دودمان طیبی کیست؟ توضیح بده.
دودمان (ایل)طیبی نام یکی از دودمان های بزرگ و کهن ایران است. این خاندان از خاندان های قدیمی ایرانی و قوم لر می باشدوجه تسمه نام طیِبی (تِیبی).بحث تلفظ صحیح نام طیبی را اولین بار ، علامه قزوینی مطرح فرمودند و آن را با (طای مکسور ) و یای مهمل در آثارش آورده است(طیب بر وزن میز، سیب).نویسنده شد الاوزار عن زوارالمزار یا هزار مزار شیراز هم به تلفظ این نام توجه نموده است. دکتر قاسم غنی و سایر پژوهشگران تلفظ آن را مورد پژوهش قرار داده اند. متاسفانه تمامی پژوهشگران راه را بر خطا رفته ومنشاء قرائت شان از روی یک تذکره و پژوهش تخلیصی، که اساس تحقیق ان پراز مغالطه است بوده است. محمد قزوینی با توجه به اینکه جوامع ایران و گروه های قومی و ایلی در آن زمان تفکیک و تمیز علمی نشده بودند ، دو نظریه مبنی بر آن ارائه دادند : طیب نام مکان است محتملا بر سه نقطه در خوزستان، طیب گروه و قومی از مردم این سرزمین و استان فارس هستند . با جستجوی بیشتر متوجه چاپ این کتاب در سال ۱۱۵۹ عهد نادرشاه و دیگری ۱۲۶۹ هجری قمری در بمبئی شده ایم که خوشبختانه توانستیم به هر دو نسخه اصلی دسترسی پیدا کنیم . در دو نسخه فوق حرف (طا ) در طیب با کسره بلندی مشخص گردیده و (یای ) ساکن آهنگین ، با نوسانی از پایین به بالا .شکل درست و صحیح آن تِیب بروزن سیر به معنای بیقرار، پرپیچ و خم و بن ماده آن از رودخانه تاب است که یا منسوب می گیرد و به اهالی ساکن در روستاهای اطراف رودخانه تاب(مارون) می گفتند که در گزارش یاقوت حموی ذیل رودخانه تاب آمده است. باغلبه کردن فرهنگ عربی در گویش و نوشتار ، شکل نگارش آن بصورت طای دسته دار در آمدده و از آنجا که در زبان عربی دارای معنا و فحوای کلام پاک ، خوشبو ، بوده و کلمه ایست عوام پسند و جذاب ، نوع نگارش عربی آن بیشتر مقبول طبع و نشر آن در نزد اهل قلم واقع گردید. آنچه با واقعیت عینی و گویشی مردمان جنوبی در شکل تلفظ نام این ایل همخوانی دارد درست ، تنها در این کتاب حجیم یکبار به شکل درست اعراب گذاری گردیده است. باتوجه به گویش عمومی فارس زبانان و عدم آشنایی آنها با عشایر و ایلات، آنها به غلط طَیبی میخوانند.طیب شهری است در خوزستان و هیجده فرسخ با شوشتر فاصله دارد وهیجده فرسخ تا واسط در عراق.این شهر را شیث نبی بنا نهاد .عقرب و زنبور و کلاع در این شهر نباشد و اگر بدانجا ببرند فی الحال بمیرد. این گزارش تمام سفرنامه نویسان و جغرافیانویسان از سده های پیش از اسلام تا حوالی سال ۴۵۰ هجری قمری است.ولی با پیدایش اسماعیلیان و طرفداری طیبی ها از حکومت اسماعیلیان ، آن ها مخالفان خلفای عباسی و ترکان سلجوقی در آمده و با گسترش شیعه علوی در کهگیلویه به صورت قویترین مخالفان حکومت سلجوقیان و عباسیان در آمدند.ازاین روست تا نزدیک ۱۸۰ سال بعد فقط نام انها را در جریان علویان اسماعیلی رویت میکنیم و از شهر طیب هیچ گزارشی در تاریخ و جغرافیا ثبت و ضبط نشده است. و اما سوالات بیشماری در خلا این زمان طولانی برای محقق پیش آمده که طیبی ها در این درازمدت کجا سکونت یافتند؟ و کدام منطقه خاستگاه خاندان ثروتمند طیبی بوده است؟؟ یاقوت حموی جغرافی دانی است که در یادداشت برداری ها ی ان از روستاهای ارجان پاسخ تمامی مجهولات ما را نسبت به " خاستگاه" طیبی ها ارایه مینماید. وی مینویسد در کنار رودخانه طاب( مارون) روستای طیبی قراردارد و سبب تسمیه آن بخاطر نوعی خرما که طعم گوارا یی دارد واین روستا در بین مجمع البحرین ( دو رودخانه) قرار دارد.اما ادامه گزارش را بااشاره به رودخانه زهره که بسوی رستاق ( زیدان و بوشهر) میرود و رودخانه کارون که همانند طاب به خلیج میریزد مکان دقیق را مشخص نکرده است.اطلاعات ذی قیمتی که یاقوت از حوالی سالهای ۶۳۰ از روستای ال طیبی ثبت کرده است حدس ما راباتوجه به نوع خرمای با کیفیت و نزدیکی به رودخانه مارون به یقین تبدیل کرده است و روستای ال طیبی منشا و خاستگاه اولیه خاندان طیبی ها است.این روستا پس از قرنها هنوز نام بامسمای صاحبان اجدادی خودراحفظ نموده است.گستره جغرافیایی طیبی ها.=منطقه طیبی=منطقه‌ی طیبی، بخشی از استان کهگیلویه و بویراحمد است که در میان کوه‌ها و رودخانه‌های مهم جای گرفته است. این منطقه از غرب با بهمئی، از شرق با دشمن‌زیاری و دهدشت، از جنوب با کوه‌های خائیز بهبهان و از شمال با دره‌ی شاه‌غالب و رود خرسان هم‌مرز است. محدوده‌ی جغرافیایی آن حدود ۱۶۷۰ کیلومتر مربع بوده و ۱۱٪ از وسعت کهگیلویه را شامل می‌شود. جمعیت این منطقه حدود ۳۱۰۰۰ نفر است که به‌طور میانگین، ۱۹ نفر در هر کیلومتر مربع سکونت دارند. از این تعداد، ۴۳٪ کوچ‌رو و ۵۷٪ اسکان‌یافته‌اند که بیشتر در نیمه‌ی جنوبی سکونت دارند.منطقه طیبی از دو بخش تشکیل شده است:طیبی سرحدی: این بخش در نیمه‌ی شمالی منطقه قرار دارد و ۸۲۵ کیلومتر مربع وسعت دارد. این منطقه تحت تأثیر کوه سفید و مله کپر بوده و حدود ۱۳۰۰۰ نفر از ۱۰ طایفه‌ی مستقل در این بخش سکونت دارند. جمعیت نسبی منطقه ۱۵ نفر در هر کیلومتر مربع است و ۹۸٪ از ساکنان آن کوچ‌رو هستند. این منطقه شامل دو بخش سردسیری و گرمسیری است:سردسیری: مناطق مورمیشان، عاجم و سبزمیر را در بر می‌گیرد.گرمسیر: شامل رئیسی، جلو و جاورده است.رودهای مهم این بخش، رود ریش و فارتق هستند که به رودهای خرسان و مارون می‌ریزند.طیبی گرمسیری: بخش کم‌ارتفاع جنوبی منطقه‌ی طیبی است که ۸۴۵ کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیتی حدود ۱۸۰۰۰ نفر را در خود جای داده است. جمعیت نسبی آن ۲۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده و ۹۵٪ ساکنان آن اسکان‌یافته‌اند. تنها منطقه‌ی سردسیری آن، بخشی از کوه سفید است که به قلمرو طیبی‌ها کشیده شده.تقسیمات طیبی گرمسیریاین بخش شامل سه واحد اصلی است:کوه سفید: منطقه‌ای کوچک در مرز بین طیبی سرحدی و گرمسیری.این ور رود: بخشی از منطقه که در سمت رود مارون قرار دارد.آن ور رود: بخش دیگر که در سمت دیگر رود مارون واقع شده است و جمعیت بیشتری در آن سکونت دارد. دو مکان مسکونی مهم این بخش، شهر سوق(مرکز این ور رود) و شهر لنده(مرکز آن ور رود) هستند که شهر لنده سابقه‌ی تاریخی بیشتری دارد. . . حکومت خاندان طیبی بر ایالت فارس.در اثر بی نظمی اوضاع فارس پس از مرگ ملک ابش خاتون، ایالت فارس مستقیما توسط امرای مغول اداره میشد و با توجه به اینکه این حاکمان نتوانستند آرامش، امنیت و رونق اقتصادی ایلات فارس را حفظ کنند برکنار شدند. در سال 692 تا 725 هجری اداره ایالت فارس به خاندان طیبی با فرماندهی جمال الدین طیبی سپرده شد