لندور (نظامی) کیست؟ توضیح بده.
واژه‌ی آلمانی لَندوِر (به آلمانی: Landwehr) در اصل به معنای «دفاع سرزمینی / دفاع از کشور» است و درکاربرد نظامی‌اش بسته به دولت یا کشور، معانی متفاوتی دارد. اغلب به واحدهایی شبه‌نظامی وابسته به ارتش دائمی، یا نیروهای ذخیره‌ نظامی (افراد دارای خدمت قبلی) که نظامی‌گری را به عنوان شغل و پیشه انجام نمی‌دهند اطلاق می‌شود. واژه‌ی لندور به معنی سامانه‌های دفاعی و مرزبندی در اروپای مرکزی در سده‌های میانه نیز به کار می‌رود.در پروس و آلمان.در ساختار نظامی پروس (به‌ویژه بعد از اصلاحات اوایل قرن ۱۹) سه رکن اصلی نیروهای نظامی عبارت بودند از: ارتش دائمی، لَندوِر و لَنداِشتورم. سربازانی که پس از خدمت فعال در ارتش به خانه برمی‌گشتند، به مدت چند سال عضو لَندوِر می‌شدند. یعنی ارتشی از افراد آموزش‌دیده که تنها در زمان جنگ یا بسیج فراخوانده می‌شدند‌ (با ارتش دائمی یا لند اشتورم اشتباه نشود). فرمان سلطنتی ۱۷ مارس ۱۸۱۳ نخستین بار لَندوِر پروس را بنیان گذاشت. طبق آن، همه مردان ۱۸ تا ۴۵ ساله‌ای که توانایی حمل سلاح داشتند و در ارتش دائمی خدمت نمی‌کردند، برای دفاع از پادشاهی فراخوانده شدند. پس از صلح ۱۸۱۵، این نیرو بخشی جدایی‌ناپذیر از ارتش پروس شد، به‌طوری‌که هر تیپ (brigade) متشکل از یک هنگ خط (Line regiment) و یک هنگ لَندوِر بود. با این حال، چنین ساختاری بسیج تیپ‌ها را کند می‌کرد، زیرا هنگ‌های لَندوِر باید احضار می‌شدند و این امر از ارزش خط مقدم می‌کاست. در سازماندهی مجدد سال ۱۸۵۹، نیروهای لَندوِر به خط دوم منتقل شدند.در اتریش–مجارستان.در اتریش–مجارستان، "Landwehr" (در اتریش: k.k. Landwehr، در مجارستان: k.u. Honvéd) یک نیروی رسمی موازی ارتش مشترک بود، شبیه ارتش ایالتی. این‌ها واحدهای تمام‌وقت بودند، نه فقط ذخیره. لَندوِر اتریش (۱۸۶۸–۱۹۱۸) یکی از سه بخش اصلی نیروهای زمینی امپراتوری اتریش–مجارستان بود که از مناطق سیس‌لیتانی (بخش اتریشی امپراتوری) سرباز می‌گرفت و در آغاز به‌عنوان نیروی دفاع ملی در کنار لَندوِر مجارستانی (هون‌وِد) تشکیل شد. این نیرو ابتدا در وین حمایت چندانی نیافت و تا دههٔ ۱۸۷۰ بیشتر یک سازمان ضعیف بود، اما از دههٔ ۱۸۸۰ با افزایش نگرانی‌ها نسبت به گسترش هون‌وِد، مجلس اتریش شمار نیروهای آن را تا ۱۳۵ هزار تن افزایش داد و واحدهایی ویژهٔ جنگ کوهستان نیز در تیرول و کارینتیا شکل گرفت. در آستانهٔ جنگ جهانی اول، لَندوِر اتریش از نظر آمادگی و تجهیزات هم‌سطح ارتش مشترک امپراتوری ارزیابی می‌شد. در کنار آن، لَندوِر مجارستانی یا هون‌وِد به‌عنوان ارتش دائمی پادشاهی مجارستان پس از مصالحهٔ ۱۸۶۷ تشکیل شد و تا فروپاشی امپراتوری در ۱۹۱۸ ادامه یافت− این نیرو نباید با ارتش سلطنتی مجارستان پس از ۱۹۲۲ اشتباه گرفته شود.در آلمان نازی.در دوران جمهوری وایمار، آلمان اجازه نداشت بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ سربازِ ارتش دائمی داشته باشد، بنابراین نظام وظیفه لغو شده بود. در جریان تسلیح مجدد آلمان، لَندوِر در ۲۱ مه ۱۹۳۵ دوباره تأسیس شد و بر اساس قانون جدید، همهٔ آلمانی‌هایی را که مشمول خدمت نظامی بودند و سنی بین ۳۵ تا ۴۵ سال داشتند، در بر می‌گرفت. در عمل اما تنها یک لشکر به نام لَندوِر ( ) احضار شد. باقی نیروهای لَندوِر یا برای تکمیل لشکرهای پیاده‌نظام «موج سوم» به‌کار رفتند، یا به‌صورت گردان‌های لندس‌شوتزن (Landesschützen) سازمان یافتند که وظایف نگهبانی و اشغال سرزمین‌ها را بر عهده داشتند.در سوئیس.در سوئیس، لَندوِر نیروی خط دوم به شمار می‌رفت که همه شهروندان به مدت دوازده سال در آن خدمت می‌کردند. این ساختار پس از اصلاحات ارتش در سال ۱۹۶۵ منحل شد. به یاد این گذشته، هنوز شماری از دسته‌های موسیقی بادی سوئیسی نام «لَندوِر» را در عنوان خود حفظ کرده‌اند.در سایر مناطق.در برخی مناطق (مثل شهرهای آزاد آلمانی یا سوئیس پیش از ارتش فدرال) به واحدهای مردمی یا گارد شهروندان گفته می‌شد که در مواقع خطر به دفاع محلی می‌پرداختند.