سامانه ضدموشکی تاد کیست؟ توضیح بده.
سامانه دفاع موشکی تاد (THAAD) که سرواژهٔ عبارت Terminal High Altitude Area Defense (به فارسی: سامانه دفاعی منطقه ترمینال در ارتفاع بالا) است و پیشتر Theater High Altitude Area Defense (به فارسی: سامانه دفاعی تئاتر در ارتفاع بالا) نامیده می‌شد، یک سامانه دفاع موشکی ضد بالیستیک آمریکایی است که برای رهگیری و نابودی موشک‌های بالیستیک کوتاه‌برد، میان‌برد و دوربرد در فاز پایانی (Terminal Phase) پروازشان (هنگام نزول یا ورود مجدد به جو) طراحی شده است. موشک رهگیر تاد فاقد کلاهک جنگی است و در عوض با تکیه بر انرژی جنبشی خود و از طریق فناوری "برخورد برای کشتن" (Hit-to-kill) موشک مهاجم را نابود می‌کند. سامانه تاد پس از تجربه حملات موشکی اسکاد عراق در طول جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ توسعه یافت.تاد که در ابتدا برنامه‌ای متعلق به ارتش ایالات متحده آمریکا بود، اکنون تحت مدیریت آژانس دفاع موشکی قرار گرفته است. نیروی دریایی نیز برنامه مشابهی به نام سامانه دفاع موشکی بالیستیک آیجیس دارد که یک نسخه زمین‌پایه (موسوم به "Aegis Ashore") نیز از آن ساخته شده است. استقرار تاد در ابتدا برای سال ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما اولین استقرار آن در ماه مه ۲۰۰۸ انجام شد. سامانه تاد تاکنون در امارات متحده عربی، اسرائیل، رومانی و کره جنوبی مستقر شده است.در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، سامانه تاد اولین رهگیری عملیاتی موفق خود را در امارات متحده عربی علیه یک موشک بالیستیک میان‌برد متخاصم انجام داد.اجزای سامانه تاد.سامانه پدافند ضد موشکی تاد تلفیقی از ۵ بخش رادار (سکوی پرتاب یا پرتابگر موشک بالستیک)، لانچر، سیستم کنترل آتش و سامانه‌ها و واحدهای ارتباطی است که به‌طور مشخص سیستم‌های تاد را حمایت می‌کنند.سامانه راداری.سامانه‌های راداری تاد برای مقابله با تهدیدهای مشخص بکار گرفته می‌شود و قابلیت انتقال از طریق انواع هواپیماهای ترابری را دارد. این رادار توانایی رهگیری سامانه‌های موشکی تا ۱۰۰۰ کیلومتر را دارد.توسعه.مفهوم دفاع موشکی تاد در سال ۱۹۸۷ پیشنهاد شد و درخواست رسمی برای ارائه طرح‌ها (RFP) در سال ۱۹۹۱ به صنایع ارسال گردید. برنامه تاد از نتایج تلاش‌های پیشین در زمینه دفاع موشکی مانند HEDI و آزمایش فناوری یکپارچه کلاهک کشتار جنبشی (KITE) بهره‌مند شد. در سپتامبر ۱۹۹۲، ارتش ایالات متحده شرکت لاکهید را که اکنون لاکهید مارتین نام دارد، به عنوان پیمانکار اصلی برای توسعه تاد انتخاب کرد.پیش از ساخت نمونه اولیه فیزیکی، کد نرم‌افزاری «اثر آئرو-اپتیکال» (AOE) برای اعتبارسنجی پروفایل عملیاتی مورد نظر در طراحی پیشنهادی لاکهید توسعه یافت. در آوریل ۱۹۹۵، اولین آزمایش پروازی تاد انجام شد و تمام آزمایش‌های پروازی در فاز نمایش و اعتبارسنجی (DEM-VAL) برنامه، در میدان موشکی وایت سندز صورت گرفت. شش تلاش اول برای رهگیری (پروازهای ۴ تا ۹) به هدف اصابت نکردند. اولین رهگیری‌های موفق در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ و ۲ اوت ۱۹۹۹ علیه موشک‌های هدف "هِرا" انجام شد.آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده (ARL) آسیب‌پذیری سامانه تاد را ارزیابی کرد که شامل بررسی اثرات عناصر اصلی الکترومغناطیسی، از جمله تداخل الکترومغناطیسی، عملیات تابش الکترومغناطیسی، خطرات تابش الکترومغناطیسی، پالس الکترومغناطیسی، تخلیه الکترواستاتیکی و صاعقه بر روی اجزای این سامانه بود. این ارزیابی همچنین به منظور تعیین پتانسیل رشد سامانه با توجه به طراحی تاکتیکی آن و نیز ارائه تحلیلی از بقاپذیری آن در برابر تهدیدهایی مانند سلاح‌های متعارف، سلاح‌های شیمیایی و اقدامات متقابل جنگ الکترونیک طراحی شده بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده از این تحلیل‌ها برای توسعه مدل‌های مسیر پروازی برای اهداف و موشک‌ها و همچنین مسیرهای هدف با استفاده از تولید صحنه‌های فروسرخ از اقدامات متقابل فروسرخ (IRCMs) به کار گرفته شد.سامانه تاد توسط شرکت لاکهید مارتین موشک و کنترل آتش به عنوان پیمانکار اصلی، طراحی، ساخته و یکپارچه‌سازی می‌شود. پیمانکاران فرعی کلیدی شامل ریتیان، بوئینگ، ایروجت راکت‌داین، هانی‌ول، بی‌ای‌ئی سیستمز، اوشکوش دیفنس و میلتون‌کت هستند.مهندسی و ساخت.در ژوئن ۲۰۰۰، شرکت لاکهید برنده قرارداد مهندسی و توسعه تولید (EMD) شد تا طرح را به یک واحد آتش تاکتیکی متحرک ارتش تبدیل کند. در سال ۲۰۰۶، آزمایش‌های پروازی این سامانه با تست‌های تعیین مشخصات موشک و آزمایش‌های کامل سامانه در میدان موشکی وایت سندز از سر گرفته شد و سپس به تأسیسات میدان موشکی اقیانوس آرام منتقل گردید. توسعه و تولید اولیه رهگیر توسط توری برونو رهبری می‌شد که بعدها مدیرعامل یونایتد لانچ آلاینس شد.تاد-ئی‌آر (THAAD-ER).لاکهید برای تأمین بودجه توسعه نسخه برد بلند (extended-range یا ER) تاد فشار می‌آورد تا با تهدیدات در حال بلوغ ناشی از وسیله نقلیه گلاید فراصوت که ممکن است توسط دشمنان، به‌ویژه WU-14 چین، برای نفوذ به شکاف بین سامانه‌های دفاع موشکی ارتفاع پایین و ارتفاع بالا به کار گرفته شوند، مقابله کند. این شرکت در سال ۲۰۰۶ آزمایش‌های احتراق ایستا (static fire) یک پیشران اصلاح‌شده تاد را انجام داد و تا سال ۲۰۰۸ به تأمین مالی این پروژه ادامه داد. طرح کنونی پیشران تک‌مرحله‌ای با قطر به یک مرحله اول برای برد بیشتر، به همراه یک «مرحله ضربه» (kick stage) دوم گسترش خواهد یافت تا فاصله تا هدف را کاهش دهد و سرعت بهتری در لحظه خاموشی موتور و همچنین حرکت جانبی بیشتری در حین درگیری فراهم کند.اگرچه وسیله نابودگر (kill vehicle) نیازی به طراحی مجدد نخواهد داشت، پرتابگر زمینی به جای هشت موشک، تنها پنج موشک خواهد داشت. تا سال ۲۰۲۰، تاد-ئی‌آر تنها یک مفهوم صنعتی است، اما لاکهید معتقد است که آژانس دفاع موشکی به دلیل سلاح‌هایی که توسط دشمنان بالقوه در حال توسعه هستند، به آن علاقه‌مند خواهد شد. اگر تأمین بودجه برای تاد-ئی‌آر در سال ۲۰۲۰ آغاز شود، می‌توان تا سال ۲۰۲۴ سامانه‌ای تولید کرد که یک قابلیت موقت در برابر تهدیدات فراصوت ابتدایی فراهم کند. پنتاگون در حال تحقیق است که آیا فناوری‌های دیگر مانند سلاح انرژی هدایت‌شده و ریل‌گان راه‌حل‌های بهتری برای دفاع موشکی هستند یا خیر. انتظار می‌رود این فناوری‌ها در اواسط تا اواخر دهه ۲۰۲۰ در دسترس قرار گیرند.تولید.موشک تاد که گاهی از فناوری آن با عنوان «کشتن جنبشی» (Kinetic Kill) یاد می‌شود، با برخورد کردن با موشک‌های دیگر و با استفاده از فناوری «برخورد برای کشتن» (hit-to-kill)، آن‌ها را نابود می‌کند؛ مشابه سامانه پاتریوت پک-۳ (PAC-3)، هرچند پک-۳ حاوی یک کلاهک انفجاری کوچک نیز می‌باشد. این برخلاف پاتریوت پک-۲ (PAC-2) است که تنها یک کلاهک انفجاری حمل می‌کرد که با استفاده از یک فیوز مجاورتی منفجر می‌شد. اگرچه ارقام واقعی طبقه‌بندی شده‌اند، موشک‌های تاد بردی در حدود ۱۲۵ مایل (۲۰۰ کیلومتر) و توانایی رسیدن به ارتفاع ۹۳ مایل (۱۵۰ کیلومتر) را دارند. یک آتشبار تاد شامل حداقل شش پرتابگر است که هر یک به هشت موشک مجهز هستند، به همراه دو مرکز عملیات تاکتیکی متحرک (TOCs) و رادار زمینی AN/TPY-2 (GBR).ارتش ایالات متحده قصد دارد حداقل شش آتشبار تاد را مستقر کند، با هزینه خرید ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا برای هر آتشبار. در سپتامبر ۲۰۱۸، آژانس دفاع موشکی (MDA) قصد داشت ۵۲ رهگیر دیگر به ارتش تحویل دهد. در ژوئن ۲۰۲۰، پیش‌نویس کمیته نیروهای مسلح سنا از بودجه وزارت دفاع برای سال مالی ۲۰۲۱، بودجه‌ای را برای هشتمین آتشبار تاد اختصاص داد.موشک تاد در تأسیسات لاکهید مارتین در نزدیکی تروی، آلاباما تولید می‌شود، جایی که یکپارچه‌سازی نهایی، مونتاژ و آزمایش انجام می‌گیرد. رادار آن یک رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی باند ایکس است که توسط شرکت ریتیان در تأسیسات یکپارچه پدافند هوایی در اندوور، ماساچوست توسعه یافته و ساخته شده است. به رادار تاد و گونه‌ای از آن که به عنوان حسگر پیشرو برای دفاع موشکی در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) توسعه یافته (رادار قابل حمل باند ایکس مستقر در جلو یا FBX-T)، در اواخر سال ۲۰۰۶/اوایل ۲۰۰۷ یک نام مشترک AN/TPY-2 اختصاص داده شد. رادار تاد می‌تواند با سامانه‌های آیجیس و پاتریوت در یک سامانه دفاع ضدموشکی سه‌لایه همکاری کند.تجهیز اولین یگان‌ها.در ۲۸ مه ۲۰۰۸، ارتش ایالات متحده آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4)، از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی را در فورت بلیس، تگزاس فعال کرد. آتشبار A-4 بخشی از فرماندهی پدافند هوایی و موشکی سی و دوم ارتش است. در آن زمان، این آتشبار دارای ۲۴ رهگیر تاد، سه پرتابگر تاد مبتنی بر سامانه حمل بار M1120 HEMTT، یک سامانه کنترل آتش تاد و یک رادار تاد بود. استقرار کامل در سال ۲۰۰۹ آغاز شد. در اکتبر ۲۰۰۹، ارتش ایالات متحده و آژانس دفاع موشکی دومین آتشبار تاد، آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، را در فورت بلیس فعال کردند.در اوت ۲۰۱۲، لاکهید قراردادی به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار از آژانس دفاع موشکی (MDA) برای تولید پرتابگرها و تجهیزات کنترل آتش و ارتباطات سامانه تسلیحاتی تاد برای ارتش ایالات متحده دریافت کرد. این قرارداد شامل ۱۲ پرتابگر، دو واحد کنترل آتش و ارتباطات و تجهیزات پشتیبانی بود. این قرارداد شش پرتابگر برای آتشبار پنجم تاد و سه پرتابگر اضافی برای هر یک از آتشبارهای اول و دوم فراهم می‌کرد. این تحویل‌ها تمام آتشبارها را به پیکربندی استاندارد شش پرتابگره خواهد رساند.طرح‌های کلی دفاع موشکی.در مه ۲۰۱۷، پنتاگون پیشنهاد کرد در بودجه سال مالی ۲۰۱۸ خود ۷٫۹ میلیارد دلار برای دفاع موشکی هزینه کند که شامل رهگیرهای تاد و پاتریوت، به همراه ۱٫۵ میلیارد دلار برای دفاع زمینی میانه مسیر (GMD) در برابر موشک‌های بالیستیک قاره‌پیما می‌شود.استقرارها.اسرائیل.در سال ۲۰۱۲، ایستگاه راداری هشدار زودهنگام موشکی AN/TPY-2 ایالات متحده در کوه کرن در صحرای نگب، تنها تأسیسات نظامی خارجی فعال در اسرائیل بود.در مارس ۲۰۱۹، آتشبار براوو، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (B-2 THAAD) از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی در جریان یک رزمایش مشترک ایالات متحده و اسرائیل در پایگاه هوایی نواتیم مستقر شد و پس از آن به مکانی نامعلوم در صحرای نگب در جنوب اسرائیل منتقل گردید. سامانه راداری باند ایکس، که بخشی از سامانه تاد است، از سال ۲۰۰۸ در نواتیم مستقر بوده است.در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۲ مهر ۱۴۰۳)، رئیس‌جمهور بایدن به وزیر دفاع لوید آستین دستور داد تا مجوز استقرار یک آتشبار تاد در اسرائیل را صادر کند تا «به تقویت پدافند هوایی اسرائیل پس از حملات بی‌سابقه ایران به اسرائیل در ۱۳ آوریل و مجدداً در ۱ اکتبر کمک کند».در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ (۷ دی ۱۴۰۳)، یک آتشبار تاد یک رهگیری رزمی موفقیت‌آمیز علیه یک موشک بالستیک شلیک‌شده از یمن انجام داد.در ۴ مه ۲۰۲۵ (۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴)، منابع اسرائیلی به بی‌بی‌سی گفتند که یک آتشبار تاد، به همراه سامانه پیکان، در رهگیری یک موشک فراصوت که از یمن به سمت فرودگاه بین‌المللی بن گوریون شلیک شده بود، ناموفق عمل کرده است.در ۹ مه ۲۰۲۵ (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۴)، برای دومین بار در یک هفته، یک سامانه تاد در سرنگون کردن یک موشک حوثی‌ها ناموفق بود. در عوض، این موشک توسط یک سامانه پدافند هوایی دوربرد پیکان سرنگون شد.در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ (۴ مرداد ۱۴۰۴)، گزارش‌های "The War Zone" و وال‌استریت جورنال اعلام کردند که تقریباً ۱۵۰ رهگیر تاد توسط نیروهای آمریکایی در جریان رگبارهای موشکی ایران به سمت اسرائیل شلیک شده است، که تقریباً ۲۵٪ از کل رهگیرهای تاد تأمین بودجه شده تا به امروز توسط ایالات متحده را تشکیل می‌دهد.رومانی.در سال ۲۰۱۹، در حالی که سامانه ایجس آشور در پایگاه دریایی دوسلو در حال ارتقا بود، آتشبار بی، هنگ ۶۲ توپخانه پدافند هوایی (B-62 THAAD)، به‌طور موقت در پایگاه دریایی دوسلو، رومانی، مستقر شد.کره جنوبی.در اکتبر ۲۰۱۳، ارتش کره جنوبی از پنتاگون درخواست کرد تا اطلاعاتی در مورد سامانه تاد، شامل قیمت و قابلیت‌های آن، به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای تقویت پدافند در برابر موشک‌های بالستیک کره شمالی ارائه دهد. با این حال، دولت پارک گون-هه در کره جنوبی تصمیم گرفت که به جای خرید تاد، موشک سطح‌به‌هوای دوربرد بومی خود را توسعه دهد. مقامات وزارت دفاع کره جنوبی پیشتر اطلاعاتی در مورد تاد و همچنین سایر رهگیرهای موشکی مانند پیکان ۳ اسرائیل درخواست کرده بودند، اما هدفشان تحقیق در مورد سامانه‌ها برای توسعه فناوری داخلی بود و نه خرید آن‌ها. با این حال، مقامات اظهار داشتند که استقرار سامانه تاد توسط آمریکا به مقابله با تهدیدات موشکی کره شمالی کمک خواهد کرد. در مه ۲۰۱۴، پنتاگون فاش کرد که در حال بررسی مکان‌هایی برای استقرار آتشبارهای تاد در کره جنوبی است.استقرار این سامانه با مخالفت چین و روسیه مواجه شد. در فوریه ۲۰۱۶، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، گفت که وجود تاد در کره جنوبی «تعادل استراتژیک منطقه‌ای را درهم می‌شکند» و این سامانه فراتر از نیازهای کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۷، یک مقام نظامی چین گفت که این استقرار تأثیر منفی بر «روابط نظامی دوجانبه و اعتماد متقابل» با ایالات متحده داشته است. کارشناسان غربی می‌گویند که برد رادار و رهگیرهای تاد نباید تهدیدی برای چین باشد و ایالات متحده سال‌هاست که قابلیت‌های مشابهی در تایوان و ژاپن داشته است.مقامات چینی معتقدند که مکان استقرار تاد در کره جنوبی به رادار آن اجازه می‌دهد تا پرتاب‌های موشکی چین را از پشت در مرحله بوست شناسایی کرده و بین طعمه‌ها و کلاهک‌ها تمایز قائل شود و این اطلاعات را با بقیه شبکه تحت رهبری آمریکا به اشتراک بگذارد. این امر بازدارندگی هسته‌ای چین را که در مقایسه با ایالات متحده و روسیه ذخایر بسیار کوچکتری دارد، تضعیف می‌کند. آزمایش‌های موشکی در چین معمولاً به جهتی غیر از کره نشانه گرفته می‌شد، اما ممکن است این مسیر برای به حداقل رساندن شناسایی توسط تاد نیاز به تغییر داشته باشد. مقامات چینی از کره جنوبی خواستند تا رادار این سامانه پدافند موشکی را تضعیف کند، اما هیچ تغییری اعمال نشد.در ژوئیه ۲۰۱۶، مقامات نظامی آمریکا و کره جنوبی استقرار سامانه تاد در کره جنوبی را به دنبال آزمایش‌های موشکی بالستیک و هسته‌ای توسط کره شمالی اعلام کردند. هر واحد تاد شامل شش پرتابگر کامیون‌سوار، ۴۸ رهگیر، یک واحد کنترل آتش و ارتباطات، و یک رادار AN/TPY-2 است. شهرستان سونگجو در استان گیونگسانگ شمالی به عنوان محل استقرار تاد انتخاب شد، بخشی به این دلیل که خارج از برد توپخانه راکتی کره شمالی در امتداد DMZ قرار دارد. این امر اعتراضات ساکنان شهرستان سونگجو را برانگیخت که نگران بودند تشعشعات ساطع‌شده از رادار AN/TPY-2 بر سلامت آن‌ها و محصول معروف خربزه شرقی منطقه تأثیر بگذارد. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶، ایالات متحده و کره جنوبی اعلام کردند که تاد به باشگاه گلف Lotte Skyhill Seongju منتقل خواهد شد که از مناطق اصلی مسکونی شهر دورتر و در ارتفاع بالاتری قرار دارد تا نگرانی‌ها را کاهش دهد.در ۶ مارس ۲۰۱۷، دو کامیون پرتابگر تاد از طریق ترابری هوایی برای استقرار به پایگاه هوایی اوسان کره جنوبی رسیدند. پیش از آن در همان روز، کره شمالی ۴ موشک پرتاب کرده بود. مقاله‌ای در رویترز بیان کرد که با وجود سامانه پدافندی تاد، رگبار موشکی کره شمالی همچنان تهدیدی برای کره جنوبی خواهد بود، در حالی که مقاله‌ای در "International Journal of Space Politics &amp; Policy" گفت که نیروهای کره جنوبی از قبل دارای سامانه‌های پاتریوت برای پدافند نقطه‌ای و ناوشکن‌های ایجس با قابلیت متوقف کردن موشک‌های بالستیکی هستند که ممکن است از شمال بیایند، در قالب یک پدافند ضدموشکی سه لایه برای کره جنوبی. در ۱۶ مارس ۲۰۱۷، یک رادار تاد به کره جنوبی رسید. سامانه تاد در پایگاه هوایی اوسان نگهداری می‌شود تا زمانی که سایت محل استقرار سامانه آماده شود، با تاریخ آماده‌سازی مورد انتظار ژوئن ۲۰۱۷. پایگاه هوایی اوسان دارای پست‌های فرماندهی مقاوم‌سازی‌شده در برابر انفجار با ۳ لایه درب ضد انفجار است.تا ۲۵ آوریل ۲۰۱۷، شش تریلر حامل رادار تاد، پرتابگرهای رهگیر، تجهیزات ارتباطی و پشتیبانی وارد سایت سونگجو شدند. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۷، گزارش شد که کره جنوبی هزینه زمین و تأسیسات تاد را تقبل خواهد کرد، در حالی که ایالات متحده هزینه عملیاتی آن را پرداخت می‌کند. در ۲ مه ۲۰۱۷، مون سانگ-گیون از وزارت دفاع کره جنوبی و سرهنگ رابرت منینگ سوم، سخنگوی ارتش آمریکا، اعلام کردند که سامانه تاد در سونگجو عملیاتی شده و «توانایی رهگیری موشک‌های کره شمالی و دفاع از کره جنوبی را دارد.»گزارش شد که این سامانه تا اواخر سال ۲۰۱۷، زمانی که اجزای اضافی سامانه در محل مستقر شوند، به پتانسیل عملیاتی کامل خود نخواهد رسید. در ۷ ژوئن ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور مون جه-این پس از اطلاع از ورود چهار پرتابگر اضافی به کره جنوبی بدون اطلاع وزارت دفاع به وی، استقرار بیشتر تاد را تا زمان بررسی معلق کرد. تیپ ۳۵ توپخانه پدافند هوایی تاد را در پدافند لایه‌ای خود در شبه‌جزیره کره ادغام کرده است که به عنوان نیروی ضربت ترکیبی مدافع (Combined Task Force Defender) شناخته می‌شود و از پرسنل آمریکایی و کره‌ای تشکیل شده است.حتی با وجود آزمایش موشک قاره‌پیمای کره شمالی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۷ که آلاسکا را به تازگی تهدید می‌کرد، یک آزمایش رهگیر تاد مستقر در کادیاک، آلاسکا (FTT-18) علیه حمله شبیه‌سازی‌شده توسط یک موشک بالستیک میان‌برد (IRBM) از مدت‌ها قبل برنامه‌ریزی شده بود. آزمایش FTT-18 توسط آتشبار A-2 تاد (آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، پدافند هوایی ارتفاع بالای پایانی) از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی (ایالات متحده) در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ با موفقیت انجام شد. سربازان از رویه‌های یک سناریوی رزمی واقعی استفاده کردند و از زمان پرتاب IRBM آگاه نبودند.همچنین در سال ۲۰۱۷، پرتاب دیگری از یک رهگیر تاد از کادیاک برای ماه ژوئیه برنامه‌ریزی شد تا برای یک آزمایش احتمالی موشک قاره‌پیمای کره شمالی آماده شوند. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷، کره شمالی یک موشک قاره‌پیمای آزمایشی با قابلیت رسیدن به لس‌آنجلس پرتاب کرد. در پاسخ، رئیس‌جمهور مون جه-این خواستار استقرار چهار پرتابگر باقیمانده تاد شد که با به قدرت رسیدن وی متوقف شده بودند.لی جونگ-کول، از حزب دموکراتیک کره به رهبری رئیس‌جمهور مون جه-این، با اشاره به تنش‌ها بر سر استقرار سامانه ضدموشکی تاد توسط آمریکا در کره جنوبی، اظهار داشت: «توانایی‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی… به حدی ارتقا یافته که تهدیدات جدی ایجاد کند؛ سامانه همکاری بین‌المللی برای مهار کره شمالی از بین رفته است…». شورای آتلانتیک، در یادداشت ژوئن ۲۰۱۷ خود به رئیس‌جمهور ترامپ با عنوان «از بین بردن تهدید فزاینده ناشی از سلاح‌های هسته‌ای کره شمالی»، یک چک‌لیست از اقدامات را توصیه کرد، شامل اعلامیه‌های زیر به کره شمالی.در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷، یک رهگیر تاد مستقر در کادیاک یک موشک بالستیک میان‌برد (MRBM) را که بر فراز اقیانوس آرام پرتاب شده بود، سرنگون کرد که این پانزدهمین آزمایش موفقیت‌آمیز بود. مدیر آژانس دفاع موشکی (MDA) بر اهمیت جمع‌آوری داده‌ها از این رهگیری تأکید کرد که قابلیت‌های مدل‌سازی و شبیه‌سازی سناریوهای آژانس را افزایش می‌دهد. جان شیلینگ دقت فعلی موشک هواسونگ-۱۴ کره شمالی را در بردهای مورد بحث که شهرهای آمریکا را تهدید می‌کند، ضعیف ارزیابی می‌کند، که برای اثبات دقت آن به آزمایش‌های بیشتری نیاز خواهد بود.در اوت ۲۰۱۷، "نیویورک تایمز" گزینه‌های ضدموشکی موجود برای مقابله با رگبار برنامه‌ریزی‌شده چهار موشک هواسونگ-۱۲ را بررسی کرد، در صورتی که این موشک‌ها در اواسط اوت ۲۰۱۷ از شمال پرتاب شوند و هدف آن‌ها فرود در نزدیکی آب‌های سرزمینی گوآم باشد، مسافتی برابر با ، با پرواز در ارتفاعی بیش از ، در یک پرواز ۱٬۰۶۵ ثانیه‌ای (۱۸ دقیقه). به گفته ژنرال جان ای. هایتن، فرمانده فرماندهی راهبردی ایالات متحده، این گزینه‌ها برای دفاع موشکی کره جنوبی شامل «سامانه‌های دریایی، پاتریوت و تاد» است.در ۲ سپتامبر ۲۰۱۷، خبرگزاری رسمی کره شمالی (KCNA) تصویری از یک کلاهک کشیده منتشر کرد، که برای قرار گرفتن در کلاهک یکی از موشک‌هایش طراحی شده بود. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۷، هم وزارت خارجه ژاپن و هم ستاد مشترک ارتش کره جنوبی از شناسایی یک رویداد لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۳ ریشتر در نزدیکی پونگیه-ری، سایت آزمایش هسته‌ای زیرزمینی کره شمالی، خبر دادند. وزارت خارجه ژاپن نتیجه‌گیری کرده است که این رویداد ششمین آزمایش هسته‌ای کره شمالی بوده است.چو سانگ-هون از "نیویورک تایمز" گزارش می‌دهد که این آزمایش مایه شرمساری بزرگی برای رهبر عالی‌مقام چین، شی جین پینگ بود که میزبان نشست بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) در شیامن چین بود. چنگ شیائوهه، کارشناس مسائل کره شمالی در دانشگاه رنمین چین، گفت که به نظر می‌رسد زمان‌بندی این آزمایش عمدی بوده است. وزارت خارجه چین از کره شمالی خواست «دست از اقدامات اشتباه بردارد» و موافقت کرد که اقدامات بیشتر سازمان ملل برای حل این بحران قریب‌الوقوع ضروری است. کره شمالی با ساخت یک کلاهک با قابلیت گرماهسته‌ای برای حداقل یکی از موشک‌هایش، نیاز به تاد را ایجاد کرده است، که قادر به رهگیری تهدیدات موشک‌های قاره‌پیما در ارتفاعات و بردهای پایین‌تر تخمین‌زده‌شده برای یک موشک قاره‌پیمای هواسونگ-۱۴ است که تحت بار یک کلاهک سنگین‌تر مورد نیاز برای حمل سلاح گرماهسته‌ای قرار گرفته است.در اکتبر ۲۰۱۷، آتشبار D، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، پدافند هوایی ارتفاع بالای پایانی، برای آماده‌سازی جهت تغییر ایستگاه دائمی به کره جنوبی، به تیپ ۳۵ توپخانه پدافند هوایی منتقل شد. در فاصله زمانی پیش از انتقال دائمی آتشبار D-2 تاد به کره جنوبی به همراه خانواده‌هایشان، آتشبار A-4 تاد در کره جنوبی مستقر خواهد شد.تصمیم کره جنوبی برای استقرار تاد به منظور محافظت از خود در برابر کره شمالی، باعث واکنش‌های تند و اقدامات تلافی‌جویانه از سوی چین شد.در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، کره جنوبی و چین برای عادی‌سازی روابط که پیش از این به دلیل استقرار تاد آسیب دیده بود، به توافق رسیدند.ترکیه.به گفته مقامات آمریکایی، رادار AN/TPY-2 در پایگاه هوایی کوره‌جیک ترکیه مستقر شده است. این رادار در ژانویه ۲۰۱۲ فعال شد.امارات متحده عربی.در دسامبر ۲۰۱۱، امارات متحده عربی قراردادی برای خرید این سامانه پدافند موشکی امضا کرد. امارات متحده عربی اولین دو کلاس واحد تاد خود را در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در فورت بلیس فارغ‌التحصیل کرد. اولین رزمایش‌های شلیک واقعی آن با موشک پاتریوت در سال ۲۰۱۴ انجام شد.در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، تاد اولین رهگیری خود در دنیای واقعی را در برابر یک موشک بالستیک حوثی‌ها در امارات انجام داد.ایالات متحده.هاوایی.در ژوئن ۲۰۰۹، ایالات متحده یک واحد تاد را به همراه رادار دریایی SBX در هاوایی مستقر کرد تا در برابر پرتاب احتمالی موشک از سوی کره شمالی که مجمع‌الجزایر را هدف قرار دهد، دفاع کند.گوآم.در آوریل ۲۰۱۳، ایالات متحده اعلام کرد که آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4)، برای دفاع در برابر حمله احتمالی موشک بالستیک میان‌برد کره شمالی به جزیره، در گوآم مستقر خواهد شد. در مارس ۲۰۱۴، آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، مسئولیت را با A-4 تعویض کرد و مأموریت دفاع از گوآم را بر عهده گرفت. پس از یک استقرار موفق ۱۲ ماهه توسط A-4، آتشبار دلتا ۲ (D-2) جای آن را برای یک استقرار ۱۲ ماهه گرفت. در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۹، آتشبار اکو، هنگ سوم توپخانه پدافند هوایی (E-3) در گوآم مستقر شد.جزیره ویک.در نوامبر ۲۰۱۵، یک سامانه تاد جزء کلیدی "عملیات آزمایشی پرواز Fierce Sentry-02 رویداد ۲" (FTO-02 E2) بود، یک رویداد آزمایشی پیچیده سامانه پدافند موشکی به ارزش ۲۳۰ میلیون دلار که در جزیره ویک و مناطق اقیانوسی اطراف آن انجام شد. هدف، آزمایش توانایی سامانه‌های تسلیحاتی سامانه پدافند موشکی بالستیک ایجس و تاد برای شکست دادن حمله‌ای شامل سه هدف هوایی و موشکی تقریباً همزمان بود که از یک موشک بالستیک میان‌برد، یک موشک بالستیک کوتاه‌برد و یک موشک کروز تشکیل شده بود. در طول این آزمایش، یک سامانه تاد در جزیره ویک یک هدف کوتاه‌برد را که شبیه‌ساز یک موشک بالستیک کوتاه‌برد بود شناسایی و منهدم کرد که با چتر نجات از یک هواپیمای ترابری سی-۱۷ پرتاب شده بود. همزمان، سامانه تاد و ناوشکن موشک‌انداز یواس‌اس "جان پل جونز" هر دو موشک‌هایی را برای رهگیری یک موشک بالستیک میان‌برد پرتاب کردند، که با چتر نجات از یک سی-۱۷ دوم پرتاب شده بود.استقرارهای آینده: سفارش‌های قطعی و طرح‌های احتمالی.اروپا و خاورمیانه.تا مارس ۲۰۱۶، فرماندهی فضایی و دفاع موشکی ارتش ایالات متحده در حال بررسی استقرار تاد در اروپا با فرماندهی اروپایی ایالات متحده و در خاورمیانه با فرماندهی مرکزی ایالات متحده بود.ژاپن.در نوامبر ۲۰۱۵، گن ناکاتانی، وزیر دفاع ژاپن، گفت که استقرار تاد توسط ایالات متحده در ژاپن را برای مقابله با تهدید موشک‌های بالستیک کره شمالی بررسی خواهد کرد. تا اکتبر ۲۰۱۶، ژاپن در حال بررسی خرید تاد یا ایجس اَشور (Aegis Ashore) برای افزودن یک لایه دفاع موشکی جدید بود. در مه ۲۰۱۷ گزارش شد که مقامات دولت ژاپن اکنون سامانه ایجس آشور را ترجیح می‌دهند، زیرا پوشش گسترده‌تری دارد، به این معنی که برای محافظت از ژاپن به واحدهای کمتری نیاز است و همچنین ارزان‌تر است.در کنفرانس ۲۰۱۷ مرکز برای یک امنیت آمریکایی جدید، با استناد به منابع در دسترس عموم و شبیه‌سازی‌های حملات به پایگاه‌های ایالات متحده در آسیا، دو عضو نیروی دریایی، فرماندهان شوگارت و گونزالس، اشاره کردند که دو آتشبار پاتریوت، دو کشتی ایجس و پنج آتشبار تاد دیگر، قابلیت‌های منتشر شده موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد (SRBM) و میان‌برد (MRBM) چین علیه ژاپن را خنثی می‌کنند.روسیه با این خریدهای موشکی مخالفت کرده و بیم آن دارد که ایالات متحده پس از استقرار مجتمع‌های پدافند موشکی ایجس آشور در ژاپن، به مدیریت آن‌ها دسترسی داشته باشد. وزیر امور خارجه روسیه نتیجه‌گیری کرد: «ما هیچ موردی را در هیچ‌کجای دنیا سراغ نداریم که ایالات متحده سلاح‌های خود را مستقر کرده و کنترل آن‌ها را به کشوری که همه چیز در خاک آن اتفاق افتاده، منتقل کرده باشد. من بسیار شک دارم که آن‌ها در این مورد استثنا قائل شوند».در سال ۲۰۲۰، ژاپن طرح‌های خرید سامانه ایجس آشور را به حالت تعلیق درآورد. دولت ژاپن اعلام کرد که نگران مسائل زیست‌محیطی ناشی از سقوط بوسترهای مصرف‌شده سامانه است. شهروندان محلی مناطقی که برای استقرار این سامانه انتخاب شده بودند نیز به این خرید اعتراض کرده و گفتند که چنین استقراری حملات به خانه‌هایشان را در زمان جنگ تضمین می‌کند. دولت ژاپن مشخص نکرده بود که آیا خرید سامانه‌های تاد را دوباره ارزیابی خواهد کرد یا خیر.عمان.در مه ۲۰۱۳، عمان از قراردادی برای خرید سامانه پدافند هوایی تاد خبر داد. با این حال، فروشی اعلام نشده است.قطر.در جریان سفری به قطر در ۱۴ مه ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، از توافقی برای خرید ۴۲ میلیارد دلار تجهیزات نظامی پیشرفته از آمریکا توسط قطر خبر داد. بخش برجسته‌ای از این توافق شامل خرید سامانه‌های تاد برای تقویت قابلیت‌های پدافند هوایی موشکی قطر است.عربستان سعودی.در اکتبر ۲۰۱۷، ایالات متحده به توافقی برای ارائه تاد به عربستان سعودی به ارزش ۱۵ میلیارد دلار دست یافت. این قرارداد شامل هفت واحد آتش، هر کدام با یک رادار AN/TPY-2 ساخت ریتیان، دو ایستگاه تاکتیکی متحرک (با دو یدکی برای مجموع ۱۶ عدد)، شش پرتابگر (با دو یدکی برای مجموع ۴۴ عدد)، و ۳۶۰ موشک رهگیر بود.تایوان.در سال ۲۰۱۷، یک گزارش رسانه‌ای مستقر در هنگ کنگ ادعا کرد که تاد ممکن است برای رهگیری موشک‌های جمهوری خلق چین در تایوان مستقر شود. با این حال، دیوید لی، وزیر امور خارجه تایوان، گفت که از هیچ‌گونه مذاکره‌ای با ایالات متحده در مورد استقرار احتمالی بی‌اطلاع است. کارشناسان نظامی محلی گفتند که استقرار تاد برای تایوان نه ضروری و نه مقرون به صرفه است، زیرا چین تایوان را با موشک‌های کوتاه‌برد تهدید می‌کند، در حالی که تاد برای سرنگون کردن موشک‌های میان‌برد و دوربرد طراحی شده است.در مارس ۲۰۱۷، فنگ شیه-کوان، وزیر دفاع ملی، گفت که قاطعانه با استقرار سامانه تاد در تایوان مخالف است. معاون وزیر، چنگ د-می، در یک جلسه پرسش و پاسخ کمیته امور خارجه و دفاع ملی در آوریل ۲۰۱۷ گفت که تایوان در کوتاه‌مدت به سامانه تاد نیازی ندارد زیرا سامانه رادار آرایه فازی ساخت آمریکا در پایگاه لشان شهرستان هسینچو از نظر قابلیت شناسایی با سامانه تاد برابری می‌کند؛ این اظهارات به عنوان «در تضاد جزئی با گفته‌های ماه گذشته وزیر دفاع ملی فنگ شیه-کوان» توصیف شد.فردی لیم در همان جلسه پرسش و پاسخ از وزارتخانه خواست «هر آنچه را که برای تضمین توانایی‌های دفاعی کشور لازم است، تهیه کند، که نمی‌توان به دلیل فشار چین آن را به خطر انداخت.» سامانه هشدار زودهنگام موجود تایوان که توسط سازنده رادار تاد ساخته شده است، می‌تواند برای مقابله با پرتاب موشک‌های چین عمل کند.