payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و اصول را از محمدتقی آملی آموخت. در سال ۱۳۳۴ با تشویق محمدتقی آملی، برای تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه قم کوچ کرد. در آنجا مدتی از درس خارج فقه سید حسین طباطبایی بروجردی استفاده کرد و بیش از دوازده سال در درس خارج فقه سیدمحمدمحقّق داماد و حدود هفت سال در درس خارج اصول سید روح‌الله خمینی حضور یافت. وی همچنین حدود پنج سال در درس خارج میرزا هاشم آملی شرکت کرد. از همان ابتدای ورود به قم، رابطه خود را با فیلسوف و مفسر قرآن، سید محمدحسین طباطبایی آغاز کرد که این ارتباط تا پایان عمر وی ادامه یافت. برخی از دروسی که
تا پایان عمر وی ادامه یافت. برخی از دروسی که از او آموخت، عبارت است از: بخش‌های نفس و معاد اسفار، درس خارج اسفار، الهیّات و برهان شفا، تمهیدالقواعد، علم حدیث، تفسیر قرآن کریم، شرح اشعار حافظ، تطبیق فلسفه شرق و غرب و بررسی فلسفه‌های مادی. فعالیت‌ها و تدریس. پس از اتمام تحصیلات، فعالیت‌های وی بر تدریس و نشر معارف الهی متمرکز گردید و در سطوح و دوره‌های مختلف، شرح اشارات، شرح تجرید، شرح منظومه، شواهد الربوبیة، التحصیل، شفا، دوره کامل اسفار، تمهید القواعد، شرح فصوص الحکم، مصباح الأنس، درس خارج فقه، تفسیر موضوعی
الحکم، مصباح الأنس، درس خارج فقه، تفسیر موضوعی قرآن، تفسیر ترتیبی قرآن را تدریس نمود. اکنون نیز درس‌های تفسیر قرآن، خارج فقه و خارج اسفار وی ادامه دارد. وی مؤسسه تحقیقاتی و نشر اسراء را به منظور پژوهش در رشته‌های مختلف علوم اسلامی و پاسخ گویی به شبهات موجود در اسلام در سال ۱۳۷۲ تأسیس کرده است. کمیسیون ملی یونسکو در ایران با ارسال نامه و تندیس جشنواره فارابی از مقام علمی جوادی آملی تقدیر کرد. بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی سینا نیز در جشنواره بین‌المللی حکمت سینوی، نشان حکمت را به پاس یک عمر فعالیت در فلسفه
سینوی، نشان حکمت را به پاس یک عمر فعالیت در فلسفه اسلامی به وی اهدا کرد. سیدحسین نصر، میکلوس ماروت، علی‌اکبر ولایتی و سید هادی خسروشاهی از دیگر برگزیدگان این جایزه بودند. دیدارها. در سال‌های اخیر در ایران، برونو لاتور نظریه‌پرداز و فیلسوف فرانسوی، دانشجویان دانشگاه هارتفورد آمریکا، رئیس دانشگاه مونستر، عمران نزار حسین فیلسوف توباگویی، شیخ الهلالی مفتی کل استرالیا، امیل کنستانتینسکو رئیس‌جمهور سابق رومانی، مونسینیور آندره آتا رئیس سازمان زیارت و گردشگری واتیکان، استادان و اعضای مرکز اسلامی هامبورگ،
واتیکان، استادان و اعضای مرکز اسلامی هامبورگ، عبدالعزیز ساچادینا استاد مطالعات مذهبی دانشگاه ویرجینیا، مارتی آهتیساری رئیس‌جمهور سابق فنلاند، رئیس و استادان دانشگاه ژنو، استادان و دانشجویان دانشگاه دویسبورگ و کریستین مولر معاون سابق وزارت امور خارجه آلمان به دیدار جوادی آملی رفته‌اند. فعالیت‌ها و مواضع سیاسی. جوادی آملی پس از پیروزی انقلاب ایران، در سال ۱۳۵۹ ه‍.خ (برابر ۱۹۸۰ م) به عنوان یکی از سه عضو انتخابی شورای عالی قضایی از سوی قضات کشور برگزیده شد و در آن نهادِ حکومتی تهیه پیش‌نویس لوایح قضایی را بر
آن نهادِ حکومتی تهیه پیش‌نویس لوایح قضایی را بر عهده گرفت. همچنین طی حکمی از سوی روح‌الله خمینی عهده‌دار مسئولیت دادگاه انقلاب شهر آمل شد. در انتخابات مجلس خبرگان رهبری در دور اول و دوم نیز از سوی مردم استان مازندران به نمایندگی آن مجلس برگزیده شد. وی سفرهای برون مرزی متعددی به کشورهای آمریکا، اسپانیا، ایتالیا، فرانسه، انگلستان، آلمان، سوئیس، اتریش، اتحاد جماهیر شوروی سابق و سوریه و لبنان داشته که مهم‌ترین آن‌ها سفر به مسکو در سال ۱۳۶۷ شمسی مطابق ۱۹۸۸ میلادی برای ارائه نامه سید روح‌الله خمینی رهبر ایران به
برای ارائه نامه سید روح‌الله خمینی رهبر ایران به میخائیل گورباچف رهبر شوروی، بود و همچنین سفر او به نیویورک در سال ۱۳۷۹ شمسی مطابق ۲۰۰۰ میلادی برای ارائه پیام سید علی خامنه‌ای رهبر ایران به نشست هزارهٔ ادیان و دیدار وی با کشیش‌ها، راهبان بودایی و مسیحیان در اروپا بود. صریح‌ترین موضع‌گیری سیاسی وی، حمایت از نامزدی علی‌اکبر ناطق نوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶ بود که با شکست کاندیدای مورد حمایت او همراه شد. این اتفاق در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۴ نیز تکرار شد و جوادی آملی در آن سال از نامزدی اکبر هاشمی
شد و جوادی آملی در آن سال از نامزدی اکبر هاشمی رفسنجانی حمایت کرد که با حضور و واکنش معترضانه بعضی طلاب هوادار احمدی‌نژاد در جلسات درسی مسجد وی و شعار حامیان وی در نماز جمعه علیه جوادی آملی همراه شد. به نقل شاگردان نزدیکش، او آن زمان با اشاره به احمدی‌نژاد گفته بود: «وی را چنان بالا خواهند برد که طغیان خواهد کرد». جوادی آملی پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ برای محمود احمدی‌نژاد پیام تبریک ارسال نکرد. موضع او در این باره واکنش برخی طلاب طرفدار احمدی‌نژاد را در پی داشت. او هرچند
طلاب طرفدار احمدی‌نژاد را در پی داشت. او هرچند معمولاً موضع‌گیری‌های چشمگیر سیاسی نداشت، ولی در دوران ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد، ماجرای هاله نور احمدی‌نژاد، نام جوادی آملی را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت. وی در زمینه سلاح‌های هسته‌ای در بهمن ماه ۱۳۹۲، در قالب پیامی تصویری گفت که پیام رسمی دین است که سلاح کشتار جمعی نباید تولید شود، یک، و آن‌ها که تولید کردند باید محو کنند، دو. وی همچنین انتشار تصاویر کاریکاتوری از محمد پیامبر اسلام را در بیانیه‌ای محکوم کرد و از آن به عنوان «جاهلیت مدرن» نام برد. او در ۶
و از آن به عنوان «جاهلیت مدرن» نام برد. او در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ در دیدار با علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، با اشاره به وجود مشکلات در کشور گفت:«بدانیم که اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت به همین جهت حواس‌تان باشد.» او همچنین «بی‌عدالتی‌ها و بی‌عرضگی‌های برخی مسئولان» را قابل تحمل ندانست. جوادی آملی در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ در دیدار محمدرضا عارف و جمعی از نمایندگان منتخب مجلس مطالبی دربارهٔ نقش مردم در جامعه، وظایف مسئولان و جایگاه رهبری مطرح کرد و در توضیح بحثی پیرامون
و جایگاه رهبری مطرح کرد و در توضیح بحثی پیرامون غیرت دینی و جلوگیری از نفوذ بیگانه با بیان اینکه «کسانی که راه نفوذ بیگانگان را در فضای اقتصادی یا سیاسی به‌روی کشور می‌گشایند، از غیرت اقتصادی یا سیاسی برخوردار نیستند»، چنین افرادی را «دیوث» نامید. به دنبال برداشت‌هایی که از این واژه صورت گرفت، دفتر جوادی آملی طی اطلاعیه‌ای به توضیح پیرامون کاربرد واژه «دیوث» و «دیاثت» در فقه شیعه پرداخت. در این اطلاعیه گفته شد که در فقه شیعه برای «دیوث» یعنی مرد بی‌غیرتی که مردان بیگانه را بر همسرش وارد می‌کند، احکام
که مردان بیگانه را بر همسرش وارد می‌کند، احکام مختلفی بیان شده است. در کشور ایران نیز با وجود منابع غنی بسیار، واردات برخی کالاها که در کشور امکان تولید آن وجود دارد، سوء مدیریت و در برخی موارد بی‌غیرتی است که از آن تعبیر به «دیاثت» شده است. استعفاء از امامت جمعه. جوادی آملی در نماز جمعهٔ ۶ آذر ۱۳۸۸ خورشیدی، کناره‌گیری خود از امامت جمعه شهر قم را اعلام کرد و پس از جلال‌الدین طاهری و محیی‌الدین حائری شیرازی سومین امام جمعه مشهور در تاریخ جمهوری اسلامی ایران شد که از مقام خود استعفاء می‌داد. دیدگاه‌ها و
شد که از مقام خود استعفاء می‌داد. دیدگاه‌ها و مواضع. دیدگاه دینی. از دیدگاه عبدالله جوادی آملی، عقل در مقابل دین نیست؛ چراغ دین است و از سوی دیگر، می‌توان از آن به منظور فهم آموزه‌های اعتقادی، اخلاقی، قوانین فقهی و حقوقی دین بهره‌گیری نمود. دیدگاه فرهنگی. تمجید از فردوسی. جوادی آملی در اختتامیه نخستین جایزه ملی داستان‌های حماسی با اشاره به این موضوع که گریه کردن نمی‌تواند مشکل مملکت و جامعه ایران را حل نماید، متذکر شد: انتقاد از بانکداری و ربا در ایران. جوادی آملی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین منتقدان سیستم
آملی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین منتقدان سیستم بانکداری در ایران شناخته می‌شود. و بارها به موضوع ربوی بودن برخی فعالیت‌ها در بانک‌ها تحت عنوان بانکداری اسلامی اعتراض کرده است. سخنرانی همراه با بغض و اشک وی در کلاس درس خارج در مورد ربا بازتاب‌های گسترده‌ای داشت. جوادی آملی در سال ۱۳۹۴ در دیدار با رئیس اتاق اصناف ایران با انتقاد از وضعیت نظام بانکی گفت: در این زمینه مکرر به مسئولان گوشزد شده است اما باید گفت که وقتی کسی وامی را با نرخ سود ۲۰ درصد یا ۲۵ درصد دریافت می‌کند، به‌دنبال این خواهد بود که از آن ۳۰
دریافت می‌کند، به‌دنبال این خواهد بود که از آن ۳۰ درصد سود عاید خود کند. وی پیش از این در سال ۱۳۹۱ در دیدار با رئیس مجلس شورای اسلامی گفت: در حال حاضر ۸۰ درصد مردم با ربا و سودهای کلانی که بانک‌ها دریافت می‌کنند سروکار دارند. وی در انتقادهای دیگر خود در ۱۴ دی ۱۳۹۵ گفت: بانک‌های ربوی خون مردم را می‌مکند. انتقاد از ابراز شادی مرگ ملک عبدالله. جوادی آملی پس از درگذشت ملک عبدالله بن عبدالعزیز، حاکم عربستان، در دیدار سفیر ایران در نقد واکنش برخی از رسانه‌ها نسبت به مرگ وی، بیان کرد:«در جهان اسلام اگر کار دست
به مرگ وی، بیان کرد:«در جهان اسلام اگر کار دست کسانی باشد که از تبار عقل هستند امور حل می‌شود، اما اگر کار به‌دست کسانی باشد که به تعبیر قرآن از قوم لایعلم هستند، مشکل حل نمی‌شود. در سمت ما نیز ابراز شادی در مرگ افراد، چه ضرورتی دارد؛ این رفتار نه واجب است و نه مستحب؛ برای چه باید عواطف یک عده را جریحه دار کرد؟ علی‌الخصوص که حجاج ما برای انجام فریضه حج باید به این کشور سفر کنند.» انتقاد از شرایط کشور و حمایت از معترضان. جوادی آملی در سال ۱۳۹۷ در دیدار با رئیس مجلس گفت:«آن که روسری خود را بر سر چوب می‌کند،
مجلس گفت:«آن که روسری خود را بر سر چوب می‌کند، با قرآن مخالف نیست، بلکه با این شرایط کشور مخالف است. پیغمبر فرمود، کشوری که مشکل مالی داشته باشد، دینش در خطر است، ثروت جامعه باید در دست عموم مردم باشد.» انتقاد از طب اسلامی. در ۱۱ دی ۱۳۹۸ ویدئویی از جوادی آملی منتشر شد که وی به انتقاد از طب اسلامی و مدعیان آن همچون عباس تبریزیان می‌پردازد. جوادی آملی در این مورد گفته است:«کدام طب نبوی؟ با چند تا روایت که ۹۵ درصد آن تأیید نشده است.» انتقاد صریح از روحانیون. اعتمادآنلاین به نقل از محسن غرویان در مورد سخنان
اعتمادآنلاین به نقل از محسن غرویان در مورد سخنان جوادی آملی در یک جلسه خصوصی نوشت:«ایشان خطاب به علما، روحانیون و همچنین مدرسین فرمودند: باید با بحث روز و علوم جدید آشنا باشید و همچنین دربارهٔ مکاتب فکری، سیاسی و عقیدتی روز جهان اطلاعات کافی را به دست بیاورید. همچنین به جمع حاضر فرمودند که باید کانت، هایدگر و دکارت بخوانید تا با زاویه دید اروپای غربی و شرقی و آمریکا آشنا باشید. شما که نه با فرهنگ جهان و نه با زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و ژاپنی آشنایی ندارید، چه فایده‌ای برای امام زمان دارید و چطور
ندارید، چه فایده‌ای برای امام زمان دارید و چطور سربازی هستید که ابزار لازم را برای تبلیغ ندارید.» انتقاد از سوء مدیریت و حمایت از مذاکرات. جوادی آملی ۱۸ آذر ۱۴۰۰ در دیدار با وزیر امور خارجه گفت: مذاکره با جهان، یک فکر جهانی لازم دارد. ما از جهان جدا نیستیم، چه بخواهیم و چه نخواهیم باید با آن‌ها مذاکره کنیم و با آن‌ها دست بدهیم، اما بعد از آن حتماً باید انگشتان خود را بشماریم. کدام خطر بود که مردم سینه سپر نکردند؟ کجا لازم به فداکاری و ایثار بود که این مردم دریغ کرده باشند؟ مردم، این کشور را با خون حفظ
دریغ کرده باشند؟ مردم، این کشور را با خون حفظ کردند؛ لیاقت این مردم نه آن قراردادهای عوامانه است و نه این اختلاس و سوءمدیریت‌ها و حقوق‌های نجومی؛ لذا داخل را هم باید محترم بشماریم و با متفکران داخلی و صاحب‌نظران مشورت کنیم، این سابقه عظیم تاریخی و این فکرها را باید قدر بدانیم و از آنها استفاده کنیم. انتقاد از بی‌عرضگی مسئولان. جوادی آملی در دیدار با معاون رئیس‌جمهور خطاب به مسئولان گفت: کارمندی که رشوه بگیرد وقتی به مقام بالاتری برسد اختلاس می‌کند. معنایی ندارد ادارات دولتی برای راه انداختن کار مردم پول
ندارد ادارات دولتی برای راه انداختن کار مردم پول بگیرند، این کار وظیفه آنهاست. خیلی بدیهی است که در کشور نباید اختلاس و حقوق‌های نجومی باشد، فهم این مسئله نیاز به سواد خاصی ندارد. در کشور بودجه‌های فراوانی هست، اما اختلاس هم فراوان است. برخی از کشورهای اروپایی به اندازه یک استان ما هم نیستند اما با گل فروشی اقتصاد خود را اداره می‌کنند، اما کشور ما با داشتن این همه امکانات از قبیل نفت و معادن، بی عرضگی برخی مدیران جلوی پیشرفت آن را گرفته است. نظر دربارهٔ طرح صیانت. جوادی آملی معتقد است که اگر واقعاً ما
طرح صیانت. جوادی آملی معتقد است که اگر واقعاً ما آدم‌های درستی باشیم ترسی نداریم که فضای مجازی چه چیزی را می‌خواهند منتشر کند. به گزارش ایسنا، آیت‌الله جوادی آملی در توییتی دربارهٔ طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی و ساماندهی پیام رسان‌های اجتماعی بعد از تصویب آن نوشت: اگر واقعاً ما آدم‌های درستی باشیم ترسی نداریم که فضای مجازی چه چیزی را می‌خواهند منتشر کند. موضع دربارهٔ درآمدهای مردم و خام فروشی نفت و گاز و تاریخ ایران. جوادی آملی در ۲۶ آبان ۱۴۰۲ در دیدار وزیر نفت با وی دربارهٔ نفت و گاز گفت: نفت و
دیدار وزیر نفت با وی دربارهٔ نفت و گاز گفت: نفت و گاز سرمایه ملی کشور و باید است و باید برای نسل بعد هم باقی بماند. ایران یک کشور بزرگ بوده و هست، ما ایرانی‌ها بزرگ‌زاده‌ایم، هم تاریخ داریم و هم جغرافیا، ما تاریخ و اصالت داریم، در تاریخ ایران بزرگان و عالمانی بودند که تولید را با علم هماهنگ کردند و ما نیز باید تولید را با علم هماهنگ کرده و از خام فروشی نفت و گاز پرهیز کنیم چراکه اینها سرمایه ملی هستند و سرمایه فروشی خیانت به کشور است، نباید تنها با فروش نفت و گاز کشور را اداره کنیم، باید این‌ها را به خدمت
و گاز کشور را اداره کنیم، باید این‌ها را به خدمت تولید درآوریم. وی با اشاره به نامه امیرالمؤمنین به مالک اشتر بیان داشت: امیرالمؤمنین در نامه خود به مالک اشتر می‌نویسد که ای مالک! شنیدی که گفتند نماز ستون دین است، بدان که این مردم نیز ستون دین هستند، ستون سیاست وحکومت هستند و اگر این ستون آسیب ببیند نگهداری از حکومت سخت خواهد بود. این مردم در جنگ هشت ساله دفاع مقدس به میدان آمدند و در صف مقدم بودند، شهید دادند، جانباز دادند و جلوی دشمن را گرفتند و از کشور خود دفاع کردند و لذا الان مسوولان نیز باید تمام
خود دفاع کردند و لذا الان مسوولان نیز باید تمام تلاش خود را انجام دهند تا مردم آسیبی نبینند. کلمات در زبان عربی دارای بار معنایی خاص هست، مثلاً ما در فارسی به کسی که جیبش خالی است می‌گوییم گدا و این بار علمی ندارد، اما قرآن می‌گوید فقیر؛ و فقیر به معنای این است که ستون فقراتش شکسته است، همچنان‌که مسکین نیز به معنای کسی است که قدرت حرکت ندارد، چنین شخصی قدرت قیام ندارد و لذا ملت اگر بخواهد بایستد باید جیبش پر باشد کیفش پر باشد. ملتی که جیبش خالی است کیفش خالی است ایستاده نیست، این افتاده است. این گدا نیست
است ایستاده نیست، این افتاده است. این گدا نیست این فقیر است فقیر یعنی ستون فقراتش شکسته است. مخالفت با لایحه عفاف و حجاب. آملی در تیر ۱۴۰۳ با قانون عفاف و حجاب مخالفت کرد و گفت: مسائلی مانند حجاب و امثال آن با با بگیر و ببند حل نمی‌شود، با ادب و عدل حل می شود. آثار و تالیفات. تفسیر ترتیبی قرآن. جوادی آملی صاحب تفسیر تسنیم، یکی از بزرگ‌ترین تفاسیر جهان اسلام است. که در ۸۰ جلد منتشر شده است. پیوند به بیرون. مجموعه استفتائات
مَنوچِهر سَلیمی گَلَنگَشی استاد علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی) و نماینده مجلس شورای ملی از حوزهٔ انتخابیهٔ رودبار در دوره ۲۴ مجلس شورای ملی بود. او زاده روستای گلنگش، بخش عمارلو، شهرستان رودبار بود. زندگی. منوچهر سلیمی درسال ۱۳۲۲ در روستای گلنگش در شرق کوهستان درفک (به گویش محلی، دال‌فک) در اطراف شهرستان رودبار گیلان زاده شد. منوچهر سلیمی گلنگشی پس از پایان تحصیلات متوسطه خود در دارالفنون به ایالات متحده سفر کرد و در دانشگاه سنت لوئیس آمریکا مشغول به تحصیل شد. او در سال ۱۹۶۹ در
لوئیس آمریکا مشغول به تحصیل شد. او در سال ۱۹۶۹ در رشته سیاست و حقوق بین الملل، از رسالهٔ دکترای خود با عنوان «توسعهٔ سیاسی در ایران مدرن» دفاع کرد و فارغ التحصیل شد. در زمان تحصیل در آمریکا همواره از دانشجویان ممتاز بود و هنگام تحصیل، به تدریس در همان دانشگاه نیز می‌پرداخت. خدمات. به گفتهٔ نزدیکان وی، پس از فارغ التحصیلی از او دعوت شد که کار تدریس را در دانشگاه محل تحصیلش ادامه دهد، اما او نپذیرفت و گفت: مختصری از اقدامات عمرانی که در دوران سه ساله‌ نمایندگی او انجام پذیرفت به شرح زیر است: انتخابات. پس از
او انجام پذیرفت به شرح زیر است: انتخابات. پس از بازگشت به ایران در مدرسه عالی پارس و دانشگاه ملی به تدریس پرداخت و به معاونت سازمان جوانان نیز انتخاب گردید و به تقاضای مردم شهرستان رودبار، کاندیدای مجلس شورای ملی شد. اما با مخالفت حزب ایران نوین روبرو گردید زیرا به سن قانونی برای انتخاب شدن نرسیده بود. با این حال در انتخابات نفر دوم شد. پس از تأسیس حزب رستاخیز، به عضویت این حزب درآمد و به سمت اجرایی آن انتخاب گردید همچنین به ریاست باشگاه دانشجویان کشور نیز انتخاب شد. در انتخابات بعدی، باز کاندیدای نمایندگی
شد. در انتخابات بعدی، باز کاندیدای نمایندگی مجلس شورای ملی از شهرستان رودبار گردید و با اکثریت قاطع و قریب به اتفاق مردم زادگاه خود، نماینده آنان در مجلس شد. در دوران نمایندگی، صرفنظر از خدمات در سطح ملی، موفق شد شهرستان رودبار را به سرعت به پای شهرستان‌های آباد و پیشرفته کشور برساند. او در ۱۳۵۴ از ۱۹۱۴۳ رای مأخوذه با۱۱۷۴۲ رای در بیست و چهارمین دوره مجلس شورای ملی ایران از رودبار برگزیده شد. او نایب رئیس کمیسیون تعاون و امور روستاهای ایران بود. وی در تاریخ ۱۷ شهریورماه ۱۳۵۴ به عنوان عضو کمیسیون پارلمانی
۱۷ شهریورماه ۱۳۵۴ به عنوان عضو کمیسیون پارلمانی آموزش و پرورش برای اجلاسیه چهارم دوره ۲۴ قانونگذاری برگزیده شد. اعدام. ناصر انقطاع در خاطرات خویش از این دوستی چنین یاد می‌کند: به گفتهٔ نزدیکان وی، او معتقد بود که جرمی انجام نداده است و تنها به خاطر انتشار چند برگه یادداشت اعتراضی به انقلاب وقت،‌ اعدامش نمی‌کنند. اما سرانجام در ۳۰ آذر ۱۳۶۰ در ۳۹ سالگی تنها به دلیل وفاداری به حکومت پهلوی، همراه با بیش از ۵۰ نفر زندانی سیاسی دیگر، در زندان اوین تیرباران شد.
فیشوَر روستایی‌است از توابع بخش مرکزی شهرستان اوز در استان فارس. فیشور با ۵٬۳۹۵ نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان اوز و هفتمین روستای پرجمعیت استان فارس است. جمعیت. این روستا در دهستان فیشور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵٬۳۹۵ نفر (۱٬۴۳۷ خانوار) بوده‌است. مردم این شهر به زبان اچمی صحبت می‌کنند و اهل سنت شافعی هستند. رتبه در استان. روستای فیشور با ۵٬۳۹۵جمعیت طبق آمار رسمی سازمان آمار ایران در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۹۵ یکی از روستاهای بزرگ استان فارس است و از ۵۲
۹۵ یکی از روستاهای بزرگ استان فارس است و از ۵۲ شهر استان جمعیت بیشتری دارد. آب وهوا. آب و هوای فیشور خشک و دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد می‌باشد. از ماه دی تا پایان فروردین بهترین فصل این منطقه‌است که همراه با بارش باران و بهار می‌باشد.
گُل‌تپه یکی از شهرهای استان همدان ایران است. این شهر در جنوب غربی شهرستان کبودراهنگ قرار دارد. از جاذبه‌های گردشگری این بخش، غار علیصدر می‌باشد که معروفترین غار ایران است. زبان ساکنان این شهر ترکی آذربایجانی است نام گل تپه از «کول تپه» گرفته شده است اهالی شهر بر این باورند که در زمان‌های خیلی دور آتشکده ای وجود داشته است که خاکستر آن در اطراف این روستا به صورت تپه ای تلمبار می‌شده است، و در زبان ترکی کول به معنای خاکستر می‌باشد همین امر موجب شهرت این شهر به «کول تپه» شده است و آثار باستانی این آتشکده نیز در
تپه» شده است و آثار باستانی این آتشکده نیز در این شهر به جا مانده است. هنوز هم برخی اهالی از این نام استفاده می‌کنند. شهر گل تپه مرکز بخش گل‌تپه می‌باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲٬۶۹۲ نفر (۶۷۳ خانوار) بوده است. منابع. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
وودی آلن (؛ زاده‌شده با نام آلن استوارت کونیگزبرگ؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۵) کارگردان فیلم، نویسنده و بازیگر آمریکایی است. او در طول شش دهه دوران حرفه‌ای خود چندین فیلم دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ اسکار ساخته‌است. آلن فعالیت حرفه‌ای خود را در دههٔ ۱۹۵۰ با نوشتن برای آثار تلویزیون آغاز کرد و در کنار مل بروکس، کارل راینر، لری گلبرت و نیل سایمون کار کرد. او همچنین چندین کتاب شامل داستان‌های کوتاه و نمایش‌های طنز برای "نیویورکر" به چاپ رسانده‌است. او اوایل دههٔ ۱۹۶۰ در کنار گرینیچ ویلج، لنی بروس، الین می، مایک نیکولز و
گرینیچ ویلج، لنی بروس، الین می، مایک نیکولز و جون ریورز در گرینیچ ویلج نمایش‌های استندآپ کمدی اجرا کرد. آلن از اواسط تا اواخر دههٔ ۱۹۶۰ سه آلبوم کمدی منتشر کرد که برای یکی از آن‌ها نامزد دریافت جایزهٔ گرمی شد. در سال ۲۰۰۴، کمدی سنترال نام آلن را در فهرست ۱۰۰ استندآپ کمدین بزرگ جهان رتبه‌بندی کرد، و یک نظرسنجی در بریتانیا، آلن را سومین کمدین بزرگ معرفی کرد. آلن در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ مشغول نوشتن و کارگردانی فیلم‌ها شد و به‌طور تخصصی به کار بر روی کمدی بزن‌بکوب مانند "پول را بردار و فرار کن" (۱۹۶۹)، "موزها"
مانند "پول را بردار و فرار کن" (۱۹۶۹)، "موزها" (۱۹۷۱)، "درخواب‌فرورفته" (۱۹۷۳) و "عشق و مرگ" (۱۹۷۵) پرداخت. او در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ به کار بر آثار نمایشی تحت‌تأثیر سینمای هنری اروپا پرداخت و "صحنه‌های داخلی" (۱۹۷۸)، "منهتن" (۱۹۷۹) و "خاطرات استارداست" (۱۹۸۰) را منتشر کرد و فعالیتش تا به امروز بر ساخت کمدی و درام تناوب دارد. آلن اغلب به‌عنوان بخشی از موج فیلم‌سازان هالیوود نو در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰ مانند مارتین اسکورسیزی، رابرت آلتمن و سیدنی لومت شناخته می‌شود. او اغلب در فیلم‌هایش نقش‌آفرینی
شناخته می‌شود. او اغلب در فیلم‌هایش نقش‌آفرینی می‌کند و عموماً شخصیتی که در نقش استندآپ توسعه داده شده‌است را ایفا کرده. فیلم کمدی رمانتیک "آنی هال" (۱۹۷۷) با حضور آلن و همکار مکرر او دایان کیتن، چهار جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی و بازیگر نقش اول زن را به همراه داشت. منتقدان، آثار او در دههٔ ۱۹۸۰ را توسعه‌یافته‌ترین دوره آلن می‌دانند. از فیلم‌هایش در این دوره می‌توان به "زلیگ" (۱۹۸۳)، "برادوی دنی رز" (۱۹۸۴)، "رز ارغوانی قاهره" (۱۹۸۵)، "هانا و خواهرانش"
"رز ارغوانی قاهره" (۱۹۸۵)، "هانا و خواهرانش" (۱۹۸۶)، "روزگار رادیو" (۱۹۸۷)، "زنی دیگر" (۱۹۸۸) و "جنایت و جنحه" (۱۹۸۹) اشاره کرد. در قرن ۲۱ بسیاری از فیلم‌های آلن در اروپا واقع و ضبط شده‌اند؛ مانند "امتیاز نهایی" (۲۰۰۵)، "ویکی کریستینا بارسلونا" (۲۰۰۸) و "نیمه‌شب در پاریس" (۲۰۱۱). آلن با فیلم‌های تحسین‌شدهٔ "یاسمن پژمرده" (۲۰۱۳) و "کافه سوسایتی" (۲۰۱۶) به آمریکا بازگشت. آلن در سال ۱۹۷۹ رابطهٔ حرفه‌ای و شخصی با میا فارو آغاز کرد و آن‌ها طی یک دهه در ۱۳ فیلم همکاری کردند. این‌دو پیش از آغاز رابطهٔ آلن با
همکاری کردند. این‌دو پیش از آغاز رابطهٔ آلن با سون-یی پره‌وین که دختر خوانده میا و آندره پره‌وین بود، از یکدیگر جدا شدند. آلن در طول جدایی علناً به سوء‌استفادهٔ جنسی از دخترش، دیلن هفت ساله، متهم شد. این ادعا مورد پوشش گسترده رسانه‌ها قرار گرفت، اما آلن هرگز متهم و تحت تعقیب قرار نگرفت و این ادعا را با قاطعیت رد کرد. آلن در سال ۱۹۹۷ با سون-یی ازدواج کرد و دو فرزند او را به فرزندخواندگی پذیرفت. راجر ایبرت، منتقد سینما، آلن را «یک گنجینهٔ سینما» توصیف کرده‌است. آلن جوایز و افتخارات گوناگونی دریافت کرده‌است.
آلن جوایز و افتخارات گوناگونی دریافت کرده‌است. او ۱۶ نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی دریافت کرده‌است که از هر شخصی بیشتر است. او چهار جایزه اسکار، یکی برای بهترین کارگردانی و سه جایزه برای بهترین فیلمنامه غیراقتباسی دریافت کرده‌است. او همچنین ۹ جایزه از آکادمی فیلم بریتانیا دریافت کرده‌است. آلن در سال ۱۹۹۷ از طرف آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا، جایزهٔ بفتا فلوشیپ را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۴ جایزه گلدن گلوب سیسیل بی دمیل را برای یک عمر دستاورد دریافت کرد و نامزد دریافت یک جایزهٔ
عمر دستاورد دریافت کرد و نامزد دریافت یک جایزهٔ تونی نیز شد. انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۱۵ فیلم‌نامهٔ "آنی هال" را در فهرست «۱۰۱ فیلم‌نامه خنده‌دار» قرار داد. زندگی. وودی آلن با نام اصلی آلن استوارت کونیگزبرگ (Allen Stewart Konigsberg) اول دسامبر سال ۱۹۳۵ در بروکلین نیویورک در یک خانوادهٔ یهودی ثروتمند متولد شد. او هشت سال از دوران کودکی‌اش را در مدرسهٔ یهودیان سپری کرد، پس از آن در دبیرستانی به نام میدوود به تحصیلاتش ادامه داد. در آن زمان موهای قرمز رنگ او باعث شده بود تا در بین دوستان و
موهای قرمز رنگ او باعث شده بود تا در بین دوستان و هم‌کلاسی‌هایش به «قرمز» معروف شود. آلن با هدف کسب درآمد، به نوشتن قطعات طنز و فروش آن‌ها همت گمارد. این قطعات در ستون‌های طنز روزنامه‌ها به چاپ می‌رسید. پس از آن در سال ۱۹۵۳ در دانشگاه سینمایی نیویورک ثبت نام کرد و بلافاصله در دوره‌ای به نام «تولیدات سینمایی» مردود و مجبور به ترک دانشگاه شد. از آن پس به مدت دو سال با دستمزدی معادل هفته‌ای ۲۰ دلار، به نویسندگی برای کمدینی به نام دیوید آلبر (David Alber) مشغول بود. سپس وارد تلویزیون شد و به نوشتن متون
مشغول بود. سپس وارد تلویزیون شد و به نوشتن متون برنامه‌های تلویزیونی پرداخت. آلن که از نوجوانی نواختن کلارینت را آغاز کرده بود با ورود به برنامه‌های تلویزیونی، اسم کوچک وودی هرمن نوازنده مشهور کلارینت را بر خود نهاد. آلن به مدت پنج سال در تلویزیون به فعالیت پرداخت و در نهایت تصمیم گرفت استعدادش را در زمینه بازیگری نیز امتحان کند. اولین حضور او در مقام بازیگر در سال ۱۹۶۰ در کلوپی در منهتن بود. شخصیت کمدی متفاوت و خلاق باعث شد که به سرعت نگاه‌ها به سوی او معطوف شوند. در سال ۱۹۶۳ او به عنوان مهمان در اغلب
معطوف شوند. در سال ۱۹۶۳ او به عنوان مهمان در اغلب برنامه‌های گفتگوی تلویزیونی ظاهر می‌شد. از میان آلبوم‌هایش می‌توان به "سال‌های نایت‌کلاب" (۱۹۶۴–۱۹۶۸) و "استندآپ کمیک" (۱۹۷۸) اشاره کرد. در آلبوم "استندآپ کمیک" وودی آلن یکی از بهترین کارهایش را ارائه کرده‌است. او تجربهٔ پنج سال کار در تلویزیون را با فعالیت‌هایش در برنامه‌های طنز به هم آمیخت و در یک محصول گرد آورد. توازن و اعتماد موجود در صدایش به زیبایی با شنونده ارتباط برقرار می‌کند. این آلبوم چکیده فعالیت‌های او بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ است. عصبی‌بودن به
او بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ است. عصبی‌بودن به عنوان مشخصه دائمی این شخصیت در جای جای سخنانش قابل لمس است. نخستین فیلم‌نامه او «تازه چه خبر پوسی‌کت؟» و نخستین فیلمی که کارگردانی کرد «چه خبر، تایگر لی‌لی؟» است. «چه خبر، تایگر لی‌لی؟» در اصل فیلمی ژاپنی بود که وودی آلن فقط با گفتار خنده‌آوری آن را دوبله کرد. در واقع نخستین حضور او در جایگاه کارگردان به معنای رایج خود، فیلم «پول را بردار و فرار کن» بود. بعد در فیلم «دوباره بنواز، سام» بازی کرد و در ۱۹۷۷ با تولید و بازی در «آنی هال» دورهٔ تازه و مهمی را در کار
و بازی در «آنی هال» دورهٔ تازه و مهمی را در کار خود آغاز کرد. نوازندگی کلارینت. همان‌گونه که از موسیقی فیلم‌هایش مشهود است، آلن از دوست‌داران جدی موسیقی جاز است. او که خود از نوجوانی کلارینت می‌نوازد، کلارینتی را با سیستم انگشت‌گذاری قدیمی، معروف به سیستم آلبرت به کار می‌برد و سال‌ها است که همراه با گروهی از دوستانش هر دوشنبه شب در هتلی در نیویورک جاز دیکسی‌لند می‌نوازند. او حتی برای گرفتن جایزه اسکار فیلم آنی هال به هالیوود نرفت، چرا که مراسم اسکار با برنامه نوازندگی دوشنبه شب‌های او هم‌زمان بود. زندگی
نوازندگی دوشنبه شب‌های او هم‌زمان بود. زندگی خصوصی. در سال ۱۹۵۴ وودی آلن که نوزده سالش بود با «هارلین روزن» شانزده ساله ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۵۹ از یکدیگر جدا شدند. چندی بعد، روزن از آلن بابت تصویر نادرستی که از او در مصاحبه‌های تلویزیونی‌اش ارائه کرده بود شکایت کرد. همسر دوم آلن، «لوئیز لسر» بود که در سال ۱۹۶۶ با یکدیگر ازدواج کردند و در سال ۱۹۶۹ از یکدیگر جدا شدند. در سال ۱۹۷۰ آلن وارد رابطه عاشقانه‌ای با «دایان کیتون» شد. این رابطه بعد از یک سال به پایان رسید، اما کیتون در تعدادی از فیلم‌های آلن