کربروس (پروتکل) کیست؟ توضیح بده.
کِربِروس یک پروتکل احراز هویت در شبکه‌های رایانه‌ای است، و براساس «بلیت»، کارهایی را انجام می‌دهد، تا به گره‌هایی که روی یک شبکه غیرامن ارتباط برقرار می‌کنند، کمک کند تا بتوانند هویت‌شان را برای یکدیگر، به صورت امن، اثبات کنند. هدف اولیه طراحان این پروتکل برای مدل کارساز-کارخواه بوده‌است، و این پروتکل احرازهویت دوجانبه را فراهم می‌کند (یعنی هم کاربر و هم کارساز هویت دیگری را تصدیق می‌کند). پیام‌های کربروس در مقابل حملات شنود و بازپخش محافظت شده‌اند.کربروس بر اساس رمزنگاری کلید متقارن ساخته شده‌است، و به «طرف سوم قابل اعتماد» احتیاج دارد، و به صورت اختیاری می‌تواند از رمزنگاری کلید عمومی در فازهای خاصی از احرازهویت استفاده کند. کربروس به صورت پیش‌فرض از پورت یودی‌پی شماره ۸۸ استفاده می‌کند.تاریخچه و توسعه.کربروس برای محافظت از خدمات شبکه توسط پروژه‌ی آتنا ارائه شده و در دانشگاه MIT توسعه یافته‌است. این پروتکل برپایه‌ی پروتکل کلید متقارن نیدهام‌شرودر است. نام پروتکل از کربروس، سگ سه‌سر نگهبان جهنم در اساطیر یونان، گرفته شده‌است. چندین نسخه از این پروتکل وجود دارد، نسخه‌های ۳–۱ تنها در داخل MIT رخ داده‌است. استیو میلر و کلیفورد نیومن، طراحان اولیه از نسخه 4 کربروس، نسخه منتشر شده در اواخر دهه‌ی هشتاد میلادی، هر چند که آن را در درجه اول برای پروژه آتنا هدف قرار داده بودند.نسخه ۵، طراحی شده توسط جان کول و کلیفورد نیومن، به عنوان RFC 1510 در سال ۱۹۹۳ ظاهر شد (منسوخ شده توسط RFC 4120 در سال ۲۰۰۵ ساخته شده‌است)، با هدف غلبه بر محدودیت‌ها و مشکلات امنیتی از نسخه۴.MIT یک پیاده‌سازی از کربروسهای آزادانه در دسترس ایجاد می‌کند، تحت مجوز کپی رایت مشابه که مورد استفاده برایBSD است. در سال ۲۰۰۷، MIT تشکیل کنسرسیوم از کربروسها را دادکه برای ترویج و توسعه آن ادامه داده شد. حامیان مالی مؤسس عبارتند از فروشندگان مانند اوراکل، اپل، گوگل، مایکروسافت، شرکت Centrify و شرکت TeamF1، و مؤسسات آموزشی مانند مؤسسه سلطنتی فناوری در سوئد، دانشگاه استنفورد، MIT، و فروشندگان مانند CyberSafe نسخه‌های تجاری پشتیبانی را ارائه می‌دهند.مقامات در ایالات متحده کربروسها را به عنوان فناوری‌های نظامی کمکی طبقه‌بندی و صادرات آن‌ها ممنوع اعلام شده چرا که آن را با استفاده از الگوریتم استاندارد رمزنگاری داده‌ها (با کلیدهای ۵۶ بیتی) کرده‌اند. غیر از پیاده‌سازی کربروس۴، KTH-KRB که در مؤسسه سلطنتی فناوری در سوئد ساخته شده از سیستم‌های موجود در خارج از ایالات متحده قبل از تغییر مقررات ایالات متحده، صادرات خود را رمزنگاری کرده و (حدود ۲۰۰۰) توسعه یافته‌است. اجرای سوئدی در یک نسخه محدود به نام eBones بود. eBones بر مبنای انتشار استخوان MIT (ساده شده از هر دو توابع رمزنگاری و تماس آنها) بر اساس نسخه از کربروس۴ پچ سطح ۹ صادر شده بود.در سال ۲۰۰۵، کار گروه نیروی ضربت مهندسی اینترنت به روز رسانی مشخصات کربروس است. به روز رسانی‌های اخیر عبارتند از:مایکروسافت ویندوز.ویندوز ۲۰۰۰ و بعد از آن کربروس را به‌طور پیش فرض به عنوان روش احراز هویت خود استفاده می‌کردند. بعضی چیزهایی که توسّط مایکروسافت به مجموعه پروتکل‌های کربروس اضافه شدند، در RFC 3244 «کربروس‌های مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰ - پروتکل‌های تغییر رمز عبور و تنظیم رمز عبور» مستند شده‌اند. در RFC 4757 مستنداتی درباره استفاده مایکروسافت از رمزنگاری RC4 آمده است. مایکروسافت در حالی که پروتکل کربروس را استفاده می‌کند و گسترش می‌دهد، آن را در نرم‌افزار MIT استفاده نمی‌کند.کربروس به عنوان روش احراز هویت ترجیح داده شده استفاده می‌شود: به‌طور کلی، پیوستن یک کارخواه (client) به یک دامنه ویندوز به منزله فعّال‌سازی کربروس به عنوان پروتکل پیش فرض برای احراز هویّت‌ها از سوی آن کارخواه به سرویس‌ها در حوزه ویندوز و تمام حوزه‌ها با روابط اعتماد به آن دامنه است.از طرف دیگر، زمانی که هرکدام کارخواه یا کارساز یا هر دو به یک دامنه ملحق نشده‌اند (یا متعلّق به محیط دامنه مورد اعتماد یکسانی نیستند)، ویندوز در عوض از NTLM برای احراز هویت بین کارخواه و کارساز استفاده می‌کند.یونیکس و سیستم عامل‌های شبه یونیکس.بسیاری از سیستم عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس، شامل فری‌بی‌اس‌دی، اپل مک اواس ده، لینوکس ردهت انترپرایز، سولاریس اوراکل، ای‌آی‌اکس آی بی ام و زد/اواس، شرکت کارساز Univention و دیگران، شامل نرم‌افزار برای احراز هویت کربروس از کاربران یاسرویس دهندگان است. پیاده‌سازی‌های جاسازی شده از پروتکل احراز هویت از کربروس V برای عوامل کارخواه و خدمات شبکه در حال اجرا بر روی سیستم عامل‌های جاسازی شده نیز موجوداست که از شرکت‌های مانند TeamF1، Inc است.پروتکل.توصیف.کارخواه تأیید هویت خود را به کارساز تأیید هویت (AS) که نام کاربری را به یک مرکز توزیع کلید(KDC) می‌فرستد. KDC به مسائل مربوط به درخواست ارائه بلیط (TGT)، که زمان مهر، رمزگذاری آن با استفاده از رمز عبور کاربر و در نتیجه رمزگذاری شده به ایستگاه کاری کاربر را برمی‌گرداند اعتبار می‌بخشد. بخاطر این است که به ندرت انجام می‌شود، به‌طور معمول در لاگین کاربر، اعتبار TGT باقی است تا زمان انقضای آن، هر چند ممکن توسط مدیر جلسه کاربر تکرار شود در حالی که آن‌ها وارد سایت شوند.هنگامی که کارخواه نیاز به برقراری ارتباط با گره دیگر دارد ("اصلی" در طرز سخن گفتن از کربروس) کارخواهTGT را به درخواست ارائه خدمات (TGS)، که معمولاً سهام میزبان همان KDC است می‌فرستد. پس از بررسی TGT که معتبر است و کاربر مجاز به دسترسی به سرویس درخواست شده‌است، TGS مسائل مربوط به بلیط و کلیدهای جلسه را وارد می‌نماید، که به کارخواه برگشته است. کارخواه پس از آن درخواست به کارساز خدمات(SS) به همراه درخواست خدمات خود راارسال می‌کند.پروتکلی که در جزئیات زیر توصیف شده‌است.اشکال‌ها و محدودیت‌ها.Per MIT مستلزم آن است که برپایه ساعت بیش از پنج دقیقه از هم جدا نباشند. در عمل شبح پروتکل زمان شبکه معمولاً برای حفظ و هماهنگی ساعت‌های میزبان استفاده می‌شود.در RFC 3244 شرح داده شده‌است.منابع.عمومی