دانشگاه سیه‌نا کیست؟ توضیح بده.
«دانشگاه سیه‌نا» (، اختصار: UNISI)، واقع در سیه‌نا، توسکانی، این امتیاز را دارد که اولین دانشگاه دولتی ایتالیا و همچنین یکی از قدیمی‌ترین آنها باشد، که در ابتدا با نام «Studium Senese» در سال ۱۲۴۰ تأسیس شد. تا سال ۲۰۲۲، این دانشگاه میزبان تقریباً ۱۶۰۰۰ دانشجو است - تقریباً یک سوم از کل جمعیت سیه‌نا که حدود ۵۳۰۰۰ نفر است. این دانشگاه به خاطر دانشکده‌های حقوق، پزشکی، اقتصاد و مدیریت خود مشهور است.تاریخچه."استودیوم" اولیه.مدرسه علوم انسانی و فلسفه.در ۲۶ دسامبر ۱۲۴۰، ایلده‌براندینو کاچاکونتی، پودسنا وقت سیه‌نا، فرمانی را امضا کرد که بر شهروندان سیه‌نا که به دانشجویان "Studium Senese" محلی اتاق اجاره می‌دادند، مالیات وضع می‌کرد. پول حاصل از این مالیات صرف پرداخت حقوق «معلمان» (maestri) این studium جدید می‌شد. این استودیوم زمانی که در سال ۱۲۵۲، پاپ اینوسنت چهارم هم معلمان و هم دانش‌آموزان خود را کاملاً از مالیات و کار اجباری که توسط شهر سیه‌نا بر شخص یا اموالشان وضع می‌شد، مصون اعلام کرد. علاوه بر این، کمون معلمان حقوق و لاتین را از خدمت سربازی معاف کرد و معلمان لاتین نیز از وظایف خود به عنوان نگهبان شب معاف شدند. در اوایل قرن چهاردهم، پنج معلم لاتین، منطق و حقوق و دو پزشک علوم طبیعی (پزشکی) وجود داشت.یکی از برجسته‌ترین مایستروهای دانشکده پزشکی پیترو ایسپانو (پاپ ژان بیست و یکم) بود. ایسپانو فیلسوف، پزشک شخصی امپراتور فریدریش دوم بود و در سال ۱۲۷۶ ژان بیست‌ویکم شد.در سال ۱۳۲۱، به دلیل خروج دسته‌جمعی دانشجویان از دانشگاه معتبر بولونیا، این دانشگاه توانست تعداد بیشتری دانشجو را جذب کند، زمانی که یکی از دانشجویان آن توسط قضات بولونیا به جرم ربودن یک زن جوان به اعدام محکوم شد. دانشجویان این دانشگاه، تا حدودی به تحریک گولیلمو تولومی، استاد حقوق خود، اعتراض بزرگی را علیه مقامات بولونیا آغاز کردند و سیه‌نا، با حمایت مالی کمون محلی، توانست دانشجویانی را که از «دانشگاه بولونیا» استعفا داده بودند، در خود جای دهد.دانشگاه در دوران تغییر وضعیت.استودیوم سیه‌نا سرانجام توسط کارل چهارم، اندکی پس از تاجگذاری او به عنوان امپراطور مقدس روم در سال ۱۳۵۵، به مقام ""استودیوم ژنرال" ارتقا یافت. این امر هم معلمان و هم دانشجویان را تحت حمایت اقتدار امپراتوری قرار می‌داد (که آنها را از مقامات محلی محافظت می‌کرد) و همچنین به این معنی بود که مجوزهای ("licentiae docendi") اعطا شده توسط دانشگاه "ubique docendi"" بودند.این مجوزها به فرد دریافت کننده حق تدریس در سراسر مسیحیت را می‌داد."کازا دلا ساپینزا" در اوایل قرن پانزدهم به عنوان مرکزی ساخته شد که کلاس‌های درس و مسکن را برای کسانی که در استودیوم ثبت نام کرده بودند، ترکیب می‌کرد. این بنا توسط اسقف فرانچسکو مورمیل در سال ۱۳۹۲ پیشنهاد شده بود، بیست سال بعد تکمیل شد و اولین ساکنان آن در سال ۱۴۱۶ در آن ساکن شدند. هزینه اتاق و غذا در سال ۱۴۱۶ پنجاه فلورین طلا برای یک ترم بود.در اواسط قرن چهاردهم، سیه‌نا به عنوان یک قدرت در توسکانی رو به زوال بود و با افزایش قدرت فلورانس که جمهوری سیه‌نا را در سال ۱۵۵۵ شکست داد، تحت الشعاع قرار گرفت. با این حال، مقامات شهر با موفقیت از دودمان مدیچی (دوک‌های موروثی فلورانس در آن زمان) خواستند که آکادمی را حفظ کنند. فرانچسکو و بعدها فردیناندو دو مدیچی، اصلاحاتی با قوانین و امتیازات جدید انجام دادند. سمت "رتوره" (رئیس) که توسط دانشجویان و قضات شهر انتخاب می‌شد، نیز برقرار شد.در سال ۱۷۳۷، خاندان مدیچی منقرض شد و حکومت توسکانی به خاندان فرانسوی لورن رسید. در این دوره، اقتصاددان توسکانی سالوستیو باندینی، ظاهراً مصمم به «بهبود انگیزه فکری زادگاهش سیه‌نا»، از حامیان ثروتمند بورسیه تحصیلی برای دانشگاه درخواست کرد و همچنین کتابخانه بزرگی تأسیس کرد که در نهایت آن را به دانشگاه واگذار کرد.در سال ۱۸۰۸، هنگامی که نیروهای ناپلئونی توسکانی را اشغال کردند، «استودیوم سنسه» را از بین بردند و درهای دانشگاه تا پس از شکست ناپلئون و بازگشت فردیناند سوم به عنوان دوک بزرگ توسکانی، دوباره باز نشد.دانشگاه در وحدت ایتالیا.در طول وحدت ایتالیا، حرکت به سوی وحدت در جریان تبدیل ایتالیا به یک کشور واحد، دانشجویان سیه‌نا گروه‌هایی را سازماندهی کردند که آشکارا میهن‌پرست بودند. آنها علناً مخالفت خود را ابراز کردند و در جریان شورش‌های آوریل ۱۸۴۸ در توسکانی، سه استاد، یک دستیار و پنجاه و پنج دانشجو «گروه گاردیا یونیورسیتاریا» را برای شرکت در نبردهای کرتاتونه و مونتانارا تشکیل دادند. پرچم این گروه هنوز در ساختمان صدراعظم نگهداری می‌شود. تمام این شور و شوق برای جمهوری جدید نمی‌توانست مانع از نگرانی دوک بزرگ شود و در نهایت او دانشکده پزشکی را تعطیل کرد و فقط به رشته‌های حقوق و الهیات اجازه ادامه تحصیل داد.پس از جنگ دوم استقلال ایتالیا در سال ۱۸۵۹ و پیامدهای آن، توسکانی و به همراه آن سیه‌نا توسط پادشاهی ساردنی کنترل می‌شدند که قرار بود به پادشاهی ایتالیا تبدیل شود، که اکنون جمهوری ایتالیا نام دارد. آکادمی سیه‌نا سرانجام به لطف ابتکارات شرکت‌های خصوصی شهر و مجموعه‌ای از مصوبات قانونی که باعث افزایش اعتبار دانشکده داروسازی و پزشکی زایمان (و در نتیجه خود دانشکده پزشکی) شد، از ناآرامی‌ها بهبود یافت، در حالی که بیمارستان قدیمی سانتا ماریا دلا اسکالا به بیمارستان عمومی دانشگاه تبدیل شد. مدتی بعد در سال ۱۸۸۰، دانشکده حقوق «Circolo Giuridico» یا دایره حقوقی را تأسیس کرد، جایی که مسائل مربوط به مطالعات حقوقی از طریق سمینارها و سخنرانی‌ها به طور عمیق بررسی می‌شد.دانشگاه در ایتالیای مدرن.در سال ۱۸۹۲، وزیر آموزش عمومی، فردیناندو مارتینی، پیشنهادی را با هدف سرکوب فعالیت‌های آکادمی سیه‌نا ارائه داد. سیه‌نا این را به عنوان اعلام جنگ تلقی کرد و بلافاصله با اعتصاب عمومی اصناف، مداخله همه نهادهای شهر و قیام واقعی مردم حمایت شد - همه اینها وزیر را وادار به لغو پروژه کرد. پس از رهایی از این خطر، شهر دوباره به سرمایه‌گذاری منابع خود در دانشگاه و ایجاد مدارک و دانشکده‌های جدید روی آورد. بانک مونته دی پاسکی دی سیه‌نا هزینه ساخت دانشکده زیست‌شناسی را تأمین کرد.قرن بیستم شاهد رشد دانشگاه سیه‌نا بود، به طوری که جمعیت دانشجویی از چهارصد نفر بین دو جنگ به بیش از ۱۵۰۰۰ نفر در چند سال گذشته افزایش یافت.سازمان.از سال ۲۰۱۲، پس از اصلاحات عمومی دانشگاه‌های ایتالیا ("قانون گلمینی")، این دانشگاه از چهارده گروه آموزشی تشکیل شده است که در چهار حوزه گروه‌بندی شده‌اند:هر گروه آموزشی دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد ارائه می‌دهد.از سال ۲۰۱۴، گروه آموزشی اقتصاد و آمار و گروه آموزشی تجارت و حقوق، دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در دانشکده اقتصاد و مدیریت (SEM) ادغام کردند.پیش از این، این دانشگاه از نه دانشکده تشکیل شده بود:پردیس سیه‌نا در خود شهر واقع شده است. ۱۵۶۰۰ دانشجو در میان ۵۳۰۰۰ نفر از اهالی سیه‌نا زندگی می‌کنند. این دانشگاه به تنوع فرهنگی خود افتخار می‌کند.اخیراً، دانشگاه ساختمان‌های تاریخی را به شهر بازگردانده است که به آپارتمان تبدیل می‌شوند یا توسط کنتراداس استفاده می‌شوند. این دانشگاه مسئول نجات بسیاری از ساختمان‌های در معرض خطر و تبدیل آنها به مؤسسات آموزشی است. به عنوان مثال، دانشکده‌های مهندسی و ادبیات فضایی برای دپارتمان‌های خود در اتاق‌های بزرگ بیمارستان روانپزشکی سن نیکولو پیدا کرده‌اند. نمونه دیگر، تبدیل صومعه سابق سانتا کیارا به اولین اقامتگاه دانشگاهی در ایتالیا است که برای کسانی که برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد اروپایی تلاش می‌کنند، رزرو شده است. کلیسای سن ویجیلیو به عنوان کلیسای کوچک دانشگاه عمل می‌کند.ساختمان‌های جدید دانشگاه نیز در مرکز شهر ساخته شده‌اند، مانند ساختمانی که دانشکده علوم سیاسی و حقوق را در خود جای داده است. ده خوابگاه دانشگاه در مرکز تاریخی (فونتبراندا، متیولی، پوریونه، اسپراندی، سن مارکو)، در حومه (آکوکالدا) و در نزدیکی مناطق توسعه‌یافته دانشگاه (سن مینیاتو) واقع شده‌اند.دوره‌های تحصیلی.برای سال تحصیلی ۲۰۲۲-۲۰۲۳، دوره‌های تحصیلی زیر ارائه شده است (روش تدریس در پرانتز ذکر شده است)