جوزپینا آلیورتی کیست؟ توضیح بده.
جوزپینا آلیورتی (۱۸۹۴–۱۹۸۲) یک ژئوفیزیکدان ایتالیایی بود که در چندین زمینه فیزیک زمینی تخصص داشت. او به خاطر توسعه روش آلیورتی-لوورا برای اندازه‌گیری رادیواکتیویته آب به یاد آورده می‌شود.زندگی‌نامه.جوزپینا در ۴ دسامبر ۱۸۹۴ در سوما لومباردو (وارسه)، ایتالیا متولد شد. او حداقل یک خواهر به نام ترزا آلیورتی داشت که با او بسیار صمیمی ماند. جوزپینا آلیورتی در سال ۱۹۱۹ با افتخار در رشته فیزیک از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شد.از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵، او استاد مسئول ژئودزی و ژئوفیزیک در تورین بود و سپس از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۱ فیزیک زمینی را نیز تدریس می‌کرد.در سال ۱۹۳۷، وزارت کشاورزی و جنگلداری ایتالیا اعلام کرد که آلیورتی در یک مسابقه ژئوفیزیک بالاترین امتیاز را کسب کرده است و به عنوان برنده، مدیر رصدخانه ژئوفیزیک پاویا، ایتالیا شد و در همان زمان، در دانشگاه پاویا فیزیک زمینی تدریس می‌کرد.آلیورتی در سال ۱۹۴۹ به ناپل نقل مکان کرد تا دوران تدریس خود را در مؤسسه دانشگاه نیروی دریایی آنجا (که اکنون دانشگاه پارتنوپ نامیده می‌شود) ادامه دهد، جایی که او رئیس هواشناسی و اقیانوس‌شناسی بود. در آنجا، از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰، زمانی که بازنشسته شد، رئیس دانشکده علوم دریایی شد.آلیورتی در ۱۰ ژوئن ۱۹۸۲ در ناپل درگذشت.خلاصه تحقیق.تحقیقات رسمی آلیورتی در سال ۱۹۲۰ با مطالعاتی در مورد غلظت رسوبات الکترولیتی آغاز شد. او با گسترش کار خود در زمینه فیزیک زمینی، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را در مورد الکتریسیته و رادیواکتیویته طبیعی جو آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷، کار او جایزه ده ساله انجمن پیشرفت علوم ایتالیا برای مطالعات ژئوفیزیک را برای او به ارمغان آورد.او با همکاری فیزیکدان جوزپه لوورا (۱۹۱۲–۱۹۹۰) و با استفاده از روشی که با او توسعه داد (که به روش آلیورتی-لوورا معروف است)، محققان را قادر ساخت تا رادیواکتیویته آب را محاسبه کنند. به گفته لینگوری، تحقیقات او در مورد رادیواکتیویته قابل توجه بود.به لطف توسعه یک روش کمی برای اندازه‌گیری رادیواکتیویته هوا بر اساس خواص جریان الکتریکی، او توانست سهم رادیواکتیویته در یونیزاسیون هوا را تعیین کند. به‌طور خاص، او دریافت که هوای جوی نزدیک خاک قاره‌ای همیشه حاوی رادون و همچنین محصولات تجزیه آن و گاهی حتی توریم است. برعکس، او حضور کمیاب رادیواکتیویته را در هوای دریا تشخیص داد.بعدها، با همکاری دوباره با لوورا، آلیورتی پیشرفت‌های قابل توجهی در تحقیقات آئروسل دریایی ایجاد کرد. از آنجا که او عضو کمیته فرعی اقیانوس‌شناسی شورای تحقیقات ملی ایتالیا بود، برنامه سفر پنج سفر دریایی علمی در دریای تیرنی را که بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ انجام شد، تدوین کرد. داده‌های جمع‌آوری‌شده در این سفرها به محققان این امکان را داد تا میانگین تبخیر سالانه این دریا را محاسبه کنند و نقطه شروعی برای بررسی‌های آینده تنگه جبل الطارق (۱۹۶۱) و دریای تیرنی (۱۹۶۳) بود.سایر علایق تحصیلی.آلیورتی حتی در حالی که علاقه اصلی خود یعنی اقیانوس‌شناسی فیزیکی را دنبال می‌کرد، تا سال‌های آخر عمرش به مطالعه الکتریسیته جوی و یخچال‌شناسی، با همکاری محققان دانشگاه تورین در کول دولن در دره آئوستا، ادامه داد. سپس با همکاری فیزیکدان ریاضی، کارلو سومیگلیانا، کوه‌ها را از دیدگاه ریاضی مطالعه کرد. او به ویژه به یخچال طبیعی لیس در مونته روزا علاقه داشت.ابزار پرتو کیهانی آلیورتی-لوورا.طبق گفتهٔ حوزه علمیه اسقفی اعظم میلان، این کلیسا رصدخانه فیزیک زمینی خود را داشت که شامل ابزار پرتو کیهانی آلیورتی-لوورا برای اندازه‌گیری تابش کیهانی بود.فعالیت‌های رصدخانه شامل هواشناسی، زلزله‌شناسی، الکتریسیته جوی، رادیواکتیویته و تابش کیهانی بود. در واقع، پس از مدتی، رصدخانه به ابزاری با امضای آلیورتی-لوورا مجهز شد که توسط تکنسین‌ها و "سازندگان ابزار مشهور و تانک‌ها" از تورین ساخته شده بود. این ابزار شامل یک الکترومتر ولف و چهار محفظه یونیزاسیون با منبع تغذیه ولتاژ بالا بود. این اولین ابزاری بود که برای بررسی رادیواکتیویته و پرتوهای کیهانی به کار گرفته شد. باید به خاطر داشت که در آن سال‌ها محفظه‌های یونیزاسیون متصل به الکترومترها بهترین و مدرن‌ترین ابزارها برای انجام این نوع اندازه‌گیری بودند.