payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با ضربه‌های مغزی مرتبط است، اما معلوم نیست که در دارکوب‌ها آسیب‌زا باشد. رده‌بندی. خانواده دارکوبان شامل حدود ۲۴۰ گونه در ۳۵ سرده است. برخی از آن‌ها در خطر انقراض قرار دارند، و یک گونه به نام دارکوب برمودا منقرض شده است. ارتباط با انسان. در حالی که برخی دارکوب‌ها به درختان باغی و ساختمان‌ها آسیب می‌زنند، نقش آن‌ها در کنترل آفات درختان بسیار مهم است. بسیاری از پرندگان و پستانداران دیگر نیز از سوراخ‌های باقی‌ماندهٔ آشیانه‌های دارکوب‌ها استفاده می‌کنند. الهام‌گیری از ویژگی‌های آناتومیکی دارکوب باعث طراحی‌های
از ویژگی‌های آناتومیکی دارکوب باعث طراحی‌های مهندسی مانند جعبه سیاه هواپیما و کلاه‌های ایمنی شده است. وضعیت حفاظت. گرچه بیشتر گونه‌های دارکوب وضعیت پایداری دارند، برخی مانند دارکوب عاج‌منقار (احتمالاً منقرض‌شده) و دارکوب اوکیناوا (در خطر شدید) به شدت تحت تهدید هستند. گونه‌ها. از انواع دارکوب:
دارکوب هیلا (نام علمی: Melanerpes uropygialis) یکی از بیش از ۱۲ گونه مختلف دارکوبهاست که در غرب آمریکا پیدا می‌شوند. بر خلاف انواع دیگر دارکوبها این پرنده در مناطق خیلی خشک زندگی می‌کند و لانه خود را به جای آنکه در تنه درختان بسازد آن را در بدنه کاکتوسها درست می‌کند تعداد زیادی از پرندگان دیگر مثل جغد از لانه‌هایی که دارکوب هیلا از خود به جا گذاشته‌است استفاده می‌کنند. نام آن به رود هیلا در آریزونا اشاره دارد که برخلاف املای آن یعنی ‌Gila، هیلا تلفظ می‌شود.
دارکوب بلوطی (نام علمی: "Celeus elegans") گونه‌ای از دارکوب‌هاست. این دارکوب کوچک به دلیل روش خاصی که برای انبار کردن غذا دارد معروف است او هر چیز چوبی از قبیل درخت، ساختمان‌ها یا تیرها را سوراخ می‌کند و بعد هر سوراخ را با بلوط پر می‌کند. دارکوب‌های بلوطی در گروه‌های اجتماعی کوچک تا ۱۶ پرنده زندگی می‌کنند و هر گروه از نواحی پیرامون محل انبار غذایش در مقابل گروه‌های دیگر دفاع می‌کند. منابع. از دانشنامهٔ رشد
جُغد (بوف، بوم، مرغ حق، چغد) نام پرنده‌ای شکاری است از راسته جغدسانان، که دارای قدرت شنوایی و بینایی بسیار بالایی است. جغدها در همه قاره‌ها به استثنای جنوبگان دیده شده‌اند. جغد پرنده‌ای سودمند است زیرا خوراکش انواع موش می‌باشد و در شکاف‌های تنهٔ درختان و آشیانه‌های متروک زاغان لانه می‌گذارد. جغدها معمولاً شب‌کوشا و پگاه‌رو هستند یعنی هنگام پگاه و شفق از لانه بیرون آمده و شکار می‌کنند. کوچک‌ترین جغد، جغد جنی است که طول آن فقط ۱۳٫۵ سانتیمتر یعنی به بزرگی یک گنجشک است. تخم جغد همیشه به فاصلهٔ چند روز می‌شکند و
است. تخم جغد همیشه به فاصلهٔ چند روز می‌شکند و نوزاد چشم به جهان می‌گشاید. نقش و رنگ پرهای جغدها حالت استتاری دارند تا به هنگام استراحت روزانه‌شان از مزاحمت‌ها بکاهند. جغدی به نام اشوزوشت در اسطوره‌های ایرانی نقش زیادی در یاری نیروی خوبی دارد. جغدها شامل بیش از ۲۰۰ گونهٔ عمدتاً منفرد و شبگرد هستند که دارای حالتی ایستاده‌اند. جغدها بیشتر، پستانداران کوچک و حشرات و دیگر پرندگان را شکار می‌کنند و شمار کمی از گونه‌ها در شکار ماهی تخصص دارند. جغدها به دو خانواده تقسیم می‌شوند: خانوادهٔ جغدهای راستین (یا معمولی)
تقسیم می‌شوند: خانوادهٔ جغدهای راستین (یا معمولی) و خانوادهٔ جغد انبار. نام. واژهٔ جغد از زبان سغدی وارد فارسی شده است و اصل سغدی آن چَغوت است. در زبان پارسی میانه به جغد شوگز Šugz می‌گفتند. در متون فارسی واژه‌های مترادف دیگری که برای جغد به‌کار رفته عبارت است از: بوف، بوک، بویک، بوم، بهمن‌مرغ، کوف، یوف، گول، چغد، چغو، کُنگُر، کوچ، کوج، پسک، پش، کوکن، کگران، کوال، نهام، نهار، بیقوچ، بیقوش، بایقوش، قوش، سار. به گونه‌های بزرگ‌جثه از جغد در قدیم خرکوف می‌گفتند. در برخی از شهرستان‌های استان اصفهان به جغد کوچک
در برخی از شهرستان‌های استان اصفهان به جغد کوچک کوکومَعو نیز می‌گویند و در زبان لری جنوبی شووک گفته می‌شود. رابط شماری جغد، بَهله است و برای نمونه گفته می‌شود «به دام افتادن یک بهله جغد» یا «آزادسازی سه بهله جغد». (بهله در اصل به معنی دستکشی است که بازدارها به دست می‌کنند.) ویژگی‌ها. جغد پرنده‌ای است با چهره‌ای پهن و نوک خمیده و چشم‌هایی درشت و پاهای بزرگ، در دو سوی سرش دو دسته‌پر شبیه گوش گربه قرار دارد که گوش‌پر نامیده می‌شوند. دارای سر بزرگ و منقار قوی قلاب مانند و نیم پیدا و چنگال‌های تیز و نیرومند
قلاب مانند و نیم پیدا و چنگال‌های تیز و نیرومند است. منقار قلاب‌شکل نیرومندش به همراه چنگال‌های نیرومند او برای نگه داشتن شکار به کار می‌رود. رنگش معمولاً کرم قهوه‌ای است. در نوکش یک شکاف هست. او هوای تاریک را دوست دارد. شب‌ها پرواز می‌کند. جغد نوکی کوچک و ظریف دارد. دور دهانش پرهای زبری هست که شبیه مو می‌باشد ولی مو نیست. پاهایش کوچک است. پر و بال او صاف است و خیلی آرام پرواز می‌کند. لبه بیرونی شاه‌پرهای بال حالت دندانه‌دار است و در هنگام حمله به شکار صدای پرها کم باشد. پرواز آنها بی‌صداست، بعضی از آنها
پرها کم باشد. پرواز آنها بی‌صداست، بعضی از آنها گوش‌پرهای مشخصی دارند. پاهای پوشیده از پر دارند. تک‌زی‌اند و بیشترشان روی درخت زندگی می‌کنند. نر و ماده آنها همشکل است اما ماده‌ها بزرگ‌ترند. جغدها همیشه شکار خود را درسته می‌بلعند و پس از آن‌که بخش‌های گواردنی آن را گواردند بازماندهٔ آن را به شکل تفاله از راه دهان بیرون می‌اندازند. بینایی و شنوایی. جغد چشم‌های بزرگ و رو به جلو دارد که بهره‌گرفت از هر دو چشم را در یک زمان برای او میسر می‌سازد و دید دوچشمی را فراهم می‌کند. دید دوچشمی برای برآورد فاصله‌ها به
فراهم می‌کند. دید دوچشمی برای برآورد فاصله‌ها به هنگام حمله سودمند است. چشم‌های جغد بسیار حساس است و به خاطر بزرگی چشم‌ها حتی در نور خیلی کم می‌تواند ببیند و به همین دلیل، خوب شکار می‌کند. چشم‌های جغد اما به چشمخانه چسبیده و ثابت است و از این‌رو جغدها برای دنبال کردن حرکت طعمه، ناچار است سر خود را به پهلو یا پشت بچرخاند. جغد گردن دراز و انعطاف‌پذیری دارد که در زیر پرهایش پنهان شده و این گردن چرخاندن کامل سر را برای او آسان می‌سازد. نیروی شنوایی جغدها قوی است و شکل پهن و قرص مانند چهرهٔ آن‌ها به رهیافت صدا
و شکل پهن و قرص مانند چهرهٔ آن‌ها به رهیافت صدا به سوی گوش‌های بزرگشان یاری می‌رساند. نوک رو به پایین آن‌ها نیز برای این است که برای دریافت صدا کمترین مانع را ایجاد کند. در بیشتر گونه‌های شب‌بیدار جغد، یکی از گوش‌ها کمی بالاتر از گوش دیگر قرار گرفته تا صداها را در حالت حرکات عمودی طعمه نیز دریافت و دنبال کند. جغدها با این قدرت شنوایی خود می‌توانند جهت حرکت طعمه را با دقت بالایی تشخیص دهند. برخی از جغدها دارای چنان قدرت شنوایی هستند که می‌توانند یک طعمه را در تاریکی مطلق تشخیص دهند. آناتومی. جغدها می‌توانند
تاریکی مطلق تشخیص دهند. آناتومی. جغدها می‌توانند سر و گردن خود را تا ۲۷۰ درجه بچرخانند. آن‌ها ۱۴ مهره گردن در مقایسه با هفت مهره در انسان دارند که باعث انعطاف‌پذیری بیشتر گردن آن‌ها می‌شود. ساختار مهره‌ها این اجازه را به جغدها می‌دهد که هنگام چرخش سر، جریان خون به‌سوی مغز، مختل نشود. اندازه. جغد جنی با وزن ۳۱ گرم و طول ۱۳٫۵ سانتی‌متر، کوچک‌ترین جغد است و جغدک ریش‌بلند و جغد کوتوله تامائولیپاس نیز با اندازه‌ها و وزنی مشابه از کوچک‌ترین جغدها هستند. بزرگ‌ترین جغدها دو بوف با اندازه مشابه با نام‌های شاه‌بوف
جغدها دو بوف با اندازه مشابه با نام‌های شاه‌بوف اوراسیایی و بوف ماهی‌خوار بلکیستون هستند. بزرگ‌ترین جغدهای ماده از این دو گونه ۷۱ سانتی‌متر طول، ۱۹۰ سانتی‌متر فاصلهٔ نوک بال‌ها و ۴٫۲ کیلوگرم وزن دارند. دودیسی جنسی. دودیسی جنسی یک تفاوت فیزیکی بین نر و مادهٔ یک گونه است. جغدهای ماده معمولاً بزرگتر از جغدهای نر هستند. درجهٔ دودیسی در اندازه در جمعیت‌ها و گونه‌های مختلف متفاوت است و از طریق صفات مختلفی مانند طول بال‌ها و تودهٔ بدن، اندازه‌گیری می‌شود. آرایه‌شناسی. حدود ۲۲۰ تا ۲۲۵ گونه موجود از جغدها شناخته
حدود ۲۲۰ تا ۲۲۵ گونه موجود از جغدها شناخته شده است که به دو خانواده تقسیم می‌شوند: برخی از خانواده‌های کاملاً منقرض شده نیز بر اساس بقایای فسیلی شناسایی شده‌اند که بسیار متفاوت از جغدهای کنونی هستند. جغد در فرهنگ عامه. جغد در ایران باستان یکی از نمادهای ایزدیان بود که با نام اشوزوشت و مرغ بهمن از آن یاد شده است. کم‌کم، جغدها در فرهنگ عامهٔ ایران نمادی شوم و نحس پیدا کردند، که بنا و ادبیات فارسی نماد شومی ریشه در تاریخ ایران دارد در کتاب تاریخ بلعمی (۳۴۲ ه‍.ش/۹۶۳ م) جغد خبررسان مرگ پشنگ پسر کیومرث بوده است
م) جغد خبررسان مرگ پشنگ پسر کیومرث بوده است که این جغد را نماد شومی کرده است. در این کتاب چنین آمده: البته لازم است ذکر شود که بگوییم در متن‌های کهن باستانی جغد را «هو مورو» نیز می‌خواندند یعنی پرنده دانا. در کتاب‌های قصه نیز این پرنده عینک به چشم دارد و به دیگر جانوران پند و اندرز می‌دهد. در کتاب اوستا از جغد با نام "اشوزشت " یاد شده یعنی: فراری‌دهنده دیوها و پلیدی‌ها. گونه‌های جغد در ایران. در ایران ۱۴ گونه جغد وجود دارد که می‌توان گفت گونه‌های مختلف در سرتاسر این کشور پراکندگی دارند:
خُتو یا ناروال پستانداری آبزی است از راستهٔ آب‌بازسانان خانواده تک‌دندانان (Monodontidae)؛ عضو دیگر این خانواده نهنگ سفید است. فرهنگستان زبان فارسی در توصیف این جانور «شبه‌نهنگ تک‌شاخ» را پیشنهاد کرده که یک ترجمه تحت‌اللفظی توصیفی از بخشی از نام علمی آن (یعنی Monodon monoceros) است و نه نامی رواج‌پذیر برای یک گونه از جانداران. این پستاندار دریایی متعلق به گروه نهنگ‌های دندان‌دار است و در آب‌های سرد قطبی زندگی می‌کند. ختوی سر کوچک و پیشانی مدور دارد که فاقد پوزه و بالهٔ پشتی است و بااینکه فاقد دندان است از
پوزه و بالهٔ پشتی است و بااینکه فاقد دندان است از نهنگ‌های دندان‌دار به‌شمار می‌آید. عجیب‌ترین مشخصهٔ شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ، عاج (دندان) پیچ خوردهٔ نیزه مانند بلند آنهاست که فقط در جنس نر مشاهده می‌گردد. به دلیل وجود باور کهن به تکشاخ درمیان اروپاییان و تشابه عاج خُتو به شاخ این موجود افسانه‌ای، شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ در معرض صید بی‌رویه قرار داشتند. کمیاب بودن این جانور و دوری محل زندگی آن‌ها بر باورهای مربوط به تک‌شاخ بودنشان تأثیر زیادی گذاشته است. نهنگ‌های تک شاخ یکی از کمیاب‌ترین جانوران جهان است. نام و
تک شاخ یکی از کمیاب‌ترین جانوران جهان است. نام و رده‌بندی. ختو، ماهی زال، قوقی و کرگدن دریایی نام‌های این جاندار در فارسی هستند. این جاندار توسط لینه، در کتاب خود با نام «سیستما ناتوره» رده‌بندی و شناسایی شد. نام «ناروال» تشکیل شده از دو بخش «نار»، به معنای جسد در زبان نروژی کهن، و «وال» به معنای صفحه شاخی در زبان نروژی است. نام دوجمله‌ای این جانور ("Monodon monoceros") نیز از زبان یونانی گرفته شده است و به معنای «تک‌ندانِ تک‌شاخ» می‌باشد. ویژگی‌ها. طول بدن و سر، بی در نظر گرفتن عاج، میان ۳۶۰ تا ۶۲۰
بدن و سر، بی در نظر گرفتن عاج، میان ۳۶۰ تا ۶۲۰ سانتی‌متر است. وزن میانگین در نرها ۱٬۶۰۰ کیلوگرم و در ماده‌ها ۹۰۰ کیلوگرم است. نزدیک به یک سوم وزن بدن چربی است. رنگ بدن با بالا رفتن سن کم‌رنگ می‌شود. رنگ بخش‌هایی بالایی بدن بالغ‌ها قهوه‌ای یا خاکستری تیره است و بخش زیرین بدن سفید. خال‌های متعددی نیز بر روی پوست وجود دارند. سر به نسبت کوچک و پوزه ضخیم است. شبه‌نهنگ تک‌شاخ باله پشتی ندارد. تنها دو دندان در دهان این جانور وجود دارند که هر دو در فک بالا هستنند. در ماده‌ها، دندان‌ها معمولاً کارایی ندارند و درون
در ماده‌ها، دندان‌ها معمولاً کارایی ندارند و درون استخوان می‌مانند. در نرها دندان سمت راست در استخوان می‌ماند اما دندان چپ به جلو می‌آید و با الگویی پادساعت‌گرد همچون عاجی بلند و دراز به دور خود می‌گردد. عاج میان یک سوم تا نیمی از طول بدن را دارد و وزن آن گاه به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد. در بعضی موارد نادر، دندان سمت راست نیز همانند چپی دراز می‌شود ولی در هر دو صورت عاج‌ها پادساعت‌گرد به دور خود می‌گردند. گستره. ختو در مناطق گسترده‌ای از قطب شمال یافت می‌شود، به ویژه در شمال شرقی کانادا، گرینلند، دریای بارنتز در
در شمال شرقی کانادا، گرینلند، دریای بارنتز در °۸۵–۶۵ شمالی. این جانوران به ندرت در آب‌های روسیه، سیبری، بخش غربی کانادا در قطب شمال نیز دیده شده‌اند. احتمال دارد جمعیت آن‌ها بیش از ۵۰٬۰۰۰ عدد باشد که ۳۵٬۰۰۰ تای آن در خلیج بافین وجود داشته باشند.
خِنشِله نام استان چهلم کشور الجزایر است. منابع. ویکی‌پدیاهای عربی و انگلیسی.
تیبازه نام استان چهل و دوم کشور الجزایر است. مرکز استان تی‌پازه، شهر تاریخی تی‌پازه است.
استان نَعامه نام یکی از استان‌های کشور الجزایر است. جغرافیا. بر پایه شماره‌گذاری استان‌ها در الجزایر نعامه استان ۴۵اُم بشمار می‌آید. استان نعامه در شمال غربی الجزایر و در مرز مراکش قرار دارد. مرکز آن شهر نعامه، مساحت آن پیرامون ۳۳٬۸۵۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۰۴ هزار نفر است (آمار ۲۰۰۶). تقسیمات کشوری. این استان دارای سه شهرستان است: منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "ولایة النعامة"، ویکی‌پدیای عربی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶).
غَردایه نام استان چهل و هفتم کشور الجزایر است. جغزافیا. مرکز این استان، شهر غردایه است. مردم آن بیشتر از قبیله‌های عرب بنو سلیم، مزابی‌ها و آمازیغ‌ها هستند. منابع. ویکی‌پدیاهای انگلیسی و عربی.
گِدایی درخواست پول و یا خوراکی(و یا هر چیز دیگر) از دیگران بنابر لطف است، به کسی که گدایی میکند گدا ، دریوز، و به آن کار دریوزه و گدایی میگویند گداها در شهرها بیشتر میان رهگذرهای پر رفت و امد پارکهای شهری،ترمینالها ، بازارها،نزدیک بانکها و چهارراه ها به شیوه گوناگون به فعالیت میپردازند. در برخی کشورها نیز گداها برای گدایی به در خانه ها میروند واژه دریوزه و دریوش درپارسی از آن گرفته شده گداها علاوه بر پول، ممکن است غذا، نوشیدنی، سیگار یا سایر اقلام کوچک را نیز درخواست کنند. گدایی اینترنتی روش مدرنی است که از
درخواست کنند. گدایی اینترنتی روش مدرنی است که از مردم می‌خواهند از طریق اینترنت به دیگران پول بدهند و نه حضوری. گدایی اینترنتی ممکن است شامل درخواست‌هایی توسط افرادی نیازمند برای کمک برای رفع نیازهای اولیه مانند مراقبت‌های پزشکی و سرپناه باشد و یا همچنین درخواست‌هایی توسط افراد غیر نیازمند از مردم برای پرداخت هزینه‌های تعطیلات، سفرهای مدرسه و سایر چیزهایی باشد که گدا می‌خواهد اما نمی‌تواند به راحتی از عهده آن برآید. تفاوت گداها با راهبان صدقه‌گیر در این است که برخی از این راهبان درخواست پول نمی‌کنند و
است که برخی از این راهبان درخواست پول نمی‌کنند و امرار معاش آنها با ارائه انواع خدمات دینی، تربیت اخلاقی و حفظ فرهنگ جامعه متقابل است. واژه. گدا بمعنی خواهنده و گدیه بمعنی خواهش و خواهندگی از ریشه گد بمعنی خواهش است در پارسی به گدایی دریوزه و به گدا دریوز نیز گفته میشود. واژه در-یوز از در+یوز =درتوز به معنی کسیست که از این در بدان در روان است در گفتار عامیانهٔ ایرانیان به گدای سمج و ضعیف‌نما اصطلاحاً « گداهای سامره» گفته می‌شود. این به این خاطر است که گداهای شهر سامرهٔ عراق در میان ایرانیان مسافر در قدیم
شهر سامرهٔ عراق در میان ایرانیان مسافر در قدیم بخاطر سماجت و مزاحمت‌آفرینی زبانزد شده بودند. در ادبیات. در ادبیات پارسی گدایی را بد دانسته اند و آنرا نکوهش کرده اند سعدی: گر گدا پیشرو لشکر اسلام بود کافر از بیم توقع برود تا در چین حاتم طایی که بیابان‌نشین بود اگر شهری بودی از جوش گدایان بیچاره شدی و جامه بر او پاره کردندی. خواهنده ای مغربی در صف بزازان حلب می گفت ای خداوندان نعمت اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت رسم سؤال از جهان برخاستی گر گدا پیشرو لشکر اسلام بود کافر از بیم توقع برود تا در چین در
لشکر اسلام بود کافر از بیم توقع برود تا در چین در ادبیات غربی معروفترین اثر ادبی شاهزاده و گدا اثر مارک توین است.نگارخانه
مرتضی نی‌داوود (۱۲۷۹ – ۲ مرداد ۱۳۶۹ ه‍.ش) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ تار اهل ایران بود. او در خانواده‌ای یهودی و دوستدار موسیقی پرورش یافت. تصنیف «مرغ سحر» از جمله آثار سرشناس او است. زندگی. مرتضی نی‌داوود در سال ۱۲۷۹ در خانواده‌ای یهودی در تهران متولد شد. در برخی منابع محل تولد او اصفهان ذکر شده‌است. در کودکی استعداد موسیقی وی آشکار شد و پدرش «بالا خان» که خود اهل موسیقی بوده و با تار و تنبک آشنایی داشت، او را نزد «رمضان ذوالفقاری» (از شاگردان آقا حسینقلی) برد. مرتضی خان به مدت هفت ماه تحت تعلیم رمضان
برد. مرتضی خان به مدت هفت ماه تحت تعلیم رمضان ذوالفقاری قرار گرفت و سپس نزد آقا حسینقلی رفت و به مدت دو سال و نیم نیز از آموزش‌های این استاد بهره جست. وی بعد از آقا حسینقلی، نزد شاگرد برجسته او درویش خان، ردیف موسیقی و نواختن تار را آموخت و پس از سه سال موفق به دریافت نشان «تبرزین طلایی» که به شاگردان ممتاز داده می‌شد، شد. از شاگردان مشهور مرتضی نی‌داوود، فرهنگ شریف است. فعالیت‌ها. نی‌داوود در اوایل ۱۳۰۴ اقدام به تأسیس کلاسی برای تدریس تار و ردیف موسیقی ایرانی نمود و اسم آن را به احترام استادش، درویش
ایرانی نمود و اسم آن را به احترام استادش، درویش نام‌گذاری کرد که پس از مرگ نابهنگام استاد درویش خان ادامه آموزش شاگردان استادش را نیز در آنجا برعهده گرفت. آشنایی او با قمرالملوک وزیری در یک محفل خصوصی منجر به کشف یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای آواز ایرانی می‌شود که در ادامه به همکاری آن دو انجامیده و قمر با آموختن از او بسیاری از ترانه‌های مشهور خود را اجرا کرد. بیشتر تصنیف‌ها و آوازهای قمر از سال ۱۳۰۶ به بعد با تار مرتضی خان نی‌داوود همراه بوده‌است. نی‌داوود پس از تأسیس رادیو مانند هنرمندان دیگری چون رضا
پس از تأسیس رادیو مانند هنرمندان دیگری چون رضا محجوبی، علی اکبر شهنازی، حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و موسی معروفی، به همکاری با رادیو پرداخت. او برای خوانندگان معروفی چون قمرالملوک وزیری، ملوک ضرابی، روح‌انگیز، ادیب خوانساری، جواد بدیع زاده و غلامحسین بنان تصنیف ساخته یا با آوازشان تار نواخته‌است. وی در سال ۱۳۴۸ اقدام به اجرا و ضبطِ حدود ۳۰۰ گوشه از ردیف موسیقی ایرانی نمود که توسط «انتشارات ماهور» چاپ و نشر یافته‌است. پیش‌درآمد اصفهان اثر مرتضی نی‌داوود، با تنظیم مرتضی حنانه موسیقی عنوان‌بندی مجموعه تلویزیونی
مرتضی حنانه موسیقی عنوان‌بندی مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» ساخته علی حاتمی است. همچنین این قطعه با تنظیم فریدون شهبازیان روی شعری سروده فریدون مشیری و با صدای علیرضا افتخاری اجرای با کلام نیز داشته‌است. مرتضی نی‌داوود، سال‌ها در خیابان منوچهری تهران مغازه لوازم خانگی داشت، ولی بعد از حدود ۳۰ سال در سال ۱۳۵۵ تقریباً دو سال قبل از انقلاب اسلامی ایران و در سن ۷۶ سالگی به همراه فرزندانش به آمریکا مهاجرت کرد و در شهر سان فرانسیسکو ساکن شد و تا آخر عمرش در آن شهر زندگی کرد. درگذشت. وی در ۲ مرداد سال ۱۳۶۹ به علت
زندگی کرد. درگذشت. وی در ۲ مرداد سال ۱۳۶۹ به علت کهولت سن در سن نود سالگی در آمریکا درگذشت.
جمشید آموزگار (۴ تیر ۱۳۰۲ – ۶ مهرماه ۱۳۹۵) مهندس، اقتصاددان و دولتمرد اهل ایران بود. او از مرداد ۱۳۵۶ تا شهریور ۱۳۵۷ نخست‌وزیر ایران بود. پیش‌تر نیز، وزیر کار، کشاورزی، کشور، بهداری، کارشناس بانک جهانی (رئیس مجمع سالانهٔ این بانک در سال ۱۳۴۶) و صندوق بین‌المللی پول و رئیس دوره‌ای اوپک بود. آموزگار تنها نخست‌وزیر ایران بود که در آمریکا تحصیل کرده بود. تدوین و تصویب نخستین قانون کار کشور، لوایح قوانین امور استخدامی، تلاش در جهت تثبیت قیمت نفت ایران و تزریق درآمدهای حاصل از فروش نفت به ارکان و زیرساخت‌های
درآمدهای حاصل از فروش نفت به ارکان و زیرساخت‌های اقتصادی کشور، به خصوص اقتصاد کشاورزی ایران از جمله اقدامات در دورهٔ نخست‌وزیری او در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ بود. جمشید آموزگار در ۶ مهر ۱۳۹۵ در سن ۹۳ سالگی در بتزدا، مریلند درگذشت. اوایل زندگی و تحصیلات. جمشید آموزگار متولد ۴ تیر ۱۳۰۲ در تهران، ایران است. پدرش حبیب‌الله آموزگار از قضات وزارت عدلیهٔ رضاشاه و عضو مجلس مؤسسان و دوره‌های دوم و سوم مجلس سنای ایران بود و در کابینهٔ حسین علاء وزارت فرهنگ را بر عهده داشت. مادر آموزگار از اولین زنان تعلیم‌یافتهٔ
داشت. مادر آموزگار از اولین زنان تعلیم‌یافتهٔ علم جدید بود. وی دوران ابتدایی و متوسطه را در تهران گذراند و تحصیلات دانشگاهی‌اش با جنگ جهانی دوم مقارن شد. او تحصیل در رشته‌های حقوق و اقتصاد دانشگاه تهران را رها کرد و به آمریکا رفت. در دانشگاه کرنل کارشناسی و پی‌اچ‌دی مهندسی راه و ساختمان را به ترتیب در سال‌های ۱۳۲۴ و ۱۳۳۰ دریافت کرد. او همچنین فوق لیسانس مهندسی هیدرولیک را در ۱۳۲۶ از دانشگاه واشینگتن دریافت کرد. در سال ۱۳۲۸ فعالیت‌های اجرایی خود را با سمت کارشناسی در سازمان ملل متحد آغاز کرد. در سال ۱۳۳۰ به
در سازمان ملل متحد آغاز کرد. در سال ۱۳۳۰ به ایران بازگشت و دو سال بعد به استخدام وزارت بهداشت درآمد و معاون آن وزارتخانه در امور مهندسی بهداشت شد. در کابینه اقبال به وزارت کار و سپس به وزارت کشاورزی منصوب گردید و در دولت حسنعلی منصور نیز سمت وزارت بهداری را بر عهده داشت. به این ترتیب توان گفت یکی از پرسابقه‌ترین وزرای هویدا بود که بیش از هر وزیر دیگری وزارت‌خانه‌های متعدد را سرپرستی نموده است. وزارت. در سال ۱۳۳۷ منوچهر اقبال او را به وزارت کار برگزید که البته دورهٔ کوتاهی را شامل می‌شد. در دورهٔ وی نخستین
دورهٔ کوتاهی را شامل می‌شد. در دورهٔ وی نخستین قانون کار ایران از تصویب مجلسین گذشت. اقبال در آبان ۱۳۳۸ در پی ترمیم کابینهٔ خود بار دیگر آموزگار را به وزارت کشاورزی منصوب کرد. در این دوران به تهیهٔ اولین قانون اصلاحات کشاورزی مأمور شد. جمشید آموزگار در سال ۱۳۴۲ توسط حسنعلی منصور (نخست‌وزیر وقت)، به وزارت بهداری منصوب شد. دولت منصور، دولتی با چهره‌های جوان متمایل به آمریکا بود که با ترور او برچیده شد و آموزگار در دولت جدید به ریاست امیرعباس هویدا در سال ۱۳۴۳ به وزارت بهداری منصوب شد. در دولت بعدی نیز هویدا
به وزارت بهداری منصوب شد. در دولت بعدی نیز هویدا از وی برای وزارت دارایی استفاده کرد. در سال ۱۳۴۶ آموزگار در مقام یک کارشناس اقتصادی از ایران به مجمع سالانهٔ بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول راه یافت و در همان‌جا به ریاست مجمع سالانهٔ بانک مذکور انتخاب شد. آموزگار تا سال ۱۳۵۴ در این وزارت فعال بود. در این دوران، امور مربوط به قیمت‌گذاری نفت و اوپک برعهدهٔ وی نهاده شد و به‌طور مستقیم با محمدرضا شاه پهلوی در ارتباط بود. در سال ۱۳۵۲، به همراه دیگر وزرای نفتی جهان در کنفرانس اوپک در وین توسط کارلوس شغال
نفتی جهان در کنفرانس اوپک در وین توسط کارلوس شغال مارکسیست گروگان گرفته شد و سرانجام با وساطت جامعهٔ جهانی پس از دو روز آزاد شد. او پس از آزادی «جان خود را در راه اعلیحضرت همایونی بی‌ارزش» خواند. آموزگار در این مقام نقش زیادی در افزایش شدید قیمت جهانی نفت داشت. جمشید آموزگار در سال ۱۳۵۲، به عضویت در هیئت امنای دانشگاه تهران منصوب شد. وی در دی ماه همان سال ریاست اجلاس اوپک در تهران را عهده‌دار شد و هویدا در کابینهٔ جدید خود وزارت کشور را به او داد. نخست‌وزیری. پس از ایجاد حزب رستاخیز توسط محمدرضا پهلوی،
پس از ایجاد حزب رستاخیز توسط محمدرضا پهلوی، آموزگار به این حزب پیوست. در ۴ بهمن ۱۳۵۴ خورشیدی، وی مسئول هماهنگی خدمات شهری در حزب شد و سرانجام در ۶ آبان ۱۳۵۵، به جای هویدا به‌عنوان دبیرکل «حزب رستاخیز ایران» و مشاور نخست‌وزیر به کنگرهٔ حزب معرفی شد. محمدرضا پهلوی در ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ خورشیدی، آموزگار را به نخست‌وزیری گمارد. به اعتقاد برخی، شاه با انتخاب آموزگار در صدد برآمده بود تا خود، با مشارکت بخشیدن به مخالفانش، فرصت بحران‌زایی در ایران را از منتقدانش بگیرد. اما عملاً در دوران نخست‌وزیری جمشید آموزگار،
اما عملاً در دوران نخست‌وزیری جمشید آموزگار، مخالفت‌ها بالا گرفت. برنامهٔ دولت او فضای باز سیاسی، صرفه‌جویی و مهار بحران‌های اقتصادی اعلام شد. رویدادهایی که در دوران نخست‌وزیری جمشید آموزگار روی داد و به سرنگونی حکومت پهلوی سرعت بیشتری بخشید عبارت‌اند از: این رخدادها سرانجام منجر به استعفای آموزگار از نخست‌وزیری در ۴ شهریور ۱۳۵۷ و استعفا از دبیرکلی حزب رستاخیز در مهر ۱۳۵۷ شد. او در هنگام اوج گرفتن انقلاب ۱۳۵۷، به خاطر بیماری همسر آلمانی خود، ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد و از کشته شدن رهایی یافت. وی پس
آمریکا ترک کرد و از کشته شدن رهایی یافت. وی پس از خروج از ایران، تا پایان عمر در آمریکا اقامت گزید. زندگی شخصی. جمشید آموزگار سه برادر با نام‌های جهانگیر، کورس و هوشنگ داشت. جهانگیر به وزارت دارایی و کورس به وزارت مسکن و آبادانی رسیدند. وی در اواخر دورهٔ تحصیل خود در آمریکا با یک زن یهودی آلمانی‌تبار به نام «اولریکه» ازدواج کرد. پس از انقلاب، فعالیت‌های وی بر اقتصاد جهانی و صندوق بین‌المللی پول متمرکز بود. او ابتدا به فلوریدا رفت و نزد پدرزن خود اقامت داشت و سپس به همراه برادرش جهانگیر آموزگار یک شرکت
و سپس به همراه برادرش جهانگیر آموزگار یک شرکت ساختمانی بنیاد نهاد. او و همسرش در سال ۲۰۰۶ یک بورس تحصیلی برای دانشجویان کارشناسی که رشته یا ماینر ایران‌شناسی را در دانشگاه مریلند در کالج پارک تحصیل کنند پایه گذاشتند.
بومادران معمولی یا بومادران هزار برگ، گیاهی است از تیرهٔ گل‌ستاره‌ای‌ها از سردهٔ بومادران گیاهی است علفی و یکساله، دارای ساقه و شاخه‌های راست به ارتفاع ۲۵ تا ۶۰ سانتیمتر که در نواحی بحرالروم (مدیترانه) و غالب نقاط ایران می‌روید. این گیاه به رنگ سبز مایل به زرد با دمبرگ دراز و گلهایی مجتمع به صورت خوشهٔ دراز در کنارهٔ برگ‌ها دارد. دانه اش تقریباً کروی و صاف است. سرشاخه‌های گل دار این گیاه بعلت دارا بودن اسانس بوی مخصوص دارند. مشک چوپان در طب عوام به عنوان خلط آور مصرف می‌شود و برای آن اثر ضد تشنج و نیرو
خلط آور مصرف می‌شود و برای آن اثر ضد تشنج و نیرو دهنده و تسکین دهنده تنگی نفس ذکر شده‌است. به آن مشک داش هم گفته شده‌است. تاریخچه. نام لاتین این گیاه برگرفته از نام آشیل، قهرمان افسانه‌ای یونان است. گفته می‌شود در دوران نبردهای تروآ (حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد) از بومادران برای درمان زخم و جلوگیری از خون‌ریزی و عفونت استفاده می‌شد. ضمناً این گیاه در دورة ساکسون‌ها برای دفع چشم بد به کار می‌رفت و نیز در مراسم سحر و جادو هم از آن استفاده می‌شد. نام مرسوم آن یعنی «خون دماغ» کاربرد سنتی بند آورنده خون‌ریزی آن
«خون دماغ» کاربرد سنتی بند آورنده خون‌ریزی آن را بیان می‌کند. ویژگی‌های گیاه‌شناسی. گیاهی است پایا، به ارتفاع ۲۰ تا ۹۰ سانتیمتر و حتی بیشتر که برگ‌هایی بدون دمبرگ، دراز و پوشیده از کرک دارد که دارای بریدگی‌های زیاد و باریکی است. گل‌های سفید رنگ آن به صورت کاپیتول کوچک و مجتمع، گل‌آذین دیهیم در قسمت انتهایی ساقه قرار گرفته‌اند. کاپیتول‌های کوچک و متعدد آن به طول ۴ تا ۸ میلی‌متر و به عرض ۲ تا ۵ میلی‌متر می‌باشد و در هر کاپیتول آن، دو نوع گل، یکی زبانه‌ای و سفید رنگ، واقع در حاشیه گل آذین و دیگری لوله‌ای و
سفید رنگ، واقع در حاشیه گل آذین و دیگری لوله‌ای و واقع در ناحیه وسط، دیده می‌شود. همه قسمت‌های گیاه دارای بوی نافذ و تلخ مزه‌است. بومادران گونه millefolium دارای گل‌های سفید رنگ می‌باشد ولی گونه santolina از نظر اندازه، گیاهی کوچک‌تر و دارای گل‌هایی به رنگ زرد با بویی معطر و نافذ است. خود گیاه بومادران ساقه‌ای به ارتفاع ۱۰–۳۵سانتیمتر دارد. گونه‌های دیگر آن برحسب نوع و محل روییش ارتفاعی به اندازهٔ ۱۰–۸۰ و۱۵–۵۵ و۱۵–۴۰ دارند خرده نگاری. گرد بومادران به رنگ سبز روشن با بوی معطر و مخصوص و طعم تلخ بوده و در زیر
روشن با بوی معطر و مخصوص و طعم تلخ بوده و در زیر میکروسکوپ شامل قسمت‌های زیر است: تارهای غیرترشحی که اختصاصی است، بخشی از فیبرهای ساقه، بخشی از گلبرگ با پارانشیم کنگره‌ای، بخشی از میله پرچم و دانه گرده به شکل کروی و خاردار. Assay. تعیین مقدار اسانس: ۳۰ g اندام هوایی گیاه را با۵۰۰ mL آب داخل بالنی با حجم mL ۱۰۰۰ ریخته و با سرعتmL ۳–۴ در دقیقه، به مدت ۴ ساعت تقطیر کرده و با حلال گزیلن تعیین مقدار می‌شود. میزان خاکستر تام: حداکثر ۱۰٪ میزان خاکستر تام نامحلول در HCl: حداکثر ۲٫۵٪ میزان رطوبت: در اثر خشک کردنg