گنجینه بوسکورئاله کیست؟ توضیح بده.
گنجینه بوسکورئاله مجموعه‌ای بزرگ از اشیاء نفیس نقره و طلا مربوط به دوران روم باستان است که در خرابه‌های ویلا دلا پیزانلا در بوسکورآله، نزدیک پمپئی، جنوب ایتالیا کشف شده است. این گنجینه که شامل بیش از صد قطعه ظروف نقره و همچنین سکه‌های طلا و جواهرات است، اکنون بیشتر در موزه لوور پاریس نگهداری می‌شود، اگرچه بخش‌هایی از این گنجینه را می‌توان در موزه بریتانیا نیز یافت.تاریخچه.ویلا دلا پیزانلا، واقع در شمال‌غربی پمپئی در منطقه بوسکورئاله، یکی از نمونه‌های برجسته "ویلا روستیکا" در جهان رومی است که در پی فوران آتشفشان وزوو در سال ۷۹ میلادی زیر لایه‌های ضخیم خاکستر آتشفشانی مدفون شد. این ویلا طی چند فصل باستان‌شناسی مورد کاوش قرار گرفت و فرضیه وجود یک مزرعه رومی به وسعت حدود ۱۰۰۰ متر مربع با بخش‌های مسکونی و کشاورزی کاملاً تفکیک‌شده را تأیید کرد.اگرچه کشف اولیه ویلا در سال ۱۸۷۶ صورت گرفت، اما نقطه عطف حفاری‌ها در ۱۳ آوریل ۱۸۹۵ بود، زمانی که در اتاق پرس شراب، جعبه‌ای طاق‌دار حاوی گنجینه‌ای بی‌نظیر کشف شد. این جعبه شامل ۱۰۹ قطعه ظروف نقره‌ای و کیسه‌ای چرمی پر از سکه‌هایی به ارزش هزار "آئورئوس" طلایی بود. گواهی بر ثروت قابل‌توجه مالک و سطح بالای زندگی در این مزرعه. رها شدن اشیای قیمتی در پمپئی و مناطق اطراف آن، از جمله در ویلا دلا پیزانلا، بازتابی از وحشت و شتابی است که مردم در هنگام فرار از فاجعه تجربه کردند. این گنجینه نه‌تنها ارزش تاریخی و هنری دارد، بلکه سندی زنده از زندگی روزمره، ثروت، و تراژدی انسانی در واپسین لحظات یک تمدن مدفون‌شده است.بیشتر گنجینه بوسکورآله در سال ۱۸۹۵ به‌طور قانونی به چندین دلال و مجموعه‌دار اروپایی فروخته شد، زیرا اولین قانون مهم ایتالیا که صادرات کالاهای فرهنگی را تنظیم می‌کرد، قانون شماره ۱۸۵ مصوب ۱۹۰۲ بود. حتی در آن زمان، دولت حق رد داشت؛ وقتی سکه‌ها و آثار باستانی به مدیر موزه باستان‌شناسی ملی ناپل پیشنهاد شد، قیمت درخواستی را بسیار بالا دانست و پیشنهاد را رد کرد. بخشی از آن بعداً توسط بارون ادموند دو روچیلد خریداری شد که آن را در سال ۱۸۹۶ به موزه لوور اهدا کرد. بارون دو روچیلد (۱۹ اوت ۱۸۴۵–۲ نوامبر ۱۹۳۴) عضو فرانسوی خانواده بانکدار روچیلد بود. با توجه به تعداد اقلام، وزن آنها بیش از ۳۰ کیلوگرم، کیفیت فنی و ارزش زیبایی‌شناختی آنها، سرویس نقره‌ای بوسکورآله از جمله مهم‌ترین و معتبرترین سرویس‌های این دوره است.گمان می‌رود که اشیای ارزشمند، از جمله مجموعه ظروف نقره‌ای، پیش از فوران آتشفشان کوه وزوو در سال ۷۹ میلادی، به‌طور عمدی در انبار ویلا پنهان شده بودند—اقدامی اضطراری برای محافظت از دارایی‌ها در برابر فاجعه‌ای قریب‌الوقوع. نام «ماکسیما» که بر بسیاری از این ظروف نقش بسته، به‌عنوان آخرین مالک احتمالی این مجموعه شناخته می‌شود. در نزدیکی محل کشف، اسکلت زنی یافت شد، اما هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که هویت او را با ماکسیما یکسان بداند. بر اساس شواهد موجود، مالک ویلا و کل املاک آن احتمالاً "لوسیوس کائکیلیوس لوکوندوس"، بانکدار برجسته‌ای از پمپئی بوده است—شخصیتی که ثروت دودمان ژولیو کلودین را در کامپانیا به ارث برده و بنا بر فرضیه‌ای، پدر ماکسیما بوده است. این پیوند خانوادگی، اگرچه تأیید نشده، اما در کنار نام‌های حک‌شده بر ظروف نقره‌ای و موقعیت اجتماعی مالک، تصویری انسانی و تاریخی از سرنوشت یک خانواده رومی در لحظه‌ای بحرانی از تاریخ ارائه می‌دهد.توضیحات.این گنجینه شامل ۱۰۹ قطعه ظروف نقره و همچنین جواهرات طلا (گردنبند، دستبند و گوشواره) و بیش از ۱۰۰۰ سکه طلا است. قدمت اقلام موجود در این گنجینه از قرن چهارم پیش از میلاد تا قرن اول میلادی متفاوت است. بسیاری از اقلام نقره‌ای این گنجینه ، شاهکارهای هنری رومی محسوب می‌شوند که فقط می‌توانستند متعلق به اقشار بسیار نخبه جامعه باشند. به نظر می‌رسد چند شیء نیز میراث خانوادگی باشند که نسل به نسل منتقل شده‌اند. بر روی بخش‌هایی از این گنجینه، نام ماکسیما حک شده است که احتمالاً مالک اصلی آن بوده است. برخی از شناخته‌شده‌ترین اقلام این گنجینه عبارتند از:رومن اورئی.هیچ مطالعه رسمی روی سکه‌ها قبل از توزیع آنها در بازار انجام نشد و همان‌طور که اغلب اتفاق می‌افتد، بسیار محتمل است که فهرستی که در سال ۱۹۰۹ منتشر شد شامل مطالبی از یافته‌های دیگر باشد.جدیدترین سکه از گنجینه بوسکورآله به سال ۷۹ میلادی، یعنی تاریخ فوران آتشفشان، برمی‌گردد. گرمای شدید کوه وزوو، تمام سکه‌های طلا ("آوری") را با رنگ قرمز زیبایی که اکنون می‌بینیم، آغشته کرد.منابع.&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;