آشپزی آنگولایی کیست؟ توضیح بده.
آشپزی آنگولایی غذاهای بسیار محبوبی در بین اتباع و خارجی‌ها دارد، از جمله آنها می‌توان به فونگی (که از کاساوا یا آرد ذرت تهیه می‌شود)، مافت (ماهی کبابی، موز، سیب زمینی شیرین، کاساوا و گاری)، کالولو، مرغ مومبه، کیساکا و سوربه بائوباب اشاره کرد.تاریخچه.آشپزی آنگولا در شکل مدرن خود ترکیبی از مواد اولیه و تکنیک‌های پخت بومی آفریقایی و تأثیرات و مواد اولیه پرتغالی است که از دیگر مستعمرات پرتغال مانند برزیل به این کشور آورده شده‌اند.مواد اولیه.مواد اولیه اصلی شامل لوبیا، برنج، گوشت خوک و مرغ، انواع سس و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی و پیاز است. ادویه‌جاتی مانند سیر نیز به‌طور مکرر استفاده می‌شوند. "فونگ"، نوعی فرنی که با کاساوا تهیه می‌شود، یکی از غذاهای اصلی است.تأثیرات زیادی از غذای پرتغالی وجود دارد، مانند استفاده از روغن زیتون. پری‌پری یک سس تند محلی است.غذاها."فونگی" غذاهای بسیار رایجی هستند و در خانواده‌های فقیر اغلب در هر وعده غذایی مصرف می‌شوند. این غذا معمولاً با ماهی، گوشت خوک، مرغ یا لوبیا خورده می‌شود. "فونگی د بومبو"، که بیشتر در شمال آنگولا رایج است، نوعی خمیر یا فرنی از کاساوا (که به آن مانیوک یا یوکا نیز گفته می‌شود) است که از آرد کاساوا تهیه می‌شود. این غذا دارای قوام ژلاتینی و رنگ خاکستری است. "پیران"، که رنگ زرد دارد و مشابه پولنتا است، از آرد ذرت تهیه می‌شود و بیشتر در جنوب آنگولا رایج است. "فوبا" () اصطلاحی است که برای آردی که برای تهیه "فونگ" و "پیران" استفاده می‌شود به کار می‌رود و همچنین برای تهیه ""، پولنتای برزیلی، نیز استفاده می‌شود. هر دو غذا به عنوان غذاهای بی‌مزه اما سیرکننده توصیف می‌شوند و معمولاً با سس‌ها و آبمیوه‌ها یا با "گین‌دونگو"، یک چاشنی تند، خورده می‌شوند."موامبا د گالینیا" (یا "موامبای مرغ") مرغی است که با خمیر خرما، بامیه، سیر و سس روغن نخل قرمز تهیه می‌شود و معمولاً با برنج و "فونگی" سرو می‌شود. هم "فونگی" و هم "موامبا د گالینیا" به عنوان غذای ملی این کشور شناخته شده‌اند. یک نوع دستور متفاوت از "موامبا د گالینیا"، "موامبا د جینگوبا"، به جای خمیر نخل از "جینگوبا" (سس بادام‌زمینی) استفاده می‌کند.لیست غذاها.سایر غذاهای رایج در غذاهای آنگولا عبارتند از:نوشیدنی‌ها.چندین نوع نوشیدنی، هم نوشیدنی الکلی و هم غیر الکلی، در آنگولا رایج است.در آنگولا انواع مختلفی از نوشیدنی‌های الکلی خانگی تهیه می‌شود، از جمله "کاپاتیکا" (تهیه شده از موز، ویژه کوانزا نورته)، "کاپوروتو" (تهیه شده از ذرت، ویژه مالانژه)، "کازی" یا "کاکسیپمبه" (تهیه شده از سیب‌زمینی و پوست مانیوک)، "کیمبومبو" (تهیه شده از ذرت)، "مالووا" یا "اوسیسانگوا" (تهیه شده از آب نخل، که گاهی به عنوان «شراب نخل» توصیف می‌شود، ویژه شمال آنگولا)، "نگونگوه‌نا" (تهیه شده از آرد مانیوک تفت داده شده) و "والنده" (تهیه شده از شکر، سیب‌زمینی شیرین، ذرت یا میوه‌ها، ویژه بیه). دیگر نوشیدنی‌ها شامل "کاپوکا" (وودکا خانگی)، "اووینگندو" (مِد تهیه شده از عسل) و "ویسکی کُتا" (ویسکی خانگی) است.نوشیدنی‌های غیر الکلی محبوب شامل ""، ویژه جنوب آنگولا، یک نوشیدنی غیر الکلی سنتی تهیه شده از آرد ذرت است که در مراسم درمانی بومی استفاده شده است. نوشیدنی‌های گازدار مانند کوکاکولا، پپسی، میرندا، اسپرایت و فانتا نیز محبوب هستند. در حالی که برخی از نوشیدنی‌های گازدار از آفریقای جنوبی، نامیبیا، برزیل و پرتغال وارد می‌شوند، صنعت نوشیدنی‌های گازدار آنگولا رشد کرده است و کارخانه‌های کوکاکولا در بوم جیزوس، استان بنگو و لوبانگو از سال ۲۰۰۰ افتتاح شده‌اند."مونگوزو" یک آب‌جو خانگی سنتی است که از مغزهای نخل تهیه می‌شود و ویژه لونداس (لوندای شمالی و لوندای جنوبی) است. مونگوزو توسط مردم چوکوه قبل از ورود اروپایی‌ها تهیه می‌شد و اکنون به صورت تجاری برای صادرات تولید می‌شود، از جمله به بلژیک، جایی که توسط شرکت وان استنبرگه تولید می‌شود.انواع مختلفی از آب‌جوهای تجاری در آنگولا تولید می‌شود که قدیمی‌ترین آن "کُکا" است که در لواندا تولید می‌شود. دیگر آب‌جوها شامل "اکا" (تولید شده در دوندوی کوانزا نورته)، "انگولا" (تولید شده در لوبانگو) و "نوکال" (تولید شده در لواندا) هستند.