Telerehabilitation کیست؟ توضیح بده.
توانبخشی Telerehabilitation (یا e-rehabilitation) تحویل خدمات توانبخشی در شبکه‌های مخابراتی و اینترنت است. اکثر انواع خدمات به دو دسته تقسیم می‌شوند:اکثر واحدهای تلویزیونی بسیار بصری هستند. از سال ۲۰۰۶ روش بیشتر مورد استفاده از طریق وب کم، ویدئو کنفرانس، خطوط تلفن، ویدیویی و صفحات وب حاوی برنامه‌های غنی اینترنتی هستند. طبیعت بصری تکنولوژی telerehabilitation انواع خدمات توانبخشی را که می‌تواند ارائه شود، محدود می‌کند؛ که به‌طور نوآوری‌های گسترده‌ای برای توانبخشی نوروپسیکتیک استفاده می‌شود همانند؛ تجهیز تجهیزات توانبخشی مانند صندلی‌های چرخ دار، ترمزها یا اعضای بدن مصنوعی و در پاتولوژی زبان و گفتار زبان. برنامه‌های کاربردی اینترنتی برای توانبخشی عصبی-روان شناختی (همچنین توانبخشی شناختی) اختلال شناختی (از بسیاری از علل) ابتدا در سال ۲۰۰۱ معرفی شد. این تلاش به تازگی (۲۰۰۶) به عنوان یک گسترش teletherapy برنامه کاربردی برای مهارت‌های شناختی برنامه‌های تقویت برای کودکان مدرسه ای فراهم شده‌است. تله اودیولوژی (ارزیابی شنوایی) یک برنامه در حال رشد است. از سال ۲۰۰۶، مراقبت از محیط کار در زمینه کار شغلی و فیزیوتراپی بسیار محدود شده‌است، شاید به این دلیل که این دو رشته بیشتر «کار با دست» هستند.دو حوزه مهم تحقیق در زمینه توانبخشی عبارتند از:(۱) تطبیق ارزیابی و درمان با ارزیابی و درمان در فرد(۲) ایجاد سیستم‌های جمع‌آوری اطلاعات جدید برای دیجیتالی کردن اطلاعاتی که یک درمانگر می‌تواند در عمل استفاده کند.تحقیقات سرشار از تله اپی تپه (حس لمس) و واقعیت مجازی ممکن است دامنه فعالیت تلویزیون را در آینده گسترش دهد.در ایالات متحده، مؤسسه ملی تحقیقات مربوط به معلولیت و توانبخشی (NIDRR) از تحقیق و توسعه خدمات توانبخشی حمایت می‌کند.متقاضیان NIDRR عبارتند از: مرکز مهندسی و تحقیقات توانبخشی (RERC) در دانشگاه پیتسبورگ، مؤسسه توانبخشی شیکاگو، دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و بیمارستان ملی توانبخشی در واشینگتن دی سی.دیگر منابع مالی فدرال، اداره جانبازان، اداره تحقیقات خدمات بهداشتی در وزارت بهداشت و خدمات انسانی و وزارت دفاع است. در خارج از ایالات متحده، تحقیقات عالی در استرالیا و اروپا انجام شده‌است.از سال ۲۰۰۶، تنها چند بیمه بهداشتی در ایالات متحده برای خدمات توانبخشی تلویزیونی بازپرداخت ارائه می‌شود. این تحقیق نشان می‌دهد که ارزیابی‌های تلویزیونی و تله ترویج معادل برخورد بالینی هستند، بیشتر احتمال دارد بیمه گران و مدیکر خدمات مربوط به خدمات توانبخشی را پوشش دهند.تاریخ.در سال ۱۹۹۹، د.مت. انگاران «Telemedicine و Telepharmacy: وضعیت فعلی و پیامدهای آینده» را در مجله آمریکایی Pharmacy System Health منتشر کرد. او از دهه ۱۹۵۰ یک تاریخچه جامع ارتباطات راه دور، اینترنت و تله مدیسین را ارائه داد. وزارت دفاع (وزارت دفاع) و اداره ملی هوا و فضا (ناسا) در طول جنگ ویتنام و برنامه فضایی تکنولوژی در ایالات متحده را هدایت کردند؛ هر دو سازمان همچنان به پیشرفت‌های پزشکی مخابرات ادامه می‌دهند.سه متولی تله مدیسین اولویت سیستم‌های زندان دولتی، سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی روستایی و حرفه رادیولوژی بود. Telemedicine باعث کسب تجربیات برای ملت‌ها می‌شود زیرا آنها مجبور نیستند برای اسکورت‌های امنیتی پرداخت کنند تا یک زندانی در خارج از زندان مراقبت کنند.تله مدیسین روستایی در ایالات متحده به شدت از طریق کمک‌های مالی سازمان های فدرال برای عملیات ارتباطات راه دور یارانه می گیرد. بیشتر این کمک‌های مالی از طریق اداره تحقیقات خدمات بهداشتی و وزارت بازرگانی می‌آید. بعضی از دانشگاه‌های دولتی برای کمک به درمانگاه‌های تلویزیونی در مناطق روستایی دریافت کرده‌اند. از سال ۲۰۰۶، تعداد کمی از این برنامه‌ها به‌طور فزاینده ای از نظر مالی شناخته شده‌است، عمدتاً به این دلیل که برنامه Medicare برای افراد بالای ۶۵ سال (بزرگترین پرداخت کننده) در مورد پرداخت هزینه‌های تلفن همراه بسیار محدود است.در مقابل، اداره جانبازان نسبتاً فعال در استفاده از تله مدیسین برای افراد معلول است. برنامه‌های متعددی وجود دارد که امتحانات فیزیکی سالانه یا نظارت و مشاوره برای جانبازان با صدمات نخاعی را فراهم می‌کند. به همین ترتیب، برخی از برنامه‌های Medicaid دولت (برای افراد فقیر و افراد معلول) برنامه‌های آزمایشی را با استفاده از ارتباطات مخابراتی برای اتصال متخصصان روستایی با متخصصین معارف می‌دانند. چند مدرسه در ایالت اوکلاهاما و هاوایی ارائه درمان توانبخشی مبتنی بر مدرسه با استفاده از دستیارهای درمانی که توسط یک درمانگر راه دور هدایت می‌شوند. بیمارستان ملی توانبخشی در واشینگتن دی سی و مؤسسه توانبخشی خواهر کنی در مینیاپولیس ارزیابی و ارزیابی بیماران زندگی در گوام و ساموای آمریکایی را ارائه دادند. موارد شامل پس از سکته مغزی، پس از فلج اطفال، اوتیسم و اتصالات چرخ صندلی.استدلال می‌توان کرد که "telerehabilitation" در سال ۱۹۹۸ آغاز شد، زمانی که NIDRR اولین RERC را برای تسکین توانبخشی تأمین مالی کرد. این به یک کنسرسیوم از بخش‌های مهندسی زیست پزشکی در بیمارستان توانبخشی ملی و دانشگاه کاتولیک آمریکا که هر دو در واشینگتن مستقر بودند، اهدا شد. مؤسسه توانبخشی خواهر کنی در مینه سوتا؛ و دانشگاه کارولینای شمالی در کارولینای شمالی. برخی از این تحقیقات اولیه و انگیزه آن در Winters (2002) بررسی شده‌است. کنفرانس علمی کشور در سال ۲۰۰۲ اکثر پزشکان، مهندسان و مقامات دولتی نظامی و غیرنظامی را تشویق به استفاده از ارتباطات راه دور به عنوان یک روش برای ارزیابی و درمان توانبخشی تشکیل داد. یک خلاصه در روزن، وینترز و لوردردیل (۲۰۰۲) ارائه شده‌است. این کنفرانس توسط رئیس‌جمهور آینده انجمن پزشکی تله مدیسین (ATA) حضور یافت. این به دعوت ATA به شرکتکنندگان کنفرانس منجر شد تا یک گروه ویژه ای در زمینه توانبخشی تلویزیونی ایجاد کند. NIDRR از RERC 5 ساله در زمینه تعمیر و نگهداری telere در سال ۲۰۰۴ تأمین مالی کرد و آن را به دانشگاه پیتزبورگ اختصاص داد. این RERC در سال ۲۰۱۰ تمدید شد.در سال ۲۰۰۱، O. Bracy، یک روانپزشک، اولین برنامه مبتنی بر وب مبتنی بر اینترنت را برای ارائه توانایی درمانی درمانی توانبخشی شناختی معرفی کرد. این سیستم ابتدا درمانگر مشترک را با ابزار اقتصادی برای درمان بیماران خود از طریق اینترنت فراهم می‌کند. ثانیاً، سیستم سپس مستقیماً به بیمار ارائه می‌دهد و تجویز درمانی که توسط پزشک متخصص تنظیم شده و کنترل می‌شود. تمام برنامه‌ها و داده‌های پاسخ از طریق اینترنت در زمان واقعی حمل می‌شوند. بیمار می‌تواند وارد شوید تا درمان خود را از خانه، کتابخانه یا هر جایی که به کامپیوتر اینترنتی دسترسی داشته باشید، انجام دهید. در سال ۲۰۰۶ این سیستم مبتنی بر سیستم جدید طراحی شده به عنوان یک برنامه بهبود مهارت شناختی برای دانش آموزان بود. بچه‌های فردی یا کل کلاس‌های درس می‌توانند در این برنامه در اینترنت شرکت کنند.در سال ۲۰۰۶، MJ McCue و SE Palsbo یک مقاله در مجله Telemedicine و Telecare منتشر کردند که در مورد چگونگی تبدیل تله مدیسین به کسب و کار سودآور برای بیمارستان‌ها مورد بررسی قرار گرفت. آنها استدلال می‌کنند که مراقبت‌های تلویزیونی باید گسترش یابد تا افراد دارای معلولیت و افراد مبتلا به درد (شاید پس از عمل جراحی جایگزین جراحی یا افراد مبتلا به آرتروز) بتوانند درمان‌های بازپروری را که نیاز دارند، دریافت کنند. صرفه جویی در هزینه خدمات تلوزیع شده فقط برای بیماران در مناطق روستایی غیرممکن است.تحقیقات در حوزه تلویزیون در دوران پس از زایمان، تنها با تعداد انگشت شماری از محاکمات هم‌ارزی انجام شده‌است. از سال ۲۰۰۶، بیشترین تحقیقات تحقیقاتی در زمینه پزشکی تلهدیسین، گزارش موارد مربوط به برنامه‌های آزمایشی یا تجهیزات جدید است. محققان توانبخشی باید آزمایش‌های کنترل بیشتری را انجام دهند و شواهد را برای پزشکان (و پرداخت کننده‌ها) ارائه دهند که رعایت بهداشت telere مؤثر است. رشته پاتولوژی گفتار زبان، سریع از کار درمانی و فیزیوتراپی است که نشان دهنده هم ارزیابی در مورد انواع مختلف تجهیزات ارتباطات راه دور است.برنامه‌های بالینی.خدمات بالینی ارائه شده توسط پاتولوژی زبان گفتاری به راحتی می‌تواند به برنامه‌های کاربردی telerehabilitation به دلیل تأکید بر ارتباطات شنیداری و بصری ارتباطی بین مشتری و پزشک. در نتیجه، تعدادی از برنامه‌های کاربردی تلویزیونی در زمینه آسیب‌شناسی گفتار زبان، بیشتر از کسانی است که در سایر حرفه‌های بهداشت همجنسگرایان قرار دارند. تا به امروز، برنامه‌های کاربردی برای ارزیابی و / یا درمان اختلالات گفتاری و زبان بالغ بزرگسالان، لکنت زبان، اختلالات صوتی، اختلالات گفتاری در کودکان و نارسایی بلعیده شده‌است. تکنولوژی موجود در این برنامه‌ها از تلفن ساده (سیستم تلفن قدیمی ساده - POTS) تا استفاده از سیستم‌های ویدئو کنفرانس مبتنی بر اینترنت اختصاص یافته‌است.برنامه‌های اولیه برای ارزیابی و درمان اختلالات گفتار و زبان بزرگسالان به دست آورد شامل استفاده از تلفن برای درمان بیماران مبتلا به اختلالات گفتار آفازی و موتور (وان، ۱۹۷۶، Wertz، و همکاران، ۱۹۸۷)، یک ویدیو از کامپیوتر کنترل laserdisc از طریق تلفن و یک سیستم مدار بسته مدار برای ارزیابی اختلالات گفتار و زبان (Wertz و همکاران، ۱۹۸۷) و یک سیستم ویدئو کنفرانس ماهواره ای برای ارزیابی بیماران در مناطق روستایی (Duffy, Werven &amp; Aronson، ۱۹۹۷). برنامه‌های کاربردی اخیر شامل استفاده از سیستم‌های ویدئو کنفرانس مبتنی بر اینترنت پیشرفته با نرم‌افزار اختصاصی است که امکان ارزیابی اختلالات زبان را فراهم می‌کند (Georgeadis, Brennan, Barcker &amp; Baron، ۲۰۰۴، Brennan, Georgeadis, Baron &amp; Barker، ۲۰۰۴) و ارزیابی و درمان اختلالات گفتاری حرکتی (Hill, Theodoros, Russell, Cahill, Ward, Clark، ۲۰۰۶؛ Theodoros, Constantinescu, Russell, Ward, Wilson &amp; Wootton, in press) پس از اختلال مغزی و بیماری پارکینسون. به‌طور خلاصه، این مطالعات نتیجه‌های درمان مثبت را نشان داد، در حالیکه ارزیابی و تشخیص‌ها قابل مقایسه با ارزیابی چهره به چهره است.درمان لکنت زبان با شرایط قابل توجه موفقیت‌آمیز بوده‌است. دو مطالعه استرالیایی (Harrison, Wilson &amp; Onslow، ۱۹۹۹؛ Wilson, Onslow &amp; Lincoln، ۲۰۰۴) که شامل ارائه فاصله از برنامه Lidcombe به کودکان است که لکنت تلفن را همراه با ضبط ویدیو آفلاین برای موفقیت کودکان چندین بار استفاده کرده‌اند. به‌طور کلی، والدین و کودکان پاسخ مثبت به برنامه ارائه شده در دور. با استفاده از پیوند سیستم‌های ویدئویی با سرعت بالا، سیکوت، لوو، فرتی بلان و للبان (۲۰۰۳)، شش کودک و نوجوان را با کاهش مثبتی در فرکانس اختلال که شش ماه بعد حفظ می‌شد، مورد ارزیابی قرار دادند. علاوه بر این، یک پلت فرم ویدئویی کنفرانس با موفقیت برای ارائه درمان پیگیری به یک بالغ که قبلاً درمانی شدید دریافت کرده بود (Kully، ۲۰۰) استفاده شده‌است.گزارش از برنامه‌های کاربردی توانبخشی در کودکان اختلالات گفتار و زبان کم است به یک مطالعه آزمایشی اخیر در استرالیا، امکان‌سنجی ارزیابی اینترنت مبتنی بر اختلال گفتاری در شش کودک (Wait, Cahill, Theodoros, Russell, Busuttin, in press) را مورد بررسی قرار داده‌است. سطح بالایی از توافق بین پزشکان آنلاین و چهره به چهره برای تفسیر تک کلمه، قابلیت تشخیص گفتار و وظایف موتور هواپیما به دست آمده‌است که نشان می‌دهد پروتکل مبتنی بر اینترنت توانایی یک روش قابل اعتماد برای ارزیابی اختلالات گفتاری کودکان است.نشان داده شده‌است که درمان صوتی در انواع مختلف اختلالات صوتی به‌طور مؤثر از طریق یک برنامه تلویزیونی توانبخشی تحویل داده می‌شود. Mashima و همکاران (۲۰۰۳) با استفاده از ویدئو کنفرانس مبتنی بر PC و نرم‌افزار آنالیز گفتاری مقایسه شده‌است. در مقایسه با ۲۳ بیمار مبتلا به آنلاین، با ۲۸ فرد مبتلا به چهره به چهره، ۲۳ بیمار به صورت آنلاین درمان شدند. نویسندگان نتایج مثبت درمان پس از درمان را بدون تفاوت معنیداری در اندازه‌گیری بین گروه سنتی و ویدئو کنفرانس گزارش دادند که نشان می‌دهد اکثر روش‌های درمان صوتی سنتی می‌تواند به درمان فاصله ای اعمال شود.اگر چه محدودیت‌های آشکار وجود دارد، برنامه‌های کاربردی درمانی telerehabilitation برای ارزیابی عملکرد بلع نیز با موفقیت استفاده شده‌است. لالور، براون و کرانفیلد (۲۰۰۰) توانستند یک ارزیابی اولیه از طبیعت و میزان بلع اختلال در بزرگسالان را از طریق پیوند ویدئوی کنفرانس به دست آورند، گرچه ارزیابی کاملتری به علت عدم توانایی در تعیین درجه حرارتی حنجره محدود شده بود. برنامه Perlman و Witthawaskul (2002)، برنامه کاربردی پیچیده‌ای برای بهبود توان بلوری برای ارزیابی بلع ایجاد کرد که استفاده از معاینه ویدئویی فلوئورسکوپی در زمان واقعی را از طریق اینترنت توصیف کرد. این سیستم ضبط و نمایش تصاویر را در زمان واقعی با تنها تأخیر سه تا پنج ثانیه انجام داد.همچنان نیاز به تحقیق در حال انجام است تا توسعه و اعتبار استفاده از برنامه‌های کاربردی درمانی تلفن همراه در پاتولوژی زبان گفتاری را در تعداد زیادی از افراد و انواع مختلف ارتباطات بزرگسالان و کودکان و اختلالات بلعیده شود.