مارکسیسم باز کیست؟ توضیح بده.
مارکسیسم باز مجموعه‌ای از مکاتب فکری انتقادی و دگراندیش مارکسیستی است که سوسیالیسم دولتی و سیاست حزبی را نقد می‌کند و بر لزوم گشودگی به عمل و تاریخ از طریق روشی ضد اثبات‌گرایی تاکید می‌نماید که ریشه در «بازاندیشی عملی» مفاهیم خود کارل مارکس دارد. "گشودگی" در مارکسیسم باز همچنین به دیدگاهی غیرجبرگرایانه از تاریخ اشاره دارد که در آن غیرقابل پیش‌بینی بودن تضاد طبقاتی برجسته شده است.این [نظریه] هم در مارکسیسم-لنینیست و هم در آلتوسریان به شدت ضد ساختارگرا است، در حالی که برخی از ویژگی‌های آن با اندیشه پسامارکسیستی مشترک است. این [مقاله] اغلب (هرچند نه همیشه) خود را با انسان‌گرایی مارکسیستی و لیبرتارین، آنارشیست یا کمونیسم چپ همسو می‌کند. این نظریه به شدت از نقد شکل ارزش بهره می‌برد.مرور کلی.مارکسیسم باز از اصطلاحی سرچشمه گرفته است که یوهانس آگنولی در مناظره‌ای با ارنست مندل استفاده کرد. در دهه ۱۹۸۰ به عنوان تلاشی برای متحد کردن گرایش‌های مارکسیستی دگراندیش (علیه جزم‌اندیشی مارکسیسم-لنینیسم) و روایت‌های جامعه‌شناختی ساختارگرا جریان اصلی مارکسیسم غربی، همانند مارکسیسم آلتوسریان و نظریه سلطه فرهنگی گرامشی، آغاز شد. این اصطلاح در کتابی به نام «مارکسیسم باز» به چشم می‌خورد که در سال ۱۹۸۰ با مندل هم‌نویس شد: («مارکسیسم باز: گفتگو درباره دکترین ها، ارتدکس و بدعت واقعیت»). مارکسیست‌های آزاد به مفاهیم اساسی مارکسیستی مانند ارزش، کار و شکل دولت بازگشتند و علیه سوسیال دموکراتیک استفاده‌های دولتی و مارکسیست-لنینیستی از مارکسیسم استدلال کردند.ژاک دریدا در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۰، یک سنت مارکسیستی «باز» را توصیف کرد. آلوین گولدنر همچنین «دو مارکسیسم» را در دهه ۱۹۸۰ توصیف کرد: یکی علمی و دیگری انتقادی.منابع مارکسیسم انتقادی و باز (که گاهی اوقات «جریان گرم مارکسیسم» نامیده می‌شود) بسیارند: از بازگشت گئورگ لوکاچ به ریشه‌های فلسفی تفکر مارکس گرفته تا کمونیسم شورایی، چپ نو، عناصری از خودمختارگرایی و ​​موقعیت‌گرایان بین‌الملل و همچنین نئو مارکس-لکتوره آلمان دهه 1970. هگل اغلب رشته مشترک این گرایش‌ها است.قرابت فکری با مارکسیسم خودمختارگرایی به ویژه قوی بود و منجر به ایجاد مجله کامنر (۲۰۰۱-۲۰۱۲) در پی مجلات مارکسیستی آزاد قبلی؛ استدلال‌ها (۱۹۵۸–۱۹۶۲) و عقل سلیم (۱۹۸۷–۱۹۹۹) شد.در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، بحث‌های دولتی-اشتقاق‌گرا پیرامون جدایی اقتصاد و سیاست در سرمایه‌داری در گروه کاری «دولت سرمایه‌داری» و مجله «کنفرانس اقتصاددانان سوسیالیست» 'سرمایه و طبقه مطرح شد که بسیاری از نظریه‌پردازان مارکسیسم باز را درگیر کرد و تأثیر چشمگیری بر توسعه نظری آن گذاشت. مجله «یادداشت‌های پایانی» خود را تحت تأثیر OM می‌داند.انتشارات.سه جلد با عنوان «مارکسیسم باز» توسط انتشارات پلوتو در دهه ۱۹۹۰ منتشر شد. جلد چهارم، باز توسط پلوتو در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. نویسندگی آخرین جلد نشان داد که نفوذ مارکسیسم باز تا چه حد از اروپا به آمریکای لاتین گسترش یافته است.لنینیسم باز.برخی از پژوهشگران از وجود یک لنینیسم باز, یا یک نئولنینیسم, یعنی یک لنینیسم انتقادی یا پساساختارگرا که منتقد مارکسیسم-لنینیسم موجود در سده بیستم است، بحث می‌کنند. آثار لارس تی. لی، کوین بی. اندرسون، کای هرون، جودی دین, آندریاس مالم, آنتونیو نگری, آلبرتو توسکانو و اسلاوی ژیژک نمایانگر این روند بوده‌اند.انتقادگرایی.برخی منتقدان ادعا کرده‌اند که مارکسیسم باز بیش از حد باز است،-گاهی اتهام «ذهنیت‌گرایی»و «اراده‌گرایی» مطرح می‌شود، اگرچه نویسندگان آن، به ویژه جان هالووی، به این موضوع پاسخ داده‌اند.برخی دیگر ادعا می‌کنند روایت‌های مارکسیستیِ آشکار، تمایل دارند دولت ملی سرمایه‌داری را به صورت انتزاعی و بدون اشاره به توسعه نامتوازن و مرکب و اشکال بین‌المللی تضاد طبقاتی در «نظام جهانی» سرمایه‌داری بررسی کنند.همانند سایر اشکال مارکسیسم، به دلیل تمامیت‌خواهی، جهان‌شمولی و اروپامحوری مورد انتقاد قرار گرفته است.مطالعه بیشتر.پلوتو پرس. ()