افترا (فیلم) کیست؟ توضیح بده.
افترا (به عبری: השמצה؛ به لاتین: Hashmatsa) یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی فیلمساز اسرائیلی، یوآو شامیر است. این فیلم به بررسی یهودستیزی، تأثیرات برداشت‌ها از یهودستیزی بر سیاست‌های اسرائیل و ایالات متحده می‌پردازد و پیشنهاد می‌کند که ادعاهای مربوط به یهودستیزی ممکن است اغراق‌آمیز یا به‌عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفت‌ها علیه اسرائیل مورد استفاده قرار گیرند. تمرکز اصلی فیلم بر روی اتحادیه ضدافترا است. فیلم افترا موفق شد جایزه بهترین فیلم مستند بلند را در جوایز اسکرین آسیا پاسیفیک سال ۲۰۰۹ کسب کند.درباره فیلم.این فیلم مستند بررسی می‌کند که آیا “یهودستیزی” به یک برچسب همه‌جانبه برای هر کسی که اسرائیل را نقد می‌کند تبدیل شده است و همچنین این ایده را مطرح می‌کند که تمرکز برخی یهودیان بر گذشته—مانند هولوکاست—مانع پیشرفت در دوران حاضر شده است. یوآو شامیر تصمیم گرفت فیلم افترا را بسازد پس از آنکه منتقد یکی از فیلم‌های قبلی‌اش او را به یهودستیزی متهم کرد.یوآو شامیر، فیلمساز، در ابتدای فیلم بیان می‌کند که به‌عنوان یک اسرائیلی، هرگز شخصاً یهودستیزی را تجربه نکرده و می‌خواهد درباره آن بیشتر بداند، زیرا در رسانه‌های اسرائیلی به طور مکرر به یهودستیزی در کشورهای مختلف جهان اشاره می‌شود.این فیلم شامل مصاحبه‌هایی با آبراهام فاکسمن، رئیس اتحادیه ضد افترا، جان جی. مرشایمر، نویسنده کتاب پرفروش نیویورک تایمز لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده، نورمن فینکلستاین، منتقد سیاست‌های دولت اسرائیل، و افراد دیگر است. افترا گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی اسرائیلی را در سفر کلاسی به لهستان دنبال می‌کند، جایی که آن‌ها از اردوگاه آشویتس و دیگر مکان‌های مرتبط با هولوکاست بازدید می‌کنند.این فیلم بیان می‌کند که در سال ۲۰۰۷، اتحادیه ضدافترا افزایش یهودستیزی را گزارش کرده و مدعی شد که ۱۵۰۰ حادثه یهودستیزانه در ایالات متحده رخ داده است. با این حال، زمانی که شامیر با اتحادیه ضدافترا تماس می‌گیرد، آن‌ها تنها می‌توانند موارد جزئی‌ای مانند وب‌سایت‌هایی با نظرات تحریک‌آمیز، نامه‌هایی از کارمندانی که درخواست مرخصی برای تعطیلات یهودی‌شان رد شده است، یا افرادی که از استفاده یک پلیس از کلمه “یهودی” ناراحت شده‌اند را ارائه دهند. یکی از موارد مطرح شده مربوط به گروهی از پسران آفریقایی-آمریکایی بین ۱۰ تا ۱۲ ساله است که به یک اتوبوس مدرسه سنگ پرتاب کرده و دو پنجره را شکسته‌اند.شامیر با یک خاخام مصاحبه می‌کند که می‌گوید حساسیت بیش از حد اتحادیه ضدافترا روابط بین یهودیان و غیر یهودیان را در ایالات متحده تشدید می‌کند. او متوجه می‌شود که در میان مصاحبه‌شوندگانش، یهودیان سکولار نسبت به یهودستیزی حساسیت بیشتری دارند تا یهودیان مذهبی.افتخارات.پس از نمایش فیلم در جشنواره فیلم ترایبکا، آبراهام فاکسمن، رئیس اتحادیه ضدافترا، بیانیه‌ای صادر کرد و فیلم را محکوم کرد. او اظهار داشت که این فیلم «مسئله یهودستیزی را کوچک می‌شمارد… و هولوکاست را بی‌ارزش می‌کند. این دیدگاه شخصی، سیاسی و منحرف شامیر است و فرصتی از دست رفته برای مستندسازی یک موضوع جدی و مهم.»منتقد نیویورک تایمز، نیل گنزلیگر، بیان کرد که اگرچه این ایده‌ها شایسته بحثی جامع و بی‌طرفانه هستند، شامیر چنین بحثی را ارائه نکرده است: «…این فیلم بیشتر شبیه یک روز معمولی در صفحه نظرات (Op-Ed) است.»منتقد بوستون گلوب، تای بر، نوشت: «برخلاف بسیاری از مستندهای تحریک‌آمیز، افترا می‌خواهد شما را به فکر وادارد و می‌داند که لقب “یهودی خودستیز” می‌تواند به‌عنوان ابزاری توسط کسانی که نمی‌خواهند شما فکر کنید، استفاده شود.» نقد او مثبت بود و بر این نکته تأکید داشت که فیلم استدلال می‌کند «تربیت اسرائیلی‌ها برای تعریف خود به‌عنوان یک ملت قربانی… به پیچیدگی‌های مدرن آسیب می‌زند—و نه به‌طور تصادفی، دیدن هر ملت دیگری به‌عنوان قربانی را تقریباً غیرممکن می‌کند.»منتقد روزنامه لس آنجلس تایمز مستند را ستایش کرد و اظهار داشت که فیلم «نشان می‌دهد چگونه اتهامات یهودستیزی می‌توانند به‌راحتی برای اهداف سیاسی سوءاستفاده شوند.» منتقد این روزنامه فیلمساز را به‌دلیل انصافش تحسین کرد و نوشت: «با وجود اینکه افترا، که لحظاتی غیرمنتظره و طنزآمیز دارد، به‌طور اجتناب‌ناپذیر بحث‌برانگیز خواهد بود، یوآو شامیر تلاش قابل‌تحسینی برای بی‌طرفی انجام داده است.»در مصاحبه‌ای با روزنامه جروزالم پست درباره انتقاداتی که به فیلم وارد شده بود، شامیر گفت: «در پایان فیلم افترا، هم فینکلستاین و هم فاکسمن از من ناراحت بودند. احساس کردم که کارم را خوب انجام داده‌ام.»