روابط ایتالیا و شیلی کیست؟ توضیح بده.
روابط ایتالیا و شیلی، به روابط فعلی و تاریخی بین جمهوری ایتالیا و جمهوری شیلی گفته می‌شود. رابطه بین شیلی و ایتالیا بر اساس سابقه طولانی ارتباطاتی است که در سطح سیاسی رخ داده است، اما همچنین به دلیل حضور یک جامعه مهم ایتالیایی در شیلی و شیلیایی‌ها در ایتالیا است. هر دو کشور عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی و سازمان ملل متحد هستند.تاریخچه.در سال ۱۸۱۸، شیلی استقلال خود را از اسپانیا اعلام کرد. در همان زمان، ایتالیا از ایالت‌های مستقل ایتالیایی تشکیل شده بود. در سال ۱۸۵۷، پادشاهی ساردینیا و شیلی "پیمان دوستی، تجارت و دریانوردی را" امضا کردند. در ژانویه ۱۸۶۴، شیلی ایتالیای تازه متحد را به رسمیت شناخت، زمانی که خوزه خواکین پرز، رئیس‌جمهور وقت شیلی، نامه‌ای در پاسخ به درخواست پادشاه ویتوریو امانوئله دوم برای به رسمیت شناختن آن ارسال کرد. ماه بعد، یک سفیر شیلی در دربار ایتالیا منصوب شد.بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ بیش از ۱۰۰۰۰ ایتالیایی به شیلی مهاجرت کردند که بیشتر آنها در سانتیاگو و والپارایسو ساکن شدند. در سال ۱۹۲۴، شاهزاده ایتالیایی اومبرتو از پیمونت (پادشاه آینده اومبرتوی دوم) از شیلی بازدید کرد. سفر اصلی شاهزاده به شیلی (و دیگر کشورهای آمریکای جنوبی) بخشی از یک طرح سیاسی فاشیسم برای پیوند دادن ایتالیایی‌های ساکن خارج از ایتالیا با کشور مادرشان بود. در سال ۱۹۴۳ در طول جنگ جهانی دوم، شیلی روابط خود را با نیروهای محور (که شامل ایتالیا نیز می‌شد) قطع کرد و شهروندان کشورهای دشمن در اردوگاه پیساگوا به خاک سپرده شدند. در طول جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ که به میزبانی شیلی برگزار شد، دو روزنامه‌نگار ایتالیایی گزارشی بسیار توهین‌آمیز دربارهٔ این کشور نوشتند که متعاقباً در شیلی منتشر شد و در نهایت منجر به درگیری خشونت‌آمیزی شد که دو تیم در بازی‌ای که به «نبرد سانتیاگو» معروف شد، با یکدیگر روبرو شدند.در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳، دولت رئیس‌جمهور سالوادور آلنده دچار کودتای ژنرال آگوستو پینوشه، که توسط دولت ایالات متحده حمایت می‌شد، شد. اعلام شد که رئیس‌جمهور آلنده در طول کودتا خودکشی کرده است و ژنرال پینوشه دولت را به دست گرفت و رئیس‌جمهور جدید کشور شد. بلافاصله، رئیس‌جمهور پینوشه شروع به دستگیری، شکنجه و اعدام پیروان رئیس‌جمهور آلنده کرد. در این مدت، هزاران شیلیایی به سفارتخانه‌های عمدتاً اروپایی و آمریکای لاتین در پایتخت شیلی پناه بردند. تقریباً ۷۰۰ شیلیایی و ایتالیایی برای پناهندگی به سفارت ایتالیا در سانتیاگو گریختند. در نوامبر ۱۹۷۴، جسد یک زن شیلیایی از روی دیوارهای سفارت ایتالیا پرتاب شد. این زن، لومی ویدلا، علائم آشکار شکنجه داشت. این یک ترفند از سوی دولت شیلی بود تا شایعات دروغین مبنی بر مرگ این زن در داخل دیوارهای سفارت منتشر کند و به دروغ ادعا کند که پناهندگان او را به قتل رسانده‌اند تا بهانه‌ای برای افزایش فشار بر سفارتی باشد که چندین حامی ضد دولت در آن ساکن بودند. دولت ایتالیا به چندین نفر از پناهندگان کمک کرد تا سفارت را به مقصد آرژانتین ترک کنند و تعداد کمی از آنها در ایتالیا اسکان داده شدند. بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۹، ایتالیا سفیری در شیلی منصوب نکرد.در سال‌های اخیر، این رابطه هم در سطح سیاسی، تجاری و هم فرهنگی تشدید شده است. در سال ۲۰۰۲، شیلی یک توافقنامه تجارت آزاد با اتحادیه اروپا (که شامل ایتالیا نیز می‌شود) امضا کرد. در ژوئن ۲۰۱۵، میچل باچله، رئیس‌جمهور شیلی، سفری رسمی به ایتالیا داشت. در اکتبر ۲۰۱۵، ماتئو رنتسی، نخست‌وزیر ایتالیا، از شیلی بازدید کرد.توافق‌نامه‌های دوجانبه.هر دو کشور چندین توافقنامه امضا کرده‌اند، از جمله معاهده تجارت و دریانوردی (۱۹۱۱)؛ توافقنامه خدمت سربازی (۱۹۵۹)؛ توافقنامه همکاری اقتصادی، صنعتی و علمی (۱۹۹۴)؛ توافقنامه همکاری فنی و فرهنگی (۱۹۹۴)؛ توافقنامه ترویج و حمایت از سرمایه‌گذاری و پروتکل آن (۱۹۹۵)؛ توافقنامه همکاری در مبارزه با تروریسم، جرایم سازمان‌یافته و قاچاق مواد مخدر (۱۹۹۶)؛ توافقنامه همکاری فرهنگی و پروتکل‌های اجرایی آن (۱۹۹۷)؛ توافقنامه همکاری قطب جنوب (۲۰۰۱)؛ توافقنامه همکاری فنی و کمک متقابل بین پلیس شیلی و پلیس ایتالیا (۲۰۰۶)؛ معاهده کمک متقابل در امور کیفری (۲۰۱۱)؛ توافقنامه تولید مشترک سینمایی (۲۰۱۳)؛ توافقنامه همکاری در بخش دفاعی (۲۰۱۶)؛ توافقنامه حذف مالیات مضاعف در رابطه با مالیات بر درآمد و جلوگیری از فرار مالیاتی و پروتکل آن (۲۰۱۶)؛ توافقنامه کمک متقابل اداری برای پیشگیری، تحقیق و سرکوب تخلفات گمرکی (۲۰۱۷) و پیمان استرداد مجرمین (۲۰۱۷).