payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سودان را مستثنی می‌نماید. از شرق دریای سرخ و شمال دریای مدیترانه شروع شده و به سمت غرب تا اقیانوس اطلس کشیده می‌شود، جایی که منظر تدریجاً از صحرا به مناطق ساحلی تغییر می‌کند. به جنوب از آن، مرزش با ساحل قرار دارد، یک ناحیه کمی‌خشک و جنوب منطقه ساحلی آفریقای جنوب صحرا. صحرای بزرگ آفریقا قابل تقسیم به چند منطقه است، از جمله صحرای غربی، رشته‌کوه هقار، کوهستان تیبستی، کوهستان آیر، صحرای تنره، و صحرای لیبی. برای صدها هزار سال، صحرای بزرگ آفریقا بین صحرا و گیاهان چمنزار ساوانا به دوره ۲۰٬۰۰۰ ساله‌ای تغییر
گیاهان چمنزار ساوانا به دوره ۲۰٬۰۰۰ ساله‌ای تغییر کرده‌است که توسط پیش‌روی انحراف محوری (حدود ۲۶٬۰۰۰ سال) به دور خورشید در اثر حرکت تقدیمی ایجاد می‌شود، که موقعیت مونسون شمال آفریقا را تغییر می‌دهد. موقعیت جغرافیایی. این بیابان بزرگ از غرب به اقیانوس اطلس، از شمال به کوه‌های اطلس و دریای مدیترانه، از سوی شرق به دریای سرخ و مصر و از جنوب به سودان و درهٔ رود نیل محدود می‌شود. صحرای بزرگ، قاره آفریقا را به دو بخش تقسیم می‌کند به نام‌های: شمال آفریقا و آفریقای سیاه. انسان در لبه‌های صحرا به مدت ۵۰۰٬۰۰۰ سال
سیاه. انسان در لبه‌های صحرا به مدت ۵۰۰٬۰۰۰ سال زیسته‌است. قدمت این صحرا را دو و نیم میلیون سال می‌دانند. این صحرا بزرگ‌ترین بیابان گرم جهان و سومین منطقه بی‌درخت بزرگ پس از جنوبگان و شمالگان است. مساحت آن با چین یا ایالات متحده قابل مقایسه است. صحرای بزرگ آفریقا بخش اعظم شمال آفریقا را شامل می‌شود، به استثنای منطقه حاصلخیز سواحل دریای مدیترانه، کوه‌های اطلس در مغرب و دره نیل در مصر و سودان. این صحرا از دریای سرخ در شرق و دریای مدیترانه در شمال تا اقیانوس اطلس در غرب امتداد دارد، جایی که منظره به تدریج از
در غرب امتداد دارد، جایی که منظره به تدریج از صحرا به دشت‌های ساحلی تغییر می‌کند. منطقه‌ای موسوم به ساحل صحرا مانند کمربندی مرز جنوبی صحرای بزرگ را تشکیل می‌دهد. صحرای بزرگ آفریقا را می‌توان به چندین منطقه تقسیم کرد از جمله: صحرای غربی، رشته‌کوه هوقار، کوهستان تبیستی، کوهستان آیر، تنره و صحرای لیبی. دما در صحرا در هنگام روز و در سایه به ۵۷ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رسد و هنگام شب به علت کمبود رطوبت دما به زیر صفر درجهٔ سانتی گراد می‌رسد. بلندترین تپه‌های ماسه‌ای جهان در این بیابان وجود دارد که ارتفاع آن‌ها گاهی
جهان در این بیابان وجود دارد که ارتفاع آن‌ها گاهی به ۴۳۰ متر می‌رسد. هوا در شب‌های صحرای بزرگ آفریقا در حدود ۱۰ درجه زیر صفر است. مردم‌شناسی. بیشتر مردم صحرای بزرگ از تبار قوم بربر هستند که از گروه‌های معروف و بزرگ کوچ‌نشین آن‌ها در صحرا می‌توان طوارق و صنهاجه را نام برد. با این وجود گویش‌های عربی از رایج‌ترین گویش‌ها در گسترهٔ این صحرا است. آب و هوا. خشکی و سبزی تناوبی طی چند صد هزار سال، صحرای بزرگ آفریقا در یک چرخه ۲۰٬۰۰۰ ساله به‌طور متناوب تبدیل به دشت‌های سبز و سپس بیابان شده‌است. این امر به خاطر حرکت
سبز و سپس بیابان شده‌است. این امر به خاطر حرکت تقدیمی محور زمین در جریان گردش زمین به دور خورشید رخ می‌دهد زیرا این حرکت تقدیمی به‌طور متناوب محل بادهای موسمی آفریقای شمالی را تغییر می‌دهد. پیش‌بینی می‌شود این منطقه در حدود ۱۵۰۰۰ سال دیگر (سال ۱۷٬۰۰۰ میلادی) دوباره سبز شود. به همین خاطر، در طول آخرین دوره یخبندان، در حدود ۵۶۰۰ سال پیش، صحرا دارای آب و هوای مرطوب بوده و سنگواره جاندارانی مثل تمساح که بدون آب نمی‌تواند زندگی کند یافت شده‌است. آثار حکاکی انسان شامل جانوران آبی مانند تمساح نیز در این محل یافت
شامل جانوران آبی مانند تمساح نیز در این محل یافت شده‌است. اما امروزه به جز نواحی کوچکی در پیرامون درهٔ رود نیل و بخش‌های مجزای کوچک دیگر، این ناحیه عاری از پوشش گیاهی سبز است. اقلیم و منابع آبی. صحرای بزرگ بسیار خشک است و میانگین بارندگی در آن کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر در سال است. روزها بسیار گرم است و شب‌ها نسبتاً سرد (این پدیده در بیشتر کویرها رخ می‌دهد). از سوی دیگر، هنگامی که باران می‌بارد، این اتفاق می‌تواند کاملاً غیرمنتظره و به‌صورت باران‌های سنگین رخ دهد. این امر می‌توانند برای مسافران خطرناک باشد زیرا
این امر می‌توانند برای مسافران خطرناک باشد زیرا خشکرودهایی که آب از طریق آن تخلیه می‌شوند توسط رهگذران به عنوان راه و مسیر استفاده می‌شوند. گاه اتفاق می‌افتد که مسافری نمی‌تواند به موقع خشکرود (مسیل طبیعی) را ترک کند و در بیابان غرق می‌شود. صحرا عمدتاً از مناطق صخره‌ای تشکیل شده‌است. فقط در حدود ۲۰٪ صحرای بزرگ با تپه‌های شنی و ماسه‌ای پوشیده شده‌است. این تپه‌ها در حال جابه‌جایی هستند و حرکتی آهسته دارند به طوری که یک شنزار می‌تواند مکان خود را طی هزاران سال به‌طور کامل تغییر دهد. بیشتر رشته‌کوه‌های صحرای
به‌طور کامل تغییر دهد. بیشتر رشته‌کوه‌های صحرای بزرگ منشأ آتشفشانی دارند. در زیر زمین صحرای بزرگ تعدادی سفره بسیار بزرگ از آب زیرزمینی وجود دارد که آب آن از زمانی که این محل هنوز چمنزار بوده ذخیره شده‌است. به این آب‌ها اصطلاحاً آب فسیلی می‌گویند. این آب در نقاط مختلف بیابان به سطح می‌آید و تشکیل واحه می‌دهد. در صحرای آفریقا واحه‌های بسیار ی وجود دارد. واحه یک آبادی کوچک است در بیابان، در محلی که آب به دست می‌آید. بزرگ‌ترین واحه‌های صحرای آفریقا در کنار رود نیل است. این واحه‌ها جمعیت بسیار دارند. اما بسیاری
است. این واحه‌ها جمعیت بسیار دارند. اما بسیاری از واحه‌ها کوچکند و دهات کوچک دارند. آب خوراکی ساکنان واحه‌ها از چاه فراهم می‌شود. از این چاه‌ها به‌طور سنتی با چرخ و دلو آب می‌کشیده‌اند. چرخ چاه را به کمک شتران می‌چرخاندند. برای آبیاری کشتزارها نیز از آب چاه استفاده می‌کنند. مهم‌ترین محصول واحه‌ها خرما است. خانه‌های دهات در واحه‌ها همه از گل و خشت بوده‌است. دیوارهای ضخیم این خانه‌ها از نفوذ حرارت خارج در اتاق‌ها جلوگیری می‌کند. روستانشینان کالاهای خود را به چادرنشینان می‌فروشند و از آنان چیزهای دیگر
را به چادرنشینان می‌فروشند و از آنان چیزهای دیگر می‌خرند. در صحراهای آفریقا بیشتر با شتر سفر می‌کردند. اما امروز اتوبوس هم بین بعضی واحه‌ها رفت‌وآمد می‌کند. توجه بعضی کشورها به صحرای آفریقا افزایش یافته، زیرا در آن منابع نفت کشف کرده‌اند. منابع طبیعی. نفت و گاز طبیعی زیادی در الجزایر، لیبی و چاد استخراج می‌شود. فسفات در مراکش و در صحرای لیبی سنگ آهک، گرانیت، طلا و مس استخراج می‌شود. در لیبی، پروژه‌ای به نام طرح رود بزرگ دست‌ساز در حال انجام است که مقدار زیادی آب زیرزمینی را از بیابان استخراج می‌کند تا
زیادی آب زیرزمینی را از بیابان استخراج می‌کند تا زمین‌های شمال را آبیاری کند. از سده نوزدهم، برنامه‌هایی برای پر کردن قسمت‌هایی از صحرا که زیر سطح دریا قرار دارند با آب دریا، از طریق کانال‌کشی وجود داشته تا رطوبت هوای منطقه بیشتر شود. بزرگ‌ترین پروژه مطرح، پروژه دشت پست قطاره در شمال غربی مصر است. تجارت ماورای صحرا. گرامه‌ای‌ها قومی بودند که در جنوب غربی لیبی امروزی زندگی می‌کردند. آنها توانستند منطقه خود را با آب‌های زیرزمینی و تونل‌هایی شبیه به قنات آبیاری کنند. فنیقی‌ها در سده نهم پیش از میلاد با بنیاد
کنند. فنیقی‌ها در سده نهم پیش از میلاد با بنیاد کردن شهر بندری کارتاژ موفق به انجام بازرگانی از مسیرهای کاروانی با مردم اطراف دریاچه چاد شدند. بعداً آنها با جمهوری روم وارد دادوستد شدند که به‌تدریج و در جریان جنگ‌های پونی در قرن دوم پیش از میلاد همه کرانه شمالی آفریقا را فتح کرده بودند. رومی‌ها بیابان را به عنوان مرزی طبیعی می‌دیدند که ارتش دشمن نمی‌توانست از آن عبور کند. شتر در سده چهارم وارد منطقه شد و از سده هشتم بود که تجارت صحراگذر جان گرفت و مسیرهای تجاری بیشتری راه‌اندازی شد. این مسیرهای کاروان‌رو
تجاری بیشتری راه‌اندازی شد. این مسیرهای کاروان‌رو در تسلط بربرها و به‌ویژه قوم بربری طوارق بود و از آن زمان تا سده هفدهم مهم‌ترین مجرای ارتباطی میان پادشاهی‌های امتداد رود نیجر با منطقه دریای مدیترانه و جاده ابریشم بود. این ارتباط باعث ایجاد و رونق شهرهایی تجاری چون جنه، غدامس و تیمبوکتو شد و از این مسیرها بردگان نیز برای تجار عرب فرستاده می‌شدند. به‌ویژه شهر تیمبوکتو به یک کلان‌شهر تجاری تبدیل شده بود که مدرسه‌ای دانشگاه‌مانند نیز داشت. در بسیاری از مناطق در طول مسیر تجارت ماوراء صحرا دهکده‌ها، قلعه‌های
در طول مسیر تجارت ماوراء صحرا دهکده‌ها، قلعه‌های مستحکم و روستاهای برج‌وبارودار (معروف به قصر) ساخته شدند. ورود اسلام. در سال ۶۴۳، سپاهیان اسلام به صحرا حمله کردند. فتح منطقه نسبتاً آسان انجام شد. کرانه شمالی آفریقا در دست امپراتوری بیزانس بود، اما بیزانسی‌ها ناچار بودند از خود در برابر مسلمانانی که به آناتولی (ترکیه امروزی) حمله کرده بودند دفاع کنند و در نتیجه بیزانسی‌ها آفریقای شمالی را به سرنوشت خود رها کرده بودند. اما در شمال آفریقا و در ناحیه نومیدیا، یک ملکه جنگجوی بربر به نام کاهنه موفق شد مدت زیادی
ملکه جنگجوی بربر به نام کاهنه موفق شد مدت زیادی در برابر حمله اعراب مقاومت کند. او مسلمان‌های مهاجم را تا لیبی واپس راند و بین قلمرو خود و آنان یک زمین سوخته ایجاد کرد اما اعراب سرانجام بازگشته و مقاومت او و مردمش را درهم شکستند. ساحل شمالی آفریقا ضمیمه خلافت بنی‌امیه شد و آن‌ها پس از آن به اسپانیا هم راه یافتند و اندلس را فتح کردند. به همراه فتح عربی اسلام هم در ساحل شمال گسترش یافت، اما لشکرهای اسلامی به داخل صحرا نفوذ نکردند. در اواخر سال ۶۴۱ همه مصر در دست مسلمانان بود. در دوره اسلامی بازرگانی در سراسر
مسلمانان بود. در دوره اسلامی بازرگانی در سراسر صحرا افزایش یافت و به‌ویژه تجارت برده در صحرا اهمیت پیدا کرد. برآورد می‌شود که از قرن ۱۰ تا ۱۹ میلادی هر سال حدود ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برده از جنوب صحرا به شمال آن آورده شدند. اسلام بعدها رفته‌رفته از طریق مسیرهای کاروانی به ساکنان صحرای بزرگ رسید. بعداً در سده شانزدهم، سواحل شمالی و شرقی صحرا به دست امپراتوری عثمانی افتاد. دوره عثمانی. در سده شانزدهم، حاشیه شمالی صحرای بزرگ، ازجمله نایب‌السلطنه‌های ساحلی در الجزایر و تونس امروزی، و همچنین برخی از قسمت‌های لیبی کنونی،
امروزی، و همچنین برخی از قسمت‌های لیبی کنونی، به همراه پادشاهی نیمه‌خودمختار مصر، توسط امپراتوری عثمانی اشغال شد. از سال ۱۵۱۷ مصر بخشی باارزشی از امپراتوری عثمانی بود که مالکیت آن کنترل آن‌ها را بر دره نیل، شرق مدیترانه و آفریقای شمالی میسر کرده بود. آزادی حرکت شهروندان و کالاها به سود امپراتوری عثمانی بود. بازرگانان از مسیرهای زمینی عثمانی برای دست‌یابی به ادویه‌جات، طلا و ابریشم از شرق، کالاهای تولیدی اروپایی از سوی غرب و تجارت برده و طلا از آفریقا استفاده می‌کردند. در این دوره عربی همچنان زبان محلی ماند
می‌کردند. در این دوره عربی همچنان زبان محلی ماند و فرهنگ اسلامی در شمال آفریقا بسیار تقویت شد. مناطق ساحل صحرا و صحرای جنوبی در این دوره محل استقرار چندین ایالت مستقل یا قبیله‌های کوچ‌گرد طوارق بودند. دوره استعمار اروپایی. طی سده نوزدهم، صحرا به دست اروپایی‌ها افتاد. در سال ۱۸۳۰ فرانسوی‌ها الجزایر را فتح کردند و از سوی سنگال هم بر جنوب صحرا چیرگی یافتند. سرانجام نیز با تقسیم آفریقا، بیشتر گستره صحرا به دست فرانسوی‌ها افتاد. در قسمت شرقی انگلیسی‌ها حاکم شدند (مصر و سودان)، در لیبی ایتالیایی‌ها و در صحرای
(مصر و سودان)، در لیبی ایتالیایی‌ها و در صحرای غربی اسپانیایی‌ها فرمان می‌راندند. پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر این مناطق مستقل شدند: لیبی در سال ۱۹۵۱؛ مراکش، سودان و تونس در سال ۱۹۵۶؛ چاد، مالی، موریتانی و نیجر در سال ۱۹۶۰؛ و الجزایر در سال ۱۹۶۲. اسپانیا در سال ۱۹۷۵ از صحرای غربی عقب‌نشینی کرد و این منطقه بین موریتانی و مراکش تقسیم شد. موریتانی در سال ۱۹۷۹ از صحرای غربی عقب‌نشینی کرد و مراکش همچنان در حفظ آن سرزمین برای خود می‌کوشد. = جستارهای وابسته = = منابع =
غِلمان جمع «غلام» است . غلمان در قرآن همانند حور به لؤلؤ مکنون تشبیه شده‌است؛ یعنی پیش‌تر دستی به او نرسیده و چشمی آن را ندیده. پس غلمان همچون حور از مخلوقات بهشتی است زیرا بنی آدم در این تعریف دخیل نیستند که پیش‌تر چشمی آن را ندیده باشد. در باور برخی مسلمانان وجود غلمان برای خدمت به مردان بهشتی است. آیات قرآن در مورد غلمان. در قرآن یک بار از واژهٔ غلمان (غلام‌ها) استفاده شده‌است: در آیهٔ ۲۴ سورهٔ طور آمده‌است: «و پیوسته در گرد آن‌ها غلمان گردش می‌کنند که همچون مرواریدهای در صدفند.» دو بار هم (در سورهٔ
همچون مرواریدهای در صدفند.» دو بار هم (در سورهٔ انسان و سورهٔ واقعه) از ولدان (پسران) استفاده شده‌است که منظور آن همین غلمان بوده‌است: در آیهٔ ۱۹ سورهٔ انسان (دهر) آمده‌است: «و بر گرد آن‌ها پسرانی می‌گردند که هر گاه آن‌ها را ببینی گمان می‌کنی مروارید پراکنده‌اند.» در آیهٔ ۱۷ سورهٔ واقعه هم توصیفی نسبتاً مشابه وجود دارد: «پسران جوان جاودانی (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آن‌ها می‌گردند. با قدح‌ها و کوزه‌ها و جامه‌ایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)» پانویس. ۱. ۲. ۳.
جان در بسیاری سنت‌های دینی، فلسفی و اسطوره‌ای، جوهری غیرمادی است که هر موجود جانداری از آن برخوردار است. جان یا پسوخه (یونانی باستان:ψυχή psūkhḗ) توانایی ذهنی موجود زنده است شامل خرد، شخصیت، احساس، آگاهی، ادراک، تفکر و غیره. بسته به نظام فلسفی، جان می‌تواند فانی یا نامیرا باشد. در ادیان یهودی-مسیحی، تنها انسان‌ها دارای جان نامیرا هستند (گرچه با نامیرایی در یهودیت احتمالاً تحت تأثیر افلاطون مخالفت شده). برای نمونه الهی‌دان کاتولیک، توماس آکویناس جان را به تمام موجودات زنده نسبت داد اما بر این عقیده بود که
موجودات زنده نسبت داد اما بر این عقیده بود که تنها جان انسان نامیراست.
الکساندر سِرگِیویچ پوشکین شاعر و نویسندهٔ روسی سبک رومانتیسیسم است. پوشکین بنیان‌گذار ادبیات روسی مدرن به حساب می‌آید و برخی او را بزرگ‌ترین شاعر زبان روسی می‌دانند. زندگی. او در ۶ ژوئن ۱۷۹۹ در طبقه اشراف روسی و در شهر مسکو چشم به جهان گشود. پدرش، سرگی لوویچ پوشکین متعلق به یکی از خاندان‌های اشرافی قدیمی روسیه بود. مادرش، نادژدا اوسیپوونا گانیبال از خانواده‌های اصیل روسی بود و پدربزرگ اون سرلشکر آبرام پتروویچ گانیبال یک نجیب‌زاده آفریقایی صحرای جنوبی اتیوپیایی و پسرخوانده تزار پتر کبیر بود که بعدها به
و پسرخوانده تزار پتر کبیر بود که بعدها به مقام‌های بالایی دست یافته بود. پوشکین اولین شعر خود را در سن ۱۵ سالگی منتشر کرد و در زمان فارغ‌التحصیلی از دبیرستان تزارسکویه سلو به‌طور گسترده در نهادهای ادبی روسیه شناخته شد. پس از فارغ‌التحصیلی از لیسه، شعر بحث برانگیز خود یعنی «قصیده آزادی» را نوشت، یکی از اشعاری که زمینه تبعید او توسط تزار الکساندر اول را فراهم آورد. پوشکین در زمان تبعید و در حالی که تحت تظارت شدید پلیس‌های سیاسی تزار بود و قادر به انتشار نبود، مشهورترین نمایشنامه خود را نوشت. نمایشنامه درام
مشهورترین نمایشنامه خود را نوشت. نمایشنامه درام بوریس گودونوف. مشهورترین اثر ادبی او یوگنی آنگین نام دارد که نگارش آن هشت سال و بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۲ به طول انجامید. پوشکین آموزش خود را زیر نظر معلمان خصوصی فرانسوی آغاز کرد. سال ۱۸۱۱ میلادی تحصیل در دبیرستان تسارسکویه سلو که اکنون در شهر کوچکی به نام پوشکین نزدیک سن پترزبورگ واقع است و در آن زمان اقامتگاه تابستانی تزار بود، شروع کرد. وی در این دبیرستان علوم اجتماعی و ادبیات را به خوبی فراگرفت. در همین مدرسه بود که طبع شاعری اش نمود پیدا کرد و جوایزی هم
بود که طبع شاعری اش نمود پیدا کرد و جوایزی هم برای آن دریافت نمود. میان معلمان وی، استاد علوم اخلاق و علوم سیاسی او کونیتسین، تحصیل کرده دانشگاه گوتینگن بود که مسبب آشنایی پوشکین با بسیاری از دکابریستهای آینده شد.دانش آموز بود که به جهان ادبی وارد شد و نخستین شعر خود را در سال ۱۸۱۴ در پیک اروپا منتشر کرد. روزی که منظومه «روسلان و لودمیلا» را در ۱۸۲۰ به پایان رساند، شاعری شناخته شده بود. بعد از اتمام مدرسه، به خاطر سخنرانی‌های انتقادی‌اش در حمایت از اصلاحات اجتماعی مجبور به ترک پایتخت و به سمت مولداوی شد.
اجتماعی مجبور به ترک پایتخت و به سمت مولداوی شد. در آنجا او عضو فیلیکی اتریا شد که برای آزادسازی و استقلال یونان از امپراتوری عثمانی فعالیت می‌کرد. از این گذشته او تحت تأثیر انقلاب یونان قرار گرفت. سال ۱۸۲۳ پوشکین به اودسا رفت و باز آنجا با حکومت درگیر و مجبور به تبعید شد. با این حال اجازه ملاقات تزار نیکولاس یکم را یافت. در ۱۸۳۱ پوشکین با نیکولای گوگول ملاقات کرد و تحت تأثیر داستان‌های کمدی اش قرار گرفت. در همین سال او با ناتالیا گونچارووا ازدواج کرد. پس از ازدواج رفت‌وآمد او به دربار بیش از پیش افزایش
از ازدواج رفت‌وآمد او به دربار بیش از پیش افزایش یافت؛ ولی پس از پیشنهاد لقب بسیار پایین درباری به وی توسط تزار، او بسیار عصبانی و سر شکسته شد، زیرا قبل از همه همسر بسیار زیبای او مورد ستایش درباریان بزرگ (از جمله خود تزار) بود. در این سال‌ها آثار معتبری چون «دختر سروان»، «دوبروفسکی» و «بی بی پیک» را نوشت و در همین ایام منظومه «سوارکار مفرغی»، «ترانه‌های اسلاو غربی» و چندین داستان منظوم و اشعاری با عمق فلسفی سرود. به عقیده منتقدان، منظومه «سوارکار مفرغی» قله آثار پوشکین در این ژانر بوده و از بی نظیرترین
قله آثار پوشکین در این ژانر بوده و از بی نظیرترین آثار ادبی روسیه به حساب می‌آید و جزء معدود آثاری ست که در زمان حیات شاعر انتشار یافت. پوشکین در سال ۱۸۳۶ مجله «معاصر» را بنیان نهاد که بهترین نشریه دوره ای روسیه در قرن نوزدهم محسوب می‌شود. در سال ۱۸۳۷ بدهی‌های پوشکین بسیار افزایش پیدا کرد. از طرف دیگر شایع شده بود که همسرش رابطه نامشروع با یکی از افسران فرانسوی به نام جرج دانتس دارد. پوشکین برای حفظ حیثیت و غرور خود، معشوق احتمالی همسرش را در ۲۷ ژانویه ۱۸۳۷ (تاریخ قدیم) در سن ۳۷ سالگی به دوئل با تپانچه
(تاریخ قدیم) در سن ۳۷ سالگی به دوئل با تپانچه فراخواند. در این دوئل پوشکین از ناحیه شکم آسیب دید و دو روز بعد به دلیل شدت جراحات وارده درگذشت؛ ولی طرف مقابل فقط جراحت جزئی از ناحیه دست برداشت. تندیسی از این شاعر در مسکو در محل ازدواج با ناتالیا (روبروی خانه پوشکین) نصب گردیده‌است. پشت این تندیس کاخ الکساندر سوم می‌باشد که به موزه نقاشی تبدیل شده‌است. پوشکین افزون بر آنکه شاعر بزرگ روسیه به حساب می‌آید، نمایشنامه نویس، نثرپرداز و منتقد ادبی نیز بود. اشعار وی در دوران دبیرستان با نقاب قراردادی مکتب کلاسیک
وی در دوران دبیرستان با نقاب قراردادی مکتب کلاسیک عرضه شد و شعرهای آغازین دهه ۱۸۲۰، در سبک رمانتیسم ارائه گردید. او به فرهنگ عامه روس هم دلبسته بود و چند قصه و ترانه عامیانه هم تصنیف کرده همانند «قصه خرس ماده» (۱۸۳۰)، «داماد» (۱۸۲۵) و «قصه ماهیگیر و ماهی» (۱۸۳۳). حماسه‌های منظوم پوشکین مثل «فواره باغچه سرای» در ۱۸۲۴ انتشار یافت، موجب کامیابی او بود. گفته می‌شود این اثر محبوب‌ترین شعر او در دوران حیاتش بود. پوشکین و سعدی. با بررسی آثار پوشکین، تاثیرپذیری وی از سعدی شیرازی به ویژه در برخی از آنها نظیر فواره
از سعدی شیرازی به ویژه در برخی از آنها نظیر فواره باغچه سرای Бахчисарайский фонтан مشهود است. شاعر روس در دوران زندگی اش علاقه ای خاص به فرهنگ شرق و موضوعات مربوط به آن داشت. اندیشه‌های سعدی در آثار وی تبلور پیدا می‌کرد و او با تأسی از آنها دیدگاه‌های خود را درآن آثار بروز می‌داد. علاقه به شرق از دوران کودکی زمانی که مادربزرگ و دایه اش دربارهٔ سرگذشت پدرجد آفریقایی او؛ ابراهیم هانیبال می‌گفتند وجود داشت. سده نوزدهم در روسیه آثار بسیاری دربارهٔ مشرق زمین وجود داشت و پوشکین که در خانواده ای باسواد زندگی
وجود داشت و پوشکین که در خانواده ای باسواد زندگی می‌کرد از خواندن این آثار بی بهره نماند. بعدها که اولین آثار وی نوشته شدند، همواره سخن از شرق به میان آمده‌است. پوشکین در آثارش نشان داده به خوبی با بسیاری از جنبه‌های زندگی شرقی آشناست. برخی از منتقدان روس، فواره دلربای پوشکین را، غنچه تازه و خوشبوی ادبیات روسیه نامیدند. در سال ۱۸۲۰ میلادی هنگام بازدید پوشکین از کاخ باغچه سرا در کریمه، فواره باغچه سرای و نوشته‌های روی آن که به دوزبان عربی و تاتاری بودند دید. نوشته اول به زبان عربی، آیه هجدهم از سوره انسان
نوشته اول به زبان عربی، آیه هجدهم از سوره انسان است که از سلسبیل؛ چشمه بهشتی سخن می‌گوید و در نوشته دوم به زبان تاتاری گفته شده؛ بیا، از زلال این فواره بنوش. غالب پوشکین شناسان بر این باورند که در منظومه فواره باغچه سرای، پوشکین استعداد و توانایی خود در به تصویر کشیدن سیمای شرقی را به نمایش گذاشته‌است. وی سرلوحه این منظومه را از بوستان سعدی انتخاب کرده‌است.
جغرافیای سیاسی. از جمله مناطق ییلاقی بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شمرده می‌شود. جغرافیای انسانی. فاقد سکونت دائمی است. از جمله چراگاه‌های دام‌های اهالی بخش عمارلو شمرده می‌شود. نام سنگدیل. "سنگ" به معنی سنگ و "دیل" هم به معنای جایی که گوسفندان را نگهداری می‌کنند.
شات‌گان یا تفنگ ساچمه‌زنی یا پنج‌تیرپران که فشنگ‌های آن پشت سر هم و در خشاب لوله‌ای شکلی در زیر لوله واقع شده با فشار مستقیم گاز باروت (واکنش نیروی شلیک تیر به سمت عقب) گلنگدن را حرکت داده و پوکه‌کش متصل به گلنگدن پوکه را به بیرون پرتاب می‌کند وگلنگدن در برگشت تیر دیگری را از خشاب به جان لوله منتقل می نماید. شات‌گان به گونه‌ای طراحی شده‌است که هنگام شلیک مقداری ساچمه را شلیک می‌کند. واژه پران هیچ چیز را غیر از پرتاب پوکه به بیرون بدون دخالت دست تیرانداز را گواهی نمی‌دهد. انواع شات‌گان در ایران. اصولا شاتگان
نمی‌دهد. انواع شات‌گان در ایران. اصولا شاتگان ویا معادل فارسی آن تفنگ ساچمه زنی به سلاحی گفته می‌شود که فاقد خان بوده و فشنگ پرشده از باروت با ساچمه را داشته باشد. این سلاح‌ها دارای برد و دقت بسیار کمتری از تفنگ گلوله زنی هستند. اما به سبب شلیک تعداد بسیار بالای ساچمه در مسافت کوتاه و وجود انواع متعدد فشنگ توان اصابت بسیار بالایی را دارند و به همین دلیل در شکار با نام تفنگ هوازنی نیز شناخته می‌شوند. علاوه بر آن این ساچمه‌ها در مسافت کوتاه جراحت بسیار شدیدتری نسبت به گلوله زنی را بر بدن قربانی وارد آورده و
نسبت به گلوله زنی را بر بدن قربانی وارد آورده و مانع پیشروی وی می‌شوند و به همین دلیل در جنگ‌های شهری علیه دشمنان نزدیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. این سلاح‌ها امروزه در انواع تک لول، دولول بغل، دولول سوار، نیمه اتوماتیک (پران) و دستکش ساخته می‌شوند. مدل‌های بسیار محدودی از نوع اتوماتیک این نوع سلاح برای خدمت در برخی ارتشهای جهان ساخته شده. در ایران در اصطلاح شکارچیان دو نوع پنج تیر وجود دارد: پران و دستکش. پران که همان نوع اتوماتیک باشد و دستکش به اصطلاح به نوع و مکانیسم Pump Action گفته می‌شود که گلنگدن
نوع و مکانیسم Pump Action گفته می‌شود که گلنگدن (که در زیر لوله واقع شده) با دست تیرانداز حرکت داده می‌شود. البته هردو نمونه پوکه را پرت می‌کنند و اصطلاح پران (پرت‌کننده) در مورد دولول‌هایی که دارای این سیستم می‌باشند هم ذکر می‌گردد. بهترین سازندگان در دنیا Benelli, Browning, Remington, Winchester, Beretta, Franchi هستند. معروف‌ترین پران‌ها در ایران، نوع بلژیکی می‌باشد. تفنگ 5 تیر پران بلژیک ساخت کمپانی F.N بوده و از روی مدل مشهور Browning Auto-5 الگو برداری شده است. ترکیه نیز تفنگ‌های زیادی به بازار ایران
شده است. ترکیه نیز تفنگ‌های زیادی به بازار ایران عرضه کرده و روز به روز بر کیفیت آن ها افزوده می شود.کارخانه هایی چون آکار،کرال،ییلدیز،سارسیلماز، آرمسان،آتا و هوگلو امروزه چند تیرهای نیمه اتوماتیک بسیار مرغوب تولید و وارد بازار جهانی میکنند. پنج تیر پران نامیست که در زمان شاه هنگامی که اولین پران ها وارد بازار ایران شد و همگی برحسب تولید آن زمان دارای خشاب پنج تایی بودند روی آنها نهاده شده. امروزه پران ها در خشابهای متعددی چون 4,5 ,7 و به ندرت 9 تایی ساخته می شوند. منبع. سایت howstuffworks.com
یک روز در سپتامبر (one day in September) فیلمی مستند درباره حادثهٔ کشتار مونیخ است. فیلم ابتدا شهر مونیخ را نشان می‌دهد و تبلیغات توریستی این شهر. تیتراژ با صدای خبرنگارانی که این حادثه را گزارش کرده‌اند شروع می‌شود و صدای خبرنگاری که می‌گوید «این جیمز باند نیست، واقعی است». ابتدا همسر یکی از شمشیربازان اسرائیلی (آندره اشپیتزر) و چگونگی آشنایی آن دو را با هم می‌بینیم و این که آندره مردی آرام و نرم خو بود. سپس تنها بازمانده این حادثه (گروگانگیر فلسطینی) جمال الغاشی را می‌بینیم با عینک آفتابی و چهره‌ای در
الغاشی را می‌بینیم با عینک آفتابی و چهره‌ای در تاریکی، که می‌گوید او و خانواده‌اش از جلیلیه در فلسطین در سال ۱۹۴۸ پس از جنگ، آواره شده‌اند. پس از چندی آوارگی به اردوگاه شتیلا در بیروت رفته‌اند. او می‌گوید در هنگام کودکی هیچ آینده‌ای را پیش روی خود نمی‌دیده، مگر بازگشت به فلسطین و گرنه یک پناهنده محروم از حقوق انسانی باقی می‌مانده‌است. به همین دلیل به جنبش مقاومت می‌پیوندد و آموزش می‌بیند و بعد ادامه خاطرات همسر شمشیرباز. المپیک آغاز می‌شود و اسرائیلی‌ها وارد می‌شوند با پرچم داود رژه می‌روند. جایی که هیتلر
می‌شوند با پرچم داود رژه می‌روند. جایی که هیتلر ۳۶ سال پیش المپیک را برگزار کرده بود. با تفکرات نژادپرستانه و ضد یهودی. در بخش فرودگاه که دوربین برای فیلمبرداری و عکسبرداری نبوده، از نرم‌افزارهای رایانه‌ای برای شبیه‌سازی استفاده شده‌است. روی دی‌وی‌دی فیلم نوشته شده: بازیهای المپیک سال ۱۹۷۲ مونیخ. ۱۲۱ کشور ۷۱۲۳ ورزشکار، یک میلیارد بیننده و... یک گروه تروریست فلسطینی. منابع. dvd فیلم منابع تکمیلی. کتاب یک روز در سپتامبر http://www.amazon.com/gp/product/1559705477/002-1306125-6195223?v=glance&amp;n=283155 dvd
dvd فیلم در آمازون http://www.amazon.com/gp/product/B000059H77/002-1306125-6195223?v=glance&amp;n=130 منابع درونی. کشتار مونیخ به فارسی کشتار مونیخ به انگلیسی http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Cite?page=Munich+Olympics+massacre
آسیاب برجی یا شهرک شهید فهمیده یکی از محله‌های شهر کرج در استان البرز است. محل زندگی شهیدمحمد حسین فهمیده نیز در محله آسیاب برجی بوده است وجه تسمیه. نام این منطقه بخاطر آسیاب آبی که آب آن از جویهای فرعی رودخانه کرج درگذشته‌های دور تأمین می شده است انتخاب شده است. این محله جزءمحلهای قدیمی البرز محسوب می‌شود که کشاورزان روستای کرج (مصباح) برای آسیاب گندم های خودشان به اینجا می آمدند.
یاسْمین پهلوی (پیش از ازدواج اعتماد امینی؛ زادهٔ ۴ مرداد ۱۳۴۷) به‌ عنوان همسرِ رضا پهلوی، عضوی از دودمان پهلوی است. یاسمین پهلوی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی آغاز کرد و با گسترش اعتراضات و وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به همراه خانواده‌اش، ایران را ترک کرد. خانواده یاسمین پهلوی در سان فرانسیسکو ایالت کالیفرنیا اقامت کردند و یاسمین تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام ادامه داد. او در ۲۲ خرداد ۱۳۶۵ در شهر گرینویچ ایالت کنتیکت با رضا پهلوی، ولیعهد سابق ایران ازدواج کرد. تحصیلات. یاسمین اعتماد امینی تحصیلات ابتدایی
کرد. تحصیلات. یاسمین اعتماد امینی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی تهران آغاز کرد. وی با وقوع انقلاب ۵۷، ایران را ترک کرد و تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام در بلمونت، کالیفرنیا ادامه داد. یاسمین پهلوی بعد از ازدواج با رضا پهلوی، در سال ۱۹۹۰ مدرک لیسانس علوم سیاسی را از دانشگاه جرج واشینگتن گرفت و در سال ۱۹۹۸ مدرک دکترا در رشته حقوق از دانشگاه جرج واشینگتن دریافت کرد. او عضو کانون وکلای مریلند بود. شغل و حرفه. یاسمین پس از پایان تحصیلات در بخش حقوقی بانک جهانی مشغول شد، سپس به عنوان دفتردار یکی از
بانک جهانی مشغول شد، سپس به عنوان دفتردار یکی از قضات دادگاه عالی واشینگتن خدمت نمود و وکیل مرکز حقوق کودکان آسیب‌دیده و محروم در واشینگتن بوده‌است. سیاست. یاسمین پهلوی کوشش نموده همبستگی خود را با آرمان‌های آزادی و دموکراسی‌خواهی مردم ایران نشان دهد. وی در جریان وقایع پس از انتخابات ۸۸ ایران در چندین تجمع اعتراضی حامی دموکراسی حضور داشت. یاسمین پهلوی اعلام کرده نظرات او از همسرش متمایز است. یاسمین پهلوی شوهرش را در سال ۱۴۰۲ در سفر به اسرائیل همراهی کرد. او در یک استوری در اینستاگرام هشتگ #zanzendegiazadi