سالگرد اتحاد ایتالیا کیست؟ توضیح بده.
سالگرد اتحاد ایتالیا (به ) یک روز ملی است که سالانه در ۱۷ مارس برگزار می‌شود و تولد ایتالیا به عنوان یک دولت-ملت مدرن را که پس از اعلام پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ رخ داد، جشن می‌گیردبا این حال، وحدت ایتالیا تنها در سال‌های بعدی کامل شد. در سال ۱۸۶۶ ونتو و استان منتووا پس از سومین جنگ استقلال ایتالیا ضمیمه شدند، سپس در ۱۸۷۰ لاتزیو پس از تصرف رم، و سرانجام در ۱۹۱۸ ترنتینو-آلتو آدیجه و ایستریای یولیانی پس از جنگ جهانی اول. در همین زمینه، روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (روز پیروزی) نیز بنیان‌گذاری شد که هر سال در ۴ نوامبر جشن گرفته می‌شود و یادآور پیروزی ایتالیا در جنگ جهانی اول است؛ رخدادی جنگی که به‌عنوان تکمیل‌کننده فرایند یکپارچگی ایتالیا در نظر گرفته می‌شود.سالگرد تولد دولت ایتالیا به‌طور رسمی در سال ۱۹۱۱ (۵۰ سالگی)، در سال ۱۹۶۱ (۱۰۰ سالگی) و در سال ۲۰۱۱ (۱۵۰ سالگی) جشن گرفته شد.با قانون ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲، شماره ۲۲۲، در مورد «مقررات مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه «شهروندی و قانون اساسی» و آموزش سرود ملی در مدارس»، تأسیس «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم ایتالیا» در هر ۱۷ مارس به صورت سالانه به‌طور قطعی تصویب شد. ۱۷ مارس، در حالی که یک روز کاری باقی می‌ماند، به عنوان «روزی برای ترویج ارزش‌های مرتبط با هویت ملی» در نظر گرفته می‌شود.تاریخچه.سالگرد اتحاد ایتالیا یادآور صدور قانون شماره ۴۶۷۱ پادشاهی ساردینیا است که با آن، در ۱۷ مارس ۱۸۶۱، پس از جلسه ۱۴ مارس همان سال مجلس نمایندگان که در آن لایحه ۲۶ فوریه ۱۸۶۱ سنای پادشاهی ایتالیا تصویب شد، ویکتور امانوئل دوم ساووی رسماً تولد پادشاهی ایتالیا را اعلام کرد و عنوان پادشاه ایتالیا را برای خود و جانشینانش به دست گرفت:ایتالیایی‌ها با وام گرفتن از عنوان قدیمی لاتین "پاتر پاتریا (Pater Patriae)" که مربوط به امپراتوران روم بود، به ویکتور امانوئل دوم لقب "پدر سرزمین پدری" ( را دادند). پس از مرگ او، ابتکارات بسیاری برای ساخت بنای یادبودی دائمی که اولین پادشاه ایتالیای متحد، خالق فرایند اتحاد و رهایی از سلطه بیگانگان به همراه کامیلو بنسو، کنت کاوور، جوزپه گاریبالدی و جوزپه ماتزینی را گرامی بدارد، صورت گرفت. نتیجه، ساخت بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم در رم بود که به نام «"محراب میهن»" نامگذاری شده بود.پنجاهمین سالگرد.در سال ۱۹۱۱، بین ماه‌های مارس و آوریل، پنجاهمین سالگرد تأسیس پادشاهی ایتالیا با برگزاری مجموعه‌ای از نمایشگاه‌ها در رم، فلورانس و تورین جشن گرفته شد. در شهر دوم، نمایشگاه بین‌المللی صنعت و کار برگزار شد. در پایتخت، که شهردار آن زمان ارنستو ناتان بود، نمایشگاه قوم‌نگاری مناطق (افتتاح در ۲۱ آوریل) و بررسی بین‌المللی هنر معاصر، بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم و پل پیروزی امانوئل دوم بر روی یانیکولوم، فانوس دریایی ایتالیایی‌های آرژانتین، افتتاح شد. در فلورانس، «نمایشگاه پرتره ایتالیایی از پایان قرن شانزدهم تا ۱۸۶۱» و نمایشگاه بین‌المللی گل‌آرایی از مارس تا ژوئیه برگزار شد.کتاب «سه پایتخت: تورین-فلورانس-رم» نوشته ادموندو د آمیسیس در سال ۱۸۹۸ به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس منتشر شد.آکادمیا دی لینچی، تحت راهنمایی پیترو بلاسرنا، اثر «پنجمین سالگرد تاریخ ایتالیا» را در سه جلد منتشر کرد که تاریخ سیاسی، اقتصادی و مدنی ایتالیا را از سال ۱۸۶۱ تا ۱۹۱۱ شرح می‌دهد.صدمین سالگرد.جشن‌های صدمین سالگرد در سال ۱۹۵۹ با سفر ژنرال شارل دوگل به ایتالیا، از ۲۳ تا ۲۷ ژوئن، برای بزرگداشت یاد اتحاد فرانسه-پیدمونت که منجر به پیروزی در جنگ دوم استقلال ایتالیا شد، آغاز شد. این جنگ، بهاری را تشکیل داد که دو سال بعد، وحدت ملی از آن آغاز شد. در طول این سفر، نمایش‌ها و تظاهرات نظامی در میدان‌های نبرد مگنتا، سولفرینو و سن مارتینو و بازدید از بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم در رم برگزار شد.در سال ۱۹۶۱، به مناسبت صدمین سالگرد اتحاد ایتالیا، سه نمایشگاه در تورین برگزار شد: نمایشگاه تاریخی اتحاد ایتالیا، نمایشگاه مناطق ایتالیا و نمایشگاه بین‌المللی کار که با نام اکسپو ۶۱ نیز شناخته می‌شود.روبرتو روسلینی، نویسنده فیلم‌های تاریخی متعدد، دو فیلم با محوریت ریسورجیمنتو کارگردانی کرد: فیلم باشکوه "گاریبالدی"، که در آن او کاروان هزار نفره را بازسازی می‌کند، و فیلم صمیمی‌تر "وانینا وانی"، که در زمان قیام‌های کاربوناری اتفاق می‌افتد.صد و پنجاهمین سالگرد.به مناسبت صد و پنجاهمین سالگرد در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، جشن‌هایی در سراسر ایتالیا برگزار شد و یک تعطیلی ملی اعلام شد و مدارس، ادارات و فعالیت‌های کاری به حالت تعلیق درآمد. علاوه بر این، برای جلوگیری از تحمیل بار مالی بر بخش دولتی و شرکت‌های خصوصی، اثرات حقوقی و اقتصادی تعطیلی لغو شده ۴ نوامبر به آن تاریخ منتقل شد، یا هر کارمند مجبور شد یک روز مرخصی مورد نیاز خود را از مجموع مرخصی سالانه کسر کند.جشن‌های صد و پنجاهمین سالگرد در ۵ مه ۲۰۱۰ در کوارتو دی میله، با حضور رئیس‌جمهور ایتالیا ، جورجیو ناپولیتانو، آغاز شد. این شهر به این دلیل انتخاب شد که لشکرکشی هزار نفری به رهبری جوزپه گاریبالدی، در ۵ مه ۱۸۶۰ از کوارتو دی میله آغاز شد. در ۱۱ مه ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور ناپولیتانو در مارسالا در مراسم بازسازی تاریخی ورود هزار نفری به شهر شرکت کرد. ناپولیتانو بعداً به همراه ایگناتسیو لا روسا، به سالمی و کالاتافیمی رفت تا به کشته‌شدگان نبرد کالاتافیمی که در ۱۵ مه ۱۸۶۰ رخ داد، ادای احترام کند.این جشن‌ها در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، به مناسبت بازدید رئیس‌جمهور ناپولیتانو از تورین، جان تازه‌ای گرفتند. در طول این بازدید سه روزه، نمایشگاه‌های «ساخت ایتالیایی‌ها» (به سرپرستی والتر باربریس و جیووانی دِ لونا) و «ایستگاه آینده» (به سرپرستی ریکاردو لونا) در تورین، و «ایتالیای زیبا» (به سرپرستی آنتونیو پائولوچی) در کاخ وناریا افتتاح شدند. بیش از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده در جشن‌های تورین شرکت کردند.با قانون شماره ۲۲۲ مورخ ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲ در مورد «قوانین مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه شهروندی و قانون اساسی و آموزش سرود ملی در مدارس»، نهاد روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم تصویب شد:صد و شصتمین سالگرد.جشن صد و شصتمین سالگرد در ۱۷ مارس ۲۰۲۱ در حالی برگزار شد که همه‌گیری کووید-۱۹ در ایتالیا منجر به مرگ بیش از ۱۰۰۰۰۰ ایتالیایی شده بود.دولت ایتالیا روز ۱۸ مارس را به عنوان روز یادبود قربانیان بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ تعیین کرده است.روز وحدت ملی.با قانون ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲، شماره ۲۲۲، در مورد «مقررات مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه «شهروندی و قانون اساسی» و آموزش سرود ماملی در مدارس»، تأسیس «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم» در هر ۱۷ مارس به صورت سالانه به‌طور قطعی تصویب شد. ۱۷ مارس، در حالی که یک روز کاری باقی می‌ماند، به عنوان «روزی برای ترویج ارزش‌های مرتبط با هویت ملی» در نظر گرفته می‌شود.