payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشخص کرد. در قرن پنجم قبل از میلاد، یک قلعه سلتی پناهگاه و محل عبادت در Heiligenberg یا "کوه مقدس" ساخته شد. هر دو مکان هنوز قابل شناسایی هستند. در سال ۴۰ پس از میلاد، قلعه ای ساخته شد و توسط گروه ۲۴ رومی و دومین گروه Cyrenaican (CCG XXIIII و CCH II CYR) اشغال شد. والنتینین اول امپراتور متاخر روم در سال 369 پس از میلاد، کاسترای قدیمی (اردوگاه های دائمی) و یک برج سیگنال را در کرانه نکار ساخت و نگهداری کرد . روی آن پل چوبی بر پایه ستون های سنگی ساختند. این اردوگاه از اولین شهرک های غیرنظامی محافظت می کرد و
از اولین شهرک های غیرنظامی محافظت می کرد و در نهایت به تصرف قبایل آلمانی درآمد . مرکز اداری محلی در زمان رومیان شهر لوپودونوم بود که امروزه به نام لادنبورگ شناخته می شود. صنعت چاپ و نشر. در این شهر، کارخانهٔ تولیدکنندهٔ دستگاه‌های چاپ هایدلبرگ نیز وجود دارد که جزو قدیمی‌ترین، معروفترین و برترین سازندگان دستگاه‌های چاپ می‌باشد. دانشگاه هایدلبرگ. دانشگاه هایدلبرگ، قدیمی‌ترین دانشگاه آلمان است که در سال ۱۳۸۶ میلادی، تأسیس شد. ورزش. فوتبال. باشگاه های فوتبال اس جی هایدلبرگ-کیرشهایم و اس سی هایدلبرگ تیم های
اس جی هایدلبرگ-کیرشهایم و اس سی هایدلبرگ تیم های فوتبال این شهر هستند. هانس «هانسی» دیتر فلیک ( [ˈhanzi ˈflɪk]) (به آلمانی: &lt;bdi&gt;Hans-Dieter Flick&lt;/bdi&gt;) (زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۶۵) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل آلمان است. تنیس. قدیمی ترین باشگاه تنیس آلمان که در سال 1890 تاسیس شد، در هایدلبرگ قرار دارد. دانشگاهیان هایدلبرگ در ژانویه 2023 جمع شدند. این شهر همچنین میزبان است که 9 بار قهرمان بسکتبال قهرمانی آلمان شد و دومین تیم موفق در تاریخ بسکتبال حرفه ای آلمان باقی مانده است. امروز، این
بسکتبال حرفه ای آلمان باقی مانده است. امروز، این باشگاه در دسته دوم ProA آلمان بازی می کند . این در درجه اول به خاطر بخش جوانان خود که چندین عضو تیم ملی بسکتبال بزرگسالان آلمان را پرورش داده است، شناخته شده است . این شهر میزبان رویدادهایی در پارالمپیک تابستانی 1972 بود . آنها همچنین میزبان مسابقات قهرمانی WU24 2019 از 13 تا 20 جولای بودند. این پنجمین دوره این مسابقات قهرمانی جهان بود و سومین باری است که آلمان میزبان یک تورنمنت نهایی فریزبی است. راگبی. هایدلبرگ یکی از مراکز اتحادیه راگبی در آلمان به همراه
یکی از مراکز اتحادیه راگبی در آلمان به همراه هانوفر است . در سال 09-2008 ، چهار باشگاه از نه باشگاه راگبی-بوندسلیگا از هایدلبرگ بودند، اینها از جی هایدلبرگ هستند که در پارک ورزشی فریتز گرونباوم ، اس سی نوینهایم ، هایدلبرگ از کی ، و تی آس وی Handschuhsheim بازی می کنند . تلویزیون هایدلبرگ دارای بخش راگبی است. لیگ راگبی آلمان دو تیم مستقر در هایدلبرگ دارد، هایدلبرگ شارکز در سال ۲۰۰۵ و روهرباخ هورنتس در سال ۲۰۰۷ تشکیل شدند.
منطقهٔ رور (به آلمانی: "Ruhrgebiet") ناحیه پیوستهٔ شهری در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است که از چندین شهر بزرگ صنعتی تشکیل شده‌است. محدودهٔ این ناحیه از جنوب، رودخانهٔ رور، از غرب، رودخانهٔ راین و از سوی شمال رود لیپه است. منطقهٔ رور با حدود ۵٫۳ میلیون جمعیت بخشی از ناحیهٔ کلانشهری راین-رور به‌شمار می‌آید. ناحیهٔ راین-رور ۱۲ میلیون نفر جمعیت را در بر می‌گیرد. این منطقه عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۱۰ میلادی را ازآن خود کرد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
فهرستی از شهرهای کشور هلند: منابع. ویکی انگلیسی
اُوترخت یکی از شهرهای هلند و نیز مرکز و پرجمعیت‌ترین شهر استان اوترخت است. اُوترخت یک شهر مهم و دانشگاهی در هلند و اروپا است. این شهر در مرکز هلند واقع شده است و با جمعیتی برابر با 1 میلیون و 307 هزار نفر (سال 2019) چهارمین شهر بزرگ هلند به‌شمار می‌رود. فرهنگ. شهر اُوترخت زندگی فرهنگی فعالی دارد و از این نظر پس از آمستردام در مقام دوم کشور قرار می‌گیرد. اوترخت گزینش برای پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۱۸ را نشانه رفته ‌است.
استان اوترخت یکی از ۱۲ استان هلند است. مرکز این استان شهر اوترخت است. این استان با مساحت ۱۳۸۵ کیلومتر مربع کوچک‌ترین استان کشور هلند است. جمعیت این استان ۱٫۲۳۴٫۷۴۱ نفر است. این استان را به خاطر مرکزیت و تراکم بالای جمعیتش عموماً جزئی از منطقه کلان‌شهری رانداستاد به‌شمار می‌آورند. دومین شهر اصلی استان یوترکت، آمرسفورت و سومین شهر بزرگ آن فینن‌دال است. شهر یوترکت در قدیم مرکز اسقف‌نشین یوترکت بود که حدوداً قلمروی استان کنونی را در بر می‌گفت. از سال ۲۰۱۱ موجودیت این استان پس از ۱۲ سده به خطر افتاده و هیأت
این استان پس از ۱۲ سده به خطر افتاده و هیأت وزرای هلند بر روی طرحی در زمینه ضمیمه کردن این استان به استان‌های هلند شمالی و فلیوولاند کار می‌کند. منابع. ویکی‌پدیای هلندی.
رایشس‌تاگ نام ساختمان پارلمان آلمان است. رایشستاگ در شهر برلین واقع شده‌است. در این گنبد نورمن فاستر از سبک اکوتک استفاده کرده‌است. طرح نورمن فاستر در سال ۱۹۹۳ در برلین برنده شد. ساخت و افتتاح. در اواخر قرن نوزدهم، امپراتوری آلمان نیاز به یک ساختمان جدید برای مجلس خود داشت. ساخت رایشتاگ بین سال‌های ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۴ تحت نظارت معمار پل والوت انجام شد. این بنا با سبک معماری نئورنسانس ساخته شد و دارای یک گنبد مرکزی بزرگ بود که به عنوان نمادی از قدرت امپراتوری آلمان شناخته می‌شد. تخریب ساختمان. این ساختمان از سال
شناخته می‌شد. تخریب ساختمان. این ساختمان از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۳۳ محل پارلمان آلمان بود. در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳، ساختمان رایشتاگ دچار یک آتش‌سوزی گسترده شد که باعث تخریب بخش بزرگی از ساختمان شد. دولت نازی به رهبری آدولف هیتلر از این حادثه به عنوان بهانه‌ای برای سرکوب مخالفان سیاسی خود و تقویت قدرت استفاده کرد. این حادثه منجر به تصویب فرمان رایشتاگ شد که آزادی‌های مدنی را به شدت محدود کرد و راه را برای حکومت دیکتاتوری نازی‌ها هموار ساخت. یک جوان هلندی به نام مارینوس وان درلوب که جزو کمونیست‌ها و وابسته به روسیه بود به
درلوب که جزو کمونیست‌ها و وابسته به روسیه بود به عنوان مجرم و کمونیست اعلام شد. همچنین هیتلر در مصاحبه محرمانه‌ای در سال ۱۹۳۱ گفته بود: جنگ جهانی دوم و دوره پس از آن. در طول جنگ جهانی دوم، ساختمان رایشتاگ به شدت آسیب دید و در نبرد برلین در آوریل ۱۹۴۵ به یکی از مهم‌ترین اهداف ارتش سرخ شوروی تبدیل شد. پس از پایان جنگ و تقسیم آلمان، این ساختمان در برلین غربی قرار گرفت اما تا مدت‌ها بلااستفاده باقی ماند. بازسازی ساختمان. ساختمان پارلمان آلمان (رایشستاگ) برای معرفی معماری اکوتک برای حفظ محیط زیست در طرح بازسازی
معماری اکوتک برای حفظ محیط زیست در طرح بازسازی رایشستاگ دربرلین ۱۹۹۳ طرح نورمن فاستر به عنوان برنده اعلام شد. معمار بریتانیایی نورمن فاستر مسئول طراحی بازسازی این بنا شد. بازسازی بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ انجام شد. فاستر در طرح خود یک گنبد شیشه‌ای به جای گنبد تخریب شده پارلمان در جنگ جهانی دوم در نظر گرفت. این گنبد جدید از چند نظر جالب توجه‌است. هنگام شب گنبد از طریق تالار مجلس روشن می‌شود و به صورت گنبدی نورانی می‌درخشد که نشانه‌ای از قدرت و توانایی پروسه دموکراتیک در آلمان فدرال است. از نظر اقلیمی در
دموکراتیک در آلمان فدرال است. از نظر اقلیمی در تابستان تهویه طبیعی تالار از طریق گنبد شیشه‌ای صورت می‌گیرد. در زمستان هوای گرم که از تالار مجلس به فضای زیر گنبد صعود کرده بازیافت و مجدداً مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ و بالاخره آینه‌های وسط گنبد، روشنایی طبیعی و تصویر مردم (خاستگاه قدرت مجلس) را به تالار نمایندگان منعکس می‌کنند. سازه. سازه گنبد رایشستاگ از جنس کریستال است که نور را به وضوح از خود عبور می‌دهد. گنبد از چند جهت حائز اهمیت است؛ اول اینکه در داخل گنبد دو رامپ مارپیچ قرار دارد که به سکوی فوقانی
گنبد دو رامپ مارپیچ قرار دارد که به سکوی فوقانی برای تماشای مناظر و دیدن افراد در گنبد منتهی می‌شود. سلول‌های خورشیدی فتوولتائیک با ۳۰۰ متر مربع مساحت بر روی بام جنوبی ساختمان برای تأمین برق قرار دارد. پنجره‌های هوشمند برای تهویه هوا در اطراف خود گنبد همچنین استفاده از سوخت تجدیدشونده بیوگاز برای تولید برق بدون آلودگی که از انتشار% ۹۴ تولید دی‌اکسید کربن ممانعت می‌کند. در گنبد طراحی یک نقاب متحرک در زیر گنبد شیشه‌ای قرار دارد که حرکت آن توسط کامپیوتر تنظیم شده‌است و از تابش و انعکاس مستقیم نور آفتاب به
شده‌است و از تابش و انعکاس مستقیم نور آفتاب به داخل تالار مجلس جلوگیری می‌کند. از دیگر ویژگی‌های این گنبد ذخیره‌شدن حرارت اضافی در قسمت‌های مختلف ساختمان در یک مخزن طبیعی است که آب گرم برای گرمایش را تأمین می‌کند. ویژگی‌های معماری. ساختمان رایشتاگ دارای ترکیبی از معماری کلاسیک و مدرن است. گنبد شیشه‌ای آن، که یکی از نمادهای شهر برلین محسوب می‌شود، امکان بازدید عموم را فراهم کرده و چشم‌انداز وسیعی از شهر را ارائه می‌دهد. این گنبد همچنین از طریق طراحی خاص خود نور طبیعی را به صحن پارلمان هدایت می‌کند و یک
خود نور طبیعی را به صحن پارلمان هدایت می‌کند و یک نمونه برجسته از معماری پایدار به شمار می‌آید. اهمیت امروزی. امروزه رایشتاگ نه تنها مرکز قانون‌گذاری آلمان است، بلکه به عنوان یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری برلین محسوب می‌شود. این بنا سالانه میلیون‌ها بازدیدکننده را به خود جذب می‌کند و نمادی از تاریخ پر فراز و نشیب آلمان و مسیر آن به سوی دموکراسی است.
لیختِن‌اِشتاین ()، با نام رسمی شاهزاده‌نشین لیختن‌اشتاین ()، یک کشورک کوچک با ۱۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷ هزارنفر جمعیت محصور در خشکی آلمانی‌زبان است که در نزدیکی رشته کوه آلپ، و در میان دو کشور اتریش و سوئیس قرار دارد. لیختن‌اشتاین یک پادشاهی مشروطه است و رئیس کشور شاهزادهٔ لیختن‌اشتاین است. درازای کشور لیختن‌اشتاین بر مبنای داده‌های جغرافیایی در بیشترین حالت ممکن فقط ۲۴ کیلومتر است. لیختن‌اشتاین از غرب و جنوب با سوئیس و از شرق و شمال با اتریش همسایه است. این کشور با مساحتی حدود و جمعیتی ۳۸٬۷۴۹ نفری
است. این کشور با مساحتی حدود و جمعیتی ۳۸٬۷۴۹ نفری چهارمین کشور کوچک اروپا محسوب می‌شود. لیختن‌اشتاین به ۱۱ شهرستان تقسیم شده‌است که بزرگترینِ آن‌ها شان است، و این در حالی است که پایتخت این کشور فادوتس نام دارد. این کشور همچنین کوچک‌ترین کشور جهان است که با دو کشور مرز مشترک دارد. از نظر اقتصادی، لیختن‌اشتاین یکی از بالاترین سرانه‌های تولید ناخالص داخلی برای هر نفر در جهان را دارد. این کشور دارای یک بخش مالی قوی است که در فادوتس متمرکز است. این کشور زمانی به عنوان گریزگاه مالیاتی میلیاردرها شناخته می‌شد،
به عنوان گریزگاه مالیاتی میلیاردرها شناخته می‌شد، اما اکنون چنین نیست. به عنوان یک کشور آلپی، لیختن‌اشتاین یکی از مقاصد علاقه‌مندان به ورزش‌های زمستانی است. لیختن‌اشتاین یکی از اعضای سازمان ملل متحد، انجمن تجارت آزاد اروپا، و شورای اروپا است. اگرچه یکی از اعضای اتحادیه اروپا نیست، اما عضو منطقه شنگن و منطقه اقتصادی اروپا است. این کشور یک اتحادیه گمرکی و وحدت پولی با سوئیس دارد. جغرافیا. این کشور در مرکز اروپا قرار دارد و از شرق و شمال توسط اتریش و از غرب و جنوب توسط سوئیس احاطه شده‌است. کوه‌های آلپ در شرق
جنوب توسط سوئیس احاطه شده‌است. کوه‌های آلپ در شرق این شاهزاده‌نشین قرار دارد. غرب کشور متشکل از جلگهٔ سیلابی رود راین است. رودهای مهم آن راین و سامینا و بلندترین نقطه آن گروز پیتز است که ۲۵۹۹ متر ارتفاع دارد. این کشور آب و هوای آلپی معتدل دارد، البته دارای زمستان‌هایی بسیار سرد و تابستان‌هایی خنک است. پایتخت لیختن‌اشتاین فادوتس است اما بزرگ‌ترین شهر این کشور، شان با ۵ هزار و ۵۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. تاریخ. این کشور در سال ۱۸۶۸ اعلان بی‌طرفی کرد. لیختن‌اشتاین که به واسطهٔ خاک اتریش، از آلمان جدا می شود. تنها
که به واسطهٔ خاک اتریش، از آلمان جدا می شود. تنها شاهزاده‌نشین آلمانی بود که در ۱۸۷۱ به امپراتوری آلمان نپیوست. از سال ۱۹۱۹ سوئیس مسئولیت سیاست خارجی لیختن‌اشتاین را بر عهده گرفت و از ۱۹۲۴ این کشور از اتحاد گمرکی و پولی با سوئیس برخوردار بوده‌است، با این حال از ۱۹۸۹ نقش فعال‌تری در عرصهٔ بین‌المللی به خود گرفته‌است. شاهزاده هانس آدام دوم پس از مرگ پدرش فرانتز جوزف سوم در سال ۱۹۸۹ جایگزین او شد. ماریو فریک از اتحادیهٔ میهن‌پرستان در سال ۱۹۹۳ ریاست دولت را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۱ نیز اوتمار هاسلر جای او را
عهده گرفت. در سال ۲۰۰۱ نیز اوتمار هاسلر جای او را در سمت نخست‌وزیری گرفت. سیاست. لیختن‌اشتاین یک کشور پادشاهی است با پارلمان ۲۵ نفره و دولتی ۵ نفره. از سال ۱۹۸۴ در این کشور زنان نیز حق رأی دارند. حکومت این کشور پادشاهی مشروطه و حاکم آن یک شاهزاده است. ۲۵ عضو لندستگ (پارلمان) تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه با رأی تمامی افراد بالغ برای مدت چهار سال انتخاب می‌شوند. لندستگ ۵ نفر از جمله نخست‌وزیر را به عنوان کمیتهٔ ملی (کابینه) انتخاب می‌کند. نخست‌وزیر رسماً از سوی شاهزاده گمارده می‌شود.
نخست‌وزیر رسماً از سوی شاهزاده گمارده می‌شود. احزاب مهم سیاسی لیختن‌اشتاین عبارتند از اتحاد میهنی، حزب شهروند مترقی و حزب لیست آزاد (سبز). مردم. آلمانی زبان رسمی لیختن‌اشتاین می‌باشد. دو سوم مردم این کشور لیختن‌اشتاینی‌اند. دیگران مهاجرانی‌اند که بیشترشان از سوئیس، اتریش و آلمان آمده‌اند. ۶۵ ٪ از مردم این کشور را لیختن‌اشتاینی، ۱۰ ٪ را سوئیسی، ۵ ٪ را اتریشی و ۳ ٪ را آلمانی تشکیل می‌دهد، همچنین دین ۷۸ ٪ از لیختن‌اشتاینی‌ها، کاتولیک و ۸ ٪ پروتستان می‌باشد. تقسیمات کشوری. کشور لیختن‌اشتاین به ۱۱ شهرستان تقسیم
کشوری. کشور لیختن‌اشتاین به ۱۱ شهرستان تقسیم شده‌است که بیشتر آن‌ها تنها از یک شهر تشکیل شده‌اند. ۵ شهرستان لیختن‌اشتاین که در شمال کشور قرار گرفته‌اند، بخش انتخاباتی اونترلاند را تشکیل می‌دهند و ۶ شهرستان باقی‌مانده بخش انتخاباتی اوبرلاند را. بخش انتخاباتی اونترلاند: بخش انتخاباتی اوبرلاند:
خوارزمشاه عنوان عمومی امیران و سلطان‌های مستقل ولایت خوارزم بود که به موجب روایات ابوریحان بیرونی و همچنین برحسب شهادت‌های بعضی مآخذِ چینی در ادوار پیش از اسلام غالباً مستقل بوده‌اند و ظاهراً این عنوان از قدیم بر آن‌ها اطلاق می‌شده‌است. در حقیقت، خوارزمشاه در قدیم عنوان امرای مستقل ساحل راست جیحون و کاث مرکز آن بود و فرمانروایان گرگانج یا جرجانیه یا اورگنج [خیوه حالیه] عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند، ولی بعدها ابوالعباس مأمون بن محمد حکمران گرگانج که بخش مذکور را ضمیمۀ قلمرو خویش کرد، عنوان امرای آن ولایت را که
ضمیمۀ قلمرو خویش کرد، عنوان امرای آن ولایت را که خوارزمشاه خوانده می‌شدند نیز اختیار کرد و از آن پس امرای مستقل جرجانیه (گرگانج) عنوان خوارزمشاه یافتند و این ابوالعباس مأمون بنیانگذار دومین دودمان خوارزمشاهیان موسوم به مأمونیان به شمار می‌رود. سپس عنوان خوارزمشاه به اعقاب نوشتکین غرچه اطلاق شد که به خوارزمشاهیان مشهور شدند. بعد از حملهٔ مغول و انقراض خوارزمشاهیان، ظاهراً دیگر امرای ازبک‌ها و فرمانروایان سلسله مشهور به صوفی عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند. هرچند بعضی از امرای این ولایت باز در تواریخ به این عنوان
از امرای این ولایت باز در تواریخ به این عنوان مذکور شده‌اند چنانکه سلاطین ازبک خیوه نیز غالباً به این عنوان خوانده می‌شدند. منابع. خوارزمشاه در لغت‌نامه دهخدا
خوارَزم سرزمینی کهن و باستانی در ازبکستان و ترکمنستان امروزی است که در دلتای رود آمودریا و در کنار دریاچه آرال (خوارزم) واقع شده است. این سرزمین در شمال خراسان و غرب ماوراءالنهر قرار داشته و مرکز تمدن منطقه آسیای مرکزی بود خوارزمی و مجموعه ای از دولت‌ها مانند آفریغیان و سلسله خوارزمشاهیان بود که پایتخت آنان می‌توان به کاث، گرگانج و - از قرن شانزدهم به خیوه اشاره نمود. امروزه بخشی از خوارزم به ازبکستان و بخشی به ترکمنستان تعلق دارد. جغرافیای خوارزم. خوارزم پس از حملهٔ مغول خیوه نامیده شد. محققان دربارهٔ
پس از حملهٔ مغول خیوه نامیده شد. محققان دربارهٔ واژهٔ خوارزم، تعاریف گوناگونی ارائه داده‌اند؛ برخی از آن‌ها معتقدند که «خوار» به‌معنای «پایین» و «رزم» به‌معنای «زمینِ پَست» است. عده‌ای دیگر از پژوهشگران، خوار را به‌معنای «خورشید» گرفته‌اند و خوارزم یعنی سرزمینی که خورشید از آن بالا می‌آید. خوارزم به‌علت مجاورت با رود جیحون و موقعیت تجاری و بازرگانی آن، سرزمینی حاصلخیز بود و به‌دلیل اینکه بر سر راه کاروان‌ها قرار داشت، اقوام و گروه‌های مختلفی را به‌سوی خود جذب کرد. خیوه را با نام تاریخی «خوارزم» می‌شناسیم؛
کرد. خیوه را با نام تاریخی «خوارزم» می‌شناسیم؛ شهر کوچک اما جذابی در غرب ازبکستان می‌باشد و قرابت‌های دل‌نشینی با بافت تاریخی یزد و مناره‌ها و میراث اصفهان دارد. در مورد حدود جغرافیایی خوارزم، نظرات مختلفی ارائه شده است. بدون شک، خوارزم، فرارود و خراسان بزرگ، سه سرزمین جدا از هم بوده‌اند ولی بعضی از منابع جغرافیایی اسلامی، این سه سرزمین و بخشی دیگر، خراسان و خوارزم را یکی دانسته‌اند. در خیوه (خوارزم) می‌توانید از مناره اسلام خواجه (Islam Khodja Complex) که ارتفاع ۵۷متری (کمی بلندتر از مناره ساربان اصفهان)
ارتفاع ۵۷متری (کمی بلندتر از مناره ساربان اصفهان) دارد، بالا بروید؛ و هزینه اش معادل صدهزارسوم (معادل هشت‌ونیم دلار یا حدود ۴۰۰هزار تومان) می‌باشد که درخور گردشگری است. تاریخ. این سرزمین به دلیل جایگاه جغرافیایی ویژه‌اش همواره مورد تازش بیگانگان بوده است. آگاهی‌ها دربارهٔ تاریخ خوارزم پیش از میلاد ناقص و پراکنده است. برخی پژوهشگران خوارزم را جایگاه سرایش اوستا می‌دانند. لغتنامهٔ دهخدا در سرواژهٔ «خوارزم» از آن به «مهد قوم آریا» یاد می‌کند. تاریخ خوارزم، به اندازه تاریخ سغد، کهن است و، با وجود این، تا سال
اندازه تاریخ سغد، کهن است و، با وجود این، تا سال ۱۹۳۰ آگاهی زیادی دربارهٔ آن در دست نبود. در این تاریخ تولستوف مقداری بازمانده‌های عهد نوسنگی را در آنجا یافت که مربوط به هزاره چهارم و سوم پیش از میلاد بود، و کوشش خود را مصروف گذشته خوارزم کرد. وی به این نتیجه رسید که، ماهیگیران و شکارچیان این نواحی در عصر مفرغ با ساکنان کرانه‌های ولگا، غرب قفقاز و اورال، و همچنین با مردم شمال ایران تماس داشتند. خوارزمیان تا سده‌های پیش از میلاد، با استفاده از یک روش آبیاری پیچیده توانسته بودند که جوامع بزرگی تشکیل دهند.
پیچیده توانسته بودند که جوامع بزرگی تشکیل دهند. خوارزمیان اگرچه در سده ششم پیش از میلاد در زمان کوروش هخامنشی مغلوب هخامنشیان شدند، ولی استقلال خود را در سده چهارم بازیافتند، اما در سده اول یا دوم میلادی تحت تسلط کوشانیان درآمدند. با وجود این، در سده دوم و سوم میلادی دوباره مستقل شدند و توانستند سکه بزنند و تا سده دوازدهم به همین صورت آزاد ماندند. دودمان ایرانی‌تبار آفریغیان که از والیان ساسانیان بودند در سرزمین خوارزم (خوارزم (استان ساسانی)) فرمان می‌راندند و پس از اسلام تا سال ۴۰۸/۱۰۱۷ پایدار ماندند اما
و پس از اسلام تا سال ۴۰۸/۱۰۱۷ پایدار ماندند اما در آن سال از محمود غزنوی شکست خوردند. این رویداد پایان فرمان‌روایی ایرانی‌تباران بر خوارزم را رقم زد و ترک‌سازی منطقه به مرور زمان عنصر ایرانی را در اقلیت و عنصر ترک را در خوارزم به اکثریت رساند. ورود اسلام به خوارزم چندان آسان صورت نگرفت، چنان‌که دوام آن به خوارزم چنان آسان نبود. گشودن کامل خوارزم به دست قتیبه بن مسلم در ۹۳ ه‍.ق روی داد. بر پایه نوشته‌های جغرافی‌نویس‌های اسلامی خوارزم سرزمینی بوده است که در شمال و باختر آن، سرزمین ترکمانان و در جنوب و خاور
شمال و باختر آن، سرزمین ترکمانان و در جنوب و خاور آن، خراسان و فرارود قرار داشته. ولایت خوارزم دو شهر بزرگ داشته که یکی گرگانج و دیگری کاث نامیده می‌شده‌اند. در زمان خوارزمشاهیان شهر گرگانج پایتخت ایران بود. آنگاه که مغولان به خوارزم یورش بردند، از همان ابتدا روشن بود که آنجا را با خاک یکسان خواهند کرد، چنانچه از اورگنج تختگاه خوارزمشاهیان جز تلی خاک چیزی باقی نماند. کشتار مردم به دست مغولان نزدیک به همه گنجینه دانش و ادب را که خوارزمیان در طول سال‌ها اندوخته بودند بر باد داد. در یورش چنگیز شمار فراوانی از
بودند بر باد داد. در یورش چنگیز شمار فراوانی از دانشمندان و شاعران کشته شدند. ابن بطوطه گوید خوارزم شهری نیکوست، دارای بارویی محکم و کوچه‌هایی وسیع و جمعیتی بسیار و بازاری باشکوه و کاروان‌سرا که نزدیک آن مسجد جامع و مدرسه واقع است. خوارزم در زمانی که ابن بطوطه از آنجا عبور کرد یک بیمارستان عمومی داشت که در آن پزشکی شامی موسوم به صهیونی، منسوب به صهیون شام، به معالجه بیماران می‌پرداخت. تقریباً در پایان قرن هشتم این شهر پس از محاصره‌ای که سه ماه طول کشید به دست لشکریان امیر تیمور خراب شد ولی بعدها امیر تیمور
لشکریان امیر تیمور خراب شد ولی بعدها امیر تیمور آن را تجدید عمارت کرد. ابوریحان بیرونی در مورد مردم خوارزم گوید: شهر خوارزم در دورهٔ اسلامی به دلیل وجود علمای زیاد در این شهر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده. به عنوان شاهدی بر این اهمیت در زمانی که بین تیمور و والی خوارزم، امیر حسین صوفی اختلافی پیش آمد تیمور قصد کرد که به این شهر لشکرکشی کند اما علمای دربار تیمور به دلیل وجود علمای مهمی در این شهر او را از این کار بازداشتند. حافظ ابرو این رخداد را چنین نقل می‌کند: کم‌وبیش پس از پیدایش ازبکان بدین سو، خوارزم
کم‌وبیش پس از پیدایش ازبکان بدین سو، خوارزم را خیوه خوانده‌اند. حکومت این منطقه پس از تیمور گورکانی در قرن ۱۰ هجری/۱۵ میلادی به دست نوادگان تیمور افتاد. خانات خیوه یا خوارزم که مرکز آن در شهر خیوه بود، در اوج قدرت خود بر تمامی نواحی اطراف دریاچه آرال در شمال ازبکستان و جنوب غربی قزاقستان کنونی و بخش‌های بزرگی از ترکمنستان کنونی حکومت می‌کرد. در سال ۱۱۵۳ نادر شاه به خیوه تاخت و آن را به تصرف خود درآورد و طاهرخان یکی از سپاهیان خود را به فرمانروایی آنجا گماشت. هفت سال بعد با مرگ نادر دوباره ازبکان تیموری در
هفت سال بعد با مرگ نادر دوباره ازبکان تیموری در این منطقه به قدرت رسیدند. در ۱۲۵۲–۱۲۵۳ ه‍.ق روس‌ها به خیوه لشکر کشیدند اما این لشکرکشی بهره‌ای نداشت. سرانجام روسیه توانست در روزگار فرمانروایی محمد رحیم‌خان (۱۲۸۱–۱۲۹۰ ه‍.ق) خیوه را به تصرف خود درآورد و این منطق به صورت تحت‌الحمایه امپراتوری روسیه درآمد. پس از پیروزی انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ در روسیه، سوسیالیست‌ها در سال ۱۹۲۰ دولتی به نام جمهوری شوروی خلق خوارزم را تأسیس کردند که بخشی از اتحاد شوروی بود. چهار سال بعد روس‌ها تقسیمات مرزی آسیای میانه را بر حسب ملیت
روس‌ها تقسیمات مرزی آسیای میانه را بر حسب ملیت ساکنان تغییر داده و بیشتر جمهوری خوارزم در جمهوری ازبکستان (استان خوارزم و جمهوری خودمختار قره‌قالپاقستان) و بخشی هم در ترکمنستان (استان داش‌حوض) قرار گرفت. زبان. زبان خوارزمی باستان نیای زبان خوارزمی است. این زبان زیرشاخهٔ زبان ایرانی باستان است. هلموت هومباخ براساس پژوهشی نشان داده است که خوارزمی باستان زبانی متفاوت از زبان اوستایی بوده است و از همین رو خوارزم را خاستگاه زردشت و اوستا قلمداد نمی‌کند. زبان خوارزمی یکی از زبان‌های ایرانی شرقی در آسیای میانه
یکی از زبان‌های ایرانی شرقی در آسیای میانه بوده و از خویشاوندان زبان سغدی به‌شمار می‌آمده. به نوشته بیرونی زبان خوارزمی در دوره او زنده بوده و بخشی از خوارزمیان بدان سخن می‌گفتند. گمان می‌رود اندکی پس از حمله مغولها و قتل‌عام اهالی خوارزم زبان خوارزمی از میان رفته و زبان‌های ترکی جای آن را گرفتند.&lt;ref name=" ریشه نام. دربارهٔ ریشهٔ نام خوارزم دیدگاه‌های گوناگونی بیان شده ازجمله آن‌که ریشه آن *hwāra-zam/zmī- به معنای «سرزمین پرورنده» است یا این‌که ترکیبی است از "خوار"(پست) و "زم"(زمین) به معنای «سرزمین
است از "خوار"(پست) و "زم"(زمین) به معنای «سرزمین پست». که گزینه دوم با موقعیت جغرافیایی خوارزم که در زمین‌های پست کنار رود قرار گرفته سازگاری دارد. در فارسی باستان به خوارزم هوآرزمیس ((H)uwārazmiš) گفته می‌شد و در اوستایی به آن خوآیریزم (Xᵛāirizəm) می‌گفتند. مقدسی ریشهٔ این نام را از واژه‌های خوارزمی، خوار به معنای گوشت و رزم به معنای هیزم دانسته که اشتقاقی عامیانه است. گاه گفتار دربارهٔ نام خوارزم با افسانه آمیخته است. بر اساس یکی از این افسانه‌ها که فردوسی نیز در شاهنامه آن را به نظم کشیده، آنگاه که
نیز در شاهنامه آن را به نظم کشیده، آنگاه که کیخسرو به کین‌خواهی پدر خود سیاوش، بر افراسیاب شورید، در نبردی که بر لب آمودریا، در زمینی هموار با سپاه توران رو در رو شد. شیده سردار تورانیان با سخن گفتن از دلاوری‌های خود کیخسرو را به جنگ تن به تن فراخواند، بدین شرط که پیروز مبارزه، پیروز جنگ باشد. در آن نبرد کیخسرو بر شیده پیروز شد و خوارزم را به چنگ آورد. برخی بر این نظرند که چون "خوار" در فارسی به معنی آسان و کار بی‌مایه است، مراد از خوارزم، "رزم آسان" بوده است. زکریای قزوینی این دربارهٔ روایتی دیگر دارد؛
است. زکریای قزوینی این دربارهٔ روایتی دیگر دارد؛ گویا پادشاهی بر چهار صد نفر از بزرگان ملک خویش خشم گرفت و آنان را به جایی دور از میهن (کاث) تبعید کرد. تبعیدیان در آن مکان خانه‌هایی برای خود ساختند. پادشاه به دیدن آنها رفت، حالشان را پرسید و پاسخ شنید که «ما ماهی داریم و هیزم، ماهی بریان می‌کنیم و می‌خوریم». به گفتهٔ قزوینی چون گوشت در زبان آنها "خوار" و هیزم، "رزم" خوانده می‌شد آن سرزمین را "خوارزم" نامیدند و رفته رفته یکی از «ر» های آن افتاد و به خوارزم آوازه یافت. این روایت مبنای علمی ندارد، اما بسیاری
یافت. این روایت مبنای علمی ندارد، اما بسیاری از گذشته‌نگارها و جغرافی‌نویسان بدان اشاره کرده‌اند.
آنگِلا دوروتئا مِرکِل () با نام تولد آنگِلا دوروتِئا کاسنِر (زادهٔ ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۴) سیاستمدار آلمانی است که از سال ۲۰۰۵ تا دسامبر ۲۰۲۱ صدراعظم آلمان بود. وی همچنین از سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ رهبر اپوزیسیون آلمان و بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸ نیز رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان بوده است. به‌عنوان عضوی از حزب اتحادیه دموکرات مسیحی، وی اولین زنی بود که در تاریخ آلمان به مقام صدر اعظمی این کشور رسید. از مرکل در طول مدت زمامداری‌اش بر آلمان، بارها با نام رهبر دفاکتوی اتحادیه اروپا و قدرتمندترین زن جهان یاد شد. و
اتحادیه اروپا و قدرتمندترین زن جهان یاد شد. و بسیاری از مفسران، او را رهبر جهان آزاد توصیف کرده‌اند. آنگلا مرکل که اولین فرزند خانواده بوده است، در سال ۱۹۵۴ در هامبورگ، از پدری کشیش و مادری معلم، زاده شد. خانواده او اندکی پس از تولد وی، به شهر کوچک تمپلین در نزدیکی برلین در جمهوری دمکراتیک آلمان (آلمان شرقی) مهاجرت کردند. او تحصیلات خود را تا مقطع دکترا در رشته شیمی کوانتومی ادامه داد و تا سال ۱۹۸۹ به‌عنوان یک دانشمند محقق به‌کار مشغول بود. پس از انقلاب‌های سال ۱۹۸۹ در آلمان، مرکل وارد سیاست شد و مدت
سال ۱۹۸۹ در آلمان، مرکل وارد سیاست شد و مدت کوتاهی به‌عنوان سخنگوی اولین دولت دموکراتیک آلمان شرقی تحت رهبری لوتار د مزیر مشغول به‌کار بود. بعد از اتحاد دوباره آلمان در سال ۱۹۹۰، مرکل از ایالت مکلنبورگ-فورپومرن وارد بوندستاگ شد. در دولت تحت رهبری صدراعظم هلموت کوهل، وی به وزارت فدرال امور خانواده، سالمندان، جوانان و زنان منصوب شد و کمی بعد، عهده‌دار وزارت فدرال محیط زیست، حفاظت از طبیعت و ایمنی هسته‌ای شد. پس از شکست اتحادیه دموکرات مسیحی در انتخابات فدرال ۱۹۹۸، مرکل به مقام دبیرکلی این حزب رسید. دو سال پس
مرکل به مقام دبیرکلی این حزب رسید. دو سال پس از این و در پی تبعات رسوایی هدایا به حزب اتحادیه دموکرات مسیحی که باعث کنار رفتن ولفگانگ شویبله رهبر این حزب شد، مرکل اولین زنی در تاریخ آلمان بود که مقام رهبری اتحادیه دموکرات مسیحی و همزمان رهبری اپوزیسیون آلمان را عهده‌دار می‌شد. پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ در آلمان و شکست حزب سوسیال دموکرات، مرکل جانشین گرهارد شرودر به‌عنوان صدراعظم آلمان در یک دولت ائتلاف بزرگ از اتحادیه دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن -حزب خواهر آن در ایالت بایرن- و حزب سوسیال
بایرن -حزب خواهر آن در ایالت بایرن- و حزب سوسیال دموکرات آلمان شد. مرکل اولین زن در تاریخ آلمان و اولین شهروند سابق آلمان شرقی بعد از اتحاد مجدد آلمان بود که به مقام صدراعظمی آلمان می‌رسید. پس از کسب نتایج بهتر در انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹، مرکل دولتی ائتلافی با حزب دموکرات آزاد آلمان تشکیل داد. اما این ائتلاف در انتخابات فدرال سال ۲۰۱۳ با وجود کسب ۴۱/۵٪ آرا از سوی اتحادیه دموکرات مسیحی، به دلیل اینکه حزب دموکرات آزاد نتوانست وارد بوندستاگ شود ادامه نیافت و سومین دوره زمامداری مرکل دوباره در ائتلاف با حزب