ایرانیان کویت کیست؟ توضیح بده.
ایرانیان کویت () شهروندان کویتی با اصالت ایرانی هستند که طی چند صد سال گذشته به کویت مهاجرت کرده‌اند. از نظر تاریخی، بندرهای ایرانی بیشترِ نیازهای اقتصادی کویت را تأمین می‌کردند. مارفی بهبهانی از نخستین بازرگانانی بود که در قرن ۱۸ میلادی در کویت اقامت گزید.ترکیب قومی ایرانی‌تباران.اکثر شهروندان کویت با پیشینه شیعه از اصل و نسب ایرانی هستند. اما نه لزوماً، زیرا بحرانیان عرب هستند در حالی که پیشینه شیعه دارند. مردمان ایرانی‌تبار در کویت از اقوام مختلفی تشکیل شده‌اند، از جمله:گروهای دیگر:زبان.از لحاظ تاریخی، عجم‌های کویت به زبان فارسی کویتی صحبت می‌کردند.زیر گویش‌های پارسی میانه مانند زبان اچمی از گویش‌های، خنجی، بستکی، اوزی، و لاری و گراشی و فارسی شولی بر عربی کویتی تأثیر گذاشته‌اند.این احتمال وجود دارد که به دلیل حضور مردم بلوچ در کویت، بسیار شبیه بحرین، زبان بلوچی نیز در مقطعی صحبت می‌شده یا بوده است.در گویش عربی خلیجی کویتی، به این شهروندان "عَیَم" می‌گویند که تغییر کردهٔ واژه "عجم" در زبان عربی است که برای غیرعرب‌زبانان، به ویژه ایرانیان به کار می‌رفته است. در گویش کویتی، عمدتاً، حرف جیم بهٔ تبدیل می‌شود. مانند تبدیل "مسجد" به "مَسْیِد".تاریخچه.اکثر ایرانیان (از سنی و شیعه) در منطقه تاریخی شرق در شهر قدیمی کویت ساکن بودند و در نتیجه یک منطقه زبانی را تشکیل دادند که این زبان را برای نسل‌ها تا زمان کشف نفت حفظ کرد. آنها به زبان فارسی بین یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند و تا زمانی که شهر کویت صنعتی شد و مردم ساکن در نواحی شهر کویت را به حومه شهر پراکنده کرد، غالباً با عرب زبانان ساکن در سایر نواحی شهر کویت درآمیختند. محصوره زبانی دیگر وجود نداشت، بنابراین عجم مجبور شد عربی کویتی را یاد بگیرد تا در محیط جدید زنده بماند.پیش از نفت.در دوران پیش از نفت، ایرانیان چیزهای جدیدی را به کویت وارد کردند. به عنوان مثال، اولین هتل در کویت در سالهای بعد از دوران پیش از نفت توسط "یوسف بهبهانی" ساخته شد. اولین تلفن در کویت توسط اِم. معرفی آورده شد. اولین آژانس رادیویی در کویت توسط ام. معرفی در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد. و اولین یخچال در کویت توسط ام. معروفی در سال ۱۹۳۴ وارد شد. مراد بهبهانی اولین کسی بود که تلویزیون را به‌طور رسمی به کویت معرفی کرد. او بنیانگذار تلویزیون کویت (KTV) قبل از ملی شدن این شرکت توسط دولت بود.جزیره فیلکه (فیلِچه).اکثریت کویتی‌های جزیره فلیکه از نژاد ایرانی هستند. آنها در اصل از سواحل ایران، عمدتاً جزیره خارگ و بندرلنگه به فیلکه مهاجرت کردند. این افراد معمولاً در ایالت‌های شورای همکاری خلیج فارس به عنوان هوله شناخته می‌شوند. آنها عمدتاً مسلمان سنی هستند و عربی را روان صحبت می‌کنند، اگرچه قبل از کشف نفت، فارسی را نیز روان صحبت می‌کردند. مهم‌ترین سکونتگاه هوله‌ها در جزیره فیلکه مربوط به ۴۰ خانواده است که در سال‌های ۱۸۴۱–۱۸۴۲ میلادی است که از جزیره ایرانی خارگ به فیلاکا مهاجرت کردند. بیش تر مهاجرت هواله‌ها در اوایل دهه ۱۹۳۰ پس از وضع قانون کشف حجاب توسط رضاشاه رخ داد.پیروان فرقه شیعه در زمان‌های مختلف در فیلکه ساکن شدند. آنها در اصل از منطقه قطیف و احصاء در شبه جزیره عربستان آمده بودند. این دسته به‌طور محلی ایل بحارنه نامیده می‌شود، تا نشان دهنده وابستگی شیعی و عرب بودن آنها باشد، اگرچه شیعیانی که اصالتاً فارسی هستند کمتر به این نام خوانده می‌شوند.دسته سوم مردم شیعه فارس هستند. این دسته با جامعه محلی ادغام شده است، اگرچه آنها نماینده یک گروه اقلیت بودند. آن‌ها حسینیه‌های خود را دارند، نسل قدیمی‌تر برخلاف شیعیان فارسی کویتی می‌توانند اغلب به عربی صحبت کنند.پاک کردن هویت.نگرش ضدحفظ دولت کویت نسبت به زبان فارسی کویت در نهایت منجر به از بین رفتن این زبان در جامعه کویت می‌شود، همان‌طور که عبدالمحسن دشتی طرح می‌کند. دولت کویت تلاش می‌کند تا حد امکان استفاده از زبان را در حوزه‌های مختلف مشروعیت بخشد.در سال ۲۰۰۸، ولید الرجیب نویسنده کویتی مورد انتقاد قرار گرفت برای انتشار رمانی در دهه ۱۹۶۰ که شامل زبان فارسی جامعه است وفرهنگ، الرجیب این واکنش را گواهی بر «نفرت کور از همه کسانی که با ما متفاوت هستند» می‌داند.مجموعه تلویزیونی کویتی «کریمو» تلاش کرد تا به بحران هویت کویتی‌های ایرانی‌تبار بپردازد. در این برنامه بازیگران کویتی به زبان فارسی روان صحبت می‌کردند؛ که منجر به برخی گفتمان‌های نژادپرستانه علیه جامعه عجم شد. شبکه تلویزیونی الرای این برنامه را به زبان‌های فارسی و عربی تبلیغ کرد.در سال ۲۰۰۹، تخمین زده شد که ۸۹ درصد از کویتی‌های عجم در سنین ۴۰ تا ۷۰ سال به زبان فارسی به‌عنوان زبان مادری خود صحبت می‌کنند. در حالی که تنها ۲۸ درصد کویتی‌های عجم ۱۲ تا ۲۲ ساله فارسی صحبت می‌کردند. به حاشیه راندن فرهنگی، سیاسی و اقتصادی انگیزه ای قوی برای عجم کویتی ایجاد می‌کند تا زبان خود را به نفع زبان عربی که به‌طور گسترده به عنوان زبان معتبرتر تلقی می‌شود کنار بگذارند. این به این دلیل اتفاق می‌افتد که خانواده‌های کویتی عجم می‌خواهند به موقعیت اجتماعی بالاتری دست یابند، شانس بیشتری برای استخدام و/یا پذیرش در یک شبکه اجتماعی خاص داشته باشند، بنابراین ویژگی‌های فرهنگی و زبانی گروه‌های غالب اجتماعی با عدم تعادل قدرت کافی برای ادغام فرهنگی آنها را اتخاذ می‌کنند. از طریق ابزارهای مختلف اجبار درون گروهی و برون گروهی. طبق گزارش‌ها، نسل کویتی‌های عجم که بین سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۹۳ متولد شده‌اند، برخلاف نسل‌های قدیمی کویتی عجم، حداقل مهارت را در زبان خود دارند. از دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، بسیاری از والدین عجم کویتی از عدم تمایل به انتقال زبان فارسی به فرزندان خود خبر داده‌اند، زیرا این امر مانع ادغام آنها با فرهنگ غالب می‌شود. عجم‌ها برای کنار گذاشتن روابطی که می‌تواند تعبیر به تعلق داشتن به ایران باشد، احساس فشار می‌کنند، زیرا فارسی مترادف با ایرانی است و زبان فارسی در واقع در عربی کویتی ایرانی نامیده می‌شود.در چندین مصاحبه که توسط دانشجوی دکتری بتول حسن انجام شده است، جوانان عجم به دلیل انگ و تعصب در کویت در استفاده یا یادگیری زبان فارسی تردید نشان داده‌اند.در سال ۲۰۱۲، محمد حسن الکندری، نماینده مجلس، خواستار «اقدام قانونی محکم» علیه آگهی آموزش زبان فارسی در رومیثیه شد.یونسکو فارسی کویتی را به عنوان زبان در خطر انقراض به رسمیت می‌شناسد. کاهش زبان فارسی کویتی بازتابی از همگونی اجباری هویت ملی کویت و به حاشیه راندن تنوع قومی، زبانی و فرهنگی در میان شهروندان کویتی است. برخلاف بحرین و دبی که شهروندان عجم هنوز به زبان خود صحبت می‌کنند (از جمله جوان‌ترین نسل‌ها).در سال ۲۰۲۳ (۱۴۰۲ خورشیدی)، یعقوب بوشهری در تلویزیون ظاهر شد و ادعا کرد که او «کویتی است از پدر و پدربزرگ و ایرانی نیست» و شباهت نام خانوادگی «بوشهری» او با سایر بازیگرانی که ریشه در ایران دارند، صرفاً یک تصادف است. عبدالله بوشهری به این موضوع واکنش نشان داد و ادعا کرد که تمامی خلیجی‌هایی که نام خانوادگی بوشهری دارند، اصالتاً از استان بوشهر ایران هستند.در فرهنگ عامه.دیدن صحبت‌های ایرانیان کویت به فارسی در تلویزیون بسیار رایج بود. در نمایش‌های صحنه ای هم همین‌طور. و گاهی اوقات ارائه‌های کلیشه ای (شاید از مردم آچومی/لاری).