payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در این سایت‌ها بهره گرفته می‌شود. به‌طور کلی سایت‌های فلش ثابت (استاتیک) غیرقابل تغییر می‌باشند و مانند سایتهای ثابت یکبار توسط طراح ایجاد می‌شوند و برای تغییر آن نیاز است تا افراد به صورت حرفه‌ای یا نیمه حرفه‌ای از دانش طراحی فلش برخوردار باشند. اما سایت‌های فلش نیمه داینامیک یا نیمه پویا مانند سایت‌های پویا عمل می‌کند و قابل تغییر هستند اما تغییر در آن‌ها به سادگی سایت‌های پویا نیست و وسعت ایجاد تغییرات نیز بسیار محدودتر است. از مزیتهای وب سایتهای فلش جذابیت آنهاست. گرافیک زیبا و انیمیشن‌های جذاب. اما از
آنهاست. گرافیک زیبا و انیمیشن‌های جذاب. اما از معایب عمده آن‌ها می‌توان به عدم خوانده شدن اطلاعات موجود در آن‌ها توسط رباتهای جستجوگر و عمدتاً سرعت بسیار پایین بارگذاری اشاره کرد. "نکته:" سایت‌های فلش برای افراد و گروه‌ها یا شرکت‌ها و سازمان‌هایی مناسب است که نیاز به تبلیغات ندارند و عموم کاربران با آن‌ها آشنا هستند مانند خوانندگان، سیاست‌مداران، بازیگران و گروه‌های موسیقی، هتل‌های معروف، مکان‌های توریستی. سایت‌های مجهز به سیستم مدیریت محتوا (Content Management Systems). سایت‌های مجهز به سیستم مدیریت محتوا
Systems). سایت‌های مجهز به سیستم مدیریت محتوا که در اصطلاح به CMS که مخفف Content Management System است مشهورند، وبسایت‌هایی از نوع پرتال‌ها یا سایت‌های پویا هستند که برای مصارف خاص توسط طراحان حرفه‌ای یا شرکت‌های طراحی حرفه‌ای ایجاد می‌شوند. تمام مزایا و معایب مربوط به سایتهای پویا در مورد سایتهای مجهز به سیستم مدیریت محتوا صدق می‌کند. البته در نظر داشته باشید که سایتهای پویا و پرتال‌ها نیز مجهز به سیستم مدیریت محتوا هستند اما آنچه که در CMSها متفاوت است طراحی آن‌ها و سیستم‌های مدیریت محتوای آن‌ها برای
طراحی آن‌ها و سیستم‌های مدیریت محتوای آن‌ها برای مصارف خاص است. از مزایای سیستم‌های مدیریت محتوا نسبت به سایر سایتهای داینامیک می‌توان به آماده بودن و جامع بودن آن‌ها اشاره کرد. از این رو اغلب این‌گونه از سایتها در کمتر از ۳ روز کاری قابل نصب و استفاده هستند. طراحی سایت‌های CMS مانند یک خط تولید محصول است و از آنجا که طراح باید نمونه‌های محدودی را به صورت انبوه تولید کند سعی در رعایت تمام اصول امنیتی، گرافیکی، موارد مربوط به رنکینگ و امتیاز موتورهای جستجو و سایر موارد مؤثر می‌کند. با توجه به مزیت‌های آن‌ها
سایر موارد مؤثر می‌کند. با توجه به مزیت‌های آن‌ها به تمامی افراد، سازمان‌ها و شرکتهایی که شرایط داشتن سایت‌های داینامیک را دارند توصیه می‌شود تا ابتدا به دنبال سیستم‌های مدیریت محتوای مخصوص به کار خود بگردند و در صورتی که پیدا نشد به طراحی سایت‌های پویا روی بیاورند. طراحی وبگاه. وب گاه مجموعه‌ای از اطلاعات دربارهٔ موضوع یا عنوان خاص است. طراحی یک وبگاه مشخص‌کننده آرایش و ساختار صفحات وبی است که به وجود آورنده وبگاه خواهند بود. یک صفحه وب شامل اطلاعاتی در مورد هدف ایجاد وبگاه می‌باشد. یک وب سایت را همانند
هدف ایجاد وبگاه می‌باشد. یک وب سایت را همانند کتابی تصور کنید که هر صفحه وب در حکم برگی از کتاب خواهد بود. در زمینه طراحی وبگاه جنبه‌های گوناگونی باید در نظر گرفته شود که به سبب پیشرفت روزافزون اینترنت همواره بر این موارد افزوده می‌شود. برای وب گاه‌های تجاری عمومی، موارد زیر از جمله اصلی‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌روند: طراحی سایت بر طبق عنوان و محتوای مطالب می‌باشد. مطالب، جوهر کلام و اطلاعات درون سایت باید مطابق با هدف سایت بوده و طیفی از عموم را نشانه رود که به دنبال اطلاعات ارائه شده در سایت هستند. سایت
که به دنبال اطلاعات ارائه شده در سایت هستند. سایت باید قابل فهم بوده و برقراری ارتباط با آن حتی برای مخاطبانی که آشنایی چندانی با وب ندارند، آسان باشد. چنانچه سایت به اندازه کافی بزرگ بوده و اطلاعات زیادی را شامل شود، باید اطلاعات راهنما را به گونه‌ای بکار برد که به سرعت در اختیار بیننده قرار گیرند. نمای کار باید کلی بوده و تمام صفحه را دربر گیرد تا بتواند پایداری و ثبات را القا کند. سبک نگارش باید زیبا و تخصصی بوده و مناسب با سلیقه مخاطبان و محتوای سایت باشد. در نگارش متون و اطلاعاتی که مخاطب به دنبال
باشد. در نگارش متون و اطلاعاتی که مخاطب به دنبال آن‌ها است باید بزرگ نمایی شود تا به بیننده القا کند که این همان چیزی است که به دنبال آن بوده است. همچنین سایت باید به سادگی در اینترنت یافت شود و درصورت امکان در بالای لیست‌های جستجو قرار گیرد، اگرچه همواره این‌گونه نباشد لااقل در موتورهای جستجوی اصلی چنین شود. یک وبگاه معمولاً شامل متن و تصاویر است. اولین صفحه یک وب سایت صفحه خانه (Home Page) یا صفحه ایندکس (Index) نامیده می‌شود. بعضی از وب گاه‌ها از صفحه‌ای استفاده می‌کنند که معمولاً صفحه خوش آمد نامیده
استفاده می‌کنند که معمولاً صفحه خوش آمد نامیده می‌شود. این صفحه ممکن است شامل مواردی چون پیغام خوشامدگویی، انتخاب زبان، انتخاب ناحیه جغرافیایی یا اعلام عدم پذیرش مسئولیت در موارد خاص باشد. هر صفحه وب درون سایت وب، یک فایل HTML است که URL مخصوص به خود را دارد. بعد از این که هر صفحه وب ساخته شد، این صفحات با استفاده از فهرست راهنمایی که از پیوندهای مختلف تشکیل شده است به یکدیگر متصل می‌شوند. هنگامی که یک وب سایت کامل شد برای آنکه برای همه بر روی اینترنت قابل مشاهده باشد باید منتشر یا ارسال (Upload) شود. این
مشاهده باشد باید منتشر یا ارسال (Upload) شود. این کار به کمک یک میزبان FTP انجام می‌شود. هنگامی که سایت منتشر شد، مسئول سایت برای افزایش بازدیدکنندگان، از تکنیک‌های گوناگون استفاده می‌کند. این کار با ثبت کردن وب سایت در موتورهای جستجویی نظیر Google و Yahoo، تبادل لینک با وب سایت‌های دیگر، ایجاد پیوند با وب گاه‌های مشابه و غیره امکان‌پذیر است. طرح وب سایت. طرح وب به قالب نمایشی و طراحی گرافیکی صفحات موجود در وبگاه می‌گویند که معرف محتوا و مطالب آن وب سایت می‌باشد. طرح وب جلوه بصری هدف وبگاه است و اولین بخش
طرح وب جلوه بصری هدف وبگاه است و اولین بخش از یک صفحه وب است که ذهن مخاطب را با خود درگیر می‌کند. طراح وب با در نظر گرفتن هدف سایت و مخاطبان آن و با استفاده از المان‌های متناسب با رویکرد سایت و به کمک ذهن خلاق و ذوق هنری خود در بکار بردن ابعاد و رنگ‌ها، طرحی خلق می‌کند که ضمن ایجاد یکپارچگی در کلیه صفحات وب گاه، نمای تکرار شونده و خسته‌کننده را به مخاطب القا نکند. در وبگاه باید از الگوی ثابتی در صفحات استفاده کرد که کاربر به هنگام دیدن صفحات متوجه این است که همه صفحات در یک سایت مشخص هستند.
حسن رحمان‌پناه (۱۳۴۰ در سقز - )، فعال سیاسی و کمونیست ایرانی و از رهبران کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران و حزب کمونیست ایران است. او عضو کنونی کمیته مرکزی کومه‌له‌است. زندگی. حسن رحمان‌پناه در سال ۱۳۴۰ در روستای خیدر در ۵ کیلومتری شهر سقز در استان کردستان به دنیا آمد. او در همان روستا وارد دبستان شد و تا پایان دورۀ ابتدایی درس خواند. سپس برای ادامۀ تحصیل به شهر سقز رفته و تا بهار ۱۳۵۸ که در این شهر دیپلم گرفت در این شهر زندگی کرد. در آن دوران به دلیل وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و درگیری در کردستان ایران،
وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و درگیری در کردستان ایران، به فعالیت سیاسی روی آورد. او که از دوران دبیرستان با فعالیت‌های گروه‌های چپ در کردستان آشنا شده‌بود، از بهمن ۱۳۵۷ و به دنبال علنی شدن فعالیت‌های سازمان کوملۀ انقلابی زحمتکشان کردستان ایران،‌ به این سازمان پیوست و فعالیت خود را با این تشکیلات ادامه داد. فعالیت‌های سیاسی. حسن رحمان‌پناه در دوره‌های مختلف در کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست ایران و کومله، سازمان کردستان حزب کمونیست ایران حضور داشته‌است. او هم‌اکنون نیز عضو حزب کمونیست ایران و سازمان کردستان این حزب
عضو حزب کمونیست ایران و سازمان کردستان این حزب (کومله) است و در کمیتۀ مرکزی کومله عضویت دارد.
پارسیان (گاوبندی سابق)‌ شهری در استان هرمزگان ایران است. این شهر مرکز شهرستان پارسیان است. پارسیان در غرب استان هرمزگان واقع شده و از شمال باشهرستان لامرد استان فارس و از غرب با استان بوشهر و از جنوب با خلیج فارس و از شرق با منطقه بندر لنگه و بستک در هرمزگان همسایه است. شهرستان پارسیان غربی ترین نقطه استان است. تغییر نام. در فروردین ماه سال ۱۳۵۶ آقای محمدعلی آموزگار نماینده مردم شهرستان بندر لنگه در مجلس شورای ملی خواستار تغییر نام بخش گاوبندی شد. (بند ۳ صورت جلسه انجمن شهر گاوبندی مورخه ۱۳۵۶/۲/۲۲ نامه
صورت جلسه انجمن شهر گاوبندی مورخه ۱۳۵۶/۲/۲۲ نامه شماره ۱۲۰۶۶ مورخ ۱۳۵۶/۱/۷ آقای محمدعلی آموزگار در مورد تغییر نام بخش گاوبندی در انجمن قرائت گردید و اعضاء انجمن از آقای آموزگار تشکر داشتند) شورای بخش گاوبندی به ریاست آقای محمدی بخشدار وقت در مورخه ۱۳۵۶/۱/۲۲ تشکیل جلسه داده که در این جلسه اعضاء شورا تغییر نام بخش گاوبندی به شاهین‌شهر، خواستار شدند. در صورت جلسه مذکور آمده‌است که در چند سال قبل برای تغییر نام گاوبندی به شاهین‌کوه اقدام شده بود ولی چون این نام در جای دیگری بوده مورد موافقت واقع نگردید. شورای
در جای دیگری بوده مورد موافقت واقع نگردید. شورای بخش گاوبندی در کنار نام شاهین‌شهر نام پارت را هم پیشنهاد داده بودند. خواسته مردم در این صورت جلسه، طی نامه شماره ۷۴۰مورخ ۱۳۵۶/۲/۱۰ فرمانداری بندر لنگه به استانداری هرمزگان ارسال شد و استانداری نیز طی نامه ۳۰۶۴ مورخ ۱۳۵۶/۲/۲۲ به وزارت کشور ارسال نمودند. وزارت کشور نظر خود را در خصوص تغییر نام گاوبندی طی نامه شماره ۶۱۳/۱۰۹۵۳ مورخ ۱۳۵۶/۵/۴ به استانداری هرمزگان اعلام نمودند. در این نامه آمده‌است «موضوع مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه در شورای بررسی نام‌های
بررسی قرار گرفت و نتیجه در شورای بررسی نام‌های جغرافیایی، متشکل از نمایندگان فرهنگستان زبان ایران، سازمان جغرافیایی کشورو وزارت کشور مطرح گردید. شورای مزبور پس از پژوهش‌های همه‌جانبه از بین چندین نام، پالیزان را برای بخش گاوبندی و مرکز آن انتخاب نمود.» استانداری نظر وزارت کشور را طی نامه‌ای به فرمانداری ابلاغ نمود، مکاتبات متعددی صورت گرفت ولی چون در سال ۱۳۵۷ با حرکت‌های انقلابی مردم همزمان بود لذا موضوع تغییر نام مسکوت ماند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۶۱ بخشدار وقت گاوبندی آقای محمدی‌شجاع اقدام
سال ۱۳۶۱ بخشدار وقت گاوبندی آقای محمدی‌شجاع اقدام به تغییر نام نمود و نام گاوبندی را به گل‌بندی تغییر داد. تابلو گل بندی بر سردرب بخشداری نصب شد و دفترچه‌های تعاونی مزین به نام گل بندی گردید چون این اقدام مراحل اداری را طی نکرده بود با مخالفت وزارت کشور مواجه گردید و مجدداً گاوبندی نام این بخش باقی ماند. در آبان سال ۱۳۷۹ از سوی دفتر تقسیمات کشوری وزارت کشور، از استانداری هرمزگان خواستار تغییر نام گاوبندی شد. در این نامه آمده‌است که گاوبندی برای نامیدن بخش و شهر نام مناسبی نمی‌باشد. در همین سال در زمان
و شهر نام مناسبی نمی‌باشد. در همین سال در زمان بخشدار آقای اکبر قاسمی فراخوان تغییر و تعیین نام صورت گرفت و نام‌های متعددی پیشنهاد شد و مکاتباتی هم انجام گرفت. در مرداد سال ۱۳۸۱ فرمانداری بندر لنگه مجدداً خواستار تغییر نام بخش و شهر گاوبندی گردید. در شهریورماه سال ۱۳۸۱ جلسه شورای نام گذاری به ریاست آقای علی‌اکبر نکهت‌یار بخشدار وقت گرفته شد. در این جلسه نام زرین دشت مورد قبول اکثریت قریب به اتفاق اعضای شورا قرار گرفت و بدین ترتیب نظر مردم پس از انعکاس به فرمانداری و استانداری به اداره کل تقسیمات کشوری
فرمانداری و استانداری به اداره کل تقسیمات کشوری وزارت کشور اعلام گردید. در آستانه ارتقاء بخش گاوبندی به شهرستان مجدداً در اردیبهشت سال ۱۳۸۳ شورای نامگذاری به ریاست آقای نکهت یار بخشدار وقت تشکیل شد. اعضای شورا پس از بحث و تبادل نظر به اتفاق آراء سه نام را برای شهرستان و مرکز شهر پیشنهاد دادند: چند سال طول کشید و اقدامی صورت نگرفت تا اینکه در سفر اول دکتر محمود احمدی‌نژاد ریاست جمهوری اسلامی ایران، به گاوبندی فرماندار وقت آقای نکهت یار و حجت الاسلام راشدی امام جمعه شهرستان پارسیان و شیخ احمد خنجی امام جمعه
جمعه شهرستان پارسیان و شیخ احمد خنجی امام جمعه اهل سنت شهر پارسیان از استاندار وقت آقای شیخ‌الاسلامی پیگیری موضوع تغییر نام را از رئیس‌جمهور خواستار شدند. ریاست‌جمهور در همان لحظه در حین سخنرانی پرسیدند که این دو بزرگوار (ائمه جمعه شیعه و سنی) راضی هستند و پس از روبرو شدن با پاسخ مثبت هردو امام جمعه، آقای رئیس‌جمهور نام پارسیان را به‌جای گاوبندی اعلام کرد که با تشویق و استقبال مردم مورد تأیید قرار گرفت. پس از تصویب در هیئت وزیران رسماً به فرمانداری ابلاغ گردید. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در
جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۸٬۰۴۵ نفر (۴٬۹۹۵ خانوار) بوده‌است.
لِنج گونه‌ای از کشتی کوچک یا قایق بزرگ باری و مسافری است که در خلیج فارس و دریای عمان و اقیانوس هند دیده می‌شود. لنج‌ها بر پایه قایق‌های بادبانی رایج در خلیج فارس ساخته می‌شود با این تفاوت که به جای بادبان با موتور حرکت می‌کند. عرشه باز یا نیمه‌باز دارد. از دهه ۱۹۵۰ میلادی موتور بنزینی یا دیزل برای پیشراندن لنج‌ها بکار رفت و امروز بیشتر لنج‌ها موتور دارند. در جنوب به کسانی که در کار ساخت لنج می‌باشند جلاف یا گلاف گفته‌ می‌شود. به اتاق ناخدا قماره و به انبار پائینی خَن گفته می‌شود. در ایران لنج‌ها در
انبار پائینی خَن گفته می‌شود. در ایران لنج‌ها در کرانه‌های خلیج فارس بسیار یافت می‌شوند و لنج‌سازی یکی از صنایع بومی مردمان خلیج فارس است. نام. واژه "لنج"، که در جنوب ایران به فتح لام و در در تهران و برخی مناطق دیگر به کسر لام تلفظ می‌شود، از واژه انگلیسی لانچ (launch) به معنی قایق بزرگ موتوری گرفته شده‌است. امروز نام عمومی رایج برای کشتی‌های چوبی دست‌ساز در حنوب ایران لنج است اما در گذشته به تمام کشتی‌های دست‌ساز که با بادبان حرکت می‌کردند جَهاز و جمع آن جهازات می‌گفتند. گونه لنج‌ها و کارایی آن‌ها. رضا
جهازات می‌گفتند. گونه لنج‌ها و کارایی آن‌ها. رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت به قسم زیر لنج‌های حاشیهٔ خلیج فارس خصوصاً حوالی بندر کنگان بسته به طرح بدنه آن‌ها دسته‌بندی می‌کند: ۱ـ سَماچ: سماچ یک نوع قایق ماهی‌گیری است و امروزه بر روی آن موتور می‌بندند و کارایی‌اش برای ماهی‌گیری است و تا حدود ۵ تن ماهی در آن می‌ریزند. سمک یا سمچ به معنای ماهی است. ۲ـ هوری: هوری یا ح..ری یک نوع قایق کوچک است که گونه‌های آن از یک تا ۱۰ نفر را با خود جابجا می‌کند. بیش‌تر از تنه‌های درختان و به‌صورت یک تکه می‌سازند. و اگر
تنه‌های درختان و به‌صورت یک تکه می‌سازند. و اگر چوب مناسب یک تکه در دسترس نباشد آن را از چند تکه چوب که به هم می‌بندند به وجود می‌آورند. ظرفیت هوری کوچک ۱۰۰ و حوری بزرگ ۴۰۰ کیلو می‌باشد. در گذشته هر لنج ماهی‌گیری یا کشتی‌های باری یک حوری به همراه خود داشته‌است، حوری یک تکه سبک‌تر از کتراست و در زمان‌های مورد نیاز و نجات غریق زودتر از کتر آماده به دریا انداختن می‌شود. در زمانی که دریا آرام است و کسی به دریا افتاده‌است از حوری استفاده می‌کنند و اگر دریا ناآرام باشد از کتر و اگر طوفانی باشد از ماشوه. ۳ـ
ناآرام باشد از کتر و اگر طوفانی باشد از ماشوه. ۳ـ سَمعِه: سمعه جهازی بود که در گذشته مورد استفاده قرار می‌گرفت و برای نصب بادبان بسیار مناسب بود ولی برای قراردادن موتور به بدنه‌اش به کار نمی‌خورد. ۴ـ بِتیل: بتیل یک نوع جهاز ماهی‌گیری است که در گذشته برای ماهی‌گیری از آن استفاده می‌شد. ۵ـ شُوعی: شوعی جهازهای کوچکی بودند که هم با بادبان حرکت می‌کردند و هم با پارو. از نوع شوعی امروزه هم وجود دارد ولی بر روی آن موتور گذاشته‌اند. ۶ـ کَتِر: کتر قایق کوچکی است که گنجایش دو یا سه نفر را دارا می‌باشد در حقیقت قایق
گنجایش دو یا سه نفر را دارا می‌باشد در حقیقت قایق نفر بر مخصوص ناخداست، او را در زمان درخواست به کشتی یا ساحل می‌رساند. در قدیم لنج‌های بزرگ آن را همراه می‌بردند تا اگر یکی از خدمه به‌دریا سقوط کند به وسیله آن که وزن کمتری دارد و می‌شود به‌سرعت آن را از کشتی جدا و به‌دریا انداخت او را نجات دهند. قبلاً اگر جهاز کتر نداشت نجار کشتی در حین مسافرت طولانی که معمولاً تا هندوستان ۲۰ روز طول می‌کشید یک کتر برای کشتی می‌ساخت. ۷ـ تَشاله: چون لنج آب‌خور زیادی دارد و نمی‌تواند کاملاً به ساحل برسد بیش‌تر بار لنج را با
کاملاً به ساحل برسد بیش‌تر بار لنج را با تشاله که می‌توانست تا نزدیک ساحل برود به مقصد می‌رسانده‌اند. ۸ـ ماشُوه: ماشوه (قایق‌نجات) را در زمان عادی یک وسیله نفربر یا بارکش است و جاشوها را از کنار ساحل به کشتی می‌برد، درگذشته با پارو حرکت می‌کرد ولی امروزه موتور کوچکی را روی آن قرار داده‌اند و همان کار گذشته را انجام می‌دهد، گنجایش ۱۵ نفر دارد و به هنگام طوفان و غرق لنج کارکنان کشتی داخل آن شده و خود را نجات می‌دهند. ۹ـ بَغَلِه: بغله به‌وسیله بادبان به‌حرکت درمی‌آمده‌است. از این جهت این نوع لنج را بغله
درمی‌آمده‌است. از این جهت این نوع لنج را بغله گفته‌اند که سینه صدر یا راس آن گرد بوده‌است و قسمت پشت آن پهن‌تر، به بخش پشت آن تفر می‌گفته‌اند. در سینه بغله بر آمدگی وجود دارد، چون سر پرنده‌ای (طوطی) که گویی درون بغله را می‌نگرد. بغله به کشتی‌های بزرگ گفته می‌شود و در عربی به معنای قاطر است و چون در دریا به‌سادگی و با سکان کشتی را حرکت می‌داده‌اند بغله نام‌گذاری کرده‌اند. اعراب در بدو دریانوردی، کشتی‌های سکان دار ایرانی را به شتری با افسار تشبیه می‌کرده‌اند. بغله برای سفرهای دوردست در اقیانوس هند مورد
بغله برای سفرهای دوردست در اقیانوس هند مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است، می‌گویند از نظر شکل ظاهری فرق زیادی بین بغله و کوتی و غنچه نبوده‌است، ولی از جهت اندازه، بغله از همه بزرگ‌تر بوده بعد از آن کوتی و در آخر غنچه قرار داشته‌است. شمار جاشوهایی که در بغله کار می‌کردند کمینه ۳۰ نفر و بیشینه ۴۰ نفر بوده‌است. ظرفیت باربری بغله بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ تن بوده‌است. کالاهایی که با بغله حمل می‌شده‌است: از آبادان و بصره به کراچی و خورمیان (پور بندر) خرما می‌بردند و از کراچی به براوه پنبه و از بَراوه به شهرهای هندوستان به
به براوه پنبه و از بَراوه به شهرهای هندوستان به آفریقا مَنقور کاپریل و نمک حمل می‌کردند. از آفریقا از بندرهای سیمبارنگه و لامو و بمباسه چوب چَندَل می‌آوردند. مدت مسافرت: زمان سفر بغله دو تا شش ماه بوده‌است. جاشوها و کارکنان بغله در راه سفر دشواری‌های بسیار داشتند و چه بسا در مسافرت‌های دریائی بر اثر ناخوشی‌های گوناگون یا در رویدادهای گوناگون از قبیل طوفان و برخورد با کوه سنگ‌ها یا حیوانات غول پیکردریائی از بین می‌رفتند. ۱۰ـ بَگارِه: در بندر کنگان از بگاره زیاد استفاده می‌شده‌است این کشتی کوچک را دریانوردان
استفاده می‌شده‌است این کشتی کوچک را دریانوردان کنگانی برای ماهی‌گیری با تور (جَل) استفاده می‌کرده‌اند که به آن عامله نیز می‌گفته‌اند. بیش‌تر صید عامله را حشینه تشکیل می‌داده‌است و تاکنون نیز صید حشینه به همین روش است. برخی از ماهی‌هایی که در بندر کنگان صید می‌شده‌اند عبارت‌اند از: عراضی، سبیتی، بتح، مفچیچ، سرخو، هامور، دوال، ینیس، یلی، متو، حشینه، کاهو، نی‌سر و پس‌کر، کوسه، شیر، دارو، ویر، حلوا، خارو، سچل، زبیدی، راشگو، صافی، هاگول، هاسون و… صید ماهی در قدیم به روش‌های گوناگونی بوده و از آن رسته صید به‌روش
به روش‌های گوناگونی بوده و از آن رسته صید به‌روش جل یا تور عامله یا گرگور و گاهی نیز با قلاب ماهی‌گیری انجام می‌پذیرفته‌است، امروزه روش‌های صید جهانی جایگزین برخی از این صیدها شده‌است اما در بندرکنگان کمابیش صیدماهی به‌روش‌های سنتی انجام می‌گیرد. ۱۱و۱۲ کُچی (کوتی) و مَنجی: منجی و کوتی دو لنج بی‌موتور می‌باشند، به‌وسیله بادبان حرکت می‌کردند و برای مسافرت به جزیره‌ها و شیخ نشین‌های نزدیک مورد استفاده قرار می‌گرفتند، خرما و گاهی مصالح ساختمانی به دبی می‌بردند و گاهی نیز با آن به صید ماهی می‌پرداختند. شمار
و گاهی نیز با آن به صید ماهی می‌پرداختند. شمار سرنشینان آن تا ۱۵نفر است. مانند بگاره از آن استفاده می‌کردند و امروزه کم‌تر از آن‌ها استفاده می‌شود. ۱۳ـ سَمبُوق: باربری سمبوق (سمبوک) ۱۰۰ تن است در حال حاضر نوعی سمبوک ماهی‌گیری به اسم سماچ نیز ساخته می‌شود. سماچ در برابر اندازه سمبوک کوچک‌تر است فقط با آن به صیدماهی می‌پردازند. سینهٔ سمبوک در قدیم کمی منحنی شکل بوده‌است ولی سمبوک ماهی‌گیری امروزی دارای سینه‌ای به شکل زاویه منفرجه است. کارکنان سمبوک قدیمی بیش از ۱۰ نفر بوده‌است، ولی در سمبوک ماهی‌گیری جدید ۵
از ۱۰ نفر بوده‌است، ولی در سمبوک ماهی‌گیری جدید ۵ نفر کار می‌کنند. سمبوکهای جدید دارای موتور می‌باشند. ۱۴ـ جالبُوت: باربری جالبوت حداقل ۵ تن تا حداکثر ۱۰۰ تن می‌باشد. کارکنان به ۷ نفر می‌رسند، در حال حاضر به جالبوت‌ها موتور وصل شده‌است. جالبوت‌ها به سواحل جنوبی خلیج فارس و مسافرت می‌کردند، برای بازرگانی چوب، شکر، برنج و حیوانات و اشیاءدیگر. ساختمان سینه جالبوت یا راس آن راست است برای همین به آن جالبوت می‌گویند. مرحوم سدیدالسلطنه کبابی در کتاب «المناص فی احوال الغوس و الغواص» در صفحه ۵۹ چنین می‌نویسد:
احوال الغوس و الغواص» در صفحه ۵۹ چنین می‌نویسد: سفینه‌ای است با بادبان حرکت کند و سطح سفینه را برای بضاعت تجار دراز و بلند سازند و در مؤخر سفینه قبه‌ای است مخصوص مسافرها و آن را عرشه گویند و مخصوص جالبوتهای بزرگ است. آن‌گونه جالبوت شبیه است به مهلیه که در عراق متداول است یا شبیه است به سنبوک‌هایی که در بحر احمر معمول می‌باشند. جالبوت‌های کوچک عرشه ندارند و شبیه به بَلم می‌باشند و آن نمونه کشتی را فقط در بحرین جالبوت گویند. این اسم تحریفی از کلمه جلبه که معرف گلبت (گُل+بُت) ایرانی می‌باشد. ۱۵ـ بُوم: در
معرف گلبت (گُل+بُت) ایرانی می‌باشد. ۱۵ـ بُوم: در حقیقت بوم‌ها بزرگ‌ترین و زیباترین گونه لنج‌ها می‌باشند. انواع و اقسام چوب در ساختمان بوم‌ها به کار می‌رود، مقداری از چوب‌های روی عرشه و انبار و اتاق‌ها از داخل کشور تهیه می‌شود و بقیه چوب‌های بدنه و زیر و جلوی بوم را از خارج مخصوصاً از هندوستان می‌آورند. بوم‌های قدیمی مثل سایر انواع لنج‌ها فاقد موتور بود و بادبان داشت ولی در حال حاضر دارای موتور است، باربری بوم‌ها ۲۰ تا ۳۰۰ تن می‌باشد و به سرزمین‌های دوری مانند دبی، کویت، هند، بصره، عدن، یمن مسافرت می‌کردند.
دبی، کویت، هند، بصره، عدن، یمن مسافرت می‌کردند. منابع. رضا طاهری، از مروارید تا نفت، چاپ سوم، نشر نخستین.
بهرام رحمانی، فعال سیاسی، متولد شهرستان خوی از توابع استان آذربایجان غربی، در سال ۱۳۶۱ از ایران خارج و مدتی در ترکیه زندگی کرد و سپس به سوئد رفت. کمونیست ایرانی، عضو کنونی کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران و یکی از منتقدان دین اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران است. او سابقه فعالیت در کانون نویسندگان ایران (در تبعید) را نیز دارد. ایشان و فریار اسدیان رئیس انجمن قلم ایران (درتبعید) نیز هستند. زندگی‌نامه. بهرام رحمانی، نویسنده، روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و تحلیل‌گر جنبش‌های سیاسی-اجتماعی است. وی فعالیت‌های فرهنگی،
جنبش‌های سیاسی-اجتماعی است. وی فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود را از دوره نوجوانی آغاز کرده‌است. بهرام، یکی از همکاران نشریه «نگاه» از سال ۱۹۸۹ تاکنون است. از سال ۱۹۹۱ نیز با نشریه ماهانه همبستگی و همچنین از سالهای ۱۹۹۳ نیز با هفته‌نامه «ایران تریبون» و نشریه «کارگر امروز» همکاری داشت. بهرام، بین سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ سردبیر نشریه «بامداد» بود. آخرین شماره این نشریه، تحت عنوان «چنین گوید بامداد شاعر» (ویژه نامه بامداد به یاد احمد شاملو)، در ۲۷۰ صفحه، در پاییز ۲۰۰۰، توسط انتشارات آرش منتشر شده‌است.
در پاییز ۲۰۰۰، توسط انتشارات آرش منتشر شده‌است. بهرام در سال ۲۰۰۶، در مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در شهر گوتنبرگ سوئد، به عنوان یکی از پنج عضو مشورتی کانون نویسندگان ایران در تبعید انتخاب شد. وی در مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در تبعید، که در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۷ در برلین آلمان برگزار شد همراه با دو نفر از هموندان کانون نخست به عنوان هیئت دبیران انتخاب و سپس مسئولیت دبیری کانون را به عهده داشت. مجمع عمومی انجمن قلم ایران در تبعید، در روزهای ۲۷ و ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۸، در شهر ماینس آلمان برگزار گردید و
سپتامبر ۲۰۰۸، در شهر ماینس آلمان برگزار گردید و بهرام در این مجمع به عنوان دبیر اول انجمن قلم ایران در تبعید انتخاب شد. وی در هفتاد و پنجمین کنگره پن جهانی، در روزهای ۱۹ تا ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ در شهر لینز اتریش برگزار شد، شرکت داشت. کانون نویسندگان ایران در تبعید، روزهای ۷ و ۸ ماه نوامبر ۲۰۰۹، مجمع عمومی خود را در استکهلم سوئد به همراه انجمن قلم ایران در تبعید برگزار کرد. بهرام در این نشست به عنوان یکی از سه عضو هیئت دبیران انتخاب شد و مسئولیت دبیری کانون را عهده‌دار شد. هم‌چنین بهرام در این مجمع به عنوان سردبیر
شد. هم‌چنین بهرام در این مجمع به عنوان سردبیر نشریه تازه کانون به نام «بانگ» انتخاب شد. این نشریه به‌طور روتین هر ماه به مدت سه سال و در سی و شش شماره منتشر گردید. بهرام در مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در تبعید و هم‌چنین انجمن قلم ایران در تبعید که در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۱۳ در استکهلم برگزار شد به عنوان جمع هیئت دبیران انجمن قلم انتخاب شد و در تقسیم کار این جمع پنج نفره، به عنوان پرزیدنت انجمن قلم ایران در تبعید انتخاب گردید. وی هفتاد و نهمین کنگره پن جهانی که در روزهای ۸ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳، در «ریکیاویک»
که در روزهای ۸ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳، در «ریکیاویک» مرکز «ایسلند» برگزار شد، حضور داشت. اما بهرام به دلایل امنیتی نتوانست در کنگره ۲۰۱۴ پن جهانی در قرقیزستان شرکت کند. بهرام رحمانی هم‌اکنون پرزیدنت انجمن قلم ایران در تبعید، عضو کانون نویسندگان ایران در تبعید، عضو انجمن قلم سوئد، عضو کانون نویسندگان سوئد و همچنین عضو فدراسیون روزنامه‌نگاران سوئد است. همچنین نگارش ۱۴ جلد کتاب دربارهٔ مسایل سیاسی و اجتماعی و فرهنگی، صدها مقاله و سخنرانی رادیویی و تلویزیونی و در سمینارها و جلسات مختلف، بخش دیگری از تلاش‌های
در سمینارها و جلسات مختلف، بخش دیگری از تلاش‌های بی‌وقفه فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایشان است.
آسیه‌آباد (با تلفظ آسیاباد) محله‌ای در قسمت شرقی شهر اهواز است. علت نامگذاری آسیه‌آباد به این نام، وجود بانویی به نام شیخه آسیه نبهانی می‌باشد، که صاحب رسمی قطعه زمین‌های این منطقه بود و آنها را به صورت خیرخواهانه در اختیار مردم قرار داد. محله‌ی آسیه آباد، دارای ۱۲ خیابان می‌باشد. حلیم پزی مشاک با قدمتی دیرینه بین خیابان ۹ و ۱۰ آسیه آباد پلاک ۲۴۱ قرار دارد.
کنگره هشتم حزب کمونیست ایران، هشتمین کنگره این حزب است که در فاصله روزهای ۱۱ تا ۱۶ تیرماه ۱۳۸۳ (۱ تا ۶ ژوئیه ۲۰۰۴) برگزار گردید. این آخرین کنگره این حزب تا کنون بوده است. در این کنگره ۱۱ نفر به عنوان اعضا اصلی کمیته مرکزی و ۳ نفر به عنوان عضو علی البدل این کمیته انتخاب شدند که از این قرارند: اعضای اصلی: روناک آشناگر، هلمت احمدیان، حسن رحمان پناه، بهرام رحمانی، رشید رزاقی، فرهاد شعبانی، ابراهیم علیزاده، محمود قهرمانی، جلال محمد نژاد، صلاح مازوجی، رحمان نجات. اعضای علی البدل: شمسی خرمی، اسماعیل قهرمانی، سروه
اعضای علی البدل: شمسی خرمی، اسماعیل قهرمانی، سروه ناصری.
ووشو (به زبان چینی: 武術 - پین‌یین: whǔshù،) یک ورزش رزمی برگرفته از سبک های چینی کونگ فو است که زیر نظر IWUF ،‌ فدراسیون جهانی ووشو اداره میشود.این ورزش با بهره گرفتن سبک های چینی کونگ فو بوجود آمده است و امروزه تبدیل به یک ورزش مسابقاتی شده است. مسابقات ووشو در دو بخش برگزار میشود؛ بخش مبارزه موسوم به ساندا و بخش مهم تر آن یعنی اجرای فرم موسوم به تالو. فدراسیون بین‌المللی ووشو یا IWUF. پس از انقلاب کمونیستی چین در ۱۹۴۹ این ورزش تحول یافت و دولت چین کلاس‌های آموزشی، کمربند و فنون جدید را به این ورزش رزمی
آموزشی، کمربند و فنون جدید را به این ورزش رزمی اضافه کرد و نام هنرهای رزمی چینی را به ووشو تغییر داد. ووشو امروزه یک ورزش بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشو IWUF اداره می‌شود. مسابقات قهرمانی جهان این رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و همچنین از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازی‌های آسیایی قرار گرفته است. ضمنا مسابقات جهانی کونگ فو نیز زیر نظر همین فدراسیون برگزار میشود. قابل ذکر است که این فدراسیون مسابقاتی از قبیل مسابقات جهانی تای چی ، مسابقات مربوط به وینگ چون و ... را نیز برگزار