payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دومتر است و مردم از آن به عنوان مسجد و استراحتگاه استفاده می‌کنند و بخش دیگری از بنا، آشپزخانه است. در بالاترین نقطه کوه چشمه یی است به نام «میانکوه»، در بخش جنوبی کوه، قبرستانی است با صدها قبر که اموات به سبک و شیوه زردشتیان دفن شده‌اند. نگهبانان قلعه، راه الموت، رودبار و خود اشکور علیا را تحت نظر داشتند. قلعه خشن چال. «خشن چال» قلعه کوچکی است در شمال شرقی، سفیدکوه که راه آن غیرقابل عبور است. بر اثر گسل زایی و فروریختن مسیر و اطراف آن، حتی شکارچی‌ها و کوهنوردان حرفه یی از آن به سختی عبور می‌کنند. آثار این
حرفه یی از آن به سختی عبور می‌کنند. آثار این قلعه تنها در نقطه یی از میانکوه با دوربین‌های چشمی دیده می‌شود. نگهبانان قلعه رفت‌وآمدهای طرف الموت را تحت نظر داشتند. یک نکته نانوشته و ناگفته نماند که تمام قلعه‌های تنکابن، روبه سوی غرب (ارومیه ـ آذربایجان غربی) است. به روایتی، زرتشت پیامبر در ارومیه متولد شده است. به همین دلیل، تمام قلعه‌های باستانی ایران روبه سوی ارومیه ساخته شده است. قلعه ذوات. در رأس یک کوه مثلثی شکل که یک ضلعش به رودخانه چالوس است و ضلع دیگرش به سردآبرود، جنگل است؛ و در آن جنگل دوبرج
دیگرش به سردآبرود، جنگل است؛ و در آن جنگل دوبرج همانند که قسمت زیرین آن‌ها محوطهٔ است با یک راهرو و دالان به طول ده متر می‌گویند که درگذشته‌های دور انبار غله و برنج و کاه بوده در موقع خطر، آتش روشن می‌کردند و مردم را خبر می‌کردند که در آن جا پناه بگیرند. این برج و قلعه که سنگ و ساروجی است تا زمان علویان آمل رونق داشت. «زید علوی» از این قلعه دیدن کرد ومردم به استقبال او آمدند. اما جانشین او به دست امیر اسماعیل سامانی کشته شد. قلعه دختر. از دیگر قلعه‌های منطقه تنکابن، قلعه دختر است که روبروی قلعه «ذوات» است
تنکابن، قلعه دختر است که روبروی قلعه «ذوات» است وهم سوی قلعه «بهرام در بسطام». هرسه قلعه بر انتهای کوه‌ها هستند و با افروختن آتش در قلعه‌ها، هرسه قلعه همدیگر را خبر می‌کردند. از قلعه دختر، آثار برج و باروهای سنگی و اتاق‌ها هنوز باقی است. اماکن مذهبی شهرستان تنکابن. این شهرستان مدفن چندین امامزاده از تبار امامان شیعه از جمله فرزندان امام موسی کاظم است. و بیش از شصت امامزاده و بقعه دیگر را می‌توان نام برد. کل بخش.
شهرستان بابُلسَر از شهرستان‌های استان مازندران در ایران است. مرکز این شهرستان شهر بابلسر است. در گذشته بابلسر بخش شمالی شهرستان بابل بود که بنا به تصمیمات حکومتی و اقدامات نماینده مجلس وقت حوزه انتخابی بخش بندپی غربی و بابلسر (در آن زمان شهرستان بابل دو حوزه انتخابی مجزا داشت، یکی حوزه انتخابی شهرستان بابل و دیگری حوزه انتخابی بخش بندپی غربی و بابلسر)، محمد مجدآرا، از آن جدا شد. مردم این شهرستان به زبان‌های مازندرانی و فارسی صحبت می‌کنند. دانشگاه مازندران هم که یکی از دانشگاه‌های معتبر در سطح کشور به‌شمار
که یکی از دانشگاه‌های معتبر در سطح کشور به‌شمار می‌رود در این شهر قرار دارد. جمعیت. جمعیت این شهرستان برپایه سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۸، ۱۵۰٬۲۲۳ تن بوده که متشکل از ۸۹٬۵۶۷ خانوار است. تقسیمات کشوری. شهر: بابلسر شهر: بهنمیر شهر: هادی شهر
دیلمان (به زبان گیلکی: دیلٚمؤن) یکی از شهرهای استان گیلان از توابع بخش دیلمان شهرستان سیاهکل در شمال ایران است. ارتفاع حدودی دیلمان از سطح دریا ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ متر است. معنای دیلم. درباره معنای واژه دیلم چندین فرضیه مختلف مطرح شده است. برای «دی» گاهی معنای سرما و زمستان بکار رفته‌است و با ترکیب آن با پسوند «لم» دیلم به معنای محل بسیار سرد است.این منطقه تا قرن پنجم هجری دیلم نامیده می‌شد و از قرن پنجم در متون نام دیلمان دیده می‌شود و اگر پیش تر از این نام استفاده شده بیانگر جمع اهل دیلم بوده‌است. در ترکیب دیگری
شده بیانگر جمع اهل دیلم بوده‌است. در ترکیب دیگری " دی" به معنای دادار و آفریننده است و " لم " معنای رحمت و بخشایش دارد، ترکیب این دو رحمت و بخشایش دادار و آفریننده می‌شود، که شاید به جهت وسعت نعمت در سواحل جنوبی دریای مازندران باشد. در زبان طبری «لم» گاهی به معنای حصار طبیعی پوشیده از شاخه های سبز تمشک و نیز گیاه خاردار تمشک وحشی است و یکی از معانی «دی» نیز آبادی است که ترکیب آن معنای آبادی محصور در حصار های طبیعی از شاخه های سبز تمشک را می دهد. معنای دیگر لم در زبان طبری برکه عمیق، ژرف و گود است، اما
لم در زبان طبری برکه عمیق، ژرف و گود است، اما انطباق آن بر دیلمان قطعی نیست زیرا دیلمان منطقه ای کوهستانی بوده است. نام قوم دیلم. الیمایی. در دوران اشکانیان، دیلمیان با نام الیمایی (Elymaioi) شناخته می‌شدند. نخستین بار پولیبیوس به قوم الیمایی (Elymaioi) در شمال ایران در همسایگی اقوام آناریاکه، کادوسی و ماتیانی اشاره نمود. پس از وی پلوتارک نیز به قوم الیمایی در سرزمین ماد اشاره نمود. همچنین بطلمیوس به ناحیه الیمایس (Elymaís) اشاره می‌کند که تپوری‌ها از آنجا تا سرچشمه‌های رود چرینداس سکونت داشتند. دیلم. در
تا سرچشمه‌های رود چرینداس سکونت داشتند. دیلم. در عهد ساسانی اقوام دیلم با نام دیلُم (dēlum، با یای مجهول) شناخته می‌شدند. موسی خورنی مورخ ارمنی سده پنجم از این مردم با عنوان دلوم یاد می‌کند. سبئوس مورخ ارمنی سده هفتم نیز از این مردم با نام دلوم یاد می‌کند که در ارتفاعات ماد ساکن بودند. در دوران اسلامی از این قوم با نام دَیلَم یاد شده‌است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت دیلمان برابر با ۵٬۲۷۰ نفر بوده‌است. مردم شهرستان سیاهکل گیلک هستند و به زبان گیلکی سخن می‌گویند. در مناطق جلگه‌ای گویش بیه‌پیش از
سخن می‌گویند. در مناطق جلگه‌ای گویش بیه‌پیش از زبان گیلکی و در ارتفاعات این شهرستان مانند بخش دیلمان، گویش گالشی (دیلمی) از زبان گیلکی رایج است. گونه‌ای از گیلکی یعنی گالشی در نواحی دیلمان، اشکورات و املش رواج دارد. پیشینه. مهر استوانه‌ای یافت شده در یکی از گورستان‌های بخش دیلمان که گورهای گبرها نام دارند مربوط به بیش از ۵ هزار سال قبل می‌باشد. این مهر در موزه لنینگراد نگهداری می‌گردد. مطلبی دیگری از کتاب حدودالعالم المشرق من الی مغرب به تألیف ۳۷۲ ه‍.ق که در کتاب مازندران در تاریخ نیز بدان اشاره شده‌است به
کتاب مازندران در تاریخ نیز بدان اشاره شده‌است به گونه‌ای که دیلمان را تعریف می‌کند تداعی‌کننده منطقه تنکابن تا سیاهکل امروزی می‌باشد:"دیلمان میان تبرستان و کوهستان (جبال) و گیلان است. مردمان آن دو گروه هستند:یک گروه بر کران دریا باشند. گروه دیگر در کوهستان‌ها، و گروهی هم میان ان دو، این منطقه دیلمان که بر کران دریا است ده ناحیه است، چون:لنزا، واریوا، لنگا، مرد، چالک رود، کرک رود، دیناررود، جودا هنجان (جواهرده نتهیجان)، رودبار، هوسم (رودسر). گیلان ناحیتیست جدا میان دیلمان و جبال و آذربایگان و دریاء خزران و
میان دیلمان و جبال و آذربایگان و دریاء خزران و این ناحیتیست بر صحرا نهاده میان با آبهاء روان بسیار، یکی رودیست عظیم سپید رود خوانند، میان گیلان ببرد و به دریاء خزران افتد، و این گیلان دو گروه اند، یک گروه میان دریا و این رودند و ایشان را «از این سوی رودی» خوانند و گروهی دیگر میان رود و کوهند ایشان را «از آن سوی رودی» خوانند، اما «ازین سوی رودیان» را هفت ناحیتست بزرگ چون: لافجان، میالفجان، کشکجان، برفجان، داخل، تجن، جمه؛ و اما آنک «از آن سوی رودیان» اند ایشان را یازده ناحیتست بزرگ چون حانکجان، نَنَک، کوتم،
را یازده ناحیتست بزرگ چون حانکجان، نَنَک، کوتم، سراوان، پیلمان شهر، رشت، تولیم، دولاب، کهن روذ، استراب، خوان بلی سرزمین دیلمان زادگاه دانشمندان اسلامی چون سلار دیلمی بوده‌است واما هرگز از طریق جنگ اعراب نتوانستند بر این سرزمین غالب شوند. این علویان بودند که هنگامی که از جور عباسیان به آن مناطق پناه آوردند اسلام در قلب دیلمیان جای گرفت و بعدها سلسله‌های زیاریان و بویهیان و کاکوان و مسافریان (کنگریان) از این سرزمین برخاستند و بویهیان (آل بویه) که بعدها بخاطر دشمنی با آل زیار به دشمن زیاری معروف شد به دست
دشمنی با آل زیار به دشمن زیاری معروف شد به دست گشتاسب پسر بزرگ بویهخلیفه عباسی را به زیر فرمان آوردند اما با اینکه قدرتمندترین سلسله ایرانی پس از اسلام بودند خلیفه را خلع نکردند و وی را نکشتند. با گریزی مجدد به دوره قبل از اسلام می‌توان دید که تمدن دیلمان یار و همرزم و پشتیبان هخامنشیان و اشکانیان بوده‌اند. شاهد مثال این ادعا دلاوری وهرز دیلمی گماشته دربار ساسانی بر دیلم و پسرش در جنگ ایران با یمن می‌باشد. قدرت پرتاب تیر و مهارت این سردار بزرگ ایران باعث کشته شدن شاه حبشی یمن از فاصله‌ای خیلی دور شد و
کشته شدن شاه حبشی یمن از فاصله‌ای خیلی دور شد و ایران در اوایل جنگ پیروز گردید. تیر اصابت نموده به پیشانی شاه یمن به نوعی خونخواهی وهرز به خاطر کشته شدن پسرش به دست دشمن بوده‌است. گیلان از اسلام تا عصر حاضر. گیلانیان در دوره‌های قبل از اسلام کم و بیش آزاد و مستقل زندگی می‌کردند و با تشکیل پادشاهی‌های کوچک بر سرزمین خود فرمان می‌راندند. بعد از ظهور اسلام و سقوط پادشاهی ساسانیان، که سراسر ایران از رود فرات تا رود جیحون و از خلیج فارس تا اراضی قفقاز به دست اعراب افتاد، گیلانیان و دیلمیان و طبریان در پناه رشته
افتاد، گیلانیان و دیلمیان و طبریان در پناه رشته کوه‌های البرز به مقاومت قهرمانانه‌ای دست زدند و از ورود تازیان به سرزمین‌های خود جلوگیری کردند. قسمت‌های وسیعی از کرانه‌های خزر، مخصوصاً گیلان، در سایه وضع طبیعی و جغرافیایی خود و به نیروی پایداری و استقامت و دلاوری مردان سلحشور و آزاده خویش تا دو قرن و نیم بعد از حمله اعراب در برابر سیل خروشان لشکر اسلام مقاومت کردند و تن به خواری و زبونی تسلیم ندادند. رشته کوه‌های بلند و سخت‌گذر البرز از یک سو و آبهای متلاطم دریای خزر از سوی دیگر این خطه را به صورت دژ جنگی
دریای خزر از سوی دیگر این خطه را به صورت دژ جنگی مستحکمی درآورده بود که ساکنان آن را در مقاومتهای دلیرانه علیه مهاجمان عرب یاری می‌کرد. با تمام توانایی و قدرتی که کشور گشایان عرب در آن زمان داشتند ساکنان کرانه‌های خزر، سر به اطاعت آنان فرود نیاورده استقلال و آزادی خود را حفظ کردند. در «صوره الارض» به دفعات گیلان، در قرون اولیه هجری مورد تأیید قرار گرفته‌است. در معرفی کوه‌های دیلم نیز آمده: «اما سبب این که جبال دیلم به همین نام خوانده شده‌است این است که استقلال دارد و پادشاهانی در آنجا حکومت می‌کنند.» در
دارد و پادشاهانی در آنجا حکومت می‌کنند.» در جای دیگر راجع به دیلمیان چنین اظهار نظر می‌کند: " دیلمیان در روزگار اسلام بیشتر در کفر بودند تا زمان حسن بن زید... که به دعوت وی علوی و مسلمان شدند. هنگامی که یزدگرد سوم آخرین شهریار ساسانی در حال فرار از چنگ سپاهیان عرب به دست آسیابانی کشته شد، در کناره‌های دریای کاسپین ، گیلان، طبرستان، رویان و گرگان خاندان هایی در آنجا در حال فرمانروائی بودند. بعضی از آن‌ها برای زیاد کردن نفوذ خود در منطقه ریشه خود را به شاهزادگان ساسانی و بزرگان ساسانی ربط می دادند و متحد
ساسانی و بزرگان ساسانی ربط می دادند و متحد دربار ساسانی به‌شمار می‌رفتند و برخی نیز مستقل یا نیمه مستقل بودند. بعد از یزدگرد اغلب خاندانهای مزبور طی سالهای طولانی سپاهیانی را که خلفای بغداد برای گشودن این نواحی گسیل می‌داشتند در هم شکسته و به دشمنان آن‌ها یعنی سادات علوی پناه می‌دادند… دیلمیان در تمام دورانی که سرزمین ایران به دست مغولها و اعراب افتاده بود. مناطق تحت سلطه دیلمیان به دور از تجاوز و به صورت مستقل اداره می‌شد. تا آن که سلطان محمد اولجایتوی مغول بر آن دست یافت و دوره نوینی از تاریخ دیلمان آغاز
بر آن دست یافت و دوره نوینی از تاریخ دیلمان آغاز شد.به گفته رابینو دیلمیان در دو روستا کلارده و چوشل از روستاهای سیاهکل ساکن هستند. زندگی آنها تابستان‌ها در کلاچ خانی و زمستان در دشت می‌گذرد. مردم دهکده‌های دیلمان را دیلمی‌ها تشکیل می‌دادند، ولی آنها زمین‌های خود را فروختند و در برفجان (سیاهکل) ساکن شدند. در نیمه اول قرن نوزدهم محمدرضاخان عده زیادی از زندانیان را به دیلمان اورد، و آنها در آنجا تشکیل چهار طایفه طالش، جهانگیری، گسکری و اشکوری را دادند. دیلمان امروز. بسیاری از مردم دیلمان و اشکورات به علت
امروز. بسیاری از مردم دیلمان و اشکورات به علت تشابهات فرهنگی و نزدیک شدن به جاده دسترسی قزوین موافق رفت‌وآمد از خورگام می‌باشند. چون جاده اسپیلی به سیاهکل سخت‌گذر می‌باشد هم‌اکنون جاده دیلمان بره سر سنگرود در دست مطالعه می‌باشد. لازم است ذکر شود این جاده اختلاف ارتفاع پیموده شده در مسیر جلگه‌ای را نیز نخواهد داشت. ساخت کارخانه سیمان گیلان سبز در منطقه کلارود پیرکوه این نیاز را دوچندان می‌کند. انتقال تجهیزات سنگین کارخانه سیمان از راه سیاهکل غیرممکن می‌باشد. این امر می‌تواند به تشکیل یک فرمانداری به مرکزیت
این امر می‌تواند به تشکیل یک فرمانداری به مرکزیت دیلمان یا بره سر با ترکیب خورگام، دیلمان، اشکور و عمارلو شود. کارخانه‌های سیمان جز آلوده‌کننده‌ترین صنایع برای طبیعت می‌باشند، لذا با شروع به کار این کارخانه متأسفانه شاهد روزهای تلخی برای ییلاقات و کوهستانهای دیلمان خواهیم بود.
رامشیر شهری در استان خوزستان و مرکز شهرستان رامشیر است. میدان نفتی رامشیر در محدوده این شهر قرار دارد. کشاورزی. پیشه بیشتر مردم آن کشاورزی است و رودخانه جراحی از کنار شهر می‌گذرد. محصولات کشاورزی شهرستان رامشیر عبارت‌اند از هندوانه، خرما و ماهی. مردم. مردم این شهر عرب و لر هستند که به زبان فارسی نیز مسلط هستند. نفت. بخشی از این شهر در حوزه شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری و بخشی دیگر آن در حوزه مسئولیت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون است، که این دو شرکت بزرگ نفتی زیرمجموعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
بزرگ نفتی زیرمجموعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به‌شمار می‌روند. همچنین این شهر دارای ذخایر نفت و گاز است. رامشیر همچنین دارای شهر مهمی مانند مشراگه می‌باشد که بخشی از ذخایر نفت و گاز این شهرستان را در خود جای داده است.
کشور ازبکستان دارای ۱۲ ولایت (استان)، شهر تاشکند و یک جمهوری خودمختار است که عبارت اند از:
در سدهٔ دهم میلادی، ازبکستان جزئی از قلمرو سامانیان بود. پس از سامانیان، ازبکستان به ترتیب جزئی از حکومت‌های غزنوی، سلجوقی، خوارزمشاهی، مغول، تیموری و شیبانیان بوده است. در زمان صفویه، ازبکان یکی از دشمنان اصلی ایران بودند. در سدهٔ نوزدهم میلادی، غرب و شمال ازبکستان زیر سلطهٔ خانات خوارزم، و جنوب ازبکستان جزئی از خانات بخارا بوده است. خانات بخارا و خوارزم در سال ۱۸۶۶ زیر سلطهٔ روسیه درآمدند. پس از انقلاب اکتبر، در سال ۱۹۲۴، جمهوری ازبکستان (جزئی از اتحاد جماهیر شوروی) تشکیل شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر
شوروی) تشکیل شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۹۱، ازبکستان به استقلال دست یافت.
ولایت اندیجان یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است این ولایت همچنین دارای منابع غنی نفت و گاز طبیعی است. وسعت آن ۴،۲۶۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲،۲۸۰،۰۰۰ تن است. شهرها و شهرستان‌ها. ولایت اندیجان متشکل از ۲ شهر «در سطح شهرستان» و ۱۴ شهرستان می‌باشد. در کل، در ولایت اندیجان، ۱۱ شهر وجود دارد، که دو تای آنان، از نظر تقسیمات اداری، به عنوان «در سطح شهرستان» و مستقل از تابعیت شهرستان‌ها، و ۹ تای دیگر آنان در تابعیت ۱۴ شهرستان این ولایت تعریف شده‌اند. در این ولایت، ۷۹ شهرک و ۴۵۵ روستا نیز وجود دارد. پانویس. 1.
۷۹ شهرک و ۴۵۵ روستا نیز وجود دارد. پانویس. 1. توضیح: در زبان‌های ترکی ازبکی و تاجیکی حروف منتاظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند. بنابراین نام دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت بخارا (به ازبکی: Buxoro viloyati، بخارا ولایتی)(به فارسی تاجیکی: Вилояти Бухоро)(به روسی: Бухарская область) یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. گسترهٔ آن ۳۹٬۴۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۵۳۶٬۴۰۰ تن است. ولایت بخارا از قرن‌ها پیش تا به امروز ولایتی با جمعیتی متنوع بوده‌است. از جمله اهالی آن، ازبک‌ها، تاجیک‌ها، یهودیان، و نوادگان ایرانیان اخراج‌شده از مرو (در آسیای میانه، آنها موسوم به «ایرانی‌ها» هستند) می‌باشند. از لحاظ فرهنگی و زبانی، در طول قرنها، ترکهای ازبک به مرور زمان زبان و تعلقات طایفه‌ای
ترکهای ازبک به مرور زمان زبان و تعلقات طایفه‌ای خویش را از دست داده، و زبان و فرهنگ تاجیک‌های بومی منطقه را پذیرفتند. با این وجود، از زمان استقلال ازبکستان تا به امروز، به دلیل رسمی شدن زبان ازبکی و تشویق‌های دولتی، زبان تاجیکی در مکالمات روزمره جای خویش را اندک اندک به زبان ازبکی می‌دهد، طوری که تعداد افزاینده‌ای از روستاهای سابقاً تاجیکی، امروزه دو زبانه، و روستاهای سابقاً دوزبانه، امروزه ازبک‌زبان هستند. با این وجود، اکثر جمعیت ولایت، فارغ از اینکه خود را «تاجیک» یا «ازبک» بدانند، به هر دو زبان مسلط
را «تاجیک» یا «ازبک» بدانند، به هر دو زبان مسلط هستند. شهرها و شهرستان‌ها. ولایت بخارا متشکل از ۲ شهر «در سطح شهرستان» و ۱۱ شهرستان می‌باشد. در کل، در ولایت بخارا، ۱۱ شهر وجود دارد، که دو تای آنان، از نظر تقسیمات اداری، به عنوان «در سطح شهرستان» و مستقل از تابعیت شهرستان‌ها، و ۹ تای دیگر آنان در تابعیت ۱۱ شهرستان این ولایت تعریف شده‌اند. در این ولایت، ۳ شهرک و ۱۲۱ روستا نیز وجود دارد. پانویس. ۱. توضیح: در زبان‌های ازبکی و فارسی تاجیکی حروف منتاظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی
فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند؛ بنابراین به طور مثال نام ازبکی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت فَرغانه یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. ولایت فرغانه در شمال‌غربی این کشور واقع شده و از جملۀ پرتراکم‌ترین مناطق ازبکستان به‌شمار می‌رود. باشندگان این ولایت شامل ازبک‌ها، تاجیک‌ها و روس‌ها می‌شود. وسعت آن ۷٬۱۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲٬۷۳۶٬۰۰۰ تن است. تاریخچه. فَرغانه برای نخستین‌بار در آثار مکتوب قرن ۵ میلادی ظاهر شد. با این حال، شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این شهر قدیمی‌تر بوده‌است. مانند بسیاری از نقاط دیگر آسیای مرکزی در قرون ۶ و ۷ میلادی، فَرغانه تحت کنترل خاقانات ترکی غربی قرار داشت.
فَرغانه تحت کنترل خاقانات ترکی غربی قرار داشت. اگرچه هنوز بیشتر ایرانیان شرقی در آن ساکن بودند، اما بسیاری از ترک‌ها نیز در آنجا مستقر شده بودند. شهر فرغانه در سال ۱۸۷۶ به عنوان یک شهر و پادگان ضمیمهٔ مستعمراتی توسط امپراتوری روسیه بازسازی شد و در زبان روسی «فرگانا» خوانده شد. در سال ۱۹۲۴، پس از تسخیر مجدد بلشویک‌ها از منطقه از شورشیان باسماچی، به جمهوری شوروی ازبکستان پیوست. در زبان و ادبیات فارسی به فرغانه اشاره شده است.
ولایت جیزک یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۲۰٬۵۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۰۳۳٬۰۰۰ تن است. این ولایت در شمال‌شرقی سمرقند قرار گرفته و مرکز آن شهر جیزک است. شهرستان‌های ولایت جیزک. فهرست شهرستان‌ها: سه شهر جیزک، دوستلیک، پَخته‌کار و غَلّه‌آرال خود به عنوان مناطق شهرستانی بشمار می‌آیند. پانویس. در زبان‌های ازبکی و فارسی تاجیکی حروف منتاظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند. بنابراین نام فارسی دشت‌آباد مطابق این روش
بنابراین نام فارسی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت نمنگان یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲٬۰۶۵٬۰۰۰ تن است. شهرهای ولایت. http://population-statistics.com/wg.php?x=1133678119&amp;men=gadm&amp;lng=en&amp;gln=xx&amp;des=gamelan&amp;dat=200&amp;geo=-225&amp;srt=pnan&amp;col=aohdqcfbeimg
ولایت نوایی (به ازبکی: Navoiy viloyati) یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۱۱۰،۸۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۸۵،۵۰۰ تن است. شهرهای ولایت. http://population-statistics.com/wg.php?x=1133678119&amp;men=gadm&amp;lng=en&amp;gln=xx&amp;des=gamelan&amp;dat=200&amp;geo=-225&amp;srt=pnan&amp;col=aohdqcfbeimg
ولایت قشقه‌دریا (کشک‌دریا هم نوشته‌آند)(به ازبکی: Qashqadaryo viloyati، قشقه‌دریا ولایتی) یا به فارسی تاجیکی کشکرود یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۲۸٬۴۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲٬۳۳۷٬۰۰۰ تن است. شهرستان‌ها. شهرستان‌های استان قشقه‌دریا:
ولایت سمرقند یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۱۶٬۴۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در ۲۰۱۴ میلادی، ۳٬۴۴۴٬۸۰۰ تن بوده‌است. ولایت سمرقند با تاجیکستان، ولایت نوایی، ولایت جیزک و ولایت قشقه‌دریا هم‌مرز است. پانویس. ۱. توضیح: در زبان‌های ازبکی و تاجیکی حروف منتاظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند. بنابراین نام ازبکی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت سیردریا، (به ازبکی: Sirdaryo viloyati، Сирдарё вилояти)، یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۵٬۱۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۶۵۳٬۰۰۰ تن است. تقسیمات اداری. ولایت سیردریا از ۹ شهرستان تشکیل شده‌است. مرکز این ولایت، شهر گلستان، با جمعیت ۷۷٬۳۰۰ نفر می‌باشد. از شهرهای دیگر این ولایت می‌توان به سردابه، بایاوُت، فرهاد، خَواست، قهرمان، نوروز، سیحون، ینگی‌یِر و شیرین اشاره کرد. مردم‌شناسی. جمعیت این استان عمدتا در امتداد بزرگراه اصلی ام۳۴ ، که کل منطقه را به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم می‌کند، توزیع
را به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم می‌کند، توزیع شده‌است. جمعیت عمدتاً ازبک، با اقلیت‌های تاجیک در مرز در جنوب با تاجیکستان (عمدتاً شهرستان خَواست) می‌باشد. آب و هوا. این استان دارای اقلیم قاره‌ای است که دارای تغییرات دمای زیادی در طول سال می‌باشد. اقتصاد. اقتصاد این استان مبتنی بر محصولات پنبه و غلات ، با وابستگی زیاد به آبیاری و دامپروری است. محصولات جزئی شامل گیاهان علوفه، سبزیجات، خربزه، کدو، سیب زمینی، ذرت، انواع میوه و انگور است. صنایع این استان از مصالح ساختمانی، تجهیزات آبیاری و فرآوری پنبه خام تشکیل
ساختمانی، تجهیزات آبیاری و فرآوری پنبه خام تشکیل شده‌است. این استان دارای یکی از بزرگترین نیروگاه‌های برق ازبکستان است که یک‌سوم برق این کشور را تولید می‌کند. منابع. http://population-statistics.com/wg.php?x=1133678119&amp;men=gadm&amp;lng=en&amp;gln=xx&amp;des=gamelan&amp;dat=200&amp;geo=-225&amp;srt=pnan&amp;col=aohdqcfbeimg
ولایت سُرخان‌دَریا , یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است.این ولایت یکی از مهم‌ترین مناطق تاجیک‌نشین و از مناطق فارسی‌زبان ازبکستان محسوب می‌شود. جغرافیا. وسعت آن ۲۰٬۸۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۸۸۲٬۵۰۰ تن است. نام تاریخی این منطقه چَغانیان می‌باشد. تاریخچه. ولایت سرخان‌دریا در کنار سمرقند و بخارا از مناطق مورد مناقشه میان ازبکستان و تاجیکستان بوده و هست. در زمان تشکیل جمهوری‌های خودمختار شوروی، مسکو به عنوان داور کل به همهٔ ادعاها و ضدادعاهای هر دو سو گوش داد و روز سوم فوریهٔ سال ۱۹۳۰ حکم خود را صادر کرد.
و روز سوم فوریهٔ سال ۱۹۳۰ حکم خود را صادر کرد. این حکم پیوستن سمرقند و بخارا به تاجیکستان را مردود می‌دانست و چرایی آن را توضیح نمی‌داد. اما قرار بود انتقال ولایت سرخان‌دریای ازبکستان به تاجیکستان در عرض دو ماه انجام بگیرد.ازبکستان حاضر نبود این باخت خود را بپذیرد. تاشکند بی‌درنگ به این تصمیم مسکو اعتراض کرد. بابشکو و کلاینر، از رهبران ازبکستان (با اصالت اسلاوی و آلمانی) از مسکو خواستند که در نهایی‌کردن قطعنامهٔ خود شتاب نکند و مدعی شدند که هنگام اتخاذ تصمیم به «داده‌ها دربارهٔ ترکیب ملی و سمت‌گیری اقتصادی
به «داده‌ها دربارهٔ ترکیب ملی و سمت‌گیری اقتصادی حوزهٔ سرخان‌دریا» توجه لازم مبذول نشده‌است.مسکو از خود انعطافی فوق‌العاده بروز داد و روز ۱۳ فوریهٔ سال ۱۹۳۰ روی تصمیم ده روز پیش خود خط بطلان کشید و سرخان‌دریا را در قلمرو ازبکستان حفظ کرد. شهرستان‌ها. شهرستان‌های ولایت سمرقند: پانویس. ۱. توضیح: در زبان‌های ازبکی و تاجیکی حروف متناظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند؛ بنابراین نام ازبکی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته
ازبکی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت تاشکند (به ازبکی: Toshkent viloyati، تاشکېنت ولایتی) یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۱۵٬۳۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳٬۰۵۱٬۸۰۰ تن است. این ولایت، پرجمعیت‌ترین واحد تقسیماتی ازبکستان می‌باشد. یکی از شاخه‌های اصلی سیردریا (سیحون)، با نام رود چیرچیق از درون این ولایت عبور می‌کند با وجود این‌که پایتخت ازبکستان، شهر تاشکند، در این ولایت واقع شده است، این شهر از نظر اداری مستقل از ولایت بوده و به عنوان «شهر در سطح ولایت» طبقه‌بندی شده است. مرکز این ولایت شهر نورافشان است. نام تاشکند از دو جزء
این ولایت شهر نورافشان است. نام تاشکند از دو جزء تشکیل دشه است. "تاش" صورت دیگر چاچ نام باستانی ایرانی این منطقه است و کَند در زبان سغدی (از زبان‌های ایرانی) به معنی شهر است. تقسیمات ولایت. ولایت تاشکند متشکل از ۷ شهر «در سطح شهرستان» و ۱۵ شهرستان می‌باشد. در کل، در ولایت تاشکند، ۱۷ شهر وجود دارد، که ۷ تای آنان، از نظر تقسیمات اداری، به عنوان «در سطح شهرستان» و مستقل از تابعیت شهرستان‌ها، و ۱۰ تای دیگر آنان در تابعیت ۱۵ شهرستان این ولایت تعریف شده‌اند. در این ولایت، ۱۸ شهرک و ۱۴۶ جماعت دهات نیز وجود دارد.
ولایت، ۱۸ شهرک و ۱۴۶ جماعت دهات نیز وجود دارد. پانویس. ۱. توضیح: در زبان‌های ازبکی و فارسی تاجیکی حروف متناظر با آ و اَ فارسی به‌صورت اُ و اَ تلفظ می‌شوند و در آوانویسی آن به حروف لاتین به ترتیب به صورت o و a نوشته می‌شوند. بنابراین نام فارسی دشت‌آباد مطابق این روش "Dashtobod" نوشته می‌شود.
ولایت خوارزم (ازبکی: Xorazm viloyati، خوارزم ولایتی) یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است. وسعت آن ۶٬۴۶۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۷۷۶٬۷۰۰ تن است. مرکز این استان شهر گرگانج می‌باشد. شهر خیوه از این ولایت جزو میراث جهانی یونسکو است و با آثار معماری دیدنی و ارزشمندی، این شهر را به یکی از جالب‌ترین مقاصد توریستی خوارزم بدل کرده‌است. تقسیمات کشوری. ولایت خوارزم به ۱۰ شهرستان تقسیم می‌شود که این شهرستانها و و مرکز آنها به شرح ذیل است: پیوند به بیرون. اطلاعات آماری ولایت‌های ازبکستان در وبگاه
بیرون. اطلاعات آماری ولایت‌های ازبکستان در وبگاه population-statistics.com
استَنلی کوبریک (به ؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۷ مارس ۱۹۹۹) فیلم‌ساز، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و عکاس آمریکایی بود. کوبریک به صورت گسترده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و بهترین فیلم‌سازان تاریخ سینما شناخته می‌شود. تقریباً تمامی آثار وی، اقتباس از رمان یا داستان‌های کوتاه هستند که در ژانرهای مختلفی ساخته شده‌اند. فیلم‌های کوبریک به دلیل توجه وسواس‌گونه به جزئیات، فیلم‌برداری مبتکرانه، استفاده از نورپردازی طبیعی، صحنه‌آرایی عظیم و بهره‌برداری خاص از زبان کمدی سیاه مورد توجه قرار گرفته‌اند. کوبریک در سال
کمدی سیاه مورد توجه قرار گرفته‌اند. کوبریک در سال ۱۹۲۸ در نیویورک به دنیا آمد. او در دوران تحصیل، دانش‌آموز متوسطی بود و از همان ابتدا، علاقه خود را به عکاسی، ادبیات و سینما نشان داد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، کوبریک شروع به تحقیق و آموختن جنبه‌های مختلف تهیه‌کنندگی و کارگردانی فیلم کرد. کوبریک از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۵۰ به عنوان عکاس در مجله «"لوک"» فعالیت کرد و سپس به سراغ ساخت فیلم‌های کوتاه کم‌هزینه رفت که از جمله آن‌ها می‌توان به "روز نبرد" و "کشیش پرنده" (هردو محصول سال ۱۹۵۱) اشاره
نبرد" و "کشیش پرنده" (هردو محصول سال ۱۹۵۱) اشاره کرد. نخستین موفقیت جدی کوبریک در هالیوود با کارگردانی فیلم نوآر "کشتن" (۱۹۵۶) به دست آمد که آن را برای یونایتد آرتیستس تولید کرد. کوبریک با ساخت "راه‌های افتخار" (۱۹۵۷) که اثری ضد جنگ بود و همچنین فیلم درام تاریخی حماسی "اسپارتاکوس" (۱۹۶۰) توانست جایگاه خود را در سینمای آمریکا تثبیت کند. او در این دو فیلم با کرک داگلاس به عنوان بازیگر، همکاری کرد. کوبریک در سال ۱۹۶۱ به دلیل نگرانی از افزایش آمار جرم‌وجنایت در آمریکا و البته نفرت فزاینده‌اش نسبت به سیاست‌های