هدایت الله شهاب فردوسی کیست؟ توضیح بده.
جواد هوشمند (۱۴۰۰-۱۳۴۹) متخلص به محصل فردوسی، معلّم، شاعر و پژوهشگر خراسانی در اول مرداد سال ١٣٤٩ هجری شمسی در شهرستانفردوس، در استان خراسان جنوبی به دنیا آمد. پیشینه نَسبی این شاعر خراسانی به یکی از نوادر و علمای مشهور دیار "تون" یا همانفردوس کنونی به نام "آخوند ملا اکبر تونی" می رسد که دارای کرامات و فضائل برجسته ای بوده است و مردمان آن دیار او را از جملهعالمان و عرفانی زیسته در طول سه قرن اخیر می دانند.جواد هوشمند، در سنین کودکی قرآن را در مکتبخانه هایی که به هنوز به سبک قدیمی اداره می شد آموخت و همزمان قریحه سرشار ویدر شعر و سخن منظوم بروز یافت؛ تا جاییکه در دوران تحصیل اشعار زیادی را با تکیه بر استعداد ذاتی خود سرود و موفق به کسبعناوین و مقام های مختلف در مسابقات و جشنواره های ادبی شد. وی تحصیلات رسمی خود را تا پایان دوره دبیرستان در شهر فردوسادامه داد و در سال ١٣٦٧ موفق به اخذ دیپلم ریاضی فیزیک از دبیرستان طالقانی فردوس گردید. سپس دوره معلمی را در تربیت معلمشهید بهشتی شهر مشهد به پایان رسانید و پس از آن به عنوان معلم ریاضی در شهر فردوس استخدام شد و شروع به تدریس نمود،استعداد ذاتی وی در هنر آموزش ریاضی باعث ادامه تحصیل او در رشته ریاضی در دانشگاه ملی بیرجند شد. وی با مطالعات وتبحری که در شعر و نظم پیدا کرده بود، به خوبی توانست دو حوزه انتزاعی ریاضیات و شعر را با هم پیوند دهد و زبانی مشترک بین ایندو حوزه را دنبال نماید. کلاس های درس ریاضی وی به گفته دانش آموزان وی از شیرین ترین و بیاد ماندنی ترین کلاس های دورانتحصیل هر یک از آنها به حساب می رود. همکاری در تاسیس انجمن شعر و ادب فردوس و برگزاری جلسات و شب شعرهای متعدد ومشارکت و فعالیت در سازمان های مردم نهاد(NGO) از جمله خدمات این شاعر خراسانی به شعر و ادب معاصر در خطّه خراسان بودهاست. وی از سال ١٣٨٣ و مهاجرت به مشهد، به عنوان مدرس ریاضیات در شهر مشهد به کار خود ادامه داد و همزمان علاوه بر شعر وادب در حوزه موسیقی و پژوهش های موسیقی اصیل ایرانی نیز وارد شد. جواد هوشمند را از معدود افرادی می توان دانست که دردوران معاصر تعلیم و تربیت ایران، تربیت و آموزش را با هنر و به ویژه شعر و موسیقی به صورت تجربه زیسته تلفیق نمود. با شروع دههپنجم از زندگی این شاعر و معلم خراسانی وی با احساس نیاز جامعه و به ویژه شاگردانش و سایر جوانان ایرانی به اشتغال و کار ، درحوزه کارآفرینی و تجاری سازی دانش به کسب دانش پرداخت و مدارج علمی خود را در این رشته تا سطح دکترا کسب نمود. پس از آندر حوزه کارآفرینی و کمک به جوانان برای کشف و به کارگیری استعدادها و دانش خود در زمینه اشتغال مولّد ، شروع به تاسیس وهمکاری با چند شرکت دانش بنیان نمود و به صورت فعالانه ای در حوزه کارآفرینی و اشتغال مولد با بخش صنعت، صنایع کوچک و مولددر شهرک های صنعتی همکاری خود را ادامه داد. وی در شرکت ها و بخشهای متعددی از صنایع به عنوان مشاور، پروژه های موفقی رااجرا نموده است که حتی بخشی از آنها به کشورهای همسایه نیز مربوط می شود. در واخر سال ٢٠٢٠ و همزمان با شیوع جهانی بیماری کووید-١٩ این شاعر و محقق انسان دوست، با احساس نیاز پیرامون کمک به همنوعان خود به ویژه افراد مبتلا به بیماری همه گیر کوید-١٩ و ویروس کرونا و برای التیام درد و رنج خانواده های آنها ، با اشراف بر حوزهصنعت به همکاری با شرکت های دانش بنیانی پرداخت که در حوزه دارویی مشغول به تحقیق بودند و هدایت یک پروژه عظیم برای ساختداروی داخلی برای بیماری کووید-١٩ را بر عهده گرفت. پس از قریب به دو سال تلاش بی وقفه و پژوهش در این راه ، سر انجام با توجهبه حضور مکرر و بی وقفه وی در مراحل مختلف کار آزمایی ها و آزمایشات بالینی دارو در بیمارستان ها و در کنار بیماران کرونایی،این شاعر و محقق راه سلامت، خود به این بیماری مبتلا شد و پس از گذشت یک دوره نسبتا کوتاه در عصر روز دوشنبه اول شهریور ماه١٤٠٠ هجری شمسی در بیمارستان فوق تخصصی رضوی مشهد در استان خراسان رضوی بدرود حیات گفت. از این شاعر و محقق خراسانی دو جلد مجموعه اشعار با نام های " سهم من از این همه دل" و " نود و نه آیه زمینی" هم اینک دردسترس است. مجموعه "نود و نه آیه زمینی" حاوی اشعار و مضامین فلسفه ای است که اندیشه های تحول خواه و بدیع این شاعرمعاصر را نشان می دهد. همچنین بیش از چند صد صفحه پژوهش ها و اشعار وی که در طول حیات خود به رشته تحریر در آورده بود،از این شاعر و محقق خراسانی باقی مانده است که با اهتمام خانواده و دوستان وی به زودی به چاپ خواهد رسید. پس از درگذشت اینشاعر و محقق خراسانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم ، سید علی صالحی، پیام تسلیتی صادر نمود، همچنین معاونینوزیر در وزارت صنعت، معدن و تجارت به دلیل خدمات و تلاش های وی در عرصه صنعت و فعالیت وی در شرکت های دانش بنیان نیز پیامهای تسلیت صادر نمودند. هدایت الله شهاب فردوسی (۱۲۷۷-۱۳۴۷) ادیب و قرآن پژوه معاصر بود. مقالاتی از وی عمدتا با مضامین دینی و اخلاقی فراهم آمده که از آن جمله است: 'دین اسلام عقلی است'، 'آسودگی واقعی'، 'اندیشهٔ انسان، مادی نیست'، 'آفت تقلیدهای نا به جا!'، میزان عدل' و 'تاریخچهٔ مختصر شیخیه و بابیه و بهائیه'.او در سال ۱۲۷۷ خورشیدی در شهر تون و در خانواده‌ای مذهبی و روحانی دیده به جهان گشود.کتاب حالات و مقالات شهاب فردوس که در اصل برگرفته از سلسله مقالات او می‌باشد، در قسمت شیخیه٬ بابیگری و بهائیت که از صفحه ۴۱۰ آغاز می‌گردد همان‌طور که در زیرنویس صفحه ۴۱۰ هم ذکر شده بر اساس دوره نهم سال ۱۳۳۴ - دوره ۱۸ تا ۵۰ مجله آشفته که عماد عصار سردبیر آن بود تهیه شده است. این قسمت به نقد این مکاتب پرداخته و در زمان خود موجب بحث‌های زیادی از جانب مذهبیون افراطی و بهایی‌ها گردید و آن مباحثه‌ها نیز در این مقالات درج شده است. هنوز هم این مقالات و این کتب در مناظره‌ها و مباحثه‌های موجود مورد بهره برداری قرار می‌گیرد و هدایت الله شهاب فردوسی با دادن اطلاعات و مقایسه کتب مورد قبول طرفین بحث را پیش برده است.در تدوین لغت نامه دهخدا، علاوه بر علی‌اکبر دهخدا و همکاران اولیه او، گروهی از پژوهندگان زبان و ادب فارسی در طی بیش از شصت سال در هیئت مؤلفان لغت‌نامه دهخدا عضویت داشته‌اند و به تهیه مواد و تنظیم آن‌ها و نیز تدوین و تألیف مواد گرد آمده برای لغت‌نامه مشغول بودند. هدایت‌الله شهاب فردوسی یکی از این همکاران بوده که در تهیه بخش اول از حرف «غ» با دهخدا همکاری نموده است.کتاب "حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی" دربارهٔ نسب، تحصیلات، کاوش‌های اعتقادی و برخی خاطرات هدایت الله شهاب فردوسی است. محمد ترابیان فردوسی در مقدمه این کتاب می‌نویسد:«چون آن ادیب توانا، از قلم شیوا و رسایی برخوردار بود، صلاح برآن دیده شد که در شرح حالش از قلم زیبای خود ایشان (با کمی تصرف و تخلیص) استفاده شود.»مقالات این کتاب قبلاً در مجله آشفته به چاپ رسیده و به واسطه قسمت شیخیه، بابیگری و بهائیت موجب مباحثات متعدد در زمان خود گردید. این قسمت (از صفحه ۴۱۰ تا۴۷۳) حاوی بررسی و نقد بهائیت با استفاده از کتب بهایی می‌باشد.محمد ترابیان فردوسی در مقدمه کتاب حالات و مقالات شهاب فردوسی در معرفی وی می‌نویسد: «پدر بزرگش (آیت الله حاج میرزا محمود مجتهد قدسی) سال‌ها حاکم شرع منطقه و عمویش (آیت الله حاج سید عبدالحسین نجفی) مدت‌ها بزرگ عالم و امام جمعهٔ شهر بود پدرش (سید عبدالکریم موحد موسوی) عالمی با تقوا بود»*