انسایشی کیست؟ توضیح بده.
در شاخه آواشناسی از زبان‌شناسی، انسایشی (یا انسدادی‌سایشی) صامتی ( همخوانی) است که ترکیبی از دو مرحله دارد:۱. نخست مانند یک همخوان انسدادی (مثل /ت/ یا /د/)، مسیر هوا به‌طور کامل بسته می‌شود،۲. بعد، به‌جای باز شدن ناگهانی، هوا به‌آرامی و با اصطکاک بیرون می‌آید، مثل یک همخوان سایشی (مثل /ش/ یا /س/).به عبارت ساده‌تر، انسایشی، صامتی است که اول راه نفس را کامل می‌بندد، بعد به‌آهستگی باز می‌کند، به‌طوری که کمی صدای سایشی بدهد.مثال‌های فارسی:/چ/ مثل چای/ج/ مثل جنگاین صداها از ترکیب دو بخش ساخته شده‌اند:/چ/ = ترکیب /ت/ + /ش//ج/ = ترکیب /د/ + /ژ/تعاریف زبان‌شناسانه.اصطلاح اِنسایشی به شیوه تولید یک آوا اشاره دارد و در تولید آن جریان هوا ابتدا با یک انسداد مواجه می‌شود و سپس با بازشدن تدریجی بست، جریان هوا با اصطکاک خارج شده و آوای انسایشی را نتیجه می‌دهد. رهش بست انسدادی ابتدا صدای انفجاری تولید می‌کند. اما این رهش به قدری کند صورت می‌گیرد که سایش قابل شنیدنی تولید می‌کند. اما این آوای سایشی تولیدشده به قدری کوتاه است که نمی‌توان چنین آوایی را به عنوان یک آوای سایشی دسته‌بندی کرد.تولید آوای انسایشی را نمی‌توان به عنوان تولیدی دوگانه به شمار آورد و آن را زنجیره‌ای از دو واج انسدادی و سایشی دانست، زیرا در زبان‌هایی که ساختار هجایی‌شان CV (یعنی: یک همخوان و یک واکه به دنبال هم ظاهر می‌شوند) است و خوشه همخوانی در این زبان‌ها وجود ندارد، واج‌های انسایشی دیده می‌شوند. همچنین در برخی زبانها نظیر لهستانی انسایشی‌ها از دیگر زنجیره‌های همخوانی متمایزند؛ برای مثال خوشه trzy با تلفظ [tšɨ] (به معنی سه) را با انسایشی czy و تلفظ [tʃɨ] (به معنی آب و هوا) مقایسه کنید.به لحاظ آواشناختی شناسایی و تعریف انسایشی‌ها دشوار نیست، اما از نظر واج‌شناختی تعیین اینکه یک واج این چنینی انسدادی، سایشی یا هر دو است دشوار است، زیرا در واج‌شناسی یکی از معیارهای اصلی برای چنین تحلیلی، توزیع یک واج در زبان است.نمونه.همخوان انسایشی، لثوی-کامی، دهانی، واکدار /J/توصیف: تولید این همخوان به وسیله سازوکار بسته صورت می گیرد، منتها پس از برطرف شدن گرفتگی، رهایی هوا به یکبار انجام نمی شود. بلکه به طور تدریجی و همراه با سایش است، و از این نظر می توان گفت که هر دو سازوکار بسته و باز با هم دست اندرکار تولید این همخوان می باشد. و ازاین‌رو می توان گفت که یک سازوکار مرکب مسئول تولید این همخوان مرکب می باشد. در تولید این آوا نوک و تیغه زبان به لثه بالا می چسبد و راه عبور هوا را از طریق دهان مسدود می سازد، تیغه زبان و قسمت ابتدایی جلوی زبان در برابر بخش انتهایی لثه و ابتدای سختکام قرار گرفته گذرگاهی تنگ به وجود می آورند. اطراف زبان به دو طرف کام می چسبد، نرمکام در موقعیت بالا قرارگرفته راه عبور هوا از طریق بینی بسته می شود. رهایی در دو مرحله صورت می گیرد: ابتدا نوک زبان به آرامی از لثه جدا می شود و در نتیجه مقداری از هوای فشرده به صورت یک انفجار ملایم به بیرون می پرد، و بلافاصله بقیه هوا با فشار، ولی به تدریج، از مجرای تنگ عبور نموده سایش به وجود می آورد. از آنجا که مرحله اول تولید این همخوان انفجاری و مرحله دوم آن سایشی است، آوای مذکور انفجاری-سایشی یا انسایشی (انسدادی-سایشی) نامیده می شود. این آوا واکدار می باشد.ویژگی‌های آکوستیک.همخوان‌های انسایشی ویژگی انسدادی‌ها و سایشی‌ها را از خود نشان می‌دهند. در طیف‌نگاشت این نوع همخوان، یک انسداد، سپس انفجار و در آخر نوفه دیده می‌شود. انرژی نوفه به جایگاه تولید همخوان بستگی دارد. برای مثال در دو همخوان [tʃ] و [dʒ] نوفه دارای الگویی مشابه با همخوان [ʃ] است؛ تفاوت این دو در کوتاه بودن زمان آغاز واک در همخوان [dʒ] است.انسایشی در زبان فارسی.زبان فارسی دارای دو همخوان انسایشی است: