payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"هراکلس" اورکمنوس‌ها را در آب غرق کرد. آتنا با مشاهده دلاوری‌های "هراکلس" در این جنگ، به یکی از متحدان او در طول زندگیش مبدل گشت. اما نه آتنا و نه "هراکلس" توانایی نجات آمفیتروئون که جانش را در این جنگ از دست داده بود را نداشتند. دختران تسپیوس. تسپیوس پادشاه و بنیان‌گذار تسپیای در بوئوتیا، با "هراکلس" قرار گذاشت، در ازای کشتن شیری که به گله دام‌هایش حمله کرده بود دخترانش را به او تقدیم کند. شکار شیر پنجاه روز به طول انجامید و به مدت پنجاه روز "هراکلس" در هر شب با یکی از دختران شاه تسپیوس همخواب می‌شد.
هر شب با یکی از دختران شاه تسپیوس همخواب می‌شد. بعدها فرزندان "هراکلس" از دختران تسپیوس با نام تسپیادس «Thespiades» خوانده شدند. دو تن از آن‌ها در تبس باقی ماندند و هفت تن دیگر در تسپیای و بقیه فرزندانش به یولائوس برای تأسیس مستعمره ساردینیا پیوستند. پس از مدتی، "هراکلس" با مگارا، دختر بزرگ کرئون پادشاه شهر تِبس ازدواج کرد. کرئون برای قدردانی از "هرکول" به خاطره دفاع از تِبس در مقابل اُرکومنوس در یک جنگ تن به تن، دختر خود مگارا را به او تقدیم کرد و آن دو با یکدیگر به وطن خود و خانهٔ آمفیتروئون بازگشتند.
با یکدیگر به وطن خود و خانهٔ آمفیتروئون بازگشتند. مگارا اولین همسر "هراکلس" بود و برای او یک پسر و دو دختر به نام‌های تریماخوس، دیکون و کرئونیتیادس را به دنیا آورد، (در برخی از نسخه‌ها تعداد فرزندان آن‌ها هشت نفر ذکر شده است). در این حین لیکوس، فرزند پوزئیدون، اهل دیرفیس در ائوبویا، کرئون را به قتل رساند و قدرت را در تِبس به دست گرفت. گفته شده او قصد کشتن مگارا را نیز داشت اما "هرکول" که از نیت او با خبر شده بود او را کشت. هرا که به خوبی از توانایی‌های در حال رشد "هراکلس" آگاه شده بود، تصمیم گرفت دوباره
حال رشد "هراکلس" آگاه شده بود، تصمیم گرفت دوباره برای رسوایی او نقشه‌ای طرح کند، و این چنین شد که "هراکلس" را به یک جنون ناگهانی دچار نمود. دوازده‌خوان هراکلس. دشمن اصلی هراکلس، نامادری‌اش هرا بود. هنگام کودکی هرا دو مار را در گهوارهٔ هراکلس قرار داد اما او با قدرت زیادی که داشت آن‌ها را خفه کرد. او بالاخره هراکلس را دیوانه کرد. به سبب بی‌عقلی، هرکول به برادرزاده خود یولائوس حمله کرد اما او توانست جان سالم به در ببرد. او شروع به تیراندازی به جانوران خیالی ساخته ذهنش کرد و در انتها همسر خود مگارا و سه
ساخته ذهنش کرد و در انتها همسر خود مگارا و سه فرزندشان را به قتل رساند (در برخی از تفسیرات فقط فرزندان او کشته شدند و مگارا بعدها با مردی دیگر ازدواج کرده‌بود). "هراکلس" بسیار غمگین بود و به محض بهبود یافتن توسط آنتیکیرئوس، بنیانگذار آنتی کایرا، با خربق و برای جبران کار خود با پیشگوی معبد دلفی (آپولون) مشورت و از او سؤال کرد چگونه می‌تواند شرف و عزت خود را بازیابد. پیشگو به او گفت نزد ائوروستئوس پادشاه موکنای برو و دوازده سال او را خدمت کن. ائوروستئوس هیچ کار دشواری به ذهنش نمی‌رسید که پسر قدرتمند زئوس از
دشواری به ذهنش نمی‌رسید که پسر قدرتمند زئوس از پس آن برنیاید، بنابراین هرا از کاخ خود در المپ پایین آمد تا به او کمک کند. با همکاری یکدیگر دوازده وظیفه برای ناپسری فناپذیر هرا در نظر گرفتند که به دوازده‌خوان هرکول معروف است. شش خوان اول همگی در شبه جزیرهٔ پلوپونز اتفاق افتاد، اما خوان‌های بعدی، "هرکول" را به مکان‌های مختلفی در حواشی دنیای یونانی و فراسوی آن برد. در کلیهٔ این خوان‌ها، "هراکلس" با تنفر هرا مواجه بود که همواره به فرزندان زئوس از زنان دیگر حسادت می‌ورزید. از طرف دیگر، آتنا ایزدبانوی عقل و خرد،
می‌ورزید. از طرف دیگر، آتنا ایزدبانوی عقل و خرد، یکی از حامیان پرشور او بود؛ "هراکلس" از همراهی و یاری گاه‌وبیگاه برادرزادهٔ خود یولائوس نیز بهره می‌گرفت. این دوازده‌خوان عبارتند از: بالاخره، بعد از دوازده سال و دوازده‌خوان، هراکلس یک انسان آزاد بود. ماجراجویی‌های دیگر هراکلس. هراکلس بعد از پشت سر گذاشتن دوازده‌خوان به آرگونوت‌ها برای پیدا کردن پشم زرین پیوست. در این بین هرکول شیفتهٔ پرنسس یولا، دختر ائوروتوس گشت. شاه ائوروتوس یک کماندار ماهر بود و به پسرانش چگونگی کار کردن با تیر و کمان را آموزش داده بود.
چگونگی کار کردن با تیر و کمان را آموزش داده بود. ائوروتوس قول داده بود که هر فردی که بتواند بر پسرانش در رقابت کمانداری غلبه کند، دخترش را به او می‌دهد. هراکلس در این رقابت برنده شد، اما ائوروتوس به قول خود عمل نکرد. هرکول نیز شاه و تمام پسرانش به غیر از یکی از آن‌ها به نام ایفیتوس را کشت و یولا را نیز ربود. ایفیتوس تبدیل به یکی از بهترین دوستان هرکول گشت اما یکبار دیگر هرا او را دچار جنون نمود و هرکول ایفیتوس را از دیوارهای شهر تیرینس به پایین پرتاب کرد و موجب مرگ او شد. در نسخه‌های دیگر ائوروتوس متوجه شد
مرگ او شد. در نسخه‌های دیگر ائوروتوس متوجه شد برخی از اسب‌های او ربوده شدند و او "هراکلس" را مسئول این ماجرا می‌دانست. ایفیتوس که حرف‌های پدرش را باور نداشت تصمیم گرفت برای آشکار ساختن این موضوع نزد "هراکلس" برود. "هراکلس" نیز او را برای شام به خانهٔ خود دعوت کرد اما به‌طور اتفاقی او را کشت. به دلیل اینکه در یونان، کشتن میهمان در خانه جرمی نابخشودنی به‌شمار می‌رفت، او مجرم شناخته شد. هرکول دوباره برای رهایی از این عذاب به نزد یکی از پیشگوهای معبد دلفی به نام «Xenoclea» رفت، اما او حاضر به صحبت کردن با فردی
«Xenoclea» رفت، اما او حاضر به صحبت کردن با فردی بی‌دین نبود. "هراکلس" که به شدت خشمگین شده بود او را تهدید کرد و صندلی سه‌پایه را به سمت او پرتاب کرد. کشیش آپولون را به معبد فراخواند. آپولون با "هراکلس" که به خدایان حمله کرده بود روبرو شد و در این حین زئوس مجبور شد با آذرخش خود جلوی پسرانش را بگیرد. پادشاه خدایان اعلام کرد "هرکول" یکباره دیگر برای قتل یک انسان و اهانت به معبد آپولون محکوم به مجازات است و قرار شد به مدت سه سال به بردگی اومفال، ملکهٔ لیدیه درآید. ملکه او را از هرمس، ایزد پیام‌رسان یونانی به
ملکه او را از هرمس، ایزد پیام‌رسان یونانی به عنوان برده خریداری کرد. هرکول مجبور بود یکسال بردهٔ او باشد، و به ناچار کارهای مخصوص زنان را انجام می‌داد و همچنین جامهٔ زنانه به تن می‌کرد، در حالی که خود ملکه پوست شیر نیمیایی را برتن داشت و گرز چوب زیتونی هرکول را با خود حمل می‌کرد. اما پس از مدتی، اومفال او را آزاد کرد و همسرش شد و صاحب چندین فرزند شدند. این درست زمانی بود که شکار گراز کالیدونیان در حال انجام بود، و "هراکلس" از این شکار بلندآوازه جاماند. ماجرای بعدی او با رفتن به لیبی باستان آغاز شد، مکانی
بعدی او با رفتن به لیبی باستان آغاز شد، مکانی که آنتایوس در آنجا فرمانروایی می‌کرد. آنتایوس فرزند گایا و پوزئیدون بود و قدرت خارق‌العاده‌ای داشت که از تماس با مادرش (زمین) به دست می‌آورد. او با هر بیگانه‌ای که به سرزمینش وارد می‌شد کشتی می‌گرفت و چون زمین‌می‌خورد قدرت تازه می‌یافت و برهمه چیره می‌گشت، اما "هراکلس" سرانجام او را از زمین بلند کرد و آن‌قدر فشار داد تا کشته شد. پس از شکست آنتیوس، "هراکلس" لیبی را که در آن زمان با حیوانات وحشی احاطه شده بود تسخیر کرد. او قسمت‌های بزرگی از بیابان را برای کشت و
کرد. او قسمت‌های بزرگی از بیابان را برای کشت و زراعت به ارمغان آورد و آن زمین‌ها را تبدیل به زمین کشت، باغ‌های انگور و زیتون نمود. از طرفی حاکمان خودکامه‌ای که فقط به فکر خود و شهرشان بودند و همچنین کسانی را که به قانون احترام نمی‌گذاشتند را مجازات می‌کرد و چنین شد که لیبی باستان به رفاه و کامیابی رسید. او سپس به مصر رفته، جایی که بوزیریس فرمانروا بود و عادت داشت بیگانه‌ها را قربانی کند. اما "هراکلس" او را نیز با گرزش کشت. "هراکلس" به دوستان خود بسیار وفادار بود. او بارها زندگی خود را برای کمک به آن‌ها به
بود. او بارها زندگی خود را برای کمک به آن‌ها به مخاطره افکند که چشمگین‌ترین آن‌ها روایت آلکستیس بود. آدمتوس، پادشاه فرای در تسالی با آپولون قرار گذاشته بود که وقتی زمان مرگش فرا رسید، اجازه داشته باشد که زنده بماند، مشروط بر اینکه شخصی دیگر را پیدا کند که حاضر باشد به جای او بمیرد. اما هنگامی که آدمتوس در آستانهٔ مرگ قرار گرفت، معلوم شد که پیدا کردن یک داوطلب دشوارتر از آن است که او گمان می‌کرد. پس از آنکه والدین پیرش خودخواهانه از قربانی شدن به جای او امتناع کردند، همسرش آلکستیس اصرار می‌ورزید که او باید
کردند، همسرش آلکستیس اصرار می‌ورزید که او باید به جای شوهرش بمیرد. هنگامی که "هراکلس" وارد صحنه شد آلکستیس به جهان زیرین رفته بود، اما "هراکلس" مصرانه به جستجوی او برآمد. در این جستجو با مرگ دست و پنجه نرم کرد و سرانجام پیروز شد، و پیروزمندانه آلکستیس را به جهان زندگان بازگرداند. بر طبق گفته‌های هزیود در "تئوگونیا" و آیسخولوس در "پرومتئوس رها شده"، "هراکلس" کسی بود که با کشتن عقاب، پرومته را از عذابی که توسط زئوس برای ربودن آتش از خدایان و دادن آن به انسان‌های فانی دچار شده بود، نجات داد. هر روز عقابی
فانی دچار شده بود، نجات داد. هر روز عقابی می‌آمد و جگر پرومته را می‌خورد و شب جگر از نو می‌رویید. "هراکلس" به کوه‌های قفقاز رفته و با پرتاب تیری عقاب را کشته و پرومته تیتان را از بند زنجیرهایش نجات داد. پرومته نیز در عوض او را در انجام مأموریت‌هایش یاری نمود. هراکلس و حمله به تروا. پیش از جنگ تروآ، "هراکلس" سفری دیگر به تروا داشت. لائومدون، پادشاه تروا مورد خشم پوزئیدون و آپولون قرار گرفته بود، به همین علت آپولون برای انتقام تروا را به طاعون مبتلا کرد و پوزئیدون نیز هیولایی دریایی به این شهر فرستاد.
و پوزئیدون نیز هیولایی دریایی به این شهر فرستاد. لائومدون پس از مشورت با پیش‌گو، قرار شد برای خلاص شدن از دست هیولا، دخترش هسیونه را به عنوان قربانی به صخره ببندد و پیشکش هیولا کند. اما "هرکول" هسیونه را پیدا کرد و نجاتش داد، سپس در مقابل گرفتن دو اسب شگفت‌انگیزش که از زئوس در قبال ربودن پسرش گانیمده به او داده بود قبول کرد هیولا را از بین ببرد. لائومدون قبول کرد و "هرکول" به کمک آتنا هیولا را کشت. لائومدون بسیار سپاسگزاری نمود اما سعی کرد "هرکول" را فریب دهد. او دو اسب معمولی را به جای اسب‌های شگفت‌انگیزش
او دو اسب معمولی را به جای اسب‌های شگفت‌انگیزش به "هراکلس" داد. پودارسز پسر لائومدون، با صدای بلند به اعتراض پرداخت اما لائومدون به او توجه نکرد. پس "هراکلس" با لشکری برای گرفتن انتقام به تروا حمله کرد، لائومدون را کشت و پسرش پودارسز به جای او نشست و نام خود را به پریاموس تغییر داد. بعد از این ماجراها، "هراکلس" برای باز پس گرفتن سلطنت و قدرت در برابر گیگانت‌ها، به زئوس و دیگر المپ‌نشینان پیوست. مشارکت او در این جنگ الزامی بود، به دلیل پیشگویی که شده بود برای شکست دادن هیولاها فقط به یک فانی نیاز بود.
برای شکست دادن هیولاها فقط به یک فانی نیاز بود. المپ‌نشینان با کمک "هراکلس" توانستند گیگانت‌ها را شکست دهند و هر یک را در زیر آتشفشانی در سرتاسر جهان به خاک سپردند. هرکول تصمیم گرفت دیگر زمان انتخاب همسری دیگر فرارسیده، به همین منظور به روستای تبس رفت تا با دیانیرا دختر پادشاه کالیدون اوینئوس، ازدواج کند. او با خدای رودها آکلوس برسر دیانیرا مبارزه کرد و او را شکست داد. آن‌ها در صلح و صفا در کالیدون زندگی می‌کردند تا اینکه روزی هرکول به اشتباه ساقی‌ای را به قتل رساند و آن‌ها مجبور شدند به تراخیس فرار کنند.
قتل رساند و آن‌ها مجبور شدند به تراخیس فرار کنند. دیانیرا فرزندان زیادی برای هرکول به دنیا آورد. مدتی بعد یک سانتور مرد (حیوان افسانه‌ای با بالاتنهٔ انسان و پایین‌تنه اسب) به نام نسوس دیانیرا را ربود، اما هرکول با پرتاب تیر زهرآلودی به قلب نسوس او را آزاد کرد. نسوس هنگام مرگ به دیانیرا گفت قسمتی از خون او را نگه دارد و وقتی حس کرد دارد هرکول را از دست می‌دهد، از آن به عنوان داروی عشق بر روی هرکول استفاده کند. بعد از گذشت چندین ماه دیانیرا فکر کرد زن دیگری وارد زندگی او و هرکول شده است، بنابراین دیانیرا یکی
زندگی او و هرکول شده است، بنابراین دیانیرا یکی از لباس‌های هرکول را با خون نسوس شست و به او داد تا به تن کند. نسوس به او دروغ گفته بود و خون همچون زهر در تن هرکول اثر کرد. بعد از این ماجرا هرکول به المپ برده شد و به او وعده زندگی ابدی دادند و با دیگر خدایان زندگی کرد. او در المپ با هبه ایزدبانوی جوانی، فرزند زئوس و هرا ازدواج کرد. هراکلس در آثار هنری. در هنر یونانی، "هراکلس" یکی از نخستین قهرمانان اساطیری است که چهره‌اش در سده ۸ پیش از میلاد تصویر شده است، و بر روی سکه‌های ایالات و شهرها نیز چهرهٔ او نقش
و بر روی سکه‌های ایالات و شهرها نیز چهرهٔ او نقش گردیده که معمولاً در گهواره است و ماری را خفه می‌کند. همچنین دروازه ورودی به دریای مدیترانه از اقیانوس اطلس، جایی که راس نقطه جنوبی اسپانیا و نقطه شمالی مراکش روبروی یکدیگر قرار دارند، در زبان کلاسیک با عنوان ستون‌های هرکول شناخته می‌شوند. او به عنوان نماد وطن‌پرستی ملی، تنها قهرمانی است که در سراسر یونان ستوده می‌شود و همچنین تنها قهرمانی است که به جاودانگی نایل شد.
طبر، روستایی است از توابع بخش جلگه شوقان شهرستان جاجرم که در استان خراسان شمالی قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان طبر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۲۵نفر (۲۹۸ خانوار) بوده‌است. زبان. زبان مردم روستای طبر تاتی است. زبان تاتی رایج در روستای طبر بیش از آنکه به گویش شهرها و روستاهای تات‌نشین شهرستان جاجرم نزدیک باشد،‌ به زبان تاتی رایج در روستای فیروزه در جنوب بجنورد نزدیک است. موقعیت. طبر در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی شهر بجنورد است. آثار تاریخی زیادی دراین روستا وجود دارد که نشان از قدمت
زیادی دراین روستا وجود دارد که نشان از قدمت طولانی به وجود آمدن این روستا دارد. اقتصاد. در این روستا بیشتر مردم به کشاورزی و دامداری مشغول می‌باشند و عمده محصول کشاورزی آن‌ها گندم، جو و انگور است. در این روستا چند چشمه و قنات وجود دارد که آب کشاورزی روستا را تأمین می‌کند. باغ‌های روستای طبر به چند قسمت تقسیم شده‌اند که هر قسمت نام مخصوص به خود را دارد. یک قسمت از این باغ‌ها که در جنوب روستا و در دامنهٔ رشته کوه سالوک قرار گرفته‌است «لق لق» نامیده می‌شود. باغ‌های لق لق از یک چشمه که در بلندترین نقطهٔ باغ‌ها
لق لق از یک چشمه که در بلندترین نقطهٔ باغ‌ها قرار گرفته‌است سیراب می‌شوند. بخش دیگری از باغ‌ها که «ترنقی» نامیده می‌شوند در قسمت شمالی روستا قرار گرفته‌است. دیدنی‌ها. از سایر مناطق دیدنی طبر می‌توان به قلعه سنگینه و چنار خونی اشاره کرد. همچنین گورستان قدیمی واقع در کاریز (کهریز) هم نشان دهنده قدمت روستا است.
سرآب نیلوفر دریاچهٔ کوچکی است که در حدود ۲۰ کیلومتری شمال غرب شهر کرمانشاه در روستای سرآب نیلوفر در دامنۀ کوه کماجار قرار گرفته‌است. این دریاچه تا اواسط دههٔ هشتاد مملو از گل‌های نیلوفر آبی بود و در فصول گرم سال غنچه‌ها و برگ‌های آن سر از آب برآورده و قسمت زیادی از آن را می‌پوشاند. سرآب نیلوفر ۵۵اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی از ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفته‌است. اطراف این سرآب تأسیسات رفاهی گردشگری و پارک احداث شده‌است. سرآب نیلوفر نزدیک به ۲۵ متر عمق دارد. مالکیت
سرآب نیلوفر نزدیک به ۲۵ متر عمق دارد. مالکیت و مدیریت. اراضی سرآب نیلوفر تا دهۀ ۱۳۹۰ در مالکیت شرکت توسعۀ گردشگری ایران بود، اما با شکایت و ادعای دادگستری کرمانشاه بر اساس برخی اسناد و مدارک مالکیت آن به نهاد دوم واگذار شد. درحال حاضر مالکیت زمین‌های سرآب نیلوفر در دست دادگستری استان کرمانشاه است و این نهاد نیز به نوبۀ خود بهره‌برداری از آن را به سرمایه‌گذاران بخش خصوصی واگذار می‌کند. ادارۀ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمانشاه نیز مسئول صدور مجوز برای فعالیت‌های گردشگری در این منطقه و نظارت بر
برای فعالیت‌های گردشگری در این منطقه و نظارت بر استانداردهای مربوط به آن است. به گفتۀ معاون گردشگری استان کرمانشاه تاکنون هیچ مجوزی برای انجام فعالیت‌های گردشگری در سرآب نیلوفر صادر نشده‌است. با این وجود در مرداد ۱۴۰۳ مدیرعامل شرکت توسعه گردشگری استان کرمانشاه اعلام کرد که این مجموعه به مدت چند سال به بخش خصوصی واگذار شده و بی‌توجهی و عدم رسیدگی بهره‌برداران خصوصی به‌گونه‌ای سبب تخریب و از بین رفتن زیرساخت‌های آن شده که احیای آن ۳ تا ۵ سال طول خواهدکشید. به گفتۀ وی این مجموعه از اواخر سال ۱۴۰۲ بار دیگر به
گفتۀ وی این مجموعه از اواخر سال ۱۴۰۲ بار دیگر به شرکت توسعۀ گردشگری واگذار شده و اقدامات عمرانی به‌منظور نوسازی و احیای آن آغاز شده‌است. نابودی گل‌های نیلوفر. از اواسط دههٔ هشتاد به علت خشکسالی‌های طولانی مدت و برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، چشمه‌های تأمین‌کنندهٔ آب این دریاچه چندین بار به‌طور کامل خشک شده و همین امر سبب از بین رفتن کامل نیلوفرهای آبی شد. با این حال با نجات چند بوته نیلوفر باقی‌مانده توسط یکی از کارگران به نام رشید شفقت و تلاش پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در اردیبهشت ۱۳۹۵
و منابع طبیعی دانشگاه رازی در اردیبهشت ۱۳۹۵ تعدادی بوتهٔ نیلوفر آبی به همت یکی از استادان دانشگاه رازی به نام دانیال کهریزی تکثیر و کشت شده و در بستر دریاچه کاشته شد تا از نابودی کامل آن پیشگیری به عمل آید. با این وجود در ۸ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که این نیلوفرهای احیاشده به‌دلیل کم‌آبی شدید و خشکی دریاچه دوباره از بین رفته‌اند. با این وجود در اسفند ۱۴۰۳ اعلام شد که با هر بار خشک شدن سراب، گل‌های نیلوفر هم از بین رفته‌اند و دیگر نیلوفر زردی در سرآب نیلوفر باقی نمانده است و اگرچه کهریزی همچنان ۱۰۰ نمونه از این
نمانده است و اگرچه کهریزی همچنان ۱۰۰ نمونه از این گل‌ها را در آزمایشگاه خود حفظ کرده است، اما به جای نیلوفرهای زرد در دریاچه نیلوفرهای صورتی روییده‌اند. کاهش دبی و خشکی. در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۴ سرآب نیلوفر دو بار به‌طور کامل خشک شد. در شهریور ۱۴۰۰ اعلام شد که بر اثر خشکسالی دبی سرآب نیلوفر نسبت به سال‌های پربارش قبلی ۸۰ درصد کاهش پیدا کرده‌است. در ۸ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که سرآب نیلوفر به‌دلیل عواملی همچون حفر چاه‌های عمیق ۱۲۰ متری و کشت محصولات آب‌بر مانند هندوانه، ذرت و سیب‌زمینی توسط کشاورزان منطقه به شدت
ذرت و سیب‌زمینی توسط کشاورزان منطقه به شدت در معرض خشکی قرار دارد و احتمال دارد طی روزهای آینده یا پس از کشت دوم به‌طور کامل بخشکد. در ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ اعلام شد که سرآب نیلوفر به‌طور کامل خشک شده و بستر آن تَرَک برداشته و تنها چند چالۀ کوچک در آن کمی رطوبت دارد. معاون محیط طبیعی محیط زیست استان کرمانشاه در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ اعلام کرد که خشکی سرآب نیلوفر صرفاً نتیجۀ خشکسالی و کم‌بارانی یک سال اخیر نیست و در نتیجۀ سال‌ها سوءمدیریت منابع آب در این ناحیه به وجود آمده‌است و عواملی مانند برداشت بی‌رویه از چاه‌ها و
و عواملی مانند برداشت بی‌رویه از چاه‌ها و منابع آبی اطراف، کشت‌های دوم و حتی سوم و کاشت محصولات آب‌بر در این ناحیه از سال‌ها پیش وجود داشته‌است. در بهمن ۱۴۰۱ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه از ورود آب به سرآب نیلوفر برای نخستین بار از اواخر مرداد به‌دلیل بارش‌های فصل پاییز خبر داد. در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که به دنبال بارش‌های بهاری آب وارد دریاچه شده و سرآب پرآب است،‌ با این وجود احتمال خشک شدن آن تا دو سه ماه آینده وجود دارد. در ۱۳ تیر ۱۴۰۲ رئیس ادارۀ
سه ماه آینده وجود دارد. در ۱۳ تیر ۱۴۰۲ رئیس ادارۀ حفاظت از محیط زیست شهرستان کرمانشاه وضعیت سرآب نیلوفر را رضایت‌بخش اعلام کرد، اما گفت که احتمال خشک شدن آن در آینده‌ای نزدیک بسیار بالاست. در مرداد ۱۴۰۳ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد سرآب نیلوفر نیز اکنون دبی مطلوبی دارد، اما به‌دلیل تعداد زیاد چاه‌های اطراف، امکان خشک شدن آن در صورت شروع دیرهنگام بارش‌های پاییزی وجود دارد. در مهر ۱۴۰۳ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد سرآب نیلوفر دبی مختصری دارد و سطح آب آن کاهش پیدا کرده،
دبی مختصری دارد و سطح آب آن کاهش پیدا کرده، اما با توجه به سپری شدن فصل آبیاری ذرت در مزارع اطراف و نزدیک بودن بارش‌های پاییزی احتمال خشک شدن آن پایین است. در ۲۲ مهر ۱۴۰۳ مدیرعامل شرکت توسعه گردشگری استان کرمانشاه اعلام کرد سطح آب سرآب نیلوفر کاهش ۹۰ درصدی داشته‌است که علت آن کاهش آب سفره‌های زیرزمینی به علت تعداد بسیار بالای چاه‌های عمیق در اطراف سرآب، کشت‌های دوم و سوم و کشت محصولات آب‌بَر مانند ذرت و سیب‌زمینی بوده‌است. در ۵ آبان ۱۴۰۳ رئیس اداره محیط زیست شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که تقریباً نیمی از
شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که تقریباً نیمی از سرآب نیلوفر خشک شده و فقط قسمت کمی از بالای آن آب دارد و در صورتی‌ که بارش‌ها دیر آغاز شود، احتمال خشک شدن کامل آن وجود دارد.
روستای تمرویه ("تمرو") روستایی از توابع بخش خیرگو در شهرستان لامرد استان فارس در جنوب ایران است. این روستای تاریخی در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری شمال شهر لامرد و در ۲۰ کیلومتری شرق شهر علامرودشت قرار دارد که مابین ملایی و نورالدینی قرار گرفته است. این روستا غربی ترین روستای دهستان خیرگو می‌باشد که همجوار روستای نورالدینی از توابع دهستان کمالی است. جمعیت. این روستا در دهستان خیرگو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۸۳ خانوار) بوده‌است.
سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۸۳ خانوار) بوده‌است. https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395 تاریخچه. مردم این روستا از نوادگان شیخ دانیال می‌باشند که بقعهٔ وی هم‌اکنون در شهرستان خنج می‌باشد. بزرگان این روستا در حدود ۵۰۰ سال پیش از خنج به این منطقه مهاجرت کرده اند، در تمامی این مدت مردم این روستا مورد احترام همهٔ اهالی منطقه بوده‌اند. این روستا از قدیمی‌ترین روستاهای استان فارس می‌باشد، برای نمونه آثاری از گذشتگان در قبرستان این روستا به جا مانده که
از گذشتگان در قبرستان این روستا به جا مانده که آن لوح‌هایی که قابل خواندن هستند متعلق به سال ۱۰۱۲ هجری قمری و حتی پیش از آن می‌باشند؛ ضمن اینکه بسیاری از لوح‌های قدیمی تر بر اثر گذر زمان از بین رفته‌اند...
نانسی پاتریشیا د الساندرو پلوسی (متولد ۲۶ مارس ۱۹۴۰ در بالتیمور یکی از شهرهای مریلند، آمریکا) به مدت ۸ سال رئیس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا بود. او تنها زنی است که به عنوان رئیس مجلس نمایندگان آمریکا انتخاب شده‌است. او متولد بالتیمور و از اعضای حزب دمکرات، است و از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار به حساب می‌آید. او در سانفرانسیسکو از دوستان نماینده کنگره، فیلیپ برتون شد و در ۱۹۷۶ از کالیفرنیا عضو کمیته ملی دموکرات شد و تا ۱۹۹۶ در این سمت بود. پس از مرگ برتون در ۱۹۸۳، همسرش سالا جای او را گرفت. او در ۱۹۸۶ به
در ۱۹۸۳، همسرش سالا جای او را گرفت. او در ۱۹۸۶ به سرطان مبتلا شد و تصمیم گرفت در انتخابات ۱۹۸۸ شرکت نکند و به جایش، پلوسی نامزد شود و از ارتباط‌های برتون، بهره‌مند باشد. سالا در ۱ فوریه ۱۹۸۷، یک ماه پس از یاد کردن سوگند درگذشت. پلوسی در انتخابات ویژه برای جایگزینی او، پیروز شد و هری بریت را در ۷ آوریل ۱۹۸۷ شکست داد. پس از آن رقیب جمهوری‌خواهش هریت راس را به آسانی در ۲ ژوئن ۱۹۸۷ شکست داد و یک هفته بعد روی صندلی نمایندگی کنگره نشست. او اولین کالیفرنیایی، اولین ایتالیایی-آمریکایی و اولین زنی است که رئیس مجلس
ایتالیایی-آمریکایی و اولین زنی است که رئیس مجلس نمایندگان آمریکا شده است. مواضع سیاسی. پلوسی یکی از مخالفان سیاست‌های جرج بوش در اعزام نیرو به جنگ عراق بود. او همچنین از کسانی بود که تلاش دولت بوش برای خصوصی‌سازی تامین اجتماعی آمریکا را متوقف کرد. وی از مخالفان اصلی دیوار مرزی پیشنهادی ترامپ بوده‌است. پلوسی همواره مخالفت خود را با تأمین مالی این دیوار در بودجه آمریکا ابراز کرده‌است. حقوق ال‌جی‌بی‌تی. پلوسی سابقه‌ای طولانی در حمایت از حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی دارد. در سال ۱۹۹۶، وی به قانون دفاع از ازدواج رای
دارد. در سال ۱۹۹۶، وی به قانون دفاع از ازدواج رای مخالف داد و در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ با تصویب قانون اصلاحیه ازدواج فدرال، قانونی که قانون اساسی ایالات متحده را اصلاح می‌کرد تا ازدواج به صورت فدرال بین یک زن و مرد تعریف شود و حقوق ایالت‌ها برای به رسمیت شناختن ازدواج همجنس لغو شود، مخالفت کرد. وقتی دادگاه‌عالی کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ ممنوعیت ازدواج بین زوج‌های همجنس را لغو کرد، پلوسی با انتشار بیانیه‌ای از این «تصمیم تاریخی» استقبال کرد. وی همچنین به‌طور غیرمستقیم مخالفت خود را با طرح پیشنهادی کالیفرنیا ۸، یک طرح
مخالفت خود را با طرح پیشنهادی کالیفرنیا ۸، یک طرح موفقیت‌آمیز انتخاباتی در سطح ایالت کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ که ازدواج در کالیفرنیا را به عنوان اتحادی بین یک زن و مرد تعریف می‌کرد، ابراز داشت. کمپین حقوق بشرال‌جی‌بی‌تی به پلوسی امتیاز ۱۰۰٪ را به دلیل رای موافق در صد و هفتمین تا صد و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا (از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶) به هر قانونی که توسط این سازمان حمایت می‌شد را داد. در سال ۲۰۱۲، پلوسی گفت که موضع وی در مورد حقوق ال‌جی‌بی‌تی مانند ازدواج همجنس از عقاید کاتولیک وی رشد می‌کند و وی منعکس
همجنس از عقاید کاتولیک وی رشد می‌کند و وی منعکس کننده آنها است. همچنین او درمورد این که عقاید کاتولیک، که ازدواج را به عنوان اتحاد بین یک زن و مرد تعریف می‌کند، با مواضع او مغایرت دارد، گفت: «دین من مرا مجبور می‌کند - و من آن را دوست دارم - که از هر نوع تبعیض در کشورمان جلوگیری کنم، و من [ممنوعیت ازدواج همجنس] را یک نوع تبعیض می‌دانم.» پلوسی از قانون برابری(Equality Act)، قانون حقوق مدنی فدرال ۱۹۶۴ که هدفش گسترش منع تبعیض بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسیتی است حمایت می‌کند. در سال ۲۰۱۹، وی در کنگره به نفع
است حمایت می‌کند. در سال ۲۰۱۹، وی در کنگره به نفع این لایحه صحبت کرد و خواستار پایان دادن به تبعیض علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی شد. پلوسی همچنین با فرمان ممنوعیت خدمت نظامی تراجنسیتی‌ها توسط ترامپ مخالف بود. افتخارها. پلوسی در سال ۲۰۰۷ به عنوان اولین زن در تاریخ آمریکا به سمت ریاست مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا دست یافت. او در سال ۲۰۱۹ برای دومین بار به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. نانسی پلوسی اولین فردی از سال ۱۹۵۵ تاکنون است، که دو بار به چنین مقامی رسیده‌است. علاوه بر افتخار
دو بار به چنین مقامی رسیده‌است. علاوه بر افتخار اولین رئیس مجلس زن در آمریکا، او تنها زنی است که تاکنون چنین سمتی داشته‌است. رکورد شکنی. او با ایراد سخنرانی از ساعت ۱۰:۰۴ دقیقه صبح ۷ فوریه ۲۰۱۸ تا غروب همان روز به مدت ۸ ساعت، رکورد پیشین طولانی‌ترین سخنرانی، مربوط به چمپ کلارک در سال ۱۹۰۹ را شکست. در آن سال، چمپ کلارک به مدت ۵ ساعت و ۱۵ دقیقه بدون وقفه صحبت کرده بود.
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های دانشگاه تهران است. سیروس طاهباز آن را مهم‌ترین مرکز علمی ادبی زبان فارسی در ایران می‌دانست. تاریخچه. تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی از سال ۱۲۹۶ یعنی سال تأسیس دارالمعلمین مرکزی آغاز شد و در سال ۱۳۰۷ که دارالمعلمین عالی به دارالمعلمین مرکزی افزوده شد بر پایه اساس‌نامه‌ای که در ۲۱ آذر ۱۳۰۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید دارالمعلمین به دو شعبه ادبی و علمی تقسیم و در ۹ اسفند ۱۳۱۲ به «دانشسرای عالی» تغییر نام یافت. در سال تحصیلی ۱۲-۱۳۱۱ رشته‌های
تغییر نام یافت. در سال تحصیلی ۱۲-۱۳۱۱ رشته‌های تحصیلی فلسفه و ادبیات به دو رشته «ادبیات فارسی» و «فلسفه و علوم تربیتی» جدا شده و رشته «زبان خارجه» به دانشکده ادبیات دانشسرای عالی افزوده شد. از سال تحصیلی ۱۵-۱۳۱۴ رشته باستان‌شناسی نیز در دانشکده ادبیات کار خود را آغاز کرد و در مهر ۱۳۱۶ دوره دکترای ادبیات راه‌انداری شد. در ۸ خرداد ۱۳۱۳ با تصویب قانون تاسیس دانشگاه توسط مجلس شورای ملی، شش دانشکده از جمله دانشکده ادبیات برای تشکیل دانشگاه تهران پیش‌بینی شد. در همان سال ۱۳۱۳ بر اساس تصویب شورای عالی فرهنگ، دو
همان سال ۱۳۱۳ بر اساس تصویب شورای عالی فرهنگ، دو دانشکده، یکی ادبیات و دیگری علوم تأسیس شدند که چون برنامهٔ تحصیلی آن‌ها با دانشسرای عالی مطابقت داشت این دو دانشکده با دانشسرای عالی تا سال ۱۳۲۱ با هم به همکاری خود ادامه دادند. در آن سال دانشکده ادبیات از دانشکده علوم جدا شد، اما دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی تا سال ۱۳۳۴ با یک سازمان اجرایی و آموزشی اداره می‌شد و از آن تاریخ از یکدیگر جدا و سرانجام در سال ۱۳۳۷ به محوطهٔ اصلی دانشگاه تهران منتقل شد. حسینعلی محفوظ از عراق نخستین دانشجوی خارجی رشتۀ زبان و