payamvha/NorthPersian-wiki-corpus-rag-v2 huggingface dataset:
طاهره صفارزاده کیست؟ توضیح بده.
طاهره صفّارزاده (۲۷ آبان ۱۳۱۵، سیرجان - ۴ آبان ۱۳۸۷، تهران) شاعر، پژوهشگر و مترجم ایرانی قرآن بود. او برگزیدهٔ اولین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی شعر فجر در بخش نو (سپید و نیمایی) بود. زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه تهران خوانده و در آمریکا در رشتهٔ نقد تئوری علمی در ادبیات جهان به تحصیل پرداخته بود. به‌جز مجموعه‌های شعر و ترجمه، چند کتاب هم در زمینهٔ نقد ترجمه از او به‌چاپ رسیده‌اند.وی نخستین کسی است که ترجمه‌ای دوزبانه از قرآن به انگلیسی و فارسی را انجام داد.زندگی.طاهره صفّارزاده در ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در سیرجان استان کرمان زاده شد. او پس از کسب مدرک لیسانس در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی، برای ادامهٔ تحصیل به خارج کشور رفت. در سال ۱۳۷۱ از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی، عنوان استاد نمونه به وی اعطا شد و در سال ۱۳۸۰ پس از انتشار ترجمهٔ قرآن به انگلیسی و فارسی عنوان «خادم‌القرآن» را کسب کرد.او در سال ۲۰۰۵، از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی در مصر، به‌عنوان برترین زن مسلمان برگزیده شد.وی همسر عبدالوهاب نورانی وصال، از اساتید نامی ادبیات شیراز و سومین نسل از خاندان وصال بود.درگذشت.طاهره صفّارزاده پنجم مهرماه سال ۱۳۸۷ به‌علت ضایعهٔ مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران، بستری و جراحی شد، حدود ساعت ۹:۳۰ صبح روز شنبه ۴ آبان ۱۳۸۷ در همان بیمارستان در سن ۷۲ سالگی درگذشت. وی در امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد.تدفین و حواشی.بنا به اظهارات برادرش جلال صفّارزاده در «همایش علمی و ادبی دکتر طاهره صفّارزاده» در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۴، مزار او در امامزاده صالح، بدون هماهنگی با بازماندگان نبش و خانم دیگری در طبقهٔ دوم آن دفن شد. ظاهراً علت این امر عدم پرداخت مبلغ ۸۰ میلیون تومان به تولیت امامزاده صالح جهت خاکسپاری وی در زیرزمین این امامزاده بوده‌است،عبدالعلی گواهی، تولیت وقت امامزاده صالح، گفت که در سال ۱۳۸۷ با دستور حجت‌الاسلام مصلحی که ریاست سازمان اوقاف را به عهده داشت، یک طبقه از قبری سه‌طبقه به این شاعر و مترجم قرآن اهدا شد. او افزود: طبق قانون وقتی جنازهٔ فردی در یک قبر سه‌طبقه به خاک سپرده می‌شود، از اقوام و وارثان او سؤال می‌شود که سایر طبقات این قبر را می‌خواهند یا خیر. مرحوم صفّارزاده فرزند نداشت و همسرشان هم زودتر فوت کرده بودند. ما هم ۵ سال به دنبال وارثان ایشان گشتیم. پس از حدود ۷ سال پیکر یک خانم که قاری قرآن بود در طبقهٔ بالای قبر مرحوم صفّارزاده به خاک سپرده شد و هیچ‌گونه نبش قبری هم صورت نگرفت. به گفتهٔ گواهی برادر مرحوم صفّارزاده از آستان امامزاده صالح خواسته بوده که طبقهٔ بالای این قبر را بدون پرداخت هیچ وجهی به او بدهند و تولیت هم پاسخ داده که به‌دلیل جایگاه خانم صفّارزاده قبری به ایشان اهداد شده و طبیعتاً برادر این مرحوم از چنین جایگاهی برخوردار نیست. همین مسئله باعث شده تا ایشان به جوسازی علیه آستان امامزاده صالح دست بزنند و مطالبی را عنوان کنند که صحت ندارد.نامگذاری خیابان.احمد مسجدجامعی در جلسهٔ شورای شهر در مورخ ۴ آبان ۸۹، با بزرگداشت یاد و خاطرهٔ طاهره صفّارزاده، تسریع در نام‌گذاری خیابان یا مکانی فرهنگی به نام این شاعر و مترجم فقید قرآن را خواستار شد. در اسفند ۹۹ خیابان فتح در حاشیه بزرگراه صدر تهران، به نام طاهره صفّارزاده تغییر نام یافت.
ارداویراف‌نامه کیست؟ توضیح بده.
اَرداویراف‌نامه (به گفتار برخی "اَرداویرازنامه یا ارداویراف‌نامک") نام یکی از کتاب‌های نوشته‌شده توسط ویراف به زبان پارسی میانه است که از پیش از اسلام به‌جا مانده است. مضمون کتاب، اعتقادات عامهٔ ایرانیان پیش از اسلام دربارهٔ آخرت است. بر طبق مطالب خود کتاب، ویراف موبدی است که به دنیای پس از مرگ سفر می‌کند و اخبار آن را برای زندگان می‌آورد. بارتلمی این نام را ارتاویراوُ می‌داند.کتاب "ارداویراف‌نامه" تصویر جامعی از دوزخ در باورهای زرتشتی‌گری عهد ساسانی به دست می‌دهد. این کتاب که ظاهراً در سدۀ سوم هجری به نوشته شده است، یکی از منابع مهم تاریخ شفاهی آیین باستانی زرتشتی است. از محتوای کتاب چنین بر می‌آید که متن اصلی پهلوی آن به اواخر دورهٔ ساسانی تعلق داشته است.از آنجایی که دانته نیز در کتاب "کمدی الهی" سفر خود به برزخ، دوزخ و بهشت را توصیف می‌کند برخی پژوهشگران بر این باورند که دانته در آفریدن اثر خود از منابع عربی یاری گرفته و آن منابع به نوبهٔ خود از "ارداویراف‌نامه" اقتباس کرده‌اند. همچنین گفته می‌شود ارداویراف‌نامه، بر "رساله الغفران" ابوالعلاء معری نیز تأثیر داشته است. در کتاب اخیر، اما این‌گونه معراج، مسافرت در آخرت واقع شده. به هر حال در فرهنگ‌های مختلفی که به زندگی پس از مرگ در بهشت و دوزخ ایمان داشتند، این گونه معراج‌نامه‌ها سابقه دارند. مانند کتاب سنایی، که بیشتر متأثر از سنگ‌نوشته‌های کرتیر و کشف و شهود گشتاسپ است پس از آن‌که به آیین زرتشت درآمد.داستان.این کتاب، داستان موبدی است که برای بی‌گمان شدنِ مردمان دربارهٔ دین و رستاخیز و بهشت و دوزخ، خویش را به یاری موبدان دیگر به خواب هفت‌روزه می‌برد و روان او در بهشت، نیکی‌های نیکوکاران و در دوزخ پاداَفرَه (: مجازات) بدکاران را می‌بیند و پس از به هوش آمدن آن داستان‌ها را بازمی‌گوید. این مرد ویراف نام دارد که او را اردا به معنای قدیس لقب داده‌اند. ارداویراف را موبدان آیین مزدیسنا شربتی مخدر و مقدس می‌خورانند که تحت تأثیر آن وی به مدت هفت شبانه‌روز به خواب می‌رود و پس از بیداری داستان سیروسلوک روحی خود را برای دیگران بازگو می‌کند. گرچه قصهٔ سیروسلوک روحی ارداویراف جنبهٔ موهومی دارد، باز منبعی بی‌نظیر از برداشت زرتشتیان عهد ساسانی از بهشت و جهنم ارائه می‌دهد.در این کتاب آمده است که ویراف هفت خواهر داشت و هر هفت خواهر، همسران او بودند.در ادبیات معاصر."گزارش ارداویراف" نمایشنامه‌ای از بهرام بیضایی است که براساس "ارداویراف‌نامه" نوشته شده و در ژانویهٔ ۲۰۱۵ در دانشگاه استنفورد دو شب پیاپی با کارگردانی نویسنده بر صحنه برای تماشاگران خوانده شده.
کوسه (شاهین‌دژ) کیست؟ توضیح بده.
کوسه روستایی از دهستان چهاردولی، بخش کشاورز، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۲۹ کیلومتری شرقی شاهین دژ قرار دارد.جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۱۶ نفر و ۲۹ خانوار بوده‌است
خلج (شاهین‌دژ) کیست؟ توضیح بده.
خلج روستایی از دهستان چهاردولی، بخش کشاورز، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۱۸ کیلومتری شمال شاهین دژ قرار دارد.جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۸ نفر و ۱۴ خانوار بوده‌است
در مورد آق‌تپه (شاهین‌دژ) توضیح بده.
آق‌تپه نام روستایی از دهستان محمودآباد بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی است و در ۱ کیلومتری غرب شاهین دژ قرار دارد. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۸۴۱ نفر و ۱۸۲ خانوار بوده‌است.
پلیس امنیت عمومی فراجا کیست؟ توضیح بده.
پلیس امنیت عمومی فراجا واحدی تازه‌تأسیس از فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و یکی از ۲ واحد منشعب‌شده از «پلیس اطلاعات و امنیت عمومی» (به‌اختصار پاوا) است. واحد دیگر، «سازمان اطلاعات فراجا» می‌باشد. فرماندهی این یگان، برعهده سرتیپ‌دوم مجید فیض‌جعفری است.پاوا که پیش‌تر با عنوان "معاونت اطلاعات فراجا" فعالیت می‌کرد، یک واحد تخصصی پلیس ایران بود، که وظیفه کنترل نظم و امنیت در کشور را برعهده داشت. نظارت بر اماکن عمومی، جمع‌آوری و دستگیری اراذل و اوباش سطح یک، کشف سلاح‌های جنگی و غیرمجاز، کنترل اتباع خارجی، صدور و کنترل گذرنامه در پایانه‌های مرزی و فرودگاه‌های بین‌المللی، حفاظت از اماکن دیپلماتیک، حفظ امنیت عمومی کشور و مجموعه‌ای از دیگر اقدامات اطلاعاتی و امنیتی از وظایف پلیس اطلاعات و امنیت بود.همچنین پلیس مهاجرت و گذرنامه، پلیس دیپلماتیک، پلیس نظارت بر اماکن عمومی و نیز مجموعه یگان‌های امنیت اخلاقی (معروف به گشت ارشاد) زیرمجموعه پلیس امنیت عمومی هستند.با تصویب طرح جامع ساختار و سازمان فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در آذر ۱۴۰۰، «پلیس اطلاعات و امنیت عمومی فراجا» به دو مجموعه سازمان اطلاعات فراجا و پلیس امنیت عمومی تبدیل شد.منابع.http://www.bbc.com/persian/iran-48825980
میرزا صالح شیرازی کیست؟ توضیح بده.
میرزا محمد صالح شیرازی (میرزا صالح کازرونی) از نخستین دانش‌آموختگان ایرانی در اروپا و ناشر روزنامه‌ٔ کاغذ اخبار، نخستین روزنامه در ایران است. وی فرزند باقر کازرونی و متولد کازرون بود.میرزا صالح در ۱۰ جمادی‌الثانی ۱۲۳۰ (۱۹ آوریل ۱۸۱۵) به اتفاق چهار نفر دیگر، به فرمان عباس میرزا نایب‌السلطنه و وزیر او میرزا عیسی قائم‌مقام برای تحصیل از تبریز به انگلستان فرستاده شد. پس از یادگیری زبان‌های انگلیسی و فرانسوی و تاریخ و طبیعیات و آموختن فن چاپ و حکاکی در ۲ شوال ۱۲۳۴ به ایران بازگشت. در این فاصله سفرنامه خود را نوشت. این سفرنامه بعدها به یکی از منابع الهام‌بخش در شکل‌گیری تجربه‌ای بومی از مدرنیته در ایران تبدیل شد. میرزا صالح در سفرنامهٔ خود اشاره‌ای به آموختن زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و لاتین می‌کند. میرزا صالح کازرونی در بازگشت به ایران، با دستگاه چاپ، نخستین نشریهٔ ایران را (با تقلید اسم انگلیسی newspaper) با عنوان کاغذ اخبار در تهران به چاپ رساند.در کتب تاریخی و درسی ایران تا سال ۱۳۴۲ شمسی ( ۱۹۶۳ میلادی ) روزنامه وقایع اتفاقیه منتشره در زمان ناصرالدین شاه و نخست‌وزیری امیر کبیر بعنوان نخستین روزنامه ایران معرفی میشد که در سال ۱۸۵۱ میلادی منتشر شده بود. تحقیقات پروفسور حمید مولانا تاریخ روزنامه‌نگاری و نخستین روزنامه منتشره فارسی در ایران را ۱۴ سال عوض کرد. او در سال ۱۳۴۲ در تحقیقات خود در کتابخانه موزه بریتانیا در میان اوراق قدیمی و کهنه اسناد آن مؤسسه دو نسخه از نخستین روزنامه ایران بنام کاغذ اخبار را که در زمان محمد شاه قاجار در سال ۱۸۳۷ میلادی توسط میرزا صالح شیرازی چاپ و منتشر میشد کشف نمود و عکس نسخه این روزنامه را برای نخستین بار با خود در آن سال به ایران آورد.میرزا صالح در ضمن یکی از داستان‌های سفرنامهٔ خود اشاره می‌کند که به وسیلهٔ بعضی رجال خیراندیش، وارد انجمن فراماسون‌ها شده‌است. او خود در دو جای سفرنامهٔ خود که به خط اوست به این موضوع تصریح کرده‌است؛ او در تاریخ پنجشنبه ۲۰ رجب ۱۲۳۳ هجری قمری می‌نویسد:«… چون مدتها بود که خواهش دخول مجمع فراموشان را داشته فرصتی دست نمی‌داد تا اینکه مسترپارس، استاد اول فراموشان را دیده که داخل به محفل آنها شده باشم و قرارداد روزی را نمودند که در آنجا روم… روز ۲۰ رجب مطابق ۱۳ می به همراه مستر پارس و «دارسی» داخل به فراموشخانه گردیده شام خورده در ساعت یازده مراجعت کردم. زیاده ازین درین باب نگارش آن جایز نیست…»
محمدرضا بیگ کیست؟ توضیح بده.
محمدرضا بیگ از نخستین سفیران ایران در اروپا و سفیر حکومت صفویان در زمان شاه سلطان حسین (۱۶۹۴-۱۷۲۲ میلادی) در فرانسه در زمان لوئی چهاردهم بود. او شهردار (کلانتر) ایروان بود و مسئولیت مذاکرات دیپلماتیک با لوئی چهاردهم را به عهده داشت.اعزام به فرانسه.محمدرضا بیگ شهردار ایروان و یکی از مقامات عالی‌رتبهٔ حاکم چخور سعد بود. در ۱۹ فوریۀ ۱۷۱۳ (۲۵ محرم ۱۱۲۵) به دستور شاه سلطان حسین به دربار لوئی چهاردهم در فرانسه فرستاده شد تا برای بیرون راندن مردم عرب از خلیج فارس درعوض تسخیر مسقط با فرانسویان به مذاکره بنشیند. فرانسوی‌ها علاقۀ زیادی به جنگ در مشرق‌زمین نداشتند و درعوض گسترش بازرگانی بین دو کشور را پیشنهاد می‌کردند و در این بین امتیازات زیادی از طرف ایرانی گرفتند. دستگیری و آزادی.محمدرضا بیگ شهردار مجبور شد که با ظاهر یک زائر از قسطنطنیه که تحت حکومت امپراتوری عثمانی بود عبور کند؛ زیرا ایران صفوی و امپراتوری عثمانی اغلب در جنگ بودند و روابط ناپایدار بود. به‌هرحال به زندان افتاد، ولی به‌کمکِ سفیر فرانسه در قسطنطنیه، پی‌یِر دزالر و مترجم کارکشتۀ او، اِتین پَدِری از زندان آزاد شد. محمدرضا بیگ در ۲۳ اکتبر ۱۷۱۴ به مارسِی و پس از آن به کاخ ورسای همراهی شد. در آنجا با شکوه و جلال به او خوشامد گفته شد.ورود به کاخ ورسای.در ساعت ۱۱ صبح روز ۱۹ فوریۀ ۱۷۱۵، محمدرضا بیگ سوار بر اسب و با همراهان بسیار، با پیشواز نمایندهٔ سُفَرا و ستوان ارتش پادشاه وارد کاخ ورسای شد. گفته شده که جمعیتی فراوان و محوطهٔ اطراف را برای مشاهدهٔ رسیدن سفیر و همراهانش پر کرده بودند. درباریان در تالار آیینه‌ها جمع شدند که چهار ردیف صندلی برایشان گذاشته شده بود. تالار آیینه‌ها با حضور مضاعف غیر فرانسوی‌ها لبریز از جمعیت شد. بستن قرارداد.محمدرضا بیگ در ۱۳ آگوست ۱۷۱۵ به عهدنامهٔ تازه‌ای با دولت لوئی چهاردهم دست یافت که بیشتر به نفع تجارت فرانسه بود. پیامد دیگر این مذاکرات، بازشدن کنسولگری دائمی ایران در مارسی برای تبادلات با شرق، در ساحل مدیترانه فرانسه بنیان‌گذاری شد. به‌زودی یِگوپجان دو دریتچان در این دفتر آغاز به کار کرد. رفتار نسنجیده.موریس اربت در پژوهشی که بر پایۀ اسناد بایگانی‌های فرانسه انجام داده به چگونگی قراردادی که مسئولیت آن بر عهدۀ محمدرضا بیگ بوده پرداخته و باتوجه‌به آن، به رفتار ناشایست سفیر و جهل او نسبت یه مناسبات بین‌المللی آن هنگام جهان اشاره می‌کند.ازدواج.محمدرضا بیگ در پاریس با دوشیزه‌ای درباری ۱۷ ساله به‌نام کنتس آدلایید لسپینوی از خاندان گاردان آشنا شد. اما علی‌رغم مخالفت سخت دربار لویی و خانواده، آدلایید به این رابطه ادامه داد. تا جایی که در جواب اطرافیان در مقابل بدقیافه بودن محمدرضا بیگ گفت: «من این مرد را که بد و بدقیافه می‌خوانید با همۀ وجود دوست دارم و به کسی ارتباط ندارد». بارداری آدلایید از محمدرضا بیگ موجب فرار مخفیانۀ آنها با کشتی شد. محمدرضا بیگ در راه ایلچی برای وضع حمل همسرش مدتی توقف می‌کند و به‌دلیل تنگ‌دستی بخشی از هدایای لوئی چهاردهم را می‌فروشد.مرگ.در بازگشت به ایران هنگامی که فهمید دولت ایران از کارهای او در فرانسه و قرارداد بسته‌شده ناراضی است در ایروان در سال ۱۱۲۹ هجری قمری (۱۷۱۷ میلادی) با خوردن تریاک، خودکشی کرد.ادلایید به ایران رفت و دیگر به فرانسه بازنگشت و با برادر محمدرضا بیگ ازدواج کرد. از سرنوشت او پس از حملۀ افاغنه و سرنگونی صفویان اطلاعی در دسترس نیست.
کوراییم چیست؟ توضیح بده.
کوراییم شهری دربخش کوراییم واقع درشهرستان نیر یکی از شهرستان های استان اردبیل است.فاصله این شهر تا اردبیل مرکز استان ۵۱ کیلومتر و تا نیر مرکز شهرستان ۴۰ کیلومتر است.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸۳۱ نفر (در ۲۳۲ خانوار) بوده است.
خالدآباد کیست؟ توضیح بده.
خالد آباد شهری در شهرستان نطنز در استان اصفهان در مرکز ایران است. این شهر در بخش امامزاده از توابع شهرستان نطنز قرار دارد.جمعیت خالد آباد در سال ۱۳۹۵، برابر با ۳،۰۲۵ نفر بوده‌است.[[مهدی سعیدیان معروف به ozil از منتقدان سیستم سرمایه داری و نویسنده کتاب پایان قشر متوسط در ایران از مفاخر این شهر می باشد.[[ایرج (خواننده)|ایرج خواجه‌امیری]] از اساتید آواز ایران و پدر [[احسان خواجه‌امیری]] ، زاده ی خالدآباد است.پیشه مردم و فرآورده ها.پیشهٔ بیشینه مردم این شهر کشاورزی و [[دامداری]] است. از فرآورده‌های به نام این شهر کرفس، انار، خیار و دیگر فرآورده‌های کشاورزی عبارتند از [[هویج]]، [[شلغم]]، [[پیاز]]، [[زردآلو]]، [[گوجه سبز]]، (شابادی) طالبی، گرمک آقاعلی عباسی، [[خیار چنبر]]، [[کدو]]، [[هندوانه]]، [[گندم]]، [[جو]]، [[برنج]]، [[بلال]]، [[کلزا]]، [[خرمالو]]، [[سیب گلابی]]، [[انجیر]]، [[انگور]]، انواع [[سبزیجات]] و [[گیاهان دارویی]]. هرچند بازرگانی نیز در خالدآباد رواج دارد و مغازه‌های بسیاری در این شهر وجود دارد.پیشه بسیاری از زنان خالدآباد [[گلیم‌بافی]] بوده و [[قالی|فرش]] دستباف شادسر که در بازارهای جهانی پرآوزه است زاییده دستان هنرمند زنان خالدآبادی است.منبع :وبلاگ جامع خالدآبادمردم منطقه خالد آباد و بادرود به زبان تات صحبت میکنند. این زبان قدمتی چند هزارساله در ایران دارد و در برخی مناطق اطراف قزوین نیز این زبان با کمی تفاوت در گویش، رایج است.با وجود نزدیک بودن دو شهر بادرود و خالدآباد با یکدیگر و داشتن فرهنگ و زبان مشترک، رقابت جالب و گاهأ طنز گونه ایی میان این دو شهر دیده میشود که جالب توجه است.محله‌ها.شهر خالدآباد دارای پنج محله به ترتیب از آغاز ورودی شهر به نام‌های حصارو، توده، قلعه نو و [[شهرک طالقانی]] و شهرک آقا علی عباس می‌باشند.آثار باستانی و نقاط دیدنی.آثار باستانی و تاریخی شهر خالدآباد عبارتند از مسجد بیرین با قدمت بیش از ۸۰۰ سال متعلق به [[دوره ایلخانی]]، [[خانه تاریخی]] آقاگل انصاری متعلق به [[عهد قاجار]]، [[حمام توده]] و مسجد ورگرموئه متعلق به عهد صفوی، بقعه باباحاجی که به روایتی تنها اثر تاریخی با معماری یزدی در استان اصفهان و متعلق به [[دوره صفویه]] می‌باشد، کاروانسرای خالدآباد در مسیر [[جاده ابریشم]] با قدمت بیش از ۴۰۰ سال، محوطه‌های باستانی ابوذر و مسی با قدمت بیش از ۶۰۰۰ سال متعلق به دوره مفرغ که بنا به گفته کارشناسان [[میراث فرهنگی]] کارگاه‌های تولید [[مس]] را در دل خود دارد و این محوطه‌های تاکنون حفاری و کاوش نشده‌اند، قلعه تاریخی [[کریم آباد]] متعلق به [[دوره قاجار]]، بازارچه قنات، خانه‌های تاریخی صولت، ایرج، امیرسعیدی، خواجه امیری، شریفی، سعیدی، حائری، جعفرزاده و باباخان که شاخصه این خانه‌ها بادگیرها و سرداب‌های آنهاست.منابع.[[رده:شهرستان نطنز]][[رده:شهرهای استان اصفهان]][[رده:شهرهای شهرستان نطنز]]
مشکات کیست؟ توضیح بده.
مَشکات شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.مَشکات شمالی‌ترین شهر استان اصفهان است که در ۲۵ کیلومتری شهر کاشان ، ۱۹۵ کیلومتری تهران، هفتاد کیلومتری قم است؛ این شهر در حاشیهٔ کویر و مسیر جادهٔ ابریشم، حد فاصل بزرگراه قم–کاشان و جادهٔ ترانزیت مرکز–جنوب واقع شده‌است.جمعیت.جمعیت شهر مَشکات طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ از این قرار است:جمعیت: ۵٬۳۵۷ نفرخانوار: ۱۶۸۷مشخصات.این شهر از جنوب به اتوبان کاشان–قم دسترسی دارد و از شمال به جاده قدیم کاشان–قم.محصولات کشاورزیِ این شهر عبارتند از زردآلو، آلوچه (همان گوجه سبز)، بادام، باقلا، انار، انجیر، هندوانه، خربزه، طالبی و دیگر محصولات گرمسیری.آب و هوای این منطقه در زمستان‌ها سرد و خشک و در تابستان‌ها گرم می‌باشد.این شهر از جنوب به رشته‌کوه‌های «زاگرس» ختم می‌شود و از شمال به کویر مرکزی ایران.پیش از اینکه این منطقه تبدیل به شهر گردد دو بخشِ مجزا از هم بوده‌است. یکی روستای محمودآباد و دیگری روستای مشکان. این دو روستا کاملاً به هم چسبیده بودند و تنها عامل انفصالِ فیزیکیِ آن‌ها جادهٔ قدیم قم–کاشان بود. روستای محمودآباد در ضلع شمالی این جاده و منتهی به کویر مرکزی بود و روستای مشکان در ضلع جنوبیِ جاده قرار داشت و منتهی به رشته‌کوه‌های واقع در این منطقه بود.پیش از احداث اتوبان قم–کاشان، جادهٔ قدیم تنها مسیر ارتباطی میانِ قم و کاشان بود که از بین این دو روستا عبور می‌کرد و البته این جاده مسیر ترانزیتی جنوب به مرکز ایران نیز بود. به همین دلیل، همه ساله تصادفات شدیدی نیز در این محور صورت می‌گرفت و قربانیان زیادی از این دو روستا بر جای می‌گذاشت.این جاده تا حدود سال ۱۳۵۴ وضعیت آسفالت و علامتگذاری مناسبی نداشت و در این سال بود که به دلیل افزایش حجم تردد به‌طور اساسی زیرسازی و آسفالت گردید.پیش از این که تردد در این جاده رونق بگیرد، اهالی هر دو روستای سابق (ناحیهٔ ۱ و ۲ کنونی) برای تردد به کاشان و قم از ایستگاه‌های قطار که فاصله‌ای در حدود ۵ کیلومتر از این جاده دارد استفاده می‌کرده‌اند.عموماً این دو روستا در دو طرف این جاده استقرار یافته بودند و به صورت نانوشته تبیین شده بود که زمین‌های هر طرفِ جاده به یک روستا تعلق دارد. البته این مورد تنها برای منازل مسکونی صدق می‌کند و برای زمین‌های کشاورزی این قاعده وجود نداشت بگونه‌ای که زمین‌های کشاورزیِ روستای مشکان سابق (ناحیهٔ ۱) در ضلع شمالی جاده قرار داشته و دارد.تنها ساختمانی که متعلق به روستای مشکان بود ولی در ضلع شمالی جاده قرار داشت دبستان لاجوردی بود. هم‌اکنون تقریباً اثری از شکل اصلیِ این بنا وجود ندارد و به جای آن مدارس جدید در قسمت جنوبی جاده ساخته شده‌است.
مورموری کیست؟ توضیح بده.
مورموری یکی از شهرهای استان ایلام در غرب ایران است. این شهر در بخش کلات مورموری شهرستان آبدانان قرار دارد.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵ این شهر ۴۶۴۱ نفر جمعیت داشته‌است. و از نظر کشاورزی و جاذبه‌های طبیعی از قطب‌های گردشگری استان و شهرستان آبدانان به‌شمار می‌رود.این شهر دارای آب و هوایی نیمه خشک با متوسط بارندگی ۳۵۰ میلی‌متر در سال می‌باشد. نزدیکی به خطوط ریلی و هوایی استان ایلام و وجود منابع گاز، نفت، گوگرد و آب دریاچه سد کرخه را می‌توان به عنوان قابلیت‌های بالقوه برای توسعه این شهر دانست. از جمله جاذبه‌های مورموری می‌توان به مقبره باستانی سنگ سیلا در یک کیلومتری این شهر و قلعه باستانی لرغه و قلعه پنج برار و شهر باستانی جانستان مورموری در ۵ کیلومتری این شهر اشاره کرد، شهرداری در این شهر در سال ۱۳۸۴ تأسیس گردید.مردم.این از قوم لر هستند و به زبان لری صحبت میکنند.فرهنگ، آداب و رسوم و آثار مهم فرهنگی و تاریخی.مردم مورموری بسیار مهمانواز و خونگرم هستند و از فرهنگ غنی لر نشین برخوردار هستند و همواره بر آداب و رسوم خود پایبند هستنداز جمله غذاها و شیرینی‌های محلی مورموری می‌توان به ترخینه دوغ، شیرینی برساق، نان‌های محلی و چزنک اشاره کرد،از رسم مردم این دیار می‌توان به دید و بازدیدهای اعیاد و ایام نوروز اشاره کرد، جشن‌ها در شهر مورموری همانند جشن‌های لرنشینان برگزار می‌شود و در آن از موسیقی، ساز و رقص محلی استفاده می‌شود. ۱۹ نفر از اهالی مورموری در طول هشت سال جنگ ایران و عراق کشته شدند.آثار تاریخی مورموری، دروزاه تمدن ایلاممورموری که به عنوان دروازه تمدن ایلام و ایران زمین شناخته می‌شود، دارای بیش از ۵۰ آثار مهم تاریخی، فرهنگی، مذهبی، گردشگری و ملی است که از جمله آثار طبیعی می‌تواند به: کاسه ماس مورموری، طبیعت بکر اطراف مورموری، پارک‌های گردشگری و رودها و چشمه‌ها اشاره کرد.و از جمله آثار ارزشمند تاریخی مورموری می‌توان به قلعه باستانی پنج برار، گور دخمه سنگ سیلا، تپه‌های تاریخی تپه حمام، چهار طاقی‌های مولاب مورموری و سنگ نبشته‌های عهد باستان اشاره کرد. همچنین مورموری دارای مکان‌های فرهنگی و مذهبی مانند؛ امامزادگان سید یوسف و سید حبیب (علیه السلام)، مساجد و کتابخانه دکتر حسابی مورموری و … اشاره داشت.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۶۴۱ نفر (۱٬۰۶۰خانوار) بوده‌است.جمعیت بخش کلات مورموری و شهر مورموری را اغلب مردمان لر با گویش بالاگریوه ای تشکیل می‌دهند، مردم و اقوام مورموری اغلب از ایل زینی وند ،ایل دیناروند و ایل کاید خورده تشکیل شده‌است. از جمله طایفه‌های محلی مورموری عبارتند از: طایفه سیرو، فرضالی، لته، بنریزی، چراغ، اورایم، برایم و…مورموری که مرکز بخش کلات مورموری است از جمله قطب‌های کشاورزی استان ایلام به‌شمار می‌رود.جستارهای وابسته.زمین‌لرزه مرداد ۱۳۹۳ مورموریشهرستان آبدانانسیل ۱۴۰۰ مورموریاخبار مورموری
شهرستان دیلم کیست؟ توضیح بده.
شهرستان دیلم یکی از شهرستانهای لُرنشین استان بوشهر در جنوب ایران است. شهرستان دیلم در تاریخ ۹ مهر ۱۳۷۴ با مرکزیت شهر بندر دیلم تأسیس گردید.آب و هوای دیلم گرم و مرطوب است. مردم این شهرستان مسلمان و از مذاهب شیعه هستند. بندر قدیمی مهرویان در ۲۴ کیلومتری شمال بندر دیلم قرار داشت. آثار خرابه‌های این بندر هم‌اکنون درمحلی به نام تل امام زاده مشهود است. حدود ۲۰ کیلومتری بندر دیلم در حوالی خور امام حسین آثار خرابه‌های بندر سی نیز باقی مانده است.جغرافیا.موقعیت جغرافیایی.شهرستان دیلم از شمال به شهرستان بهبهان و بندر هندیجان (از استان خوزستان) از شرق استان کهگیلویه و بویر احمد، از جنوب شهرستان گناوه و از غرب به خلیج دیلم در خلیج فارس محدود می‌باشد.مردم‌شناسی.مردم این شهرستان از قوم لر می‌باشند. به زبان لری سخن می‌گویند.وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر می‌گوید: مردم دیلم از نژاد لر هستند و گویش لری دارند.استانداری بوشهر مردم این شهرستان را چنین توصیف می‌کند: اهالی شهرستان دیلم از نژاد لر و شیعه دوازده امامی اند و به زبان لری لیراوی صحبت می‌کنند.ترابری.مسیرهای ارتباطی به این شهرستان عبارت اند از:تقسیمات کشوری.شهرها: بندر دیلمشهرها: امام حسنبناهای تاریخی.خرابه‌های بندر مهروبان (۲۴ کیلومتری شمال بندر دیلم)، امام زاده حسن (شهر امام حسن)، عمارت تاریخی حاج رئیس التجار و عمارت دیلمی پور، امام زاده بی بی حلیمه، کاروانسرای حاج حسن خان لیراوی، قلعه چاه تلخ، قلعه آقاخان مسیح خان در روستای باستین، آب انبارهای سنگ و ساروج در محوطه تاریخی اسلجان در روستای شهرویران و… از آثار مذهبی و تاریخی در شهرستان دیلم است. در مورد بناهای تاریخی در بندر دیلم متأسفانه جز اندک بناهای مخروبه ای بجا نمانده. قلعهٔ آقا خان لیراوی واقع در روستای حصار در فاصله حدود ۳۰ کیلومتری جنوب بندر دیلم این قلعه بجا مانده از دوره قاجار می‌باشد که آقا خان لیراوی که بر دشت لیراوی چوب حکومت می‌راند در آن می‌زیسته این قلعه دارای چهار برج دیدبانی، شاهنشین، تعدادی اتاق درونی و اندرونی، سیاه چال و بخش‌های دیگری بوده که امروزه بخش‌های زیادی از آن در اثر بی‌توجهی متولیان آن تخریب شده. در شهر دیلم نیز امارت حاج رئیس دیلمی پور که به بجا مانده از عهد قاجاری است همچنان پابرجاست رضا شاه پهلوی زمانی که برای دست‌گیری شیخ خزعل در خوزستان عازم آنجا بوده از بوشهر با کشتی به دیلم می‌آید و یک شب را در امارت دیلمی پور بیتوته می‌کند و از دیلم به اهواز می‌رود. یکی دیگر از امارت‌های قدیمی در بندر دیلم منزل مرحوم حاج بشیر بشیری است که در حدود سال ۱۲۵۰ شمسی ساخته شده و اولین ساختمان شهرداری بندر دیلم در سال ۱۳۳۴ در این امارت شروع به کار کرد و خوشبختانه این بنا به همت نوادگان حاج بشیر مرمت و بازسازی شد و هم‌اکنون در آن سکونت دارند امروزه به دلیل رشد روزافزون ساختمان سازی‌های جدید و مدرن و با توجه به قرار گرفتن بازار بندر دیلم در محدوده بافت قدیم شهر متأسفانه بخش اعظمی از بناهای تاریخ دار و شناسنامه دار دیلم جای خود را به پاساژهای چند طبقه و پر زرق و برق امروزی داده‌اند و چیزی از آنها به جا نمانده از دیگر بناهای دیدنی دیلم مسجد نور واقع در خیابان ساحلی می‌باشد که با معماری منحصر به فرد و دیدنی ساخته شده و مزین به تکه ای از (پرده کعبه) می‌باشد.جمعیت.طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهرستان ۳۴٬۸۲۸ نفر می‌باشد.
تنگ ارم کیست؟ توضیح بده.
تنگ ارم، شهری در استان بوشهر است که مرکز بخش ارم از توابع شهرستان دشتستان به شمار می‌رود. این شهر در سال ۱۳۸۳ (۲۰۰۴ میلادی) از روستا به شهر ارتقاء یافته‌است.موقعیت.تنگ ارم جغرافیایی کوهستانی از ادامه سلسله کوه های زاگرس بوده با دشت‌های زود بازده کشاورزی و باغات سرسبز و ارتفاع آن از سطح دریا ۸۵۹ متر می‌باشد.تنها نقطه برف گیر در استان بوشهر بوده و یکی ازمناطق خوش آب و هوای استان بوشهر است و قطب تولید گندم استان می‌باشد و کشت صیفی جات مانند: گوجه فرنگی، هندوانه، و...در آن صورت می گیرد .جمعیت.بر پایه سرشماری‌های رسمی:مشخصات.تنگ ارم شهری در استان بوشهر و در نزدیکی مرز با استان فارس قرار دارد.این شهر ضمن برخورداری از آب و هوایی نسبتاً مناسب، با داشتن مکان‌های تاریخی چندی از جمله آبشار فاریاب، کوه شتری، سدهای ارم و کوشک اردشیر و گور دختر در پشت پر (بزپر) گردشگران زیادی را جذب می‌نماید.اهمیت منطقه‌ای.تنگ ارم مرکز اداری و سیاسی بخش ارم است. بخش ارم از دو دهستان — ارم و دهرود — تشکیل شده و جمعیت کل آن در سال ۱۳۹۵ معادل ۱۳٬۶۵۹ نفر بوده‌است.آثار گردشگری و جاذبه‌های دیدنی.تنگ ارم به‌خاطر طبیعت کوهستانی، مکان‌های تاریخی و جاذبه‌های گردشگری مثل: آبشار فاریاب، گور دختر (اثر دوره هخامنشی)، کوشک اردشیر (اثر دوره ساسانی)، کوه‌های شتری،و سایر نقاط دیدنی در اطراف، مقصد گردشگری محبوبی در جنوب کشور است.
آبعلی کیست؟ توضیح بده.
آبْعَلی، شهری در استان تهران که در بخش رودهن از توابع شهرستان دماوند قرار دارد.تقسیمات کشوری.شهر آبعلی در ۲۵ اسفند ۱۳۸۳ با تصویب مجلس از ادغام روستای آبعلی با روستای مبارک‌آباد و نقاط جمعیتی سرپولک و قائم‌محله از توابع همین بخش تأسیس شد.این شهر دارای چند شهرک و روستا می‌باشد؛ که شهرک‌های آن عبارتند از: شهرک مدرس، شهرک هزار دشت و شهرک برق؛ و روستای این شهر عبارتند از: روستای احمدیه، روستای قائم محله، روستای مبارک‌آبادجمعیت.براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، جمعیت این شهر برابر با ۲٬۷۵۸ نفر (۸۷۵ خانوار) شامل ۱٬۴۴۸ مرد و ۱٬۳۱۰ زن بوده‌است.مردم آبعلی از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می کنند.منابع.وبسایت رسمی شهر آبعلی http://touristcityab.ir/
گرمدره کیست؟ توضیح بده.
گَرمدَره شهری است در استان البرز ایران. این شهر در بخش مرکزی از توابع شهرستان کرج قرار دارد. شهر گرمدره در کیلومتر ۲۲ جاده مخصوص تهران کرج واقع شده‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۸۲۷ نفر بوده‌است. شهر گرمدره از سال ۱۳۸۳ بنا به تصویب هیئت وزیران به سطح شهر ارتقاء یافت. حریم شهر گرمدره که عمدتاً از شمال به ارتفاعات البرز و از جنوب به باغ‌ها و اراضی مستعد کشاورزی محدوداست و در سایر نقاط زمین‌های آن کاربری صنعتی دارد. نزدیکترین شهر استان البرز از غرب به استان تهران است.جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۳۲۴۸ نفر بوده‌است.محله‌های شهر گرمدره: گرمدره، امیرآباد، کوهک، ناصریه، تاج بخش و سعادتیه.شهر گرمدره دارای دو ایستگاه مترو است:۱_گرمدره ۲_ اتمسفر.دسترسی‌ها به معابر بزرگراهی و آزادراهی:۱_بزرگراه شهید لشکری (جاده مخصوص تهران کرج) ۲_ آزادراه شهید فهمیده (تهران کرج) ۳_ بزرگراه شهید همت. شهرهای مجاور گرمدره عبارتند از:۱_ از شمال شرق وردآورد (منطقه ۲۱ شهرداری تهران) ۲_ از شمال غرب شهرک خاتم (منطقه ۱۰ شهرداری کرج) ۳_ از شرق شهر قدس (شهرستان قدس استان تهران) ۴_ از غرب محله کلاک (منطقه ۱۰ شهرداری کرج).این شهر دارای یک سینما به نام سینما الهیه گرمدره دارای ۳ سالن مجهز و شیک در محله کوهک می‌باشد که در سال ۱۴۰۱ افتتاح گردیده‌است و یکی از بهترین سینماهای شهرستان کرج محسوب می‌شود.تاریخچه.در جلد نخست کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم‌آرا که در تیرماه ۱۳۲۸ به چاپ رسیده‌است، دربارهٔ گرمدره اینگونه آمده‌است که نشان دهنده وضعیت این منطقه در آن دوران است: گرمدره دهی جزء دهستان حومه بخش کرج، شهرستان تهران است که در ۸ کیلومتری جنوب خاور کرج واقع است. در دامنه کوه و با آب و هوایی معتدل است. دارای ۲۹۰ سکنه شیعه مذهب و فارسی و تاتی زبان.دارای آب از رود کرج. شغل مردم زراعت است و محصولات ده غلات، چغندر قند و صیفی است.کاروانسرا و چند قهوه‌خانه دارد.کنار راه ماشین رو تهران به کرج واقع است.
کوهسار (البرز) کیست؟ توضیح بده.
کوهسار شهری در استان البرز ایران است. این شهر در شهرستان ساوجبلاغ قرار دارد. شهر کوهسار در ۱۳ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهرستان ساوجبلاغ واقع شده است. آب و هوای این شهر معتدل کوهستانی است. گذر رودخانهٔ کردان‌رود از حاشیه شرقی این شهر، به جاذبه‌های آن افزوده است. شهر کوهسار در ۲۵ کیلومتری شمال غربی مرکز استان (کرج) واقع شده است. این شهر در تیر ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی با ادغام دو روستای اصلی بنام های چندار، چندار که روستای مرکزی است و قلعه چندار با خوانش قلعه ی چندار (به روایتی قلعه ای برای محافظت از چندار بوده است )یا قلعه سلیمان خانی و تعداد ۷ روستای فرعی بنام های خوروین و شنده و ازنق و هرجاب و کردان و بانوصحرا و باغبان‌کلا از توابع شهرستان ساوجبلاغ تشکیل شد. در ابتدا روستای کوشک زر نیز جز شهر کوهسار بوده که در سال ۱۳۹۳ این منطقه به شهرداری شهر مهستان الحاق گردید، گنج‌تپه و سیاه‌تپه خوروین از مناطق آثار باستانی پیرامون این شهر است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۷۶۹ نفر بوده است.
باغستان (شهریار) کیست؟ توضیح بده.
باغِستان شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد.جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۲٫۴۶۳ نفر بوده‌است.در سال ۱۳۷۹ خورشیدی تصمیم بر آن شد تا روستاهای سعیدآباد، مهدیه، ده مویز، خادم‌آباد، نصیرآباد، بابا سلمان، دهشاد بالا و پایین همه یک شهر شده و یک شورا داشته‌باشند. این شهر باغستان نام گرفت. برخی مناطق مانند سعیدآباد از منطقه ۱۸ شهرداری تهران جدا شده و به شهر جدید پیوستند.محدوده شهر جدید باغستان از سه راه شهریار در شهر تهران تا جنوب شرقی شهر شهریار و از جنوب تا اتوبان ساوه ادامه دارد.این شهر متشکل از ۵ ناحیه می‌باشد (ناحیه مرکزی خادم آباد، ناحیه یک نصیرآباد، ناحیه دو سعیدآباد و ناحیه سه باباسلمان) و در کل مساحتی بالغ بر ۱٬۵۸۳٬۹۶۸ متر مربع را دارا است. شهرک‌های قدیمی‌تر صادقیه و مطهری نیز در محدودهٔ شهر جدید درآمدند.این شهر به دلیل داشتن بافت جدید و قرار گرفتن در محیطی نسبتاً ییلاقی و خوش آب و هوا و نزدیکی به شهر تهران علاوه بر انبوه‌سازی نظر بخش وسیعی از ویلاسازان را به خود جلب کرده‌است.دیدنی‌ها.قلعه دهشاد با دیرینگی بیش از ۲۰۰ سال در روستایی به همین نام، در ده کیلومتری شرق شهریار و در محدوده شهر باغستان قرار دارد.این دژ یکی از دژهای متعدد شهرستان شهریار است که از اغلب آنان چیز زیادی باقی نمانده‌است و به علت کم توجهی مسئولین مربوط بخش اعظم دژها (همچون قلعه فرامرز، قلعه چهل دختر در حصار ساتی و…) تخریب شده‌است. دیوار دورادور قلعه دهشاد تقریباً سالم مانده و قلعه هنوز مسکونی می‌باشد.تپه ده‌مویز مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش مرکزی، روستای ده مویز واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده استصنایع.محدودهٔ باغستان دارای کارخانه‌های صنایع مخابرات ایران، داروسازی، کمپوت‌سازی، سردخانه، انبار وزارت نیرو، کارخانه‌های ماکارونی، خمیرمایه، مرغ‌داری و لبنیات و تولیدی تجهیزات ورزشی بی اف تی اسپرت ، کشاورزی دامداری ، شهرک برقی می‌باشد.سکونت و زمین‌های بنیاد مستضعفان.در باغستان شهریار تا اواخر سال ۱۳۹۵ تا خیابان لاله ۱۰ و ۱۱ که نزدیک بازار باغستان (+بازار میوه‌وتره‌بار) است به عنوان مناطق تمیز و مناسب برای زندگی شناخته می‌شود. البته برخی خیابان‌ها مانند اواسط خیابان لاله ۱۱ یا ۱۰ نقطه کور اینترنت نسل ۳ و ۴ ایرانسل است. آغاز بلوار اصلی این منطقه با درختان تنومندی شروع می‌شود که نشانه وجود درخت‌های قدیمی در گذشته در این منطقه است. برخی مردم زمین‌های این منطقه را به عنوان غصبی (اوقافی) پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران می‌شناسند. در بین مردم این منطقه کلاهبرداری بزرگ در زمین‌های گسترده بنیاد مستضعفان بسیار شناخته‌شده‌است اگرچه موضوع کلاهبرداری باغستان کرج توسط اخبار پوشش داده شده‌است، اگرچه بنیاد مستضعفان در مکاتبات زمین‌های باغستان تهران نیز حضور دارد.
ارجمند (فیروزکوه) کیست؟ توضیح بده.
اَرجُمَند شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش ارجمند از توابع شهرستان فیروزکوه قرار دارد. زبان مردم این شهر طبری (مازندرانی) است.جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۹۰۳نفر بوده‌است.از میان ۱۰ شهری که در مدّت دهه ۱۳۸۵–۱۳۷۵ به شهرهای استان تهران افزوده شده‌اند، ارجمند کوچک‌ترین آن‌ها است.منطقهٔ پیرامون شهر ارجمند منطقه‌ای‌ست ییلاقی و کوهستانی با رودهای فراوان و بلندی‌های برفگیر که به کوه دماوند مشرف می‌باشد. آب و هوای آن سردسیری و کوهستانی، سرسبز با آب فراوان است و رودخانهٔ نم‌رود که بر روی آن سد نم‌رود ساخته شده‌است از نزدیکی آن می‌گذرد.سرشاخه‌های این رود رودهای فرح‌رود، قزقان‌چای و ورسخواران هستند..اماکن دیدنی.بقعه های امام زادگان دوازده تن که در انتهای شمال غرب شهر ارجمند در فاصله ۳۵ کیلومتری شمال غرب فیروزکوه قرار دارند از دیدنی‌های این شهر هستند.امام زاده دوتن در انتهای خیابان 16 متری قرار دارد.این شهر شامل بخش های سرسبز است که بسیار دلگشا هستند و دو بخش خونزر و باغ بن بیشتر از باقی مورد استفاده هستند.از روستاهای دیدنی پیرامونی ارجمند روستای لزور است.ماجرای امام زادگان دوزاده تن.براساس عقاید ریش سفیدان محلی یکی ازخوانین آن زمان بنام حرمت الملوک که ازسیاستمداران بود(وخانمی عفیفه وپاکدامن بود) شبی از شبها خواب می بیند که درشمال غرب آبادی ارجمند دوازده تن ازمعصومین که اسامی آنها دربحرالانصاب می باشد مدفون هستند ودرخواب مکلف می شود که باهزینه خود برای آنها بقعه بنا نماید فردای آنروز تمامی روحانیون منطقه وحاکمان شهر رابه ارجمند فرا می خواند وخوابی را که دیده برای آنها بازگو می نماید وتصمیم برساخت وساز بقعه هاگرفته می شود ازطرف دیگر ساختن بناها وحمام ونظایر آنها فقط توسط معماری که در ندای لاهیجان زندگی می کردانجام می گرفت وروستاهای مجاورازساختن چنین بناهایی عاجز بوده اند. فیروزکوه درآن زمان اسم ورسم به صورت حال نداشت روستایی بود که که سرراه شمال –تهران قرارداشت مرکزحکومت درارجمندبودهمان شبی که خانم حرمت الملوک خواب می بیند آن معماری که هم درروستای ندا بود خواب می بیند که باچندنفرازکارگران ماهربرای ساختن بقعه دوازده تن باید به روستای ارجمند برود که درراستای ساخت وساز هرروزجلسه ای باحضور دولت مردان آن زمان درسالن سخنرانی ارجمند که نام آن ساختمان دراداره ثبت واسناد بنام عمارت ثبت گردیده تشکیل می شده است به اطلاع می رسد چندغریبه برای ادای توضیحات اجازه ورود می خواهند باکسب اجازه واردمجلس می شوند وموضوع رامطرح می نمایند که درحقیقت واقعیتها برای همه مشخص می شود ازفردای آن روز باهمت آن خانم واهالی بقعه وبارگاه به سبک وسلیقه آن معمار ساخته می شود که هنوز آن معماری ب حمد خدا باقی ودر حال مرمت می باشد زمان تنظیم وقفنامه اماکن متبرکه مساجداربعه ودیگر مراسم مذهبی ازدرآمد موقوفه برای آنها هزینه درنظر گرفته که آن هم برای آن سیهه آن عمل میشود .محوطه ای که این مقبره هادرآن واقع شده اند نسبتاً وسیع ودارای بیش از1500مترمربع وسعت بوده وبه نظرمی رسد بیش از900سال قدمت داشته باشد آثار مرتبط.کتابی مربوط به ارجمند به قلم آقای روح الله خلیل ارجمندی در سال 1402 به نام فرهنگ و تاریخ ارجمند به چاپ رسید.
نصیرشهر کیست؟ توضیح بده.
نصیرشهر شهری در بخش مرکزی شهرستان رباط‌کریم است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۳٫۸۰۲ نفر بوده‌است.در دی ماه ۱۳۹۱ بر اساس ابلاغیهٔ دولت، نام نصیرآباد به نصیر شهر تغییر کرد.نصیر شهر از سال ۱۳۸۵ از بخش مرکزی دهستان میمنت به یکی از شهرهای تابع شهرستان رباط کریم تبدیل شد.نصیرشهر ازشمال با شهرستان شهریار، ازشرق به شهرستان بهارستان، از غرب با شهر رباط کریم و از جنوب با شهرستان ری هم مرز است.نصیرشهر در بعضی از اقدامات جز اولین ها در منطقه می باشد. احداث دهکده سلامت و نشاط شهید سلیمانی در استان تهران بی نظیر است و بعنوان تفرجگاه و مجموعه ورزشی از امکانات و فضای مناسبی برخوردار است.احداث بوستان جنگلی 76 هکتاری نیز یکی دیگر از فضاهای بی نظیر نصیرشهر در منطقه است که ضمن توسعه فضای سبز وپالایش هوا و جلوه منحصر به فرد ، محل تفریحی مناسبی را برای گذران ساعاتی خوش را رقم زده است.افزایش سرانه ورزشی از دیدگان شهردار و اعای شورای اسلامی نصیرشهر دور نمانده و با احداث سالن های ورزشی فوتسال، خانه ژیمناستیک، سالن والیبال و همچنین زمین های چمن مصنوعی در پرورش استعداد های ورزشی نوجوانان گام های خوبی در سال های اخبر برداشته شده است.با وجود سه شهرک صنعتی، نصیرشهر بعنوان قطب صنعتی در استان تهران مطرح می باشد و در حدود 20 هزار شغل پایدار را ایجاد کرده است.در دوران دولت محمود احمدی‌نژاد شهرداری نصیرشهر بر اساس مصوبه هیئت دولت ۳۵ هزار متر زمین خود را در اختیار اداره ورزش و جوانان شهرستان رباط کریم قرار داد تا این اداره بتواند با استفاده از این زمین اقدام به احداث یک استادیوم ورزشی پنج هزار نفری کند، اما این پروژه هیچ گاه به اجرا نرسید.
صالحیه (بهارستان) کیست؟ توضیح بده.
صالحیه شهری است در بخش مرکزی شهرستان بهارستان. در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۱ نام این شهر رسماً از صالح‌آباد به صالحیه تغییر کرد.صالحیه از سمت شرق به اسلامشهر و از غرب به رباط‌کریم محدود می‌شود.قبل از تجمیع و تایید تغییر به شهر و نام جدید این شهر از چند بخش کوچک به نام های حصارچوپان و صالح آباد و امامزاده باقر و با شوراهای مستقل و جداگانه و در تقسیمات کشوری تحت روستا و دهیاری فعال بود،بخش حصارچوپان با جمعیتی حدود سیصد نفر که اکثرا از مهاجرین از اطراف اصفهان بوده که از حوالی یکصد سال قبل به آنجا کوچ کرده و در اراضی کشاورزی آنجا به عنوان رعیت و کشاورز مشغول زندگی شدند و در قسمت کوچک صالح آباد که تنها از یک خیابان بزرگ با درختانی افراشته و مشهور به خیابان درختی بود و ساکنانش از یزدیهای نیر که آنها نیز از سال‌های دور ساکن آنجا شده و مانند همسایگان خود به شغل کشاورزی اشتغال داشتند،بیشتر تولید آنها از مزارع و باغات ،انگور ،سیفی جات،و سبزی جات بوده،این منطقه طبق یک برگ سند قدیمی موجود که بر اطلاق نام حصارچوپان بر آن تاکید دارد موید قدمت آنجاست ،در این برگ سند قدیمی چنین آمده ،،غلام این قریه حصارچوپان از توابع شهریار را در ماه صیام هبه کردم به والد مکرم معزز خویش مظفرالدین شاه قاجار به بهای پنج ریال ،،نیامدن نام صالح آباد در این سند تاکید بیشتری بر اطلاق نام حصارچوپان بر تمامی آن قریه دارد،با شروع دوره قانون اصلاحات ارضی پهلوی دوم بیشتر رعایای این قریه که برای والی و ارباب وقت کار می‌کردند صاحب زمین‌های وسیع و به نام خود و تملک آنها گردیدند که موجب تغییر در نوع و رفاه زندگی آنها شد،در سالهای دهه هفتاد شمسی و شروع مهاجرت روستانشینان استان‌های دیگر کشور،سیل مهاجرین به آنجا نیز شدت گرفت و کشاورزان سابق شروع به فروش و تقسیم اراضی خود برای ساخت واحدهای مسکونی به مهاجرین کرده که موجب رشد سریع جمعیت آنجا شد،آب آشامیدنی ________________________________codice_1پیشینه.این شهر در سال ۱۳۸۴ با حکم سازمان تقسیمات کشوری به عنوان شهر مستقل ایجاد شد.درباره سابقه و پیشینه این شهر می‌توان به تک برگی از یک سند ممهور و رسمی از طرف یکی از فرزندان codice_2در این برگ سند چنین آمده ،غلام این قریه حصارچوپان از توابع شهریار را هبه کردم در ماه صیام به والد مکرم و معزز خود مظفرالدین شاه قاجار به بهای پنج ریال،،،حتی سکونت بومیان آنجا که اصالتا مهاجرینی از شهرهای دیگر کشور بوده و قدمت سکونت آنها چنان که بر زبان و گویش آنها تاثیر داشته و آنها گویش محلی خود را فراموش و گویشی جدید و در دایره گویشهای سکونتگاه‌های اطراف تهران را کم کم در محاورات خود به کار گرفتند،نزدیک بودن به جاده های اصلی خروجی تهران و مسیرهای قم و تهران و اراک و اصفهان تایید کننده قدمت و پویایی آنجاست ،وجود دو قلعه قدیمی که یکی متاسفانه به دلیل اهمال و بی توجهی از بین رفته ولی دیگری با نام امارت و معماری خاص قاجاری با محوطه ای بزرگ و اتاقهای منقوش به کاشی کاری های زیبا و ستون‌های ایوان بیرونی و رنگ آمیزی دیوارها که برای سکونت ارباب ده ساخته شده بوده ولی گویا هیچگاه مورد استفاده قرار نگرفته است،هر چند این امارت زیبا و جذاب امروز به مامن گروهی کولی و معتادین و احشام تبدیل گشته است و هیچ نهادی توجهی به این امر مهم ندارد،
در مورد سودجان توضیح بده.
سودجان شهری از توابع بخش لاران شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است که با موقعیت استراتژیک بسیار عالی به دلیل ایل راه بودن در کنار ساحل زاینده‌رود قرار دارد و با مرکز استان حدود ۶۰ کیلومتر فاصله دارد.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵۵۸۱ نفر (در ۱۶۵۸ خانوار) بوده است.از این شهر خانوارهای زیادی مهاجرت کرده‌اند امّا با این حال جمعیت این شهر نسبت به سال‌های گذشته بیشتر شده است. (به جدول جمعیت تاریخی شهر نگاه کنید). اکنون شغل بیشتر اهالی دامپروری و دامداری است.مردم‌شناسی.زبان همه مردم سودجان، ترکی قشقایی است و با ترکی آذری شباهت زیادی دارد.هم اینک نیز سودجان جزء شهرهای مذهبی و عالم پرور در استان شناخته میشود که روحانیون بلند مرتبه ای که در این شهر پرورش یافته اند و طلابی که هم اینک در حوزه های علمیه سراسر ایران مشغول تحصیل هستند.
سورشجان کیست؟ توضیح بده.
سورشجان مرکز بخش لاران در شهرستان شهرکرد از توابع استان چهارمحال و بختیاری است.مردم.مردم این شهر به زبان فارسی محلی تکلم می‌کنند که شباهت زیادی به گویش بختیاری دارد.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۲۳۰۸ نفر بوده‌است.چشمه مایک.چشمه مایک یا چشمه ماهک در فاصله ۲ کیلومتری شهر سورشجان در امتداد جاده سورشجان – فارسان و در میان باغ‌های این شهر از پائین کوهی به نام دره سیر بیرون می‌آید. آب این چشمه گوارا و منبع اصلی آب باغهای این منطقه می‌باشد. این چشمه دائمی است و بعد از سیراب کردن باغات اطراف به رودخانه گرگک می‌ریزد. فاصله‌ی شهر تا چشمه مایک، خاکی می‌باشد اما طبیعت منطقه و در کنار هم قرار گرفتن کوه، چشمه، جنگل همه و همه اوقات خوشی را برای گردشگران بوجود آورده‌است. پوشش درختی اطراف چشمه بیشتر بید، کبوده و سپیدار می‌باشد.زبان.مردم به زبان لری بختیاری تکلم می‌کنند.پیشینه تاریخی.وجود دو تنگه پارسان (پردنجان) و کردیت (درکش ورکش) در غرب این شهر موقعیت خاصی به این شهر می‌داده و به گونه درب ورود و خروج منطقه انزان و ایران بوده‌است. و بر اساس این موقعیت‌ها نام قدیم این شهر را ابتدا جاکردیت و سپس چرکچیان و سپس سورشجان نامیده‌اند. در دوران انقلاب مشروطه، سورشجان یکی از پایگاه‌های مهم مشروطه خواهان و محل سکونت بی بی مریم بختیاری بوده‌است که در خاطرات او می‌توان به شکست قشون انگلیس در این شهر اشاره کرد.
در مورد نافچ توضیح بده.
نافچ یکی از شهرهای شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر 215398 نفر (در 65398 خانوار) بوده‌است.جغرافیا.شهر نافچ در ۱۲ کیلومتری شهرکرد واقع شده و یکی از شهرهای ورزشی شهرستان شهرکرد به‌شمار می‌آید.ارتقای نافچ به شهر در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۷۹ تصویب شد و این تصویب‌نامه در تاریخ ۱۳۷۹٫۶٫۲۰ به تأیید ریاست‌جمهوری وقت رسید.فضای این شهر مزین شده به صحن سید علی اکبر از نوادگان موسی کاظم می‌باشد. در این شهر عالمانی همچون علامه محمدحسن قلزم زندگی می‌کرده‌اند.در قدیم."فرهنگ جغرافیایی ایران"، ج۱۰، ص۱۹۴ می‌نویسد: «نافِچ شهری بزرگ است از بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد، در ۱۲هزارگزی شمال‌غربی شهرکرد و متصل به راه عمومی سامان به شهرکرد در منطقهٔ کوهستانی معتدل هوایی واقع است و قریب به 200000 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه زاینده رود است و محصولش غلات، شغل اهالی ماشین سنگین دار و از صنایع دستی آن قوری های گل قرمزی است. در همه فصل ها با هواپیما می‌توان به آن‌جا رفت.
گهرو کیست؟ توضیح بده.
گَهرو شهری در شهرستان کیار و استان چهارمحال و بختیاری است. گهرو‌ در فاصله ۵ کیلومتری از شلمزار و ۴۱ کیلومتری از شهرکرد واقع شده‌است. گهرو به معنی جای پر از درخت است، زادگاه شاعران و دلیر مردان و مشروطه خواهان همچون اسماعیل خان حافظی است. شهر گهرو در فاصله ۸ کیلومتری از تالاب بین المللی چغاخور قرار دارد.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۲۶۳ نفر (۱٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.سر چشمه های گهروموقعیت جغرافیایی.این شهر در ۴۳ کیلومتری شهرکرد و۱۳۲ کیلومتری از شهر اصفهان و ۳۹۵ کیلومتری شهر اهواز قرار دارد. از محصولات مهم کشاورزی این شهر انگور است. این شهر از سمت غرب به شهر شلمزار و از سمت شرق به شهر بلداجی و از سمت شمال به ارتفاعات زاگرس و از سمت جنوب به شهرک زوردگان و تالاب بین‌المللی چغاخور محدود می‌باشد.گهرو طبق سر شماری سال ۱۴۰۰ دارای ۷۸۵۶ نفر جمعیت است.زبان.مردم شهر گهرو لر هستند از ایل بختیاری شاخه هفت لنگ باب دورکی طایفه زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری نیز سخن میگویند.جاذبه‌های گردشگری و تفریحی.چشمه گهرو، استخر مینو، تفریحگاه دره بید، تنگه گهرو، کُله، کوهستان زردگله، چشمه سرچاییلی در ارتفاع ۲۰۰۰ متری، دره ته تنگ، مزرعه همایی، دالان بهشت و امامزاده گهرو از نقاط دیدنی این شهرستان است.دالان بهشت.منطقه دالان بهشت در مسیر جاده خوزستان بین گهرو تا زوردگان می‌باشد.کل مسیر این دره پوشیده از درختان انگور می‌باشد که منظره فوق‌العاده زیبایی را به وجود آورده‌است.آثار ملی ایران در شهر گهرو.۱.حجاری صخره ای گهرو متعلق به دوره ساسانیان واقع در شمال غرب شهر گهرو۲.گورستان تاریخی شهرگهرو متعلق به دوره صفویان ۳.حمام شاه حیدر گهرو متعلق به دوره قاجار واقع در خیابان ولیعصر شهر گهرواقتصاد و صنعت.۱.کارخانه شرکت بهنوش ایران تولیدکننده دلستر و آبمیوه ۲.اقتصاد کشاورزی و باغات انگور واقع در تنگه ی گهرو۳.اقتصاد گردشگری مجموعه گردشگری تفریحی دالان بهشت ۴.مشاغل مربوط به کامیون داری و اشتغال در کشور کویت و کشور های غربی و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس می‌باشد. ۵‌.مشاغل خانگی و نانوایی نان محلی کاکولی در استان چهارمحال و بختیاری.
در مورد آرین‌شهر توضیح بده.
آرین شهر یا سده شهری است در استان خراسان جنوبی. این شهر مرکز بخش سده شهرستان قائنات می‌باشد.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۷۲۹ نفر (در ۱٬۰۹۰ خانوار) بوده‌است.تاریخچه.نام قدیم آرین شهر سده بوده، سده از ادغام سه روستای «انجمن قهراً و نوغاب» تشکیل شده که در سال ۱۳۸۳ از روستا به شهر ارتقاء یافت و نام آن از سده به آرین شهر تغییر کرد.از آثار باستانی آرین شهر می‌توان به قلعه، مسجد جامع، آب‌انبار اشاره کرد.گردشگری.کوه سفید کمرمزارکلاتهروستای وزقدراز رود
اسفدن کیست؟ توضیح بده.
اِسْفِدِن شهری است در استان خراسان جنوبی.این شهر در بخش مرکزی از توابع شهرستان قائنات قرار دارد. اسفدن در فاصلهٔ ۵۷ کیلومتری شرق قاین (قائن) قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱٬۲۰۰ متر است. اسفدن در سال ۱۳۸۳ به شهر ارتقاء یافت.از محصولات این شهر می‌توان به زرشک، پسته، زعفران، عناب و … نام برد.اهالی شهر اسفدن بسیار مهمان نواز و مهماندوست هستند و شغل اغلب مردم این شهر کشاورزی و دامداری است.از مکان‌های شهر اسفدن می‌توان به دره هندوستان، دشت اسفدن و… اشاره کرد.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۵۹۸ نفر (در ۱٬۰۷۰ خانوار) بوده است.پیشینه.اسفدن در میان دو رود بزرگ و سفید جای گرفته و از این‌رو نام آن را مرتبط به واژه سپید و اسپید ده (روستای سفید) می‌دانند.حمدالله مستوفی به روستای اسفدن در کتاب خود این‌گونه اشاره می‌کند:«بلاد قهستان نیمروز و زابلستان را ولایتی است به نام زیرکوه که آن را سه قصبه است یکی را «اسفدن» یکی راشاهرخت و دیگری را آبیز گویند. در گورستان قلعه مقبره عارفی بزرگ خودنمایی می‌کند.»دره هندوستان اسفدن.دره هندوستان اسفدن دره‌ای است با پوشش گیاهی متنوع در نزدیکی اسفدن. پوشش گیاهی آن در قسمت کوهستانی شامل درخت‌های انجیر وحشی، بنه، پسته کوهی، بادامشک و گز است و بوته‌های آویشن و زیره است. پوشش گیاهی دامنه‌های آن شامل سینه‌کفتر، سوسن و شقایق است. درون دره نیز زرشک، عناب، پسته و کاج، قیچ، تاغ و گل شقایق می‌روید.در این مکان امکانات رفاهی و خدماتی اندکی از قبیل سرویس بهداشتی، آلاچیق و سکو وجود دارد.
حاجی‌آباد (زیرکوه) کیست؟ توضیح بده.
حاجی‌آباد، شهری در استان خراسان جنوبی و مرکز شهرستان زیرکوه است.حاجی‌آباد در میانه راه شهر قائن به دَقّ پِترِگان و مرز افغانستان واقع شده است. منطقه حاجی‌آباد با خشکسالی روبه‌رو است و احداث خط لوله آبرسانی آبیز در مسیر رودخانه حاجی‌آباد از طرح‌های بهبود وضعیت آب در این منطقه است.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۱۶۸ نفر (در ۱٬۴۶۴ خانوار) بوده است.تاریخچه.کارشناسان باستان‌شناسی از شهری تاریخی در دق پترگان نام می‌برند که همان یزودیه (یزدان) قدیمی‌ترین اثر باستانی در پترگان می‌باشد. یزدان واقع در دق پترگان طی قرون سوم تا پنجم هجری قمری آباد و بارونق بوده و این شهر باستانی بر اثر زلزله یا سیل در عمق دو متری خاک مدفون شده است.وجه تسمیه نام‌گذاری.پس از متروکه شدن قنات قدیمی موجود در این مکان، مرحوم حاج محمد علم کامرانی جد امام جمعه فقید این شهر با کمک تعدادی اهالی گازار و شاهرخت نسبت به احیاء قنات اقدام نموده و اولین قلعه حاجی‌آباد را بنا نهاده است و این شهر بر همین اساس حاجی‌آباد نامیده شده است. قلعه ساخته شده توسط حاج محمد علم تا قبل از زلزله سال ۷۶ وجود داشت و بعد از آن کاملاً تخریب شده است.بازسازی پس از زلزله ۱۳۷۶.در زمین لرزه قائن در سال ۱۳۷۶ این شهر و روستاهای اطراف آن به کلی تخریب گردید و شهر جدید حاجی‌آباد از مهاجران ساکنین روستاهای بمرود، حسین‌آباد، اردکول، دزگ و سورند شکل گرفتمستقل شدن شهرستان زیرکوه.طبق مصوبه سال ۱۳۹۱ هیئت دولت شهرستان زیرکوه به مرکزیت حاجی‌آباد از قاین استقلال یافت و این شهر به شهرستان تبدیل شد.پیوند به بیرون.اداره ثبت احوال زیرکوه
نیمبلوک کیست؟ توضیح بده.
نیمبلوک شهری در بخش نیمبلوک در شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی است. پیش از شهر شدن نام این روستا «اسلام‌آباد» بوده‌است. کارخانه فولاد قاینات در نزدیکی این شهر واقع شده است.موقعیت جغرافیایی و تاریخی شهر نیمبلوک: نیمبلوک در حدفاصل(۱۵دقیقه۳۳درجه تا۱۲دقیقه و۲۴ درجه)عرض شمالی و(۳۸ دقیقه و۵۸درجه تا۵۶ دقیقه و۶۰ درجه)طول شرقی واقع شده‌است،شهر نیمبلوک در شمال استان خراسان جنوبی قرارگرفته وفاصله آن از شهرستان بیرجند(مرکز استان)۱۳۵ کیلومترو از شهر قاین(مرکز شهرستان)۳۵ کیلومتر بوده که دارای۲۰۴ هکتار محدوده خدماتی می‌باشد . بنای اولیه شهر نیمبلوک: بعد از زلزله شهریور ۱۳۴۷ جنوب خراسان که منجر به خسارات جانی و مالی فراوان گردید و بیشتر آبادی‌های منطقه را با خاک یکسان کرد .حدود ۵ ماه بعد از این زلزله توسط یک شرکت آنکارایی به دستور دولت وقت وبااهدای زمین های مردم گریمنج که قبلا زمین زراعی بوده بنا نهاده شد به این ترتیب دولت وقت بازماندگان زلزله رادر سال ۱۳۴۹ خورشیدی در دو قسمت به نام‌های شاه آباد (۱ (و شاه آباد (۲ (اسکان داد و به منظور امرار معاش آنان طرح تأسیس شرکت‌های سهامی زراعی رادرهمین مناطق به اجرا درآورد.منظور از شاه آباد (۱ (شهرخضری و شاه آباد(۲ (شهر نیمبلوک می‌باشد . ساکنین اصلی شاه آباد (۲ (بسیاری ازمردم گریمنج وبازماندگان روستاهای،صلایانی،اسداباد،سفیددشت،و میان دشت بودند که به صورت یک کاسه درآمدند و بعد از شروع فعالیت‌های شرکت سهامی زراعی که نیازمند کشاورزان بیشتر بود به تدریج مهاجرانی از روستاهای اطراف در این محل ساکن شدند.مردم پس از انقلاب اسلامی ایران و سقوط رژیم شاهنشاهی نام این روستا را از شاه آباد (۲(به اسلام آباد تغییر دادند که در سال ۱۳۸۳ پس از ارتقاء از دهستان به شهر به نیمبلوک تغییر نام یافت .پوشش گیاهی:پوشش گیاهی این منطقه عموماًدرختان سوزنی برگ،کاج و سرو و به ندرت درختچه‌های گز دیده می‌شودجمعیت: طبق آمار گرفته شده در سال ۱۳۹۰ کل جمعیت نیمبلوک حدود ۵۰۱۰ نفر و تعداد خانوار آن ۱۳۵۱ می‌باشد . شهر نیمبلوک قطب کشاورزی و صنعت استان خراسان جنوبی : با وجود شرکت سهامی زراعی و کشاورزی پر رونق در این شهر و وجود مجتمع فولاد قاینات در این شهر آن را به "قطب کشاورزی و صنعت استان خراسان جنوبی" معروف کرده است.سطح زیر کشت محصولات کشاورزی در شرکت سهامی زراعی که دارای ۲۲ حلقه چاه کشاورزی می باشد، ۱۲۰۰ هکتار است که در این زمین های حاصل خیز محصولاتی از قبیل؛ گندم، جو، ذرت علوفه ای، چغندر قند و کلزا می باشد.البته مردم در این منطقه چاه های کشاورزی شخصی هم دارند و محصولاتی از قبیل زرشک، پسته و عناب هم در ۳۵۰ هکتار زمین کاشت و برداشت می کنند.وجود بزرگترین مجتمع فولادی در این شهر و اشتغال حدود هزار نفر بصورت مستقیم و ۳هزار نفر بصورت غیر مستقیم توانسته در اقتصاد و اشتغال جوانان منطقه نقش به سزایی را ایفا کند.مجتمع فولاد قاینات داری دو بخش احیای مستقیم و فولادسازی می باشد که محصول تولیدی واحد احیا "آهن اسفنجی" با ظرفیت سالیانه ۸۰۰ هزار تن آهن اسفنجی و واحد فولاد سازی "بیلت یا شمش فولادی" با ظرفیت سالیانه ۱میلیون تن شمش فولادی می باشد. البته طرح توسعه این مجتمع فولادی "واحد نورد" می باشد که در آینده نچندان دور به بهره برداری خواهد رسید.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴٬۷۶۲ نفر (در ۱٬۳۳۲ خانوار) بوده‌است.
زهان (زیرکوه) کیست؟ توضیح بده.
زهان شهری است در استان خراسان جنوبی. این شهر در بخش زهان از توابع شهرستان زیرکوه قرار دارد. این روستا ابتدا به‌نام «زه‌آب» بوده یعنی محل جوشش آب که به‌تدریج به تغییر لهجه به‌اسم زهان درآمده است. عمده درآمد اهالی این منطقه از طریق کشاورزی است که زرشک بیشترین سطح زیر کاشت را به خود اختصاص داده است.جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵ برابر ۷۰۷ نفر گزارش شده است.قدمت تاریخی این شهر به دوران پیش از اسلام برمی گردد. بازار زهان در حدود سیصد سال پیش در منطقه شهرت داشته است و تا صد سال پیش اهمیت آن در جنوب خراسان بیشتر از قاین و بیرجند بوده است. کتاب زهان؛ دیار یاقوت سرخ اثر دکتر علی‌اکبر عباسی، عضو هیئت‌علمی گروه تاریخ دانشگاه اصفهان، منبعی مهم و مفید دربارهٔ تاریخ و فرهنگ این منطقه است.جمعیت.برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۱۱۸ نفر (در ۲۹۰ خانوار) بوده است.