پرلود و فوگ در دو ماژور (BWV 846) کیست؟ توضیح بده.
پرلود و فوگ در دو ماژور () یک اثر موسیقی برای ساز شستی‌دار است که توسط یوهان سباستیان باخ نوشته شده‌است. این نخستین «پرلود و فوگ در دو ماژور (BWV 846)»، از کتاب اولِ کلاویه خوش‌آهنگ است، که شامل ۴۸ قطعهٔ «پرلود و فوگ» در گام‌های «ماژور و مینور» می‌باشد. یک نسخهٔ اولیه از (BWV 846A) در «"جزوهٔ پیانو برای ویلهلم فریدمن باخ"» نیز یافت می‌شود.تحلیل.پرلود.پرلود ۳۵ میزان طول دارد و بیشتر از آکورد شکسته تشکیل شده‌است. چهار میزان اولِ مقدمه بدین شرح است: « \new PianoStaff « \new Staff « \clef treble \key c \major \time 4/4 \new Voice \relative c" { \voiceOne r8 g16 c e g, c e r8 g,16 c e g, c e r8 a,16 d f a, d f r8 a,16 d f a, d f r8 g,16 d' f g, d' f r8 g,16 d' f g, d' f r8 g,16 c e g, c e r8 g,16 c e g, c e \new Voice \relative c' { \voiceTwo r16 e8._~ e4 r16 e8._~ e4 r16 d8._~ d4 r16 d8._~ d4 r16 d8._~ d4 r16 d8._~ d4 r16 e8._~ e4 r16 e8._~ e4 » \new Staff « \clef bass \key c \major \time 4/4 \new Voice \relative c' { c2 c c c b b c c »»&lt;/score&gt;پرلود با واریاسیون‌های مختلف روی هارمونی و تغییر گام ادامه پیدا می‌کند و در انتها، با یک آکورد دو ماژور پایان می‌یابد.فوگ.این فوگ ۲۷ میزان طول دارد و برای چهارصدا نوشته شده‌است. فوگ با یک تم (سوژه) دو میزانی در صدای آلتو شروع می‌شود. اولین صدایی که به آن ملحق می‌شود، سوپرانو است که جواب سوژه را در گام نمایان (‌‌سل ماژور) می‌دهد.\relative{\new Staff \clef treble \key c \major \tempo 4=70 \set Score.tempoHideNote = ##t \override Score.BarNumber #'transparent = ##t \new Voice= "Alto"&lt;/score&gt;جواب سوژه در صدای تِنور و باس به ترتیب هنگام ورود تکرار می‌شود. سپس قطعه از طریق گام‌های نسبی مختلف، مدولاسیون می‌شود و سوژه در هر چهارصدا تکرار می‌شود. این قطعه سرانجام به گام اصلی بر‌می‌گردد و قطعه با نت‌های کشیده روی آکورد دو ماژور به پایان می‌رسد.میراث.میزان شوونکه.برخی از نسخه‌های پیشین پرلود حاوی یک میزان اضافی بین میزان‌های ۲۲ و ۲۳، معروف به «میزان شوونکه» است. اقدامی که حتی در زمان باخ اگر استاندارد بوده باشد، باز هم دارای نقص تلقی شده و گفته می‌شود توسط کریستین فردریش گوتلیب شوونکه در تلاش برای تصحیح آنچه که او یا شخص دیگری به اشتباه انجام داده‌است، اضافه شده‌است. (گر چه ممکن است دست‌نوشته(ها)یی که «شوشنکه» در اختیار داشته، مخدوش بوده باشد). « \new PianoStaff « \new Staff « \tempo 8=116 \set Score.tempoHideNote = ##t \clef treble \key c \major \time 4/4 \new Voice \relative c' { r8 b16 c es b c es r8 b16 c es b c es » \new Staff « \clef bass \key c \major \time 4/4 \new Voice \relative c { \voiceOne r16 es8._~ es4 r16 es8._~ es4 \new Voice \relative c { \voiceTwo g2 g » »&lt;/score&gt;با این حال، به گفته «هرمان کلر»، «شوونکه یک موسیقی‌دان سطح بالا و آگاه بود که احتمالاً به فکر اصلاح پرلود باخ نبوده است».میزان ۲۲، حاوی یک نت فا دیز در باس است که یک سوم کاسته ایجاد می‌کند، در حالی که در «میزان شوونکه» دارای یک نت سل در باس است که دارای وارونگی () و یک آکورد قرضی با نت دو به‌عنوان پایه آکورد است که از یک گام موازی در مینور هارمونیک وام گرفته شده‌است. لا بمل هم ممکن به‌عنوان مترادف نتِ سل دیز در نظر گرفته شود که یک دوم بزرگ با «فا دیز» ایجاد می‌کند، اما نقش آکورد لا بمل در گام مینور ملودیک، به‌عنوان محسوس عمل می‌کند. فرانتس کرول در سال ۱۸۶۲، اولین کسی بود که این معیار را زیر سؤال برد و این میزان را ویرایش کرد که این میزان در نسخهٔ دست‌نویس (۱۷۲۵) شاگرد باخ (هاینریش گربر)، مشاهده نمی‌شود. آگوست هالم نیز از این معیار انتقاد کرد و منطق آن را در اوایل سال ۱۹۰۵ زیر سؤال برد.آوه ماریا.شارل گونو یک ملودی بر روی این پرلود طراحی و ساخته‌است که با نام تنظیم ملودی برای آوه ماریا شهرت یافته‌است. نسخهٔ پرلودی که «گونو» استفاده می‌کند، حاوی «میزان شوونکه» است.قرن بیستم.مستیسلاف روستروپوویچ در سال ۱۹۹۱، در یک ویدئو با نام «"تفسیر روستروپوویچ از باخ"» در «قصر سلطنتی سنت مادلین»، وزلی فرانسه، پرلود باخ را با «سوئیت ویلنسل شماره ۱ (باخ)» مقایسه کرد.آخرین آهنگ از آلبوم اول، ساختهٔ پراگرسیو راک گروه پروکل هارم، حاوی پرلود باخ است که توسط رهبر گروه، گری بروکر، تنظیم شده‌است.اجراها.اجرای کامل صوتی از پرلود و فوگ. پیوند به بیرون.رسانه‌های مرتبطنت موسیقی