سایه تنهایی کیست؟ توضیح بده.
سایه تنهایی آلبوم موسیقی سنتی ایرانی با صدای شاهد طباطبایی است که آهنگسازی آن را مهدی سالاری نسب و تنظیم آن را کاوه سروریان بر عهده داشته‌است.این آلبوم در سال ۱۳۹۱ از سوی شرکت آوای باربد منتشر شد که در آن شاهد طباطبایی آثاری از حسین منزوی، سهراب سپهری، فریدون مشیری، محمد حسین شهریار و سعدی را در دستگاه‌های دشتی، راست‌پنج‌گاه، همایون، ابوعطا، چهارگاه و بیات اصفهان اجرا کرده‌است. سایه تنهایی نخستین اثر رسمی شاهد طباطبایی است.ترانه ها.شب تنهایی خوب"سهراب سپهری"گوش کن، جاده صدا می زند از دور قدم‌های توراچشم تو، زینت تاریکی نیستپلک‌ها را بتنکان، کفش به پا کن و بیاو بیا تا جایی، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهدو مزامیر شب اندام تو رامثل یک قطعه ی آواز به خود جذب کنندگوش کن دورترین مرغ جهان می خواندو صدادارتین شاخه ی فصل، ماه را می شنودپارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفتبهتنرین چیزرسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق، تر استدل تنگ"فریدون مشیری"سر خود را مزن این گونه به سنگدل دیوانه ی تنها، دل تنگمکن ای خسته در این بغض درنگدل دیوانه ی تنها، دل تنگدیدی، آن را که تو خواندی به جهان یارترینسینه را ساختی از عشقش، سرشارترینآن که می گفت منم بهر تو غم خوارترینچه دل آزارترین شد، چه دل آزارترینناله از درد مکنآتشی را که در آن زیسته ای، سرد مکنبا غمش باز بمانسرخ رو باش از این عشق و سرافراز بمانراه عشق است که همواره شود از خون، رنگدل دیوانه ی تنها، دل تنگسایه تنهایی"حسین منزوی"به سر افکنده مرا سایه‌ای از تنهاییجتر نیلوفر این باغچه ی بوداییبین تتنهایی و من راز بزرگی است، بزرگهم از آن گونه که در بین تو و زیباییبارش از غیر و خودی هر چه سبک تر، خوش ترتا به ساحل برسد رهسپر دریاییآفتابا! تو آن کهنه درنگت در روزمن سهابم، من و این شبوه ی شب پیماییتا تو برگردی و از نو غرلی بنویسممی گذارم که قلم پر شود از شیداییدنیای وارون"حسین منزوی، رعدی آذرخشی، حسین منزوی"دلم تنگ و دلم تنگ و دلم تنگگریبان غمت را می زند چنگصبوی کو که جون دیوانه مردمبکوم چون سبویش بر سر سنگگر امشب می رسیدی بر س منوگر می آرمیدی در بر منبه جای دورخ هجران و حسرتبهشتی می دمید از بستر مندلم خون و دلم خون و دلم خوناز این دنیای دون، دنیای وارونکمک کن تا زنیم از مکمن عشقبه اردوی غم عالم شبیخونققنوس"حسین منزوی"دیری است دلم در به در و خانه به خانهتا کی، به که یابد ز تو ای عشق نشانهدانی که چه‌ای از پس این در به دری هاخواب سحری در پی کابوس شبانهبارت که فلک نیز نیارست کشیدنمن می برم ای عشق سبکبار به خانهبا شور توف خون می زند از سینه برونمجون شاخه که بشکافدش از پوست جوانهاز خون دلم بر ورق جان کلماتی استپیکی که دلم سوی تو کردست روانهخواهم که چه ققنوس بسوزم به لهیبتچون می کشی ای آتش بردود زبانهلاله"شهریار"بیداد رفت لاله ی برباد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته راهر لاله‌ای که از دل این خاکدان دمیدنو کرد داغ ماتم یاران رفته راای کاش ناله‌های چو من بلبلی حزینبیدار کردی آن گل در خاک خفته راجز صفای اشک دلم وانمی شودباران به دامن است هوای گرفته راآواز بیات اصفهان"سعدی"بخت آیینه ندارم که در او می نگریخاک بازار نیرزم که بر آن می گذریمن چنان عاشق رویت که ز خود بی خبرمتو چنان فتنه ی خویشی که ز ما بی خبریبه فلک می‌رود آه سحر از سینه ی ماتو همی برنکنی دیده زخواب سحریگر تو از پرده برون آیی و رخ بنماییپرده در کار همه پرده نشینان بدریعذر سعدی ننهد هرکه تو را نشناسدحال دیوانه نداند که ندیده است پریپرستش"فریدون مشیری"ای شب به پاس صحبت دیرین خدای رابا او بگو حکایت شب زنده داریمبا او بگو که چه می کشم از درد اشتیاقشاید وفا کند بشتابد به یاریمعمری مرا به مهر و وفا آزموده استداند من آن نیم که کنم رو به هر دریاو نیز مایل است به عهدی وفا کنداما اگر خدا بدهد عمر دیگری