payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آلبوم «ارباب واقعیت» را منتشر کردند که آهنگ‌های ماندگاری همچون "فرزندان گور"، "ورای ابدیت" و "بسوی خلأ" همه از این آلبوم هستند. در سال ۱۹۷۲ آلبوم «جلد چهارم» منتشر شد. سال ۱۹۷۳ بلک سبث با همکاری ریک وِیکمن (به انگلیسی: Rick Wakeman) نوازندهٔ کیبورد از گروه یس، آلبوم «سبث خونخوار» را منتشر کردند که هم از نظر اشعار و موسیقی آلبومی قوی و ماندگار بود. در این آلبوم توانایی گیزر باتلر در سرودن اشعار عمیق مشاهده می‌شود که یکی از عوامل بالابرندهٔ کیفیت یک کار متال است. این ترکیب گروه تا سال ۱۹۷۸ پایدار ماند. در
است. این ترکیب گروه تا سال ۱۹۷۸ پایدار ماند. در این فاصله گروه سه آلبوم دیگر منتشر کرد که از آن جمله می‌توان به آلبوم «خرابکاری» (۱۹۷۵) اشاره کرد که آهنگ "ناخوشی"، "نماد گیتی" از این آلبوم است. در سال ۱۹۷۹ آزی آزبورن از گروه جدا شد تا به‌صورت تنها فعالیت کند. گروه او در دههٔ هشتاد تبدیل به موفق‌ترین گروه‌های هوی متال شد. جانشین آزبورن در بلک سبث، رانی جیمز دیو، خواننده نامی گروه رینبو بود. او با آمدنش توانست گروه را به‌روز کند و با ارائه ایده‌های نو، سطح کار گروه را که در انتهای دههٔ هفتاد افت پیدا کرده
کار گروه را که در انتهای دههٔ هفتاد افت پیدا کرده بود، ارتقا ببخشد. دههٔ هشتاد و نود. در سال ۱۹۸۰ با انتشار آلبوم «بهشت و دوزخ» بلک سبث دوباره به صف گروه‌های طراز اول متال دنیا بازگشت. آهنگ‌های سطح بالایی چون "شوالیه‌های نئونی"، "بهشت و دوزخ" و "بچه‌های دریا" شاهدی بر اعتبار و قابلیت این پیشتازان هوی متال در رقابت با گروه‌های جوان نوظهور این سبک بود. سال ۱۹۸۲، گروه یک آلبوم دوتایی از اجراهای زنده خود در تورهای دو آلبوم قبلی منتشر کرد. بعد از انتشار این آلبوم، رانی جیمز دیو از گروه اخراج شد. از این زمان تا
رانی جیمز دیو از گروه اخراج شد. از این زمان تا اوایل دههٔ نود گروه ترکیب‌های متفاوتی را به خود دید. در ابتدای دههٔ نود ۱۹۹۴ آلبومی با نام «ان‌آی‌بی» یا "پیدایش در تاریکی" که هم نام یکی از آهنگ‌های آلبوم اول یا N.I.B گروه بلک سبث را اجرا کردند. این آلبوم بزرگداشت و ادای دینی بود به پدیدآورندگان موسیقی هوی متال. آخرین آلبوم بلک سبث در دههٔ ۹۰، آلبوم موفق «ممنوع» (۱۹۹۶) بود که در آن از اعضای اصلی بلک سبث، تنها تونی آیومی بازمانده بود و تونی مارتین عهده‌دار خوانندگی بود. ۲۰۱۳ سال بازگشت بلک سبث. از نوامبر ۲۰۱۱
بود. ۲۰۱۳ سال بازگشت بلک سبث. از نوامبر ۲۰۱۱ اعضای اصلی گروه گرد هم آمدند و اعلام کردند که در حال کار روی پروژه جدیدی هستند که تهیه‌کننده آن هم ریک روبین است (آزی پس از حدود سی سال به گروه بازگشته بود). پس از آن گروه فعالیت رسمی خود را با اجراهایی آغاز کرد. ۲ فوریه ۲۰۱۲، بیل وارد، درامر اصلی گروه، اعلام کرد که دیگر قادر به همراهی گروه نیست. اعضای بلک سبث نیز به‌ناچار ، درامر جوان ریج اگینست د ماشین را دعوت کردند تا آن‌ها را برای اجرای درام در آلبوم جدیدشان (آلبوم۱۳ و آلبوم پایانی The End) همراهی کند.
(آلبوم۱۳ و آلبوم پایانی The End) همراهی کند. سرانجام آلبوم ۱۳ در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شد. این آلبوم در چارت‌های نروژ، آلمان، آمریکا، دانمارک، سوئد، سوئیس، نیوزلند، بریتانیا و کانادا در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا، والونیا، ایرلند، استرالیا، اسپانیا، لهستان، فنلاند، فلاندرز، پرتغال، اتریش و یونان جزو ده آلبوم اول قرار گرفت. بلک سبث در اوایل سال ۲۰۱۷ و پس از پایان تور آخرشان که به The End معروف بود و انتشار یک EP به همین نام که در کنسرت‌های این تور فروخته می‌شد، از دنیای موسیقی خداحافظی کرد. آخرین
فروخته می‌شد، از دنیای موسیقی خداحافظی کرد. آخرین آلبومشان "" حاوی ترانه‌هایی منتشرنشده از آلبوم ۱۳ و چند ترانه زنده بود که فقط در کنسرت‌هایشان قابل خرید بود. (درامر اجراهای زنده بود) در مارس ۲۰۲۱ اخباری منتشر شد که بیل وارد درامر اصلی گروه اعلام کرده دوست دارد با سه عضو اصلی دیگر گروه یک آلبوم استودیویی جدید ضبط کند. او گفت: «... سه عضو دیگر گروه شاید فکر کنند کارشان تمام شده است و من به نظرشان احترام می‌گذارم اما من اینطور فکر نمی‌کنم. کار ما تمام نشده است. … من فکر می‌کنم تا زمانی که ما زنده هستیم و نفس
… من فکر می‌کنم تا زمانی که ما زنده هستیم و نفس می‌کشیم این توانایی را داریم که آهنگ‌های بزرگ در بلک سبث خلق کنیم». از طرفی گیزر باتلر در آخرین کنسرت گروه گفته بود «... بعد از ۴۹ سال بودن در بلک سبث خداحافظی غم‌انگیز است اما خداحافظی در اوج چیز بزرگی است» او همچنین حضور نداشتن بیل وارد درامر اصلی گروه را ناراحت‌کننده خوانده بود. آزی آزبورن هم در گفتگویی با رولینگ استون پایان کار بلک سبث بدون حضور بیل وارد را ناراحت‌کننده خوانده و آرزو کرده بود گروه بتواند با حضور بیل وارد به کارش پایان دهد. گاه‌به‌گاه،
با حضور بیل وارد به کارش پایان دهد. گاه‌به‌گاه، تجدید دیدارهایی به‌صورت جزئی انجام شده است؛ مهم‌ترینِ آن‌ها زمانی بود که آزی آزبورن و تونی آیومی در مراسم اختتامیه بازی‌های کشورهای هم‌سود ۲۰۲۲ در بیرمنگام به اجرای مشترک پرداختند. اعضای اصلی برای آخرین بار، هم به‌عنوان اجرای پایانی گروه و هم به‌عنوان آخرین اجرای انفرادی آزی آزبورن، با عنوان «بازگشت به آغاز»، در تاریخ ۵ ژوئیه ۲۰۲۵ در ورزشگاه ویلا پارک دوباره گرد هم آمدند.
احمد بن سعید بوسعیدی زهرانی (۱۷۸۳–۱۶۹۳)، امام و سلطان عمان از سال ۱۷۴۴ تا ۱۷۸۳ میلادی بود. زندگی. احمد بن سعید در ۱۶۹۳ میلادی در شهر ادم زاده شد و در ۱۷۸۳ درگذشت. سلطنت. احمد بن سعید بوسعیدی که والی شهر صحار بود علیه دولت الیعاربه قیام می‌کند. احمد بن سعید توانست مردم صحار و رستاق را دور خود جمع نماید و به کمک ایشان مخالفان خود را از سر راه برداشته و شکست دهد. در سال ۱۷۴۴ میلادی مردم الحل و العقد در رستاق جمع شده و احمد بن سعید را به‌طور رسمی به رهبری برمی‌گزینند و به وی لقب «الامام احمد بن سعید» می‌دهند.
و به وی لقب «الامام احمد بن سعید» می‌دهند. این امامت و رهبری آغاز سلطنت پادشاهان بوسعیدی بود که تا امروز در سلطنت‌نشین عمان ادامه دارد. بعد از انتخاب الامام احمد بن سعید البوسعیدی به امامت و رهبری ولایت رستاق را پایتخت حکومت خود قرار داده و به تأسیس یک نیروی نظامی دریائی می‌پردازد که بتواند از کشور حمایت نماید. همچنین شهر مسقط یکی از مراکز مهم تجارتی درآورده و راه‌های خاصی بین هند و آفریقا برقرار می‌نماید، نیروی دریایی عمان بر تمام مناطق آبی نفوذ داشته است. در آن دوران مجموعه‌ای از دزدان دریایی از (ملبار)
در آن دوران مجموعه‌ای از دزدان دریایی از (ملبار) به کشتی‌های تجارتی حمله می‌کنند و کالاهای کشتی‌های تجارتی را می‌ربایند، احمد بوسعیدی کشتی فرمانده جنگی‌اش که بنام «الرحمان» معروف بود به دنبال آن‌ها می‌فرستد و رهبر دزدان را دستگیر می‌کند. همچنین در سال ۱۷۵۵ میلادی وقتی که بغداد مورد حمله چپاولگران و شورشیان قرار گرفت به کمک والی بغداد می‌شتابد و شهر بصره از دست شورشیان آزاد می‌کند. پس از استقرار امنیت در عمان و مناطق دریائی و اطراف عمان، احمد بن سعید در سال ۱۷۸۳ میلادی درگذشت.
سعید بن احمد بن سعید بوسعیدی (؟ – ۱۸۰۳) امام و سلطان عمان از سال ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۹ میلادی بود. او در سال ۱۷۷۹ توسط برادرش سلطان بن احمد برکنار شد. زندگی. سعید بن احمد پس از مرگ پدرش در شهر رستاق زاده شد. او شاعر بود و در سال ۱۸۰۳ در شهرستان رستاق درگذشت.
میرزا کریم‌خان رشتی از رجال سیاسی فعال دوره مشروطه بود. میرزا کریم خان علی‌رغم مساعی فراوانی که در اعاده مشروطیت مبذول نموده بود، هیچ مقام و منصبی را نپذیرفت و تا پایان عمر در زمره رجال متنفذ پشت پرده سیاست قرار داشت. زندگی‌نامه. عبدالکریم خان اکبر معروف به میرزا کریم خان رشتی فرزند میرزا کاظم خان وکیل الرعایای امشه‌ای (از مالکان گیلان) و برادرزاده اکبر خان بیگلربیگی (از اعیان گیلان در عصر ناصری و اجاره دار گمرکات شمال) و پسرعموی فتح‌الله خان اکبر و صادق خان اکبر (از اعیان و رجال معتبر ایران که در دوره
خان اکبر (از اعیان و رجال معتبر ایران که در دوره قاجار و پهلوی به وکالت و وزارت و حکومت رسیدند) بود. میرزا کریم خان و برادرانش عبدالحسین خان سردار محیی، حسن خان عمیدالسلطان، ابوتراب خان معزالسلطنه، احمدعلی خان امشه‌ای و عباس خان امشه‌ای در جریان مبارزات مشروطه خواهی در ایران، خصوصاً در دوره استبداد صغیر، نقش قابل توجهی داشتند. به ویژه میرزا کریم خان که مغز متفکر انجمن سری موسوم به کمیته ستار به‌شمار می‌آمد که هدف از تشکیل آن اعاده مشروطیت در دوره استبداد صغیر با توسل به قوه قهریه بود. در نهایت اقدامات این
با توسل به قوه قهریه بود. در نهایت اقدامات این کمیته منجر به انقلاب محرم ۱۳۲۷ ه‍.ق رشت و فتح این شهر توسط مشروطه خواهان شد که این واقعه نیز به نوبه خود زمینه فتح تهران و خلع محمدعلی شاه قاجار را فراهم نمود. میرزا کریم‌خان رشتی (عبدالکریم‌خان اکبر) چهارمین پسر حاج محمدکاظم وکیل‌الرعایا (حاج وکیل) در حوالی سال ۱۲۶۱ خورشیدی (۱۳۰۰ قمری) در رشت به‌دنیا آمد. پدر وی از متمولین گیلان و از طایفهٔ امشه‌ای بود. میرزا کریم‌خان سَری پرشور داشت و در عنفوان جوانی با اشخاص روشن‌فکر و مترقّی آمد و شد می‌کرد و عقاید نوین را
روشن‌فکر و مترقّی آمد و شد می‌کرد و عقاید نوین را الهام می‌گرفت. او به‌واسطه مسافرتی که به اروپا کرد مجذوب تجلیات تمدن نوین شد و آرزومند بود که ایران هم روزی از آزادی و تمدّن برخوردار شود. میرزا کریم‌خان رشتی و معاضدالسلطنه نقل می‌کردند، لنین در آن زمان در سویس می‌زیسته و با آنان آشنایی پیدا کرده و توصیه‌هایی به مراکز آزادی‌خواهان روسیه برای تقویت و معاضدت انقلابیون ایران نموده‌است. بوندارفسکی می‌نویسد: لنین برای به‌دست آوردن اطلاعات هرچه کامل‌تر و بیش‌تر دربارهٔ انقلاب ایران در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۰۹ با
دربارهٔ انقلاب ایران در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۰۹ با مهاجران ایرانی در پاریس و ژنو دیدار می‌کرد… لنین در سال ۱۹۰۸ از باشگاه مهاجران انقلابی ایران، «انجمن ایران جوان» در پاریس، دیدن کرد. میرزا کریم‌خان رشتی در نیمه سال ۱۹۰۸ در رشت سازمان مخفی خود را بنیان نهاد. کمیته سّری رشت «ستار» نام داشت. اعضای کمیته عبارت بودند از میرزا کریم‌خان رشتی (خان اکبر) و سه برادرش معزالسلطان، عمیدالسلطان و احمدعلی‌خان. در این کمیته که در رأس‌شان میرزا کریم‌خان رشتی جای داشت، همه‌روزه در اطراف جنبش و نحوه اجرا مذاکره می‌کرد و نقشه
در اطراف جنبش و نحوه اجرا مذاکره می‌کرد و نقشه می‌کشید. اسماعیل رائین به‌نقل از یک بازرگان ایرانی مقیم باکو، که با بلشویکهای قفقاز مربوط بوده، ماجرای سفر میرزا کریم‌خان رشتی به باکو را چنین شرح می‌دهد: در این موقع که در تبریز مشغول جنگ و دفاع بودند، از پاریس و اسلامبول خبر می‌رسید که اروپائیان می‌گویند که اهالی تبریز آنارشیست هستند و اهالی ایران مشروطه نمی‌خواهند؛ بنابراین به هر ترتیب هست در یکی از نقاط ایران شروع به انقلاب نمایید. و ضمناً از کمیته ایرانیان پاریس که از انجمن سعادت اسلامبول مجزا شده بودند،
پاریس که از انجمن سعادت اسلامبول مجزا شده بودند، کاغذی به کمیته ما رسید که شخصی وارد خواهد شد موسوم به میرزا کریم‌خان. شما در باب انقلاب رشت با ایشان مذاکره نمایید… سیدجعفر پیشه‌وری می‌نویسد: ارژنیکیدزه با وجود این‌که بعد از استالین دومین شخصیت انقلاب روسیه بود… مانند یک مجاهد و یک دواساز یا معین طبیب (پزشکیار) ساده در دسته مجاهدین میرزا کریم‌خان رشتی داخل شد. سرگی ارژنیکیدزه کلوبی به‌نام «بین‌الملل» در رشت تأسیس کرد. او مقالات و مطالبی دربارهٔ مبارزه طبقاتی در ایران، انقلاب سال ۱۹۰۵، خصلت و هدف انقلاب
در ایران، انقلاب سال ۱۹۰۵، خصلت و هدف انقلاب ایران… نوشته، کار مطالعه آن‌ها را در بین انقلابیون جوان گیلان و توده‌های سازمان می‌داد. به ابتکار گ.ک. ارژنیکیدزه، گروه سوسیال دمکرات رشت [کمیته ستار] مانیفست کمونیستی نوشته مارکس به زبان فارسی ترجمه گردید، ترتیبی داده شد که مطبوعات بلشویک‌ها را از آن سوی مرز به ایران وارد کنند، این نشریات از طریق باشگاه‌های سیاسی میان ایرانیان پخش می‌گردیدند. او [ارژنیکیدزه] در تابستان ۱۹۱۰ از ایران خارج شد. کمیته زرگنده. او از افراد پشت پرده کمیته آهن یا کمیته زرگنده بود که
افراد پشت پرده کمیته آهن یا کمیته زرگنده بود که توسط اعضای اصلی کمیته «سید ضیاءالدین طباطبایی، میرزا محمودخان مدیرالملک (محمود جم)، دکتر منوچهرخان طبیب ژاندارمری (شوهرخواهر کلنل کاظم سیاح)، میرزا موسی خان رئیس خالصجات، سرهنگ مسعود کیهان. جمعی هم از تهران می‌آیند و می‌روند مانند ملک الشعراء بکودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ بود.گفته می شود شبکه اردشیر جی از سال ۱۹۱۳ به وسیله میرزا کریم خان رشتی با رضاخان شده بود و هدایت او را برعهده داشت. میرزا کریم‌خان رشتی معرف رضا خان به کمیته آهن بود و از این کودتا حمایت کرد اما پس
به کمیته آهن بود و از این کودتا حمایت کرد اما پس از کودتا همانند سایر اعضای کمیته زرگنده مورد توجه قرار نگرفت خاصه اینکه حاضر به پذیرش هیچ گونه شغلی نیز نشد. او تا پایان سلطنت وی یعنی سال ۱۳۲۰ در تبعید به سر می‌برد ولی پس از روی کار آمدن محمدرضا پهلوی به تهران احضار شد و مشاور و ندیم پادشاه جوان گردید. میرزا کریم خان رشتی در ۲۹ فروردین سال ۱۳۲۶ خورشیدی در تهران بدرود حیات گفت و در مقبره خانوادگی خاندان اکبر واقع در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد. وی دارای دو فرزند دختر و پسر بود. پسر وی دکتر اکبر از
دو فرزند دختر و پسر بود. پسر وی دکتر اکبر از اساتید معروف علوم سیاسی دانشگاه تهران بود که در زمان انقلاب تصفیه شد. دکتر اکبر کتاب مکتب‌های ایدئولوژیک سوسیالیزم - لیبرالیزم و کاپیتالیزم را نوشته‌است. منابع. استاد نوراادین مدرسی چهارده (مدعیان پیامبری)
اکول نرمال سوپریور یا دانشسرای عالی نرمال یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی واقع در منطقه ۵ (محلهٔ لاتَن) شهر پاریس فرانسه است که در سال ۱۷۹۴ میلادی بنیان‌گذاری شده است. این دانشگاه پدیدآورنده و عضو اصلی مجموعه دانشگاهی پی‌اس‌ال (PSL) است که برپایهٔ آخرین رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس، ۲۴مین دانشگاه برتر جهان و برترین دانشگاه فرانسه است. ۱۴ نفر از برندگان جایزه نوبل فارغ‌التحصیل این دانشگاه بوده‌اند که با درنظر گرفتن تنها تعداد فارغ‌التحصیلان، بالاتر از هر دانشگاه دیگری در جهان است. ۸ جایزه نوبل فیزیک، ۱۲ مدال فیلدز و
در جهان است. ۸ جایزه نوبل فیزیک، ۱۲ مدال فیلدز و بیش از نیمی از مدال‌های طلای مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه (معتبرترین جایزه علمی فرانسه) از جمله جوایزی است که به فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تاکنون اعطا شده است. این دانشگاه در ابتدا برای تربیت معلم و استادان منتخب دانشگاه و مدارس دیگر در بحبوحه انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۴ تأسیس شد. این دانشگاه اکنون به آموزش پژوهشگران و استادان دانشگاه و مقامات عالی دولتی و غیردولتی و مدیران صنایع و مؤسسات خصوصی و عمومی می‌پردازد. بسیاری از نخبگان فرانسه از این مدرسه
می‌پردازد. بسیاری از نخبگان فرانسه از این مدرسه فارغ‌التحصیل شده‌اند. چون در فرانسه دانشگاه‌های دیگری نیز با نام اکول نرمال سوپریور وجود دارد گاه از این دانشگاه با نام ENS-Paris یا ENS-Ulm (بنام خیابانی که در آن واقع شده) نام برده می‌شود. در فرانسه هفت مدرسهٔ اکول نرمال سوپریور وجود دارد، که سه تا از آن‌ها در ناحیه غربی شهر پاریس و چهارتا از آن‌ها نیز در نواحی دیگر شهر پاریس پراکنده شده‌اند.
سلطان بن احمد بن سعید بوسعیدی (؟ – ۱۸۰۴) سلطان امپراتوری عمان از سال ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۴ میلادی بود که در ۱۸۰۴ کشته شد. در دوران سلطنت سلطان بن احمد، تعداد کشتی‌های دریایی عمان دو برابر شد.
آسکِلِپیوس یا اَسقَلِبیوس اول (به یونانی Ἀσκληπιός، به لاتین: Aesculapius) ایزدگونه پزشکی و درمان در اساطیر یونان باستان بود. آسکلپیوس نشانگر جنبه درمانی دانش پزشکی است؛ درحالیکه دخترانش هیگیه‌یا، مدیترینه و پاناسئا به ترتیب نمایانگر نیروهای بهداشت، پزشکی و درمان دردها هستند. در اساطیر یونانی فرزند آپولن، او نه تنها بیماران را شفا می‌بخشید بلکه مردگان را نیز زنده می‌کرد. پس از نجات هیپولیتوس از مرگ و قبول کردن پول از او، فلوطن خدای مردگان و جهنم، به زاوش (زئوس) شکایت برد؛ که اسقلبیوس به زودی مملکت مرا بی
شکایت برد؛ که اسقلبیوس به زودی مملکت مرا بی شهروند خواهد کرد و زئوس با زدن صاعقه‌ای بر او جان او را گرفت. اسقلبیوس یکی از چهار پادشاهی است که مصاحب هرمس بودند و از او حکمت را آموختند و اسقلبیوس بیش از آنان حکمت آموخت و مشهورتر از ایشان شد و هرمس او را بر ربع معمور زمین ولایت داد و یونانیان پس از طوفان بر این ربع تسلط یافتند و چون هرمس به آسمان بر شد و خبر به اسقلبیوس رسید بسیار محزون و متأسف شد؛ از آنکه مردم زمین از برکت وجود و از علم او محروم شده بودند و بفرمود تا صورت وی را در هیکل عبادت خویش نقش کنند و
تا صورت وی را در هیکل عبادت خویش نقش کنند و آن صورت، حاکی از کمال وقار و عظمت بود. سپس تصویر وی را درحالتی که بسوی آسمان می‌رفت‚ مصور کردند و چون اسقلبیوس وارد هیکل می‌شد برابر صورت به تعظیم می‌نشست همچنانکه هرمس را آنگاه که در این جهان بود تعظیم می‌کرد‚ و پیوسته به همین روال بود تا درگذشت و گفته‌اند سبب پرستش بتان و خدا پنداشتن آن‌ها همین تعظیم اسقلبیوس صورت مزبور را بود و چون یونانیان پس از طوفان بر زمینی که اسقلبیوس پادشاه آن بود مستولی شدند و هیکل و صورت را در حالت جلوس هرمس بر کرسی و در حالت صعود به
را در حالت جلوس هرمس بر کرسی و در حالت صعود به آسمان دیدند گمان بردند که آن صورت اسقلبیوس است و از داستان هرمس آگاه نبودند. پس اسقلبیوس را بزرگ داشتند و پنداشتند که او اول کس است که در حکمت علی الاطلاق سخن رانده و فراموش کردند که او نخستین کسی است که در سرزمین ایشان حکمت گفته نه در جای دیگر؛ و جالینوس در ذکر وی گوید: بحث متقدمین یونان از اسقلبیوس بحثی است بزرگ و یونانیان متعلمین را بدو سوگند می‌دادند در ردیف سوگند به خدا و این از جهت تعظیم وی بود. بقراط در عهود خویش گوید:ای فرزندان! شما را به خالق موت و
عهود خویش گوید:ای فرزندان! شما را به خالق موت و حیات و به پدر خود و پدر شما اسقلبیوس سوگند می‌دهم و من در تراجم کتاب عهود چنین یافتم. جالینوس در تفسیر خود بر این کتاب که به ما رسیده‚ دو قول از داستان اسقلبیوس نقل کرده‚ نخستین آن‌ها لغز است و دوم طبیعی است‚ به روایتی دیگر، اسقلبیوس شاگرد هرمس مصری و مسکن او سرزمین شام بود و جالینوس درکتابی که تألیف کرده‚ گوید که خدا به اسقلبیاذس وحی فرستاد که اگر ترا فرشته بنامم خوشتر از آنست که انسان بخوانم؛ و بقراط در کتاب ایمان و عهد خویش، آورده که این اسم (یعنی
در کتاب ایمان و عهد خویش، آورده که این اسم (یعنی اسقلبیادس)‚ در زبان یونانیان مشتق از بهاء و نور است و طب، صناعت اسقلبیوس است و او دوست نمی‌داشت کسی به علم طب روی آرد مگر آنکه همانند وی دارای طهارت و عفاف و تقوی باشد و نمی‌خواست که بدطینتان را تعلیم دهد و دوست داشت که به اشراف و متألهین یعنی عارفین به خدای علم آموزد‚ و بقراط در این کتاب گوید: اسقلبیوس بر ستونی از نور به هوا برشد. افلاطون در کتاب خود معروف به نوامیس آرد که روزی مردی مالی را پنهان کرد و نزد اسقلبیوس رفت و گفت: یا نورالالباب! مالی از من ضایع
رفت و گفت: یا نورالالباب! مالی از من ضایع شد آن را برای من بجوی. اسقلبیوس با اوبمنزل وی شد و مال را بدو بنمود و گفت: کسی را که نعمتهای خدا را به سخره گیرد سزاوار است که حق تعالی آن‌ها را از او بازستاند و بزودی این مال از دست تو بشود و بازنگردد و چنان شد که او گفت؛ و بقراط گفته که عصای اسقلبیوس از خطمی بود و به گرد آن ماری نقش کرده بودند. جالینوس گوید که اسقلبیوس عصای خویش را از خطمی برگزید جهت مراعات اعتدال‚ چه خطمی در گرمی و سردی معتدل است و اسقلبیوس در امور خویش میانه می‌رفت و دیده نشد که وی عصایی جز از
خویش میانه می‌رفت و دیده نشد که وی عصایی جز از درختی معتدل بکار برد‚ و در گرد آن ماری حک کرده بود چه عمر مار از همه حیوانات بیشتر است‚ پس آن را نماد دانشی قرار داد که کهنه و فرسوده نگردد. اسقلبیوس به استشهاد همگان نخستین کسی است که طب را استخراج و استنباط کرده و گفته‌اند طب بر سبیل وحی بدو رسیده اما درباب حصر زمان او و زمان کسانی که پس از وی آمده‌اند گویند که بین او و جالینوس بیش از پنج هزار سال است و این دلالت می‌کند بر اینکه وی پیش از طوفان بوده‌است و هرچه که قبل از طوفان بوده‚ حقیقت آن شناخته نیست زیرا
که قبل از طوفان بوده‚ حقیقت آن شناخته نیست زیرا شاهدی از آن خبر نداده و کسانی که مدعی نسبت به اسقلبیوس شده‌اند‚ چنان‌که گویند بقراط از نسل اوست‚ کلامی است نادرست؛ زیرا اجماع جمهور آن است که نسل آدم منقطع شد مگر از فرزندان سه‌گانه نوح که سام و حام و یافث باشند‚ پس اتصال نسبی به اسقلبیوس اول صحیح نیست. مورخ دیگری گوید اول کسی که طب را آشکار کرد‚ تا آنجا که از کتب مکتوبه و احادیث مشهوره از علماء معتمد به ما رسیده‚ اسقلبیوس اول است‚ او کسی است که طب را به تجربه استخراج کرد و از اسقلبیوس به جالینوس خاتم اطباء
استخراج کرد و از اسقلبیوس به جالینوس خاتم اطباء هشتگانه رسید و آنان عبارت‌اند از: اسقلبیوس اول و غورس و مینس و برمانیدس و افلاطون طبیب و اسقلبیوس دوم و بقراط دوم و جالینوس‚ و مدت مابین ظهور نخستین و وفات آخرین ایشان پنج هزار و پانصد و شصت سال است که از آن جمله فترت‌های بین وفات هر یک از این اطباء هشتگانه و ظهور دیگری چهار هزار و هشتصد و هشتاد و نه سال کشید و از این مدت‚ از وقت وفات اسقلبیوس اول تا ظهور غورس هشتصد و پنجاه و شش سال بود و از گاه مرگ غورس تا ظهور مینس پانصد و شصت سال و از زمان فوت مینس تا ظهور
مینس پانصد و شصت سال و از زمان فوت مینس تا ظهور برمانیدس هفتصد و پانزده سال و از هنگام وفات برمانیدس تا ظهور افلاطون هفتصد و سی و پنج سال و از گاه مرگ افلاطون تا ظهور اسقلبیوس دوم هزار و چهارصد و بیست سال و از وفات اسقلبیوس دوم تا ظهور بقراط شصت سال و از مرگ بقراط تا ظهور جالینوس ششصد و شصت و پنج سال بود؛ و مدت زندگانی اطباء هشتگانه از هنگام تولد هر یک تا وفات وی جمعاً ششصد و سیزده سال است از این قرار: اسقلبیوس اول دوره صباوت و جوانی او نود سال طول کشید پیش از آنکه قوه الهیه بر روی او گشوده شود و مدت پنجاه
از آنکه قوه الهیه بر روی او گشوده شود و مدت پنجاه سال هم عالم و چهل سال معلم بود… اسقلبیوس دوم مدت صد و ده سال در صباوت و پانزده سال در تعلم گذرانید و نود سال عالم معلم بود… و هر یک ازاین اطباء بزرگ را استادانی بود که بدیشان صناعت طب می‌آموختند و ایشان خود فرزندان و شاگردانی از منسوبین خویش به جای گذاشتند زیرا در بین ایشان عهدها و میثاق‌ها بود که به رسم اسقلبیوس اول این صناعت را به بیگانه نیاموزند و از شاگردان اسقلبیوس، از فرزندان و خویشاوندان، شش تن باشند و آنان ماغینوس و سقراطون و اخروسیوس طبیب و مهراریس
آنان ماغینوس و سقراطون و اخروسیوس طبیب و مهراریس و موریذوس و میساوس نام دارند که هریک از آن‌ها رأی استاد خود اسقلبیوس را که رای تجربه بود (چه طب او را از راه تجربه حاصل شد) از آن خود کردند. چهره و عصای او. جالینوس گوید صورت اسقلبیوس که در هیاکل یونان بود مردی را نشان می‌داد‚ با ریشی که به موی انبوه مزین بود وگوید چون در آن تأمل کردم او را قائم و مهیا و جامه فراهم آورده یافتم‚ و این شکل دلالت بر آن دارد که اطباء را سزاوار است که درجمیع اوقات به فلسفه بپردازند؛ و هم جالینوس گوید که در آن صورت اعضائی که کشف
و هم جالینوس گوید که در آن صورت اعضائی که کشف آن‌ها پسندیده نیست مستور مانده بود و اعضایی که در استعمال صناعت به کار است برهنه و مکشوف؛ و عصائی کژ از درخت خطمی در دست داشت و این دلالت کند بر آنکه کسی که به صناعت طب اشتغال ورزد به مرحله‌ای از سن رسیده باشد که محتاج به عصا بود و بر آن تکیه کند و نیز مقصود از عصا آن است که مردم را از خواب غفلت بیدار کند و اما ساختن عصا از خطمی از آنست که خطمی هر مرضی را طرد کند و براند. بر عصای مزبور تصویر حیوانی طویل العمر کرده‌اند که برگرد آن پیچیده و آن اژدهاست و این حیوان
که برگرد آن پیچیده و آن اژدهاست و این حیوان به اسقلبیوس از جهات بسیار شباهت دارد: نخست آنکه او جانوری است تیزبین و همیشه بیدار و نباید خواب، مردی را که قصد تعلم صناعت طب دارد از اشتغال بدان بازدارد‚ و طبیب باید در غایت ذکاوت باشد تا بتواند بدانچه که حادث خواهد شد انذار کند و گویند مار طویل العمر است چندان که حیات وی را با طول روزگار برابر دانند و کسانی که به صناعت طب اشتغال دارند می‌توانند عمر خویش را طولانی کنند و هم گوید چون تصویر اسقلبیوس بکشیدند بر سر او تاجی از درخت غار نهادند زیرا این درخت حزن را
او تاجی از درخت غار نهادند زیرا این درخت حزن را بیرون کند؛ و به همین جهت اطباء باید غم و اندوه را از خویش دور کنند‚ چه اسقلبیوس مکلل به تاجی غمزدا بود و نیز درخت مزبور دارای نیروئی است که امراض را شفا بخشد و به همین سبب هر جا این درخت باشد حشرات و حیوانات سمی از آنجا بگریزند. نماد. امروزه عصای اسقلبیوس که به دور آن ماری پیچیده شده‌است، یکی از نمادهای پزشکی و داروسازی می‌باشد. داستان‌های مختلفی حول این عصا و مار ذکر شده‌است که یکی از آن‌ها این است که زمانی که اسقلبیوس مشغول معالجهٔ فردی بود که زئوس او را
که اسقلبیوس مشغول معالجهٔ فردی بود که زئوس او را صاعقه زده بود ماری وارد اتاق شد و او مار را با عصایش کشت، سپس مار دومی به درون اتاق آمد و گیاهی را در درون دهان مار اول نهاد و بدین ترتیب مار زنده شد. اسقلبیوس از همان گیاه برای معالجهٔ آن فرد استفاده کرد.
ثوینی بن سعید (۱۸۲۰–۱۸۶۶)، سلطان مسقط و عمان از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۶ میلادی بود که در ۱۸۶۶ کشته شد. زندگی. ثوینی بن سعید در ۱۸۲۰ میلادی در عمان، زاده شد. در سنین جوانی به دستور پدرش والی زنگبار شد و بعد از وفات پدرش بر مسند حکم نشست و در سال ۱۸۶۶ میلادی در شهر صحار به قتل رسید.
ستارهٔ داوود (به عبری: ماگن دیوید מָגֵן דָּוִד)، سپر داوود، شکلی مرکب از دو مثلث متساوی الاضلاع یکی رو به بالا و دیگری رو به پایین که روی هم قرار گرفته، تشکیل شده است. این نشان در ادیان و عقاید مختلف، به خصوص یهودیت امروزی کاربرد دارد. در سدهٔ نوزدهم استفاده از ستارهٔ داوود در میان یهودیان اروپای شرقی به ویژه یهودیان روسی و اوکراینی شدت یافت. یکی از دلایل اصلی گسترش استفاده از آن مقابله با صلیب مسیحیان بود. نخستین استفاده‌ها از ستارهٔ داوود در متون ابتدایی کابالا به زبان عبری است و معمولاً به‌عنوان یک سیگیل
به زبان عبری است و معمولاً به‌عنوان یک سیگیل برای اعمال جادویی به کار می‌رفته است و به نام مهر یا ختم سلیمان شناخته می‌شده است. این سمبل همچنین در بسیاری کلیساهای مسیحی نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. تا پیش از سدهٔ نوزدهم استفاده از ستارهٔ داوود در میان یهودیان به‌طور رسمی تنها در جمهوری چک، اتریش، قسمت‌هایی از آلمان و پراگ انجام می‌شد. با ایجاد جنبش صهیونیسم این سمبل نماد این جنبش گردید و در نخستین کنگرهٔ صهیونیسم در سال ۱۸۹۷ میلادی به‌عنوان سمبل جنبش صهیونیسم برگزیده شد. نخستین اشارات به ستارهٔ داوود یا
برگزیده شد. نخستین اشارات به ستارهٔ داوود یا سپر داوود و ارتباط آن با شش ضلعی در سدهٔ ۱۷ میلادی صورت گرفت. عبارت سپر داوود در سیدور (دعاهای یهودی) به‌عنوان نامی دیگر برای خداوند اسرائیل به‌کار رفته است. تاریخچه. ریشه. کهن‌ترین ستاره داوود یا ستاره شش پر ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در ارمنستان تاریخی کشف شده است. تاریخچهٔ نام. در متونی مربوط به سدهٔ ۱۱ میلادی از سپر داوود به‌عنوان نام دیگر خدای اسرائیل بدون اشاره به هیچ سمبلی استفاده شده است. در دعاهای یهودی نیز این عبارت مورد استفاده قرار گرفته است. این
نیز این عبارت مورد استفاده قرار گرفته است. این اشاره احتمالاً از زبور ۱۸ گرفته شده است که در آن خداوند به‌عنوان محافظت‌کننده و سپر شناخته شده است. نخستین استفاده‌ها. ستارهٔ داوود در عهد عتیق و کتاب مقدس مورد استفاده قرار گرفته است. در کتاب مقدس مهم‌ترین سمبل‌های یهودیان منورا یا شمعدان و شوفار یا شیپور است. ستاره داوود نخست برروی سپر داوود استفاده شد و توسط آن در جنگ‌ها پیروز می‌شد بعدها این ستاره به سلیمان رسید و بعد به مهدی رسید که در زمان ظهور این ستاره را به‌همراه خود دارد. در نوشتارهای ربی‌ها اشاره‌ای
به‌همراه خود دارد. در نوشتارهای ربی‌ها اشاره‌ای به ستارهٔ داوود شده است. استفاده از این نماد در زمان داوود و پس از او در اسرائیل رایج بوده است. شش ضلعی در متون یهودی به‌عنوان یک نماد مقدس استفاده می‌شده است. به‌طور مثال در کشور اسرائیل سنگی دارای نماد شش ضلعی در بیرون کنیسه‌ای در جلیل مربوط به سدهٔ ۳ یا ۴ پیش از میلاد است. همانگونه که در کلیساهای براندنبورگ و مارکت کیرخ در هانوور استفاده شده است. نخستین استفاده‌ها از شش ضلعی در متون یهودی به سدهٔ ۱۱ بازمی‌گردد. یهودا هاداسی در کتاب اشکول هانوفر نوشته است: