شبکه بوم‌شناسی کیست؟ توضیح بده.
یک شبکهٔ بوم‌شناسی نمایشی از در یک زیست‌بوم است که در آن گونه‌ها (رأس‌ها) با ارتباطات زیستی (یال‌ها) به هم متصل شده‌اند. این ارتباطات می‌توانند یا باشد. شبکه‌های بوم‌شناسی برای توصیف و مقایسهٔ ساختارهای زیست‌بوم‌های واقعی استفاده می‌شوند، در همین حال مدل‌های شبکه‌ای برای بررسی اثرهای ساختار شبکه بر خواص زیست‌بوم مانند استفاده می‌شوند.خواص.به طور تاریخی، پژوهش در حوزهٔ شبکه‌های بوم‌شناسی از توصیف روابط غذایی در آبزیان گسترش یافتند؛ با این حال، کارهای اخیر روی شبکه‌های غذایی دیگر مانند هم بسط یافته‌اند. نتایج این کارها چندین خاصیت مهم روی شبکه‌های بوم‌شناسی را شناسایی کرده‌اند. (چگالی ارتباطی): میانگین تعداد یال‌ها به ازای هر گونه. فهم سطوح بالای پیچیدگی در زیست‌بوم‌ها که از چالش‌ها و انگیزه‌های اصلی برای تحلیل شبکه‌های بوم‌شناسی بوده است، از آن‌جا که یکی از فرضیات اولیه پیش‌بینی کرده بود که پیچیدگی به عدم ثبات منتج شود. تقسیم‌بندی: تقسیم شبکه به تعدادی زیرشبکهٔ مستقل. بعضی شبکه‌های بوم‌شناسی بر اساس اندازهٔ بدن و موقعیت جغرافیایی تقسیم‌بندی مشاهده شده است. مدارکی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد تقسیم‌بندی در شبکه‌های غذایی نتیجهٔ الگوهای پیوستهٔ رژیم غذایی و وفق یافتن برای پیدا کردن خوراک می‌باشد. پایداری.ارتباط میان پیچیدگی زیست‌بوم و پایداری یک موضوع بسیار جذاب در است. استفاده از شبکه‌های بوم‌شناسی این امکان را فراهم می‌کند تا ویژگی‌های خواص شبکه را، که بالاتر توصیف شدند، روی پایداری زیست‌بوم بررسی کنیم. زمانی تصور می‌شد پیچیدگی زیست‌بوم با فعال کردن تاثیرات اختلالات، مثل انقراض گونه‌ها و حملهٔ گونه‌های دیگر، و انتشار و تشدید آن‌ها در شبکه پایداری زیست‌بوم را کاهش دهد. با این حال ویژگی‌های دیگری از ساختار شبکه شناسایی شده‌اند که انتشار تاثیرات غیرمستقیم را کاهش می‌دهد و به این شیوه پایداری زیست‌بوم را متناسب می‌کند. رابطه میان پیچیدگی و پایداری حتی می‌تواند در شبکه‌های غذایی با وابستگی غذایی کافی بر عکس شود، بدین گونه که افزایش تنوع زیستی منجر به وجود جامعه‌ای با پایداری بیش‌تر می‌شود.قدرت ارتباطات ممکن است با افزایش تعداد ارتباطات بین گونه‌ها کم شود، تعدیل اثر هر گونه اختلال و انقراض‌های در حال گسترش در شبکه‌های تقسیم‌بندی‌شده شانس کم‌تری برای رخ دادن دارند، چرا که تاثیر نابودی گونه‌ها به بخش مربوط به خودشان محدود است. علاوه بر این تا زمانی که گونه‌های بیش‌تر مرتبط امکان انقراض کم‌تری دارند، ثبات شبکه با اتصال و تودرتو بودن افزایش می‌یابد. با این حال طی چندین پژوهش در سال‌های اخیر هیچ شاهدی بر تاثیر میان تودرتو بودن شبکه و پایداری جامعه در گونه‌های هم‌زیست مشاهده نشده است. یافته‌های اخیر این موضوع را مطرح می‌کنند که ممکن است یک مصالحه (trade-off) میان انواع مختلف پایداری در جریان باشد. تودرتو بودن شبکه‌های هم‌زیستی متقابل توانایی گونه‌ها برای بقا در شرایط بسیار سخت را بالا می‌برد. این امکان غیرمستقیم از یک سو به گونه کمک می‌کند تا جان به در ببرد و از سوی دیگر به این معنی است که در شرایط بسیار سخت بقای یک گونه بدون حمایت گونه‌های دیگر ممکن نیست. با سخت‌تر شدن شرایط ممکن یک نقطهٔ حساس رد شود که پس از آن تعداد زیادی از گونه‌ها به طور همزمان نابود می‌شوند. دیگر کاربردها.Aاز دیگر کاربردهای شبکه‌های بوم‌شناسی بررسی آن است که چگونه زمینهٔ جامعه روی ارتباطات دوبه‌دو اثر می‌گذارد. انتظار می‌رود جامعهٔ گونه‌ها در یک زیست‌بوم هم بر روابط بوم‌شناسانه و هم بر (تکامل دوبه‌دو) گونه‌ها اثر بگذارد. در همین رابطه کاربردی‌هایی موضعی برای مطالعهٔ ، , and the .توسعه داده شده است. در این موارد شبکه‌های قطعه‌زمین‌ها (فراجمعیت‌ها) یا گونه‌های فردی (فراگیرشناسی، رفتار اجتماعی) این امکان را فراهم می‌سازند تا آثار ناهمگونی موضعی مورد کاوش قرار بگیرند.