payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لینکلن رأی داد، اما در عین حال، جریان «سرهای مسی» (Copperheads) نیز در این ایالت هوادارانی داشتند؛ این‌ها سیاست‌مدارانی بودند که اگرچه طرفدار شمال بودند، اما مخالف جنگ بودند. در آیووا نبردی رخ نداد، ولی در نزدیکی مرز میسوری، نبرد آتن درگرفت. در طول و پس از جنگ داخلی، جمعیت ایالت رشدی چشم‌گیر داشت: از حدود ۶۰۰ هزار نفر در سال ۱۸۶۰ به ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۸۸۰ رسید. بخش کشاورزی برای نیم‌قرن شکوفا باقی ماند، اما پس از جنگ جهانی اول با رکود اقتصادی مواجه شد و بسیاری از کشاورزان خرد نتوانستند به فعالیت خود
و بسیاری از کشاورزان خرد نتوانستند به فعالیت خود ادامه دهند. به‌تدریج صنعتی‌سازی در بخش کشاورزی آغاز شد. این روند در دوران رکود بزرگ در دههٔ ۱۹۳۰ و سپس در بحران کشاورزی دههٔ ۱۹۸۰ تشدید شد. جغرافیا. ایالت آیووا مساحتی معادل ۱۴۵٬۷۴۳ کیلومتر مربع دارد که حدود ۰٫۷۱ درصد آن را آب‌ها تشکیل می‌دهند. این ایالت در منطقهٔ زمانی مرکزی قرار دارد. آیووا از شمال با مینه‌سوتا، از غرب با داکوتای جنوبی و نبراسکا، از شرق با ویسکانسین و ایلینوی، و از جنوب با میسوری هم‌مرز است. مرز شرقی این ایالت را رود می‌سی‌سی‌پی تشکیل
است. مرز شرقی این ایالت را رود می‌سی‌سی‌پی تشکیل می‌دهد. مرز غربی نیز رود می‌سوری و رود بیگ سیو است. رود دی‌موین از میان ایالت می‌گذرد و از جمله از شهر دی‌موین نیز عبور می‌کند و بخشی از مرز جنوبی را نیز دربر می‌گیرد. آیووا عمدتاً ایالتی نسبتاً هموار است. بلندترین نقطهٔ آن ۵۰۹ متر ارتفاع دارد. در شمال‌غرب ایالت، دریاچه‌های بزرگ آیووا (Iowa Great Lakes) قرار دارند که مجموعه‌ای از سه دریاچه هستند. تقسیمات اداری. آیووا به ۹۹ شهرستان تقسیم شده‌است. سیاست. در رأس قوه مجریه ایالت، فرماندار قرار دارد که با رأی
رأس قوه مجریه ایالت، فرماندار قرار دارد که با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود. در سال ۲۰۱۱، تری برنستد از حزب جمهوری‌خواه برای بار دوم به فرمانداری آیووا انتخاب شد. او پیش‌تر نیز بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۹ این سمت را برعهده داشت. در مه ۲۰۱۷، برنستد برای تصدی مقام سفیر ایالات متحده در چین استعفا داد و معاون او، کیم رینولدز، جانشینش شد. رینولدز نخستین زن در تاریخ آیوواست که به مقام فرمانداری این ایالت رسید. قوه مقننه آیووا شامل مجلس نمایندگان آیووا با ۱۰۰ عضو و سنای ایالتی با ۵۰ عضو است. جمهوری‌خواهان از
عضو و سنای ایالتی با ۵۰ عضو است. جمهوری‌خواهان از انتخابات نوامبر ۲۰۱۶ به بعد، در هر دو مجلس اکثریت دارند. از سال ۱۹۷۲، همایش‌های حزبی آیووا (Iowa caucuses) همواره آغازگر انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری آمریکا بوده‌اند. از آن‌جا که آیووا نخستین ایالتی است که رأی‌گیری در آن برگزار می‌شود، نامزدها توجه ویژه‌ای به رأی‌دهندگان این ایالت دارند. همایش‌های حزبی آیووا به دلیل ساختار پیچیده‌شان همواره بحث‌برانگیز بوده‌اند، از جمله در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ که نتایج آن موجب بروز جنجال شد. فرهنگ. گرانت وود،
که نتایج آن موجب بروز جنجال شد. فرهنگ. گرانت وود، نقاش اهل آیووا بود که پس از سفرهایی در اروپا، به زادگاه خود بازگشت و سبک خاصی از رئالیسم را در آثارش پدید آورد. مشهورترین اثر او، نقاشی گوتیک آمریکایی است. در شهرستان مدیسون شش پل چوبی سرپوشیدهٔ متعلق به سدهٔ نوزدهم وجود دارد که محل فیلم‌برداری فیلم پل‌های مدیسون کانتی در سال ۱۹۹۲ بودند. فیلم مشهور دیگری که داستانش در آیووا می‌گذرد، چه می‌خورد گیلبرت گریپ؟ است. مستعمره‌های آمنا، شامل هفت روستا هستند که در سده نوزدهم توسط پیتیست‌های آلمانی تأسیس شدند. این
سده نوزدهم توسط پیتیست‌های آلمانی تأسیس شدند. این جوامع تا دههٔ ۱۹۳۰ به‌صورت اشتراکی (commune) اداره می‌شدند. از سال ۱۹۷۳، رویدادی به نام RAGBRAI هر ساله در آیووا برگزار می‌شود که یک دوچرخه‌سواری جمعی غیررقابتی است که از غرب به شرق ایالت، از رود بیگ سیو یا می‌سوری تا می‌سی‌سی‌پی ادامه دارد. جمعیت. در سال ۲۰۰۰، جمعیت آیووا ۲٬۹۲۶٬۳۲۴ نفر بود (میانگین ۲۰ نفر در هر کیلومتر مربع)، که حدود ۶۱٪ آن در مناطق شهری ساکن بودند. بزرگ‌ترین شهرها مرکز ایالت، دی‌موین، و سدار رپیدز هستند. بخشی از کلان‌شهر اوماها (نبراسکا)
رپیدز هستند. بخشی از کلان‌شهر اوماها (نبراسکا) نیز در غرب آیووا گسترده شده‌است. بر اساس آمارگیری در سال ۲۰۰۶، آیووا جمعیتی در حدود ۲٬۹۸۲٬۰۸۵ نفر دارد، که ۱۷٬۸۹۲ یا ۰٫۶٪، از سال گذشته‌اش افزایش داشته‌است و افزایش ۵۵٬۷۶۱ یا ۱٫۹٪ از سال ۲۰۰۰. مرکز سرشماری جمعیت آیووا در شهرستان مارشال قرار دارد. زبان. زبان انگلیسی توسط ۹۴٪ جمعیت صحبت می‌شود. پس از آن، زبان اسپانیایی در میان حدود ۱۲۰٬۰۰۰ لاتین‌تبار رواج دارد. حدود ۱۷٬۰۰۰ نفر نیز به زبان آلمانی سخن می‌گویند که بیشتر در نواحی اطراف مستعمره‌های آمنا زندگی می‌کنند
در نواحی اطراف مستعمره‌های آمنا زندگی می‌کنند و گویش ویژه‌ای دارند. جامعهٔ آمیش نیز در این ایالت زندگی می‌کند و به آلمانی پنسیلوانیایی تکلم می‌کند. دین. بر اساس نظرخواهی انجام شده توسط دانشگاه شهر نیویورک در سال ۲۰۰۱، ۵۲٪ مردم آیووا پروتستان و ۲۳٪ کاتولیک و ادیان دیگر ۶٪. ۱۳٪ بی‌دین و ۵٪ جوابی ندادند. اقتصاد. کشتزارهای آیووا بیش از نه‌هم آن ایالت را پوشانده‌اند. پیرامون شهرها پر از خانه و انبارهای تمیز است و خاک حاصلخیز همه جا را فرا گرفته‌است. کشاورزان آیووا با کمک ماشین‌آلات جدید کشاورزی می‌توانند به
آیووا با کمک ماشین‌آلات جدید کشاورزی می‌توانند به اندازه ده برابر محصولی که پیشگامان با کمک خیش‌های اسبی به دست می‌آوردند محصول به دست آوردند. آیووا قسمتی از کمربند عظیم ذرت است که از مرکز ایالت اوهایو به طرف غرب تا مشرق نبراسکا امتداد دارد. گاهی آیووا را ایالتی می‌نامند که در آن ساقه‌های ذرت بسیار قد می‌کشند. کشاورزان آیا با گاو گوشتی فراوان نیز پرورش می‌دهند مرغداری نیز در این ایالت بسیار رایج است. تولید ناخالص داخلی ایالت در سال ۲۰۰۱ حدود ۹۱ میلیارد دلار بود. ۳۵٫۱٪ از ساکنان، آلمانی‌تبار، ۱۳٫۵٪
دلار بود. ۳۵٫۱٪ از ساکنان، آلمانی‌تبار، ۱۳٫۵٪ ایرلندی‌تبار، ۸٫۲٪ انگلیسی‌تبار، ۵٪ نروژی‌تبار و ۳٫۷۱٪ هلندی‌تبار هستند. آیووا در قلب کمربند ذرت قرار دارد و بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ ذرت در آمریکاست. این محصول افزون بر مصرف خوراکی، برای تولید سوخت زیستی و حتی پلاستیک نیز به‌کار می‌رود. در آیووا مزارع بزرگی فعالیت می‌کنند و کشاورزی ارگانیک نیز در حال گسترش است. مؤسسهٔ Seed Savers Exchange نیز در این ایالت فعالیت دارد و در آن ارقام اصیل سبزیجات و میوه‌ها برای حفظ تنوع زیستی نگهداری می‌شوند. در شهر فورست سیتی، شرکت
زیستی نگهداری می‌شوند. در شهر فورست سیتی، شرکت Winnebago Industries فعالیت دارد که یکی از تولیدکنندگان کمپر در آمریکاست. از سال ۱۹۶۶، این شرکت مدل‌هایی را روانهٔ بازار کرد که با قیمت مناسب توانستند شکل سفرهای تفریحی را متحول کنند. در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که قابل مقایسه با تولید ناخالص داخلی کشور زلاندنو ( میلیارد دلار) بود. مشاهیر. افراد مشهور این سرزمین: مراکز فرهنگی آیووا. کتابخانه و موزه ریاست جمهوری هربرت هوور نیز در این ایالت قرار دارد. شهرهای خواهر. آیووا
نیز در این ایالت قرار دارد. شهرهای خواهر. آیووا به‌طور رسمی ۸ شهر خواهر دارد:
میشیگان، (به انگلیسی: "Michigan") (تلفظ: /ˈmɪʃɪɡən/ ⓘ MISH-ig-ən) یک ایالت شبه‌جزیره‌ای در منطقه دریاچه‌های بزرگ در غرب میانه شمالی ایالات متحده آمریکا است. این ایالت مرزهای آبی و خاکی با مینه‌سوتا در شمال غرب، ویسکانسین در غرب، ایندیانا و ایلینوی در جنوب غرب، اوهایو در جنوب شرق، و استان انتاریو کانادا در شرق، شمال شرق و شمال دارد. با جمعیتی حدود ۱۰٫۱۴ میلیون نفر و مساحتی بالغ بر ۹۶٬۷۱۶ مایل مربع (۲۵۰٬۴۹۰ کیلومتر مربع)، میشیگان از نظر جمعیت دهمین ایالت بزرگ، از نظر مساحت یازدهمین ایالت بزرگ، و از نظر کل
از نظر مساحت یازدهمین ایالت بزرگ، و از نظر کل مساحت بزرگ‌ترین ایالت شرق رودخانه می‌سی‌سی‌پی است. پایتخت این ایالت لنسینگ است، در حالی که پرجمعیت‌ترین شهر آن دیترویت می‌باشد. منطقه کلان‌شهری دیترویت در جنوب شرق میشیگان یکی از پرجمعیت‌ترین و بزرگ‌ترین اقتصادهای کلان‌شهری در کشور است. دیگر مناطق کلان‌شهری مهم شامل گرند رپیدز، فلینت، آن آربور، کالامازو، سه‌شهر (Tri-Cities)، و ماسکیگن می‌شوند. میشیگان از دو شبه‌جزیره تشکیل شده است: شبه‌جزیره شمالی (معمولاً به نام "U.P." شناخته می‌شود) که به شدت جنگلی است و از
"U.P." شناخته می‌شود) که به شدت جنگلی است و از شمال ویسکانسین به سمت شرق امتداد دارد، و شبه‌جزیره جنوبی که پرجمعیت‌تر است و از اوهایو و ایندیانا به سمت شمال کشیده شده است. این دو شبه‌جزیره توسط تنگه‌های مکی‌ناک از هم جدا شده‌اند که دریاچه میشیگان و دریاچه هیورن را به هم متصل می‌کند و توسط پل ۵ مایلی مکی‌ناک (Mackinac Bridge) در امتداد بزرگراه بین‌ایالتی ۷۵ به هم وصل می‌شوند. میشیگان با چهار تا از پنج دریاچه بزرگ (Great Lakes) و دریاچه سنت کلیر (Lake St. Clair) هم‌مرز است و طولانی‌ترین خط ساحلی آب شیرین را
هم‌مرز است و طولانی‌ترین خط ساحلی آب شیرین را در میان تمام تقسیمات سیاسی ایالات متحده دارد که حدود ۳٬۲۸۸ مایل است. این ایالت از نظر مساحت آبی پس از آلاسکا در رتبه دوم قرار دارد و از نظر درصدی با حدود ۴۲٪ در رتبه اول است. همچنین میشیگان دارای ۶۴٬۹۸۰ دریاچه و برکه داخلی است. در قرن هفدهم، کاوشگران فرانسوی منطقه دریاچه‌های بزرگ را برای فرانسه جدید تصاحب کردند، اگرچه این منطقه هزاران سال پیش از آن توسط مردمان بومی مانند اوجیبوه (Ojibwe)، اوداوا (Odawa)، پوتاواتومی (Potawatomi)، و وایاندوت (Wyandot) سکونت داشت.
(Potawatomi)، و وایاندوت (Wyandot) سکونت داشت. مهاجران فرانسوی و متیس (Métis) قلعه‌ها و سکونت‌گاه‌هایی را تأسیس کردند. برخی معتقدند که نام این منطقه از واژه اوجیبوه "ᒥᓯᑲᒥ" (mishigami) گرفته شده است که به معنای "آب بزرگ" یا "دریاچه بزرگ" است. در حالی که برخی دیگر می‌گویند این نام از قبیله میشی‌کن (Mishiiken) جزیره مکی‌ناک (Mackinac Island) گرفته شده است که توسط تاریخ‌دان اوتاوا، اندرو بلک‌برد (Andrew Blackbird)، به نام "میشین‌مکی‌ناگو" (Michinemackinawgo) نیز شناخته می‌شد. زمین‌های اطراف این منطقه به نام
نیز شناخته می‌شد. زمین‌های اطراف این منطقه به نام "میشی‌کن-ایمکی‌ناکوم" (Mishiiken-imakinakom) شناخته می‌شدند که بعداً به "میشیلی‌مکی‌ناک" (Michilimackinac) کوتاه شد. پس از شکست فرانسه در جنگ فرانسه و هند (French and Indian War) در سال ۱۷۶۲، این منطقه تحت کنترل بریتانیا قرار گرفت و سپس پس از پیمان پاریس (۱۷۸۳) به ایالات متحده واگذار شد، اگرچه کنترل این منطقه تا معاهدات بین سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۴۲ با قبایل بومی مورد اختلاف باقی ماند. این منطقه بخشی از قلمرو بزرگ‌تر شمال غرب (Northwest Territory) بود؛ قلمرو
بزرگ‌تر شمال غرب (Northwest Territory) بود؛ قلمرو میشیگان (Michigan Territory) در سال ۱۸۰۵ سازمان‌دهی شد. میشیگان در ۲۶ ژانویه ۱۸۳۷ به عنوان بیست‌وششمین ایالت به ایالات متحده پیوست و به عنوان یک ایالت آزاد وارد شد و به سرعت به یک مرکز صنعتی و تجاری تبدیل شد که مهاجران اروپایی، به ویژه از فنلاند، مقدونیه و هلند را به خود جذب کرد. در دهه ۱۹۳۰، مهاجرت از آپالاشیا و مهاجرت بزرگ سیاه‌پوستان جنوبی تأثیر بیشتری بر این ایالت گذاشت، به ویژه در منطقه کلان‌شهری دیترویت. میشیگان دارای یک اقتصاد متنوع با تولید ناخالص
میشیگان دارای یک اقتصاد متنوع با تولید ناخالص داخلی ایالتی (GSP) بالغ بر ۷۱۱٫۴۸۱ میلیارد دلار در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۴ است که آن را در رتبه ۱۴ام در میان ۵۰ ایالت قرار می‌دهد. اگرچه این ایالت یک اقتصاد متنوع توسعه داده است، در اوایل قرن بیستم به عنوان مرکز صنعت خودروسازی ایالات متحده شناخته شد که به عنوان یک نیروی اقتصادی بزرگ ملی توسعه یافت. این ایالت محل استقرار سه شرکت بزرگ خودروسازی کشور است (که همگی دفتر مرکزی‌شان در منطقه کلان‌شهری دیترویت قرار دارد). شبه‌جزیره شمالی که زمانی برای قطع درختان و
دارد). شبه‌جزیره شمالی که زمانی برای قطع درختان و معدن‌کاوی مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت، امروزه به دلیل وفور منابع طبیعی، اهمیت زیادی برای گردشگری دارد. شبه‌جزیره جنوبی نیز مرکز تولید، جنگلداری، کشاورزی، خدمات و صنایع پیشرفته است. جغرافیای طبیعی. این ایالت از دو شبه جزیره تشکیل شده که میشیگان پایین و میشیگان بالا نامیده می‌شوند. آب و هوای میشیگان سرد و زمستانی است و در خط مرزی با کشور کانادا قرار دارد. تنها پارک ملی این ایالت پارک ملی آیل رویال است، اما جنگل ملی هورون-منستی و جنگل ملی هایاواتها نیز در
جنگل ملی هورون-منستی و جنگل ملی هایاواتها نیز در این ایالت قرار دارند. اقتصاد. در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که بیشتر از تولید ناخالص داخلی کشور اتریش ( میلیارد دلار) در همان سال بود. میشیگان مقر جنرال موتورز، فورد و کرایسلر است که سال‌ها باعث پیشرانی اقتصاد آمریکا بوده‌اند. دیترویت دیزل، ویرلپول، بورگ‌وارنر، مریتور و داو کمیکال نیز در این ایالت مستقر هستند. مشاهیر. از افراد مشهور این سرزمین می‌توان امینم، آرتور میلسپو، آلبرت کان، فرانسیس فورد کاپولا، هنری فورد،
آلبرت کان، فرانسیس فورد کاپولا، هنری فورد، مدونا، استیون سیگال، لری پیج، مایکل مور، دایانا راس، و چارلز لیندبرگ (از پیشروان تاریخ صنعت هوانوردی) مگان بون بازیگر مشهور آمریکایی را نام برد.
مینه‌سوتا () ایالتی است در شمال آمریکا که در ناحیهٔ غرب میانۀ شمالی واقع شده‌است. این ایالت در یازدهم می ۱۸۵۸ از نیمه شرقی قلمرو مینه‌سوتا ایجاد شد. نام مینه‌سوتا از زبان داکوتا به معنای «آب شفاف آبی» گرفته شده‌است. شعار رسمی آن به فرانسوی «ستاره شمال» است. این ایالت دارای دریاچه‌های زیادی است به گونه‌ای که به «سرزمین ده‌هزار دریاچه» شهرت یافته‌است. مینه سوتا دوازدهمین ایالت پهناور و بیست و دومین ایالت پرجمعیت ایالات متحده است. نزدیک به ۵۵ درصد ساکنان آن در منطقه کلان‌شهری سینت پال-مینیاپولیس (معروف به
در منطقه کلان‌شهری سینت پال-مینیاپولیس (معروف به شهرهای دوقلو) زندگی می‌کنند. این ناحیه مرکز اصلی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی این ایالت است. مراکز شهری در «مینه‌سوتای بزرگ‌تر» شامل دلوث، منکیتو، راچستر و سنت کلاود می‌شود. جغرافیای طبیعی ایالت متشکل است از مراتعی در غرب که عمدتاً به کشاورزی فشرده اختصاص یافته‌اند، جنگل‌های برگ‌ریز در جنوب‌شرقی که تا اندازه‌ای از بین رفته و به مناطق مسکونی و کشاورزی تبدیل شده‌اند؛ و ناحیهٔ کم‌جمعیت جنگل شمال که از جهت منابع معدنی، جنگل‌داری و مقاصد تفریحی مورد استفاده قرار
معدنی، جنگل‌داری و مقاصد تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مینه‌سوتا سی و دومین ایالتی است که به ایالات متحده آمریکا پیوسته‌است. مینه‌سوتا به گرایش‌های مترقی سیاسی و میزان بالای مشارکت مدنی و حضور رأی‌دهندگان معروف است. صدها سال پیش از استقرار اروپایی‌ها مینه‌سوتا محل سکونت چندین قبیلهٔ بومی بود. کاوشگران فرانسوی، مبلغان مذهبی و تاجران خز به‌تدریج در قرن هفدهم این منطقه را کشف و با مردمان قبیله داکوتا و اجیبوه(نامی که اروپایی‌ها بر آن‌ها نهاده بودند، این اهالی خودشان را آنیشینابه می‌نامیدند) روبه‌رو شدند.
خودشان را آنیشینابه می‌نامیدند) روبه‌رو شدند. بخش وسیعی از مینه‌سوتای کنونی بخشی از مایملک وسیع لوئیزیانای فرانسه بود که ایالات متحده آن را در سال ۱۸۰۳ خرید. مینه‌سوتا پس از چندین مرتبه تغییر در مرزهای جغرافیایی‌اش در سال ۱۸۵۸ به عضویت ایالات متحده درآمد. این ایالت نیز همچون بسیاری از ایالت‌های غرب میانه آمریکا کم‌جمعیت و عمدهٔ فعالیت ساکنانش چوب‌بری و کشاورزی است. مهاجران اروپایی در طول قرن نوزدهم و بیستم به‌تدریج در مینه‌سوتا سکونت گزیدند. بیشتر ساکنان اروپایی اهل اسکاندیناوی و آلمان و اروپای مرکزی (مثلا
اهل اسکاندیناوی و آلمان و اروپای مرکزی (مثلا چک و اسلواکی) بودند و این ایالت کماکان مرکز فرهنگی آمریکایی‌های آلمانی‌تبار، اسکاندیناوی‌تبار و چک‌تبار به‌شمار می‌رود (مثلا روزهای کُلاچ در مونتگومری و آپارتمان‌های بوهمی در مینیاپولیس). شواهد تاریخی نشان می‌دهد که بیشتر اروپاییان در نتیجهٔ شکست انقلاب‌های ۱۸۴۸ به مینه‌سوتا مهاجرت کردند. هرچند جمعیت مینه‌سوتا همچنان عمدتاً متشکل از آمریکایی‌های اسکاندیناوی‌تبار و آلمانی‌تبار است در دهه‌های اخیر مهاجرت از آسیا، شاخ آفریقا و آمریکای لاتین ترکیب جمعیتی و فرهنگی
شاخ آفریقا و آمریکای لاتین ترکیب جمعیتی و فرهنگی این ایالت را توسعه داده‌است. شاخص‌های استاندارد زندگی در مینه‌سوتا در میان بالاترین‌ها در ایالات متحده است و نیز از بهترین‌ها در زمینه آموزش و ثروتمندترین‌ها در میان سایر ایالت‌هاست. در سال‌های اخیر اقتصاد مینه‌سوتا بسیار متنوع‌تر شده و از صنایع سنتی مانند کشاورزی و استخراج منابع به سمت خدمات و مالی رفته‌است. پایتخت مینه سوتا شهر سینت پال و شهر مهم آن مینیاپولیس است. نام‌گذاری. نام این ایالت برگرفته از زبان داکوتایی (زبان سرخ پوستان ساکن منطقه) رودخانهٔ
داکوتایی (زبان سرخ پوستان ساکن منطقه) رودخانهٔ مینه‌سوتا است که خود یا از دو کلمهٔ داکوتایی "mní sóta" گرفته شده به معنای آب‌های شفاف آبی یا از کلمهٔ "Mníssota" گرفته شده‌است به معنای آب‌های ابری آبی. ریشهٔ mni (که به صورت mini یا minne نیز نوشته می‌شود) به معنای آب و to (ta) به معنای آبی می‌باشد. ترکیب این دو واژه را بسته به تلفظ، می‌توان آب‌های شفاف آبی یا آب‌های ابری آبی ترجمه کرد. قوم داکوتا برای نشان دادن معنی این نام به مهاجران اولیه شیر در آب می‌ریختند و آن را mnisota می‌نامیدند. بسیاری از جاها در
و آن را mnisota می‌نامیدند. بسیاری از جاها در این ایالت نام‌های مشابهی دارند مثل آبشار مینه‌هاها (آب خندان )، مینیسکا (آب سفید)، مینیوتا (آب فراوان)، دریاچه مینه‌تنکا (آب بزرگ)، منیه‌تریستا (آب پرپیج‌وخم) و مینیاپولیس که ترکیبی است از دو واژهٔ سرخپوستی mni و واژهٔ یونانی polis که در زبان یونانی به معنای «شهر» می‌باشد. جغرافیا. مینه‌سوتا شمالی‌ترین ایالت ایالات متحده پس از آلاسکا و شمالی‌ترین ایالت سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا است. ناحیهٔ زاویهٔ شمال‌غرب این ایالت واقع در شهرستان لیک وودز تنها ناحیه در
این ایالت واقع در شهرستان لیک وودز تنها ناحیه در سرزمین اصلی ایالات متحده است که بالای مدار ۴۹ درجهٔ شمالی قرار دارد. این ایالت بخشی از منطقه‌ایست که به غرب میانهٔ شمالی معروف است و قسمتی از ناحیهٔ دریاچه‌های بزرگ محسوب می‌شود. مینه‌سوتا از سمت شرق از طریق دریاچهٔ سوپریور با میشیگان مرز آبی دارد و همچنین دارای مرز خاکی و آبی با ایالت ویسکانسین است. مینه‌سوتا از جنوب با آیووا، از غرب با داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی و از شمال با استان‌های کانادایی اونتاریو و مانیتوبا همسایه است. مینه‌سوتا با مساحت ۲۲٬۵۱۸۰
و مانیتوبا همسایه است. مینه‌سوتا با مساحت ۲۲٬۵۱۸۰ کیلومتر مربع ۲٫۲۵ درصد از خاک کشور آمریکا را در برمی‌گیرد و دوازدهمین ایالت پهناور این کشور محسوب می‌شود. زمین‌شناسی. برخی از پیرترین صخره‌های کرهٔ زمین، یعنی گنیس‌های ۳/۶ میلیاردساله (۸۰ درصد عمر کرهٔ زمین)، در مینه‌سوتا واقع شده‌اند. در حدود ۲/۵ میلیون سال قبل گدازه‌های بازالتی از شکاف‌های کف اولین اقیانوس فوران کردند؛ باقیماندهٔ این صخرهٔ آتشفشانی سپر کانادا را در شمال مینه‌سوتا ایجاد کرد. ریشه‌های این کوه‌های آتشفشانی و فعالیت دریاهای پرکامبرین موجب
کوه‌های آتشفشانی و فعالیت دریاهای پرکامبرین موجب پدید آمدن اِرون رنج در شمال مینه‌سوتا شد. از دوران آتشفشان‌خیزی، یعنی ۱/۱ میلیارد سال قبل، فعالیت زمین‌شناختی مینه‌سوتا ملایم‌تر شده‌است و خبری از آتشفشان‌خیزی و تشکیل کوه نیست، اما طغیان مکرر دریا ادامه داشته‌است که چینه‌های متعددی از سنگ رسوبی به جا گذاشته‌است. در دوره‌های اخیر صفحات یخی با ضخامت دست‌کم یک کیلومتر مناظر طبیعی مینه‌سوتا را خراب کرده و زمینش را شکل داده‌است. یخبندان مینه‌سوتا ۱۲۰۰۰ سال پیش از میان رفت. این یخچال‌های طبیعی سرتاسر مینه‌سوتا را
میان رفت. این یخچال‌های طبیعی سرتاسر مینه‌سوتا را پوشانده بودند جز ناحیهٔ جنوب شرقی که منطقه‌ای است با تپه‌های شیب‌دار و مسیل‌هایی که در دل سنگ‌های بستر راه باز کرده‌اند. این منطقه به دلیل نداشتن یخ‌رفت به منطقۀ بدون یخ‌رفت معروف است. بخش اعظم ایالت دارای یخ‌نهشته به طول ۱۵ متر یا بیشتر است که از عقب‌نشینی آخرین یخبندان حاصل شده‌اند. دریاچهٔ بزرگ آگاسیز ۱۳۰۰۰ سال پیش در شمال غربی پدید آمد. بستر آن درهٔ حاصلخیز رود سرخ شمال را به وجود آورد و جریان خروجی‌اش، یعنی رودخانهٔ یخی وارن، درهٔ رود مینه‌سوتا و قسمت
یعنی رودخانهٔ یخی وارن، درهٔ رود مینه‌سوتا و قسمت شمالی پایین‌رود می‌سی‌سی‌پی را از محل قلعهٔ اسنلینگ شکل داده‌است. مینه‌سوتا امروزه به لحاظ زمین‌شناختی آرام است: خیلی زلزله‌خیز نیست و اکثر زلزله‌هایش شدت کمی دارند. مرتفع‌ترین نقطهٔ این ایالت کوه عقاب با ۷۰۱ متر بلندی است که تنها ۲۱ کیلومتر از پست‌ترین نقطهٔ این ایالت واقع در ساحل دریاچهٔ سوپریور به ارتفاع ۱۸۳ متر فاصله دارد. علی‌رغم وجود تفاوت‌های شدید در میزان ارتفاع نقاط مختلف این ایالت، بخش اعظم آن دشت‌گون است. دو خط‌الرأس اصلی در شمال شرقی مینه‌سوتا
است. دو خط‌الرأس اصلی در شمال شرقی مینه‌سوتا در منطقهٔ روستایی هیبینگ به هم می‌رسند و یک حوزهٔ آبریز سه‌گانه تشکیل می‌دهند. بارش‌ها می‌توانند وارد می‌سی‌سی‌پی شده و به سمت جنوب به خلیج مکزیک سرازیر شوند، می‌توانند به راه دریایی سنت لورن ریخته و به سمت شرق به سوی اقیانوس اطلس حرکت کنند یا می‌توانند به حوزهٔ آبریز خلیج هادسون وارد شده و به سمت اقیانوس منجمد شمالی جریان یابند. آب و هوا. مینه‌سوتا با داشتن اختلاف دمای بسیار زیاد آب و هوایی قاره‌ای با زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم دارد. اختلاف دمای بیشینه
سرد و تابستان‌های گرم دارد. اختلاف دمای بیشینه ثبت شده در این ایالت ۱۷۴ درجهٔ فارنهایت است که زمستان منفی ۶۰ درجهٔ فارنهایت (منفی ۱۶ درجهٔ سانتی‌گراد) در شهرستان تاور (۲ فوریهٔ ۱۹۹۶ میلادی) و بیشینهٔ دمای ۱۱۴ درجهٔ فارنهایت (مثبت ۴۶ درجهٔ سانتی‌گراد) در شهرستان مورهد (۶ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ میلادی) می‌باشد. اتفاقات جوی مینه‌سوتا شامل بر برف، باران، تورنادو، باد مستقیم شدید، درکو، کولاک، و رعدوبرق است. فصل کشاورزی در مینه‌سوتا از ۹۰ روز در آیرون رنج تا ۱۶۰ روز در جنوب شرقی در نزدیکی رود می‌سی‌سی‌پی متغیر است و دمای
شرقی در نزدیکی رود می‌سی‌سی‌پی متغیر است و دمای متوسط آن مابین ۳۷ تا ۴۹ درجهٔ فارنهایت متغیر است. متوسط دمای شبنم تابستانی در مینه‌سوتا از ۵۸ درجه فارنهایت در جنوب ایالت تا حدود ۴۸ درجه فارنهایت در شمال متغیر است. متوسط بارندگی سالیانه از ۱۹ اینچ تا ۳۵ اینچ متغیر است، و هر ۱۰ تا ۵۰ سال دچار خشکی می‌شود. مناطق حفاظت شده. پارک ملی آیتاسکا نقطهٔ آغازین رود می‌سی‌سی‌پی (دریاچهٔ آیتاسکا) در سال ۱۸۹۱ به عنوان نخستین پارک ملی ایالات آغاز به‌کار کرد. امروزه ۷۲ پارک ایالتی و ۵۸ جنگل ایالتی آن مساحتی بالغ بر ۴
پارک ایالتی و ۵۸ جنگل ایالتی آن مساحتی بالغ بر ۴ میلیون جریب را شامل می‌شوند. مردم. جمعیت مینه‌سوتا در سال ۲۰۰۶ بیش از ۵ میلیون نفر بود. غالب جمعیت این ایالت سفیدپوست و از نژادهای اروپای غربی هستند. اقتصاد. زمانی مینه‌سوتا تنها تولیدکنندهٔ مواد خام بود ولی امروزه یکی از عرضه‌کنندگان تولیدات صنعتی به‌شمار می‌آید. در سال ۲۰۰۸ سی‌وسه شرکت سهامی عام از ۱٬۰۰۰ شرکت برتر آمریکا (بر اساس گردش مالی) دفتر مرکزی خود را در ایالت مینه‌سوتا دایر کرده بودند. بسیاری از شرکت‌های خصوصی نیز نظیر کارگیل، بزرگ‌ترین شرکت خصوصی
خصوصی نیز نظیر کارگیل، بزرگ‌ترین شرکت خصوصی کشور آمریکا، نیز در این ایالت واقع شده‌اند. در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۳۲۳٫۹۱۲ میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور دانمارک ( میلیارد دلار) بود. مشاهیر. از افراد مشهور مینه‌سوتا می‌توان جسی ونچورا، باب دیلن خواننده مشهور، و شان دیوری را نام برد. وینونا رایدر بازیگر زن که در حال حاضر ساکن نیویورک می‌باشد و شون ویلیام اسکات نیز از اهالی این ایالت بوده‌اند.
هاوایی (به انگلیسی: Hawaii) ایالتی در غرب ایالات متحده آمریکا است که در اقیانوس آرام واقع شده است. این ایالت در فاصله ۲۰۰۰ مایلی (۳۲۱۹ کیلومتر) آمریکا قرار دارد. هاوایی تنها ایالت خارج از آمریکای شمالی، تنها ایالت مجمع الجزایری و تنها ایالت در مناطق استوایی است. هاوایی (با نام سابق جمهوری هاوایی) یکی از چهار ایالتِ ایالات متحده آمریکا است (به همراه ورمانت، تگزاس و کالیفرنیا) که زمانی کشوری مستقل بوده‌اند. هاوایی تنها ایالت جزیره‌ای آمریکا، یکی از ده ایالت گردشگرپذیر و تنها ایالت این کشور است که پرچم
گردشگرپذیر و تنها ایالت این کشور است که پرچم بریتانیا در پرچم رسمی آن وجود دارد. ایالت هاوایی شامل تقریباً کل مجمع الجزایر هاوایی، ۱۳۷ جزیره آتشفشانی به طول ۱۵۰۰ مایل (۲۴۰۰ کیلومتر) است که از نظر جغرافیای طبیعی و قوم‌نگاری بخشی از منطقه فرعی پلی‌نزی اقیانوسیه هستند. خط ساحلی اقیانوسی این ایالت با طول ۷۵۰ مایل (۱۲۱۰ کیلومتر)، چهارمین خط ساحلی طولانی در ایالات متحده است. هشت جزیره اصلی، از شمال غربی به جنوب شرقی، نیهاو، کائوآئی، اوآهو، مولوکای، لانائی، کاهولاوی، مائوئی، هاوایی هستند که نام این ایالت از آن
مائوئی، هاوایی هستند که نام این ایالت از آن نام گرفته شده است، اغلب آن را «جزیره بزرگ» یا «جزیره هاوایی» می‌نامند تا با ایالت هاوایی یا مجمع الجزایر هاوایی اشتباه نشود. جزایر خالی از سکنه شمال غربی هاوایی، بیشترین یادبود ملی دریایی پاپاهانوموکووآکئا، بزرگ‌ترین منطقه حفاظت شده کشور و سومین منطقه بزرگ در جهان را تشکیل می‌دهند. از ۵۰ ایالت ایالات متحده آمریکا، هاوایی هشتمین ایالت کوچک از نظر مساحت و یازدهمین ایالت کم جمعیت آمریکا است، اما با ۱٫۴ میلیون نفر در رتبه سیزدهم تراکم جمعیت قرار دارد. دو سوم جمعیت در
سیزدهم تراکم جمعیت قرار دارد. دو سوم جمعیت در اوآهو زندگی می‌کنند. پایتخت ایالت هاوایی و بزرگ‌ترین شهر هونولولو است. هاوایی به دلیل موقعیت مرکزی آن در اقیانوس آرام و بیش از دو قرن مهاجرت، یکی از متنوع‌ترین ایالت‌های کشور است. به‌عنوان یکی از تنها شش ایالت با اکثریت اقلیت، این کشور تنها کثرت آسیایی آمریکایی، بزرگ‌ترین جامعه بودایی خود را دارد و بیشترین نسبت مردم چند نژادی را در خود جای داده است. در نتیجه، علاوه بر میراث بومی هاوایی، یک منطقه منحصر به فرد از فرهنگ‌های آمریکای شمالی و آسیای شرقی است. نام. نام
آمریکای شمالی و آسیای شرقی است. نام. نام این ایالت (Hawaiʻi) از زبان بومیان منطقه گرفته شده و به معنای «سرزمین خدایان» است. جغرافیای هاوایی. اقیانوس در پیرامون جزایر هاوایی ۴٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ متر عمق دارد. معروف‌ترین کوه هاوایی دایمند هد (Diamond Head) در نزدیکی هونولولو است. برخی از آتشفشانهای هاوایی هنوز فعالند از جمله مانوئا لوآ Manua Loa و کیلوئه‌آ Kiluea. در شمال شرقی مولوکاوی پرتگاهی به بلندای ۱٬۱۵۰ متر از سطح دریا قرار دارد که از بلندترین پرتگاه‌های جهان است. آب و هوای هاوایی معتدل و نمناک است. بالاترین
است. آب و هوای هاوایی معتدل و نمناک است. بالاترین دمای هونولولو ۳۱ درجه سانتی‌گراد و پایین‌ترین دمای آن ۱۳ درجه سانتی‌گراد است. میزان بارندگی در یک روز در هونولولو گاه رکوردهای جهانی را می‌شکند. کوه وایالئاله Waialeale در جزیره کاوائی، با ۱۲۳۸ سانتی‌متر بارندگی در سال از نمناک‌ترین مناطق جهان است. شمار گیاهان گونه بومی هاوایی به چندین هزار می‌رسد و ۶۶ گونه پرنده بی‌همتا در هاوایی شناسایی شده‌اند. پیش از راه یافتن انسان‌ها به هاوایی هیچ پستانداری در این جزایر حضور نداشت. جمعیت جزایر هاوایی. گمان بر این است
حضور نداشت. جمعیت جزایر هاوایی. گمان بر این است که مردمی که هزار سال پیش به هاوایی رفتند، از جزایر مارکیز که در ۴ هزار کیلومتری جنوب غربی آنجاست کوچ کرده‌اند. البته موج بزرگ مهاجرت به هاوایی حدود ۵۰۰ یا ۶۰۰ سال پیش از سوی پلی‌نزی‌ها انجام گرفت. در اواخر سده هیجدهم بود که اروپاییان هاوایی را کشف کردند. جمعیت هاوایی در آن زمان در حدود ۳۰۰ هزار نفر بود. نخستین اروپائی که وارد هاوایی شد کاپیتان جیمز کوک در سال ۱۷۷۸ بود و آن را جزایر ساندویچ نامید. از سال ۱۸۵۲ تا ۱۹۳۰، صاحبان کشتزارها ۴۰۰٬۰۰ کارگر کشاورزی را که