جیووانی باتیستا کاپرونی کیست؟ توضیح بده.
جیووانی باتیستا " جیانی " کاپرونی، کنت اول تالیدو (۳ ژوئیه ۱۸۸۶–۲۷ اکتبر ۱۹۵۷) یک مهندس هوانوردی، مهندس عمران، مهندس برق و طراح هواپیما اهل ایتالیا بود که شرکت هواپیماسازی کاپرونی را تأسیس کرد.اوایل زندگی و تحصیلات.کاپرونی در ۳ ژوئیه ۱۸۸۶ در ماسونه، که در آن زمان در قلمرو اتریش-مجارستان بود اما در سال ۱۹۱۹ به ایتالیا پیوست، متولد شد. در سال ۱۹۰۷ مدرک مهندسی عمران خود را از دانشگاه فنی مونیخ دریافت کرد. یک سال بعد، مدرک دکترای مهندسی برق خود را از دانشگاه لیژ دریافت کرد.شغل.در سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۰۸، کاپرونی در ساخت موتورهای هواپیما تجربه کسب کرد؛ او همچنین با طراح هواپیمای رومانیایی ، هنری کواندا، که با او آشنا شده بود، در ساخت هواپیماهای بادبانی همکاری کرد. [ "" ] در سال ۱۹۰۸، او کارخانه کاپرونی را در منطقه تالیدو در میلان، ایتالیا، برای تولید هواپیماهای دوباله تأسیس کرد. در سال ۱۹۰۹، او یک فرودگاه صنعتی در نزدیکی کاسینا مالپنسا – فرودگاه میلان-مالپنسای امروزی – برای تولید و آزمایش هواپیمای خود افتتاح کرد. در سال ۱۹۱۰، او اولین هواپیمای موتوردار خود، کاپرونی کا. ۱، یک هواپیمای دوباله آزمایشی را طراحی و ساخت که اولین هواپیمای ساخته شده در ایتالیا بود. این هواپیما در اولین پرواز خود در ۲۷ مه ۱۹۱۰ منهدم شد.در سال ۱۹۱۱، سالی که شرکت او نامگذاری شد، او به ساخت هواپیماهای تک باله روی آورد که در آن موفقیت بیشتری کسب کرد. در سال ۱۹۱۴، او اولین هواپیمای چند موتوره ، یک هواپیمای دو باله سه موتوره که بعداً کاپرونی سی آ. ۳۱ نامیده شد، را آزمایش کرد. پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۵، او تلاش‌های خود را وقف طراحی و ساخت بمب‌افکن کرد. شرکت او بعداً به تغییر نام داد.کاپرونی از اولین طرفداران توسعه هواپیماهای مسافربری بود و نوعی از بمب‌افکن سی آ. ۴ را به هواپیمای مسافربری سی آ. ۴۸ تبدیل کرد. اگرچه در اولین نمایش، تأثیر بسیار مطلوبی بر عموم گذاشت، اما سی آ. ۴۸ احتمالاً هرگز وارد خدمات هواپیمایی نشد و در ۲ اوت ۱۹۱۹، یک سی آ. ۴۸ در نزدیکی ورونا، ایتالیا سقوط کرد و همه سرنشینان آن (۱۴، ۱۵ یا ۱۷ نفر، طبق منابع مختلف) کشته شدند که اولین فاجعه هوانوردی تجاری و یکی از اولین - و در آن زمان، مرگبارترین - حوادث هواپیمایی در تاریخ بود. در سال ۱۹۲۱، او نمونه اولیه یک هواپیمای دریایی مسافربری غول‌پیکر فراآتلانتیکی، را با ظرفیت ۱۰۰ مسافر ساخت، اما این هواپیما ناپایدار بود و در دومین پرواز خود سقوط کرد. او همچنین گلایدرها را طراحی کرد.بین جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، او بیشتر تلاش خود را به طراحی و تولید بمب‌افکن‌ها و هواپیماهای ترابری سبک اختصاص داد و شرکت او هواپیماهای آزمایشی داکت فن که پیش‌ساز هواپیماهای جت واقعی بودند را تولید کرد. در این دوره، شرکت او تبدیل شد، یک شرکت بزرگ که تولیدکنندگان دیگر را خریداری کرد و شرکت‌های تابعه‌ای از جمله کاپرونی ویزولا ایجاد کرد، اگرچه این ادعا که کاپرونی را برای تشکیل یک شرکت تابعه را خریداری کرده است، یک افسانه است. در دوره بین دو جنگ، به کاپرونی عنوان (کنت تالیدو یا ارل تالیدو) اعطا شد.شرکت کاپرونی در طول جنگ جهانی دوم برای نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا هواپیما تولید می‌کرد - عمدتاً بمب‌افکن، ترابری، هواپیماهای آب‌نشین و آموزشی، اگرچه شرکت تابعه کاپرونی ویزولا چندین نمونه اولیه جنگنده نیز ساخت.کنگلومرا در سال ۱۹۵۰ فعالیت خود را متوقف کرد، اگرچه آخرین بقایای آن، شرکت تابعه کاپرونی ویزولا، تا سال ۱۹۸۳ زنده ماند.مرگ و میراث.کاپرونی در ۲۷ اکتبر ۱۹۵۷ در رم درگذشت. بقایای او به زادگاهش ماسون منتقل شد و در آرامگاه خانوادگی کاپرونی به خاک سپرده شد.در سال ۱۹۸۳، کاپرونی به تالار مشاهیر بین‌المللی هوا و فضا در موزه هوا و فضای سن دیگو راه یافت.در فیلم انیمه ژاپنی «"باد برمی‌خیزد"» محصول ۲۰۱۳، نسخه‌ای تخیلی از او با شخصیت اصلی داستان تعامل دارد.