payamvha/North_RAG huggingface dataset:
BIM استفاده می‌شود که هم باعث افزایش بهره‌وری شده و هم هزینه‌های ساخت را کاهش می‌دهد نمونه بارز آن پل کروسل که به عنوان یک پروژه بزرگ با موفقیت اجرا و به بهره‌برداری رسیده‌است. پل طبیعت. پل طبیعت یک پل پیاده در اراضی عباس‌آباد تهران و بر فراز اتوبان مدرس است. این پل سه طبقه که سازهٔ فولادی دارد به طول ۲۷۰ متر و به وسیلهٔ سه ستون درختی برپا شده‌است. پل طبیعت به واسطه کاربری «انسان‌گرا» که از پل‌های تاریخی اصفهان نظیر پل خواجو الهام گرفته‌است و همچنین معماری منحصربه‌فرد، موفق به دریافت جوایز معماری متعدد
منحصربه‌فرد، موفق به دریافت جوایز معماری متعدد بین‌المللی شده‌است. جایزه آقاخان ۲۰۱۶ و جایزه آرکیتایزر A+ نمونه این جوایز است.
شوکت علو ( – ) با نام هنری ژاله علو، بازیگر و صداپیشه ایرانی بود. او از پیشکسوتان عرصه بازیگری و گویندگی و از برگزیدگان هشتمین همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۹ بود. ماندگارترین اثر او ایفای نقش خاله لیلا در سریال "روزی روزگاری" (۱۳۷۰–۱۳۷۱) بود. ژاله علو ۳ دی ۱۴۰۳ در ۹۷ سالگی درگذشت. زندگی. ژاله علو با نام اصلی شوکت علو در سال ۱۳۰۶ در کوچه شریعت، واقع در محله سنگلج تهران زاده شد. پدر او ارتشی و پدربزرگ وی (عُلُوّالسلطنه) از خوشنویسان دوران قاجار بود. او در کودکی آثار ادبی ادیبان ایرانی همچون حافظ و سعدی و
کودکی آثار ادبی ادیبان ایرانی همچون حافظ و سعدی و مولانا را فراگرفت. ژاله علو در نوجوانی عضو چند انجمن ادبی و گروه شعرخوانی بود و همین فعالیت‌ها موجبات راهیابی وی به رادیو برای دکلمه شعر و گویندگی در سال ۱۳۲۷ را مهیا کرد. ژاله علو دانش‌آموخته سال ۱۳۲۶ دانشسرای مقدماتی تهران و هنرستان هنرپیشگی تهران در سال ۱۳۲۹ بود. علو در سال ۱۳۳۰ با نصرت‌الله محتشم ازدواج کرد که به جدایی ختم شد او سپس با ایرج رزمجو ازدواج کرد که این ازدواج هم به جدایی رسید. او از ازدواج دوم خود یک پسر به نام شاهرخ رزمجو دارد که
ازدواج دوم خود یک پسر به نام شاهرخ رزمجو دارد که باستان‌شناس است. فعالیت هنری. نخستین فعالیت‌های هنری ژاله علو از سال ۱۳۲۷ با گویندگی زنده در رادیو ایران و اعلام برنامه‌ها، شامل می‌شد. سپس وی به اجرای نمایش‌های رادیویی پرداخت و از پایه‌گذاران برنامه "داستان شب" بود. اولین نمایشنامه‌ای که به‌طور زنده برای "داستان شب" کار کرد، "دختر خورشید" نام داشت که نصرت‌الله محتشم آن را کارگردانی کرد. اجراهای موزیکال وی در رادیو، وی را بر آن داشت که نام هنری «ژاله» را برای خود برگزیند. ژاله علو در سال ۱۳۲۷ در فیلم "طوفان
خود برگزیند. ژاله علو در سال ۱۳۲۷ در فیلم "طوفان زندگی" به کارگردانی علی دریابیگی به ایفای نقش پرداخت. او پس از بازی در "زندانی امیر" و "واریته بهاری" وارد عرصه تئاتر شد و نخستین اجرای خود را در سال ۱۳۲۸ در یکی از نمایش‌های هنریک استپانیان به نام "ماری مادلن" در تئاتر فردوسی تجربه کرد. او فعالیت گسترده‌ای را در زمینه تئاتر داشت. او آخرین اجرای تئاتر خود را در سال ۱۳۳۷ و در نمایشی به نام "توپاز" به کارگردانی نصرت‌الله محتشم انجام داد. به پیشنهاد اسماعیل کوشان، نقش اول فیلم "افسونگر" را با آنکه نقش منفی بود،
نقش اول فیلم "افسونگر" را با آنکه نقش منفی بود، پذیرفت و ۳ هزار تومان دستمزد گرفت. او تا اواخر دهه ۱۳۳۰ خورشیدی ایفاگر نقش‌های اصلی بود. اما به تدریج به شمایل "مادر" در سینمای ایران بدل شد. ژاله علو فعالیت در دوبله را از سال ۱۳۳۱ در استودیو پارس فیلم و با گویندگی به‌جای دلکش در فیلم "مادر" کاری از اسماعیل کوشان آغاز کرد و پس از آن در فیلم‌های زیادی بجای ستارگان سرشناس سینمای جهان حرف زد. او آغازگر دوبلهٔ پویانمایی در ایران بود. دوبلهٔ بسیاری از کارتون‌های والت دیسنی، مانند "زیبای خفته" و "گربه‌های اشرافی"
دیسنی، مانند "زیبای خفته" و "گربه‌های اشرافی" به سرپرستی وی انجام شدند. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بازی در تلویزیون را با مجموعهٔ "امیرکبیر" آغاز کرد. آخرین حضور تلویزیونی او در مجموعهٔ "مختارنامه" بود. او همچنین در برخی از برنامه‌های موسیقایی تلویزیون نظیر "دلنوازان" به دکلمه اشعار می‌پرداخت. ژاله علو همچنین در آلبوم "دختر گلفروش" ساخته حسن کسائی، با صدای علی جهاندار و تنبک محمود رفیعیان اشعاری را دکلمه کرده بود. شاخص‌ترین آثار ژاله علو در سال‌های پس از انقلاب، یکی مدیریت دوبلاژ سریال محبوب "سال‌های دور
یکی مدیریت دوبلاژ سریال محبوب "سال‌های دور از خانه" (اوشین) و دیگری، هنرنمایی در مجموعهٔ تلویزیونی "روزی روزگاری" در نقش زن ایلیاتی مقتدری به‌نام "خاله لیلا" بود که مورد استقبال قرار گرفت. کارنامهٔ هنری. دوبله. گوینده نقش‌های اول به‌جای مدیریت دوبلاژ:
شُغال، به سه گونه از سگ‌سانان گفته می‌شود: شغال پشت‌سیاه و شغال پهلونواری که هر دو در آفریقای جنوب صحرا زندگی می‌کنند و خویشاوند نزدیک یکدیگر هستند و شغال طلایی که بومی شمال آفریقا و آسیا و اروپا است. شغال زرد هرچند از نظر ظاهری به دو گونهٔ دیگر شغال شبیه است اما خویشاوند نزدیک‌تر گرگ و سگ است. همهٔ انواع شغال رژیم غذایی همه‌چیزخوار و فرصت‌طلبانه‌ای دارند. آن‌ها در شکار جانوران کوچک و متوسط تخصص دارند و لاشه‌خواران کارآمدی هستند. پاهای بلند و دندان‌های نیش منحنی آن‌ها برای شکار پستانداران کوچک، پرندگان و
منحنی آن‌ها برای شکار پستانداران کوچک، پرندگان و خزندگان تخصص یافته و کف پای بزرگ و شکل استخوان‌های آن‌ها مناسب دویدن در مسافت‌های طولانی است. شغال‌ها پگاه‌رو هستند و بیشتر در صبح و غروب فعال می‌شوند. زندگی اجتماعی آن‌ها معمولاً به صورت زوج‌های تک‌همسر است که همیشه با هم زندگی می‌کنند و از قلمرو خود در مقابل شغال‌های دیگر دفاع می‌کنند. آن‌ها گاهی به صورت گروهی هم دیده می‌شوند به خصوص در هنگام خوردن لاشه‌هایی بزرگ اما اغلب «تک رو» یا «دو تایی» شکار می‌کنند. در مورد شغال افسانه‌های بسیاری وجود دارد. این
در مورد شغال افسانه‌های بسیاری وجود دارد. این جانور برای شکار گاهی مثل روباه از زیرکی و حیله‌گری و گاهی مثل گرگ از زور و خشونت استفاده می‌کند. در فرهنگ‌های مختلف نحوهٔ نگاه به شغال متفاوت است. شغال‌ها معمولاً از گودال‌ها، سوراخ‌های طبیعی، شکاف سنگ‌ها و لانه متروکه سایر جانوران، برای ایجاد لانه و تولد نوزادان استفاده می‌کنند. معمولاً در اوایل غروب، شغال‌ها به صورت دسته جمعی زوزه‌ای شبیه فریاد انسان سر می‌دهند. شغال‌ها توانایی بدنی بالایی برای شکار دارند و می‌توانند با سرعت ۱۷ کیلومتر در ساعت برای مدت‌هایی
با سرعت ۱۷ کیلومتر در ساعت برای مدت‌هایی طولانی بدوند. شغال‌ها حیواناتی قلمروطلب هستند و محدودهٔ قلمروی خود را با ادرار و مدفوع علامت‌گذاری می‌کنند و در برخی مواقع برای حفظ قلمرو با سایر شغال‌ها نیز درگیر می‌شوند. ریشه‌شناسی واژه. واژه شغال (šagâl)،از فارسی میانه شگال (šγal /⁠ša𐬱𐬖𐬀𐬮(šγal /⁠šaγāl⁠/)،برگرفته از سنسکریت शृगाल (śṛgāla، ).[۱۱] شغال‌های ایران. شغال‌های ایران از گونه شغال‌های طلایی هستند. رنگ شغال از گرگ حنایی‌تر و سایه سیاهی روی پشت دارد، البته رنگ شغال‌های جنوب ایران روشن‌تر از شغال‌های نواحی
رنگ شغال‌های جنوب ایران روشن‌تر از شغال‌های نواحی شمال است. در اغلب مناطق ایران شغال یافت می‌شود. یک گونهٔ آن به‌ویژه در پیرامون سمنان و شاهرود زیاد است. این گونه سگ‌توره یا شغال توره مهاجر نامیده می‌شود و حاصل جفت‌گیری سگ با شغال است که رنگ نسبتاً زرد دارد. منابع. ۱۱. Haug, Martin (1870) “shaghâl”, in Destur Hoshangji Jamaspji Asa, editor, An Old Pahlavi-Pazand Glossary: Edited with an Alphabetical Index, Bombay: Order of the Government of Bombay,
Index, Bombay: Order of the Government of Bombay, https://books.google.com/books?id=yEY0AQAAMAAJ&amp;pg=RA1-PA209#v=onepage&amp;q&amp;f=false
کَفتار به هر یک از جانوران عضو خانواده کفتاران گفته می‌شود. کفتارها زیرراسته ای از گربه‌سانان می‌باشند. در حال حاضر تنها چهار گونه کفتار وجود دارد و این خانواده زیستی، پنجمین خانواده کم‌جمعیت در میان تمامی پستانداران است. این جانوران، از گوشت‌خواران خشکی‌زی و بومی آفریقا و آسیا هستند. کفتارها در فروراسته گربه‌سانان از راسته گوشت‌خوارسانان قرار می‌گیرند. کفتارهای خال‌دار به شکل گروهی زندگی می‌کنند و در ۹۵ درصد موارد از جانوران شکار شده توسط خودشان تغذیه می‌کنند. کفتارهای راه‌راه معمولاً از باقی‌مانده لاشه
کفتارهای راه‌راه معمولاً از باقی‌مانده لاشه جانوران مرده یا جانورانی که توسط جانوران دیگر شکار شده‌اند تغذیه می‌کنند. کفتارها به‌طور عادی در طول شب و گاهی ابتدای صبح فعالیت دارند و در طول روز در لانه‌هایشان استراحت می‌کنند. در بررسی‌های دیرینه‌شناسی و با مشاهده اسکلت‌ها و فسیل‌ها، گونه‌های زیادی از کفتاران در سراسر دنیا شناسایی شده‌اند که اکثر گونه‌ها منقرض شده‌اند. به‌طور کلی کفتارها به دو گروه بزرگ کفتارهای استخوان‌شکن و کفتارهای سگ‌مانند، طبقه‌بندی شده‌اند. تنها گونهٔ باقی‌مانده از کفتارهای سگ‌مانند،
تنها گونهٔ باقی‌مانده از کفتارهای سگ‌مانند، گرگ خاکی است که حشره‌خوار بوده و کفتار راه‌راه، کفتار خالدار و کفتار قهوه‌ای از گروه کفتارهای استخوان‌شکن و همگی گوشت‌خوار هستند. ریشه‌شناسی واژه. واژه کفتار مربوط به فارسی میانه هپتار(hptʾl /⁠haftār⁠/، «کفتار»)، گویش فارسی بندرعباسی افتارگ (aftârg)، سغدی (ʾβtʾr /⁠aftār⁠/)، افتاری گرجی قدیم (aptari)). مقایسه‌های اضافی را در Bläsing ببینید.[۹] زیستگاه. به استثنای گونه کفتار راه‌راه که زیستگاه آن قاره‌های آسیا و آفریقا است، سه گونه دیگر یعنی کفتار خال‌دار، کفتار
است، سه گونه دیگر یعنی کفتار خال‌دار، کفتار قهوه‌ای و گرگ خاکی فقط در آفریقای جنوب صحرا زندگی می‌کنند. کفتارها معمولاً در مناطق خشک زندگی می‌کنند. آنها به ندرت به جنگل وارد می‌شوند و از جنگل‌های انبوه دوری می‌کنند. زیستگاه آنها غالباً دشت‌ها، درختزارهای ساوانا و استپ‌های آفریقا و جنوب و مرکز و غرب آسیا است. تغذیه. به استثنای گرگ خاکی، همه گونه‌های کفتار مردارخوار و شکارگر هستند. این جانوران در مقایسه با جثه کوچکشان از آرواره‌هایی بسیار قوی برخوردار بوده و سیستم گوارش آن‌ها بسیار قوی است. سیستم گوارش این
سیستم گوارش آن‌ها بسیار قوی است. سیستم گوارش این جانوران دارای مایعات اسیدی مختلفی است که به آن‌ها این امکان را می‌دهد که تمام شکار خود (از جمله پوست، دندان، شاخ، استخوان‌ها و حتی سُم‌ها) را بخورند و گوارش کنند. رفتارشناسی. کفتارها در برخی از رفتارها مشابه گربه‌سانان و در برخی رفتارها مشابه سگ‌سانان عمل می‌کنند. همچنین در ساختار بدنی و اسکلت و دندانها، شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با این دو گروه و با یکدیگر دارند. کفتارها جهت تعیین قلمرو از ترشحات غدد مخرجی استفاده می‌کنند. کفتارهای راه‌راه و قهوه‌ای هنگامی که
می‌کنند. کفتارهای راه‌راه و قهوه‌ای هنگامی که توسط دیگر جانوران مانند شیرها یا سگ‌ها تهدید شوند، معمولاً خود را به مردن می‌زنند اما کفتارهای خال‌دار، با جانور متجاوز مبارزه می‌کنند. همچنین کفتارهای خال‌دار بسیار پُر سر و صدا هستند و انواع مختلفی از صداها را تولید می‌کنند اما کفتارهای راه‌راه معمولاً ساکت هستند و صداهای محدودی ایجاد می‌کنند. خندهٔ کفتار. به سر و صدای کفتارها هنگام کار گروهی خندهٔ کفتار گفته می‌شود. امروزه بر دانشمندان جانورشناس آشکار شده است که خنده کفتارها، گونه‌ای ارتباط صدایی برای دادن
که خنده کفتارها، گونه‌ای ارتباط صدایی برای دادن پیام میان آن‌ها است و با خنده در انسان فرق دارد. پیشینهٔ ادبی و باورهای خرافی. خندهٔ کفتار و همچنین شغال برای سال‌ها معمایی رمزآلود بوده و در آثار ادبی سمبل «جادو و شیطان» بوده‌اند. به ویژه کفتارهای گرسنه با بویایی قوی که دارند مردگان تازه به خاک سپرده شده را از گور درمی‌آوردند و مردم ناچار چند شب بر گور تازه مردگان از بیم کفتار آتش روشن می‌کردند. پژوهش‌های نوین. با رفتارشناسی و بررسی فرکانس صداها برای رمزگشایی از خندهٔ کفتارها، آشکار شده است که این صداهای
از خندهٔ کفتارها، آشکار شده است که این صداهای خنده‌مانند، بیانگر سن و سال و مقام کفتارها در گروه است. کفتارها تا ۱۰ صدای گوناگون که از خود درمی‌آورند. فریاد از ته دل کفتارها می‌تواند از جدایی میان دو کفتار حکایت کند. ناله یا غرولند کردن کفتارها بیانگر آن است که یک کفتار هم دسته نزدیک می‌شود. کفتارها در گروه‌های هماهنگ، به شکار می‌روند در این میان، کفتارهای ماده فارغ از سن و سالشان همیشه در جایگاه بالاتری نسبت به نرها قرار دارند. همچنین بیشتر «جیغ و دادها» و خنده‌ها هنگام خوردن غذا شنیده می‌شود که به یکدیگر
خنده‌ها هنگام خوردن غذا شنیده می‌شود که به یکدیگر یادآوری می‌کنند که کی هستند و جایگاه‌شان کجاست. نرهای تازه به گروه پیوسته با این صدا درمی یابند که جایگاه‌شان در مراتب قدرت پایین‌تر از دیگران و به ویژه ماده‌ها می‌باشد. کفتارها هنگام شکار یا درگیری بر سر غذا با سردادن خنده، متحدان جدیدی را به یاری می‌طلبند و به ویژه هنگامی که با شیرها بر سر شکار یا لاشه‌ای درگیر می‌شوند، گروه‌های دیگر را به همکاری فرا می‌خوانند. منابع. ۹.MacKenzie, D. N. (1971) “haftār”, in A concise Pahlavi dictionary, London, New York,
A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press, page 39 https://books.google.com/books?id=tRegBAAAQBAJ&amp;pg=PA39#v=onepage&amp;q&amp;f=false
پیچ نوعی روش و وسیله برای اتصال است، که به صورت مارپیچی رزوه شده و معمولاً از جنس فلز می‌باشد. اگرچه در زبان فارسی فقط از واژه «پیچ» برای انواع این وسیله استفاده می‌شود، در زبان انگلیسی معمولاً بین Screw و Bolt تفاوت قائل می‌شوند. با اینکه هیچ تفاوت پذیرفته شده جهانی بین Screw و Bolt وجود ندارد، اما معمولاً منظور از Bolt پیچ‌هایی است که از داخل یک سوراخ عبور کرده و از طرف دیگر توسط یک مهره محکم می‌شود، در حالیکه منظور از Screw پیچ‌هایی است که معمولاً فاقد مهره بوده و به صورت خودتراش بسته می‌شود و اغلب در
مهره بوده و به صورت خودتراش بسته می‌شود و اغلب در اتصال با چوب یا پلاستیک از آن استفاده می‌شود. در زبان فارسی گاهی به Screw، پیچ خودکار نیز گفته می‌شود. از این قطعات کاربردی با نام اتصالات پیچی یا اتصالات پیچ و مهره ای نیز استفاده می شود. به قسمت آچارخور یا سر پیچ در اصطلاح گل پیچ گفته می شود. طیف گسترده‌ای از پیچ نظیر سر شش گوش، استاد بولت، آلن، هرز گرد، سر مته ای، اتاقی، استوانه ای، سر خزینه، خروسکی، چوب، ام دی اف، سر چهار گوش و غیره وجود دارد. یکی از انواع پرکاربرد پیچ‌ها پیچ متری می‌باشد که در واقع
انواع پرکاربرد پیچ‌ها پیچ متری می‌باشد که در واقع میلگردی تمام رزوه و فاقد گل است و در صنایع گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد. ابعاد این پیچ‌ها از چند سانتی‌متر تا چند متر (حداکثر ۶متر) می‌تواند باشد و در گریدها و پوشش‌های مختلف با توجه به استانداردهای جهانی موجود قابل تولید است. انواع رزوه پیچ. نوع خط الراس‌های حلزونی یا نوع رزوه به صورت رزوه مثلثی، رزوه مربعی، رزوه ذوزنقه‌ای و رزوه نیم دایره‌ای و غیره می‌باشد که سطح استوانه پیچ را احاطه کرده‌است. رزوه‌ها به دو روش ایجاد می‌شوند: ایجاد رزوه با روش رولینگ
به دو روش ایجاد می‌شوند: ایجاد رزوه با روش رولینگ (بدون براده برداری) ایجاد رزوه با روش براده برداری (حدیده/ ماشین کاری) رزوه نوع مثلثی یکی از رایجترین و پرکاربردترین نوع رزوه می‌باشد. رزوه مثلثی با زاویه ۵۵ درجه (Whitworth - BSW) و زاویه ۶۰ درجه (ISO) تولید می‌شود. انواع پیچ‌های A325. پیچ‌های A325 به موادی که در ساخت آنها استفاده می‌شود، بستگی دارد. استاندارد فعلی در حال حاضر برای دو مورد تعریف شده‌است، اما قبلاً هر سه مورد زیر را تعریف می‌کرد: نوع ۱: فولاد با کربن متوسط یا آلیاژِی از فولاد و برون با کربن
با کربن متوسط یا آلیاژِی از فولاد و برون با کربن متوسط. نوع ۲: فولاد مارتنزیتی با کربن کم (در سال ۱۹۹۱ از استاندارد خارج شد). نوع ۳: فولاد هوازدگی، فولادهایی که مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارند. مانند کورتن. نسخه T نیز وجود دارد که برای اشاره به پیچ‌های تمام رزوه استفاده می‌شود. تاریخچه پیچ. در حالی که فرضیه‌های جدید، پیچ ارشمیدس (که نوعی پمپ برای انتقال آب و به شکل پیچ بوده) را به سِناخِریب یا سن‌ناشریب (۷۴۵–۶۸۱ پیش از میلاد)، پادشاه آشور نسبت می‌دهند، یافته‌های باستان‌شناسی و شواهد تصویری تنها در دوره
باستان‌شناسی و شواهد تصویری تنها در دوره هلنی ۱پدیدار می‌شوند و نظرات متداول هم بر یونانی بودن اختراع مذکور تأکید دارد و احتمالاً مربوط به قرن سوم قبل از میلاد و توسط ارشمیدس می‌باشد. اگرچه آن مستندات شبیه یک پیچ است اما در معنای معمول کلمه یک پیچ نیست. پیچ بعدها توسط ریاضی‌دان یونانی آرشیتاس تارنتوم توصیف شد (۳۵۰–۴۲۸ قبل از میلاد). تا قرن اول قبل از میلاد، پیچ‌های چوبی عموماً در مناطق مدیترانه ایی برای صنایعی نظیر روغن‌گیری و شراب‌سازی به کار می‌رفت. از پیچ‌های فلزی به عنوان وسیله‌ای برای بستن اتصالات به
فلزی به عنوان وسیله‌ای برای بستن اتصالات به دلیل کمیاب بودن کمتر در اروپای قبل از قرن ۱۵ استفاده می‌شد. رایبنسکی۲ اشاره می‌کند که پیچ‌های چرخشی در قرون وسطی وجود داشته‌اند، اگرچه احتمالاً تا سال ۱۸۰۰ کاربرد گسترده ایی نداشته‌اند. انواع اتصالات (از جمله میخ و خار، چفت و بست و زبانه‌ها و…) با شکل‌های متنوع خود، تا قبل از گسترش پیچ‌های چرخشی بیشتر در نجاری و آهنگری کاربرد داشته‌اند تا در ماشین آلات صنعتی. همچنین پیش از اواسط قرن ۱۹، چفت‌هایی با خار و پرچ، در کشتی‌سازی به کار می‌رفتند. پیچ فلزی تا زمانی که
کشتی‌سازی به کار می‌رفتند. پیچ فلزی تا زمانی که ابزار ماشینی برای تولید انبوه تا پایان قرن ۱۸ گسترش نیافته بود، به عنوان بست کاربرد عمومی پیدا نکرده بود. این پیشرفت در دهه ۱۷۶۰ و ۱۷۷۰ توسط دو رویداد جداگانه که به سرعت با هم پیوند خوردند، شکوفا شد. اولین رویداد، تولید انبوه پیچ‌های چوب (به معنای پیچ‌های فلزی برای اتصال چوب) جهت امور تخصصی، تک منظوره و ماشین‌های تولید با ظرفیت بالا و کم هزینه بود و دیگری تولید پیچ در مدل‌های متنوع (با توجه به نیاز روزانه در ماشین آلات صنعتی) بود. اولین اتفاق توسط برادران
ماشین آلات صنعتی) بود. اولین اتفاق توسط برادران وایت (ژاب و ویلیام) در استافورد شایر بریتانیا رخ داد؛ که در ۱۷۶۰ دستگاهی را که امروزه ممکن است ما آن را به عنوان دستگاه تولید پیچ اولیه و ابتدایی بشناسیم، به ثبت رساندند. این دستگاه برای تبدیل پیچ‌های هرز به پیچ‌های مطلوب استفاده می‌شد و شیار آن توسط یک سوهان چرخنده، زمانی که محور اصلی ساکن بود بریده می‌شد. اما تا سال ۱۷۷۶ برادران وایت موفق به راه‌اندازی کارخانه پیچ چوب نشدند. تجارت آن‌ها با شکست مواجه شد اما مالکان جدید به آن رونق بخشیدند و در سال ۱۷۸۰،
اما مالکان جدید به آن رونق بخشیدند و در سال ۱۷۸۰، آن‌ها روزانه ۱۶۰۰۰ پیچ در روز تنها توسط ۳۰ کارگر، تولید می‌کردند. نوعی از تولید صنعتی با خروجی زیاد که امروزه به تولید مدرن شهرت دارد ولی در زمان خود یک انقلاب محسوب می‌شد. در سال ۱۷۷۷ ابزار ساز انگلیسی جسی رامزدرن در حال کار برای حل مشکل بریدن پیچ، اولین دستگاه تراشکاری پیچ را به صورت موفقیت‌آمیزی اختراع کرد. مهندس انگلیسی به نام هنری مادسلای (۱۸۳۱–۱۷۷۱) با توسعه دستگاه تراشکاری پیچ خود در بین سال‌های (۱۸۰۰–۱۷۹۷) به شهرت رسید که شامل سه جزء اساسی پیچ سربی،
به شهرت رسید که شامل سه جزء اساسی پیچ سربی، بخش تنظیم برش و سیستم زنجیری چرخ دنده بود که همگی به نحوی مناسب برای ماشین‌های صنعتی مورد استفاده قرار گرفتند. او توانست بین اختراع برادران وایت و رامزدرن نوعی یکپارچگی که برای تولید پیچ چوب به کار می‌رفتند به وجود آورد. این تصور که جیمز ناسمیث آنچه را که مادسلای اختراع کرده بود همگانی کرده‌است اشتباه است. اگرچه دستگاه تراشکاری وی به محبوبیت آن کمک کرده‌است. این پیشرفت‌ها در بین سال‌های ۱۸۰۰–۱۷۶۰ توسط برادران وایت و مادسلای به موضوعی قابل بحث در بین صنعتگران بزرگ
و مادسلای به موضوعی قابل بحث در بین صنعتگران بزرگ به دلیل افزایش قابل توجه اتصالات پیچی تبدیل شد. یکسان‌سازی شکل‌های پیچ تقریباً بلافاصله شروع شد اما به سرعت تکمیل نشد. پیشرفت‌های بعدی برای تولید انبوه در طول قرن ۱۹ با کاهش قیمت این پیچ‌ها ادامه یافت. به‌طوری‌که با گسترش و توسعه دستگاه تراشکاری در سال ۱۸۴۰ و دستگاه‌های اتوماتیک پیچ در سال ۱۸۷۰ به طرز قابل توجهی از هزینه تولید اتصالات پیچی توسط ماشین‌های تولید اتوماتیک کاسته شد. در طول قرن ۱۹متداول‌ترین شکل‌های سرپیچ (مدل پیچ‌های نوک تیز) پیچ‌های چاک دار،
سرپیچ (مدل پیچ‌های نوک تیز) پیچ‌های چاک دار، مربعی و شش گوش بودند. تراشیدن این مدل‌ها راحت و به اندازه کافی نیز کاربری داشتند. رابینسکی اختراعات زیادی در رابطه با پیچ‌های نوک تیز انجام داد اما به دلیل مشکلات و هزینه بالا در آن زمان به ثبت نرسید. در ۱۹۰۸ رابرتسون کانادایی، اولین کسی بود که پیچ آلنی را با طراحی درست و عملکرد واقعی با قالب‌گیری فلز سرد به اندازه مناسب به جای اینکه با قیچی بریده شود یا در جاهای ناخواسته قرار بگیرد تولید کرد (با ابعاد و زوایای تیزتر و باریک‌تر) که سرش به آسانی اما دقیق کوبیده
تیزتر و باریک‌تر) که سرش به آسانی اما دقیق کوبیده می‌شد. در سال ۱۹۱۱ پیچ شش گوش تولید شد. در اوایل سال ۱۹۳۰ پیچ چهارسو خور (Phillips-head) توسط هنری فیلیپ اختراع شد. استاندارد ISO تولید پیچ در اواخر سال ۱۹۴۰ برای بهبود فرم‌های تولید پیچ طراحی شد. همچنین در پایان لازم است ذکر شود که یکی از پیشرفت‌های فنی قابل توجه که منجر به انقلاب صنعتی در اواخر قرن نوزدهم گردید استفاده از پیچ‌های مناسب برای کنترل و حفظ تعادل اجسام به جای چفت و بست کردن و اتصالات غیراصولی بود. پیچ‌ها انواع مختلفی دارند ولی دو نوع ساده و
بود. پیچ‌ها انواع مختلفی دارند ولی دو نوع ساده و زاویه دار آن (conical) بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. تاریخچه پیچ و مهره در ایران. قدمت پیچ و مهره در ایران نزدیک به یک قرن می‌باشد ولی از سال۱۳۲۰ رسمیت پیدا کرده‌است. از جمله بنیان‌گذاران صنف پیچ و مهره در ایران می‌توان به آقای ابوالفتاح اعتصامی اشاره نمود که نسبتی هم با شاعره پر آوازه ایران خانم پروین اعتصامی داشته و نزدیک به ۷۰ سال پیش در این صنف فعالیت داشتند و خدمات بسیار شایانی هم از خود به جای گذاشتند. اولین بار در سال ۱۳۳۳ دستگاه‌های تولید پیچ و
اولین بار در سال ۱۳۳۳ دستگاه‌های تولید پیچ و مهره توسط شخصی به نام آقای ارجمند وارد ایران شد. در آن زمان پیچ و مهره به صورت پرسی و پرچ تولید می‌شد و با این کیفیتی که الان در بازار موجود است وجود نداشت. قبل از تشکیل اتحادیه‌ها ابتدا پیچ و مهره، یراق آلات و ابزار با هم به صورت صنف همگن فعالیت می‌کردند تا اینکه در سال ۱۳۵۱ با تشکیل اتحادیه ابزار، پیچ و مهره هم زیر مجموعه اتحادیه ابزار قرار گرفت. در ابتدای انقلاب اسلامی مجموعه۳۰–۲۵ واحد صنفی وجود داشت که در سال ۱۳۸۵ با تشکیل اتحادیه پیچ و مهره این رقم به ۳۰۰
۱۳۸۵ با تشکیل اتحادیه پیچ و مهره این رقم به ۳۰۰ واحد صنفی رسید و امروز نزدیک به ۸۰۰ واحد صنفی در تهران وجود دارد که تحت پوشش اتحادیه مذکور در توزیع این کالای حیاتی نقش بسزایی دارند. میتوان بین کرد که امروزه از بزرگترین مراکز پخش پیچ و مهره در ایران منطقه میدان قزوین یا دروازه قزوین قدیم است که بالغ بر ده ها پاساژ و هزاران پخش کننده، تولید کننده و فروشگاه در این منطقه دایر است، همچنین اتحادیه پیچ و مهره فروشان نیز در این مکان واقع شده است.
پَنکه یک فن مکانیکی است (فرهنگ معین؛ بادبزن برقی) که برای خنک کردن در خانه‌ها و ساختمان‌ها فراوان مورد استفاده‌است. پنکه دارای پره‌های اریب است که با چرخیدن خود باعث جابجایی و خنکی هوا می‌شود گرچه محصول جدیدتر و مشابهی به نام پنکه بی‌پره وجود دارد که فاقد پره است. پنکه‌های خانگی در چهار مدل رومیزی، ایستاده، سقفی یا دیواری ساخته می‌شوند. یکی از کاربردها پنکه در محیط‌هایی است که به دلیل بالا بودن درصد رطوبت هوا امکان استفاده از کولر آبی وجود ندارد. ریشه واژه. ریشه واژه پنکه از زبان سانسکریت آمده و به معنای
ریشه واژه پنکه از زبان سانسکریت آمده و به معنای بال پرنده است. (هندی: , ) پنکه‌های اولیه به‌صورت صفحه‌های تخت آویزان از سقف بوده که به‌وسیلهٔ یک بند جهت جابجایی هوا به‌صورت دستی تکان داده می‌شده است. تاریخچه. از فن پانکا حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد در هند استفاده می‌شد. این یک فن دستی بود که از نوارهای بامبو یا الیاف گیاهی دیگر ساخته شده بود که می‌توانست برای حرکت دادن هوا چرخش یا فن داشته باشد. در زمان حکومت انگلیس، این کلمه توسط انگلیسی-هندی به معنای یک فن تخت بزرگ تاب دار استفاده می‌شود، که در سقف ثابت
تخت بزرگ تاب دار استفاده می‌شود، که در سقف ثابت می‌شود و توسط بنده ای بنام پانکاواله کشیده می‌شود. برای اهداف تهویه مطبوع، صنعتگر و مهندس سلسله هان، دینگ هوان یک فن دوار دستی با هفت چرخ اختراع کرد که قطر آن ۳ متر (۱۰ فوت) بود. در قرن ۸، در زمان سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷)، چینی‌ها از نیروی هیدرولیکی برای چرخاندن چرخ‌های فن برای تهویه مطبوع استفاده می‌کردند، در حالی که فن دوار در طول سلسله سونگ (۹۶۰–۱۲۷۹) حتی بیشتر متداول شد. در قرن هفدهم، آزمایش‌ها دانشمندانی از جمله اتو فون گوریکه، رابرت هوک و رابرت بویل، اصول
جمله اتو فون گوریکه، رابرت هوک و رابرت بویل، اصول اساسی خلأ و جریان هوا را ایجاد کرد. معمار انگلیسی سر کریستوفر رن از سیستم تهویه اولیه در خانه‌های پارلمان استفاده کرد که از دمنده برای گردش هوا استفاده می‌کرد. طراحی رن می‌تواند کاتالیزوری برای پیشرفت و نوآوری‌های بعدی باشد. همان‌طور که توسط گئورگ آگریکولا (۱۴۵۵–۱۵۵۵) نشان داده شده‌است، اولین فن چرخشی استفاده شده در اروپا برای تهویه مین بوده‌است. John Theosophist Desalinizes، مهندس انگلیسی، استفاده موفقیت‌آمیز از سیستم فن را برای بیرون آوردن هوای راکد از
از سیستم فن را برای بیرون آوردن هوای راکد از معادن زغال‌سنگ در سال ۱۷۲۷ نشان داد و بلافاصله پس از آن دستگاه مشابهی را در پارلمان نصب کرد. تهویه مناسب به ویژه در معادن زغال‌سنگ مهم بود تا تلفات ناشی از خفگی را کاهش دهد. مهندس عمران جان اسماتون و بعداً جان بودل پمپ‌های هوای متقابل را در معادن شمال انگلیس نصب کردند. با این وجود، این آرایش ایدئال نبوده زیرا ماشین آلات ممکن است خراب شوند. پنکه رومیزی. پنکه‌های رومیزی در دو مدل پایه‌کوتاه و پایه‌بلند ساخته می‌شوند. در ایران تعداد کارخانه‌های تولیدکننده پنکه
در ایران تعداد کارخانه‌های تولیدکننده پنکه رومیزی انگشت شمار است. طریقه جا زدن شبکه پروانه پنکه رومیزی. شبکه را به بدنه با جایی که موتور درون آن قرار دارد می‌بندند بعد از بستن شبکه نیمه واشر مخصوص پشت پروانه خنک‌کننده را به محور موتور می‌بندند. بعد از واشر مخصوص پروانه خنک‌کننده را در جای خود گذاشته و پیچ روی پروانه خنک‌کننده را می‌بندند و نیمه دیگر شبکه را به نیمه ثابت شبکه بسته شده می‌بندند. باید توجه داشت پیچ محافظ پروانه یا همان پیچ نگهدارنده که بر روی پروانهٔ خنک‌کننده قرار دارد برخلاف پیچ‌های موجود
پروانهٔ خنک‌کننده قرار دارد برخلاف پیچ‌های موجود در بازار عموماً چپ پیچ بوده که جهت بازکردن پنکه برای تمیز کردن یا تعمیرات بایستی به آن توجه داشت. مدار الکتریکی پنکه رومیزی. مدار الکتریکی یک پنکه رومیزی مجهز به تایمر است. لازم به توضیح است که موتور پنکه رومیزی دارای سه دور تند، متوسط، و کم است که توسط یک صفحه کلید با چهار دکمه امکان بهره‌برداری از دورهای مختلف آن فراهم می‌گردد. از این چهار دکمه برای قطع و سه دکمه برای دورهای مختلف است. کلیدها با استفاده از مکانیزم "سیم‌بندی کم‌کن دور" سرعت موتور را کنترل
مکانیزم "سیم‌بندی کم‌کن دور" سرعت موتور را کنترل می‌کنند. پنکه دیواری. ساختمان پنکه دیواری مشابه پنکه رومیزی است، با این تفاوت که به جای قرار گرفتن روی میز یا زمین، روی دیوار نصب می‌شود و از این نظر که در دسترس کودکان نیست و خطر برخورد با آن کمتر است مزیت دارد. این پنکه مجهز به دستگاه کنترل از راه دورند. پنکه سقفی. موتور این نوع پنکه‌ها نیز از نوع تک‌فاز خازن‌دار است. در زیر این پنکه ممکن است لوستر نصب شده باشد. بیشتر پنکه‌های سقفی موجود در بازار از نوع سه‌پره هستند اما پنکه‌هایی که پره‌های بیشتری داشته
هستند اما پنکه‌هایی که پره‌های بیشتری داشته باشند نیز وجود دارند. این پنکه‌ها دارای دو سیم‌پیچ اصلی و راه‌انداز (کمکی) هستند. برای کنترل سرعت از سیم‌پیچی سلف چند سر که با موتور تکفاز خازن‌دار سری شده‌است استفاده می‌شود. این سیم‌پیچ در بیشترین سرعت از مدار خارج می‌شود و موتور با ولتاژ نامی کار خواهد کرد اما در سرعت‌های پایین‌تر بخشی از این سیم‌پیچی در مدار قرار می‌گیرد. کنترل دور این پنکه معمولاً از راه یک کلید گردان که روی دیوار نصب می‌شود انجام می‌گیرد.