payamvha/NorthPersian-wiki-corpus-rag-v2 huggingface dataset:
برنا جردن کیست؟ توضیح بده.
برنا جردن با نام تولد برندن جردن (زاده ) یوتیوبر، مدل آمریکایی است.او یک زن ترنس است.
موزه رم کیست؟ توضیح بده.
موزه رم () موزه‌ای در رم، ایتالیا، بخشی از شبکه موزه‌های مدنی روم است. این موزه در دوران فاشیست با هدف مستندسازی تاریخ و سنت‌های محلی «رم قدیم» که به سرعت در حال ناپدید شدن بود، تأسیس شد، اما پس از کمک‌های مالی و خرید آثار هنری فراوان، اکنون عمدتاً یک موزه هنری است. این مجموعه‌ها در ابتدا شامل ۱۲۰ نقاشی آبرنگ از نقاش قرن نوزدهم، اتوره روسلر فرانتس، از رم اسپارتیتا، «رم ناپدید شده» بود که بعداً به موزه رم در تراستوره منتقل شد.تاریخچه.این موزه توسط مورخ هنر، آنتونیو مونوز، که مدیر "دپارتمان آثار باستانی و هنرهای زیباً دولت رم بود، تأسیس شد. این اولین موزه شهری شهر بود. این موزه در کارخانه پاستا پانتانلا، یک کارخانه بزرگ سابق پاستا در میدان حقیقت، مشرف به سیرکوس ماکسیموس در خیابان دی چرچی، ناحیه ریپا شهر قرار داشت. ساختمان کارخانه همچنین موزه امپراتوری روم را در خود جای داده بود و به "Palazzo dei Musei" تغییر نام داد. موزه رم در ۲۱ آوریل ۱۹۳۰ افتتاح شد؛ مونوز اولین مدیر آن بود. با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، موزه بسته شد.این موزه تنها در سال ۱۹۵۲، در یک فضای سیاسی جدید و در مکانی جدید در پالازو براشکی، کاخی نئوکلاسیک در نزدیکی میدان ناوونا، که در سال‌های اولیه قرن نوزدهم توسط لوئیجی براشکی اونستی ساخته شده بود، بازگشایی شد. این کاخ از سال ۱۹۴۹ میزبان گالری جدید هنر مدرن بود.مجموعه‌ها.مجموعه موزه در ابتدا فقط برای تصویرسازی و مستندسازی گذشته در نظر گرفته شده بود. به لطف میراث‌ها، کمک‌های مالی و خریدهای متعدد - از جمله مجموعه‌ای شامل حدود ۵۰۰۰ نقاشی، حکاکی و کتاب‌های مصور قدیمی متعلق به آنتونیو مونوز - اکنون دارایی‌های موزه شامل آثار هنری بسیاری است و در درجه اول به یک موزه هنری تبدیل شده است. هنرمندانی که در این مراسم حضور دارند عبارتند از: پومپئو باتونی، جوزپه بوتانی، ایپولیتو کافی، آنتونیو کانووا، جوزپه سراکی، جوزپه بارتولومئو کیاری، لیوین کرویل، فلیس جیانی، پیترو لابروتزی، فرانچسکو موچی، جیووانی پائولو پانینی، بارتولومئو پینیولد ژیتیستاووا، نیکولا سالوی (طراح فواره تروی).
در مورد مدونا با کودک توضیح بده.
مدونا با کودک یا مدونا سالتینگ نقاشی‌ای است که به استاد دوران رنسانس، آنتونلو دا مسینا نسبت داده می‌شود. این نقاشی مریم مقدس را در حالی که کودکی عروسک‌مانند را در آغوش دارد و تاجی طلایی مزین بر سر دارد که فرشتگان آن را بالای سر خود نگه داشته‌اند، به تصویر می‌کشد. این نقاشی در نگارخانه ملی لندن نگهداری می‌شود. نام سالتینگ، که به تابلوی مریم مقدس اثر رابرت کمپین نیز اطلاق می‌شود، به جورج سالتینگ، کلکسیونری که آن را در سال ۱۹۱۰ به گالری اهدا کرد، اشاره دارد.
پرتره مردی با یک چپرون کیست؟ توضیح بده.
پرتره مردی با یک چپرون یک پرتره رنگ روغن از مردی ناشناس است که به نقاش هلندی یان وان آیک، نسبت داده می‌شود.این نقاشی حدود سال ۱۴۳۰ سفارش داده و تکمیل شد. این نقاشی شامل تعدادی از عناصر معمول پرتره‌های ون آیک است، از جمله سر کمی بزرگ، پس‌زمینه تیره و صاف، توجه دقیق به جزئیات و بافت‌های کوچک صورت مرد و ابزارهای وهم‌آلود. هنرمندان در دوره رنسانس شمالی به آثار خود عنوان نمی‌دادند و مانند هر پرتره‌ای از یک مدل که هویتش گم شده است، این نقاشی نیز در طول سال‌ها عناوین عمومی را به خود جذب کرده است. مدت‌ها تصور می‌شد که حلقه‌ای که در دست راست مرد است، نشانه‌ای از حرفه او به عنوان جواهرساز یا زرگر است و بنابراین این نقاشی مدت‌ها بر اساس انواع مختلفی از این عناوین نامگذاری شده بود. اخیراً، حلقه به عنوان نمادی از نامزدی تعبیر می‌شود و عناوینی که توسط مورخان هنری و نشریات مختلف از آن زمان داده شده است، معمولاً بیشتر توصیف‌کننده رنگ یا شکل پوشش سر هستند.این نقاشی در اواخر قرن نوزدهم به ون آیک نسبت داده شد، اما این موضوع بارها توسط برخی از مورخان هنری به چالش کشیده شد تا اینکه در سال ۱۹۹۱ با تمیزکاری، عکاسی مادون قرمز، طرح زیرین و روش‌های کار با روغن را آشکار کرد که بدون شک متعلق به ون آیک بود. این نقاشی در موزه ملی بروکنتال نگهداری می‌شود.
گورستان یادبود برشا کیست؟ توضیح بده.
گورستان یادبود برشا (که با نام "وانتینیانو" نیز شناخته می‌شود) یکی از اولین و باستانی‌ترین گورستان‌های یادبود در ایتالیا است. این اولین پروژه ساختمانی توسط معمار نئوکلاسیک رودولفو وانتینی بود که ساخت آن را در سال 1813 آغاز کرد و تمام زندگی خود را وقف ساخت آن کرد. تاریخچه.فرمان ناپلئونی سن‌کلو که در ۱۲ ژوئن ۱۸۰۴ صادر شد، مجموعه‌ای از مقررات مرتبط با بهداشت عمومی را به اجرا گذاشت و بر اساس آن، دفن اجساد باید در فاصله‌ای مشخص از مناطق مسکونی انجام می‌گرفت. این تصمیم، واکنشی به نگرانی‌های فزاینده دربارهٔ سلامت شهری و خطرات ناشی از دفن درون کلیساها و مراکز پرجمعیت بود. فرمان مذکور، آغازگر روندی در سراسر اروپا شد که طی آن گورستان‌ها به حاشیهٔ شهرها منتقل شدند و نظم جدیدی در رابطه با مرگ، فضا، و سلامت عمومی شکل گرفت. این تحول، نه‌تنها جنبهٔ عملی داشت، بلکه بازتابی از تغییرات فرهنگی و اداری در دوران مدرن اولیه بود که در آن دولت‌ها نقش فعال‌تری در سامان‌دهی زندگی و مرگ شهروندان ایفا می‌کردند.در سال ۱۸۰۶، شهر برشا از نخستین شهرهایی بود که قانونی مبتنی بر فرمان سن‌کلو را به تصویب رساند و هیئت شهری تصمیم گرفت گورستانی مطابق با دستورالعمل‌های جدید تأسیس کند. محل تعیین‌شده برای این گورستان در خارج از دروازهٔ "پورتا سن جووانی" قرار داشت و در ۱۲ سپتامبر ۱۸۰۸، شهرداری برشا زمین‌های جدیدی را برای این منظور خریداری کرد. در ۱۹ ژانویهٔ ۱۸۱۰، اسقف "گابریو ماریا ناوا" مکان را تقدیس کرد و بلافاصله پس از آن، گورستان مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۸۱۴، پس از بحث‌های فراوان دربارهٔ بهبود امکانات، معمار "رودولفو وانتینی" برای ساخت نمازخانه‌ای تدفینی منصوب شد. این مرحله، آغازگر شکل‌گیری یکی از گورستان‌های مهم شمال ایتالیا بود که بعدها به نمادی از تلفیق بهداشت عمومی، معماری نئوکلاسیک، و آیین‌های تدفین مدرن تبدیل شد.در سال‌های پس از آغاز پروژه، به‌همت رودولفو وانتینی، طاق‌نماهای نئوکلاسیک و ساختمان‌هایی با الهام از معماری هلنیستی به مجموعهٔ گورستان افزوده شد. با وجود پیشرفت‌های تدریجی، روند ساخت‌وساز به‌دلیل گستردگی طرح و پیچیدگی‌های اجرایی، چندین دهه به طول انجامید و تنها در آغاز قرن بیستم، پس از درگذشت وانتینی، به‌طور کامل به پایان رسید. این مجموعه، با ترکیب عناصر کلاسیک، نظم هندسی، و شکوه سنگی، به یکی از نمونه‌های برجستهٔ معماری تدفینی در شمال ایتالیا تبدیل شد و بازتابی از تلاش برای پیوند دادن سنت‌های باستانی با آرمان‌های زیبایی‌شناسی مدرن بود.توضیحات.بخش‌های اصلی که گورستان را تشکیل می‌دهند عبارتند از:
گالری اسپادا کیست؟ توضیح بده.
گالری اسپادا () موزه‌ای در رم است که در کاخ اسپادا در میدان کاپو دی فرو قرار دارد. این کاخ همچنین به خاطر نمای بیرونی و گالری پرسپکتیو اجباری اثر فرانچسکو بورومینی مشهور است.این گالری نقاشی‌هایی از قرن‌های ۱۶ و ۱۷ را به نمایش می‌گذارد. این موزه دولتی توسط موزه پولو دل لاتزیو اداره می‌شود.تاریخچه.ساختمانی که اکنون گالری اسپادا در آن قرار دارد، در ابتدا در سال ۱۵۴۰ برای کاردینال گیرولامو کاپودیفرو ساخته شد. بارتولومئو بارونینو، از کازاله مونفراتو، معمار آن بود، در حالی که جولیو ماتزونی و یک تیم، گچ‌بری‌های مجللی را در داخل و خارج آن انجام دادند. این کاخ توسط کاردینال اسپادا در سال ۱۶۳۲ خریداری شد. او به فرانچسکو بورومینی، معمار باروک، مأموریت داد تا آن را برایش اصلاح کند و این بورومینی بود که شاهکار خطای دید پرسپکتیو اجباری را در حیاط طاق‌دار خلق کرد، که در آن ردیف‌های ستون‌های رو به کاهش و کف رو به بالا، خطای دید یک گالری به طول ۳۷ متر (که در واقع ۸ متر است) را با یک مجسمه به اندازه واقعی در انتهای چشم‌انداز، در نور روز ایجاد می‌کند. ارتفاع مجسمه ۶۰ سانتی‌متر است. بورومینی در ترفند پرسپکتیو خود از یک ریاضیدان کمک گرفت.این ساختمان در نوامبر ۱۹۲۶ توسط دولت ایتالیا برای میزبانی از گالری و شورای ایالتی خریداری شد. گالریا در سال ۱۹۲۷ در کاخ اسپادا افتتاح شد. این بنا در دهه ۱۹۴۰ بسته شد، اما به لطف تلاش‌های مسئول گالری‌های رم، آشیل برتینی کالوسو و مدیر، فدریکو زری، در سال ۱۹۵۱ بازگشایی شد. زری متعهد شد که آثار هنری باقی‌مانده که در طول جنگ پراکنده شده بودند را پیدا کند، زیرا قصد داشت طرح اولیه نسخه شانزدهم و هفدهم گالری، از جمله محل قرارگیری تصاویر، مبلمان و مجسمه‌ها را از نو خلق کند. بیشتر آثار هنری به نمایش گذاشته شده عمدتاً از مجموعه خصوصی برناردینو اسپادا هستند که با مجموعه‌های کوچک‌تری مانند مجموعه ویرجیلیو اسپادا تکمیل می‌شوند.
در اعماق جنگل کیست؟ توضیح بده.
در اعماق جنگل فیلمی در ژانر درام -هیجان‌انگیز محصول سال ۲۰۱۵ به نویسندگی و کارگردانی استفانو لودوویچی و با بازی فیلیپو نیگرو و کامیلا فیلیپی است.طرح.وقتی پسری بعد از پنج سال طولانی دوباره ظاهر می‌شود، پدرش با آغوش باز از او استقبال می‌کند، اما مادر سوءظن عجیبی دارد که او پسر او نیست. پدربزرگ مادری هم فکر نمی‌کند که او نوه‌اش باشد و سگ خانواده هر بار که پسر را می‌دید پارس می‌کرد. داستان شروع به آشکار شدن شد. شهر یک جشنواره سالانه دارد که در آن بزرگسالان لباس شیاطین می‌پوشند، برخی معتقدند شیطان واقعی در میان آنهاست. وقتی پسر ناپدید می‌شود، پدر متهم به قتل او می‌شود اما آنها هرگز جسد پسر را پیدا نمی‌کنند. معلوم می‌شود که در طول جشنواره، پسر شاهد معاشقه چند نوجوان در یک کلبه بوده و وقتی به جنگل فرار کرده، یکی از آنها او را تعقیب کرده و به‌طور تصادفی او را بیهوش کرده است. آنها فکر می‌کردند که او مرده است و به فکر پنهان کردن جسدش در غاری افتادند که هیچ‌کس هرگز او را پیدا نکند. اما او از خواب بیدار شد و به خانه، پیش مادرش که تحت تأثیر نوعی دارو خوابیده بود، بازگشت. مادرش می‌خواست که او ساکت باشد، بنابراین او را محکم به سینه‌اش چسباند و خفه‌اش کرد. سپس جسدش به آن غار منتقل شد. سال‌ها بعد، وقتی پسری در روستا ظاهر شد، پزشک قانونی که مخفیانه با مادر رابطه داشت، نتایج آزمایش را دستکاری کرد و ادعا کرد که او واقعاً پسر گمشده است تا مادر را راضی کند. اما پسر ادعا کرد که گذشته‌اش را به یاد نمی‌آورد و هیچ‌کس را در اطرافش نمی‌شناسد و غذای مورد علاقه‌اش را که برایش آماده کرده بودند، دوست ندارد. پدربزرگ فکر می‌کرد که او شرور است و نوجوانان هم او را نمی‌شناسند. سرانجام پدربزرگ و مادر او را در چاهی بیرون خانه می‌اندازند، اما پدر طنابی به او می‌اندازد و او را نجات می‌دهد. حقیقت آشکار شد، پدر پسر را به عنوان پسرش پذیرفت و آنها به هم نزدیک‌تر شدند.
دومیتیلا هاردینگ کیست؟ توضیح بده.
دومیتیلا هاردینگ (که قبلاً گتی نام داشت) یک طراح و هنرمند ایتالیایی است.اوایل زندگی.دومیتیلا هاردینگ در رم متولد و بزرگ شد. او دختر جان هاردینگ، ناشر، نویسنده و فیلمنامه‌نویس، و "دونا" لاوینیا لانته دلا رووره است. مادرش عضوی از خاندان دلا رووره، یک خانواده اشرافی ایتالیایی با پیوندهایی با دستگاه پاپ، است.شغل.هاردینگ به عنوان طراح مبلمان و طراح پشت برند مد «میس ایتالیا» فعالیت داشته است. برند «میس ایتالیا» کار خود را با مجموعه‌ای از لباس‌های شنا برای «کراس» در غرب لندن آغاز کرد که در آن هاردینگ از پارچه‌های بازیافتی و تکنیک‌های قدیمی نساجی که توسط صنعتگران سنتی ایتالیایی استفاده می‌شد، استفاده می‌کرد و بعدها به یک برند مد با ترکیب طرح‌های قدیمی و مدرن تبدیل شد.هاردینگ به عنوان یک مجسمه‌ساز شیشه‌ای با استاد شیشه‌گر، آندره‌آ زیلیو، در کارخانه ریخته‌گری آنفورا در مورانو کار می‌کند و ظروف، گلدان‌ها و مجسمه‌های شیشه‌ای می‌سازد. آثار او در موزه‌ها، مغازه‌ها و گالری‌های مختلف به نمایش گذاشته شده است. در سال ۲۰۱۳، آثار هاردینگ در نمایشگاه «چوب، شیشه، کاغذ» در گالری آلساندرا بونومو در رم به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۱۵، او نه مجسمه شیشه‌ای را در هنر شیشه‌گری امروز در ایتالیا در ویلا نچچی کامپیگلیو در میلان، با حمایت فوندو آمبینته ایتالیایی، به نمایش گذاشت. آثار او همچنین در استودیوی ماری رز کاهانه در یالی، ویلا دی اسقف‌ها، مورانو امروز، احساس شیشه و بنیاد موزه‌های مدنی ونیز به نمایش گذاشته شده است.زندگی شخصی.هاردینگ در سال ۱۹۸۲ با مارک گتی، نوه جی. پاول گتی و وارث خانواده گتی، در کلیسای دوازده حواری در رم ازدواج کرد. آنها سه پسر دارند: جوزف، الکساندر و جولیوس. در سال ۱۹۸۵، این زوج یک دهکده متروکه در نزدیکی اورگیا در "استان" سینا خریداری کردند و شروع به بازسازی آن کردند. هاردینگ و گتی در سال ۲۰۱۰ از هم جدا شدند و در سال ۲۰۱۱ طلاق گرفتند پس از طلاق، هاردینگ از خانه خود در پارک ورمسلی به توسکانی نقل مکان کرد.
آمالیا سیاردی دوپره کیست؟ توضیح بده.
آمالیا کیاردی دوپر (۱۹۳۴ – ۲۵ نوامبر ۲۰۲۴) مجسمه‌ساز و نقاش ایتالیایی بود.اوایل زندگی و تحصیلات.سیاردی دوپره نتیجهٔ نسل پنجم جیووانی دوپره، مجسمه‌ساز (۱۸۱۷–۱۸۸۲) و نوه خواهرزادهٔ هنرمند همنام خود، آمالیا دوپره (۱۸۴۲–۱۹۲۸) است که مجسمهٔ سانتا ریپاراتا او بر روی نمای کلیسای جامع فلورانس قرار دارد. آمالیا در آکادمی هنرهای زیبای فلورانس تحصیل کرد و بعدها در میلان و رم تجربهٔ کاری داشت. او حدود ده سال در دبیرستان هنری فلورانس و مؤسسهٔ هنر در پورتا رومانا تدریس کرد و در عین حال نمایشگاه‌های هنری شخصی در ایتالیا و خارج از کشور ترتیب داد. تجربهٔ پایان جنگ جهانی دوم که خانواده‌اش را مجبور به فرار از خانه‌شان کرد، در آمالیا میل به صلح‌طلب شدن را ایجاد کرد؛ بنابراین، در طول دهه‌های شصت و هفتاد، او آثار هنری را برای محکوم کردن جنگ، مواد مخدر و هر نوع ظلم در دنیای مدرن خلق کرد. از سال ۱۹۶۶، او با چندین معمار از جمله لوئیجی بیکوچی، روبرتو مونسانی، رافائلو فانیونی و پیر نیکولو براردی همکاری کرد و چرخه‌های تزئینی مجسمه‌سازی و مبلمان مذهبی را خلق کرد. از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۷، او در کلیسای کوچک سن لورنزو در وینچیلیاتا، فلورانس، کار کرد، جایی که قصد داشت «بخش الهی هر انسانی» را به نمایش بگذارد و اثری را خلق کند که آن را «کتاب مقدس برای فقرا» نامید.کار و سبک.آثار دوپره در بسیاری از کلیساها، میدان‌ها و باغ‌ها در سراسر جهان یافت می‌شوند. در میان آثار او، یکی در نزدیکی ستینیانو وجود دارد؛ محراب کلیسای سانتا ماریا آ وینچیلیاتا تقریباً به‌طور کامل کار خود اوست. این نقش برجسته سفالی که یکی از بزرگ‌ترین نقش برجسته‌های سفالی جهان است، صحنه‌هایی از عهد عتیق و جدید را به تصویر می‌کشد. مجسمه‌های آمالیا سیاردی دوپره در کلیسای سن برناردینو در بورگونتو، فیزوله، جایی که تمام هنرهای به نمایش گذاشته شده توسط زنان خلق شده‌اند، نگهداری می‌شوند. بیشتر آثار او به مادرانگی و موضوعات زنانه می‌پردازد. به عنوان ساکن توسکانی، بسیاری از آثار هنری آمالیا تحت تأثیر تمدن اتروسک قرار دارد. بسیاری از آثار او مربوط به مضامین و ایمان مذهبی مسیحی است. در نوامبر ۲۰۱۵، بنیاد آمالیا سیاردی دوپره موزه را افتتاح کرد که به یک فضای نمایشگاهی تبدیل شده است که بیش از نیم قرن از مجسمه‌ها و نقاشی‌های سفالی و برنزی دوپره را در خود جای داده است.دوپره در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۴ در سن ۸۹ سالگی در فلورانس درگذشت.
رجینا کاسولو براچی کیست؟ توضیح بده.
رجینا کاسولو براچی (۱۸۹۴–۱۹۷۴) مجسمه‌ساز ایتالیایی بود. او به خاطر پیشگامی در استفاده از موادی مانند آلومینیوم، سیم و قلع شناخته می‌شود. او بخشی از جنبش فوتوریسم و همچنین جنبش هنر بتن بود. جنبش هنر بتن و فضاگرایی.زندگی.براچی "با نام خانوادگی" کاسولو در ۲۱ مه ۱۸۹۴ در مده متولد شد. او در آکادمی بررا در میلان و سپس در استودیوی جیووانی باتیستا آلوآتی (۱۸۷۸–۱۹۶۴) در تورین ایتالیا تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۴ او "مانیفست فنی آئروپلاستیکای فوتوریستا (بیانیه فنی آئروپلاستیک‌های آینده‌نگر)" را امضا کرد. در سال ۱۹۴۸ به "جنبش هنر بتن" پیوست.کاسولو در ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۴ در میلان درگذشت.در سال ۲۰۲۱ "، گالری هنر مدرن و معاصر" نمایشگاهی از آثار او برگزار کرد. در همان سال، آثار او در نمایشگاه "«زنان در انتزاع»" در مرکز پمپیدو به نمایش درآمد.
فرانچسکو برتوس کیست؟ توضیح بده.
فرانچسکو برتوس، مجسمه‌ساز ایتالیایی بود که به خاطر مجسمه‌سازی‌های هرمیِ کوچک، احساسی و استادانه‌اش شناخته می‌شد. او عمدتاً با برنز کار می‌کرد و آثار تمثیلی بسیاری خلق کرد. او در دولو، شهری کوچک در نزدیکی پادوا، متولد و درگذشت. اطلاعات بسیار کمی در مورد زندگی برتوس وجود دارد. سوابق تاریخی نشان می‌دهد که او در سال ۱۶۹۳ در رم و در سال ۱۷۱۰ در ونیز حضور داشته است و فعالیت او تا سال ۱۷۳۳ ثبت شده است، زمانی که سفارشی برای ساخت دو شمعدان برای کلیسای سنت آنتونیو (ایل سانتو) در پادوا دریافت کرد.مجسمه‌های برتوس در میان ایتالیایی‌های قرن هجدهم و گردشگرانی که از ایتالیا بازدید می‌کردند، محبوبیت پیدا کردند و به مجموعه‌های مختلفی در اروپا و آمریکای شمالی، از جمله موزه هنر متروپولیتن در شهر نیویورک راه یافتند. نمونه‌های قابل توجه از آثار او عبارتند از "تمثیل پیروزی"، که در موسسه هنر شیکاگو نگهداری می‌شود، و مجسمه "آمریکا"، که در گالری هنری والترز در بالتیمور به نمایش گذاشته شده است. این گروه‌های برنزی، دارای چهره‌های تمثیلی هستند که در ترکیب‌های هرمی پویا چیده شده‌اند و با چهره‌های کشیده و پیچ‌خورده در حالت‌های به ظاهر بی‌وزن، یادآور هنر منریسم، مشخص می‌شوند. مجسمه مرمری تقریباً دو متری کاررا با عنوان «سقوط فرشتگان یاغی» که در کاخ لئونی مونتاناری ویچنزا واقع شده است، اکنون به عنوان یکی دیگر از آثار او شناخته می‌شود. https://gallerieditalia.com/it/vicenza/il-museo/اتهامات جادوگری.مجسمه برتوس به دلیل توانایی‌اش در ایجاد توهم بی‌وزنی، با وجود اینکه از برنز یا مرمر ساخته شده بود، محبوبیت پیدا کرد. حدود سال ۱۷۳۷، او به دادگاه تفتیش عقاید احضار و به جادوگری متهم شد. برتوس با تراشیدن یک مجسمه به صورت زنده در مقابل بازجویانش، از پیگرد قانونی بیشتر فرار کرد.
ایریک هورنلاند کیست؟ توضیح بده.
ایریک هورنلاند (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل نروژ است.از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هوگسوند اشاره کرد.
گیلن پرینتان کیست؟ توضیح بده.
گیلن پرینتان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.از باشگاه‌هایی که در آن مربی‌گری کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
سنت پانکراس کیست؟ توضیح بده.
سنت پانکراس () یک کلیسای کاتولیک کوچک و کلیسای عنوانی، صومعه‌ای و محلی است که توسط پاپ سیماکوس در قرن ششم در رم، ایتالیا تأسیس شد. این کلیسا از طریق سنت پانکرازیو، به سمت غرب فراتر از پورتا سن پانکرازیو قرار دارد که به بخشی از دیوار اورلیان در ژانیکولوم باز می‌شود و دخمه سن پانکرازیو را پوشش می‌دهد. صومعه مجاور شاید در همان اوایل کلیسا تأسیس شده باشد و از آن زمان توسط کارملیت‌های جدا شده اشغال شده است.کاردینال کشیش تیتولوس سنت پانکرازی، آنتونیو کانیزارس لوورا است. از دیگر دارندگان قبلی این عنوان می‌توان به پاپ پل چهارم (۱۵ ژانویه - ۲۴ سپتامبر ۱۵۳۷) و پاپ کلمنت هشتم (۱۸ دسامبر ۱۵۸۵–۳۰ ژانویه ۱۵۹۲) اشاره کرد.تاریخچه.این کلیسا توسط پاپ سیماخوس (۴۹۸–۵۱۴) در محلی که پیکر شهید جوان سنت پانکراس رومی یا پانکراتیوس در آن دفن شده بود، یعنی در خیابان اورلیا میلیاریو سکوندو («در خیابان اورلیا در دومین نقطه عطف») ساخته شد. این کلیسا در ابتدا توسط او تحت مراقبت روحانیون کلیسای سنت کریسوگونو قرار گرفت. به دلیل بی‌توجهی آنها به این مکان، پاپ گرگوری اول (۵۹۰–۶۰۴) پس از غارت صومعه مونته‌کاسینو توسط لومباردها در سال ۵۸۰، آن را به اعضای فرقه تازه تأسیس بندیکتین سپرد. در قرن هفتم، پاپ هونوریوس اول (۶۲۵–۶۳۸) کلیسای بزرگتری برای تعداد فزاینده زائران ساخت. او یادگارهای قدیس را در زیر محراب بلند قرار داد، با پنجره‌ای برای دسترسی از یک راهروی نیم دایره‌ای که به پشت و زیر محراب منتهی می‌شد. در قرن هفدهم، این کلیسا به کارملیت‌های بی‌کلاه داده شد که آن را کاملاً بازسازی کردند. این کلیسا در قرن نوزدهم، که در جریان حمله فرانسه به جمهوری روم در سال ۱۸۴۹ به شدت آسیب دیده بود، مورد بازسازی بیشتری قرار گرفت؛ اما نمای آجری ساده اواخر قرن پانزدهم خود را با نشان پاپ اینوسنت هشتم حفظ کرده است.در زیر کلیسا، دخمه‌های عظیمی به نام دخمه سن پانکراسیو یا دی اتاویلا وجود دارد. ورودی آن در کنار موزه کوچک سنت پانکراسیو با قطعاتی از مجسمه‌ها و کتیبه‌های بت‌پرستانه و اوایل مسیحیت قرار دارد.
جاکوپو سارنو کیست؟ توضیح بده.
جاکوپو فوریو سارنو (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و خواننده اهل ایتالیا است.از سال ۲۰۱۳، سارنو با نام جیک سارنو شناخته می‌شود. او که از کودکی در دنیای بازیگری فعال بود، شروع به بازی در چندین مجموعه کمدی کرد که بیشتر آنها توسط مدیاست تولید شده بودند. در اوایل دهه ۲۰۰۰، او به عنوان بازیگر در تئاتر و سینما و همچنین در تلویزیون به کار خود ادامه داد و به یکی از چهره‌های آشنای مجموعه‌های کمدی تولید شده توسط شبکه دیزنی تبدیل شد.از فیلم‌هایی که او در آن نقش داشته است، می‌توان به فانتوتسی ۲۰۰۰ – شبیه‌سازی اشاره کرد.زندگی و حرفه.جاکوپو فوریو سارنو در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۸۹ در میلان متولد شد. در سال ۲۰۱۵ مدرک کارشناسی ارشد فلسفه خود را از دانشگاه میلان دریافت کرد.او اولین کار حرفه‌ای خود را به عنوان بازیگر در سن بسیار کمی انجام داد و تا نیمه دوم دهه ۹۰ با بازی در برخی از مجموعه‌های کمدی و تبلیغات، به چهره‌ای آشنا در تلویزیون ایتالیا تبدیل شد.در سال ۱۹۹۵، او اولین بازی خود را به عنوان بازیگر در مجموعه کمدی «"Io e la mamma»" در کنار جری اسکوتی و دلیا اسکالا انجام داد و تا سال ۱۹۹۷ در تمام فصل‌ها نقش پائولینو را بازی کرد. دو سال بعد، با بازگشت به تلویزیون، او به طور منظم در کانال ۵ و در مجموعه کمدی «Don Luca» حضور داشت که در آن تنها برای دو فصل نقش "میرکو" را بازی کرد. سال بعد، او اولین فیلم سینمایی خود را بازی کرد و نقش کوچکی در فیلم "فانتوتسی ۲۰۰۰ – شبیه‌سازی" ایفا کرد که در آن نقش کودکی را بازی کرد که توسط والدینش که بیش از حد مشغول کار خود بودند، رها شده بود. پس از سه سال وقفه، او نقش کوچکی در مجموعه کمدی «Il Mammo» با انزو یاچتی و ناتالیا استرادا ایفا کرد.او از سال ۱۹۹۹ به عضویت «انجمن صداپیشگان ایتالیا» (ADAP) درآمد، از همان سال فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان صداپیشه آغاز کرد.علاوه بر دوبله بسیاری از فیلم‌ها، برای نقش‌های جوانان و شخصیت‌های کارتونی، چندین بار صدای خود را به شخصیت‌های مختلف تغییر داده است، از جمله صداپیشگی هری پاتر در بازی ویدیویی. در سال ۲۰۰۹، در جشنواره فیلم ویارجو اروپا سینما، جایزه بهترین هنرمند را از آن خود کرد.او علاوه بر بازیگری در سینما و تلویزیون، پس از مطالعه برخی از تکنیک‌های موسیقی، از جمله آواز و تئوری موسیقی، گیتار و هارمونیکا بلوز، در تئاتر نیز در برخی از نمایش‌های موزیکال عملکرد خوبی داشت. این مطالعات به او اجازه داده است تا در موسیقی نیز فعالیت کند و در جشنواره موسیقی کاستروکارو در سال ۲۰۰۴ شرکت کند، که در آنجا به نیمه‌نهایی رسید. او همچنین عضوی از گروه جدید هارد راک میلان است زیرا قبلاً در گروه دیگری از همان شهر و با همان نوع موسیقی به نام "داستی هدز" (سرهای پوشیده از گرد و غبار) شرکت کرده بود و در هر دو نقش خواننده را داشته است.
گوران تومیچ کیست؟ توضیح بده.
گوران تومیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است.از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال شیبنیک، باشگاه فوتبال ویچنزا، باشگاه فوتبال لیرسه، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال هنان، و باشگاه فوتبال رجینا اشاره کرد.وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
سنت جان دی فلورنتینی کیست؟ توضیح بده.
سنت جان دی فلورنتینی () یک کلیسای کوچک و یک کلیسای رسمی در پونته ریونه رم، ایتالیا است.کلیسای جدید جامعه فلورانس در رم که به سنت جان باپتیست، محافظ فلورانس، تقدیم شده است، در قرن شانزدهم آغاز و در اوایل قرن هجدهم تکمیل شد و کلیسای ملی فلورانس در رم است.این کلیسا در طول قرن‌های شانزدهم و هفدهم با هنر فراوان تزئین شده بود و بیشتر سفارش‌ها به هنرمندان فلورانسی داده می‌شد.تاریخچه.پل آهنی در سن جیووانی دی فیورنتینی، حدود ۱۸۹۰. این پل در سال ۱۸۲۷ ساخته شد و در سال ۱۹۴۱ تخریب شد. عکس از جوزپه پریمولی.جانشین ژولیوس دوم، پاپ فلورانسی لئو دهم دِ مدیچی (۱۵۱۳–۱۵۲۱)، در سال ۱۵۱۸ مسابقه معماری برای ساخت کلیسای جدید در محل کلیسای قدیمی سن پانتالئو را آغاز کرد. طرح‌ها توسط تعدادی از معماران، از جمله بالداساره پروزی، یاکوپو سانسووینو، آنتونیو دا سانگالوی جوان و نقاش و معمار رافائل، ارائه شدند. ایده‌های اولیه غالب، چیدمان متمرکز کلیسا بود.سانسووینو در این مسابقه برنده شد، اما ساخت بنا متعاقباً توسط سانگالو و جاکومو دلا پورتا اجرا شد.در سال ۱۵۵۹، کوزیمو اول دِ مدیچی، دوک توسکانی، از میکل‌آنژ خواست تا طرح‌هایی برای کلیسا آماده کند و او چیدمان متمرکز کلیسا را ارائه داد، اما این طرح پذیرفته نشد.ساخت اصلی کلیسا در سال‌های ۱۵۸۳–۱۶۰۲ تحت نظر معمار جاکومو دلا پورتا بر اساس طرح صلیب لاتین انجام شد. کارلو مادرنو از سال ۱۶۰۲ تا ۱۶۲۰ این مسئولیت را بر عهده گرفت و ساخت گنبد و بدنه اصلی کلیسا را هدایت کرد. با این حال، نمای بیرونی، که بر اساس طرحی از الساندرو گالیله ساخته شده بود، تا سال ۱۷۳۴ به پایان نرسید.در سال‌های ۱۶۲۳–۱۶۲۴، جیووانی لانفرانکو نقاشی‌هایی برای کلیسای کوچک ساکچتی کشید.در سال ۱۶۳۴، نقاش و معمار باروک، پیترو دا کورتونا، توسط اشراف‌زاده فلورانسی، اوراتزیو فالکونیری، برای طراحی محراب بلند فراخوانده شد. نقشه‌هایی برای محراب و محیط آن و یک مدل تهیه شد، اما پروژه اجرا نشد. ایده‌های کورتونا برای گروه کر شامل پنجره‌هایی بود که از دید حضار پنهان بودند و محراب را روشن می‌کردند، نمونه‌ای اولیه از استفاده باروک از منبع «نور پنهان»، مفهومی که برنینی بسیار از آن استفاده کرد. حدود بیست تا سی سال بعد، فالکونیری پروژه گروه کر را احیا کرد، اما سفارش را به معمار باروک، فرانچسکو بورومینی، داد که طرح را تغییر داد تا امکان دفن برادر اوراتزیو، کاردینال للیو فالکونیری، فراهم شود. پس از مرگ بورومینی در سال ۱۶۶۷، این کار توسط کورتونا تکمیل و تا حدی اصلاح شد و پس از مرگ او در سال ۱۶۶۹، توسط سیرو فری، شاگرد و همکار کورتونا، انجام شد.
خیریه با چهار فرزند کیست؟ توضیح بده.
«خیریه با چهار فرزند» که با نام «خیریه با چهار پوتی» [شودر] نیز شناخته می‌شود، مجسمه‌ای از هنرمند ایتالیایی ، جیان لورنزو برنینی است. این اثر که بین سال‌های ۱۶۲۷ و ۱۶۲۸ اجرا شده، در موزه‌های واتیکان در شهر واتیکان نگهداری می‌شود. این مجسمه سفالی کوچک، "خیریه‌ای" را نشان می‌دهد که در حال شیر دادن به یک کودک است و سه کودک دیگر در حال بازی هستند. این اثر شامل اثری از اثر انگشت شست برنینی روی گل رس است.پیشینه.این مجسمه یک گروه تمثیلی است و به عنوان مدلی برای مقبره پاپ اوربان هشتم ساخته شده است. این مجسمه شانزده اینچ ارتفاع دارد، از خاک رس سفالی ساخته شده است و نمایانگر "خیریه‌ای" است که به کودکی شیر می‌دهد و سه کودک دیگر در حال بازی هستند. تاریخ ساخت آن نامشخص است: راجیو تاریخ اجرای مجسمه را بین سال‌های ۱۶۲۷ و ۱۶۲۸ می‌داند، اگرچه دیگران اظهار داشته‌اند که ممکن است نزدیک به ۱۶۳۰، یا حداکثر تا ۱۶۳۴ ساخته شده باشد.اثری از اثر انگشت برنینی روی گل رس وجود دارد.تاریخچه.این اثر در کتابخانه آپوستولیکا واتیکان در موزه‌های واتیکان در شهر واتیکان نگهداری می‌شود.این اثر در نمایشگاه سیار "«سنت پیتر و واتیکان: میراث پاپ‌ها"» که در اوت ۲۰۰۳ در فورت لادردیل افتتاح شد، گنجانده شد. یکی از منتقدان آن را «هنری‌ترین اثر ارزشمند نمایشگاه… این مجسمه ظریف از یک مادر و نوزاد، سرشار از حرکت و احساس انسانی است. این اثر دارای صمیمیتی است که از لمس واقعی دست برنینی ناشی می‌شود؛ در پشت آن می‌توانید فرورفتگی‌هایی را که انگشتانش روی خاک رس ایجاد کرده‌اند، ببینید.»در سال ۲۰۱۲، این مجسمه در "نمایشگاه «برنینی: مجسمه‌سازی با گِل»" در موزه هنر متروپولیتن نیویورک به نمایش درآمد. این اولین اثری بود که در این نمایشگاه به نمایش درآمد.
فرانچسکو پنسو کیست؟ توضیح بده.
فرانچسکو پنسو ملقب به " کابیانکا " (۱۶۶۵؟ - ۱۷۳۷) یک مجسمه‌ساز ایتالیایی بود. اولین اثر شناخته شده او مجسمه مرمری "سنت بندیکت" (۱۶۹۵) برای کلیسای سن میشل در ایزولا، ونیز است. شناخته‌شده‌ترین اثر او، صندوقچه (۱۷۱۱) با نقش برجسته‌هایی از مصلوب شدن، استشهاد مسیح و پیتا، برای صندوقچه در کلیسای سانتا ماریا گلوریوسا دِی فراری، ونیز است.پنسو در ونیز متولد شد و در همان‌جا درگذشت. او دهه ۱۶۹۸–۱۷۰۸ را در دالماتیا گذراند، جایی که به همراه قدیسان جان، دومینیک، برونو و کیارا، مجسمه‌هایی برای محراب بلند کلیسای سانتا کیارا، کاتارو (کوتور)، محرابی برای کلیسای سن جوزپه و محراب مرمری کلیسای کوچک سنت تریفون در سن تریفون ساخت.در ونیز، "بلونا"، الهه جنگ از جنس سنگ آهک، در ورودی زرادخانه قرار دارد. در طاقچه‌های نمای کلیسای گسوئیتی "، سنت جان انجیل‌نویس" و "سنت جیمز" به همراه "سنت اندرو" در بالای نرده قرار دارند. نقش برجسته او از شهادت قدیسان حامی، طاق کلیسای سانتی سیمئونه و جودا را پر می‌کند. در راه پله سمیناریو پاتریارکاله، تابلوهای نقش برجسته‌ای وجود دارد که "رؤیای یعقوب" و "رؤیای یتیم را" به تصویر می‌کشند. "شهادت قدیسان" در کلیسای سن سیمئونه پیکولوچندین مجسمه مرمری او در اندازه واقعی در باغ تابستانی سن پترزبورگ قرار دارند: یک "ساترن"، "ورتومنوس" و "پومونا" (۱۷۱۷)، یک "آنتینوس" (۱۷۲۲).
کایو ساناردی کیست؟ توضیح بده.
کایو ساناردی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال ایتالیایی‌تبار اهل برزیل است.وی سرمربی تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال النصر امارات، باشگاه فوتبال البطائح و باشگاه فوتبال عجمان امارات بوده است.
اجل معلق (مجموعه نمایش خانگی) کیست؟ توضیح بده.
اجل معلق مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی به کارگردانی عادل تبریزی، تهیه کندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی است که پخش آن از ۲ خرداد ۱۴۰۴ در پلتفرم فیلم‌نت آغاز شد.رضا عطاران علاوه بر نقش اول سریال، مشاور کارگردان این مجموعه نیز هست.خلاصه داستان.داوود سعیدی کارگر یک کارگاه ریخته‌گری است که تغییر کاربری داده و تبدیل به کارگاه بلور و شیشه شده است، او که چند ماه است حقوق نگرفته با کارفرمایش بحث می‌کند و اخراج می‌شود. او برای گذران زندگی پراید دایی دوستش را برمی‌دارد تا مسافرکشی کند. در بین راه مردی سوار ماشین می‌شود که خود را اجل معلق و فرشته مرگ معرفی می‌کند و می‌گوید تا لحظاتی دیگر از دنیا خواهد رفت. داوود سعیدی تصادف می‌کند و روح از بدنش جدا می‌شود اما در هنگام انتقال به برزخ برای دستگاه انتقال مشکل ایجاد می‌شود، زمان‌شمار دستگاه از کار می‌افتد و روحش به بدنش بازمی‌گردد. به اجل معلق ابلاغ می‌شود که داوود فعلاً در دنیا می‌ماند و در طول این مدت باید اجل همراهش زندگی کند. داوود که به زندگی بازگشته سعی می‌کند از این فرصت همراهی استفاده کند و با کسب درآمد از افراد متوفی بتواند تا پیش از مرگ، پولی برای فرزندان و خواهرش باقی بگذارد و…نظرات و نقدها.این سریال با نظرات مثبت و منفی منتقدان رو به رو شد.سریال «اجل معلق» که به کارگردانی عادل تبریزی و نویسندگی حمزه صالحی در بستر پلتفرم نمایش خانگی منتشر شده، برخلاف بسیاری از آثار جدی، با فضایی دلنشین و طنزپردازی ظریف، موضوعات حساس و تلخ اقتصادی و اجتماعی را به زبانی قابل‌فهم و تأمل‌برانگیز بیان می‌کند.سکانسی از این سریال که لحظه فرار یک اختلاس گر و فاسد اقتصادی را از کشور نشان می‌دهد مورد توجه شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت.سازمان حفاظت محیط زیست در پی پخش سکانسی دربارهٔ خرید و فروش حیات وحش در قسمت دوازدهم سریال «اجل معلق» بیانیه‌ای صادر کرد: «از دو منظر کارشناسی «خرید و فروش و قاچاق گونه‌های غیربومی» و «معرفی گونه غیربومی به زیستگاه‌های کشور» قابل نقد است. انتظار سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان نهاد مرجع و کارشناسان و دلسوزان حیات وحش کشور از هنرمندان به عنوان گروه‌های مرجع و مورد اعتماد افکار عمومی این است که مروج بدعتی غلط و رفتاری ضد ارزش نباشند چراکه هم خرید و فروش حیات وحش و هم رهاسازی گونه غیربومی به طبیعت، هر دو غیرقانونی و از نظر علمی نادرست است.»
کی؟ چرا؟ و کجا؟ کیست؟ توضیح بده.
کی؟ چرا؟ و کجا؟ فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی آرجون هینگورانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، بابیتا، پران، هلن و مراد ایفای نقش کرده‌اند.
تخت روان (فیلم ۱۹۶۹) کیست؟ توضیح بده.
تخت روان و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی آدورتی سوبا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، بابیتا، پریم چوپرا، نازیما، اوم پراکاش و نانا پالشیکار ایفای نقش کرده‌اند.
ریکاردو موراندی کیست؟ توضیح بده.
ریکاردو موراندی (۱ سپتامبر ۱۹۰۲ – ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹) مهندس عمران ایتالیایی بود که بیش از هر چیز به دلیل نوآوری در استفاده از بتن مسلح و بتن پیش‌تنیده شناخته می‌شود. هرچند در طول سال‌ها، برخی از پل کابلی‌های او با مشکلات نگهداری و ایمنی مواجه شدند. از شناخته‌شده‌ترین آثار او می‌توان به پل رافائل اوردانتای عمومی (General Rafael Urdaneta) در ماراکایبو، ونزوئلا به طول ۸ کیلومتر؛ پل موراندی در جنوا (به‌طور رسمی «ویادوتو پولچِوِرا») که بخشی از آن در سال ۲۰۱۸ فرو ریخت؛ و سالن نمایشگاه زیرزمینی خودرو در تورین اشاره کرد. زندگی و حرفه.موراندی در رم به دنیا آمد. او پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۲۷، تجربه اولیه خود را در کالابریا در پروژه‌های بازسازی مناطق آسیب‌دیده از زلزله به دست آورد. پس از بازگشت به رم و تأسیس دفتر شخصی، تمرکز خود را بر بررسی فنی سازه‌های بتن مسلح و بتن پیش‌تنیده گذاشت و طراحی مجموعه‌ای از سینماها و پل‌های نوین را آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰، او در پروژه‌های توسعه فرودگاه فیومیچینو (فرودگاه لئوناردو داوینچی) در رم مشارکت داشت. وی در طول فعالیت حرفه‌ای خود آثار برجسته‌ای چون پل وادی الکوف در بیضا، لیبی (۱۹۷۲) و ویادوتو پولچورا (پل موراندی) در جنوا (۱۹۶۷) را طراحی کرد. موراندی استاد طراحی پل در دانشگاه فلورانس و دانشگاه رم ساپینتزا بود و در سال ۱۹۶۳ به عضویت انجمن سلطنتی هنرها، صنایع و بازرگانی (FRSA) انتخاب شد. او در سال ۱۹۷۹ دکترای افتخاری معماری را از دانشگاه فنی مونیخ دریافت کرد.
دو یار (فیلم) کیست؟ توضیح بده.
دو یار و دو دوست فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی کوال میشرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینود کانا، ریکا، شاتورگان سینها و نازیما ایفای نقش کرده‌اند.
آلوئیس نگرلی کیست؟ توضیح بده.
نیکولائوس آلوئیس ماریا وینتسنس نگْرِلی، ریتر فون مولدلبه (زادهٔ لوئیجی نگْرِلی؛ ۲۳ ژانویهٔ ۱۷۹۹ – ۱ اکتبر ۱۸۵۸) مهندس عمران تیرو‌لی و پیشگام راه‌آهن بود که عمدتاً در سرزمین‌های امپراتوری اتریش، سوئیس، آلمان و ایتالیا فعالیت می‌کرد.زندگی‌نامه.نگْرِلی با نام «لوئیجی نگْرِلی» در فیِرا دی پریمیه‌رو در دولومیت‌ها، به دنیا آمد. او هفتمین فرزند از ده فرزند خانواده‌ای دو زبانه (پدر ایتالیایی‌زبان و مادر آلمانی‌زبان) بود. خانوادهٔ او از جمله پدر و خواهر بزرگ‌ترش در قیام تیرو‌ل ۱۸۰۹ به رهبری آندریاس هوفر علیه اشغال فرانسوی‌ها و باواریایی‌ها شرکت داشتند. پدرش چند سال زندانی شد و در ۱۸۱۴ بازگشت. خانواده بخش زیادی از دارایی خود را از دست دادند، اما به دلیل تعهد به قیام، دولت اتریش کمک‌های آموزشی به فرزندان ارائه کرد.او با بورس تحصیلی به فلتْره رفت (۱۸۱۲) و سپس در پادووا و اینس‌بروک (۱۸۱۷) تحصیل کرد. مهندسی عمران.نگْرِلی در ۱۸۱۸ فعالیت حرفه‌ای خود را در دپارتمان ساختمان اینسبروک آغاز کرد. از ۱۸۲۵ در فورآرلبرگ و برگنتس مشغول شد. او پل چوبی سرپوشیدهٔ «گشونتوبل» در لینگنو (۱۸۳۰) را ساخت که هنوز پابرجاست و در مهندسی رودخانه آلپاین راین نقش داشت. در ۱۸۳۲ به سوئیس رفت و در کانتون سنت گالن فعالیت کرد. در ۱۸۳۵ به زوریخ دعوت شد و در ساخت پل مونستر بر رود لیمت همکاری داشت. او همچنین انبار غله (کورنهاوس) و تالار کنسرت زوریخ (۱۸۳۹) را طراحی کرد.ساخت راه‌آهن.از ۱۸۳۶، نگْرِلی به طراحی نخستین راه‌آهن شمالی سوئیس (زوریخ – بادن) پرداخت که در ۱۸۴۶ افتتاح شد. او همچنین برای راه‌آهن اینس‌بروک – کوف‌شتاین برنامه‌ریزی اولیه کرد. در ۱۸۴۰ به اتریش بازگشت و در راه‌آهن شمالی دولتی اتریش مسئولیت گرفت. مهم‌ترین اثر او پل‌راه‌آهن نگْرِلی در پراگ (۱۸۴۶–۱۸۴۹) بود که تا ۱۹۱۰ طولانی‌ترین پل سنگی اروپا محسوب می‌شد. کانال سوئز.از ۱۸۳۶ به فکر ایجاد آبراهی میان مدیترانه و دریای سرخ بود. در ۱۸۴۶ به دعوت بارتلمی پروسپر آنفانتن به شرکت مطالعات کانال سوئز پیوست و در ۱۸۴۷ از برزخ سوئز بازدید کرد. در ۱۸۵۵ فردینان دو لِسِپس او را به کمیسیون بین‌المللی حفاری برزخ سوئز فراخواند. گزارش نهایی کمیسیون (۱۸۵۶) بر اساس پیشنهاد نگْرِلی برای کانال بدون آب‌بند تدوین شد و همین طرح بعدها مبنای شرکت کانال سوئز قرار گرفت.مرگ.نگْرِلی در اول اکتبر ۱۸۵۸ در وین درگذشت، اندکی پیش از آغاز رسمی ساخت کانال سوئز.
غریبه (فیلم ۱۹۶۳) کیست؟ توضیح بده.
غریبه فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۳ و به کارگردانی ساداشیو رائو کاوی است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، سوپریا چادوری و آقا ایفای نقش کرده‌اند.
دان سینو کیست؟ توضیح بده.
دان سینو فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی گوپیچند مالیننی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راوی تجا، شریا سارن، آنجانا سوکهانی، سریهاری، سایاجی شینده، ماهش مانجرکار و یاشپال شارما ایفای نقش کرده‌اند.
پیر لوییجی نروی کیست؟ توضیح بده.
پیه‌یر لوئیجی نِروی (۲۱ ژوئن ۱۸۹۱ – ۹ ژانویه ۱۹۷۹) مهندس سازه و معمار ایتالیایی بود. او در دانشگاه بولونیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۳ فارغ‌التحصیل شد. نِروی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ استاد دانشگاه رم بود و به دلیل نوآوری در کاربرد بتن مسلح و طراحی پوسته‌های نازک بتنی شهرت جهانی یافت.زندگی‌نامه.نِروی در سوندریو زاده شد و در دانشکده مهندسی عمران بولونیا درس خواند و در ۱۹۱۳ فارغ‌التحصیل شد. آموزش او مشابه آموزش امروزی مهندسان عمران ایتالیایی بود. پس از دانش‌آموختگی، به انجمن سازه‌های بتنی پیوست. در جنگ جهانی اول (۱۹۱۵–۱۹۱۸) در واحد مهندسی ارتش ایتالیا خدمت کرد. از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ استاد مدعو هاروارد و صاحب کرسی نورتون بود.آثار مهندسی عمران.نِروی از ۱۹۲۳ به عنوان مهندس مستقل فعالیت کرد. در دهه ۱۹۳۰ چندین آشیانه هواپیما ساخت که نقش مهمی در پرورش مهارت‌های او داشت. مجموعه آشیانه‌های اورویتو (۱۹۳۵) به طور کامل از بتن مسلح ساخته شد. در اوربتلو و توره دل لاگو (۱۹۳۹) او با بهره‌گیری از سقف‌های سبک‌تر، دنده‌های پیش‌ساخته و روش ساخت مدولار طرح را بهبود بخشید.در دهه ۱۹۴۰ ایده‌های نوینی در زمینه بتن مسلح ارائه کرد که در بازسازی اروپا پس از جنگ به کار رفت. او حتی بدنه یک کشتی بتنی را به‌عنوان نمایش توانایی‌های این فناوری طراحی و ساخت. نِروی بر اهمیت شهود در کنار محاسبات ریاضی تأکید داشت و در طراحی پوسته‌های نازک از معماری رومی و رنسانس الهام می‌گرفت و با استفاده از هندسه ساده و پیش‌ساختگی به نوآوری می‌رسید.مهندس و معمار.نِروی در ایتالیا به‌عنوان "ingegnere edile" (مهندس ساختمان) شناخته می‌شد، عنوانی که در آن زمان نزدیک به معمار نیز بود. پس از ۱۹۳۲، طراحی‌های او با کیفیت زیبایی‌شناختی بالا در پروژه‌های بزرگ به کار رفت. او بتن مسلح را به مصالح اصلی سازه‌ای روز تبدیل کرد. نِروی دیدگاه‌های خود را در چهار کتاب و مقالات علمی منتشر کرد. حفاری‌های باستان‌شناسی نشان دادند که او در پایه‌گذاری ورزشگاه فلامینیو نقش داشت، جایی که سازه‌ها از میان آرامگاه‌های باستانی رومی عبور می‌کردند. آثار او همچنین در مسابقات هنری المپیک ۱۹۳۶ در بخش معماری ارائه شد.پروژه‌های بین‌المللی.بیشتر آثار او در ایتالیا ساخته شدند، اما پروژه‌های متعددی نیز در خارج از کشور داشت. نخستین پروژه او در ایالات متحده پایانه اتوبوس پل جرج واشینگتن بود که سقف مثلثی‌شکل آن را طراحی کرد. این بنا هنوز فعال است و روزانه صدها اتوبوس و هزاران مسافر را خدمت‌رسانی می‌کند.جوایز.نِروی مدال طلای انجمن مهندسان سازه بریتانیا، مدال طلای AIA (۱۹۶۴) و جوایز RIBA را دریافت کرد. در ۱۹۵۷ مدال فرانک پی. براون مؤسسه فرانکلین و مدال ویلهلم اگزنر به او اهدا شد.
میگل آنخل گاموندی کیست؟ توضیح بده.
میگل آنخل گاموندی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آرژانتین است.
کارمینه سنیزه کیست؟ توضیح بده.
کارمینه سنیزه (Carmine Senise) (۲۸ نوامبر ۱۸۸۳ در ناپل - ۲۴ ژانویه ۱۹۵۸ در رم) از نوامبر ۱۹۴۰ تا سپتامبر ۱۹۴۳، به جز یک دوره کوتاه از آوریل تا ژوئیه ۱۹۴۳، رئیس پلیس ایتالیا بود.زندگی.او در سال ۱۸۸۳ در ناپل از خانواده‌ای با اصالت لوکانی، پسر توماسو سنیسه، پزشک و سناتور پادشاهی ایتالیا، به دنیا آمد؛ عمویش که همنام او بود، فرماندار ناپل بود. سنیسه پس از فارغ‌التحصیلی در رشته حقوق، در سال ۱۹۰۸ در وزارت کشور مشغول به کار شد؛ نخسین مأموریت او در بخش پوزولی بود.از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۲، او منشی و بعداً رئیس دفتر مطبوعاتی وزارت کشور بود. پس از آن، به اداره کل زندان‌ها و سپس به اداره بهداشت منصوب شد. در سال ۱۹۳۰، به اداره کل امنیت عمومی منتقل شد و رئیس بخش امور عمومی و محرمانه شد. در سال ۱۹۳۲، به سمت بخشدار ارتقا یافت و به عنوان معاون رئیس پلیس منصوب شد.پس از مرگ ناگهانی رئیس پلیس آرتورو بوچینی در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۰، سنیز به پیشنهاد معاون وزیر امور خارجه، گوئیدو بوفارینی گوئیدی، در همان روز مرگ بوچینی، به عنوان جانشین او منصوب شد. او این سمت را برای بیشتر دوران جنگ جهانی دوم بر عهده داشت، تا اینکه در ۱۴ آوریل ۱۹۴۳، بنیتو موسولینی، که از سرکوب «ضعیف» اعتصابات کارگری که در ماه مارس در شمال ایتالیا رخ داده بود، ناراضی بود، او را برکنار کرد و ژنرال لورنتزو کیریچی، از اعضای شورای عالی امنیت ملی، را جایگزین او کرد. سنیز در «توطئه» ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ شرکت داشت، زمانی که شورای عالی فاشیسم به موسولینی رأی عدم اعتماد داد و منجر به استعفای اجباری او شد. سنیزه بود که پیشنهاد دستگیری موسولینی را در ویلا ساوویا، اقامتگاه خصوصی پادشاه ویکتور امانوئل سوم، داد.در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۳، مارشال ایتالیا، پیترو بادولیو، رئیس جدید دولت، سنیزه را در سمت رئیس پلیس خود ابقا کرد. پس از آتش‌بس کاسیبیله و آغاز عملیات آخسه، در حالی که پادشاه، بادولیو و بیشتر رهبران دولتی و نظامی به بریندیسی گریختند، سنیزه در سمت خود در رم باقی ماند. در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳، او توسط کاپیتان اس‌اس اریش پریبکه در دفترش در کاخ ویمیناله دستگیر شد و سپس به آلمان نازی منتقل و در اردوگاه کار اجباری داخائو زندانی شد. از آنجا بعداً به هیرشگ منتقل شد و در ۲ مه ۱۹۴۵ آزاد شد.پس از بازگشت به ایتالیا، سنیز به کمک و همدستی با فاشیسم متهم شد، اما توسط دادگاه ویژه آسیزه در رم تبرئه شد. در سال ۱۹۴۶، او خاطرات خود را با عنوان «وقتی رئیس پلیس بودم، ۱۹۴۰–۱۹۴۳» ("Quando ero Capo della polizia") منتشر کرد و ادعا کرد که سعی کرده است استقلال پلیس را در رابطه با رژیم حفظ کند.او در سال ۱۹۵۸، در سن هفتاد و چهار سالگی، در خانهٔ ساده‌اش در محلهٔ کارگری رم، بر اثر تصلب شرایین مغزی درگذشت.
لطفی البنزرتی کیست؟ توضیح بده.
لطفی البنزرتی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است.عمده فعالیت وی به عنوان سرمربی در کشورهای امارات متحده عربی، عربستان و بحرین بوده است.
وینیسیوس اوتروپیو کیست؟ توضیح بده.
وینیسیوس اوتروپیو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل برزیل است.از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال نائوچیکو، باشگاه فوتبال آمریکا (بلو هوریزونته)، باشگاه فوتبال اونیائو سائو ژوآئو، باشگاه فوتبال فیگیرنزه، و باشگاه فوتبال کریسیوما اشاره کرد.
یوزف چاپلار کیست؟ توضیح بده.
یوزف چاپلار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال مجارتبار اهل جمهوری چک است.از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال تپلیس اشاره کرد.
لورنتزو کیریچی کیست؟ توضیح بده.
لورنزو "رنزو" کیریچی (Lorenzo "Renzo" Chierici) (رجو امیلیا، ۱۱ ژانویه ۱۸۹۵ - ۱۹ نوامبر ۱۹۴۳) یک مقام فاشیست ایتالیایی، فرمانده و سرباز بود که از دسامبر ۱۹۴۱ تا آوریل ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده شبه‌نظامیان جنگلبانی و از آوریل تا ژوئیه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس پلیس ایتالیا خدمت کرد.زندگینامه.کیریچی در رجیو امیلیا متولد شد و در رشته حقوق تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی اول، او به عنوان داوطلب در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کرد و تا سال ۱۹۱۸ به درجه سروانی رسید. پس از پایان جنگ، او جزو لژیونرهای گابریل دانونتزیو بود که در سال ۱۹۲۰ فیوم را اشغال کردند و در همان سال به حزب ملی فاشیست پیوست.او به سرعت در صفوف شبه‌نظامیان داوطلب برای امنیت ملی (MVSN) پیشرفت کرد و تا سال ۱۹۲۶ به درجه سرهنگی رسید، سپس به شبه‌نظامیان جنگلداری منتقل شد و متعاقباً به سرتیپ ارتقا یافت. در سال ۱۹۲۹ دبیر فدرال حزب ملی فاشیست فرارا شد. از ژوئیه ۱۹۳۵ تا اوت ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار پسکارا خدمت کرد و در سال ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار استان پولا منصوب شد و تا دسامبر ۱۹۴۱ در این سمت باقی ماند. در ۵ دسامبر ۱۹۴۱ با درجه سرلشکر به فرماندهی شبه‌نظامیان جنگلداری منصوب شد.در ۱۴ آوریل ۱۹۴۳، او توسط بنیتو موسولینی به عنوان رئیس پلیس منصوب شد و جایگزین کارمینه سنیزه شد، اما پس از برکناری موسولینی از قدرت در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳، مجبور شد این سمت را به سلف خود واگذار کند. قبل از کودتا، کیریچی به موسولینی هشدار داده بود که اعضای شورای عالی فاشیسم در حال آماده شدن برای رأی عدم اعتماد به او هستند، اما پس از دستگیری موسولینی، او به افرادش دستور داد تا در سرکوب ناآرامی‌های ایجاد شده توسط وفاداران فاشیست در رم شرکت کنند. سپس کیریچی توسط نخست‌وزیر جدید، پیترو بادولیو، به درجه سرهنگ دومی ارتش سلطنتی ایتالیا بازگردانده شد و فرماندهی یک گردان آلپینی در تیرول جنوبی به او سپرده شد.پس از آتش‌بس کاسیبیله کیریچی توسط نازی‌ها در رم دستگیر و به مقامات جمهوری سوسیال ایتالیا تحویل داده شد. او که خائن شناخته می‌شد، بارها شکنجه شد و در زندان در شرایط نامشخصی درگذشت. طبق اکثر منابع، او در سلولش به قتل رسید، احتمالاً برای جلوگیری از شهادت او در دادگاه ورونا در مورد وقایع ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳.
گوران توفگژیچ کیست؟ توضیح بده.
گوران توفگژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.از باشگاه‌هایی که در آن مربی‌گری کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی الوکره، باشگاه فوتبال النصر امارات، باشگاه فوتبال عجمان امارات، باشگاه فوتبال الاتفاق و همچنین تیم ملی فوتبال کویت اشاره کرد.
رزا کیارینا اسکولاری کیست؟ توضیح بده.
رزا کیارینا اسکولاری ( لیوراگا ، ۱۶ نوامبر ۱۸۸۲ - میلان ، ۱۲ آوریل ۱۹۴۹) یک راهبه ایتالیایی بود که در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم به جنبش مقاومت ایتالیا در میلان کمک کرد.زندگینامه.رزا اسکولاری، زادهٔ سال ۱۸۸۲ در شهر "لیوراگا" ایتالیا، فرزند "لودوویکو اسکولاری" و "رِجینا کرسپی" بود. او در جوانی به صومعه پیوست و راهبهٔ کاتولیک شد. رزا به‌مدت سیزده سال، ریاست مؤسسه‌ای به نام "انجمن توبه" را در "کورسو ماجنتا" شهر میلان بر عهده داشت—مؤسسه‌ای که در میان مردم با عنوان "«خانهٔ دختران گمراه»" شناخته می‌شد. این مؤسسه، که مأموریت آن بازپروری دختران و زنان آسیب‌دیده یا طردشده از جامعه بود، در واقع ترکیبی از مراقبت مذهبی، آموزش اخلاقی، و تلاش برای بازگرداندن کرامت انسانی به کسانی بود که در حاشیهٔ اجتماعی قرار گرفته بودند. نقش رزا به‌عنوان "مادر روحانی" در چنین محیطی، نشان‌دهندهٔ تعهد او به خدمت، شفقت، و اصلاح اجتماعی از منظر ایمان کاتولیک بود.در واپسین روزهای "جنگ آزادی‌بخش ایتالیا"، از "رزا اسکولاری" درخواست شد که مقر فرماندهی نظامی "سپاه داوطلبان آزادی (CVL)" را در صومعه‌ای که تحت مدیریت او بود، بپذیرد. با وجود مخالفت اولیهٔ او—که تأکید داشت این مکان یک صومعهٔ زنانه است—این محل به‌طور مخفیانه به "ستاد فرماندهی جدید CVL" تبدیل شد. از همین موقعیت پنهان، دستوراتی حیاتی برای "قیام عمومی علیه نیروهای اشغالگر نازی-فاشیست" صادر شد. این تصمیم، نه‌تنها نشان‌دهندهٔ انعطاف‌پذیری و شجاعت اسکولاری بود، بلکه نقش صومعه را به‌عنوان مکانی برای مقاومت مدنی و نظامی برجسته کرد. به گفتهٔ "بیگی"، «تقریباً هیچ‌کس نمی‌دانست که این صومعه در جریان قیام نهایی ماه آوریل در شمال ایتالیا، به‌عنوان مقر فرماندهی CVL عمل می‌کرد.» این رازآلودگی، امنیت عملیات را تضمین کرد و به موفقیت نسبی قیام در برابر اشغالگران کمک نمود.بلافاصله پس از آزادسازی ایتالیا، در 5 مه 1945، ژنرال رافائل کادورنا ، که در آن زمان فرماندهی CVL را بر عهده داشت، نامه‌ای تشکرآمیز برای راهبه فرستاد. انریکو ماتئی ، نماینده مجلس ایتالیا، در گزارشی به اولین کنگره ملی در 24 تا 28 آوریل 1946، به تفصیل درباره این نامه صحبت کرد. در بخشی از نامه آمده است:عالیجناب مادر ژنرال، فرمانده کل ارتش، صمیمانه‌ترین تشکرات خود را به خاطر مهمان‌نوازی صمیمانه‌ای که در روزهای قبل از آزادی و در شب خاطره‌انگیزی که پایان استبداد را رقم زد، از ایشان به عمل آمد، ابراز می‌دارد. برای ما، آن ساعات کار فشرده‌ای که در سکوت آرام این صومعه انجام شد، در خاطره‌ای گرامی باقی خواهد ماند، زیرا روزی ایتالیایی‌ها خواهند دانست که فرمان رستاخیز میهن از این دیوارها صادر شده است. نامه‌ای که در واپسین روزهای جنگ آزادی‌بخش ایتالیا نوشته شده بود، برای دهه‌ها مفقود مانده بود—تا آن‌که نسخه‌ای از آن به‌طور اتفاقی در میان اسناد شخصی "جووانی باتیستا استوکی"، یکی از اعضای فرماندهی کل "سپاه داوطلبان آزادی (CVL)"، توسط دخترش کشف شد.این کشف، نه‌تنها سندی تاریخی را از فراموشی نجات داد، بلکه نوری تازه بر نقش پنهان صومعهٔ زنان در میلان به‌عنوان مقر فرماندهی مقاومت در روزهای سرنوشت‌ساز آوریل ۱۹۴۵ افکند. چنین اسنادی، با وجود سادگی ظاهری‌شان، حامل لایه‌هایی از خاطره، تعهد، و شجاعت‌اند—و بازتابی از آن لحظات خاموشی که تاریخ رسمی کمتر به آن‌ها می‌پردازد.اسکولاری در ۱۲ آوریل ۱۹۴۹ در میلان درگذشت و در کلیسای آلیپراندی در گورستان یادبود میلان به خاک سپرده شد.
لوسیا گوئرینی کیست؟ توضیح بده.
لوسیا گوئرینی (۱۹۲۱–۱۹۹۰) محقق کلاسیک، باستان‌شناس و استاد ایتالیایی بود. پس از شرکت در کاوش‌های فایستوس در کرت در سال ۱۹۵۷، او به عنوان ویراستار مشتاق "دایرةالمعارف هنر باستانی، کلاسیک و شرقی" تحت نظارت رانوچیو بیانکی باندینلی مشغول به کار شد. از دهه ۱۹۵۰، او در دانشگاه ساپینزا رم به تدریس هنر یونانی و رومی پرداخت و در سال ۱۹۷۳ به عنوان استاد باستان‌شناسی و هنر یونانی و رومی جانشین باندینلی شد. گوئرینی در پروژه‌های مربوط به شمایل‌نگاری یونانی و رومی، هنر قبطی و کاوش‌های آنتینوپولیس در مصر شرکت کرد.زندگی‌نامه.لوسیا گوئرینی، دختر ارمینو و ولیا پرنیچنی، در ۳۱ دسامبر ۱۹۳۱ در لودی، لمباردی متولد شد. او در دوران دبیرستان علاقه شدیدی به آثار باستانی یونان و روم پیدا کرد که او را به تحصیل در رشته ادبیات کلاسیک در دانشگاه میلان سوق داد. او در سال ۱۹۵۴ با افتخار از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه‌ای با "عنوان «پارچه‌های قبطی از موزه باستان‌شناسی فلورانس." "مجموعه" باستانی» نوشت که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. با تشویق جیووانی بکاتی، تحصیلات خود را در دانشکده باستان‌شناسی ایتالیا در آتن ادامه داد. در نتیجه، او توانست در کاوش‌های سال ۱۹۵۷ در فایستوس، کرت شرکت کند. سپس به رم نقل مکان کرد و در آنجا با باندینلی که به تازگی به عنوان استاد باستان‌شناسی در دانشگاه ساپینزا رم منصوب شده بود، همکاری کرد. از سال ۱۹۵۸، او ویرایش «"دایرةالمعارف هنر باستانی» را" بر عهده گرفت و بسیاری از مدخل‌های آن را خودش نوشت.او همچنین به عنوان دستیار باندینلی در دانشگاه کار کرد و از سال ۱۹۶۲ به هیئت تحریریه باستان‌شناسی کلاسیک پیوست. او همکاری خود را برای مدت طولانی ادامه داد و در توسعه این مجله نقش داشت. او همچنین در بحث‌های مربوط به اصلاح باستان‌شناسی ایتالیا که در مجله گفتگوهایی در باب باستان‌شناسی مستند شده بود، شرکت کرد. در سال ۱۹۶۴، پس از بازنشستگی باندینلی، او با بکاتی همکاری کرد که جایگزین او به عنوان استاد باستان‌شناسی شد. در طول دهه ۱۹۶۰، او تحقیقات خود را در مورد شمایل‌نگاری یونانی و رومی عمیق‌تر کرد و چندین دوره را در آتن گذراند. آثار او در مجلات مختلفی از جمله مستند شده است.در اواسط دهه ۱۹۶۰، گوئرینی همکاری خود را با سرجیو دونادونی در مصر افزایش داد و در کاوش‌های شهر رومی آنتینوپولیس شرکت کرد. در سال ۱۹۷۳، او به عنوان استاد باستان‌شناسی و تاریخ یونان و روم در دانشگاه ساپینزا منصوب شد. او با پرداختن به مجموعه آثار باستانی، حوزه مطالعاتی جدیدی را آغاز کرد. این امر منجر به انتشار کتاب "«مارمی آنتیچی نی دیسگنی دی پیر لئونه گتزی»" در سال ۱۹۷۱ شد آن نقاشی‌های پیر لئونه گتزی از مرمرهای باستانی در قرن ۱۸ بررسی شده بود. او به تحقیق در مورد مجسمه‌های کاخ ماتئی ادامه داد و در سال ۱۹۸۲ "کتاب «پالاتزو ماتئی دی جیووه." "آنتیچیتا»" را منتشر کرد. آثار بعدی او به مجسمه‌های کاخ کوئیرینال می‌پرداخت. او همچنین تحقیقاتی در مورد مجسمه‌سازی یونانی، از جمله ارتباط با کپی‌های رومی، انجام داد.لوسیا گوئرینی پس از تحمل یک دوره بیماری، در اول نوامبر ۱۹۹۰ در لودی درگذشت سال بعد، آثار او در "«استودی به یاد لوسیا گوئرینی»" مورد بررسی قرار گرفت.
تئاترهای اولیه در ناپل کیست؟ توضیح بده.
تئاترهایی برای نمایش‌های متنوع موسیقی و نمایشی در اواسط قرن شانزدهم در ناپل ایتالیا، به عنوان بخشی از گسترش فرهنگی و سیاسی عمومی اسپانیا به پادشاهی ناپل، که تازه به یکی از قلمروهای اسپانیا تبدیل شده بود، آغاز به کار کردند. هیچ‌یک از تئاترهای اولیه هنوز به این شکل فعالیت نمی‌کنند و از اواسط قرن هجدهم به بعد با امکانات جدیدتر جایگزین شده‌اند. تئاترهای ناپلی که برای اولین بار در قرن‌های شانزدهم و هفدهم ساخته شدند عبارتند از:تئاتر کمدیا وکیا.کمدیا وکیا که حدود سال ۱۵۵۰ ساخته شد، اولین تئاتر عمومی در ناپل بود. این مکان، خانه حرفه‌ای گروه‌های بازیگری از اسپانیا بود که «در استان‌ها بازی می‌کردند» و صحنه‌ای برای نمایش‌های بداهه شخصیت‌های نقابدار و لباس‌پوشیده در کمدیا دلارته ایتالیاییِ آن زمان که نوآورانه بود، فراهم می‌کرد. این تئاتر در دوران اوج خود چنان موفق بود که دولت برای تأمین مالی «کاسا دی اینکورابیلی»، خانه‌ای برای افراد مبتلا به بیماری‌های لاعلاج، بر درآمد آنها مالیات وضع کرد. این تئاتر در سال ۱۵۸۷ توسط کنسرسیومی از بازرگانان و دریانوردان جنوا خریداری شد. این تئاتر در اوایل قرن هفدهم تخریب و با کلیسای سن جورجیو دی جنووزی جایگزین شد که برای خدمت به جمعیت قابل توجه جنووی‌ها در ناپل در آن زمان ساخته شده بود. با این حال، سال‌ها این کلیسا «سن جورجو آلا کمدیا وکیا» نامیده می‌شد که یادآور ریشه‌های آن است.تئاتر فیورنتینی.تئاتر دی فیورنتینی که در دهه اول قرن هفدهم ساخته شد، قرار بود جایگزین تئاتر کمدیا شود که از کار افتاده بود. این تئاتر نام خود را از کلیسای مجاور، سن جیووانی دی فیورنتینی، گرفته بود. تقریباً ۲۵۰ نفر را در خود جای می‌داد. در قرن هجدهم، این تئاتر در ژانر اپرا بوفا تخصص داشت. "نمایش «پاترو کالینو د لا کوستا»" اثر آنتونیو اورفیسه که در سال ۱۷۰۹ برای اولین بار در آنجا اجرا شد، اولین اپرا بوفا به گویش ناپلی بود که در صحنه عمومی اجرا شد. از سال ۱۷۲۴، رقیب اصلی این تئاتر در ژانر "اپرا بوفا،" تئاتر نوووو بود که بسیار بزرگتر بود. با این وجود، فیورنتینی تا اوایل قرن بیستم به عنوان یک تئاتر باقی ماند، اگرچه به‌طور فزاینده‌ای به جای اپرا، به مکانی برای نمایش‌های کمیک تبدیل شد. امروزه موسسه‌ای که خود را "فیورنتینی" می‌نامد، در همان مکان وجود دارد، اما سال‌هاست که به عنوان تئاتر فعالیت نمی‌کند. اکنون یک سالن بینگو است.تئاتر سن بارتولومئو.تئاتر سن بارتولومئو، سلف اپرای اصلی ناپل، تئاتر دی سن کارلو، بود. بارتولومئو که در سال ۱۶۲۰ ساخته شد، در ابتدا به تئاتر منثور اختصاص داشت، اما تا سال ۱۶۵۰، در درجه اول یک اپرا و محل اجرای اولین اپرای واقعی در ناپل بود - یعنی آثار مونته‌وردی و دیگران از شمال که شروع به نفوذ به جنوب کرده بودند. این اپرا در جریان قیام ۱۶۴۷–۴۸ به شدت آسیب دید، اما خیلی زود با هزینه هنگفتی بازسازی شد. در سال ۱۶۸۱ آتش گرفت، اما دو سال بعد دوباره بازگشایی شد. در سال ۱۷۲۴، اثر متاستازیو و آهنگساز دومنیکو سارو در آنجا اجرا شد. این تئاتر در سال ۱۷۳۷ به‌طور قطعی تعطیل شد و تئاتر سن کارلو که به تازگی ساخته شده بود، به عنوان اپرای سلطنتی جایگزین آن شد. سپس بخش عمده‌ای از آن برای ساخت کلیسای سانتا ماریا دله گراتزیه (که با نام «گراتزیلا ال پورتو ناپولی» نیز شناخته می‌شود) تخریب شد. با این حال، بقایای جایگاه‌های تئاتر قدیمی هنوز در کلیسا قابل مشاهده است.