توکن دسترسی کیست؟ توضیح بده.
در سیستم های کامپیوتری ،توکن دسترسی حاوی اعتبارنامه های امنیتی برای یک (login session)به سیستم است و کاربر ،گروه های کاربر ،امتیازات کاربر و در برخی موارد ،یک برنامه خاص را شناسایی میکند.در برخی موارد، ممکن است از شما توکن دسترسی(مثلا ۴۰ کاراکتر تصادفی) برای ورود خواسته شود به جای رمز عبور معمولی(بنابراین باید به صورت محرمانه مانند رمز عبور نگه داری شود.) بررسی اجمالی.توکن دسترسی یک شی است که هویت امنیتی یک فرآیند یا رشته را در بر می گیرد(کپسوله کردن). یک توکن برای گرفتن تصمیم امنیتی و ذخیره اطاعات غیر قابل دستکاری درباره چند موجودیت سیستم استفاده می شود.در حالی که یک توکن به‌طور کلی برای نشان دادن اطلاعات امنیتی استفاده می‌شود، قادر است داده‌های اضافی و بدون شکل را نیز که در هنگام ایجاد توکن قابل پیوست است، در خود نگه دارد. توکن‌ها می‌توانند بدون نیاز به امتیاز ویژه‌ای تکثیر شوند، به عنوان مثال برای ایجاد یک توکن جدید با سطح دسترسی پایین‌تر به منظور محدود کردن دسترسی یک برنامه راه‌اندازی شده. یک توکن دسترسی توسط ویندوز زمانی استفاده می‌شود که یک فرآیند یا رشته تلاش می‌کند با اشیائی که دارای توصیف‌گرهای امنیتی هستند (اشیاء قابل حفاظت)، تعامل داشته باشد. در ویندوز، یک توکن دسترسی توسط از نوع توکن نشان داده می‌شود.توکن دسترسی توسط سرویس ثبت ورود وقتی ایجاد می‌شود که یک کاربر به سیستم وارد می‌شود و اعتبارنامه‌های ارائه شده توسط کاربر در مقابل پایگاه داده احراز هویت تایید می‌شوند. پایگاه داده احراز هویت شامل اطلاعات اعتباری است که برای ساخت توکن اولیه برای جلسه ورود لازم است، از جمله شناسه کاربر، شناسه گروه اصلی، تمام گروه‌های دیگری که کاربر عضو آن‌ها است و اطلاعات دیگر. توکن به فرآیند اولیه‌ای که در جلسه کاربر ایجاد می‌شود پیوست می‌شود و توسط فرآیندهای بعدی که توسط فرآیند اولیه ایجاد می‌شوند به ارث می‌رسد. هر زمان که چنین فرآیندی دسترسی به هر منبعی که کنترل دسترسی فعال دارد را باز می‌کند، ویندوز داده‌های موجود در توصیف‌گر امنیتی شیء هدف را با محتوای توکن دسترسی موثر فعلی تطبیق می‌دهد. نتیجه این ارزیابی بررسی دسترسی، نشانه‌ای از این است که آیا دسترسی مجاز است و در صورت مجاز بودن، چه عملیاتی (خواندن، نوشتن/تغییر و غیره) برنامه فراخوانی مجاز به انجام آن‌ها است.انواع توکن ها.دو نوع توکن وجود دارد:توکن اصلیتوکن‌ های اصلی فقط می‌توانند به فرآیندها مرتبط شوند و نماینده موضوع امنیتی یک فرآیند هستند. ایجاد توکن‌های اصلی و ارتباط آن‌ها با فرآیندها هر دو عملیات دارای امتیاز هستند و نیاز به دو امتیاز مختلف در نام جداسازی امتیازی دارند - سناریوی معمول این است که سرویس احراز هویت توکن را ایجاد می‌کند و یک سرویس ورود آن را به پوسته سیستم عامل کاربر مرتبط می‌کند. فرآیندها ابتدا یک کپی از توکن اصلی فرآیند والد خود را به ارث می‌برند.توکن جانشینیجانشینی یک مفهوم امنیتی است که در ویندوز NT پیاده‌سازی شده و به یک برنامه سرور اجازه می‌دهد تا به طور موقت "مشتری" باشد از نظر دسترسی به اشیاء ایمن. جانشینی چهار سطح ممکن دارد: ناشناس، که به سرور دسترسی یک کاربر ناشناس/ناشناس را می‌دهد؛ احراز هویت، که به سرور اجازه می‌دهد هویت مشتری را بررسی کند ولی از آن هویت برای دسترسی به اشیاء استفاده نکند؛ جانشینی، که به سرور اجازه می‌دهد به نمایندگی از مشتری عمل کند؛ و واگذاری، همانند جانشینی اما به سیستم‌های راه دور که سرور به آن‌ها متصل می‌شود (از طریق حفظ اعتبارنامه‌ها) گسترش می‌یابد. مشتری می‌تواند حداکثر سطح جانشینی (در صورت وجود) موجود برای سرور را به عنوان یک پارامتر اتصال انتخاب کند. واگذاری و جانشینی عملیات دارای امتیاز هستند (جانشینی در ابتدا نبود، اما بی‌توجهی تاریخی در پیاده‌سازی API ‌های مشتری که نتوانستند سطح پیش‌فرض را به "احراز هویت" محدود کنند، اجازه داد یک سرور بدون امتیاز یک مشتری با امتیاز را به طور ناخواسته جانشینی کند، که نیاز به آن را ایجاد کرد). توکن‌های جانشینی فقط می‌توانند به مرتبط شوند و نماینده موضوع امنیتی یک فرآیند مشتری هستند. توکن‌های جانشینی معمولاً به طور ضمنی توسط مکانیزم‌های مانند DCE ، و ایجاد و به رشته فعلی مرتبط می‌شوند.محتویات یک توکن.توکن ترکیبی از بخش های مختلف،عبارتند از: