فلاک‌پانتسر گپارت کیست؟ توضیح بده.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;Flugabwehrkanonenpanzer Gepard ("تانک پدافند‌ هوایی بیشتر با نام Flakpanzer Gepard شناخته می‌شود) یک ضدهوایی خودکششی آلمانی (SPAAG) با قابلیت تمام آب و هوا است. در دهه ۱۹۶۰ توسعه یافت، در دهه ۱۹۷۰ وارد میدان شد و چندین بار با جدیدترین وسایل الکترونیکی ارتقا یافته‌است. این سنگ بنای دفاع هوایی ارتش آلمان (بوندس ور) و تعدادی دیگر از کشورهای ناتو بوده‌است.در آلمان، Gepard در اواخر سال ۲۰۱۰ کنار گذاشته شد و سیستم Wiesel 2 Ozelot "Leichtes Flugabwehrsystem" (LeFlaSys) با چهار پرتاب کننده موشک FIM-92 Stinger یا LFK NG جایگزین شد. گونه‌ای با سیستم MANTIS و موشک‌های LFK NG بر پایه GTK Boxer نیز در نظر گرفته شد.Gepard شاهد نبرد در جنگ روسیه و اوکراین بوده‌است.تاریخ.Gepard از سال ۱۹۶۳ به بعد توسعه یافت. در سال ۱۹۶۹، ساخت چهار نمونه اولیه A شروع شد که هر دو نمونه ۳۰ و ۳۵ را آزمایش می‌کردند اسلحه‌های میلی‌متری در ژوئن ۱۹۷۰ تصمیم به استفاده از ۳۵ گرفته شد نوع میلی‌متر در سال ۱۹۷۱، دوازده نمونه اولیه فاز دوم B سفارش داده شد. در سال ۱۹۷۱ ارتش هلند یک سری پنج خودروی CA را بر اساس توسعه موازی سفارش داد که از یک خودروی آلمانی سری ۰ لئوپارد ۱ استفاده کرده بود که توسط دولت آلمان در مارس ۱۹۷۰ به عنوان نمونه اولیه C در دسترس قرار گرفت.آلمانی‌ها تعداد کمی از B1 و B2R را عرضه کردند. در فوریه ۱۹۷۳ تصمیم سیاسی برای تولید نوع گرفته شد. در سپتامبر ۱۹۷۳ قراردادی با Krauss-Maffei برای ۴۳۲ برجک B2 و ۴۲۰ بدنه با ارزش کل ۱٬۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ DM امضا شد. قیمت هر وسیله نقلیه تقریباً سه برابر یک لئوپارد ۱ معمولی است. اولین در دسامبر ۱۹۷۶ تحویل داده شد. بلژیک ۵۵ خودرو سفارش داد که مشابه نسخه آلمانی بود. هلندی‌ها ۹۵ خودرو سفارش دادند که به سه دسته (CA1، CA2 و CA3) تقسیم شدند که به سیستم‌های راداری فیلیپس مجهز بودند.از دهه هشتاد، تیم‌های Redye و بعداً Stinger MANPADS واحدهای Gepard را برای استفاده از ظرفیت اسکن دوربرد آنها همراهی می‌کنند. برای ترکیب این ظرفیت در یک واحد، یک سیستم موشکی ارتقا یافته که استینگرها را در بسته‌های دوقلو روی توپ‌های خودکار سوار می‌کند، توسعه داده شد. این سیستم توسط بوندسوره آلمان آزمایش شد اما به دلیل محدودیت بودجه خریداری نشد. در عوض، سیستم دفاع هوایی سبک Ozelot (LeFlaSys) برای سه تیپ هوابرد به کار گرفته شد.Gepard توسط اوکراین برای دفاع در برابر تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ مستقر شده‌است. به گفته یکی از وابسته‌های دفاعی اوکراین در ایالات متحده، گپارد برای «اثر بزرگ» علیه مهمات سرگردان «نسبتاً خام» که گمان می‌رود ساخت ایران شاهد-۱۳۶ باشد، استفاده شده‌است. تیم اطلاعاتی Conflict این احتمال را می‌داند که یک Gepard یک موشک کروز روسی Kh-101 را در حالی که یک نیروگاه برق کیف را در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲ هدف قرار می‌داد منهدم کرده‌استفناوری و سیستم‌ها.این وسیله نقلیه بر اساس بدنه تانک لئوپارد ۱ با یک برجک بزرگ کاملاً چرخشی که تسلیحات را حمل می‌کند - یک جفت اورلیکن ۳۵ میلی‌متری Oerlikon KDA است.شاسی و نیروی محرکه.Gepard مبتنی بر شاسی کمی تغییر یافته از تانک اصلی لئوپارد ۱ است، که شامل واحد محرک کامل با موتور ۳۷٫۴ لیتری ۱۰ سیلندر چند سوختی (نوع: MB 838 CaM 500) با دو سوپرشارژر مکانیکی ساخته شده‌است.Gepard مجهز به موتور کمکی ۴ سیلندر دیزلی دایملر-بنز (نوع: OM 314) برای سیستم تأمین انرژی است. این موتور در سمت چپ جلوی خودرو قرار دارد، جایی که لئوپارد ۱ دارای یک خشاب مهمات است. این موتور با ظرفیت ۳٫۸ لیتر به عنوان یک موتور چند سوختی طراحی شده. مصرف آن بین ۱۰ تا ۲۰ لیتر در ساعت (l/h) بستگی به وضعیت عملیاتی مخزن دارد.موتور کمکی با پنج ژنراتور کوپل شده‌است تا در سرعت‌های مختلف کار کند: دو دستگاه متادین پشت سر هم با یک فلایویل (که برای ذخیره انرژی در هنگام شتاب و کاهش سرعت برجک استفاده می‌شود) برای قدرت ارتفاع و تراورس درایو، دو دستگاه ۳۸۰ - ژنراتورهای سه فاز هرتز با ظرفیت ۲۰ کیلو ولت‌آمپر برای سیستم‌های تهویه، کنترل آتش و رادار و یک مولد جریان مستقیم ۲۸ ولتی ۳۰۰ آمپر برای سیستم الکتریکی. ظرفیت سوخت ۹۸۵ لیتر است که زمان کار ترکیبی تقریباً ۴۸ ساعت را تضمین می‌کند.شاسی و مسیر مستقیماً از لئوپارد ۱ گرفته شده‌است. دارای چرخ‌های جاده ای با فنر میله پیچشی با هفت جفت چرخ جاده در هر طرف. آنها به میله‌های پیچشی روی بازوهای چرخشی متصل می‌شوند که انحراف آنها توسط فنرهای پیچشی محدود می‌شود. درایو از طریق چرخ دنده‌های درایو واقع در عقب انجام می‌شود.شوک‌های لاستیکی برای دستیابی به پایداری بهتر در هنگام شلیک اصلاح شدند. این مسیر توسط شرکت Diehl ساخته شده‌است، لنت‌های لاستیکی نصب شده‌است، و مسیر «زنده» با بوش‌های لاستیکی بین پیوندهای مسیر و پین‌ها (نوع: D 640 A) است. گروسر/یخبندها می‌توانند لنت‌های لاستیکی را در برخی از پیوندهای مسیر جایگزین کنند تا کشش را در سطوح لغزنده افزایش دهند.بدنه فقط تغییرات جزئی داشت، یعنی فاصله چرخ جاده ای اصلاح شده (۸ سانتی‌متر افزایش فاصله بین چرخ جاده سوم و چهارم) و انتقال باتری‌های اضافی در جعبه باتری در عقب. باتری‌ها و سیستم الکتریکی با ولتاژ ۲۴ ولت DC کار می‌کنند.برجک.برجک الکتریکی توسط یک ژنراتور ۴۰ کیلووات نیرو می‌گیرد که توسط یک موتور ۴ سیلندر ۳٫۸ لیتری مرسدس بنز OM 314 چند سوختی هدایت می‌شود که در جلوی بدنه در سمت چپ راننده قرار می‌گیرد. رادارها و سیستم آتش یاب را نیز نیرو می‌دهد.رادار و لیزر.Gepard دارای دو رادار است - یک رادار جستجوی عمومی در عقب برجک و یک رادار ردیابی در جلو بین اسلحه‌ها. برخی از آنها مجهز به مسافت‌یاب لیزری در بالای رادار ردیابی هستند.اسلحه.اسلحه‌ها ۹۰ کالیبر هستند، با سرعت ، برد مؤثر .هر تفنگ دارای سرعت شلیک ۵۵۰ گلوله در دقیقه است، سرعت شلیک ترکیبی ۱۱۰۰ گلوله در دقیقه است که - در حالت نامحدود - زمان شلیک مداوم ۳۵ ثانیه قبل از تمام شدن مهمات (با ۶۴۰ گلوله AA برای هر دو اسلحه) می‌دهد. . شلیک انفجاری علیه اهداف هوایی استاندارد است، ۲۴ گلوله برای هر اسلحه برای مجموع ۴۸ گلوله در حالت محدود و ۴۸ گلوله برای هر تفنگ برای مجموع ۹۶ گلوله در حالت عادی. ۴۰ گلوله سوراخ دار زره معمولاً به صورت تکی با اسلحه‌های متناوب شلیک می‌شوند. آنها برای دفاع شخصی در برابر اهداف زمینی زرهی سبک در نظر گرفته شده‌اند.مهمات.Gepard از مهمات ۳۵×۲۲۸ میلی‌متری استفاده می‌کند.انواع.دو نوع Gepard در خدمت وجود دارد. نسخه هلندی‌ها دارای رادار متفاوتی است.