ریچارد هاگارت کیست؟ توضیح بده.
هربرت ریچارد هاگارت (زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۱۰ آوریل ۲۰۱۴) نظریه‌پرداز فرهنگی، نویسنده و استاد دانشگاه اهل انگلستان بود. او به عنوان بنیان‌گذار مرکز مطالعات فرهنگی معاصر (CCCS) در دانشگاه بیرمنگام، که اغلب به عنوان «مدرسهٔ مطالعات فرهنگی بیرمنگام» شناخته می‌شود، نقشی محوری در تأسیس و شکل‌دهی به رشتهٔ مطالعات فرهنگی ایفا کرد. کتاب پیشگامانهٔ او، "سودمندی بیکاری" (۱۹۵۷)، به عنوان یکی از متون بنیادین این رشته و یک اثر کلاسیک در تحلیل فرهنگ طبقهٔ کارگر و تأثیر رسانه‌های جمعی مورد تحسین قرار گرفته است.زندگی و تحصیلات.هاگارت در یک خانوادهٔ بسیار فقیر طبقهٔ کارگر در منطقهٔ پاترسبورن شهر لیدز به دنیا آمد. او در کودکی یتیم شد و توسط مادربزرگ و عمه‌هایش بزرگ شد. با وجود پیشینهٔ محروم، هاگارت با کسب بورسیه در دبیرستان کاکبکت (Cockburn High School) و سپس دانشگاه لیدز به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۹۳۹ با درجهٔ افتخاری در ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد.در طول جنگ جهانی دوم، هاگارت در توپخانهٔ سلطنتی خدمت کرد و در جبههٔ شمال آفریقا مجروح شد. پس از جنگ، او به عنوان استاد آموزش بزرگسالان در دانشگاه هال مشغول به کار شد، تجربه‌ای که علاقهٔ او به فرهنگ و زندگی روزمرهٔ طبقهٔ کارگر را عمیق‌تر کرد.کار آکادمیک و تأسیس CCCS.در سال ۱۹۶۴، هاگارت با الهام از موفقیت کتاب "سودمندی بیکاری"، مرکز مطالعات فرهنگی معاصر (CCCS) را در دانشگاه بیرمنگام تأسیس کرد. هدف او ایجاد فضایی آکادمیک برای مطالعهٔ جدی و انتقادی فرهنگ معاصر، به ویژه فرهنگ عامه‌پسند و شیوه‌های زندگی روزمره، در بافت گسترده‌تر تغییرات اجتماعی بود. این مرکز به سرعت به کانونی برای توسعهٔ مطالعات فرهنگی به عنوان یک رشتهٔ بینارشته‌ای تبدیل شد.هاگارت تا سال ۱۹۶۸ ریاست مرکز را بر عهده داشت و در این سال، استوارت هال را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد. انتخاب هال تضمین کرد که CCCS به سمت تلفیق نظریه‌های پیچیده‌تر مارکسیستی و ساختارگرایی حرکت کند، در حالی که تعهد هاگارت به تحلیل تجربی و کیفی فرهنگ را حفظ می‌نمود."سودمندی بیکاری" و اندیشهٔ فرهنگی.کتاب "سودمندی بیکاری: جنبه‌هایی از زندگی طبقهٔ کارگر" (۱۹۵۷) شاهکار هاگارت و سنگ بنای مطالعات فرهنگی بریتانیایی محسوب می‌شود. این کتاب یک مطالعهٔ قوم‌نگارانه و خودزندگینامه‌ای عمیق از فرهنگ طبقهٔ کارگر بریتانیا در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ است.هاگارت در این کتاب به تحلیل «فرهنگ قدیم» (old culture) طبقهٔ کارگر—که مبتنی بر همبستگی اجتماعی، نهادهای محلی و اشکال فرهنگی «ارگانیک» بود—در برابر هجوم «فرهنگ جدید» (new culture) رسانه‌های جمعی و مصرف‌گرایی می‌پردازد. او نگران بود که فرهنگ جدید، که او آن را اغلب «شیرین‌ولی‌بی‌مزه» (more candyfloss) می‌خواند، در حال جایگزینی فرهنگ قدیمِ غنی‌تر و مقاوم‌تر است.هاگارت، برخلاف مکتب فرانکفورت، مخاطب را کاملاً منفعل نمی‌دید. او استدلال می‌کرد که مردم عادی، به ویژه طبقهٔ کارگر، در مواجهه با فرهنگ توده‌ای، از «مقاومت» (resilience) و «هوشمندی» (shrewdness) برخوردارند و می‌توانند پیام‌های رسانه‌ای را به روش‌های خود تفسیر و گاهی خنثی کنند. این ایده بعدها توسط استوارت هال در مدل «رمزگذاری/رمزگشایی» بسط داده شد.فعالیت‌های عمومی و اجرایی.هاگارت یک روشنفکر عمومی فعال بود و علاوه بر کار آکادمیک، در چندین نقش اجرایی و سیاست‌گذاری فرهنگی خدمت کرد:او در سال ۱۹۷۰ به عنوان "نایب السلطنه" (Trustee) برای "گالری ملی پرتره" منصوب شد.میراث و تأثیر.ریچارد هاگارت به عنوان پدرخواندهٔ مطالعات فرهنگی بریتانیایی شناخته می‌شود. میراث او را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:اگرچه او بعدها از جهت‌گیری بیش از حد نظری و چپ‌گرایانهٔ برخی از توسعه‌های بعدی مطالعات فرهنگی انتقاد داشت، اما نقش او به عنوان بنیان‌گذار هرگز مورد تردید نبوده است.درگذشت.ریچارد هاگارت در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ در خانه‌اش در لندن در سن ۹۵ سالگی درگذشت. از او همسرش، مری، دو پسر و یک دختر به یادگار مانده‌اند.