سن کارلونه کیست؟ توضیح بده.
سن کارلونه یا سانکارلونه یا غول سن کارلو بورومئو، مجسمه مسی عظیمی است که توسط جووانی باتیستا کرسپی ساخته شده و بین سال‌های ۱۶۱۴ تا ۱۶۹۸ در نزدیکی آرونا ، ایتالیا ساخته شده است. این مجسمه ، چارلز بورومئو ، قدیس کاتولیک و اسقف اعظم سابق میلان را نشان می‌دهد. به گفته مجسمه‌ساز ، فردریک آگوست بارتولدی، «مجسمه سنت چارلز بورومئو اولین نمونه شناخته شده از مجسمه مسی برجسته است که با چکش در داخل و خارج ساخته شده و آزادانه بر روی تیرهای آهنی قرار گرفته است». امروزه، این مجموعه توسط کتابخانه آمبروزیانا میلان نگهداری می‌شود. پیشینه.چارلز بورومئو ، کاردینال و اسقف اعظم میلان، در ۲ اکتبر ۱۵۳۸ در قلعه آرونا ( ) مشرف به دریاچه ماجیوره متولد شد. او در ۴ نوامبر ۱۵۸۴ در میلان درگذشت. ترویج فرقه او تقریباً یک شبه آغاز شد و تنها شانزده سال بعد، در ۱ نوامبر ۱۶۱۰، توسط پاپ پل پنجم به مقام قدیسی رسید.مروج اصلی آیین قدیسی شارل بورومئو، پسرعموی او فدریکو بورومئو بود که بین سال‌های 1564 تا 1631 زیست و خود نیز کاردینال و اسقف اعظم میلان بود. فدریکو نقشی کلیدی در تثبیت جایگاه معنوی و فرهنگی شارل ایفا کرد و با نگاهی هنرمندانه و الهیاتی، پروژه‌هایی را در راستای بزرگداشت او به اجرا گذاشت. از جمله مهم‌ترین این اقدامات، نظارت بر خلق مجموعه‌ای از نقاشی‌های مذهبی با عنوان «کوادرونی شارل» بود که در دو چرخهٔ روایی تنظیم شدند: «وقایع زندگی شارل مبارک» و «معجزات شارل». این آثار در سال 1602، هم‌زمان با مراسم تبرک شارل، سفارش داده شدند و تا امروز در کلیسای جامع میلان آویخته‌اند، به‌عنوان گواهی بصری از زندگی، کرامت و تأثیر معنوی او. فدریکو همچنین از ساخت کلیسای «سن شارل آل کورسو» در رم حمایت کرد، پروژه‌ای که در سال 1610 آغاز شد و به‌عنوان نمادی از ارادت و پیوند میان هنر، ایمان و معماری در دوران باروک شناخته می‌شود. اقدامات فدریکو، تلفیقی از تعهد خانوادگی، بینش الهیاتی و حمایت از هنر مذهبی بود که در تثبیت جایگاه شارل بورومئو به‌عنوان قدیسی محبوب و الگوی اصلاحات کلیسایی نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد.با این حال، پروژه مورد علاقه فدریکو در آرونا به خانه‌اش نزدیک‌تر بود. فدریکو، شاید در اوایل سال ۱۵۹۸، ساخت یک "ساکرو مونته" یا کوه مقدس را به یاد سنت چارلز و با بلندترین مجسمه جهان در بالای آن، در نظر داشت. طرح اولیه، ساخت پانزده کلیسای کوچک را پیش‌بینی می‌کرد که از مسیری از دریاچه به میدان مجسمه امتداد داشتند و هر کدام از طریق مجسمه‌ها و نقاشی‌های دیواری ، رویدادی مهم در زندگی این قدیس را به تصویر می‌کشیدند. فدریکو اولین سنگ ساکرو مونته را در ۱۳ ژوئیه ۱۶۱۴ گذاشت و یک مدرسه علمیه بین سال‌های ۱۶۲۰ تا ۱۶۴۳ ساخته شد. با این حال، تا سال ۱۶۵۶، تنها چهار کلیسای کوچک به پایان رسید. طرح بزرگ ساکرو مونته سنت چارلز هرگز تکمیل نشد - اما خود مجسمه به موفقیت چشمگیری دست یافت.تاریخچه بنای یادبود.حدود سال ۱۶۱۰ (زمانی که چارلز بورومئو قدیس اعلام شد)، پدر مارکو اورلیو گراتارولا ایده ساخت یک کلیسای جامع به نام سنت چارلز را در تپه‌ای پشت شهر زادگاهش در سر داشت. هدف از این کار، بزرگداشت اسقف اعظم میلان در قلمرو خانواده‌اش بود.عظمت این چهره الهام‌بخش ایده ساخت مجسمه‌ای عظیم بود که از سمت مقابل دریاچه ماجیوره قابل مشاهده باشد. این ابتکار از حمایت فدریکو بورومئو، که جانشین پسرعمویش به عنوان اسقف اعظم میلان شد، برخوردار شد.این مجسمه توسط جیوان باتیستا کرسپی (معروف به "ایل سرانو" ) طراحی و توسط سیرو زانلا از پاویا و برناردو فالکونه از لوگانو نصب شد. زانلا و فالکونه ورق‌های مسی را قالب‌گیری کردند و پروژه اصلی را کمی تغییر دادند و مجسمه را بزرگتر کردند. ساخت آن در سال ۱۶۱۴، اندکی پس از تقدیس سنت چارلز بورومئو، آغاز شد و در سال ۱۶۹۸ به پایان رسید. در ۱۹ مه ۱۶۹۸ توسط اسقف اعظم میلان، کاردینال فدریکو کاچا، وقف شد. کلیسای مجاور که به سنت چارلز اختصاص داده شده بود، بین سال‌های ۱۷۲۵ تا ۱۷۲۸ تکمیل شد.با احتساب پایه، ارتفاع مجسمه عظیم سن کارلو بورومئو به سی و پنج متر و ده سانتی‌متر می‌رسید و این مجسمه به مدت نزدیک به دو قرن به‌عنوان بلندترین مجسمه جهان شناخته می‌شد که بازدیدکنندگان می‌توانستند از درون آن دیدن کنند. ساخت این اثر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، زیرا نمایانگر مهارت‌های برجستهٔ مجسمه‌سازان و مهندسان زمان خود بود و توانسته بود در طول سال‌ها توجه جهانیان را جلب کند. از زمان تکمیل این مجسمه در سال هزار و ششصد و نود و هشت، تا سال هزار و هشتصد و هشتاد و شش که مجسمه آزادی در ایالات متحده آمریکا ارتفاع آن را پشت سر گذاشت، سن کارلو بورومئو همچنان عنوان بلندترین مجسمه قابل بازدید در جهان را حفظ کرد و به نمادی از هنر و اقتدار برنزی بدل شد. اگرچه امروزه مجسمه‌های برنزی یا برنزی بلندتری ساخته شده‌اند، مانند مجسمه عظیم اوشیکو دایبوتسو در ژاپن با ارتفاع یکصد و بیست متر که امکان بازدید از داخل آن نیز فراهم است، اما جایگاه تاریخی و ارزش فرهنگی سن کارلو بورومئو در تاریخ هنر مجسمه‌سازی و معماری همچنان بی‌بدیل باقی مانده است. این مجسمه نمونه‌ای از تلفیق مهندسی، هنر و نمادگرایی مذهبی است که توانسته است نسل‌ها را مجذوب خود کند و اهمیت تاریخی خود را حفظ نماید.توضیحات.تندیس عظیم سن شارل بورومئو بر فراز تپه‌ای مشرف به دریاچهٔ ماجیوره ساخته شده و در نزدیکی قلعهٔ نیاکانی خاندان بورومئو قرار دارد. این مجسمه، که از دوردست‌ها قابل مشاهده است، نه‌تنها یادبودی از قدیسی برجسته، بلکه نمادی از ایمان، قدرت معنوی و پیوند تاریخی میان خانوادهٔ بورومئو و کلیسای کاتولیک به‌شمار می‌رود.در کنار این تندیس، طرحی مذهبی برای ساخت مجموعه‌ای از نمازخانه‌ها شکل گرفت که هدف آن روایت زندگی شارل و فراهم‌سازی فضایی برای مراقبه و زیارت بود. این مجموعه قرار بود به‌صورت یک «کوه مقدس» طراحی شود. سنتی دیرینه در معماری مذهبی ایتالیا که با ترکیب طبیعت، هنر و ایمان، زائران را در مسیر معنوی همراهی می‌کرد. با این حال، از آن مجموعهٔ برنامه‌ریزی‌شده، تنها سه نمازخانه ساخته شد. این محدودیت، هرچند مانع تحقق کامل طرح شد، اما همچنان روح پروژه را حفظ کرد و فضایی برای تأمل در زندگی و آموزه‌های شارل بورومئو فراهم آورد. این مکان، تا امروز، نقطه‌ای از تلاقی تاریخ، هنر و دیانت در چشم‌انداز شمال ایتالیاست.این مجسمه ۲۳.۵ متری از ورق‌های مسی برجسته‌کاری شده ساخته شده است که با نیزه و تیرهای آهنی به هسته داخلی آجری که تا گردن مجسمه امتداد دارد، متصل شده‌اند. «مس کمی نازک است و ضخامت آن تنها یک میلی‌متر است، اما با این حال کل اثر تا به امروز، یعنی به مدت دو قرن، پابرجا مانده است.» سر و دست‌های مجسمه از برنز است. این مجسمه بر روی یک پایه گرانیتی به ارتفاع ۱۱.۵ متر قرار دارد.سنت چارلز در حالی که با قبا ، روچت و موتزتای خود ایستاده است، در حالی که با دست راست خود شهر آرونا را متبرک می‌کند و در حالی که کتابی در دست چپ خود دارد، به تصویر کشیده شده است. بازوی متبرک این قدیس یک سازه فلزی پیچیده است که به طور ویژه برای مقاومت در برابر بادهای شدید این منطقه ساخته شده است. در پشت پایه، دو راه پله مارپیچ به بالکن منتهی می‌شود که دری پنهان در چین‌های ردای قدیس به یک راه پله مارپیچ دیگر و پله‌های عمودی شیب‌دار که در بالای مجسمه قرار دارند، منتهی می‌شود. از اینجا می‌توان از طریق مجموعه‌ای از دریچه‌ها که محل قرارگیری چشم‌ها، گوش‌ها و سوراخ‌های بینی هستند، یا از طریق برخی روزنه‌ها در امتداد پشت، منظره را تماشا کرد.فردریک آگوست بارتولدی ، هنرمند فرانسوی که مجسمه آزادی را طراحی کرد، در سال ۱۸۶۹ در راه بازگشت از مصر برای مطالعه ساختار مجسمه از آرونا بازدید کرد. غول آرونا بر روی پلاکی که در پای مجسمه آزادی قرار دارد، ذکر شده است.چیزهای بی اهمیت.در فیلم "" ، بانوی مشعل از لوگوی کلمبیا پیکچرز در مجسمه سنکارلونه محو می‌شود. [ " – بحث کنید" ]