سلامت در ایتالیا کیست؟ توضیح بده.
ایتالیا به دلیل سیستم تندرستی بسیار خوب شناخته می‌شود و امید به زندگی برای مردان ۸۰ سال و برای زنان ۸۵ سال است، که کشور را در فهرست کشورها بر پایه امید به زندگی قرار می‌دهد، و دارای نرخ پایین مرگ‌ومیر نوزادان است. در مقایسه با سایر کشورهای غربی، ایتالیا دارای نرخ نسبتاً پایینی از چاقی بزرگسالان است (زیر ۱۰٪)، زیرا رژیم غذایی مدیترانه‌ای فواید متعددی برای سلامتی دارد. نسبت افراد سیگاری روزانه در سال ۲۰۱۲، ۲۲٪ بود که نسبت به ۲۴٫۴٪ در سال ۲۰۰۰ کاهش یافته ولی هنوز کمی بالاتر از میانگین OECD است. از سال ۲۰۰۵، استعمال دخانیات در مکان‌های عمومی از جمله بارها، رستوران‌ها، کلوب‌های شبانه و ادارات محدود به اتاق‌های دارای تهویه مخصوص شده است.در سال ۲۰۱۳، یونسکو رژیم غذایی مدیترانه‌ای را در فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به عنوان یکی از کشورهای معرفی‌کننده ایتالیا، مراکش، اسپانیا، پرتغال، یونان، قبرس و کرواسی ثبت کرد. همانند سایر کشورهای توسعه‌یافته، ایتالیا دارای توزیع کافی و مناسب آب و غذا است و سطوح تغذیه و بهداشت بالا است. در ایتالیا، مراقبت پزشکی به‌صورت رایگان تحت یک سیستم بهداشت همگانی ارائه می‌شود که بر این فرض استوار است که مراقبت‌های بهداشتی یک حق انسانی است و باید برای همه بدون توجه به توانایی مالی در دسترس باشد.آب و غذا.ایتالیا دارای منابع آب کافی و مناسب است، اما به ویژه به دلیل خشکسالی‌هایی که در تابستان‌ها شایع است (به‌ویژه در جنوب ایتالیا)، کمبود آب می‌تواند به‌طور مکرر رخ دهد. ایتالیایی‌ها مصرف بسیار بالایی از آب معدنی دارند، که بالاترین مقدار در مقایسه با کشورهای هم‌رده است: در سال ۱۹۹۲، هر فرد به‌طور متوسط ۱۱۶ لیتر آب نوشید، در حالی که در بلژیک ۱۰۵، در آلمان ۹۳ و در فرانسه ۸۰ لیتر بود. مطالعات نشان می‌دهد که ۱۸ میلیون نفر در ایتالیا سالانه حداقل با یک کمبود جزئی آب مواجه می‌شوند و ۱۸٪ از خانواده‌های ایتالیایی دارای الگوهای توزیع نامنظم آب بوده‌اند. بخشی از توزیع آب نیز نابرابر است و می‌تواند به عوامل اقتصادی مرتبط باشد؛ به‌عنوان مثال، مردم لمباردی، ثروتمندترین منطقه ایتالیا، ۹ برابر بیشتر از کامپانیا، یکی از فقیرترین مناطق کشور، آب بطری مصرف می‌کنند.یکی از مشکلات رایج مربوط به آب آشامیدنی، آلودگی آب و وجود مواد شیمیایی مضر یا علف‌کش‌ها است که می‌تواند باعث بروز مشکلات متعددی برای سلامتی شود. مطابق یک دستورالعمل صادرشده توسط دولت، حداکثر میزان حضور علف‌کش‌ها یا مواد مشابه در آب آشامیدنی ایتالیا ۰٫۵ میکروگرم در لیتر است.آشپزی مغذی و سالم آشپزی ایتالیایی باعث می‌شود که ایتالیایی‌ها تغذیه مناسبی داشته و غذای خوبی مصرف کنند. افزودن اخیر برخی داروها به گوشت‌ها باعث شد که کنترل‌ها از ۴٬۰۰۰ مورد در سال ۱۹۸۸ به ۵۶٬۸۳۱ مورد در سال ۱۹۹۱ افزایش یابد.تابش.ایتالیا به‌عنوان کشوری نسبتاً گرم و آفتابی، مردم آن اغلب در معرض تابش مستقیم خورشید (تابش ماورای بنفش) قرار دارند، که در صورت عدم استفاده از کرم ضدآفتاب یا محافظ، می‌تواند باعث بروز بیماری‌های سرطان‌زا پوست مانند سرطان پوست شود. با این حال، بیشترین خطر ناشی از تابش، در محیط‌های داخلی مشاهده می‌شود.امید به زندگی و مرگ‌ومیر.ایتالیا یکی از بالاترین امید به زندگی‌ها در جهان را دارد. این میانگین بالا در مناطق مختلف بسیار متفاوت است. در شمال ثروتمندتر، امید به زندگی هنگام تولد در سال ۱۹۹۰ برای مردان کمتر از جنوب بود (۷۳٫۳ در مقابل ۷۴٫۲) و برای زنان، میانگین در شمال بالاتر از جنوب است (۸۰٫۶ در مقابل ۷۹٫۸). مرکز ایتالیا بالاترین میانگین را دارد، با ۷۴٫۷ سال برای مردان و ۸۱٫۰ سال برای زنان.در سال ۲۰۰۳، میانگین ملی امید به زندگی هنگام تولد برای زنان ۷۸ تا ۸۴ سال و برای مردان ۷۱ تا ۷۷ سال بود. تا سال ۲۰۰۹، این میانگین به ۷۷٫۲۶ برای مردان و ۸۳٫۳۳ برای زنان افزایش یافت. تا سال ۲۰۱۹، امید به زندگی زنان ایتالیایی ۸۵–۸۶ سال و مردان ایتالیایی ۸۱ سال است.ایتالیا همچنین دارای نرخ بسیار پایین مرگ‌ومیر نوزادان است، به میزان ۵٫۵۱ در ۱٬۰۰۰ نفر، که ۱۸۵امین پایین‌ترین در جهان است. از ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۹، نرخ مرگ‌ومیر به‌طور چشمگیری کاهش یافت، از ۱۱ و ۱۰٫۳ برای مردان و زنان، به ۸٫۳ و ۶٫۷.در سال ۲۰۱۵، لیگوریا بالاترین مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در میان تمامی مناطق اروپا را داشت، با نرخ ۳۷۷ در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت.واکسیناسیون.سامانه واکسیناسیون در ایتالیا پیچیده است زیرا خدمات و تصمیم‌گیری‌ها توسط ۲۱ مرجع منطقه‌ای جداگانه ارائه می‌شود که باعث ایجاد تفاوت‌های زیادی می‌شود. یک کمیته ملی واکسیناسیون وجود دارد که برنامه واکسیناسیون ملی را به‌روزرسانی می‌کند و ورودی‌هایی از نمایندگان وزارت بهداشت، مراجع بهداشت منطقه‌ای، مؤسسه ملی بهداشت و سایر انجمن‌های علمی دریافت می‌کند. مناطق ممکن است واکسن‌های بیشتری را به برنامه زمان‌بندی اضافه کنند، اما نمی‌توانند شهروندان را از واکسن‌های ملی اجباری یا توصیه‌شده معاف کنند. برنامه‌ای سراسری برای حذف سرخک و سرخجه در سال ۲۰۰۱ آغاز شد.واکسیناسیون کودکان که در برنامه ملی گنجانده شده است، برای همه کودکان ایتالیایی و کودکان خارجی ساکن کشور رایگان است. برآوردها نشان می‌دهد که پوشش واکسیناسیون سه دوز مورد نیاز برای واکسن‌های HBV-Hib-IPV حداقل ۹۵٪ از کودکان ۲ ساله است. آنفلوانزا تنها واکسن اجباری ملی برای بزرگسالان است و توسط پزشکان عمومی تزریق می‌شود. ایتالیا برنامه ملی جبران خسارت آسیب‌های ناشی از واکسن دارد. یک ارزیابی از پوشش واکسیناسیون در سال ۲۰۱۰، که شامل نسل متولد ۲۰۰۸ بود، کاهش اندکی در نرخ پوشش ایمنی واکسن‌های دیفتری، هپاتیت B، فلج اطفال و کزاز پس از الزام به تزریق این واکسن‌ها نشان داد. با این حال، سطح واکسیناسیون همچنان از هدف ۹۵٪ دولت ایتالیا فراتر رفت.به منظور هماهنگ‌سازی استراتژی‌های ایمن‌سازی در سراسر کشور و ایجاد دسترسی برابر به پیشگیری از بیماری‌ها، وزارت بهداشت ایتالیا برنامه ملی پیشگیری از واکسیناسیون (Piano Nazionale Prevenzione Vaccinale) را در سال ۲۰۱۲ صادر کرد که رویکرد «طول عمر» نهادی به واکسیناسیون را پیشنهاد می‌کرد. پوشش واکسن ویروس پاپیلوم انسانی افزایش یافت و واکسن‌های pneumococcal vaccine و مننژوکک C بازخورد مثبت عمومی داشتند. با این حال، پوشش واکسیناسیون نوزادان و واکسیناسیون آنفولانزا در سالمندان در حال کاهش بوده است. برنامه دولت در سال ۲۰۱۵ در ایتالیا هدفش افزایش نرخ واکسیناسیون و معرفی مجموعه‌ای از واکسن‌های جدید بود که با اعتراض برخی از متخصصان بهداشت عمومی همراه شد. بخشی از این اقدامات در پاسخ به آماری بود که نشان می‌داد کمتر از ۸۶٪ از کودکان ایتالیایی واکسن سرخک را دریافت می‌کنند. برنامه ملی واکسیناسیون ۲۰۱۶–۲۰۱۸ (PNPV) الزامات واکسیناسیون را افزایش داد. واکسن آبله‌مرغان برای نوزادان الزامی شد. بر اساس این برنامه، هزینه دولت برای واکسن‌ها دو برابر شد و کودکان بدون ارائه مدرک واکسیناسیون ممکن است از حضور در مدرسه منع شوند. اگرچه این اقدامات ایتالیا را به یکی از پیشتازان اروپا در واکسیناسیون تبدیل می‌کرد، برخی کارشناسان نیاز به چندین واکسن را مورد سؤال قرار دادند و برخی پزشکان نگران تنبیه احتمالی خود در صورت عدم رعایت مقررات پیشنهادی بودند.در سال ۲۰۱۷، ۵٬۰۰۰ مورد سرخک ثبت شد، در مقایسه با ۸۷۰ مورد در سال ۲۰۱۶، که ۲۹٪ کل موارد اتحادیه اروپا را تشکیل می‌داد. قانونی که کودکان را ملزم می‌کرد برای ثبت‌نام در مدارس دولتی ۱۰ واکسن دریافت کنند، از مارس ۲۰۱۸ اجرایی شد، اما در اوت ۲۰۱۸ جنبش پنج ستاره قانونی را در سنای ایتالیا تصویب کرد که این الزام را لغو نمود. این قانون هنوز در Chamber of Deputies تصویب نشده است، اما اکنون والدین مجبور نیستند به مدارس مدرک پزشک ارائه دهند تا نشان دهند که فرزندانشان واکسینه شده‌اند.سیگار کشیدن.دود کردن در ایتالیا در چند دهه گذشته در میان مردان به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است، در حالی که الگوی مصرف در زنان کمتر قطعی بوده است. در سال ۱۹۶۶، میانگین ۶۸٫۵٪ از جمعیت مردان سیگار می‌کشیدند، که تا سال ۱۹۹۱ به حدود ۳۷٪ کاهش یافت. برای زنان، این میزان از حدود ۱۵٪ در سال ۱۹۶۶ به حدود ۱۶٫۵٪ افزایش یافت، به ویژه در مرکز کشور که از ۱۵٪ به ۲۰٫۱٪ رسیده است.تغییرات اقلیمی.در واقع، افزایش دما، غلظت اوزون یا گرد و غبار ریز، به‌ویژه در مناطق شهری، موجب افزایش مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی ایسکمیک، سکته مغزی، اختلالات متابولیک و نفرپاتی به دلیل فشار گرمایی می‌شود. این اثر بیشتر افراد آسیب‌پذیر مانند سالمندان، کودکان، زنان باردار و بیماران مزمن را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شکاف نابرابری در مراقبت‌های بهداشتی را گسترش می‌دهد.افزایش دما و موج‌های گرما هر ساله یکی از علل مرگ و میر در ایتالیا هستند، که موجب شد تا این کشور سامانه پیش‌بینی و هشدار موج گرما (Heat Wave Forecasting and Warning System) را ایجاد کند. وزارت بهداشت ایتالیا این سامانه هشدار و پیش‌بینی موج گرما (HHWWS) را مدتی قبل از موج‌های گرما در اروپا، سال ۲۰۲۲ راه‌اندازی کرد.تغییرات اقلیمی تأثیرات زیادی داشته است که می‌توان آن را از طریق رتبه‌بندی شاخص ریسک اقلیمی ۲۰۲۰ نشان داد که رویدادهای بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ را گزارش می‌کند. این مطالعات تأثیرات تغییرات اقلیمی را از نظر خسارات اقتصادی، کاهش تولید ناخالص داخلی و مرگ و میر ارزیابی می‌کنند.در رتبه‌بندی که بیشترین تعداد مرگ و میر ناشی از رویدادهای شدید جوی را ثبت می‌کند، ایتالیا در رتبه ششم جهان و نخست اروپا قرار دارد و نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ نفر به دلیل سیلاب‌ها و موج‌های گرما جان خود را از دست داده‌اند.