فراصوت کنتراست افزوده کیست؟ توضیح بده.
سونوگرافی کنتراست افزوده (CEUS) کاربردی از روش تصویربرداری فراصوت مادهٔ حاجب در روش سنتی سونوگرافی پزشکی است. عوامل ایجاد کنتراست اولتراسوند بر مبنای تفاوت بین نحوهٔ بازتاب امواج صوتی بین مرزهای اجزای مختلف کار می‌کنند. به‌طور مثال سطح یک حباب کوچک یا یک ساختار پیچیده‌تر می‌تواند در تصویر فراصوت نشان داده شود. مواد حاجب موجود در بازار، ریزحباب‌های پر از گاز هستند که به صورت وریدی در دستگاه گردش خون اعمال می‌شوند. ریزحباب‌ها از سطح بالایی از اکوژنیسیتی (توانایی یک جسم در پژواک امواج فراصوت) برخوردارند و تفاوت زیادی در سطح اکوژنیسیتی بین گاز موجود در ریزحباب‌ها و بافت‌های نرم بدن وجود دارد؛ بنابراین، تصویربرداری فراصوت با استفاده از ریزحباب‌های حاجب با افزایش واپخشی (پژواک امواج فراصوت)، به دلیل تفاوت زیاد اکوژنیسیتی میان حاجب و بافت‌ها باعث ایجاد سونوگرامی با کنتراستی بیشتر خواهد شد. سونوگرافی کنتراست افزوده می‌تواند برای تصویربرداری از پرفیوژن خون در اندام‌ها، اندازه‌گیری میزان جریان خون در قلب و سایر اندام‌ها و سایر کاربردها استفاده شود.نشان‌کردن لیگاندهایی که به گیرنده‌های مشخصه بیماری‌های داخل عروقی متصل می‌شوند، می‌تواند به ریزحباب‌ها محول شود و مجموعهٔ ریزحباب‌ها را قادر سازد تا به‌طور انتخابی در مناطق مطلوب، مانند بافت‌های بیمار یا غیرطبیعی تجمع پیدا کنند. این روش تصویربرداری مولکولی، معروف به سونوگرافی کنتراست افزوده، تنها در صورت اتصال ریزحباب‌های هدف در منطقه مطلوب، ایجاد سیگنال اولتراسوند قوی می‌کند. با وجود این که سونوگرافی کنتراست افزودهٔ نشان‌شده می‌تواند در تشخیص‌های پزشکی و درمان‌های پزشکی کاربردهای زیادی داشته باشد، این روش هنوز توسط FDA برای استفاده کلینیکی در ایالات متحده تأیید نشده‌است.سونوگرافی کنتراست افزوده در بزرگسالان بی خطر تلقی می‌شود، و از نظر ایمنی قابل مقایسه با عوامل حاجب MRI و بهتر از عوامل کنتراست رادیویی است که در سی تی اسکن کنتراستی استفاده می‌شود. اطلاعات ایمنی محدودتر در کودکان و خردسالان نشان می‌دهد که استفاده از این روش می‌تواند برای این طیف به اندازه جمعیت بزرگسال بی خطر باشد.اکوکاردیوگرام حبابی.اکوکاردیوگرام روشی برای بررسی سلامت قلب با استفاده از سونوگرافی است. در همین راستا، اکوکاردیوگرام حبابی با استفاده از حباب‌های سادهٔ هوا به عنوان مواد حاجب می‌توانند در طول بررسی مورد استفاده قرار گیرند که در اغلب اوقات باید به‌طور خاص و مشخص درخواست شوند.اگرچه داپلر رنگی را می‌توان برای تشخیص جریانهای غیرطبیعی بین بطن‌های قلب (به عنوان مثال نقص دیواره بین‌دهلیزی) بکار برد، اما این روش میزان حساسیت محدودی دارد. وقتی اختصاصاً هدف کشف چنین نقوصی در قلب است، می‌توان با تزریق وریدی از حباب‌های کوچک هوا به عنوان ماده حاجب (کنتراستی) استفاده کرد، که پس از تزریق انتظار می‌رود حباب‌ها به‌طور طبیعی به سمت راست قلب حرکت کنند. در صورت مشاهدهٔ ریزحباب‌ها در سمت چپ قلب، این آزمایش وجود ارتباطی غیرطبیعی بین سمت چپ و راست قلب را نشان می‌دهد. (به‌طور معمول، حباب‌ها از طریق شریان ریوی از قلب خارج می‌شوند و توسط ریه‌ها متوقف می‌شوند) این فرم از ماده حاجب حبابی به‌طور "موقت" توسط پزشک آزمایشگر با تحریک سالین نرمال (به عنوان مثال، با انتقال سریع و مکرر سالین بین دو سرنگ متصل) بلافاصله قبل از تزریق، تولید می‌شود.عوامل حاجب میکرو حباب.خصوصیات کلی.انواع مختلفی عوامل حاجب میکروحباب وجود دارد. میکروحباب‌ها از نظر آرایش پوسته، آرایش هسته گازی و هدف قرار گرفتن یا نگرفتن با هم تفاوت دارند.صرف نظر از ترکیب پوسته یا هسته گازی، اندازه ریزحباب‌ها نسبتاً یکنواخت است. قطر آنها در محدوده ۱–۴ میکرومتر قرار دارد. این یعنی آن‌ها از گلبول‌های قرمز کوچکترند و به راحتی می‌توانند در طریق جریان خون و همچنین ریزجریان جریان داشته باشند.ریزحباب های هدفمند.ریزحباب های هدفمند شده در حال توسعه پیش‌بالینی هستند. ویژگی های عمومی آن‌ها مشابه ریزحباب‌های بدون هدف هستند، اما به لیگاندهایی مجهزند که به گیرنده‌های خاصی روی سلول‌های مورد نظر، مانند سلول‌های ملتهب یا سرطانی، متصل می‌شوند.ریزحباب‌های در حال توسعه فعلی از یک پوسته تک لایه لیپید با هسته گاز پرفلوئوروکربن تشکیل شده اند. پوسته لیپید آن‌ها نیز با یک لایه پلی اتیلن گلیکول (PEG) پوشانده شده است. PEG از تجمع ریزحباب‌ها جلوگیری کرده و باعث کم شدن واکنش‌پذیری آن‌ها می‌شود. PEG به طور موقت ریزحباب را از سیستم ایمنی بدن «پنهان» می کند و مانع جذب آن‌ها توسط آن می‌شود و مدت زمانی که در جریان خون باقی می‌مانند، و بر اثر آن مدت زمانی که تصویربرداری ممکن است را، افزایش می‌دهد. علاوه بر لایه PEG، پوسته با استفاده از مولکول‌هایی تغییر داده می‌شود که امکان اتصال لیگاند‌هایی که به گیرنده‌های خاصی می‌چسبند را فراهم می‌کنند. این لیگاندها با استفاده از اتصال کربودی‌ایمید ، مالیمید ، یا بیوتین-استرپتاودین به ریزجباب ها متصل میشوند. بیوتین-استرپتاویدین محبوب ترین استراتژی اتصال است زیرا میلِ اتصال بیوتین به استرپتاویدین بسیار بالا است و به راحتی می توان لیگاند ها را با بیوتین برچسب زد. در حال حاضر این لیگاند ها آنتی بادی های مونوکلونال تولید شده از کشت سلول های حیوانی هستند که به طور خاص به گیرنده ها و مولکول های روی سطح سلول هدف متصل می شوند. از آنجایی که این آنتی بادی ها انسانی نیستند ، در صورت استفاده در درمان انسانی ، پاسخ ایمنی ایجاد می کنند. انسانی سازی آنتی بادی ها فرآیندی پرهزینه و زمان بر است ، بنابراین یافتن منبعی جایگزین برای لیگاند ، مانند ساختن پپتیدهای هدفمندی که همان عملکرد را بدون مشکلات ایمنی داشته باشند ، ایده آل است.انواع.سونوگرافی کنتراست افزوده بر دو نوع بدون هدف (که در حال حاضر استفاده بالینی دارد) و هدفمند (تحت توسعه پیش‌بالینی) است. این دو روش اندکی با یکدیگر تفاوت دارند.CEUS بدون هدف.ریزحباب‌های بدون هدف، مانند SonoVue , Optison یا Levovist که در بالا ذکر شد، در یک بولوس کوچک به صورت وریدی در سیستم گردش خون تزریق می‌شوند و برای مدت زمان مشخصی در این سیستم گردش باقی می‌مانند. در این حین، امواج فراصوت به منطقه مورد نظر هدایت می‌شوند. هنگامی که ریزحباب‌های در جریان خون از مقابل پنجره تصویربرداری عبور می‌کنند، هسته‌های گازی قابل تراکم ریزحباب‌ها در پاسخ به میدان انرژی صوتی فرکانس بالا نوسان می‌کند. (مانند آن چیزی که در مقاله سونوگرافی توصیف شده‌است) ریزحباب‌ها پژواک منحصر به فردی را انعکاس می‌دهند که به دلیل عدم تطابق اندازهٔ بسیار زیاد اکوژنسیتیهٔ بین ریزحباب و بافت در تضاد کامل با بافت اطراف قرار می‌گیرد. سیستم سونوگرافی اکوژنیسیتهٔ قوی را به تصویری با کنتراست بالا از منطقه مورد نظر تبدیل می‌کند. به این ترتیب، پژواک خروجی جریان خون افزایش می‌یابد، بنابراین به پزشک بالینی اجازه می‌دهد خون را از بافت‌های اطراف تشخیص دهد.CEUS هدفمند (نشان‌شده).سونوگرافی هدفمند (نشان‌شده) کنتراست افزوده با اختلاف اندکی به روشی مشابه عمل می‌کند. ریزحباب‌ها به صورت ثابت در یک بولوس کوچک به هدف اتصال به لیگاندهایی که به مولکول‌های خاصی که بیانگر منطقهٔ مورد توجه ما جهت عکس‌برداری هستند، تزریق می‌شوند. به صورت نظری، ریزحباب‌ها باید از طریق سیستم گردش خون حرکت کنند، در نهایت اهداف مربوطه خود را پیدا کنند و به اختصاصاً فقط به آنان به متصل گردند. در نهایت می‌توان امواج اولتراسوند را به منطقه مورد نظر تاباند. اگر تعداد کافی ریزحباب در منطقه متصل شده باشند، هسته‌های گاز قابل تراکم آنها در پاسخ به میدان انرژی صوتی با فرکانس بالا، نوسان می‌کنند به همانگونه که در مقاله سونوگرافی شرح داده شده‌است. ریزحباب‌های هدفمند نیز یک پژواک منحصر به فرد انعکاس می‌دهند که به دلیل عدم تطابق زیاد اندازهٔ اکوژنسیتیهٔ ریزحباب‌ها و بافت، در تضاد کامل با بافت اطراف قرار می‌گیرند. سیستم سونوگرافی، اکوژنیسیته قوی را به یک تصویر کنتراست افزوده از منطقه مورد نظر تبدیل می‌کند و محل ریز حباب‌های متصل شده را نشان می‌دهد. تشخیص‌دادن ریزحبابهای متصل می‌تواند نشانگر این باشد که در منطقهٔ مورد توجه مارکر مولکولی خاصی وجود دارد، که در نتیجه می‌تواند بیانگر بیماری یا نقص خاص، یا تجمع مولکولی خاصی در منقطهٔ مورد توجه برای عکس‌برداری باشد .موارد استفاده.سونوگرافی غیر هدفمند کنتراست افزوده در حال حاضر در اکوکاردیوگرافی و رادیولوژی استفاده می‌گردد. سونوگرافی هدفمند تقویت شده با کنتراست برای انواع کاربردهای پزشکی در حال توسعه است.CEUS بدون هدف.در حال حاضر در اکوکاردیوگرافی از میکرو حباب‌های غیر هدفمند مانند Optison و Levovist استفاده می‌شود. علاوه بر این، از سونوگرافی با کنتراست سونوویو(SonoVue) در رادیولوژی برای آسیب‌شناسی استفاده می‌شود.مزایا.علاوه بر نقاط قوت ذکر شده در مقاله سونوگرافی پزشکی،سونوگرافی کنتراست‌افزوده مزایای زیر را اضافه می‌کند:معایب.علاوه بر نقاط ضعف ذکر شده در صفحهٔ سونوگرافی پزشکی، سونوگرافی کنتراست افزوده از معایب زیر رنج می‌برد: