payamvha/North_RAG huggingface dataset:
C وام گرفته‌اند، از جمله C ++ , C #، C , Unix's C shell , D، Go , Java , JavaScript (از جمله ترانسپلرها)، Limbo , LPC , Objective-C، Perl , PHP , Python , Rust, Swift, Verilog و SystemVerilog (زبان‌های توصیف سخت‌افزار). این زبان‌ها بسیاری از ساختارهای کنترلی خود و سایر ویژگی‌های اصلی را از C ترسیم کرده‌اند. بیشتر آن‌ها (پایتون یک استثناء چشمگیر) نیز نحو کاملاً مشابهی را با C نشان می‌دهند، و آن‌ها تمایل دارند ترکیب و نحو قابل تشخیص C را با نوع زیرین ترکیب کنند. سیستم‌ها، مدل‌های داده‌ها و معنایی که
ترکیب کنند. سیستم‌ها، مدل‌های داده‌ها و معنایی که می‌توانند تفاوت چشمگیری با یکدیگر داشته باشند. تاریخچه. تحولات اولیه. منشأ C با توسعه سیستم عامل یونیکس کاملاً مرتبط است، که در ابتدا با زبان اسمبلی بر روی PDP-7 توسط دنیس ریچی و کن تامپسون پیاده‌سازی شده و چندین ایده از همکاران را دربر گرفته است. سرانجام، آنها تصمیم گرفتند سیستم عامل را به PDP-11 منتقل کنند. نسخه اصلی PDP-11 یونیکس نیز به زبان اسمبلی تولید شده است. تامپسون یک زبان برنامه‌نویسی را برای ایجاد برنامه‌های کاربردی برای سیستم عامل جدید می‌خواست.
برنامه‌های کاربردی برای سیستم عامل جدید می‌خواست. در ابتدا، او سعی کرد تا کامپایلر Fortran بسازد، اما خیلی زود این ایده را رها کرد. در عوض، او یک نسخه برش خورده از زبان برنامه‌نویسی سیستم‌های BCPL که اخیراً توسعه یافته بود، ایجاد کرد. توضیحات رسمی BCPL در آن زمان موجود نبود و تامپسون نحو (syntax) را اصلاح و کم‌حرف‌تر و B را مشابه اما کمی ساده‌تر تولید می‌کند با این حال، کمترین ابزارها نهایتاً در B نوشته شدند زیرا خیلی کند بود و B نمی‌توانست از ویژگی‌های PDP-11 مانند آدرس پذیری بایت بهره ببرد. در سال ۱۹۷۲،
مانند آدرس پذیری بایت بهره ببرد. در سال ۱۹۷۲، دنیس ریچی شروع به بهبود B کرد، که منجر به ایجاد زبان جدید C شد. کامپایلر C و برخی از برنامه‌های کاربردی ساخته شده با آن در نسخه ۲ یونیکس گنجانده شده است. در نسخه ۴ یونیکس، که در نوامبر ۱۹۷۳ منتشر شد، هسته یونیکس به‌طور گسترده‌ای در C دوباره اجرا شد. در این زمان، زبان C ویژگی‌های قدرتمندی مانند انواع ساختار را به دست آورده بود. K&amp;R C. در سال ۱۹۷۸، برایان کرنیگان و دنیس ریچی چاپ اول کتاب زبان برنامه‌نویسی C را منتشر کردند. این کتاب که به عنوان K&amp;R برای
را منتشر کردند. این کتاب که به عنوان K&amp;R برای برنامه نویسان C شناخته شده بود، سالها به عنوان مشخصات غیررسمی زبان مورد استفاده قرار گرفت. نسخه C که توصیف می‌کند معمولاً با عنوان "K&amp;R C" شناخته می‌شود. چاپ دوم کتاب شامل استاندارد بعدی ANSI C است که در زیر شرح داده شده است. ANSI C and ISO C. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، نسخه C برای طیف گسترده‌ای از رایانه‌های اصلی، مینی رایانه و میکرو رایانه‌ها از جمله IBM PC پیاده‌سازی شد، زیرا محبوبیت آن به میزان قابل توجهی افزایش یافت. در سال ۱۹۸۳، مؤسسه استاندارد ملی
افزایش یافت. در سال ۱۹۸۳، مؤسسه استاندارد ملی آمریکا (ANSI) کمیته ای با نام X3J11 تشکیل داد تا مشخصات استاندارد C را ایجاد کند. X3J11 براساس استاندارد C بر روی اجرای یونیکس؛ با این حال، بخش غیرقابل حمل از کتابخانه یونیکس C به گروه کاری IEEE 1003 واگذار شد تا پایه ای برای استاندارد POSIX 1988 باشد. در سال ۱۹۸۹، استاندارد C با عنوان ANSI X3.159-1989 "زبان برنامه نویسی C" تصویب شد. این نسخه از زبان اغلب به عنوان ANSI C، استاندارد C یا بعضی اوقات C89 گفته می‌شود. در سال ۱۹۹۰، استاندارد ANSI C (با تغییرات قالب
در سال ۱۹۹۰، استاندارد ANSI C (با تغییرات قالب بندی) توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) به عنوان ISO / IEC 9899: 1990 تصویب شد، که گاهی C90 نیز نامیده می‌شود؛ بنابراین، اصطلاحات "C89" و "C90" به همان زبان برنامه‌نویسی اشاره دارند. C99. استاندارد C در اواخر دهه ۱۹۹۰ بازنگری شد و منجر به انتشار ISO / IEC 9899: 1999 در ۱۹۹۹ شد، که معمولاً به آن "C99" گفته می‌شود. از آن زمان سه بار توسط غلط‌های فنی اصلاح شده است. C99 چندین ویژگی جدید از جمله توابع درون خطی، چندین نوع داده جدید (از جمله int long long و
خطی، چندین نوع داده جدید (از جمله int long long و یک نوع مختلط برای نشان دادن اعداد مختلط)، آرایه‌های با طول متغیر و اعضای آرایه انعطاف‌پذیر، پشتیبانی بهبود یافته از IEEE 754 نقطه شناور، پشتیبانی از ماکرو متغیر را معرفی کرد؛ و پشتیبانی از نظرات تک خطی که با // شروع می‌شود، مانند BCPL یا C ++. بسیاری از این موارد قبلاً به عنوان پسوند در چندین کامپایلر C اجرا شده بودند. C99 در اکثر موارد با C90 سازگاری پسرو دارد، اما از بعضی جهات سخت‌تر است. به ویژه، بیانیه‌ای که فاقد یک مشخص کننده نوع است، دیگر به‌طور ضمنی
که فاقد یک مشخص کننده نوع است، دیگر به‌طور ضمنی فرض شده است. یک کلان استاندارد __STDC_VERSION__ با مقدار 199901L تعریف شده است تا نشان دهد که پشتیبانی C99 در دسترس است. GCC , Solaris Studio و سایر کامپایلرهای C اکنون از بسیاری از ویژگی‌های جدید C99 پشتیبانی می‌کنند. کامپایلر C در ++Microsoft Visual C، استاندارد C89 و قسمت‌هایی از C99 را که برای سازگاری با C ++ 11 لازم است، پیاده‌سازی می‌کند. C11. در سال ۲۰۰۷، کار بر روی تجدید نظر در مورد استاندارد C، به‌طور غیررسمی به نام "C1X" تا انتشار رسمی آن در تاریخ
غیررسمی به نام "C1X" تا انتشار رسمی آن در تاریخ ۲۰۱۱-۱۲-۰۸ آغاز شد. کمیته استاندارد C دستورالعمل‌هایی را برای محدود کردن استفاده از ویژگی‌های جدید که توسط آزمایش‌های موجود آزمایش نشده‌اند، اتخاذ کرده است. استاندارد C11 چندین ویژگی جدید به C اضافه می‌کند و کتابخانه، از جمله ماکرو نوع عمومی، ساختارهای ناشناس، پشتیبانی بهبود یافته یونیکد، عملیات اتمی، چند رشته‌ای و عملکردهای محدود شده را بررسی می‌کند. همچنین برخی از بخش‌های موجود در کتابخانه C99 را به اختیاری تبدیل کرده و سازگاری با ++C را بهبود می‌بخشد. کلان
کرده و سازگاری با ++C را بهبود می‌بخشد. کلان استاندارد __STDC_VERSION__ به عنوان 201112L تعریف شده است تا نشان دهد که پشتیبانی C11 در دسترس است. C18. C18 که گاهی C17 هم نامیده می‌شود در سال ۲۰۱۷ توسعه و در ژوئن سال ۲۰۱۸ منتشر شده استاندارد فعلی زبان برنامه‌نویسی C است. این معرفی هیچ ویژگی جدید زبان نداشت، فقط اصلاحات فنی و شفاف‌سازی در مورد نقص C11 را ارائه می‌دهد. کلان استاندارد __STDC_VERSION__ با عنوان 201710L تعریف شده است. انواع داده‌ها. نشانگرها. یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های زبان C، امکان استفاده از
از مهم‌ترین قابلیت‌های زبان C، امکان استفاده از اشاره‌گرهاست. اشاره‌گرها کارایی، قدرت و انعطاف‌پذیری برنامه را بیشتر می‌نمایند. علاوه بر فراهم آوردن امکان نوشتن کدهای برنامهٔ کوتاه‌تر، غنی‌تر و کاراتر، گاهی مواردی پیش می‌آید که انجام محاسبات مورد نیاز برنامه تنها توسط اشاره گرها امکان‌پذیر می‌باشد. به همین دلیل، از این توانایی در برنامه‌های C زیاد استفاده می‌گردد. اگر چه در ظاهر کار با اشاره‌گرها مشکل است و درک برنامه‌ای که از آنها استفاده شده است ساده نیست، اما در حقیقت اگر از آنها به درستی استفاده گردد،
اما در حقیقت اگر از آنها به درستی استفاده گردد، وضوح و سادگی برنامه افزایش می‌یابد. اشاره‌گر چیست؟. روش مستقیم دسترسی به حافظه برای ذخیره‌سازی مقداری در آن، یا بازیابی محتوای ذخیره شده، استفاده از نام متغیر است. همین که متغیری معرفی شد، سیستم بر اساس نوع اعلام شده، تعداد بایت لازم را به آن اختصاص می‌دهد و آدرس متغیر، شماره اولین بایت از مجموعهٔ اختصاص یافته است. پس از آن به راحتی از طریق نام متغیر به محل موردنظر دسترسی یافته، محتوای آن پردازش می‌گردد. اما گاهی لازم می‌شود به جای نام، آدرس متغیر در اختیار
گاهی لازم می‌شود به جای نام، آدرس متغیر در اختیار برنامه‌نویس قرار گیرد تا از طریق آن دستیابی به محل مربوط صورت گیرد. در زبان C، به راحتی می‌توان آدرس یک متغیر را در اختیار داشت و مقدارش را در حافظه ذخیره نمود تا در زمان نیاز، توسط آن به صورت غیرمستقیم به محل موردنظر دست یافت. برای این منظور از متغیر اشاره‌گر استفاده می‌گردد. متغیر اشاره‌گر، متغیری است که محتوای آن آدرس یک متغیر دیگر است. آرایه‌ها. بسیاری از موارد پیش می‌آید که برنامه‌نویس نیاز به استفاده از تعداد زیادی متغیر پیدا می‌کند؛ مثلاً اگر بخواهیم
تعداد زیادی متغیر پیدا می‌کند؛ مثلاً اگر بخواهیم جملات ۱ تا ۱۰۰ سری فیبوناچی را برای استفاده ذخیره کنیم، به صد متغیر نیاز داریم. تعریف این صد متغیر به صورت مستقل و با نام‌های جداگانه کاری سخت و طاقت‌فرساست و البته معقول نیست. به همین خاطر در زبان C قابلیتی پیش‌بینی شده تا بتواند تعداد دلخواهی متغیر از یک نوع را به راحتی ایجاد کرد. به این متغیرها که در حافظه پشت سر هم قرار می‌گیرند و همگی از یک نوع هستند آرایه (Array) می‌گویند. آرایه‌ها کاربردهای بسیار زیادی دارند و همانند دنباله‌ها در ریاضی عمل می‌کنند.
دارند و همانند دنباله‌ها در ریاضی عمل می‌کنند. همان‌طور که در ریاضی برای مشخص کردن یک جمله از دنباله از اندیس استفاده می‌کنیم، در C نیز برای مشخص کردن یک متغیر خاص از اندیس استفاده می‌شود. همان‌طور که مشاهده می‌کنید خانهٔ پنجم شمارهٔ ۴ دارد و این بدین خاطر است که خانه‌ها از شمارهٔ ۰ تا n-1 (که n تعداد خانه‌هاست) شماره‌گذاری می‌شود. پس باید به این مورد دقت کرد. مورد دیگر این که شمارهٔ خانه در [] قرار می‌گیرد. درون علامت آکلاد می‌توان عبارت نیز قرار داد. همان‌طور که گفته شد در حافظهٔ رایانه خانه‌های آرایه
که گفته شد در حافظهٔ رایانه خانه‌های آرایه پشت سر هم قرار می‌گیرند. اندازهٔ هر خانه به اندازهٔ نوع تعریف شده است؛ مثلاً در مثال قبل اگر int دو بایت اشغال کند آرایهٔ array، در کل ۲۰ بایت از حافظه اشغال خواهد کرد. این که خانه‌ها پشت سر هم قرار می‌گیرند ویژگی کارایی است که در بحث اشاره‌گرها به کار می‌آید. مدیریت حافظه. یکی از مهم‌ترین کارکردهای یک زبان برنامه‌نویسی، فراهم آوردن امکاناتی برای مدیریت حافظه و مواردی است که در حافظه ذخیره می‌شوند. C سه روش مشخص برای اختصاص حافظه برای اشیاء ارائه می‌دهد: این سه
برای اختصاص حافظه برای اشیاء ارائه می‌دهد: این سه رویکرد در موقعیتهای مختلف مناسب است و دارای تبعات مختلفی است. به عنوان مثال، تخصیص حافظه استاتیک اختصاص کمی به سربار دارد، تخصیص خودکار ممکن است کمی بیشتر از سربار باشد و تخصیص حافظه پویا به‌طور بالقوه می‌تواند مقدار زیادی از سربار را برای تخصیص و جابجایی داشته باشد. ماهیت پایدار اشیاء استاتیک برای حفظ اطلاعات حالت در طول فراخوانی‌های عملکردی مفید است، تخصیص خودکار به راحتی قابل استفاده است اما فضای پشته معمولاً بسیار محدودتر و گذرا از حافظه استاتیک یا فضای
بسیار محدودتر و گذرا از حافظه استاتیک یا فضای پشته است و تخصیص حافظه پویا امکان تخصیص مناسب اشیاء را می‌دهد که اندازه فقط در زمان اجرا شناخته شده است. بیشتر برنامه‌های C از هر سه مورد استفاده گسترده‌ای می‌کنند. در صورت امکان، تخصیص اتوماتیک یا استاتیک معمولاً ساده‌ترین است زیرا ذخیره‌سازی توسط کامپایلر اداره می‌شود، و برنامه‌نویس را از روی خطای بالقوه خطا در اختصاص و آزاد سازی فضای ذخیره‌سازی آزاد می‌کند. با این وجود بسیاری از ساختارهای داده می‌توانند در زمان اجرا تغییر کنند و از آنجا که تخصیص استاتیک (و
اجرا تغییر کنند و از آنجا که تخصیص استاتیک (و تخصیص خودکار قبل از C99) باید در زمان کامپایل اندازه ثابت داشته باشد، موقعیت‌های بسیاری وجود دارد که تخصیص پویا لازم است. قبل از استاندارد C99، آرایه‌های اندازه متغیر نمونه متداول این امر بودند. (به عنوان مثال از آرایه‌های اختصاص داده شده پویا به مقاله در مورد malloc مراجعه کنید) برخلاف تخصیص خودکار، که می‌تواند در زمان اجرا با عواقب کنترل نشده از کار بیفتد، عملکردهای تخصیص پویا هنگام ذخیره‌سازی مورد نیاز، نشانه (به صورت مقدار اشاره گر تهی) را برمی‌گردانند.
(به صورت مقدار اشاره گر تهی) را برمی‌گردانند. نمی‌توان اختصاص داد (قبل از اینکه برنامه حتی بتواند اجرای آن را شروع کند، معمولاً توسط لینک دهنده یا لودر تشخیص داده می‌شود) مگر در مواردی که مشخص شده باشد، اشیاء استاتیک حاوی مقادیر نشانگر صفر یا تهی هنگام شروع برنامه هستند. اشیاء اختصاص داده شده به صورت خودکار و پویا فقط درصورتی تنظیم می‌شوند که مقدار اولیه صریحاً مشخص شود. در غیر این صورت آنها در ابتدا مقادیر مشخص نشده‌ای دارند (به‌طور معمول، هر الگوی بیتی که در آن ذخیره می‌شود، حتی ممکن است یک مقدار معتبر
در آن ذخیره می‌شود، حتی ممکن است یک مقدار معتبر برای آن نوع نداشته باشد). اگر برنامه سعی کند به یک مقدار ناشناخته دسترسی پیدا کند، نتایج مشخص نیست. بسیاری از کامپایلرهای مدرن سعی در کشف و هشدار دربارهٔ این مشکل دارند، اما هم مثبت‌های کاذب و هم منفی کاذب می‌تواند رخ دهد. مسئله دیگر این است که تخصیص حافظه پشته باید با کاربرد واقعی آن در هر برنامه همگام سازی شود تا در استفاده مجدد از آن تا حد امکان استفاده شود. به عنوان مثال، اگر تنها اشاره گر برای تخصیص حافظه پنهان از محدوده خارج شود یا مقدار آن را قبل از
پنهان از محدوده خارج شود یا مقدار آن را قبل از بازنویسی بازنویسی کرده باشد () فراخوانی شود، پس از آن حافظه برای استفاده مجدد بعدی قابل بازیابی نیست و در اصل برای برنامه از بین می‌رود، پدیده ای معروف به a نشت حافظه در مقابل، امکان آزادسازی حافظه وجود دارد اما همچنان به آن مراجعه می‌شود و منجر به نتایج غیرقابل پیش‌بینی می‌شود. به‌طور معمول، علائم در بخشی از برنامه به دور از خطای واقعی ظاهر می‌شوند، و پیگیری مشکل را دشوار می‌کند. (چنین مواردی در زبانهایی که جمع‌آوری زباله‌های اتوماتیک دارند بهبود یافته است)
زباله‌های اتوماتیک دارند بهبود یافته است) توابع کتابخانه‌ای. C دارای توابعی است که از قبل نوشته شده‌اند، و توابع کتابخانه‌ای نامیده می‌شوند. در واقع فرایندهایی که پر کاربرد هستند و در اغلب برنامه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند به صورت توابع مستقل قبلاً نوشته شده‌اند؛ که به آنها هدر نیز می‌گویند. زبان برنامه‌نویسی C از کتابخانه‌ها به عنوان روش اصلی توسعه آن استفاده می‌کند. در C، یک کتابخانه مجموعه ای از توابع موجود در یک پرونده «بایگانی» است. هر کتابخانه به‌طور معمول دارای یک فایل هدر است، که شامل نمونه‌های
معمول دارای یک فایل هدر است، که شامل نمونه‌های اولیه توابع موجود در کتابخانه است که ممکن است توسط یک برنامه مورد استفاده قرار گیرد، و اظهارات انواع داده‌های خاص و نمادهای کلان مورد استفاده با این توابع. برای اینکه یک برنامه از کتابخانه استفاده کند، باید پرونده سرصفحه کتابخانه را شامل شود، و کتابخانه باید با برنامه در ارتباط باشد، که در بسیاری موارد به پرچم‌های کامپایلر احتیاج دارد. رایج‌ترین کتابخانه C، کتابخانه استاندارد C است که توسط استانداردهای ISO و ANSI C مشخص شده است و همراه با اجرای هر C
ISO و ANSI C مشخص شده است و همراه با اجرای هر C (اجرای‌هایی که محیط‌های محدود مانند سیستم‌های جاسازی شده را هدف قرار می‌دهند، تنها می‌تواند زیر مجموعه ای از کتابخانه استاندارد را ارائه دهد). این کتابخانه از ورودی و خروجی جریان، تخصیص حافظه، ریاضیات، رشته‌های کاراکتر و مقادیر زمانی پشتیبانی می‌کند. چندین هدر استاندارد جداگانه (به عنوان مثال stdio.h) رابط‌های این و سایر امکانات کتابخانه استاندارد را مشخص می‌کند. مجموعه رایج دیگری از توابع کتابخانه C مواردی است که توسط برنامه‌هایی که مخصوص سیستم‌های یونیکس و
که توسط برنامه‌هایی که مخصوص سیستم‌های یونیکس و شبه یونیکس هستند، به ویژه توابعی که رابط کاربری هسته را هدف قرار می‌دهند مورد استفاده قرار می‌گیرد. این عملکردها در استانداردهای مختلفی از جمله POSIX و مشخصات UNIX تک به تفصیل شرح داده شده است. از آنجا که بسیاری از برنامه‌ها به زبان C نوشته شده‌اند، انواع مختلفی از کتابخانه‌های دیگر در دسترس هستند. کتابخانه‌ها غالباً به زبان C نوشته می‌شوند، زیرا کامپایلرهای C کد شیئی کارآمد را تولید می‌کنند. برنامه نویسان سپس رابط‌هایی را برای کتابخانه ایجاد می‌کنند تا
سپس رابط‌هایی را برای کتابخانه ایجاد می‌کنند تا روال‌ها از زبان‌های سطح بالاتر مانند جاوا، پرل و پایتون استفاده شوند. زبانهای مرتبط. در سال‌های بعد و با ظهور روش‌های برنامه‌نویسی شئ‌گرا نسخه جدیدی از زبان C بنام ++C توسط بی‌یارنه استراس‌تروپ در اوایل ۱۹۸۰ در آزمایشگاه‌های بل توسعه یافت. در ++C علاوه بر امکانات جدید، خاصیت شئ‌گرایی نیز به C اضافه شده است. با گسترش شبکه و اینترنت، نیاز به زبانی احساس شد که برنامه‌های آن بتوانند بر روی هر ماشین و هر سیستم‌عامل دلخواهی اجرا گردد. شرکت سان مایکروسیستمز در سال
دلخواهی اجرا گردد. شرکت سان مایکروسیستمز در سال ۱۹۹۵ میلادی زبان جاوا را برمبنای C و ++C ایجاد کرد که هم‌اکنون از آن در سطح وسیعی استفاده می‌شود و برنامه‌های نوشته شده به آن بر روی هر کامپیوتری که از جاوا پشتیبانی کند (تقریباً تمام سیستم‌های شناخته شده) قابل اجرا می‌باشد.
شرق اروپا به قسمت شرق قاره اروپا گفته می‌شد که تا پیش از سال ۱۹۹۱ عضو پیمان‌های مربوط به بلوک شرق بودند. امروزه این بلوک منحل نشده و کشورها تنها با توجّه به محل جغرافیائی‌شان در خاور اروپا با این نام نامیده می‌شوند. جغرافیای شمال شرقی اروپا. نظام دولتی کشورها در این قسمت از اروپا بعد از جنگ جهانی دوم و گسترش نفوذ روسیه تا سال ۱۹۹۰ کمونیستی بوده و دارای پیمان منافع نظامی مشترک ورشو (بلوک شرق) بودند. بعضی از این کشورها چون اوکراین، پس از فروپاشی شوروی دچار نابسامانی سیاسی، تجزیه و فقر اقتصادی شدند.
گرچه ستاره‌شناسی در ایران پیشینه‌ای دراز دارد ولی امروزه به دلیل رشد نامتقارن علوم مهندسی و پایه در کشور، دانش ستاره‌شناسی در ایران چندان برای عموم مردم شناخته شده نیست و گروه‌های نجومی با هدف توسعه نجوم در کشور فعالیت دارند که ایران را می‌توان جزو کشورهایی که بیشترین منجم آماتور در رده سنی جوانان دارد شناخت. گروه‌های نجومی در کشور از سال ۱۳۸۰ به صورت رسمی توسعه یافتند و در قالب شرکت‌ها، انجمنها، گروه‌های دانشجویی و سازمان‌های مردم نهاد فعالیت دارند. گروه‌های نجومی ایران. گروه‌های نجومی بسیاری در سراسر
نجومی ایران. گروه‌های نجومی بسیاری در سراسر ایران فعالیت می‌کنند: مراغه. از جمله انجمن های نجومی فعال دارای مجوز از وزارت کشور و وزارت علوم (مرکز تحقیقات نجوم و اخترفیزیک) در کشور است که فعالیت خود را از سال ۸۴ توسط برخی فعالین و دانش آموزان المپیادی از جمله دکتر محسن خان بابازاده (موسس و رییس انجمن نجوم رصدخانه مراغه) آغاز کرد. مرودشت. انجمن نجوم مرودشت ( گروه منجمان مرودشت )
خریمه منطقه‌ای است در شهرستان محضهاز توابع استان بریمی در کشور پادشاهی عمان است. «خریمه» یک منطقه کوهستانی است که در شمال بخش محضه واقع شده‌است. مسافت راه خریمه. خریمه در ۸۰ کیلومتری راه اصلی آسفالته دبی به حتا از سمت چپ یک راه فرعی شروع می‌شود که به داخل کوهستان می‌رود. این راه تاچند سال پیش شوسه بوده‌است ولی حالا مدت یک سال است که حکومت عمان آن را آسفالت نموده‌است. از دبی تا درهٔ ورودی خریمه ۹۵ کیلومتر است. منطقه خریمه. بعد از ورود به سمت چپ از جاده اصلی به جاده محضه و بعد از مرور وسایط نقلیه در حدود ۲۵
به جاده محضه و بعد از مرور وسایط نقلیه در حدود ۲۵ تا ۳۰ دقیقه به «منطقه خریمه» می‌رسد. منطقه «خریمه» دقیقاً در ۹۰ کیلومتری جنوب غربی دبی و در شمال غربی روستای حتا واقع می‌باشد. و از دبی تا «خریمه» تقریباً یک ساعت باماشین می‌باشد. منطقه خریمه منطقه‌ای است بسیار جالب مخصوصاً در فصل زمستان و موسم باران، بعد از باریدن باران در کوه‌های «خریمه» تُرُشُه به‌شکل غیرقابل تصور درست می‌شود. یک چشمه کوچکی نیز وجود دارد که آبش شیرین است. کوه‌های بلند خریمه. «خریمه» منطقه‌ای است کوهستانی که سه طرف آن کوه‌های بلند احاطه
است کوهستانی که سه طرف آن کوه‌های بلند احاطه کرده‌است و فقط جهت شمال آن باز است که راه ورودی آن از طرف شمال وارد دره خریمه می‌شود. در مدخل «خریمه» چندتا نخل بلند وکهن سال ونخل‌های کوچک ومتوسط وجود دارند. راه ورود به درون خریمه از بغل این نخل‌ها و از سمت مشرق این نخل‌ها می‌گذرد وپشت کوه از جهت مشرق منحرف به سمت جنوب می‌شود. محوطه‌ای خریمه. در پشت کوه و در مدخل خریمه محوطه‌ای است باز که چندتا درخت سمر وجود دارد، درواه خریمه رو به طرف جنوب ادامه می‌یابد و به مجموعه دیگر از نخل‌های بلند وکهن سال می‌رسد. از سمت
دیگر از نخل‌های بلند وکهن سال می‌رسد. از سمت مغرب این نخل‌ها اشکفتی وجود دارد، و از سمت مغرب اشکفت آودون بزرگی وجود دارد، بعد از اشکفت و آودون به «چُورُوکُو» یعنی «خریمه» می‌رسید. کوهستان بلند دو طرف درواه گرفته‌است ودرواه بعد از باریدن باران تامدت شش ماه آب در آن جریان دارد. خریمه تفریحگاه مردم. درفصل زمستان و بعد از باریدن باران رودخانه خریمه جریان می‌یابد و آب شیرین وصاف وگوارا از وسط این کوه‌های بلند می‌گذرد و یک منظره زیبا به معرض تماشا می‌گذارد ومردم به سوی خود می‌کشاند. مردم در زمستان به آنجا
ومردم به سوی خود می‌کشاند. مردم در زمستان به آنجا می‌روند وخیمه وخرگاه برپا می‌کنند و در روزهای تعطیلی ومناسبات به «خریمه» به گشت و تفریح و طبخ می‌روند. مردم در کنار آب روان خیمه می‌زنند وشب در آن منطقهٔ زیبا وشاعرانه با خانواده‌هایشان به سر می‌برند و گوشت وکباب بریان می‌کنند وکسانی نیز در منطقهٔ زیبا «خریمه» با دعوت دوستان خود به آنجا مقدم ایشان را گرامی می‌دارند. برخی نیز صبح زود وسایل وخوراکی را برمی دارند و به آنجا می‌روند و باگذراندن روزی در هوای کوهستانی در غروب به خانه باز می‌گردند. خریمه منطقه‌ای
در غروب به خانه باز می‌گردند. خریمه منطقه‌ای است بسیار دلنشین که مردم باشوق وشادی به سوی خود می‌کشاند، مردم شبی باخوشی در آن کوهستان دور افتاده و هوای مطبوع وبیرون از شلوغ شهرستان‌های پر سر وصدا به سر می‌برند.
توربراتور بر پایه اوستا نام کُشنده زرتشت، پیامبر ایرانی است. نام او را برخی، براترکرش نیز یاد کرده‌اند. توربراتور مردی از سرزمین توران بود که در تازش تورانیان به ایران در آتشکده بلخ زرتشت را -هنگامی که با ۷۲ تن از یارانش به پرستش نشسته بودند-کشت. توربراتور دگرگون‌شده نام «تورباتور» به معنی «قهرمان تورانیان» باشد.
بزرگ‌راه شهيد همت با نام پیشین بزرگ‌راه شمال عباس‌آباد و با شماره بزرگ‌راه ۱۴ تهران یکی از بزرگراه‌های تهران است. این بزرگ‌راه اصلی‌ترین راه ارتباطی وسایل نقلیه موتوری شرق به غرب و غرب به شرق تهران است. لازم‌ به ذکر است که بخش‌هایی از این بزرگ‌راه قبل از انقلاب ساخته شده‌بود. بخش دردست ساخت از توانیر به‌سمت شرق به‌نام اتوبان ۷۶متری شمال شهستان و بعد از انقلاب به‌نام بزرگ‌راه ۷۶متری شمال عباس‌آباد نام‌گذاری شده‌بود. بزرگ‌راه شهید همت از سمت شرق به بزرگ‌راه زین الدین و بزرگ‌راه امام علی رسیده و در ادامه پس از
الدین و بزرگ‌راه امام علی رسیده و در ادامه پس از عبور از چندین بزرگ‌راه و خیابان اصلی، در نهایت به تقاطع چندطبقه سه‌راه آزمایش می‌رسد. بزرگ‌راه در غرب به بزرگ‌راه خرازی رسیده و در آزادراه شهدای البرز-جاده چالوس ادامه دارد. برای کاهش ترافیک سنگین این بزرگ‌راه، راه‌های مختلفی ارائه شده‌است که بیش‌تر آنها، تغییر در برنامه‌ریزی ترافیک و طرح هندسی قسمت‌های مختلف منتهی به این بزرگ‌راه به‌ویژه رمپ و لوپ‌های ورودی و خروجی به‌آن است.
سارد یا ساردیس، شهر دوران باستان، واقع در بخش غربی آسیای کوچک که تا سال ۵۴۶ پیش از میلاد پایتخت شاهنشاهی لیدی و بعد از آن مقر ساتراپ‌های پارس بوده‌است. سارد نزدیک به دو هزار و اندی سال پیش به دست کوروش بزرگ گشوده شد و از آن پس یکی از شهرهای مهم شاهنشاهی هخامنشی شد. این شهر که در آسیای کوچک قرار داشت به وسیله راه شاهی به تخت جمشید می‌پیوست. از سال ۱۸۸ پیش از میلاد متعلق به پرگامون و از سال ۱۳۳ پیش از میلاد در تصرف جمهوری روم و سپس بیزانس قرار گرفت که بعدها به دست مسلمانان افتاد. شهر سارد شهرت خود را مدیون
به دست مسلمانان افتاد. شهر سارد شهرت خود را مدیون ثروت فراوان و همچنین نیایش‌گاه آرتمیس می‌باشد. سال‌شمار. در سال ۵۴۶ پیش از میلاد سارد پایتخت لیدی توسط کوروش فتح می‌شود و کرزوس پادشاه لیدی شکست می‌خورد. در سال ۴۹۴ پیش از میلاد ایونیان در آسیای صغیر علیه حکومت هخامنشی شورش می‌کنند و شهر سارد را به آتش می‌کشند.
یک وب سرویس یا خدمت وب، از نگاه فناوری اطلاعات و بر اساس استانداردهای تعریف شده، سرویس یا خدمتی است که از طریق وب (اینترنت) توسط یک دستگاه الکترونیکی (سرور یا خادم) به دستگاه الکترونیکی دیگر (سرویس گیرنده یا Client)، ارائه می‌شود. در وب سرویس، از فناوری‌های وبی مانند HTTP - که به صورت پایه برای ارتباط انسان با سرور(Human-to-machine) طراحی شده‌است – برای ارتباط بین نرم‌افزار سرویس دهنده و نرم‌افزار سرویس گیرنده استفاده می‌شود. وب سرویس از HTTP بیشتر برای انتقال اطلاعات و داده‌ها استفاده می‌نماید، این اطلاعات
اطلاعات و داده‌ها استفاده می‌نماید، این اطلاعات به صورت فایل و اغلب با دو استاندارد متداول XML و JSON رد و بدل می‌شوند. در عمل و در بیشتر موارد وب سرویس به صورت رابط وب بین نرم‌افزارهای مختلف مانند نرم‌افزارهای موبایل یا وب سایت‌های مختلف با پایگاه داده‌ها (Data Base) استفاده می‌شود. همچنین وب سرویس این امکان را فراهم می‌نمایند تا اطلاعات و داده‌های مختلف از منابع مختلف، در یک صفحه نمایش داده شوند. به عنوان مثال؛ با استفاده از وب سرویس‌های سازمان بورس و سازمان‌های هواشناسی اطلاعات مربوط به بورس و پیش‌بینی
هواشناسی اطلاعات مربوط به بورس و پیش‌بینی وضع هوا در کنار هم نمایش داده می‌شود. سازمان W3C واژهٔ وب سرویس را به صورت زیر ترجمه نموده‌است: «یک نرم‌افزار سیستمی که برای در خواست و پاسخ (فعل و انفعال) بین عناصر غیرانسانی () با قابلیت درک متقابل (interoperable) طراحی شده‌است». میزبانی صفحات وب. میزبانی یا وب هاستینگ همان چیزی است که وقتی می‌خواهید وب سایتتان روی شبکه بین‌المللی (اینترنت) برای همه قابل دیدن باشد به آن نیاز دارید. به زبان ساده، وب سایت شما باید روی یک سرویس دهنده میزبان قرار گیرد. کامپیوتر شخصی
یک سرویس دهنده میزبان قرار گیرد. کامپیوتر شخصی شما هم می‌تواند به صورت یک سرویس دهنده میزبان تنظیم و راه اندازی شود اما اگر قصدتان جذب ترافیک یا «بازدیدکننده» زیاد برای سایتتان است، این کار زیاد عاقلانه به نظر نمی‌رسد برای اینکه وب سایت شما در اینترنت در دسترس باشد لازم است کامپیوتر شما همیشه روشن و به اینترنت متصل باشد؛ به محض خاموش شدن کامپیوتر دیگر کسی سایت شما را نمی‌بیند. از طرف دیگر اگر با نرم‌افزارهای راه اندازی سرور آشنا نباشید، این کار می‌تواند برای شما پیچیده باشد در نتیجه اصلاح اشکالات و
برای شما پیچیده باشد در نتیجه اصلاح اشکالات و خرابی‌های احتمالی سرورتان وقت و انرژی زیادی می‌خواهد. مزایای مربوط به خدمات وب. بزرگ‌ترین مزیت روش نو از ناحیهٔ حضور اکس‌ام‌ال در اکثر ساختارهای مربوط به خدمات وب می‌آید. نیاز به XML به خاطر غلبه بر عدم مقیاس‌پذیری (scalability) شیوه‌های پیشین در مهندسی و ساخت اینترنت است. از آنجا که XML متن گراست (به انگلیسی: text-based)، شمه‌ای از نرمی و انعطاف‌پذیری شگفت‌آوری که در زبان انسان موجود است با سختی و شکنندگی روش‌های ماشینی ترکیب شده و ما را به ساخت سامانه‌های
ماشینی ترکیب شده و ما را به ساخت سامانه‌های بسیار گسترش‌پذیر توانا می‌گرداند. استانداردهای خدمات وب. پروتکل دسترسی ساده به شیء (SOAP). بر اساس پروتکل دستیابی ساده به شیء است که تمامی خدمات وب به گردش در می‌آید. منظور از پروتکل، مجموعه شرح قواعد و فرمت‌های مربوط به ارسال پیامهای مخابراتی از یک ماشین به ماشین دیگر است. SOAP پروتکل ساده‌ای ست که به منظور سازگاری (compatibility) با سکوهای (platforms) مختلف و نیز سیستم‌های عامل (operating systems) گوناگون نوشته شده‌است. هدف اساسی این پروتکل را باید امکان‌پذیری
شده‌است. هدف اساسی این پروتکل را باید امکان‌پذیری مخابرات ماشین به ماشین در محیط‌های محاسباتی نامتجانس (heterogeneous) ذکر کرد. زبان توصیف خدمات وب (WSDL). هر چه بیشتر پروتکل‌های مخابراتی و فرمت پیامها بر روی وب به سمت استاندارد شدن پیش می‌رود، امکان و اهمیت توصیف مخابرات و امور تبادل یافته، به شیوه‌های ساختاریافته (structured) نیز فزونی می‌یابد. زبان توصیف خدمات وب، درست به منظور برآورده نمودن همین نیاز ابداع گردیده‌است، و این مهم را با تعریف یک گرامر اکس‌ام‌ال انجام می‌دهد. این گرامر به خصوص، خدمات موجود