payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دبستان، خانه بهداشت، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار برکه است. نام روستا. نام کنچی در اصل کُنجی بوده‌است. در زمان بسیار دور مرد مؤمنی از نوادگان (سید محمد عمر سیف الله القتال) که نسب ایشان به حسین ابن علی بن ابی طالب کرم‌الله وجه و رضی‌الله عنه و ارضاء می‌رسد، ویکی از سادات و وجهاء معروف روستای دهستان دهتل بودند، از این روستا مهاجرت می‌کنند و در کنار چشمه کنچی بنای خانه‌ای می‌گذارد، واهل وخویشان خود را به آنجا منتقل می‌کند، سید در روز و شب به عبادت می‌گذرانید، و چون محل اقامت سید در «کنج کوه» یعنی گوشه‌ای از
و چون محل اقامت سید در «کنج کوه» یعنی گوشه‌ای از کوه قرار داشت وی (سید کنجی) لقب دادند. وچون عده‌ای از مریدان و فرزندان سید در آن مکان بنای خانه نهادند و روستای کوچکی ایجاد شد، آن روستا (کنجی) نامیده شد، پس از درگذشت آقا سید یوسف هم روستا به کنجی معروف بود، که رفته رفته نام روستا از کنجی به کنچی دیگرگون شد. مذهب در کُنچی. دین مردم کنچی اسلام است. سالهاست به ویزه سحرگاهان صدای الله اکبر و لااله‌الاالله با جذبه خاصی در تنگ کنچی طنین انداز است. وهر آدم کم اعتقادی نسبت به مسائل دینی ومذهبی را که وارد روستای
نسبت به مسائل دینی ومذهبی را که وارد روستای کنچی می‌شود تحت تأثیر قرار می‌دهد. تا خود را برای ادای مراسم دینی ومذهبی حاضر سازد. در سه وقت صبح و ناهار و شام سفره اطعام گسترده وعده‌ای زیادی از مسافرین واهل روستا گرد سفره جمع هستند. آقایان سادات محترم هم با تبسم و روی باز با یک یک مهمانان احوال‌پرسی نموده و پذیرائی می‌نمایند. به موجب برنامه تنظیمی بعد از ادای فرایض دینی و برنامه مذهبی از مهمانان پذیرائی می‌شود. آرامگاه آقا سید یوسف که به « آغای کُنچی » مشهور است در ضلع جنوبی مسجد روستا واقع است.
رود کارون پرآب‌ترین، بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین رودخانهٔ ایران است، که از زردکوه در استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه گرفته و سپس رودهای بهشت آباد، رود بازفت، رود کوهرنگ، رودخانه سبزکوه، رودخانه ارمند و رودخانه خرسان به آن افزوده می‌شوند و سرانجام در خلیج فارس آرام می‌گیرد. حوضه آبریز رودخانه کارون در محدوده ۸ استان چهارمحال بختیاری، خوزستان، لرستان، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، مرکزی، فارس و همدان واقع شده‌است. رود کارون با درازای ۹۵۰ کیلومتر، طولانی‌ترین رود ایران است. آب آشامیدنی اهواز از رودخانه کارون تأمین
است. آب آشامیدنی اهواز از رودخانه کارون تأمین می‌شود. علاوه بر اهواز، شهرهای گتوند شوشتر، مسجدسلیمان، خرمشهر و ایذه در حاشیهٔ این رود قرار دارند. رودخانه کارون به غیر از تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی و تولید برق مصرفی دارای مواهب دیگری نیز است، ازجمله بستر مناسبی، برای جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد مکان‌های تفریحی پررونق و نیز حمل و نقل کالا هست؛ به علت آن که از طریق آن می‌توان کالاهای تجاری و صادراتی ایران را با استفاده از حمل و نقل آبی، از اهواز و حتی شوشتر تا بنادر بین‌المللی خوزستان مانند خرمشهر و آبادان
تا بنادر بین‌المللی خوزستان مانند خرمشهر و آبادان منتقل کرد، این توان اسیب می‌شود به‌دلیل خشک شدن رود‌خانه کارون. رود کارون هفدهمین میراث طبیعی ایران است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. واژه‌شناسی. این واژه در زبان سنسکریت کارونیه به‌معنای ستودنی بوده‌است. در برخی منابع اشاره شده که در گذشته‌های دور، نام این رود، با توجه به محل سرچشمه‌های اصلی آن کوهرنگ بوده و به‌مرور زمان این نام به اشتباه تبدیل به‌نام کنونی یعنی کارون شده‌است. در دانشنامه خلیج فارس، عمان
یعنی کارون شده‌است. در دانشنامه خلیج فارس، عمان و عربستان مرکزی نیز برای اشاره به این رود از واژهٔ دُجَیل استفاده شده که این واژه به «دجلهٔ کوچک» ترجمه می‌شود. سرچشمه و شاخه‌ها. ولی سرشاخه‌های فرعی آن عبارتند از: کارون پس از گذر از مناطق کوهستانی و پر پیچ و خم ایذه و در قسمت‌های عشایر نشین شهرستان‌های اندیکا و مسجدسلیمان، وارد دشت خوزستان می‌شود. رود کارون در شمال شوشتر به دو شاخه تقسیم می‌شود که در جنوب شوشتر با یکدیگر پیوند می‌یابند. مهم‌ترین شاخهٔ فرعی کارون، رود دز است که پس از عبور از استان لرستان
کارون، رود دز است که پس از عبور از استان لرستان وارد خوزستان شده و پس از عبور از میان شهر دزفول در بخش شعیبیه شهرستان شوشتر در منطقه‌ای به نام بند قیر به کارون می‌پیوندد. رود کارون در مرز ایران و عراق، به اروندرود پیوسته و روانه خلیج فارس می‌شود. پیچ و خم‌های موجود در سر راه این رود، خوزستان را به جلگه‌ای بی‌نظیر تبدیل کرده‌است. روزانه ۲۰ هزار متر مکعب آب از رودخانه کرخه توسط آبراهی به نام کانال شهید چمران به رودخانه کارون منتقل می‌شود. جغرافیای تاریخی. در منابع کهن تاریخی از کارون با نام دجیل اهواز یاد
منابع کهن تاریخی از کارون با نام دجیل اهواز یاد شده‌است. یاقوت حموی بغدادی در این باره می‌نویسد: ابن خرداذبه و ابن فقیه نیز با اشاره به نام دجیل اهواز سرچشمه آن را سرزمین بختیاری برشمرده‌اند. سردار اسعد بختیاری در کتاب تاریخ بختیاری چنین می‌نویسد: تا سده چهارم هجری دو شاخهٔ کارون که در شمال شوشتر جدا می‌شدند هر یک راه جداگانه خود را تا دریا رسانیده و دیگر به هم نمی‌پیوستند. شاخهٔ شرقی که مسرقان (گرگر یا دودانگه) نامیده می‌شد نخست از میان شهر عسکر مکرم و سپس از کناره‌های شرقی اهواز گذشته و رستاق یا محالی را
از کناره‌های شرقی اهواز گذشته و رستاق یا محالی را که در میان عسکر و اهواز بر کناره‌های آن رود، آباد و از آبهای آن فاریاب بودی «رستاق مسرقان» نامیدند؛ و نیشکر فراوان در آن محل کشت می‌شده‌است، حمدالله مستوفی می‌گوید که شهری به نام مسرقان نیز در آنجا آباد بوده‌است. استخری در سده چهارم هجری قمری دربارهٔ مسرقان می‌نویسد: سدها. سدهای مختلفی بر روی این رودخانه و شاخه‌های دیگر آن ساخته شده‌اند که مهم‌ترین آنها: سدهای کارون ۱، کارون ۳، کارون ۴، مسجد سلیمان و در پایین‌دست، سدهای گتوند علیا و سد تنظیمی گتوند
در پایین‌دست، سدهای گتوند علیا و سد تنظیمی گتوند می‌باشند. سختان ۴۰ سد روی رود کارون شریان اصلی آب استان را که اکنون در خشکسالی به سر می برد قطع کرد. این سدها به‌طور عمده با هدف تولید برق و مهار سیلاب‌ها ساخته شده و تحت مدیریت وزارت نیروی ایران هستند اما که هنوز مشکل برق تو ایران است. محل ساخت سد کارون۲ در نزدیکی شهر تاریخی ایذه و در منطقه سوسن و در نقطه‌ای بین سدهای کارون۱ و ۳ برنامه‌ریزی شده بود اما به‌دلیل وجود اماکن تاریخی و آثار باستانی در این منطقه و احتمال به زیر آب رفتن و تخریب این بناها، فرآیند
و احتمال به زیر آب رفتن و تخریب این بناها، فرآیند ساخت این سد، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. ساخت سدی دیگر به نام کارون۵ در بالادست سد کارون۴ نیز درحال مطالعه و بررسی است. سدهای کارون۱ و کارون۳ و سد مسجدسلیمان هر یک بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ مگاوات‌ساعت برق تولید می‌کنند و سد کارون۴ نیز پس از تکمیل، ۱۰۰۰ مگاوات‌ساعت برق تولید می‌کند. بر روی رودهای مرتبط و شاخه‌های دیگر کارون نیز سدهای دیگری ساخته شده یا در دست احداث و مطالعه هستند. سد دز بر روی رود دز ساخته شده و سدهای خِرسان۳ و سد بختیاری نیز درحال احداث
شده و سدهای خِرسان۳ و سد بختیاری نیز درحال احداث هستند. وضعیت رود کارون. آبرسانی. آب آشامیدنی شهرهای مرکزی و جنوبی که در پیرامون مسیر رود کارون قرار دارند، شامل گتوند، شوشتر، ملاثانی، اهواز، خرمشهر و روستاهای اطراف آنها، از خود رود کارون فراهم می‌شود. امروزه آبرسانی سالم و بهداشتی شهرهای شمال‌شرق خوزستان، شامل شهرهای ایذه و باغملک، از سد کارون ۳ در دست بررسی توسط سازمان آب و برق خوزستان قرار دارد. محیط زیست کارون. آلودگی رود کارون از مشکلات مهم این رودخانه است. صدرات جنس زیادی در کارون می‌شود مثل نفت. در
است. صدرات جنس زیادی در کارون می‌شود مثل نفت. در زمان الانی این صدرات نمی‌شود به‌دلیل خشک شدن این رود‌خانه ولی سازمان آب و برق خوزستان بر این باور است که شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی با ورود آلاینده‌ها و زهاب‌های خود یکی از آلوده کنندگان اصلی رودخانه کارون هستند. شرکت توسعه نیشکر به عنوان یکی از آلاینده‌های رودخانه کارون در ستاد جرایم دادگستری خوزستان (که آلودگی این رودخانه را به صورت ویژه از سال ۸۸ دنبال می‌کند) نیز نام برده شده‌است. معاونت کشاورزی شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی می‌گوید: «قطره‌ای از زه
توسعه نیشکر و صنایع جانبی می‌گوید: «قطره‌ای از زه آب‌های کشت و صنعت‌های نیشکر در جنوب خوزستان وارد کارون نمی‌شود و شرکت توسعه نیشکر در راستای حفظ شرایط مطلوب کیفی رودخانه کارون نسبت به احداث سرجمع ” ۲۴۲ کیلومتر کانال برای پیشگیری از ورود زه آب‌های خود به کارون اقدام کرده‌است، بطوریکه می‌توان گفت این شرکت تنها مجموعه کشاورزی استان خوزستان است که برای عدم انتقال زه آب اراضی به رودخانه‌های منطقه اقدام نموده‌است همچنین کشت و صنعت‌های نیشکری خود بهره‌بردار آب کارون هستند، پس بدون شک اگر شرکت‌های نیشکری تأثیر
کارون هستند، پس بدون شک اگر شرکت‌های نیشکری تأثیر ناگواری بر کیفیت آب کارون داشته باشند تیشه به ریشه خود می‌زنند، بنابراین رابطه بین توسعه نیشکر و کارون یک رابطه متقابل است و ما باید با حفظ کارون تولید پایدار خود را ثبات ببخشیم». پسابهای کشاورزی مهم‌ترین منبع آلودگی رودخانه کارون است که ۴۸ درصد پسابهای ورودی به کارون را شامل می‌شوند. پس از پسابهای کشاورزی، نیز فاضلاب شهری با ۲۶ درصد در رتبه دوم آلایندگان رودخانه کارون قرار دارد. همچنین احداث مزارع پرورش غیرمجاز ماهی در سرشاخه‌های رودخانه بزرگ کارون ازجمله
ماهی در سرشاخه‌های رودخانه بزرگ کارون ازجمله رودخانه ارمند، رودخانه بهشت آباد، کاج، کارون میانی و… در استان چهارمحال و بختیاری، محیط زیست این رودخانه را تحت تأثیر قرار داده و به‌طور عملی زندگی زیست‌بوم آبی و تنوع زیستی این رودخانه را با خطر روبرو کرده‌است. ضرورت لای‌روبی. پس از جنگ ایران و عراق، و با ته‌نشینی رسوبات و شناورهای صیادی، این رودخانه برای کشتیرانی غیرقابل استفاده شده‌است. انجام طرح‌های لایروبی رودخانه، ازجمله راهکارهای پیشنهادی برای رفع این مشکل است. ۲۳ میلیون مترمکعب از رودخانه کارون باید
مشکل است. ۲۳ میلیون مترمکعب از رودخانه کارون باید لایروبی شود که حدود ۱۰ میلیون مترمکعب از این میزان، مربوط به لایروبی در محدوده شهر اهواز است. انتقال آب و خطر خشک شدن کارون. طرحهای زیادی برای انتقال آب از حوضه کارون درحال بهره‌برداری یا درحال ساخت هستند. علاوه بر این مطالعات بسیاری برای انتقال آب از حوضه کارون به سایر حوضه‌ها در کویر مرکزی ایران در دست مطالعه است. این در حالی‌ست که در سال‌های گذشته در مواقع قابل توجهی از سال، دبی رودخانه کارون کمتر از حداقل دبی تعیین شده بوده‌است. طرحهای انتقال آب از حوضه
دبی تعیین شده بوده‌است. طرحهای انتقال آب از حوضه کارون بزرگ و دبی آنها بنا بر اعلام سازمان آب و برق خوزستان (زیر مجموعه وزارت نیرو) به شرح زیر است. گفتنی است این آمار در معرض تغییرات هستند. اردکانیان، وزیر نیروی وقت اعلام نمود فقط ۳ درصد از آب زاگرس منتقل شده و علت کم‌آبی کارون طرحهای انتقال آب نیست. معاون وقت وزارت نیرو نیز مدعی شد علت اصلی کم‌آبی خوزستان، کشت گسترده شلتوک و کشاورزی کم بازده با محصولات آب‌بر در اطراف کارون در گستره جلگه خوزستان می‌باشد. از سوی دیگر برخی، آمارهای رسمی انتقال آب از حوضه
از سوی دیگر برخی، آمارهای رسمی انتقال آب از حوضه کارون از نادرست و کمتر از انتقال آب واقعی می‌دانند. ازجمله نمایده اهواز در مجلس در سال ۱۳۹۳ از کشف تونلی مخفی برای انتقال آب کارون به فولاد مبارکه اصفهان خبر داد که سازمان آب و برق خوزستان از وجود آن اظهار بی‌اطلاعی می‌کند. عضو هیئت علمی گروه هیدرولوژی و منابع آب دانشگاه شهید چمران اهواز نیز اظهار داشت آورد کارون در بیست سال گذشته از ۱۹ میلیون مترمکعب به ۱۴ میلیون مترمکعب رسیده و مسئولان باید پاسخ دهند این ۵ میلیون مترمکعب از آب کارون کجا رفته‌است. با وجود
میلیون مترمکعب از آب کارون کجا رفته‌است. با وجود اینکه سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان بازرسی کل کشور و مرکز پژوهش‌های مجلس مخالفت خود را با اجرای برخی طرح‌های انتقال آب اعلام کرده‌اند، اما طرحهای انتقال آب از سرشاخه‌های کارون بزرگ (کارون و دز) به فلات مرکزی اجرا شده یا همچنان درحال اجراست. هفتمین طرح انتقال آب کوهرنگ ۳، برای انتقال ۲۵۰ میلیون مترمکعب از سرشاخه‌های کارون به زاینده رود اجرا شده که پیش از تکمیل درحال بهره‌برداری است. مجوز این طرح در سال ۹۳ باطل شده بود که در سال ۹۶ درخواست منع توقیف عملیات
شده بود که در سال ۹۶ درخواست منع توقیف عملیات اجرایی سد کوهرنگ از سوی سازمان محیط زیست به قوه قضاییه اعلام و مجوز آن تمدید شد که دادخواست انجمن‌های محیط زیستی از معاون سازمان حفاظت محیط زیست را به دنبال داشت. برنامه انتقال آب سرشاخه‌های کارون به دشت رفسنجان (ونک-سولگان) که از سال ۱۳۸۱ مسکوت مانده بود در سال ۱۳۹۳ با نامه وزارت نیرو دوباره به جریان افتاده که انتقادات بسیاری را به دنبال داشته‌است. کلانتری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در آخرین سفر خود به خوزستان گفته بود که این طرح به‌دلیل مشکلات زیست‌محیطی رد
گفته بود که این طرح به‌دلیل مشکلات زیست‌محیطی رد شده‌است. کاهش شدید آب رودخانه کارون باعث بیکاری کشاورزان، ممنوعیت‌های برداشت آب، افزایش غلظت آلودگیها و کاهش کیفیت آب شرب در خوزستان شده‌است. در پاییز سال ۱۳۹۲، این رودخانه دچار کم‌آبی شدید شد به طوری که در اهواز، عمق آب به یک متر رسید و وضعیت اضطراری اعلام شد. مشخصات کلی طرحهای انتقال آب از حوضه کارون بزرگ. طرحهای زیادی برای انتقال آب از حوضه کارون درحال بهره‌برداری یا درحال ساخت هستند. علاوه بر این مطالعات بسیاری برای انتقال آب از حوضه کارون به سایر
بسیاری برای انتقال آب از حوضه کارون به سایر حوضه‌ها در کویر مرکزی ایران در دست مطالعه است. این در حالی‌ست که در سال‌های گذشته در مواقع قابل توجهی از سال، دبی رودخانه کارون کمتر از حداقل دبی تعیین شده بوده‌است. طرحهای انتقال آب از حوضه کارون بزرگ و دبی آنها بنا بر اعلام سازمان آب و برق خوزستان (زیر مجموعه وزارت نیرو) به شرح زیر است. گفتنی است این آمار در معرض تغییرات هستند. از سوی دیگر برخی، آمارهای رسمی انتقال آب از حوضه کارون را نادرست و کمتر از انتقال آب واقعی می‌دانند. طرحهای درحال بهره‌برداری طرحهای
واقعی می‌دانند. طرحهای درحال بهره‌برداری طرحهای درحال ساخت طرحهای درحال مطالعه انتقال آب به کشورهای خارجی. ایران در سال ۱۳۸۲ توافقنامه‌ای بلندپروازانه با کویت امضا کرد که بر اساس آن مقرر شد تا ایران سالانه ۳۳۰ میلیون متر مکعب آب به کویت منتقل کند. این طرح انتقال آب هیچگاه به تصویب مجلس ایران نرسید و وارد مرحله اجرایی نشد. شبکه تلویزیونی بلادی کشور عراق گزارشی پخش کرد که در آن ادعا شد عراق با جمهوری اسلامی ایران برای تأمین آب بصره به توافق رسیده و مردم بصره از رهبر ایران تشکر می‌کنند. وبسایت تابناک نیز
از رهبر ایران تشکر می‌کنند. وبسایت تابناک نیز گزارش داد که طبق اخبار منابع محلی قرار است انتقال آب به بصره از ایستگاه پمپاژ قیصریه در طرح تأمین آب غدیر در شهر هویزه فراهم شود، اما وزیر نیرو در سال ۱۳۹۷ (تابستان ۲۰۱۸) به‌وضوح اعلام کرد «هیچ طرح و برنامه‌ای برای انتقال آب به خارج از مرزهای کشور نداریم. چنین موضوعی در دهه هشتاد هم مطرح بود، ولی لغو شد.» مدیرکل حفاظت محیط زیست خوزستان نیز اعلام کرد که «تاکنون هیچ مکاتبه یا جلسه‌ای در خصوص انتقال آب رودخانه کارون به بصره در خوزستان انجام نشده است.» مستند.
کارون به بصره در خوزستان انجام نشده است.» مستند. نخستین مستندی که در ایران ساخته شد مستندی به‌نام علف بود. بخشی از این مستند به عبور اهالی بختیاری با پوست باد شده حیوانات از این رودخانه اشاره دارد.
اوقات فَراغَت زمان‌هایی است که فرد آن را طبق تمایل شخصی خود و برای خود تنظیم می‌کند و برنامه آن در مورد هرکس متفاوت است و به سلیقه، نیازهای روحی، سن و توان مالی فرد بستگی دارد. ریشه‌شناسی. فَراغَت به زمان‌هایی گفته می‌شود که افراد کار ضروری برای انجام ندارند و معمولاً در این مواقع تمایل به انجام فعالیت‌های فرح‌بخش و نشاط‌آور بیشتر می‌شود. اوقات جمع وقت است که قبل از فراغت می آید. اوقات فراغت وام‌واژه‌ای عربی در فارسی است که از گرفته شده است. توضیح. اوقات فراغت از لحاظ تاریخی امتیازات طبقه بالا بوده است.
فراغت از لحاظ تاریخی امتیازات طبقه بالا بوده است. فرصت های اوقات فراغت با پول بیشتر، یا سازماندهی و زمان کمتری درآمد، در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم افزایش چشمگیری داشت و در انگلیس شروع شد و به سایر کشورهای ثروتمند اروپا گسترش یافت. این کشور همچنین در ایالات متحده گسترش یافت، اگرچه آن کشور با وجود داشتن ثروتش، اوقات فراغت کمتری را در اروپا فراهم کرد. مهاجران به ایالات متحده دریافتند که آنها باید سخت‌تر از آنچه در اروپا کار می کردند کار کنند. اقتصاددانان همچنان تحقیق می کنند که چرا آمریکایی ها ساعتی طولانی‌تر
تحقیق می کنند که چرا آمریکایی ها ساعتی طولانی‌تر کار می کنند. اوقات فراغت در قرن نوزدهم به وجود نيامده است، بلكه از ابتداي تاريخ در دنياي غيرفعال نقش بسته است.
هاروتیون سایاتیان با نام ادبی سایات نُوا یا سایات‌نووا (تلفظ ارمنی نام شکل اصلی لقب او یعنی صیاد نوا) زاده ۱۴ ژوئن ۱۷۱۲ یا ۱۷۲۲ میلادی در تفلیس - درگذشته ۱۷۹۵ میلادی هاقپات)، یا «شاه نغمه‌ها» لقب هاروتیون سایاتیان، بزرگ‌ترین موسیقیدان ارمنی‌تبار سده هجدهم میلادی است. فیلمی از وی به نام "رنگ انار" نیز ساخته شده زندگی. پدر سایات نُوا، ماهدِسی کاراپت، در شهر آدانا، ارمنستان غربی متولد شد؛ اما بعدها خانواده اش به شهر حلب در سوریه کوچ کرده بودند. ماهدِسی کاراپت در جوانی به تفلیس رفت و با «سارا»، دختری از اهالی
در جوانی به تفلیس رفت و با «سارا»، دختری از اهالی محلهٔ «هاولابار» تفلیس، ازدواج کرد. هنگامی که سایات نُوا دوازده سال بیشتر نداشت پدر و مادرش او را به فراگیری صنعت بافندگی گماردند. سایات نُواخواندن و نوشتن را در مکتب‌های آن دوره آموخته بود و حداقل به چهار زبان ارمنی، گرجی، ترکی و فارسی تسلط کامل و با الفبای عربی آشنایی داشت. بنا بر شواهدی که در منابع مختلف آمده در لشکرکشی‌های نادر شاه افشار به هندوستان طی سال‌های ۱۷۳۸–۱۷۳۹ میلادی سایات نُوا در سمت نوازنده حضور داشته‌است. اولین شعر سایات نُوا به زبان ترکی
حضور داشته‌است. اولین شعر سایات نُوا به زبان ترکی بوده که در دیباچهٔ اشعارش نیز در ۱۷۴۲ میلادی به ثبت رسیده‌است. او از سن بیست سالگی رسماً به هنر عاشیق (آشوقی) روی آورد و برای اینکه به منزلهٔ یک آشوق یا گوسان کار خود را آغاز کند به رسم تمامی گوسان‌ها یا موسیقی دانان کهن ارمنی به زیارت کلیسای کاراپت مقدس در استان موش ارمنستان غربی رفت و در همین هنگام نیز نام «سایات نُوا» را به منزلهٔ لقب هنری خود برگزید. او تا سی سالگی تمامی فنون هنر گوسانی را فراگرفت و در این سال‌ها هم‌زمان به نوشتن اشعاری به زبان ارمنی
این سال‌ها هم‌زمان به نوشتن اشعاری به زبان ارمنی پرداخت. سایات نُوا در دربار هراکل دوم به سبب موقعیت خاص خود در مقام سفیر و نوازندهٔ مخصوص پادشاه، حسادت بسیاری از درباریان را برانگیخت. او با شعرهای زیرکانهٔ خود درباریان را مورد حمله و اعمال آنان را مورد تردید قرار می‌داد. این موضوع سبب شد تا دشمنانش با دستاویز قرار دادن عشق سایات نُوا به خواهر پادشاه وی را در دیدهٔ هراکل خوار سازند. بدین ترتیب، او در ۱۷۵۲ میلادی از دربار رانده شد. اخراج وی از دربار دو سال به طول انجامید. در این زمان سایات نُوا با نوشتن
به طول انجامید. در این زمان سایات نُوا با نوشتن شعری خطاب به هراکل از بارگاه وی درخواست عفو و از او خواهش کرد تا مجدداً وی را در دربار خود بپذیرد تا بیگناهی اش را اثبات کند. او در ۱۷۵۴ میلادی بار دیگر به دربار بازمی‌گردد. او که نمی‌توانست ظلم و ستمی را که درباریان بر مردم روا می‌داشتند نادیده انگارد به سرودن شعرهایی در انتقاد از اعمال درباریان و در برخی مواقع حتی خود پادشاه کرد. برای آنکه بیشتر او را از معشوق (خواهر پادشاه) و از درباریان دور سازند، وی را مجبور کردند تا به کسوت روحانیان درآید. سایات نُوا در
کردند تا به کسوت روحانیان درآید. سایات نُوا در ۱۷۵۹ میلادی بر اثر فشارهای هراکل رسماً به لباس روحانیان درآمده و نام کشیش «استپانوس» را برای خود برگزید. وی، که در این زمان ۳۷ سال سن داشت، مجبور شد بقیهٔ عمر خود را در لباس روحانیان سپری کند. در پی این وقایع، سایات نُوا را به ازدواج زنی از اهالی تفلیس به نام «مارمار» درآوردند. حاصل این ازدواج چهار فرزند به نام‌های (ملیک سِت، اوهان، ماریام و سارا) بودند. در ۱۷۶۱ میلادی به بندر انزلی تبعید شد. او در کلیسای محل خدمت خود شروع به خطاطی و کتاب‌های بسیاری را رونویسی
خود شروع به خطاطی و کتاب‌های بسیاری را رونویسی کرد که از آن جمله است «کتاب نارک» گریگور نارکاتسی. این دست نوشته در حال حاضر در موزهٔ کتاب‌های خطی در ماتناداران ایروان نگهداری می‌شود و در معرض نمایش عمومی گذاشته شده‌است. در ۱۷۹۵ میلادی آقامحمدخان قاجار با لشکری بزرگ به منطقهٔ قفقاز لشکر کشید. سایات نُوا فرزندانش را به موزدوک فرستاد اما خودش برای دفاع از صومعه هاقپات باقی ماند. در دوازدهم سپتامبر همان سال لشکر آقامحمدخان به تفلیس حمله کرد. در این حملات و طی یک هفته نبرد سخت سایات نُوا، که اکنون روحانی ای
یک هفته نبرد سخت سایات نُوا، که اکنون روحانی ای کهن‌سال بود، جان خود را از دست داد؛ جسد او را در همان مکان، در حیاط کلیسای گئورگ مقدس، به خاک سپردند. سبک شعر سایات نُوا. او در شعرهای خود از ادبیات مردمی ارمنی و دیگر ملت‌های قفقاز و فرهنگ شرقی الهام گرفته و بهرهٔ بسیاری از آن‌ها برده‌است. از سایات نُوا قریب به ۱۲۰ شعر ترکی، سی شعر گرجی و هفتاد شعر به زبان ارمنی بر جای مانده‌است. شهرت او بیشتر در زمینهٔ شعرها و تصنیف‌های عاشقانه است. از آنجایی که سایات نُوا از طبقهٔ مظلوم جامعه برخاسته بود به خوبی با وضعیت
از طبقهٔ مظلوم جامعه برخاسته بود به خوبی با وضعیت آن‌ها آشنایی داشت. او سرایندهٔ نیکی و زیبایی، محکوم‌کنندهٔ فاصله‌های طبقاتی و دوستدار آزادی بود و همواره در شعرهای خود در مورد بی عدالتی‌ها سخن سر می‌داد، ظالمان زمانه را محکوم می‌کرد و آنان را مورد انتقاد قرار می‌داد. او در مقام شاعری متعهد شعرهایی بی‌شمار در مورد عدالت و واقعیت‌های زندگی سروده که در آن‌ها همواره خود را نوکر خلق نامیده. شعری از سایات نُوا. سایات نُوا در سال‌های آخر حضور خود در دربار گرجستان مورد بی‌مهری پادشاه قرار گرفت و نهایتاً از دربار
مورد بی‌مهری پادشاه قرار گرفت و نهایتاً از دربار اخراج شد. او در اشعارش دربارهٔ شاه و درباریان کم مایه سخن گفته و به مقایسهٔ آن‌ها با خود و هنرش پرداخته: گر کنی سر از تن جدا دم بر نیارد ماهی حنا چه کار آید چهارپایان را شن‌های سخت بیابان کی شود نرم چون پنبه گرچه آن را چون پنبه داخل لحاف جای دهی جام مس را هرچقدر براق کنی بیست تای آن هم به یک نقره خریدار نیست شیشهٔ ناب را قیمت الماس ندهند گرش نگین انگشتر کنی هستند کسانی که یار شیطانند کاش دیوانه شود منزلگاه شیطان کوزهٔ سفالین نشود تنگ بلور شیراز گر نهی آن را
کوزهٔ سفالین نشود تنگ بلور شیراز گر نهی آن را در طاقچهٔ بالا
هاقپات یا هاغپات (به ارمنی: Հաղպատ) روستایی در استان لوری ارمنستان در شمال این کشور است. این روستا در نزدیکی شهر آلاوردی و نزدیک مرز گرجستان قرار دارد. شهرت این روستا به خاطر وجود مجموعه کلیسایی صومعه هاقپات (Հաղպատավանք) است. این مجموعه در سدهٔ ۱۰ میلادی بنیاد شد و امروزه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. سایات‌نووا، بزرگ‌ترین آهنگساز ارمنی، در سال ۱۷۹۵ در هاقپات به دست سربازان آقامحمدخان قاجار کشته شد.
مَلَخی‌ها جاندارانی از دودمان بندپایان رده حشرات، راسته راست‌بالان و زیرراسته ملخی‌ها (Caelifera) هستند. گریز از خطر. همه حشرات به وسیله پرواز کردن از خطر فرار می‌کنند، اما ملخ‌ها و جیرجیرکها جهش نیز می‌کنند. این حشرات دارای پاهای جهنده در عقب بدن خود هستند. این حشرات معمولاً می‌توانند ۱ متر (۳ پا) یا بیشتر جهش کنند. ملخ‌ها و جیرجیرک‌ها دارای آروارههای قوی هستند و عموماً از گیاهان تغذیه می‌کنند. در طول فصل زادآوری (تولید مثل)، آن‌ها صداهای بلند از خود در می‌آورند و این کار را به‌وسیله مالیدن اعضاء بدنشان به
و این کار را به‌وسیله مالیدن اعضاء بدنشان به یکدیگر انجام می‌دهند. ملخ‌ها بیشتر عمر خود را روی زمین می‌گذرانند، اما آن‌ها قادرند بعد از جهش از روی زمین با قدرت پرواز کنند. چهار عدد بالهای جلویی ضخیم و محکم می‌باشند، اما بال‌های عقب نازک و نیمه شفاف هستند و در طول پرواز مثل یک بادبزن می‌شوند. ملخ جهنده چمنزار مثل تعداد زیادی از فامیل‌هایش، دارای پاهای عقبی بزرگ بوده که آن‌ها را برای جَستن به کار می‌برد. در عین حال، او برخلاف بیشتر ملخ‌های دیگر قادر به پرواز نیست، چرا که فاقد بال‌های مناسب برای پرواز است.
نیست، چرا که فاقد بال‌های مناسب برای پرواز است. ملخ جهنده چمن‌زار در اواخر پاییز می‌میرد. تخم‌های آن‌ها در طول زمستان زنده می‌مانند و در بهار سال بعد نسل جدیدی از این ملخ‌ها را به وجود می‌آورند. ملخ‌های آسیایی. ملخ‌های بال‌دار مهاجر آسیایی آفریقایی از خانواده ملخ‌های جهنده صدادار هستند. آن‌ها در گروه‌های بزرگ زندگی می‌کنند. بزرگ‌ترین گروه ملخ‌ها که تاکنون ثبت شده، در سال ۱۸۷۵ در نبراسکا دیده شده، که در حدود بیش از ۱ هزارمیلیارد ملخ بالدار در کنار هم وجود داشته‌است. جیرجیرک زیرزمینی بیشتر عمر خود را زیر
داشته‌است. جیرجیرک زیرزمینی بیشتر عمر خود را زیر زمین می‌گذراند. صدای آن‌ها از همه حشرات بلندتر و در فاصله بیش از ۱/۶ کیلومتر (یک مایل) صدای آن‌ها قابل شنیدن است. اندام تنفسی ملخ نای او است و بدین صورت تنفس می‌کند. واژه ملخ. واژه فارسی «ملخ» از بلخی (malaxo) وام گرفته شده‌است. که خود برگرفته‌است از ایرانی باستان madaxa (مقایسه کنید با اوستایی maδaxa). صورت ایرانی باستان madaxa در زبان‌های ایرانی غربی به «میگ» تحول یافته که بعدها در جنوب ایران به صورت «میگو» درآمده و برای نامیدن یکی از آبزیان همانند با ملخ
درآمده و برای نامیدن یکی از آبزیان همانند با ملخ به کار رفته‌است. ژنتیک و تعیین جنسیت. در ملخ‌ها تعداد کروموزومهای X جنسیت را تعیین می‌کند ماده دو کروموزوم X (الگو:XX) و نر یک کروموزوم X (الگو:XO) دارد برای همین هم عدد کروموزومی نر و ماده متفاوت است ( ماده ۲n=۲۴ / نر ۲n=۲۳ ) در ملخ نر هنگام میوز ۱۱ تتراد تشکیل می‌شوند و کروموزوم X تتراد تشکیل نمی‌دهد برای همین سلولهای حاصل از میوز ملخ نر دارای عدد کروموزومی متفاوت هستند ( n=۱۱ / n=۱۲ ) سلول ۱۲ کروموزومی دارای X و سلول ۱۱ کروموزومی بدون X است در جمعیت
دارای X و سلول ۱۱ کروموزومی بدون X است در جمعیت ملخ‌ها، ملخ نر جنسیت زاده‌ها را تعیین می‌کند. دگردیسی ملخ. ملخ یکی از جانورانی است که دگردیسی ناقص دارد. ملخ زمانی که از تخم در می‌آید(پوره) شبیه جانور بالغ است با این تفاوت که تولید مثل نمی‌کند، بال ندارد و کوچک‌تر است. حلیت ملخ. در دین اسلام خوردن ملخ حلال است (رک. رساله‌های توضیح المسائل بخش احکام خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها) منابع. بخشی از مطالب برگرفته از دانشنامهٔ رشد کتاب علوم اول راهنمایی
آبزیان به جاندارانی، چه مهره‌دار و چه بی‌مهره، گفته می‌شود که تمام یا بخشی از عمرشان را در آب زندگی می‌کنند. جانوران آبزی ممکن است هوا تنفس کنند یا اکسیژن محلول در آب را از طریق اندام‌های تخصصی به نام آبشش یا به‌طور مستقیم از طریق پوست استخراج کنند. آبزیان مهم. آبزیان شناخته‌شده‌تر عبارت‌اند از:
شیءباوری، فتیشیسم، شیءپرستی به مفهوم اعتقاد و باور به وجود نیروی فوق طبیعی در برخی اشیاء طبیعی (موجود در طبیعت) و مصنوع (دست ساخت انسان) است. منشأ اصطلاح فتیشیسم مربوط به قرن ۱۸م. است که سیاحان و دریانوردان پرتغالی در افریقا متوجه شدند بومیان افریقایی برای بعضی اشیاء مانند درخت، ماهی، گیاه، سنگ، پنجهٔ مردهٔ بعضی جانوران، چوب خشک، مو و ناخن نیرویی جادویی قائل هستند و آن‌ها را تقدیس می‌کنند و در رفع مشکلات و گرفتاری‌های خود از آن‌ها استمداد می‌طلبند. پرتغالی‌ها لغت فتیش را که در زبان پرتغالی به معنای «طلسم و
لغت فتیش را که در زبان پرتغالی به معنای «طلسم و تعویذ» است به آن اشیاء دادند و عقاید و آداب مرتبط با فتیش‌ها را فتیشیسم نامیدند.