جنگ دوم اندرانگتا کیست؟ توضیح بده.
جنگ دوم «ندرانگتا» یک مبارزه داخلی در «ندرانگتا»، یک سازمان جنایی در کالابریا (جنوب ایتالیا) بود. این درگیری از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱ در رجیو کالابریا ادامه داشت. عملاً تمام «ندرانگتا» ها در رجیو کالابریا در یکی از دو جناح مخالف گروه‌بندی شدند: طایفه‌های «کوندلو»، «ایمرتی»، «سراینو» و «روسمینی» از یک طرف و طایفه‌های «دی استفانو»، «تگانو»، «لیبری» و «لاتلا» از طرف دیگر.پیشینه.پیشینه جنگ، کشمکش بر سر قراردادهای عمومی در رابطه با اعلام ساخت پلی بود که کالابریا و سیسیل را از طریق تنگه مسینا بین رجیو کالابریا و مسینا به هم متصل می‌کرد. انگیزه دیگر، تلاش خاندان د استفانو برای تجاوز به قلمرو ایمرتی‌ها در ویلا سن جیووانی، شهری که روبروی شهر مسینا در آن سوی تنگه باریک قرار داشت، بود.آغاز درگیری.این دشمنی با ازدواج جوزپینا کوندلو - خواهر برادران کوندلو، از رؤسای فرعی د استفانو - و آنتونیو ایمرتی، رهبر "قبیله" همسایه در ویلا سن جیووانی، آغاز شد. پائولو د استفانو، رئیس قبیله، از اتحاد جدیدی که ممکن بود پایگاه قدرت او را به چالش بکشد، هراسان شد. این درگیری در سال ۱۹۸۵، دو سال پس از ازدواج، به اوج خود رسید و عملاً تمام قبیله‌های شهر رجیو کالابریا را در یکی از دو جناح مخالف گروه‌بندی کرد. قبیله د استفانو خود را برای این نبرد از طریق ازدواج دیگری، بین اوراتزیو د استفانو، برادر کوچکتر پائولو، و آنتونیتا بنستاره، خواهرزاده رئیس، جیووانی تگانو، آماده کرد. این عروسی که در ۲ دسامبر ۱۹۸۵ جشن گرفته شد، اتحاد بین د استفانوس و قبیله قدرتمند تگانو را تثبیت کرد.جنگ با یک حمله بمب‌گذاری شده با خودرو به آنتونیو ایمرتی در ویلا سن جیووانی در ۱۱ اکتبر ۱۹۸۵ آغاز شد که منجر به کشته شدن سه نفر از محافظان او شد. ایمرتی هنگام خروج از ساختمان شرکت بیمه‌ای که در خفا اداره می‌کرد، دستگیر شد. دو روز بعد، ایمرتی در تلافی، در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۵، پائولو دی استفانو و یکی از محافظانش را به کمین انداخت و کشت. برادران پائولو و دومنیکو کوندلو در ژانویه ۱۹۸۸ به جرم قتل دی استفانو دستگیر شدند.دومنیکو لیبری به عنوان رهبر اتحاد با جیووانی تگانو، جانشین د استفانو شد. لیبری به یکی از اهداف اصلی طوایف مخالف تبدیل شد. در حالی که در زندان بود، یک تک تیرانداز پسرش پاسکواله روکو لیبری را در سپتامبر ۱۹۸۸، هنگام قدم زدن در حیاط زندان، به قتل رساند. شش ماه بعد، در مارس ۱۹۸۹، یک تک تیرانداز لیبری را که توسط کارابینیری احاطه شده بود، هنگام خروج از دادگاه در رجیو کالابریا، جایی که باید در محاکمه علیه «ندرانگتا» حاضر می‌شد، از دست داد.صلح.پس از نزدیک به شش سال، جنگ نه برنده‌ای داشت و نه بازنده‌ای. در سپتامبر ۱۹۹۱ با تحریک دومنیکو لیبری و خانوادهٔ تگانو، صلحی برای این دشمنی خونین برقرار شد. این درگیری با کمک دیگر روسای «ندرانگتا» حل و فصل شد. آنتونیو نیرتا، رئیس منطقه‌ی سن لوکا، از دی استفانو-تگانو و لیبری حمایت کرد، در حالی که آنتونیو مامولیتی از طایفهٔ کوندلو-ایمرتی حمایت کرد. دومینیکو آلوارو، رئیس منطقهٔ سینوپولی، یکی دیگر از میانجی‌های «صلح مافیایی» بود.به گفته چندین نفر از اعضای گروه «پنتی»، مافیای سیسیل و همچنین روسای «ندرانگتا» از کانادا، مانند جو ایمرتی از تورنتو، پسر عموی آنتونیو ایمرتی، و یکی از اعضای قبیله زیتو در کانادا، نیز در روند صلح دخیل بودند. به گفته "پنتیتو"، پاسکواله بارکا، عضو سابق قبیله د استفانو، «نقش کوزا نوسترا برای پایان جنگ تعیین‌کننده بود.» به گفته "پنتیتو" فرانچسکو فونتی، لئولوکا باگارلا نماینده منافع کوزا نوسترا بود.تلفات.تعداد کشته‌شدگان جنگ بین ۵۰۰ تا بیش از ۱۰۰۰ نفر متغیر است. در آن شش سال، ۱۰۳۸ قتل در استان رجیو کالابریا گزارش شد که بیش از نیمی از آنها (۵۶۴ مورد) قطعاً به این درگیری نسبت داده شده است. طبق گزارش کمیسیون ضد مافیای پارلمان ایتالیا، ۶۲۱ نفر در نتیجه این دشمنی کشته شدند.پیامدها.مافیای سیسیل در پایان دادن به این درگیری نقش داشت و احتمالاً پیشنهاد تشکیل یک نهاد ارشد، مشابه کمیسیون مافیای سیسیل، را برای جلوگیری از درگیری‌های بیشتر مطرح کرد. این نهاد جدید دانشگاهی "که «لا پرووینسیا»" (استان) نامیده می‌شود، از سه نهاد پایین‌تر، معروف به ماندامنتو (مافیای سیسیل) تشکیل شده است. یکی برای طوایف سمت ایونی (کوه‌ها و لوکرید) کالابریا، دومی برای سمت تیرنی (دشت‌های جیویا تاورو) و یکی برای شهر رجیو کالابریا.منابع خارجی."انجمن‌های مافیایی: جرایم سازمان‌یافته، به سبک ایتالیایی"، نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد (بررسی توسط کلاوس فون لامپ) (نقد توسط الکساندرا وی. اورلووا)