کسب‌وکار کیست؟ توضیح بده.
کسب‌وکار ، "اصطلاح عامیانه": کار و کاسبی؛ به محل کسب یا بنگاه اقتصادی اشاره دارد که برای فراهم کردن کالا، خدمات یا هر دو برای مشتری در قبال دریافت پول و دستمزد و با هدف کسب درآمد ایجاد شده است. به بیان دیگر، کسب‌وکارها سازمان‌ها یا بنگاه‌هایی انتفاعی هستند که به بازرگانی اشتغال داشته و بعضاً ممکن است به فعالیت‌های تولیدی، خدماتی یا تخصصی نیز مشغول باشند. علاوه‌براین این واژه بر هر فعالیت بازرگانی (خرید و فروش کالا یا خدمات) که مستمراً به منظور امرار معاش، درآمدزایی و سودآوری انجام شود نیز اطلاق می‌گردد. به عنوان نمونه شرکت‌های والمارت، اپل، مک دونالد، یک شرکت کوچک حسابداری یا یک مغازه میوه فروشی محلی، مثال‌هایی از کسب‌وکارها هستند.برای پیشرفت و توسعه جامعه مقوله کار و کسب درآمد مردم از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. به‌طور کلی، کسب و کار نقش حیاتی در شکل‌دهی جامعه‌ای سالم و کارآمد و زندگی مردم آن داشته و از کمک به رشد اقتصادی گرفته تا فراهم‌آوری کالاها و خدمات، نقش و اثر مهمی در جامعه ایفا می‌کند. شکوفایی اجتماعی و تأمین نیازهای مردم و به دنبال آن پویایی، نشاط و توسعه اقتصادی و درنتیجه اشتغال‌زایی، نوآوری، افزایش آسایش و رفاه عمومی و در پی آن ایجاد امنیت روانی مردم در جامعه، از مهم‌ترین آثار و فواید کسب و کار هستند. کار و تلاش اقتصادی علاوه بر نقش مثبت در تعالی شخصیت انسان‌ها و کسب درآمد، توسعه و پیشرفت جامعه را در پی داشته و منشأ اصلی پیدایش رفاه و ثروت است.کسب‌وکار در اقتصاد سرمایه‌داری نقش مهمی دارد، زیرا اغلب کسب‌وکارها که در مالکیت بخش خصوصی می‌باشند به این دلیل راه‌اندازی می‌شوند که سودساز بوده و دارایی صاحب‌شان را بیافزایند. کسب‌وکارها می‌توانند ناسودبر باشند یا مالک آن‌ها دولت باشد.(مثل شرکت‌های دولتی). از کسب‌وکاری که چندین فرد در دارایی آن شریک باشند، با عنوان شرکت نام برده می‌شود. پترس و پلومن، از صاحب نظران این حوزه، بر این باورند که هر نوع خرید و فروش، کسب‌وکار نیست، بلکه کسب‌وکار هر نوع تبادل تکرار شونده و تجدید پذیر است.معمولاً کسب‌وکارها در شکل خصوصی آن نمود پیدا می‌کنند که تلاش دارند بر سود بیشتر یا فروش بیشتر تمرکز کنند و سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهند.به‌طور خلاصه سه روش برای شروع یک کسب‌وکار وجود دارد:انواع کسب‌وکار.به‌طور کلی کسب‌وکارها از لحاظ مالکیت شامل کسب‌وکارهای شخصی (انفرادی) و شرکتی می‌شوند. کسب‌وکارهای شخصی کوچک مقیاس اند و متعلق به یک شخص بوده و اغلب به صورت خویش فرما هستند (این بدان معناست که یک نفر مالک و کارفرما است). این نوع کسب‌وکار طیف وسیعی از فعالیت‌های اقتصادی را در برمی گیرند: تعمیرکاران خودرو و لوازم خانگی، بنگاه‌های معاملات ملکی، کشاورزان، صنعتگران خرد و غیره نمونه‌هایی از کسب‌وکارهای شخصی هستند.کسب‌وکارهای شرکتی پیچیده‌ترین نوع کسب‌وکارها هستند. شرکت، کسب و کاری است که خودش هویت قانونی دارد (شخصیت حقوقی)؛ به این معنا که قانون با یک شرکت مشابه یک فرد یا انسان رفتار می‌کند. شرکت‌ها حقوق و تعهدات خاصی دارند؛ دقیقاً همانند آنچه که انسان‌ها انجام می‌دهند. برای مثال، یک شرکت می‌تواند دارایی داشته باشد، با دیگر شرکت‌ها یا افراد وارد قرارداد شود و حتی علیه آنها شکایت کند و مورد شکایت قرار بگیرد.قوانین و مقررات.حقوق بازرگانی آن دسته از قوانین است که بر رویه‌های کسب و کار حاکم بوده و نظام حقوقی قابل اعمال بر فعالیت‌های تجارتی را تعریف و تنظیم می‌کند. در اکثر حوزه‌های قضایی، مجموعه‌ای از قوانین تجاری برای انواع کسب‌وکارها تعریف گردیده است. به عنوان مثال در قانون تجارت ایران، انواع شرکت‌ها تعیین و عمده فعالیت‌های اصلی (ذاتی) تجاری در ۴ نوع دسته‌بندی شده که عبارتند از:مشاوره کسب و کار.مشاوره کسب‌وکار فرآیند ارائه راهنمایی‌های تخصصی به صاحبان کسب‌وکار است و می‌تواند به صورت حضوری یا آنلاین انجام شود.این خدمات به کارآفرینان، مدیران کسب‌وکارهای کوچک و استارتاپ‌ها کمک می‌کند تا تصمیمات بهتری اتخاذ کنند و عملکرد خود را بهبود بخشند.مشاوره حضوری معمولاً شامل جلسات رو در رو با مشاور برای بررسی وضعیت کسب‌وکار و ارائه راهکارهای عملی است.مشاوره کسب‌وکار آنلاین به فرآیند ارائه این راهنمایی‌ها از طریق بسترهای دیجیتال مانند وب‌سایت، اپلیکیشن، ویدئوکنفرانس و تماس‌های صوتی یا متنی اطلاق می‌شود.این نوع مشاوره به ویژه برای کسب‌وکارهایی که به دنبال راهکارهای سریع و مقرون‌به‌صرفه هستند، اهمیت دارد.مشاوران در مشاوره آنلاین با استفاده از ابزارهای دیجیتال به تحلیل وضعیت کسب‌وکار، شناسایی نقاط قوت و ضعف و ارائه استراتژی‌های بهبود می‌پردازند.موضوعات مورد بحث در این فرآیند می‌تواند شامل بررسی مدل کسب‌وکار، تحلیل بازار، تدوین استراتژی‌های بازاریابی دیجیتال، بهینه‌سازی فرآیندها و مدیریت منابع باشد.مزیت اصلی مشاوره آنلاین، دسترسی آسان و سریع به متخصصان با هزینه‌های کمتر نسبت به مشاوره حضوری است. همچنین، این نوع مشاوره امکان انعطاف‌پذیری در زمان و مکان را فراهم می‌آورد، که برای صاحبان کسب‌وکارهایی که زمان محدودی دارند، بسیار مناسب است.در ایران، پلتفرم‌هایی خدمات مشاوره آنلاین را در حوزه‌های مختلف کسب‌وکار ارائه می‌دهند. این پلتفرم‌ها با گردآوری مشاوران متخصص در زمینه‌های مختلف، امکان ارتباط مستقیم و فوری با مشاور را برای کاربران فراهم می‌کنند. مدل‌های کسب‌وکار (Business Models).مدل کسب‌وکار (به انگلیسی: Business Model) به ساختار و روشی گفته می‌شود که یک سازمان از طریق آن ارزش خلق کرده، به مشتریان ارائه می‌دهد و در نهایت از آن ارزش کسب درآمد می‌کند. این مفهوم یکی از کلیدی‌ترین موضوعات در مدیریت و راه‌اندازی کسب‌وکار است و نشان می‌دهد که یک شرکت چگونه فعالیت‌های خود را سازمان‌دهی می‌کند تا سودآور باشد.مدل کسب‌وکار نه تنها به منابع درآمدی اشاره دارد، بلکه شامل اجزایی مانند مشتریان هدف، ارزش پیشنهادی، کانال‌های توزیع، روابط با مشتری، ساختار هزینه و منابع کلیدی نیز می‌شود. انواع مدل‌های کسب‌وکارمدل فروش مستقیمشرکت مستقیماً محصول یا خدمت را به مشتری می‌فروشد (مثلاً فروشگاه‌های سنتی یا آنلاین).مدل اشتراک (Subscription)مشتریان برای استفادهٔ دوره‌ای از محصول یا خدمت مبلغ مشخصی به صورت ماهانه یا سالانه پرداخت می‌کنند. (مثال: نتفلیکس، اسپاتیفای).مدل فری‌میوم (Freemium)نسخهٔ پایهٔ محصول رایگان است و نسخهٔ پیشرفته یا امکانات اضافه با هزینه ارائه می‌شود. (مثال: دراپ‌باکس، برخی اپلیکیشن‌های موبایل).مدل حق امتیاز (Franchise)یک کسب‌وکار موفق اجازه می‌دهد افراد دیگر با برند و سیستم آن کسب‌وکار فعالیت کنند. (مثال: مک‌دونالد، استارباکس).مدل کارگزاری (Brokerage)کسب‌وکار به‌عنوان واسطه بین خریدار و فروشنده عمل می‌کند و از طریق کمیسیون یا کارمزد درآمد دارد. (مثال: دیوار، بازار بورس).مدل پلتفرمی / چندوجهیپلتفرم بستری برای ارتباط چند گروه کاربر فراهم می‌کند (مانند رانندگان و مسافران در اسنپ یا اوبر).مدل تبلیغاتیکسب‌وکار خدمات رایگان ارائه می‌دهد و درآمد خود را از تبلیغات تأمین می‌کند. (مثال: شبکه‌های اجتماعی).مدل بازارچه (Marketplace)ایجاد بازاری آنلاین یا فیزیکی که در آن فروشندگان و خریداران با هم معامله می‌کنند. (مثال: آمازون، دیجی‌کالا).مدل تولید مشترک (Crowdsourcing)مشتریان یا کاربران در تولید محتوا یا محصول نقش دارند و همین مشارکت باعث درآمدزایی می‌شود. (مثال: ویکی‌پدیا، یوتیوب).مدل نوآورانه و ترکیبیبسیاری از شرکت‌های جدید از ترکیب چند مدل برای ایجاد انعطاف بیشتر استفاده می‌کنند (مثلاً اپل که هم سخت‌افزار می‌فروشد، هم سرویس اشتراکی دارد).