payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. برخی گفته‌اند که جهنم به‌خاطر او به‌طور کامل تاریک بود. گفته شده که یک بار اربوس در حال توطئه علیه خدایان بود و نقشه‌ای طرح می‌کرد تا وارد تارتاروس شود و تایتان‌ها را از آن‌جا بیرون آورد. هادس فهمید و دست توطئه‌گران را خواند. هادس اربوس را در تارتاروس انداخت و در همان‌جا زندانی کرد. بر اساس افسانه‌ها، از آن روز به بعد جهنم، اندکی روشن‌تر از قبل شد. منابع. http://camphalfblood.wikia.com/wiki/Erebos_(primordial)
هاشومیر (کلمهٔ عبری השומר به معنای نگهبان) یک سازمان نظامی صهیونیستی است که در سال ۱۹۰۹ با هدف تأمین امنیت شهرک‌های یهودی‌نشین و حمایت از آن‌ها در فلسطین تشکیل شد. در این سازمان افرادی چون یتسحاق تسفی، اسرائیل گلعادی، الکساندر زید و اسرائیل شوحط مسئولان این سازمان به‌شمار می‌آمدند. بیشتر اعضای این سازمان نظامی از حزب کار و از نخستین مهاجران روسی به اسرائیل هستند. با این وجود، هاشومیر با نظارت مستقیم حزب کار بر این سازمان مخالفت کرده‌است.
ارختئوس ، پادشاه افسانه‌ای آتن. پسر پاندیون و زئوکسیپه بود. با یک نایاد (پری‌آب)به نام پراکسیتیا ازدواج کرد. از فرزندانش می‌توان به ککروپس، پاندروروس، تسپیوس و اروفئوس اشاره کرد. در زمان وی آتن با الئوسیس وارد جنگ شد. کسوتوس با وی متحد گشت و او با قربانی کردن دختر خود جنگ باخته را برد.
داده بسته‌ای سلولی دیجیتال از پهنای باند استفاده نشده که به‌طور معمولی برای تلفن‌های همراه AMPS در فرکانس‌های بین ۸۰۰ و 900 MHz استفاده می‌شود، برای انتقال داده استفاده می‌کند. سرعت تا 19.2kbit/s و کمی بالاتر از آن ممکن است. در سال ۱۹۹۰ توسعه یافت، CDPD یک فناوری بزرگ برای آینده بود. با این حال، آن به سختی می‌توانست با سیستم‌های گران‌تر و با سرعت‌های پایین‌تر طرح شبکه‌ای موبی‌تکس و دیتاتک رقابت کند، و هرگز، به‌طور کامل شایع نشد، و جدیدتر هم استانداردهای مانند GPRS برجسته تر شده‌اند. CDPD مشتری‌های کمی داشت.
GPRS برجسته تر شده‌اند. CDPD مشتری‌های کمی داشت. شرکت AT&amp;T برای اولین بار این فناوری را در ایالت متحده با مارک PocketNet ارائه داد. این یکی از اولین سرویس‌های دسترسی بیسیم به اینترنت بود که ارائه می‌شد. بعدها شرکت ای‌تی اند تی موبیلیتی این فناوری را تحت مارک «اینترنت بیسیم» (با مارک «اینترنت بیسیم سریع، که آن‌ها برای داده GPRS/EDGE راه اندازی کردند، اشتباه نشود.) ارائه داد. سرویس PocketNet در رقابت با سرویس‌هایی که نسل۲ ارائه می‌داد یک اشتباه بود. بعد از سه گوشی که شرکت AT&amp;T به عموم معرفی کرده بود
سه گوشی که شرکت AT&amp;T به عموم معرفی کرده بود (دوتا از پاناسونیک، یکی از میتسوبیشی و اریکسون R289LX)، این شرکت از فعال کردن دستگاه‌ها سر باز زد. در سال ۲۰۰۴، شرکت بزرگ ایالات متحده خبر از قطع سرویس CDPD دادند. در ژوئیه ۲۰۰۵، شبکه CDPD شرکت AT&amp;T دیگر فعال نبود، مشتریان CDPD شبکه Cingular مطلع شدند که در پایان سال این سیستم قطع خواهد شد، که هم‌اکنون قطع شده‌است.
سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل (در عبری: הארגון הצבאי הלאומי בארץ ישראל "(هَ‌اِرگون هَ‌تسوای هَ‌لئیومی ب‌ارِتس یِسرائل)") یا ایرگون که در کشور اسرائیل ازآن با سرواژه نام اِتسِل (عبری: אצ"ל، سرواژه «سازمان نظامی ملی») و درمیان برخی هَ‌اِرگون یاد می‌شود، یک گروه شبه‌نظامی زیرزمینی برپایه تفکر صهیونیزم بود که با انشعاب از سازمان هگانا، از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۸در فلسطین تحت قیومیت انگلستان فعالیت می‌کرد. با شروع جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل اعضای ایرگون در نیروهای دفاعی اسرائیل جذب شدند. اتسل سازمان هگانا را به داشتن
اسرائیل جذب شدند. اتسل سازمان هگانا را به داشتن سیاست نرمش و سازشکاری در برابر اعراب و بخصوص انگلیسی‌ها متهم می‌ساخت و خواستار نشان دادن شدت عمل بیشتری در برخورد با آنان بود. از این روی، خود به انجام عملیات مستقل نظامی علیه آنان روی آورد. دو تا از معروفترین عملیات‌های ایرگون، بمب‌گذاری هتل شاه داوود در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۶ میلادی، که مرگبارترین حمله علیه دولت بریتانیا در محدوده فلسطین تحت قیومیت انگلستان به‌شمار می‌رود، و کشتار دیر یاسین بود که در آن به همراه لحی ۱۰۷ روستایی عرب، از جمله زنان و کودکان را
لحی ۱۰۷ روستایی عرب، از جمله زنان و کودکان را کشتند. در هنگام این حمله به هتل شاه داوود، مناخیم بگین، که بعدها نخست‌وزیر شد، رهبر گروه بود و عملیات به دستور او انجام شد. مقامات بریتانیا از مدت‌ها قبل و دههٔ ۳۰ آرگون را به عنوان «گروهی تروریستی» می‌شناختند. آوری آونری، فعال چپ‌گرای معروف صلح در جوانی (از ۱۵ تا ۱۹ سالگی) عضو ایرگون بود و بعدها راجع به شیوه‌های آن، مطالبی را انتشار داد. انتقادات. در سال ۱۹۴۸ نیویورک تایمز نامه‌ای را به امضای چهره‌های سرشناس از جمله آلبرت اینشتین منتشر کرد که در آن، گروه
از جمله آلبرت اینشتین منتشر کرد که در آن، گروه هَاِرگون به عنوان «سازمانی تروریستی، راست‌گرا، شوونیست در فلسطین» توصیف شد.
اروس به معنی "عشق جنسی"، در اسطوره‌های یونان خدای عشق بود. رومی‌ها او را آمور ("عشق") یا کوپیدو ("شوق") می‌خواندند. واژهٔ اروس نخستین بار از افلاطون شنیده شد؛ به معنی شوق و دلتنگی عاشقانهٔ روح برای برگشتن به اصل خود. روایت هزیود. به روایت هزیود، اروس در آغاز زمان، پس از خائوس (خلاء) و همراه تارتاروس و گایا زاییده شد. اروس بود که سبب ازدواج پدر و مادر اولیه، یعنی اورانوس و گایا شد و بر ازدواج اعقاب آن‌ها، یعنی خدایان و نهایتاً انسان‌ها، نظارت کرد. در این روایت، اروس صرفاً مظهر قدرت زایندگی که در موجودات زنده
اروس صرفاً مظهر قدرت زایندگی که در موجودات زنده حلول می‌کند و سبب تولید مثل می‌شود نیست، بلکه مقدم بر آفرودیته (الههٔ عشق) نیز هست. روایات دیگر. طبق روایتی دیگر، اروس خدای بسیار جوان‌تری است و پسر افرودایت و معشوقش آرس به‌شمار می‌آید. مطابق این روایت اروس در هنر و ادبیات کلاسیک به هیئت مردی نیرومند، زیبا و پهلوان تصویر شده است. در دورهٔ کلاسیک او را حامی عشق همجنس‌گرایانه بین مردان و جوانان نیز تلقی کرده‌اند.در تسپیای (در بویوتا) و در پاریوم (در موسیا) او را خدای باروری می‌دانستند و می‌پرستیدند. در
او را خدای باروری می‌دانستند و می‌پرستیدند. در افسانه‌ها از پسوخه به عنوان همسر وی یاد شده است. در وصف اروس. اروس خدای عشق در کمین است تا هر کس خیال گذشتن از دنیا را داشت او را با تیر بزند و عاشقش کند. مشخصات. در دوره‌های هلنی، که عشق در هنر و ادبیات جنبه‌های رمانتیک‌تری یافت، رفته‌رفته اروس را کودک یا نوزاد بالداری، که تیردانی پر از تیر دارد، در نظر گرفته‌اند؛ حتی بعضی او را جمع تصور کرده‌اند و اروتس خوانده‌اند؛ زیرا شور و سوداهایی که او مظهر آنها بود، چندگانه به نظر می‌رسید. رفته رفته این تصور قوت گرفت
به نظر می‌رسید. رفته رفته این تصور قوت گرفت که تیرهای او سر طلایی‌اند و اگر به قربانیان اصابت کنند، سبب ایجاد میل آتشین در آنها می‌شوند؛ بعضی دیگر از جنس سرب هستند و اگر به کسی اصابت کنند، سبب می‌شوند که عاشق از دلباختهٔ خود روی بگرداند. به این ترتیب اروس هم عشق برمی‌انگیخت و هم جفا.
اریس ، الههٔ نفاق و کشمکش بود. وی احتمالاً دختر نوکس و اربوس یا زئوس و هرا بوده‌است. در جشن ازدواج پلئوس و تتیس بدون دعوت حاضر شد و سیبی طلائی را به میان انداخت که رویش نوشته بود «برای زیباترین زن دنیا». بر سر تصاحب این سیب بین هرا، آتنا و آفرودیته اختلاف پیش‌آمد که سرانجام آن آغاز جنگ تروا بود.
اتوتل (به آن پالم یا همراه زمینی خودکار عمومی هم می‌گویند) یک سرویس تلفن رادیویی بین MTS/IMTS و سرویس‌های تلفن سلولی بعد بود که در کل زیاد مطرح نشد. این سیستم از سیگنال دهی دیجیتال برای ارسال پیغام‌هایی مانند تنظیمات تماس، زنگ خوردن، تنظیمات کانال و ... استفاده می‌کرد، به جز اینکه کانال صدا همچنان آنالوگ بود (مانند سیستم سلولی AMPS اصلی). این سیستم، یک سیستم سلولی نیست، بلکه از کانال‌های VHF پرقدرت (۳۵ وات) موجود استفاده می‌کرد. این سیستم برای استفاده عام مردم در بریتانیا کلمبیا و کانادا ایجاد شد، این
مردم در بریتانیا کلمبیا و کانادا ایجاد شد، این نقطه‌ای بود برای ساختن شبکه‌ای کم قدرت برای تلفن‌های سلولی، برای اینکه از چیزی که رو به گرانی می‌رفت، جلوگیری شود.
خاستگاه پیدایش زبان یکی از بحث‌انگیزترین موضوعات دربارهٔ انسان است؛ به‌طوری‌که هیچ توافقی دربارهٔ زمان یا مکان شکل‌گیری نخستین نمودهای زبانی میان دانشمندان وجود ندارد. محدودیت‌های بسیاری برای آزمایش دربارهٔ آن وجود دارد و بسیاری از پژوهش‌گران آن را موضوع خوشایندی برای پژوهش جدی نمی‌دانند. در سال ۱۸۶۶ بحث بی‌نتیجه دراین‌باره تا آنجا پیش رفت که انجمن زبان‌شناسان پاریس بحث دربارهٔ پیدایش زبان را ممنوع کرد. ممنوعیتی که تأثیرش را تا سده ۲۰ (میلادی) بر جوامع غربی حفظ کرد. امروزه گمانه‌های بسیاری دراین‌باره که
حفظ کرد. امروزه گمانه‌های بسیاری دراین‌باره که زبان، چگونه، چرا، کِی و کجا پدید آمده‌است، زده می‌شود. دیدگاه متفکران مسلمان. شرح اندیشه‌های اسلامی نخستین، دربارهٔ خاستگاه زبان در برخی کتب اصول فقه و همچنین رساله‌های تازه‌تر با نام «علم‌الوضع» آمده‌است. بر پایه گفته‌های برنارد ویس، اندیشمندان مسلمان پنج دیدگاه را دربارهٔ خاستگاه زبان مطرح کرده‌اند: ۱. طبیعت‌گرایی: زبان ناشی از رابطهٔ طبیعی عبارات زبانی و پدیده‌های خارجی‌ست؛ ۲. قراردادگرایی: زبان محصول نام‌گذاری جمعی و قراردادی پدیده‌هاست؛ ۳. خدادادگرایی:
جمعی و قراردادی پدیده‌هاست؛ ۳. خدادادگرایی: زبان ازسوی خداوند به انسان بخشیده شده‌است؛ ۴. خداداد ـ قراردادگرایی: بخشی از زبان، هدیهٔ خداوند است و بخش دیگر، نتیجهٔ فرایند نام‌گذاری قراردادی‌ست؛ ۵. دیدگاه غیرمتعهد: خدادادگرایی و قراردادگرایی هیچ‌کدام محتمل‌تر از دیگری نیستند. پیروان مکتب معتزله بیشتر متمایل به قراردادگرایی بودند و پیروان مکتب اشاعره گرایش به خدادادگرایی داشتند.
روستایی عرب‌نشین در شمال کوه کرمل، ۷ کیلومتری جنوب شهر حیفا،در سال 1875 جمعیت این روستا را 500 نفر تخمین زدند. در سال 1945، این روستا دومین روستای بزرگ در ناحیه حیفا از نظر جمعیت بود و مسلمانان در آن سکونت داشتند. این روستا امروزه جزئی از شهر نِشِر در اسرائیل است. در طول جنگ جنگ ۱۹۴۸ و در زنجیره‌ای از حملات هر چه خونین‌تر بین اعراب و یهودیان ساکن فلسطین، در شب آخر سال ۱۹۴۷، این روستا صحنه کشتار ساکنان عرب آن توسط نیروهای شبهه نظامی صهیونیستی هاگانا و پالماخ بود. در تاریخ ۸ دی ۱۳۲۶ (۳۰ دسامبر ۱۹۴۷) کشتار
بود. در تاریخ ۸ دی ۱۳۲۶ (۳۰ دسامبر ۱۹۴۷) کشتار پالایشگاه نفت حیفا به وقوع پیوست،ایرگون دو بمب به سوی گروهی از اعراب که منتظر کار ساختمانی در خارج از پالایشگاه حیفا بودند، پرتاب کرد که 6 کشته و 42 زخمی برجای گذاشت. در نتیجه 2000 کارمند عرب در داخل پالایشگاه شورش کردند و 39 نفر از همکاران یهودی خود را کشتند.آژانس یهود به پالماخ اجازه داد تا با یورش به بلد الشیخ، روستای عرب نشین که بسیاری از کارگران عرب پالایشگاه را تامین می کرد، انتقام مرگ کارگران یهودی را بگیرد. در پی این اتفاقات و در تاریخ ۹ دی ۱۳۲۶(۳۱
بگیرد. در پی این اتفاقات و در تاریخ ۹ دی ۱۳۲۶(۳۱ دسامبر، شب سال نوی میلادی) گروهی مرکب از نیروهای شبهه نظامی صهیونیستی هاگانا و پالماخ با انگیزه انتقام به روستای بلدالشیخ (در حال حاضر تل غنان) حمله کردند، که در واقع بهانه ای بود برای شبه نظامیان صهیونیستی تا سیاست پاکسازی قومی خود را تشدید کنند.روستایی که در آن، بخشی از کارگران عرب پالایشگاه زندگی می‌کردند. در طول این کشتار، شبهه نظامیان صهیونیستی، دستور «کشتن هر چه بیشتر مردان عرب» را داشتند. آنها مردان عرب را از خانه‌های خویش بیرون کشیده و با گلوله
عرب را از خانه‌های خویش بیرون کشیده و با گلوله کشتند. همین‌طور در پی تیراندازی از داخل خانه‌ها در دفاع ضد مهاجمان، هاگانا و پالماخ دست به تخریب چندین منزل و کشتار زنان و کودکان نیز زدند. در کل، گزارش‌های مختلف کشته شدگان را بین ۶۰ تا ۷۰ نفر گزارش کردند.دو یهودی عضو گروه شبهه نظامی صهیونیستی پالماخ نیز در طول این حمله کشته شدند.پس از قتل عام، در 7 ژانویه 1948، بسیاری از خانواده ها از روستا فرار کردند. تا اواخر آوریل همان سال، نیروهای رژیم صهیونیستی آن را اشغال کردند. در پی این حمله، روحیه اعراب فلسطین،
اشغال کردند. در پی این حمله، روحیه اعراب فلسطین، بالاخص ساکنان عرب حیفا بیش از پیش شکسته شد و ترس از آینده بر آنها سیطره پیدا کرد. در ماه‌های پیش رو، در طول نکبت فلسطین، تعداد هر چه بیشتری از ساکنان عرب فلسطینی حیفا از شهر فرار کرده و به کرانه غربی یا به عکا و لبنان پناه بردند.
عملیات حیرام (در عبری: מבצע חירם) همچنین معروف به نبرد سعسع، نام عملیاتی نظامی بود که توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در زمان جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸) صورت گرفت. عملیات حیرام در پاسخ به حملات ارتش آزادیبخش عرب به فرماندهی فوزی القاوقجی به شهرک یهودی‌نشین مانارا طراحی شد. فرماندهی تیپ باراک برعهده موشه کارمل بود. در عملیات حیرام، نیروهای دفاعی اسرائیل موفق شدند مناطق شمالی موسوم به الجلیل را به تصرف خود درآورند. در اثر درگیری میان نیروهای دفاعی اسرائیل و ارتش آزادیبخش عربی، چند باب منزل مسکونی در روستای سعسع
آزادیبخش عربی، چند باب منزل مسکونی در روستای سعسع تخریب شدند و ده‌ها فلسطینی نیز کشته شدند. کشتار. طی این عملیات دو روزه که با کشتار همراه بود، همزمان در جنوب شرقی تل آویو کشتارهای فجیع دیگری انجام شد. به گفته موریس مورخ اسراییلی، جنایات انجام شده در عملیات حیرام صریحاً ارتش و مقامات اسرائیل را شرم زده و مجبور به پاسخگویی به اعراب و سازمان ملل طی جلسات مختلف نمود. به پاسخگویی به اتهامات عرب و سازمان ملل متحد در جلسات مختلف شده بودند، خجالت زده‌است. واکنش مقامات رسمی اسرائیل، تکذیب کامل یا مشروط جنایات
مقامات رسمی اسرائیل، تکذیب کامل یا مشروط جنایات رخداده بود.
کشتار الخصاص در روستای الخصاص در منطقه صفد در شمال فلسطین واقع در شمال شهر صفد، جمعیت آن در سال 1945 میلادی 470 تن بود. شبه نظامیان صهیونیست پالماخ در 18 دسامبر 1947 به این روستا حمله کردند و به سوی ساکنان آن آتش گشودند دوازده تن از ساکنان عرب الخصاص کشته شدند که چهار تن از آنها کودک بودند. پیش زمینه. جنایات جنگی ارتش اسرائیل بازتاب کاملی از جامعه اسرائیل است.میکو پلد، نویسنده و عضو سابق نیروهای ویژه ارتش اسرائیل، توضیح می‌دهد که چگونه اسرائیل به شهروندان خود نژادپرستی ضد فلسطینی را از گهواره تا گور تلقین
نژادپرستی ضد فلسطینی را از گهواره تا گور تلقین می‌کند.اسرائیل نتیجه یک جنبش استعماری شهرک نشینان نظامی است که مشروعیت خود را در اسطوره کتاب مقدس جستجو می کند. در دوره شکل‌گیری دولت اسرائیل بین سال‌های 1947 و 1949، بیش از 500 شهر و روستای فلسطینی از روی نقشه محو شده اند و هاگانا مسئول بخش عمده این پاکسازی قومی بود. غیرنظامیان قتل عام شدند و حدود یک میلیون مرد، زن و کودک با اسلحه از خانه‌های خود اخراج شدند.این پاکسازی قومی تقریباً شش دهه انکار شده بود.ایلان پاپه با رد قاطعانه این افسانه که مردم فلسطین به میل
با رد قاطعانه این افسانه که مردم فلسطین به میل خود خانه هایشان را ترک کردند، شواهد قابل توجهی را ارائه می دهد تا نشان دهد که از همان ابتدای پیدایش ، ایدئولوژی بنیانگذار اسرائیل، حذف اجباری جمعیت بومی بود.اسرائیل به جای فروتنی و توبه برای چنین جنایت هولناکی، به ما اجازه می‌دهد که باور کنیم که دولت اسرائیل در انجام چنین انتقام‌جویی‌های وحشیانه‌ای «توجیه» یا «تحریک» شده است. او سپس کشورش را قربانی واقعی معرفی کرد.اسرائيلي ها بلافاصله مدعي شدند كه کشتار الخصاص تنها مأموريتی تلافي جويانه بوده. کشتار الخصاص در
تنها مأموريتی تلافي جويانه بوده. کشتار الخصاص در پی قطعنامه تقسیم در 29 نوامبر 1947رخ داد و روستای الخصاص یکی از اولین روستاهایی بود که در آماده سازی برای پاکسازی قومی فلسطین مورد حمله قرار گرفت. این یورش انتقامی برای یک حادثه قبلی بود که در آن یک یهودی از یک کیبوتص در همان حوالی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد،زمانی که فرمانده سوم پالماخ خبر کشته شدن فرد یهودی را دریافت کرد دستور عملیلت تلافی جویانه علیه روستا صادر شد گرچه اتهام قتل ساکنان روستا ثابت نشده بود اما تصمیم گرفته شد که به الخصاص حمله
نشده بود اما تصمیم گرفته شد که به الخصاص حمله شود.عملیات تلافی جویانه در 17 دسامبر با اتش زدن منازل و کشتار اهالی روستا انجام شد طبق گزارش فرمانده عملیات 12 نفر از اهالی روستا از جمله چند تن زن و کودک کشته شدند که بعدا معلوم شد همه قربانیان زن و کودک بودند. برخی منابع یهودی گفتند که 10 نفر از اهالی روستا از جمله 5 کودک کشته شدند و برخی از قربانیان در زیر آوار خانه هایشان مدفون شدند. کشتار. در 18 دسامبر 1947روستای کشاورزی فلسطینی الخصاص، واقع در شمال شرقی فلسطین، هدف حمله پالماخ، یکی از جنبش‌های مسلح
فلسطین، هدف حمله پالماخ، یکی از جنبش‌های مسلح صهیونیستی قرار گرفت. شبه‌نظامیان پالماخ با دو خودروی نظامی از روستا عبور کردند و در حالی که ساکنان خواب بودند،مسلسل شلیک کردند و خانه‌ها را با بمب منفجر کردند. دوازده تن از ساکنان روستا که شامل زنان و کودکان بودند ، کشته شدندآنها پس از گذاشتن بروشورهایی مبنی بر اینکه حمله توسط هاگانا به عنوان حمله ای تلافی جویانه انجام شده بود، از آتش خارج شدند.در پایان سال 1948، کیبوتص هاگوشرین بر روی روستای الخصاص گسترش یافت.
مِیمَند، یک روستا از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. میمند، روستایی صخره‌ای و دستکند با ۱۲۰۰۰ سال قدمت است. میمند در منطقه‌ای مستقل و نیمه‌خشک در انتهای دره‌ای واقع در جنوب رشته‌کوه‌های مرکزی ایران قرار دارد. از مکان‌های دیدنی این روستا می‌توان به آتشکده و حمام قدیمی آن اشاره کرد. این روستا در سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. تاریخ. میمند شهربابک روستایی صخره‌ای و دستکند با چند هزار سال قدمت یادآور دورانی است که انسان‌ها خدایان خود را در بلندای کوه‌ها جستجو می‌کردند
خدایان خود را در بلندای کوه‌ها جستجو می‌کردند و کوه، نشانهٔ استواری و توان و پایداری و اراده شناخته می‌شد. این بنای دستکند باستانی، بی‌گمان از نخستین سکونتگاه‌های بشری در ایران به‌شمار می‌رود، دورانی که هنوز ایرانیان مهرپرست بودند و کوه‌ها را مقدس می‌شمردند. چند هزار سال پیش، انسان‌هایی دل سنگ‌ها را شکافتند و یادگاری را به جا گذاشتند که امروزه پس از گذشت سالیان همچنان نماد عزم و اراده و اقتدار اجداد ایرانی به‌شمار می‌رود. هنوز کسی به‌درستی آگاه نیست که این مجموعه به‌دست چه کسانی به وجود آمده و انگیزه این
مجموعه به‌دست چه کسانی به وجود آمده و انگیزه این مردم از ساخت چنین بناهایی چه بوده است. در رابطه با پیدایش سازه‌های زیرزمینی میمند دو نظریه مطرح شده است: علاوه بر نظریه‌های فوق و بر اساس سنگ‌نگاره‌ها و نقش و نگارهای صخره‌ای موجود در این منطقه، با صحنه‌های شکار که دلالت بر زندگی اهالی گذشته منطقه می‌نماید، قدمت میمند به چند هزار سال پیش بر می‌گردد. مطالعات انجام‌شده بر سفال‌های کشف‌شده در این منطقه نیز نشان می‌دهند که نمونه‌های یافت‌شده مربوط به دوره‌های مختلفی از جمله اشکانی، ساسانی، و اسلامی هستند. میمند
از جمله اشکانی، ساسانی، و اسلامی هستند. میمند به‌دلیل استحکام دفاعی در طول تاریخ کمتر دستخوش تحولات بنیادی و اجتماعی شده است و بیشترین تغییر در آن مربوط به چند دههٔ اخیر است. بر اساس یک نظریه، با توجه به مستندسازی سنگ‌نگاره‌هایی در ۸ کیلومتری جنوب میمند شهربابک که در بیشتر آنها نقش شکار دیده می‌شود و توسط یک هیئت فرانسوی حدود ۳۵ سال پیش انجام شد، قدمت این روستا ۱۲ هزار سال تخمین زده شده است. بررسی سنگ‌نگاره‌ها در جهان از رشته‌های مهم باستان‌شناسی است. در بخش‌های مختلف کشور ایران به‌خصوص در مناطق کوهستانی
مختلف کشور ایران به‌خصوص در مناطق کوهستانی سنگ‌نگاره‌های بسیار زیادی شناسایی شده که تاکنون به علت نبود امکانات و تخصص‌های ویژه، تحقیقات گسترده‌ای در این زمینه انجام نگرفته است. لورواگوران باستان‌شناس ایتالیایی با توجه به سنگ‌نگاره‌های یافت‌شده، قدمتی در حدود ۶ تا ۱۲ هزار سال برای تمدن میمند پیش‌بینی کرده است. با کمک کارشناسان اروپایی و استرالیایی طی طرحی ویژه روی سنگ‌نگاره‌های روستای میمند، تحقیقات ویژه‌ای به‌منظور سال‌یابی دقیق این سنگ‌نگاره‌ها آغاز می‌شود. «فریبا کریمی»، مسئول بررسی‌های ویژه بر
می‌شود. «فریبا کریمی»، مسئول بررسی‌های ویژه بر سنگ‌نگاره‌های میمند شهربابک در این باره گفت: «با توجه به اهمیت سنگ‌نگاره‌ها در نشان دادن بخش‌هایی از شرایط تاریخی منطقه و به‌دلیل نبود امکانات و تکنولوژی بررسی سنگ‌نگاره‌ها در کشور قصد داریم با کمک کارشناسان اروپایی و استرالیایی بر روی سنگ‌نگاره‌های میمند و تاریخ‌گذاری آن‌ها اقداماتی را انجام دهیم.» کریمی همچنین در مورد اهمیت مطالعهٔ سنگ‌نگاره‌های میمند، گفت: «بررسی سنگ‌نگاره‌ها در کنار بررسی‌های باستان‌شناسی دیگر در روستا می‌تواند بخشی از شرایط زندگی و هنری و
در روستا می‌تواند بخشی از شرایط زندگی و هنری و معیشتی ساکنان این منطقه را روشن‌تر سازد و به موضوع تاریخ‌گذاری دقیق روستای میمند شهربابک کمک کند.» تاکنون ۶۵ صحنه سنگ‌نگاره در این منطقه شناسایی شده است. به گفتهٔ کریمی در میان این نقوش، صحنه‌هایی از شکار، جنگ، نقوش حیوانات نظیر سگ، اسب و به‌طور ویژه، بز دیده می‌شود. دو نمونه از این نقوش، از سنگ‌نگاره‌های بی‌نظیر در ایران محسوب می‌شوند. یکی از این نقوش، دارای رنگ است و دیگری تصویری از صحنهٔ شکار با تیر و کمان را نشان می‌دهد. بر پایهٔ افسانه‌های میمند، روزی این
نشان می‌دهد. بر پایهٔ افسانه‌های میمند، روزی این روستا به‌وسیلهٔ مردی که از سوی خورشید می‌آید، به شکوه قدیمی بازمی‌گردد. معماری. مسکن در میمند، از روی هم گذاردن سنگ و آجر و غیره پدید نیامده، یعنی در فضای باز ساخته نشده، بلکه با از میان برداشتن انبوهی از خاک شکل گرفته و انسان نیاز به خشت و آجر و ملات نداشته است، بلکه می‌بایست توده‌هایی را برمی‌داشته تا پناهگاه مهیا شود. به همین دلیل برای اتاق، تاقچه در اندازه‌های گوناگون برای جای رختخواب، ظروف، صندوق، چراغ و … کنده شده است. به همین دلیل کنار دیوارهای
چراغ و … کنده شده است. به همین دلیل کنار دیوارهای خانه‌های میمند، گنجه گذارده نمی‌شود، بلکه با کندن دیوار، حفره یا تاقچه‌ای به‌وجود می‌آید که اشیاء و لوازم در آن‌ها گذاشته شده یا در آن‌ها آویزان می‌گردند. کل یک خانه که ممکن است شامل یک یا چند اتاق و اصطبل باشد یک «کیچه» است. هر کیچه یک ورودی مشترک دارد و در پاگرد ممکن است طویله در یک سو و اتاق نشیمن در طرف دیگر باشد. همهٔ کیچه‌ها یک ساختار ندارند. هم اندازه و هم تعداد اتاق‌ها متفاوت است. جدا کردن اتاق از پستو یا پوشانیدن برخی از تاقچه‌ها با پرده‌های
از پستو یا پوشانیدن برخی از تاقچه‌ها با پرده‌های پارچه‌ای صورت می‌گیرد. «کلیدون» در دیوار کنار درِ ورودی نصب می‌شود، کلید را در آن قرار می‌دهند تا زبانه، پشت در قرار گیرد. دمای این اتاق‌ها حدود ۵ درجه متفاوت با بیرون است. در سال ۱۳۸۳ در بهمن ماه در حالی‌که دما در بیرون، ۱۰ درجهٔ سانتی‌گراد بود، در درون ۱۵ درجه و در خرداد ۱۳۸۴ در حالی‌که دمای بیرون، ۲۴ درجه سانتی‌گراد بود، دمای درون کیچه‌ها ۱۸ درجهٔ سانتی‌گراد بود. ایجاد اجاق و در زبان محلی «دیدوُن» در درون اتاق‌ها و سوزاندن هیزم طی سالیان متمادی در آن موجب
و سوزاندن هیزم طی سالیان متمادی در آن موجب سیاهی رنگ سقف و بدنهٔ اتاق‌ها شده و برپا کردن آتش و تهیه غذا در درون اتاق‌ها باعث گردیده تا بدنه داخل اتاق‌ها ایزولاسیون شده و باعث عمر بیشتر اتاق‌ها شود. اکنون دیگر در خیلی از اتاق‌ها آتش افروخته نمی‌شود و این موضوع، باعث شده تا خاک سقف‌ها به آهستگی ریزش پیدا کند. اندازهٔ این اتاق‌ها که البته از نظر هندسی منظم نیستند، متفاوت است و یک اتاق ۳×۴ به بلندی ۹۰/۱ تا ۱۰/۲ متر معمولی است و بزرگ‌ترین کیچه از ۹۰ متر مربع تجاوز نمی‌کند. کف‌پوش‌ها اکثراً نمد، مخشیف، گلیم یا
نمی‌کند. کف‌پوش‌ها اکثراً نمد، مخشیف، گلیم یا قالیچه به اندازه‌های متفاوت در اندازه‌های ۱۵۰×۱ و ۴۰/۱×۸۰/۱ متر است. روستای میمند، دارای ۴۰۶ کیچه و ۲۵۶۰ اتاق است. مردم‌شناسی. اهالی میمند، کشاورز و دامدار نیمه‌عشایری هستند. آنها دام‌های خود را در مراتع کوهستانی پرورش می‌دهند و در فصل بهار و پاییز در سکونتگاه‌های موقت زندگی می‌کنند. در طول ماه‌های زمستان، آنها درون دره، در غارهایی که از صخره‌های نرم ("کامار") تراشیده شده‌اند، زندگی می‌کنند که شکلی غیرعادی از مسکن در یک محیط خشک و بیابانی است. این چشم‌انداز
مسکن در یک محیط خشک و بیابانی است. این چشم‌انداز فرهنگی نمونه‌ای از سیستمی است که به‌نظر می‌رسد در گذشته گسترده‌تر بوده و به‌جای حیوانات، جابجایی افراد را در بر می‌گیرد. بیشتر ساختمان‌های فصلی تا حد زیادی در هر فصل بازسازی می‌شوند که بازتابی از یک رویه سنتی هستند که برای نسل‌ها ادامه داشته است. ساکنان این روستا دارای آداب و رسوم خاص هستند و در زبان و گویش آن‌ها هنوز از کلمات پارسی پهلوی استفاده می‌شود. طبیعت. روستای میمند در مرز مشترک دشت و کوهستان قرار دارد و این دشت در فاصله شهر بابک و میمند قرار داشته و
و این دشت در فاصله شهر بابک و میمند قرار داشته و در گذشته پوشیده از درختان پسته و بادام وحشی بوده است که در حال حاضر محدود به دشت‌های اطراف روستای میمند می‌شود. کمی نزدیک‌تر به روستای میمند نیز درختان توت و شاه‌توت به وفور یافت می‌شود. دشت میمند همچنین دارای جانورانی همچون مار، سوسمار، جوجه‌تیغی، لاک‌پشت، خرگوش و … است. به‌علاوه در کوهستان‌های میمند نیز حیوانات وحشی مختلفی همچون آهو، پلنگ، گرگ، روباه، بز کوهی، کبک و پرندگان وحشی یافت می‌شود. پوشش گیاهی میمند از نوع استپ کوهپایه‌ای است و بوته‌های کوتاه و
از نوع استپ کوهپایه‌ای است و بوته‌های کوتاه و درختان جنگلی پراکنده در منطقه دیده می‌شود. مهم‌ترین گیاهان منطقه عبارت‌اند از درختان پسته کوهی (بنه)، بادام کوهی، بوته‌های زارچ و گیاهان داروئی شامل، آلاله، آویشن، بابونه، پونه، کلپوره؛ مهم‌ترین محصولات کشاورزی میمند نیز عبارت‌اند از گردو، بادام، انگور و گلابی که در دره‌های سرسبز منطقه در حواشی چشمه‌ها یافت می‌شوند. چندین رود فصلی، تعدادی قنات و چند چشمه در میمند و اطراف آن وجود دارد که موجب رونق کشاورزی در این منطقه گردیده است. اقلیم. بر پایهٔ اطلاعات سازمان
منطقه گردیده است. اقلیم. بر پایهٔ اطلاعات سازمان هواشناسی کشوری مربوط به ایستگاه سینوپتیک شهربابک، اقلیم میمند از نوع معتدل کوهستانی بوده و دارای زمستان‌های سرد همراه با بارندگی و تابستان‌های نسبتاً معتدل است؛ میانگین دمای ماه‌های آذر، دی، بهمن و اسفند کمتر از ۱۰+ درجه سانتی‌گراد و میانگین دمای ماه‌های فروردین، خرداد، تیر، مرداد و شهریور بیشتر از ۲۰+ درجه سانتی‌گراد و حداکثر و حداقل دما به ترتیب ۴٫۳۰ و ۲۸٫۶ درجه سانتی‌گراد است. میانگین بارش سالانه ۱۶۲ میلی‌متر در سال است که بیشترین بارش در فصل زمستان است.
در سال است که بیشترین بارش در فصل زمستان است. میانگین سالانهٔ رطوبت نسبی ۳۴ درصد است که حداکثر در آذرماه حدود ۵۵ درصد و حداقل آن در مردادماه نزدیک ۲۰ درصد است. ثبت ملی و جهانی. میمند با نام «دهکدهٔ صخره‌ای میمند» در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این روستا همچنین در سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این روستا هفتمین منظر فرهنگی-طبیعی و تاریخی جهان بود که جایزهٔ ملینا مرکوری را دریافت کرد.[""] جایزهٔ ملینا مرکوری جایزه‌ای است که از سوی دولت یونان و با
مرکوری جایزه‌ای است که از سوی دولت یونان و با همکاری مجامع فرهنگی بین‌المللی مانند یونسکو و ایکوموس (شواری حفاظت از بناها و محوطه‌های تاریخی) به آثاری اهدا می‌شود که دارای شرایط و ضوابط فرهنگی، طبیعی و تاریخی منحصر به فرد باشد. روستای میمند شهربابک در مهر ۱۳۸۵ نیز به‌عنوان روستای نمونهٔ ملی گردشگری معرفی گردید. مدارک برای نامزدی میمند در جایزهٔ معماری آقاخان ارسال شده است. گردشگری. مسیر روستا میمند ۱۵ کیلیومتری شهر بابک جدا می‌شود و ۱۵ کیلومتر دیگر باید طی کنید و به روستای سنگی میمند برسید. هزینه ورود هر
کنید و به روستای سنگی میمند برسید. هزینه ورود هر ماشین در سال ۱۳۹۸ مبلغ ۱۵ هزارتومان یا هر نفر ۳ هزارتومان بوده است. علاوه بر خانه‌های سنگی روستا که در دل کوه حفر شده‌اند روستا دارای دو مکان مهم است ۱- مسجد سنگی (با سقفی از سنگ) که البته از لحاظ روشنایی کار ضعیف صورت گرفته و تنها یک لامپ داخل ان روشن بود. ۲- آتشکده که به موزه تبدیل شده و بازدید از ان رایگان است و کلی وسائل قدیمی و جالب را در خود جای داده است و دارای روشنایی مناسبی نیز می‌باشد. یک اقامت گاه بوم گردی خوب هم در روستا ایجاد شده که اگر وضع مالی