دره لوآر کیست؟ توضیح بده.
دره لوآر (، )، با درازای ۲۸۰ کیلومتر، یک درّه در میانهٔ مسیر رودخانهٔ لوآر در مرکز فرانسه و واقع در دو منطقهٔ پی دو لا لوآر و سانتر-وال دو لوآر است. مساحت درهٔ لوآر حدود ۸۰۰ کیلومتر مربع است. به دلیل فراوانی تاکستان‌ها، باغ‌های میوه (مانند گیلاس) و مزارع کنگر فرنگی و مارچوبه که در امتداد کرانهٔ رودخانه قرار دارند، از درهٔ لوآر به عنوان "گهواره فرانسوی‌ها" و "باغ فرانسه" یاد می‌شود. این دره که به خاطر شهرهای تاریخی، معماری و شراب‌هایش قابل توجه است، از دورهٔ پارینه‌سنگی میانی مسکون بوده است. در سال ۲۰۰۰، یونسکو بخش مرکزی دره رودخانهٔ لوآر را به فهرست میراث جهانی خود اضافه کرد.جغرافیا و اقلیم.در کرانه این دره چند شهر تاریخی فرانسه شامل آمبوآز, آنژه, بلوآ, شینون, مونسورو, اورلئان, سومور و تور قرار دارند.آب و هوا در بیشتر سال مطلوب است و رودخانه اغلب به عنوان خط مرزی در آب‌و‌هوای فرانسه بین آب‌وهوای شمالی و جنوبی عمل می‌کند. این رودخانه تأثیر قابل توجهی بر اقلیم میانی منطقه دارد و چند درجه به دما می‌افزاید. آب‌وهوا می‌تواند با یخبندان بهاری خنک باشد در حالی که ماه‌های برداشت شراب ممکن است بارانی باشد. تابستان‌ها گرم است. با این حال، تأثیرات اقیانوس اطلس هوا را با نسیم معتدل می‌کند. دما، بارندگی و میانگین زمان تابش آفتاب در آنژه:شراب.منطقه شراب دره لوآر یکی از شناخته‌شده‌ترین مناطق تولید شراب در جهان است و شامل چندین منطقه شراب‌سازی فرانسوی است که درامتداد رودخانه از منطقه موسکاده در ساحل اقیانوس اطلس تا مناطق سانسر و پوئی-فومه درست در جنوب‌شرقی شهراورلئان در شمال‌مرکزی فرانسه واقع شده‌اند. شراب‌های لوآر معمولاً طعم میوه‌ای تازه و ترد دارند. فرهنگ.در ۲ دسامبر ۲۰۰۰، یونسکو بخش مرکزی دره رودخانه، بین شالون سور لوآر و سولی سور لوآر را به فهرست میراث جهانی خود اضافه کرد. کمیته یونسکو با انتخاب این منطقه که شامل "دپارتمان‌های" لوآره، لوآر-ا-شر، اندره-ا-لوآر و ماین-ا-لوآر می‌شود، اعلام کرد که دره لوآر: «یک چشم‌انداز فرهنگی استثنایی با زیبایی بی‌نظیر، شامل شهرها و روستاهای تاریخی، بناهای معماری باشکوه - "شاتوها"- و نیز زمین‌هایی است که طی قرن‌ها تعامل بین اقوام محلی و محیط پیرامونشان، به ویژه خود رودخانه لوآر، شکل گرفته‌ و پروانده شده‌اند.» معماری.میراث معماری در شهرهای تاریخی این دره، به ویژه شاتوهای آن، مانند شاتو دو مونسورو، شاتو دآمبواز، شاتو دآزای-لو-ریدو ، شاتو دو شامبور، شاتو شینون، شاتو دو ریوو ، شاتو دوسه ، شاتو دو ویلاندری و شنونسو، قابل توجه است. این کاخ‌ها که تعدادشان به بیش از سیصد می‌رسد، شامل استحکامات قلعه‌ای ساخته‌شده در سده دهم میلادی و همچنین شکوه و جلال کاخ‌هایی است که پانصد سال بعد ساخته شده‌اند. هنگامی که پادشاهان فرانسوی شروع به ساخت کاخ‌های عظیم خود در اینجا کردند، اشراف، که نمی‌خواستند یا حتی جرات نمی‌کردند از مقر قدرت دور باشند، از آنها پیروی کردند. حضور آنها در دره سرسبز و حاصلخیز، بهترین طراحان منظر را به خود جلب کرد. علاوه بر کاخ‌های فراوان، بناهای فرهنگی دره لوآر تا حد زیادی آرمان‌های رنسانس و عصر روشنگری را در اندیشه و طراحی اروپای غربی نشان می‌دهند.اقتصاد.کمیسیون اروپا گزارش داد که در سال ۲۰۱۶، سه دسته، بخش عمده‌ای از اقتصاد منطقه پی-دو-لا-لوآر را تشکیل می‌دادند: خدمات (از جمله گردشگری) ۶۶.۷٪ از اشتغال و صنعت و کشاورزی به ترتیب ۲۶.۵٪ و ۳.۹٪ از کار منطقه را تشکیل می‌دادند. نرخ بیکاری ۸.۸٪ بود. در سال ۲۰۱۵، این منطقه از نظر عملکرد اقتصادی با تولید ۵.۰٪ از تولید ناخالص داخلی، در رتبه هشتم فرانسه قرار گرفت. بخش‌های مهم اقتصادی شامل کالاهای چرمی، نساجی، کشتی‌سازی/ساخت‌وساز و هوانوردی، کشاورزی و فرآوری مواد غذایی و همچنین صنعت پلاستیک بودند. به گفته منبع دیگری، گردشگری در دره لوار توسط بیش از ۷۰۰ هتل و ۵۵۰ رستوران در منطقه پشتیبانی می‌شود. علاوه بر کاخ‌ها و حدود ۷۰۰ بنای تاریخی ثبت‌شده دیگر، جاذبه‌های گردشگری شامل سه پارک طبیعی منطقه‌ای، ۵۵۰ کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری، بیش از ۱۰۰ موزه و ۳۰ زمین گلف بود. در آوریل ۲۰۱۹، بخش سفر گاردین، یکی از مکان‌های دره لوآر را در فهرست "۲۰ روستای زیبای فرانسه" قرار داد: مونترسور، «روستایی افسانه‌ای با تاریخی غنی» که گواه آن «بازار پشم، تالار کاردو، ... ساختمان لوجی دو شانسلیه سده شانزدهمی، ... پیاده‌روی کنار رودخانه، بالکن‌های ایندروا، [و] ... پل ژاردینیه» است. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۷ سی‌ان‌ان ، ۴۲ شاتو منطقه لوآر که میراث جهانی یونسکو را تشکیل می دهند، سالانه بیش از ۳/۳ میلیون بازدیدکننده دارند.