فرانچسکو جوزپه کازانووا کیست؟ توضیح بده.
فرانچسکو جوزپه کازانووا (۱ ژوئن ۱۷۲۷، لندن - ۸ ژوئیه ۱۸۰۳، نزدیک مودلینگ) یک نقاش ایتالیایی بود که در نقاشی صحنه‌های نبرد تخصص داشت. برادر بزرگترش جاکومو کازانووا، ماجراجوی مشهور، و برادر کوچکترش جووانی کازانووا بود؛ که او نیز نقاش مشهوری بود.زندگی‌نامه.او در لندن متولد شد، جایی که والدینش، زانتا فاروسی، بازیگر، و گائتانو کازانووا، بازیگر و رقصنده، با هم در تئاتر نامزد کرده بودند. شایعه شده بود که پدرش در واقع شاهزاده ولز بوده است (که اندکی پس از آن پادشاه جورج دوم شد)؛ مشخص نیست که آیا این کار به دلایل توهین‌آمیز بوده یا تبلیغات. [ "" ] آنها وقتی او هنوز جوان بود به ونیز بازگشتند و پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۳۳، او و خواهر و برادرانش تحت مراقبت خانواده گریمانی قرار گرفتند.دوران حرفه‌ای فرانچسکو جوزپه کازانووا در کارگاه‌های جیووانی آنتونیو گواردی آغاز شد؛ اما بنا بر خاطرات برادرش جاکومو کازانووا، این دوره برای او بسیار ناخوشایند بود. پس از آن به کارگاه آنتونیو جولی پیوست؛ طراح صحنهٔ تئاترهایی که در مالکیت خاندان گریمانی بودند. این تجربه نیز چندان رضایت‌بخش نبود و سرانجام کازانووا به تحصیل نزد نقاش صحنه‌های نبرد، فرانچسکو سیمونینی روی آورد. در سال ۱۷۵۱، به توصیهٔ برادرش جیووانی، رهسپار پاریس شد و شاگرد شارل پاروسل گردید. سال بعد، پس از مرگ پاروسل، به درسدن رفت و یک سال را صرف مطالعهٔ نقاشی‌های نبرد در «نگارخانهٔ منتخبین ساکسونی» کرد. او در سال ۱۷۵۸ به پاریس بازگشت و به‌عنوان یک هنرمند آزاد فعالیت خود را آغاز نمود.موفقیت بلافاصله حاصل نشد و اولین نمایشگاه او با شکست مواجه شد. در سال ۱۷۶۱، او به عضو اضافی آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه‌سازی تبدیل شد و در سال ۱۷۶۳ به عضویت کامل ارتقا یافت. در نتیجه انتقادات مساعد دنیس دیدرو، او شروع به دریافت سفارش از اشراف کرد. دیدرو بعداً نظرات منفی در مورد کار کازانووا ابراز می‌کرد، اما شهرت او از قبل ساخته شده بود. شهرت او به زودی به سمت شرق گسترش یافت و از سال ۱۷۶۸ سفارش‌هایی از کاترین کبیر برای ارمیتاژ دریافت کرد. دو سال بعد، او چهار «نقاشی فاجعه» معروف خود را خلق کرد که توسط ژان بنجامین دو لا بورد به نمایندگی از شاه لویی پانزدهم خریداری شدند. در سال ۱۷۷۱، او دو بوم بزرگ را که صحنه‌هایی از جنگ سی ساله (نبرد فرایبورگ و نبرد لنز) را به تصویر می‌کشیدند، به نمایش گذاشت و بار دیگر رضایت دیدرو را جلب کرد.زندگی شخصی.در سال ۱۷۶۲، فرانچسکو جوزپه کازانووا با ژان-ماری ژولیه (۱۷۳۴–۱۷۷۳) ازدواج کرد؛ او بالرینی از تئاتر کمدی-ایتالیین بود که با نام هنری مادموازل دالانکور شناخته می‌شد. ارتباطات حرفه‌ای همسرش برای کازانووا منبعی ارزشمند از مشتریان و سفارش‌دهندگان هنری فراهم آورد. پس از مرگ ژان-ماری در سال ۱۷۷۳، او در سال ۱۷۷۵ با ژان کاترین دلاشو (۱۷۴۸–۱۸۱۸) ــ که تازه بیوه شده بود ــ ازدواج کرد. این ازدواج به‌زودی به شکستی آشکار انجامید، و در سال ۱۷۸۳، با کمک و حمایت برادرش جاکومو کازانووا، همسرش را ترک گفت. فرانچسکو سپس به وین پناه برد و تحت حمایت شاهزاده شارل ژوزف دو لین قرار گرفت. این شاهزاده او را به صدر اعظم کائونیتس معرفی کرد. به نظر می‌رسد که فرانچسکو، همچون برادر مشهورش جاکومو، شخصیتی برون‌گرا و سرگرم‌کننده داشت و به همین دلیل به سرعت در دربار وین محبوبیت یافت.او علاوه بر نقاشی‌هایش، طرح‌هایی برای ملیله و اثاثه یا لوازم داخلی تولید کرد که بسیار سودآور بود. از سال ۱۷۷۰ تا ۱۷۸۷، کارخانه سلطنتی بووه از بیش از هفتاد الگوی او استفاده کرد. او همچنین تعدادی حکاکی از جمله "طبل‌زن روسی سوار بر اسب، سه سوار زره‌پوش، پرچم، برخورد سواره‌نظام و شام نقاش کازانووا" را تولید کرد.با وجود موفقیت و مشتریان اشرافی فراوانش، پولش را هدر داد، همیشه بدهکار بود و در فقر در خانه‌اش در نزدیکی مودلینگ درگذشت. سال درگذشت او عموماً ۱۸۰۳ ذکر شده است، اگرچه برخی منابع ۱۸۰۵ یا ۱۸۰۷ را نیز ذکر کرده‌اند.