آفرینش‌گرایی شکاف کیست؟ توضیح بده.
آفرینش‌گرایی شکاف که با عنوان آفرینش‌گرایی ویرانی-بازسازی، خلقت‌آفرینش‌گرایی بازسازی یا «نظریه شکاف» نیز شناخته می‌شود، نوعی آفرینش‌گرایی است که فرض می‌کند دوره خلقت شش‌روزه، همان‌طور که در سفر پیدایش شرح داده شده است، شامل شش روز ۲۴ ساعته بوده است. اما در آیات اول و دوم پیدایش، «شکاف زمانی» بین دو خلقت مجزا وجود داشته است که این نظریه بیان می‌کند بسیاری از مشاهدات علمی، از جمله سن زمین را توضیح می‌دهد. این با آفرینش‌گراییِ روز-عصر که معتقد است «روزهای» آفرینش، دوره‌های بسیار طولانی‌تری (هزاران یا میلیون‌ها سال) بوده‌اند، و با آفرینش‌گراییِ زمین جوان که اگرچه با شش روز ۲۴ ساعته آفرینش موافق است، اما هیچ شکاف زمانی را فرض نمی‌کند، متفاوت است.تاریخچه.از سال ۱۸۱۴ توماس چالمرز نظریه آفرینش‌گرایی شکاف را رواج داد؛ او این مفهوم را به متکلم آرمینیوسی هلندی قرن هفدهم سیمون اپیسکوپیوس نسبت داد. چالمرز نوشت:چالمرز استاد الهیات در دانشگاه ادینبورگ، بنیانگذار کلیسای آزاد اسکاتلند و نویسنده یکی از "رساله‌های بریج‌واتر" شد. از دیگر طرفداران اولیه نظریه آفرینش‌گرایی شکاف می‌توان به ویلیام باکلند استاد زمین‌شناسی دانشگاه آکسفورد و نویسنده همکار "بریج‌واتر" شارون ترنر و ادوارد هیچکاک اشاره کرد. این ایده زمانی توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد که «عمل آفرینش دوم» در یادداشت‌های مرجع سفر پیدایش در کتاب مقدس مرجع اسکوفیلد که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد، مورد بحث قرار گرفت.در سال ۱۹۵۴، چند سال پیش از آن‌که زمین‌شناسی طوفان زمینِ جوان، نظریه‌ آفرینش‌گرایی مبتنی بر شکاف را تحت‌الشعاع قرار دهد، برنارد رام متکلمِ متنفذ انجیلی در "کتاب دیدگاه مسیحی در" "باب علم و کتاب مقدس»" نوشت:کتاب رام در شکل‌گیری جایگزین دیگری برای آفرینش‌گرایی شکاف، یعنی آفرینش‌گرایی تدریجی تأثیرگذار بود که مورد توجه اعضای محافظه‌کارتر انجمن علمی آمریکا (انجمن دانشمندان مسیحی) قرار گرفت، و جناح مدرن‌تر آن انجمن فرگشت خداباورانه را ترجیح می‌داد.طرفداران مذهبی این نوع آفرینش‌گرایی شامل اورال رابرتز، سایروس آی. اسکافیلد، هری ریمر، جیمی سواگارت، پری استون، جی. اچ. پمبر، ال. آلن هیگلی، آرتور پینک، پیتر راکمن، فینیس جنینگز دیک، چاک میسلر، ای. دبلیو. بولینگر، چارلز ولچ، ویکتور پاول ویرویل دونالد گری بارنهاوس، هربرت دبلیو. آرمسترانگ، گارنر تد آرمسترانگ، مایکل پرل و کلارنس لارکین بوده‌اند.تفسیر پیدایش.برخی از آفرینش‌گرایان شکاف ممکن است باور داشته باشند که علم فراتر از شک معقول ثابت کرده است که زمین بسیار قدیمی‌تر از آن چیزی است که بتوان با مثلاً جمع کردن سن بزرگان کتاب مقدس، همانطور که جیمز اوشر در قرن هفدهم با تدوین گاه‌شماری اوشر تلاش کرد، محاسبه کرد.برای برخی، نظریه شکاف هم روایت آفرینش در کتاب پیدایش و هم علم زمین‌شناسی را در مسائل مربوط به حقایق علمی، مصون از خطا می‌داند. آفرینش‌گرایان معتقد به شکاف عقیده دارند که حقایق خاصی درباره گذشته و سن زمین از روایت پیدایش حذف شده است؛ آن‌ها معتقدند که در روایت کتاب مقدس شکافی زمانی وجود داشته که به تعداد نامعلومی سال بین خلقت اول و خلقت دوم (یا مرمت) ادامه داشته است. با فرض چنین رویدادی، مشاهدات مختلف در طیف وسیعی از زمینه‌ها، از جمله سن زمین، سن جهان، دایناسورها، فسیل‌ها، هسته‌های یخی، عصرهای یخبندان و سازندهای زمین‌شناسی، توسط طرفداران مجاز شمرده می‌شوند.تأیید کتاب مقدس.از آن‌جا که در سفر پیدایش هیچ اطلاعات خاصی در مورد فاصله زمانی پیشنهادی ارائه نشده است، از متون دیگر برای تأیید و توضیح آنچه ممکن است در این دوره رخ داده باشد و توضیح استدلال زبانی خاص پشت این تفسیر از متن عبری استفاده شده است. فهرست کوتاهی از نمونه‌ها در زیر آمده است: