گیاه‌پارچ قمقمه‌ای کیست؟ توضیح بده.
گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ، یک گونه از سرده گیاه‌پارچ‌ها و بسیار متمایز و گسترده است، در بورنئو، گینه نو، سنگاپور، سوماترا، تایلند، جزایر ملوک و شبه‌جزیره مالزی رشد می‌کند.گیاه‌پارچ قمقمه‌ای، برخلاف سایر اعضای سرده خود، به دور از گوشت‌خواران تکامل یافته است و تا حدی پوده‌خوار می‌باشد و بسترهای در حال سقوط را در پارچ‌های خود جمع‌آوری و هضم می‌کنند.در کتاب "گیاهان پارچی بورنئو" () در سال ۱۹۹۶، گیاه‌پارچ قمقمه‌ای نام عمومی "گیاه پارچ فلاسک شکل" (flask-shaped pitcher-plant) داده شده است. این نام، همراه با همه نام‌های دیگر، از نسخه دوم توسعه یافته و منتشر شده در سال ۲۰۰۸ حذف شد.شرح.به دلیل ریخت‌شناسی منحصربه‌فرد پارچ و عادت رشد غیرمعمول، اشتباه گرفتن گیاه‌پارچ قمقمه‌ای با هر گونه دیگری در این سرده دشوار است. فرانسیس ارنست لوید () روایت ترول در سال ۱۹۳۲ از این گونه را چنین ترجمه کرد:"در میان پوشش گیاهی عظیم یک جنگل باتلاقی در جزیره سیبروت در سواحل غربی سوماترا به گیاه‌پارچ قمقمه‌ای برخوردم. این منظره شگفت‌انگیز و فراموش نشدنی بود. گونه‌ها اغلب در دسته‌های تنگ می‌درخشیدند و مهم‌تر از همه، خاک گل‌آلود پوشیده از خزه‌ها با پارچ‌های این گیاه دیده می‌شد، به‌طوری که آدم تصور یک فرش را می‌گرفت.."ساقه گیاه‌پارچ قمقمه‌ای به رنگ قهوه‌ای روشن است و ممکن است تا ارتفاع ۱۵ متر صعود کند. برگ‌ها به رنگ سبز روشن، تا ۲۵ سانتی‌متر طول و ۶ سانتی‌متر عرض دارند. پارچ‌ها در انتهای پیچک‌های کوتاه به طول بیش از ۱۵ سانتی‌متر تولید می‌شوند.پارچ‌های اورسئول (urceolate) معمولاً بسیار کوچک هستند و به ندرت ارتفاع آنها از ۱۰ سانتی‌متر و عرض ۷ سانتی‌متر بیشتر می‌شود. دهانه تا حد زیادی انحنا دارد، به‌طوری که بخش داخلی حدود ۸۵ درصد از کل طول سطح مقطع آن را تشکیل می‌دهد. پارچ‌های بالایی بسیار به ندرت تولید می‌شوند و به‌طور قابل توجهی کوچکتر از پارچ‌های تشکیل شده بر روی رزت‌ها یا شاخه‌ها هستند. رنگ‌های پارچ‌ها از سبز روشن تا قرمز کاملاً تیره، با بسیاری از فرم‌های میانی ثبت شده است. پارچ‌های گیاه‌پارچ قمقمه‌ای از سوماترا و شبه جزیره مالزی تقریباً به‌طور انحصاری سبز یا سبز با لکه‌های قرمز هستند. اشکال قرمز بیشتر به بورنئو محدود می‌شود. شکلی با پارچ بزرگ از گینه نو ثبت شده است.گل‌آذین گیاه‌پارچ قمقمه‌ای یک خوشه متراکم است. این تنها گونه گیاه‌پارچ ثبت شده از سوماترا یا شبه جزیره مالزی است که گل‌آذین پانیکوله () تولید می‌کند.تمام قسمت‌های گیاه در جوانی با موهای کوتاه و قهوه‌ای پوشیده شده است. موی‌جامه گیاهان بالغ، به جز روی گل‌آذین، پراکنده‌تر است.پراکندگی و زیستگاه.یکی از گسترده‌ترین گونه‌های گیاه‌پارچ، گیاه‌پارچ قمقمه‌ای بومی بورنئو، جزایر ملوک، گینه نو، شبه جزیره مالزی، سنگاپور، سوماترا و تایلند است.[۲] همچنین از بسیاری از جزایر کوچک‌تر، از جمله بانگکا، بنگکالیس()، کو لانتا ()، کوتاروتائو ()، لنکاوی، مندل ()، جزایر منتاوای (سیبروت)، جزایر مرانتی () (پادانگ ()، رنگسانگ ()، تبینگ تینگگی ())، نیاس، پنانگ، جزایر ریائو (لینگا () جزایر، جزایر ناتونا (), مجمع الجزایر ریاوو ())، و روپات () ثبت شده است.گیاه‌پارچ قمقمه‌ای به‌طور کلی در جنگل‌های مرطوب و سایه‌دار از سطح دریا تا ارتفاع ۲۱۰۰ متر رشد می‌کند. در بورنئو، معمولاً در زمین‌های نسبتاً هموار در جنگل کرانگاس ()، جنگل باتلاق زغال‌سنگ نارس () و جنگل باتلاق تخریب شده، در ارتفاعات ۰ تا ۱۰۰۰ متر رشد می‌کند.در سوماترا و شبه جزیره مالزی، از سطح دریا تا ارتفاع ۱۱۰۰ متری در زمین‌های مسطح در جنگل هیت ()، پادانگ (به معنای "مزرعه" در زبان مالایی)، بلوکار، جنگل باتلاق زغال‌سنگ نارس، جنگل باتلاق تخریب شده و در شالیزار رشد می‌کند.در گینه نو، عمدتاً در جنگل‌های آروکاریا وجود دارد. این گونه همچنین از جنگل رشد دوم، پوشش گیاهی میکروفیلوس () باز و علفزارهای باتلاقی ثبت شده است.گوشت‌خواری.گیاه‌پارچ قمقمه‌ای تا حد زیادی از گوشت‌خواران دور شده است و بخش قابل توجهی از مواد مغذی خود را از هضم مواد برگی که به کف جنگل می‌ریزد به دست می‌آورد؛ بنابراین تا حدی پوده‌خوار است. این گونه چندین ویژگی منحصر به فرد را در نتیجه سازگاری خود با به دام انداختن بستر برگ ایجاد کرده است:نشان داده شده است که فراوانی ایزوتوپ نیتروژن پایدار در محلول پاشی (نیتروژن ۱۵) در گیاه‌پارچ‌های قمقمه‌ای که در زیر تاج پوشش جنگلی رشد می‌کنند (ریزش بستر) به‌طور قابل توجهی کمتر از گیاهان بدون دسترسی به بستر است. برعکس، غلظت کل نیتروژن در این گیاهان در مقایسه با گیاهانی که در مکان‌های باز و بدون ریزش بستر رشد می‌کنند، بیشتر است. یک مطالعه در سال ۲۰۰۳ تخمین زد که گیاه‌پارچ‌های قمقمه‌ای که در زیر تاج پوشش جنگلی رشد می‌کنند ۳۵٫۷٪ (±۰٫۱٪) از نیتروژن برگی خود را از بستر برگ به دست می‌آورند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ نشان داد که گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ۴۱٫۷٪ (± ۵٫۶٪) از نیتروژن آرام و ۵۴٫۸٪ (±۷٫۰ ٪) از نیتروژن پارچ خود را از بستر برگ به دست می‌آورد و نشان داد که پوده‌خواری سرعت فتوسنتز خالص را در ورقه‌ها افزایش می‌دهد.توزیاگان گیاه‌پارچ.حداقل ۵۹ گونه توزیاگان از پارچ‌های گیاه‌پارچ قمقمه‌ای ثبت شده است. در این میان یکی از کوچک‌ترین گونه‌های شناخته شده قورباغه بر قدیم، "قورباغه ماتانگ" ()، و عنکبوت خرچنگی، () هستند. جوامع باکتریایی موجود در پارچ‌های این گونه نیز مورد مطالعه قرار گرفته است.جوره‌های گونه.جدیدترین گونه توصیف شده، "گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "راسموزا"، در ساراواک وجود دارد و دارای گل‌آذین خوشه‌ای است. بی.اچ. دانسر سایر گونه‌ها را بی‌اهمیت می‌دانست. لیست کاملی از نام‌های منتشر شده جوره شامل:"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "پیکتا" (۱۸۶۹)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویتاتا" (۱۸۶۹)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "گییلوینکیانا" (۱۸۸۶)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "گوتاتا" (1872)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "لانگیکارپا" (۱۸۸۶)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "میکروسپالا" (۱۹۱۱)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "پاپوانا""گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "راسموزا" (۱۹۹۰)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویریدیس" (1859)"گیاه‌پارچ قمقمه‌ای" جوره "ویتاتا ماژور" (1872)دورگه‌های طبیعی.گیاه‌پارچ یقه‌سفید × گیاه‌پارچ قمقمه‌ایگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ دودندانگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ توباگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ کاردکیگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ رینوارتگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ پشمالوگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ همسلیاناگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ شگرف = گیاه‌پارچ × کوچینگگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ گینه‌نوگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ رافلز = گیاه‌پارچ × هوکریانگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ سنبله‌راستینگیاه‌پارچ قمقمه‌ای × گیاه‌پارچ قلمی = گیاه‌پارچ × میوه‌مو