payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با کاهش زمان در دسترس برای سرنگونی وسیله نقلیه مهاجم (به‌ویژه در طول فاز آسیب‌پذیر احتراق در برابر سیستم‌های ABM فضایی) یا یک سناریوی حمله اول هسته‌ای است. یک هدف غیرنظامی جایگزین برای یک مسیر پست، در ارتباط با مفهوم هوافضاپیمای با استفاده از موتور جت هوا تنفس است که مستلزم آن است که موشک بالستیک به اندازه‌ای در جو پایین بماند که موتورهای هوا تنفس بتوانند کار کنند. در مقابل، یک مسیر «بلند» (lofted) اغلب برای اهداف آزمایشی استفاده می‌شود، زیرا برد موشک را کاهش می‌دهد (که امکان برخورد کنترل‌شده و مشاهده‌شده
می‌دهد (که امکان برخورد کنترل‌شده و مشاهده‌شده را فراهم می‌کند) و همچنین نشان‌دهنده عدم نیت خصمانه در آزمایش است. استفاده در نبرد. موشک‌های بالستیک زیر در نبرد استفاده شده‌اند:
سامانه موشکی کروز موشک کروز یک وسیله‌نقلیه هدایت‌شونده بی‌سرنشین است که بیشتر مسیر پرواز خود را از طریق بالابر آیرودینامیکی حفظ می‌کند و مأموریت اصلی آن رساندن مهمات یا محموله‌ای ویژه به یک هدف است. در بیشتر سامانه‌های کروز از گونه‌ای موتور جت استفاده می‌شود درحالی‌‎که موشک‌های دیگر موتور راکت را به‌کار می‌برند. موشک‌های کروز معمولاً تمام مسیر خود را در ارتفاع بسیار پائین (برای جلوگیری از تشخیص توسط رادارهای دشمن) و با سرعت تقریباً ثابت با سرعت مافوق صوت یا نزدیک به صوت طی می‌کنند. تفاوت موشک کروز با پهپاد
نزدیک به صوت طی می‌کنند. تفاوت موشک کروز با پهپاد این است که کروزها تنها به‌عنوان یک سلاح استفاده می‌شوند و کلاهک جنگی بخشی از بدنه آن‌ها است. تاریخچه. از نظر قدمت سلاح آلمانی وی-۱ اولین کروز عملیاتی است که در سال ۱۹۴۴ علیه انگلیس به کار گرفته شده. وی-۱ها با ۷۰ درصد ناکامی از موفقیت نسبی برخوردار بودند. پرواز مستقیم و سرعت کم این موشک باعث می‌شد که درجه آسیب‌پذیری و ضایعات آن بیشتر شود و همچنین به وسیله رادارهای دشمن کشف، رهگیری و توسط هواپیماهایی که سرعت بیشتری را داشتند مورد هدف قرار بگیرند. پس از جنگ
بیشتری را داشتند مورد هدف قرار بگیرند. پس از جنگ جهانی دوم هر دو بلوک شرق و غرب دستیابی به موشک‌های دورپرواز همراه با انعطاف‌پذیری بیشتر را دنبال کردند تا اینکه در سال ۱۹۷۰ پیشرفت‌هایی در میکروالکترونیک، رایانه و موتورهای توربوفن کوچک حاصل شد. بهره‌گیری از این دو پدیده فناوری ساخت موشک‌های کروز امروزی را امکان‌پذیر ساخته‌است. ویژگی‌ها. موشک کروز دارای چهار ویژگی زیر است: ۱- موشک در طبقات پایین جو (۳ کیلومتر یا ۱۰۰۰۰ پا) از نیروی آئرودینامیکی استفاده می‌کند. ۲- در حین پرواز قادر به تغییر مسیر و ارتفاع است و
۲- در حین پرواز قادر به تغییر مسیر و ارتفاع است و می‌تواند این کار را به دفعات تکرار کند. ۳- بردی بیشتر از ۵۰ کیلومتر دارد. ۴- در یک پرواز عادی یکسره، موشک در تمام مسیر هدایت شده و حامل انواع مختلفی از سر جنگی است. با تعریف فوق موشک‌های کروز امروزه دامنه گسترده‌ای از موشک‌ها نظیر استیکس روسی، کرم ابریشم چینی، اگزوست فرانسه و هارپون آمریکا) را در بر می‌گیرد. هدایت. نکته مهم در مورد موشک کروز این است که این موشک به ساعت‌ها پرواز نیاز دارد. با این وضعیت با توجه به هدایت لختی اولیه این امکان وجود دارد که موشک
به هدایت لختی اولیه این امکان وجود دارد که موشک صدها متر از مسیر منحرف شود. زیرا اگر چه با هدایت از این گونه لختی امکان انحراف برای موشکی که ده‌ها دقیقه پرواز می‌کند کم است، اما برای موشکی که ساعت‌ها باید ادامه طریق دهد مناسب نیست. برای رفع عیب باید گونه‎ای تصحیح در مسیر انجام شود تا در عمل مکمل هدایت اصلی آن باشد. انواع روش‌هایی که در سامانه‌های هدایت کروز مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارت اند از: سامانه انطباق متقابل پشت سر هم جغرافیایی. این سامانه بر اساس اطلاعات دقیق توپوگرافی از زمین استوار است. در این
اطلاعات دقیق توپوگرافی از زمین استوار است. در این روش محوطه‌ای از سطح زمین به طول ۱۰ کیلومتر و به عرض ۲ کیلومتر به مربع‌های یکصد متری تقسیم و ارتفاع متوسط در هر کدام از آن را مشخص و به صورت ماتریس (۲۰۰۰ رقم مختلف و هر رقم مخصوص مربع خاصی از زمین مورد نظر) به صورت دیجیتال به حافظه رایانه وارد می‌شود. موشک وقتی به محوطه مورد نظر رسید ارقام اندازه‌گیری شده را با ارقام ارسالی از موشک در حافظه مقایسه می‌کند و با توجه به نتیجه مقایسه موقعیت محل شناسایی شده و دستور بعدی را از طریق دستگاه محاسبه به سامانه کنترل
بعدی را از طریق دستگاه محاسبه به سامانه کنترل خودکار صادر می‌کند. بررسی‌های بعدی در زمانی که موشک به هدف نزدیک می‌شود انجام می‌گیرد و سرانجام انتخاب مسیر می‌شود. این روش هدایت برای زمین‌هایی که از عوارض و ناهمواری‌های زیاد برخوردارند مناسب می‌باشد. سامانه CDS. استفاده از خاصیت انعکاس امواج راداری در سطح زمین و یکسان نبودن آن در نقاط مختلف اساس این نوع هدایت را تشکیل می‌دهد. در این روش موشک علاوه بر رادار مجهز به دستگاهی است که نوع امواج راداری منعکس شده از نقاط مختلف زمین را تشخیص می‌دهد. موقعیت دقیق موشک
نقاط مختلف زمین را تشخیص می‌دهد. موقعیت دقیق موشک نیز از طریق مقایسه ارقام موجود در حافظه و ارقام مشخص، تعیین می‌شود. سامانه GPS. در این روش موشک با استفاده از سامانه موقعیت‌یاب جهانی با دریافت فرکانس‌های حاوی اطلاعات ماهواره‌ای (سه یا چهار ماهواره) موجود در مدار زمین و انجام محاسبات موقعیت دقیق مکانی را محاسبه و تعیین می‌کند. پنهانکاری. موشک کروز برای مخفی ماندن از دید سیستم‌های راداری، دارای این خصوصیت‌ها است: ۱-سطح مقطع راداری کمی دارد که ردیابی آن را برای سیستم‌های ضدموشکی راداری مشکل می‌کند. ۲-به خاطر
سیستم‌های ضدموشکی راداری مشکل می‌کند. ۲-به خاطر استفاده از موتور توربوفن، حرارت کمی تابش می‌کند و در نتیجه امکان قفل حرارتی روی آن نیز کم است. ۳- به خاطر پرواز در سطح پایین عمدتاً از دید رادارها پنهان می‌ماند. ردیابی و انهدام موشک‌های کروز با کلاهک اتمی به دلیل پرواز نزدیک به زمین برای سیستم‌های ردیاب و رادار مشکل است و به این دلیل جزو سلاح‌های هسته‌ای استراتژیک محسوب می‌شوند. تقسیم‌بندی. موشک‌های کروز را می‌توان از نظر اندازه، سرعت (فراصوتی یا فروصوتی)، اندازه و چگونگی پرتاب (از هوا، زمین، کشتی یا
اندازه و چگونگی پرتاب (از هوا، زمین، کشتی یا زیردریایی) تقسیم‌بندی کرد. غالباً هر موشک در انواع مختلفی طراحی شده و هر نوع متناسب با یک سکوی پرتاب خاص ساخته می‌شود. برخی اوقات انواع هوایی و زیردریایی اندکی از انواعی که از زمین یا کشتی پرتاب می‌شوند سبک‌تر می‌باشند. موشک‌های کروز بسته به شیوهٔ پرتاب به سه دسته تقسیم می‌شوند:
کوکیِ اچ‌تی‌تی‌پی یا کُلوچَک اچ‌تی‌تی‌پی در واقع یک فایل کوچک متنی است که هنگام بازدید شما از یک وب‌سایت در مرورگر ذخیره می‌شود. این فایل به وب‌سایت کمک می‌کند تا در مراجعه‌های بعدی شما را شناسایی کند؛ برای نمونه، باعث می‌شود نیاز نباشد هر بار دوباره نام کاربری و گذرواژه را وارد کنید یا محتوای سبد خریدتان از بین برود. کوکی اچ‌تی‌تی‌پی به صورت بسته‌ای از اطلاعات است که توسط سرور وب سایت مورد نظر یا جاری به مرورگرهای اینترنتی فرستاده می‌شود و در صورت لزوم نیز از مرورگرهای کاربران به سرور بازمی‌گردد. ایجاد
از مرورگرهای کاربران به سرور بازمی‌گردد. ایجاد کنندگان وبگاه‌ها کوکی‌ها را می‌سازند تا امکان دسترسی بهتر به سایتشان را فراهم کنند. لو مونتولی () یکی از کارمندان شرکت نت‌اسکیپ کامیونیکیشنز (Netscape Communications) اولین کسی بود که تکنیک کوکی را به اجرا درآورد. کوکی وب، کوکی اینترنتی، کوکی مرورگر یا کوکی قطعه کوچکی از اطلاعات است که هنگام مرور وب سایت توسط مرورگر وب در رایانه کاربر ذخیره می‌شود. کوکی‌ها به عنوان سازوکار قابل اطمینان برای به خاطر سپردن اطلاعات مناسب (مانند موارد اضافه شده در سبد خرید در
مناسب (مانند موارد اضافه شده در سبد خرید در فروشگاه آنلاین) یا ثبت فعالیت مرور کاربر (از جمله کلیک کردن روی دکمه‌های خاص، ورود به سامانه یا ضبط صفحه‌هایی که بازدید شده‌اند)، برای وب سایت‌ها طراحی شده‌اند. همچنین می‌توان از آنها برای به خاطر سپردن اطلاعاتی که کاربر قبلاً در قسمت‌های فرم وارد کرده‌است مانند نام، نشانی، گذرواژه و شماره کارت پرداخت استفاده کرد. کوکی‌ها عملکردهای اساسی را در وب مدرن انجام می‌دهند. شاید از همه مهم‌تر، کوکی‌های احراز هویت رایج‌ترین روشی است که سرورهای وب از آن استفاده می‌کنند تا
روشی است که سرورهای وب از آن استفاده می‌کنند تا بدانند آیا کاربر به سیستم وارد شده‌است یا خیر، و با چه حسابی وارد سسمانه شده‌اند. بدون چنین سازوکاری، سایت نمی‌داند صفحه ای حاوی اطلاعات حساس ارسال کند یا از کاربر می‌خواهد با ورود به سیستم احراز هویت شود. امنیت کوکی احراز هویت به‌طور کلی به امنیت وب‌سایت صادرکننده و مرورگر وب کاربر بستگی دارد و اینکه آیا داده‌های کوکی رمزگذاری شده‌است. آسیب‌پذیری‌های امنیتی ممکن است اجازه دهد داده‌های کوکی توسط یک هکر خوانده شود، برای دسترسی به داده‌های کاربر استفاده شود، یا
برای دسترسی به داده‌های کاربر استفاده شود، یا برای دستیابی (با اعتبار کاربر) به وب سایتی که کوکی به آن تعلق دارد استفاده شود. (برای اطلاعات بیشتر تزریق اسکریپت از طریق وبگاه و جعل درخواست میان‌وب‌گاهی را ببینید) کوکی‌های ردیابی، و به ویژه کوکی‌های ردیابی شخص ثالث، معمولاً به عنوان روش‌هایی برای تهیه پیشینه طولانی‌مدت سابقه مرور افراد مورد استفاده قرار می‌گیرند - یک نگرانی بالقوه دربارهٔ حریم خصوصی که باعث شد قانونگذاران اروپایی و ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ اقدام کنند. قانون اروپا ایجاب می‌کند قبل از ذخیره
اقدام کنند. قانون اروپا ایجاب می‌کند قبل از ذخیره کوکی‌های غیر ضروری در دستگاه خود، همه وب‌سایت‌هایی که کشورهای عضو اتحادیه اروپا را هدف قرار می‌دهند، «رضایت آگاهانه» کاربران را به‌دست آورند. جن هورن، پژوهشگر پروژه صفر گوگل، روش‌های خواندن کوکی‌ها توسط واسطه‌ها، مانند ارائه دهندگان نقاط اتصال Wi-Fi را توصیف می‌کند. وی توصیه می‌کند در چنین شرایطی از مرورگر در حالت ناشناس استفاده کنید. شیوه کار. اچ‌تی‌تی‌پی یک پروتکل فراموشکار است و در شرایط طبیعی هرگز گذشته‌اش را به خاطر نمی‌آورد؛ یعنی اگر شما ده‌ها فرمان
را به خاطر نمی‌آورد؛ یعنی اگر شما ده‌ها فرمان اچ‌تی‌تی‌پی به سوی سرویس دهنده بفرستید هیچ ارتباط منطقی بین آن‌ها تشخیص نخواهد داد. کلید حل این مسئله بهره‌گیری از مکانیزمی برای ایجاد یک نشست بین مرورگر و سرویس دهندهٔ وب است. در تمام برنامه‌های کاربردی وب برای ایجاد یک نشست با کاربر، اطلاعات مختصری از اولین درخواستِ کاربر (که عموماً با فرایند احراز هویت آغاز می‌شود) بر روی سرویس دهنده ذخیره و نگهداری می‌شود و در ازای آن یک شناسهٔ یکتا به نام شناسه نشست (Session ID) به مرورگر برگردانده می‌شود. در ارسال
(Session ID) به مرورگر برگردانده می‌شود. در ارسال درخواست‌های بعدی مرورگر باید با ارسال Session ID به یاد سرویس دهندهٔ وب بیاورد که «کیست»، «چه کار دارد» و «قبلاً چه کارهایی انجام داده‌است». در گذشته Session ID در لابلای برچسب‌های صفحهٔ وب جاسازی و پنهان می‌شد ولی امروزه مهم‌ترین روش پیاده‌سازی مکانیزم Session ID استفاده از کلوچک است که در پروتکل HTTP/1.1 (در سرایند درخواست و پاسخ) از آن پشتیبانی شده‌است. کوکی معمولاً یک فایل کوچک (حداکثر 4KB) یا یک رشته متنی است. مرورگر این کوکی‌ها را در یک دایرکتوری خاص
است. مرورگر این کوکی‌ها را در یک دایرکتوری خاص روی رایانه کاربر ذخیره می‌کند. کاربر می‌تواند مانع ذخیره دائم کوکی روی دیسک سختش شود؛ در این حالت کوکی در حافظه موقت مرورگر ذخیره می‌شود و تا موقعی که مرورگر فعال است امکان دنبال کردن یک نشست وجود دارد. فیلدهای اطلاعاتی کوکی. در یک کوکی چندین فیلد اطلاعاتی درج می‌شود: کاربرد. معمولاً کوکی‌ها کاربردهای زیر را دارند: انواع کوکی. کوکی‌ها دو نوع هستند: کوکی‌های موقت و کوکی‌های ماندگار. کوکی‌های موقت با بسته شدن سایت از بین می‌روند و برای حرکت بین صفحات استفاده
سایت از بین می‌روند و برای حرکت بین صفحات استفاده می‌شوند و کوکی‌های ماندگار تاریخ انقضاء دارند و تا آن تاریخ بر روی رایانه فرد می‌مانند. محل ذخیره شدن کوکی‌ها به مرورگری که استفاده می‌کنید بستگی دارد. اطلاعات ذخیره شده در کوکی‌ها ثابت نیست و برنامه نویسان صفحات وب برای کاربردهای مختلف از آن استفاده می‌کنند. کوکی‌ها ممکن است ناقض حقوق شخصی کاربران بوده و سبب کاهش امنیت سیستم‌های آنها شوند. می‌توانید با تنظیماتی که در مرورگر خود انجام می‌دهید، از ورود کوکی‌ها مطلع شوید یا جلوی ورود آنها را بگیرید. در غیر
مطلع شوید یا جلوی ورود آنها را بگیرید. در غیر این صورت آنها بدون هیچ نشانی وارد دیسک سیستم شما می‌شوند. سپس می‌توانند بدون اطلاع شما برای کارهای خاصی که ممکن است مطلوب شما نباشد استفاده شوند (مثل هدف قرار دادن برای اعمال تبلیغاتی).
بیماری سنگ کلیه یا ، جسم سختی است که از کانی‌های موجود در ادرار تشکیل می‌شود. سنگ کلیه به‌طور معمول در کلیه تشکیل می‌شود و از طریق جریان ادرار از بدن خارج می‌شود. سنگ کوچک ممکن است بدون ایجاد علائم خاصی عبور کند. اگر یک سنگ به میزان بیش از ۵ میلی‌متر (۰٫۲ اینچ) رشد کند، می‌تواند منجر به انسداد مجرای ادراری شود که درد در قسمت پشت و شکم ایجاد می‌کند. این درد که کولیک یا قولنج کلیوی نام دارد، به صورت درد عودکننده‌ای است که هر ۲۰ تا ۶۰ دقیقه تکرار می‌شود. همچنین خون ادراری، استفراغ و ادرار دردناک ممکن است اتفاق
خون ادراری، استفراغ و ادرار دردناک ممکن است اتفاق افتد. اکثر سنگ‌ها به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی شکل می‌گیرند. عوامل خطر شامل کلسیم بالای ادرار، چاقی و کم‌تحرکی، غذاهای خاص، برخی داروها، مکمل‌های کلسیم، هیپرپاراتیروئیدیسم، نقرس و نوشیدن مایعات ناکافی است. سنگ‌ها در کلیه به خاطر غلظت بالای مواد معدنی در ادرار تشکیل می‌شوند. تشخیص معمولاً بر اساس علائم، آزمایش ادرار و تصویربرداری پزشکی است. آزمایش خون همچنین ممکن است مفید باشد. سنگ‌ها به‌طور معمول براساس موقعیت آن‌ها طبقه‌بندی می‌شوند: سنگ کلیه
براساس موقعیت آن‌ها طبقه‌بندی می‌شوند: سنگ کلیه (nephrolithiasis)، سنگ مجاری (ureterolithiasis)، سنگ مثانه (cystolithiasis). طبقه‌بندی دیگر بر اساس ماده‌ای است که سنگ از آن تشکیل می‌شود: اگزالات کلسیم، اسید اوریک، استرویت، سیستین؛ البته اغلب سنگ‌ها از جنس کلسیم اُگزالات هستند. اغلب بیماران معمولاً در سال‌های اولیهٔ بلوغ جنسی و حداکثر شیوع سنی حدود ۲۸ سالگی مبتلا به سنگ‌های کلیه می‌شوند. به‌طور کلی سنگ‌های کلیه در مردان ۴ برابر زنان است، نسبت مرد به زن ۲ به ۳ است. بهترین راه درمان برای سنگ کلیه استفاده از
۳ است. بهترین راه درمان برای سنگ کلیه استفاده از سنگ شکن است در این روش بدون هیچ گونه درمان تهاجمی سنگ کلیه شکسته می‌شود و بعد از سه تا چهار جلسه سنگ‌های تا ابعاد ۱۲–۱۵ میلی‌متری شکسته می‌شوند و قابلیت دفع دارد. مشورت با پزشک و همچنین فعالیت‌های ورزشی از قبیل شبیه‌سازی دوچرخه سواری معکوس (خوابیدن به پشت بر روی زمین و رکاب زدن فرضی) کمک شایانی به دفع سنگ‌های کالیس میانی و تحتانی می‌کند. تاریخچه. نخستین گزارش‌های سنگ ادراری احتمالاً مربوط به سنگ‌هایی است که در اسکلت یک مومیایی مصری (۴٬۸۰۰ سال پیش از میلاد
در اسکلت یک مومیایی مصری (۴٬۸۰۰ سال پیش از میلاد مسیح) یافت شده‌است. جراحی‌هایی که برای سنگ ادراری انجام شده‌اند نیز جزو نخستین اعمال جراحی محسوب می‌شوند. علایم و نشانه‌ها. نشانهٔ بارز سنگی که باعث انسداد مجرای ادرار شده باشد، درد مبهم و ناگهانی است که از پشت و پهلو به کشالهٔ ران و حتی بیضه‌ها کشیده می‌شود. این درد، به نام کولیک کلیوی، به عنوان یکی از شدیدترین انواع درد شناخته شده‌است و با درد زایمان مقایسه می‌شود. کولیک کلیوی ناشی از سنگ کلیه اغلب با فوریت در ادرار، بی‌قراری، هماچوری، تعریق، حالت تهوع و
در ادرار، بی‌قراری، هماچوری، تعریق، حالت تهوع و استفراغ همراه است. مدت درد به‌طور معمول بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه بوده و ناشی از انقباضات پریستالتیک مجرای ادراری است که تلاش می‌کند سنگ را خارج کند. ارتباط جنینی میان دستگاه ادراری، سیستم تناسلی و دستگاه گوارش، علت ارجاع درد به گونادها (غدد جنسی) و همچنین ایجاد حالت تهوع و استفراغ است. ازوتمی و هیدرونفروز به علت انسداد یک یا هر دو میزنای ممکن است دیده شود. تشخیص. اگر یک یا چند مورد از علائم ذکر شده را در خود مشاهده می‌کنید، باید به پزشک متخصص اورولوژی مراجعه کنید.
می‌کنید، باید به پزشک متخصص اورولوژی مراجعه کنید. پس از انجام آزمایش‌های تخصصی، وجود یا عدم وجود آن، توسط پزشک تشخیص داده شده و سایر اقدامات لازم برای شما تجویز خواهد شد. توصیه های درمانی به بیماران سنگ کلیه. حمام یا بخار آب گرم و مصرف مایعات در صورت عدم منع مفید است. بیماران با نارسایی کلیوی ونارسایی قلبی که محدودیت مصرف مایعات دارند باید درمورد میزان مصرف مایعات با پزشک مشورت کنند. رژیم غذایی بیماران با توجه به جنس سنگ آنها درنظر گرفته می شود بیمارانی که جنس سنگ آنها اگزالات بوده است باید مصرف موادی که
جنس سنگ آنها اگزالات بوده است باید مصرف موادی که میزان اگزالات ادراری را بالامی برند مثل اسفناج، چای، ریواس، سبوس گندم ، توت فرنگی و شکلات وبادام زمینی را در رژیم غذایی خود کاهش دهند . بیمارانی که جنس سنگ آنها سیستیین است باید مصرف پروتیین را کاهش دهند ومصرف مایعات را افزایش دهند وادرار را قلیایی نگه دارند. بیماران دارای جنس سنگ اسید اوریک باید رژیم غذایی کم پورین داشته باشند ومصرف صدف وقارچ وگوشت را دررژیم غذایی خود کاهش دهند..بیمارانی که سابقه سنگ های کلیوی دارند باید روزانه بین 8 تا 10 لیوان آب بنوشند،
دارند باید روزانه بین 8 تا 10 لیوان آب بنوشند، به این بیماران توصیه می شود برون ده ادراری خود را بیش از 2لیتر در روز نگه دارند(برگرفته از کتاب پرستاری بزرگسالان، بیماری های کلیه ومجاری اداری برونر وسودارث). توصیه می شود با مشاهدهٔ نخستین عفونت ادراری به پزشک مراجعه کنند، هر چند وقت یک بار آزمایش ادرار انجام دهند و مراقب افزایش میزان اوره و کراتینین و نیتروژن اوره خون خود باشند. داروی گیاهی عصارهٔ اورتیکا، خاصیت ضد التهاب، مدر و آنتی باکتریال دارد و به دفع سنگ کلیه و کاهش التهاب و عفونت دستگاه ادراری کمک
سنگ کلیه و کاهش التهاب و عفونت دستگاه ادراری کمک می‌کند. مواد مؤثر این عصاره شامل کوئرستین و کافئوئیل مالیک اسید از پیکر رویشی گیاه گزنه است. ترکیب کوئرستین موجود در گزنه، آزادسازی هیستامین از بازوفیل‌ها و ماستوسیت‌ها را کاهش داده و تولید فاکتورهای التهابی TNF-α، IL1-β، نیتریک اکسید و آنزیم‌های دخیل در التهاب مانند سیکلواکسیژناز و لیپواکسیژناز را مهار می‌کند. این عصاره سبب کاهش وزن کلیه و سطح کراتین ادرار شده و موجب برگرداندن سطح pH ادرار به حالت طبیعی می‌شود. همچنین استفاده از این عصاره، ساخت کریستال
می‌شود. همچنین استفاده از این عصاره، ساخت کریستال اگزالات کلسیم و تخریب بافت کلیه را کاهش داده و سبب ساخت مجدد توبول‌ها و گلومرول‌های کلیه می‌شوند. وجود فیتوکمیکال‌های فلاونوئیدها، ساپونین‌ها و آنتوسیانین‌ها در این عصاره، می‌تواند دلیل کاهش ساخت و تشکیل کلسیم و اگزالات در کلیه باشد. در صورتی که سنگ بزرگ‌تر از یک سانتی‌متر باشد از عمل جراحی استفاده می‌کنند. برای درمان از لیزر، ESWL, TUL، سیستوسکوپی، نفرولیتوتومی و کمولیز استفاده می‌کنند. هنگام ایجاد درد حاد (اغلب ناشی از گیرکردن سنگ در مجاری) مسکن‌های مخدر
(اغلب ناشی از گیرکردن سنگ در مجاری) مسکن‌های مخدر و غیراستروئیدی مفید هستند. معمولاً در چنین مواقعی درمان بر اساس انتظار برای دفع سنگ از طریق جریان ادرار است.
دیلیجان (به ارمنی: Դիլիջան) یک شهر در ارمنستان است که در استان تاووش واقع شده‌است. در کیلومتری شمال ایجوان، مرکز استان تاووش واقع شده است. دیلیجان شهری سرسبز در شمال ارمنستان است. این شهر در ارمنستان به آن «سوئیس کوچک» گفته می‌شود ریشه‌شناسی. در یک افسانه محلی، نام این شهر از نام چوپانی به نام دیلی گرفته شده است. دیلی چوپان عاشق دختر اربابش بود، اما پدرش مخالف بود و دستور کشتن چوپان را داد. مادر غمگین برای روزهای طولانی و سیاه در سراسر منطقه عزادار بود و به دنبال تنها پسرش می‌گشت و ناامیدانه می‌گریست: "دیلی
تنها پسرش می‌گشت و ناامیدانه می‌گریست: "دیلی جان، دیلی جان …" ("جان یک اصطلاح ارمنی است که به نام دوست اضافه شده است. یا یکی از اعضای خانواده). تاریخچه. تاریخ اولیه و قرون وسطی. از نظر تاریخی، منطقه دیلیجان امروزی - معروف به هوک - بخشی از کانتون واراژنونیک آیرارات بود. پانزدهمین استان ارمنستان بزرگ تاریخی. در طول حفاری‌هایی که در دهه ۱۸۷۰ انجام شد، اقلام ارزشمند بسیاری یافت شد که قدمت آن‌ها به اواخر برنز و اوایل عصر آهن (بین پایان ۲۰۰۰ قبل از میلاد تا آغاز سال ۱۰۰۰) برمی‌گردد. برخی از مجموعه‌های کاوش‌شده
سال ۱۰۰۰) برمی‌گردد. برخی از مجموعه‌های کاوش‌شده به موزه‌های مسکو، سن پترزبورگ، تفلیس، باکو و ایروان منتقل شدند و یادگاری در موزه زمین‌شناسی دیلیجان نگهداری می‌شد. در دوره قرون وسطی قلمرو دیلیجان به هوک معروف بوده است. هاوک جنگل مورد علاقه و تفرجگاه تابستانی پادشاهان اشکانی برای نشان دادن توانایی های خود در شکار بود. شهرک بوجور دیلی در قرن سیزدهم در نزدیکی منطقه دیلیجان امروزی بنا شد. صومعه هاغارتسین و گوشاوانک بین قرن‌های ۱۰ و ۱۳ ساخته شده‌اند. مجموعه های صومعه به سرعت توسعه یافته و به عنوان مراکز فرهنگی
صومعه به سرعت توسعه یافته و به عنوان مراکز فرهنگی و آموزشی خدمت کرده اند. هاغارتسین یکی از نمونه های نمادین معماری ارمنی در حال توسعه در قرون وسطی است. بسیاری از مراکز مهم مذهبی و آموزشی دیگر از قرون وسطی در دیلیجان باقی مانده است، مانند صومعه جوختاک وانک و صومعه ماتوساوانک. تاریخ مدرن. در سال‌های ۱۵۰۱-۱۵۰۲، بیشتر سرزمین‌های ارمنی شرقی، از جمله سرزمین‌های تاووش امروزی، به سرعت توسط سلسله نوظهور صفویه ایران به رهبری شاه اسماعیل اول فتح شد. در سال ۱۶۶۶ نام دیلیجان برای اولین بار در یادداشت های ژان شاردن
دیلیجان برای اولین بار در یادداشت های ژان شاردن جهانگرد فرانسوی ذکر شد. سرزمین‌های لوری و تاووش امروزی به همراه گرجستان همسایه، در سال‌های ۱۸۰۰-۱۸۰۱ بخشی از امپراتوری روسیه شدند. طبق عهدنامه گلستان که در اکتبر ۱۸۱۳ بین روسیه امپراتوری و ایران قاجار امضا شد، پس از جنگ روسیه و ایران در سال‌های ۱۸۰۴-۱۸۱۳، این سرزمین‌ها به منطقه رسمی روسیه تبدیل شدند. از زمانی که این شهر در سال ۱۸۰۱ تحت حاکمیت روسیه قرار گرفت، جمعیت دیلیجان به تدریج افزایش یافت. در سال ۱۸۶۸ اولین مدرسه آموزش دولتی در دیلیجان افتتاح شد. شرایط
مدرسه آموزش دولتی در دیلیجان افتتاح شد. شرایط مساعد برای توسعه فرهنگی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم پدیدار شد. در دهه ۱۸۹۰ گروه های تئاتر زیادی تشکیل شد و اولین کتابخانه شهر در سال ۱۹۰۸ افتتاح شد. در نیمه دوم قرن نوزدهم، دیلیجان به یک تفرجگاه کوهستانی معروف تبدیل شد و شهر به تدریج شروع به رشد کرد. در پایان قرن نوزدهم، بسیاری از مراکز تفریحی در شهر افتتاح شد و تئاتر روباز معروف به نام روتوندا در سال ۱۹۰۰ ساخته شد. این تئاتر به مکان مورد علاقه مردم محلی و روشنفکران روسی تبدیل شد. در آن دوره، بسیاری
و روشنفکران روسی تبدیل شد. در آن دوره، بسیاری از خانه های مدرن به سبک معماری سنتی منحصر به فرد ساخته شدند. بسیاری از ارمنیان ثروتمند از تفلیس و سایر مناطق ماوراء قفقاز شروع به ساخت ویلاهای خود در دیلیجان کردند. معماری در دیلیجان با سقف کاشی شیروانی، گل سنگی پهن منقوش و دیوارهای سفید کاری شده مشخص شده است. این سبک به سرعت در سراسر روستاهای دره رودخانه آغستف گسترش یافته است. در آغاز قرن بیستم، صنایع دستی سنتی بسیاری از جمله فلزکاری، قالی بافی، هنرهای زیبا، حکاکی روی چوب و انواع دیگر صنایع دستی در دیلیجان
حکاکی روی چوب و انواع دیگر صنایع دستی در دیلیجان توسعه یافته است. در طول نبرد کاراکیلیسا در ماه مه ۱۹۱۸، دیلیجان پایگاه اصلی گروه‌های نظامی ارمنی تحت فرماندهی ژنرال توماس نازاربکیان، با کمک گارگین نژده و نیکولای گرگانیان بود. ایفای نقش کلیدی در سازماندهی نیروها برای نبرد. پس از استقلال مختصر ارمنستان در سال‌های ۱۹۱۸-۱۹۲۰، دیلیجان بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان شد. در سال ۱۹۳۰، تا سال ۱۹۵۸ که دیلیجان به شهر زیرمجموعه جمهوری‌خواهان تبدیل شد، بخشی از منطقه تازه‌تشکیل شده ایجوان بود. پس از استقلال
از منطقه تازه‌تشکیل شده ایجوان بود. پس از استقلال ارمنستان در سال ۱۹۹۱، دیلیجان طبق اصلاحات اداری در سال ۱۹۹۵ بخشی از استان تازه تاسیس تاووش شد. امروزه، دیلیجان علاوه بر اینکه یکی از برجسته‌ترین تفرجگاه‌های کوهستانی ارمنستان است، با ایجاد مدارس و مؤسسات آموزشی توسعه‌یافته، به عنوان یک مرکز آموزشی بین‌المللی هم برای افراد داخلی و هم برای خارجی‌ها برنامه‌ریزی شده است. جغرافیا و آب و هوا. دیلیجان ۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا و در ۳۵ کیلومتری ایجوان، مرکز استان
از سطح دریا و در ۳۵ کیلومتری ایجوان، مرکز استان تاووش واقع شده است. فرهنگ. جاذبه‌های گردگشری. صومعههای کهن هاغارتسین و گوشاوانک در نزدیکی دیلیجان قرار گرفته‌اند. خواهرخوانده. شهر دیلیجان با شهرهای زیر خواهرخواندگی دارد:
کِلاچ یکی از قطعات خودرو است. ریشه لغوی کلاچ یک واژه زبان آلمانی به معنی اتصال است. معنی رایج آن به وسیله‌ای گفته می‌شود که عمل اتصال یا قطع کردن را انجام می‌دهد. در زبان محاوره‌ای به آن کِلاژ یا کلاج نیز می‌گویند. کلاچ وسیله‌ای است که به کمک آن راننده هر زمان که بخواهد می‌تواند اتصال موتور را از جعبه‌دنده جدا نماید، بدین معنی که موتور روشن باشد بدون اینکه چرخ دنده‌ها در جعبه‌دنده بچرخند و خودرو حرکت نماید. کاربرد کلاچ در مواقع تعویض دنده یا متوقف کردن خودرو است آن هم برای اینکه موتور خاموش نشود. دستگاه
است آن هم برای اینکه موتور خاموش نشود. دستگاه کلاچ به وسیله پدال کلاچ که زیر پای چپ راننده قرار گرفته بکار می‌افتد. برای بکار انداختن کلاچ، راننده می‌بایست با پای چپ پدال کلاچ را تا انتها فشار بدهد. به هنگام شروع حرکت، پس از آنکه جعبه دنده در دندهٔ یک گذاشته شد، می‌بایست پای چپ راننده به آرامی از روی پدال کلاچ برداشته شود تا از جستن خودرو به سمت جلو جلوگیری به عمل آید. به حالتی که کلاچ گرفته می‌شود حالت خلاصی و به حالتی که کلاچ رها می‌شود حالت درگیر شدن کلاچ گفته می‌شود. کاربرد و چگونگی عمل کلاچ. کلاچ در
گفته می‌شود. کاربرد و چگونگی عمل کلاچ. کلاچ در واقع وسیله‌ای برای قطع یا وصل کردن است که در سیستم‌های انتقال نیرو بکار می‌رود. به‌طور کلی این سیستم‌ها جهت استفاده از توان و نیروی تولید شده در موتور به شکلی دیگر یا در محلی دیگر مورد نیاز می‌باشند. حال برای آنکه بتوان بر روی این انتقال نیرو کنترلی را اعمال کرد، ساده‌ترین راه استفاده از کلاچ است تا هر زمان که نیاز به توقف یا برقراری دوباره انتقال نیرو باشد، این عمل انجام پذیرد. بارزترین کاربرد کلاچ که بهترین مثال آن نیز هست، استفاده از کلاچ در اتومبیل‌ها و
مثال آن نیز هست، استفاده از کلاچ در اتومبیل‌ها و وسایل نقلیه مشابه است. فنر صفحه کلاچ. یکی از قطعاتی که در هر نوع صفحه کلاچی وجود دارد قطعه «فنر صفحه کلاچ» است. این قطعه می‌تواند با ضخامت یا تعداد متفاوتی در صفحه کلاچ وجود داشته باشد. بعضی افراد گمان می‌کنند هرچه تعداد این فنرها در صفحه کلاچ بیشتر باشد صفحه کلاچ مرغوب تر و با کیفیت تر است اما به هیچ عنوان این گونه نیست. تعداد فنر به طراحی شرکت تولیدکننده و قدرت موتور خودرو بستگی دارد. مهم‌ترین وظیفه فنر صفحه کلاچ گرفتن ارتعاشات وارده از سمت موتور به گیربکس
کلاچ گرفتن ارتعاشات وارده از سمت موتور به گیربکس است. چراکه اگر این ارتعاشات توسط موتور به سمت گیربکس خنثی نشوند به‌صورت چکشی ضربه وارد می‌کنند. ساختار ساده و اساس کار یک کلاچ صفحه‌ای. این نوع کلاچ یک اتصال اصطکاکی میان موتور اتومبیل به عنوان منبع تولید توان و جعبه دنده اتومبیل برقرار می‌کند. در حالی که کلاچ اتومبیل درگیر است توان از موتور به جعبه دنده و از آنجا به چرخ‌ها انتقال می‌یابد. لیکن گاهی لازم می‌شود که دنده مورد استفاده در جعبه دنده خودرو بر حسب شرایط جاده و سرعت حرکت تغییر یابد. برای آنکه بتوان