جشنواره بین‌المللی صلح مسکو کیست؟ توضیح بده.
جشنواره موسیقی صلح مسکو یک جشنواره راک بود که در اتحاد جماهیر شوروی در ۱۲ و ۱۳ اوت ۱۹۸۹ در ورزشگاه لوژنیکی مسکو برگزار شد.این جشنواره توسط کمیته صلح شوروی و مرکز موسیقی مسکو «ستاس نامین» به کمک صندوق اختراعات اجتماعی اتحاد جماهیر شوروی و از طرف آمریکایی توسط «بنیاد ایجاد تغییر» (Make A Difference Foundation) و شرکت بین‌المللی «کرامر موزیک» برگزار شد. این جشنواره با شعار «راک علیه مواد مخدر» برگزار شد. این اولین جشنواره بین‌المللی راک تمام عیار بود که آزادی‌های جدیدی را در اتحاد جماهیر شوروی نوید می‌داد و (مانند جشنواره راک پودولسک که دو سال پیش از آن برگزار شد) «وودستاک روسی» نامیده شد. در این جشنواره اجراهای متعددی برگزار شدند: بون جووی، ماتلی کرو، آزی آزبورن، اسکورپیونز، سیندرلا، اسکید رو، گورکی پارک. هدف این جشنواره جمع‌آوری کمک‌های مالی برای درمان معتادان به مواد مخدر و تأمین مالی برنامه‌های مختلف مبارزه با مواد مخدر در اتحاد جماهیر شوروی بود. این جشنواره در ۵۹ کشور پخش شد. تعداد تماشاگران تلویزیونی حدود ۱ میلیارد نفر بود. هزینه بلیط ورودی ۱۵ روبل بود.در روز اول جشنواره، گروه بون جووی و در روز دوم گروه اسکورپیونز اجرای اصلی را بر عهده داشتند. سفر به اتحاد جماهیر شوروی، الهام‌بخش گروه اسکورپیونز برای نوشتن آهنگ معروف «باد دگرگونی» شد.در سال ۲۰۰۸، این کنسرت در ۴ دی‌وی‌دی دوباره منتشر شد.تاریخچه آماده‌سازی و فضاسازی.کمی قبل از جشنواره، دکتر مک‌گی، مدیر برنامه‌های بون جووی و دیگر گروه‌های محبوب، به جرم توزیع «مواد مخدر سبک» به زندان افتاد؛ او برای جلوگیری از زندان، متعهد شد که بنیاد «ایجاد تغییر» را تأسیس و تأمین مالی کند.طبق گزارش کانال تلویزیونی «مسکو ۲۴»، ستاس نامین در ابتدا قصد داشت یک جشنواره کوچک مبارزه با مواد مخدر با حضور چند ستاره غربی در مجموعه ورزشی المپیک برگزار کند، اما کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از تأیید این جشنواره خودداری کرد و اظهار داشت که «اعتیاد به مواد مخدر در اتحاد جماهیر شوروی هنوز به چنان مشکلی تبدیل نشده است که لازم باشد ورزشکاران خارجی را به اینجا بکشاند.» در همان زمان، مرکز تولید نامین در حال انجام مذاکرات دشوار در مورد کنسرت بون جووی در لوژنیکی بود. در نتیجه، هر دو ایده در یک جشنواره ترکیب شدند. مطبوعات مسکو پیش‌بینی کردند که این جشنواره شکست خواهد خورد و استدلال کردند که جوانان موسیقی راک داخلی را با اشعار حساس اجتماعی ترجیح می‌دهند. قبل از کنسرت، برگزارکنندگان بلیط‌ها را با قیمتی سه برابر کمتر از قیمت اسمی - ۳ روبل - فروختند و سود دلالان را از بین بردند و حضور را بیشتر کردند. در نتیجه، در مجموع ۱۲۰٬۰۰۰ تماشاگر در طول دو روز در این جشنواره شرکت کردند.برگزارکنندگان یک بوئینگ ۷۵۷ کرایه کردند که هنرمندان را از ایالات متحده به روسیه بیاورد و همچنین در مسیر، گروه اسکورپیونز را از لندن سوار کرد. طبق خاطرات راب افوسو، نوازنده درامز گروه اسکید رو، حدود دویست نفر وارد شدند، کاروانی از لیموزین‌های سیاه شوروی در فرودگاه منتظر آنها بودند و افسران متعدد کا گ ب هنرمندان را در سطح شهر همراهی می‌کردند، که شبیه یک سریال جاسوسی طنز بود. ۲۸ سال بعد، در مصاحبه‌ای با مجله رولینگ استون، شرکت‌کنندگان جشنواره به طعنه به یاد آوردند که چگونه در یک ساختمان بلند استالینیستی با فضای داخلی قدیمی و تخت‌های کوچک - هتل اوکراین - اسکان داده شدند، جایی که خدماتی که به آن عادت داشتند وجود نداشت، دستمال توالت کم بود و کارکنان کند بودند، اما آن‌ها به فراوانی غذاهای دریایی در رستوران محلی اشاره کردند. تجهیزات موسیقی و هر آنچه برای اجراها لازم بود، از جمله آب آشامیدنی، در ۶۴ کامیون از خارج از کشور تحویل داده شد. به ویژه، یخ برای نوشیدنی‌ها از سوئد وارد شد.غذا برای گروه‌های خارجی، از نوشابه گرفته تا ران مرغ در بسته‌بندی‌های پلمپ‌شده، از خارج از کشور آورده می‌شد. به دلیل غیرحرفه‌ای بودن مأموران امنیتی محلی (و دستور از بالا مبنی بر اینکه «زیاده‌روی نکنید»)، پشت صحنه هرج‌ومرج بود - افراد خارجی در اطراف پرسه می‌زدند و موفق می‌شدند آبجویی را که برای نوازندگان آماده شده بود، بنوشند. کنسرت‌های روزانه ۱۲ ساعته با اجرای مشترک قطعات کلاسیک لد زپلین و دیپ پرپل به پایان رسید.طبق گزارش درگاه Звуки. ру، شرکت‌کنندگان در جشنواره با شوک‌های زیادی روبرو شدند. آزی آزبورن یک سطل آب را روی ردیف‌های جلویی هواداران ریخت. علاوه بر این، در طول اجرای او، مانیتورها خاموش شدند (به همین دلیل آزبورن با تکنسین‌های صدابرداری گروه اسکورپیونز درگیر شد). بطری‌های شیشه‌ای به روی صحنه پرتاب شدند. تامی لی (برخی منابع به اشتباه از نیکی سیکس نام می‌برند) باسن خود را به تماشاگران نشان داد. جان بون جووی کلاه پلیسی به سر گذاشت و برای ابراز همدردی با تماشاگران در سراسر زمین ورزشگاه راه رفت.برنامه «الف» () برنامه‌ای مختص به این جشنواره تهیه کرد که در ۱۲ اوت ۱۹۸۹ پخش شد. به دستور کمیته صلح شوروی، استانیسلاو رازدورسکی، کارگردان، مستندی بلند دربارهٔ این جشنواره با عنوان «آزی، اسکورپیونز، بون جووی… فرود در لانه گلاسنوست» (با مدیریت فیلمبرداری والری نیکونوف) ساخت. مجله «کروگوزور» قطعاتی از برخی از ساخته‌های این جشنواره را در صفحه هفتم صوتی شماره ۱۲ سال ۱۹۸۹ قرار داد.