payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برخوردار باشد. معیارهای مورد توجه عبارت هستند از: شهرک (پردیس) مرکز داده. پردیس مرکز داده (Data Center Campus) معمولاً به یک منطقه یا مجتمع بزرگ اطلاق می شود که چند مرکز داده همراه با زیرساخت‌های پشتیبانی مانند نیروگاه‌ها، تأسیسات خنک‌کننده، دفاتر اداری و گاهی اوقات امکانات رفاهی برای کارکنان را در خود جای داده است. مراکز داده محلی در مقایسه با شهرک‌های مرکز داده می‌توانند زیرساخت‌ها و خدمات قوی ارائه دهند، اما ممکن است سطح مقیاس، افزونگی یا گزینه‌های ارتباطی مشابه شهرک مرکز داده را نتوانند ارائه کنند.
مشابه شهرک مرکز داده را نتوانند ارائه کنند. تفاوت پردیس یا شهرک مرکز داده با مراکز داده محلی. ابعاد. شهرک‌های مرکز داده معمولاً از نظر اندازه فیزیکی و ظرفیت در مقایسه با مراکز داده محلی بسیار بزرگ‌تر هستند. یک پردیس ممکن است شامل ساختمان‌هایی باشد که در منطقه‌ای وسیع پراکنده شده اند، در حالی که یک مرکز داده محلی شامل یک مرکز واحد است. برای مثال وسعت پردیس مرکز داده ورشو حدود ۵ هکتار است، یا وسعت مرکز داده در حال ساخت پاریس به بیش از ۳۵ هکتار می‌رسد. افزونگی و انعطاف‌پذیری. شهرک‌های مرکز داده دارای
افزونگی و انعطاف‌پذیری. شهرک‌های مرکز داده دارای سامانه‌های تکمیلی و زیرساخت‌های پشتیبان هستند که در سراسر پردیس توزیع شده‌اند تا سطح بالایی از در دسترس بودن و انعطاف‌پذیری را تضمین کنند. این افزونگی در قالب منبع تغذیه، سامانه‌های خنک‌کننده و خطوط ارتباطی خود را نشان می‌دهد که قابلیت اطمینان بالاتری برای مشتریان ایجاد می‌کند. سفارشی‌سازی و تخصصی‌سازی. شهرک‌های مرکز داده ممکن است انواع پیکربندی (Configuration) و خدمات تخصصی را متناسب با نیازهای مشتریان یا صنایع مختلف ارائه دهند؛ خدماتی مانند زیرساخت‌های
صنایع مختلف ارائه دهند؛ خدماتی مانند زیرساخت‌های سفارشی‌شده، اقدامات امنیتی ویژه و سوئیت‌های اختصاصی می‌شوند. مقیاس‌پذیری. شهرک‌های مرکز داده با توجه به اندازه و زیرساخت بزرگ‌تر، معمولاً مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری بیشتری را برای گسترش یا ارتقای خدمات در مقایسه با دیگر مراکز داده ارائه می‌دهند. اکوسیستم و اتصال. پردیس‌های مرکز داده اغلب طیف متنوعی از درخواست‌کنندگان مانند بانک‌ها، شرکت‌های بورس و بیمه و همچنین ارائه‌دهندگان خدمات را به خود جذب می‌کنند تا اکوسیستمی را ایجاد کنند که شرکت‌ها بتوانند از طریق آن
را ایجاد کنند که شرکت‌ها بتوانند از طریق آن راحت‌تر به هم متصل شوند و با یکدیگر همکاری کنند. این قابلیت می‌تواند به بهبود عملکرد شبکه، تاخیر کمتر و ارائه خدمات بیشتر منجر شود. پشتیبانی آسان‌تر و کم‌هزینه‌تر. با توجه به پیاده‌سازی مراکز داده در قالب شهرک، هزینه‌های نگهداری، تأمین انرژی و خدمات‌دهی در این مراکز برای مشتریان در مقایسه با مراکز داده محلی کاهش چشمگیری می‌یابد و از این رو است که تمایل به سرمایه‌گذاری در حوزه ساخت شهرک‌های مراکز داده در جهان و کسب‌وکارهای مرتبط با آن رو به افزایش است. بزرگ‌ترین
مرتبط با آن رو به افزایش است. بزرگ‌ترین شهرک‌های مرکز داده جهان. امروزه ده‌ها مرکز داده بزرگ در جهان در قالب شهرک‌ها یا پردیس‌های مرکز داده در حال کار است که عمده آنها در ایالات متحده قرار دارد. چهار نمونه از بزرگ‌ترین شهرک‌های مرکز داده در جهان به شرح زیر است: مرکز اطلاعات بین المللی Range، چین. مرکز اطلاعات بین المللی Range که در لانگ فانگ چین واقع شده است، یکی از بزرگ‌ترین شهرک‌های مرکز داده در جهان است. این مرکز با مساحتی بیش از 58 هکتار، مرکز عظیمی است که برای گنجاندن حجم وسیعی از زیرساخت‌های داده
است که برای گنجاندن حجم وسیعی از زیرساخت‌های داده طراحی شده است. کل ظرفیت ذخیره سازی داده آن به پتابایت (1 پتابایت = 1 میلیون گیگابایت) تخمین زده می‌شود و ارقام دقیق ذخیره‌سازی داده آن بطور رسمی اعلام نشده است. شهرک Switch SuperNAP، ایالات متحده. شهرک مرکز داده Switch SuperNAP که در لاس وگاس، نوادا واقع شده است، با مساحت آن قریب به 33 هکتار از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین پردیس‌های مرکز داده در ایالات متحده است. ظرفیت دقیق ذخیره‌سازی داده‌ها در آن اعلام نشده است، اما کارکردش نگهداری حجم عظیمی از اطلاعات
است، اما کارکردش نگهداری حجم عظیمی از اطلاعات دیجیتال برای مشتریان مختلف است. شهرک مرکز داده OVHcloud، فرانسه. شرکت OVHcloud چند شهرک مرکز داده بزرگ را در سراسر جهان اداره می‌کند که یکی از بزرگ‌ترین آنها با مساحت بیشتر از چهار و نیم هکتار در فرانسه واقع شده است. مجموع ظرفیت ذخیره‌سازی داده در تمام مراکز داده آن در محدوده چند پتابایتی است که برنامه‌ریزی برای توسعه بیشتر آن ادامه دارد. مرکز داده گوگل، دالاس، ایالات متحده. گوگل مراکز داده متعددی را در سرتاسر جهان اداره می‌کند که مرکز داده دالاس یکی از
جهان اداره می‌کند که مرکز داده دالاس یکی از بزرگ‌ترین آنهاست. ابعاد دقیق آن به صورت عمومی اعلام نشده است، اما تخمین زده می شود که چند هکتار وسعت داشته باشد. ظرفیت ذخیره‌سازی مراکز داده گوگل مجموعاً در سطح اگزابایت (۱ اگزابایت = ۱ میلیارد گیگابایت) است که شهرک مرکز داده مستقر در دالاس سهم قابل توجهی از آن دارد. برنامه‌ریزی برای ساخت نخستین شهرک مرکز داده ایران در شاهرود. در ۲۳ دی ۱۴۰۲، علی اصغر خانی، نماینده شاهرود و میامی در مجلس شورای اسلامی از امضای تفاهم‎نامه سه جانبه احداث بزرگترین شهرک مرکز داده کشور
سه جانبه احداث بزرگترین شهرک مرکز داده کشور در پارک علم و فناوری استان سمنان خبر داد. در این تفاهم نامه که به امضای معاون امور اقتصادی استاندار سمنان، رئیس پارک علم و فناوری استان سمنان و مدیرعامل شرکت فناپ زیرساخت رسیده است، قرار است شهرک مرکز داده شاهرود در قالب یک پروژه پنج ساله با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۷۰ میلیون دلار در زمینی به مساحت ۳۰ هزار مترمربع ساخته شود. این شهرک که بعنوان مرکز داده بسیاری از بانک‌ها، اپراتورها و سرورهای سازمان‌های حیاتی کشور و کسب‌وکارهای نوپا فعالیت خواهد کرد، تقریبا برای هزار
نوپا فعالیت خواهد کرد، تقریبا برای هزار نفر بطور مستقیم و بیش از سه هزار نفر بطور غیرمستقیم اشتغال ایجاد می‌کند. بر پایه طرح اولیه، این شهرک شامل مراکز داده به ظرفیت‌های مختلف و همچنین مراکز داده کانتینری است که همگی ماژولار هستند و هر ماژول از ۲۴ تا ۱۲۸ رک متغیر است و در کل شامل ۱۵۰۰ رک در ۲۱ مجموعه مرکز داده که بر اساس استانداردهای روز مراکز داده و کلاس‌های ۳ یا ۴ استانداردی اجرا می‌شوند. این پروژه با ظرفیت ۱۴ مگاوات برق، بزرگ‌ترین شهرک مراکز داده کشور است، همچنین داخل شهرک نیروگاهی احداث می‌شود که این
همچنین داخل شهرک نیروگاهی احداث می‌شود که این نیروگاه قابلیت تامین برق کل مجموعه تا ۷۲ ساعت را دارد که به‌صورت مجزا از برق منطقه‌ای است. همچنین با توجه به ظرفیت‌های اقلیمی شهر شاهرود استفاده از انرژی‌های پاک همچون سامانه انرژی‌های خورشیدی برای تامین برق این شهرک در دستور کار قرار دارد. الزامات امنیتی مرکز داده. امنیت همواره در زندگی بشر فراتر از یک نیاز و به عنوان یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر مطرح بوده و در روزگار کنونی که بخش قابل ملاحظه‌ای از زندگی انسان در فضای مجازی سپری می‌شود، تأمین امنیت فضای شبکه‌های
فضای مجازی سپری می‌شود، تأمین امنیت فضای شبکه‌های اطلاعاتی اهمیتی فوق‌العاده دارد. طراحی و پیاده‌سازی سیستم‌های امنیت اطلاعات در بسیاری از سازمان‌ها، بانک‌ها و مؤسسات اروپایی، آمریکایی و آسیایی، راهکارها و خدمات ذیل را ارائه می‌نماید: اجرای آزمون‌های امنیت اطلاعات با به‌کارگیری مجموعه وسیعی از آخرین ابزارها، تکنیک‌ها و روش‌های شناخته شده و نیز بهره‌گیری از مجموعه‌ای از مجرب‌ترین متخصصین امنیتی، نقاط ضعف و آسیب‌پذیری شبکه، سرورها و برنامه‌های کاربردی سازمان را از طریق اجرای آزمون‌های زیر مشخص می‌نماید: تست
را از طریق اجرای آزمون‌های زیر مشخص می‌نماید: تست نفوذپذیری (Penetration Test) ارزیابی آسیب‌پذیری (Vulnerability Assessment) ارزیابی امنیتی نرم‌افزارهای وب (Web-Application Security Assessment) بازبینی امنیتی کد نرم‌افزار (Security Code Review) علاوه بر فهرست رتبه‌بندی شده نقاط ضعف که می‌تواند به اولویت بندی فعالیت‌ها و پروژه‌های امنیتی سازمان کمک کند، مجموعه‌ای از راهکارهای مناسب جهت کاهش آسیب‌پذیری‌های کشف شده نیز ارائه می‌شود. استانداردهای زیرساختی مراکز داده. مشهورترین استانداردی که تقریباً توسط تمام
داده. مشهورترین استانداردی که تقریباً توسط تمام دیتاسنترهای دنیا تأیید و مورد استفاده قرار می‌گیرد، برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط انجمن بین‌المللی صنعت ارتباطات (Telecommunications Industry Association به اختصار TIA) تدوین و به تصویب جامعه جهانی رسید. در این استاندارد که TIA-942 نام دارد، ضمن تعریف ابعاد فنی و زیرساختی یک مرکز داده استاندارد، چهار سطح (TIER) برای طبقه‌بندی مراکز داده بر حسب کیفیت مرکز ارایه شده تعریف شده‌است. کاربری‌های مراکز داده. مراکز داده، قادر به ارائه نقش‌های زیر هستند:
مراکز داده، قادر به ارائه نقش‌های زیر هستند: مراکز داده مطرح ایران. در ایران، با گسترش نیاز به خدمات زیرساختی فناوری اطلاعات، دیتاسنترهای متعددی راه‌اندازی شده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: دیتاسنتر برج میلاد با موقعیت مرکزی و تجهیزات مدرن در تهران، دیتاسنتر تبیان با زیرساخت پیشرفته ابری، پارس‌آنلاین با قدمت بالا و امنیت چندلایه، آسیاتک واقع در پارک فناوری پردیس با خدمات متنوع ابری، افرانت با امنیت بالا و پشتیبانی شبانه‌روزی، مبین‌نت با پهنای باند پایدار و خدمات کلود، شاتل با زیرساخت قوی جهت میزبانی
و خدمات کلود، شاتل با زیرساخت قوی جهت میزبانی داده‌ها، فناپ با تمرکز بر سرویس‌های سازمانی حرفه‌ای، داده‌بان به دلیل پایداری و امنیت خدمات، و های‌وب با ارائه زیرساخت ابری و امنیت پیشرفته. هر یک از این مراکز داده با emphasis بر امنیت، مقیاس‌پذیری و خدمات حرفه‌ای، نقش کلیدی در توسعه و پایداری ارتباطات و سرویس‌های فناورانه کشور ایفا می‌کنند و به مجموعه‌ای از سازمان‌ها، کسب‌وکارها و کاربران ایرانی امکان بهره‌مندی از خدمات نوین و امن را فراهم می‌سازند. نقش مراکز داده در بهبود عملکرد کسب‌وکارها. مراکز داده
مراکز داده در بهبود عملکرد کسب‌وکارها. مراکز داده قابلیت‌هایی ارائه می‌کنند که موجب ارتقای عملکرد کسب‌وکارها می‌شود. شرکت‌ها با استفاده از مرکز داده، می‌توانند به توان محاسباتی و راهکار‌های ذخیره‌سازی مورد نیاز برای تحقق کارایی بیشینه، صرفه‌جویی در هزینه‌ها و اطمینان از عملکرد مناسب دست یابند. بهره‌وری بیشتر. مرکز داده نسبت به راهکارهایی مثل سرویس‌های ابری، رویکرد بسیار کارامدتری برای ذخیره‌سازی و مدیریت داده است. مراکز داده می‌توانند حجم بالای داده‌ها را ذخیره کنند و توان محاسباتی را در سطح بالایی ارائه
ذخیره کنند و توان محاسباتی را در سطح بالایی ارائه کنند. به این ترتیب فرایندهای کسب‌وکاری می‌تواند سریع‌تر و کارامدتر پیش برود و در هزینه‌ها صرفه‌جویی قابل توجهی شود. کاهش هزینه‌ها. راه‌اندازی مرکز داده نسبت به سرویس‌های ابری معمولاً مقرون بصرفه‌تر است. این مراکز پهنای باند و قابلیت‌های ذخیره‌سازی نامحدودی ارائه می‌دهند که موجب کاهش هزینه‌های اجرای عملیات می‌شود. سطح بالای امنیت مرکز داده. امنیت بالای داده‌ها در مرکز داده مزیت مهمی برای کسب‌وکارهاست. مرکز داده با استفاده از فایروال‌ها، آنتی‌ویروس‌ها و با
داده با استفاده از فایروال‌ها، آنتی‌ویروس‌ها و با بهره‌گیری از رمزگذاری داده‌ها، موجب بالا رفتن ایمنی داده‌ها در برابر اقدامات مخرب یا هر نوع رویدادی می‌شود که می‌تواند به از دست رفتن داده‌ها منجر شود. قابلیت اطمینان. مرکز داده به سامانه‌های خنک‌کننده و نیروی اضافی مجهز است تا اطمینان از فعال ماندن زیرساخت‌های محاسباتی در هر شرایط ممکن باشد. مراکز داده مقیاس‌پذیری بالایی دارند تا کسب‌وکارها بتوانند زیرساخت‌های محاسباتی بیشتری داشته باشند. انعطاف‌پذیری. شرکت‌ها با استفاده از رایانش ابری و فناوری‌های
شرکت‌ها با استفاده از رایانش ابری و فناوری‌های مجازی‌سازی، قادرند در اسرع وقت زیرساخت فناوری اطلاعات خود را برای پاسخگویی به نوسان‌های بازار یا نیازهای مشتریان تنظیم کنند. این قابلیت کمک می‌کند تا کسب‌وکارها چابک و رقابت‌پذیر باشند و عملکرد خود را بهبود دهند.
تنگهٔ هرمز یک تنگه استراتژیک و مهم است که خلیج فارس را به دریای عمان متصل می‌کند و در باریک‌ترین نقطه خود حدود ۲۱ مایل (۳۹ کیلومتر) عرض دارد. این تنگه از شمال به ایران و از جنوب به امارات متحده عربی و عمان محدود می‌شود و به عنوان یک گذرگاه حیاتی برای حمل و نقل نفت جهانی عمل می‌کند، به طوری که حدود ۲۰ درصد از عرضه نفت جهان از این تنگه عبور می‌کند. این موضوع تنگه هرمز را برای امنیت انرژی جهانی حیاتی می‌سازد، زیرا هرگونه اختلال در این مسیر می‌تواند منجر به نوسانات قابل توجهی در قیمت نفت و تأثیر بر اقتصاد جهانی
قابل توجهی در قیمت نفت و تأثیر بر اقتصاد جهانی شود. تاریخچه تنگه هرمز نشان‌دهنده تنش‌های ژئوپولیتیکی است، به ویژه بین ایران و کشورهای غربی، به‌ویژه ایالات متحده. ایران کنترل این تنگه را به عهده گرفته و از توانایی‌های دریایی خود برای تهدید مسیرهای کشتیرانی استفاده کرده و گاهی اوقات کشتی‌های خارجی را توقیف می‌کند. در پاسخ، ایالات متحده یک ائتلاف دریایی برای تضمین امنیت دریانوردی تشکیل داده است که این موضوع تنش‌ها را بیشتر کرده، زیرا ایران این حضور را به عنوان یک تحریک می‌بیند. این تنگه همچنین برای عملیات
یک تحریک می‌بیند. این تنگه همچنین برای عملیات نظامی اهمیت دارد و نیروی دریایی ایالات متحده به طور منظم عملیات آزادی ناوبری را برای به چالش کشیدن کنترل ایران انجام می‌دهد. نگرانی‌های زیست‌محیطی، مانند خطر نشت نفت، لایه‌ای دیگر از پیچیدگی را به وجود می‌آورد، زیرا این خطرات می‌توانند به اکوسیستم‌های دریایی و اقتصاد کشورهای اطراف که به ماهی‌گیری و گردشگری وابسته‌اند، آسیب برسانند. تنگه هرمز یک گلوگاه دریایی حیاتی است که تأثیرات عمیقی بر امنیت انرژی جهانی و ثبات ژئوپولیتیکی دارد. اهمیت استراتژیک آن نیازمند
ثبات ژئوپولیتیکی دارد. اهمیت استراتژیک آن نیازمند گفت‌وگو و همکاری مداوم بین کشورها برای تضمین ناوبری ایمن و ثبات منطقه‌ای است، به ویژه در شرایطی که تقاضای انرژی جهانی همچنان در حال تحول است. وجه تسمیه. برخی علت نام‌گذاری تنگه هرمز را به جزیره هرمز نسبت می‌دهند که در ورودی تنگه قرار دارد. بر پایه نظریه دیگر، این منطقه، زمانی مرکز مهم فرمانروایان ساسانی بود که هرمز نامیده می‌شدند. هرمز نام پنج پادشاه این دودمان نیز بود. نام‌گذاری این تنگه به زمان ایفرا هرمز نسبت داده شده‌است. شباهت ظاهری تلفظ امروزی هرمز با
داده شده‌است. شباهت ظاهری تلفظ امروزی هرمز با نام اهورامزدا سبب شده در میان عوام ارتباطی میان این دو نام تصور شود. بنا به برخی منابع تاریخی وجه تسمیه نام هرمز در قدیم «هورموغ» بوده‌است. مغ در گویش بومی استان هرمزگان به معنای نخل است. از سویی این واژه می‌تواند از ترکیب هور+موغ (موغستان) به معنی آبراهه موغستان ساخته شده باشد. تاریخچه. بر پایه کتیبه‌های سنگی در روی کوهپایه‌های قده در منطقه خصب و روستای غمضا در استان بخاء در عمان، سومریان در هزاره سوم پیش از میلاد از این تنگه عبور کرده‌اند. در سال ۱۹۹۳ نیز یک
از این تنگه عبور کرده‌اند. در سال ۱۹۹۳ نیز یک سکه باستانی سده سوم پیش از میلاد با نقش اسکندر مقدونی هم در منطقه مدحاء در عمان پیدا شد. در سده شانزدهم میلادی تنگه هرمز اهمیت ویژه‌ای در شکل‌دادن به شبکه مسیرهای دریایی داشت؛ زیرا خروجی خلیج فارس به جهان خارج و دروازه ورود به اقیانوس هند، غرب آسیا، و منطقه خاور نزدیک باستان بود. مشخصات جغرافیایی. طول این آبراه ۱۵۸ تا ۱۶۷ کیلومتر و عرض آن از بندرعباس تا رأس مسندم در عمان بین ۵۶ تا ۸۷ (۳۹ تا ۹۶) کیلومتر است. ژرفای تنگه هرمز از خلیج فارس بیشتر است. شیب تند کف آن
تنگه هرمز از خلیج فارس بیشتر است. شیب تند کف آن از قسمت شمال به جنوب متغیر است. به طوری که نزدیکی جزیره لارک در حدود ۳۶ متر و در ساحل جنوبی و در نزدیکی شبه‌جزیره مسندم به بیش از ۱۰۰ متر می‌رسد. در حالی که حداکثر عمق آب در خلیج فارس ۹۰ متر است. قوس آن، رو به شمال و به طرف درون فلات ایران قرار دارد و در نتیجه بیشترین خط ساحلی آن در راستای کرانه‌های ایران قرار گرفته است. اهمیت جغرافی-سیاسی. این تنگه در طول تاریخ شاهد منازعات بین‌المللی بسیار میان پادشاهان ایران همچون نادرشاه و شاه عباس بزرگ و محمدرضا شاه
ایران همچون نادرشاه و شاه عباس بزرگ و محمدرضا شاه پهلوی و نظام جمهوری اسلامی ایران با بیگانگان همچون اسپانیایی‌ها، پرتغالی‌ها، بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها بوده است. تنگه هرمز دومین تنگه بین‌المللی پر رفت‌وآمد جهان است. هر روز حدود ۱۶٫۵ تا ۱۷ میلیون بشکه نفت خام (برآورد ۲۰۰۶) در این تنگه جابجا می‌شود که معادل ۴۰ درصد کل نفت حمل شده توسط کشتی‌های نفت‌کش و نزدیک به ۲۵ درصد کل عرضه جهانی نفت است. حدود ۶۸ درصد ذخایر شناخته‌شده نفت و گاز طبیعی جهان در خلیج فارس قرار دارد. امنیت تنگه هرمز نقش کلیدی در تأمین
قرار دارد. امنیت تنگه هرمز نقش کلیدی در تأمین بی‌وقفه انرژی در جهان دارد. بیشتر این نفت به بازارهای آسیا، ایالات متحده، و اروپای غربی می‌رود و ۷۵ درصد نفت خام ژاپن از این مسیر وارد می‌شود. بیشتر صادرات نفت خام در مسیرهای بسیار طولانی از طریق نفت‌کش‌های بسیار بزرگ انجام می‌شود که توانایی حمل بیش از دو میلیون بشکه در هر سفر دارند. جمهوری اسلامی در موارد متعددی در پاسخ به اعمال تحریم‌های آمریکا و غرب علیه ایران، تهدید به بستن تنگه هرمز کرده است. بر اساس یک سناریو این کار از طریق مین‌گذاری سطح دریا و سپس
سناریو این کار از طریق مین‌گذاری سطح دریا و سپس استفاده از موشک‌های ضدکشتی کروز و زیردریایی‌های کوچک برای اختلال در عملیات مین‌روبی انجام می‌شود. بیشتر طرح‌های تفکیک رفت‌وآمد کشتی‌ها در تنگه هرمز در طرف عمانی تنگه قرار گرفته است. نظام حقوقی تنگه هرمز. باریک‌ترین بخش تنگه هرمز ۲۱ مایل دریایی (۳۹ کیلومتر) عرض دارد. این بخش به دو قسمت تقسیم می‌شود. از ساحل ایران تا ۱۰٫۵ مایل جزء آب‌های سرزمینی ایران بوده، و ۱۰٫۵ مایل باقی‌مانده جزء آب‌های سرزمینی عمان محسوب می‌شود. همه کشتی‌های عبوری باید از آب‌های سرزمینی
می‌شود. همه کشتی‌های عبوری باید از آب‌های سرزمینی ایران یا عمان عبور کنند. در مورد وضعیت حقوقی تنگه هرمز هیچگونه معاهده خاصی بین ایران و عمان وجود ندارد. در نتیجه با استنباط از مفهوم مخالف بند ج ماده ۳۵ کنوانسیون ملل متحد درباره حقوق دریاها این تنگه تابع مقررات عهدنامه یادشده است. بر اساس این کنوانسیون، کشتی‌های کشورهای عضو می‌توانند در شرایط صلح در صورت بی‌ضرر بودنِ رفت‌وآمد، از آب‌های سرزمینی یکدیگر عبور کنند. ایران و ایالات متحده کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند اما ایالات متحده قوانین ناوبری سنتی را که در
اما ایالات متحده قوانین ناوبری سنتی را که در این کنوانسیون انعکاس یافته، می‌پذیرد. ایران در امضای کنوانسیون ملل متحد درباره حقوق دریاها این بند را اضافه کرده که حق عبور کشتی‌ها را فقط در مورد کشورهایی به رسمیت خواهد شناخت که این کنوانسیون را امضا کرده‌اند و در مورد کشورهای دیگر، مانند ایالات متحده که عضو این کنوانسیون نیست، کنوانسیون قبلی ۱۹۵۸ ژنو را معتبر می‌داند. بر اساس کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها و کنوانسیون قبلی ۱۹۵۸ ژنو، هرگونه متوقف کردن بی‌دلیل کشتی‌ها ممنوع است. ایران اعلام کرده که «حق
کشتی‌ها ممنوع است. ایران اعلام کرده که «حق دارد از کشتی‌های جنگی بخواهد که پیش از عبور از آب‌های سرزمینی‌اش برای گذرگاه بی‌ضرر، مجوز قبلی دریافت کنند.» در مورد عبور بی‌ضرر از تنگه‌های مورد استفاده کشتیرانی بین‌المللی، اختلافی در تفسیر حقوق دولت ساحلی و حقوق دولت‌های صاحب پرچم کشتی‌های عبوری تجاری یا نظامی وجود ندارد. بر این اساس دولت‌های ساحلی، صاحب منطقه خود در داخل تنگه هستند و می‌توانند در آنجا هرگونه بهره‌برداری انجام بدهند ولی حق تعلیق عبور دیگران و ایجاد مزاحمت برای اعمال حق عبور بی‌ضرر توسط آنها را
مزاحمت برای اعمال حق عبور بی‌ضرر توسط آنها را ندارند. جزایر. در تنگه هرمز چهار جزیره ایرانی هرمز، قشم، لارک و هنگام قرار دارند.
، رنگی است بین قرمز و زرد. رنگ نارنجی در یک طیف قابل رؤیت در طول موج حدود ۵۸۵–۶۲۰ نانومتر خودنمایی می‌کند. نارنجی یک فام ناب بر روی چرخ رنگ‌ها بشمار می‌آید. نارنجی با انرژی، گرما، احساسات تند و آتشین، سرحالی، سلامتی و جذابیت مرتبط است. رنگ نارنجی یکی از موارد مهم در طراحی و گرافیک و بازاریابی است. رنگ نارنجی، احساس هیجان، گرما و شور را به ذهن می‌آورد. نام این رنگ از میوهٔ پرتقال گرفته شده است. در طبیعت رنگ نارنجی را می‌توان در غروب خورشید، آتش، بعضی از سبزیجات، گل‌ها و ماهی‌ها و خانوادهٔ مرکبات دید. نارنجی
گل‌ها و ماهی‌ها و خانوادهٔ مرکبات دید. نارنجی رنگ جشن هالووین و مخروط‌های ایمنی کنترل ترافیک می‌باشد. این رنگ در حالت منفی می‌تواند با احساس کله‌شقی و بی‌خردی هم مرتبط باشد و احساس عدم اطمینان را منتقل کند. استفاده از این رنگ در دههٔ ۷۰ میلادی بسیار رونق داشت تا اینکه در سال ۱۹۹۱ میلادی، مقاله ای در مجلهٔ فوربز منتشر شد با این عنوان که تأثیرات رنگ نارنجی بر انتخاب و خرید مشتریان چیست؟ و به‌طور کلی به این موضوع اشاره داشت که انتخاب این رنگ و خرید محصولات و البسه با رنگ نارنجی شاید مقرون به صرفه باشد اما با
با رنگ نارنجی شاید مقرون به صرفه باشد اما با اصول مد متغایر است. پس از انتشار این مقاله، استفاده از نارنجی در بین مردم کمرنگ تر شد. طیف رنگ نارنجی از نارنجی تیره (نارنجی مایل به قرمز یا قهوه ای؛ تقریباً رنگ سفال) شروع شده و در ادامه قرمز_نارنجی (رنگ خرمالو)، رنگ نارنجی خالص (مثل رنگ انبه)، صورتی_نارنجی (مثل رنگ ماهی سالمون) است و در خاتمه با رنگ نارنجی روشن (مثل رنگ طالبی) می‌رسد. طیف تیرهٔ رنگ نارنجی احساس راحتی را القا می‌کند. یادآور زمین است و ادویه. طیف روشن آن آرامش بخش است و تداعی کنندهٔ سلامتی و حال
روشن آن آرامش بخش است و تداعی کنندهٔ سلامتی و حال خوش می‌باشد. در تاریخ ایران از این رنگ برای لباس اقا محمد خان در زمان قاجار به کار رفته است
میزبانی سرور یا اشتراک فضا "مهمانخانهٔ خدمات‌دهنده‌های ارتباطی" (Carrier Hotel) نوعی از مراکز داده است که در آن تعدادی از شبکه‌های ارتباطی یا خدمات‌دهنده‌های ارتباطی (مانند شرکت‌های مخابرات و تلفن و خدمات دهنده‌های اینترنت، اتصالاتی را از شبکهٔ خودشان به شبکهٔ دیگر شرکت‌ها برقرار می‌کنند. اجاره خدمات کولوکیشن تحت عنوان اجاره فضای دیتاسنتر توسط شرکت‌های میزبانی وب صورت می‌پذیرد. در این سرویس تجهیزاتی از قبیل: رک (به انگلیسی: Rack)، سیستم تهویه، پهنای باند مناسب و برق مورد نیاز سرور در نظر گرفته می‌شود.
مناسب و برق مورد نیاز سرور در نظر گرفته می‌شود. معمولاً استفاده از خدمات کولوکیشن امنیت و دانش کافی را برای نگهداری از سرورها فراهم می‌کند.
ماگدالنا کارمن فریدا کالو ی کالدرون د ریورا نقاش مکزیکی و یکی از زنان نامدار تاریخ هنر معاصر است. فریدا به‌ویژه به‌خاطر خودنگاره‌های هنرمندانه‌اش، مشهور است. زندگی. اوایل زندگی. فریدا در تاریخ ۶ ژوئیه ۱۹۰۷، از پدری آلمانی‌تبار و مادری دورگه (اسپانیایی و بومی مکزیک) در خانه‌ای که اکنون موزهٔ فریدا است، موسوم به «خانهٔ آبی» در شهرک کوچکی به‌نام کویوآکان در حومهٔ مکزیکو سیتی به دنیا آمد. پدرش یک نقاش و عکاس یهودی-آلمانی با اصلیت رومانیایی بود. پدر فریدا از هنرمندان عکاس مشهور مکزیک بود و پرتره‌های زیادی از
عکاس مشهور مکزیک بود و پرتره‌های زیادی از کودکی فریدا گرفته است. سلف‌پرتره‌هایی که فریدا از خود می‌کشید در واقع به نوعی تداوم عکس‌های پدر است. سه ساله بود که انقلاب مکزیک و جنگ‌های داخلی به وقوع پیوست. در شش سالگی به علت ابتلا به فلج اطفال چندین ماه در خانه بستری شد. این بیماری انحرافی ماندگار در پای راستش باقی گذاشت و همین موضوع باعث شد تا پای راست او همیشه لاغرتر از پای دیگرش باشد و سبب شد از آن پس تا پایان عمر در همه‌جا با دامنهای بلند (با تزئینات پیشاکلمبوسی و موهایی آراسته به نوارها و پارچه‌ای رنگین)
و موهایی آراسته به نوارها و پارچه‌ای رنگین) ظاهر شود. در سپتامبر ۱۹۲۵، نقطهٔ عطف زندگی فریدا کالو به شکل حادثه‌ای دردناک بر او فرود آمد.فریدا دانشجوی هجده‌سالهٔ رشتهٔ پزشکی در تصادف شدید اتوبوس از ناحیهٔ شانه، سینه، کمر، لگن و پا دچار شکستگی‌های متعدد شد. خودش دربارهٔ لحظهٔ سانحه می‌گوید «دستهٔ صندلی چون شمشیری که به گاو می‌زنند در من فرورفت.»در این میان، به دنبال جراحتی که بر اثر فرورفتن میله‌ای آهنی بر رحم او ایجاد شد، فریدا تا پایان عمر از داشتن فرزند محروم ماند. روی آوردن به نقاشی. پس از این تصادف،
محروم ماند. روی آوردن به نقاشی. پس از این تصادف، بستر بیماری جایی بود که فریدا درست در نقطه‌ای که می‌توانست پایان زندگی‌اش باشد، سرنوشت خود را به دست گرفت و برای اولین بار شروع به کشیدن نقاشی کرد؛ او با عاریه‌گرفتن لوازم این کار از پدرش توانست امیال، آرزوها و رنج‌هایش را از جسم ساکن و سراسر آتل و گچ‌گرفته‌اش روانهٔ بوم نقاشی کند. او از آسیب‌های جسمی‌اش جان سالم به در برد و در نهایت قادر به راه‌رفتن شد. با این وجود، درد پای فریدا هرگز به‌طور کامل او را ترک نکرد. فریدا پس از این توجه خود را از حرفهٔ پزشکی به
فریدا پس از این توجه خود را از حرفهٔ پزشکی به نقاشی معطوف کرد. تمایلات عشقی و جنسی. فریدا تجربیات عاطفی پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. پس از حادثهٔ تصادف، نامزدش از ازدواج با او منصرف شد. فریدا پس از بهبودی، پرتره‌های خودش را نزد دیه‌گو ریورا، نقاش دیواری معروف و کمونیست مکزیکی برد که قبل‌تر در دوران کوتاه و ناتمام دانشجویی پزشکی در کلاس‌های طراحی با او آشنا شده بود.نقاشی‌های کالو مورد توجه دیه‌گو ریورا قرار گرفت و این دیدارِ دوباره آغازی شد برای زندگی مشترک آن دو که بعداً در سال ۱۹۲۹ با همدیگر ازدواج
مشترک آن دو که بعداً در سال ۱۹۲۹ با همدیگر ازدواج کردند در زمان ازدواج دیه‌گو ۴۲ ساله بود و فریدا ۲۲ سال داشت. مادر فریدا که با ازدواج آن دو مخالف بود به آن‌ها مَثَلِ «فیل و فاخته» را نسبت داد. فریدا خود در اینباره می‌گوید: اما برای او نه خوشبختی به‌طور کامل محقق شد و نه آرزوی داشتن فرزند میسر.فریدا یک بار از دیه‌گو باردار شد که به سقط ناخواستهٔ جنین انجامید.این تجربهٔ ناکام مادری در آثار بعدی او نمود عینی پیدا کرد. تابلوی معروف فریدا از خودش، جنین، رحم و خون گویای همین حادثه است. در زمینهٔ زندگی زناشویی
خون گویای همین حادثه است. در زمینهٔ زندگی زناشویی نیز ازدواج کالو و ریورا بی‌ثبات بود و در طول سال‌های پس از ازدواج، این زوج هنرمند هر یک شریک‌های جنسی جداگانه‌ای برای خود داشتند. فریدا در خاطراتش به چند تن از آن‌ها همچون لئون تروتسکی، سیاستمدار کمونیست گریخته از شوروی و پولت گادرد، همسر چارلی چاپلین، اشاره می‌کند. در سال‌های جنگ جهانی دوم که اروپا در آتش جنگ می‌سوخت، پایتخت فرهنگی و هنری از پاریس به‌نوعی به مکزیکو سیتی منتقل شده بود و هنرمندان، روشنفکران و ناراضیان تبعیدی زیادی از جمله لئون تروتسکی، لوئیس
ناراضیان تبعیدی زیادی از جمله لئون تروتسکی، لوئیس بونوئل به مکزیک کوچ کرده بودند. در این دوره خانهٔ فریدا و دیه‌گو پاتوق بسیاری از این افراد بود که عموماً گرایش‌های چپ داشتند. گرچه فریدا با اینان معاشرت داشت (و پیش از این نیز به سال ۱۹۲۸ در اروپا به عضویت حزب کمونیست درآمده بود) اما هرگز این تمایلات در آثارش نمود پیدا نکرد؛ گرچه حتی پس از ترور تروتسکی، همچنان طرفدار استالین باقی‌ماند و بعدها به مائو نیز توجه نشان داد. اما حادثهٔ روحی بزرگ هنگامی رخ داد که ده سال پس از زندگی مشترک، فریدا همسرش را هم‌بستر با
سال پس از زندگی مشترک، فریدا همسرش را هم‌بستر با خواهر کوچکترش «کریستینا» دید و از دیه‌گو جدا شد. اما این جدایی دیری نپایید و این دو دوباره در سال ۱۹۴۰ به یکدیگر پیوستند. او خود در مورد دوران جدایی‌شان چنین می‌گوید: با این وجود، فریدا همیشه دربارهٔ دیه‌گو می‌گفت: «دیه‌گو، مردِ چاقِ نقاشم که همیشه روی پیشانی‌ام چون آفتاب می‌درخشد…» مرگ. در ۱۹۵۳ پزشکان به دلیل وخامت بیماری قانقاریا مجبور شدند یکی از پاهای فریدا را قطع کنند. فریدا که یک سال آخر عمرش را بر صندلی چرخدار می‌گذراند، برای تحمل دردهای جسمی و روحی