زبان کهمره‌ای کیست؟ توضیح بده.
زبان کوهمره ای(کهمره ای )، یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی نو و بازماندهٔ زبان‌های ایرانی میانه و از شاخهٔ جنوب‌غربی (زبان فارسی دورهٔ ساسانی) به‌شمار می‌رود. درصورتی‌که زوایای پنهان آن بیش از آنچه تا امروز مورد بررسی قرار گرفته، شکافته شود، جز همسانیِ ساخت دستوریِ آن با زبان پارسی میانه، با توجه به تعدادی آوای ویژه در آن، نشان می‌دهد که این زبان ریشه در یکی از زبان‌های همزمان با پارسی باستان دارد.یکی از ویژگی‌های کهن این زبان ساختار ارگاتیو است.مقایسه با زبان‌های ایران باستان.زبان کوهمره ای دارای واژه‌ها، افعال و ویژگی‌های بسیاری از زبان‌های ایران باستان است.در زبان پارسی میانه ساسانی و پارتی اشکانی ماضیِ افعال متعدی و لازم، به دو صورت صرف می‌شده‌اند که به آن ارگتیو می‌گویند. این ویژگی از زبان فارسی میانه ساسانی توسط مردمان کوهمره حفظ شده‌است و در کوهمره رایج است:و…لهجه‌ها.زبان کوهمره ای دارای لهجه‌های مختلفی است. از مهم‌ترین لهجه‌های آن می‌توان به لهجه‌های دوسیرانی، جروقی، گرگدانی، نودانی، بورنجانی، دیکانکی، پاپونی ،سمغانی،کنده ای ،کوزرگی، بککی،ابوالحیاتی، سرخی،موردکی، رمقانی ،لهجهٔ کوهمره سرخی، لهجه کوهمره نودان، شورابی و شامل تمامی دیگر لهجه های محلی روستاهای کوهمره که با عنوان زبان کوهمره ای صحبت می‌کنند.مقایسه برخی واژگان و افعال در لهجه‌های سمغانی ،نودانی ،دوسیرانی ،دیکانکی :شناسه و ضمیر.شناسه افعال ماضی لازم و افعال مضارع:am: َم / ey,a:ای / e,et,ed,_: َد،_ / ūm:ایم / īn,ī:اید / en:اندبه الفبای کوهمره‌ای:ٱمـهَ،ـِ‌ی_، ـهِ، ـِ‌ت، ـِ‌داۊمای،اینـِ‌نمی نویسَم:می‌نویسم / مُردَم:مردممی نویسِی، می نویسَه:می‌نویسی / مردِی، مردَه:مردیمی نویسِه، می نویسِد:می‌نویسد / مرد:مردمی نویسوم:می‌نویسیم / مردوم:مردیممی نویسین، می‌نویسی:می نویسید / مردین، مردی:مردیدما: ماشوما: شمااۊنا،اۊنالَه:آنهاصفات ملکی:ـَ‌م= مال من،اَمـ‌َت=مال تو، اَتـَ‌ش= مال او، اَشمۊ= مال ما، مانتۊ = مال شما،تانشۊ = مال آنها،شاننمونه واژه.واژگان:پُس:پسر / دُهت:دختر / شی، شو، میرَه:شوهر / بُوا:پدر / دَیی:مادر / هِن:هست / هابَن:ببند / تَهر:مثل، مانند / اِشتَم، بِشتَم:رفتم / داذ:سن / پَس:پشت، عقب / نَها:جلو، روبرو / هاذِه، آذِه:بده / همبار:آرام / پوی، اَپوی، اَمپوی:با / اَزیر:زیر / شَنَک:شانه / هیبا:نزد / پَرَهکی:پراکنده / هُشن:روشنایی / اِسبا:بیاور / میشَم:می‌روم / واسُ:بردار، بگیر / داوَت، دُوَت:عروسی / مید، می:مو / شات:شاید / اَتو، اَتی:در، اندر / بِختَر:بهتر / بِشَم، اوشَم، هوشَم:بروم / (اُ) مِن:دارم / (اِ) تِن:داری / بین:باشید / ایذَم، حالی:این‌وقت، الان، اینک / اوذَم:آن وقت / خُیگ، خاگ:تخم مرغ / چِش:چشم / لَغَت:لگد / اوخَت، هوخَت، اوخَفت:بخواب / اونی، هونی، اوشین:بنشین / اُم زِی، اُم زَه:زدم / اِت خُوَه:خوردی /همسا، همساذَه:همسایه / زَهرَه:جرئت / بَری:بلوط / جَمَه:جامه، لباس / زانی، زونی:زانو / اُم میشا:می‌توانم / اَور:ابر / کُلواسه:زخم درحال ترمیم / کُهته:چیزی که روی زخم می‌بندند / کُهشور:سیل / توم زه:تورا زدم / دِرام:بشکه / میشا:می توان / (اُ) مِشنُفت:شنیدم / ات میا: می‌خواهی / واشَنم:بکارم / واسَنم:بردارم / مَهجِت:مسجد / بون:بام / کَنچَه،کَمچه:قاشق / سۆت:سوختصرف فعل.نمونه افعال لازم:اَندن:آمدن / اَوَسِدن، اُفتِدن، اُفتیدن:افتادن / خَفتِدن، خَتِدن:خوابیدن / پُکِدن، پُکیدن:ترکیدن / اِشتن:رفتن / شَسِدن:نشستن / واگِشتن:برگشتن / واشُدن، وابِدن، وابیدن:شدننمونه افعال متعدی:زَدن:زدن / بیدن، بِدن:داشتن / کَرزیدن، وِر دادن:انداختن / وادیدن: پیدا کردن / واکَندن، واکنیدن:کندن / واپَهتن:جمع کردن/واشُندن، واشَنیدن، کالیدن، کِشتن:کاشتن / واداشتن:نگه داشتن / واداشتن:بازداشتن / واسَدن:برداشتن / گِرُفتن، گِرِهتن:گرفتن / اِشناختن، اِشناسیدن:شناختن / اِشنُفتن:شنیدن / اِشمُردن:شمردن / (وا) پُییدن:پاییدن / دَنِسن، دَنیدن:دانستن / شَیِسن، شَییدن:توانستن /خُوَردن، خَردن:خوردنشیوه ساخت افعال مضارع (برای همهٔ مثال‌ها از فعل کردن استفاده شده است):بن مضارع: کُ، کُنمضارع اخباری: می+بن مضارع+شناسهمی کُنَم:می‌کنممی کُنِی/می کُنَه:می‌کنیمی کو/می کُنْد:می‌کندمی کُنوم:می‌کنیممی کُنی (ن):می‌کنیدمی کُنِن:می‌کنندمضارع التزامی: بِ، بَ، بُ+بن مضارع+شناسهبُکُنَم، کُنَم:بکنم، کنمبُکُنِی، بُکُنَه/کُنِی، کُنَه:بکنیبُکو، بُکُنْد/کو، کُند:بکندبُکُنوم، کُنوم:بکنیمبُکُنی (ن)، کُنی (ن):بکنیدبُکُنِن، کُنِن:بکنندمضارع مستمر: فعل کمکی (آسِی)+می+بن مضارع+شناسهآسِی می کُنَم:دارم می‌کنم/آسِی می کُنِن:دارند می‌کنندشیوه ساخت افعال ماضی: در زبان کهمره ای ماضی افعال لازم (رفتن، آمدن، افتادن و…) شناسه بعد از بن ماضی می‌آید. همچنین در ماضی افعال متعدی (کردن، زدن، گفتن و…) شناسه قبل از بن ماضی می‌آید:ماضی ساده:افعال لازم: (برای مثال از صرف فعل اَندن:آمدن استفاده شده) شناسه بعد از بن ماضی می‌آید:اَندَم:آمدماَندِی/اَندَه:آمدیاَمَه، اَمو، اَمِی:آمداَندوم:آمدیماَندی (ن):آمدیداَندِن:آمدند"افعال متعدی: (برای مثال از صرف فعل کِردن: کردن استفاده شده) شناسه قبل از بن ماضی می‌آید:اُم کِه/کی:کردماُِت کِه/کی:کردیاُِش کِه/کی:کرد(اُ) مو کِه/کی:کردیم(اُِ) تو کِه/کِی:کردید(اُِ) شو کِه/کی:کردندماضی نقلی:افعال لازم: صرف فعل اَندن: آمدناَندِسَم/اَنسَم:آمده‌اماَندِسِی/اَندِسه/اَنسِی:آمده‌ایاَندِسه/اَندَِه/اَنسِه:آمده‌استاَندِسوم/اَنسوم:آمده‌ایماَندِسی (ن)/اَنسی (ن):آمده‌ایداَندِسن/اَنسِن:آمده‌اندافعال متعدی: صرف فعل کِردناُم کِردَِ:کرده‌اماُِت کِردِ:کرده‌ایاُِش کِردِ:کرده‌است(اُِ) مو کِردِ:کرده‌ایم(اُِ) تو کِردِ:کرده‌اید(اُِ) شو کِردِ:کرده‌اندماضی استمراری:افعال لازم:می‌ندَم/مَِندَم:می‌آمدممی‌ندِی/مندِی/مندَه:می‌آمدیمیَمه/میمِی/میمو:می‌آمدمی‌ندوم/مندوم:می‌آمدیممی‌ندی (ن)/مندی (ن):می‌آمدیدمی‌ندِن/مندِن:می‌آمدندافعال متعدی:اُم می کِه/کی:می‌کردماُِت می کِه/کی:می‌کردیاُِش می کِه/کی:می‌کرد(ا) مو می کِه/کی:می‌کردیم(ا) تو می کِه/کی:می‌کردید(ا) شو می که/کی:می‌کردندماضی دور (بعید):افعال لازم:اَنده/اَنسه بِدَم:آمده بودماَنده/اَنسه بِدِی:آمده بودیاندِسا، اَنسا، اَنده بی:آمده بودانده/انسه بِدوم:آمده بودیمانده/انسه بِدی (ن):آمده بودیدانده/انسه بِدِن:آمده بودندافعال متعدی:ام کِردسا/اُم کرده بی:کرده بودمات کردسا/ات کرده بی:کرده بودیاش کردسا/اش کرده بی:کرده بودمو کردسا/مو کرده بی:کرده بودیمتو کردسا/تو کرده بی:کرده بودیدشو کردسا/شو کرده بی:کرده بودند