ویلیام لین کریگ کیست؟ توضیح بده.
ویلیام لین کریگ (به انگلیسی: William Lane Craig؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۴۹) فیلسوف تحلیلی، متکلم مسیحی، نویسنده و الهی‌دان آمریکایی است که از دیدگاه مولینیسم و نئوآپولیناریسم حمایت می‌کند. او در حال حاضر استاد فلسفه در دانشگاه بپتیست هیوستون و استاد پژوهش فلسفه در دانشکده الهیات تالبوت دانشگاه بایولا است. "کریگ" برهان کیهانی‌شناختی کلام برای وجود خدا را به‌روز کرده و از آن دفاع کرده‌است. او همچنین آثاری منتشر کرده‌است که در آن به نفع قابل‌قبول بودن تاریخی رستاخیز مسیح استدلال می‌کند. مطالعه او دربارهٔ واجب‌الوجود و افلاطون‌گرایی با کتاب "خدا بر همه چیز" به اوج خود رسید.جوانی و تحصیل."کریگ" در ۲۳ اوت ۱۹۴۹ در پیوریا، ایلینوی، در خانواده مالوری و دوریس کریگ به‌دنیا آمد. زمانی که کریگ دانش‌آموز (۱۹۶۳–۱۹۶۷) بود، در بحث و مناظره‌ها شرکت کرده و قهرمانی ایالتی را در خطابه به‌دست‌آورد. در سپتامبر ۱۹۶۵، مسیحی شد، و پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در کالج ویتون (ایلینوی) در رشته ارتباطات تحصیل کرد. "کریگ" در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد و سال بعد با همسرش یان ازدواج کرد. آن‌ها دو فرزند دارند و در حومه آتلانتا، جورجیا زندگی می‌کنند.در سال ۱۹۷۳ کریگ وارد برنامه فلسفه دین در مدرسه الهیات انجیلی ترینیتی در شمال شیکاگو شد و در آن‌جا زیر نظر نورمن گیسلر تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۵ تحصیلات دکترا را در رشته فلسفه در دانشگاه بیرمنگام انگلستان انجام داد و در سال ۱۹۷۷ به او درجه دکترا اعطا شد. اولین کتاب او، "برهان کیهان‌شناختی کلام" (۱۹۷۹)، دفاع از استدلالی بود که او برای اولین بار در کار هکت با آن مواجه شد. "کریگ" در سال ۱۹۷۸ از بنیاد الکساندر فون هومبولت کمک‌هزینه تحصیلی فوق‌دکترا دریافت کرد تا تحقیقاتی را در مورد تاریخی بودن رستاخیز مسیح زیر نظر ولفهارت پاننبرگ در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ آلمان دنبال کند. تحصیلات او در مونیخ زیر نظر پاننبرگ منجر به دریافت دکترای دوم شد، دکترای دوم در الهیات بود، که در سال ۱۹۸۴ با انتشار پایان‌نامه دکترای خود، "استدلال تاریخی برای رستاخیز مسیح در جریان مناقشه دئیست" (۱۹۸۵) اعطا شد.حرفه."کریگ" در سال ۱۹۸۰ به هیئت علمی مدرسه الهیات ترینیتی پیوست و تا سال ۱۹۸۶ در آن‌جا به تدریس فلسفه دین پرداخت.در سال ۱۹۸۷، پس از یک سال تحصیل در کالج وست‌مونت در حومه سانتا باربارا، به همراه همسر و دو فرزند خردسالش به اروپا بازگشت، و تا سال ۱۹۹۴ به‌عنوان یک محقق مدعو در دانشگاه کاتولیک لون (لوون) در بلژیک مشغول به کار شد. در آن زمان، "کریگ" به‌عنوان استاد پژوهش فلسفه به دپارتمان فلسفه و اخلاق در مدرسه الهیات تالبوت در حومه لس‌آنجلس پیوست، سمتی که در حال حاضر نیز در اختیار دارد، و پس از آن در سال ۲۰۱۴، به‌عنوان استاد پژوهشی در فلسفه در دانشگاه مسیحی هیوستون مشغول به کار شد. در سال ۲۰۱۷، دانشگاه بایولا به افتخار مشارکت‌های آکادمیک "کریگ"، یک پست دائمی هیئت علمی به او اعطا کرد."کریگ" از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶ به‌عنوان رئیس "انجمن فلسفه زمان" خدمت کرد او به احیای "انجمن فلسفی انجیلی" کمک کرد و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ به‌عنوان رئیس آن خدمت کرد در اواسط دهه ۲۰۰۰، وزارت مدافعان استدلالی مسیحی آنلاین (ReasonableFaith.org) را تأسیس کرد.کریگ بیش از چهل کتاب و بیش از دویست مقاله منتشرشده در مجلات حرفه‌ای فلسفه و الهیات را تألیف یا ویرایش کرده‌است، از جمله:دیدگاه‌های فلسفی و کلامی.برهان کیهان‌شناختی کلام."کریگ" در دفاع از روایتی از به‌نام برهان کیهان‌شناختی کلام مطالبی نوشته و سخن گفته‌است. درحالی‌که کلام از فلسفه اسلامی قرون وسطی سرچشمه می‌گیرد، "کریگ" در دفاع از برهان علیت ایده‌های علمی و فلسفی جذابی به آن اضافه کرد. کار "کریگ" منجر به علاقه به برهان و به‌طور کلی به بحث‌های کیهان‌شناختی در دوران معاصر شده‌است."کریگ" روایت خود از این استدلال را این‌گونه بیان می‌کند:دفاع "کریگ" از برهان عمدتاً بر فرض دوم تمرکز دارد، که او چندین استدلال برای آن ارائه می‌کند. برای مثال، به مثال هیلبرت در مورد «یک هتل بی‌نهایت» متوسل می‌شود تا استدلال کند که در واقع بی‌نهایت‌های بالفعل غیرممکن هستند، و بنابراین گذشته متناهی است و آغازی دارد. "کریگ" در استدلالی دیگر می‌گوید که سلسله رویدادها در زمان با فرآیندی شکل می‌گیرند که در آن هر لحظه پشت سر هم به تاریخ اضافه می‌شود. به گفته "کریگ"، این فرایند هرگز نمی‌تواند مجموعه‌ای واقعاً نامتناهی از رویدادها ایجاد کند، اما در بهترین حالت ممکن است مجموعه‌ای بالقوه نامحدود باشد. او بر این اساس استدلال می‌کند که گذشته متناهی است و آغازی دارد.کریگ همچنین از نظریه‌های فیزیکی مختلف برای حمایت از فرض دوم استدلال استفاده می‌کند، مانند مدل استاندارد مه‌بنگ از منشأ کیهانی و مفاهیم خاصی از قانون دوم ترمودینامیک.برهان کلام به این نتیجه می‌رسد که جهان علتی داشته‌است، اما "کریگ" استدلال می‌کند که علت باید یک شخص باشد. اول، استدلال می‌کند که بهترین راه برای توضیح منشأ یک اثر زمانی با آغازی از یک علت ازلی موجود این است که آن علت یک عامل شخصی باشد که دارای اراده آزاد است. دوم، تنها نماینده موجودی بی‌زمان، بی‌مکان و غیرمادی، اشیاء انتزاعی مانند اعداد یا ذهن‌های بی‌جسم هستند. اما اشیاء انتزاعی به‌طور علّی مؤثرند. سوم، "کریگ" از تفکیک سوئینبرن از تبیین علّی استفاده می‌کند. تبیین علّی را می‌توان بر حسب شرایط اولیه و قوانین طبیعت یا بر حسب فاعل شخصی و اختیارات آن ارائه کرد. اما اولین حالت فیزیکی جهان را نمی‌توان بر اساس شرایط اولیه و قوانین طبیعی توضیح داد.استدلال‌های "کریگ" برای حمایت از استدلال کلام توسط مفسران مختلفی مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌است، از جمله آدولف گرونباوم، کوئنتین اسمیت، وس موریستون، گراهام آپی، اندرو لوک، رابرت سی کونز، و الکساندر پروس. بسیاری از این مقالات در مجموعه دو جلدی "«برهان کیهان‌شناختی کلام»" (۲۰۱۷)، جلد ۱ که برهان‌های فلسفی برای پایان‌پذیری گذشته و جلد ۲ شواهد علمی برای آغاز جهان را پوشش می‌دهد، موجود است.دانای کل الهی."کریگ" طرف‌دار مولینیسم است؛ ایده‌ای که اولین بار توسط الاهی‌دان یسوعی، لوئیس دو مولینا، فرموله شد و بر اساس آن، خداوند دارای آگاهی پیش از آگاهی است که هر فرد در هر شرایط ممکن چه اعمال آزادانه‌ای انجام می‌دهد، نوعی دانش که گاهی اوقات به آن «دانش میانه» می‌گویند. پروتستان-مولینیسم، مانند "کریگ"، ابتدا از طریق دو متفکر ضدکالوینیست وارد الهیات پروتستان شد: جیکوب آرمینیوس و کنراد وورستیوس. مولینیست‌هایی مانند "کریگ" به این ایده متوسل می‌شوند تا تعارض درک‌شده بین مشیت خدا و آگاهی از قبل را با اراده آزاد انسان آشتی دهند. ایده این است که با تکیه بر دانش میانه، خداوند در اراده آزاد کسی دخالت نمی‌کند، در عوض تصمیم می‌گیرد با توجه به درک کاملی از این‌که مردم چگونه آزادانه در پاسخ به آن عمل کنند، کدام شرایط را به فعلیت برساند. "کریگ" همچنین در بحث‌های خود در مورد الهام از کتاب مقدس، انحصارگرایی مسیحی، استقامت مقدسین، و بشارت تبلیغی به مولینیسم متوسل می‌شود.رستاخیز مسیح.کریگ دو جلد کتاب نوشته‌است که در مورد تاریخی بودن رستاخیز مسیح استدلال می‌کند، "استدلال تاریخی برای رستاخیز مسیح" (۱۹۸۵) و "ارزیابی شواهد عهد جدید برای تاریخی بودن رستاخیز مسیح" (ویرایش سوم. ۲۰۰۲). در جلد قبلی، "کریگ" تاریخچه بحث را شرح می‌دهد، از جمله استدلال‌های دیوید هیوم علیه شناسایی معجزات. جلد اخیر مطالعه‌ای تفسیری از مطالب عهد جدید مربوط به رستاخیز است."کریگ" استدلال‌های خود را برای تاریخی بودن رستاخیز در ۳ عنوان ساختار می‌دهد:"کریگ" استدلال می‌کند که بهترین توضیح برای این سه رویداد، رستاخیز تحت‌اللفظی است. او یک چارچوب ارزیابی را که توسط فیلسوف تاریخ سی. بهان مک کولاگ توسعه یافته‌است، برای بررسی تبیین‌های نظری مختلف ارائه‌شده برای این رویدادها به‌کار می‌گیرد. از این چارچوب، او نظریه‌های جایگزین مانند فرضیه توهم گرد لودمان، فرضیه توطئه، و فرضیه مرگ ظاهری هاینریش پاولوس یا فردریش شلایرماخر را به‌دلیل نداشتن دامنه توضیحی، قدرت توضیحی، و باورپذیری تاریخی کافی رد می‌کند. در سال ۱۹۹۶ "کریگ" در «اجلاس رستاخیز» شرکت کرد، جلسه‌ای که در مدرسه علمیه سنت‌جوزف در نیویورک، به‌منظور بحث در مورد رستاخیز مسیح برگزار شد. مقالاتی از این اجلاس بعداً در کتاب "رستاخیز؛ یک سمپوزیوم بین‌رشته‌ای در مورد رستاخیز مسیح" (ویرایش‌شده توسط ST Davis, D. Kendall و G. O'Callins.) گردآوری و منتشر شد.فلسفه زمان."کریگ" از نسخه حال‌گرایانه «نظریه A زمان» دفاع می‌کند. بر اساس این نظریه، حال وجود دارد، اما گذشته و آینده وجود ندارد. علاوه بر این، او معتقد است که حقایق پرتنشی وجود دارد، از جمله این‌که "اکنون وقت ناهار است"، که نمی‌توان آن‌ها را به واقعیت‌های بی‌تنشی تقلیل داد یا با واقعیت‌های بی‌تنشی از شکلی که "ظهر روز ۱۰ فوریه ۲۰۲۰ وقت ناهار است،" شناسایی کرد. بر اساس این نظریه، حضور یک جنبه واقعی از زمان است و نه صرفاً فرافکنی فکر و صحبت ما دربارهٔ زمان. او دفاع‌های متعددی از این نظریه مطرح می‌کند که دو مورد از آن‌ها قابل توجه است. نخست، او استدلال جی‌ام‌ای مک‌تاگارت مبنی بر نامنسجم بودن نظریه A را مورد انتقاد قرار می‌دهد، و پیشنهاد می‌کند که استدلال مک‌تاگارت با پیش‌فرض پنهانی «نظریه B زمان»، این سؤال را مطرح می‌کند. دوم، او از نظریه A در برابر چالش‌های تجربی ناشی از تفسیر استاندارد نظریه نسبیت خاص انیشتین دفاع می‌کند. او به این چالش با حمایت از تفسیر نئولورنتسی از نظریه نسبیت پاسخ می‌دهد که از نظر تجربی معادل تفسیر استاندارد است و با نظریه A و با هم‌زمانی مطلق سازگار است. "کریگ" تفسیر استاندارد نظریه نسبیت را به این دلیل مورد انتقاد قرار می‌دهد که بر اساس معرفت‌شناسی پوزیتیویستی بی‌اعتبار است. علاوه بر این، او ادعا می‌کند که فرض پوزیتیویسم، توسل مخالفان نظریه A به نظریه نسبیت را بی‌اعتبار می‌کند.ابدیت الهی."کریگ" استدلال می‌کند که خدا در حالتی بی‌زمان و به‌طور علّی قبل از خلقت وجود داشته‌است، به‌دلیل دانشش از حقایق متشنج و تعاملش با رویدادها، در حالتی موقتی که با خلقت آغاز شده، وجود داشته‌است. او در تأیید این نظر دو دلیل می‌آورد. نخست، می‌گوید که با توجه به دیدگاه تنش‌آمیز او نسبت به زمان، پس از ایجاد یک جهان زمانی، خدا نمی‌تواند بی‌زمان باشد، زیرا پس از آن زمان، از طریق تعاملات خود و از طریق ایجاد حوادث در زمان با زمان مرتبط است. دوم، می‌گوید که به‌عنوان یکی از ویژگی‌های دانای مطلق، خداوند باید حقیقت مربوط به حقایق متشنج دربارهٔ جهان را بداند، از جمله این‌که آیا گزاره «امروز ۱۵ ژانویه است» درست است یا نه یا "در حال حاضر" چه اتفاقی در حال رخ دادن است.آسایش الهی."کریگ" در مورد چالش ناشی از افلاطون‌گرایی در برابر واجب‌الوجود یا وجود خود منتشر کرده‌است. او هم این دیدگاه را رد می‌کند که خدا اشیاء انتزاعی را خلق می‌کند و هم این‌که آن‌ها مستقل از خدا وجود دارند. در عوض، او از دیدگاه نام‌گرایانه دفاع می‌کند، که اشیاء انتزاعی از نظر هستی‌شناختی ابژه‌های واقعی نیستند. "کریگ" با بیان این‌که "برهان ضروری بودن کواین-پاتنام" پشتوانه اصلی افلاطونیسم است، او معیار نئوکوئینی تعهد هستی‌شناختی را مورد انتقاد قرار می‌دهد که بر اساس آن کمیت‌کننده وجودی منطق مرتبه اول و اصطلاحات مفرد ابزارهای تعهد هستی‌شناختی هستند."کریگ" از تفسیری خنثی از کمی‌کننده‌های منطق مرتبه اول طرف‌داری می‌کند، به‌طوری که یک گزاره می‌تواند درست باشد، حتی اگر شیئی وجود نداشته باشد که روی آن کمیت ایجاد کند. علاوه بر این، او از یک نظریه مرجع کاهش تورم مبتنی بر عمدی بودن عوامل دفاع می‌کند، به‌طوری که یک فرد می‌تواند با موفقیت به چیزی حتی در غیاب چیزهای اضافی اشاره کند. "کریگ" این جمله را مثال می‌زند که «قیمت بلیط ده دلار است» و استدلال می‌کند که هم‌چنان می‌تواند یک بیانیه واقعی باشد حتی اگر یک شیء واقعی به نام «قیمت» وجود نداشته باشد. او این ارجاعات را به‌عنوان یک کنش گفتاری تعریف می‌کند تا یک رابطه کلمه-جهان، به‌طوری که ممکن است اصطلاحات مفرد در جملات واقعی بدون تعهد به اشیاء متناظر در جهان استفاده شوند. "کریگ" به‌علاوه استدلال کرده‌است که حتی اگر کسی بپذیرد که این ارجاع‌ها به‌عنوان رابطه کلمه-جهان مورد استفاده قرار می‌گرفتند، داستان‌گرایی توضیحی مناسب برای استفاده از آن‌هاست. به‌ویژه نظریه تظاهر، که بر اساس آن گزاره‌های مربوط به اشیاء انتزاعی، بیان‌هایی هستند که تصور می‌شوند درست هستند، حتی اگر به‌معنای واقعی کلمه نادرست باشند.کفاره."کریگ" در آماده‌سازی برای نوشتن یک کتاب در الهیات فلسفی، مطالعه آموزه کفاره را انجام داد که منجر به دو کتاب، "کفاره" (۲۰۱۹) و "کفاره و مرگ مسیح" (۲۰۲۰) شد.آدم تاریخی."کریگ" به عنوان یک مطالعه مقدماتی برای الهیات فلسفی خود، تعهد کتاب مقدس و اعتبار علمی یک جفت انسانی اصیل را که اجداد جهانی بشر بودند بررسی کرد. به پیروی از آشورشناس تورکیلد یاکوبسن، بر اساس شباهت‌های خانوادگی مختلف استدلال می‌کند که پیدایش ۱ تا ۱۱ به ژانر اسطوره-تاریخ تعلق دارد که هدف آن بازگویی اشخاص و رویدادهای تاریخی به زبان مجازی و خیالی اسطوره است. اخیراً "کریگ" شروع به نوشتن یک کتاب در الهیات فلسفی چند جلدی کرده‌است.دیدگاه‌های دیگر."کریگ" منتقد طبیعت‌گرایی متافیزیکی، خداناباوری نو، و الهیات رفاه، و همچنین از مدافعان معرفت‌شناسی اصلاح‌شده است. او همچنین بیان می‌کند که یک مسیحی مؤمن نباید دست به اعمال همجنس‌گرایانه بزند. او معتقد است که نظریه تکامل با مسیحیت سازگار است. او عضو مرکز علم و فرهنگ "مؤسسه دیسکاوری" و عضو "انجمن بین‌المللی پیچیدگی، اطلاعات و طراحی" بود. "کریگ" در مناظره‌اش با پل هلم توضیح می‌دهد که خود را «آرمینیوسی»، به‌معنای واقعی می‌نامد. در جای دیگر، او خود را یک وسلی یا وسلی-آرمینیوسیی معرفی کرده‌است."کریگ" به‌عنوان یک نظریه‌پرداز فرمان الهی غیرارادت‌گرا، معتقد است که همان‌طور که در "سفر تثنیه" نشان داده شده‌است، خداوند این حق اخلاقی را داشت که اگر کنعانی‌ها حاضر به ترک سرزمین خود نشدند، فرمان کشتن آن‌ها را بگرداند (نبرد اریحا). همان‌طور که در نقد وس موریستون دیده می‌شود، این امر به بحث‌هایی نیز منجر شده‌است. "کریگ" همچنین یک مسیح‌شناسی نو-آپولیناری را پیشنهاد کرده‌است که در آن لوگوس الهی به‌جای روح انسانی مسیح می‌ایستد و ماهیت انسانی او را کامل می‌کند.بازخورد.به گفته ناتان اشنایدر، «[بسیاری] از فیلسوفان حرفه‌ای فقط به‌طوری مبهم دربارهٔ "کریگ" می‌دانند، اما در زمینه فلسفه دین، کتاب‌ها و مقالات ["کریگ"] پر استنادها هستند». فیلسوف هم‌کار کوئنتین اسمیت می‌نویسد که «"ویلیام لین کریگ" یکی از فیلسوفان برجسته دین و یکی از فیلسوفان برجسته زمان است.»در سال ۲۰۲۱، وب‌سایت Academic Influence، "کریگ" را به‌عنوان نوزدهمین فیلسوف تأثیرگذار جهان طی سه دهه گذشته (۱۹۹۰–۲۰۲۰) و چهارمین فیلسوف تأثیرگذار الهیات جهان در مدت مشابه رتبه‌بندی کرد.در سال ۲۰۰۹، خداناباور نو کریستوفر هیچنز قبل از مناظره خود با "کریگ" در همان سال مصاحبه‌ای داشت. در طول آن مصاحبه، هیچنز گفت: «می‌توانم به شما بگویم که برادران و خواهرانم و هم‌فکرانم در جامعه بی‌ایمان، او ["کریگ"] را بسیار جدی می‌گیرند. او ["کریگ"] را مردی بسیار سرسخت می‌دانند. بسیار سخت‌گیر، بسیار دانشمند. خیلی وحشتناک است. و من… این را بدون اغراق می‌گویم. این را نمی‌گویم چون این‌جا هستم. معمولاً نمی‌توانم به مردم بگویم:» امشب موفق باشید» و «ما را ناامید نکن». اما با او ["کریگ"] این کار را می‌کنم.»در سال ۲۰۱۱، با احترام و تمجید در مناظره‌ای، سم هریس یک بار "کریگ" را به‌عنوان «یکی از مؤمنان مسیحی که به‌نظر می‌رسد ترس از خدا را در بسیاری از هم‌وطنان بی‌خدا قرار داده‌است» توصیف کرد.در سال ۲۰۱۶، در "The Best Schools"، "ویلیام لین کریگ" را در میان ۵۰ فیلسوف تأثیرگذار زنده قرار گرفت.