اثرات درازمدت ماری‌جوانا کیست؟ توضیح بده.
دربارهٔ اثرات درازمدت ماری‌جوانا بحث‌های زیادی جاری است. از آن‌جایی که ماری‌جوانا در بیشتر کشورهای دنیا ماده‌ای غیرقانونی است، انجام تحقیقات علمی دربارهٔ آن با دشواری‌های زیادی همراه است. به همین خاطر مدارک و شواهد بسیار کمی برای نتیجه‌گیری قطعی در مورد اثرات بلندمدت آن در دست است.وابستگی.ماری‌جوانا پرمصرف‌ترین مادهٔ غیرقانونی در دنیاست. در ایالات متحده، ۱۰ تا ۲۰ درصد از کسانی که مصرف روزانهٔ ماری‌جوانا را آغاز می‌کنند، به آن وابسته می‌شوند. مصرف ماری‌جوانا می‌تواند به اعتیاد منجر شود؛ اعتیاد به ماری‌جوانا را این‌گونه تعریف می‌کنند: «زمانی که فرد نتواند مصرف خود را متوقف کند، با وجود این که مصرف ماری‌جوانا باعث ایجاد اختلال در جنبه‌های مختلف زندگی‌اش شده باشد.» در نسخهٔ پنجم "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی" که توسط انجمن روان‌پزشکی آمریکا منتشر می‌شود، اختلال مصرف ماری‌جوانا به عنوان یک اختلالی تعریف شده که نیاز به درمان دارد. نتایج یک بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۲ در ایالات متحده در رابطه با وابستگی به ماری‌جوانا که توسط دانوویچ و همکاران انجام شده نشان داد که «۴۲ درصد از افراد بالای ۱۲ سال حداقل یک بار از ماری‌جوانا استفاده کرده‌اند، ۱۱٫۵ درصد از آن‌ها در یک سال گذشته ماری‌جوانا مصرف کرده بودند و ۱٫۸ درصد از افراد علائم مربوط به سوء مصرف یا وابستگی به ماری‌جوانا داشته‌اند.» نرخ وابستگی در بین همهٔ کسانی که ماری‌جوانا را امتحان کرده‌اند، ۹ درصد بود. با وجود این که داروی شناخته‌شده‌ای برای درمان وابستگی به ماری‌جوانا وجود ندارد، اما استفاده از رفتاردرمانی شناختی و درمان با تقویت انگیزه به موفقیت‌هایی دست یافته است.ماری‌جوانا در ۹ درصد از مصرف‌کنندگانش اختلال وابستگی به وجود می‌آورد که به شکل قابل توجهی کمتر از هروئین، الکل، کوکائین و داروهای نسخه‌ای ضداضطراب است، اما احتمال وابستگی به آن کمی بیشتر از ماشروم، مسکالین و ال‌اس‌دی است. همچنین خطرات ناشی از وابستگی به ماری‌جوانا بسیار کمتر از کوکائین، مواد افیونی و الکل است. یک بررسی آکادمیک در سال ۲۰۱۸ که با همکاری کنوپی گروث انجام شد محدودیت‌های مطالعات فعلی استفاده درمانی و غیردرمانی ماری‌جوانا را مورد بحث قرار داد و همچنین بیان کرد که ماهیت شکل‌گیری وابستگی در بین مصرف‌کنندگان معمولی ماری جوانا از سال ۲۰۰۲ کاهش یافته است.دانشگاه کمبریج در سال ۲۰۱۵ مطالعه‌ای را منتشر کرد که نتایج آن مشخص می‌کرد که بر خلاف انتظار، مصرف ماری‌جوانا در انگلستان و ولز کاهش یافته است. با وجود کاهش مصرف، میزان نیاز به درمان اعتیاد افزایش یافته بود. این مطالعه همچنین ارتباط میان قدرت ماری‌جوانا و وابستگی به آن را عمیق‌تر بررسی کرده و نتیجه نشان داد که هر چه ماری‌جوانای مصرف‌شده قوی‌تر باشد، احتمال وابستگی به آن بیشتر است. محققین معتقدند که دلیل آن، احساس سرخوشی بالایی است که مصرف‌کنندگان بعد از استفاده از ماری‌جوانای قوی به دست می‌آورند. نژادهای ضعیف‌تر ماری‌جوانا این احساس را در آن‌ها به وجود نمی‌آورد و به همین خاطر افراد به استفاده از نژادهای قوی‌تر روی می‌آورند.هوش و حافظه.مصرف حاد ماری‌جوانا می‌تواند بر قوهٔ توجه، توانایی انجام وظایف و حافظه کوتاه‌مدت تأثیر منفی داشته باشد.مطالعات بر روی مصرف‌کنندگان مزمن با دوز متوسط نشان داده که ماری‌جوانا هر چند متناقض و غیرپیوسته، بر روی دامنهٔ توجه، عملکرد حافظه و توانایی‌های شناختی فرد اثرگذار است. به محض این که فرد دیگر ماری‌جوانا مصرف نکند، این علائم طی چند ماه از بین می‌روند؛ مگر این که فرد مصرف ماری‌جوانا را از نوجوانی شروع کرده باشد. تخمین زده می‌شود که علت آن، اثرات نوروتوکسیک ماری‌جواناست که بر رشد مغز تأثیر می‌گذارد.مصرف مزمن ماری‌جوانا در دوران نوجوانی، زمانی که مغز هنوز در حال رشد است، در درازمدت با ضریب هوشی پایین و نقص‌های شناختی همبستگی دارد. با این حال مشخص نیست که آیا مصرف ماری‌جوانا باعث ایجاد مشکلات می‌شود یا اینکه علیت برعکس است. مطالعات اخیر نشان داده که کسری ضریب هوشی در برخی از افراد قبل از مصرف مزمن ماری‌جوانا وجود داشته، که نشان می‌دهد که ضریب هوشی پایین ممکن است خود علت اعتیاد به ماری‌جوانا باشد.یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر که بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۲۰۱۲ انجام شد، ارتباط بین مصرف ماری‌جوانا و زوال عصب‌روان‌شناختی را بررسی کرد. افراد در مقاطع مختلف زندگی خود با اجرای چندین آزمون عصب‌روانشناختی مختلف مورد آزمایش قرار گرفتند. نویسندگان نتیجه گرفتند که:همچنین مشخص شد که برخی از مصرف‌کنندگان با مشکل داشتن خاطرات نادرست روبه‌رو می‌شوند.سلامت روان.در ماری‌جوانا بیش از ۱۰۸ ترکیب مختلف از کانابینوئید وجود دارد که بیشتر آن‌ها خاصیت سایکو اکتیو دارند. تی‌اچ‌سی و سی‌بی‌دی معروف‌ترین کانابینوئیدهای موجود در ماری‌جوانا هستند که تی‌اچ‌سی مادهٔ اصلی سایکو اکتیو به حساب می‌آید.اثرات این دو ماده بر روان‌پریشی و اضطراب قابل توجه است.روان‌پریشی مزمن و اختلالات طیف اسکیزوفرنی.به گفتهٔ آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی ایالات متحده، شواهد قابل توجهی از ارتباط آماری میان مصرف ماری‌جوانا و ایجاد اسکیزوفرنی یا سایر روان‌پریشی‌های مزمن وجود دارد و بالاترین ریسک نیز متوجه مصرف‌کنندگان مکرر است.ارتباط احتمالی میان ماری‌جوانا و روان‌پریشی موضوعی بحث‌برانگیز است، چرا که تحقیقات علمی همبستگی میان این دو را نشان می‌دهند، اما نمی‌توانند هیچ علیتی برای تأثیرگذاری ماری‌جوانا بر سلامت روان در بلندمدت بیان کنند.شواهد پزشکی نشان می‌دهد که افرادی که مصرف ماری‌جوانا را از سن پایین‌تر شروع کرده‌اند، شانس بیشتری برای ابتلا به بیماری‌های سلامت روان و اختلالات مرتبط دارند. با این حال داده‌های موجود نتوانسته‌اند رابطه علت و معلولی بین آن‌ها را اثبات کنند.به نظر می‌رسد بیشترین ریسک برای مصرف‌کنندگان مکرری است که از سنین نوجوانی مصرف ماری‌جوانا را آغاز کرده‌اند.در یک بررسی علمی مربوط به سال ۲۰۱۳، نویسندگان نتیجه‌گیری کردند که مصرف بلندمدت ماری‌جوانا «شانس ابتلا به روان‌پریشی را برای افرادی که آسیب‌پذیری‌های ژنتیکی یا محیطی دارند، بالاتر می‌برد»، اما به تنهایی موجب روان‌پریشی نمی‌شود.بررسی دیگری در همان سال به این نتیجه رسید که مصرف ماری‌جوانا ممکن است باعث اختلالات روانی دائمی در برخی از مصرف‌کنندگان شود، مواردی مانند اختلالات شناختی، اضطراب، پارانویا و افزایش خطرات روان‌پریشی. متغیرهای مستعدکننده اصلی شامل سن اولین مواجهه، دفعات استفاده، قدرت ماری‌جوانای استفاده شده و حساسیت فردی بود.با این وجود، برخی از محققان معتقدند که «ارتباط قوی بین اسکیزوفرنی و مصرف ماری‌جوانا» وجود دارد، در حالی که مصرف ماری‌جوانا فاکتوری نیست که به‌تنهایی بتواند ابتلای فرد به بیماری روانی در آینده را پیش‌بینی کند. عوامل زیادی در این امر دخیل هستند، از جمله ژنتیک، محیط، دوره زمانی شروع و مدت مصرف ماری‌جوانا، آسیب‌شناسی روانی زمینه‌ای که قبل از مصرف وجود داشته و مصرف ترکیبی با سایر ماده‌های سایکو اکتیو.رابطه زمانی بین ماری‌جوانا و روان پریشی در سال ۲۰۱۴ مورد بررسی قرار گرفت و نویسندگان پیشنهاد کردند که «از آنجایی که بررسی زمانی نشان می‌دهد که مصرف ماری‌جوانا مقدم بر ظهور علائم روان‌پریشی است، پس منطقی به نظر می‌رسد که یک رابطه علّی» بین ماری‌جوانا و روان پریشی فرض شود، اما «برای اثبات همبستگی تأثیر ژنتیک و محیط [با خطر ابتلا به روان‌پریشی]، [تحقیقات] بیشتری لازم است.»در سال ۲۰۱۶ یک متاآنالیز بر مبنای مطالعات قبلی منتشر شد که ارتباط میان ماری‌جوانا و روان‌پریشی را نشان می‌داد و همچنین این ادعا را مطرح کرد که میان سطح مصرف ماری‌جوانا و ریسک روان‌پریشی رابطه دوز-پاسخ وجود دارد. بر اساس این مطالعه، ریسک ابتلا به روان‌پریشی در میان مصرف‌کنندگان روزانه ۴ برابر بیشتر است، با این حال این پژوهش نیز رابطهٔ علّی میان میان آن‌ها را مشخص نمی‌کند.متاآنالیز دیگری در سال ۲۰۱۶ نشان داد که مصرف ماری‌جوانا فقط در میان افرادی که معیارهای سوءمصرف یا وابستگی به مواد را دارند، می‌تواند ابتلا به روان‌پریشی را پیش‌بینی کند.بررسی دیگری در سال ۲۰۱۶ به این نتیجه رسید که شواهد موجود نشان نمی‌دهد که ماری‌جوانا باعث روان‌پریشی می‌شود، بلکه مصرف اولیه یا شدید ماری‌جوانا یکی از عوامل بسیاری است که احتمالاً در افرادی که در معرض خطر ابتلا به روان‌پریشی هستند یافت می‌شود.دیدگاه مخالفی توسط سوزان گیج و نویسندگان همکار در بررسی مقالات موجود در سال ۲۰۱۶ بیان شد، که شواهد اپیدمیولوژیک در مورد مصرف ماری‌جوانا و روان‌پریشی را به اندازهٔ کافی قوی می‌دانستند به طوری که معتقدند «یک پیام سلامت عمومی باید منتشر شود که ماری‌جوانا خطر ابتلا به اختلالات روانی را افازیش می‌دهد.» اما همچنین می‌گوید که برای به دست آوردن دوز خطرآفرین باید مطالعات بیشتری صورت بگیرد.پیام بهداشتی مذکور متعاقباً در اوت ۲۰۱۹ توسط جراح کل ایالات متحده آمریکا منتشر شد.بررسی دیگری توسط گِیج و همکاران نشان داد «اگر ارتباط بین ماری‌جوانا و اسکیزوفرنی علت و معلولی باشد و بزرگی آن نیز به اندازه‌ای باشد که در مطالعات تا به امروز منتشر شده، معنی‌اش این خواهد بود که ۲٪ از مصرف‌کنندگان مداوم ماری‌جوانا در خطر ابتلا به اسکیزوفرنی در زندگی خود هستند (اگرچه خطر روان‌پریشی گسترده‌تر بیشتر خواهد بود). این نشان می‌دهد که حدود ۹۸ درصد از مصرف‌کنندگان مداوم به اسکیزوفرنی مبتلا نمی‌شوند و این خطر می‌تواند در افرادی که زمینهٔ ژنتیکی دارند، یا در افرادی که از نژادهای قوی‌تر ماری‌جوانا استفاده می‌کنند، بیشتر باشد.بر حسب نسبت شانس‌ها، مطالعهٔ دیگری نشان داد که «مصرف روزانه ماری‌جوانا احتمال اختلال روان‌پریشی را در مصرف‌کنندگان در مقایسه با کسانی که هرگز ماری‌جوانا مصرف نکرده‌اند، افزایش می‌دهد، همچنین ریسک برای مصرف‌کنندگان روزانه و مصرف‌کنندگان نژادهای قوی‌تر ۵ برابر بیشتر است.برای درک بهتر میزان شانس ابتلا به روان‌پریشی می‌توان به یک بررسی در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد که ریسک ابتلا به اسکیزوفرنی در طول زندگی یک فرد را ۰٫۷۲٪ می‌داند.یک متاآنالیز در سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد ۳۴ درصد از روان‌پریشی‌های ناشی از ماری‌جوانا به اسکیزوفرنی ختم شده است که بیشتر از توهم‌زاها (۲۶٪) و آمفتامین (۲۲٪) است.با این حال، مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۴ نشان می‌دهد که آمارهای عمومی جمعیت حاکی از آن است که با وجود افزایش پنج برابری میزان مصرف ماری‌جوانا، در هیچ کشور توسعه‌یافته‌ای طی ۵۰ سال گذشته افزایشی در میزان بروز روان‌پریشی مشاهده نشده. به نقل از مکلود و همکاران: «به نظر می‌رسد که مصرف ماری‌جوانا در ۳۰ سال گذشته به‌طور قابل توجهی در بین جوانان افزایش یافته است؛ در بریتانیا و سوئد از حدود ۱۰٪ گزارش مصرف در سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۷۰، به حدود ۵۰٪ گزارش مصرف در سال ۲۰۰۱ رسیده است. اگر رابطه بین استفاده و اسکیزوفرنی واقعاً علت و معلولی بود و اگر خطر نسبی آن حدود ۵ برابر بیشتر بود، بروز اسکیزوفرنی باید از سال ۱۹۷۰ بیش از دو برابر می‌شد. ولی آمارهای ابتلا افراد به اسکیزوفرنی نشان می‌دهد که بروز اسکیزوفرنی در طول دوره‌های زمانی اشاره شده ثابت بوده یا اندکی کاهش یافته است.»اختلال افسردگی.توجه کمتری به رابطهٔ بین مصرف ماری‌جوانا و ابتلاء به افسردگی صورت گرفته است، شاید به این دلیل که مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا بیشتر هنگام ابتلاء به روان‌پریشی برای درمان اقدام می‌کنند تا هنگام ابتلاء به افسردگی. چن و همکارانش (۲۰۰۲) پژوهش ملی علل ثانویهٔ (Comorbidity Survey) در آمریکا (NCS) را مورد تحلیل دوباره قرار دادند تا به بررسی رابطهٔ بین مصرف ماری‌جوانا و مرحله ماژور افسردگی بپردازند. آنها دریافتند که خطر ابتلاء به مرحلهٔ اول افسردگی ماژور تا اندازه‌ای با تعداد موقعیت‌های مصرف ماری‌جوانا و با مراحل پیشرفته‌تر مصرف ماری‌جوانا ارتباط دارد. در مقایسه با افرادی که هیچ‌گاه ماری‌جوانا مصرف نمی‌کردند، آن دسته از مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا که به این ماده وابستگی نداشتند ۱٫۶ برابر بیشتر در خطر ابتلاء به مرحلهٔ اول افسردگی ماژور قرار داشتند. وابستگی به ماری‌جوانا با ۳٫۴ برابر خطر بیشتر برای ابتلاء به افسردگی ماژور همراه بود. گرانت(۱۹۹۵)، با استفاده از داده‌های پژوهش طولی همه‌گیرشناسی الکل ایالات متحد آمریکا، نشان داد که تشخیص سوءمصرف ماری‌جوانا یا وابستگی طی یک سال گذشته، همراه است با ۶٫۴ برابر احتمال بیشتر برای تشخیص نشانه‌های افسردگی ماژور در آن زمان.اختلال دوقطبی.یک بررسی در سال ۲۰۰۵ بر روی شواهد و مدارک مربوط به استفاده از ماری‌جوانا در بیماران ذهنی دریافت که این ماده می‌تواند اثرات بسیار متفاوتی بر بیماران مختلف داشته‌باشد. اگرچه «هیچ آزمون کنترل‌شده بر روی THC صورت نگرفته است»، اما شواهد و مدارک نه‌چندان معتبر حاکی از آن است که مصرف ماری‌جوانا می‌تواند در درمان اختلال دوقطبی مفید باشد. محققان تأکید کرده‌اند که تأیید این موضوع مستلزم شواهد و مدارک محکم‌تری است.رفتارهای متمایل به خودکشی.مصرف‌کنندگان نوجوان ماری‌جوانا در میزان افکار خودکشی یا نرخ اقدام به خودکشی با همسالان خود تفاوتی ندارند، هر چند ادامهٔ مصرف در بزرگسالی می‌تواند احتمال هر دو را افزایش دهد، اگرچه چندین عامل دیگر نیز دخیل هستند.به صورت کلی یک ارتباط ضعیف و غیرمستقیم میان تمایل به خودکشی با مصرف ماری‌جوانا در افراد روان‌پریش یا غیرروان‌پریش وجود دارد، اگرچه هنوز مشخص نیست که مصرف ماری‌جوانا دقیقاً چقدر احتمال خودکشی را افزایش می‌دهد. مصرف ماری‌جوانا یک فاکتور ریسک در خودکشی است، اما اقدام به خودکشی با بسیاری از فاکتورهای ریسک دیگر از جمله اختلالات خلقی، مصرف الکل، استرس، مشکلات شخصی و کمبود حمایت ارتباط دارد.تأثیرات بدنی.تأثیر بر فعالیت‌های شناختی.مصرف یک نوبت ماری‌جوانا باعث اختلالات شناختی مانند اختلال حافظه کوتاه مدت، کاهش توجه، کاهش روانی کلام و کند شدن توانایی حل مسئله می‌شود اما به‌طور طبیعی این اثرات بعد از پاک شدن دارو از بدن از بین خواهند رفت. در برخی از مطالعات مشاهده شده است که بعد از مصرف طولانی مدت دوز بالای ماری‌جوانا برخی از این اثرات ممکن است برای مدت مدیدی یا حتی به صورت دایمی باقی بماند. در فرزندان زنان بارداری هم که طی دوران بارداری ماری‌جوانا مصرف کرده‌اند ممکن است این عوارض به صورت دایم باقی بماند.مطالعات تصویربرداری که پس از مصرف ماری‌جوانا و در وضعیت استراحت انجام گرفته نشاندهنده افزایش جریان خون در نواحی لوب پیشانی، اینسولا، شکنج سینگولیت و نواحی زیر قشری است. علاوه بر این مصرف ماری‌جوانا علاوه بر افزایش متابولیسم کلی مغز باعث افزایش متابولیسم در نواحی قشر اربیتوفرونتال، پره‌فرونتال و عقده‌های قاعده‌ای می‌شود که در افراد طبیعی دیده نمی‌شود.در مقابل مطالعات متعددی نشان داده‌اند که در افرادی که طولانی مدت ماری‌جوانا مصرف کرده‌اند جریان خون مغزی و متابولیسم مغزی در حالت استراحت کمتر از افراد طبیعی است.در مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا حتی پس از یک دوره نسبتاً طولانی پرهیز نیز ممکن است نسبت به افراد طبیعی تفاوتهایی در الگوهای فعال شدن مغزی وجود داشته باشد. به عنوان مثال در مطالعه‌ای حین انجام یک آزمون حافظه تصویری از افراد fMRI گرفته شد و معلوم شد که در افراد شاهد حین انجام این آزمون فعالیت ناحیه پشتی جانبی پره‌فرونتال (DLPFC) افزایش می‌یابد در حالیکه مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا پس از ۲۴ ساعت و حتی ۲۸ روز قطع مصرف کاهش فعالیت این ناحیه را نشان می‌دهند و در مقابل مصرف‌کنندگان افزایش فعالیت ناحیه سینگولیت را نشان می‌دهند. این تفاوتهای الگوی فعال شدن نواحی مغزی حین انجام آزمونهای شناختی در مطالعات متعدد دیگری نیز نشان داده شده است.نکته جالبی که در برخی مطالعات مشخص گردیده این است که مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا حتی هنگامیکه از نظر انجام آزمونهای شناختی تفاوتی با گروه شاهد نداشتند در مطالعات تصویربرداری کاهش فعالیت در برخی نواحی و افزایش فعالیت در برخی نواحی دیگر را نشان می‌دهند که موید به‌کارگیری مکانیسم‌های جبرانی برای پوشاندن اختلالات به وجود آمده است.در مصرف‌کنندگان سنگین ماری‌جوانا در آزمونهای شناختی که برای سنجش حافظه، توجه و کارکردهای اجرایی انجام شده نسبت به مصرف‌کنندگان سبک‌تر و گروه شاهد به‌طور معنی داری کارایی پایین‌تری داشته‌اند و در برخی از آنها شدت اختلال با تعداد سالهای مصرف همبستگی داشته است. هر چند به دلیل آنکه مصرف‌کنندگان به‌طور متوسط تنها ۱۷ ساعت در حال ترک بوده‌اند ممکن است برخی از این اختلالات به دلیل وجود ماده در بدن باشد نه اختلالات دایمی فعالیت مغز.در دو مطالعه دیگر که بر روی توجه انتخابی و پردازش اطلاعات در مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا انجام شده نیز همین مشکل وجود دارد. در این مطالعات مشاهده شد که پردازش اطلاعات بینایی و شنوایی در مصرف‌کنندگان مزمن ماری‌جوانا نسبت به گروه شاهد مختل شده است. در این مطالعات نیز نمی‌توان به‌طور قطع بین اختلال دایمی یا اختلال به دلیل وجود ماده در بدن افتراق داد.در مطالعه دیگری مصرف‌کنندگان سنگین ماری‌جوانا حتی پس از ۲۸ روز از قطع مصرف دچار اختلالاتی در حافظه، کارکردهای اجرایی، سرعت روانی-حرکتی و سرعت کارهای دستی بودند که شدت این اختلالات با شدت مصرف ارتباط داشت.در مطالعه‌ای که بر روی نوجوانان مصرف‌کننده ماری‌جوانا انجام گرفت مشخص شد که حتی پس از ۶ هفته پرهیز در آزمونهای شناختی اختلال نشان می‌دهند. در یک بررسی دیگر مصرف‌کنندگان سنگین ماری‌جوانا در مقایسه با گروه شاهد اختلالات خفیف اما معناداری در بازیابی حافظه، بیان کلامی و استدلال ریاضی داشتند. مطالعات دیگری نیز اختلالاتی در توجه و کارکردهای اجرایی در مصرف‌کنندگان سنگین ماری‌جوانا نشان داده‌اند که با کاهش انعطاف‌پذیری ذهنی و افزایش درجازدن و کاهش یادگیری مشخص شده است. در مقابل برخی دیگر از مطالعات اختلافی بین مصرف‌کنندگان مزمن و جمعیت عمومی از نظر کارکردهای شناختی گزارش نکرده‌اند. بنابراین به نظر می‌رسد در این زمینه نیاز به مطالعات بیشتر وجود دارد.در مطالعات قبلی اختلالات شناختی خفیف اما معنی‌داری در فرزندان مادرانی که در حین بارداری ماری‌جوانا مصرف کرده بودند مشاهده شده بود که مطالعات دیگر نیز آنرا تأیید کرده‌اند و این اختلالات تا سن ۶ سالگی و ۱۰ سالگی نیز باقی‌مانده است. مشاهده شده است که فرزندان مادرانی که در بارداری ماری‌جوانا مصرف کرده‌اند در تمام مراحل رشد تا ۱۴ سالگی نسبت به همسالان خود دور سر کوچکتری دارند که در بررسیهای بعدی در سن ۱۶ سالگی مشخص گردید که در انجام آزمونهایی که به حافظه تصویری، تحلیل و یکپارچه‌سازی نیاز دارند نیز دچار اختلال هستند.مرگ‌ومیر.تاکنون هیچ‌گونه اوردوز کشنده با ماری‌جوانا گزارش و ثبت نشده است. با توجه به تحقیقات علمی کمی که در این مورد انجام شده، تأثیر ماری‌جوانا در مرگ‌ومیر در بلندمدت مشخص نیست. تصادفات رانندگی، خودکشی، سرطان ریه و مغز از دلایلی هستند که محققان رابطه‌شان را با ماری‌جوانا بررسی کرده‌اند، اما تاکنون هیچ مطالعه‌ای نتوانسته علیت میان مصرف ماری‌جوانا و افزایش نرخ مرگ‌ومیر به این دلایل را اثبات کند.ماری‌جوانا: همبستگی یا علت.وجود همبستگی بین مصرف ماری‌جوانا و ابتلاء به برخی علائم روان‌پریشی لزوماً به معنای این نیست که مصرف ماری‌جوانا علت ابتلاء به روان‌پریشی است. بلکه ممکن است مصرف ماری‌جوانا یک مؤلفه از یک مجموعه علت باشد که دست به دست هم داده و منجر به ابتلاء به روان‌پریشی می‌شوند. همچنین ممکن است که این صرفاً یک همبستگی باشد و هیچ رابطهٔ علی بین این دو موضوع وجود نداشته باشد.در سال‌های اخیر معنای این همبستگی و جهت این همبستگی محل بحث و منازعه است: