payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جوادیه، یافت‌آباد، شوش، شهرری، کوی سیزده آبان، دولت‌آباد، شهرک رسالت، بازار چینی فروشان، کیان شهر، یافت آباد مرکز تهران. یوسف‌آباد، امیرآباد، عباس‌آباد، جلفا، خواجه عبدالله، ضرابخانه، بهارشیراز، زرتشت، بهجت‌آباد، تخت جمشید، تخت طاووس، سهروردی، آپادانا، توحید، جمهوری، نادری، استانبول، توپخانه، لاله‌زار، باغ صبا، فاطمی، آرژانتین، آذربایجان، امیریه، منیریه، بازار تهران، سنگلج، امامزاده یحیی تاریخچه و معنی نام بعضی از محلات تهران. جماران: زمین‌های جماران متعلق به سید محمد باقر جمارانی از روحانیان معروف در زمان
سید محمد باقر جمارانی از روحانیان معروف در زمان ناصر الدین شاه بوده است. برخی ازاهالی معتقدند که در کوه‌های این محله از قدیم مار فراوان بوده و مارگیران برای گرفتن مار به این ده می‌آمدند و دلیل نامگذاری این منطقه نیز همین بوده است و عده‌ای هم معتقدند که جمر و کمر به معنی سنگ بزرگ است و چون از این مکان سنگ‌های بزرگ به دست می‌آمده است، آن‌جا را جمران، یعنی محل به‌دست آمدن جمر نامیده‌اند. لویزان: این منطقه از گسترش روستای لویزان و شیان شمیرانات بوجود آمده که دارای آب و هوای بسیار مطبوع در گذشته بود. کامرانیه:
آب و هوای بسیار مطبوع در گذشته بود. کامرانیه: زمین‌های این منطقه ابتدا به میرزا سعیدخان، وزیر امور خارجه‌تعلق داشت، و سپس کامران میرزا پسربزرگ ناصرالدین شاه، با خرید زمین‌های حصاربوعلی، جماران و نیاوران، اهالی منطقه را مجبور به ترک زمین‌ها کرد و سپس آن جا را کامرانیه نامید. محمودیه : در این منطقه باغی بوده است که متعلق به حاج میرزا آقاسی بوده است و چون نام او عباس بوده آن را عباسیه می‌گفتند. نیاوران:نام قدیم این منطقه گردوی بوده است و برخی معتقدند در زمان ناصرالدین شاه نام این ده به نیاوران تغییر کرده است
شاه نام این ده به نیاوران تغییر کرده است به این ترتیب که نیاوران مرکب از "نیا” (حد، عظمت و قدرت)؛ ”ور” (صاحب) و "ان” علامت نسبت است و در مجموع یعنی کاخ دارای عظمت. تهران‌نو : در زمان رضا شاه فرانسوی‌ها این محله را با نظم هدسی برای خود ساختند و پس از مدتی به سایر مردم فروختند و چون در آن زمان این محله جدیدترین و نوترین محله تهران بود تهران‌نو نام گرفت. خیابان‌کشی این محله نظم هندسی دارد و خیابان‌های شمال غربی به جنوب شرقی آن با بهره‌گیری از واژه مهر به‌صورت مهربار، مهرافروز، مهرآور، مهرپرور و مهرآگین
مهربار، مهرافروز، مهرآور، مهرپرور و مهرآگین نام‌گذاری شده‌اند. البته پس از انقلاب ۱۳۵۷ دگرگون کردن برخی از این نام‌ها، این نظم نامگذاری را به‌هم زده است. تهران‌نو دارای پنج میدان به نام‌های آشتیانی، اطلاعات (از روی دفتر روزنامه اطلاعات که در حوالی آن میدان قرار داشت گرفته شده)، چایچی (از روی نام مهندس چای‌چی که مالک آن زمان اطراف آن میدان بوده گرفته شده)، لوزی (از روی شکل لوزی آن گرفته شده) و امامت یا میدان وثوق (از روی نام وثوق‌الدوله که دز زمان ناصرالدین شاه مالک خانه خای اطراف میدان بوده گرفته شده) است.
مالک خانه خای اطراف میدان بوده گرفته شده) است. تهرانپارس: در دههٔ ۱۳۱۰ خورشیدی ارباب هرمز از بزرگ‌ترین سرمایه داران زرتشتی شهرکی در شمال شرق تهران ساخت و نامش را تهرانپارس گذاشت. سپس شمار فراوانی از زرتشتیان به آنجا کوچ کردند. ارباب هرمز با یاری چند تن از مهندسان نام‌آور خیابان بندی وجدول کشی آنجا را انجام داد. ساختار شهرسازی تهرانپارس برپایهٔ اصول شهرسازی نوین است که هم‌اکنون به عنوان یکی از بهترین طرح‌های شهری به‌شمار می‌رود. درگذشته بخش بزرگی از زمین‌های تهرانپارس از آن زرتشتیان بود. اکنون تهرانپارس
تهرانپارس از آن زرتشتیان بود. اکنون تهرانپارس بسیار گسترش یافته و در منطقهٔ ۴و۸ شهرداری تهران جای گرفته است. تهرانپارس دارای چهارمیدان است و شهرک‌هایی مانند شهرک امید، شهید بهشتی، فرهنگیان و پارس در آن واقع شده است. از خیابان‌های مهم آن بلوار تیرانداز، خیابان جشنواره، خیابان رشید، خیابان استخر و بلوار وفادار و پروین را می‌توان نام برد. از آنجا که تهرانپارس درکوهپایه‌های جنوبی رشته کوه‌های البرز و نزدیک به پارک‌های جنگلی سرخه حصار و لویزان می‌باشد از آب و هوای خوبی برخوردار است. از یادمان‌های ارزشمند
و هوای خوبی برخوردار است. از یادمان‌های ارزشمند تهرانپارس که در فهرست آثار ملی ثبت شده است دو باغ و عمارت را می‌توان نام برد. یکی عمارت ارباب هرمز درباغ اناری واقع در خیابان استخر و دیگری رستم باغ با عمارت‌های کهن آن در فلکهٔ دوم تهرانپارس. رستم باغ که بدست ارباب رستم گیو ساخته شده نمونه‌ای از باغ‌های زیبایی است که زرتشتیان در کشورهند و چین نیز ساخته‌اند. تهرانپارس از شمال به بزرگراه شهید بابایی، ازجنوب به محله تهران نو و خیابان دماوند، از خاور به خاک سفید و از باختر به بزرگراه شهید باقری محدود می‌شود.
و از باختر به بزرگراه شهید باقری محدود می‌شود. نارمک: نام محله‌ای واقع در شمال شرق تهران است. در گذشته دهی در ۹ کیلومتری جنوب شرقی تجریش و ۵ کیلومتری راه شوسهٔ دماوند به تهران بوده است. محله شهرک زیتون: در سال ۱۳۶۵ جهت سکونت کارکنان وزارت کشاورزی ۲۴۰ هکتار از زمین‌های منابع طبیعی فاقد کاربری را با فروش به تعاونی مسکن شماره یک با تفکیک وارایه سند رسمی واگذار گردید. اختلاف سازمان محیط زیست با وزارت کشاورزی در واگذاری پس از رأی دیوان عدالت اداری به نفع مالکین والزام شهرداری تهران به صدور مجوز منازل ویلایی
والزام شهرداری تهران به صدور مجوز منازل ویلایی منتظر حمایت سازمان زمین شهری در ساخت منازل ویلایی در جهت توسعه پایدار شرق تهران می‌باشد. محله نارمک تهران که به محله صد میدان معروف است، دارای ۷/۱۲ کیلومتر مربع مساحت و سه ناحیه شهری است. ۸۹ هزار و ۱۰۳ خانوار با ۳۳۶ هزار و ۷۷۲ نفر جمعیت دارد. این منطقه یکی از قدیمی‌ترین مناطق تهران است که در قدیم، نام آن ده نارمک بوده است، یکی از مناطق خوش آب و هوا و سردسیری تهران به‌شمار می‌رود. این محله که در ضلع شمالی محله تهران‌نو واقع شده، به همراه محله تهرانپارس در دههٔ
واقع شده، به همراه محله تهرانپارس در دههٔ ۲۰ توسط فرانسوی‌ها ساخته شد. این محله دارای ۱۰۰ میدان سرسبز می‌باشد و میدان نبوت (هفت حوض) در نارمک حالت مرکزی و تجاری دارد و از شمال و جنوب به سی‌متری نارمک (خیابان آیت) و از شرق به غرب به خیابان گلبرگ متصل می‌شود. این محله دارای مسجدهای بسیار است که یکی از مساجد معروف مسجد جامع نارمک در خیابان سمنگان است. نارمکاز شمال به خیابان فرجام از غرب به بزرگراه امام علی و از شرق به بزرگراه باقری و از جنوب به خیابان دماوند و خیابان نظام آباد متصل می‌گردد. خیابان‌های مهم آن
خیابان نظام آباد متصل می‌گردد. خیابان‌های مهم آن آیت، شهید ثانی (۴۵متری نارمک)، هنگام، رسالت، سامان، سمنگان، دردشت، فرجام و مدائن و قنبریان و خیابان شیرمرد … است. این محله در سال ۱۳۳۰ شمسی برای سکونت فرهنگیان آموزش و پرورش ساخته شد. ونک: نام ونک تشکیل شده است از دو حرف (ون) به نام درخت و حرف (ک) که به صورت صفت ظاهر می‌شود. یوسف آباد:منطقه یوسف آباد را میرزا یوسف آشتیانی مستوفی‌الممالک در شمال غربی دارالخلافه ناصری احداث کرد و به نام خود، یوسف آباد نامید. پل چوبی:قبل از این که شهر تهران به شکل امروزی خود
پل چوبی:قبل از این که شهر تهران به شکل امروزی خود درآید، دور شهر دروازه‌هایی بنا شده بود تا دفاع از شهر ممکن باشد. یکی از این دروازه‌ها، دروازه شمیران بود با خندق‌هایی پر از آب در اطرافش که برای عبور از آن، از پلی چوبی استفاده می‌شد. امروزه از این دروازه و آن خندق پر از آب اثری نیست، اما این محل همچنان به نام پل چوبی معروف است. شمیران:نظریات مختلفی دربارهٔ این نام شمیران وجود دارد. یکی از مطرح‌ترین دلایل عنوان شده ترکیب دو کلمه سمی یا شمی به معنای سرد و «ران» به معنای جایگاه است و در واقع شمیران به معنای
به معنای جایگاه است و در واقع شمیران به معنای جای سرد است. همچنین در نظریه دیگری به دلیل وجود قلعه نظامی در این منطقه به آن شمیران می‌گفتند و همچنین برخی نیز معتقدند که یکی از نه ولایت ری را شمع ایران می‌گفتند که بعدها به شمیران تبدیل شده است. فرحزاد:این منطقه به دلیل آب و هوای فرح بخشش به این نام معروف شد. البته نام اصلی آن «فره زاد» بوده و گویا به سبب پیدایش آب در آنجا آن را «توشه با عظمت» شمرده‌اند. گیشا:نام گیشا که در ابتدا کیشا بوده است برگرفته از نام دو بنیان‌گذار این منطقه آقایان کینژاد و شاپوری
دو بنیان‌گذار این منطقه آقایان کینژاد و شاپوری می‌باشد. منیریه:منیریه در زمان قاجار یکی از محله‌های اعیان‌نشین تهران بوده و گفته شده نام آن از نام زن کامران‌میرزا، یکی از صاحب‌منصبان قاجار، به نام منیر گرفته شده است. داودیه (بین میرداماد و ظفر):میرزا آقاخان نوری صدراعظم این اراضی را برای پسرش، میرزا داودخان، خرید و آن را توسعه داد. این منطقه در ابتدا ارغوانیه نام داشت و بعدها به دلیل ذکر شده داودیه نام گرفت. درکه:اگر چه هنوز دلیل اصلی نامگذاری این محل مشخص نیست اما برخی آن را مرتبط به نوعی کفش برای حرکت در
اما برخی آن را مرتبط به نوعی کفش برای حرکت در برف که در این منطقه استفاده می‌شده و به زبان اصلی «درگ» نامیده می‌شده است دانسته‌اند. دزاشیب (در نزدیکی تجریش):روایت شده است که قلعه بزرگی در این منطقه به نام «آشِب» وجود داشته است و در گذشته نیز به این منطقه دزآشوب و دزج سفلی و در لهجه محلی ددرشو می‌گفتند. عقیده اهالی بر این است که به دلیل اهمیت آبادی قلهک. پل رومی:پل رومی در واقع پل کوچکی بوده که دو سفارت روسیه و ترکیه را هم متصل می‌کرده است. عده‌ای هم معتقدند که نام پل از مولانا جلال‌الدین رومی گرفته‌شده
که نام پل از مولانا جلال‌الدین رومی گرفته‌شده است. جوادیه (جنوب تهران):بسیاری از زمین‌های جوادیه متعلق به آقای فرد دانش بوده است که اهالی محل به او جواد آقا بزرگ لقب داده بودند. مسجد جامعی نیز توسط جواد آقا بزرگ در این منطقه بنا نهاده است که به نام مسجد فردانش هم معروف است. سیدخندان:سید پیری دانا و شیرین سخن بوده که پیش گویی‌های او زبانزد مردم در سی یا چهل سال پیش بوده است. دلیل نامگذاری این منطقه نیز احترام به این پیرمرد بوده است. فرمانیه:در گذشته املاک زمین‌های این منطقه متعلق به کامران میرزا
املاک زمین‌های این منطقه متعلق به کامران میرزا نایب‌السلطنه بوده است و بعد از مرگ وی به عبدالحسین میرزا فرمانفرما فروخته شده است. آجودانیه:آجودانیه در شرق نیاوران قرار دارد و تا اقدسیه ادامه پیدا می‌کند. آجودانیه متعلق به رضاخان اقبال السلطنه وزیر قورخانه ناصرالدین شاه بوده، او ابتدا آجودان مخصوص شاه بوده است. اقدسیه:نام قبلی اقدسیه (تا قبل از ۱۲۹۰ قمری) حصار ملا بوده است. ناصرالدین شاه زمین‌های آنجا را به باغ تبدیل و برای یکی از همسران خود به نام آمینه اقدس (اقدس الدوله) کاخی ساخت و به همین دلیل این منطقه
(اقدس الدوله) کاخی ساخت و به همین دلیل این منطقه به اقدسیه معروف شد.سفرنامه و گردشگری جوانمرد قصاب جنوب تهران جوانمرد قصاب نام یک شخصیت نیمه افسانه‌ای، نیمه تاریخی، و آرامگاهی (بقعه) در نزدیکی شهر ری است. محله پیرامون این بقعه نیز محله جوانمرد قصاب نام دارد. این محل بسیار زیباست و به نسبت بقیه جاهای تهران از آلودگی کمتری رنج می‌برد. در برخی آثار کهن جغرافیایی و تاریخی نیز از مقبره جوانمرد قصاب یاد شده است و این گمان را پدیدمی‌آورد که شاید جوانمرد قصاب شخصیت تاریخی ناشناخته‌ای باشد. حمدالله مستوفی از مدفن
تاریخی ناشناخته‌ای باشد. حمدالله مستوفی از مدفن او در ری و عبدالرزاق سمرقندی در ذکر وقایع از مدفن او در سرخس یاد کرده‌اند. به‌نظر قزوینی جوانمرد قصابِ مدفون در سرخس به جوانمرد قصابِ ری ربطی ندارد.[۴] امروزه نیز در جنوب تهران به سوی ری، در زمین‌های منصورآباد در منطقه بیستم شهرداری تهران بقعه‌ای به نام جوانمرد قصاب هست که به احتمال زیاد بعد از عهد فتحعلی شاه در (۱۲۱۲–۱۲۵۰) ساخته شده است. ابیات لوحه قبرِ داخل بقعه نشان می‌دهد که صاحب آن را همان پیر افسانه‌ای صنف قصاب دانسته‌اند. محله اطراف بقعه نیز جوانمرد
صنف قصاب دانسته‌اند. محله اطراف بقعه نیز جوانمرد قصاب نام گرفته و قصه جوانمرد قصاب برای مردم این محل، معروف و مقبره او زیارتگاه است. مقبره‌های دیگری هم در برخی روستاها به نام جوانمرد قصاب وجود دارد [۶] و احتمال دارد همه آن‌ها مقبره‌هایی نمادین برای شخصیت افسانه‌ای جوانمرد قصاب باشند. "'شهرری"' ：راگا به ایران باستان یعنی شهر سلطنتی
تهرانسر یک محله در غرب تهران، ایران است که از شمال به بزرگراه لشکری و شهرک آزادی و از جنوب به بزرگراه فتح و از شرق به فرودگاه مهرآباد و شهرک آسمان و از غرب به بزرگراه مهدوی کنی، شهرک استقلال و شهرک دریا می‌رسد. تهرانسر پیش‌تر بخشی از منطقه ۹ شهرداری تهران بود و از سال ۱۳۸۳ خورشیدی در منطقه ۲۱ شهرداری تهران جای گرفت. پیشینه. در گذشته به ویژه در دوران سلسله قاجار تهرانسر کنونی و زمین‌های پیرامون آن، بخشی از شکارگاه‌های پادشاهی شمرده می‌شده‌است. همچنین وجود چشمه‌ای در نزدیکی کمربندی آزادگان (بزرگراه آیت الله
در نزدیکی کمربندی آزادگان (بزرگراه آیت الله مهدوی کنی کنونی) در نزدیکی شهرک فاطمة الزهرا کنونی باعث مهم‌تر شدن این منطقه بوده‌است. در اوایل قرن سیزدهم و در زمان سلطنت احمد شاه قاجار شخصی بنام خلیل معنوی خواستار خرید چشمه می‌شود و با پرس و جو متوجه می‌شود که این چشمه به شخصی به نام فرمانفرما از نوادگان ناصرالدین شاه تعلق دارد، خلیل معنوی با پرداخت مبلغ حدود ۱۳ هزار تومان آن چشمه را از او خریده و با ساخت خانه‌هایی در اطراف آن و ساکن کردن چندین خانواده از اهالی همدان و تویسرکان در آنجا، آن ناحیه را تبدیل به
همدان و تویسرکان در آنجا، آن ناحیه را تبدیل به روستایی به نام سلیمان خانه می‌کند. او با پرداخت حقوق به ساکنان روستا از آن‌ها می‌خواهد که بر روی زمین‌های اطراف کشاورزی کنند و با این کار خود را مالک تمام نواحی اطراف آن چشمه می‌کند. لازم است ذکر شود در داخل سندهای قدیمی (منقوله دار) املاک تهرانسر جملهٔ: " از اراضی سلیمان خانه " نوشته شده‌است. بعد از مدتی در حدود سال ۱۳۳۱ هجری خورشیدی شرکت تعاونی کارمندان شرکت نفت برای ساخت منازل مسکونی برای کارکنان این شرکت، این ناحیه را انتخاب کرده و بعد از مذاکره با معنوی
این ناحیه را انتخاب کرده و بعد از مذاکره با معنوی حدود یک میلیون مترمربع از زمین‌ها را خریداری و شروع به ساخت و ساز می‌نماید و نام این محدوده را تهرانسر می‌گذارد. و در آن تعدادی خانه‌های ویلایی (باغ ویلا) با متراژ حدود ۵۰۰–۶۰۰ متری و تعداد ۲۵ باب مغازه احداث می‌کند. خیابان اصلی تهرانسر (بلوار تهرانسر فعلی) در دههٔ ۴۰ و ۵۰ خورشیدی در قسمت شمالی از سمت جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی) دارای نگهبانی و گیت ورودی بوده‌است. در سال ۱۳۴۶ خورشیدی یک مدرسه در تهرانسر در خیابان اصلی (بلوار تهرانسر فعلی) ما
در تهرانسر در خیابان اصلی (بلوار تهرانسر فعلی) ما بین خیابان بیستم (غریبان فعلی) و خیابان بیست و دوم (اسدی فعلی) احداث و تأسیس می‌شود که هم‌اکنون نام آن: مدرسه دخترانه هاجر است. گاز رسانی به تهرانسر در سال 1349 خورشیدی : در حدود سال ۱۳۴۹ خورشیدی بعد از محلهٔ ۱۳ آبان و نازی‌آباد، محدودهٔ اصلی تهرانسر لوله‌کشی گاز شد و گاز دار شد. و همچنین در سال ۱۳۵۲ خورشیدی در خیابان باشگاه نفت (شهید محمود خسرو پرویز فعلی) یک ورزشگاه با نام " استادیوم ورزشی دکتر اقبال" احداث و در روز جمعه ۲۵ آبان ماه ۱۳۵۲ خورشیدی توسط مدیر
و در روز جمعه ۲۵ آبان ماه ۱۳۵۲ خورشیدی توسط مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران یعنی خود دکتر منوچهر اقبال افتتاح می‌شود و هم‌اکنون نام آن " باشگاه ورزشی کارکنان صنعت نفت (تهرانسر) است. ضمناً در بلوار تهرانسر نبش خیابان هفدهم یک خانهٔ ویلایی بزرگ خالی از سکنه وجود دارد که قدیمی‌های تهرانسر می‌گویند این خانه متعلق به دکتر منوچهر اقبال بوده‌است و خدا رو شکر فعلاً (سال 1403 خورشیدی) موجود است و تخریب نشده‌است. محله‌های تهرانسر. محلهٔ تهرانسر اصلی. که همان محله ای است که در دههٔ ۳۰ خورشیدی توسط تعاونی کارکنان شرکت
که در دههٔ ۳۰ خورشیدی توسط تعاونی کارکنان شرکت ملی نفت بنیان‌گذاری شد، البته بعدها تعدادی از هموطنان عرب زبان نیز در این محله سکونت پیدا کردند ."این محله از شمال به جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی)، از جنوب به خیابان سی ام (عاشوری فعلی) و خیابان بیست و نهم (ترابی فعلی)، از غرب به خیابان باشگاه نفت (شهید محمود خسرو پرویز فعلی) و از شرق به خیابان نفت شمالی محدود می‌شود. محلهٔ شهرک مسکونی هواپیمایی کشوری. در سال ۱۳۵۳ خورشیدی توسط وزارت جنگ به عنوان خانه‌های سازمانی به صورت بلوک‌های مسکونی ۴ طبقه در هر
سازمانی به صورت بلوک‌های مسکونی ۴ طبقه در هر طبقه ۳ یا ۴ واحد (مجموعا حدود ۳۸۵ واحد مسکونی ۸۸ الی ۱۱۴ متری) بدون پارکینگ (دارای پارکینگ در محوطه) احداث شدند، این پروژه شامل ۲۴ مجتمع مسکونی (بلوک) و یک مجتمع تجاری بود. این شهرک از ۴ طرف محصور و محدود بود که سمت غربی و شرقی آن دیوار بتنی و سمت شمالی و جنوبی آن دیوار نصفه و نرده فلزی داشت و همچنین دو درب ورودی و نگهبانی در سمت شمال و جنوب قرار گرفته بود. ولی هرگز این آپارتمان‌ها تحویل کارکنان وزارت جنگ نشد و بعد از انقلاب توسط ستاد اجرایی فرمان امام توقیف و
بعد از انقلاب توسط ستاد اجرایی فرمان امام توقیف و ضبط گردید و مدتی خالی از سکنه بودند و در اواسط دهه ۶۰ خورشیدی به تعاونی مسکن کارکنان سازمان هواپیمایی کشوری واگذار شد و در اواخر دههٔ ۶۰ خورشیدی کارکنان در آن ساکن شدند. "این محله از شمال به خیابان ۳۵ متری (بلوار یاس فعلی)، از جنوب به جاده قدیم کرج (بزرگراه حاج احمد متوسلیان فعلی)، از غرب به دیوار زمین سازمان هواشناسی کشور و از شرق به خیابان فجر محدود می‌شود." در حال حاضر مساحت کمی از این محله مربوط به شهرک هواپیمایی کشوری است که نام آن شهرک هواپیمایی یاس
هواپیمایی کشوری است که نام آن شهرک هواپیمایی یاس شده‌است و در دههٔ ۹۰ خورشیدی آپارتمان‌های مسکن مهر ویژه تهران در این محدوده و در زمین‌های خالی مربوط به شهرک هواپیمایی کشوری احداث شدند. محلهٔ تهرانسر شرقی. از سال ۱۳۶۰ خورشیدی و به بعد در زمین بایر و خالی پایین تهرانسر (قسمت جنوبی و جنوب شرقی بلوار اصلی) زمین‌ها توسط سازمان زمین شهری جهت ساخت منازل مسکونی به تعاونی مسکن شرکت‌های مختلف از جمله کارخانه‌های جنرال، سایپا، زامیاد، ایران کاوه، الیاف، پارس خودرو، زیمنس و ارج و… اعطا گردید و در آنها خانه‌های ویلایی
و ارج و… اعطا گردید و در آنها خانه‌های ویلایی با متراژ حدودی بین ۱۴۰ تا ۱۸۰ متری ساخته شد و به پرسنل واگذار شد. }. این محله شامل خیابان‌هایی از قبیل خیابان نفت جنوبی، خیابان گلناز (پارک سه گوش) و خیابان فجر (پایین دره) می‌شود. "این محله از شمال به خیابان سی ام (عاشوری فعلی) و خیابان بیست و نهم (ترابی فعلی)، از جنوب به خیابان ۳۵ متری (بلوار یاس فعلی) و کوچه هشتاد و پنجم، از غرب به بلوار مالک اشتر و دیوار شهرک هواپیمایی کشوری و از شرق به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) محدود می‌شود." این محله در اوایل دههٔ ۷۰
فعلی) محدود می‌شود." این محله در اوایل دههٔ ۷۰ خورشیدی گازرسانی گردید. محلهٔ بنیاد. نیز در دههٔ ۶۰ خورشیدی توسط بنیاد مستضعفان بنا شد و خانه‌های آن در ابتدا به افراد تحت پوشش بنیاد واگذار شد و هنوز خیلی از آنها سند ندارند. این محله اکنون با نام تهرانسر غربی شناخته می‌شود و در محدوده جنوب غربی تهرانسر واقع شده و "این محله از شمال به بلوار نیلوفر غربی (شاهد غربی فعلی)، از جنوب به خیابان ۳۵ متری (بلوار یاس فعلی)، از غرب به کمربندی آزادگان (بزرگراه آیت الله مهدوی کنی فعلی) و از شرق به بلوار مالک اشتر محدود
مهدوی کنی فعلی) و از شرق به بلوار مالک اشتر محدود می‌شود." محلهٔ شهرک دریا. در سال ۱۳۶۳ خورشیدی برای کارکنان نیروی دریایی ارتش شکل گرفت. "این محله در انتهای غربی بلوار یاس بنا شده و از شمال به خیابان ۳۵ متری (بلوار یاس فعلی)، از جنوب به جاده قدیم کرج (بزرگراه شهید احمد متوسلیان فعلی)، از غرب به کمربندی آزادگان (بزرگراه آیت الله مهدوی کنی فعلی) و از شرق به بلوار مروارید و دیوار زمین سازمان هواشناسی کشور محدود می‌شود." محلهٔ شهرک پاسداران. در اوایل دههٔ ۷۰ خورشیدی برای کارکنان نیروی انتظامی شکل گرفت. "این
خورشیدی برای کارکنان نیروی انتظامی شکل گرفت. "این محله از شمال به بلوار لاله، از جنوب به بلوار نیلوفر شرقی (شاهد شرقی فعلی)، از غرب به خیابان نفت شمالی و از شرق به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) محدود می‌شود." محلهٔ شهرک آسمان. برای کارکنان نیروی هوایی ارتش شکل گرفته‌است. "این محله از شمال به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد، از جنوب به جاده قدیم کرج (بزرگراه حاج احمد متوسلیان فعلی)، از غرب به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) و مجتمع‌های مسکونی گلها و از شرق به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد محدود می‌شود." نام جدید این شهرک به
مهرآباد محدود می‌شود." نام جدید این شهرک به نام "شهرک آسمان" تغییر یافته‌است. محلهٔ مجتمع‌های مسکونی گلها. برای کارکنان سازمان غله و ادرات گمرک و … شکل گرفته‌است. این مجتمع شامل ۱۶ برج مسکونی می‌باشد."این محله از شمال به محدوده فرودگاه مهرآباد، از جنوب به شهرک آسمان و محدودهٔ فرودگاه مهرآباد، از غرب به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) و از شرق به شهرک آسمان محدود می‌شود." محلهٔ شهرک المهدی. برای کارکنان سازمان‌های دولتی شکل گرفته‌است. در قالب آپارتمان‌های سه طبقه ساخته شده‌اند. این پروژه شامل ۴ برج مسکونی
طبقه ساخته شده‌اند. این پروژه شامل ۴ برج مسکونی می‌باشد. "این محله از شمال به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد، از جنوب به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد، از غرب به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) و از شرق به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد محدود می‌شود." محلهٔ شهرک کاظمیه. در دههٔ ۷۰ خورشیدی برای ساکنین سابق محله ی استخر (خیابان هلال احمر) شکل گرفت. "این محله از شمال به شهرک گلها، از جنوب به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد، از غرب به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) و از شرق به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد محدود می‌شود." محلهٔ شهرک بازرگانی. برای
مهرآباد محدود می‌شود." محلهٔ شهرک بازرگانی. برای کارکنان شرکت بازرگانی دولتی ایران شکل گرفته‌است. "این محله از شمال به سازمان نهضت سواد آموزی و جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی)، از جنوب به خیابان نهم، از غرب به بلوار ششم و از شرق به خیابان ارج (بلوار گلها فعلی) محدود می‌شود." محلهٔ شهرک گلها. این محله از شمال به جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی)، از جنوب به شهرک کاظمیه، از غرب به خیابان ارج (بلوار گلها «بلوار شهدای کمیته انقلاب اسلامی فعلی») و از شرق به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد محدود می‌شود."
از شرق به محدودهٔ فرودگاه مهرآباد محدود می‌شود." محلهٔ شهرک شهید هاشمی نژاد. در دههٔ ۹۰ خورشیدی برای کارکنان سپاه پاسداران احداث گردید. این پروژه شامل ۱۸+۴ برج مسکونی می‌باشد. "این محله از شمال به بوستان قباد و جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی)، از جنوب به کوچه دوم (جعفری فعلی)، از غرب به خیابان قباد شمالی و از شرق به بلوار ششم و شهرک بازرگانی محدود می‌شود." محلهٔ مسکن ویژه. در بین سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ خورشیدی توسط دولت در قالب طرح ملی مسکن مهر ویژه تهران احداث گردید. این پروژه شامل ۲۳۱ بلوک (مجتمع) ۶
احداث گردید. این پروژه شامل ۲۳۱ بلوک (مجتمع) ۶ طبقه ۱۰ واحدی و در مجموع تعداد ۲۳۱۰ واحد ۱۰۵ متری مسکونی دو خوابه با پارکینگ و همچنین ۲۵ الی ۳۰ باب مغازه می‌باشد. "این محله در هر دو طرف ادامهٔ بلوار تهرانسر و از شمال به خیابان ۳۵ متری (بلوار یاس فعلی)، از جنوب به شهرک هواپیمایی یاس و جاده قدیم کرج (بزرگراه حاج احمد متوسلیان فعلی)، از غرب به دیوار زمین سازمان هواشناسی کشور و از شرق به خیابان فجر محدود می‌شود." محلهٔ ساختمانهای مسکونی شهرداری. در دههٔ ۹۰ خورشیدی توسط شهرداری منطقه ۲۱ تهران احداث گردید. "این
توسط شهرداری منطقه ۲۱ تهران احداث گردید. "این محله از شمال به جاده مخصوص کرج (بزرگراه شهید لشگری فعلی)، از جنوب به شهرداری منطقه ۲۱ و خیابان یکم (راسخ مهر فعلی)، از غرب به کمربندی آزادگان (بزرگراه آیت الله مهدوی کنی فعلی) و از شرق به بلوار تهرانسر و فلکهٔ تهرانسر (میدان کمال الملک فعلی) محدود می‌شود." قبلاً در این محدوده کارگاه یک شرکت تولید بتن مسقر بود. وضعیت کنونی. جمعیت تهرانسر بیش از ۱۰۰ هزار نفر می‌باشد که به علت امکانات رفاهی و درمانی، دسترسی و … تهرانسر به یکی از محله‌های مهاجرپذیر مبدل گشته‌است و
به یکی از محله‌های مهاجرپذیر مبدل گشته‌است و جمعیت آن رو به افزایش است. تهرانسر به عنوان یکی از محله‌های تهران برای اجرای طرح مسکن ویژه تهران انتخاب شده‌است و عملیات احداث ۲۳۱۰ واحد مسکن ویژه در بلوار یاس ضلع جنوبی این منطقه ازسال ۱۳۹۱ آغازشده‌است. و در حال حاضر تقریباً اکثر واحدهای مسکونی شهرک (از سال ۱۳۹۵ خورشیدی به بعد) در اختیار مالکین قرار گرفته و فاز دوم پروژه که مجموعه تفریحی و شهربازی و همچنین واحدهای تجاری و طرح انتقال بازار لاله زار را شامل می‌شود با سرعت خوبی در دست ساخت می‌باشد. تهرانسر، خانه
با سرعت خوبی در دست ساخت می‌باشد. تهرانسر، خانه برخی از کارکنان مهم و کارمندان و کارگران شرکت‌های تهران به مانند: شرکت نفت، ایران خودرو، سایپا، پارس خودرو، زامیاد، ارج، کرمان خودرو، شهاب خودرو، ایران کاوه، ایران تایر، گروه صنعتی مینو، داروگر، پارس الکتریک، جنرال، الیاف و داروپخش است. انتقال مترو به تهرانسر. در تاریخ ۱۹ تیر ۱۳۹۷ خورشیدی پی بازدید شهردار تهران و رئیس شورای شهر از منطقه ۲۱ طی گفتگو محسن هاشمی رئیس شورای شهر وقت تهران از رسیدن خط ۴ متروی تهران از ایستگاه متروی شهرک اکباتان به تهرانسر خبر داد.
از ایستگاه متروی شهرک اکباتان به تهرانسر خبر داد. اما بعد از رونمایی از چهار خط جدید مترو مشخص شد که دو ایستگاه برای محلهٔ تهرانسر در خط ۱۱ مترو تهران در نظر گرفته شده. که از بلوار چوگان در منطقه ۲۲ شروع و با عبور از منطقه ۲۱ و دو ایستگاه در تهرانسر وارد منطقه ۱۸ خواهد شد.
بهشت زهرا نام بزرگ‌ترین آرامستان ایران است که در شهرستان ری در جنوب تهران بزرگ قرار دارد. فعالیت این آرامگاه رسماً در سال ۱۳۴۹ خورشیدی آغاز شد. معروفیت بهشت زهرا آنقدر شد که تا اکنون شهرهای مختلفی آرامستان‌های شهرهای خود را با نام بهشت زهرا نام‌گذاری کرده‌اند. بهشت زهرا ابتدا ۳۱۴ هکتار وسعت داشت که در سال ۱۳۷۶ بخش شمالی به مساحت ۱۱۰ هکتار و در سال ۱۳۸۷ بخش شرقی به مساحت ۱۶۰ هکتار خریداری و به آن اضافه شد. تاکنون بیش از ۲ میلیون نفر در بهشت زهرا دفن شده‌اند. ده قطعه از بهشت زهرا محل دفن کشته‌شدگان جنگ ایران
ده قطعه از بهشت زهرا محل دفن کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق است. آرامگاه کشته‌شدگان هفتم تیر در قطعهٔ ۲۴ و آرامگاه سید روح‌الله خمینی در غرب بهشت زهرا قرار دارد و قطعه هنرمندان بهشت زهرا و قطعهٔ نام‌آوران بهشت زهرا ویژهٔ سرشناسان است. از افراد مشهور مدفون در قطعه هنرمندان می‌توان محمدعلی فردین، ناصر ملک‌مطیعی، خسرو شکیبایی، عزت‌الله انتظامی، داوود رشیدی، بهمن مفید، چنگیز جلیلوند، مرتضی احمدی، پروین ملکوتی، آزاده نامداری، مرتضی پاشایی، حسین عرفانی، پروین سلیمانی، عسل بدیعی، حسن جوهرچی، امین تارخ، آتیلا پسیانی،
عسل بدیعی، حسن جوهرچی، امین تارخ، آتیلا پسیانی، داریوش مهرجویی، اکبرگلپا و… را نام برد. قطعه نام آوران در بهشت زهرا برای دفن ورزشکاران، برخی نویسندگان استادان و فرهیختگان دانشگاه، چهره‌های ماندگار و برخی از اهداء کنندگان اعضای بدن است، از افراد مدفون در این قطعه می‌توان ناصر حجازی، مهرداد میناوند، آیدین نیکخواه بهرامی، منصور پورحیدری، حمیدرضا صدر، پرویز کردوانی، حسن توفیق و… را نام برد. ظهر پنج‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۱، دوربین‌های مراقبتی مجموعه بهشت زهرا مورد حمله سایبری سازمان مجاهدین خلق ایران قرار گرفت و هک
سایبری سازمان مجاهدین خلق ایران قرار گرفت و هک شد. تاریخچه. نخستین تلاش‌ها برای طراحی، اجرا و احداث آرامستانی به نام بهشت زهرا، با هدف پایان دادن به مسئلهٔ تعدد آرامگاه‌ها در سطح شهر تهران، در سال ۱۳۴۵ انجام پذیرفت. در این تصمیم‌گیری‌ها، که با حضور شهردار وقت تهران و معاونان و رؤسای سازمان گورستان‌های پایتخت انجام گرفت، قطعه زمینی در مسیر تهران – قم به مساحت ۳۱۴ هکتار به این امر اختصاص یافت و برای فعالیت‌های عمرانی و فضای سبز نیز بلافاصله اقدام گردید. بهشت زهرا در سال ۱۳۴۹ آماده گردید، ولی در ابتدا به‌علت