payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باقی مانده‌است. سریانی یا آشوری یکی از شاخه‌های زبان آرامی است و به این ترتیب یکی از زبان‌های سامی شمال‌غربی از زبان‌های آفروآسیایی به‌شمار می‌رود. این زبان به الفبای سریانی، یکی از گونه‌های الفبای آرامی، نوشته می‌شود. سریانی به‌عنوان زبان مذهبی کلیسای ارتدکس سریانی و کلیسای کاتولیک آشوری - کلدانی و برخی از زیرشاخه‌های کلیسای سریانی‌های کلارای هندوستان مورد استفاده است و همچنین به‌عنوان یک زبان اقلیت در عراق به رسمیت شناخته شده‌است که روزگاری زبان رسمی بوده استفاده می‌شود و در مدارس عمومی عراق، فلسطین،
استفاده می‌شود و در مدارس عمومی عراق، فلسطین، سوئد، آوگسبورگ (آلمان) و کرالا (هند) نیز تدریس می‌شود. در منابع اسلامی ذکر شده که آدم، نوح و ابراهیم به زبان سریانی (آشوری) سخن می‌گفتند. پیشینه. واژهٔ سریانی مأخوذ از واژهٔ یونانی Σύρος از سده پنجم میلادی به این سو به کار رفت. به نظر می‌رسد که ریشهٔ این نام عنوانی قومی است، که به‌تدریج جایگزین آرامی شد. تعریف‌های متفاوتی از زبان سریانی وجود دارد؛ مثلاً در "دانشنامهٔ بریتانیکا" سریانی در قالب لهجهٔ آرامی شرقی اِدِسا که در پایان سدهٔ دوم میلادی از مراکز مهم
اِدِسا که در پایان سدهٔ دوم میلادی از مراکز مهم مسیحیت بود در نظر گرفته شده‌است و ذکر شده که کهن‌ترین کتیبه‌های سریانی از نیمهٔ نخست سدهٔ نخست میلادی به جای مانده‌اند. فیتز میر آن را یکی از لهجه‌های پنج‌گانهٔ آرامی میانه می‌داند. این زبان در سدهٔ پنجم میلادی به دو لهجهٔ نسطوری و یعقوبی تقسیم شد. بر پایهٔ منظر و منبعی دیگر سریانی زبان متأخر آرامی ادسا است که مسیحیان میان‌رودان و سوریه برای جدا کردن آرامی که معنای «بت‌پرست» یا «کافر» می‌داد، نام یونانی سریانی را به این لهجهٔ آرامی دادند. این زبان در اوایل
را به این لهجهٔ آرامی دادند. این زبان در اوایل مسیحیت زبان ادبی شد و آثار فراوانی به این زبان نوشته شدند. از حدود سدهٔ سیزدهم میلادی به بعد این زبان به‌صورت زبان آیینی و موعظه باقی ماند. پراکندگی جغرافیایی. سریانی یکی از لهجه‌های زبان آرامی در شهر اِدِسا بود که تحت تأثیر مسیحیت در شرق و کلیسای ارتدوکس سریانی، به حالت کنونی تحول یافت. پیش از آنکه عربی به زبان غالب تبدیل شود، سریانی در میان جوامع مسیحی در خاورمیانه، آسیای مرکزی و کرالا زبان غالب اصلی بود و تا امروز نیز در میان مسیحیان سریانی رواج دارد. از
تا امروز نیز در میان مسیحیان سریانی رواج دارد. از سدهٔ هفتم میلادی تا کنون، سریانی به‌عنوان زبان گفت‌وگو در مناطقی که صحبت می‌شد، به‌تدریج جایش را به زبان عربی دارد (به‌جز شمال عراق). فتوحات مغول در سدهٔ سیزدهم میلادی و قتل‌عام مسیحیان سریانی توسط تیمور لنگ، به افول این زبان سرعت بخشید. در بسیاری از سرزمین‌های خارج از منطقهٔ جزیره، سریانی حتی در متون مناجات و مذهبی، جایش را به عربی داد. دوره‌های زبانی. تاریخ زبان سریانی را می‌توان به سه دورهٔ مشخص تقسیم کرد: ریشه‌ها. در سال ۱۳۲ پیش از میلاد، پادشاهی اسروئن
ریشه‌ها. در سال ۱۳۲ پیش از میلاد، پادشاهی اسروئن در اِدِسا تشکیل شد و نیا-سریانی (Proto-Syriac) در این پادشاهی تحول یافت. امروزه نیز بسیاری از گویشوران سریانی به ادسا به‌عنوان مهد زبانی‌شان توجه دارند. در این منطقه حدود ۸۰ کتیبهٔ سریانی وجود دارد که به سده‌های یکم تا سوم میلادی بازمی‌گردند (کهن‌ترین نمونهٔ سریانی، کتیبه‌ای متعلق به سال ۶ میلادی، و کهن‌ترین پوست‌نوشتهٔ سریانی مربوط به سال ۲۴۳ میلادی است). همهٔ این شواهد اولیه از زبان سریانی، غیرمسیحی هستند. به‌عنوان زبانی رسمی، سریانی به‌شکلی منسجم از سبک و
زبانی رسمی، سریانی به‌شکلی منسجم از سبک و دستورزبان متعلق به آرامی شرقی باستان استفاده‌کرد. زبان سریانی به دو شاخه تقسیم شده‌است: لهجهٔ غربی که توسط کلیسای ارتدکس سریانی در میان‌رودان شمالی و غرب سوریه مورد استفاده بود، و لهجهٔ شرقی که توسط کلیسای مشرق و در درون شاهنشاهی ساسانی استفاده می‌شد. ادبیات سریانی. در سدهٔ سوم میلادی، کلیساهای ادسا استفاده از سریانی به‌عنوان زبان نیایش را آغاز کردند. شواهدی وجود دارد که اقتباس سریانی، زبان مردم آشوری، انجام مأموریت بود. تلاش‌های ادبی زیادی برای خلق ترجمه‌ای معتبر
بود. تلاش‌های ادبی زیادی برای خلق ترجمه‌ای معتبر از کتاب مقدس به‌زبان سریانی، یعنی پشیطتا ( "") انجام شد. در همین زمان، افرایم سوری در حال خلق ارزشمندترین مجموعهٔ شعری و الهیات سریانی بود. در سال ۴۸۹ میلادی، بسیاری از مسیحیان سریانی‌زبان که در مرزهای شرقی امپراتوری روم زندگی می‌کردند، به‌دلیل آزار و اذیت دینی و خصومت روبه‌رشد مسیحیان یونانی‌زبان با آن‌ها، به شاهنشاهی ساسانی فرار کردند. تفاوت‌های عقیدتی در تفسیر مسیحیت باعث شد که سریانی‌ها به دو لهجهٔ شرقی و غربی تقسیم شوند. اگرچه سریانی همچنان به‌صورت یک
و غربی تقسیم شوند. اگرچه سریانی همچنان به‌صورت یک زبان واحد در نظر گرفته می‌شود و لهجه‌های شرقی و غربی لهجه‌های یکدیگر را تا حدود زیادی متوجه می‌شوند، اما تلفظ و سیستم نوشتاری متفاوتی دارند و در برخی واژه‌ها نیز این تفاوت وجود دارد. سریانی غربی زبان رسمی و عبادی سریانی‌های غربی است که توسط کلیسای ارتدکس سریانی، کلیسای کاتولیک سریانی، کلیسای مارونی، کلیسای سریانی ارتدکس مالانکارا، کلیسای سریانی مستقل مالابار، کلیسای سریانی مار توبا و کلیسای کاتولیک سریانی-مالانکارا. مورد استفاده قرار می‌گیرد. سریانی شرقی
مورد استفاده قرار می‌گیرد. سریانی شرقی زبان رسمی و عبادی سریانی‌های شرقی است که امروزه نیز توسط آشوریان و پیروان کلیسای آشوری شرق، کلیسای پنطیکاستی آشوری، کلیسای باستانی شرق، کلیسای کاتولیک آشوری-کلدانی، و همچنین کلیسای کاتولیک سریانی-مالابار در هند مورد استفاده قرار می‌گیرد. ادبیات سریانی با اختلاف زیاد، پراستفاده‌ترین لهجهٔ زبان‌های آرامی است. نوشته‌های این زبان موضوعاتی نظیر شعر، نثر، الهیات، مناجات، سرودهای مذهبی، تاریخ، فلسفه، علم، پزشکی و تاریخ طبیعی را پوشش می‌دهند. بسیاری از این آثار ویرایش‌های
را پوشش می‌دهند. بسیاری از این آثار ویرایش‌های انتقادی یا ترجمه به‌زبان‌های مدرن ندارند. وضعیت کنونی. تجدید حیات خط سریانی در زمان‌های اخیر باعث خلق روزنامه‌هایی به خط سریانی شده‌است که همچون استفاده از خط عربی مدرن، از دهه‌های نخستین سدهٔ بیستم میلادی، استفاده از خط مدرن سریانی نیز مرسوم شده‌است. خط سریانی مدرن نه‌تنها برای آثار مذهبی، بلکه حتی در ژانرهای سکولار توسط ملی‌گرایان آشوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. سریانی به‌عنوان زبان مذهبی کلیسای ارتدکس سریانی و برخی از زیرشاخه‌های این کلیسا مورد استفاده
و برخی از زیرشاخه‌های این کلیسا مورد استفاده است. سریانی همچنین به‌عنوان یک زبان اقلیت در عراق به رسمیت شناخته شده‌است و در مدارس عمومی عراق، اسرائیل، سوئد، آوگسبورگ (آلمان) و کرالا (هند) تدریس می‌شود. در سال ۲۰۱۴ میلادی، یک پیش‌دبستانی آشوری در استانبول تأسیس شد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۳ گئورگ اصلان، نمایندۀ مردم ماردین از حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها (دم پارتی) در مجلس ترکیه جشم کریسمس را به زبان سریانی تبریک گفت، اما بکر بوزداغ، معاون رئیس مجلس از حزب عدالت و توسعه میکروفون او را قطع کرد. گئورگ در اعتراض خطاب
میکروفون او را قطع کرد. گئورگ در اعتراض خطاب به بوزداغ گفت: «وقتی که دیروز در مجلس آیات قرآن کریم را می‌خواندند سیستم قطع نشد، چون آن را زبان مقدس می‌دانند. اما زبانی که من صحبت می‌کنم، زبان حضرت عیسی مسیح است و این زبان نیز مقدس است.» نمایندگان دم پارتی و سایر اقلیت‌های مذهبی در مجلس ترکیه این کار را به عنوان مصداقی از تبعیض علیه زبان‌ها و اقوام غیرترک مورد انتقاد قرار دادند. دستور زبان. بسیاری از واژگان سریانی، همچون دیگر زبان‌های سامی از طریق ریشه‌های ثلاثی ساخته می‌شوند که به‌صورت سه صامت سریانی با حرف
ساخته می‌شوند که به‌صورت سه صامت سریانی با حرف صدادار متغیر (و برخی صامت) یک مجموعه را تشکیل می‌دهد. برای نمونه، ریشهٔ ، " معنای اولیهٔ «برداشتن» را دارد و واژه‌های زیر می‌توانند از همین ریشه مشتق شوند: واج‌شناسی. از نظر واج‌شناسی، سریانی نیز همچون دیگر زبان‌های سامی شمال‌غربی، دارای ۲۲ همخوان است که عبارتند از: از لحاظ آواشناختی، در تلفظ سریانی در شکل‌های مختلف تغییراتی وجود دارد. بومیان گویشور آرامی شرقی مدرن تلفظ‌های کاملاً متفاوتی دارند، و این امر گاهی بر نحوهٔ تلفظ زبان کلاسیک تأثیر می‌گذارند. برای
بر نحوهٔ تلفظ زبان کلاسیک تأثیر می‌گذارند. برای نمونه در دعاهای عمومی. سریانی کلاسیک دو جریان اصلی تلفظ دارد: غربی و شرقی.
راسل ایرا کرو (؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۶۴) بازیگر و فیلم‌ساز است. او که در نیوزیلند به دنیا آمده، ۱۰ سال از دوران کودکی خود را در استرالیا گذراند و از ۲۱ سالگی برای همیشه در آن‌جا ماند. کرو برای بازی در فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای شهرت دارد. او ابتدا برای بازی در فیلم جنایی و تحسین‌شدهٔ "محرمانهٔ لس آنجلس" (۱۹۹۷) شناخته شد و برای به تصویر کشیدن دانشمند جفری ویگاند در درام "نفوذی" (۱۹۹۹) توانست نظر منتقدان را به خود جلب کند و نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شود. کرو در سال ۲۰۰۰ برای بازی در نقش یک فرماندهٔ
شود. کرو در سال ۲۰۰۰ برای بازی در نقش یک فرماندهٔ رومی در درام تاریخی "گلادیاتور" ساختهٔ ریدلی اسکات مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. کرو برای به تصویر کشیدن ریاضی‌دان جان فوربز نش در درام زندگی‌نامه‌ای "ذهن زیبا" (۲۰۰۱) بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد و توانست جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر مرد را کسب کند. او در فیلم جنگی ' (۲۰۰۳) ایفای نقش کرد و بوکسور جیم جی برادوک را در فیلم ورزشی "مرد سیندرلایی" (۲۰۰۵) به تصویر کشید. کرو همکاری با ریدلی اسکات را در فیلم کمدی
کشید. کرو همکاری با ریدلی اسکات را در فیلم کمدی "یک سال خوب" (۲۰۰۶)، فیلم تریلر "یک مشت دروغ" و فیلم اکشن "رابین هود" (۲۰۱۰) ادامه داد. فیلم‌های او، "گانگستر آمریکایی" (۲۰۰۷) و ' (۲۰۰۷) و "وضعیت فعلی" (۲۰۰۹) با نقدهای مثبت منتقدان همراه بود. در دههٔ ۲۰۱۰، کرو در درام موزیکال "بینوایان" (۲۰۱۲) حضور داشت و نقش جور-ال را در فیلم ابرقهرمانی "مرد پولادین" (۲۰۱۳) ایفا کرد. او همچنین نقش اصلی درام دینی "نوح" (۲۰۱۴) و کمدی اکشن "مردان خوب" (۲۰۱۶) را بر عهده داشت. او در سال ۲۰۱۴ کارگردانی را با ساخت درام "آب‌شناس"
در سال ۲۰۱۴ کارگردانی را با ساخت درام "آب‌شناس" تجربه کرد. او در سال ۲۰۱۹ برای به تصویر کشیدن راجر ایلز در مینی‌سریال "بلندترین صدا" برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب شد. اوایل زندگی. راسل کرو در ۷ آوریل ۱۹۶۴ در شهر ولینگتون، نیوزلند متولد شد، پسر ژاکلین ایون و جان الکساندر کرو، پدر و مادر وی هر دو در کار سینما بودند؛ پدرش همچنین مدیر یک هتل بود. پدربزرگ مادری کرو، استن ویمس، فیلم‌بردار بود که او یک جایزه برای فیلم‌برداری فیلم جنگ جهانی دوم را برد. پدربزرگ پدری کرو، جان دابلدی کرو، اهل ورکسام در ولز، همچنین مادربزرگ
دابلدی کرو، اهل ورکسام در ولز، همچنین مادربزرگ مادربزرگ مادربزرگ مادرش مائوری بود. کرو همچنین انگلیسی، آلمانی، ایرلندی، ایتالیایی، نروژی، اسکاتلندی، سوئدی و اصل نسب ولزی دارد. او پسرعموی کاپیتان سابق کریکت نیوزیلند، مارتین کرو و جف کرو و برادرزادهٔ دِیو کرو است. زمانی که او چهار ساله بود، خانواده‌اش به استرالیا نقل مکان کردند و در سیدنی، ساکن شدند؛ جایی که والدین‌اش حرفه خود را در تهیه غذا مجموعه فیلم و سریال دنبال کردند. پدرخوانده مادرِ کرو، تهیه کننده سریال تلویزیونی استرالیایی "Spyforce" بود و کرو برای
تلویزیونی استرالیایی "Spyforce" بود و کرو برای خط دیالوگ در یکی از قسمت های سریال در سن پنج یا شش سالگی استخدام شد.او،نقش مقابل جک تامپسون را داشت. بعدها، در سال ۱۹۹۴، تامپسون نقش پدرِ حامیِ شخصیت همجنس‌گرا کرو را در فیلم "مجموع ما" بازی کرد. کرو همچنین برای مدت کوتاهی در سریال پزشکان جوان ظاهر شد. کرو در مدرسه دولتی ووکلوز تحصیل کرد اما بعد به دبیرستان پسران سیدنی منتقل شد. زمانی که او ۱۴ ساله بود، خانواده‌اش به نیوزیلند بازگشتند، او تنها با برادرش، تری در استرالیا و در دبیرستان اکلند ماند (همچنین
تری در استرالیا و در دبیرستان اکلند ماند (همچنین پسرعموهایش مارتین کرو و جف کرو نیز حضور داشتند). او سپس تحصیلات ثانویه‌اش را در دبیرستان مونت رزکیل تا ۱۶سالگی ادامه داد، زیرا او در این سن، به دنبال جاه طلبی خود برای تبدیل شدن به یک بازیگر،از ادامه تحصیل سر باز زد. حرفه. نیوزیلند. کرو حرفهٔ اش را به صورت تخصصی به عنوان یک موزیسین در اوایل سدهٔ ۱۹۸۰، با راهنمایی دوست خوبش تام شارلین زمانی که او تخت نام استیج "راس لی راک "را اجرا کرد، آغاز کرد. او چندین آهنگ نیوزی لندی شامل " من فقط می‌خواستم شبیه مارلون
نیوزی لندی شامل " من فقط می‌خواستم شبیه مارلون براندو باشم "، " پیر ۱۳ "، "شیشه خورد شوده "، "هیچ کدام از آن‌ها را فهرست نکرد". را منتشر کرد. او یک محل برگزاری جشنواره Auckland معروف به " وینو " را در ۱۹۸۴مدیریت کرد. زمانی که او ۱۸ سالش بود یک فرد خیلی خاص بود و در یک ویدیو تبلیغاتی برای درس تئولوژی / مینستری در کالج آوندل، ارائه دهندگان آموزش عالی در هفتم دسامبر در نیو ساوت ولز استرالیا برجسته بود. کرو در ۲۱ سالگی به استرالیا بازگشت. فعالیت هنری. اولین حضور حرفه‌ای وی، بازی در اپیزودی از سریال تلویزیونی
حرفه‌ای وی، بازی در اپیزودی از سریال تلویزیونی "نیروی جاسوس" بود در حالی‌که تنها ۶ سال داشت. از ۱۲ سالگی به‌طور جدی آموختن حرفه‌ای بازیگری را آغاز کرد و آن را تا ۱۸ سالگی ادامه داد. اولین نقش‌های مهمش در درام‌هایی مانند "عبور" (۱۹۹۰) و مدرک بود. او با ایفای نقش از یک نژادپرست روانی در ساختهٔ فری رایت به نام رمپر استار شهرت جهانی یافت. او با کمک شارون استون به هالیوود راه یافت و با بازی در فیلم "برنده و بازنده" (۱۹۹۵) کار خود را در هالیوود آغاز کرد. او با بازی در فیلم "گلادیاتور" (۲۰۰۰) به چهره‌ای جهانی
بازی در فیلم "گلادیاتور" (۲۰۰۰) به چهره‌ای جهانی تبدیل شد. هر چند در سال ۱۹۹۷ با بازی در فیلم "محرمانه لس آنجلس" خود را به عنوان یک بازیگر طراز اول مطرح نمود. راسل کرو تنها بازیگری است که ۵ فیلم او در ۷ سال متوالی نامزد جایزه بهترین فیلم سال شده‌اند که سه سال آن متوالی بوده‌است. در سال ۱۹۹۹ برای فیلم "نفوذی" اولین نامزدی اسکار خود را تجربه کرد. او در این فیلم با یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینما یعنی آل پاچینو همبازی بود. این فیلم در ۷ رشته نامزد جایزه اسکار بود. در سال ۲۰۰۰ در یکی از فیلم‌های به یاد
اسکار بود. در سال ۲۰۰۰ در یکی از فیلم‌های به یاد ماندنی سینما بازی کرد. "گلادیاتور" فیلمی بود که برای او جایزه اسکار را به خاطر یک نقش آفرینی ماندگار به ارمغان آورد. در سال ۲۰۰۱ در فیلم "ذهن زیبا" نقش آفرینی برجسته‌ای انجام داد و برای سومین سال متوالی نامزد جایزه اسکار شد و نام خود را در کنار بازیگران بزرگی همچون مارلون براندو و آل پاچینو که سه سال متوالی نامزد اسکار شده بودند دید که البته به آن نرسید. این سه فیلم او نامزد جایزه بهترین فیلم سال نیز بودند که دو فیلم آخر یعنی "گلادیاتور" و "ذهن زیبا" برنده
دو فیلم آخر یعنی "گلادیاتور" و "ذهن زیبا" برنده بهترین فیلم سال شدند.
توشیبا شرکت خوشه‌ای چندملیتی ژاپنی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید تجهیزات مخابراتی، قطعات الکترونیکی، سامانه‌های برق و تجهیزات نیروگاهی، زیرساخت‌های شهری و صنعتی، لوازم خانگی، رایانه‌های شخصی، موتورهای الکتریکی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات اداری، سخت‌افزارهای رایانه، خودروهای ریلی، جنگ‌افزارها، ابزارهای روشنایی، تجهیزات نورپردازی و نیز ارائۀ خدمات لجستیک فعالیت می‌کند. ریشه‌های تأسیس این کورپوریشن به سال ۱۸۷۵ و راه‌اندازی شرکت تاناکا سیزو-شا توسط تاناکا هیساشیگ بازمی‌گردد. شکل کنونی توشیبا در سال
هیساشیگ بازمی‌گردد. شکل کنونی توشیبا در سال ۱۹۳۹ با ادغام شرکت‌های تاناکا سیزو-شا و توکیو دنکی (تأسیس: ۱۸۹۰) پدید آمد. هم‌اکنون توشیبا، پس از شرکت‌های اچ‌پی، دل، ایسر و لنوو، در رتبه پنجم از بزرگترین تولیدکنندگان رایانه‌های شخصی قرار دارد. این شرکت همچنین پس از شرکت‌های اینتل، سامسونگ و تگزاس اینسترومنتس، به‌عنوان چهارمین تولیدکننده نیم‌رساناها در جهان، شناخته می‌شود. دفتر مرکزی شرکت توشیبا در شهر توکیو، ژاپن قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس توکیو، بورس لندن، بورس ناگویا و بورس اوساکا معامله
بورس لندن، بورس ناگویا و بورس اوساکا معامله می‌شود و جزئی از شاخص نیکی ۲۲۵ و شاخص تاپیکس بشمار می‌آید. تاریخچه. در سال ۱۸۷۵ نخستین کارخانجات تولید تجهیزات و دستگاه‌های تلگراف در ژاپن، با نام محلی تاناکا سیزو-شو و به معنی "کارخانه مهندسی تاناکا"، به کار افتاد. مؤسس آن تاناکا هیساشیگ (۱۷۹۹-۱۸۸۱) به خاطر اختراعاتش که شامل عروسک‌های مکانیکی و یک ساعت که به وسیله رزونانس (تشدید) عمل می‌کرد، بسیار معروف بود. تحت عنوان شیبورا سیزاکو شو، شرکت او به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تجهیزات و دستگاه‌های سنگین الکتریکی
تولیدکنندگان تجهیزات و دستگاه‌های سنگین الکتریکی تبدیل شد. در سال ۱۸۹۰ میلادی هاکونتسو نخستین شرکت بزرگ ژاپن در زمینه تولید لامپ‌های برقی تأسیس گردید. گام بعدی در راه توسعه این شرکت و تنوع محصولات، اضافه شدن کالاهای مصرفی به محصولات آن بود. در ۱۸۹۹ میلادی نام شرکت به توکیو دنکی یا همان شرکت برق توکیو تغییر پیدا کرد. در سال ۱۹۳۹ این دو شرکت تقریباً معروف استراتژی‌های خود را نزدیک یافته و مدیران آن‌ها تصمیم به ادغام گرفتند. بدین ترتیب آن‌ها به یک کارخانجات مجتمع تجهیزات الکتریکی بدل شدند؛ با نام محلی توکیو
تجهیزات الکتریکی بدل شدند؛ با نام محلی توکیو شیبورا دنکی. این شرکت بزرگ به زودی تحت عنوان توشیبا مشهور شد و در سال ۱۹۷۸ نام رسمی این شرکت به شکل کنونی تبدیل گشت. توکیو شیبورا دنکی در سال ۱۹۳۰ نخستین ماشین لباس‌شویی برقی و نیز یخچال، در ژاپن را ساخت. سال بعد، نخستین جارو برقی ژاپنی به بازار عرضه شد. سال ۱۹۴۲ نخستین رادار توسط توکیو شیبورا دنکی تکمیل و عرضه گردید. در سال ۱۹۵۵ پلوپز برقی و چهار سال بعد، نخستین تلویزیون ترانزیستوری و اجاق مایکروویو توسط توشیبا ساخته شد. این در حالی است، که شرکت برق توکیو، پیش
ساخته شد. این در حالی است، که شرکت برق توکیو، پیش از ادغام و تشکیل رسمی توشیبا، نخستین موتور القایی و نیز ژنراتور برق چرخ آبی ۶۰ کیلووات را ساخته بود و در دهه‎‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ موفق به تولید لوله پرتو اکس و پرتو کاتدیک شده بود. در سال ۱۹۶۳ نخستین توربین نیروگاه هسته‌‎ای به قدرت ۱۲٫۵۰۰ کیلووات توسط توشیبا تکمیل و به کار گرفته شد. در فاصله این دو دهه، آزمایشگاه‌های پژوهشی بسیاری توسط شرکت راه اندازی شد. تا سال ۱۹۷۸ که نخستین واژه‌پرداز ژاپنی توسط توشیبا به بازار آمد، کارخانه‎‌های نورد، توربین‌سازی، سیلیکون،
آمد، کارخانه‎‌های نورد، توربین‌سازی، سیلیکون، لوازم خانگی و تجهیزات الکتریکی و تولید لامپ، توسط شرکت فعال شده و به کار مشغول بودند. نخستین سامانه پزشکی ام‌آرآی در سال ۱۹۸۲ توسط توشیبا عرضه شد. دو سال بعد، بزرگترین نیروگاه سلول‌های خورشیدی ۵۰ کیلوواتی در ژاپن راه‌اندازی شد. نخستین رایانه شخصی کیفی (لپ‌تاپ) در سال ۱۹۸۵ توسط توشیبا ارائه گردید. در ۱۹۹۵ دیسک‌های دی‌وی‌دی با چگالی بالا توسط شرکت توسعه یافت و سال بعد دستگاه دی‌وی‌دی و دی‌وی‌دی خوان عرضه شد. توشیبا نخستین تلویزیون تخت را نیز در سال ۱۹۹۸ به بازار
نخستین تلویزیون تخت را نیز در سال ۱۹۹۸ به بازار ارائه کرد. با ورود به هزاره جدید تولید تلویزیون دیجیتالی در دستور کار شرکت قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵، توشیبا در عرضه اچ‌دی – دی‌وی‌دی سرآمد گشت. امروزه شرکت توشیبا در حوزه صنعت الکترونیک و تجهیزات برقی پس از زیمنس، سامسونگ، هیتاچی، ماتسوشیتا، سونی و ال‌جی در مقام هفتم جهان ایستاده است. در سال‌های آغازین هزاره نو، توشیبا همکاری مشارکتی با پاناسونیک را برای یکپارچه سازی کسب‌وکار تولید ال‌سی‌دی در دستور کار قرار داد. تولید حافظه‎‌های کوچک فلش با ظرفیت‌های مختلف از
تولید حافظه‎‌های کوچک فلش با ظرفیت‌های مختلف از فعالیت‌های شرکت توشیبا بود. ظرفیت ۸ گیگابایتی این نوع حافظه‌ها در سال ۲۰۰۵ توسط این شرکت به بازار عرضه شد. در سال ۲۰۰۴ کوچکترین سلول سوختی متانول با خروجی انرژی ۱۰۰ مگاوات تکمیل و توسعه یافت. توشیبا در سال ۲۰۰۶، کسب‌‎وکار نیروگاه هسته‌ای وستینگهاوس را خریداری کرد. این شرکت در سال ۲۰۰۹ بخش تولید دیسک سخت شرکت فوجیتسو را نیز، به‌دست آورد. شرکت پزشکی توشیبا (Toshiba Medical) زیرمجموعه‌ دیگری از توشیبا است که به صورت اختصاصی در زمینه تولید دستگاه‌های تصویربرداری
اختصاصی در زمینه تولید دستگاه‌های تصویربرداری فعالیت می‌کند. Toshiba Medical در سال ۲۰۱۶ میلادی توسط شرکت کانن (Canon) خریداری شد. اکنون این شرکت، Canon Medical Systems نامیده می‌شود. اختراعات. نخستین تلفن تصویری رنگی٬ تلویزیون رنگی گسترده، تلویزیون رنگی سی‌آرتی، نخستین دیسک نوری بایگانی اطلاعات٬ نخستین سامانه اوسی‌آر با قابلیت خواندن حروف چینی٬ نخستین دیسک‌های ۰٫۸۵ اینچی که در موبایل آی‌پاد به‌کار می‌روند و نخستین دی‌وی‌دی، نمونه‌هایی از نوآوری‌هایی است، که در طول دهه اخیر، توسط توشیبا عرضه شده‌است. این
که در طول دهه اخیر، توسط توشیبا عرضه شده‌است. این شرکت دارای ۳۹ مرکز تحقیق و توسعه در سراسر جهان بوده، که بیش از ۴٫۱۸۰ نفر در این مراکز، مشغول به‌کارند. آمار. شرکت توشیبا به عنوان برترین شرکت در زمینه ماشین‌های ادارای در سال ۲۰۰۲ معرفی شد. در سال ۲۰۰۶ از لحاظ میزان درآمد ۸۷امین شرکت جهان شناخته شد. در زمینه تولید تراشه، کارخانه‌های تراشه توشیبا پس از شرکت‌های اینتل، سامسونگ و تگزاس اینسترومنتس، چهارمین تولیدکننده بزرگ در حوزه تولید تراشه در جهان است. این شرکت هم‌اکنون، (۲۰23) دارای ۲۱۰ هزار پرسنل است، که
هم‌اکنون، (۲۰23) دارای ۲۱۰ هزار پرسنل است، که در شعب، دفاتر و کارخانجات مختلف توشیبا که در بیش از ۳۰۰ نقطه جهان مستقر می‌باشند، اشتغال دارند. حوزه‌های فعالیت. عمده‌ترین حوزه‌های فعالیت توشیبا عبارت است از: تحقیق و توسعه. پایه حرکت تحقیق و توسعه در توشیبا، «فناوری انسان محور» است. اصلی‌ترین حوزه‌های تحقیق و توسعه در توشیبا عبارت است از: منابع انسانی. ۱۹۰٫۷۰۸ نفر کارکنان توشیبا در سال ۲۰۰۷ در بیش از ۵۲۰ کارخانه شرکت و در بیش از ۳۰ کشور جهان مشغول به کار هستند. با خرید کسب‌وکار نیروگاه هسته‌ای، از شرکت
هستند. با خرید کسب‌وکار نیروگاه هسته‌ای، از شرکت وستینگهاوس، شمار ۲۰ هزار نفر به این جمع اضافه شدند. همچنین بیش از ۴ هزار تأمین‌کننده داخلی، در ژاپن و هزار تأمین‌کننده خارج از ژاپن نیز، پشتیبانی تأمین شرکت توشیبا را بر عهده دارند. فروش. توشیبا با فروش ۶۰٫۸ میلیارد دلار و سود خالصی معادل ۱٫۱۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۷، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۹۱ از پانصد شرکت برتر جهان، قرار گرفت. تفکیک فروش منطقه‌ای این شرکت چنین است: ۵۱٪ درصد در ژاپن، ۲۰٪ درصد آسیا (به جز ژاپن)، ۱۵٪ درصد آمریکای شمالی، ۱۲٪ درصد
(به جز ژاپن)، ۱۵٪ درصد آمریکای شمالی، ۱۲٪ درصد اروپا و ۲٪ درصد سایر نقاط جهان. ترکیب فروش براساس حوزه‌های فعالیت عبارت است از: محصولات دیجیتالی ۳۶٪ درصد؛ زیرساخت‌های اجتماعی ۲۷٪ درصد؛ دستگاه‌های الکترونیکی ۲۲٪ درصد؛ لوازم خانگی ۱۰٪ درصد و سایر موارد ۵٪ درصد. بنیانگذاران. یکی از بنیان‌گذاران توشیبا، تاناکا هیساشیگ از مخترعان بزرگ کشور ژاپن است. او در ۱۷۹۹ زاده شد. تا سال ۱۸۵۴ که تجهیزات تلگراف را اختراع کرد و کارخانه آن را در توکیو بنا نهاد، شمار بسیاری اسباب‌بازی‌های مکانیکی و ساعت‌های مکانیکی، جاشمعی،
مکانیکی و ساعت‌های مکانیکی، جاشمعی، فانوس، زمان سنج، پمپ‌های مکانیکی، لوکوموتیو و کشتی بخار ساخت. تلاش‌های او در گسترش سامانه تلگراف در ژاپن، همزمان با دوران امپراتور میجی، در توسعه اقتصادی و بهبود زیرساخت‌های شبکه ارتباطی کشور ژاپن، بسیار مؤثر بود. او در سال ۱۸۷۲ به توکیو رفت و سنگ بنای اولیه توشیبای امروزی را، در منطقه گینزای، توکیو بنیان نهاد. کارخانه تولید تجهیزات تلگراف سه سال بعد افتتاح شد. تاناکا در ۱۸۸۱ درگذشت. شاگردش دای کیچی تاناکا، راه او را ادامه داد و او که به تاناکای دوم شهره بود، در ۱۸۸۲
داد و او که به تاناکای دوم شهره بود، در ۱۸۸۲ کارخانه مهندسی تاناکا را راه‌اندازی کرد. در ۱۹۰۴ این کارخانه به نام کارخانه مهندسی شیبارا تغییر نام داد. بنیان‌گذار دیگر توشیبا، پدر صنعت برق ژاپن، ایشی سوکی فوجیوکا در ۱۸۵۷ زاده شد. او علاقه وافری به رشته برق داشت و در این زمینه تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۴ در سفر به ایالات متحده آمریکا، با توماس ادیسون ملاقات کرد. پس از بازگشت به ژاپن، در سال ۱۸۸۶ از تدریس در دانشگاه دست کشید و چهار سال بعد، کارخانه ساخت لامپ را راه‌اندازی کرد. او نیروی برق را به ژاپنی‌ها شناساند و
کرد. او نیروی برق را به ژاپنی‌ها شناساند و ژاپن را به عصر برق وارد کرد. در سال ۱۹۱۱، موفق به تولید انبوه لامپ تنگستنی به نام «لامپ مزدا» شد. شرکتی که او تأسیس کرد، شرکت برق توکیو نام داشت. در سال ۱۸۹۰ فوجیوکا نخستین قطار برقی را در ژاپن راه‌اندازی کرد. او در ساخت نیروگاه‌های برق در توکیو مشارکت مؤثر داشت. در همان سال نخستین آسانسور برقی را در ساختمان‌های مرتفع توکیو، به کار انداخت. فوجیوکا در سال ۱۹۱۸ درگذشت. پایان ساخت لپ‌تاپ و رایانه. توشیبا در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۷ میلیون دستگاه لپ‌تاپ فروخت. اما این شمار
از ۱۷ میلیون دستگاه لپ‌تاپ فروخت. اما این شمار در سال ۲۰۱۷ به ۱/۹ میلیون دستگاه افت کرد. به دنبال این کاهش فروش، شرکت توشیبا در اوت ۲۰۲۰ با فروش سهام شرکت رایانه‌سازی داینابوک، پس از ۳۵ سال به ساخت لپ‌تاپ و رایانه پایان داد. مدیریت ارشد. رییس هیئت مدیره کنونی شرکت توشیبا، آتسوتوشی نیشیدا است. او ضمن تأکید مستمر بر تداوم راه و پایبندی به ارزش‌هایی که بنیان‌گذاران شرکت بنا نهاده‌اند، بر محور سه موضوع توشیبا را به پیش می‌برد: وی پیش از آن، چندین سال در منصب مدیرعامل توشیبا فعالیت نموده‌است. در حال حاضر نوریو
توشیبا فعالیت نموده‌است. در حال حاضر نوریو ساساکی مدیر عامل اجرایی این شرکت می‌باشد.
ویلیس هاویلند کریر مهندس آمریکایی بود که تهویه مطبوع را اختراع کرد و شرکت کریر را بنیان‌نهاد. زندگی و کار. ویلیس هاویلند کریر تنها فرزند یک خانواده پر جمعیت بود که تمام دوران کودکی خود را در بین بزرگسالان خانواده از قبیل پدربزرگ و مادر بزرگ و عموی خود گذراند. او پس از گذراندن دوران متوسطه وارد دانشگاه کورنل در شهر ایتاکا در ایالت نیویورک شد. او در ژوئن ۱۹۰۱ با مدرک مهندسی مکانیک به استخدام شرکت بوفالو در آمد و شروع به طراحی سیستم‌های حرارتی، جهت خشک کردن رطوبت الوار و قهوه نمود. کریر در این دوران به این
رطوبت الوار و قهوه نمود. کریر در این دوران به این نتیجه رسید که اطلاعات موجود به هیچ عنوان جهت طراحی یک سیستم مهندسی کارآمد کافی نبوده و از آن رو، او خود شروع به تحقیق در زمینه حرارت هوای خروجی که از روی لوله‌های بخارآب عبور می‌کند، نمود و به نتایج شگفت انگیزی رسید و این امر در همان ابتدا مبلغی معادل ۴۰٬۰۰۰ دلار برای شرکت صرفه جوئی به ارمغان آورد که این مبلغ صرف اصلاح سیستم‌های ضعیف از قبل طراحی شده گردید. کریر در سال ۱۹۰۲ اولین سیستم تهویه مطبوع خود را طراحی نمود. مشتری او چاپخانه‌ای بود که با مشکل چاپ
نمود. مشتری او چاپخانه‌ای بود که با مشکل چاپ رنگ روبرو بود چون تغییر در گرما و رطوبت محیط موجب تغییر در همنشینی رنگها می‌شد. نزدیک به دو دهه اختراعات کریر این مکان را فراهم آورده بود تا در محیط‌های صنعتی دما و رطوبت به صورت علمی تحت کنترل در بیاید. در سال ۱۹۰۶ کریر اولین اختراع خود، وسیله‌ای برای تصفیه هوا، را به ثبت رساند. کارخانجات نساجی جنوب آمریکا از اولین استفاده کنندگان سیستم جدید کریر بودند. کمبود رطوبت در محیط کارخانجات نساجی بلمونت موجب افزایش بار الکتریسیته ساکن در پنبه شده و این امر موجب سختی و
الکتریسیته ساکن در پنبه شده و این امر موجب سختی و تیرگی پارچه می‌گردید. سیستم کریر رطوبت موجود در محیط را افزایش داد و در یک حد مطلوب پایدار نمود که این امر موجب از بین رفتن مشکل به وجود آمده گردید. اولین مشتری خارجی سیستم جدید کریر، یک کارخانه نساجی واقع در یوکوهامای ژاپن بود که در سال ۱۹۰۷ این سیستم را خریداری نمود.