جورج هومنز کیست؟ توضیح بده.
جورج کاسپار هومنز ؛ (۱۱ اوت ۱۹۱۰–۲۹ مه ۱۹۸۹) جامعه‌شناس آمریکایی، بنیانگذار جامعه‌شناسی رفتاری و مشارکت کننده اصلی نظریه مبادله اجتماعی بود.هومنز بیشتر به سبب پژوهش‌های خود در زمینه رفتار اجتماعی و آثارش شناخته شده‌است: «گروه انسانی»، «رفتار اجتماعی: اشکال ابتدایی»، نظریه مبادله و پیشنهادهای مختلفی که برای توضیح بهتر رفتار اجتماعی ارائه کرده‌است.زندگینامه.جورج سی. هومنز، یک اومانیست و جامعه‌شناس بود، برخی می‌گویند آخرین نسل است. او در ۱۱ اگوست ۱۹۱۰ در بوستون زاده شد و در یک خانه کوچک در خیابان فرانسیس، کمبریج، ماساچوست، پسر روبرت هومنز و ابیگیل-ابیگیل آدامز هومنز بزرگ شد. با خواندن زندگینامه او "آموزش توسط عموها". "اگرچه او یکی از قوی‌ترین ذهن‌های جامعه‌شناسی بود ولی مدرک کارشناسی ارشد یا هر موضوع دیگری در این زمینه جامعه‌شناسی نداشت. علاوه بر این، او هرگز به درستی آموزش ندیده بود زیرا باورمند بود آموزش منحصراً برای سگ است. با این وجود، او با خواندن و گوش دادن به همسالان خود و انجام "کارهای میدانی" گسترده در مشاهده گروه‌های مختلف اجتماعی، خود را ساخت و رئیس "انجمن جامعه‌شناسی آمریکا" شد. "او نوه بزرگ جان کوئینسی آدامز، ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده و نوه بزرگ-بزرگ جان آدامز، دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده بود. در بدو تولد جورج، مادرش به عمو هنری نوشت: "سرش توده ای توده ای است که باعث می‌شود او بسیار متمایز به نظر برسد، هنگامی که به عنوان یک نجیب زاده کچل، روی نیمکت عدالت می‌نشیند."جورج در مورد آدامز صحبت نکرد ولی در جمجمه خود ویژگی‌های بارز قابل مشاهده ای داشت که از آدامز ناشی می‌شد. هومنزها، خانواده پدرش، نماینده طیفی متفاوت از خدمات عمومی و سنتی ، سنت حرفه‌ها بودند. برای نسل‌ها، خانواده بر دو حرفه پزشکی و حقوق تمرکز کردند. هومنزها از نسب پزشکان برجسته ای بودند که با شروع اولین جان هومنز از رامسگیت ، کنت ، انگلستان در قرن ۱۸ به کشور وارد شد. پسرش، جان هومنز، دانش‌آموخته دانشگاه هاروارد، اولین کسی بود که پزشک شد و شهرت جان هومنز را آغاز کرد (هومنز ۱۹۸۴: ۱–۲). «پدر جورج وکیل بود ولی جورج اولین عضو خانواده بود که از قانون فرار کرد.»گروه انسانی.هومنز تحت تأثیر تصور هندرسون از یک طرح مفهومی قرار گرفت. یک طرح مفهومی شامل طبقه‌بندی متغیرها (یا مفاهیم) است که باید هنگام مطالعه مجموعه ای از پدیده‌ها در نظر گرفته شوند. همچنین شامل طرحی از شرایط داده شده‌است که در آن پدیده‌ها باید تحلیل شوند. همچنین باید حاوی عبارتی باشد مبنی بر اینکه متغیرها به یکدیگر مرتبط هستند - و به دنبال پارتو، این رابطه معمولاً به عنوان یک وابستگی متقابل دیده می‌شود.هومنز به طرح مفهومی هندرسون به عنوان راهی برای طبقه‌بندی پدیده‌ها بسیار علاقه‌مند بود و آن را برای مطالعه خود در مورد گروه‌های کوچک به کار می‌برد. آموزه‌های هندرسون در کار هومنز «گروه انسانی» (۱۹۵۰) گنجانده شد. هدف نهایی این کتاب این بود که از مطالعه نظام اجتماعی که در گروه‌های منفرد مثال زده می‌شود، به سمت مطالعه سیستم، همان‌طور که در بسیاری از گروه‌ها، از جمله گروه‌هایی که در زمان تغییر می‌کنند، مثال زده می‌شود، حرکت کند. کار دارای موضوعی است که «شیوه توسعه هنجارهای گروه و روش‌هایی که یک گروه، آگاهانه یا ناخودآگاه، به دنبال حفظ انسجام گروه در زمانی که اعضا از هنجارهای گروه خارج می‌شوند.» هومنز ثابت می‌کند کهگزاره‌های کلی باید تنها یک شرط را داشته باشند: مطابق با بینش اصلی من، آنها باید در مورد افراد منفرد به عنوان اعضای یک گونه اعمال شوند. به گفته هومنز هدف جامعه شناسان این بود که «از مطالعه نظام اجتماعی، همان‌طور که در گروه‌های منفرد مثال زده می‌شود، به سمت مطالعه سیستم، همان‌طور که در بسیاری از گروه‌ها، از جمله گروه‌هایی که در زمان تغییر می‌کنند، نمونه است» حرکت کنند (هومنز ۱۹۴۹). در اواخر دهه ۱۹۵۰ هومنز به آرامی به این نتیجه رسید که سیستم‌های اجتماعی انسان بسیار کمتر از آنچه او قبلاً معتقد بود، ارگانیک است.هومنز گفت «اگر می‌خواهیم واقعیت یک نظام اجتماعی را به عنوان مجموعه‌ای از عناصر وابسته به یکدیگر تثبیت کنیم، چرا با مطالعه یک سیستم به اندازه کافی کوچک شروع نکنیم تا بتوانیم، به اصطلاح، تمام اطراف آن را ببینیم، آنقدر کوچک که بتوانیم همه مشاهدات مربوطه را با جزئیات و در دست اول انجام دهیم؟» او این مطالعه را در سراسر «گروه انسانی» انجام داد. این کتاب به او اجازه داد تا تعمیمات خاصی را انجام دهد، از جمله این ایده که هرچه افراد بیشتر با یکدیگر تعامل داشته باشند، زمانی که هیچ‌کس بیشتر از دیگران شروع به تعامل نمی‌کند، علاقه آنها به یکدیگر و احساس راحتی آنها در حضور یکدیگر بیشتر می‌شود. اگرچه این بزرگ‌ترین اثر هومنز نبود، اما به او اجازه داد تا با این نوع روش‌شناسی بیشتر آشنا شود و او را به توضیح رفتار اجتماعی ابتدایی سوق داد.در این اثر، هومنز همچنین پیشنهاد می‌کند که واقعیت اجتماعی باید در سه سطح توصیف شود: رویدادهای اجتماعی، رسوم، و فرضیه تحلیلی که فرآیندهایی را توصیف می‌کنند که طی آن آداب و رسوم بوجود می‌آیند و حفظ یا تغییر می‌کنند. فرضیه‌ها بر حسب روابط بین متغیرهایی مانند فراوانی تعامل، تشابه فعالیت‌ها، شدت احساسات و انطباق با هنجارها فرموله می‌شوند. این کتاب با استفاده از مطالعات میدانی قابل توجه جامعه‌شناختی و انسان‌شناسی به‌عنوان زمینه‌ای برای چنین ایده‌های کلی، مورد قانع‌کننده‌ای برای در نظر گرفتن گروه‌ها به‌عنوان نظام‌های اجتماعی است. که می‌توان آن را بر حسب آنالوگ شفاهی روش ریاضی مطالعه تعادل و ثبات سیستم‌ها تحلیل کرد. در تحلیل‌های نظری خود از این گروه‌ها، او شروع به استفاده از ایده‌هایی می‌کند که بعداً در کار او ظاهر شد، به عنوان مثال، تقویت و تبادل. او در این مسیر به پدیده مهم کلی مانند کنترل اجتماعی، اقتدار، تقابل و آیین می‌پردازد.