بوریس لوویچ روزینگ کیست؟ توضیح بده.
بوریس لْوویچ روزینگ (؛ – ۲۰ آوریل ۱۹۳۳) دانشمند و مخترع روسی در زمینهٔ تلویزیون بود.زندگی‌نامه.بوریس روزینگ در سن پترزبورگ و در خانواده‌ای کارمند دولت زاده شد.پدر او، لِف نیکلایویچ روزینگ، در کمیسیون خدمت نظام وظیفه در دورهٔ تزار الکساندر دوم خدمت می‌کرد. روزینگ از نوادگان خاندان اشرافی روزینگ بود که بنیان‌گذار آن، مهاجری هلندی به نام پیتر روزینگ بود. لِف به ریاضیات و فناوری، از جمله اختراعات تازه علاقه‌مند شد و این علاقه را به پسرش منتقل کرد.از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۷، بوریس در گومنازیوم وِودنسکی در سن‌پترزبورگ تحصیل کرد و با دریافت مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. او در علوم دقیق، ادبیات و موسیقی سرآمد بود. سپس در دانشگاه سن‌پترزبورگ به تحصیل فیزیک و ریاضیات پرداخت؛ دانشگاهی که یکی از مراکز پژوهشی مهم به‌شمار می‌رفت. اعضای برجستهٔ هیئت علمی آن شامل شیمیدان دیمیتری مندلیف و ریاضی‌دانان پافنوتی چبیشف و آندری مارکوف بودند.او در سال ۱۸۹۱ با رتبهٔ عالی فارغ‌التحصیل شد و در همان‌جا به تحصیلات تکمیلی در رشتهٔ فیزیک ادامه داد. موضوع رسالهٔ او هیسترزیس مغناطیسی بود. او پدیدهٔ هیسترزیس را در تغییر طول سیم‌های آهنی در میدان‌های مغناطیسی چرخه‌ای کشف کرد؛ پدیده‌ای که به‌طور مستقل توسط پژوهشگر ژاپنی هانتارو ناگااوکا نیز کشف شده بود.سپس به‌عنوان مدرس فیزیک در مؤسسهٔ فناوری سن‌پترزبورگ مشغول شد. از سال ۱۸۹۴، در مدرسهٔ توپخانهٔ کنستانتینوفسکی نیز فیزیک تدریس می‌کرد و از ۱۹۰۶ در دوره‌های پلی‌تکنیک زنان، درس اندازه‌گیری‌های الکتریکی و مغناطیسی ارائه می‌داد. در فاصلهٔ ۱۸۹۴ تا ۱۹۰۰، به مطالعهٔ مغناطیس ادامه داد و هم‌زمان روی چند مسئلهٔ عملی برق کار کرد.او تا سال ۱۹۱۸ در مؤسسه فناوری سن‌پترزبورگ تدریس کرد. سپس از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ در آزمایشگاه آزمایشی الکتروتکنیک لنینگراد، و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ در آزمایشگاه مرکزی مخابرات سیمی پژوهش انجام داد.تلویزیون.علاقهٔ روزینگ به تلویزیون ــ یا به گفتهٔ او «تلسکوپ برقی» ــ در سال ۱۸۹۷ آغاز شد. دیگران تلاش کرده بودند نسخه‌ای مکانیکی از تلویزیون بسازند. روزینگ کاستی‌های تلویزیون مکانیکی را دریافت و بر این باور بود که تصویر باید به‌صورت الکتریکی بر روی لامپ پرتوی کاتدی (CRT) نمایش داده شود. در سال ۱۹۰۲، او آزمایش‌های عملی را برای آزمودن ایده‌هایش آغاز کرد: دستگاهی ساده ساخت که امکان انحراف پرتو در CRT را به‌طور الکتریکی فراهم می‌کرد و بدین ترتیب می‌توانست اشکالی را بر صفحهٔ لوله رسم کند.در آن زمان، ابزارهای مکانیکی تصویر را بر روی یک مقاومت نوری سلنیومی می‌تاباندند که مقاومت آن در پاسخ به شدت نور تغییر می‌کرد. با این حال، پاسخ فتو مقاومت‌های سلنیومی به تغییرات نور بسیار کند بود و بازتولید دقیق تصاویر متحرک را ناممکن می‌ساخت. از این رو، روزینگ از یک اثر فتوالکتریک بهره برد: قطعه‌ای از فلز قلیایی در یک لولهٔ خلأ که در واکنش به نور، الکترون گسیل می‌کرد.هنگامی که روزینگ دستگاه ابتدایی اما کارآمدی ساخت که دو نوآوری او ــ اثر فتوالکتریکِ آشکارساز و نمایشگر CRT ــ را در خود داشت، در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۷ در روسیه درخواست ثبت اختراع ارائه کرد و بر روی نسخهٔ بهبود یافتهٔ سیستم خود ــ که سیم‌پیچ‌های انحراف مغناطیسی پیرامون CRT داشت ــ در ۲ مارس ۱۹۱۱ نیز ثبت اختراع انجام داد.او سپس نمایشی از دستگاه خود ارائه کرد که گزارش آن همراه با نمودارها و شرح کامل در نشریهٔ "ساینتیفیک امریکن" چاپ شد.در سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۲، او بر روی عدسی مغناطیسی به‌طور نظری و تجربی کار کرد. در ۱۹۱۸، او از بنیان‌گذاران مؤسسه پلی‌تکنیک قفقاز شمالی بود که امروزه دانشگاه دولتی فناوری کوبان است. در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ او در کراسنودار (نام پیشین: اکاترینودار) در نزدیکی دریای سیاه اقامت داشت. در آنجا در سال ۱۹۲۰ «انجمن فیزیک-ریاضی اکاترینودار» را بنیان گذاشت و رئیس آن شد، و در ۱۹۲۳ جزوهٔ خود با عنوان "تلسکوپ برقی: دیدن از راه دور" را نگاشت.اختراع روزینگ بر پایهٔ طراحی‌های پاول نیپکو و سیستم مکانیکی او با لنزها و آینه‌های چرخان بنا شده بود. بنابراین، دستگاه روزینگ از یک دوربین مکانیکی بهره می‌برد اما به‌عنوان گیرنده، از نمونه‌های اولیهٔ CRT که در آلمان توسط کارل فردیناند براون ساخته شده بود استفاده می‌کرد. لوله‌های براونِ روزینگ شامل دو صفحهٔ فلزی موازی بودند که برای انحراف الکتریکی پرتو الکترونی پیش از رسیدن آن به صفحه به کار می‌رفتند. این دو صفحه به‌طور الکتریکی به اثر فتوالکتریک دوربین متصل بودند و خروجی فوتوسل‌ها مسیر پرتو را به بالا یا پایین منحرف می‌کرد. این جابجایی باعث افزایش یا کاهش تعداد الکترون‌های عبوری و در نتیجه تغییر در روشنایی پرتو می‌شد. این سیستم ابتدایی بود، اما بی‌گمان یکی از نخستین نمایش‌های آزمایشی به شمار می‌رفت که در آن CRT برای مقاصد تلویزیون به کار گرفته شد.ولادیمیر زورکین، که در ایالات متحده و آلمان پیشگام تلویزیون بود، شاگرد روزینگ بود و در برخی از کارهای آزمایشگاهی به او کمک می‌کرد. در سال ۱۹۲۵، روزینگ به مخترع جوان بوریس گرابوفسکی مشورت و کمک کرد تا برای اختراع دستگاه تمام‌الکترونیکی تلویزیون با نام تلفوت درخواست ثبت اختراع کند (که با شماره ۵۵۹۲ ثبت شد).روزینگ پژوهش‌های خود در زمینهٔ تلویزیون را تا سال ۱۹۳۱ ادامه داد؛ همان سالی که به‌عنوان ضد انقلابی به کوتلاس تبعید شد و حق کار نداشت. اما در ۱۹۳۲ به آرخانگلسک منتقل شد و در آنجا در مؤسسهٔ فناوری جنگلداری به تدریس فیزیک پرداخت. روزینگ در تبعید در سال ۱۹۳۳ بر اثر خونریزی مغزی درگذشت و در گورستان وولوگدای آرخانگلسک (نام پیشین: کوزنیچفسکایا) به خاک سپرده شد.