جنایات جنگی ایالات متحده آمریکا کیست؟ توضیح بده.
جنایات جنگی علیه ایالات متحده آمریکا به مجموعه‌ای از اتهامات نقض قوانین جنگی توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که پس از لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون‌های لاهه و کنوانسیون‌های ژنو مطرح شده‌اند. این اتهامات شامل وقایعی چون کشتار غیرنظامیان، بدرفتاری با اسیران جنگی، استفاده از شکنجه و تخریب ناموجه اموال می‌شود.دولت ایالات متحده این موارد را از طریق قوانین داخلی خود، مانند قانون جنایات جنگی سال ۱۹۹۶ و مواد قانون متحدالشکل عدالت نظامی (UCMJ)، پیگیری می‌کند. با این حال، ایالات متحده اساسنامه رم را که منجر به تأسیس دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) شد، امضا کرده اما هرگز تصویب نکرده است. موضع رسمی آمریکا این است که این دیوان بر شهروندان آمریکایی صلاحیت قضایی ندارد، زیرا معتقد است نظام قضایی داخلی آمریکا خود توانایی رسیدگی به این جرائم را دارد. قانون حمایت از اعضای خدمت آمریکایی (ASPA)، که در سال ۲۰۰۲ تصویب شد، این موضع را تقویت کرده و اختیارات دیوان را برای تحقیق دربارهٔ نیروهای آمریکایی محدود می‌سازد.چهارچوب قانونی.قوانین بین‌المللی.قوانین اصلی حاکم بر درگیری‌های مسلحانه شامل کنوانسیون‌های لاهه و کنوانسیون‌های ژنو است. کنوانسیون‌های لاهه بر ابزارها و روش‌های جنگ‌آوری تمرکز دارند، در حالی که کنوانسیون‌های ژنو، به ویژه پس از بازنگری در سال ۱۹۴۹، بر حفاظت از افراد غیر درگیر در جنگ (غیرنظامیان، کادر پزشکی، اسیران جنگی و مجروحان) تأکید می‌کنند. نقض شدید این کنوانسیون‌ها به عنوان "نقض فاحش" (Grave breaches) شناخته شده و جنایت جنگی محسوب می‌شود.قوانین داخلی آمریکا.ایالات متحده دارای دو ابزار قانونی اصلی برای پیگرد جنایات جنگی است:موضع در قبال دیوان کیفری بین‌المللی (ICC).ایالات متحده از امضاکنندگان اولیه اساسنامه رم بود اما بعداً در دوران ریاست‌جمهوری جرج دابلیو. بوش، امضای خود را پس گرفت. دلایل اصلی مخالفت آمریکا با ICC شامل نگرانی از پیگردهای سیاسی علیه سربازان و مقامات آمریکایی و اعتقاد به اصل "صلاحیت تکمیلی" است؛ به این معنا که تا زمانی که نظام قضایی یک کشور خود قادر و مایل به رسیدگی به جنایات باشد، دیوان نباید مداخله کند. این موضع در قبال تحقیقات دیوان دربارهٔ اقدامات نیروهای آمریکایی در افغانستان به طور جدی مطرح شد.نمونه‌های تاریخی بر اساس درگیری.جنگ فیلیپین و آمریکا (۱۸۹۹–۱۹۰۲).در طول این جنگ، گزارش‌های متعددی از استفاده از شکنجه، به ویژه روشی به نام "درمان با آب" (water cure)، و کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای آمریکایی منتشر شد. یکی از بدنام‌ترین حوادث، دستور ژنرال جیکوب اچ. اسمیت در جزیره سامار بود که به سربازانش گفت: "من هیچ اسیری نمی‌خواهم. من از تو می‌خواهم که بکشی و بسوزانی. هر چه بیشتر بکشی و بسوزانی، من را بیشتر خشنود خواهی کرد." او دستور داد تمام افراد بالای ده سال کشته شوند. این حوادث منجر به برگزاری جلسات تحقیق در کنگره ایالات متحده آمریکا و محاکمه نظامی برخی افسران شد.جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۱۹۴۵).نیروهای آمریکایی عموماً به رعایت قوانین جنگی شهرت داشتند، اما چندین مورد جنایت جنگی ثبت شده است:بمباران شهرهای آلمان و ژاپن، به ویژه بمباران درسدن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی، توسط برخی مورخان و حقوق‌دانان به عنوان جنایت جنگی مورد نقد قرار گرفته‌اند، اما در آن زمان طبق قوانین بین‌المللی به صراحت ممنوع نبودند و هیچ پیگردی در این زمینه صورت نگرفت.پاسخ و پیگرد قانونی.ارتش ایالات متحده تأکید دارد که به قوانین جنگی پایبند است و موارد نقض را از طریق نظام قضایی خود پیگیری می‌کند. در طول تاریخ، صدها نظامی آمریکایی به دلیل جرائمی مانند قتل، تجاوز و بدرفتاری در مناطق جنگی در دادگاه‌های نظامی (courts-martial) محاکمه و مجازات شده‌اند.با این حال، منتقدان، به ویژه سازمان‌های حقوق بشری، معتقدند که این پیگردها اغلب به سربازان رده پایین محدود شده و فرماندهان و مقامات عالی‌رتبه که مسئولیت اصلی را بر عهده دارند، به ندرت پاسخگو بوده‌اند. این "شکاف پاسخگویی" یکی از دلایل اصلی اصرار نهادهای بین‌المللی بر لزوم وجود دیوان‌های مستقل مانند ICC است.منابع.کشتار سرخ‌پوستان.در ۲۹ دسامبر ۱۸۹۰ گردان هفتم سواره‌نظام ایالات متحده در محلی به اسم ووندد نی کریک (به انگلیسی: wounded knee creek)، و به زبان لاکوتایی ("Čhaŋkpé Ópi Wakpála)" در داکوتای جنوبی حدود 300 تن از مردان، زنان و کودکان لاکوتایی را قتل‌عام کردند. پس از این واقعه به بیست سرباز ایالات متحده نشان افتخار داده‌شد.جنگ فیلیپین و آمریکا.پس از پایان جنگ اسپانیا و آمریکا در سال ۱۸۹۸، اسپانیا فرمانداری کل فیلیپین را به عنوان بخشی از توافق صلح به ایالات متحده واگذار کرد. این امر باعث درگیری بین نیروهای مسلح ایالات متحده و جمهوری اول انقلابی فیلیپین تحت ریاست جمهوری امیلیو آگوینالدو و مبارزان مورو شد.در طول ماه مارس آن سال در سراسر سامار، سرتیپ جیکوب اچ. اسمیت به سرگرد لیتلتون والر، افسر فرمانده یک گردان متشکل از ۳۱۵ تفنگدار دریایی ایالات متحده که به نیروهای اسمیت در سامار منصوب شده‌بود، دستور داد تا همه افراد بالای ده سال که «توانایی حمل سلاح در خصومت‌های واقعی دارند» را بکشند.قتل‌عام گسترده غیرنظامیان فیلیپینی پس از آن اتفاق افتاد که ستون‌های نظامی آمریکایی در سراسر جزیره پیش روی کردند. انتقال مواد غذایی و تجارت به سامار قطع شد و تخریب گسترده خانه‌ها، محصولات کشاورزی و حیوانات بارکش با هدف گرسنگی دادن به انقلابیون فیلیپینی و تسلیم مردم غیرنظامی صورت گرفت. اسمیت از سربازان خود در عملیات داخلی برای جست‌وجوی گروه‌های چریکی در تلاش برای دستگیری ژنرال فیلیپینی ویسنته لوکبان استفاده کرد، اما او هیچ کاری برای جلوگیری از تماس بین چریک‌ها و مردم انجام نداد. والر در گزارشی اظهار داشت که افرادش در یک دوره یازده روزه ۲۵۵ خانه را سوزاندند، ۱۳ کارباو را تیرباران کردند و ۳۹ نفر را کشتند. تحقیقات جامعی که توسط یک نویسنده بریتانیایی در دهه ۱۹۹۰ انجام شد، این رقم را حدود ۲۵۰۰ نفر اعلام کرد. مورخان فیلیپینی معتقدند که این تعداد حدود ۵۰۰۰۰ نفر است. در نتیجه دستور خود در سامار، اسمیت به عنوان زوزه‌کش وحشی شناخته شد. در ماه مه ۱۹۰۲، اسمیت در دادگاه نظامی در ایالات متحده به‌ دلیل دستوری که به والر در سامار داد، محکوم شد.جنگ جهانی دوم.با توجه به اینکه متفقین در جنگ جهانی دوم پیروز شده بودند، هیچ‌کدام از جنایات جنگی ایالات متحده در جنگ جهانی دوم توسط دادگاهی مورد بررسی قرار نگرفت، اما برخی اتهامات عنوان شده جنایات جنگی آمریکا عبارت‌اند از:جنگ ویتنام.در ۱۶ مارس ۱۹۶۸، تعداد ۳۴۷ تا ۵۰۴ شهروند غیرنظامی جمهوری ویتنام جنوبی توسط سربازان ارتش آمریکا به قتل رسیدند. اکثر قربانیان غیرنظامیان زن و کودک بودند. قبل از قتل، برخی از قربانیان مورد تجاوز، شکنجه و قطع عضو نیز قرار گرفته بودند. برخی از اجساد نیز در جریان کشتار توسط سربازان قطعه قطعه شده بودند.جنگ کره.کشتار غیرنظامیان کره در طول جنگ کره بود که طی آن ۳۰۰ شهروند توسط نیروهای ارتش آمریکا و بین ۲۶ تا ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۰ در روستای نو گون ری کشته شدند.جنگ عراق.سرلشکر نیروی زمینی ارتش آمریکا، آنتونیو تاگوبا طی گزارشی اعلام کرد که جورج بوش ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا، شکنجه را به صورت سیستماتیک در عراق مجاز اعلام کرده است و بدین ترتیب مرتکب جنایت جنگی شده است. در ژانویه سال ۲۰۰۶ جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی ارتش آمریکا، به تاگوبا اعلام کرد که وی تا ماه ژانویه باید بازنشسته شود. اگر چه هیچ توضیح رسمی برای این دستور داده نشده است ولی خود تاگوبا اعتقاد دارد که این بازنشستگی اجباری به دستور مقامات پنتاگون در تلافی گزارش وی از شکنجه و آزار زندانیان توسط ارتش آمریکا بوده است.به گفته برخی شاهدان، به نیروهای نظامی آمریکایی، مجوز شلیک مستقیم حتی در شرایط «عدم اطمینان به وجود خطر» داده شده بود و همین مسئله تعداد تلفات غیرنظامیان را افزایش داد. با افزایش چشمگیر تلفات غیرنظامیان عراقی، سازمان‌های حقوق بشری از جمله دیده‌بان حقوق بشر، اتحادیه آزادی‌های مدنی و عفو بین‌الملل از وزارت دفاع آمریکا خواستند تا نقض قوانین بین‌المللی را متوقف کنند.در ۴ مارس ۲۰۰۵ جولیانا اسگرنا خبرنگار ایتالیایی که مستنداتی از به‌کارگیری خشونت نظامیان آمریکایی علیه غیرنظامیان عراقی در ایست‌های بازرسی در دست داشت و وزارت دفاع آمریکا را به انتشار گسترده آن‌ها تهدید کرده بود در مسیر فرودگاه بغداد مورد حمله تروریستی قرار گرفت و کشته شد.جنگ افغانستان.در سال ۲۰۰۵، نیویورک‌تایمز گزارش تحقیقی ۲۰۰۰ صفحه‌ای ارتش ایالات متحده در مورد قتل دو زندانی غیرنظامی افغان غیرمسلح توسط پرسنل نظامی ایالات متحده در دسامبر ۲۰۰۲ در منطقه بگرام را به دست آورد. براساس این گزارش‌ها، این دو زندانی، حبیب‌الله و دلاور، بارها به سقف زنجیر شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند که منجر به مرگ آن‌ها شد. تحقیقات پزشکی قانونی نشان می‌دهد که علت مرگ هردو زندانی شکنجه بوده و آنان به قتل رسیده‌اند. کالبدشکافی ضربه شدیدی را به هر دو پای زندانیان نشان داد و این تروما را با ضربه زدن توسط اتوبوس مقایسه کرد. هفت سرباز در سال ۲۰۰۵ در این مورد متهم شدند.قتل‌های ولسوالی میوند شامل کشتن سه غیرنظامی افغان توسط گروهی از سربازان در دوره ژوئن ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۰ بود. هنگ پیاده و تیپ ۵، لشکر ۲ پیاده در آن موقع در میوند، از ولایت قندهار افغانستان مستقر بودند. در تابستان ۲۰۱۰، ارتش پنج عضو جوخه را به قتل سه غیرنظامی افغان در ولایت قندهار و جمع‌آوری اعضای بدن و وسایل آن‌ها به عنوان غنائم متهم کرد.قتل‌عام قندهار یک قتل‌عام بود که در ساعات اولیه ۱۱ مارس ۲۰۱۲ رخ داد، زمانی که گروهبان رابرت بیلز، ۱۶ غیرنظامی افغان را کشت و شش نفر دیگر را در ولسوالی پنجویی در استان قندهار افغانستان زخمی کرد. ۹ نفر از قربانیان کودک و یازده نفر از کشته‌شدگان از یک خانواده بودند. بیلز صبح همان روز، هنگامی که به مقامات اعتراف کرد که قتل را انجام داده است، بازداشت شد.ستوان یکم کلینت لورنس رهبر دسته پیاده‌نظام در تیم رزمی تیپ ۴ لشکر ۸۲ هوابرد بود. در سال ۲۰۱۲، لورنس به دو فقره قتل بدون عمد متهم شد، زیرا به سربازانش دستور داد تا به روی سه مرد افغان که سوار موتورسیکلت بودند، آتش گشودند. او در سال ۲۰۱۳ توسط دادگاه نظامی مجرم شناخته شد و به ۲۰ سال زندان محکوم شد (که بعداً در ان بازنگری شد و به ۱۹ سال کاهش یافت). او به مدت شش سال در پادگان انضباطی ایالات متحده در فورت لیونورث، کانزاس محبوس بود. لورانس سرانجام در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹ توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ مورد عفو قرار گرفت.