قوانین رباتیک کیست؟ توضیح بده.
قوانین رباتیک به هر مجموعه‌ای از قوانین، قواعد یا اصول گفته می‌شود که با هدف ایجاد چارچوبی بنیادی برای هدایت رفتار ربات‌هایی طراحی شده‌اند که دارای درجه‌ای از خودمختاری باشند. چنین ربات‌های پیشرفته‌ای هنوز وجود ندارند، اما در علمی-تخیلی، فیلم‌ها و نیز در حوزه‌های فعال تحقیق و توسعه در رباتیک و هوش مصنوعی بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند.شناخته‌شده‌ترین مجموعه قوانین، قوانین سه‌گانه رباتیک اثر آیزاک آسیموف در دههٔ ۱۹۴۰ است، اما پژوهشگران در دهه‌های بعد مجموعه قوانین دیگری نیز پیشنهاد کرده‌اند.قوانین سه‌گانه رباتیک آیزاک آسیموف.مشهورترین قوانین، «قوانین سه‌گانه رباتیک» اثر آیزاک آسیموف است. این قوانین نخستین‌بار در داستان کوتاه او در سال ۱۹۴۲ با نام «دور سرگردانی» معرفی شدند، هرچند پیش‌تر در چند داستان دیگر به‌طور ضمنی مطرح شده بودند. این قوانین سه‌گانه عبارتند از:در "The Evitable Conflict" این قوانین به‌صورت کلی‌تر بازنویسی شدند:این دیدگاه در پایان کتاب "بنیاد و زمین" باز هم گسترش یافت و «قانون صفرم» معرفی شد، که سه قانون اصلی زیرمجموعهٔ آن شدند:تا این قوانین همچنان بیشتر در جایگاه یک «فنون پی‌رنگ» باقی مانده‌اند.قوانین افزوده.نویسندگان و پژوهشگران دیگر در کنار قوانین آسیموف، قوانین تازه‌ای پیشنهاد کرده‌اند.در رمان ۱۹۷۴ Lyuben Dilov با عنوان "راه ایکاروس"، «قانون چهارم رباتیک» مطرح شد: «یک ربات باید در همه حال هویت خود را به‌عنوان ربات آشکار کند.» دلیل این قانون، جلوگیری از طراحی ربات‌هایی بیش از حد شبیه انسان عنوان شد که می‌توانست باعث سوءتفاهم شود.در سال ۲۰۲۴ Dariusz Jemielniak در نشریه آی‌تریپل‌ئی اسپکتروم پیشنهاد کرد «قانون چهارم» چنین باشد: «هیچ ربات یا سامانهٔ هوش مصنوعی نباید با وانمودکردن به انسان بودن، انسان‌ها را فریب دهد.»«قانون پنجم» نیز توسط Nikola Kesarovski در داستان کوتاه «قانون پنجم رباتیک» (۱۹۸۳) مطرح شد: «یک ربات باید بداند که ربات است.» در این داستان، یک قتل رخ می‌دهد که عامل آن رباتی انسان‌نماست که هویت واقعی خود را به‌عنوان ربات تشخیص نداده بود.هری هریسون در ۱۹۸۶ داستانی با عنوان «قانون چهارم رباتیک» نوشت که در آن آمده است: «یک ربات باید توانایی تولیدمثل داشته باشد، مادامی که این کار با قانون اول، دوم یا سوم در تضاد نباشد.»در ۲۰۱۳ هوتن اشرفیان قانونی موسوم به «AIonAI» پیشنهاد کرد که بر روابط بین ربات‌ها یا هوش‌های مصنوعی با یکدیگر تمرکز داشت. این «قانون ششم» می‌گوید: «تمام ربات‌هایی که دارای سطحی مشابه از خرد و وجدان انسانی هستند، باید نسبت به یکدیگر با روحیهٔ برادری رفتار کنند.»اصول رباتیک EPSRC / AHRC.در سال ۲۰۱۱، شورای پژوهش علوم مهندسی و فیزیک (EPSRC) و شورای پژوهش هنر و علوم انسانی (AHRC) در بریتانیا به‌طور مشترک مجموعه‌ای از پنج اصل اخلاقی برای «طراحان، سازندگان و کاربران ربات‌ها» در دنیای واقعی منتشر کردند. این مجموعه همراه با هفت «پیام کلان» بود که بر پایهٔ کارگاه پژوهشی سپتامبر ۲۰۱۰ تنظیم شد:پنج اصل اصلی چنین بودند:پیام‌های کلان مورد نظر نیز چنین بودند:اصول EPSRC به‌طور گسترده به‌عنوان نقطهٔ آغاز سودمند شناخته شدند. در سال ۲۰۱۶ تونی پرسکات کارگاهی برگزار کرد تا این اصول بازبینی شوند، از جمله برای تفکیک میان اصول اخلاقی و حقوقی.توسعه قضایی.در برخی کشورها، به‌ویژه در آسیا، تدوین اصطلاحات و چارچوب‌های جامع حقوقی برای ارزیابی پیشرفت‌های فناورانه در صنعت رباتیک آغاز شده است. این روند نشان‌دهندهٔ بازتفسیر معاصر حقوق (و اخلاق) در حوزهٔ رباتیک است و بازاندیشی در مفاهیم سنتی حقوقی را دربرمی‌گیرد. این شامل مسائل مربوط به مسئولیت حقوقی در حقوق مدنی و کیفری نیز می‌شود.قوانین ساتیا نادلا.در ژوئن ۲۰۱۶، ساتیا نادلا مدیرعامل مایکروسافت در گفت‌وگویی با مجلهٔ "اسلیت (مجله)" اصولی را دربارهٔ هوش مصنوعی مطرح کرد که صنعت و جامعه باید در نظر بگیرند:قوانین تیلدن.مارک دبلیو. تیلدن فیزیک‌دان رباتیک و از پیشگامان توسعهٔ ربات‌های ساده بود.او بعدها قوانین آسیموف را «ضعیف» و انسان‌محور توصیف کرد و سه اصل تازه برای ربات‌های «وحشی» پیشنهاد داد:تیلدن هدف خود را چنین توصیف کرد: «... پرورش یک گونهٔ سیلیکونی به سوی خودآگاهی، اما با کنترل کامل بر ویژگی‌های آن. نه گیاه، نه حیوان؛ چیزی دیگر.»