آکواکوتا کیست؟ توضیح بده.
آکواکوتا یک سوپ سنتی ایتالیایی است که منشأ آن از منطقهٔ مارما می‌آید. این سوپ از مواد ساده و در دسترس تهیه می‌شود، از جمله آب، نان کهنه، پیاز و روغن زیتون، و اغلب شامل سبزیجات و باقی‌ماندهٔ غذاها نیز هست.سوپ آکواکوتا در طول تاریخ به عنوان غذایی ارزان و مقوی برای کشاورزان و کارگران منطقهٔ مارما مصرف می‌شده است. انواع مختلفی از این سوپ وجود دارد، مانند "آکواکوتا" با قارچ و آکواکوتا با فلفل دلمه‌ای.این سوپ معمولاً به عنوان اولین وعدهٔ اصلی در وعده‌های رسمی ایتالیایی، سرو می‌شود و به صورت داغ مصرف می‌گردد.ریشه‌شناسی.در زبان ایتالیایی، کلمه "آکوا کوتا" به معنای «آب پخته شده» است.تاریخچه.آکواکوتا یک خوراک سنتی است که منشأ آن در مارمّا، منطقه‌ای ساحلی در ایتالیا که نیمهٔ جنوبی ساحل توسکانی را در بر می‌گیرد و به شمال لاتزیو می‌رسد، قرار دارد. این غذا در اصل خوراک دهقانان بوده و به عنوان یک خوراک باستانی توصیف شده است، که بخشی از دستور تهیهٔ آن توسط افرادی که در جنگل‌های توسکانی به عنوان زغال‌ساز کار می‌کردند و معمولاً بسیار فقیر بودند، شکل گرفته است و «به‌طور سنتی در میان فقیرترین مردم قرار داشت». همچنین این غذا توسط کشاورزان و چوپانان منطقهٔ مارمّا تهیه و مصرف می‌شد. از نظر تاریخی، این سوپ گاهی به عنوان پیش‌غذا (آنتی‌پاستو)، اولین بخش یک وعدهٔ غذایی ایتالیایی، سرو می‌شد. امروزه نیز این غذا در مارمّا و سراسر ایتالیا همچنان محبوب است."آکوا کوتا" تا حدودی به عنوان وسیله‌ای برای خوراکی کردن نان بیات و سفت اختراع شد. افرادی که برای مدت زمان قابل توجهی دور از خانه کار می‌کردند، مانند هیزم‌شکنان و چوپانان، نان و سایر غذاها (مانند پانچتا و ماهی کاد نمک سود) را با خود می‌آوردند تا آنها را نگه دارند. "آکوا کوتا" تهیه و برای خواباندن نان بیات و در نتیجه نرم کردن آن استفاده می‌شد.افسانه‌ای دربارهٔ آکواکوتا وجود دارد که با مفهوم سوپ سنگی مرتبط است، که اساساً بر پایهٔ داستان یک مسافر فقیر است که تنها با یک سنگ به یک روستا می‌رسد، اما اهالی روستا را متقاعد می‌کند تا مواد غذایی به سوپ سنگ او اضافه کنند و در نتیجه آکواکوتا شکل می‌گیرد؛ گونه‌های مختلفی از این افسانه وجود دارد.مواد تشکیل دهنده تاریخی.از نظر تاریخی، مواد اولیه "آکوا کوتا" آب، نان بیات، پیاز، گوجه فرنگی و روغن زیتون، همراه با سبزیجات مختلف و غذاهای مانده‌ای که ممکن است در دسترس بوده باشند، بودند. در اوایل دهه ۱۸۰۰، برخی از تهیه‌ها به جای گوجه فرنگی از "آگرستو"، آبمیوه گرفته شده از انگورهای نیمه رسیده، استفاده می‌کردند، که قبل از «دهه‌های آخر قرن نوزدهم» غذای رایجی در ایتالیا نبود.در دوران معاصر.در تهیه‌های امروزی "آکواکوتا" ممکن است از نان بیات، تازه یا نان تست استفاده شود، و می‌تواند شامل مواد اضافی مانند آب سبزیجات، تخم مرغ، پنیرهایی مانند پارمزان و "پنیر پکورینو توسکانو"، کرفس، سیر، ریحان، لوبیا مانند لوبیا کانلینی، کلم، کلم پیچ، آب لیمو، نمک، فلفل، سیب زمینی و سایر موارد باشد. در برخی از نسخه‌ها ممکن است از قارچ‌های خوراکی مانند پورچینی، گیاهان وحشی و سبزیجات برگ‌دار و سبزیجات برگ‌دار مانند آرگولا، کاسنی فرنگی، نعناع، چغندر، کاسنی، سبزی قاصدک، شاهی آبی، سنبل الطیب و سایر موارد استفاده شود. با جوش آمدن سبزیجات، به طعم آبگوشت کمک می‌کنند. می‌توان روی غذا را با یک تخم مرغ آب‌پز تزئین کرد. نسخه‌های امروزی را می‌توان از چند ساعت تا یک روز قبل تهیه کرد، در جای سرد یا یخچال نگهداری کرد و سپس قبل از سرو دوباره گرم کرد. همچنین می‌توان آن را با انجماد نگهداری کرد.تغییرات."آکوا کوتا با قارچ" نوعی سوپ "آکوا کوتا" است که از قارچ تیره‌سر به عنوان ماده اصلی استفاده می‌کند. مواد اضافی شامل نان، آب گوشت یا آب، "کنسرو" گوجه فرنگی، پنیر پارمزان، تخم مرغ، "نعناع"، نعناع وحشی، سیر، روغن زیتون، نمک و فلفل است. طعم و عطر این نوع سوپ بر اساس قارچ پورچینی مورد استفاده توصیف شده است؛ جعفری نیز ممکن است استفاده شود.