payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در خاندان نگران است و باور دارد که این روابط ممکن است به تولد فرزندانی با ویژگی‌های غیرطبیعی منجر شود. اورسولا مدتی کسب‌وکاری خانگی در زمینه تولید شیرینی و حیوانات شکری داشت که تا ورود فرناندای دل کارپیو ادامه یافت. در سال‌های پایانی عمر، دچار ضعف و ناتوانی می‌شود و به تدریج جایگاه خود را از دست می‌دهد. در نهایت، در حالی‌که به‌اندازه نوزادی کوچک شده بود، درگذشت. نسل دوم. خوزه آرکادیو. خوزه آرکادیو نخستین فرزند خوزه آرکادیو بوئندیا و اورسولا ایگواران، شخصیتی جسور و شتاب‌زده دارد و بسیاری از ویژگی‌های پدرش
جسور و شتاب‌زده دارد و بسیاری از ویژگی‌های پدرش را به ارث برده است. او در نوجوانی پس از تجربه‌ای ناراحت‌کننده با پیلار ترنرا، خانواده را ترک می‌کند تا دختری کولی را دنبال کند. سال‌ها بعد، او به‌طور ناگهانی به ماکوندو بازمی‌گردد؛ در حالی‌که بدنی عظیم‌الجثه و پوشیده از خال‌کوبی دارد و مدعی است که دریاهای جهان را پیموده است. پس از بازگشت، با ربکا ـ دخترخوانده خانواده ـ ازدواج می‌کند. این ازدواج موجب طرد شدن او از خانه بوئندیا می‌شود. چند روز پس از آن‌که جان برادرش آورلیانو را از اعدام نجات می‌دهد، خوزه
جان برادرش آورلیانو را از اعدام نجات می‌دهد، خوزه آرکادیو به شکلی مرموز با شلیک گلوله کشته می‌شود. سرهنگ آورلیانو بوئندیا. سرهنگ آورلیانو بوئندیا دومین فرزند خوزه آرکادیو بوئندیا و اورسولا ایگواران و نخستین نوزادی است که در شهر ماکوندو متولد شد. او از دوران کودکی به داشتن نوعی پیش‌آگاهی شهرت یافت، چرا که گفته‌هایش معمولاً به واقعیت می‌پیوست. آورلیانو هم‌زمان نماد جنگجو و هنرمند است؛ از یک‌سو درگیر جنگ‌های داخلی می‌شود و به مقام سرهنگی می‌رسد، و از سوی دیگر اشعار می‌سراید و ماهرانه ماهی‌های طلایی می‌سازد.
اشعار می‌سراید و ماهرانه ماهی‌های طلایی می‌سازد. در طول جنگ‌ها، از زنان ناشناس مختلف صاحب هفده فرزند پسر شد که همگی «آورلیانو» نام گرفتند. چهار تن از آن‌ها بعداً در ماکوندو ساکن شدند؛ اما در مدت کوتاهی، همه پسران ـ جز یکی ـ توسط مهاجمانی ناشناس به قتل رسیدند، پیش از آن‌که به سی‌وپنج‌سالگی برسند. آمارانتا. آمارانتا دختر خوزه آرکادیو بوئندیا و اورسولا ایگواران و خواهر آورلیانو و خوزه آرکادیو است. او شخصیتی پیچیده، محافظه‌کار و درون‌گرا دارد و نقش مهمی در درام خانوادگی بوئندیا ایفا می‌کند. آمارانتا در طول
خانوادگی بوئندیا ایفا می‌کند. آمارانتا در طول زندگی خود هرگز ازدواج نمی‌کند، اگرچه دو خواستگار مهم دارد: یکی پیر موسکوت و دیگری برادرزاده‌اش آورلیانو خوزه، که او را از کودکی بزرگ کرده بود. با وجود علاقه متقابل، آمارانتا خواستگار نخست را رد می‌کند و در برابر عشق نامتعارف آورلیانو خوزه نیز مقاومت می‌ورزد. پس از مرگ ربکا و برخی تلخ‌کامی‌های خانوادگی، او تا پایان عمر در خانه می‌ماند و مسئولیت پرورش کودکان نسل بعدی را بر عهده می‌گیرد. آمارانتا در سال‌های پایانی عمر، خود را برای مرگ آماده می‌کند و حتی کفن خود را
خود را برای مرگ آماده می‌کند و حتی کفن خود را با دستان خودش می‌دوزد. او در نهایت بدون ازدواج درگذشت و به نمادی از انکار عشق و سرنوشت در رمان تبدیل شد. رمدیوس موسکوت. رمدیوس موسکوت کوچک‌ترین دختر دون آپولینار موسکوت، فرماندار محافظه‌کار ماکوندو بود. او به داشتن پوستی بسیار زیبا و چشمانی سبز و زمردی شهرت داشت. آورلیانو بوئندیا که بعدها به مقام سرهنگی رسید، در جوانی شیفتهٔ او شد، با وجود آن‌که رمدیوس در آن زمان دختربچه‌ای کم‌سن‌وسال بود. این دو با یکدیگر ازدواج کردند، اما رمدیوس اندکی پس از ازدواج و در جریان
کردند، اما رمدیوس اندکی پس از ازدواج و در جریان بارداری‌اش بر اثر مسمومیت خونی درگذشت. یاد و خاطرهٔ او تا پایان عمر در ذهن سرهنگ آورلیانو زنده ماند و تا زمان مرگ او، عروسک‌های دوران کودکی رمدیوس در اتاق خوابش نگهداری می‌شد. ربکا. ربکا دختر یتیم نیکانور اویوآ و ربکا مونتی‌یل و دخترعموی دوم اورسولا ایگواران است. او در کودکی به خانه خاندان بوئندیا آورده می‌شود، در حالی‌که کیسه‌ای پارچه‌ای در دست دارد که استخوان‌های والدینش در آن است. در بدو ورود، رفتاری بسیار گوشه‌گیرانه دارد، صحبت نمی‌کند و عادت عجیبی به
گوشه‌گیرانه دارد، صحبت نمی‌کند و عادت عجیبی به خوردن خاک و گچ دیوارها دارد؛ رفتاری که به اختلال "پیکا" معروف است. ربکا در ابتدا به نظر می‌رسد زبان اسپانیایی نمی‌فهمد، اما به پرسش‌های ویزی‌تاسیون و کاتائوره به زبان بومی گواجیرو پاسخ می‌دهد. او پس از بازگشت خوزه آرکادیو از سفرهایش، به او دل می‌بندد و با وجود مخالفت خانواده، با او ازدواج می‌کند. پس از مرگ ناگهانی و اسرارآمیز همسرش، ربکا خود را از جامعه کنار می‌کشد و تا پایان عمر در انزوا زندگی می‌کند. پیلار ترنرا. پیلار ترنرا زنی محلی است که برای فرار از مردی
پیلار ترنرا زنی محلی است که برای فرار از مردی که در نوجوانی به او تجاوز کرده بود، به ماکوندو نقل مکان کرد. او با دو برادر، آورلیانو و خوزه آرکادیو، روابط عاشقانه برقرار می‌کند و به‌ترتیب مادر آورلیانو خوزه و آرکادیو می‌شود. پیلار توانایی پیش‌گویی آینده با کارت‌های تاروت را دارد و هر از گاهی پیش‌بینی‌هایی مبهم اما درست ارائه می‌دهد. او در طول رمان پیوندی عمیق با خاندان بوئندیا دارد و همواره با پیش‌گویی‌های خود به آن‌ها یاری می‌رساند. پیلار سرانجام در سن بیش از ۱۴۵ سالگی (در زمانی که دیگر از شمردن سال‌های
از ۱۴۵ سالگی (در زمانی که دیگر از شمردن سال‌های عمرش دست کشیده بود) از دنیا می‌رود و از معدود شخصیت‌هایی است که تا واپسین روزهای ماکوندو زنده می‌ماند. او نقشی کلیدی در روایت داستان دارد، زیرا پیوندی اساسی میان نسل دوم و سوم خاندان بوئندیا ایجاد می‌کند. نویسنده با جمله‌ای قاطعانه پس از مرگ او، اهمیت شخصیتش را برجسته می‌سازد: «همه‌چیز به پایان رسیده بود.» نسل سوم. آرکادیو. آرکادیو فرزند نامشروع خوزه آرکادیو و پیلار ترنرا است، اما هرگز از اصل‌ونسب واقعی خود باخبر نمی‌شود. او در ابتدا آموزگار مدرسه است، اما پس
نمی‌شود. او در ابتدا آموزگار مدرسه است، اما پس از ترک ماکوندو توسط سرهنگ آورلیانو بوئندیا، رهبری شهر را بر عهده می‌گیرد. آرکادیو به‌تدریج به دیکتاتوری مستبد تبدیل می‌شود و حتی از شاگردان مدرسه‌اش به‌عنوان ارتش شخصی استفاده می‌کند. حکومت او در ماکوندو با خودکامگی و خشونت همراه است و شهر را تابع امیال و تصمیمات لحظه‌ای‌اش می‌سازد. در نهایت، با سقوط نیروهای لیبرال در ماکوندو، آرکادیو به‌دست جوخه‌ی آتش محافظه‌کاران تیرباران می‌شود. آورلیانو خوزه. آورلیانو خوزه فرزند نامشروع سرهنگ آورلیانو بوئندیا و پیلار ترنرا
نامشروع سرهنگ آورلیانو بوئندیا و پیلار ترنرا است. او در نوجوانی به پدرش در چندین جنگ داخلی می‌پیوندد، اما پس از شنیدن این‌که ازدواج با عمه ممکن است، از ارتش جدا می‌شود و به ماکوندو بازمی‌گردد. او به‌شدت شیفتهٔ عمه‌اش، آمارانتا، می‌شود؛ زنی که از کودکی سرپرستی‌اش را برعهده داشت و در دوران خردسالی او را مورد آزار قرار داده بود. با این حال، آمارانتا در بزرگ‌سالی نیز پیشنهاد ازدواج او را رد می‌کند. سرانجام، در میانه‌ی جنگ‌ها، آورلیانو خوزه به‌دست یک کاپیتان محافظه‌کار کشته می‌شود. سانتا سوفیا د لا پیداد. سانتا
کشته می‌شود. سانتا سوفیا د لا پیداد. سانتا سوفیا د لا پیداد دختری باکره و زیباست که پدرش مغازه‌دار است. پیلار ترنرا او را برای برقراری رابطه با پسرش، آرکادیو، اجیر می‌کند؛ کسی که بعدها همسر سانتا سوفیا می‌شود. پس از اعدام آرکادیو، خاندان بوئندیا، سانتا سوفیا و فرزندانش را در خانه خود می‌پذیرند. او سال‌ها در سکوت و با صبوری امور خانه را اداره می‌کند، بی‌آن‌که حضور پررنگی در رویدادهای داستانی داشته باشد. پس از مرگ اورسولا، سانتا سوفیا بی‌خبر و ناگهانی خانه را ترک می‌کند، بی‌آن‌که مقصد یا سرنوشتش مشخص باشد.
ترک می‌کند، بی‌آن‌که مقصد یا سرنوشتش مشخص باشد. هفده آورلیانو. در جریان ۳۲ کارزار جنگ داخلی، سرهنگ آورلیانو بوئندیا صاحب هفده پسر از هفده زن مختلف می‌شود؛ همهٔ آن‌ها «آورلیانو» نامیده می‌شوند. چهار تن از این پسران — آورلیانو تریسته، آورلیانو سِرادور، آورلیانو آرکایا و آورلیانو سنتنو — در ماکوندو ساکن می‌شوند و به‌تدریج عضوی از خانوادهٔ بوئندیا به‌شمار می‌آیند. در نهایت، در اقدامی تلافی‌جویانه علیه سرهنگ، تمامی هفده آورلیانو به‌دست مهاجمانی ناشناس کشته می‌شوند. عامل شناسایی آنان، صلیب خاکستر چهارشنبهٔ توبه
عامل شناسایی آنان، صلیب خاکستر چهارشنبهٔ توبه بر پیشانی‌شان بود که به‌طرزی مرموز، هیچ‌گاه پاک نمی‌شد. تنها بازمانده‌ی این قتل‌عام، آورلیانو آمادور بود که به جنگل گریخت، اما سال‌ها بعد، در آستانهٔ خانهٔ پدری‌اش ترور شد. نسل چهارم. رمدیوس خوشگله. رمدیوس خوشگله نخستین فرزند آرکادیو و سانتا سوفیا است. گفته می‌شود که او زیباترین زن دیده شده در ماکوندو است و به‌طور ناخواسته باعث مرگ چندین مرد می‌شود که عاشق یا شیفتهٔ او بوده‌اند. برای بسیاری از اهالی شهر، رمدیوس چهره‌ای ساده و معصوم دارد و برخی او را دچار تاخیر
چهره‌ای ساده و معصوم دارد و برخی او را دچار تاخیر ذهنی می‌پندارند. با این حال، سرهنگ آورلیانو بوئندیا معتقد است که او هوشیاری و درک عمیقی به ارث برده است؛ او گفته بود: «انگار از بیست سال جنگ بازگشته است.» رمدیوس لباس پوشیدن و آرایش را نمی‌پذیرد، اما این خود باعث می‌شود که زیبایی‌اش دوچندان شود. او به قدری زیبا و شاید به همان اندازه حکیم است که یک بعدازظهر، هنگام تا کردن ملحفه سفید فرناند، به آسمان صعود می‌کند و ناپدید می‌شود. خوزه آرکادیو سگوندو. خوزه آرکادیو سگوندو (خوزه آرکادیو دوم)، برادر دوقلوی
آرکادیو سگوندو (خوزه آرکادیو دوم)، برادر دوقلوی آورلیانو سگوندو و یکی از سه فرزند آرکادیو و سانتا سوفیا است. اورسولا معتقد است که در کودکی این دو دوقلو جابه‌جا شده‌اند، چرا که خوزه آرکادیو صفات خانوادهٔ آورلیانوها را نشان می‌دهد و فردی متفکر و کم‌حرف می‌شود. او نقش مهمی در اعتصاب کارگران موز بازی می‌کند و تنها بازمانده از کشتار کارگران اعتصابی توسط شرکت است. پس از آن، باقی عمر خود را به مطالعهٔ نسخه‌های خطی ملکیادس و آموزش آورلیانو جوان می‌پردازد. خوزه آرکادیو سگوندو درست در لحظه‌ای که برادر دوقلویش فوت
سگوندو درست در لحظه‌ای که برادر دوقلویش فوت می‌کند، از دنیا می‌رود. آورلیانو سگوندو. آورلیانو سگوندو (آورلیانو دوم) برادر دوقلوی خوزه آرکادیو سگوندو و یکی از سه فرزند آرکادیو و سانتا سوفیا است. در میان دو برادر، آورلیانو سگوندو شخصیتی پرهیجان‌تر و تندخو‌تر دارد که به‌نوعی مشابه خوزه آرکادیوهای خانواده است. در حالی که با همسر زیبا و تلخش، فرناندای دل کارپیو، ازدواج کرده است، رابطه‌ای مخفیانه با نخستین دوست‌دخترش، پترا کوتس، دارد. هنگامی که با پترا زندگی می‌کند، دام‌هایش به طور شگفت‌آوری رشد می‌کنند و او به
دام‌هایش به طور شگفت‌آوری رشد می‌کنند و او به خوشگذرانی بی‌محابا می‌پردازد. پس از باران‌های طولانی، ثروت او خشک می‌شود و خانواده بوئندیا تقریباً بی‌پول می‌مانند. او به جستجوی گنج دفن‌شده می‌پردازد که تقریباً او را به جنون می‌کشاند. آورلیانو سگوندو بر اثر بیماری گلو ناشناخته‌ای در همان لحظه‌ای که برادر دوقلویش فوت می‌کند، می‌میرد. در مراسم تدفین و در جریان سردرگمی، اجساد آن‌ها با هم جابه‌جا شده و هر یک در قبر دیگری دفن می‌شود؛ امری که به اظهارنظر پیشین اورسولا درباره جابه‌جایی آن‌ها در کودکی اشاره دارد.
درباره جابه‌جایی آن‌ها در کودکی اشاره دارد. فرناندای دل کارپیو. فرناندای دل کارپیو از خانواده‌ای اشرافی و ورشکسته می‌آید که او را از دنیای بیرون منزوی کرده بود. او به‌عنوان زیباترین دختر از میان ۵۰۰۰ دختر انتخاب شده بود. فرناندای به ماکوندو آورده می‌شود تا برای کسب عنوان ملکه کارناوال محلی با رمدیوس زیبا رقابت کند، اما حضور او باعث به وجود آمدن درگیری خونین در کارناوال می‌شود. پس از این شکست، فرناندای با آورلیانو سگوندو ازدواج می‌کند؛ با وجود این، او همچنان رابطه‌ای خانوادگی و غیررسمی با پترا کوتس، معشوقه
رابطه‌ای خانوادگی و غیررسمی با پترا کوتس، معشوقه همسرش، حفظ می‌کند. فرناندای به‌زودی رهبری خانواده را از اورسولای رو به ضعف می‌گیرد و امور خانواده بوئندیا را با قدرت و سختگیری مدیریت می‌کند. او سه فرزند از آورلیانو سگوندو دارد: خوزه آرکادیو، رناتا رمدیوس (که به میمه معروف است) و آمارانتا اورسولا. پس از مرگ همسرش، فرناندای در خانه می‌ماند و تا زمان مرگ خود از امور خانه مراقبت می‌کند. فرناندای هرگز توسط اعضای خانواده بوئندیا پذیرفته نمی‌شود و آن‌ها او را غریبه می‌دانند، اگرچه هیچ‌یک از بوئندیاها علیه
را غریبه می‌دانند، اگرچه هیچ‌یک از بوئندیاها علیه محافظه‌کاری سختگیرانه او شورش نمی‌کنند. ناپایداری روانی و عاطفی او از طریق پارانویا، مکاتباتش با «پزشکان نامرئی» و رفتار غیرمنطقی‌اش نسبت به پسر میمه، آورلیانو، که تلاش می‌کند او را از دنیا منزوی کند، آشکار می‌شود. پترا کوتس. پترا کوتس زنی مو تیره و رنگ‌رختی است با چشمانی طلایی-قهوه‌ای که به چشمان پلنگ شباهت دارد. او معشوقه آورلیانو سگوندو و عشق زندگی‌اش است. پترا در نوجوانی همراه با همسر اولش به ماکوندو می‌آید. پس از مرگ همسرش، رابطه‌ای با خوزه آرکادیو
می‌آید. پس از مرگ همسرش، رابطه‌ای با خوزه آرکادیو سگوندو آغاز می‌کند. وقتی با آورلیانو سگوندو آشنا می‌شود، بدون اینکه بداند آن دو مرد متفاوتی هستند، رابطه‌ای با او نیز شروع می‌کند. پس از اینکه خوزه آرکادیو تصمیم می‌گیرد او را ترک کند، آورلیانو سگوندو بخشش او را به دست آورده و در کنار او می‌ماند. آورلیانو حتی پس از ازدواجش نیز به دیدار پترا ادامه می‌دهد و در نهایت با او زندگی می‌کند، امری که باعث تلخ‌کامی همسرش فرناندای دل کارپیو می‌شود. وقتی آورلیانو و پترا با هم هستند، حیواناتشان به سرعت زیاد می‌شوند، اما
با هم هستند، حیواناتشان به سرعت زیاد می‌شوند، اما دام‌های آن‌ها در طول چهار سال باران نابود می‌شوند. پترا با نگه داشتن لاتاری فعال، درآمد کسب می‌کند و پس از مرگ آورلیانو سگوندو، سبدهای غذایی برای فرناندا و خانواده‌اش فراهم می‌نماید. ----ملکیادس یکی از شخصیت‌های بسیار مهم است. به گونه‌ای که بدون وجود ملکیادس، کتاب صد سال تنهایی معنایی ندارد! وی بهترین دوست خوزه آرکادیو بوئندیا است و کتاب صدسال تنهایی زمانی به پایان می‌رسد که کل مکتوبات ملکیادس به اسپانیولی ترجمه می‌شود. تفاوت شخصیت‌ها. شخصیت اورسولا و پیلار
می‌شود. تفاوت شخصیت‌ها. شخصیت اورسولا و پیلار ترنرا با بقیه افراد خانواده تفاوت دارد زیرا این دو نفر با حس ششم خود و گرفتن فال ورق می‌توانند آینده افراد را پیش‌بینی کنند. بعد از مرگ اورسولا این فرناندا دل کارپیو است که کنترل زندگی افراد خانواده را برعهده می‌گیرد و نظراتش را بر آنها تحمیل می‌کند. چون او از ارتباط دخترش رناتا رمدیوس با مائوریسیا بابیلونیا ناراضی ست و نمی‌خواهد مردم دهکده در جریان رابطه آن دو قرار بگیرند، باعث ناتوان آن جوان تا آخر عمر می‌شود و دخترش را به یک صومعه پیش عده‌ای راهبه می‌فرستد
و دخترش را به یک صومعه پیش عده‌ای راهبه می‌فرستد که تا پایان عمر در آنجا بماند. وقتی راهبه‌ای به خانه فرناندا می‌آید و نوه او که فرزند رناتا و مائوریسیا است را با خود می‌آورد با وجود آن که فرناندا در ابتدا قصد کشتن آن کودک را دارد اما از فکر خود منصرف می‌شود و آن بچه در خانه او بزرگ می‌شود. سبک صد سال تنهایی. داستان از زبان سوم شخص حکایت می‌شود. سبک این رمان رئالیسم جادویی است. مارکز با نوشتن از کولی‌ها از همان ابتدای رمان به شرح کارهای جادویی آن‌ها می‌پردازد و شگفتی‌های مربوط به حضور آن‌ها در دهکده را در
و شگفتی‌های مربوط به حضور آن‌ها در دهکده را در خلال داستان کش‌وقوس می‌دهد تا حوادثی که به واقعیت زندگی در کلمبیا شباهت دارند با جادوهایی که در این داستان رخ می‌دهند ادغام شده و سبک رئالیسم جادویی به وجود آید. صدسال تنهایی اثری است که "آمریکای لاتین برای فهمیدن خود به وجود آورده است." در ایران و زبان فارسی. این کتاب چندین بار توسط مترجمان گوناگون به فارسی ترجمه شده‌است که عموماً از روی ترجمه انگلیسی به فارسی برگردانده شده‌اند. ترجمه بهمن فرزانه نخستین ترجمه این اثر به فارسی است که سال‌ها به عنوان بهترین
این اثر به فارسی است که سال‌ها به عنوان بهترین ترجمه معرفی می‌شد. ولی بعدها مقالات انتقادی نسبتاً تندی علیه این ترجمه و چند ترجمه دیگر چاپ و منتشر شد.
کلیسای جامع داستان کوتاهی از ریموند کارور است که در سال (۱۹۸۳) منتشر شده است. موضوعات داستان‌های این کتاب. کارور در داستان کلیسای جامع و دیگر داستان‌های کوتاهی که نوشته تصاویری دقیق از یاس و سرشکستگی زندگی در آمریکا را نشان داده است. شخصیت‌های داستان‌های او همیشه دچار مشکلاتی می‌شوند که راه حلی ندارند. این واقع‌بینی در همه داستان‌های او به چشم می‌خورد.
کلیسای جامع یا کاتِدرال یک ساختمان مذهبی برای مسیحیان است. کلیسای جامع نوعی کلیسا مربوط به یک گروه ویژه مسیحی با سلسله‌مراتب اسقفی است. کلیسای جامع معمولاً محل اقامت اسقف‌ها است و بنابراین مرکز یک ناحیه اسقف‌نشین به‌شمار می‌آید.
«برف‌های کلیمانجارو» نام داستانی اثر ارنست همینگوی نویسنده آمریکایی است. خلاصه داستان. همینگوی در داستان «برف‌های کلیمانجارو» درد و رنج مردی زخمی به نام هری را که پایش قانقاریا گرفته شرح داده‌است. او در این داستان دردهای مادی و معنوی هری را به تصویر کشیده و خاطرات گذشته‌اش را در لحظه‌های رهایی از درد بیان کرده‌است. این داستان تلفیقی از دردمندی آدمی و بی رحمی طبیعت است. در واقع انسان با دردها زندگی می کند و درد توانایی ساخت انسان و نابودی ش را هم دارد فیلم. بر اساس این داستان یک فیلم سینمایی به کارگردانی
بر اساس این داستان یک فیلم سینمایی به کارگردانی هنری کینگ است که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. این فیلم کاندیدای ۲ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری-کاندیدای اسکار بهترین فیلمبرداری) در سال ۱۹۵۳ شد. منابع. https://taaghche.com/book/2775/%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D9%88برف‌های کلیمانجارو (فیلم ۱۹۵۲)
ژوستین یا بدبختی‌های اخلاق نام رمانی از مارکی دو ساد نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. این رمان تحت عنوان «ژوستین یا مصائب فضیلت» توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است. خلاصه رمان ژوستین. دو شخصیت اصلی رمان که دو خواهر به نام‌های ژوستین و ژولیت هستند در ابتدای رمان ظاهر می‌شوند. ساد حوادث شوم زندگی دختری به نام تیریز را شرح می‌دهد. ساد تیریز را همان ژوستین معرفی می‌کند که به دلیل شرایط بد زندگی‌اش مجبور به تغییر اسم خود شده و ماجراهای زندگی‌اش را برای خواهرش ژولیت شرح می‌دهد. ویژگی‌های رمان. بیرحمی، خشونت
ژولیت شرح می‌دهد. ویژگی‌های رمان. بیرحمی، خشونت جنسی و تجاوز کانون اصلی توجه ساد در این رمان است. از نظر ساد بشر برای معامله به مثل، شهوت، لذت از دردمندی دیگران، استیلا یافتن بر آنها یا صرفاً جهت پاسخ دادن به کنجکاوی خود به خشونت دست می‌زند. ساد کنجکاوی را بدترین عامل برای خشونت می‌داند. در رمان ژوستین دیدگاه‌های فلسفی ساد را می‌یابیم. فلسفه از نظر ساد وسیله‌ای برای مشخص شدن اراده خدا در زندگی انسان است به ویژه در رخ دادن بدبختی‌هایی که او از آنها گریزی ندارد. ساد به‌طور بارز در انتهای رمان هدفش را برای
ساد به‌طور بارز در انتهای رمان هدفش را برای خواننده شرح داده و حتی او را به اخلاق‌گرایی تشویق کرده است.
در جاده بزرگ (در شاهراه) نام یکی از نمایش نامه‌های آنتوان چخوف است. خلاصه نمایش‌نامه. او در این نمایش‌نامه از کسانی نوشته که بی‌خانمان هستند و در یک کاروانسرا شب را به‌سر می‌کنند. موضوع نمایش دربارهٔ زندگی یک مرد ثروتمند به اسم بورتسوف است که به دلیل ضعف اراده و اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده ثروتش را از دست داده و تبدیل به مردی الکلی و فقیر شده‌است. چخوف که خود در دوران کودکی فقر را تجربه کرد در این نمایش نامه همانند دیگر آثارش به زندگی فقیرانه آدمها توجه دارد و سعی در به تصویر کشیدن ذهنیات فقیران دارد.
طومار شیخ شرزین فیلم‌نامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۶۵. کتاب. نخستین چاپِ "طومار شیخ شرزین" در پاییزِ ۱۳۶۸ به وسیلهٔ نشرِ رامین در استکهلم بوده است. در چاپِ نخستِ انتشاراتِ روشنگران (زمستانِ ۱۳۶۸) جلدِ کتاب را یلدا کامرانی طرّاحی کرد. نقّاشیِ روی جلدِ چاپ‌های بعدی را آیدین آغداشلو کشیده است. داستان. داستانِ فیلم‌نامه سرگذشتِ دبیری است شرزین-نام از کتابخانهٔ سلطانی. خلاصه. داستان در زمان فرمانروایی مغولان یا تاتارها بر ایران می‌گذرد. یکی از دبیران کتابخانه (عیدی) هنگام سوختن برخی از طومارهای
کتابخانه (عیدی) هنگام سوختن برخی از طومارهای کتابخانه، تصادفاً طوماری از استادش شیخ شرزین می‌یابد که جهت دادخواهی از صاحبدیوان نوشته بوده. متن طومار بخشی از سرگذشت شرزین پسر روزبهان، دبیر دارالکتّاب سلطانی است که از پسِ نوشتنِ طوماری به نام "دارنامه" شیوخِ دیگر به او کفر و ارتداد می‌بندند. شرزین، چهره اصلی این نمایش که عمیقاً باور به خردورزی دارد، در "دارنامه" به ستایش خرد پرداخته، یا به گفته خودش: «خرد را به درختی مانند کردم که اگر بپروریش ببالد ورنه بیخ آن خشک شود.» شیوخ حسود که معتقد به تابعیت محض از
آن خشک شود.» شیوخ حسود که معتقد به تابعیت محض از نوشته‌های پیشینیانند، از نوشته‌های شرزین که حرف نو گفته خشمگین شده او را مورد بازجویی قرار می‌دهند. شرزین برای جان به در بردن کارِ خود را به ابن سینا نسبت می‌دهد؛ ولی سپس‌تر که "دارنامه" همچون کتاب تازه‌یابِ ابن سینا مورد استقبال شیوخ و سلطان وقت قرار می‌گیرد، شرزین در حضور سلطان خستو می‌شود که "دارنامه" را خودش نوشته است و …. صاحبدیوان و عیدی، که طومارِ شیخ شرزین را یافته بودند، علاقمند می‌شوند که از سرنوشتِ او آگاه شوند و به همین سبب سراغِ هر کس که خبری از
او آگاه شوند و به همین سبب سراغِ هر کس که خبری از وی دارد می‌روند و از هر یک از ایشان بخشی از زندگیِ شرزین را می‌شنوند. به دیگر زبان‌ها. این فیلم‌نامه را محمّد آلتونجی با نامِ «ص‍ح‍ی‍ف‍ة ال‍ش‍ی‍خ ش‍رزی‍ن» به عربی درآورده که سالِ ۱۹۹۴ میلادی در کویت در کتابِ "في سبیل الحریة لجوهر مراد و صحیفة الشیخ شرزین لبهرام بیضائي: خ‍م‍س م‍س‍رح‍ی‍ات م‍ن زم‍ان ال‍ث‍وره ال‍ن‍ی‍اب‍ی‍ه‌" (ال‍م‍ج‍ل‍س ال‍وطن‍ی ل‍ل‍ث‍ق‍اف‍ه و ال‍ف‍ن‍ون و الاداب) با کارهایی از غلامحسین ساعدی («جوهر مراد») و دیگران چاپ شده است.
آتاهوالپا (۱۵۳۳–۱۵۰۲) سیزدهمین و آخرین امپراتورِ اینکا در آمریکای جنوبی بود. زندگی. او فرزند هوایناکاپاک و یکی از همسرانش دوچیسلا بوده‌است. او و برادر ناتنی و بزرگ‌ترش هواسکار (فرزند ارشد هوایتاکاپاک و وارث تاج و تخت وی) هم‌زمان باهم در قلمروی که پدرشان میان آن دو تقسیم کرده بود، به امپراتوری تاهوان‌تین‌سویو (نام رسمی امپراتوری اینکا) رسیدند. بخش بزرگ‌تر و مهم‌تر امپراتوری شامل کوزکو (پایتخت باستانی اینکا)، به هواسکار و بخش شمال به پایتختی کیتو (پایتخت امروزی اکوادور) به آتاهوالپا تعلق گرفته بود. (مادر
اکوادور) به آتاهوالپا تعلق گرفته بود. (مادر آتاهوالپا، "دوچیسلا" اهل کیتو بود) با ورود اسپانیایی‌ها به سرزمین "تاهوان‌تین‌سویو"، میان دو برادر جنگ درگرفت. در یورش هواسکار به کیتو، نخست آتاهوالپا به دست برادرش اسیر شد، اما توانست فرار کند و در جنگ چیمبورازو، هواسکار را به اسارت درآورد. سپس به کوزکو شتافت تا پایه‌های قدرتش را تحکیم کند و خود را فرمانروای یگانه "تاهوان‌تین‌سویو" نامید. وی آماده جنگ با اسپانیایی‌ها شد و در روز ۱۶ نوامبر ۱۵۳۲، در یک جنگ سرنوشت‌ساز در دشت کاخامارکا با فرانسیسکو پیزارو فاتح
در دشت کاخامارکا با فرانسیسکو پیزارو فاتح اسپانیایی به نبرد پرداخت و به اسارت درآمد. وی در ابتدا پیشنهاد گروش به مسیحیت را نپذیرفت و کتاب مقدسی را که "وینسنت‌دووال‌ورده" کشیش اسپانیایی بر او عرضه کرده بود بر زمین انداخت. پیزارو به وی پیشنهاد کرد تا آزادی خود را در ازای پرداخت مقادیر هنگفتی از طلا و جواهرات به دست آورد. هواسکار که او نیز به اسارت اسپانیایی‌ها درآمده بود، پیشنهاد کرد که مقدار بیشتری جواهرات بپردازد. آتاهوالپا که می‌ترسید اسپانیایی‌ها، برادرش را علیه وی بشورانند، دستور داد تا در توطئه‌ای
را علیه وی بشورانند، دستور داد تا در توطئه‌ای هواسکار را به قتل برسانند. تاوانی که سپاهیان آتاهوالپا پس از دو ماه دیرکرد به پیزارو پرداختند در رهایی امپراتور پیشین اینکا کارگر نیفتاد. وی در ۲۹ اوت ۱۵۳۳، پس از تعمید تحمیلی و پذیرش اجباری مسیحیت به دار آویخته شد. جنازه وی را در مراسمی باشکوه به خاک سپردند، اما سرخ‌پوستان شبانه جسد وی را ربودند و در کیتو به خاک سپردند. هنوز هم برخی از قبایل سنتی برای آتاهوالپا سوگواری می‌کنند. آتاهوالپا را پس از اعدام به خاک نسپردند بلکه او را سوزاندند. نه به این دلیل که زجر
بلکه او را سوزاندند. نه به این دلیل که زجر بکشد بلکه به این علت که کسی تنواند جسدش را مومیایی کنند و او از حیات بعد از مرگ بی بهره بماند. (اعتقاد اقوام اینکا) دستگیری و کشته شدن به دست اسپانیایی‌ها. فرانسیسکو پیزارو در اوایل سال ۱۵۳۲ با سه کشتی از پاناما رهسپار پرو گردید و در راه با بومیان به جنگ پرداخت که در یکی از این جنگ‌ها در سرزمین کاکو نامی، از غارت بومیان غنایم بسیار به دست آورد. در ادامهٔ راه هم باز مدت چند ماه گرفتار جنگ بود تا توانست قبایل برخی سرزمین‌های سر راه را فرمانبردار خود کند تا سرانجام
سر راه را فرمانبردار خود کند تا سرانجام به ابتدای خاک پرو رسید و در آنجا متوقف شد. بخت با پیزارو یار بود که در هنگام عزیمت او، آتاهوالپا سرگرم جنگ با برادر خود هواسکار بود که از یک پدر و دو مادر متفاوت بودند و فرصت پرداختن به کار اسپانیایی‌ها را نداشت. هنگامی که پیزارو تصمیم گرفت به قصد دیدار آتاهوالپا عزیمت کند او موفق شده بود برادر خود را شکست دهد و به بند بکشد. در راه پیزارو و همراهانش به سمت پایتخت، نمایندگانی از سوی اینکا به سوی آن‌ها روانه می‌شدند تا به آگاهی آن‌ها برسانند که اینکا از آمدن آن‌ها
تا به آگاهی آن‌ها برسانند که اینکا از آمدن آن‌ها شادمان است و با آغوش باز آنان را که طبق افسانه‌ای قدیمی فرزندان خورشید می‌دانستند خواهند پذیرفت و در ضمن ارمغان‌هایی را هم از سوی آتاهوالپا به دست آنان رساندند. هنگامی که به شهر رسیدند آن‌ها را در میدانی جا دادند تا اینکا به استقبال شان بیایند. از سوی دیگر پیزارو هم برادر خود به همراه فرستادگانی به دیدار اینکا فرستاد. آتاهوالپا از فرستاگان پیزارو به گرمی پذیرایی کرد و قرار بر این گذاشته شد که فردا اینکا برای دیدار پیزارو بیاید. فرستادگان هنگامی که به نشیمن
دیدار پیزارو بیاید. فرستادگان هنگامی که به نشیمن گاه پیزارو بازگشتند از فزونی ثروت و جواهرات دربار گفتند و اینگونه نقشه کشیدند که اینکا را نزد خود در بند نگاه دارند و به دست او کارهای خود را پیش برند. فردا صبح پیزارو به آرایش سپاه خود پرداخت و پس از آنکه اینکا با شکوه و جلال بسیار و چندهزار تن همراه بر روی تخت روان به جایگاه اسپانیایی‌ها رسید آن‌ها بدون فوت وقت کشیشی را صلیب و انجیل به دست به پیشگاه اینکا فرستادند تا ضمن آنکه بومیان را به آیین مسیحی بخواند به آگاهی آتاهوالپا برساند که پاپ الکساندر ششم
به آگاهی آتاهوالپا برساند که پاپ الکساندر ششم سراسر آمریکا را به پادشاه اسپانیا سپرده‌است و اگر زیردستی او را بپذیرد در امان خواهد بود و در غیر این صورت باید آمادهٔ جنگ با آن‌ها باشد. اینکا که پس از ترجمهٔ این سخنان به خشم آمده بود چنین گفت که آن سرزمین، سرزمین نیاکان آن‌ها است و پاپ حق چنین بخششی را ندارد. در ضمن پرستش خدای خورشید را به پرستش خدای ناتوان آنان که به دار آویخته شده بود ترجیح می‌دهد. در این کشاکش کشیش در پاسخ به این پرسش اینکا که این اعتقادات را از کجا می‌داند انجیل را به دست او داد اینکا پس
را از کجا می‌داند انجیل را به دست او داد اینکا پس از کمی تکان دادن کتاب با ریشخند کتاب را به زمین انداخت که این موجب خشم کشیش شد و به تحریک سپاهیان پرداخت. سپاهیان پیزارو هم که مترصد موقعیت بودند به تاخت و تاز پرداختند و شمار زیادی از بومیان را به به خاک و خون غلطاندند و دارایی‌های بسیار زیادی را غارت کردند. خود پیزارو با گروهی به نزد اینکا رفت و او را از تخت به پایین کشید و در بند کرد. پس از چندی اینکا از فرانسیسکو پیزارو درخواست کرد که در برابر آزادی او اتاقی را که در آن نشسته‌است را پر از زر و سیم کند.