سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا کیست؟ توضیح بده.
سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا () سازمان اطلاعات نظامی ارتش سلطنتی ایتالیا پادشاهی ایتالیا از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۴ بود. این سازمان توسط دیکتاتور فاشیست بنیتو موسولینی تأسیس شد.در سال‌های اولیه جنگ، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا موفقیت‌های اطلاعاتی مهمی کسب کرد؛ از جمله قابل توجه‌ترین دستاوردهای آن، شکستن رمز سیاه ایالات متحده بود که توسط سرهنگ بونر فلرز برای ابلاغ نقشه‌های عملیات نظامی بریتانیا در شمال آفریقا در سال ۱۹۴۲ استفاده می‌شد، که به‌طور قابل توجهی به نیروهای محور در صحنه نبرد کمک کرد.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا بسیار کارآمد بود و عملکرد مطلوبی برای همتای آلمانی خود داشت. سرتیپ ادگار ویلیامز، افسر ارشد اطلاعات برنارد مونتگومری، اظهار داشت که ایتالیایی‌ها «از اطلاعات دریافتی خود، استنتاج‌های بسیار هوشمندانه‌تری نسبت به آلمانی‌ها انجام دادند.» به گفته تادئوس هولت، مورخ، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا از نظر فنی توانمندترین سرویس مخفی محور بود و از هر سرویس مخفی دیگری در اروپا خارج از اتحاد جماهیر شوروی پیشی گرفت.تاریخچه.سرویس اطلاعاتی نظامی در اکتبر ۱۹۲۵ تحت رژیم فاشیستی تأسیس شد. فعالیت آن توسط سرویس اطلاعات نیروی هوایی و سرویس اطلاعات مخفی نیروی دریایی پشتیبانی می‌شد. دفتر مرکزی سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا در فورته براشچی، در محله ترینفال قرار داشت. در عرض ده سال، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا از یک سرویس اطلاعاتی و ضداطلاعاتی صرفاً نظامی به یک ساختار جامع مدرن تبدیل شد که قادر به ارائه پوشش اطلاعاتی کامل در مورد مسائل داخلی و خارجی بود. در ۶ فوریه ۱۹۲۷، مستقیماً تحت فرماندهی عالی قرار گرفت و مسئولیت امنیت داخلی و خارجی هر سه نیروی مسلح را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۳۴، بودجه موجود برای سرویس جدید دو برابر شد، همچنین تعداد بخش‌ها و پرسنل تخصصی نیز افزایش یافت.در نیمه دوم دهه ۱۹۳۰، فعالیت‌های سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، به ویژه تحت رهبری ماریو روآتا، جهتی نسبتاً شوم به خود گرفت: سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا در زنجیره‌ای چشمگیر از جنایات و اعمال خشونت‌آمیز، از جمله ترور فعال‌ترین تبعیدی ضد فاشیست، کارلو روسلی، به همراه برادرش نلو، در ۹ ژوئن ۱۹۳۷، دست داشت. سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا همچنین در ترور پادشاه الکساندر یوگسلاوی و وزیر امور خارجه فرانسه، لویی بارتو، در مارسی دست داشت.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا بزرگ‌ترین موفقیت‌های بین دو جنگ جهانی خود را در طول لشکرکشی اتیوپی و جنگ داخلی اسپانیا تجربه کرد و توانست جریان اسلحه به اتیوپی و جمهوری اسپانیا را قطع کند و تصویر کاملی از نیروهای دشمن را در اختیار فرماندهی ایتالیا قرار دهد. در طول جنگ اتیوپی، در براندازی روسای قبایل محلی که باید به هایله سلاسی وفادار می‌بودند، شرکت کرد.کمی پیش از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، سرتیپ جاکومو کاربونی، رئیس سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، مجموعه‌ای از گزارش‌ها را به بنیتو موسولینی نوشت که در آن‌ها آمادگی ایتالیا برای جنگ ناکافی توصیف شده بود. کاربونی گزارش‌های بدبینانه‌ای در مورد توانایی‌های نظامی ایتالیا و آلمان تهیه کرد. در نتیجه، کاربونی از سمت خود در سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا برکنار شد.در طول جنگ، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا که حوزه فعالیت آن عموماً به اهداف نظامی محدود می‌شد، به دلیل کارایی عملیاتی‌اش مورد تقدیر قرار گرفته است. این شامل پیش‌بینی فرود متفقین در شمال آفریقا بود، احتمالی که توسط ستاد دفاع در نظر گرفته نشده بود. با این حال، این سرویس اغلب توسط موسولینی و سلسله مراتب نظامی مورد مشورت قرار نمی‌گرفت.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا در سال ۱۹۴۴ منحل شد و برای چند سال توسط یک دفتر اطلاعاتی کوچک در ستاد کل جایگزین شد. تنها در سال ۱۹۴۹ متفقین اجازه دادند که این سرویس به عنوان سرویس اطلاعاتی نیروهای مسلح دوباره تأسیس شود.درست قبل از تسلیم ایتالیا، پیترو بادولیو، دست‌نشانده خود، جاکومو کاربونی، را دوباره به ریاست سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا (سپتامبر ۱۹۴۳) منصوب کرد. پس از آتش‌بس، بسیاری از مأموران سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا به نمایندگی از پادشاهی جنوب و مقاومت ایتالیا به کار خود ادامه دادند. رودولفو سیویه‌رو، جاسوس سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، فعالیت‌های اطلاعاتی پارتیزان‌های ایتالیایی را از خانه مورخ هنر یهودی، جورجیو کاستلفرانکو، در لونگارنو سریستوری در فلورانس (که اکنون موزه کازا سیویه‌رو است) هماهنگ می‌کرد. امروزه او عمدتاً به خاطر نقشش در بازیابی آثار هنری دزدیده شده از ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم به عنوان بخشی از «غارت نازی‌ها» شناخته می‌شود.همکاری درون‌محوری.در سال ۱۹۳۸، ژنرال گامبا، رئیس دفتر رمزنگاری سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، درخواست همکاری در زمینه رمزنگاری را در اداره رمزنگاری فرماندهی عالی ورماخت ارائه داد. آلمانی‌ها موافقت کردند که نتایج سیستم‌های دیپلماتیک و نظامی فرانسه را به اشتراک بگذارند. این همکاری گسترش یافت و مواد رمزنگاری مهمی مانند کد اطلاعات نظامی ایالات متحده را در اختیار آلمانی‌ها قرار داد. فرماندهی عالی ورماخت قبلاً سخت روی حل این کد کار کرده بود، اما آن را به دلیل دشواری زیاد کنار گذاشته بود. سرویس اطلاعات نظامی همچنین یک کتاب رمز دیپلماتیک سوئدی به دست آمده و یک کد ترکی را که اوکی‌دبلیو سخت در تلاش برای شکستن آن بود، در اختیار اوکی‌دبلیو قرار داد. همکاری کمتری بین سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا و ستاد دفاع در سطح کاری وجود داشت. سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا به ستاد دفاع برای رعایت توافقاتی مانند عدم اجرای شبکه‌های مخفی در ایتالیا اعتماد نداشت. آنها فعالیت‌ها و مأموران اطلاعاتی آلمان را در ایتالیا زیر نظر داشتند. آلمانی‌ها نیز از هیچ‌یک از دو برابر شدن مأموران متفقین که سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا با موفقیت زیادی انجام داده بود، مطلع نشدند. با ادامه جنگ، روابط دو کشور تیره شد، زیرا آلمانی‌ها به ایتالیایی‌ها بی‌اعتماد شدند. پس از سقوط رژیم فاشیستی در ایتالیا، زمانی که بنیتو موسولینی در ۲۴ و ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ برکنار شد، سرویس اطلاعات نظامی برای کمک و همکاری به فرماندهی عالی ورماخت مراجعه کرد. با این حال، ژنرال آلفرد یودل هرگونه ارتباط بیشتر را ممنوع کرد و از آن زمان به بعد، هیچ تماسی بین آژانس‌ها برقرار نشد یا هیچ اطلاعاتی رد و بدل نشد.در طول جنگ، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا همچنین با سایر آژانس‌های اطلاعاتی محور، از جمله آژانس‌های ژاپن، فنلاند و مجارستان، همکاری داشت. در فواصل منظم، تبادل فناوری و اطلاعات در پایگاه زیردریایی پنانگ در مالایای تحت اشغال ژاپن انجام می‌شد که به نیروهای زیردریایی محور در نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا، نیروی دریایی آلمان و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن خدمت می‌کرد. مجارها افسران رابط را در رم نگه داشتند و نتایج کار خود را در اختیار ایتالیایی‌ها قرار دادند.اس‌آی‌دی.در ۱ دسامبر ۱۹۴۳، پس از ایجاد جمهوری اجتماعی ایتالیا، دولت جدید، اس‌آی‌دی (سرویس اطلاعات دفاعی)، سرویس اطلاعاتی جدید جمهوری سالو، را تأسیس کرد. اس‌آی‌دی یک ماه قبل از تأسیس رسمی خود عملیاتی شد و دفتر مرکزی آن در ولتا مانتوانا واقع شده بود. اس‌آی‌دی تنها نهاد اطلاعاتی نیروهای مسلح آراس‌آی بود که وظایف جاسوسی، ضد جاسوسی و پلیس نظامی را بر عهده داشت. ریاست آن بر عهده ویتوریو فوشینی، روزنامه‌نگار سابقی بود که به خاطر نگرش‌های ضد آلمانی‌اش شناخته می‌شد. در اواخر فوریه ۱۹۴۴، فوشینی هنگام ترک ویلای رودولفو گراتزیانی در دریاچه گاردا توسط نیروهای اس‌اس ربوده و به آلمان ناپدید شد. سرهنگ دوم کاندلورو د لئو، افسر کارابینیری که به عنوان «توانمند و بی‌پروا» توصیف می‌شود، جایگزین او شد. د لئو با آبور آلمان توافق‌نامه‌ای امضا کرد، اما فعالیت‌های اس‌آی‌دی به دلیل خصومت شدید آلمان نازی نسبت به ایتالیا پس از آتش‌بس متوقف شد.نقض حقوق بشر.عناصر سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا مرتکب مجموعه‌ای کامل از جنایات شدند. به دستور مستقیم موسولینی، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا ترور برادران کارلو روسلی و نلو روسلی را در فرانسه ترتیب داد. این قتل توسط کاگولارد فرانسوی با گرایش فاشیستی و ضد کمونیست، در ازای ۱۰۰ تفنگ نیمه اتوماتیک برتا و وعده محموله‌های آینده انجام شد. قبل از شروع جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا ماسک‌های گاز معیوب را در اختیار اتیوپیایی‌ها قرار می‌داد. در طول جنگ داخلی اسپانیا، این سازمان با بارگیری مواد منفجره در انبارها، کشتی‌های جمهوری‌خواه اسپانیا را غرق کرد و باکتری‌ها را در مواد غذایی که به مقصد اسپانیا ارسال می‌شدند، وارد کرد تا بیماری‌های همه‌گیر را گسترش دهد.عملیات پیش از جنگ.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا در دوره بین دو جنگ بسیار فعال بود. این سازمان بر حمایت از اوستاش کروات‌ها و ملی‌گرایان مقدونی در یوگسلاوی نظارت داشت و ترور الکساندر اول یوگسلاوی را در جریان سفرش به فرانسه (۱۹۳۴) ترتیب داد.تا اواسط دهه ۱۹۳۰، سرویس ضدجاسوسی ایتالیا، به رهبری سرهنگ سانتو امانوئل، از طریق کاگول در فرانسه درگیر شده بود و با مهارت فراوان از فرصت‌هایی که این امر برای نفوذ به دفتر دوم فراهم می‌کرد، بهره می‌برد. اطلاعات به دست آمده توسط سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا در فرانسه، مقامات ایتالیایی را قادر ساخت تا اعضای یک حلقه جاسوسی فرانسوی را در ایتالیا در سال ۱۹۳۹ دستگیر کنند.قبل از لشکرکشی اتیوپی، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا متن پیمان مخفی هوار-لاوال را که توافق انگلیس و فرانسه را برای تقسیم اتیوپی بین فرانسه، بریتانیا و ایتالیا در آستانه جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی تأیید می‌کرد، به دست آورد. افشای پیش‌نویس این پیمان منجر به شکست آن و استعفای ساموئل هور و پیر لاوال و متعاقباً آغاز عملیات نظامی یکجانبه ایتالیا برای فتح اتیوپی شد.ای.جی.پی. تیلور استدلال کرد که این رویدادی بود که «جامعه ملل را از بین برد».در فوریه ۱۹۳۶، امیلیو فالدلا، رئیس بخش ویژه سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا برای شرق آفریقا، جاسر بیگ، مأمور فلسطینی، را در حلقه همراهان نگوس هایله سلاسی، نفوذ داد. جاسر بیگ پیشنهاد داد که امپراتور را متقاعد کند تا به توافق صلح با ایتالیا برسد و عملاً اتیوپی را به یک تحت‌الحمایه ایتالیا تبدیل کند. شرایط شامل حفظ هایله سلاسی بر تخت سلطنت و ادامه حاکمیت اتیوپی بر یک کشور مستقل اما محدود در شوا با راهرویی به دریا در بندر عصب بود. در عوض، تمام تیگرای و مناطق مرزی اریتره و سومالی به ایتالیا واگذار می‌شد و اتیوپی فتح نشده تحت الحمایه قوی ایتالیا بر اساس مدل مانچوکوئو قرار می‌گرفت. با این حال، این طرح هرگز عملی نشد و نیروهای ایتالیایی در ۵ مه ۱۹۳۶ وارد پایتخت، آدیس آبابا، شدند. اتیوپی در ۷ مه به ایتالیا ملحق شد.جنگ جهانی دوم.شکستن رمز سیاه.بزرگ‌ترین پیروزی اطلاعاتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم، دستیابی به جداول رمزگذاری ایالات متحده بود که از طریق نفوذ به سفارت ایالات متحده در رم در سپتامبر ۱۹۴۱ با مجوز ژنرال چزاره آمه، رئیس سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، به دست آمد. این جداول توسط سفیران ایالات متحده در سراسر جهان برای برقراری ارتباط با واشینگتن دی سی استفاده می‌شد. در اکتبر ۱۹۴۰، سرهنگ بونر فلرز به عنوان وابسته نظامی سفارت ایالات متحده در مصر منصوب شد و قرار بود جزئیات فعالیت‌های نظامی بریتانیا در صحنه عملیات مدیترانه را به مافوق‌های آمریکایی خود گزارش دهد. بریتانیایی‌ها، با امید به اینکه در نهایت آمریکایی‌ها را وارد جنگ علیه نیروهای محور کنند، با فلرز بسیار مهربان بودند و تقریباً دسترسی کامل به عملیات بریتانیا در شمال آفریقا را به او می‌دادند. فلرز، که تا حدودی یک انگلیسی‌ستیز بود، معمولاً گزارش‌های خود را به شیوه‌ای نه چندان مطلوب می‌نوشت و در مورد موفقیت بلندمدت بریتانیا و متحدان مشترک‌المنافع آن در مبارزه علیه ارتش ایتالیا-آلمان در شمال آفریقا تردید زیادی ایجاد می‌کرد. گزارش‌های او توسط فرانکلین دی. روزولت، رئیس اطلاعات آمریکا و ستاد مشترک ارتش خوانده می‌شد. با استفاده از جداول رمزگذاری، سرویس مخفی ایتالیا توانست در عرض چند ساعت ارتباطات فلرز با واشینگتن را رمزگشایی کند و اغلب اطلاعات مهمی در مورد بریتانیا در شمال آفریقا مانند موقعیت‌های فعلی، تلفات متحمل شده، تقویت‌های مورد انتظار، وضعیت فعلی تدارکات، برنامه‌های آینده، روحیه و غیره را جمع‌آوری می‌کرد که به سرعت به ارتش ایتالیا و آلمان در شمال آفریقا گزارش می‌داد. این نشت اطلاعات در ۲۹ ژوئن، زمانی که فلرز به سیستم جدید کد ایالات متحده روی آورد، پایان یافت. در طول هشت ماه یا بیشتر خواندن گزارش‌های فلرز به واشینگتن، رومل از فلرز به عنوان "die gute Quelle" (منبع خوب) یاد می‌کرد.عملیات در یوگسلاوی.کمی قبل از شروع جنگ جهانی دوم، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا کدهای نظامی یوگسلاوی را شکسته بود. هنگامی که در آوریل ۱۹۴۱، نیروهای ایتالیایی در آلبانی توسط یک حمله برنامه‌ریزی شده یوگسلاوی تهدید شدند، اپراتورهای سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا پیام‌های رمزگذاری شده‌ای را به لشکرهای یوگسلاوی ارسال کردند و به آنها دستور دادند که حمله برنامه‌ریزی شده را به تعویق بیندازند و به خطوط شروع خود بازگردند. زمانی که یوگسلاوی‌ها متوجه شدند که فریب خورده‌اند، خطوط دفاعی ایتالیا بازسازی شده بود. در طول اشغال یوگسلاوی، سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا توجه خود را به ارتباطات گروه‌های پارتیزانی معطوف کرد و تا اواسط سال ۱۹۴۳ دو سیستم مورد استفاده چتنیک‌ها و یک سیستم مورد استفاده پارتیزان‌های تیتو را حل کرد.عملیات چریکی در شرق آفریقا.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا نقش مهمی در جنگ چریکی ایتالیا در اتیوپی ایفا کرد. فرانچسکو د مارتینی، کاپیتان سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، یکی از رهبران شورش ایتالیا در شرق آفریقا بود. در ژانویه ۱۹۴۲، او یک انبار مهمات بریتانیا را در ماسائوا (اریتره) منفجر کرد. پس از عبور از دریای سرخ با قایق موتوری زمزم، دی مارتینی به عربستان سعودی گریخت. او با کنسولگری ایتالیا در آن کشور تماس گرفت و از سواحل یمن گروهی از ملوانان اریتره‌ای (با قایق‌های کوچکی به نام سامبوکو) را سازماندهی کرد تا تحرکات نیروی دریایی سلطنتی در سراسر دریای سرخ را شناسایی کرده و با رادیوی خود به رم اطلاع دهند. سرگرد مکس هراری، رئیس اطلاعات نظامی بریتانیا، برای دستگیری او جایزه تعیین کرد. در اول اوت ۱۹۴۲، در حالی که سعی در بازگشت به اریتره داشت، دی مارتینی در جزیره دهلک توسط ملوانان کشتی جنگی اچ‌ام‌اس آرفا دستگیر و تا پایان جنگ در سودان زندانی شد.ماجرای بورگ پیسانی.در ۱۸ مه ۱۹۴۲، کارملو بورگ پیسانی، جاسوس و مدافع حقوق بشر مالتی، برای بررسی استحکامات دفاعی بریتانیا و کمک به آماده‌سازی برای حمله برنامه‌ریزی شده محور به جزیره (عملیات سی۳) به یک مأموریت جاسوسی به مالت اعزام شد. بورگ پیسانی توسط یکی از دوستان دوران کودکی‌اش، سروان تام وارینگتون، شناسایی شد و او را لو داد. اطلاعات بریتانیا او را تا ماه اوت در خانه‌ای در اسلیما در بازداشت نگه داشت. سپس او به اتهام خیانت به زندان کورادینو منتقل شد. در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۲، او در حضور سه قاضی، به ریاست رئیس دادگستری مالت، سر جورج بورگ، و با دفاع دو وکیل، پشت درهای بسته محاکمه شد. ادعای او مبنی بر اینکه با بازگرداندن گذرنامه و کسب تابعیت ایتالیا (که به او وضعیت اسیر جنگی می‌داد) از تابعیت بریتانیا صرف نظر کرده است، توسط دادگاه نظامی تأیید نشد. در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۲، او به جرم جاسوسی، اقدام مسلحانه علیه دولت و مشارکت در توطئه برای سرنگونی دولت، در ملاء عام به اعدام محکوم شد. اعدام او با طناب دار در ساعت ۷:۳۰ صبح روز شنبه، ۲۸ نوامبر ۱۹۴۲ انجام شد. بورگ پیسانی پس از مرگ، چند روز پس از مرگش، توسط پادشاه ویکتور امانوئل سوم، مدال طلای شجاعت نظامی، بالاترین نشان نظامی ایتالیا، را دریافت کرد.سزیونه ۵.سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا یک بخش بزرگ و سازمان‌یافته برای تحلیل رمز به نام سزیونه ۵ داشت که به سیستم‌های رمزنگاری خارجی حمله می‌کرد. این بخش توسط ژنرال ویتوریو گامبا، دانشجوی رمزنگاری که از زمان جنگ جهانی اول در حال شکستن کدها بود و در رم مستقر بود، رهبری می‌شد. همچنین تحت نظر گامبا، زیرمجموعه‌ای به ریاست سرهنگ جینو مانچینی مسن وجود داشت که کدها و رمزهای ارتش سلطنتی ایتالیا و کدهای رمزگذاری‌شده سطح بالاتر برای نیروی دریایی سلطنتی تولید می‌کرد. بخش رمزنگاری سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا بر ترافیک نظامی و دیپلماتیک متمرکز بود. در زمانی که جنگ در اوج خود بود، عملیات رهگیری و رمزگشایی سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا ابعاد عظیمی به خود گرفته بود. به‌طور متوسط هر ماه ۸۰۰۰ پیام رادیویی رهگیری می‌شد، ۶۰۰۰ مورد مطالعه و از این تعداد ۳۵۰۰ مورد ترجمه می‌شد. این جریان آنقدر زیاد بود که سرهنگ چزاره آمه، رئیس سرویس اطلاعات نظامی ایتالیا، شروع به انتشار یک بولتن روزانه - بولتن یکم - کرد که مهم‌ترین اطلاعات را خلاصه می‌کرد. نسخه‌هایی از این بولتن برای موسولینی، رئیس ستاد کل و پادشاه ویکتور امانوئل (از طریق دستیارش پائولو پونتونی) ارسال شد، در حالی که بخش قابل توجهی از ترافیک دیپلماتیک برای کنت گالئاتزو چیانو، وزیر امور خارجه ایتالیا، ارسال می‌شد. کدهای چندین کشور از جمله فرانسه، ترکیه، رومانی، ایالات متحده، بریتانیا و واتیکان مورد حمله قرار گرفت. وزیر امور خارجه گالئاتزو چیانو در دفتر خاطرات خود خاطرنشان کرد که رمزنگاران سزیونه ۵ به‌طور معمول ترافیک دیپلماتیک بریتانیا، رومانی و ترکیه بی‌طرف را می‌خواندند.