ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم کیست؟ توضیح بده.
ارتش ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی دوم (به انگلیسی: United States Army during World War II) نیروی زمینی اصلی ایالات متحده بود که نقشی محوری در پیروزی متفقین ایفا کرد. این ارتش که در آستانه جنگ یک نیروی کوچک و عمدتاً پادگانی بود، در طی کمتر از چهار سال به یک نیروی رزمی جهانی با بیش از ۸ میلیون نفر پرسنل تبدیل شد که به طور همزمان در جبهه‌های اروپا، آفریقا و آسیا-اقیانوسیه می‌جنگید.تحول ارتش آمریکا از یک نیروی منزوی به یک فاتح جهانی، نه تنها نتیجه قدرت صنعتی عظیم این کشور، بلکه حاصل رهبری استراتژیک، دکترین نظامی منعطف و بسیج بی‌سابقه نیروی انسانی بود. با این حال، این دوران با چالش‌های اجتماعی عمیقی مانند تفکیک نژادی در صفوف خود نیز همراه بود که تناقضی آشکار با اهداف اعلام‌شده جنگ علیه استبداد و نژادپرستی داشت.وضعیت پیش از جنگ.در سال‌های میان دو جنگ جهانی (دوره میان‌جنگ)، ارتش آمریکا به دلیل سیاست انزواگرایی حاکم بر کشور، به شدت کوچک، کم‌بودجه و از نظر تجهیزات، قدیمی بود. در سال ۱۹۳۹، کل ارتش شامل نیروهای هوایی (که در آن زمان بخشی از ارتش بود) کمتر از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر پرسنل داشت و از نظر اندازه در رتبه نوزدهم جهان قرار داشت. دکترین نظامی آن عمدتاً بر دفاع ساحلی متمرکز بود و تجربه کمی در عملیات‌های بزرگ و ترکیبی داشت. با این حال، مانورهای بزرگ لوئیزیانا در سال ۱۹۴۱ به فرماندهی ژنرال‌هایی مانند لسلی مک‌نیر، اولین گام جدی برای آزمودن دکترین‌های جنگ متحرک و شناسایی فرماندهان لایق آینده بود.بسیج و تحول.ورود ایالات متحده به جنگ پس از حمله به پرل هاربر در دسامبر ۱۹۴۱، بزرگترین بسیج نظامی و صنعتی تاریخ این کشور را کلید زد.رهبری و دکترین.معمار اصلی این تحول عظیم، ژنرال جرج مارشال، رئیس ستاد ارتش بود. او با کارآمدی فوق‌العاده، کنگره را برای تأمین بودجه متقاعد کرد، ساختار فرماندهی را مدرن‌سازی نمود و فرماندهان کلیدی مانند دوایت آیزنهاور، عمر بردلی و جرج پتن را شناسایی و به کار گمارد. تحت رهبری او، دکترین ارتش از اتکای صرف به پیاده‌نظام به یک رویکرد جنگی ترکیبی (Combined Arms) تغییر یافت که بر هماهنگی نزدیک بین پیاده‌نظام، زرهی، توپخانه و پشتیبانی هوایی تأکید داشت.نیروی انسانی و آموزش.با تصویب قانون خدمت انتخابی (Selective Service Act) در سال ۱۹۴۰، اولین خدمت وظیفه عمومی در زمان صلح در تاریخ آمریکا آغاز شد. میلیون‌ها شهروند آمریکایی از تمام اقشار جامعه برای خدمت فراخوانده شدند. این افراد که به جی‌آی (G.I.) مشهور بودند، در مراکز آموزشی گسترده‌ای در سراسر کشور تحت آموزش‌های فشرده نظامی قرار گرفتند تا برای جنگ در شرایط اقلیمی کاملاً متفاوت، از بیابان‌های آفریقا تا جنگل‌های اقیانوس آرام، آماده شوند.جبهه‌های اصلی نبرد.ارتش آمریکا در دو جبهه اصلی و کاملاً متفاوت جنگید:جبهه اروپا و شمال آفریقا.پس از ورود به جنگ، استراتژی اصلی متفقین "اول اروپا" بود. اولین عملیات بزرگ ارتش آمریکا در عملیات مشعل (حمله به شمال آفریقا) در نوامبر ۱۹۴۲ رقم خورد. اگرچه ارتش در ابتدا با شکست‌هایی در برابر نیروهای باتجربه آلمانی مواجه شد، اما این نبردها به مثابه یک "میدان آموزش" عمل کرد.در ادامه، نیروهای آمریکایی در حمله متفقین به سیسیل و کارزار دشوار ایتالیا شرکت کردند. نقطه اوج حضور ارتش در اروپا، نبرد نرماندی (عملیات آورلرد) در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ بود که بزرگترین عملیات آبی-خاکی تاریخ محسوب می‌شود. پس از نبردهای خونین در فرانسه، ارتش آمریکا در دفع آخرین حمله بزرگ آلمان در نبرد آردن (Battle of the Bulge) نقشی حیاتی داشت و در نهایت تا قلب آلمان پیشروی کرد.جبهه اقیانوس آرام.جنگ در اقیانوس آرام تحت فرماندهی ژنرال داگلاس مک‌آرتور، ماهیتی کاملاً متفاوت داشت. این جبهه عمدتاً شامل نبردهای جزیره‌ای در شرایط آب و هوایی سخت و در برابر دشمنی مصمم بود. استراتژی اصلی آمریکا "استراتژی جزیره‌پرشی" (Island Hopping) بود که در آن نیروها با دور زدن جزایر به شدت دفاع‌شده، به پایگاه‌های استراتژیک کلیدی حمله می‌کردند.ارتش در کارزارهای مهمی مانند نبرد گوادال‌کانال، نبردهای جنگ گینه نو، بازپس‌گیری فیلیپین در نبرد بزرگ فیلیپین و نبرد اوکیناوا شرکت داشت. این نبردها به دلیل مقاومت سرسختانه ژاپنی‌ها و شرایط جغرافیایی، تلفات بسیار سنگینی داشتند.تجهیزات و جنبه‌های اجتماعی.موفقیت ارتش آمریکا به شدت به برتری لجستیکی و صنعتی آن وابسته بود. سلاح‌هایی مانند تفنگ نیمه‌خودکار ام۱ گرند (M1 Garand) که ژنرال پتن آن را "بزرگترین ابزار جنگی ساخته شده" نامید، یک مزیت تاکتیکی قابل توجه برای جوخه‌های پیاده‌نظام فراهم می‌کرد. تانک متوسط ام۴ شرمن (M4 Sherman) و کامیون ۲.۵ تنی CCKW ستون فقرات نیروهای زرهی و لجستیک ارتش را تشکیل می‌دادند.با این حال، ارتش آمریکا بازتابی از جامعه خود بود و با تفکیک نژادی اداره می‌شد. سربازان آفریقایی-آمریکایی عمدتاً در واحدهای جداگانه و اغلب در نقش‌های پشتیبانی خدمت می‌کردند، اگرچه واحدهای رزمی مانند لشکر ۹۲ پیاده‌نظام نیز در ایتالیا جنگیدند. این تناقض عمیق، یکی از میراث‌های پیچیده ارتش در این دوران است. همچنین، بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ زن در سپاه ارتش زنان (Women's Army Corps - WAC) در نقش‌های غیر رزمی اما حیاتی مانند اپراتور تلفن، منشی و مکانیک خدمت کردند.میراث و پیامدها.ارتش ایالات متحده با بیش از ۳۱۸٬۰۰۰ کشته و ۵۶۵٬۰۰۰ زخمی از جنگ خارج شد. این سازمان از یک نیروی کوچک داخلی به یک قدرت نظامی جهانی تبدیل شده بود که پایگاه‌های دائمی در سراسر جهان داشت و آماده رویارویی با چالش‌های جنگ سرد بود. تجربه جنگ جهانی دوم، ساختار، دکترین و جایگاه ارتش آمریکا را برای همیشه تغییر داد و آن را به یکی از پایه‌های اصلی نظم نوین جهانی پس از جنگ تبدیل کرد.