زنان در دوران آل بویه کیست؟ توضیح بده.
آل بویه سلسله ای ایرانی و برخاسته از میان طایفه دیلمی بودند. در دوران فرمانروایی این سلسله زنان با محدودیت ها و مشکلات گوناگونی روبرو بودند؛ میتوان گفت که وضعیت زنان در دوران آل بویه به شهر و مناطق محل سکونت آن ها بستگی داشت؛ مثلا بدترین شرایط را زنان بیار و افراوه تجربه میکردند؛ زنان این دو منطقه هنگام روز از خانه خارج نمیشدند و تنها شب در حالی که لباس سیاه پوشیده بودند از خانه خارج میشدند.در بغداد زنان و دختران مخصوصا دختران مقامات دولتی با خطر تجاوز روبرو بودند و آمار تجاوزهای جنسی بسیار بالا بود. یک گزارش معتبر نشان میدهد که مسئولان وقت زنان قربانی تجاوز را زندانی میکردند و یکی از صاحب شرطه های بغداد به نام اسحاق بن ابراهیم به جای دستگیر و مجازات کردن عاملان این تجاوزها، تصمیم گرفته بود که دختران جوان خود را به قتل برساند تا مورد تجاوز قرار نگیرند.رده:کار.در مناطق بیار و افراوه برخی از زنان مغازه دار بودند. اما این مغازه ها منحصر به زنان بوده و در داخل خانه ها قرار داشت.به گفته ابودلف، جهانگرد معاصر آل بویه، برخی از زنان شهر سمنان دستمال های ظریف و زیبایی میدوختند که به بهای گزاف پنجاه دینار فروخته میشد. ابودلف می افزاید که این زنان به مرور زمان بخاطر کار زیاد و دقتی که در ظرافت دستمال ها به خرج میدادند بینایی چشمان خود را از دست میدادند.حرفه برخی از زنان، اعم از آزاد و یا کنیز خوانندگی و نوازندگی بود. شمار این زنان بسیار زیاد بود و تنها در یکی از محله های بغداد ۴۶۰ کنیز و ۱۰ زن آزاد به خوانندگی و نوازندگی مشغول بودند.برخی از زنان از سر ناچاری و یا اجبار، در خانه های فساد کار میکردند. آل بویه برخی اوقات با گردانندگان این خانه ها مبارزه میکردند اما برخی از گردانندگان این خانه ها به مقامات دولتی رشوه میپرداختند و از تعقیب دولتی موقتا نجات پیدا میکردند.ازدواج.برخی از زنان در مسئله ازدواج با محدودیت هایی روبرو بودند؛ مثلادختران طایفه دیلمی مجبور بودند که فقط با پسران قبیله خودشان ازدواج کنند و اگر دختری از این قانون سرپیچی میکرد و با پسر غیر دیلمی ازدواج میکرد او را به قتل میرساندند.زنان و دختران علوی هم باید با مردانی از طبقه خودشان ازدواج میکردند.در همدان دختران جوان و یا پدران آن ها باید به داماد مهریه میپرداختند، چون مردوایج بنیان گذار سلسله آل زیار بعد از تسخیر همدان اکثر مردان را قتل عام کرد به همین خاطر تعداد مردان بسیار کمتر از زنان بود و مردان باقی مانده اهمیت به سزایی پیدا کردند و خیلی زود این رسم پدید آمد که عروس به جای داماد مهریه بپردازد و این رسم تا مدت ها باقی ماند.یکی از رسوم مرتبط با ازدواج این بود که برای اینکه عروس ها زیباتر به نظر برسند کنیز سیاهی را مامور میکردند که او را همراهی کند.خاندان سلطنتی آل بویه و اشخاص نزدیک به آنان از ازدواج بهره برداری سیاسی میکردند. در بسیاری از موارد ازدواج ها فقط برای تامین منافع و نیرومند شدن پایه های قدرت خاندان سلطنتی آل بویه و از بین رفتن دشمنی ها انجام میشد. مثلا در سال ۳۶۰ عز الدوله بختیار و مشاوران او تصمیم گرفتند که با بستن پیوند های زناشوئی بین بزرگان قبیله دیلم و سران ترک ها، دشمنی به وجود آمده را از بین ببرند.عضد الدوله (فنا خسرو بن بویه) برای استحکام روابط خود با دربار خلافت عباسی یک دختر خود را به عقد طائع خلیفه عباسی درآورد. و برای پایان دادن به دشمنی با دولت سامانی، دختر دیگر خود را به عقد امیر منصور بن نوح درآورد.مهریه دختران خاندان سلطنتی آل بویه فوق العاده گزاف بود. مهریه شاه بانو دختر عضد الدوله دیلمی صد هزار دینار بود.مهریه دختر خردسال عز الدوله بختیار که او را به عقد ابوتغلب بن حمدان درآوردند هم صد هزار دینار بود.یکی دیگر از جنبه های تاریک دوران آل بویه، عادی بودن کودک همسری در این دوران بود؛ به گونه مثال در سال ۳۵۷ هجری قمری عز الدوله بختیار دخترک سه ساله خود را به همسری ابوتغلب بن حمدان درآورد.و علاوه بر آن، ممنوعیت ازدواج مجدد بیوه ها در برخی مناطق قانون غیر انسانی دیگری بود که در مناطق بیار و افراوه اجرا میشد و در این مناطق اگر زنی بیوه دوباره ازدواج میکرد کودکان به در خانه او سنگ پرتاب میکردند.اما در شهرهای دیگر چنین نبود؛ مثلا موید الدوله رسما از عبدالجبار بن احمد که قاضی القضاه شهرهای ری، قزوین، سهرورد، قم، ساوه و توابع آن ها، خواست که زمینه ازدواج زنان [بیوه] و دختران بی شوهر آن شهرها را مهیا کند.حرمسرا.در دوران آل بویه بسیاری از زنان و کنیزان در حرمسراها زندگی میکردند.خواجه های مورد اعتماد از حرمسرا ها محافظت میکردند. &lt;ref&gt;