ضرب سکه در سسا کیست؟ توضیح بده.
سکه‌های سسا مربوط به سکه‌های ضرب‌شده در سسا، شهری در کامپانیای باستان (سسا آورونکای امروزی) است که محل سکونت آورونچی‌ها، جمعیتی باستانی از ایتالیایی‌ها، بوده است. این شهر در دوره بین ۲۶۸ پیش از میلاد و جنگ دوم پونی سکه ضرب می‌کرد.سکه‌های سسا بخشی از سکه‌هایی هستند که توسط کلونیا و متحدان روم در منطقه‌ای با محوریت کامپانیای باستانی ضرب شده‌اند؛ پس از جنگ دوم پونیک، سوسا، مانند بیشتر مراکز ایتالیای رومی، دیگر سکه‌های خود را ضرب نکرد و سکه‌های رومی را که بر اساس دناریوس بودند، پذیرفت.سکه‌شناسان به‌طور سنتی سکه‌های سوس را بخشی از سکه‌های یونانی می‌دانند.فهرست نویسی.هیچ متنی به‌طور ویژه دربارهٔ سکه‌های سسا منتشر نشده است. جامع‌ترین اثر، کاری است که توسط آرتور سامبون، پژوهشگر فرانسوی، با عنوان در سال ۱۹۰۳ در پاریس منتشر شد. این کتاب با وجود عنوانش، تنها بخشی از ایتالیا باستان را پوشش می‌دهد: ایتالیای مرکزی و کامپانیا. سکه‌های سسا به چهار گروه اصلی تقسیم می‌شوند: یک گروه برای سکه‌های نقره‌ای (شماره ۸۵۲–۸۶۹) و سه گروه برای سکه‌های برنزی: نوع با مرکوری و هرکولس (شماره ۸۷۰–۸۷۲)، نوع با مینروا و خروس (شماره ۸۷۳–۸۷۶)، و نوع با آپولو و گاو با سر انسان (شماره ۸۷۷–۸۸۴). در فهرست‌ها، هر نوع با ارجاع و شمارهٔ مربوطه ذکر شده است.تحلیلی کمتر جامع اما همچنان جامع در "Historia Nummorum Italy" یافت می‌شود، متنی که در سال ۲۰۰۱ توسط گروهی از سکه‌شناسان با هماهنگی کیت ان. روتر در بریتانیا منتشر شد. این متن تنها انواع اصلی را از هم متمایز می‌کند. کاتالوگ‌ها شامل یک مرجع نوع "HN" یا "HN Italy" و به دنبال آن عدد هستند: ۴۴۷ برای دیدراخم نقره‌ای با آپولو و کاستوروپولوکس، ۴۴۸ برای برنزی با مرکوری و هرکول، ۴۴۹ برای مینروا و خروس، و ۴۵۰ برای آپولو و گاو نر.منابع دیگر فهرست‌بندی عبارتند از "قیاسی از سکه‌شناسی یونانی"؛ عموماً از جدیدترین یا در دسترس‌ترین آنها استفاده می‌شود، مانند فهرست انجمن سکه‌شناسی آمریکا، کپنهاگ و فرانسه. برای برنزها، "Sylloge" از مجموعه Morcom، مجموعه‌ای از برنزهای غرب یونان واقع در بریتانیای کبیر، نیز استفاده می‌شود. در فهرست‌ها، یک علامت اختصاری "Sylloge" مانند "ANS", "Cop", "Fran" یا "Morcom" وجود دارد که به دنبال آن شماره سکه نشان داده شده می‌آید.زمینه تاریخی.قلمرو سوسا، که در دوران پیش از روم محل سکونت آورونچی‌ها بود، تحت حکومت روم درآمد و روم در سال‌های ۳۱۳–۳۱۲ پیش از میلاد، کلونیا را تحت قانون لاتین در آنجا تأسیس کرد.سسا از حدود سال ۲۷۰ پیش از میلاد تا جنگ دوم پونیک سکه ضرب می‌کرد. در سال ۲۰۹ پیش از میلاد، در جریان همین جنگ، دوازده کلونی، از جمله کالس، نمایندگانی به رم فرستادند که در آنجا از ارائهٔ کمکی که طبق فرمول توگاتوروم از آن‌ها درخواست شده بود، امتناع کردند. پس از پایان جنگ، روم به‌طور چشمگیری خودمختاری پیشین آن‌ها را کاهش داد و از جمله حقوقی که از دست رفت، حق ضرب سکه بود.زمینه پولی.در دوره بین جنگ‌های اول و دوم پونیک، سکه‌های جدیدی با ویژگی‌های مشابه در گروهی از شهرهای مرتبط با روم ظاهر شدند. اینها سکه‌های برنزی بودند که دو نوع داشتند:برخی از این شهرها منحصراً با آپولو سکه ضرب می‌کردند، برخی دیگر فقط با مینروا، و برخی دیگر هر دو؛ علاوه بر انواع ذکر شده، برخی از آنها همچنین سکه‌های دیدراشم با فوت کامپانیا و سایر سکه‌های برنزی با انواع مختلف ضرب می‌کردند. همه این شهرها در "لاتیوم آدیکتوم" ، کامپانیا و حوضه والتورنو واقع شده بودند.این شهرها نه تنها در انواع سکه‌ها، بلکه در سکه‌ها و برخی علائم شناسایی، مانند مخفف ΙΣ که مکرراً استفاده می‌شود، نیز مشترک هستند. نمادهایی که برای تمایز سکه‌های منفرد استفاده می‌شوند نیز، حداقل برای شهرهایی که تعداد سکه‌هایشان بیشتر است، تمایل به همپوشانی دارند. نمادهای استفاده شده همچنین تا حد زیادی با نمادهای سکه‌های همزمان ناپولی و رم همپوشانی دارند.این همزمانی‌ها، همراه با حضور همزمان سکه‌هایی از این شهرها، در گنجینه‌هایی که به دست ما رسیده است، در کنار سکه‌های ناپولیس و روم، تجانس‌های سبکی و سایر عناصر، محققان را بر آن داشته است تا در مورد نوعی گردش مشترک سکه و وجود یک مرجع فرامدنی برای کنترل ضرب سکه گمانه‌زنی کنند.سکه‌ها.سکه‌های سوس از نظر سبک، نوع و تکنیک‌های تولید، ارتباط نزدیکی با سکه‌های سایر شهرهای این منطقه دارند؛ سکه‌های نقره‌ای با طرح‌های آپولو در روی سکه و دیوسکوروس در پشت سکه‌ها و سکه‌های برنزی با سه نوع مختلف در شهر آورونچی ضرب شده‌اند. نقره.سوسا یکی از شهرهای کامپانیا در قرن سوم پیش از میلاد بود که سکه نقره خود را ضرب می‌کرد، یک استاتر (یا دیدراخم) از فوت کامپانیا ، با وزن حدود 7.5 گرم و تقسیم شده به دو دراخما. این فوت در سراسر ساحل کامپانیا، از ولیا و پوزیدونیا در جنوب تا کومای و نیاپولیس در شمال، مورد استفاده قرار می‌گرفت. در همان قرن، فوت توسط مستعمرات لاتین و سایر "جوامع" روم مورد استفاده قرار گرفت که در آن زمان شروع به ضرب سکه کرده و تصمیم به ضرب سکه‌های نقره نیز گرفتند.روی سکه، سر آپولو را با تاجی از برگ بو نشان می‌داد؛ سر می‌توانست به سمت راست (سامبون ۸۵۲-۸۶۷ bis) یا به سمت چپ (سامبون ۸۶۸-۸۶۹) بچرخد. در پشت سکه، نمادی متغیر قرار دارد. سامبون چندین مورد از آنها را فهرست می‌کند: چنگ ، سه‌گوش ، هلال، نوک نیزه ، شمشیر ، پنج‌ضلعی ، سپر ، کلاهخود فریگیایی ، جغد ، پوزه شیر، سه‌پایه، سر نیزه (یا برگ)، جام قهرمانی ، صاعقه، ستاره هشت‌پر، بال، پوسته (از پکتن )، گلدان دو دسته (یا کانتاروس )، کلاهخود. طبق گفته سر ، روی سکه ظاهراً از روی سکه‌های کروتون قرن چهارم پیش از میلاد کپی شده است.پشت تصویر، دیوسکوروس را سوار بر اسبی در حالت راه رفتن نشان می‌دهد که هر دو رو به چپ هستند. دیوسکوروس در دست راستش شاخه‌ای از نخل را روی روبانی گره‌دار نگه داشته است؛ شاخه روی شانه راستش قرار دارد. در کنار آن، در پس‌زمینه، اسب دیگری بدون سوارکار دیده می‌شود. روی این سکه ، اهلیت‌نام SVESANO حک شده است. در پشت تصویر، تفاوت‌ها مربوط به کیفیت حکاکی و سبک افسانه‌ها است. برنز.سه گروه اصلی از سکه‌های برنزی در سوس ضرب می‌شدند: سکه‌ای با تصویر مینروا/گالوس، سکه‌ای با تصویر آپولو/گاو نر با سر انسان، و سکه‌ای با تصویر سر عطارد در روی سکه و هرکول در حال خفه کردن شیر در پشت سکه. دو نوع اول با بسیاری از شهرهای دیگر این منطقه مشترک است. نوع آخر، با تصویر سر عطارد (یا هرمس) در روی سکه و هرکول (یا هراکلس) در پشت سکه، مختص سوس است.جیوه.روی سکه، سر عطارد را نشان می‌دهد که با پتاسوس ، سربندی که مشخصه این خدا است، قابل تشخیص است. طرح با سر عطارد در سکه‌های ایتالیک و ایتالیایی کاملاً رایج بود؛ این طرح روی سکّه‌های سکه‌های رومی، در سکه‌های فرنتانی ، و در سکه‌های پوپولونیا وجود دارد. سبک آن برگرفته از سنت مرکزی ایتالیا است.