بازار داخلی ژاپن کیست؟ توضیح بده.
اصطلاح بازار داخلی ژاپن (JDM) به بازار خودروها و قطعات خودرو در ژاپن اشاره دارد. مالکان خودروهای ژاپنی با بازرسی سخت‌گیرانه خودرو و بازار خاکستری مواجه هستند. اصطلاح JDM گاهی به اشتباه برای خودروهای ساخته‌شده در ژاپن اما فروخته‌شده در دیگر کشورها نیز استفاده می‌شود.میانگین عمر خودروهای JDM حدود ۸٫۷ سال است و در رتبه ۹ در بین ۳۰ کشور برتر از نظر تولید ناخالص داخلی قرار دارد. به گفته فدراسیون بین‌المللی اتومبیل (FIA)، یک خودرو در ژاپن سالانه به‌طور متوسط تنها بیش از ۹٬۳۰۰ کیلومتر حرکت می‌کند که کمتر از نصف متوسط خودروهای آمریکا است.خودروهای بازار داخلی ژاپن ممکن است با خودروهایی که برای صادرات ساخته شده یا خودروهای ساخته شده در دیگر کشورها از همان پلتفرم تفاوت زیادی داشته باشند. مالکین ژاپنی بیشتر به نوآوری توجه دارند تا مالکیت بلندمدت، که تولیدکنندگان را وادار می‌کند تکنولوژی‌ها و طراحی‌های جدید را ابتدا در خودروهای داخلی پیاده کنند. برای مثال، هوندا Inspire مدل ۲۰۰۳ اولین کاربرد سیستم مدیریت سیلندر متغیر (VCM) را داشت، در حالی که هوندا Accord V6 همان سال که عمدتاً برای بازار آمریکای شمالی ساخته شده بود، این سیستم را نداشت. سیستم VCM در طراحی مجدد Accord V6 برای سال ۲۰۰۸ به‌طور موفقیت‌آمیز معرفی شد.در سال ۱۹۸۸، خودروهای JDM تحت محدودیت‌های داوطلبانه تولیدکنندگان به ۲۸۰ اسب بخار قدرت و سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شدند. این محدودیت‌ها توسط انجمن تولیدکنندگان خودرو ژاپن (JAMA) برای ایمنی اعمال شد. محدودیت قدرت در سال ۲۰۰۴ برداشته شد، اما محدودیت سرعت همچنان باقی است.محدودیت قدرت و سرعت موتور سیکلت.برای سال‌ها، ژاپن محدودیت‌های شدیدی برای بیشینه قدرت و سرعت موتور سیکلت‌ها اعمال کرده بود. همه موتور سیکلت‌ها برای بازار داخلی ژاپن به ۱۱۲ مایل بر ساعت محدود بودند. شماره شاسی (VIN).تولیدکنندگان ژاپنی از شماره شناسایی خودرو (VIN) استفاده نمی‌کنند. به جای آن، از شماره فریم، شماره شاسی، شماره خودرو و کد مدل و کد آلایندگی برای شناسایی خودرو استفاده می‌شود. شماره فریم مدل و شماره سریال خودرو را مشخص می‌کند. برای مثال، SV30-0169266 شامل "SV30" برای مدل تویوتا کمری و "0169266" شماره سریال است. کد مدل ویژگی‌ها و مدل خودرو را مشخص می‌کند. کد آلایندگی استاندارد انتشار آلایندگی خودرو را نشان می‌دهد و معمولاً قبل از شماره مدل قرار می‌گیرد و فقط در مدل‌های JDM دیده می‌شود. محبوبیت جهانی.موتور سیکلت.در دهه ۱۹۹۰، محدودیت قدرت موتور سیکلت‌ها و محدودیت‌های گواهینامه باعث شد بسیاری از مدل‌ها فقط در ژاپن عرضه شوند. بازار خاکستری موتور سیکلت‌ها در خارج از ژاپن نیز رونق یافت.خودرو.خودروهای بازار داخلی ژاپن از اواخر دهه ۱۹۹۰ محبوبیت پیدا کردند.در نیوزیلند، واردات خودروهای دست دوم ژاپن بسیار رایج است و ۵۹٪ از خودروهای ثبت‌شده در جاده‌ها از بازار خارجی و از این میان ۹۴٪ از ژاپن وارد شده‌اند.در کانادا، واردات خودروهای JDM پس از قوانین ۱۵ ساله محبوب شد و خودروهای مورد علاقه مانند نیسان اسکای‌لاین GT-R ۱۹۸۹ وارد شدند. وسایل نقلیه ریلی.برخی از واگن‌های قدیمی ژاپن به کشورهای در حال توسعه مانند اندونزی، تایلند و میانمار صادر شده‌اند تا سیستم ریلی خود را مدرن کنند. فروشگاه‌ها.در خارج از ژاپن، فروشگاه‌هایی وجود دارند که کالاهای دست دوم ژاپنی را می‌فروشند، مانند «Japan Surplus Shop» در فیلیپین که شامل لوازم خانگی، دوچرخه و لوازم جانبی است. وسایل نقلیه تجاری.اتوبوس‌ها.از اوایل دهه ۱۹۹۰، اتوبوس‌های دست دوم ژاپن در کشورهای آسیایی مانند فیلیپین و اندونزی محبوب شدند و شرکت‌ها آنها را برای توسعه حمل‌ونقل خریداری کردند. کامیون‌ها.کامیون‌های JDM نیز به کشورهای آسیایی و روسیه صادر شدند و برندهایی مانند ایسوزو، میتسوبیشی، هینو و نیسان دیزل محبوب بودند. مدل‌های کوچک‌تر، یا «کی تراک»، به «مالتی‌کاب» در فیلیپین تبدیل و برای حمل‌ونقل عمومی استفاده شدند. قطعات مرتبط با JDM.آلارم سرعت.برای چند دهه، خودروهای JDM دارای آلارم سرعت بودند که هنگام عبور از سرعت مشخص به صدا درمی‌آمد. این سیستم در سال ۱۹۷۴ الزامی شد و در ۱۹۸۶ حذف گردید. چراغ نشانگر سرعت.مدل‌های کامیون JDM با ظرفیت بار بیش از ۵ تن از سال ۱۹۶۷ ملزم به نصب چراغ نشانگر سرعت شدند. این الزام در سال ۲۰۰۱ لغو شد. خودروهای الهام‌گرفته از JDM.برخی علاقه‌مندان خودرو، نسخه‌های کپی از خودروهای JDM می‌سازند، مانند تبدیل مدل‌های آمریکایی به راست فرمان و نصب قطعات JDM. این خودروها اصیل محسوب نمی‌شوند زیرا شماره شناسایی آنها از آمریکا است و از نظر عملکرد فنی با نمونه اصلی تفاوت دارند. منابع.