payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متفاوت حافظه موجود بوده که می‌بایست توسط سیستم عامل مدیریت گردد. حافظه‌های با سرعت بالای Cache، حافظه اصلی و حافظه‌های جانبی نمونه‌های دیگر از حافظه بوده که توسط سیستم عامل مدیریت گردند.
شهرستان فِرِیْدَنْ یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است. مرکز این شهرستان، شهر داران است. تقسیمات کشوری. شهرستان فریدن دارای ۲ بخش، ۵ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان فریدن برابر با ۴۹٬۸۹۰ نفر بوده است. کشاورزی. شهرستان فریدن یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های کشاورزی استان محسوب می‌شود، مهم‌ترین محصولات این منطقه سیب‌زمینی، ذرت، گندم، پیاز، و حبوبات است. سالانه حدود ۱۰۰ هزار تن سیب‌زمینی از فریدن برداشت می‌شود. مردم‌شناسی. مردم فریدن از قومیت‌های
می‌شود. مردم‌شناسی. مردم فریدن از قومیت‌های گوناگون مانند ترک‌ها، فارس‌ها، گرجی‌ها، ارامنه و عرب‌ها تشکیل شده است که هر یک به گویش خود تکلم می‌کنند. در این شهرستان گرجی‌ها و ارمنی‌ها زندگی می‌کنند.
پرچم عراق، عراق در دوره‌های مختلف پرچم‌های متفاوتی را برای خود اختیار نموده است. برای درک بهتر پرچم‌های مختلف عراق در حکومت‌های مختلف می‌توان به موارد زیر اشاره کرد پرچم کنونی عراق از سه نوار افقی تشکیل شده است، قرمز در قسمت بالا و مشکی در قسمت پایین، با رنگ سفید در وسط با کتیبه «الله اکبر» با خط کوفی، سبز رنگ نوشته شده است. این رنگ‌ها از ادبیات منظوم صفی الدین حلی الهام گرفته شده است: «اقدامات ما روشن، میدان‌های جنگ ما تاریک، سرزمین‌های ما سبز و شمشیرهای ما از خون دشمنان ما سرخ است». پس انقلاب ۱۴ ژوئیه،
ما از خون دشمنان ما سرخ است». پس انقلاب ۱۴ ژوئیه، پرچم جمهوری عراق به تصویب رسید و همچنین در سال ۱۹۶۳ تغییر یافت و نماد وحدت عراق وسوریه ومصر است. پس از جنگ دوم خلیج فارس، قانون پرچم عراق تصویب شد و عبارت «ألله اکبر» با خط صدام حسین نوشته شد. پس از حذف بعثی‌ها در جنگ سوم خلیج فارس، پیشنهاد برای پرچم جدید عراق به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و مورد استقبال قرار نگرفت. پس از سال ۲۰۰۴، با جایگزینی عبارت «الله اکبر» و تبدیل آن به خط کوفی به جای صدام حسین، تغییرات جزئی در پرچم عراق ایجاد شد. در سال ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸
جزئی در پرچم عراق ایجاد شد. در سال ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸ مجلس عراق قانون پرچم عراق را تصویب کرد که از آن سه ستاره و معانی آنها حذف شد. تاریخ پرچم عراق. ۱۹۲۱–۱۹۵۹. نخستین پرچم عراق در سال تشکیل این کشور یعنی ۱۹۲۱ میلادی برگزیده شد. ۱۹۵۸. در پاسخ به اتحاد مصر و سوریه و شکل‌گیری جمهوری متحد عربی، پادشاهی هاشمی عراق و اردن با هم متحد شده و فدراسیون عربی را تشکیل دادند. پرچم فدراسیون عربی عیناً همان پرچم اردن، ولی بدون ستاره بود. این پرچم با پرچم فلسطین که در سال ۱۹۶۴ به تصویب رسید یکی است و شباهت‌های بسیاری با پرچم
به تصویب رسید یکی است و شباهت‌های بسیاری با پرچم حزب عربی سوسیالیستی بعث دارد. فدراسیون عربی بعد از انقلاب ۱۴ ژوئیه از هم پاشید. ۱۹۵۹–۱۹۶۳. پس از انقلاب عبدالکریم قاسم در سال ۱۹۵۹ پرچم عراق تغییر کرد. سیاه، سفید، سبز و قرمز (رنگ‌های پان‌عربیسم) به‌نمایندگی از جریان پان‌عربیسم و خورشید کرد زرد در مرکز پرچم به‌نمایندگی از کردهای عراق در پرچم قرار دارند. مرکز پرچم نیز توسط ستارهٔ ایشتار به‌رنگ قرمز برای نشان دادن تاریخ بین‌الملل باستان احاطه شده است. این پرچم در حال حاضر تنها پرچم عراق است که برافراشتن آن در
در حال حاضر تنها پرچم عراق است که برافراشتن آن در منطقه خودمختار کردستان عراق مشکلی ندارد و قانونی است، زیرا این پرچم تنها پرچم عراق است که در آن به کردهای ساکن در عراق اشاره شده، در حالی که سایر پرچم‌ها به‌دلیل وابستگی به مفاهیم پان‌عربیسم و تصویب در دورهٔ بعث این گونه نیستند. عراق بعثی (۱۹۶۳-۲۰۰۴). پس از سرنگونی قاسم توسط حزب بعث در سال ۱۹۶۳، دولت جدید به رهبری عبدالسلام عارف ناصریست ( که در آن زمان تحت تأثیر اتحادیه سوسیالیست‌های عرب بود ) در ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۳ (قانون شماره ۲۸ سال ۱۹۶۳) نسخه اصلاح‌شده‌ای از
(قانون شماره ۲۸ سال ۱۹۶۳) نسخه اصلاح‌شده‌ای از پرچم آزادی‌بخش عرب را به عنوان پرچم جدید عراق برگزید. این پرچم سه رنگ افقی با نوارهای قرمز، سفید و سیاه (زیرمجموعه‌ای از رنگ‌های پان‌عرب که اولین بار در انقلاب ۱۹۵۲ مصر استفاده شد) اساس پرچم جمهوری متحده عربی (UAR) را تشکیل داد. اگرچه BAC در سال ۱۹۶۱ منحل شد، اما امیدها برای اتحاد اعراب ادامه یافت. برای مثال، پرچم BAC دو ستاره سبز در یک نوار سفید داشت که نمایانگر دو عضو این کشور ( مصر و سوریه ) بود، در حالی که پرچم جدید عراق سه ستاره داشت که نماد تمایل عراق
پرچم جدید عراق سه ستاره داشت که نماد تمایل عراق برای پیوستن به یک اتحادیه جدید با مصر و سوریه بود. سوریه با پیروی از این هدف، در اواخر همان سال پرچم جدید عراق را به عنوان پرچم خود برگزید. این پرچم تا سال ۱۹۷۱، زمانی که ستاره‌های سبز با شاهین قریش جایگزین شدند و به عنوان نشان ملی سوریه انتخاب شدند ، پرچم سوریه باقی ماند . در دوران ریاست جمهوری صدام حسین ، قانون پرچم عراق شماره ۲۸ مصوب ۱۹۶۳ جای خود را به قانون پرچم شماره ۳۳ مصوب ۱۹۸۶ داد. این قانون پرچم را تغییر نداد، اما معنای سه ستاره را از معنای جغرافیایی
نداد، اما معنای سه ستاره را از معنای جغرافیایی اصلی آنها تغییر داد تا نمایانگر سه اصل حزب بعث باشد: "" (وحدت، آزادی و سوسیالیسم). در ۱۳ ژانویه ۱۹۹۱، پرچم توسط قانون شماره ۶ پرچم اصلاح شد. با تشویق رئیس جمهور صدام حسین، ' (عبارت عربی الله "اکبر" ) به رنگ سبز بین ستاره‌ها اضافه شد. گفته می‌شود که شکل ' با دست‌خط خود صدام بوده است. او گنجاندن بسیاری از متون مقدس اسلامی را به عنوان تلاشی برای جلب حمایت رهبران مذهبی سابق عراق که در زمان جنگ غیرقانونی بودند، برای جلوگیری از هتک حرمت پرچم عراق در کویت اشغال شده
جلوگیری از هتک حرمت پرچم عراق در کویت اشغال شده توسط عراق و تقویت اعتبار اسلام‌گرایانه دولت عراق در دوره بلافاصله قبل از جنگ خلیج فارس تفسیر کرد. با وجود این، پرچم بدون تکبیر تا سال ۲۰۰۴ قانونی و مورد استفاده رسمی رایج باقی ماند؛ این پرچم بیشتر به عنوان پرچم مدنی یا در مکان‌هایی که به پرچمی با حساسیت مذهبی کمتر نیاز بود، مورد استفاده قرار می‌گرفت. پیش از حمله آمریکا، مخالفان عراقی گاهی از آن به عنوان «پرچم واقعی» عراق استفاده می‌کردند. برای مثال، متن جدیدی که به پرچم اضافه شده بود، با افزودن اثر شخصی صدام
که به پرچم اضافه شده بود، با افزودن اثر شخصی صدام به پرچم ملی، که برای دهه‌ها به شناخته‌شده‌ترین نماد ملی و بین‌المللی عراق تبدیل شده بود، به عنوان نمونه‌ای از گرایش‌های اقتدارگرایانه او تلقی می‌شد. این کاربرد با استفاده از آن به عنوان نماد وفاداری به صدام و دولت بعث پس از سال ۲۰۰۳ در تضاد است. نسخه بدون تکبیر هرگز رسماً توسط دولت آمریکا مورد استفاده قرار نگرفت. همانند سایر پرچم‌هایی که به خط عربی نوشته می‌شوند، میله پرچم در سمت راست سطح پرچم قرار دارد. اگرچه "همزه" بالای "حرف الف" در کلمه « "الله" » در
"همزه" بالای "حرف الف" در کلمه « "الله" » در نسخه اصلی، طبق دستور زبان رسمی عربی ، یک خطای املایی به نظر می‌رسد، اما این یک خطای رایج است که در بسیاری از متون یافت می‌شود. این پرچم در جریان اعتراضات عراق در سال‌های ۲۰۱۲-۲۰۱۳ به عنوان نمادی از هویت سنی عراق (عمدتاً در میان اعراب و ترکمن‌ها) دوباره مطرح شد و همچنان توسط جمعیت سنی عراق در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرچم همچنین همچنان توسط گروه‌های شورشی مانند ارتش آزاد عراق ، ارتش نقشبندی ، جبهه مقاومت اسلامی در عراق ، فرماندهی عالی جهاد و
جبهه مقاومت اسلامی در عراق ، فرماندهی عالی جهاد و آزادی و شورای قبیله‌ای انبار مورد استفاده قرار می‌گیرد و مرتباً بین نسخه‌های اصلی پرچم مربوط به سال ۱۹۶۳ و نسخه‌های تکبیر تغییر می‌کند. ستاره‌های این پرچم همچنان نماد قابل تشخیص عراق هستند، همانطور که در لوگوی حزب کمونیست عراق دیده می‌شود. به دلیل ارتباط بین این جنبش‌ها و پرچم، این پرچم اغلب به صورت گذشته‌نگر به عنوان پرچم بعث، پرچم صدام یا پرچم سنی شناخته یا درک می‌شود، با وجود اینکه نمادی ذاتاً غیرفرقه‌ای با منشأ ناصری است که مدت‌ها قبل از حکومت صدام حسین
منشأ ناصری است که مدت‌ها قبل از حکومت صدام حسین به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت. این پرچم همچنین به عنوان طرح پرچم ملی عراق در مجموعه‌های طراحی ایموجی متعدد، از جمله پروژه OpenMoji و دستگاه‌های هواوی (هر دو تا سال ۲۰۲۴) مورد استفاده قرار گرفته است و با وجود اینکه بیش از یک دهه به طور رسمی مورد استفاده قرار نگرفته است، همچنان طرح پرچم در سایت‌هایی مانند Steam است. پرچم پیشنهادی ۲۰۰۴. در ۲۶ آوریل ۲۰۰۴، دولت موقت عراق پرچم جدیدی طراحی کرد که نشان از تمایل به «تمایز در تمام چیزها» با دولت صدام بود.
تمایل به «تمایز در تمام چیزها» با دولت صدام بود. آخرین پرچم پیشنهادی برای عراق سفید و زرد (دو خط آبی به نشانهٔ دجله و فرات رنگ زرد را احاطه کرده بود) به همراه یک هلال در وسط قسمت سفید آن بود. رنگ زرد نشانهٔ اقلیت کرد عراق بود. این پرچم به دلیل شباهت فراوان آن به پرچم اسرائیل هیچ‌گاه جدی گرفته نشد. ۲۰۰۴–۲۰۰۸. در سال ۲۰۰۴ و پس از سرنگونی صدام حسین، مقرر گردید تا شکل اساسی پرچم موجود حفظ شود. با این وجود به دلیل اعلام انزجار از صدام، جملهٔ «الله اکبر» در درون پرچم از دست خط قبلی (که دست خط صدام بود) به دست خط
از دست خط قبلی (که دست خط صدام بود) به دست خط کوفی تغییر شکل پیدا کرد. ۲۰۰۸–اکنون. در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸، مجلس عراق طرح جدید خود را برای پرچم ملی تصویب کرد که توسط قانون سال ۲۰۰۸ به عنوان جایگزین موقت پرچم عراق بعثی دوران صدام تأیید شد. در نسخهٔ فعلی، سه ستاره حذف شدند. مجلس در نظر داشت که طرح جدید یک سال دوام بیاورد و پس از آن تصمیم نهایی در مورد پرچم گرفته شود. با این حال، قانون پرچم در ۳۰ اوت ۲۰۰۹ در مجلس بررسی شد. در سال ۲۰۱۲، تلاشی برای جایگزینی پرچم با طرحی جدید انجام شد. طرح رنگی. سیستم رنگ پرچم عراق:
بند شرابدار یکی از بناهای مجموعه بناهای آبی تاریخی شوشتر است که در مسیر نهر رقط قرار دارد که نهر رقط در نهایت به رود گرگر سرازیر می‌شود. پیشینه ساخت این بند همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان باز می‌گردد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. همچنین این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر به صورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی
با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. بند شرابدار در جنوب شهر شوشتر و بر روی شاخه‌ای از نهر داریون موسوم به نهر رقت یا اودلازین به صورت شرقی-غربی قرار گرفته است. نهر رقت که از انشعابات نهر داریون است بعد از گذر از پخشاب داریون یعنی بند خاک به پل بند لشکر رسیده و با عبور از آن و بعد از گذر از چند بخش به بند شرابدار می‌رسد. این سازه را بین دو بنای آبی مهم پل بند لشکر و بند خداآفرین قرار دارد و در ضلع جنوبی آن
لشکر و بند خداآفرین قرار دارد و در ضلع جنوبی آن قسمتی از حصار شهر قرار گرفته است. بند شرابدار با دو انحناء در ضلع شرقی و غربی به طول ۳۵ متر، عرض ۲ متر و ارتفاع ۱ متر می‌باشد؛ که دپوی نخاله‌های ساختمانی در پای اثر، قسمت‌های زیادی از آن را در زیر خود مدفون نموده است. مصالح بکار رفته در بند شامل سنگ لاشه و ملات ساروج است ساختار زیر بند ماسه‌سنگ یکپارچه می‌باشد که بند بر روی آن قرار گرفته است. بدنه بند شرابدار به‌وسیله ملات ساروج پلاستر شده است که همین امر باعث پیشگیری از فرسایش به‌ویژه هوازدگی اثر گردیده است.
پیشگیری از فرسایش به‌ویژه هوازدگی اثر گردیده است. این بند با بالا آوردن سطح آب به‌منظور سیراب کردن قسمتی از اراضی کشاورزی و باغ‌های اطراف کاربری داشته است. نام شرابدار بر روی آن به‌واسطه باغ‌های انگوری است که در اطراف بند بوده است.
بند برج عیار یا صابی کش یکی از بناهای مجموعه بناهای آبی تاریخی شوشتر است که در مسیر رود گرگر قرار گرفته است. در کنار این بند آثاری از عبادتگاه‌های صابئین نیز دیده می‌شود. پیشینه ساخت این بند همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان بازمی‌گردد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. همچنین این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با
شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
بند خاک یکی از بناهای ۱۳ گانه سیستم آبی تاریخی شوشتر است که آب را از نهر داریون به نهر رقط منتقل نموده و در هنگام طغیان نهر داریون نیز که خطر سیل دشت میاناب شوشتر را تهدید می‌نموده قسمتی از آب آن را به نهر رقط هدایت می‌کرده است. نهر رقط در نهایت به رودخانه گرگر می‌ریزد و در مسیر آن، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی، پل آشیخ بهاء(ملت) و بند شرابدار وجود دارد. پیشینه ساخت این بند همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان باز می‌گردد. این اثر با نام "محوطه بند خاک شوشتر" در تاریخ با شمارهٔ ثبت
نام "محوطه بند خاک شوشتر" در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همچنین این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. این اثر در نزدیکی خیابان کمربندی قدیم و در شمال غربی امامزاده عبدالله واقع شده است.
پل بند لشکر یک بنا از مجموعه سیستم آبی تاریخی شوشتر است. دروازه لشکر، یکی از دروازه‌های ششگانه تاریخی شوشتر در کنار این پل بند بوده و هنوز آثاری از حصار شوشتر را در کنار این پل بند می‌توان دید. پیشینه ساخت این پل همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان بازمی‌گردد و آبی که از زیر آن عبور می‌کند، نهر رقط نام دارد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این پل-بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن
نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. فرضیه بنا شدن پل در کنار معبد آناهیتا. بر بلندای صخره‌ای مشرف به نواحی اطراف، در محیطی آرام و سرسبز و با رودخانه‌ای که در کنار آن جاریست یک بنای مذهبی به نام بقعه امامزاده عبدالله واقع است. پل بند لشکر به عنوان یکی از کهن‌ترین دروازه‌های شهر شوشتر، در ضلع شرقی این بنای مذهبی واقع
شهر شوشتر، در ضلع شرقی این بنای مذهبی واقع شده و دروازه شهر تاریخی لشکر (عسکر مکرم) بوده‌است. همه موارد یادشده، هنگام ساخت معبد الهه آناهیتا (الهه آب و باروری در ایران باستان) در دوران باستان مدنظر قرار می‌گرفته‌اند. ازجمله موارد دیگری که این فرضیه را مورد تأیید قرار می‌دهد کشف مجمر (آتشدان) کوچکی در درون بقعه از جنس سنگ مرمر است. مردم شوشتر بر این اعتقاد بودند که اگر زن نازا بر روی این سنگ بنشیند و بر روی آن حرکت کند بارور خواهد شد. بدون شک ریشهٔ این باورها به گذشته و به آداب و رسوم باستانی مرتبط با
باورها به گذشته و به آداب و رسوم باستانی مرتبط با آناهیتا بازمی‌گردد. کشف گور اشکانی در جریان مرمت. در جریان مرمت پل لشکر توسط توسط اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سال ۱۳۸۷ خورشیدی، دو گور اشکانی در کنار پایه‌های پل کشف شد. ساخت و ساز غیرقانونی در حریم پل. در حریم این بنا از سال ۱۳۶۴ شمسی ساخت و ساز و تصرف عدوانی صورت گرفته بود که با دادخواست اداره میراث فرهنگی شوشتر و با همکاری شهرداری این شهر، این بناها در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ تخریب شده و حریم پل لشکر رفع تصرف گردید.
تو عاشقون اتاقی است حفر شده در دل یک تپه صخره‌ای در شوشتر و کنار بقعه امامزاده عبدالله شوشتر. تو به معنی اتاق است و منظور اتاق عشاق است. مدخل این اتاق هلالی سنگی است و یک طاقچه سنگی نیز درون اتاق وجود دارد. می‌گویند این حفره سنگی جای عبادت زاهدان بوده، شاید هم جای راز و نیاز عاشقان، یا محل گوری قدیمیتر از دوران اسلامی که بعدها بدین صورت در آمده‌است و هم‌اکنون در زیر آبشاری مصنوعی مربوط به پارک امامزاده عبدالله است. این اتاق قدیمی‌ترین سازه صخره‌ای شهر شوشتر به‌شمار می‌آید که در زمان سلجوقی احتمالاً محل
به‌شمار می‌آید که در زمان سلجوقی احتمالاً محل اعتکاف و گوشه نشینی عابدان و زاهدان بوده‌است. در حال حاضر این اتاق سنگی به وسیله یک در آهنی کاملاً مسدود شده و کلید آن در اختیار کارکنان شهرداری است. متأسفانه به دلیل تنگ نظری و بی مبالاتی مسئولان اکنون روی این اثر معماری صخره‌ای باستانی، آلاچیق ژاپنی ساخته شده‌ و به وسیله آبشار مصنوعی پارک، ساختار آن در خطر آسیب قرار گرفته است. منابع. شوشترنامه، بازدید: اوت ۲۰۰۹.
نبرد شوشتر یا جنگ شوشتر، به یکی از رشته جنگ‌های حملهٔ مسلمانان به ایران که در سال ۱۷ هجری بین ارتش ایران و مسلمانان در شوشتر به وقوع پیوسته‌است، اشاره دارد. پیشینهٔ جنگ. یک‌سال پس از جنگ قادسیه و جنگ مداین، شهر تیسفون که تا آن زمان پایتخت ایران به‌شمار می‌آمد، مقر سپاه مسلمانان گشت. پس از این جنگ مسلمانان به فکر لشگرکشی به سرزمین اصلی خوزستان افتادند. در این زمان بخش زیادی از زمین‌های خوزستان در تصرف هرمزان یکی از اشراف‌زادگان ساسانی بود که مورد حمایت یزدگرد سوم قرارداشت و پس از شکست از لشگریان عرب به قلعه
سوم قرارداشت و پس از شکست از لشگریان عرب به قلعه رامهرمز عقب‌نشینی کرده بود. یزدگرد سوم گمان می‌کرد کماکان می‌توان به مقابله با لشکر مهاجم برخاست و سرزمین‌های اشغال شده را بازپس گرفت. اما هرمزان در نهایت شکست خورد و تقاضای صلح نمود که این تقاضا به شرط پرداخت جزیه مورد قبول اعراب قرار گرفت. هرچند پس از مدتی کوتاه با ممانعت از پرداختن جزیه توسط هرمزان صلح شکسته شد و دوباره جنگ درگرفت. پس از شکست هرمزان از لشگریان عرب، قلعه رامهرمز تسخیر گردید و لشگریان همراه وی که حدود ۹۰۰ نفر آنان کشته شده و ۶۰۰ نفر نیز
وی که حدود ۹۰۰ نفر آنان کشته شده و ۶۰۰ نفر نیز اسیر گشته و سرانجام اعدام می‌شدند به قلعه شوشتر عقب‌نشینی نمودند. آنان قلعه شوشتر را به‌دلیل استحکام و وجود موانع طبیعی به عنوان مرکز نظامی قرار دادند. جنگ شوشتر. در جنگ شوشتر فرماندهٔ لشکر ساسانیان، هرمزان و لشکر مسلمانان ابوموسی اشعری بود. مسلمانان در چند مرحله جنگیدن موفق شدند شوشتر را (احتمالاً در سال ۲۰هجری) فتح کنند. ابتدا در خارج از شوشتر به موانع مصنوعی که ساسانیان کار گذاشته بودند برخوردند. سپس در یک جنگ نفس گیر در خارج از شوشتر دو طرف کاری از پیش
جنگ نفس گیر در خارج از شوشتر دو طرف کاری از پیش نبردند و ایرانیان به داخل شهر گریختند و مسلمانان مدت‌ها پشت حصار شهر به محاصره شهر پرداختند. در نهایت پیرمردی که نسبت به او و ساکنان دیگر شهر توسط ارتش ساسانی و هرمزان ظلم و ستم شده بود از راه مخفی به بیرون شهر رفته و بعد از مسلمان شدن خود و خانواده، راه‌های ورود و حمله به شهر را به لشکر مسلمانان نشان داد. به‌سبب این کمک شوشتر به دست مسلمان‌ها فتح شد. با ورود مسلمانان به اینسوی حصارهای شهر، هرمزان به داخل قلعه‌ای در درون شهر فرار می‌کند و پس از مدتی مقاومت،
در درون شهر فرار می‌کند و پس از مدتی مقاومت، هرمزان با شرط امان یافتن، تسلیم می‌شود. ابوموسی هم پذیرفت که او را نکشد و به مدینه نزد خلیفهٔ دوم عمر الخطاب فرستاد. در مدینه چنان‌که مشهورست خلیفه عمر بعد از دیدن طوبه هرمزان و قول او بر عدم جنگ با مسلمانان او را عفو می‌کند هرمزان را می‌بخشد و به او اجازه کار در مدینه را می‌دهد. پس از واقعهٔ کشته شدن خلیفهٔ دوم عمر، هرمزان به علت آن که در قتل عمر الخطاب دست داشته‌است، به دست عبیدالله پسر عمر کشته شد. با اسارت و شکست هرمزان، نوبت به فتح جندی شاپور رسید. جندی
و شکست هرمزان، نوبت به فتح جندی شاپور رسید. جندی شاپور به صلح گشوده شد و بدینگونه خوزستان به‌دست مسلمین بصره افتاد. مردم وقتی از تهاجم قریب‌الوقوع اعراب با خبر شدند؛ خارهای سه پهلوی آهنین بسیار ساختند و در صحرا پاشیدند. چون قشون اسلام به آن حوالی رسیدند؛ خارها به دست و پای ایشان بنشست؛ و مدتی در آنجا توقف کردند.پس از تصرف شوشتر؛ سپاه اسلام در شهر به قتل و غارت پرداختند و آنانی را که از پذیرفتن اسلام خودداری کرده بودند گردن زدند.
شرکت کشت و صنعت نیشکر کارون با بیش از ۲ هزار نفر کارمند، بزرگ‌ترین کارخانه تولید شکر در ایران و خاورمیانه است که در شمال باختری شهرستان شوشتر قرار دارد. و در زمین‌های کشاورزی این شهرستان بهره‌برداری شده‌است. در سال ۱۴۰۱ اعلام شد که مدیر عامل این شرکت به دلیل احتکار شکر برکنار شده ولی وی با وجود حکم قضایی انفصال از خدمت پست خود را ترک نکرد. ظرفیت تولید و محصولات. ظرفیت اسمی این کارخانه ۲۰۰ هزار تن شکر در سال است و منبع اصلی آب مزارعش از رودخانه کارون و از پشت سد تنظیمی گتوند تأمین می‌شود و بخشی از نیاز خود
سد تنظیمی گتوند تأمین می‌شود و بخشی از نیاز خود را هم از رودخانه دز تأمین می‌کند. محصول اصلی این کارخانه شکر است و نئوپان، کاغذ، فورفورال و خوراک دام نیز از صنایع جانبی این کارخانه عظیم به‌شمار می‌روند. وضعیت موجود. این شرکت دارای سه شهرک سازمانی می‌باشد، شوشترنو، نی آباد (شهرک شهید بهشتی)، بوستان (شهرک شهید رجایی) این سه شهرک هستند. در اوایل دهه ۷۰ شمسی این شرکت منازل سازمانی خود را در شهرک شوشتر نو به ساکنان آن واگذار کرد و در اوایل دهه ۸۰ شمسی هم که قانون کارهای سخت و زیان‌آور تصویب شد و در پی آن بسیاری
کارهای سخت و زیان‌آور تصویب شد و در پی آن بسیاری از شاغلین این شرکت بازنشسته شدند بخش عظیمی از منازل شهرک بوستان بعلت فرسودگی ویران شد و در حال حاضر فقط شهرک نی آباد به‌طور کامل مسکونی است. مسائل اجتماعی. مدیریت کشت و صنعت کارون در دهه‌های اخیر مورد اعتراض مردم شهرستان شوشتر بوده است. عدم استخدام نیروهای بومی و در عوض استخدام نیروها از شهرهای اطراف همواره مورد اعتراض مردم این شهر بوده است. بعلاوه بی‌توجهی به سلامت مردم شوشتر و سوزاندن مزارع و استفاده از روش‌هایی که باعث بارش خاکستر و آلودگی شدید هوا می‌شود
که باعث بارش خاکستر و آلودگی شدید هوا می‌شود مورد اعتراض مردم شوشتر بوده است. فساد اداری. در سال ۱۴۰۱ مدیر سازمان تعزیرات حکومتی ایران اعلام کرد که عبدالمجید میرزاپور، مدیر عامل شرکت کشت و صنعت کارون شوشتر، به دلیل احتکار بیش از ۴۳ هزار تُن شِکر به انفصال دائم از خدمات دولتی محکوم شده است و این حکم بلافاصله و از همان روز باید اجرا شود. ولی وی با وجود حکم قضایی انفصال از خدمت پست خود را ترک نکرد و از انجام حکم قضایی خودداری کرد. پس از آن کشاورزان شوشتری و اهالی منطقه دیمچه شوشتر در مصلی نماز جمعه اهواز تجمع
منطقه دیمچه شوشتر در مصلی نماز جمعه اهواز تجمع کردند و خواستار اجرای حکم انفصال دائم میرزاپور، مدیرعامل شرکت کشت و صنعت کارون شدند. با این وجود این فرد همچنان از اجرای حکم قضایی خودداری کرده است. برخی رسانه‌ها استنکاف عبدالمجید میرزاپور از اجرای حکم قضایی در مورد انفصال از خدمات دولتی را به فساد و قدرت فراتر از قانون وی نسبت داده‌اند. مسائل زیست‌محیطی. پدیده نادر بارش خاکستر از آسمان شوشتر و گتوند مشکل عمده‌ای است که توسط کشت و صنعت کارون برای مردم شوشتر و گتوند ایجاد شده‌است. این کشت و صنعت پس از برداشت
گتوند ایجاد شده‌است. این کشت و صنعت پس از برداشت نیشکر و استحصال شکر سفید در کارخانه، باقی‌مانده آن را در مزارع می‌سوزاند. این اقدام باعث تولید خاکستر و فرود آن بر مناطق مجاور به ویژه شوشتر و گتوند شده‌است.
شوشتر شهری است کهن که قدمت آن به بلندای تاریخ است. شهری که از ابتدای شکل‌گیری به صورت «شهر» بوده‌است. در قدیم شهرها را به شکل حیوانات می‌ساختند، چنان‌که «شهر شوش به شکل باز و محیط شهر شوشتر به شکل اسب و محیط شهر اهواز به شکل ضلع شطرنج است»(۱) حصار شهرهای تاریخی حوادث بسیاری را به یاد دارند. حصار شوشتر می‌تواند یادگاری از حمله اعراب به ایران و جنگ شوشتر، حمله مغول، فتنه‌های مشعشعیان، جنگ‌های خزعل و بسیاری حوادث تاریخی دیگر باشد. قسمتی از این حصار هم‌اکنون در کنار پل بند لشکر شوشتر وجود دارد که قابل مشاهده
کنار پل بند لشکر شوشتر وجود دارد که قابل مشاهده است. مستوفی در نزهة القلوب می‌گوید: که شوشتر را شش دروازه است از این رو برخی اصل واژه شوشتر را ششدر احتمال داده‌اند. آن بدین دلیل بوده که این شهر دارای شش دروازه بوده که عبارت‌اند از: منابع. ۱- تاریخ سنی الملوک والانبیا، به نقل از مجالس المومنین، جلد۱ صفحهٔ ۶۹
دروازه دِسبول یکی از دروازه‌های ششگانه شهر تاریخی شوشتر بوده است که در شمال غربی شوشتر و بر پل و سد شادروان شوشتر باز می‌شده است. تصاویر قدیمی از این دروازه وجود دارد. اما دروازه اکنون ویران شده است. دسبول احتمالاً صورت عربی نام دژپل (دزفول کنونی) است.
دروازه آدینه یکی از دروازه‌های ششگانه شهر تاریخی شوشتر است. این دروازه یکی از شش دروازهٔ قدیمی شوشتر بوده‌است که در غرب شهر باز می‌شده‌است و هم‌اکنون آثار آن در کنار نهر داریون به جا مانده است. نام آدینه به این دلیل بر روی این دروازه گذاره شده‌است که روبه‌روی مسجد جامع شوشتر قرار داشته‌است.
فراشناخت در روان‌شناسی واژه‌ای است که به صورت «شناخت‌شناسی» یا «دانستنِ دانستن» یا «شناخت دربارهٔ شناخت» تعریف شده‌است. تأملی که انسان بر روی فرایندهای ذهنی خود می‌کند و اندیشیدن دربارهٔ تفکر را فراشناخت می‌نامند. این مفهوم از مفاهیم نظریه ذهن به‌شمار می‌آید، که به صورت عمومی دارای دو مؤلفه است: یکی دانش دربارهٔ شناخت، و دیگری قاعده بخشیدن به شناخت. کودک انسان تا پیش از دبستان هنوز مجهز به فراشناخت نیست و توانایی درکِ نظر و افکار و احساسات دیگران را ندارد، از چهار سالگی به بعد است که می‌فهمد که افکار و
از چهار سالگی به بعد است که می‌فهمد که افکار و باورهای دیگران بر رفتارش تأثیر می‌گذارد و این‌که حتی ممکن است آن‌ها از واقعیت به دور نیز باشد. بیماران مبتلا به اوتیسم فاقد نظریه ذهن می‌باشند، آدم‌ها را به مانند هر نوع شی دیگری می‌بینند، در نتیجه به دنیای درون خود پناه می‌برند. فراشناخت را می‌توان به سه حیطه دانش فراشناختی ، تجربه‌های فراشناختی و راهبردهای فراشناختی تقسیم کرد. دانش فراشناختی به باورها و نظریه‌هایی گفته می‌شود که افراد دربارهٔ تفکر خود دارند. تجربه‌های فراشناختی شامل ارزیابی‌ها و احساس‌هایی
تجربه‌های فراشناختی شامل ارزیابی‌ها و احساس‌هایی است که افراد در موقعیت‌های مختلف دربارهٔ وضعیت روانی خود دارند و راهبردهای فراشناختی پاسخهایی هستند که برای کنترل و تغییر تفکر به کار گرفته می‌شوند و به خودتنظیمی هیجانی و شناختی کمک می‌کنند.
فراسوی فرزانگی یکی از واژگان دین بودا است. این اصطلاح برگردان اصطلاح سانسکریت پرَگیا پارَمیتا (prajñā pāramitā) است. (در ترانویسی سانسکریت jñ به صورت «گ» تلفظ می‌شود). فراسوی فرزانگی یکی از جنبه‌های شخصیتی حق‌یابنده‌ها (بوداسَف‌ها) است که با نام کمال (پارَمیتا) شناخته می‌شود. سوره‌هایی بودایی به نام فراسوی فرزانگی یکی از سبک‌های متنی شاخه مهایانه بودایی هستند. منابع. Wikipedia contributors, "Perfection of Wisdom," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
of Wisdom," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Perfection_of_Wisdom&amp;oldid=206225209 برای مطالعهٔ بیشتر. پاشایی، ع. فراسوی فرزانگی (پرَگیا پارَمیتا)، نشر نگاه معاصر، تهران ۱۳۸۰.
در اندیشه‌های بودایی به موجوداتی که به همه موجودات هوشمند دیگر کمک می‌کنند تا به مرحله بیدار شدن روحانی (بوداگی) برسند بوداسَف (بیداروجود) یا بودی‌سَتوا گفته می‌شود. در آیین بودایی ماهایانا، بودیساتوا، انسانی که همه چیزهای لازم را برای ورود به نیروانا انجام داده‌است، اما تصمیم می‌گیرد پاداش خود را برای کمک به سایر انسان‌ها به تعویق اندازد تا آنان نیز بتوانند به نیروانا برسند. واژه بوداسف در ادبیات فارسی پیشینه دارد و از واژه سانسکریت بودی‌سَتوا مشتق شده‌است. بوداسف در چینی 菩萨 (پوسا) ، در ژاپنی 菩薩 (بُساتسو)،