چزاره پونی کیست؟ توضیح بده.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42697694&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-12T16:41:55Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Shayan khalesi&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;افزودن اطلاعات&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42697729&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;چزاره پونی (؛؛ ۳۱ مه ۱۸۰۲، در جنوا - ۲۶ ژانویه ۱۸۷۰)، آهنگساز موسیقی باله، نوازنده پیانو و ویلن ایتالیایی بود. او آهنگسازی را نزد بونیفاتسیو آسیولی و ویولن را نزد آلساندرو رولا آموخت. او در اوایل دوران حرفه‌ای خود اپرا، سمفونی و انواع دیگر اشکال موسیقی ارکسترال را ساخت. پونی بیشتر به خاطر باله‌هایی که برای تئاتر هیز مجستیز در لندن (۱۸۴۳–۱۸۵۰) و برای تئاترهای امپریال در سن پترزبورگ، روسیه (۱۸۵۰–۱۸۷۰) ساخت، شناخته می‌شود.بخش عمده‌ای از موسیقی باله او برای آثار استاد باله، ژول پرو، ساخته شد که تقریباً تمام باله‌هایش را با موسیقی پونی ساخت. در سال ۱۸۵۰، پرو به دستور کارلوتا گریسی، که به عنوان بالرین پریما مشغول به کار بود، لندن را به مقصد روسیه ترک کرد و سمت استاد باله برتر تئاترهای امپراتوری سن پترزبورگ را پذیرفت. چزاره پونی نیز به دنبال پرو و ​​گریسی به روسیه رفت و حتی پس از عزیمت گریسی در سال ۱۸۵۳ و عزیمت پرو در سال ۱۸۵۸ در پایتخت امپراتوری باقی ماند. پونی برای جانشینان پرو، آرتور سن لئون و ماریوس پتیپا، آهنگسازی کرد و تا زمان مرگش در سال ۱۸۷۰ به عنوان آهنگساز رسمی موسیقی باله تئاتر امپراتوری خدمت کرد.او به خاطر سرعت در نوشتنش مشهور بود، و اغلب موسیقی یک باله بزرگ چند پرده‌ای را تنها در عرض چند روز می‌ساخت. پونی شاید پرکارترین آهنگساز موسیقی باله باشد، که بیش از صد قطعه موسیقی اصلی شناخته شده برای باله ساخته و بسیاری از آثار دیگر را اقتباس یا تکمیل کرده است. او رقص‌های فرعی بی‌شماری مانند دیورتیسه‌ها و واریاسیون‌ها را ساخته است که بسیاری از آنها به آثار بی‌شمار دیگری اضافه شده‌اند. بسیاری از آثار پونی، به ویژه آنهایی که برای تئاترهای امپراتوری سنj پترزبورگ نوشته شده بودند، شامل قطعات استادانه‌ای برای سازهای تک‌نوازی مختلف بودند , از آنجایی که ارکستر تئاتر کامنی (Teatro Kamennyj) شامل نوازندگان با استعداد زیادی بود، پونی به آنها فرصت داد تا استعدادهای خود را به نمایش بگذارند.از میان موسیقی‌های اصلی پونی برای باله، او امروزه بیشتر به خاطر «اوندینه» (Ondine, ou La Naïade/La Naïade et le pêcheur) (۱۸۴۳)؛ اسمرالدا (La Esmeralda) (۱۸۴۴)؛ «کاترینا، یا دختر دزد» ( "Catarina, ou La Fille du Bandit") (۱۸۴۶)؛ دختر فرعون (۱۸۶۲)؛ کره اسب گوژپشت (۱۸۶۴) شناخته می‌شود. سن لئون نیز با پونی مشکلات جدی داشت، به همین دلیل آهنگساز لودویگ مینکوس را ترجیح می‌داد. آخرین باله تمام قد او «شاه کاندول» (Le Roi Candaule) در سال ۱۸۶۸ برای پتیپا بود. تا پایان سال ۱۸۶۹، پوگنی به سختی موفق شده بود موسیقی باله تک پرده‌ای پتیپا «دو ستاره» را تکمیل کند. او در ۲۶ ژانویه ۱۸۷۰ در فقر مطلق درگذشت و در گورستان کاتولیک رومی ویبورگسکویه در سن پترزبورگ به خاک سپرده شد.چزاره پونی در زندگی خصوصی‌اش مردی مهربان و شاد، و با اشتیاق به قمار و شراب شناخته می‌شد. پونی از دو ازدواج خود پدر حدود ۱۵ فرزند بود که بسیاری از آنها خانواده‌های بزرگی داشتند. امروزه صدها روس از نوادگان این آهنگساز ایتالیایی هستند. در میان نوه‌های او می‌توان به ایوان پونی، هنرمند، و الکساندر شیریاف، رقصنده و مربی، اشاره کرد که سازنده نخستین فیلم‌های استاپ موشن شناخته شده و اولین کسی است که از رقصندگان باله فیلم گرفت.