روح‌القوانین کیست؟ توضیح بده.
روح قانون یا روح‌القوانین رساله‌ای در مورد فلسفهٔ سیاسی و همچنین پیشگامی است. کار در حقوق تطبیقی توسط مونتسکیو منتشر شده در 1748. در ابتدا به صورت ناشناس منتشر شد، همان‌طور که معمول بود، نفوذ آن در خارج از فرانسه با ترجمهٔ سریع آن به زبان‌های دیگر کمک شد. در سال ۱۷۵۰ توماس نوجنت اولین ترجمه انگلیسی را منتشر کرد. در سال ۱۷۵۱ کلیسای کاتولیک روم "De l'esprit des lois را" به "فهرست کتاب‌های ممنوعه" خود (فهرست کتاب‌های ممنوعه) اضافه کرد.رساله مونتسکیو، که قبلاً به‌طور گسترده منتشر شده بود، تأثیر زیادی بر کار بسیاری دیگر داشت، به ویژه: کاترین کبیر، که "ناکاز" ("آموزش") را تهیه کرد. بنیانگذاران قانون اساسی ایالات متحده؛ و الکسیس دو توکویل، که روش‌های مونتسکیو را در مطالعه جامعه آمریکا به کار برد، در "دموکراسی در آمریکا". زمانی که مکالی در مقاله خود با عنوان «ماکیاولی» در سال ۱۸۲۷ نوشت که «احتمالاً از شهرت گسترده‌تری نسبت به هر نویسنده سیاسی اروپای مدرن برخوردار است» به اهمیت تداوم مونتسکیو اشاره کرد.مونتسکیو گفت که او بیست سال را صرف تحقیق و نوشتن "De l'esprit des lois" کرده است، که طیف وسیعی از موضوعات از جمله حقوق، زندگی اجتماعی و مطالعه انسان‌شناسی را پوشش می‌دهد. در این رساله، مونتسکیو استدلال می‌کند که نهادهای سیاسی برای موفقیتشان باید جنبه‌های اجتماعی و جغرافیایی یک جامعه خاص را منعکس کنند. او خواستار یک نظام حکومتی مبتنی بر قانون اساسی با تفکیک قوا، حفظ قانونمندی و آزادی‌های مدنی و پایان بردگی است.نظریه قانون اساسی.مونتسکیو در طبقه‌بندی خود از نظام‌های سیاسی سه نوع اصلی را تعریف می‌کند: جمهوری‌خواه، سلطنتی و استبداد. همان‌طور که او آنها را تعریف می‌کند، نظام‌های سیاسی جمهوری‌خواه بسته به میزان گسترده‌ای که حقوق شهروندی را گسترش می‌دهند، متفاوت هستند - آنهایی که شهروندی را به‌طور نسبتاً گسترده گسترش می‌دهند، جمهوری‌های دموکراتیک نامیده می‌شوند، در حالی که آنهایی که شهروندی را محدودتر محدود می‌کنند، جمهوری‌های اشرافی نامیده می‌شوند. تمایز بین سلطنت و استبداد به این بستگی دارد که آیا مجموعه‌ای از قوانین ثابت وجود دارد که می‌تواند اقتدار حاکم را محدود کند یا خیر: اگر چنین باشد، رژیم به‌عنوان یک سلطنت به حساب می‌آید. اگر نه، استبداد محسوب می‌شود.اصولی که رفتار شهروندی را از نظر مونتسکیو برمی‌انگیزد.به گفته مونتسکیو، هدایت هر طبقه‌بندی از نظام سیاسی باید همان چیزی باشد که او آن را «اصل» می‌نامد. این "اصل" به‌عنوان فنر یا موتوری عمل می‌کند تا رفتار شهروندان را به گونه‌ای برانگیزد که تمایل به حمایت از آن رژیم و عملکرد روان آن را داشته باشد.یک نظام سیاسی در صورتی که اصل مناسب آن نباشد، نمی‌تواند دوام زیادی داشته باشد. به عنوان مثال، مونتسکیو ادعا می‌کند که انگلیسی‌ها پس از جنگ داخلی (۱۶۴۲–۱۶۵۱) نتوانستند جمهوری ایجاد کنند، زیرا جامعه فاقد عشق لازم به فضیلت بود.آزادی و تفکیک قوا.دومین موضوع اصلی در "روح قانون" مربوط به آزادی سیاسی و بهترین ابزار برای حفظ آن است. «آزادی سیاسی» مفهومی است که مونتسکیو از آنچه امروز می‌توانیم آن را امنیت شخصی بنامیم، به ویژه تا آنجا که این امر از طریق سیستمی از قوانین قابل اعتماد و معتدل تأمین می‌شود. او این دیدگاه از آزادی را از دو دیدگاه دیگر دربارهٔ آزادی سیاسی متمایز می‌کند. اولین دیدگاه این است که آزادی شامل خودگردانی جمعی است - یعنی آزادی و دموکراسی یکسان هستند. دوم این دیدگاه است که آزادی عبارت است از توانایی انجام هر کاری بدون محدودیت. او معتقد است که این دو مورد اخیر نه تنها آزادی سیاسی واقعی نیستند، بلکه هر دو می‌توانند با آن خصومت داشته باشند.آزادی سیاسی در یک نظام سیاسی استبدادی امکان‌پذیر نیست، اما در جمهوری‌ها و سلطنت‌ها ممکن است، هرچند تضمین نشده است. به‌طور کلی، برقراری آزادی سیاسی بر پایهٔ صحیح مستلزم دو چیز است:این کتاب عمدتاً به قوانین صریح می‌پردازد، اما به هنجارهای فرهنگی نیز توجه قابل توجهی دارد که ممکن است از اهداف مشابه حمایت کنند. همان‌طور که لویتسکی و زیبلات بیان کردند، «مونتسکیو معتقد بود که ساختار سخت نهادهای سیاسی ممکن است برای محدود کردن قدرت فراگیر کافی باشد — که طراحی قانون اساسی بی شباهت به یک مشکل مهندسی نیست.»جامعه‌شناسی سیاسی.سومین سهم عمده "روح قانون" در حوزه جامعه‌شناسی سیاسی بود که اغلب مونتسکیو را کم و بیش ابداع کننده آن می‌دانند. بخش اعظم این رساله در واقع به نحوه تعامل جغرافیا و آب و هوا با فرهنگ‌های خاص برای تولید روحیه یک قوم مربوط می‌شود. این روحیه به نوبه خود، مردم را به سمت برخی از نهادهای سیاسی و اجتماعی و دوری از نهادهای دیگر سوق می‌دهد. نویسندگان بعدی اغلب نظریه مونتسکیو را کاریکاتور می‌کردند و پیشنهاد می‌کردند که او ادعا می‌کند که تنوع حقوقی را صرفاً با فاصله یک جامعه از خط استوا توضیح می‌دهد.در حالی که تجزیه و تحلیل در "روح قانون" بسیار ظریف تر از آن چیزی است که این نویسندگان متأخر تصور می‌کنند، بسیاری از ادعاهای خاص او برای خوانندگان مدرن سختگیرانه نیستند. با این وجود، رویکرد او به سیاست از دیدگاه طبیعت‌گرایانه یا علمی بسیار تأثیرگذار بود و به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم الهام‌بخش حوزه‌های مدرن علوم سیاسی، جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی بود.