سرگئی راخمانینف کیست؟ توضیح بده.
سرگئی واسیلیویچ راخمانینف (رحمانف) (زادهٔ یکم آوریل ۱۸۷۳، بر اساس تقویم گرگوری یا ۲۰ مارس ۱۸۷۳، بر اساس تقویم یولیانی - درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۴۳) نوازندهٔ پیانو و آهنگساز روس بود. راخمانینف در خانواده‌ای علاقه‌مند به موسیقی متولد گردید و در سن ۴ سالگی نواختن پیانو را فرا گرفت. در سال ۱۸۹۲ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل شد و در همین سال‌ها چندین قطعه پیانو و قطعات ارکستری تصنیف نمود. در سال ۱۸۹۷، پس از واکنش‌های انتقادی منفی به نخستین سمفونی‌اش با نام سمفونی شماره ۱، راخمانینف به مدت ۴ سال در افسردگی به سر برد و پس از طول درمان موفقیت‌آمیز، تصنیف کنسرتو پیانو شمارهٔ ۲ خودش را در سال ۱۹۰۱ آغاز نمود که این مرتبه بازخورد بسیار مثبتی به همراه داشت و باعث شهرت وی گشت. پس از انقلاب روسیه، راخمانینف و خانواده‌اش روسیه را ترک کردند و در سال ۱۹۱۸ در ایالات متحده مستقر شدند.راخمانینف در بسیاری موارد به عنوان یکی از بهترین پیانیست‌های زمان خویش و به عنوان آهنگساز، یکی از آخرین نمایندگان بزرگ موسیقی رمانتیک در موسیقی کلاسیک روسیه بود. تأثیرات اولیه از چایکوفسکی و کورساکف و دیگر آهنگسازان روس، باعث ایجاد لهجه‌ای کاملاً شخصی که شامل بیان رسمی تغزلی، رسانندگی وسیع و نبوغ اساسی شد، که وجوه تمایز رنگ‌بندی ارکستر هستند. راخمانینف سرانجام در سال ۱۹۴۳ در کالیفرنیا درگذشت.زندگی.رحمانینوف در خانواده ای از اشراف روسی در امپراتوری روسیه بدنیا آمد. شجره خانوادگی ادعا می‌کند که از یک واسیلی افسانه ای، با نام مستعار «رحمان»، نوه استفان سوم مولداوی است. خانواده راخمانینوف تمایلات قوی موسیقایی و نظامی داشتند. پدربزرگ پدری او، آرکادی الکساندرویچ، موسیقیدانی بود که از جان فیلد آهنگساز ایرلندی درس خوانده بود. پدرش، واسیلی آرکادیویچ رحمانینوف (۱۸۴۱–۱۹۱۶)، یک افسر ارتش بازنشسته و پیانیست آماتور بود که با لیوبوف پترونا بوتاکووا (۱۸۵۳–۱۹۲۹)، دختر یک ژنرال ثروتمند ارتش که پنج ملک به عنوان بخشی از جهیزیه خود به او داد، ازدواج کرد. این زوج سه پسر داشتند: ولادیمیر، سرگئی و آرکادی و سه دختر. یلنا، سوفیا و باربارا؛ سرگئی فرزند سوم آنهاست.رحمانینوف در چهار سالگی آموزش پیانو و موسیقی را که توسط مادرش سازماندهی شده بود آغاز کرد. او متوجه توانایی او در بازتولید قسمت‌هایی از حافظه بدون اشتباه شد. با شنیدن خبر استعداد پسر، آرکادی به او پیشنهاد داد که آنا اورناتسکایا، معلم و تازه فارغ‌التحصیل کنسرواتوار سن پترزبورگ را استخدام کند تا با خانواده زندگی کند و به سرگئی جوان آموزش رسمی پیانو بدهد.مرگ.در اوایل سال 1942، پزشک راخمانینف به او توصیه کرد که برای بهبود سلامتی‌اش پس از ابتلا به بیماری اسکلروز، کمردرد، نورالژی، فشار خون بالا و سردرد، به آب و هوای گرم‌تری نقل مکان کند. پس از اتمام آخرین جلسات ضبط استودیویی خود در این مدت در ماه فوریه، نقل مکان آن ها به لانگ آیلند به دلیل علاقه بیشتر راخمانینوف و همسرش به کالیفرنیا لغو شد و در ماه مه در خانه‌ای اجاره‌ای در جاده تاور در بورلی هیلز ساکن شدند. در ماه ژوئن، آنها خانه‌ای در خیابان 610 نورث الم درایو در بورلی هیلز خریداری کردند که در نزدیکی محل زندگی هوروویتس بود، کسی که اغلب به دیدار راخمانینف می‌رفت و با او دوئت پیانو اجرا می‌کرد. در سال ۱۹۴۳ راخمانینف به نوع تهاجمی ملانوم مبتلا شد. همسرش راخمانینف را به خانه برد و در آنجا با دخترش ایرینا دیدار کرد. آخرین حضور او به عنوان تک‌نواز کنسرتو، با نواختن کنسرتو پیانوی شماره یک بتهوون و "راپسودی او روی تم پاگانینی"، در 11 و 12 فوریه با ارکستر سمفونی شیکاگو به رهبری هانس لانگه (Hans Lange)بود، و در 17 فوریه، در دانشگاه تنسی در ناکسویل، تنسی ، آخرین تکنوازی (recital) خود را به عنوان پیانیست اجرا کرد. آثار.از آثار معروف او می‌توان به پیانو کنسرتو شمارهٔ ۲ و پیانو کنسرتو شمارهٔ ۳ و همچنین یک راپسودی برای ارکستر و پیانو براساس یکی از کاپریس‌های پاگانینی به نام راپسودی بر اساس تمی از پاگانینی، سمفونی شماره ۲ و همین‌طور اتودهای تابلو برای پیانو او اشاره کرد.معروفترین اپرای وی الکو نام دارد.بهترین مفسر.از دید خود راخمانینف بهترین کسی که موسیقی او را به خوبی می‌نوازد و از تفسیر خوبی دارد، ولادیمیر هوروویتس است.پیوند به بیرون.اجرا و ضبط‌ها:نمرات موسیقی:دیگر لینک‌ها: