به درون هزارتو (فیلم) کیست؟ توضیح بده.
به درون هزارتو () یک فیلم هیجان‌انگیز ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی و نویسندگی دوناتو کریسی است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته کاریسی در سال ۲۰۱۷ ساخته شده است. تونی سرویلو، والنتینا بل، وینیسیو مارچیونی و داستین هافمن در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در اکتبر ۲۰۱۹ در ایتالیا و ایالات متحده اکران شد.طرح.این روایت، که با کشف سامانتا آندرتی پس از پانزده سال ناپدیدی آغاز می‌شود، در فضایی تاریک و روان‌شناختی پیش می‌رود. سامانتا، در نوجوانی ربوده شده و سال‌ها در یک هزارتوی زیرزمینی مخفی و منزوی زندانی بوده است—محیطی که نه‌تنها جسم او را در بند نگه داشته، بلکه ذهنش را نیز در لایه‌هایی از ترس، فراموشی و گسست فرو برده است.پس از یافتن او، سامانتا در حالی‌که دچار سردرگمی و حافظه‌ای تکه‌تکه است، تحت مراقبت دکتر گرین قرار می‌گیرد—روان‌شناسی متخصص در تحلیل شخصیت و درمان تروما. دکتر گرین با بهره‌گیری از روش‌هایی غیرمتعارف، تلاش می‌کند دیوارهای ذهنی سامانتا را بشکند و خاطرات مدفون او را بازیابی کند. جلسات درمانی، شدید و گاه مرزگذار میان واقعیت و توهم، به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که سامانتا بتواند چهرهٔ رباینده‌اش را به یاد آورد و مسیر رهایی روانی خود را آغاز کند.این داستان، با ترکیب عناصر روان‌کاوی، رمزآلودی جنایی، و بازسازی هویت، نه‌تنها به بررسی زخم‌های فردی می‌پردازد، بلکه پرسشی عمیق دربارهٔ حافظه، حقیقت، و امکان رستگاری در دل تاریکی مطرح می‌کند.در همان زمان که سامانتا آندرتی پس از پانزده سال ناپدیدی دوباره پیدا می‌شود، برونو جنکو—کارآگاه خصوصی‌ای که با بیماری لاعلاج دست‌وپنجه نرم می‌کند—از بازگشت او باخبر می‌شود. سال‌ها پیش، والدین سامانتا او را برای یافتن دخترشان استخدام کرده بودند، اما تلاش‌هایش بی‌نتیجه ماند و این شکست، همچون زخمی عمیق، ذهن و وجدانش را تسخیر کرده است.اکنون، با شنیدن خبر بازگشت سامانتا، جنکو این اتفاق را آخرین فرصت خود برای رستگاری می‌بیند—ترکیبی از احساس گناه، وظیفهٔ حرفه‌ای، و میل به جبران. او بار دیگر به دل پرونده می‌زند، با نگاهی خستگی‌ناپذیر و بی‌پروا، تا حقیقت را کشف کند و شاید، پیش از آن‌که بیماری‌اش او را از پا بیندازد، بتواند آرامشی برای خودش و خانوادهٔ سامانتا فراهم آورد.داستان بین جلسات درمانی سامانتا با دکتر گرین، جایی که او برای به یاد آوردن رباینده‌اش - که او را به عنوان یک چهره نقابدار که او را مجبور به انجام بازی‌های ذهنی سادیستی می‌کرد، به یاد می‌آورد - و جستجوی مصمم جنکو برای یافتن سرنخ‌ها، در نوسان است. همچنان که جنکو عمیق‌تر کاوش می‌کند، دنیایی پیچیده و پنهان از افرادی را کشف می‌کند که درگیر دارک وب و «بازی‌های» پیچیده‌ای هستند که در آن‌ها جان انسان‌ها در خطر است و شواهدی را کنار هم قرار می‌دهد که نشان می‌دهد ربوده شدن سامانتا بخشی از چیزی بزرگتر و شوم‌تر از یک آدم‌ربایی بوده است.در مسیرهای موازی اما درونیِ سامانتا و برونو جنکو، روایت به‌تدریج لایه‌هایی از فریب، خاطرات تحریف‌شده، و حقیقت‌های پنهان را آشکار می‌سازد. ساختار زمانی داستان پیوسته در حال جابه‌جایی است—میان گذشتهٔ گسستهٔ سامانتا، حالِ پرتنش جنکو، و لحظاتی که مرز میان واقعیت و توهم را درهم می‌ریزد.خاطرات شکنندهٔ سامانتا، که در ابتدا پراکنده و مبهم‌اند، به‌تدریج سرنخ‌هایی را آشکار می‌کنند که جنکو را به حقیقت نزدیک‌تر می‌سازند. هر قطعهٔ حافظه، هر تصویر کابوس‌وار، همچون کلیدی است برای گشودن درهای بستهٔ هزارتوی ذهن و مکان. اما آنچه جنکو در پایان کشف می‌کند، فراتر از یک مکان فیزیکی است: هزارتو نه‌تنها زندانی زیرزمینی، بلکه دام روانی‌ای بوده که با دقت طراحی شده تا قربانیان را بشکند، هویتشان را از هم بپاشد، و اراده‌شان را درهم بشکند.در پیچش پایانی، مشخص می‌شود که دکتر گرین، روان‌شناس، آن کسی که به نظر می‌رسد نیست و ارتباط پنهانی با اسارت سامانتا دارد. روش‌های درمانی او ادامه بازی‌های ذهنی است که سامانتا تحمل کرده و لایه‌ای تکان‌دهنده به مصیبت او اضافه می‌کند. فیلم با ابهام به پایان می‌رسد و برخی از اسرار را حل نشده باقی می‌گذارد و به ماهیت چرخه‌ای دستکاری و حبس که در زیر سطح ادامه دارد، اشاره می‌کند.تولید.فیلمبرداری اصلی این فیلم در رم انجام شد.پذیرش."فیلم «در هزارتو»" بر اساس ۵ نقد، در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، امتیاز تأیید ۴۰٪ و میانگین امتیاز ۵ از ۱۰ را دارد.