payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حیوان به عنوان نماد اردبیل معرفی گردیده است. اردبیل پایتخت کشورهای عضو اکو در سال ۲۰۲۳. در سال ۱۳۹۸ اردبیل از بین شهرهای عضو اکو، به عنوان پایتخت کشورهای عضو اکو در سال ۲۰۲۳ انتخاب گردید. این رویداد در معرفی ظرفیت‌های گردشگری و توریستی به عنوان موتور محرک اقتصادی امری مهم تلقی می‌شود. هفتهٔ اردبیل. در هشتصد و بیست و پنجمین جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی که به ریاست روحانی برگزار شد روز ۴ مرداد به نام روز بزرگداشت شیخ صفی الدین اردبیلی سالروز استقرار سلسله صفویه در ایران و نقش این سلسله در گسترش مذهب تشیع و
در ایران و نقش این سلسله در گسترش مذهب تشیع و تشکیل ایران یکپارچه بود به نام روز بزرگداشت شیخ صفی الدین اردبیلی تعیین و ثبت آن در تقویم رسمی کشور تصویب شد. همزمان با این روز هفته استان اردبیل نیز در تهران و استان اردبیل برگزار می‌شود. مراکز آموزشی. چندین دانشگاه در شهر اردبیل وجود دارد که اولین آن‌ها در سال ۱۳۵۷ تأسیس شده‌است. از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: دانشگاه فنی و حرفه‌ای دختران اردبیل (فاطمه (س)) ترابری. فرودگاه بین‌المللی اردبیل. فرودگاه اردبیل در فاصله ۱۱ کیلومتری شمال شرق شهر اردبیل،
اردبیل در فاصله ۱۱ کیلومتری شمال شرق شهر اردبیل، در ارتفاع ۱۳۱۱ متری از سطح دریا و در ارا ضی نسبتاً مسطحی به مساحت حدود ۱۰۰۰ هکتار واقع شده‌است. احداث این فرودگاه از سال ۱۳۵۲ شروع و به‌علت آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۸ عملیات تکمیلی احداث آن فرودگاه متوقف و از سال ۱۳۶۸ عملیات تکمیل احداث فرودگاه شروع و در سال ۱۳۷۰ با تکمیل باند به طول ۳۳۵۰ متر و ترمینال به مساحت ۹۰۰ متر مربع تکمیل سایر برنامه‌ها و نصب سیستم ناوبری NDB وسایر تجهیزات اولیه فرودگاهی، فرودگاه اردبیل عملیاتی شد وبا نشست هواپیمای C-130در سال ۱۳۷۰
عملیاتی شد وبا نشست هواپیمای C-130در سال ۱۳۷۰ افتتاح گردید. درحال حاضر هفته‌ای ۶۰ پرواز در مسیر تهران-اردبیل-تهران و ۸ پرواز در مسیر مشهد-اردبیل-مشهد و پروازهای حج عمره برقرار می‌باشد، با توسعه فرودگاه و تأسیس ترمینال‌های حجاج به مساحت ۶۰۰۰ متر مربع احداث گردیده‌است. بر اساس برنامه‌ریزی و توافقات انجام یافته پرواز به استانبول ترکیه و پرواز به عتبات و سوریه، بر تعداد پروازهای فرودگاه افزوده می‌گردد. همزمان با سفر حسن روحانی رئیس‌جمهور در ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸ به اردبیل ترمینال جدید در مساحت ۸۱۰۰ مترمربع با
به اردبیل ترمینال جدید در مساحت ۸۱۰۰ مترمربع با هزینه‌ای بالغ بر ۶۰۰ میلیارد ریال از محل اعتبارات شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران احداث شده که گنجایش پذیرش همزمان سه پرواز را دارا می‌باشد. با افتتاح ترمینال شماره یک، ظرفیت اعزام و پذیرش فرودگاه اردبیل چهار برابر شده و از ۵۲۰ هزار نفر در سال، به ۲ میلیون و ۸۰ هزار نفر در سال ارتقا یافت. در این سفر عملیات خرید و نصب دستگاه کمک ناوبری ILS CAT II در فرودگاه اردبیل آغاز شد. اعتبار این برنامه ۴۵۰ میلیارد ریال بوده و کاهش تأخیر و ابطال پرواز در اثر شرایط
ریال بوده و کاهش تأخیر و ابطال پرواز در اثر شرایط نامساعد آب و هوایی را به دنبال خواهد داشت. حمل و نقل جاده‌ای. شهر اردبیل بر سر سه جاده مهم کشور قرار گرفته است. از شمال جاده اردبیل-مشگین شهر شروع می‌شود که به سمت اهر و تبریز می رود و استان اردبیل و شهر اردبیل را به استان آذربایجان شرقی و مرکز آن شهر تبریز پیوند می‌دهد. همچنین جاده اردبیل به آستارا نیز از جاده‌های مهم شهر اردبیل است. از جنوب اردبیل هم، جاده۱۵ (اردبیل-سرچم) شروع می‌شود که به سمت زنجان می رود و نهایتاً در محدوده سرچم در استان زنجان، به
رود و نهایتاً در محدوده سرچم در استان زنجان، به آزادراه تبریز-زنجان متصل شده و به سمت تهران می رود. راه‌آهن. برنامه ساخت خط راه‌آهن میانه-اردبیل به طول ۱۸۰ کیلومتر از جنوب استان اردبیل از سال ۱۳۸۴ با پیشرفت فیزیکی ۴۴ درصد در سال ۱۳۹۲ شروع و پس از آن با ایجاد راه‌آهن اردبیل-پارس‌آباد به طول ۲۱۰ کیلومتر جهت اتصال به جمهوری آذربایجان در راستای تحقق کریدور شمال-جنوب، درحال احداث می‌باشد. این برنامه ۵۶ دستگاه تونل و ۳٫۵ کیلومتر پل بزرگ به عنوان یکی از سخت‌ترین جبهه‌های کاری وزارت راه و ترابری است. قرار است این
کاری وزارت راه و ترابری است. قرار است این برنامه در شهریور سال ۱۴۰۲ افتتاح شود. ترمینال. ترمینال اردبیل بزرگ‌ترین پایانه مسافربری استان اردبیل است. این ترمینال با سرویس دهی به تمامی مراکز استان‌ها و شهرستان‌های استان اردبیل توسط بیش از دوازده شرکت مسافربری از خدمات مطلوبی برخوردار است. تاکسی. سازمان تاکسی رانی اردبیل با تعداد کل تاکسی‌های شهر اردبیل در سال ۱۳۹۲ شامل ۳۴۳۶ دستگاه که ۱۱۵۸ دستگاه آن به صورت خطی و در ۳۱ مسیر فعالیت می‌کنند، ۳۴ دستگاه ون برای سرویس دهی مدارس، ۳۹ دستگاه تاکسی ویژه فرودگاه، ۴۳
سرویس دهی مدارس، ۳۹ دستگاه تاکسی ویژه فرودگاه، ۴۳ دستگاه تاکسی ویزه بیسیم ۱۳۳، ۲۲۷۸ دستگاه تاکسی گردشی فعالیت می‌کنند. منطقهٔ آزاد تجاری-صنعتی اردبیل. منطقه آزاد تجاری-صنعتی اردبیل در استان اردبیل شامل شهرستان‌های اردبیل، مشگین‌شهر، خلخال، نمین، گرمی (اردبیل)، بیله سوار، پارس‌آباد در شمال غرب ایران واقع شده‌است. منطقه آزاد اردبیل، به همراه شش منطقه دیگر از استان‌های گلستان (اینچه‌برون)، ایلام (مهران)، اردبیل (اردبیل)، سیستان و بلوچستان (سیستان)، کردستان (بانه مریوان)، بوشهر (بوشهر)، کرمانشاه (قصر شیرین) در
مریوان)، بوشهر (بوشهر)، کرمانشاه (قصر شیرین) در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ در مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب نهایی رسید. استان اردبیل دارای ۳۸۰ کیلومتر مرز خشکی با جمهوری آذربایجان می‌باشد. خواهرخوانده‌ها. اردبیل با ۶ شهر از کشورهای مختلف جهان دارای پیوند خواهرخواندگی است.
کمپین بین‌المللی علیه دادگاه‌های اسلامی در کانادا یا اختصارا کمپین "نه به شریعه"، کمپینی بود که جمعی از فعالین حزب کمونیست کارگری ایران و در راس آن‌ها هما ارجمند، مسئول این کمپین، علیه تشکیل دادگاه‌های مذهبی و اسلامی در استان انتاریوی کانادا و لایحه حکمیت سال ۱۹۹۱ این استان به راه انداختند. این کمپین در سال ۲۰۰۳ شروع به کار کرد و پس از دو سال و جلب حمایت بیش از صد سازمان و تشکل دیگر و تشکیل "ائتلاف علیه داوری مذهبی" با آن ها، سرانجام در سپتامبر ۲۰۰۵ با ممنوع اعلام شدن دادگاه‌های اسلامی و مذهبی در کانادا، به
اعلام شدن دادگاه‌های اسلامی و مذهبی در کانادا، به پیروزی رسید. این کمپین در طول دو سال فعالیت خود صدها تظاهرات، کنفرانس، و جلسات سخنرانی در کانادا و اروپا و سایر نقاط دنیا برپا کرد و مسئولین آن گاهی با مسئولین کانادا و دیپلمات‌های کشورهای دیگر دیدار کردند و نهایتا موفق شدند این کمپین را به پیروزی برسانند. این کمپین کاملاً وابسته به حزب کمونیست کارگری ایران بود و نشریات، مدیا و ارگان‌های این حزب نقش اصلی انعکاس دهندهٔ آن را داشتند. همچنین پس از پیروزی این کمپین، این حزب در اطلاعیه خود و پیام لیدر آن, حمید
این حزب در اطلاعیه خود و پیام لیدر آن, حمید تقوایی، ممنوع شدن دادگاه‌های اسلامی و پیروزی کمپین "نه به شریعه" را پیروزی برای جنبش کمونیسم کارگری و حزب کمونیست کارگری و شکستی برای "اسلام سیاسی" اعلام کرد. جستارهای بیرونی. سایت رسمی
کمیته بین‌المللی علیه اعدام سازمانی است که برای مبارزه با مجازات اعدام تلاش می‌کند. دبیر و سخنگویکنونی این کمیته، مینا احدی، عضو کنونی دفتر سیاسی و از کادرهای حزب کمونیست کارگری ایران، است. از دیگر فعالان این کمیته می‌توان به حسن صالحی، هرمز رها، رضا سرلک، نوشین کدخدایی و حسین خدایی‌فر اشاره کرد. این سازمان خود را بخشی از جنبش علیه اعدام در جهان می‌داند اما اهم فعالیت‌هایش در مورد ایران و اعتراض علیه اعدام‌های جمهوری اسلامی ایران است.
حزب کار ایران (توفان)، حزبی کمونیست، مارکسیست-لنینیست، خوجه‌ایست و طرفدار سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است. در سال ۱۳۴۶ (خورشیدی) و پس از بروز اختلاف میان کمونیست‌ها در زمان رهبری نیکیتا خروشچف در شوروی، "سازمان مارکسیستی لنینیستی توفان" از حزب توده جدا شد. پس از چندین بار تجدید سازماندهی نهایتاً در ۱۳۷۳ (خورشیدی) حزب کار ایران (توفان) به وجود آمد. این حزب طرفدار استالین است اما خود را استالینیست نمی‌داند و با نفس چنین اصطلاحی مخالف است. مثل سایر احزاب اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران، مرکزیت این حزب در خارج
جمهوری اسلامی ایران، مرکزیت این حزب در خارج کشور است. نشانی حزب در کشور آلمان است. ارگان حزب کار ایران (توفان) نشریهٔ "توفان" است. این حزب عضوی از کنفرانس بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیست لنینیست (اتحاد و مبارزه) است. مواضع مختلف. تاریخ شوروی. این حزب در جمع‌بندی از تاریخ شوروی، نظام شوروی را تا پایان زندگی استالین قبول دارد و بعد از آن ظهور خروشچف را ظهور ریویزیونیسم در شوروی می‌داند. استالین از مهم‌ترین چهره‌های شکل دهندهٔ افکار این حزب است. مبارزهٔ چریکی. این حزب مبارزهٔ چریکی، کاستروئیسم و
چریکی. این حزب مبارزهٔ چریکی، کاستروئیسم و گوارائیسم را «انحراف چپ» نامیده و با آن مخالف است و آن را حرکتی ناشی از عدم اعتماد به طبقه کارگر می‌داند. شعارها. برخی از شعارهای حزب کار ایران به این صورت هستند. مشخص است که بعضی از این شعارها در مقطعی خاص و برای پاسخ به مسئله‌ای خاص اتخاذ شده‌اند. اتحاد با سازمان مارکسیست-لنینیست توفان-راه آینده. در روز ۱ مه ۲۰۱۴ (۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳) حزب کار ایران (توفان) و سازمان مارکسیست-لنینیست توفان-راه آینده با انتشار بیانیه‌ای از اتحاد ایدئولوژیک، سیاسی و سازمانی خود با
از اتحاد ایدئولوژیک، سیاسی و سازمانی خود با یکدیگر بر مبنای برنامه و اساس‌نامهٔ حزب کار ایران (توفان) خبر دادند.
حزب سبزهای ایران حزبی سیاسی و خواستار سرنگونی جمهوری اسلامی ایران است. این حزب خود را حزبی سیاسی و اجتماعی می‌نامد که در دفاع از محیط زیست سراسر ایران شکل گرفته‌است اما علاوه بر مسائل اکولوژیکی و زیست محیطی، به نوع و سیستم سیاسی اقتصادی ایران نیز توجه دارد. این حزب برنامه‌ای تلویزیونی به نام "نگاه سبز" را تهیه و تولید می‌کند. از شعارهای اصلی این حزب «آزادی و سبزی، رفاه و آبادانی» و «پیش به سوی ایجاد مجلس مؤسسان» است. حزب سبزهای ایران از ١٢ فوریه ٢٠٢٣ در ائتلاف همبستگی برای آزادی و برابری در ایران عضویت
ائتلاف همبستگی برای آزادی و برابری در ایران عضویت دارد.
رادیو انترناسیونال، رادیویی فارسی زبان و مخالف جمهوری اسلامی ایران بود که با این که خود را "رادیوی مستقل" معرفی می‌کرد، ارگان دوفاکتوی حزب کمونیست کارگری ایران به حساب می آمد. این رادیو در اواسط سال ۲۰۰۶ به علت مشکلات مالی تعطیل شد اما حزب کمونیست کارگری مداوما قول می‌داد که آن را دوباره راه اندازی کند. نهایتا این رادیو دوباره در نوامبر ۲۰۰۶ کار خود را از سر گرفت. شعار این رادیو "صدای آزادی، صدای کارگر، صدای حقیقت، صدای انسانیت" بود. این رادیو از کشور سوئد مخابره می‌شد و سراسر ایران پوشش می‌داد. آخرین مدیر
می‌شد و سراسر ایران پوشش می‌داد. آخرین مدیر آن برای سال‌ها سیاوش دانشور بود و از سایر مسئولان آن می‌توان به سیما بهاری, صادق زندی و سوسن صابری اشاره کرد.
سازمان آزادی زن سازمانی سیاسی و اجتماعی است که برای حقوق زنان مبارزه می‌کند. این سازمان در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۲ در پاسخ به رشد جنبش زنان در ایران برای دستیابی به برابری و آزادی بنیانگذاری شد. رئیس کنونی این سازمان، آذر ماجدی از رهبران حزب کمونیست کارگری ایران است که از ابتدای تأسیس این پست را به عهده داشته‌است. ارگان این سازمان «هفته نامه آزادی زن» است که سردبیر کنونی آن پروین کابلی است. این سازمان، سازمان مستقلی است اما رهبری و اکثریت اعضای آن از حزب کمونیست کارگری ایران هستند و از سازمان‌های جنبی این حزب به
ایران هستند و از سازمان‌های جنبی این حزب به شمار می‌آید. این سازمان هدف خود را مبارزه با نقض حقوق زنان به‌طور کلی و مبارزه با «آپارتاید جنسی» (تبعیض جنسی) در ایران به‌طور اخص می‌داند. به گفته آذر ماجدی، «هدف سازمان تبدیل شدن به سخنگوی جنبش آزادی زن و تثبیت رهبری سازمان بر این جنبش است.» سازمان آزادی زن پروژه‌هایی را در دفاع از حقوق زنان، علیه آپارتاید جنسی و حجاب اسلامی، علیه قتل ناموسی، دفاع از سکولاریسم، علیه اسلام سیاسی، در دفاع از حقوق همجنسگرایان، در مبارزه با اعدام، دفاع از قوانین سکولار در فرانسه،
مبارزه با اعدام، دفاع از قوانین سکولار در فرانسه، علیه حجاب کودکان و مدارس مذهبی، و همکاری با کمپین علیه دادگاه‌های شریعه داشته‌است. اهداف اصلی. فوری‌ترین اهداف سازمان آزادی زن به شکل زیر اعلام شده‌اند:
کاری هر گونه از نهادها با هم مقداری تفاوت دارد. فهرست برخی از نهادهای ایران (در سطح شهر). فهرستی الفبایی از نام این نهادهای آنگونه که در دوره حکومت جمهوری اسلامی در شهرهای ایران وجود دارند در زیر می‌آید: نهادها و مؤسسات فعال در بازار پول. مؤسسات مالی و اعتباری. فهرست مؤسسه‌های مالی و اعتباری، بامجوز یا بی‌مجوز از بانک مرکزی: دوران پهلوی. برخی از نهادهای دولتی و کشوری که در زمان حکومت پهلوی در ایران وجود داشتند ولی امروزه وجود ندارند یا تغییر نام داده‌اند عبارت‌اند از:
سَنگِلَج یکی از محله‌های قدیمی شهر تهران است که در کنار ۴ محلهٔ دیگر یعنی بازار، ارگ، عودلاجان و چاله‌میدان درون حصار شاه‌طهماسبی قرار داشتند. تئاتر سنگلج از قدیمی‌ترین سالن‌های تئاتر در ایران است که همچنان دایر است. محدوده. این محله از شمال به خیابان سپه (امام خمینی)، از غرب به خیابان شاهپور (وحدت اسلامی)، از جنوب به خیابان مولوی و از شرق به خیابان خیام (جلیل‌آباد) محدود می‌شد. بدین ترتیب، پارک شهر، چاله‌حصار، بازارچهٔ قوام‌الدوله (بازارچهٔ شاهپور) و بیمارستان رازی در این محله قرار می‌گیرند. ریشه‌شناسی نام
رازی در این محله قرار می‌گیرند. ریشه‌شناسی نام سنگلج. برخی نام سنگلج را دگرگون‌شدهٔ «سنگ رج» دانسته‌اند. رج به معنی ردیف است و اصطلاح سنگ رج مربوط به تقسیم آب با پاره‌های سنگ بوده‌است. حجت بلاغی آن نام را مخفف کلمه 《سنگلاخ جی》 می‌داند (حسین بلاغی، ۱۳۵۰). که بعید به نظر می‌رسد، اما مرحوم محمدتقی مصطفوی ریشه کلمه را 《سنگ‌رج》 نوشته و آن را در رابطه با 《رج‌بندی》 سنگ‌ها جهت تقسیم زمین و آب ذکر کرده‌است (مصطفوی، ۱۳۳۰، ص۲). کتاب سنگلج چاپ دفتر پژوهش‌های فرهنگی طبق یک نظریه دیگر، سنگلج یا همان صورت کهن سنگلاج و
یک نظریه دیگر، سنگلج یا همان صورت کهن سنگلاج و سنگلاخ به معنای "برج سنگی، باروی بزرگ حکومتی" است. واژه لاج یا همان لاخ یا همان لاق، در فارسی باستان مادی و هخامنشی، به معنای انباشته، لایه مند، برج و مانند آن (مانند مناره) بوده است. این برج که در زمینِ ضلع شمالی پارک شهر در میدان مشقِ کهنه تا ابتدای عصر ناصری هنوز وجود داشته است، ارتفاعی معادل حدود ۴ برابر بادگیرهای اطراف داشته و کاربرد نظامی داشته است و احتمالا از جنس مصالح سنگ هم ساخته شده بوده است. همین جزء "لاج / لَج" را در نام کهن محله عودلاجان(پامنار)
"لاج / لَج" را در نام کهن محله عودلاجان(پامنار) هم مشاهده می کنیم. تاریخچه. سنگلج از محله‌های پرجمعیت و آباد تهران محسوب می‌شد. بازارچهٔ قوام‌الدوله در این محله قرار داشت. از تکیه‌های مهم و معروف آن، تکیهٔ قورخانه کهنه از همه مشهورتر بود. چند گذر معروف این محله گذر تقی‌خان و گذر شریف‌الدوله، گذر مستوفی‌الممالک و گذر قلی بود که به درخونگاه منتهی می‌شد. چندین حمام بزرگ با خزینه‌ها و چال‌حوض‌های عظیم در سنگلج وجود داشتند. این محله پرجمعیت و آباد در سال‌های نخستین حکومت رضاشاه و با تقارن جنگ جهانی دوم رو به
حکومت رضاشاه و با تقارن جنگ جهانی دوم رو به ویرانی نهاد و با ورود سربازان بیگانه به تهران برخی محلات به مانند سنگلج نابود و به محله‌ای ترسناک و متروکه مبدل شد. شعبان جعفری که زادهٔ این محله است در خصوص تخریب آن گفته‌است که:رضا شاه خدا بیامرزدش، وقتی از سنگلج اومد بیرون، داد خرابش کردن و پارک شهرش کردن. وقتی ازش پرسیدن: «چرا اینکارو کردین؟» گفت: «به خاطر اینکه قنات سنگلج به چاهای فاضلاب راه داشت و آب رو خراب می‌کرد.»در قسمت شمالی این محل با حفر سه حلقه چاه بزرگ به کوشش انورالملوک هدایت، همسر علی رزم آرا
بزرگ به کوشش انورالملوک هدایت، همسر علی رزم آرا (نخست‌وزیر وقت) و خواهر صادق هدایت و شماری از بانوان خیّر و همکاری شهرداری پارکی بزرگ احداث گردید که روز ۲۵ اسفند ۱۳۲۹ افتتاح گردید. این محل ۹ پاتوق داشت: پاتوق نایب شعبان، نایب حسین، نایب رمضان، نایب باقر، نایب محمدعلی، نایب صحبت، نایب سید علی‌اکبر، نایب وهاب.
چندخداپرستی اعتقاد به الوهیت‌های متعدد است که معمولاً در یک پانتئون از جنسیت خدا و ایزدبانوها همراه با آیین و فرقههای خود جمع می‌شوند. چندخداپرستی نوعی خداباوری است. در خداباوری با یکتاپرستی، یعنی اعتقاد به خدا که در بیشتر موارد تنزیه است، در تضاد است. در ادیانی که چندخداپرستی را می‌پذیرند، خدایان و الهه‌های مختلف ممکن است بازنمایی نیروهای طبیعت یا نیاپرستی باشند. آنها را می‌توان یا به عنوان مستقل یا به عنوان جنبه‌ها یا فیض و صدور تنها یک الهه آفرینش یا تنزیه مطلق (یگانه‌گرایی) باشد که نظریه حلول در الهیات
مطلق (یگانه‌گرایی) باشد که نظریه حلول در الهیات خدافراگیردانی و همه‌خدایی خود را نشان می‌دهد. مشرکان همیشه همه خدایان را یکسان نمی‌پرستند. آنها می‌توانند تک‌خداگزینی باشند که در پرستش یک معبود خاص تخصص داشته باشند یا نوبت‌یزدانی، معبودهای مختلف را در زمان‌های مختلف بپرستند. چندخداپرستی در طول تاریخ، از پیشاتاریخ و اولین سوابق دین مصر باستان و ادیان میانرودان باستان تا ادیان رایج در طول اروپای دوران باستان، مانند دین یونان باستان و دین در روم باستان و در ادیان قومی مانند آیین ژرمنی و آیین اسلاوی و اساطیر
قومی مانند آیین ژرمنی و آیین اسلاوی و اساطیر بالتیک و دین بومیان آمریکا وجود داشت. ادیان مشرک مهمی که امروزه انجام می‌شود عبارتند از تائوئیسم، شمن‌باوری یا دین‌های سنتی چینی، ژاپنی شینتو در ژاپن، سانتریا، بیشتر دین‌های سنتی آفریقایی، و ادیان گوناگون نئوپاگانیسم مانند ویکا. هندوئیسم، در حالی که عموماً به عنوان مشرک شناخته می‌شود، نمی‌توان آن را منحصراً به گونه ای دسته‌بندی کرد که برخی از هندوها خود را پانتهیست و برخی دیگر خود را یکتاپرست می‌دانند. هر دو با متون هندو سازگار هستند، زیرا هیچ اتفاق نظری برای
متون هندو سازگار هستند، زیرا هیچ اتفاق نظری برای استانداردسازی در دین وجود ندارد. ویدانته، مسلط‌ترین مکتب هندوئیسم، ترکیبی از توحید و شرک را ارائه می‌دهد و معتقد است که برهمن تنها «واقعیت نهایی» جهان است، اما با پرستش خدایان و الهه‌های متعدد می‌توان به وحدت با آن رسید. بررسی اجمالی. اعتقاد به وجود چند نیروی برتر از انسان در طبیعت را چندخدایی می‌خوانند. بیشتر دینهای بشر از این دسته‌اند. انواع مختلفی از چندخدایی وجود دارد. پرستش ارواح در گذشته، و اعتقاد به وجود ارواح در تمامی موجودات طبیعت از ابتدایی‌ترین
وجود ارواح در تمامی موجودات طبیعت از ابتدایی‌ترین اشکال چند خدایی است. باور به چند ارباب انواع با خصوصیات بشری که هر یک به اداره امور بخشی از طبیعت می‌پردازند یکی از مهم‌ترین اشکال چند خدایی است. معمولاً دوگانه‌انگاری را چند خدایی نمی‌دانند. این مطلب مربوط به جدایی دو خدا از هم می‌شود که در بعضی ادیان ذات این دو خدا را یکی می‌دانند. در مورد مهرپرستی چون با وجود اعتقاد به خدایی بزرگ مهر را قوی‌تر از این خدا می‌دانند تک‌خدایی یا چندخدایی در آن محل بحث است. گذر از چندخداپرستی به توحید. به گفته پژوهشگران،
گذر از چندخداپرستی به توحید. به گفته پژوهشگران، توحید نه با یهودیت، نه مسیحیت و نه اسلام پدیدار نشده‌است. توحید یک مفهوم مدرن است و بسته به اینکه شما چندخداپرستی یا شرک را چگونه تعریف کنید، توحید یا هزاران سال قبل از این ادیان اصلی ظهور کرده‌است، یا صدها سال بعد. اولین بار در سال ۱۶۶۰ از اصطلاح توحید و چند دهه بعد از اصطلاح «شرک» استفاده شد. اصطلاح «توحید» در سال ۱۶۶۰ توسط هنری مور (۱۶۸۷–۱۶۱۴) یکی از اعضای افلاطونیان کمبریج به منظور سازماندهی و دسته‌بندی بهتر ادیان در یک پیوستار (به عنوان پیشرفت در تکامل
ادیان در یک پیوستار (به عنوان پیشرفت در تکامل از سطوح «ابتدایی» مانند جان‌گرایی ابداع شد تا شرک، در نهایت به توحید ختم شود). در ظاهر، بسیاری از ادیان باستانی شرک‌آمیز به نظر می‌رسند. در بین‌النهرین یا مصر باستان، یونان یا روم، پادشاهی آکسوم در شمال آفریقا یا اسرائیل باستان که همه این تمدن‌ها زمانی خدایان زیادی را می‌پرستیدند. اندرو دورین، مورخ مذهبی در دانشگاه ایالتی فلوریدا، نوشته‌است که واقعیت کمی پیچیده‌تر است. دورین به لایوساینس گفت: «وقتی به تاریخ بشر نگاه می‌کنید تمایز بین شرک و توحید به نوعی از بین
نگاه می‌کنید تمایز بین شرک و توحید به نوعی از بین می‌رود.» در سراسر فرهنگ‌ها، پانتئونها یا گروه‌هایی از خدایان خاص برای یک دین خاص، اغلب به‌عنوان عباراتی از یک موجود الهی نوشته می‌شدند. به عنوان مثال، در هزاره دوم پیش از میلاد، شعر حماسی باستانی بین‌النهرین، «انوما الیش» خدای اصلی مردوک را با ۵۰ نام می‌خواند: نام‌های آن خدایان تابع او. نتیجه این است که این خدایان پایین واقعاً مظاهر یک خدا بودند. این مفهوم وحدت الهی منحصر به بین‌النهرین نبود. همین مفهوم در یونان، مصر و روم باستان وجود داشت. یان آسمان نوشت:
مصر و روم باستان وجود داشت. یان آسمان نوشت: در روم باستان در حدود سده سوم پیش از میلاد، گروهی فلسفی به نام رواقیون معتقد بودند که تنها یک خدا وجود دارد که نام‌های او فقط بر اساس نقش او در آسمان‌ها و زمین متفاوت است. آسمان نوشت: افزایش ارتباط بین تمدن‌ها ممکن است باعث تشویق اعتقاد به وحدت الهی شده باشد. مردم بین خدایان خود و سایر جوامع ارتباط برقرار کردند. آنها شروع کردند به دیدن خدایان و پانتئون‌های مختلف نه در تقابل با یکدیگر، بلکه به عنوان بیانی از یک مفهوم. برخی از علما اندیشه وحدت الهی را با توحید
مفهوم. برخی از علما اندیشه وحدت الهی را با توحید مقایسه می‌کنند. آسمان آن را «توحید فرگشتی» می‌نامد؛ دورین آن را «توحید فلسفی» می‌نامد. با این حال، به عبارت دیگر، مردم باستان ممکن است خدایان متعدد از فرهنگ‌های مختلف را به عنوان همه از یک منبع مقدس می‌دانستند. در چنین شرایطی بود که جنبش‌های مذهبی خواستار پرستش انحصاری خدای واحد شدند. در سده چهاردهم قبل از میلاد، فرعون مصری آخناتون فرقه ای را تأسیس کرد که فقط به خدای خورشید، آتون اختصاص داشت. او معابد را بست و تصاویر خدایان دیگر را از بین برد. متیو چالمرز،
و تصاویر خدایان دیگر را از بین برد. متیو چالمرز، نظریه‌پرداز دین در دانشگاه نورث وسترن در ایلینویز، می‌گوید برخی از پژوهشگران معتقدند تا هزار سال بعد اسرائیلی‌های اولیه «تنها یک خدا را پرستش» کردند: یهوه. چالمرز گفت، این گذار سده‌ها طول کشید و سده‌ها بیشتر طول کشید تا این باور که «فقط یک خدا وجود دارد» در یهودیت تثبیت شود. این افراد خود را یکتاپرست یا مشرک نمی‌دانستند. این جنبش‌ها وجود خدایان دیگر را انکار نمی‌کرد. آنها فقط از مردم خواستند که از پرستش آنها دست بردارند. اعلامیه‌هایی مبنی بر وجود تنها یک خدا
بردارند. اعلامیه‌هایی مبنی بر وجود تنها یک خدا در بخش‌هایی از کتاب مقدس عبری نوشته شده در حدود سده پنجم قبل از میلاد وجود دارد - با این حال، بخش‌هایی که پیش از این در تاریخ یهود نوشته شده بود، چنین ادعایی را نداشتند. به‌طور مشابه، مسیحیان اولیه صریحاً عدم وجود خدایان دیگر را اعلام نکردند. چالمرز گفت که آنها شروع به معرفی آنها به عنوان شیاطین کردند. تا سده سوم و چهارم بعد از میلاد بود که مفهوم خدای واحد سرانجام در مراسم مذهبی مسیحی ظاهر شد. او افزود، با این حال، پژوهشگران در مورد جدول زمانی دقیق اختلاف نظر
حال، پژوهشگران در مورد جدول زمانی دقیق اختلاف نظر دارند. داستان اسلام کمی متفاوت بود. چاد هینز، مورخ دین در دانشگاه ایالتی آریزونا، گفت: قرآن، که طی چند دهه پس از ظهور اسلام در سده هفتم نوشته شد، به صراحت بیان کرد که از ابتدا فقط یک خدا وجود دارد. این بدان معنا نیست که توحید با اسلام ظهور کرده‌است. تغییری که به وجود آمده بود این بود که افراد بیشتری ایده‌های خود را می‌نوشتند، به ویژه نخبگان. داشتن یک متن دینی به نشانه موقعیت اجتماعی تبدیل شد و دولت‌ها شروع به پشت سر گذاشتن جنبش‌های مذهبی خاص کردند. به عنوان
پشت سر گذاشتن جنبش‌های مذهبی خاص کردند. به عنوان مثال، در روزهای بعدی روم، ایده یک خدا برای امپراتور کنستانتین به عنوان راهی برای گرد هم آوردن امپراتوری در حال فروپاشی مورد توجه قرار گرفت. تمایز بین شرک و توحید، تمایزی است که برای تلاش و درک تاریخ ایجاد شده‌است. حتی همه موافق نیستند که مسیحیت، بزرگ‌ترین دین یکتاپرستی است - برخی از نویسندگان یهودی و مسلمان، تثلیث مقدس مسیحی را به جای یک خدا به سه خدا تعبیر کردند. ادیان امروزی. مسیحیت. دیدگاه منتقدان. اگرچه مسیحیت معمولاً به عنوان یک دین توحیدی توصیف می‌شود،
معمولاً به عنوان یک دین توحیدی توصیف می‌شود، برخی منتقدان باور دارند مسیحیت به دلیل ایده‌اش از تثلیث واقعاً یکتاپرست نیست.و مسیحیت را باید نوعی سه‌خداپرستی یا شرک دانست. جردن پیپر، نویسندۀ غربی، خود را مشرک توصیف می‌کند، شرک را حالت عادی در فرهنگ بشری می‌داند. او استدلال می‌کند که «حتی کلیسای کاتولیک با «تکریم» قدیسان، جنبه‌های شرک‌آمیز را نشان می‌دهد. دیدگاه مسیحیان. طبق مسیحیت رسمی (کاتولیک، ارتودوکس، پروتستان) و کتاب مقدس مسیحی، خداوند، خدا، پروردگار مطلق یکتای هستی بخش، خدای واحد یگانۀ بدون شریک است و
یکتای هستی بخش، خدای واحد یگانۀ بدون شریک است و این مهم‌ترین فرمان خدا به انسان‌های ایمان‌دار مسیحی است. مسیحیت معتقد به خدای یگانۀ تثلیث (Triune God) است به این معنی که خدای واحد، همزمان و در آن واحد در سه حقیقت/نمود/تجلی/شخص و یک وجود/ذات (Being) وجود دارد. نکتۀ بسیار مهم اینکه تعریف واژۀ "شخص" در «تثلیث خدای یگانه» متفاوت است از تعریف شخص برای شخص‌های انسانی. به این معنی که "شخص‌"های «خداوند یگانۀ تثلیث»، همان یک خدای واحد هستند، در حالی که در خصوص انسان، "شخص"های مختلف همان یک انسان واحد نیستند.
انسان، "شخص"های مختلف همان یک انسان واحد نیستند. شحص‌های انسانی فکر و اراده های متفاوت و مستقل از هم دارند، در حالی که شخص‌های خدای یگانۀ تثلیث (Triune God)، همان یک فکر و اراده را دارند. واژۀ "شخص" در تعلیم تثلیث مسیحیت بیشتر به مفهوم "نسبت" می‌باشد و متفاوت است از مفهوم "شخص" در کاربرد روزمرۀ امروزی. همچنین تعلیم تثلیث مقدس مسیحی، به هیچ عنوان به معنای سه خدایی و یا سه بخش و سه جزء بودن خدا نیست، بلکه اعتقاد به سه بخش یا سه جزء بودن خدا (Partialism) را بدعت می‌داند. (توضیحات بیشتر در این خصوص را در مقالۀ
می‌داند. (توضیحات بیشتر در این خصوص را در مقالۀ "تثلیث" بخوانید). مورمونیسم. جوزف اسمیت، بنیان‌گذار جنبش قدیسان آخرالزمان معتقد به کثرت خدایان بود و می‌گفت: «من همیشه خدا را شخصیتی متمایز اعلام کرده‌ام، عیسی مسیح شخصیتی جدا و متمایز از خدای پدر، و اینکه روح القدس یک شخصیت و یک روح متمایز بود: و این سه سه شخصیت متمایز و سه خدا را تشکیل می‌دهند.» مورمونیسم، که از پروتستانیسم پدید آمد همچنین تعالی را به عنوان این ایده تعریف می‌کند که مردم می‌توانند در زندگی پس از مرگ مانند خدا شوند.مورمونیسم همچنین وجود مادر
از مرگ مانند خدا شوند.مورمونیسم همچنین وجود مادر آسمانی را تأیید می‌کند. مسیحیت رسمی (کاتولیک، ارتودوکس، پروتستان) آئین مورمونیزم را یک بدعت و فرقۀ غیرمسیحی می‌داند و نسبت به آن موضعی همچون موضع اسلام در مقابل بهائیت دارد.
دیوار آتش ، سپرواره، یا فایروال نام عمومی برنامه‌هایی است که از دستیابی غیرمجاز به یک سیستم رایانه جلوگیری می‌کنند. در برخی از این نرم‌افزارها، برنامه‌ها بدون اخذ مجوز قادر نخواهند بود از یک رایانه برای سایر رایانه‌ها، داده ارسال کنند. به این گونه نرم‌افزارها، تارباروی دو طرفه گویند، زیرا علاوه بر درگاه ورودی (Incoming)، درگاه‌های خروجی (Outing) هم کنترل می‌شوند. بسته‌های اطلاعاتی که حاوی اطلاعات بدون مجوز هستند، به وسیله تاربارو متوقف می‌شوند. نوع دیگری از فایروال نیز وجود دارد که به آن فایروال معکوس
از فایروال نیز وجود دارد که به آن فایروال معکوس می‌گویند. فایروال معکوس ترافیک خروجی شبکه را فیلتر می‌کند، برخلاف فایروال معمولی که ترافیک ورودی را فیلتر می‌کند. در عمل، فیلتر کردن برای هر دوی این مسیرهای ورودی و خروجی، احتمالاً توسط دستگاه یا نرم‌افزار یکسانی انجام می‌شود. فایروال‌ها صرفاً پورت‌های ضروری برای کاربران یا سایر برنامه‌های موجود در خارج از شبکه را در دسترس و قابل استفاده می‌کنند. برای افزایش ایمنی، سایر پورت‌ها غیرفعال می‌گردد تا امکان استفاده از آنان توسط هکرها وجود نداشته باشد. در برخی