی شکل می‌گیرد، مضحک است. مؤخره عجیب و غریبی که طی آن هانس شنیر ورشکستگی خود را با خوش‌رویی به نمایش درمی‌آورد، تصویری حاکی از تسلیم و رضا از هنرمند به دست می‌دهد؛ و آخرین کلام رمان می‌گوید که، با این حال، «به آواز خواندن ادامه
می‌گوید که، با این حال، «به آواز خواندن ادامه داد». عقاید یک دلقک به حق رمان پایان عصر آدناوئر صدر اعظم آلمان است. بل می‌خواست بر روی نقش کلیسای کاتولیک روم تمرکز کند تا تأثیر آن بر اروپا را نشان دهد. به‌علاوه اخلاقیات و سیاست آن زمان را نشان داد: کلیسا رابطهٔ بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها را محدود ساخت و جامعهٔ آلمان را در زمرهٔ گروه‌های مذهبی دسته‌بندی کرد. اگرچه در این رمان، پروتستان‌ها به عنوان افرادی ثروتمندتر نمایش داده می‌شوند، اما بل نشان می‌دهد که جامعه، به ویژه ازنظر در مسائل سیاسی و اخلاقی،
که جامعه، به ویژه ازنظر در مسائل سیاسی و اخلاقی، عمدتاً تحت تأثیر کاتولیک‌ها بوده‌است. شخصیت اول داستان، یعنی هانس، از هیچ یک از این دو گروه سودی نمی‌برد. او به گفته خودش یک لامذهب و به تعبیر معشوقه‌اش، ماری، یک «لاادری» است، اما لامذهبی که اقوامی هم کاتولیک و هم پروتستان دارد و در مراسم‌های هردو مذهب شرکت می‌کند (اگرچه عقایدی کاملاً متفاوت با هر دو طرف دارد). حتی با این‌که اجرای موفقی در هنر دلقکی دارد، کارش مورد تأیید گروه‌های سیاسی نیست؛ ولی بعد از آسیب دیدن زانوی چپش، نمی‌تواند به خوبی گذشته اجرا داشته
زانوی چپش، نمی‌تواند به خوبی گذشته اجرا داشته باشد. در پایان، آن دوران را اینگونه توصیف می‌کند: «اگر دوران ما شایسته نامی باشد، باید نامش را عصر فحشا نامید.» اختلاف ها و دوگانگی ها. در داستان‌ها تعارضاتی دیده می‌شود؛ اما نویسنده قصد داشته به جای جامعه، بیشتر بر روی شخصیت‌های داستان تمرکز کند. درواقع، این جامعه یا به زبانی دقیق تر، مذهب بود که باعث رفتن معشوقهٔ هانس بعنوانی زنی کاتولیک شد. به علاوه، این رمان نشان می‌دهد که تنها یک مجوز مکتوب، ازدواج یک زوج را قطعی می‌کند. دومین تعارض مهم این کتاب، شخصیت
را قطعی می‌کند. دومین تعارض مهم این کتاب، شخصیت هانس دربرابر خودش می‌باشد. هانس یک ایدئولوژی مشخص دربارهٔ زندگی دارد. اما بعد از رفتن ماری، او درمانده می‌شود. با خودش حرف می‌زند و از نظر روانی، بیمار می‌شود. برای مثال، وقتی می‌خواهد خودش را گریم کند، چند دقیقه در آینه به خودش زل می‌زند و فکر می‌کند آن شخص، کس دیگری است و دچار نوعی فوبیا می‌شود. جدا از این، او به راحتی می‌تواند پیشنهاد پدرش را بپذیرد یا به دوستی برادرش، لئو، با تروپسفنر اهمیت چندانی ندهد اما به خودش وفادار است و عقایدش را بخاطر پول
ندهد اما به خودش وفادار است و عقایدش را بخاطر پول نمی‌فروشد. در این زمان، هانس با تسوپفنر و حتی ماری دچار تعارض می‌شود. به‌علاوه، بخاطر مسائل مالی و گذشته، تعارضاتی با پدر و برادرش نیز دارد. از سوی دیگر در داستان اشاره می‌شود که ماری دو مرتبه سقط جنین داشته‌است و ظاهراً بدون آن که هانس مشکلی تناسلی داشته باشد، رحم ماری نمی‌تواند جنین را نگه دارد. ولی هانس در کابوس‌هایی که از زندگی مشترک ماری با تسوپفنر می‌بیند، آن‌ها را صاحب فرزند تصور می‌کند. البته تمام این‌ها با توجه به این که راوی در ابتدای داستان اشاره
با توجه به این که راوی در ابتدای داستان اشاره می‌کند که بعد از این که ماری او را ترک کرده‌است، مالیخولیا در او پیشرفت کرده‌است، قابل توجیه است. انتشار در ایران. چاپ‌های اول، دوم و سوم این کتاب در ایران قبل از انقلاب اسلامی به ترتیب در سال‌های ۱۳۴۹، ۱۳۵۳ و ۱۳۵۷ با ترجمهٔ شریف لنکرانی توسط شرکت سهامی کتاب‌های جیبی صورت گرفت. بعد از انقلاب اسلامی در ایران، مؤسسات نشری دیگری ترجمهٔ شریف لنکرانی را انتشار دادند که از جملهٔ آن‌ها موسسه انتشاراتی امیرکبیر است. همچنین ترجمهٔ محمد اسماعیل‌زاده از این اثر توسط نشر
ترجمهٔ محمد اسماعیل‌زاده از این اثر توسط نشر چشمه منتشر گردیده است. واکنش‌ها. بعد از انتشار کتاب در سال ۱۹۶۳، بخاطر نگاه منفی آن به کلیسای کاتولیک، بین مطبوعات بحث و جدل درگرفت. دیدگاه آزاداندیش بل راجع به مذهب و مسائل اجتماعی خشم محافظه کاران را در آلمان برانگیخت. حتی در سال ۱۹۷۲، مطبوعات محافظه کار جایزه نوبل بل را مورد حمله قرار دادند و بیان کردند که این جایزه تنها به «رادیکال‌های چپ و لیبرال‌ها» اعطا شده‌است.
محمدحسن «بیوک» معیری با تخلص رهی از غزلسرایان معاصر ایران و از ترانه‌سرایان و تصنیف‌سرایان به‌نام بود. از ترانه‌های سروده شده توسط وی می‌توان «شد خزان»، «شب جدایی»، «کاروان»، «مرغ حق» و «من از روز ازل» را نام برد. او از دودمان معیرالممالک بود که از زمان نادر شاه افشار وزیر ضرابخانه و خزانه دار بوده‌اند تا زمان قاجار. جد اعلای او از روستای ابرسج از بخش بسطام شهرستان شاهرود بوده‌است. زندگی. محمدحسن «بیوک» معیری فرزند محمدحسن‌خان مؤیدخلوت و نوهٔ دوستعلی‌خان نظام‌الدوله در دهم اردیبهشت ۱۲۸۸ خورشیدی در تهران چشم
در دهم اردیبهشت ۱۲۸۸ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدرش قبل از تولد رهی درگذشته بود. نیاکان او از عهد نادری تا اواخر عصر قاجار عهده‌دار مسئولیت‌های خطیری در امور کشوری بودند. هنر نیز در این خاندان مورثی بود. فروغی بسطامی غزلسرای مشهور عهد ناصری، از خانواده رهی برخاسته بود. رهی معیری تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان برد؛ آنگاه وارد خدمت دولتی شد و در مشاغلی چند خدمت کرد. از سال ۱۳۲۲ به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر - وزارت صنایع - منصوب شد. رهی پس از بازنشستگی نیز در
صنایع - منصوب شد. رهی پس از بازنشستگی نیز در کتابخانه سلطنتی مشغول به کار بود. رهی از اوان کودکی به شعر و موسیقی و نقاشی دلبستگی فراوان داشت و در این هنرها بهره‌ای به سزا یافت. در مصاحبه تقی روحانی با رهی معیری و مرتضی خان محجوبی در سال ۱۳۳۹، وی فرمود: " من در همه انواع و اقسام شعر از قبیل قصیده، غزل، مثنوی، رباعی آثاری دارم، ولی در بین انواع شعر به غزل علاقه بیشتری دارم، چون در این لباس آدم بهتر می‌تواند احساسات و عواطف عاشقانه‌اش را بیان بکند و من اولین شعر خودم را در سیزده سالگی یعنی در سی و هشت سال پیش
خودم را در سیزده سالگی یعنی در سی و هشت سال پیش ساختم." هفده سال بیش نداشت که اولین رباعی خود را سرود: در آغاز شاعری، در انجمن ادبی حکیم نظامی که به ریاست حسن وحید دستگردی تشکیل می‌شد شرکت جست و از اعضای مؤثر و فعال آن بود و نیز در انجمن ادبی فرهنگستان از اعضای مؤسس و برجسته آن به‌شمار می‌رفت. رهی همچنین در انجمن موسیقی ایران عضویت داشت. اشعار رهی در بیشتر روزنامه‌ها و مجلات ادبی نشر یافت و آثار سیاسی، فکاهی و انتقادی او در روزنامه باباشمل و مجله تهران مصور چاپ می‌شد. در شعرهای فکاهی و انتقادی از نام
مصور چاپ می‌شد. در شعرهای فکاهی و انتقادی از نام مستعار «زاغچه»، «شاه پریون»، «گوشه‌گیر» و «حق گو» استفاده می‌کرد. رهی معیری در سال‌های آخر عمر در برنامه گل‌های رنگارنگ رادیو، در انتخاب شعر با داوود پیرنیا همکاری داشت و پس از او نیز تا پایان زندگی آن برنامه را سرپرستی می‌کرد. رهی در همان سال‌ها سفرهایی به خارج از ایران داشت از جمله: سفر به ترکیه در سال ۱۳۳۶، سفر به اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۳۳۷ برای شرکت در جشن انقلاب کبیر، سفر به ایتالیا و فرانسه در سال ۱۳۳۸ و دو بار سفر به افغانستان، یک بار در سال ۱۳۴۱
و دو بار سفر به افغانستان، یک بار در سال ۱۳۴۱ برای شرکت در مراسم یادبود نهصدمین سال درگذشت خواجه عبدالله انصاری و دیگر در سال ۱۳۴۵. عزیمت به انگلستان در سال ۱۳۴۶ برای عمل جراحی، آخرین سفر معیری بود. رهی معیری در سال ۱۳۴۷ خورشیدی در تهران بر اثر سرطان در ۵۹ سالگی درگذشت. او در گورستان ظهیرالدوله شمیران به خاک سپرده شده‌است. آثار. مجموعه‌ای از اشعار رهی معیری با عنوان "سایه عمر" در سال ۱۳۴۵ به چاپ رسید. مدیر انتشارات امیرکبیر که ناشر این کتاب بود می‌گوید: با اینکه مجموعه اشعار او از نشریات مختلف قابل
با اینکه مجموعه اشعار او از نشریات مختلف قابل جمع‌آوری بود، اما رهی اصرار داشت تا خود این کار را انجام دهد تا هم آنها را تصحیح و بازخوانی کند و نیز تنها اشعاری که با ارزش و ماندنی می‌داند را دست‌چین نماید. او در این کار وسواس زیادی داشت و این کار بعد از قرارداد، بیش از دو سال به طول انجامید و اصلاحات او حتی زمانی که کتاب زیر چاپ بود ادامه داشت. پس از درگذشت رهی تنها وارث او برادرش بود که سرهنگ ارتش بود. او اصرار داشت که بقیه اشعار رهی هم چاپ شود. مدیر امیرکبیر می‌گوید به او گفتم برادرتان مایل نبودند بقیه
می‌گوید به او گفتم برادرتان مایل نبودند بقیه این اشعار چاپ شود و او دوست نداشت مردم او را مداح دربار و یا ترانه‌ساز کوچه‌بازاری بدانند، اما او نپذیرفت چون این کار را خیانت به رهی معیری می‌دانست و بعد از اینکه درخواستش توسط انتشارات امیرکبیر رد شد، آن مجموعه را با عنوان "آزاده" در سال ۱۳۴۸ توسط ناشر دیگری چاپ کرد. رهی بی‌تردید یکی از چند چهره ممتاز غزل‌سرای معاصر است. سخن او تحت تأثیر شاعرانی چون سعدی، حافظ، مولوی، صائب و گاه مسعود سعد سلمان و نظامی است؛ اما دلبستگی و توجه بیشتر او به زبان سعدی است. این عشق
دلبستگی و توجه بیشتر او به زبان سعدی است. این عشق و شیفتگی به سعدی سخنش را از رنگ و بوی شیوه استاد برخوردار کرده‌است، و حتی گفته‌اند که همان سادگی و روانی و طراوت غزل‌های سعدی را از بیشتر غزل‌های او می‌توان دریافت. گاه‌گاه تخیلات دقیق و اندیشه‌های لطیف او شعر صائب و کلیم و حزین و دیگر شاعران شیوه اصفهانی را به یاد می‌آورد و در همان لحظه زبان شسته و یک‌دست او از شاعری به شیوه عراقی سخن می‌گوید. رنگ عاشقانه غزل رهی، با این زبان شسته و مضامین لطیف تقریباً عامل اصلی اهمیت کار اوست، زیرا جمع میان سه عنصر اصلی
اصلی اهمیت کار اوست، زیرا جمع میان سه عنصر اصلی شعر - آن هم غزل- از کارهای دشوار است. از شعرهای معروف او، خزان عشق (به عبارتی همان تصنیف مشهور «شد خزان گلشن آشنایی» که بدیع‌زاده آن را در دستگاه همایون اجرا کرد)، نوای نی، دارم شب و روز، شب جدایی، یار رمیده، یاد ایام، بهار، کاروان، مرغ حق است. یکی از اشعار زیبا و معروف او خلقت زن است که در مذمت زنان سروده شده‌است. گزیده‌ای از این شعر در ادامه آورده شده‌است. شعر خلقت زن.
محمّد هدایت نوری (زادهٔ – درگذشتهٔ ) آموزگار آواز و خواننده ایرانی بود. از مشهورترین آهنگ‌های وی می‌توان به جان مریم، کهکشان عشق سرزمین محبوب من و ایران ایران اشاره کرد. زندگی. محمّد نوری در ۱ دیِ ۱۳۰۸ در رشت زاده شد. محمد نوری فارغ‌التحصیل هنرستان تئاتر، زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران، و مبانی تئاتر از دانشکدهٔ علوم اجتماعی بود. دهه ۱۳۲۰ (خورشیدی) دوران آغاز نوعی تفکر در شعر و موسیقی آوازی درمیان مردم ایران، به‌ویژه نسل جوان بود که بخشی را می‌توان متأثر از نشر و پخش وسیع‌تر موسیقی علمی و آثار
متأثر از نشر و پخش وسیع‌تر موسیقی علمی و آثار فولکلور کشورهای جهان از طریق رادیو و صفحات گرامافون دانست. محمد نوری در همین سال‌ها (سنین نوجوانی) با خواندن اشعار نوینی که بر روی نغمه‌های روز کشورهای غربی و برخی قطعات کلاسیکِ آوازی سروده شده‌بود، کار خوانندگی را آغاز کرد. ناصر حسینی، افسر موسیقیدان ارتش ایران از مشوقان محمد نوری بوده است. نوری در کنار تحصیل در رشته ادبیات زبان انگلیسی و رشته نمایش، آواز ایرانی را نزد اسماعیل مهرتاش آموخت. پس از آن نزد استادان هنرستان عالی موسیقی، سیروس شهردار و فریدون فرزانه
هنرستان عالی موسیقی، سیروس شهردار و فریدون فرزانه و مصطفی کمال پورتراب رفت و از آن‌ها تئوری موسیقی، سلفژ و نوازندگی پیانو را فراگرفت. آواز کلاسیک را نزد اولین باغچه‌بان و فاخره صبا آموخته و شیوه آوازی خود را با تأثیر از استادانی چون حسین اصلانی و ناصر حسینی پیدا کرد و رفته رفته به شیوه منحصر به فرد خود دست یافت. محمد نوری پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و پس از مدتی سکوت، فعالیت هنری خود را با آلبوم "در شب سرد زمستانی" همراه با فریبرز لاچینی و احمدرضا احمدی در سال ۱۳۶۸ از سر گرفت. این همکاری بعدها با آلبوم
در سال ۱۳۶۸ از سر گرفت. این همکاری بعدها با آلبوم «"آوازهای سرزمین خورشید»" ادامه یافت. محمد نوری طی پنج دهه بیش از سیصد قطعهٔ آوازی اجرا کرد. او همچنین به نوشتن و ترجمهٔ مقالات و سرودن اشعاری برای ترانه پرداخت. محمد نوری در سال‌های پایانی عمر چند اجرا به نفع بیماران خاص داشت. وی ترانه‌های زیادی با تم میهنی اجرا کرد. یکی از مهم‌ترین و معروف‌ترین ترانه‌های وی، جان مریم نام دارد که آهنگ آن از ساخته‌های کامبیز مژدهی است. جوایز و بزرگداشت‌ها. محمد نوری برنده جایزه خورشید طلایی (۵۰ سال صدای متفاوت و ماندگار) در
خورشید طلایی (۵۰ سال صدای متفاوت و ماندگار) در سال ۱۳۷۸ از جشنواره مهر، و دارای مدرک درجه یک هنری از شورای عالی ارزیابی کشور و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. وی در سال ۱۳۸۵ از سوی سازمان صدا و سیما به عنوان چهرهٔ ماندگار برگزیده شد. دیدگاه. محمد نوری موسیقی را زبانی جهانی و از آنِ همه اقوام و ملت‌های روی زمین می‌دانست و از همین رو به اقتباس و الهام از هنر کلاسیک غرب معتقد بود. درگذشت. محمد نوری پس از سال‌ها مبارزه با بیماری سرطان و وخامت وضعیت جسمانی در شامگاه شنبه ۹ مرداد ۱۳۸۹ در بیمارستان جم در تهران
شامگاه شنبه ۹ مرداد ۱۳۸۹ در بیمارستان جم در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پیوند به بیرون. اجرای محمد نوری در جشن سه‌سالگی مجلۀ بخارا
اتحاد محاکم اسلامی () یک سازمان حقوقی و سیاسی بود که توسط دادگاه‌های شریعت مستقر در موگادیشو در اوایل دهه ۲۰۰۰، برای مبارزه با بی‌قانونی ناشی از جنگ داخلی سومالی تأسیس شد. در اواسط تا اواخر سال ۲۰۰۶، دادگاه‌های اسلامی، نفوذ خود را گسترش دادند و به دولت دفاکتوی بیشتر مناطق جنوبی سومالی تبدیل شدند. نقش کشورهای خارجی در سومالی. کشورهای زیادی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم در نارامیها و دخالت در امور داخلی سومالی نقش دارند. به طوری که بعضی کشورها مانند اتیوپی که با سومالی دارای مرز مشترک است از دولت مرکزی سومالی
سومالی دارای مرز مشترک است از دولت مرکزی سومالی که ضعیف و وابسته به بیگانگان است حمایت می‌کنند و از آن طرف کشورهای مسلمان زیادی از جمله اریتره، عربستان سعودی، مصر، لیبی و ایران از اسلام‌گرایان سومالی حمایت می‌کنند. جنگ اتحاد محاکم اسلامی با اتیوپی. اتحاد محاکم اسلامی در اوایل دی‌ماه ۱۳۸۵ به خاطر حمایت نظامی وسیع کشور همسایه اتیوپی از دولت انتقالی سومالی به این کشور اعلان جنگ داد و در مقابل اتیوپی رسماً به خاک سومالی حمله‌ور شد و حمله همه‌جانبه نظامی ای را آغاز کرد. جستارهای وابسته. جنگ در سومالی
ای را آغاز کرد. جستارهای وابسته. جنگ در سومالی (۲۰۰۶–۲۰۰۹)
دواِین داگلاس جانسون (؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۷۲) که با نام د راک () نیز شناخته می‌شود، بازیگر و کشتی‌گیر حرفه‌ای پیشین کانادایی-آمریکایی است. او یکی از برترین ستارگان تاریخ کشتی حرفه‌ای به‌شمار می‌رود که در طول فعالیت‌اش در دبلیودبلیوئی به قهرمانی‌های گوناگون دست پیدا کرد. او همچنین یکی از موفق‌ترین و پردرآمدترین بازیگران جهان است، به گونه‌ای که فیلم‌های او در سراسر جهان بیش از ۱۲٫۵ میلیارد دلار فروش داشته است. جانسون در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ از سوی مجله "تایم" به عنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار جهان معرفی شد.
عنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار جهان معرفی شد. جانسون در دانشگاه میامی، فوتبال آمریکایی را فراگرفت و در یک دوره مسابقات ملی برنده شد، سپس در تیمی در لیگ برتر بازی کرد. او در سال ۱۹۹۵ لیسانس خود را در رشته جرم‌شناسی و فیزیولوژی از دانشگاه میامی دریافت کرد و فارغ‌التحصیل شد. هنگامی که از تیم دانشگاهی فوتبال آمریکایی اخراج شد، در سال ۱۹۹۶ به تمرین کشتی کچ روی آورد. در سال ۱۹۹۷ او مانند پدرش راکی جانسون به یک کشتی‌گیر حرفه‌ای تبدیل شد. جانسون اولین قهرمانی خود را در دبلیو. دبلیو. ای در ۱۹۹۸ کسب کرد. او تا
خود را در دبلیو. دبلیو. ای در ۱۹۹۸ کسب کرد. او تا ۲۰۰۴ در این رشته فعالیت کرد و پس از چند سال دوری، در ۲۰۱۱ بار دیگر در دبلیودبلیوئی به رقابت پرداخت. او هنگام کناره‌گیری از این رشته در ۲۰۱۹، دو قهرمانی قاره‌ای، دو قهرمانی تگ تیم جهان و ۱۰ قهرمانی انفرادی جهان را به دست آورد. جانسون از سال ۱۹۹۹ به حرفه بازیگری در سینمای هالیوود و تلویزیون روی آورد. فیلم‌هایی مانند "پادشاه عقرب"، "سربلند (۲۰۰۴)" و "مختصر و مفید" او را به عنوان یک بازیگر به شهرت رساند. از دیگر فیلم‌های معروف و موفق او "نقشه بازی"، "اسمارت را
فیلم‌های معروف و موفق او "نقشه بازی"، "اسمارت را بگیر"، "مسابقه تا کوه جادوگران"، "پری دندان"، "سریع‌تر"، "سریع و خشمگین ۵" و دنباله‌هایش"۶" و "۷"، '، "هرکول"، '، ' و '، "رمپیج"، "آسمان خراش" و "هابز و شاو" هستند. او همچنین مجموعه "فوتبالیست‌ها" را برای شبکهٔ اچ‌بی‌او تولید کرد که درآن مجموعه به ایفای نقش نیز پرداخته است. این مجموعه تلویزیونی کمدی که در پنج فصل پخش شده است، یکی از پربیننده‌ترین‌های اچ‌بی‌او در سال‌های اخیر است. کشتی کج. جانسون پس از ترک فوتبال آمریکایی، در سال ۱۹۹۶ در چند مسابقه فدراسیون
آمریکایی، در سال ۱۹۹۶ در چند مسابقه فدراسیون کشتی دبلیو دبلیو ای حاضر شد و قراردادی را امضا کرد. پس از آن تصمیم گرفت کشتی کج را به صورت جدی و حرفه ای دنبال کند. همه خانواده جانسون کشتی‌کج کار بودند از جمله پدر و پدر بزرگ و دایی‌هایش و عموهایش. ورود به عرصه سینما. او در سال ۲۰۰۱ در اولین فیلم خود باعنوان بازگشت مومیایی ظاهر شد و موفقیت او در این فیلم باعث شد تا دومین فیلم خود یعنی پادشاه عقرب را بازی کند. جانسون به خاطر دریافت دستمزد ۵/۵ میلیون دلاری برای حضور در این فیلم، رکورد بالاترین دستمزد برای اولین
در این فیلم، رکورد بالاترین دستمزد برای اولین حضور در یک فیلم را شکست و این رکورد در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسید. فیلم‌های معروف او عبارت اند از: هرکول، سن آندریاس، سریع و خشمگین ۸، اطلاعات مرکزی، گارد ساحلی و . گفتنی است جانسون با دریافت ۶۴/۵ میلیون دلار دستمزد در سال ۲۰۱۶ از سوی مجله فوربز گران‌ترین بازیگر جهان شناخته می‌شود. مجموع فروش گیشه تمام فیلم‌های او تقریباً ۹ میلیارد دلار برآورد شده که متوسط فروش هر فیلم اخیرش از سال ۲۰۱۵ تا کنون به ۶۰۰ میلیون دلار می‌رسد. در رسانه. پس از ورود به حرفه
میلیون دلار می‌رسد. در رسانه. پس از ورود به حرفه بازیگری، دواین جانسون توانست بیش از پیش محبوبیت کسب کند به طوری که او هم‌اکنون در اکانت اینستاگرام خود ۳۲۵ میلیون فالوور (دنبال‌کننده) دارد. مجله فوربز در سال ۲۰۱۳ در لیست سالانه قدرتمندترین افراد مشهور، جانسون را در رتبه ۲۵ ام ذکر کرد و سال ۲۰۱۶ لیست سالانه تایم ۱۰۰ او را بانفوذترین فرد جهان نامید و همچنین، مجله عضله و تناسب اندام از او به عنوان «مرد قرن» یاد کرده است. دواین جانسون دارای رکورد بیشترین سلفی با طرفدارانش می‌باشد چراکه او در خلال اکران فیلم
با طرفدارانش می‌باشد چراکه او در خلال اکران فیلم «سن اندریاس» در ۳ دقیقه بیش از ۱۰۵ سلفی با طرفدارانش انداخت و همان سال این رکورد در گینس ثبت شد. سیاست. دواین جانسون در حزب جمهوری‌خواه ثبت نام کرد اما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به باراک اوباما نامزد حزب دموکرات رای داد. او اکنون از لحاظ سیاسی مستقل است و در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا اظهار داشت که به نامزد هیچ حزبی رای نخواهد داد. در سال ۲۰۱۶ خبرهایی مبنی بر نامزد شدن دواین جانسون برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا منتشر شد و
برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا منتشر شد و جانسون آن را تأیید کرده بود اما پس از چند ماه اعلام کرد که منصرف شده و برای انتخابات آینده اقدام نخواهد کرد. جانسون در این رابطه افزود که ممکن است نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ شود و سازمانی با عنوان «راک را پیش ببر» تأسیس کرده تا بتواند با کمیسیون انتخابات فدرال همکاری کند. دیدگاه ها. دواین جانسون در صفحه شخصی خود در مورد جنایات جنگی اسرائیل نوشت: من شرارت‌های زیادی را در فیلمنامه‌های هالیوود دیده‌ام، اما هیچ‌کدام با آنچه اسرائیل در غزه انجام می‌دهد
اما هیچ‌کدام با آنچه اسرائیل در غزه انجام می‌دهد قابل مقایسه نیست. ثروت. جانسون بارها در فهرست پردرآمدهای هالیوود قرار گرفته و ثروت تجمیع شده از بازی در فیلم‌ها یا حضور در شوهای کشتی کج مثل راو و اسمک داون او را به یکی از ثروتمندترین چهره‌ها تبدیل کرده است. در سال ۲۰۱۸ نام دواین جانسون در لیست ۱۰۰ ستاره ثروتمند فوربز قرار گرفت و به عنوان پنجمین چهره پردرآمد بعد از جودیث شایندلن، کایلی جنر، جرج کلونی و فلوید می‌ودر شناخته شد. در سال ۲۰۲۰ در همان لیست جانسون دهمین ستاره پردرآمد شناخته شد. ارزش خالص
جانسون دهمین ستاره پردرآمد شناخته شد. ارزش خالص دارایی‌های او در سال ۲۰۲۲ میلادی حدود ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شد. شرکت فیلمسازی. جانسون به همراه همسر سابقش دنی گارسیا یک استودیوی فیلم به نام seven bucks productions که در لغت به معنی هفت دلار است را اداره می‌کند که اکثراً پروژه‌های خودش را تولید می‌کند. جانسون در مصاحبه ای با مجله آمریکایی اسکوایر دربارهٔ دلیل این نام‌گذاری گفت: این به زمانی برمی‌گردد که از کالگاری استامپدِر لیگ فوتبال کانادا اخراج شدم و در آن شرایط سخت فقط هفت دلار در جیبم مانده بود. لیگ
آن شرایط سخت فقط هفت دلار در جیبم مانده بود. لیگ فوتبال آمریکایی XFL. در سال ۲۰۲۰ لیگ فوتبال آمریکایی ایکس. اف. ال درپی توقف بازی‌های فصلش به دلیل شیوع ویروس کرونا اعلام ورشکستگی کرد. دواین جانسون به همراه دنی گارسیا و گری کاردینال با هزینه ۱۵ میلیون دلار این لیگ را خریداری کردند. هشت تیم در این لیگ به رقابت می‌پردازند و تاکنون مخاطبان زیادی را به خود جذب کرده‌اند. فعالیت‌های نیکوکاری. جانسون درسال ۲۰۰۶ یک موسسه خیریه به نام بنیاد دواین جانسون تأسیس کرد که هدف آن کمک به مبتلایان کودک به بیماری‌های لاعلاج
هدف آن کمک به مبتلایان کودک به بیماری‌های لاعلاج بود. در ۲ اکتبر ۲۰۰۷ دواین جانسون و همسر سابقش دنی گارسیا، یک میلیون دلار به منظور نوسازی امکانات به دانشگاه میامی اهدا کردند. در پی توفند هاروی در سال ۲۰۱۷ او ۲۵۰ هزار دلار به منظور امدادرسانی اهدا کرد. زندگی شخصی. جانسون در ۳ مه ۱۹۹۷ با دنی گارسیا ازدواج کرد. دختر آن‌ها سیمون در اوت ۲۰۰۱ به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۷ دواین جانسون و دنی گارسیا از هم جدا شدند. بعد از آن در سال ۲۰۱۹ جانسون با لورن هاشیان (دختر سیب هاشیان، درامر گروه راک بوستون) ازدواج کرد که حاصل
هاشیان، درامر گروه راک بوستون) ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر بود. در ۲۰۱۴ جانسون خانه‌ای در ساوت‌وست رنچز واقع در ایالت فلوریدا و یک خانه در لس آنجلس کالیفرنیا خریداری کرد. وی همچنین صاحب یک مزرعه در ویرجینیا است. در ۲۰۲۰ دواین جانسون اعلام کرد دخترش سیمون آموزش کشتی‌کج را در مراکز دبلیودبلیوای آغاز کرده و با این شرکت قرارداد بسته است.
شمس‌آباد (مجیدیه شمالی) نام محله ای است که در شمال شرقی شهر تهران و در ناحیه ۲ در منطقه ۴ واقع شده‌است. این محله طی تقسیمات شهرداری و شورای شهر تهران در سال ۱۳۸۷ از شمال به بزرگراه شهید زین الدین، از جنوب به بزرگراه رسالت، از شرق به بزرگراه امام علی و از سمت غرب به خیابان استاد حسن بنا ختم می‌شود و به نام شمس‌آباد-مجیدیه نام گذاری شد. با توجه به سرشماری سال ۱۳۸۵ محله شمس‌آباد-مجیدیه ۵۵٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد. تاریخچه شمس‌آباد. محله شمس‌آباد تا قبل از سال ۱۳۸۷ یک محله مستقل بود و تعداد ۳۷٬۶۶۵ نفر جمعیت را در خود
محله مستقل بود و تعداد ۳۷٬۶۶۵ نفر جمعیت را در خود جای می‌داد که از شمال به بزرگراه همت (پیچ شمس‌آباد) و از جنوب به بلوار کاووسی (بلوار بیژن)، از شرق به خیابان شهید کرد و خیابان هدایتی (کرمان شمالی) و از غرب به خیابان استادحسن بنا محدود می‌شد. محله شمس‌آباد در ابتدا در مالکیت عین‌الدوله بود. منوچهر ستوده در جلد دوم جغرافیای تاریخی شمیران، شمس‌آباد را این گونه توصیف می‌کند: «املاک این سه دهکده [مبارک‌آباد، لویزان، شمس‌آباد] متعلق به عین الدوله بود و قصد فروش داشت. رضاخانِ هروی بصیرالدوله به خیال خرید افتاد