رینا مونتی کیست؟ توضیح بده.
سزارینا مونتی، که بیشتر با نام رینا مونتی و گاهی اوقات با نام رینا مونتی استلا شناخته می‌شود (آرسیست، ۱۶ اوت ۱۸۷۱ - پاویا، ۲۵ ژانویه ۱۹۳۷)، دانشمند ایتالیایی بود. او زیست‌شناس، فیزیولوژیست، لیمونولوژیست و جانورشناس بود و در سال ۱۹۰۷ اولین زنی بود که در پادشاهی ایتالیا به کرسی دانشگاه دست یافت.زندگی‌نامه.مونتی در ۱۶ اوت ۱۸۷۱ در آرسیست ایتالیا در خانواده فرانچسکو مونتی، قاضی، و لوئیجیا ماپلی متولد شد. پس از نقل مکان به مونزا، در سال ۱۸۸۷ از دبیرستان الساندرو مانزونی فارغ‌التحصیل شدمونتی پس از مطالعه سیستم عصبی حشرات، در سال ۱۸۹۲ در رشته علوم طبیعی از دانشگاه پاویا فارغ‌التحصیل شد و به مدت یک دهه در آنجا مشغول به کار بود. با این کار، او از سمت‌های تدریس در دبیرستان که معمولاً توسط زنان تحصیل‌کرده زمان خود پذیرفته می‌شد، کناره‌گیری کرد و در عوض تحقیقات خود را در سطح دانشگاه ادامه داد.کار دانشگاهی.از سال ۱۸۹۱، مونتی به آزمایشگاه مشهور نورو-هیستولوژی کامیلو گلجی رفت و در آنجا با تکنیک‌های پیشگامانهٔ میکروسکوپی او آشنا شد و آن‌ها را فرا گرفت. در سال ۱۹۰۶، گولجی به‌عنوان برندهٔ جایزه نوبل معرفی شد.اولین شغل مونتی کار در کرسی کانی‌شناسی دانشگاه پاویا، فرانچسکو سانسونی بود؛ او سه مقاله در مورد سنگ‌نگاری در مجله او منتشر کرد. سپس او دستیار لئوپولدو مگی، مدیر کابینه آناتومی تطبیقی، شد و بعداً از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۵ به عنوان معلم و مدیر کابینه، جایگزین او در آن سمت شد. در همین حال، او عنوانی را که برای تدریس آناتومی و فیزیولوژی تطبیقی نیاز داشت، به دست آورد (1899).در سال ۱۹۰۵ او به عنوان یک مأموریت موقت، جانورشناسی و آناتومی مقایسه‌ای را در دانشگاه سیه‌نا تدریس کرد و در این مدت، بارها برای کسب کرسی استادی دانشگاه رقابت کرد، اما چندین بار رد شد. این وقایع باعث شد مونتی در سال ۱۹۰۶ بنویسد:من امید کمی برای دریافت کرسی استادی دارم. به‌طور کلی، مقامات ایتالیایی تمایل زیادی به در نظر گرفتن ارزش برابر برای عملکردهای علمی زنان با مردان ندارند.دو سال بعد، در رقابت دیگری که شامل ۱۸ کاندیدای دانشگاهی بود، او به عنوان رئیس دپارتمان دانشگاه ساساری انتخاب شد و رینا مونتی ۳۶ ساله را به اولین زنی تبدیل کرد که در تاریخ پادشاهی ایتالیا به کرسی دانشگاه دست یافته است. در سال ۱۹۱۰، در همان دانشگاه، او سرانجام به عنوان استاد تمام وقت منصوب شد.در سال ۱۹۱۵ او به دانشگاه پاویا بازگشت تا کرسی جانورشناسی و بعداً کرسی آناتومی مقایسه‌ای را اشغال کند. او این سمت‌ها را تا سال ۱۹۲۴ حفظ کرد، تا اینکه به دانشگاه تازه تأسیس میلان دعوت شد و در آنجا کرسی آناتومی و فیزیولوژی مقایسه‌ای را در اختیار گرفت، در حالی که در دانشکده پزشکی نیز دروس زیست‌شناسی عمومی و جانورشناسی را می‌گذراند.با وجود فعالیت‌های تحقیقاتی فشرده و سفرهای مکرر دانشگاهی، مونتی زندگی خصوصی پرجنب‌وجوشی داشت. او از ازدواجش با آگوستو استلا (۱۸۶۳–۱۹۴۴)، زمین‌شناس و استاد علوم معدن، صاحب دو دختر شد که یکی از آنها، امیلیا استلا (۱۹۰۹–۱۹۹۴)، به یک محقق شناخته‌شده در زمینه دریاچه‌شناسی تبدیل شد.فعالیت علمی.در پاویا، در آغاز دوران حرفه‌ای خود، مونتی با تحقیقات جدید در مورد سیستم عصبی حشرات، در زمینهٔ جانورشناسی-عصب‌شناسی-بافت‌شناسی برای خود نامی دست و پا کرد. متعاقباً او به هیدروبیولوژی روی آورد، که در آن زمان در ایتالیا نه چندان محبوب بود و نه درک می‌شد. به‌طور خاص، او از یک دیدگاه تطبیقی (شامل کانی‌شناسی، جانورشناسی، کالبدشناسی و میکروبیولوژی) برای مطالعهٔ حیات دریاچه‌های داخلی (آبگیرشناسی) استفاده کرد.او برای مطالعهٔ انواع حیات موجود در دریاچه‌های آلپ و همچنین دریاچه‌های غیر لغزنده، تحقیقات میدانی و تجزیه و تحلیل‌های پیچیده آزمایشگاهی را با هم ترکیب کرد و توجه ویژه‌ای به دریاچه‌های کوه‌های ایتالیایی واله دائوستا و وال داسولا و سپس ترنتینو داشت. مونتی برای کاوش در آبراه‌های کوهستانی، سفرهای کوهنوردی طاقت‌فرسایی را انجام داد: کمپینگ در سواحل دریاچه‌ها، سفر در آب‌ها با قایق مخصوصی به "نام پاوزیا" که برای او طراحی و ساخته شده بود، و استفاده از تورهای اختراعی خود برای جمع‌آوری نمونه‌ها.مونتی همچنین انقراض حیات در دریاچه اورتا را که ناشی از آلودگی ناشی از زباله‌های صنعتی بود، مستند کرد و بر لزوم احترام به تعادل اکولوژیکی تأکید نمود.سال‌های گذشته.مونتی چند سال آخر عمرش را با کمک دخترش، امیلیا استلا، به دریاچه‌های ترنتینو اختصاص داد. آنها با هم دریاچه مولونو (۱۹۳۴) را مطالعه کردند و یک مطالعه ژنتیکی روی کلادوسرا (کک‌های آبی) (۱۹۳۶) انجام دادند.در سال ۱۹۳۶، «به دستور وزارتخانه، او بازنشسته شد.» مونتی چند ماه بعد، در ۲۵ ژانویه ۱۹۳۷ در پاویا درگذشت.به دلیل یافته‌های اولیه او، مطالعهٔ لیمنولوژی در ایتالیا تحت آموزش شاگردانش رشد کرد و از سال ۱۹۳۸ موضوع مؤسسهٔ هیدروبیولوژی، که در پالانزا تأسیس شده بود، قرار گرفت.عضویت‌ها.مونتی عضو مکاتبه‌ای برخی از معتبرترین انجمن‌های بین‌المللی آناتومی زمان خود بود: مؤسسه سلطنتی علوم و ادبیات لومبارد در میلان، انجمن آناتومیست‌ها در فرانسه (از سال ۱۹۹۸، انجمن مورفولوژیست‌ها) و انجمن آناتومیست‌ها در آلمان.آثار برگزیده.طبق WorldCat.org، مونتی ۱۲۰ اثر در ۱۸۴ نشریه منتشر کرده است.