هیچ چیز رایگان به ما داده نشد کیست؟ توضیح بده.
هیچ چیز رایگان به ما داده نشد () یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی اریک اسر است. این فیلم تصویری از آنیتا مالاوازی، پارتیزان سابق و بعدها فعال اتحادیه کارگری است که با نام مستعار لیلا، یکی از معدود زنان عالی‌رتبه فرماندهی در جنبش مقاومت ایتالیا در طول اشغال ایتالیا توسط آلمان در جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود.خلاصه داستان.این فیلم مقاومت ایتالیا در جنگ جهانی دوم را از دید زنان پارتیزان کمونیست روایت می‌کند. در مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها، شخصیت اصلی، مالاوازی، دربارهٔ فعالیت‌های خود به‌عنوان مبارز مقاومت سخن می‌گوید. روایت زمانی فیلم با اشغال کشور توسط نیروهای آلمانی در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ (رجوع کنید به آتش‌بس کاسیبیله) آغاز شده و با روز آزادی در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ به پایان می‌رسد. در طول این مدت، مالاوازی از نقش حمایتی برای برادرش به فعالیت مخفی و نهایتاً فرماندهی واحد خود در کوه‌ها می‌رسد. در جریان فیلم، او به دیدار دوستانش جینا مونسیگولی و پیِرینا بونیلاوری، هر دو مبارز سابق مقاومت که در طول جنگ با آن‌ها آشنا شده بود، می‌رود. برای این سه زن، تجربه حضور در مقاومت نقطه آغاز رهایی شخصی‌شان در جامعه‌ای پدرسالار بود.تاریخچه."«هیچ چیز رایگان به ما داده نشد»" اولین نمایش خود را در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ در جشنواره سینمای افراطی جهان سن سباستین در وراکروز، مکزیک تجربه کرد. اولین نمایش اروپایی آن در ۱۰ مارس در روزهای فیلم زنان ۲۰۱۴ در وین، اولین نمایش ایتالیایی آن کمی پس از آن در ۲۲ مارس ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم زنان در میلان بود.فیلم "هیچ چیز رایگان به ما داده نشد" در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ در جشنواره "جشنواره جهانی فیلم‌های افراطی سن سباستین" در وراکروز، مکزیک، برای نخستین بار به نمایش درآمد.طبق وب‌سایت فیلم، این فیلم از نظر مالی توسط صندوق همبستگی بورسیه تحصیلی هانس-باکلر-استیفتونگ حمایت شده است. مؤسسه تاریخی در رجیو امیلیا، ایستورکو، حقوق تمام تصاویر آرشیوی را در اختیار دارد؛ این مؤسسه پشتیبانی لجستیکی از فیلم را فراهم کرده است.استقبال انتقادی.هیئت داوران جشنواره جهانی سینمای افراطی سن سباستین در توضیح دلایل خود برای اعطای این جایزه گفتند که این فیلم «بینش قانع‌کننده‌ای در مورد اهمیت نقش پارتیزان‌های میهن‌پرست در جنگ جهانی دوم در ایتالیا ارائه می‌دهد»، ضمن اینکه به «درک سینمایی بی‌نقص آن از موضوع» نیز اشاره کردند.اینگرید استرابل در وبلاگ خود دربارهٔ فیلم نوشت که تا به حال تنها «افراد مطلع» از مشارکت زنان ایتالیایی در مبارزه پارتیزان‌ها اطلاع داشتند و این بحث در آلمان «به شدت غایب» بوده است. فیلمساز، اریک اسِر، «نه تنها موفق شد داستان این سه پارتیزان را روایت کند و بینش روشنی دربارهٔ انگیزه‌ها و مشارکت بسیاری دیگر در این روند ارائه دهد، بلکه توانست زنان را وادار کند تا دربارهٔ احساسات و تجربیات شخصی خود به‌طور صریح و بی‌پیرایه صحبت کنند. با این کار، عمقی به فیلم بخشید که فراتر از ستایش قهرمانانه است و به‌طور بازگشتی شجاعت و خدمت تاریخی این زنان را ارج می‌نهد، امری که تا کنون به شدت کمبود آن احساس می‌شد. فیلمی شگفت‌انگیز که امیدوارم توسط بسیاری دیده شود.»در دسامبر ۲۰۱۴، روزنامه‌نگار مارکوس همرشمیت در مجله آنلاین تله‌پولیس نوشت که این فیلم «هیچ نوع رمانتیسیسم باندیرا روسا یا فتیشیسم نظامی» را به بینندگان ارائه نمی‌دهد "- در عوض،" داستان سه زن را روایت می‌کند که در برهه‌ای از زندگی خود، تصمیماتی گرفتند که مستلزم احترام بود. با وجود فداکاری‌هایشان، که شنیدنشان وحشتناک است، داستان مقاومت آنها همچنین مقاومت در برابر رفتار سلطه‌جویانه مردانه و جذب زنان است. با توجه به وقایع تاریخی که در این فیلم به آن پرداخته شده و این واقعیت که به لطف تیمی از آلمان ساخته شده است، «می‌توان آن را به عنوان عملی از آشتی تجربی و تفاهم بین‌المللی در نظر گرفت؛ بنابراین، چیزی به ما داده نشد نه تنها باید در جشنواره‌های کوچک نمایش داده شود، بلکه باید به عنوان مثال در تلویزیون - و در یک بازه پخش واقعاً خوب - نمایش داده شود.»