تالار می‌گساری کیست؟ توضیح بده.
در میان ژرمن‌ها ی اولیه، تالار می‌گساری () یا تالار جشن (feasting hall) ساختمانی بزرگ با یک اتاق بزرگ بود که برای دریافت مهمانان و به عنوان مرکز زندگی اجتماعی جامعه در نظر گرفته می‌شد. از قرن پنجم تا قرون وسطای آغازین چنین ساختمانی محل سکونت ارباب یا پادشاه و ملازمان او بود. این سازه‌ها همچنین مکان‌هایی بودند که اربابان می‌توانستند به‌طور رسمی از بازدیدکنندگان پذیرایی کنند و جایی که جامعه برای معاشرت گرد هم می‌آمدند و به اربابان اجازه می‌دادند بر فعالیت‌های اجتماعی رعایای خود نظارت کنند.ریشه‌شناسی.نام قدیمی چنین تالارهایی ممکن است "sal/salr" بوده باشد و بنابراین در نام مکان‌های قدیمی مانند «اوپسالا» وجود داشته باشد. معنای این کلمه در آلمانی "Saal"، هلندی "zaal"، فریزی "seal"، ایسلندی "salur" ، سوئدی، نروژی و دانمارکی "sal"، لیتوانیایی "salė"، فنلاندی "sali"، استونیایی "saal"، ایژوری "saali"، مجارستانی "szállás"، فرانسوی "salle"، ایتالیایی/لهستانی/زبان پرتغالی/اسپانیایی/صرب-کرواتی "sala" و روسی "зал" (zal) (همه به معنای "تالار" یا "اتاق بزرگ") حفظ شده‌است. در زبان انگلیسی کهن، "sele" و "sæl" استفاده می‌شد. این کلمات از نظر ریشه‌شناسی با واژه‌های امروزی انگلیسی "salon" و "saloon" (هر دو شکل پسوندداری از 'sal') مرتبط هستند. اصطلاح "mead-hall" یک هم‌ریشه مستقیم با اصطلاح سانسکریت "madhushala" است که به میخانه اشاره دارد.باستان‌شناسی.از حدود سال ۵۰۰ میلادی تا مسیحی‌سازی اسکاندیناوی (تا سده سیزدهم)، این تالارهای بزرگ بخش‌های حیاتی مرکز سیاسی بودند. آنها بعداً با تالارهای ضیافت قرون وسطی) جایگزین شدند.نمونه‌هایی که حفاری شده‌اند عبارتند از:زمینه پیدایش.تالار ضیافت یا می‌گساری از درازخانه‌های اروپایی ایجاد شد:انواع احتمالی مربوط به درازخانه‌های قرون وسطایی اروپا که برخی نمونه‌های آن به جای مانده‌اند عبارتند از:افسانه و تاریخ.حکایات متعددی از تالارهای بزرگ ضیافت ساخته شده برای جشن‌های مهم زمانی که از خانواده سلطنتی اسکاندیناوی دعوت می‌شد، وجود دارد. بر اساس افسانه ای که توسط اسنوری استورلوسون، در "هایمس‌کرینگلا" ثبت شده‌است، ورملاند اواخر قرن نهم، سردار آکی از هر دو پادشاه نروژی هارالد یکم و پادشاه سوئدی اریک ایموندسون دعوت کرد، اما پادشاه نروژی را به اقامت در [تالار ضیافت] مجلل و تازه‌ساخته‌اش دعوت نمود، زیرا او جوانترین پادشاه بود و دورنمای بهتری داشت. از سوی دیگر، پادشاه مسن‌تر سوئدی مجبور شد در تالار ضیافت قدیمی بماند. پادشاه سوئد آنقدر تحقیر شد که آکی را کشت.ساخت تالارهای جدید ضیافت می‌توانست تدارکی برای قتل‌های خائنانه شاهان نیز باشد. در بخش "یانگلی ساگا" "هایمس‌کرینگلا"، اسنوری روایت می‌کند که چگونه در قرن هشتم، پادشاه افسانه‌ای سوئد اینگجالد یک تالار بزرگ ضیافت را صرفاً برای سوزاندن تمام پادشاهان کوچک تابع خود در اواخر شب هنگامی که آن‌ها خواب بودند، ساخت. طبق "حماسه اینگوار بزرگ‌مسافر"، همین حیله توسط پادشاه سوئد اریک ششم و حاکم نروژ هاکون سیگوردسون انجام شد، زمانی که آنها آکی، پادشاه زیر نظر شورشی سوئد، را در گاملا اوپسالا در اواخر قرن دهم به قتل رساندند.همچنین این احتمال وجود دارد که تالارهای بزرگ به عنوان مکان‌های حفاظتی عمل کرده باشند. حدس زده می‌شود که تحت حاکمیت آلفرد بزرگ، جریمه‌های مربوط به حفاظت از اموال متعلق به پادشاه ممکن است شامل تالارهای ضیافت نیز شده باشد. این جریمه‌ها از جنگ در داخل ساختمان جلوگیری می‌کرد.اساطیر.حداقل از قرن دهم به بعد در اساطیر اسکاندیناوی، نمونه‌های متعددی از تالارهایی وجود دارد که مردگان ممکن است به آنجا برسند. معروف‌ترین نمونه والهالا است، تالاری که اودین نیمی از کشته شدگان در جنگ را در آن می‌پذیرد. فریا، در عوض، نیمه دیگر را در سسرومنیر دریافت می‌کند.در داستان.در داستان، تالارهای ضیافت یا می‌گساری معمولاً در آثاری ظاهر می‌شوند که در دوران قرون وسطی اتفاق می‌افتند.