آتش‌بس ۲۰۰۸ اسرائیل و حماس کیست؟ توضیح بده.
آتش‌بس ۲۰۰۸ اسرائیل و حماس یا (به اصطلاح عربی برای "آرامش") «تحادیه»، یک توافق شش‌ماهه با میانجیگری مصر بود که از ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸ بین حماس و اسرائیل به اجرا درآمد. طبق توافق با میانجیگری مصر، اسرائیل قول داد حملات هوایی و سایر حملات را متوقف کند، در حالی که در عوض، حملات موشکی از غزه به اسرائیل صورت نخواهد گرفت. پس از برقراری آتش‌بس، اسرائیل قرار بود به تدریج شروع به کاهش محاصره غزه کند.در طول هفته اول آتش‌بس، شبه‌نظامیان جهاد اسلامی به سمت اسرائیل موشک شلیک کردند. جهاد اسلامی تحت فشار حماس موافقت کرده بود که به آتش‌بس موقت که قرار بود فقط در غزه اعمال شود، پایبند باشد، اما از ایده عدم پاسخ به اقدامات نظامی اسرائیل در کرانه باختری خودداری کرد. نیویورک تایمز گزارش داد که اقدام جهاد اسلامی، آتش‌بس حماس و اسرائیل در غزه را نقض کرد. در طول ۵ ماه بعدی آتش‌بس، حملات غزه به‌طور قابل توجهی کاهش یافت و در مجموع ۱۹ موشک و ۱۸ خمپاره شلیک شد، در مقایسه با ۱۱۹۹ موشک و ۱۰۷۲ خمپاره در سال ۲۰۰۸ تا ۱۹ ژوئن، کاهشی ۹۸ درصدی را نشان می‌دهد.این توافق از اسرائیل می‌خواست که ظرف ۷۲ ساعت سطح کالاهای ورودی به غزه را نسبت به دوره قبل از آتش‌بس، ۳۰ درصد افزایش دهد و تمام گذرگاه‌های مرزی را باز کند و «اجازه انتقال تمام کالاهایی را که ممنوع و محدود شده بودند، به غزه بدهد». افزایش عرضه غذا، آب، دارو و سوخت بهبود یافت، اما این افزایش تنها به‌طور متوسط حدود ۲۰ درصد از سطح عادی بود. دو ماه بعد، حجم کالاهای ورودی برای بهبود قابل توجه شرایط زندگی بسیار کم بود، و مانع از پر کردن مجدد فروشگاه‌های آنروا شد. اسرائیل در سال ۲۰۰۸ به مقامات آمریکایی گفت که اقتصاد غزه را «در آستانه فروپاشی» نگه خواهد داشت.در ۴ نوامبر ۲۰۰۸، اسرائیل به غزه حمله کرد و شش شبه‌نظامی حماس را کشت و عملاً به آتش‌بس پایان داد. ارتش اسرائیل اعلام کرد که هدف این حمله تونلی بوده که به گفته آنها حماس قصد داشته از آن برای دستگیری سربازان اسرائیلی مستقر در حصار مرزی در فاصله ۲۵۰ متری استفاده کند. مقامات حماس گفتند که این تونل برای اهداف دفاعی حفر شده است. پس از حمله اسرائیل، حماس رگباری از موشک را به سمت اهدافی در جنوب اسرائیل شلیک کرد. در ۲۰ دسامبر، حماس اعلام کرد که آتش‌بس را تمدید نخواهد کرد. اسرائیل در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ عملیات سرب گداخته، یک حمله زمینی و هوایی سازمان‌یافته علیه اهداف نظامی و پلیس در غزه تحت کنترل حماس، را آغاز کرد که جرقه جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) را زد.پیشینه.حماس پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۰۶ مجلس فلسطین، کنترل اداری غزه را به دست گرفت و پس از درگیری نظامی با فتح، این کنترل را تثبیت کرد. سپس اسرائیل و مصر به این دلیل که فتح دیگر امنیت را تأمین نمی‌کند، گذرگاه‌های مرزی خود با غزه را تا حدی بستند. آنها این منطقه را محاصره کردند و بسیاری از صادرات را ممنوع کردند و فقط به اندازه‌ای که از بحران انسانی یا بهداشتی جلوگیری شود، اجازه واردات دادند. پس از اقدامات خشونت‌آمیز فراوان، روزنامه‌نگاران خارجی به دلیل عدم امنیت در این منطقه، نوار غزه را ترک کردند.در نتیجه تشدید تحریم اسرائیل علیه غزه در ژوئن ۲۰۰۷، حماس و دیگر گروه‌های شبه‌نظامی فلسطینی تعداد موشک‌ها و خمپاره‌های قسام شلیک‌شده از نوار غزه به جنوب اسرائیل را ماهانه بیش از دو برابر کردند. اسرائیل در طول سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ حملات هوایی و یورش‌هایی را علیه حماس و سایر اهداف در غزه انجام داد. حماس، اسرائیل را یک دولت نامشروع می‌داند و اسرائیل، حماس را یک گروه تروریستی می‌داند که باید برچیده شود. هیچ متن یا مکانیسم اجرایی مورد توافق طرفین در تفاهم‌نامه‌ای که بین دو طرف منعقد شده است، وجود ندارد، چرا که هیچ‌کدام دیگری را به رسمیت نمی‌شناسند و این توافق‌نامه می‌تواند آتش‌بس یا متارکه رسمی را تسهیل کند.جیمی کارتر، رئیس‌جمهور سابق، پس از بازدید از اسرائیل و فلسطین در آوریل ۲۰۰۸ اظهار داشت: «رهبران فلسطینی غزه در مورد هیچ موضوعی متعهد نبودند. این رهبران ادعا می‌کردند که موشک‌ها تنها راه پاسخ به حبس آنها و برجسته کردن وضعیت انسانی‌شان است. با این حال، رهبران ارشد حماس در دمشق موافقت کردند که فقط در غزه آتش‌بس را در نظر بگیرند، مشروط بر اینکه اسرائیل به غزه حمله نکند و اجازه دهد کمک‌های بشردوستانه عادی به شهروندان فلسطینی تحویل داده شود.» حماس مایل بود آتش‌بس را هم در غزه و هم در کرانه باختری تحت کنترل فتح در نظر بگیرد، اما اسرائیلی‌ها فقط به توافق غزه علاقه‌مند بودند.در آغاز آتش‌بس، نخست‌وزیر ایهود اولمرت اظهار داشت که «ما هیچ توهمی نداریم. آرامش شکننده است و احتمالاً کوتاه‌مدت خواهد بود.» او همچنین گفت که «حماس آدرس غزه است و مسئولیت هر اتفاقی که در غزه می‌افتد را بر عهده دارد.» رهبری حماس نیز انتظارات کمی داشت. تنها چند دقیقه قبل از شروع، هواپیماهای اسرائیلی به یک گروه پرتاب موشک در غزه شلیک کردند و یک شبه‌نظامی را کشتند. نخست‌وزیر اسماعیل هنیه دوره پیشنهادی را به زبان عربی به عنوان "تحدیه" توصیف کرد، به معنای لحظه‌ای موقت از آرامش و نه آتش‌بس رسمی.مخالفان اسرائیل در کنست این توافق را به باد انتقاد گرفتند. بنیامین نتانیاهو، رئیس حزب لیکود، گفت: «این یک آرامش نیست، بلکه توافق اسرائیل برای مسلح کردن مجدد حماس است… ما در ازای این چه چیزی به دست می‌آوریم؟» در فلسطین، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان، از آن تمجید کرد و از این آرامش برای آشتی با حماس استفاده کرد. "هاآرتص" ادعا کرده است که حتی در همان آغاز آتش‌بس، ایهود باراک، وزیر دفاع، یک برنامه جامع جمع‌آوری اطلاعات را برای تنظیم برنامه‌های جنگی علیه حماس آماده کرده بود.شرایط آتش‌بس.دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد، اجزای اصلی آتش‌بس را به شرح زیر خلاصه کرد:در ۱۹ ژوئن، ساعت ۶ صبح، آتش‌بس بین اسرائیل و حماس به اجرا درآمد. به عنوان بخشی از آتش‌بس، شبه‌نظامیان فلسطینی موافقت کردند که حملات خود به اسرائیل را فوراً متوقف کنند و اسرائیل نیز موافقت کرد که عملیات نظامی خود در غزه را متوقف کند. اسرائیل همچنین موافقت کرد که محاصره غزه را کاهش دهد و به تدریج ممنوعیت واردات تعداد زیادی از کالاها را لغو کند. قرار است این آتش‌بس به مدت شش ماه برقرار باشد.گزارشی از کتابخانه مجلس عوام بریتانیا که در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۹ منتشر شد، برداشت حماس از شرایط آتش‌بس را اینگونه ارائه می‌دهد:این توافق همچنین «حرکت به سمت آزادی سرجوخه شالیت» را فراهم کرد. در روز توافق، بی‌بی‌سی به مسئله شالیت اشاره کرد و گفت: «انتظار می‌رود مذاکرات در مورد بازگشت سرباز اسیر اسرائیلی، گیلاد شالیت، ظرف چند روز از سر گرفته شود.» در عوض، آزادی شالیت به موافقت اسرائیل با مبادله زندانیان بستگی خواهد داشت و همان‌طور که حماس می‌خواست، جدا از آتش‌بس مورد بحث قرار خواهد گرفت. پدر و پدربزرگ شالیت به دلیل کنار گذاشتن سرباز از توافق آتش‌بس، به دولت اسرائیل حمله کردند.پیشرفت آتش‌بس.به گزارش "نیویورک تایمز"، هیچ‌یک از طرفین به‌طور کامل به مفاد آتش‌بس احترام نگذاشتند. حماس متعهد شد که مانع از شلیک موشک توسط گروه‌های دیگر به اسرائیل شود. این کار چند روز طول کشید، اما تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بود، حماس اراده خود را تحمیل کرد و حتی برخی از کسانی را که موشک شلیک می‌کردند، زندانی کرد. با این وجود، برخی از موشک‌ها همچنان از غزه شلیک می‌شدند. از سوی دیگر، محاصره غزه توسط اسرائیل کاهش یافت، اما محموله‌های کالا، در حالی که حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش یافته و شامل ترکیبی از اقلام بیشتر بود، هرگز به سطح قبل از محاصره نزدیک نشد. حماس امیدوار بود که این توافق منجر به توقف حملات اسرائیل به کرانه باختری و غزه شود. نیروهای اسرائیلی به حمله به حماس و سایر شبه‌نظامیان در کرانه باختری ادامه دادند و شبه‌نظامیان سرکش فلسطینی در غزه را به شلیک موشک واداشتند. ارتش اسرائیل همچنین ده‌ها بمب دست‌ساز و جعبه‌های آتش تک‌تیرانداز را در مرز غزه پیدا کرد. اسرائیل به نوبه خود امیدوار بود که این توافق منجر به پیشرفت در مذاکرات برای آزادی گیلعاد شلیط شود؛ هیچ‌یک از این امیدها برآورده نشد. "یواس‌ای تودی" در اول ژوئیه اعلام کرد که مشخص نیست حماس چگونه به‌طور قطعی متوجه شلیک موشک می‌شود. چندین گروه شبه‌نظامی در داخل غزه فعالیت می‌کنند. اما اسرائیل سیاست عدم تحمل را در قبال آتش‌بس اتخاذ کرده است که در آن هر حملهٔ موشکی و/یا خمپاره‌ای به نوعی مجازات خواهد شد. [ " – بحث کنید" ] در ۱۱ اوت ۲۰۰۸، ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، گفت که حمله نظامی به نوار غزه حملات موشکی فرامرزی توسط شبه‌نظامیان فلسطینی را متوقف نخواهد کرد، اما آتش‌بس هفت هفته‌ای با میانجیگری مصر، برای اولین بار در سال‌ها، این حملات را متوقف کرده است. او گفت که تعداد موشک‌های کوتاه‌برد غیرهدایت‌شونده که از غزه به اسرائیل اصابت می‌کردند، از صدها به تعداد انگشت‌شماری کاهش یافته است. در همان روز، یک مقام ارشد حماس گفت که این سازمان اسلامی علاقه‌ای به از سرگیری مذاکرات برای آزادی سرباز ربوده شده اسرائیلی، گیلعاد شالیت، تا زمانی که اسرائیل محاصره غزه را به‌طور کامل لغو نکند، ندارد.نقض آتش‌بس توسط اسرائیل قبل از ۴ نوامبر ۲۰۰۸.مرکز حقوق بشر فلسطین چندین مورد نقض آتش‌بس توسط نیروهای دفاعی اسرائیل را در روزهای اولیه آرامش ثبت کرد.در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸، تنها چند ساعت پس از آغاز آتش‌بس، نیروهای اسرائیلی به سمت ماهیگیران و کشاورزان در غزه آتش گشودند.در ۲۳ ژوئن، نیروهای اسرائیلی به سوی کودکان و کشاورزان در شمال نوار غزه آتش گشودند و یکی از کشاورزان، جمیل عبدالرحمن الغول، ۶۸ ساله، را از ناحیه گردن زخمی کردند. متعاقباً، خمپاره‌ای از غزه به سمت اسرائیل شلیک شد.در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۸، اسرائیل به شهر نابلس در کرانه باختری، خارج از منطقه آتش‌بس، حمله کرد و در این حمله، یک فرمانده جهاد اسلامی و یک فلسطینی دیگر کشته شدند. پیش از این حمله، شبه‌نظامیان ناشناس خمپاره‌ای به جنوب اسرائیل شلیک کرده بودند. بعداً در همان روز، سه راکت قسام از غزه به سدروت، اسرائیل، شلیک شد که باعث دو زخمی جزئی شد؛ جهاد اسلامی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و اعلام کرد که این حمله در پاسخ به حمله اسرائیل بوده است. سپس اسرائیل گذرگاه‌های مرزی به غزه را بست؛ این اقدام مورد انتقاد حماس قرار گرفت که گفت اسرائیل «از آرامش عقب‌نشینی می‌کند.» ام‌اس‌ان‌بی‌سی خشونت آن روز را «اولین آزمایش جدی آتش‌بس» توصیف کرده است. هر دو طرف پس از آن به دنبال آرامش بودند.در ۲۵ ژوئن، نیروهای اسرائیلی به سمت کشاورزان در جنوب شرقی نوار غزه آتش گشودند و سالم احمد ابو ریدا، ۸۲ ساله، را از ناحیه دست زخمی کردند. جهاد اسلامی پس از تیراندازی تهدید کرد که شلیک موشک را از سر خواهد گرفت. ابو حمزه، سخنگوی جهاد اسلامی، گفت: «ما به هر تجاوز صهیونیستی در زمان مناسب پاسخ خواهیم داد.» ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، دستور بستن تمام گذرگاه‌های منتهی به نوار غزه را صادر کرد. در پاسخ، تیپ شهدای الاقصی روز بعد یک موشک قسام به سمت نقب غربی شلیک کرد.در ۲۸ ژوئن، نیروهای دفاعی اسرائیل، محمد العلمی ۷ ساله را در جریان یک عملیات نظامی در روستای بیت عمر، در جنوب الخلیل، کشتند. جهاد اسلامی یک موشک یا خمپاره به جنوب اسرائیل شلیک کرد و تهدید کرد که اگر اسرائیل به عملیات نظامی در کرانه باختری ادامه دهد، حملات موشکی خود را از سر خواهد گرفت.در ۲۹ ژوئن، محمد رمضان الآغا، یکی از مقامات حماس و مسئول کشاورزی در نوار غزه، گفت که نیروهای دفاعی اسرائیل هر زمان که کشاورزان غزه به زمین‌های خود در نزدیکی مرزها می‌رفتند، به آنها تیراندازی می‌کردند.در اول ژوئیه، یک زن فلسطینی در نزدیکی گذرگاه مرزی صوفا در جنوب نوار غزه، در حالی که مشغول چراندن گوسفندانش بود، توسط ارتش اسرائیل از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد.سخنگوی ارتش اسرائیل اعلام کرد که در ۱۰ ژوئیه، نیروهای اسرائیلی یک فلسطینی غیرمسلح را در نزدیکی مرز در جنوب نوار غزه به قتل رساندند. گردان‌های شهدای الاقصی ادعا کردند که قربانی یکی از اعضای آنها بوده است. فلسطینی‌ها ساعاتی پس از این قتل، دو موشک قسام به منطقه نقب غربی اسرائیل شلیک کردند. حماس بلافاصله پس از پرتاب موشک‌ها به سمت اهدافی در اسرائیل، سه شبه‌نظامی از گردان‌های شهدای الاقصی را دستگیر کرد.در ۱۴ ژوئیه، وزارت کشاورزی تشکیلات خودگردان فلسطین اعلام کرد که ۷۵ درصد از زمین‌های کشاورزی در نوار غزه توسط ارتش اسرائیل تخریب شده است.در ۲۳ ژوئیه، نیروهای دفاعی اسرائیل یک فلسطینی را در نوار غزه به ضرب گلوله زخمی کردند.رعایت آتش‌بس توسط حماس قبل از ۴ نوامبر ۲۰۰۸.پیش از حادثه ۴ نوامبر که در آن نیروهای اسرائیلی یک تونل مرزی را تخریب و شش نفر از عوامل آن را کشتند، حماس با دقت به آتش‌بس پایبند بود - نه اینکه خودش موشک شلیک کند و نه اینکه سایر گروه‌های فلسطینی را مهار کند. مارک رگو، سخنگوی رسمی اسرائیل، پایبندی حماس به آتش‌بس را پذیرفت. در مصاحبه‌ای با دیوید فولر در مور۴ نیوز (برنامه‌ای خواهرخوانده کانال ۴ نیوز بریتانیا) در ۹ ژانویه ۲۰۰۹، دو هفته پس از حمله اسرائیل به غزه، رگو توضیح داد که «موفقیت یعنی رهایی جمعیت غیرنظامی جنوب اسرائیل از ترس موشک‌های حماس.» وقتی فولر به رگو گفت که «در طول آتش‌بس قبل از ۴ نوامبر، هیچ موشکی از حماس وجود نداشت، به مدت ۴ ماه هیچ موشکی از حماس وجود نداشت»، رگو پاسخ داد: «درست است». حمایت از دیدگاه رگو در سندی که در اختیار روزنامه‌نگاران قرار گرفته و توسط مرکز اطلاعات اطلاعاتی و تروریسم میر آمیت اسرائیل منتشر شده است، یافت می‌شود: «حماس مراقب بود که آتش‌بس را حفظ کند». علیرغم امتناع اسرائیل از رعایت توافق آتش‌بس برای پایان دادن به محاصره، حماس در طول تابستان و پاییز ۲۰۰۸ عملاً آتش‌بس راکتی و خمپاره‌ای از غزه را متوقف کرد. حماس «سعی کرد مفاد این توافق‌نامه را» بر سایر گروه‌های فلسطینی اعمال کند و «اقداماتی علیه شبکه‌هایی که این توافق‌نامه را نقض می‌کردند» انجام داد، از جمله بازداشت‌های کوتاه‌مدت و مصادره سلاح‌های آنها، اما نتوانست حملات موشکی و خمپاره‌ای این گروه‌های سرکش در غزه را به‌طور کامل پایان دهد. حماس برای سیاست خود مبنی بر حفظ آتش‌بس، به دنبال جلب حمایت افکار عمومی غزه بود.نقض توافق حماس و اسرائیل توسط سایر سازمان‌های غزه.یک هفته پس از توافق آتش‌بس، حماس از سایر جناح‌های فلسطینی خواست تا به آتش‌بس پایبند باشند. حمله موشکی گردان‌های شهدای الاقصی به اسرائیل توسط حماس به عنوان «غیرمیهن‌پرستانه» محکوم شد. حماس ادعا کرد که هر کسی را که از صفوف خود یا گروه‌های دیگر در حال شلیک موشک دستگیر شود، زندانی خواهد کرد، اما همچنین صریحاً اعلام کرد که مرز با اسرائیل را کنترل نخواهد کرد. در ۲۸ ژوئن، صائب عریقات، مذاکره‌کننده ارشد سازمان آزادی‌بخش فلسطین، از همه گروه‌ها خواست تا به این آرامش احترام بگذارند و آن را «منافع عالی فلسطین» بالاتر از هر چیز دیگری خواند. سه حمله موشکی انجام شده از ۱۹ تا ۲۸ ژوئن باعث شد که اسرائیل روند بازگشایی مناطق مرزی غزه را کند کند. در ۲۹ ژوئن، مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم اظهار داشت که حماس ترجیح می‌دهد فشار خارجی را بر مهاجمان موشکی اعمال کند و از رویارویی مستقیم با آنها خودداری می‌کند.حماس معتقد بود که توافق ۱۹ ژوئن، این سازمان را ملزم به پایان دادن به حملات موشکی به اسرائیل در ازای پایان محاصره می‌کند. به گفته "نیویورک تایمز":در ۵ ژوئیه، مقامات مصری سلاح و مواد منفجره‌ای را در صحرای سینا کشف کردند که به گمان آنها مقصد آنها نوار غزه بوده است. در ۸ ژوئیه، ارتش اسرائیل اعلام کرد که شبه‌نظامیان غزه در نقض دیگری از آتش‌بس، یک خمپاره به سمت نقب غربی شلیک کرده‌اند. در ۱۱ ژوئیه، حماس چهار عضو دیگر گردان‌های شهدای الاقصی را در روستای بیت حانون در شمال نوار غزه دستگیر کرد. در ۱۲ و ۱۳ ژوئیه، شبه‌نظامیان غزه موشک‌های تکی به سمت اسرائیل شلیک کردند.حملات موشکی و خمپاره‌ای با نرخ چندین موشک در ماه ادامه یافت. [ ' ] [ ' ] اندکی پس از شروع آتش‌بس، مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم اظهار داشت که "سازمان‌های تروریستی سرکش" مخالف حماس به انجام حملات ادامه داده‌اند. با این وجود، شلیک موشک در چهار ماه و نیم بین ۱۸ ژوئن و ۴ نوامبر در مقایسه با چهار ماه و نیم قبل از آتش‌بس، ۹۸ درصد کاهش یافته است، زیرا از ۱ فوریه تا ۱۸ ژوئن بیش از ۱۸۹۴ موشک به اسرائیل شلیک شده و بین ۱۸ ژوئن و آغاز نوامبر فقط ۳۷ موشک شلیک شده است. [ "" ] با این حال، میزان شلیک موشک در مقایسه با آرامش نوامبر ۲۰۰۸ با زمان کوتاهی قبل از به قدرت رسیدن حماس در غزه، تنها حدود ۲۰ درصد کاهش یافته است.در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸، دیده‌بان حقوق بشر نامه‌ای سرگشاده به اسماعیل هنیه، نخست‌وزیر تشکیلات خودگردان فلسطین در غزه، و خالد مشعل، رهبر جنبش مقاومت اسلامی نوشت و اظهار داشت:توافقات محاصره.فلسطینی‌هایی که آتش‌بس را مذاکره کردند، معتقد بودند که تجارت در غزه باید به سطوح قبل از عقب‌نشینی اسرائیل در سال ۲۰۰۵ و پیروزی انتخاباتی حماس بازگردد. سیاست اسرائیل، کاهش محاصره را به موفقیت در کاهش شلیک موشک گره زده بود. اسرائیل در دوره قبل از آرامش، افزایش ۲۰ درصدی کالاهایی که با کامیون به غزه حمل می‌شدند را مجاز دانست، از ۷۰ به ۹۰ کامیون در روز، و این شامل نه تنها کالاهای بشردوستانه، بلکه لباس، کفش، یخچال و مصالح ساختمانی نیز می‌شد. تأمین سوخت از ۵۵ مگاوات به ۶۵ مگاوات افزایش یافت. بی‌بی‌سی نیوز در ۱۱ نوامبر گزارش داد که غزه در آن زمان تنها ۲۸ درصد از میزان کالاهایی را که قبل از تصرف غزه توسط حماس معامله می‌شد، دریافت می‌کرد.اسرائیل اظهار داشته است که واردات مواد غذایی به نوار غزه به دلیل ناتوانی آن در فعالیت در ایست‌های بازرسی مرزی که با حملات مداوم فلسطینیان مواجه هستند، محدود شده است و نه به دلیل محدودیت‌های اعمال شده توسط اسرائیل. این کشور حماس را به تشدید کمبود سوخت با رهبری اعتصابات اتحادیه‌های کارگری توسط کارگران نیروگاه متهم کرده است. همچنین حماس را به کمبود بودجه سیستم مراقبت‌های بهداشتی غزه متهم کرده و سپس با وجود تجارت آزاد تجهیزات پزشکی، اسرائیل را به خاطر این وضعیت سرزنش کرده است. اسرائیل معتقد است که برخی از افرادی که ادعا می‌کنند به مراقبت‌های پزشکی در اسرائیل نیاز دارند، در واقع در حال برنامه‌ریزی حملات تروریستی بوده‌اند و بنابراین دولت را مجبور به اعمال محدودیت‌های مسافرتی کرده‌اند. همچنین حماس را به ادامه قاچاق سلاح به نوار غزه از طریق تونل‌ها به مصر متهم کرده و خاطرنشان کرده است که حملات موشکی به‌طور کامل متوقف نشده است.در طول دوره یک‌ماهه از ۴ نوامبر تا ۸ دسامبر، حدود ۷۰۰ کامیون کالا وارد غزه شد، که تقریباً معادل مقدار موادی است که بدون محاصره در یک روز از آنجا عبور می‌کرد. فوزی برهوم، سخنگوی حماس، در اواسط ژوئیه گفت که «کاهش محدودیت‌ها در گذرگاه‌های غزه بسیار کند پیش می‌رود و مردم احساس نمی‌کنند که اساساً یک آتش‌بس واقعی و زندگی عادی وجود دارد.» جیمی کارتر اظهار داشته است که معتقد است اگر اسرائیل مایل به لغو محاصره و اجازه ورود مقدار «کافی» از کمک‌های بشردوستانه بود، آتش‌بس می‌توانست دوام بیاورد.گیلعاد شلیط.گروهی از شبه‌نظامیان غزه، از جمله شاخه نظامی حماس، گردان‌های عزالدین قسام، گروهبان دوم اسرائیلی، گیلاد شالیت، را در ژوئن ۲۰۰۶ اسیر کردند و از آن زمان او را به عنوان گروگان نگه داشتند و آزادی او را به آزادی زندانیان فلسطینی توسط اسرائیل ربط دادند. اسرائیل مستقیماً آزادی او را به آتش‌بس گره زد. با این حال، این موضوع در آتش‌بس اولیه ذکر نشده بود، که باعث شد پدر و پدربزرگ شالیت به دولت اسرائیل حمله کنند. در مراحل اولیه آرامش، مقامات اسرائیلی اظهار داشتند که «حس خاصی از پیشرفت» در آزادی شالیت یافته‌اند. حماس وضعیت شالیت را کاملاً جدا از مذاکرات آتش‌بس می‌دانست. این امر توافق در مورد آزادی او را به پایان محاصره غزه توسط اسرائیل مشروط کرد.عدم پیشرفت در مذاکرات تحت نظارت مصر در مورد شالیت، آتش‌بس را به شدت تحت فشار قرار داد. پیشنهاد اسرائیل در ماه ژوئن برای آزادی ۴۵۰ زندانی توسط حماس رد شد و حماس درخواست ۱۰۰۰ زندانی را مطرح کرد. اسرائیلی‌ها معتقد بودند که درخواست‌ها برای آزادی شالیت با گذشت زمان افزایش می‌یابد. آنها همچنین از اعتراض عمومی افرادی که بستگانشان در حملات تروریستی انجام شده توسط زندانیان جان خود را از دست داده‌اند، بیم داشتند. تصمیمات حماس همچنین آن را از دولت مصر که بازگشایی گذرگاه مرزی غزه/مصر را با آزادی شالیت مرتبط کرده بود، دور کرد. حماس در طول این مذاکرات، مصری‌ها را واسطه صادقی نمی‌دانست و به دنبال واسطه دیگری بود.نقض آتش‌بس.در ۴ نوامبر ۲۰۰۸، ارتش اسرائیل حداقل ۲۵۰ متر به داخل نوار غزه نفوذ کرد و به دنبال یک تونل گشت، و ادعا کرد که این تونل برای دستگیری سربازان اسرائیلی بوده و قصد دارد به آتش‌بس ادامه دهد و این حمله را «عملیات دقیق» نامید. به گفته دکتر رابرت پاستور، مشاور ارشد مرکز کارتر، که با خالد مشعل، رئیس دفتر سیاسی حماس در دمشق، دیدار کرد، حماس ادعا کرد که حفر تونل برای اهداف دفاعی بوده است، نه برای دستگیری پرسنل ارتش اسرائیل. پاستور افزود که یکی از مقامات ارتش اسرائیل این واقعیت را برای او تأیید کرد. با کشته شدن شش مبارز حماس، حماس اعلام کرد که این حمله «نقض گسترده آتش‌بس» بوده است. پس از حمله نظامی اسرائیل به حماس در غزه در ۴ نوامبر، حماس حملات موشکی شدید به اسرائیل را از سر گرفت. طبق مقاله‌ای که در ۱۷ نوامبر در "دیلی تلگراف" منتشر شد، «از زمان آغاز خشونت‌ها در ۵ نوامبر، نیروهای اسرائیلی و شبه‌نظامیان، که برخی از آنها از حماس هستند، تقریباً هر روز درگیر تبادل آتش و تلافی‌جویی بوده‌اند.»منابع مختلف، اعتبار ادعای ارتش اسرائیل مبنی بر اینکه این تونل برای ربودن سربازان اسرائیلی در آن سوی مرز در نظر گرفته شده بود را به چالش کشیده‌اند. . یکی از اعضای مرکز کارتر که در آن زمان درگیر مذاکرات با حماس و اسرائیل بود، گزارش داد که حماس ادعا کرده است که این تونل دفاعی در برابر گلوله‌باران نیروهای دفاعی اسرائیل بوده است و یک افسر ناشناس نیروهای دفاعی اسرائیل نیز این واقعیت را تأیید کرد.یووال استاینیتز، نماینده کنست از حزب لیکود، در مصاحبه‌ای با شبکه الجزیره در ۴ ژانویه ۲۰۰۹ اذعان کرد که اسرائیل ماه‌ها قبل، حدود ژوئن ۲۰۰۸، به‌طور فعال برای عملیات سرب گداخته آماده شده بودپیامدها.در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۸، اسرائیل اعلام کرد که با تمدید آتش‌بس موافق است، مشروط بر اینکه حماس به شرایط آن پایبند باشد. شرایطی که هیئتی از حماس در ۱۴ دسامبر در قاهره مطرح کرد، این بود که طرفین به توافق اولیه آتش‌بس حماس و اسرائیل بازگردند. حماس متعهد می‌شود که در صورت موافقت اسرائیلی‌ها با بازگشایی گذرگاه‌های مرزی، عدم کاهش ترافیک تجاری پس از آن و عدم حمله به غزه، تمام حملات موشکی علیه اسرائیل را متوقف کند. در جلسه کابینه اسرائیل در ۲۱ دسامبر، یووال دیسکین، رئیس شاباک، گفت که فکر می‌کند حماس «به ادامه آتش‌بس علاقه‌مند است، اما می‌خواهد شرایط آن را بهبود بخشد… حماس می‌خواهد ما محاصره [غزه] را لغو کنیم، حملات را متوقف کنیم و آتش‌بس را به [کرانه باختری] گسترش دهیم.»در ۲۰ دسامبر، حماس رسماً اعلام کرد که آتش‌بس را که در ۱۹ دسامبر منقضی شده بود، تمدید نخواهد کرد و دلیل اصلی آن را بسته بودن مرزهای اسرائیل اعلام کرد و گلوله‌باران نگب غربی را از سر گرفت. حماس همچنان به شرط پذیرش شرایط توسط دولت اسرائیل، پیشنهاد برقراری مجدد آتش‌بس را مطرح می‌کرد. این شرایط به صورت لغو محاصره و ممنوعیت کامل تهاجم نظامی به غزه تعریف شده بود. در آن زمان، حماس همچنین میانجیگری اروپا در مذاکرات برای آزادی گلعاد شالیط را رد کرد و عدم تمایل اسرائیل به همکاری در توافق آتش‌بس را دلیل این امر دانست.در ۲۳ دسامبر، محمود الزهار، یکی از رهبران ارشد حماس، در مصاحبه‌ای با یک روزنامه گفت که گروهش حاضر است در صورت خودداری اسرائیل از عملیات در غزه و لغو محاصره، تمدید هدنه را بررسی کند. در همان روز، ارتش اسرائیل سه شبه‌نظامی فلسطینی را کشت و اظهار داشت که این شبه‌نظامیان در حال کار گذاشتن مواد منفجره در مرز غزه هستند. اسرائیل همچنین تمایلی به باز کردن گذرگاه‌های مرزی که از نوامبر بسته شده بود، نداشت. در ۲۴ دسامبر، بیش از ۶۰ گلوله خمپاره و راکت‌های کاتیوشا و قسام به نقب اصابت کرد و به ارتش اسرائیل چراغ سبز برای عملیات داده شد. حماس ادعا کرد که در آن روز در مجموع ۸۷ موشک و خمپاره به سمت اسرائیل شلیک کرده است و نام رمز این شلیک را «عملیات لکه نفتی» گذاشت.در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۸، ایهود اولمرت، نخست‌وزیر اسرائیل، از طریق کانال ماهواره‌ای عربی زبان العربیه، در «آخرین لحظه» به مردم غزه هشدار داد تا رهبران خود را برای توقف حملات تحت فشار قرار دهند. او گفت: «من اکنون به آنها می‌گویم، ممکن است آخرین لحظه باشد، به آنها می‌گویم که این کار را متوقف کنید. ما قوی‌تر هستیم.»در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۸، اسرائیل پنج گذرگاه بین اسرائیل و غزه را برای ارسال کمک‌های بشردوستانه بازگشایی کرد. با وجود جابجایی کمک‌های امدادی، شبه‌نظامیان روز جمعه حدود دوازده موشک و خمپاره از غزه به سمت اسرائیل شلیک کردند. سوخت برای نیروگاه اصلی غزه مجاز شد و انتظار می‌رفت حدود ۱۰۰ کامیون پر از غلات، کمک‌های بشردوستانه و سایر کالاها در طول روز وارد شوند. حملات موشکی ادامه یافت - حدود دوازده موشک و خمپاره از غزه به سمت اسرائیل شلیک شد که یکی از آنها به‌طور تصادفی به خانه‌ای در شمال غزه برخورد کرد و دو خواهر فلسطینی پنج و سیزده ساله را کشت و سومی را زخمی کرد. به گفته مقامات نظامی اسرائیل، عملیات سرب گداخته که در ۲۷ دسامبر توسط اسرائیل انجام شد، حماس را غافلگیر کرد و در نتیجه تلفات آنها را افزایش داد.یک نظرسنجی که قبل از حملات موشکی در ۲۴ دسامبر انجام شد، نشان داد که ۴۶ درصد از اسرائیلی‌ها از حمله به نوار غزه حمایت نمی‌کنند، در حالی که ۴۰ درصد از آنها حمایت کردند. یک نظرسنجی که در ۱ ژانویه، چهار روز پس از شروع عملیات، انجام شد، نشان داد که اکثریت قاطع اسرائیلی‌ها از ادامه عملیات هوایی ارتش علیه اهداف حماس در نوار غزه بدون به خطر انداختن جان سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل در یک حمله زمینی حمایت می‌کنند. در ۹ ژانویه، نظرسنجی افکار عمومی در اسرائیل نشان داد که ۷۶ درصد با آتش‌بس بدون گیلعاد شلیط مخالفند.تلفات.طبق داده‌های بتسلیم، یک سازمان حقوق بشری اسرائیلی، حداقل نوزده فلسطینی در نوار غزه در جریان آتش‌بس بر اثر آتش‌بس اسرائیل جان باختند. سه نفر از آنها غیرنظامی بودند که یکی از آنها نوجوان ۱۵ ساله بود. داده‌های این گروه همچنین بیان می‌کند که هیچ غیرنظامی اسرائیلی یا پرسنل نیروی امنیتی اسرائیل در همان دوره توسط حملات فلسطینی‌ها از نوار غزه کشته نشده است.