کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام کیست؟ توضیح بده.
کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، اعتصاب غذای زندانیان سیاسی است که به عنوان جنبش اعتراضی از بهمن‌ماه ۱۴۰۲ توسط شماری از زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران آغاز شده و تاکنون ادامه یافته است. این کارزار شامل اعتصاب غذا در روزهای سه‌شنبه هر هفته، در اعتراض به گسترش و تداوم اجرای مجازات اعدام در ایران است. شرکت‌کنندگان در این حرکت اعتراضی، بدون در نظر گرفتن نوع اتهام، انگیزه یا باورهای محکومان به اعدام، این مجازات را غیرانسانی و غیرقابل جبران دانسته و خواستار لغو آن هستند. تا کنون، زندانیان در ۵۲ زندان کشور در این کارزار مشارکت داشته‌اند. از آغاز این اعتصاب‌ها، زندانیان هر هفته با انتشار بیانیه‌ای، دیدگاه‌ها و مطالبات خود را اعلام می‌کنند. آنان از دیگر زندانیان در سراسر کشور دعوت کرده‌اند تا به این حرکت بپیوندند. همچنین با خطاب قرار دادن مردم و وجدان‌های بیدار در سطح جهانی، خواستار حمایت از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» برای مقابله با مجازات اعدام شده‌اند. روز شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴ در حمله گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی در زندان قزلحصار، زندانیان را با دستبند و کیسه بر سر کشیده به انفرادی فرستادند و روز بعد یکشنبه ۵ مرداد دو تن از زندانیان سیاسی از اعضای کارزار بهروز احسانی و مهدی حسنی را اعدام کرده و سعید ماسوری از چهره‌های کلیدی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را تحت فشار شدید از بند خارج کردند. این کارزار حمایت ۳۰۰ شخصیت بین‌المللی، از جمله وکلا، قضات و فعالان حقوق بشر، را کسب کرده است.۸ مهر ۱۴۰۴ هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. آن‌ها در بیانیه خود به مرگ دلخراش سمیه رشیدی، زندانی سیاسی، بر اثر محرومیت پزشکی در زندان قرچک تا صدور و تأیید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی حامد ولیدی، نیما شاهی و پیمان فرح‌آور، و گزارش تکان‌دهنده سازمان ملل از ۸۷۱ اعدام در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴ اشاره کرده‌اند. هدف.هدف کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که تاکنون صدها زندانی در ۵۲ زندان در سراسر کشور به آن پیوسته‌اند، اعتراض به مجازات اعدام و مخالفت با آن به عنوان مجازاتی غیرانسانی و جبران‌ناپذیر است. شرکت‌کنندگان در این کارزار، صرف‌نظر از نوع اتهام، انگیزه یا باورهای محکومان، خواستار لغو کامل این مجازات هستند.زندانیان شرکت‌کننده در این حرکت اعتراضی، هم‌زمان با اعتصاب غذای هفتگی خود در روزهای سه‌شنبه، از دیگر زندانیان سراسر کشور و نیز از عموم شهروندان دعوت کرده‌اند تا به این کارزار بپیوندند و از آن حمایت کنند. همچنین، این زندانیان با ارسال پیام‌هایی به نهادهای بین‌المللی، از جمله گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، مای ساتو، خواستار توجه ویژه به موارد نقض حقوق بشر در ایران، به‌ویژه اعدام‌ها و تلاش برای توقف این اقدامات و پایان دادن به وضعیت توصیف‌شده شده‌اند..بیانیه زندانیان اعتصابی.از شروع اعتصاب‌ها هر هفته زندانیان اعتصابی با انتشار بیانیه‌ای آخرین مواضع خود را اعلام می‌نمایند. آنها همچنین از همه زندانیان در زندان‌های مختلف می‌خواهند که به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بپیوندند و نیز از وجدان‌های بیدار در سراسر جهان می‌خواهند تا برای «لغو اعدام و مقابله با آن» از این کارزار حمایت کنند.در ۶ شهریور ۱۴۰۳ همزمان با سی و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و پیوستن جمعی از زندانیان زندان تهران بزرگ و همچنین دو نماینده مجلس ایتالیا به این کارزار، بیانیه‌ای از سوی این کارزار منتشر شد. در این بیانیه ضمن اعلام آمار اعدام در ایران طی مرداد ماه گذشته از کابینه دولت مسعود پزشکیان با عنوان «سرکوب و اعدام» نام برده شده و آن را مقدمه‌ای برای سرکوب بیشتر جامعه دانستند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «در دولت تازه منصوب شده، در مرداد ماه دست کم ۱۲۶ نفر به پای چوبه‌های دار برده شده و حق حیات از آنها سلب گردید و هزاران زندانی در زندانهای سراسر کشور که همگی قربانی سیستماتیک بی‌کفایتی این حکومت هستند نیز در انتظار اعدام قرار گرفته‌اند… دستگاه سرکوب، زندانیانی که در این کارزار به هر شکل به این عمل غیرانسانی اعتراض کرده‌اند را تحت فشار قرار داده و آنها را از حقوق اولیه‌اشان محروم کرده و می‌کند».بیانیه این کارزار با اشاره به این که «در جهان هم وجدان‌های بیداری صدای مقاومت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام را شنیده‌اند» از حمایت «برخی از نمایندگان برجسته ایتالیایی» از این حرکت اعتراضی برای لغو مجازات اعدام خبر داد و خواستار پیوستن «تمامی وجدان‌های بیدار در سراسر جهان» به حمایت از لغو اعدام به این کارزار شد و از همه زندانیان زندان‌های ایران خواست به این کارزار بپیوندند.اسامی زندان‌های در اعتصاب.زندانیان اعتصابی در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از زندان‌های مختلف ایران از جمله زندان‌های زیر هستند: گاه‌شمار کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام.سه‌شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی در قزلحصار کرج اعلام کردند تا لغو مجازات اعدام به اعتصاب غذا ادامه خواهند داد. زندانیان اعتصابی زن زندان لاکان رشت به کارزار پیوستند.سه‌شنبه ۱۶ و ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ این کارزار در ۱۸ زندان یافت. زندانیان اعتصابی از مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، خواستند با استفاده گسترده از اعدام در ایران مقابله کند.سه‌شنبه ۶ شهریور ۱۴۰۳ زندان تهران بزرگ به کارزار پیوست. دو نماینده مجلس ایتالیا و ۶۸ گروه و سازمان حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی با بیانیه‌ای مشترک از کارزار حمایت کرده و اعدام‌ها را ابزار سرکوب سیاسی دانستند. آن‌ها اعلام کردند: «باتوجه به شدت گرفتن سرکوب و همچنین سابقه اعضای کابینه (پزشکیان)، می‌توان آن را کابینه سرکوب و اعدام نامید.»سه‌شنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۳ زندان‌های اسدآباد اصفهان و بم به کارزار پیوستند. زندانیان اعتصابی قتل محمد میرموسوی در زندانی در لاهیجان و کمیل ابوالحسنی در زندان تنکابن زیر شکنجه را محکوم کردند.سه‌شنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ تعداد زندان‌های شرکت‌کننده به ۲۱ زندان رسید. زندانیان اعتصابی، تهدید به مرگ توسط مقامات زندان ارومیه را محکوم کرده و خواستار بازدید مای ساتو از زندان‌های ایران شدند.سه‌شنبه ۲۷ شهریور ۱۴۰۳ همزمان با اعدام ۶ زندانی اعتصابی در شیراز و گرگان، زندانیان اعتصابی همزمان با گرامی‌داشت یاد جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۱، هشدار دادند که تعدادی از بازداشت‌شدگان اعتراضات در خطر اعدام هستند.سه‌شنبه ۳ مهر ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی همزمان با حضور مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد طی بیانیه‌ای احکام اعدام مهدی حسنی، بهروز احسانی، محمدجواد وفایی‌ثانی و حاتم اوزدمیر را محکوم کردند. آن‌ها همبستگی خود را با قربانیان انفجار معدن طبس اعلام کرده و نگرانی خود را از وضعیت کودکان کار در ایران ابراز کردند.سه‌شنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۳ زندان اراک به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی در ۲۲ زندان به اعدام‌ها در شرایط جنگی خاورمیانه اشاره کردند و یاد جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان را گرامی داشتند.سه‌شنبه ۱۷ مهر و ۲۴ مهر ۱۴۰۳ هم‌زمان با «روز جهانی علیه اعدام» زندانیان اعدام‌های فزاینده در زندان‌های ایران را محکوم کردند.سه‌شنبه ۱ آبان ۱۴۰۳ زندان شیبان اهواز به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی در بیانیه خود به اعدام بیش از ۱۴۰ نفر، از جمله ۵ زن در مهر ۱۴۰۳ اشاره کردند.سه‌شنبه ۸ آبان ۱۴۰۳ زندان کهنوج کرمان به کارزار پیوست. چهار زندانی اعتصابی سیاسی بلوچ در قزلحصار به اعدام محکوم شدند.سه‌شنبه ۱۵ آبان ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی هشدار دادند ۸ جوان بازداشت‌شده در اعتراضات ۱۴۰۱ در اکباتان با حکم اعدام مواجه هستند.سه‌شنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۳ زندان دستگرد اصفهان به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی به اعدام بیش از ۴۵۰ نفر از آغاز دولت پزشکیان اشاره کردند.سه‌شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۳ امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو نخبه زندانی اعتصابی، دانشجویان را به پیوستن به کارزار فراخواندند.سه‌شنبه ۶ آذر ۱۴۰۳ زندانیان در بیانیه خود «احکام فله‌ای اعدام» را «راهبرد حکومت مستبد ایران برای ایجاد رعب و وحشت» نامیدند.سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۳ حکم اعدام ۶ زندانی اعتصابی سیاسی در زندان اوین (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علی‌پور، علی‌اکبر دانشور، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی) به اتهام «بغی» صادر شد. حکم اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه اعلام شد.سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۳ بیانیه زندانیان، حکومت ولایت فقیه را «رکوردار نقض فاحش حقوق بشر در جهان» توصیف کرد که تنها در ۲۰ روز گذشته ۷۵ زندانی و طی ۹ ماه اخیر از شروع سال ۷۷۰ زندانی حلق آویز شده‌اند.سه‌شنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۳ زندان‌های طبس و خورین ورامین به کارزار پیوستند. زندانیان اعتصابی تأکید کردند که «اعدام افراد به دلیل نگهداری چند گرم مواد مخدر در حالی صورت می‌گیرد که در پی سقوط حکومت اسد در سوریه، کارخانه‌ای وابسته به جمهوری اسلامی ایران کشف می‌شود.سه‌شنبه ۴ دی ۱۴۰۳ زندان رودسر به کارزار پیوست. زندان قزلحصار با ۱۵۸ اعدام در سال ۲۰۲۴ «قتل‌گاه» نامیده شد و به دلیل افشای جنایاتش تحریم بین‌المللی شد.سه‌شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی، محکومیت زنان زندانی در زندان قرچک ورامین به سنگسار و مجازات قطع دست و پا برای متهمان سرقت را محکوم کردند.سه‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۳ زندان‌های سپیدار اهواز و رامهرمز به کارزار پیوستند. در سال ۲۰۲۴ آمار اعدام‌ها در ایران به ۱۰۰۰ نفر سیده است، که بیش از ۳۳ نفر از آنان زنان بوده‌اند.سه‌شنبه ۲۵ دی ۱۴۰۳ زندان‌های حویق تالش، بند زنان عادل‌آباد شیراز، جوین خراسان رضوی و برازجان بوشهر به کارزار پیوستند.سه‌شنبه ۲ بهمن ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی کشته شدن قاضی‌های محمد مقیسه و علی رازینی را نشانه انزجار عمیق مردم از مجازات اعدام دانستند.سه‌شنبه ۹ بهمن ۱۴۰۳ بهروز احسانی و مهدی حسنی از اعضای کارزار با خشونت از زندان اوین به قزلحصار منتقل شده و در خطر اعدام قرار گرفتند.سه‌شنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ زندان گنبد کاووس به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی محاکمه ناعادلانه منوچهر فلاح، محکوم به اعدام، را محکوم کردند.سه‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۳ پژمان سلطانی و پخشان عزیزی به اعدام محکوم شدند. زندانیان اعتصابی معترض به انتقال اجباری بهروز احسانی و مهدی حسنی با ممنوعیت ملاقات مواجه شدند.سه‌شنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۳ زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی قتل امیر محمد خالقی را محکوم کرده و از اعتراضات دانشجویان حمایت کردند.سه‌شنبه ۷ اسفند ۱۴۰۳ زندان چوبیندر قزوین به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی از انتصاب جعفر منتظری به ریاست دیوان عالی و خطر اعدام مهدی حسنی و بهروز احسانی ابراز نگرانی کردند.سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ زندان میاندوآب به کارزار پیوست و تعداد زندان‌ها به ۳۸ رسید.سه‌شنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ بند زنان زندان سپیدار اهواز به کارزار پیوست.سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ مراسم چهارشنبه‌سوری در زندان قزل‌حصار با شعارهای ضد حکومتی برگزار شد.سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۴ در بیانیه زندانیان به اعدام بیش از ۱۱۵۰ زندانی در سال ۱۴۰۳ اشاره شد. همزمان خانواده‌های زندانیان اعتصابی سیاسی محکوم به اعدام (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بهروز احسانی، مهدی حسنی) مقابل زندان اوین تجمع کردند.سه‌شنبه ۱۲ فروردین و ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ در ۳۸ زندان کشور اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی ادامه یافت.سه‌شنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۴ زندان‌های بند زنان زاهدان و ازبرم لاهیجان به کارزار پیوستند. خانواده‌های ۹ زندانی اعتصابی سیاسی محکوم به اعدام (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، محمد تقوی، ابوالحسن منتظر، بابک علی‌پور، اکبر دانشورکار، مهدی حسنی، بهروز احسانی، محمدجواد وفایی‌ثانی) با شعارهای «نه به اعدام»، «نه به احکام ظالمانه» مقابل زندان اوین تجمع کردند.سه‌شنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ زندان بهبهان به کارزار پیوست. زندانیان اعتصابی اعدام حمید حسین‌نژاد حیدرانلو زندانی سیاسی کرد را محکوم کردند.سه‌شنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ زندان سنندج به کارزار پیوست. همزمان برای هفته‌های متوالی خانواده‌های زندانیان اعتصابی سیاسی مقابل زندان اوین تجمع کردند.سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ در بیانیه زندانیان اعتصابی به کشته شدن عظیم فرخ‌وند در تجمع اعتراضی مردم دزفول علیه اعدام‌ها با شلیک گلوله جنگی اشاره شده است.سه‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ امین فرح‌آور گیساوندانی و احسان فریدی به اتهام محاربه به اعدام محکوم شدند.سه‌شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ با پیوستن زندان‌های مهاباد، بوکان و یاسوج، این کارزار به ۴۴ زندان گسترش یافت.سه‌شنبه ۶ خرداد ۱۴۰۴ با پیوستن زندان فردیس کرج به این کارزار، اعتصاب زندانیان سیاسی در ۴۵ زندان ادامه پیدا کرد.سه‌شنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ زندان فیروزآباد فارس به کارزار پیوست. خانواده‌های محکومان به اعدام در تهران و چند شهر دیگر تجمع کردند و همراه با در دست داشتن پلاکاردهای عکس زندانیان محکوم به اعدام، شعارهای «لغو فوری حکم اعدام» و «این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه» سر دادند.سه‌شنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ زندان اهر به کارزار پیوست. زنان زندانی سیاسی اعتصابی در زندان اوین تجمع کرده و شعارهای ضدحکومتی سر دادند، از جمله: «قسم به سربداران، به خون پاک یاران، ایستاده‌ایم تا پایان»، «این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه»، «طناب دار جلاد بر گردن دماوند دیگر اثر ندارد» و «مرگ بر دیکتاتور».سه‌شنبه ۲۷ خرداد و ۳ تیر ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۷ زندان کشور ادامه یافت. در بیانیه ۳ تیر آمده است: «با توجه به وضعیت جنگی، جان زندانیان در خطر جدی است و از مردم عزیز و شریف می‌خواهیم که به هر وسیله ممکن خواستار آزادی زندانیان شوند.»سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴ اعتصاب غذا در ۴۷ زندان کشور در حالی ادامه یافت که تعدادی از زندانیان شرکت‌کننده در این کارزار از زندان اوین به زندان‌های قرچک، فشافویه و ورامین منتقل شده‌اند.سه‌شنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۴ زندانیان اعتصابی صدور حکم اعدام برای ۵ زندانی سیاسی کرد که در خیزش ۱۴۰۱ دستگیر شده بودند را محکوم کردند.سه‌شنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۴ زندان یزد به کارزار پیوست. حکم دو بار اعدام برای فرشاد اعتمادی‌فر، مسعود جامعی و علیرضا مرداسی صادر شد. سه زندانی اعتصابی عرب اهوازی (علی مجدم، معین خنفری، محمدرضا مقدم) به سلول انفرادی منتقل شدند.سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۴ تلاش برای انتقال اجباری سعید ماسوری یکی از چهره‌های کلیدی در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، موجی از خشم و همبستگی ایجاد کرد. در بیانیه این هفته به شلیک نیروهای انتظامی به خودرو یک خانواده و کشتن یک کودک به همراه مادر و پدرش و یکی از اعضای دیگر خانواده در خمین اشاره شد.سه‌شنبه ۷ و ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ این کارزار در ۴۸ زندان کشور ادامه داشت. در بیانیه ۷ مرداد زندانیان به حمله گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی در روز شنبه ۴ مرداد اشاره شد که زندانیان را با دستبد و کیسه کشیده شده بر سر به انفرادی فرستادند. یکشنبه ۵ مرداد بهروز احسانی و مهدی حسنی را اعدام کرده و سعید ماسوری را به زندان زاهدان تبعید کردند.سه‌شنبه ۲۱ و ۲۸ مرداد ۱۴۰۴ کارزار زندانیان اعتصابی در ۴۹ زندان ادامه یافت. در بیانیه ۲۱ مرداد به ربودن پنج زندانی سیاسی زیر اعدام: وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علی‌پور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار و محمد تقوی، هنگام انتقال از زندان تهران بزرگ به زندان اوین اشاره شد؛ موضوعی که سازمان عفو بین‌الملل نیز آن را قویاً محکوم کرده است. همچنین نسبت به خطر اعدام عامر پرکی بلوچزهی، زندانی سیاسی بلوچ، در زندان زاهدان و وضعیت دو زندانی امنیتی بابک شهبازی و امید تباری مقدم اظهار نگرانی شده است.سه‌شنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴ در هفته هشتاد و سوم کارزار، با پیوستن زندانیان زندان دهدشت به اعتصاب غذا تعداد زندان‌های این کارزار به ۵۰ رسید.سه‌شنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴ در هشتاد و چهارمین هفته کارزار با پیوستن زندان لنگرود قم در ۵۱ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. سه‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴ هشتاد و پنجمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان سبزوار در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار به اعدام مهران بهرامیان، زندانی سیاسی در سمیرم و اعتصاب غذای مغازه‌داران سمیرم و همچنین اعدام دو زندانی عقیدتی اهل سنت در شیراز اشاره شده است.سه‌شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ هشتاد و ششمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با فرا رسیدن سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و با یاد نوید افکاری در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار آمده است: « این کارزار صدور حکم اعدام برای پژمان توبره ریزی به اتهام ساختگی افساد فی‌الارض و ناصر بکر زاده زندانی کُرد به اتهام‌ امنیتی را شدیداً محکوم می‌کند.»سه‌شنبه ۱ مهر ۱۴۰۴ هشتاد و هفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار آمده است: «در شهریورماه ۱۸۶ اعدام شامل ۷ زن گزارش شده است.» در بیانیه این کارزار به ربودن از داخل بند و اعدام مخفیانه بابک شهبازی یکی دیگر از اعضای این کارزار اشاره شده است.سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. آن‌ها در بیانیه خود به مرگ دلخراش سمیه رشیدی، زندانی سیاسی، بر اثر محرومیت پزشکی در زندان قرچک تا صدور و تأیید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی حامد ولیدی، نیما شاهی و پیمان فرح‌آور، و گزارش تکان‌دهنده سازمان ملل از ۸۷۱ اعدام در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴ اشاره کرده‌اند.حمایت‌ها.کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با واکنش گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده است.در سی و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۶ شهریور۱۴۰۳ دو نماینده مجلس ایتالیا به حمایت از این کارزار پیوستند.روز ۶ شهریور۱۴۰۳ همزمان با سی و یکمین هفته اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، ۶۸ گروه، سازمان و نهاد ایرانی و بین‌المللی مدافع حقوق بشر، طی بیانیه مشترکی به ابراز همبستگی و حمایت از این کارزار پرداخته و خواهان حمایت و اقدام جامعه بین‌المللی از جنبش علیه اعدام و توقف اعدام‌ها در ایران شدند. امضاکنندگان بیانیه اعلام کرده‌اند که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای «سرکوب سیاسی» استفاده می‌کند و احکام اعدام پس از «محاکمات ناعادلانه و بدون رعایت حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه» صادر می‌شود.روز اول آذر ۱۴۰۳، ۵۸۰ شهردار فرانسه در حاشیه کنگره شهرداران این کشور در پاریس با امضا و انتشار فراخوانی خواستار توقف اعدام‌ها در جمهوری اسلامی ایران شدند. در این بیانیه به نقل از سازمان عفو بین‌الملل تصریح شده است که جمهوری اسلامی ایران به تنهایی دارندهٔ ۷۴ درصد کل اعدام‌ها جهان در سال گذشتهٔ میلادی بوده است.در آذر ۱۴۰۳، بیش از ۳٬۰۰۰ شخصیت بین‌المللی، از جمله مقامات پیشین دولتی، فعالان حقوق بشر، کارشناسان سازمان ملل و برندگان جایزه نوبل، با امضای بیانیه‌ای از این جنبش حمایت کرده و آن را تلاشی در برابر استفاده ابزاری از اعدام در ایران دانستند.