تاجر ونیزی (فیلم ۲۰۰۴) کیست؟ توضیح بده.
تاجر ونیزی () فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی مایکل ردفورد است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد.خلاصه داستان.بسانیو، جوانی ونیزی، می‌خواهد به بلمونت برود تا پورشیا، دختر ثروتمند و وارث بزرگ را خواستگاری کند. او برای تأمین خرج سفرش از دوست بازرگانش، آنتونیو، ۳۰۰۰ دوکات کمک می‌خواهد. چون همه‌ی کشتی‌ها و سرمایه‌های آنتونیو در دریا گیر کرده‌اند، او نزد شایلاک، وام‌دهنده‌ی یهودی، می‌رود. شایلاک که دلِ خوشی از آنتونیو ندارد(چون آنتونیو قبلاً او را به خاطر یهودی بودن تحقیر کرده و حتی به او تف انداخته بود)شرطی عجیب می‌گذارد: اگر آنتونیو نتواند وام را در موعد مقرر برگرداند، شایلاک حق دارد یک پوند از گوشت بدن او را ببرد. بسانیو تلاش می‌کند مانع شود، اما آنتونیو که از «سخاوت» ظاهری شایلاک شگفت‌زده شده، قرارداد را امضا می‌کند. بسانیو با پول همراه دوستش گراسیانو راهی بلمونت می‌شود.در بلمونت، پورشیا خواستگاران زیادی دارد. اما پدرش وصیتی کرده: هر خواستگار باید یکی از سه صندوقچه(طلا، نقره یا سرب)را انتخاب کند. اگر درست انتخاب کند و تصویر پورشیا را در آن بیابد، با او ازدواج می‌کند. اما اگر اشتباه کند، باید تا پایان عمر مجرد بماند. بسانیو انتخاب درست را انجام می‌دهد و صندوقچه‌ی سربی را برمی‌گزیند.در این میان، خبر می‌رسد که همه‌ی کشتی‌های آنتونیو در دریا از بین رفته‌اند و او نمی‌تواند بدهی‌اش را بپردازد. شایلاک که از فرار دخترش جسیکا (که با یک مسیحی به نام لورنزو گریخته و مسیحی شده و بخشی از دارایی او را هم با خود برده) به‌شدت عصبانی است، فرصت را غنیمت شمرده و آنتونیو را به دادگاه می‌کشاند.در بلمونت، پورشیا و بسانیو ازدواج می‌کنند، اما خیلی زود نامه‌ای می‌رسد که خبر می‌دهد آنتونیو از پرداخت وام عاجز مانده است. بسانیو و گراسیانو هراسان، با پولی که پورشیا در اختیارشان می‌گذارد، رهسپار ونیز می‌شوند تا جان آنتونیو را نجات دهند. پورشیا و ندیمه‌اش نریسا نیز در لباس مبدل پنهانی از بلمونت خارج می‌شوند.در دادگاه، شایلاک حتی با پیشنهاد دو برابر شدن مبلغ وام توسط باسانیو کوتاه نمی آید و بر انجام شرط که بریدن یک پوند از گوشت بدن آنتونیو است پافشاری میکند. دوک ونیز که دلش می‌خواهد آنتونیو را نجات دهد اما نمی‌خواهد قانون زیر پا گذاشته شود، پرونده را به یک «دکتر جوان حقوق» به نام بالتازار می‌سپارد؛ کسی که در واقع پورشیاست در لباس مبدل. نریسا هم به عنوان منشی دادگاه همراه اوست. پورشیا از شایلاک می‌خواهد رحم کند، اما او نمی‌پذیرد. دادگاه ناچار اجازه می‌دهد که شایلاک یک پوند گوشت آنتونیو را ببرد.در لحظه‌ی حساس، وقتی شایلاک چاقو را برمی‌دارد، پورشیا به نقص قرارداد اشاره می‌کند: در قرارداد فقط آمده که او می‌تواند گوشت ببرد، نه خون بریزد. و اگر حتی قطره‌ای خون بریزد، بر اساس قانون ونیز تمام اموالش مصادره می‌شود.شایلاک شکست می‌خورد و می‌پذیرد به جای گوشت، پول بگیرد، اما این بار دادگاه نمی‌گذارد. پورشیا حکم می‌دهد که هیچ پولی نباید به او پرداخت شود و چون او قصد جان یکی از شهروندان ونیز را کرده، همه‌ی دارایی‌اش باید مصادره شود: نیمی به دولت برسد و نیمی به آنتونیو. جانش نیز در اختیار دوک است. دوک زندگی‌اش را می‌بخشد و آنتونیو هم اعلام می‌کند سهم خودش را به صورت «امانت» نزد خود نگه می‌دارد؛ یعنی تنها از سودش استفاده می‌کند، تا پس از مرگ شایلاک اصل دارایی به جسیکا و لورنزو برسد. سپس، به درخواست آنتونیو، دوک نیمی را که حق دولت بود هم می‌بخشد، اما در عوض، شایلاک مجبور می‌شود مسیحی شود و بقیه‌ی دارایی‌اش را هم برای همیشه به جسیکا و لورنزو واگذار کند.بسانیو که نمی‌داند وکیل همان پورشیاست، می‌خواهد هدیه‌ای به او بدهد. ابتدا پورشیا رد می‌کند، اما پس از اصرار بسانیو، از او می‌خواهد انگشترش و دستکش‌های آنتونیو را به او بدهند. بسانیو با سختی، و تنها به اصرار آنتونیو، انگشتر را می‌دهد؛ با اینکه قول داده بود هیچ‌وقت آن را از دست ندهد.وقتی همه به بلمونت بازمی‌گردند، پورشیا و نریسا شوهرانشان را سرزنش می‌کنند و سپس حقیقت را آشکار می‌سازند: آن‌ها همان وکیلان دادگاه بوده‌اند. همه آشتی می‌کنند و در پایان، خبر خوش می‌رسد که سه کشتی از کشتی‌های آنتونیو به سلامت بازگشته‌اند.