آلدو اوویلیو کیست؟ توضیح بده.
آلدو اویلیو (Aldo Oviglio) (7 دسامبر 1873 - 19 اوت 1942) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی بود که از اکتبر 1922 تا ژانویه 1925 به عنوان نخستین وزیر دادگستری در دولت موسولینی خدمت کرد.اویلیو که در ریمینی متولد شد و در پزارو و روویگو نیز بزرگ شد، در سال 1892 برای تحصیلات دانشگاهی به بولونیا نقل مکان کرد. او به حزب رادیکال ایتالیا پیوست و چندین دوره در شوراهای شهری و استانی بولونیا خدمت کرد. در 21 نوامبر 1920، اویلیو به حزب ملی فاشیست پیوست. او در انتخابات عمومی 1921 به مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد و در 31 اکتبر 1922 به عنوان وزیر دادگستری منصوب شد. او پس از ترور جاکومو ماتئوتی از سمت خود استعفا داد و در 24 ژانویه 1929 به عنوان سناتور منصوب شد.سال‌های نخستین و تحصیلات.اویلیو در ۷ دسامبر ۱۸۷۳ در ریمینی از والدینی به نام فرانچسکو و آیدا مالوولتی متولد شد. در دوران تحصیل متوسطه، خانواده‌اش به پزارو و سپس به روویگو نقل مکان کردند. در این زمان، او شروع به نوشتن ستون‌هایی در روزنامه دموکراتیک «آدیجتو» (L'Adigetto) کرد و مخالفت خود را با «کریره دل پولزینه» (Corriere del Polesine)، یک روزنامه محلی به سردبیری «آلبرتو برگامینی» ابراز کرد که به دوئل او با برگامینی در ۷ دسامبر ۱۸۹۴ انجامید.اویلیو در دانشگاه پادوا تحصیل کرد. در سال ۱۸۹۲، او در دانشگاه بولونیا ثبت نام کرد و از آنجا با مدرک حقوق فارغ‌التحصیل شد.حرفه سیاسی.عضو شورای شهر بولونیا.اویلیو بین ۸ آگوست ۱۹۱۰ و ۱۴ دسامبر ۱۹۱۳ به عنوان عضو شورای استان بولونیا خدمت کرد. در این مدت، او روزنامه چپ‌گرای بولونیایی «جورناله دل ماتینو» ("Giornale del Mattino") را که عمر کوتاهی داشت و اولین بار در ۱۱ دسامبر ۱۹۱۰ منتشر شد، تأسیس کرد. او در انتخابات عمومی ۱۹۱۳ برای حوزه انتخابیه ورگاتو شرکت کرد، اما انتخاب نشد.نویسندگان «جورناله دل ماتینو» از مشارکت ایتالیا در جنگ جهانی اول حمایت می‌کردند و از سیاست ضدنظامی‌گری حزب سوسیالیست ایتالیا انتقاد می‌کردند. اویلیو که پسرش در طول جنگ کشته شده بود، شروع به نزدیک شدن به سیاستمداران ملی‌گرا کرد. در اکتبر 1920، او به کمیته انتخاباتی که به محافظه‌کاری لیبرال اختصاص داشت، پیوست و در پایان همان ماه به عضویت شوراهای شهری و استانی بولونیا انتخاب شد.در ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰، حمله‌ای فاشیستی به کاخ آکورسیو، مقر دولت شهری بولونیا، منجر به کشته شدن ده سوسیالیست و یک عضو شورای شهر از حزب لیبرال-محافظه‌کار شد. در همان روز، اویلیو به حزب ملی فاشیست پیوست.وزیر دادگستری.اویلیو در انتخابات عمومی سال ۱۹۲۱ از طرف بلوک ملی با ۲۳۹۸۱ ​​رأی به مجلس نمایندگان راه یافت و در فهرست بولونیا این حزب، بالاتر از بنیتو موسولینی، لئاندرو آرپیناتی و دینو گراندی، در رتبه اول قرار گرفت. اویلیو در مجلس‌های بیست و ششم و بیست و هفتم خدمت کرد.در ۳۱ اکتبر ۱۹۲۲، اویلیو به عنوان وزیر دادگستری به اولین کابینه موسولینی منصوب شد. اصلاحات او شامل تأسیس یک دادگاه عالی واحد، اصلاح قوانین حقوقی و کاهش بوروکراسی قضایی ایتالیا بود. در دسامبر ۱۹۲۲، او اسکادران‌های زندانی را آزاد کرد و در ۳ مه ۱۹۲۳، یک فرمان قانونی قاضی ارشد و دادستان کل دیوان عالی را برکنار کرد.در مارس ۱۹۲۳، اویلیو به عنوان سرجوخه افتخاری میلیتا منصوب شد. اویلیو از آوریل ۱۹۲۳ تا دسامبر ۱۹۲۴ عضو شورای عالی فاشیسم و ​​از مارس ۱۹۲۳ تا اکتبر ۱۹۲۸ دوباره رئیس شورای ایالتی بولونیا بود.زندگی سیاسی بعدی.دوره وزارت دادگستری اویلیو در 5 ژانویه 1925 به پایان رسید، زمانی که او به دلیل ترور جاکومو ماتئوتی از این سمت استعفا داد. اویلیو در اوت 1925، پس از صحبت علیه یک پیشنهاد دولتی که استقلال قضایی را تضعیف می‌کرد، از حزب ملی فاشیست اخراج شد. او در اوت 1928 دوباره به حزب پذیرفته شد، و در 24 ژانویه 1929 به عنوان سناتور منصوب شد.زندگی شخصی و مرگ.اویلیو با ایدا مارزولینی ازدواج کرد. پسر آنها، گالئاتزو، در طول جنگ جهانی اول ستوان دوم هنگ سوم توپخانه صحرایی بود و پس از جراحات وارده در نبرد مونتلو درگذشت.در سپتامبر ۱۹۰۹، اویلیو به یک لژ ماسونی در بولونیا پیوست و ظرف یک ماه به درجه سه ارتقا یافت. لژهای ماسونی ایتالیا پس از یک فرمان قانونی در نوامبر ۱۹۲۵ منحل شدند.اویلیو در ۱۹ آگوست ۱۹۴۲ در رونریو، نزدیک بولونیا، درگذشت. او در کنار پسرش در گورستان چرتوزا بولونیا به خاک سپرده شد.جوایز.اوویلیو دریافت‌کننده‌ی موارد زیر بود: