موزه گالیله کیست؟ توضیح بده.
موزه گالیله که قبلاً با نام مؤسسه و موزه تاریخ علم شناخته می‌شد در فلورانس، ایتالیا، در میدان جودیچی، در امتداد رودخانه آرنو و نزدیک به گالری اوفیتزی واقع شده است. این موزه که به گالیله، ستاره‌شناس و دانشمند، اختصاص داده شده است، در کاخ کاستلانی، ساختمانی مربوط به قرن یازدهم که در آن زمان با نام قلعه آلتافرونته شناخته می‌شد، قرار دارد.موزه گالیله یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های ابزارهای علمی جهان را در اختیار دارد که گواهی بر نقشی است که دوک‌های بزرگ مدیچی و لورن برای علم و دانشمندان قائل بودند.موزهٔ «داستان علوم» پس از دو سال تعطیلی به دلیل طراحی مجدد و کارهای نوسازی، از ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰ با نام جدید "«موزه گالیله»" برای عموم بازگشایی شده است. تغییر نام آن به مناسبت چهارصدمین سالگرد انتشار "کتاب" «"پیام‌آور ستاره‌ای"» گالیله است که اولین بار در مارس ۱۶۱۰ منتشر شد.موزه.این موزه ابزارهای علمی ارزشمندی از مجموعه‌های مدیچی را به نمایش می‌گذارد که برای اولین بار در اتاق ریاضیات در گالری اوفیتزی به نمایش گذاشته شدند. این ابزارها بعداً به موزه فیزیک و تاریخ طبیعی که توسط گراند دوک پیتر لئوپولت در سال ۱۷۷۵ تأسیس شد، منتقل شدند. در دوران سلطنت گراند دوک‌های لورن، ابزارهای جدیدی به مجموعه‌های علمی اضافه شد. در سال ۱۹۲۹، اولین نمایشگاه ایتالیایی تاریخ علم در فلورانس، اهمیت مجموعه‌های علمی را در میراث فرهنگی ایتالیا برجسته کرد. در نتیجه، در سال ۱۹۳۰ ، دانشگاه فلورانس مؤسسه تاریخ علم و موزه وابسته به آن را تأسیس کرد. این مؤسسه در پالاتزو کاستلانی قرار داشت و مجموعه ابزارهای سلسله‌های مدیچی و لورن به آن سپرده شده بود. نمایشگاه دائمی بر اساس مسیرهای زمانی و موضوعی ترتیب داده شده است.مدیران موزه.۱۹۳۰–۱۹۶۱ آندره‌آ کورسینی۱۹۶۱–۱۹۸۱ ماریا لوئیزا ریگینی بونلی۱۹۸۲–۲۰۲۱ پائولو گالوزیاز سال ۲۰۲۱ روبرتو فراری (مدیر اجرایی)از ژوئیه تا دسامبر ۲۰۲۱ مارکو سیاردی (مدیر علمی)از دسامبر ۲۰۲۱ فیلیپو کامروتا (مدیر علمی)مجموعه مدیچی.نه اتاق طبقه اول به مجموعه‌های مدیچی اختصاص داده شده است که قدمت آنها به قرن پانزدهم تا هجدهم میلادی برمی‌گردد. نمایشگاه دائمی شامل تمام آثار منحصر به فرد گالیله است، از جمله تنها دو تلسکوپ باقی مانده او و عدسی شیئی قاب‌دار تلسکوپی که با آن قمرهای گالیله‌ای مشتری را کشف کرد؛ دماسنج‌های مورد استفاده اعضای آکادمی دل سیمنتو؛ و مجموعه‌ای خارق‌العاده از کرات زمینی و آسمانی، از جمله استرلاب سانتوچی، یک استرلاب گوی‌شکل غول‌پیکر که توسط آنتونیو سانتوچی طراحی و ساخته شده است.مجموعه لورین.نه اتاق در طبقه دوم، ابزارها و دستگاه‌های آزمایشگاهی جمع‌آوری‌شده توسط سلسله لورن (قرن ۱۸–۱۹) را در خود جای داده‌اند که گواه سهم قابل توجه توسکانی و ایتالیا در پیشرفت برق، الکترومغناطیس و شیمی هستند. این نمایشگاه‌ها شامل مدل‌های مومی زایمان از بیمارستان سانتا ماریا نوئووا، کابینت شیمی دوک بزرگ پیتر لئوپولد و ماشین‌های زیبایی است که در کارگاه موزه فیزیک و داستان طبیعی برای نشان دادن قوانین اساسی فیزیک ساخته شده‌اند.تحقیق و مستندسازی.موزه گالیله در زمینه تاریخ علم و فناوری و همچنین در زمینه حفظ و بهبود مجموعه‌های موزه‌ای، به تحقیق و مستندسازی می‌پردازد. مجموعه کتاب‌های کتابخانه و تعدادی از منابع آنلاین برای محققان در دسترس است. این موزه با مؤسسات مهمی مانند آکادمی سلطنتی علوم سوئد، بنیاد نوبل، مؤسسات انجمن ماکس پلانک و دانشگاه هاروارد همکاری دارد و از چندین پروژه تحقیقاتی حمایت مالی می‌کند. همچنین کنفرانس‌های بسیاری در زمینه موزه‌شناسی علمی و تاریخ علم و فناوری برگزار و در آنها شرکت می‌کند.نمایشگاه‌های موقت.موزه گالیله سال‌هاست که به ترویج و گسترش فرهنگ علمی می‌پردازد. برای تحقق مؤثر این تعهد، نمایشگاه‌هایی در مورد تاریخ علم و رابطه بین علم، فناوری و هنر برگزار می‌کند. از جمله مهم‌ترین نمایشگاه‌ها در ایتالیا و جهان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: "مهندسان رنسانس: از برونلسکی تا لئوناردو داوینچی"؛ "ذهن لئوناردو: نابغه جهانی در کار"؛ "مدیچی و علم"؛ "تلسکوپ گالیله: ابزاری که جهان را تغییر می‌دهد"؛ "گالیله: تصاویر جهان از دوران باستان تا تلسکوپ"؛ "شراب ناب: هنر، علم و اسطوره‌های شراب در فرهنگ‌های مدیترانه‌ای باستان"؛ "ارشمیدس: هنر و علم اختراع"، و جدیدترین (۲۰۱۹–۲۰۲۰) "آب به عنوان میکروسکوپ طبیعت: نسخه خطی لئوناردو داوینچی لستر"، "لئوناردو و کتاب‌هایش: کتابخانه نابغه جهانی"، "لئوناردو داوینچی و حرکت دائمی"، "هنر ساخت یک شاهکار: ستون تراژان".انتشارات.موزه گالیله آثار علمی تاریخی و دو مجله منتشر می‌کند که عبارتند از "«نُنسیوس: مجله تاریخ مادی و بصری علم»" و "«گالیله آن»" که به تحقیقات در مورد شخصیت، آثار و یافته‌های علمی گالیله اختصاص دارد. مجموعه کتابخانه نُنسیوس نتایج تحقیقات اصیل در تاریخ علم و فناوری و همچنین ویرایش منابع را منتشر می‌کند، در حالی که مجموعه کتابخانه گالیله آن مقالات انتقادی، مجموعه اسناد و ویرایش‌های متنی مربوط به گالیله و سناریوی فرهنگی اوایل دوره مدرن را منتشر می‌کند. همچنین باید به آرشیو مکاتبات دانشمندان ایتالیایی و مجموعه کتابخانه علوم ایتالیا اشاره کرد. علاوه بر این، موزه کاتالوگ‌های مربوط به مجموعه‌های خود و نمایشگاه‌های موقتی که برگزار می‌کند را منتشر می‌کند.کتابخانه.این کتابخانه - که از زمان تأسیس بخشی از مؤسسه بوده است - در سال ۲۰۰۲ به‌طور کامل بازسازی شد و به طبقه سوم کاخ کاستلانی منتقل شد. به معماری جدید آن جایزه اهدا شد. این کتابخانه حدود ۱۵۰٬۰۰۰ اثر مربوط به تاریخ علم را در خود جای داده است. مجموعه کتاب‌های عتیقه شامل تقریباً ۵۰۰۰ اثر است. این مجموعه شامل مجموعه مدیچی-لورن است که از کتاب‌های علمی عمدتاً در مورد فیزیک و ریاضیات تشکیل شده و توسط سلسله‌های توسکانی طی پنج قرن جمع‌آوری شده است. این کتابخانه همچنین محل نگهداری چندین مجموعه بایگانی مربوط به قرن ۱۸ تا ۲۰ و یک بایگانی عکس مربوط به تاریخ مجموعه‌های موزه، ابزارهای باستانی و مکان‌های مورد علاقه علمی است. مجموعه معاصر شامل کتاب‌هایی به زبان ایتالیایی و زبان‌های اصلی اروپایی است و سالانه حدود ۱۸۰۰ کتاب جدید به آن اضافه می‌شود. تمام مطالب کتابخانه را می‌توان در کاتالوگ آنلاین جستجو کرد. از جمله فعالیت‌های این کتابخانه می‌توان به گردآوری کتابشناسی‌ها - به ویژه کتابشناسی بین‌المللی گالیله - و فهرست‌نویسی اسناد مربوط به تاریخ علم، حتی اسنادی که در اختیار کتابخانه نیستند، اشاره کرد. در سال ۲۰۰۴، یک کتابخانه دیجیتال برای حفظ و انتشار مجموعه‌های دیجیتالی با اهمیت تاریخی-علمی ایجاد شد.آزمایشگاه چندرسانه ای.موزه گالیله با آگاهی از اهمیت روزافزون فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات، آزمایشگاه چندرسانه‌ای خود را در سال ۱۹۹۱ راه‌اندازی کرد. این آزمایشگاه برنامه‌های تعاملی آفلاین و آنلاین مرتبط با انتشار و مستندسازی مجموعه‌های دائمی و نمایشگاه‌های موقت تولید می‌کند. همچنین آرشیوهای دیجیتالی برای تحقیقات علمی تاریخی ایجاد می‌کند.منابع.&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;