کیجی نیشیتانی کیست؟ توضیح بده.
کیجی نیشیتانی (به انگلیسی: Keiji Nishitani)، (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۰۰ – ۲۴ نوامبر ۱۹۹۰) یک فیلسوف ژاپنی بود. او محقق مکتب کیوتو و شاگرد کیتارو نیشیدا بود. نیشیتانی در سال ۱۹۲۴، دکترای خود را از دانشگاه کیوتو برای پایان‌نامه‌ای با عنوان «"ایده‌آل و واقعیت در شلینگ و برگسون»" دریافت کرد. او از ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ زیر نظر مارتین هایدگر در فرایبورگ تحصیل کرد.جایگاه حرفه‌ای."نیشیتانی" از سال ۱۹۴۳ تا سال ۱۹۶۴، کرسی فلسفه و دین در دانشگاه کیوتو را صاحب بود. سپس در دانشگاه اوتانی به تدریس فلسفه و دین پرداخت. "نیشیتانی" در مقاطع مختلف استاد فلسفه در آمریکا و اروپا بود.به گفته جیمز هایسیگ، نیشیتانی پس از این‌که در ژوئیه ۱۹۴۶، از تصدی هر پست عمومی، توسط مقامات ایالات متحده در اشغال ژاپن منع شد، از گسترش «وجدان اجتماعی عملی به ایده‌های فلسفی و مذهبی» خودداری کرد و ترجیح داد به بینش افراد از منظر نظم اجتماعی فکر کند تا اصلاحات.در «"فیلسوفان هیچی»" نوشته جیمز هایسیگ از نیشیتانی نقل شده‌است که «مشکل اساسی زندگی من … همیشه و به بیان ساده، غلبه بر نیهیلیسم از طریق نیهیلیسم بوده‌است».افکار.در قرائت هایزیگ، فلسفه "نیشیتانی" دارای گرایش مذهبی و ذهنی متمایزی بود، و نیشیتانی را به اگزیستانسیالیست‌ها و عارفان، به‌ویژه سورن کی‌یرکگور و مایستر اکهارت، نزدیک می‌کرد، نه به دانشمندان و الهی‌دانانی که هدفشان تفصیل منسجم اندیشه بود. هایسیگ همچنین استدلال می‌کند که "نیشیتانی"، برترین روش‌های نیشیدا در شعر، دین، ادبیات و فلسفه ذن را به‌طور ارگانیک در کار خود گرد هم آورد، تا به ایجاد ارکانی برای رهایی از زبان ژاپنی، به روشی مشابه بلز پاسکال یا فردریش نیچه کمک کند. هایسیگ استدلال می‌کند که بر خلاف نیشیدا که در ظاهر بر ساختن یک سیستم فلسفی تمرکز کرده بود و در اواخر دوران حرفه‌ای خود شروع به تمرکز بر فلسفه سیاسی کرد، "نیشیتانی" بر ترسیم دیدگاهی تمرکز کرد، که «به‌واسطه این دیدگاه می‌توانست طیف وسیع‌تری از موضوعات را روشن کند. او در پایان زندگی کاری خود بیشتر در مورد موضوعات بودایی نوشت."نیشیتانی" در آثاری مانند "«دین و نیستی»" بر اصطلاح بودایی خلأ خلاق ("سونیاتا") و رابطه آن با نیهیلیسم غربی تمرکز می‌کند. در تقابل با ایده غربی پوچی، به‌عنوان فقدان معنا، شینیاتای "نیشیتانی" به پذیرش آناتا، یکی از سه راه اصیل هشتگانه و رد ایگو به‌منظور شناخت پدیدآیی وابسته، که به یکی بودن مربوط می‌شود، تصریح کرد: «همه چیزهایی که در جهان هستند، به هر نحوی به هم مرتبط هستند. هیچ چیز بدون رابطه با هر چیز دیگری به وجود نمی‌آید.» "نیشیتانی" همیشه خود را فیلسوفی شبیه به نیشیدا می‌دانست. همچنین خوانش هایسیگ از او به‌عنوان «اگزیستانسیالیست» نمی‌تواند در مواجهه با نقد "نیشیتانی" از اگزیستانسیالیسم قانع‌کننده باشد؛ نقدی که در جهت‌گیری‌اش، در «تحقیق خیر» نیشیدا ("Zen no Kenkyū") نمایان است.در میان آثار متعددی که "نیشیتانی" به زبان ژاپنی تألیف کرده‌است، عناوین زیر وجود دارد:آثار مکتوب او در مجموعه ۲۶ جلدی «"نیشیتانی کیجی چوساکوشو"» (۱۹۸۶–۱۹۹۵) ویرایش شده‌است. فهرست جامع‌تری از آثار در نسخه ژاپنی ویکی صفحه حاضر قابل دسترس است.فهرست آثار.مجموعه آثار ۲۶ جلد. (توکیو: ۱۹۸۶–۱۹۹۵):جلد یک: «"فلسفه ذهنیت بنیادی"»، ج. ۱ (توکیو: کوبوندو [弘文堂]، ۱۹۴۰)جلد دوم: «"فلسفه ذهنیت بنیادی"»، ج. ۱ (توکیو: کوبوندو،۱۹۴۰)جلد سوم: «"مطالعاتی دربارهٔ عرفان غربی"»جلد چهارم: «"مشکلات و دین جامعه معاصر"»جلد پنجم: «"مطالعات ارسطو"» (توکیو: Kōbundō ،۱۹۴۸)جلد ششم: «"فلسفه دین"»جلد هفتم: «"خدا و هیچ مطلق"»جلد هشتم: «"نیهیلیسم"»جلد نهم: «"فلسفه نیشیدا و فلسفه تانابه"»جلد دهم: «"دین چیست: مقالاتی دربارهٔ دین»"، جلد. ۱ (توکیو: Sōbunsha ،۱۹۶۱)جلد یازدهم: «"موضع ذن: مقالاتی در باب دین"»، جلد. ۲ (توکیو: Sōbunsha ،۱۹۸۶)جلد دوازدهم: «"شعر هانشان»" (توکیو: Chikuma Shobō ،۱۹۸۶)جلد سیزدهم: «"مطالعات فلسفی"»جلد چهاردهم: «سخنرانی‌هایی در فلسفه»، ج. ۱جلد پانزدهم: «سخنرانی‌هایی در فلسفه»، ج. ۲جلد شانزدهم: «سخنرانی در مورد دین»جلد هفدهم: «سخنرانی در مورد بودیسم»جلد هجدهم: «سخنرانی در مورد ذن و جودو»جلد نوزدهم: «سخنرانی در فرهنگ»جلد بیستم: «مقالات گاه‌به‌گاه»، ج. ۱جلد بیست و یکم: «مقالات گاه‌به‌گاه»، ج. ۲جلد بیست و دوم: «سخنرانی‌ها» در شوبوگنزو، جلد. ۱جلد بیست و سوم: «سخنرانی‌ها» در شوبوگنزو، جلد. ۲جلد بیست و چهارم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۱جلد بیست و پنجم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۲جلد بیست و ششم: «سخنرانی‌ها» در دانشگاه اوتانی، جلد. ۳