هنری بی. آترتون کیست؟ توضیح بده.
هنری بریج آترتون (Henry Bridge Atherton) (۲۱ سپتامبر ۱۸۳۵ – ۶ فوریه ۱۹۰۶) سرباز اهل ورمونت در جنگ داخلی آمریکا و وکیل و قانون‌گذار ایالتی نیوهمپشایر در اواخر قرن ۱۹ بود.اوایل زندگی و تحصیلات.آترتون در ۲۱ سپتامبر ۱۸۳۵ در کاوندیش، ورمونت به دنیا آمد. وی خردترین پسر یک کشاورز و یک وکیل موفق، جاناتان آترتون (۱۷۸۷–۱۸۷۵) و رکسانا آیوز (۱۷۹۷–۱۸۹۱) بود. اجداد او در پی دریافت بخشی از کمک‌های مالی نیوهمپشایر در این منطقه ساکن شده بودند.او در مدرسه داتونسویل و سپس از سال ۱۸۵۱ الی ۱۸۵۵ در آکادمی بِلک ریور و بعدتر در مدرسه علمیه لیلند در تاونسند، ماساچوست، تحصیل کرد و در آنجا ممتاز شناخته شد. آترتون به جای کشاورزی، عاشق شعر بود، اما با این حال او به دنبال حقوق رفت.آترتون طرفدار سرسخت جنبش مخالفت با بردگی بود و احتمالاً تحت تأثیر معلمش جان لیلند قرار گرفته بود. حمایت از این جنبش در میان شهروندان ورمونت رایج بود. تا حدی که جان براون، رهبر سرشناس جنبش مخالفت با بردگی، در سال ۱۸۵۶ برای سخنرانی در جامعه پروکتورزویل، ورمونت در طول سفرهایش در سراسر ایالات متحده شمالی دعوت شد. براون به دنبال کمک‌های مالی و همچنین تسلیحات برای «بیان‌کنندگان آزاد» بود. آترتون پیش از فارغ‌التحصیلی، در حالی که وزیر سنای ورمونت بود، از براون دعوت کرد تا از دفترش استفاده کند و اینگونه حمایت خود را نشان داد. آترتون موقعیت قانونی عرضه اسلحه به مهاجران اخیر در قلمرو کانزاس که توسط شرکت کمک به مهاجران نیوانگلند مستقر شده بودند را مورد مطالعه قرار داد. این رویارویی که در سال ۱۸۵۴ آغاز شد، به نام «خونریزی کانزاس» شناخته می‌شد و مقدمه‌ای برای جنگ داخلی بود. آترتون در ۹ مارس ۱۸۸۲، برای زندگی‌نامه‌نویس براون که جان ردپارث نام داشت، در مورد مشارکت شخصی او و فرماندار سابق، رایلند فلچر، نامه نوشت. نامه آترتون، نه تنها نقش او در کمک به براون (که بعداً در ویرجینیای غربی محاکمه و اعدام شد) را شفاف می‌ساخت، بلکه تأیید براون توسط بزرگان شهر که مایل به تهیه اسلحه‌های قدیمی بودند را توضیح می‌داد. آترتون همچنین دربارهٔ کمک مستقیم ۲۰۰۰۰ دلاری ورمونت نوشت و آن را دلیل ایجاد تغییر در موازنه قدرت سیاسی در قلمروی کانزاس دانست.در سال ۱۸۵۸ آترتون از کالج دارتموث فارغ‌التحصیل شد. وی قبل از پیوستن به دفاتر حقوقی جان اف دین، زیر نظر جوزف سایر از آلتون، نیوهمپشایر فعالیت می‌کرد. او در هیئت وکلاء پذیرفته شد و با دین شراکت کرد. در سال ۱۸۶۰ مدرک حقوق را از دانشکده حقوق آلبانی دریافت کرد. آترتون به عنوان وکیل محکمه در مونپلیه، ورمونت پذیرفته شد و سوگند یاد کرد.جنگ داخلی آمریکا.در اوت ۱۸۶۱، آترتون وارد خدمت ارتش اتحادیه شد. از وی خواسته شد تا زیر نظر سرهنگ ادوین اچ استوتون به عنوان سروان گروه C، هنگ پیاده‌نظام چهارم ورمونت در براتلبورو، ورمونت، خدمت کند. او ابتدا به فرماندار اراستوس فیربنکس کمک کرد تا حداقل سی تن را استخدام کند. فهرست سربازان او توسط مورخان نگهداری شده‌است.شرکت او در مبارزات جنگی پس از جراحات شدید در نبرد در ۱۶ آوریل ۱۸۶۲ در ویرجینیا در کمپین پنین‌سولا، در نبرد لیز میل، به خاطر اصابت گلوله به کشاله ران و اصابت ترکش به سر محدود شد. شدت جراحات آترتون به حدی بود که او را از کارافتاده تلقی کردند و بنابراین وی را از خدمت مرخص کردند.حرفه.آترتون اجازه نداد که معلولیتش مانع او شود. او قبل از رفتن به جنگ ازدواج کرده بود. در اکتبر ۱۸۶۲ با قبول مدیریت تحریریه روزنامه تلگراف نشوا وارد حرفه روزنامه‌نگاری شد. او الی سال ۱۸۶۴ به عنوان سردبیر فعالیت کرد و سپس به حرفه وکالت بازگشت. او وارد سیاست شد و به عنوان عضوی از محکمه عمومی نیوهمپشایر انتخاب شد و برای اولین بار از سال ۱۸۶۷ الی ۱۸۶۸ در مجلس قانون‌گذاری ایالتی خدمت نمود.از جمله مناصب معتبر و شرافتمندانه وی، سمت‌های خزانه داری شهرستان هیلزبورو و ریاست پوست نشوا (۱۸۷۲ الی ۱۸۷۶) بود.در سال ۱۸۸۴ آترتون نماینده کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان بود که در شیکاگو برگزار شد. او به قوه مقننه ایالت بازگشت و از سال ۱۸۸۵ الی ۱۸۸۷ در آنجا خدمت کرد. قانون راه‌آهن عمومی نیوهمپشایر (۱۸۸۳) به عنوان «لایحه آترتون» شناخته شد.او در سال ۱۸۹۰ به عنوان عضو هیئت آموزش نیوهمپشایر انتخاب شد و در سال ۱۸۹۳ به سمت ریاست این هیئت منصوب گردید.به آترتون یک نقش برجسته در فرمانداری آلاسکا نیز پیشنهاد شد، اما وی مؤدبانه آن را رد کرد. او از سوی رئیس‌جمهور بنجامین هریسون، برای پُر کردن پُست کمیساریای زمین برای ساموای آمریکایی که بر اساس معاهده برلین (۱۸۸۹) آلمان آن را به ایالات متحده آمریکا واگذار کرد، نامزد شده بود.او زمانی که در مشاغل دولتی نبود به وکالت بازگشت. ریکاردهای مطالبات بازنشستگی تهیه شده توسط آترتون و دریافت شده توسط ژنرال آجودان برای جانبازان جنگ داخلی و وارثان آنها باقی مانده‌است.آترتون به عنوان مدیر انجمن امداد متقابل پیش‌بینی‌کنندهٔ کنکورد، نیوهمپشایر خدمت کرد.آثار ادبی و هنری.آترتون شیفته شعر و هنر بود. او در سال ۱۸۵۱، در سن ۱۶ سالگی، «مراقب بیوه باش» را نوشت که ده سال بعد، با شروع جنگ، معنای غم‌انگیزی به خود گرفت.شعر او در منابع مختلف بدون امضاء دیده می‌شود، اما این منابع بخشی از مجموعه اشعار او را تشکیل می‌دهند که توسط انجمن تاریخی کاوِندیش جمع‌آوری شده‌است.