الساندرو اورسینی کیست؟ توضیح بده.
الساندرو اورسینی (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۷۵) جامعه‌شناس و پژوهشگر ایتالیایی در حوزه تروریسم و دانشیار در دانشگاه لوئیس در رم ایتالیا است.زندگی اولیه و تحصیل.اورسینی بر ۱۴ آوریل ۱۹۷۵ در ناپل زاده شد. او پسر آرتورو اورسینی، روان‌شناس یونگی بود که بعدها استاد نظریه و تکنیک‌های آزمایش شخصیت و مدیر دانشکده روان‌شناسی بالینی در دانشگاه ساپینزا رم شد. هنگامی که اورسینی ۱۵ ساله بود، خانواده‌اش به لاتینا نقل مکان کردند، جایی که او در دبیرستان کلاسیک دانته آلیگری تحصیل کرد. او مدرک جامعه‌شناسی را از دانشگاه ساپینزا گرفت و سپس از دانشگاه روما تری دکتری دریافت نمود.شغل.در نوامبر ۲۰۰۴، اورسینی به عنوان پژوهشگر در دانشگاه آزاد مدیترانه‌ای مشغول به کار شد. او وظایف تدریس داشت و در سال ۲۰۰۷ به دلیل غیبت از دانشگاه توبیخ شد. چندین جامعه‌شناس مشهور و اتحادیه فدراسیون کارکنان آموزش و پرورش در حمایت از اورسینی به دانشگاه نامه نوشتند. او متعاقباً پژوهشگر جامعه‌شناسی پدیده‌های سیاسی در دانشگاه تورورگاتا رم بود، جایی که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ مدیریت مرکز مطالعات تروریسم را با تمرکز بر تروریسم اسلامی در اروپا بر عهده داشت. کتاب او درباره داعش بخاطر بهترین کار در مورد یک موضوع امور جاری که در سال 2016 توسط انتشارات ریتسولی لیبری منتشر شده، برنده جایزه شد.اورسینی در دانشگاه لوئیس، دانشیار است و جامعه‌شناسی عمومی و جامعه‌شناسی تروریسم تدریس می‌کند. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲، او همچنین همکار پژوهشی مرکز مطالعات بین‌المللی دانشگاه MIT یا مؤسسه فناوری ماساچوست در ایالات متحده بود، جایی که او به عنوان پژوهشگر مهمان در هر دو بخش علوم سیاسی و مرکز مطالعات بین‌المللی فعالیت داشت. علایق پژوهشی او بر «استراتژی‌های دسترسی به گروه‌های خشونت‌آمیز با انگیزه نفرت ایدئولوژیک» متمرکز است. او بنیانگذار و مدیر رصدخانه امنیت بین‌المللی دانشگاه LUISS و وب‌سایت خبری «امنیت بین‌المللی» است. او عضو هیئت مشاوره علمی مجله «مطالعات در تضاد و تروریسم»، شبکه آگاهی از رادیکالیزاسیون شورای اروپا و کمیته «سناریوهای آینده» از اداره کل نیروهای مسلح ایتالیا است.از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲، اورسینی ستون‌نویس روزنامه «ایل مساجرو» بود و مقالاتی در مورد مسایل ژئوپلیتیکی و بین‌المللی می‌نوشت. پس از آغاز حمله روسیه به اوکراین، او به دلیل اختلاف با سردبیر ماسیمو مارتینلی، «ایل مساجرو» را ترک کرد. او متعاقباً به دعوت سردبیر مارکو تراواگلیو ستون‌نویس «ایل فاتو کوتیدیانو» شد.مدل DRIA.اورسینی بر اساس شرح حال تروریست‌ها، مدلی را که خود آن را مدل DRIA (تجزیه، بازسازی، انسجام، بیگانگی) می‌نامد، برای تشریح فرآیند رادیکال شدن توسعه داده‌است. اورسینی می‌گوید این تحلیل در مورد "تروریست‌های حرفه‌ای" صدق می‌کند. او این افراد را کسانی تعریف می‌کند که آماده‌اند تا جان خود را برای یک ایدئولوژی سیاسی-مذهبی فدا کنند - ایدئولوژی‌ای که با این باور مشخص می‌شود که جهان، به شکلی که هست، کاملاً فاسد است ("فاجعه‌گرایی رادیکال") و محکوم به نابودی است ("در انتظار پایان")، و همچنین وسواس خلاص شدن از شر جهان، غیرانسانی کردن دشمنان، لذت بردن از شهادت و آزار و اذیت، و این باور که هدف، وسیله را توجیه می‌کند. به گفته اورسینی، این فعالیت به یک نیاز معنوی برآورده نشده برای معنابخشی به زندگی تروریست‌ها پاسخ می‌دهد.مدل دریا شامل چهار مرحله است:آثار و استقبال.کتاب "کالبدشکافی بریگادهای سرخ".نسخه ایتالیایی.در سال ۲۰۰۹، اورسینی کتابی با روش تک‌نگاری در مورد انگیزه‌های کسانی منتشر کرد که به بریگاد سرخ - یک گروه چپ افراطی - پیوسته بودند. این کتاب ابتدا به ایل مولینو، ناشر برتر علوم اجتماعی ایتالیا، ارائه شده بود که انتشار آن را رد کرد و آنگاه توسط انتشارات روبتینو ادیتوره منتشر شد. اسپنسر ام. دی اسکالا، مورخ متخصص در سوسیالیسم ایتالیایی، مقدمه این کتاب را نوشته است.اورسینی برای ارائه دیدگاه خود در مورد بریگادهای سرخ از روش مطالعه موردی استفاده کرد که قتل سیاسی، چه از سوی چپ افراطی باشد و چه از سوی گروه‌های نئونازی، چه از سوی کنشگران غیردولتی و چه از سوی گروه‌هایی مانند رژیم پل پوت که دستگاه دولتی را به دست گرفته‌اند، با انگیزه تفکر مسیحایی انجام می‌شود. فرقه‌های مذهبی یا سیاسی خشونت‌آمیز هنگامی در تبدیل اعضای خود به تروریست موفق می‌شوند که بتوانند این باور را به آنها القا کنند که این گروه مأموریتی معنوی برای پاکسازی جهان از فساد دارد.ریچارد دریک، مورخ اروپای معاصر، تاریخ ایتالیا و تروریسم، پس از انتشار کتاب، بحث اورسینی در مورد پیشینه بریگادهای سرخ را به عنوان «شاهکار تاریخ فکری» توصیف کرد که نه تنها تلاش می‌کند تاریخ تروریسم ایتالیا، بلکه منبع تفکر تروریستی را نیز توضیح دهد. گویدو پانوینی، مورخ اجتماعی که بر تاریخ اروپا و خشونت سیاسی و تروریسم تمرکز دارد، باورمند بود که طیف گسترده‌ تشابهات تاریخی ذکر شده توسط اورسینی، اگرچه بینش‌های بسیاری ارائه می‌دهد ولی ممکن است خواننده را تا حدودی گیج کند ولی پیوندی را که اورسینی بین خشونت تروریستی و رفتار رادیکال‌های راست‌گرا و رژیم‌های تمامیت‌خواه برقرار کرده بود، بسیار جالب یافت. این اثر برنده جایزه تاریخ Acqui شد.نقد و بررسی ترجمه انگلیسی.دو سال بعد، ترجمه‌ای از کتاب «کالبدشکافی بریگادهای سرخ» توسط انتشارات دانشگاه کرنل منتشر شد. این کتاب نقدهای کاملاً متفاوتی دریافت کرد: در حالی که برخی بر سهم آن در درک طرز فکر تروریست‌ها تأکید داشتند، برخی دیگر به ویژه از فقدان تاریخ‌گرایی انتقاد کردند.کتاب "فداکاری: زندگی من در یک شبه‌نظامی فاشیستی".در اوایل دهه ۲۰۱۰، اورسینی خود را در دو [موضوع] فاشیستی جای داد. به مدت سه ماه در میان شبه‌نظامیان به نمایش گذاشته شد تا دیدگاهی خودمردم‌نگارانه به دست آورد که بعدها با عنوان «فداکاری: زندگی من در یک شبه‌نظامی فاشیست» منتشر شد. آر. جی. بی. باسورث این اثر را تصویری غیرانتقادی یافت که کاملاً با فاشیست‌ها همدلانه است. کریستین اولیوو، متخصص در سیاست مخالفت اجتماعی در اروپای شرقی-مرکزی پساکمونیستی، تحت تأثیر توصیف دست اول اورسینی از گسست با «ایدئولوژی بورژوایی» رایجِ اجتناب از درگیری و حفظ خود قرار گرفت که ناشی از تأکید گروه‌های فاشیستی بر ورزش‌های رزمی مانند MMA بود، که ارزش‌های فداکاری را القا می‌کرد و جستجو را تشویق می‌کرد. منازعه خشونت‌آمیز (با درگیری با گروه‌های چپ افراطی) را به عنوان یک شیوه زندگی شجاعانه رد می‌کند. کتاب "مرتد چپ: برونو ریزی، نخبه‌گرای دموکرات".ژائو برناردو، مورخ پرتغالی کمونیسم، سرمایه‌داری و فاشیسم، اظهار داشت که اگرچه این کتاب «به‌طور مفید» به بررسی توسعه مواضع سیاسی برونو ریزی از سال ۱۹۳۷ به بعد می‌پردازد، موضوعی که تا حد زیادی در تحقیقات کمبود آن احساس می‌شود ولی او این کتاب را «بشدت ناقص» می‌داند زیرا بحث گسترده‌تر افکار چپ انتقادی در مورد اتحاد جماهیر شوروی را فراتر از «دیدگاه‌های تروتسکی در مورد اتحاد جماهیر شوروی استالینیستی» دربرنمی‌گیرد. با حذف چندین دیدگاه دیگر از اندیشمندان سیاسی ایتالیایی در طول زندگی ریزی و تأثیر آنها بر اندیشه او، این کتاب «برونو ریزی‌ای دلپذیر برای ذائقه معاصر ایجاد می‌کند و هر چیزی را حذف می‌کند که نئولیبرال‌ها به آن علاقه‌ای ندارند» و در نهایت به درک فرد ارائه شده آسیب می‌رساند.دیدگاه‌ها.اوکراین.اورسینی با شرکت به عنوان مهمان برنامه گفتگوی جنجالی حمله روسیه به اوکراین، محبوبیت بسیاری پیدا کرد، جایی که او بارها انتقاد خود را از توسعه‌طلبی ناتو نسبت به روسیه و شکست دیپلماسی اتحادیه اروپا ابراز کرد که او آن را از عوامل مشترک جنگ در اوکراین می‌داند. مقالاتی همانند "کوریره دلا سرا" و "لوموند" اورسینی را به عنوان اشاعه‌دهنده تبلیغات جنگ روسیه توصیف کرده‌اند. دانشگاه لوئیس، با ترس از آسیب‌های اعتباری، در سال ۲۰۲۲ بیانیه‌ای صادر کرد و «همبستگی کامل خود را با مردم اوکراین» ابراز نمود.در مارس ۲۰۲۴، اورسینی مقاله‌ای در «ایل فاتو کوتی‌دیانو» نوشت و در آن اظهار داشت که سربازان و خودروهای ایتالیایی در پایگاه کنستانتسا در رومانی در حال انجام وظیفه هستند و در معرض خطر قریب‌الوقوع شکست نظامی اوکراین قرار دارند. وزارت دفاع ایتالیا این ادعاها را رد کرد و اظهار داشت اظهارات اورسینی «کاملاً نادرست است. سربازان نیروی هوایی ایتالیا که بخشی از گروه ویژه «گلادیاتور» در کنستانتا بودند، در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ به ایتالیا بازگشتند» همو افزود «اورسینی یا کاملاً بی‌نیت است یا حتی قادر به مراجعه به منابع وب معمولی نیست.»امور ایتالیا.در سال ۲۰۲۳، اورسینی قانونی را تأیید کرد که توسط حکومت ملونی پیشنهاد شده بود و ایجاد مساجد در گاراژها و انبارها را ممنوع می‌کرد. او استدلال کرد این قانون با هدف تشویق مسلمانان به تجمع در مساجد بزرگ و در نتیجه جلوگیری از تجزیه و انزوا و رادیکال شدن وضع شده‌است.