لا وس (مجله) کیست؟ توضیح بده.
لا وس یک مجله ادبی هفتگی ایتالیایی بود که بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ در فلورانس ایتالیا منتشر می‌شد. این مجله همچنین یکی از نشریاتی است که در پایه‌های فرهنگی اشکال اولیه فاشیسم نقش داشت. همچنین در توسعه مفهوم اروپایی‌گرایی نقش داشت.تاریخچه و مشخصات."مجله لا وس" در سال ۱۹۰۸ توسط جوزپه پرتزولینی، نویسنده ایتالیاییِ مخالفِ سنت ، به عنوان یک نشریه هفتگی فرهنگی تأسیس شد. پرتزولینی همچنین از بنیانگذاران مجله دیگری به "نام لئوناردو" بود. "لا وُچه" در فلورانس مستقر بود، و جووانی پاپینی در تأسیس آن نقش داشت. اولین شماره "لا وُچه" در ۲۰ دسامبر ۱۹۰۸ منتشر شد.پرتزولینی در سال ۱۹۱۲ به دلیل اختلاف نظر با دیگر نویسندگان مهم، از جمله پاپینی، بر سر مداخله ایتالیا در جنگ لیبی، نوشتن در این مجله را متوقف کرد. او از سمت سردبیری مجله، پستی که بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۳ در اختیار داشت، استعفا داد. پاپینی نیز در سال ۱۹۱۳ مجله را ترک کرد. جوزپه دو روبرتیس به عنوان سردبیر، جانشین پرتزولینی شد که از دسامبر ۱۹۱۴ تا دسامبر ۱۹۱۶ این سمت را بر عهده داشت.کمی پس از آغاز به کار، "مجله «لا وُچه»" به عنوان تأثیرگذارترین تریبون برای مخالفان در ایتالیا ظاهر شد تا دربارهٔ «مشکلات اجتماعی ناشی از اشکال جدید همزیستی انسانی در دنیای صنعتی جدید» بحث کند. نویسندگان اولیه این مجله ، شعر را به عنوان یک تعهد اجتماعی و مسئولیت اخلاقی در نظر می‌گرفتند. هدف نهایی این مجله، پرورش خوانندگانی فعال با آگاهی اجتماعی و بهبود وحدت معنوی همه ایتالیایی‌ها بود. برای این منظور "، «لا وُچه»" از زبان و رویکردی استفاده کرد که از همه طبقات اجتماعی استقبال کند. نظریه‌های زیگموند فروید در مورد تمایلات جنسی برای اولین بار توسط این مجله از طریق مقاله‌ای از روبرتو آساگیولی که در سال ۱۹۱۰ منتشر شد، به ایتالیایی‌ها معرفی شدتا سال ۱۹۱۴، "مجله «لا وُس»" علاوه بر محتوای ادبی، منحصراً بر امور فلسفی، اخلاقی و سیاسی تمرکز داشت. در دوره بین ۱۴ دسامبر ۱۹۱۴ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۱۶، این مجله با عنوان "«لا وُس بیانکا»" منتشر می‌شد. محتوای مجله نیز تغییر کرد و با شعار «دانستن چگونگی خواندن» به یک نقد ادبی محض تبدیل شد. نویسندگان مجله در آن زمان معمولاً قطعات منظوم یا منثور تولید می‌کردند. این مجله با فوتوریست‌ها که از زمان آغاز به کار تا سال ۱۹۱۳، در حالی که پاپینی یکی از نویسندگان آن بود، آنها را رد کرده بود، ارتباط نزدیکی برقرار کرد. کتاب "«پریمی پرینسیپی دی یو اِستِتیکا فوتوریستا"» اثر آردنگو سوفیسی بین فوریه و دسامبر ۱۹۱۶ در این مجله به صورت سریالی منتشر می‌شد و سپس در سال ۱۹۲۰ توسط انتشارات والکی منتشر شد.انتشار "روزنامه «صدا»" در دسامبر ۱۹۱۶ پس از هجده شماره متوقف شد.مشارکت‌کنندگان.نویسندگان و شاعران ایتالیایی وینچنزو کاردارلی، آردنگو سوفیچی، کلمنته ربورا، جووانی آمندولا و الساندرو کاساتی از جمله نویسندگان ثابت این مجله بودند. از میان آنها، آردنگو سوفیچی مقالاتی در مورد صحنه هنر پاریس با تمرکز بر گوستاو کوربه، هنری روسو، پیر آگوست رنوار و پابلو پیکاسو منتشر می‌کرد. موضوعات مقالات او همچنین شامل امپرسیونیسم، آثار آرتور رمبو و شعر آوانگارد فرانسوی بود.یکی دیگر از نویسندگان مهم ، بنیتو موسولینی بود، که قبل از جنگ جهانی اول، زمانی که یک سوسیالیست بود، مقالاتی منتشر کرد. ژرژ سورل، متفکر فرانسوی، نیز با لا وس همکاری داشت. روبرتو لونگی بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۶ از نویسندگان دائمی این نشریه بود که مقالات بسیار رادیکالی منتشر می‌کرد.میراث."لو وُچه" مدل مجله اکسپرسیونیست آلمانی "در استورم" شد که در سال ۱۹۱۰ آغاز به کار کرد. "سولاریا"، یک مجله ایتالیایی که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد، نیز از "لا وُچه" تأثیر گرفته بود.