payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الکترونیکی بود که از اجزای ساده‌ای تشکیل شده بود، روشی که برای آموزش استفاده می‌شد با پرسپترون فرق داشت. در سال ۱۹۶۹ میسکی و پاپرت کتابی نوشتند که محدودیت‌های سیستم‌های تک لایه و چند لایه پرسپترون را تشریح کردند. نتیجه این کتاب پیش داوری و قطع سرمایه‌گذاری برای تحقیقات در زمینه شبیه‌سازی شبکه‌های عصبی بود. آن‌ها با طرح اینکه طرح پرسپترون قادر به حل هیچ مسئله جالبی نمی‌باشد، تحقیقات در این زمینه را برای مدت چندین سال متوقف کردند. با وجود این‌که اشتیاق عمومی و سرمایه‌گذاری‌های موجود به حداقل خود رسیده بود،
و سرمایه‌گذاری‌های موجود به حداقل خود رسیده بود، برخی محققان تحقیقات خود را برای ساخت ماشین‌هایی که توانایی حل مسائلی از قبیل تشخیص الگو را داشته باشند، ادامه دادند. از جمله گراسبگ که شبکه‌ای تحت عنوان Avalanch را برای تشخیص صحبت پیوسته و کنترل دست ربات مطرح کرد. همچنین او با همکاری کارپنتر شبکه‌های نظریه تشدید انطباقی را بنا نهادند که با مدل‌های طبیعی تفاوت داشت. اندرسون و کوهونن نیز از اشخاصی بودند که تکنیک‌هایی برای یادگیری ایجاد کردند. ورباس در سال ۱۹۷۴ شیوه آموزش پس انتشار خطا را ایجاد کرد که یک شبکه
شیوه آموزش پس انتشار خطا را ایجاد کرد که یک شبکه پرسپترون چندلایه البته با قوانین نیرومندتر آموزشی بود. پیشرفت‌هایی که در سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ به‌دست آمد، برای جلب توجه به شبکه‌های عصبی بسیار مهم بود. برخی فاکتورها نیز در تشدید این مسئله دخالت داشتند، از جمله کتاب‌ها و کنفرانس‌های وسیعی که برای مردم در رشته‌های متنوع ارائه شد. امروز نیز تحولات زیادی در تکنولوژی ANN ایجاد شده‌است.
خانه‌های قدیمی دهستان کوخرد بخش کوخرد شهرستان بستک استان هرمزگان با سبک خاصی می‌ساختند، یک شکل عادی داشته‌است، سقف آنهارا از چوب مستحکم وبا دوام درخت گز بوده و در بعضی جاها چوب درخت سدر (کنار) وتنه درخت نخل خرما نیز استفاده می‌نمودندو احیاناً از چوب چندل نیز استفاده می‌کردند. مصالح ساختمان. شالوده‌های بعضی از خانه‌ها از سنگ وگچ و سیمان و در بعضی ساروج نیز به کار می‌بردند، دیوار از خشت خام وپلاستر کاه وگل و قسمت داخلی ساختمان با گچ وخاک سفید کاری می‌نمودند. در وپنجره‌ها از چوب گز وکنار والوارهائی که از خارج
وپنجره‌ها از چوب گز وکنار والوارهائی که از خارج وارد می‌شد ساخته می‌شده‌است. نمای عمومی ساختمان‌های دهستان شکل عادی دارد واغلب ساختمان‌ها قیافه عادی داشته وبهم چسپیده بودند. سر در خانه‌های قدیمی. اغلب خانه‌ها دارای سر در مخصوص هستند، به این ترتیب که جلو در دو یا چهار ستون ازسنگ و گچ ساخته و روی آن گنبد مخصوصی می‌سازند که به آن «پیش آواز» می‌گویند، دو طرف آن را سکویی تعبیه می‌کنند، درجه شکوهمند وابهت این سردر که بعضی اوقات دارای مجسمه‌هایی هم هست نشانه ثروت ومکنت صاحب خانه‌است. شکل خانه‌ها. در همه
ثروت ومکنت صاحب خانه‌است. شکل خانه‌ها. در همه ساختمان‌ها پنجره‌ها از کف اتاق پایه‌گذاری شده‌اند، سقف اتاق‌ها از تیره چوب وسنگ‌های نازک که نام آنهارا به گویش محلی «تَوُدوُه» نامیده می‌شود ساخته شده‌است، و برخی از شاخهای نخل که آن را «گُردِنُه» می‌نامند استفاده می‌شده‌است. اتاق‌ها دراز بوده وپهنای کم دارند که از دو متر تجاوز نمی‌کند. بادگیر. باگیرها به شکل جذایی در بالای خانه‌های قدیمی به چشم می‌خورند، مصالح ساختمان جوب وخشت وکاه وسنگ وگچ وساروج است که در این اواخر سیمان جای ساروج را گرفته‌است، آجر نیز در
اواخر سیمان جای ساروج را گرفته‌است، آجر نیز در بعضی از ساختمان‌ها و ویلاهای جدید که تازه احداث شده‌است به کار رفته‌است. نقشه خانه‌ها. نقشه خانه‌های قدیمی طوری است که اتاق‌ها چهار طرف و دور تا دور بوده وحیاط که معمولاً کوچک است وسط آن‌ها قرار گرفته ویک درخت خرما ویا چند درخت خرما ودرختان دیگری مانند لیموی طرش درون باغچه‌ای که به لهجه محلی «مُوسَّنی» می‌گویند کاشته‌اند، و باغچه در وسط حیاط به صورت یک گودال درآورده می‌شود مخصوصاً برای جمع شدن آب باران‌های سیل آسا. مجلس. در خانه‌های دهستان اولین اتاق جنب درب
آسا. مجلس. در خانه‌های دهستان اولین اتاق جنب درب ورودی به نام مجلس نامیده می‌شود که مخصوص پذیرائی مهمان است و منظور این است که اشخاص بیگانه به حیاط خانه وارد نشوند وزن و بچه را نبینند، جلو در خانه یک سکوی بزرگ می‌سازند که در شب‌های گرم تابستان به جای مجلس وخابیدن از آن استفاده می‌کردند. در این اواخر بعضی خانه‌های جدید که آن را مسقف یا سرپوشیده می‌گویند درست شده که تفاوت زیادی باخانه‌های قدیمی دارند.
نورالله تالقانی از تاریخ‌نگاران، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و یکی از برجسته‌ترین چهره‌های سیاسی معاصر افغانستان بود. زندگی. نورالله تالقانی در سال ۱۳۱۸ خورشیدی برابر با ۱۹۳۹ میلادی در قریهٔ سرای‌سنگ شهر تالقان مرکز ولایت ولایت تخار در شمال افغانستان زاده شد. نورالله تالقانی بمثابهٔ پژوهشگر، تاریخ‌نگار، نویسنده و ناشر فهرست طویلی از کتاب‌های علمی، تاریخی، سیاسی، اجتماعی و ادبی خدمات بزرگ فراموش ناشدنی برای مردم افغانستان به‌ویژه اهل فرهنگ را انجام داده است. زندگی نورالله تالقانی مشحون از مبارزه در راه برابری
نورالله تالقانی مشحون از مبارزه در راه برابری ملی و اجتماعی و فعالیت‌های گستردهٔ روشنگرانه بوده است. دگروال نورالله تالقانی از مردان نامی و چهره‌های معدود فرهنگی تاریخ معاصر کشور افغانستان است که در حلقه‌های روشنفکران میهنی چه در ساحهٔ نظامی و چه ملکی دارای جایگاه خاصی می‌باشد. یکی از ویژگی‌های تالقانی آن بود که بی‌خوف و بی‌هراس دردهای مردم ستمدیدهٔ خویش را با صراحت بازگو و بیان می‌نمود و دلیرانه از آن دفاع می‌کرد. او نماد راستین تلاش در راه فراگیری علم و دانش و نماد راستین پیکار بی‌امان در راه حق‌طلبی و
دانش و نماد راستین پیکار بی‌امان در راه حق‌طلبی و برابری زیستن بود و تمام عمر و زندگی خویش را صرف مطالعه و نوشتن کتاب و مطالب ناب پژوهشی و علمی نمود. تالقانی از وسعت نظر نیک، دور اندیشی کامل و تحلیل درست از توان و شهامت خاصی برخوردار بود. او یکی از بهترین کسانی است که که با غرور و پرهیزکاری زندگی شرافتمندانه‌ای نمود و جا دارد در برابر ابهت آرمان‌های پاک و انسانی‌اش سر تعظیم فرود آورد؛ زیرا او یکی از بهترین چهره‌های درخشان فرهنگی معاصر کشور بود که با غرور و سر بلندی و سرشار از باده عشق به میهن و مردم رنجور
سر بلندی و سرشار از باده عشق به میهن و مردم رنجور آن تا آخرین لحظات زندگی هرگز آرام ننشست، تحقیق نمود و بی‌امان مبارزه کرد. نورالله تالقانی در ۳۱ جوزای سال ۱۳۸۸ خورشیدی برابر با ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی در کابل وفات کردن و در تالقان به خاک سپرده شدند. از مهم‌ترین کتاب‌های او کتاب افغانستان ماقبل آریایی‌ها و فرهنگ اصطلاحات نوین است. در سال ۲۰۱۰ کتاب تخاری‌ها نیز در کابل نشر شد. نورالله تالقانی همچنین رئیس کمیته طبع و نشر بیهقی بود. پانویس. وبگاه فردا
هموند (Hamwand) یا چندراهه یکی از قطعات خودرو است. هموند بخشی از موتور است که آمیزهٔ سوخت و هوا را از سیلندرها خارج می‌کند. در خودروها دو نوع چندراهه وجود دارد، یکی چندراههٔ بنزین که هوا را به درون سیلندرها می‌کشد و دیگری چندراههٔ دود برای تخلیهٔ دود اگزوز. در میان لوله اگزوز و چندراهه دو قطعه لوله به نام‌های انبارهٔ اول و دوم قرار دارند. منیفولدهای اگزوز معمولاً از چدن یا فولاد ضدزنگ ساده ساخته می‌شوند و وظیفه دارند گازهای خروجی موتور را از چند سیلندر جمع‌آوری کرده و به لولهٔ اگزوز منتقل کنند. این
جمع‌آوری کرده و به لولهٔ اگزوز منتقل کنند. این منیفولدها شامل لوله‌های خروجی جداگانه‌ای برای هر سیلندر هستند که در نهایت معمولاً به یک لولهٔ واحد به نام «کالکتور» (جمع‌کننده) می‌پیوندند. اگر هدرهایی بدون کالکتور باشند، به آن‌ها «هدر زومی» (Zoomie headers) گفته می‌شود. هدرهای تقویتی یا افترمارکت که به‌طور جداگانه روی خودرو نصب می‌شوند، اغلب از لوله‌های فولاد نرم یا فولاد ضدزنگ ساخته می‌شوند و شامل فلنج‌های تخت و گاهی کالکتوری با قطر بیشتر (از جنسی مشابه لوله‌های اصلی) هستند. این هدرها ممکن است با پوشش‌های
اصلی) هستند. این هدرها ممکن است با پوشش‌های سرامیکی (از داخل و بیرون)، رنگ مقاوم در برابر حرارت یا بدون پوشش عرضه شوند. هدرهای آب‌کاری‌شده با کروم نیز وجود دارند، ولی پس از استفاده، به‌مرور آبی‌رنگ می‌شوند. فولاد ضدزنگ پولیش‌شده هم با استفاده تغییر رنگ می‌دهد (معمولاً به زردی می‌گراید) اما کمتر از کروم تغییر رنگ می‌دهد. یکی از روش‌های دیگر برای ارتقا، عایق‌کاری منیفولد اگزوز (چه معمولی، چه تقویتی) است. این کار باعث کاهش گرمای ساطع‌شده به محفظهٔ موتور شده و دمای منیفولد ورودی را پایین می‌آورد. چند نوع عایق
دمای منیفولد ورودی را پایین می‌آورد. چند نوع عایق حرارتی رایج هستند که سه مورد از آن‌ها بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند: هدف اصلی استفاده از هدرهای تقویتی در خودروهای پرفورمنس، کاهش مقاومت در برابر جریان گاز خروجی (موسوم به فشار بازگشتی) و افزایش بازده حجمی موتور است، که در نهایت باعث افزایش توان خروجی موتور می‌شود. این پدیده با قوانین گاز، به‌ویژه قانون گاز آرمانی و قانون ترکیبی گازها قابل توضیح است. خرابی واشر چندراهه. اگر واشر چندراههٔ هوا آسیب ببیند در کارکرد پیشرانه اختلال ایجاد می‌شود و حتی ممکن است
کارکرد پیشرانه اختلال ایجاد می‌شود و حتی ممکن است پیشرانه بیش از حد گرم شود. اولین و شایع‌ترین نشانهٔ خرابی واشر چندراههٔ هوا کاهش کارایی و عملکرد پیشرانه است. از دیگر نشانه‌های خرابی واشر چندراههٔ هوای آسیب‌دیده، نشتی مایع خنک‌کننده (آب رادیاتور) است.
سیدمحمدتقی مدرّسی روحانی (۱۸ مهر ۱۳۱۱-۳ اردیبهشت ۱۳۷۶) نویسنده، رمان‌نویس و روانپزشک ایرانی بود. رمان "یکلیا و تنهایی او" که با نوعی نگاه اسطوره‌وار و برداشتی از داستان‌های عهد عتیق نوشته شده یکی از آثار فارسی اوست. کودکی و نوجوانی. سیدمحمدتقی مدرسی روحانی رمان‌نویس و روانپزشک ایرانی در ۱۷ مهر ۱۳۱۱ در خیابان عین الدوله شهر تهران زاده شد. پدرش اسماعیل محضر اسناد رسمی داشت و مادرش راضیه طباطبایی نوه سید محمد طباطبایی از رهبران جنبش مشروطه بود. دوران دبستان را دبستان ناصر خسرو، هفده دی و دبستان عنصری گذارند،
دبستان ناصر خسرو، هفده دی و دبستان عنصری گذارند، هنوز دو سال از ورودش به دبستان نمی‌گذشت که پدرش را از دست داد و به ناچار به همراه مادر و دو برادرش به خانه پدربزرگ نقل مکان کردند. سیدمحمدتقی مدرسی روحانی پس از اتمام دوره دبستان، برای تحصیلات متوسطه به دبیرستان رهنما رفت. در سال ۱۳۲۵ و در حالی که در سال پنجم متوسطه بود مجموعه داستان دائم‌الخمر را منتشر کرد. دانشگاه و انتشار یکلیا و تنهایی او. پس از اتمام دوره دبیرستان وارد دانشکده پزشکی شد و همزمان برای کمک به مخارج تحصیل در بانک ملی تهران نیز کار می‌کرد.
به مخارج تحصیل در بانک ملی تهران نیز کار می‌کرد. در سال ۱۳۳۳ رمان یکلیا و تنهایی او را نوشت و با کمک ابوالحسن نجفی توانست آن را منتشر کند. این رمان در سال ۱۳۳۵ از سوی مجله سخن به عنوان کتاب برگزیده سال انتخاب شد. این کتاب با نگاه و استناد به شخصیت و داستان‌های عهد عتیق نوشته شد و مدرسی در آن ارجاعات فراوانی به کتاب مقدس داده است. این رمان در واقع واگویه سرخوردگی‌های شخصی و سیاسی پس از کودتای ۲۸ مرداد است. تقی مدرسی در گفتگویی با علی دهباشی چنین عنوان کرد که فکر نوشتن یکلیا بعد از کودتای ۱۳۳۲ به سرم افتاد.
فکر نوشتن یکلیا بعد از کودتای ۱۳۳۲ به سرم افتاد. زبان توصیفی، محکم و زیبا و نیز روایتی منظم و منسجم رمان باعث شهرت نویسنده‌اش می‌شود و نامش را به عنوان داستان‌نویس تثبیت می‌کند. این رمان یکی از اولین تجربه‌ها در استفاده از اسطوره‌های غیربومی در زیرساخت روایی یک اثر داستانی ایرانی است. در سال ۱۳۳۷ مدرسی با همکاری ابوالحسن نجفی، عبدالحسین آل‌رسول، محمود کیانوش، بهرام صادقی و سیروس پرهام مجله صدف را منتشر می‌کند. مدرسی به منظور مطالعه مراسم زار جهت استفاده در پایان‌نامه دکتری به جنوب ایران سفر می‌کند و با
در پایان‌نامه دکتری به جنوب ایران سفر می‌کند و با تکمیل این مطالعات در سال ۱۳۳۸ تحصیلاتش را در رشته پزشکی به اتمام می‌رساند. مهاجرت به آمریکا. وی در سال ۱۳۳۸ به ایالات متحده آمریکا رفت و دو سال بعد به عنوان رزیدنتی در رشته روان‌پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه دوک شهر دورهام کارولینای شمالی دست یافت. سیدمحمدتقی مدرسی روحانی در سال ۱۳۴۱ داستان کوتاهش با نام (یک شب بارانی) را منتشر کرد. در سال ۱۳۴۳ نیز در رشته روان‌پزشکی نوزادان و کودکان با درجه ممتاز از دانشگاه مک‌گیل مونترال کانادا فارغ‌التحصیل شد. مدرسی در سال
مونترال کانادا فارغ‌التحصیل شد. مدرسی در سال ۱۹۶۷ به استخدام دانشکده روانپزشکی دانشگاه مریلند در می‌آید. در همین دانشگاه بود که در سال ۱۹۸۲ مرکز تحقیقات نوزادان را بنیاد نهاد. همسر و فرزندان. مدرسی در سال ۱۳۴۳ در آمریکا با آن تایلر رمان‌نویس آمریکایی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های تژ و میترا است. مرگ. مدرسی در ۲ اردیبهشت ماه ۱۳۷۶ در شهر بالتیمور در ایالت مریلند در سن ۶۵ سالگی بر اثر بیماری سرطان درگذشت. پس از مرگ وی کتابخانه شخصی‌اش به دانشگاه دوک اهدا شد.
خونریزی مغزی نوعی خونریزی داخلی درون فضای جمجمه است که به دلیل پاره شدن عروق مغزی بر اثر ضربه به سر، فشارخون بالا، آنوریسم عروقی و دلایل دیگر رخ می‌دهد. خونریزی مغزی دارای تفاوت‌هایی با سکته مغزی است. انواع خونریزی مغزی. خونریزی مغزی با توجه به موقعیت خون‌ریزی نسبت به پرده‌های مغزی می‌تواند به انواع مختلف تقسیم شود: خونریزی می‌تواند حاد یا مزمن (مانند خون‌ریزی ساب‌آراکنوئید) باشد. تشخیص قطعی اغلب با سی‌تی‌اسکن یا MRI ممکن می‌گردد و در صورت تأیید تشخیص، درمان فوری (در جهت کاهش فشار داخل‌مغزی، قطع خون‌ریزی و
فوری (در جهت کاهش فشار داخل‌مغزی، قطع خون‌ریزی و رفع ادم مغزی) ضروری است. در خونریزی مزمن واین نوع هماتوم بروز علائم ممکن است هفته‌ها و حتی ماه‌ها طول بکشد و فرد حتی ممکن است صدمه دیدن سر خود را به خاطر نیاورد. عوارض این حالت خفیف‌تر از سکته مغزی است به صورتی که آسیب شدیدی مثل فلجی را کمتر به دنبال دارد. این بیماران باید پس از کنترل، با توجه به شدت علائم، با داروهای ضد تشنج مثل فنی توئین (به‌طور سنتی) و لوبل تحت نظر باشند. گاهی این بیماران نیازمند به توانبخشی نیز هستند. علائم و نشانه‌ها. خونریزی داخل جمجمه
نیز هستند. علائم و نشانه‌ها. خونریزی داخل جمجمه یک فوریت پزشکی جدی است زیرا تجمع خون در جمجمه می‌تواند منجر به افزایش فشار داخل آن و متعاقباً آسیب به بافت ظریف مغز یا خونرسانی آن شود، همچنین افزایش شدید فشار داخل جمجمه (ICP) می‌تواند باعث فتق مغز شود. علل. خونریزی داخل جمجمه زمانی اتفاق می‌افتد که رگ خونی داخل جمجمه پاره شود یا نشت کند، که ممکن است ناشی از ضربه فیزیکی (همان‌طور که در آسیب سر رخ می‌دهد) یا دلایل غیرترومایی (مانند سکته مغزی خونریزی دهنده) مانند پارگی آنوریسم باشد. درمان‌های ضد انعقاد و
مانند پارگی آنوریسم باشد. درمان‌های ضد انعقاد و همچنین اختلالات انعقاد خون می‌تواند خطر وقوع خونریزی داخل جمجمه را افزایش دهد. بیش از نیمی از موارد خونریزی داخل جمجمه در نتیجه فشار خون بالا است.
ماده تخم‌گذار به زنبور کارگری غیر از ملکه زنبور عسل می‌گویند که در کندو تخم‌گذاری می‌کند. ملکه در کندو ماده‌ای به نام فرمون ترشح می‌کند و ترشح این ماده باعث می‌شود که تخمدان‌های زنبورهای کارگر رشد نکند؛ ولی اگر ملکه بمیرد با آن را از کندو خارج کنیم زنبورهای ماده به دلیل نبود فرمون در کندو شروع به تخم‌ریزی می‌نمایند. البته تمامی تخم‌هایی که توسط ماده‌ها ریخته می‌شود به دلیل نبود اسپرم، به نوزادان نر تبدیل می‌شوند.
ماجراهای تَن‌تَن یک مجموعه ۲۴ گانه از آلبوم‌های کامیکس فرانسوی-بلژیکی ساخته شده توسط کارتونیست بلژیکی به نام ژُرژ پروسپه رِمی که با نام مستعار هرژه می‌نوشت، می‌باشد. این مجموعه‌ها یکی از محبوبترین کامیک‌های اروپایی سدهٔ بیستم میلادی بودند. در سال ۲۰۰۷ یعنی یک سده پس از تولد هرژه در ۱۹۰۷، تن‌تن در بیش از ۷۰ زبان و بیش از ۲۰۰ میلیون نسخهٔ فروش چاپ شده بود؛ و در رادیو، تلویزیون، تئاتر و فیلم مورد اقتباس قرار گرفته بود. به دلیل مرگ هرژه کتاب هنر الفبا ناتمام ماند و یک نفر دیگر آن را نوشت. پیشینه. مجموعه‌ها
ماند و یک نفر دیگر آن را نوشت. پیشینه. مجموعه‌ها نخستین بار در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۹ به زبان فرانسه در لو پتی ونتیم (بیستم کوچولو) چاپ شدند؛ زیرمجموعه‌ای از روزنامهٔ بلژیکی لو ونتیم سیکل (سدهٔ بیستم) که ویژهٔ نوجوانان بود. موفقیت مجموعه‌ها سبب شد شکلِ سریال شدهٔ (دنباله دار) داستان‌ها در طول اشغال بلژیک توسط آلمان نازی در روزنامهٔ پیشروی بلژیکی به نام "لو سوآ" (به فرانسوی: Le Soir به معنای عصر) و پس از آزادی بلژیک نیز در نشریه موفق تن‌تن (به فرانسوی: "Le Journal de Tintin)" چاپ گردد"." در ۱۹۵۰ تیم هنری ای به نام
Tintin)" چاپ گردد"." در ۱۹۵۰ تیم هنری ای به نام استودیوی هرژه توسط خود وی راه اندازی شد تا کمک حال وی در کارش (به ویژه رنگ آمیزی) باشد، این استودیو نسخه‌های استانداردی از یازده آلبوم تن‌تن (هشت آلبوم جدید به علاوه بازسازی سه آلبوم قدیم شامل سیگارهای فرعون، جزیره سیاه و سرزمین طلای سیاه) را پدیدآورد. مجموعه‌ها در زمینهٔ اکثراً واقع‌گرایانه‌ای از سده بیستم نگاشته شده‌اند. قهرمان آن تن‌تن است، خبرنگاری جوان، دلیر و ماجراجوی بلژیکی. سگ وفادارش به نام میلو (برفی) وی را یاری می‌کند. از دیگر قهرمانان می‌توان از
وی را یاری می‌کند. از دیگر قهرمانان می‌توان از کاپیتان هادوکِ جسور و بدبین، و یک روشنفکر کم شنوایی به نام پروفسور کَلکولُس (به فرانسوی: پروفسور تورنِسُل) و همین‌طور دو کارآگاه ناشی به نام‌های تامسون و تامپسون (به فرانسوی: دوپون و دوپونط) و یک خوانندهٔ اپرا به نام بیانکا کاستافیوره نام برد. مجموعه‌ها به خاطر نقّاشی‌های تمیز و گویای خود که در سبک مختص به هرژه یعنی لینیه کلر (در انگلیسی به معنای خط روشن) ترسیم شده‌اندْ مورد ستایش واقع شده‌اند. Its well-researched پی‌رنگ‌های خوب مطالعه شده‌اش ژانرهای گوناگونی
پی‌رنگ‌های خوب مطالعه شده‌اش ژانرهای گوناگونی را در هم می‌آمیزند: ماجراهای پر شر و شور با عناصری از فانتزی، اکشن، معمایی، دلهره‌آور سیاسی و داستان علمی. داستان‌ها شامل طنز بزن‌بکوبی می‌باشند که با شمه‌ای طنز پیچیده و نقد سیاسی یا فرهنگی تعدیل شده‌اند. "ماجراهای تن‌تن و میلو" داستان‌هایی رئالیستی و برگرفته از رویدادهای تاریخ معاصر هستند که از دوره زمانی بین جنگ جهانی اول و دوم آغاز شده و تا اوج دوران جنگ سرد امتداد می‌یابد؛ استعمار، نژادپرستی، رقابت میان دو ابرقدرت، مافیا، جنگ نفت و همه دیگر شاخص‌های تاریخ
ابرقدرت، مافیا، جنگ نفت و همه دیگر شاخص‌های تاریخ معاصر در داستان‌های تن‌تن تبلور یافته‌اند. نشریه لو ونتیم سیکل: ۱۹۳۹–۱۹۲۹. "ژرژ پروسپه رِمی" با نام هنری هرژه به عنوان یک تصویرگر در "لو ونتیم سیکل" (اسمی فرانسوی به معنای سده بیستم) _ که یک روزنامه بلژیکی کاتولیک رومی و محافظه‌کار سرسخت مستقر در زادگاه هرژه یعنی "بروکسل" بود_ به کار گماشته شد. این نشریه با ریاست کشیشی به نام "نوربر واله" (Norbert Wallez) خود را چونان «روزنامه ای کاتولیک برای اصول [ــِـ مسیحی] و آگاهی» معرفی و دیدگاهی راست افراطی و فاشیستی
و آگاهی» معرفی و دیدگاهی راست افراطی و فاشیستی ترویج می‌کرد. والهْ هرژه را به سِمت ویراستار زیرمجموعهٔ فرعیِ نوپای سازمان به نام "لو پتی ونتیم" (اسمی فرانسوی به معنای بیستم کوچولو) که سه شنبه‌ها منتشر می‌شد و ویژهٔ نوجوانان بود، گماشت. [این نشریه فرعی] با ترویج و اشاعه دیدگاه‌های اجتماعی-سیاسی آقای واله برای خوانندگان جوان خود، دربرگیرندهٔ مضامین فاشیستی و یهودستیزِ روشنی بود. افزون بر ویراستاری نشریه فرعی، هرژه تصویرگری "L'extraordinaire aventure de Flup, Nénesse, Poussette et Cochonnet" (ماجراهای
Flup, Nénesse, Poussette et Cochonnet" (ماجراهای فراطبیعی فلوپ، نِنِس، پوسته و کوشونه) را نیز انجام داد؛ داستان مصوری که توسط یکی از اعضای بخش ورزشی روزنامه تألیف شد. با ناخشنودی از آن، هرژه کوشید کارتون مصوری باب میل خودش را تألیف و تصویرگری کند. وی حالا در آفرینش داستان مصورْ تجربه‌ای داشت. از ژوئیه ۱۹۲۶ وی داستانی در مورد یک پسر رهبر گشتْ زنِ پیشاهنگی به نام "Les Aventures de Totor C.P. des Hannetons" (ماجراهای توتو، رهبر پیشاهنگی سوسک‌های طلایی) برای روزنامهٔ پیشاهنگی "Le Boy Scout Belge" (پسر پیشاهنگ
پیشاهنگی "Le Boy Scout Belge" (پسر پیشاهنگ بلژیکی) نگاشته بود. توتو تأثیری نیرومند بر تن‌تن نهاد چنان‌که هرژه دومی را به سان برادر جوانتر توتو توصیف کرد. ژان مار و رَندی لوفیسی گفته‌اند که از دیدگاه گرافیکی، توتو و تن‌تن به جز در اونیفورم پیشاهنگی «تقریباً یکی بودند» و همچنین تشابه‌هاتی میان ماجراهای مختص آنان به ویژه در سبک تصویرگری، ریتم تند داستان، و بهره‌گیری از طنز وجود داشت. وی فریفته فنون نو در این هنر از جمله استفاده نظام مند از بالون گفتارها شده بود که در کامیکهای آمریکایی مانند نگهبانی از پدر
بود که در کامیکهای آمریکایی مانند نگهبانی از پدر اثرجورج مک مأنوس، کرَزی کت اثر جورج هریمان، و کودکان خُل اثر رودولف دیرکس دیده شدند؛ کامیک‌هایی که کپی‌هایی از آنان توسط گزارشگر روزنامه به نام لئون دگرله از مکزیک برای وی فرستاده شده‌بودند هرچند هرژه خواست تن‌تن را به آمریکا بفرستد واله به وی سفارش کرد ماجرای داستان را در زمینهٔ کشور اتحاد شوروی بیافریند، تا پروپاگاندایی ضد سوسیالیستی برای کودکان باشد. نتیجه‌اش تن‌تن در سرزمین شوراها بود که در [نشریهٔ] "لو پتی ونتیم" از ژانویه ۱۹۲۹ تا مه ۱۹۳۰ سریال سازی
پتی ونتیم" از ژانویه ۱۹۲۹ تا مه ۱۹۳۰ سریال سازی گردید. آقای واله با محبوبیتی که در بلژیکِ فرانسوی زبان داشت یک نمایشگاه دستاورد در ایستگاه "گار دو نور" برگزار کرد و سپس چاپ آن را (که تاکنون در پوشش روزنامه یا مجله بود. م) در قامت کتاب سازمان داد. محبوبیت داستان سبب افزایش در فروش‌ها گردید، بنابراین آقای واله برای هرژه دو دستیار اختصاص داد. تحت ریاست واله، در ماه ژوئن هرژه آغاز به سریال کردن دومین داستانش تن‌تن در کنگو نمود، که به جهت تشویق و تشجیع احساسات استعماری بر ضد کنگوی بلژیک طراحی گردید. [این
استعماری بر ضد کنگوی بلژیک طراحی گردید. [این داستان] در سبکی قیم مآبانه نگاشته شد که کنگویی‌ها را به سان خنگ‌هایی بچه-مانند توصیف نمود؛ در دهه‌های بعد [این داستان] با اتهام نژادپرستی روبرو گردید، اما در زمان خودش بحث‌برانگیز نبود و محبوبیتی داشت و نمایشگاه‌های بیشتری به جهت افزایش فروش‌ها برگزار شدند. در سومین داستان یعنی تن‌تن در آمریکا که از سپتامبر ۱۹۳۱ تا اکتبر ۱۹۳۲ سریال سازی شد، هرژه سرانجام فرصتی یافت به سناریویی که انتخاب خودش بودْ بپردازد و از این داستان در جهت پیشبرد برنامه ای ضدسرمایه‌داری و
داستان در جهت پیشبرد برنامه ای ضدسرمایه‌داری و ضدمصرف‌گرایی در تطابق با جهان بینی فرامحافظه‌کارانهٔ نشریه سود جست. از ۱۹۳۰ مجله فرانسوی کاتولیکی به نام "Cœurs Vaillants" (دل‌های شجاع) حق نشر "ماجراهای تن‌تن" را خریداری نمود و هرژه به زودی درخواست‌های مشابهی از روزنامه‌های سوئیسی و پرتغالی نیز دریافت داشت (نشریه "Cœurs Vaillants" ماجراهای تن‌تن را به فرانسویان معرفی نمود "و" تا هفده سال بعد همچنان به انتشار آلبوم‌های تن‌تن برای نوجوانان فرانسوی ادامه می‌داد). هرژه به نگارش رشته‌ای از ماجراهای تن‌تن ادامه
هرژه به نگارش رشته‌ای از ماجراهای تن‌تن ادامه داد و شخصیتش (تن‌تن) را به مکان‌های حقیقی مانند کنگوی بلژیک، ایالات متحده، مصر، هند، تبت، چین، و پادشاهی متحده (بریتانیا) می‌فرستاد. وی همچنین تن‌تن را به کشورهایی تخیلیِ خود-ساخته اش فرستاد که از آن جمله می‌توان جمهوری آمریکای لاتین سن تئودور، پادشاهی اروپای خاوری سیلداوی، یا کشور فاشیستی بوردوریا _که رهبر آن موستلر، ترکیبی از رهبر آلمان نازی آدولف هیتلر و رهبر فاشیست ایتالیا بنیتو موسولینی بود_ اشاره کرد. لو سوآ، ۱۹۴۵–۱۹۴۰. در مه ۱۹۴۰ آلمان نازی در هفتمین ماه
۱۹۴۵–۱۹۴۰. در مه ۱۹۴۰ آلمان نازی در هفتمین ماه جنگ دوم جهانی به بلژیک یورش برد. هرچند هرژه مختصراً به فرانسه گریخت و تبعیدی خود-خواسته در پیش گرفت، اما سرانجام مصمم شد به سرزمین مادری اشغالی‌اش بازگردد. به دلایل سیاسی، نازی‌ها [روزنامه] "لو ونتیم سیکل" را تعطیل نمودند، و این پیشامد سبب بیکاری هرژه گردید. در جستجوی کار، وی شغلی به عنوان تصویرگر در روزنامهٔ پیشروی بلژیکی "لو سوآ" (عصر) بدست آورد که اجازه یافته بود تحت نظر آلمانی‌ها به انتشار ادامه دهد. در ۱۷ اکتبر ۱۹۴۰، وی ویراستار واحد ویژه کودکان [ــِـ
۱۷ اکتبر ۱۹۴۰، وی ویراستار واحد ویژه کودکان [ــِـ روزنامه] به نام "لو سوآ ژونز (Le Soir Jeunesse)" گردید، که در آنجا شروع به آفرینش "ماجراهای تن‌تن" جدیدی نمود. در این [شرایط] تازه_اوضاع سیاسی سرکوبگرانه تر ناشی از اشغال بلژیک توسط آلمان نازی_ هرژه از ترس دستگیری توسط گشتاپو دیگر نمی‌توانست در ماجراهای تن‌تن درون مایه‌های سیاسیْ جای دهد. چنان‌که هری تامپسون گفته، نقش تن‌تن همچون یک خبرنگار به پایان رسید و از حالا نقش جدید یک کاشف را داشت. روزنامه تن‌تن: ۱۹۸۳–۱۹۴۶. در سپتامبر ۱۹۴۴ نیروهای اتفاق وارد بروکسل
در سپتامبر ۱۹۴۴ نیروهای اتفاق وارد بروکسل شده و کارفرمایان آلمانی هرژه گریختند. "لو سوآ" تعطیل و "ماجراهای تن‌تن" معلق گردید. سپس در ۱۹۴۶ هرژه دعوتی از سوی یک ناشر کامیک بلژیکی به نام "ریمون لوبلان" و شرکت انتشاراتی جدیدش "لو لومبار" برای ادامه دادن ماجراهای تن‌تن در روزنامهٔ جدید تن‌تن (Le Journal de Tintin) را پذیرفت. هرچند وی خشنود بود که کارش دگرباره منتشر می شودْ به زودی دریافت که اگر "مجلهٔ تن‌تن" نجات بخش وی بوده در عین حال کارفرمای سخت‌گیری نیز بود. او دیگر آزادی عملی که ترجیح می‌داد را نداشت؛ از
او دیگر آزادی عملی که ترجیح می‌داد را نداشت؛ از وی درخواست شده بود برای مجلهٔ [آقای لوبلان] هفته ای دو صفحه رنگی خلق کند_که وظیفه ای سنگین بود. با وجود این، اهمیتی که هرژه به جزئیات و خرده کاری‌ها می‌داد ادامه یافت و استانداردهای هنری اش بهبود یافتند هر چند وظایفش سنگین تر شدند. ""سرانجام در ۱۹۵۰، هرژه آغاز به گزینش و سپس جدا کردن کارکنان موفق تر "روزنامه تن‌تن" کرد تا در خانه ای بزرگ در خیابان "لویی" که در آنجا گروه نوپایی به نام "استودیوی هرژه" تشکیل شدْ به کار بپردازند. "بوب دو مو" (کسی که سبک هرژه را
به کار بپردازند. "بوب دو مو" (کسی که سبک هرژه را تقلید نمود و نیمی از کارها را انجام داد)، "گی دسیسی" (رنگ آمیز)، و "مارسل دوهه" (دبیر) هسته‌های این تیم بودند. هرژه همچنین "ژاک مارتن" (که سبک هرژه را تقلید نمود)، "روژه لولو" (که ریزه کاری تصاویر را انجام داد و آنان را واقعی تر نشان نمایاند)، "اوژن اِوانی" (رئیس آینده استودیو)، "میشل دو ماره" (نویسندهٔ بالون گفتارها)، و "بودئو فان در براندن" (دبیر) را به استودیو افزود. چنان‌که هری تامپسون گفته، ایده این بود که کار خلق"ماجراهای تن‌تن" به یک «خط تولید واقعی،
که کار خلق"ماجراهای تن‌تن" به یک «خط تولید واقعی، کار هنری ای که از شخصی به شخص دیگر رد می‌شود [و] هرکس کار خودش را می‌داند؛ به سان ارکستر هنری ای که توسط هرژه رهبری می‌شود» بدل گردد. این استودیو هشت آلبوم جدید تن‌تن را برای "مجله تن‌تن" آفرید، و دو تن‌تن قدیمی را نیز رنگ آمیزی و نوسازی کرد. استودیوی هرژه به توزیع و چاپ‌های نو تا مرگ هرژه در ۱۹۸۳ ادامه داد. در ۱۹۸۶_ که بیست و چهارمین آلبومِ ناتمام منتشر گردید_ استودیو منحل شده و دارایی‌های آن به بنیاد هرژه واگذار شدند. "ماجراهای تن‌تن" به لطف اقتباس‌های
واگذار شدند. "ماجراهای تن‌تن" به لطف اقتباس‌های اخیر همچنان به فرحان و سرگرم نمودن نسل جدید هواداران امروزی اش ادامه می‌دهد. شخصیت‌ها. تن‌تن و میلو. تن‌تن یک خبرنگار بلژیکی جوان و ماجراجوست که در ماجراهایی خطرناک درگیر می‌شود؛ حوادثی که وی برای نباختنْ تلاش‌هایی قهرمانانه از خود نشان می‌دهد. ماجراها شاید سخت کوشی تن‌تن را در مأموریت‌های ژورنالیستی ماجراجویانه اش نشان دهند اما به ندرت دیده می‌شود که وی در داستان تغییر مسیر بدهد (فاسد شود یا دست از تلاش بکشد). خوانندگان و منتقدانْ تن‌تن را چونان کاراکتری
خوانندگان و منتقدانْ تن‌تن را چونان کاراکتری چندوجهی و با این حال انعطاف‌پذیر، هوشمند و آفرینشگر توصیف کرده و اظهار داشته‌اند که شخصیت نسبتاً طبیعی اش_که گاهی فاقد هیجان و کشش است_ سبب بازتاب متوازنی از شیطنت، حماقت و بی پروایی می‌گردد که حول و حوش وی را فراگرفته است. این کاراکتر هرگز نسبت به آرمانهای پسر پیشاهنگی اش_که نمایانگر خودِ هرژه است_ سازشکار نیست، و حالت وی چنان است که به خواننده اجازه می‌دهد به جای آنکه صرفاً دنبال کنندهٔ ماجراهای یک قهرمان نیرومند باشدْ موقعیت خود را چنان تصور کند که گویی خودش