هوشنگ ساعدلو کیست؟ توضیح بده.
هوشنگ ساعدلو (زادهٔ ۱۳۰۹ – درگذشتهٔ ۲۹ مرداد ۱۳۸۹)، محقق، اقتصاددان و استاد دانشگاه تهران در رشته اقتصاد کشاورزی بود.مرگ او با سکوت خبری همراه بود. او پژوهشگر جامعه‌شناسی روستایی بود و کارهای میدانی بسیاری انجام داد و تنوع بی‌کران جامعه روستایی ایران را مانند کف دست می‌شناخت.زندگی سیاسی.محمد علی همایون کاتوزیان در مقدمه کتاب "خاطرات سیاسی خلیل ملکی" از محمدحسین تمدن جهرمی و دو استاد برجسته دیگر این دانشکده، زنده یادان دکتر امیر حسین جهانبگلو و دکتر هوشنگ ساعدلو، به عنوان اعضای شاخه جوانان حزب توده نام می‌برد که به دلیل نگاه انتقادی‌شان نسبت به رابطه این حزب با شوروی سابق و در نتیجه رابطه نادرست آن با محمد مصدق و جنبش ملی شدن صنعت نفت و جبهه ملی، از آن بریدند و به "نیروی سوم" به رهبری خلیل ملکی و جلال آل‌احمد پیوستند.تمدن، جهانبگلو و ساعدلو، همزمان با افول جبهه ملی ایران (دوم)، در سال‌های پایانی دهه ۱۳۳۰ و اوایل دهه۱۳۴۰، برای ادامه تحصیل به اروپا رفته و پس از گرفتن دکترا و بازگشت به میهن، در کسوت هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران به فعالیت‌های علمی پرداختند.به گفتهٔ علی میرفطروس:- جریانی که به همت ملکی از حزب توده انشعاب کرده بود، اساساً یک جریان فرهنگی بود که اعضای شناخته شدهٔ آن عبارت بودند از: فریدون توللی، رسول پرویزی، اردشیر محصص، جلال آل‌احمد، محمدعلی خنجی، هوشنگ ساعدلو، ابراهیم گلستان، نادر نادرپور، احمد آرام، داریوش آشوری، هوشنگ وزیری، محمد تقی یارمهدی و دیگران.برخی از مقاله‌ها.متأسفانه کلیه مقالات ایشان در دست نمی‌باشد؛ ولی از آنچه اطلاعی موجود است، در زیر ارائه می‌شود.- در مجله بخارا مرداد ۱۳۸۲ - شماره ۲۶ (۸ صفحه - از ۳۴۷ تا ۳۵۴)- در مجله کلک دی ماه ۱۳۶۹ - شماره ۱۰ (صفحه: از ۱۰۳ تا ۱۰۵)- در "مجله اقتصاد کشاورزی و توسعه" - تابستان ۱۳۷۴ - شماره ۱۰ (۱۵ صفحه - از ۲۰۲ تا ۲۱۶)-در جای دیگر به نام "کتابچه رقبات محمد شاهی و ناصرالدین شاهی" آمده است.-در جلد اول کتاب "هفتاد مقاله" (گردآوری "یحیی مهدوی" و "ایرج افشار")، توسط انتشارات اساطیر در سال ۱۳۶۹ چاپ شده است.- در "مجله اقتصاد کشاورزی و توسعه" در پاییز ۱۳۷۳ - شماره ۷ (۱۸ صفحه - از ۱۶۱ تا ۱۷۸)- در "مجله تحقیقات اقتصادی" - اسفند ۱۳۴۲ - شماره ۷ و ۸ (۳۴ صفحه - از ۱۵۱ تا ۱۸۴)- در مجله بخارا - آذر و اسفند ۱۳۸۰ - شماره ۲۱ و ۲۲ (۳ صفحه - از ۲۸۴ تا ۲۸۶)- انتشار محدود شخصی - مهر ۱۳۵۷- در مجله تحقیقات اقتصادی ۲۳/۲۴ پاییز و زمستان ۱۳۴۹ (صفحه ۸۸–۶۶)- در "فصلنامه بررسی کتاب" - آذر و دی ۱۳۸۶- با همکاری "مهدی قمی‌نژاد"- به اتفاق توفیق ه سبحانی. چاپ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی بتاریخ ۱۳۹۴ در تهران.- جزوه درسی پلی‌کپی شده‌ای در سال ۱۳۴۷.- تهران، ۱۳۴۷.انتشارات دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران. (پلی‌کپی). ص ۸۴–۸۶.- مقاله پنجم از کتاب "علوم محضه از آغاز صفویه تا تأسیس دارالفنون"، اثر مهدی محقق۱۲۷۰قکتاب‌های او.-انتشارات رواق، تهران، ۱۳۵۷.حامیان نسخ خطی.هوشنگ ساعدلو در پنجم آذرماه ۱۳۸۳ در ساختمان قدیمی مجلس، با شرکت در پنجمین آیین بزرگداشت حامیان نسخ خطی، با همکاری کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی و مرکز نشر میراث مکتوب شرکت کرد. در این برنامه، او و منوچهر ستوده، ایرج افشار، و عده‌ای دیگر، سخنرانی کردند. همچنین در بزرگداشت حامیان نسخ، از دکتر "علی اصغر مهدوی"، محقق اسناد کهن، تجلیل و نمایشگاهی از آثار تصحیح شده وی از نسخ خطی برگزار شد.ترجمه کتاب.-اثر لوئی بودن، چاپ ترجمه توسط "انتشارات علمی و فرهنگی"، چاپ دوم ۱۳۷۷. (چاپ اول ۱۳۴۵).نظرات و یافته‌ها.- بهر حال خداوند لطف کرده‌است به استاد "صفی‌نژاد" و بنده و چند بزرگوار دیگر که امروز پیش ما نیستند - خدا رحمت‌شان کند، مثل مرحوم باستانی پاریزی، دکتر هوشنگ ساعدلو، استاد حسین ملک که نمی‌دانم هست یا نیست. این‌ها کسانی بودند که "بانگ آب" را پیش از بنده و حتی پیش از استاد "صفی‌نژاد" در این مملکت بیان کردند ولی گوش‌های کر آن را نشنید. اینکه این گوش‌ها چرا کر شدند و چرا چنین مطالبی را نمی‌شنوند، خودش به یک آسیب‌شناسی نیازمند است.فعالیت در شورای تهران‌پژوهی.تشکیل شورای تهران‌پژوهی در بنیاد دانشنامه بزرگ فارسی (۱۳۷۲) با عضویت اساتید: دکتر علی بلوکباشی (با تخصص مردم‌شناسی)، دکتر ناصر تکمیل همایون (تاریخ و جامعه‌شناسی)، دکتر هوشنگ ساعدلو (اقتصاد)، دکتر محمدمنصور فلامکی (معماری)، علی اکبر محمودیان (جغرافیا و جغرافیای تاریخی)، دکتر صادق ملک شهمیرزادی (باستانشناسی) و دکتر محمود بروجردی، پس از یک سال و نیم و با ارائه ۲۵۰۰ درایه (مدخل)، متأسفانه به علت مشکلات مالی ادامه نیافت.یاد او.- نوشتهٔ محمد علی همایون کاتوزیان - نقد و بررسی کتاب تهران - شماره ۳۷ (زمستان ۱۳۹۱)- فصلنامه آموزشی، اطلاع‌رسانی، تحلیلی در زمینه مسائل اجتماعی فرهنگی