هانس کارل پترلینی کیست؟ توضیح بده.
هانس کارل پترلینی (متولد ۱۲ مارس ۱۹۶۱) نویسنده، روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه اتریشی و محقق آموزشی است که اصالتاً اهل تیرول جنوبی (سودتیرول/آلتو آدیگه)، استانی خودمختار و عمدتاً آلمانی‌زبان در شمال ایتالیا، است.هانس کارل، مانند بیش از دو سوم مردم این استان، زبان مادری‌اش آلمانی است، زبانی که از نظر تاریخی زبان اکثریت مردم محلی بوده است. برادر بزرگترش، اسکار پترلینی، سیاستمدار است.زندگی‌نامه.هانس کارل در بوزن/بولزانو متولد شد و به همراه خانواده‌اش در جنوب تیرول، تنها چند مایل در جنوب بوزن، بزرگ شد. او در مدرسه کلاسیکو لیسئو در بوزن تحصیل کرد و در آنجا ، دیپلم دبیرستان ایتالیایی، را دریافت کرد.پترلینی در سال ۱۹۸۲ روزنامه‌نگار شد. پس از اولین تجربیاتش در دولومیتن، روزنامه منطقه‌ای، در مجله خبری هفتگی تیرول جنوبی با دیدگاه‌های لیبرال در مورد سیاست و اقتصاد مشغول به کار شد و سردبیر آن شد. در سال ۱۹۸۲، پس از انتشار مجموعه‌ای از گزارش‌ها در مورد رسوایی‌های سیاسی احتمالی، تحت فشار سیاسی اخراج شد. پس از آن، او به هوبرتوس چرنین و خانواده لنتش پیوست تا یک مجله خبری رقیب به نام مشخصات تیرول جنوبی تأسیس کنند. پس از شکست مالی این مجله، مجله سابقش او را به عنوان سردبیر فراخواند و نقش سردبیری خود را بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ از سر گرفت. حرفه روزنامه‌نگاری او آغاز و کثرت‌گرایی دنیای رسانه‌ای تیرول جنوبی را رقم زد، که مدت‌ها با انحصار قومی مشخص می‌شد.مضامین ماندگار در نوشته‌های او شامل تعادل خطرات بین رویارویی خشونت‌آمیز و همزیستی مسالمت‌آمیز در تاریخ اخیر تیرول جنوبی، همراه با سؤالات مرتبط با این موضوع بود که چگونه مردم می‌توانند فراتر از الگوهای فرهنگی سنتی و خصومت‌های قومی که از زمان الحاق ناخواسته آن به ایتالیا در دهه دوم قرن بیستم، از ویژگی‌های این منطقه بوده است، رشد کنند. در سال‌های اولیه قرن بیست و یکم، او اولین کتاب‌های خود را با مضامین تروریسم تیرول جنوبی و کتاب خود با عنوان «"ما، فرزندان تفویض اختیار تیرول جنوبی» (۲۰۰۳) منتشر کرد".در سال ۲۰۰۴، پترلینی از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کرد و از طریق تحصیل و تحقیق در دانشگاه اینسبروک و دانشکده آموزش دانشگاه آزاد بولزانو (بوزن)، ابتدا با تمرکز بر جنبه‌های روانکاوی و سپس با رویکردهای پدیدارشناختی، به آموزش روی آورد. هدف او بازنگری مضامین نوشته‌های قبلی‌اش از منظری آکادمیک‌تر بود. پایان‌نامه او با عنوان «انفجار قدرت و بی‌قدرتی» که با عنوان «مبارزان آزادی روی مبل» منتشر شد، تلاشی برای ارائه دیدگاهی روانکاوانه در مورد حملات تروریستی در تیرول جنوبی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷ بود. موضوع پایان‌نامه او «سرزمین مادری/خانه» به عنوان یک مفهوم کلی برای هویت سیاسی در تیرول جنوبی بود که در مقاله انگلیسی با دسترسی آزاد «خانه مادری بین جهان زندگی و روان‌پریشی دفاعی: یادگیری بین فرهنگی و فراموشی در یک فرهنگ قوم‌محور: مطالعه طولانی‌مدت در مورد شکل‌گیری هویت شوتزن (تیراندازان) جوان» خلاصه شدهاو مدرک عالی دانشگاهی خود را از اینسبروک برای پایان‌نامه‌ای با عنوان «یادگیری و قدرت: الگوهای آموزش و پرورش در مدارس، فرهنگ و سیاست» دریافت کرد و گواهی تدریس مربوط را نیز دریافت نمود. برای سال تحصیلی ۲۰۱۴/۲۰۱۵، کرسی تدریس «علوم تربیتی عمومی و آموزش بین فرهنگی» را در دانشگاه آلپن-آدریا در کلاگنفورت به دست آورد. در سال ۲۰۲۰، او کرسی یونسکو در آموزش شهروندی جهانی در دانشگاه کلاگنفورت تأسیس کرد و خود صاحب آن شد. در سال ۲۰۲۳، تحقیقات خود را در کتاب دسترسی آزاد «تنوع یادگیری» گردآوری کرد که از طرح‌های هویت قومی تا شهروندی جهانی را در بر می‌گیرد. جدیدترین تمرکز او بر پتانسیل یادگیری تحول‌آفرین برای جهانی عادلانه‌تر و برابرتر است. در کتاب «کانون: دموکراسی، شهروندی جهانی زیست‌محیطی و آموزش دگرگون‌کننده»، ویرایش‌شده توسط پاول کار، جینا تِسه و الوی ریواس-سانچز (۲۰۲۳)، پترلینی فصل «احساس جهان» را نوشت و به بررسی پتانسیل‌ها و معضلات ایجاد همدلی جهانی پرداخت. برای دوره دانشگاهی آموزش شهروندی جهانی (۲۰۱۹–۲۰۲۳)، پترلینی و تیم دوره (یاسمین دونلیک، هایدی گروباوئر، کارین لیبهارت، ورنر وینترشتاینر) جایزه آموزش جهانی را دریافت کردند. او به همراه جَسمین دونلیک، سالنامه مهاجرت و جامعه را ویرایش می‌کند.