نورمن راکول کیست؟ توضیح بده.
نورمن پرسیوال راکوِل (؛ ۳ فوریه ۱۸۹۴ – ۸ نوامبر ۱۹۷۸) نقاش و تصویرگر آمریکایی بود. آثار او در ایالات متحده محبوبیت زیادی دارند، چرا که بازتابی از فرهنگ این کشور هستند. راکول بیشتر به‌خاطر تصاویر روی جلد مجلهٔ "ستردی ایونینگ پست" شناخته می‌شود که بیش از پنج دهه آن‌ها را خلق کرد و زندگی روزمره مردم آمریکا را به تصویر کشید. از جمله آثار مشهور او می‌توان به مجموعه "ویلی گیلیس"، "رزی پرچ‌کن" و مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" اشاره کرد. او همچنین به خاطر همکاری ۶۴ ساله‌اش با سازمان پیشاهنگی پسران آمریکا معروف است؛ در این مدت کاورهایی برای مجلهٔ آن‌ها به نام "Boys' Life" (که اکنون "Scout Life" نام دارد)، تقویم‌ها و تصاویر دیگر خلق کرد. این آثار شامل تصاویری هستند که به‌خوبی سوگند پیشاهنگ و قوانین پیشاهنگی را نشان می‌دهند.راکول هنرمندی بسیار پرکار بود و بیش از ۴٫۰۰۰ اثر اختصاصی در طول زندگی خود خلق کرد. بیشتر آثار باقی‌ماندهٔ او در مجموعه‌های عمومی نگهداری می‌شوند. او همچنین به سفارش کتاب‌های متعددی بیش از ۴۰ کتاب را تصویرگری کرد، از جمله "ماجراهای تام سایر" و "ماجراهای هاکلبری فین"، و پرتره‌های رئیس‌جمهورها دوایت آیزنهاور، جان اف. کندی، لیندون بی. جانسون و ریچارد نیکسون و همچنین شخصیت‌های خارجی مانند جمال عبدالناصر و جواهر لعل نهرو را نقاشی کرد. از دیگر سوژه‌های پرتره او می‌توان به جودی گارلند اشاره کرد. یکی از آخرین پرتره‌هایش، تصویر کلنل سندرز در سال ۱۹۷۳ بود. مشارکت‌های سالانه‌اش در تقویم‌های پیشاهنگان بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۷۶، تنها کمی کمتر از معروف‌ترین آثار تقویمی‌اش بود: تصاویر «چهار فصل» برای شرکت Brown &amp; Bigelow که به مدت ۱۷ سال از ۱۹۴۷ منتشر می‌شدند و از سال ۱۹۶۴ به صورت‌های مختلف بازتولید شدند. او همچنین برای تبلیغات شرکت‌هایی مانند کوکاکولا، جِل-او، جنرال موتورز، اسکات تی‌شو و دیگران آثار هنری خلق کرد. تصویرگری کتابچه‌ها، کاتالوگ‌ها، پوسترها (به‌خصوص تبلیغات فیلم)، نت‌های موسیقی، تمبر، کارت‌های بازی و نقاشی‌های دیواری بخش‌های دیگری از آثار راکول به عنوان تصویرگر هستند.در زمان زندگی راکول، منتقدان جدی هنر چندان به آثار او اعتنایی نمی‌کردند. بسیاری از آثار او به نظر منتقدان مدرن بیش از حد شیرین و احساساتی به نظر می‌رسد، به ویژه تصاویر روی جلد مجله "The Saturday Evening Post" که زندگی آمریکایی را به شکل ایدئالیستی یا احساسی به تصویر می‌کشند. به همین دلیل اصطلاحی به نام «راکولی‌مانند» به شکل نسبتاً تحقیرآمیز برای توصیف چنین آثاری به کار می‌رود. به همین خاطر، برخی از هنرمندان معاصر راکول را یک «نقاش جدی» نمی‌دانند و آثارش را بورژوازی و کیچ ارزیابی می‌کنند. ولادیمیر نابوکوف، نویسنده، گفته بود که تکنیک درخشان راکول صرف استفاده‌های «بدیهی» شده و در رمان خود نوشته بود: «دالی در واقع برادر دوقلوی نورمن راکول است که در کودکی توسط کولی‌ها ربوده شده است.» برخی منتقدان به جای «هنرمند»، راکول را «تصویرگر» می‌نامند، عنوانی که خود او نیز آن را می‌پذیرفت و به آن افتخار می‌کرد.در سال‌های پایانی عمر، توجه بیشتری به راکول به عنوان نقاش جلب شد، زمانی که به موضوعات جدی‌تری پرداخت، مانند سری آثار مربوط به نژادپرستی برای مجله "لوک". یکی از نمونه‌های این آثار جدی‌تر، نقاشی "مشکلی که همه ما با آن زندگی می‌کنیم" است که به مسئله ادغام نژادی مدارس می‌پردازد. این تابلو، روبی بریجز را نشان می‌دهد که در میان مارشال‌های فدرال سفیدپوست به مدرسه می‌رود، در حالی که دیواری با نوشته‌های نژادپرستانه تخریب شده است. این نقاشی که در سال ۱۹۶۴ خلق شد، در سال ۲۰۱۱ زمانی که بریجز با رئیس‌جمهور باراک اوباما دیدار کرد، در کاخ سفید به نمایش گذاشته شد.زندگی و حرفه.راکوِل در ۳ فوریه ۱۸۹۴ در نیویورک زاده شد. والدین او "جرویس ورینگ" و "آن ماری راکول" نام داشتند. او در سن ۱۴ سالگی از دبیرستان به یک مدرسه هنری رفت. پس از آن به آکادمی بین‌المللی طراحی و سرانجام انجمن دانشجویان هنر پیوست. نخستین کارهای او برای مجله‌های سنت نیکولاس، انتشارات پیشاهنگان آمریکا (ناشر مجله بویز لایف) و دیگر ناشران ویژه نوجوانان بود.راکول در سال ۱۹۱۳ در سن نوزده سالگی به سردبیری مجله بویز لایف (Boys' Life) که توسط انتشارات پیشاهنگان آمریکا منتشر می‌شد، رسید و به مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. او همکاری با مجله "ساتردی ایونینگ پست" را از سال ۱۹۱۶ آغاز کرد. راکول در طول سال‌های فعالیت‌اش برای بیش از ۴۰ کتاب عامه‌پسند مانند تام سایر و هاکلبری فین تصویرگری کرد.او بیش از ۴۰۰۰ اثر آفرید که از مشهورترین آنها می‌توان به مجموعهٔ "ویلی گیلیس" (Willie Gillis)، "رُزی د ریوتر" (Rosie the Riveter)، "سی‌ینگ گریس" (Saying Grace) و مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" (Four Freedoms) اشاره کرد. بیشتر آثار او یا در آتش‌سوزی از بین رفتند یا در مجموعه‌های ثابت قرار دارند.