سپاه موتوری-زرهی ایتالیا کیست؟ توضیح بده.
سپاه موتوری-زرهی ایتالیا () یک سپاه ارتش سلطنتی ایتالیا بود که در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ به رهبری ژنرال جیاکومو کاربونی تأسیس شد.این سپاه پس از برکناری بنیتو موسولینی تأسیس شد و با کارآمدترین لشکرهای ارتش سلطنتی ایتالیا تشکیل شد. مأموریت آن دفاع از رم در برابر تهاجم متفقین بود، اما پس از امضای آتش‌بس کاسیبیل در سپتامبر ۱۹۴۳، وظیفه جدید آن دفاع از رم در برابر آلمانی‌ها بود. پس از اعلامیه بادولیو، واحدهایی از سپاه علیه واحدهای آلمانی جنگیدند، اما به دلیل عدم دریافت دستور از بالاترین مقامات سیاسی و نظامی، این سپاه در روزهای پس از ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳ منحل شد.تاریخچه.سپاه موتوری-زرهی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳، روزی که دولت فاشیستی سقوط کرد و بنیتو موسولینی به دستور ویکتور امانوئل سوم دستگیر شد، تأسیس شد. در سپتامبر ۱۹۴۳، وظیفه محافظت از رم (مقر سلطنت و دولت ایتالیا) در برابر حملات احتمالی نیروهای دشمن به آن واگذار شد. فرماندهی به ژنرال جیاکومو کاربونی واگذار شد.سپاه موتوری زرهی در یک منطقه بیضی شکل بزرگ به مرکزیت رم مستقر شد و وظیفه کنترل هر مسیر دسترسی را بر عهده داشت. لشکر «آریته» در شمال غربی، بین مانزیانا، براچانو و اولگیاتا؛ لشکر «پیاوه» در شمال شرقی، بین ویا کاسیا و ویا تیبورتینا؛ لشکر «سنتارو» که تا ۸ سپتامبر هنوز در حال تحول ارگانیک بود، در شرق، بین ویا تیبوتینا و ویا کولاتینا مستقر شد. لشکر «گراناتیری دی ساردنیا» و هنگ زرهی دیده‌بان لشکر «آریته» در جنوب، در یک نیم‌دایره وسیع بین جاده کولاتینا و جاده کازیلینا مستقر شدند. با ورود احتمالی لشکرهای «ری» و «لوپی دی توسکانا»، لشکرهای «آریته» و «پیاوه» به جای آنها به وظایف مانور اختصاص داده شدند.عصر ۸ سپتامبر، به محض اینکه آلمانی‌ها از اعلام آتش‌بس مطلع شدند، حمله خود را به استحکامات شهر آغاز کردند، اما تعداد کمی از واحدهای بزرگی که انتظار می‌رفت برسند، حضور داشتند. در بخش جنوبی، جایی که دفاع بر روی خطی از نقاط قوت با فاصله زیاد قرار داشت، آلمانی‌ها موفق به نفوذ شدند و از شکاف‌ها استفاده کردند، اما به دلیل مقاومت سرسختانه در منطقه یورو، در پونته دلا ماگلیانا و در تره فونتانه، مجبور شدند موقتاً عملیات را رها کنند. نبرد صبح روز ۹ سپتامبر با شدت از سر گرفته شد، اما تا بعد از ظهر، با خاموش شدن بیشتر توپخانه‌ها، مدافعان مجبور شدند چندین نقطه کلیدی، از جمله پونته دلا ماگلیانا، را رها کرده و عقب‌نشینی کنند. تا عصر، نبرد به پورتا سن پائولو و با واکنش واحدهای جداگانه، به برخی از محله‌های داخل شهر نیز کشیده شد.در بخش شمالی، در ۹ سپتامبر، لشکر «پیاوه» در منطقه دوئه پونتی مورد حمله قرار گرفت. نبرد همچنین در پونته دل گریلو و نزدیک مونتروتوندو شعله‌ور شد. در ویا کاسیا، واحدهای لشکر «آریته» جلوی پیشروی ستون آلمانی به سمت رم را گرفتند. نبرد تا صبح ۱۰ سپتامبر بدون وقفه ادامه یافت.در طول روزهای پس از آتش‌بس ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، سپاه موتوری-زرهی در تلاش برای دفاع از رم در برابر نیروهای در حال پیشروی آلمان، نبردهای سنگینی را متحمل شد. ستاد کل آن از دربار پادشاه در برابر فرار محافظت کرد، تا اینکه دستور آتش‌بس در ساعت ۱۰ صبح صادر شد، در حالی که نبرد با شدت تمام در جریان بود و مدافعان پورتا سن پائولو، ویال جوتو، ویا لارنتینا و مونتروتوندو در آن شرکت داشتند. اعلامیه تسلیم که در ۱۰ سپتامبر مورد توافق قرار گرفت، تحت فرماندهی سرتیپ جورجیو کارلو کالوی دی برگولو، فرمانده «سنتارو دوم» و شوهر دختر بزرگ پادشاه، که در طول مرحله نهایی آشفته و گیج‌کننده نبرد، به‌طور موقت جایگزین کاربونی شده بود، امضا شد.تسلیم منجر به انحلال این سپاه و تحویل تسلیحات به آلمانی‌ها شد: تنها لشکر «پیاوه» در خدمت باقی ماند و وظایف نظم عمومی را در شهر رم بر عهده داشت و کالوی طبق توافق تسلیم، فرماندهی «شهر باز» را بر عهده گرفته بود. در ۲۳ سپتامبر، همزمان با اعلام جمهوری اجتماعی ایتالیا، آلمانی‌ها «پیاوه» را نیز محاصره و خلع سلاح کردند و کنترل کامل شهر را تا زمان آزادسازی آن در ۴ ژوئن ۱۹۴۴ توسط نیروهای متفقین به دست گرفتند.واحدها.سایر واحدها: