payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در طول این مدت پیاژه دو مقالهٔ فلسفی نوشت که خودش از آن‌ها با عنوان کارهای دوره نوجوانی یاد می‌کند. پیاژه بعد از نیم‌فصلی که در دانشگاه زوریخ به مطالعهٔ روانکاوی پرداخت، سوئیس را به مقصد پاریس ترک کرد. در پاریس بود که او نظریهٔ مراحل رشد شناختی خود را مطرح کرد. در سال ۱۹۲۱ پیاژه به سوئیس بازگشت و به‌عنوان رئیس انستیتو روسو در ژنو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۳ پیاژه و ولنتاین چتنی با هم ازدواج کردند و حاصل این ازدواج سه فرزند بود. در سال ۱۹۲۹ پیاژه ریاست دفتر بین‌المللی آموزش را قبول کرد و تا سال ۱۹۶۷ در
بین‌المللی آموزش را قبول کرد و تا سال ۱۹۶۷ در همین سمت باقی‌ماند. در نهایت پیاژه در سپتامبر سال ۱۹۸۰ در ژنو درگذشت. زندگی. پیاژه در سال ۱۸۹۶ در نوشاتل، در منطقه فرانسوی زبان سوئیس به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین پسر آرتور پیاژه (سوئیسی)، استاد ادبیات قرون وسطی در دانشگاه نوشاتل و ربه کا جکسون (فرانسوی) بود. ربه کا جکسون از خانواده‌ای برجسته - از صاحبان کارخانه‌های ریخته‌گری فولاد - فرانسوی بود که تبار انگلیسی داشتند، از طریق پدربزرگ خود در لنکاوی، فولادساز جیمز جکسون، آمد. پیاژه کودکی نابالغ بود که به زیست‌شناسی
آمد. پیاژه کودکی نابالغ بود که به زیست‌شناسی و دنیای طبیعی علاقه داشت. علاقه اولیه او به جانورشناسی پس از انتشار چندین مقاله در مورد نرم‌تنان در سن ۱۵ سالگی، شهرت او را در میان افراد حاضر در این زمینه به ارمغان آورد. هنگامی که او ۱۵ ساله بود، پرستار سابقش به والدینش نامه نوشت و از اینکه یک بار به آنها در مورد مبارزه با یک آدم‌ربا از کالسکه بچه ژان دروغ گفته بود، عذرخواهی کرد. هیچ وقت آدم‌ربایی وجود نداشت، پیاژه مجذوب این شد که به نحوی خاطره‌ای از این حادثه آدم‌ربایی شکل داده بود، خاطره‌ای که حتی پس از درک
آدم‌ربایی شکل داده بود، خاطره‌ای که حتی پس از درک دروغ بودن آن، ماندگار شد. او به دلیل اصرار پدرخوانده‌اش برای مطالعه در زمینه‌های فلسفه و منطق، به معرفت‌شناسی علاقه پیدا کرد. او در دانشگاه نوشاتل تحصیل کرد و برای مدت کوتاهی در دانشگاه زوریخ تحصیل کرد. در این مدت، او دو مقاله فلسفی منتشر کرد که مسیر تفکر او را در آن زمان نشان می‌داد، اما بعدها آنها را به‌عنوان تفکر نوجوانی رد کرد. علاقه او به روانکاوی، که در آن زمان رشته روان‌شناسی رو به رشدی بود، را نیز می‌توان به این دوره نسبت داد. پیاژه پس از
را نیز می‌توان به این دوره نسبت داد. پیاژه پس از فارغ‌التحصیلی از سوئیس به پاریس نقل مکان کرد و در مدرسه پسرانه خیابان Grange-Aux-Belles تدریس کرد. این مدرسه توسط آلفرد بینه، توسعه‌دهنده آزمون بینه-سایمون (که بعداً توسط لوئیس ترمن اصلاح شد و به مقیاس هوش استانفورد-بینه تبدیل شد) اداره می‌شد. پیاژه در علامت‌گذاری تست‌های هوش بینه نقش داشت. او در حالی که به علامت‌گذاری برخی از این تست‌ها کمک می‌کرد، متوجه شد که کودکان خردسال به‌طور مداوم به برخی از سؤالات پاسخ اشتباه می‌دهند. پیاژه چندان بر اشتباه بودن
پاسخ اشتباه می‌دهند. پیاژه چندان بر اشتباه بودن پاسخ‌های کودکان تمرکز نکرد، بلکه کودکان خردسال به‌طور مداوم انواع اشتباهاتی را مرتکب شدند که کودکان بزرگتر و بزرگسالان موفق به اجتناب از آنها شدند. این امر او را به این نظریه سوق داد که فرآیندهای شناختی کودکان خردسال به‌طور ذاتی با بزرگسالان متفاوت است. در نهایت، او قرار بود نظریه‌ای جهانی از مراحل رشد شناختی ارائه کند که در آن افراد الگوهای مشترک خاصی از شناخت را در هر دوره از رشد نشان می‌دهند. در سال ۱۹۲۱، پیاژه به‌عنوان مدیر مؤسسه روسو در ژنو به سوئیس
پیاژه به‌عنوان مدیر مؤسسه روسو در ژنو به سوئیس بازگشت. در این زمان، مؤسسه توسط ادوارد کلاپارد اداره می‌شد. پیاژه با بسیاری از ایده‌های کلاپارد آشنا بود. از جمله مفهوم روانشناختی «دست‌زدن» که ارتباط نزدیکی با «آزمایش و خطا» مشاهده شده در الگوهای ذهنی انسان داشت. در سال ۱۹۲۳، او با ولنتاین شاتنای (۷ ژانویه ۱۸۹۹–۳ ژوئیه ÷۱۹۸۳) ازدواج کرد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹، پیاژه به‌عنوان استاد روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه علم در دانشگاه نوشاتل کار کرد. در سال ۱۹۲۹، ژان پیاژه سمت مدیر دفتر بین‌المللی آموزش را پذیرفت و تا
سمت مدیر دفتر بین‌المللی آموزش را پذیرفت و تا سال ۱۹۶۸ ریاست این سازمان بین‌المللی را بر عهده داشت. که به صراحت به باور آموزشی خود پرداخت. پیاژه پس از تدریس در دانشگاه ژنو و دانشگاه پاریس در سال ۱۹۶۴، به‌عنوان مشاور ارشد در دو کنفرانس در دانشگاه کرنل (۱۱ تا ۱۳ مارس) و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی (۱۶–۱۸ مارس) دعوت شد. کنفرانس‌ها به رابطه مطالعات شناختی و توسعه برنامه درسی پرداختند و تلاش کردند تا مفاهیم تحقیقات جدید رشد شناختی کودکان را برای برنامه‌های درسی درک کنند. در سال ۱۹۷۹ به پیاژه جایزه بالزان برای علوم
کنند. در سال ۱۹۷۹ به پیاژه جایزه بالزان برای علوم اجتماعی و سیاسی اعطا شد. او در سال ۱۹۸۰ درگذشت، و همان‌طور که درخواست کرده بود، به همراه خانواده‌اش در قبری بی‌نشان در (قبرستان پادشاهان) در ژنو به خاک سپرده شد. نظریه رشد مرحله‌ای پیاژه. نخستین شغل پیاژه پس از فوق لیسانس روان‌شناسی، کار در آزمایشگاه آلفرد بینه بود. پیاژه در طول کار، به این موضوع علاقه‌مند شد که چرا همهٔ کودکان اشتباهات مشابهی را انجام می‌دهند. نحوهٔ استدلال آنان با اشخاص بزرگسال چه تفاوتی دارد؟ او به مشاهدهٔ فرزندان خود پرداخت. به بازی
دارد؟ او به مشاهدهٔ فرزندان خود پرداخت. به بازی کردن‌های آنان دقت کرد، به آنان سؤالات و مسائل علمی و اخلاقی ساده داد و از آنها خواست که دلیل پاسخ‌های خود را بگویند. مشاهده‌های پیاژه او را متقاعد کرد که توانایی کودکان در تفکر و استدلال از یک سری مراحل عبور می‌کند، مراحلی که از لحاظ کیفی با یکدیگر تفاوت دارند. او رشد ذهنی را به چهار مرحله کلی تقسیم نمود. هر یک از این مراحل از مراحلی کوچک‌تر تشکیل شده است. این چهار مرحله عبارت اند از: مرحلهٔ حسی-حرکتی، پیش عملیاتی، عملیات عینی و عملیات صوری. پیاژه بر این باور
عملیات عینی و عملیات صوری. پیاژه بر این باور بود که در فرایند رشد، خود کودک شرکت کننده‌ای فعال است و دست روی دست نمی‌گذارد تا رشد بیولوژیک یا محرک‌های خارجی، کار خودشان را بکنند. او کودکان را دانشمندانی کنجکاو می‌دانست که به تحقیق و آزمایش دربارهٔ اشیای درون محیط دست می‌زنند تا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد؛ مثلاً، اگر گوش عروسک خود را بمکم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ یا اگر بشقابم را به سمت لبهٔ میز هل دهم، چه خواهد شد. نتیجهٔ این آزمایش‌ها، برای ساختن طرح واره‌ها به کار می‌رود. طرحواره عبارت است از نظریه یا
به کار می‌رود. طرحواره عبارت است از نظریه یا مدلی دربارهٔ این که اشیا و رویدادهای اجتماعی و فیزیکی چگونه عمل می‌کنند. همچنین کودکی که با رویداد یا شیء تازه مواجهه پیدا می‌کند، تلاش می‌کند تا آن را جذب نماید. جذب به معنی درک اشیا و رویدادهای تازه، بر اساس طرح واره‌های از پیش موجود می‌باشد. به باور پیاژه اگر تجربهٔ تازه در طرحوارهٔ موجود جا نشود، کودک مانند همهٔ دانشمندان خوب، اقدام به انطباق خواهد کرد. انطباق یعنی دگرگونی در طرحواره برای آنکه اطلاعات تازه در آن جا شوند. به این ترتیب جهان بینی کودک گسترش
در آن جا شوند. به این ترتیب جهان بینی کودک گسترش می‌یابد. نظم طبیعی پیاژه. یکی از جملات معروف پیاژه، سخن وی در رابطه با نظم طبیعی در پژوهش و نگارش و مطالعه است. نظم ظاهری داشتن ربط زیادی به پژوهش ندارد. نظم در پژوهش غیر از نظم در ظواهر است و بسیاری از پژوهشگران در زمینه ظواهر چندان منظم نبوده، ولی در شکار صیدهای علمی خود موفق بوده‌اند. چیزی شبیه نظم طبیعی پیاژه. می‌گویند: روزی شخصی از دیدن اتاق کار ژان پیاژه و ظاهر نامرتب و بی نظم آن در شگفت شد. برای رفع تعجب گفت: آقای دکتر! در اتاقی بدین شکل بی نظم و در
گفت: آقای دکتر! در اتاقی بدین شکل بی نظم و در هم ریخته، چگونه چیزهایی را که می‌خواهید پیدا می‌کنید؟ پیاژه گفت: دو گونه نظم داریم. یک نظم هندسی و دیگری نظم طبیعی. وسایل و کتب اتاق من به صورت طبیعی، منظم است، ولی از لحاظ هندسی، نه؛ و مهم همان نظم طبیعی است که من هر چه را که بخواهم، خواهم یافت.
راجر فدرر (؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۱) بازیکنان تنیس حرفه‌ای سابق اهل سوئیس است. او برای ۲۳۷ هفته پیاپی و مجموع ۳۱۰ هفته در جایگاه اول فهرست مردان شماره ۱ تنیس جهان از سوی انجمن تنیس حرفه‌ای بوده است. فدرر با قهرمانی در ۲۰ گرنداسلم، پس از نواک جوکوویچ و رافائل نادال در مجموع مسابقات گرنداسلم در رده سوم قرار دارد. فدرر در کنار بیورن برگ، رکورددار قهرمانی متوالی در مسابقات تنیس ویمبلدون است. او پنج سال متوالی قهرمان مسابقات تنیس ویمبلدون بود و در مجموع با ۸ قهرمانی در ویمبلدون، رکورددار است. دوران کودکی. راجر فدرر در
ویمبلدون، رکورددار است. دوران کودکی. راجر فدرر در ۸ اوت ۱۹۸۱ در بازل سوئیس به دنیا آمد. پدرش «رابرت فدرر» و مادرش «لینت فدرر» نام دارند. پس از تولد به همراه خانواده، به منطقه‌ای به نام مانچسین در حومه شهر بازل مهاجرت کرد. او به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی، و سوئدی مسلط است. علاقه به تنیس. خواهر فدرر در مورد کودکی او می‌گوید: «راجر از ۶ سالگی پای تنیس آزاد استرالیا و ویمبلدون می‌نشست و همین علاقه باعث شد تا پدر در ۸ سالگی او را در مدرسه تنیس ثبت نام کند. هنگامی که او ۱۰ ساله بود، همه مردم
ثبت نام کند. هنگامی که او ۱۰ ساله بود، همه مردم شهر با هیجان از بازی خوب او در زمین تنیس حرف می‌زدند. زمانی‌که هم سن و سالان خود را با ضربات دیدنی راکت شکست می‌داد، حریفانش را در آغوش می‌گرفت و به آن‌ها می‌گفت: شما دفعه بعد مرا خواهید برد. راجر با جدیت کامل به پیشرفت در این ورزش نائل شد و حالا خوشحالم که او یک نام بزرگ و ستاره در این ورزش است.» راجر در ابتدا فوتبال را هم در کنار تنیس دنبال می‌کرد، اما بعد از مدتی با رها کردن فوتبال تمرکز خود را روی تنیس گذاشت و در ۱۳ سالگی با ترک زادگاهش برای تحصیل در
گذاشت و در ۱۳ سالگی با ترک زادگاهش برای تحصیل در آکادمی حرفه‌ای تنیس سوئیس، عازم شهر زوریخ شد. آغاز تنیس حرفه‌ای. فدرر تا ۱۶ سالگی مدام مصدوم بود و نمی‌توانست خوب و مرتب به تمرین بپردازد. اما سرانجام با بهبود مصدومیت‌هایش توانست در سال ۱۹۹۸ به دنیای حرفه‌ای تنیس وارد شود و به اتحادیه تنیسورهای حرفه‌ای اف۸جهان بپیوندد. رویارویی وی با بیون بورگ در اوایل ورودش به جمع حرفه‌ای‌ها که با شکست راجر همراه بود درس‌های بزرگی به وی داد و پس از شکست از این قهرمان پر آوازه آن سال‌ها، فدرر در مسیر پیشرفت قرار گرفت. راجر
آن سال‌ها، فدرر در مسیر پیشرفت قرار گرفت. راجر در سال ۱۹۹۸ وارد تیم جام دیویس سوئیس شد و در حالی که کم سن و سال‌ترین عضو تیم سوئیس بود به عنوان بهترین تنیسور تیم برگزیده شد. رقابت‌های تنیس میلان اولین رقابت‌های جهانی بود که فدرر توانست به قهرمانی در آن دست یابد. فتح این رقابت‌ها در سال ۲۰۰۱ برای راجر محقق شد و این آغازی برای قهرمانی‌های پیاپی او بود. ازدواج. ناکامی‌های پی در پی فدرر، سال ۲۰۰۸ را برای او به کابوسی واقعی مبدل می‌کرد و برای هوادارانش نیز شکست‌های او قابل باور نبود. چند باخت متوالی در رویارویی
او قابل باور نبود. چند باخت متوالی در رویارویی با نفر دوم رده‌بندی بهترین‌های تنیس (رافائل نادال) او را از فرم خوب خود خارج کرد و آنقدر در طول یک سال باخت تا اختلاف فاحش امتیازاتش با نفرات دوم و سوم در جدول کاهش یابد. فدرر بالاخره جای خود را در جدول رده‌بندی به نادال داد و به رتبه دوم تنزل یافت. در چنین شرایطی بود که راجر در وبگاه شخصی اش خبر ازدواج خود را اعلام کرد. همسر او میرکا فدرر اصالت اسلواکی و تابعیت سوئیس را دارد. میرکا که حدود سه سال از راجر بزرگتر است در رقابت‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰
است در رقابت‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی عضو تیم تنیس زنان سوئیس بود و آشنایی راجر با وی به همین بازی‌ها بر می‌گردد. بالاترین رتبه میرکا در رده‌بندی جهانی تنیس، عنوان هفتاد و ششمی است که در اول سپتامبر ۲۰۰۱ به آن دست یافت. او در سال ۲۰۰۲ به علت مصدومیت از ناحیه پا بازنشستگی اش را اعلام کرد. آن‌ها در ۱۱ آوریل ۲۰۰۹ در ریان (سوئیس) با یکدیگر ازدواج کردند. برخلاف تصور، مراسم ویژه‌ای برگزار نشد و تنها دوستان نزدیک عروس و داماد امکان حضور در مجلس را یافتند. در ژوئیه سال ۲۰۰۹ فدرر و همسرش صاحب دو دختر
در ژوئیه سال ۲۰۰۹ فدرر و همسرش صاحب دو دختر دوقلو و در سال ۲۰۱۴ صاحب دو پسر دوقلو شدند. اوج‌گیری دوباره. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ تنها یک بار برنده گرند اسلم شد. در سال ۲۰۱۶ زانوی فدرر در حالی که بچه‌هایش را به حمام برده بود صدمه دید و مجبور به جراحی زانو شد. این عامل به همراه مصدومیت کمر باعث دوری او از مسابقات شد. در رقابت‌های ویمبلدون در حالی که برای برگرداندن فورهند میلوش رائونیچ تلاش می‌کرد با صورت به زمین‌خورد و سرانجام راضی شد از راکتی با صفحه بزرگ‌تر استفاده کند. اما در سال ۲۰۱۷، به قهرمانی ۲ گرند
استفاده کند. اما در سال ۲۰۱۷، به قهرمانی ۲ گرند اسلم رسید و در رقابت‌های ژانویه ۲۰۱۸ اوپن استرالیا در حالی به پیروزی رسید که تنها ۲ ست را (هر دو ست در فینال) به حریفان خود واگذار کرد. درآمد. راجر فدرر در مجموع پُردرآمدترین بازیکن جهان است. او در مجله فوربز از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به ترتیب به عنوان پنجمین، دومین، هفتمین، پنجمین و چهارمین ورزشکار پردرآمد معرفی شده است. از سال ۱۹۹۸ که به جمع حرفه‌ای‌ها پیوسته تاکنون ۴۵ میلیون دلار جایزه گرفته است و به غیر از سال نخست به‌طور میانگین سالی چهار و نیم میلیون دلار
نخست به‌طور میانگین سالی چهار و نیم میلیون دلار درآمد دارد. نکته مهم اینکه، فدرر با شکستن رکورد جوایز نقدیِ پیت سمپراس، هم‌اکنون از این حیث نیز، در صدر موفّق‌ترین تنیس‌بازان جهان جای دارد. در سال ۲۰۱۳ پردرآمدترین بازیکن تنیس شد. او سالیانه ۴۰ تا ۵۰ میلیون یورو از محل جوایز و اسپانسرهایش، از جمله نایکی، کردیت سوئیس و رولکس درآمد دارد. افتخارات. فدرر تاکنون توانسته است عنوان‌های متعددی را در دنیای تنیس از آن خود کند. از جمله: وی تنها بازیکنی است که موفق شده هم مسابقات تنیس آزاد آمریکا و هم اوپن ویمبلدون را
هم مسابقات تنیس آزاد آمریکا و هم اوپن ویمبلدون را در پنج سال متوالی، فتح کند. فدرر با قهرمانی در مسابقات آزاد استرالیا در سال ۲۰۱۸ تبدیل به مسن‌ترین قهرمان گرند اسلم‌ها طی ۴۵ سال گذشته شد. فدرر در سال ۲۰۱۸ برای شانزدهمین بار پیاپی از سوی هواداران به عنوان محبوب‌ترین بازیکن مرد تنیس جهان انتخاب شد. فدرر از سال ۲۰۰۳ این جایزه را به خود اختصاص داده است. رسیدن به رکورد ۱۰۰ قهرمانی. راجر فدرر با قهرمانی در دومین تورنمنت تنیس خود در سال ۲۰۱۹ به رکورد رؤیایی صد قهرمانی دست یافت. او در فینال مسابقات تنیس دوبی با
دست یافت. او در فینال مسابقات تنیس دوبی با نتیجه ۲–۰ بر استفانوس تسیتسیپاس به پیروزی رسید تا علاوه بر انتقام شکست در تنیس آزاد استرالیا از استفانوس بتواند به این افتخار ارزشمند دست یابد. این نهمین قهرمانی اش در دوبی بود. جیمی کانرز آمریکایی با ۱۰۹ قهرمانی بالاتر از راجر فدرر قرار دارد. آمار. تنیس حرفه‌ای. رقابت‌های گرند اسلم. حضور در ۳۰ فینال (۲۰ عنوان قهرمانی-۱۰ بار باخت)
ویلمینگتون (Wilmington) شهری است در شمال ایالت دلاویر از کشور ایالات متحده آمریکا. این شهر نزدیک رودخانه کریستینا (Christina River) و رودخانه دلاور واقع شده‌است. در دوران جنگ استقلال آمریکا جورج واشینگتن طی یکی از عملیات جنگی از رودخانه دلاور عبور کرده‌است. ویلمینگتون در شهرستان نیو کاسل (New Castle) قرار دارد، جمعیت ویلمینگتون ۷۰۸۵۱ نفر است. در حوالی سال ۱۶۰۹ مردم بومی لناپه (Lenape Indians) در ویلمینگتون ساکن شدند. ویلمینگتون مشهور به تولید باروت بوده‌است که توسط ایلو در دوپونت (E.I. duPont) شیمیدان
که توسط ایلو در دوپونت (E.I. duPont) شیمیدان فرانسوی در نزدیکی ویلمینگتون تولید می‌شده‌است. در دوران جنگ داخلی، ویلمینگتون رو به رشد کرد. علت اصلی رشد ویلمینگتون موقعیت مسا عدش بین شمال و جنوب و همچنین تولید مهمات جنگی زیادی بود. تباهکاری از مشکلات اصلی ویلمینگتون است. این شهر به عنوان 'خطرناکترین شهر در آمریکا' شناخته شده‌است. در سال ۲۰۱۰ ۲۷ نفردر ویلمینگتون مقتول شدند. در سال ۲۰۱۳ در ویلمینگتون ۱۵۰مورد تیراندازی ثبت شده بود. بین سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲، هر سال در حوالی ۵۶۰ ماشین سرقت می‌شد. ویلمینگتون چندتا
در حوالی ۵۶۰ ماشین سرقت می‌شد. ویلمینگتون چندتا بیمارستان دارد. بیمارستان‌های ویلمینگتون، و کریستیانا (Christina)، و سانت فرانسیس (Saint Francis)، و بیمارستان کودک A.I. duPont در شمال ویلمینگتون. این شهر همچنین مرکز مالی صنعت کارت‌های اعتباری است. ویلمینگتون مقر شرکت دو پانت (E. I. duPont de Nemours &amp; Company) است. دو پونت تولیدکننده نیلان (nylon)، تفلان (Teflon)، و کولار (Kevlar) بود. دو پونت چهارمین شرکت بزرگ شیمیایی در جهان و سومین کارفرمای بزرگ در ویلمینگتون است. روزنامه ویلمینگتون نیوس جورنل (The
است. روزنامه ویلمینگتون نیوس جورنل (The News Journal) است. ویلمینگتون همچنین دارای باغ وحش براندیواین (Brandywine Zoo) می‌باشد. شهر ویلمینگتون مدرسه‌های زیادی دارد، از جمله مدرسه اورسولین (Ursuline Academy)، مدرسه مستقل ویلمینگتون (Charter School of Wilmington)، کاب کالووی مدرسه هنرهای (Cab Calloway School of the Arts)، و دانشگاه دلاور. آبری پلازا (Aubrey Plaza)، یکی از بازیگران زن در مجموعه تلویزیونی 'پارکس و رک' ("Parks and Rec")، دانشجوی اورسولین بود. معاون رئیس‌جمهور آمریکا جو بایدن (Joe Biden) در
معاون رئیس‌جمهور آمریکا جو بایدن (Joe Biden) در ویلمینگتون زندگی می‌کند. داستان فیلم باشگاه مبارزه (Fight Club) با بازی براد پیت (Brad Pitt) در شهر ویلمینگتون می‌گذرد.
مرکز پزشکی جنوب تگزاس یک مرکز درمانی/تحقیقاتی بزرگ در جنوب ایالت تگزاس و در شهر سن آنتونیو واقع است. این مرکز حاوی دوازده بیمارستان است، از جمله: این مرکز همچنین میزبان پنج دانشگاه است: علاوه بر این نیز چهل و پنج مؤسسه تحقیقاتی پزشکی (همانند مرکز استارت) در این مرکز مستقر می‌باشند، و تمام این نهادها در مجموع با بودجه‌ای معادل ۳٫۴ میلیارد دلار (آمار سال ۲۰۱۰) فعالیت می‌کنند.
برء الساعه (درمان فوری) کتابی در پزشکی از محمد زکریای رازی است. برخی مورخان این کتاب را آخرین اثر رازی می‌دانند. رازی در مقدمهٔ کتاب، دلیل نگارش این اثر را خواست ابوالقاسم عبیدالله وزیر ذکر می‌کند. متن عربی برءالساعه در بیست و سه باب است و یک دورهٔ درمان بیماری‌های عمومی است و بیشتر به درمان بیماری‌هایی می‌پردازد که مورد احتیاج طبقات بالا و بزرگان است. ترجمه فارسی برء الساعه با عنوان درمان فوری در سال 1391 منتشر شده‌است و مترجم در مقدمه کتاب ابتدا توضیحاتی در باره زندگی رازی داده و سپس به بحث در باره کتاب
در باره زندگی رازی داده و سپس به بحث در باره کتاب برء الساعه و اهمیت آن پرداخته ونسخ خطی موجود را معرفی نموده و همچنین نسخ خطی ترجمه فارسی آن را که در طی قرون و اعصار گذشته توسط مترجمین مختلف ترجمه شده معرفی نموده و در پایان با ارائه نسخه تصحیح شده متن عربی و ترجمه دقیق آن از زبان عربی به فارسی ، کتاب را به پایان برده است.
فی الفصد کتابی در زمینهٔ پزشکی از محمد زکریای رازی است که موضوع آن رگ‌زدن و خون گرفتن است. در طب قدیم، خون گرفتن را از ضروریات بهداشت می‌دانستند و رازی در این کتاب این امر را در ده باب مورد بررسی قرار می‌دهد:
گِزِنُفون فیلسوف، مورخ، و سرباز یونانی بود که در سال ۴۳۰ قبل از میلاد در آتن به دنیا آمد. دوران زندگی او حدوداً بین سالهای ۴۳۰ تا ۳۵۴ پیش از میلاد بوده‌است. گزنفون از شاگردان سقراط بود و بعدها به خدمت پروخنوس درآمده به عنوان سپاهی اجیر در لشکرکشی کوروش کوچک علیه برادرش اردشیر دوم شرکت کرد. پس از مرگ کوروش، سپاهیان یونانی، گزنفون را به رهبری و قیادت خود برگزیدند. او توانست بازماندهٔ سپاه یونان را از طریق ماد و آسیای صغیر به یونان بازگرداند. پس از بازگشت، سربازان یونانی ابتدا چند مدتی در تراکیه ساکن شدند و
یونانی ابتدا چند مدتی در تراکیه ساکن شدند و سپس به خدمت اسپارتیان درآمدند و در جنگ برای آزادسازی یونانیان آناتولی از حکومت پارسیان شرکت کردند. گزنوفون نیز از این زمان به بعد به شدت با اسپارتیان خصوصاً شاه اگسیلائوس دوم مراوده داشت، تا حدی که وقتی آتن و متحدینش علیه سلطهٔ اسپارت وارد جنگ شدند، گزنوفون به نفع اسپارت در سال؟ پیش از میلاد در کورونیا جنگید. احتمالاً این خدمات گزنوفون به اسپارتیان باعث شد تا به صورت رسمی از آتن تبعید شود. اسپارتیان به او جایی در شهری کوچک به نام اسکیلوس در نزدیکی اُلمپیا دادند
شهری کوچک به نام اسکیلوس در نزدیکی اُلمپیا دادند تا زندگی کند. طی این سال‌ها گزنوفون به عنوان نمایندهٔ اسپارت در اُلمپیا خدمت می‌کرد، و پسرانش را برای آموزش به اسپارت فرستاد. بعضی تاریخ نگاران معتقدند که او در طی این دورهٔ زمانی سفری به سیسیل نیز کرده‌است. مدت کمی پس از کاهش قدرت اسپارت پس از نبرد لوکترا (۳۷۱ ق. م) گزنوفون از اسکیلوس اخراج شد و به احتمال زیاد در کورینت ساکن شد. احتمال می‌رود که پس از آنکه گریلوس فرزند گزنوفون برای آتن در نبرد مانتینیا به عنوان سواره نظام شرکت کرد و کشته شد، تبعید رسمی
عنوان سواره نظام شرکت کرد و کشته شد، تبعید رسمی گزنوفون از آتن ملغی شده باشد. به هر حال کشته شدن فرزند گزنوفون در این نبرد باعث احساس همدردی آتن با گزنوفون شد، به طوری که بعدها ارسطو عنوان فرعی گریلوس را برای یکی از رساله‌های خود که در آن به نقد دیدگاه‌های ایسوکراتس می‌پرداخت، انتخاب کرد. گزنوفون حدود سال ۳۵۰ ق. م در آتن یا کورینت در گذشت. نویسندگی. کسنوفون با همهٔ آوازهٔ جهانگیرش، نویسنده‌ای طراز اول شمرده نمی‌شود او در واقع تاریخ‌نگار و فیلسوفی خودساخته بود. در بیشتر نوشته‌هایش عنایت و گرایش خاص او به
بود. در بیشتر نوشته‌هایش عنایت و گرایش خاص او به اخلاق و مسایل تعلیم و تربیت به چشم می‌خورد. کسنوفون اغلب کار جهان و زندگی را ساده گرفته و برای هرگونه درد و مشکل اجتماعی و اخلاقی چاره و دارویی در آستین دارد، با این همه، بسان یک مرد به جهت شجاعت و تقوا و سادگیش شخصیتی شایستهٔ احترام است. شخصیت. او در دوستی فردی وفادار و در رفتار و کنش بسیار ملایم بوده‌است و در شناخت مردم، مهارت خاصی داشته و با نشان دادن عیب آنان به خودشان، آنها را به تقوا و زهد و تحصیل فرا می‌خوانده‌است. تصویر ساده و بی‌پیرایه گزنفون از
می‌خوانده‌است. تصویر ساده و بی‌پیرایه گزنفون از سقراط بیانگر انسانی است که بیش از هر چیز پایبند به اخلاق بوده و آدمی را نیک می‌شناخته و از این رو در داوری در بارهٔ آنان تساهل می‌ورزیده‌است. چنین ترسیمی از سقراط ممکن است در بعضی موارد بسیار ساده‌لوحانه به نظر آید و همین امر نیز باعث شده تا برخی داوری گزنفون را در بارهٔ سقراط نوعی ابتذال و آن را تصویری بی‌رمق و ناچیز از آن حکیم فرزانه تلقی کنند. آثار. معروفترین نوشتهٔ او آناباسیس است که شرح لشکرکشی کوروش کوچک و برگشت ده هزار سرباز یونانی تحت راهنمایی گزنفون
و برگشت ده هزار سرباز یونانی تحت راهنمایی گزنفون به میهنشان است. کورش‌نامه (سیروپدیا یا تربیت کوروش) که در هشت کتاب پرداخته شده و گزنفون در آن آرای خاص خود را دربارهٔ تربیت جوانان در ضمن این داستان تاریخی بازگو کرده‌است. ضیافت، خاطرات سقراطی و آپولوژی نیز از نوشته‌های معروف او می‌باشند. مجموعهٔ نوشته‌های او به شرح ذیل می‌باشند: ویژگی آثار. از خصوصیات جالب توجه آثار گزنوفون پیشگام بودن یا متقدم بودن آن‌ها در سبک است. اولین نمونه‌ها یا به عبارت بهتر اولین نمونه‌های به جامانده از مقالات غیرپزشکی کوتاه و اتو
به جامانده از مقالات غیرپزشکی کوتاه و اتو بیوگرافی (آناباسیس) جزو آثار گزنوفون هستند. در خصوص سایر آثار او نیز اگرچه نمی‌توان گفت که در ژانر ادبی متقدم هستند، با این حال از لحاظات بسیاری نامعمول هستند. این مسئله در خصوص تفسیر تاریخ معاصر به سبک شخصی در هلنیکا، تاریخ نیمه واقعی در کوروش‌پدیا، و عکس‌العمل از لحاظ فلسفی غیر فنی در قبال سقراط در خاطرات سقراطی، ضیافت، خانه‌داری و دفاعیه، و بیوگرافی ستایش آمیز در رسالهٔ آگسیلائوس مشهود است. مسئلهٔ مهم دیگر در خصوص آثار گزنوفون این است که موضوعات این نوشته‌ها
خصوص آثار گزنوفون این است که موضوعات این نوشته‌ها عموماً از تجربهٔ شخصی خود او نشأت گرفته‌اند. آناباسیس و کوروش‌پدیا از تجربهٔ شخصی او در جریانات لشکرکشی کورش کوچک در سال‌های ۴۰۰ تا ۴۰۱ و رسالات سقراطی او نیز از معاشرت او با سقراط سرچشمه گرفته‌اند. سایر آثار گزنوفون نیز به نحوی با تجربهٔ شخصی او در زندگی گره خورده‌اند. گزنوفون در بیشتر آثارش به صورت مستقیم یا غیر مستقیم از وقایع تاریخی به عنوان ابزاری برای پیشبرد نظرات اخلاقی یا سیاسی خود استفاده می‌کند، و به همین دلیل به عنوان یک تاریخ‌نگار به نقص و بی
و به همین دلیل به عنوان یک تاریخ‌نگار به نقص و بی دقتی در نوشته‌های تاریخی‌اش متهم شده‌است. با این حال سبک نوشتاری او به خاطر سادگی و صداقت همواره مورد تحسین بوده‌است و از همان روزگار باستان به عنوان سبکی ساده، روان، اقناع کننده، لطیف، شاعرانه و نمونه‌ای خالص از سبک نوشتاری آتیک در نظر گرفته شده‌است. منابع. بنونیست، امیل. دین ایرانی بر پایه متنهای مهم یونانی. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۴
عُمرکُشان یا در ادبیات دینی و روایی عیدُالزهرا، فَرحَةالزهراء، غدیر دوم و روز رُفِعَ‌القلم، جشن سالگرد کشته شدن عمر بن خطاب است. این جشن، صدها سال در برخی مناطق شیعی برگزار شده است؛ اما در سال‌های اخیر، پس از مخالفت بسیاری از مراجع تقلید شیعه، برگزاری رسمی و علنی این مراسم تعطیل شده اما هنوز برخی شیعیان به صورت خصوصی و خانگی، این روز را جشن می‌گیرند. این مراسم موجب اختلاف موافقان و مخالفان برگزاری آن بوده است. مخالفان بیشتر بر جنبه‌های اختلاف‌افکنانه این مراسم میان شیعه و سنی پافشاری دارند و بعضاً در تاریخ
میان شیعه و سنی پافشاری دارند و بعضاً در تاریخ کشته‌شدن عمر بن خطاب مناقشه می‌کنند. تاریخچه این مراسم تا پیش از دوران صفویه مشخص نیست و رونق آن پس از صفویه صورت گرفته است. این مراسم تا پیش از روی کار آمدن جمهوری اسلامی در کشور در بعضی مناطق، بدون منع و به صورت علنی، برگزار می‌شد، اما پس از انقلاب اسلامی، به دستور روح‌الله خمینی ممنوع اعلام شد. در کاشان نیز مقبره ابولولو به جهت مقابله با برگزاری مراسم عمرکشان در آنجا، برای همیشه بسته و تغییر کاربری داده‌شد. بر اساس گزارش‌ها، این روز با مراسم و آئین‌هایی چون
اساس گزارش‌ها، این روز با مراسم و آئین‌هایی چون ساخت پیکره‌هایی نمادین از عمر بن خطاب و آتش زدن آنها، شعرخوانی، تصنیف‌گویی، آتش‌بازی، پوشیدن لباس قرمز و اجرای نمایشنامه‌های کمدی همراه بوده است. پیش‌درآمد. "ایرانیکا" گزارش می‌کند که ترور عمر بن خطاب در روز چهارشنبه مصادف با ۲۳ نوامبر ۶۴۴ میلادی اتفاق افتاده است. به گزارش احمد بن حنبل در "مسندش"، کسانی به عمر در خصوص نقشه‌های ترور او تذکرهایی داده بودند. در خصوص انگیزه ابولولو —قاتل عمر— برای به قتل رساندن عمر بن خطاب، اتفاق نظری وجود ندارد. به گزارش مسعودی،
بن خطاب، اتفاق نظری وجود ندارد. به گزارش مسعودی، انگیزه او به جهت کینه‌ای بود که بر اثر بی اعتنایی خلیفه بر وضع خراج مولایش مغیره بن شعبه بر او صورت گرفته بود. بر این اساس، وقتی خراجی سنگین بر ابولولو از جانب مغیره وضع شد، ابولولو به عمر شکایت کرد و پس از بی‌اعتنایی عمر نسبت به درخواست ابولولو، کینه‌ای در دل ابولولو شکل گرفت که به این قتل انجامید. در "دانشنامه ایرانیکا"، این احتمال که او با ارباب سابقش توطئه قتل عمر بن خطاب را طراحی کرده بود یا آنکه او عامل دست چند تن از صحابه در اجرای قتل عمر بن خطاب بوده
دست چند تن از صحابه در اجرای قتل عمر بن خطاب بوده است، مطرح شده است. بر اساس گزارش‌ها، ابولولو عمر را در مسجد مورد حمله قرار داد و با خنجری به او حمله کرد و عمر را مجروح کرد و از مسجد گریخت. عمر در همان‌جا یا به نقلی سه روز بعد در بستر بیماری درگذشت. "ایرانیکا" زنده بودن سه روزه عمر را محتمل‌تر می‌داند. نام‌ها. «عمرکشان»، «فرحةالزهرا»، «عیدالزهرا»، «روز رفع القلم» و «غدیر دوم» معروف‌ترین عنوان‌ها یاد شده برای این مراسم است. محمدباقر مجلسی — فقیه و محدث شیعه دوازده‌امامی — روایتی را به نقل از علی بن