payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شود. خاصیت سمی بودن آن ناشی از توانایی این فلز در جایگزینی فلزهای قلیایی همانند سدیم و پتاسیم در بدن است. کل این فلزات از حالت اکسیدسازی +۱ برخوردار هستند. این جایگزینی باعث ایجاد اختلال در کارکرد بسیاری از فرایندهای سلولی خواهد بود. یون + تی ۱ نیز بسیار تیوفیلیک بوده و قدرت حمله به سولفور- حاوی پروتئین‌ها را دارا است (به‌عنوان مثال سولفات سیستین و فردوکسین‌ها) خاصیت سمی بودن این فلز باعث استفاده از آن (اکنون در بسیاری از کشورها قطع شده است) در تولید مرگ موش گردید. از میان خواص سم تالیُم می‌توان به موارد
گردید. از میان خواص سم تالیُم می‌توان به موارد ریزش مو و آسیب به محیط اطراف اعصاب (مسمومین ممکن حالت راه رفتن روی زغال داغ را تجربه کرده باشند) اشاره کرد. همچنین تماس این فلز با پوست خطرناک بوده و می‌بایست در زمان ذوب آن تهویهٔ کامل هوای محیط انجام گردد. ترکیبات تالیُم (آی) خاصیت بسیار بالای حل شدن در آب را داراست؛ و تماس بیش از ۱٫۰ میلی‌گرم در متر مربع با پوست به‌مدت ۸ ساعت برابر با میانگین (۴۰ ساعت کار هفتگی) است. تالیُم مظنون به سرطان‌زایی در انسان است. زمانی تالیُم به‌عنوان سلاحی مؤثر در مرگ‌ومیر مطرح
زمانی تالیُم به‌عنوان سلاحی مؤثر در مرگ‌ومیر مطرح بود و آن زمانی بود که پادزهر آن (نیل فرنگی) هنوز کشف نگردیده بود. رایج‌ترین موارد استفاده. آگاتا کریستی، کسی که به عنوان داروساز فعالیت نموده بود، از تالیُم به عنوان عامل قتل در رمان داستانی کارگاهی خود با نام اسب رنگ پریده -؛ اولین کلید شناسایی روش قتل، ریزش موی مقتولان بود. (بازرس کل) سی‌آی‌ای اعتقاد دارد که این سازمان در طرحی به منظور مسموم ساختن فیدل کاسترو از نمک تالیُم که در هنگام واکس زدن کفش‌هایش در آن قرار داده بودند، استفاده کرده تا او در اثر
در آن قرار داده بودند، استفاده کرده تا او در اثر مجاورت با این ماده مسموم گردد. هدف این طرح آن بود که او اعتبارش را با ریزش مو و سیبل معروفش از دست بدهد، اما سفری که در نظر بود در خلال آن از این ماده استفاده شود، لغو گردید. در سال ۱۹۵۳، کارولین گریلز استرالیایی پس از مرگ سه عضو خانواده‌اش و یک دوست خانوادگی نزدیک، به حبس ابد محکوم شد. مقامات پلیس در چایی که او برای دو نفر دیگر از اعضای خانواده برده بود، تالیُم پیدا نمودند. رولاند مامی، یکی از رهبران درگیری‌های مسلحانه ضد استعماری کامرون ضد فرانسه در مورخه
مسلحانه ضد استعماری کامرون ضد فرانسه در مورخه ۱۵ اکتبر سال ۱۹۶۰ به وسیلهٔ تالیُم مسموم گردید. یک مأمور امنیتی فرانسه که به کسوت خبرنگاری درآمده بود، مظنون اصلی این جنایت شناخته شد. ادعا می‌شود که یک lبار مأموران امنیتی رژیم آفریقای جنوبی نقشه مسموم کردن نلسون ماندلا با تالیُم را در زمانی‌که در جزیره روبن زندانی بود، کشیدند. کمیسیون آشتی و راستی در مورد چگونگی نقشه مأموران در اضافه نمودن مقادیر تالیُم به داروهای وی پرده برداشت. فیلم کتاب دستی مسموم‌گران یانگ محصول سال ۱۹۹۵، بر پایهٔ فعالیت‌های گراهام فردریک
محصول سال ۱۹۹۵، بر پایهٔ فعالیت‌های گراهام فردریک یانگ کسی که در فاصلهٔ دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ حداقل سه نفر را به وسیلهٔ تالیُم به قتل رسانده بود، ساخته شد. در همان حوالی زمانی، یک سانحهٔ مسمومیت با تالیٔم در پکن گزارش گردید. همکلاسی مقتول از طریق یوزنت، که استفاده از آن در سرزمین چین تازگی داشت، در خواست کمک نمود. تلاش‌های مشترک دارو سازان به منظور تشخیص علت توسط جراید سراسر جهان پوشش داده شد. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۴، ۲۵ سرباز روسی پس از مسمومیت بر اثر مجاورت تالیُم در زمانی‌که یک قوطی مشکوک حاوی پودری سفیدرنگ
در زمانی‌که یک قوطی مشکوک حاوی پودری سفیدرنگ را در مخزن زبالهٔ پایگاهشان در خاباروفسک در خاور دور روسیه پیدا کردند، موفق به دریافت نشان افتخار جایزهٔ داروین گردیدند. سربازان بدون توجه به خطر استفاده از پودر سفید ناشناس در یک پایگاه نظامی، آن را به تنباکو اضافه و از آن به عنوان جایگزین پودر تالک استفاده نمودند. در سال ۲۰۰۵، یک دختر ۱۷ ساله در نمازو، شیزوکا به اقدام به قتل مادر خود از طریق مسموم کردن چای وی با تالیُم اعتراف نمود که باعث بروز توجه ملی گردید. در نوامبر سال ۲۰۰۶، گفته شد که تالیُم عامل مسمومیت
نوامبر سال ۲۰۰۶، گفته شد که تالیُم عامل مسمومیت الکساندر لتویننکو افسر سابق کاگ‌ب بوده است، او منتقد ولادیمیر پوتین و کسی بود که در تهیهٔ لیست تبعیدیان روسیه و از جمله بوریس برزوفسکی نقش داشت. سمیت. یون تالیُم دارای بار و شعاع یونی مشابه پتاسیم است؛ بنابراین اثرات سمی آن ممکن است از طریق تداخل با عملکرد بیولوژیک پتاسیم در بدن باشد. تالیُم از طریق پوست و دستگاه گوارش جذب می‌شود و بالاترین غلظت آن به‌دنبال مسمومیت در کلیه است. بسته به غلظت اولیهٔ آن، نیمه‌عمر آن در بدن ۱ تا ۳۰ روز است. آن می‌تواند از جفت
آن در بدن ۱ تا ۳۰ روز است. آن می‌تواند از جفت عبور کند و همچنین داخل شیر مادر ترشح شود لذا می‌تواند موجب مسمومیت جنین و نوزاد شود. از مهم‌ترین علائم مسمومیت با آن آلوپسی (ریزش مو)، پلی‌نورپاتی و گاستروانتریت است. آلوپسی از ۱۰ روز پس از مواجهه می‌تواند شروع شود و پس از یک ماه کامل شود. یکی از ویژگی‌های مشخص مسمومیت با تالیُم در انسان حساسیت شدید پاها است که به‌وسیلهٔ سندرم پای سوخته (buring feet syndrom) و پارستزی دنبال می‌شود. علائم قلبی-عروقی ناشی از مسمومیت حاد با تالیُم ابتدا به شکل افت فشار خون و کاهش
حاد با تالیُم ابتدا به شکل افت فشار خون و کاهش ضربان قلب ناشی از اثر مستقیم آن بر روی گره سینوسی- دهلیزی و ماهیچهٔ قلبی بروز می‌کند؛ و به دنبال آن این اثرات به‌وسیلهٔ فشار خون بالا و تاکی‌کاردی به‌علت دژنراسیون (تخریب) عصب واگ کامل می‌شود. نیل فرنگی داروی انتخابی توصیه شده در مسمومیت حاد و مزمن تالیُم است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
اوبونتو یک توزیع گنو/لینوکس مبتنی بر دبیان است که عمدتاً از نرم‌افزار آزاد و متن‌باز تشکیل شده‌است. این سیستم‌عامل توسط کنونیکال ال‌تی‌دی و جامعه‌ای از توسعه‌دهندگان تحت مدل توسعه‌ی شایسته‌سالارانه پشتیبانی و توسعه می‌یابد. اوبونتو در نسخه‌های دسکتاپ، سرور، و هسته (Core) برای دستگاه‌های اینترنت اشیاء و روبات‌ها منتشر می‌شود و می‌تواند روی رایانه‌های شخصی، سرورها، یا در ماشین مجازی اجرا شود. اوبونتو با تمرکز بر سهولت استفاده، به‌ویژه برای کاربران تازه‌کار، طراحی شده و به دلیل رابط کاربری ساده، پشتیبانی از
طراحی شده و به دلیل رابط کاربری ساده، پشتیبانی از زبان‌های متعدد (از جمله زبان فارسی)، و انتشار منظم نسخه‌های جدید، محبوبیت زیادی کسب کرده‌است. از ژوئیه ۲۰۲۵، جدیدترین نسخه‌ی پایدار اوبونتو ۲۵.۰۴ (پاکی پافین) و جدیدترین نسخه‌ی آزمایشی ۲۵.۱۰ بتا (کویستینگ کوکا) است. اوبونتو هر شش ماه یک نسخه‌ی پایدار با پشتیبانی ۹ ماهه منتشر می‌کند و هر دو سال یک‌بار (در ماه آوریل سال‌های زوج)، نسخه‌ای با پشتیبانی بلندمدت (LTS) ارائه می‌دهد که به مدت ۵ سال برای کاربران عادی و تا ۱۲ سال برای مشتریان تجاری با اشتراک Ubuntu
و تا ۱۲ سال برای مشتریان تجاری با اشتراک Ubuntu Pro پشتیبانی می‌شود. نام‌گذاری. واژه‌ی «اوبونتو» از فلسفه‌ای آفریقایی به همین نام گرفته شده‌است که بر همبستگی و روابط انسانی تأکید دارد. اوبونتو فلسفه‌ای اخلاقی با تمرکز بر تعلقات و روابط مردم با یکدیگر است. این واژه ریشه در زبان‌های بانتو در آفریقای جنوبی دارد. مفهوم اوبونتو را می‌توان در شعر سعدی یافت: «بنی آدم اعضای یک پیکرند، که در آفرینش ز یک گوهرند». یک فعال صلح آفریقایی اوبونتو را این‌گونه ترجمه کرده‌است: «چیزی که من هستم، به سبب چیزی است که همه‌ی ما
«چیزی که من هستم، به سبب چیزی است که همه‌ی ما هستیم». نلسون ماندلا اوبونتو را چنین توصیف کرده‌است: «یک جنبه از جنبه‌های اوبونتو این است که مثلاً اگر مسافری در روستایی توقف کرد، لازم نیست درخواست غذا یا آب دهد. هنگام توقف، مردم به او غذا داده و او را سرگرم می‌کنند. اوبونتو به این معنا نیست که مردم نباید به دنبال ثروت باشند، بلکه به این نکته توجه دارد که آیا می‌خواهید این کار را به قصد بهبود جامعه انجام دهید یا خیر». هر نسخه‌ی اوبونتو یک اسم رمز دارد که به ترتیب الفبایی انتخاب می‌شود و شامل یک صفت و یک اسم
الفبایی انتخاب می‌شود و شامل یک صفت و یک اسم است که با همان حرف آغاز می‌شوند (مانند «پاکی پافین» برای ۲۵.۰۴). تاریخچه. اوبونتو در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۴ توسط مارک شاتلورث و شرکت کنونیکال ال‌تی‌دی به‌عنوان شاخه‌ای از دبیان معرفی شد. هدف اولیه‌ی پروژه، ایجاد توزیعی کاربرپسند و به‌روز بود که بر نرم‌افزار آزاد تأکید دارد. نام اولیه‌ی پروژه «no-name-yet.com» بود و اولین نسخه‌ی آن، اوبونتو ۴.۱۰ (Warty Warthog)، در اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد. در سال‌های اولیه، کنونیکال برنامه‌ای برای ارسال رایگان سی‌دی‌های اوبونتو به سراسر جهان
برای ارسال رایگان سی‌دی‌های اوبونتو به سراسر جهان از طریق سرویس «ShipIt» راه‌اندازی کرد که به گسترش سریع این توزیع در میان کاربران، به‌ویژه در مناطقی با دسترسی محدود به اینترنت، کمک کرد. این برنامه تا سال ۲۰۱۱ ادامه داشت، زمانی که کنونیکال تمرکز خود را به توزیع دیجیتال تغییر داد. برخلاف برخی توزیع‌های دیگر مبتنی بر دبیان مانند لینسپایر، اوبونتو به فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد پایبند است و از نرم‌افزارهای انحصاری تنها در موارد ضروری (مانند درایورهای سخت‌افزاری) استفاده می‌کند. اوبونتو از شاخه‌ی ناپایدار دبیان
استفاده می‌کند. اوبونتو از شاخه‌ی ناپایدار دبیان برای به‌روزرسانی بسته‌ها بهره می‌برد و با استفاده از سیستم مدیریت بسته‌ی اپت، تجربه‌ای پایدار و کاربرپسند ارائه می‌دهد. ویژگی‌ها. اوبونتو به دلیل طراحی کاربرمحور، انعطاف‌پذیری، و پشتیبانی گسترده از سخت‌افزار و نرم‌افزار، یکی از محبوب‌ترین توزیع‌های لینوکس است. ویژگی‌های کلیدی اوبونتو شامل موارد زیر است: رابط کاربری و تجربه‌ی کاربری. اوبونتو به‌طور پیش‌فرض از محیط دسکتاپ گنوم استفاده می‌کند که به دلیل طراحی مینیمال و مدرن خود شناخته شده‌است. در نسخه‌ی ۲۵.۰۴،
و مدرن خود شناخته شده‌است. در نسخه‌ی ۲۵.۰۴، اوبونتو از گنوم ۴۸ بهره می‌برد که ویژگی‌هایی مانند ژست‌های لمسی بهبودیافته، مدیریت بهتر پنجره‌ها، و تم‌های پویا (مانند تم‌های روشن و تاریک) را ارائه می‌دهد. رابط کاربری اوبونتو امکان شخصی‌سازی گسترده‌ای را فراهم می‌کند، از جمله تغییر تم‌ها، آیکون‌ها، و چینش نوار ابزار. افزونه‌های گنوم به کاربران اجازه می‌دهند قابلیت‌هایی مانند نمایش وضعیت آب‌وهوا، کنترل موسیقی، یا مدیریت سریع برنامه‌ها را به دسکتاپ اضافه کنند. برای کاربرانی که به زبان فارسی کار می‌کنند، اوبونتو
کاربرانی که به زبان فارسی کار می‌کنند، اوبونتو از چیدمان صفحه‌کلید فارسی و فونت‌های مناسب مانند «وزیر» و «نازنین» پشتیبانی کامل دارد. رابط کاربری به بیش از ۵۵ زبان، از جمله فارسی، ترجمه شده و تنظیمات منطقه‌ای (مانند تقویم هجری شمسی) به‌راحتی قابل اعمال هستند. نرم‌افزارهای پیش‌فرض و مرکز نرم‌افزاری. اوبونتو مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز را به‌طور پیش‌فرض ارائه می‌دهد که نیازهای کاربران خانگی و حرفه‌ای را پوشش می‌دهند: مرکز نرم‌افزاری (App Center). مرکز نرم‌افزاری اوبونتو، که از نسخه‌ی ۲۳.۱۰
مرکز نرم‌افزاری اوبونتو، که از نسخه‌ی ۲۳.۱۰ جایگزین «Ubuntu Software Center» شد، یک رابط گرافیکی برای مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری است که بر پایه‌ی گنوم سافت‌ویر ساخته شده و با اسنپ ادغام شده‌است. این ابزار امکان جست‌وجو، نصب، و مدیریت برنامه‌ها را از طریق مخازن اوبونتو، اسنپ، و فلت‌پک فراهم می‌کند. از نسخه‌ی ۲۴.۰۴، مرکز نرم‌افزاری قابلیت نصب فایل‌های DEB محلی (دانلودشده از اینترنت) را دوباره اضافه کرده‌است، که پاسخ به انتقادات کاربران درباره‌ی حذف این ویژگی در نسخه‌های قبلی بود. مرکز نرم‌افزاری اطلاعات
در نسخه‌های قبلی بود. مرکز نرم‌افزاری اطلاعات مفیدی مانند توضیحات برنامه، امتیازات، نظرات کاربران، و تصاویر پیش‌نمایش ارائه می‌دهد. همچنین، گزینه‌ی «به‌روزرسانی همه» برای به‌روزرسانی همزمان اسنپ‌ها در بخش مدیریت وجود دارد. کاربران می‌توانند کانال‌های مختلف اسنپ (مانند stable، beta، یا edge) را انتخاب کنند و مجوزهای برنامه‌ها (مانند دسترسی به فایل‌ها یا دوربین) را از طریق این رابط مدیریت کنند. اسنپ (Snap). اسنپ یک سیستم بسته‌بندی و توزیع نرم‌افزار است که توسط کنونیکال توسعه یافته و از نسخه‌ی ۱۶.۰۴ به‌صورت
کنونیکال توسعه یافته و از نسخه‌ی ۱۶.۰۴ به‌صورت پیش‌فرض در اوبونتو گنجانده شده‌است. اسنپ‌ها برنامه‌های خودکفایی هستند که تمام وابستگی‌های لازم (کتابخانه‌ها، فایل‌ها، و ابزارها) را در یک بسته‌ی فشرده‌شده (SquashFS) ارائه می‌دهند. این ویژگی باعث می‌شود اسنپ‌ها مستقل از نسخه‌ی سیستم‌عامل اجرا شوند و از مشکل «جهان وابستگی» (dependency hell) جلوگیری کنند. معایب اسنپ. اسنپ‌ها از طریق فروشگاه اسنپ (Snap Store) یا مرکز نرم‌افزاری نصب می‌شوند. برای نمونه، نصب یک برنامه با دستور زیر انجام می‌شود: sudo snap install
با دستور زیر انجام می‌شود: sudo snap install &lt;package-name&gt; کاربران می‌توانند با دستور زیر فهرست اسنپ‌های نصب‌شده را مشاهده کنند: snap list و با دستور زیر به‌روزرسانی‌ها را مدیریت کنند: snap refresh این ابزار از نسخه‌ی ۲۴.۱۰ به‌صورت پیش‌فرض نصب شده و از طریق فروشگاه اسنپ قابل به‌روزرسانی است. فایروال (UFW). فایروال بدون پیچیدگی (Uncomplicated Firewall) ابزار پیش‌فرض اوبونتو برای مدیریت قوانین فایروال است. UFW به‌صورت پیش‌فرض فعال است و اکثر پورت‌های شبکه را بسته نگه می‌دارد تا از دسترسی غیرمجاز
شبکه را بسته نگه می‌دارد تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کند. کاربران می‌توانند با دستورات ساده یا از طریق مرکز امنیتی، فایروال را پیکربندی کنند: sudo ufw allow &lt;port&gt; به‌روزرسانی‌های امنیتی خودکار. اوبونتو از طریق بسته‌ی `unattended-upgrades` به‌روزرسانی‌های امنیتی را به‌صورت خودکار اعمال می‌کند. این ویژگی تضمین می‌کند که آسیب‌پذیری‌ها به‌سرعت رفع شوند، به‌ویژه در نسخه‌های LTS که پشتیبانی بلندمدت دارند. محدودیت‌ها و انتقادات امنیتی. اگرچه اوبونتو به دلیل ویژگی‌های امنیتی پیشرفته‌اش شناخته شده‌است، اما
ویژگی‌های امنیتی پیشرفته‌اش شناخته شده‌است، اما محدودیت‌ها و انتقاداتی نیز در مورد امنیت آن وجود دارد: دستورهای مهم ترمینال. اوبونتو به کاربران امکان مدیریت سیستم از طریق خط فرمان (ترمینال) را می‌دهد که برای انجام وظایف مختلف، از مدیریت بسته‌ها تا پیکربندی سیستم، بسیار قدرتمند است. در ادامه، برخی از مهم‌ترین دستورهای ترمینال برای کاربران اوبونتو آورده شده‌است: مدیریت بسته‌ها با APT. ابزار بسته‌بندی پیشرفته (APT) سیستم مدیریت بسته‌ی اصلی اوبونتو است که برای نصب، به‌روزرسانی، و حذف بسته‌های DEB استفاده
برای نصب، به‌روزرسانی، و حذف بسته‌های DEB استفاده می‌شود: sudo apt update sudo apt upgrade sudo apt install &lt;package-name&gt; sudo apt remove &lt;package-name&gt; sudo apt purge &lt;package-name&gt; sudo apt autoremove sudo apt autoclean مدیریت بسته‌ها با اسنپ. اسنپ برای نصب و مدیریت برنامه‌های ایزوله‌شده استفاده می‌شود: sudo snap install &lt;package-name&gt; snap list snap refresh sudo snap remove &lt;package-name&gt; مقایسه با APT و فلت‌پک. مرکز نرم‌افزاری اوبونتو از هر سه روش (APT، اسنپ، و فلت‌پک)
اوبونتو از هر سه روش (APT، اسنپ، و فلت‌پک) پشتیبانی می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد بسته به نیاز خود روش مناسب را انتخاب کنند. امنیت. اوبونتو به دلیل تمرکز بر امنیت، یکی از امن‌ترین توزیع‌های لینوکس برای کاربران خانگی و سازمانی محسوب می‌شود. ویژگی‌های امنیتی کلیدی اوبونتو شامل موارد زیر است: مرکز امنیتی دسکتاپ (Desktop Security Center). از نسخه‌ی ۲۴.۱۰، اوبونتو یک ابزار گرافیکی جدید به نام «مرکز امنیتی دسکتاپ» را معرفی کرده‌است که به کاربران امکان مدیریت آسان‌تر تنظیمات امنیتی را می‌دهد. این ابزار که با
آسان‌تر تنظیمات امنیتی را می‌دهد. این ابزار که با Flutter توسعه یافته، ویژگی‌هایی مانند مدیریت مجوزهای اسنپ، تنظیمات فایروال، و رمزنگاری کامل دیسک (FDE) را در یک رابط کاربرپسند ارائه می‌دهد: مدیریت سیستم. دستورات زیر برای مدیریت و نظارت بر سیستم استفاده می‌شوند: lsb_release -a top df -h sudo systemctl restart &lt;service-name&gt; sudo shutdown -h now sudo reboot ویژگی‌های جدید نسخه‌های اخیر. نسخه‌های ۲۴.۱۰ (اوریکل اورایل) و ۲۵.۰۴ (پاکی پافین) ویژگی‌های نوآورانه‌ای را معرفی کرده‌اند: جهانی‌سازی و
نوآورانه‌ای را معرفی کرده‌اند: جهانی‌سازی و دسترسی‌پذیری. اوبونتو با پشتیبانی از بیش از ۵۵ زبان، از جمله فارسی، برای کاربران جهانی طراحی شده‌است. تنظیمات منطقه‌ای مانند تقویم هجری شمسی، واحدهای پولی، و فرمت‌های تاریخ به‌راحتی قابل تنظیم هستند. ابزارهای دسترسی‌پذیری مانند صفحه‌خوان Orca، صفحه‌کلید روی صفحه، و تنظیمات بزرگ‌نمایی برای کاربران با نیازهای ویژه در دسترس هستند. کاربردهای تخصصی. اوبونتو با ترکیب این ویژگی‌ها، گزینه‌ای قدرتمند و انعطاف‌پذیر برای طیف گسترده‌ای از کاربران، از مبتدیان تا حرفه‌ای‌ها،
گسترده‌ای از کاربران، از مبتدیان تا حرفه‌ای‌ها، ارائه می‌دهد. گونه‌ها. گونه‌های اوبونتو نسخه‌های رسمی و غیررسمی‌ای هستند که از محیط‌های دسکتاپ مختلف یا پیکربندی‌های خاص استفاده می‌کنند. هر گونه برای نیازها و سخت‌افزارهای خاصی طراحی شده‌است. جدول زیر اطلاعات کلیدی گونه‌های رسمی و غیررسمی اوبونتو را نشان می‌دهد: مدیریت فایل‌ها. دستورات زیر برای مدیریت فایل‌ها و پوشه‌ها در ترمینال استفاده می‌شوند: ls -l cp &lt;source&gt; &lt;destination&gt; mv &lt;source&gt; &lt;destination&gt; rm -r &lt;file-or-directory&gt;
rm -r &lt;file-or-directory&gt; این دستورات تنها بخشی از قابلیت‌های ترمینال اوبونتو هستند. کاربران می‌توانند برای اطلاعات بیشتر از مستندات رسمی یا دستور زیر برای دسترسی به راهنمای دستورات استفاده کنند: man &lt;command&gt; پشتیبانی از سخت‌افزار. اوبونتو از معماری‌های متنوعی مانند x86-64، ARM64، RISC-V، ppc64le، و s390x پشتیبانی می‌کند، که آن را برای رایانه‌های شخصی، سرورها، دستگاه‌های اینترنت اشیاء، و حتی ابررایانه‌ها مناسب می‌کند. نسخه‌های سبک‌تر مانند لوبونتو و زوبونتو برای سخت‌افزارهای قدیمی با منابع
و زوبونتو برای سخت‌افزارهای قدیمی با منابع محدود بهینه شده‌اند، در حالی که نسخه‌ی دسکتاپ برای سیستم‌های مدرن با پشتیبانی از شتاب‌دهی سخت‌افزاری (مانند GPUهای NVIDIA و AMD) طراحی شده‌است. نسخه‌ی ۲۵.۰۴ از فناوری HDR (دامنه دینامیکی بالا) پشتیبانی می‌کند که تجربه‌ی بصری را در نمایشگرهای سازگار بهبود می‌بخشد. همچنین، اوبونتو با درایورهای متن‌باز و انحصاری (مانند درایورهای NVIDIA) سازگار است و نصب درایورها از طریق ابزار گرافیکی «نرم‌افزار و به‌روزرسانی‌ها» ساده شده‌است. انتشارها. اوبونتو هر شش ماه یک نسخه‌ی
شده‌است. انتشارها. اوبونتو هر شش ماه یک نسخه‌ی جدید منتشر می‌کند و نسخه‌های LTS هر دو سال یک‌بار عرضه می‌شوند. جدول زیر فهرست انتشارهای اوبونتو از اولین نسخه تا نسخه‌های اخیر را نشان می‌دهد: توسعه. توسعه‌ی اوبونتو یک تلاش جمعی است که توسط جامعه‌ی جهانی توسعه‌دهندگان و با حمایت مالی و فنی شرکت کنونیکال انجام می‌شود. این پروژه تحت مدل توسعه‌ی شایسته‌سالارانه پیش می‌رود، به این معنا که مشارکت‌کنندگان بر اساس کیفیت و تأثیر مشارکت‌هایشان در پروژه نقش ایفا می‌کنند. توسعه‌دهندگان، آزمایش‌کنندگان، مترجمان، و
توسعه‌دهندگان، آزمایش‌کنندگان، مترجمان، و مستندسازان از سراسر جهان در این فرآیند دخیل هستند و از طریق پلتفرم‌هایی مانند لانچ‌پد (Launchpad) با یکدیگر همکاری می‌کنند. نشست توسعه‌دهندگان اوبونتو (UDS). یکی از رویدادهای کلیدی در چرخه‌ی توسعه‌ی اوبونتو، نشست توسعه‌دهندگان اوبونتو (Ubuntu Developer Summit یا UDS) است که پیش‌تر به‌صورت دوره‌ای برگزار می‌شد. این نشست‌ها، که در ابتدا به‌صورت حضوری و بعداً به شکل ترکیبی (حضوری و آنلاین) برگزار شدند، فرصتی برای توسعه‌دهندگان، طراحان، و اعضای جامعه فراهم می‌کردند تا
طراحان، و اعضای جامعه فراهم می‌کردند تا برای برنامه‌ریزی ویژگی‌ها و اهداف نسخه‌های آینده‌ی اوبونتو گرد هم بیایند. در این رویدادها، موضوعاتی مانند بهبود رابط کاربری، بهینه‌سازی عملکرد، و اضافه کردن قابلیت‌های جدید بحث و بررسی می‌شدند. از سال ۲۰۱۶، کنونیکال به‌جای برگزاری UDS به‌صورت منظم، از جلسات آنلاین و ابزارهای همکاری مانند فروم‌های لانچ‌پد و کانال‌های IRC استفاده می‌کند تا توسعه‌دهندگان بتوانند به‌صورت مستمر و غیرمتمرکز با یکدیگر تعامل داشته باشند. فرآیند توسعه. اوبونتو به‌عنوان توزیعی مبتنی بر دبیان،
توسعه. اوبونتو به‌عنوان توزیعی مبتنی بر دبیان، از شاخه‌ی ناپایدار (Sid) دبیان برای به‌روزرسانی بسته‌ها استفاده می‌کند، اما فرآیند توسعه‌ی خاص خود را دارد. چرخه‌ی توسعه‌ی اوبونتو به‌صورت زمان‌بندی‌شده و هر شش ماه یک‌بار برای انتشار نسخه‌های جدید تنظیم شده‌است. این چرخه شامل مراحل زیر است: نقش جامعه و کنونیکال. کنونیکال نقش هماهنگ‌کننده‌ی اصلی را بر عهده دارد و زیرساخت‌هایی مانند سرورهای لانچ‌پد، مخازن نرم‌افزاری، و بودجه‌ی توسعه را فراهم می‌کند. با این حال، جامعه‌ی اوبونتو نقش حیاتی در ترجمه‌ی رابط کاربری
جامعه‌ی اوبونتو نقش حیاتی در ترجمه‌ی رابط کاربری به زبان‌های مختلف (از جمله فارسی)، مستندسازی، آزمایش، و توسعه‌ی بسته‌های نرم‌افزاری ایفا می‌کند. گروه‌های محلی اوبونتو (LoCo Teams) در کشورهای مختلف، از جمله ایران، به ترویج اوبونتو، برگزاری رویدادهای آموزشی، و پشتیبانی از کاربران کمک می‌کنند. مشارکت در توسعه. هر کسی می‌تواند در توسعه‌ی اوبونتو مشارکت کند، چه از طریق کدنویسی، گزارش اشکالات، ترجمه، یا طراحی. کنونیکال راهنماهای جامعی برای مشارکت در وب‌سایت رسمی اوبونتو ارائه داده‌است. برای مثال، کاربران
رسمی اوبونتو ارائه داده‌است. برای مثال، کاربران می‌توانند با نصب نسخه‌های آزمایشی و گزارش اشکالات از طریق لانچ‌پد به بهبود کیفیت نسخه‌های جدید کمک کنند. همچنین، تیم‌های ترجمه‌ی اوبونتو به کاربران فارسی‌زبان امکان می‌دهند تا رابط کاربری و مستندات را به فارسی ترجمه کنند، که باعث بهبود دسترسی‌پذیری برای کاربران ایرانی شده‌است. پذیرش و محبوبیت. اوبونتو یکی از محبوب‌ترین توزیع‌های گنو/لینوکس در جهان است که در رایانه‌های شخصی، سرورها، رایانش ابری، و دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT) به‌طور گسترده استفاده می‌شود.
اینترنت اشیاء (IoT) به‌طور گسترده استفاده می‌شود. طبق برآوردهای کنونیکال، تا سال ۲۰۲۴، اوبونتو بیش از ۳۰ میلیون کاربر فعال در سراسر جهان داشته‌است، و این تعداد با انتشار نسخه‌های جدید مانند ۲۵.۰۴ (پاکی پافین) همچنان در حال افزایش است. این توزیع به دلیل سهولت استفاده، پشتیبانی گسترده از سخت‌افزار، به‌روزرسانی‌های منظم، و جامعه‌ی کاربری فعال، در میان کاربران خانگی، توسعه‌دهندگان، و سازمان‌های تجاری محبوبیت بالایی کسب کرده‌است. کاربردهای گسترده. اوبونتو در حوزه‌های متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد: آمار و
حوزه‌های متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد: آمار و ارقام. طبق گزارش‌های کنونیکال، اوبونتو تا سال ۲۰۲۴ بیش از ۳۰ میلیون کاربر فعال داشته‌است، که شامل کاربران خانگی، سازمانی، و توسعه‌دهندگان می‌شود. همچنین، اوبونتو در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان محبوب‌ترین توزیع لینوکس برای سرورهای ابری شناخته شد، با سهمی بیش از ۴۰٪ از ماشین‌های مجازی در پلتفرم‌های ابری عمومی. وب‌سایت DistroWatch، که رتبه‌بندی توزیع‌های لینوکس را منتشر می‌کند، اوبونتو را به‌طور مداوم در میان سه توزیع برتر از نظر بازدید و محبوبیت قرار داده‌است. جوایز و
از نظر بازدید و محبوبیت قرار داده‌است. جوایز و بازخوردها. اوبونتو به دلیل نوآوری و کاربرپسند بودن بارها مورد تقدیر قرار گرفته‌است: دلایل محبوبیت. چندین عامل کلیدی به محبوبیت اوبونتو کمک کرده‌اند: چالش‌ها و انتقادات. با وجود محبوبیت گسترده، اوبونتو با انتقادهایی نیز مواجه بوده‌است. برخی کاربران به اجباری شدن اسنپ برای برنامه‌هایی مانند فایرفاکس (از نسخه‌ی ۲۰.۰۴) اعتراض کرده‌اند، زیرا اسنپ‌ها ممکن است در مقایسه با بسته‌های DEB کندتر اجرا شوند و فضای بیشتری اشغال کنند. همچنین، در گذشته، ویژگی‌های جمع‌آوری
اشغال کنند. همچنین، در گذشته، ویژگی‌های جمع‌آوری داده (مانند جست‌وجوی یکپارچه با آمازون در نسخه‌ی ۱۲.۱۰) نگرانی‌هایی درباره‌ی حریم خصوصی ایجاد کرد که بعداً غیرفعال شد. با این حال، کنونیکال با بهبود شفافیت در تنظیمات حریم خصوصی و ارائه‌ی گزینه‌های اختیاری برای جمع‌آوری داده، به این انتقادات پاسخ داده‌است. اوبونتو با ترکیب کاربرپسندی، انعطاف‌پذیری، و پشتیبانی قوی، همچنان یکی از پیشروترین توزیع‌های لینوکس در جهان باقی مانده‌است و انتظار می‌رود با انتشار نسخه‌های جدید، پذیرش آن در حوزه‌های مختلف افزایش یابد.
صندوق کودکان ملل متحد که بیشتر با نام خوانده می‌شود سازمانی است که ایجاد شد برای تامین غذای اضطراری و خدمات بهداشتی - درمانی کودکانی که در اثر جنگ جهانی دوم کشورهایشان تخریب شده بود. یونیسف در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۶ به توصیه شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد و تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایجاد گردید. در اکتبر ۱۹۵۳ مجمع عمومی ملل متحد، این سازمان را به عنوان یکی از ارکان دائمی سازمان ملل متحد به رسمیت شناخت و نام آن را از صندوق بین‌المللی اضطراری کودکان سازمان ملل به یونیسف تغییر داد. فعالیت‌های یونیسف
سازمان ملل به یونیسف تغییر داد. فعالیت‌های یونیسف عمدتاً برای ارائه کمک‌های لازم و حمایت از کودکان کشورهای در حال توسعه است. ستاد یا مقر یونیسف در نیویورک است که با بودجه داوطلبانه اداره می‌شود. در سال ۱۹۶۵ جایزه صلح نوبل و در سال ۲۰۰۶ جایزه شاهزاده اتریش به این سازمان اعطا شد. این سازمان در ایالات متحده، کانادا و برخی کشورهای دیگر به برنامه «Trick-Or-Treat for UNICEF» یا برنامه جمع‌آوری اعانه از خانه‌ها شناخته ‌می‌شود. اولویت‌ها. یونیسف عمدتاً در نواحی فقیرتر آفریقا فعالیت می‌کند اگر چه کمک‌رسانی به سراسر
آفریقا فعالیت می‌کند اگر چه کمک‌رسانی به سراسر جهان را در دستور کار دارد. یونیسف بیشتر در راستای سیاست حمایت از حقوق کودکان حرکت می‌کند. در حال حاضر یونیسف ۵ اولویت اساسی را دنبال می‌کند: ۱) بقاء و رشد کودکان ۲) آموزش و تحصیلات پایه ۳) برابری جنسی ۴) حفاظت از کودکان در برابر خشونت، سوء استفاده و تجاوز ۵) HIV / ایدز یونیسف برای پیشبرد وضعیت مشارکت کودکان از چهارده روش استفاده می‌کند. از مداخله مستقیم و قانونی گرفته تا آموزش و تحصیل و حتی تحقیق و جمع‌آوری داده‌های مورد اجماع. تحصیل. بی شک تحصیل سبب ارتقاء
مورد اجماع. تحصیل. بی شک تحصیل سبب ارتقاء زندگی همه مردم و از جمله کودکان می‌شود. تحصیل زنان جوان به آنها دید روشنی دربارهٔ نسل‌های فعلی و آینده می‌بخشد و اثرات خاصی بر اولویت‌های یونیسف خواهد داشت. مثل بقای کودکان، کودکان در خانواده، مصون‌سازی و حفاظت از کودکان. یکی از مهم‌ترین اهداف یونیسف در زمینه تحصیل، رهنمون شدن دختران بیشتر به مدرسه و اطمینان از باقی‌ماندن آنها در مدرسه است. مصون‌سازی مثبت. مصون‌سازی روش مستقیمی است که برای ارتقا سلامت بچه‌ها در ۲۰ سال اخیر در سراسر دنیا به کار گرفته شده‌است اما هر
اخیر در سراسر دنیا به کار گرفته شده‌است اما هر سال بیش از دو میلیون کودک در اثر امراضی که با واکسن ارزان قیمتی قابل پیشگیری هستند جان خود را از دست می‌دهند. مقصود از مثبت در این روش مصون‌سازی مضاعفی است که می‌توان با واکسیناسیون همراه کرد. از آموزش مصرف مکمل‌های غذایی گرفته تا روش‌های مبارزه با حشرات خطرناک که جملگی از روش‌های تأثیرگذار برای حفظ سلامت کودکان هستند. حفاظت از کودکان. در جهان هر روز بچه‌ها را وادار می‌سازند به نیروهای نظامی بپیوندند، خودفروشی کنند، در کارگاه‌ها به کارهای سخت بپردازند و به
کنند، در کارگاه‌ها به کارهای سخت بپردازند و به عنوان خدمتکار مشغول به کار شوند. از بچه‌ها سوء استفاده می‌شود و مورد خشونت قرار می‌گیرند و نتیجه این که افرادی بیسواد، ناسالم و فقیر خواهند شد. یونیسف به طرق مختلف کارهایی می‌کند تا از حقوق بچه‌ها حفاظت و حمایت کند و مانع از به خدمت‌گیری آنان در جنگ‌ها، به کارگماردن آنان در بخش‌های دولتی و خصوصی و گروه‌های مدنی شود. در کنار این کوشش‌ها یونیسف از شبکه اطلاعاتی حقوق کودکان که یک شبکه بین‌المللی است حمایت می‌کند. اچ‌آی‌وی-ایدز. اینک ده میلیون کودک در اثر بیماری