payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خوش‌دست" و "شورش در سلول شماره ۱۱". جین سیسکل می‌گوید "رستگاری در شاوشنک" مانند "دیوانه از قفس پرید" یک درام انگیزشی دربارهٔ غلبه بر نفوذ سلطه‌جویانه است. اوون گلیبرمن از "انترتینمنت ویکلی" می‌گوید فریمن باعث می‌شود کاراکتر رد احساس اصیل‌بودن و «خود زیستن» داشته باشد. جانت ماسلین از "نیویورک تایمز" گفت فریمن بی‌سروصدا تحسین‌برانگیز بود اما از اینکه نقش رد در این فیلم حوزهٔ محدودی داشت و محصور به نظاره کردن اندی بود، ابراز تاسف کرد. او اشاره کرد عملکرد حاکم فریمن از او شخصیتی بسیار قوی‌تر از یک ناظر ساده
فریمن از او شخصیتی بسیار قوی‌تر از یک ناظر ساده ساخته‌است. ماسلین گفت عملکرد فریمن به ویژه در توصیف اینکه رد چقدر به زندگی در داخل دیوارهای زندان وابسته شده بود، بسیار تکان دهنده بود.
کُنارتَخته ، شهری در استان فارس بین شهر کازرون و شهر برازجان استان بوشهر است. کُنارتخته مرکز بخش کنارتخته و کمارج و از توابع شهرستان کازرون است.شهر کنارتخته به « تنگ جیز» و برجا ماندهای باستانی روزگار ساسانیان نزدیک است. گویش مردم این بخش گویش لری بوده که باید گفت به دلیل نزدیکی شهر کنارتخته به استان بوشهر و به ویژه شهر برازجان مرکز دشتستان، این گویش امروزه تا حد بسیار زیادی همانند گویش مردم بوشهر شده است. دو رودخانه در دو سمت شمال و جنوب بخش جریان دارد. کنارتخته از دیرباز و حتی در روزگار زند شهرکی آباد
کنارتخته از دیرباز و حتی در روزگار زند شهرکی آباد بود. در روزگار فرمانفرمایی الله وردی خان و فرزندش سپهبد امام قلی خان در شیراز مرکز استان، با گسترش کاروانسرای صفوی، کنارتخته شهرکی زیبا و گل سر سبد در دشت خشت کازرون بود. می توان گفت از روزگار شاه عباس یکم صفوی ارج و ارزش جایگاه کنارتخته برای ارتقاء به شهر چون بر سر راه کاروان های بازرگانی شیراز به بوشهر قرار داشت، آشکار شد. موقعیت جغرافیایی و ارج و ارزش شهر. این شهر در انتهای جنوب‌غربی استان فارس (پارس)و در پیوند استان فارس با بوشهر قرار گرفته است.
در پیوند استان فارس با بوشهر قرار گرفته است. کنارتخته که جادهٔ بین‌المللی شیراز - بوشهر از آن می گذرد، در دشت خشت قرار دارد. در این دشت هم اکنون شهری نیز با نام شهر خشت هست که به شهر کنارتخته نزدیک است. فاصلهٔ کنارتخته تا کازرون ۴٥ کیلومتر و شیراز ۱۶۵ کیلومتر و فاصله تا بندر بوشهر ۱۱۰ کیلومتر است. قرار گرفتن کنارتخته در جادهٔ رفت و آمد به جنوب کشور به ویژه بوشهر در کرانه شاخاب پارس که از مهم‌ترین جاده‌های ترانزیت کشور است و همچنین دارا بودن سرچشمه های نفتی و میوهٔ صادراتی خرما و رطب و قصب که به کشورهای غرب
میوهٔ صادراتی خرما و رطب و قصب که به کشورهای غرب و شرق اروپایی و همچنین کشورهای حاشیه شاخاب پارس صادر می‌شود، موجب شده تا کنارتخته امروزی، از شهرهای پُر ارج و ارزش استان پارس شمرده شود. محله ها و روستاهای شهر کنارتخته. شهر کنارتخته از توابع کازرون دارای چند محله به نام‌های بنکی، کمانکشی، ترک آباد ضرغامی ،گوریگاه و محله ترک‌آباد در جاده کنارتخته به خشت است. همچنین روستاهای بسیاری از جمله جعفرجن، بنه سید، محل دین، چرون (چرام)، کمارج، بناف، مشایخ، پیر مهلت و … دارد. شهر کنارتخته در سال ۱۳۶۹ با پیوند روستای
… دارد. شهر کنارتخته در سال ۱۳۶۹ با پیوند روستای گوریگاه به محله‌های کنارتخته، کمانکشی و بنکی با درجهٔ یک رسماً به عنوان یکی از شهرهای استان فارس نامیده شد. شهر کنارتخته در ۴۵ کیلومتری شهر بزرگ کازرون با گستره ای برابر با ۶ کیلومتر مربع و جمعیتی بیش از ۱۴٬۵۰۰ نفر مرکز بخش کنارتخته و کمارج در همسایگی دشتستان استان بوشهر است. کنارتخته در ۵۱ درجه و ۲۳ دقیقه طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی و ۵۰۵ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. این بخش دارای آب و هوایی گرم بوده که در فصل تابستان میانگین دما به ۴۰
گرم بوده که در فصل تابستان میانگین دما به ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رسد. متوسط بارندگی در سال ۴۰۰ میلی‌متر می‌باشد. در فصل بهار همه‌ساله در روزهای نوروز پذیرای شمار بالایی از هم میهنان مسافر و گردشگر است. محصولات و سوغات. محصولات آن خرما، جو و گندم و میوه های تابستانی است و سوغاتی‌های شهر کنارتخته هم شامل خرما، رطب، قصب و خارک یا دمباز کبکاب می‌باشند که البته این محصولات از زیر مجموعه‌های میوه خرما است که انواع خرمای این بخش بسیار ممتاز و صادراتی است و به کشورهای شاخاب پارس نیز صادر می شود. اقتصاد این بخش بر
شاخاب پارس نیز صادر می شود. اقتصاد این بخش بر پایه کشاورزی است. بخش کنارتخته و کمارج با داشتن حدود ۹ هزار هکتار زمین های کشاورزی به گونه دیمی و آبی و بیش از ۷۰ هزار هکتار و نزدیک به ۱٬۲۰۰ هکتار باغ نخل، ۲۰ هزار رأس دام سبک و ۱٬۰۰۰ رأس دام سنگین و جایگاه ویژه‌ای در تولید محصولات کشاورزی و دامی و باغی دارد که به وسیله سد انحرافی چرون (چرام) بر روی رودخانهٔ شاپور آبیاری می‌ شود. شوربختانه به دلیل خشکسالی در چند سال گذشته سرچشمه های آب این بخش بسیار کاهش داشته و کشاورزان دچار زیان های بی شمار شده‌اند. آب و
و کشاورزان دچار زیان های بی شمار شده‌اند. آب و هوای کنارتخته. دشت خشت کازرون که شهر کنارتخته در آن قرار گرفته بهاری کوتاه و بسیار دل انگیز دارد اما در تابستان از آب و هوای بسیار گرم و اندکی شرجی برخوردار است، پاییز در این بخش ترکیبی از تابستان و زمستان است، فصل زمستان کوتاه اما سرد و خشک می‌باشد. نوروز در کنارتخته از روزهای نخست اسفند ماه آغاز و تا روزهای نخست سال نو ادامه دارد. ساختمان های کهن دیدنی شهر. کاروانسرای صفوی: در بازار قدیمی شهر قرار گرفته که برخی بر این باورند پیشینه آن حتی به دورهٔ پیش از
برخی بر این باورند پیشینه آن حتی به دورهٔ پیش از صفویان برمی‌گردد. در روزگار دودمان زند به آن رسیدگی شد. در روزگار دودمان قاجار چند سالی آسیب دید. در روزگار پهلوی مرکز ژاندارمری دشت خشت و کمارج شد. در روزگار کنونی میراث فرهنگی آن را بازسازی کرده و یکی از زیباترین و جادارترین کاروانسراهای شاه عباسی کشور است. آب انبار شماره یک: در کنار حسینیهٔ سیدالشهدا قرار داشت. آب انبار شمارهٔ دو: در دامنهٔ کوه‌های جنوبی شهر کنارتخته نزدیک به پوزه ی کوه تلویزیون و بر فراز کتل «ملو» قرار دارد. پست و تلگراف: پیشینه دارترین
کتل «ملو» قرار دارد. پست و تلگراف: پیشینه دارترین ادارهٔ دولتی در کنارتخته با پیشینه بیش از ۱۱۲ سال نشان‌دهندهٔ ارج وارزش کُنارتختِه می‌باشد که در روزگار کهن تا به امروز این شهر درنگ گاه مسافران و کاروان های شیراز به بوشهر بوده است.سدیدالسلطنه بندرعباسی در روزگار قاجار از پست و تلگراف کنارتخته یاد کرده است.در کتاب : « کنارتخته و میراث تنگ جیز ساسانیان» گسترده از شهر کنارتخته و ساختمان های کاروانسرای صفوی و آب انبار سر کتل ملو گفتگو شده است. بازار کنارتخته از دیرباز رونق بسیار خوبی در گستره بازرگانی به این
دیرباز رونق بسیار خوبی در گستره بازرگانی به این شهر داده است. نه تنها محصولات کنارتخته بلکه تولیدهای سراسر دشت خشت کازرون در بازار شهر کنارتخته به فروش می‌ رسد. پیشینه دانش در کنارتخته. شهروندان کنارتخته به دلیل قرار داشتن شهر بر سر جاده شیراز و بوشهر و رابطه تنگاتنگ با مسافران و بازرگانان شهرهای بزرگ کشور که برای سفر دریایی و بازرگانی به بوشهر می رفتند دارای تمدن بودند و فرهنگ خود ساخته داشته اند.در روزگار مکتب خانه شمار چندی از شهروندان کنارتخته سواد مکتبی داشتند.دبستان فریدون کنارتخته شش کلاسه بود و در
داشتند.دبستان فریدون کنارتخته شش کلاسه بود و در سال ۱٣۱۹ بنیان گذاشته شد. ساختمان آن را دولت اجاره کرده بود. دبستان فریدون ۱٤٦ دانش آموز داشت. سید محمد مویدی مدیر دبستان ،سیدمهدی فاطمی ناظم دبستان، عنایت الله هدایت زاده، ابراهیم مهربان،کاظم مزارعی، سیدعبدالرضا دیانت جهرمی آموزگار دبستان بودند.خدمت گزار دبستان عباس هاشمی بود.این دبستان تیم والیبال نیز داشت. ورود بازرگانان و جهانگردان ایرانی و اروپایی به کنارتخته. از آنجا که شهرک پیشین کُنارتخته و در روزگار کنونی شهر کُنارتخته بر سر راه کاروان های بازرگانی
کنونی شهر کُنارتخته بر سر راه کاروان های بازرگانی از سراسر کشور به ویژه از شیراز به بوشهر قرار دارد کاروان های بی شماری روزانه برای درنگ در کاروانسرای صفوی کنارتخته بار می انداختند. نه تنها سدیدالسلطنه بندرعباسی و حسینی و شمار بالایی از سفرنامه نویسان درونی بلکه بازرگانان اروپایی از جمله «اوژن فلاندن»، «لوتی پیر» فرانسوی و «سر هارفورد جونز» بازرگان و دیپلمات انگلیسی و شمار بالایی دیگر به کنارتخته آمده و چند روزی را در دشت خشت گذرانده اند. گردنه ها و کوه و کتل های دشوار گذر کتل های دختر و پیرزن، کتل کمارج،
های دشوار گذر کتل های دختر و پیرزن، کتل کمارج، رودک و کتل ملو، برای کاروان از جمله انسان و حیوانات بسیار خسته کننده بود. کاروان ها و جهانگردان برای زدودن خستگی بیش از چند روز در کُنارتخته بار می انداختند. دگرگونی های معماری در گستره شهرسازی. پس از دگرگونی و برچیده شدن جاده های کهن مالرو، با پیدایش اتومبیل جاده خاکی شیراز به بوشهر ساخته شد. از شیراز تا بوشهر گردنه ها و کتل های هولناکی بر سر راه رانندگان کامیون ها بود.از آنجا بود که کنارتخته جای درنگ مسافران و کامیون ها شد و بیشتر از گذشته رونق گرفت. از
و کامیون ها شد و بیشتر از گذشته رونق گرفت. از شیراز به کازرون کتل دختر و پیرزن، از کازرون به کنارتخته کتل های تنگ ترکان، کمارج، کتل رودک و پس از کنارتخته کتل ملو از کتل های دشوار گذر بودند. پس از آن جاده ای آسفالت با معماری کارآمد ساخته شد. با ساختن جاده آسفالت، شهر کازرون در پیش از انقلاب به حاشیه رفت. بنابراین جاده شیراز به خوزستان و بوشهر از تنگ بولهیات به چنارشاهیجان و از آنجا سه شاخه شد. یکی به خوزستان ، شاخه ای نیز به کازرون و شاخه دیگر به بوشهر رفت. پس از انقلاب جاده شیراز به بوشهر پیشرفت کرد و این
پس از انقلاب جاده شیراز به بوشهر پیشرفت کرد و این بار شاخه ای از دشت ارژن به فامور و از آنجا به کازرون کشیده شد و این شهر دیرپای استان جان تازه گرفت. با این دگرگونی ها و با درست شدن جاده آسفالت پیش از انقلاب، در کنارتخته نیز این جاده از سمت دیگرشهر کنارتخته به بوشهر ادامه یافت. در این راستا بازار و ژاندارمری نیز به کنار جاده نو آسفالت، جا به جا شدند . از آنجا بود که جاده آسفالت شیراز به بوشهر در پیش از انقلاب دگرگونی ژرفی در ساختار شهر کنارتخته به وجود آورد. محله ترک آباد نوین ترین محله شهر کنارتخته هم
محله ترک آباد نوین ترین محله شهر کنارتخته هم اکنون با درختان سرسبز و شاداب به ساختار شهر زیبایی داده است. خاندان‌های بزرگ شهر کنارتخته. در شهر کنارتخته با گستره کمی که دارد، شاهد خاندان‌های بزرگی هستیم که این خاندان‌ها جمعیت شهر را تشکیل داده اند.برخی از این خاندان‌ها: خاندان مصلحی، عرفانی، جلالی، جوکار، تیموریان،ضرغامی، ابوقداره، پشنگیان، شهبازی، یزدان پناه،زارعی، هژبریان، سلیمانی و سادات کنارتخته (موسوی و سجادیان ) و شمار بیشتر دیگری از شهروندان این شهر می باشند.در محله گوریگاه خاندان های خادمی ، قادری و
باشند.در محله گوریگاه خاندان های خادمی ، قادری و شریعت از دیرپاترین شهروندان این محله بوده اند. سرچشمه ها. کنارتخته و میراث تنگ جیز ساسانیان در دشت خشت کازرون فارسنامه ناصری فانوس درون برج بندر
مرعشیان، مرعشیه سلسله ملوک قوامیه یا سربداران مازندران دودمانی شیعه بود که در قرن هشتم هجری در طبرستان حکومت می‌کرد. سادات حسینی مرعشی که در سرزمین مازندران ساکن بودند، نسبشان به علی بن حسین می‌رسید. مؤسس دولت مرعشیان قوام‌الدین بن عبدالله نیز از حامیان و پیروان علما و رهبران سربداران بوده‌است. جنبش مرعشیان نیز بر این اساس در همهٔ زمینه‌ها از سربداران تأثیر پذیرفت. قوام‌الدین، ملقب به میربزرگ، که از سادات مرعشی بود در ۷۶۰ هجری قمری مقارن ۱۳۵۹ میلادی، با قیام علیه چلاویان حکومت مرعشی را تأسیس کرد. او پیش از
علیه چلاویان حکومت مرعشی را تأسیس کرد. او پیش از آن‌که به قدرت برسد، با کیا افراسیاب چلاوی، متحد شد، ولی «تضاد گوناگون بین آن دو و خوی و اشرافیت کیا افراسیاب»، سبب قیام و در نهایت پیروزی میربزرگ شد و مرعشیان در اندک زمانی تمامی مازندران را در حیطهٔ نفوذ خود درآوردند. نهضت مرعشیان به لحاظ رشد مذهب شیعه دوازده امامی در مازندران و گسترش آن به نواحی مجاور و ارتباط آن با کیاییان، سلسله حاکم بر بیه پیش و رسمی شدن تشیع دوازده‌امامی در زمان صفویان اهمیت دارد. مرعشیان در واقع هرمی بود که قاعدهٔ آن بر مَلِک‌های کوچک
در واقع هرمی بود که قاعدهٔ آن بر مَلِک‌های کوچک استوار بود. تا وقتی این ملک‌ها تابع مرعشیان بودند، قدرت حکومت استحکام داشت ولی رقابت‌های دیرینه گاه موجب خدعه و دسیسه‌هایی می‌شدند که حکومت مرعشی را تضعیف می‌کرد. همچنین مرعشیان با تکیه بر صوفیان و درویشان قدرت کسب نموده بودند و تا آنگاه که درویشان را در کنار خویش داشتند، قدرت داشته و می‌توانستند به وسیلهٔ آن مردم را به جنگ‌ها بکشانند یا از نیروی مردمی در سرکوب اعتراضات بهره ببرند. اوج قدرت مرعشیان از زمان تأسیس تا سال ۷۹۵ هجری بود ‌که تیمور گورکانی به
تأسیس تا سال ۷۹۵ هجری بود ‌که تیمور گورکانی به طبرستان یورش برد. علت عمدهٔ فروپاشی مرعشیان در درجهٔ یکم ظهور تیمور بوده‌است، البته جنگ‌های پی‌درپی این خاندان با امرای محلی و همسایگان و همچنین دنیاگرایی رهبران بعدی از عوامل فروپاشی این نظام به‌شمار می‌روند. مرعشیان هیچگاه به قدرت اولیهٔ حکومت میربزرگ برنگشت و آن «یکپارچگی و وحدت» هرگز به این ناحیه بازنگشت. در زمان صفویه مرعشیان تابع آنان شدند. در زمان شاه عباس بزرگ شورش‌های پیاپی در طبرستان، وی را بدان واداشت که از پایتخت حاکم را تعیین کند. در دوره صفویان
که از پایتخت حاکم را تعیین کند. در دوره صفویان به صورت تدریجی و نهایتاً در عصر شاه عباس، در سال ۹۹۰ قمری، مازندران کلاً تحت سیطرهٔ مستقیم صفویان درآمد. و سادات مرعشی به شیراز، هند و کرمان تبعید شدند. اوضاع طبرستان و ایران پیش از بنیان مرعشیان. ورود اسلام به طبرستان. پس از فتح ایران توسط عرب‌ها، تعدادی از اشراف ساسانی در طبرستان و گیلان استقلال خویش را اعلام کردند و تا مدت‌ها به آیین زرتشت باقی‌مانده بودند. مبارزهٔ این سلسله‌ها با حکومت‌های عربی که بر ایران تسلط داشتند، سال‌ها دنباله داشت تا اینکه در قرن
تسلط داشتند، سال‌ها دنباله داشت تا اینکه در قرن سوم هجری مردم این دیار با دین اسلام آشنا شدند و عده‌ای به این دین گرویدند. از دلایل ترویج اسلام و علی‌الخصوص تشیع در طبرستان مهاجرت داعیان علوی به این سرزمین، در زمان حکومت عباسیان و بنی‌امیه بود؛ زیرا در این دوران پادشاهان ساسانی‌تبار طبرستان، با امان دادن به ایشان باعث مهاجرت عدهٔ زیادی از شیعیان مخالف به طبرستان شدند. حکومت‌های شیعی پس از علویان. در قرن سوم هجری هم‌زمان با گسترش روزافزون شیعیان طبرستانی و دیلمی، قیام‌ها علیه حکومت عباسیان افزایش یافت. پس
دیلمی، قیام‌ها علیه حکومت عباسیان افزایش یافت. پس از سرکوب قیام‌های مختلف، طاهریان طبرستان را ضمیمه قلمرو خود کردند. با زیاد شدن نارضایتی‌های مردم طبرستان، آنان داعی کبیر را به رهبری خویش خوانده و سلسلهٔ علویان طبرستان در سال ۲۵۰ه‍.ق توسط وی علیه عباسیان اعلام استقلال نموده و علی‌رغم مخالفت‌های بعضی اسپهبدان و علمای سنّی آن دیار، سراسر طبرستان به‌دست این دودمان رسید. در سال ۳۱۶ هجری حکومت علویان با مرگ داعی صغیر نابود شد و مرداویج زیاری حکومت مناطق جنوبی دریای خزر و نواحی بسیاری از ایران را به‌دست گرفت. پس
خزر و نواحی بسیاری از ایران را به‌دست گرفت. پس از مرگ مرداویج چند نفر از سربازانش، سلسله‌ای جدید با نام آل‌بویه بنا نهادند و توانستند برای نخستین بار بغداد را ضمیمه قلمرو خود کنند. سلسلهٔ آل‌بویه توانست بیش از پیش تعالیم شیعی را رواج دهد، ولی در ۴۴۷هجری نابود شد و سلجوقیان قدرت یافتند. در این دوره همچنین فعالیات اسماعیلیان شدت گرفت و حسن صباح در الموت تشکیلاتی ایجاد نمود. در سال ۶۱۶ه‍.ق با حملهٔ مغول به ایران، سلطان محمد خوارزمشاه به آبسکون گریخت و یک سال پس از آن همان‌جا درگذشت در سال ۷۳۶ه‍.ق پس از مرگ
پس از آن همان‌جا درگذشت در سال ۷۳۶ه‍.ق پس از مرگ آخرین حاکم مغولانِ ایران، که ابوسعید نام داشت، سرداران مغولی و حکام ولایات، ایران را تقسیم نمودند و به‌طور کامل بر دفتر و ایوان ایلخانی چیره شده و به آشوب و ناامنی دامن زدند. خلأ قدرت سیاسی در ایران پس از دوره ایلخانان به سیدها و درویش‌ها امکان داد تا تأثیرگذاری خود را اعمال کنند. شرایط ایران از سقوط ایلخانیان تا استقرار صفویان. با مرگ ابوسعید بهادرخان آخرین ایلخان مغول در سال ۷۳۶ قمری، ایران دچار وضع ملوک الطوایفی شد. طبق پژوهش فریدون اللهیاری و همکارانش
الطوایفی شد. طبق پژوهش فریدون اللهیاری و همکارانش قدرت‌های محلی تلاش کردند با اتکا به نیروی نظامی حکومت تشکیل دهند. اما علاوه بر آن برای استقرار قدرت خود و تأمین مشروعیت سیاسی از عوامل متعددی یاری جستند که در چهار دسته جا می‌گیرند و عبارتند از مغولی، ایرانی، سنی و شیعه. مفاهیم مغولی یعنی فرهنمندی و حق موروثی جانشینان چنگیز توسط حاکمان محلی مغول نظیر چوپانیان، مفاهیم سنی توسط حاکمان مغول و ایرانی سنی نظیر آل مظفر و مفاهیم شیعه توسط سربداران و مرعشیان استفاده شد. دو گرایش مغولی و سنی تدریجاً به حاشیه رانده
شد. دو گرایش مغولی و سنی تدریجاً به حاشیه رانده شد و با پایان حکومت تیموریان کارکرد خود را از دست داد. اما گرایش‌های ایرانی و شیعه تقویت شد و صفویان با تلفیق آن‌ها توانستند وحدت ملی و دولت مرکزی در ایران برقرار سازند. سربداران. سربداران نام قیامی مردمی در باشتین و سبزوار خراسان علیه ظلم و تعدی حاکمان مغول و عاملان آنان به وقوع پیوست. این نهضت که به قیام سربداران شهرت یافته‌است، از لحاظ وسعت، بزرگ‌ترین، از نظر تاریخی مهم‌ترین جنبش آزادی بخش خاورمیانه در قرن هشتم هجری بود. مهم‌ترین ویژگی‌های این حکومت عبارت
هشتم هجری بود. مهم‌ترین ویژگی‌های این حکومت عبارت بود از: تنفر و انزجار از عنصر مغولی و تثبیت ایدئولوژی تشیع امامی. این جنبش در ابتدا توسط شیخ خلیفه به وجود آمد اما عدهٔ ناشناسی وی را شبانه در مسجد سبزوار به دار آویختند. پس از شیخ خلیفه، یکی از مریدانش به نام شیخ حسن جوری جنبش را رهبری نمود. پس از مرگ ابوسعید، آخرین ایلخان مغول، دو برادر با نام‌های پهلوان عبدالرزاق باشتینی و وجیه‌الدین مسعود، که از کارگزاران مغول بودند، به سبزوار بازگشتند و رهبری قیام را به‌دست گرفتند و سرانجام در سال ۷۳۷هجری قمری، این دو
گرفتند و سرانجام در سال ۷۳۷هجری قمری، این دو برادر با کمک مردم توانستند شهر سبزوار را به تصرف خویش دربیاورند. سپس وجیه‌الدین مسعود، شیخ حسن جوری را که در زندان بود، آزاد نمود با اتحاد شیخ حسن با این دو برادر، دولت شیعه مذهب سربداران در خراسان پدید آمد. پس از آن امیرمسعود جنگ‌های بسیاری علیه سلسله‌های مجاورش ترتیب داد و توانست سراسر خراسان و گرگان را به‌دست آورد و در فکر حمله به قلمرو باوندیان بود. فخرالدوله حسن باوندی، که اسپهبد مازندران بود، با وی صلح نمود و ارتش سربداران وارد آمل گشت ولی اسپهبد باوندی با
و ارتش سربداران وارد آمل گشت ولی اسپهبد باوندی با امیرمسعود جنگید، و وی در این جنگ کشته شد. جنگ‌های داخلی باوندیان، جلالیان و چلاویان. در زمان باوندیان دو قدرت رقیب از «خانواده‌های متنفذ» در منطقه وجود داشتند. این دو خاندان که «کیاییان جلالی» و «کیاهای چلاوی» بودند، عمدتاً به عنوان وزرا و هیئت حاکمهٔ باوندیان مشغول به کار بودند. فخرالدوله حسن باوندی در حالی که کشمکش‌های بسیاری بین این دو خاندان بود، کیا افراسیاب چلاوی، را که برادرزنش محسوب می‌شد، به عنوان سپهسالار برگزید. جلالیان از این اقدام رنجیدند و به
برگزید. جلالیان از این اقدام رنجیدند و به قلمرو پادوسبانیان گریختند تا با کمک اسپهبد پادوسبانی به باوندیان حمله کنند ولیکن فخرالدوله با آنان سازش نمود. افراسیاب چلاوی از این عمل ناراحت شد و علیه اسپهبد باوندی «توطئه‌چینی» نمود. و سرانجام در روز شنبه، ۲۷ محرم ۷۵۰ هجری قمری دو پسر افراسیاب چلاوی، با نام‌های کیامحمد و کیاعلی، در حمام، اسپهبد باوندی را به قتل رساندند. با قتل فخرالدوله حسن و انقراض باوندیان، چلاویان قدرت را به دست گرفتند. زمینه‌های قیام میربزرگ. میربزرگ و سربداران. قوام‌الدین مرعشی ملقب به
میربزرگ و سربداران. قوام‌الدین مرعشی ملقب به میربزرگ، یکی از بزرگان سادات مرعشی بود. سادات مرعشی از نوادگان شخصی به نام علی المرعش می‌باشند که شجرهٔ وی نیز با چهار نسل به زین‌العابدین می‌رسد. میربزرگ از مقیمان قریهٔ دابو آمل بود. وی تحصیلات ابتدایی علوم دینی را در همان‌جا گذراند و جهت زیارت حرم علی بن موسی الرضا و تکمیل تحصیلاتش به خراسان مهاجرت نمود و در مشهد مقیم گشت. دوران اقامت سید قوام‌الدین در خراسان مقارن با قیام سربداران به رهبری شیخ حسن جوری بود. میربزرگ با توجه به گزارش‌های تشیع دوازده‌امامی
میربزرگ با توجه به گزارش‌های تشیع دوازده‌امامی سربداران که هاله‌ای از تصوف را دربرداشته، تحت‌تأثیر قرار گرفته و مرید جانشین شیخ حسن جوری شد. او در خانقاه سید عزالدین سوغندی، یکی از سه مرید جوری اقامت گزید. قوام الدین با گرفتن اجازه عزالدین خانقاه خود را در دابو تأسیس کرد و مریدان متعددی گرد خود جمع کرد. سمرقندی در کتابش ادعا می‌کند که نخستین سفر قوام‌الدین به خراسان با قتل شیخ حسن جوری و طرح جانشینی عزالدین سوغندی مقارن بوده‌است و در میان رقابت‌های شمس‌الدین علی و عزالدین سوغندی، سید قوام‌الدین به نزد
علی و عزالدین سوغندی، سید قوام‌الدین به نزد عزالدین سوغندی می‌رفت. سید قوام‌الدین با توجه به گرایش‌های دوازده‌امامی سربداران که هاله‌ای از تصوف را دربرداشت، تحت تأثیر آنان قرارگرفت و مرید سوغندی گشت. قوام‌الدین به خراسان مسافرت می‌نمود و دوباره به آمل بازمی‌گشت. سرانجام عزالدین سوغندی تصمیم گرفت که خراسان را ترک کند و بنابراین به همراه قوام‌الدین راهی طبرستان شد و در همین سفر بود که جانش را از دست داد. میربزرگ و چلاویان. هنگام بازگشت قوام‌الدین به طبرستان، دو خاندان چلاوی و جلالی صلح نمودند و این درحالی
دو خاندان چلاوی و جلالی صلح نمودند و این درحالی بود که پسران کیاافراسیاب به تازگی فخرالدوله حسن، واپسین اسپهبد باوندی را به قتل رسانده بودند. پس از بازگشت میربزرگ، نفوذ او به حدی زیاد شد که افراسیاب چلاوی از نفوذ و اعتبار وی استفاده کرده و از روی مصلحت مرید وی گردید. و حتی قوام‌الدین یکی از پسران او را به شیخی ملقب کرد. دلیل موافقت قوام‌الدین با درخواست کیاافراسیاب، این بود که هواداران او نیز با این کار بیش‌تر می‌گشتند. چنان‌که منوچهر ستوده در کتاب درویشان مازندران می‌نویسد: جهت‌دار بودن اندیشه‌های میربزرگ
می‌نویسد: جهت‌دار بودن اندیشه‌های میربزرگ موجب نگرانی کیاافراسیاب شد و او با عده‌ای از علمای سنی به مشورت نشست. به نوشته خواندمیر، نتیجهٔ این مشاوره این بود که جهت جلوگیری از اختلال در امور ملک و مال، افراسیاب را به اجتناب از روش سید و تشکیل محکمه‌ای برای وادار کردن قوام‌الدین به دست کشیدن از بدعت درویشی ترغیب نمودند. سپس قوام‌الدین را محبوس کردند. پس از حبس سید قوام‌الدین، کیاافراسیاب با چندتن از افراد خاندان آل‌جلال صلح نمود و درخواست مشاوره با آنان را صادر نمود. هم‌زمان با حبس قوام‌الدین، یکی از فرزندان
نمود. هم‌زمان با حبس قوام‌الدین، یکی از فرزندان وی به مرض قولنج، درگذشت و مریدان خشمگین او این واقعه را از کرامات سید دانستند و مصمم به آزادی وی گشتند و بدین ترتیب قوام‌الدین آزاد شد. جلالک مار پرچین. سید قوام‌الدین مرعشی، پس از رها شدن از حبس، همراه با حامیان و اقوامش به دابو رفت و آمادگی دفاعی خود را افزایش داد. در جنگی که در سال ۷۶۰هجری با نام جلالک مار پرچین رخ داد، درویشان مازندران به رهبری قوام‌الدین توانستند در جنگ بر سپاهیان چلاوی غلبه کنند. به گزارش کتاب حبیب‌السیر، در این پیکار کیا افراسیاب چلاوی
کتاب حبیب‌السیر، در این پیکار کیا افراسیاب چلاوی و چهار تن از پسرانش به قتل رسیدند. عده‌ای از حامیان و فرزندان کیا افراسیاب نیز به همراهی تنها فرزند بازمانده و کودکش اسکندر شیخی از میدان جنگ گریختند و تا زمان استیلای امیر تیمور گورکانی در دارالسلطنه هرات قرار داشتند. آغاز حکومت مرعشیان. در پی خروج چلاویان از آمل، قوام‌الدین و جمعیت طرفدارش با ذکر الله‌اکبر و صلوات، شهر را به تصرف درآوردند و پس از بیش از دو قرن، مرعشیان دودمانی از سادات حسینی تأسیس نمودند. قوام‌الدین پس از فتح آمل، در مصلای شهر سخنرانی
قوام‌الدین پس از فتح آمل، در مصلای شهر سخنرانی نموده و پس از آن‌که در باب عقاید دینی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی سخنانی را نقل نمود، از قدرت کناره گرفت و حکومت را به فرزندان خود واگذار کرد. انتخاب جانشین. نخستین اقدام حکومتی سید قوام‌الدین، برگزیدن جانشین بود. وی ابتدا فرزند بزرگ خویش عبدالله را برای این امر برگزید ولی عبدالله با اظهار تمایل به زهد و گوشه‌گیری این پیشنهاد را رد نمود. سپس قوام‌الدین فرزند دیگرش، کمال‌الدین، را انتخاب کرد. کمال‌الدین این خواسته را پذیرفت تا پدر را به دلیل کهولت سن، در ادامهٔ
را پذیرفت تا پدر را به دلیل کهولت سن، در ادامهٔ راه یاری نماید. در واقع تا زمان حیات میربزرگ، وی رهبری معنوی حکومت را داشت و کمال‌الدین حکومت و ریاست را در اختیار داشت. همچنین میربزرگ هر منطقه از مازندران را تحت کنترل یکی از فرزندانش قرار داده‌بود و همگی آن‌ها از فرزند ارشد تبعیت می‌نمودند. نبردها. نبرد با جلالیان. میربزرگ از ابتدا گفته بود که خود را فقط وقف امور مذهبی خواهد کرد. پس از آن که کمال‌الدین رهبری حکومت را پذیرفت، برادر دیگر خود، رضی‌الدین را حاکم آمل اعلام کرد. در این هنگام، جلالیان در ساری
حاکم آمل اعلام کرد. در این هنگام، جلالیان در ساری لشکری فراهم نموده و با تمام قوا پیش به سوی آمل در حرکت بودند و در مامطیر نیز اردو برپا کرده‌بودند تا مانع شکل‌گیری حکومت سادات شوند. همان‌طور که هواداران میربزرگ در ساری نفوذ داشتند، گویا جلالیان نیز به طرفدارانشان در حوالی آمل دلبسته بودند که ساری را ترک نموده و به آنجا لشکر کشیدند. فرزندان میربزرگ با تذکر به پدر خویش دربارهٔ جلالیان، از وی خواستند که در این نبرد شرکت نماید. سید قوام‌الدین نیز درخواست فرزندان را پذیرفت. سپس میربزرگ هوادارانش را بر دفع
را پذیرفت. سپس میربزرگ هوادارانش را بر دفع «فتنه» فراخواند و خود نیز به میدان نبرد آمد. در نبرد پاول‌رود (باول‌رود)، که بین دو سپاه صورت گرفت کیا جلالیان شکست سختی متحمل شده و عقب‌نشینی نمودند و بدین ترتیب مامطیر فتح شد. سپس مرعشیان نام بارفروش‌ده را به آنجا اطلاق کردند. پس از قتل عبدالله، فرزند ارشد میربزرگ، سید قوام‌الدین آنان را همدست چلاویان و مجری طرح آنان معرفی نمود و فرمان انتقام را صادر نمود که موجب شد کمال‌الدین به قلمرو جلالیان تهاجم نماید. در پس این حمله، کیافخرالدین جلال و سپس کیاوشتاسف به
پس این حمله، کیافخرالدین جلال و سپس کیاوشتاسف به همراه فرزندانشان کشته‌شدند. کمال‌الدین در ساری مستقر گردید و حکومت آن شهر را به دستور پدر به عهده گرفت. نبرد در جنوب. مرعشیان نیم‌نگاهی نیز به آن سوی البرز داشته‌اند و کمال‌الدین بنابرین به سوی سوادکوه لشکرکشی نمود. مسیر این لشکرکشی از منطقهٔ لپور می‌گذشت که جایگاه خاندانی به نام کیاییان بیستون نیز بود. کمال‌الدین هدایایی به این خاندان اهدا نمود و با دختر کیا حسن کیا بیستون وصلت نمود. کیا اسکندر سیاوش سوادکوه را تسلیم نمود ولی کیاجلال متمیر به مقاومت ادامه
را تسلیم نمود ولی کیاجلال متمیر به مقاومت ادامه داد تا آنکه با رسیدن فصل پاییز، مرعشیان مجبور به ترک منطقه و بازگشت به ساری شدند. با رسیدن بهار، ارتشی با حمایت رضی‌الدین، حاکم آمل، به این ناحیه بازگشت ولی علی‌رغم فتح سریع فیروزکوه، کیاجلال متمیر هنوز در قلعه مقاومت می‌نمود. سید فخرالدین در پیامی، کیاجلال متمیر را دعوت به تسلیم نمود و کیاجلال نیز با فرستادن هدایایی، از وی مهلت خواست. این هملت به درازا کشید و فصل پاییز دوباره رسید. مرعشیان نیز مجبور به ترک آنجا شدند. بدین شکل، فرزندان میربزرگ در سال ۷۷۶هجری،
شدند. بدین شکل، فرزندان میربزرگ در سال ۷۷۶هجری، نزد پدر رفتند و از وی کمک خواستند. در این هنگام سید علی کیا نیز به میربزرگ پناهنده شده‌بود. میربزرگ بر سر این مسئله با سیدعلی مشورت نمود و سرانجام وی گفت که شخصاً در این نبرد شرکت خواهد نمود. سپس مرعشیان از حاکمان رستمدار خواستند که به عهد خود عمل نموده و در این نبرد آنان را همراهی کنند ولی آنان پیمان‌شکنی نمودند. پس از شروع نبرد و رسیدن خبر حضور سادات گیلان به گوش جلال متمیر، وی اعلام نمود که به شرط میانجیگری علی کیا و دریافت امان‌نامه‌ای برای فرزندانش،