payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنگو مشاهده شده است. از این رو با توجه به مشابهت نشانه‌ها در هر دو مکان، به بیماری، نام کنونی تبِ خون‌ریزی دهنده کریمه‌کنگو داده شد. تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو در انسان، بیماری شدیدی همراه با مرگ و میر بین ۳۰ الی ۵۵٪ بیماران ایجاد می‌کند و شیوع بیمارستانی آن(۶۲٪) نیز بسیار بالا است. مشخصات عامل. عامل این بیماری ویروسی از خانواده بانیاویریداء و جنس نایروویروس است. این ویروس دارای پوشش پروتئینی است و قطر ساختمان آن ۸۵ تا ۱۰۰ نانومتر است و از گروهRNAآران‌ای‌های تک رشته‌ای است. مقاومت ویروس در برابر گرما کم
تک رشته‌ای است. مقاومت ویروس در برابر گرما کم است و در دمای ۵۶ درجه سلسیوس به مدت ۳۰ دقیقه از بین می‌رود؛ بنابراین پختن گوشت یا پاستوریزه کردن شیر باعث از بین رفتن ویروس می‌شود. ضمناً ویروس می‌تواند در خون به مدت ۱۰ روز در دمای ۴۰ درجه سلسیوس مقاومت کند. ویروس در محیط اسیدی مثلاً اسید استیک ۲٪ (و یا محیط اسیدی ایجادشده پس از جمود نعشی) از بین می‌رود و همچنین در برابر سدیم هیپوکلریت ۱٪ و محلول دو درصد گلوتار آلدئید یا ضدعفونی‌کننده‌های فنول ۳ تا ۵ درصد، حساس است. با اینکه مواد شوینده مانند صابون ویروس را از
است. با اینکه مواد شوینده مانند صابون ویروس را از بین نمی‌برند ولی تا حدی ویروس را غیرفعال می‌کنند. اسیدوزی که پس از چند ساعت از ذبح دام در جسد حیوان پیدا می‌شود [موجب]] از بین رفتن ویروس می‌شود. در کشتارگاه‌های صنعتی، لاشه دام به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۴ درجه سلسیوس نگهداری می‌شود تا ویروس از بین برود. نگهداری گوشت در یخچال منزل در دمای ۱+تا ۴+ درجه سلسیوس به مدت حداقل ۲۴ ساعت نیز ویروس را از بین می‌برد. عامل سبب‌شناختی. عامل بیماری تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو، ویروسی از خانواده بونیاویریده، جنس نایروویروس
ویروسی از خانواده بونیاویریده، جنس نایروویروس است که تحت عنوان ویروس‌های بَندپابُرد (آربوویروس) شناخته می‌شود و شایع‌ترین ناقل آن کنه ای به نام هیالوما است. ویروس تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو اصولاً در طبیعت به وسیله کنه‌های سخت گونه هیالوما منتقل می‌شود؛ ولی به وسیله گونه‌های دیگر نیز منتقل می‌شود. ویروس تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو توانائی انتقال از طریق تخم و نیز انتقال در مراحل مختلف بلوغ کنه را دارد. مهم‌ترین راه آلودگی کنه هیالوما، خونخواری کنه هیالومای نابالغ از مهره‌داران کوچک است. تنها یک بار آلودگی
نابالغ از مهره‌داران کوچک است. تنها یک بار آلودگی موجب می‌شود که کنه هیالوما در تمام طول مراحل رشد خود آلوده باقی بماند و کنه بالغ ممکن است عفونت را به مهره‌داران بزرگ، مانند دام‌ها منتقل کند. ویروس یا پادتن آن، در کنه هیالوما در مناطق وسیع دنیا پیدا شده است. ایجاد عفونت در انسان پس از گزیدن کنه آلوده یا له کردن آن روی پوست نیز ممکن است.. همه‌گیرشناسی. این بیماری بیشتر در مناطق صحرایی آفریقا، اروپای شرقی، خاورمیانه (عراق، افغانستان، پاکستان، ایران)، هند و غرب چین مشاهده می‌شود. شیوع بالایی از بیماری در بین
چین مشاهده می‌شود. شیوع بالایی از بیماری در بین دامداران، دامپزشکان و کارکنان دامپزشکی، سلاخان، قصابان و کارکنان کشتارگاه، پزشکان، پرستاران و کارکنان بیمارستان‌ها، کشاورزان و اشخاصی که با دام سر و کار دارند مشاهده می‌شود. این بیماری در فصل‌های گرم سال از اواخر فروردین تا اواخر شهریور (زمان رشد و تکثیر کنه‌ها) شیوع پیدا می‌کند. در بسیاری از موارد تا اوایل یا نیمه‌های پاییز کم‌کم پایان می‌یابد. اما در کشورهایی که تعداد دام‌های مبتلا و افراد مبتلا بالا است ممکن است به خاطر شیوع به پایان نرسد. راه‌های انتقال
است به خاطر شیوع به پایان نرسد. راه‌های انتقال بیماری. مخزن و ناقل ویروس در طبیعت، اصولاً کنه‌ها هستند و گاو، گوسفند، بز، خرگوش، خرگوش صحرایی و جوجه‌تیغی و حتی جوندگان مثل موش نیز به عنوان ناقل شناخته می‌شوند. اما انواع پرندگان به جز شتر مرغ در برابر این بیماری مقاوم هستند. این ویروس از طریق تماس مستقیم با خون یا ترشحات بیمار، لاشه حیوان آلوده (انتقال به قصاب یا پوست‌کن) سبب ایجاد همه‌گیری‌های ناگهانی می‌شود. در جنوب آفریقا، پادتن ویروس تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو از سرم خون زرافه، کرگدن، گاو کوهی، بوفالوی
از سرم خون زرافه، کرگدن، گاو کوهی، بوفالوی آمریکایی، گورخر، یا سگ جدا شده است. ویرمی در نشخوارکنندگان اهلی مانند گاو، گوسفند و بز به مدت یک هفته پس از آلودگی باقی می‌ماند. بیماری در حیوانات اهلی هیچ گونه علائم مشخصی ندارد و خطر انتقال بیماری در انسان در هنگام ذبح یا یک دوره کوتاه پس از ذبح حیوان آلوده (به دنبال تماس با پوست یا لاشه حیوان) وجود دارد. با وجود اینکه پرندگان (به غیر از شترمرغ) به این بیماری مقاومند اما می‌توانند با پخش کنه‌های آلوده باعث ایجاد شیوع بیماری شوند. همچنین تماس با خون و بافت
ایجاد شیوع بیماری شوند. همچنین تماس با خون و بافت بیماران به‌خصوص در مرحله خون‌ریزی یا انجام هرگونه عملی که منجر به تماس انسان با خون، بزاق، ادرار، مدفوع و استفراغ آن‌ها شود باعث انتقال بیماری می‌شود. به همین دلیل، مواردی در بین اعضای خانواده بیمار و پرسنل پزشکی بعد از آلودگی با خون یا ترشحات بیمار رخ داده است. به همین خاطر توصیه می‌شود پس از درمان یاا فوت تمام وسایل و لباس‌های فرد بیمار آتش زده یا نابود گردد. بیمار در طی مدتی که در بیمارستان بستری است می‌تواند به لحاظ انتقال بیمارستانی به شدت دیگران را
به لحاظ انتقال بیمارستانی به شدت دیگران را دچار آلودگی کند، عفونت‌های بیمارستانی بعد از آلودگی با خون یا ترشحات بیماران شایع می‌باشند. علائم بالینی. علائم بالینی چهار مرحله دارد: روش تشخیص. در هفته اول بیماری و در مرحله تب می‌توان با نمونه‌گیری از خون، ویروس را جدا کرد. همچنین می‌توان ویروس را از نمونه‌های بافتی مانند بافت کبد، طحال، کلیه، غدد لنفاوی جدا کرد. ویروس را می‌توان در کشت یاخته تهیه شده از بافت کلیه میمون کشت داد یا توسط آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز اثر ویروس را در آنزیم رونوشت بردار معکوس
پلیمراز اثر ویروس را در آنزیم رونوشت بردار معکوس مشاهده کرد. به وسیله آزمایش‌های سرمی نیز می‌توان به جستجوی پادتن پرداخت از جمله می‌توان از آزمایش‌هایی مانند ایمونوفلورسانس، خنثی سازی، تست فیکساسیون کمپلمان، تست الیزا، ثبوت عناصر مکمل استفاده کرد. معمولاً پس از شش روز مقدار پادتن ام قابل اندازه‌گیری است و تا چهار ماه در خون باقی می‌ماند؛ ولی پادتن جی را تا پنج سال می‌توان در خون بررسی کرد. در حالت‌های فوق حاد و مرگ‌آور، در ابتدای بیماری معمولاً هیچگونه پادتنی در خون (قبل از شش روز) قابل اندازه‌گیری نیست؛
در خون (قبل از شش روز) قابل اندازه‌گیری نیست؛ بنابراین تشخیص بر پایه جداسازی ویروس از خون و بافت‌ها به روش کشت سلولی یا تشخیص پادگن ویروس به روش‌های ایمونوفلورسانس، تست الایزا و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز است. همچنین با اندازه‌گیری SGOT و SGPT می‌توان به عفونت ویروس در کبد، پی برد معمولاً در مبتلایان، SGOT بالاتر از SGPT است. پیشگیری. واکسن. هیچ نوع واکسن معتبری برای پیشگیری در انسان و دام وجود ندارد. اما چنانچه فرد، به موقع جهت درمان اقدام کند می‌توان بیماری را درمان کرد. از سال ۱۹۷۰ میلادی تلاش‌هایی برای
را درمان کرد. از سال ۱۹۷۰ میلادی تلاش‌هایی برای دستیابی به واکسن این بیماری انجام شده که بیشتر آن‌ها بی‌نتیجه بوده‌اند. تنها واکسن موجود که گمان می‌رود کارامد باشد در بلغارستان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۱ تیمی از محققان کشور ترکیه به واکسنی غیر سمی دست‌یافتند که در آزمایش‌های اولیه ۸۰ درصد مصونیت ایجاد کرده که در حال طی مراحل آزمایش سازمان غذا و دارو آمریکا برای دریافت تأییدیه است. درمان. اساس درمان این بیماری، حمایتی است و شامل تنظیم آب و الکترولیت و درمان انعقاد درون‌رگی منتشر به همراه داروی
و درمان انعقاد درون‌رگی منتشر به همراه داروی ضد ویروس ریباویرین است. توجه شود که درمان‌های اختصاصی توسط پزشک متخصص و ترجیحاً متخصص عفونی انجام می‌شود.پژوهش‌ها نشان می‌دهند که تزریق استروئیدها بخصوص متیل پردنیزولون در دوز بالا، میزان پلاکت خون را افزایش و نیاز بیمار را به فراورده‌های خونی کاهش می‌دهد و بر تب بیمار نیز تأثیر دارد. شیوه خاکسپاری. ویروس تب کریمه کنگو تا ۲۴ ساعت قابلیت انتقال از بدن فرد متوفی به افراد دیگر را دارد و با توجه به انتقال سریع بیماری از طریق مخاط، ترشح و خون متوفی به افراد دیگر،
از طریق مخاط، ترشح و خون متوفی به افراد دیگر، بیماران فوتی با رعایت شرایط بهداشتی، در کاورهای مخصوص و پلمپ شده، توسط افراد مجهز به لباس‌های مخصوص به خاک سپرده می‌شوند. گفتنی است به علت خطر ابتلا، بدن این بیماران بدون غسل و کفن به خاک سپرده می‌شود. حداقل عمق برای خاکسپاری شدن باید ۲ متر باشد. علاوه بر این، سطح بدن بیمار و همچنین سطح کاورها باید توسط محلول ضدعفونی‌کننده، همانند آب ژاول (هیپوکلریت سدیم) پوشانده شود. در ایران در مواردی گفته شده است که اجساد بیماران ناقل تب کریمه کنگو در زمان خاک‌سپاری، توسط
ناقل تب کریمه کنگو در زمان خاک‌سپاری، توسط سفته آهک پوشانده و در تابوت پِرِس‌شده به خاک سپرده می‌شوند تا از احتمال شیوع بیماری در محل خاکسپاری جلوگیری شود. اگرچه در دستورالعمل‌های بین‌المللی، استفاده از آهک ذکر نشده است. شیوع در ایران. نخستین بار در کتاب ذخیره خوارزمشاهی نگاشته اسماعیل جرجانی در حدود سال ۴۸۹ خورشیدی به این بیماری اشاره شده است. در سال ۱۳۴۹ وجود بیماری در ایران ثابت شد. در سال ۱۳۹۶ این بیماری از طریق افغانستان و پاکستان وارد ایران شده و در بخش‌هایی از ایران شیوع پیدا کرده است. از آغاز سال
بخش‌هایی از ایران شیوع پیدا کرده است. از آغاز سال ۱۳۹۶ تا ۱۲ خرداد، ۳۳ نفر به این بیماری مبتلا شده‌اند که در استان‌های کرمانشاه، هرمزگان، اصفهان، سیستان و بلوچستان، مازندران و سمنان (شاهرود) و خراسان رضوی بوده و سه نفر از آن‌ها جان خود را از دست دادند. بدین ترتیب، نرخ مرگ و میر این بیماری ۷/۴ درصد بوده است. منابع. کتاب تب کریمه کنگو تألیف دکتر مصطفی باقری و همکاران (دکتر امید بارانزهی و دکتر فرامرز شهنوازی)
همه‌گیرشناسی یا اِپیدمیولوژی مطالعه نحوه انتشار بیماری‌ها و عوامل بیماری‌زا، توزیع بیماری‌ها در زمان‌ها، مکان‌ها، نژادها یا فرهنگ‌های خاص یا هر عاملی که به سلامت مربوط باشد، است. این اصطلاح ابتدا به مفهوم «علم بررسی همه‌گیری بیماری‌های عفونی» به کار برده شد ولی امروزه با پیشرفت تمام علوم و از جمله علم پزشکی و بهداشت عمومی و کنترل بسیاری از همه‌گیری‌ها و تحولات اپیدمیولوژیک علل بیماری‌ها (تغییر علل اصلی مرگ و میر از بیماری واگیردار به بیماری مزمن) دامنه آن وسعت بیشتری پیدا کرده‌است، به مفهوم «علم بررسی
آن وسعت بیشتری پیدا کرده‌است، به مفهوم «علم بررسی انتشار و علل بیماری‌ها» تلقی می‌گردد. از نظر لغوی کلمه Epi به معنی روی، کلمه Demos به معنی مردم و کلمه Logus به معنی بررسی و شناخت بوده که معنی لغوی این اصطلاح عبارت است از «شناخت آنچه بر مردم می‌گذرد» و اگرچه وضعیت بهداشت و پزشکی جامعه مدنظر باشد ولی با اقتصاد، جامعه‌شناسی، فرهنگ، مذهب و… ارتباط بسیار نزدیکی دارد؛ چرا که در پزشکی بالینی به مفهوم مطب‌داری آن بیشتر خود فرد و بیماری او مد نظر است اما در همه‌گیرشناسی، بیشتر توجه به گروه و جامعه است و
در همه‌گیرشناسی، بیشتر توجه به گروه و جامعه است و همه‌گیرشناسی بالینی به هر دو جنبه توجه دارد. فردی که در این زمینه تخصص و تبحر دارد را همه‌گیرشناس یا اپیدمولوژیست (Epidemiologist) می‌نامند. اپیدمیولوژی اساس بسیاری از تحقیقات و یافته‌های پزشکی است. در این روش که مطالعات اپیدمیولوژیک نامیده می‌شود، بروز و شیوع یک بیماری با عوامل خطر یا اصطلاحاً ریسک فاکتورها مرتبط می‌شود و با تلاش برای کاهش عوامل خطری که ارتباط آن‌ها اثبات شده‌است، بار بیماری‌ها کنترل می‌شود. اپیدمیولوژی همچنین در فرایند تشخیص با تمرکز بر
اپیدمیولوژی همچنین در فرایند تشخیص با تمرکز بر میزان شیوع بیماری‌ها در مناطق مختلف، احتمال خطاهای تشخیص را کاهش می‌دهد.
بیماری‌زا (عامل بیماری‌زا)، بیمارگر یا پاتوژن‌ ، عامل تولید بیماری بوده و به دو دستهٔ زنده مانند باکتری و غیرزنده مانند سم ارگانوفسفات بخش می‌شود. این اصطلاح بیشتر در گیاه‌پزشکی و پزشکی به کار می‌رود.
سبب‌شناسی یا اتیولوژی به معنای شناخت علت یا علل پدیده‌ها است. این کلمه از واژه یونانی αἰτιολογία (aitiología) «دلیل دادن برای» (αἰτία، aitía، «علت»؛ و -λογία،logía) گرفته شده‌است. سبب‌شناسی در پزشکی به معنی شناخت علل بیماری‌ها است. این کلمه معمولاً در پزشکی (مربوط به علل بیماری) و در فلسفه، اما همچنین در فیزیک، روانشناسی، حکومت، جغرافیا، تجزیه و تحلیل فضایی، الهیات و زیست‌شناسی برای اشاره به علل یا منشأ پدیده‌های مختلف استفاده می‌شود. در گذشته، هنگامی که بسیاری از پدیده‌های فیزیکی به خوبی درک نمی‌شدند یا
از پدیده‌های فیزیکی به خوبی درک نمی‌شدند یا زمانی که تاریخ‌ها ثبت نمی‌شد، اسطوره‌ها اغلب به وجود می‌آمدند تا علت‌شناسی را ارائه کنند؛ بنابراین، اسطوره علت‌شناختی یا اسطوره منشأ، اسطوره‌ای است که به وجود آمده، در طول زمان گفته شده یا برای توضیح منشأ پدیده‌های اجتماعی یا طبیعی مختلف نوشته شده‌است. به عنوان مثال، انه‌اید یک اسطوره ملی است که برای توضیح و تجلیل خاستگاه امپراتوری روم نوشته شده‌است.
بلک کتس (به معنی: «گربه‌های سیاه») اولین گروه موسیقی پاپ ایرانی است که در سال ۱۳۴۰ توسط شهبال شب‌پره بنیاد نهاده شد. شهبال می‌گوید من از همان سال‌ها که گروه بلک کتس را راه انداختم، یادم هست برای افتتاحیهٔ رستوران فرودگاه در شیراز رفتیم، من و تورج معین‌آزاد، مرتضی کفایی، استیو آرنادوف، و عزیزی اولین بلک کتس را بنیاد نهادیم و به دنبال آن ۱۷۸ هنرمند با بلک کتس طی سال‌ها همکاری کردند. آندرانیک، شهرداد روحانی، ناصر چشم‌آذر، فرهاد مهراد، شهرام شب‌پره، حسن شماعی‌زاده، ابی، که پایه‌های اصلی بلک کتس را گذاشتند.
ابی، که پایه‌های اصلی بلک کتس را گذاشتند. همراهی حسن شماعی‌زاده (ساکسیفون)، هامو (گیتار)، شهرام شب‌پره (گیتار)، منوچهر اسلامی (ترومپت) و فرهاد مهراد (خواننده و نوازندهٔ گیتار و پیانو) در کافه کوچینی در تهران راه‌اندازی شد. این گروه در دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در لس آنجلس به عنوان گروه پاپ متولد شد. هر چند که در سه دههٔ بعد اعضا و خوانندگان گروه مکرراً تغییر کردند اما شهبال شب‌پره همچنان به عنوان مدیر و تولیدکنندهٔ گروه باقی ماند. تاریخچه. این گروه از دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی تاکنون فعال بوده‌است و هنرمندان مشهوری در این
تاکنون فعال بوده‌است و هنرمندان مشهوری در این گروه فعالیت کرده‌اند. ابی. ابراهیم حامدی در ابتدای دوران خوانندگی خود با شهبال و شهرام شب‌پره آشنا می‌شود. شهبال شب‌پره صدای او را در سان بویز می‌شنود و به وی پیشنهاد کار در گروه بلک کتس را می‌دهد. او در کنار فرهاد مهراد خوانندهٔ راک ایرانی، مدت دو سال با گروه بلک کتس همکاری می‌کند و مدت زیادی در کابارهٔ کوچینی به روی صحنه می‌رود. سپس از این گروه جدا می‌شود و به همکاری با آهنگسازان و ترانه‌سرایان مطرح آن دوران می‌پردازد. ابی از دوران همکاری با فرهاد در گروه بلک
ابی از دوران همکاری با فرهاد در گروه بلک کتس، به عنوان دورهٔ آموزشی خود یاد می‌کند و خود را وامدار فرهاد می‌داند. فرهاد مهراد. ویدا قهرمانی هنرپیشهٔ سینما که به همراه همسرش مالک کافه کوچینی بودند، به دلیل اجرای زیبای فرهاد مهراد در یکی از کنسرت‌هایش او را به گروه بلک کتس که هر شب در کوچینی برنامه داشتند معرفی می‌کند. از سال ۱۳۴۵ همکاری او با بلک کتس در آنجا به دلیل اجراهای انگلیسی‌اش که به گفتهٔ دوستان و مخاطبانش از اجرای اصل آهنگ نیز بهتر بود، به گونه‌ای که آمریکایی‌های مقیم ایران به رزرو صندلی‌های جلو
که آمریکایی‌های مقیم ایران به رزرو صندلی‌های جلو برای نزدیک بودن به او سر و دست می‌شکستند به «"فرهاد کافهٔ کوچینی بلک کتس"» معروف شده و حتی توسط نشریات آن زمان و افرادی که از مخاطبان او در کوچینی بودند، لقب «"ری چارلز ایران"» را نیز می‌گیرد. او در این گروه به خواندن آوازهایی از گروه‌های معروف موسیقی آن زمان از جمله: بیتلز، انیمالز، بی جیز، فورتاپس و خوانندگان سرشناسی مانند: الویس پرسلی، ری چارلز، تام جونز، نینا سیمون، فرانک سیناترا، بن ئی. کینگ و بسیاری دیگر می‌پردازد. منوچهر اسلامی عضو سابق و نوازندهٔ
دیگر می‌پردازد. منوچهر اسلامی عضو سابق و نوازندهٔ ترومپت در گروه بلک کتس از او به عنوان پایهٔ اصلی این گروه یاد می‌کند و می‌گوید: «او با آن‌که نت نمی‌دانست و موسیقی را از راه گوش و به‌صورت تجربی آموخته بود نیاز چندانی به تمرین نداشت و با یکبار زمزمه کردن ترانه‌های انگلیسی صدا و سازش را با اعضای گروه هماهنگ می‌کرد و در واقع به احترام سایر اعضا به جلسات تمرین می‌آمد.» همچنین ابی دیگر خوانندهٔ پاپ که در آن زمان هنوز فعالیّت حرفه‌ای خود را به صورت جدی آغاز نکرده بود به مدّت دو سال با گروه بلک کتس همکاری کرد که
بود به مدّت دو سال با گروه بلک کتس همکاری کرد که همیشه از این دو سال و در کنار فرهاد مهراد بودن به نیکی یاد می‌کند و آن دو سال را به عنوان یک دورهٔ آموزشی قلمداد کرده و می‌گوید: «هر آنچه که در آواز خواندن یادگرفته‌ام مدیون فرهاد هستم.» اعضا. بلک کتس در طی تمام سال‌های فعالیت خود، در کل حدود ۴۳ عضو داشته‌ است که هر کدام فقط برای مدتی به‌ همراه شهبال شب‌پره در گروه حضور داشته‌اند. این افراد عبارتند از:
زنبورک یا چنگ یهودی (به انگلیسی: Jew's Harp) یکی از کهن‌ترین سازهای موسیقی جهان است. زنبورک سازی فلزی یا چوبی است با بدنه‌ای نعل‌شکل و زبانه‌ای که یک سر آن به وسط انحنای ساز وصل می‌شود. زنبورک یکی از سازهای تیغه‌ای از ردهٔ خودصداهای دهانی است. این ساز از یک میله یا زبانه قابل انعطاف فلزی یا از جنس خیزران تشکیل شده که به یک قاب متصل است. ساززننده این میله را در دهان خود قرار داده و با انگشتش میله را به لرزش در می‌آورد و تولید نت‌هایی می‌کند. نوازنده، قاب زنبورک را در میان دندان‌هایش می‌گیرد و با اینکار
زنبورک را در میان دندان‌هایش می‌گیرد و با اینکار آرواره و دهان او به عنوان تشدیدگر صدای ساز عمل می‌کند. زنبورک در بسیاری از فرهنگ‌های گوناگون حضور دارد و دست کم ۴۰ نام گوناگون در زبانهای مختلف برای آن وجود دارد. ساز زنبورک با جادوباوری و آیین‌های شمنی ارتباط دارد زیرا صدای لرزشی آن را خلسه‌آور می‌دانند. برخی ریشه زنبورک را از خاورمیانه و اقوام یهودی دانسته و برخی آن را به آسیا شرقی نسبت می‌دهند . در هر حال ساختمان ساده این ابزار نشان می‌دهد که می‌تواند منشا واحد نداشته و توسط اقوام گوناگون به شکل جداگانه
واحد نداشته و توسط اقوام گوناگون به شکل جداگانه ساخته شده باشد . زنبورک با اصول حاکم بر موسیقی کلاسیک و موسیقی مدرن مطابقت ندارد و توانایی اجرای نت‌های گام‌های موسیقی مثل مینور و ماژور را ندارد. از این رو در ساز نامیدن یا ننامیدن آن اختلاف نظر وجود دارد و در منابع آکادمیک رشته موسیقی و در کتب سازشناسی به عنوان ساز محسوب نمی‌گردد. محمد حسین بیگل یکی از بهترین زنبورک نوازهای ایران بوده است. حسن عطائیان و حامد اسلامیه هم از نوازندگان در قید حیات این آلت موسیقی خاص می‌باشند . منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا،
خاص می‌باشند . منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Jew's harp"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
مازندران ممکن است به : مربوط گردد.
استان بریانسک (به زبان روسی: Бря́нская о́бласть، تلفظ: بریانسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی روسیه است. جمعیت این استان ۱٬۳۷۸٬۹۴۱ نفر (۲۰۰۲)، مساحت آن ۳۴٬۹۰۰ کیلومتر مربع و مرکز آن شهر بریانسک است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
جنگ دنیاها نام رمانی است علمی-تخیلی که توسط اچ. جی. ولز نویسنده انگلیسی میان سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۷، به رشته تحریر درآمد. این رمان شرح تجربیات یک راوی گمنام است که در حومه شهر لندن شاهد هجوم موجودات بیگانه‌ای از مریخ می‌شود. جنگ دنیاها، یکی از نخستین رمان‌هایی است که ستیز بین نژاد بشر و بیگانگان فرازمینی را به تصویر می‌کشد. با الهام از این رمان، کتب مصور، مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی نیز ساخته شده است. جنگ دنیاها نخستین بار در سال ۱۸۹۷ به‌صورت پاورقی در "مجله پیرسون" در بریتانیا و "کازموپالیتن" در
در "مجله پیرسون" در بریتانیا و "کازموپالیتن" در ایالات متحده منتشر شد. نسخهٔ کامل رمان در سال ۱۸۹۸ توسط ویلیام هاینمن در قالب جلدسخت منتشر شد. این اثر یکی از پرمناقشه‌ترین آثار برجسته غربی در ژانر علمی-تخیلی محسوب می‌شود. "جنگ دنیاها" هرگز از چاپ خارج نشده است و الهام‌بخش آثار بسیاری چون فیلم‌های سینمایی، نمایش‌های رادیویی، آلبوم‌های صوتی، اقتباس‌های کمیک، سریال‌های تلویزیونی و دنباله‌ها یا داستان‌های موازی از سوی نویسندگان دیگر شده است. یکی از مشهورترین آن‌ها نمایشنامه رادیویی است که توسط اورسون ولز در
آن‌ها نمایشنامه رادیویی است که توسط اورسون ولز در رادیوی سی‌بی‌اس آمریکا اجرا شد و باعث ترس بسیاری از افراد در آمریکا شد، چرا که نمی‌دانستند این داستان خیالی است. استیون اسپیلبرگ نیز در سال ۲۰۰۵ با اقتباس از این کتاب فیلمی با بازیگری تام کروز را کارگردانی کرد. طرح داستان با سایر آثار ادبیات تهاجم در همان دوره شباهت دارد و به‌گونه‌های گوناگون به‌عنوان تفسیری بر فرگشت، امپریالیسم و ترس‌ها، خرافات و تعصبات دوره ویکتوریا تحلیل شده است. ولز بعدها یادآور شد که الهام‌بخش او برای طرح این داستان، جنگ سیاه علیه
الهام‌بخش او برای طرح این داستان، جنگ سیاه علیه بومیان تاسمانی بوده است. برخی تاریخ‌نگاران بر این باورند که ولز این کتاب را برای برانگیختن تردید نسبت به اخلاقیات جهان‌خوارانه در میان خوانندگانش نوشت. در زمان انتشار، این اثر همچون رمان پیشین ولز، "ماشین زمان"، در دستهٔ رمان‌های علمی-تخیلی کلاسیک طبقه‌بندی شد. داستان. ورود مریخی‌ها. رمان در اواسط دههٔ ۱۸۹۰ آغاز می‌شود، زمانی که موجوداتی بیگانه و ساکن مریخ، به‌سبب سرد شدن و فرسودگی سیاره‌شان، برای تهاجم به زمین نقشه می‌کشند. روایت اصلی ("سرخوردگی بزرگ") در
نقشه می‌کشند. روایت اصلی ("سرخوردگی بزرگ") در اوایل قرن بیستم و در فصل تابستان رخ می‌دهد، زمانی که جسمی که گمان می‌رود یک شهاب‌واره است در هورسل کامن، نزدیک خانهٔ راوی، فرود می‌آید. مشخص می‌شود که این یک استوانهٔ مصنوعی است که چند ماه پیش، زمانی که زمین و مریخ در مقابله بودند، به سوی زمین شلیک شده بود. چند مریخی از آن بیرون می‌آیند و با جاذبه و جو ناآشنای زمین دست‌وپنجه نرم می‌کنند. زمانی که گروهی از انسان‌ها با پرچم سفید به استقبال آن‌ها می‌روند، مریخی‌ها آن‌ها را با پرتوی حرارتی به آتش می‌کشند. جمعیت
آن‌ها را با پرتوی حرارتی به آتش می‌کشند. جمعیت می‌گریزد و آن شب، نیروی نظامی بزرگی استوانه را محاصره می‌کند. روز بعد، راوی همسرش را با گاری دوچرخه‌ای کرایه‌ای از مهمان‌خانهٔ محلی به لدرهد می‌برد، اما برای بازگرداندن گاری برمی‌گردد. آن شب، او ماشینی سه‌پایه را می‌بیند—ماشین جنگی مریخی—که مجهز به پرتوی حرارتی و سلاح شیمیایی با «دود سیاه» سمی است. این سه‌پایه‌ها سربازان را در اطراف استوانه نابود کرده و بیشتر ووکینگ را ویران کرده‌اند. راوی به خانه‌اش می‌رسد و جسد مهمان‌خانه‌دار را در باغ می‌یابد که بر اثر
و جسد مهمان‌خانه‌دار را در باغ می‌یابد که بر اثر استنشاق دود سیاه مرده است. از پنجرهٔ طبقهٔ بالا مراقب اوضاع می‌شود و به یک توپچی که پس از نابودی یگانش گریخته، پناه می‌دهد. راوی و توپچی تلاش می‌کنند به لدرهد برگردند، اما در حملهٔ مریخی‌ها میان شپرتون و ویبریج از هم جدا می‌شوند. درحالی‌که پناه‌جویان می‌کوشند از رود وی بگذرند، ارتش با آتش سنگین موفق به نابودی یکی از سه‌پایه‌ها می‌شود و مریخی‌ها عقب‌نشینی می‌کنند. راوی به واتون-آن-تیمز می‌رود و با کشیشی بی‌نام دیدار می‌کند. مریخی‌ها دوباره حمله می‌کنند و مردم
دیدار می‌کند. مریخی‌ها دوباره حمله می‌کنند و مردم از لندن فرار می‌کنند، ازجمله برادر راوی که با همسایه‌اش خانم الفینستون و خواهرشوهر او همراه می‌شود تا از آن‌ها محافظت کند. آن‌ها به ساحل می‌رسند و با ناوگان پناه‌جویان که به‌طور خودبخودی شکل گرفته، به اروپای قاره‌ای می‌گریزند. سه‌پایه‌ها حمله می‌کنند، اما ناو کوبندهٔ اچ‌ام‌اس "تاندر چایلد" دو تای آن‌ها را نابود می‌کند، هرچند خودش نیز نابود می‌شود (سه‌پایهٔ سوم یا در انفجار مهمات ناو از بین می‌رود یا در دود حاصل ناپدید می‌شود)، و ناوگان پناه‌جویان می‌گریزد.
ناپدید می‌شود)، و ناوگان پناه‌جویان می‌گریزد. به‌زودی، هرگونه مقاومت سازمان‌یافته از هم می‌پاشد و مریخی‌ها در سرزمین ویران‌شده آزادانه می‌گردند. زمین در چنگ مریخی‌ها. در آغاز کتاب دوم، راوی و کشیش می‌بینند که یکی از ماشین‌های مریخی مردم را گرفته و به درون محفظه‌ای فلزی پرتاب می‌کند. راوی درمی‌یابد که مریخی‌ها شاید نقشه‌هایی برای قربانیانشان دارند. زمانی که پنجمین استوانهٔ مریخی فرود می‌آید، هر دو زیر آوار خانه‌ای اربابی گرفتار می‌شوند. راوی از مشاهداتش درمی‌یابد که ساختار بدنی مریخی‌ها چگونه کار می‌کند و
که ساختار بدنی مریخی‌ها چگونه کار می‌کند و آن‌ها چگونه با استفاده از خون جانداران زنده تغذیه می‌کنند. رابطهٔ این دو نفر رفته‌رفته رو به وخامت می‌گذارد، زیرا کشیش به تدریج دچار یأس می‌شود و زمانی که می‌خواهد ذخایر باقی‌ماندهٔ غذا را بخورد، راوی او را بیهوش می‌کند. مریخی‌ای در حال عبور، جسد کشیش را می‌برد، اما راوی از دید او در امان می‌ماند. مریخی‌ها گودال استوانه را ترک می‌کنند و راوی از خانهٔ فروریخته بیرون آمده و به‌سوی غرب لندن حرکت می‌کند. در راه، با علف سرخ مریخی روبه‌رو می‌شود که همه‌جا را فراگرفته،
سرخ مریخی روبه‌رو می‌شود که همه‌جا را فراگرفته، گیاهی خاردار که هر جا آب فراوانی باشد رشد می‌کند، اما متوجه می‌شود که این گیاه به‌تدریج در حال مرگ است. در پاتنی هیت، بار دیگر توپچی را ملاقات می‌کند اما او را رها می‌کند، چرا که توپچی می‌کوشد او را قانع کند که باید به جنگ با مریخی‌ها ادامه دهند. راوی که از شدت آسیب روانی دچار آشفتگی شده، سرانجام تصمیم به خودکشی می‌گیرد و به‌سوی یکی از ماشین‌های جنگی متوقف‌شده در پریم‌روز هیل می‌رود. اما با شگفتی درمی‌یابد که همهٔ مریخی‌ها به‌سبب هجوم بیماری‌زاهای زمینی که
همهٔ مریخی‌ها به‌سبب هجوم بیماری‌زاهای زمینی که نسبت به آن‌ها ایمنی نداشتند، مرده‌اند. راوی دچار اختلال روانی می‌شود و خانواده‌ای مهربان او را پرستاری کرده و سلامتش را بازمی‌گردانند. درنهایت به ووکینگ بازمی‌گردد و درمی‌یابد که همسرش زنده مانده است. در فصل پایانی، او دربارهٔ تهاجم مریخی‌ها، اثر آن بر نگاه انسان به خود و آینده‌اش، و پیامدی که بر ذهن خودش گذاشته، تأمل می‌کند. پیش‌زمینه. سبک. "جنگ دنیاها" خود را به‌عنوان روایتی مستند از تهاجم مریخی‌ها ارائه می‌کند. این اثر از نخستین آثاری است که وجود نژادی
می‌کند. این اثر از نخستین آثاری است که وجود نژادی هوشمند و توانمند برای حمله به زمین را مطرح می‌کند. راوی نویسنده‌ای از طبقهٔ متوسط است که مقاله‌های فلسفی می‌نویسد و یادآور شخصیت دکتر کمپ در "مرد نامرئی" است و ویژگی‌هایی شبیه نویسنده یعنی ولز در زمان نگارش اثر دارد. خواننده چیز زیادی از پیش‌زمینهٔ راوی یا شخصیت‌های دیگر نمی‌آموزد. درواقع، تعداد اندکی از شخصیت‌های اصلی نام‌دار هستند، به‌جز ستاره‌شناس اوگیلوی و خانم و دوشیزه الفینستون. الهام. ولز توضیح داده که ایدهٔ لندن خالی از سکنه را تقریباً هم‌زمان از دو
ایدهٔ لندن خالی از سکنه را تقریباً هم‌زمان از دو منبع گرفته است: یکی از دوستی در حین یک گفت‌وگو، و دیگری از رمان "یک خلسهٔ هیجان‌انگیز" اثر فوربز داوسون. او که به این اندیشه علاقه‌مند شده بود که خودش داستانی مشابه بنویسد، به‌دنبال دلیلی برای این خالی شدن شهر گشت و به این نتیجه رسید که محتمل‌ترین دلیل، خروج جمعی مردم است. در جست‌وجوی عاملی برای این فرار، ناگهان به یاد ایدهٔ برادرش افتاد که دربارهٔ موجوداتی برتر از سیاره‌ای دیگر سخن گفته بود که ناگهان از آسمان فرود می‌آیند. پسر ولز، آنتونی وست، بر این باور
فرود می‌آیند. پسر ولز، آنتونی وست، بر این باور بود که بذر دیگری از این داستان را می‌توان در "ماشین زمان" یافت، جایی که راوی دربارهٔ مسیر تکامل آیندهٔ بشر گمانه‌زنی می‌کند و تصور می‌کند شاید انسان‌ها به چیزی غیرانسانی، بی‌رحم و بسیار نیرومند تبدیل شوند. سپس تصویر ذهنی دیگری به ذهن ولز آمد که بیگانگان در استوانه‌هایی میان‌سیاره‌ای به زمین می‌رسند—ایده‌ای که آن را از داستان‌های ژول ورن دربارهٔ سفرهای فضایی وام گرفت. برای انتخاب سیارهٔ مبدأ، مریخ را برگزید، زیرا هم بیشترین شباهت را به زمین داشت و هم در آن