انواع گروه‌های اجتماعی کیست؟ توضیح بده.
انواع گروه‌های اجتماعی در علوم اجتماعی گروه‌های اجتماعی را می‌توان بر اساس پویایی گروه دسته‌بندی کرد که سازمان اجتماعی را تعریف می‌کند. در اصطلاح جامعه‌شناختی، گروه‌ها را اساساً می‌توان از طریق میزان تأثیر ماهیت آنها بر افراد و چگونگی آن از یکدیگر متمایز کرد. برای مثال، «گروه اولیه» یک گروه اجتماعی کوچک است که اعضای آن روابط نزدیک، شخصی و پایداری با یکدیگر دارند (مانند خانواده، دوست دوران کودکی). در مقابل، «گروه ثانویه» گروهی است که در آن تعاملات غیرشخصی‌تر از گروه اولیه است و معمولاً بر اساس علایق مشترک، فعالیت‌ها و / یا دستیابی به هدفی خارج از خود رابطه (مثلاً همکاران، همکلاسی‌ها) است.چهار نوع اساسی از گروه‌ها به طور سنتی شناخته شده است: گروه‌های اولیه، گروه‌های ثانویه، گروه‌های جمعی و دسته‌ها.گروه‌های اولیه و ثانویه.تمایز بین «گروه‌های اولیه» و «گروه‌های ثانویه» برای شناسایی بین دو مرتبه سازمان اجتماعی است.گروه‌های اولیه.یک "اولیه گروه" معمولاً یک گروه اجتماعی کوچک است که اعضای آن روابط نزدیک، شخصی و پایداری دارند که در آن افراد موارد ضمنی مانند عشق، مراقبت، نگرانی، حمایت و غیره را مبادله می‌کنند. این گروه‌ها اغلب طولانی‌مدت هستند و با نگرانی اعضا نسبت به یکدیگر مشخص می‌شوند، جایی که هدف در واقع خود رابطه است نه دستیابی به هدف دیگری. به طور کلی، آنها همچنین از نظر روانی برای افراد درگیر آرامش می‌دهند و منبع حمایتی را فراهم می‌کنند. همین طور، گروه‌های اولیه یا فقدان آن‌ها نقش مهمی در توسعه هویت شخصی دارند و می تواند به عنوان حلقه های تنگ متشکل از افرادی مانند خانواده، عاشقانه های طولانی مدت، گروه حمایت از بحران، گروه کلیسا و غیره درک شود.مفهوم گروه اولیه برای اولین بار در سال ۱۹۰۹ توسط چارلز کولی ( ۱۷ اوت ۱۸۶۴–۸ مهٔ ۱۹۲۹) جامعه‌شناس آمریکایی و یکی از اعضای مشهور مکتب جامعه‌شناسی شیکاگو از طریق کتابی با عنوان «سازمان اجتماعی: مطالعه ذهن بزرگتر» معرفی شد. اگرچه کولی در ابتدا این اصطلاح را برای نشان دادن اولین گروه صمیمی دوران کودکی یک فرد پیشنهاد کرده بود ولی این طبقه‌بندی بعدها به سایر روابط صمیمی نیز گسترش یافت.علاوه بر این، سه زیر گروه از گروه های اولیه نیز قابل شناسایی هستند:گروه‌های ثانویه (گروه‌های اجتماعی).«گروه ثانویه» یک گروه نسبتاً بزرگتر است که از روابط غیرشخصی و هدف گرا تشکیل شده است که اغلب موقتی هستند. این گروه ها اغلب بر اساس دستیابی به یک هدف مشترک خارج از خود رابطه هستند و سرمایه گذاری احساسی بسیار کمتری را شامل می شوند. از آنجایی که گروه‌های ثانویه برای انجام وظایف ایجاد می‌شوند، نقش‌های فردی قابل تعویض‌تر هستند، بنابراین اعضا می‌توانند ترک کنند و برون گروهی می‌توانند با سهولت نسبی بپیوندند. چنین گروه هایی را می توان گروه هایی دانست که در آن افراد کالاهای صریح را مبادله می کنند (مانند نیروی کار در ازای دستمزد، خدمات در ازای پرداخت و غیره). به عنوان مثال می‌توان به گروه‌های مطالعه، تیم‌های ورزشی، همکلاسی‌ها، وکیل-موکل، پزشک-بیمار، همکاران و غیره اشاره کرد.کولی بین گروه‌های اولیه و ثانویه تمایز قائل شده بود، با توجه به این که اصطلاح دومی به روابطی گفته می‌شود که عموماً در اواخر زندگی ایجاد می‌شوند و احتمالاً تأثیر بسیار کمتری بر هویت فرد نسبت به گروه‌های اولیه دارند.گروه‌های جمعی.«گروه‌های جمعی» گروه بزرگی از افراد است که روابط آنها با یکدیگر به صورت سست، خود به خود و کوتاه است. اعضا معمولاً از طریق انجام اقدامات مشابه یا داشتن چشم اندازهای مشابه به هم متصل می شوند. از آنجایی که آنها فقط برای یک دوره زمانی بسیار کوتاه وجود دارند، برای یک عضو خارج از گروه بسیار آسان است که عضو درون گروه شود و بالعکس. نمونه‌هایی از گروه‌ها شامل مخاطبان یک نمایش، تماشاگران، مردم در پارک و غیره است.دسته‌ها.«دسته‌ها» با مجموعه‌ای از افراد مشخص می‌شوند که اشتراکات مشترکی دارند ولی تنها زمانی به گروه تبدیل می‌شوند که شباهت‌هایشان پیامدهای اجتماعی داشته باشد. به نظر می‌رسد که دسته‌ها در هیچ‌انگیز و ماهیت‌گرایی بالاتر از گروه‌های اولیه، ثانویه و جمعی باشند. این گروه عموماً بزرگترین نوع گروه است که در آن اعضا می‌توانند به طور دائم یا موقت در گروه باشند. دسته‌ها می‌توانند شامل افراد با قومیت، جنسیت، مذهب یا ملیت یکسان باشند. برای مثال، تورنتونی‌ها، زنان و بازی‌کنندگان را می‌توان به‌عنوان «مقوله» توصیف کرد.کمپبل (1958) به طور معروف «واقعیت» را به عنوان میزانی تعریف می کند که مجموعه ای از افراد به عنوان یک گروه درک می شوند. میزان واقعی بودن یک گروه تحت تأثیر این است که آیا مجموعه ای از افراد سرنوشت مشابهی را تجربه می کنند، شباهت ها را نشان می دهند و از نظر مجاورت نزدیک هستند. اگر افراد بر این باورند که یک گروه از استعداد بالایی برخوردار است، سپس آنها احتمالاً معتقدند که گروه دارای ویژگیهای تغییرناپذیری است که برای گروه ضروری است، که به نام ماهیت گرایی شناخته می شود.گروه‌های مرجع.«گروه مرجع» گروهی است که یک فرد یا گروه دیگر با آن مقایسه می‌شود که توسط جامعه‌شناسان در مورد هر گروهی که توسط یک فرد به عنوان معیاری برای ارزیابی خود و رفتارشان استفاده می‌شود، استفاده می‌شود. به طور ساده تر، همانطور که توسط تامپسون و هیکی (2005) توضیح داده شد، چنین گروه‌هایی گروه‌هایی هستند که "مردم هنگام ارزیابی کیفیت ها، شرایط، نگرش ها، ارزش ها و رفتارهای [خود] به آن ها اشاره می کنند."&lt;ref&gt;تامپسون، ویلیام، و جوزف هیکی. 2005: "جامعه در کانون" (ویرایش پنجم). بوستون: پیرسون.