یادگیری عمیق توپولوژیکی (TDL) کیست؟ توضیح بده.
حوزه‌ای را در تقاطع توپولوژی و یادگیری عمیق نشان می‌دهد و رویکردهایی را برای تجزیه و تحلیل و یادگیری از داده‌های ساختار یافته در فضاهای توپولوژیکی ارائه می‌دهد. با استفاده از اصول توپولوژی، TDL رویکردی برای درک و پردازش داده‌های پشتیبانی شده در فضاهای توپولوژیکی ارائه می‌دهد.انگیزه.یادگیری عمیق معمولی اغلب با این فرض عمل می‌کند که داده‌های مورد بررسی در یک فضای برداری خطی قرار دارند و می‌توانند به طور موثر با استفاده از بردارهای ویژگی مشخص شوند. با این حال، به رسمیت شناختن فزاینده‌ای وجود دارد که این دیدگاه مرسوم ممکن است برای توصیف مجموعه داده‌های مختلف دنیای واقعی ناکافی باشد. برای مثال، مولکول‌ها به‌طور مناسب‌تری به‌عنوان نمودار نشان داده می‌شوند تا بردارهای ویژگی. به طور مشابه، اشیاء سه بعدی، مانند آن‌هایی که در گرافیک کامپیوتری و پردازش هندسه با آن مواجه می‌شوند، بهتر به عنوان مش نمایش داده می‌شوند. به‌علاوه، داده‌هایی که از شبکه‌های اجتماعی سرچشمه می‌گیرند، جایی که بازیگران به روش‌های پیچیده‌ای به هم متصل هستند، توصیف‌های ساده مبتنی بر برداری را به چالش می‌کشند. در نتیجه، علاقه به ادغام مفاهیم از توپولوژی در چارچوب‌های یادگیری عمیق سنتی برای به دست آوردن نمایش ساختاری دقیق‌تر از داده‌های اساسی افزایش یافته است.مقدمه ای بر حوزه های توپولوژیکی.یکی از مفاهیم اصلی در یادگیری عمیق توپولوژیکی دامنه‌ای است که این داده‌ها بر اساس آن تعریف و پشتیبانی می‌شوند. در مورد داده‌های اقلیدسی، مانند تصاویر، این دامنه یک شبکه است که مقدار پیکسل تصویر بر روی آن پشتیبانی می‌شود. در یک محیط کلی‌تر، این دامنه ممکن است یک دامنه توپولوژیکی باشد. در مرحله بعد، رایج ترین حوزه‌های توپولوژیکی را که در یک محیط یادگیری عمیق با آن‌ها مواجه می‌شوند، معرفی می‌کنیم. این حوزه‌ها شامل گراف‌ها، کمپلکس‌های ساده، کمپلکس‌های سلولی، کمپلکس‌های ترکیبی و هایپرگراف هستند، اما نه محدود به آن‌ها.با توجه به یک مجموعه محدود S از موجودات انتزاعی، یک تابع همسایگی 𝑁 {\displaystyle {\mathcal {N}}} در S تخصیصی است که به هر نقطه متصل می شود {\displaystyle x} 𝑥 در S زیر مجموعه‌ای از S یا یک رابطه. چنین تابعی را می‌توان با تجهیز S به یک ساختار کمکی القا کرد. یال‌ها یک راه برای تعریف روابط بین موجودات S ارائه می‌دهند. به طور خاص، یال‌ها در یک نمودار به فرد اجازه می‌دهد تا مفهوم همسایگی را با استفاده از مفهوم همسایگی یک هاپ تعریف کند. با این حال، یال‌ها ظرفیت مدل‌سازی محدودی دارند، زیرا فقط می‌توانند برای مدل‌سازی روابط باینری بین موجودات S استفاده شوند، زیرا هر یال معمولاً به دو موجودیت متصل است. در بسیاری از کاربردها، اجازه دادن به روابطی که بیش از دو موجودیت را در بر می‌گیرند، مطلوب است. ایده استفاده از روابطی که بیش از دو موجودیت را شامل می‌شود، در حوزه‌های توپولوژیکی مرکزی است. چنین روابط مرتبه بالاتری اجازه می‌دهد تا طیف وسیع‌تری از توابع همسایگی در S تعریف شود تا تعاملات چند طرفه بین موجودیت‌های S را به تصویر بکشد.در ادامه، ویژگی‌های اصلی، مزایا و معایب برخی از حوزه‌های توپولوژیکی معمولاً مورد مطالعه را در زمینه‌ی یادگیری عمیق، از جمله مجتمع‌های ساده (انتزاعی)، کمپلکس‌های سلولی منظم، هایپرگراف‌ها و مجتمع‌های ترکیبی مرور می‌کنیم.مقایسه‌ی بین حوزه‌های توپولوژیکی.هر یک از حوزه‌های توپولوژیکی برشماری ویژگی‌ها، مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند:ساختار سلسله مراتبی و روابط نوع مجموعه.ویژگی‌های کمپلکس‌های ساده، کمپلکس‌های سلولی و هایپرگراف‌ها دو ویژگی اصلی روابط را در حوزه‌های مرتبه بالاتر ایجاد می‌کنند، یعنی سلسله مراتب روابط و روابط نوع مجموعه.تابع رتبه.یک تابع رتبه در یک دامنه مرتبه بالاتر X یک تابع حفظ مرتبه rk است: X → Z، که در آن rk(x) یک مقدار صحیح غیر منفی را به هر رابطه x در X متصل می کند و گنجاندن مجموعه را در X حفظ می کند. سلول و ساده مجتمع‌ها نمونه‌های رایج حوزه‌های مرتبه بالاتر هستند که به توابع رتبه و در نتیجه سلسله مراتب روابط مجهز هستند.روابط نوع مجموعه.روابط در یک دامنه مرتبه بالاتر روابط نوع مجموعه نامیده می‌شوند اگر وجود یک رابطه توسط رابطه دیگری در دامنه مستلزم نباشد. هایپرگراف‌ها نمونه‌هایی از دامنه‌های مرتبه بالاتر مجهز به روابط نوع مجموعه را تشکیل می‌دهند. با توجه به محدودیت‌های مدل‌سازی مجتمع‌های ساده، مجتمع‌های سلولی و ابرگراف‌ها، ما مجتمع ترکیبی را توسعه می‌دهیم، یک دامنه مرتبه بالاتر که هم سلسله مراتب روابط و هم روابط نوع مجموعه را دارد.یادگیری در فضاهای توپولوژیکی.وظایف یادگیری در TDL را می توان به طور کلی به سه دسته طبقه بندی کرد:در عمل برای انجام وظایف فوق الذکر باید مدل های یادگیری عمیق طراحی شده برای فضاهای توپولوژیکی خاص ساخته و اجرا شوند. این مدل‌ها که به عنوان شبکه‌های عصبی توپولوژیکی شناخته می‌شوند، برای عملکرد مؤثر در این فضاها طراحی شده‌اند.شبکه های عصبی توپولوژیکی.شبکه‌های عصبی توپولوژیکی (TNN) در مرکز TDL قرار دارند، معماری‌های تخصصی که برای کار بر روی داده‌های ساختار یافته در حوزه‌های توپولوژیکی طراحی شده‌اند. و کمپلکس های سلولی با استفاده از توپولوژی ذاتی داده ها، TNN ها می توانند هم روابط محلی و هم جهانی را به تصویر بکشند و تجزیه و تحلیل و تفسیر دقیق را ممکن می سازند.ارسال پیام از شبکه های عصبی توپولوژیکی.در یک حوزه توپولوژیکی عمومی، ارسال پیام مرتبه بالاتر شامل تبادل پیام بین موجودیت ها و سلول ها با استفاده از مجموعه ای از توابع همسایگی است.شبکه های عصبی توپولوژیکی بدون عبور پیام.در حالی که اکثر TNN ها از پارادایم ارسال پیام پیروی می کنند. چند مدل پیشنهاد شده است که این مدل نمی افتد. به عنوان مثال، در اهرم اطلاعات هندسی از مجتمع های ساده که در فضاهای چند بعدی با استفاده از مختصات گره جاسازی شده اند. این قابلیت تفسیر و سازگاری هندسی را بدون تکیه بر ارسال پیام ارائه می دهد. علاوه بر این، در یک روش متضاد مبتنی بر ضرر برای یادگیری بازنمایی ساده پیشنهاد شد.برنامه های کاربردی.TDL به سرعت در حال یافتن برنامه های جدید در زمینه های مختلف از جمله فشرده سازی داده ها، افزایش ظرفیت بیانی شبکه های عصبی گراف، تشخیص عمل و پیش بینی مسیر است.