payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بید مجنون، درختی گل و بلبل، درختی دورنما، درختی گلدانی، درختی ترمه- ماهی درهم مانند ماهی بیجار، ماهی سنه، ماهی افشار، ماهی میرک، ماهی زبیده، ماهی حسن تیمور، سگ ماهی، ماهی زنبوری، ماهی ریز- طرح‌های هندسی مانند سمن بر خانم، اسلیمی شکسته، خاتم شیرازی. رنگ‌بندی. یکی از مشخصه‌های قالی بیجار یا گروس، رنگ‌های بکار رفته در آن است. تضاد جسورانه بین رنگ‌های به کار رفته، زیبائی این قالیها را دو چندان می‌کند. رنگ‌های ناب و شادی که بافنده کرد برای قالیهایش انتخاب می‌کند. بیانگر طبیعت سرد وحشی و در عین حال رنگارنگ
بیانگر طبیعت سرد وحشی و در عین حال رنگارنگ کردستان است در قالی‌های گروس به کار بردن رنگ‌های شاد و تند مانند قرمز و رنگ‌های متمایل به آن به ویژه رنگ‌های: چهره‌ای (یک اصطلاح محلی برای رنگ صورتی پررنگ) و صورتی و پوست پیازی، مشکی، سفید، حنایی و انواع سبزها در زمینه‌های سرمه‌ای و سفید و قرمز زیاد به چشم می‌خورد. بکار بردن رنگ‌های سبز و سفید و پیازی و کاهی بر زمینه لاکی شادابی دیگری بر فرشهای گروس می‌دهد و نقشها را در دید واضح و روشن و برجسته می‌نمایاند. این جسارت را در کاربرد نوعی از رنگ زرد می‌توان دید که خاص
را در کاربرد نوعی از رنگ زرد می‌توان دید که خاص بیجار است و حتی در قالیهای کف ساده که متن آن‌ها ساده و خلوت می‌باشد به کار می‌رفته است. در فرشهای بیجار مانند بافته‌های برخی از مناطق غربی ایران گاهی کیفیت دو رنگی (رگه) نیز دیده می‌شود. تعداد رنگ‌ها در قالی بیجار از ۲۷ رنگ تجاوز نمی‌کند و رنگ‌های قرمز و سفید و سرمه‌ای بیش از دیگر رنگ‌ها به کار می‌رود و رنگ‌های تند و تیز آبی نیز به چشم می‌خورد. آثار باستانی و تاریخی بیجار گروس. این منطقه دارای بیش از ۶۰ اثر باستانی و تاریخی است که تعدادی از آن‌ها در فهرست
باستانی و تاریخی است که تعدادی از آن‌ها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده ولی بیشتر این آثار از بین رفته است. بیش از صد تپه باستانی در منطقه بیجار کشف شده است. قلعه قمچقای. دژ و قلعه قمچقا (دره شاهان) در فاصله ۶۰ کیلومتری شمال بیجار و یک کیلومتری شمال روستای قم چقا و داخل منطقه حفاظت‌شده بیجار قرار دارد. به نظر کارشناسان قلعه تاریخی قمچقای بیجار دارای کتیبه‌ای با نقش هیروگلیف و به خط هراتیک می‌باشد و جزو قدیمی‌ترین کتیبه‌های نییمه تصویری ایران قلمداد گردیده و کتیبه آن با خط سومریان قابل مقایسه است. ارتفاع
و کتیبه آن با خط سومریان قابل مقایسه است. ارتفاع دیواره‌های این قلعه به ۲۰ متر می‌رسد و تنها راه ارتباطی قلعه با خارج، گذرگاه باریکی می‌باشد که ساخته و پرداخته دست صاحب هنری است که یک نفر به دشواری می‌تواند از آن عبور کند. وسعت قلعه بالغ بر ۵۰۰۰ متر مربع با مخازن متعدد آب است که در سنگ کنده شده و پناهگاه زیرزمینی آن با عمق ۴۱ پله به صورت تونلی از سنگ کنده شده و به زیر قلعه هدایت می‌شود. از قلعه بزرگ قم چقا در عصر پارت‌ها و ساسانیان نیز استفاده شده که هم‌زمان با محاصره آتشکده آذرگشسب در تخت سلیمان (۱۰۰
با محاصره آتشکده آذرگشسب در تخت سلیمان (۱۰۰ کیلومتری شمال همین قلعه) به وسیله هراکیلوس امپراتور روم، موجبات تخریب آن فراهم شده است. این قلعه از نظر قدمت بسیار حائز اهمیت است و در برهه‌های گوناگون مورد استفاده اقوام مختلفی واقع شده است؛ بنابراین قلعه و دژ قم چقا یکی از قلعه‌های با ارزش و تاریخی شناخته شده ایران می‌باشد. بعضی احتمال می‌دهند که جام مارلینگ در آنجا مدفون است. بازارها و ساختمان‌های قدیمی. شهر بیجار در گذشته دارای چند بازار مهم بوده که بعضی از آن‌ها هنوز رونق گذشته خود را حفظ کرده‌اند. بازار
آن‌ها هنوز رونق گذشته خود را حفظ کرده‌اند. بازار قدیمی این شهر به نام «بازار بزرگ» مشهور است و دیگر بازارها عبارتند از: بازار افتخار نظام، قیصریه سالار و قیصریه سید لشکر و بازار امیر تومان که با دو سرا به نام‌های سرای کهنه و سرای تازه در گذشته محل تجارت تاجرهای افغان، تبریزی، همدانی و زنجانی بوده است و اکنون نیز دارای دو تیمچه به نام شهبازخان و تیمچه امیر تومان است که جایگاه دکان‌های بازاریان می‌باشد. مجموعه بازار بیجار. مجموعه بازار بیجار مربوط به دوره قاجار است و در بیجار، خیابان شهید اردلان واقع شده و
است و در بیجار، خیابان شهید اردلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بازار در مرکز شهر بیجار واقع شده است در حقیقت آنچه که ار بافت قدیمی شهر بیجار باقیمانده است، مجموعه بازار آن شامل یک راسته طولانی شمالی –جنوبی و تیمچه‌ای به نام حاج شهباز و سرایی به نام سرای امیر تومان است. اکنون تعداد شانزده باب حجره از بافت معماری قدیم بازار در دو طرف راسته اصلی باقی‌مانده و مابقی حجره‌ها و راسته‌ها دستخوش تغییرات شده است. در پوشش مغازه‌ها از طاق و تویزه
تغییرات شده است. در پوشش مغازه‌ها از طاق و تویزه استفاده شده است موقعیت جعرافیایی بیجار بر سر راه کردستان و آذربایجان موجب گردیده که این بازار، وسعت گستردگی خاص شکل گرفته باشد. علت قرارگیری در مسیر راه کاروان‌رو تجاری در گذشته از رونق قابل توجهی برخوردار بوده است. تاریخ دقیق ساخت آن مشخص نیست و لی به نظر می‌رسد که نوع معماری و بقایای وضعیت موجود احتمالاً در دوره قاجار ساخته شده باشد. تیمچه حاج شهباز. در ضلع شرقی راسته بازار بزرگ بیجار تیمچه‌ای زیبا قرار دارد که به نام تیمچه حاج شهباز معروف است این اثر
دارد که به نام تیمچه حاج شهباز معروف است این اثر معماری دارای یک فضای سرپوشیده مرکزی است که حجره‌هایی در پیرامون آن شکل گرفته است ویژگی معماری این تیمچه نوع قوسها و کاربندیهایی است که در سقف آن مورد استفاده قرار گرفته است و همچنین بقیه نورگیرهای آن در سقف و در ترکیب با کاربندیهای تصویری زیبا را ایجاد نموده که نشانگر تفکر و ذوق بالا و قابل توجه معمار ساختمان است. سرای امیرتومان. در ضلع غربی بازار بیجار سرایی قدیمی وجود دارد که در افواه محلی به تیمچه امیر تومان معروف است. به علت مجاورت با پارکی کوچک موقعیت
معروف است. به علت مجاورت با پارکی کوچک موقعیت بسیار مناسبی در شهر بیجار دارد این سرا دارای یک حیاط مرکزی است که حجره‌هایی در پیرامون شکل گرفته است پلان آن به شکل هشت و نیم هشت است و در یک طبقه با مصالح خشت و آجر و سنگ ساخته شده است ومحل تجارت مهمی در جنب بازار قدیمی بیجار بوده است این بنا هم احتمالاً در دوره قاجار ساخته شده است. چهارباغ گروس. چهارباغ گروس عمارت و باغی در جنوب شهر بیجار، منسوب به دوره صفویان، دارای کوشکی دو طبقه، آب‌نماها و مجسمه‌های مرمرین بود. در مرآت البلدان احداث آن به سال ۱۱۰۴ ه‍.ق
بود. در مرآت البلدان احداث آن به سال ۱۱۰۴ ه‍.ق نسبت داده شده است. (اعتمادالسلطنه، ج ۴، ص ۱۹۰۴–۱۹۰۵). این چهارباغ در زمان لطفعلی‌خان حاکم گروس و هم‌زمان با دوره صفویه بنا شده. دورادور پارک را درختان صنوبر احاطه کرده بود، همچنین درختان میوه. ساختمان‌ها و بناهای این باغ و محوطه زیبا و معروف متأسفانه به مرور زمان از بین رفت.
کارناوال یا شادپیمایی، یک جشن یا به عبارتی رژه همگانی در خیابان است که همراه با آن عنصرهایی از سیرک‌بازی و رقص‌های خیابانی آمیزه شده‌است. کارنوال بیشتر متعلق به فرهنگ رومی-کاتولیک است و کمتر عنصرهای پروتستانی را در خود دارد. با این وجود، این جشن در بیشتر جهان غرب جای محکم خود را پیدا کرده‌است. "اوج جشن کارنوال" در ۲ هفته قبل از زمان روزه مسیحیان است. در بخش‌هایی از خاور و جنوب آلمان و اتریش جشن‌های کارناوال را فاشینگ (Fasching) می‌نامند. واژه‌شناسی. شادپیمایی در فارسی در معنی پیمودن مسافتی توسط دسته و گروهی
در فارسی در معنی پیمودن مسافتی توسط دسته و گروهی به حالت شاد است. این معنی در زبان‌های اروپایی کارناوال نامیده می‌شود که واژه‌ای ترکیبی متشکل از دو واژهٔ لاتینی «کارنیس» (به معنای گوشت) و «له‌واره» (به معنای چیزی را از کسی گرفتن) است. در نتیجه این واژه به معنی «حذف گوشت» یا به نوعی وارد شدن به فصل روزه است. در قرون وسطی، زمانی که مقررات پرهیز چهله روزه (دوره‌ای چهل روزه پیش از عید رستاخیز مسیح که در پرهیز و روزه به سر برده می‌شد) سخت‌تر از امروز بوده و به‌طور دقیق رعایت می‌شدند، مردم در چند روز منتهی به
دقیق رعایت می‌شدند، مردم در چند روز منتهی به چهارشنبه خاکستر، همه غذاهایی که به زودی خوردنشان غیرمجاز می‌شد را می‌خوردند: گوشت، غذاهای چرب، تخم مرغ و … این روزها را در فرهنگ مسیحی غربی به اصطلاح «روزهای چرب» می‌نامیدند که در آنها جشن‌های مردمی همراه با رژه‌های بزرگ و مسابقات سنتی و … برگزار می‌شدند و همگان به پایکوبی می‌پرداختند. اوج این جشن در روز پایانی آن بود که سه شنبه چرب نامیده می‌شد. این جشنها ریشه در فرهنگ پیشامسیحی داشتند و مشابه جشن‌هایی هستند که برای پایان زمستان برگزار می‌شدند. مکان‌های بزرگ
برای پایان زمستان برگزار می‌شدند. مکان‌های بزرگ جشن کارناوال در جهان. در اینجا بعضی از شهرهایی که، کارنوال آنها شهرت جهانی دارد، نامیده شده‌اند.
لوئی دهم با فرنام تاریخی ستیزه‌جو (در فرانسوی:Louis X le Hutin؛ در اسپانیایی: Luis el Obstinado به معنای "لوئی خیره‌سر") (زاده ۴ اکتبر ۱۲۸۹ – مرگ ۵ ژوئن ۱۳۱۶) پادشاه فرانسه از ۱۳۱۴ تا سال مرگش بود. وی از دودمان کاپتی و پسر فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه از همسرش خوآنای یکم، ملکه ناوار بود. زندگی‌نامه. وی در شهر پاریس به‌دنیا آمد. وی را در تاریخ به لقبهای خودسر و کله‌شق نیز خوانده‌اند. با مرگ مادرش در ۱۳۰۵ پادشاهی ناوار به وی رسید. با مرگ پدر در ۱۳۱۴ پادشاهی فرانسه نیز به او رسید و وی در اوت سال پس از آن در رمس
نیز به او رسید و وی در اوت سال پس از آن در رمس آیین تاجگذاری را برگزار نمود. او نخست با مارگارت دو بورگوندی پیمان زناشویی بست و از این پیوند دختری به نام خوآنا پدید آمد؛ ولی چندی پس از آن، در ماجرای تور دو نسله، لوئی همسرش را به خیانت متهم کرد و وی را به زندان انداخت و وی سرانجام در شاتو گیار درگذشت. پس از آن او با عموزاده‌اش کلمنتیا مجاری دختر شارل مارتل آنژو و خواهر کاروی یکم، پادشاه مجارستان پیمان زناشویی بست. پادشاهی او دیری به درازا نینجامید و چندان توجه‌پذیر نیست و روزگار پادشاهی‌اش زمان درگیری
توجه‌پذیر نیست و روزگار پادشاهی‌اش زمان درگیری نجیب‌زادگان با یکدیگر بود. وی در ۱۳۱۶ در هنگام بازی ژودوپوم درگذشت و در کنار همسر دومش در سن‌دنی به خاک سپرده شد. جانشینی لوئی دهم. هنگامی که لوئی مرد، همسرش باردار بود. اگر فرزند او پسر می‌بود جانشین تاج و تحت پدر می‌شد. از دیگر سو بزرگان کشور در گزینش فیلیپ پنجم برادر شاه پیشین و دختر بزرگش مانده بودند زیرا که طبق قانون سالیک تاج و تخت به فرزندان دختر نمی‌رسید. سرانجام بزرگان پنج ماه چشم به راه زاییدن همسر شاه مرده نشستند تا اینکه فرزند او پسر و میراث‌بر
شاه مرده نشستند تا اینکه فرزند او پسر و میراث‌بر پادشاهی فرانسه شد. او با نام ژان یکم به پادشاهی رسید ولی تنها پنج روز زنده ماند و دیهیم شاهی به عمویش فیلیپ رسید.
ژان یکم دارای فرنام "پس از مرگ پدر زاده شده" (به فرانسوی: Jean Ier le Posthume) (زاده ۱۵ نوامبر ۱۳۱۶ – مرگ ۲۰ نوامبر ۱۳۱۶ میلادی) از هنگام زاییده شدنش پادشاه فرانسه و ناوار شد و پس از پنج روز درگذشت. ژان به مدت چهار روز تحت نیابت سلطنت عمویش، فیلیپ، کنت پوآتیه، تا زمان مرگش در ۱۹ نوامبر ۱۳۱۶ سلطنت کرد. مرگ او به سه قرن جانشینی پدر به پسر بر تخت سلطنت فرانسه پایان داد. پادشاه نوزاد در کلیسای سن-دنی به خاک سپرده شد. عمویش، فیلیپ، با عنوان فیلیپ پنجم، جانشین او شد که مشروعیت مورد مناقشه او منجر به تأیید مجدد
شد که مشروعیت مورد مناقشه او منجر به تأیید مجدد قانون سالیک شد که زنان را از خط جانشینی تاج و تخت فرانسه محروم می‌کرد. زندگی. او پسر لوئی دهم و کلمانتیا مجاری بود. پدرش پیش از به دنیا آمدنش و در حالیکه فرزند پسری نداشت، درگذشت. بزرگان فرانسه پنج ماه منتظر ماندند تا کلمانتیا که باردار بود زایمان کند تا شاید پسری برای جانشینی پدر به دنیا بیاورد. سرانجام فرزند کلمانتیا پسر بود و از همان هنگام زاده شدن به پادشاهی رسید ولی پنج روز بیشتر زنده نماند. برخی بر این باورند که عمویش فیلیپ (بعدها فیلیپ پنجم) در نابودی
که عمویش فیلیپ (بعدها فیلیپ پنجم) در نابودی نوزاد دست داشته‌است تا خود به پادشاهی برسد. داستان‌هایی در دست است که در آنها گفته شده که فیلیپ نوزاد را در گهواره ربود و پیکر بیجان نوزادی دیگر را به جای او گذاشت. پادشاه نوزاد را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند و عمویش فیلیپ که در آن پنج روز نماینده و نایب شاه بود نیز به جانشینی رسید. مدعی دیگر پادشاهی خوآنا خواهر ناتنی چهارساله پادشاه مرده بود اما طبق قانون سالیک تا آن زمان یک دختر نمی‌توانست در فرانسه به پادشاهی برسد ولی می‌توانست برپایه قانون زمینداری ملکی را
برسد ولی می‌توانست برپایه قانون زمینداری ملکی را به ارث برد آنچنان که پادشاهی ناوار به خوآنا ارث رسید.
فیلیپ پنجم ملقب به بلندبالا (۱۲۹۳ میلادی – ۳ ژانویه ۱۳۲۲ میلادی) پادشاه فرانسه و با عنوان فیلیپ دوم پادشاه ناوار از سال ۱۳۱۶ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۳۲۲ میلادی بود. زندگی. وی پسر فیلیپ چهارم از همسرش خوآنای یکم، ملکه ناوار و از دودمان کاپتی بود. وی در شهر لیون چشم به جهان گشود. در پادشاهی پنج روزه برادرزاده‌اش ژان یکم نایب او بود. در مرگ این پادشاه نوزاد دست فیلیپ پنجم دیده می‌شود و برخی بر این باورند که فیلیپ خود ژان را از میان برد تا به پادشاهی برسد. وی در کشورداری پا بر جای پای پدرش فیلیپ چهارم
وی در کشورداری پا بر جای پای پدرش فیلیپ چهارم گذاشت و مانند او دست به یک سری اصلاحات زد. وی برخی از قانون‌های پیشین به ویژه آنهایی را که در زمان برادرش لوئی دهم پایه‌ریزی شده بود را کنار نهاد و قانون‌های تازه‌ای پایه‌ریزی کرد. همچنین کشور را به سوی فلاندر گسترش داد. او زیر نفوذ عمویش شارل، کنت والوآ بود. او جایگاه بسیاری از کسانی را که در زمان پدرش رانده یا تبعید شده بودند، بازگرداند. فیلیپ در لونشام پاریس درگذشت و وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند. از آنجا که فرزند پسری نداشت پس از او برادر کوچکترش
آنجا که فرزند پسری نداشت پس از او برادر کوچکترش شارل چهارم به پادشاهی رسید.
پرچم ملی امارت اسلامی افغانستان (به ؛ به )، که در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ پس از پیروزی طالبان در جنگ (۲۰۲۱–۲۰۰۱) به تصویب رسید، دارای یک میدان سفید است که بر روی آن یک شهادتین سیاه نوشته شده است. از سده بیستم، افغانستان چندین بار پرچم ملی خود را تغییر داده است. پرچم ملی بیشتر اوقات در طول دوره دارای رنگ‌های سیاه، قرمز و سبز بود. در مقابل، پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی افغانستان که در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته می‌شد، هنوز در سطح بین‌المللی و توسط گروه‌های مقاومت داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، از سه نوار عمودی به
مورد استفاده قرار می‌گیرد، از سه نوار عمودی به رنگ‌های سیاه، قرمز و سبز تشکیل شده است که نشان ملی در مرکز آن به رنگ سفید است. این نشان با گرده‌های گندم احاطه شده است و عناصر متعددی را در بر می‌گیرد: "شهادتین"، "تکبیر"، پرتوهای خورشید، مسجدی با محراب و منبر، دو پرچم مینیاتوری افغانستان، سال ۱۲۹۸ در گاه‌شماری هجری خورشیدی (مطابق با ۱۹۱۹ میلادی). تقویم میلادی) و نام ملیت. نسخه‌ای از این پرچم سه رنگ که توسط شاه امان‌الله خان در ژوئیه ۱۹۲۸ معرفی شد، به‌طور مشابه دارای سه نوار عمودی و یک نشان در داخل قفسه‌های
دارای سه نوار عمودی و یک نشان در داخل قفسه‌های گندم بود. در جریان تظاهرات روز استقلال افغانستان در جلال‌آباد و دیگر شهرها در ۱۸ و ۱۹ اوت ۲۰۲۱، دولت طالبان سه نفر را به دلیل برداشتن پرچم‌های طالبان و نمایش پرچم‌های سه رنگ افغانستان کشت و بیش از ده‌ها نفر دیگر را زخمی کرد. طالبان با صدور فرمانی استفاده از پرچم امارت اسلامی را در تمام مکان‌های رسمی الزامی کرده است. نمادگرایی فعلی. پرچم کنونی امارت اسلامی افغانستان یک پرچم سفید ساده است که در وسط آن عبارت سیاه "شهادتین" وجود دارد. رنگ سفید مخفف «حکومت و پاکی
"شهادتین" وجود دارد. رنگ سفید مخفف «حکومت و پاکی دین (جنبش اسلامی طالبان)» است. این پرچم پس از سال ۱۹۹۷ شامل شهادت، اعلامیه دین اسلامی بود. پرچم ملی کنونی با پرچم‌های دیگر گروه‌های جهادی، از جمله پرچم‌های القاعده و داعش، تفاوت دارد، زیرا رنگ اصلی آن سفید است و شهادتین در سیاه، وارونه‌ای از طرح رنگ‌آمیزی اکثر گروه‌های جهادی است. بنرها این پرچم کنونی افغانستان احتمالاً از خلافت تاریخی امویان الهام گرفته شده است، که آغاز تسخیر مسلمانان شبه قاره هند، غزوه هند بود: اسلام با حمله امویان به افغانستان وارد شد، که
اسلام با حمله امویان به افغانستان وارد شد، که در سال‌های ۶۶۳–۶۶۵ پس از میلاد آغاز شد، به عنوان مقدمه‌ای برای فتح فرارود توسط مسلمانان از سال ۶۷۳ تا ۷۵۱ پس از میلاد. پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی افغانستان. پرچم ملی جمهوری اسلامی افغانستان که در قانون اساسی ۲۰۰۴ تعیین شده است از یک سه رنگ عمودی تشکیل شده است که نشان ملی کلاسیک در مرکز آن قرار دارد. آخرین نسخه در ۱۹ اوت ۲۰۱۳ به تصویب رسید، اما بسیاری از طرح‌های سه رنگ مشابه در بیشتر سده بیستم، از سال ۱۹۲۸، استفاده می‌شد. نمایندگی‌های دیپلماتیک افغانستان، علیرغم
می‌شد. نمایندگی‌های دیپلماتیک افغانستان، علیرغم سرنگونی جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۱. همچنین مورد استفاده مهاجران افغان و شورشیان جمهوری‌خواه است و نماد مقاومت در داخل کشور به‌شمار می‌رود. تاریخچه پرچم سه‌رنگی افغانستان. رنگ سیاه نشان‌دهندهٔ مشکلات تاریخی سدهٔ نوزدهم میلادی به عنوان یک دولت تحت‌الحمایه بریتانیا است، رنگ سرخ نشان‌دهندهٔ خون کسانی است که برای استقلال مبارزه کردند (به‌طور خاص پیمان صلح افغانستان و انگلستان در ۱۹۱۹) و رنگ سبز نشان‌دهندهٔ امید و رفاه برای آینده است. برخی به‌طور متناوب رنگ سیاه را
برای آینده است. برخی به‌طور متناوب رنگ سیاه را برای نشان دادن تاریخ، سرخ را برای نشان دادن پیشرفت و سبز را برای نشان دادن رفاه کشاورزی یا اسلام تفسیر کرده‌اند. این سه رنگ ظاهراً توسط پادشاه افغانستان امان‌الله شاه هنگام بازدید از اروپا با همسرش در ۱۹۲۸ الهام گرفته شده بود. سه رنگ افقی اصلی بر اساس پرچم آلمان طراحی شده است. تقریباً تمام پرچم‌های سه رنگ افغانستان از سال ۱۹۲۸ تا به حال نشان افغانستان را در مرکز داشتند و تقریباً تمام آنها یک مسجد را نشان می‌دادند، که برای اولین بار در ۱۹۰۱ ظاهر شد؛ گندم برای
که برای اولین بار در ۱۹۰۱ ظاهر شد؛ گندم برای اولین بار در ۱۹۲۸ ظاهر شد. آخرین پرچم سه رنگ، شکل خود را در ۲۰۰۲ با تغییراتی در ۲۰۰۴ و ۲۰۱۳ حفظ کرد. برخی گونه‌های دیگر حاوی نمادهایی با رنگ متفاوت هستند. پس از سقوط کابل و بازسازی امارت اسلامی افغانستان در ۲۰۲۱، تظاهراتی در جلال‌آباد صورت گرفت که در آن معترضانی دیده می‌شد که برای اعتراض به تغییر پرچم افغانستان از سوی دولت طالبان، پرچم سه‌رنگی جمهوری اسلامی افغانستان را به اهتزاز درآوردند. تقریب‌های ویدئویی این رنگ‌ها (معتبر برای پرچم‌های ۱۹۲۸–۱۹۷۸ و ۱۹۸۰–۲۰۲۱)
(معتبر برای پرچم‌های ۱۹۲۸–۱۹۷۸ و ۱۹۸۰–۲۰۲۱) به شرح زیر هستند: پرچم‌های تاریخی افغانستان. افغانستان در گذشته از پرچم‌های دیگری نیز استفاده کرده است. در زیر پرچم‌های به‌کاررفته برای افغانستان از حدود سال ۱۸۸۰ میلادی تا کنون آورده شده است:
قِطعه مجموعهٔ ابیاتی را گویند که بر یک وزن و قافیه باشد، و از آغاز تا انجام همگی به یکدیگر مربوط بوده، پیرامون یک قصّهٔ شیرین، یک موضوع اخلاقی، یا تهنیت و تعزیت و مدح و هجو و مانند آن پدید آمده باشد. برخلاف قصیده، بیت مَطلَع در قطعه مُصَرَّع نیست. در قطعه نحوه شکل‌گیری قافیه‌ها به این شکل است که، مصراع‌های زوج باهم هم قافیه‌اند. و شگفت آن است که قطعه فقط به علت یک قافیه کمتر داشتن از غزل،اینقدر قدرت نفوذ خود را در تاریخ ادبیات از دست داده است و این نشانگر اهمیت فوق العاده موسیقی در جذب مخاطب در هنر شعر است.
فوق العاده موسیقی در جذب مخاطب در هنر شعر است. تعداد ابیات یک قطعه، حداقل ۲ و حداکثر آن به‌طور معمول ۱۵ است، ولی گاهی تا ۵۰ بیت و بیش از آن هم رسیده‌است. در میان شُعَرای پارسی‌گوی از رودکی تاکنون، همواره، قطعه‌سرایی رواج داشته‌است. لیکن، انوری، ابن یمین و پروین اعتصامی بیش از دیگران به این قالب شعری پرداخته‌اند. قطعه را بیشتر در بیان مطالب اخلاقی و تعلیمی و مناظره و نامه‌نگاری بکار می‌برند. قدیمی‌ترین قطعه‌ها مربوط به ابن یمین است و از بین شاعران معاصر، پروین اعتصامی نیز بیشتر اشعارش را در قالب قطعه سروده
اعتصامی نیز بیشتر اشعارش را در قالب قطعه سروده است. پروین اعتصامی مناظره‌های زیادی در قالب قطعه دارد از قبیل مناظره نخ و سوزن و سیر و پیاز میتوان اشاره نمود. علت نام‌گذاری قطعه این است که شعری با قالب قطعه مانند آن است که از وسط یک قصیده برداشته شده باشد و در واقع قطعه‌ای از یک قصیده است.کسی این شعر در اصل یک مسمّط است و نباید به عنوان قطعه شناخته شود حتی اگر بیت آغازین آن مقفّا نباشد. غزل زیر کاملا از لحاظ محتوایی متاثر از قطعه است:
سید علیرضا نوری‌زاده (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۲۸ در تهران) روزنامه‌نگار، شاعر، نویسنده، مجری تلویزیونی و کارشناس مسائل سیاسی ایران و خاورمیانه است. نوری‌زاده رئیس «مرکز مطالعات عربی ایرانی» در لندن، خبرنگار دویچه وله، نویسندهٔ الشرق الاوسط و مدیر شبکه تلویزیونی ایران فردا است. او کار نویسندگی را از نوجوانی با شعر و قصه و ترجمه سروده‌های شاعران معاصر عرب آغاز کرد. در آغاز ورود به دانشکده حقوق دانشگاه تهران به مجله فردوسی پیوست و پس از آن به معاونت سردبیری آن مجله درآمد. وی در دوره‌ای با گاهنامه‌های ادبی و هنری مانند
وی در دوره‌ای با گاهنامه‌های ادبی و هنری مانند آرش همکاری داشت و در سال ۱۳۵۲ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. پس از دریافت دکترا در رشته جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه لندن به ایران بازگشت و در سمت دبیر سیاسی روزنامه اطلاعات مشغول به کار شد. وی پس از بسته‌شدن روزنامه‌ها ناچار به ترک دوباره ایران شد و به انگلستان بازگشت. او در کنار فعالیت‌های روزنامه‌نگاری، سردبیری ماهنامه عرب‌زبان الموجز را در مرکز پژوهش‌های ایران و اعراب برعهده دارد. او همچنین مجری برنامه "پنجره‌ای رو به خانه پدری" در شبکه ایران فردا است.
رو به خانه پدری" در شبکه ایران فردا است. زندگی حرفه‌ای. علیرضا نوری‌زاده در هنگام انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی، دبیر سیاسی روزنامهٔ اطلاعات بود. وی اکنون در لندن زندگی می‌کند و با الشرق الاوسط و صدای آمریکا همکاری دارد. علیرضا نوری‌زاده هم چنین اجرای برنامه‌ای به نام «"پنجره‌ای رو به خانه پدری"» را در شبکه تلویزیونی ایران فردا در دست دارد"." وی به غیر از زبان فارسی، به انگلیسی و عربی نیز مسلط است. علیرضا نوری‌زاده هر ماهه (دوبار) با حضور در برنامه «دو روز اول» و در روزهای جمعه هر هفته، با حضور در برنامه تفسیر خبر
روزهای جمعه هر هفته، با حضور در برنامه تفسیر خبر در شبکه تلویزیونی ایران فردا به شرح رخدادهای هر ماه و هر هفته ایران می‌پردازد. وی همچنین نویسنده مجموعه کتاب‌هایی دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای است. به گفته مسعود مافان، مدیر نشر باران در سوئد، کتاب‌های نوری زاده از کتاب‌های پرفروش خارج کشور بوده است. داوود نعمتی مدیر نشر نیما در آلمان، کتاب‌های نوری‌زاده در این زمینه مانند «سونای زعفرانیه» و «فلاحیان مردی برای تمام فصول» را از کتاب‌های پرفروش دانسته است. دیدگاه‌ها. کاندیداتوری میرحسین موسوی. نوری زاده در تحلیلی
کاندیداتوری میرحسین موسوی. نوری زاده در تحلیلی پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ حضور میرحسین موسوی را توطئه‌ای از سوی حاکمیت دانست و حضور او و مهدی کروبی را دلیلی برای داغ کردن انتخابات اعلام کرد. چند ماه بعد از این تحلیل و زمانی که جنبش سبز به یک حرکت اعتراضی مهم بدل شده بود موضع‌گیری پیشین خود را اشتباه دانست. ترور نافرجام. در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی (۷ آذر ۱۳۸۹) وبگاه ویکی‌لیکس بخش‌هایی از اسناد و گزارش‌های طبقه‌بندی شده وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا را منتشر کرد. در یکی از این اسناد،
متحده آمریکا را منتشر کرد. در یکی از این اسناد، متن گزارش محرمانهٔ ترور نافرجام علیرضا نوری‌زاده در آمریکا به وسیله «محمدرضا صادقی‌نیا» شرح داده شده است. پس از افشاگری ویکی‌لیکس، پلیس آمریکا، طرح ترور نافرجام از سوی «محمدرضا صادقی‌نیا» را تأیید کرده است. علیرضا نوری‌زاده، ماجرای ترور را تأیید کرده است. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی، علیرضا نوری‌زاده به العربیه گفت: «پلیس بریتانیا پس از آن برای حمایت من و اعضای خانواده‌ام تدابیر ویژه‌ای به‌کار گرفته است». زندگی شخصی. نوری‌زاده پدر نیما نوری‌زاده، کارگردان
شخصی. نوری‌زاده پدر نیما نوری‌زاده، کارگردان فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۲ پروژه ایکس و فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۵ افراط آمریکایی، و تهیه‌کننده‌های موسیقی الکترونیک امید ۱۶بی و نوید است. اسامی مستعار. مطابق کتاب نامهای مستعار نویسندگان و شاعران معاصر ایران از عباس مافی این نویسنده با اسامی مستعار «آرش» و «ع. بیدار» و «ع. شباهنگ» و «ع. ن.» و «ع. ناوک» هم نویسندگی کرده است.
رِیدیوهِد یک گروه موسیقی راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۵، در ابینگدن، آکسفوردشر پایه‌گذاری شد. اعضای بنیان‌گذار گروه تام یورک (خواننده، گیتار، پیانو و کیبورد)، جانی گرینوود (لید گیتار، کیبورد و دیگر سازها)، اد اوبراین (گیتار و خوانندهٔ پس‌زمینه)، کالین گرینوود (بیس) و فیل سلوی (درام، سازهای کوبه‌ای و خوانندهٔ پس‌زمینه) هستند. پیشبرد آوای آلترناتیو راک از رویکرد تجربه‌گرایانهٔ ریدیوهد محسوب می‌شود. پس از امضاء قرارداد با لیبل ئی‌ام‌آی در سال ۱۹۹۱، ریدیوهد نخستین تک‌آهنگ خود به نام «چندش» را در سال ۱۹۹۲ منتشر
تک‌آهنگ خود به نام «چندش» را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. این آهنگ در نخستین ماه‌های عرضهٔ خود به موفقیت چندانی نرسید اما تنها پس از گذشت چند ماه و انتشار آلبوم نخست گروه، "پابلو هانی"، در سال ۱۹۹۳ تبدیل به یک تک‌آهنگ پرفروش در سطح جهان شد. محبوبیت ریدیوهد نزد هواداران و منتقدان بریتانیایی با انتشار دومین آلبومشان به نام "خمش‌ها" در سال ۱۹۹۵، رو به فزونی گذاشت و گروه با انتشار سومین آلبومشان، "اوکی کامپیوتر،" به شهرت فراگیر جهانی رسیدند؛ اثری که با فرایند تولید پیچیده و تم غالب برگرفته از مفاهیم ازخودبیگانگی
پیچیده و تم غالب برگرفته از مفاهیم ازخودبیگانگی مدرن شناخته شده و عموماً با عناوینی مانند نقطهٔ عطفی در موسیقی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی و یکی از برترین آلبوم‌های موسیقی عامه پسند تاریخ، تحسین می‌شود. آلبوم‌های بعدی گروه، "کید ای" (۲۰۰۰) و "فراموشکار" (۲۰۰۱) که در یک زمان ضبط شدند، نمایشی از تکامل و تغییری بزرگ در بعد موسیقایی ریدیوهد بودند. موسیقی گروه در این زمان، سرشار از الهاماتی از سبک‌های تجربی موسیقی مانند موسیقی الکترونیک، موسیقی کلاسیک قرن بیستم، کراوت‌راک و جز بود. "کید ای" در زمان عرضه بازخوردهای متفاوتی
جز بود. "کید ای" در زمان عرضه بازخوردهای متفاوتی از سوی هواداران دریافت کرد اما در پایان دههٔ، توسط "رولینگ استون"، "پیچفورک" و "تایمز" به عنوان برترین آلبوم دهه انتخاب شد. آلبوم ششم گروه، "زنده باد دزدها" (۲۰۰۳)، ترکیبی موسیقایی از المان‌های موسیقی راک و الکترونیک همراه با اشعاری متأثر از مسئلهٔ جنگ با تروریسم بود؛ این آلبوم همچنین، آخرین اثر گروه تحت پوشش لیبل ئی‌ام‌آی است. ریدیوهد در سال ۲۰۰۷ آلبوم بعدی خود به نام "در رنگین‌کمان‌ها" را به صورت مستقل منتشر کرد. این آلبوم در اصل به صورت اینترنتی منتشر شد
کرد. این آلبوم در اصل به صورت اینترنتی منتشر شد و خریداران می‌توانستند به هراندازه که اراده می‌کردند، برای خرید آن پول پرداخت کنند. این رویهٔ گروه در انتشار آثار، در ترویج استفاده از پلتفرم‌های جدید و جایگزین برای انتشار موسیقی، مانند هر قدر می‌خواهی پرداخت کن و بیت‌تورنت، مؤثر بود. هشتمین آلبوم گروه، "پادشاه درختان" صحنهٔ تلاش از سوی ریدیوهد برای اکتشاف و تجربه ریتم‌های جدید به‌شمار می‌رفت و تماماً با استفاده از تکنیک‌های لوپینگ و سمپلینگ خلق شده بود. در آلبوم نهم‌شان، "یک استخر ماه شکل" (۲۰۱۶) جانی
در آلبوم نهم‌شان، "یک استخر ماه شکل" (۲۰۱۶) جانی گرینوود به خلق تنظیم‌های ارکسترال دست زد و کوشید تا عناصر موسیقی کلاسیک را در موسیقی گروه ترکیب کند. یورک و جانی گرینوود در سال ۲۰۲۱ گروه جدیدی با نام د اسمایل تشکیل دادند. ریدیوهد تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۳۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های خود را فروخته است و تأثیر زیادی چه بر روی شنوندگان عادی و چه بر روی منتقدان داشته است. در سال ۲۰۰۵ ریدیوهد توسط مجله "رولینگ استونز" به عنوان هفتاد و سومین هنرمند تأثیرگذار تمام دوران انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۱ گروه از دید مخاطبان