میناب کیست؟ توضیح بده.
میناب مرکز شهرستان میناب، به عنوان مهم ترین شهرستان استان هرمزگان پس از شهرستان بندرعباس است. میناب با ۷۳،۱۷۰ نفر جمعیت در سرشماری سال۱۳۹۵ پس از کلانشهر بندرعباس، به عنوان پرجمعیت ترین و مهم ترین شهر استان هرمزگان شناخته می شود‌. به دلیل گسترش شهری و اجتماعی به فرمانداری ویژه ارتقاء یافته است میناب سرزمینی جلگه‌ای است که به‌علت داشتن منابع آب شرب به‌ویژه رودخانه میناب، یکی از قطب‌های کشاورزی هرمزگان است و از قدیم «گلستان جنوب» هم خوانده می‌شد. از مهم ترین سوغاتی های این شهر میتوان به انبه، انواع ماهی و میگو و نارگیل اشاره کرد. میناب در فاصله ی ۱۰۰ کیلومتری شرق بندرعباس واقع شده است. این شهر نقطه اتصال استان کرمان و استان سیستان و بلوچستان به بندرعباس و تنگه هرمز است. این شهر از موقعیت دریایی، ارتباطی و کریدوری، کشاورزی و گردشگری ویژه ای در استان و بعضا کشور برخوردار است.تاریخ روستای میناب با تاریخ سرزمین «هرمز کهنه» درآمیخته است. بر اساس باور مردم بومی، این شهر توسط دو خواهر به نام‌های «بی‌بی مینو» و «بی‌بی نازنین» در روزگارانی کهن ساخته شده؛ طبق کتاب‌های تاریخی میناب شهری آباد بوده که با حمله مغولان ویران شده و تنها اثر به جای مانده از آن دوران دژ میناب است.نام.دربارهٔ ریشه نام‌گذاری میناب گفته می‌شود که به دلیل نزدیکی به آب و وجود رودهای اطراف آن را «میان‌آب» نامیدند که بعدها به میناب تبدیل شد. به نظر برخی تاریخ‌دانان ریشه نامگذاری میناب، آب فراوان و رودخانه پرآب با آب شیرین آن بوده است قدیمی‌ترین نامی که در کتب تاریخی و در زمان هخامنشی از میناب برده شده شهر اورگانا بوده است.از میناب با نام‌های مینو، مینا، هرمز، هارموز، آنامیس و توسط نئارخوس دریانورد مقدونی در سفرنامه‌اش با عنوان هارموز یا آرموز نام برده شده است.تاریخچه.سکونت در جلگهٔ میناب بیش از ۱۰۰ هزار سال قدمت دارد. بنیان شهر میناب را به زمان ساسانیان نسبت می‌دهند؛ اما بعضی از اسناد تاریخی موجود نشان می‌دهد این شهرستان از قدمتی بیش از ۲۵۰۰ سال برخوردار است. میناب در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در تقسیمات کشوری به شهر تبدیل شد و در سال ۱۳۳۴ به شهرستان ارتقاء یافت.جمعیت.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷۳٬۱۷۰ نفر (۱۹٬۰۲۳ خانوار) بوده و از این نظر دومین شهر بزرگ و پرجمعیت در بین شهرهای استان هرمزگان است.مردم‌شناسی.زبان و اقوام.ترکیب قومی میناب شامل فارسی زبان ها و اقلیتی از عرب‌ ها، بلوچ‌ها و بحرینی‌ها است. در شهر میناب و سایر مناطق شهرستان میناب، مردم به زبان فارسی گویش مینابی حرف می‌زنند. گویش مینابی که در جنوب ایران و حاشیهٔ دریای مکران رایج است، زیرشاخهٔ گویش بَشکَردی است و حدفاصلی است میان گویش‌های لارستانی و بلوچی و بشکردی در جنوب شرقی ایران.مذهب.مردم شهر میناب، همچون اکثر مناطق ایران، مسلمان و شیعه مذهب هستند. هر چند که به واسطه حضور اقلیتی از بلوچ ها و عرب ها، اقلیتی اهل سنت نیز در شهر ساکن هستند.جغرافیا.آب و هوا.میناب دارای آب و هوای بیابانی گرم و مرطوب است. دمای حداکثر در تابستان‌ها با میانگین دمای روزانه ۳۷ درجه سانتی‌گراد (۹۹ درجه فارنهایت) از ماه مه تا سپتامبر است، در حالی که در زمستان‌ها حداقل دما ممکن است به ۵ درجه سانتی‌گراد (۴۱ درجه فارنهایت) برسد. میزان بارندگی سالانه حدود ۱۲۴ میلی‌متر (۴٫۹ اینچ) است. سطح رطوبت در میناب در طول سال متغیر است، به طوری که اوت مرطوب‌ترین ماه با ۵۸٪ رطوبت است، در حالی که مه خشک‌ترین ماه با ۴۵٪ رطوبت است.راه‌های ارتباطی.شهر میناب به عنوان دومین شهر بزرگ استان هرمزگان، از طریق بزرگراه به بندرعباس و سپس به بندر خمیر متصل است. همچنین، میناب با جاده‌های اصلی آسفالته به شهرهای دیگری همچون بندر جاسک، سیریک، سندرک، رودان و کهنوج وصل شده است.