شهرستان گوسونگ (گانگوون، کره شمالی) کیست؟ توضیح بده.
شهرستان گوسونگ (به کره‌ای: 고성군) یک شهرستان در جنوب‌شرق کره شمالی (شرق شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد.این شهرستان، شهرستانی تقسیم شده می‌باشد. منطقه غیرنظامی کره که در عمل مرز بین دو کره می‌باشد، از میان این شهرستان عبور کرده. برای همین در کره جنوبی نیز نیمهٔ جنوبی این شهرستان در تابعیت نیمهٔ جنوبی استان گانگوون وجود دارد. به تبع دونیم شدن این شهرستان، مرکز آن، یعنی اراضی تابعهٔ حوزهٔ «شهرک گوسونگ» []، نیز دو نیم شد. منطقهٔ مسکونی اصلی «شهرک گوسونگ» در شمال مرز بین دو کره و در تابعیت کره شمالی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در حین این پروسه، «شهرک گوسونگ» نیز تقلیل درجه یافته و به «روستای گوئوپ» [] تغییر نام داد. در ابتدا، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ به مجموعه روستاهایی در «قصبهٔ اوئگوم‌گانگ» []، که به «شهرک گوسونگ» تغییر نام داده بود، منتقل شد. اما یک سال بعد، در سال ۱۹۵۳ میلادی، مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ به «شهرک جانگجون» [] که به «شهرک گوسونگ» تغییر نام داد، منتقل شد. آن مجموعه روستاهایی که اولین مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ تشکیل می‌دادند، به «روستای اون‌جونگ» [] تغییر نام دادند.در کره جنوبی، اراضی «شهرک گوسونگ» منحل شده و اراضی آن به تابعیت «قصبهٔ هیونّه» در آمد. مرکز اداری شهرستان (جنوبی) گوسونگ به «شهرک گانسونگ» منتقل شد. این شهرک تا پیش از سال ۱۹۱۹ میلادی نیز مرکز اداری این منطقه بوده.شهرستان گوسونگ (در تابعیت کره شمالی) ۸۵۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد. دولت کره شمالی بر روی نیمهٔ جنوبی این شهرستان نیز ادعای حاکمیت دارد، و بر اساس این ادعا، این شهرستان ۱٬۵۲۲٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۸۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.تقسیمات اداری.شهرستان گوسونگ به ۱ شهرک و ۲۳ روستای تابعه تقسیم شده است.تاریخ.استان گانگوون به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. دو شهرستان «گان‌سونگ» [] و «گوسونگ» [] در تابعیت این استان قرار گرفت.پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن‌ها، «گان‌سونگ» و «گوسونگ»، نام ژاپنی آنان نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان کانجو (به ژاپنی: 杆城郡، "برگردان به لاتین": Kanjō-gun) و شهرستان کوجو (به ژاپنی: 高城郡، "برگردان به لاتین": Kōjō-gun) به رسمیت رسید. در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، دو شهرستان «گان‌سونگ/کانجو» [، ] و «گوسونگ/کوجو» [، ] تحت نام «گان‌سونگ/کانجو» و با مرکزیت «قصبهٔ گونّه/گونّای» [، ] متحد شدند.در اکتبر سال ۱۹۱۷ میلادی، «قصبهٔ گونّه/گونّای» به «قصبهٔ گان‌سونگ/کانجو» [، ] تغییر نام داد.در مه سال ۱۹۱۹ میلادی، نام شهرستان به «گوسونگ» تغییر کرده و مرکز اداری آن به «قصبهٔ گوسونگ/کوجو» [، ] منتطق شد.در همین تاریخ، دو قصبهٔ «توسونگ/دوجو» [، ] و «جوگوانگ/چیکوو» [، ] از این شهرستان به شهرستان یانگ‌یانگ/جویو پیوستند.در سال ۱۹۳۷ میلادی، با جدایی چهار روستا از «قصبهٔ شین‌بوک/شینبُوکُو» [، ] در منتهی‌الیه شمالی این شهرستان، شامل روستاهای «جاجگجون/چوسِن» [، ]، «سونگبوک/جوهُوکُو» [، ]، «جوهوم/شوکِن» [، ]، «ساهو/ساکو» [، ]، «شهرک جانگجون» در این شهرستان تاسیس شد.در سال ۱۹۳۹ میلادی، «قصبهٔ شین‌بوک/شینبُوکُو» به «قصبهٔ اوئگوم‌گانگ/گایکونگو» [، ] تغییر نام داد.در اکتبر ۱۹۴۱، مرکز این شهرستان، «قصبهٔ گوسونگ/کوجو» به شهرک [، ] ارتقاء یافت.در آن دوران، در سال ۱۹۴۵ میلادی، پیش از استقلال کره، شهرستان گان‌سونگ/کانجو متشکل از ۲ شهرک و ۶ قصبه بود:پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تمامی اراضی این شهرستان، در شمال این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (شمالی) گانگوون قرار گرفت. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، بخش‌هایی از اراضی این شهرستان تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت و تنها بخشی از آن در حاکمیت کره شمالی باقی ماند. در ماه‌های پایانی جنگ کره، پیش از امضاء توافق آتش‌بس، مرز بین دو کره تقریبا تثبیت شده بود. به همین دلیل، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی در کره شمالی، اصلاحات تقسیماتی گسترده‌ای اجراء شد که در طول آن، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند.در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، ۱۵ روستا از قصبهٔ منحل شدهٔ «ریم‌نام» [] از شهرستان تونگچون جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان گوسونگ شد.در همان تاریخ، و به دلیل عبور جبههٔ جنگ از میان این شهرستان، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، مرکز اداری شهرستان (شمالی) گوسونگ به مجموعه روستاهایی در «قصبهٔ اوئگوم‌گانگ» []، که به «شهرک گوسونگ» تغییر نام داده بود، منتقل شد. در همین زمان، «شهرک گوسونگ» سابق نیز تقلیل درجه یافته، و مناطق مسکونیِ اصلیِ این «شهرک» به «روستای گوئوپ» [] تغییر نام داد. (این تغییرات در لیستِ زیر نشان داده شده‌اند)در سال ۱۹۵۲ میلادی طول پروسهٔ انحلال قصبه‌ها و تشکیل شهرستان‌های نوین، مجموعا ۷۰ روستا از شهرستان گوسونگ و شهرستان تونگچون در این شهرستان مانده، شامل:این روستاهای فوق الذکر، به شرح زیر ادغام شده و به ۱ شهرک و ۲۵ روستای نهائی تبدیل شدند:در دسامبر سال ۱۹۵۳ میلادی، محل مرکز اداری این شهرستان تغییر کرد. «شهرک گوسونگ» تقلیل درجه یافته و به نام یکی از روستاهای پیش-از-ادغامِ خویش، روستای «اونجونگ» [] تبدیل شد. همزمان، روستای «جانگجون»، که مشتمل از منطقهٔ شهریِ اصلیِ شهرک منحل‌ شدهٔ جانگجون بود، به «شهرک گوسونگ» ارتقاء یافته و مرکز جدید این شهرستان شد.در ماه مارس ۱۹۶۱ میلادی، روستای «یوگیوک» منحل شده و اراضی آن در روستای «وول‌بیسان» ادغام شد. (۱ شهرک و ۲۴ روستا)در اکتبر سال ۱۹۶۷ میلادی، روستای «جوهوم» منحل شده و اراضی آن در شهرک «گوسونگ» (روستای سابق «جانگجون»)، مرکز شهرستان، ادغام شد. (۱ شهرک و ۲۳ روستا)بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۴، بخش‌هایی از شهرستان گوسونگ و شهرستان گومگانگ رسما از استان گانگوون جدا شده و به عنوان منطقه توریستی کوه گومگانگ مدیریت شدند. هدف از این منطقه، ایجاد منطقهٔ ویژه اقتصادی-توریستی بود که شرکت‌های کره جنوبی، آزاد از قوانین و محدودیت‌های دولت کره شمالی می‌توانستند در امکانات و تأسیسات توریستی سرمایه‌گذاری کنند، و شهروندان کره جنوبی می‌توانستند هم محدودیت‌های دولت کرهٔ جنوبی، و هم محدودیت‌های کرهٔ شمالی را دور زده و به شمال سفر کنند. این منطقه از سال ۲۰۰۸ میلادی به بعد، پس از قتل «پارک وان‌جا»، رو به زوال رفت، و در نهایت در سال ۲۰۲۴ میلادی منحل شد.