فردین کوراوند کیست؟ توضیح بده.
فردین کوراوند متولد اهواز، شاعر، روزنامه نگار خوزستانی، فعال مطبوعاتی و رئیس "انجمن قلم شهرزاد" و انجمن شعر "سه شنبه های مهربان کتابخانه تخصصی خوزستان‌شناسی علوم‌ایران" است.فعالیت ادبی.فردین کوراوند، فعالیت خود را از سال ۱۳۷۷ با مطبوعات و صفحه ادبی نشریات آغاز کرد و در حوزه داستان‌نویسی، شعر و ترانه‌نویسی فعالیت داشته‌است.او دبیر بخش داستان جُنگ ادبی «پُـل»؛ ماهنامه ادبی «دوشنبه عصر»، دبیر چهار دوره «جشنواره داستان خوزستان» و داور چندین جشنواره شعر و داستان بوده‌است.او هم چنین گردآورنده کتاب آیینه ای رو به جهان و مجموعه شعر رودخانهٔ رؤیا (دربارهٔ کارون) هست.وی هم‌اکنون مسئول «کانون ادبی کتابخانه مرکزی خوزستان» و عضو هیئت مدیره «انجمن شعر اهواز» می‌باشد.نمونه شعر. [غزل شلیک] شلیک کن!این طالعِ خونینِ عاشق بودهمواره سهمِ سینه‌ی عاشق، شقایق بودشلیک کن! از قرن‌های‌ قرن در این خاکسهمِ زنان زندان‌وُ، سهمِ مردها دِق بوداز سِیلِ بنیان‌کن بپرس و، خِیلِ موجی‌هاپایان آن شب‌ها کدامین صبحِ صادق بود؟هر دسته‌ی چاقو، زمانی سروی آزاد وهر تخته‌پاره روزگاری دور قایق بوداین گرگ‌های گلّه‌دار این رمّه‌های راممصداقِ ننگینِ «خلایق هر چه لایق» بودای حصر! ای قصرِ تب و توفان! -شبت روشن-هر بار ایوانت، به رنگی، گرمِ هِق‌هِق بودیک‌ فصل سُرخ از هُرمِ خونِ «شیر علی‌ مردان»یک‌ فصل سبزِسبز چون میرِ حقایق بودیک‌ سو جدالِ تیغ‌ و رگ در فینِ کاشان ویک‌ سو غروبِ سرد و تاریکِ «مصدّق» بودشلیک کن! –ای دستِ پنهان در سیاهی‌ها!-این ما وُ، این قلبی که روزی سخت عاشق بود. [خونِ رگ‌های امیر] آب فوّاره شد و، قصدِ شکستن داردتیر در اوج شد و، حُکمِ نشستن دارددیرگاهی‌ست که در قصه‌ی این رستم‌هاتیغ در سینه‌ی سُهراب، نشستن دارددر رگِ سردِ ملیجک‌صِفتان نبضی نیستخونِ رگ‌های «امیر»ست که جَستن داردای که از شادیِ آبادیِ ما غمگینی!ای‌که دستت همه‌جا امر به بستن دارد!در فرو رفتنِ ما، عزمِ فرا رفتن‌هاستکِرم در پیله‌ی خود فرصت رَستن دارد«آب» هرچند که «نور»ست، ولی گاهی همسَیَلان می‌کند وُ، خشمِ شکستن داردعاقبت، پاره به دندانِ زمان خواهی دیدگِرِهی را که‌به‌انگشت گُسستن دارد [اعتراف] چه می‌تواند باشد «روز»؟این کتابِ گشوده به رنج،این شیپورِ دَمیده از دهانِ گور.چه می‌تواند باشداین «روز»؟شاخی از شکوفه،حلقی از فریاد،آبستن است.قطار رفته استو انبوهِ باکرگانخطوطِ ماتِ راه‌آهن را جویده‌اند.اَنار به «میلاس» وُریواس به «آبغار»ای خونِ بی‌تقاصِ تیغ!ای خونِ بی‌تقاصِ تیغ!چه می‌تواند باشد این «زن»؟با وَرَمی به چهره وُحروفی هراسانکه عریانیِ عورت راپنهان می‌کنند.می‌غَلتَمو مسافرانِ تازه رابا پوستی پُر تاوَل به‌جا می‌آورم.ای خونِ بی‌دریغِ تیغ!چه می‌تواند باشد «زخم»؟وقتیجَنینِ جُنوناز خالیِ سرخِ ناخُن‌هایم«سُرب» و «عربَده» مَکیده است.پی نویس:"میلاس و آبغار:"دو قریه در شرق خوزستان و در حوزه‌ی جغرافیایی ایذه و باغملک."انار و ریواس:" از روییدنی‌های این خطه. [غزل تسخیر] (هیزم کن وُ، در کوره‌ی ایمان بسوزانآن منبری که عشق را تعزیر کرده…)زیبایی‌ات آیینه را تسخیر کردههفت‌آسمان را باز غافلگیر کردههول و ولای بوسه از کندوی لب‌هاتزنبورهای کارگر را پیر کردهای چشم‌هایت کوره‌راهِ صَعبِ تَبَّت!چشمت مرا آواره‌ی پامیر کردهرازی‌ست در ابریشمِ مویت که یک عمرپروانه را از پیله‌بودن سیر کردهرازی که خوابِ کودکانِ مصر را همدرگیرِ رؤیاهای بی‌تعبیر کردهپیرانِ دنیادیده را -نارنج در دست-مبهوت/ از آن‌/ خنده‌ی بی‌پیر کرده-نه گاوهای فَربه که‌– شیرِ دُژَم راآهوی چشمانِ تو در زنجیر کردهوقتی‌که «هستِ» تو «نبودِ» هر چه «هست» استیعنی که قانونِ زمین تغییر کردهیعنی غزالی در کنارِ چشمه‌ی آبخون در دِلِ مُشتی پلنگ و شیر کردهفَتح‌الفُتوحی که تو با یک غمزه کردیجیش‌العرب یک قرن با شمشیر کردهسوی تو می‌آید، که مرز عشق باشی،جانی که «آرش» در کمان و تیر کردهعاشیقِ آذربایجان –فرسنگ‌فرسنگ-نت‌های لبخندِ تو را تفسیر کردهتو نوحِ طوفان‌بانی وُ من ساحلی رامدریا به دریا کشتی‌ات تأخیر کردهای نوشدارو! کاشکی دیگر نگویند:«آمدولی-دردا… دریغا-دیر کرده»چون جذبه‌ی شعر نرم و طوفانی بودچون عشق تبی عیان و پنهانی بودهم ساده و هم شگفت و هم رعب‌آورآمیزه‌ای از سعدی و خاقانی بود. شعرهای کوتاه [برای: نرجس خان‌علی‌زاده]غَلتیده‌امدر تَنازُعِ عُفونت و الکل.در سُفره‌ی سُرفه‌هاگرمای مرگرنگین است.سرودِ ملّیِ سرودرجمهوریِ خودمختارِ خورشید.رها در موجاموجِ زخمبه ساحلِ تو می‌رانماز شارعِ تاریکِ تیغای شراعِ بی‌دریغِ نور!توهشتمین هشتگ داغ هشت‌ساعت گذشته‌ای!آرام باش!و به تنگیِ گور وُزوالِ گلایل‌هاعادت کن!بالیدنِ کِشاله‌ی نوراز جِدارهای نَمورمرگما رامهربان‌تر کرده است‌.جایزه ادبی ملک الشعرا بهار.فردین کوراوند به عنوان رییس انجمن قلم شهرزاد در دو دوره رتبه برتر ادبی «ملک الشعرا بهار» را از آن خود کرده است و به همین عنوان لوح تقدیر و تندیس جایزه ادبی «ملک الشعرا بهار» را از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد.آیینه ای رو به جهان.کتاب آیینه‌ای رو به جهان مجموعه گزارش‌هایی از نشست‌های ادبی و فرهنگی نهمین و دهمین نمایشگاه کتاب خوزستان است که به سفارش و حمایت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی خوزستان پدید آمده‌است.این کتاب به کوشش فردین کوراوند و در چهار فصل تألیف، گردآوری و تدوین شده‌است که گزارشِ مشروحِ بیش از ۶۰ رویداد ادبی و فرهنگی در مدت‌زمان برگزاری نمایشگاه‌های کتاب خوزستان در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ است.فصل‌های این کتاب شامل :تحشیه بر قصاید باران (گزارش برنامه‌های فرهنگی و ادبی در نهمین نمایشگاه کتاب خوزستان)پایتخت کتاب (گزارش برنامه‌های فرهنگی و ادبی در غرفهٔ «اهواز پایتخت کتاب ایران» در بیست و هشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب ایران)آیینه‌ای رو به جهان (گزارش برنامه‌های فرهنگی و ادبی در دهمین نمایشگاه کتاب خوزستان)لای علف نفس‌ها (مجموعه‌ای از نقد و گفتگو پیرامون آثار نویسندگان و شاعران خوزستانی)