payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عمل رابطه جنسی میان هم‌جنسان «سدومی‌گری» و به کسانی که مرتکب آن شوند، «سدومی» گفته می‌شد. اسلام. قرآن لوط را به صورت مثبت‌تری به تصویر کشیده است که به نظر می‌رسد به دلیل تأثیر ادبیات مسیحی بر آن باشد زیرا در مطالب میدراشی یهودی چنین چیزی یافت نمی‌شود. به گفته هیرشبرگ، محمد نقش مهمی برای لوط در قرآن در نظر گرفت زیرا او را چون خودش پیامبری می‌دانست که نزد مردمان شریر فرستاده شد. قرآن همچنین دیدگاهی منفی نسبت به زن لوط دارد که در متون اسلامی پسا قرآنی نیز ادامه پیدا کرده است. قصه قوم لوط یکی از داستان‌های
پیدا کرده است. قصه قوم لوط یکی از داستان‌های عذاب الهی در قرآن است و جزئیات یکسان بسیاری با دیگر قصه‌های عذاب قرآن دارد؛ مانند قصه‌های دیگر پیامبران، اینجا هم گفته شده لوط قومش را به اطاعت از خدا دعوت کرد و از آنان پاداشی نمی‌خواست اما آن‌ها او را به دروغ‌گویی متهم کردند. قوم لوط به روابط با هم‌جنس مشغول بودند و لوط که چاره دیگری نیافت، دختران خودش را به آن‌ها پیشنهاد داد. آن‌ها خواستند لوط را از شهر بیرون کنند اما لوط به درگاه الله دعا کرد؛ فرشتگان به او و خانواده‌اش گفتند شهر را ترک کنند زیرا زمان طلوع
و خانواده‌اش گفتند شهر را ترک کنند زیرا زمان طلوع خورشید نزدیک است. قرآن نحوه عذاب قوم لوط را به طرق متفاوتی — سنگ‌پاره در سوره هود، بانگ مرگبار در سوره حجر و باران در سوره شعراء — روایت کرده است. لوط و خانواده‌اش نجات پیدا کردند اما همسرش در شهر ماند و به همراه قوم لوط نابود شد. نام سدوم در قرآن یاد نشده و تنها به «قوم لوط» بسنده شده است؛ با این حال، در متون اسلامی به نوعی رابطه جنسی میان مردان «لواط» یا «لوطیه» و به مردی که این کار را انجام دهد «لوطی» گفته می‌شود. در فولکلور پساقرآنی اسلامی داستان لوط با
می‌شود. در فولکلور پساقرآنی اسلامی داستان لوط با استفاده از کتاب مقدس و دیگر منابع یهودی و مسیحی گسترش پیدا کرده و نویسندگانی چون طبری، ثعالبی و کسائی به تفضیل به زندگی لوط پرداخته‌اند. به گفته این نویسندگان، زن لوط گزارش کارهای خوب او را به مردم سدوم می‌داد. تأثیر متون میدراشی در این قسمت کاملاً واضح است زیرا در تفسیر سفر پیدایش به این مسئله اشاره شده است. با این حال، متون اسلامی نیز بر مطالب یهودی بعدی اثر گذاشتند. در تفاسیر گفته شده قوم لوط در سه یا پنج شهر می‌زیستند و سدوم پایتختشان بود. آن شهرها به
شهر می‌زیستند و سدوم پایتختشان بود. آن شهرها به دریاچه‌ای زشت (منظور دریای مرده است) و نشانه‌ای برای مؤمنان تبدیل شدند. به این شهرها المکافات گفته می‌شود زیرا جبرئیل آن‌ها را نابود کرد. به گفته منابع اسلامی، قوم لوط — زنان و مردان — اولین مردمان تاریخ بودند که به لواط رو آوردند. مفسران گفته‌اند لوط دختران خودش را پیشنهاد نکرد، بلکه او به عنوان پیامبر قوم، پدر امتش بود. در احادیث اسلامی گفته شده مجازات لواط سنگسار است زیرا قوم لوط با سنگ نابود شدند. ابوحنیفه گفته آن‌ها ابتدا باید از بلندی انداخته شده و بعد
گفته آن‌ها ابتدا باید از بلندی انداخته شده و بعد سنگسار شوند. به رابطه لوط و دخترانش در قرآن اشاره‌ای نشده است. در هنر و ادب. یکی از معدود آثار ادبی مسیحی قرون وسطی دربارهٔ این قصه، نمایش کراماتی به نام "تاریخ لوط و ابراهیم" است. در قرن شانزدهم، باری دیگر آثاری با محوریت داستان سدوم و عموره تألیف شد که از جمله آن‌ها، بالادی انگلیسی به نام "اندر نابودی هولناک و هراس‌افکن سدوم و عموره" از نویسنده ناشناسی در قرن شانزدهم، تراژدی به زبان لاتین در پنج پرده از آندریاس سائوریوس (۱۶۰۷) و شعری از جی. لزلی به نام
آندریاس سائوریوس (۱۶۰۷) و شعری از جی. لزلی به نام "آتش و سنگ‌گوگرد" (۱۶۷۵) است. با این حال، مهم‌ترین آثار ادبی مرتبط با لوط در قرن بیستم تألیف شدند. سدوم و عموره (۱۹۴۳) از ژان ژیرودو احتمالاً معروف‌ترین آن‌هاست. در این نمایشنامه، به جای ده فرد صالح، گفته می‌شود که حتی یک زوج که «روابط جنسی طبیعی» داشته باشند هم برای جلوگیری از نابودی شهر کافی است اما چنین اشخاصی یافت نمی‌شوند. رابرت برندل (۱۹۲۰)، ماریا لی-پیسکاتور (۱۹۵۴) و نیکوس کازانتسا (۱۹۵۶) دیگر نویسندگان قرن بیستمی هستند که آثاری دربارهٔ نابودی لوط و
قرن بیستمی هستند که آثاری دربارهٔ نابودی لوط و نابودی سدوم نوشته‌اند. در هنرهای تجسمی، خاصه نقاشی، فرار لوط و دخترانش از شهر و رابطه جنسی آن‌ها بیشترین توجه را به خود جلب کرده است. به‌طور معمول، در چنین نقاشی‌هایی نابودی سدوم در پس‌زمینه اثر دیده می‌شود. گاه همسر لوط نیز -- به شکل ستونی با سر او -- در آثار حضور دارد. فرسکویی از بنوتزو گوتزولی در کامپو سانتوی پیزا، نقشی در راهروی رافائل در واتیکان و اثری از پائولو ورونزه در موزه لوور از جمله آثار رنسانسی دربارهٔ لوط هستند. آثاری از آلبرشت آلتدورفر و کوئنتین
لوط هستند. آثاری از آلبرشت آلتدورفر و کوئنتین ماسیس از موزه وین، از لوکاس فان لیدن در لوور، از داوید تنیرز (مونیخ) سیمون ووئه (موزه استراسبورگ) و یک طراحی از رامبرانت از جمله دیگر آثارند. سرگذشت لوط منبع الهام موسیقی‌دانان مختلفی بوده است. "سدوم و عموره" آهنگی از جری گارسیا در آلبوم "چقدر شیرین است"، بر اساس داستان نابودی سدوم و عموره می‌باشد. "همسر لوت" نیز اثری الهام گرفته شده از سرگذشت لوط و همسرش است که در روز داوری به «ستون نمک» تبدیل شد. داستان لوط و نابودی سدوم و عموره معمولاً در سینما و تلویزیون
و نابودی سدوم و عموره معمولاً در سینما و تلویزیون نیز مانند سفر پیدایش به عنوان بخشی از قصه ابراهیم نشان داده شده است. با این حال، از آنجا که نمایش نابودی این شهرها پتانسیل خلق سکانس‌های جالب توجه را داشته، چندین فیلم به‌طور کامل به آن اختصاص داده شده است؛ اولین این فیلم‌ها، فیلم اتریشی "سدوم و عموره" (۱۹۲۲) است؛ فیلم ماجرای زنی را دنبال می‌کند که با چند مرد مختلف رابطه دارد اما خواب می‌بیند که زن لوط است و در نابودی سدوم کشته می‌شود و در بیداری توبه می‌کند. نمایش بی‌سابقه نابودی سدوم و عموره احتمالاً در
نمایش بی‌سابقه نابودی سدوم و عموره احتمالاً در آن سال‌ها برای بیننده اروپایی یادآور جنگ جهانی اول بوده است. فیلم "کتاب مقدس" (۱۹۶۶) هم نابودی سدوم را چند سال بعد از بحران موشکی کوبا بر روی پرده برد. در فیلم "لوط در سدوم" (۱۹۳۳) لوط بعد از اینکه به سدومی‌ها دختران خود را پیشنهاد می‌کند، تلاش می‌کند آن‌ها را نصیحت کند. پرجزئیات‌ترین فیلم در این زمینه، "سدوم و عموره" (۱۹۶۲) از رابرت آلدریچ است. در این فیلم لوط را مخالف برده‌داری نشان داده‌اند. در فیلم کمدی "کاملاً موسی!" (۱۹۸۰)، بت‌سازی به نام هرشل در «سدوم
موسی!" (۱۹۸۰)، بت‌سازی به نام هرشل در «سدوم جدید» دنبال همسرش می‌گردد اما شهر را دوباره نابود می‌کنند و زن او هم به ستون نمک تبدیل می‌شود؛ هرشل زنش را با خود به خانه می‌برد. در مینی‌سریال "کشتی نوح" (۱۹۹۹)، نابودی سدوم قبل از طوفان است. در زمان طوفان، لوط در نقش یک دزد دریایی تلاش می‌کند کشتی نوح را غارت کند. در فیلم‌های دیگر نیز اشاره‌هایی به لوط و سدوم شده؛ مثلاً در فیلم اسرائیلی "این سدوم است" (۲۰۱۰) خدا تظاهر می‌کند که قصد دارد سدوم را نابود کند تا بدین طریق ابراهیم را گول بزند که یکتاپرست شود. نمایش
طریق ابراهیم را گول بزند که یکتاپرست شود. نمایش همسر و دختران لوط چالش‌هایی برای فیلم‌سازان بوده است؛ مثلاً پیشنهاد لوط برای تجاوز به دخترانش را هیچ‌گاه در فیلم‌ها همان‌طور که در داستان است، نشان نداده‌اند. در "سدوم و عموره" (۱۹۲۲) لوط اصلاً دختر ندارد و به سدومی‌ها تاجی طلایی پیشنهاد می‌کند. در فیلم "ابراهیم" (۱۹۹۳) او پیشنهاد می‌کند به خودش تجاوز کنند.
کِنیسِه یا کِنِشت یا کِنیسا یک ساختمان مذهبی برای نیایش یهودیان یا محل اجتماعات دینی یهودیان است. طبق هلاخا عبادت مشترک یهودیان می‌تواند در هر مکانی که ده یهودی (مینیان) گرد هم آیند انجام شود. عبادت را می‌توان به تنهایی یا با جمع شدن کمتر از ده نفر انجام داد. با این حال برخی از دعاها، دعاهای مشترک هستند و بنابراین ممکن است فقط توسط یک مینیان خوانده شوند. تاریخچه. اولین کنیسه‌ها در واقع پس از خروج یهودیان توسط موسی از مصر و پذیرش دین یهودیت تشکیل شدند. پس از خروج از مصر به مدت چهل سال در بیابان سینا بودند و
خروج از مصر به مدت چهل سال در بیابان سینا بودند و در این مدت کنیسه‌ها در واقع چادرهای بزرگی بودند که در آنها علاوه بر مسائل عبادی آموزش مسائل شرعی و دینی داده می‌شد. پس از ورود به سرزمین بیت‌المقدس سلیمان کنیسه بزرگی در شهر بیت‌المقدس ساخته شد که دارای دیوارهای سنگی بود. این معبد که بیت هَمیقداش یا خانه مقدس نامیده می‌شد مهمترین مکان مذهبی و بزرگترین کنیسه یهودیان بود که در حدود سه هزار سال پیش توسط سلیمان ساخته شد و چهار صد سال برپا بود. پس از چهار صد سال این کنیسه در زمان حمله بابلی‌ها به فرماندهی بخت
این کنیسه در زمان حمله بابلی‌ها به فرماندهی بخت النصر تخریب گردید. دعاها. طبق سنت یهودیان مردان مجمع بزرگ (حدود پنج قرن قبل از میلاد) زبان دعاهای یهودیان را رسمی کردند. قبل از آن مردم به شیوه خود دعا می‌کردند و هیچ دعای واحدی که خوانده شود وجود نداشت. کنیسه‌های ایران. در ایران تقریباً ۱۰۰ کنیسه وجود دارد. بیشترین کنیسه‌ها در تهران، شیراز و اصفهان وجود دارد. پیوند به بیرون. https://iribresearch.ir/paygah_marakez/cities/amaken_text.aspx?id=4686&amp;ccode=1
اَمپِریالیسم یا نظام سلطه یا امپراتوری‌طلبی از واژهٔ قدیمی‌تر امپراتوری (empire) آمده‌است. برای واژهٔ امپریالیسم تعاریف گوناگونی وجود دارد: امپریالیسم فقط به معنای تصاحب قلمرو ارضی کشورها نیست بلکه به نحو گسترده‌تری با کسب کنترل سیاسی و اقتصادی بر مردم و اراضی، خواه با نیروی نظامی و خواه با ابزارهای زیرکانه تر، مرتبط است. موضوع امپریالیسم سیاست و شیوه‌های دولتی است که غالباً با ابزارهای اقتصادی، قدرت و سلطهٔ خود را گسترش می‌دهد. امروزه استفاده از واژه امپریالیسم با توجه به سوابق تاریخی می‌تواند برای برخی
با توجه به سوابق تاریخی می‌تواند برای برخی دارای جنبه تحقیر داشته یا اشاره به خوی استعماری کشوری باشد و گاهی دارای بار منفی است. انواع. در یک دسته‌بندی می‌توان دو نوع امپریالیسم را از یکدیگر باز شناخت: امپریالیسم مهاجر و امپریالیسم سرمایه‌گذار. میان امپریالیسم مهاجر قدیمی که جامعهٔ میزبان را به نسبت دست نخورده باقی می‌گذاشت، و امپریالیسم سرمایه‌دار-سرمایه‌گذار کنونی تفاوت قائل بود، امپریالیسمی که «در مقابل، از همان آغاز بر قلب مسائل درونی جوامع میزبان تأثیر گذارده و مناسبات طبقاتی، ساختارهای اجتماعی و
گذارده و مناسبات طبقاتی، ساختارهای اجتماعی و نهادهای سیاسی بنیادی آن را دگرگون می‌کند و به همین دلیل، همراه با خود خیزش‌های بزرگ و سریع را در سرزمین‌های میزبان و در سیاست‌های جهان که در تاریخ بشر بی‌سابقه‌است، پدیدمی‌آورد. تاریخچه. واژهٔ امپریالیسم در ۱۸۹۰م در انگلستان توسط هابسون و چند سال بعد در روسیه توسط لنین اولین رهبر شوروی سابق به کار گرفته شد. این واژه به زودی در زبان‌های دیگر بکار گرفته شد و از آن برای بیان کشاکش‌های قدرتهای اروپایی رقیب برای به‌دست آوردن مستعمره و حوزهٔ نفوذ در آفریقا و دیگر
آوردن مستعمره و حوزهٔ نفوذ در آفریقا و دیگر قاره‌ها استفاده شد. این کشاکش‌ها که از دههٔ ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۴ بر سیاست بین‌المللی حاکم بود، سبب شد که این دوره «عصر امپریالیسم» نامیده شود. هم انگلیسی‌ها و هم امپریالیست‌های اروپای قاره‌ای ادعا می‌کردند که هدفشان گسترش تمدن و رساندن دستاوردهای آن به مردمان دارای نژاد و فرهنگ پست‌تر است. اما در بنیاد این «احساس رسالت» برای تمامی بشریت ایمان به برتری نژادی، مادی، و فرهنگی نژادهای سفید وجود داشت. کنفرانس برلین که به ابتکار بیسمارک از نوامبر ۱۸۸۴ تا فوریه ۱۸۸۵ و به دنبال
بیسمارک از نوامبر ۱۸۸۴ تا فوریه ۱۸۸۵ و به دنبال اعتراض فرانسه و بلژیک و حتی آلمان به دنبال توافق بریتانیا و پرتغال در مورد رود کنگو برگزار شد، شرایط تقسیم آفریقا و سهم استعمارگران را به گونه‌ای تعیین کرد که از آن پس تمام این قاره زیر امپریالیسم اروپایی قرار گرفت. پس از جنگ جهانی اول، ایدئولوژی امپریالیسم در ایدئولوژی‌های فاشیسم و نازیسم به کمال خود رسید. این مرحله از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آغاز گردید. تدوین تئوری مربوط به امپریالیسم و تجزیه و تحلیل پنج وجه مشخصه اساسی آن می‌گوید: اساس اقتصادی و
پنج وجه مشخصه اساسی آن می‌گوید: اساس اقتصادی و خصلت ویژه امپریالیسم عبارتست از تسلط انحصارها، انحصارها در رشته‌های مختلف کاملاً و همه جانبهٔ اقتصاد و سیاست بزرگ‌ترین کشورهای سرمایه‌داری را در حیطه اقتدار و زیر سیطره خود می‌گیرند و رقابت آزاد از بین می‌رود. سلطه انحصارها در حیات اقتصادی با نفوذ و قدرت روزافزون آن‌ها در زمینه سیاسی همراه است که دستگاه دولتی را زیر فرمان خود می‌کشند و تحت‌الشعاع منافع خود می‌سازند. در این مرحله سرمایه‌داری، انحصارها امپراتوران قدر قدرتی در همه شئون هستند. خود لغت امپریالیسم
قدر قدرتی در همه شئون هستند. خود لغت امپریالیسم نیز از ریشه لاتینی ایمپریو (imperiu) به معنای امپراتوری مشتق می‌شود. در این مرحله اشاعه کم و بیش دوران سرمایه‌داری در سراسر کره زمین جای خود را به تکامل جهشی و فلاکت‌آور داد. این امر موجب شدت وحدت بی‌سابقه کلیه تضادهای سرمایه‌داری یعنی تضادهای اقتصادی، سیاسی، طبقاتی و ملی گردید. مبارزه دول امپریالیستی بر سر بازار فروش و عرصه‌های سرمایه‌گذاری و به‌دست آوردن مواد خام و نیروی کار ارزان و احراز تسلط جهانی، وحدت بی‌سابقه‌ای یافت که در دوران تسلط بلامنازع
وحدت بی‌سابقه‌ای یافت که در دوران تسلط بلامنازع امپریالیسم، ناگزیر کار را به جنگ‌های ویرانی‌آور می‌کشاند. امپریالیسم در عین حال مرحله تلاشی سرمایه‌داری، مرحله پوسیدگی و احتضار آنست. در این مرحله در مجموع سیستم جهانی سرمایه‌داری، شرایط برای انقلاب اجتماعی نضج پیدا می‌کند. تضاد بین دول امپریالیستی و کشورهای وابسته و مستعمره، تضاد بین خود دول امپریالیستی هرچه بیشتر شدیدتر می‌شود. واضح است که تشدید تضادها و پوسیدگی ماهوی امپریالیسم به معنای رکود و جمود مطلق سرمایه‌داری نیست. تضادهای امپریالیسم موجب تسریع پروسه
نیست. تضادهای امپریالیسم موجب تسریع پروسه تبدیل سرمایه‌داری انحصاری به سرمایه‌داری انحصاری دولتی گردیده‌است. این شکل در حالی که سلطه انحصارها را بر زندگی مردم تقویت می‌کند نیروی انحصارها را با نیروی دولت در دستگاه واحدی متحد می‌سازد تا حداکثر سود برای بورژوازی تأمین شود و نظام سرمایه‌داری حفظ گردد؛ ولی نه این شکل نه نظامی‌کردن حیات اجتماعی و اقتصادی کشور و نه انتگراسیون (یعنی در هم آمیختگی و ادغام و تشکیل سازمان‌های جدید مافوق ملی، سیاسی و اقتصادی به منظور پیوستگی دول و انحصارات سرمایه‌داری) نمی‌تواند
پیوستگی دول و انحصارات سرمایه‌داری) نمی‌تواند پایه‌های سرمایه‌داری را نجات دهد. رشد تولید در برخی کشورهای سرمایه‌داری هرگز نتوانسته‌است جلوی وحدت یافتن تضادهای ملی و بین‌المللی سرمایه‌داری را بگیرد. انتقادها. نوشتار اصلی: انتقادها به امپریالیسم چالمرز جانسن می‌نویسد: تحلیل و سازوکار. نوشتار اصلی: تحلیل و سازوکار امپریالیسم نخستین انتقاد نظری منظم از امپریالیسم جدید را اقتصاددان انگلیسی هابسن (۱۹۴۰–۱۸۵۸) در کتاب خویش به نام امپریالیسم (۱۹۰۲) کرد و برای نخستین بار از این پدیده یک برداشت اقتصادی کرد. این
بار از این پدیده یک برداشت اقتصادی کرد. این نظریه را لنین گرفت و در کتاب امپریالیسم: عالی‌ترین مرحلهٔ سرمایه‌داری (۱۹۱۵) را بسط داد و این برداشت به نام «نظریهٔ اقتصادی دربارهٔ امپریالیسم» نامدار شد. پانویس. فرهنگ فارسی معین.
CD-ROM 1.0
شِکار، نخجیر (به پارسی میانه : نخچیر) یا صِید، کُشتن یا به چنگ آوردن جانوری زنده توسط موجود زندهٔ یا انسان دیگر است. به انسانی که شکار می‌کند نیز شکارچی، به کسی که از جانوران شکار مراقبت می‌کند، نخجیربان و به جانداری که از جاندار دیگر شکار می‌کند، شکارگر گویند. شکار جانوران توسط انسان برای تجارت شاملِ فروش پوست و مو، استخوان و عاج، گوشت و دیگر اجزای بدن یا برای تفریح انجام می‌شود. شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده می‌شد، نوعی شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا جانور به سمت
مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا جانور به سمت شکارچی رانده شود. در هند به این نوع شکار "هتهجوری" گویند. ریشه‌شناسی. این‌واژه هم‌ریشه با فعل شکردن (شکار کردن) است. واژهٔ «صِید» وام‌واژه‌ای از زبان عربی در فارسی است که به معنای شکار است. در فارسی «صید» بیشتر برای شکار آبزیان به کار می‌رود. شکارچی غیرمجاز. شکار جانوران خارج از فصل شکار و بدون دریافت مجوزهای لازم، شکار غیرمجاز به‌شمار می‌رود. شکارچی غیرمجاز کسی است که بدون توجه به وضعیت زیستی جانوران و مقررات وضع شده برای حفاظت از گونه‌های در معرض نابودی،
وضع شده برای حفاظت از گونه‌های در معرض نابودی، به شکار آن‌ها می‌پردازد. شکارچی‌گری غیرمجاز از معضلات جوامع امروزی در سراسر جهان است و موجب قانون‌شکنی، آسیب به محیط زیست و نهایتاً آسیب به جوامع انسانی می‌شود. تا مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی، صدونوزده محیط‌بان به‌هنگام انجام مسئولیت محیط‌بانی و در رویاروییِ مستقیم با شکارچیان غیرمجاز، جان خود را از دست داده‌اند. همچنین شکارچیان غیرِ مجاز موجبِ آسیب و آزار جانوران می‌شوند. یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶ خورشیدی و در پناهگاه حیات وحش میاندشت، یک شکارچی متخلف که یک آهو را زنده‌گیری
میاندشت، یک شکارچی متخلف که یک آهو را زنده‌گیری و داخل کیسه گذاشته بود، به علت ترس از محیط‌بانان، آن را به درون جوی آب پرتاب کرد و باعث خفگی آهو شد. فصل شکار. فصل شکار دوره‌ای زمانی در هر سال است که شکارچیان قانونی می‌توانند با پرداخت هزینه و دریافت مجوزهای لازم و در محیط‌های تعریف شده از سوی دولت و سازمان محیط زیست به شکار قانونی و کنترل شده بپردازند. پایان فصل شکار هنگامه‌ای است که به منظور حفاظت گونه‌ها از شکار و محافظت از جمعیت آن‌ها در زمان جفت‌گیری، کم بودن جمعیت و شرایط بدِ زیستی برقرار می‌گردد.
کم بودن جمعیت و شرایط بدِ زیستی برقرار می‌گردد. شکار در زمانی که فصل شکار پایان یافته است، تخطی از قانون بوده و پیگرد دارد. عمدهٔ تلفات محیط بانان در هنگام انجام وظیفه، در رویارویی با شکارچیان غیرمجاز و در زمانی است که فصل شکار، پایان یافته است. جریمهٔ شکار غیرمجاز در ایران. پس از مسائلی که در مورد شکار جانوران وحشی و انقراض برخی از گونه‌های جانوری و نیز کشته‌شدن محیط‌بانان و جنگل‌بانان به‌دست شکارچیان غیرِ مجاز در ایران به‌وجود آمد، دولت و سازمان محیط زیست تلاش بسیاری را برای مقابله با این پدیده بکار
زیست تلاش بسیاری را برای مقابله با این پدیده بکار بستند. سرانجام قانونی تصویب شد که بر اساس آن جریمهٔ شکار جانوران وحشی با توجه به مادهٔ سوّمِ قانون شکار و صید، به‌طور متوسط حدود پنج برابر و برخی از گونه‌ها تا بیش از ۱۰ برابر افزایش یافت. تعرفه‌های جریمهٔ شکار غیرمجاز در ایران. در تعرفه‌های جدید برخی از جریمه‌ها تا ۱۶ برابر نیز افزایش یافته است که نشان از اهمیّت حفظ گونه‌های جانوری دارد. در تعرفهٔ جدید جریمه پلنگ از ۵ میلیون تومان به ۸۰ میلیون تومان و یوزپلنگ از ۲۰ میلیون تومان به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش
از ۲۰ میلیون تومان به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش یافته است. جریمه گوزن زرد ایرانی از ۵ میلیون تومان به ۶۰ میلیون تومان، مرال و شوکا از ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به ۳۵ میلیون تومان و قوچ و میش و کل و بز و جبیر به ۱۰ میلیون تومان افزایش یافت. همچنین انواع نهنگ‌ها از ۱۵ میلیون تومان به ۵۰ میلیون تومان افزایش یافت و فک خزری در دوره قبل جریمه‌ای نداشت اما در جدول جدید جریمه ۱۵ میلیون تومانی برای آن در نظر گرفته شده است.
اَنُوش از شخصیت‌های واقعی سامی و یکی از چهره‌های داستان‌های کتاب مقدس و از پیامبران و نوادگان آدم است. پدرش شیث ۱۰۵ سال داشت که او زاده شد و در ۹۰ سالگی قینان را آورد. سن او به هنگام مرگ ۹۰۵ سال ذکر شده‌است (سفر پیدایش ۵: ۶–۱۱). بر مبنای داده‌های کتاب مقدس وی بین ۳۷۶۹ و ۲۸۶۴ پیش از میلاد مسیح می‌زیسته‌است. گمان می‌رود این اعداد هنگام یکسان سازی تورات توسط سردبیر ابداع شده‌باشند. براساس کتاب مقدس عبری. بر اساس نسخه ماسورتی از کتاب پیدایش، شیث در ۱۰۵ سالگی پدر "انوش" شد (اما در نسخه سپتواجنت، ۰۵اسل ذکر شده
"انوش" شد (اما در نسخه سپتواجنت، ۰۵اسل ذکر شده است) و شیث فرزندان پسر و دختر دیگری نیز داشت. انوش نوهٔ آدم و حوا بود (پیدایش 5:6–11؛ لوقا 3:38). بر اساس کتاب "سدر عُلام ربا"، که بر پایهٔ محاسبات یهودی است، انوش در سال ۳۵ز آفرینش جهان (AM) به دنیا آمد. طبق نسخه سپتواجنت، این اتفاق در سال ۳۵ز آفرینش جهان رخ داده است. انوش پدر قینان بود، که در ۹۰سالگی انوش (یا ۱۹۰سالگی طبق نسخه سپتواجنت) به دنیا آمد. بر اساس کتاب مقدس، انوش در سن ۹۰۵ سالگی درگذشت، زمانی که نوح ۸۴ ساله بود (بر اساس تاریخ‌نگاری ماسورتی).
که نوح ۸۴ ساله بود (بر اساس تاریخ‌نگاری ماسورتی). دریهودیت. کتاب پیدایش ۴:۲۶ می‌گوید: «و برای شیث، نیز پسری زاده شد؛ و او نام او را انوش نهاد؛ آنگاه مردم به نام خداوند خواندن را آغاز کردند.» اما تفسیر سنتی یهودی این آیه را به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌کند؛ یعنی این آیه آغاز بت‌پرستی را نشان می‌دهد. بدین معنا که انسان‌ها شروع به خواندن موجوداتی که مخلوقات ساده بودند با نام "خداوند" کردند. دلیل این تفسیر این است که نسل‌های پیشین، به ویژه آدم، پیش از این "نام خداوند را خوانده بودند"، که باعث می‌شود واژه הוחל
خداوند را خوانده بودند"، که باعث می‌شود واژه הוחל (هُوخَل) نه به معنای "آغاز کردن" بلکه به معنای هم‌آوای آن یعنی "توهین یا بی‌احترامی" تفسیر شود. از این منظر، انوش ایده‌ای از بشریت (انوشوت) را نشان می‌دهد که خود را مطلق تصور می‌کند، نه در ارتباط با خدا (انوش در برابر آدم). مايمونيدس (رامبام) در کتاب میشنه توراه: عبادت ستارگان، فصل ۱:۱-۲ می‌نویسد: در زمان‌های انوش، بشر دچار اشتباه بزرگی شد و خردمندان آن نسل مشورت‌های نادرستی ارائه کردند. انوش خود یکی از کسانی بود که دچار خطا شد. اشتباه آن‌ها این بود: آن‌ها
بود که دچار خطا شد. اشتباه آن‌ها این بود: آن‌ها گفتند که خدا ستارگان و اجرام آسمانی را آفرید تا جهان را کنترل کنند. او آن‌ها را در جایگاهی بلند قرار داد و به آن‌ها احترام نهاد و آن‌ها را به‌عنوان خادمانی که در حضور او خدمت می‌کنند منصوب کرد. بنابراین، شایسته است که این اجرام مورد ستایش و بزرگداشت قرار گیرند و با احترام با آن‌ها رفتار شود. آن‌ها این را خواست خداوند دانستند که کسانی را که او بزرگ و گرامی داشت، بزرگ بدارند و تکریم کنند، همان‌گونه که یک پادشاه می‌خواهد خادمانی که در حضور او ایستاده‌اند مورد
می‌خواهد خادمانی که در حضور او ایستاده‌اند مورد احترام قرار گیرند. در واقع، چنین عملی نشانه‌ای از احترام به خود پادشاه است. درمسیحیت. انوش در نسب‌نامه عیسی، مطابق با انجیل لوقا ۳:۲۳–۲۸، ذکر شده است. کتاب مقدس ارتدکس اتیوپی. طبق کتاب یوبیل‌ها (۴:۱۱–۱۳) که در کتاب مقدس ارتدکس اتیوپی آمده است، انوش در سال ۲۳۵ از آفرینش جهان (AM) متولد شد و «بر روی زمین شروع به خواندن نام خداوند کرد.» او با خواهرش نوام ازدواج کرد و در سال ۳۲۵ AM صاحب پسری به نام کنان شد. سنت ارتدکس اتیوپی او را «خادمی وفادار و درستکار برای
ارتدکس اتیوپی او را «خادمی وفادار و درستکار برای خداوند» می‌داند و همچنین به او نسبت می‌دهد که با الهام الهی، الفبای گعز را در شکل اصلی خود که تنها شامل صامت‌ها بود، معرفی کرده است. این الفبا به‌عنوان ابزاری برای ثبت قوانین معرفی شده است. متون مقدس قدیسان آخرالزمان. انوش، پسر شیث، هم در کتاب مقدس و هم در متون خاص قدیسان آخرالزمان ذکر شده است. کتاب اصول و پیمان‌ها (Doctrine and Covenants) می‌گوید که انوش در سن ۱۳۴ سالگی به کهانت منصوب شد. وقتی آدم فرزندانش را در سرزمین آدم-اوندی-آهمان گرد آورد تا به آن‌ها
را در سرزمین آدم-اوندی-آهمان گرد آورد تا به آن‌ها برکت نهایی دهد، انوش یکی از کاهنان بزرگ و درستکار حاضر در آن جمع بود. ترجمه جوزف اسمیت که در کتاب موسی آمده است، بیان می‌کند که انوش مردم خدا را به سرزمینی موعود هدایت کرد و آنجا را به نام پسرش، کنان، نام‌گذاری کرد. انوش، پسر شیث، با انوش، پسر یعقوب (که نویسنده کتاب انوش در کتاب مورمون است) متفاوت است. انوشِ دوم پسر یعقوب و نوه لحی بود. پروتستانتیسم قرن ۱۹. طبق گفته متیو جورج ایستون، واعظ و نویسنده اسکاتلندی در قرن نوزدهم، در زمان انوش «مردم شروع به خواندن
در قرن نوزدهم، در زمان انوش «مردم شروع به خواندن نام خداوند کردند» (پیدایش ۴:۲۶). این عبارت می‌تواند به یکی از دو معنا باشد: 1. مردم شروع به نام‌گذاری خود با نام خداوند کردند (یعنی خود را از بت‌پرستان متمایز کردند). 2. مردم به شیوه‌ای عمومی و جدی شروع به پرستش خداوند کردند، که نشان‌دهنده آغاز یک دوران تجدید حیات روحانی است. حواشی. مقبره انوش ابن شیث هم اکنون در ایران در استان اصفهان و شهر قهدریجان واقع شده است که نشان از قدمت چندین هزار ساله اصفهان می باشد. فرزند انوش یعنی قینان نیز در محله ای به نام قینان
آربوویروس‌ها اصطلاحی است که برای نامیدن گروهی از ویروس‌ها که توسط بندپایان منتقل می‌شوند استفاده می‌شود. آربوویروس سرنام واژهٔ انگلیسی "ARthropod-BOrne viruses" به معنی «ویروس‌های بندپابُرده» است. بیشتر این ویروس‌ها کروی‌شکل هستند و تعداد کمی نیز میله‌مانندند. اکثر آربوویروس‌ها دارای ژنوم آران‌ای (RNA) هستند و تنها مورد استثنا، ویروس تب خوکی آفریقایی است که دی‌ان‌ای دارد. انواع. آربو ویروس‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند:
میان‌دوراه یا پِرینیوم یا پِرینه در کالبدشناسی، چه در مورد جنس مؤنث و چه مذکر، به محدوده میان منطقه تناسلی و مقعد گفته می‌شود. در فارسی برای این معنی، واژه عربی عجان و واژه فرانسوی پرینه هم به کار رفته‌است. در فرهنگ عامیانه به این ناحیه یا بخشی از شلوار که بر روی این ناحیه قرار می‌گیرد خِشتَک هم گفته می‌شود. نام خشتک بخاطر خشتی (لوزی) بودن تکه پارچه‌ای است که در شلوارهای قدیم در این قسمت می‌دوخته‌اند. به این بخش از بدن در زبان غیرتخصصی دوشاخ نیز گفته می‌شد چنانچه در ورزش کشتی زمانی که یک پا از یک حریف در
چنانچه در ورزش کشتی زمانی که یک پا از یک حریف در میان‌گاه دو پای حریف دیگر قرار می‌گیرد آن را فن «دوشاخ کردن» می‌گویند. افزون برین واژهٔ «هَتَک» نیز به همین ناحیه بدن گفته می‌شود. این واژه برگرفته از واژه هفت است و ابزاری در باغداری و کشاورزی نیز بدین نام خوانده می‌شد، که به ۷ فارسی می‌مانست. هتک در مفهوم مورد بحث در زبان توده هنوز روان است؛ «آن قدر بدو، تا هتکت دره!». اصطلاح دیگر برای این موضع، با سنگینی سوی مقعد، باز هم از زبان توده، «تَلِنگ» است. این واژه خود از دو واژه دیگر؛ ته: انتها+ لنگ: پا (تمام پا
خود از دو واژه دیگر؛ ته: انتها+ لنگ: پا (تمام پا از لگن تا نوک) پدید آمده بوده‌است. زبانزد «تلنگش دررفت» با همین واژه ساخته شده‌است. درمفهوم اخیر، با اشاره به این بخش از مقعد، دراستانهای جنوبی ایران (بوشهر) کلمه پِند به کار می‌رود که احتمالاً با کلمه پرینه فرانسوی ریشه هندواروپایی دارد. اصطلاح «پندش دررفت» یا صفت «پِندین» (کسی که پندش دررفته) از آن ساخته می‌شود. در یوگا محل نخستین چاکرا (گره خطوط انرژی بدن) را در میان‌دوراه می‌دانند. جسم پرینه‌ای. جسم پرینه‌ای یا تاندون مرکزی میان دوراه (به انگلیسی:
پرینه‌ای یا تاندون مرکزی میان دوراه (به انگلیسی: Perineal body) تودهٔ هرمی‌شکل فیبروزی در میانهٔ میان‌دوراه است که در جلوی کانال مقعدی و پشت واژن قرار دارد و محل اتصال چندین عضله از جمله ماهیچه بالابرنده مقعد و ماهیچه پیازی‌اسفنجی است.
تایگا یا جنگل شمالی یا جنگل‌های مخروطیان شمالی در جغرافیا به مناطقی گفته می‌شود که در آنها میانگین دما در مدت یک تا سه ماه بیش از ده درجه می‌باشد، زمین همیشه نمناک است و جنگل‌های گسترده سوزنی‌برگ در آنجا وجود دارد. در تایگا همچنین کمی کشاورزی انجام می‌گیرد، دست کم در مدت شش ماه سال میانگین دما کمتر از صفر و فصل رویش گیاهان کمتر از سه ماه است. ناحیه تایگا در جنوب نواحی توندرا قرار گرفته است. زیست‌بوم تایگا با حدود ۳۳٪ پوشش، از گسترده‌ترین زیست‌بوم‌های دارای پوشش جنگلی و گیاهی زمینی در جهان است و پس از آن