سردار عبدالوهاب خان کیست؟ توضیح بده.
سردار عبدالوهاب خان (۱۸۴۸ - ١٣ ژوئیه ١٩٢٠) از قبیله محمدزی قندهار بود . او پسر (از همسر چهارم - هزاره ) سردار میرافضل خان (والی قندهار تا جنگ دوم انگلیس و افغانستان ) و نبیره (از همسر پنجم - یک قلزائی ) سردار پاینده خان (رئیس شعبه محمدزی ایل بارکزی). او همچنین پسر عموی دوم امیر شیرعلی خان است (پدربزرگ عبدالوهاب خان، سردار پور دل خان، برادر ناتنی پدر شیرعلی خان، امیر دوست محمد خان بود . عبدالوهاب. خواهر ناتنی خان نیز با شیرعلی خان ازدواج کرده بود و همسر مورد علاقه او بود ). زمانی که عبدالرحمن خان پس از شکست ایوب خان در جریان جنگ دوم انگلیس و افغانستان از سوی بریتانیا دعوت شد تا امیر جدید شود، عبدالوهاب خان سال‌ها در تبعید در ایران ( ایران کنونی ) و سپس در هند بریتانیا زندگی کرد و سپس به هند بازگشت. کابل با پسرش سردار عبدالحبیب خان در سال ١٩٠٣. او دارای درجه امین المکات, غند مشر ملکی و حاضر باش بودوی در زمان های مختلف والی استان ها و ولسوالی های زیر بود :جنگ دوم انگلیس و افغانستان.ویرایش کنید عبدالوهاب خان با شیرعلی خان و سپس با جانشین شیرعلی و پسر ایوب خان متحد شد . این اتحاد او را به یکی از مخالفان طبیعی عبدالرحمن خان تبدیل کرد که با شیرعلی و ایوب خان برای قدرت جنگیدند، زمانی که هر یک از آنها حاکمان افغانستان بودند. در جریان جنگ دوم انگلیس و افغانستان، عبدالوهاب خان با ایوب خان در سال ١٨٨٠ در نبرد میوند شرکت کرد که منجر به شکست انگلیسی ها شد.هنگامی که رحمان خان با کمک انگلیسی ها حاکم افغانستان شد، وهاب خان به همراه خانواده اش به عنوان پناهنده سیاسی به ایران (ایران فعلی) گریخت. انگلیسی ها به او کمک مالی پیشنهاد کردند به شرط اینکه به هند بریتانیا نقل مکان کند تا احتمال شورش او با ایوب خان علیه رحمان خان در هرات از بین برود ، او پذیرفت. تبعید در ایران و هند بریتانیا.ویرایش کنید عبدالوهاب خان در جریان شورش ایوب خان علیه انگلیسی ها در جنگ دوم انگلیس و افغانستان والی هرات بود. هنگامی که ایوب خان در جنگ قندهار (١٨٨٠) از انگلیسی ها شکست خورد، ایوب خان و عبدالوهاب خان هر دو به ایران پناهنده شدند و ماهیانه ١٠٠ تومان از دولت انگلیس مستمری دریافت می کردند. مدتی بعد ایوب خان از تهران گریخت و عبدالوهاب خان به دستور سر آرتور نیکلسون که در آن زمان کاردار انگلیس در ایران بود، دستگیر شد. عبدالوهاب خان از نیکلسون درخواست کرد تا به او ارجاعی بنویسد، که او در ١٤ اکتبر ١٨٨٧ به او قول داد که اگر عبدالوهاب خان به هند بریتانیا نقل مکان کند، با او رفتار مناسبی انجام دهد، مشروط بر اینکه او رفتار خوبی داشته باشد و هر آنچه دولت هند از او خواسته انجام دهد. ، انتقال سرداران افغان به هند بریتانیا و تأمین حقوق بازنشستگی و از این رو به دلیل شورش احتمالی علیه منافع بریتانیا در افغانستان در دوران حکومت عبدالرحمن خان، سیاست مشترک بریتانیا بود.عبدالوهاب خان به زودی وارد کراچی شد و روزی ٨٠ تا ١٠٠ روپیه برای خرج خانواده اش حقوق می گرفت و پس از چهار ماه مستمری ماهیانه ٢٥٠ روپیه (قبل از مالیات) به او اختصاص می یافت . با این حال به زودی مشخص شد که این مبلغ برای خانواده بزرگ بیش از ٣٠ نفر او برای زندگی راحت کافی نیست. مدتی بعد او خانواده خود را به لاهور نقل مکان کرد و در خانه ای خارج از دروازه موچی زندگی می کرد . او به مدت ١٠ سال در هند بریتانیا زندگی کرد و چندین دادخواست برای افزایش مستمری خود ارائه کرد و همه آنها رد شدند. او به قرض گرفتن متوسل شد و ١٠٠٠٠ روپیه بدهی داشت تا اینکه سرانجام تصمیم گرفت در ١٨ فوریه ١٨٩٨ از هند بریتانیا فرار کند و به ایران بازگردد و خانواده خود را در لاهور به همراه پسر ارشدش سردار عبدالحبیب خان رها کرد که مسئول امور خانوادگی آنها در هند بریتانیا بود. دولت حقوق بازنشستگی کاهش یافته ١٥٠ روپیه در ماه را برای خانواده او در لاهور تصویب کرد که برای آنها دشوارتر بود.عبدالحبیب خان به دولت هند شکایت کرد که سایر پناهجویان افغان در هنگام مهاجرت از ایران به هند بریتانیا به ازای هر کیران (واحد پول ایران) ٢ تا ٣ روپیه دریافت می کنند، اما به پدرش که ٧٠٠ کران داشت فقط ٢٥٠ روپیه داده شد. علاوه بر آن مالیات بر درآمد بیشتر کسر شد، در حالی که سایر افغان های ایرانی از مالیات بر درآمد معاف شدند. عبدالوهاب خان در ١٥ مارس ١٨٩٩ در تهران طوماری نوشت برای بازنشستگی برای پرداخت بدهی های خود و خرج خانواده اش در هند بریتانیا به سر اچ مورتیمر دوراند که در آن زمان سفیر انگلیس در ایران بود. دیورند در 24 آوریل ١٨٩٩ پاسخ داد و اظهار داشت که در مسائل مطرح شده توسط عبدالوهاب خان قدرتی ندارد، اما درخواست خود را برای تصمیم گیری به دولت هند ارسال خواهد کرد.بازگشت به افغانستان.ویرایش کنید با مرگ امیر عبدالرحمن خان و تحت فرمان جدید جانشین و پسرش امیر حبیب الله خان ، عبدالوهاب خان و سایر سردارانی که در دوره عبدالرحمن خان تبعید شده بودند در سال ١٩٠٣ به دعوت امیر جدید به کابل بازگشتند. امیر. وی در زمان حبیب الله خان منصب منشی مکاتبات و درجه ناعب سالار ملکی را داشت و در جریان "ماموریت دانمارکی" به رهبری سر لوئیس دبلیو دِین در مذاکرات انعقاد قرارداد جدید بین بریتانیا و حبیب الله خان شرکت داشت. او همچنین در سال ١٩٠٧ در جریان تور هرات امیر را همراهی کرد. او در سال ١٩١٠ در کمیسیون سرحد خدمت کرد و در سال ١٩١١ به عنوان ناعب الحکومه ترکستان و درجه ناعب سالار ملکی منصوب شد. او به عنوان والی مزار شریف هم محبوب و پرانرژی بود در ١٩١٤. او احتمالاً در مهمانی شکار امیر در فوریه ١٩١٩ حضور داشت که طی آن او ترور شد.در زمان امیر امان الله خان، پس از بازگشت از ترکستان، وظایف خود را به عنوان منشی مسئول مکاتبات از سر گرفت و در آوریل ١٩١٩ به همراه محمد ولی خان (که قبلاً به عنوان "سردار آل" که به معنی "بالاترین زینت افغانی" و متولی است به بخارا عزیمت کرد. از مکاتبات و اسناد محرمانه امیر حبیب الله سپس در آوریل ١٩١٩ توسط امیر امان الله خان به عنوان سفیر در بخارا منصوب شد ) که امیر بین ژوئن ١٩١٩ تا مه ١٩٢٢ برای مأموریت های مختلف دیپلماتیک خارج از کشور به ازبکستان ، روسیه ، اروپا و ایالات متحده فرستاده بود. .بعدها گزارش شد که وی در دسامبر ١٩١٩ به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شد. دو تن از پسران او از همسر اولش سکینه: عبدالرحمن خان که فرستاده ای به هند بود و عبدالحبیب خان (زمانی در لاهور ساکن بود. ١٨٩٩) هر دو به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شدند.