گانگنونگ کیست؟ توضیح بده.
شهر گانگنونگ ، یک شهر در شمال‌شرق کره جنوبی (شرق شبه‌جزیره کره) بر روی ساحل دریای شرق کره (دریای ژاپن) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. این شهر یکی از مناطق گردشگری کره جنوبی و مقصدی با جذبه برای علاقه‌مندان به رصد طلوع خورشید بر روی آب‌های آزاد می‌باشد.تاریخ.در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره، در تابعیت استان (تاریخی) گانگوون، «شهرستان گانگ‌نونگ» [] با ۱۳ قصبه قرار داشت. این قصبه‌ها شامل: اوک‌گیه []، جاگاگوک []، جونگ‌دونگ []، دوک‌بانگ []، ساچون []، گوجونگ علیا []، گوجونگ سفلی []، سونگشان []، سونگ‌نام []، شیلّی []، گونّه []، مانگ‌سانگ []، یون‌گوک [].در اکتبر سال ۱۹۱۶ میلادی، دو قصبه تغییر نام یافتند. «قصبهٔ جاگاگوک» به «گانگ‌دونگ» [] و «قصبهٔ گونّه» به «گانگ‌نونگ» [] تغییر یافتند.در نوامبر سال ۱۹۱۷ میلادی، دو قصبهٔ دیگر تغییر نام یافتند. قصبهٔ «گوجونگ علیا (سانگ‌گوجونگ)» به «وانگسان» []، و ««گوجونگ سفلی (هاگوجونگ)» به «گوجونگ» [] تغییر نام یافتدر نوامبر سال ۱۹۲۰، دو قصبهٔ «دوک‌بانگ» و «سونگ‌نام» تحت نام ترکیبی «سونگدوک» [] ادغام شدند، و تعداد قصبه‌های تابعهٔ گانگ‌نونگ به ۱۲ عدد رسید.در آوریل ۱۹۳۱ میلادی، «قصبهٔ گانگ‌نونگ‌» به شهرک [] ارتقاء یافت.در آوریل ۱۹۳۷، نام قصبهٔ «شیلّی» به «جومون‌جین» [] تغییر یافت.در سپتامبر ۱۹۳۸، نام قصبهٔ «جونگ‌دونگ» به «گیونگپو» [] تغییر یافت.در نوامبر ۱۹۴۰ میلادی، قصبهٔ «جومون‌جین» به شهرک [] ارتقاء یافت.در اکتبر سال ۱۹۴۲ میلادی، قصبهٔ «مانگ‌سانگ» به شهرک ارتقاء یافته و نام آن به «شهرک موکهو» [] تغییر یافت.پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون و از میان شهرستان یانگ‌یانگ عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تمامی اراضی گانگ‌نونگ در کره جنوبی قرار گرفت.اما بیشتر اراضی شهرستان یانگ‌یانگ، در همسایگی شمالی گان‌نونگ، منجمله قصبهٔ یانگ‌یانگ، در شمال این مدار قرار گرفتند. در نتیجه، این شهرستان در عمل به دو نیمه تقسیم شد.نیمهٔ جنوبی شهرستان یانگ‌یانگ فاقد شهریت و مرکزیت بود، و به همین دلیل در سپتامبر ۱۹۴۵ منحل شده و به شهرستان گانگ‌نونگ ملصق شد. تمامی قصبهٔ «هیون‌نام» در جنوب مرز قرار گرفت. قصبهٔ «هیون‌بِک» به دو نیمهٔ هم‌نام در دو کره تقسیم شد. و قصبهٔ «غربی (سو)» به دو نیمه تقسیم شد، که نیمهٔ شمالی آن در کره شمالی نام خود را حفظ کرده، و نیمهٔ جنوبی، در حین ضمیمه شدن به شهرستان گانگ‌نونگ، به «شین‌سو (غربی جدید)» [] تغییر نام داد. شهرستان گانگ‌نونگ در این دوران، ۳ شهرک و ۱۲ قصبه داشت.با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تمامی اراضی شهرستان یانگ‌یانگ تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. اراضی قصبه‌های «هیون‌بک» و «سو (غربی)» به طور کامل مانند سابق در این شهرستان قرار گرفتند. اما قصبهٔ «هیون‌نام» در گانگ‌نونگ|شهرستان گانگ‌نونگ باقی ماند. شهرستان گانگ‌نونگ در این دوران، ۳ شهرک و ۱۰ قصبه داشت.در سپتامبر سال ۱۹۵۵ میلادی، «شهرک گانگ‌نونگ» به دو قصبهٔ «سونگدوک» و «گیونگپو» ادغام شده، از شهرستان گانگ‌نونگ جدا شده، و «شهر گانگ‌نونگ» را تشکیل دادند. ۲ شهرک و ۸ قصبهٔ دیگر، در تابعیت «شهرستان گانگ‌نونگ» باقی ماندند. نام این شهرستان، از «گانگ‌نونگ» به «میونگجو» [] تغییر کرد. این شهرستان متشکل از ۲ شهرک و ۸ قصبه بود.در این پروسه، «شهرک گانگ‌نونگ» منحل شده و روستاهای تابعهٔ آن، «ناحیه» ارتقاء یافتند. همینطور، دو قصبهٔ «سونگدوک» و «گیونگپو» به «ناحیه‌های» کوچکتر تغییر وضعیت داده شدند. روستاهای تابعهٔ این دو ناحیهٔ نو، به «ناحیه» تحت تابعیتِ ناحیه تبدیل شدند.در ژانویه سال ۱۹۶۳ میلادی، قصبهٔ «هیون‌نام» از «شهرستان میونگجو» جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان یانگ‌یانگ شد. در تابعیت شهرستان میونگجو ۲ شهرک و ۷ قصبه باقی ماندند.در آوریل ۱۹۶۵ میلادی، ناحیهٔ «اوکپو» [] به دو ناحیهٔ «اوکچون» و «پونام» تقسیم شد. همزمان، ناحیهٔ «ایبام» [] تقسیم شده و نواحی «ایبام» و «دوسان» [] جدا شدند.در ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی، دو روستای‌ «گوجول» [] و «نام‌گوک» [] از «قصبهٔ وانگسان» در «شهرستان میونگجو» جدا شده و به شهرستان جونگ‌سون، «قصبهٔ بوک (شمالی)» [] پیوستند.در آوریل سال ۱۹۸۰ میلادی، شهرک «موکهو» از این شهرستان، به همراه شهرک «بوک‌پیونگ» از شهرستان سامچوک ادغام شده و شهر دونگهه را تشکیل دادند. شهرستان میونگجو در این زمان متشکل از ۱ شهرک و ۷ قصبه بود.در فوریه ۱۹۸۳ میلادی، دو روستای «اون‌بیول» و «سان‌بوک» از قصبهٔ «گوجونگ» جدا شده و به ترتیب به قصبه‌های «گانگ‌دونگ» و «سونگسان» پیوستند.در اکتبر ۱۹۸۳ میلادی، دو ناحیهٔ «سونگ‌نام» [] و «نام‌مون» [] ادغام شده و ناحیهٔ «جونگانگ» را تشکیل دادند. در همان تاریخ، ناحیهٔ‌ «گیو» به دو قسمت «گیو ۱ام» و «گیو ۲ام» تقسیم شد.(۲۰ ناحیه)در ژانویه سال ۱۹۹۵ میلادی، در پی سیاست تقسیمات اداری کره جنوبی در متحد کردن شهرها و حومه‌های آنها، «شهر گانگ‌نونگ» و «شهرستان میونگجو» با هم تحت نام «شهر گانگ‌نونگ» ادغام شدند. (۲۰ ناحیه، ۱ شهرک، و ۷ قصبه)در مارس ۱۹۹۵، ناحیهٔ‌ «پونام» به دو قسمت «پونام ۱ام» و «پونام ۲ام» تقسیم شد.(۲۱ ناحیه، ۱ شهرک، و ۷ قصبه)در اکتبر ۱۹۹۸، تعدادی از نواحی (۱۱ عدد) تابعهٔ گانگ‌نونگ ادغام شده و تعداد آن‌ها کاهش یافت (به ۴ عدد). دو ناحیهٔ «ایمدانگ» [] و «جونگانگ» ادغام شده و با نام «جونگانگ» ادغام شدند. سه ناحیهٔ «جانگهیون» [] و «نوئام» [] و «وولهوپیونگ» [] ادغام شده و ناحیهٔ «گانگنام» را تشکیل دادند. دو ناحیهٔ «ایبام» [] و «دوسان» [] ادغام شده و ناحیهٔ «سونگ‌دوک» را تشکیل دادند. چهار ناحیهٔ «اونجونگ» [] و «جو» ] و «جوگهون» [] و «یوچون» [] ادغام شده و ناحیهٔ «گیونگپو» را تشکیل دادند. (۱۳ ناحیه، ۱ شهرک، و ۷ قصبه)در ژوئن سال ۲۰۱۸، در قصبهٔ سانچون، روستای «سانده‌وول» به دو روستای «سانده‌وول» و «سونپو» تقسیم شد.حمل و نقل.حمل و نقل ریلی.شهر گانگ‌نونگ بدر منتهی‌الیه شرقی یکی از خطوط مسیر قطارهای سریع‌السیر ملی کره (KTX) قرار دارد. البته که خط ریلی، خطوط ویژهٔ سریع‌السیر نمی‌باشند. اما قطارهای سریع‌السیر از این شهر و بر روی خطوط ریلی عادی عبور می‌کنند. خط ریلی به نام «گیونگ‌گانگ» (به معنی پایتخت به گانگوون) جدا می‌شود. این خط از مرکز شهر شروع شده، از طریق تونل به جنوب شهر رفته، و سپس به سمت غرب کره می‌رود. این خط، سئول و وون‌جو (پرجمعیت‌ترین شهر استان گانگوون) را به گانگ‌نونگ متصل می‌کند. این خط و این ایستگاه در دسامبر سال ۲۰۱۷ میلادی افتتاح شد.در گذشته، مسیر ریلی مسافری دیگری، با نام «خط دریائی» []، شهرها و نقاط مختلفی را در طول شمالی-جنوبی دریای شرق کره (دریای ژاپن) در استان گانگوون به هم متصل می‌کرد. این خط ۵۸ کیلومتر طول داشت، ۶ توقف داشت، و یک ساعت و ۱۰ دقیق سفر در آن طول می‌کشید. این خط در دسامبر سال ۲۰۲۳ میلادی، به دلیل قدیمی بودن قطارها و ایرادات فنی، تعطیل شد.حمل و نقل جاده‌ای.شهر گانگ‌نونگ محل تلاقی دو آزادراه سراسری ملی می‌باشد، آزادراه‌های شمارهٔ ۵۰ و ۶۵.آزادراه شمارهٔ ۵۰، موسوم به «یونگ‌دونگ» []، غرب به شرق شبه‌جزیره کره را به هم متصل می‌کند. این آزادره از حوالی اینچون در نزدیکی دریای غربی کره (دریای زرد) در غرب شروع شده و با عبور از شهرهای اقماری جنوب سئول در استان گیونگ‌گی، منجمله با عبور از مرکز آن استان، شهر سوون، و سپس با عبور از وون‌جو و گذر از میان رشته‌کوه‌های ته‌بِک، به گانگ‌نونگ و ساحل دریای شرق کره (دریای ژاپن) می‌رسد. این آزادراه سپس به سمت شرق ادامه یافته و با ، به ساحل شرقی شبه‌جزیرهٔ کره و گانگ‌نونگ، می‌رسد. این آزادراه مستقیما وارد منطقهٔ‌ شهری اصلی گانگ‌نونگ نمی‌شود. اما این آزادراه شاهراه اصلی ارتباطی گانگ‌نونگ به سئول و سایر نقاط کشور می‌باشد.آزادراه شمارهٔ ۶۵، موسوم به «دریای شرقی» []، شرقی‌ترین آزادراه سراسری شمالی-جنوبی در شبه‌جزیرهٔ‌ کره می‌باشد. اما این آزادراه، آزادراهی به معنای واقعی سراسری نیست. آزادراه ۶۵ در شمال‌شرق کره جنوبی، آزادراهیست با طول حدود ۱۲۲ کیلومتر، و مطلقا در استان گانگوون. این آزادراه از شهر گانگ‌نونگ حدود ۵۸ کیلومتر به جنوب رفته و با عبور از دونگهه به سامچوک متصل می‌شود. سپس این آزادراه حدود ۶۴ کیلومتر به شمال امتداد یافته و به سوکچو متصل می‌شود. این آزادراه در با گانگ‌نونگ ۳ عدد تقاطع غیر هم‌سطح ارتباطی دارد، و با آزادراه شمارهٔ ۵۰ نیز متصل است.نیمهٔ دیگری از آزادراه شمارهٔ ۶۵، در جنوب‌غرب کره جنوبی، به طول ۱۰۰ کیلومتر، شهرهای پوهانگ، اولسان، و بوسان را به هم متصل می‌کند. اما فاصلهٔ‌ بین این دو بخش مجزاء آزادراه، حدود ۱۶۰ کیلومتر می‌باشد. طرح‌های متعددی برای اتصال کامل این آزادراه به موازات ساحل شرقی کره وجود داشته، اما تاکنون اتفاقی در این زمینه نیوفتاده است.تقسیمات اداری.شهر گانگ‌نونگ به ۱۳ ناحیه، ۱ شهرک، و ۷ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت شهرک و قصبهٔ تابعهٔ این شهر، در مجموع ۶۵ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها.شهرک جومون‌جینقصبه اوک‌گیهقصبه ساچونقصبه سونگسانقصبه گانگ‌دونگقصبه گوجونگقصبه وانگسانقصبه یون‌گوک