موسیقی مازندرانی کیست؟ توضیح بده.
موسیقی تاتی یا باصطلاح مازندرانی یا موسیقی تاتی موسیقی رایج در شمال ایران و به‌طور عمده استان‌های مازندران و گلستان است که به دو شکل موسیقی آوازی و سازی وجود دارد. این موسیقی با موسیقی تالش در غرب و خراسانی در شرق پیوند خورده‌است. در دهه‌های اخیر موسیقی پاپ نیز در مازندران فراگیر شده‌است .طبق نظر مورخان و شواهد موجود به نظر می رسد، گالش ها و تات ها تنها بازمانده قوم منقرض شده تات پورها یا تپوری ها هستند که در دوران باستان از سوی مورخان یونانی تاتپور به معنی فرزندان تاتها نامیده میشدند.اشکال موسیقی.موسیقی سنتی مازندران در دو نوع آوازی یا کلامی و سازی یا بدون کلام است.موسیقی آوازی.موسیقی آوازی مازندران را می‌توان به سه دستهٔ اصلی تغزلی، حماسی و آیینی تقسیم کرد.در کنار این، شبه‌مقام‌های آوازی و ریز مقام‌هایی مانند کیجاجان‌ها و لالایی‌ها کلیات موسیقی آوازی این منطقه را تشکیل می‌دهند.موسیقی سازی.قدیمی‌ترین بخش موسیقی سازی این منطقه قطعاتی هستند که به شیوه‌های زندگی دامداران کهن اختصاص دارند که در نوای ساز چوپانان و نوازندگان نمود دارند. کمرسری، تِریکه‌سری، کِردحال یا چَپون‌حال، میش‌حال، بورسری و دشتی‌حال در زمره قطعات اصلی این گونه‌اند که با ساز لَلِوا نواخته می‌شوند.محدوده جغرافیایی.محدوده جغرافیایی موسیقی مازندران علاوه بر استان مازندران، برخی از نواحی دیگر را که در تقسیمات کشوری در استان‌های سمنان، گلستان، تهران، البرز و قزوین قرار دارند نیز در برمی‌گیرد. به این ترتیب بخش عمده‌ای از ساکنان دو سوی البرز از "موسیقی مازندرانی" بهره می‌برند. این پهنه جغرافیایی از نظر قومی نیز بسیار متنوع است. لایه‌هایی از موسیقی ترکمنی و خراسانی در شرق مازندران و نمودهایی از موسیقی گیلان در غرب مازندران هویداست. اقوام مهاجر نیز هر کدام به سهم خویش بر موسیقی مناطقی از مازندران تأثیر گذاشته و تأثیر گرفته‌اند."موسیقی مازندران" را می‌توان در یک تقسیم‌بندی کلی به سه بخش تقسیم کرد:"موسیقی علی‌آباد کتول" از نظر فرهنگی در قلمرو موسیقی مازندران محسوب می‌شود امّا با توجه به تقسیمات کشوری جدید در قلمرو استان گلستان قرار می‌گیرد."موسیقی گُداری" نیز اگر چه سبکی متفاوت دارد به مرکزیت قنبرآباد بهشهر قابل تفکیک است امّا آن را می‌توان شکلی متفاوت از موسیقی شرق مازندران به حساب آورد.دسته‌بندی.موسیقی مازندران به چهار دسته تقسیم می‌شود که با وجود برخی اشتراکات، هر کدام ویژگی‌های خود را دارند:نمونه آهنگ.نمونه هایی از موسیقی سنتی مازندران در نوع آوازی یا کلامیموسیقی آوازی.موسیقی آوازی مازندران را می‌توان به سه دستهٔ اصلی تغزلی، حماسی و آیینی تقسیم کرد.تغزلی: ترانه ی مازندرانی غریب سراینده: نامشخصتاریخ پیدایش: نامشخصعلت پیدایش: از متن این ترانه مشخص است که یک خواهر در وصف برادرش خوانده است که احتمالا به دست دشمن گرفتار شده بود و مورد آزار و اذیت واقع شده است. برخی ادعا می کنند این ترانه در زمان صفویه بوجود آمده و برخی دیگر معتقد هستند پیدایش آن مربوط به رخداد های پس از قتل اولین پادشاه افشاریه بوده که خواهر در وصف برادرش خوانده است. متن ترانه محلی: بهارون لاله زاره من نشومبه تابستون وقت کاره من نشومهپاییز جمع کمبه من قوت و قناعت زمستون سرد وسرما من نشومبهنماشون صحرا مه ونگه ونگه چار به دار درشونه صدای زنگهکبوتر دامن صحرا ره بییته غم من روز به روز بالا ره بیتهغم عالم نه یک روز و دورزه غم من روز به روز بالاره بیتهآهو تره چیه در این بیابون علف سبز خورنی ریگ بیابونبهارون لاله زاره من نشومبه تابستون وقت کاره من نشومهنماشون شو بیه برار نیمو چه بلا بر سر برار بیموبهارون لاله زاره من نشومبه تابستون وقت کاره من نشومهغریبی دکتمه شهر کناره خلیلی بزومه (بزونه) مه دست و پارهالهی بشکنه چوب خلیلی همه در وطنو من در غریبینماشون صحرا مه ونگه ونگه چار به دار درشونه صدای زنگهکمین چاربدار ره برار بییرم دمادم خبر برار بییرمسایر."سوت‌خوانی": نوعی از ترانه‌های حماسی مازندرانی است، عامه مردم با این ملودی اشعار قهرمانان و پهلوانان و حماسه‌های ملی و میهنی خود را بیان می‌کنند. گفته می‌شود آخرین و جدیدترین سوت یا سورت سروده‌شده، سوت مشتی پلوری است که مربوط به دوره پهلوی است.ساز.متداول‌ترین سازهای موسیقی مازندران عبارتند از: للوا، دهل، نقاره، دسرکوتن، دوتار (در شرق)، کمانچه و دشت‌لاکیهنرمندان برجسته.از هنرمندان برجسته هم دوره و قبل تر ازنظام شکارچیان می‌توان به: نظر شکارچیان (پدر نظام)قَدَر کتول (پدر اصغرکتول)اصغر کتول،اکبر ذوقی معروف به (اکبر زاغی)،اصغر کتولی،محمد مهدی عباسی نوذری،صیفی الدین ماچکه پشتیو بعد از نظام نیز به:ارزمون شکارچیان،عشقعلی شکارچیان و…در حوزه دوتار نوازان معاصر:مسلم فهیمی،رضاکولایی،امیر ساروی،که هرکدام از سبک خاص خود پیروی می‌کنند. در بخش آواز دوره معاصر:به عبدالرضا مختاباد،اسماعیل عبدی،سید عباد محمدی،پرویز سیاهدشتیو امیر ساروی،از غرب هم حسین المباز،از سواد کوه مهدی کارگر و… اشاره کرد.