فرزکاری مدادی کیست؟ توضیح بده.
فرزکاری مدادی (انگلیسی: Pencil Milling) یک نوع مسیر ابزار برای پاک‌سازی نهایی است که توسط نرم‌افزارهای ساخت به کمک رایانه (CAM) تولید می‌شود. این مسیر برای ماشین‌کاری گوشه‌های داخلی و فیلت‌هایی طراحی شده که ابزارهای بزرگ‌تر در مراحل قبلی مانند خشن‌کاری، نیمه‌نهایی و نهایی‌کاری نتوانسته‌اند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند. نام این روش از شباهت حرکت ابزار به حرکت طبیعی یک مداد در امتداد این گوشه‌ها گرفته شده است. گاهی نیز به آن مسیر «توپ غلتان» گفته می‌شود.در بسیاری موارد، از یک مسیر مدادی اولیه، مسیرهای موازی با فاصله ثابت (step-over) استخراج می‌شود تا پاک‌سازی دقیق‌تری در گوشه‌ها و فیلت‌هایی انجام شود که هنوز مقداری مواد اضافی از ابزار بزرگ‌تر باقی مانده است.در زمینه تولید مسیرهای Pencil، چند الگوریتم مختلف وجود دارد. رایج‌ترین روش که در مقالات علمی منتشر شده، شامل ایجاد آفست سطح ابزار از سطوح مدل و سپس تقاطع آن‌هاست تا خط مشترکی به‌دست آید که در آن ابزار به‌طور همزمان با دو سطح تماس دارد. یکی از نمونه‌های پیاده‌سازی این روش، استفاده از تکنیک ZMap است که توسط Park و همکارانش معرفی شده است.فرزکاری مدادی یک نوع مسیر ابزار برای پاک‌سازی نهایی است که توسط نرم‌افزارهای ساخت به کمک رایانه (CAM) تولید می‌شود. این مسیر برای ماشین‌کاری گوشه‌های داخلی و فیلت‌هایی طراحی شده که ابزارهای بزرگ‌تر در مراحل قبلی مانند خشن‌کاری، نیمه‌نهایی و نهایی‌کاری نتوانسته‌اند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند. نام این روش از شباهت حرکت ابزار به حرکت طبیعی یک مداد در امتداد این گوشه‌ها گرفته شده است. گاهی نیز به آن مسیر «توپ غلتان» گفته می‌شود.در بسیاری موارد، از یک مسیر مدادی اولیه، مسیرهای موازی با فاصله ثابت (step-over) استخراج می‌شود تا پاک‌سازی دقیق‌تری در گوشه‌ها و فیلت‌هایی انجام شود که هنوز مقداری مواد اضافی از ابزار بزرگ‌تر باقی مانده است.در زمینه تولید مسیرهای Pencil، چند الگوریتم مختلف وجود دارد. رایج‌ترین روش که در مقالات علمی منتشر شده، شامل ایجاد آفست سطح ابزار از سطوح مدل و سپس تقاطع آن‌هاست تا خط مشترکی به‌دست آید که در آن ابزار به‌طور همزمان با دو سطح تماس دارد. یکی از نمونه‌های پیاده‌سازی این روش، استفاده از تکنیک ZMap است که توسط Park و همکارانش معرفی شده است.مسیر مدادی.در مسیر مدادی، هدف این است که ابزار در نقطه‌ای حرکت کند که همزمان با دو سطح مجاور تماس داشته باشد. این نقطه دقیقاً جایی است که ابزار می‌تواند بدون برخورد با قطعه، مواد باقی‌مانده را از گوشه یا فیلت حذف کند. برای رسیدن به این نقطه، نرم‌افزار CAM باید بفهمد کجا ابزار با دو سطح تماس پیدا می‌کند و در عین حال مسیر حرکتش بدون برخورد باشد.الگوریتم‌های تولید مسیر مدادی.تقاطع آفست‌های سطحی (Surface Offset Intersection).در این روش، نرم‌افزار ابتدا از سطوح مدل، آفست‌هایی به اندازه شعاع ابزار ایجاد می‌کند. سپس محل تقاطع این آفست‌ها را محاسبه می‌کند. این خط تقاطع همان مسیر مدادی است، چون نشان می‌دهد ابزار در آن نقطه با هر دو سطح تماس دارد.روش ZMap.در این تکنیک، سطح قطعه به‌صورت یک نقشه ارتفاعی (ZMap) نمایش داده می‌شود. سپس نرم‌افزار بررسی می‌کند که ابزار در کدام نقاط می‌تواند با دو سطح تماس داشته باشد بدون اینکه برخورد کند. این روش برای قطعات پیچیده و منحنی‌دار بسیار مؤثر است.روش‌های مبتنی بر منحنی‌های هندسی.در برخی نرم‌افزارها، مسیر مدادی از طریق تحلیل منحنی‌های لبه و فیلت‌ها تولید می‌شود. نرم‌افزار بررسی می‌کند که ابزار چگونه می‌تواند در امتداد این منحنی‌ها حرکت کند و نقاط تماس را شناسایی می‌کند.الگوریتم‌های تطبیقی و هیبریدی.در مدل‌های پیشرفته‌تر، از ترکیب چند الگوریتم استفاده می‌شود تا مسیر مدادی بهینه‌تری تولید شود. مثلاً ابتدا ZMap برای شناسایی نواحی بحرانی، سپس آفست‌گیری برای تولید مسیر دقیق.