محمدرضا مهدیزاده کیست؟ توضیح بده.
محمدرضا مهدیزاده شاعر، نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی است.زندگی‌نامه.محمدرضا مهدیزاده در ۱۵ دی ۱۳۴۰ در شهر کلاچای گیلان به دنیا آمد. در هفت سالگی همراه خانواده به تهران کوچ کرد. تحصیلات ابتدایی و دو سال از دوره راهنمایی را در تهران گذراند، سپس ساکن ورامین شدند. یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی دیپلم گرفت و در سال ۵۹ راهی خدمت سربازی شد. در دوران سربازی که مصادف با اولین سال‌های دفاع مقدس بود، اشعار او در مجلات اطلاعات هفتگی، جوانان و روزنامه جمهوری اسلامی به چاپ می‌رسید. اولین مشوقان او سهیل محمودی، یوسفعلی میرشکاک و دکتر سیدحسن حسینی بودند. در همان ایام به جلسات شعری که عصر پنج‌شنبه در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار می‌شد، پیوست و در آنجا با کسانی چون استاد مهرداد اوستا، استاد مشفق کاشانی، دکتر سیدحسن حسینی، دکتر قیصر امین‌پور، سهیل محمودی، ساعد باقری، محمدرضا محمدی‌نیکو، احمد عزیزی، علی‌رضا قزوه، سلمان هراتی و… آشنا شد.مهدیزاده در سال ۱۳۶۳ مسوولیت صفحات شعر مجله اطلاعات هفتگی ـ پر سابقه‌ترین مجله کشور ـ را بر عهده گرفت که تا هم‌اکنون نیز ادامه دارد و در طول بیش از سه دهه تصدی بر این صفحات، شاعران بسیاری را به جامعه ادبی کشور معرفی کرده‌است. او دکترای روزنامه‌نگاری و دکترای زبان و ادبیات فارسی است.مهدیزاده از اولین ماه‌های راه‌اندازی شبکه رادیویی پیام یعنی از اوایل سال ۷۵ تا به امروز به عنوان گوینده و نویسنده با این شبکه همکاری دارد. او همچنین از اوایل سال ۷۱ تا اواخر ۷۴ سردبیر مجله «خانواده» و از اواخر ۷۴ تا اواخر ۹۶ سردبیر مجله خانوادگی، اجتماعی «روزهای زندگی» بود.مهدیزاده در عرصه ترانه‌سرایی نیز طبع‌آزمایی کرده‌است و ترانه‌های او را خوانندگانی چون حسین زمان، مانی رهنما، حمید خندان، چنگیز حبیبیان و… خوانده‌اند.از دیگر مشغولیات مهدیزاده تدریس در دانشگاه و کنسرواتوار بزرگ موسیقی تهران است. او داور جشنواره‌های مختلف از جمله حوزه، دانشگاه و دفاع مقدس بوده و جوایز و تقدیرنامه‌های فراوانی دریافت کرده‌است.بررسی آثار.محمدرضا مهدیزاده در قالب‌های گوناگون شعر، طبع و قریحه خود را آزموده است، اما تمرکز او روی قالب دو بیتی و شعر سپید بوده‌است. مهدیزاده در زمینه آیینی نیز آثار در خور و قابل توجهی دارد که مجموعه شعر سپید «عاشقانه با خدا» و مجموعه دوبیتی عاشورایی «سری خونین در آغوش خدا بود» و همچنین مجموعه نثر ادبی «عطر تو را تلاوت می‌کنم» که مناجاتهای او را در بر می‌گیرند، از آن جمله‌اند. در زمینه نثرادبی نیز هشت مجموعه را به چاپ رسانده و به جرات می‌توان گفت از نخستین کسانی است که بعد از انقلاب اسلامی به نثر ادبی جانی دوباره بخشید و با جدی گرفتن آن در ترویج این ژانر و گونه ادبی کوشید. محمدرضا مهدیزاده سبک ویژه‌ای در نوشتن نثر ادبی دارد که بیشتر آمیزه‌ای از عنصر خیال، عاطفه و اندیشه است و مخاطب پیوند عاطفی عمیقی با نوشته‌های او برقرار می‌کند.نمونه اشعار.افق آیینه گنجشک‌ها بودچنان دم می‌زدند از عشق، انگارپس از یک عمر تأخیر آمدی، عشقدلم یک غنچه بود و زود پژمردغزل خواندیم از دیوان چشمتمن و دل عاشق باران و ابریمغم نامهربانی، تلخ و شیرینچو کردم چشم خود را باز و بستهسراسر خواب من کابوس، کابوسبه دل آمد بگویم من تو را دوس…مرا هر چند سوزاندی به ناحقبدون واژه می‌آیم سراغتقفس را بشکنم با نام پروازدل من پشت ابری مانده، ای دوستاگر ای آسمان بال و پرم بوددلم می‌خواست شب باشد همیشهگم شدم در آینه، بی‌ترانه و بهاربی‌هوا و بی‌هوس، پر زدی از این قفسچشم‌های هر چه رود، یک نشانه از تو بوددست تو پر از قنوت، دست من پر از سکوتسهمت از سفر چه بود؟ باغ‌هایی از بهشتمن رفیق نیمه‌راه، مانده در شب گناهبا تب زیان و سود، کی توان تو را سرود؟آمده‌ام با گِله‌های زیادعاشقی از طایفه بیدلمتشنه یک جرعه نگاه زلالکلبه فرسوده دل بی‌صفاست.در تب و تاب سفری دیگرمزنده‌ام از عطر ضریح شماشکر، کمی رو به جلو آمدمکاش صدایم به شما می‌رسیدزائر آن صحن تماشایی‌امدستهایم در تهرانشعرهایم در شمالو اشکهایمدر اتاقی کهتو در قاب همه پنجره‌های جهانو نگرانی که مباداراه را گم کنممی‌دانمدر یک گورستان متروکآن‌قدر تاریک می‌شومکه از یاد می‌رومو تودوباره مرابا مدادهای رنگی‌اتبه دنیا می‌آوریدرخت رادوست دارمچون فردادری می‌شودکه توبازش می‌کنیو قدم در رویاهایمقرار نبودحرفهایممثل لیموهای نصف شدهآن‌قدر معطل بمانندتا تلخ شوندقرار نبودبه پیشواز آرزوهایم