payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یونسکو سرود ملی اعلام شد.» سخن محمدرضا شجریان دربارهٔ ایرج بسطامی: بسطامی! خداوند گوهری به تو داده و من می‌خواهم این گوهر را شکل بدهم. او ۶ سال شاگرد من بود. تا میانه دوره عالی هم با من کار کرد. آینده خوبی برایش پیش‌بینی می‌کردم. گلی بود که زود پرپر شد.
کاتانا (یا کِتانا) (در ژاپنی: 刀، انگلیسی: Katana) نام یک نوع شمشیر ژاپنی است که از قرن ۱۳ میلادی مورد استفاده ساموراییها بوده‌است. تقسیم‌بندی شمشیرهای ژاپنی. شمشیرهای ژاپنی اصولاً بر سه پایه طبقه‌بندی و تقسیم می‌شوند. تقسیم‌بندی بر پایهٔ اندازهٔ تیغهٔ آن. تمام شمشیرهای ژاپنی بر این پایه تولید می‌شوند. چیزی که شمشیرهای ژاپنی را از یکدیگر متمایز می‌کند طول تیغهٔ آن‌هاست. شمشیرهای ژاپنی با واحد شَکو (به ژاپنی: Shaku) اندازه‌گیری می‌شوند (۱ شکو تقریباً برابر با ۳۰٫۳ سانتیمتر یا ۱۱٫۹۳ اینچ، یعنی اندکی کمتر از یک
سانتیمتر یا ۱۱٫۹۳ اینچ، یعنی اندکی کمتر از یک فوت (پا) است). همچنین، برای دقت بیشتر هر «سان»، «بو» و «رین» (به‌ترتیب برابر با یک‌دهم، یک‌صدم و یک‌هزارم شَکو) مورد استفاده قرار می‌گیرد (به سانتی متر طول کلی کاتانا حدودا 98 الی 103 می باشد). برای مثال: تقسیم‌بندی بر پایه نوع سبک رزمی مدرسه سامورایی و استان سازنده آن. از نوع شمشیر ژاپنی، می‌توان به محل ساخت و مدرسه سامورائی که شمشیر در آن ساخته شده‌است پی برد. در واقع هر شش مدرسه معروف و صاحب سبک سامورائی، یعنی مدرسه سوشو، مدرسه یاماتو، مدرسه بیزن، مدرسه
یعنی مدرسه سوشو، مدرسه یاماتو، مدرسه بیزن، مدرسه یاماشیرو، مدرسه مینو و مدرسه واکیمونو که هر کدام در استان‌هایی به همین نام متمرکز بودند، به‌خاطر خواص منحصر به فرد شمشیرهای خود مشهور بودند. برای مثال شمشیرهایی که در استان مینو ساخته می‌شدند به دلیل قدرت بسیار بالای برندگی یا شمشیرهای استان یاماتو به‌خاطر خسته نشدن دست و سبکی شمشیر معروف بودند. همچنین هر یک از این مدارس امضاء مخصوص مدرسهٔ خود را بر روی شمشیرهایشان حک می‌کردند.
خوشکار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
تام گودوین نویسندهٔ آمریکایی سبک علمی-تخیلی سخت که در ۱۹۱۵ متولد شد و در ۱۹۸۰ از دنیا رفت . بسیاری از داستان‌های او در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی در مجلات پالپ (Pulp) به چاپ رسیدند. یکی از داستان‌های علمی-تخیلی او با نام معادلات سرد که برای اولین بار در سبک سخت نوشته شده بود بسیار مورد تحسین قرار گرفت و از آن زمان به بعد، او را پدر علمی-تخیلی‌نویسی سخت خواندند. آثار. آثار او عبارت‌اند از: سری راگناروک : و یک رمان:
جنیفر روو (زادهٔ ۱۹۴۸) نویسندهٔ استرالیایی است. بسیاری از داستان‌های او در صدر فهرست پرفروش‌ترین کتابهای کودکان استرالیا قرار دارند. او اولین کتابش ("چیزی استثنایی") را در سال ۱۹۸۴ و دومین کتابش ("خوک‌ها پرواز می‌کنند") را در سال ۱۹۸۶ چاپ کرد. وی همچنین فیلمنامهٔ فیلم "Murder Call" را نوشته‌است. در ایران انتشارات افق و انتشارات بنفشه برخی از کتاب‌های این نویسنده را (از جمله مجموعه‌کتاب‌های "در جستجوی دلتورا و روون") به فارسی چاپ کرده‌اند. جنیفر روو، در آثاری که برای کودکان می‌نویسد، از نام مستعار امیلی رودا
که برای کودکان می‌نویسد، از نام مستعار امیلی رودا استفاده می‌کند، اما در آثار معمولی‌اش از نام اصلی خود بهره می‌گیرد. اثر وی روون است که در چهار جلد ("روون پسری از رین"، "روون و کولی‌ها"، "روون و نگهبان کریستال"، و "روون و زباک‌ها" است. یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین کتابهای امیلی رودا مجموعهٔ «دلتورا» است که از سه مجموعه به نامهای "در جستجوی دلتورا"، "سرزمین سایه‌های دلتورا"، و "اژدهایان دلتورا" تشکیل شده‌است.
آنتونی هورویتس (زاده ۵ آوریل ۱۹۵۶) نویسندهٔ انگلیسی ادبیات جنایی، کارآگاهی، گونهٔ وحشت و تخیلی است. او بیشتر به نوشتن رمان‌های نوجوانان می‌پردازد. زندگی و حرفه. شاید بتوان گفت زندگی آنتونی هوروویتس از داستان‌های چارلز دیکنز یا برادران گریم برگرفته شده‌است. در سال ۱۹۵۶، هوروویتس در خانواده‌ای یهودی در استن‌مور، میدل‌سکس انگلستان به‌دنیا آمد. پدرش بازرگان ثروتمندی بود که برای نخست‌وزیر هارولد ویلسون کار می‌کرد. او با دانستن این‌که ممکن است ورشکسته شود، حساب‌های بانکی‌اش را با نامی مستعار، به بانک دیگری انتقال
بانکی‌اش را با نامی مستعار، به بانک دیگری انتقال داد و چندی بعد درگذشت. با وجود تلاش‌های بسیار، خانوادهٔ وی هرگز نتوانست پول را پیدا کند. وقتی هوروویتس کودک بود، مادرش -که او همیشه ستایش‌اش می‌کند- کتاب‌های فرانکنشتاین و دراکولا را به او معرفی کرد و در سیزده سالگی نیز، یک جمجمهٔ انسان به‌عنوان هدیهٔ تولد به او داد. مادربزرگش، زنی بدذات بود که تأثیر بدی بر زندگی وی گذاشت. چنان‌که خود هوروویتس می‌گوید: «او حقیقتاً آدمی شیطانی بود.» در هشت سالگی، هوروویتس را به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی فرستادند و او آن‌جا بزرگ
به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی فرستادند و او آن‌جا بزرگ شد. آن‌طور که خودش می‌گوید، مدرسه بسیار وحشتناک بود و مدیرش، بچه‌ها را آن‌قدر شلاق می‌زد تا بدن‌شان تاول بزند. آنتونی هوروویتس نوشتن را از ۸ سالگی و به‌طور حرفه‌ای از ۲۳ سالگی شروع کرد. او می‌گوید: «تنها زمانی که کاملاً احساس خوش‌حالی می‌کنم، وقتی است که دارم می‌نویسم.» اولین کتاب وی، با نام «راز شوم فردریک ک. باور - The Sinister Secret of Frederick K Bower»، یک طنز ماجرایی برای کودکان بود که در سال ۱۹۷۹ به چاپ رسید و بعداً تحت عنوان Enter Frederick K Bower
رسید و بعداً تحت عنوان Enter Frederick K Bower تجدید چاپ شد. دومین رمان او «میشا، جادوگر و طلسم اسرارآمیز» نام داشت که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. اولین مجموعهٔ داستانی او، سری «ستارهٔ پنج‌پر» بود که هیچ‌وقت آن را کامل نکرد. او هم‌چنین در نوشتن در زمینهٔ شخصیت‌های افسانه‌ای نیز فعالیت داشته‌است. وی با هم‌کاری ریچارد کارپنتر، چند قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی رابین هود را نوشت و در سال ۱۹۸۱ سه قسمت از این مجموعهٔ تلویزیونی را برای کودکان نوشت و به چاپ رساند. به سال ۱۹۸۸ کتاب «گروشام گرینج» منتشر شد که سال ۱۹۸۹ جایزهٔ
کتاب «گروشام گرینج» منتشر شد که سال ۱۹۸۹ جایزهٔ کتاب کودکان لانکاشیر را از آن خود کرد. گروشام گرینج داستان دیوید الیوت ۱۳ ساله‌است که با توجه به افسانهٔ «هفتمین فرزندِ هفتمین فرزند بودن»، جادوگر محسوب می‌شود (در غرب افسانه‌ای هست که می‌گوید اگر کسی هفتمین فرزندِ هفتمین فرزند باشد، جادوگر می‌شود). مثل هوروویتس، کودکی دیوید نیز به بدی می‌گذرد. موفقیت وی با انتشار کتاب «مالتیِ شاهین» (۱۹۸۶ - اولین جلد از سری «برادران دایمند») آغاز شد که فیلم تلویزیونی آن نیز با عنوان Just Ask For Diamond ساخته شد. تا به حال
با عنوان Just Ask For Diamond ساخته شد. تا به حال سری برادران دایمند در ۷ جلد ادامه پیدا کرده. در دههٔ ۹۰، هوروویتس تعدادی رمان مستقل نوشت که شامل «مادربزرگ» (۱۹۹۴)، «ژانوس، ستارهٔ آرزو» (۱۹۹۶ - The Switch)، شیطان و پسرکش (۱۹۹۸) و «جام نحس» (۱۹۹۹) می‌شود. جام نحس در واقع ادامهٔ داستان گروشام گرینج است که به سال ۲۰۰۳ برای مشخص‌شدن ارتباط آن با گروشام گرینج، به «بازگشت به گروشام گرینج» تغییر نام یافت. وی هم‌چنین کتاب «ترسناک‌های هوروویتس» (۱۹۹۹) و «ترسناک‌ترهای هوروویتس» (۲۰۰۰ – More Horowitz Horror) را نوشت
هوروویتس» (۲۰۰۰ – More Horowitz Horror) را نوشت که مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه ترسناک‌اند. این دو کتاب، بعداً دوباره به‌صورت کتاب‌هایی که هرکدام دو یا سه تا از داستان‌های ترسناک هوروویتس را شامل می‌شدند، تحت عنوان «پاکت هوروویتس» منتشر شدند. آلکس رایدر. در سال ۲۰۰۰، هوروویتس نوشتن مجموعهٔ موفق «الکس رایدر» یا مأمور «دوصفر هیچ» را آغاز کرد که دربارهٔ نوجوانی ۱۴ ساله به نام آلکس رایدر است که برای سازمان جاسوسی MI6 کار می‌کند. این مجموعه را می‌توان به عنوان موفق‌ترین مجموعه آنتونی هوروویتس نام برد که دارای
موفق‌ترین مجموعه آنتونی هوروویتس نام برد که دارای جایزه‌های معتبر بسیار زیادی است. (سال ۲۰۱۷) بیش از ۶۰۰ میلیون نسخه از این کتاب به فروش رسیده. از روی این کتاب مانند هری پاتر؛ توسط هالیوود فیلم ساخته شده که فیلمی بسیار جذاب و مهیج با نام توفان شکن (Storm Breaker) است. این کتاب در اروپا و آمریکا مانند هری پاتر پرطرفدار است. بقیه فعالیت‌ها. در سال ۲۰۰۵، هم‌زمان با انتشار کتاب‌های الکس رایدر (که تا به حال ۱۱ جلد از آن نوشته شده)، هوروویتس مجموعهٔ دیگری را با نام «قدرت پنج» آغاز کرد. می‌توان گفت قدرت پنج،
با نام «قدرت پنج» آغاز کرد. می‌توان گفت قدرت پنج، نسخهٔ جدید و بازنویسی‌شدهٔ مجموعهٔ ستارهٔ پنج‌پر است که هرچند قرار بود پنج جلد باشد، تنها چهار جلد از آن نوشته شد. وی کتاب طنزی هم با نام «شوخیِ کشنده» (۲۰۰۴ The Killing Joke) برای بزرگسالان نوشته‌است. آنتونی هوروویتس در عرصهٔ سینما نیز فعالیت دارد. او تا به حال فیلم‌نامهٔ مجموعه‌های تلویزیونی از قبیل «جنگِ فویل» (Foyle's War) و هرکول پوآرو (از کتاب پوآرو آگاتا کریستی) را نوشته‌است. وی اکنون با همسرش جیل گرین (تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های تلویزیونی) و دو فرزندش
(تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های تلویزیونی) و دو فرزندش نیکلاس و کاسیان، در لندن زندگی می‌کند. تمام خانواده درگیر حرفهٔ اوست. همسرش، تابه‌حال تهیه‌کنندهٔ چندین فیلم‌نامهٔ او (از جمله Foyle's War) بوده. پسرش کاسیان بازیگر است و در سه تا از نمایش‌های او حضور داشته. و پسر بزرگش نیکلاس، برای کمک به هوروویتس در نوشتن سری الکس رایدر، همه‌چیز را از جمله غواصی، اسکی روی برف و موج‌سواری امتحان کرده‌است! اقتباس‌های شرلوک هلمز. همچنین وی در سال ۲۰۱۱ بالاخره اولین اقتباس ادبی شرلوک هلمزش را با عنوان «خانه ابریشمی» منتشر کرد و
هلمزش را با عنوان «خانه ابریشمی» منتشر کرد و با استقبال بسیار فراوانی روبرو شد و محبوبیت چشمگیری را در میان دوست داران ادبیات جنایی و شرلوک هلمز به دست آورد. این کتاب را می‌توان آن را به عنوان یکی از برترین اقتباسات ادبی شرلوک هلمز در تاریخ معرفی کرد. این کتاب توسط مریم رفیعی ترجمه و در انتشارات ایرانبان به چاپ رسید و تاکنون چهار مرتبه تجدید چاپ شده‌است. سرانجام ۴ سال پس از انتشار خانه ابریشمی یعنی در سال ۲۰۱۵ آنتونی هوروویتس بار دیگر قلم به نوشتن اقتباس دیگری از هلمز برد و اینبار اثر زیبای «موریارتی» را
از هلمز برد و اینبار اثر زیبای «موریارتی» را خلق کرد. اگرچه شرلوک هلمز در این کتاب حضوری کمی دارد و بیشتر در رابطه با پروفسور موریارتی است اما این کتاب نیز از محبوبیت بسیاری بهره‌مند شد. در ایران نیز این کتاب توسط خانم مریم رفیعی ترجمه و در انتشارات ایرانبان به چاپ رسید. گروشام گرینج و هری پاتر. گفته شده که احتمالاً خانم رولینگ (نویسنده هری پاتر) از این کتاب الهام گرفته‌است و البته نامی از آنتونی هوروویتس ذکر نکرده‌است و آقای هوروویتس فقط در وب‌گاه رسمی‌اش به این موضوع اشاره کوچکی کرده‌است. فهرست کتاب‌ها.
به این موضوع اشاره کوچکی کرده‌است. فهرست کتاب‌ها. کتاب‌هایی که در ایران منتشر شده‌اند با ستاره علامت زده شده‌اند. پاکت هوروویتس. این مجموعه به‌طور کامل در ایران به چاپ نرسیده.**
لرستان فیلی نامی تاریخی است که به سرزمین‌های تحت حکومت والیان فیلی گفته می‌شود. سرزمین لرستان فیلی در غرب کشور ایران قرار داشته‌است و به دو قسمت پیشکوه و پشتکوه تقسیم می‌شده‌است. علت نام‌گذاری این منطقه به نام فیلی، حکمرانی والیان فیلی بوده‌است. ساکنان این سرزمین‌ها شامل لرها، لک‌ها و کردها بوده‌اند. دانشنامه ایرانیکا برخی ایلات ساکن لرستان فیلی را نیز عرب معرفی کرده‌است. تقسیمات ایلی. تقسیم بندی طوایف منطقه‌ی لر کوچک یا لرستان فیلی بر اساس گفته هنری راولینسون. تاریخچه. لرستان به معنی سکونت‌گاه لرها به
تاریخچه. لرستان به معنی سکونت‌گاه لرها به گستره جغرافیایی که مردم لر در آن سکونت دارند گفته می‌شود. لرستان پیش از دولت صفویان، سکونت‌گاه لرهای بختیاری، لرهای کهگیلویه و لرهای بویراحمدی را هم شامل می‌شد. اما پس از دولت صفویان سکونت‌گاه لرهای بختیاری را منطقه بختیاری نام‌گذاری کردند و جغرافیای نام لرستان به حدود استان‌های امروزی لرستان و ایلام محدود شد. این منطقه نیز در دولت قاجاریان به دو بخش پشتکوه و پیشکوه تقسیم شد. امروزه لرستان نام یکی از استان‌های غربی ایران است. در نمودار زیر تقسیمات لرستان از ۳۰۰
ایران است. در نمودار زیر تقسیمات لرستان از ۳۰۰ هجری قمری تاکنون آورده شده‌است. گویش. مردم ساکن لرستان فیلی‌ به گویش‌های متفاوتی سخن می‌گویند که معروفترین آن‌ها لری خرم‌آبادی، لری‌چگنی، لری شوهانی ، کردی ایلامی است. ایزابلا بیشوپ که در سال ۱۸۹۰ به منطقهٔ کردستان و لرستان سفر کرده‌است، در سفرنامهٔ خود می‌گوید که گویش لرهای فیلی (لر کوچک) «کمی با کردهای کرمانشاه مغایرت دارد».
پورتوریکو با نام رسمی قلمرو همسود پورتوریکو مجمع‌الجزایری در شمال شرقی منطقه کارائیب است. پورتوریکو از نواحی غیرضمیمه به خاک ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌آید که تحت حاکمیت سیاسی ایالات متحده آمریکا قرار دارد. جمعیت پورتوریکو سه میلیون و ۱۹۴ هزار نفر و زبان‌های رسمی آن اسپانیایی و انگلیسی است. زبان رایج اکثریت مردم جزیره، اسپانیایی است و تنها حدود یک‌چهارم جمعیت پورتوریکو انگلیسی را روان صحبت می‌کنند. نزدیک به ۷۶ درصد از مردم این جزیره سفیدپوست هستند که تبار بیشتر آن‌ها از اسپانیا است. کوبا و پورتوریکو
تبار بیشتر آن‌ها از اسپانیا است. کوبا و پورتوریکو تنها جزایری در حوزه کارائیب هستند که سفیدپوستان اکثریت جمعیت آن‌ها را تشکیل می‌دهند. ۸۵ درصد از مردم پورتوریکو کاتولیک هستند. پورتوریکو بیش از ۴۰۰ سال در کنترل اسپانیا بود تا این‌که در جنگ آمریکا و اسپانیا پس از شکست اسپانیا این جزیره به کنترل ایالات متحده درآمد. نام پورتوریکو از زبان اسپانیایی گرفته شده و به معنای «بندر ثروتمند» است. جزیره پورتوریکو هم‌اکنون تحت حاکمیت سیاسی ایالات متحده آمریکا قرار دارد، دلار آمریکا پول رایج آن است و شهروندانش با گذرنامه
آمریکا پول رایج آن است و شهروندانش با گذرنامه آمریکایی سفر می‌کنند، با این وجود مجمع‌الجزایر پورتوریکو در سنای آمریکا سناتور ندارد و تنها یک «نماینده بدون حق رای» در کنگره ایالات متحده آمریکا دارد. هرچند که ساکنان این جزیره شهروند آمریکا بشمار می‌آیند اما نمی‌توانند در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شرکت کنند. در انتخابات سراسری آمریکا در سال ۲۰۰۰ میلادی حدود شش میلیون و نیم شهروند آمریکایی با تبار لاتین شرکت کرده بودند که بیش از یک میلیون نفر آنان از کسانی بودند که شهروندی آمریکا را گرفته و دارای‌تبار
بودند که شهروندی آمریکا را گرفته و دارای‌تبار پورتوریکوئی بودند. این کشور کوچک‌ترین و شرقی‌ترین جزیره از جزایر آنتیل بزرگ از هند غربی به‌شمار می‌آید که از شمال به اقیانوس اطلس، از شرق به جزایر آنتیل کوچک، از جنوب به دریای کارائیب، و از غرب به جمهوری دومینیکن محدود می‌شود. پورتوریکو کشوری است کوهستانی با آب و هوای گرمسیری و منابع زیر زمینی و معدنی اندک. تاریخ. جزیره اصلی پورتوریکو توسط کریستف کلمب در طول دومین سفر دریایی‌اش به قاره جدید در سال ۱۴۹۳ کشف شد، بر اساس شواهد به دست آمده از تاریخ پیش‌کلمبی، جمعیت
اساس شواهد به دست آمده از تاریخ پیش‌کلمبی، جمعیت این جزیره حدود ۳۰ هزار نفر در سال ۱۵۰۸ برآورد شده‌است. سرخ‌پوستان بومی جزیره موسوم به قوم تاینو، این جزیره را «بوریکن» به معنای «سرزمین شاهزادهٔ نجیب» می‌خواندند. اما کلمب آن را به یاد یحیای تعمید دهنده به سان خوان تغییر نام داد. این نام هنوز بر پایتخت این کشور باقی است. در سال ۱۵۰۸ نخستین مهاجران اسپانیایی وارد پورتوریکو و بندر خوان پونس دلئون شدند، عده‌ای نیز رهسپار کاپارا شدند و اولین حکومت محلی در آنجا تشکیل شد. یکی از مردان خوان پونس دلئون از فرماندهان
شد. یکی از مردان خوان پونس دلئون از فرماندهان تحت نظر کلمب، شایعاتی در مورد ثروت تاینوهای پورتوریکو شنیده بود. اختلافات آغاز شد و تازه‌واردان شروع به سرکوب و مطیع کردن بومیان جزیره کردند. مهاجران اسپانیایی رفته‌رفته مردم تاینو را محو و معادنشان را در ظرف اندک زمانی ضبط کردند. در طول یک سال، پونس دولئون، تاینوها را مطیع خود ساخته و کنترل اکثریت منطقه را بدست گرفت. در آن زمان، آن جزیره مجدداً تغییر نام داده و به پورتوریکو به معنای «بندر ثروتمند» تغییر نام یافت. تاینوها در ابتدا در معادن طلا کار می‌کردند. در
تاینوها در ابتدا در معادن طلا کار می‌کردند. در سال ۱۵۱۱، مقامات این جزیره بابت بدرفتاری با تاینوها از سوی کلیسای کاتولیک اخطاری دریافت کردند؛ اما همچنان نرخ مرگ و میر بر اثر کارهای سخت و طاقت‌فرسا و بردگی و بیماری و سوءتغذیه بالا بود. در سال ۱۵۱۸، هنگامی که آبله در میان این قوم شیوع پیدا کرد، بیشتر جمعیت آنان نابود شده بود. این وضعیت آنقدر ادامه پیدا کرد که دیگر تاینوهای زیادی برای کار وجود نداشتند. در این زمان اسپانیایی‌ها مجبور شدند، برده‌های سیاهپوست را جایگزین آن‌ها کنند. در اوائل سده ۱۷ م. این جزیره
جایگزین آن‌ها کنند. در اوائل سده ۱۷ م. این جزیره به دست انگلستان افتاد لیکن طولی نکشید که دوباره به اسپانیا بازپس داده شد. آمریکا به دنبال جنگ با اسپانیا برای تصرف پورتوریکو، پس از اشغال این جزیره در سال ۱۸۹۸ کنترل آن را در دست گرفت. به علت اینکه پورتوریکو از مستملکات آمریکاست همهٔ شهروندان پورتوریکو دارای تابعیت آمریکایی هستند. در سال ۱۹۴۸ سنای آمریکا اجازهٔ انتخاب حاکم توسط خود پورتوریکویی‌ها را صادر کرد، در سال ۱۹۵۲ این لایحه توسط کنگره تصویب و ضمانت اجرایی پیدا کرد. در ۱ نوامبر ۱۹۵۰ استقلال طلبان
اجرایی پیدا کرد. در ۱ نوامبر ۱۹۵۰ استقلال طلبان افراطی پورتوریکویی با سفر به واشینگتن و ورود به محل کار رئیس‌جمهوری (هری ترومن) قصد ترور او را داشتند که البته موفق به این کار نشدند، در ۱ مارس ۱۹۵۴ نیز عده‌ای از افراطیون پورتوریکویی با ورود به ساختمان کنگره، ۵ تن از نمایندگان کنگره را مجروح کردند. پورتوریکو امروزه نقطه انتقال عمده برای قاچاقچیان مواد مخدر بین آمریکای جنوبی و ایالات متحده است. سیاست. این کشور دارای نظام دولتی نیمه خودمختار است. در امور مالی، دفاعی، روابط خارجی و تجارت بین ایالتی، پورتوریکو
دفاعی، روابط خارجی و تجارت بین ایالتی، پورتوریکو کاملاً تحت قیمومیت سیاسی ایالات متحده آمریکا عمل می‌کند. بغیر از موارد مذکور، قانون اساسی پورتوریکو امور جاری داخلی کشور را تبیین می‌کند. مردم پورتوریکو شهروندان آمریکایی بشمار می‌آیند، اما در انتخابات آمریکا حق رأی ندارند. نظام سیاسی و حکومتی پورتوریکو به گونه‌ای است که در مسائل مالی، اقتصادی، دفاعی، روابط خارجی و تجاری تحت نظارت و حاکمیت سیاسی آمریکا قرار دارد و در مسائلی به غیر این موارد، قانون اساسی خود را اعمال و اجرا می‌کند. از سال ۱۹۵۲ تاکنون
خود را اعمال و اجرا می‌کند. از سال ۱۹۵۲ تاکنون پورتوریکو سه حزب سیاسی اصلی داشته‌است: حزب دموکراتیک مردمی، حزب پیشرو جدید و حزب استقلال پورتوریکو. این سه حزب برای کسب سه وضعیت سیاسی مختلف تلاش می‌کنند. حزب دموکراتیک به دنبال حفظ وضعیت پیوستگی با آمریکا به عنوان مشترک‌المنافع است و در همه‌پرسی رأی مردمی را کسب کرد. حزب پیشرو به دنبال این است که پورتوریکو ایالتی از آمریکا شود و حزب مستقل هم به دنبال ایجاد حاکمیت و جمهوری مستقل است. در سال ۲۰۰۷ حزب چهارمی به نام پورتوریکویی‌ها برای حزب پورتوریکو ثبت شد. این
نام پورتوریکویی‌ها برای حزب پورتوریکو ثبت شد. این حزب ادعا می‌کند که به دنبال مشکلات جزیره در وضعیت خنثی است. اما پس از اینکه حزب نتوانست تعداد آراء مورد نیاز را کسب کند، تنها به عنوان یک حزب سیاسی ثبت شده باقی ماند. احزاب ثبت نشده دیگر این کشور شامل حزب پورتوریکویی‌های ملی‌گرا و جنبش کارگران سوسیالیست می‌شوند. مسئله ارتباط با ایالات متحده. پورتوریکو حکومتی جمهوری‌خواه تحت حاکمیت و نظارت آمریکا دارد، اما تحت حمایت کامل قانون اساسی آمریکا قرار ندارد. رئیس دولت پورتوریکو رئیس‌جمهور امریکاست. دولت پورتوریکو
پورتوریکو رئیس‌جمهور امریکاست. دولت پورتوریکو بر اساس سیستم جمهوری‌خواهی بوده و از سه بخش تشکیل شده‌است: مجریه، مقننه و قضائیه؛ قوه مجریه توسط فرماندار هدایت می‌شود که اکنون لوئیس فورتونو آن را بر عهده دارد. پورتوریکو در کنگره آمریکا نماینده‌ای دارد که حق رأی ندارد، این فرد کمیساریای مقیم نامیده می‌شود (در حال حاضر پدرو چیرلیسی این سمت را بر عهده دارد). انتخابات پورتوریکو توسط کمیسیون انتخابات فدرال و کمیسیون انتخابات ایالت پورتوریکو اداره می‌شود. با وجود اینکه مردم پورتوریکو در کنگره آمریکا نماینده دارند،
مردم پورتوریکو در کنگره آمریکا نماینده دارند، اما نمی‌توانند در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شرکت کنند، تنها می‌توانند در مرحله مقدماتی انتخابات رأی دهند. پورتوریکوهایی که مقیم ایالات متحده شده‌اند می‌توانند در انتخابات شرکت کنند. پورتوریکو یک کشور مستقل نیست و هیچ سفارتخانه‌ای در این کشور وجود ندارد. تنها میزبان کنسولگری ۴۱ کشور است که اغلب آن‌ها از آمریکا و اروپا هستند. اکثر کنسولگری‌ها در سان خوان، پایتخت آن مستقر هستند. از آنجایی که این کشور بخشی از قلمرو اصلی آمریکا به حساب نمی‌آید، دفاتر دولتی سطح
اصلی آمریکا به حساب نمی‌آید، دفاتر دولتی سطح اول به همان صورتی که در دولت آمریکا تعریف شده در آن وجود ندارد، اما ۷۸ شهرداری در آن مستقر است. در جریان همه‌پرسی غیررسمی و غیر الزام‌آوری که در سال ۲۰۱۲ برگزار شد، بیش از نیمی از رأی‌دهندگان پورتوریکویی‌تبار از وضعیت دوگانگی سیاسی این مجمع الجزایر ناراضی بوده و چیزی بیش از ۶۰ درصد آنان نیز خواهان آن بودند تا این کشور به عنوان پنجاه و یکمین ایالت آمریکا به رسمیت شناخته شود. آنان ایالتی شدن این کشور را حتی به خودمختاری کامل آن ترجیح دادند. قانون اساسی آمریکا قدرت
کامل آن ترجیح دادند. قانون اساسی آمریکا قدرت پذیرش ایالت جدید را به کنگره اعطاء نموده‌است. اما کنگره آمریکا به نظر تمایلی به الحاق پنجاه و یکمین ایالت به اتحادیه نداشته و این عدم تمایل ناشی از شبهات پیرامون اعتبار همه‌پرسی، اختلاف عمیق احزاب و مشکلات دیگری نظیر مسئله صخره مالی، کسری بودجه فدرال و اصلاحات مهاجرتی است. افزون بر تمامی مسائل سیاسی، نگرانی‌های مالی و اقتصادی در صدر مسائلی قرار دارند که عضویت پورتوریکو در ایالات متحده را با تأخیر مواجه می‌کند. بر پایهٔ گزارش ۲۰۱۰ کمیته منابع طبیعی مجلس
بر پایهٔ گزارش ۲۰۱۰ کمیته منابع طبیعی مجلس نمایندگان، اگر پورتوریکو تبدیل به یک ایالت آمریکایی شود، برای برنامه‌های اجتماعی، خدمات درمانی و دیگر موارد، سالیانه ۷٫۷ میلیارد دلار هزینه اضافی بر دوش دولت فدرال گذاشته می‌شود. جغرافیا. مساحت کشور پورتوریکو ۹٬۱۰۴ کیلومتر مربع و به تقریب نصف کویت است. جزیره اصلی پورتوریکو از لحاظ وسعت، کوچک‌ترین جزیره در میان جزایر ویکس به‌شمار می‌رود. اگر چه از لحاظ جمعیت، رتبه سوم را در بین این گروه چهار جزیره‌ای دارد. سایر جزایر، کوبا، هیسپانیولا و جامائیکا هستند. پورتوریکو،
کوبا، هیسپانیولا و جامائیکا هستند. پورتوریکو، به دلیل موقعیت جغرافیایی، آب و هوایی استوایی داشته و در بعضی فصول، توفان‌های آتلانتیک را هم تجربه می‌کند. پورتوریکو در شرق کشور دومینیکن و غرب جزایر ویرجین واقع شده‌است، و در نزدیکترین نقطه ۱۲۰۰ کیلومتر با خاک ایالات متحده آمریکا فاصله دارد. این مجمع‌الجزایر شامل جزیره اصلی پورتوریکو و چندین جزیره کوچک دیگر است. همسایه پورتوریکو کاستاریکا است. شکل آن مستطیل غیر منتظم است و از مشرق به مغرب امتداد می‌یابد. کرانه‌های ناهموار دارد و دارای رشته‌کوه‌های کم‌ارتفاعی
ناهموار دارد و دارای رشته‌کوه‌های کم‌ارتفاعی است که از شرق بسوی غرب امتداد پیدا کرده‌است. رودهای زیادی از این کوه‌ها جاری و اراضی جزیره را سیراب می‌کند. هوایش معتدل و خاکش حاصلخیز است. آب و هوای گرم و استوایی این کشور، جهانگردان زیادی را جذب می‌کند. دمای هوای پورتوریکو همواره تابستانی است و میانگین دمای سالانه آن به ۲۶ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. بین ماه‌های دسامبر و آوریل اوج فصل گردشگری در این جزیره است. پارک ملی ال یانگ که در فاصله یک هزار و ۸۰ متری از سطح دریا قرار دارد و در اکثر مواقع سال شاهد بارش
سطح دریا قرار دارد و در اکثر مواقع سال شاهد بارش باران‌های استوایی است، یکی از مناطق پر طرفدار جهانگردان محسوب می‌شود. رصدخانه آرسیبو در این جزیره قرار دارد. نخستین شهر این جزیره سان خوان بود که در سال ۱۵۲۱ تأسیس شد. با افزایش سکونت در شهرها ۳۰ شهر در قرن ۱۸ به وجود آمد و ۳۴ شهر نیز در قرن ۱۹ تأسیس یافت. ۶ شهر نیز در قرن ۲۰ ایجاد شد که آخرین آن فلوریدا در سال ۱۹۷۱ بود. تقسیمات اداری جزیره. پورتوریکو استان ندارد اما از نظر اداری به ۷۸ شهرستان تقسیم شده‌است که فرمانداری‌ها در آن‌ها مانند استانداری در کشورهای
فرمانداری‌ها در آن‌ها مانند استانداری در کشورهای دیگر عمل می‌کنند. این شهرستان‌ها خود به بخش (barrio) و بخش‌ها نیز به دهستان (sector) تقسیم شده‌اند. مردم. در حال حاضر نیویورک و فلوریدا دارای بیشترین جمعیت پورتوریکویی‌تباران می‌باشند. نیویورک با ۱٫۲ میلیون جمعیت پورتوریکویی‌تبار و فلوریدا با یک میلیون نفر پورتوریکویی پذیرای کسانی است که به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی از این کشور نیمه خودمختار وارد ایالات متحده شده‌اند. بسیاری از کشاورزان پورتوریکویی به دنبال وقوع توفان در کشورشان، اغلب محصولات خود را از دست
وقوع توفان در کشورشان، اغلب محصولات خود را از دست دادند. به همین دلیل این کشور با کمبود مواد غذایی روبه‌روست که این مشکل بحران‌های پس از زمین‌لرزه سال ۲۰۱۰ را نیز وخیم‌تر کرده‌است. اقتصاد. محصولات پورتوریکو عبارت است از: شکر، قهوه، تنباکو، پنبه دانه، الوار، و درختان صنعتی و غیره. پرندگان اهلی و حیوانات شکاری بسیار دارد و ماهی نیز در سواحل آن فراوان است. صادرات پورتوریکو را عمدتاً فراورده‌های دارویی و لوازم الکترونیکی تشکیل می‌دهند. گردشگری و بانکداری نیز از جمله صنایع مهم در پورتوریکو می‌باشد. پورتوریکو از
جمله صنایع مهم در پورتوریکو می‌باشد. پورتوریکو از اعضای کشورهای همسود به‌شمار می‌رود. عدم وجود قوانین سختگیرانه مالیاتی و استقبال این کشور از ارز دیجیتال سبب شده گروهی از سرمایه‌گذاران به فکر تبدیل این کشور به قطب ارز رمزی و استخراج آن و نیز بهره‌گیری از زنجیره بلوکی برای مدیریت امور مختلف باشند
گروشام گرینج نام مجموعه‌ای از داستان‌های تخیلی است نوشته‌شده در سال ۱۹۸۸ توسط آنتونی هوروویتس نویسندهٔ انگلیسی گونه وحشت و خیال‌پردازی. شخصیت اصلی این کتاب که دیوید نام دارد به مدرسه‌ای به نام گروشام گرینج دعوت می‌شود. که این دعوت نیز به نوبه خود عجیب بوده زیرا نامه را به جای پستچی کلاغی آورده‌است و نامه از اتفاقات داخل خانه با خبر است. پدر دیوید نیز با خوشحالی این دعوت را قبول می‌کند و دیوید را به گروشام گرینج می‌فرستد. گروشام گرینج واقع در جزیره‌ای است که بر روی نقشه وجود ندارد و در نامه ذکر شده‌است که
بر روی نقشه وجود ندارد و در نامه ذکر شده‌است که باید در سکوی قطار منتظر سرایدار مدرسه بماند و از آنجا با کشتی به مدرسه بروند. در قطار دیوید با دو نفر که به همان مدرسه قرار است بروند آشنا می‌شوند که هر دوی آنها نیز مانند دیوید به آن مدرسه دعوت شده‌اند. در همان شب اول دیوید متوجه می‌شود که آن مدرسه با بقیه مدرسه‌ها تفاوت دارد زیرا از آن با خون خودشان به جای جوهر امضا گرفتند! هوروویتس چند سال پس از گروشام گرینج، قسمت دوم آن جام نحس یا بازگشت به گروشام گرینج را منتشر کرد.
دشه روستایی در شمال غربی استان کرمانشاه است. روستای دشه در شهرستان پاوه قرار دارد و با شهر پاوه ده کیلومتر فاصله دارد. به زبان هَورامی تکلم می‌کنند. دشه در دامان کوه بَرُوژ واقع شده‌است تَپه‌دول پوشیده از درخت در مقابل آن قرار گرفته. آب آشامیدنی آن از چشمهٔ سَرتاویران تأمین می‌گردد. تعدادی از اهالی دامدار وعده‌ای باغدار می‌باشندو گروهی نیز در شغل‌های دولتی شاغل وبقیه کارهای مناسب با فصل و زمان خاص را انجام می‌دهند مانند سقزچینی گردو شکنی توت فروشی پرورش مقطعی دام (چوب داری) جمعیت آن بالغ بر۱۸۰۰ نفر در
مقطعی دام (چوب داری) جمعیت آن بالغ بر۱۸۰۰ نفر در تابستان ۱۳۸۶ برآورد شده‌است. روستای دشه تقریباً در شمال غربی شهرستان پاوه قرار گرفته‌است. این روستا از نظرآب وهواهمانند شهرستان‌های اطراف، معتدل کوهستانی است و به همین دلیل دارای چشمه‌های خدادادی متعددی است. اماعلت نام‌گذاری روستا را می‌توان برگرفته از کلمهٔ دژ به معنی قلعه دانست، چرا که در قسمت شرقی روستا قلعه‌ای به اسم قلعهٔ پاسکَه (همان پاسگاه)وجود دارد که به مرور کلمهٔ دژ به دشه تبدیل شده‌است. لازم است ذکر شود که از این قلعهٔ باستانی حال چیزی جز گودالی