payamvha/NorthPersian-wiki-corpus-rag-v2 huggingface dataset:
بیات‌کردن (غذا) کیست؟ توضیح بده.
بیات‌کردن یا کهنه‌سازی، در زمینه غذا یا نوشیدنی، به معنای باقی گذاشتن یک محصول برای مدت زمان طولانی (اغلب ماه‌ها یا سال‌ها) برای کمک به بهبود طعم محصول است. کهنه‌سازی می‌تواند تحت شرایط مختلفی و به دلایل مختلفی از جمله ایجاد طعم‌های اومامی قوی‌تر و لطافت بیشتر انجام شود.خشک‌کردن.خشک‌کردن غذاها با قرار دادن آنها در محیطی با رطوبت کم، هزاران سال است که به عنوان یک روش نگهداری غذا مورد استفاده قرار می‌گیرد. گوشت خشک شده در هوا مانند برگه گوشت ممکن است از اولین غذاهای نگهداری شده‌ای باشد که توسط انسان مصرف شده است. خشک کردن همچنین با حذف آب از غذاها، طعم آنها را غلیظ می‌نماید.تخمیر.ممکن است غذاها کهنه شوند تا تخمیر در آنها رخ دهد، مانند تهیه نوشیدنی‌های الکلی، پنیرسازی، ترشی انداختن، مانند کیمچی و در فرآورده‌های گوشتی یا ماهی مانند سوسیس تخمیر شده یا سورسترومینگ که از این جمله غذا هستند.کشت.علاوه بر تخمیر، کشت‌های میکروبی مواد غذایی می‌توانند روی محصولات غذایی تأثیر بگذارند تا ترکیب شیمیایی آنها را تغییر دهند و طعم‌های اضافی ایجاد نمایند. این امر به ویژه در فرآیندهایی مانند تهیه پنیر آبی یا گوشت گاو کهنه صادق است.استخراج.در مورد نوشیدنی‌هایی مانند کهنه‌شدن شراب، آبجو یا ویسکی، نگهداری نوشیدنی برای مدت طولانی در بشکه‌های چوبی به مایع اجازه می‌دهد تا ترکیبات طعم‌دهنده را از خود چوب استخراج کند و به پیچیدگی و عمق طعم بیفزاید. سرکه بالزامیک سنتی سال‌ها در بشکه‌های بلوط کهنه می‌شود تا طعم‌ها استخراج و غلیظ شوند.
در مورد ترش‌کردن توضیح بده.
ترش‌کردن یک تکنیک آماده‌سازی غذا است که با قرار دادن غذا در معرض اسید، باعث ایجاد تغییر فیزیکی و شیمیایی در آن می‌شود. این اسید می‌تواند به صورت مستقیم (مثلاً سرکه، آبلیمو، آبلیمو و غیره) اضافه گردد، یا می‌تواند توسط یک میکروب مانند "لاکتوباسیلوس" در خود غذا تولید شود.ترش کردن شبیه به ترشی انداختن یا تخمیر کردن است، اما ترش‌کردن معمولاً در عرض چند دقیقه یا چند ساعت اتفاق می‌افتد، در حالی که ترشی انداختن و تخمیر کردن می‌تواند زمان بسیار طولانی‌تری به طول بینجامد.نمونه‌ها.فرآورده‌های لبنی تولید شده با ترش‌کردن عبارتند از: کلوچه، پنیر، "خامه ترش"، باترمیلک، کشک، "فیلم‌یولک"، "کفیر"، "پنیر"، "اسمتانا"، شیر ترش، خامه ترش و ماست.فرآورده‌های غلات شامل: ایدلی، خمیر ترش و پوره ترش است.
آنا ماریا چیچونه کیست؟ توضیح بده.
آنا ماریا چیچونه یا ماریانینا کورادینا چیچونه (۲۹ اوت ۱۸۹۲ – ۲۹ مارس ۱۹۶۵) فیزیک‌دان ایتالیایی بود.از سیسیل تا پیزا.چیچونه در ۲۹ اوت ۱۸۹۲ در نوتو، سیسیل، از پدری بازرگان به نام کورادو و مادری به نام کاترینا میرمینا زاده شد. او در سال ۱۹۱۰ دیپلم خود را از «مدرسه نرمال سلطنتی» دریافت کرد. سپس در مؤسسه فنی آرشمیدس در مودیکا در رشتهٔ فیزیک و ریاضیات ادامه تحصیل داد، جایی که تنها دانشجوی زن کلاس بود. پس از یک سال در دانشگاه رم، به دانشگاه پیزا منتقل شد و در ۱۹۲۴ با درجه عالی در فیزیک فارغ‌التحصیل شد. یک سال بعد به‌عنوان دستیار در مؤسسه فیزیک پیزا منصوب شد و از ۱۹۳۱ به‌عنوان دستیار رسمی لوئیجی پوچیانتی فعالیت کرد. در ۱۹۳۶ استاد یار فیزیک تجربی شد و همان سال به دارمشتات رفت و در کنار گرهارد هرتسبرگ – دانشمند ضدنازی و برندهٔ نوبل شیمی ۱۹۷۱ – در پژوهش‌های طیف‌سنجی همکاری کرد. مقاومت در برابر آلمانی‌ها.چیچونه یکی از نخستین زنان فارغ‌التحصیل در ریاضیات و فیزیک از دانشگاه پیزا بود. در جریان عملیات آکسه (۱۹۴۳) او با شجاعت در برابر نظامیان آلمانی ایستاد و مانع انفجار کامل مؤسسه فیزیک و غارت کتابخانه و ابزار علمی آن شد. او حتی در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم کلاس‌های خود را ادامه داد و تنها استاد باقی‌مانده در دانشکده بود. شورای دانشکده و لوئیجی روسو، رئیس دانشگاه پس از آزادی، شجاعت او را ستودند. پس از جنگ.از ۱۹۵۳ او به بخش فیزیک–شیمی منتقل شد و پژوهش‌هایش را بر طیف‌سنجی پرتو فروسرخ متمرکز کرد. با وجود بازنشستگی در ۱۹۵۴، به تدریس به‌عنوان استاد مدعو ادامه داد و تا سال‌های ۱۹۶۱–۶۲ دروس فیزیک تجربی، طیف‌سنجی، فیزیک زمینی و فیزیک اتمی را ارائه کرد. او در ۲۹ مارس ۱۹۶۵ در زادگاهش نوتو درگذشت. میراث.چیچونه با وجود تولد در شهری کوچک در جنوب، در پیزا به پژوهش و آموزش پرداخت و روش‌های نوینی در الکترومغناطیس و طیف‌سنجی آزمود. او با دانشمندان برجسته‌ای چون انریکو فرمی، رونکی و سالوینی همکاری و تبادل نظر داشت. بازشناسی نقش او در برابر اشغالگران آلمانی و کار علمی‌اش در دهه‌های اخیر به‌ویژه به کوشش مارکو پیکولینو و کورادو اسپاتارو پررنگ‌تر شده است.
اما استرادا کیست؟ توضیح بده.
اما استرادا (۱۸ نوامبر ۱۸۸۴ – ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰) مهندس عمران ایتالیایی بود که نخستین زن دریافت‌کنندهٔ مدرک مهندسی عمران از دانشگاه پلی‌تکنیک تورین شد. او بعدها نخستین رئیس انجمن ایتالیایی زنان مهندس و معمار (AIDIA) نیز بود.زندگی نخستین.استرادا در ۱۸ نوامبر ۱۸۸۴ در تورین به دنیا آمد. او از خانواده‌ای مهندسی برخاسته بود: پدرش ارنستو استرادا و برادرش اوجنیو استرادا هر دو مهندس بودند. پدرش یک دفتر مهندسی در تورین داشت.مهندسی.آموزش.در ۱۹۰۳ استرادا دبیرستان لیچه‌ئو کلاسیکو ماسیمو داتزلیو در تورین را به پایان رساند. همان سال او وارد دورهٔ مقدماتی علوم مهندسی در دانشگاه تورین شد که بعداً امکان ورودش به «مدرسهٔ کاربردی مهندسان» (بعدها دانشگاه پلی‌تکنیک تورین) را فراهم کرد. این اتفاقی نادر بود زیرا پیش‌تر تنها مردان اجازهٔ تحصیل در آن دوره‌ها را داشتند. در ۱۹۰۰ کل زنان دانشجو در سراسر ایتالیا تنها ۲۵۰ نفر بودند. او تنها پس از بررسی آیین‌نامه‌ها و نبود منع قانونی برای ورود زنان پذیرفته شد.استرادا پس از پنج سال تحصیل، در ۵ سپتامبر ۱۹۰۸ با رتبهٔ سوم در میان ۶۲ هم‌کلاسی‌اش و با درجهٔ عالی فارغ‌التحصیل شد. کمیسیون یک ساعت بحث کرد که آیا باید او را «اینگنیه‌ره» (مهندس) یا «اینگنیه‌رسه» (مهندس زن) بنامد. او نخستین زن شد که مدرک مهندسی عمران از دانشگاه پلی‌تکنیک تورین و در کل ایتالیا دریافت کرد. این رویداد نشانه‌ای مهم از دگرگونی در حرفهٔ مهندسی بود. به‌عنوان هدیهٔ فارغ‌التحصیلی و برای جشن گرفتن موفقیتش، یک چراغ برقی در خانهٔ او نصب شد. در آن زمان برق در تورین کمیاب بود و او اغلب با کالسکه در شهر جابه‌جا می‌شد زیرا خودروها نادر بودند و چراغ‌های خیابانی با گاز روشن می‌شدند.حرفه.پس از فارغ‌التحصیلی، استرادا به‌عنوان دستیار لوئیجی پالیانی، مدیر «کابینهٔ بهداشت صنعتی» در دانشگاه تورین و استاد دانشگاه پلی‌تکنیک تورین، مشغول به کار شد. او در کنار پدر و برادرش کار می‌کرد و به طراحی و ساخت کارخانه‌ها، تونل‌های آب سطحی، معادن، خطوط راه‌آهن و خانه‌های اجتماعی کمک کرد. از پروژه‌های مهمش، ساخت تونل آب سطحی در معدن مس اولومونت در استان آوستا بود.در ۱۹۱۰ دفتر پدرش به کالابریا منتقل شد و استرادا در کاتانزارو به ساخت راه‌آهن کابلی میان کاتانزارو چیتا و کاتانزارو سالا کمک کرد.او در بخش راه‌آهن موفقیت بسیاری به دست آورد، که در آن زمان حوزه‌ای کاملاً مردانه به‌شمار می‌رفت. طرح‌هایش شامل بخش‌هایی از راه‌آهن در لیگوریا و پیه‌مونته بود. پس از جنگ جهانی دوم با کسب حقوق مدنی، زنان فرصت بیشتری برای ورود به حرفه‌ها یافتند، هرچند بسیاری از مهندسان زن همچنان با تبعیض شغلی روبه‌رو بودند.انجمن ایتالیایی زنان مهندس و معمار (AIDIA).در ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۵۷، گروهی از مهندسان زن شامل اما استرادا، آنا ای. آرمور، اینس دل تتو نوتو، ادل راکلی دومنیگتی، لائورا لانگه، الساندرا بونفانتی ویه‌تی و معمار ویتوریا ایلاردی انجمن ایتالیایی زنان مهندس و معمار را بنیان گذاشتند. ابتکار ایجاد این انجمن به ماریا آرتینی، نخستین زن فارغ‌التحصیل مهندسی برق در ایتالیا، نسبت داده می‌شود. استرادا نخستین رئیس انجمن شد و برای ارتقای جایگاه زنان مهندس و معمار در سطح ملی و بین‌المللی تلاش کرد.در ۱۹۶۴، در هشتادسالگی، به او مدال طلای «انجمن ملی مهندسان ایتالیا» اهدا شد. در ۱۹۶۸ به سومین کنفرانس بین‌المللی زنان مهندس و دانشمند دعوت شد، اما چند ماه پیش از آن درگذشت.
آدا بورسی کیست؟ توضیح بده.
آدا بورسی ("Ada Bursi"؛ ۱۹۰۶، ورونا – ۱۹۹۶، کاستیلیونه تورینزه) معمار ایتالیایی بود که در زمینهٔ طراحی گرافیک، نقاشی، طراحی داخلی و معماری شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۴۰ به «انجمن معماران تورین» پیوست و نخستین زن معمار عضو این نهاد شد.زندگی و تحصیلات.بورسی در سال ۱۹۰۶ در ورونا به دنیا آمد و سپس همراه خانواده‌اش به تورین نقل مکان کرد. در دههٔ ۱۹۲۰ در مدرسهٔ فلیچه کازوراتی تحصیل کرد. نخستین طراحی‌های رنگ‌مایه‌ای او در سال ۱۹۲۹ در مجلهٔ "لا کازابلا" منتشر شد. او سپس وارد «رجیو پولیتکنیکو دی تورینو» (امروزه دانشگاه پلی‌تکنیک تورین) شد و در ۱۹۳۸ با مدرک معماری فارغ‌التحصیل گردید. او تنها زن در کلاس خود بود، هرچند جوزپه اودیزیو نیز پیش‌تر از همین دانشکده فارغ‌التحصیل شده بود اما در این حوزه فعالیت نکرد.زندگی حرفه‌ای.در سال ۱۹۴۰ بورسی نخستین زن معمار شد که به «انجمن معماران تورین» پیوست. او فعالیت حرفه‌ای خود را با همکاری جووانی موتسیو، معمار برجستهٔ میلان آغاز کرد و مدتی به عنوان دستیار نزد او کار نمود. او در سال ۱۹۴۱ به دفتر فنی شهرداری تورین پیوست و تا ۱۹۷۱ در آنجا مشغول بود. در این دوره او ساختمان‌های مسکونی، مدارس و دیگر بناهای عمومی را طراحی کرد. همچنین آپارتمان‌هایی برای مسکن ارزان طراحی کرد که امروزه جزو واحدهای پرطرفدار محسوب می‌شوند.او در ۱۹۴۵ از بنیان‌گذاران گروه «معماران مدرن تورینی جوزپه پاگانو» بود. بورسی در سال ۱۹۴۶ طراحی مبلمان مدولار را آغاز کرد که نتیجهٔ همکاری او با آمِده‌ئو آلبرتینی و جینو بکر بود.بورسی همچنین از نخستین اعضای (انجمن زنان مهندس و معمار ایتالیا – AIDIA) بود.او در ۱۹۷۵ از «انجمن معماران» بازنشسته شد و در سال ۱۹۹۶ در کاستیلیونه تورینزه درگذشت.
پیمان رم (۱۹۲۴) کیست؟ توضیح بده.
پیمان رم در ۲۷ ژانویه ۱۹۲۴ منعقد شد، زمانی که پادشاهی ایتالیا و پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها توافق کردند که فیومه به عنوان استان فیومه به ایتالیا ملحق شود و شهر سوساک بخشی از پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها باشد.فیومه و سوساک اداره مشترک تأسیسات بندری را بر عهده خواهند داشت. هر دو شهر اکنون در شهر رییکا، کرواسی قرار دارند.پیشینه.پس از آنکه فیومه تحت سلطه‌ی نایب‌السلطنه‌ ایتالیایی کارناروی گابریل دانونتزیو قرار گرفت، پیمان راپالو (۱۹۲۰) دولت آزاد مستقل فیومه را ایجاد کرد که بلافاصله توسط سایر کشورها، از جمله ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا، به رسمیت شناخته شد. این دولت تنها یک سال به صورت بالفعل (دوفاکتو) و چهار سال به صورت قانونی (دوژور)‌ دوام آورد و اداره مشترک بندر هرگز ایجاد نشد.در ۲۴ آوریل ۱۹۲۱، نخستین انتخابات عمومی پارلمان آن برگزار شد و ریکاردو زانلا، رهبر جنبش خودمختار فیوم، به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. در ۳ مارس ۱۹۲۲، جنبشی به رهبری فرانچسکو جونتا، نماینده فاشیست، زانلا را مجبور به استعفا کرد. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۳، گائتانو جاردینو، یک ژنرال ایتالیایی، از سوی نخست‌وزیر ایتالیا، بنیتو موسولینی، با وظیفه بازگرداندن نظم عمومی اعزام شد. در همین حال، مذاکرات بین ایتالیا و پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها برای انحلال ایالت آزاد فیوم آغاز شد.همه طرف‌ها این توافق‌نامه را در ۲۲ فوریه ۱۹۲۴ در رم تصویب کردند و از همان روز لازم‌الاجرا شد. این توافق‌نامه در ۷ آوریل ۱۹۲۴ در مجموعه معاهدات جامعه ملل ثبت شد.شرایط.معاهده رم بخش‌هایی از معاهده راپالو را لغو کرد. پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها حاکمیت خود را بر دلتای رودخانه ریجینا، از جمله بندر دریایی سوساک (پورتو باروس) و شمال شهرستان فیومه اعمال کردند. شهر فیومه، برخی از زمین‌های اطراف و یک کریدور ساحلی برای اتصال آن به سرزمین اصلی ایتالیا به ایتالیا داده شد.پیامدها.توافق بر سر تعریف دقیق مرزها موضوع یک کمیسیون مشترک بود که نتیجه آن پیمان نتونو در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۵‌ بود.پس از آشوب‌های جنگ جهانی دوم، یوگسلاوی تیتو، فیومه را ضمیمه خاک خود کرد و به مفاد پیمان رم پایان داد.امروزه، قلمرو سابق آن تقریباً با شهرستان پریمورجه-گورسکی کوتار در کرواسی مطابقت دارد.
آهو سونگور کیست؟ توضیح بده.
آهو سونگور متولد ۵ فوریه ۱۹۸۱ میلادی، بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر ترکیه. او در تولیداتی مانند اسمش را فریحا گذاشتم، «فیلسوف لبنیاتی» و اون زندگی منه بازی کرده است. او با بازیگر سوات سونگور ازدواج کرده و یک پسر به نام اِگه دارد.زندگی.آهو سونگور در ۵ فوریه ۱۹۸۱ در استانبول به دنیا آمد.در سال ۲۰۰۲، او در "Aşk Meydan Savaşı" ظاهر شد. در همان سال با هنرپیشه ترک Suat Sungur ازدواج کرد. سونگور همچنین نقش اصلی سریال «Adını Feriha Koydum: Emir'in Yolu» را در سال ۲۰۱۲ دریافت کرد.او که با نام سونگور نیز شناخته می‌شود، در سال ۲۰۱۲ در سریال اسمش را فریحا گذاشتم: راه امیر ظاهر شد.او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ در سریال اون زندگی منه ظاهر شد.فیلم‌شناسی.فیلمسریال
یوسف اکگون کیست؟ توضیح بده.
یوسف اکگون ، (متولد ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۴ استانبول)، بازیگر مرد اهل ترکیه است.زندگی و حرفه.او تحصیلات راهنمایی و دبیرستان خود را در دبیرستان بیلگه کاگان به پایان رساند. او نقش لیساندر را در نمایش «رؤیای یک شب نیمه تابستان» اثر شکسپیر بازی کرد. او قبل از اتمام تمرینات از تئاتر اخراج شد.[نیازمند منبع] با این حال، پس از شرکت در چند تمرین، عاشق بازیگری شد.در سال ۲۰۰۳، او بورسیه تحصیلی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه یدی تپه را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۴، او به عنوان دستیار فرهان شنسوی در تئاتر اورتایونکولار مشغول به کار شد. او به توصیه انگین سزار در اولین فیلم خود، «بالانس و مانورا»، بازی کرد. در سال ۲۰۰۷، او در سریال تلویزیونی «هپسی ۱» نقش کورکوت را بازی کرد. در سال ۲۰۱۱، او در سریال «آدینی فریها کویدوم» نقش کورای اونات را بازی کرد. در سال ۲۰۱۲، او در سریال‌های تلویزیونی اسمش را فریحا گذاشتم و «امیر یولو» ظاهر شد.
اینگا روگینینه کیست؟ توضیح بده.
اینگا روگینینه (؛ زادهٔ ) فعال اتحادیه کارگری و سیاست‌مدار اهل لیتوانی است از ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵ به عنوان نوزدهمین نخست‌وزیر لیتوانی مشغول به کار است. او که عضو حزب سوسیال دموکرات لیتوانی است، از سال ۲۰۲۴ نماینده مجلس سنا نیز بوده و پیش از انتصاب به عنوان نخست‌وزیر، به عنوان وزیر تأمین اجتماعی و کار خدمت کرده است.
دانشگاه اونوکوز مائیس کیست؟ توضیح بده.
دانشگاه اونوکوز مائیس (), (OMU) یک ایالت بزرگ دانشگاه است که در سال ۱۹۷۵ در سامسون (ترکیه)، ترکیه تأسیس شد. این دانشگاه نام «۱۹ می» را دارد که نشان دهنده جنگ استقلال ترکیه زمانی است که مصطفی کمال آتاترک، بنیانگذار جمهوری ترکیه، به منظور راه اندازی جنگ استقلال ترکیه به سامسون آمد.OMU شامل ۱۶ دانشکده، ۱ کنسرواتوار (کنسرواتوار دولتی OMU سامسون)، ۳ مدرسه (مدرسه هوانوردی غیرنظامی، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشکده بهداشت سامسون)، ۱۱ مدرسه حرفه ای و ۵ مؤسسه (علوم آموزشی، هنرهای زیبا، علوم بهداشتی، علوم و فناوری، و علوم اجتماعی) است. پردیس اصلی ۲۱۷۵ هکتاری آن در شهرداری آتاکوم در سامسون متمرکز است.بر اساس داده‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی (URAP), OMU با دانشکده پزشکی رتبه چهاردهم را در بین دانشگاه‌های ترکیه دارد.
ماریا، ملکه سیسیل کیست؟ توضیح بده.
ماریا، ملکه سیسیل (؛ ۲ ژوئیه ۱۳۶۳ – ) از سال ۱۳۷۷ تا زمان مرگش ملکه سیسیل و دوشس آتن و نئوپاتریا بود.به تخت نشستن سیسیل.ماریا که در کاتانیا متولد شده بود، دختر و وارث فردریک ساده از همسر اولش کنستانس آراگون بود. پس از مرگ پدرش در سال ۱۳۷۷، او بر تخت سیسیل نشست. با این حال، حکومت او عملاً به دست گرفت. او در آن زمان تنها سیزده سال داشت و چهار خانواده بارونی که مدعی قدرت او بودند، خود را «ویکار» می‌نامیدند.یکی از ویکارها، آرتاله آلاگونا، قبلاً توسط پدر ماریا به عنوان نایب‌السلطنه منصوب شده بود. در سال ۱۳۶۰ - هفده سال قبل از به تخت نشستن ملکه ماریا - آلاگونا با استفاده از نیروهای سیراکوز و کاتانیا، آگوستا، یک شهر مهم و مستحکم را به آتش کشیده و با خاک یکسان کرده بود. با این حال، نیابت سلطنت آلاگونا به دلیل درگیری بین احزاب «سیسیلی» و «آراگونی» شکست خورد و او مجبور شد به جای آن، دولتی با سه ویکار دیگر تشکیل دهد. چهار خانواده بارونی برای نمایندگی و توزیع مساوی قدرت بین جناح‌های سیسیلی و آراگونی انتخاب شدند.ناآرامی در دوران سلطنت ویکارها.از سال ۱۳۷۷، پادشاهی سیسیل توسط چهار ویکار اداره می‌شد: آرتاله اول آلاگونا، کنت میسترتا، فرانچسکو دوم ونتیمیگلیا، کنت گراسی، مانفردی سوم کیارامونته، کنت مودیکا، و گوگلیلمو پرالتا، کنت کالتابلوتا. ترکیب کالج ویکارها به گونه‌ای در نظر گرفته شده بود که شامل نمایندگان احزاب «سیسیلی» و «آراگونی» باشد. با این حال، این چهار مرد به‌طور مؤثر تنها در سرزمین‌های بارونی جداگانه خود حکومت می‌کردند. در سال ۱۳۷۹، ملکه ماریا توسط گوگلیلمو ریموندو سوم از مونکادا، مارکی مالت و گوتزو، یک نجیب‌زاده سیسیلی و عضو خاندان آراگونی مونتکادا، که به‌طور خاص توسط آلاگونا از حکومت کنار گذاشته شده بود، ربوده شد. مونکادا قصد داشت از ازدواج برنامه‌ریزی‌شده ماریا با جیانگالئاتزو ویسکونتی، دوک میلان، جلوگیری کند و او را به مدت دو سال ابتدا در آگوستا و سپس در لیکاتا نگه داشت. اقدامات مونکادا توسط پدربزرگ ماریا، پادشاه پیتر چهارم آراگون تأیید شده بود، اما طبیعتاً مخالفت‌هایی را برانگیخت، به ویژه از سوی رقبای او، آلاگونا و کیارامونته، که به قلعه‌های مونکادا حمله کردند. در سال ۱۳۸۱، مونکادا ماریا را به فرستادگان پیتر چهارم تحویل داد و در سال ۱۳۸۲ توسط ناوگان آراگونی از نیروهای در حال پیشروی کیارامونته نجات یافت. او ابتدا به ساردینیا و سپس در سال ۱۳۸۴ به آراگون برده شد، جایی که در سال ۱۳۹۰ با پسرعمویش مارتین آراگونی ازدواج کرد.حکومت مشترک با مارتین جوان.در سال ۱۳۹۲ ماریا و مارتین با نیروی نظامی بازگشتند و بارون‌های مخالف را شکست دادند و تا زمان مرگ ماریا در سال ۱۴۰۱ به‌طور مشترک حکومت کردند. در آن زمان، مارتین پیمان ویلنوو (۱۳۷۲) را لغو کرد و به تنهایی بر سیسیل حکومت کرد. او همچنین از تنها پسرشان، پیتر (۱۳۹۸–۱۴۰۰)، جان سالم به در برد. پادشاهی بدون ولیعهد باقی ماند و این باعث بحران جانشینی برای مارتین شد که به حق همسرش حکومت می‌کرد. فردریک ساده، پسر نامشروع خود، گوگلیلمو، کنت مالت، را به عنوان وارث احتمالی در صورت انقراض نسل دخترش معرفی کرده بود. گوگلیلمو در حدود سال ۱۳۸۰ درگذشته بود، اما او یک دختر به نام جیووانا داشت که همسر پیترو دی جیونی، نجیب‌زاده سیسیلی، بود. با این حال، او نمی‌توانست ادعای عمویش را رد کند، زیرا مارتین تا زمان مرگش بدون هیچ مخالفتی به حکومت ادامه داد.ماریای سیسیلی در سال ۱۴۰۱ در لنتینی درگذشت.
آنکیانو کیست؟ توضیح بده.
آنکیانو دهکده‌ای (فرازیون) در کمون وینچی، استان فلورانس، توسکانی، مرکز ایتالیا است.این روستا به خاطر ویلا دل فرال باستانی و کلیسای کوچکش، سنت آنتونیو اِ فرانچسکو، شناخته شده است.لئوناردو داوینچی در ۱۵ آوریل ۱۴۵۲ در مزرعه‌ای نزدیک آنکیانو متولد شد. نام کامل او «لئوناردو دی سر پیرو داوینچی» بود که به معنی «لئوناردو، پسر پیرو، اهل وینچی» است. خانه‌ای که لئوناردو داوینچی در آن متولد شد، بین آنکیانو و فالتونیانو، حدود ۳ کیلومتری وینچی واقع شده است.
در مورد پوست‌قورباغه‌ای توضیح بده.
پوست‌قورباغه‌ای (در ایران با عنوان پلنگی)، که همچنین به عنوان شکارچی مرغابی شناخته می‌شود، یک الگوی استتار لباس رزم با خال و رنگ‌آمیزی گیج‌کننده برای ترکیب در محیطی شبیه به پوست دیدگریز قورباغه است.الگوی پوست‌قورباغه‌ای M1942 نخستین تلاش ارتش ایالات متحده برای استتار رنگ‌آمیزی گیج‌کننده بود.
حرف بی‌عمل کیست؟ توضیح بده.
حرف بی‌عمل () یک درام تلویزیونی بریتانیایی است که زندگی گروهی از زنان لزبین ساکن گلاسگو، اسکاتلند را به تصویر می‌کشد. تولید این مجموعه، با بازی لورا فریزر، روتا گدمینتاس و فیونا باتن، در تابستان ۲۰۰۹ در گلاسگو آغاز شد. این سریال نخستین‌بار در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ از شبکه بی‌بی‌سی سه پخش شد. ساخت فصل دوم در اواخر سال ۲۰۱۰ تأیید شد و فیلم‌برداری آن از ۳۰ مه ۲۰۱۱ آغاز شد. فصل دوم از ۲۰ آوریل ۲۰۱۲ از بی‌بی‌سی سه پخش شد. در ژانویه ۲۰۱۳، خالق مجموعه، هریت براون، اعلام کرد که شبکه بی‌بی‌سی سه سریال را بدون ارائه هیچ توضیحی لغو کرده است.
فیونا باتن کیست؟ توضیح بده.
فیونا باتن () بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مرگ در بهشت"، "بازرس فویل"، "دربه‌درها"، "حرف بی‌عمل"، "آدمکشان میدسامر" و "اهمیت جدی بودن" اشاره نمود.
کاسه آواز تبتی کیست؟ توضیح بده.
کاسه آواز تبتی (به انگلیسی: "Tibetan singing bowl") نوعی ساز کوبه‌ای و ظرف فلزی است که با ایجاد ارتعاش و صدای زنگ‌مانند شناخته می‌شود. این کاسه‌ها اغلب با ضربه زدن یا ساییدن لبهٔ آن با چوب (مالِت) به صدا درمی‌آیند و صدایی طنین‌دار و مداوم تولید می‌کنند.تاریخچه.منشأ دقیق کاسه‌های تبتی مشخص نیست، اما بسیاری از پژوهشگران آن را به مناطق هیمالیا از جمله تبت، نپال و بوتان نسبت می‌دهند. این کاسه‌ها در آیین‌های مذهبی، مراقبه و سنت‌های شفابخشی به کار گرفته می‌شده‌اند.ساخت.کاسه‌های آواز تبتی معمولاً از ترکیبی از چند فلز ساخته می‌شوند. در منابع سنتی گفته شده است که هفت فلز (مس، طلا، نقره، آهن، قلع، سرب و روی) در ساخت آن‌ها استفاده می‌شود، هرچند امروزه بیشتر آن‌ها از آلیاژ مس و قلع ساخته می‌شوند. بسیاری از کاسه‌ها دارای حکاکی‌ها، نقوش آیینی یا مانتراهای بودایی هستند.کاربردها.- مراقبه و مدیتیشن: کاسه‌های تبتی در تمرین‌های مدیتیشن و یوگا به کار می‌روند تا تمرکز و آرامش ایجاد کنند. - آیین‌های مذهبی: در معابد بودایی برای همراهی با سرودها و دعاها استفاده می‌شوند. - کاربردهای درمانی: برخی مطالعات نشان داده‌اند که صدا و ارتعاش این کاسه‌ها می‌تواند به کاهش استرس، اضطراب و فشار خون کمک کند. البته شواهد علمی قطعی در این زمینه هنوز محدود است.
عدسی نوری کیست؟ توضیح بده.
عدسی نوری، عدسی بینایی یا قرص بینایی یا سر عصب بینایی، نقطه خروج آکسون‌های سلول‌های گانگلیونی از چشم است. از آنجا که هیچ میله یا مخروطی روی دیسک بینایی وجود ندارد، این نقطه معادل یک نقطه کور کوچک در هر چشم است.آکسون‌های سلول‌های گانگلیونی پس از خروج از چشم، عصب بینایی را تشکیل می‌دهند. عدسی بینایی نشان‌دهندهٔ ابتدای عصب بینایی است و نقطه‌ای است که آکسون‌های سلول‌های گانگلیونی شبکیه به هم می‌رسند. عدسی بینایی در چشم طبیعی انسان، ۱ تا ۱٫۲ میلیون فیبر عصبی آوران را از چشم به سوی مغز حمل می‌کند. دیس بینایی همچنین نقطه ورود شریان‌های اصلی که خون شبکیه را تأمین می‌کنند و نقطه خروج سیاهرگ‌ها از شبکیه است.ساختار.عدسی نوری در موقعیت ۳ تا ۴ میلی‌متر به سوی بینی گوده چشم قرار دارد. این یک بیضی عمودی است که ابعاد متوسط آن ۱٫۷۶ میلی‌متر به صورت افقی و ۱٫۹۲ میلی‌متر به صورت عمودی است. یک فرورفتگی مرکزی با اندازه‌های متغیر وجود دارد که جام بینایی نامیده می‌شود. این فرورفتگی می‌تواند شکل‌های مختلفی از یک فرورفتگی کم‌عمق تا یک گلدان لوبیا داشته باشد - این شکل می‌تواند برای تشخیص برخی از بیماری‌های شبکیه مهم باشد.کارکرد.عدسی بینایی یا سر عصب بینایی، نقطه خروج آکسون‌های سلول‌های گانگلیونی از چشم است. از آنجا که هیچ میله یا مخروطی روی دیسک بینایی وجود ندارد، این نقطه معادل یک نقطه کور کوچک در هر چشم است.اهمیت بالینی.تقریباً همهٔ ساختارهای چشم را می‌توان با تجهیزات و لنزهای اپتیکی مناسب بررسی کرد. استفاده از یک افتالموسکوپ مستقیم پیشرفته، با استفاده از اصل برگشت‌پذیری نور، نمایی از دیسک بینایی ارائه می‌دهد. برای نمای دقیق و سه‌بعدی دیسک بینایی و ساختارهای داخل چشم، به یک معاینه بیومیکروسکوپی با لامپ شکافی به همراه یک لنز کانونی ناکروی مناسب (+66D، +78D یا +90D) نیاز است.یک عدسی بینایی طبیعی به رنگ نارنجی تا صورتی است و ممکن است بستگی به قومیت متفاوت باشد. عدسی رنگ‌پریده، عدسی بینایی است که رنگ آن از صورتی کم‌رنگ یا نارنجی تا سفید متغیر است. عدسی رنگ‌پریده نشانه‌ای از یک بیماری است. [ "" ]
انزو پلازوتا کیست؟ توضیح بده.
انزو پلاتزوتا (۲۹ مه ۱۹۲۱–۱۲ اکتبر ۱۹۸۱) مجسمه‌ساز بریتانیایی متولد ایتالیا بود.پلازوتا در مستره، نزدیک ونیز، متولد شد و زندگی کاری خود را در لندن گذراند. او بیشتر به خاطر شیفتگی و مطالعه حرکات در برنز - شکل انسان، اسب‌ها، بالرین‌ها - و مطالعاتش در مورد زنان که بسیاری از آنها زینت‌بخش خیابان‌های لندن هستند، به یاد آورده می‌شود. او در سن ۶۰ سالگی در لندن درگذشت.آثار.کارهای عمومی شامل موارد زیر است:
داویده کالاندرا کیست؟ توضیح بده.
دیوید کالاندرا (زاده ۲۱ اکتبر ۱۸۵۶ – درگذشته ۸ سپتامبر ۱۹۱۵) مجسمه‌ساز و کابینت‌ساز ایتالیایی بود.زندگی‌نامه.داویده کالاندرا در تورین در خانواده‌ای ثروتمند متولد شد. پدرش علاوه بر فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش به عنوان وکیل و مهندس هیدرولیک، باستان‌شناس و کلکسیونر مشهور سلاح‌های باستانی بود.برادر بزرگتر داویده، نویسنده ادواردو کالاندرا، نویسنده برجسته‌ای بود که رمان "«لا بوفرا»" را نوشت، نمونه‌ای از داستان تاریخی.پس از تحصیل در لیسئو کالاندرا، در کلاس‌های هنری آکادمیا آلبرتینا شرکت کرد و سپس به عنوان داوطلب به سواره‌نظام پیوست و در آنجا به درجه نظامی ستوان دوم ("Sottotenente") رسید. در سال ۱۸۷۸، او به همراه پدر و برادرش در کاوش‌های محوطه باستانی لومبارد در تستونا (مونکالیری) همکاری کرد.یکی از اولین مجسمه‌های کالاندرا، "«شب‌زنده‌داری‌های پنه‌لوپه"»، در سال ۱۸۸۰ در نمایشگاه هنرهای زیبای تورین به نمایش گذاشته شد. در نمایشگاه ملی ۱۸۸۴ در تورین، او سه اثر را به نمایش گذاشت: "یهودا"، "تیگر رئاله" و "فیور دی کیوسترو". کالاندرا همچنین بسیاری از پرتره‌ها، نیم‌تنه‌ها و نقش برجسته‌ها را تکمیل کرد.در سال ۱۹۰۲، کالاندرا به همراه دیگر هنرمندانش لئوناردو بیستولفی، جورجو سراجیولی، انریکو ریسند و انریکو تووز، به تأسیس مجله "«هنر تزئینی مدرن»" که به هنرهای تزئینی اختصاص داشت، کمک کرد. از سال ۱۹۱۲ او به عنوان رئیس انجمن باستان‌شناسی و هنرهای زیبای پیدمونت (انجمن باستان‌شناسی و هنرهای زیبای پیدمونت) منصوب شد. او در سال ۱۹۱۵ در تورین درگذشت.آثار هنری برگزیده.مجسمه‌های او شامل مجسمه گاریبالدی در میدانی به همین نام در مقابل کاخ فرمانداری پارما و بنای یادبود سوارکاری شاهزاده لوئیجی آمادئو، دوک ابروتزی، به سفارش شهر تورین و واقع در پارک والنتینو می‌شود.او همچنین بنای یادبود شاه اومبرتو دوم را در ویلا بورگزه (رم) تکمیل کرد؛ این مجسمه پس از مرگ مجسمه‌ساز تکمیل شد. کالاندرا همچنین بنای یادبود بزرگی از سیاستمدار و نویسنده آرژانتینی ، بارتولومه میتر، را تکمیل کرد؛ این بنای یادبود در بوئنوس آیرس قرار دارد.آثار هنری گسترده او همچنین شامل برخی سکه‌های ایتالیایی است که بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ در دوران حکومت ویکتور امانوئل سوم در ایتالیا ساخته شده‌اند.موزه شهرداری "آنتونینو اولمو" از ساویلیانو "، گیپسوتکا داویده کالاندرا" را در خود جای داده است که چندین اثر گچبری او را به نمایش می‌گذارد.
آلیک کاوالیر کیست؟ توضیح بده.
آلیک کاوالیر (۱۹۲۶–۱۹۹۸) مجسمه‌ساز ایتالیایی بود. او زندگی خود را صرف تحقیق در مورد معنای زندگی، آزادی، طبیعت و تاریخ کرد. او که یک ملحد و آزادی‌خواه بود، به هیچ ساختار از پیش تعیین‌شده و نهایی جامعه، محیط زیست یا جهان اعتقادی نداشت. او همچنین از هیچ‌یک از جنبش‌های هنری زمان خود پیروی نمی‌کرد، اگرچه همه آنها را می‌شناخت و موقتاً تحت تأثیر برخی از آنها قرار داشت. او راه خود را می‌ساخت و برداشت‌های خود را با طنزی شوخ‌طبعانه، از طریق مجسمه‌هایی که از طیف وسیعی از مواد ساخته شده بودند، روایت می‌کرد. این مجسمه‌ها در یک هزارتوی آشفته قرار گرفته بودند که بازدیدکنندگان مجبور بودند بدون اینکه بتوانند نقطه نظر قطعی پیدا کنند، از آن عبور کنند.زندگی‌نامه.آلیک کاوالیر در ۵ اوت ۱۹۲۶ در رم، از آلبرتو کاوالیر، شاعر و سیاستمدار اهل جنوب ایتالیا، و فانی کافمن، مجسمه‌ساز عبری‌تبار روس که از انقلاب گریخته بود، متولد شد.پس از گذراندن بخشی از دوران کودکی‌اش بین رم و پاریس، در سال ۱۹۳۸ در میلان اقامت گزید. در سال ۱۹۴۲، پس از پایان دبیرستان، در آکادمی بررا ثبت نام کرد و در آنجا شاگرد فرانچسکو مسینا بود. در آنجا با جاکومو مانزو، آشیل فونی، داریو فو، بوبو پیکولی و مارینو مارینی آشنا شد که در ابتدا دستیار و در نهایت رئیس بخش مجسمه‌سازی آنها شد.اولین نمایشگاه او در سال ۱۹۴۵، در نمایشگاه هنرمندان جوان برگزار شد. اولین نمایشگاه شخصی او در سال ۱۹۵۱، در گالری کولونا میلان بود. او دو بار در دوسالانه ونیز، در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۷۲، هر دو بار در یک اتاق شخصی، آثار خود را به نمایش گذاشت. او بیش از ۳۰ سال در بررا به تدریس پرداخت و در نهایت مدیر آن شد. در سال ۱۹۹۲، یک نمایشگاه مروری قابل توجه از آثار او در کاخ سلطنتی میلان با نام "«محیط" اطراف» برگزار شد.از ۲۷ ژوئن تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۸، پالاتزو رئاله میزبان نمایشگاه دیگری از آلیک کاوالیر بود. این مجموعه با عنوان "«جهان سبز"»، بر موضوع طبیعت تمرکز داشت و سفر هنرمند را از طریق به تصویر کشیدن جنبه‌های شکوه و رنج با بازنمایی گیاهان بازسازی می‌کرد.او در گورستان یادبود میلان به خاک سپرده شد و نامش در "Famedio" (تالار مشاهیر) ذکر شده است.
بهمن چوبی اصل کیست؟ توضیح بده.
بهرام(بهمن) چوبی اصل "متخصص" پایگاه داده ایرانی بود. او سحرگاه ۷ مهر ۱۴۰۴ به اتهام جاسوسی برای اسرائیل اعدام شد. رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی او را متخصص پایگاه داده رایانه‌ای معرفی کرده است که در یک شرکت دانش‌بنیان مشغول فعالیت بوده است. قوه قضائیه جمهوری اسلامی وی را به «فساد بر روی زمین از طریق همکاری اطلاعاتی با اسرائیل» متهم کرده بود.براساس اطلاعات موجود در روزشمار اعدام سیاسی در ایران، بهمن چوبی اصل، هشتمین شهروند ایران است که جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل اعدام کرده است. این شهروندان در ماه‌ها و سال‌های قبل از آغاز جنگ دوازده روزه بازداشت شده بودند.تا پیش از اعدام اطلاعاتی از سوی رسانه‌های جمهوری اسلامی و ناظران حقوق بشری در مورد وی منتشر نشده بود و فرایند قضایی رسیدگی به پرونده او در سکوت انجام شده بود.پس از انتشار خبر اعدام، وکیل متهم، در استوری‌ای در اینستاگرام گفت: «در خصوص اعدام موکل بهرام چوبی اصل لازم به ذکر است درخواست اعاده دادرسی دوم و همچنین دستور توقف اجرا در روز شنبه ۵ مهر ثبت و حسب اعلام مدیر دفتر شعبه دیوان دستور توقف در روز گذشته صادر و به مرجع مربوط ارسال شده است. با این وجود و بدون اطلاع، موکل دیروز بعدازظهر به بیرون از بند زندان اوین منتقل شده و در حالی که امروز صبح در معیت یکی دیگر از همکاران در مسیر شعبه دیوان بودیم خبر اجرای حکم در خبرگزاری میزان منتشر شده است. چرایی اینکه نام بهرام چوبی اصل در خبر منتشره بهمن چوبی اصل درج شده بر ما معلوم نیست!»
نرگس شهبازی کیست؟ توضیح بده.
نرگس شهبازی (زادهٔ ۲۹ مرداد ۱۳۸۶ در تهران) ورزشکار ایرانی رشتهٔ ووشو در بخش تالو است. او ورزش حرفه‌ای را از همان سنین کودکی با ژیمناستیک آغاز کرد و بعد از مدتی با ورود به رشته ووشو و بخش تالو مهارت و استعداد خود را در در این رشته به نمایش گذاشت. نرگس توانست در ۱۵ سالگی و برای اولین حضورش در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا، طلای این مسابقات را در فرم چانگ چوان بدست آورد. مسابقات قهرمانی جوانان آسیا ماکائو ۲۰۲۳.نرگس شهبازی در سال ۲۰۲۳ و در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا که به میزبانی کشور ماکائو برگزار شد توانست با امتیاز ۹۰۰۶ جایگاه اول این مسابقات را در فرم چانگ چوان کسب و به مدال ارزشمند طلا دست پیدا کند.مسابقات قهرمانی جوانان جهان برونئی ۲۰۲۴.نرگس شهبازی به عنوان یکی از بازیکنان تیم ملی در این مسابقات حضور پیدا کرد.مسابقات قهرمانی جوانان آسیا جیانگ‌یین ۲۰۲۵.شهبازی در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا که در جیانگ‌یین کشور چین برگزار شد به عنوان یکی از بازیکنان تیم ملی در بخش تالو حاضر شد و توانست در فرم جیانشو با امتیاز ۹.۳۴۶ در جایگاه پنجم این رقابت ها ایستاد.
گوئیرو کیست؟ توضیح بده.
گوئیرو () یک ساز کوبه‌ای است که از یک کدوی توخالی با انتهای باز و شیارهایِ موازیِ بریده‌شده در یک طرف آن تشکیل شده است. این ساز با مالیدن یک چوب یا دندانه (به تصویر مراجعه کنید) در امتدادِ شیارها نواخته می‌شود. تاریخچه.گوئیرو معمولاً در موسیقی کوبایی، پورتوریکویی و سایر سبک‌های موسیقی آمریکای لاتین استفاده می‌شود و نقش کلیدی در بخش ریتم معمولِ ژانرهای مهمی چون سالسا و غیره ایفا می‌کند. نواختن گوئیرو معمولاً به ضربات بلند و کوتاه نیاز دارد که با خراشیدن به بالا و پایین، صدای بلند یا کوتاه ایجاد می‌شود. امروزه بسیاری از گوئیروها از چوب یا فایبرگلاس ساخته می‌شوند. گوئیرو، مانند ماراکا، اغلب توسط یک خواننده نواخته می‌شود.در سرتاسر آمریکای لاتین و دریای کارائیب، گوئیرو را می‌توان در انواع موسیقی رقص سنتی و محلی یافت و در گروه‌های رقص و جشنواره‌های مذهبی از آن استفاده می‌شود. در موسیقی کلاسیک نیز آهنگسازانی مانند هیتور ویلالوبس، مورتون گلد (سمفونی آمریکای لاتین) و ایگور استراوینسکی (پرستش بهار) از گوئیرو بهره برده‌اند.
مارچلو اسپارزو کیست؟ توضیح بده.
مارچلو اسپارزو مجسمه‌ساز ایتالیایی قرن هفدهم بود که به ویژه به عنوان یک استاد گچ‌کاری شهرت داشت.او که از سوی معاصرانش به عنوان یکی از برجسته‌ترین هنرمندان و مجسمه‌سازان پلاستیک آن دوره شناخته می‌شد، از جمله اولین استفاده‌کنندگان از گچ مرمر در آثار عظیم یادبود بود، که زبان سبکی بدیع و مهارت‌های اجرایی پالایش‌شده‌ای را به نمایش گذاشت. او به‌طور قابل توجهی در جنوا، اوربینو، تورین، سینا و پاویا کار کرد، و همچنین در آزمایش‌های رنگی، به عنوان مثال، در پیشگاه کلیسای سن پیترو در بانچی، شبستان کلیسای سن روکو و ویلای پرنس در جنوا، نوآور بود.زندگی‌نامه.اوایل زندگی.مارچلو اسپارزو در اوربینو، ایتالیا در خانواده فرانچسکو دی جولیو اسپارزو و دونا جولیا به دنیا آمد. لوئیجی پونجیلئونی او را به عنوان «پسر طبیعی جیو. آنتونیو اسپازا» توصیف کرده است. در قرارداد سال ۱۵۷۳ برای آثار در سینا، از او به عنوان «استاد مارچلو دی جولیو اسپارتی از اوربینو» یاد شده است. او سال‌های اولیه خود را صرف تخصص در هنرهای تجسمی در مدرسه فدریکو براندانی کرد، و سبکی بدیع را در سنت منریسم رافائل و پرینو توسعه داد.حرفه حرفه ای.سینا.پس از احتمالاً کار در رم با برندانی در سال ۱۵۷۳، او به سینا فراخوانده شد، جایی که به او سفارش‌های مختلفی داده شد. او در کنار نقاش فلاندری، برنارد ون رانت‌ویک، در تزئینات گچبری استادانه کاخ چیگی آلا پوستیرلا همکاری کرد که تا به امروز در یازده اتاق باقی مانده است. آثار او یک روند سبکی خاص را در شهر توسکانی در مورد تزئینات ایجاد کرد که بیش از یک قرن ادامه یافت.پاویا.در سال ۱۵۷۸، او برای کار در کلیسای کوچک تسبیح در کلیسای دومینیکن سن توماسو فراخوانده شد، در ابتدا برای جایگزینی آمبروجیو ولپیِ فوت‌شده، و تا سال ۱۵۸۳ سفارش‌ها را تکمیل کرد. در سال ۱۵۸۸، او مجموعه مجسمه‌های پیچیده‌ای را خلق کرد که قدیسان فرقه دومینیکن را به تصویر می‌کشید. در سال ۱۵۹۶، اسپارزو قرارداد جدیدی را برای تزئین دو طاق جلوی کلیسای کوچک تسبیح امضا کرد. اسپلتا در "کتاب تاریخ" خود در سال ۱۶۰۲، او را به عنوان «یکی از اولین گچ‌کاران این دوران» توصیف کرد (با استفاده از کلمه «اولین» به معنای باستانی «مهم‌ترین») و مجسمه باشکوه پیروزی از سال ۱۵۹۹ را به او نسبت داد. این مجسمه، که «به زیبایی شکل گرفته» و «به‌طور کامل اجرا شده» بود، بر روی پایه‌ای در طاقچه‌ای در قرنتی، نزدیک دروازه سوم شهر، در میدان سن گابریل آن زمان قرار داشت. این مجسمه بالدار، مسلح به سبک باستانی، تاجی از برگ بو بر سر، شاخه نخلی در دست راست و عصایی در دست چپ بود. این بنای یادبود از جمله زیورآلاتی بود که برای استقبال از ملکه مارگارت در طول بازدیدش از شهر استفاده شد و بعدها توسط سیلویو سالواتیکو نجیب‌زاده حفظ شد. آخرین اثر ثبت شده اسپارزو در پاویا «نقاشی با پیکره‌ها و مسلح به گچ» بود که پرداخت هزینه آن در اول مه ۱۶۰۰ ثبت شده است.
فرانچسکو لورانا کیست؟ توضیح بده.
فرانچسکو لورانا، همچنین به عنوان فرانچسکو د لا ورانا (؛ حدود ۱۴۳۰ - قبل از ۱۲ مارس ۱۵۰۲) یک مجسمه‌ساز و مدال‌آور دالماتیایی بود. او هم یک مجسمه‌ساز کروات و هم یک مجسمه‌ساز ایتالیایی محسوب می‌شود. اگرچه در قلمرو جمهوری ونیز متولد شد، اما دوران اوج حرفه‌ای خود را در آن سوی ایتالیا گذراند و بین ناپل و سیسیل و اوربینو و در نهایت در جنوب فرانسه، جایی که درگذشت، دررفت و آمد بود.او یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین مجسمه‌سازان قرن پانزدهم بود - پیچیده به دلیل فعالیت‌هایش در محافل فرهنگی مختلف و قرار گرفتن در معرض تأثیرات متفاوت. بهترین آثار او در سنت کارگاهی و با همکاری دیگر هنرمندان تکامل یافت. نیم‌تنه‌های پرتره او، فردیت خلاقانه‌ای را نشان می‌دهند که به ویژه در اواخر قرن نوزدهم جذاب به نظر می‌رسید. اگرچه ترسیم سیر تکامل سبکی او غیرممکن است، اما آثار بعدی او که در فرانسه ساخته شده، تا حدودی جذب رئالیسم شمالی را نشان می‌دهد، که در آثار اجرا شده در ایتالیا وجود ندارد.زندگی و آثار.لورانا در ورانا، نزدیک زادار، در دالماتیا متولد شد. در زمان حکومت ونیز، ورانا "لا ورانا" نامیده شد که از رمانس دِ ورانا گرفته شده است و نام خانوادگی مورد استفاده فرانچسکو لورانا را به او داده است.پس از کارآموزی زیر نظر یک مجسمه‌ساز، او فعالیت انفرادی خود را در ناپل آغاز کرد، جایی که او یکی از اعضای تیم مجسمه‌سازانی بود که طاق نصرت قلعه نوئوو را برای آلفونسو پنجم آراگون به پایان رساندند. پس از مرگ آلفونسو (۱۴۵۸)، او به اکس-آن-پرووانس به دربار رنه دانژو، پادشاه سابق و هنوز هم عنوان‌دار ناپل، فراخوانده شد و رنه دانژو به او مأموریت داد تا مجموعه‌ای از مدال‌های برنزی پرتره شخصیت‌ها را در دربار بسازد. از سال ۱۴۶۶ تا ۱۴۷۱، لورانا در سیسیل بود. آثار این دوره شامل کلیسای کوچک ماسترانتونیو و مقبره پیترو اسپشیاله در کلیسای سنت فرانچسکو در پالرمو، در کناری کلیسای سنت مارگریت در سیاکا، مجسمه‌های "مریم مقدس و کودک" در کلیساهای جامع پالرمو (۱۴۷۱) و نوتو، و یک نیم‌تنه که ظاهراً النور آراگونی را به تصویر می‌کشد، اکنون در کاخ آباتلیس در پالرمو، سیسیل، است.در سال ۱۴۷۱ او به ناپل سفر کرد و در آنجا مجسمه "مریم مقدس" را در کلیسای کوچک استا باربارا ساخت. از سال ۱۴۷۴ تا ۱۴۷۷، لورا سه سال را در اوربینو گذراند، جایی که یکی از بستگانش به نام لوچیانو لورانا کار می‌کرد. سپس به مارسی رفت و در آنجا یک کلیسای کوچک در کلیسای جامع سنت ماری ماژور (۱۴۷۵–۱۴۸۱) ساخت، اولین سازه‌ای که در فرانسه کاملاً به سبک رنسانس طراحی شده بود. کارگاه او در مارسی محراب مرمری سنت لازاروس و همچنین محراب کالواری در سنت دیدیه دو آوینیون و مقبره‌های جیووانی کوسا در سنت مارته دو تاراسکون و شارل، کنت دو ماین، در لو مان را ساخت.لورانا در سال ۱۵۰۲ در مارسی یا آوینیون درگذشت.
الساندرو لئوپاردی کیست؟ توضیح بده.
الساندرو لئوپاردی (گاهی اوقات لئوپاردو نامیده می‌شود) (۱۴۶۶ – ۱۵۱۲) مجسمه‌ساز، بنیان‌گذار برنز و معمار ونیزی بود.زندگی‌نامه.لئوپاردی در ونیز متولد و درگذشت. اولین بار در سال ۱۴۸۲ نام او شنیده شد و گفته می‌شود که در ضرابخانه کار می‌کرده است. زمانی گفته می‌شد که او بنای یادبود دوک آندره‌آ وندرامین، که اکنون در کلیسای سن جیووانی پائولو قرار دارد، را طراحی کرده است، اما اکنون عموماً تصور می‌شود که این بنا کار تولیو لومباردو بوده است، اگرچه لئوپاردی ممکن است در برخی از طرح‌ها نقش داشته باشد.در سال ۱۴۷۹، او مدلی را برای مسابقه‌ای که توسط سیگنوریا در ونیز برای یافتن مجسمه‌سازی برای بنای یادبود سوارکاری بارتولومئو کولئونی آغاز شده بود، ارائه داد. سه مجسمه‌ساز از جمله آندره‌آ وروکیو که قرارداد به او اعطا شد، مدل‌هایی را ارائه دادند.لئوپاردی در سال ۱۴۸۷ به اتهام کلاهبرداری به مدت ۵ سال تبعید شد و در سال ۱۴۹۰ توسط سنا فراخوانده شد تا مجسمه چشمگیر وروکیو از بارتولومئو کولئونی را که ونیزی‌ها طبق مفاد وصیت‌نامه کولئونی به او سفارش داده بودند، به پایان برساند. وروکیو که مدل گلی را در ونیز ساخته بود، در سال ۱۴۸۸، قبل از ریخته‌گری برنزی آن، درگذشت. او در وصیت‌نامه خود درخواست کرد که شاگردش، لورنزو دی کردی، برای ترتیب دادن ریخته‌گری آن استخدام شود، اما پس از تأخیر زیاد، ونیزی‌ها در سال ۱۴۹۰ لئوپاردی را برای ریخته‌گری آن انتخاب کردند و او همچنین پایه‌ای را که مجسمه روی آن قرار دارد، ساخت. نام او (به لاتین) روی کمر اسب حک شده است: "ALEXANDER. LEOPARDUS. V. P. OPUS"، به طوری که مقامات اولیه فکر می‌کردند که این کار کاملاً متعلق به اوست. این اثر مورد تحسین جهانی قرار گرفته است، اگرچه جان پوپ-هنسی معتقد بود که اگر وروچیو خودش آن را تمام می‌کرد، حتی بهتر هم می‌شد.وقتی کولئونی پول مجسمه‌اش را وقف کرد، شرط گذاشت که مجسمه باید در میدان سن مارکو نصب شود، اما دولت ونیز نتوانست اجازه این کار را بدهد و با نصب آن در نزدیکی "مدرسه" سن مارکو، بیرون کلیسای اس‌اس جیووانی پائولو، جایی که امروز نیز قرار دارد، مصالحه کرد.لئوپاردی بین سال‌های ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۵ روی کلیسای کوچک کاردینال زنو در سنت مارک کار کرد که تا سال ۱۵۱۵ توسط آنتونیو لومباردو و تولیو لومباردو به پایان رسید.در سال ۱۵۰۵، او پایه‌های برنزی را که با نقش برجسته تزئین شده بودند، برای سه میله پرچم بزرگ دکل مانند در میدان سن مارکو طراحی و ریخته‌گری کرد. هر پایه متفاوت است و پایه مرکزی آن روی یک مدال، نیمرخ دوج، لئوناردو لوردان، را دارد.مدل او برای بازسازی مدرسهٔ باستانی وکیا دلا میسریکوردیا در ونیز، در سال ۱۵۰۷ به‌طور موقت توسط مدرسه پذیرفته شد، اما پیشرفت کمی در این پروژه حاصل شد و در سال ۱۵۳۱، پس از مرگ لئوپاردی، مدل سانسووینو جایگزین آن شد، اگرچه این مدل نیز هرگز تکمیل نشد.بعدها، او در کلیسای جدید سانتا جیوستینا در پادوا مشغول به کار شد.پس از آتش‌سوزی فاجعه‌بار در ریالتو در ژانویه ۱۵۱۴، او یکی از چهار معماری بود که مدل‌هایی را برای بازسازی منطقه ارائه داد، اما قرارداد به اسکارپانینو داده شد.
آنتونیو لومباردو (مجسمه‌ساز) کیست؟ توضیح بده.
آنتونیو لومباردو (حدود ۱۴۵۸–۱۵۱۶) یک مجسمه‌ساز رنسانس ایتالیایی بود.زندگی.لومباردو در ونیز متولد شد، پسر پیترو لومباردو و برادر تولیو لومباردو بود. خانواده لومباردو با هم در ساخت تزئینات کلیسا و مقبره‌هایی مانند بنای یادبود پیترو موچنیگو همکاری می‌کردند. آثار آنها را می‌توان در کلیسای فرانسیسکن سن جیوب در ونیز مشاهده کرد.او در کارگاه پدرش آموزش دید، اما برخلاف پدر و برادرش تولیو، منحصراً به مجسمه‌سازی پرداخت. او همچنین با برنز کار می‌کرد، و آثار او شامل موضوعات سکولار و اساطیری و همچنین قطعات مقدس است. او و برادرش کلیسای کوچک مالچیوسترو را در کلیسای جامع سن پیترو آپوستولو در ترویزو طراحی کردند.در سال ۱۵۰۴، لومباردو مأمور شد تا یک کلیسای کوچک مخصوص مراسم تدفین در دهلیز کلیسای سن مارکو برای کاردینال جووانی باتیستا ذن بسازد. لومباردو هم به خاطر طراحی این کلیسا و هم به خاطر مجسمه‌های برنزی مریم مقدس و کودک مورد تقدیر قرار گرفته است. نقش برجسته مرمری او در سال ۱۵۰۵ از سنت آنتونی که در حال صحبت کردن یک کودک تازه متولد شده در دفاع از ناموس مادرش است، در کلیسای سنت آنتونی پادوا، به عنوان شاهکار او ذکر شده است.در سال ۱۵۰۶ او به فرارا نقل مکان کرد، جایی که به عنوان استاد سنگ مرمر برای آلفونسو اول دِسته، دوک فرارا، کار کرد. بیست و هشت نقش برجسته مرمر منسوب به لومباردو اکنون در موزه ارمیتاژ، سن پترزبورگ نگهداری می‌شوند. لومباردو در فرارا درگذشت.
توطئه (فیلم ۱۹۷۵) کیست؟ توضیح بده.
توطئه یا سازش فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۵ و به کارگردانی کالیداس جی است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، سایرا بانو، افتخار، هلن و مراد ایفای نقش کرده‌اند.
آندره‌آ آلسی کیست؟ توضیح بده.
آندریا آلسی ( , – ۱۵۰۴/۰۵) معمار و مجسمه‌ساز ونیزی با اصالت آلبانیایی بود که یکی از برجسته‌ترین هنرمندان دالماتیای ونیزی و کرواسی به‌شمار می‌رفت.زندگی.آندره‌آ آلسی حدود سال ۱۴۲۵ در شهر دوراتزو در آلبانی ونیزی (دورس امروزی، آلبانی) متولد شد و احتمالاً اصالتاً آلبانیایی بوده است تا ایتالیایی. منابع دیگر می‌گویند که او اصالتاً ایتالیایی بوده است. او در دوران جمهوری ونیز به شهر اسپلیت در دالماتیا نقل مکان کرد و در آنجا زیر نظر مجسمه‌ساز مارک تروجا تحصیل کرد. او بیشتر عمر خود را در دالماتیا گذراند و بسیاری از آثار خود را در آنجا انجام داد و در اسپلیت، شیبنیک، زادار، راب، تروگیر، آنکونا و جزایر ترمیتی کار کرد.او در سال ۱۵۰۴ یا ۱۵۰۵ در اسپلیت درگذشت و در دورس به خاک سپرده شد.شغل.آلسی شاگرد جورجو دا سبنیکو بود و شناخته‌شده‌ترین اثر او با همکاری نیکولو دی جووانی فیورنتینو در مورد گسترش کلیسای کوچک سنت جان تروگیر واقع در تروگیر است که در سال ۱۴۶۸ آغاز شد. درست مانند کلیسای جامع سیبنیک سنت جیمز در دالماتیا، کلیسای کوچک از بلوک‌های سنگی بزرگ با دقت بسیار بالا ساخته شده است. این کلیسا هماهنگی بی‌نظیری از معماری و مجسمه‌سازی مطابق با آرمان‌های باستانی دارد. از داخل، هیچ دیوار صافی وجود ندارد. در وسط کلیسا، روی محراب، تابوت مقدس جان تروگیر قرار دارد. در اطراف آن، نقش برجسته‌هایی از پوتوهایی که مشعل حمل می‌کنند، دیده می‌شود که گویی از درهای دنیای زیرین به بیرون نگاه می‌کنند. در بالای آنها، طاقچه‌هایی با مجسمه‌های مسیح و حواریون (اثر اصلی آلسی) وجود دارد که در میان آنها بتونه، پنجره‌های دایره‌ای احاطه شده با حلقه‌های میوه و نقش برجسته‌ای از میلاد مسیح وجود دارد. همه چیز با سقف گنبدی شکل با تصویر خدا در وسط و نود و شش تصویر از سر فرشتگان پوشیده شده است. با وجود چهره‌های خندان کودکان، نمازخانه بسیار شاد به نظر می‌رسد و هیچ چیز مشابهی در هنر اروپایی آن زمان وجود ندارد.آندریا بیشتر به خاطر مجسمه‌های تجاری‌اش در آنکونا، ایتالیا و نقاشی‌های دیواری‌اش در کلیسای جامع تروگیر، به‌ویژه "تعمیدگاه تروگیر شناخته می‌شود." او غسل تعمید تروگیر را در سال ۱۴۶۷ با: اندراس الکسیس دراچینوس اپیفکس مککککسیی امضا کرد (اندراس الکسیس، صنعتگر از دورس، ۱۴۶۲).
شگفت‌انگیز (فیلم ۱۹۸۲) کیست؟ توضیح بده.
شگفت‌انگیز یا جذاب فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی سی. پی دیکسیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، ریکا و آریونا ایرانی ایفای نقش کرده‌اند.
سوان (خواننده) کیست؟ توضیح بده.
پارک سو جین (؛ زادهٔ ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۳) که بیشتر با نام هنری سوان (؛ ) شناخته می‌شود، خواننده اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه دخترانهٔ کره‌ای پرپل کیس است. سوان در ۲ ژوئیه ۲۰۲۳ با انتشار نخستین آلبوم تک‌آهنگ خود با نام "بیست" که توسط جونگ کی تهیه‌کنندگی شده بود، به‌طور رسمی به‌عنوان خواننده انفرادی آغاز به‌کار کرد.حرفه.پیش از آغاز فعالیت.سوان نسخهٔ راهنمای ترانهٔ «Snapping» از چونگ‌ها را اجرا کرد و همچنین در نسخهٔ رسمی ترانه به‌عنوان خوانندهٔ پس‌زمینه در بخش کُرس حضور داشت.او از سال ۲۰۱۷ کارآموز آربی‌دابلیو بوده است.۲۰۲۰ تاکنون: آغاز فعالیت با پرپل کیس.در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰، حضور سوان به‌عنوان یکی از اعضای گروه پرپل کیس با انتشار نخستین تریلر معرفی او در کانال یوتیوب گروه تأیید شد. در سپتامبر همان سال، او به‌دلیل مشکلات سلامتی مدتی به‌طور موقت فعالیت خود را متوقف کرد و به همین دلیل در نخستین تک‌آهنگ پیش از آغاز فعالیت گروه با نام «My Heart Skip a Beat» حضور نداشت. آربی‌دابلیو در ۲۳ دسامبر بازگشت او به گروه را اعلام کرد.
پرپل کیس کیست؟ توضیح بده.
پرپل کیس (؛ ، با حروف بزرگ نوشته می‌شود) گروه دخترانهٔ اهل کره جنوبی است که در سال ۲۰۲۰ توسط آربی‌دابلیو تشکیل شد. این گروه در حال حاضر از شش عضو تشکیل شده است: نا گو اون، دوشی، ایره، یوکی، چه‌این و سوان. در ابتدا گروه شامل هفت عضو بود، اما پارک جی اون در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ به دلیل مشکلات سلامتی گروه را ترک کرد. پرپل کیس به‌عنوان یک گروهی که تولید آثارشان را خودشان بر عهده دارند شناخته می‌شود، زیرا اعضای آن در ترانه‌سرایی، آهنگسازی و دیگر جنبه‌های موسیقی و اجرا مشارکت دارند. این گروه پیش از آغاز فعالیت رسمی خود، دو تک‌آهنگ دیجیتالی منتشر کرد: «My Heart Skip a Beat» در نوامبر ۲۰۲۰ و «Can We Talk Again» در فوریهٔ ۲۰۲۱. نخستین آلبوم چندآهنگهٔ آنها آن‌ها با عنوان "Into Violet" در ۱۵ مارس ۲۰۲۱ منتشر شد.نام.نام این گروه یک واژهٔ ترکیبی است: «پرپل» (بنفش) با این ایده که رنگ بنفش از ترکیب چندین رنگ به‌وجود می‌آید؛ و واژهٔ «کیس» (بوسه) که نماد عشق است. این نام بر جنبهٔ شخصیت‌های گوناگون هر یک از اعضا و رنگ موسیقایی متفاوتشان که در هماهنگی با یکدیگر ترکیب می‌شود، تأکید دارد؛ بنابراین، معنای پرپل کیس «انتقال عشق از طریق رنگ‌های گوناگون موسیقی» است.
هلن نقی لو کیست؟ توضیح بده.
هلن (الهام) نقی لو (به انگلیسی: Helen (Elham) Nighiloo) بازیگر ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر است. او با بیش از یک دهه تجربه در عرصهٔ بازیگری، به یکی از چهره‌های نوظهور و تأثیرگذار در هنرهای نمایشی ایران تبدیل شده است. نقی لو با ایفای نقش در سریال‌های «بی‌نشان»، «گردن‌زنی»، «پوست شیر» و «سوران» شناخته شد و با سبک بازیگری احساسی، شخصیت‌محور و مبتنی بر مشاهدهٔ دقیق رفتارهای انسانی، جایگاه ویژه‌ای در میان بازیگران نسل جدید یافته است.در معرفی سریال «بی‌نشان» توسط وب‌سایت نیک صالحی، از او به عنوان یکی از بازیگران جوان و آینده‌دار یاد شده که با حضور در کنار چهره‌های مطرح، توانسته تجربهٔ تصویری خود را گسترش دهد.زندگی‌نامه.هلن نقی لو در ۲۰ اسفند ۱۳۶۹ در تهران متولد شد و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ صنایع غذایی است و زمینهٔ تحصیلی‌اش با هنر بازیگری متفاوت است. علاقهٔ او به نمایش از کودکی شکل گرفت؛ از همان سال‌های ابتدایی زندگی، به رفتارهای انسانی، زبان بدن، فرم صحبت کردن و واکنش‌های روانی افراد توجه داشته و آن‌ها را در خلوت خود تقلید می‌کرده است.هلن نقی لو از موسیقی، آواز، طبیعت و ورزش به عنوان عناصر حیاتی زندگی‌اش یاد می‌کند. او حدود هشت سال است که به‌طور مستمر یوگا (شاخهٔ پاوریوگا) تمرین می‌کند و کوهنوردی را پناهگاه روحی خود می‌داند.مسیر آموزشی.هلن نقی لو آموزش بازیگری را در مؤسسهٔ «بامداد» آغاز کرد و سه دورهٔ شش‌ماهه را در این مدرسه گذراند. سپس زیر نظر کیومرث مرادی، دوره‌هایی در زمینهٔ تربیت حس، شخصیت‌شناسی، بدن و بیان، و روش بازیگری کوین اسپیسی را گذراند.نقش‌آفرینی‌ها.هلن نقی لو تاکنون در بیش از ۱۱ فیلم کوتاه ایفای نقش کرده است. نخستین تجربهٔ بلند او در سریال «بی‌نشان» به کارگردانی راما قویدل بود. پس از آن در مجموعه‌های تلویزیونی و سینمایی متعددی حضور داشته است.دیدگاه هنری.هلن نقی لو بازیگری را نوعی «تراپی» می‌داند. او معتقد است که حضور روی صحنه یا مقابل دوربین، تجربه‌ای از رهایی واقعی برایش به همراه دارد. از کودکی به رفتارهای انسانی، فرم صحبت کردن، واکنش‌ها و زبان بدن افراد توجه داشته و آن‌ها را تقلید می‌کرده است.«بازیگری برای من این امکان رو فراهم می‌کنه که به جای آدم‌های دیگه زندگی کنم و زیست‌هایی رو تجربه کنم که خودم در زندگی‌ام تجربه نکردم. این هنر به ما کمک می‌کنه آدم‌ها رو بیشتر درک کنیم، نه برای تأیید یا تقلید، بلکه برای فهمیدن علت رفتارهاشون.»
باچو د آنیولو کیست؟ توضیح بده.
باچو دِ آنیولو (۱۹ مه ۱۴۶۲) بارتولومئو بالیونی، متولد ۶ مارس ۱۵۴۳، منبت‌کار، مجسمه‌ساز و معمار ایتالیایی اهل فلورانس بود.زندگی‌نامه.«باچو» مخفف بارتولومئو است و «دانیولو» به نام پدرش، آنجلو، اشاره دارد. او پسر یک جوراب‌باف بود که به نجاری روی آورده بود. او کار خود را به عنوان یک منبت‌کار چوب آغاز کرد و بین سال‌های ۱۴۹۱ تا ۱۵۰۲ بسیاری از حکاکی‌های تزئینی کلیسای سانتا ماریا نوولا و کاخ وکیو در فلورانس را انجام داد. سازه چوبی سانتیسیما آنونزیاتا، یک محراب دو طرفه استادانه، «در سال ۱۵۰۰ بر اساس طرحی از باچوی دانیولو آغاز شد». پس از کسب شهرت به عنوان مجسمه‌ساز، به نظر می‌رسد که توجه خود را به معماری معطوف کرده و در رم تحصیل کرده است، اگرچه تاریخ دقیق آن نامشخص است. اما در آغاز قرن شانزدهم او با معمار سیمونه دل پولایولو در بازسازی کاخ وکیو همکاری داشت و در سال ۱۵۰۶ به او مأموریت داده شد تا گنبد کلیسای سانتا ماریا دل فیوره را تکمیل کند. با این حال، کار اخیر به دلیل انتقادات منفی میکل‌آنژ متوقف شد و ناتمام ماند.در سال ۱۴۹۶ او همکاری طولانی مدتی را با کاخ سینیوریا برای کارهای پارچه و دکوراسیون آغاز کرد. او به تدریج نقش مسلطی را به عهده گرفت. در سال ۱۴۹۹ او رئیس دفتر کارها شد، سمتی که تا پایان عمرش در آن مشغول بود. در این مدت، او پروژه‌های بسیاری از جمله یک آپارتمان خصوصی برای پیرو سودرینی، زمانی که گونفالونیه بود، طراحی کرد.باچو دانیولو، از جمله کاخ بورگرینی-روسلی دل تورکو و کاخ بارتولینی سالیمبنی را نیز طراحی کرد. کاخ بارتولینی اولین خانه‌ای بود که درهای ورودی آن ستون‌هایی به در و پنجره‌ها اضافه شد، کاری که قبلاً محدود به کلیساها بود. این «قدیمی‌ترین نمونه استفاده صریح از قاب پنجره در معماری سکولار» است. او به خاطر این نوآوری توسط فلورانسی‌ها مورد تمسخر قرار گرفت. یکی دیگر از آثار بسیار تحسین‌شده او، مناره کلیسای سانتو اسپیریتو بود. استودیوی او محل رفت و آمد برخی از مشهورترین هنرمندان آن زمان بود: میکل‌آنژ، آندره‌آ سانسووینو، برادران آنتونیو دا سانگالوی بزرگ و جولیانو دا سانگالوی بزرگ و رافائل جوان. او در سال ۱۵۴۳ در فلورانس درگذشت و سه پسر، همه معمار، از خود به جا گذاشت که مشهورترین آنها جولیانو دانیولو بود.جورجیو وازاری باچیو را در جلد چهارم کتاب "زندگی برجسته‌ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران" خود گنجانده است. [ "" ]
آلویسه تاگلیاپیترا کیست؟ توضیح بده.
آلویس تاگلیاپیترا (۱۶۷۰–۱۷۴۷) مجسمه‌ساز سبک باروک ونیزی بود.زندگی.تاگلیاپیترا در سال ۱۶۷۰ در ونیز متولد شد و در سال ۱۷۴۷ در همان‌جا درگذشت.بین سال‌های ۱۷۰۵ تا ۱۷۱۱، او و کارگاهش چندین مجسمه مرمری ایستاده برای محراب بلند کلیسای سنت کریسوگونوس در زادار تراشیدند. جان جولیوس نوریچ دربارهٔ مجسمه سنت سیمئون می‌نویسد: «"کنترپوستو" اغراق‌آمیز و لباس‌های عجیب و غریب این مجسمه، آن را به مجسمه‌ای به‌یادماندنی تبدیل کرده است.» اندکی پس از آن، تاگلیاپیترا یکی از چندین ایتالیایی بود که برای ساخت مجسمه به پارک کاترین در تزارسکویه سلو در خارج از سن پترزبورگ سفارش داده شد.اثر دیگری که به تاگلیاپیترا نسبت داده می‌شود، اما توسط نوریچ مورد تردید است، تابلوی مریم مقدس با تسبیح در کلیسای سنت دومینیک در اسپلیت، کرواسی است.او به همراه پسرانش آمبروجیو (متولد ۱۷۰۱) و جوزپه (متولد ۱۷۱۱) در کلیسای سنت جورج و سنت یوفمیا در رووینج، ایستریا، که اکنون در کرواسی است، کار کردند.آثار او در زادگاهش ونیز شامل مجسمه اعتدال در نمای ساختمان گسواتی، غسل تعمید و منبر ساخته شده در سال ۱۷۳۲ برای کلیسای سن موآسه، و غسل تعمید کلیسای ارتوریو سنت مارتین در کیوجا می‌شود. او همچنین نقش برجسته‌هایی از ملاقات (۱۷۳۰) و تقدیم عیسی در معبد (۱۷۳۳–۱۷۳۴) در کلیسای کوچک تسبیح در کلیسای سانتی جووانی پائولو در آنجا خلق کرد.
آنتون ماریا مارالیانو کیست؟ توضیح بده.
آنتون ماریا مارالیانو (۱۸ سپتامبر ۱۶۶۴ – ۷ مارس ۱۷۳۹) مجسمه‌ساز ایتالیایی دوره باروک بود که عمدتاً به خاطر مجسمه‌های چوبی‌اش شناخته می‌شود. او در جنوا متولد شد، جایی که یک کارگاه مهم را رهبری می‌کرد.برخی از نویسندگان باستانی او را ماراجانو نیز نامیده‌اند.او پیشگام تحولات مهمی در سبک مجسمه‌سازی چوبی بود، به موازات تحولاتی که توسط فیلیپو پارودی ۹ در مجسمه‌سازی مرمر و دومنیکو پیولا در نقاشی هدایت شده بود.کارگاه او بسیاری از مجسمه‌های مذهبی معمول، از جمله مریم مقدس، چهره‌های مقدسین و صحنه‌های روایی از کتاب مقدس را تولید کرد. این مجسمه‌ها اکنون در بسیاری از کلیساها و محراب‌های سراسر لیگوریا (عمدتاً در جنوا، راپالو، چیاوری، سله لیگوره، ساونا) و همچنین در اسپانیا نگهداری می‌شوند.او همچنین برای "کاساکه" (انجمن‌های برادری جنوا) مجسمه‌ها و صلیب‌هایی ساخت که در روزهای جشن در دسته‌های عزاداری حمل می‌شدند.کازالیس او را "فیدیاس جنوا" می‌نامید. پسرش، جیووانی باتیستا مارالیانو، نیز تا زمان مرگش در جریان یک سرقت در لیسبون، در کادیز و لیسبون مجسمه‌ساز چوبی بود. فرانچسکو و پیترو گالئانو از دیگر شاگردان او بودند.آثار.آثار او عبارتند از:
رئیس ستاره ناتالی کیست؟ توضیح بده.
"رئیس کل ناتاله"فیلم کمدی جنایی ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۵ به نویسندگی و کارگردانی ولفانگو د بیاسی به نام «ناتاله کول باس» محصول سال ۲۰۱۵ است. این فیلم در گیشه ایتالیا ۸٬۵۲۸٬۸۰۵ دلار فروش داشت.طرح.در ناپل، یک رئیس مافیا متوجه می‌شود که هویتش لو رفته و پلیس چهره‌اش را می‌شناسد؛ بنابراین او با جراحان لیلو و گرگ تماس می‌گیرد تا به او کمک کنند تا چهره‌اش را تغییر دهد و شبیه لئوناردو دی‌کاپریو شود. اما این دو جراح اشتباه متوجه می‌شوند و او را به پپینو دی‌کاپری تبدیل می‌کنند! در همین حال، دو پلیس ناشی در مسیر رئیس قرار می‌گیرند، اما این مبادله با پپینو دی‌کاپری واقعی که در تور کنسرت ناپل است، انجام می‌شود!