payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موادی هستند که به عنوان سرمازا در یخچال‌ها و به‌عنوان عامل فشار در اسپری ها و اسپری های ضد تعریق استفاده می‌شوند. اتم کلر بسیار فعال و پرانرژی است و می‌تواند با اکسیژن حاصل از تجزیه‌ی اوزون واکنش بدهد و clo را بسازد و باعث تخریب اوزون بشود. هر اتم کلر قبل از خارج شدن از استراتوسفر می‌تواند حدود ۱۰۰۰۰ مولکول اوزون را نابود کند.
بِیرَم، شهری در بخش بیرم از شهرستان لارستان در استان فارس ایران است و مرکز این بخش به‌شمار می‌آید. این شهر در سال ۱۳۷۴ خورشیدی و بر پایهٔ تقسیمات کشوری از روستا به شهر ارتقا یافت. این شهر، مرکز بخش بیرم است. بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بیرم ۷٬۳۰۰ نفر در قالب ۲٬۱۲۵ خانوار بوده است. جغرافیا. شهر بیرم در ۱۳۵ کیلومتری مرکز شهرستان لارستان و ۳۶۰ کیلومتری مرکز استان فارس قرار دارد. این شهر با ارتفاع ۵۰۹ متر از سطح دریا در ۵۳٫۳۵ درجه طول شرقی و ۲۷٫۲۵ درجه عرض جغرافیایی واقع شده و کوه‌های
و ۲۷٫۲۵ درجه عرض جغرافیایی واقع شده و کوه‌های آن دنبالهٔ رشته‌کوه زاگرس جنوبی است که بلندترینشان کوه گاوبست است. بیرم در جنوب استان فارس و در دشتی وسیع محصور در رشته‌کوه‌های زاگرس جنوبی قرار دارد. این شهر از شمال به ارتفاعات لنگستان، از جنوب و جنوب شرقی به کوه‌های دجرو و گاوبست، از شرق به ارتفاعات طهر و از غرب به نواحی علا مردشت محدود می‌شود. ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۴۹۳ تا ۵۰۹ متر است. آب‌وهوای بیرم گرم و خشک بوده و میانگین بارندگی سالانه کمتر از ۲۰۰ میلی‌متر گزارش شده است. آب‌وهوای بیرم گرم و خشک است و
گزارش شده است. آب‌وهوای بیرم گرم و خشک است و میانگین بارندگی سالانهٔ آن کمتر از ۲۰۰ میلی‌متر می‌باشد. این منطقه در گذشته هزاران اصله نخل داشته و خرمای آن از طریق شیراز به سراسر کشور و حتی کشورهای عربی حاشیهٔ خلیج فارس صادر می‌شده است، اما خشکسالی‌های اخیر، حفر بیش از ۱۲۰ حلقه چاه عمیق و توسعهٔ کشاورزی مدرن باعث افت شدید سطح آب‌های زیرزمینی و نابودی تدریجی نخلستان‌ها شده است. امروز بیشتر زمین‌ها زیر کشت محصولاتی چون گندم، جو، ذرت، یونجه و دانه‌های روغنی است. پوشش گیاهی بیرم شامل گونه‌هایی مانند کهور، کُنار،
پوشش گیاهی بیرم شامل گونه‌هایی مانند کهور، کُنار، بادام کوهی و بن و گیاهان دارویی چون آویشن، آنقوزه و بردی است و گونه‌های جانوری آن شغال، روباه، گراز، آهو، بز کوهی، کبک و تیهو به‌شمار می‌آیند. تاریخ. بیرم، روستا یا منطقه‌ای با نام پیشین «کُبه» بوده که در سال ۱۳۷۴ خورشیدی به شهر تبدیل شده است. ریشهٔ نام بیرم مشخص نیست. در لغتنامهٔ دهخدا «بیرم» به معنی میله یا پتک آهنی و نوعی پارچه ذکر شده است. پیشینهٔ سکونت در منطقهٔ بیرم به بیش از دو هزار سال می‌رسد و هستهٔ اولیهٔ مسکونی آن زرتشتی بوده است. آثار قلعه‌ای
اولیهٔ مسکونی آن زرتشتی بوده است. آثار قلعه‌ای موسوم به «هفت‌قلعه‌ای» یا «شهرستان» در مرکز شهر باقی مانده است. ساکنان اولیهٔ بیرم زرتشتی بوده‌اند و در محل‌هایی چون تل گوه زندگی می‌کرده‌اند. در مرکز شهر قلعه‌ای به نام «شهرستان» با حصارهای بلند و هفت قلعهٔ تودرتو ساخته شده بود که مرکز حاکمیت وقت موسوم به شاه سلنتور به‌شمار می‌آمد. هفت قلعهٔ محافظ دیگر نیز در اطراف آن قرار داشتند که بقایای آن‌ها هنوز دیده می‌شود. بیرم که در گذشته «بیخهٔ احشام» نامیده می‌شد، در جنوب فارس میان لار و لامرد قرار دارد. در
در جنوب فارس میان لار و لامرد قرار دارد. در فارسنامهٔ ناصری، این ناحیه در جنوب غربی لار معرفی شده و روستاهایی چون احشام قائد، چارطاق، چاه برد، خیرگو، دهنو، شیخ عامر، شیرینو، کتک، لاورستان و ملایی جزو آن ذکر شده‌اند. در سه دههٔ اخیر تغییرات اداری موجب جدایی برخی مناطق از بخش بیرم و الحاق آن‌ها به شهرستان‌های همجوار شده است. در سال ۴۵۲ هجری قمری، سید عفیف‌الدین، مشهور به شاه زَندو، از نوادگان امام موسی کاظم، به بیرم آمد و مردم را به اسلام دعوت کرد. او مرکز فرماندهی خود را در بیرم قرار داد و پس از مرگش در
فرماندهی خود را در بیرم قرار داد و پس از مرگش در نزدیکی تنب شهرستان، بقعه و بارگاهی برایش ساخته شد که هنوز زیارتگاه مردم است. افزون بر آن، بقاع دیگری نیز در شهر وجود دارد، از جمله امامزاده شاه نورالدین، شاه جلال‌الدین، شاه ابوالحسین، شاه ابوالقاسم، سعد بن سعید، شاه ابوالفتح و میر ابولبه (پیر بل) در ارتفاعات شمال‌شرقی بیرم.کاوش‌های باستان‌شناسی در تل بحره نیز نشانه‌هایی از قدمت ۴۰ تا ۱۵۰ هزار ساله در اشیای تاریخی این منطقه آشکار کرده است. از آثار مذهبی بیرم می‌توان به قرآن نفیسی اشاره کرد که بنا بر روایات
می‌توان به قرآن نفیسی اشاره کرد که بنا بر روایات توسط شاه زندو از مکه آورده شد. این قرآن ۵۷۰ صفحه داشت، بر روی پوست آهو و به خط کوفی نوشته شده بود و در هر صفحه هفت تا هشت سطر آیه دیده می‌شد. این نسخه در سال ۱۳۷۸ به سرقت رفت و تنها تصاویری از آن باقی مانده است. همچنین درب ورودی بقعهٔ شاه زندو که متعلق به سال ۹۹۷ هجری قمری و ساخته‌شده از چوب گردو در هند بود، برای نصب به بیرم آورده شده و همچنان از آثار تاریخی این منطقه به‌شمار می‌رود. اقتصاد. بیرم در گذشته دارای هزاران نخل و یکی از مراکز تولید خرما در جنوب
هزاران نخل و یکی از مراکز تولید خرما در جنوب فارس بود. خشکسالی‌های اخیر و کاهش سطح آب زیرزمینی موجب از بین رفتن بخش بزرگی از نخلستان‌ها شد. در سال‌های اخیر کشاورزی نوین جایگزین بخشی از تولید سنتی شده و محصولاتی چون گندم، جو، ذرت، یونجه و دانه‌های روغنی کشت می‌شود. منابع آب. منابع آب بیرم در گذشته از چشمه‌هایی مانند چشمهٔ بستکوه تأمین می‌شد که آب آن از طریق جداول سنگی به شهر هدایت می‌گردید. در سال‌های اخیر سد بستکوه در این مسیر ساخته شده است. آب آشامیدنی شهر بیرم بیش از بیست سال است که با مشکلات جدی
شهر بیرم بیش از بیست سال است که با مشکلات جدی روبه‌روست. شوری بالای آب (EC بالا)، وجود املاح قابل مشاهده و میزان بالای نیترات از جمله مهم‌ترین چالش‌ها به‌شمار می‌روند. علاوه بر این، افت فشار آب نیز زندگی روزمرهٔ مردم را تحت‌تأثیر قرار داده و انجام کارهایی مانند حمام کردن یا شست‌وشو را با دشواری همراه کرده است. پیامدهای این مشکلات تنها به سطح خدمات شهری محدود نمانده و جنبه‌های بهداشتی و اجتماعی نیز پیدا کرده است، به‌گونه‌ای که افزایش برخی بیماری‌ها از جمله سرطان مثانه گزارش شده و در کنار آن، مهاجرت گستردهٔ
مثانه گزارش شده و در کنار آن، مهاجرت گستردهٔ ساکنان به مناطق دیگر شدت گرفته است. برای رفع این بحران راهکارهایی مطرح شده که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به اجرای خط دوم انتقال آب از سد سلمان فارسی اشاره کرد؛ هرچند با وجود تصویب بودجه، این پروژه هنوز اجرایی نشده است. همچنین درخواست‌هایی برای اختصاص بودجه‌های استانی به حل مشکل آب بیرم، به دلیل اهمیت و اولویت آن، ارائه شده است. در کنار این طرح‌ها، پیشنهادهای جایگزینی نیز مطرح است؛ مانند ادامهٔ خط انتقال اول از بخش ارد به بیرم یا رساندن خط دوم به خنج تا مردم بیرم نیز
به بیرم یا رساندن خط دوم به خنج تا مردم بیرم نیز از آن بهره‌مند شوند. پروژهٔ انتقال آب خلیج فارس به استان فارس با هدف رساندن آب به سد سلمان فارسی تا تابستان ۱۴۰۵ در حال اجراست. در مسیر اِوَز تا بیرم به طول ۱۱۰ کیلومتر، ۵۰ کیلومتر لوله‌گذاری انجام شده و بقیه نیز در دست اجراست. در این طرح قرار است مناطق عمادده بیرم، عمادشهر، علامرودشت و چاه‌ورز هم از آب بهره‌مند شوند و پس از تکمیل آب‌شیرین‌کن، لوله‌گذاری تا پارسیان ادامه یابد تا شهرهایی مانند لامِرد، اوز و گراش نیز پوشش داده شوند. بر اساس این برنامه، تا زمان
نیز پوشش داده شوند. بر اساس این برنامه، تا زمان بهره‌برداری آب‌شیرین‌کن، آب بیرم موقتاً از سد سلمان فارسی تأمین خواهد شد. پس از راه‌اندازی خط خلیج فارس، آب جنوب فارس از این خط تأمین می‌شود و معادل آن آب از سد سلمان فارسی برای شیراز و مناطق مرکزی استان تخصیص خواهد یافت. به گفته قادری، خط چهارم آبرسانی شیراز از سد سلمان فارسی خواهد بود.
گرمسیر فارس یا گرمسیرات سرزمین فارس قسمتی از سرزمین پارس است که از به سمت جنوب تا کرانه‌های خلیج فارس را در بر می‌گیرد. در متون جغرافیایی قدیم، فارس بر اساس محیط جغرافیایی و اوضاع آب‌وهوایی به دو منطقه گرمسیر یا جروم و سردسیر یا صرود (سرحد) تقسیم شده‌است. بنیان اقتصادی مناطق گرمسیر بر بازرگانی و مناطق سردسیر بر کشاورزی استوار بوده‌است. در واقع آبادی‌های گرمسیرات فارس، نقش ارتباطی بین بندرها و جزایر خلیج فارس و مرکز ایالت را ایفا می‌کردند. طی قرن هفتم هجری، براثر تغییرات سیاسی و نظامی برآیند حمله مغولان، و
براثر تغییرات سیاسی و نظامی برآیند حمله مغولان، و رونق گرفتن تجارت دریایی، شهرهای خنج و لار و فال در ناحیه گرمسیرات فارس، از موقعیت مناسبی برخوردار شدند و در مسیر کاروان‌های تجاری به سمت هرمز و کیش قرار گرفتند. ساکنان. قدیمی ترین آثار تمدنی در این ناحیه مربوط به تمدن جیرفت می‌شود و بعد‌ها از «اِرا» یا «ایرا» یا «ایراه» به عنوان نام مردمان ساکن این منطقه یاد شده است. امروزه اکثریت مردمان این ناحیه لارستانی ها هستند و به زبان لارستانی صحبت‌ می‌کنند البته جمعیت قابل توجه از مردمان دشتی و سایر مردمان عرب،
جمعیت قابل توجه از مردمان دشتی و سایر مردمان عرب، هندواروپایی و... نیز بومی این منطقه هستند که زبان های گرمسیری (شامل لارستانی)، دشتی، عربی و... صحبت می‌کنند. زبان فارسی معیار نیز در بین مردمان این ناحیه رایج است. از معروف ترین حکومت های برآمده از این ناحیه میتوان ملوک هرمز را نام برد که اکنون بخشی از آن به مالکیت کشورهای عربی خلیج فارس درآمده است. معنی واژه ایراهستان. ایراهستان = ایراه + (پسوند مکان) ستان. ایراه: بر پایه آنچه فرهنگ‌نامه‌ها نوشته‌اند، به‌معنی «پَست، پایین، زیر، ساحل و کنار دریا» و «هر ساحل
«پَست، پایین، زیر، ساحل و کنار دریا» و «هر ساحل را به‌فارسی ایراه گویند». و «ایراهستان (اراهستان، ابراهستان)» را هم «به‌معنی ساحل و ناحیه‌ای‌ست مجاور خلیج‌فارس در ایالت فارس….» «یاقوت‌حموی‌بغدادی» در نیمه نخست سده‌ی هفتم ه/۱۳م و «اعتمادالسلطنه» در روزگار قاجار (سده ۱۹ م) نوشته‌اند: حمزه (اصفهانی) گوید: ایرانیان کناره و سواحل دریا را «ایراه» گویند. و از این روست که لبه‌های خوره اردشیرخُرَه از سرزمین فارس را «ایراهستان» نامند. زیرا که نزدیک به ‌دریا است. و مردم آنجا را هم «ایراهیه» خوانند. عرب ایراه را معرب
آنجا را هم «ایراهیه» خوانند. عرب ایراه را معرب نموده، یک «قاف» به‌پایان آن افزوده و «عراق» گفته‌اند. ایراه= اراک «محمدعلی ‌شوشتری» در «فرهنگ واژه‌های فارسی در زبان عربی» نگاشته: ایراه (اراک) سرزمین هموار در کناره دریاست. پرفسور «هرتسفلد آلمانی» شکل فارسی واژه را «اراک» و به‌معنی زمین هموار می‌داند. آنچه نظر او را تأیید می‌کند آنست که هنوز (سال ۱۳۴۷ که کتاب منتشر شده است!) بخشی از ساحل فارس را که در شهرستان اردشیرخوره است «ایراهستان» گویند. به‌معنی جلگه ‌ساحلی. در کتاب کارنامهٔ اردشیر بابکان که به زبان
‌ساحلی. در کتاب کارنامهٔ اردشیر بابکان که به زبان پارسی میانه نوشته شده، در بخش شرح جنگ دوم اردشیر و هفتواد نام ایراهستان ذکر شده‌است:
مراسم خاکسپاری شهدای گمنام در دانشگاه صنعتی شریف (در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۸۴) با حضور جمع بسیاری از دانشجویان برگزار شد، در طی این اقدام عده ای از دانشجویان شروع به دادن شعارهای اعتراضی کردند. در نهایت پیکر بی‌نشان سه کشته‌ی جنگ ایران و عراق در شبستان شمالی مسجد دانشگاه به خاک سپرده شدند. آغاز ماجرا و وعده مسئولان دانشگاه. با گسترده شدن زمزمه‌های طرح تدفین کشته‌شدگان جنگی در دانشگاه، واحد صنفی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه، اقدام به برگزاری یک نظرسنجی از دانشجویان کرد. با وجود کوتاه بودن زمان نظرسنجی (سه ساعت)
کرد. با وجود کوتاه بودن زمان نظرسنجی (سه ساعت) بیش از ۱۲۰۰ نفر از دانشجویان در آن شرکت کردند. از این بین بیش از ۸۳ درصد از دانشجویان با این طرح مخالف بوده و عده‌ای نیز به آن رای ممتنع دادند. (در صحت و بی‌طرفی این اطلاعات تردید جدی وجود دارد چراکه اخذ حتی یک رأی موافق هم ذکر نشده است). پس از این اقدام، انجمن اسلامی، طی فراخوانی از دانشجویان خواست تا با برگزاری یک تجمع نسبت به اجرای این طرح به اعتراضی پیشگیرانه دست بزنند. تجمع در ساعت ۱۲ روز ۲۱ اسفند در ساختمان ابن سینا دانشگاه و با حضور بیش از سیصد نفر از
ابن سینا دانشگاه و با حضور بیش از سیصد نفر از دانشجویان برگزار شد. پس از ساعتی دانشجویان معترض به سمت دفتر ریاست دانشگاه به حرکت درآمدند و با ادامه‌ی تجمع در مقابل این دفتر، خواهان حضور سعید سهراب‌پور، رئیس دانشگاه در جمع خود شدند. خواسته‌ای که برآورده نشد و به جای آن، وثوقی وحدت، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه به نمایندگی از ریاست دانشگاه در جمع دانشجویان حاضر شده و کتباً تعهد داد که این طرح تا پایان تعطیلات نوروزی اجرا نشده و پس از آن نیز در میان دانشجویان، به همه‌پرسی گذاشته شود. این وعده نیز عملی
به همه‌پرسی گذاشته شود. این وعده نیز عملی نشد. روز تدفین. فردای آن روز و علی‌رغم وعده‌های مسئولان دانشگاه، دانشجویان به هنگام ورود به دانشگاه متوجه تغییراتی در حال و هوای دانشگاه شدند. این تغییرات حاکی از آن بود که طرح تدفین شهدا در آن روز به اجرا در خواهد آمد. نوشته‌های بسیج دانشجویی نیز که بر روی دیوارهای دانشگاه نصب شده بود، این موضوع را تصدیق می‌کرد. دانشجویان که تمامی تلاش‌های روز گذشته خود را از بین رفته می‌دیدند، با مراجعه به انجمن اسلامی، خواستار اقدام در جهت برگزاری یک تجمع دیگر شدند. اعضای انجمن
در جهت برگزاری یک تجمع دیگر شدند. اعضای انجمن تصمیم به برگزاری یک تجمع دیگر گرفتند. هرچند از شروع اقدام انجمن جهت برگزاری تجمع (ساعت ۹)، تا موعد برگزاری آن (ساعت ۱۱) فرصت کافی وجود نداشت، این تجمع با حضور غیرمنتظره بیش از ۵۰۰ دانشجو، شامل دانشجویان مخالف و موافق تدفین شهدا، در مقابل ساختمان ابن‌سینا برگزار شد. پس از مدتی تجمع‌کنندگان موافق و مخالف به سمت مسجد دانشگاه، محلی که برای دفن شهدا در نظر گرفته شده بود، حرکت کردند که در این زمان تعداد تجمع‌کنندگان تا نزدیک به ۸۰۰ نفر نیز افزایش یافت. پس از مدتی
تا نزدیک به ۸۰۰ نفر نیز افزایش یافت. پس از مدتی توقف در پشت درهای قفل شده مسجد، با باز شدن این درها، دانشجویان موافق و مخالف به صحن مسجد وارد شده و در مقابل رواقی سه قبر در درون حفر شده بود، تجمع کردند. در طول بیش از چهار ساعت حضور دانشجویان موافق و مخالف، تجمع با برگزاری یک تریبون آزاد با شرکت مخالفان و موافقان ادامه یافت. پس از آن سعید حدادیان، مداح شناخته‌شده، پشت تریبون رفت و با ذکر روایت جلوگیری از دفن پیکر امام حسن بن علی در صدر اسلام از دانشجویان درخواست کرد جلو دفن شهدا را نگیرند. پس از آن نیز
درخواست کرد جلو دفن شهدا را نگیرند. پس از آن نیز دانشجویان با ورود سه تابوت به داخل صحن دانشگاه غافلگیر شدند. حمل‌کنندگان تابوت‌ها به سرعت به سمت شبستان شمالی که قبرها در آنجا حفر شده و دانشجویان مخالف نیز در همان‌جا تجمع کرده بودند، حرکت کردند و در حالی که سعی در پراکنده کردن مخالفان داشتند، خود را به قبرها رسانده و ضمن اقامه نماز بر پیکر سه کشته شده، آنها را دفن کردند. پس از آن، برخی رسانه‌ها خبر از ضرب و شتم دانشجویان مخالف یا استفاده از اسپری فلفل دادند. در این روز مهرداد بذرپاش مشاور رئیس‌جمهور، رئیس
در این روز مهرداد بذرپاش مشاور رئیس‌جمهور، رئیس گروه مشاوران جوان محمود احمدی‌نژاد و رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه در مسجد حضور داشت. پیامدها. پس از گذشت تقریباً یک ماه از درگیری‌ها، ۱۸ نفر از دانشجویان مخالف به کمیتهٔ انضباطی دانشجویان احضار شدند. بر اساس برگه‌های احضاریه دانشجویان، تمامی احضارشدگان به اخلال در نظم عمومی دانشگاه متهم شده بودند و تنها یکی از آن‌ها اقدام به ضرب و شتم ریاست دانشگاه را در پرونده خود داشت. صدور حکم کمیتهٔ انضباطی. در روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۵ حکم دو نفر از دانشجویان به‌طور
۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۵ حکم دو نفر از دانشجویان به‌طور غیررسمی از طرف رئیس کمیتهٔ انضباطی اعلام شد. یکی از آن‌ها که به اتهام ضرب و شتم رئیس دانشگاه با دو ترم تعلیق از تحصیل مواجه شده بود، شب اعلام حکم اقدام به خودکشی کرد. پس از آنکه دوستانش از روی بسته‌های قرص متوجه خودکشی او شدند، او را به بیمارستان لقمان رساندند. پیوند به بیرون. رسانه‌ها. مجموعه تلویزیونی
باشگاه فوتبال آرسنال یک باشگاه فوتبال انگلیسی در شمال شهر لندن است که موفق به کسب ۱۳ عنوان قهرمانی در لیگ برتر انگلستان، ۱۴ قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان، ۱۷ قهرمانی در جام خیریه انگلستان، دو قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال انگلستان و یک قهرمانی در جام در جام اروپا شده‌است. آن‌ها رکورددار طولانی‌ترین مدت صدرنشینی بدون وقفه در لیگ فوتبال انگلیس، بیشترین بازی بدون باختِ پیاپی (۴۹ بازی) و همچنین قهرمانی بدون شکست در یک فصل (۰۴–۲۰۰۳) می‌باشند و توانستند اولین و تنها تیمی در تاریخ لیگ برتر باشند که جام طلایی
و تنها تیمی در تاریخ لیگ برتر باشند که جام طلایی لیگ برتر انگلستان را به‌دست می‌آورند. با حضور در فصل ۲۶–۲۰۲۵ آرسنال تبدیل به اولین تیم تاریخ لیگ برتر انگلیس شده است که صد فصل متوالی در بالاترین سطح مسابقات باشگاهی حضور داشته است. باشگاه فوتبال آرسنال در سال ۱۸۸۶ در محله وول‌ویچ واقع در جنوب‌شرقی لندن شکل گرفت و در سال ۱۸۹۳ میلادی برای اولین بار از جنوب انگلستان به «فوتبال لیگ» پیوست. در سال ۱۹۱۳ میلادی آن‌ها به شمال شهر لندن در منطقه هایبری و ورزشگاه آرسنال نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آرسنال موفق
نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آرسنال موفق به کسب پنج عنوان قهرمانی در چمپیونشیپ و دو قهرمانی در جام حذفی شدند. پس از یک دوره رکود در سال‌های پس از جنگ آن‌ها موفق به کسب قهرمانی در لیگ و جام حذفی (موسوم به دوبل) در فصل‌های ۷۱−۱۹۷۰، ۹۸–۱۹۹۷ و ۰۲–۲۰۰۱ شدند، همچنین در سال ۲۰۰۶ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیدند. آرسنال رقابتی دیرینه با همسایه‌اش تاتنهام دارد که آن‌ها به‌طور منظم شهرآورد شمال لندن را برگزار می‌کنند. همچنین باشگاه آرسنال در رده هفتم باارزش‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹ با ارزش
باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹ با ارزش تقریبی ۲٬۳ میلیارد دلار قرار گرفته‌است. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۸، استن کرونکی توانست با خرید کل سهام باشگاه، مالکیت اصلی باشگاه فوتبال آرسنال را تحت زیرمجموعه هولدینگ شرکت تفریحی و ورزشی کرونکی درآورد. آرسنال تنها تیم در تاریخ لیگ برتر انگلیس که توانسته بدون حتی متحمل شدن یک باخت به قهرمانی برسد. این تیم در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ با هدایت آرسن ونگر توانست با ۲۶ پیروزی و ۱۲ تساوی عنوان قهرمانی لیگ برتر را به‌دست‌آورد؛ و توانست در انتهای فصل تنها جام طلایی اهداء شده در تاریخ لیگ
انتهای فصل تنها جام طلایی اهداء شده در تاریخ لیگ برتر انگلیس را به‌دست‌آورد و لقب «شکست ناپذیران» را به خود اختصاص دهد. آرسنال توانست با کسب ۹۰ امتیاز بالاتر از چلسی و منچستر یونایتد، تیم‌های پر قدرت آن زمان انگلستان با اختلاف فراوان تیم اول لیگ برتر جزیره لقب گرفت. تاریخچه. باشگاه فوتبال آرسنال با نام باشگاه دیال اسکوئر در سال ۱۸۸۶ توسط کارگران کارخانه اسلحه‌سازی سلطنتی در منطقه وول‌ویچ در جنوب شرقی لندن شروع به کار کرد و در مدت کوتاهی پس از آن به آرسنال سلطنتی تغییر نام داد. این باشگاه دوباره پس از تبدیل
تغییر نام داد. این باشگاه دوباره پس از تبدیل شدن به یک شرکت محدود در سال ۱۸۹۳ به آرسنال وول‌ویچ تغییر نام داد. این باشگاه اولین عضو جنوبی لیگ فوتبال در سال ۱۸۹۳ میلادی بود که از لیگ دسته دوم شروع کرده و در سال ۱۹۰۴ میلادی به لیگ دسته اول راه یافت. انزوای جغرافیایی نسبی باشگاه منجر به جذب تماشاگران کمتر نسبت به باشگاه‌های دیگر و همچنین دچار شدن باشگاه به مشکلات مالی و ورشکسته شدن آن در سال ۱۹۱۰ شد، در این زمان باشگاه توسط دو تاجر به نام‌های هنری نوریس و ویلیام هال خریداری شد. به دنبال این ماجرا، نوریس این
هال خریداری شد. به دنبال این ماجرا، نوریس این باشگاه را به نقاط دیگر منتقل کرد و در سال ۱۹۱۳ بلافاصله پس از سقوط به دسته دوم، آن‌ها به شمال لندن و ورزشگاه آرسنال در منطقه هایبوری بازگرداند؛ آن‌ها در سال بعد «وول‌ویچ» را از نام باشگاه خود حذف کردند. آرسنال در سال ۱۹۱۹ در مکان پنجم لیگ قرار گرفت. در سال ۱۹۲۵ هربرت چاپمن به سمت مربیگری آرسنال منصوب شد. پیش از این چاپمن موفق به کسب دو قهرمانی پیاپی لیگ با تیم هادرسفیلد تاون در سال‌های ۲۴−۱۹۲۳ و ۲۵−۱۹۲۴ شده بود. چاپمن اولین دوره موفقیت‌های بزرگ آرسنال را به
چاپمن اولین دوره موفقیت‌های بزرگ آرسنال را به ارمغان آورد. تاکتیک‌های انقلابی و تمرینات او، همراه با خرید بازیکنان ستاره‌ای مانند الکس جیمز و کلیف باستین، پایه‌های موفقیت باشگاه انگلیسی در دهه ۱۹۳۰ میلادی گذاشته شد. آرسنال تحت هدایت او چند قهرمانی بزرگ را به دست آورد، پیروزی در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۳۰ و سپس قهرمانی در لیگ در سال‌های ۳۱−۱۹۳۰ و ۳۳−۱۹۳۲ که حاصل تلاش او بود. چاپمن به‌طور ناگهانی بر اثر بیماری ذات‌الریه در سال ۱۹۳۴ میلادی در گذشت، اما با این وجود جو شاو و جورج آلیسون موفقیت
گذشت، اما با این وجود جو شاو و جورج آلیسون موفقیت کاری چاپمن را ادامه دادند. تحت هدایت آن‌ها، آرسنال موفق به کسب سه عنوان قهرمانی دیگر در سال‌های ۳۴−۱۹۳۳، ۳۵−۱۹۳۴ و ۳۸−۱۹۳۷ و جام حذفی انگلستان در فصل ۳۶–۱۹۳۵ شده‌اند. در پایان این دهه به‌دلیل بازنشستگی بازیکنان کلیدی، از آرسنال موفقیتی دیده نشد و پس از مداخله انگلیس در جنگ جهانی دوم، فوتبال حرفه‌ای در انگلستان به حالت تعلیق درآمد. پس از جنگ، دوره دوم موفقیت‌های آرسنال تحت نظر تام ویتاکر شروع شده‌بود، که حاصل آن قهرمانی در لیگ در سال‌های ۴۸−۱۹۴۷ و ۵۳−۱۹۵۲ و
آن قهرمانی در لیگ در سال‌های ۴۸−۱۹۴۷ و ۵۳−۱۹۵۲ و جام حذفی در سال ۱۹۵۰ میلادی بود. دارایی باشگاه بسیار کم شده‌بود؛ آن‌ها قادر به جذب بازیکن مانند بازیکنان دهه ۱۹۳۰ میلادی نبودند، سطح باشگاه در بیشتر دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در حد متوسط بود. حتی کاپیتان سابق انگلستان بیلی رایت به عنوان مربی جانشین باشگاه نتوانست در بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ به هیچ موفقیتی دست یابد. در سال ۱۹۶۶ میلادی برتی می فیزیوتراپیست باشگاه به عنوان مربی آرسنال انتخاب شد. پس از ناکامی در دو دوره جام اتحادیه فوتبال انگلستان، آن‌ها موفق به کسب
جام اتحادیه فوتبال انگلستان، آن‌ها موفق به کسب اولین قهرمانی اروپایی خود در سال ۱۹۷۰−۱۹۶۹ در جام نمایشگاه‌های بین شهری شدند. این موفقیت‌ها تا آنجا ادمه داشت که آن‌ها برای اولین بار قهرمان هر دو جام لیگ و جام حذفی در فصل ۷۱−۱۹۷۰ شدند. اما موفقیت‌های آرسنال کمتر تکرار شد، در فصل ۷۳−۱۹۷۲ به مقام نایب قهرمانی لیگ رسید، در سه فینال جام حذفی (۱۹۷۲، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰) شکست خورد و در سال ۱۹۸۰ میلادی قهرمانی جام در جام اروپا را در ضربات پنالتی از دست داد. تنها موفقیت باشگاه در طول این زمان پیروزی ۳ بر ۲ برابر منچستر
باشگاه در طول این زمان پیروزی ۳ بر ۲ برابر منچستر یونایتد در فینال جام حذفی در سال ۱۹۷۹ بود. بازگشت بازیکن سابق آرسنال یعنی جورج گراهام به عنوان مربی در سال ۱۹۸۶ میلادی دوره سوم موفقیت را برای این باشگاه به ارمغان آورد. آرسنال در فصل ۸۷−۱۹۸۶ قهرمان جام اتحادیه شد. همچنین آرسنال قهرمان لیگ انگلستان در فصل ۸۹−۱۹۸۸ شد، این قهرمانی با گل لحظات آخر مایکل توماس در مقابل تیم لیورپول حاصل شد. گراهام قهرمانی دیگری را نیز در لیگ انگلستان (فصل ۹۱−۱۹۹۰) به دست آورد، این در حالی بود که تنها یک در یک بازی شکست
آورد، این در حالی بود که تنها یک در یک بازی شکست خورده‌بودند. در سال ۱۹۹۳ میلادی آرسنال قهرمان هر دو جام، حذفی و جام اتحادیه شد و جام در جام اروپا (۱۹۹۴) به مقام قهرمانی دست یافت. شهرت و اعتبار گراهام بعد اتهام رشوه دادن لکه‌دار شد و سرانجام وی در سال ۱۹۹۵ میلادی برکنار شد و بروس ریوچ به عنوان سرمربی انتخاب شد، وی تنها بعد از یک فصل حضور در آرسنال از این تیم کنار گذاشته شد. در سپتامبر ۱۹۹۶ میلادی آرسن ونگر به عنوان مربی آرسنال منصوب شد. ونگر تاکتیک‌های جدیدی را به ارمغان آورد، یک نظام آموزشی جدید و چند
را به ارمغان آورد، یک نظام آموزشی جدید و چند بازیکن خارجی که استعدادهای انگلیسی موجود را تکمیل می‌کردند را به این تیم آورد. آرسنال باز هم به‌طور هم‌زمان در یک فصل (۹۸−۱۹۹۷) قهرمان لیگ برتر و قهرمان جام حذفی شد. علاوه بر این، به فینال جام یوفا در فصل ۲۰۰۰−۱۹۹۹ راه پیدا یافت اما در ضربات پنالتی مقابل تیم گالاتاسرای شکست خورد. در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ قهرمان جام حذفی شدند و در لیگ برتر در فصل ۰۴−۲۰۰۳ قهرمانی را بدون باخت حتی در یک بازی به دست آوردند. این باشگاه در ۴۹ بازی لیگ در آن فصل شکست نخورد که یک رکورد
در ۴۹ بازی لیگ در آن فصل شکست نخورد که یک رکورد ملی به حساب می‌آید. آرسنال در یازده فصل اول حضور ونگر، هشت فصل در رتبه‌های اول یا دوم قرار می‌گرفت، اگرچه آن‌ها در هیچ زمان قادر به حفظ عنوان خود نبودند. آن‌ها در فصل ۱۱–۲۰۱۰ میلادی در رده چهارم لیگ برتر انگلستان قرار گرفتند. آرسنال در فصل ۰۶−۲۰۰۵ برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد اما با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب تیم بارسلونا شد. سرانجام در ژوئیه ۲۰۰۶، آن‌ها پس از ۹۳ سال ورزشگاه هایبوری را ترک کردند و به ورزشگاه جدیدشان یعنی ورزشگاه امارات نقل مکان
و به ورزشگاه جدیدشان یعنی ورزشگاه امارات نقل مکان کردند. آنها در فصل های ۲۰۲۲-۲۳ و ۲۰۲۳-۲۴ به سرمربی‌گری میکل آرتتا نایب قهرمان شدند تا بازیکنان از نمایش‌شان ناامید شوند و حسرت قهرمانی همچنان در دل هواداران تیم باشد. نشان‌واره و نماد باشگاه. در سال ۱۸۸۸ از اولین نماد آرسنال که شامل سه توپ جنگی بود که از بالا دیده می‌شد، استفاده شد. این نماد پس از انتقال باشگاه به هایبوری در سال ۱۹۱۳ میلادی تغییر کرد، نماد جدید تصویری یک توپ جنگی بود که به سمت شرق اشاره می‌کرد، این نشان‌واره تنها تا سال ۱۹۲۲ میلادی
می‌کرد، این نشان‌واره تنها تا سال ۱۹۲۲ میلادی باقی‌ماند. نماد جدید باشگاه باز هم تصویر یک توپ جنگی بود که این بار به سمت غرب قرار گرفته بود، این نماد در سال ۱۹۲۵ انتخاب شد. در سال ۱۹۴۹ میلادی این باشگاه از نشان‌واره مدرن و متفاوت رونمایی کرد. در این نشان‌واره سه توپ جنگی زیر نام باشگاه به چشم می‌خورد. برای اولین بار، این نماد به صورت رنگی طراحی شده و شباهت‌های زیادی با نشان‌واره فعلی باشگاه داشت. از آنجا که تغییرهای زیادی بر روی نشان‌واره و نماد باشگاه صورت می‌گرفت، آرسنال از حق تکثیر آن ناتوان بود، و پس
می‌گرفت، آرسنال از حق تکثیر آن ناتوان بود، و پس از ثبت نماد به عنوان یک علامت تجاری در یک نبرد طولانی مدت قانونی با یک تاجر خیابان محلی که کالاهای غیررسمی آرسنال را به فروش می‌رساند به پیروزی رسید. باشگاه در سال ۲۰۰۲ نشان‌واره جدید خود که دارای مدرن‌تر و سبکی ساده‌تر بود را معرفی کرد. توپ جنگی بار دیگر به سمت شرق و نام باشگاه در بالای آن نوشته شده‌است. نشان‌واره جدید مورد انتقاد برخی از حامیان قرار گرفت؛ کانون هواداران مستقل آرسنال ادعا کرد که این باشگاه بسیاری از تاریخ و سنت‌های آرسنال را با چنین طراحی
بسیاری از تاریخ و سنت‌های آرسنال را با چنین طراحی نادیده گرفته‌است و در مورد این مسئله به درستی با طرفداران مشورت نشده‌است. باشگاه آرسنال در فصل ۲۰۱۲−۲۰۱۱ برای ۱۲۵امین سالگرد خود نشان‌واره و نماد جدیدی را معرفی کرد که شامل نسخه اصلاح شده نشان‌واره فعلی است. نشان‌واره تماماً سفید است، که ۱۵ برگ بلوط در سمت راست و ۱۵ برگ بلوط در سمت چپ نشان‌واره قرار گرفته‌است و ۲۰۱۱ شعار «رو به جلو» در پایین نشان‌واره نوشته شده بود. رنگ‌ها. در بیشتر تاریخ آرسنال، رنگ پیراهن اصلی آن‌ها در بازی‌های خانگی رنگ قرمز روشن با
اصلی آن‌ها در بازی‌های خانگی رنگ قرمز روشن با آستین سفید و شورت سفید بوده‌است. در سال ۱۹۳۳ میلادی، هربرت چاپمن پیشنهاد تغییراتی در لباس بازیکنان را داد که تغییر رنگ آستین‌ها و یقه به سفید و روشن‌تر شدن رنگ قرمز بود. صرف نظر از اینکه داستان درست است، پیراهن‌های سفید و قرمز به منظور شناخت آرسنال آمده‌اند و تیم در مدتی از زمان پوشیده‌است، بعد از دو فصل این لباس‌ها کنار گذاشته شدند. اولین بار در فصل ۶۷−۱۹۶۶ بود که آرسنال پیراهن قرمز به تن کرد و ثابت کرد که این طرح محبوبیتی ندارد و آستین‌های سفید فصل قبل