به قدرت رسیدن هیتلر کیست؟ توضیح بده.
به قدرت رسیدن هیتلر فرآیندی بود که طی آن آدولف هیتلر و حزب نازی (NSDAP) بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴، به صورت نیمه‌قانونی و از طریق ترکیبی از زدوبندهای سیاسی، پروپاگاندا، ارعاب و سوءاستفاده از ضعف‌های قانون اساسی، قدرت را در آلمان به دست گرفتند. این فرآیند با انتصاب هیتلر به عنوان صدراعظم آلمان در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ آغاز شد و با مرگ رئیس‌جمهور پاول فون هیندنبورگ و ادغام مقام ریاست‌جمهوری و صدارت عظمی در اوت ۱۹۳۴ به اوج خود رسید و به تأسیس رایش سوم منجر شد.واژه‌شناسی و تبلیغات.نازی‌ها از واژه ماختاگرایفونگ ("Machtergreifung) به معنای «تصرف قدرت» برای توصیف این رویداد استفاده می‌کردند تا آن را یک پیروزی انقلابی و قهرمانانه جلوه دهند. با این حال، بسیاری از مورخان این واژه را گمراه‌کننده می‌دانند، زیرا این فرآیند یک «تصرف» نظامی یا انقلابی نبود، بلکه بیشتر یک «واگذاری» یا «انتقال»"' قدرت ("Machtübertragung") توسط نخبگان محافظه‌کار آلمان بود که به اشتباه تصور می‌کردند می‌توانند هیتلر را کنترل کنند.زمینه‌های تاریخی.میراث جنگ جهانی اول و جمهوری وایمار.شکست آلمان در جنگ جهانی اول و تحمیل پیمان ورسای با شرایط تحقیرآمیز آن، زمینه را برای نارضایتی عمیق ملی‌گرایانه فراهم کرد. جمهوری وایمار که پس از جنگ تأسیس شد، از همان ابتدا با بحران‌های سیاسی و اقتصادی متعددی، از جمله ابرتورم در جمهوری وایمار و شورش‌های افراطی چپ و راست، دست به گریبان بود.بحران اقتصادی بزرگ.وقوع رکود بزرگ در سال ۱۹۲۹ ضربه نهایی را به جمهوری وایمار وارد کرد. بیکاری گسترده (که در اوایل سال ۱۹۳۳ به بیش از شش میلیون نفر رسید)، فقر و ناامیدی، اعتماد عمومی به احزاب دموکراتیک را از بین برد و زمینه را برای رشد چشمگیر احزاب افراطی مانند نازی‌ها و کمونیست‌ها فراهم ساخت.مراحل کلیدی به قدرت رسیدن.انتصاب به عنوان صدراعظم (۳۰ ژانویه ۱۹۳۳).پس از یک دوره بی‌ثباتی شدید سیاسی و چندین انتخابات بی‌نتیجه در سال ۱۹۳۲، گروهی از سیاستمداران محافظه‌کار به رهبری فرانتس فون پاپن، رئیس‌جمهور هیندنبورگ را متقاعد کردند که هیتلر را به عنوان صدراعظم منصوب کند. نقشه آنها این بود که با قرار دادن هیتلر در رأس یک کابینه که اکثر اعضای آن غیرنازی بودند، او را مهار کرده و از محبوبیت گسترده او برای پیشبرد اهداف خود استفاده کنند. فون پاپن با این جمله مشهور که «ما او را استخدام کرده‌ایم... در عرض دو ماه او را به گوشه‌ای خواهیم راند که جیغ بکشد»، این اشتباه محاسباتی مرگبار را توجیه کرد.فرمان آتش‌سوزی رایشستاگ (۲۸ فوریه ۱۹۳۳).چهار هفته پس از انتصاب هیتلر، ساختمان رایشستاگ (پارلمان) به طرز مشکوکی به آتش کشیده شد. نازی‌ها بلافاصله کمونیست‌ها را مقصر اعلام کردند و از این فرصت برای متقاعد کردن هیندنبورگ جهت صدور «فرمان حفاظت از مردم و دولت» استفاده کردند. این فرمان که بر اساس ماده ۴۸ قانون اساسی وایمار صادر شد، تقریباً تمام حقوق اساسی شهروندی مانند آزادی بیان، اجتماعات و مطبوعات را به حالت تعلیق درآورد و به مبنای قانونی برای سرکوب گسترده مخالفان و برقراری حکومت پلیسی تبدیل شد.قانون تفویض اختیارات (۲۳ مارس ۱۹۳۳).با وجود ارعاب گسترده، حزب نازی در انتخابات مارس ۱۹۳۳ نتوانست اکثریت مطلق را در رایشستاگ به دست آورد. هیتلر برای تحکیم قدرت خود به قانون تفویض اختیارات ۱۹۳۳ نیاز داشت؛ قانونی که به دولت اجازه می‌داد برای چهار سال بدون تأیید پارلمان قانون‌گذاری کند. با دستگیری نمایندگان کمونیست و ارعاب دیگر نمایندگان، و با کسب حمایت حزب میانه (حزب مرکزی کاتولیک)، این قانون تصویب شد. این قانون عملاً به دیکتاتوری پارلمانی پایان داد و هیتلر را به یک دیکتاتور قانونی تبدیل کرد.یکپارچه‌سازی قدرت ("Gleichschaltung").پس از تصویب قانون تفویض اختیارات، نازی‌ها فرآیند «گلایش‌شالتونگ» یا «هماهنگ‌سازی» را آغاز کردند که طی آن تمام جنبه‌های جامعه آلمان تحت کنترل حزب نازی درآمد. اتحادیه‌های کارگری، احزاب سیاسی دیگر و سازمان‌های مستقل همگی منحل یا در ساختار نازی ادغام شدند.این فرآیند با دو رویداد کلیدی به اوج خود رسید:1. شب دشنه‌های بلند (ژوئن ۱۹۳۴): هیتلر برای جلب حمایت ارتش و حذف رقبای داخلی، رهبری اس‌آ (SA) به فرماندهی ارنست روم را قتل‌عام کرد.2. مرگ هیندنبورگ (۲ اوت ۱۹۳۴): پس از مرگ رئیس‌جمهور، هیتلر مقام ریاست‌جمهوری و صدارت عظمی را ادغام کرد و خود را «پیشوا و صدراعظم رایش» ("Führer und Reichskanzler") نامید. ارتش نیز سوگند وفاداری شخصی به او یاد کرد و به این ترتیب، دیکتاتوری هیتلر کامل شد.