آران و بیدگل کیست؟ توضیح بده.
آران و بیدگل شهری در استان اصفهان و مرکز شهرستان آران و بیدگل است.جغرافیا.این شهر در جنوب غربی دریاچهٔ نمک واقع شده و فاصله آن از دریاچه نمک ۳۵ کیلومتر است و همچنین در غرب کویر مرنجاب و منطقه ی یخاب قرار دارد.آب و هوا.آب و هوای این منطقه گرم و خشک با تابستانهای گرم و سوزان و زمستانهای سرد و خشک بوده و حداکثر دمای هوا در تابستان به بیش از ۵۵ درجه سانتیگراد و حداقل برودت هوا در زمستان به ۷- درجه سانتیگراد می‌رسد.بارش سالیانه حدود ۱۳۸ میلیمتر و میانگین دمای سالانه ۱۹/۹ درجه سانتیگراد است اما دما دما در پاییز و بهار معتدل بوده و در این فصول توریست‌های زیادی از اقصی نقاط جهان به این شهر زیبا می‌آیند.غذا های ویژه ی آران وبیدگل.کباب زردک، خورشت نخود آله، شله بریان با زیره، گوشت (و) لوبیا، آش سماق، خورشت ماست، قیمه ریزه ی آران وبیدگل ، حلیم گوشت (و) عدس و خورشت اسفناج ( خورشت نخود و اسفناج؛ گوشت و نخود و اسفناج )تاریخچه.تحقیقات باستان‌شناسی نشان داده است که انسان عهد حجر که تازه از کوه فرود آمده و در دشت سکونت گزیده بود، بر روی همان مسیر کمانی شکل اطراف کویر نمک استقرار یافته بود و این قرارگاه‌های انسانی که تاکنون شناخته شده‌اند در تپه سیلک، قم، ری و دامغان بوده است.پس از آنکه تپه سیلک (در ۱۴ کیلومتری جنوب غرب)، در اوایل هزاره اول (پیش از میلاد مسیح) تخریب شد، مهاجمان پیروز فین کنونی را مسکن خویش قرار دادند و در اطراف آنجا آبادیهای کوچک و بزرگی مانند آران دشت، بیدگل، نوش‌آباد، نیاسر و ورزآباد پدید آمد.در دوره صفوی ژان شاردن که از این منطقه بازدید می‌کند در مورد این شهر می‌گوید:در دوره قاجار، آران و بیدگل به صورت دو قریه جدا از هم وجود داشت. عبدالرحیم کلانتر ضرابی در این باره می‌گوید:پس از دوره قاجار آران و بیدگل هر یک بر اساس قوانین تقسیمات کشوری دارای شهرداری جداگانه بودند و سال تأسیس شهرداری آن‌ها به ترتیب ۱۳۳۲ و ۱۳۳۳ خورشیدی بوده است. اولین شهردار آران در این دوره "محمدتقی صباحی" بود.در سال ۱۳۵۴ خورشیدی بنابر تصمیم وزارت کشور این دو شهر تحت عنوان گل‌آرا یکپارچه شدند و از بخش آران و از توابع کاشان در محدوده استان مرکزی قرار گرفت.در مردادماه سال ۱۳۷۵ بر اساس مصوبه هیئت وزیران، بخش آران از شهرستان کاشان جدا و به عنوان شهرستان آران و بیدگل شامل دو بخش مرکزی و کویرات در تقسیمات کشوری شناخته شد.قدیمی‌ترین اثر مکتوبی که به آران اشاره دارد، کتاب "الاعلاق النّفیسه" نوشته ابن رسته است که در سال ۲۹۰ قمری به زبان عربی نگاشته شده و در سالهای اخیر توسط دفتر انتشارات امیرکبیر ترجمه و چاپ شده است. در صفحه ۱۸۱ این اثر از آران به عنوان یکی از آبادیهایی که در دوران انوشیروان دارای قصرهایی بوده است، یاد می‌کند.درکتاب تاریخ قم که۱۳۰۰ سال پیش نوشته شده از آران و وشاد و هراسکان نامبرده شده است.مطابق نوشته‌های عباس علیجانزاده آرانی، این شهر از دو بخش مجزا و همجوار "آران" و "بیدگل" با فاصله کوچه‌ای تنگ تشکیل شده بود که در اسفند ۱۳۴۴ دیوارها فرو ریخت و هر دو بخش یکی شدند و شهر آران و بیدگل به‌وجود آمد.سبب نام‌گذاری (وجه تسمیه).آران.اسامی آران، آرو، آرو بیدگل، ویگل، گل‌آرا، نامهای رسمی و محلی این منطقه بوده است. دربارهٔ سبب این نام‌گذاری نظریات متعددی ابراز شده که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شودمردم.زبان و لهجه.یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این منطقه، تنوع لهجه ای بسیار زیاد است. به گونه ای که ممکن است دو چند همسایهٔ دیوار به دیوار به لهجه‌های مختلف صحبت کنند یا حتی در سخنان خود از اصطلاحات و الفاظی بهره ببرند که دیگران متوجه آن نشوند. قومیت مردم این شهر فارس می‌باشد و مردم این منطقه به زبان فارسی صحبت می‌کنند. در گذشته‌های دور نیز به جز زبان فارسی، یک زبان محلی نیز که آن را زبان دهی می‌نامیدند، در بین مردم رایج بود که سال‌هاست از میان رفته است.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶۵٬۴۰۴ نفر (۲۰٬۳۱۵ خانوار) بوده است.آیین‌ها.آیین هور بابایی.که به آن هور بابا یا هوم بابا هم گفته می‌شود.در این آیین که در ماه رمضان (معمولاً در شب پانزدهم این ماه که شب تولد حسن بن علی است) انجام می‌شود، گروهی از کودکان و نوجوانان با قرار قبلی بین خودشان، بعد از افطار در مکانی مشخص جمع شده و پس از رای‌گیری، یک نفر صندوق‌دار و یک نفر میان‌دار انتخاب کرده و پس از فرستادن سه صلوات بلند که معنای خبری دارد، در کوچه پس کوچه‌های شهر به گردش درآمده و نیازهای خود را به سایرین بازگو می‌کنند. میان‌دار حکم تک‌خوان گروه را دارد و صندوق‌دار اجناس هدیه داده شده را، که بیشتر پول و خوراکی است، جمع می‌کند.دسته بچه‌ها در پاسخ به هر بیتی که تک‌خوان می‌خواند، پاسخ می‌دهند: «هور بابا، هور بابا». پس از خواندن این اشعار میان‌دار دعا می‌کند و با آمین گفتن همه، گروه دوباره راه افتاده و به کوچه دیگر می‌رود.به عقیده مردم آران و بیدگل این مراسم در حقیقت نوعی تشویق نابالغان برای شرکت در آیین روزه‌داری و برگرفته از رفتار حسن بن علی و حسین بن علی است که در شب‌های ماه رمضان، به منزل جدشان (پیامبر اکرم) رفته و سوره شمس را با صدا و آهنگی خوش می‌خواندند و بعد از خواندن این سوره، جد و پدرشان و تمامی مسلمانان را دعا می‌کردند، آنگاه پیامبر اکرم و علی بن ابی‌طالب برای خوشحالی و تشویق آن‌ها مقداری خوراکی به آن‌ها می‌دادند.آیین سنج‌زنی.این آیین در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس و معنوی کشور جمهوری اسلامی ایران ثبت گردیده است و در شب تاسوعای حسینی برگزار می‌گردد.