آسیاب‌چکشی کیست؟ توضیح بده.
آسیاب چکشی ، فورج چکشی یا چکش کارگاهی در دوران پیش از صنعت بود که معمولاً برای تولید محصولات نیمه تمام، فرفورژه آهن یا گاهی اوقات ابزار تمام شده کشاورزی یا معدنی یا سلاح‌های نظامی استفاده می‌شد. ویژگی‌ای که نام خود را به این کارگاه‌ها داد، چکش سفری آب محور یا مجموعه‌ای از چکش‌ها بود که در این فرآیند استفاده می‌شد. شفت، یا "غلاف" چکش در وسط چرخانده می‌شود و سر چکش با عمل بادامک‌هایی که روی یک میل بادامک چرخان قرار می‌گیرد، بلند می‌شود که به‌طور دوره‌ای انتهای میل را فشار می‌دهد. با بالا و پایین رفتن، سر چکش یک قوس را توصیف کرد. رویه چکش برای دوام از آهن ساخته شده بود. آسیاب چکشی.این آسیاب‌ها که در اصل توسط چرخ‌های آب به حرکت در می‌آمدند، اما بعداً با نیروی بخار نیز به کار می‌رفتند، زیرا ابزارها با گذشت زمان سنگین‌تر شدند و در نتیجه ساخت دستی دشوارتر شد.آسیاب های چکشی سنگ آهن را با استفاده از زغال سنگ ذوب می کردند که اصطلاحاً بلومری می شد. در این کوره‌های ذوب، که مجهز به دم‌هایی بودند که توسط نیروی آب نیز هدایت می‌شد، سنگ معدن به صورت توده‌ای درخشان از آهن نرم، خام، سرباره سیال و بقایای زغال سنگ ذوب می‌شد. آهن مانند یک کوره بلند مدرن سیال نبود، اما عمدتاً به دلیل وجود سرباره مایع، یک توده خمیری و متخلخل باقی ماند. این توده‌های آهن اسفنجی که از نظر تاریخی به عنوان "شکوفه" شناخته می‌شوند، در ابتدا با دست و با استفاده از یک پتک فشرده می‌شوند. پس از آن، آنها را چندین بار، معمولاً با چکش سفر یا با پتک، جعل می‌کردند تا زمانی که سرباره و زغال آن از بین برود. برای آن، آهن را در کوره آهنگری یا کوره آهنگری دیگر گرم می کردند. سپس آهن می تواند مستقیماً به عنوان آهن نرم استفاده شود. نیازی به فرآیند بهبود بیشتر، مانند جریمه کاری که در عملیات کوره بلند استفاده می شود، نبود.سپس آهن میله‌ای درشت به‌دست‌آمده به‌صورت خارجی به‌عنوان مثال در کارهای مخصوص و کوچک چکش ( "Zainhammer" ) به میله‌های آهنی نازک (مثلاً سیم ضخیم)، به اصطلاح آهن میله‌ای ( "Zaineisen" )، که توسط میخ‌سازان برای تولید میخ مورد نیاز بود، کار می‌کرد.پردازش بیشتر به آهن تصفیه شده یا فولاد "الاستیک" برای مثال برای تیغه های شمشیر ، توسط آهنگرهای تخصصی چکش آهن تصفیه شده یا آهنگران در محل انجام شد.توزیع.از نظر جغرافیایی، آسیاب های چکشی به در دسترس بودن نیروی آب وابسته بودند. در همان زمان، برای تولید مقادیر زیادی زغال چوب باید جنگل‌هایی در این نزدیکی وجود داشت. علاوه بر این، برای اطمینان از اینکه تنها فاصله کوتاهی برای انتقال سنگ معدن آهن به کارخانه‌های ذوب وجود دارد، باید ذخایر سنگ آهن در مجاورت وجود داشته باشد. در نهایت، زمین کشاورزی برای تغذیه بسیاری از صنعتگران درگیر مورد نیاز بود.آلمان.آسیاب های چکشی از اواخر قرون وسطی در مناطق زیر رواج داشت:در این مناطق ذخایر سنگ آهن وجود داشت که با وسایل موجود در آن زمان قابل استخراج بود. تراکم بالاتری در Wupperviereck وجود داشت، جایی که چند صد سایت وجود داشت.پالاتینات علیا یکی از مراکز ذوب آهن اروپا بود و آسیاب های چکشی متعدد آن باعث شد تا لقب آن به " روهرگبیت قرون وسطی" داده شود. نام مکان هایی با پسوند "- چکش" در این منطقه بسیار رایج است. خانه ارباب مسئول آسیاب چکشی به طور کلی به عنوان "قلعه چکشی" یا "کاخ چکشی" ( "Hammerschloss" ) شناخته می شد. این "اسلوس" معمولاً نامشخص که به عنوان مقر خانواده "ارباب چکش" عمل می کرد، عموماً در مجاورت آسیاب قرار داشت. قلعه های چکشی مهمی را می توان در امتداد مسیر آهن باواریا مشاهده کرد، به عنوان مثال در Theuern ، Dietldorf و شمیدموهلن اتریش.در اتریش آسیاب های چکشی عمدتاً در Iron Roots ( "Eisenwurzen" ) در امتداد مسیر آهن اتریش در اطراف سه نقطه ایالت های اتریش سفلی ، اشتایر و اتریش علیا یافت شدند (مانند. g. Ybbsitz ) و در دره های استایری فوقانی مور و مورز و دره های جانبی آنها. صندلی‌های لردهای چکش ("شماره‌های سیاه") به عنوان "Hammerherrenhäuser" ("عمارت ارباب چکش") شناخته می‌شدند.فرانسه.کارگران فولاد در Thiers ، فرانسه تا اواسط قرن نوزدهم از آسیاب های چکشی، با انرژی رودخانه Durolle در Vallée des Rouets ، برای تولید چاقو و سایر کارد و چنگال استفاده می کردند. انگلستان.آسیاب های چکشی در انگلستان گسترده نبودند، اما نمونه هایی مانند نمونه ای در ابینگر همر در ساری وجود دارد که نام روستا از آن گرفته شده است. محصولات.محصولات معمولی آسیاب های چکشی عبارت بودند از:این محصولات معمولاً به‌عنوان محصولات نیمه‌تمام تولید می‌شدند، اما گاهی اوقات به محصولات نهایی مانند داس ، داس ، بیل ، اسلحه یا ابزار معدنکاری تبدیل می‌شدند.آسیاب های چکشی معروف.بسیاری از آسیاب های ذکر شده در اینجا باقی مانده اند و برای عموم باز هستند.آلمان.کوه های سنگ معدنمسیر آهن باواریامسیر آهن باواریا ( "Bayerische Eisenstraße" ) یک مسیر تعطیلات مهم در جنوب آلمان است که دارای تاریخ غنی است. 120 کیلومتر طول دارد و مکان‌های صنعتی تاریخی متعددی را که نشان‌دهنده چندین قرن هستند، با آثار فرهنگی و طبیعی پیوند می‌دهد. مسیر آهن باواریا در امتداد مسیرهای حمل و نقل قدیمی از منطقه نورنبرگ در نزدیکی پگنیتز به سمت جنوب به رگنسبورگ می گذرد و مراکز آهن سابق بایرن شرقی، یعنی مناطق معدنی پگنیتز، آئورباخ ، ادلسفلد ، سولزباخ-روزنبرگ و آمبرگ را به هم متصل می کند. از آنجا به یک آبراه تبدیل می شود، حدود 60 کیلومتر طول، بر روی رودخانه‌های Vils و Naab تا زمانی که در نزدیکی Regensburg به دانوب تخلیه می‌شوند.فرانکونیالوزاسیا سفلیبایرن علیاسرزمین برگیشز بالافلات بالاروهرگبیتSauerlandژورای سوابیجنگل سیاهSpessartجنگل تورینگنتورینگناتریش.Waldviertel ، اتریش سفلی ;مسیر آهن اتریشفرهنگ.در ادبیات، آسیاب های چکشی در تصنیف فریدریش شیلر ، "Der Gang nach dem Eisenhammer" (1797) جاودانه شدند، که برنهارد آنسلم وبر آن را برای بازیگر، آگوست ویلهلم ایفلند ، به عنوان یک ملودرام ارکسترال عالی موسیقی ساخت، و بعداً توسط کارل لو به عنوان یک تصنیف ساخته شده از طریق آهنگسازی.