ان‌بی‌ای کیست؟ توضیح بده.
اتحادیه ملی بسکتبال یا به اختصار: ان‌بی‌ای، لیگ حرفه‌ای بسکتبال در آمریکای شمالی است که از ۳۰ تیم تشکیل شده (۲۹ تیم در ایالات متحده آمریکا و ۱ تیم در کانادا). ان‌بی‌ای یکی از لیگ‌های بزرگ ورزش حرفه‌ای در ایالات متحده و کانادا است و به عنوان برترین لیگ بسکتبال حرفه‌ای در جهان شناخته می‌شود. دفتر مرکزی لیگ در میدتاون منهتن مستقر است.ان‌بی‌ای در ۳ اوت ۱۹۴۹ با ادغام بی‌ای‌ای و ان‌بی‌ال شکل گرفت. لیگ بعدها تاریخچه بی‌ای‌ای را به عنوان تاریخچه خود پذیرفت و تاریخ تأسیس خود را ۶ ژوئن ۱۹۴۶ در نظر گرفت. در سال ۱۹۷۶، ان‌بی‌ای و ای‌بی‌ای با هم ادغام شدند و چهار تیم جدید به ان‌بی‌ای اضافه شد. فصل عادی ان‌بی‌ای از اکتبر تا آوریل ادامه دارد و هر تیم ۸۲ بازی انجام می‌دهد. مرحله پلی‌آف لیگ تا ماه ژوئن ادامه پیدا می‌کند و با برگزاری فینال‌های ان‌بی‌ای به پایان می‌رسد.ان‌بی‌ای عضو فعال بسکتبال ایالات متحده (USAB), است که از سوی فدراسیون بین‌المللی بسکتبال (FIBA) به عنوان نهاد حاکم ورزشی بر بسکتبال در ایالات متحده شناخته می‌شود. ان‌بی‌ای دومین لیگ ورزشی حرفه‌ای ثروتمند جهان از نظر درآمد پس از ان‌اف‌ال است. تا سال ۲۰۲۰ بازیکنان ان‌بی‌ای به‌طور میانگین بالاترین دستمزد سالانه را در میان ورزشکاران جهان دریافت می‌کنند.بوستون سلتیکس با ۱۸ عنوان قهرمانی، پرافتخارترین تیم ان‌بی‌ای است. &lt;bdi&gt;اکلاهما سیتی تاندر&lt;/bdi&gt; قهرمان فعلی لیگ است که با پیروزی مقابل ایندیانا پیسرز در فینال‌های ان‌بی‌ای ۲۰۲۵ به دومین قهرمانی تاریخ خود رسید؛ نخستین قهرمانی آن‌ها در سال ۱۹۷۹ و با نام سیاتل سوپرسانیکس رقم خورد، پیش از آن‌که در سال ۲۰۰۸ به اکلاهما نقل‌مکان کنند.تاریخچه.ایجاد و ادغام بی‌ای‌ای–ان‌بی‌ال (۱۹۴۶–۱۹۵۶).ریشه‌های ان‌بی‌ای به بی‌ای‌ای بازمی‌گردد که در سال ۱۹۴۶ توسط مالکان سالن‌های بزرگ هاکی روی یخ در شمال‌شرقی ایالات متحده، غرب میانه آمریکا و کانادا تأسیس شد. در ۱ نوامبر ۱۹۴۶، در تورنتو، تورنتو هاسکیز میزبان نیویورک نیکرباکرز در میپل لیف گاردنز بود؛ بازی‌ای که امروزه ان‌بی‌ای از آن به عنوان اولین بازی تاریخ خود یاد می‌کند. نخستین امتیاز این بازی را آسی شکتمان از تیم نیکرباکرز به دست آورد.اگرچه پیش از آن تلاش‌هایی برای راه‌اندازی لیگ‌های حرفه‌ای بسکتبال از جمله ای‌بی‌ال و ان‌بی‌ال صورت گرفته بود، اما بی‌ای‌ای نخستین لیگی بود که بازی در سالن‌های بزرگ شهرهای اصلی را مد نظر قرار داد. در سال‌های نخست، کیفیت بازی‌ها در بی‌ای‌ای تفاوت زیادی با لیگ‌های رقیب یا تیم‌های مستقل مشهوری مانند هارلم گلوبتراترز نداشت. برای مثال، تیم بالتیمور بولتز که فینالیست ای‌بی‌ال در سال ۱۹۴۷ بود، به بی‌ای‌ای پیوست و قهرمان فصل ۱۹۴۸ آن لیگ شد، و تیم مینیاپولیس لیکرز، قهرمان ان‌بی‌ال در ۱۹۴۸، قهرمانی فصل ۱۹۴۹ بی‌ای‌ای را نیز به دست آورد.پیش از فصل ۱۹۴۹–۱۹۴۸، بی‌ای‌ای تیم‌های فورت وین پیستونز، ایندیاناپولیس کاوتسکیز، مینیاپولیس لیکرز و روچستر رویالز را از ان‌بی‌ال جذب کرد تا در سالن‌های معتبری مانند بوستون گاردن و مدیسن اسکوئر گاردن بازی کنند. در مقابل، ان‌بی‌ال تلاش کرد با پرداخت دستمزد بالاتر بازیکنانی مانند ال سروِی، دولف شایز و پنج بازیکن ستاره دانشگاه کنتاکی را جذب کند و تیم ایندیاناپولیس المپینز را جایگزین کاوتسکیز در آن شهر کند. با افزایش مشکلات مالی برای تیم‌ها، دو لیگ در ۳ اوت ۱۹۴۹ با یکدیگر ادغام شدند تا ان‌بی‌ای شکل بگیرد. موریس پودولوف، رئیس بی‌ای‌ای، رئیس ان‌بی‌ای شد و آیک دافی، رئیس ان‌بی‌ال، به عنوان رئیس هیئت مدیره منصوب شد. ان‌بی‌ای بعدها تاریخچه و آمارهای بی‌ای‌ای را به عنوان بخشی از خود پذیرفت، اما آمار و رکوردهای ان‌بی‌ال را نپذیرفت.لیگ جدید با ۱۷ تیم در شهرهای بزرگ و کوچک آغاز به کار کرد، برخی در سالن‌های بزرگ و برخی در سالن‌های کوچک یا نظامی. در سال ۱۹۵۰، ان‌بی‌ای تعداد تیم‌ها را به ۱۱ کاهش داد، و این روند ادامه داشت تا فصل ۵۵–۱۹۵۴ که لیگ به کمترین تعداد یعنی ۸ تیم رسید: نیویورک نیکس، بوستون سلتیکس، فیلادلفیا وریرز، مینیاپولیس لیکرز، روچستر رویالز، فورت وین پیستونز، میلواکی هاوکس و سیراکیوز نشنالز. همه این تیم‌ها هنوز در لیگ حضور دارند، هرچند ۶ تیم آخر در سال‌های بعد به شهرهای دیگر نقل‌مکان کردند. فرایند جابجایی تیم‌ها باعث شد تیم‌های شهرهای کوچک‌تر به شهرهای بزرگ‌تر بروند. تیم هاوکس ابتدا در سال ۱۹۵۱ از تری‌سیتیز به میلواکی رفت و سپس در سال ۱۹۵۵ به سنت لوئیس منتقل شد. در سال ۱۹۵۷، روچستر رویالز از روچستر، نیویورک به سینسینتی رفت و پیستونز نیز از فورت وین، ایندیانا به دیترویت نقل‌مکان کرد.واتارو میساکا، بازیکن ژاپنی-آمریکایی، در فصل ۱۹۴۸–۱۹۴۷ با حضور در نیویورک نیکس، رنگین‌پوستان را وارد لیگ کرد. او تنها بازیکن غیرسفیدپوست لیگ بود تا اینکه در سال ۱۹۵۰ هارولد هانتر به عنوان نخستین آفریقایی-آمریکایی با تیم واشینگتن کاپیتولز قرارداد امضا کرد. هانتر پیش از آغاز فصل از تیم کنار گذاشته شد، اما در همان سال بازیکنان سیاه‌پوستی چون چاک کوپر با سلتیکس، نات کلیفتون با نیکس، و ارل لوید با کاپیتولز در لیگ بازی کردند. در این دوران، تیم مینیاپولیس لیکرز با پنج قهرمانی فینال‌های ان‌بی‌ای نخستین دیناستی ورزشی لیگ شد. ستاره این تیم &lt;bdi&gt;جورج مایکن&lt;/bdi&gt; بود که اولین سوپراستار ان‌بی‌ای به‌شمار می‌رفت. برای افزایش جذابیت بازی‌ها و جلوگیری از اتلاف وقت، لیگ در سال ۱۹۵۴ زمان حمله ۲۴ ثانیه‌ای را معرفی کرد.فصل عادی.بعد از تعطیلات تابستانی، تیم‌ها اردوهای تمرینی خود را در اواخر سپتامبر شروع می‌کنند. این اردوها به کادر فنی این فرصت را می‌دهند تا بازیکنان را ارزیابی کنند، نقاط قوت و ضعف تیم را شناسایی کنند، بازیکنان را برای فصل عادی آماده کنند و فهرست ۱۲ نفره تیم را برای شروع فصل عادی تعیین کنند. تیم‌ها می‌توانند بازیکنان با کمتر از دو سال تجربه را به لیگ جی بفرستند. پس از اردو، چند بازی نمایشی پیش‌فصل برگزار می‌شود که گاهی در شهرهای غیر از تیم‌های ان‌بی‌ای، هم در آمریکا و هم در خارج از کشور، برگزار می‌شوند. فصل عادی ان‌بی‌ای از اواسط اکتبر آغاز می‌شود.در فصل عادی، هر تیم ۴۱ بازی خانگی و ۴۱ بازی خارج از خانه انجام می‌دهد (۸۲ بازی)، هر تیم مقابل تیم‌های هم بخش خود چهار بار، (۱۶ بازی)، مقابل شش تیم از دو بخش دیگر کنفرانس خود چهار بار (۲۴ بازی)، و مقابل چهار تیم باقی مانده سه بار (۱۲ بازی) قرار می‌گیرد. در نهایت، هر تیم با تمام تیم‌های کنفرانس دیگر دو بار بازی می‌کند (۳۰ بازی).از فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۳، تورنمنت درون‌فصلی به مسابقات اضافه شده است، که در آن تمام بازی‌های این تورنمنت (به جز فینال) جزو فصل عادی حساب می‌شوند.ان‌بی‌ای همچنین تنها لیگی است که بازی‌های روز کریسمس را به‌طور منظم برگزار می‌کند و از سال ۱۹۴۷ این بازی‌ها برگزار می‌شود. در ماه فوریه، فصل عادی برای برگزاری بازی آل-استار ان‌بی‌ای متوقف می‌شود و در این رویداد، طرفداران بهترین بازیکنان را انتخاب می‌کنند. کمی پس از تعطیلات آل-استار، آخرین مهلت تبادل بازیکنان در شانزدهمین پنجشنبه فصل (معمولاً در همان ماه فوریه) فرا می‌رسد، پس از این تاریخ، تیم‌ها مجاز به تبادل بازیکن با یکدیگر برای ادامه فصل نیستند. فصل عادی در اواسط آوریل به پایان می‌رسد و در این زمان، رای‌گیری برای جوایز فردی شروع می‌شود. این جوایز شامل بهترین بازیکن و بهترین مربی است. تیم‌های منتخب پسا فصل شامل تیم‌های &lt;bdi&gt;آل-ان‌بی‌ای&lt;/bdi&gt;، آل-دیفنسیو و آل-روکی هستند که هرکدام از پنج بازیکن تشکیل می‌شوند.مرحله حذفی.مرحله پلی‌آف ان‌بی‌ای از آوریل، پس از پایان فصل عادی و مسابقات پلی-این آغاز می‌شود و هشت تیم برتر هر کنفرانس، بدون توجه به تقسیم‌بندی‌های منطقه‌ای، برای کسب جام قهرمانی لری اوبراین رقابت می‌کنند. تیم‌ها بر اساس عملکردشان در فصل عادی رتبه‌بندی می‌شوند و تیم‌های با رتبه بالاتر معمولاً با حریفان ضعیف‌تری روبرو می‌شوند و از مزیت میزبانی برخوردارند. پلی‌آف به‌صورت تورنمنت برگزار می‌شود و هر سری به‌صورت بهترین از هفت بازی است؛ یعنی تیمی که زودتر به چهار پیروزی برسد، به دور بعد می‌رود. ترتیب بازی‌ها در هر سری به شکل ۱–۱–۱–۲–۲ انجام می‌شود؛ به این معنی که یک تیم در بازی‌های ۱، ۲، ۵ و ۷ در زمین خانگی بازی خواهد کرد، در حالی که تیم دیگر در بازی‌های ۳، ۴ و ۶ در خانه میزبان خواهد بود. از فصل ۱۶–۲۰۱۵، فقط عملکرد کلی تیم‌ها در فصل عادی تعیین‌کننده صعود به پلی‌آف است و دیگر برندگان بخش‌ها اولویت ندارند. در نهایت، دو تیم برتر هر کنفرانس به فینال‌های ان‌بی‌ای می‌رسند که هر سال در ماه ژوئن (یا گاهی اواخر مه) برگزار می‌شود. تیم قهرمان جام لری اوبراین را دریافت می‌کند و بازیکنان، مربیان و عوامل کلیدی تیم انگشتر قهرمانی دریافت می‌کنند. همچنین، جایزه باارزش‌ترین بازیکن فینال‌ها، به بهترین بازیکن سری فینال اهدا می‌شود.قهرمانان.بوستون سلتیکس با ۱۸ قهرمانی در فینال‌های ان‌بی‌ای، بیشترین قهرمانی را دارد.