payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیز وجود دارند که صرفاً بصورت سکونتگاهی توسط نهادهای دولتی تأسیس شده‌اند که برخی از آنها نیز گستردگی یافته‌اند که عبارت اند از: شاخص جمعیت شهرستان نجف آباد. بر اساس آخرین آمار دریافت شده از سازمان آمار و اطلاعات کشور در سال ۱۳۹۵ جمعیت شهرستان نجف آباد در بخش مرکزی برابر با ۲۹۳۲۷۵ و در بخش مهردشت آن بالغ بر ۲۵۹۲۸ نفر می‌باشد، که به‌طور کلی جمعیت این شهرستان برابر با ۳۱۹۲۰۵ نفر است. شاخص خانوارهای شهرستان نجف آباد. همچنین بر اساس همین آمار تعداد خانوارهای کل شهرستان نجف آباد برابر با ۹۸۵۱۳ خانوار است که
کل شهرستان نجف آباد برابر با ۹۸۵۱۳ خانوار است که ۹۰۱۵۸ خانوار آن در بخش مرکزی شهرستان نجف آباد و ۸۳۵۳ خانوار آن در بخش مهردشت شهرستان نجف آباد قرار دارند. شاخص جنسیت شهرستان نجف آباد. علاوه بر آن آمار و شاخص جنسیت افراد ساکن در نجف آباد بر این اساس است که تعداد ۱۶۱۷۹۱ نفر از آنان مرد (۱۴۸۴۴۱ نفر از آنان در بخش مرکزی و ۱۳۳۴۸ نفر از آنان در بخش مهردشت) و ۱۵۷۴۱۴ نفر از آنان زن (۱۴۴۸۳۴ نفر از آنان در بخش مرکزی و ۱۲۵۸۰نفر از آنان در بخش مهردشت) می‌باشند. آنچه از نتایج برآمده، تعداد مردان در شهرستان نجف آباد
از نتایج برآمده، تعداد مردان در شهرستان نجف آباد بیشتر از زنان می‌باشد)
مثله (واژۀ عربی، از لاتین: mutilus) به آسیب شدید به بدن اشاره دارد که تأثیر مخربی بر کیفیت زندگی فرد دارد. همچنین می‌تواند به تغییرهایی اشاره کند که چیزی را پست، زشت، ناکارآمد یا ناقص می‌کند. در دوران مدرن، این اصطلاح بار معنایی منفی دارد. برخی از گروه‌های نژادی آیین مثله، مانند خراش دادن بدن، سوزاندن، شلاق زدن، خالکوبی و پیچاندن، به عنوان بخشی از مراسم تصویب‌شده دارند. در برخی موارد،، این واژه ممکن است برای پیکر مردگان، مانند سربازان مثله‌شده پس از کشتن آنها توسط دشمن نیز رخ دهد. اخته کردن نیز بخشی از مثله
توسط دشمن نیز رخ دهد. اخته کردن نیز بخشی از مثله پنداشته می‌شود.
قرارداد سان فرانسیسکو یا قرارداد صلح سان فرانسیسکو بین نیروهای متفقین و ژاپن، در ۸ سپتامبر ۱۹۵۱ در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، توسط ۴۹ ملت رسماً امضا شد. این قرارداد در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲ به اجرا درآمد. کار اصلی این قرارداد پایان دادن به جنگ جهانی دوم و موقعیت ژاپن به عنوان قدرتی امپریالیستی بود. این قرارداد حق حاکمیت ملی را به ژاپن بازگردانده و در عین حال به سربازان آمریکایی اجازه می‌داد تا برای همکاری در عملیات ملل متحد در خاور دور، به مدت نامحدود در ژاپن بمانند. همچنین طبق این قرارداد هیچ کشوری حق ندارد بدون
همچنین طبق این قرارداد هیچ کشوری حق ندارد بدون اجازه آمریکا در ژاپن پایگاه نظامی داشته باشد.
سیاهرگ یا وَرید در دستگاه گردش خون بدن، رگی است که خون را از اندام‌ها به قلب بازمی‌گرداند. دیواره سیاهرگ نازک‌تر از سرخرگ است اما قطر بیشتری داشته و خاصیت ارتجاعی کمتری دارد. در بعضی سیاهرگ‌ها دریچه‌هایی به نام لانه کبوتری وجود دارد که این دریچه‌ها کمک می‌کنند تا خون از اندام پایینی مانند دست‌ها و پاها بهتر به سمت قلب حرکت کنند. به‌طور کلی خون تمامی قسمت‌های بدن توسط دو ورید به نام‌های اجوف فوقانی و تحتانی به دهلیز راست قلب برمی‌گردد. همه سیاهرگ‌ها خون تیره (خون حاوی کربن دی‌اکسید بیشتر) را منتقل می‌کنند به
حاوی کربن دی‌اکسید بیشتر) را منتقل می‌کنند به غیر از سیاهرگ‌های ششی و سیاهرگ نافی که خون روشن (خون حاوی اکسیژن بیشتر) را منتقل می‌کنند. جریان خون در سیاهرگ‌ها. علت اصلی گردش خون سیاهرگ‌ها باقیمانده فشاری است که با انقباض قلب در سرخرگها تولید کرده و به واسطه مقاومت مویرگها کم شده‌است. کشش سینه نیز به گردش خون در سیاهرگها کمک می‌کند. ریه‌ها میل دارند روی خود فرو بشینند، اما جدار قفسه سینه مانع فرونشستن آنها می‌شود، از این‌رو همیشه یک فشار منفی در درون قفسه سینه وجود دارد که هنگام دم و از هم بازشدن قفسه سینه
وجود دارد که هنگام دم و از هم بازشدن قفسه سینه بیشتر می‌گردد و این فشار منفی است که موجب گشاد شدن سیاهرگهای درون قفسه سینه و کشیده شده خون به داخل آنها می‌شود. انقباضهای متناوب و منظم عضلات پا هنگام دویدن نیز خون سیاهرگهای پا را به جریان می‌اندازند. واریس. گشادگی سیاهرگ را واریس گویند که اکثراً در پا دیده می‌شود. ایستادن زیاد، کم‌تحرکی و نارسایی‌های قلبی می‌توانند باعث تخریب این دریچه‌ها شده و در نتیجه خون در سیاهرگ‌ها تجمع می‌کند و شخص به بیماری واریس مبتلا می‌شود. در بستر عروق، کمپلیانس وریدها بیشترین
می‌شود. در بستر عروق، کمپلیانس وریدها بیشترین است. علل پیدایش واریس پا سستی ماهیچه‌های پا، پای پهن و ایستادن دائم می‌باشد. بیمار مبتلا به واریس پا، هنگام حرکت حس سنگینی و کشش و درد پا می‌کند. یکی از عوارض واریس، خون‌بستگی یا ترومبوز است که به علت وقفه جریان خون در سیاهرگ گشاد شده به‌وجود می‌آید. واریس بیشتر در نارسایی دریچه‌های سیاهرگی دیده می‌شود. معالجه واریس برداشتن سیاهرگ‌های گشاد شده بوسیله عمل جراحی می‌باشد.
لرزش مجموعه بازی‌های ویدئویی تیراندازی اول شخص است که توسط اید سافت‌ویر توسعه یافته و از سال ۲۰۱۰ توسط بتزدا سافت‌ورکز منتشر شده‌است. این مجموعه از لرزش سال ۱۹۹۶ و دنباله‌های غیرخطی و مستقل آن تشکیل شده که از نظر تنظیمات و طرح متفاوت هستند. نخستین بازی از این سری در سال ۱۹۹۵ تحت همین عنوان توسط اید سافت‌ویر تولید و روانه بازار گشت که در زمان خود به دلایل ذیل کاملاً از بقیه ژانر اول شخص متمایز بود: اساس ساختمانی سری لرزش را این فایل‌های آرشیوی تشکیل می‌دهند که تا به امروز دست‌مایه فایل‌های بنیادین تولید شده
تا به امروز دست‌مایه فایل‌های بنیادین تولید شده توسط شرکت برای بازی‌های مختلف آن می‌باشند. این فایل‌ها در شکل‌های جدیدتر به PK3 تغییر قالب یافتند. بازی‌ها. خط داستانی لرزش. طرح اصلی بازی روی شخصیت بازیکن متمرکز بود، بعداً این شخصیت در Quake III: Arena به عنوان "Ranger" شناخته شد، که برای جلوگیری از نفوذ دشمن با نام رمز "Quake" از ابعاد دیگری عبور می‌کند. این بازی در یک صحنه Lovecraftian با ترکیبی از تخیل تاریک، شبه قرون وسطی و داستان علمی انجام می‌شود. خط داستانی لرزش ۲. تنها دنباله ای نامدار که مجموعه را
لرزش ۲. تنها دنباله ای نامدار که مجموعه را به ژانر علمی–تخیلی سوق داد، "لرزش ۲" و دنباله‌های آن جنگ بین بشریت و نژاد بیگانه سایبرنتیک معروف به Strogg را شرح می‌دهد. مجموعه صحنه. با تمرکز بر روی حالت چندنفره، "لرزش ۳ صحنه" بر دو بازی اول تأکید نکرد در حالی که فضا را هنوز حفظ کرده‌است.
بِئِرشِبَع (به عبری: באר שבע، به عربی: بئر السبع) نام مرکز استان جنوبی در کشور اسرائیل است. این شهر در صحرای نگب در جنوب کشور اسرائیل قرار دارد. شهر بئرشبع یکی از تاریخی‌ترین شهرهای اسرائیل است که به آن در کتاب‌های مقدس و داستان‌های مشترک دین‌های ابراهیمی اشاره شده‌است. شهر بئرشبع، چهارمین شهر بزرگ اسرائیل است. دانشگاه بن گوریون و مرکز درمانی و پژوهشی سوروکا در شهر بئرشبع قرار دارند. اثل مانین نویسنده انگلیسی کتابی در مورد آن نوشته است. مکان کتاب مقدس بئر شبع تپه بئر شوا است که در حدود ۴ کیلومتر دورتر از
شبع تپه بئر شوا است که در حدود ۴ کیلومتر دورتر از شهر مدرن قرار دارد که در آغاز قرن بیستم توسط عثمانی ها تأسیس شد. این شهر توسط نیروهای اسب سبک استرالیایی به رهبری بریتانیا در نبرد بئر شبع در طول جنگ جهانی اول تصرف شد. جمعیت شهر در سال های ۱۹۴۹-۱۹۴۸ به طور کامل تغییر کرد. بیر سبعه (به عربی: بئر السبع)، همانطور که در آن زمان شناخته می شد، تقریباً به طور کامل مسلمان و مسیحی بود و در طرح تقسیم سازمان ملل متحد برای فلسطین در سال ۱۹۴۷ به عنوان بخشی از دولت عربی تعیین شد. در اکتبر ۱۹۴۸ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل
شد. در اکتبر ۱۹۴۸ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تصرف شد و جمعیت عرب اخراج شدند. امروزه، منطقه کلان شهر از جمعیت تقریباً مساوی یهودی و عرب تشکیل شده است که بخش بزرگی از جمعیت یهودی را نوادگان یهودیان سفاردی و یهودیان میزراحی تشکیل می دهند که پس از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از کشورهای عربی اخراج شدند، و همچنین تعداد کمی از آنها. جوامع بن اسرائیل و یهودیان کوچین از هند. موج دوم و سوم مهاجرت از سال ۱۹۹۰ اتفاق افتاده است و مهاجران روسی زبان از اتحاد جماهیر شوروی سابق و همچنین مهاجران بتا اسرائیل از اتیوپی را به
سابق و همچنین مهاجران بتا اسرائیل از اتیوپی را به همراه آورده است. مهاجران شوروی بازی شطرنج را به یک ورزش بزرگ در بئرشبا تبدیل کرده‌اند و اکنون مرکز ملی شطرنج اسرائیل است و سرانه استادان بزرگ شطرنج بیشتر از هر شهر دیگری در جهان است. Beersheba محل دانشگاه بن گوریون است. این شهر همچنین به عنوان مرکزی برای صنعت فناوری پیشرفته و در حال توسعه اسرائیل عمل می کند.این شهر بیش از ۲۵۰ دوربرگردان ساخته است که نام خود را به عنوان "پایتخت دوربرگردان اسرائیل" و بیشترین تعداد دوربرگردان در جهان به خود اختصاص داده است.
تعداد دوربرگردان در جهان به خود اختصاص داده است. بئر شبع در تورات. بئرشبع عمدتاً در کتاب مقدس یهودیان در ارتباط با پدران قوم، ابراهیم و اسحاق، مورد بحث قرار می‌گیرد که هر دو چاهی حفر کرده و با پادشاه ابیملک جرار در این مکان پیمان صلح بستند. از این رو، این مکان دو بار نام‌گذاری می‌شود، اول پس از معاملات ابراهیم با ابیملک (پیدایش ۲۱:۲۲-۳۴)، و دوباره از اسحاق که پیمان خود را با ابیملک جرار می‌بندد و خدمتکارانش نیز در آنجا چاهی حفر می‌کنند (پیدایش ۲۶:۲۳-۳۳). بنابراین، این مکان با دو مورد از سه روایت همسر-خواهر
این مکان با دو مورد از سه روایت همسر-خواهر در کتاب پیدایش مرتبط است. طبق کتاب مقدس یهودیان ، بئرشبع زمانی تأسیس شد که ابراهیم و ابیملک اختلافات خود را بر سر یک چاه آب حل کردند و پیمانی بستند (پیدایش ۲۱:۲۲-۳۴ را ببینید). مردان ابیملک چاه را از ابراهیم گرفته بودند پس از آنکه او قبلاً آن را حفر کرده بود، بنابراین ابراهیم گوسفندان و گاوهایی را برای ابیملک آورد تا چاه را پس بگیرد. او هفت بره را کنار گذاشت تا سوگند یاد کند که او چاه را حفر کرده و نه کس دیگری. ابیملک پذیرفت که چاه متعلق به ابراهیم است و در کتاب
پذیرفت که چاه متعلق به ابراهیم است و در کتاب مقدس، بئرشبع به معنای "چاه هفت" یا "چاه سوگند" است. بئرشبع در آیات دیگر کتاب مقدس یهودیان نیز ذکر شده است: اسحاق در بئرشبع مذبحی ساخت (پیدایش ۲۶:۲۳-۳۳). یعقوب پس از ترک بئرشبع رؤیای نردبانی به آسمان را دید (پیدایش ۲۸:۱۰-۱۵ و ۴۶:۱-۷). بئرشبع قلمرو قبیله شمعون و یهودا بود (یوشع ۱۵:۲۸ و ۱۹:۲). پسران سموئیل نبی در بئرشبع قاضی بودند (اول سموئیل ۸:۲). شائول، اولین پادشاه اسرائیل، برای مبارزه با عمالقه‌ها در آنجا قلعه‌ای ساخت (اول سموئیل ۱۴:۴۸ و ۱۵:۲-۹). الیاس نبی
ساخت (اول سموئیل ۱۴:۴۸ و ۱۵:۲-۹). الیاس نبی هنگامی که ایزابل دستور قتل او را داد، در بئرشبع پناه گرفت (اول پادشاهان ۱۹:۳). عاموس نبی در رابطه با بت‌پرستی از این شهر یاد می‌کند (عاموس ۵:۵ و ۸:۱۴). پس از فتح بابل و به بردگی گرفتن بسیاری از اسرائیلی‌ها، شهر متروک شد. پس از بازگشت بردگان اسرائیلی از بابل، آنها دوباره در شهر ساکن شدند. طبق کتاب مقدس عبری، بئرشبع جنوبی‌ترین شهر سرزمین‌های مسکونی اسرائیلی‌ها بود، از این رو عبارت "از دان تا بئرشبع" برای توصیف کل پادشاهی استفاده می‌شد. زبیه، همسر پادشاه اخزیا یهودا
استفاده می‌شد. زبیه، همسر پادشاه اخزیا یهودا و مادر پادشاه یهوآش یهودا، اهل بئرشبع بود. بئر شبع در تورات همان جایی است که ابراهیم فرزند خود اسماعیل و هاجر را به آنجا روانه کرد. همچنین ابراهیم در نزدیکی بئر شبع، تنها فرزند خود اسماعیل را به مذبح برد. اقتصاد. بزرگترین کارفرمایان در بئرشبع عبارتند از مرکز پزشکی سوروکا، شهرداری، نیروهای دفاعی اسرائیل و دانشگاه بن‌گوریون. یک مجتمع بزرگ صنایع هوافضای اسرائیل در منطقه صنعتی اصلی، شمال بزرگراه ۶۰ قرار دارد. کارخانه‌های متعدد الکترونیکی و شیمیایی، از جمله صنایع
متعدد الکترونیکی و شیمیایی، از جمله صنایع دارویی تِوا، در داخل و اطراف شهر واقع شده‌اند. بئرشبع در حال ظهور به عنوان یک مرکز فناوری پیشرفته است، با تأکید بر امنیت سایبری. یک پارک بزرگ فناوری پیشرفته در نزدیکی ایستگاه راه‌آهن شمال بئرشبع در سال ۲۰۱۲ ساخته شد و ساخت پنجمین ساختمان تجاری آغاز شده است. شرکت‌هایی مانند دویچه تلکام، البیت سیستمز، ای‌ام‌سی، لاکهید مارتین، نس تکنولوژیز، وی‌ورک و راد دیتا کامیونیکیشنز تأسیسات خود را در آنجا افتتاح کرده‌اند، همچنین یک مرکز رشد سایبری که توسط جروزالم ونچر پارتنرز
یک مرکز رشد سایبری که توسط جروزالم ونچر پارتنرز اداره می‌شود. یک پارک علمی که توسط بنیاد راشی-ساکتا، شهرداری بئرشبع و اهداکنندگان خصوصی تأمین مالی شده بود، در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد. یک پارک فناوری پیشرفته دیگر در شمال شهر نزدیک عومر قرار دارد. سه منطقه صنعتی دیگر در سمت جنوب شرقی شهر قرار دارند - ماختشیم، عمک سارا و کریات یهودیت - و یک منطقه صنایع سبک بین کریات یهودیت و شهر قدیمی واقع شده است. امکانات تحصیلی. طبق آمار اداره مرکزی آمار اسرائیل، در سال ۲۰۲۲، بئرشبع حدود ۸,۹۷۵ کودک پیش‌دبستانی در حدود ۳۰۰
بئرشبع حدود ۸,۹۷۵ کودک پیش‌دبستانی در حدود ۳۰۰ پیش‌دبستانی و کودکستان دارد. در مجموع ۹۹ مدرسه با جمعیت دانش‌آموزی حدود ۴۵,۲۹۱ نفر وجود دارد: ۶۰ مدرسه ابتدایی با ثبت‌نام ۱۹,۶۱۷ نفر (که حدود ۳,۲۰۰ نفر از آنها وارد کلاس اول می‌شوند)، و ۳۹ دبیرستان با ثبت‌نام ۱۶,۶۹۹ نفر. از دانش‌آموزان کلاس دوازدهم بئرشبع، ۹۰٪ در سال ۲۰۲۲ موفق به کسب گواهینامه باگروت (دیپلم) شدند. این شهر همچنین دارای چندین مدرسه خصوصی و یشیوا در بخش مذهبی با ۳,۰۰۰ دانش‌آموز یا بیشتر است. بئرشبع میزبان یکی از دانشگاه‌های مهم اسرائیل، دانشگاه
میزبان یکی از دانشگاه‌های مهم اسرائیل، دانشگاه بن‌گوریون نگِو، است که در یک پردیس شهری در شهر (محله دالت) واقع شده است. سایر مدارس در بئرشبع عبارتند از دانشگاه آزاد اسرائیل، کالج مهندسی شمعون (SCE)، کالج آکادمیک آموزش کایه، کالج مهندسی کاربردی بئرشبع (هامیخلالا ها تکنولوژیت شل بئر شوا)، و یک پردیس از کالج هوا و فضای اسرائیل (تخنی بئر شوا). مرکز پزشکی دانشگاهی سوروکا. مرکز پزشکی دانشگاهی سوروکا (به عبری: המרכז הרפואי סורוקה، هامرکاز هارفوئی سوروکا)، که بخشی از گروه خدمات بهداشتی کلالیت است، بیمارستان عمومی
از گروه خدمات بهداشتی کلالیت است، بیمارستان عمومی بئرشبع، اسرائیل است. این مرکز به عنوان بیمارستان مرکزی منطقه عمل می‌کند و خدمات پزشکی به حدود یک میلیون نفر از ساکنان جنوب، از کریات گت و اشکلون تا ایلات ارائه می‌دهد. سوروکا دارای ۱,۱۹۱ تخت بیمارستانی است و در مساحتی به وسعت ۲۹۱ دونم (۰.۲۹۱ کیلومتر مربع؛ ۰.۱۱۲ مایل مربع) در مرکز بئرشبع گسترده شده است. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۵، مرکز پزشکی سوروکا توسط موشک بالستیک ایرانی مورد اصابت قرار گرفت که بخش جراحی بیمارستان را ویران کرد، تخریب گسترده‌ای در ساختمان‌های مجاور
ویران کرد، تخریب گسترده‌ای در ساختمان‌های مجاور ایجاد کرد و حداقل ۸۰ نفر را زخمی کرد. در ۲۴ ژوئن، پس از اجرایی شدن توافق آتش‌بس، ایران موشک‌هایی به سوی ساختمان مسکونی در شهر شلیک کرد که ۵ غیرنظامی را کشت و ۲۰ نفر را زخمی کرد. حوادث امنیتی. در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۸، شصت و چهار نفر در حمله با نارنجک زخمی شدند. در ۳۱ اوت ۲۰۰۴، شانزده نفر در دو بمب‌گذاری انتحاری در اتوبوس‌های مسافربری در بئرشبع کشته شدند که حماس مسئولیت آن را بر عهده گرفت. در ۲۸ اوت ۲۰۰۵، بمب‌افکن انتحاری دیگری به ایستگاه مرکزی اتوبوس حمله کرد و دو
دیگری به ایستگاه مرکزی اتوبوس حمله کرد و دو نگهبان امنیتی و ۴۵ تماشاچی را به شدت زخمی کرد. در طول عملیات سرب ریخته‌شده که در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ آغاز و تا آتش‌بس در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ ادامه یافت، حماس ۲۳۷۸ راکت (مانند راکت‌های گراد) و خمپاره از غزه به سوی جنوب اسرائیل از جمله بئرشبع شلیک کرد. حملات راکتی ادامه یافته، اما تنها تا حدی مؤثر بوده‌اند زیرا سیستم دفاع راکتی گنبد آهنین معرفی شده است. در ۲۰۱۰، یک عرب با تبر حمله کرد و دو نفر را زخمی کرد. در ۲۰۱۲، یک عرب از جنین قبل از حمله با چاقو در یک "خانه امن" متوقف
جنین قبل از حمله با چاقو در یک "خانه امن" متوقف شد. در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۵، یک مرد عرب مسلح منفرد به سربازی که از ایستگاه اتوبوس بئرشبع محافظت می‌کرد شلیک کرد و او را کشت، سپس توسط پلیس به ضرب گلوله کشته شد. در سپتامبر ۲۰۱۶، شین بت حمله تروریستی جهاد اسلامی فلسطین را در سالن عروسی بئرشبع خنثی کرد. در ۲۲ مارس ۲۰۲۲، یک حامی محکوم داعش حمله‌ای با چاقو و خودرو انجام داد که چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را زخمی کرد. در طول جنگ غزه، این شهر هدف چندین حمله راکتی قرار گرفت. در طول جنگ ایران و اسرائیل در ۲۰۲۵، این شهر
گرفت. در طول جنگ ایران و اسرائیل در ۲۰۲۵، این شهر توسط ایران هدف قرار گرفت. ورزش. تیم فوتبال هاپوئل بئرشبع نماینده بئرشبع در لیگ برتر فوتبال اسرائیل است.
قصه سنجان منظومه ایست به پارسی که داستان مهاجرت دشوار و غم‌انگیز گروهی از زرتشتیان ایران به هندوستان پس از فتح ایران توسط تازیان مسلمان است. این روایت حماسی به عنوان تنها روایت موجود از مهاجرت پارسیان به هند بی‌مانند است و عموماً نزد پارسیان هند به عنوان سند موثقی از تاریخ پیشینانشان پذیرفته شده است. کتاب قصه سنجان. قصه سنجان سفر مهاجران زرتشتی از خراسان بزرگ به گجرات در غرب هندوستان را روایت می‌کند. فصل اول منظومه که طولانی‌ترین بخش آن است با هجوم تازیان و سقوط ساسانیان آغاز می‌شود و با بنای آتشکده
و سقوط ساسانیان آغاز می‌شود و با بنای آتشکده زرتشتیان مهاجر در گجرات و پایندگی نسل آنان در آن سرزمین پایان می‌یابد. در فصل بعد قصه به پیروزی نخستین زرتشتیان مهاجر در پس راندن متجاوزان مسلمان و سپس شکست زرتشتیان در نبرد دوم با مسلمین و عاقبت فرار آنان از اقامت‌گاه نخستین‌شان (سنجان) می‌پردازد. این قسمت با افروختن آتش بهرام در نوساری پایان می‌یابد. مؤلف قصه سنجان، بهمن کی‌قباد از پارسیان هند است و تاریخ نگارش این منظومه سال ۹۶۹ یزدگردی (مطابق گاهشمار زرتشتی نو) معادل ۱۵۹۹ میلادی است یعنی چندین قرن پس از
نو) معادل ۱۵۹۹ میلادی است یعنی چندین قرن پس از روزگار رخدادهایی که نقل می‌کند. قصهٔ سنجان نخست در سال ۱۷۷۱ با برگردان فرانسوی آبراهام انکتیل دوپرون به اروپاییان شناسانده شد اما تا ابتدای قرن بیستم چندان مورد توجه نشد. در بخش‌هایی از قصه سنجان از زبان بهمن کیقباد این‌گونه آمده است: مهاجرت. پس از حمله اعراب مسلمان به ایران و درهم شکسته شدن امپراتوری ساسانی، بسیاری از زرتشتیان به جزیره هرمز و از آنجا نیز به گجرات در هند مهاجرت کردند. آن‌ها بدین وسیله آتش مقدس خود موسوم به آتش بهرام را به شهر نوساری (ساری
خود موسوم به آتش بهرام را به شهر نوساری (ساری جدید) در گجرات منتقل کردند. با توجه به منابع تاریخی و امروزی دو دسته از ایرانیان زرتشتی به گجرات کوچ کردند . یک دسته از زرتشتیان ایرانی از شهر ساری در شمال ایران به گجرات کوچ کردند و نام نخستین آن شهر ناگ مندال بود و چون منطقه را از لحاظ آب و هوایی شبیه به شهر خودشان (ساری)یافتند آن را نوساری به معنای ساری جدید نامگذاری کردند. مانند نوروز که نو پیشوند برای روز می‌باشد. در قصه سنجان آمده که زرتشتیان ابتدا از منطقه‌ای به نام سنگان (سنجان) کوچ شان را شروع کردند و
به نام سنگان (سنجان) کوچ شان را شروع کردند و بعدها از جزیره هرمز، سفر مخاطره‌آمیز، پرماجرا و عذاب‌آوری را به گجرات هند آغاز کردند. دسته دیگری از زرتشتیان از شهر ساری در استان مازندران امروزی به گجرات کوچ کردند و در شهر نوساری (ساری جدید = navsari) مسکن گزیدند. کوچ این دو دسته یاد شده به تدریج به سوی جنوب شرقی ایران کوچ کرده و سرانجام به جزیره هرمز پناه گرفتند. اما تازیان پس از اندک زمانی به این جزیره نیز دست یافتند. زرتشتیان به ناچار به کشتی نشسته و راه هندوستان پیش گرفتند. پس از بلاها و سختی‌هایی چند که
پیش گرفتند. پس از بلاها و سختی‌هایی چند که از آن جمله گرفتاری شدید توفانی سهمگین بود به سلامت به هند رسیدند. سرزمینی را که در ان سکونت و جای گزیدند به یاد سرزمین از دست رفته میهن شان سنجان نامیده و آن را آباد ساختند.حمدالله مستوفی در کتاب خود به نام نزهة القلوب، سنجان یا سنگان را از قصبات و توابع خواف معرفی می‌کند. کار ایرانیان در سنجان بواسطه آلات و ابزاری که از خراسان با خود آورده بودند بالا گرفت. و بخوشی و آسایش چندسال در آنجا بودند. پارسیان پس از سیصدسال اقامت در سنجان، به شهرهای دیگر گجرات پراکنده
اقامت در سنجان، به شهرهای دیگر گجرات پراکنده شدند و در کوه کنهری Kanheri که در نزدیک بمبئی واقع شده است، پنج کتیبه پهلوی از خود به یادگار گداشته‌اند. امروزه در شهرهای مهم هند پارسیان دارای مشاغل مهم علمی، صنعتی و تجاری هستند. از آغاز این مهاجرت این گروه وفادار که به نام «پارسیان» شناخته می‌شوند آداب کهن ملی خودرا زنده نگه داشتند در جایی دیگر هنگامی که از توس می‌نویسد اشاره می‌کند که از مشهد تا زاوه (زاویه) سنجان پانزده کیلومتر است. اشارات و مدارک کافی موجود است که قصه سنجان روایتی است راستین از داستانی از
است که قصه سنجان روایتی است راستین از داستانی از داستان‌های مهاجرت زرتشتیان ایران به شبه قاره هند. آثار و شهرها و تاریخ‌ها و رویدادهای این قصه همه منطبق است با واقع و حقیقت. خاورشناسان چه بسیار با دقت و کنجکاوی این قصه کوچک را به محک کشیده و عیار گرفته‌اند. از سویی دیگر هیچ پدیدهای که دلالت بر ناراستی و ایجاد شبهه و گمان نماید در داستان وجود ندارد – بلکه روایتی مورد وثوق و مکتوب نیز از سده سوم هجری باقی‌مانده که اشارتی به این سانحه تاریخی می‌کند. احمد بن یحیی البلاذری که در سال ۲۷۹ هجری در گذشته در کتاب
یحیی البلاذری که در سال ۲۷۹ هجری در گذشته در کتاب خود موسوم به فتوح البلدان هنگام گفتگو از سقوط کرمان شرحی نگاشته که به موجب آن عده ایی از پارسیان با جنگ و گریز تا جزیره هرمز خود را رسانیده و از آنجا به کشتی نشسته و راه دریا پیش گرفتند. هنگامی که کرمان در محاصره تازیان بود روزی یکی از سرداران عرب به نام عثمان بن ابی العاصی که با عده ایی همراه بود مرزبان کرمان را در جزیره در کاوان دیده و به قتلش می‌رساند. چون این واقعه در کرمان به زبانها می‌افتد بیم درد دل مردمان پیدا می‌شود. در همان زمان برای تازیان این
مردمان پیدا می‌شود. در همان زمان برای تازیان این وهم پدید آمده بود که یزگرد در کرمان است. به همین جهت ابن عامر از سرداران تازی که قصد فارس داشت مردی را به نام مجاشع بن مسعود سدمی به جستجوی یزگرد روانه کرمان می‌کند. مجاشع در بیمند با گروهی از پارسیان درگیر شده و سپاهش یکسر نابود گشت آنگاه هنگامی که ابن عامر از فارس به سوی خراسان می‌رفت مجاشع را به فتح کرمان گماشت. وی شیرجان را که تخت گاه کرمان گشود. اما میانشان شکست پدید آمد و شهر موقتاً و به صورت ظاهر فتح شد. سواران پارسی که از شمال شرقی هم چنان کوچ کرده
شد. سواران پارسی که از شمال شرقی هم چنان کوچ کرده تا به جنوب رسیده بودند دگر باره بر تازیان شوریده و شهر را پس گرفتند. این اخبار به ابو موسی اشعری از سرداران تازی رسید. وی ربیع بن زیاد را به فتح شیرجان و اطراف گسیل کرده و سپاهی زبده در اختیارش نهاد. مجاشع نیز که در کار این حدود و اردو آگاه بود با ربیع بن زیاد همکاری کرد. دو سپاه بهم آمده و عظیم شدند شهرهایی را گشودند اما زبده سواران پارسی در هنگام‌های مناسب شهرها را آزاد می‌کردند سرانجام سواران پارسی را تعقیب کردند مجاشع در دل کینه ایی ژرف داشت به وی آگاهی
کردند مجاشع در دل کینه ایی ژرف داشت به وی آگاهی دادند که سواران کوچ‌کننده پارسی که تشکیل کاروانی را می‌دادند در قفص نزدیک هرمز هستند .جزیره هرمز از دیر زمان مغستان خوانده می‌شد و این بدان سبب است که پناهگاه یا گریز گاهی برای زرتشتیان به‌شمار می‌رفته و چنین وجه تسمیه‌ای برای جزیره هرمز دور از واقع نیست . مجاشع با سپاه خود به مقابله و نبرد پارسیان پرداخت و این بار پارسیان شکست یافته و منهزم و پراکنده گشتند. گروهی تا آنجا که به کشتی نشسته و راه دریا پیش گرفتند . این گفتار بلاذری بود در کتاب فتوح البلدان این
. این گفتار بلاذری بود در کتاب فتوح البلدان این حوادث در سالهایی متجاوز از نیمه نخست سده یکم هجری ثبت شده است. شاید هم بایستی در حدود نیمه سده اول چنین رویدادی را تلقی کرد. برخی از خاورشناسان بر آنند که مهاجرت، چندبار به شکل گروهی از جزیره هرمز انجام گرفته است. شاید به گونه دقیق‌تری بتوان گفت که مهاجرت نخستین که مورد نظر است به قول جکسون در سال ۷۱۶ میلادی یعنی شصت و پنج سال پس از مرگ یزگرد سوم انجام شده باشد. منابع. قصه سنجان، داستان مهاجرت ایرانیان به هند، سروده بهمن کیقباد، ۹۶۹یزگردی-۱۰۰۸ هجری-۱۶۰۰
هند، سروده بهمن کیقباد، ۹۶۹یزگردی-۱۰۰۸ هجری-۱۶۰۰ میلادی Kulke, Eckehard (1978), The Parsees in India: A Minority as Agent of Social Change, New Delhi: Bell Maneck, Susan Stiles (1997), The Death of Ahriman: Culture, Identity and Theological Change Among the Parsis of India, Bombay: K. R. Cama Oriental Institute Modi, Jivanji J. (1905), A few events in the early history of the Parsis and their dates, Bombay مزدیسنا و ادب پارسی جلد اول صفحه ۱۸ تا ۲۲. ایرانشاه تألیف ابراهیم پورداوُد از انتشارات انجمن زرتشتیان
تألیف ابراهیم پورداوُد از انتشارات انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی - آوریل ۱۹۲۵ صفحه ۱ تا ۱۵
کتاب سیاه فیلمی دربارهٔ جنگ جهانی دوم به کارگردانی پل ورهوفن است. فیلم در سال ۲۰۰۶ ساخته شده‌است. داستان فیلم. دربارهٔ یک زن جوان و زیبای یهودی است که در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال هلند توسط ارتش نازی برای بقای خود می‌کوشد. وی برای کمک به گروه‌های آزادی‌بخش با یکی از فرماندهان ارتش نازی طرح دوستی می‌ریزد و از این راه نقشه‌های خود را اعمال می‌کند. جوایز جهانی. «کتاب سیاه» در جشنواره فیلم هلند در سال ۲۰۰۶ بیشترین تعداد جایزه را به خود اختصاص داد. رسانه‌های جهانی نیز به فیلم به ویژه بازی کاریس ون هویتن
جهانی نیز به فیلم به ویژه بازی کاریس ون هویتن (بازیگر نقش اول زن) واکنش‌های مثبتی نشان دادند. فیلم از سوی هلند برای بخش فیلم‌های به زبان خارجی به اسکار ارسال شد ولی نامزد جایزه نشد. فیلم تا زمان ساخت، با بودجه ۱۷ میلیون یورویی، پرخرج‌ترین فیلم هلندی بوده‌است و همچنین پرفروشترین فیلم سینمایی هلندی در هلند. تا ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷، یک میلیون نفر آنرا تماشا کردند.
خضر شخصیتی است که در قرآن به‌عنوان بنده صالح خداوند و دارای حکمت یا دانش عرفانی معرفی شده است. در روایات مختلف اسلامی و غیراسلامی، خضر به‌عنوان پیامبر یا فرستاده خدا توصیف شده است که از دریا محافظت می‌کند، دانش پنهانی را آموزش می‌دهد، و به کسانی که دچار دردسر شده‌اند کمک می‌کند. شخصیت خضر، شخصیتی ساخته و پرداختهٔ ادوار و اقوام گوناگون است و در طول زمان با عناصر مختلف دیگری مانند هوم و سروش ایرانی، ژنرال سارگیس سنت جورج در آسیای صغیر، سمائیل در یهودیت، یحیی و عثمان مروندی در سند و پنجاب در جنوب آسیا درآمیخته
عثمان مروندی در سند و پنجاب در جنوب آسیا درآمیخته است. از معجزاتی که برای او دانسته‌اند این است که روی هر زمین خشکی می‌نشست، زمین، سبز و خرم می‌گشت و دلیل نامش، (خضر: سبز) نیز همین است. دوران زندگی خضر، قبل از زمان موسی تا زمان حاضر، و ادامهٔ زندگی او تا آخرالزمان، مورد اتّفاق مسلمانان است. به اعتقاد مسلمانان، خضر، طولانی‌ترین عمر را در میان فرزندان آدم دارد. اصالت تاریخی. یهودیت و مسیحیت. مفسران بر این باورند که داستان قرآنی موسی و همراهش در سوره کهف مربوط به موسی و خضر است. منبع داستان قرآنی سفر موسی و
به موسی و خضر است. منبع داستان قرآنی سفر موسی و خضر، دقیقاً مشخص نیست. برانون اِم ویلر مورخ، می‌گوید که به‌نظر نمی‌رسد این داستان پیشینه مستقیم مسیحی یا یهودی داشته باشد هرچند که نمونه‌های مشابهی از آن در دیگر ادیان موجود است. یکی از مهم‌ترین فرضیه‌ها در مورد منبع داستان موسی و همراهش در قرآن، فرضیه‌یِ مورخِ هلندی اوایل قرن بیستم، است. او گفت که این داستان از یک افسانه یهودی مشتق شده که ماجرای خاخام تلمودی، «جاشوا بن‌لاوی» و «الیاس»، پیامبرِ تورات است. در این داستان یهودی نیز مانند داستانِ موسی و همراهش
این داستان یهودی نیز مانند داستانِ موسی و همراهش (احتمالاً خضر)، بن‌لاوی می‌خواهد از الیاس پیروی کند؛ الیاس با درخواستش موافقت می‌کند بدین شرط که اقدامات احتمالیش را زیر سؤال نبرد. یک شب، بن‌لاوی و الیاس میزبان مرد فقیری هستند که فقط یک گاو دارد. الیاس آن گاو را سلاخی می‌کند. فردای آن روز، مردی ثروتمند از پذیرایی از آن دو، امتناع می‌ورزد، اما الیاس، بدون دریافت دستمزد، دیوار آن مرد را تعمیر می‌کند. در نهایت، مردم نیز از پذیرایی از این دو در کنیسه‌ای مجلل خودداری می‌کنند، ولی توسط گروهی از مردم فقیر میزبانی