اگن کیش کیست؟ توضیح بده.
اِگُن اِروین کیش (به آلمانی: Egon Erwin Kisch؛ ۱۸۸۵–۱۹۴۸) یا اِگُن کیش، نویسنده، روزنامه‌نگار و گزارشگر برجستهٔ اتریشی-چک‌تبار بود. او یکی از مهم‌ترین خبرنگاران تاریخ روزنامه‌نگاری و نمایندهٔ مهم ادبیات آلمانی پراگ محسوب می‌شود. او به عنوان «گزارشگر بی‌قرار» شناخته می‌شود که برگرفته از عنوان یکی از مجموعه گزارش‌های او به نام "rasender Reporter است". کیش به خاطر سفرهای بی‌شمارش به دورترین نقاط جهان و مقالات متعددش که در مدت زمان نسبتاً کوتاهی منتشر کرد، به خاطر توسعهٔ گزارش‌های ادبی، مخالفتش با رژیم نازی آدولف هیتلر و کمونیسمش مورد توجه قرار گرفت.زندگی.کودکی و جوانی.اِگُن کیش در یک خانواده یهودی آلمانی‌زبان در پراگ بزرگ شد. او دومین پسر از پنج فرزند هرمان کیش، تاجر پارچه، و همسرش ارنستین بود. خانواده آن‌ها در خانه‌ای رنسانسی به نام «دو خرس طلایی» واقع در خیابان ملانتریخ پراگ زندگی می‌کردند و فروشگاه پارچه پدرش در طبقه همکف همان خانه قرار داشت.تحصیلات ابتدایی کیش در مدارس خصوصی کاتولیک سپری شد. او در سال ۱۸۹۱ به مدرسه سیدل در «صومعه سروایتِ سنت میکائیل» رفت و از سال ۱۸۹۲ تحصیلات خود را در مدرسه‌ای وابسته به «صومعه پیاریست» ادامه داد. از سال ۱۸۹۵ نیز وارد دبیرستان دولتی آلمانی پراگ شد که عموماً با نام «مدرسه نیکولاندِر» شناخته می‌شد. کیش بعدها بسیاری از تجربیات این دوران را در داستان‌ها و گزارش‌های خود منعکس کرد.پدرش که علاقه‌مند به ادبیات و عضو فعال «کنکوردیا» (انجمن نویسندگان و هنرمندان آلمانی در بوهم) بود، نقش مهمی در آینده او داشت. به لطف ارتباطات پدر، اِگُن از سنین پایین با روزنامه‌نگاران و نویسندگان مشهور، از جمله آلفرد کلار و گوستاو میرینک (خالق رمان گولم)، آشنایی شخصی پیدا کرد.پس از درگذشت پدرش در سال ۱۹۰۱، اِگُن کیش با حمایت مالی مادرش توانست در سال ۱۹۰۳ اولین سفر بلندمدت خود را آغاز کند. او در این سفر از مناطق مختلف اتریش و باواریا دیدن کرد و برداشت‌های خود را در دفتر خاطراتش به ثبت رساند.در اکتبر همان سال، تحصیل در دانشگاه فنی پراگ را آغاز کرد، اما پس از یک ترم به «دانشگاه آلمانی کارل-فردیناند» منتقل شد تا در کلاس‌های تاریخ ادبیات آلمان و فلسفه قرون وسطی شرکت کند. در همین دوره، در سال ۱۹۰۳، کیش به عضویت انجمن دانشجویی دوئل (به آلمانی: Burschenschaft) «زاکسونیا پراگ» درآمد.به عنوان عضوی از این انجمن، او در چندین دوئل شمشیربازی (مِنسور) شرکت کرد؛ از جمله مبارزه‌ای علیه رئیس انجمن ملی‌گرای «ژرمانیا» و دوئلی دیگر در برابر یک پزشک یهودی. کیش بعدها رساله‌ای دربارهٔ آیین منسور در پراگ نوشت که این نوشته در کتاب معروفش، «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ»، گنجانده شده است.آغاز آفرینش ادبی و کار روزنامه‌نگاری.نخستین تجربه‌های ادبی اِگُن کیش به دوران تحصیل او بازمی‌گردد. حدود سال ۱۹۰۰، او شعری را با نام مستعار «اروین کیش» در روزنامه‌ای در پراگ منتشر کرد. کیش این نام را برای خود برگزید تا از مجازات انضباطی مدرسه بپرهیزد، زیرا مدیریت «مدرسه نیکولاندِر» دانش‌آموزان خود را از انتشار مطلب در مطبوعات منع کرده بود.نام میانی «اروین» که او برای خود انتخاب کرده بود، بر روی جلد اولین کتابش نیز ظاهر شد. این اثر، مجموعه شعری با عنوان «از شاخهٔ شکوفای جوانی» (Vom Blütenzweig der Jugend) بود که در سال ۱۹۰۵ با حمایت مالی مادرش در درسدن به چاپ رسید. کیش این کتاب را با نام کامل «اِگُن اروین کیش» امضا کرد و از آن زمان به بعد، همواره از همین نام دوگانه در آثارش استفاده نمود.در سال ۱۹۰۶، دومین کتاب اِگُن کیش با عنوان «فرانتس گستاخ و داستان‌های دیگر» منتشر شد. این مجموعه داستان کوتاه که در برلین به چاپ رسید، تنها اثر او در این ژانر ادبی بود. اقامت کیش در برلین به دلیل تحصیل او در «مدرسه روزنامه‌نگاری وِرِده» بود که بلافاصله پس از پایان خدمت سربازی در آن ثبت‌نام کرد.با این حال، کیش تنها یک ترم در این مدرسه ماند و در مارس ۱۹۰۶ به پراگ بازگشت. او کار خود را به عنوان کارآموز در روزنامه آلمانی‌زبان «پراگر تاگبلات» آغاز کرد و حدود شش هفته در آنجا فعالیت داشت. در آوریل همان سال، به عنوان خبرنگار محلی در روزنامه معتبر «بوهمیا» در پراگ استخدام شد و به پوشش رویدادهای روزانه شهر پرداخت. این لحظه، سرآغاز فعالیت حرفه‌ای کیش به عنوان یک خبرنگار و روزنامه‌نگار بود.کیش در روزنامه «بوهمیا»، جایی که از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ به مدت هفت سال در آن کار کرد، با پاول ویگلر، نویسنده و روزنامه‌نگار باتجربه، همکاری داشت که از او حمایت می‌کرد. در سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۱۱، او ستون ثابتی با عنوان «گشت‌وگذار در پراگ» می‌نوشت، اما فعالیت‌هایش بسیار فراتر از این ستون هفتگی بود.به واسطه حرفه‌اش، کیش اغلب با دنیای زیرزمینی و تبهکاران پراگ در ارتباط بود و در گزارش‌های خود به وقایعی چون سرقت، آتش‌سوزی عمدی و نزاع‌های خیابانی می‌پرداخت. او بعدها این تجربیات را در آثار گزارش‌گونه خود مانند «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ» (۱۹۱۲) و «ماجراجویی در پراگ» (۱۹۲۰) و همچنین در تنها رمانش با عنوان «دختر چوپان» (۱۹۱۴) که به زندگی فاحشگان و دلالان محبت در پراگ می‌پردازد، منعکس کرد.در تبعید سیاسی (۱۹۳۳–۱۹۴۶).یک روز پس از آتش‌سوزی رایشستاگ، در ساعت ۵ صبح روز ۲۸ فوریه، کیش دستگیر شد و پس از بازجویی در اداره پلیس الکساندرپلاتس، در شب اول به دوم مارس به اتهام «سوءظن شدید به مشارکت در خیانت به کشور» به زندان اشپانداو که بعدها به زندان جنایتکاران جنگی تبدیل شد، منتقل گردید. کیش از تباری یهودی و شهروند اتریش-مجارستان و سپس چکسلواکی بود. پس از مداخله سفارت چکسلواکی، او در ۱۱ مارس آزاد شد و با اسکورت پلیس به مرز آلمان و چکسلواکی منتقل و از آلمان اخراج گردید. او گزارشی دربارهٔ این تجربه با عنوان «در دخمه‌های اشپانداو» نوشت که در روزنامه مصور کارگران پراگ منتشر شد و توجه زیادی را به خود جلب کرد.کیش بی‌درنگ به مقاومت علیه ناسیونال سوسیالیسم پیوست. در سال ۱۹۳۳، او در کنگره کارگران ضدفاشیست اروپا در پاریس سخنرانی کرد. در سال ۱۹۳۴ به پاریس و ورسای نقل مکان کرد که تا سال ۱۹۳۹ «پایگاه‌های» او برای سفرهای بعدی‌اش بودند. کتاب‌های او از آن پس توسط ناشران مهاجر آلمانی در پاریس، آمستردام و مکان‌های دیگر به چاپ می‌رسید.