جیانجاکومو فلتریلینی کیست؟ توضیح بده.
جیان‌جیاکومو فلترینلی (۱۹ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۴ مارس ۱۹۷۲) ناشر، تاجر و فعال سیاسی برجستهٔ ایتالیایی بود که در دوران بین جنگ جهانی دوم و سال‌های سرب فعالیت داشت. او کتابخانه‌ای گسترده از اسناد به‌ویژه در حوزهٔ تاریخ جنبش‌های بین‌المللی کارگران و سوسیالیسم بنیان گذاشت.فلترینلی شاید بیش از همه به دلیل تصمیمش برای ترجمه و انتشار رمان دکتر ژیواگو در غرب پس از خروج نسخهٔ خطی از اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ شناخته شود. او در سال ۱۹۷۲ به شکلی مرموز و خشونت‌آمیز درگذشت.زندگی اولیه.جیان‌جیاکومو فلترینلی در سال ۱۹۲۶ در یکی از ثروتمندترین خانواده‌های ایتالیا به دنیا آمد، خانواده‌ای که احتمالاً اصالتش به فلتری برمی‌گشت. پدرش، کارلو فلترینلی، کنترل چندین شرکت از جمله "Credito Italiano"، ادیسون و "Legnami Feltrinelli" را برعهده داشت که دارای منابع چوبی وسیع در اروپای مرکزی بود، برخی از آن‌ها برای توسعهٔ خطوط راه‌آهن ایتالیا در قرن نوزدهم استفاده شده بودند. کارلو در سال ۱۹۳۵ درگذشت. به پیشنهاد مادر مونوچریست جیان‌جیاکومو، جیانالیزا، دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی او را در سن ۱۲ سالگی توسط پادشاه ویتور امانوئل سوم به عنوان مارکِز دی گارگنانو منصوب کرد. در سال ۱۹۴۰، مادرش با لوئیجی بارزینی جونیور ازدواج کرد، سردبیر روزنامهٔ ایتالیایی "کوریره دلا سرا". در دوران جنگ جهانی دوم، خانواده ویلای فلترینلی در گارگنانو را ترک کرده و به مونته آرژنتاریو نقل مکان کردند تا از تصرف موسولینی در امان باشند.جنگ جهانی دوم.فلترینلی جوان نخستین بار با شرایط زندگی فقرا و طبقهٔ کارگر از طریق گفتگو با کارکنان املاک خانوادگی آشنا شد و به این باور رسید که در سرمایه‌داری اکثر مردم هیچ‌گاه به امتیازات او دست نخواهند یافت و مجبورند نیروی کار خود را با دستمزد اندک به صنعتی‌ها و مالکین بفروشند. در مراحل پایانی جنگ، فلترینلی به ارتش هم‌جبههٔ ایتالیا و گروه رزمی "لگنانو" پیوست و در حزب کمونیست ایتالیا (PCI) ثبت‌نام کرد، با نیروهای اشغالگر آلمانی "ورماخت" و بازماندگان رژیم فاشیست موسولینی جنگید.در دوران پس از جنگ، PCI از حمایت و نفوذ سیاسی بالایی برخوردار بود و پس از ۱۹۴۸ به اصلی‌ترین حزب مخالف تبدیل شد. ایتالیا در ویرانی اقتصادی به سر می‌برد و مخالفت حزب با موسولینی محبوبیت زیادی برای آن کسب کرده بود. PCI تا ۱۹۴۷ در ائتلاف حضور داشت.میراث.وصیت‌نامهٔ کارلو فلترینلی، جیان‌جیاکومو را وارث سه‌چهارم دارایی‌هایش کرد که کنترل کامل آن‌ها در سن ۲۱ سالگی در سال ۱۹۴۷ به او رسید. "بانکا یونیونه" (پیش‌تر "بانکا فلترینلی") تا ۱۹۶۸ تحت کنترل جیان‌جیاکومو بود، زمانی که توسط میکله سیندونا خریداری شد. برخی معتقدند که این خرید تحت فشار بانک واتیکان، سهامدار اقلیت، انجام شد.کتابخانه.از ۱۹۴۹ فلترینلی اسناد را برای کتابخانهٔ جیان‌جیاکومو فلترینلی در میلان جمع‌آوری کرد، که تاریخ اندیشه‌ها، به‌ویژه جنبش‌های بین‌المللی کارگران و سوسیالیسم را مستند می‌کرد. این کتابخانه بعدها به مؤسسه و سپس به بنیاد جیان‌جیاکومو فلترینلی تبدیل شد و دارای حدود ۲۰۰٬۰۰۰ کتاب نادر و مدرن، مجموعهٔ گسترده‌ای از روزنامه‌ها و مجلات، و بیش از یک میلیون منبع اصلی بود.نشر.نزدیک پایان ۱۹۵۴، فلترینلی شرکت نشر "جیان‌جیاکومو فلترینلی انتور" را در میلان تأسیس کرد. اولین کتاب منتشرشده، خودزندگی‌نامهٔ جواهرلال نهرو، نخستین نخست‌وزیر هند بود."دکتر ژیواگو".در اواخر ۱۹۵۶، یک خبرنگار ایتالیایی نسخهٔ خطی رمان "دکتر ژیواگو" نوشتهٔ بوریس پاسترناک را به فلترینلی نشان داد. مشاور زبان‌های اسلاوی به او گفت که انتشار کتاب واجب است و خودداری از آن «جرم علیه فرهنگ» خواهد بود. کتاب فوراً به یک پرفروش بین‌المللی تبدیل شد.فلترینلی حق اقتباس فیلم را به Metro-Goldwyn-Mayer به مبلغ ۴۵۰٬۰۰۰ دلار فروخت. اقتباس سال ۱۹۶۵ به یکی از پرفروش‌ترین و تحسین‌شده‌ترین فیلم‌ها تبدیل شد.فعالیت سیاسی.جیانجیاکومو فلتزینلی از دههٔ ۱۹۴۰ وارد فعالیت سیاسی شد و به عنوان یک ناشر، ابزار تأثیرگذاری فرهنگی و سیاسی را برای ترویج اندیشه‌های چپ و مارکسیستی به کار گرفت. او پس از پایان جنگ جهانی دوم، به حمایت از جنبش‌های ضدفاشیستی و سوسیالیستی در ایتالیا پرداخت و به سرعت به یکی از چهره‌های برجستهٔ جناح چپ ایتالیایی بدل شد. او با انتشار کتاب‌ها و مقاله‌هایی که بر مبارزه با فقر و نابرابری اجتماعی تمرکز داشتند، و حمایت از کارگران و اتحادیه‌های کارگری، نقش مهمی در شکل‌دهی به گفتمان سیاسی دوران خود ایفا کرد. فلتزینلی همچنین در برقراری ارتباط با گروه‌های کمونیست و سوسیالیست بین‌المللی نقش داشت و تلاش می‌کرد تا از طریق نشر، اندیشه‌های انقلابی و ضدسرمایه‌داری را در ایتالیا ترویج دهد. در دههٔ ۱۹۶۰، فلتزینلی به دلیل حمایت از جنبش‌های چپ رادیکال، به‌ویژه گروه‌های دانشجویی و توده‌های کارگری، تحت نظر شدید دولت و سرویس‌های امنیتی قرار گرفت. فعالیت‌های او به عنوان یک ناشر و فعال سیاسی، او را به یکی از اهداف مهم مخالفان سیاسی بدل کرد و سرانجام منجر به مرگ مرموزش در ۱۹۷۲ شد.