لو-فای کیست؟ توضیح بده.
لو-فای به موسیقی‌هایی گفته می‌شود که کیفیت آنها پایین‌تر از استاندارد های معاصر معمول است و نقص ضبط و تولید در آنها قابل شنیدن است. استانداردهای کیفیتی تولید و ضبط موسیقی طی دهه‌ها تکامل یافته ‌است و این به این معنی‌ست که بعضی از نمونه‌های قدیمی از لو-فای ممکن است در ابتدا به عنوان لو-فای شناخته نشوند. لو-فای در اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان سبکی از موسیقی عامه‌پسند شناخته شد، زمانی که به‌طور متناوب به آن با عنوان موسیقی DIY (خودت انجام بده) اشاره می‌شد.لوفای سبکی از موسیقی است که با کیفیت ضبط پایین، حضور آشکار نویز، اشتباهات اجرایی، و عناصر صوتی غیرحرفه‌ای شناخته می‌شود. برخلاف استانداردهای معمول در تولید موسیقی، این ویژگی‌ها در لوفای نه‌تنها حذف نمی‌شوند بلکه اغلب به‌عنوان بخشی از زیبایی‌شناسی آگاهانه مورد استفاده قرار می‌گیرند.تعریف و ریشه‌شناسی.سیر تحول واژه و دامنه‌ی کاربرد آن.لو-فای متضاد کیفیت وفادارای بالا یا «های-فای» می‌باشد. برداشت از «لو-فای» بسته به پیشرفت‌های تکنولوژیکی و انتظارهای شنوندگان موسیقی تغییر کرده است، که باعث شده گفتار و بحث پیرامون این واژه در طول تاریخ چندین بار دستخوش تحول شود.بدروم پاپ.عبارت «بدروم پاپ» برای توصیف نوعی زیبایی‌شناسی خاص به کار رفته است. تمی لاگورس نویسندهٔ "نیویورک تایمز" در سال ۲۰۰۶ این سبک را به‌عنوان «موسیقی‌ای شبهٔ وبلاگ که می‌کوشد با یک ترانهٔ خانگی بی‌نقص دنیا را به جای بهتری تبدیل کند» توصیف کرد. تا دههٔ ۲۰۱۰، خبرنگاران بدون تمایز خاصی از واژه «بدروم پاپ» برای هر نوع موسیقی با کیفیت تولید «پرزدار» یا «کدر» استفاده می‌کردند،دنیل وری از "گاردین" در سال ۲۰۲۰ این اصطلاح را برای سبکی از موسیقی ضبط‌شده در خانه به‌کار برد که صدایی «رؤیایی، درون‌نگر و خودمانی» دارد و سبک‌هایی چون ایندی، پاپ، آر‌اندبی و ایمو را در بر می‌گیرد. جنسا ویلیامز از "فورتی-فایو" اصطلاح «بدروم پاپ» را تقریباً مترادف با «لو-فای» دانسته و گفته این واژه در ابتدا بیشتر به‌عنوان توصیفی تحسین‌آمیز برای دموهای خانگی و زیبایی‌شناسی تنبلی‌وار به کار می‌رفت؛ اما در سال‌های بعد معنای تازه‌ای پیدا کرد و به‌نوعی به «میدوسترن ایمو بدون سر و صدای خشن [و] رپ ساندکلودی بدون لاف‌زنی» تبدیل شد.بسیاری از هنرمندانی که به این سبک نسبت داده می‌شوند، از پذیرش این عنوان سر باز زده‌اند.ویژگی‌های صوتی.موسیقی لوفای معمولاً شامل نویز محیطی، صدای نوار کاست، اعوجاج صوتی، اشتباهات اجرایی، و افکت‌های آنالوگ است. این عناصر به‌صورت عمدی حفظ یا حتی اضافه می‌شوند تا حس صمیمیت، نوستالژی و صداقت هنری را منتقل کنند. لوفای اغلب با ریتم‌های ساده، سمپل‌های جاز، و فضای صوتی گرم و آرام همراه است.تاریخچه.در دههٔ ۱۹۶۰، هنرمندانی مانند Paul McCartney و The Beach Boys در آلبوم‌هایی مانند "McCartney" و "Smiley Smile" از ضبط خانگی استفاده کردند که شامل نویز نوار و اعوجاج صوتی بود. در دههٔ ۱۹۷۰، هنرمندانی مانند R. Stevie Moore و Daniel Johnston با ضبط‌های خانگی و تجهیزات ابتدایی، به‌عنوان پیشگامان لوفای شناخته شدند.در دههٔ ۱۹۹۰، لوفای به‌عنوان بخشی از موسیقی ایندی راک تثبیت شد. گروه‌هایی مانند Pavement، Sebadoh و Guided by Voices از ضبط‌های خانگی و کیفیت پایین به‌عنوان ابزار هنری استفاده کردند. اصطلاح «لوفای» در این دوره توسط دی‌جی William Berger از رادیوی WFMU رایج شد.لوفای هیپ‌هاپ و محبوبیت اینترنتی.در دههٔ ۲۰۱۰، زیرسبک "لوفای هیپ‌هاپ" با ترکیب بیت‌های هیپ‌هاپ، سمپل‌های جاز، و افکت‌های آنالوگ به محبوبیت گسترده‌ای رسید. هنرمندانی مانند J Dilla و Nujabes با آثارشان در این سبک، تأثیر زیادی بر شکل‌گیری لوفای هیپ‌هاپ داشتند. موسیقی متن انیمهٔ "Samurai Champloo" که توسط Nujabes ساخته شد، ارتباطی نمادین میان لوفای و فرهنگ انیمه ایجاد کرد.در سال‌های اخیر، کانال‌های پخش زنده در یوتیوب مانند "Lofi Girl" با پخش مداوم موسیقی لوفای برای مطالعه و آرامش، به‌عنوان نمادهای فرهنگی این سبک شناخته شده‌اند. این جریان باعث شد لوفای به یکی از محبوب‌ترین ژانرهای موسیقی پس‌زمینه در فضای دیجیتال تبدیل شود.تولید و ابزارهای فنی.موسیقی لوفای اغلب با استفاده از تجهیزات ساده مانند ضبط‌کننده‌های نوار، سینتی‌سایزرهای آنالوگ، و نرم‌افزارهای ابتدایی تولید می‌شود. در سال‌های اخیر، استفاده از ایستگاه‌های کاری صوتی دیجیتال (DAW) مانند FL Studio، Ableton Live و GarageBand نیز رایج شده‌است، اما هنرمندان لوفای معمولاً از افکت‌هایی استفاده می‌کنند که کیفیت پایین را شبیه‌سازی کند.زیبایی‌شناسی بصری.لوفای نه‌تنها در موسیقی بلکه در هنرهای بصری نیز تأثیرگذار بوده‌است. ویدئوهای لوفای اغلب با تصاویر انیمه، مناظر شهری شبانه، و رنگ‌های گرم و ملایم همراه هستند. این سبک بصری با حس نوستالژی، آرامش و تنهایی هم‌خوانی دارد و به‌عنوان بخشی از زیبایی‌شناسی دیجیتال نسل جوان شناخته می‌شود.نقدها و دیدگاه‌ها.برخی منتقدان موسیقی، لوفای را به‌خاطر تأکید بر نقص‌های صوتی و فقدان پیچیدگی موسیقایی مورد انتقاد قرار داده‌اند. با این حال، طرفداران این سبک آن را نمادی از صداقت هنری، دسترسی‌پذیری، و مقاومت در برابر استانداردهای تجاری موسیقی می‌دانند.