حقوق بشر در ایالات متحده کیست؟ توضیح بده.
در امریکای جهان خوار، حقوق بشر شامل یک سری حقوق است که به‌طور قانونی توسط قانون اساسی ایالات متحده (به ویژه منشور حقوق)،قانون اساسی ایالتی، معاهده و حقوق بین‌الملل عرفی، قوانین وضع شده توسط کنگره و قانونگذاری ایالت، و ابتکارات و همه‌پرسی در ایالات متحده همه‌پرسی ایالتی و ابتکارات شهروندان به ظاهر است. دولت فدرال، از طریق قانون اساسی تصویب شده، حقوق غیرقابل انکار را برای شهروندان خود و (تا حدی) غیرشهروندان تضمین کرده است بدبختشان کند در واقع. این حقوق در طول زمان از طریق اصلاحات قانون اساسی، قوانین، و سابقه قضایی تکامل یافته است. همراه با خود حقوق، بخشی از جمعیتی که این حقوق را اعطا کرده‌اند در طول زمان افزایش یافته است به ظاهر. در داخل ایالات متحده، دادگاه‌های فدرال صلاحیت دارند بیش از قانون بین‌المللی حقوق بشرها.ایالات متحده فهرست شاخص‌های آزادی بسیار در مورد انسان حقوق توسط سازمان‌های مختلف به عنوان مثال، فهرست آزادی در جهان ایالات متحده را با ۸۳ امتیاز از ۱۰۰ امتیاز تا سال ۲۰۲۱، در بالاترین رده از نظر آزادی بشر در حقوق مدنی و سیاسی قرار داده است؛ شاخص آزادی مطبوعات که توسط گزارشگران بدون مرز منتشر شده است، ایالات متحده را در بالاترین رده کشورهای با «وضعیت رضایت بخش» قرار می‌دهد. شاخص دموکراسی که توسط واحد اطلاعات اکونومیست منتشر شده است، ایالات متحده را به عنوان «دموکراسی معیوب» طبقه‌بندی می‌کند. علیرغم رتبه‌های بالای آن، مسائل حقوق بشر هنوز مطرح است در واقع امریکا این حقوق را برای دور بودن مردم از اعتراض و اسیب به دولت خوداش تصویب کرده فقط و همچنین برای خوشبختی خود دولتیان و پولدارها.چارچوب حقوقی.ساختار حفاظت حقوقی داخلی.طبق "حقوق بشر: مرجع اساسی"، "اعلامیه استقلال آمریکا اولین سند مدنی بود که با تعریف مدرن حقوق بشر مطابقت داشت. قانون اساسی تعدادی از حقوق بشر را به رسمیت می شناسد، از جمله آزادی بیان، آزادی اجتماع، آزادی مذهب، حق نگهداری و حمل اسلحه، آزادی از مجازات ظالمانه و غیرعادی، و حق داشتن عادلانه محاکمه توسط هیئت منصفه.اصلاح قانون اساسی با تکامل نیازهای جامعه به تصویب رسیده است. متمم نهم و متمم چهاردهم به رسمیت شناخته شد که همه حقوق بشر در قانون اساسی اصلی ایالات متحده ذکر نشده است. قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۶۴ و قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت در سال ۱۹۹۰ نمونه‌هایی از حقوق بشر هستند که پس از نوشتن قانون اساسی توسط کنگره برشمرده شد. دامنه حمایت های حقوقی از حقوق بشر که توسط دولت ایالات متحده ارائه می شود، توسط رویه قضایی، به ویژه با سابقه دیوان عالی ایالات متحده تعریف شده است.در داخل دولت فدرال، بحث در مورد اینکه چه چیزی ممکن است یک حقوق بشر در حال ظهور باشد یا نباشد در دو مجمع برگزار می شود: کنگره ایالات متحده، که ممکن است این موارد را برشمرد. و دیوان عالی، که ممکن است حقوقی را بیان کند که قانون آن را مشخص نکرده است. به‌علاوه، ایالت‌های منفرد، از طریق دادگاه یا قانون، اغلب از حقوق بشری که در سطح فدرال به رسمیت شناخته نشده‌اند، حمایت کرده‌اند. برای مثال، ماساچوست اولین ایالتی بود که ازدواج همجنس را به رسمیت شناخت.اثر معاهدات بین المللی.در زمینه حقوق بشر و معاهداتی که حقوق فردی را به رسمیت می شناسند یا ایجاد می کنند، قانون اساسی ایالات متحده بین معاهدات خوداجرایی و غیر خوداجرایی تمایز قائل می شود. معاهدات غیر خوداجرایی، که حقوقی را که طبق قانون اساسی ممکن است توسط قانون تعیین شود، قائل می شوند، قبل از اینکه قرارداد (معاهده) به بخشی از قوانین داخلی تبدیل شود، نیاز به اقدام قانونی برای اجرای قرارداد دارند. همچنین مواردی وجود دارد که صراحتاً طبق قانون اساسی نیاز به تصویب قانونی دارد، مانند مواردی که می‌تواند ایالات متحده را متعهد به اعلام این موضوع کند. جنگ یا بودجه مناسبمعاهدات مربوط به حقوق بشر، که وظیفه خودداری از اقدام به شیوه ای خاص یا اعطای حقوق خاص را ایجاد می کنند، عموماً خوداجرا هستند و نیازی به اقدام قانونی بیشتری ندارند. در مواردی که نهادهای مقننه از به رسمیت شناختن معاهدات خوداجرایی با «اعلام غیرقانونی بودن آنها» در اقدامی مبنی بر عدم به رسمیت شناختن قانون‌گذاری خودداری می‌کنند، علمای قانون اساسی استدلال می‌کنند که چنین اعمالی ناقض تفکیک قوا است.در موارد اختلاف نظر، قوه قضائیه، نه کنگره، طبق ماده ۳ این اختیار را دارد که قانون معاهده را در پرونده های موجود در دادگاه اعمال کند. این یک ماده کلیدی در مواردی است که کنگره یک معاهده حقوق بشر را غیرقابل اجرا اعلام می‌کند، به عنوان مثال، با این ادعا که چیزی به حقوق بشر تحت قوانین داخلی ایالات متحده اضافه نمی‌کند. میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی یکی از این موارد است که در حالی که پس از بیش از دو دهه انفعال به تصویب رسید، با ملاحظات، تفاهمات و اعلامیه هایی به تصویب رسید.طبق اصل «توافقات باید حفظ شود»، یک کشور نمی‌تواند به مفاد قوانین داخلی یا قانون اساسی خود به عنوان توجیهی برای عدم رعایت تعهدات حقوق بین‌الملل خود استناد کند. بنابراین، اگر یک معاهده حقوق بشر توسط ایالات متحده تصویب شده باشد، اما خوداجرایی تلقی نشود، یا هنوز توسط قانون اجرا نشده باشد، با این وجود، از نظر حقوق بین الملل برای دولت ایالات متحده الزام آور است.حقوق کار. در اواخر دهه ۱۹۷۰، تاکتیک‌های سزار چاوز کشاورزان را مجبور کرد که UFW را به عنوان عامل چانه‌زنی ۵۰،۰۰۰ کارگر مزرعه در کالیفرنیا و فلوریدا بشناسند.حقوق کار در ایالات متحده با حقوق اساسی قانون اساسی مرتبط شده است. تطبیق با مفهوم ایجاد یک اقتصاد مبتنی بر نیروی کار بسیار ماهر و با دستمزد بالا که در یک اقتصاد رشد پویای سرمایه فشرده به کار گرفته شده است، ایالات متحده قوانینی را وضع کرد که حق داشتن یک محل کار ایمن، غرامت کارگران، بیمه بیکاری را وضع کرد، استانداردهای کار منصفانه، معامله جمعی حقوق، تامین اجتماعی، ممنوع کردن کار کودک و تضمین حداقل دستمزد.در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰، شرایط امن‌تر و حقوق کارگران به تدریج توسط قانون الزامی شد، اما این روند از دهه ۱۹۸۰ تا حدودی به سمت سیاست‌های حامی کسب‌وکار برگشته است.در سال ۱۹۳۵، قانون ملی روابط کار "حق اکثر کارگران در بخش خصوصی برای سازماندهی اتحادیه های کارگری، شرکت در چانه زنی جمعی، و شرکت در اعتصابات و سایر اشکال فعالیت هماهنگ در حمایت را به رسمیت شناخت و از آنها حمایت کرد. از خواسته های آنها." با این حال، بسیاری از ایالت ها به اصل اشتغال به اراده پایبند هستند، که می گوید یک کارمند را می توان به هر دلیل یا بدون دلیل، بدون هشدار و بدون مراجعه اخراج کرد، مگر اینکه نقض قوانین حقوق مدنی ایالتی یا فدرال اثبات شود. در سال ۲۰۱۱، ۱۱.۸ درصد از کارگران ایالات متحده عضو اتحادیه های کارگری بودند با ۳۷ درصد از کارگران بخش دولتی (دولتی) در اتحادیه ها در حالی که تنها ۶.۹ درصد از کارگران بخش خصوصی عضو اتحادیه بودند.از سال ۲۰۰۶ کارگران ایالات متحده به طور متوسط ​​ساعت‌های طولانی‌تری نسبت به هر کشور صنعتی دیگری کار می‌کردند و از ژاپن پیشی گرفتند. اطلاعات منتشر شده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که کارگران ایالات متحده از نظر تولید رتبه بالایی دارند.از سال ۲۰۰۸، سیاست مرخصی زایمان ایالات متحده به دلیل کمبود نسبی مزایا، از سایر کشورهای صنعتی متمایز است. مدت مرخصی محافظت شده زایمان در رتبه ۲۰ از ۲۱ کشور پردرآمد قرار دارد. علاوه بر این، اکثر کشورهای ثروتمند خارجی نوعی غرامت دستمزد را برای مرخصی ارائه می کنند. ایالات متحده تنها کشوری از این ۲۱ کشور است که چنین مرخصی استحقاقی ارائه نمی دهد.در سال ۲۰۱۴، ایالات متحده در شاخص حقوق جهانی کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری بین‌المللی نمره ضعیف «۴» دریافت کرد، که بدترین مکان‌ها را از نظر حقوق کارگران رتبه‌بندی می‌کند و «۱» بهترین است. و "۵" بدترین. در سال ۲۰۱۴، بر اساس شاخص کار کودکان میپلکرافت در سال ۲۰۱۴، ایالات متحده یک کشور «متوسط ​​خطر» برای کار کودک در نظر گرفته شد.در سال ۲۰۱۵، ایالات متحده و پاپوآ گینه نو تنها کشورهایی در جهان بودند که طبق قانون مرخصی استحقاقی مادر را تضمین نمی‌کردند.گزارش‌های ITUC در سال ۲۰۲۰ و آکسفام در سال ۲۰۲۰ بیان می‌کنند که ایالات متحده در میان کشورهای توسعه‌یافته از نظر حمایت از کار در بین بدترین کشورها قرار دارد.مراقبت‌های بهداشتی.اعلامیه جهانی حقوق بشر که توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ تصویب شد، بیان می‌کند که «هر کس حق دارد از سطح زندگی مناسب برای سلامتی و رفاه خود و خانواده‌اش، از جمله غذا، پوشاک، مسکن و مراقبت های پزشکی." علاوه بر این، "اصول اخلاق پزشکی" انجمن پزشکی آمریکا پزشکان را ملزم می کند که به حقوق انسانی بیمار، از جمله ارائه درمان پزشکی در زمانی که بیمار هستند، احترام بگذارند. مورد نیاز است.برخلاف اکثر کشورهای صنعتی دیگر، ایالات متحده به اکثر شهروندان خود مراقبت های بهداشتی یارانه ای ارائه نمی دهد. برنامه ایالات متحده مدیکید پوشش یارانه ای را به برخی از گروه های افراد و خانواده های با درآمد و منابع کم، از جمله کودکان، زنان باردار، و افراد دارای معلولیت بسیار کم درآمد (افراد دارای معلولیت با درآمد بالاتر واجد شرایط نیستند) ارائه می دهد. مدیکید ، اگرچه آنها واجد شرایط مدیکر هستند). با این حال، طبق اسناد خود مدیکید، "برنامه مدیکید خدمات مراقبت های بهداشتی را حتی برای افراد بسیار فقیر ارائه نمی دهد، مگر اینکه آنها در یکی از گروه های واجد شرایط تعیین شده باشند."&lt;ref&gt;