payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیدگاه ایزوتوپیک خالص نیست زیرا مس معمولی از دو ایزوتوپ پایدار &lt;chem&gt;^{63}cu&lt;/chem&gt;به میزان ۶۹٪ و &lt;chem&gt;^{65}Cu&lt;/chem&gt;به میزان ۳۱٪ با تعداد نوترون‌های متفاوت تشکیل شده است. برخی عناصر مانند طلای خالص هم از دیدگاه ایزوتوپیک و هم شیمیایی خالص هستند زیرا طلای معمولی تنها دارای یک ایزوتوپ (&lt;chem&gt;^{197}Au&lt;/chem&gt;) می‌باشد. خواص عمومی. چندین اصطلاح معمولاً برای توصیف خواص فیزیکی و شیمیایی عناصر شیمیایی استفاده می‌شوند. رسانایی. نخستین وجه تمایز بین فلزات و غیر فلزات، توانایی
نخستین وجه تمایز بین فلزات و غیر فلزات، توانایی آن‌ها در رسانایی الکتریکی است. عناصری که توانایی هدایت جریان الکتریسیته را دارند، در گروه فلزات تقسیم‌بندی می‌شوند و عناصری که رسانایی الکتریکی آن‌ها بسیار پایین است، غیر فلزات را تشکیل می‌دهند. در این میان، گروه دیگری از عناصر به نام شبه فلز نیز وجود دارند که خواصی حد واسط بین فلزات و غیر فلزات را نشان داده و به صورت نیم‌رسانا عمل می‌کنند. معمولاً چنین تمایزاتی را در جدول تناوبی به تفاوت رنگ‌ها نشان می‌دهند. به جز تقسیم‌بندی بر اساس توانایی هدایت جریان
به جز تقسیم‌بندی بر اساس توانایی هدایت جریان الکتریکی، اکتینیدها، فلزهای قلیایی، فلزهای قلیایی خاکی، هالوژن‌ها، لانتانیدها، فلزهای واسطه، فلزهای پسا واسطه و گازهای نجیب نیز در جدول تناوبی حضور دارند. حالت ماده. معیار دیگر برای متمایز کردن عناصر از یکدیگر، حالت ماده یا فاز ماده است. در دما و فشار استاندارد، فازهای متصور برای یک عنصر عبارتند از جامد، مایع و گاز. بیشتر عناصر در دمای مرسوم و فشار اتمسفر، جامد هستند. در حالی که برخی گاز بوده و تنها عناصر مایع در دمای صفر درجه سلسیوس (سی و دو درجه فارنهایت) برم
دمای صفر درجه سلسیوس (سی و دو درجه فارنهایت) برم و جیوه هستند. گالیم و سزیم نیز در این دما جامد هستند، اما به ترتیب در دماهای ۲۸/۴ سلسیوس و ۲۹/۸ سلسیوس تبدیل به مایع می‌شوند. دمای جوش و دمای ذوب. دمای جوش و دمای ذوب را که معمولاً در مقیاس سلسیوس در فشار یک اتمسفر ذکر می‌شوند، می‌توان به عنوان معیاری برای تشخیص عناصر از یکدیگر مورد استفاده قرار داد. این دو معیار برای بسیاری از عناصر محاسبه شده‌اند، اما دمای ذوب و جوش برای بسیاری از عناصر مصنوعی و برخی عناصر پرتوزای بسیار کمیاب شناخته شده نیست. هلیم در صفر
پرتوزای بسیار کمیاب شناخته شده نیست. هلیم در صفر مطلق نیز مایع باقی می‌ماند؛ بنابراین برای این عنصر، نقطه ذوب تعریف نمی‌شود و تنها نقطه جوش برای آن معنی‌دار است. چگالی. چگالی در دما و فشار استاندارد، برای توصیف و تشخیص عناصر از یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. چگالی معمولاً با واحد g/cm3 بیان می‌شود. از آنجایی‌که تعداد زیادی از عناصر به شکل گاز یافت می‌شوند، چگالی آن‌ها نیز برای حالت گازی، مایع یا شکل جامد آن‌ها به صورت جداگانه بیان می‌شود. برای عناصری که آلوتروپ‌های متفاوت و در نتیجه چگالی‌های متفاوت
که آلوتروپ‌های متفاوت و در نتیجه چگالی‌های متفاوت دارند، معمولاً چگالی یک آلوتروپ به عنوان نماینده چگالی‌های متفاوت آن عنصر عنوان می‌شود. هر چند در صورت نیاز به جزئیات بیشتر می‌توان چگالی هر آلوتروپ را به صورت جداگانه عنوان کرد؛ مثلاً چگالی سه آلوتروپ معروف کربن یعنی کربن آمورفی، گرافیت و الماس به ترتیب ۱/۸–۲/۱، ۲/۲۶۷ و ۳/۵۱۵ g/cm3 می‌باشد. ساختار بلوری. عناصری که تاکنون به عنوان نمونه عناصر جامد مطالعه شده‌اند، هشت نوع حالت بلور را نشان می‌دهند: مکعبی، مکعبی مرکز-پر، مکعبی وجه-پر، شش وجهی، مونو کلینیک،
مرکز-پر، مکعبی وجه-پر، شش وجهی، مونو کلینیک، اورتورومیک و چهار وجهی. برای برخی عناصر مصنوعی پس از اورانیوم، بلورهایی موجود است که از فرط کوچکی نمی‌توان برای آن‌ها ساختار بلوری تعیین نمود. پیدایش عناصر بر روی زمین. از بین ۹۴ عنصری که به صورت طبیعی بر روی زمین قرار دارند، ۸۳ عنصر پایدار بوده یا خاصیت پرتوزایی ضعیفی داشته و در دسته عناصر نخستین جای دارند. ۱۱ عنصر باقی مانده نیمه عمری آنقدر کوتاه دارند که نمی‌توانسته‌اند در ابتدای پیدایش سامانه خورشیدی وجود داشته باشند و بنابراین جزو فلزات واسطه هستند. از بین
باشند و بنابراین جزو فلزات واسطه هستند. از بین این ۱۱ عنصر ۵ عنصر پولونیوم، رادون، رادیوم، آکتینیوم و پروتاکتینیوم نسبتاً کمیاب و محصول مشترک رادیوم و توریوم هستند. ۶ عنصر دیگر یعنی تکنتیوم، پرومتیوم، استاتین، فرانسیوم، نپتونیوم و پلوتونیوم که به ندرت یافت می‌شوند محصول واپاشی‌های کم‌یاب یا فرایند واکنش هسته ای اورانیوم یا فلزهای سنگین دیگرند. تمام عناصر دارای عدد اتمی ۱ تا ۴۰ پایدارند. عناصر دارای اعداد اتمی ۴۱ تا ۸۲ به جز تکنتیوم و پرومتیوم متااستیبل می‌باشند که نیم عمر آن‌ها به اندازه ای بلند است (حداقل
که نیم عمر آن‌ها به اندازه ای بلند است (حداقل ۱۰۰ میلیون برابر بیش از سن تخمین زده شده کیهان که ردیابی واپاشی هسته ای آن‌ها هنور به شکل تجربی امکان‌پذیر است. عناصر با عدد اتمی ۸۳ تا ۹۴ به شکلی ناپایدارند که واپاشی آن‌ها قابل ردیابی است. سه عنصر از این عناصر یعنی بیسموت (عنصر ۸۳)، توریوم (عنصر۹۰)، و اورانیوم (عنصر ۹۲) دارای یک یا بیش از یک ایزوتوپ با نیم عمری به اندازه ای بلند هستند که از فرایند هسته زایی ستاره ای که به نوبه خود عناصر سنگین را پیش از پدید آمدن سامانه خورشیدی تولید نموده است، باقی مانده‌اند.
سامانه خورشیدی تولید نموده است، باقی مانده‌اند. ۲۴ عنصر باقی مانده (از پلوتونیوم به بعد) عناصر سنگین دارای نیم عمر پایینی هستند که به صورت طبیعی یافت نمی‌شوند. جدول تناوبی. ویژگی‌های عناصر شیمیایی در جدول تناوبی خلاصه می‌شوند. در این جدول، عناصر به ترتیب عدد اتمی در سطرها و ستون‌هایی جای گرفته‌اند. به هر سطر، یک تناوب و به هر ستون، یک گروه می‌گویند. هر چند پیش از مندلیف، کسانی سعی کرده بودند که این جدول را شکل دهند؛ اما افتخار تهیه آن به نام دیمتری مندلیف، شیمی‌دان روس، به سال ۱۸۶۹ ثبت شده است. هدف مندلیف
شیمی‌دان روس، به سال ۱۸۶۹ ثبت شده است. هدف مندلیف در ابتدا نشان دادن خواص تناوبی عناصر بود. با گذشت زمان و به موازات کشف عناصر تازه، جدول بارها دستخوش تغییر و پالایش شد و مدل‌های نظری نوین برای توضیح رفتار شیمیایی عناصر ارائه شد. امروزه استفاده از جدول تناوبی در محیط‌های آموزشی به امری روزمره تبدیل شده است. نام‌گذاری عناصر. نام‌گذاری مواد مختلف که امروزه به نام عنصر شناخته می‌شوند، پیش از ارائه نظریه اتمی آغاز شده بود. بسیاری از فلزات، ترکیب‌ها و آلیاژهایی که در آن زمان از سوی شیمی‌دانان به عنوان عنصر
که در آن زمان از سوی شیمی‌دانان به عنوان عنصر شناخته نمی‌شدند، با توجه به ویژگی‌های زبانی و فرهنگی خاص هر منطقه، دارای نام‌های محلی بودند. حتی پس از شناخته شدن مفهوم عنصر، نام‌های موجود برای عناصر شناخته شده قدیمی مانند جیوه، طلا، نقره، آهن و … در بیشتر کشورهای دنیا حفظ شدند. به منظور برقراری ارتباط ساده‌تر در بین محافل آکادمیک و نیز به منظور تسهیل اهداف تجاری، نام عناصر قدیمی و همین‌طور عناصری که اخیراً کشف شده‌اند، توسط آیوپاک (اتحادیه بین‌المللی شیمی کاربردی و شیمی محض) و بیشتر با نگاهی مثبت نسبت به
کاربردی و شیمی محض) و بیشتر با نگاهی مثبت نسبت به زبان انگلیسی به عنوان یک زبان بین‌المللی انتخاب می‌شود؛ مثلاً پذیرش نام طلا (گلد) به جای "Aurum" به عنوان نام عنصر ۷۹ در حالی که نماد آن یعنی «Au» از زبان لاتین وام گرفته شده است، حاصل این رویکرد است. در نیمه دوم قرن بیستم آزمایشگاه‌های فیزیک قادر به ساخت هسته عناصر با نیم‌عمر بسیار کوتاه و در کمیتی‌هایی شدند که در هر بازه زمانی بتوان آن‌ها را ردیابی کرد. این عناصر هم توسط آیوپاک معمولاً با پیشنهاد کاشفان آن‌ها نامگذاری می‌شوند. البته در مورد برخی عناصر با
نامگذاری می‌شوند. البته در مورد برخی عناصر با عدد اتمی بزرگتر از ۱۰۳ تا مدت‌ها بحث بر سر این بود که کدام گروه زودتر عناصر مذکور را سنتز کرده‌اند و بنابراین نام‌گذاری آن‌ها تا مدت‌ها به تعویق افتاد. نماد شیمیایی عناصر. عناصر شیمیایی طبق قرارداد با نمادهای شیمیایی نشان داده می‌شوند که از یک یا دو حرف ابتدایی از نام انگلیسی (مانند سدیم (Soda))، آلمانی (مانند تنگستن (Wolfram))، لاتین (مانند مس (Cuprum)) آن عنصر تشکیل شده است. جدول روبرو نشان دهنده نماد و نام برخی عناصر است که ریشه لاتین دارند. هر چند عناصر
برخی عناصر است که ریشه لاتین دارند. هر چند عناصر بسیاری هستند که نام‌های متفاوتی در زبان‌های مختلف دارند، اما نماد هر عنصر در همه زبان‌ها یکسان است. نماد شیمیایی عمومی. به جز نمادهای عناصر، نمادهای دیگری نیز هستند که در شیمی به صورت تک حرفی و با مفاهیم مشخص استفاده می‌شوند؛ مثلاً "X" برای اشاره به عناصر گروه هفتم یعنی هالوژن‌ها، "R" برای اشاره به رادیکال‌ها یعنی مواد مرکب مانند زنجیره‌های هیدروکربنی، "Q" برای نشان دادن گرما در واکنش‌های شیمیایی، "L" برای اشاره به لیگاندها در شیمی معدنی و شیمی فلزی آلی و
اشاره به لیگاندها در شیمی معدنی و شیمی فلزی آلی و "M" به صورت عمومی برای نشان دادن فلزات به کار می‌روند. "Ln" نیز یک نماد دو حرفی است که برای اشاره به لانتانیدها استفاده می‌شود. فراوانی. ۱۱۸ عنصر تا سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۵ توسط شیمی‌دانان مشاهده شدند. مشاهده به این معناست که حداقل یک اتم از عنصر مورد نظر را بتوان در شرایط معتبر و قابل اطمینان ردیابی کرد. برای نمونه تا امروز تنها سه اتم از عنصر ۱۱۸ ردیابی شده است. از این میان آیوپاک تنها ۱۱۲ عنصر ابتدایی به همراه عناصر شماره ۱۱۴ و ۱۱۶ را به رسمیت شناخته است.
عناصر شماره ۱۱۴ و ۱۱۶ را به رسمیت شناخته است. از میان نود و چهار عنصری که در طبیعت یافت می‌شوند، شش عنصر یعنی عناصر تکنسیم، پرومتیم، استاتین، پلوتونیم، فرانسیم و نپتونیم تنها به صورت رادیوایزوتوپ طبیعی در مقادیر بسیار ناچیز یافت می‌شوند. تمام این شش عنصر به علاوه عنصری بنام کالیفرنیم در فضا نیز ردیابی شده‌اند. ۲۲ عنصر دیگر که نه بر روی زمین و نه در فضا یافت نمی‌شوند، به‌طور مصنوعی از عناصر سبک‌تر و به روش همجوشی هسته‌ای ساخته می‌شوند. فرایند ساخت عناصر در فضا. همان‌طور که اشاره شد تنها ۴٪ مواد موجود در
فضا. همان‌طور که اشاره شد تنها ۴٪ مواد موجود در کیهان از اتم و یون تشکیل شده و به عنوان عنصر قابل شناسایی هستند. بقیه ماده موجود در کائنات که ۱۵٪ مواد موجود را تشکیل می‌دهد، ماده تاریک است که ماهیت آن بر ما شناخته شده نیست اما می‌دانیم که از اتم‌های عناصر شیمیایی تشکیل نشده‌اند زیرا حاوی پروتون، نوترون و الکترون نیستند. بر اساس مدل استاندارد کیهان‌شناسی، فراوانی نسبی ایزوتوپ‌های ۹۴ عنصر در جهان هستی حاصل چهار پدیده است: هیدروژن فراوان‌ترین عنصر موجود در همه جهان است. پس از آن، هلیم، اکسیژن و کربن، بیشترین
جهان است. پس از آن، هلیم، اکسیژن و کربن، بیشترین فراوانی را در جهان دارند. فراوانی بر روی زمین. فراوان‌ترین عنصر در کره زمین و اتمسفر آن، اکسیژن با درصد جرمی ۴۹/۲ درصد است. اما فراوان‌ترین عنصر در لایه‌های مختلف کره زمین (هسته، پوسته و گوشته) آهن با درصد جرمی ۴/۷ درصد است.
مهندسی مکانیک مطالعه ماشین‌های فیزیکی است که ممکن است شامل نیرو و حرکت باشد. این یک شاخه مهندسی است که اصول فیزیک مهندسی و ریاضیات را با علم مواد ترکیب می‌کند تا سیستم‌های مکانیکی را طراحی، تجزیه و تحلیل، ساخت و نگهداری کند. این یکی از قدیمی‌ترین و گسترده‌ترین است. مهندسی مکانیک نیاز به درک زمینه‌های اصلی از جمله مکانیک، دینامیک، ترمودینامیک، علم مواد، طراحی، تحلیل سازه و الکتریسیته دارد. علاوه بر این اصول اصلی، مهندسان مکانیک از ابزارهایی مانند طراحی به کمک کامپیوتر (CAD)، ساخت به کمک کامپیوتر (CAM)،
کمک کامپیوتر (CAD)، ساخت به کمک کامپیوتر (CAM)، مهندسی به کمک کامپیوتر (CAE) و مدیریت چرخه عمر محصول برای طراحی و تجزیه و تحلیل کارخانه‌های تولیدی، استفاده می‌کنند. و ، سیستم‌های گرمایش و سرمایش، سیستم‌های حمل و نقل، وسایل نقلیه موتوری، هواپیما، کشتی‌های آبی، رباتیک، تجهیزات پزشکی، سلاح‌ها و غیره. مهندسی مکانیک به عنوان یک رشته در طول انقلاب صنعتی در اروپا در قرن ۱۸ ظهور کرد. با این حال، توسعه آن را می‌توان به چندین هزار سال در سراسر جهان ردیابی کرد. در قرن نوزدهم، تحولات فیزیک منجر به توسعه علم مهندسی
قرن نوزدهم، تحولات فیزیک منجر به توسعه علم مهندسی مکانیک شد. این زمینه به‌طور مداوم برای ترکیب پیشرفت‌ها تکامل یافته است. امروزه مهندسان مکانیک به دنبال پیشرفت‌هایی در زمینه‌هایی مانند کامپوزیت‌ها، مکاترونیک و نانوتکنولوژی هستند. همچنین با مهندسی هوافضا، مهندسی متالورژی، مهندسی عمران، مهندسی سازه، مهندسی برق، مهندسی ساخت و ساز، مهندسی شیمی، مهندسی صنایع و سایر رشته‌های مهندسی به مقادیر متفاوتی همپوشانی دارد. مهندسان مکانیک همچنین ممکن است در زمینه مهندسی بیوپزشکی، به ویژه با بیومکانیک، پدیده‌های حمل و نقل،
به ویژه با بیومکانیک، پدیده‌های حمل و نقل، بیومکاترونیک، بیونانوتکنولوژی و مدل‌سازی سیستم‌های بیولوژیکی کار کنند. تاریخ. کاربرد مهندسی مکانیک را می‌توان در آرشیو جوامع مختلف باستانی و قرون وسطی مشاهده کرد. شش ماشین ساده کلاسیک در خاور نزدیک باستان شناخته شده بودند. گُوِه و صفحه شیبدار (رمپ) از دوران ماقبل تاریخ شناخته شده بودند. چرخ به همراه مکانیزم چرخ و محور در هزاره پنجم قبل از میلاد در بین‌النهرین (عراق امروزی) اختراع شد. مکانیسم اهرمی برای اولین بار در حدود ۵۰۰۰ سال پیش در خاور نزدیک ظاهر شد، جایی که
حدود ۵۰۰۰ سال پیش در خاور نزدیک ظاهر شد، جایی که در مقیاس ساده تعادل و برای جابجایی اجسام بزرگ در تکنولوژی مصر باستان استفاده می‌شد. این اهرم همچنین در دستگاه بالابر آب سایه، اولین ماشین جرثقیل، که در حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد در بین‌النهرین ظاهر شد، استفاده شد. قدیمی‌ترین شواهد قرقره‌ها به بین‌النهرین در اوایل هزاره دوم قبل از میلاد بازمی‌گردد. در قرن چهارم قبل از میلاد در پادشاهی کوش توسعه یافت. به نیروی حیوانی متکی بود که یدک‌کش را بر اساس نیاز انرژی انسان کاهش می‌داد. آب انبارهایی به شکل در کوش برای
کاهش می‌داد. آب انبارهایی به شکل در کوش برای ذخیره آب و تقویت آبیاری ایجاد شد. بلومرها و کوره‌های بلند در قرن هفتم قبل از میلاد در مرو ساخته شدند. ساعت‌های آفتابی کوشی ریاضیات را در قالب مثلثات پیشرفته به کار می‌بردند. اولین ماشین‌های عملی با نیروی آب، چرخ آب و آسیاب آبی، برای اولین بار در اوایل قرن چهارم قبل از میلاد در امپراتوری ایران، در عراق و ایران کنونی ظاهر شدند. در یونان باستان، آثار ارشمیدس (۲۸۷–۲۱۲ قبل از میلاد) بر مکانیک در سنت غربی تأثیر گذاشت. سازوکار آنتیکیترا یک رایانه قیاسی بود که در حدود
سازوکار آنتیکیترا یک رایانه قیاسی بود که در حدود قرن دوم قبل از میلاد اختراع شد. در مصر رومی، هرون اسکندریه (حدود ۱۰ تا ۷۰ پس از میلاد) اولین دستگاه بخار (آیولیپایل) را ایجاد کرد. در چین، ژانگ هنگ (۷۸–۱۳۹ پس از میلاد) یک ساعت آبی را بهبود بخشید و یک لرزه‌سنج اختراع کرد، و ما جون (۲۰۰–۲۶۵ پس از میلاد) ارابه‌ای با چرخ دنده‌های دیفرانسیل اختراع کرد. ساعت‌شناس و مهندس چینی قرون وسطایی سو سونگ (۱۰۲۰–۱۱۰۱ بعد از میلاد) دو قرن قبل از پیدا شدن دستگاه‌های گریز در ساعت‌های اروپایی قرون وسطی، مکانیزم فرار را در برج
اروپایی قرون وسطی، مکانیزم فرار را در برج ساعت نجومی خود گنجاند. او همچنین اولین بی پایان شناخته شده در جهان را اختراع کرد. ماشین پنبه‌پاک‌کن در قرن ششم پس از میلاد در هند اختراع شد، و چرخ نخ‌ریسی در اوایل قرن یازدهم در جهان اسلام اختراع شد، آبکش‌های دو غلتکی بین قرن‌های ۱۲ و ۱۴ در هند و چین ظاهر شد. . جین چرخ دنده کِرمی یا حلزونی در شبه قاره هند در اوایل دوران سلطان‌نشین دهلی در قرن ۱۳ تا ۱۴ ظاهر شد. در طول دوران طلایی اسلام (قرن ۷ تا ۱۵)، مخترعان مسلمان سهم قابل توجهی در زمینه فناوری مکانیکی داشتند.
سهم قابل توجهی در زمینه فناوری مکانیکی داشتند. الجزری که یکی از آنها بود، "کتاب معروف خود را به نام دانش دستگاه‌های مکانیکی مبتکرانه" در سال ۱۲۰۶ نوشت و طرح‌های مکانیکی زیادی ارائه کرد. در قرن هفدهم، پیشرفت‌های مهمی در پایه‌های مهندسی مکانیک در انگلستان و اروپا رخ داد. ریاضیدان و فیزیکدان هلندی کریستیان هویگنس ساعت آونگی را در سال ۱۶۵۷ اختراع کرد که اولین زمان‌سنج قابل اعتماد برای تقریباً ۳۰۰ سال بود و ساعت آونگی (کتاب) که به طراحی ساعت و نظریه پشت آن اختصاص داشت. در انگلستان، آیزاک نیوتن قوانین حرکت نیوتن
داشت. در انگلستان، آیزاک نیوتن قوانین حرکت نیوتن را فرموله کرد و حساب دیفرانسیل و انتگرال را توسعه داد که پایه ریاضی فیزیک شد. نیوتن سال‌ها تمایلی به انتشار آثارش نداشت، اما در نهایت توسط همکارانش مانند ادموند هالی به این کار متقاعد شد. گوتفرید لایبنیتس، که قبلاً یک را طراحی کرده بود، همچنین به توسعه حساب در همان دوره زمانی اعتبار داده شده است. در اوایل انقلاب صنعتی قرن ۱۹، ماشین ابزار در انگلستان، آلمان و اسکاتلند توسعه یافت. این به مهندسی مکانیک اجازه داد تا به عنوان یک رشته جداگانه در مهندسی توسعه یابد.
تا به عنوان یک رشته جداگانه در مهندسی توسعه یابد. آنها ماشین آلات تولیدی و موتورهایی را برای نیرو دادن به آنها آورده بودند. اولین انجمن حرفه ای مهندسین بریتانیا در سال ۱۸۴۷ تشکیل شد. در قاره اروپا، یوهان فون زیمرمان (۱۸۲۰–۱۹۰۱) اولین کارخانه ماشین‌های سنگ‌زنی را در کمنیتس آلمان در سال ۱۸۴۸ تأسیس کرد. در ایالات متحده، انجمن مهندسین مکانیک آمریکا (ASME) در سال ۱۸۸۰ تشکیل شد و پس از انجمن مهندسین عمران آمریکا (۱۸۵۲) و (1871) به سومین انجمن مهندسی حرفه‌ای تبدیل شد. اولین مدارسی که در ایالات متحده تحصیلات
تبدیل شد. اولین مدارسی که در ایالات متحده تحصیلات مهندسی ارائه کردند، آکادمی نظامی ایالات متحده در سال ۱۸۱۷ بود، مؤسسه ای که اکنون در سال ۱۸۱۹ به عنوان دانشگاه نورویچ شناخته می‌شود، و مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر در سال ۱۸۲۵. آموزش در مهندسی مکانیک از لحاظ تاریخی بر پایه ای قوی در ریاضیات و علوم استوار است. تحصیلات. مدارک مهندسی مکانیک در دانشگاه‌های مختلف در سراسر جهان ارائه می‌شود. برنامه‌های مهندسی مکانیک معمولاً بسته به مکان و دانشگاه چهار تا پنج سال طول می‌کشد و منجر به لیسانس مهندسی (B.Eng. یا BE)، لیسانس
و منجر به لیسانس مهندسی (B.Eng. یا BE)، لیسانس علوم (B.Sc. یا BS)، لیسانس مهندسی علوم (Bachelor of Science Engineering) می‌شود. B.Sc.Eng.)، (B.Tech.)، لیسانس مهندسی مکانیک (BME)، یا (BASc.)، در یا با تأکید بر مهندسی مکانیک. در اسپانیا، پرتغال و بیشتر آمریکای جنوبی که نه BS و نه B.Tech. برنامه‌هایی اتخاذ شده است، نام رسمی مدرک «مهندس مکانیک» است و کار دوره بر اساس پنج یا شش سال آموزش است. در ایتالیا کار دوره بر اساس پنج سال تحصیل و آموزش است، اما برای واجد شرایط بودن به عنوان مهندس باید در پایان دوره امتحان
بودن به عنوان مهندس باید در پایان دوره امتحان دولتی را پشت سر بگذارد. در یونان، دوره بر اساس یک برنامه درسی پنج ساله است. در ایالات متحده، اکثر برنامه‌های مهندسی مکانیک در مقطع کارشناسی توسط هیئت اعتباربخشی مهندسی و فناوری (ABET) برای اطمینان از الزامات و استانداردهای دوره مشابه در بین دانشگاه‌ها معتبر هستند. وب سایت ABET 302 برنامه مهندسی مکانیک معتبر را از ۱۱ مارس ۲۰۱۴ فهرست می‌کند. برنامه‌های مهندسی مکانیک در کانادا توسط هیئت تأیید صلاحیت مهندسی کانادا (CEAB) تأیید شده است، و اکثر کشورهای دیگر ارائه
(CEAB) تأیید شده است، و اکثر کشورهای دیگر ارائه دهنده مدارک مهندسی دارای انجمن‌های اعتباربخشی مشابه هستند. در استرالیا، مدارک مهندسی مکانیک به عنوان لیسانس مهندسی (مکانیک) یا نامگذاری مشابه اعطا می‌شود، اگرچه تعداد فزاینده ای از تخصص‌ها وجود دارد. این مدرک به چهار سال تحصیل تمام وقت نیاز دارد. برای اطمینان از کیفیت در مدارک مهندسی، مدارک مهندسی اعطا شده توسط دانشگاه‌های استرالیا را مطابق با تأیید می‌کند. قبل از اعطای مدرک، دانشجو باید حداقل ۳ ماه سابقه کار در یک شرکت مهندسی را بگذراند. سیستم‌های مشابهی در
در یک شرکت مهندسی را بگذراند. سیستم‌های مشابهی در آفریقای جنوبی نیز وجود دارد و توسط شورای مهندسی آفریقای جنوبی (ECSA) نظارت می‌شود. در هند، برای مهندس شدن، باید مدرک مهندسی مانند B.Tech داشته باشید. یا BE، دیپلم مهندسی داشته باشید، یا با گذراندن دوره ای در یک حرفه مهندسی مانند فیتر از (ITIs) برای دریافت "گواهی تجارت ITI" و همچنین گذراندن آزمون تجارت سراسر هند (AITT) با یک رشته مهندسی تجارتی که توسط شورای ملی آموزش حرفه ای (NCVT) انجام می‌شود و به وسیله آن یک "گواهی تجارت ملی" اعطا می‌شود. سیستم مشابهی در
یک "گواهی تجارت ملی" اعطا می‌شود. سیستم مشابهی در نپال استفاده می‌شود. برخی از مهندسان مکانیک در ادامه تحصیلات تکمیلی خود را ادامه می‌دهند مانند کارشناسی ارشد مهندسی، کارشناسی ارشد فناوری، ، (M.Eng.Mgt. یا MEM)، دکترای فلسفه در مهندسی (Eng.D. یا دکترا) یا . مدرک کارشناسی ارشد و مهندسی ممکن است شامل تحقیقات باشد یا نباشد. دکترای فلسفه شامل یک جزء تحقیقاتی مهم است و اغلب به عنوان نقطه ورود به دانشگاه در نظر گرفته می‌شود. مدرک مهندسی در چند مؤسسه در سطح متوسط بین کارشناسی ارشد و دکترا وجود دارد. کار درسی.
بین کارشناسی ارشد و دکترا وجود دارد. کار درسی. استانداردهای تعیین شده توسط انجمن اعتباردهی هر کشور برای ایجاد یکنواختی در مواد موضوعی اساسی، ارتقای شایستگی در میان مهندسان فارغ‌التحصیل و حفظ اعتماد به حرفه مهندسی به عنوان یک کل در نظر گرفته شده است. برای مثال، برنامه‌های مهندسی در ایالات متحده توسط ABET مورد نیاز است تا نشان دهد که دانشجویان آنها می‌توانند «به‌طور حرفه ای در هر دو حوزه سیستم‌های حرارتی و مکانیکی کار کنند.» دوره‌های خاص مورد نیاز برای فارغ‌التحصیلی، با این حال، ممکن است از برنامه ای به
با این حال، ممکن است از برنامه ای به برنامه دیگر متفاوت باشد. دانشگاه‌ها و مؤسسات فناوری اغلب چندین موضوع را در یک کلاس واحد ترکیب می‌کنند یا یک موضوع را به چندین کلاس تقسیم می‌کنند، بسته به دانشکده در دسترس و حوزه (های) اصلی پژوهش دانشگاه. موضوعات اساسی مورد نیاز برای مهندسی مکانیک معمولاً عبارتند از: همچنین از مهندسان مکانیک انتظار می‌رود که مفاهیم اولیه شیمی، فیزیک، تریبولوژی، مهندسی شیمی، مهندسی عمران و مهندسی برق را درک کرده و قادر به اعمال آن باشند. تمام برنامه‌های مهندسی مکانیک شامل چندین ترم از
تمام برنامه‌های مهندسی مکانیک شامل چندین ترم از کلاس‌های ریاضی از جمله حساب دیفرانسیل و انتگرال، و مفاهیم پیشرفته ریاضی از جمله معادلات دیفرانسیل، معادلات دیفرانسیل جزئی، جبر خطی، هندسه دیفرانسیل و آمار و غیره است. علاوه بر برنامه درسی اصلی مهندسی مکانیک، بسیاری از برنامه‌های مهندسی مکانیک برنامه‌ها و کلاس‌های تخصصی‌تری مانند سیستم‌های کنترل، رباتیک، حمل‌ونقل و لجستیک، برودتی، فناوری سوخت، مهندسی خودرو، بیومکانیک، ارتعاش، اپتیک و غیره را ارائه می‌دهند. بخش برای این موضوعات وجود ندارد. اکثر برنامه‌های
بخش برای این موضوعات وجود ندارد. اکثر برنامه‌های مهندسی مکانیک نیز به مقادیر متفاوتی از تحقیقات یا پروژه‌های اجتماعی برای به دست آوردن تجربه حل مسئله عملی نیاز دارند. در ایالات متحده معمول است که دانشجویان مهندسی مکانیک یک یا چند دوره کارآموزی را در حین تحصیل بگذرانند، اگرچه این معمولاً توسط دانشگاه الزامی نیست. آموزش تعاونی گزینه دیگری است. تحقیقات مهارت‌های کاری آینده بر مؤلفه‌های مطالعه‌ای که خلاقیت و نوآوری دانش‌آموز را تغذیه می‌کند، تقاضا می‌کند. وظایف کاری. مهندسان مکانیک به تحقیق، طراحی، توسعه، ساخت
کاری. مهندسان مکانیک به تحقیق، طراحی، توسعه، ساخت و آزمایش دستگاه‌های مکانیکی و حرارتی، از جمله ابزار، موتورها و ماشین‌ها می‌پردازند. مهندسان مکانیک معمولاً کارهای زیر را انجام می‌دهند: مهندسان مکانیک بر ساخت بسیاری از محصولات از تجهیزات پزشکی گرفته تا باتری‌های جدید نظارت و طراحی می‌کنند. آنها همچنین ماشین‌های تولید برق مانند ژنراتورهای الکتریکی، موتورهای احتراق داخلی و توربین‌های بخار و گاز و همچنین ماشین‌های برق مصرفی مانند سیستم‌های تبرید و تهویه مطبوع را طراحی می‌کنند. مانند سایر مهندسان، مهندسان
را طراحی می‌کنند. مانند سایر مهندسان، مهندسان مکانیک از رایانه‌ها برای کمک به ایجاد و تجزیه و تحلیل طرح‌ها، اجرای شبیه‌سازی‌ها و آزمایش نحوه عملکرد یک ماشین استفاده می‌کنند. مجوز و مقررات. مهندسان ممکن است از یک دولت ایالتی، استانی یا ملی مجوز بگیرند. هدف از این فرایند این است که اطمینان حاصل شود که مهندسان دانش فنی لازم، تجربه دنیای واقعی و دانش سیستم حقوقی محلی را برای تمرین مهندسی در سطح حرفه ای دارند. پس از دریافت گواهی، به مهندس عنوان (ایالات متحده، کانادا، ژاپن، کره جنوبی، بنگلادش و آفریقای جنوبی)،
ژاپن، کره جنوبی، بنگلادش و آفریقای جنوبی)، (در بریتانیا، ایرلند، هند و زیمبابوه)، "مهندس حرفه ای خبره" (در استرالیا) داده می‌شود. و نیوزلند) یا "مهندس اروپایی" (بسیاری از اتحادیه اروپا). در ایالات متحده، برای تبدیل شدن به یک مهندس حرفه ای دارای مجوز (PE)، یک مهندس باید امتحان جامع FE (مبانی مهندسی) را بگذراند، حداقل ۴ سال به عنوان "کارآموز مهندسی (EI)" یا "مهندس در حال آموزش (EIT)" کار کند. و در امتحانات «اصول و تمرین» یا PE (مهندس شاغل یا مهندس حرفه ای) قبول شوید. الزامات و مراحل این فرایند توسط (NCEES)،
شوید. الزامات و مراحل این فرایند توسط (NCEES)، متشکل از هیئت‌های صدور مجوز مهندسی و نقشه‌برداری زمین که نماینده تمام ایالت‌ها و قلمروهای ایالات متحده هستند، تنظیم شده است. در انگلستان، فارغ التحصیلان فعلی برای تبدیل شدن به یک مهندس مکانیک خبره (CEng, MIMechE) به مدرک BEng به علاوه مدرک کارشناسی ارشد مناسب یا مدرک MEng یکپارچه، حداقل ۴ سال پس از فارغ‌التحصیلی در زمینه توسعه شایستگی شغلی و یک گزارش پروژه بررسی شده نیاز دارند. از طریق . CEng مهندسی مکانیک را می‌توان از طریق یک مسیر امتحانی که توسط اداره
را می‌توان از طریق یک مسیر امتحانی که توسط اداره می‌شود، دریافت کرد. در اکثر کشورهای پیشرفته، برخی از وظایف مهندسی مانند طراحی پل‌ها، نیروگاه‌های برق و نیروگاه‌های شیمیایی باید توسط یک یا یک تأیید شود. به عنوان مثال، فقط یک مهندس دارای مجوز می‌تواند نقشه‌ها و نقشه‌های مهندسی را تهیه، امضا، مهر و موم کند و برای تأیید به یک مقام دولتی یا برای مهر و موم کار مهندسی برای مشتریان دولتی و خصوصی ارائه کند. این الزام را می‌توان در قوانین ایالتی و استانی، مانند استان‌های کانادا، به عنوان مثال قانون مهندسی انتاریو یا
کانادا، به عنوان مثال قانون مهندسی انتاریو یا کبک نوشت. در کشورهای دیگر، مانند استرالیا و بریتانیا، چنین قانونی وجود ندارد. با این حال، عملاً همه مؤسسات تأیید کننده یک مستقل از قانون را حفظ می‌کنند که انتظار دارند همه اعضا از آن تبعیت کنند یا خطر اخراج را داشته باشند. حقوق و آمار نیروی کار. تعداد کل مهندسان شاغل در ایالات متحده در سال ۲۰۱۵ تقریباً ۱٫۶ میلیون نفر بود. از این تعداد، ۲۷۸٬۳۴۰ مهندس مکانیک (۱۷٫۲۸٪) بودند که بزرگ‌ترین رشته از نظر اندازه است. در سال ۲۰۱۲، متوسط درآمد سالانه مهندسان مکانیک در
در سال ۲۰۱۲، متوسط درآمد سالانه مهندسان مکانیک در نیروی کار ایالات متحده ۸۰۵۸۰ دلار بود. متوسط درآمد در زمان کار برای دولت (۹۲۰۳۰ دلار) و کمترین آن در آموزش (۵۷۰۹۰ دلار) بود. در سال ۲۰۱۴، پیش‌بینی شد که تعداد کل مشاغل مهندسی مکانیک در دهه آینده ۵ درصد رشد کند. در سال ۲۰۰۹، متوسط حقوق اولیه ۵۸۸۰۰ دلار با مدرک لیسانس بود. رشته‌های فرعی. رشته مهندسی مکانیک را می‌توان مجموعه ای از بسیاری از رشته‌های علوم مهندسی مکانیک دانست. تعدادی از این زیررشته‌ها که معمولاً در مقطع کارشناسی تدریس می‌شوند، با توضیح مختصری و
در مقطع کارشناسی تدریس می‌شوند، با توضیح مختصری و رایج‌ترین کاربرد هر کدام در زیر فهرست شده‌اند. برخی از این زیرشاخه‌ها منحصر به مهندسی مکانیک هستند، در حالی که برخی دیگر ترکیبی از مهندسی مکانیک و یک یا چند رشته دیگر هستند. اکثر کارهایی که یک مهندس مکانیک انجام می‌دهد از مهارت‌ها و تکنیک‌های چندین زیر رشته و همچنین زیر رشته‌های تخصصی استفاده می‌کند. رشته‌های فرعی تخصصی، همان‌طور که در این مقاله استفاده می‌شود، به احتمال زیاد موضوع تحصیلات تکمیلی یا آموزش در حین کار نسبت به تحقیقات کارشناسی هستند. چندین زیر