کاروسو (ترانه) کیست؟ توضیح بده.
کاروسو ترانه‌ای است که توسط خواننده و ترانه‌سرای ایتالیایی لوچو دالا در ۱۹۸۶ تصنیف شده و به انریکو کاروسو خواننده مشهور اپرایی (صدای تنور) ابتدای قرن بیست ایتالیا تقدیم شده‌است. این ترانه پس از مرگ لوچو دلا در چارت تک‌آهنگ‌ها تا دوهفته متوالی در رتبه دوم قرار گرفت. فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا آن را در لیست پلاتینیوم ثبت کرده‌است. خوانندگان متعددی این اثر را اجرا کرده‌اند که عبارت‌اند از:متن ترانه به زبان ایتالیایی."Qui dove il mare luccica e tira forte il ventoSu una vecchia terrazza davanti al golfo di SurrientoUn uomo abbraccia una ragazza dopo che aveva piantoPoi si schiarisce la voce e comincia il cantoTe voglio bene assaie ma tanto tanto bene saiÈ una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene saiVide le luci in mezzo al mare pensò alle notti là in AmericaMa erano solo lampare e la bianca scia di un'elicaSentì il dolore nella musica si alzò dal pianoforteMa quando vide la luna uscire da una nuvolaGli sembrò più dolce anche la morteGuardo negli occhi la ragazza quegli occhi verdi come il marePoi all'improvviso usci una lacrima e lui credette di affogareTe voglio bene assaie ma tanto tanto bene saiÈ una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene saiPotenza della lirica dove ogni dramma è un falsoChe con un po'di trucco e con la mimica puoi diventare un altroMa due occhi che ti guardano così vicini e veriTi fan scordare le parole confondono i pensieriCosi diventa tutto piccolo anche le notti là in AmericaTi volti e vedi la tua vita come là scia di un'elicaMa si è la vita che finisce ma lui non ci pensò poi tantoAnzi si sentiva già felice e ricominciò il suo cantoTe voglio bene assaie ma tanto tanto bene saiÈ una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene saiTe voglio bene assaie ma tanto tanto bene saiÈ una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene sai"متن ترانه به زبان فارسی."اینجا همانجایی است که دریا می‌درخشد و باد تندی می‌وزدروی تراس قدیمی روبروی خلیج سورنتومردی در آغوش می‌کشد دخترکی را پس از آن که گریسته بودسپس صدایش را صاف می‌کند و آواز سر می‌دهد:دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم.همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟نورهایی در وسط دریا دید، و به یاد شبهای آنجا، آمریکا افتادولی آن نور فقط چراغ یک قایق بود و رد سفید پروانه‌اشدرد را در موسیقی حس کرد، از پشت پیانو بلند شدولی وقتی که دید ماه از پشت ابرها بیرون می‌آیدبه نظرش حتی مرگ هم شیرین رسیدنگاهش را به چشمان دخترک دوخت، آن چشمهای سبز بسان دریاو بعد ناخودآگاه اشکی از گونه‌اش جاری شد، و احساس کرد دارد غرق می‌شوددوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم.همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟نیروی اپرا جایی که در آن هر نمایشی دروغ استو با کمی گریم و ادا و اطوار می‌توان به چیز دیگری تبدیل شد،ولی دو چشمی که به تو نگاه می‌کنند، این‌گونه نزدیک، این‌گونه واقعی،کلمات را از خاطر می‌برند، و افکارت را در هم می‌ریزندبه این ترتیب همه چیز حقیر می‌شود، حتی شب‌های آمریکابه عقب برمی‌گردی و زندگی‌ات را همانند رد سفید پروانهٔ قایقی می‌بینی.آری، این زندگی است که تمام می‌شود و بعد دیگر به آن خیلی فکر نکردبرعکس فکر می‌کرد راضی است و شاد، و آواز را از سر گرفت:دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم.همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم؟همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟