payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به سنگ‌های مختلف را تأمین می‌کند. معادن مختلف آنتیموان در معدن بهارلو، پوکهٔ معدنی، شن کوهی، گرانیت، ماسهٔ کوهی، مرمر و مرمریت در این شهر قرار گرفته‌اند. همچنین از مهم‌ترین سنگ‌های معدنی استخراجی از معادن این شهر می‌توان به سرامیک چینی، کریستال و گرانیت اشاره کرد. تعداد کارگاه‌های استخراج معدن قروه در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، بالغ بر ۴۶ کارگاه بوده که این کارگاه‌ها مسئولیت استخراج معادن این منطقه را برعهده داشته‌اند. در سال ۱۳۸۴ خورشیدی، شرکت استرالیایی ریوتیتنو یکی از معادن بزرگ طلا را در منطقهٔ بهارلو-داش‌کسن
یکی از معادن بزرگ طلا را در منطقهٔ بهارلو-داش‌کسن در شرق قروه کشف کرد. پروانه بهره‌برداری این معدن اکنون با نام ساریگونی صادر شده است و دو شرکت داخلی با همکاری یک شرکت قزاقستانی در حال آماده‌سازی این معدن به منظور بهره‌برداری از آن هستند. ذوب آهن زاگرس در این شهرستان واقع است. خدمات عمومی. مراکز درمانی بهداشت و درمان. در حال حاضر در بخش بهداشت و درمان این شهرستان از ۱۷۶ تخت موجود در بیمارستان قروه ۱۳۴ تخت فعال است با راه اندازی بیمارستان ۵۰ تختخوابی تأمین اجتماعی بخشی از مشکلات بخش بهداشت و درمان در این
اجتماعی بخشی از مشکلات بخش بهداشت و درمان در این شهرستان حل می‌شود. فرسودگی تجهیزات بیمارستان قروه مانع ارائه خدمات مطلوب به بیماران می‌شود در زمینه بهداشت کارهایی برای این شهرستان صورت گرفته اما ناکافی است. همچنین احداث بیمارستان جدید و متناسب با امکانات روز اولویت نخست درمان و سلامت برای مردم این شهرستان است. فرهنگ و هنر. آیین‌های سنتی. مردم قروه مراسم عید باستانی نوروز را باشکوه خاصی برگزار می‌کنند. یکی از روستاهای این شهرستان که ساکنان آن چراغ آداب و رسوم کهن را روشن نگه داشته است، روستای طوغان در
و رسوم کهن را روشن نگه داشته است، روستای طوغان در اطراف شهرستان قروه است. طوغان مردمی خونگرم و مهمان نواز دارد. زن‌های این روستا با ساخت عروسک‌های پشمی سیاه رنگ که بیشتر به شکل کلاغ است، آن‌ها را برای مراسم گار که در زبان فارسی به معنی قارقار کلاغ است، آماده می‌کنند، مراسم گار مربوط به صدها سال پیش است. مردم این روستا برای رهایی از فصل سرما و دور کردن این پرنده، در گذشته کلاغ عروسکی می‌ساختند. آن را داخل قفس چوبی یا حصیری که ساخته دست خودشان بود اسیر می‌کردند، چرا که بر این باور بودند با این کار کلاغ‌های
چرا که بر این باور بودند با این کار کلاغ‌های واقعی از ترس اسارت از خانه آن‌ها دور می‌شوند و به این ترتیب این آیین نهادینه شد. سینما فردوسی قروه. از اواخر دهه ۷۰ به بعد اولین سینمای شهرستان "سینما فجر قروه"، که تعطیل شده بود. عملیات راه اندازی سینما فردوسی قروه به همت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی قروه و با عزم جدی سینما شهر تهران و بخش خصوصی در دهه فجر ۹۳ شروع به فعالیت نمود و با اکران بارکد در شهرستان قروه افتتاح شد که سینما شهر تهران ۴۰۰ میلیون ریال و بخش خصوصی نیز برای مناسب‌سازی فضای آمفی‌تئاتر و تبدیل آن
نیز برای مناسب‌سازی فضای آمفی‌تئاتر و تبدیل آن به سینما ۲۰۰ میلیون ریال هزینه کرده است. این سینما ظرفیت ۲۰۰ تماشاچی را دارد و با اکران فیلم‌های سینمایی روز به صورت صدای دالبی و تصویر فول اچ دی خواهد بود که سینما فردوسی شهرستان قروه را به یکی از برترین سینماهای باختر کشور تبدیل خواهد کرد. مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌ها. دانشگاه آزاد قروه. دانشگاه آزاد قروه در جمع برترین دانشگاه‌های شمال غرب ایران به‌شمار می‌رود این دانشگاه از سال ۱۳۷۹ با سه رشته و تنها ۴۰ دانشجو تأسیس شد و در حال حاضر ۱۵رشته کاردانی، ۱۲ رشته
تأسیس شد و در حال حاضر ۱۵رشته کاردانی، ۱۲ رشته کارشناسی پیوسته، ۱۰ کارشناسی ناپیوسته و چهار رشته کارشناسی ارشد به فعالیت می‌پردازد. رشته‌های مهندسی هوافضا، مهندسی مکانیک، مهندسی رباتیک، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی عمران، مهندسی برق، روان‌شناسی و حقوق از جمله رشته‌هایی می‌باشند که به لیست رشته‌های تحصیلی این دانشگاه افزوده شده‌اند. همچنین آزمایشگاه مکانیک خاک و بتن زیر مجموعه گروه رشته عمران در دانشگاه آزاد اسلامی واحد قروه در ماه جاری راه اندازی می‌شود. این آزمایشگاه در مساحت ۷۰ متر مربع در فضای دانشگاه
آزمایشگاه در مساحت ۷۰ متر مربع در فضای دانشگاه و با ۱۵ دستگاه از قبیل بتن شکن، میکسر بتن، میز ویبره و دستگاه نفوذپذیری آب در بتن و غیره تجهیز شده است. دانشگاه پیام نور قروه. ظرفیت پذیرش در دانشگاه پیام نور واحد قروه در سال تحصیلی ۶۶۰ نفر در ۱۵ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی و حدود ۸۰۰ نفر دانشجو مشغول به تحصیل دارد. اکنون این دانشگاه دارای ۱۵ رشته کارشناسی شامل ادبیات فارسی، علوم اجتماعی، الهیات، مدیریت، حسابداری، حقوق، ریاضی محض، آمار، روان‌شناسی، آموزش دینی و عربی، آموزش ریاضی، علوم تربیتی و جغرافیا است.
و عربی، آموزش ریاضی، علوم تربیتی و جغرافیا است. مؤسسه آموزش عالی ایرانمهر قروه. هم‌اکنون در این مرکز حدود ۴۵۰ نفر دانشجو مشغول به تحصیل هستند که از این تعداد۳۰۰ نفر در مقطع کارشناسی پیوسته و ۱۵۰ نفر در مقطع کاردانی تحصیل می‌کنند. حدود ۴۰ درصد از دانشجویان از دانش آموختگان غیر بومی هستند که در این شهرستان حضور دارند. این دانشگاه در سال ۹۰ اولین سال تحصیلی خود را در ترم مهرماه با پذیرش ۱۱۰ نفر دانشجو در۳ رشته از طریق کنکور سراسری آغاز نمود که در حال حاضر این مرکز دارای ۱۷ رشته در دو مقطع کارشناسی و کاردانی
مرکز دارای ۱۷ رشته در دو مقطع کارشناسی و کاردانی است. مرکز آموزش علمی کاربردی قروه. در حال حاضر بزرگ‌ترین ساختمان آموزشی بخش خصوصی در غرب کشور در این شهرستان احداث شده است که شامل پنج طبقه با زیربنای چهار هزار و ۲۰۰ مترمربع شامل ۳۰ کلاس است. هم‌اکنون یک هزار دانشجو در این مرکز تحصیل می‌کنند از این تعداد۲۵۰ دانشجو از ترم بهمن مشغول به تحصیل در ۲۰ رشته کاردانی و کارشناسی شده‌اند. جغرافیای طبیعی. آب و هوا. قروه منطقه‌ای است کوهستانی این شهر بین ۴۷ درجه و ۴۸ دقیقه طول جغرافیایی و ۳۵ درجه و ۱۰ دقیقه عرض
و ۴۸ دقیقه طول جغرافیایی و ۳۵ درجه و ۱۰ دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد. ارتفاع قروه از سطح دریا ۱۹۰۰متر می‌باشد که دارای زمستان بسیار سرد با برف‌های سنگین و تابستان نسبتاً خنک است. کوه‌های قروه. شهرستان قروه دارای ارتفاعات بسیاری است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از کوه پریشان ٬بدر ٬پنجه علی، ابراهیم عطار، یوسف سیاه، شعبان کچل، خرسه ریه، سه زرده که مهم‌ترین آن کوه بدر و پریشان است. کوه پریشان: در جنوب شرقی شهرستان قروه واقع شده است. برای رسیدن به دامنه این کوه، با حرکت از شهرستان قروه، ابتدا ۱۰ کیلومتر از مسیر
با حرکت از شهرستان قروه، ابتدا ۱۰ کیلومتر از مسیر جاده همدان طی می‌شود سپس به سمت راست تغییر مسیر داده (جاده فرعی کنار پادگان قدس) و پس از عبور از روستاهای میهم سفلی و علیا (تا این قسمت جاده آسفالت بوده و ادامه مسیر شن ریزی می‌باشد)، ولی آباد و نعمت‌آباد به دامنه کوه پریشان می‌توان رسید. این کوه از چهار قله صخره‌ای تشکیل شده که بلندترین آن قله پریشان می‌باشد که از دور همانند کوهان‌های شتر (دوکوهانه) نمایان است. کوه بدر: در جنوب شهرستان قروه و حد فاصل مرز استان کردستان و کرمانشاه با ارتفاع ۳۲۹۸ متر از سطح
کردستان و کرمانشاه با ارتفاع ۳۲۹۸ متر از سطح دریا قرار دارد. برای رسیدن به دامنه کوه، از این مسیرها می‌توان گذشت. از قروه به طرف روستاهای قلعه، سرتیپ آباد، امین آباد، پیر سلیمان و از آخرین روستا یعنی پیر سلیمان پناهگاه مشاهده می‌شود. در فصل تابستان از راه جیب رو تا منطقه چمنزار زیر یال پناهگاه می‌توان با ماشین رفت. بدر به نام کوه میهمین نیز معروف است زیرا این کوه بر دو قریه میهم محیط است. چشم‌انداز بدر: این کوه در ارتفاع ۲۶۰۰ متری ضلع غربی بدر واقع شده که دارای آب گوارا می‌باشد و در فصل تابستان علاقه‌مندان
آب گوارا می‌باشد و در فصل تابستان علاقه‌مندان زیادی را به خود جذب می‌کند. کانی به زبان کردی یعنی چشمه، بنا به روایتی می‌گویند یکی از شاهان صفوی در زمان لشگرکشی در این محل اتراق نموده و این چشمه را پسندیده است. کوه پنجعلی: کوه پنجعلی از کوه‌های حاشیه زاگرس است که در۲۶ کیلومتری جنوب باختری قروه و جنوب خاوری روستای قره بلاغ پنجه واقع شده و ۲۸۶۰ متر ارتفاع دارد. قله آن صخره‌ای می‌باشد از دور صخره‌های آن به حالت پنج انگشت مشخص است و این یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های این کوه می‌باشد همچنین رودخانه‌های چم سنگ سیاه از
این کوه می‌باشد همچنین رودخانه‌های چم سنگ سیاه از این کوه سرچشمه می‌گیرند. مسیرهای صعود: جهت رسیدن به دامنه کوه از ۳ مسیر کنگره، مشیرآباد پنجه و قره بلاغ پنجه می‌توان به قله صعود کرد. کوه یوسف سیاه: یوسف سیاه با ارتفاع ۲۹۹۲ متر در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی قروه واقع است. قله‌های مشرف به آن خرسه ریه و شعبان کچل می‌باشد. نزدیکترین روستا برای دست یابی به یوسف سیاه روستای ولی آباد است. این کوه به واسطه داشتن قله‌ای صخره‌ای و شیب زیاد همچنین صعب العبور بودن، کمتر کسی آن را برای صعود انتخاب می‌کند. همین امر باعث شده
آن را برای صعود انتخاب می‌کند. همین امر باعث شده تا پوشش گیاهی غنی داشته و حیوانات زیادی آنجا را برای خود پناهگاهی امن انتخاب کنند. طول دیواره آن حدود ۲۵۰ متر می‌باشد که بر روی آن سه مسیر زده شده است. مسیر معمولی کوهنوردی برای دستیابی به قله این کوه از جبهه جنوبی می‌باشد اما به علت دور بودن از قروه کوهنوردان این شهر بیشتر از مسیر شمالی آن را صعود می‌کنند برای صعود این قله از روستای ولی آباد در فصل تابستان حدود ۳ ساعت زمان لازم است. صعود همین مسیر در فصل زمستان حدود ۵ ساعت طول می‌کشد. کوه کولاوا: کوه کولاوا
حدود ۵ ساعت طول می‌کشد. کوه کولاوا: کوه کولاوا با ارتفاع ۲۴۰۰ متر در جنوب غربی قروه قرار دارد. در واقع این کوه سمبل و نماد این شهر می‌باشد و اکثر کوهنوردان تمرینات خود را از این کوه شروع نموده‌اند. قله آن شبیه سر اژدهایی است که چانه خود را بر سنگی نهاده و شهر را در پناه خود دارد و آن را از هر پلیدی و گزندی محافظت می‌نماید زیر قله کولاوا صخره ایی به ارتفاع ۲۰ متر وجود دارد که مربوط به دوره ساسانیان است. کوه قلوز و قله‌های آن: قلوز در زبان محلی به معنی صعب العبور و دیواره سنگی است این کوه سه قله دارد قله‌های
و دیواره سنگی است این کوه سه قله دارد قله‌های سه‌گانه قلوز قلوز کوچک، قلوز وسط، قلوز بزرگ در جنوب قروه واقع شده است. ارتفاع بلندترین قله آن (قلوز بزرگ) ۳۱۰۰ متر می‌باشد قله‌های قلوز از سمت جنوب مُشرف به روستاهای پیر سلیمان و امین آباد است از سمت غرب به روستاهای قلعه و سرتیپ آباد و همچنین قله زرده چرمو با ارتفاع ۳۰۰۰ متر در سرتیپ آباد می‌باشد از سمت شرق مُشرف به روستای سرقل – میهم علیا و میهم سفلی می‌باشد. مسیر صعود به قله اصلی قلوز ابتدا از قروه به سمت روستای قلعه شهرک بدر قروه که در ۲ کیلومتری و سپس به
قلعه شهرک بدر قروه که در ۲ کیلومتری و سپس به روستای سنگین آباد که در ۸ کیلومتری جنوب قروه واقع شده می‌توان حرکت کرد پس از گذشتن از آبشار سنگین آباد که در ۱ کیلومتری روستا قرار دارد، وارد دره‌ای می‌شویم و از سمت چپ آن حرکت می‌کنیم در سمت بالای دره چشمه‌ای وجود دارد در ادامه مسیر به چمنزاری می‌رسیم که چشمه آن در تمام فصول آب دارد و بالاتر از آن آخرین چشمه قرار دارد که فقط در فصل بهار آب دارد اما در سایر فصول باید از چشمه واقع در چمن آب برداشت. قلوز وسطی: از آبشار سنگین آباد به سمت راست می‌رویم در طول مسیر دو
سنگین آباد به سمت راست می‌رویم در طول مسیر دو چشمه وجود دارد یکی کانی پرویز و دومی چشمه‌ای که روبروی دکل مخابراتی و داخل چمنزار است. قلوز کوچک: از سمت راست مسیر آبشار سنگین آباد می‌توان به قله قلوز کوچک رسید قله‌های قلوز جزو اراضی مرتعی روستای سنگین آباد می‌باشد و دارای پوشش گیاهی مناسب و مراتع بکری است همچنین زیستگاه حیواناتی مانند خرگوش، بُزکوهی، کل، گرگ، جغد، روباه و شغال است.
استان سلیمانیه از استان‌های کردنشین کشور عراق، واقع در منطقه خودگردان کردستان است. سلیمانیه به همراه استان‌های اربیل، حلبچه و دهوک چهار استان کردستان عراق را تشکیل می‌دهند. بیشتر ساکنان سلیمانیه کردهای سنی‌مذهب هستند و تعداد کمی از آن‌ها کردهای فیلی شیعه هستند. جغرافیا. استان سلیمانیه در شمال شرقی عراق قرار گرفته است. مرکز آن شهر سلیمانیه می‌باشد. از شهرهای دیگر این استان می‌توان از چمچمال و قلعه‌دیزه را نام برد. استان سلیمانیه به سیزده شهرستان تقسیم شده است که عبارتند از: چمچمال، دربندخان، دوکان، ماوت،
است که عبارتند از: چمچمال، دربندخان، دوکان، ماوت، پنجوین، پشدر، قره داغ، رانیه، حلبچه، سه‌ید سادق، شهرزور، سرباژر و سلیمانیه. وضعیت اقتصادی. در این استان تعداد ۸۷ شرکت اقتصادی ایرانی فعالیت دارند. شهرستان‌ها و روستاها. نام روستاها به رسم‌الخط فارسی و به ترتیب الفبایی: ناحیه سلیمانیه آلیاوا، آوباره، باومرده، باوگیلدی، بکره‌جو، پیرکه، تپه‌رش، چالگه، چقژ، جوگهٔ گوره، جوگهٔ کاک احمد، جیشانه، داراغا، دارتوی مولانه، داودبلاخ، دروزنه، سورگا، سوتکه، شیخ وصال، فیال، قازان، قزلر، قلیاسانی خوارو، قمرتلی، قولقوله،
قازان، قزلر، قلیاسانی خوارو، قمرتلی، قولقوله، قول‌رئیسی، قورخ و دوباش، کانی بردینه، کانی جنه، کانی سپی گل‌زرده، کانی گوران، کانی مندم، کلکن، کلوانان، کندکوه، کیله‌سپی، گل‌زرده، گوپته، لنجاوا، ملا داود، هزارمرد، هنارانی خوارو، هنارانی سرو ناحیه بازیان آلو بلاخ، آلی بزاو، آلی گوران، ابراهیم‌آوا، اسکندرآوا، باریکه، باڕویی بچوک، باڕویی گوره، برانان، بگ‌جانی، بی‌بی‌جک گوران، بی‌بی‌جک ویس، پالولان، ته‌په‌شوان‌کاره، چولمک، خاڵدان، خیوته، خوارمراد، دار کَلی، دربند سوتاو، درگه‌زین، رووف‌آوا، ساتیار، سلیمانه‌گرده،
سوتاو، درگه‌زین، رووف‌آوا، ساتیار، سلیمانه‌گرده، سرچاوه، شیخ‌مند، قوشقایه، قشلاق، کانی‌شایه، کانی‌شه‌یتان، کلاش‌کران، کوپه‌له، کویک، گاوانی، گومت‌که‌چ، گۆپتپه، گوڵم‌کوه، لاژیان، لطیف‌آوا، مورتکه، هاڵه / محمودی، هنجیره، هیاسی، ورمزیار ناحیه تانجه‌رو (عربت) بادره، باخچه، باریکه، برده‌کر، بستان‌سور، بوشین، بیستان‌سور، چناقچیان، چقلاوا، چهارطاق، خاک و خول، خراپه، خراجیان، داربه‌ڕوله، دربند فقرا، دمرکان، رازیانه، زرگوز، زرگوزله، ژاڵهٔ سرو و خوارو، سد و بیست، سماوات، شمه، شیخ‌عمر، شیخ ویس‌آوا، صوفی‌رزا و زیرنجو،
شمه، شیخ‌عمر، شیخ ویس‌آوا، صوفی‌رزا و زیرنجو، قازاو، قرا توغان، قراقسره‌تی سرو و خوارو، قڕاڵی، کانی‌شاسوار، کدان، کله‌باخ، کمالانی سرو و خوارو، کولبی، گوزرقه، ناوگردان، نمه‌ل، نیسکه‌جو، هنجیره، هوانه، ویڵه‌که، ویلده‌ر، یخی‌مالی، یکمه ناحیه چمچمال بخش چمچمال ابراهیم‌آغا، احمد لوند، باسره، باینجانی خوارو، باینجانی سرو، بنگرد، چالاو، دانه‌سوفی، زنان، ژاڵهٔ دربند، صوفی حسن، علی زنگنه، قله، کانی‌کوه، کنه‌کۆتر، گرگهٔ چاوسور، گرگهٔ شامار، گرگهٔ فتاح، گرگهٔ کاک عبدالله، محمودیه، ملاحسین، هکزای خوارو، هکزای سرو،
محمودیه، ملاحسین، هکزای خوارو، هکزای سرو، همزه بخش شورش جافان، چراخه‌روته، چشمه‌بردین، دارتو، سعدون‌آوا، سوزگه، عثمان غزال، علی منصور، فیض‌آوا، فیض‌آوای سرچم، قاسم‌بگ‌زاده، قرخ، قدرتا، قرتامور، قه‌لاچوغهٔ خوارو، قه‌لاچوغهٔ سرو، کورداوی، گوشت‌قوت، موزفر، نورهٔ خوارو، نورهٔ سرو، پیریادی (چول)، گوربنه (چول)، طالبان، تپه‌دیه خوارو، تپه‌دیه‌دارقاضی (کن)، تپه‌دیه سرو ناحیه سنگاو (Sengaw) آوبه‌ورهٔ خوارو، آوبه‌ورهٔ سرو، آجری خوارو، آجری سرو، باجگه، باخ گرده‌له، بانی‌مورد، پنگلهٔ دوور، پنگلهٔ دووری تازه، پونگله،
پنگلهٔ دوور، پنگلهٔ دووری تازه، پونگله، پنج‌انگشتی خوارو، پنج‌انگشتی سرو، تپه‌عاربی حاجی‌معروف، تپه‌عاربی نریمان، تپه‌سپی خوارو، تپه‌سپی سرو، تپه‌سوره، تیمار، چمشیر علیا، چمشیر سفلی، جنوکهٔ غیدان، جنوکهٔ قاضی‌شل، جنوکهٔ فتاح سرو، جنوکهٔ حمه‌طالب، حسن‌کنوشی خوارو، حسن‌کنوشی سرو، حمهٔ بارام، خدر خوارو، خدر سرو، خوئینی قلعهٔ باسره، خوئینی کووله، خوئینی آوله‌له‌که، خێلی آخه، داربرو، دروزنه، دلکه، دۆ بڕاو، دوور، دی رش، ده‌رزیله، درواره سرو، درویشانی بچوک، درویشانی گوره، دره‌واری خوارو، رباط، زالواو، زینانه، زله
گوره، دره‌واری خوارو، رباط، زالواو، زینانه، زله سوتاو، ژاڵهٔ بچوک، ژاڵهٔ گوره، ژاڵهٔ کرپچنه، سه‌رقه‌ڵا، سیوه‌ی، سه‌گوومتان، سێ‌ناچیان، شاحسین (چول)، شاحسین تازه، شیوه‌باز (چول)، شریف‌آوا (چول)، شله‌ای (چول)، عزت‌آوا، عینکهٔ حمه‌شاسوار، عینکهٔ سعیده‌رش، فاتکه (چول)، فقیه‌حاجی، قادرآوا (چول)، قادراوا، قلاگه، قلای شیخ‌رشید، کاریزه (چول)، کاریزهٔ دلو، کانی پیتش، کانی خاکی، کانی مامه، کرپچنه، کلابه‌رزه، کرمه‌جڵ، کلان، کله‌رشی بچوک، کله‌رشی حمه‌سلیمان، کله‌رشی سلیمان، کله‌رشی گوره، کووله، گۆمه‌زرد، گۆیژه،
سلیمان، کله‌رشی گوره، کووله، گۆمه‌زرد، گۆیژه، گه‌راو، گراوی حاجی‌شریف، گرچیا، مامران، میراویلی، میرئی حمه‌حسین، میرئی حوزوار، مسوی بچوک، مسوی برگچ، مسوی رحیم، مملحهٔ خوینی، مملحهٔ خوینی گوم، همزه‌رومی، هێلانه‌قل، هزارکانی، هه‌شه‌زینی، هنارهٔ خوارو، هنارهٔ سرو، هنجیره (چول) ناحیه تکیه باوه‌فتی خوارو، باوه‌فتی سرو، تورکه، تشکه، تکیهٔ حمه‌بایز، تکیهٔ کاک‌مند (چول)، تکیهٔ کاکه‌عبدالله، چالگه، چولمه‌کی خوارو (چول)، چولمه‌کی سرو، حاجی‌آوا، خاڵدان، خوارمراد، رووف‌آوا، شوراآوا، شیخ‌ویس، فریق‌آوا، قشلاق، کانی‌بناو،
شوراآوا، شیخ‌ویس، فریق‌آوا، قشلاق، کانی‌بناو، کانی‌چنار، کانی‌سارد، کانی‌مصطفی، کوچک نخشینه (چول)، لک‌آوه، لک‌آوهٔ تازه (چول)، لک‌آوهٔ کن (چول)، مارووله، منظرآوا، هراوا ناحیه آغجلر آزادی، آوباره، اسکندر بگ، بلوکین، بولق‌میش، برد عازبان (چول)، پدر، تلیان، توت‌قل، تیژه، تق‌تق، تک‌باسان، توکل بچوک، توکل قسرکان، توکل گوره، جلمورد، چنارتو، چوخلیجه، چیاسوز، حیدربگ، خربنده‌لو، خرج‌حرج، دارقوته، دالاواروته، دالاواشیخ‌صالح، دالاواکردان، سوتکه، سرچنار، شورجه (چول)، شیخ‌پهلوان، شیخ‌محمد، شیخان سورقاوشان، شیخان
شیخ‌پهلوان، شیخ‌محمد، شیخان سورقاوشان، شیخان شیخ‌بزینی، عسکر، قامیشه، قوچ‌الر، قدرتا، قوراوه، قوچه‌بلاخ (چول)، قصروک، قلعه‌جوغهٔ شیخ‌سلام، قلعه‌جوغهٔ شیخ‌کریم، کانی‌بۆگنه (چول)، کانی‌بی، کانی‌سپیلکه، کانی‌عربان، کانی‌گوهر، کانی‌هنجیری‌صالحوک، کانی‌هنجیری شیخ‌بزینی، کانی‌بی شیخ‌عبدالله (چول)، کوزه‌بوره، گردخبر، گلناغاجی بچوک، گلناغاجی گوره، گولم‌کوه (چول)، گوپ‌تپه، گه‌راو، گه‌زه‌لان، گه‌وره‌ده، ماملیسی، مایله، محمدخان، موردخواردی خوارو، موردخواردی سرو، موتلیجه ناحیه قادرکرم آلیاوا، آوای جلال / فرهادبگ،
ناحیه قادرکرم آلیاوا، آوای جلال / فرهادبگ، آوباریک، ابراهیم غلام، بنکه (چول)، بهرام‌بگ شیخ‌حمید، بکر باجلان، بهرام‌بگ (چول)، پاریاوله، تازه‌شهر، تپه‌سپی، تخته‌مینه (چول)، تخته‌مینای خوارو، تخته‌مینای سرو، چالاودوانه، چنگنی، چم سورخاو (چول)، خدر ریحان، داربسره، دارتو، دارتوی زنگنه، ژاژ، صوفی رضا، شاوک، عزیزبگ (چول)، علی مصطفی، قایتوانی بچوک، قایتوانی گوره، قیرچه، قره‌چوار، قشقه، قلعه میکائیلی بچوک، قلعه میکائیلی گوره، قیتول، کانی‌قادر شیخ سعدون، کانی‌قادر شیخ محمد فاضل، کانی‌قادر شیخ مجید، کوره (چول)،
شیخ محمد فاضل، کانی‌قادر شیخ مجید، کوره (چول)، کوروموری بچوک، کوروموری گوره، کوشکی خوارو، کوشکی شیخ محی‌الدین (کوشکی سرو)، کوشکی ناوراست، کریم‌بسام (چول)، گل‌باخی خوارو، گل‌باخی سرو، گولمه، گه‌راوی، لک هدایت، مامیسک، مشکی‌پان، نوروز، هَرینه، وستا خدر، یۆله ناحیه تکیهٔ جباری بانگول، پوزل، تاویری برز، جانی، حه‌مک، داوول، زرده، زوج، سوران، شیخ محمد (چول)، قوچلی، قلعه‌ویژ (چول)، کانی‌بایز، گوله‌بان، گوران جباری، موردانه، محمود پریزه، هنارهٔ محمد سعید، هنارهٔ محمد شریف، هنارهٔ محمد امین ناحیه دربندیخان بخش
محمد شریف، هنارهٔ محمد امین ناحیه دربندیخان بخش دربندیخان احمد برنده، بانی بولان، بانی خیلان، بشی علی، بیرکه، بیماروک، پشت قلعه، پونگله، تازه‌دێی حاجی حسن، تولبی، توپخانه، چناره، چمه‌رش، حسنه‌کاره، دره‌دوین، دلفی خوارو (چول)، دلفی سرو، دنگوره، دولی ناوحد، دی‌سوتک (چول)، زارین، زمناکو، سرشاتهٔ خوارو، سرشاتهٔ سرو، سیداره، شمیریان احمدبگ، عازبان، قاشتی، کاریزه، کانی‌سارد (چول)، کانی‌ژنان (چول)، کوکوی شمیریان، کانی‌کوه، کرکوله، گه‌راو، گلانی حاجی فرج، لالی خان حمه‌فرج، لالی خان عبدالقادر، لاوه‌ران (چول)،
خان حمه‌فرج، لالی خان عبدالقادر، لاوه‌ران (چول)، ملاکوه (چول)، مورتکه، وازۆل، ولوهر، ورمن بخش باوه‌خوشین امام‌قادر، باوه‌خوشین (چول)، چمرگه، دیوانه، فقیه‌جنه، کانی‌حیران (مچه‌کویر)، گلانی حاجی کاک اوولا، گلانی حمه محمود، گلانی وستاکان، ناوتاق، نجونی ناحیه دوکان بخش دوکان تلان، توپزاوه، جوبلاخ، دوله‌مازله، رکآوا، سارتکه، سرمورد، سورقاوشان، قلعه‌م پاشا، قمچوغه، کلکه سماق بخش سورداش روستاها به ترتیب الفبایی: بیران، پیداره، تیمار، جاسنه، چالاوا، خوردلوک، دره‌نار، دولکان، کله‌باشی گوره، زرزری، سردی بچوک، سردی
دولکان، کله‌باشی گوره، زرزری، سردی بچوک، سردی گوره، سه‌کانیان، سه‌کانیانی شیخ‌باغ، شه‌ده‌له، شیخ‌باغ، شیخ زین‌العابدین، عیسی‌بگی، قره‌نگوز، قمرغان، کانی‌شوک، کانی‌هنجیر، گۆزله، گێچینه، مولان، میرگپان، هه‌ڵه‌دن، هۆمر قئوم، یاخسه‌مر ناحیه پیره‌مگرون (Pîremegrun) روستاها به ترتیب الفبایی: آخ و حسن‌تپه، آوالان، باوه‌مندان، بایرانی کانی‌قاز، پیسکه‌ندی، تَرَماره، چَرمه‌گا و گرژه، حاجیتان، داربه‌روله، زایر، زێوێ، سابراوا و چالاگ، سوسێ، شورناخ، شیله‌خان، عه‌واڵان، قازان، قای‌کند، قره‌چتان، قوچ‌بلاخ، کانی‌چنار،
قازان، قای‌کند، قره‌چتان، قوچ‌بلاخ، کانی‌چنار، کانی‌میران، کانی‌هنجیری عه‌واڵان، کله‌باشی قادر بگ، کله‌شێره، کوکه، گرده‌بور، گبه، گرگه‌در، گولیجه، موغاغ، یاران‌بگی، یالانقوز ناحیه خَلَکان باداوان، باقلان، شاروقامیشه، شیخ حاجی، شیخ منصوریان، فریزله، قامیشه، قلات، کانی‌شیریان، کانی‌مازو، کانی‌وتمان ناحیه خِدران احمدآوا، اسکۆلان (چول)، باسره، بنگردان، پیسپیان (چول)، توه‌رش، توربه، چناران، درمان‌آوا، شوشکه، شیوه‌ئاشان، عالقهٔ خوارو (چول)، عالقهٔ سرو، کانی‌بناو، کانی‌اسپان، کڵه‌میوه (چول)، کورداوا، کلکان،
کانی‌اسپان، کڵه‌میوه (چول)، کورداوا، کلکان، گرده‌سوران، میرزارستم بچوک (چول)، میرزارستم گوره، میۆژه، هنجیروک ناحیه بنگرد آوه‌ژه، بناویله، برده‌شانی خوارو، برده‌شانی سرو، برده‌کۆز، بی‌خرێ، بی‌موشه، بیگمه، بیوه‌که، پاشکش، پلگۆ، تنگژه، چنارنه، خانه‌له، خورخوره، خوشاو، دوله‌بی، دوله‌گوم، دیلژه، سرتنگ، سرچیا، سرسیان، صوفیان، سێده‌ر، سیروان، سیناچیان، سیوکان، شارستێن، قه‌ره‌ته‌په، کانی‌تو، کانی‌شینکه، کانی‌هنجیر، کله‌کان، کنه‌ماره، کویرکانی، کیله‌سپی، گرمه‌کان، گومه‌زه‌ڵ، لبانه، لۆته‌ر، مرگه، ملاسفا، محمدآوا،
گومه‌زه‌ڵ، لبانه، لۆته‌ر، مرگه، ملاسفا، محمدآوا، ناوده‌شت، نۆڵچکه، نیزۆکه، هه‌لوه‌نه، هنجیره، هواره‌برزه، واتێ، ویسه، یاخیان ناحیه کَلار بخش کلار برده‌سور، برده‌سوری محمدامین، برلوت، تازه‌دێ، تورکه، چال‌ڕه‍. ش، چال‌ڕه‌شی کن، چمه‌بسم‌الله، حسن‌محه، زماوه‌نگه، ژاڵهٔ سفر، سید خلیل درویش حسین، سید خلیل فقیه مصطفی، سید خلیل خلیفه، عیسایی، قاسم‌آغا، قله‌سوتاو، قره‌چێڵ، گوبان، گێژه‌کان، گرمک حاجی‌علی، مچه‌شل، نازئی بچوک، نازئی گوره بخش رزگاری احمدآوای روخزاری، احمدآوای شاتری، ژاڵان روبیتان، بنه‌برازی سرو، بوقه،
شاتری، ژاڵان روبیتان، بنه‌برازی سرو، بوقه، بووه‌که، پیازه‌جار، په‌ڵه‌وشک، تورانی بابا رسول، تورانی شیخ سعید، تورانی شیخ سلام، تولبه، توه‌قوت، تیله‌کوی بچوک، تیله‌کوی گوره، تپه‌سوز، تایمانه، حاجی‌قازی، حسن‌امنه، حمه‌محمود، خاله‌بگ، خه‌ڵوه، دوخران، دومیلانی خوارو، دومیلانی سرو، دنگوره‌ان، زردی‌حمه، زردی‌خلیفه‌محمود، زردی‌قادر، زڕێن، ژاڵان روخزاری، سماق، سه‌خران، سه‌گردان (چول)، سرکلی خسره‌و، سرکلی عزیز، سرکلی مارف، سرناوه، سیدخدر، شوراوه، فرج‌ویسی، حمه‌رئوف، فرج‌ویسی‌رستم، فرج‌ویسی‌محمود، قبر ملا،
حمه‌رئوف، فرج‌ویسی‌رستم، فرج‌ویسی‌محمود، قبر ملا، قلعه‌قوچالی، قلعه‌ریویلهٔ خوارو، قلعه‌ریویلهٔ سرو، قلبزه، کانی‌چایلهٔ خوارو، کانی‌چایلهٔ سرو، کانی‌زرد، کانی‌کوه، کنه‌کۆتر، کیژۆک، گامه‌خل، گلال‌کوهٔ حاجی‌نامیق، گورمسقال، گوله‌جوی حمه‌جان، گۆمه‌زردی خوارو، گۆمه‌زردی سرو، گرمکی‌شاتری، ملاسور، میوه‌کهٔ خوارو، میوه‌کهٔ سرو، منصورالکان، ناوه، هزارکانی، هواره‌لاره (چول)، هواره‌برزه ناحیه پێباز آوه‌خوێری، اسحاو (چول)، بانی‌خان، باونور (چول)، پارێولهٔ بچوک، پارێولهٔ گوره، پێ‌ڕه‍. ش، درکهٔ خوارو، درکهٔ سرو،
پارێولهٔ گوره، پێ‌ڕه‍. ش، درکهٔ خوارو، درکهٔ سرو، رازیان، رندی علی‌خان، رستم‌شامار، رواتی (چول)، زاوت، زنگه‌کی بچوک، زنگه‌کی گوره، ژاڵهٔ حاجی‌قادر، صوفی رحیم رضابگ، صوفی رحیمی علی، قادر (صوفی‌ون)، سیدمحمود، قورباق (چول)، قوله‌به‌رز، کلاوکه‌وی روخزایی، کوزه‌کۆل، کیله‌سپی، گلال‌کوهٔ حاجی‌محمد، گرمکه‌رش (چول)، هۆمره خه‌جانی علی‌حمین، هۆمره خه‌جانی‌والی، هواره‌رقه، ورێله، یارمه‌ند ناحیه شیخ طویل امام‌محمد، براوه‌گلا، بسکان، بێستانه، برده‌کنار، برگل، بکربایف، تازه‌دێی امام‌محمد، تالاوان، ترشاکهٔ خوارو، ترشاکهٔ
امام‌محمد، تالاوان، ترشاکهٔ خوارو، ترشاکهٔ سرو، تم‌تمه، تورکهٔ روبیتن، توره‌جار، تیله‌کوی‌قلنده، تپه‌گاڕوس، چال‌ڕه‌شی روخزایی، چرچقلعه، چیا چرمه‌ک، چمی‌شوراوه، دارۆنکه، زردلیکه، زینل، سی‌بیخان، شیخ‌ته‌ویل (چول)، عمر آغا جان علی‌حسین، قلعه‌ریویله، قلعه‌توپزان، قلعهٔ تپه‌گاڕوس، کانی‌گولی سرو، کردمیری بارام، کردمیری حاجی‌حمه‌امین، کردمیری حمه‌سلیمان، کردمیری قلوه‌ز و لقمان (چول)، کردمیری مارف‌سیداد، کردمیری فقیه‌حسین، کردمیری احمد، کوله‌کوه، کله‌شێرهٔ حمهٔ زۆراب، کله‌شێرهٔ خوارو، کله‌شێرهٔ سرو، گرده‌ڕه‍. ش،
کله‌شێرهٔ خوارو، کله‌شێرهٔ سرو، گرده‌ڕه‍. ش، گوری‌اسب، مراوه منابع. Kurdish Language Culture - مُحَافَظَة السلیمانیة. Kurdish Language Culture - مُحَافَظَة السلیمانیة. Google.com. Published 2025. Accessed April 9, 2025. https://sites.google.com/site/kurdishlanguageculture/هەرێما-کوردستانا-عیراقێ/محافظة-السليمانية
کمشک روستایی که مرکز دهستان فرامرزان بخش جناح شهرستان بستک استان هرمزگان ایران است. در ۷۲ کیلومتری جنوب غربی بستک واقع شده‌است. محدوده کمشک. محدوده کمشک از شمال به گری رودخانه (کال و پس بند) و گردنه خنجو وزین الدینی و سپس بخش اشکنان شهرستان لامرد استان فارس، از جنوب به کوه دوک، از مغرب به کوه کمشک و از سمت مشرق به روستای گچویه و کنارسیاه محدود می‌گردد. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۶۳۵ نفر (۹۳۲ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس
شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی با گویش محلی صحبت می‌کنند. و دارای دفتر پست ، برق ، لوله‌کشی آب ، استخر شنا ، سالن های ورزشی سرپوشیده ، زمین چمن مصنوعی ، پارک ، دفتر ثبت احوال ، مرکز نیکوکاری کمیته امداد ، درمانگاه ، رادیولوژی ، دندان پزشکی ، تلفن ، بانک ، آب‌انبار ، برکه ، دبستان ، مدرسه راهنمایی و دبیرستان است، نه باب مسجد دارد. قنات. دارای دو رشته قنات جاری یکی قنات کوران ۳۰۰ من (۱۲۰۰ کیلو) و از دیگری قنات لاور لب شور ۲۰۰ من (۸۰۰۰ کیلو) زراعت می‌شود. آب زیر
لب شور ۲۰۰ من (۸۰۰۰ کیلو) زراعت می‌شود. آب زیر زمینی اش شیرین است. حدود ۸۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰۰۰ من (۴۰۰۰۰کیلو) زمین دیم دارد. قناتهای کمشک از قدیمیترین قنات‌های استان هرمزگان می‌باشد. آرامگاه. آرامگاه سید محمد سیدکامل پیر در کمشک واقع است.
این روستا در 75 کیلومتری غرب مرکز شهرستان بستک و در 30 کیلومتری غرب جناح واقع است که نام قدیمی کوار یا کوال بوده است. مردم روستای کنارسیاه در سه کیلومتری شمال روستای فعلی در دامنه کوه و در حوالی غاری به نام کوار و در دل کوه ها اقامت داشته و عموما دامدار بوده اند. روستاي کنارسیاه از نظر جغرافیایی در عرض شمالی 27 درجه و 54 دقیقه و طول شرقی 53 درجه و 56 دقیقه و در ارتفاع 320 متر از آبهای آزاد قرار گرفته است. این روستا از توابع دهستان فرامرزان بخش جناح شهرستان بستک می باشد محدوده کنار سیاه. روستاي کنارسیاه از
بستک می باشد محدوده کنار سیاه. روستاي کنارسیاه از شمال به روستای زین الدین استان فارس و از غرب به روستای کمشک و از شرق به روستای خمر قلندران ( قلعه حسن ) و از جنوب به روستای گچویه منتهی می شود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال 1395جمعیت آن 1214نفر (293خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای ۱۰۰۰ اصله نخل و ۱۰۰۰ من زمین کشت دیم است، و چند باب برکه (آب‌انبار) دارند. دارای دبستان، متوسطه اول