لوسیا رونچتی کیست؟ توضیح بده.
لوسیا رونچتی (زاده ۳ فوریه ۱۹۶۳) آهنگساز ایتالیایی است.زندگی‌نامه.رونچتی آهنگسازی و موسیقی کامپیوتری را در کنسرواتوار سانتا سیسیلیا در رم آموخت و در سمینارهای آهنگسازی با سیلوانو بوسوتی در Scuola di Musica of Fiesole از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ و با سالواتوره شارینو در Corsi Internazionali Città di Castello از ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ شرکت کرد. او در رشته علوم انسانی در دانشگاه ساپینزای رم تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۸۷ با ارائه پایان‌نامه اش در مورد آهنگ‌های ارکستری برونو مادرنا مدرک خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۱ موفق به دریافت مدرک DEA در زیبایی‌شناسی از دانشگاه پاریس ۱ شد. وی سپس از فرانسوا لسور در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی موسیقی‌شناسی خواند و دکترای خود را با ارائه پایان‌نامه‌ای در مورد سبک ارکسترال ارنست شوسون و تأثیر واگنر بر نویسندگی ارکستر فرانسوی اواخر قرن نوزدهم دریافت کرد. وی در پاریس در سمینارهای آهنگسازی با جرارد گریسی از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ شرکت کرد و در ۱۹۹۷ در دوره‌های سالانه موسیقی کامپیوتر در موسسه صوت‌شناسی و موسیقی زیر نظر تریستان موریل به تحصیل پرداخت. در سال ۲۰۰۵ او به عنوان یک محقق مدعو در گروه موسیقی دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک، که توسط تریستان موریل دعوت شده بود، به عنوان عضو فولبرایت مشغول به کار شد.آثار ولی توسط ناشرین، ارکسترها و موسسات متعددی در رم، مونیخ، برلین، اشتوتگارت، فرایبورگ، کلن، تورین، ونیز و فرانسه اجرا شده‌است.حرفه.از سال ۱۹۹۸، رونچتی کارهای مختلفی را در موسسه فناوری برلین (TUB) با همکاری فولکمار انجام داده‌است. در سال ۲۰۰۳ او در استودیوی تجربی فرایبورگ شروع به کار کرد. جایی که با کمک آندره ریچارد، راینهولد بریگ و یواخیم هاس و با همکاری باربارا مورر ویولونیست چرخه‌ای از آهنگ‌ها را نوشت که پیکربندی صدای ویولا را بررسی می‌کنند. داین سری موسیقیر سال ۲۰۰۷ در جشنواره اولتراشالبرلین ارائه شد و "Xylocopa Violacea" نام دارد که توسط استرادیواریوس در سال ضبط شد.او روی آهنگسازی صدا کار کرده‌است و بسیار با استودیوی Neue Vocalsolisten از اشتوتگارت همکاری می‌کند. از جمله همکاری‌های مشترک این دو می‌توان به "Studio detto dei venti"، برای چهار صدا در سال 2010. "Le voyage d'Urien"، برای صداها و گروه در سال ۲۰۰۸، "آسیاب هملت"، برای صدا، ویولا و ویولن سل در سال ۲۰۰۷، "سکه و صلیب"، برای شش صدا در سال ۲۰۰۷، "پینوکیو، una storia parallela،" برای چهار صدای مرد در سال ۲۰۰۵، "Last Desire"، اپرای مجلسی برای صدای سه‌گانه، کنترتنور و باس در سال 2003 "Hombre de mucha gravedad"، برای چهار صدا و کوارتت زهی در سال ۲۰۰۲ و "Anatra al sal"، "سازدهنی کمدیا" برای شش صدا در سال ۲۰۰۰ اشاره کرد.او پروژه‌های تئاتر موسیقی متعددی را با الهام از صحنه اجتماعی، به کاوش در مفاهیم اجتماعی دراماتیک اجرا کرده‌است. مفهوم «دیگری بودن» موضوعی است که در سال ۲۰۰۰ از سوی رونچتی و ایوان ولادیسلاویچ در یک تئاتر به آن پرداخته شد. همچنین وی در آثارش به دیسپتوپیا، ناهنجاری‌های روانی و دراماتورژی می‌پردازد.او برای پروژه‌های تئاتر موسیقی خود با نویسندگانی نظیر ارمانو کاوازونی، ایوان ولادیسلاویچ و یوجین اوستاشفسکی همکاری داشته‌است. وی همچنین با هنرمندانی مانند توتی سیالجولا، آلبرتو سوربلی، جودیت کاهن، دورته مایر، آدریان ترانکویلی، الیزابتا بناسی، و میرلا وینگارتن، و همچنین با ماری هلن سرا، فولکمار هاین، آندره ریچارد، راینهولد بریگ، کارل فایا، اولیویه سیه پاسکت کار مشترک ارائه داده اشت. اپرای "دوزخ" او بر اساس "کمدی الهی" دانته، با استفاده از اشعار او، به سفارش اپرای فرانکفورت ساخته شد و برای اولین بار در کنسرتی در بوکنهایمر در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ به رهبری تیتو چکرینی اجرا گردید.