اوتو دافه کیست؟ توضیح بده.
اَوتو دافه (از پرتغالی ، به معنای «عمل ایمانی» یا «خود ایمانی») مراسم توبه عمومی بود که بین قرن‌های ۱۵ و ۱۹ برای افراد محکوم به بدعت‌گذاری و ارتداد توسط تفتیش عقاید اسپانیایی، پرتغالی یا مکزیکی به عنوان مجازات تحمیل و توسط مرجع مدنی اجرا می‌شد. شدیدترین شکل آن زنده سوزانی بود.تاریخچه.از قرن هشتم تا پانزدهم، مناطق بسیاری از اسپانیا تحت کنترل مسلمانان بود که بر اساس قوانین آنها به یهودیان و مسیحیان وضعیت ذمی داده شد. این بدان معنا است که آنها ملزم به پرداخت مالیات ویژه ای به نام جزیه برای «حفاظت» بودند، که همان‌طور که در متون شرعی اسلام آمده بود این مالیات برای یادآوری تسلیم و فرمانبری آنها بود. این مالیات بر «اهل کتاب» شامل یهودیان و مسیحیان بودند وضع شد تا آنان را متواضع سازد.یهودیان گاهی می‌توانستند در ساختار سیاسی به مناصب مهمی برسند. خشونت ضدیهودی نیز ممکن است فوران کند. در کشتار گرانادا در سال ۱۰۶۶، بسیاری از جمعیت یهودی گرانادا توسط یک اوباش مسلمان کشته شدند.رفتار با اقلیت‌های مذهبی بسته به دوران متفاوت بود. به عنوان مثال، الموحد که در زمان عروج خود عنوان خلیفه را به خود گرفته بود، یک سلسله معیارهای شدید مذهبی را معرفی کرد و در صدد تقویت دولت‌های خود از طریق اتحاد دینی بود که به معنای وادار کردن یهودیان و مسیحیان به اسلام آوردن یا بیرون راندن آنان بود. در حدود قرن یازدهم، سوء ظن فزاینده نسبت به یهودیان، مسیحیان را بر آن داشت تا علیه مسلمانان و یهودیان متحد شوند. از آن نقطه، اسپانیا به یک ملقمه سیاسی از قدرت‌ها و سرزمین‌های مختلف تبدیل شد که هر کدام سیاست‌های خاص خود را در مورد وضعیت یهودیان و مسلمانان داشتند. در قرن سیزدهم تقریباً تمام اسپانیای مدرن تحت حاکمیت مسیحیان قرار گرفت. فردیناند سوم کاستیل به پادشاهی سه دین افتخار می‌کرد. اما این تسامح زیاد دوام نیاورد.در قرن چهاردهم، کشیشان دومینیکن و فرانسیسکن از مسیحیان کمک گرفتند تا یهودیان را از اسپانیا بیرون کنند و یهودیان را به خاطر مشکلات اجتماعی سرزنش می‌کردند و اکثریت مسیحی را برای تخریب کنیسه‌ها، زنده سوزاندن یهودیان و تحمیل تغییر دین اجباری تهییج می‌کردند. یهودیان مجبور بودند در موعظه‌ها شرکت کنند و از واعظان مسیحی بخواهند آنچه را که مسیحیان به‌عنوان خطاهای روش‌های یهودیان می‌دانستند، به آن‌ها گوش زد کنند.قوانین جدید جمعیت یهودی را از هم جدا کرد و مشاغلی را که هنوز امکان فعالیت یهودیان در آن وجود داشت، با هدف نهایی تغییر مذهب محدود کرد. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی تغییر دین دادند. این مسیحیان جدید به طبقه «کانورسوس» پیوستند، که از امتیازات قانونی و اجتماعی یک مسیحی کامل در جامعه برخوردار بودند. بسیاری از مسیحیان جدید از موقعیت خود استفاده کردند و امتیازات مسیحی را پذیرفتند. پس از چند نسل، یهودیان مسیحی شده به عنوان مسیحیان «عادی» شناخته شدند و اسپانیا تقریباً یکنواخت مسیحی بود.این یکنواختی اشکال جدیدی از اضطراب را به همراه داشت. «بی‌اعتمادی به یهودیان به عنوان یک فرد خارجی، جای خود را به ترس هشداردهنده‌تر از یهودی تازه مسیحی شده به عنوان یک خودی داد.» تفاوت بین طبقات مذهبی قبلاً بسیار واضح بود. قوانین و آداب و رسوم تسلط مسیحیان در اسپانیا را مدون کرده بود. با این حال، هنگامی که یهودیان مسیحی شدند، بسیاری از اسپانیایی‌های مسیحی معتقد بودند که دیگر نمی‌دانند به چه کسی می‌توانند اعتماد کنند و چه کسی احتمالاً در قلب خود می‌تواند یک بدعت گذار خائن باشد.رویه.اَوتو دافه یکی از جنبه‌های اصلی دادگاه‌ها، و گام نهایی در فرایند تفتیش عقاید بود. این عمل شامل یک مراسم عشای کاتولیک، دعا، یک راهپیمایی عمومی از کسانی که مجرم شناخته شده بودند و خواندن احکام آنها بود.تفتیش عقاید معمولاً با اعلان عمومی مهلت ۴۰ روزه رحمت شروع می‌شد. هر کسی که مقصر بود یا کسی را که مقصر بود می‌شناخت، وادار به اعتراف می‌شد. افراد صرف متهم شدن، گناه کار فرض می‌شدند. مقامات می‌توانستند در طول دادگاه شکنجه را اعمال کنند. تفتیش عقاید ملزم به شنیدن و ضبط تمام شهادت‌ها بودند.روند رسیدگی باید مخفی نگه داشته می‌شد و هویت شاهدان برای متهم ناشناس می‌ماند.در فرهنگ عامه.اَوتو دافه که معمولاً به عنوان یک بدعت گذار نشان داده می‌شود که در آتش سوزانده می‌شود، نمادی است که به‌طور گسترده در هنرها، به ویژه در اروپا استفاده می‌شود.