عبید زاکانی کیست؟ توضیح بده.
خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی معروف به عبید زاکانی شاعر، نویسنده و لطیفه‌پرداز عرب ایرانی سده هشتم هجری است که طبق قراین موجود در اواخر سده هفتم یا اوایل سده هشتم ه‍.ق در یکی از توابع قزوین چشم به جهان گشود.عبید شاعری خوش ذوق و آگاهی است که بخاطر نکته یابی و انتقادهای ظریف اجتماعی او معروف است.شاعری که ناملایمات اوضاع آشفته روزگار خود را برنمی‌تافت و تزویر و ریاکاری حاکمان را در آثارش به تصویر می‌کشد. او یکی از بهترین طنزپردازان در ادبیات فارسی به شمار می‌رود و در کنار ایرج میرزا از برجسته‌ترین طنزپردازان ایرانی است.علت شهرت به عبید زاکانی.علت مشهور بودن او به "زاکانی" نسبت داشتن او به خاندان "زاکان" است که این خاندان تیره‌ای از «عرب بنی خفاجه» بودند که بعد از مهاجرت به ایران به نزدیکی زاکان قروه درگزین، شهرستان درگزین از توابع همدان رفتند و در آن ناحیه مستقر شدند؛ سلمان ساوجی نیز او را «روستازاده» قزوین شمرده است.وی در شیراز به دانش اندوزی پرداخت و در این شهر در نزد بهترین استادان پرورش یافت، اما پس از پایان تحصیلاتش به شهر خود قزوین بازگشت و تا پایان عمر در این شهر ماند. در خاندان او دو شعبه از دیگران مشهورتر بودند؛ شعبهٔ یکم که به گفتهٔ حمدالله مستوفی (معاصر و همشهری عبید) اهل دانش‌های معقول و منقول بودند و شعبهٔ دوم که این مورخ آن‌ها را "ارباب الصدور" (یعنی وزیران و دیوانیان) می‌نامد. حمدالله مستوفی، از عبید به عنوان "نظام‌الدین عبیدالله زاکانی" یاد می‌کند و او را از شعبهٔ دوم می‌داند. با این همه آگاهی دقیقی از مقام صدارت یا وزارت برای عبید در دست نیست و همین قدر می‌دانیم که در دستگاه پادشاهان فردی محترم بوده.عبید زاکانی در نگاه تاریخ.بنا به گفتهٔ تاریخ نویسان "عبید" در طول زندگی خود لقب‌هایی را از امراء و حکام زمان خود گرفته است و اشعار خوب و رسائل بی‌نظیری دارد.عباس اقبال در پیش‌گفتار دیوان عبید می‌نویسد: از شرح حال و وقایع زندگانی عبید زاکانی اطلاع مفصل در دست نیست. اطّلاعات ما در این باب منحصر است به معلوماتی که حمدالله مستوفی معاصر و همشهری قزوینی عبید و پس از او دولتشاه سمرقندی در تذکره خود، تألیف شده در قرن هشتم و سال ۸۹۲ ه‍.ق در ضمن شرحی مخلوط به افسانه در باب او به دست داده و مؤلف ریاض العلماء در باب بعضی از تألیفات او ذکر کرده است. معلومات دیگری نیز از اشعار و مؤلفات عبید به‌دست می‌آید. از مختصری که مؤلف تاریخ گزیده راجع به عبید نوشته است، مطالب زیر استنباط می‌شود:تخلص یکی از غزلهای خود می‌گوید:۴- عبید در هنگام نوشتن تاریخ گزیده که نزدیک به چهل سال پیش از مرگ اوست به اشعار خوب و رسائل بی‌نظیر خود شهرت داشته است.در تذکره دولتشاه سمرقندی چند حکایت راجع به عبید و مشاعرات او با جهان خاتون شاعره و سلمان ساوجی و ذکر تألیفی از او به‌ نام شاه شیخ ابواسحاق در علم معانی و بیان و غیره هست.عبید در نگارش های خود از چندین تن از پادشاهان و معاصران خود مانند علاءالدین محمد، شاه شیخ ابوالحسن اینجو، رکن الدین عبدالملک وزیر سلطان اویس جلایری و شاه شجاع مظفری را یاد کرده است. وی از نوابغ بزرگان است. می‌توان او را تا یک اندازه شبیه به نویسنده بزرگ فرانسوی ولتر دانست.طنز عبید زاکانی.صرف نظر از این‌که عبید شاعر بوده است، همگان نام او را با طنز و هزل عجین و اغلب عامه او را به لطایفش می‌شناسند. برخی عبید زاکانی را پدر طنز فارسی لقب داده‌اند.در این میان منظومه موش و گربه شهرت بسیار داشته و ریش نامه و صد پند از همه لطیف ترند. مانند بسیاری از طنزپردازان متقدم مانند سعدی شیرازی، طنز و هزل به یکسان در لطایف او راه یافته است.دیوان لطایف او شامل بخش‌های زیر است:پیوند به بیرون.عشاق نامه عبید زاکانی در فرمت PDFموش و گربه عبید زاکانی در فرمت PDFرساله دلگشای عبید زاکانی در فرمت PDF از سرور 4sharedگزیده طنز عبید زاکانیحکایاتی از عبید زاکانی