ایزومی کیوکا کیست؟ توضیح بده.
کیوتارو ایزومی با نام ادبی کیوکا ایزومی رمان‌نویس، نویسنده و نمایشنامه‌نویس معروف ژاپنی بود. او با آثار نگهبان شب و اتاق جراحی مورد تحسین قرار گرفت و با راهبان کوه کویا به یک نویسنده محبوب تبدیل شد. او همچنین به دلیل ذوق هنری بسیار در سبک رمانتیسم خاص و منحصر به فرد خود که عمیقاً تحت تأثیر ادبیات دوره ادو قرار داشت، به عنوان نویسنده‌ای پیشگام در ادبیات فانتزی شناخته می‌شود.زندگی.قبل از توکیو.ایزومی کیوتارو در ۴ نوامبر سال ۱۸۷۳ در کانازاوا، استان ایشیکاوا متولد شد. پدرش، صنعتگری که به ساخت تزئینات نقره‌ای و حکاکی معروف و از نوادگان خانواده‌ای بود که در صنعت تزئینات و حکاکی در قلمروی کاگا شناخته می‌شد. مادرش، سوزو، از خاندان کاگا در کیوتو بود. خاطرات دوران کودکی در زادگاهش کانازاوا و مادرش تا اواخر عمر تأثیر عمیقی بر او گذاشت و این خاطرات گهگاهی در آثارش به چشم می‌خورد.در آوریل ۱۸۸۰ وارد مدرسه ابتدایی آموزشی شهر شد. در دسامبر ۱۸۸۳، مادرش پس از تولد دختر دومش یائه؛ بر اثر تب، پس از زایمان درگذشت (سن ۲۹ سالگی) و این حادثه تأثیر عمیقی بر او در دوران کودکی گذاشت. در ژوئن ۱۸۸۴، همراه با پدرش به بازدید مجسمه مایا در ناحیه ایشیکاوا رفت. از آن زمان، کیوکا تا پایان عمر به باور مایا پایبند ماند. در سپتامبر، به دبیرستان کانازاوا رفت و سال بعد به مدرسه وابسته به کلیسای متحد مسیحی ژاپن منتقل شد تا زبان انگلیسی بخواند، اما در سال ۱۸۸۷ از آنجا هم انصراف داد و در مدرسه خصوصی اینامی تاجیرو در شهر، مشغول به تحصیل زبان انگلیسی و دیگر درس‌ها شد.در آوریل ۱۸۸۹، با خواندن کتاب اعتراف عاشقانه دو راهب از اوزاکی کویو در خانه یکی از دوستانش، تصمیم گرفت به ادبیات بپردازد. در ماه ژوئن به تویاما سفر کرد. در این زمان، از خاله‌ها و دیگران پول توجیبی می‌گرفت و به شکلی سیری‌ناپذیر کتابهایی که از دیگران قرض می‌گرفت را می‌خواند و به عنوان مربی در مدرسه خصوصی فعالیت می‌کرد. در نوامبر همان سال تصمیم گرفت به شاگردی کویو درآید پس به توکیو رفت. در ۱۹ اکتبر ۱۸۹۱، بالاخره کویو را در اوشیگومه را ملاقات کرد و با خوشحالی اجازه شاگردی او را یافت و از همان روز زندگی به عنوان یک شاگرد در خانواده اوزاکی کویو را آغاز کرد.حرفه نویسندگی.در ماه مه ،۱۸۹۳ اولین اثرش کانموری یائمون، در روزنامه kyoutohinode منتشر کرد. این اثر با میانجی‌گری کویو به چاپ رسید. کویو با انتقاد روزنامه از این اثر و درخواست توقف انتشار آن مخالفت کرد و با مشاوره‌های خود به کیوکا کمک کرد تا آن را به پایان برساند. در همان سال، آثار دیگری چون عروسک زنده و ساعت طلایی را منتشر کرد. در ماه اوت برای معالجه بری بری به‌طور موقت به خانه بازگشت و در این فرصت به کیوتو و هوکوریکو سفر کرد و سپس به توکیو بازگشت. سفرنامه این سفر را به عنوان همسر دیگران نوشت. در ژانویه ۱۸۹۴، پدرش درگذشت و او دوباره به کانازاوا بازگشت. او عمیقاً سر در گرو این داشت که از طریق نویسندگی امرار معاش کند. او آثاری مانند سرباز ذخیره را نوشت و با اصلاحات کویو در روزنامه یومیوری منتشر شد. وی برای حمایت مالی خانواده، کتاب‌های کاربردی نیز تألیف کرد. در ۱۸۹۵، آثار اولیهٔ برجستهٔ خود، نگهبان شب و اتاق جراحی را منتشر کرد. در ژوئن همان سال، به کانازاوا بازگشت و به دیدار مادربزرگش رفت.سال‌های آخر قبل از مرگ.در سال ۱۹۲۵، انتشارات شونیودو انتشار مجموعه آثار کیوکا را آغاز کرد که سردبیران آن ساتومی تون، جون‌ایچیرو تانیزاکی، مانتارو کوبوتا، ریونوسوکه آکوتاگاوا بودند. انتشار این آثار در سال ۱۹۲۷ به پایان رسید. در همان سال، پس از ۲۷ سال آشنایی، در سن ۵۲ سالگی با سوزو ازدواج کرد. در ۲۴ ژوئیه همان سال، با شنیدن خبر خودکشی آکوتاگاوا، بسیار متأثر شد و در هم شکست و روز ۲۷ ژوئیه در مراسم تشییع جنازه او شرکت کرد.مرگ.در سال ۱۹۲۸ به ذات‌الریه مبتلا شد و برای گذراندن دوره نقاهت به شوزنجی رفت. در همان سال، مجموعه آثار کیوکا توسط چندین انتشارات مختلف منتشر شد. در سال ۱۹۳۸، به علت بیماری، برای اولین بار از زمان آغاز زندگی نویسندگی‌اش، هیچ اثری منتشر نکرد. در ژوئیه ۱۹۳۹، علفهای سرخ تازه در مجله چواوکورون (chuuoukouron) منتشر کرد، اما از اواخر همان ماه بستری شد و در ۷ سپتامبر در ساعت ۲:۴۵ بامداد به دلیل تومور سرطانی در ناحیه ریه درگذشت. مراسم تشییع جنازه‌اش در ۱۰ سپتامبر در معبد شیبا سیشوجی برگزار شد. در سال ۱۹۴۰ مجموعه آثار کیوکا توسط انتشارات ایوانامی شوتن (shoten iwanami) منتشر شد. قبر او در آرامگاه زوشیگایا قرار داشت، اما در مارس ۲۰۲۴ ِ به معبد انفوکوجی توکیو، جایی که محل مذهبی همسرش سوزو قرار دارد، منتقل شد.= گاه‌شمار == ایزومی کیوکا و اوزاکی کویو =در نظر کیوکا، اوزاکی کویو نه تنها نویسنده‌ای محترم و استاد بلامنازع ادبیات بود، بلکه به عنوان کسی که در دوران گمنامی به عنوان شاگرد از او حمایت کرده بود، یک منجی به حساب می‌آمد و کیوکا تا پایان عمر با علاقه و احترام عمیق به استاد خود وفادار ماند. نگرش او به حدی بود که تقریباً می‌توان آن را پرستش نامید و این موضوع در دنیای ادبیات شناخته شده بود. حتی در بستر بیماری، کویو به وضعیت شاگرد عزیز خود کیوکا نگران بود. پس از مرگ او، کیوکا تصویر یادبود او را در محراب خانگی خود قرار داد و هر روز به آن احترام می‌گذاشت. کیوکا به عنوان نماینده شاگردان در مراسم تشییع جنازه سخنرانی کرد. در دوران شاگردی در خانه اوزاکی، وقتی کیوکا به دیدار ایشیباشی نینگاتسو رفت، از او میوه خرمالو گرفت و بی‌خبر از اینکه باید آن را به کویو بدهد، خودش خورد و بعداً بسیار شرمنده شد. همچنین زمانی که از او خواسته شد تا دافوکو (نوعی کیک برنجی) بخرد، او تصور نمی‌کرد که چنین چیزی در یک شیرینی فروشی به فروش برسد، بنابراین به دورترین بازار رفته و از یک دکه کوچک دافوکو خرید و کویو به او خندید. به‌طور کلی، اوزاکی کویو به کیوکا کمک کرد تا به دیدگاه خاصی در نوشتن برسد و او را تشویق کرد تا به سبک خود وفادار بماند. این تأثیر در انتخاب مضامین خیال‌انگیز، داستان‌های فانتزی و پرداختن به جنبه‌های زیبایی‌شناسانه در آثار ایزومی کیوکا قابل مشاهده است.= خصوصیات =کیوکا بعد از گذراندن یک دوره کوتاه بیماری سخت و در پی آن صحبت با پزشک، به وسواس بیش از حد به بهداشت دچار شد. برای مثال از خوردن مواد خام خودداری می‌کرد. این موضوع در دنیای ادبیات بسیار معروف شده بود. او شیرینی‌های هدیه‌ای را با چراغ الکلی حرارت می‌داد و مشروبات را تا حد جوشیدن گرم می‌کرد بعد آنها را می‌نوشید. وقتی غذا را با دست می‌خورد، قسمتی را که دستش به آن خورده بود را دور می‌انداخت. همیشه یک کتری آهنی در دست داشت تا بتواند آب را جوشانده و ضدعفونی کند. بیرون از خانه نیز همیشه یک چراغ الکلی کوچک، سه‌پایه و یک قابلمه کوچک با خود داشت و حتی غذاهای سرو شده در بهترین رستوران‌ها را در آن قابلمه ضدعفونی می‌کرد و بعد می‌خورد. همچنین، در سفرهایش با قطار، برای نوشیدن چای، آب را با چراغ الکلی روی صندلی گرم می‌کرد که یک بار این کار او باعث اشتباه مسافران دیگر شد. چرا که فکر کردند صندلی در حال سوختن است و به مأمور قطار اطلاع دادند. در هنگام تعظیم، به جای گذاشتن کف دستانش روی حصیر، پشت دستش را روی آن می‌گذاشت، زیرا معتقد بود که تماس مستقیم با حصیر آلودگی را شیوع می‌دهد. با این وجود، او ایمان و مذهبی قوی داشت و همیشه در برابر معابد و اماکن مقدس به سجده می‌افتاد. تمام درزهای تخته‌های سقف خانه‌اش را با دقت پوشانده بود. او از هاری می‌ترسید و از سگ‌ها و گربه‌ها به خاطر احتمال ابتلا به هاری بیزار بود. اگرچه از مارها نیز بدش می‌آمد، اما آنها را در آثارش بسیار به کار می‌برد. او سیگاری بود و گاهی پیپ می‌کشید، اما برای تمیز نگه داشتن دهانه پیپ، از کلاهک پیپ که دست‌ساز همسرش بود استفاده می‌کرد. حرکت او برای قرار دادن این کلاهک آنقدر سریع بود که اطرافیانش را متحیر می‌کرد. او خدمتکارش را مجبور می‌کرد که هر پله را با دستمال مخصوص به خود تمیز کند. همچنین به دلیل نگرانی از نفوذ موش‌ها، قفسه‌های ظروف را از سقف آشپزخانه آویزان کرده بود. کیوکا آنچنان از آلودگی می‌ترسید که لباسهایی که بیرون از خانه می‌پوشید را پس از بازگشت به خانه دور می‌انداخت.= آثار ==خصوصیات و تأثیرات ادبی=موزه ایزومی کیوکا.موزه ایزومی کیوکا (Izumi Kyōka Museum) یک مرکز فرهنگی و تاریخی است که به زندگی و آثار او اختصاص دارد. این موزه در زادگاه او، شهر کانازاوا، واقع شده است و به‌عنوان نمادی از میراث ادبی این شهر شناخته می‌شود. موزه نه تنها برای بزرگداشت آثار این نویسنده، بلکه به‌عنوان مکانی برای آشنایی با ادبیات و فرهنگ ژاپنی جذابیت دارد. این موزه در نزدیکی خانه زادگاه کیوکا ساخته شده است و محیطی مناسب برای درک فضای زندگی و فرهنگ دوران او فراهم می‌کند.محتویات موزه.موزه ایزومی کیوکا مجموعه‌ای ارزشمند از آثار، اشیاء و اسناد مرتبط با زندگی و آثار او را به نمایش می‌گذارد. برخی از مهم‌ترین بخش‌های موزه عبارت‌اند از:این موزه نشان می‌دهد که چگونه می‌توان میراث یک نویسنده را زنده نگه داشت و آن را به نسل‌های آینده منتقل کرد. همچنین این موزه به ما یادآوری می‌کند که ادبیات و هنر می‌توانند ابزاری برای پیوند میان سنت و مدرنیته باشند.= پانویس == منابع =