payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موضوع محبت خود همذات‌پنداری می‌کند. چنین فقدانی منجر به علائم شدید مالیخولیک می‌شود که عمیق‌تر از سوگواری است. در این بیماری نه تنها به جهان خارج منفی نگریسته می‌شود، بلکه خود نفس نیز به خطر می‌افتد. کاهش درک فرد از خود در میل او به سرزنش، حقارت و بی‌لیاقتی خود آشکار می‌شود. او همچنین بر تجربیات اولیه زندگی به عنوان یک عامل بیمار کننده تأکید کرد. آدولف مایر یک چارچوب اجتماعی و بیولوژیکی ترکیبی را مطرح نمود که بر واکنش‌ها در زمینه زندگی فرد تأکید می‌کرد و استدلال کرد که اصطلاح افسردگی باید به جای مالیخولیا
کرد که اصطلاح افسردگی باید به جای مالیخولیا استفاده شود. اولین نسخه از DSM (نسخه DSM-I، ۱۹۵۲) حاوی واکنش روانی افسردگی و DSM-II (نسخه ۱۹۶۸) روان‌رنجوری افسردگی بود که به عنوان یک واکنش بیش از حد به درگیری درونی یا یک رویداد بیرونی گفته می‌شد و همچنین شامل یک نوع روان پریشی عمده به همراه اختلالات عاطفی با نام اختلال افسردگی-شیدایی بود. در اواسط قرن بیستم، محققان این نظریه را مطرح کردند که افسردگی ناشی از عدم تعادل شیمیایی در انتقال دهنده‌های عصبی در مغز است زیرا مشاهدات انجام شده در دهه ۱۹۵۰ از اثرات رزرپین
مشاهدات انجام شده در دهه ۱۹۵۰ از اثرات رزرپین و ایزونیازید در تغییر سطوح انتقال دهنده عصبی مونوآمین و تأثیر بر علائم افسردگی خبر می‌داد. هر چند نظریه عدم تعادل شیمیایی هرگز ثابت نشده است. اصطلاح تک قطبی (همراه با اصطلاح مرتبط دوقطبی) توسط متخصص مغز و اعصاب و روان‌پزشک کارل کلایست ابداع شد و متعاقباً توسط شاگردانش اددا نیل و کارل لیونهارت استفاده شد. اصطلاح اختلال افسردگی عمده توسط گروهی از پزشکان ایالات متحده در اواسط دهه ۱۹۷۰ به عنوان بخشی از پیشنهادها (به نام «معیارهای تشخیصی پژوهشی» برای معیارهای تشخیصی
نام «معیارهای تشخیصی پژوهشی» برای معیارهای تشخیصی بر اساس الگوهای علائم و معیارهای قبلی فاینر معرفی و در سال ۱۹۸۰ در DSM-III گنجانده شد. انجمن روان‌پزشکی آمریکا «اختلال افسردگی عمده» را به کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-III) به عنوان انشعابی از روان‌نژندی افسرده قبلی در DSM-II، که شامل شرایطی بود که اکنون با عنوان کج‌خلقی و اختلال سازگاری با خلق افسرده شناخته شده است، قرار داد. برای حفظ ثبات، ICD-10 از معیارهای یکسانی استفاده کرد، تنها با تغییرات جزئی، اما با استفاده از آستانه تشخیصی DSM
تغییرات جزئی، اما با استفاده از آستانه تشخیصی DSM برای مشخص کردن یک دوره افسردگی خفیف، معیارهای تشخیصی دوره‌های متوسط و شدید را نیز اضافه نمود. هر چند ایده باستانی مالیخولیا هنوز در مفهوم زیرگروه بیماری‌های مالیخولیایی باقی مانده است. هر چند استدلال‌های تجربی متعدد برای مراجعه به معیارهای تشخیصی مالیخولیا وجود داشته است، تعریف جدید افسردگی به‌طور گسترده البته با وجود برخی یافته‌ها و دیدگاه‌های متناقض پذیرفته شد. همچنین از اواخر دهه ۱۹۵۰، انتقاداتی نسبت به شمول معیارهای تشخیصی، توسعه و ترویج داروهای ضد
به شمول معیارهای تشخیصی، توسعه و ترویج داروهای ضد افسردگی و مدل‌های بیولوژیکی بیماری وجود دارد. جامعه و فرهنگ. واژه‌شناسی. اصطلاح «افسردگی» در میان مردم به روش‌های مختلفی استفاده می‌شود. اغلب برای شرح همین سندرم به‌کار می‌رود، اما ممکن است به سایر اختلالات خلقی یا صرفاً به خلق ضعیف اشاره کند. تصورات مردم از افسردگی، هم در درون و هم در بین فرهنگ‌ها، بسیار متفاوت است. یکی از مفسران عنوان نموده است: «به دلیل عدم اطمینان علمی، بحث در مورد افسردگی به پرسش‌های زبانی تبدیل می‌شود. آنچه ما آن را «بیماری»،
زبانی تبدیل می‌شود. آنچه ما آن را «بیماری»، «اختلال»، «وضعیت ذهن» و «درمان» می‌نامیم، بر نحوه نگرش ما به تشخیص تأثیر می‌گذارد.» تفاوت‌های فرهنگی آنچنان مشاهده می‌شود که برخی افسردگی جدی را به عنوان یک بیماری نیازمند به درمان حرفه‌ای شخصی در نظر گرفته می‌گیرند و برخی دیگر آن را نشانگر چیز دیگری مانند نیاز به پرداختن به مشکلات اجتماعی یا اخلاقی، نتیجه عدم تعادل بیولوژیکی، یا بازتابی از تفاوت‌های فردی در درک پریشانی که ممکن است احساس ناتوانی و مبارزه عاطفی را تقویت کند، می‌دانند. بیماری دانستن افسردگی در برخی
کند، می‌دانند. بیماری دانستن افسردگی در برخی کشورها مانند چین کمتر معمول است. برخی که چینی‌ها به‌طور سنتی افسردگی عاطفی را انکار می‌کنند یا ناشی از یک عامل جسمانی می‌دانند (اگرچه از اوایل دهه ۱۹۸۰، انکار چینی‌ها از افسردگی ممکن است اصلاح شده باشد).
عصمت در لغت به معنای منع و امساک است. و در اصطلاح به معنی بازداشتن و نگاه داشتن از گناه‌ است. به اصطلاح اطلاق این لفظ بر پاکی و پاکدامنی است که از ابتدای وجود تا انتهای عمر گناه نکرده باشد. عصمت در ادیان دیگر. عصمت در مسیحیت به معنی محافظت الهی از خطا می‌باشد و بر پایه این ایده بنا شده‌است که امکان ندارد که خداوند خود را بر مردم آشکار کند بدون اینکه اطلاعات موثقی از مضمون آن آشکارسازی یا وحی فراهم کند. در مسیحیت بجز عیسی سه نامزد برای عصمت در نظر گرفته شد: عصمت کتاب مقدس، عصمت شوراهایی که بیانگر کلیسا هستند
کتاب مقدس، عصمت شوراهایی که بیانگر کلیسا هستند و عصمت پاپ. اولین کاربرد لفظ معصوم. اولین کسی که اصطلاح معصوم را بکار برده است در قرن هفتم میلادی/چهارم قمری حجاج ابن یوسف بوده که در رساله خود در مورد خلیفه عبدالملک مروان میگوید: لعبد الله عبدالملک امیرالومنین و خلیفه رب العالمین الموید بالولایه المعصوم من خطل القول وزلل الفعل اختلاف نظر مسلمانان. به صورت تاریخی میان مسلمانان در مورد انجام یا عدم انجام گناه کبیره، صغیره و خطا توسط پیامبر اعظم و ماهیت آن در صورت پذیرش خطاپذیری، در دوران قبل یا بعد از تبلیغش
پذیرش خطاپذیری، در دوران قبل یا بعد از تبلیغش اختلاف نظر وجود داشته‌است. به عنوان مثال حنبلیها معتقد بوده‌اند که محمد تنها عصمت در انتقال وحی داشته ولی خود از گناه مصون نبوده‌است. پال والکر، ادعا می‌کند که «قرائت لفظی» از متن قرآن و احادیث آزادانه به پیامبر اسلام گناه و خطا نسبت می‌دهد و همچنین مدعی است که مسلمانان اولیه نیز ظاهراً چنین برداشتی داشته‌اند. والکر می‌گوید که دیدگاه خطاناپزیر بودن از پیامبر اسلام ابتدا توسط شیعیان به پیامبر منتسب شده‌است. ویلفرد مادلونگ، مورخ غربی، به پشتیبانی والکر برخاسته و
مادلونگ، مورخ غربی، به پشتیبانی والکر برخاسته و تکامل عصمت (که به گمان او لفظ یا مفهومش در قرآن یافت نمی‌شود) در میان شیعیان را به نیمه اول قرن دوم هجری یا قبل از آن بازمی‌گرداند. عصمت در تشیع. هشام بن حکم، متکلم شیعه، عصمت را به امامان نسبت می‌داد ولی معتقد بود که پیامبران ممکن است از دستورات خدا تخلف کنند که در آن صورت توسط وحی مورد نقد قرار می‌گیرند. شیعیان بعدی عصمت را به پیامبران و امامان به شکل یکسانی نسبت می‌دادند. شیخ صدوق معتقد بود که پیامبران و امامان از گناهان کبیره و صغیره مصون بوده‌اند، اگر چه
از گناهان کبیره و صغیره مصون بوده‌اند، اگر چه به صورت سهوی (غیرعمدی) ممکن بود دچار خطا شوند. شیخ مفید این نظر را رد کرده و پیامبران و امامان را از خطای عمدی، سهوی و فراموشی مصون می‌دانست، اگر چه قبول داشت که پیامبران (بجز محمد) ممکن است قبل از تبلیغ گناهان صغیره غیررسوایی‌آور را انجام داده باشند. پس از آن شریف مرتضی (از شاگردان شیخ مفید) استدلال کرد که پیامبران و امامان کاملاً معصوم بودند. این دیدگاه به دیدگاه رسمی شیعیان بعدی تبدیل شد. عصمت پیامبران و امامان. شیعیان معتقدند که پیامبر ،دختر پیامبر و
و امامان. شیعیان معتقدند که پیامبر ،دختر پیامبر و جانشینان پیامبر دارای عصمت هستند و از آن‌ها با عنوان معصومین یا چهارده معصوم یاد می‌کنند. اینکه عصمت چه درجاتی دارد، کسب کردنی یا یک موهبت الهی است، در میان برخی از علمای شیعه و اندیشمندان اسلامی مورد اختلاف است. بسیاری از شیعیان معتقدند، «عصمت» از ویژگی‌ها و بلکه ضروریات پیامبر اسلام و امام است، یعنی امام باید معصوم از خطا و اشتباه باشد در غیر اینصورت پیروان به چه تضمینی می‌توانند امام را ولی جان و مال و عرض خود بدانند. شیعیان همچنین درجاتی از عصمت را برای
خود بدانند. شیعیان همچنین درجاتی از عصمت را برای دیگر انبیا نیز قائلند. اما اهل سنت چنین مقامی را حتی برای محمد، پیامبر اسلام لازم نمی‌دانند و حتی در بعضی از اخبار خود از اشتباهات پیامبر اسلام یاد می‌کنند که توسط برخی از صحابه به وی گوشزد گردیده‌است. برخی از شیعیان معتقدند، عصمت نیرویی است نوری و ملکوتی که دارنده‌اش را از هر عربیب، زشتی و گناه نگهداری می‌کند. به‌نظر برخی از آنان، صاحب عصمت حتی نیت گناه نمی‌کند و غفلت و سهو و نسیان در او راه نمی‌یابد. محورهای عصمت. علماء بحث عصمت را در چهار زمینه مورد بحث
عصمت. علماء بحث عصمت را در چهار زمینه مورد بحث قرار داده‌اند: اهل سنت عصمت بعد از نبوت از کبائر به صورت عمد در حوزه دین را قائل هستند. از نظر اهل سنت تنها هفت گناه، کبیره‌ است و سایر گناهان صغیره هستند. ولی از نظر روایات شیعه، هر گناهی که خداوند به آن وعده عذاب داده‌است، کبیره‌است. لذا دائره عصمت در این مذهب گسترده‌تر از اهل سنّت است. در میان مذاهب اسلامی، تنها مذهبی که به عصمت مطلق قائل است، مذهب تشیع است. بر این اساس انبیا قبل از نبوت و پس از آن، از گناهان کبیره و صغیره، عمدی و غیرعمدی و در حوزه دین و
کبیره و صغیره، عمدی و غیرعمدی و در حوزه دین و دنیا عصمت دارند. اوصیای آن‌ها نیز از این عصمت بهره‌مند هستند. علمای شیعه در حوزه عصمت کتاب‌های متعددی را به نگارش درآورده‌اند هم چون تنزیه الانبیاء سید مرتضی و الالفین علامه حلی. پس اهل سنت عصمت انبیاء را قبول دارند ولی در حد و مرز آن با تشیع اختلاف دارند. البته اهل سنت روایاتی بر خلاف این آموزه دارند. از عایشه نقل کرده‌اند که در اوائل بعثت، پیامبر پس از تلقی وحی گمان برد که جن زده شده‌است لذا خود را به ورقه بن نوفل نشان داد و پس از این که این شخص پیامبری ایشان
نشان داد و پس از این که این شخص پیامبری ایشان را تأیید کرد پیامبر اسلام نسبت به پیامبری خود، مطمئن شد. یا مثلاً اینکه در کتاب صحیح بخاری که از کتاب‌های برتر اهل سنت است، آورده شده که هرگاه وحی مدتی بر پیامبر قطع می‌شد، اما شیعیان ایشان را از این قصه‌ها مبّرا می‌دانند. همچنین آن‌ها افسانه غرانیق را جعل کرده‌اند و به محمد نسبت داده‌اند. لذا برخی از اهل سنت افسانه غرانیق را با دیده تردید نگریسته‌اند. شیعه به‌طور کلّ این افسانه را مردود دانسته‌است. از نظر شیعه اهل بیت پیامبر، شامل فاطمه زهرا و ۱۲ امام بعد از
اهل بیت پیامبر، شامل فاطمه زهرا و ۱۲ امام بعد از پیامبر نیز معصوم‌اند. از دید شیعه آنچه به عنوان گناه از پیامبران نام برده می‌شود در واقع «ترک اولی» است. یعنی ترک آنچه بهتر بود انجام می‌شده‌است. به عنوان مثال در داستان حضرت یونس، چون این پیامبر قبل از اینکه فرمان خداوند صادر شود شهر را ترک کرد واقعه حبس شدن در شکم ماهی را خداوند برای او پیش آورد. عصمت صغری برخی از امامزادگان علاوه بر چهارده معصوم تعدادی از امامزادگان هم هستند که لازم است در ارتباط با آنها احکام معصومین را رعایت کرد. این افراد معمولاً از
احکام معصومین را رعایت کرد. این افراد معمولاً از سوی خود معصومین زیارتنامه مخصوص دارند یا اینکه معصومین زیارت آنها را سفارش کرده‌اند: ابوالفضل العباس زینب کبری علی اکبر علی اصغر فاطمه معصومه احمد بن موسی عبدالعظیم حسنی موسی بن محمد مبرقع سید محمد بن علی هادی عصمت وحی. معتقدین به نزول وحی به پیامبران گرچه ممکن است بعضاً معتقد بر عصمت خود پیامبران نباشند، اما تقریباً همگی قایل بر عصمت خود وحی هستند. یعنی معتقدند وحیی که بر پیامبرانشان نازل شده‌است از هر گونه خطا بری است. در سالهای اخیر اما متفکرینی چون
گونه خطا بری است. در سالهای اخیر اما متفکرینی چون عبدالکریم سروش و محمد مجتهد شبستری نظریه‌هایی جدید دربارهٔ وحی مطرح نموده‌اند که با مخالفت بسیاری از صاحبنظران دیدگاه سنتی مواجه شده‌است. عبدالکریم سروش در کتاب خود تحت عنوان بسط تجربه نبوی وحی پیامبر را دستخوش محدودیتهای بشری وی دانسته‌است و برخی موارد مشکوک به نقص احکام و عدم تطابقهای علمی قرآن در عصر حاضر را اینچنین توجیه کرده‌است. محمد مجتهد شبستری همچنین از دید هرمنوتیک در کتاب خود «هرمنوتیک، کتاب و سنت: فرایند تفسیر وحی»، فهم مفسرین از وحی و متون مقدس
فرایند تفسیر وحی»، فهم مفسرین از وحی و متون مقدس را وابسته به مفسر دانسته‌است؛ و لذا معتقد است به این دلیل که مفسرین وحی نقص دارند، فهم ایشان از وحی نیز خالی از نقص نمی‌تواند باشد. عصمت فرشتگان. این توفیق الهی شامل تمام فرستادگان الهی از جمله فرشتگان هم می‌شود. قرآن نیز به عصمت فرشتگان تصریح می‌کند: «مَلائِکَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ ما یُؤْمَرُونَ» فرشتگان هم چون انسان‌ها قدرت اختیار دارند و اعتراض آن‌ها به خدا در داستان آفرینش آدم، دلالت بر این نکته دارد. البته
داستان آفرینش آدم، دلالت بر این نکته دارد. البته فرق فرشتگان با انسان‌ها در غرائز و شهوات است که فرشتگان این ویژگی را ندارند به خلاف انسان‌ها و جنها؛ لذا علماء شیعه داستان فطرس، دردائیل و صلصائیل که بیانگر عدم عصمت فرشتگان است را نمی‌پذیرند و تاویل می‌کنند و آن را از متشابهات عصمت ملائکه می‌دانند.
میکی ماوس یک شخصیت کارتونی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۸ توسط والت دیزنی و آب آیورکس خلق شد. میکی که مدت‌ها نماد و طلسم شرکت والت دیزنی بوده است، یک موش انسان‌واره است که معمولاً شلوارک قرمز، کفش‌های بزرگ و دستکش‌های سفید می‌پوشد. او اغلب با گروهی از شخصیت‌ها از جمله دوست‌دخترش مینی ماوس، سگ خانگی‌اش پلوتو، بهترین دوستانش دانلد داک و گوفی، و دشمنش پیت به تصویر کشیده می‌شود. میکی به عنوان جایگزینی برای شخصیت قبلی دیزنی، اسوالد، خرگوش خوش‌شانس، خلق شد. قرار بود نام این شخصیت نخست «مورتیمر ماوس» باشد، تا اینکه
نام این شخصیت نخست «مورتیمر ماوس» باشد، تا اینکه لیلیان، همسر دیزنی، «میکی» را پیشنهاد کرد. میکی ابتدا در دو فیلم کوتاه سال ۱۹۲۸ به نام‌های "هواپیمای دیوانه" و "گاوچران پرشتاب" (که برای توزیع انتخاب نشدند) ظاهر شد، پیش از اینکه در "کشتی بخار ویلی" در سال ۱۹۲۸ به صورت عمومی معرفی شود. این شخصیت در بیش از ۱۳۰ فیلم ظاهر شد که بیشتر آن‌ها فیلم‌های کوتاه و همچنین فیلم‌های بلندی مانند "فانتازیا" در سال ۱۹۴۰ بودند. از سال ۱۹۳۰، میکی به طور گسترده در داستان‌های مصور (از جمله داستان مصور "میکی ماوس" که ۴۵ سال ادامه
(از جمله داستان مصور "میکی ماوس" که ۴۵ سال ادامه داشت) و کتاب‌های کمیک (مانند "میکی ماوس") حضور داشته است. این شخصیت همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "باشگاه میکی ماوس" (۱۹۵۵–۱۹۹۶) نیز به نمایش درآمده است. میکی که از شخصیت‌های فیلم‌های صامت مانند چارلی چاپلین و داگلاس فربنکس الهام گرفته شده بود، به طور سنتی به عنوان یک قهرمان دوست‌داشتنی به تصویر کشیده می‌شود که با وجود چالش‌های بزرگ‌تر از خودش، با جسارت و زیرکی از پس آن‌ها برمی‌آید. به تصویر کشیدن این شخصیت به عنوان یک موش کوچک از طریق قد کوتاه و صدای
به عنوان یک موش کوچک از طریق قد کوتاه و صدای زیر او تجسم یافته است؛ صدایی که در ابتدا توسط والت دیزنی ارائه می‌شد. میکی با وجود اینکه در ابتدا به عنوان یک شخصیت دوست‌داشتنی و کمی سرکش شناخته می‌شد، به مرور زمان به یک بچه‌مثبت تبدیل شد و معمولاً به عنوان یک قهرمان پرشور و در عین حال تکانشی دیده می‌شود. میکی همچنین در رسانه‌هایی مانند بازی‌های ویدئویی و محصولات تجاری ظاهر می‌شود و یک شخصیت قابل ملاقات در پارک‌های دیزنی است. او یکی از شناخته‌شده‌ترین و تحسین‌شده‌ترین شخصیت‌های خیالی در جهان است. ده کارتون
شخصیت‌های خیالی در جهان است. ده کارتون میکی نامزد جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شدند که یکی از آن‌ها، "پنجه‌ای قرض بده"، این جایزه را در سال ۱۹۴۱ از آن خود کرد. در سال ۱۹۷۸، میکی اولین شخصیت کارتونی بود که ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. خلق. میکی ماوس به عنوان جایگزینی برای اسوالد، خرگوش خوش‌شانس، شخصیت کارتونی قبلی که توسط استودیوی دیزنی خلق شده بود اما در آن زمان مالکیت آن در اختیار یونیورسال پیکچرز بود، ساخته شد. چارلز مینتز از طریق شرکتش، وینکلر پیکچرز، به عنوان واسطه بین دیزنی و
شرکتش، وینکلر پیکچرز، به عنوان واسطه بین دیزنی و یونیورسال برای تولید مجموعه کارتون‌های اسوالد عمل می‌کرد. در جلسه‌ای که در فوریه ۱۹۲۸ برای تمدید قرارداد اسوالد با مینتز برگزار شد، دیزنی با پیشنهاد کاهش بودجه‌ای ناامیدکننده روبرو شد و مینتز فاش کرد که چندین نفر از مهم‌ترین پویانماهای دیزنی به استودیوی او خواهند آمد. از معدود افرادی که در استودیوی دیزنی ماندند می‌توان به پویانما آب آیورکس، هنرمند کارآموز لس کلارک و ویلفرد جکسون اشاره کرد. یک شخصیت جدید از روی ناچاری و به صورت نسبی مخفیانه طراحی شد.
از روی ناچاری و به صورت نسبی مخفیانه طراحی شد. افسانه‌های مختلفی درباره الهام‌گیری والت دیزنی برای خلق میکی وجود دارد (از جمله برخی که احتمالاً توسط دیگران نوشته شده‌اند)، مانند اینکه این هنرمند گرسنه از یک موش اهلی (یا یک جفت موش) در میز کار خود در استودیوی لاف-او-گرام در کانزاس‌سیتی، میزوری الهام گرفته یا اینکه او در قطار در راه بازگشت از جلسه ناامیدکننده‌اش با مینتز، به دنبال الهام گشته است. به درخواست دیزنی، آیورکس ایده‌های شخصیت‌های جدیدی را بر اساس حیوانات مختلفی مانند سگ و گربه طراحی کرد، اما
حیوانات مختلفی مانند سگ و گربه طراحی کرد، اما هیچ‌کدام از آن‌ها مورد توجه دیزنی قرار نگرفت. یک گاو ماده و یک اسب نر، و همچنین یک قورباغه نر رد شدند. در سال ۱۹۲۵، هیو هارمن طرح‌هایی از موش‌ها را در اطراف عکسی از والت دیزنی کشید که ظاهراً بر اساس طرح‌های خود دیزنی بودند (شبیه به طرح‌هایی که او در کارت‌های تبریک تولد خانوادگی‌اش می‌کشید). این طرح‌ها آیورکس را برای خلق یک شخصیت موش جدید برای دیزنی الهام بخشید. «مورتیمر ماوس» نامی بود که دیزنی در ابتدا برای این شخصیت انتخاب کرده بود، پیش از آنکه همسرش، لیلیان،
شخصیت انتخاب کرده بود، پیش از آنکه همسرش، لیلیان، او را متقاعد به تغییر نام کند. این گمانه‌زنی وجود دارد که دیزنی این نام را روی اسباب‌بازی‌ای از شرکت پرفورمو دیده است که نامی مشابه داشت. همچنین، میکی رونی، بازیگر، ادعا کرد که در زمان بازی در مجموعه فیلم‌های میکی مک‌گوایر (۱۹۲۷–۱۹۳۴)، والت دیزنی را در استودیوی برادران وارنر ملاقات کرده و این ملاقات دیزنی را برای نام‌گذاری این شخصیت به نام او الهام بخشیده است. با این حال، استودیوی دیزنی در آن زمان در هایپریون اونیو قرار داشت و دیزنی هیچ تجارتی با برادران
اونیو قرار داشت و دیزنی هیچ تجارتی با برادران وارنر نداشت. اولین فیلم بلند با بخش‌های دیالوگ‌دار، "خواننده جاز" با بازی آل جولسون، در ۶ اکتبر ۱۹۲۷ اکران شد. چندین فیلم ناطق دیگر نیز پس از آن ساخته شد و سینماها شروع به نصب تجهیزات لازم کردند. والت دیزنی ظاهراً در اواخر مه ۱۹۲۸ درباره ساخت کارتون‌های ناطق صحبت کرده بود. پس از آنکه آهنگساز کارل دبلیو استالینگ نخست برای فیلم‌های کوتاه ناطق سال ۱۹۲۹ یعنی "بچه کارناوال" و "امواج وحشی" به جای میکی صحبت کرد، خود دیزنی مسئولیت ارائه صدای فالستوی او را بر عهده گرفت؛
مسئولیت ارائه صدای فالستوی او را بر عهده گرفت؛ صدایی که بخش بزرگی از شخصیت او در صحنه را تشکیل می‌داد. طراحی. طراحی اولیه میکی شباهت زیادی به اسوالد خرگوش داشت، با این تفاوت که گوش‌ها، بینی و دمش فرق می‌کرد. آب آیورکس بدن میکی را از دایره‌ها (به‌ویژه گوش‌ها) طراحی کرد تا پویانمایی این شخصیت آسان شود. هنگام خلق، ویژگی‌های میکی شباهت‌هایی به پیشینیان کارتونی خود مانند اسوالد و فلیکس گربه داشت، با چشم‌ها و دهان بزرگ روی بدنی سیاه. از اوایل سال ۱۹۲۹، میکی همچنین دستکش‌های سفید می‌پوشید (مشابه دستکش‌هایی که در
دستکش‌های سفید می‌پوشید (مشابه دستکش‌هایی که در شخصیت‌های بعدی مانند بوسکو و بیمبو دیده می‌شد). چندین منبع می‌گویند که این طراحی از کاریکاتورهای سیاه‌روی در نمایش‌های مینیسترل الهام گرفته شده است. علاوه بر این، دست‌های سیاه میکی در ابتدا قابل دیدن نبود، اگر از جلوی بدنش عبور می‌کردند. این محدودیت پویانماها را تشویق کرد تا ژست‌های خود را بر اساس سایه طراحی کنند، دقیقاً مانند فیلم‌های چارلی چاپلین. مینی ماوس نیز شبیه به میکی طراحی شد و تنها جزئیات ظاهری متفاوتی داشت. در دهه ۱۹۳۰، فرد مور، پویانما، سعی کرد با
داشت. در دهه ۱۹۳۰، فرد مور، پویانما، سعی کرد با دادن فرم گلابی‌شکل به بدن میکی، دامنه بازیگری او را افزایش دهد. والت دیزنی این تغییر را پسندید و اعلام کرد: «از این به بعد می‌خواهم میکی به این شکل طراحی شود.» مور معتقد بود که شخصیت باید همیشه از یک زاویه دلپذیر، از جمله گوش‌هایش، طراحی شود، به جای اینکه میکی به عنوان یک شخصیت واقعی سه‌بعدی به تصویر کشیده شود. چشم‌های میکی در ابتدا بزرگ و سفید با خطوط سیاه بودند و قسمت بالایی آن‌ها می‌توانست مانند ابرو تغییر شکل دهد. مردمک چشم گرد بود (با یک برش مثلثی در
شکل دهد. مردمک چشم گرد بود (با یک برش مثلثی در نمای نزدیک پوسترها برای شبیه‌سازی نور منعکس‌شده). از "کشتی بخار ویلی" به بعد، قسمت پایین خطوط سیاه حذف شد که اغلب باعث می‌شد جای قرارگیری مردمک عجیب به نظر برسد. مردمک‌ها به تدریج ثابت و شبیه به نقطه شدند و برای اینکه میکی به اطراف نگاه کند، باید کل سر او حرکت داده می‌شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، در جریان تولید "فانتازیا"، فرد مور میکی را با چشم‌های کوچک دارای مردمک سفید بازطراحی کرد و به ناحیه صورت او رنگ پوست روشن‌تری داد. بعداً ابروهای مشخص و خط‌دار به او اضافه
داد. بعداً ابروهای مشخص و خط‌دار به او اضافه شد که در حال حاضر گاهی اوقات از آن‌ها استفاده می‌شود. به غیر از دستکش و کفش‌هایش، میکی معمولاً فقط یک شلوارک با دو دکمه بزرگ در جلو می‌پوشد. قبل از اینکه میکی به طور منظم در پویانمایی‌های رنگی دیده شود، شلوارک او یا قرمز بود یا آبی-سبز کدر. با ظهور فیلم‌های رنگی میکی، رنگ شلوارک او همیشه قرمز شد. وقتی میکی شلوارک خود را نمی‌پوشد، اغلب لباس قرمز به تن دارد. به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای ناشی از جنگ جهانی دوم، میکی به طور موقت دمش را از دست داد، به عنوان مثال در
به طور موقت دمش را از دست داد، به عنوان مثال در "گردباد کوچک" در سال ۱۹۴۱. صداگذاری. کارتون میکی موس به وسیله خود دیزنی صداگذاری شد. بعداً این وظایف را جیم مک‌دونالد انجام داد و امروزه وین آلوین صدای متمایز میکی را ایجاد می‌کند.
آیسخولوس یا اِشیل یا اسکیلس اولین تراژدی نویس یونان باستان است که آثار او باعث تکامل زبان تراژدی در یونان باستان شد. او در جنگ ایران و یونان در زمان حکومت خشایارشا، که به پیروزی یونانیان منتهی شد حضور داشت و نمایشنامه ایرانیان را با تاثیر از آن نوشت. کارها. از آیسخولوس هفت نمایشنامه با عنوانهای "تراژدی پارسیان"، "پرومته در زنجیر"، "هفت تن علیه تبای"، "نیازگاران"، "آگاممنون"، "الاهگان انتقام" و "اورستیا" به جای مانده‌است که البته فقره‌هایی از آثار ناپدیدشده از او نیز وجود دارد که به فارسی ترجمه نشده‌اند.
از او نیز وجود دارد که به فارسی ترجمه نشده‌اند. نوآوری‌ها و موضوع کار. از ابداعات اصلی او در نمایش یونان باستان، ورود بازیگر دوم به صحنهٔ نمایش است. البته زمانی که سوفوکلس دیگر تراژدی‌نویس صاحب‌نام یونانی، بازیگر سوم را وارد تئاتر کرد، اسخیلوس هم از او تبعیت کرد. موضوع بسیاری از نمایش‌های اسخیلوس، مبارزهٔ خدایان با یکدیگر بوده‌است. خدایان و انسان‌ها در این جدال‌ها، تسلیم ارادهٔ تقدیر هستند. آشیل تراژدی‌نویس بزرگ یونانی کیاکسار را مؤسس دولتی می‌داند که سلطنت بر آسیا را تحقق بخشید. شرح مختصر تاریخ ماد و پارس
بر آسیا را تحقق بخشید. شرح مختصر تاریخ ماد و پارس را آشیل از زبان شبح داریوش پس از شکست لشکریان خشاریارشا در یونان، بیان می‌کند؛ و این گواهی است قریب نیم قرن کهن‌تر از زمان تحریر تاریخ هرودوت و واجد اهمیت بسیار است. عین گزارش آشیل:
مسجد جامع روستای قروه یکی از بناهای تاریخی روستای قروه (Qervah) در کیلومتر ۱۵ جاده ترانزیتی ابهرـتاکستان است. این مسجد که به مسجد جمعه نیز معروف می‌باشد از آثار دوران سلجوقی (قرن پنجم هجری قمری) است که همانند مساجد دوران سلجوقی به سبک چهار ایوانی ساخته شده است و گنبد زیبای آن بر چهار فیلپوش استوار است. فضای اصلی مسجد، صحن گنبدداری است که دو شبستان را در غرب و شرق خود جای داده است. مسجد جامع به واسطه تزئیناتی از قبیل گچ‌بری و دو کتیبه در زیر فیلپوش‌ها مزین گردیده که کتیبه‌های مزبور تاریخ ساخت مسجد را در سال
که کتیبه‌های مزبور تاریخ ساخت مسجد را در سال ۴۱۳ ه‍.ق و تاریخ مرمت بنا را در سال ۵۷۵ ه‍.ق بیان می‌نماید. بنای مسجد جامع در تاریخ ۱۳۴۱/۱۲/۰۵ به شماره ۴۳۳ در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید؛ و همچنین هیئت‌های خارجی به سرپرستی آقای ام ای وی ور، گلایس و خانم هلن تحقیقات و پژوهشهایی در خصوص بنا انجام داده‌اند که نتایج آن در دست نیست. مسجد جامع قروه، یکی از بناهای تاریخی ارزشمند منطقه ابررود (رود کبیر) است. در قلب روستا مسجد جامع از آثار ارزشمند دوران سلجوقی (قرن پنجم هجری قمری) است که همانند مساجد دوران
(قرن پنجم هجری قمری) است که همانند مساجد دوران سلجوقی به سبک چهارتاق ساخته شده است و گنبد بسیار زیبایی بر اضلاع چهارگانه، با چهار فیلپوش استوار است. این مسجد از آثار بسیار ارزشمند است و قابل مقایسه با شبستانهای مسجد جامع قزوین و کابل استمسجد قروه که به مسجد جمعه نیز معروف می‌باشد، با قدمت یک هزار سال در ۱۸ کیلومتری شرق شهرستان ابهر قرار دارد. فضای اصلی مسجد، صحن گنبدداری است که دو شبستان را در غرب و شرق خود جای داده است. تزئینات برجای مانده در این بنا شامل کتیبه‌ای به خط ثلث مزین به نگاره‌های گیاهی (سنه۵۸۵
به خط ثلث مزین به نگاره‌های گیاهی (سنه۵۸۵ ه‍.ق) در پای فیلپوشها و کتیبه به خط نسخ بر فراز محراب (سنه۴۱۳ ه‍.ق) همراه با ترنجهای درهم بافته شده گچی و سطوح زیبا با طرحهای آجرچینی، این مسجد دوره سلجوقی را تبدیل یه یکی از شاهکارهای هنری قرون میانی اسلامی ساخته است با عنایت به تحقیقات انجام یافته می‌توان اظهار داشت بنای مسجد جامع با استفاده از مصالح بنای قدیمی، به جای بنای قبلی در تاریخ ۴۱۳ ه‍.ق احداث گردیده است بنا از سه قسمت اصلی گنبد خانه و شبستان در اضلاع شرقی و غربی تشکیل یافته است که بعد از گذشت زمان و بر
و غربی تشکیل یافته است که بعد از گذشت زمان و بر اثر عوامل طبیعی و غیرطبیعی تخریب گردید، و مجدداً در تاریخ ۵۷۵ ه‍.ق مورد مرمت و باسازی قرار می‌گیرد. شایان ذکر است که در حین گمانه زنی یک لایه از خاکستر همراه با زغال به قطر ۴ سانتی‌متر بدست آمد که نمونه‌های آن جهت انجام آزمایش‌های کربن ۱۴ به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده است. آخرین امام جمعه و جماعت این مسجد آیة الحق آقامیر سیدابوالفضل حسینی بوده. تزئینات. این بنا دارای کتیبهای به خط ثلث مزین به نگاره‌های گیاهی (سنه۵۸۵ ه‍.ق) در پای فیلپوشها و کتیبه به خط نسخ
(سنه۵۸۵ ه‍.ق) در پای فیلپوشها و کتیبه به خط نسخ بر فراز محراب (سنه۴۱۳ ه‍.ق) همراه با ترنجهای درهم بافته شده گچی و سطوح زیبا با طرحهای آجرچینی است. بنا بر تحقیقات انجام یافته بنای مسجد جامع با استفاده از مصالح بنایی قدیمی، در تاریخ ۴۱۳ ه‍.ق احداث گردیده است. بنا از سه قسمت اصلی گنبد خانه و شبستان در اضلاع شرقی و غربی تشکیل یافته است که بعد از گذشت زمان و بر اثر عوامل طبیعی و غیرطبیعی تخریب گردید، و در تاریخ ۵۷۵ ه‍.ق مورد مرمت و باسازی قرار می‌گیرد. در حین گمانه زنی یک لایه از خاکستر همراه با زغال به قطر ۴
زنی یک لایه از خاکستر همراه با زغال به قطر ۴ سانتی‌متر بدست آمد که نمونه‌های آن جهت انجام آزمایش‌های کربن ۱۴ به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده است.
اِدموند گِتیه (Edmund Gettier) (زادهٔ ۱۹۲۷ - درگذشتهٔ ۲۰۲۱) از فیلسوفان آمریکایی سدهٔ بیستم بود. گتیه فیلسوفی است که با به میان آوردن مسئله گتیه در فلسفه قرن بیستم تحولی غیرمنتظره ایجاد کرد. از زمان افلاطون تا قرن بیستم، فیلسوفان دو شرط را برای داشتن شناخت از یک گزاره لازم می‌دانستند: ۱. مسئلهٔ «صدق» به این معنی که گزاره صحیح باشد. ۲. مسئلهٔ «موجه بودن» اعتقاد و باور فرد به صحت آن گزاره، به این معنی که شرایط ایجاد باور در فرد و تصدیق آن معتبر باشد یا اینکه فرد دربارهٔ درستی گزاره مدرک داشته باشد. افلاطون
فرد دربارهٔ درستی گزاره مدرک داشته باشد. افلاطون قرنها پیش این دو شرط را به عنوان شروط لازم و کافی برای شناخت مطرح کرد و سالیان متمادی فلاسفه این شروط را برای شناخت، لازم و کافی می‌دانستند تا این که گتیه با مطرح کردن موارد نقضی کفایت این دو شرط را برای شناخت، زیر سؤال برد.