مدوسا (کاراواجو) کیست؟ توضیح بده.
مدوسا () دو نسخه از «مدوسا» توسط نقاش ایتالیایی باروک میکل‌آنجلو مریسی دا کاراواجو خلق شده است، یکی در سال ۱۵۹۶ و دیگری در حدود ۱۵۹۷. هر دو لحظه‌ای از اساطیر یونان را به تصویر می‌کشند که در آن گورگون مدوسا توسط نیمه‌خدا پرسئوس کشته می‌شود، اما «مدوساها» همچنین خودنگاره هستند. به دلیل طراحی عجیب و پیچیده‌اش، گفته می‌شود که این نقاشی شیفتگی منحصر به فرد کاراواجو به خشونت و واقع‌گرایی را نشان می‌دهد. «مدوسا» به سفارش دیپلمات ایتالیایی فرانچسکو ماریا دل مونته کشیده شد، که قصد داشت سپر یادبود را به فردیناندو دو مدیچی هدیه دهد و آن را در مجموعه مدیچی قرار دهد. این اثر اکنون در موزه اوفیتزی در فلورانس بدون امضا قرار دارد.تاریخچه.در دهه ۱۵۹۰، کاراواجو در رم کار می‌کرد و موفقیت و ثروت او رو به افزایش بود. با این حال، زمانی که او دو نسخه از «مدوسا» را نقاشی کرد، با چندین درگیری با قانون همراه بود. در ژوئیه ۱۵۹۷، کاراواجو و شریکش پروسپرو اورسی به عنوان شاهد در جرمی که در نزدیکی سن لوئیجی دی فرانچزی رخ داده بود، درگیر شدند. در یک مورد، آرایشگری به نام لوکا در مورد کاراواجو شهادت داد و در مورد لباس مرموز او توضیح داد: '"این نقاش مرد جوان تنومندی است... با ریش سیاه نازک، ابروهای پرپشت و چشمان سیاه، که تماماً سیاه می‌پوشد، به شکلی نسبتاً نامرتب، جوراب مشکی کمی نخ‌نما می‌پوشد و موهای ضخیمی دارد که تا پیشانی‌اش می‌رسد."در آن زمان، یک پرونده حل نشده وجود داشت که در آن دو مورد مفقود شده گزارش شده بود - یک شنل تیره و یک خنجر کوچک. در نتیجه رفتار مرموز و وابستگی او به شنل‌ها، کاراواجو چندین بار دستگیر شد. او به مقامات گفت که دوست دارد لباس تیره بپوشد تا از جلب توجه غیرضروری به خود جلوگیری کند، و به همین دلیل ترجیح می‌داد در اواخر شب به سفرهایش برود. در ۴ مه ۱۵۹۸، او دوباره به دلیل حمل شمشیر در ملاء عام دستگیر شد و با این جمله از خود دفاع کرد: «من حق دارم شمشیر را حمل کنم زیرا نقاش کاردینال دل مونته هستم. من در خدمت او هستم و در خانه‌اش زندگی می‌کنم. من در فهرست حقوق‌بگیران خانه‌اش ثبت شده‌ام.» نقاشی‌های کاراواجو هرگز با مضامین ایده‌آلی که در آن دوره رواج داشت، هماهنگ نبودند. در عوض، او بیشتر مجذوب ایده واقع‌گرایی شد و آن را در نقاشی‌های خود مانند «پسری با سبد میوه» ، «پیشگو» ، «ورق‌زن‌ها» ، «باکوس» و حتی «نوازندگان» که همگی در یک دوره زمانی نقاشی شده‌اند، گنجاند. وقتی او مدوسا را ​​نقاشی کرد، کاراواجو به نقطه عطف بزرگی در زندگی خود رسید - به او فرصتی داده شد تا کلیسای کونتارلی را تزئین کند، که در آن تصاویر واقع‌گرایانه‌ای در مورد زندگی خود سنت متیو خلق کرد. برخی از این نقاشی‌ها عبارتند از «قدیس متی و فرشته»، «شهادت سنت متی» و «فراخواندان سنت متی». این فرصت برای نقاشی کلیسای کوچک به او مزیت بزرگی داد و انگیزه‌ای برای گنجاندن واقع‌گرایی بیشتر در آثار هنری‌اش ایجاد کرد.نسخه‌ها.اولین نسخه از این نقاشی که در سال ۱۵۹۶ خلق شد، با نام «مورتولا» شناخته می‌شود. این نقاشی به نام شاعر گاسپاره مورتولا نامگذاری شده است که درباره مدوسا نوشت: «فرار کن، زیرا اگر چشمانت از حیرت خیره شود، تو را به سنگ تبدیل خواهد کرد.» طول آن ۴۸ در ۵۵ سانتی‌متر است و امضای میشل آ. اف. (لاتین: ) به معنی «میشل آنجلو [این را] ساخت» بر روی آن حک شده است. این اثر متعلق به بخش خصوصی است.نسخه دوم این نقاشی با نام «مدوسا» (ایتالیایی: Testa di Medusa) شناخته می‌شود. این اثر کمی بزرگتر از نسخه اول است و طول آن ۶۰×۵۵ سانتی‌متر است. اگرچه این اثر امضا یا تاریخ ندارد، اما اغلب به سال ۱۵۹۷ میلادی نسبت داده می‌شود. این اثر در موزه اوفیتزی نگهداری می‌شود.موضوع.این نقاشی سر بریده مدوسا، شخصیتی از اسطوره‌های یونانی را به تصویر می‌کشد. مدوسا زمانی یک زن بود، اما الهه آتنا پس از تجاوز پوزئیدون به او در یکی از معابد آتنا، او را نفرین کرد تا به عنوان یک هیولا زندگی کند. موهایش به مار تبدیل شده بود و هر کسی که به او نگاه می‌کرد، به سنگ تبدیل می‌شد. پرسئوس، فرزند نیمه‌خدای زئوس، سرانجام با استفاده از هدایای خدایان، سر مدوسا را ​​از تنش جدا کرد.کاراواجو چهره مدوسا را ​​با چهره خودش جایگزین کرد و به او اجازه داد تا خود را در موقعیتی قرار دهد که در برابر نگاه مرگبار او مصون باشد. اگرچه سر بریده شده است، اما همچنان هوشیار به نظر می‌رسد و نقاشی لحظات پایانی قبل از مرگ او را به تصویر می‌کشد. چشمان چهره گشاد شده و ابروهایش چین خورده است؛ دهانش باز مانده است. خون از گردن بریده شده بیرون می‌ریزد.توضیحات.ماده.ترکیب شیمیایی این نقاشی بسیار پیچیده است. ماشین آواجیو از یک سپر دایره‌ای ساخته شده از چوب صنوبر به عنوان پایه برای این نقاشی استفاده کرد. سپر با پارچه کتانی پوشانده شده بود که روی آن چهار لایه مختلف رنگ - که به عنوان لایه‌های آماده‌سازی شناخته می‌شوند - برای کمک به ایجاد پایه نقاشی اضافه شده بود. در بالای لایه‌های آماده‌سازی، یک لایه اضافی اعمال شد تا پس‌زمینه بازتابنده‌تر به نظر برسد. در بالای این لایه بازتابنده، یک لایه دیگر اعمال شد (زمینه سبز که در نقاشی نشان داده شده است) - این لایه شامل ترکیبی از زنگار و رنگ زرد سرب-قلع است. در بالای این لایه پس‌زمینه، سه لایه دیگر متشکل از مخلوطی از روغن‌های خشک‌کننده، تربانتین و مصطکی با اثری از موم زنبور عسل برای شکل دادن به نقاشی اعمال شد. در نهایت، چند لایه دیگر برای کمک به حفظ نقاشی اضافه شد.سبک.کاراواجیو از تنبریسم و واقع‌گرایی برای ایجاد توهم یک اثر سه‌بعدی استفاده می‌کند. گونه‌ها و فک مدوسا نیز کشیده شده‌اند تا ماهیت نقاشی را تکمیل کنند.کاراواجو تصمیم گرفت بوم نقاشی را روی یک سپر چوبی محدب نصب کند، زیرا این کار باعث می‌شد با اثر بسیار مشهور لئوناردو داوینچی مقایسه شود. یک حکایت معروف آن زمان بیان می‌کند که پدر لئوناردو یک بار از او خواسته بود که سطح یک سپر را تزئین کند. در پاسخ، لئوناردو یک "هیولای ترکیبی" نقاشی کرده بود که ترکیبی از ویژگی‌های حیواناتی مانند مارها، حشرات و مارمولک‌ها بود. مدوسا، با مارهایی که به جای مو داشت، نیز می‌توانست یک "هیولای ترکیبی" در نظر گرفته شود.تأثیر.کاراواجو عمل سر بریدن را در چندین نقاشی دیگر خود به تصویر کشیده است، از جمله "جودیت در حال سر بریدن هولوفرنس"، "داوود با سر جالوت"، و "سر بریدن سنت جان باپتیست".