نوویستور کیست؟ توضیح بده.
نوویستور نوعی لامپ خلاء است که توسط آرسی‌ای در سال ۱۹۵۹ معرفی شد. نوویستورها برای رقابت با ترانزیستورهای پیوند دوقطبی جدید در آن زمان ساخته شدند و بسیار کوچکتر از لامپ‌های معمولی آن روز بودند و تقریباً به فشردگی پوشش‌های ترانزیستور گسسته اولیه نزدیک می‌شدند. به دلیل اندازه کوچک آنها، فضایی برای قرار دادن اتصالات خلاء برای تخلیه لامپ وجود نداشت. در عوض، نوویستورها در یک محفظه خلاء توسط دستگاه‌های روباتیک ساده جمع‌آوری و پردازش شدند. محفظه لوله فلزی با پایه سرامیکی ساخته شده است. تریود و چند تترود و پنتود ساخته شد. تترودهای نوویستور از تریودها بلندتر بودند.نوویستورها از جمله لامپ‌های دریافت فرکانس رادیویی سیگنال کوچک با بالاترین کارایی هستند که عمدتاً به دلیل ظرفیت‌خازنی پایین و اندوکتانس پایین به دلیل اندازه کوچک آنها است. آنها عملکرد عالی VHF و UHF و عددهای نویز کم دارند و در سراسر دهه ۱۹۶۰ به‌طور گسترده برای کاربردهای کم‌توان در دستگاه‌های تلویزیون استفاده می‌شدند (از مجموعه رنگی‌های آرسی‌تی «نیو ویستا» در سال ۱۹۶۱ با شاسی سی‌تی سی-۱۱)، گیرنده‌ها و فرستنده‌های رادیویی، تجهیزات صوتی، و اسیلوسکوپ استفاده می‌شد. آرسی‌ای در اواخر سال ۱۹۷۱ استفاده از آنها را در تیونرهای تلویزیونی متوقف کرد.کاربردهای نوویستور شامل اِمپکس ام‌آر-۷۰، ضبط نوار استودیویی که کل بخش الکترونیک آن بر پایه نوویستورها بود، و میکروفون‌های درجه یک استودیویی از آن دوران، مانند ای‌کی‌جیی/نورلکو سی۱۲اِی، که از ۷۵۸۶ استفاده می‌کرد، بود. همچنین بعداً مشخص شد که با تغییرات جزئی مدار، نوویستور جایگزین کافی برای لامپ منسوخ تلفونکن وی‌اف۱۴ام که در میکروفون استودیو نیومن یو۴۷ استفاده می‌شد، ایجاد کرد. تکترونیکس از نوویستورها در بسیاری از اسیلوسکوپ‌های پیشرفته خود در دهه ۱۹۶۰ استفاده کرد، قبل از اینکه بعداً آنها را با جی‌فت‌های حالت جامد جایگزین کرد. نوویستورها در برنامه فضایی رنجر و نمونه‌های ساخت روسیه (با سَری‌های سیم‌بافته لحیم‌شده، قابل اطمینان‌تر از سوکت‌ها) در جت جنگنده شوروی میگ-۲۵ استفاده شد، احتمالاً برای مقاوم‌سازی تابش تجهیزات الکترونیکی جنگنده. این پس از فرار ویکتور بلنکو کشف شد.جانمایی‌های پایه.سوکت‌های نوویستور دارای یک طرح استاندارد شده بر اساس چهار دایره هم‌مرکز فرضی هستند که پایه‌ها در زاویه ۶۰ درجه از نقطه مرکزی پایه قرار گرفته‌اند. پوسته فلزی دارای دو باله است که در زیر پایه قرار دارند. بزرگتر این دو باله موقعیت کلیدی است. سوکت‌ها می‌توانند تا ۱۲ پایه را در خود جای دهند، اما معمولاً فقط از پنج یا شش پایه استفاده می‌شود.پایه‌های ۱، ۲ و ۳ به بیرونی‌ترین دایره اختصاص داده می‌شوند و پایه ۱ در ۶۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت باله کلیدی قرار دارد. پایه ۲ که در راستای باله کوچک است، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۱ است. پایه ۳، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۲ است. برای تریودها، این پایه‌ها (معمولا فقط پایه ۲) اتصال صفحه/آند هستند. برای تترودها، یکی از این پایه‌ها اتصال شبکه صفحه است و صفحه/آند دارای اتصال کلاهک بالایی است.پایه‌های ۴، ۵ و ۶ به دایره بعدی اختصاص داده می‌شوند. پایه ۴ مطابق با باله کلید است. پایه ۵ ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۴ و باله کلید است. پایه ۶، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۵ است. پایه‌های این دایره (معمولا پایه ۴) به شبکه کنترل متصل می‌شوند.پایه‌های ۷، ۸ و ۹ به دایره بعدی اختصاص داده می‌شوند. آنها در خطوطی مشابه پایه‌های ۱، ۲ و ۳ قرار دارند و همچنین به ترتیب در جهت عقربه‌های ساعت افزایش می‌یابند. این پایه‌ها (معمولا پایه ۸) به کاتد متصل می‌شوند.پایه‌های ۱۰، ۱۱ و ۱۲ به درونی‌ترین دایره اختصاص داده می‌شوند. آنها در خطوط مشابه پایه‌های ۴، ۵ و ۶ قرار دارند و همچنین به ترتیب در جهت عقربه‌های ساعت افزایش می‌یابند. این پایه‌ها (معمولاً پایه‌های ۱۰ و ۱۲) به گرم‌کن متصل می‌شوند.پایه 12AQ -- که توسط اکثر ترایودها از جمله 6CW4 و 6DS4 استفاده می‌شود -- رایج‌ترین جانمایی اتصال است. اتصالات عبارتند از:پایه 12AS جانمایی تترود است. اتصالات عبارتند از: