جیووانی ویسکونتی کیست؟ توضیح بده.
جیووانی ویسکونتی (؛ ۱۲۹۰ – ۱۳۵۴) یک کاردینال کاتولیک رومی ایتالیایی بود که در میلان به عنوان فرمانروای مشترک و ارباب سایر شهرهای ایتالیا فعالیت می‌کرد. او همچنین یک رهبر نظامی بود که علیه فلورانس جنگید و از زور برای تصرف و نگهداری شهرهای دیگر استفاده کرد.جووانی، کوچک‌ترین پسر ماتئو اول ویسکونتی و بوناکوسا بوری، پس از تحصیل در مدرسه عمومی، وارد حرفه کلیسایی شد و در نیمه دوم قرن چهاردهم، لرد میلان را که پیش از آن توسط اوتون ویسکونتی رهبری می‌شد، در اختیار داشت. او که عاشق هنر بود، حامی پترارک بود که در میلان ماند و فضایل او را ستایش می‌کرد. در سال‌های ۱۳۲۳–۱۳۲۴ تکفیر و به ارتداد متهم شد، اما در آنتی‌پاپ نیکلاس پنجم متحدی یافت که در ژانویه ۱۳۲۹، او را به عنوان کاردینال با عنوان (شبه) کاردینال سانت اوزه‌بیو منصوب کرد. با این حال، در ۱۵ سپتامبر ۱۳۲۹، او به نمایندگی از پاپ قانونی و شخصاً در ۲۶ نوامبر همان سال، این مقام را پذیرفت. جووانی هرگز توسط یک پاپ قانونی به مقام کاردینالی ارتقا نیافت.با این حال، در سال ۱۳۳۲، او اسقف و ارباب نووارا شد و پس از حل اختلافات با اسقف اعظم قانونی آیکاردو دا کامودیا، به همراه برادرش لوچینو ویسکونتی به عنوان ارباب به میلان بازگشت (۱۳۴۱). او در سال ۱۳۳۹ به عنوان اسقف اعظم انتخاب شد و بدین ترتیب جانشین آیکاردو شد، اما عنوان اسقف اعظمی او تنها در سال ۱۳۴۲ توسط پاپ کلمنت ششم و با صدور فرمان پاپی تأیید شد. در سال ۱۳۵۲، جیووانی قدرت خانواده ویسکونتی را به جنوا و سال بعد به بولونیا و نووارا گسترش داد. پس از مرگ او، در ۵ اکتبر ۱۳۵۴، حکومت میلان بین سه برادرزاده‌اش، پسران استفانو ویسکونتی، تقسیم شد: ماتئو دوم، گالئاتزو دوم و برنابو، که پیش از این با مقام لردی جووانی مرتبط و به عنوان مالکان شهر میلان تأیید شده بودند.جووانی دو فرزند نامشروع داشت، لئوناردو ویسکونتی، شهردار نووارا، و مارگاریتا ویسکونتی، دختر آمبروجو ویسکونتی، یک کوندوتیرو و پسر طبیعی برنابو ویسکونتی، فرماندار پاویا و برادرزاده برادرش استفانو ویسکونتی.زندگی‌نامه.او پسر ماتئو اول ویسکونتی و بوناکوسا بوری بود.جیووانی ویسکونتی در سال ۱۳۱۷ توسط کاپیتول میلان به عنوان اسقف اعظم انتخاب شد، اما پاپ ژان بیست و دوم از تأیید این انتخاب خودداری کرد و در عوض آیکاردوس را از کومودیا به این مقام ارتقا داد. در سال ۱۳۲۳ ژان او را به اتهام ارتداد تکفیر کرد و ویسکونتی متحدی در ضد پاپ نیکلاس پنجم یافت، که به او عنوان کاردینال داد. در سال ۱۳۳۱ او اسقف و ارباب نووارا شد و در سال ۱۳۳۹، پس از مرگ آیکاردوس، پیروزمندانه وارد میلان شد، اگرچه پاپ کلمنت ششم تنها در سال ۱۳۴۲ فرمانی صادر کرد که او را در مقام اسقف اعظم تأیید می‌کرد. رسماً، او از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۴ اسقف اعظم میلان بود.ویسکونتی به همراه برادرش لوچینو، عنوان فرمانروای مشترک میلان را به قیمت ۵۰۰۰۰۰ فلورین از پاپ خریداری کرد. پس از مرگ لوچینو، او پسران برادر دیگرش، استفانو، که ماتئو دوم، برنابو و گالئاتزو دوم بودند را در مقام اربابی شریک کرد.یک سال پس از مرگ لوچینو ویسکونتی در سال ۱۳۴۹، و با تأیید نزدیکانش، جووانی ویسکونتی فرمانروایی کامل میلان را به دست گرفت و شروع به تحکیم قدرت در لومباردی و فراتر از آن کرد. در همان سال، ۱۳۵۰، او فرمانروایی بولونیا را به دست آورد و در سال ۱۳۵۱ برادرزاده‌اش، برنابئو، را به عنوان مسئول شهر منصوب کرد.فلورانس که از قدرت روزافزون خود بیمناک بود، در سال ۱۳۵۰ کنفرانسی را در آرتزو با حضور نماینده پاپ و نمایندگان سایر شهرها برای تشکیل اتحاد علیه میلان ترتیب داد. جووانی ویسکونتی با آگاهی از این اقدامات علیه خود، با گیبلین‌های توسکانی و رومانیا ابراز علاقه و اتحاد کرد. پس از مرگ ماستینو دوم دلا اسکالا از ورونا، که با اسقف اعظم خصومت داشت، او دوستی پسر ماستینو، کانگرانده دوم دلا اسکالا، را به دست آورد.در سال ۱۳۵۱، او نیروهایی از میلان و بولونیا و از متحدانش در فائنتسا و فورلی، همگی به رهبری برنابئو، برای محاصره ایمولا فرستاد. با وقوع جنگ در منطقه رومانیا، جیووانی ویسکونتی توانست فلورانسی‌ها را به این باور برساند که هیچ قصدی نسبت به آنها ندارد. با این حال، او سپس بسیاری از شهروندان برجسته بولونیایی را دستگیر و شکنجه کرد و از آنها اعتراف گرفت که با فلورانس برای سرنگونی حکومتش توطئه کرده‌اند. او از این به عنوان توجیهی برای جنگ علیه فلورانس و گوئلف‌های توسکانی استفاده کرد. اسقف اعظم، جیووانی دا اولجیو، یکی دیگر از ویسکونتی‌ها، را به فرماندهی منصوب کرد و او ارتشی را از بولونیا جمع‌آوری کرد و آنها را به توسکانی هدایت کرد تا شهرها و قلعه‌ها را محاصره و تصرف کنند، در حالی که متحدان گیبلین در توسکانی در جاهای دیگر منطقه ویرانی به بار آوردند.در سال ۱۳۵۳، جووانی ویسکونتی فرمانروای جنوا شد، که در آن زمان درگیر جنگ با ونیز بود و در سال بعد، نووارا را نیز به آن افزود. در سال ۱۳۵۳، پترارک به عنوان مهمان او به آنجا سفر کرد.جووانی ویسکونتی در ۵ اکتبر ۱۳۵۴ درگذشت.