جوزپه بوتای کیست؟ توضیح بده.
جوزپه بوتای (رم، ۳ سپتامبر ۱۸۹۵ - ، ۹ ژانویه ۱۹۵۹) روزنامه‌نگار ایتالیایی و عضو حزب ملی فاشیست بنیتو موسولینی بود.سال‌های نخستین.بوتای در رم متولد شد و پسر لوئیجی بوتای، یک تاجر شراب با گرایش‌های جمهوری‌خواهانه، و النا کورتسیا بود. او از لیسئو تورکواتو تاسو فارغ‌التحصیل شد و تا سال ۱۹۱۵، زمانی که ایتالیا به قدرت‌های مرکزی اعلام جنگ کرد، در دانشگاه ساپینزا رم تحصیل کرد. در همان سال، تحصیلات خود را رها کرد تا در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کند. او که در نبرد زخمی شده بود، پس از جنگ جهانی اول مدال شجاعت نظامی دریافت کرد.در سال ۱۹۱۹، بوتای در جریان یک نشست فوتوریست‌ها با بنیتو موسولینی ملاقات کرد و در تأسیس فاشیای ایتالیایی مبارزه (Fasci Italiani di Combattimento) مشارکت داشت. در سال ۱۹۲۱، بوتای تحصیلات خود را در دانشکده حقوق به پایان رساند و به عنوان یک فراماسون و عضو گران لوجا دیتالیا (Gran Loggia d'Italia) درآمد. در همان زمان، او همچنین حرفه روزنامه‌نگاری را در «مردم ایتالیا»، روزنامه حزب ملی فاشیست تازه تأسیس، آغاز کرد. در طول راهپیمایی به سوی رم، بوتای به همراه اولیسه ایلیوری (Ulisse Igliori ) و جینو کالزا-بینی (Gino Calza-Bini)، رئیس اسکادران رومی، از خشونت سیاسی پیراهن سیاه‌ها حمایت کردند.حرفه سیاسی.پس از انتخابات عمومی ایتالیا در سال ۱۹۲۱، بوتای به عضویت مجلس نمایندگان بلوک‌های ملی انتخاب شد. در سال ۱۹۲۳، او رهبر جناح سرسخت سندیکالیست ملی و انقلابی فاشیسم شد. بوتای برای حمایت از ایده‌های خود، نشریه فرهنگی Critica fascista (منتقد فاشیست) را تأسیس کرد و با دیگر فاشیست‌های چپ‌گرا مانند فیلیپو دِ پیسیس، رناتو گوتوزو و ماریو مافای همکاری کرد. او از سال ۱۹۳۰ با مجله سیاسی و مالی «لو استاتو» (Lo Stato) همکاری می‌کرد.بوتای از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ در وزارت شرکت‌ها مشغول به کار بود و منشور کار را معرفی کرد و یک قطب دانشگاهی شرکتی را در پیزا برنامه‌ریزی کرد، تا اینکه توسط موسولینی از این وزارتخانه کنار گذاشته شد. در سال ۱۹۳۳، بوتای مؤسسه ملی تأمین اجتماعی (ایتالیایی: Istituto nazionale della previdenza sociale, INPS) را تأسیس و ریاست آن را بر عهده گرفت. او به عنوان فرماندار رم (۱۹۳۵–۱۹۳۶) منصوب شد، اما برای جنگیدن در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی با درجه سرگردی استعفا داد. در ۵ مه ۱۹۳۶، بوتای و پیترو بادولیو وارد آدیس آبابا شدند و بوتای به عنوان معاون فرماندار منصوب شد. پس از جنگ، بوتای به عنوان وزیر آموزش و پرورش به رم بازگشت. بوتای در دوران وزارت خود، قانونی (قانون بوتای) را در مورد حفاظت از میراث عمومی و فرهنگی و حفظ زیبایی‌های طبیعی اعلام کرد. او همچنین با منتقدان هنری جولیو کارلو آرگان و چزاره برندی برای بهبود زندگی فرهنگی ایتالیا همکاری کرد.در اواخر دهه ۱۹۳۰، بوتای رادیکال‌تر و آلمان‌دوست‌تر شد. در سال ۱۹۳۸، او از قوانین نژادی علیه یهودیان ایتالیایی حمایت کرد و در سال ۱۹۴۰ مجله‌ای به نام «اولویت» (Primato) را تأسیس کرد که از برتری نژاد آریایی و مداخله‌گری در جنگ حمایت می‌کرد. بوتای معتقد بود که «انقلاب فاشیستی» ناقص است و آنچه مورد نیاز است، بازگشت به فاشیسم اولیه و «خالص‌تر» است.جنگ جهانی دوم.مداخله ایتالیا در جنگ جهانی دوم منجر به فاجعه شد. لشکرکشی در جبهه شرقی باعث مرگ یا جراحت تقریباً ۷۷۰۰۰ سرباز و بیش از ۳۹۰۰۰ زخمی شد. بوتای در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ پس از آشکار شدن شکست ایتالیا، به دستگیری موسولینی که توسط دینو گراندی پیشنهاد شده بود، رأی داد. در سال ۱۹۴۴، جمهوری سوسیال ایتالیا، بوتای را در جریان دادگاه ورونا به اعدام محکوم کرد، اما بوتای در یک صومعه رومی پنهان شد. در سال ۱۹۴۴، بوتای با نام مستعار آندره‌آ باتالیا در لژیون خارجی فرانسه ثبت نام کرد. او در عملیات دراگون و سپس در حمله متفقین غربی به آلمان در پرووانس جنگید.اواخر عمر.پس از جنگ، بوتای در فرانسه ماند و تا سال ۱۹۴۸ به خدمت در لژیون خارجی ادامه داد و در آن سال از خدمت مرخص شد. به دلیل نقشی که در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم داشت، به خاطر نقشش در فاشیسم عفو عمومی دریافت کرد. بوتای در سال ۱۹۵۳ به ایتالیا بازگشت و نشریه ABC (که نباید با مجله‌ای با همین نام اشتباه گرفته شود) و «مردم رم» (Il Popolo di Roma ) را تأسیس کرد که توسط ویتوریو چینی، فاشیست سابق، که از دیدگاه‌های میانه‌رو و محافظه‌کار حمایت می‌کرد، تأمین مالی می‌شد. بوتای در سال ۱۹۵۹ در رم درگذشت. در مراسم تشییع جنازه او، آلدو مورو، که مانند پدر مورو، دوست و دستیار بوتای در دوران حرفه‌ای‌اش بود، حضور داشت.