مونچون کیست؟ توضیح بده.
مونچون (به کره‌ای: 문천시) یک شهر در کره شمالی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. این شهر، بر روی ساحل دریای شرق کره (ژاپن) و در حومهٔ مرکز استان گانگوون، شهر وون‌سان واقع شده است. شهر وون‌سان، مرکز استان، در فاصله‌ای ۱۰ کیلومتری در جنوب مونچون می‌باشد.حوزهٔ تحت مدیریت «شهر مونچون»، علاوه بر ۱۶ ناحیهٔ دربرگیرندهٔ مناطق شهری، شامل مناطق حومه‌ای متنوعی، منجمله دره‌ها و کوهستان‌ها، مناطق روستایی (شامل ۱۴ روستا)، مناطق ساحلی و حاشیهٔ دریایی گسترده، و منجمله تأسیسات نظامی مختلف مربوط به نیروی دریایی خلق کره می‌شود.تقسیمات اداری.شهر مونچون به ۱۶ ناحیه و ۱۴ روستای تابعه تقسیم شده است.تاریخ.استان قدیمی هامگیونگ جنوبی به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. شهرستان مونچون در تابعیت این استان قرار گرفت. در آن زمان، این شهرستان متشکل از ۶ قصبه بود، شامل: «اولّیم» []، «چوهان» []، «دوسا» []، «گوسان» []، «گونّه» []، و «میونگهیو» []حاکمیت استعماری ژاپن بر کره.پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «مونچون»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان بونسِن (به ژاپنی: 文川郡، "برگردان به لاتین": Bunsen-gun) به رسمیت رسید.در سال ۱۹۱۴ میلادی، دو قصبهٔ «چوهان/سوکان» [، ] و «دوسا/توشا» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] را تشکیل دادند. (۵ قصبه)در سال ۱۹۳۹ میلادی، قصبهٔ «گونّه/گونّای» [، ] منحل شده، اراضی آن با بخشی از اراضی‌ قصبهٔ «دوچو/توسو» ادغام شده، و قصبهٔ «مونچون/بونسِن» [، ] تشکیل شد.در همان تاریخ، دو قصبهٔ «گوسان/کیزان» [، ] و «میونگهیو/مئیکو» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «میونگ‌گو/مئیکی» [، ] را تشکیل دادند. (۴ قصبه)در اکتبر سال ۱۹۴۳ میلادی، قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] به شهرک ارتقاء یافته و نام آن به «چونّه/سِنّای» [، ] تغییر یافت.در همان تاریخ، با انحلال شهرستان تاریخی «دوگوون/توکوگِن» [، ] و تقسیم اراضی آن بین دو شهرستان «مونچون/بونسِن» و «وون‌سان/گِنزان» [، ]، ۴ قصبهٔ این شهرستان ضمیمهٔ «مونچون/بونسِن» شد. این‌ها شامل: «بوکسونگ/هوکوجو» [، ]، «بونه/فونای» [، ]، «پونگ‌سانگ/هوجو» [، ]، «پونگها/هوکا» [، ]. قصبهٔ «بونه/فونای» به «دوگوون/توکوگِن» [، ] تعییر نام یافت. (۱ شهرک، ۷ قصبه)در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره پیش از سال ۱۹۴۵ میلادی، و پس از تغییرات فوق‌الذکر، شهرستان مونچون/بونسِن شامل ۱ شهرک و ۷ قصبه به شرح زیر بود:تحت حاکمیت کرهٔ شمالی.پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. استان هامگیونگ جنوبی و شهرستان مونچون در کره شمالی قرار گرفتند.در سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی، در تابعیت اداره مدنی شوروی، دولت کمیته خلق کره شمالی، اراضی شهرستان مونچون را (به همراه شهر وون‌سان و شهرستان آن‌بیون) از استان هامگیونگ جنوبی به استان گانگوون منتقل کرد.در همان تاریخ، با ادغام بخش‌هایی از شهرک «چونّه» و قصبه‌های «مونچون» و «میونگ‌گو»، مشتمل ۲۰ روستا، ادغام شده و قصبهٔ جدید «مونسونگ» [] را تشکیل دادند.در همان تاریخ، شهرک‌ «چونّه» [] به قصبه تقلیل درجه یافت.در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند.در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، اراضی قصبهٔ «چونّه» و بیشتر اراضی قصبه‌های منحل شدهٔ «اولّیم» و «میونگ‌گو» از این شهرستان جدا شده، ادغام شده، و شهرستان چونّه را تشکیل دادند.در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، دو قصبهٔ منحل شدهٔ «پونگ‌سانگ» و «پونگها» (به علاوهٔ یک روستا از قصبهٔ‌ «اولّیم»)، به علاوهٔ قصبهٔ منحل شده از شهرستان ایچون، قصبهٔ «اونگتان» []، ادغام شده و شهرستان بوپدونگ را تشکیل دادند.در طول این پروسه، روستاهای مختلف این شهرستان، به شرح زیر ادغام شدند. ۷۴ روستا (۳ از «قصبهٔ اولّیم»، ۱۶ از «قصبهٔ دوگوون»، ۲۲ از «قصبهٔ مونچون»، ۲۰ از «قصبهٔ مونسونگ»، ۱۳ از «قصبهٔ میونگ‌گو») ادغام شده و به ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، و ۲۴ روستای نهائی تبدیل شدند:در ژوئن سال ۱۹۵۸ میلادی، منطقهٔ کارگری «یاته» به «مون‌پیونگ» [] تغییر نام یافتدر دسامبر سال ۱۹۶۱ میلادی، ۴ روستا از شهرستان مونچون جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «بوئون» []، «جانگنیم» []، «دوگوون» []، «سوکهیون» [] (باقی مانده: ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، ۲۰ روستا)در اکتبر سال ۱۹۶۷ میلادی، روستای «اوکپیونگ» [] به منطقهٔ کارگری ارتقاء یافت. (۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، ۱۹ روستا)انحلال شهرستان.در ژوئیهٔ سال ۱۹۷۲ میلادی، شهرستان مونچون منحل شد، و اراضی تابعهٔ آن بین شهر وون‌سان و شهرستان چونّه تقسیم شد.۵ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهرستان چونّه شدند:۱۲ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند:۲ روستای زیر، با ارتقاء به منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند:۳ منطقهٔ کارگری زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند:و شهرک «مونچون» [] نیز، با تقسیم به دو منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شد، «منطقهٔ کارگری سونگمون» [] و «منطقهٔ کارگری مونچون» []نتیجهٔ تغییرات فوق‌الذکر، ضمیمه شدن ۱۲ روستا و ۷ منطقهٔ کارگری به شهر وون‌سان بود.در ماه مه ۱۹۷۴ میلادی، دو عدد از روستاهای سابقا در تابعیتِ مونچون، از شهرستان چونّه جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «دوکهونگ» و «سوکجون».در همان تاریخ، ۷ منطقهٔ کارگری فوق‌الذکر، به «ناحیه» در تابعیت وون‌سان ارتقاء یافتند؛ اوکپیونگ []، سونگمون []، گاپیونگ []، گائون []، گوئام []، مون‌پیونگ []، مونچون []. (در کل، ۱۴ روستا و ۷ ناحیه)تاسیس مجدد شهرستان.در ژوئن سال ۱۹۷۶ میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در تابعیت استان گانگوون تأسیس شد.در طول این پروسه، از شهر وون‌سان ۷ ناحیهٔ فوق‌الذکر و ۱۱ روستا (از ۱۴ روستا)، به علاوهٔ ۳ روستای باقی‌مانده در شهرستان چونّه ادغام شده و شهرستان مونچون را تشکیل دادند.۲ ناحیهٔ «سونگمون» و «مونچون» ادغام شده و «شهرک مونچون»، مرکز این شهرستان، را تشکیل دادند.۵ ناحیهٔ دیگر، یعنی «اوکپیونگ»، «گاپیونگ»، «گائون»، «گوئام»، و «مون‌پیونگ»، به سطح «منطقهٔ کارگری» برگشته و به مونچون پیوستند.۱۱ روستا، شامل «بوبانگ»، «داپچون»، «دوکهونگ»، «ریونگتان»، «ریونگ‌جونگ»، «سامدونگ»، «سامیل»، «سوکجون»، «شینان»، «گیوسونگ»، و «نامچانگ» از شهر وون‌سان ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. از روستاهای سابقاً متعلق به مونچون، سه روستای «جوکسان»، «شین‌سوٰنگ»، و «یونگسام» در تابعیت شهر وون‌سان باقی ماندند.از شهرستان چونّه نیز، سه روستای «سامهوا»، «سونگجوک»، و «شین‌سُونگ» ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. (مجموعا ۱ شهرک، ۵ منطقهٔ کارگری، ۱۴ روستا)در ژوئن سال ۱۹۸۴ میلادی، منطقهٔ کارگری «گائون» به «روستا» [] تقلیل درجه یافت. (مجموعا ۱ شهرک، ۴ منطقهٔ کارگری، ۱۵ روستا)ارتقاء به شهر.در ماه مه سال ۱۹۹۱ میلادی، «شهرستان مونچون» به «شهر» ارتقاء یافت.در طول این پروسه، «شهرک مونچون»، مرکز اداری شهرستان، منحل شده و به ۷ ناحیهٔ تابعِ شهر تقسیم شد. اینها شامل:در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «مون‌پیونگ»، منحل شده و به ۲ ناحیه تقسیم شد، شامل: گانگچول []، مون‌پیونگ []بخش‌هایی از اراضی شهرک منحل شدهٔ «مونچون» و منطقهٔ کارگریِ منحل شدهٔ «مون‌پیونگ» نیز ادغام شده و ناحیهٔ دیگری به نام «هه‌بانگسان» [] را تشکیل دادند.در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «گوئام»، منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: گوئام []، هوانگسوک [].دو منطقهٔ کارگری «اوکپیونگ» و «گاپیونگ» به ناحیه ارتقاء یافتند: اوکپیونگ []، گاپیونگ []در طول این پروسه، روستای «شینان» نیز منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: «بوکهانگ» []، «شینان» [].سایر روستاها بدون تغییر در تابعیت این شهر باقی ماندند، (مجموعا ۱۶ ناحیه و ۱۴ روستا)