سید ابراهیم نبوی کیست؟ توضیح بده.
سیّد ابراهیم نبوی معروف به داور ( – ) فعال سیاسی، نویسنده و طنزنویس ایرانی بود. نبوی از منتقدان سیاسی خارج از ایران بود که در ایالات متحدهٔ آمریکا زندگی می‌کرد. او بین سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۴ مدیر دفتر سیاسی وزارت کشور بود. ابراهیم نبوی با وبگاه‌های خبری رادیو زمانه، روز آنلاین، روزنامه آنلاین و هفته‌نامهٔ "گویا" همکاری می‌کرد و برای مدتی هر سه‌شنبه یکی از میهمانان ثابت برنامهٔ زن امروز در بخش فارسی صدای آمریکا بود.نبوی در شامگاه سه‌شنبه ۲۵ دی ۱۴۰۳ بر اثر افسردگیِ ناشی از غربت خودکشی کرد.زندگی و خانواده.ابراهیم نبوی در ۲۲ آبان ۱۳۳۷ در آستارا زاده شد. خانواده او برای ادامه زندگی در سال ۱۳۳۹ به تهران نقل مکان کردند، سپس برای زندگی به رفسنجان رفتند و در سال ۱۳۴۶ به جیرفت رفتند. در سال ۱۳۴۷ خانواده او به کرمان نقل مکان کرد و سرانجام او در سال در سال ۱۳۵۶ برای ادامه تحصیل به دانشگاه شیراز رفت. آشنایی او با آثار علی شریعتی باعث شد در دانشگاه جامعه‌شناسی بخواند. نبوی پیرو جلال آل احمد بود و به واسطه وی، با افکار احمد فردید نیز آشنا شد.ابراهیم نبوی در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد. نخستین دختر او در سال ۱۳۶۱ و دومین دخترش در سال ۱۳۶۲ و سومین دخترش در سال ۱۳۷۰ زاده شدند.زندگی سیاسی.ابراهیم نبوی به خاطر انقلاب ۱۳۵۷ از خانواده پدری خود تقریباً جدا شد.او پس از انقلاب، تحصیل در رشته جامعه‌شناسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند و به همراه دیگر همفکران خود مانند عباس عبدی به دولت پیوست. و در سال ۱۳۶۱ مسئولیت اداره دوم سیاسی را در اداره کل سیاسی وزارت کشور بر عهده گرفت و تا سال ۱۳۶۴ مدیر دفتر سیاسی این وزارتخانه شد. در این دوران تمرکز او بر تحلیل رفتار سیاسی گروه‌های تروریستی بود. نبوی در سال ۱۳۶۳ عضو شورای طرح و برنامه شبکه اول صداوسیما شد.نبوی برای مدت کوتاه دو سال به شیراز بازگشت و پس از آن دوباره به تهران رفت و فعالیت در مطبوعات سیاسی اصلاح‌طلب را آغاز کرد.استندآپ کمدی.ابراهیم نبوی در دهه ۱۳۷۰ با سفر به فرانسه برای نخستین بار و سپس به کانادا، آلمان و فرانسه در هفت شهر، برنامه‌های استندآپ کمدی اجرا کرد. در سال ۱۳۸۱ برای اجرای برنامه استندآپ کمدی به جمهوری آذربایجان و سپس سوئد، نروژ، دانمارک، بلژیک، آلمان، فرانسه، اتریش رفت.نویسندگی.ابراهیم نبوی از سال ۱۳۶۵ کار نویسندگی را پس از آشنایی با مهدی فیروزان در انتشارات سروش آغاز کرد و به نقد فیلم پرداخت. او از آغاز سال ۱۳۶۶ تا پایان ۱۳۶۷ دبیر گروه سینمایی این نشریه بود. وی همچنین شماره نخست یک فصلنامه سینمایی با عنوان "سینما-۱" را در سال ۱۳۶۷ برای انتشارات سروش منتشر کرد. پس از آن، مدتی در مؤسسه امور سینمایی بنیاد مستضعفان کار کرد و در اواخر سال ۱۳۶۸ به مجله "گزارش فیلم" رفت که نخستین شماره آن در فروردین ۱۳۶۹ منتشر شد. در آغاز دهه ۱۳۷۰ ابراهیم نبوی پس از آن به عنوان مدیر فنی و اجرایی به مجله "گل‌آقا" پیوست.پیروزی محمد خاتمی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶ و گشایش در فضای رسانه‌ای باعث مطرح شدن نام روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب مانند نبوی شد. او بین سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹ جایزه طنزنویسی نیز گرفت و به عنوان بهترین نویسنده طنز نوشتاری در جشنواره مطبوعات معرفی شد. او در دوره زندگی در ایران، بیش از چهل کتاب داستانی و طنز و خاطرات، منتشر کرد.سوابق کیفری.ابراهیم نبوی در سال ۱۳۷۷ به دلیل فعالیت‌های مطبوعاتی و به اتهام اقدام علیه امنیت کشور به مدت یک ماه به زندان رفت و برای دومین بار در سال ۱۳۷۹ در جریان سرکوب گسترده مطبوعات از سوی قوه قضائیه به اتهام اهانت به مسئولان حکومتی و توهین به نظام جمهوری اسلامی زندانی شد. او در همین زمان به ادامه فعالیت کاری و انتشار کتاب ادامه داد. او در سال ۱۳۷۹ پس از خروج از زندان کتاب "اعتراف" را نوشت و آن را «به عالیجنابان، کسانی که فکر می‌کنند مردم عقل ندارند.» تقدیم کرد و به شیوه‌های بازجویی و گرفتن اعتراف از زندانیان سیاسی در جمهوری اسلامی را به سخره گرفت.خروج از ایران.ابراهیم نبوی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۸۱ که پس از اجرای برنامه‌های استندآپ کمدی اروپا بود دوباره به کمیته اماکن احضار شد و به همکاری با ضدانقلاب در فعالیت‌های فرهنگی مؤسسه فرهنگی هنری تهران متهم شد. او در ۲۰ فروردین ۱۳۸۲ در حالی که بار دیگر برای زندانی شدن احضار شده بود از ایران خارج شد و به فرانسه رفت، پس از آن مدتی اقامت و زندگی در بلژیک داشت. ابراهیم نبوی برای اجرای یازده برنامه استندآپ کمدی در ایالات مختلف به آمریکا رفت. در سال‌های پس از خروج نبوی از ایران، او همچنان حملات رسانه‌های حکومتی بود. او در همان سال‌های نخست پس از خروج از ایران گفته بود: «من به آینده ایران خوشبینم. اوضاع چنین نخواهد ماند… شاید جوان‌ها عجله داشته باشند و بخواهند زودتر کار را یکسره کنند، من که زیاد عجله‌ای ندارم.»قصد بازگشت به ایران.ابراهیم نبوی با گذشت چند ماه از روی کار آمدن دولت یازدهم ایران در مصاحبه‌ای با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی اعلام کرد که به زودی قصد بازگشت به ایران را دارد که این قصد وی واکنش‌های مختلفی را برانگیخت. وی در مصاحبه‌ای عنوان کرد هیچگاه قصد اقامت طولانی‌مدت در خارج از ایران را نداشته و همواره منتظر فرصتی برای بازگشت به ایران بوده است. وی معتقد بود این زمان بهترین زمان و شاید آخرین فرصت برای وی می‌باشد. وی در خصوص انگیزه بازگشتش به ایران عنوان کرد:نبوی معتقد بود در بدو ورود به ایران توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی دستگیر می‌شود و اظهار امیدواری کرد بعد از گذراندن دوره‌های زندان احتمالی، بتواند یک زندگی طبیعی را آغاز و فعالیت‌های فرهنگی خود را پیگیری کند.مواضع سیاسی.ابراهیم نبوی در سال ۱۳۸۸ پشتیبان جنبش سبز بود. در پی اعترضات آبان ۱۳۹۸ به خامنه‌ای نامه نوشت و به او هشدار داد. او از پشتیبانان مسعود پزشکیان بود و در سال ۱۴۰۳ در ضیافت شام دفتر نمایندگی جمهوری اسلامی در نیویورک که با حضور مسعود پزشکیان برگزار شد شرکت کرد.گفته‌های او که «به نظر من اصلاً نباید به این داستان [اعدام‌های دهه شصت] توجه کرد»، با انتقادات بسیاری مواجه شد.مرگ.ابراهیم نبوی ۲۵ دی ۱۴۰۳ در سیلورسپرینگ درگذشت. خانواده او گفتند او «جان خود را گرفته است». در بیانیه خانواده نبوی آمده است که او به دلیل مهاجرت و دوری از ایران افسرده و دلتنگ بود و هرگز نتوانسته بود با اقامت اجباری خود دور از ایران کنار بیاید. پیکر ابراهیم نبوی در ۱۰ بهمن ۱۴۰۳ از آمریکا به ایران منتقل، و بدون خبررسانی و تنها با حضور چند تن از افراد خانواده‌اش در قطعه ۷۶، ردیف ۱۴۷ شماره ۵۹ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.واکنش‌ها.خبر درگذشت ابراهیم نبوی با واکنش‌های زیادی همراه شد.بیژن بیرنگ کارگردان و فیلمساز نوشت: «یک‌بار وقتی خیلی جوان بودیم به من گفتی اینجا همه چیز دروغ است… بیا راستش را بگوئیم و تو یک عمر راستش را گفتی … گاه خیلی شجاعت می‌خواهد که بخواهی نباشی و نباشی.»