راجر دی فلور کیست؟ توضیح بده.
راجر دی فلور (؛ ۱۲۶۷ – ) که با نام‌های روجرو دا فیوره یا راجر فون بلوم یا روجرو فلورس نیز شناخته می‌شود، نظامی اهل ایتالیا بود. که در سیسیل، تاج آراگونی و امپراتوری بیزانس فعالیت داشت. او فرمانده انجمن کاتالان بود و عنوان کنت مالت را داشت.زندگینامه.راجر دی فلور در بریندیزی در پادشاهی سیسیل به دنیا آمد، او پسر دوم یک زن اشرافی ایتالیایی و یک شاهین‌بان آلمانی به نام ریچارد فون بلوم ("بلوم" در زبان آلمانی به معنای گل است) در خدمت امپراتور فریدریش دوم بود. ریچارد فون بلوم در نبرد تاگلیاکوزو در سال ۱۲۶۸ کشته شد.راجر دی فلور در هشت سالگی با یک کشتی گالی متعلق به شوالیه‌های معبد به دریا فرستاده شد و به این فرقه پیوست. و کاپیتان یک کشتی پارویی به نام ایل فالکو شد. پس از نجات بازماندگان ثروتمند در طول محاصره عکا توسط سلطان مملوک الاشرف خلیل در سال ۱۲۹۱، او به قبرس رفت. پس از دسیسه‌ها و اختلافات شخصی، او به سرقت متهم شد و توسط پاپ بونیفاس هشتم به عنوان دزد و مرتد محکوم شد. این منجر به تنزل رتبه او از فرقه شد. راجر به جنوآ گریخت و یک کشتی جدید خریداری کرد و دزدی دریایی را آغاز کرد.در آن زمان، کشمکش بین پادشاهان آراگون و پادشاهان فرانسوی ناپل برای تصرف سیسیل در جریان بود و راجر که در آن زمان یکی از باتجربه‌ترین فرماندهان نظامی زمان خود بود، به خدمت فردریکو سوم فراخوانده شد و درجه دریاسالاری را دریافت کرد. راجر با ناوگان کشتی‌های خصوصی خود، مجموعه‌ای از حملات دریایی مؤثر را انجام داد و به کشتی‌های آنژوین، آراگونی و فرانسوی حمله کرد. در سال ۱۳۰۱ ناوگانی از کشتی‌های تدارکاتی تحت فرماندهی او برای شکستن محاصره دوم مسینا کمک شایانی به پادشاهی سیسیل کرد.وقتی صلح کالتابلوتا در سال ۱۳۰۲ به جنگ پایان داد، فردریک نه تمایلی داشت و نه می‌توانست ارتش مزدوری را حفظ کند و مشتاق بود جزیره را از سربازانی که دیگر توانایی پرداخت حقوق آنها را نداشت، آزاد کند. با توجه به اوضاع سیاسی و نظامی، راجر فرصتی یافت تا خدمات خود را در شرق و در جنگ با امپراتوری عثمانی که امپراتوری بیزانس را ویران می‌کردند، مفید واقع کند.امپراتور آندرونیکوس دوم از امپراتوران بیزانس با محاصره ترکان عثمانی روبرو بود، یک لشکر مسلمان که پس از شکست دادن ارتش‌های او و غارت بیشتر قلمروهایش به پایتخت امپراتوری نزدیک می‌شد. آندرونیکوس دوم که به دنبال کمک از پادشاهی‌های اروپایی بود، به راجر پیشنهاد خدمت به همراه ارتش آلموگاوار تحت فرماندهی خود را داد. در سپتامبر ۱۳۰۲، راجر با ناوگان و ارتش خود، که اکنون با نام انجمن کاتالان شناخته می‌شود، با ۶۵۰۰ نیرو به قسطنطنیه رسید. او در خانواده امپراتوری پذیرفته شد و با خواهرزاده امپراتور به نام ماریا آسنینا ازدواج کرد و به عنوان دوک بزرگ، فرمانده کل ارتش و ناوگان منصوب شد.رو به رو شدن با مخالفت شدید جنوایی‌های قدرتمند، چند هفته‌ای را در عیاشی، دسیسه‌ها و نزاع‌های خونین علیه جنوایی‌هایی که قصد داشتند او را از حلقه‌های قدرت دور نگه دارند، سپری کرد. راجر و افرادش به آسیا فرستاده شدند و بنا به گزارش‌ها، ترک‌ها را تا ارمنستان و ایران عقب راندند. پس از این رویارویی‌های موفقیت‌آمیز با ترک‌ها، راجر و ارتشش به اقامتگاه زمستانی در سیزیک رفتند. در ماه مه ۱۳۰۴، آنها دوباره به میدان آمدند، ترک‌ها را در گرمه به همراه نیروهای بیزانسی تحت فرماندهی هرانیسلاو شکست دادند و خدمت مهم آزادسازی آلاشهر را انجام دادند، که سپس توسط ترک‌ها تضعیف شده و به ورطه نابودی کشانده شد. با توجه به موقعیت قدرت نظامی بی‌رقیبش، او به خدمت به منافع شخصی خود به جای منافع امپراتور متهم شد، زیرا مصمم بود برای خود یک حکومت در شرق ایجاد کند. او گنجینه‌های خود را به ماگنزی فرستاد، اما مردم کاتالان‌های او را کشتند و گنجینه‌ها را تصرف کردند. سپس شهر را محاصره کرد، اما حملاتش دفع شده و مجبور به عقب‌نشینی شد.پس از فراخوانده شدن به اروپا، نیروهای خود را در گالیپولی و شهرهای دیگر مستقر کرد و برای مطالبه حقوق آلموگاوارها از قسطنطنیه بازدید کرد. راجر احتمالاً در دسامبر ۱۳۰۴ به عنوان سزار منصوب شد؛ منابع دیگر نشان می‌دهند که این تاریخ کمی قبل از مرگ راجر بوده است («در سال ۱۳۰۵ عنوان سزار به او اعطا شد که جایگاه تشریفاتی بزرگی داشت، هرچند قدرت واقعی کمتری داشت»)در آوریل ۱۳۰۵، او در ادرنه توسط پسر آندرونیکوس میخائیل نهم ترور شد. کاتالان‌ها بعداً انتقام گرفتند و از مقدونیه تا تراکه را غارت کردند، که به واقعه "انتقام کاتالان" شهرت یافت.