ملت پرولتری کیست؟ توضیح بده.
ملت پرولتری یا ملت پرولتریا (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Proletarian nation&lt;/bdi&gt;) اصطلاحی بود که توسط روشنفکران ملی‌گرای ایتالیایی قرن بیستم از جمله انریکو کرادینی برای اشاره به ایتالیا و سایر ملت‌هایی که آنها را مولد، از نظر اخلاقی نیرومند و متمایل به اقدامات جسورانه می‌دانستند، به کار می‌رفت، که آنها را از ویژگی‌های مرتبط با پرولتاریا می‌دانستند. کرادینی جنبش‌های انقلابی پرولتاریا مانند سندیکالیسم را به خاطر تاکتیک‌هایشان تحسین می‌کرد، اگرچه با اهداف آنها مخالف بود و می‌خواست یک جنبش ملی‌گرای رادیکال را الهام بخشد که از تاکتیک‌های مشابهی در خدمت اهداف مختلف استفاده کند: جنبشی که به جای انقلاب طبقاتی، از جنگ امپریالیستی حمایت کند، در حالی که همان روش‌های «حداکثر انسجام، تمرکز نیروها، انضباط آهنین و بی‌رحمی مطلق» را حفظ کند. کرادینی مفهوم پرولتاریا را با عملکرد اقتصادی تولید مرتبط می‌دانست و استدلال می‌کرد که همه تولیدکنندگان از نظر اخلاقی پرولتاریا هستند (نه تنها کارگران، بلکه صاحبان و کارآفرینان مولد)؛ و او معتقد بود که همه تولیدکنندگان باید در خط مقدم یک ملت پرولتاریای امپریالیستی جدید باشند.مفهوم «ملت پرولتاریا» بعدها،‌ پس از جنگ جهانی اول، توسط فاشیست‌ها اتخاذ شد و با این استدلال که مبارزه بین طبقات می‌تواند با مبارزه بین ملت‌ها، به‌ویژه بین «ملت‌های پرولتاریا» و پلوتوکراسی‌ها جایگزین شود، برای تلاش جهت دور کردن طبقه کارگر از سوسیالیسم و ​​کمونیسم مورد استفاده قرار گرفت.خاستگاه.انریکو کرادینی اصطلاح «ملت پرولتاریا» را در سال ۱۹۱۰ ابداع کرده و به عنوان بخشی از استدلال برای نوع جدیدی از ناسیونالیسم رادیکال که از «آتش، جسارت، قاطعیت» چپ انقلابی الهام می‌گرفت، اما به جای انقلاب، جنگ، و به جای سرنگونی طبقه حاکم، فتح سرزمین را ترویج می‌کرد،‌ به کار می‌برد. کرادینی با سوسیالیسم انقلابی و سندیکالیسم در ایتالیا به دلیل ضدیت با میهن‌پرستی، ضد نظامی‌گری، بین‌المللی‌گرایی و حمایت از تضاد طبقاتی مخالفت می‌کرد، اما او و دیگر ملی‌گراها، روحیه انقلابی و فاتحانه این جنبش‌های پرولتاریا را تحسین می‌کردند. کرادینی در جلسه انجمن ناسیونالیست‌های ایتالیا در سال ۱۹۱۰ گفت:«ما در مقایسه با بقیه جهان، مردمی پرولتاریایی هستیم. ناسیونالیسم، سوسیالیسم ماست. این ناسیونالیسم تثبیت‌شده باید بر این حقیقت استوار باشد که ایتالیا از نظر اخلاقی و مادی یک ملت پرولتاریایی است.—مانیفست انجمن ناسیونالیست‌های ایتالیا، دسامبر ۱۹۱۰مفهوم تازه توسعه‌یافته‌ی، ملت پرولتاریایی، در یک مجله هفتگی به نام «لا لوپا» (La Lupa)، که توسط پائولو اورانو در اکتبر ۱۹۱۰ تأسیس شد و کرادینی از نویسندگان اصلی آن بود، مورد حمایت قرار گرفت.کاربرد مفهوم.این مفهوم از قبل از جنگ جهانی دوم تا زمان مرگ بنیتو موسولینی گهگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت. این اصطلاح نه تنها تفاوت بین فاشیسم و ​​​​سرمایه‌داری، بلکه بین کمونیسم و ​​​​فاشیسم را نیز نشان می‌داد.موسولینی در یکی از آخرین مصاحبه‌های قبل از مرگ‌ خود در سال ۱۹۴۵، به ایوانو فوسانی (Ivanoe Fossani)، روزنامه‌نگار، گفت:«ما ملت‌های پرولتری هستیم که علیه پلوتوکرات‌ها قیام می‌کنیم» و «من بیش از هر زمان دیگری متقاعد شده‌ام که جهان نمی‌تواند از این دوراهی خارج شود: یا رم یا مسکو.»اصطلاح «ملت پرولتری» همچنین در دهه ۱۹۲۰ توسط جناح اشتراسیریت حزب نازی در آلمان مورد استفاده قرار گرفت، که منتقد رهبری آدولف هیتلر، و به دنبال جذابیت بیشتر حزب خود برای کارگران آلمانی بودند. گرگور اشتراسر و برادرش اتو اشتراسر، به همراه همکارانش از جمله جوزف گوبلز، به سوسیالیست‌ها با درخواست ناسیونالیسم پرولتری پاسخ دادند. آنها استدلال می‌کردند که نه «ندای طبقه پرولتاریا، بلکه ندای ملت‌های پرولتاریا» باید داشته باشیم. با توجه به اینکه آلمان پس از جنگ جهانی اول تحقیر، به آن خیانت و غارت شده است، جناح اشتراسر «جهان را تقسیم شده به مردم ستمگر و ستمدیده» می‌دید و از ایده اتحاد بین آلمان و سایر ملت‌های ستمدیده حمایت می‌کرد، ایده‌ای که هیتلر آن را «مزخرف سیاسی» نامید. مدت‌ها بعد، رابرت لای، از مقامات نازی و رئیس جبهه کارگری آلمان، در سال ۱۹۴۰ آلمان را به عنوان یک ملت پرولتاریا توصیف کرد.کاربرد در مائوئیسم.اصطلاح مشابهی نیز در چین به کار گرفته شد. لی داژائو، یکی از بنیانگذاران حزب کمونیست چین، چین را به عنوان یک ملت پرولتاریا و نژادهای سفید را به عنوان طبقه حاکم جهان معرفی کرد. جنبش‌های مائوئیستی بعدی، مانند جنبش بین‌المللی مائوئیستی، نیز از این اصطلاح برای اشاره به ملت‌های تحت ستم جهان سوم در مقایسه با ملت‌های بورژوایی (جهان اول) استفاده کرده‌اند. در دهه ۱۹۷۰، حزب کمونیست انقلابی مائوئیست، ایالات متحده، از اصطلاح «ملت پرولتاریای پراکنده از نوع جدید» برای اشاره انحصاری به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به عنوان ملتی که عمدتاً از کارگران مزدبگیر و کارگران صنعتی (بدون بورژوازی سیاه یا دهقانان سیاه‌پوست قابل توجه مانند سایر ملت‌ها) تشکیل شده و در سراسر قلمرو ایالات متحده پراکنده بودند، استفاده کرد.