گیاه گریخته کیست؟ توضیح بده.
گیاه گریخته یا گیاه فراری گیاهی است که از کشاورزی، جنگل‌داری یا باغ‌داری فرار کرده و در وحش طبیعی شده است. معمولاً بومی یک منطقه نیست، گیاهان گریخته ممکن است گونه مهاجم شوند. بنابراین گیاهان فراری موضوع تحقیق در زیست‌شناسی تهاجم هستند.برخی از گیاهان زینتی دارای ویژگی‌هایی هستند که به آنها اجازه می‌دهد از کشت فرار کنند و در زیست‌بوم‌های بیگانه علف‌هرز شوند که پیامدهای بوم‌شناسی و اقتصادی گسترده‌ای دارد. گیاهان باغی گریخته را می‌توان باغچه‌های فرار یا گیاهان زینتی فراری نامید. گاهی، منشأ آنها را می‌توان حتی در باغ‌های گیاه‌شناسی ردیابی کرد.پراکندگی.همه گیاهان گریخته وابسته به گیاهان به اصطلاح انسان‌پراکنش هستند. این اصطلاح به‌طور کلی برای گیاهانی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط انسان معرفی شده‌اند استفاده می‌شود. این اصطلاح همچنین شامل گیاهان معرفی شده غیرعمدی است که از طریق آلودگی بذر (اسپیروکوریک) یا از طریق حمل و نقل غیرعمدی (اگوکوریک) وارد شده‌اند.گیاهان ممکن است به طرق مختلف از کشت و زرع فرار کنند، از جمله ریختن پسماند سبز در بوته‌زارها و ذخایر جاده‌ها و پرندگان یا جانوران دیگر که میوه‌ها یا بذرها را می‌خورند و آنها را پراکنده می‌کنند. برخی دیگر سواران تصادفی هستند که با کشتی‌ها، وسایل نقلیه و تجهیزات فرار می‌کنند. گیاهان همچنین می‌توانند از طریق ارسال دستک فرار کنند، زیرا دستک‌ها قادر به رشد مستقل در مناطق دیگر هستند. فراریان باغ می‌توانند گیاه تازه‌وارد باشند، به این معنی که می‌توانند با نفوذ انسان در مکانی خارج از منطقه مبدأ خود مستقر شوند. برخی از گیاهان، مانند خشخاش تریاک: ۹۳ آنقدر از کشت و زرع فرار کرده‌اند که آنها را کهن‌رست می‌دانند و منبع اصلی آنها ممکن است مبهم باشد: ۱۱۲۳.گاهی، آلودگی بذر نیز گیاه تازه‌وارد را معرفی می‌کند که می‌توانند برای مدت کوتاهی تولیدمثل کنند. نسبت گونه‌های ناخواسته در راهروهای رودرال باز در چنین مکان‌هایی می‌تواند از ۳۰ درصد فلور این مکان‌ها فراتر رود. علاوه بر این، گیاهان بیگانه زینتی به راحتی می‌توانند از مناطق محدود خود (مانند باغ‌ها و گلخانه‌ها) فرار کنند و اگر آب و هوای بیرون به نفع آنها تغییر کند، طبیعی می‌شوند. در ایالات‌متحده، بیش از ۵۰۰۰ گیاه گریخته وجود دارد که بسیاری از آنها گیاهان زینتی فراری هستند.تهدیدات زیست‌محیطی.بسیاری از نورست‌های مهاجم در استرالیا و نیوزلند در اصل فراری از باغ بودند. خار اورشلیم انبوه‌های خاردار غیرقابل نفوذی را در قلمرو شمالی تشکیل می‌دهد که طول و عرض آن می‌تواند چندین کیلومتر باشد. دو گیاه دیگر که به‌عنوان گیاهان باغی زینتی معرفی شده‌اند، مارچوبه عروس () و استئوسپرموم یقه‌ای ()، اکنون بر لایه علفی در بسیاری از جنگل‌های اکالیپتوس غالب هستند و جانشین گیاهان چندساله، علف‌ها، ارکیده‌ها و نیلوفرها هستند.نورست‌هایی که به‌شدت رقابت می‌کنند و جمعیت گونه‌های بومی را جابجا و دفع می‌کنند، ممکن است زیستگاه گونه‌های بومی را برای همیشه تغییر دهند و می‌توانند به یک مشکل اقتصادی تبدیل شوند. برای مثال، گونه‌های انجیرتیغی از آمریکا به استرالیا معرفی شده‌اند، و وحشی شده‌اند، بنابراین مناطق را برای پرورش نامناسب کرده‌اند. همین امر در مورد اولکس فرنگی در نیوزیلند نیز صدق می‌کند.گونه‌های خرزه هندی که به‌عنوان گیاهان باغی زینتی در جزایر بریتانیا معرفی شده‌اند، پوشش گیاهی جزیره را از بین می‌برند. همین امر را می‌توان در بسیاری از پوده‌زارهای اسیدی در آب و هوای اقیانوس اطلس و زیر آتلانتیک مشاهده کرد. اقاقیای سیاه برای رشد سریع خود از آمریکا به اروپای مرکزی وارد شد و اکنون مناطق کمیاب استپی و جنگلی طبیعی مناطق خشک را تهدید می‌کند. نمونه‌هایی در جنگل‌ها عبارتند از گیلاس سیاه که در ابتدا برای سرعت بخشیدن به تجمع گیاخاک معرفی شد.در آمریکای شمالی، درختان گز، بومی جنوب اروپا و بخش‌های معتدل آسیا، ثابت شده‌اند که گیاهان مشکل‌ساز هستند. در تیغستان‌های فقیر از مواد مغذی، اما مملو از علف‌ها و بوته‌ها (خوش‌بوته‌زار) در منطقه کیپ در آفریقای جنوبی، گونه‌های اکالیپتوس از استرالیا به‌شدت در حال رشد هستند. از آنجایی که آنها تا حد زیادی به خاک‌های فقیر عادت کرده‌اند و در منطقه کیپ فاقد رقبای مواد مغذی و انگل‌هایی هستند که بتواند جمعیت آنها را تنظیم کند، می‌توانند بیوتوپ را تا حد زیادی اصلاح کنند. در هاوایی، سرخس هوازی ()، بومی مناطق مدارگان آمریکا، به‌طور گسترده شیوع یافته است و به‌عنوان یک گیاه مهاجم در نظر گرفته می‌شود.به‌ویژه زیست‌بوم‌های ناپایدار، که قبلاً در اثر حملات نامتعادل هستند یا دارای ویژگی‌های خاصی هستند، اگر پوشش گیاهی قبلاً ضعیف شده باشد، می‌توانند توسط گیاهان فراری آسیب بیشتری ببینند. در جنگل‌های مرطوب استرالیا، گیاهان فراری ابتدا در کنار جاده‌ها و مسیرها مستعمره می‌شوند و سپس وارد مناطقی می‌شوند که آنها را احاطه کرده‌اند.گیاه دمپایی‌بانو ()، بومی هند، به جنگل‌های بارانی اطراف شهر ساحلی کنز در کوئینزلند حمله کرد و حتی به درختانی با ارتفاع ۴۰ متر حمله کرد. در استرالیای مرکزی، گونه اورآسیایی کورگز در کنار رودخانه‌ها رشد می‌کند، گونه‌های درختان بومی و حیات وحش را دفع می‌کند که با هم هستند، سطح آب را کاهش داده و شوری خاک را افزایش می‌دهند. مانند ایالات متحده، کورگز ثابت کرده است که مهاجمان بیولوژیکی سهمگینی هستند. مبارزه با این گونه از درختان، که از آن زمان به‌طور گسترش شیوع یافته است، تقریباً ناامیدکننده به‌نظر می‌رسد.واژگان مرتبط.گیاهان فراری می‌توانند در تعریف این واژگان گیاه‌شناسی () زیر قرار بگیرند و ممکن است با آنها ارتباط داشته باشند:گونه‌های نمونه.نمونه‌هایی از گیاهان فراری و/یا فراریان باغ عبارتند از: