باغ مینروا (سالرنو) کیست؟ توضیح بده.
باغ مینروا ("Giardino della Minerva") در قلب شهر قدیمی سالرنو، در منطقه‌ای که در قرون وسطی با نام "Plaium montis" شناخته می‌شد، واقع شده است. این باغ در نیمه راه مسیری ایده‌آل قرار دارد که در امتداد محور باغ‌های سبزیجات دیوارکشی شده و تراس‌بندی شده، از پارک شهرداری، نزدیک رودخانه فوساندولا، به سمت قلعه آرچی امتداد می‌یابد. این باغ نام خود را از مینروا، الههٔ خرد و هنر در اساطیر رومی، گرفته است و ترکیبی از زیبایی‌های طبیعی و طراحی باغبانی کلاسیک ایتالیایی را ارائه می‌دهد.تاریخچه.این باغ تاریخی، تحت مالکیت خانوادهٔ سیل‌واتیکو قرار داشت و از آن زمان به بعد به مرکزی برای پرورش و مطالعهٔ گیاهان دارویی تبدیل شد. ماتئو سیل‌واتیکو، که پزشک و گیاه‌شناس برجستهٔ آن زمان بود، در اوایل قرن چهاردهم باغی علمی و کاربردی برای پرورش گیاهان دارویی طراحی کرد و آن را به عنوان الگویی برای باغ‌های گیاه‌شناسی مدرن در اروپا معرفی کرد. این اقدام او اهمیت تاریخی بسیاری دارد، زیرا پایه‌های مطالعه سیستماتیک و علمی گیاهان دارویی و باغبانی علمی در اروپا را شکل داد.در این منطقه با ارزش فرهنگی فوق‌العاده، که اکنون می‌توان آن را در منطقه باغ مینروا شناسایی کرد، او برخی از گیاهانی را که برای تولید مواد مؤثر مورد استفاده در اهداف درمانی استفاده می‌شدند، کشت کرد. ماتئو سیلواتیکو نیز در اینجا تدریس می‌کرد و گیاهان را به محققان دانشکده پزشکی نشان می‌داد و نام و مشخصات آنها را ارائه می‌داد. در طی یک حفاری باستان‌شناسی اخیر، باغ قرون وسطایی در عمق حدود دو متری زیر سطح فعلی زمین پیدا شد.آخرین مالک این باغ جیووانی کاپاسو بود که به لطف پیگیری‌های وکیل گائتانو نونزیانته، رئیس مؤسسهٔ خیریهٔ آسیلو دی مندیسیتا، بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم کل ملک را به این مؤسسه اهدا کرد. در نوامبر ۱۹۹۱، پروژه‌ای برای ایجاد یک باغ گیاه‌شناسی به افتخار سیل‌واتیکو و «باغ گیاهان دارویی» او ارائه شد. این پروژه در سال ۲۰۰۰ توسط شورای شهری با استفاده از بودجهٔ برنامهٔ اروپایی شهری تأمین مالی و اجرا شد. پس از تکمیل کارهای بازسازی، بازدیدکنندگان باغ اکنون می‌توانند مجموعه‌ای جالب از عناصر تاریخی متعلق به قرن‌های هفدهم و هجدهم را مشاهده کنند. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌ها پلکان طولانی است که با ستون‌های صلیبی‌شکل مشخص شده و از آن‌ها پرگولای چوبی پشتیبانی می‌شود، که ترکیبی از طراحی کلاسیک و زیبایی طبیعی را ارائه می‌کند.گونه‌های گیاهی.باغ مینروا یک باغ گیاه‌شناسی سنتی نیست، اما در مناطق مختلف از مضامین خاصی پیروی می‌کند. مهم‌ترین عنصر آموزشی این مضمون که با سنت گیاه‌شناسی سالرنو مرتبط است، تصویری از سیستم طبقه‌بندی باستانی گیاهان است که در بزرگ‌ترین تراس باغ قرار دارد. در تمام باغچه‌های گل دیگر در باغ، گیاهان بر اساس محوطه‌سازی چیده شده‌اند. همه گونه‌ها با برچسبی مشخص شده‌اند که به موقعیت ایده‌آل ساده در طرحی اشاره دارد که نشان‌دهنده موقعیت عناصر است که بر روی تقسیم‌بندی متحدالمرکز درجات قرار گرفته‌اند.پس از مرمت سال ۲۰۰۱، چندین گونه نادر کاشته شد که بیشتر آنها از میان گونه‌هایی که در "کار پاندکتاس پزشکی" ذکر شده‌اند و در قرون وسطی به عنوان دارو استفاده می‌شدند، انتخاب شدند.این بازسازی نه تنها جنبهٔ زیبایی‌شناختی باغ را تقویت کرد، بلکه ارزش تاریخی و علمی آن را نیز برجسته ساخت. گونه‌های گیاهی نادر که پس از بازسازی کاشته شدند، یادآور دانش پزشکی و داروشناسی قرون وسطی هستند و به بازدیدکنندگان امکان می‌دهند با تنوع و کاربردهای گیاهان دارویی آشنا شوند. این اقدام، باغ را به مکانی برای آموزش، تحقیق و حفظ میراث گیاه‌شناسی تاریخی تبدیل کرده است.جستارهای وابسته.&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;