payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمونه و نوک اعمال می‌شود و اسکنر به تدریج روی سطح کشیده می‌شود تا زمانی که نوک شروع به دریافت جریان تونلی کند. فاصله نوک نمونه "W،" در بازه‌ای در حدود ۴–۷ آنگسترم (۰٫۴–۰٫۷ نانومتر) نگه داشته می‌شود. این محدوده، کمی بالاتر از ارتفاعی که در آن نوک اِس‌تی‌اِم برهم کنش از نوع دافعه را تجربه می‌کند "(W" &lt;3 Å)؛ اما هنوز هم در منطقه‌ای قرار دارد که برهم‌کنش در آن از نوع جذبی است (w&lt;10 &amp; w&gt;3 Å). جریان تونلی، در محدوده زیر نانوآمپر، تا نزدیک‌ترین حالت ممکن به اسکنر، تقویت می‌شود. پس از ایجاد اثر تونلی،
به اسکنر، تقویت می‌شود. پس از ایجاد اثر تونلی، میزان انحراف و موقعیت نوک نسبت به نمونه، با توجه به نیازها و نوع آزمایش متفاوت است. همان‌طور که نوک اِس‌تی‌اِم در یک ماتریس گسسته x-y بر روی سطح نمونه حرکت می‌کند، تغییرات در ارتفاع سطح و تراکم و جمعیت الکترونی باعث تغییر در جریان تونلی می‌شود. این تغییرات باعث می‌شود تا با ذخیره‌سازی و سپس بازسازی و پردازش آنها بتوانیم تصاویری از نمونه ایجاد کنیم. تصاویر دیجیتالی سطح به یکی از این دو صورت تشکیل می‌شوند: در "حالت ارتفاع ثابت،" تغییرات جریان تونلی به‌طور مستقیم
ارتفاع ثابت،" تغییرات جریان تونلی به‌طور مستقیم ترسیم می‌شود، در حالی که در "حالت جریان ثابت،" جریان تونلی یک مقدار ثابت از پیش تعیین شده دارد و تغییر نمی‌کند؛ در این حالت ولتاژی که کنترل‌کننده فاصله نوک تا نمونه ("z") بود پیوسته ثبت می‌شود. در حالت جریان ثابت، بازخوردهای الکترونیکی که باعث اعمال ولتاژ به مکانیزم کنترل پیزوالکتریکی می‌شوند فاصله z را تنظیم می‌کنند. اگر در موقعیت‌هایی جریان تونلی کمتر از جریان در نظرگرفته شود، نوک، بیشتر پایین می‌رود و به نمونه نزدیک‌تر می‌شود تا جریان افزایش یابد؛ و چنانچه
نزدیک‌تر می‌شود تا جریان افزایش یابد؛ و چنانچه جریان بیشتر از حد در نظرگرفته شود، نوک از نمونه فاصله می‌گیرد تا جریان کاهش یابد. این پروسه بسیار آرام پیش می‌رود زیرا حسگرها باید در تمام نقاط سطح، جریان را اندازه‌گیری کنند و با توجه به آن، فاصله نوک، از سطح نمونه را تنظیم کنند. وقتی سطح از نظر اتمی صاف باشد، ولتاژ اعمال شده به اسکنر، به‌طور عمده نشانگر تغییرات در چگالی بار محلی است. اما هنگامی که یک چالهٔ اتمی (نبودن یک اتم در جای خودش) مشاهده می‌شود، یا هنگامی که سطح به دلیل عیوب سطحی دچار ناهمواری می‌شود،
که سطح به دلیل عیوب سطحی دچار ناهمواری می‌شود، ارتفاع اسکنر نیز به دلیل وجود این ناهمواری‌ها باید تغییر کند. تصویری که از پردازش ولتاژهای اسکنر z ایجاد شده است به دلیل اینکه می‌بایست در این روش جریان تونلی در حین اسکن کردن نقاط روی سطح ثابت بماند، حاوی داده‌های و چگالی الکترون است. در بعضی موارد ممکن است مشخص نباشد که آیا تغییرات ارتفاع به دلیل کدام یک از این دو مورد رخ داده است. در حالت ارتفاع ثابت، هنگامی که اسکنر به جلو و عقب بر روی سطح حرکت می‌کند، ولتاژ اسکنر ثابت نگه‌داشته می‌شود و از طرفی جریان
ولتاژ اسکنر ثابت نگه‌داشته می‌شود و از طرفی جریان تونلی، به‌طور نمایی با فاصله نوک از سطح تغییر می‌کند. این روش به مراتب سریع‌تر از روش قبلی است، اما در سطوح ناهموار و سطوحی که پستی بلندی‌های زیادی دارند و زبر هستند احتمال آسیب دیدن نوک و خراب شدن آن بالاست. اسکن نوک اِس‌تی‌اِم از مرتبه ماتریس‌های ۱۲۸ × ۱۲۸ تا ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ (یا بیشتر) است و برای هر درایه از این ماتریس یک مقدار واحد به‌دست می‌آید. تصاویر تولید شده توسط اِس‌تی‌اِم همگی خاکستری (سیاه سفید) هستند، و پس از پردازش رنگ به منظور تأکید بصری بر
هستند، و پس از پردازش رنگ به منظور تأکید بصری بر ویژگی‌های مهم افزوده می‌شود. ابزار دقیق. اجزای اصلی میکروسکوپ تونل‌زنی روبشی به شرح زیر است: نوک بسیار تیز اسکن، پیزوالکتریک کنترل‌کننده ارتفاع (محور z)، اسکنر جانبی (محورهای x و y) و مکانیزم سختی نوک و نمونه. میکروسکوپ توسط تجهیزات الکترونیکی اختصاصی و کامپیوتر کنترل می‌شود. این سیستم به منظور جلوگیری از هرگونه ارتعاش، توسط یک سیستم ایزولاسیون ارتعاش نیز پشتیبانی می‌شود.
شهران محله‌ای در شمال غرب تهران، پایتخت ایران است و در منطقه ۵ شهرداری تهران در دامنه رشته کوه البرز جای دارد. شهران یکی از خوش آب‌وهواترین محله‌های تهران است و دارای بافتی نوساز با خیابان‌های عریض می‌باشد. شهران از شمال به کوه‌های دامنه البرز و پارک جنگلی کوهسار، از جنوب به بزرگراه همت (شهرزیبا)، از شرق به بزرگراه باکری (جنت آباد شمالی و مرکزی) و از غرب به محله کن محدود می‌شود. از طریق خط ۶ متروی تهران و بزرگراه‌های همت و باکری و رفسنجانی (منتهی به بزرگراه آبشناسان) به همه نقاط تهران و امکانات دسترسی دارد.
به همه نقاط تهران و امکانات دسترسی دارد. شهران پیش‌تر به‌صورت یک خیابان یک‌تکه بود اما پس از ساخت بزرگراه آبشناسان (ایران پارس قدیم و ادامه بزرگراه رفسنجانی) که به فلکه اول شهران می‌رسد، شهران به دو بخش جنوبی و شمالی تقسیم شد. به حدفاصل بزرگراه همت تا فلکه‌ اول شهران، شهران جنوبی و حدفاصل فلکه اول شهران تا پارک جنگلی کوهسار، شهران شمالی گفته می‌شود. مهم‌ترین خیابان‌های شهران عبارتند از بلوار شهران، خیابان یکم، بلوار کوهسار، خیابان طوقانی، خیابان وِسک (شهید خیابانی)، خیابان عسگری، خیابان نیرو، خیابان نیما
خیابانی)، خیابان عسگری، خیابان نیرو، خیابان نیما یوشیج و خیابان اَلوند. بوستان جنگلی کوهسار در شمال‌ این محله و در دامنه رشته کوه البرز جای دارد و به همین دلیل شهران از خوش آب‌وهواترین مناطق غرب تهران به‌شمار می‌رود. بزرگراه نیایش (که از شرق در خیابان ولیعصر پایان می‌پذیرد)، بزرگراه ایران پارس (آبشناسان)، بزرگراه شهید باکری و همچنین بزرگراه همت از راه‌های اصلی ترابری شهران و مرکز شهر تهران هستند. بخش‌های شمالی شهران جاذبه‌ای گردشگری برای تهران هستند و میزبان رویدادهای ورزش‌های هوایی چون گلایدر، ورزش‌های
رویدادهای ورزش‌های هوایی چون گلایدر، ورزش‌های موتوری چون موتورسواری و رستوران‌های ایرانی و غربی هستند. این محله در دوره‌های قدیم با توجه به اینکه نزدیک آب قنات محله کن بود، به «آب‌پیک» آوازه یافته بود اما سپس نام آن به "شهران" که نام یکی از بزرگان سرزمین ایران در دوران یزدگرد سوم بود، تغییر یافت. پس از دهه ۱۳۵۰ جمعیت شهران دچار افزایش شد. گسترش مناسب امکانات آموزشی، فرهنگی، ترابری، خرید و گردشگری در محله نیز باعث افزایش جمعیت آن در سال‌های گذشته شده‌است. نام. این محله در دوره‌های قدیم با توجه به اینکه
نام. این محله در دوره‌های قدیم با توجه به اینکه نزدیک آب قنات محله کن بود، به «آب‌پیک» آوازه یافته بود اما سپس نام آن به "شهران" که نام یکی از بزرگان سرزمین ایران در دوران یزدگرد سوم بود، تغییر یافت. بر پایه منابع گوناگون فارسی، "شهران" به عنوان نام مفرد، نام یکی از نجبای سرزمین ایران است که در دوره یزدگرد سوم نزد ماهوی بود."نشست او و شهران اَبَر پای خاست" "به ماهوی گفت این دلیری چراست" فردوسی پیشینه. این منطقه معمولاً با سرسبزی و آب و هوای خوبش در تهران شناخته شده‌است. پس از دهه ۱۳۵۰ جمعیت شهران دچار
شناخته شده‌است. پس از دهه ۱۳۵۰ جمعیت شهران دچار افزایش شد. بر پایه اعلام یک مقام شهری تهران در سال ۱۳۹۸، توسعه محله شهران در بیست سال گذشته از این تاریخ انجام شده‌است و این محله دارای پیشینه‌ای طولانی نیست. پیشینه زندگی در این محله، به دوره پهلوی دوم برمی‌گردد که این نیز از محله‌های تازه‌ساز آن دوره اثر گرفته‌است. دشت‌ها و کوهستان‌های پیرامون کن، در دوره‌های گوناگون شکارگاه شاهان قاجاری بوده‌اند. چنارهای منطقه کن به اندازه‌ای شهرت داشتند که چنارهای جاده پهلوی را نیز تأمین می‌کردند. شهران با نام کهن
پهلوی را نیز تأمین می‌کردند. شهران با نام کهن «آب‌پیک» از سال ۱۳۵۲ با گسترش روند ساخت خانه‌های تازه، دچار تغییر شکل شده‌است تا به شکل کنونی‌اش برسد. پیش از ساخت بزرگراه آبشناسان، شهران به تنهایی یک محله جداگانه در تهران به‌شمار می‌رفت اما پس از ساخته شدن این بزرگراه، شهران به ۲ بخش شمالی و جنوبی تقسیم گردید. کم‌کم خانه‌های ویلایی محله، جای خود را به برج‌ها و ساختمان‌هایی لوکس دادند. معماری داخلی و بیرونی ساختمان‌های جدید محله، گاه در رسانه‌های مرتبط شهرتی یافتند. در سال ۱۳۹۹، مهم‌ترین چالش منطقه ۵ شهرداری
در سال ۱۳۹۹، مهم‌ترین چالش منطقه ۵ شهرداری تهران، قرار داشتن انبار نفت در محله شهران دانسته شد. همچنین تا این سال، تانکرهای قدیمی و فرسوده حمل سوخت، از درون همین محله رفت و آمد می‌کردند که خطرهای جدی داشت. از این سال، قرار بر پیشگیری از رفت‌وآمد انواع تانکر از محله شد و اعلام شد برای بردن انبارهای نفت به بیرون محله، اقدام خواهد شد. اگرچه تاریخ دقیقی اعلام نشد. مسئولان جمهوری اسلامی اعلام کردند که با توجه به اینکه با انفجار این انبارها تنها محله‌های اطراف خواهند سوخت و بخش بزرگی از شهر تهران را دربر نخواهد
سوخت و بخش بزرگی از شهر تهران را دربر نخواهد گرفت، فعلاً جابه‌جایی‌شان دارای اولویت نیست. نبود نگهبانی صحیح از انبارها و امکان انفجار توسط خرابکاری داخلی یا خارجی، از دیگر موارد مورد توجه رسانه‌ها بوده‌است که با بی‌توجهی مسئولان بالارده روبرو شدند. به خطر انداختن جان مردم منطقه توسط مسئولان جمهوری اسلامی، در این سال بارها توسط رسانه‌ها و مردم مورد نقد قرار گرفت و جابه‌جایی انبارها، یک مطالبه ملی اعلام شد. در شامگاه ۲۴ خرداد ۱۴۰۴، انبار نفت شهران هدف حمله اسرائیل قرار گرفت. جغرافیا و جمعیت‌شناسی. بر پایه
اسرائیل قرار گرفت. جغرافیا و جمعیت‌شناسی. بر پایه گزارشی در تابستان ۱۴۰۰، در شهران شمالی ۲۴ هزار و ۹۳۲ تن و در شهران جنوبی ۲۱ هزار و ۸۰۱ تن ساکن‌اند. شهران از محله‌های مطلوب و خوش آب‌وهوای شهر تهران دانسته می‌شود و از دید جغرافیایی نیز به ۲ بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده‌است. از خیابان‌های اصلی و مهم شهران می‌توان به خیابان شهران، خیابان طوقانی، خیابان خیابانی، خیابان یکم و خیابان (بلوار) کوهسار اشاره داشت. بخش شمالی محله شهران از جنوب به بزرگراه آبشناسان و بخش جنوبی محله، به بزرگراه همت می‌رسد. پارک جنگلی
بخش جنوبی محله، به بزرگراه همت می‌رسد. پارک جنگلی کوهسار در شمال محله شهران، بلوار کوهسار در غرب و شهر زیبا در جنوب آن قرار دارند. در این محدوده، زیرساخت ورزش‌هایی چون پاراگلایدر و موتورسواری نیز وجود دارد و بسیاری از گردشگران از دیگر محله‌های تهران را جذب می‌کنند. ترابری. مترو. شهران با ۳ ایستگاه در خط ۶ متروی تهران قابل دسترسی است. ایستگاه متروی شهران، که در جنوب محله شهران واقع در ضلع شمالی بزرگراه همت بین جنوب بلوار شهران و جنوب بلوار کوهسار قرار گرفته است. ایستگاه متروی شهدای کن، که در تقاطع بلوار
است. ایستگاه متروی شهدای کن، که در تقاطع بلوار کوهسار با بزرگراه‌ شهید آبشناسان قرار گرفته‌است. ایستگاه متروی کوهسار، که در شمال محله شهران واقع در شهران شمالی بالاتر از ایستگاه متروی شهدای کن در شمال بلوار کوهسار قرار گرفته است و ایستگاه پایانی خط ۶ متروی تهران می‌باشد. بزرگراه‌ها و خیابان‌ها. این محله میان چند بزرگراه پر رفت‌ و آمد تهران قرار دارد و به بزرگراه‌های همت، آبشناسان، رفسنجانی و باکری راه دارد. این بزرگراه‌ها دسترسی به این محله را بسیار بهتر و آسان می‌کنند. خط‌های تاکسی و اتوبوس. خط‌های تاکسی
آسان می‌کنند. خط‌های تاکسی و اتوبوس. خط‌های تاکسی به سمت میدان دوم صادقیه، مترو صادقیه، انتهای نیایش(انتهای بزرگراه رفسنجانی نبش پارک ملت در خیابان ولیعصر)، میدان انقلاب، میدان ونک و میدان پونک وجود دارد. اتوبوس تا ایستگاه متروی ارم سبز و ایستگاه متروی صادقیه و ایستگاه متروی آزادی و پل مدیریت به سمت محله سعادت آباد و شهرک غرب از دیگر راه‌های ترابری این محله است که دسترسی شهروندان به شهران را آسان کرده‌است. اقتصاد. خرید. گسترش مرکزهای خرید مدرن در این محله در سال‌های گذشته روی داده‌است و در حال حاضر دارای ۵
سال‌های گذشته روی داده‌است و در حال حاضر دارای ۵ پاساژ کوچک با مغازه‌های متنوع است،محوطه ی فرهنگسرای معرفت در شهران جنوبی هم دارای مغازه‌ها و محل های خرید گوناگون است. شماری از مراکز پخش پوشاک شهران نیز شهرتی داشتند و این محله در عکاسی مد نیز در سطح تهران سرآمد بوده‌است. گردشگری. پارک جنگلی کوهسار یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های غرب تهران است. دید خوب از تهران به‌ویژه غرب تهران از بلندی‌های این پارک، پرهوادار است. همچنین با توجه به قرارگیری در بلندی‌های تهران، جایگاهی برای بسیاری از تفریح‌های هوایی در استان
جایگاهی برای بسیاری از تفریح‌های هوایی در استان تهران بوده‌است. این پارک انگیزه‌ای برای سفر ورزشکاران به این محله شده‌است. پیست پاراگلایدر شهران از اندک پیست‌های شهر است که انجام این ورزش را به شهروندان پیشنهاد می‌دهد. در کنار پیست پاراگلایدر شهران، پیست موتورسیکلت سواری نیز به عنوان یکی از مرکزهای گردشگری این محله شناخته شده‌است. پارک‌هایی دیگر نیز چون «سرداران شهید»، «بهار آزادی» و «طوقانی» در این محله قرار دارند. فرهنگ، هنر و آموزش. شهران به دلیل دارا بودن شمار بالای مرکزهای آموزشی، در این زمینه
دارا بودن شمار بالای مرکزهای آموزشی، در این زمینه سرانه‌ای مناسب دارد. فرهنگسرای معرفت نیز در این محله ساخته شده‌است و در سرای محله‌های شهران شمالی و جنوبی، کلاس‌های فرهنگی و آموزشی بسیاری برگزار شده‌است. در سال ۱۴۰۰ اعلام شد که پارک‌های محله شهران به غرفه‌هایی ویژه کتاب کودکان و بزرگسالان مجهز خواهند شد. زیرساخت‌ها. افزایش جمعیت در محلهٔ شهران باعث شد که در سال‌های گذشته، زیرساخت قرار گرفته در این محله نیز افزایش یابد. گسترش مرکزهای خرید مدرن و سرانهٔ فضای سبز محله، بیشتر شدن زیرساخت آموزشی، مرکزهای
فضای سبز محله، بیشتر شدن زیرساخت آموزشی، مرکزهای درمانی جدید و بهبود ترابری با ایستگاه‌های متروی ساخته شده در محله، از جمله تغییرهای مهم در امکانات شهران هستند. انبار نفت شمال غرب نیز در پایان خیایان شهران است و از سوی دیگر، نیروگاه برق در بلوار شهران شمالی قرار دارد و تصفیه‌خانه آب شهران نیز در فلکه اول قرار گرفته‌است. ایستگاه آتش‌نشانی و مخابرات نیز در خیابان کوهسار هستند. بهداشت و درمان. شهران دارای ۲ مرکز درمانی قابل توجه است و در کنار این ۲ مرکز، داروخانه های گوناگونی نیز در محله قرار گرفته‌است تا
های گوناگونی نیز در محله قرار گرفته‌است تا مردم منطقه دسترسی بهتری به این مرکزهای درمانی داشته باشند.
موعودگرایی اعتقاد به ظهور نجات دهنده ای است که به عنوان ناجی یا آزادی‌دهنده گروهی از مردم عمل می‌کند. شماری از ادیان برآنند که سرانجام مردی ظهور می‌کند که با رسالتی الهی انسان‌ها را از تاریکی و ظلم و گمراهی و گناهکاری می‌رهاند و برای زمین و زمینیان خوشبختی و خیر می‌آورد. ادیان ابراهیمی و آیین‌های زرتشتی و هندو و بودایی از وجود منجی با صراحت یا کنایه یاد کرده‌اند که در بین آن‌ها، به خصوص ادیان ابراهیمی اشتراکات زیاد و تفاوت‌هایی وجود دارد. وجود او در معارف و تعالیم ادیان نویدی است از اینکه سرانجام جهان روی
تعالیم ادیان نویدی است از اینکه سرانجام جهان روی به خوشبختی و آسایش می‌دهد، که این منجی در آیین اسلام به مهدی موعود معروف و در آیین مزدیسنا به سوشیانس و در مسیحیت به عنوان پسر انسان(عیسی مسیح) و در یهودیت به ماشیح از او یاد شده‌است. در ادیان مختلف. در اکثر ادیان و مذاهب، هویت منجی به‌طور دقیق تعیین نشده و تنها از نام‌هایی به عنوان القاب منجی یاد شده‌است. موعود مسلمانان. در اسلام (شیعه و سنی) مهدی را موعود می‌دانند اما در اینکه مهدی کیست اختلاف وجود دارد، شیعیان دوازده امامی معتقدند مهدی، پسر حسن عسکری،
شیعیان دوازده امامی معتقدند مهدی، پسر حسن عسکری، امام دوازدهم و امام زمان آنها است که از قبل به دنیا آمده و اکنون بیش از هزار سال است که در غیبت به سر می‌برد و در زمان مقرر ظهور می‌کند. اما از نظر بعضی از اهل سنت مهدی کسی است از نسل پیامبر (احتمالً سلسلهٔ سادات) که هنوز به دنیا نیامده. او در آینده متولد می‌شود و منجی بشریت می‌شود. همچنین اکثر اهل سنت مهدی را یک انسان معمولی و بسیار پاک می‌دانند که این دیدگاه در تناقض با سایر پیشگویی‌های ادیان ابراهیمی است. اکثر مذاهب ادیان ابراهیمی بر این موضوع تأکید
است. اکثر مذاهب ادیان ابراهیمی بر این موضوع تأکید کرده‌اند که منجی آخرالزمان یک فرستاده الهی برای بشریت است. نزد شیعیان مهدی یک برگزیده الهی، حجت خدا و معصوم است. همچنین آنان علامت‌های زیادی را دربارهٔ ظهور مهدی ذکر کرده‌اند. شیعیان مهدی را یک امام می‌دانند و برخلاف اهل سنت، آن‌ها بر طبق ادعای خود با تکیه بر احادیث و روایات و آیات قران، به ویژه ابتلای ابراهیم در سوره بقره، امامت را یک مقام الهی دانسته و آن را بالاترین مقام در نظام خلقت قبل از مقام محمد به عنوان اشرف مخلوقات می‌دانند. شیعیان بر ولایت تکوینی
اشرف مخلوقات می‌دانند. شیعیان بر ولایت تکوینی امامان تأکید می‌کنند و آنان را جلوه خدا می‌دانند و بارها در آثار خود به قدرت‌های فوق بشری که از طرف خدا به امامان داده شده‌است اشاره کرده‌اند. شیعیان درواقع نخستین کسانی نیستند که منجی آخرالزمان را به عنوان جلوه خدا مطرح کرده‌اند. در آیین هندو نیز به منجی آخرالزمان آواتار گفته می‌شود که به معنای تجلی است، آواتار از واژه آواتارای می‌آید که به معنای جلوه یک قدرت برتر است. گروه‌هایی از مسلمانان به ویژه وهابی‌ها این ادعای شیعیان را کاملاً شرک دانسته و خرافه
این ادعای شیعیان را کاملاً شرک دانسته و خرافه می‌دانند. در تورات، سفر پیدایش از ۱۲ پادشاه از نسل اسماعیل سخن به میان آمده که شیعیان این ۱۲ پادشاه را همان ۱۲ امام خود می‌دانند. در کتب حدیثی اهل سنت نیز از ۱۲ خلیفه بعد از پیامبر اسلام یاد شده که آخرین آن‌ها همان مهدی موعود است اما هویت هیچ‌کدام مشخص نیست. تمام مسلمانان بر بازگشت عیسی مسیح اتفاق نظر دارند و بعضی از اهل سنت و تمام شیعیان دوازده امامی به بازگشت مسیح در زمان ظهور مهدی باور داشته و او را یکی از یاوران خاص مهدی موعود می‌دانند. لقب موعود از آیات
یاوران خاص مهدی موعود می‌دانند. لقب موعود از آیات قرآن هم استنباط شده و همچنان درباره‌اش آمده که: دولت کریمه. به باور شیعیان دولتی که امام دوازدهم شیعیان پس از ظهور تشکیل خواهد داد کریمه خواهد بود. وعدهٔ ظهور فرد منجی و تشکیل چنین حکومتی در سایر ادیان مخصوصاً ادیان ابراهیمی آمده‌است. دولت کریمه در اصطلاح کلی ایده‌آل‌ترین و بهترین دولت قابل تشکیل روی زمین است و دلیل آن کامل بودن مسئولان و مردم در همه ابعاد است. مزدیسنا. سوشینت یا سوشیانت رهایی‌بخشی است که در دین زرتشت یا مزدیسنا، منجی نهایی زمین به‌شمار
در دین زرتشت یا مزدیسنا، منجی نهایی زمین به‌شمار می‌رود. در گاهان این صفت چند بار برای زرتشت آمده؛ اما در دیگر بخش‌های اوستا صفت یا عنوان هر یک از سه موعود زرتشتیان (اخوشیت ارت، اخوشیت نم، اَستَوت اِرِتَ) و به ویژه سومین آنهاست که نام او «استوت ارت» (Astavt Eretah) است. تقابل منجی و شیطان. بر طبق ادعای بعضی از ادیان شیطانی قبل یا بعد از ظهور منجی به قصد کشتن او و گمراهی بشر خروج می‌کند. از شیطان آخرالزمان اغلب اوقات به عنوان دجال یا ضد مسیح یاد شده‌است که هویت او کاملاً مبهم است به طوری که بعضی‌ها دجال را
او کاملاً مبهم است به طوری که بعضی‌ها دجال را یک شخص معین و گروهی دیگر یک اسم عام برای هر شخصی که در برابر منجی ایستادگی کند می‌دانند. تمام آیین‌هایی که از شیطان آخرالزمان یاد کرده‌اند در نابودی او توسط منجی الهی اتفاق نظر دارند. نظریه پردازان توطئه فرقه‌های زیرزمینی همچون ایلومیناتی‌ها را همان دجال می‌دانند.
فردیناند ویکتور اوژن دلاکروا (۲۶ آوریل ۱۷۹۸ - ۱۳ اوت ۱۸۶۳) مهم‌ترین نقاش رمانتیسیسم فرانسه است. وی در شیوهٔ رنگ پردازی و موضوع‌های برگرفته از ادبیات انگلیسی و ضرب قلم خاص خود از سایر رمانتیسیسم‌ها (چون ژریکو) متفاوت است او شخصیتی چند وجهی بود که علایق وسیع و متنوعی داشت. عنوان انقلابی افراطی از آن رو به وی تحمیل شده بود که نمی‌توانست معیارهای آکادمیک را بپذیرد. بحث‌های مربوط به یونانیان و رومیان، که در آن‌ها بر طراحی درست تأکید می‌شد و پیوسته از شبیه‌سازی تندیس‌های کلاسیک سخن می‌رفت، برای وی جالب توجه نبود.
کلاسیک سخن می‌رفت، برای وی جالب توجه نبود. او معتقد بود که در نقاشی، رنگ از طراحی و خلاقیت از دانش، بسیار مهم‌تر است. در حالی که دومینیک انگر و پیروانش شیوهٔ فاخر را می‌پروراندند و پوسن و رافائل را ستایش می‌کردند، دلاکروا با ارجح دانستن نقاشان ونیزی و روبنس، هنرشناسان را به شگفتی وامی‌داشت. دلاکروا، که انگر از او به‌عنوان مخرب هنر می‌هراسید، ادبیات و تاریخ را برای موضوعاتی می‌کاوید که بتوانند، با اسلوب جذاب و احساس‌برانگیز وی، بیانگر غایات شخصی‌اش باشند. اوژن دلاکروا از دانش‌آموختگان دانشسرای عالی ملی
اوژن دلاکروا از دانش‌آموختگان دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس بود. وی از موضوعات فاضلانه‌ای که آکادمی به تصویر در آوردنشان را از نقاشان می‌خواست خسته بود، و در سال ۱۸۳۲ به شمال آفریقا سفر کرد تا دربارهٔ رنگ‌های تابناک و آرایه‌های رومانتیک جهان عرب پژوهش کند. خانواده. ژان فرانسوا اوبن، کابینت ساز برجسته فرانسوی، پدربزرگ مادری اوژن دلاکروا بود. مطرح شدن اوژن دلاکروا. در سال ۱۸۲۲، اوژن دلاکروا به عنوان نقاشی مطرح شد که نقاشی‌هایش دارای معیارهای نقاشانهٔ رومانتیکی هستند؛ جایگاهی که ژریکو سخت به دنبال آن
رومانتیکی هستند؛ جایگاهی که ژریکو سخت به دنبال آن بود. دلاکروا هفت سال از ژریکو جوان تر بود و زمینه‌ای مشابه با او داشت-پاریسی و ثروتمند. مانند ژریکو، او اساساً خودآموخته و مستقل بود و شاهکارهای بزرگ را به ویژه آثار روبنس، تایتن و ورونسه در لوور مطالعه کرد. او با دیدن آتلیه‌های گرو و ژریکو شگفت زده شد. در ۱۸۱۸ با ژریکو دوست شد و برای یکی از شخصیت‌های کلک مدوز مدل شد. نقد اثر. دلاکروا صحنه‌هایی از قتل‌عام در خیوس را در نمایشگاه سال ۱۸۲۴ عرضه کرد که در پیش زمینهٔ آن تصویر فشرده‌ای از مصیبت و رنج نشان داده
زمینهٔ آن تصویر فشرده‌ای از مصیبت و رنج نشان داده شده‌است که آشکارا از گروه مردگان یا در حال مرگ‌های بیمارستان در حیفای گرو و کلک مدوز ژریکو الهام گرفته شده‌است. در سال ۱۸۲۰، یونانی‌ها علیه امپراتوری عثمانی حاکم شورش کردند و در سال بعد ترک‌ها به جزیرهٔ یونانی خیوس حمله کردند، روستاها را ویران کردند و جمعیتی عظیم معادل ۲۰ هزار نفر را قتل‌عام کردند. نقاشی دلاکروا بر اساس این حادثه است و تا حدودی برای حمایت از استقلال یونان و همچنین بیان احساسات رومانتیک به آزادی فردی و دموکراسی کشیده شد. در نقاشی دلاکروا،
آزادی فردی و دموکراسی کشیده شد. در نقاشی دلاکروا، آتش‌سوزی و آدم‌کشی در تصویر ماتی از دود و آشفتگی در مرکز و پس زمینه به تصویر کشیده شده‌اند، در حالی که در پس زمینه تعدادی از یونانیان دیده می‌شوند که برای اعدام یا به بردگی بردن جمع شده‌اند که به طرز چشمگیری عاری از خشونت است. در عوض، تسلیم و درماندگی در از دست دادن قریب‌الوقوع کسی که دوستش داری و ناامیدی بر تصویر حاکم است. این بدبینی به واسطهٔ تصویر سایه نما و پیشگویانهٔ نگهبان مسلح عثمانی نمادگرایی شده‌است. دلاکروا هرج و مرج ناشی از خشونت را در پس زمینه
دلاکروا هرج و مرج ناشی از خشونت را در پس زمینه از طریق پیچاندن و چرخاندن شخصیت‌های پیش زمینه و نمادهای کرانی مواج آن‌ها و همچنین تودهٔ بدن‌های درهم و برهم تقویت کرده‌است. رنگ‌های شدید نقاشی به مرور زمان به طرز قابل توجهی تیره‌تر شده‌اند، به ویژه آبی هاو قرمزها که در اصل بخشی بصری را ایجاد می‌کردند که از طریق قلم کاری‌های پرآب و تاب و تمایزهای ارزشی تند تقویت می‌شدند. آشکارا، پشت این کیفیت‌ها و دو هرم ترکیبی نامتقارن روبنس قرار دارد. این دو هرم گروه را در پس زمینه و پس روی اریب در عمق فضا را سازماندهی
در پس زمینه و پس روی اریب در عمق فضا را سازماندهی می‌کنند. (هرچند دولاکروا، ابزار سنتی قرار دادن قهرمان در اوج هرم را با قرار دادن شخصیت‌های شرور در اوج، نگهبانان ترک، فروپاشیده‌است) همچنین، دولاکروا تحت تأثیر رنگ و قلم کاری کانستبل است که در نمایشگاهی یکسان سه منظره، از جمله هی وین را به نمایش گذاشت. دولاکروا، با دیدن آن‌ها در آخرین لحظه آسمان را دوباره نقاشی کرد و به آن درخشندگی خیره‌کننده داد و همچنین در لباس‌های رنگ‌های پرشور کار کرد. نقد اثر از دیدگاه شارل بودلر(۱۸۶۷–۱۸۲۱)، شاعر و منتقد. این «سرود
شارل بودلر(۱۸۶۷–۱۸۲۱)، شاعر و منتقد. این «سرود وحشت‌آور به افتخار رنج کشیدن لا علاج و ابدی» آنگونه که شارل بودلر(۱۸۶۷–۱۸۲۱)، شاعر و منتقد، این نقاشی را توصیف می‌کند، دولاکروا را به عنوان مشهورترین نقاش رمانتیک تثبیت کرد. این، اولین باری بود که واژهٔ رمانتیک برای یک هنرمند بصری بکار گرفته شد و او را همتراز هنری موسیقیدان، هکتور برلیوز موسیقیدان(۱۹۲۹–۱۸۰۳) و ویکتور هوگوی نویسنده(۱۸۸۵–۱۸۰۲)قرار دارد. قطعاً، دولاکروا این روحیهٔ رمانتیک را به اشتراک گذاشت؛ بنابراین، سال ۱۸۲۴، سالی حیاتی بود. در این سال، ژریکو
سال ۱۸۲۴، سالی حیاتی بود. در این سال، ژریکو از دنیا رفت، کانستبل به پاریس معرفی شد و اگنر، بی‌اطلاع از انتسابش به عنوان حافظ سنت کلاسیک از ایتالیا بازگشت. سفر دولاکروا به انگلیس و تأثیرات آن. در سال ۱۸۲۵، دولاکروا به انگلیس رفت و مانند ژریکو دانش خود از ادبیات و مناظر انگلیسی، به ویژه نمایش نامه‌های شکسپیر، اشعار لرد بایرون (جورج گوردن؛ ۱۸۲۴–۱۷۸۸) و رمان‌های والتر اسکات(۱۸۳۲–۱۷۷۱)، افزایش داد. دولاکروا به تخیل آن‌ها و به تخیل دانته و گوته بازگشت تا قدرت تخیل خودش را برانگیزد و حال و هوایش را بهتر کند. یکی
خودش را برانگیزد و حال و هوایش را بهتر کند. یکی از محصولات این خوانش او، مرگ ساردانا پالوس در سال ۱۸۲۷ بود که مبتنی بر شعر بی قافیه بایرون، سارداناپالوس بود که در سال ۱۸۲۱ سروده شده بود. سارداناپالوس آخرین پادشاه آشوری را به دلیل بی بند و باری و بی‌توجهی اش شورشیان سرنگون کردند. به جای جنگیدن یا فرار کردن، او خودکشی کرد. دولاکروا تحت تأثیر ذهنیت شاهی که بایرون ایجاد کرده بود، مرگ او را به تصویر کشید: او به خواجه‌های حرمسرایش دستور می‌دهد تا تختش را بیاورند، که بروی تلی از هیزم بود و کلیهٔ دارایی‌های با
که بروی تلی از هیزم بود و کلیهٔ دارایی‌های با ارزش او، از جمله همسران، پیش خدمتان، اسب و سگش نیز آنجا هستند. رد پای روبنس را که در قتل‌عام در خیوس در پیش زمینه تشخیص دادیم، در این ترکیب آشفته و خفقان‌آور تشدید شده‌است. تنها عنصر پیوند دهنده، تخت قرمز است که پرسپکتیو کج آن باعث می‌شود تا مانند یک قیف عمل کند و همهٔ انرژی درون و این آمیختگی غنی و بیگانه را به سمت مرکز ترکیب تصویر، شاه ساکن و بی‌تفاوت، سوق دهد. او تجلی بیهودگی و پوچی است. مانند قتل‌عام در خیوس، دولاکروا فشار و حجم کلاسیک را نادیده گرفته‌است
دولاکروا فشار و حجم کلاسیک را نادیده گرفته‌است برای انعکاس هم‌زمان حال و هوای متفاوت نابودی، ترس، خشونت، قدرت، نومیدی، شهوت و بی‌تفاوتی به نماهای کرانی مواج، رنگ پردازی لگام گسیخته و فضای پر جوش و خروش ترکیبی روی آورده‌است. با استفاده از این بوم عظیم که نابودی ای پر هرج و مرج و بی بند و بار را نشان می‌دهد، دولاکروا در نمایشگاه سال ۱۸۲۷، مانند خیلی‌های دیگر، رنجیده شد، چرا که در تصویر او دیگر نشانی از قواعد کلاسیک داوید و اخلاق گرایی تسکین گرا نبود و در عوض، آکنده از وحشتی خیره‌کننده بود. برای مخاطبان
عوض، آکنده از وحشتی خیره‌کننده بود. برای مخاطبان امروزی، این اثر شدیداً زن گریز است و خشونت مردانه و سر افکندگی و حقارت زنانه را نشان می‌دهد. سبک دولاکروا پس از سفرش به آفریقای جنوبی در دههٔ ۱۸۳۰ تغییر کرد؛ انتخاب رنگ او درخشان تر و مهار نقاشی‌هایش آزادانه تر شد. پرده پاگانینی. دولاکروا در این نقاشی پاگانینی به جای اینکه به بازنمایی شکل عینی پاگانینی ویولونیست مشهور بپردازد، سعی کرده تا جوهر درونی موضوع را به نمایش بگذارد؛ او بر آن بوده تصویر موسیقی پاگانینی و به عبارت دیگر حقیقت ذهنی وی را ارایه کند.
و به عبارت دیگر حقیقت ذهنی وی را ارایه کند. مأموریت دولاکروا و تأثیرات آن. در ۱۸۳۳–۱۸۳۲ میلادی، از دولاکروا خواسته شد تا مأموریت دیپلماتیک دوک مورنای را به مراکش به صورت تصویری مستند کند. او با اشتیاق زیاد صدها نقاشی آب رنگ خلق کرد که بن مایه‌های شرق گرایانهٔ جالبی را باقی‌ماندهٔ عمرش در اختیار او قرار دادند. در مراکش، دولاکروا وارد دنیایی از معماری، لباس‌ها و مناظر عجیب و غریب شد که در پارچه، کاشی و طراحی داخلی شان پر از نورهای تند و رنگ‌های درخشان تصور نکردنی بودند. انتخاب رنک دولاکروا متنوع تر و رنگین