payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌داند؛ واژه‌ای که به خطرهای ناشی از نزدیکی بیش از حد به صخره‌ها در شرایط نامساعد دریانوردی اشاره دارد. این ریشه‌های معنایی که با مفاهیم نااطمینانی، خطر و مواجهه با ناشناخته‌ها پیوند خورده‌اند، نه‌تنها در گفتمان علمی بلکه در فرهنگ عامه نیز انعکاس یافته‌اند. علاوه بر اصطلاح فارسی «دل به دریا زدن»، برای نمونه، می‌توان به بازتاب این پیوند مفهومی در ادبیات شفاهی و موسیقی فولکلور نواحی ساحلی اشاره کرد؛ از جمله در ترانهٔ معروف و خاطره‌انگیز مرا ببوس که به‌طور ضمنی دلالت‌هایی از مواجهه با مخاطرات احساسی و وجودی
دلالت‌هایی از مواجهه با مخاطرات احساسی و وجودی را در خود نهفته دارد. ریسک از دیدگاه روان‌شناسی. از منظر روان‌شناسی، ریسک به موقعیتی اطلاق می‌شود که در آن پیش‌بینی دقیق پیامدهای یک اقدام ممکن نیست. چنین اقداماتی، در صورت موفقیت می‌توانند سودآور، و در صورت شکست، زیان‌بار باشند. انسان‌ها به‌طور طبیعی برای حفظ بقا تمایل دارند از موقعیت‌های نامطمئن دوری کنند، اما هم‌زمان انگیزه‌هایی مانند کسب پاداش، تحقق اهداف، یا تأیید اجتماعی می‌تواند آن‌ها را به سمت پذیرش ریسک سوق دهد. تجربه‌های موفق پیشین در مواجهه با شرایط
سوق دهد. تجربه‌های موفق پیشین در مواجهه با شرایط پرریسک، معمولاً به افزایش جسارت و تمایل بیشتر به اقدام در موقعیت‌های مشابه منجر می‌شود. در مقابل، شکست‌های قبلی ممکن است به شکل‌گیری نوعی ترس شرطی‌شده بینجامد و فرد را از ورود دوباره به موقعیت‌های مشابه بازدارد. نکته قابل‌توجه این است که جزئیات دقیق موفقیت یا شکست‌ها لزوماًً در حافظه آگاهانه باقی نمی‌مانند. اما اثرات هیجانی و عاطفی ناشی از آن‌ها—مانند احساس شرم، لذت، ترس یا رضایت— می‌توانند حتی از دوران کودکی که اکنون در حافظه ما محو شده‌اند، در ناخودآگاه
که اکنون در حافظه ما محو شده‌اند، در ناخودآگاه ذهن ذخیره شده و بعدها در تصمیم‌گیری‌ها، رفتار و حتی برداشت ما از ریسک تأثیرگذار باشند. مطالعات روان‌شناسانی مانند دنیل کانمن و آموس تورسکی نشان داده‌اند که انسان‌ها در شرایط ریسک اغلب از الگوهای منطقی فاصله می‌گیرند و دچار سوگیری‌های شناختی می‌شوند. از جمله می‌توان به سوگیری زیان‌گریزی اشاره کرد: تمایل انسان به اجتناب از زیان، حتی وقتی که احتمال سود بیشتر است. به بیان ساده، دردِ از دست دادن معمولاً شدیدتر از لذتِ به دست آوردن احساس می‌شود. درک ریسک نه تنها به
به دست آوردن احساس می‌شود. درک ریسک نه تنها به اطلاعات بیرونی بلکه به ساختارهای درونی ذهن— شامل تجربه، احساس، حافظه و برداشت ناخودآگاه— وابسته است. از این رو، دو فرد می‌توانند در مواجهه با یک موقعیت یکسان، ارزیابی کاملاً متفاوتی از ریسک داشته باشند. ریسک در اقتصاد. ریسک در تعریف عام، احتمالی است که یک کنش یا کنش‌وری (یا بی‌کنشی) مشخص منجر به زیان یا بروندادها و پیامدهای ناخوشایند و ناخواسته گردد. تقریباً همهٔ کوشش‌های بشری دربردارندهٔ درجاتی از ریسک است، با این همه برخی از آن‌ها ریسک‌های بیشتری را به همراه
این همه برخی از آن‌ها ریسک‌های بیشتری را به همراه دارند. در ادبیات مالی ریسک را می‌توان به صورت رویدادهای غیرمنتظره که معمولاً به صورت تغییر در ارزش دارایی‌ها یا بدهی‌ها می‌باشد، تعریف کرد. بنگاه‌ها در معرض انواع مختلف ریسک قرار دارند که به‌طور کلی می‌توان به دو دسته ریسک‌های تجاری و ریسک‌های غیرتجاری تقسیم کرد. ریسک سیستماتیک و غیرسیستماتیک. کل ریسک بازار را می‌توان به دو دسته کلی ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک تقسیم نمود ریسک غیر سیستماتیک ریسکی است که ناشی از خصوصیات خاص شرکت از جمله نوع محصول
است که ناشی از خصوصیات خاص شرکت از جمله نوع محصول ساختار سرمایه سهامداران عمده و غیره می‌باشد. ریسک سیستماتیک ناشی از تحولات کلی بازار و اقتصاد بوده و تنها مختص به شرکت خاصی نمی‌باشد به دیگر بیان ریسک سیستماتیک در اثر حرکت‌های کلی بازار به وجود می‌آید. طبق نظریه‌های پرتفولیو با پرگونه‌سازی سبد سهام می‌توان ریسک غیر سیستماتیک را از میان برد ولیکن ریسک سیستماتیک همچنان باقی می‌ماند. شاخص بتا شاخصی برای اندازه‌گیری همنوایی حرکت یک شرکت با حرکت کل بازار یا شاخصی برای اندازه‌گیری ریسک سیستماتیک است. روش‌های
برای اندازه‌گیری ریسک سیستماتیک است. روش‌های اندازه‌گیری ریسک. ریسک عبارت است از احتمال نوسانات آتی نرخ بازدهی. شاخص‌های مختلفی برای تبیین نوسانات مورد استفاده قرار می‌گیرد که بعضی از مهم‌ترین آن‌ها بدین صورت هستند: ریسک شدت تغییرات بازده سهم در دوره‌های گذشته‌است که برابر با انحراف معیار آنست. ریسک در مهندسی ایمنی و HSE. تعریف. به احتمال به وجود آمدن آسیب و صدمه از یک خطر معین، ریسک گویند. در واقع به شانس یا احتمال اینکه کسی از خطر آسیب ببنند یا اموالی دچار صدمه گردد، ریسک گفته می‌شود. رانندگی در جاده یا
صدمه گردد، ریسک گفته می‌شود. رانندگی در جاده یا راه رفتن روی زمین روغنی، ریسک است. آسیب دیدن کمر در اثر بلند کردن بار، ریسک است. کار کردن روی یک داربست در ارتفاع یک ریسک محسوب می‌گردد. در استاندارد 1999 OHSAS 1800۱:، ریسک، ترکیب (یا تابعی) از احتمال و پیامد (های) ناشی از وقوع یک اتفاق خطرناک مشخص می‌باشد. ارزیابی ریسک. به فرایند کلی برآورد نمودن میزان ریسک و تصمیم‌گیری در خصوص قابل تحمل بودن ریسک، ارزیابی ریسک گفته می‌شود. به ریسک که میزان آن تا حد قابل تحمل توسط سازمان، با در نظر گرفتن الزامات قانونی و خط
توسط سازمان، با در نظر گرفتن الزامات قانونی و خط مشی ایمنی و بهداشت حرفه‌ای کاهش یافته باشد، ریسک قابل تحمل گویند. ارزیابی ریسک به‌طور سیستماتیک تعیین می‌کند چه خطراتی در محیط کار هستند و احتمال رخ دادن خطر چقدر است و چه آسیبی و با چه شدتی ممکن است، به وجود آید، که خود باعث می‌شود راه حل‌های کنترلی شناسایی می‌شوند و در نتیجه باعث کاهش ریسک و اثراتش می‌شود؛ لذا ارزیابی ریسک، اطلاعاتی را جهت ایجاد یک سیستم ایمن کار فراهم می‌کند. ارزیابی ریسک، مرکز ثقل اهداف مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای است که بر روی حذف و
مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای است که بر روی حذف و به حداقل رسانیدن ریسک تمرکز دارد. بررسی متون روش‌های مختلف ارزیابی ریسک. مطالعات انجام شده، نشان داده‌است که در حال حاضر بیش از ۷۰ نوع مختلف کیفی و کمی روش ارزیابی ریسک در دنیا وجود دارد. Aden. S. L. J. Heat در کتاب اصول بهداشت و ایمنی کار یک فرم ساده از سیستم ارزیابی را ارائه نمود. به‌طوری‌که رتبه‌بندی خطر با توجه به احتمال خطر و شدت خطر در نظر گرفته می‌شود. Kroner یک روش ارزیابی مشابهی را طرح‌ریزی کرد. این ارزیابی شامل درجه‌بندی ریسک برای خطرات معین با
ارزیابی شامل درجه‌بندی ریسک برای خطرات معین با ضرب کردن تکرار و شدت خطر می‌باشد. Willian Fine ریسک را تابعی از احتمال وقوع خطر، پیامد ناشی از آن و میزان تماس با خطر می‌داند و ارزیابی ریسک را بر مبنای این سه فاکتور بنا نهاد. M.Taok و همکارانش ارزیابی ریسک را به صورت یک چهار چوب کیفی ساده تعیین کردند که دو پارامتر این چهار چوب، شدت آسیب و احتمال آسیب بود که در آن شدت آسیب خصوصیت ذاتی خطر، مستقل از اقدامات کنترلی بوده و احتمال آسیب، ارزیابی امکان وقوع خطر است که اقدامات کنترلی موجود در آن لحاظ شده‌است .
است که اقدامات کنترلی موجود در آن لحاظ شده‌است . Robert N. Anderes ارزیابی ریسک را بر مبنای دو عنصر اولیه ریسک یعنی شدت آسیبی که در اثر یک شرایط خطرناک به وجود می‌آید و احتمال وقوع خطر، بنا نهاده‌است که احتمال وقوع خطر براساس میزان تماس با خطر، تعداد افرادیکه با خطر مواجهند فاکتورهای محیطی و قابلیت اعتماد عملکرد ایمنی تعیین می‌شود . ارزیابی ریسک مطابق الگوی سازمان HSE انگلستان شامل پنج مرحله است: Rolin Geronsin ارزیابی ریسک را فرایند برآورد احتمال وقوع یک رویداد و اهمیت یا شدت اثرات زبان‌آور آن در نظر
یک رویداد و اهمیت یا شدت اثرات زبان‌آور آن در نظر می‌گیرد. Sue coxو Robin Tait ارزیابی ریسک را در دو بخش تجزیه و تحلیل ریسک و ارزشیابی ریسک را در نظر می‌گیرند که ما تریس ارزیابی ریسک براساس پیامد و احتمال وقوع خطر استوار است . Nick w. hurst ارزیابی ریسک را در قالب برآورد ریسک و ارزشیابی ریسک مورد مطالعه قرار می‌دهد به‌طوری‌که در برآورد ریسک، بزرگی ریسک و در ارزشیابی، میزان اهمیت ریسک تعیین می‌شود . Miley w. merkhofer , Vinceent T. Covello فرایند ارزیابی ریسک را شامل ارزیابی آزادسازی (عوامل ریسک) ارزیابی
را شامل ارزیابی آزادسازی (عوامل ریسک) ارزیابی تماس، ارزیابی پیامد و برآورد ریسک می‌دانند . Harms – Ringdahl Lars ارزیابی ریسک را تابعی از احتمال وقوع حادثه و پیامد ناشی از آن در نظر می‌گیرد و آن را به صورت سه دسته ارزیابی غیررسمی، ارزیابی کیفی و ارزیابی کمی تقسیم‌بندی می‌کند .
ریسک عملیاتی عموماً ناشی از اشتباهات انسانی یا اتفاقات و خطای تکنیکی تعریف می‌شود. این ریسک شامل تقلب (موقعیتی که معامله‌گرها اطلاعات غلط می‌دهند)، اشتباهات مدیریتی و کاستی کنترل می‌شود. خطای تکنیکی ممکن است ناشی از نقص در اطلاعات پردازش معاملات، سیستم‌های جابه‌جایی یا به‌طور کلی هر مشکل دیگری در سطح سازمان روی می‌دهد، باشد. ریسک‌های عملیاتی ممکن است منجر به ریسک‌های اعتباری و بازار شوند. به عنوان مثال یک اشتباه عملیاتی در معامله تجاری مانند عدم انجام جابه‌جایی ممکن است ریسک بازار یا ریسک اعتباری ایجاد کند،
ممکن است ریسک بازار یا ریسک اعتباری ایجاد کند، زیرا هزینه آن به تغییرات قیمت بازار وابسته است. لذا مدیریت این ریسک نیاز مبرم همه مؤسسات مالی اعم از بانکها، مؤسسات اعتباری، بیمهها و ... میباشد. بسته خدمات رایزن در زمینه ریسک عملیاتی شامل موارد زیر میباشد: . شناسایی سطح مشتری در مدیریت ریسک عملیاتی و تعیین نیازها و اولویتها . تعیین سیاستهای ریسک عملیاتی مطابق با سیاستهای مشتری . شناسایی و آنالیز علل ریشهای (RCA) . شناسایی و تحلیل رویدادها و زیانها . طراحی نرمافزار و پیادهسازی آن مطابق نیازهای مشتری . طراحی
و پیادهسازی آن مطابق نیازهای مشتری . طراحی شاخصهای کلیدی ریسک و چکلیستهای کنترل عملیاتی تهیه فرایندها و چارچوبهای گزارشگیری بر اساس نیازهای مشتری و با استفاده از نرم‌افزار همه خدمات فوق به صورت گام به گام و با دریافت تأیید مشتری انجام می‌شود. این خدمات میتوانند به صورت کامل توسط رایزن انجام شوند، یا با مشاوره رایزن توسط کارشناسان مشتری انجام گیرند. این خدمات در بسترهای زیر ارائه می‌شوند: · آموزش · مشاوره · پیاده سازی · تأمین نیروی متخصص · کنترل کیفیت پروژهای در دست اجرا پیشنهاد رایزن دریافت خدمات فوق به
در دست اجرا پیشنهاد رایزن دریافت خدمات فوق به صورت بسته کامل میباشد. ولی در صورت نیاز هرکدام از خدمات به صورت مستقل از هم نیز قابل اجرا می‌باشند. در نتیجه استفاده از خدمات رایزن نه تنها شناسایی و مدیریت ریسکهای عملیاتی فعلی مشتری ممکن می‌شود، بلکه بستری امن برای رشد و توسعه خدمات مشتری در بازارهای رقابتی ایجاد میگردد
ریسک بازار در اثر نوسانات قیمت دارایی‌ها در بازار ایجاد می‌شود. اشخاص حقیقی و حقوقی دارایی‌های خود را به صورت‌های مختلف مانند پول نقد، سهام، اوراق قرضه، مسکن، طلا و سایر دارایی‌های با ارزش نگهداری می‌کنند. تمام این دارایی‌ها در معرض تغییرات قیمت قرار دارند، و این نوسانات قیمتی مداوم، عامل اصلی ایجاد ریسک بازار هستند. ریسک بازار که یکی از عوامل اصلی ایجادکننده ریسک می‌باشد، به همراه ریسک اعتباری نقش اصلی را در اکثر ورشکستگی‌ ها ایفا می‌کنند. بحران‌های پیاپی و پیوسته مالی ناشی از ریسک مالی که در دو دهه اخیر
و پیوسته مالی ناشی از ریسک مالی که در دو دهه اخیر در مقاطع مختلف در سطح جهان روی داده‌اند، لزوم مدیریت یک‌پارچه و کمی ریسک مالی با تمرکز بر ریسک بازار و ریسک اعتباری را بیش از پیش مطرح ساخته‌اند. ریسک نرخ ارز یکی از ریسکهای زیر مجموعه ریسک بازار است که به دلیل تغییرات نرخ ارز روی می‌دهد. اهمیت این ریسک هنگامی افزایش می‌یابد که بخش قابل توجهی از پرتفوی شرکت متشکل از یک ارز یا ارزهای گوناگون بر اساس وضعیت بازار (سبد ارزی) باشد. حالت دیگری که باعث ایجاد ریسک نرخ ارز می‌شود هنگامی روی می‌دهد که بانک مبادلات
نرخ ارز می‌شود هنگامی روی می‌دهد که بانک مبادلات ارزی قابل توجهی داشته باشد یا اینکه در مورد بانک‌ها، سپرده‌ های ارزی دریافت نموده و همچنین تسهیلات ارزی پرداخت نماید.
ریسک نقدینگی دارای دو گونهٔ «ریسک نقدینگی دارایی» و «ریسک نقدینگی تأمین مالی» می‌باشد. ریسک نقدینگی دارایی. ریسک نقدینگی دارایی، که با نام 'ریسک نقدینگی بازارمحصول' هم شناخته می‌شود، زمانی ظاهر می‌شود که معامله با قیمت پیش‌بینی‌شده قابل انجام نباشد (به دلیل تغییر وضعیت نسبت به زمان معامله عادی) این ریسک در بین گونه‌های دارایی‌ها و در زمان وابسته به شرایط بازار تغییر می‌کند. بعضی دارایی‌ها مانند ارزهای اصلی یا اوراق قرضه، بازارهای عمیقی دارند و در اغلب مواقع به راحتی با نوسان کمی در قیمت، نقد می‌شوند اما این
راحتی با نوسان کمی در قیمت، نقد می‌شوند اما این امر در مورد همه دارایی‌ها صادق نیست. در مورد بانک‌ها، ریسک نقدینگی به دلیل کمبود و عدم اطمینان در میزان نقدینگی بانک ایجاد می‌شود. حالت دیگری که باعث افزایش ریسک نقدینگی می‌شود این است که بازارهایی که منابع بانک در آن‌ها قرار دارد دچار کمبود نقدینگی شوند. ریسک نقدینگی با سایر ریسک‌های مالی مختلط است و به همین دلیل سنجش و کنترل آن با دشواری روبرو است. به این ریسک عموماً با نام ریسک نقدشوندگی یاد می‌گردد؛ و در ادبیات مدیریت مالی هر دو ریسک نقدشوندگی و نقدینگی
ادبیات مدیریت مالی هر دو ریسک نقدشوندگی و نقدینگی را liquidity risk می‌نامند. ریسک نقدینگی تأمین مالی. ریسک نقدینگی تأمین مالی، که ریسک جریان وجه نقد هم نامیده می‌شود، به عدم توانایی در پرداخت تعهدات برمی‌گردد. این موضوع مخصوصاً برای پرتفوهایی که متوازن شده‌اند و متعهد به پرداخت حاشیه سود به طلب‌کاران هستنند معضل مهمی است. در واقع اگر ذخیره وجه نقد کافی نباشد، ممکن است در شرایط سقوط ارزش بازار نیاز به پرداخت وجه نقد وجود داشته باشد که منجر به نقد کردن اجباری پرتفو در قیمت پایین می‌شود. این چرخه ضررها که با
پرتفو در قیمت پایین می‌شود. این چرخه ضررها که با حاشیه سود تعهدشده شدیدتر می‌شود، گاهی به مارپیچ مرگ تعبیر می‌شود. ریسک تأمین مالی با برنامه‌ریزی مناسب جریان وجه نقد کنترل می‌شود. محدود کردن شکاف جریان وجه نقد، متنوع کردن و در نظر گرفتن منابع مالی جدیدی برای پر کردن کسری نقدینگی نقش مهمی در کنترل ریسک نقدینگی دارند. مدیریت نقدینگی. مدیریت نقدینگی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که سیستم بانک‌داری با آن روبرو است. دلیل اصلی این چالش این است که بیشتر منابع بانک‌ها از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت تأمین مالی می‌شود.
از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت تأمین مالی می‌شود. علاوه بر این تسهیلات اعطایی بانک‌ها صرف سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی می‌شود که درجه نقدشوندگی نسبتاً پایینی دارند. وظیفه اصلی بانک ایجاد توازن بین تعهدات کوتاه‌مدت مالی و سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت است. نگهداری مقادیر ناکافی نقدینگی بانک را با خطر عدم توانایی در ایفای تعهدات و در نتیجه ورشکستگی قرار می‌دهد. نگهداری مقادیر فراوان نقدینگی، نوع خاصی از تخصیص ناکارآمد منابع است که باعث کاهش نرخ سوددهی بانک به سپرده‌های مردم و در نتیجه از دست دادن بازار می‌شود. مدیریت
مردم و در نتیجه از دست دادن بازار می‌شود. مدیریت نقدینگی به معنی توانایی بانک برای ایفای تعهدات مالی خود در طول زمان است. مدیریت نقدینگی در سطوح مختلفی صورت می‌گیرد. اولین نوع مدیریت نقدینگی به صورت روزانه صورت پذیرفته و به صورت متناوب نقدینگی مورد نیاز در روزهای آتی پیش‌بینی می‌شود. دومین نوع مدیریت نقدینگی که مبتنی بر مدیریت جریان نقدینگی است، نقدینگی مورد نیاز را برای فواصل طولانی‌تر شش‌ماهه تا دو ساله پیش‌بینی می‌کند. سومین نوع مدیریت نقدینگی به بررسی نقدینگی مورد نیاز بانک در شرایط بحرانی می‌پردازد.
ریسک قانونی زمانی مطرح می‌شود که یک معامله از نظر قانونی قابل انجام نباشد. ریسک قانونی در کل با ریسک اعتباری مرتبط است زیرا طرفین معامله در صورت زیان در یک معامله به دنبال بستر قانونی برای زیر سؤال بردن اعتبار معامله می‌گردند. این ریسک می‌تواند به صورت شکایت سهام‌داران علیه شرکتی که ضررده باشد ظاهر شود. ریسک‌های قانونی از طریق سیاست‌هایی که قسمت حقوقی مؤسسه با مشاوره مدیر ریسک و مدیریت سطح بالا اعمال می‌کند کنترل می‌شود. مؤسسات باید مطمئن باشند قراردادها با طرفین قابلیت اجرا دارد. با این حال وقتی پای
با طرفین قابلیت اجرا دارد. با این حال وقتی پای زیان‌های بزرگ در میان باشد کشمکش‌های هزینه‌بر به وجود می‌آید زیرا منافع زیادی درگیر است. ریسک قانونی که 'ریسک حقوقی' نیز نامیده می‌شود، یکی از ریسک‌های اثرگذار بر فعالیت شرکت‌ها است. دو عامل مهم در میزان ریسک حقوقی تأثیرگذار هستند. عامل اول ایجادکننده ریسک حقوقی، نوع و ساختار قوانین، روند قانونگذاری، و همچنین تغییرات قوانین می‌باشد. عامل دوم ایجادکننده ریسک حقوقی، روابط حقوقی بین بانک و اشخاص حقیقی و حقوقی مرتبط با بانک می‌باشد.
دارایی‌درخطر یا ارزش‌های مخاطره‌پذیر ، روش ارزیابی و تشخیص مخاطره است که از شگردهای آماری استاندارد است که به طور روزمره در زمینه‌های تکنیکی دیگر نیز به کار می‌رود. به طور قراردادی، ارزش‌های مخاطره‌پذیر بیشترین زیان مورد انتظار را در افق زمانی مشخص در سطح اطمینان معین اندازه‌گیری می‌نماید. برای مثال، یک بانک ممکن است اعلام کند ارزش‌های مخاطره‌پذیر روزانه خرید و فروش پرتفوی بانک در سطح اطمینان 99 درصد، 35 میلیون دلار است. به عبارت دیگر، تنها در یک مورد از 100 معامله روزانه ممکن است ضرر و زیانی بیش از 35
100 معامله روزانه ممکن است ضرر و زیانی بیش از 35 میلیون دلار رخ بدهد. این عدد منفرد (منظور ارزش‌های مخاطره‌پذیر است)، چگونگی مواجهه بانک با ریسک بازار را به طور خلاصه نشان می‌دهد. شایان ذکر است که ارزش‌های مخاطره‌پذیر، ریسک را برحسب دلار اندازه می‌گیرد. سهام‌داران و مدیران مؤسسات مالی می‌توانند تصمیم‌گیری کنند که آیا با این سطح از ریسک، آسوده خاطر هستند یا خیر. اگر پاسخ منفی باشد، باید پروسه‌ای که منجر به محاسبه دارایی‌درخطر شود، طی تا معین گردد که ریسک در کجا باید اصلاح شود. ارزش‌های مخاطره‌پذیر برعکس
در کجا باید اصلاح شود. ارزش‌های مخاطره‌پذیر برعکس اندازه‌گیری‌های سنتی ریسک، نمایی کلی و جامع از ریسک پرتفو که برای محاسبه میزان بدهی به دارایی و هم‌بستگی‌ها و وضعیت‌های جاری به کار می‌رود، ارائه می‌نماید. در نتیجه ارزش‌های مخاطره‌پذیر، واقعاً سنجش ریسک با نگاهی آینده‌نگر است. ارزش‌های مخاطره‌پذیر نه تنها در تمام شعب بانک بلکه برای تمام انواع اسناد مالی کارایی دارد. به علاوه روش‌شناسی ارزش‌های مخاطره‌پذیر می‌تواند از ریسک بازار به انواع دیگری از ریسک‌های مالی تعمیم یابد. مدل ارزش‌های مخاطره‌پذیر دربردارنده
تعمیم یابد. مدل ارزش‌های مخاطره‌پذیر دربردارنده سه عامل اصلی است که عبارت‌اند از "افق زمانی سنجش و پیش‌بینی ریسک"، "درجه اطمینان پیش‌بینی" و "میزان سرمایه".
آرسن چارلز ارنست ونگر OBE ( (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۴۹) یک مربی و بازیکن سابق فوتبال فرانسوی است که در حال حاضر به‌عنوان رئیس توسعه جهانی فوتبال فیفا مشغول به کار است. او از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۸ سرمربی آرسنال بود، جایی که طولانی‌ترین و موفق‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه بود. کمک او به فوتبال انگلیس از طریق تغییر در پیشاهنگی، تمرین بازیکنان و رژیم‌های غذایی، آرسنال را احیا کرد و به جهانی شدن این ورزش در سده بیست و یکم کمک کرد. او دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از دانشکده علوم اقتصادی و مدیریت دانشگاه استراسبورگ است و به
علوم اقتصادی و مدیریت دانشگاه استراسبورگ است و به شش زبان زنده دنیا اعم از فرانسوی، آلمانی، انگلیسی، اسپانیایی، ایتالیایی و ژاپنی مسلط است. وی در جوانی فوتبالیست متوسطی بوده‌است که معروفترین تیمش استراسبورگ است. در سال ۱۹۸۰ فوتبال را کنار گذاشت و به کار مربی‌گری پرداخت، بعد از چند دوره دستیاری در تیم‌هایی مانند استراسبورگ سال ۱۹۸۴ سرمربی تیم نانسی شد. سال ۱۹۸۷ سرمربی موناکو شد و طی هفت سال با این تیم درخشید (مربی سال فرانسه شد) سپس پیشنهاد بایرن مونیخ را رد کرد و در ژاپن مربی تیم ناگویا شد. او در سال ۱۹۹۶
کرد و در ژاپن مربی تیم ناگویا شد. او در سال ۱۹۹۶ در وسط فصل به آرسنال پیوست او این فصل را با سومی به پایان برد. او اکنون ریاست سازمان توسعه فوتبال فیفا را برعهده دارد. وی در دومین فصل حضور در آرسنال ۱۹۹۷–۱۹۹۸ موفق به دبل و کسب هر دو جام لیگ و حذفی گردید و مربی سال جزیره گشت. در سال ۲۰۰۴ با قهرمانی در لیگ برتر انگلستان بدون حتی یک باخت، آرسنال را صاحب تنها جام طلایی تاریخ لیگ برتر ساخت. وی در سال ۲۰۱۸، پایان دوره ۲۲ ساله خود در آرسنال را اعلام نمود.
پَشمک شیرینی است که با کثرت ورزش و کشش چون موی و پشم سازند که در دو نوع مختلف و با دو روش و دو ترکیب متفاوت درست میشود که در روش اول ترکیابت اصلی پشمک: آرد، شکر و روغن است که کار با ترکیب آب و شکر و درست کردن شیره شروع میشود بعد این که شیره کمی سرد شد و حالت خمیری به خود گرفت آن را به صورت حلقه درست کرده و داخل آردی که قبلا تفت داده شده و با کمی روغن مخلوط شده در سینی مخصوص دستگاه کشش پشمک گذاشته میشود و دستگاه شروع به کشیدن میکند و اینکار انقدر ادامه میابد که آرد به‌صورت کامل جذب شیره شود و به‌صورت الیاف
که آرد به‌صورت کامل جذب شیره شود و به‌صورت الیاف های ریز و خوشمزه پشمک درآید که همان پشمک اصیل ایرانی است و در انواع مختلف تولید میشود پشمک الیافی، پشمک لقمه ای کادویی و پشمک شکلاتی که هر کدام از این ها بسته بندی های متنوعی دارند که در کل بیش از ۲۰۰ نوع بسته بندی دارددهخدا سر واژۀ پشمک&lt;/ref&gt; و در نووع دوم: پشمک پُفی با عبور جریان هوای گرم و مرطوب از روی شکر درست می‌شود. هنگامی که هوای گرم به شکر برخورد می‌کند آن را به صورت نیمه جامد درمی‌آورد. پس از آن به دلیل برخورد جریان ممتد هوای گرم با بلورهای
آن به دلیل برخورد جریان ممتد هوای گرم با بلورهای نیمه جامد شکر و همچنین وجود رطوبت هوا، بلورها به صورت رشته‌هایی بلند و باریک درمی‌آیند. برای مصرفِ بلافاصله پس از تولید، این رشته‌ها را بیشتر به دور تکه‌ای از چوبی خیس می‌پیچند و برای مصارف به صورتی دیگر پشمک را به شیوه‌های گوناگونی بسته‌بندی می‌کنند. گاهی به شکر مورد استفاده در فرایند تولید پشمک موادی دیگر را مانند اسانس‌های میوه‌ها، قهوه، کاکائو و زعفران می‌افزایند. پشمک سفید رنگ است اما گاهی به آن رنگ‌های خوراکی می‌افزایند و رنگی یا رنگارنگ تولید می‌کنند.
می‌افزایند و رنگی یا رنگارنگ تولید می‌کنند. پشمک در زبان روزمره به عنوان کنایه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. تاریخچه. تاریخچه استفاده از این شیرینی در ایران به‌طور دقیق مشخص نیست اما در اشعار بُسحق اَطعمه شیرازی شاعر قرن نهم هجری به پشمک اشاره شده‌است که مشخص می‌شود از حدود ششصد سال پیش این شیرینی در میان خوراکی‌های ایرانی بوده‌است: مشهورترین نوع پشمک جهان که همان پشمک چوبی یا پنبه ای است توسط ویلیام موریسون و جان واتون آمریکایی ابداع شد و برای نخستین بار پشمک و ماشین ساخت آن را در سال ۱۸۹۷ میلادی اختراع
پشمک و ماشین ساخت آن را در سال ۱۸۹۷ میلادی اختراع کردند. آن دو این اختراع خود را نخستین بار در نمایشگاه جهانی سال ۱۹۰۴میلادی رونمایی کردند که بسیار مورد استقبال تماشاگران این نمایشگاه قرار گرفت. پس از آن نمایشگاه این خوراکی جدید در فرهنگ‌های گوناگون با نام‌های متفاوتی شناخته شد که یا برگرفته از شکل آن بود یا از روش ساخت آن. امروزه این خوراکی با نام‌های متفاوتی مانند آبنبات پنبه‌ای (انگلیسی آمریکایی: Cotton candy)، آبنبات ابریشمی (انگلیسی بریتانیایی: Candy floss)، چرخ‌شکر (هلندی: Suikerspin)، پشمک (فارسی:
floss)، چرخ‌شکر (هلندی: Suikerspin)، پشمک (فارسی: پشم + ک) در زبان‌های گوناگون شناخته می‌شود. تولید پشمک به صورتی که امروزه شناخته می‌شود توسط ماشینی با قطعات مکانیکی و چرخان صورت می‌گیرد که توسط ژوزف لزکو، دندانپزشکی اهل نیواورلئان لوئیزیانا در سال ۱۹۲۱ میلادی اختراع شده‌است. پس از سال ۱۹۷۰ میلادی پشمک به صورت صنعتی تولید و بسته‌بندی شد. در ایالات متحده آمریکا روز ۷ دسامبر هر سال روز ملی پشمک () نام گذاری شده‌است. در ایران نیز پس از جنگ جهانی دوم پشمک آمریکایی وارد ایران شد و در شهر بروجرد برای اولین بار
وارد ایران شد و در شهر بروجرد برای اولین بار تهیه شد که به ان پشمینه گفته می‌شد. اکنون نیز چندین کارگاه پشمک و ارده در شهر بروجرد فعال است. انواع پشمک. پشمک دو نوع اصلی دارد نوع اول پشمک‌ ها فقط از شکر تولید می‌شوند. طعم این گونه از پشمک با طعم شکری که از آن ساخته شده فرق چندانی ندارد. پشمک‌ هایی که برای مصرفِ بلافاصله پس از تولید ساخته می‌شوند بیشتر از این گونه‌اند. در گونه دوم تولید پشمک که همان پشمک اصیل ایرانی است، به شکر آب اضافه می شود و بعد از جوشیدن شیره تولید می شود که آرد و روغن و مواد دیگری
شیره تولید می شود که آرد و روغن و مواد دیگری (مانند کاکائو، قهوه، زعفران، هل، رنگ‌های خوراکی) اضافه می‌کنند. که این نوع پشمک نیز در دو نوع اصلی الیافی و لقمه ای تولید میشود که این ها نیز هر کدام در انواع مختلف تولید میشوند و البته در طعم هایی مانند پشمک‌ زعفرانی، کاکائویی، پرتقالی، وانیلی، توت فرنگی ، نعنایی و... اشاره کرد. روش تولید پشمک. پشمک آمریکایی. برای تولید پشمک به این روش از دستگاه پشمک ساز استفاده می‌شود. در این دستگاه‌ها دو ظرف کاسه‌ای شکل وجود دارد، یکی بزرگ‌تر است که بدنه دستگاه را تشکیل
دارد، یکی بزرگ‌تر است که بدنه دستگاه را تشکیل می‌دهد و دیگری کوچک‌تر است و در میان ظرف بزرگتر قرار می‌گیرد. ظرف کوچک‌تر به شکل کاسه‌ای با لبه برگردانده شده (به منظور جلوگیری از خروج مواد اولیه) است. بر روی بدنه این ظرف تعداد زیادی سوراخ‌های ریز قرار دارد. این ظرف با سرعت زیاد به دور محوری که از مرکز مقطع دایره‌ای آن می‌گذرد، می‌چرخد. بر اثر این چرخش به همه محتویات درون این ظرف، نیروی گریز از مرکز وارد می‌شود. در زیر ظرف کوچک‌تر یک المنت گرمایی وجود دارد. با گرم‌تر شدن ذرات شکر، این ذرات از حالت جامد به
با گرم‌تر شدن ذرات شکر، این ذرات از حالت جامد به جالت مایع تغییر فاز می‌دهند. چون نیروی گریز از مرکز به همه محتویات ظرف کوچک‌تر وارد می‌شود؛ بلافاصله پس از مایع شدن شکر (و حل شدن افزوده‌های احتمالی دیگر در آن)، این مایع از راه سوراخ‌های ریز روی بدنه این ظرف به بیرون پرتاب می‌شود. به علت ویژگی‌های فیزیکی شکر مذاب، این مایع به سرعت سرد می‌شود و ردی که بر جای می‌گذارد همان الیاف پشمک است. این الیاف بین ظرف بزرگ‌تر و ظرف کوچک‌تر قرار می‌گیرند. معمولاً در این روش یک تکه چوب را خیس می‌کنند و در فضای بین دو ظرف
یک تکه چوب را خیس می‌کنند و در فضای بین دو ظرف قرار می‌دهند. اولین الیافی که به این سطح خیس برخورد می‌کنند در آب روی آن حل می‌شوند و به تکه چوب می‌چسبند. با چرخاندن تکه چوب، الیاف دیگری که تولید می‌شوند روی الیاف پیشین قرار می‌گیرند. روش تولید پشمک اصیل ایرانی. در اولین مرحله برای تهیه پشمک باید شکر را پخت تا به شیره تبدیل شود. اول شکر قوام می‌آید یعنی با آب آنقدر می‌جوشد تا غلیظ شود یعنی تبدیل به شیره شود. شیره بعد از کمی خنک شدن به حالت خمیری در می آید. در این حالت شیره را به شکل حلقه در آورده و در داخل
این حالت شیره را به شکل حلقه در آورده و در داخل آرد تفت داده شده مخلوط شده با روغن و افزودنی ها و طعم و رنگ دهنده ها میگذارند و شیره را می کشند و بعد از دراز شدن شیره دوباره حلقه را دولا می کنند و اینکار را انقدر تکرار می کنند تا مخلوط آرد و روغن به‌طور کامل جذب شیره شود تا به‌ صورت الیاف های ریز همان پشمک اصیل ایرانی در آید. این نوع پشمک در تبریز و یزد تولید می شود که بخاطر برخی نکات خاص در تولید، ماندگاری پشمک تبریز از پشمک یزد بیشتر است. دستگاه وندینگ پشمک اتوماتیک پشمک از آنجایی یکی از محبوب ترین اسنک
اتوماتیک پشمک از آنجایی یکی از محبوب ترین اسنک برای بچه هاست حتی باعث شده عده ای به فکر ساخت دستگاه های بیفتند که به طور خودکار پشمک تولید می‌کنند، این دستگاه ها مثل وندینگ‌ های سوپر مارکت یا قهوه به طور خودکار عمل می کنند و یک پشمک تولید می‌کنند و حتی افراد می توانند رنگ و شکل پشمک را خوشان انتخاب کنند، افراد می توانند با کشیدن کارت یا کد QR از این دستگاه ها خرید کنند.