payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و با هم تصمیم می‌گرفتند چه چیزی را در فیلم‌نامه گنجانده شود و چه چیزی را از فیلم‌نامه نهایی حذف کنند. پیش‌نویس دوم فیلم‌نامه در ۱ مارس ۱۹۷۱ تکمیل شد و ۱۷۳ صفحه بود. فیلم‌نامه نهایی در ۲۹ مارس ۱۹۷۱ به پایان رسید و ۱۶۳ صفحه بود، ۴۰ صفحه بیشتر از آنچه بود که پارامونت از آنان درخواست کرده بود. کاپولا هنگام فیلمبرداری از آن کتابی که در زمان نوشتن نهایی فیلم‌نامه ساخته بود، استفاده می‌کرد تا به ساخت فیلم کمک کند. رابرت تاون فیلمنامه‌نویس آمریکایی نیز بر روی فیلم‌نامه به آن دو کمکی می‌کرد، به ویژه در صحنه باغ که
به آن دو کمکی می‌کرد، به ویژه در صحنه باغ که در آن پاچینو با براندو صحبت می‌کند. هرچند که در عوامل فیلم به اسم رابرت تاون به عنوان فیلمنامه‌نویس اشاره‌ایی نمی‌شود. با وجود نوشتن سه فیلم‌نامه، برخی از صحنه‌های فیلم هنوز نوشته نشده بودند و در حین فیلمبرداری نوشته شدند. "سازمان مدنی ایتالیایی-آمریکایی" به رهبری "جوزف کلمبو"، مدعی شد که فیلم بر اساس کلیشه‌های رایج ایتالیایی-آمریکایی تأکید دارد. او می‌خواست تمام کلمات مافیا و کوزا نوسترا از فیلم‌نامه حذف شود. این سازمان همچنین درخواست کرد که تمام پول به دست
این سازمان همچنین درخواست کرد که تمام پول به دست آمده از پیش‌نمایش پدرخوانده به حساب این سازمان ریخته شده تا برای ساخت بیمارستان جدید اختصاص یابد. کاپولا اظهار داشت که فیلم‌نامه پوزو فقط در دو مورد حاوی کلمه مافیا است، در حالی که کلمه کوزا نوسترا اصلاً استفاده نشده‌است. هرچند پارامونت این دو کلمه را با توجه به اینکه به داستان آسیب وارد نشود با اصطلاحات دیگری جایگزین کرد. در نهایت فیلم‌نامه پدرخوانده مورد پسند این سازمان قرار گرفت. پیش از این نیز، شیشه‌های ماشین آلبر اس. رودی تهیه‌کننده فیلم با شلیک گلوله
ماشین آلبر اس. رودی تهیه‌کننده فیلم با شلیک گلوله خورد شده بودند و بر روی داشبورد او یادداشتی با عنوان «فیلم را تعطیل کنید، وگرنه…» گذاشته بودند. انتخاب بازیگران. ماریو پوزو اولین کسی بود که از مارلون براندو خواست تا نقش دون ویتو کورلئونه را بازی کند. او با ارسال نامه‌ای به براندو براندو در آن برای او نوشته بود که: «تنها بازیگری هستی که می‌تواند نقش پدرخوانده را بازی کند». علی‌رغم میل پوزو، مدیران پارامونت به دلیل عملکرد ضعیف فیلم‌های اخیر او و همچنین خلق و خوی تند او مخالف حضور براندو بودند. براندو در
و خوی تند او مخالف حضور براندو بودند. براندو در مورد بازگشت به دنیای بازیگری مردد بود، اما منشی او "آلیس مارچاک" او را برای دادن تست نقش دون ویتو کورلینه متقاعد کرد. کاپولا براندو را به لارنس اولیویه برای این نقش ترجیح داد، هرچند که مدیر برنامه‌های اولیویه نقش را رد کرد و ادعا کرد که اولیویه درحال حاضر کسالت دارد. با این حال، اولیویه در اواخر همان سال در فیلم کاراگاه به ایفای نقش پرداخت. پارامونت بر این اصرار داشت که ارنست بورگنین باید این نقش را دریافت کند. جورج سی. اسکات، ریچارد کونته، آنتونی کوئین و
کند. جورج سی. اسکات، ریچارد کونته، آنتونی کوئین و اورسن ولز نیز گزینه‌های مورد نظر دیگر بودند. بورگنین و ولز انتخاب اصلی پارامونت برای ایفای این نقش بودند. پس از ماه‌ها کشمکش بین کاپولا و پارامونت بر سر براندو، در انتها بورگنین و براندو به عنوان دو گزینه پایانی انتخاب شدند. استنلی جافه رئیس پارامونت، براندو را ملزم به انجام تست بازیگری کرد. کاپولا نمی‌خواست به براندو توهین کند برای همین به براندو گفته بود که برای آزمایش تجهیزاتش نیاز به ایفای نقش کوچکی از او دارد. برای گریم براندو توپ‌های پنبه‌ای را در
او دارد. برای گریم براندو توپ‌های پنبه‌ای را در گونه‌هایش می‌چسباند و موهایش را لاک کفش می‌زد تا تیره شود. کاپولا نوار تست بازیگری براندو را در میان بقیه نوارهای تست بازیگری قرار داد در حالی که مدیران پارامونت در حال تماشا آن نوارها بودند. مدیران پارامونت تحت تأثیر بازی براندو قرار گرفتند و به کاپولا اجازه دادند تا براندو را برای این نقش انتخاب کند، اگر براندو دستمزد کمتری را بپذیرد و برای اطمینان از اینکه او هیچ تأخیری در تولید ایجاد نمی‌کند، تعهدی بدهد. در پایان براندو ۱٫۶ میلیون دلار از ایفای نقش در
در پایان براندو ۱٫۶ میلیون دلار از ایفای نقش در پدرخوانده به دست آورد. از قبل شروع ساخت فیلم، کاپولا رابرت دووال را برای بازی در نقش تام هیگن در نظر داشت. پس از آزمایش چند بازیگر دیگر، انتخاب کاپولا در نهایت مورد تأیید تهیه‌کنندگان قرار گرفت و دووال این نقش را دریافت کرد. آل مارتینو، خواننده مشهور آن زمان که در باشگاه‌های شبانه لاس وگاس خوانندگی می‌کرد، توسط یکی از دوستانش که رمان را خوانده بود از وجود شخصیتی به نام "جانی فونتان" مطلع شده بود. دوستش بر این باور بود که مارتینو به شخصیت جانی فونتان بسیار
باور بود که مارتینو به شخصیت جانی فونتان بسیار نزدیک است. مارتینو سپس با آلبر اس. رودی تماس گرفت و او قبول کرد که نقش را به او بدهد. با این حال، پس از انتخاب کاپولا به عنوان کارگردان این نقش از او گرفته شده و به خواننده آمریکایی ویک دیمون داده شد. به گفته مارتینو پس از اینکه این نقش از او سلب شد، او به سراغ پدرخوانده‌اش راسل بوفالینو که رئیس خانواده مافیایی بوفالینو بود رفت. سپس بوفالینو دستور انتشار چندین مقالات خبری در روزنامه و مجلات مختلف را داد که به تخریب وجه کاپولا می‌پرداختند. ویک دیمون در نهایت از
وجه کاپولا می‌پرداختند. ویک دیمون در نهایت از ایفای این نقش کناره گرفت زیرا نمی‌خواست که گروهای مافیایی را تحریک کند و مازاد بر این که دستمزد بسیار کمی برای این نقش به او داده می‌شد. بعد از کناره‌گیری دیمون نقش جانی فونتان به مارتینو داده شد. کاپولا دایان کیتون را برای ایفای نقش کی آدامز در نظر داشت. او به دلیل متفاوت بودن اخلاقیات کیتون او را مناسب این نقش می‌دانست. کاپولا نقش فردو کورلیونه را به جان کازال واگذار کرد. کاپولا او را در حین ایفای نقش در تئاتر دیده بود. جیانی روسو پس از اینکه از او خواسته شد
دیده بود. جیانی روسو پس از اینکه از او خواسته شد تا تست بازیگری برای نقش کارلو ریزی انجام دهد، توانست نظر تهیه‌کنندگان و کاپولا جلب کند و نقش را دریافت کند. با نزدیک شدن به شروع فیلمبرداری در ۲۹ مارس، هنوز بازیگری برای نقش مایکل کورلئونه انتخاب نشده بود. مدیران پارامونت به دنبال یک بازیگر محبوب مانند وارن بیتی یا رابرت ردفورد بودند. ما تهیه‌کننده فیلم رابرت ایوانز می‌خواست که رایان اونیل این نقش را دریافت کند. آل پاچینو اولین انتخاب کاپولا برای این نقش بود، کاپولا می‌توانست به راحتی او را در حال پرسه‌زدن
کاپولا می‌توانست به راحتی او را در حال پرسه‌زدن در حومه سیسیلی تصویر کند و اینکه در آن زمان پاچینو یک بازیگر گمنامی بود که شبیه یک ایتالیایی-آمریکایی بود. با این حال، مدیران پارامونت دریافتند که پاچینو برای بازی در نقش مایکل به اندازه کافی بلند قد نیست. داستین هافمن، مارتین شین، دین استاکول و جیمز کان نیز برای بازی در این نقش تست دادند. نقش مایکل به برت رینولدز پیشنهاد شد، اما مارلون براندو تهدید کرد که در صورت استخدام رینولدز استعفا می‌دهد، بنابراین رینولدز این نقش را رد کرد. به جک نیکلسون نیز این نقش
این نقش را رد کرد. به جک نیکلسون نیز این نقش پیشنهاد شد، اما چون احساس می‌کرد اما این نقش را رد کرد. جیمز کان توسط مدیران پارامونت مورد توجه قرار گرفت و در ابتدا نقش مایکل را به او داده شد، و نقش سانی کورلئونه به کارمین کاریدی اعطا شد، اما کاپولا همچنان اصرار داشت که پاچینو نقش مایکل را بازی کند. ایوانز در نهایت پذیرفت و به پاچینو اجازه داد تا نقش مایکل را داشته باشدو نقش سانی به جیمز کان داده شد. ایوانز کان را به کاریدی ترجیح می‌داد زیرا کان هفت اینچ کوتاهتر از کاریدی بود که به قد پاچینو بسیار نزدیکتر
از کاریدی بود که به قد پاچینو بسیار نزدیکتر بود. با وجود موافقت‌ها با بازی پاچینو در نقش مایکل، پاچینو هنوز قراردادی برای بازی در فیلم «"اوباشانی که نمی‌توانست درست شلیک کنند"» با استودیو ام جی ام داشت. اما در انتها دو استودیو به توافق رسیدند و پاچینو سه هفته قبل از شروع فیلمبرداری توسط پارامونت استخدام شد. رابرت دنیرو در ابتدا برای بازی در نقش "پاولی گاتو" استخدام شد. پس از اینکه آل پاچینو از فیلم "اوباشانی که نمی‌توانست درست شلیک کنند" کنار رفت، دنیرو نیز برای بازی در این فیلم از حضور در پدرخوانده استعفا
برای بازی در این فیلم از حضور در پدرخوانده استعفا داد. دنیرو همچنین برای نقش سانی کورلئونه نیز مد نظر استودیو بود. پس از استعفای دنیرو، نقش گاتو به جانی مارتینو داده شد. کاپولا چندین نقش از این فیلم را به اعضای خانواده خود داد. او به خواهرش، تالیا شایر نقش کانی کورلئونه را داد. دخترش سوفیا که در آن زمان یک نوزاد بود به عنوان "مایکل فرانسیس ریزی"، پسر تازه متولد شده کانی و کارلو ظاهر شد. کارمینه کاپولا پدر کاپولا، در فیلم به عنوان یک نوازنده پیانو در یکی از صحنه‌های فیلم ظاهر می‌شود. همسر، مادر و دو پسر
از صحنه‌های فیلم ظاهر می‌شود. همسر، مادر و دو پسر کاپولا همگی به عنوان سیاهی لشکر در فیلم حضور دارند. چندین نقش کوچکتر مانند لوکا برازی بعد آغاز فیلمبرداری انتخاب شدند. فیلمبرداری. قبل از شروع فیلمبرداری، بازیگران یک دوره دو هفته‌ای را برای تمرین نقش‌هایشان بایکدیگر گذارندند، که بخشی از آن شامل یک مهمانی بود که در آن هر بازیگر باید در تمامی زمانی که در مهمانی بود نقش شخصیت خود را بازی می‌کرد. فیلمبرداری قرار بود در ۲۹ مارس ۱۹۷۱ با سکانسی‌ که در آن مایکل کورلئونه و کی آدامز برای خرید سال نو به مغازه «"بست
و کی آدامز برای خرید سال نو به مغازه «"بست اند کو"» می‌روند، آغاز شود. هواشناسی در ۲۳ مارس بارش برف سنگینی را پیش‌بینی کرد که باعث شد، رودی تاریخ فیلمبرداری را با تأخیر آغاز کند. اما بارش برف رخ نداد و در پایان از دستگاه برف‌ساز برای فیلمبرداری استفاده شد. فیلمبرداری تا ۲ ژوئیه ۱۹۷۱ در نیویورک ادامه یافت. کاپولا قبل از رفتن به سیسیل برای ادامه فیلمبرداری در درخواست سه هفته استراحت کرد. پس از عزیمت عوامل فیلم به سیسیل، پارامونت اعلام کرد که تاریخ انتشار پدرخوانده به اوایل سال ۱۹۷۲ منتقل خواهد شد. پارامونت
به اوایل سال ۱۹۷۲ منتقل خواهد شد. پارامونت به گوردون ویلیس فیلمبردار آمریکایی، پیشنهاد فیلمبرداری پدرخوانده را داد. اما او این پیشنهاد را رد کرد، زیرا او بر این باور بود که فیلمبرداری این فیلم سخت و مشکل خواهد بود. بعد از اینکه ویلیس فیلمبرداری پدرخوانده را قبول کرد، او و کاپولا تصمیم گرفتند که از تکنیک‌های مدرن فیلمبرداری به مانند؛ بالگرد و لنز زوم استفاده نکنند. کاپولا و ویلیس تصمیم گرفتند که از تکنیک «فیلمبرداری بومی» استفاده کنند تا بیننده بتوانند فیلم را به مانند یک نقاشی ببیند. ویلیس با استفاده از
را به مانند یک نقاشی ببیند. ویلیس با استفاده از سایه و نور کم تلاش کرد تا احساسات و تغییر بافت فکری شخصیت‌ها در طول فیلم را، به نمایش بگذارد. همچنین کاپولا و ویلیس تصمیم گرفتند که در فیلم تقابل نور و تاریکی و اثر آن‌ها بر یکدیگر را در فیلمبرداری سکانس‌های خود در نظر بگیرند. ویلیس با استفاده از چند تکنیک تلاش کرد تا فیلم یک تم زرد مانند به خود بگیرد. سکانس‌های سیسیلی به گونه‌ایی فیلمبرداری شدند که در پس‌زمینه آن‌ها مناظر و طبیعت سیسیل قرار بگیرد، تا در این سکانس‌ها حس رمانتیک و زیبایی به بیننده القا شود و
سکانس‌ها حس رمانتیک و زیبایی به بیننده القا شود و سکانس‌های سیسیل را از سکانس‌های نیویورک جدا کند. یکی از تکان دهنده‌ترین سکانس‌های فیلم مربوط به سکانس سر بریده اسب در تخت خواب بود. محل فیلمبرداری این صحنه مورد مناقشه است. به گمان برخی از منابع این صحنه در «"بورلی استیت"» فیلم‌برداری شده‌است، در حالی که برخی دیگر بر این باور آن که فیلمبرداری آن در مجموعه «"سندز پوینت پرزرو"» جزیره لانگ آیلند فیلمبرداری شده‌است. کاپولا به خاطر این صحنه مورد انتقادات کوچکی قرار گرفت، اگرچه این سر از یک شرکت غذای سگ سازی
قرار گرفت، اگرچه این سر از یک شرکت غذای سگ سازی خریداری شده بود که قرار بود کشته شود. در ۲۲ ژوئن، صحنه‌ای که سانی در آن کشته می‌شود، در باند فرود میچل فیلد در "یونیوندیل" فیلمبرداری شد. در آنجا سه باجه عوارض همراه با ریل‌های محافظ و بیلبوردهایی تبلیغاتی ساخته شد. ماشین سانی یک لینکلن کانتیننتال ساخت سال ۱۹۴۱ بود که با دریل سوراخ‌هایی در آن سوراخ شده بودند تا شبیه سوراخ گلوله باشند. فیلمبرداری این صحنه سه روز طول کشید و بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار هزینه داشت. درخواست کاپولا برای فیلمبرداری در لوکیشن توسط پارامونت
کاپولا برای فیلمبرداری در لوکیشن توسط پارامونت مورد قبول واقع شد. تقریباً ۹۰ درصد فیلم در شهر نیویورک و حومه آن فیلمبرداری شد. بیش از ۱۲۰ لوکیشن مجزا برای فیلمبرداری استفاده شد. چندین سکانس در "فیلم‌وی" واقع در شرق محله هارلم فیلمبرداری شدند. بخش‌های دیگر فیلم در کالیفرنیا یا در سیسیل فیلم‌برداری شده‌است. صحنه‌هایی که در لاس‌وگاس اتفاق می‌افتد در لوکیشن فیلمبرداری نشده‌اند، زیرا بودجه کافی موجود برای این کار نبود. دو شهر ساوکا و فورتزا دآجرو لوکیشن‌های فیلم‌برداری در سیسیل بودند. صحنه افتتاحیه عروسی در
در سیسیل بودند. صحنه افتتاحیه عروسی در محله‌ایی از استتتن آیلند با پیش از ۷۵۰ نفر از مردم محلی به عنوان سیاهی لشکر فیلمبرداری شد. خانه خانواده کورلئونه و محل عروسی در خیابان "لانگفلو" محله تات هیلِ "استاتن آیلند" بود.&lt;ref name="townandcountrymag/a40653831"&gt;&lt;/ref&gt; دیوار اطراف خانه کورلئونه از فوم پلی اتیلن ساخته شده بود. صحنه‌های دفتر شرکت تجارت روغن زیتون خانواده کورلئونه در دفتری در خیابان "مات استرییت" فیلمبرداری شده بودند. پس از پایان فیلمبرداری در ۷ اوت، تدوین و پروسه پس‌تولید پدرخوانده
در ۷ اوت، تدوین و پروسه پس‌تولید پدرخوانده آغاز شد. علاوه بر این تهیه‌کنندگان و کاپولا همچنان در حال آزمایش سکانس‌های مختلف و چپیدمان آن‌ها در تدوین پایانی فیلم بودند. در ماه سپتامبر اولین نسخه فیلم به نمایش پارامونت درآمد. بسیاری از سکانس‌های حذف شده از فیلم حول محور سانی بودند و حذف آن‌ها به این دلیل بود که باعث پیشبرد داستان نمی‌شدند. تا ماه نوامبر همان سال کاپولا و تدوین‌گران فیلم ویلیام اچ. رینولدز و پیتر زینر، دومین تدوین نسخه پدرخوانده را به پایان رساندند. بحث بر سر اینکه چه کسانی در تدوین نهایی
رساندند. بحث بر سر اینکه چه کسانی در تدوین نهایی فیلم دست داشته‌اند هنوز ادامه دارد. نسخه نهایی پدرخوانده در اواخر دسامبر ۱۹۷۱ و ژانویه ۱۹۷۲ برای کارکنان و مدیران پارامونت به نمایش درآمد. موسیقی. کاپولا آهنگساز ایتالیایی، نینو روتا را برای ساخت آهنگ اصلی فیلم انتخاب کرد. نینو روتا آهنگ به نرمی سخن بگو عشق را برای پدرخوانده سرود و ضبط کرد. او برای موسیقی این فیلم از ترکیب خاصی از موسیقی جاز ایتالیایی با موسیقی سیسیلی استفاده کرد. روتا سبک آهنگ‌ها را به نحوی تنظیم کرد که با موقعیت‌ها و شخصیت‌های فیلم ارتباط
تنظیم کرد که با موقعیت‌ها و شخصیت‌های فیلم ارتباط داشته باشند. روتا بخش‌هایی از موسیقی متن پدرخوانده را با موسیقی فیلم فورتونلا که خود در سال ۱۹۵۸ آن را تنظیم کرده بود، ترکیب کرد. دلیل این کار او برای افزایش احساس تراژدیک فیلم بود. در ابتدا ایوانز تهیه‌کننده فیلم موسیقی نینو روتا را مناسب پدرخوانده نمی‌دانست و تصمیم بر آن داشت تا از آن در فیلم استفاده نکند، اما در پایان کاپولا توانست او را راضی کند. کاپولا معتقد بود که موسیقی روتا حس ایتالیایی بیشتری به فیلم می‌بخشد. پدر کاپولا کارمین نیز، چندین قطعه
فیلم می‌بخشد. پدر کاپولا کارمین نیز، چندین قطعه موسیقی برای پدرخوانده تنظیم کرد به عنوان مثال موسیقی که در صحنه عروسی توسط گروه موسیقی اجرا می‌شود را کارمین تنظیم کرده‌است. چندین قطه دیگر شامل "C'è la luna mezzo mare" و "Non so più cosa son" که از اپرا عروسی فیگارو هستند در پدرخوانده استفاده شده‌اند. پارامونت رکوردز، صفحه گرام موسیقی متن پدرخوانده را در سال ۱۹۷۲ منتشر کرد، سی دی آن در سال ۱۹۹۱ توسط گفن رکوردز منتشر شد و نسخه دیجیتالی آن توسط گفن رکوردز در ۱۸ اوت ۲۰۰۵ منتشر شد. این آلبوم شامل بیش از ۳۱
در ۱۸ اوت ۲۰۰۵ منتشر شد. این آلبوم شامل بیش از ۳۱ دقیقه موسیقی است که در فیلم استفاده شده‌است که بیشتر آن توسط روتا ساخته شده‌است. همچنین یکی از آهنگ‌ها توسط کاپولا و دیگری توسط "جانی فارو" و "مارتی سایمز" نوشته شده‌است. مجله آل موزیک پنج از پنج را به این آلبوم داد. سردبیر مجله "فیلمتِرک" معتقد بود روتا در ارتباط دادن موسیقی با جنبه‌های اصلی فیلم موفق بوده‌است. اکران. اکران سینمایی. اولین نمایش پدرخوانده در سینما "تئاتر لویز" در نیویورک در ۱۴ مارس ۱۹۷۲ بود. پدرخوانده تقریباً سه ماه پس از تاریخ اکران اولیه
پدرخوانده تقریباً سه ماه پس از تاریخ اکران اولیه خود که برای روز کریسمس سال ۱۹۷۱ بود اکران شد. سود حاصل از شب اول اکران پدرخوانده به باشگاه پسران نیویورک اهدا شد. قبل از اکران فیلم، پدرخوانده توانسته بود ۱۵ میلیون دلار از پیش پرداخت حق اکران فیلم در ۴۰۰ سالن مختلف سینما در سراسر آمریکا سود حاصل کند. در ۱۵ مارس ۱۹۷۴ پدرخوانده در پنج سالن در نیویورک ("تئاتر لویز ۱ و ۲"، "اورفیوم"، "سین" و "توور استیت") اکران شد. بعد از آن در ۱۷ مارس در سینما امپریال در تورنتو اکران شد و سپس در ۲۲ مارس در دو سالن سینما در شهر
اکران شد و سپس در ۲۲ مارس در دو سالن سینما در شهر لس انجلس کالیفرنیا اکران شد. سرانجام پدر خوانده در ۲۴ مارس ۱۹۷۲ در سراسر ایالات متحده با ظرفیت ۳۱۶ سالن سینما اکران شد. اکران در ایران. پدرخوانده از آبان۱۳۵۲ در سه سینمای "شهرفرنگ"، "گلدن‌سیتی" و "شهر تماشا" اکران عمومی شد و "شهر تماشا" پدرخوانده را به‌عنوان فیلم افتتاحیه‌اش به نمایش درآورد. سینماهای "کسری" و "تخت‌جمشید" هم آن را بر پرده بردند. درنهایت پدرخوانده جزو فیلم‌های پرفروش سال ۵۲ ایران شد. پخش خانگی. حق پخش تلویزیونی پدرخوانده برای یک بار نمایش در
حق پخش تلویزیونی پدرخوانده برای یک بار نمایش در دو شب به قیمت ۱۰ میلیون دلار به ان بی سی فروخته شد، که در ان زمان همچنین رقمی برای نمایش تلویزیونی بی‌سابقه بود. پدرخوانده تنها با چند ویرایش جزئی توسط "ان بی سی" پخش شد. نیمه اول فیلم شنبه ۱۶ نوامبر ۱۹۷۴ و نیمه دوم آن دو روز بعد پخش شد. قسمت اول تلویزیونی پدرخوانده با میانگین امتیاز نیلسن ۳۸٫۲ و سهم تماشاگران ۵۹ درصد توانست مخاطبان پیش از معلولی را جذب خود کند و آن را به هشتمین فیلم پربیننده در یک شبکه تلویزیونی تبدیل کرد. همچنین پخش نیمه دوم آن توانست رتبه
تبدیل کرد. همچنین پخش نیمه دوم آن توانست رتبه سوم پربیننده‌ترین فیلم سینمایی در تلویزیون را با امتیاز نیلسن ۳۹٫۴ و سهم تماشاگران ۵۷ درصد به دست آورد. دو فیلم دیگر که از پدرخوانده پربیننده تر بودند فیلم فرودگاه و داستان عشق هستند. این پخش تلویزیونی انتظارات برای ساخت دنباله پدرخوانده را افزایش داد. در سال بعد، کاپولا «"حماسه پدرخوانده"» را برای پخش در تلویزیون ساخت که در آن دو فیلم پدرخوانده و را به همراه چند سکانس استفاده نشده در اکران سینمایی درست کرد. "حماسه پدرخوانده" محتوای خشونت‌آمیز و صحنه‌های جنسی
پدرخوانده" محتوای خشونت‌آمیز و صحنه‌های جنسی کمتری نسبت به نسخه اصلی دارد. "حماسه پدرخوانده" برای اولین بار در ۱۸ نوامبر ۱۹۷۷ در شبکه ان بی سی پخش شد. در سال ۱۹۸۱ پارامونت مجموعه باکس ست به نام «داستان پدرخوانده» را منتشر کرد که دو فیلم اول مجموعه پدرخوانده را به ترتیب زمانی بازگو می‌کند. این باکس ست با صحنه‌های اضافی که در نسخه اکران اولیه نبودند عرضه شد، اما برعکس نسخه تلویزیونی هیچ سکانسی از این نسخه سانسور نشده‌است. پس از انتشار ، پارامونت سه‌گانه پدرخوانده در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. «خانواده پدرخوانده:
در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. «خانواده پدرخوانده: بررسی فیلم پدرخوانده» یک مستند ۷۳ دقیقه‌ای بود کهدر سال ۱۹۹۱ منتشر شد. این مستند به کارگردانی جف وارنر، شامل برخی از پشت صحنه‌های هر سه فیلم، مصاحبه با بازیگران و تست‌های بازیگران بود. پخش دی‌وی‌دی. "پدرخوانده" به همراه دو قسمت دیگرش در سال ۲۰۰۱ برای اولین بار روی دی‌وی‌دی رفت. کمی بعد این سه دی‌وی‌دی به همراه یک دیسک پشت صحنه در یک مجموعه با عنوان "پدرخوانده: کلکسیون دی‌وی‌دی" به بیرون عرضه شد. دفعه‌ای دیگر در سال ۲۰۰۷ این مجموعه فیلم دوباره بر روی دی‌وی‌دی عرضه
۲۰۰۷ این مجموعه فیلم دوباره بر روی دی‌وی‌دی عرضه شد. این بار بر روی پنج دیسک دی‌وی‌دی با عنوان "تجدید کوپولا". این دی وی دی همچنین شامل شجره نامه خانواده کورلئونه، جدول زمانی فیلم‌های «پدرخوانده» و فیلمی از سخنرانی‌های عوامل فیلم در جوایز اسکار بود. در اوایل ۲۰۰۸ نیز این مجموعه فیلم‌های کوپولا روی دیسک‌های بلوری به بازار آمد. همچنین سه سال بر روی نسخه ترمیم شده این فیلم با نظارت خود کاپولا کار شده‌است که در دوم مارس ۲۰۲۲ به صورت عمومی انتشار یافت. پدرخوانده: بازسازی کاپولا. در طول اکران اصلی فیلم،
بازسازی کاپولا. در طول اکران اصلی فیلم، نگاتیوهای اصلی آن فرسوده شده بودند زیرا که آنقدر از آن‌ها چاپ می‌شد تا تقاضا را برآورده کنند. علاوه بر این نگاتیو ذخیره فیلم در آرشیو پارامونت گم شده بودند. در سال ۲۰۰۶ کاپولا با استیون اسپیلبرگ که استودیو او دریم‌ورکس اخیراً توسط پارامونت خریداری شده بود برای کمک به بازسازی "پدرخوانده" تماس گرفت. "رابرت ای. هریس" برای نظارت بر بازسازی سه‌گانه پدرخوانده استخدام شد و "ویلیس" فیلمبردار فیلم نیز در بازسازی آن شرکت داشت. روند بازسازی در نوامبر ۲۰۰۶ با تعمیر نگاتیوها آغاز
بازسازی در نوامبر ۲۰۰۶ با تعمیر نگاتیوها آغاز شد تا بتوانند با کمک یک اسکنر دیجیتال فایل‌های 4K با وضوح بالا از نگاتیوها استخراج کنند. اگر یک نگاتیو آسیب دیده بود یا تغییر رنگ داده بود، به صورت دیجیتالی تعمیر و بهبود داده می‌شد. مرمت پروژه نزدیک به یک سال و نیم طول کشید. پارامونت محصول نهایی را پدرخوانده: بازسازی کاپولا نامید و آن را در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸ به صورت دی وی دی و بلوری منتشر کرد. "دیو کر" منتقد روزنامه نیویورک تایمز بر این باور بود که این بازسازی «یادآور دوران طلایی فیلم‌های سینمایی» است.
«یادآور دوران طلایی فیلم‌های سینمایی» است. پدرخوانده: بازسازی کاپولا مورد استقبال و تحسین منتقدان و خود کاپولا قرار گرفت. این نسخه شامل چندین ویژگی خاص و جدید بود که قبل از این منتشر نشده بودند (از جمله صحنه‌های اضافی، فیلم‌های پشت صحنه و غیره). پارامونت پیکچرز سه‌گانه پدرخوانده را برای اکران محدود سینمایی به مناسبت پنجاهمین سالگرد اکران پدرخوانده اکران کرد. نسخه‌های بلوری و بلوری 4K آن نیز در ۲۲ مارس ۲۰۲۲ منتشر شدند. فروش در گیشه و بازخورد منتقدان. پدرخوانده فیلم پرفروش سال شد و رکوردهای گیشه بسیاری را
فیلم پرفروش سال شد و رکوردهای گیشه بسیاری را شکست و توانست پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۷۲ آمریکا شود. فروش روز افتتاحیه فیلم از پنج سالن ۵۷٫۸۲۹ دلار بود و همچنین قیمت بلیت برای فیلم پدرخوانده از ۳ دلار به ۳/۵ دلار افزایش یافته بود. قیمت‌ها در نیویورک در آخر هفته اول اکران بیشتر شد و به ۴ دلار رسید و تعداد سانس‌های از چهار بار در روز به هفت بار در روز افزایش یافت. پدرخوانده در هفته اول اکران خود در تورنتو ۶۱٫۶۱۵ دلار، در نیویورک ۲۴۰٫۷۸۰ و درمجموع ۴۵۴٫۰۰۰ در هفته اول خود در این دو شهر فروش داشت. این فیلم در هفته
اول خود در این دو شهر فروش داشت. این فیلم در هفته دوم ۴۵۴٫۰۰۰ دلار در نیویورک، ۱۱۵٬۰۰۰ دلار در تورنتو فروخت که در مجموع فروش پدرخوانده در این دو شهر به مبلغ ۵۶۸٬۸۰۰ رسید. پدرخوانده توانست به رتبه اول گیشه سینما آمریکا راه پیدا کند. در پنج روز اول اکران سراسری خود در آمریکا توانست ۶/۸ میلیون دلار بفروشد و فروش گیشه خود را به ۷٫۳۹۷٫۱۶۴ دلار برساند. در هفته بعد از ان مجموع گیشه پدرخوانده به ۱۷٬۲۹۱٬۷۰۵ دلار رسید. پدرخوانده تا ۹ آوریل ۸/۷ میلیون دلار دیگر فروخت و مجموعه فروش این فیلم نیز به به ۲۶٫۰۰۰٫۸۱۵ دلار
و مجموعه فروش این فیلم نیز به به ۲۶٫۰۰۰٫۸۱۵ دلار رسید. این فیلم پس از ۱۸ هفته همچنان در رتبه یکم گیشه آمریکا قرار داشت و ۱۰۱ میلیون دلار نیز فروخته بود. پدرخوانده رکورد فروش سریع‌ترین فیلمی که بتواند به ۱۰۰ میلیون دلار برسد را دارا هست. برخی از مجلات خبری در آن زمان اعلام کردند که پدرخوانده اولین فیلمی است که ۱۰۰ میلیون دلار ایلات متحده فروخته‌است، اما در واقع این رکورد متعلق به فیلم اشک‌ها و لبخندها بود که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. پدرخوانده به مدت پنج هفته دیگر در رتبه اول در ایالات متحده باقی ماند و در
دیگر در رتبه اول در ایالات متحده باقی ماند و در مجموع ۲۳ هفته متوالی را در رتبه نخست گیشه ایالات متحده گذراند. در هفته ۲۴ جای خود را به فیلم پروانه‌ها آزادند داد ولی در هفته ۲۵ بار دیگر به رتبه نخست رسید. پدرخوانده ۸۱/۵ میلیون دلار در گیشه ایالات متحده و کانادا در طول اکران اولیه خود فروش داشت. در اکران دوباره خود در سال ۱۹۷۳ توانست به فروش ۸۵/۷ میلیون دلاری دست پیدا کند. پدرخوانده یک بار دیگر در سال ۱۹۹۷ در ایلات متحده اکران شد. درنهایت فروش این فیلم در این دو کشور به ۱۳۵ میلیون دلار رسید. پدرخوانده جای
دو کشور به ۱۳۵ میلیون دلار رسید. پدرخوانده جای فیلم بر باد رفته را در فهرست پرفروش‌ترین فیلم در شبکه نمایش خانگی گرفت. پدرخوانده تا زمان انتشار فیلم آرواره‌ها در شبکه نمایش خانگی، در رتبه نخست این فهرست باقی ماند. این فیلم موفقیت داخلی خود را در خارج از کشور نیز تکرار کرد و توانست ۱۴۲ میلیون دلار بفروشد. بر اساس مقاله لس آنجلس تایمز مورخ ۱۳ دسامبر ۱۹۷۲، سود پدرخوانده به قدری بالا بود که درآمد صنایع گلف اند وسترن که مالک پارامونت بود، از ۷۷ سنت به ازای هر سهم به ۳/۳ دلار افزایش یافت. از سال ۱۹۹۷ پدرخوانده
به ۳/۳ دلار افزایش یافت. از سال ۱۹۹۷ پدرخوانده هشت بار دیگر اکران شد و بین ۲۵۰ میلیون دلار و ۲۹۱ میلیون دلار در گیشه جهانی فروش داشته‌است. با احتساب تورم قیمت بلیت در ایالات متحده، در میان فهرست ۲۵ فیلم پردرآمد این کشور قرار می‌گیرد. بازخورد منتقدان. "پدرخوانده" مورد تحسین و تشویق منتقدان سینما در زمان انتشار خود شد و به عنوان یکی از بهترین و تأثیرگذارترین فیلم‌های تمام دوران، به‌ویژه در ژانر گانگستری شناخته می‌شود. میانگین امتیاز پدر خوانده در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس ۱۵۱ نقد منتقدان امتیاز ۹٫۴/۱۰ است و
بر اساس ۱۵۱ نقد منتقدان امتیاز ۹٫۴/۱۰ است و از دید کاربران آن وبگاه امتیاز ۹۷ درصد را گرفته است. در توضیحات خلاصه این وبگاه آمده: «این فیلم یکی از بزرگترین و موفق‌ترین فیلم‌های تاریخ هالیوود است، چه در زمینه هنری و چه در فروش گیشه خود.» "پدرخوانده" تمام ساختار یک فیلم درجه یک را دارد؛ این فیلم نه تنها از انتظارات اولیه فراتر رفته، بلکه شاخصه‌های جدیدی را در سینمای آمریکا ایجاد کرده است. وبگاه متاکریتیک که از روش محاسبه میانگین وزنی برای امتیازات خود استفاده می‌کند، بر اساس ۱۶ نقد منتقدان، امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰
می‌کند، بر اساس ۱۶ نقد منتقدان، امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰ را به پدرخوانده داده است. پدرخوانده در "فیلم وب" یک وبگاه نقد لهستانی، بر اساس ۳۵ نقد منتقدان، امتیاز ۸٫۹ از ۱۰ را دریافت کرده است. راجر ایبرت منتقد روزنامه شیکاگو سان تایمز تلاش‌های کاپولا برای وفادار ماندن فیلم به رمان را مورد تحسین قرار داد، همچنین انتخاب او را برای قرار دادن فیلم در همان زمان رمان و توانایی فیلم در جذب بیننده در طول مدت زمان سه ساعته‌ فیلم را مورد ستایش قرار داد. ایبرت پدرخوانده را بهترین فیلم سال ۱۹۷۲ نامید. جین سیسکل منتقد روزنامه
فیلم سال ۱۹۷۲ نامید. جین سیسکل منتقد روزنامه شیکاگو تریبون به این فیلم چهار از چهار داد و اظهار داشت که فیلم بسیار خوبی است. اندرو ساریس منتقد روزنامه صدای دهکده معتقد بود که مارلون براندو نقش ویتو کورلئونه را به خوبی به تصویر می‌کشد و شخصیت او در هر صحنه‌ای که در آن ظاهر می‌شود را می‌دزد؛ اما احساس می‌کرد پوزو و کاپولا شخصیت مایکل کورلئونه را بیش از حد بر روی انتقام متمرکز کرده‌اند. در ادامه، ساریس اظهار داشت که ریچارد کاستلانو، رابرت دووال و جیمز کان در نقش‌های خود را به خوبی بازی کرده‌اند. پائولین کیل
نقش‌های خود را به خوبی بازی کرده‌اند. پائولین کیل منتقد روزنامه نیویورکر می‌نویسد: «اگر بخواهیم نمونه‌ای از این که چگونه یک فیلم‌ می‌تواند هم تجاری باشد و هم جنبه هنری خود را نگه دارد، باید از پدرخوانده نام ببریم». دژان تامسون از روزنامه واشنگتن پست نوشت: «پدرخوانده جواهری در سینما امروز هست و کاپولا دلیل اصلی موفقیت این فیلم است.» وینسنت کانبی در نیویورک تایمز نوشت: «کاپولا یکی از خشن‌ترین و تکان دهنده‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما را در باب زندگی آمریکایی درست کرده است. او ادامه داد که پدرخوانده فراتر از