تاریخچه جمعیت‌شناسی کیست؟ توضیح بده.
تاریخ جمعیت‌شناسی، سابقه بازسازی‌شده جمعیت انسانی در گذشته است. با توجه به فقدان سوابق جمعیتی قبل از دهه ۱۹۵۰، شکاف‌های زیادی در سوابق تاریخ جمعیتی ما وجود دارد. جمعیت‌شناسان تاریخی، باید با تخمین‌ها، مدل‌ها و برون‌یابی‌ها کنار بیایند. برای شناخت روش شناخت جمعیت،، به جمعیت‌شناسی تاریخی مراجعه کنید.تاریخچه جمعیت جهان.کالین مک‌اوِدی و ریچارد جونز، با تخمین جمعیت اجدادی انسان‌های مدرن از نظر آناتومی، بر اساس تراکم جمعیت گوریل‌ها و شامپانزه‌ها، به ترتیب ۱ در کیلومتر مربع و ۳–۴ در کیلومتر مربع، محدوده‌هایی را انتخاب کردند و سپس فرض کردند که با حرکت "هومو ارکتوس‌ها" به سمت بالای زنجیره غذایی، تراکم آنها به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. با زیستگاهی به مساحت ۶۸ میلیون کیلومتر مربع (" دنیای قدیم در جنوب، با عرض جغرافیایی ۵۰ درجه شمالی، منهای استرالیا ")، "هومو ارکتوس" می‌توانسته حدود ۱٫۷ میلیون نفر باشد. پس از جایگزینی "انسان خردمند" با انسان امروزی و مهاجرت به دنیای جدید و سرزمین‌های یخ‌زدایی‌شده، تا ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد، جمعیت جهان به چهار میلیون نفر نزدیک می‌شد. مک‌اوِدی و جونز استدلال می‌کنند که پس از افزایش جمعیت به حداکثر محدودهٔ موجود، محدودیت اجداد ما در جمع‌آوری غذا بود و رشد بیشتر جمعیت، نیازمند فعالیت‌های تولید غذا بود.«افزایش» اولیه جمعیت، حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد آغاز شد. جمعیت جهان در هزاره پنجم پیش از میلاد ۵۰٪ و تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد هر هزاره ۱۰۰٪ افزایش یافت و به ۵۰ میلیون نفر رسید. پس از آغاز عصر آهن، میزان رشد، با دو برابر شدن زمان ۵۰۰ سال اولیه، به اوج خود رسید. با این حال، این رشد، بین سالهای ۵۰۰ سال قبل از میلاد و ۱ میلادی کاهش یافت و در حدود ۲۰۰ میلادی متوقف شد. این «چرخه اولیه» در این برهه از تاریخ، محدود به اروپا، شمال آفریقا و سرزمین اصلی آسیا بود. مک‌اودی و جونز، یک «چرخه قرون وسطایی» ثانویه را توصیف می‌کنند که توسط اروپای فئودالی و چین سونگ، در حدود سال ۹۰۰ میلادی هدایت می‌شد.در دوره بین سال‌های ۵۰۰ تا ۹۰۰ میلادی، جمعیت جهان به آرامی رشد کرد، اما نرخ رشد بین سال‌های ۹۰۰ تا ۱۳۰۰ میلادی، زمانی که جمعیت دو برابر شد، شتاب گرفت. در طول قرن چهاردهم، کاهش جمعیت، در ارتباط با مرگ سیاه که از آسیا به اروپا گسترش یافت، رخ داد. پس از آن، دوره‌ای از رشد محدود، به مدت ۳۰۰ سال آغاز شد.جان اف. ریچاردز، جمعیت جهان را از اوایل دوره مدرن ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی، به شرح زیر تخمین زد.در قرن هجدهم، جمعیت جهان وارد دوره‌ای از رشد شتابان خود شد. جمعیت اروپا در نیمه دوم قرن نوزدهم به اوج نرخ رشد سالانه ۱۰ در هزار نفر رسید. در طول قرن بیستم، نرخ رشد در میان جمعیت‌های اروپایی کاهش یافت و جای خود را به شتاب سریع نرخ رشد در سایر قاره‌ها داد، که در ۵۰ سال آخر این هزاره، به ۲۱ در هزار در سال رسید. بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰، جمعیت جهان ۲۷۷ درصد افزایش یافت که شامل افزایش چهار برابر، از ۱٫۵ میلیارد نفر به ۶ میلیارد نفر است. بخش اروپایی ۱۲۴٪ و بخش باقی‌مانده ۳۴۹٪ افزایش یافت.آسیا.هند.جمعیت هند در سال ۱۵۰۰ میلادی، در حدود ۱۰۰ میلیون نفر بود. در دوران امپراتوری مغول و در سال ۱۷۰۰، این جمعیت به ۱۶۰ میلیون نفر و در سال ۱۸۰۰، به ۱۸۵ میلیون نفر افزایش یافت. هند دوران مغول، در مقایسه با زمان خود، از درجه شهرنشینی نسبتاً بالایی برخوردار بود، به طوری که ۱۵٪ از جمعیت آن در مراکز شهری زندگی می‌کردند که این رقم، بالاتر از درصد جمعیت شهری در اروپای معاصر در آن زمان و بالاتر از هند بریتانیا در قرن نوزدهم بود. برطبق سرشماری انجام شده در سال ۱۸۸۱، در زمان حکومت راج بریتانیائی، جمعیت به ۲۵۵ میلیون نفر رسید.مطالعات جمعیت هند از سال ۱۸۸۱، بر موضوعاتی مانند کل جمعیت، میزان تولد و مرگ و میر، میزان رشد، تمرکز جغرافیایی، سواد، اختلاف بین روستایی و شهری، شهرهای یک میلیون نفری و سه شهر با جمعیت بیش از هشت میلیون نفر: دهلی، بمبئی بزرگ (بمبئی) و کلکته (کلکته) متمرکز بوده‌اند.میزان مرگ و میر در دوره ۱۹۲۰–۱۹۴۵ کاهش یافت که عمدتاً به دلیل ایمن‌سازی بیولوژیکی بود. عوامل دیگر مؤثر، شامل افزایش درآمد و شرایط زندگی بهتر، بهبود تغذیه، محیط زیست امن‌تر و پاک‌تر و اعمال سیاست‌های بهداشتی و مراقبت‌های پزشکی بهتر بود.همان‌طور که در یک گزارش رسمی از سال ۱۹۳۸ ذکر شده است، ازدحام شدید جمعیت در شهرها، باعث مشکلات عمده‌ای در زمینه سلامت عمومی شد:در مناطق شهری و صنعتی، مکان‌های تنگ و کوچک، ارزش بالای زمین و ضرورت زندگی کارگر در مجاورت محل کارش، همه این عوامل، باعث تشدید ازدحام و شلوغی می‌شوند. در شلوغ‌ترین مراکز، معمولاً خانه‌ها نزدیک به هم، با لبه‌های به هم چسبیده و اغلب پشت به پشت ساخته می‌شوند. در واقع، فضا آنقدر ارزشمند است که به جای خیابان‌ها و جاده‌ها، کوچه‌های پر پیچ و خم، تنها راه دسترسی به خانه‌ها را فراهم می‌کنند. بی‌توجهی به بهداشت، اغلب با انبوهی از زباله‌های فاسد و گودال‌های فاضلاب مشهود است، در حالی که نبود توالت فرنگی، آلودگی عمومی هوا و خاک را افزایش می‌دهد.چین.چین نسبت به هر کشور دیگری، سوابق بوروکراتیک قدیمی‌تری دارد. برای مثال، امتحانات امپراتوری چین را می‌توان به سال ۱۶۵ میلادی نسبت داد. اقتصاددان بریتانیایی، آنگوس مدیسون، جمعیت گذشته آسیا را از طریق تجزیه و تحلیل دقیق سوابق بوروکراتیک چین و تولید ناخالص داخلی گذشته این کشور تخمین زد.منبع: مدیسون.در قرن پانزدهم، چین تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر جمعیت داشت. در طول سلسله‌های مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴) و چینگ (۱۶۴۴–۱۹۱۱)، چین افزایش جمعیت بالایی را تجربه کرد. از سال‌های ۱۷۴۹ تا ۱۸۱۱، جمعیت چین دو برابر شد و از تقریباً ۱۷۷ میلیون نفر به ۳۵۸ میلیون نفر رسید. پیشرفت چین در کشاورزی، تغذیه چنین جمعیت رو به رشدی را ممکن ساخت. با این حال، تا سال ۱۸۱۵، افزایش قیمت برنج باعث شد که خانوارهای بی‌زمین، به تغذیه نوزادان پسر روی آورند که این امر باعث افزایش مرگ و میر نوزادان دختر شد. خانوارهای طبقه متوسط، به دلیل توان اقتصادی بالاتر، برعکس این عمل کردند و میزان مرگ و میر نوزادان دختر در آنها کاهش یافت. علاوه براین، افزایش قیمت برنج، بر جمعیت بزرگسالان نیز تأثیر گذاشت، بطوری که میزان مرگ و میر مردان بالغ، بیشتر از میزان مرگ و میر زنان بالغ افزایش یافت.رشد جمعیت چین تا قرن بیست و یکم ادامه یافت. این کشور همچنان با مسئلهٔ دشوار چگونگی تغذیهٔ جمعیت رو به رشد خود روبرو بود. در سال ۱۹۷۹، اصلاحات شدیدی با اجرای سیاست تک فرزندی چین به اجرا درآمد.اروپای مدرن اولیه.کارل جولیوس بلوچ (و برای روسیه، یاروسلاو وودارسکی) جمعیت اروپای اوایل دوران مدرن را، در حدود سال ۱۶۰۰، به شرح زیر تخمین زدند:مقایسه‌ای.لوند، کریستر و ساتومی کوروسو. "شباهت در تفاوت: ازدواج در اروپا و آسیا، ۱۷۰۰–۱۹۰۰" (۲۰۱۴)پیوند به بیرون.Demographic history