جان دبلیو. مایر کیست؟ توضیح بده.
جان ویلفرد مایر (زاده ۱۹۳۵) جامعه‌شناس آمریکایی و استاد بازنشسته از دانشگاه استنفورد است. مایر از دهه ۱۹۷۰ تا به امروز، ایده‌های اساسی را به حوزه جامعه‌شناسی، به ویژه در حوزه‌های آموزش، سازمان‌ها و جامعه‌شناسی جهانی و فراملی ارائه داده است. او بیشتر به خاطر توسعه دیدگاه نهادگرایی نوین در مورد جهانی شدن شناخته می‌شود که به عنوان جامعه جهانی یا نظریه سیاست جهانی مشهور است. در سال ۲۰۱۵، او دریافت‌کننده بالاترین افتخار انجمن جامعه‌شناسی آمریکا - جایزه بورسیه تحصیلی برجسته W.E.B. دو بوآس شد.تحصیلات و حرفه.مایر مدرک لیسانس خود را در رشته روان شناسی از کالج گوشن واقع در گوشن، ایندیانا در سال ۱۹۵۵ دریافت کرد. او مدرک فوق لیسانس خود را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه کلرادو در سال ۱۹۵۷ و دکترای خود را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد. مایر در سال ۱۹۶۶، استاد دانشگاه استنفورد شد و سال ۲۰۰۱ بازنشسته شده است.پژوهش.بیشتر دیدگاه‌های جامعه‌شناسی جریان اصلی، جهت‌گیری واقع‌گرایانه‌ای دارند و توضیحات خود را حول کنشگران ملموس و منافع خاص بنا می‌کنند؛ در مقابل، دیدگاه مایر، پدیدارشناختی است. این دیدگاه بر وابستگی سازمان اجتماعی محلی به مدل‌ها و تعاریف نهادینه‌شده تأکید دارد که توسط متخصصان و انجمن‌ها برای ترویج کالاهای جمعی ترویج می‌شوند. وابستگی مورد بحث، چیزی بیش از تأثیر علّی است. از دیدگاه مایر، محیط‌های نهادی، ساختارهای محلی را «تشکیل می‌دهند» - موجودیت‌های اصلی، اهداف و روابط متقابل آنها را ایجاد و تعریف می‌کنند. بنابراین، مدل‌های وضع‌شده اغلب از شرایط محلی جدا می‌شوند.مایر در ابتدا این دیدگاه کلی را در زمینه آموزش و پرورش توسعه داد. مایر با فاصله گرفتن از دیدگاه‌های مرسوم، مدارس را به عنوان تجسم‌هایی از اسطوره جمعی و مدیریت تشریفاتی، عمیقاً وابسته به روایت‌های مدرن پیشرفت و عدالت، تصور می‌کرد. چارچوب او که با فرانسیسکو او. رامیرز و دیگران توسعه یافت، نشان می‌دهد که تا چه حد ترتیبات مدارس محلی برای تأمین شکل و عملکرد خود به نهادهای اجتماعی گسترده‌تر وابسته هستند.او سپس ایده‌های خود را در حوزه سازمان‌ها به کار برد. او به پیشگامی نهادگرایی نوین جامعه‌شناختی کمک کرد، با تأکید بر نقش همراهی آزادانه در رفتار سازمانی و شرایطی که انتشار شیوه‌ها در آن صورت می‌گیرد (به عنوان مثال "'محیط‌های سازمانی"، با دبلیو. ریچارد اسکات، سیج، 1983). یک بحث اصلی این است که سازمان‌های رسمی، شیوه‌ها و رویه‌های نهادینه‌شده را برای حفظ مشروعیت در خود جای می‌دهند. سازمان‌هایی که با اسطوره‌های ارائه شده توسط محیط‌های نهادی خود همسو می‌شوند، حتی اگر این کار به قیمت از دست دادن انسجام داخلی آنها تمام شود، چشم‌انداز بقای خود را افزایش می‌دهند.سومین حوزه‌ای که کار مایر در آن تأثیر گسترده‌ای داشته است، و حوزه‌ای که ایده‌های او ممکن است در نهایت ماندگارترین تأثیر خود را داشته باشند، در تحلیل جامعه جهانی است. در سال ۱۹۸۰، او اصطلاح "سیاست جهانی" را برای توصیف ویژگی بی‌دولتی نظام بین‌الملل و تمایز رویکرد جامعه مدنی به جهانی شدن از نظریه نظام‌های جهانی موجود ابداع کرد. مایر و نویسندگان همکارش، جان بولی، فرانسیسکو او. رامیرز، و جورج ام. توماس، بینش‌های او از تحلیل‌هایش از سازمان‌ها را در سطح جهانی به کار بردند و نشان دادند که حتی دولت-ملت‌ها نیز توسط نیروهایی که در محیط‌های نهادیِ دربرگیرنده‌ی آنها عمل می‌کنند، تشکیل، شکل و بازسازی می‌شوند. این خط کاری به طور منحصر به فرد چندین ویژگی عجیب و غریب از تغییر جهانی را که سایر دیدگاه‌ها به آن توجه نمی‌کنند، توضیح می‌دهد:مایر در طول دوران حرفه‌ای خود، بیش از ۲۰۰ مقاله و کتاب علمی را تألیف یا در تألیف آنها همکاری داشته است. در سال ۲۰۰۹، گئورگ کروکن و گیلی اس. دروری مروری بر آثار مایر با عنوان «جامعه جهانی: نوشته‌های جان دبلیو. مایر» انجام دادند. در حال حاضر، او در حال مطالعه تأثیر رژیم حقوق بشر در سراسر جهان و تأثیر جامعه جهانی بر دولت‌ها و جوامع ملی است.جوایز و تقدیرنامه‌ها.مایر جوایز متعددی را بر اساس تحقیقات و خدمات خود کسب کرده است. این جوایز عبارتند از: