روز سه‌رنگ کیست؟ توضیح بده.
روز سه‌رنگ ()، رسماً روز پرچم ملی ()، روز پرچم ایتالیا است. این روز که در ۷ ژانویه جشن گرفته می‌شود، طبق قانون ۶۷۱ در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۶ تأسیس شد. این روز به عنوان یک جشن در نظر گرفته شده است، اگرچه تعطیل عمومی نیست. جشن رسمی این روز در رجو نل امیلیا، شهری که پرچم سه‌رنگ ایتالیا برای اولین بار در ۷ ژانویه ۱۷۹۷ توسط یک دولت مستقل ایتالیایی، جمهوری سیسپادانه، به عنوان پرچم پذیرفته شد، برگزار می‌شود.تاریخچه.این روز طبق قانون شماره ۶۷۱ مورخ ۳۱ دسامبر ۱۹۹۶ با هدف جشن گرفتن دویستمین سالگرد تولد پرچم ایتالیا در رجیو نل امیلیا، که رسماً، همان‌طور که قبلاً ذکر شد، در ۷ ژانویه ۱۷۹۷ با تصویب رسمی پرچم سه رنگ توسط جمهوری سیسپادانا، جمهوری خواهر جمهوری نخست فرانسه که سال قبل از آن تأسیس شده بود، برگزار شد، تأسیس شد.پیش از این، رنگ‌های ملی ایتالیا بر روی نشان‌های سه رنگ و برخی از پرچم‌های نظامی ظاهر شده بودند، اما در ۷ ژانویه ۱۷۹۷، برای اولین بار، پرچم سه رنگ رسماً توسط یک دولت مستقل ایتالیایی به تصویب رسید. جوزپه کومپانیونی، که به همین دلیل به عنوان «پدر پرچم سه رنگ» شناخته می‌شود، پیشنهاد تصویب پرچم سبز، سفید و قرمز را مطرح کرد. در صورتجلسه جلسه ۷ ژانویه ۱۷۹۷ که توسط کمیته بنیانگذار جمهوری سیسپدان تشکیل شد و در اتاقی از تالار شهر که بعداً به سالن سه رنگ تغییر نام داد، برگزار شد، آمده است:تصمیم کنگره برای اتخاذ پرچم سه رنگ سبز، سفید و قرمز با شور و شوق نمایندگان و با تشویق‌های پرشور حضار مورد استقبال قرار گرفت. در فرانسه، به دلیل انقلاب، پرچم از معنای "سلطنتی" و "نظامی" به معنای "ملی" تغییر یافت و این مفهوم که هنوز در ایتالیا ناشناخته بود، توسط فرانسوی‌ها به ایتالیایی‌ها منتقل شد. در مجمع ۲۱ ژانویه که در مودنا تشکیل شد، تصویب پرچم سه رنگ تأیید شد. پرچم جمهوری سیسپادان به صورت نوارهای افقی با رنگ قرمز در بالا، سفید در مرکز و سبز در پایین بود. در مرکز نیز نماد جمهوری قرار داشت، در حالی که در طرفین حروف "R" و "C" نشان داده شده بود، حروف اول دو کلمه‌ای که نام " "جمهوری سیسپادانا" " را تشکیل می‌دهند.جمهوری‌های سیسپدان و ترانسپادانا چند ماه بعد با هم ادغام شدند و جمهوری سیسپدان را تشکیل دادند که شورای عالی آن در ۱۱ مه ۱۷۹۸، پرچمی سه رنگ را در نوارهای عمودی و بدون نشان، نماد یا حروف تصویب کرد. پرچم جمهوری سیسپدان تا سال ۱۸۰۲ حفظ شد، زمانی که به جمهوری ناپلئونی ایتالیا (۱۸۰۲–۱۸۰۵) تغییر نام داد و پرچم جدیدی تصویب شد، این بار با زمینه‌ای قرمز که یک مربع سبز را در یک لوزی سفید حمل می‌کرد؛ پرچم ریاست جمهوری ایتالیا که از ۱۴ اکتبر ۲۰۰۰ استفاده می‌شود، از این پرچم الهام گرفته شده است. در این دوره بود که سه رنگ سبز، سفید و قرمز عمدتاً در تخیل جمعی ایتالیایی‌ها نفوذ کرد و به نمادی بی‌چون و چرا از ایتالیایی بودن تبدیل شد. در کمتر از ۲۰ سال، پرچم قرمز، سفید و سبز از یک پرچم ساده مشتق شده از پرچم فرانسه، ویژگی خاص خود را به دست آورد و بسیار مشهور و شناخته شد. در همان سال، پس از تاجگذاری ناپلئون به عنوان اولین امپراتور فرانسه، جمهوری ایتالیا به اولین پادشاهی ناپلئونی ایتالیا (۱۸۰۵–۱۸۱۴) یا "ایتالیکو"، تحت حکومت مستقیم او تبدیل شد. پرچم پادشاهی ایتالیا، پرچم جمهوری به شکل مستطیلی بود که عقاب طلایی ناپلئونی بر آن نقش بسته بود. این پرچم تا سقوط ناپلئون در سال ۱۸۱۴ مورد استفاده قرار گرفت.با سقوط ناپلئون و احیای رژیم‌های سلطنتی مطلق‌گرا، پرچم سه رنگ ایتالیا به زیر زمین رفت و به نمادی از جنبش‌های میهن‌پرستانه‌ای تبدیل شد که در ایتالیا شروع به گسترش کردند و نمادی که تمام تلاش‌های مردم ایتالیا را برای آزادی و استقلال متحد می‌کرد. در پادشاهی لمباردی-ونیز، ایالتی وابسته به امپراتوری اتریش که پس از سقوط ناپلئون متولد شد، کسانی که پرچم سه‌رنگ ایتالیا را به نمایش می‌گذاشتند، به اعدام محکوم می‌شدند. هدف اتریشی‌ها در واقع، با استناد به سخنان امپراتور فرانتس جوزف اول اتریش، این بود: «"[پرچم سه رنگ ممنوع شد تا] مردم فراموش کنند که ایتالیایی هستند."» پس از دوران ناپلئون، پرچم سه رنگ به نمادی از مبارزه برای وحدت ایتالیا تبدیل شد. در واقع، این پرچم در طول انقلاب‌های ۱۸۲۰، انقلاب‌های ۱۸۳۰، انقلاب‌های ۱۸۴۸، نخستین جنگ استقلال ایتالیا، جنگ دوم استقلال ایتالیا، لشکرکشی هزاران نفر و سومین جنگ استقلال ایتالیا به تصویب رسید. با اعلام پادشاهی ایتالیا، پرچم سبز، سفید و قرمز به پرچم ملی ایتالیای متحد تبدیل شد. پرچم سه‌رنگ معنایی جهانی و فراگیر داشت که هم سلطنت‌طلبان و جمهوری‌خواهان، هم مترقیان و هم محافظه‌کاران و هم گوئلف‌ها و همچنین گیبلین‌ها در آن سهیم بودند. به همین دلیل نیز پرچم سه رنگ به عنوان پرچم ایتالیای متحد انتخاب شد.در ۱۳ ژوئن ۱۹۴۶، جمهوری ایتالیا رسماً تأسیس شد. پرچم ایتالیا با فرمان شماره ۱ رئیس شورای وزیران مورخ ۱۹ ژوئن ۱۹۴۶ اصلاح شد. در مقایسه با پرچم سلطنتی، نشان ساووی حذف شد. این تصمیم بعداً در جلسه ۲۴ مارس ۱۹۴۷ توسط مجلس مؤسسان تأیید شد که در آن ماده ۱۲ قانون اساسی ایتالیا که متعاقباً توسط پارلمان ایتالیا تصویب شد، گنجانده شد که بیان می‌کند:اعضای مجلس مؤسسان هنگام تصویب این ماده عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتند و به نشانه شادی و احترام، اندکی پس از تصویب، از جای خود برخاستند و کف زدند.جشن‌ها.در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۶، با همان قانونی که جشنواره سه رنگ را تأسیس کرد، یک کمیته ملی متشکل از بیست عضو با هدف سازماندهی اولین بزرگداشت رسمی تولد پرچم ایتالیا تشکیل شد. این کمیته متشکل از شخصیت‌های نهادی، از جمله رئیس مجلس و اعضای جامعه مدنی، به ویژه از حوزه تاریخی و فرهنگی بود. در آن زمان همچنین پیشنهاد شد که این تاریخ جشن گرفته نشود یا حتی خود پرچم اصلاح شود، فرضیه‌هایی که به سختی توسط اعضای پارلمان پذیرفته شد.در رجیو نل امیلیا، جشن سه رنگ در میدان پرامپولینی، روبروی تالار شهر، با حضور یکی از مهم‌ترین مقامات دولتی (رئیس‌جمهور ایتالیا یا رئیس مجلس) برگزار می‌شود، که در مراسم «برافراشته شدن پرچم با اشعار "سرود ملی ایتالیا"» شرکت می‌کند و به عنوان نشان افتخار نظامی، کپی پرچم جمهوری سیسپادانه را به نمایش می‌گذارد.در رم، در کاخ کوئیرینال، در عوض، مراسم تعویض گارد تشریفاتی را به شکلی رسمی با استقرار و رژه هنگ کوراتزیری با لباس فرم رسمی و اجرای فانفار هنگ سواره نظام کارابینیری پیش‌بینی می‌کند. این مراسم رسمی فقط در سه مناسبت دیگر، در طول جشن‌های سالگرد اتحاد ایتالیا (۱۷ مارس)، جشن جمهوری (۲ ژوئن) و روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (۴ نوامبر) برگزار می‌شود.