ترومبولیز کیست؟ توضیح بده.
ترومبولیز که درمان فیبرینولیتیک نیز نامیده می‌شود، تجزیه (کافت) لخته‌های خونی است که با استفاده از دارو در رگ‌های خونی ایجاد می‌شود. این دارو در انفارکتوس میوکارد با ارتفاع ST، سکته مغزی و در موارد ترومبوآمبولی شدید وریدی (آمبولی شدید ریه یا ترومبوز ورید عمقی گسترده) استفاده می‌شود.[ "" ]عارضه اصلی خونریزی است (که می‌تواند خطرناک باشد) و در برخی شرایط ترومبولیز ممکن است نامناسب باشد. ترومبولیز همچنین می‌تواند نقش مهمی در درمان خونرسانی مجدد داشته باشد که به‌طور خاص با شریان‌های مسدود شده سروکار دارد.مصارف پزشکی.بیماری‌هایی که در آن ترومبولیز استفاده می‌شود:ترومبولیز معمولاً داخل وریدی است. همچنین ممکن است در طی آنژیوگرافی (ترومبولیز داخل شریانی) مستقیماً در رگ خونی آسیب دیده استفاده شود، به عنوان مثال هنگامی که بیماران با سکته مغزی بیش از سه ساعت یا در ترومبوز ورید عمقی شدید (ترومبولیز کاتتر) مراجعه می‌کنند.ترومبولیز توسط بسیاری از متخصصان پزشکی، از جمله پرتوشناسی‌های مداخله ای، جراحان عروق، متخصصان قلب، پرتوشناسی‌های عصبی مداخله ای و جراحان مغز و اعصاب انجام می‌شود. در برخی از کشورها مانند ایالات متحده آمریکا، تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی ممکن است ترومبولیتیک‌ها را برای حملات قلبی در محیط‌های پیش بیمارستانی، با دستورالعمل پزشکی آنلاین تجویز کنند. در کشورهایی با مدارک گسترده و مستقل تر، ترومبولیز پیش بیمارستانی (فیبرینولیز) ممکن است توسط پزشک اورژانس (ای سی پی) آغاز شود. سایر کشورهایی که از ای سی پی استفاده می‌کنند عبارتند از، آفریقای جنوبی، بریتانیا، و نیوزیلند. ترومبولیز پیش بیمارستانی همیشه نتیجه محاسبه خطر-فایده حمله قلبی، خطرات ترومبولیز و در دسترس بودن مداخله اولیه از راه پوست کرونری (pPCI) است.[ "" ]موارد منع مصرف.ترومبولیز بدون خطر نیست؛ بنابراین، پزشکان باید بیمارانی را انتخاب کنند که برای این روش مناسب‌ترین باشند و کسانی که کمترین خطر را برای داشتن یک عارضه کشنده دارند. یک منع مصرف مطلق به خودی خود برای جلوگیری از ترومبولیز کافی است، در حالی که یک منع مصرف نسبی باید در رابطه با وضعیت کلی بالینی در نظر گرفته شود.[ "" ]آنفارکتوس میوکارد.موارد منع مطلق:موارد منع نسبی:سکته.موارد منع مطلق:موارد منع نسبی:اثرات جانبی.سکته مغزی هموراژیک یک عارضه نادر اما جدی درمان ترومبولیتیک است. اگر بیمار قبلا ترومبولیز داشته باشد، ممکن است آلرژی به داروی ترومبولیتیک ایجاد شده باشد (به ویژه پس از استرپتوکیناز). اگر علائم خفیف باشد، انفوذیون قطع می‌شود و قبل از شروع مجدد انفوذیون، بیمار آنتی هیستامین مصرف می‌کند. آنافیلاکسی به‌طور کلی نیاز به توقف فوری ترومبولیز دارد.&lt;/link&gt;[ "" ]عوامل.در درمان ترومبولیز از داروهای ترومبولیتیک استفاده می‌شود که لخته‌های خون را حل می‌کنند. بیشتر این داروها فیبرین (یکی از اجزای اصلی تشکیل لخته‌های خون) را هدف قرار می‌دهند و بنابراین فیبرینولیتیک نامیده می‌شوند. تمام داروهای ترومبولیتیک تأیید شده در حال حاضر بیولوژیک هستند، یا از گونه‌های "استرپتوکوک" مشتق شده‌اند، یا اخیراً از بیوتکنولوژی نوترکیب استفاده می‌کنند که به موجب آن tPA با استفاده از کشت سلولی تولید می‌شود که منجر به فعال‌کننده پلاسمینوژن بافت نوترکیب یا rtPA می‌شود.&lt;/link&gt;[ "" ]برخی از فیبرینولیتیک‌ها عبارتند از:پژوهش.در افرادی که درمان ترومبولیتیک را از طریق کاتتر دریافت می‌کنند، خطر خونریزی به عنوان یک عارضه جانبی وجود دارد. دانشمندان بررسی کرده‌اند که آیا اندازه‌گیری فیبرینوژن در خون می‌تواند به عنوان نشانگر زیستی برای پیش‌بینی خونریزی مورد استفاده قرار گیرد یا خیر. از سال ۲۰۱۷ مشخص نبود که آیا این کار می‌کند یا خیر.محققان تغییرات ۱۰ برابری را در نسبت بیمارانی که پس از سکته مغزی در انگلستان و ولز دریافت کرده بودند، نشان دادند که از ۱ در ۵۰ (۲٪) تا ۱ در ۴ (۲۴٪) متغیر بود. این تیم همچنین نشان داد که بیشتر تغییرات با فرایندهای بیمارستانی (مانند سرعت انجام اسکن مغزی افراد) و تصمیم‌گیری پزشکان (آن‌ها فکر می‌کنند که باید یا نباید ترومبولیز شوند) به جای آگاهی از زمان توضیح داده شده‌است. از سکته مغزی