payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشور نوشت که ماه‌هاست برای ثبت بنیاد فرهنگی و هنری عزت‌الله انتظامی تلاش می‌کند و آن روز از دفتر ریاست جمهوری با او تماس گرفتند که کارهای ثبت بنیاد دارد به سرانجام می‌رسد. سپس به سرعت ماشینی برایش فرستادند که او را به کاخ ریاست جمهوری بُرد. انتظامی نوشت: نامه به حسن روحانی. وبگاه کلمه در ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ دستخطی از نامه‌ای از عزت‌الله انتظامی به حسن روحانی به تاریخ یکم همان ماه منتشر کرد که در آن از روحانی خواسته شده در آستانه نوروز مسئله حصر را «حل کند». درگذشت. عزت‌الله انتظامی از سه ماه پیش از مرگ، بر اثر
عزت‌الله انتظامی از سه ماه پیش از مرگ، بر اثر زمین‌خوردن در منزل دچار مشکلات جسمی گردید و از آن موقع تحت درمان بود، اما سر انجام در بامداد ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ در بیمارستان باهنر تهران بر اثر سکته مغزی و کهولت سن در ۹۴ سالگی درگذشت. مراسم تشییع پیکر او در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ مقابل تالار وحدت برگزار شد و پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پس از درگذشت انتظامی، در افتتاحیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر از او یاد و تقدیر شد. در سال ۱۳۹۸ در اولین سالگرد مرگ انتظامی از سردیس و پلاک خیابان وی رونمایی
مرگ انتظامی از سردیس و پلاک خیابان وی رونمایی شد. همچنین درگذشت سید ضیاءالدین دری کارگردان سینما و تلویزیون که سابقه همکاری با عزت‌الله انتظامی در فیلم باد و شقایق را داشت؛ در این روز (۲۶ مرداد ۱۳۹۷) بود.
حصیرآباد یکی از محله‌های قدیمی شهر اهواز است. این محله در راستای شمال جنوب بین محله‌های آسیه آباد و راه بند بوده و همچون آسیه آباد در راستای خیابان کارون و روی دامنهٔ تپه قرار گرفته‌است. حصیر آباد از سوی دیگر بین منبع آب و عامری قرار دارد. خیابان کارون در قسمت حصیر آباد به صورت بازار درآمده و از قدیم جزو مناطق شلوغ نواحی اطراف به‌شمار می‌آید. نامگذاری. زمانیکه خانه‌های شهر اهواز اغلب از خشت، گل و آجر ساخته می‌شد، خانه‌های این محله، از حصیر ساخته می‌شد. البته اکنون هیچ خانه حصیری در این محله یافت نمی‌شود.
اکنون هیچ خانه حصیری در این محله یافت نمی‌شود. وضعیت شهری. بیشتر خانه‌های موجود در حصیرآباد قدیمی هستند. اما تعداد رو به رشدی آپارتمان و خانه‌های نوساز نیز امروزه به چشم می‌خورند. برخی مناطق حصیرآباد به‌دلیل واقع شدن روی تپه، از نظر ایمنی خطرناکند؛ به‌طورمثال در نیمهٔ شب ۲۸ آذر ۱۳۸۲ سقوط صخره در این مناطق روی سه منزل مسکونی سبب کشته شدن سه نفر شد. حصیرآباد یکی از محله‌های قدیمی شهر اهواز که با رشته کوهی در کنار آن و در مرکز شهر بطورکامل قابل تشخیص است. نکتهٔ بارز منطقه وجود رشته به‌نسبت طولانی از تپه‌های
بارز منطقه وجود رشته به‌نسبت طولانی از تپه‌های ماسه‌ای که در کنار ان خانه‌های متعددی نیز ساخته شده‌است. این منطقه سالهاست که بدون توجه مسئولان به حال خود رها شده و از امکانات پایینی برخوردار است. وجود زاغه‌نشینی در کنار آن یکی از مشکلات همیشگی آن بوده‌است. خیابان اصلی این منطقه از حدفاصل بازارچه شهرداری تا مخابرات در طرح توسعه قرار دارد و بیشتر بافت قدیمی این خیابان می بایست تخریب و جاده آن وسعت پیدا کند که نه مردم و نه کسبه و مسئولین همکاری نمی کنند در صورت وسعت این جاده مسیر شمال به جنوب اهواز دارای یک
وسعت این جاده مسیر شمال به جنوب اهواز دارای یک کریدور جدید می‌شود که بسیار هم در جهت کم کردن فاصله موثر می‌باشد.
سَربیشه مرکز شهرستان سربیشه واقع در استان خراسان جنوبی است. گویش. گویش مردمان سربیشه لهجه و کشیدگی خاصی مانند گویش بیرجندی ندارد و برخلاف گویش بیرجندی است که در آن کلمات با مُصوت ــَــ آغاز می‌شوند و بیشتر به زبان سیستانی نزدیک است. این گویش گویشی میان گویش فارسی خراسانی و سیستانی است. آنچه گویش سربیشه‌ای را سخت کرده انتخاب واژگان اصیل فارسی دری در تکلم سربیشه‌ای‌ها است که به دلیل نزدیکی سربیشه با مرز افغانستان بوده و هنوز هم پا بر جاست. شهر سربیشه در حاشیه شمال شرقی دشت لوت و در جنوب شرقی شهرستان بیرجند در
شرقی دشت لوت و در جنوب شرقی شهرستان بیرجند در محور بین‌المللی بیرجند- زاهدان قرار دارد. سربیشه از شمال به شهرستان درمیان، از جنوب به شهرستان نهبندان، و از شرق حدود ۱۷۵ کیلومتر با کشور افغانستان فاصله دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۳۹ تا ۱۹۱۲ متر و دارای آب و هوای گرم و خشک است. شهرستان سربیشه دارای سه بخش «مرکزی»، «مود» و «درح» سه شهر «سربیشه»، «مود» و درح و چهار دهستان است. این شهر دارای قدمت تاریخی است. وجود آثار و ابنیه تاریخی سربیشه از قبیل محوطه‌ها و تپه‌های باستانی، قلعه و خانه‌های قدیمی، غارهای با
تپه‌های باستانی، قلعه و خانه‌های قدیمی، غارهای با قدمت صدر اسلام و حتی پیش از آن و روستاهای تاریخی نشان‌دهنده غنای فرهنگی و سابقه تمدنی این منطقه است. سربیشه با ویژگی‌های خاص خود از جمله نواحی مهم استان به‌شمار می‌رود که در کنار جاذبه‌های طبیعی مانند چشمه‌های آب معدنی جاذبه‌های مذهبی نیز دارد که حکایتگر قابلیت‌های فراوان گردشگری این شهر هستند. صنایع این شهر را می‌توان به دو بخشِ صنایع ماشینی و صنایع دستی تقسیم کرد. شغل بیشتر مردم سربیشه کشاورزی و دامپروری است. مردم این منطقه با لهجه سربیشه‌ای صحبت می‌کنند.
مردم این منطقه با لهجه سربیشه‌ای صحبت می‌کنند. قبل از اسلام مردمان سربیشه زرتشتی بوده‌اند. اکنون مردم ساکن این شهر ، اکثریت شیعه و اقلیت از سنی ها هستند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸٬۷۱۵ نفر (در ۲٬۳۶۲ خانوار) بوده‌است. جغرافیا. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۳۹ متر و دارای آب و هوای معتدل و خشک است البته میانگین دمای سالانه آن از سایر شهرهای استان خراسان جنوبی کمتر است و برخی ایام سال جزو سردترین شهرهای کشور می‌باشد. شهر سربیشه در ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند و در مسیر
در ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند و در مسیر راه بیرجند - نهبندان قرار دارد. نام. در مورد وجه تسمیه شهرستان سربیشه سه نظر وجود دارد. نظریه اول: در قسمت جنوب این شهر زمین آبخیز و سرسبزی وجود داشته و چون شهر در مدخل ورودی این محل سرسبز بوده به آن سربیشه گفته‌اند. نظریه دوم: این منطقه در روزگاران گذشته جنگل و محل تجمع پرندگانی مانند سار بوده‌است که به آن ساربیشه گفته‌اند و در گذر زمان به سربیشه مخفف شده‌است. نظریه سوم: چون این شهر در دشتی به ارتفاع ۱۹۱۲ متر از سطح دریای واقع شده‌است و به دلیل سردی هوا آن را
سطح دریای واقع شده‌است و به دلیل سردی هوا آن را سردبیشه نامیده‌اند که بعدها به سربیشه تغییر یافته‌است. تاریخچه. این شهر دارای قدمت تاریخی زیادی می‌باشد چنان‌که شیخ حسین آیتی بیرجندی در کتاب بهارستان نقل می‌کند: «سربیشه شهری است قدیمی که قبل از اسلام مردمان آن زرتشتی بوده‌اند». همچنین وجود گورهای گبرها در روستاهای تاریخی این شهرستان گواهی بر این است که مردمان این منطقه قبل از اسلام پیرو دین زرتشتی بودند. همچنین در کتاب نزهه‌القلوب حمدالله مستوفی آمده‌است که ابوبکر علی ابن الحسین قهستانی ممدوح فرخی سیستانی
ابوبکر علی ابن الحسین قهستانی ممدوح فرخی سیستانی که از علما و ادبای عصر سلطان محمود غزنوی به حساب می‌آمده از این شهر بوده‌است. سابقه ابنیه تاریخی بخش سربیشه به صدر اسلام و قبل از آن می‌رسد و آثار تاریخی آن از قبیل محوطه‌ها و تپه‌های باستانی، قلعه و خانه‌های قدیمی، غارها و روستاها نشان‌دهنده غنای فرهنگی و سابقه تمدنی این منطقه می‌باشد. اماکن زیارتی، تفریحی و جاذبه‌های گردشگری سربیشه. مزار بیبی زینب خاتون مزار کاهی یا همان بقعه مبارکه بی‌بی زینب خاتوندر شهرستان سربیشه واقع شده‌است که از مهم‌ترین مکان‌های
سربیشه واقع شده‌است که از مهم‌ترین مکان‌های سیاحتی و زیارتی شهرستان به‌شمار می‌آید. این آرامگاه متعلق به خواهر موسی بن رضا است. مزار سید حامد علوی: واقع در روستای چنشت، دهستان نهارجان بخش مود، در فاصله ۶۰ کیلومتری سربیشه و ۸ کیلومتری مزار کاهی قرار دارد. غار چنشت: در دامنه کوهی مشرف به روستای چنشت در دهستان نهارجان بخش مود و در ۴۵ کیلومتری شهرستان سربیشه واقع شده‌است. وجود دو غار معروف (غار چنشت و چهل‌چاه)، سنگ‌نگاره، مزار سید حامد علوی باعث تبدیل شدن این روستا به یک قطب فرهنگی، تفریحی و مذهبی شده‌است.
روستا به یک قطب فرهنگی، تفریحی و مذهبی شده‌است. چشمهٔ سید رضا (چشمهٔ سر رضا): این چشمه با نام مزار بلند مشهور است و در روستای بیژائم از توابع بخش مود شهرستان سربیشه واقع شده‌است و زیارتگاه مردم می‌باشد. غار چهل چاه: در مجاورت غار چنشت در روستای چنشت قرار دارد. غار چهل دختر: در سال ۱۳۷۴ در دامنه کوهی به نام چهل دختر در نزدیکی روستای کوچک کلاته آخوند که از سنگهای آهکی شکل گرفته‌است کشف شد. روستای ماخونیک: در دهستان درح و در بخش مرکزی سربیشه در منطقه‌ای کوهستانی و در دامنه جنوبی کوه ماخونیک و در فاصله ۸۰
و در دامنه جنوبی کوه ماخونیک و در فاصله ۸۰ کیلومتری شهر سربیشه واقع شده‌است. این روستا جزء هفت روستای شگفت‌انگیز کشور است . باغ و عمارت مود: باغ – قلعه مود به لحاظ مکانی در شهر مود و در فاصله ۲۲ کیلومتری سربیشه قرار دارد. زیارتگاه خواجه مراد: واقع در روستای خواجه مراد، دهستان درح بخش مرکزی. زیارتگاه سبزپوش سربیشه: واقع در روستای ماهیرود، دهستان درح بخش مرکزی سربیشه. سنگ نگاره بیژائم : "واقع در روستای بیژائم بخش مود شهرستان سربیشه (بخشی مربوط به دورهٔ قبل از اسلام و بخشی مربوط به دورهٔ اسلامی است)" مسجد
از اسلام و بخشی مربوط به دورهٔ اسلامی است)" مسجد جامع بیژائم: مربوط به اوایل دورهٔ قاجار قلعه کهنهٔ بیژائم: "واقع در روستای بیژائم بخش مود شهرستان سربیشه" مزار سر بریده: واقع در روستای فال، دهستان نهارجان بخش مود سریشه. مزار: واقع در روستای حسین‌آباد گواهی، دهستان مود بخش مود سربیشه. زیارتگاه سید معصوم: واقع در روستای شواکند، دهستان مود بخش مود سربیشه. مسجد گنجی سربیشه: مسجد گنجی سربیشه که در حال حاضر به مسجد امام حسین شهرت دارد، در حاشیه خیابان مطهری سربیشه واقع شده‌است. مسجد بزرگ سربیشه: مسجد بزرگ سربیشه
واقع شده‌است. مسجد بزرگ سربیشه: مسجد بزرگ سربیشه که در حال حاضر مسجد چهارده معصوم نامیده می‌شود در خیابان مطهری در کوچه شهید رجبی مقابل مدرسه طالقانی واقع شده‌است. مسجد پخت: در روستایی به همین نام و در دامنه رشته کوه باقران قرار دارد. این مسجد در دورهٔ زندیه ساخته شده‌است. مسجد چهکندوک: در روستای چهکندوک درفاصله حدود ۵ کیلومتری جنوب شرقی سربیشه قرار دارد. تپه چهکندوک: تپه چهکندوک کلاته سلیمان در شهرستان سربیشه روستای چهکندوک واقع است. مجتمع فرهنگی ابوالفضل: که در بین بومیان معروف به مزار ابوالفضل می‌باشد،
که در بین بومیان معروف به مزار ابوالفضل می‌باشد، در حدود ۱۵ کیلیومتری شهر سربیشه قرار دارد که در تمام ایام سال خصوصاً روز اربعین و در روز طبیعت قرارگاه عاشقان اهل بیت محمد است. اخیراً از شبکه مستند، مستندی در مورد سربیشه پخش شد که برای آشنایی اجمالی با این شهر دیدن این مستند بی تأثیر نیست.
ارتاسازی یا اُرتوتیک ، (بر پایه ορθός یونانی به معنای راست کردن و تراز کردن) صنعت طراحی و کاربرد چفت و بست‌های حامی استخوان‌هاست. اُرتِز وسیله ای بیرونی است که برای تأثیرگذاری بر خصوصیات ساختاری و کارکردی سیستم‌های عصبی عضلانی و اسکلتی استفاده می‌شود. اگر آرتا برای دندان باشد، آن را اَرتادندانپزشکی یا ارتودنسی گویند. آرتاسازها متخصصانی هستند که در طراحی این چفت و بست‌ها تخصص دارند. معرفی. ارتز به مجموع وسایلی گفته می‌شود که جهت اصلاح وضعیت اندام یا عضو (مانند: ارتز مخصوص اصلاح گوژپشتی) یا کمک به عملکرد عضو
ارتز مخصوص اصلاح گوژپشتی) یا کمک به عملکرد عضو (مانند انواع شکم‌بند یا کمربند برای بهبود عملکرد عضلات و افزایش فشار داخل شکمی یا بریس یا ارتز بلند زانو و مچ در فلج اطفال جهت کمک به راه رفتن فرد) یا جایگزین عملکرد از دست رفته می‌شود (مانند استفاده از ارتزهای مخصوص در بیماران نخاعی برای استفاده از دست یا ایستادن) ارتز همچنان یک وسیله مصنوعی است که جهت حمایه (ازمریضانی که همگام راه رفتن پاهای آنها رها است) ویا در هنگام راه رفتن به زمین کشیده می‌شوند استفاده میشودو همچنان برای اصلاح برای مریضانی کهclub foot
میشودو همچنان برای اصلاح برای مریضانی کهclub foot دارند. و همچنان برای حفاظت از مریضانی که شکستگی در قسمت‌های از بدن دارند یا همچنان برای حرکت کردن و راه رفتن مثل مریضانی که مصاب فلج اطفال هستند. پروتز جایگزین اندام یا قسمت از دست رفته اندام می‌شود که می‌تواند جنبه زیبایی و جنبه عملکردی داشته باشد مانند پروتز زیر زانو (در قطع پا از محل زیر زانو یا پروتز انگشت و …) که تقسیم‌بندی خاص خود را دارد. پروتزها با قالبگیری از باقیمانده اندام تهیه می‌شوند و به صورت کلی متشکل از سوکت (قسمتی که باقیمانده اندام در آن
کلی متشکل از سوکت (قسمتی که باقیمانده اندام در آن قرار می‌گیرد)، قطعات و آدابتورها و ترمینال دیوایس (بخش انتهایی مانند پنجه پا یا پنجه دست) می‌باشد. در برخی موارد استفاده از ارتز سبب بهبود عملکرد یا کاهش درد شده از پیشرفت بدشکلی در اندام جلوگیری می‌کند. ارتزها ممکن است از جنس‌های مختلفی مانند چرم، پلاستیک، فلز یا ترکیبی از مواد مختلف به صورت پیش ساخته یا مخصوص هر فرد و متناسب با اندام هر فرد ساخته شوند. نمونه‌هایی از ارتز عبارتند از: عینک، سمعک، کمربند طبی، کفش طبی، ارتز میلواکی برای اصلاح کجی و انحراف
کفش طبی، ارتز میلواکی برای اصلاح کجی و انحراف ستون فقرات، ارتز بلند پا برای افراد مبتلا به فلج اطفال، اسپیلنت‌های مختلف پا و دست و … برای تهیه ارتزها باید به مراکز ارتوپدی فنی مراجعه نمود. تفاوت ارتز با پروتز. مهم‌ترین تفاوت ارتز با پروتز این است که ارتز برای بهبود کارایی اندام‌های بدن به کار می‌رود درصورتی که پروتز جایگزین اندام از دست رفته می‌شود. منابع. ۱. B. Goldberg and J. D. Hsu, Atlas of orthoses and assistive devices (Mosby Inc، ۱۹۹۷).
برج ایفل برجی فلزی در میدان شان دو مارس و در کنار رود سن واقع در شهر پاریس است. برج ایفل که زمانی بلندترین سازه جهان شناخته می‌شد، امروزه به عنوان نماد فرانسه شناخته می‌شود، این سازه یکی از شناخته‌شده‌ترین بناها در جهان است. ساخت برج ایفل در سال ۱۸۸۷ آغاز و در ۳۱ مارس ۱۸۸۹ به پایان رسید. در آغاز برج ایفل برای نمایشگاه جهانی و به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه ساخته شد ولی پس از ساخت این بنا مورد قبول همگان واقع نشد و ۳۰۰ نفر که در بین آنها می‌توان از امیل زولا، گی دو موپاسان، شارل گارنیه و هم چنین
امیل زولا، گی دو موپاسان، شارل گارنیه و هم چنین الکساندر دوما نویسنده شهیر فرانسوی نام برد، به ساخت آن شدیداً اعتراض نمودند. ساخت برج ایفل دو سال و دو ماه طول کشید. ۸۵۰ نفر در ساخت آن کار کرده‌اند. این برج از ۱۸ هزار و ۳۸ قطعه ساخته شده‌است و برای اتصال آن‌ها از ۲ و نیم میلیون پیچ مهره و میخ پرچ استفاده شده‌است. ارتفاع برج ۳۳۰ متر است که در زمان خود مرتفع‌ترین برج جهان بوده‌است. وزن برج ایفل بیش از ۱۰ هزار تن است که ۷ هزار و ۳۰۰ تن آن فولاد است. نام برج ایفل از نام سازنده‌اش گوستاو ایفل گرفته شده‌است. برج
از نام سازنده‌اش گوستاو ایفل گرفته شده‌است. برج توسط مهندس آلمانی‌تبار «آلکساندر گوستاو بونیک‌هاوزن» طراحی و ساخته شد. خانواده بونیک هاوزن از منطقه ایفل واقع در غرب آلمان به فرانسه مهاجرت کرده بودند و از آنجایی که تلفظ این نام در فرانسه مشکل بود، آن‌ها نام منطقه ایفل را برای خود برگزیدند. مقدمه. تا سال ۱۸۸۹ ستون یادبود واشینگتن به عنوان بلندترین سازه جهان شناخته می‌شد اما در این سال برج ایفل جانشین آن شد. برج ایفل به مدت ۴۱ سال تا زمان بهره‌برداری از ساختمان کرایسلر در نیویورک در سال ۱۹۱۰، به عنوان
ساختمان کرایسلر در نیویورک در سال ۱۹۱۰، به عنوان بلندترین برج جهان شناخته می‌شد. این برج هم‌اکنون بلندترین سازه موجود در شهر پاریس و چهارمین سازه بلند فرانسه است. در سال ۲۰۰۶ قریب۶٫۹۰۰٫۲۰۰ نفر از این برج دیدن کردند. با توجه به اینکه از ابتدای ساخت این برج تاکنون بیش از ۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر از این بنا دیدن کرده‌اند، این بنا به عنوان پربازدید کننده‌ترین بنا در جهان شناخته می‌شود. بلندی برج ایفل بادر نظر گرفتن آنتن تلویزیونی ۲۴ متری بر فراز آن۳۵ متر، و وزن تقریبی آن۷۸۰۰ تن است. ۱۶۹۵ پله تا بالاترین نقطه برج ادامه
تن است. ۱۶۹۵ پله تا بالاترین نقطه برج ادامه دارند که البته پله‌های طبقه دوم به بالاترین نقطه برج به روی بازدیدکنندگان بسته‌است. ساختار این سازه به شکل باز و بدون طبقه‌های میانی (به جز دو سطح) است. یک سمت آن رودخانه سن و سمت دیگر البته کمی دورتر بنای گنبددار و زرینی دیده می‌شود که عمارت لزنولید نام دارد و مقبره ناپلئون آنجاست. نورپردازی برج ایفل. برج ایفل به وسیله ۳۳۶ پروژکتور نورپردازی شده‌است و ۲۰ هزار نور نقطه‌ای در شب این برج را به درخشش درمی‌آورد که این نورها از ۸۰ کیلومتری قابل مشاهده هستند. در سال
نورها از ۸۰ کیلومتری قابل مشاهده هستند. در سال ۱۸۸۹ به وسیله ۱۰ هزار لامپ گازی نورپردازی شد از سال ۱۹۸۵ تا کنون با نور طلایی نورپردازی شده‌است. مجموعهٔ برج ایفل ۷٫۸ میلیون کیلووات ساعت در سال برق مصرف می‌کند که با برق مصرفی یک روستای کوچک برابری می‌کند.
یهودا اسکاریوتی یا یهودای اِسخَریوطی (؛ درگذشتهٔ حوالی ۳۰ – ۳۳ پس از میلاد) طبق انجیل‌های چهارگانۀ مسیحیت، یکی از دوازده حواری اصلی عیسی مسیح بود. یهودا با خیانت به عیسی در باغ جتسیمانی، او را به سنهدرین تحویل داد؛ این خیانت در ازای سی سکه نقره صورت گرفت. یهودا با بوسیدن گونه عیسی و خطاب کردن او با عنوان «استاد»، هویت او را در تاریکی به جمعیتی که آمده بودند تا عیسی را بازداشت کنند، نشان داد. در دوره معاصر، نام یهودا به‌طور متداول برابر با خیانت دانسته می‌شود. انجیل مرقس دلیلی برای خیانت یهودا ذکر نمی‌کند،
انجیل مرقس دلیلی برای خیانت یهودا ذکر نمی‌کند، اما پیش‌بینی عیسی دربارهٔ خیانت او را در شام آخر نقل می‌کند؛ اتفاقی که در همه انجیل‌ها ذکر شده است. انجیل متی (۲۶:۱۵) می‌گوید یهودا خیانت را در ازای سی سکه نقره انجام داد. انجیل لوقا (۲۲:۳) و انجیل یوحنا (۱۳:۲۷) اشاره دارند که یهودا تحت تسلط شیطان بوده است. بر اساس متی (۲۷:۱–۱۰)، پس از اینکه فهمید عیسی قرار است مصلوب شود، یهودا تلاش کرد پول خیانتش را به کاهنان بزرگ بازگرداند و سپس خودکشی کرد. کاهنان آن پول را، که از راهی آلوده به خون به دست آمده بود، برای خرید
از راهی آلوده به خون به دست آمده بود، برای خرید زمینی به نام «زمین خون» به‌منظور دفن بیگانگان هزینه کردند. کتاب اعمال رسولان (۱:۱۸) نقل قولی از پطرس دارد که می‌گوید یهودا خودش آن زمین را خریده و «بی‌درنگ سقوط کرد، از وسط دو نصف شد و تمام دل و روده‌اش بیرون ریخت.» سپس جایگاه یهودا در میان دوازده حواری با حضور متیاس تکمیل شد. کمک به دستگیری عیسی مسیح. بنابر کتاب‌مقدس و باور مسیحیان، «یهودا»، یکی از دوازده حواری مسیح، با دریافت سی سکه نقره، جای مسیح را به مقامات روم و روحانیون یهودی لو داد. آنان نیز عیسی را
روم و روحانیون یهودی لو داد. آنان نیز عیسی را دستگیر کرده و به طرز دردناکی به صلیب کشیدند. فرجام یهودا اسخریوطی در کتاب مقدس، در انجیل متی ثبت شده است: او پس از خیانت به عیسی به زودی از کار خود پشیمان شد و نزد روحانیون یهودی‌ای رفت که از آنان پول گرفته بود. یهودا سی سکه نقره را پس داد و در عوض از آنان خواست عیسی را آزاد کنند. اما روحانیون درخواست یهودا را رد کردند. با این حال یهودا سکه‌های نقره را نزد روحانیون رها کرد و از نزد آنان رفت. او از شدت پشیمانی خود را حلق‌آویز کرده و جان سپرد. روحانیون یهودی آن
را حلق‌آویز کرده و جان سپرد. روحانیون یهودی آن سی سکه نقره را نجس می‌دانستند، چرا که جهت دستگیری و کشتن یک شخص (عیسی‌مسیح) داده بودند (اصطلاحاً «پول جان» یا «پول خون» یا در انگلیسی blood money) و به همین علت آن پول را به خزانهٔ معبد اورشلیم بازنگرداندند. ایشان با آن سی سکه قطعه زمینی جهت دفن اجساد غیریهودیان و افراد مرتد خریدند. علت این کار این بود که آن روحانیون یهودی، «اجساد غیریهودیان، مجرمان و مرتدّان» و آن «سی سکه نقره»، هر دو را نجس می‌دانستند. آن قطعه زمین که سابقاً به نام «مزرعهٔ کوزه‌گرها» شناخته
زمین که سابقاً به نام «مزرعهٔ کوزه‌گرها» شناخته می‌شد، پس از مصلوب شدن مسیح بین مردم با نام «مزرعهٔ خون» خوانده می‌شد. این تغییر نام از «مزرعهٔ کوزه‌گرها» به «مزرعهٔ خون» احتمالاً به این دلیل بود که حواریون و سایر پیروان عیسی‌مسیح می‌دانستند آن مزرعه با همان سی سکه نقره یا «پول خون» خریداری شده بود، که به عنوان دستمزد برای تسلیم کردن عیسی‌مسیح به یهودا داده شده بود. در کتاب‌مقدس همچنین پطرس حواری از سرانجام یهودا اسخریوطی سخن می‌گوید، مبنی بر اینکه یهودا اسخریوطی در همین مزرعه بر زمین افتاده و بدن او
اسخریوطی در همین مزرعه بر زمین افتاده و بدن او متلاشی شده است و به این ترتیب در زبان عامیانه و کنایه‌آمیز «صاحب مزرعهٔ خون شد». از جمع‌بندی روایت انجیل متی و روایت پطرس‌حواری در کتاب اعمال رسولان، تصویر کامل‌تری به دست می‌آید: نزدیک به دو هزار سال است که نام «یهودا»، سی سکه نقره پاداش وی، و بوسه‌ای که به عیسی داد تا خود و عیسی را به سربازان رومی بشناساند، نمادهای خیانت در فرهنگ غرب هستند. عنوان «اسخریوطی». محققین و مورخین معتقدند واژۀ «اسخریوطی» (Iscariot) در نام یهودا اسخریوطی، عنوان غیرمعمول و نامتعارفی
در نام یهودا اسخریوطی، عنوان غیرمعمول و نامتعارفی است که می‌تواند زوایای تاریخی مهمی در خود نهفته باشد. چند نظریه در خصوص مطرح شده است. یکی از نظریات این است که عنوان «اسخریوطی» به سبب مبارزات مسلحانۀ او با حاکمیت روم بوده است، چرا که می‌دانیم در آن زمان گروهی از یهودیان شورشی افراطی علیه حاکمیت روم بر سرزمین اسرائیلیان، فعالیت می‌کردند و به نام "سِخاریای" (Sicarii) شناخته می‌شدند که به دلیل حمل و استفاده از «خنجر» مشهور بودند (واژۀ «سخاریای» (Sicarii) به معنی «آنانی که خنجر حمل می‌کنند» است). اعضای این
معنی «آنانی که خنجر حمل می‌کنند» است). اعضای این گروه خنجر خود را در زیر لباس خود پنهان کرده و در بین مردم عادی به سربازان رومی نزدیک می‌شدند و سربازان رومی را ترور می‌کردند. این احتمال توسط مورخین داده شده که یهودا به سبب عضویت در آن گروه، عنوان «اسخریوطی» را داشته باشد، که حالتی تغییر یافته از واژۀ «سِخاریای» است. حتی این احتمال داده می‌شود که علت خیانت یهودا اسخریوطی به عیسی‌مسیح، ناامیدی و سرخوردگی او از عیسی به عنوان «مسیح» بود، که -طبق اعتقاد بخشی از یهودیان- انتظار می‌رفت به عنوان فرماندهی نظامی،
یهودیان- انتظار می‌رفت به عنوان فرماندهی نظامی، سرزمین اسرائیل را از حاکمیت روم آزاد کند و احکام تورات را در آن سرزمین اجرا کند، در حالی که عیسی‌مسیح دقیقاً برخلاف این باور، معتقد به اعلام کلام خدا به روش صلح‌آمیز بود. اثری به نام «انجیل یهودا». انجیل یهودا که انجیلی جعلی و بر اساس نظر مورخین در اواسط قرن دوم پس‌ از میلاد، توسط پیروان مکتب گنوسی نگاشته شده است، اعمال یهودا را اطاعت از دستورهای عیسی نشان می‌دهد و معتقد است که یهودا خدای عهد عتیق (عقل فعال) را از خداوند واقعی، ناشناخته و یگانه عهد جدید
را از خداوند واقعی، ناشناخته و یگانه عهد جدید (موناد یا «یگانه») متمایز می‌دانست. عیسی فراتر از حوزه عقل فعال است و حقایق عمیق‌تری را به یهودا آشکار می‌کند. این دیدگاه، هم عیسی و هم یهودا را قادر می‌سازد تا درک گسترده‌تری از پلروما (کمال مطلق) ارائه دهند، که الهام‌بخش هنرمندان، نویسندگان و متفکران بوده است. این انجیل در سال ۱۸۰ میلادی توسط ایرنئوس مردود شناخته شد. نگرش فرهنگی به یهودا اسخریوطی. به دلیل نقش بدنامش در تمام روایت‌های انجیل، یهودا چهره‌ای بحث‌برانگیز در تاریخ مسیحیت باقی مانده است. خیانت او به
در تاریخ مسیحیت باقی مانده است. خیانت او به عنوان شروع‌کننده رویدادهایی دیده می‌شود که منجر به مصلوب شدن و رستاخیز مسیح شد که طبق آموزه‌های سنتی مسیحی، نجات‌بخش انسانیت بوده است. از دوران قرون وسطی، یهودا گاه به عنوان تجسم مردم یهود و خیانتش به‌عنوان توجیهی برای یهودستیزی مسیحیان به کار رفته است. داستان یهودا در اسلام. مسیحیان معتقدند عیسی مصلوب و کشته شد و بعد از سه روز زنده شد و اکنون زنده است. اما باور غالب مسلمانان (نه همهٔ مسلمانان) این است که عیسی اساساً کشته نشد، بلکه در لحظه‌ای که رومیان در تدارک
کشته نشد، بلکه در لحظه‌ای که رومیان در تدارک مصلوب کردن عیسی مسیح بوده‌اند، یهودا به اذن خداوند به عیسی شبیه شده و رومیان او را به اشتباه به‌جای عیسی مصلوب کرده‌اند؛ بنابراین عیسی مصلوب نشده و به آسمان رفته و زنده است، بدون اینکه مرگ را تجربه کرده باشد. هرچند برخی نظریه‌پردازان مسلمان، همچون باور دارند که این امکان وجود دارد که شخص به صلیب کشیده شده در واقع همان عیسی مسیح بود، اما عیسی مسیح بر اثر به صلیب کشیده شدن کشته نشد. همچنین افرادی که عیسی را مصلوب کردند، یهودی نبودند، بلکه رومیان این کار را کردند و
یهودی نبودند، بلکه رومیان این کار را کردند و می‌توان به این طریق روایت قرآن و انجیل را در همخوانی با هم و به این طریق هردو روایت را صحیح دانست.
موزهٔ لووْر بزرگترین موزهٔ هنر و یک بنای تاریخی در مرکز شهر پاریس در کشور فرانسه می‌باشد. این موزه یکی از شاخصه‌های مشهور فرانسه و پاریس است که در سمت راست رودخانه سن، در منطقه ۱ شهر پاریس واقع گردیده است. در این موزه، بالغ بر ۳۸۰۰۰۰ اثر هنری، مربوط به پیش از تاریخ تا سده ۲۱ میلادی در فضایی بالغ بر ۷۲۷۳۵ متر مربع جمع‌آوری و در معرض دید قرار گرفته است. از ۳۸۰۰۰۰ اثر هنری ۳۵۰۰۰ اثر نمایش داده می‌شود. در سال ۲۰۱۷ میلادی، موزه لوور، با ۸/۱ میلیون بازدید کننده، در فهرست پربازدیدترین موزه‌های جهان قرار گرفت. موزه
فهرست پربازدیدترین موزه‌های جهان قرار گرفت. موزه در حقیقت در کاخ لوور واقع شده که در اواخر سده ۱۲ تا اوایل ۱۳ میلادی، ساخت استحکامات آن به فرمان فیلیپ دوم آغاز گردید. امروزه نیز باقی‌مانده‌های این استحکامات و قلعه در زیرزمین موزه قابل مشاهده است. با توجه به گسترش شهر و همچنین همجواری این مکان، از اهمیت تدافعی قلعه لوور کاسته و در سال ۱۵۴۶ تبدیل به محل اقامت فرانسوای اول گردید که سرآغاز تغییر کاربری آن و تبدیل شدن به محل اقامت اصلی پادشاهان فرانسه بود. کاخ لوور فعلی، ساختمانی است که چندین مرتبه گسترش یافته.
فعلی، ساختمانی است که چندین مرتبه گسترش یافته. در سال ۱۶۸۲، لوئی چهاردهم، کاخ ورسای را مکان اصلی اقامت خود قرار داد و این مکان را تبدیل به محلی برای نمایش شکوه و عظمت سلطنتی نمود که از جملهٔ آنها می‌توان به نمایش مجموعهٔ عتیقه و باستانی یونان و روم اشاره داشت. از ۱۶۹۲ میلادی، این ساختمان تحت تملک فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه و فرهنگستان سلطنتی نقاشی و مجسمه قرار گرفت که به عنوان نخستین مجموعه‌دار این سالن‌ها شناخته می‌گردند. فرهنگستان‌های موصوف بالغ بر ۱۰۰ سال است که هنوز در موزه باقی
موصوف بالغ بر ۱۰۰ سال است که هنوز در موزه باقی مانده‌اند. در طول دوران انقلاب فرانسه، مجلس مؤسسان تصمیم گرفت که لوور را به عنوان محلی برای نمایش شاهکارهای کشور مورد استفاده قرار دهد. موزه لوور از سال ۱۷۹۳ میلادی تا امروز به عنوان «موزهٔ عمومی» فعال بوده‌است. تمرکز موزهٔ لوور روی هنر، تاریخ بشر و فرهنگ است و آثار بسیاری در این زمینه‌ها در این موزه جای گرفته‌اند که از آن جمله می‌توان به لوح حمورابی، تابلوی بانوی صخره‌ها و تابلوی مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی اشاره کرد. ساختمان موزه به‌طور کلی دارای ۳ بال و ۵
کرد. ساختمان موزه به‌طور کلی دارای ۳ بال و ۵ طبقه است. پیشینه. ساختمان این موزه قبل از انقلاب کبیر فرانسه یکی از کاخ‌های سلطنتی بود، که در آن آثار باارزش هنری نگهداری می‌شد (به عنوان موزه سلطنتی) پس از انقلاب کبیر، در سال ۱۷۸۹ موزه و آثار موجود به مردم فرانسه اهدا شد و در سال ۱۷۹۳ تبدیل به موزه ملی فرانسه شد. مجموعه‌ها. در این موزه ۳۸٬۰۰۰ شیء وجود دارد. در مجموعه‌های مختلفِ این موزه آثاری از دوران پیش از تاریخ تا کنون نگهداری می‌شود. می‌توان گفت معروف‌ترین آثار هنری و تاریخی جهان را در این موزه نگهداری
آثار هنری و تاریخی جهان را در این موزه نگهداری می‌کنند. این محل، قبل از تبدیل به موزه، یکی از کاخ‌های سلطنتیِ فرانسه بود. در پشت این کاخ باغ زیبایی به نام باغ تویلری وجود دارد و رو به روی باغ نیز میدان کنکورد قرار گرفته‌است. این مکان نزدیک خیابان معروف شانز الیزه است. مجموعه هنر اسلامی. این بخش برای نخستین بار در ده تالار و در سال ۱۹۹۳ ایجاد شد و در سال ۲۰۰۲ ژاک شیراک (رئیس‌جمهور وقت فرانسه) پس از بازدید از موزه لوور، تصمیم به ایجاد بخشی مجزا جهت نمایش هنر اسلامی گرفت. به دنبال این تصمیم وی فرانسیس ریشار