payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده‌است. کاشی‌کاری معرق فعلی بنا در سال ۱۰۲۲ هـ.ق.، در زمان شاه عباس صفوی انجام شده‌است.
مسجد کرمانی یکی از مسجدهای قدیمی شهر تربت جام در استان خراسان رضوی است. این بنا در سمت چپ ایوان مزار شیخ جام واقع شده‌است که از طریق درگاه واقع در ایوان می‌توان به داخل آن راه یافت. چون سازنده این بنا، استاد مسعود کرمانی بوده‌است، این اثر به نام مسجد کرمانی مشهور شده‌است. به دلیل تخریب کتیبه، تاریخ ساخت دقیق محراب مشخص نیست. به همین جهت در بیشتر منابع تاریخ ساخت این محراب را با حدس و گمان و مربوط به اوایل قرن هشتم هجری دانسته‌اند. مسجد کرمانی دارای پلان مستطیل شکل، شاهنشینی در وسط هر چهار ضلع و سه حجره
مستطیل شکل، شاهنشینی در وسط هر چهار ضلع و سه حجره (چله‌خانه) دراضلاع شرقی و غربی است و سقف آن با پوشش نیم‌گنبدی و طاق و تویزه آراسته شده که گنبد کوچکی در وسط آن قرار دارد. معماری مسجد. مسجد کرمانی با ابعاد ۱۰/۷۰ * ۱۷ متر دارای شاه نشینی در وسط هر ضلع و سه حجره (چله خانی) در اضلاع غربی ـ شرقی است. در شاه‌نشین غربی آن، محراب گچ بری شده پرکار و نفیسی و در مقابل آن، قبری منسوب به استاد کرمانی ـ سازنده محراب ـ قرار دارد. سقف این بنا، شامل پنج قسمت است. محراب. در دو طرف محراب مسجد کرمانی این کلمات را به خط نسخ
دو طرف محراب مسجد کرمانی این کلمات را به خط نسخ از گچ بریده‌اند: عمل عبدالضعیف النّحیف الرّاجی الی رحمةاللّه‌العزیز خواجو زکی بن محمد بن مسعود کرمانی و تمّ هذاالمحراب بعون الملک الوهاب فی اوائل شهر سبع عشر و سبعمائة. (۷۱۷) داخل مسجد یک کتیبه کمربندی وجود دارد که سوره «یس» را به خط ثلث و به اسلوب خطوط اوایل قرن هشتم هجری با گچ و به‌طور برجسته نوشته‌اند. نمای خارجی مسجد کرمانی که رو به صحن اصلی مزار قرار دارد، متشکل از چهار طاق نما و قاب‌های ساده آجری در حد فاصل آن‌هاست. از آن میان، دو طاق‌نمایی که بعد از
فاصل آن‌هاست. از آن میان، دو طاق‌نمایی که بعد از ایوان قرار گرفته‌اند. دارای مقرنس کاری با اسلوب به کار رفته در داخل بنا هستند و حواشی آن‌ها نیز دارای گچ بری‌هایی نظیر نمونه‌های داخل بناست. در خصوص تاریخ ساخت این بنا نمی‌توان اظهار نظر دقیقی داشت؛ اما احتمال بیش‌تری وجود دارد که این بنا به نیمه دوم قرن هشتم هـ.ق. متعلق باشد. این محراب در ترکیب کلی از نظر اجزاء شباهت بسیاری به محراب امام زاده ربیعه خاتون در اشتر جان اصفهان دارد که در سال ۷۰۸ هـ.ق. ساخته شده‌است.
شهرستان شهربابک، با مرکزیت شهر شهربابک، از شهرستان‌های استان کرمان است. این شهرستان از قطب‌های اصلی معادن سنگ فیروزه در کشور به شمار می‌رود. مساحت و رتبه شهرستان. این شهرستان مساحتی در حدود "۱۴۰۹8" کیلومتر مربع دارد و پس از شهرستان کرمان دومین شهرستان وسیع استان کرمان به لحاظ مساحت محسوب می شود. پیشینه. بیشتر تاریخ نگاران پیدایش شهربابک را در خاک استان فارس دانسته‌ و بنیانگذار آن را بابک پدر اردشیر است،جد مادری اردشیر ، ساسان است که نام ساسانیان از آن گرفته شده است، اما بیشتر تاریخش را در خاک استان کرمان
شده است، اما بیشتر تاریخش را در خاک استان کرمان گذرانده است.در زمان ناصرالدین‌ شاه قاجار در سال ۱۲۸۵ هجری قمری برابر با ۱۲۴۷ هجری شمسی توسط موسی خان حاکم وقت شهربابک ضمیمه دارالحکومه یزد گردید.همزمان با تقسیمات جدید کشوری شهربابک هم بعنوان بخش شهربابک شهرستان یزد استان دهم(اصفهان و یزد) مطرح گردید تا اینکه در سال ۱۳۳۷ هجری شمسی به دنبال اقدام فرماندار یزد مبنی بر انتقال مرکز حوزه انتخابیه از شهربابک به تفت عده‌ای از اهالی شهربابک به سرپرستی ابوالفتح خان محمودی نژاد در تهران نزد نخست وزیر وقت منوچهر اقبال
نژاد در تهران نزد نخست وزیر وقت منوچهر اقبال رفته و شهربابک را از شهرستان یزد منتزع و به یکی از بخش های شهرستان رفسنجان پیوست و تا سال 1354 جزو شهرستان رفسنجان بود استان هشتم(کرمان) ملحق می‌نمایند. و پس از ۱۷ سال شهربابک در تاریخ ۱۳۵۴/۱۱/۱۴ با الحاق چند روستا از شهرستان آباده استان فارس از جمله هرابرجان، ترکان و ... به شهرستان تبدیل میگردد.اولین فرماندار شهربابک محسن تفضیلی اهل کاشان و نماینده تفت و شهربابک در مجلس حسن صدر یزدی بودند.پس از انقلاب اسلامی،حوزه انتخابیه شهربابک بطور کامل مجزا و دارای نماینده
انتخابیه شهربابک بطور کامل مجزا و دارای نماینده مستقل گردید. جغرافیا. شهرستان شهربابک در قسمت باختری استان کرمان واقع گردیده است.از جنوب و جنوب خاوری با شهرستان سیرجان ، از جنوب باختری با شهرستان نی‌ریز در استان فارس ، از باختر با شهرستان‌های مروست و خاتم در استان یزد ، از شمال با شهرستان مهریز در استان یزد ، از شمال خاوری با شهرستان انار و از خاور و جنوب خاوری باشهرستان رفسنجان مرز مشترک دارد.لازم به ذکر است که در تاریخ ۱۳۵۸/۱۲/۰۵منطقه راویز بنا به مصوبه شورای انقلاب از بخش مرکزی شهرستان شهربابک منتزع و
شورای انقلاب از بخش مرکزی شهرستان شهربابک منتزع و به بخش مرکزی شهرستان رفسنجان الحاق گردید ؛ همچنین در مردادماه سال ۱۳۵۹ هم مناطق هرات،مروست،هرابرجان،ترکان و فتح آباد به استان یزد ملحق گردیده و پس از چندی به شهرستان خاتم ارتقا یافتند. جمعیت. این شهرستان بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیتی برابر ۱۰۳۹۷۵ نفر داشته‌ است. بر پایه این آمار ۵۱۶۲۰ نفر در شهر شهربابک و مابقی جمعیت در سایر نقاط شهری و روستایی این شهرستان ساکنند. آثار تاریخی و گردشگری. از آثار تاریخی و گردشگری شهرستان می‌توان به میمند
از آثار تاریخی و گردشگری شهرستان می‌توان به میمند ،عمارت موسی خانی معروف به عمارت والی ، مسجد باستانی شهر کهنه ، غار ایوب ، دشت بهاره شگفت انگیز ریواس ، دریاچه مخرگه ، دشت ریگ سفید ، آتشکده آذَربَغ ، قلعه کمر مرج ، مناطق گردشگری کوهستانی آبدر که بر بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران واقع شده است،پدیده‌های آتشفشانی عاج بالا و عاج پایین در دهج،جوزم،مسینان،مدوارات،کُرُم،پاقلعه و ... اشاره کرد. در سال ۱۳۹۴ منظر فرهنگی میمند(خانه‌های دستکند میمند)به عنوان نوزدهمین اثر جهانی ایران در یونسکو به ثبت رسید. ارتفاعات
اثر جهانی ایران در یونسکو به ثبت رسید. ارتفاعات شهرستان شهربابک. ارتفاعات شهرستان شهربابک به دو قسمت تقسیم می شوند . یک قسمت که رشته کوه اصلی شهرستان محسوب می شود که معروف به کوهستان شهربابک می باشد ؛ دنباله رشته کوه های مرکزی ایران محسوب می شود که در جهت شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده اند .بلند ترین قله شهربابک کوه مدوار دهج می باشد با ارتفاع ۳۵۸۹ متر از سطح دریا و دومین قله بلند آن کوه مساهیم‌ آبدر با ارتفاع ۳۴۵۴ متر از سطح دریا می باشد . کوه بابک ، کمر سگ کش ، برفدون یا پاریکوه ، که دامنه های شرقی آن
سگ کش ، برفدون یا پاریکوه ، که دامنه های شرقی آن مرز شهربابک با شهرستان رفسنجان را تشکیل می دهد ، این کوه همواره نشانی کوهستان شهربابک بوده است . ارتفاع این قله در حدود ۳۴۴۳ متر از سطح دریا می باشد. این کوه از سمت مغرب به دره دغندر و از سمت مشرق به دره های پورکان و رودین ، از سمت جنوب به منطقه سرداب (شهربابک) مشرف است . کمر سگ کش فاصله کمی با آتشفشان آبدر دارد . این کوه به صورت شمالی جنوبی کشیده شده است .از دیگر کوه های معروف شهرستان شهربابک می توان به کوه های آتشفشانی عاج بالا و عاج پایین در منطقه دهج
های آتشفشانی عاج بالا و عاج پایین در منطقه دهج اشاره کرد . غار ایوب بزرگترین غار آذرین ایران در نزدیکی های شهر دهج و در کوه ایوب واقع گردیده است. از دیگر ارتفاعات شهربابک می توان به محمد آباد با ارتفاع ۳۴۱۰ متر از سطح دریا ، ایوب با ارتفاع ۳۳۶۸ متر از سطح دریا ، مدوار با ارتفاع ۳۳۴۰ متر از سطح دریا ، توران با ارتفاع ۳۳۲۲ متر از سطح دریا ، نرکوه جوزم ، بی سوخته ، قلعه ، تیر خورین ، کمر سفید ، نجیب ، اسپزار ، بید خون ، سنجد کوه و ... اشاره کرد . آتشفشان عظیم آبدر که بزرگترین دهانه آتشفشان ایران می باشد هم در
که بزرگترین دهانه آتشفشان ایران می باشد هم در نزدیکی های شهر شهربابک واقع گردیده است . و اما دیگر ارتفاعات مهم شهربابک می توان به رشته کوه های جنوب غرب شهربابک اشاره کرد که به نوعی پیشکوه های شرقی زاگرس محسوب میشوند . این کوه های پراکنده مرز شهرستان شهربابک با استان فارس را تشکیل می دهند . ,== اندیس کوه مزاحم == نشانه معدنی یا اندیس (به فرانسوی: &lt;bdi&gt;indice&lt;/bdi&gt;) به معنی محدوده‌ای است که در آن آثار یک یا چند ماده معدنی صرف نظر از اقتصادی بودن آن، مشاهده شده باشد و در صورت اقتصادی بودن، به آن
آن، مشاهده شده باشد و در صورت اقتصادی بودن، به آن معدن می‌گویند. کوه مزاحم یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر شهربابک قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است. میمند (شهربابک) : میمند یکی از اولین خاستگاه های مدنیت بشر است، لذا بکار بردن روستا زیبنده نخواهد بود. باید گفت میمند. مِیمَند، از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک است. میمند، مکانی صخره‌ای و دستکند با 4۰۰۰ سال قدمت است. میمند در منطقه‌ای مستقل و نیمه‌خشک در انتهای دره‌ای واقع در جنوب رشته‌کوه‌های مرکزی ایران قرار دارد. از مکان‌های دیدنی می‌توان به
ایران قرار دارد. از مکان‌های دیدنی می‌توان به آتشکده و حمام قدیمی آن اشاره کرد. ساکنان آن از نوادگان عیلامیان هستند. این رمکان در سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. میمند شهربابک صخره‌ای و دستکند با چند هزار سال قدمت یادآور دورانی است که انسان‌ها خدایان خود را در بلندای کوه‌ها جستجو می‌کردند و کوه، نشانهٔ استواری و توان و پایداری و اراده شناخته می‌شد. این بنای دستکند باستانی، بی‌گمان از نخستین سکونتگاه‌های بشری در ایران به‌شمار می‌رود، دورانی که هنوز ایرانیان مهرپرست بودند و کوه‌ها را مقدس
که هنوز ایرانیان مهرپرست بودند و کوه‌ها را مقدس می‌شمردند. چند هزار سال پیش، انسان‌هایی دل سنگ‌ها را شکافتند و یادگاری را به جا گذاشتند که امروزه پس از گذشت سالیان همچنان نماد عزم و اراده و اقتدار اجداد ایرانی به‌شمار می‌رود. هنوز کسی به‌درستی آگاه نیست که این مجموعه به‌دست چه کسانی به وجود آمده و انگیزه این مردم از ساخت چنین بناهایی چه بوده‌است. غار ایوب. غار ایوب، غار و زیارتگاهی در کوه ایوب است. این غار در جنوب شرقی شهر دهج قرار دارد و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کوه ایوب، کوهی آذرین با
ایران به ثبت رسیده‌است. کوه ایوب، کوهی آذرین با ساختار سنگی داسیت–آندزیت است. ارتفاع این کوه۳٤١٠ متر است، و غار در ارتفاع ۲۸۷۶ متری قرار دارد. پهنای دهانهٔ غار ٩٨متر، و ارتفاع آن ٦٨متر وعمق آن٢٠٠ متر است. این دهانه، بزرگترین دهانهٔ غارهای آذرین ایران است، و آن را نتیجهٔ انفجار حاصل از برخورد آب و گدازه‌های آذرین داسیتی می‌دانند. پس از تشکیل دهانهٔ غار؛ اختلاف دما و رطوبت باعث خردشدگی سنگها شده، و عمق غار افزایش یافته‌است. فرسایش باد نیز با کوبیدن ماسه به دیواره‌ها، حفره‌هایی لانه‌زنبوری را در دیوارهٔ غار
حفره‌هایی لانه‌زنبوری را در دیوارهٔ غار به‌وجود آورده‌است. منطقه شکار ممنوع شهربابک. منطقه حفاظت شده دهج شهربابک با ۱۰۰هزار هکتار وسعت و سیمای طبیعی کوهستانی و دشتی نیز از سال ۱۳۸۹به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شده‌است. پوشش گیاهی منطقه دربرگیرنده گونه‌های بنه، کهکم، ارژن، بادام کوهی، انجیر وحشی و قسمتهای نیمه‌بیابانی آن دارای گونه‌های تاغ و کاروانکش است. پستانداران این منطقه نیز کل و بز، قوچ و میش، گرگ و روباه و کفتار هستند و استعداد نگهداری آهو و پلنگ نیز در آن وجود دارد. کبک، تیهو، هوبره، باقرقره، و
نیز در آن وجود دارد. کبک، تیهو، هوبره، باقرقره، و زاغ بور از مهم‌ترین پرندگان منطقه حفاظت شده دهج و منطقه شکار ممنوع شهربابک هستند. عمارت موسی خانی. پیشنهاد می شود از عمارت موسی خانی بازدید کنید ، در مورد بنا باید گفت یک خانه شخصی (ارگ حکومتی ) بزرگ قدیمی هست که قسمت هایی از آن بازسازی شده و هنوز جای کار فراوانی دارد . داخل ان غرفه هایی از محصولات صنایع دستی نیز می باشد چند اتاق جالب هم دارد که به عنوان موزه انواع وسائل قدیمی را در خود جای داده است . منبع مسجد و حسینیه شهر کهنه. مسجد و حسینیهٔ شهر، از
مسجد و حسینیه شهر کهنه. مسجد و حسینیهٔ شهر، از قدیمی‌ترین بناهای مرکز شهربابک می‌باشند. تاریخ دقیق بنای مسجد، به درستی مشخص نیست. اما بنا به گفته‌های سالخوردگان و طبق مندرجات کتاب تاریخ شهربابک، مسجد در زمان صفویه بنا شده‌است. مسجد و حسینیه در حاشیه بلوار معلم واقع شده‌اند. در ورودی حسینیه هم‌اکنون در کوچه‌ای در قسمت غرب قرار دارد که در گذشته بازار شهربوده‌است. خانه صمدخان. خانه صمدخان مربوط به دوره قاجار است و در شهربابک، خیابان شریعتی، مقابل عمارت موسی خان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ
واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دشت شگفت انگیز ریواس. دشت بهاره ریواس شهربابک یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی این منطقه است که در اوایل اردیبهشت و اواسط فصل بهار چشم هر رهگذری را مجذوب زیبایی‌های خود می‌کند. می‌توان از بزرگراه بندرعباس-تهران به جاده معدن مس میدوک پیچید و پس از طی چند کیلومتر به این دشت زیبا رسید. موقعیت ارتباطی. شهربابک به علت واقع شدن در مسیر بزرگراه تهران-بندر عباس و مسیر بندر عباس به اصفهان و غرب کشور و عبور
عباس و مسیر بندر عباس به اصفهان و غرب کشور و عبور راه‌آهن سراسری ایران از این شهرستان،دارای اهمیت ارتباطی ویژه‌ای است. ایستگاه راه آهن شهربابک در پنجاه کیلومتری شهر شهربابک و در خاتون آباد واقع شده‌است. معادن و صنایع. این شهرستان دارای معادن مس،سیلیس،فیروزه،سنگ‌های ساختمان و ... می‌باشد. از مهم‌ترین صنایع شهرستان می‌توان به مجتمع مس شهربابک شامل مجتمع معدنی مس میدوک و کارخانجات مستقر و مجتمع کارخانجات ذوب مس خاتون آباد اشاره کرد.مجتمع کارخانجات شرکت بابک مس ایرانیان،معادن چاه فیروزه و چاه مسی،کارخانه
مس ایرانیان،معادن چاه فیروزه و چاه مسی،کارخانه لبنیات پاستوریزه شبان و کارخانه کاشی آماتیس از دیگر صنایع این شهرستان می‌باشند. شهربابک دارای دو شهرک صنعتی است که در حاشیه مرکز شهرستان قرار دارند. کشاورزی. از مهم‌ترین محصولات کشاورزی شهربابک می‌توان به پسته،به،بادام و گردو اشاره کرد.طی سال‌های گذشته چندین هکتار از زمین‌های کشاورزی به کاشت درخت به اختصاص یافته‌ است. سوغات. باتوجه به آب و هوای نیمه سردسیری شهربابک،کوه‌های مجاور شهرستان و بارندگی نسبتاً مناسب،دشت و بیابان‌های اطراف شهربابک دارای پوشش گیاهی غنی
و بیابان‌های اطراف شهربابک دارای پوشش گیاهی غنی است که همین مسبب رونق دامداری از قدیم الایام در این منطقه است.محصولات دامی شهربابک از کیفیت و شهرت بالایی برخوردار اند؛مَسکِه(کره)،روغن حیوانی(روغن زرد)،دوغ، اسپار(دوغ جوشانده و تغلیظ شده که بوسیله گیاهان دارویی معطر شده)، کشک،تلف(قره قروت) و پنیر محلی از سوغات‌های لبنی مهم شهربابک به شماره می‌روند که از شیر گاو و شیر گوسفند تهیه می‌شوند.گوشت گوسفندان شهربابک نیز به ویژه اگر در بیابان‌هاو کوهپایه‌های سرسبز منطقه چرا و رشد کرده باشند،بسیار خوشمزه و معطر است.
چرا و رشد کرده باشند،بسیار خوشمزه و معطر است. سوغات دیگر این شهرستان قُرمه است که حاصلِ سرخ کردن گوشت گوسفند در روغن دنبه آن است. در گذشته با توجه به عدم وجود ابراز و مواد نگه‌دارنده،قرمه کردن روشی هوشمندانه‌ برا نگهداری طولانی مدت گوشت به شمار می‌رفت.قرمه به روش‌های مختلف مصرف می‌شود؛از مصرف مستقل گرفته تا استفاده در طبخ غذا. نان کرنون دیگر سوغات مهم شهربابک است.نان کرنون در تنورهایی به نام کرنون و روی قلوه سنگ‌های داغ با قطر حدود ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر پخته می‌شود؛ظاهر خود نان گرد،ضخیم است و کیک مانند است.
می‌شود؛ظاهر خود نان گرد،ضخیم است و کیک مانند است. این نان به ویژه اگر با آرد سبوس‌دار طبخ شود بسیار خوشمزه بوده و از بهترین نان‌ها برای خوردن غذاهایی همچون آبگوشت، اشکنه،آب بنه(قاتق بنه)و کشک کله‌جوش که نیازمند ترید(تلیت)کردن نان است به شمار می‌رود.امروزه اشکال دیگری از این نان با آرد سفید و در دستگاه‌های مدرن طبخ نان پخته می شوند.نان کماچ شیر و کماچ سهن نیز بسیار خوشمزه و مقوی بوده و از سوغات شهربابک به‌شمار می‌رود؛طبخ نان کماچ در گذشته مطابق رسوم در روزهای نخستین سال و برای جشن نوروز و سیزده‌بدر در
روزهای نخستین سال و برای جشن نوروز و سیزده‌بدر در تنورهای یکسانی با نان کرنون طبخ می‌شدند.امروزه این نان‌ها در طول سال نیز طبخ شده و در دسترس هستند. کماچ شیر فرآورده‌ای حاصل از آرد گندم،شیر،خرما،مغز پسته،مغز گردو و ادویه است و کماچ سهن فرآورده‌ای حاصل از آرد جوانهٔ گندم،خرما،مغز پسته،مغز گردو و ادویه. عسل شهربابک اگر بارندگی سال مناسب باشد و بیابان‌ها و کوهپایه‌ها در بهار انبوه از گل و گیاه شوند،طرفداران فراوان دارد. در خرداد ۱۳۹۵ طی مراسمی رسماً از ثبت نان کرنون در فهرست میراث ملی و معنوی کشور به نام
نان کرنون در فهرست میراث ملی و معنوی کشور به نام شهرستان شهربابک پرده برداری شد. از دیگر سوغات شهربابک میتوان به نان سیرو و نان تیرو اشاره کرد. از صنایع دستی شهربابک میتوان به فرش دستباف شهربابک اشاره و نگین فیروزه برای انواع جواهرات و ظروف مسی فیروزه‌کوبی شده یاد کرد. فرهنگ و هنر. شهربابک شهر فرهنگ پروری است؛چندین هفته‌نامه نیز شامل بابک زمین، نگین بابک، بابک هنر، خاتون نگار و پسین آباد در این شهرستان منتشر می‌گردد.
عنبرآباد یکی از شهرهای استان کرمان و مرکز شهرستان عنبرآباد است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری ۱۳۹۵ برابر با ۸۲٬۴۳۸ نفر (۵٬۲۸۵ خانوار) است. جغرافیا. عنبرآباد شهری است در ۲۵۷ کیلومتری جنوب استان کرمان که از شمال و غرب با شهرستان جیرفت، از جنوب با شهرستان‌های کهنوج و رودبار جنوب و از شرق با شهرستان‌های بم و ریگان هم‌مرز می‌باشد. طبق نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهرستان ۸۲ هزار نفر می‌باشد که شامل ۲ بخش مرکزی و جبالبارز جنوبی و ۳ شهر عنبرآباد، مردهک و دوساری می‌باشد. شهرستان عنبرآباد، شهرستانی که روزگاری به
می‌باشد. شهرستان عنبرآباد، شهرستانی که روزگاری به عنوان یکی از بخش‌های جیرفت به‌شمار می‌رفت، از جمله شهرستان‌های جنوبی استان کرمان است که با ۶۰۱ متر ارتفاع از سطح دریا از شمال به شهرستان‌های جیرفت و بم، از جنوب به کهنوج و رودبار جنوب، از خاور به بم و ریگان و از باختر به جیرفت منتهی می‌شود. شهرستان عنبرآباد با وسعت نزدیک به ۴۶۹۹ کیلومتر مربع برابر ۲/۶ درصد از پهنهٔ استان را به خود اختصاص داده‌است و در جنوب خاوری استان کرمان قرار گرفته‌است. آب و هوای شهری. این شهرستان دارای دو اقلیم گرم و نیمه مرطوب در نواحی
شهرستان دارای دو اقلیم گرم و نیمه مرطوب در نواحی باختری و گرم و خشک در نواحی خاوری است. آن‌گونه که گرمای آن در تابستان گاه به ۵۰ درجهٔ سانتی گراد می‌رسد، هرچند که در مناطق کوهستانی، هوایی سرد و معتدل دارد. بیشترین میزان بارندگی این شهرستان در زمستان و پاییز صورت می‌گیرد. منابع آبی. مهم‌ترین جریان دائمی استان کرمان، یعنی هلیل رود، از باختر این شهرستان می‌گذرد و سد جیرفت، موقعیت مناسبی را برای کشاورزی این منطقه فراهم آورده‌است. گونه‌های مهم گیاهی. وجود گونه با ارزش گیاهی جگ درخت بومی این منطقه واقع در اکثر
با ارزش گیاهی جگ درخت بومی این منطقه واقع در اکثر مسیرهای دامنه‌های رشته کوه جبالبارز با توجه به منبع از درخت جگ در ساخت سقف تخت جمشید استفاده شده‌است. هم‌اکنون این درختان در روستای گمرکان،|کوشکمور|دسک، تیغ سیاه و میجان یافت می‌شود.
نوسان‌ساز کنترل‌شده با ولتاژ یا اسیلاتور کنترل‌شده با ولتاژ (به اختصار "VCO") یک نوسان‌ساز الکترونیکی است که برای کنترل فرکانس نوسان با ولتاژ، طراحی شده‌است. در VCO، فرکانس نوسان متناسب با ولتاژ ورودی، تغییر می‌کند. از VCO برای ساختن حلقهٔ قفل‌شدهٔ فاز (PLL)، یا تولید مدولاسیون فرکانس (FM) استفاده می‌شود. کنترل فرکانس در وی‌سی‌او. در فرکانس‌های بالا، عنصر کنترل‌شونده با ولتاژ، عموماً دیود واراکتور است که به قسمتی از مدار تانک نوسان‌ساز LC، متصل است. در فرکانس‌های پایین، دیگر روش‌های تغییر فرکانس همچون تغییر
پایین، دیگر روش‌های تغییر فرکانس همچون تغییر سرعت شارژ خازن، یعنی منبع جریان کنترل‌شونده با ولتاژ، استفاده می‌شود. نوسان‌ساز کریستالی کنترل‌شده با ولتاژ. یک نوسان‌ساز کریستالی کنترل‌شونده با ولتاژ (VCXO) زمانی استفاده می‌شود که، فرکانس کار به مقدار تنظیمات نسبی کوچک (مقدار دقیق فرکانس یا فاز نوسان‌ساز بسیار حیاتی باشد) یا با اعمال یک ولتاژ متغیر در ورودی کنترلی نوسان‌ساز، می‌خواهیم، تداخلات رادیو فرکانسی را بر روی یک رنج فرکانسی برای رفع ایراد، حذف کنیم. نوسان‌سازهایی هستند که بر روی رنج‌های فرکانسی پهناور
هستند که بر روی رنج‌های فرکانسی پهناور کار می‌کنند. نوسان‌سازهای متغیر فرکانس (VFOs)، به وسیله مقدار یکی از مدارات تعیین‌کننده فرکانس، فرکانس خود را تغییر می‌دهند. یک نوسان‌ساز کنترل‌شونده با ولتاژ (VCO) یکی از عناصر تعیین‌کننده فرکانس است که به‌صورت الکتریکی کنترل می‌شود. کاربردهای VCO. VCOها در مواردی همچون زیر استفاده می‌شوند:
شهرستان عنبرآباد یکی از شهرستان‌های استان کرمان در جنوب شرقی ایران است. مرکز این شهرستان، شهر عنبرآباد می‌باشد. این شهرستان با موقعیت جغرافیایی خاص خود، از جمله مناطق مهم کشاورزی استان به شمار می‌رود و تولید محصولات متنوعی همچون خرما، مرکبات، صیفی‌جات و غلات در آن رواج دارد. با داشتن منابع طبیعی و زیرساخت‌های مناسب، عنبرآباد پتانسیل بالایی برای توسعه اقتصادی و صنعتی در آینده دارد. این شهرستان در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۱ از شهرستان جیرفت جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان عنبرآباد از شمال غربی و غرب
جغرافیایی. شهرستان عنبرآباد از شمال غربی و غرب با شهرستان جیرفت، از شمال شرقی با شهرستان بم، از شرق با شهرستان گنبکی و از جنوب با شهرستان‌های رودبار جنوب و جازموریان همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان عنبرآباد دارای ۲ بخش، ۷ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان عنبرآباد برابر با ۸۲٬۴۳۸ نفر بوده‌است. جاذبه‌های گردشگری عنبرآباد. آبشار وروار. آبشار وروار به‌عنوان مرتفع‌ترین آبشار خاورمیانه، یکی از زیباترین جاذبه‌های گردشگری ایران به‌شمار می‌رود.
زیباترین جاذبه‌های گردشگری ایران به‌شمار می‌رود. این آبشار که از رودخانه "فرق" سرچشمه می‌گیرد، در شمال شرقی شهرستان عنبرآباد واقع شده است. برای دسترسی به این آبشار، باید از مسیر جاده جیرفت – کهنوج عبور کرد و از دو راهی جهادآباد حدود ۲۰ کیلومتر به سمت مردهک و روستای رود فرق حرکت نمود. در کنار این آبشار عظیم، قلعه‌های تاریخی همچون قلعه فرق و قلعه سالار رضا قرار دارند که برای علاقه‌مندان به آثار تاریخی، فرصت بازدید از این بناهای ارزشمند را فراهم می‌کند. سرسبزی بی‌نظیر منطقه و پوشش گیاهی خاص، این مکان را به
بی‌نظیر منطقه و پوشش گیاهی خاص، این مکان را به یکی از بکرترین جاذبه‌های گردشگری استان کرمان تبدیل کرده است. چشمه بندر دوساری. چشمه بندر دوساری در فاصله ۱۲ کیلومتری شهر عنبر‌آباد و در زیر دماغه کوه قرار دارد. این چشمه به‌ویژه در ایام نوروز، با شکوفه‌های خوش‌عطر و بوی خود، مکانی بسیار دلپذیر برای گردشگران ایجاد می‌کند. آب چشمه از زیر صخره‌های آهکی کوه جاری می‌شود و چشم‌انداز قله کوه دوساری، نخل‌های سر به فلک کشیده و نمای زیبا و یکپارچه شهر دوساری را به نمایش می‌گذارد. چشمه آب معدنی رود فرق. این چشمه در ۳۵
می‌گذارد. چشمه آب معدنی رود فرق. این چشمه در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی عنبرآباد و در نزدیکی روستای زیبا و سرسبز رود فرق قرار دارد. چشمه به نام "آب باد رود فرق" شناخته می‌شود و در دهانه‌های سمت چپ روستا واقع شده است. دمای آب چشمه ۲۲ درجه سانتیگراد است و قدرت بالایی در تشکیل تراورتن دارد. این ویژگی‌ها، آن را به چشمه‌هایی همچون "ابوق بوقو" مرغک و "آب زردو" در نزدیکی آبگرم دیمند مشابه می‌سازد. روستای امجز و دره سرسبز گمرکان. روستای خوش آب و هوای امجز و دره سرسبز گمرکان به طول هشت کیلومتر در بخش مرکزی عنبرآباد قرار
به طول هشت کیلومتر در بخش مرکزی عنبرآباد قرار دارد. این منطقه به‌ویژه در فصل بهار و تابستان میزبان بسیاری از گردشگران از جنوب استان کرمان است. مجتمع تفریحی گردشگری صبا نیز در این منطقه با امکانات مناسب، آماده پذیرایی از بازدیدکنندگان است. آبشار سرنکوه درین. آبشار سرنکوه درین با ارتفاع ۱۰۳ متر یکی دیگر از جاذبه‌های طبیعی و بکر عنبرآباد است. این آبشار با آب‌وهوای مطلوب خود، در تمام طول سال گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند و از زیباترین جاذبه‌های منطقه به‌شمار می‌رود. کوه علم شاه. کوه علم شاه يا (بنه
به‌شمار می‌رود. کوه علم شاه. کوه علم شاه يا (بنه وان)از جاهاي ديدني طبيعي شهرستان عنبرآباد مي‌باشد که بلندترين قله رشته کوه جبالبارز و جنوب استان مي‌باشد که بزرگترين آبشار خاورميانه يعني آبشار رودفرق از دامنه جنوب غربي اين کوه سرچشمه مي‌گيرد. آرامگاه سالار رضا. آرامگاه سالار رضا در روستای گرم سالار رضا در بخش جبالبارز جنوبی قرار دارد و متعلق به دوران صفوی است. ساختمان این مقبره، با معماری خاص دوره صفوی، یکی از آثار تاریخی ارزشمند عنبرآباد محسوب می‌شود. محصولات کشاورزی عنبرآباد. شهرستان عنبرآباد به دلیل
کشاورزی عنبرآباد. شهرستان عنبرآباد به دلیل موقعیت جغرافیایی و شرایط آب‌وهوایی مناسب، یکی از قطب‌های کشاورزی استان کرمان و ایران محسوب می‌شود. این منطقه با داشتن خاک حاصلخیز و منابع آبی مناسب، قادر به تولید طیف گسترده‌ای از محصولات کشاورزی است که در سراسر ایران نیز شناخته‌شده هستند. محصولات کشاورزی اصلی عنبرآباد شامل: علاوه بر این، تقریباً تمامی محصولات کشاورزی که در ایران کشت می‌شوند، در این منطقه نیز به عمل می‌آیند. تنوع و کیفیت بالای محصولات عنبرآباد باعث شده که این شهرستان نقش مهمی در تأمین محصولات
باعث شده که این شهرستان نقش مهمی در تأمین محصولات کشاورزی داخلی و صادرات آن‌ها ایفا کند. گسترش باغداری و کشاورزی مدرن در این منطقه از جمله عواملی است که به افزایش تولید و بهره‌وری آن کمک کرده است. در این منطقه، باغداری به ویژه در روستاهایی همچون امیرآباد نظریان رونق دارد و کشاورزان با استفاده از روش‌های نوین آبیاری مانند آبیاری قطره‌ای، به بهره‌برداری بهینه از منابع آبی پرداخته‌اند. این روش آبیاری که در آن از منابع طبیعی و مدیریت صحیح آب برای تغذیه درختان استفاده می‌شود، نقش مهمی در تولید محصولات با کیفیت
می‌شود، نقش مهمی در تولید محصولات با کیفیت و حفظ منابع آبی ایفا می‌کند. این منطقه با بهره‌گیری از چنین روش‌هایی می‌تواند در تامین نیازهای بازارهای داخلی و حتی صادراتی نقشی اساسی ایفا کند. افراد مشهور و مشاهیر شهرستان عنبرآباد. اسماعیل احمدی امجزی. شاعر جوان اهل شهرستان عنبرآباد برگزیده دوازدهمین دوره جشنواره شعر و داستان انقلاب شد. اسماعیل احمدی امجزی شاعر جوان اهل شهرستان عنبرآباد با تک اثر «سرباز گمنام» موفق به کسب رتبه دوم در این جشنواره معتبر ملی شد. احمدی امجزی پیش از این در جشنواره های شعری معتبر
احمدی امجزی پیش از این در جشنواره های شعری معتبر دیگری همچون رضوی، جوان سوره، نیاوران، نخل های سوخته،یادمان ولایت و در امتداد فجر شده است.
شهرستان کَهنوج، یکی از شهرستان‌های استان کرمان در ایران است. مرکز این شهرستان، شهر کهنوج است. جغرافیا. شهرستان کهنوج با مساحت ۲۱۹۰ کیلومتر مربع در جنوب غربی استان کرمان واقع شده و ۱۰/۲ درصدِ مساحتِ استان را به خود اختصاص داده و مرکز آن، شهر کهنوج است. فاصلۀ شهر کهنوج تا مرکز استان، ۳۵۰ کیلومتر است. همچنین کهنوج تا اوایل دهۀ هشتاد با ۲۵،۵۲۳ کیلومتر مربع، پس از کرمان، دومین شهرستان استان از لحاظ مساحت بوده است. موقعیت جغرافیایی. شهرستان کهنوج از شمال با جیرفت و عنبرآباد، از شمال غربی تا غرب با شهرستان فاریاب،
عنبرآباد، از شمال غربی تا غرب با شهرستان فاریاب، از شرق با شهرستان رودبار جنوب، از جنوب شرقی با شهرستان قلعه‌گنج، از جنوب غربی با شهرستان رودان استان هرمزگان و از جنوب با شهرستان منوجان همسایه است. آب و هوا. کهنوج یکی از شهرستان‌هایی است که مرغوب‌ترین خاک را داراست؛ به‌دلیل جوان بودن کوه‌های اطراف شهر که مواد معدنی را از اعماق زمین، طی میلیون‌ها سال پیش، بر روی زمین آورده است. در این شهرستان، خبری از فصل پاییز نیست و فقط سه فصل دیگر را می‌توان احساس کرد. البته ناگفته نماند که در فصل بهار و تابستان، دمای