بیل کیست؟ توضیح بده.
بیل یک ابزار دستی است. می‌تواند یکپارچه باشد؛ اما معمولاً از دو قطعه ساخته می‌شود؛ یعنی یک صفحه فولادی "(بیل)" و یک دسته چوبی که قابل تعویض است. معمولاً صفحه بیل، دارای یک گلویی، برای سوار کردن دسته است. قطعه دسته معمولاً عمر کوتاه‌تری دارد و تعویض می‌شود. دسته بیل‌ها معمولاً بلندتر از ۱٫۵۰ متر و بیشتر از جنس چوب هستند.بیل بیشتر در کار ساختمانسازی و باغبانی بکار می‌رود. از بیل برای کندن زمین یا برداشتن گِل، خاک، کود و … سود می‌برند.بسته به کاربرد، بیلها در انواع مختلفی تولید می‌شوند.تاریخچه.در دوران نوسنگی و پیش از آن، کتف حیوانات بزرگ اغلب به عنوان نوعی بیل یا بیلچه ابتدایی استفاده می‌شد. بیل‌ها در آن زمان اغلب برای کشاورزی به کار می‌رفتند.اختراع بعدی بیل‌های ویژه‌ساز، گامی انقلابی در این زمینه بود. تا پیش از مکانیزه شدن با استفاده از بیل‌های بخار و سپس تجهیزات هیدرولیک مانند بیل مکانیکی، بیل بکهو و لودرها، حفاری در ساخت‌وساز عمدتاً با بیل دستی و در ترکیب با کلنگ انجام می‌گرفت. همین روند در تاریخ معدنکاری، استخراج از معدن سنگ و جابه‌جایی انبوه مواد در صنایعی مانند فولادسازی و بارگیری کشتی‌ها نیز صادق بود. واگن‌های قطار و انبار کشتی‌ها که حاوی سنگ معدن، زغال‌سنگ، شن، ماسه یا غلات بودند، اغلب با بیل دستی بارگیری و تخلیه می‌شدند. این صنایع همیشه منحصراً به این روش متکی نبودند، اما کار با بیل دستی بخشی فراگیر از آن‌ها به‌شمار می‌آمد. تا دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، بیل‌زدن دستی نیازمند تعداد زیادی نیروی انسانی بود. گروه‌هایی موسوم به «دسته‌های کارگری» برای هرگونه حفاری یا جابه‌جایی انبوه مواد که در هر هفته مورد نیاز بود، به‌کار گرفته می‌شدند و ده‌ها یا حتی صدها کارگر با بیل‌های دستی کاری را انجام می‌دادند که امروزه معمولاً با چند اپراتور ماهر و ماشین‌آلات انجام می‌شود؛ بنابراین هزینه کارگری، حتی در شرایطی که دستمزد هر فرد اندک بود، هزینه‌ای هنگفت برای عملیات به‌شمار می‌رفت. بهره‌وری کسب‌وکار عمدتاً به بهره‌وری نیروی کار وابسته بود. امروزه نیز چنین است، اما در گذشته بسیار بیشتر چنین بود. در جابه‌جایی صنعتی و تجاری مواد، بیل‌زدن دستی در نهایت با لودرها و بکهوها جایگزین شد.با توجه به اهمیت و هزینه بالای کار یدی در صنعت اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، «علم بیل‌زدن» موضوعی جالب‌توجه برای توسعه‌دهندگان مدیریت علمی همچون فردریک وینسلو تیلور بود. تیلور، با تمرکز بر مطالعه زمان و حرکت، در تحلیل حرکات مختلف کار یدی فراتر از دیگران رفت. مدیران شاید علاقه‌ای به تحلیل این موضوع نداشتند (شاید از این باور که کار یدی کار ساده و فاقد بُعد فکری است)، و کارگران نیز علاقه‌ای نداشتند تحلیل‌هایی انجام شود که به مدیران اجازه دهد حق تعیین روش کار را از کارگر ماهر بگیرند. تیلور دریافت که نادیده گرفتن بررسی روش‌های بیل‌زدن، فرصتی از دست‌رفته برای کشف یا تدوین بهترین روش‌های ممکن است که می‌توانستند بیشترین بهره‌وری را به همراه داشته باشند. او و همکارانش در دهه‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ ایده استفاده از بیل‌های گوناگون با اندازه‌های مختلف را ــ بر اساس چگالی مواد ــ گسترش دادند. در مدیریت علمی، دیگر قابل قبول نبود که از همان بیلی که روزی برای زغال قهوه‌ای استفاده شده، فردای آن روز برای شن و ماسه نیز استفاده شود. تیلور اظهار داشت افزایش بهره‌وری کارگر و صرفه‌جویی در هزینه‌های دستمزد، هزینه سرمایه‌ای نگهداری دو بیل را جبران خواهد کرد.در دوران انقلاب صنعتی دوم در حدود سال ۱۹۰۰، ماشین‌آلات سنگین مانند بیل مکانیکی زنجیردار در دسترس قرار گرفتند.در سال ۱۹۰۸، نوعی بیل به نام بیل سنگر توسط بریتانیا ساخته شد. از این بیل‌ها در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم توسط آلمان‌ها استفاده شد.انواع بیل. بیل در سایزهای مختلف و برای کاربردهای مختلف تولید می‌شود. از اینرو دسته‌بندی آن نیز می‌تواند بر اساس سایز و کاربرد آن باشد. بیل‌ها را از نظر کاربرد می‌توان به چهار نوع زیر تقسیم‌بندی کرد: