روابط ایتالیا و فیلیپین کیست؟ توضیح بده.
روابط ایتالیا و فیلیپین، روابط بین‌المللی و دوجانبه بین ایتالیا و فیلیپین است. روابط دوجانبه بین ایتالیا و فیلیپین در ۹ ژوئیه ۱۹۴۷ برقرار شد.تاریخچه.ایتالیایی‌ها حتی قبل از تشکیل کشور مدرن فیلیپین در این کشور حضور داشته‌اند. گفته می‌شود در دهه ۱۳۰۰ میلادی، راهب فرانسیسکن ایتالیایی، اودوریک اهل پوردنون، از پادشاهی کابولوآن (پانگاسینان یا فنگ-چیا-هسی-لان "馮嘉施蘭" به زبان چینی) بازدید کرده است. آنتونیو پیگافتا، وقایع‌نگار ایتالیایی، در طول سفر ماژلان از فیلیپین بازدید کرد. به همین ترتیب، زمانی که اسپانیا در ایتالیا قلمرو داشت. ایتالیایی‌هایی از ایتالیای تحت سلطه اسپانیا: سیسیل، ناپل و میلان؛ در دوران استعمار اسپانیا به فیلیپین مهاجرت کردند. سبک‌های معماری باروک سیسیلی و باروک زلزله فیلیپین به‌طور قابل توجهی بر یکدیگر تأثیر گذاشتند. فرماندار اسپانیایی پاناما، که زمانی ایتالیایی‌ها (جنوایی‌ها) را از جنوا پذیرفته بود، دون سباستین هورتادو د کورکوئرا، از قاره آمریکا به سمت غرب حرکت کرد و در فتح مناطق مسلمان‌نشین فیلیپین که آن را تحت سلطهٔ رئیس‌جمهور مسیحی زامبوانگا درآورد، از پرویی‌ها و جنوایی‌های پاناما ویجو استفاده کرد. جالب اینجاست که زبان چاواکانو کریول زامبوانگا، واژگان و ریشه‌های ایتالیایی دارد. در طول تأسیس جمهوری اول فیلیپین، ایتالیایی‌ها به ارتش انقلابی فیلیپین پیوستند، یکی از این ایتالیایی‌ها کاپیتان کامیلو ریچاردی بود که تحت ریاست جمهوری امیلیو آگوینالدو کار می‌کرد. بعدها، انقلاب قدرت مردم در سال ۱۹۸۶ آغاز گسترش روابط دوجانبه بین دو کشور بود. ایتالیا اولین کشوری بود که ریاست جمهوری کرازون آکینو را در فیلیپین به رسمیت شناخت. ایتالیا و فیلیپین چندین توافق‌نامه امضا کرده‌اند، از جمله در زمینه همکاری‌های علمی و فنی، خدمات هوایی، مالیات، سرمایه‌گذاری، همکاری‌های توسعه‌ای، فرهنگ، امنیت اجتماعی، شرکت‌های کوچک و متوسط، حمل و نقل و ارتباطات و دفاع. فیلیپین از یک هیئت تجاری بزرگ ایتالیایی استقبال کرده است. کنفدراسیون صنایع ایتالیا، بزرگ‌ترین انجمن شرکت‌های تولیدی و خدماتی ایتالیا. این هیئت همچنین برنامه‌های موازی در بخش‌های تجاری، زیرساخت‌ها و انرژی داشت. جلسات تجاری بین شرکت‌های ایتالیایی و فیلیپینی نیز ترتیب داده شد. در دسامبر ۲۰۱۵، یک توافق‌نامه حمل و نقل هوایی دوجانبه بین دو کشور در جریان سفر رئیس‌جمهور فیلیپین، بنیگنو آکینو، به رم امضا شد تا امکان گسترش روابط تجاری و گردشگری فراهم شود.فیلیپینی‌ها در ایتالیا.فیلیپینی‌ها پس از جوامع رومانیایی، آلبانیایی و شمال آفریقا، چهارمین جامعه بزرگ مهاجران در ایتالیا را تشکیل می‌دهند. ایتالیا همچنین بزرگ‌ترین مقصد مهاجرت اروپایی برای فیلیپینی‌ها است. رم، پایتخت ایتالیا، محل بزرگ‌ترین جامعه فیلیپینی است. تقریباً ۱۰۸۰۰۰ فیلیپینی به صورت قانونی به عنوان کارگر موقت یا مقیم دائم در ایتالیا اقامت دارند و تخمین‌ها در مورد تعداد فیلیپینی‌های غیرقانونی از ۲۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ متغیر است. در سال ۲۰۰۸، مؤسسه ملی آمار، دفتر آمار ایتالیا، گزارش داد که ۱۱۳۶۸۶ فیلیپینی ثبت شده در ایتالیا زندگی می‌کنند، در حالی که این تعداد در سال ۲۰۰۷، ۱۰۵۶۷۵ نفر بوده است. ۶۳٪ از ایتالیایی‌های فیلیپینی زن هستند و بیشتر آنها به عنوان دستیار خانگی کار می‌کنند. وزارت کار و اشتغال فیلیپین می‌گوید که ایتالیا به ۵۰۰۰ کارگر غیر فصلی/عادی اجازه کار می‌دهد، که این تعداد در سال ۲۰۰۷، ۳۰۰۰ نفر بود وزارت کار و اشتغال فیلیپین اعلام کرد که این تغییر «نشانه‌ای از قدردانی از همکاری خوب دوجانبه با فیلیپین در مسائل مهاجرتی» است. تقریباً ۶۰ سازمان فیلیپینی در ایتالیا وجود دارد که اکثر آنها مبتنی بر کلیسا هستند، اگرچه چندین گروه فرهنگی و مدنی نیز وجود دارد. یکی از این گروه‌ها، شورای زنان فیلیپینی است که هدف آن آموزش زنان مهاجر فیلیپینی در مورد حقوقشان و لابی‌گری از طرف آنهاست. در سال ۲۰۰۷، ایتالیا به فیلیپینی‌هایی که گواهینامه رانندگی فیلیپینی داشتند، گواهینامه رانندگی رایگان ایتالیایی داد.ایتالیایی‌ها در فیلیپین.از زمان استعمار اسپانیا، تعدادی از ایتالیایی‌ها به فیلیپین مهاجرت کرده‌اند، عمدتاً برای کارهای تبلیغی. و همچنین تعداد کمی ایتالیایی در فیلیپین ساکن شده‌اند. طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، حدود ۱۴۵۹ ایتالیایی در فیلیپین زندگی می‌کردند.جوردانو آنسالونه.آنسالونه در سانتو استفانو کیسکینا در سیسیل متولد شد. پس از ورود به فرقه دومینیکن و تکمیل تحصیلات خود در سالامانکا، در سال ۱۶۲۵ به همراه بسیاری دیگر به عنوان مبلغ مذهبی به جزایر فیلیپین اعزام شد. در حالی که به عنوان کشیش در بیمارستانی برای چینی‌ها و ژاپنی‌ها در مانیل خدمت می‌کرد، زبان‌های آنها را آموخت.در سال ۱۶۳۱، او پیشنهاد داد که به ژاپن برود و در سال ۱۶۳۲، همزمان با شروع آزار و اذیت، به آنجا رسید. او با لباس مبدل به شکل یک بونزه، در سراسر کشور سفر کرد و مراسم مذهبی کاتولیک را اجرا نمود.او در ۴ اوت ۱۶۳۴ دستگیر شد و هفت روز تحت شکنجه قرار گرفت. او را مجبور کردند شاهد سر بریدن همراهش، توماس اهل سنت هیاسینت، و شصت و نه مسیحی دیگر باشد. در ۱۸ نوامبر، او در ناگازاکی، ژاپن، با آویزان کردن سرش از تخته‌ای تا زمان مرگش در حالی که سرش در زمین دفن شده بود، اعدام شد.