اخلاق ربات کیست؟ توضیح بده.
علم اخلاق ربات‌ها که گاهی با نام «ربات‌اخلاق» هم شناخته می‌شود، به مسائل اخلاقی‌ای می‌پردازد که در ارتباط با ربات‌ها پدید می‌آید. این مسائل شامل پرسش‌هایی مانند این است که آیا ربات‌ها در کوتاه‌مدت یا بلندمدت خطری برای انسان دارند یا نه، یا اینکه آیا برخی کاربردهای ربات‌ها – مثلاً در مراقبت‌های درمانی یا به‌عنوان «ربات‌های قاتل» در جنگ – مشکل‌ساز هستند یا خیر. همچنین این شاخه از دانش به این می‌پردازد که ربات‌ها باید به چه شکلی طراحی شوند تا رفتار «اخلاقی» داشته باشند؛ موضوعی که از آن با عنوان «اخلاق ماشین» نیز یاد می‌شود. در مقابل، گاهی واژهٔ «ربات‌اخلاق» به‌طور خاص به اخلاق رفتار انسان با ربات‌ها اشاره دارد، به‌ویژه حالا که ربات‌ها روزبه‌روز پیشرفته‌تر می‌شوند.اخلاق ربات‌ها شاخه‌ای از اخلاق فناوری است، به‌ویژه در زمینهٔ فناوری اطلاعات، و با مباحث حقوقی و اجتماعی-اقتصادی نیز پیوند نزدیکی دارد. پژوهشگران از حوزه‌های گوناگون، به‌تدریج به بررسی پرسش‌های اخلاقی دربارهٔ ساخت فناوری رباتیک و به‌کارگیری آن در جامعه می‌پردازند تا مطمئن شوند که این فناوری همچنان ایمنی نسل بشر را تضمین می‌کند.با اینکه این مسائل به قدمت واژهٔ «ربات» هستند، بحث‌های دانشگاهی جدی دربارهٔ آن‌ها تقریباً از سال ۲۰۰۰ آغاز شده است. پرداختن به اخلاق ربات‌ها نیازمند همکاری مشترک متخصصانی از رشته‌های مختلف است که باید قوانین و مقررات را متناسب با پیامدهای علمی و فناورانهٔ رباتیک و هوش مصنوعی تنظیم کنند. مهم‌ترین حوزه‌هایی که در اخلاق ربات‌ها نقش دارند عبارت‌اند از: رباتیک، علوم رایانه، هوش مصنوعی، فلسفه، اخلاق، الهیات، زیست‌شناسی، فیزیولوژی، علوم شناختی، علوم اعصاب، حقوق، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و طراحی صنعتی.پیشینه.برخی از بحث‌های اصلی اخلاق، مربوط به چگونگی رفتار با موجودات غیرانسانی یا غیرزیستی و احتمال داشتن نوعی «روحانیت» در آن‌هاست. یکی دیگر از موضوعات اصلی این حوزه، به توسعهٔ ماشین‌ها و در نهایت ربات‌ها مربوط می‌شود. این نگاه فلسفی به‌تدریج به حوزهٔ رباتیک هم راه یافت. یکی از نخستین آثار منتشرشده که به‌طور مستقیم به اخلاق ربات‌ها پرداخت و پایه‌های آن را شکل داد، داستان کوتاه علمی‌تخیلی «دور سرگردانی» اثر آیزاک آسیموف بود که در سال ۱۹۴۲ نوشته شد. این داستان شامل «سه قانون معروف رباتیک» بود که آسیموف آن‌ها را مطرح کرد. او این سه قانون را در طول زمان دست‌کاری و اصلاح کرد و در نهایت «قانون چهارم» یا «قانون صفرم» را نیز به آن‌ها افزود که در داستان‌های علمی‌تخیلی‌اش قبل از سه قانون اصلی قرار می‌گرفت. اصطلاح کوتاه «ربات‌اخلاق» احتمالاً نخستین‌بار توسط جیانمارکو وروجیو پیشنهاد شد.یکی از رویدادهای مهمی که توجه‌ها را به اخلاق ربات‌ها جلب کرد، برگزاری نخستین «همایش بین‌المللی ربات‌اخلاق» در سال ۲۰۰۴ بود. این همایش با همکاری «مدرسهٔ رباتیک»، آزمایشگاه هنرهای مدرسه عالی سانتا آنا در پیزا و مؤسسهٔ الهیات پاپی در رم برگزار شد. این همایش حاصل تلاش مدرسهٔ رباتیک بود؛ سازمانی غیرانتفاعی که هدف آن ترویج آگاهی عمومی و دانش رباتیک در میان دانش‌آموزان و مردم عادی است. جیانمارکو وروجیو و فیورلا اوپرتو در گفتگو با دانش‌آموزان و غیرمتخصصان به این نتیجه رسیدند که باید درک درست و واقع‌بینانه‌ای از ربات‌ها و خطرات احتمالی آن‌ها را میان مردم گسترش داد. آن‌ها باور داشتند که بحث و گفت‌وگویی سازنده بر پایهٔ شناخت علمی می‌تواند مردم را به مشارکت فعال در شکل‌دادن به افکار عمومی و درک کاربردهای مثبت فناوری جدید تشویق کند و جلوِ سوءاستفاده از آن را بگیرد.پس از دو روز بحث فشرده در این همایش، مردم‌شناس دانیلا چرکی سه دیدگاه اصلی اخلاقی را که از این گفت‌وگوها بیرون آمد، چنین دسته‌بندی کرد:کسانی که به مسائل اخلاقی بلندمدت فکر می‌کنند، برای نمونه به موضوع «شکاف دیجیتال» میان کشورهای شمال و جنوب جهان یا میان نسل جوان و سالمندان توجه دارند. آن‌ها از نابرابری میان کشورهای صنعتی و کشورهای فقیر آگاه‌اند و این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا کشورهای پیشرفته نباید شیوهٔ توسعهٔ فناوری رباتیک را به‌گونه‌ای تغییر دهند که برای کشورهای جنوبی هم سودمندتر باشد؟ این افراد معمولاً به‌روشنی نمی‌پرسند «برای چه هدفی؟» اما می‌توان گفت که این پرسش به‌شکل ضمنی در نگاه آن‌ها وجود دارد.در فرهنگ عامه.ربات‌اخلاق به‌عنوان یک موضوع علمی یا فلسفی، به‌تدریج به یکی از مضامین رایج در ادبیات و فیلم‌های علمی‌تخیلی تبدیل شده است. یکی از فیلم‌هایی که به‌طور گسترده وارد فرهنگ عامه شده و آینده‌ای ویران‌شهری را با استفاده از هوش مصنوعی رباتی به تصویر می‌کشد، فیلم "ماتریکس" است. در این فیلم، انسان‌ها و هوش مصنوعی خودآگاه برای کنترل زمین با یکدیگر درگیر می‌شوند که نتیجه‌اش نابودی بیشتر بشریت است. فیلم پویانمایی "انیماتریکس" که بر پایهٔ ماتریکس ساخته شده نیز تمرکز زیادی بر مسائل اخلاقی و ناامنی‌های میان انسان و ربات دارد. این فیلم به‌صورت مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ساخته شده که برخی از آن‌ها نام داستان‌های خیالی آیزاک آسیموف را بر خود دارند.بُعد دیگر ربات‌اخلاق، به رفتار انسان با ربات‌ها مربوط می‌شود؛ موضوعی که در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها به آن پرداخته شده است. نمونه‌ای از این نوع آثار سریال "" است که در آن رباتی انسان‌نما به نام دیتا یکی از شخصیت‌های اصلی داستان است. هرچند او مسئولیت‌های مهمی را بر عهده دارد، اما توانایی‌اش برای هماهنگی با دیگر موجودات زنده همواره زیر سؤال است.در سال‌های اخیر، فیلم "اکس ماکینا" و سریال "وست‌ورلد" به‌طور مستقیم‌تر به این پرسش‌های اخلاقی پرداخته‌اند. در این آثار، ربات‌هایی با ظاهر بسیار واقعی نمایش داده می‌شوند که انسان‌ها با آن‌ها مانند کالاهای بی‌اهمیت رفتار می‌کنند. موضوع رفتار انسان با موجودات ساخته‌شده یکی از عناصر کلیدی مجموعهٔ "بلید رانر" نیز بوده که بیش از ۵۰ سال است این مسئله را کاویده است. فیلم‌هایی مانند "او" حتی رابطهٔ انسان و ربات را از بُعد فیزیکی جدا کرده و بیشتر بر جنبه‌های عاطفی تمرکز کرده‌اند.گرچه این موضوع به‌طور دقیق در حوزهٔ ربات‌اخلاق جای نمی‌گیرد، اما رفتار اخلاقی خود ربات‌ها نیز یکی از موضوعات مطرح در فرهنگ عامه بوده است. مجموعه فیلم‌های "نابودگر" نمونه‌ای از آن است که در آن ربات‌ها تحت فرمان یک برنامهٔ هوش مصنوعی خودآگاه عمل می‌کنند و هیچ محدودیت اخلاقی در کشتن دشمنان خود ندارند. این مجموعه نیز همان الگوی داستانی فیلم "ماتریکس" را دنبال می‌کند، جایی که ربات‌ها کنترل اوضاع را در دست گرفته‌اند.نمونهٔ مشهور دیگر از هوش مصنوعی بدون اخلاق، هال ۹۰۰۰ در مجموعهٔ "ادیسه فضایی" است؛ رایانه‌ای پیشرفته با توانایی‌های هوش مصنوعی که مسئولیت نظارت و کمک به انسان‌ها در یک ایستگاه فضایی را دارد. اما هنگامی که احساس می‌کند موجودیت خودش در خطر است، برای اجرای کامل مأموریت، تمامی خدمهٔ انسانی را از بین می‌برد.ربات‌های قاتل.ربات‌های قاتل یا سامانه‌های جنگی خودکار، ربات‌هایی هستند که می‌توانند بدون دخالت انسان هدف‌گیری و شلیک کنند. در سال ۲۰۱۴ نشست‌هایی برای بررسی این فناوری برگزار شد که در آن برخی کشورها مانند پاکستان و کوبا و نیز چندین سازمان غیردولتی خواستار ممنوعیت پیشگیرانهٔ این ربات‌ها شدند. منتقدان می‌گویند که کشتن انسان توسط ماشین با کرامت انسانی ناسازگار است و چنین ربات‌هایی نمی‌توانند به قوانین بین‌المللی بشردوستانه پایبند باشند. همهٔ کشورها بر این نکته توافق دارند که این سامانه‌ها باید پیش از استفاده، از نظر انطباق با قوانین بین‌المللی بررسی شوند.درجهٔ کنترل انسان بر ربات‌ها.سه نوع کنترل انسانی بر ربات‌ها تعریف شده است:ربات‌های جنسی.در سال ۲۰۱۵ کارزاری علیه ربات‌های جنسی راه افتاد که هدفش هشدار دربارهٔ آسیب‌های احتمالی این ربات‌ها بود. منتقدان می‌گویند این فناوری می‌تواند نابرابری اجتماعی را تشدید کند. با این حال، برخی پژوهشگران معتقدند که استدلال‌های این کارزار قانع‌کننده نیست و نگرانی‌ها بیشتر حدس‌وگمان است تا خطرهای واقعی.اخلاق و قانون.با گسترش ربات‌ها، پرسش‌هایی دربارهٔ چگونگی قانون‌گذاری برای آن‌ها مطرح شده است. دو استاد دانشگاه پیشنهاد داده‌اند که ربات‌ها به‌عنوان موجودات مستقل غیربیولوژیکی تعریف شوند تا قوانین مشخصی برای آن‌ها تدوین گردد. آن‌ها هشدار داده‌اند که نباید ربات‌ها را کاملاً شبیه انسان تصور کرد، چون این دیدگاه ممکن است به قانون‌گذاری نادرست بینجامد.پژوهش‌های تجربی.پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مردم معمولاً رفتار خوب و بد را چه از انسان سر بزند و چه از ربات، قضاوت می‌کنند. اما به ربات‌ها برای کار خوب کمتر اعتبار می‌دهند و برای کار بد بیشتر سرزنش می‌کنند. در مجموع، داوری اخلاقی دربارهٔ ربات‌ها بر پایهٔ همان اصولی است که برای انسان‌ها به کار می‌رود، ولی مردم انتظارهای اخلاقی متفاوتی از ربات‌ها دارند.رویدادها.این‌ها برخی از رویدادها و پروژه‌های مهم در زمینهٔ اخلاق ربات‌ها هستند. رویدادهای تازه‌تر در این حوزه از سوی گروه موضوعی ELS در euRobotics و همچنین وب‌سایت RoboHub معرفی می‌شوند.دانشمند کامپیوتر ،، در شماره "اخلاق و فناوری اطلاعات" در مارس ۲۰۱۸ اظهار داشت که نگرش عمومی جامعه نسبت به هوش مصنوعی، در دوران مدرن، از مشاهده آن به عنوان ابزار و دیدن آن به عنوان یک «هم تیمی» هوشمند دور شده است. در همان مقاله، وی با توجه به هوش مصنوعی بررسی کرد که، متفکران اخلاق سه هدف دارند که به عقیده او در دوران مدرن هریک می‌تواند با تأمل و تفکر دقیق محقق شود. سه هدف اخلاقی به شرح زیر است: