payamvha/NorthPersian-wiki-corpus-rag-v2 huggingface dataset:
خشونت خانگی در ایران کیست؟ توضیح بده.
«خشونت خانگی» هر شکلی از خشونت اعم از کلامی، روانی، فیزیک، جنسی و … است که هر یک از اعضای خانواده از جمله مردان، زنان، والدین، فرزندان و صرف نظر از اینکه کجا اتفاق افتاده باشد، انجام می‌دهند. معمولاً مراد از خشونت خانگی خشونتی است که در چارچوب خانواده و بین زن و شوهر اتفاق می‌افتد.خشونت خانگی امروزه به یک پدیده جهانشمول مبدل شده و تأثیرات آن باعث نابسامانی‌های جهان‌های مختلف در جوامع و فرهنگ شده است به همین علت، بیشترین قربانیان خشونت را در جهان، قربانیان خشونت خانگی تشکیل می‌دهند به همین خاطر از مهم‌ترین موضوعات در بررسی مسائل اجتماعی در جوامع به‌شمار می‌آید. برآوردهای منتشر شده سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که در سراسر جهان از هر سه زن یک زن (۳۰ درصد) در طول زندگی خود مورد خشونت فیزیکی یا جنسی شریک صمیمی قرار گرفته است. در ایران نیز خشونت خانگی جزء آسیب‌ها و مسائل اجتماعی کشور بوده است.خشونت خانگی بر علیه زنان در ایران پیشینه ای بسا طولانی دارد و از دیرباز زنان ایرانی با این مشکل مواجه بوده‌اند؛ به گونه مثال بر اساس گزارش جهانگرد آلمانی آدام اولئاریوس که در دوران صفویه به ایران سفر کرده بود، برخی از زنان ایرانی مورد خشونت قرار می‌گرفتند و بسیاری از زن‌هایی که راه نجاتی نداشتند دست به خودکشی می‌زنند و با خوردن مقدار زیادی تریاک به زندگی خود پایان می‌بخشیدند.یک پژوهش تحت عنوان «تحقیق ملی بررسی خشونت خانگی علیه زنان» که در سال ۱۳۸۳ به وسیله قاضی طباطبایی و همکارانش انجام شد بیانگر آن بود که ۶۶ درصد زنان ایرانی از ابتدای زندگی مشترک شان حداقل یک بار مورد خشونت قرار گرفته‌اند. بر اساس یک پژوهش دیگر، که در سال ۱۳۹۷ انجام شده است، میزان کلی شیوع خشونت بین زوجین در جامعه ایران ۸۱ درصد است، یعنی ۸۱ درصد از زوجین در جامعه ایران تجربه حداقل یکی از ابعاد خشونت خانگی (فیزیکی، روانی، کلامی، اقتصادی) را داشته‌اند. - میزان شیوع خشونت فیزیکی بین زوجین ۳۶ درصد، میزان شیوع خشونت روانی بین زوجین در جامعه ایران ۷۵/۵ درصد، میزان شیوع خشونت کلامی بین زوجین در جامعه ایران ۴۰ درصد، میزان شیوع خشونت اقتصادی بین زوجین در جامعه ایران ۴۶/۷ درصد، و - میزان شیوع خشونت جنسی بین زوجین در جامعه ۳۴/۵ درصد بود.علل خشونت خانگی.پژوهشگران و فمنیست‌ها علل خشونت را به سه دسته تقسیم کرده‌اند:علل فردی.جنبه‌های زیستی.اولین تبین به مسائل زیستی انسان و تفاوت زن و مرد از این بعد مربوط می‌شود. برخی فمنیست‌های رادیکال ادعا کرده‌اند که نیروی بدنی مردان سبب بروز خشونت نسبت به زنان می‌شود.عوامل روانشناختی.رویکرد روانشناختی، منبع خشونت خانوادگی را در شخصیت یا اختلالات روانی جستجو می‌کند.ناکامی.در شرایطی رخ می‌دهد که موانع، فرد را از نیل به هدف بازمی‌دارد و او را در انجام رفتاری ناتوان می‌کند.علل اجتماعی-اقتصادی.زمینه‌های اقتصادی.یکی از عوامل موثر بر خشونت خانگی مردان، اموری مانند نوع شغل، بیکاری، وضعیت اقتصادی خانواده و شغل زن است. بیکاری و مشکلات اقتصادی همراه آن عامل مهمی در بروز تنش های خانوادگی و خشونت های ناشی از آن است.عوامل فرهنگی.تقدس خانواده و نگهداری اطلاعات مربوط به آن در چهار دیواری خانه.عوامل حقوقی.یکی از مهمترین عوامل خشونت، پذیرش قانون خشونت خانگی و خصوصی دانستن نزاع های خانوادگی است.
کد به عنوان داده کیست؟ توضیح بده.
مقدمه.در علوم کامپیوتر، عبارت «کد به‌عنوان داده» به این ایده اشاره دارد که کد منبع نوشته‌شده در یک زبان برنامه‌نویسی می‌تواند به‌عنوان داده، مانند یک دنباله از کاراکترها یا درخت نحوی انتزاعی (AST)، دستکاری شود و تنها در چارچوب یک کامپایلر یا مفسر خاص دارای معنای اجرایی باشد. این مفهوم اغلب در زبان‌های شبیه به لیسپ که از S-expressionها به‌عنوان نحو اصلی خود استفاده می‌کنند، به‌کار می‌رود. زیرا نوشتن برنامه‌ها با استفاده از فهرست‌های تو در توی نمادها، تفسیر برنامه به‌عنوان یک AST را کاملاً شفاف می‌کند (ویژگی‌ای که به آن هوموایکونیکیتی گفته می‌شود).این مفهوم ها معمولاً در زمینه‌ای به‌کار می‌روند که به آن متاپروگرامینگ گفته می‌شود، یعنی نوشتن برنامه‌هایی که برنامه‌های دیگر را به‌عنوان داده‌های خود در نظر می‌گیرند. برای مثال، کد به‌عنوان داده این امکان را می‌دهد که توابع اولویت‌دار را به‌صورت قابل حمل سریالیزه کنیم. یک مثال دیگر، ذخیره کردن یک برنامه در یک رشته است که سپس توسط یک کامپایلر پردازش شده و یک برنامه اجرایی تولید می‌کند. در بیشتر مواقع، یک API بازتاب وجود دارد که ساختار برنامه را به‌صورت یک شیء در زبان نمایان می‌کند و این کار امکان ایجاد برنامه‌های اشتباه یا ناقص را کاهش می‌دهد.در نظریه محاسبات، قضیه دوم بازگشتی کلینی (Kleene's Second Recursion Theorem) یک نوع از کد به‌عنوان داده را فراهم می‌آورد، زیرا اثبات می‌کند که یک برنامه می‌تواند به کد منبع خود دسترسی داشته باشد.مفهوم کد به‌عنوان داده همچنین یکی از اصول معماری فون نویمن است، زیرا برنامه‌ها و داده‌های ذخیره‌شده هر دو به‌صورت بیت‌ها در همان دستگاه حافظه نمایان می‌شوند. این معماری امکان نوشتن کد خود تغییردهنده را فراهم می‌آورد. همچنین، این معماری خطرات امنیتی را به‌دنبال دارد، زیرا می‌توان یک برنامه مخرب را به‌عنوان داده کاربر مخفی کرده و سپس از یک آسیب‌پذیری برای هدایت اجرای برنامه به سمت آن استفاده کرد.داده ها به عنوان کد.در برنامه‌نویسی اعلامی، اصل «داده به‌عنوان کد» (Data as Code یا DaC) به این ایده اشاره دارد که یک ساختار داده دلخواه می‌تواند با استفاده از معنای خاص زبان یا API نمایان شود. به‌عنوان مثال، یک لیست از اعداد صحیح یا یک رشته داده هستند، اما در زبان‌هایی مانند لیسپ و پرل، می‌توانند به‌طور مستقیم وارد شده و به‌عنوان کد ارزیابی شوند. اسکریپت‌های پیکربندی، زبان‌های خاص دامنه و زبان‌های نشانه‌گذاری نمونه‌هایی هستند که در آن‌ها اجرای برنامه تحت کنترل عناصر داده‌ای قرار دارد که به وضوح دنباله‌ای از دستورات نیستند.
ژیزل منیان کیست؟ توضیح بده.
ژیزل منیان (؛ – ) نوازنده پیانو کلاسیک فرانسوی است، بنیان‌گذار و مدیر انجمن «Les Concerts de Poche» است؛ انجمنی که هدف آن مردمی‌سازی و در دسترس قرار دادن موسیقی کلاسیک برای عموم است.وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه نشان ملی شایستگی شده است.زندگی‌نامه.مگنان نواختن پیانو را از سن هفت‌سالگی در مدرسه موسیقی "شولا کانتورومِ پاریس" زیر نظر نادیا تَگرین و آلفرد لوونگوث آغاز کرد. او در سن ۱۳ سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد. در آنجا، پیانو را نزد وِلادو پرلمیوتر، موسیقی مجلسی را با ژِنویو ژوا و تحلیل موسیقی را با بِتسی جولاس آموخت. او گاه‌به‌گاه از آموزش‌های پیانیست اتریشی، لی‌لی کراوس، و پیانیست روس، دیمیتری باشکیروف نیز بهره‌مند می‌شد. مگنان موفق به کسب سه جایزه اول به اتفاق آرا شد: پیانو (نفر اول مسابقه)، موسیقی مجلسی و تحلیل موسیقی. در سن ۱۹ سالگی، زمانی که مسیر حرفه‌ای کنسرت برای او هموار شده بود، تصمیم گرفت عقب‌نشینی کرده و هنر خود را با راهنمایی پیانیست ژان-رودولف کارس تکمیل کند. این "بازنشستگی" موسیقایی او چهار سال به طول انجامید، که در این مدت همچنین از آموزش‌های پیانیست روس، نیکیتا ماگالوف، و توصیه‌های رهبر ارکستر رومانیایی، سرجیو چلیبیداکه بهره برد.
ماریا مارگارتا کرچ کیست؟ توضیح بده.
ماریا مارگارتا کرچ (با نام تولد وینکلمن، در منابع تاریخی با نام ماریا مارگارتا کیرشین؛ ; – ) ستاره‌شناس آلمانی بود. او به‌دلیل نوشته‌هایش دربارهٔ مقارنهٔ خورشید با زحل، زهره و مشتری در سال‌های ۱۷۰۹ و ۱۷۱۲، یکی از نخستین ستاره‌شناسان مشهور دورهٔ خود به‌شمار می‌رفت. او برنده مدال طلایی فرهنگستان علوم پروس شده است.زندگی اولیه.ماریا از کودکی توسط پدرش که کشیش لوتری بود آموزش دید؛ کسی که معتقد بود او سزاوار آموزشی هم‌تراز با آموزش داده‌شده به پسران جوان است. تا ۱۳سالگی، هر دو والدینش را از دست داده بود. تا آن زمان، او همچنین آموزش عمومی را از دامادش یوستینوس تلنر و کریستوف آرنولد، ستاره‌شناس خودآموختهٔ مشهور که در شهر زومرفلد زندگی می‌کرد و به‌عنوان نخستین کسی شناخته می‌شد که دنباله‌داری گذرا را کشف کرده بود، دریافت ننمود. او به‌عنوان شاگرد غیررسمی و بعدها دستیار آرنولد درآمد و با او و خانواده‌اش زندگی می‌کرد. در این دوره، نجوم به‌طور کامل بر اساس خطوط صنفی سازماندهی نشده بود. در نتیجه، مسیر تبدیل‌شدن به ستاره‌شناس اغلب در هر مورد بسیار متفاوت به‌نظر می‌رسید.از طریق آرنولد، ماریا با گوتفرید کیرش، ستاره‌شناس و ریاضیدان مشهور آلمانی که ۳۰ سال از او بزرگ‌تر بود و آموزش نجوم را نزد یوهانس هولیوس دیده و تحصیلات رسمی را در دانشگاه ینا گذرانده بود، آشنا شد. آن‌ها در سال ۱۶۹۲ ازدواج کردند و بعدها صاحب چهار فرزند شدند که همگی با مطالعهٔ نجوم، راه والدین خود را ادامه دادند. کیرش از این ازدواج سود برد، زیرا همسری داشت که از فرزندانش مراقبت می‌کرد و دستیاری که محاسبات را انجام می‌داد، داده‌ها را جمع‌آوری و به او کمک می‌کرد. در عین حال، ماریا توانست تحصیلات خود را در نجوم ادامه دهد. بدون این ازدواج، بعید بود که ماریا بتواند به‌طور مستقل در نجوم مشارکت کند. در سال ۱۷۰۰، این زوج به برلین نقل‌مکان کردند، زیرا فریدریش سوم، حاکم منتخب براندنبورگ (بعدها فریدریش اول پروس)، گوتفرید کیرش را به‌عنوان ستاره‌شناس سلطنتی منصوب کرده بود؛ مقامی که به ستاره‌شناس برجسته اعطا می‌شد.حرفه، مشاهدات و انتشارات.زنان در طول دورهٔ شاگردی خود سال‌های سفر را تجربه نمی‌کردند، که باعث می‌شد برای آموزش به افراد خانوار خود وابسته باشند. در نتیجه، گوتفرید کیرش آموزش بیشتری در نجوم به همسرش داد، همان‌طور که برای خواهر و همهٔ فرزندانش از سنین پایین این کار را انجام می‌داد. به‌دلیل هنجارها و باورهای اجتماعی آن دوره، زنان در آلمان اجازهٔ تحصیل در دانشگاه‌ها را نداشتند. با این حال، این امر زنان را به‌طور کامل از فعالیت در نجوم محروم نمی‌کرد، زیرا کار نجوم و رصد آسمان عمدتاً خارج از دانشگاه‌ها انجام می‌شد. اکثر ستاره‌شناسان در این دوره مدارک رسمی در نجوم نداشتند. دانشگاه‌های علمی برجسته در زمان کرچ شامل آکادمی سلطنتی علوم فرانسه، آکادمی برلین و انجمن سلطنتی لندن می‌شد - که همگی برای مخاطبان مرد قابل عضویت بودند.از سال ۱۶۹۷، گرچ همچنین شروع به ثبت اطلاعات آب و هوا کردند. از داده‌های آنها برای تولید تقویم و سالنامه استفاده می‌شد و همچنین در جهت‌یابی بسیار مفید بود. آکادمی علوم در برلین فروش تقویم‌های خود را انجام می‌داد.
مری هالیدی بلک کیست؟ توضیح بده.
مری هالیدی بلک ( – ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲) یک سبدباف و بافندهٔ منسوجات ناواهو از هالچیتا، یوتا بود. در دهه ۱۹۷۰، در پاسخ به کاهش بلندمدت سبدبافی ناواهو، بلک نقش کلیدی در احیای بافت سبد ناواهو ایفا کرد و با آزمایش طراحی‌ها و فنون جدید، سبکی نو از سبدهای ناواهو به نام «سبدهای داستانی» را بنیان گذاشت.در سال ۱۹۹۵، بلک نخستین هنرمند ناواهو و نخستین هنرمند از ایالت یوتا شد که بورسیه میراث ملی از صندوق ملی هنرها دریافت کرد. سبدهای او در مجموعه‌ها و نمایشگاه‌های گوناگونی در سراسر یوتا به نمایش درآمده‌اند.زندگی اولیه و شخصی.مری هالیدی حدود سال ۱۹۳۴ از پدر و مادری به نام تدی و بتی هالیدی در اولجاتو مانیومنت ولی، یوتا زاده شد. او شش خواهر و برادر داشت و به‌عنوان دختر بزرگ خانواده، مسئولیت نگهداری از خانه بر عهده‌اش بود. او هرگز به مدرسه نرفت. زمانی که بلک ۱۱ ساله بود، سبدبافی را از یکی از خویشاوندان مادربزرگش آموخت.او در دههٔ ۱۹۵۰ با جسی بلک ازدواج کرد و این زوج در نهایت صاحب ۱۱ فرزند شدند. جسی در سال ۱۹۹۴ درگذشت. بلک مهارت‌های بافندگی‌اش را به ۹ نفر از فرزندانش منتقل کرد و چندین تن از آن‌ها، از جمله جمیسون بلک و سالی بلک، بعدها به سبدبافانی شناخته‌شده تبدیل شدند.بلک تنها به زبان ناواهو سخن می‌گفت و هرگز زبان انگلیسی را نیاموخت. او هنگام نیاز از مترجم استفاده می‌کرد.نقش در احیای سبدبافی.در نیمهٔ نخست قرن بیستم، شمار ناواهوهایی که سبد می‌بافتند کاهش یافت. بافت قالی به منبع درآمد بهتری برای زنان تبدیل شده بود و تا دهه ۱۹۶۰ تنها شمار اندکی از سبدبافان ناواهو باقی مانده بودند. برای برگزاری آیین‌های خود، ناواهوها سبدها را از اقوام همسایه مانند یوت و پایوت تهیه می‌کردند.اگرچه در سبدبافی سنتی ناواهو از نوارهای پوست سماق استفاده می‌شد، اما بلک در دههٔ ۱۹۷۰ با آزمون و خطا در طراحی‌ها و فنون جدید، نقشی مهم در احیای سبدبافی ناواهو ایفا کرد. نوآوری‌های او شامل بزرگ‌تر کردن ابعاد سبدهای آیینی، استفاده از رنگ‌های گیاهی برای ایجاد رنگ‌هایی لطیف‌تر، به‌کارگیری نقش‌مایه‌هایی برگرفته از سفال و هنر صخره‌ای بومیان جنوب‌غرب، و بهره‌گیری از تصاویر مذهبی ناواهو برای خلق روایت‌های بصری درون سبدها بود. بلک به‌عنوان پیشگام سبدهای داستانی ناواهو شناخته شد، که در آن‌ها به روایت‌هایی همچون «چینش ستارگان» و «زن خرس متغیر» از تاریخ شفاهی ناواهو می‌پرداخت. گرچه برخی از اعضای جامعهٔ ناواهو در آغاز نسبت به تغییراتی که بلک در شیوه‌های سنتی سبدبافی اعمال می‌کرد تردید داشتند، اما آثار او به‌مرور زمان مورد پذیرش قرار گرفت.در سال ۱۹۹۳، بلک جایزهٔ هنری فرماندار یوتا را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵، بلک برندهٔ بورسیهٔ میراث ملی از سوی بنیاد ملی هنر شد. او نخستین هنرمند از ایالت یوتا و همچنین نخستین هنرمند ناواهو بود که این افتخار را کسب کرد. بلک «مادرخواندهٔ سبدبافی ناواهو» لقب گرفته است.در سال ۲۰۰۶، بلک در جشنوارهٔ فرهنگ عامه اسمیتسونین شرکت کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۳، آثار خانوادهٔ بلک در نمایشگاهی با عنوان «بافتن یک انقلاب: بزرگداشت سبدهای معاصر ناواهو» به نمایش درآمد؛ این نمایشگاه نخستین نمایشگاه بزرگ موزه‌ای دربارهٔ سبدبافی ناواهو بود. آثار بلک در موزه تاریخ طبیعی یوتا، دانشگاه ایالتی یوتا شرقی، موزه بومی لیک کانتی، و مجموعهٔ هنرهای مردمی ایالت یوتا به نمایش درآمده‌اند.درگذشت.بلک در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲ درگذشت.
عنکبوت شلاقی ایرانی چیست؟ توضیح بده.
عنکبوت شلاقی ایرانی یا عنکبوت شلاقی پارسی تنها گونهٔ شناخته‌شده از راستهٔ عنکبوت‌های شلاقی در ایران است. تاکنون حضور این گونه تنها از استان‌های ایلام و خوزستان گزارش شده است. منطقهٔ پراکنش این گونه، شمالی‌ترین محدودهٔ شناخته‌شده برای اعضای خانوادهٔ Phrynichidae در جهان به‌شمار می‌رود.
اگنس مری کلرک کیست؟ توضیح بده.
اگنس مری کلرک (; – ) ستاره‌شناس و نویسنده ایرلندی بود. او در اسکیبرین، شهرستان کورک، ایرلند به دنیا آمد و در لندن درگذشت.خانواده.اگنس کلرک دختر جان ویلیام کلرک (حدود ۱۸۱۴–۱۸۹۰) که در آن زمان مدیر بانک در اسکیبرین و همسرش کاترین ماری دیسی (متولد حدود ۱۸۱۹) که پدرش ثبت‌کننده دادگاه بود، به دنیا آمد. او دو خواهر و برادر داشت؛ خواهر بزرگترش الن ماری (۱۸۴۰–۱۹۰۶) و برادر کوچکترش آبری سنت جان (۱۸۴۳–۱۹۲۳). خواهر بزرگترش الن نیز دربارهٔ نجوم می‌نوشت. تمام فرزندان خانواده کلرک به‌صورت کاملاً خانگی آموزش دیدند.کاترین کلرک در مدرسه صومعه اورسولین تحصیل کرده بود و بنابراین برای آموزش دختران جوان اهمیت زیادی قائل بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آکتونیان شده است.زندگی و کار.اگنس با پیروی از جا پای پدرش - که ضمن مطالعه متون کلاسیک، دوره‌هایی در نجوم نیز گذرانده بود - از سنین پایین به نجوم علاقه‌مند شد. با استفاده از تلسکوپ ۴ اینچی پدرش در رصدهایش، در ۱۵ سالگی شروع به نوشتن تاریخچه‌ای از نجوم کرده بود.در سال ۱۸۶۱، در ۱۹ سالگی، خانواده‌اش به دوبلین نقل مکان کردند، و در سال ۱۸۶۳ به کوئینزتاون (کوب فعلی) رفتند. در ۲۵ سالگی، تا حدی به دلایل سلامتی، همراه با خواهر بزرگترش الن به ایتالیا رفت و تا سال ۱۸۷۷ عمدتاً در فلورانس ماند و علوم، زبان‌ها و سایر موضوعاتی را که در زندگی آینده‌اش مفید بودند، مطالعه کرد. در سال ۱۸۷۷ در لندن ساکن شد.پس از بازگشت، توانست دو مقاله که در ایتالیا نوشته بود، «دزدی دریایی در سیسیل» و «کوپرنیک در ایتالیا»، را در اکتبر ۱۸۷۷ در نشریه ادینبورگ ریویو منتشر کند. این امر باعث شد آدام و چارلز بلک، ناشران ریویو که ناشر دایرةالمعارف بریتانیکا نیز بودند، از او بخواهند زندگینامه تعدادی از دانشمندان مشهور را برای چاپ نهم دایرةالمعارف بنویسد.این منجر به سفارش‌های دیگری شد، از جمله انتشار مقاله‌ای دربارهٔ نجوم برای دایرةالمعارف کاتولیک.در طول حرفه‌اش، او نقدهای بسیاری بر کتاب‌ها نوشت، از جمله آثاری که به زبان‌های فرانسوی، آلمانی، یونانی یا ایتالیایی نوشته شده بودند. در سال ۱۸۸۵، معروف‌ترین اثر خود با عنوان «تاریخچه عمومی نجوم در طول قرن نوزدهم» را منتشر کرد. این کتاب به‌دلیل بحثش دربارهٔ طیف‌نما به‌صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۸۸۸، سه ماه در رصدخانه کیپ تاون گذراند. در پاییز ۱۸۹۰، کلرک و برادرش آبری از اعضای مؤسس انجمن ستاره‌شناسی بریتانیا بودند.در سال ۱۸۹۳، کلرک جایزه آکتونیان ۱۰۰ گینی را از مؤسسه سلطنتی دریافت کرد. به‌عنوان عضو انجمن ستاره‌شناسی بریتانیا، او به‌طور منظم در جلسات آن و همچنین جلسات انجمن ستاره‌شناسی سلطنتی شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۰۳، همراه با مارگارت لیندزی هاگینز، به‌عنوان عضو افتخاری انجمن ستاره‌شناسی سلطنتی انتخاب شد، مقامی که پیش از این تنها توسط سه زن دیگر، کارولین هرشل و مری سامرویل (در سال ۱۸۳۵)، و آن شیپشانکس (در سال ۱۸۶۲) به دست آمده بود. در سال ۲۰۱۷، انجمن سلطنتی نجوم مدال آگنس کلرک را برای تاریخچه نجوم یا ژئوفیزیک تأسیس کرد که به افرادی اعطا می‌شود که تحقیقات برجسته ای در تاریخ نجوم یا ژئوفیزیک داشته باشند.
میلدرد کلیگ‌هورن کیست؟ توضیح بده.
میلدرد ایمُچ کلیگ‌هورن (زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۱۰ – درگذشته در ۱۵ آوریل ۱۹۹۷) یک سازنده عروسک، آموزگار و رهبر قبیله از آپاچی‌های چیریکاوا بود که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۵ به عنوان نخستین رئیس قبیله آپاچی فورت سیل اکلاهما خدمت کرد. او زندگی خود را وقف حفظ فرهنگ آپاچی و ترویج "حقوق بومیان آمریکا" کرد.زندگی اولیه و تحصیلات.کلیگ‌هورن در ۱۱ دسامبر ۱۹۱۰ در فورت سیل، اکلاهما به دنیا آمد، در حالی که خانواده‌اش هنوز به عنوان اسیران جنگی توسط دولت فدرال ایالات متحده در نظر گرفته می‌شدند. پدربزرگ‌ها و والدین او پس از تسلیم شدن رهبر آپاچی چیریکاوا جرونیمو در سال ۱۸۸۶، ابتدا در فلوریدا، سپس در آلاباما و در نهایت در فورت سیل زندانی شدند. در سال ۱۹۱۳، زمانی که کلیگ‌هورن سه ساله بود، آپاچی‌های چیریکاوا به‌طور رسمی از وضعیت اسیر جنگی آزاد شدند.تحصیلات کلیگ‌هورن در آپاچی، اکلاهما آغاز شد، جایی که دبیرستان را به پایان رساند و سپس به مؤسسه هاسکل رفت. سپس به کالج کامرون رفت و در سال ۱۹۴۱ درجه‌ای در رشته اقتصاد خانه از دانشگاه کشاورزی و مکانیکی اکلاهما دریافت کرد.حرفه.کلیگ‌هورن یک عامل گسترش خانه و معلم اقتصاد خانگی بود. او با چندین جامعه بومی آمریکایی، از جمله مسکلیروو، نیومکزیکو در نیومکزیکو و قبایل مختلف در اکلاهما همکاری کرد. او بعداً معلم اقتصاد خانگی شد و در فورت سیل ایندیا و مدرسه هند ریورساید کار کرد. علاوه بر تدریس به دانش‌آموزان دبیرستانی، کلیگ‌هورن همچنین با کودکان مهدکودکی در مدرسه عمومی آپاچی کار می‌کرد.کلیگ‌هورن در ترویج تاریخ و فرهنگ سنتی آپاچی فعال بود. او عروسک‌های سنتی ساخت که نمایانگر لباس‌های قبایل مختلف بومی آمریکایی بود که در طول حرفه تدریس خود با آن‌ها برخورد کرده بود. عروسک‌های کلیگ‌هورن در نهادهای برجسته‌ای از جمله جشنواره فولک‌لایف اسمیتسونین در سال ۱۹۶۷ به نمایش گذاشته شدند. در سال ۱۹۷۶، زمانی که قبیله آپاچی فورت سیل به‌طور رسمی توسط دولت ایالات متحده به رسمیت شناخته شد، کلیگ‌هورن به نخستین رئیس قبیله تبدیل شد. دوران ریاست او که تا سال ۱۹۹۵ ادامه یافت، با تعهد او به حفظ تاریخ قبیله و ترویج توسعه اقتصادی برای مردم آپاچی همراه بود. تلاش‌های او در حفظ فرهنگ آپاچی و دفاع از حقوق بومیان آمریکایی از طریق جوایزی از جمله جایزه ایلیس آیلند در سال ۱۹۸۷ و جایزه «بومی سال» در سال ۱۹۸۹ شناخته شد.در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۶، شاکیان بومی از جمله الویس پی. کوبل، کلیگ‌هورن، توماس مالسون و جیمز لوئیس لاروس، شکایت دسته‌جمعی علیه دولت ایالات متحده به دلیل عدم مدیریت مناسب دارایی‌های اعتماد بومیان به نمایندگی از همه ذینفعان حال و گذشته این دارایی‌ها مطرح کردند. کلیگ‌هورن نتوانست نتیجه این شکایت را مشاهده کند که به نام "کوبل در مقابل سالازار" شناخته شد. این پرونده در سال ۲۰۰۹ به مبلغ ۳٫۴ میلیارد دلار به نفع بومیان حل و فصل شد، یک هفته پس از تاریخ تولد ۹۹ سالگی او.زندگی شخصی.کلیگ‌هورن با ویلیام جی. کلیگ‌هورن ازدواج کرد، کسی که او را در حین کار در کانزاس ملاقات کرده بود. این زوج یک دختر داشتند. کلیگ‌هورن تا سال‌های پایانی عمر خود فعال در زندگی عمومی بود، به‌طور گسترده سفر می‌کرد و در تبادل‌های آموزشی و فرهنگی مختلف شرکت می‌کرد. او از جمله به انگلستان، کشورهای اروپایی دیگر، مکزیک و دیگر مقاصد بین‌المللی سفر کرد تا حقوق و رفاه زنان و جوامع بومیان آمریکا را ترویج کند. کلیگ‌هورن در تاریخ ۱۵ آوریل ۱۹۹۷ در یک حادثه رانندگی نزدیک خانه‌اش در آپاچی، اکلاهما درگذشت. او در قبرستان پست فورت سیل به خاک سپرده شد.
الن بیوزاند کیست؟ توضیح بده.
اِلن بیوزاند (؛ زادهٔ - ) نویسنده اهل ارمنستان بود. وی عضو فدراسیون انقلابی ارمنی بود.زندگی‌نامه.وی با نام اصلی یِغیزاپت استامبولتسیان (؛ ) در سال ۱۸۹۵م در شهر آلکساندرپول به دنیا آمد. وی در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۷۰ در ۷۴ سالگی در لس آنجلس درگذشت. بوزاند بیشتر شهرت خود را مدیون نگارش داستان‌های کوتاهش است. این نویسنده عناصر اصلی داستان و محتوای قصه‌هایش را از جامعه‌ای که در آن می‌زیسته انتخاب کرده‌است. او در مورد اثر آفرینش زن نو می‌گوید:
کایلا فارل اسمیت کیست؟ توضیح بده.
کایلا فارل اسمیت (زادهٔ ۱۹۸۲) یک هنرمند تجسمی بومی آمریکایی از قبیله مودوک و قبیله کلامث و همچنین یک کنش‌گر محیط‌زیست و نویسنده است.زندگی‌نامه.کایلا فارل اسمیت در سال ۱۹۸۲ به دنیا آمد و در اسپرینگفیلد، اورگن بزرگ شد. او عضو قبیله مودوک کلامث است، که یکی از قبایل به‌رسمیت‌شناخته‌شدهٔ فدرال در جنوب اورگن و در حوزهٔ آبخیز کلامث است. فارل اسمیت ساکن مودوک پوینت، اورگن است.تحصیلات.کایلا فارل اسمیت مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (BFA) خود را در رشته نقاشی از کالج هنرهای تجسمی شمال‌غرب اقیانوس آرام در پورتلند، اورگن دریافت کرد. سپس مدرک کارشناسی‌ارشد هنرهای زیبا (MFA) را در رشتهٔ هنر معاصر (استودیو MFA) از دانشگاه ایالتی پورتلند (PSU) دریافت کرد.آثار هنری.فارل اسمیت یک هنرمند معاصر چندرسانه‌ای است که با ترکیبی از تصویرسازی، نقاشی، چاپ سیلک، شابلون‌سازی و رسانه‌های دیگر کار می‌کند. او از بازیگوشی کودکانه در آثارش بهره می‌برد تا به ابزارهایی برای کاوش و آزمایش با رنگ‌دانه‌های ساخت خود دست یابد و زیبایی‌شناسی‌ای خلق کند که در چارچوب صورت‌گرایی انتزاعی بومی قرار می‌گیرد. هنر او به آزمایش‌ها و مشقت‌های مردمان بومی آمریکایی می‌پردازد که ریشه در گذشته دارند و بر اکنون اثر گذاشته‌اند. او از هنر و نوشته‌هایش برای دفاع از حقوق مردمان بومی آمریکایی استفاده می‌کند.ارواح در ماشین: ۰۱۹.۰۱۹ اثری از مجموعهٔ «"ارواح در ماشین"» است که در اوت ۲۰۲۳ خلق شد. این مجموعه شامل بیست‌وهفت نقاشی است که بخشی از پروژهٔ «"بازپس‌گیری سرزمین"» به‌شمار می‌روند. این آثار با استفاده از خاک سطحی حاوی لیتیم از سرزمین‌های قبیلهٔ پایوت شمالی، رنگ اکریلیک، اسپری و گرافیت خلق شده‌اند. ابعاد آثار در این مجموعه متفاوت‌اند و ابعاد اثر ۰۱۹، ۴۸ در ۳۰ اینچ روی بوم کشیده‌شده است. هدف از این نمایشگاه، مواجهه با بهره‌برداری از منابع سرزمین‌های مقدس بومی برای فناوری‌های غربی بود.رقص باران: ۱۹/۴۰.«"رقص باران"» ۱۹/۴۰ یکی از آثار مجموعهٔ «"رقص باران"» در سال ۲۰۲۲ است. این اثر بخشی از مجموعه‌ای از چاپ‌ها برای گالری روسو لی در پورتلند، اورگن است. این آثار با تکنیک‌های "مونوتایپ"، چاپ سیلک و اسپری، بر روی کاغذ دست‌رنگ‌شدهٔ آرنهِم ۱۶۱۸ خلق شده‌اند؛ ابعاد بدون قاب آن ۲۰ در ۱۵ اینچ است. این مجموعه در همکاری با انتشارات ماتریکس در دانشگاه مونتانا شکل گرفته است. در این آثار، پیکره‌ای سیاه به‌صورت سیلوئت دیده می‌شود که دستانش را به‌سوی آسمان دراز کرده است. در پس‌زمینه و پیرامون این پیکره، نشانه‌هایی قرمز و سیاه دیده می‌شود. همچنین آثاری از شابلون‌ها دیده می‌شود که با استفاده از فضای منفی، شکل‌هایی ایجاد کرده‌اند.پس از مدرسه شبانه‌روزی: در سوگ.«"پس از مدرسه شبانه‌روزی: در سوگ"» در سال ۲۰۱۱ خلق شده است. این اثر با استفاده از رنگ روغن روی بوم و در ابعاد ۳۶ در ۲۴ اینچ ساخته شده است. از سال ۲۰۱۲، این اثر در مجموعهٔ دائمی موزهٔ هنر پورتلند در پورتلند، اورگن نگهداری می‌شود. کایلا فارل اسمیت در خلق این نقاشی از عکس «"موسا-موهاوه"» (۱۹۰۳) اثر ادوارد کرتیس الهام گرفته است. کرتیس در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۰ پرتره‌نگار سرخ‌پوستان آمریکایی بود. این نقاشی همچنین از تجربهٔ پدر فارل اسمیت در دوران کودکی‌اش در مدرسه‌های شبانه‌روزی بومی الهام گرفته است. مانند آثار کرتیس، این نقاشی نیز پرتره‌ای از دختری بومی است، اما موهای او تا بالای شانه‌ها کوتاه شده‌اند. نگاه او از مخاطب عبور می‌کند و حالتی اندوهگین در چهره‌اش دیده می‌شود. این اثر نماد یکی از کودکانی است که از تجربهٔ تلخ مدارس شبانه‌روزی سرخ‌پوستان جان سالم به‌در بردند.
بابی جونز کیست؟ توضیح بده.
بابی جونز (; – ) گلف‌باز و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های تاریخ ورزش گلف محسوب می‌شود. جونز باشگاه گلف ملی آگوستا را تأسیس کرد و به طراحی آن کمک کرد و تورنمنت مسترز را بنیان نهاد. نوآوری‌هایی که او در مسابقات مسترز معرفی کرد تقریباً توسط تمام مسابقات گلف حرفه ای در جهان کپی شده است.
جینا گری کیست؟ توضیح بده.
جینا گری (نام اوسِی: "پا-په سان‌تسه") (۱۹۵۴ – ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴) هنرمند اوسِیجی متولد پاوهوسکا، فرزند اندرو و مارگارت گری. او نوه هنری روآن هورس بود. او یکی از شناخته‌شده‌ترین هنرمندان معاصر بومی آمریکا در سه دهه گذشته بود که جوایزی از نمایشگاه‌ها و موزه‌های مختلف در سراسر کشور بومیان دریافت کرده و نمایشگاه‌هایی در آنها برگزار کرده بود.اشغال ووندِد نی.در حالی که او یک دانش‌آموز دبیرستانی در سال ۱۹۷۳ بود، گری به ووندِد نی مسافرت کرد تا در اشغال ۷۱ روزه ووندِد نی با تیمی از ۲۰۰ فعال اوگلالا لاکوتا و اعضای جنبش بومیان آمریکا شرکت کند. این اعتراض، که به منظور جلب توجه به عدم توافقات معاهده‌ای دولت، فقر، تنش‌های نژادی و شرایط در رزرویشن پایِن ریدج انجام شد، طولانی‌ترین اقدام مدنی نافرمانی در تاریخ ایالات متحده بود.یکی از خواهران گری، مری بیگ‌هورس، با یکی از اعضای بلندپایه جنبش سرخپوستان ایالات متحده آمریکا، هنری واهاساوک، ازدواج کرده بود. دو برادرش، اندرو گری و لوئیس گری، با جینا در دنور ملاقات کردند و آنها به سمت یک خانه امن در داکوتای جنوبی حرکت کردند، جایی که بیگ‌هورس در انتظار بود، خارج از منطقه اشغال‌شده. در پوشش تاریکی شب، آنها وارد کمپ شدند و به مدت یک ماه در آنجا ماندند. برق، آب و منابع غذایی توسط مارشال‌های فدرال و گارد ملی قطع شد تا ایستادگی شکسته شود. در زیر آتش سنگین، فرانک کلیرواوتر، یک چرکایی، و بادی لامونت، یک اوگلالا لاکوتا، کشته شدند. جینا و برادرش لوئیس تصمیم گرفتند ترک کنند، توسط قاچاقچیان از منطقه خارج شدند و دوباره با پدرشان در خانه امن دیدار کردند.آموزش.پس از فرار از ووندِد نی، گری و برادرش لوئیس به مدرسه دبیرستان برگشتند تا تحصیلات خود را تکمیل کنند در مؤسسه هنرهای بومیان آمریکا در سانتا فه، نیومکزیکو. پس از فارغ‌التحصیلی از IAIA، او هنر تجاری را در موسسه هنر کالیفرنیا مطالعه کرد.حرفه هنری.آثار گری با رنگ‌های جسورانه و روشن از هنرهای میکس‌مدیا شناخته می‌شود که تصاویری سنتی از تربیت اوسِی او را با دنیای معاصر او ترکیب می‌کند. او به عنوان یک استاد هنرمند معاصر شناخته می‌شود و چاپ‌ها و مونوتایپ‌های او ویژگی‌هایی با شکل‌های استیلیزه و مناظر انتزاعی دارند. هنر تجاری او شامل طراحی تی‌شرت‌ها است، طراحی لوگو برای مرکز مطالعات بومیان آمریکا در دانشگاه ایست سنترال (آدا، اوکلاهما) و طراحی جلد کتاب تاریخ کنگره ملی بومیان آمریکا.آثار او در نمایشگاه‌های گالری‌های مختلف در سراسر سرزمین‌های بومی به نمایش گذاشته شده است: در آریزونا، در موزه هرد در فینیکس؛ در نیومکزیکو، در موزه مؤسسه هنرهای بومیان آمریکا و موزه ویل‌ریت هر دو در سانتا فه؛ در اوکلاهما، در موزه مرکز تسا-لا-گی چرکویی در تهله‌کوا و موزه‌های گیلکریس و موزه هنر فیل‌برک در تلسا؛ در داکوتای جنوبی، در موزه هنر بومی رد کلاود در پاین ریج؛ و در ایالت واشینگتن، در موزه دی‌بریک استار در سیاتل. همچنین آثار او در موزه موزه بومیان آمریکا در اسمیتسونیان در واشینگتن دی.سی. به نمایش درآمده است.گری گالری‌های هنری در سانتا فه، نیومکزیکو، تلسا، اوکلاهما و اخیراً در پاهوسکا، اوکلاهما تأسیس و اداره کرده بود. علاوه بر اینکه آثارش در بسیاری از مجموعه‌های خصوصی و گالری‌ها در سراسر جهان به نمایش درآمده است، برخی از آثار او متعلق به سلطان برونئی و دو شاهزاده سلطنتی اردن—عالی‌جناب شاهزاده طلال بن محمد و عالی‌جناب شاهزاده غازی بن محمد هستند.
مارگاریتا روزا دی فرانسیسکو کیست؟ توضیح بده.
مارگاریتا روزا دی فرانسیسکو همچنین معروف به مارگاریتا روزا و لا منچا (زاده ۸ اوت ۱۹۶۵) بازیگر، خواننده، مجری تلویزیون و دارنده عنوان مسابقه زیبایی کلمبیایی است.زندگی‌نامه.دهه ۱۹۸۰.مارگاریتا روزا د فرانسیسکو در ۸ اوت ۱۹۶۵ در کالی، واله دل کائوکا، کلمبیا به دنیا آمد او دختر جراردو دو فرانسیسکو - نوازنده و بازیگر - و طراح مد مرسدس باکورو است. او همچنین خواهر شخصیت تلویزیونی مارتین دی فرانسیسکو است. مارگاریتا در کودکی در کلاس‌های باله در کنسرواتوار آنتونیو ماریا والنسیا در کالی شرکت کرد که به دلیل مشکلاتی در ستون مهره‌ها مجبور شد به سرعت از آن بازنشسته شود. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۸۱ با بازی در فیلم "تاکون" انجام داد. او سپس برای تحصیل زبان انگلیسی به شهر نیویورک رفت و در سال ۱۹۸۴ به عنوان مدل سال انتخاب شد. او که نماینده «بخش بایه دل کائوکا» بود، در مسابقه ملی زیبایی در سال ۱۹۸۴ در کلمبیا به عنوان نایب‌السلطنه تاج گذاری کرد و بعداً نماینده کلمبیا در مسابقه دوشیزه جهان در سال ۱۹۸۵ بود، جایی که در آن موفقیت چندانی نداشت.در سال ۱۹۸۶ او اولین حضور تلویزیونی خود را در تله رمان "گالیتو رامیرز" به کارگردانی خولیو سزار لونا انجام داد. در آنجا با کارلوس ویوز آشنا شد، و در ۲۰ اوت ۱۹۸۸ ازدواج کردند. حضور او در این برنامه جایزه سیمون بولیوار را برای بازیگر برجسته به ارمغان آورد.او بعداً مجری برنامه خبری "۲۴ ساعته" بود. در سال ۱۹۸۸ او بار دیگر حرفه بازیگری خود را در تله ناول "لوس پکادو د اینس د هینوجوزا تثبیت کرد."دهه ۱۹۹۰.اوایل دهه ۱۹۹۰ دوران پرمشغله‌ای برای مارگاریتا بود، با بازی در تله‌نوولا "کالامار" و همچنین ایفای نقش در سریال اسپانیایی بحث‌برانگیز دیگری به نام "بریگادا مرکزی". او بعداً برای بازی در سریال "پورتا گرانده" و سرانجام در "کافه کن آروما د موجر" در سال ۱۹۹۴ به کلمبیا بازگشت که یکی از موفق‌ترین تله‌نوول‌های تاریخ تلویزیون کلمبیا بود. در سال ۱۹۹۶ او در فیلم "ایلونا لگا کن لا لوویا" بازی کرد و بعداً نقش آنتونیا را در سریال "هومبرس" دریافت کرد که در نهایت آن را ترک کرد و تنها روی نقشی در یک تله‌نوولا دیگر به "ناملا مادره" تمرکز کرد.۲۰۰۰ به بعد.در سال ۲۰۰۰، مارگاریتا نقش "لا کاپونرا" را در تله‌نوولایی به همین نام که توسط کاراکول تلویزیون و آرتی‌آی کلمبیا تهیه شده بود، پذیرفت. او همچنین توسط کاراکول برای میزبانی نسخه کلمبیایی «بازمانده»، "اکسپدیشن رابینسون"، برای دو فصل در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ انتخاب شد. او بعداً در فیلم‌های "فیدل ای آدیوس" و "آنا الیسا" در حالی که مجری برنامه رئالیتی کاراکول دسافیو ۲۰۰۴ بود، ایفای نقش کرد، به استثنای سال ۲۰۰۷ که در آن درگیری‌های برنامه‌ریزی با تله‌نوولای مکزیکی مینترس هایا ویدا مانع از میزبانی او شد. او بعدها به عنوان مهمان در فیلمسفر پارایسو در نقش راکل و نقش کوچکی در سریال کاپادوکیا بازی کرد.او بعداً با تاجر دانیل کاستلو در سال ۲۰۰۳ ازدواج کرد، زمانی که او ۴۶ ساله بود و او ۳۸ ساله بود.در سال ۲۰۱۱، او در سریال تلویزیونی آرسی‌ان "کورئو د اینوسنتس" در کنار سالوادور دل سولار لابارته و روبرتو اوربینا نقش اصلی را ایفا کرد.در سال ۲۰۲۳ در فیلم ایتالیایی "ال پارایسو" به کارگردانی انریکو ماریا آرتاله بازی کرد و در هشتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در بخش اوریزونتی شرکت کرد.
محاصره ایروان (۱۶۱۶) کیست؟ توضیح بده.
محاصره ایروان در سال 1616 در جریان جنگ عثمانی و صفوی (1616-1618) زمانی که صفویان در حال جنگ با پادشاهی کارتلی و پادشاهی کاختی بودند.وزیر اعظم اوکوز محمد پاشا اریوان را محاصره کرد.شاه عباس خطوط تدارکاتی عثمانی را مورد آزار و اذیت قرار داد و با نزدیک شدن به زمستان،اوکوز محمد پاشا شکست خورد و به محاصره پایان داد و عقب نشینی کرد که منجر به کشته شدن عده زیادی از سربازان بر اثر سردی هوا شد و او به شاهنشاه ایران قول داد بعد رسیدن به استانبول بین امپراتوری صفوی و عثمانی صلح کند
در مورد محاصره گنجه (۱۶۰۶) توضیح بده.
محاصره گنجه نبردی میان امپراتوری عثمانی و صفوی بود
مارسلا آلتهاوس رید کیست؟ توضیح بده.
مارسلا آلتهاوس رید (روساریو، سانتا فه، آرژانتین ۱۱ مه ۱۹۵۲ – ادینبورگ، اسکاتلند ۲۰ فوریه ۲۰۰۹) استاد آرژانتینی الهیات زمینه‌ای در کالج نیو، دانشگاه ادینبرو بود. هنگامی که منصوب شد، او تنها استاد زن الهیات در دانشگاه اسکاتلند و اولین زن استاد الهیات در نیو کالج در تاریخ ۱۶۰ ساله آن بود.او در روساریو به دنیا آمد و با مدرک لیسانس الهیات از فارغ‌التحصیل شد، مؤسسه دانشگاه پروتستان در بوئنوس آیرس. او دکترای خود را به پایان رساند. در دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند علایق او شامل الهیات آزادی‌بخش، الهیات فمینیستی بود.زندگی.آلتوس رید در روساریو، آرژانتین به دنیا آمد. او در بوئنوس آیرس بزرگ شد و در آنجا با مدرک لیسانس الهیات از مؤسسه الهیات "کلیسایی" دانشگاهی در بوئنوس آیرس (ISEDET) فارغ‌التحصیل شد، با گرایش به الهیات آزادی‌بخش. او نزد الهیدانان آزادی از جمله و مطالعه کرد.او یکی از اعضای کلیسای متدیست انجیلی آرژانتین بود. او از روش‌های پائولو فریره پیروی کرد و پروژه‌های اجتماعی و اجتماعی را با حمایت کلیسا در محله‌های فقیرنشین بوئنوس آیرس انجام داد. با توجه به تجربه و دستاوردهایش در این زمینه، آلتوس رید به اسکاتلند دعوت شد، جایی که در محله‌های فقیر نشین داندی و پرث کار کرد و پروژه‌هایی را با الهام از آموزش‌های آزادی خواهانه فریره هماهنگ کرد.او دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ در دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند به پایان رساند و تز دکترای خود را در مورد تأثیر پل ریکور در روش‌شناسی الهیات رآزادی‌بخش نوشت. علایق آکادمیک او شامل الهیات آزادی‌بخش، الهیات فمینیستی بود. پس از آن، او به عنوان استاد الهیات زمینه‌ای در کالج نیو، دانشگاه ادینبورگ منصوب شد.آلتوس رید در ۲۰ فوریه ۲۰۰۹ در ادینبورگ، اسکاتلند، جایی که از سال ۱۹۸۶ در آنجا زندگی می‌کرد، درگذشت. او در زمان مرگش مدیر انجمن بین‌المللی الهیات کوییر، مدیر پروژه الهیات کوئیر در دانشگاه ادینبورگ و عضو کلیسای جامعه متروپولیتن بود. در سال‌های آخر زندگی‌اش، او با ایوان پترلا، الهی‌دان آرژانتینی، برای تبلیغ الهیات آزادی‌بخش در دنیای انگلیسی‌زبان همکاری کرد. او همچنین دستیار سردبیر مجله "مطالعات مسیحیت جهانی" و عضو هیئت تحریریه مجله "کنسیلیوم" بود.اندیشه‌ها.آلتوس رید شاید بیشتر به خاطر کارش در سال ۲۰۰۲ در "الهیات ناپسند شناخته شده باشد،" که در آن فمینیست‌ها را در استفاده از زبان جنسی و صریح به چالش کشید. او استدلال کرد که رابطه جنسی توسط یک جهان بینی مردسالارانه ساخته شده است که زیربنای بسیاری از جنایات بزرگ جهان است. از این رو، باکره بودن مریم باکره باید «بی‌شرف» باشد، زیرا زندگی بسیاری از زنان فقیر را پنهان می‌کند که، او توصیف می‌کند، به ندرت باکره هستند.او همچنین در مورد «مسیح ناشایست» صحبت می‌کند، به موجب آن یک مسیح‌شناسی کنوتیک از خود تهی شدن خدا و تجسم در مسیح و تمایلات جنسی انسان صحبت می‌کند. او توضیح می‌دهد که [عیسی] به‌عنوان مردی دگرجنس‌گرا (مجرد) لباس الهیاتی پوشیده است. در عوض، او در مورد دوجنسیتی مسیح به عنوان یک درک فراگیر از تجسم صحبت می‌کند. او می‌خواهد برای یک مسیح‌شناسی بزرگ‌تر استدلال کند که عیسی را در جنسیت‌ها، جنسیت‌ها و موقعیت‌های اقتصادی پسامدرن بازنمایی می‌کند. این انتقادی است که او علیه الاهیات آزادیبخش آمریکای لاتین داشت، که او آن را به عنوان ناتوانی در پرداختن به مسائل جنسیتی و جنسی در کنار مسئله فتح و استعمار قاره آمریکا می‌دانست.
آگدا مونتلیوس کیست؟ توضیح بده.
آگدا مونتلیوس (؛ ۲۳ آوریل ۱۸۵۰ – ۲۷ اکتبر ۱۹۲۰) نیکوکار، فعال حقوق زنان، و سافرجت اهل سوئد بود.زندگی‌نامه.آگدا مونتلیوس در کوپینگ در سال ۱۸۵۰ متولد شد. او دختر وزیر دفاع دولت و اشراف‌زاده‌ای به نام سرلشکر الکساندر رویترشیولد و آنا شنستروم بود. او در مدرسهٔ دخترانهٔ مدگرای "Hammarstedtska flickskolan" در استکهلم تحصیل کرد.در ۲۰ سپتامبر ۱۸۷۱، او با باستان‌شناس و استاد سوئدی اسکار مونتلیوس (۱۸۴۳–۱۹۲۱) ازدواج کرد.از او به‌عنوان زنی ریزاندام، آرام، مهربان، اندیشمند، وظیفه‌شناس و همیشه مشغول به پروژه‌های بسیارش یاد شده است. او بینایی ضعیفی داشت و در نهایت، بینایی یکی از چشمان خود را از دست داد. ایده‌آل‌های شخصی‌اش ساده و سخت‌گیرانه بود.آگدا مونتلیوس در میان زنان طبقهٔ متوسط بالای استکهلم چهره‌ای محوری و الگویی والا به‌شمار می‌رفت. لیدیا والستروم اغلب او را به‌عنوان شاهد آزمون‌های دانش‌آموزان مدرسهٔ دخترانهٔ "Åhlinska skolan" به کار می‌گرفت.کنشگری در زمینهٔ حقوق زنان.آگدا مونتلیوس از طریق فعالیت‌های بشردوستانه‌اش، در زمینهٔ حقوق زنان نیز مشارکت یافت. او حامی فمینیسم تفاوت‌گرا بود و باور داشت که مشارکت زنان در سیاست و در سازمان‌دهی و ساختار جامعه بسیار مهم است تا بتوان حقوق بیماران، ضعیفان و نیازمندان را محافظت کرد و جامعه را به خانه‌ای واقعی بدل ساخت.در سال ۱۸۸۶، مونتلیوس رسماً عضو سازمان حقوق زنان به رهبری صوفی آدلرسپارره، یعنی انجمن فردریکا برمر (FBF) شد. دو سال پیش از آن، او یکی از بنیان‌گذاران این انجمن بود. به‌طور رسمی، رهبری FBF بر عهدهٔ هانس هیلدبراند بود، زیرا آدلرسپارره معتقد بود که برای جدی گرفته شدن، باید مردی ریاست آن را بر عهده داشته باشد. اما در واقع، خود آدلرسپارره نقش رئیس را ایفا می‌کرد و پس از مرگ او در سال ۱۸۹۵، آگدا مونتلیوس جانشینش شد. مونتلیوس در ابتدا «نایب‌رئیس» نامیده می‌شد، اما در سال ۱۹۰۳، رسماً به‌عنوان رئیس منصوب شد و نخستین زن در این جایگاه در FBF بود.هدف انجمن FBF حمایت از حقوق زنان بود، اما تا پیش از آن، در زمینهٔ حق رأی زنان فعالیتی نداشت. در سال ۱۸۹۹، هیئتی از سوی FBF پیشنهاد اعطای حق رأی به زنان را به نخست‌وزیر اریک گوستاف بوستروم ارائه کرد. رهبری این هیئت را مونتلیوس بر عهده داشت و گرترود آدلبورگ، نویسندهٔ متن پیشنهاد، او را همراهی می‌کرد. این نخستین‌بار بود که جنبش زنان سوئد به‌طور رسمی خواستار حق رأی شد.در سال ۱۹۰۲، انجمن ملی حق رأی زنان سوئد ("Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt", LKPR) تأسیس شد. مونتلیوس هرگز عضو رسمی این انجمن نشد، احتمالاً به دلیل ریاستش بر FBF، اما به‌طور غیررسمی در فعالیت‌های LKPR نقش داشت. او وظایف متعددی برای LKPR انجام می‌داد، منابع و اعضای FBF را در اختیار آن می‌گذاشت و نشریهٔ FBF یعنی "داگنی" را تا سال ۱۹۱۱ به‌عنوان ارگان رسانه‌ای LKPR مورد استفاده قرار داد. در سال ۱۹۱۱، زمانی که LKPR با تصویب قطعنامه‌ای اعلام کرد احزاب مخالف حق رأی زنان را تحریم می‌کند، مونتلیوس استفاده از نشریهٔ FBF به‌عنوان تریبون LKPR را متوقف کرد.او مشاور کمیتهٔ دولتی برای اصلاح قوانین حقوق زناشویی در سال ۱۹۱۲ بود؛ این اصلاحات در نهایت در سال ۱۹۲۰ منجر به برابری حقوقی زن و شوهر در ازدواج شد.
سوزی گابلیک کیست؟ توضیح بده.
سوزی گابلیک (۲۶ سپتامبر ۱۹۳۴ – ۷ مه ۲۰۲۲) هنرمند تجسمی، نویسنده، منتقد هنری و استاد تاریخ هنر و نقد هنری اهل ایالات متحده بود. او در بلکسبرگ زندگی می‌کرد.زندگی اولیه و تحصیلات.گابلیک در ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۴ در نیویورک سیتی زاده شد. علاقهٔ او به هنر در دوران کودکی و از طریق بازدید از موزه‌های شهرش همراه با پدرش شکل گرفت. در سال ۱۹۵۱، پس از گذراندن تابستانی در کالج بلک مانتین، وارد کالج هانتر شد و در آن‌جا نزد رابرت ماردروِل تحصیل کرد. او در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی هنر دریافت کرد.به‌عنوان هدیهٔ فارغ‌التحصیلی، والدینش هزینهٔ سفر او به اروپا را پرداختند؛ اما پس از بازگشت، به‌دلیل رابطه‌ای عاشقانه با والدینش دچار اختلاف شد و مجبور شد متکی به منابع شخصی‌اش شود. دولی شارو، بیوهٔ پیر شارو، اجازه داد تا در استودیوی شارو اقامت کند و او کار در کتاب‌فروشی و انتشارات را آغاز کرد. این آغاز فعالیتش در زمینهٔ نشر آثار هنری و تاریخ هنر بود.دوران نویسندگی.گابلیک برای نشریهٔ "آرت این آمریکا" (که به‌مدت پانزده سال خبرنگار لندن آن بود)، "آرت‌نیوز" (۱۹۶۲–۱۹۶۶)، "تایمز لیتریری ساپلیمنت"، و "نیوکریتریون"، مقاله نوشت و همچنین در وبلاگ‌ها نیز فعالیت داشت.نخستین کتاب گابلیک "پاپ آرت بازتعریف‌شده" بود که به‌طور مشترک با منتقد هنری جان راسل نوشته شد. دیگر کتاب‌های او عبارت‌اند از: "پیشرفت در هنر" (۱۹۷۷)، "آیا مدرنیسم شکست خورده است؟" (۱۹۸۲)، "افسون‌زدایی‌زدایی از هنر" (۱۹۹۲)، "گفت‌وگوهایی پیش از پایان زمان" (۱۹۹۵)، "زیستن زندگی جادویی: ماجرایی پیش‌گویانه" (۲۰۰۲) و "ماگریت" (۱۹۷۰) که دربارهٔ نقاش سوررئالیست بلژیکی رنه ماگریت و در زمانی که با خانوادهٔ ماگریت زندگی می‌کرد، نوشته شد."افسون‌زدایی هنر" نوشتهٔ گابلیک، نارضایتی او را از «چهارچوب مصرف‌گرایانهٔ اجباری و ستمگرانه‌ای که در آن کار می‌کنیم» اعلام کرد و استدلال نمود که پیوندی دوباره با عناصر ابتدایی و آیینی ممکن است باعث «بازگشت روح» شود. با این حال، گابلیک به‌جای شکل‌های سنتی دین، به دنبال هنر معاصر بود که به باور او از چهارچوب غربی رها شده بود. او در این کتاب و همچنین در نوشته‌های انتقادی بعدی، از آثار هنرمندانی چون فرانک گولکه، گیلا یلین هیرش، نانسی هولت، دومینیک مازو، فرن شفر و اوتلو اندرسن، استارهاک، جیمز تورل و میرل لادرمَن یوکلز حمایت کرد.علاوه بر مقاله‌های انتقادی، گابلیک با هنرمندان، منتقدان هنر یا فیلسوفانی مانند ریچارد شاسترمن مصاحبه‌هایی انجام داد. او همچنین مقاله‌هایی برای کاتالوگ نمایشگاه‌هایی که خود برگزار کرده بود، نوشت.دست‌نوشته‌های او در بنیاد اسمیتسونین و در آرشیو هنر آمریکا نگهداری می‌شوند.آموزش.گابلیک در مدرسهٔ هنر دانشگاه مشترک‌المنافع ویرجینیا و دانشگاه واشینگتن و لی تدریس کرد و در بسیاری از دانشگاه‌های دیگر سخنرانی نمود. از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹، او در تورهای سخنرانی آژانس بین‌المللی ارتباطات آمریکا در هند، مجارستان، پاکستان و کشورهای آسیای جنوبی شرکت داشت. او همچنین در سمپوزیوم مانتین لیک در سال ۱۹۸۶ و بار دیگر در سال ۱۹۸۹ شرکت کرد.مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها.آثار هنری گابلیک در مجموعه دائمی موزه هنر آمریکایی اسمیتسونین و موزه و مرکز هنر کالج بلک مانتین نگهداری می‌شوند.آثار او در موزه هنر مدرن نیویورک نیز به نمایش درآمده‌اند.زندگی شخصی و درگذشت.گابلیک پس از فارغ‌التحصیلی، رابطه‌ای کوتاه با داشت. او در تاریخ ۷ مه ۲۰۲۲ در خانه‌اش در بلکسبرگ، ویرجینیا درگذشت. او ۸۷ ساله بود و پیش از مرگ، مدت‌ها از یک بیماری نامشخص رنج می‌برد.جوایز و افتخارات.در سال ۲۰۰۳، گابلیک جایزهٔ ملی یک‌عمر دستاورد برجسته در هنرهای تجسمی را از سوی انجمن زنان هنرمند دریافت کرد.
برتا نوردنسون کیست؟ توضیح بده.
برتا نوردنسون (; – ) فعال حقوق زنان، و فعال حق رأی اهل سوئد بود.در اواخر دههٔ ۱۸۸۰، برتا نوردنسون به پشتیبانی از رهایی زنان پرداخت و به عضویت «انجمن حقوق مالکیت زنان متأهل» ("Föreningen för gift kvinnas äganderätt") درآمد و سپس به عضویت هیئت‌مدیرهٔ آن برگزیده شد. پس از آنکه این انجمن در انجمن فردریکا برمر ("Fredrika Bremer Förbundet") ادغام شد، نوردنسون به کمیتهٔ دائمی مربوط به وضعیت حقوقی زنان پیوست و بعدها به عضویت هیئت‌مدیرهٔ این انجمن نیز درآمد. در نتیجه، او به یکی از اعضای تأثیرگذار شورای ملی زنان سوئد ("Svenska kvinnors nationalförbund") نیز بدل شد. نوردنسون که علاقهٔ فراوانی به مراقبت‌های پزشکی داشت، از سال ۱۹۰۸ ریاست «انجمن مراقبت پزشکی در خانه برای خانواده‌های فقیر» ("Föreningen för sjukvård i fattiga hem") را برعهده گرفت. به پاس خدمات گسترده‌اش به صلیب سرخ سوئد، مدال طلای این انجمن به وی اهدا شد.زندگی‌نامه.برتا هریت نوردنسون در ۲۵ سپتامبر ۱۸۵۷ در لندن به دنیا آمد. او یکی از پنج دختر صنعت‌گر چوب و آهن، یوهان گوستاف کارل پونتوس کلمان (۱۸۱۷–۱۹۰۳) و همسرش برتا آمالیا هیرتا (۱۸۳۶–۱۹۲۶) بود. در سال ۱۸۸۲، با چشم‌پزشک برجسته، اریک ویلهلم نوردنسون (۱۸۴۷–۱۹۱۹) ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پنج فرزند بود. او که در خانواده‌ای مرفه در لندن، پاریس و جنوب فرانسه پرورش یافته بود، تحصیلات خوبی دریافت کرد و به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی تسلط یافت. او تعطیلات خود را اغلب نزد پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش، ناشر روزنامه لارش یوهان هیرتا و همسرش ویلهلمینا، در سوئد می‌گذراند که نقش مهمی در تسلط او به زبان سوئدی داشتند.فعالیت حرفه‌ای.پس از زندگی در پاریس، این زوج زمانی که برتا سی ساله بود به سوئد بازگشتند و در استکهلم ساکن شدند. در کنار تربیت فرزندان، برتا به‌تدریج در کنار شماری از بستگان زن خود در مبارزه برای آزادی زنان فعال شد. او به‌ویژه عضو فعال «انجمن حقوق مالکیت زنان متأهل» (Föreningen för gift kvinnas äganderätt) بود که توسط عمه‌اش، اصلاح‌طلب حقوق زنان آنا هیرتا-رتزیوس تأسیس شده بود. پس از ادغام این انجمن در انجمن فردریکا برمر (Fredrika Bremer Förbundet)، نوردنسون به کمیته دائمی وضعیت حقوقی زنان پیوست و بعدها به عضویت هیئت‌مدیره انتخاب شد. در این سمت، یکی از امضاکنندگان طومار حق رأی زنان بود که در سال ۱۸۹۹ به پادشاه ارائه شد.از اواخر دههٔ ۱۸۸۰، او از رهایی زنان حمایت می‌کرد و ابتدا به عضویت و سپس به هیئت‌مدیرهٔ «انجمن حقوق مالکیت زنان متأهل» درآمد. با ادغام این انجمن در «انجمن فردریکا برمر»، نوردنسون در کمیتهٔ دائمی وضعیت حقوقی زنان عضویت یافت و بعدها به عضویت هیئت‌مدیره درآمد. در نتیجه، او به یکی از مشارکت‌کنندگان مهم شورای ملی زنان سوئد (Svenska kvinnors nationalförbund) تبدیل شد. او همچنین همراه با دخترخاله‌اش الن کلمن، عضو فعال انجمن ملی حق رأی زنان (سوئد) بود. در همین راستا، در سال ۱۹۱۱ به سازمان‌دهی ششمین کنفرانس اتحاد بین‌المللی حق رأی زنان که در استکهلم برگزار شد، کمک کرد. نوردنسون از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۷ که به دلیل بیماری کناره‌گیری کرد، ریاست شورای ملی زنان سوئد را بر عهده داشت.از سال ۱۹۰۸، او ریاست «انجمن مراقبت پزشکی در منازل فقرا» (Föreningen för sjukvård i fattiga hem) را بر عهده گرفت و علاقه‌مند به موضوع بهداشت و درمان بود. به‌خاطر خدمات گسترده‌اش به صلیب سرخ سوئد، مدال طلای این انجمن به او اهدا شد.برتا نوردنسون در ۲۴ ژانویه ۱۹۲۸ در استکهلم درگذشت.
مریم شدید کیست؟ توضیح بده.
مریم شدید (؛ زادهٔ در کازابلانکا) یک ستاره‌شناس، کاوشگر و اخترفیزیک‌دان مراکشی-فرانسوی است. او برنامه‌های علمی قطبی بین‌المللی را رهبری می‌کند و متعهد به نصب یک رصدخانه نجومی بزرگ در قلب قطب جنوب بوده است.تحصیلات و اوایل زندگی.شدید در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۹ در کازابلانکا در یک خانواده مراکشی متولد شد. پدر و مادرش به ترتیب آهنگر و خانه‌دار بودند. او یکی از هفت فرزند خانواده بود. در ۱۲ سالگی، عشق خود به نجوم را با خواندن کتابی از یوهانس کپلر که برادرش به او هدیه داده بود کشف کرد. در سال ۱۹۹۲، شدید از دانشگاه حسن دوم کازابلانکا با مدرک کارشناسی ارشد در فیزیک و ریاضیات فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۹۳، او از دانشگاه نیس سوفیا آنتیپولیس مدرک مطالعات پیشرفته گرفت و سه سال بعد دکترای خود را در نجوم و فضا از دانشگاه پل ساباتیر برای تحقیقاتش در مورد تشخیص امواج شوک مافوق صوت در ستاره‌های تپنده و توضیح منشأ آنها دریافت کرد. او همچنین بالاترین مدرک دانشگاهی HDR، معادل دکترای دوم، را از دانشگاه نیس سوفیا-آنتیپولیس کسب کرد. شدید چندین برنامه آموزشی اجرایی را نیز در مدرسه دولتی جان اف. کندی دانشگاه هاروارد تکمیل کرد.حرفه.مریم شدید پس از اخذ دکترا به مرکز ملی تحقیقات علمی و سپس به رصدخانه جنوبی اروپا پیوست. او در رصدخانه جنوبی اروپا بر روی نصب تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT)، که در آن زمان بزرگ‌ترین تلسکوپ جهان بود، در صحرای آتاکاما در شمال شیلی کار کرد. او به عنوان ستاره‌شناس در سیستم دانشگاه عمومی فرانسه کار می‌کند. شدید از سال ۲۰۲۱ معاون رئیس اتحادیه بین‌المللی نجوم، بخش G (ستارگان و فیزیک ستاره‌ای) و عضو کمیته راهبری اتحادیه بین‌المللی نجوم بوده است.شدید اولین مراکشی و همچنین اولین ستاره‌شناس زن فرانسوی شد که به قلب قطب جنوب رسید و اولین کسی بود که پرچم عرب و آفریقا (پرچم مراکش) را در قطب جنوب در سال ۲۰۰۵ نصب کرد، زمانی که اولین سفر اکتشافی قطبی خود را برای راه‌اندازی یک رصدخانه جدید انجام داد. از میان دستاوردهای فراوان او، ارزشمندترین موفقیتش کار در شرایط سخت در قلب قطب جنوب، یکی از مرتفع‌ترین، سردترین، بیابانی‌ترین و دورافتاده‌ترین نقاط جهان بوده است. او به عنوان اولین ستاره‌شناس جهان شناخته می‌شود که متعهد به نصب رصدخانه بزرگ نجومی در قطب جنوب بوده، جایی که او کارهای پیشگامانه‌ای انجام داده است. او در مصاحبه‌ها، نصب رصدخانه را به یک مأموریت فضایی تشبیه کرده است، منطقه‌ای که با لایه نازکی از تلاطم مشخص می‌شود و مشاهده اجرام دور را نسبت به رصدخانه‌های دیگر نقاط جهان آسان‌تر می‌کند. از آنجا که شب برای چندین ماه از سال ادامه دارد، محققان در ایستگاه‌های قطب جنوب این مزیت را دارند که بتوانند ستاره‌ها را به صورت ۲۴ ساعته مطالعه کنند.شدید با برگزاری سخنرانی‌ها، حضور در کنفرانس‌ها، نظارت بر دانشجویان و مستند نجومی خود به نام «طریق النجاح» که در کانال الجزیره کودکان پخش شده است، به ترویج آموزش می‌پردازد. بیشتر تحقیقات منتشر شده او با هدف درک و رمزگشایی شکل‌گیری اولیه ستارگان و تکامل و تپش ستاره‌ای برای درک جهان انجام شده است.او توسط مجله فوربس به عنوان یکی از سی کارگر جالب‌ترین و جذاب‌ترین جهان معرفی شده است. مریم شدید از ۳۱ مارس ۲۰۰۱ با ژان ورنین، مدیر تحقیقات مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه ازدواج کرده است؛ آنها دو فرزند دارند.
روزالی اولیوه‌کرونا کیست؟ توضیح بده.
روزالی اولیوه‌کرونا (; – ) نویسنده، و سردبیر روزنامه اهل سوئد بود.زندگی‌نامه.روزالی اولریکا روز در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. او در استکهلم رشد کرد و از نخستین دانش‌آموزان دبیرستان دخترانهٔ والینسکا در استکهلم بود؛ یکی از کهن‌ترین مدارس دخترانهٔ سوئد که بنیان آن به سال ۱۸۳۱ بازمی‌گردد. خانوادهٔ او در سال ۱۸۳۹ به عمارت «شوگریس» در دامنهٔ فلات کوهستانی موسه‌برگ در ناحیهٔ وستریوتلاند نقل مکان کردند.یکی از دوستان نزدیک روزالی به نام هولدا هار، آموزگاری در مدرسه‌ای دخترانه در شهر «لایمستون» واقع در نزدیکی چارلستون در ایالت کارولینای جنوبی ایالات متحده آمریکا بود. هار به روزالی پیشنهاد داد که به‌عنوان معلم در آن مدرسه مشغول به کار شود. روزالی در سال ۱۸۵۱ به ایالات متحده سفر کرد و چهار سال در آنجا اقامت داشت. در ابتدا، او معلم زبان فرانسوی در مدرسه‌ای در لایمستون بود، اما بعدها به‌عنوان آموزگار خصوصی در مزرعه‌ای کار می‌کرد که دو تن از شاگردانش، الیزا و انی پرونُو، در آن زندگی می‌کردند.او در آینده گزارشی از تجربهٔ اقامتش در ایالات متحده و جامعهٔ جنوب آمریکا نوشت. گرچه خودش مستقیماً شاهد سوءرفتار با بردگان نبود، اما برده‌داری را «نفرت‌انگیز و متضاد با طبیعت انسانی» توصیف کرد و بر این باور بود که لغو آن اجتناب‌ناپذیر است، گرچه با مقاومت‌های شدیدی روبه‌رو خواهد شد. روزالی در سال ۱۸۵۵ به سوئد بازگشت.در سال ۱۸۵۹، به همراه دوست نزدیکش سوفی آدلرشپار و با پشتیبانی مالی فردریکا لیم‌نل، نشریهٔ تیدسکریفت فر هِمِت («نشریه‌ای برای خانه») را بنیان گذاشت. این نشریهٔ فمینیستی با تمرکز بر حقوق زنان، به‌ویژه حق دسترسی به آموزش عالی و اشتغال، منتشر می‌شد. روزالی و سوفی بسیاری از مقالات این نشریه را خودشان می‌نوشتند. این نشریه بین سال‌های ۱۸۵۹ تا ۱۸۸۵ در استکهلم منتشر شد.در سال ۱۸۶۱، روزالی و آدلرشپار سفری پژوهشی به کشورهای آلمان، فرانسه، انگلستان، اسکاتلند و ایرلند انجام دادند تا وضعیت جنبش‌های فمینیستی در این کشورها را بررسی کنند. آنان در گزارش خود اشاره کردند که این جنبش در آلمان و فرانسه نسبت به بریتانیا کمتر شناخته‌شده است.در سال ۱۸۶۴، روزالی با همکاری آدلرشپار، سرتیپ رودبک و دکتر لمشن، در تأسیس صلیب سرخ سوئد ("Svenska Röda Korset") مشارکت داشت.زندگی شخصی.در سال ۱۸۵۷، روزالی با کنوت اولیوه‌کرونا (۱۸۱۷–۱۹۰۵) ازدواج کرد؛ مردی بیوه که وکیل، سیاستمدار و استاد دانشگاه بود. کنوت استاد حقوق در دانشگاه اوپسالا از ۱۸۵۲ تا ۱۸۶۷ و رئیس این دانشگاه از ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۲ بود. او همچنین از ۱۸۶۸ تا ۱۸۸۹ قاضی دیوان عالی سوئد بود و از سال ۱۹۰۲ عضویت دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه را نیز برعهده داشت.پس از ازدواج، روزالی به شهر اوپسالا نقل مکان کرد و ناپدری چهار فرزند همسرش شد: یک پسر و سه دختر. این ازدواج همچنین صاحب یک دختر و یک پسر مشترک شد.
روشل فاینستین کیست؟ توضیح بده.
روشل فاینستین (زادهٔ ۱۹۴۷، برانکس، نیویورک) هنرمند معاصر تجسمی آمریکایی است که چاپ، ویدیو، مجسمه و چیدمان‌هایی می‌سازد که به کاوش در زبان و فرهنگ معاصر می‌پردازند. او در سال ۱۹۹۴ به عنوان استاد رشته نقاشی و چاپ در مدرسه هنر ییل منصوب شد و تا سال ۲۰۱۷ که به درجه استاد افتخاری رسید، به عنوان مدیر مطالعات تحصیلات تکمیلی نیز فعالیت داشت.در سال ۲۰۱۸، موزه هنرهای برانکس نخستین مرور جامع بر آثار او را در ایالات متحده با عنوان "روشل فاینستین:" "تصویر یک تصویر" برگزار کرد. این نمایشگاه پیش‌تر در سه محل اروپایی برگزار شده بود: مرکز هنر معاصر ژنو، سوئیس (۲۰۱۶)، نگارخانه شهر در لنباخ‌هاوس، مونیخ (۲۰۱۶) و کستنر گزلشافت، هانوفر (۲۰۱۷).فاینستین هم‌اکنون در شهر نیویورک زندگی می‌کند و فعالیت هنری دارد. او توسط «فرانچسکا پیا» در زوریخ و «کامپولی پرستی» در لندن/پاریس نمایندگی می‌شود.اوایل زندگی و تحصیلات.فاینستین مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (BFA) خود را از مؤسسه پرت در سال ۱۹۷۵ و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا (MFA) را از دانشگاه مینه‌سوتا در سال ۱۹۷۸ دریافت کرد.فاینستین از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴ در کالج بنینگتون تدریس می‌کرد، تا اینکه در همان سال به عنوان استاد رشته نقاشی و چاپ در مدرسه هنر ییل منصوب شد. او یکی از نخستین زنانی بود که در دانشگاه ییل در حوزه هنرهای تجسمی، صاحب کرسی دائم شد. فاینستین بیش از ۳۰ سال است که به خلق نقاشی، عکاسی، ویدیو و چیدمان می‌پردازد.آثار.آثار فاینستین را نمی‌توان به‌راحتی در دسته‌ای خاص قرار داد، چراکه او از سبک‌ها و رسانه‌های گوناگونی استفاده می‌کند؛ از جمله "چاپ سیلک اسکرین"، "عکاسی" و "اسمبلاژ"، ترکیب‌بندی‌های گرافیکی با لبه‌های سخت و همچنین پرداخت‌های اکسپرسیونیستی. آثار او همواره با طنز و تیزی خاصی به فرهنگ معاصر ایالات متحده آمریکا واکنش نشان می‌دهند. «رز کورتو» در روزنامه "نیویورک تایمز" نوشت که آثار فاینستین «به دلیل غیرقابل پیش‌بینی بودن و اشارات طنزآمیز به فرهنگ عامه و تاریخ هنر شناخته می‌شوند».نمایشگاه‌های منتخب.از جمله مهم‌ترین نمایشگاه‌های فاینستین می‌توان به حضور آثارش در دوسالانه ۲۰۱۴ موزه هنر آمریکایی ویتنی اشاره کرد. همچنین، در سال ۲۰۱۸ نخستین نمایشگاه مرور آثار او در ایالات متحده با عنوان «"Rochelle Feinstein: Image of an Image»" در موزه هنر برانکس در شهر نیویورک برگزار شد. نمایشگاه "در پیشواز ماه تاریخ زنان" در مرکز هنر معاصر ژنو در سال ۲۰۱۶ نخستین نسخه از «"Image of an Image»" بود که در ادامه در نگارخانه شهر در لنباخ‌هاوس، مونیخ (۲۰۱۶) و کستنر گزلشافت، هانوفر (۲۰۱۷) نیز به نمایش درآمد.از نمایشگاه‌های انفرادی اخیر او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:از نمایشگاه‌های گروهی اخیر آثار فاینستین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:آثار فاینستین همچنین در نمایشگاه‌های گروهی مختلف اعضای هیئت علمی کالج بنینگتون به نمایش درآمده‌اند.جوایز و اقامتگاه‌ها.فاینستین موفق به دریافت بورسیه‌ها، اقامتگاه‌ها و جوایز گوناگونی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به بورسیه گگنهایم (۱۹۹۶)، جایزه «"Anonymous Was a Woman»"، بورسیه "بنیاد لوئیس کامفورت تیفانی"، بورسیه مؤسسه مطالعات پیشرفته رادکلیف (۲۰۱۲–۲۰۱۳)، کمک‌هزینه نقاشان و مجسمه‌سازان "بنیاد جوآن میچل"، و کمک‌هزینه بنیاد هنر معاصر (۱۹۹۹) اشاره کرد.مجموعه‌ها.آثار فاینستین در مجموعه‌های خصوصی و موزه‌ای برجسته‌ای نگهداری می‌شوند؛ از جمله در موزه هنر مدرن، نیویورک و موزه هنر پرز میامی (PAMM).