علیرضا قزوه کیست؟ توضیح بده.
علیرضا قَزوه (زاده ۱ بهمن ۱۳۴۲)، نویسنده و شاعر ایرانی می‌باشد. قزوه در دومین دوره جشنواره بین‌المللی شعر فجر در بخش پایداری و انتفاضه، شاعر برگزیده شد. و برنده دو قلم زرین دوره یازدهم و دوره بیست و دوم می‌باشد. وی رئیس مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو بود. او با شعر بلند "مولا ویلا نداشت" به عنوان شاعر منتقد، وارد فضای هنر و ادبیات معاصر شد. قزوه در دی ماه ۱۴۰۰ با حکمی از سوی رئیس سازمان صدا و سیما به ریاست دفتر شعر، موسیقی و سرود سازمان صدا و سیما منصوب شد. او از جمله شاعران موسوم به "«"حوزه انقلاب"»" "و «"دفاع مقدس"»" بوده و درون‌مایهٔ اشعار او بیشتر، مذهبی و اجتماعی می‌باشند که در قالب شعر سپید و غزل منتشر شده‌اند.زندگی.علیرضا قزوه در اول بهمن ماه سال ۱۳۴۲، در گرمسار استان سمنان به دنیا آمد. دوران کودکی و تحصیلات را در همان‌جا گذراند و در سال ۱۳۶۱، دیپلم علوم تجربی گرفت. در سال ۱۳۶۴ وارد دانشگاه حقوق قم شد و در سال ۱۳۶۹، مدرک کارشناسی آن را دریافت کرد. چند سال بعد تحصیلات خود را در رشته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران ادامه داد و در سال ۱۳۷۶ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد گردید. او در سال ۱۳۹۱ از تاجیکستان، مدرک دکتری خود را در رشته زبان فارسی دریافت کرد.قزوه اولین شعر خود را در سال ۱۳۶۰ سرود و در سال ۱۳۶۳ همکاری خود را با مجله امید انقلاب آغاز کرد. اشعار وی تاکنون به صورت پراکنده در بعضی روزنامه‌ها، مجلات کثیرالانتشار و مجموعه شعرهای گردآوری شده، انتشار یافته‌است. قزوه تاکنون با روزنامه‌ها و سازمان‌های جمهوری اسلامی، اطلاعات، ماهنامه ادبستان، صدا و سیما، حوزه هنری، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس و… همکاری داشته‌است. او از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۷۷ مسئولیت صفحه «بشنو از نی» روزنامه اطلاعات را عهده‌دار بوده‌.از سال ۱۳۷۸ هم‌زمان با دوران رایزنی فرهنگی علی موسوی گرمارودی وابسته فرهنگی ایران در در تاجیکستان بود. وی از جمله شاعرانی است که در همایش‌های سراسری شعر دفاع مقدس، و شب شعرهای دفاع و مقاومت حضوری فعال داشته‌است. قزوه در سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ و هم‌زمان با ریاست محمدعلی زم، مسئولیت کانون‌های ادبی فرهنگسراهای تهران را بر عهده داشت.سبک شعر.قزوه از غزل‌سُرایان دهه شصت به‌شمار می‌رود؛ گرچه آثاری نیز در عرصه شعر نو دارد. از لحاظ محتوا، او از اولین شاعرانی است که به سیاه‌کاری‌ها در دوران جنگ اعتراض می‌کند. در مجموعه "از نخلستان تا خیابان" می‌سرود:«بگذار ملوک به آرامگاه خانوادگیش بنازد و هر روز عکس پدر بزرگش را پاک کند تا همه بدانند نجیب‌زادهٔ قاجاری است و از روی قصد کوچهٔ شهید صداقت را کوچهٔ اعتصام‌السلطنه بنامد دیروز در خیابان، زنی را دیدم که مانتوهای سبک سامورایی را تبلیغ می‌کرد با آستین‌های تنگ مخصوص آنان که با تیمّم نماز می‌خوانند و تاجری سه تیغه را که به مرد شش میلیون دلاری محل نمی‌گذاشت هزار تا چاقو می‌ساخت همه‌اش را احتکار می‌کرد.»در زمینه شعر جنگ از قزوه در کنار شاعرانی همچون حسین اسرافیلی و پرویز بیگی حبیب آبادی به عنوان چهرهٔ‌های پرکار در این حوزه نام برده می‌شود.آثار.مجموعه آثار علیرضا قزوه عبارت‌اند از: قزوه در سرودن انواع شعر کلاسیک طبع آزمایی کرده؛ اما دلبستگی و علاقه‌اش به سرودن غزل و دوبیتی از دیگر انواع شعر، بیشتر است و در غزل‌سرایی، زبان و شیوه خاصی دارد. شعرش پسند خاطر ادب دوستان قرار گرفته‌است و در سرودن شعر نو توانمندی قابل قبولی از خود نشان داده‌است.بررسی آثار.او از نخستین کسانی است که در سروده‌های پس از جنگ ایران و عراق به وادی حسرت و دلتنگی گام نهاده‌است. بخشی از آثار او جمع‌آوری شعر است که از آن به عنوان کتاب‌سازی یاد می‌شود.برخی منابع از تأثیر شاعرانی همچون سید حسن حسینی، قیصر امین‌پور، علی معلم دامغانی و محمدرضا عبدالملکیان در قزوه سخن می‌گویند.سید حسن حسینی دربارهٔ غزل «رایحه سیب» او می‌نویسد و به تقلیدهای وی از شاعرانی از جمله خودش اشاره می‌کند.