قطع‌نامه (مجموعه شعر) کیست؟ توضیح بده.
قطع‌نامه چهارمین دفتر شعر احمد شاملو است. این دفتر شامل چهار شعر است.چاپ اول این کتاب در ۱۳۳۰ با مقدمه‌ای از فریدون رهنما با نام مستعار چوبین منتشر شد و چاپ دوم، سی سال بعد در ۱۳۶۰ که علاوه بر مقدمهٔ چاپ اول مقدمهٔ دیگری از ع. پاشایی را نیز داراست. پس از آن چاپ‌های متعددی از آن منتشر شده‌است.شاملو در مورد نام کتاب در یادداشت‌ها و توضیحات می‌گوید: «عنوانِ این شعر، نخست شعرِ سفیدِ غفران بود که بعد به قطع‌نامه تبدیل شد؛ و هنگامی که با فریدون رهنما و مرتضا کیوان کلمهِ اخیر را برایِ عنوانِ مجموعه برگزیدم نامِ این شعر را به تا شکوفهِ سُرخِ یک پیراهن تغییر دادم. علت این بود که با این ترتیب، قطع‌نامه می‌توانست هر چهار شعرِ مجموعه و به‌خصوص دو شعر نخستین آن را پر معنی‌تر کند.»مقدمهٔ فریدون رهنما.فریدون رهنما در مقدمه‌ای که بر چاپ اول قطع‌نامه نوشته‌است سعی می‌کند تعریفی پیش‌رو از شعر به لحاظ مفهومی ارائه دهد و از نظر بررسی شکلی اشعار نیز به بدون وزن بودن آن‌ها اشاره دارد. رهنما در مقدمهٔ خود بر این کتاب می‌نویسد: «ریتم و وزن از خارج بر شعر و شاعر تحمیل نشده، بلکه اوامر احساسات صبح را اجرا می‌کند.»این یعنی مرزبندی با شعر نویی که با نیما آغاز شده بود. در شعر آزاد و نیمایی هر چند بلندی و کوتاهی وزن عروضی رعایت نمی‌شد اما وزن عروض به هر حال وجود دارد فقط به صورت «آزاد» مورد استفاده قرار می‌گیرد. انتخاب نام قطعنامه برای این کتاب نیز اشاره به «مانیفست» بودن این اشعار و مرزبندی‌شان هم از حیث محتوا و هم از نظر شکل با شعر قبل از آن است.جملهٔ دیگری در مقدمه رهنما آمده‌است که برای تاریخ ادبیات معاصر فارسی اهمیت ویژه‌ای دارد زیرا مستقیماً در آن از نیما یوشیج انتقاد شده‌است. رهنما می‌نویسد: «ریتم اشعار صبح را با ریتم اشعار اسپانیولی و آمریکای لاتینی بعد از لورکا می‌شود مقایسه کرد. دنیای پر از اشکال و تصاویر نابرابر نیما یوشیج که نتیجهٔ خشکی (در بهترین آثارش) به دهان ما می‌برد، با احساسات از بند رستهٔ صبح به‌راه افتاده‌اند و ما را به «نقاط عمیق درد پاشیده شده» هدایت می‌کنند.»این جمله موجب ناراحتی شدید نیما شد و از دست شاملو که به حق او را شاگردِ خلف خود می‌دانست بسیار ناراحت کرد. شاملو خود در این‌باره می‌گوید: «قطعنامه که با مقدمهٔ فریدون رهنما درآمد نیما را به شدت عصبانی کرد. خیال کرد ما دو تا داریم جلوش جبهه می‌گیریم»شعرهای کتاب.شیوهٔ نگارش شعرها تماماً بر اساس: "احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها"، چاپ دوم ۱۳۸۰، است.تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن.پاشایی در مورد این شعر می‌گوید: «این شعر با نامی خون آلوده و باری‌ گران آغاز می‌شود؛ نامی که هم از نظر ترکیباتش کاملاً نو و پرمعنا است و هم از نظر محتوی، تمام شعر را که خواندید معنایش برای‌تان روشن می‌شود.»چنین‌ام منــ زندانی‌یِ دیوارهایِ خوش‌آهنگِ الفاظِ بی‌زبان ــچنین‌ام من!تصویرم را در قاب‌اش محبوس کرده‌امو نام‌ام را در شعرمو پای‌ام را در زنجیرِ زن‌امو فردای‌ام را در خویشتنِ فرزندمو دل‌ام را در چنگِ شما...در چنگِ هم‌تلاشی‌یِ با شما. که خونِ گرمِ تان رابه سربازانِ جوخهٔ اعدام. می‌نوشانیدکه از سرما می‌لرزندو نگاهِ شان. انجمادِ یک حماقت است.قصیده برایِ انسانِ ماهِ بهمن.اما بهارِ سرسبزی با خونِ ارانیو استخوانِ ننگی در دهانِ سگِ انوالید!و شعرِ زندگی‌یِ او، با قافیهٔ خون‌اشو زندگی‌یِ شعرِ من. با خونِ قافیه‌اش.و چه بسیارکه دفترِ شعرِ زندگی‌شان رابا کفنِ سُرخِ یک خون شیرازه بستند.چه بسیارکه کُشتند برده‌گی‌یِ زندگی‌شان راتا آقایی‌یِ تاریخِ شان زاده شود.سرودِ مردی که خودش را کُشته است.فرانکو را نشان‌اش دادمو تابوتِ لورکا راو خونِ تنتورِ او را بر زخمِ میدانِ گاوبازی.و او به رؤیایِ خود شده بودو به آهنگی می‌خواند که دیگر هیچ‌گاهبه خاطره‌ام بازنیامد.آن وقت، ناگهان خاموش ماندچرا که از بیگانه‌گی‌یِ صدای خودکه طنین‌اش به صدای زنجیرِ برده‌گان می‌مانِستبه شک افتاده بود...سرود بزرگ.شن ــ چو. بخوان!. بخوان!آوازِ آن بزرگْ‌دلیران راآوازِ کارهای گِران راآوازِ کارهای مربوط با بشر، مخصوص با بشرآوازِ صلح راآوازِ دوستانِ فراوانِ گم‌شدهآوازهای فاجعهٔ بلزن و داخاوآوازهای فاجعهٔ وی‌یون...