مونتاژ ایستگاه فضایی بین‌المللی کیست؟ توضیح بده.
روند مونتاژ ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) از دهه ۱۹۹۰ در حال انجام است. "زاریا"، اولین ماژول ISS، توسط یک موشک پروتون در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۸ پرتاب شد. مأموریت شاتل فضایی STS-88 دو هفته پس از پرتاب "زاریا" دنبال شد و "یونیتی"، اولین ماژول از سه گره را به ارمغان آورد و آن را به "زاریا" متصل کرد. این هسته ۲ ماژوله ISS، بدون خدمه برای یک سال و نیم بعدی باقی ماند تا اینکه در ژوئیه ۲۰۰۰ ماژول روسی "Zvezda" توسط یک موشک پروتون به فضا پرتاب شد و به حداکثر خدمه سه فضانورد یا فضانورد اجازه داد تا به‌طور دائم در ISS باشند.ISS دارای حجم تحت فشار تقریباً ، جرم تقریباً ، تقریباً ۱۰۰ کیلووات توان خروجی و خدمه هفت نفره است. ساخت ایستگاه کامل به بیش از ۴۰ پرواز مونتاژ نیاز داشت. از سال ۲۰۲۰، 36 پرواز شاتل فضایی عناصر ISS را تحویل دادند. سایر پروازهای مونتاژ شامل ماژول‌هایی بود که توسط فالکون ۹، موشک پروتون روسی یا در مورد "پیرس" و "پویسک"، موشک سایوز-یو بلند شده بودند.برخی از ماژول‌های بزرگتر عبارتند از:لجستیک.ایستگاه فضایی در مدار زمین در ارتفاع تقریبی قرار دارد، نوعی مدار که معمولاً به آن مدار پایینی زمین می‌گویند (ارتفاع واقعی در طول زمان به دلیل کشش و راه اندازی مجدد اتمسفر چندین کیلومتر تغییر می‌کند) و در مدت زمان حدود ۹۰ دقیقه به دور زمین می‌چرخد.در مجموع ۱۴ مدول اصلی تحت فشار قرار بود تا تاریخ تکمیل آن در سال ۲۰۱۰ بخشی از ISS باشند تعدادی بخش کوچکتر تحت فشار به آنها اضافه خواهد شد (سفینه فضایی سایوز، ناقل پروگرس، قفل‌های هوایی "Quest" و "Pirs"، و همچنین به‌طور دوره ای وسیله نقلیه انتقال H-II).بخش مداری ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ پس از نصب طیف‌سنج مغناطیسی آلفا در طی مأموریت STS-134 تکمیل شد. مونتاژ قطعه مداری روسیه از زمان نصب ماژول "Rassvet" در سال ۲۰۱۰ در طول مأموریت STS-132 در یک وقفه نامحدود قرار داشته است. ماژول آزمایشگاه علمی "ناوکا" شامل اتاق‌های جدید خدمه، تجهیزات پشتیبانی حیاتی است که می‌تواند اکسیژن و آب تولید کند. "ناوکا" در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۰۷ به ایستگاه فضایی بین‌المللی تحویل داده شود، اما هزینه‌های بیش از حد و مشکلات کنترل کیفیت آن، این بخش از پروژه را برای بیش از یک دهه به تعویق انداخت. ماژول "Nauka" سرانجام در ژوئیه ۲۰۲۱ راه اندازی شد و پس از چند روز در کنار ماژول Zvezda پهلو گرفت.برنامه‌هایی برای اضافه کردن ۲ یا ۳ ماژول دیگر وجود دارد که در اواسط دهه ۲۰۲۰ به "Prichal" متصل می‌شوند. افزودن ماژول‌های روسی بیشتر به ماژول "Zvezda" کمک زیادی می‌کند زیرا رایانه‌های فرمان مرکزی نصب شده اولیه "Zvezda" دیگر کار نمی‌کنند و ژنراتورهای اکسیژن Elektron آن قابل تعویض نیستند و پس از چندین نقص در سال ۲۰۲۰ دوباره برای مدت کوتاهی از کار می‌افتند. در ماژول‌های روسی، تمام سخت‌افزارها با نصب دائمی تجهیزات راه اندازی می‌شوند. جایگزینی سخت‌افزار مانند بخش مداری ایالات متحده غیرممکن است. این مشکل احتمالی با "Zvezda" زمانی آشکار شد که در اکتبر ۲۰۲۰ توالت، اجاق گاز و الکترون همگی به‌طور همزمان دچار مشکل شدند و فضانوردان مجبور به تعمیرات اضطراری شدند.ISS، پس از تکمیل، شامل مجموعه‌ای از ماژول‌های تحت فشار ارتباطی متصل به یک خرپا است که چهار جفت بزرگ ماژول فتوولتائیک (پانل‌های خورشیدی) روی آن‌ها وصل شده‌اند.فاجعه کلمبیا و تغییرات در طرح‌های ساخت و ساز.فاجعه و پیامدهای آن.پس از فاجعه شاتل فضایی "کلمبیا" در ۱ فوریه ۲۰۰۳، ابهاماتی در مورد آینده ISS وجود داشت. تعلیق دو سال و نیم بعدی برنامه شاتل فضایی ایالات متحده و به دنبال آن مشکلاتی برای از سرگیری عملیات پرواز در سال ۲۰۰۵، موانع بزرگی بودند.برنامه شاتل فضایی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۵ با مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۴ "دیسکاوری" پرواز را از سر گرفت. هدف از این مأموریت در ایستگاه فضایی بین‌المللی، هم آزمایش اقدامات ایمنی جدیدی بود که از زمان فاجعه "کلمبیا" به اجرا درآمد و هم برای تحویل تجهیزات به ایستگاه. اگرچه این مأموریت با موفقیت انجام شد، اما بدون خطر نبود. فوم توسط مخزن خارجی ریخته شد و ناسا را مجبور کرد تا اعلام کند که ماموریت‌های آینده تا زمانی که این مشکل حل نشود زمین‌گیر خواهند شد.بین فاجعه "کلمبیا" و از سرگیری پرتاب‌های شاتل، تبادل خدمه صرفاً با استفاده از فضاپیمای روسی سایوز انجام شد.توالی مونتاژ.ISS از ۱۶ ماژول تحت فشار تشکیل شده است: شش ماژول روسی (""Zarya"، "Zvezda" , "Poisk" , "Rassvet" , "Nauka"، و "Prichal")، هشت ماژول ایالات متحده (, , , , , , , and ) یک ماژول ژاپنی () و یک ماژول اروپایی (")حداقل یک ماژول تحت فشار روسی ("Pirs") تاکنون از مدار خارج شده است.هزینه.ایستگاه فضایی بین‌المللی به‌عنوان گران‌ترین آیتم ساخته شده تا کنون شناخته می‌شود که حدود ۱۵۰ میلیارد دلار (USD) هزینه دارد، که گران‌تر از Skylab (هزینه ۲٫۲ میلیارد دلار آمریکا) و Mir (4.2 میلیارد دلار آمریکا) است.