payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حفظ و حراست تمامیت ارضی ایران در بیرون راندن عناصر متجاوز بیگانه نشان درجه یک شجاعت به ضمیمه یک قبضه تفنگ برنو کوتاه اعطایی از سوی ستاد کل ارتش ایران نائل آمدند. نخبگان جنبش مشروطه خواهی مردم تالش: ۱۲۸۳ ش/ ۱۲۸۸ ش جنبش مشروطه تالش بر اساس تصمیمات اعضای شورای مشروطه طلبان تالش مسئولیت‌ها را بین خود تقسیم کرده بودند: ۱ - آقاجان خان تالشی؛ دارای وجهه و اعتبار محلی در میان ایلات و عشایر کوهستانی و اعضای مشروط طلبان تالش؛ تأمین کننده ۳۰۰۰ نیروی فدایی جنگجوی پیشمرگ؛ تهیه‌کننده جیره و علیق (لجستیک) شورای مقاومت
تهیه‌کننده جیره و علیق (لجستیک) شورای مقاومت مشروطه خواهان تالش دارای پشتیبان توان مالی و قوای جنگجو مشروطه خواهان گیلان ۶ - حاجی صفرخان (سیاه کلاه) برادر آقاجان خان تالشی ۷ - سید روح‌الله خان حسینی صفوی (میر مسعودی) یونس خان آقاجانی (رشید همایون) ۱۲۷۶ ش/ ۱۳۵۰ ش فرزند آقاجان خان تالشی پس از برادرش ددخان تالشی (اقبال السلطان) حکمران و مرزبان کرگانرود شمالی شد دوران نوجوانی و جوانی یونس خان از بحرانی‌ترین روزگار تاریخ پر تلاطم تالش است حضور و مداخله روسیه اشغالگر به بهانه‌های مختلف در تمامی عرصه‌های زندگی
به بهانه‌های مختلف در تمامی عرصه‌های زندگی مردم تالش موجب آزار و اذیت و سلب آسایش و استقلال شده بود دوران اقتدار خوانین ظالم کرگانرود به پشتیبانی سرکنسولگری بیگانگان، تالشان را در گرداب مصیبت و بد بختی انداخته بودند وی از سرکردگان بسیج عشایری ایل کوهستانی آقاجان خان تالشی در این مقاطع طوفان زده حامی و پناهگاه تالشان کوه نشین مدافع استقلال و تمامیت ارضی کشور ایران بودند در آغاز جنگ جهانی اول ۱۹۱۴ م و انقلاب بلشویکی در روسیه ۱۹۲۷ م خیزش دهقانی کرگانرود علیه سردار امجد ۱۹۰۵ م نهضت مشروطه خواهی مردم تالش ۱۲۸۸
امجد ۱۹۰۵ م نهضت مشروطه خواهی مردم تالش ۱۲۸۸ ش و در آخر پس از پایان چنگ جهانی دوم غائله فرقه دموکرات آذربایجان به رهبری سرسپردگان شوروی جعفر پیشه‌وری ۱۳۲۴ ش منطقه تالش اشغال شده بود یونس خان در نقش یکی از فرماندهان بسیج عشایری ایل کوهستانی آقاجان خان تالشی در معیت ارتش منطقه تالش را از لوث وجود عناصر تجزیه طلب پاک و شهرستان آستارا را فتح نمودند به پاس جانفشانی میهن‌دوستانه در حفظ تمامیت ارضی کشور همراهی ایل وطن دوست و آزادیخواه آقاجان خان تالشی در یاری دولت به دو مدال رشادت و شجاعت به همراه دو قبضه سلاح
به دو مدال رشادت و شجاعت به همراه دو قبضه سلاح برنو کوتاه اعطایی ستاد کل ارتش ایران نائل آمدند روحش شاد. آبشنگ خان سیاه کلاه الارلو قفقاز جنوبی ۱۷۶۲م/۱۸۳۱م فرزند کل حسین خان سیاه کلاه آلارلو قزلباش نواده جه لل خان (جلال خان سیاه کلاه آلارلو قفقازی از فرماندهان مین باشی نادر شاه سرکرده تالشان شورشی جنوب لنکران به دستور نادر شاه گردن زده شد) یکی از فرماندهان لایق و مورد اعتماد عباس میرزای قاجار در جنگ‌های ایران و روس پس از اتمام جنگ و انعقاد عهد نامه ترکمان چای در سال ۱۸۲۸ میلادی ژنرال پال پاسکوویچ فرمانده
چای در سال ۱۸۲۸ میلادی ژنرال پال پاسکوویچ فرمانده کل قوای روس طرف مذاکره کننده با هیئت ایرانی به خاطر جسارت و بی‌باکی رشادت در جنگ با شرایطی پاسکوویچ آبشنگ خان عنصر نامطلوب و خطرآفرین تلقی شد و از سکونت او و جنگجویان همراه در حوالی سرحدات مرزی روسیه منع گردید اما از سوی عباس میرزا ولیعهد و فرمانده کل قوا مورد نوازش و دلجویی قرار گرفت با اعطای تیول کرگانرود شمالی به آبشنگ خان فرمان حمایت به ظابطان محال گیلان و اسالم برای اجرای نظارت بر فرمان صادر در نتیجه درسال ۱۸۲۹ میلادی با تعداد ۵۰۰ نفر از جنگجویان مبارز
۱۸۲۹ میلادی با تعداد ۵۰۰ نفر از جنگجویان مبارز همراه به هره دشت لیسار و دامنه باغرو داغ تالش مهاجرت نمود. ورزش. شهرستان تالش در رشته‌های ورزشی فوتبال، دوومیدانی، کشتی و کبدی دارای استعدادهای برتری می‌باشد. فوتبال. تیم فوتبال چوکای تالش. باشگاه فوتبال چوکای تالش یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهرستان تالش می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ایران، جام آزادگان بازی می‌کند این باشگاه در سال ۱۳۷۰ با نام چوکای انزلی در شهر انزلی با مالکیت مجتمع صنایع چوب و کاغذ ایران (چوکا) که در سال ۱۳۵۲ با مشارکت سازمان گسترش و
(چوکا) که در سال ۱۳۵۲ با مشارکت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (۶۰٪ سهام) و وزارت کشاورزی و عمران روستایی (۴۰٪ سهام) در بخش رضوانشهر وابسته به شهرستان تالش شروع بکار کرد. در سال ۱۳۷۷ با تلاش‌های فراوان مردم و نماینده وقت تالش به شهر هشتپر در شهرستان تالش منتقل و نام آن به چوکای تالش تغییر و از آن زمان به بعد هم بازی‌های آن در ورزشگاه پوریای ولی تالش (قلعه عقاب‌ها) برگزار می‌شود.
شهرستان فومَن (به گیلکی: فؤمَن /foman/ یا فۊمَن /fuman/) از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است که از شمال به شهرستان صومعه‌سرا و شهرستان ماسال، از جنوب و جنوب غربی به خط‌الرأس رشته‌کوه‌های البرز (استان‌های زنجان و اردبیل) که مرز حوزه‌های آبخیز کوهستان مزبور حد طبیعی فومن و طارم است و از شرق به شهرستان شفت محدود می‌شود. شهرستان فومن یکی از چهار شهرستان اولیهٔ استان گیلان در کنار رشت، طالش و انزلی بوده‌است. جمعیت این شهرستان ۱۰۳٬۱۹۰ نفر (سال ۱۳۸۳ خورشیدی) و مرکز آن شهر فومن است. این شهرستان دارای ۲ بخش
و مرکز آن شهر فومن است. این شهرستان دارای ۲ بخش و ۶ دهستان است. مردم. در فومن مردم گیلک و تالش در کنار هم زندگی می‌کنند و زبان‌های گیلکی با گویش بیه‌پس و لهجهٔ فومنی و تالشی با گویش جنوبی رایج است. جاذبه‌های دیدنی. شهرستان فومن یکی از قطب‌های گردشگری ایران است. از جاذبه‌های دیدنی این شهرستان می‌توان به شهرک تاریخی ماسوله، دژ قلعه رودخان و همچنین شهر تاریخی فومن اشاره کرد. همچنین چشم‌اندازها، دشت‌ها، رودخانه‌ها و کوهستان‌های بسیار زیبایی نیز در این شهرستان قرار دارند. سوغات. از سوغاتی‌های معروف این شهرستان
دارند. سوغات. از سوغاتی‌های معروف این شهرستان می‌توان به کلوچهٔ فومن، برنج، چای، توتون، مرکبات، صیفی‌جات، حصیر ،گَمَج (نوعی ظرف گلی پخت‌وپز غذا) و عروسک‌های سنتی ماسوله اشاره کرد. فومنات. فومنات یا بیه‌پس منطقه‌ای باستانی در گیلان است که اقوام مختلفی همچون گیل‌ها و تالش‌ها در آن زندگی می‌کردند. فومنات امروزه بخشی از رشت، فومن، شفت، ماسال و صومعه‌سرا است که در ابتدا با بیه‌پیش (قسمت شرقی گیلک‌نشین) و طالش (قسمت غربی تالش‌نشین) ۳ قسمت ولایت گیلان را تشکیل می‌داده‌اند. در سال ۹۸۰ ه‍.ق به دستور شاه تهماسب صفوی
در سال ۹۸۰ ه‍.ق به دستور شاه تهماسب صفوی مرکزیت گیلان از فومن به رشت که در آن زمان قریه‌ای در فومنات بود واگذار شد و به تدریج دیگر مناطق فومنات اهمیت خود را از دست دادند. در دوران قاجاریه منطقهٔ فومنات به شهرستان رشت ملحق شد و تا سال ۱۳۲۳ جزئی از شهرستان رشت به حساب می‌آمد که پس از آن به شهرستان فومنات تبدیل شد که شهرستان‌های امروزی صومعه‌سرا، شفت و فومن را شامل می‌شد و به مرکزیت شهر فومن بود. در ۱۶ آبان ۱۳۳۸ صومعه‌سرا و دهات توابع آن تحت نام شهرستان صومعه‌سرا از شهرستان فومنات جدا شده و نام شهرستان فومنات
از شهرستان فومنات جدا شده و نام شهرستان فومنات نیز به شهرستان فومن تغییر کرد. همچنین شفت نیز در سال ۱۳۷۴ از شهرستان فومن جدا شد. بخش‌ها. شهر: فومن شهر: ماسوله، ماکلوان غذاها. از غذاهای این شهرستان می‌توان به میرزا قاسمی، فسنجان، باقالا قاتوق و سیرابیج اشاره کرد. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
&lt;/ref&gt; ماسال یکی از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است. جمعیت این شهرستان در سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی، ۵۲٬۶۴۹ نفر بود و مرکز آن شهر ماسال است. این شهرستان دارای ۲ بخش و چند روستا است. این شهرستان دربرگیرنده ماسال و شاندرمن است که دارای ۹۴ روستا و وسعت جغرافیایی ماسال ۴۸۶ کیلومترمربع است. از این میزان حدود ۷۰ هزار هکتار آن جنگل و مرتع و ۷۲۵۰ هکتار زیر کشت برنج و ۳ هزارو ۹۸۳ هکتار اراضی باغی می‌باشد. میزان بارش سالانه باران در این منطقه ۱۰۰۰ الی ۱۴۰۰ میلی‌متر است. جاده کوهستانی ماسال به خلخال از
میلی‌متر است. جاده کوهستانی ماسال به خلخال از این منطقه شروع می‌شود و جز مسیرهای جذاب برای طبیعت گردان محسوب می‌شود. ماسال با مساحت ۶۳۳ کیلومتر مربع و ارتفاع ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا، مرتفع‌ترین منطقه استان گیلان پس از رودبار محسوب می‌گردد. ماسال که قبلاً جزئی از منطقه وسیع تالش بود در سال ۱۳۷۶ مستقل و به شهر تبدیل شد، که شامل دو بخش: مرکزی و شاندرمن، چهار دهستان: شاندرمن، شیخ نشین، حومه و ماسال و نیز ۹۸ آبادی است که از این تعداد ۱۲ آبادی خالی از سکنه است. براساس سر شماری ۱۳۹۵جمعیت این شهرستان بالغ بر
براساس سر شماری ۱۳۹۵جمعیت این شهرستان بالغ بر ۵۲٬۶۴۹ نفر است که از این تعداد ۲۳٬۶۳۰ نفر در شهر و بقیه ساکن روستاها هستند. ماسال با دارا بودن ۷۲۵۰ هکتار اراضی شالیزاری و ۴۵۹ هکتار اراضی باغی از نظر کشاورزی و تنوع محصول از اهمیت خاصی برخوردار است، زیرا مستعد بودن خاک سبب شده‌است که انواع محصولات باغی و زراعی در آن کشت گردد؛ که مهم‌ترین محصول این منطقه برنج، باقلا، مرکبات، آلوچه (گوجه‌سبز)، سبزیجات و غیره می‌باشد. در ضمن مردم این منطقه پس از برداشت برنج به کشت دوم تمایل زیادی داشته و محصولاتی چون شبدر و … جهت
دوم تمایل زیادی داشته و محصولاتی چون شبدر و … جهت تمکن اقتصادی کشت می‌نمایند. ضمناً در ماسال بازار هفتگی در روز شنبه و در بخش شاندرمن روز پنج شنبه برگزار می‌گردد که دارای رونق فراوان است. علاوه بر کشاورزی، دامداری ماسال با دارا بودن بیش از ۲۵۰ هزار واحد دامی سنگین و سبک یکی از مهم‌ترین تولیدکنندگان فرآورده‌های دامی از جمله گوشت قرمز، گوشت مرغ، پنیر، کره، شیر، لر (ماده غذای بسیار خوشمزه و پر کالری که ترکیبی از شیر و آب پنیر می‌باشد)، ماست و پشم و پوست و … که در سطح استان از شهرت خوبی برخوردار است، می‌باشد.
در سطح استان از شهرت خوبی برخوردار است، می‌باشد. همچنین پرورش زنبور عسل در ماسال رایج و عسل طبیعی این شهر نیز معروف است. آب و هوای این منطقه به دلیل کوهستانی بودن دارای زمستانهای گرم و با درصد رطوبت بیشتر از ۷۵ درصد می‌باشد. بیشترین رطوبت در شهریور ماه مشاهده می‌شود. از روستاهای ماسال می‌توان به اهکلان، طاسکوه، شمه‌سرا، خانقابر، شالما، لوحه سرا، چسلی، کوچکام، لیپا و… را نام برد که هر کدام از این روستاها زیبایی خودش را دارد. اغلب روستاییان کشاورز برنج هستند و در کنار کشاورزی دام‌پروری نیز انجام می‌دهند. در
و در کنار کشاورزی دام‌پروری نیز انجام می‌دهند. در ماسال بیش از ۱۷ غار بزرگ و کوچک وجود دارد که بزرگ‌ترین آن‌ها غار آویشو است که بین مناطقی همچون تالی بنه، انده چر و خماسون در بستر دره‌ای کم‌آب قرار دارد. این غار شگفت‌انگیز که در حوزه جغرافیایی بخش شاندرمن واقع شده و همچنین از بزرگ‌ترین غارهای گیلان و در نوع خود یکی از کم نظیرترین غارها در سطح کشور است. تا کنون تا ۲۰۰۰ متری این غار پیمایش شده‌است این شهر دارای محدوده‌های کوه‌پایه‌ای، جنگلی و مرتعی می‌باشد. آب و هوای آن در ناحیه جلگه ای، مرطوب و در ناحیه
آب و هوای آن در ناحیه جلگه ای، مرطوب و در ناحیه کوهستانی، نیمه مرطوب کوهستانی است. مردم ماسال از قوم تالش هستند و به زبان تالشی سخن می‌گویند. مشاهیر. از مشاهیر این شهر می‌توان به انامقلی ماسالی، هادی حمیدی، علی عبدلی، فرامرز مسرور ماسالی، آرمان رمضانی و فردین معصومی اشاره کرد.
اَحمَدسَرگوراب یکی از شهرهای شهرستان شفت در استان گیلان است. این شهر مرکز بخش احمدسرگوراب است. کوهستان جنگلی سیاهمزگی که میان روستاهای سیاهمزگی و خره‌کش واقع شده از نقاط دیدنی این شهر است. بقعه امامزاده اسحاق و خواهر او خیرالنسا بر نوک قله سیاه‌کوه بخش احمدسرگوراب از نقاط دیدنی دیگر در پیرامون این شهرستان است. دومین کتابخانه استان گیلان در شهر احمدسرگوراب قرار دارد. این کتاب‌خانه در سال ۱۳۸۰ با ۲۵۸۰ جلد کتاب تأسیس شد. جمعیت. این شهرستان در بخش احمدسرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال
قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴،۲۲۳ نفر (۶۰۳خانوار) بوده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت احمدسرگوراب ۱۰،۱۲۸ نفر (۶۷۲۷خانوار) بوده‌است.
اَسالِم یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر با جمعیت ۱۰٬۷۲۰ نفر مرکز بخش اسالم در شهرستان تالش است. در دوره‌هایی نیز این شهر مرکز شهرستان تالش بوده است. اسالم در ۵ کیلومتری هشتپر، مرکز شهرستان تالش، واقع شده‌است. مردم اسالم تالش هستند و به زبان تالشی صحبت می‌کنند. ناورود از این شهر می‌گذرد، آن را به دوبخش تقسیم می‌کند و پس از طی چند کیلومتر به دریای خزر می‌ریزد. صنایع دستی (گلیم و سفال)، فراورده‌های دامی، چوب و کاغذ این ناحیه شهرت فرامنطقه‌ای دارد. در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی
دارد. در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی وجود دارد از جمله به ساحل و پارک جنگلی گیسوم و مسیر رؤیایی اسالم به خلخال می‌توان اشاره کرد. این شهر زادگاه چهره های سرشناسی همانند محمد اسعد نظامی میباشد. بخشی از طبیعت اسالم لوکیشن فیلم پرهزینه «حضرت سلیمان» بود تا شهر مشهور «اورشلیم» را به بیننده نشان بدهد. جاده اسالم به خلخال (جاده اسالم به گردنه الماس ). این مسیر ۷۰ کیلومتری از اسالم به سمت خلخال ادامه دارد. نصف مسیر جنگل و نصف مسیر نیز ییلاقات تالش می‌باشد.نام برخی از مکانهای محلی این مسیر که برخی از مناطق
برخی از مکانهای محلی این مسیر که برخی از مناطق استان گیلان هستند، عبارتند از ۱-خرجگیل ۲-شِرشِرَ دَره ۳-یالَ پیچ (پیچ بزرگ)۴- شوندَوْل ۵- فوشَ معدن ۶- وَرگَه دَرَه ۷- اسب بونی ۸- مَتَش ۹- لَرزَره ۱۰- چَرَه سو ۱۱- کِرمون به طور کلی این جاده و روستا ها و جاذبه های اطراف آن بازدید کنندگان را مجذوب خود می کند و مناظری را در اختیار دیدگان می گذارد که کم نظیر و چه بسا همتا ندارد . از طرفی به دلیل نزدیک بودن به شهرستان تالش و بنا های تاریخی و مناظر طبیعی دیدنی آن از جمله کاخ سردار امجد ،جنگل های گیسوم، روستای
آن از جمله کاخ سردار امجد ،جنگل های گیسوم، روستای ساحلی گتگسر ، آبشار منحصر به فرد ویسادار در پره سر و جاذبه های ناتمام دیگر تالش، می توان زمانی را نیز به دیدن و وقت گذراندن در این اماکن صرف کرد تا بیشتر با تاریخ اصیل و پر ابهت قوم تالش آشنا شد . این جاده مسیر ارتباطی استان اردبیل به گیلان نیز هست . گیلان و اردبیل به وسیله این جاده و جاده پونل به خلخال در شهرستان رضوانشهر تالش به عنوان دو شاه راه ارتباطی استان اردبیل به گیلان و بسیاری از شهر های گیلان ، و حتی استان های دیگر ، از جمله مازندران و حتی پایتخت
استان های دیگر ، از جمله مازندران و حتی پایتخت نیز هست مورد استفاده قرار می گیرد . به گفته منابع محلی این مسیر برای حمل الوار از جنگل ها به مناطق پایین دست در سال ۱۳۴۲ احداث شده و در سال های اخیر مورد استفاده عموم قرار گرفته. مسیر پیچ در پیچی که در اسالم گیلان قرار دارد، یکی از زیباترین جاده‌های ایران است. هم‌اکنون تلاش می‌شود تا این جاده در یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شود. منابع. منبع بخش اول: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۸.
شهر اطاقوَر یا اتاقوَر (otaqvar)از توابع شهرستان لنگرود در استان گیلان و در شمال ایران قرار دارد. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت اتاقور برابر با ۱٬۹۳۸ نفر بوده‌است.زبان مادری مردم آن گیلکی است و با گویش بیه پیش صحبت می‌کنند. موقعیت. شهر اطاقور در مختصات جغرافیایی ۳۷ درجه و ۶ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۰ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدأ در شرق استان گیلان واقع شده‌است. موقعیت مکانی این شهر به‌طوری است که به ۴ شهر اصلی استان گیلان متصل است. از شمال به شهرهای کومله و لنگرود و دریای خزر، از
از شمال به شهرهای کومله و لنگرود و دریای خزر، از شمال شرق به شهرستان املش و شلمان و رودسر، از جنوب به رشته کوه‌های البرز و از شمال غربی به لاهیجان محدود می‌شود. فاصله این شهر تا دریا حدود ۱۶ کیلومتر می‌باشد. رودخانه شلمان‌رود از نزدیکی آن می‌گذرد. وجه تسمیه اتاقور. «اطاقور» از دو بخش «اطاق» (شکل محلی و کهن‌تر «اتاق»، به‌معنای خانه یا محل استراحت) و تشکیل شده است. این نام به‌معنای «جایگاه خانه‌ها»است و در گذشته محل استقرار دائم مردمان این نواحی بوده و خانه‌های پراکنده در دل طبیعت این ناحیه بوده است
و خانه‌های پراکنده در دل طبیعت این ناحیه بوده است جاذبه‌های گردشگری. این شهر دارای دو پارک جنگلی خرما و بلوردکان می‌باشد که جمعیتی از گردشگران را به این شهر جذب نموده‌است. احداث مرکز تجاری و تفریحی و گردشگری به مساحت ۵ هکتار برای این شهر در نظر گرفته شده‌است. همچنین احداث پارک ساحلی در این شهر مورد توافق استانداری استان گیلان قرار گرفته‌است و توسط شهرداری اتاقور در حال اجراست. منطقه توریستی سیسکوه دارای پتانسیل بالا در گردشگری می‌باشد و مراکز متعدد اقامتی و توریستی در آن در حال احداث می‌باشد.
بازارجُمعه یکی از شهرهای استان گیلان از توابع بخش تولمات در شهرستان رشت است. شهر جمعه بازار مرکز بخش تولم است. این روستا در تاریخ ۱۳۷۸٫۲٫۲۹ به شهر تبدیل و به عنوان شهر تولمشهر شناخته شد. در سال ۱۳۸۶ خورشیدی زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۱/۴ در مقیاس امواج درونی زمین حوالی «بازارجمعه» را لرزاند. شبکه‌های لرزه‌نگاری وابسته به مرکز لرزه‌نگاری کشوری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران در ساعت ۱۹ و ۳۸ دقیقه و ۵۸ ثانیه روز دوشنبه ۲۹ مردادماه ۱۳۸۶ رخداد این زمین‌لرزه را ثبت کردند. مختصات کانون این زلزله ۴۶/۳۷ درجه عرض شمالی و
مختصات کانون این زلزله ۴۶/۳۷ درجه عرض شمالی و ۰۴/۴۹ درجه طول شرقی گزارش شد. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت 6500 نفر بوده‌است.
حَویق یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر مرکز بخش حویق در شهرستان تالش است. جمعیت. طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت شهر حویق به ۴٬۱۹۴ نفر می‌رسد. مردم حویق از قوم تالش هستند و به زبان های ترکی آذربایجانی و تالشی تکلم می‌کنند. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
رانکوه شهری از توابع بخش رانکوه شهرستان املش در استان گیلان در شمال ایران است که از شمال به دریای خزر و از جنوب به خط‌الراس اصلی رشته کوه البرز می‌رسد. رانکوه یکی از زیباترین بخش‌های استان گیلان هست که به دلیل همجواری با رشته کوه‌های البرز همواره توریست‌های فراوانی را جذب می‌کند.این بخش دارای روستاهای بسیار زیبا و پر تعداد چه در ارتفاعات و پایین‌تر است مانند روستای ورکوره که بی‌نظیر ترین روستاهای ایران است و پر از نعمت های زیبا خدا جمعیت. این شهر با جمعیت ۲٬۱۵۴ نفر (۱۳۹۵) در بخش رانکوه شهرستان املش قرار
۲٬۱۵۴ نفر (۱۳۹۵) در بخش رانکوه شهرستان املش قرار دارد. موقعیت جغرافیایی. رانکوه نام منطقه‌ای است از گیلان و حدود آن بشرح زیر است: از طرف شمال دریای خزر، از جنوب خط الرأس اصلی سلسلهٔ جبال البرز که حد طبیعی گیلان و قزوین است، از خاور شهرستان شهسوار (چابکسر آخرین ده رانکوه از طرف باختر است). بنابراین این منطقهٔ رانکوه همان بخش‌های رودسر و لنگرود است. براساس آخرین تقسیمات کشوری شهر سرسبز رانکوه یکی از شهرهای شهرستان املش است که در پنج کیلومتری جنوب شرقی شهر املش واقع شده‌است. این شهر از شمال و شرق به شهرستان
واقع شده‌است. این شهر از شمال و شرق به شهرستان رودسر و شهرهای رحیم آبادو کلاچای ارتباط دارد و در سال ۱۳۸۲ از تجمیع سه روستای آسیابسران-اسماعیل گوابر سفلی به مرکزیت شبخوسلات به شهر تبدیل شد. وسعت این شهر ۲۵۰ هکتار و جمعیت آن ۲٬۶۵۰ نفر (برآورد ۱۳۸۳خ) است. آب و هوا. قسمت جنوبی جنگلی و کوهستانی و خوش آب و هوا و سردسیر و قسمت شمالی که در ساحل دریای خزر و در جلگه واقع است مانند گیلان معتدل و مرطوبست. شغل و محصولات. محصول عمدهٔ آن چای، برنج، ابریشم، کنف، غلات و فندق است. رودها. آب قراء جلگه از رودخانه‌های پلرود،
است. رودها. آب قراء جلگه از رودخانه‌های پلرود، شلمان رود، خشک رود، سیاهکل رود، سامان رود و لنگرود؛ و آب قراء کوهستانی از چشمه سار و رودخانه‌های محلی و استخر تأمین می‌شود. روستاها و آبادی‌ها. بخش رودسر خود از یازده دهستان بشرح زیر تشکیل شده‌است، حومه، املش، پلرودباز، رحیم آباد، سیارستاق قشلاقی، سیاهکل رود، اوشیان، اشکور وسطی، اشکور پائین، سیارستاق ییلاقی و سمام، که جمع دیه‌های بخش ۴۰۲ آبادی و کوچک و بزرگ با ۸۷هزار تن نفوس می‌باشد و بخش لنگرود نیز از ۵۸ آبادی کوچک و بزرگ تشکیل شده که جمعیت بخش باضافهٔ خود
کوچک و بزرگ تشکیل شده که جمعیت بخش باضافهٔ خود شهر در حدود ۴۰ هزارتن است و دیه‌های مهم آن عبارتند از: شلمان، دیوشل، نالکیاشر، بجاریس، فتیده، گلسفید، دریاسر، دریاکنار، ملاطه، سیگارود، و کیاکلایه. راه شوسهٔ لاهیجان به شهسوار از وسط این بخش عبور می‌کند و علاوه بر آن راه‌های فرعی نیزدر داخل بخش وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲). تاریخ رانکوه. در جغرافیای سیاسی کیهان این منطقه تحت عنوان «رانکوه و لنگرود» آمده. مؤلف کتاب گوید: «شرقی‌ترین ناحیهٔ گیلان و طول آن ۴۴ و عرض آن ۴۳هزار گز و عبارت است از حاشیهٔ
آن ۴۴ و عرض آن ۴۳هزار گز و عبارت است از حاشیهٔ باریکی از بحر خزر که متدرجاً از طرف جنوب ارتفاعش فزونی می‌یابد و به کوه‌های دیلمان متصل می‌شود. رانکوه به چندین بلوک تقسیم می‌شود از این قرار: رودسر، لنگرود، رانکوه، گزاف رود، سمام، سیارستاق، اشکور سفلی، اشکور علیا، که لنگرود مرکز رانکوه‌است». (رجوع کنید: لغت‌نامه دهخدا ذیل واژه لنگرود و رودسر و نیز کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲ و نیز جغرافیای سیاسی کیهان و هم چنین فهرست سفرنامهٔ مازندران و استرآباد رابینو) و نیز در کتاب جغرافیای سیاسی کیهان آمده‌است: از
و نیز در کتاب جغرافیای سیاسی کیهان آمده‌است: از بلوکهای رانکوه‌است و در جنوب لنگرود واقع شده و دارای ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت است. محصولات آن ابریشم و برنج و مرکبات است و در نقاط مرتفع آن زراعت جو و تربیت جانوران اهلی معمول است و دیه‌های معتبر آن شلمان و سیاهکل است. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ۲۷۲). رانکوه در تاریخ هوسم و گیلان شرقی نقش اساسی داشته‌است. در قدیم حکومت کیاییان در آن جا شکل گرفته‌است. زیدیان ناصری در آن جا حکومت داشتند و زیدیان قاسمی در غرب طبرستان، منطقه رویان، کلار و چالوس حضور داشتند. زیدیان قاسمی
رویان، کلار و چالوس حضور داشتند. زیدیان قاسمی که در تنکابن حکومت داشتند قدرت منطقه شمالی و دیلمان و اشکورات به‌شمار می‌آمدند. سید رکابزن کیای حسنی حاکم تنکابن از اهالی رانکوه بود. از وی خواسته شد تا برای حکومت به سخت سر و تنکابن برود. علت این درخواست به نوشته مرعشی نزدیکی به رانکوه وطن پیشین اش بود. البته گرایش مذهبی او (یعنی مذهب زیدی) هم در این انتخاب مؤثر بوده‌است. سید رکابزن پذیرفت و او و پیروانش را در منطقة گرمه رود سخت سر یعنی رامسر کنونی در کنار هتل مشهور رامسر اسکان داد. با آمدن سید علی کیا به
هتل مشهور رامسر اسکان داد. با آمدن سید علی کیا به منطقه سخت سر، بین او و خاندان ناصروند که در رانکوه ساکن و با پدر سید علی کیا جنگیده بودند، درگیری پیش آمد. سید رکابزن، به علت نداشتن قدرت رویارویی با امرای ناصروند با آن‌ها صلح کرد، در نتیجه سید علی ناچار به بازگشت به مازندران گردید. در مازندران، سید علی با پشتیبانی قوام الدین مرعشی به تنکابن حمله کرد. جنگ میان سید علی و فرزند رکابزن درگرفت و سید علی پیروز شد و بر تنکابن مسلط شد. به این ترتیب حکومت سادات کیا در سال ۷۶۹ قمری/ ۱۳۶۷میلادی آغاز شد. پیشوای دینی
در سال ۷۶۹ قمری/ ۱۳۶۷میلادی آغاز شد. پیشوای دینی تنکابن از مازندران کیا ابوالحسین مشهور به الموید بالله بود. المؤید بالله پس از چند سال فرمانروایی بر هوسم از تخت فرمانروایی فروافتاد و به رستمداد گریخت و چندسالی را درآنجا گذراند و در پایان به تنکابن رفت و در روستایی به نام شیرایه کلایه بارانداخت و با پیرامونیشان به گذران روزگار و پراکندن باور خود درمیان باشندگان آن سامان پرداخت. دل بستن مردم تنکابن به باور شاخه قاسمیه آئین زیدیه، زمینه را برای توانایی دگر باره مؤیدیان فراهم آورد وکسی ازمیان مؤیدیان - که در
مؤیدیان فراهم آورد وکسی ازمیان مؤیدیان - که در هیچ نوشته نامی از او نیست - در نخستین سا لهای سده هشتم به پا خاست و توانست از فروپاشی توانمندی فرمانروایان بومی گیلان و سستی توان فرمانروایان بومی مازندران سود برد و در زمانی کوتاه سامان تنکابن و پس تر از آن برخی از پاره‌های دیلمان را زیر فرمان خودآورد و به آرامش برآنها فرمان راند. با گذشت زمان تخت فرمانروایی تنکابن نشستگاه سید رکابزن کیا فرمانروای مؤیدی شد و از آنجا که وی شیعه زیدی بود و فروپاشی فرمانروایی‌های سنی گیلان می‌توانست زمینه قدرت بیشتر او را فراهم
سنی گیلان می‌توانست زمینه قدرت بیشتر او را فراهم آورد، برآن بود که با سادات قوامی متحد شود و از توان آن‌ها برای ستیزه با ناصروندان بهره گیرد. آمادگی سید رکابزن کیا برای همبستگی با سادات مازندران سبب کامیابی محمدتاج الدین برفجانی شد و از این رو سید علی کیا که پایگاه نزدیکی به گیلان یافته بود راهی تنکابن شد و در گرمرود بار انداخت. بازگشت سادات کیایی به تنکابن، ناصروندان را به تکاپو برای راندن آن‌ها و پاسداری از سرزمین زیر فرمان و فرمانروایی خود واداشت و امیره محمد فرمانروای رانکوه به امید آن که پسرش
و امیره محمد فرمانروای رانکوه به امید آن که پسرش امیرنوپاشا توان راندن سادات را داشته باشد به سود او از تخت کناره گرفت و فرمانروایی را به وی سپرد و خود به چهارده رفت. امیر نوپاشا پس از نشستن بر تخت فرمانروایی بر آن شد که بدون یاری گرفتن از پسرعموی خود امیر جهان که بر لاهیجان فرمان می‌راند، بر سادات تاخته و آنان را به گریز وادارد و از این راه نامی بزرگ یابد، و از این رو لشکری آراست و راهی گرمه رود شد.
شَفت یکی از شهرهای استان گیلان از توابع بخش بخش مرکزی شهرستان شفت است. این شهر با جمعیت ۸،۱۸۴ نفر (برآورد ۱۳۹۵) مرکز شهرستان شفت است. شفت در سال ۱۳۷۴ از شهرستان فومن جدا گردید و پس از تشکیل شهرستان شفت، به عنوان مرکز آن تعیین شد. این شهر دارای موقعیت جلگه‌ای و در فاصله ۳۰ کیلومتری جنوب باختری رشت و ۵ کیلومتری جنوب خاوری شهر فومن واقع شده که با توجه به نزدیکی کوهستان‌های تالش دارای اقلیم معتدل کوهپایه ای است. رودخانه سیامزگی از کنار و کانال پشتِ جاده از قلب آن می‌گذرد. مردم و زبان. در شفت مردم گیلک و تالش در
می‌گذرد. مردم و زبان. در شفت مردم گیلک و تالش در کنار هم زندگی می‌کنند و زبان‌های گیلکی با گویش بیه‌پس و تالشی با گویش جنوبی رایج است. پیشینه. در متون تاریخی، بارها از شفت نام برده شده‌است. مرکز شفت، گوراب شفت خوانده می‌شد که در نزدیکی روستای نصیرمحله امروزی قرار داشت و آثاری از آن به‌جای مانده‌است. لغتنامهٔ دهخدا از قول چند منبع قدیمی‌تر می‌نویسد: شفت قصبه و مرکز دهستان شفت از دهستان‌های چهارگانهٔ بخش مرکزی شهرستان فومن است. قریه‌ای است از گیلان واقع در نه هزار گزی جنوب شرقی فومن که در آنجا ظروف مانند
نه هزار گزی جنوب شرقی فومن که در آنجا ظروف مانند کاسه و حقه و مرتبان کاشی نیک سازند. روزهای دوشنبه بازار عمومی دارد.
شَلمان (به گیلکی: شٚلِه‌مؤن) یکی از دو شهر (نام شهر دیگر، کومله است) بخش کومله شهرستان لنگرود در استان گیلان است. جمعیت و موقعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت شلمان برابر با ۵٬۱۸۴ نفر بوده‌است. شلمان در مسیر لنگرود – رودسر، در شرق استان گیلان واقع شده‌است و متشکل از محله‌های: بالا محله، بیجارپشت محله، خالجیر، سیدعلی کیا، قاضی محله ، شوره باغ (شروع باغ) و آباجی محله می‌باشد.
سنگر یکی از شهرهای شهرستان رشت استان گیلان در شمال ایران است. ابتدا نام این شهر کهدم بوده‌است این شهر در نقشه ۱۸۰۸ جان پینکرتون سنگه را سرا نامیده شده است که در زبان گیلکی به معنی محل قرارگیری راه سنگی میباشد ، با توجه به اینکه این شهر در محل عبور کاروانها از رشت به سوی تهران بوده وجود راه سنگی یا سنگفرش در آن برای راحتی عبور و مرور کاروانها از جلگه گیلان قابل توجیه است و باحتمال بسیار زیاد واژه نام سنگه را سرا یا ( محل قرارگیری راه سنگفرش) در گذر زمان به واژه سنگر تبدیل شده است. جمعیت سنگر در سال 90، 10154
سنگر تبدیل شده است. جمعیت سنگر در سال 90، 10154 نفر بوده‌است. روستاهای سنگر. بخش سنگر دارای چهل روستا است که به ترتیب حروف الفبا در این صفحه مرتب شده اند: 1-اسلام آباد (شاقاجی) 2-امامزاده هاشم 3-اُمشِه 4-آینه ور 5-بازقلعه اکبر 6- بازقلعه مَلِک 7-بَنَکدِه 8-بِهدان 9-پیش کنار 10-تورانسرا 11-جوبَنِه 12-جُوکول بندان 13-چَنَچِه 14-درِه پشت 15-دَلَچِه 16-دِهبَنِه 17-رودبُرده 18-سراوان 19-سَروَندان 20-سُکاچاء 21-شهرستان 22-شیخعلی بست 23-طالِم سه شنبه 24-فَشتام 25-قاضیان 26-کَچا 27-کدوسرا 28-کَشَل وَرزَل