فهرست انواع نهاد حقوقی بر اساس کشور کیست؟ توضیح بده.
واحد تجاری، نهادی است که طبق قانون شرکت به منظور انجام فعالیت‌های تجاری، امور خیریه یا سایر فعالیت‌های مجاز تشکیل و اداره می‌شود. اغلب، واحدهای تجاری برای فروش یک محصول یا خدمات تشکیل می‌شوند. انواع مختلفی از نهادهای تجاری در سیستم‌های حقوقی کشورهای مختلف تعریف شده‌است. اینها شامل شرکت‌ها، تعاونی‌ها، شرکت‌های تضامنی، تاجران انحصاری، شرکت‌های با مسئولیت محدود و دیگر انواع نهادهای دارای مجوز و برچسب مشخص می‌شوند. قوانین خاص بسته به کشور و ایالت یا استان متفاوت است. برخی از این انواع به تفکیک کشور در زیر ذکر شده‌است.برای راهنمایی، معادل‌های تقریبی در قانون شرکت‌های کشورهای انگلیسی زبان در بیشتر موارد آورده شده‌است، به عنوان مثال:با این حال، مقررات حاکم بر انواع خاصی از نهادها، حتی آنهایی که به عنوان تقریباً معادل توصیف می‌شوند، از حوزه قضایی به حوزه قضایی متفاوت هستند. هنگام ایجاد یا بازسازی یک کسب و کار، مسئولیت‌های قانونی به نوع نهاد تجاری انتخاب شده بستگی دارد.اتحادیه اروپا و منطقه اقتصادی اروپا.بلژیک.ممکن است از نام‌های هلندی، فرانسوی یا آلمانی استفاده شود.پس از تغییرات در قانون شرکت‌ها و انجمن‌ها، اصطلاح "شرکت با مسئولیت محدود خصوصی" (BVBA/SPRL) به‌طور خودکار به عنوان "شرکت سهامی خاص" (BV/SRL), به عنوان بخشی از هماهنگ‌کردن انواع اشخاص حقوقی تبدیل شد. در داخل اتحادیه اروپاکرواسی.انواع اشخاص حقوقی نهادهای تجاری:انواع اشخاص حقیقی و حقوقی:غیرانتفاعی:قبرس.Ιδιωτική Εταιρεία - LTDΔημόσια Εταιρεία - PLCΣυνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα - COOPΑυτοτελώς εργαζόμενος - SPΣωματεία και Ιδρυμάτα - SFاطلاعاتی که از نظر عمومی صحیح - PUBLawΤαμεία Προνοίας/ Συντάξεως - PFΆλλη νομική μορφή - OTHفنلاند.اختصارات معمولاً به زبان فنلاندی هستند، اما نام‌های سوئدی نیز ممکن است به این صورت یا در ترکیب با فنلاندی استفاده شوند. "ای یریتیس آب".در شرکت‌های حقوقی املاک و مستغلات، بسته به نوع شرکت، مالکیت یا عضویت ممکن است به ملک یا شخص حقوقی یا حقیقی واگذار شود. در بسیاری از موارد، عضویت یا مالکیت چنین شرکتی برای شخص یا اموالی که شرایط قانونی عضویت را برآورده می‌کند یا مایل به شرکت در فعالیت‌های خاصی است، الزامی است.آلمان.GmbH &amp; Co. OHG: هر یک از شرکای عمومی یک GMBH هستندهمین قاعده در شرایطی اعمال می‌شود که شریک عمومی یک شرکت محدود است که در خارج از آلمان گنجانیده شده‌است، به عنوان مثال:یونان.در بیشتر مواقع معمولاً شرکت‌ها هر یک از این نام‌ها را به "زبان‌های غیریونانی" به انجمن ترجمه فرانسوی ناشناس یا SA ترجمه می‌کنند.مجارستان.در مجارستان، نهادهای تجاری عمدتاً توسط قانون شرکت‌ها در سال ۲۰۰۶، ثبت شرکت‌ها در سال ۲۰۰۶ و قانون مدنی جدید ۲۰۱۳ تنظیم می‌شوند. تمامی شرکت‌ها موظفند نوع خود را در نام خود قید کنند.ایرلند.وضعیت در ایرلند مشابه انگلستان در زیر است، البته بدون "شرکت مورد علاقه جامعه". دو شکل شرکت با مسئولیت محدود با ضمانت وجود داشت، اما اکنون فقط از فرم "بدون سرمایه" استفاده می‌شود. ممکن است از نام‌های ایرلندی نیز استفاده شود، مانند "cpt" () برای plc، و "Teo" (Teoranta) برای Ltd.هلند.کلیه اشخاص حقوقی غیردولتی در دفتر ثبت شرکت‌های اتاق بازرگانی به ثبت رسیده‌اند.لهستان.هیچ تعریف جهانی از شرکت و تجارت در قانون لهستان وجود ندارد. استفاده از اصطلاحات معادل در سیستم حقوقی لهستان اغلب ممکن است گیج کننده باشد زیرا هر یک از آنها چندین تعاریف مختلف برای اهداف مختلف دارند.Przedsiębiorca ("کارآفرین" یا "تعهد") - تا سال ۱۹۶۴ به عنوان kupiec ("بازرگان") شناخته می‌شد. jednostka gospodarcza ("واحد اقتصادی") از ۱۹۶۴ تا 1988. podmiot gospodarczy ("نهاد اقتصادی") از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷ - نزدیکترین معادل شرکت است که به عنوان یک موجودیت شناخته می‌شود. از ژانویه ۲۰۲۱، حداقل سیزده تعریف مختلف از کارآفرین/تعهد وجود دارد که در قوانین زیر آمده‌است:Przedsiębiorstwo («بنگاه») در قانون مدنی به عنوان مجموعه ای سازمان یافته از اجزای مادی و غیر مادی که برای انجام فعالیت‌های اقتصادی تعیین شده‌اند تعریف شده‌است؛ بنابراین، معادل شرکت است که به عنوان مجموعه ای از دارایی‌های سازماندهی شده برای انجام تجارت شناخته می‌شود.Działalność gospodarcza («فعالیت اقتصادی») نزدیکترین معادل تجارت است. از ژانویه ۲۰۲۱، حداقل شش تعریف مختلف از فعالیت اقتصادی وجود دارد که در قوانین زیر آمده‌است:نهادهای ثبت شده در دادگاه ملی (Krajowy Rejestr Sądowy, KRS).نهادهای ثبت شده به عنوان کارآفرین در ثبت کارآفرینان (Rejestr przedsiębiorców)، به استثنای فرم‌های اتحادیه اروپا.به جز "spółki osobowe" (شرکت‌ها)، همه اشخاص حقوقی هستند.نهادهای ثبت‌شده در ثبت انجمن‌ها، سایر سازمان‌های اجتماعی و حرفه‌ای، بنیادها و مؤسسات مستقل بهداشت عمومی (Rejestr stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotne).تمام انواع زیر اشخاص حقوقی هستند:علاوه بر این، هر شخص حقوقی یا سایر اشخاص حقوقی (از جمله آنهایی که در اصل یا به شکل دیگری از ثبت نام در KRS معاف هستند - به زیر مراجعه کنید) نیز باید ثبت نام کنند، در صورت درخواست و کسب وضعیت یک مؤسسه خیریه رسمی به رسمیت شناخته شده ("organizacja pożytku publicznego" = سازمان منافع عمومی)، در صورت واجد شرایط بودن؛ با این حال، به عنوان یک استثنا، ثبت نام صرفاً برای این منظور نه شخصیت حقوقی را به نهادهایی که فاقد آن هستند اعطا می‌کند و نه تعهد یا حقی برای ثبت نام به عنوان کارآفرین ایجاد می‌کند.نهادهایی که از ثبت نام به عنوان کارآفرین حذف شده‌اند.انواع نهادهای مستثنی شده از ثبت به عنوان کارآفرین شامل موارد زیر است.اشخاص حقوقی و سایر اشخاص حقوقی جمعی، به استثنای فرم‌های اتحادیه اروپا.انواع خاصی از اشخاص حقوقی یا سایر اشخاص حقوقی جمعی که به غیر از ثبت در KRS تأسیس شده‌اند، ممکن است در موارد معدودی توسط قانون مجاز به انجام فعالیت‌های تجاری (گاهی با دامنه و/یا مقیاس محدود، همراه با فعالیت‌های اصلی، اغلب فعالیت‌های غیرتجاری یا غیرانتفاعی هستند، علی‌رغم اینکه از تعهد ثبت نام در KRS مستثنی و معاف هستند، اما همچنان (به جز خزانه‌داری کل کشور) موظف هستند که شماره NIP و REGON را با ثبت نام در کشور دریافت کنند. ثبت‌های مربوط، و معمولاً همچنان مشمول قوانین مالیاتی عمومی (از جمله مالیات بر ارزش افزوده) هستند. نمونه‌هایی از چنین موقعیت‌هایی عبارتند از:برخی از انواع نهادهای یادشده (مانند باشگاه‌های شکار، نهادهای کلیسا)، به غیر از نهادهای دولتی یا خود دولتی، ممکن است مشمول ثبت نام در KRS منحصراً برای به رسمیت شناختن رسمی به عنوان یک مؤسسه خیریه باشند (سازمان منافع عمومی - به بالا مراجعه کنید)، اگر واجد شرایط هستند، درخواست دهید و آن را دریافت کنید.رومانی."Societăți Comerciale"، به اختصار SC (شرکت‌ها):شرکت با مسئولیت محدود "societate cu raspundere limitata" (SRL); شرکت سهامی "societate pe actiuni" (SA);آلبانی.سرمایه گذاران خارجی و داخلی طیف وسیعی از فرصت‌ها را برای سازماندهی تجارت خود در آلبانی دارند. آنها می‌توانند یک سازمان تجاری ایجاد و ثبت کنند یا شعبه یا نمایندگی تأسیس و ثبت کنند. ثبت موسسات خارجی از اول شهریور ۱۳۸۶ در مرکز ثبت ملی انجام شده بود که هدف آن پیاده‌سازی سامانه «تک فروشگاه» بود. قانون شماره ۱۳۱/۲۰۱۵ مورخ ۲۶ نوامبر 2015 ایجاد مرکز ملی کسب و کار (QKB) را امکان‌پذیر کرد که هدف آن ساده‌سازی رویه‌های انجام تجارت در کشور از طریق فعال کردن مراحل ثبت و صدور مجوز در یک مؤسسه واحد بود. در نتیجه مرکز ثبت ملی و مرکز ملی صدور مجوز لغو شدند.برونئی.سه نوع اصلی از نهاد تجاری در برونئی وجود دارد، یعنی مالکیت انحصاری، مشارکت و شرکت.یک شرکت خصوصی حاوی عبارت "Sendirian Berhad" به معنای "Private Limited" یا "Sdn. Bhd.» به عنوان بخشی از نام آن؛ برای شرکت سهامی عام «برهاد» یا «bhd» استفاده می‌شود.کامبوج.SP (مالکیت شخصی)GP (مشارکت عمومی)LP (مشارکت محدود)SM Pte Ltd. (شرکت محدود خصوصی مجرد):Pte Ltd. (شرکت محدود خصوصی): ≈ [شرکت محدود خصوصی (آموزشی ویبولیتین)] (انگلستان)PLC Ltd. (شرکت محدود عمومی): ≈ PLC (UK)PEEC (تأسیس عمومی با خصوصیات اقتصادی)شرکت دولتی: ≈ PLCشرکت سرمایه‌گذاری مشترک ایالتی: ≈ PLCشرکت صادرات واردات، با مسئولیت محدودکانادا.در کانادا، نهادها می‌توانند تحت قانون فدرال یا استانی (یا سرزمینی) ادغام شوند.کلمه یا عبارت "محدود"، Limitée، "گنجانیده شده"، "شرکت"، "شرکت" یا Société Par Actions de Régime Fédéral یا مخفف مربوط "Ltd." , Ltée , "Inc." , "Corp." یا S.A.R.F. بخشی از نام هر نهاد موجود در قانون شرکتهای تجاری کانادا (R.S. ، ۱۹۸۵، ج. C-44). ≈ Ltd. یا PLC (UK)به عنوان یک استثنا، نهادهای ثبت شده قبل از سال ۱۹۸۵ ممکن است همچنان به عنوان "Société commerciale canadienne" یا با علامت اختصاری "SCC" معرفی شوند.بر اساس قانون تعاونی‌های کانادا (۱۹۹۸، ج. ۱)، یک تعاونی باید کلمه «تعاون»، «تعاون»، «تعاون»، «تعاون»، "تعاونی"، «متحد» یا «استخر» را داشته باشد. یا شکل دستوری دیگری از هر یک از آن کلمات، به عنوان بخشی از نام آن.برخلاف بسیاری از کشورهای غربی دیگر، مشاغل کانادایی معمولاً فقط یک شکل از ادغام را در دسترس دارند. شرکت‌های با مسئولیت نامحدود می‌توانند در آلبرتا "AULC"، بریتیش کلمبیا "BCULC" و نوا اسکوشیا "NSULC" تشکیل شوند. شرکت‌های با مسئولیت نامحدود فوق معمولاً به عنوان ساختارهای تجاری مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، بلکه در عوض برای ایجاد موقعیت‌های مالیاتی مطلوب برای آمریکایی‌هایی که در کانادا سرمایه‌گذاری می‌کنند یا بالعکس استفاده می‌شوند. برای اهداف مالیاتی ایالات متحده، ULC به عنوان یک نهاد نادیده گرفته شده طبقه‌بندی می‌شود.در عوض، مشاغل کانادایی به‌طور کلی تحت یکی از ساختارهای زیر تشکیل می‌شوند:چین.شرکت‌ها شامل دو نوع هستندبه غیر از شرکت‌ها، شرکت‌های معمولی شامل دو نوع دیگر هستند: (همچنین به مشارکت (چین) مراجعه کنید.در استان چین تایوان:اندونزی.بیشتر انواع اشخاص حقوقی در نسخه اصلاح شده نسخه اصلی هلندی "Burgerlijk Wetboek تنظیم" شده‌است.ژاپن.شرکت‌های تجاری به عنوان "کایشا" (会社) شناخته می‌شوند و تحت قانون شرکت‌ها در سال ۲۰۰۵ تشکیل شده‌اند. در حال حاضر (۲۰۱۵) ۴ نوع وجود دارد و هر کدام دارای شخصیت حقوقی هستند:شراکت‌ها به عنوان "kumiai" (組合) شناخته می‌شوند. هر یک از این ۴ نوع شخصیت حقوقی ندارند، اما سایر شرکت‌ها که در نام خود " "کومیایی" " را شامل می‌شود، دارای:مکزیک.توجه: هر یک از این نهادها را می‌توان به عنوان یک نهاد "متغیر سرمایه" ادغام کرد، در این صورت باید پسوند "de CV" را به نام شرکت خود اضافه کند. مثال: "SA de CV", "S. de RL de CV"مونته‌نگرو.یکی از فرم‌های فوق (Preduzetnik; OD; KD; AD; DOO) به این ترتیب در ثبت مرکزی شرکت‌ها ثبت شده‌است. این فرم کمی خاص است و برای شرکت‌هایی ایجاد شده‌است که در کشورهای دیگر اقامت دارند و بخشی از آن در مونته‌نگرو هستند.نیکاراگوئه.قانون تجارت انواع زیر را تشکیل می‌دهد:پاکستان.سه شکل اصلی تجارت وجود دارد:(الف) مالکیت انفرادی (ب) مشارکت (ج) شرکتدر یک شرکت انفرادی، یک فرد به حساب خود کسب و کار یا حرفه را انجام می‌دهد. برای راه اندازی یک شرکت اختصاصی انحصاری، هیچ روش رسمی یا رسمی لازم نیست.شراکت یک رابطه تجاری است که با توافق رسمی بین دو یا چند شخص یا شرکتی که تجارت مشترکی را انجام می‌دهند منعقد می‌شود. سرمایه شرکت تضامنی توسط شرکایی تأمین می‌شود که مسئول کل بدهی شرکت‌ها هستند و طبق شرایط قرارداد مشارکت در سود و زیان فعالیت تجاری شریک هستند.تعداد شراکت‌ها (غیر از شرکت‌های بانکی) عموماً به بیست شریک محدود می‌شود. منافع شریک فقط با رضایت قبلی شریک یا شرکا قابل انتقال است. با این حال، حق شریک به سهمی از درآمد مشارکت ممکن است به صورت امانی برای شخص دیگری دریافت شود.برای مقاصد مالیاتی، مشارکت‌ها به موارد زیر طبقه‌بندی می‌شوند:درآمد شرکت ثبت شده قبل از تقسیم به شرکا مشمول مالیات فوق‌العاده می‌باشد. همچنین درآمد انفرادی شرکا مشمول مالیات بر درآمد با نرخ‌های معمول است.برای شرکت‌های ثبت نشده، مالیات بر درآمد از درآمد شرکت اخذ می‌شود و شرکا مکلف به پرداخت مالیات بر سهام سود دریافتی از شرکت یا شرکت‌های ثبت نشده نیستند.شرکت یک شخص حقوقی است که بر اساس قانون شرکتها در سال ۱۹۸۴ تشکیل شده‌است. می‌تواند دارای سرمایه سهام باشد یا بدون سرمایه تشکیل شود.یک شرکت با سرمایه سهام ممکن است به صورت زیر تشکیل شود:مسئولیت اعضای آن محدود به میزان سهام آنها در سرمایه پرداخت شده شرکت است. این شرکت‌ها را می‌توان به عنوان شرکت‌های سهامی عام و سهامی خاص طبقه‌بندی کرد.(i) حق انتقال سهام خود را محدود می‌کند. (ii) تعداد اعضای خود را به پنجاه محدود می‌کند. و (iii) هر گونه دعوت از عموم را برای پذیره نویسی برای سهام یا اوراق قرضه شرکت ممنوع می‌کند.شرکت سهامی خاص موظف است از عبارت «(خصوصی) محدود» به عنوان آخرین کلمه نام خود استفاده کند.به معنای شرکتی است که مسئولیت اعضای خود به موجب تفاهم نامه محدود به مبالغی است که اعضا به ترتیب متعهد می‌شوند در صورت انحلال آن در سرمایه شرکت مشارکت کنند. یک شرکت محدود با ضمانت معمولاً بر اساس "غیر انتفاعی" تشکیل می‌شود. شرکت‌های محدود شده با ضمانت از عبارت (Guarantee) Limited" به عنوان آخرین کلمات n شرکت نامحدود خود استفاده می‌کنند.به معنای شرکتی است که مسئولیت نامحدود اعضای خود را داردفیلیپین.همه اشخاص حقوقی در فیلیپین، از جمله شرکت تک نفره اخیراً تأیید شده (OPC)، در کمیسیون بورس و اوراق بهادار ثبت شده‌اند.روسیه.طبق قانون مدنی فدراسیون روسیه، نهادهای شرکتی زیر ممکن است ایجاد شوند: قسمت ۱): سازمان غیرانتفاعی. در روسیه انواع مختلفی از غیرانتفاعی وجود دارد. نوع آن به مالکیت دارایی‌ها بستگی دارد (صندوق بازنشستگی سازمان‌های غیردولتی)شرکت‌های سهامی.شرکت‌های سهامی:: قسمت ۱شراکت.این موارد کمتر رایج هستند:سنگاپور.شرکت‌های محدود خصوصی، مالکیت انفرادی و مشارکت انواع غالب کسب و کار هستند که در سنگاپور یافت می‌شوند.ترکیه.به موجب قانون تعهدات (دفتر پنجم قانون مدنی) (قانون شماره ۶۰۹۸):طبق قانون تجارت (قانون شماره ۶۱۰۲):Şahıs şirketleri ≈ مشارکت (برخلاف شراکت در حقوق انگلیس و آمریکا، آنها نیز مانند شرکت‌ها دارای شخصیت حقوقی هستند)Sermaye şirketleri ≈ شرکتهاطبق قانون بازار سرمایه (قانون شماره: ۶۳۶۲):طبق قانون تعاون (قانون شماره ۱۱۳۶):سایر نهادها:اوکراین.تشکیل شرکت توسط قانون مدنی اوکراین و قانون تجارت، قانون انجمن‌های تجاری، قانون در مورد شرکت‌های سهامی، قانون شرکت‌های با مسئولیت محدود و شرکت‌های با مسئولیت اضافی تنظیم می‌شود.امارات متحده عربی.در مناطق آزاد امارات متحده عربی، یک شرکت منطقه آزاد (FZE) یا شرکت منطقه آزاد (FZC) یک شرکت با مسئولیت محدود است که توسط قوانین و مقررات منطقه مربوط که در آن تأسیس شده‌است، اداره می‌شود.ایالات متحده.در ایالات متحده، اکثر اشخاص حقوقی تحت قوانین یک ایالت خاص ثبت شده‌اند. دولت فدرال عموماً نهادها را ترکیب نمی‌کند (به جای آن از فعل " منشور " استفاده می‌شود)، با چند استثناء محدود، چه شرکت‌های تحت حمایت دولت یا شرکت های دولتی.آن نهادهای موجود در سطح ایالتی دو هویت جداگانه دارند: نوع شخصیت حقوقی آنها، به عنوان مثال، شراکت، شرکت، یا LLC، و طبقه‌بندی مالیاتی آنها، آنچه برای اهداف مالیات بر درآمد فدرال در نظر گرفته می‌شود. یک راه دیگر برای طبقه‌بندی یک واحد تجاری این است که آیا یک شرکت انتفاعی یا غیرانتفاعی است، هر طبقه‌بندی با طبقه‌بندی خاص خود و پیامدهای آن بر قانون مالیات بر درآمد فدرال. نهادهای انتفاعی به منظور تولید سود برای صاحبان خود وجود دارند در حالی که نهادهای غیرانتفاعی برای هدفی غیر از سود وجود دارند.طبقه‌بندی مالیاتی.برای اهداف مالیاتی فدرال، خدمات درآمد داخلی قوانین طبقه‌بندی نهاد جداگانه دارد، به‌طور کلی بسته به اینکه یک نهاد یک سازمان انتفاعی یا غیرانتفاعی است. نهادهای انتفاعی را می‌توان به‌طور جمعی به عنوان "سازمان‌های مشمول مالیات" در نظر گرفت در حالی که نهادهای غیرانتفاعی به‌طور جمعی به عنوان " سازمان‌های معاف از مالیات " یا به سادگی "سازمان‌های معاف" در نظر گرفته می‌شوند.سازمان‌های مشمول مالیات.بر اساس کد درآمد داخلی، یک نهاد انتفاعی ممکن است به عنوان یک شرکت، یک مشارکت، یک تعاونی یا یک نهاد نادیده گرفته شده طبقه‌بندی شود. یک شرکت به عنوان یک شرکت C مشمول مالیات می‌شود، مگر اینکه شرایط را برای مالیات گرفتن به عنوان یک شرکت S انتخاب کند و برآورده کند. یک نهاد نادیده گرفته شده دارای یک مالک (یا یک زوج متأهل به عنوان مالک) است که برای مقاصد مالیاتی به عنوان یک نهاد مجزا از مالک آن شناخته نمی‌شود، بنابراین مالک در سطح فردی مشمول مالیات می‌شود. انواع نهادهای نادیده گرفته شده عبارتند از LLC‌های تک عضو. زیرمجموعه‌های واجد شرایط زیر فصل S و شرکت‌های تابعه اعتماد سرمایه‌گذاری املاک واجد شرایط. وضعیت مالیات شفاف یک نهاد نادیده گرفته شده بر وضعیت آن تحت قوانین ایالتی تأثیری ندارد. به عنوان مثال، برای اهداف مالیاتی فدرال، یک LLC (SMLLC) تنها عضو نادیده گرفته می‌شود، به طوری که تمام دارایی‌ها و بدهی‌های آن به عنوان متعلق به یک عضو واحد آن تلقی می‌شود. اما طبق قوانین ایالتی، یک SMLLC می‌تواند به نام خود قرارداد ببندد و مالک آن معمولاً شخصاً مسئول بدهی‌ها و تعهدات نهاد نیست. تعاونی‌ها برای شناسایی به عنوان تعاونی برای اهداف مالیاتی باید از قوانین خاصی تحت فصل T کد درآمد داخلی پیروی کنند.سازمان‌های معاف از مالیات.سازمان‌های غیرانتفاعی در سطح ایالتی برای اکثر انواع درآمد از مالیات بر درآمد فدرال معاف هستند. دو نوع اصلی از سازمان‌های معاف از مالیات بر اساس کد درآمد داخلی وجود دارد: سازمان‌های 501(c) و ۵۲۷ سازمان. معافیت مالیاتی دارای دو جزء است: معافیت از مالیات بر درآمد و اجازه کسر در اظهارنامه مالیاتی خیرین.بخش ۵۰۱ (ج) بیشتر انواع نهادهای غیرانتفاعی غیر از آنهایی را که عمدتاً در فعالیت سیاسی درگیر هستند، در بر می‌گیرد. ۲۹ زیرنوع از سازمان‌های 501(c) وجود دارد. به عنوان مثال، بخش 501(c)(۱۰) شامل "جوامع، سفارش‌ها یا انجمن‌های برادر داخلی که تحت سیستم لژ فعالیت می‌کنند"، در حالی که بخش 501(c)(۶) شامل "لیگ‌های تجاری، اتاق‌های بازرگانی، املاک و مستغلات می‌شود." هیئت‌های مدیره، هیئت‌های تجاری، یا لیگ‌های حرفه‌ای فوتبال» تحت شرایط خاص. رایج‌ترین نوع 501(c) سازمان‌های 501(c)(۳) هستند که به‌طور گسترده به عنوان " سازمان‌های خیریه " شناخته می‌شوند، کسانی که هدف آنها خیریه (یعنی رهایی از فقر)، آموزشی، علمی، مذهبی یا وکالتی است. از جمله، تا زمانی که چنین سازمانی در فعالیت سیاسی قابل توجهی شرکت نکند یا سود خالص سود را نصیب سهامداران یا افراد دیگر نکند. این وضعیت مالیاتی ترجیحی است زیرا تنها 501(c) است که هم معافیت مالیاتی بر درآمد و هم کمک‌های مالی قابل کسر مالیات را دریافت می‌کند. همه انواع 501(c) دیگر فقط از معافیت مالیاتی برخوردار می‌شوند. بخش 501(c)(۳) را می‌توان به بنیادهای خصوصی، خیریه‌های عمومی و بنیادهای عملیاتی خصوصی با بنیادهای خصوصی با کمترین نرخ کسر مطلوب تقسیم کرد. انجمن‌های غیرانتفاعی غیرانتفاعی، مؤسسات خیریه و شرکت‌های غیرانتفاعی ممکن است بسته به هدف و فعالیت‌هایی که در آن انجام می‌دهند، در هر یک از دسته‌های 501(c) قرار گیرند.سازمان‌های بخش ۵۲۷ که «سازمان‌های سیاسی» نیز نامیده می‌شوند، هر غیرانتفاعی هستند که اساساً در «فعالیت‌های سیاسی» مانند تبلیغات انتخاباتی یا لابی‌گری درگیر هستند. اینها سازمان‌هایی مانند احزاب سیاسی و کمیته‌های مبارزات انتخاباتی هستند که اغلب کمیته‌های اقدام سیاسی (PACs) یا Super-PAC نامیده می‌شوند. این سازمان‌ها نسبت به سازمان‌های 501(c) مشمول مقررات سخت گیرانه تری هستند و فقط معافیت مالیاتی دریافت می‌کنند. کمک‌های مالی به ۵۲۷ کسر نمی‌شود. هر نوع نهاد غیرانتفاعی موجود در سطح ایالتی در صورتی که به‌طور عمده در فعالیت سیاسی شرکت کند به عنوان ۵۲۷ در نظر گرفته می‌شود.منشور فدرال.از چند نوع شرکتی که ممکن است تحت یک منشور صادر شده توسط فدرال وجود داشته باشد، عمده آن بانک‌ها، اتحادیه‌های اعتباری و موسسات سپرده گذاری مشابه هستند. این موسسات با گنجاندن یک کلمه کلیدی در نام رسمی خود از بانک‌های رسمی دولتی متمایز می‌شوند. برای یک بانک، کلمه کلیدی «ملی» است. بانکی که توسط اداره کنترل ارز (OCC) اجاره شده‌است باید کلمه «ملی» را در نام خود داشته باشد. بانکی که توسط یک ایالت اجاره می‌شود، نمی‌تواند به نام خود «ملی» داشته باشد.برای یک بانک پس‌انداز (که قبلاً انجمن پس‌انداز و وام نامیده می‌شد) یا اتحادیه اعتباری، کلمه کلیدی «فدرال» است و همان قوانین اعمال می‌شود. یک بانک پس‌انداز یا اتحادیه اعتباری فدرال باید کلمه «فدرال» را در نام خود داشته باشد، در حالی که یک بانک پس‌انداز رسمی یا اتحادیه اعتباری نمی‌تواند «فدرال» را در نام خود داشته باشد.بسیاری از واحدهای دولتی فدرال، شرکت‌های دولتی ویژه تشکیل شده‌اند (که برای اهداف مالیاتی نیز معمولاً سازمان‌های 501(c)(۱) هستند) و شرکت‌های تحت حمایت دولت، در حالی که برخی از سازمان‌های خصوصی منشور کنگره را دریافت کرده‌اند.ایالت، قلمرو یا مشترک المنافع؛ ثبت نشده.ساختارهای موجودی که می‌توانند بدون مجوز توسط دولت ایجاد شوند، یا به عبارت دیگر «غیرشرکت» هستند، به شرح زیر است:شراکت.برای تعیین اینکه آیا یک شرکت تضامنی وجود دارد، دادگاه‌ها چند عامل را تجزیه و تحلیل می‌کنند: (۱) قصد طرفین، (۲) تقسیم سود و زیان (۳) اداره مشترک و کنترل عملیات تجاری، (۴) سرمایه‌گذاری سرمایه توسط هر یک از شرکا، و (۵) مالکیت مشترک اموال.