تجزیه و تحلیل DFM برای استریولیتوگرافی کیست؟ توضیح بده.
در طراحی برای تولید افزودنی (DFAM)، هم موضوعات گسترده (که برای بسیاری از فرآیندهای تولید افزودنی اعمال می‌شوند) و هم بهینه‌سازی‌های خاص برای یک فرایند تولید افزودنی خاص وجود دارند. در اینجا تجزیه و تحلیل DFM برای استریولیتوگرافی توضیح داده شده است، که در آن ملاحظات طراحی برای قابلیت ساخت (DFM) در طراحی یک قطعه (یا مجموعه) برای تولید با استفاده از فرایند استریولیتوگرافی (SLA) اعمال می‌شود. در SLA، قطعات از یک رزین مایع photocurable ساخته می‌شوند که وقتی در معرض پرتو لیزری که سطح رزین را اسکن می‌کند (فتوپلیمریزاسیون) قرار می‌گیرد، عمل می‌کند. معمولاً از رزین‌های حاوی آکریلات، اپوکسی و یورتان استفاده می‌شود. قطعات و مجموعه‌های پیچیده را می‌توان مستقیماً در یک مرحله، تا حد زیادی نسبت به روش‌های قبلی تولید مانند ریخته‌گری، شکل‌دهی، ساخت فلز و ماشین‌کاری ساخت. تحقق چنین فرایند یکپارچه‌ای مستلزم آن است که طراح، قابلیت ساخت قطعه (یا مونتاژ) در فرایند را در نظر بگیرد. در هر فرایند طراحی محصول، ملاحظات DFM برای کاهش تکرار، زمان و اتلاف مواد مهم هستند.چالش‌های استریولیتوگرافی.مواد.هزینه مواد ویژه راه‌اندازی بیش از حد و عدم پشتیبانی از رزین‌های تولید شده با مواد متفرقه، یک چالش بزرگ در فرایند SLA است. انتخاب ماده (یک فرایند طراحی) توسط رزین پشتیبانی شده محدود می‌شود. از این رو، خواص مکانیکی نیز ثابت است. هنگامی که ابعاد به صورت انتخابی برای مقابله با تنش‌های مورد انتظار افزایش داده شوند، پس‌درمان بیشتر با نور UV و گرما انجام می‌شود. اگرچه پلیمریزاسیون اضافی و پیوند متقاطع برای خواص مکانیکی مفید است، می‌تواند منجر به انقباض، تاب خوردگی و تنش‌های پسماند حرارتی شود. از این رو، قطعه باید در مرحله «سبز» خود یعنی مرحله پیش‌تصفیه طراحی شود.راه اندازی و پردازش.فرایند SLA یک فرایند تولید افزودنی است. از این رو، ملاحظات طراحی مانند جهت‌گیری، عرض جغرافیایی فرایند، ساختارهای پشتیبانی و غیره باید در نظر گرفته شوند. جهت‌گیری بر ساختارهای پشتیبانی، زمان ساخت، کیفیت قطعه و هزینه قطعه تأثیر می‌گذارد. سازه‌های پیچیده ممکن است به دلیل جهت‌گیری غیرقابل وقوع؛ به درستی تولید نشوند و در نتیجه تنش‌های نامطلوب ایجاد شوند. این زمانی است که می‌توان دستورالعمل‌های DFM را اعمال کرد. امکان‌سنجی طراحی برای استریولیتوگرافی را می‌توان یه صورت تحلیلی و همچنین بر اساس شبیه‌سازی یا دستورالعمل‌ها تأیید کرد.ملاحظات DFM مبتنی بر دستورالعمل‌ها.ملاحظات مبتنی بر قانون در DFM به معیارهای خاصی اشاره دارند که قطعه باید این معیارها را داشته باشد تا طول ساخت خرابی به وجود نیاید. با توجه به تکنیک ساخت لایه به لایه‌ای که فرایند دنبال می‌کند، هیچ محدودیتی در پیچیدگی کلی یک قطعه وجود ندارد. اما برخی از قوانین از طریق تجربه توسط توسعه‌دهنده چاپگر/آکادمی وضع شده‌اند که باید برای اطمینان از تشکیل ویژگی‌های فردی قطعه در «محدودیت‌های امکان‌سنجی» معینی هستند.محدودیت‌های چاپگر.قیدها (محدودیت‌ها) در تولید SLA توسط دقت چاپگر، ضخامت لایه، سرعت پخت، سرعت چاپ و غیره ایجاد می‌شوند. محدودیت‌های محتلف چاپگر باید در طول طراحی در نظر گرفته شوند، مانند:ساختارهای پشتیبانی.در حین چاپ، سازه‌های پشتیبان به عنوان بخشی از طراحی عمل می‌کنند، از این رو، محدودیت‌ها و مزایای آنها در هنگام طراحی در نظر گرفته می‌شود. ملاحظات اصلی عبارتند از:جهت رسوب بخشی.جهت‌گیری قطعه یک تصمیم بسیار مهم در تجزیه و تحلیل DFM برای فرایند SLA است. زمان ساخت، کیفیت سطحی، حجم/تعداد سازه‌های پشتیبانی و غیره به آن بستگی دارد. در بسیاری از موارد، تنها با تغییر جهت قطعه، می‌توان به مسائل مربوط به ساخت پرداخت. برای مثال، یک هندسه آویزان با زاویه کم ممکن است جهت اطمینان از زوایای شیب‌دار باشد. از این رو ملاحظات عمده عبارتند از: