معاون راهبردی کیست؟ توضیح بده.
معاون راهبردی رئیس‌جمهور ایران، مقامی عالی‌رتبه در هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران و معاون رئیس‌جمهور ایران است.مسعود پزشکیان، در ۱۱ مرداد ۱۴۰۳ در حکمی محمدجواد ظریف، وزیر خارجه دولت‌های یازدهم و دوازدهم را به عنوان معاون راهبردی رئیس جمهور منصوب کرد. او طی این حکم مسئولیت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری را نیز به ظریف سپرد. از تاریخ ۳۰ مهر ۱۴۰۲ مصطفی زمانیان با حکم سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور وقت به عنوان رئیس این مرکز انتخاب شده بود.در حکم مسعود پزشکیان خطاب به محمدجواد ظریف آمد است: «به استناد اصل یکصد و بیست و چهارم قانون اساسی و با توجه به مراتب شایستگی و تجارب ارزشمند مدیریتی سوابق دانشگاهی و اجرایی به موجب این حکم جناب عالی را به سمت معاون راهبردی رئیس جمهور منصوب می‌نمایم. انتظار می‌رود با بهره‌گیری از تجربه‌های انباشته مدیران ارشد کشور در دهه‌های گذشته و توانمندی‌های گسترده علمی تخصصی و کاربردی نخبگان اندیشکده ها و نهادهای جامعه مدنی تحولات کلان داخلی و بین‌المللی و میزان توفیق در دستیابی به اهداف قانون اساسی سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی مصوب مقام معظم رهبری مدظله‌العالی» را رصد نموده، مستقیماً به اینجانب منعکس نمائید در انجام این وظیفه توجه به تعهدات انتخاباتی و ظرفیت‌های نظارتی مردمی ضروری است.» به منظور جلوگیری از اضافه کردن ساختار و تشکیلات جدید و استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود شایسته است مسئولیت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری را بر عهده گرفته و وظایف و کارویژه های این مرکز را به تشکیلات مناسب برای معاونت راهبردی ریاست جمهوری تبدیل کنید. بدیهی است به منظور اجرای وظایف این معاونت دستگاه‌ها و نهادهای دولتی همکاری لازم را به عمل خواهند آورد.»پیش‌تر پزشکیان، ظریف را به عنوان رئیس شورای راهبری کابینه دولت چهاردهم منصوب کرده بود که این مسئولیت وی پس از تمام شدن کار شورای راهبری به اتمام رسید.وظایف.مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری یکی از سازمان‌های زیرمجموعهٔ نهاد ریاست‌جمهوری ایران است که اتاق فکر دولت بوده و مسئول انجام مطالعات، بررسی‌ها و پژوهش‌های راهبردی و بین دستگاهی در دولت است و ارائه طرح‌ها و پیشنهادهای مرتبط با راهبردهای ملی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاست خارجی، با رعایت سیاست‌های کلی نظام است.معاون راهبردی رئیس جمهور وظیفه دارد با بهره‌گیری از تجربه مدیران ارشد ادوار گذشته، نخبگان، اندیشکده‌ها و نهاد‌های جامعه مدنی تحولات کلان داخلی و خارجی و میزان توفیق در دستیابی به اهداف قانون اساسی، سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی نظام را رصد کرده و به رئیس جمهور گزارش کند.واکنش‌ها به انتصاب ظریف.این انتصاب البته واکنش‌هایی را در فضای مجازی و جامعه به دنبال داشت. برخی نوک پیکان انتقادات‌شان را به سمت ظریف نشانه گرفتند و او را دروغگویی خطاب کردند که اعلام کرده بود در دولت پزشکیان مسئولیتی را نخواهد پذیرفت. شاید بتوان گفت این گروه عصبانی را دو گروه کاربران ارزشی و افراد عصبانی از دروغ‌های گفته‌شده توسط مسئولان مختلف در ادوار گذشته دانست. برخی اما این انتخاب را شایسته تقدیر دانسته و حضور چهره‌ای مانند ظریف به‌عنوان یکی از معاونان رئیس‌جمهور را اتفاقی مبارک توصیف کردند. مانند محمدرضا جلایی‌پور، جامعه‌شناس و عضو شورای راهبری تشکیل دولت چهاردهم؛ ‌شورایی که ریاست آن را ظریف برعهده داشت.جلایی‌پور در یادداشتی تلگرامی نوشت: «هم نفس حضور محمدجوادظریف در کابینه و هم انتخاب او برای معاونت جدیدِ «راهبردی» رئیس‌جمهور اتفاقات مبارکی برای دولت چهاردهم است. پردازش و تمهید کلان‌استراتژی‌های دولت، تغذیه محورهای راهبرد و گفتمان رئیس‌جمهور (از جمله توافق‌گرایی در داخل و خارج و عدالت‌خواهی)، و‌ جلب مشارکت طیفی از توانمندترین نهادهای مدنی و تخصصی و اندیشکده‌ها و نیروهای فکری و سیاسی در ایده‌پردازی و سیاست‌گذاری و مسیریابی برای رئیس‌جمهور و دولت، همه در سطحِ عالی‌ترِ «معاونت راهبردی» بهتر از سطح فعلی مرکز بررسی‌های استراتژیک ممکن می‌شود و با هدایت شخصیت ملی تراز اولی در سطح محمدجواد ظریف ظرفیت تقویت و تاثیر بیشتری می‌یابد.»با این حال ظریف واکنش‌ها را بی‌پاسخ نگذاشت و در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:«سلام بر شما. از تذکر مشفقانه شما سپاسگزارم. قرار نداشتم در این دولت مسئولیتی را قبول کنم. ولی نگرانی، دلخوری و اصرار هم‌میهنان بزرگوار، به‌ویژه در فضای مجازی، در چند روز گذشته باعث شد که ناگزیر شوم آن نگاه را قدری تغییر دهم؛ ولی در حد رسمیت یافتن یک مسئولیت مشورتی که بارها گفته‌بودم در خدمت رئیس‌جمهور عزیز خواهم بود. پیشنهاد بیشتر دوستان پذیرفتن معاونت سیاسی رئیس‌جمهور بود. اما آن سمت از یک سو مسئولیتی اجرایی بود و از سوی دیگر باعث تداخل در وظایف و شائبه تضعیف وزارت‌خانه‌های سیاسی می‌شد که آن را به مصلحت ندانستم.»او در ادامه می‌نویسد:«بر این اساس، پیش‌نویس حکم معاونت راهبردی رئیس‌جمهور با چند هدف تهیه شد و با امضای تفقدآمیز ریاست محترم جمهوری رسمیت یافت:۱- هیچ دیوان‌سالاری و سازوکار جدیدی درست نشود و باری بر بودجه دولت و سفره مردم نباشد.۲- هیچ تداخلی در کار دستگاه‌ها ایجاد نشود.۳-هیچ دستگاهی تضعیف نشود.۴-حلقه وصل دولت با مردم، اندیشکده‌ها و نهادهای مدنی نظارتی همچون ‎کمند باشد.۵-با توجه به اصرار دکتر پزشکیان و تاکیدات بنده در دوران انتخابات و نیز در سه هفته ریاست بر شورای راهبری مبنی بر استفاده از فکر نو و توانمندی‌های جدید (که امیدوارم و می‌کوشم با درایت و شجاعت دکتر پزشکیان عزیز حاصلش در ترکیب هیئت دولت کام مردم را شیرین‌ کند) از یک سو و ضرورت بهره‌گیری از تجربه انباشته مدیران با تجربه چهل سال گذشته از سوی دیگر، مسئولیت جدید بتواند جایگاهی رسمی برای این مهم ایجاد کند.»اهمیت انتصاب پزشکیان به‌عنوان معاون راهبردی و ارتقاء مرکز بررسی‌های استراتژیک رئیس‌جمهور به یکی از معاونت‌های این نهاد تا جایی بود که هم‌میهن با علی شکوری‌راد و رحمت‌الله بیگدلی، دو تن از اعضای شورای راهبری انتخاب اعضای کابینه دولت چهاردهم گفت‌وگو کرده است.