شهرستان گوسونگ (گانگوون، کره جنوبی) کیست؟ توضیح بده.
شهرستان گوسونگ (به کره‌ای: 고성군) یک شهرستان در شمال‌شرق کره جنوبی (شرق شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. این شهرستان، شهرستانی تقسیم شده می‌باشد. منطقه غیرنظامی کره که در عمل مرز بین دو کره می‌باشد، از میان این شهرستان عبور کرده. برای همین در کره شمالی نیز نیمهٔ شمالی این شهرستان در تابعیت نیمهٔ شمالی استان گانگوون وجود دارد. به تبع دونیم شدن این شهرستان، مرکز آن، یعنی اراضی تابعهٔ حوزهٔ «شهرک گوسونگ» []، نیز دو نیم شد. منطقهٔ مسکونی اصلی «شهرک گوسونگ» در شمال مرز بین دو کره و در تابعیت کره شمالی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در حین این پروسه، «شهرک گوسونگ» نیز تقلیل درجه یافته و به «روستای گوئوپ» [] تغییر نام داد. در ابتدا، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ به مجموعه روستاهایی در «قصبهٔ اوئگوم‌گانگ» []، که به «شهرک گوسونگ» تغییر نام داده بود، منتقل شد. اما یک سال بعد، در سال ۱۹۵۳ میلادی، مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ به «شهرک جانگجون» [] که به «شهرک گوسونگ» تغییر نام داد، منتقل شد. آن مجموعه روستاهایی که اولین مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ تشکیل می‌دادند، به «روستای اون‌جونگ» [] تغییر نام دادند.در کره جنوبی، اراضی «شهرک گوسونگ» منحل شده و اراضی آن به تابعیت «قصبهٔ هیونّه» در آمد. مرکز اداری شهرستان (جنوبی) گوسونگ به «شهرک گان‌سونگ» منتقل شد. این شهرک تا پیش از سال ۱۹۱۹ میلادی نیز مرکز اداری این منطقه بوده.شهرستان گوسونگ (در تابعیت کره جنوبی) ۶۶۴٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد. دولت کره جنوبی بر روی نیمهٔ شمالی این شهرستان نیز ادعای حاکمیت دارد، و بر اساس این ادعا، این شهرستان ۱٬۵۲۲٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۸۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.تاریخ.استان گانگوون به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. دو شهرستان «گان‌سونگ» [] و «گوسونگ» [] در تابعیت این استان قرار گرفت.پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن‌ها، «گان‌سونگ» و «گوسونگ»، نام ژاپنی آنان نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان کانجو (به ژاپنی: 杆城郡، "برگردان به لاتین": Kanjō-gun) و شهرستان کوجو (به ژاپنی: 高城郡، "برگردان به لاتین": Kōjō-gun) به رسمیت رسید. در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، دو شهرستان «گان‌سونگ/کانجو» [، ] و «گوسونگ/کوجو» [، ] تحت نام «گان‌سونگ/کانجو» و با مرکزیت «قصبهٔ گونّه/گونّای» [، ] متحد شدند.در اکتبر سال ۱۹۱۷ میلادی، «قصبهٔ گونّه/گونّای» به «قصبهٔ گان‌سونگ/کانجو» [، ] تغییر نام داد.در مه سال ۱۹۱۹ میلادی، نام شهرستان به «گوسونگ» تغییر کرده و مرکز اداری آن به «قصبهٔ گوسونگ/کوجو» [، ] منتطق شد.در همین تاریخ، دو قصبهٔ «توسونگ/دوجو» [، ] و «جوگوانگ/چیکوو» [، ] از این شهرستان به شهرستان یانگ‌یانگ/جویو پیوستند.در سال ۱۹۳۷ میلادی، با جدایی چهار روستا از «قصبهٔ شین‌بوک/شینبُوکُو» [، ] در منتهی‌الیه شمالی این شهرستان، شامل روستاهای «جاجگجون/چوسِن» [، ]، «سونگبوک/جوهُوکُو» [، ]، «جوهوم/شوکِن» [، ]، «ساهو/ساکو» [، ]، «شهرک جانگجون» در این شهرستان تاسیس شد.در سال ۱۹۳۹ میلادی، «قصبهٔ شین‌بوک/شینبُوکُو» به «قصبهٔ اوئگوم‌گانگ/گایکونگو» [، ] تغییر نام داد.در اکتبر ۱۹۴۱، مرکز این شهرستان، «قصبهٔ گوسونگ/کوجو» به شهرک [، ] ارتقاء یافت.در آن دوران، در سال ۱۹۴۵ میلادی، پیش از استقلال کره، شهرستان گان‌سونگ/کانجو متشکل از ۲ شهرک و ۶ قصبه بود:پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تمامی اراضی این شهرستان، در شمال این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (شمالی) گانگوون قرار گرفت. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، بخش‌هایی از اراضی این شهرستان تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا و در همسایگی با همتای شمالی خود تاسیس شد.در همین زمان، در تابعیت کرهٔ جنوبی، «شهرک گوسونگ» منحل شده و اراضی آن، شامل ۴ روستای «ده‌گانگ»، «سونگدوجین»، «سونگ‌هیون»، «میونگهو»، به تابعیت «قصبهٔ هیونّه» در آمد. مرکز اداری شهرستان (جنوبی) گوسونگ به «قصبهٔ گان‌سونگ» منتقل شد.«قصبهٔ سودونگ» نیز، با وجود اینکه تنها نیمی از آن در حاکمیت کرهٔ جنوبی قرار گرفت، و با وجود اینکه با توجه به قرار داشتن آن در منطقه غیرنظامی کره، این منطقه خالی از سکنه باقی مانده، اما این قصبه منحل نشد و بجای خود باقی ماند. در عمل اما، وظائف مدیریتی این شهرستان بر عهدهٔ «قصبهٔ گان‌سونگ» (و «شهرک گان‌سونگ» امروزه) می‌باشد.در ژانویه سال ۱۹۶۳ میلادی، همزمان با ارتقاء شهرک سوکچو (تابع شهرستان یانگ‌یانگ)‌ به «شهر همسطح شهرستان»، قصبه‌های «توسونگ» و «جوگوانگ» از شهرستان یانگ‌یانگ به این شهرستان برگشتند.در ژوئیه سال ۱۹۷۳، در روستای «جانگچون» [] و «ساجین» [] از قصبهٔ توسونگ جدا شده و به شهر سوکچو ملحق شدند (امروزه تابع «ناحیه یونگنانگ» []).در همین زمان، «قصبهٔ گوجین» [] به شهرک ارتقاء یافت.در مه سال ۱۹۷۹ میلادی، «قصبهٔ گان‌سونگ» شهرک ارتقاء یافت.تقسیمات اداری.شهرستان گوسونگ به ۲ شهرک و ۴ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۸۸ عدد روستا وجود دارد. ۲ شهرک و ۲ قصبهٔ ادعایی دیگر نیز در تابعیت این شهرستان در نظر گرفته شده‌اند. قصبهٔ سودونگ نیز اراضی ادعایی خود را دارد. بر اساس این تقسیمات ادعایی، ۴۲ روستای دیگر در تابعیت این شهرستان قرار دارند.در تقسیمات اداری کره شمالی برای شهرستان (شمالی) گوسونگ، به تبع انحلال «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری در سال ۱۹۵۲ میلادی، و در عوض آن، تجمیع روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور، و عملا تبدیل روستاها به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها، در این اراضی، نه ۴۲ روستا در تبعیت ۲ شهرک و ۳ قصبه، بلکه ۱ شهرک و ۲۳ روستا در تبعیت مستقیم شهرستان قرار دارند.لیست روستاها.شهرک گان‌سونگشهرک گوجینقصبه توسونگ قصبه جوگوانگقصبه سودونگقصبه هیونّه