payamvha/NorthPersian-wiki-corpus-rag-v2 huggingface dataset:
آبش‌احمد کیست؟ توضیح بده.
آبـِش‌اَحْمَد یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی که در بخش آبش‌احمد شهرستان کلیبر واقع شده‌است. این شهر با ۶٬۵۰۰ نفر جمعیت در سال ۱۴۰۳ به‌عنوان دومین شهر شهرستان کلیبر مطرح می‌گردد. شهر آبش‌احمد در حاشیه رودخانه سلین واقع شده و نام قدیم این شهر «احمدلو» بوده‌است جمعیت کلی بخش آبش احمد که شامل خود شهر و روستا های همجوار می‌شود بیش از ۲۵٬۰۰۰ بیست و پنج هزار نفر می‌باشد در اردیبهشت ۱۳۹۰، یک محل باستانی شامل یک خمره مخصوص ن25داری غله و تکه‌هایی از سفال در روستای قره وانلو کشف شد.یکی از شهرهای آذربایجان شرقی که در بخش آبش احمد شهرستان کلیبر واقع شده‌است. این شهر عنوان دومین شهر شهرستان کلیبر و پنجاه و یکمین شهر استان آذربایجان شرقی مطرح می‌گردد. شهر آبش‌احمد در منطقه‌ای سرسبز و خوش آب و هوا واقع شده‌است. بخش آبش احمد با داشتن کوهستان‌ها و باغ‌های بکر و خدادادی در سطح استان مشهور است. نام قدیم این شهر، امیش احمه بوده که امیش به زمین‌های گفته می‌شد که در دوران خان‌ها در دست اهالی بوده و احمه به معنی (کاشتن) بوده‌است؛ ولی در دیگر روستاها و قصبات زمین‌ها در دست خان‌ها بود؛ و نیز می‌گویند آبش و احمد دو برادر بودند که در آنجا ساکن بودند و به نام آن‌ها هم مشهور شده‌است. شهر آبش‌احمد در ۵۶ کیلومتری خداآفرین، ۳۳ کیلومتری هوراند و ۶۳ کیلومتری کلیبر و ۲۰۴ کیلومتری تبریز و ۹۲ کیلومتری اهر قرار دارد. این شهر نزدیک ۲۵۰۰ نفر جمعیت دارد.گردشگری.از مناطق دیدنی این بخش می‌توان به آب گرم معدنی کم‌نظیر متعلق (با دمایی بین ۶۰ و ۷۰ درجه) در ۴ کیلومتر ی این شهر اشاره کرد که دارای خواص بسیار زیادی در درمان بیماری‌های مفصلی و گرفتگی عضلات و همچنین بسیاری از حساسیت‌ها دارد که هر ساله پذیرایی هزاران گردشگر داخلی و خارجی هستز آثار تاریخی حومهٔ شهر می‌توان به قلعه کندی در جنوب شهر اشاره کرد. آبگرم معدنی یل سویی با دمایی ملایم که در درمان گرفتگی عضلات مؤثر است در شمال شرقی قلعه کندی واقع شده‌است، از نقاط دیدنی و تفریحی شهر، محسوب می‌شود. «سد خاکی ارسباران» در ۲۰ کیلومتری این شهر قرار دارد که امید است در آینده زندگی مردم در منطقه را متحول کند.همچنین «امامزاده شاه قاسم» نیز در ۱۰ کیلومتری آبش‌احمد واقع شده‌است؛ ایشان برادر امام رضا ع هستند. از لحاظ فرهنگی این شهر در سطح منطقه نسبتاً متمایز است.مشاغل رایج.شغل اغلب مردم این شهر در گذشته نه چندان دور کشاورزی و دامپروری بوده اما با مدرن شدن و فراگیری زندگی شهری مشاغل گوناگونی به‌وجوده آمده و دامپروری رها شده و کشاروزی نیز به صورت مکانیزه رایج است.گفتنی است که زمین‌های کشاورزی این شهر در دست عده که شاید کمتر از یک چهارم هست قرار دارد و سه چهارم مردم این شهر خوش‌نشین یا به عبارت دیگر فاقد زمین هستند؛ و این امر سبب شده این شهر و بخش یکی از مهاجر فرست‌ترین نقاط استان باشد.
آقکند کیست؟ توضیح بده.
آقکند یا خونج یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شده‌است. این شهر مرکز اداری، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی بخش کاغذکنان است اقکند از شمال به استان اردبیل از جنوب به استان زنجان و از غرب به شهر میانه محدود است. شهر آقکند با ۲٬۹۰۲ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۵ خورشیدی به‌عنوان پنجاه و چهارمین شهر استان آذربایجان شرقی محسوب می‌گردد. این شهر ما بین کوه‌های «اقداغ» و «قافلانکوه» در دامنه کوه «توره داغی» واقع شده و به‌همین دلیل در زمستان آب و هوای بسیار سردی دارد. در تابستان به علت وزش باد خنک موسوم به «مه» هوا خنک می‌باشد. بزرگترین نیروگاه بادی شمال‌غرب کشور در این شهر قرار دارد. به لحاظ واقع شدن «اقکند» در کنار جاده توریستی اردبیل - زنجان و داشتن آثار تاریخی مثل کاروانسرای جمال آباد و پل پردلیس، سایت شهر سوخته کاغذکنان و شهرک صنعتی کاغذکنان، این شهر در آینده عظمت تاریخی خود را باز خواهد یافت.شهر آقکند یکی از شهرهای قدیمی ایران است. در قدیمی‌ترین منبع جغرافیایی تاریخی فارسی «حدود العالم من المشرق الی المغرب» شهر آقکند به صورت «خونه» و منابع تاریخی دیگر مانند معجم البلدان یاقوت به صورت «خونج» و در سند ملکی متعلق به تاریخ ۹۷۱ هجری قمری به صورت «خوانج» و درسند دیگری که در تاریخ ۱۲۷۱ هجری قمری تحریر یافته «کاغذکنان مشهور به آقکند» نوشته شده‌است. در این شهر کوره‌های سفال سازی چینی سازی اجر پزی دایر بوده و صنعت کاغذسازی تا دوره مغول رواج داشته‌است نمونه‌هایی از سفال‌های آقکند در موزه‌های کشورهای اروپایی از جمله موزه لوور موجود است. رک: پرندی اکبر، کاغذکنان در گذرگاه تاریخ ایران، صفحات ۲۴ و ۲۵۸.وجود آثار و گورستان‌های زیاد در اطراف آقکند نشان دهنده قدمت شهر آقکند می‌باشد.سوغاتی آقکند. میوه جات و سبزی جات است. محصولات اقکند از جمله گندم. عدس، سیب. گردو. زردآلو و… می‌باشداهالی شهر آقکند آذربایجانی بوده و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. اکثر آنان به کشاورزی و دامپروری می‌پردازند.قالی‌بافی نیز در بین عده‌ای از اهالی -به‌خصوص بانوان- رواج دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی از مجموع ۱٬۸۲۳ نفر جمعیت ساکن این شهر، ۸۹۷ نفر مرد و ۹۲۶ نفر زن بوده‌اند؛ هم‌چنین تعداد خانوارهای آق‌کند، ۴۷۷ خانوار بوده‌است. بچه های انجا زبان فارسی را بلد نیستندمنابع.۳. کاغذکنان در گذرگاه تاریخ ایران، پرندی اکبر، ویراست دوم، تهران، مؤسسه مطالعات تاریخ ایران، ۱۳۹۴
در مورد بخشایش توضیح بده.
بَخشایِش یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است. جمعیت این شهر، طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ خورشیدی، بالغ بر ۵٬۰۹۸ نفر می‌باشدبخشایش به دلیل تعزیه خوانی های دیدنی و بزرگترین شبیه خوانی ایران معروف است
بستان‌آباد کیست؟ توضیح بده.
بستان‌آباد شانزدهمین شهر استان آذربایجان شرقی از لحاظ جمعیت و یکی از شهرهای شرقی استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان بستان‌آباد است که در فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری مرکز استان (تبریز) و در ۶۵ کیلومتری شهر سراب واقع شده‌است. این شهر به دلیل واقع شدن در محل تقاطع راه‌های ۳ مرکز استان همسایه (تبریز، اردبیل و زنجان) از نظر اقتصادی اهمیت یافته‌است. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۱٬۷۳۴ نفر جمعیت داشته‌است.برای رفتن به تمامی شهر های جهان باید از بستان آباد گذشتپیشینه.بستان آباد در محل شهر باستانی و گمشدهٔ اوجان بنا شده‌است. اوجان در گذشته شهری بوده‌است از توابع آذربایجان در دامنه کوهستان سهند و ده فرسخی مسیر تبریز -اردویل (اردبیل). تاریخ احداث این شهر به پیش از اسلام برمی‌گردد و احتمالاً در دوران هخامنشی بنا شده‌است. حمدالله مستوفی نویسندهٔ بزرگ قرن هشتم، درکتاب نزهت القلوب، تأسیس شهر اوجان را به بیژن پسر گودرز نسبت داده‌است.اوجان در زمان ایلخانان، پایتخت ییلاقی سلاطین و امیران مغول بوده‌است به‌طوری‌که در فصولی از سال سلاطین، خانات، خاتون‌ها و شاهزادگان مغولی در این شهر استقرار می‌یافتند و چمن‌زارهای اطراف شهر محل اتراق و مشق سپاهیان و همچنین چراگاه اسبان و احشام دولتی بوده واین شهر، شهری کاملاً سلطنتی و اشراف‌نشین بوده‌است.جغرافیا.بستان‌آباد در منطقه‌ای کوهستانی و سردسیر واقع شده و پیرامون آن را کوه‌های مرتفع فراگرفته‌اند. کوه‌های بزقوش در شمال و کوه‌های موروداغ در غرب آن واقع شده‌اند. سهند (۳۷۷۲ متر)، بزداغ (۳۶۰۵ متر)، بیوک‌داغ (۲۹۶۰ متر)، دروانه‌داغ (۲۹۵۴ متر)، قباق‌داغ (۲۹۰۴ متر)، آلتی (۲۵۶۰ متر)، شبلی (۱۶۵۴) و حیدربابا، مهم‌ترین ارتفاعات این شهرستان هستند؛ همچنین بر اساس داده‌های سازمان هواشناسی این شهر با رسیدن به دمای منفی ۴۶ درجه سانتی گراد رکورد پایین‌ترین دمای هوا و سردترین شهر ایران را به نام خود ثبت کرده‌است.مردم.جمعیت شهر بستان‌آباد طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۶٬۵۹۲ نفر بوده‌است که از این تعداد ۸٬۵۰۸ نفر مرد و ۸٬۰۸۴ نفر نفر زن بوده‌اند. همچنین تعداد خانوارهای این شهر، ۳٬۹۳۷ خانوار بوده‌است.جاهای دیدنی.در محلهٔ اسکی کند بستان آباد، آبگرم معدنی وجود دارد که بسیار خاصیت درمانی داشته و همه ساله پذیرای مهمانان از سراسر کشور است.
تیکمه‌داش کیست؟ توضیح بده.
تیکمه‌داش یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی و مرکز بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد است. این شهر در ۱۶ کیلومتری بستان‌آباد، ۶۱ کیلومتری تبریز و ۹۱ کیلومتری میانه واقع شده‌است و به این دلیل داد وستد و بازار رسمی آن شهرهای مهم تبریز و میانه می‌باشد.تیکمه‌داش در سال ۱۳۷۶ خورشیدی تبدیل به شهر شده‌است. جمعیت شهر تیکمه‌داش برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ خورشیدی، بالغ بر ۲٬۹۷۴ نفر می‌باشد که از این تعداد، ۱٬۲۷۰ نفر مرد و ۱٬۱۹۸ نفر زن می‌باشد؛ هم‌چنین شمار خانوارهای ساکن این شهر، ۶۳۳ خانوار است. از لحاظ میزان سواد نیز ۱٬۷۴۱ نفر از ساکنان تیکمه‌داش را افراد باسواد و ۴۶۳ نفر را افراد بی‌سواد تشکیل می‌دهند.جغرافیا.شهر تیکمه‌داش در دامنهٔ کوه‌های قارقالان و قلیچ‌قیه قرار گرفته و ۱۹۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. رود بنوچای از درون و رود بوستکان‌چای از پیرامون آن می‌گذرد. در اطراف تیکمه‌داش چشمه‌های آب‌معدنی بسیاری وجود دارد و نیز غار یاغیشلو در این منطقه واقع شده‌است. حداکثر دمای شهر در تابستان‌ها ۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد بالای صفر و حداقل آن در زمستان‌ها ۳۵ درجهٔ سانتی‌گراد زیر صفر است؛ همچنین میانگین بارش سالانه در تیکمه‌داش ۳۸۰ میلی‌متر می‌باشد.پیشینه.موریتس فون‌کوتسبو در سفرنامهٔ خود در سال ۱۸۱۷، روستای تیکمه‌داش را باعنوان توده‌سنگ خوانده‌است. فریزردر سفرنامه‌اش از روستای تیکمه داش و اوژن فلاندن در سفرنامهٔ خویش به روستای تخمه‌داغ در میان روستاهای حاج‌آقا و قره‌چمن اشاره کرده‌است. در اواخر دورهٔ قاجار، این روستا یکی از منزلگاه‌های پادشاهان در سفر به خارج از کشور بوده‌است؛ به‌گونه‌ای که مظفرالدین شاه در جریان یکی از این سفرها به روستای تیکمه‌داش در ۱۸ کیلومتری حاج‌آقا و ۳۰ کیلومتری قره‌چمن اشاره داشته‌است.چهره‌های شاخص.خسته قاسم شاعر، عارف و فیلسوف قرن دوره افشاریه، (۱۷۶۰–۱۶۸۴ میلادی) متولد و در گذشته تیکمه‌داش می‌باشد. او خود در اینباره می‌گوید؛خسته قاسم یکی از ستون‌های استواری موسیقی عاشیقی است. وی، علاوه بر استادی در سرودن انواع قالب‌های شعری کلاسیک همانند قصیده و غزل، قالب‌های جدیدی را در ادبیات عاشیقی وارد کرد.ناحیهٔ صنعتی.کارخانجات صنعتی تیکمه داش یکی از بزرگترین منابع فولاد هستند. این کارخانه‌ها توسط سرمایه داران بزرگ ساخته شدند. زمین‌های این کارخانجات را در زمان ساخت کشاورزان و در راس آنها حیدر علی دربان و دیگر کشاورزان در جهت رونق و ترقی منطقه به صورت رایگان یا اغلب با بهای اندک در اختیار سرمایه داران جهت ساخت کارخانجات فولاد قرار دادند.ناحیه صنعتی تیکمه داش در سال ۱۳۷۴ در زمین حدوداً ۱۷ هکتار که از طرف کشاورزان به‌طور رایگان در اختیار وزارت جهاد کشاورزی قرار گرفته‌است و پیشرفت فیزیکی فاز اول آن ۷۱ درصد بوده‌است که عبارتند از:۱ ـ نقشه‌برداری – خیابان کشی – جدول گذاری – خاک برداری۲ ـ تیر گذاری – سیم کشی محوطه ناحیه – نصب ترانس برق در روشنائی معابر۳ ـ حفر چاه نیمه عمیق – احداث موتور خانه – احداث منبع ۲۰۰ متر مکعبی۴ ـ احداث مرغداری‌های تیکمه داش: سلیمان نجاری ۵ ـ اخذ سند مادر ناحیه صنعتیبرای این ناحیه صنعتی ۳۶ واحد تولیدی پیش‌بینی گردیده‌است که ۳ واحد تولید تخته سه لایه با ظرفیت ۳۰۰ متر مکعب در سال و با اشتغال ۱۱ نفر و واحد تولیدی ظرف یکبار مصرف با ظرفیت ۱۳۰ تن در سال و اشتغال ۶ نفر و واحد تولید مربای هویج با ظرفیت ۳۰۰ تن در سال و اشتغال ۱۰ الی ۱۵ نفر به بهره‌برداری رسیده‌است.همچنین ۷ واحد پلاستیک تزریقی، ظروف یکبار مصرف، انواع پلاستیک تزریقی و بادی، ریخته‌گری، گیاهان داروئی و کنسرو مرغ در حال ساخت و ساز می‌باشند. تعداد کارخانجات حوزه استحفاظی بیش از ۷۰ واحد می‌باشد.
خاروانا (ورزقان) کیست؟ توضیح بده.
خاروانا (با نام قدیمی «کاروانا» به معنی محل توقف کاروان‌ها) یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی و مرکز بخش خاروانا در شهرستان ورزقان است. تا سال ۱۳۸۰، این بخش جزئی از شهرستان اهر بود اما پس از شهرستان شدن ورزقان به این شهرستان الحاق شد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر ۳٬۳۵۳ نفر گزارش شده‌است.بخش خاروانا از شمال با کشورهای ارمنستان و جمهوری آذربایجان، از جنوب با شهرستان‌های مرند و شبستر، از شرق با بخش مرکزی ورزقان و از غرب با بخش سیه‌رود شهرستان جلفا هم‌مرز است.فاصله این بخش تا مرکز شهرستان ورزقان حدود ۶۴ کیلومتر، تا پایانه مرزی نوردوز در مرز ارمنستان ۳۰ کیلومتر، تا مرکز شهرستان جلفا ۷۵ کیلومتر، تا شهرستان اهر ۱۰۵ کیلومتر و تا مرکز استان یعنی تبریز از مسیر ورزقان ۱۴۹ کیلومتر و از مسیر طرزم-قینر ۱۰۴ کیلومتر است.بخش خاروانا شامل سه دهستان دیزمار مرکزی، ارزیل و جوشین به همراه شهر میلق و ۴۸ روستا و آبادی می‌باشد.با وجود منابع طبیعی و پتانسیل‌های موجود، این شهر از مناطق مهاجرفرست و توسعه‌نیافته استان به‌شمار می‌رود. برآوردها نشان می‌دهد که حدود ۹۰ درصد جمعیت این منطقه در شهر تهران سکونت دارند.تاریخ.از گذشته‌های بسیار دور، شهر خاروانا مرکز بخش دیزمار بوده است. حمدالله مستوفی (۷۵۰–۶۸۰) در صفحه ۱۳۲ کتاب نزهة القلوب منطقه دیزمار را ولایت یکپارچه می‌داند. او دربارهٔ دیزمار می‌نویسد: «دیزمار ولایتی است در شمال تبریز کما بیش پنجاه پاره دیه بود و دوزال و کوردشت و قولان و هزار[=هراس و کاروانا(خاروانا) از معظمات آن. هوایش معتدل به گرمی و آبش از آن جبال برمی‌خیزد و فاضلابش در ارس می‌ریزد حاصلش غله و پنبه و انگور و میوه به همه انواع می‌باشد و پیشتر از همه جا رسد و نوباوه تبریز از آنجا باشدحقوق دیوانش چهل هزار و هشتصد دینار است». [لازم است ذکر شود که در زمان صفویه عشایر پیرعلیلوی رومی، مقدم، بایبردلو، سادات مصری کوه کمر و... در منطقه دیزمار در روستاهای جدیدالاحداث ساکن شدند. موج دوم مهاجرت از آن سوی ارس در زمان فتحعلی‌شاه قاجار روی داد که در آن زمان قاجار کرداحمد، عشایر پسیان سهرون و گل آخور، الیاسکانلوهای دیزمار شرقی، چلبیانلوهای لیلاب و مردانقم و… در آبادی‌هایی جدیدالاحداث ساکن شدند و دیزمار در گذشته نه چندان دور ۱۹۶ آبادی بزرگ و کوچک داشت. در جلد چهارم فرهنگ جغرافیائی ایران جمعیت دیزمار ارسباران ۴۱۲۳۰ نفر و تعداد آبادی‌های آن ۱۱۲ پارچه گزارش شده است. علاوه بر آن اویلق، اندریان، ایری بالا، کوه کمر، کمار بالا، سیه‌رود، خانه سر، جوشین، علی‌لر، مردانقم، مزرعهٔ شادی، شرف آباد و… را از آبادی‌های معروف دیزمار ارسباران معرفی نموده است. اما آنچه مسلم است در زمان نگارش کتاب مزبور ده‌ها روستای تاریخی دیزمار نظیر قینر، کهل، سار، ایوند، امند، ورکش، کلانکش، گنزنق، اولی کندی، مزرعه، زین‌آباد، موجمبار، لاری و… که در نزدیکی مرند به ویژه تبریز قرار دارند جزو شهرستان‌های مزبور به حساب آمده است که در حال حاضر پس از ارتقاء شبستر از بخش به شهرستان این روستاها بین شهرستان‌های تبریز، شبستر و مرند تقسیم شده است.افراد سرشناس.علامه جعفری - ستارخان - محمد تقی پسیان - سید یوسف مدنی
در مورد خداجو توضیح بده.
خراجو یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر مرکز بخش سراجو شهرستان مراغه است.شهر خراجو (با نام قدیمی و اصلی خراجو)، مرکز بخش سراجو و در حدود ۳۰ کیلومتری شرق مراغه و ۲۶ کیلومتری جنوب کوه سهند واقع شده‌است؛ و با روستاهایی چون: ملاقاسم، شیخ جان، بلوک آباد، گلستان سفلی، گلستان علیا، صومعه سفلی و تازه کند همسایه می‌باشد.جمعیت.بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن آمار سال ۱۳۹۰در حدود ۱۵۸۴ و در سرشماری آمار نفوس و مسکن در سال 1395، ۱۸۲۴ نفر (۵۷۴ خانوار، ۸۷۲ مرد و ۹۵۲ زن) بوده‌است. شهر خداجو (روستای خراجو) تا سال ۱۳۷۳ تابع بخش مرکزی شهرستان مراغه بوده که در سال ۱۳۷۴ طی تصمیمات هیئت دولت به بخش و در سال ۱۳۷۷ به شهر ارتقا یافت.آثار تاریخی.برخی آثار تاریخی شهر خداجو عبارت اند از:وجه تسمیهٔ بعضی از جای‌ها:و از سایر اسامی طبیعت خداجو می‌توان به: بالی درسی، ایلاتلار یولی، مشه آرخی، داش بلاغی، قارقا درسی، دیمان درسی، جادا درسی و… اشاره کرد.منابع.https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
خمارلو کیست؟ توضیح بده.
خُمارْلو شمالی‌ترین شهر استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان خداآفرین است.جمعیت.جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۲٬۶۰۲ نفر بوده و ۵۸ اُمین شهر استان محسوب می‌شود.اطلاعات بیشتر.نخستین اشاره به خمارلو در نوشته‌ها توصیفی است که رابرت میگنان ارائه کرده‌است، «.. شهر خمارلو، در دامنه کوه‌های شیبدار قرار گرفته است. منازل ساکنین در شیب کنده شده‌اند به نحوی که خانه‌ها فقط یک دیوار گلی دارند که در آن دریچه‌ای ۳–۴ فوت مربعی نقش پنجره را دارد و چند تکه تخته پاره شکسته بجای در نصب شده است… ساکنین فقیرترین مردمی بودند که تاکنون دیده‌ام. مردان و زنان لباسهای کهنه‌ای به تن کرده بودند و کودکان تا هفت ساله لخت بودند. آنها تعداد کمی گوسفند و بز، و ذخیره‌ی کافی انگور داشتند که به‌خوبی تا زمستان نگاه داشته بودند…»در اواخر دهه ۱۳۲۰، بر اساس جلد چهارم فرهنگ جغرافیایی ایران، خمارلو ۳۹۶ تن سکنه داشت. در آستانه انقلاب سفید، که نقشی عمده در فروپاشی نهایی ساختار ایلی ایران داشت، تیره‌ای از ایل محمد خانلو، شامل ۶۰ خانوار، از روستای خمارلو به عنوان قشلاق استفاده می‌کردند. اهمیت ده صرفاً به خاطر استقرار مرزبانی و نمایندهٔ آمار در آنجا بود.خمارلو، در سال ۱۳۷۷، با تصویب هیئت وزیران به شهر تبدیل شد.جاذبه‌های گردشگری.از آثار قدیمی و مهم شهرستان خداآفرین پل‌های قدیمی و تاریخی خداآفرین هستند که در نزدیکی شهرخمارلو قرار دارند.
دوزدوزان کیست؟ توضیح بده.
دوزدوزان یکی از شهرهای متعلق به شهرستان سرآب استان آذربایجان شرقی ایران است.موقعیت جغرافیایی.شهر دوزدوزان ۳۲ کیلومتری شهرستان سرآب و ۳۷ کیلومتری شهرستان بستان آباد، در قسمت شمال جاده اصلی تبریز – اردبیل که به صورت غربی – شرقی کشیده شده‌است قرار دارد.این شهر یکی از شهرهای چهارگانه شهرستان سرآب می‌باشد و از طرف غرب به شهرستان بستان آباد، از طرف شرق به شهرستان سرآب، از طرف شمال به شهر مهربان و از طرف جنوب به شهر شربیان محدود می‌شود.همسایه‌های دیوار به دیوار شهر دوزدوزان از طرف غرب روستای خاکی، از طرف شرق روستاهای ارزنه، دولت‌آباد و داراب، از طرف شمال روستاهای زنگیل آباد و آردالان و از طرف جنوب شهر شربیان و روستای ایوق می‌باشد.آب و هوا.شهر دوزدوزان بواسطه قرارگرفتن در منطقه کوهستانی (نزدیکی به رشته کوه بزقوش و ارتفاعات سبلان دارای آب و هوایی سرد و کوهستانی است که در تابستان معتدل و در زمستان‌ها دارای آب و هوای سرد می‌باشد و یکی از نقاط سردسیر کشور به شمارمی رود. تعداد روزهای یخبندان در شهر دوزدوزان حدود ۵ ماه در سال می‌باشد. مقدار بارندگی سالانه از ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر متغیر می‌باشد، بارش در جوی‌ها و رودهای فصلی جاری شده و به سمت تلخه‌رود سرازیر و توسط آن از منطقه خارج می‌شود.وضعیت شغلی اهالی.باتوجه به کارو تلاش مضاعف اهالی دوزدوزان با وجود رونق کشاورزی و کشت گندم و جو و سیب زمینی برای دوران سرما به جهت وضعیت مالی خوب اهالی کامیون داری و پرداختن به امور ساختمانی و عمرانی از اصلی‌ترین شغل‌های دوزدوزان به شمار می‌رود.در کنار کارهای کشاورزی ، دامداری به صورت سنتی دراغلب خانواده ها رواج دارد و بدین طریق بخشی ازهزینه های زندگی و نیاز خود به لبنیات و گوشت را تامین می کنند .پس از کشاورزی و دامداری ، کامیون داری ، پیمان کاری و تجارت از مشاغلی است که ساکنان شهر دوزدوزان به آن اشتغال دارند. اقتصاد این شهر بسیار پویا بوده و در فصل تابستان ده ها نفر از افراد جویای کار از سراسر منطقه به این شهر رفت‌وآمد دارند.اقتصاد دوزدوزان. باتوجه به موقعیت جغرافیائی آن با محوریت کشاورزی بوده است .آب و هوای مناسب و خاک خوب و نیروی انسانی کافی دلیل فعالیت بیشتر منطقه درامر کشاورزی است.شهر دوزدوزان مکان مناسبی برای کشت انواع محصولات کشاورزی می باشد. اگرچه شهر دوزدوزان ازمناطق مستعد باغداری می باشد اما از قدیم الایام به این بخش توجه نگردیده است ولی تقریباً تمامی محصولات مناطق سردسیری دراین شهر بعمل می آید. سیب زمینی- خیار - غلات- علوفه و سبزیجات از عمده محصولات تولیدی دوزدوزان می باشد. محصول سیب زمینی این شهر و منطقه دارای شهرت فراوانی در سطح استان و کشور می باشد بطوری که میدان سیب زمینی این شهر به عنوان بورس سیب زمینی شمالغری کشور شناخته شده است و هر ساله هزاران تن سیب زمینی به ارزش میلیاردها تومان در این مکان معامله می شود شغل اصلی و معروف آنها فروش کاسه های آبگوشت که به زبان خودشان تیلتا نام دارد است و به کسانی که آبگوشت میفروشند هم تیلتاساتان میگویند معمولا قیمت هر کاسه تیلتا(آب گوشت)پنج هزارتومان است.جاذبه تاریخی(تپه پیردیکی دوزدوزان).تپه پیردیکی دوزدوزان مربوط به سده‌ها میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سرآب، بخش مهربان، شهر دوزدوزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گادفری هارولد هاردی کیست؟ توضیح بده.
گادفری هارولد هاردی (؛ –) ریاضی‌دان انگلیسی که به خاطر کارهایش در نظریهٔ اعداد و آنالیز ریاضی شهرت دارد.زندگی.در ۱۲۵۶ خورشیدی برابر ۱۸۷۷ میلادی در کرانلی انگلستان متولد شد و در سال ۱۳۲۶ خورشیدی برابر ۱۹۴۷ میلادی در کمبریج درگذشت.وی از کالج ترینیتی کمبریج فارغ‌التحصیل و در (۱۲۷۹ خورشیدی/ ۱۹۰۰ میلادی) به عنوان عضو وابسته برگزیده شد. دیوید هیلبرت در بارهٔ او گفته‌است: «هاردی نه تنها بهترین ریاضیدانان ترینیتی، بلکه بهترین ریاضیدان انگلستان است.» هاردی در سال‌های پایانی عمر دست به خودکشی ناموفق زد.فعالیت ریاضی.بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۲ مقاله‌های علمی متعدد دربارهٔ همگرایی سلسله‌ها و انتگرالها و موضوع‌های وابسته به آن‌ها منتشر کرد. در ۱۲۸۷/۱۹۰۸ A course of pure Mathematics (دوره‌ای از ریاضیات محض) نخستین نمایش مستدل عدد، تابع، حد و مانند آن به زبان انگلیسی را، برای دانشجویان انتشار داد و آموزش دانشگاهی را متحول کرد.هاردی از سال ۱۹۱۱ تا سی و پنج سال بعد با جان انزور لیتل‌وود در زمینه علمی مشارکت کرد و با همکاری وی حدود یک‌صد مقاله علمی دربارهٔ موضوعاتی از قبیل دیوفانتوسی، نظریه جمع و ضرب اعداد و تابع زتای ریمان، نابرابرها، رشته‌ها و انتگرال‌ها به‌طور عموم و سلسله‌های مثلثاتی نوشت. او اثبات کرد تابع زتای ریمان بی‌نهایت صفر دارد. در۱۹۱۳ هاردی با ریاضی‌دانی هندی به نام سرینیوسه رمنوجن(سرینیواسا رامانوجان) آشنا شد و وی را به انگلستان برد. آن‌دو با هم به راه‌حل‌های جالب مسائل مربوط به دسته‌بندی اعداد رسیدند. «هاردی به‌طور عام به‌عنوان دانشمند ممتاز انگلیسی زمان خود در ریاضیات محض شناخته شده‌است.عقاید سیاسی.هرچند هاردی ریاضی‌دانی ناب بود و کمتر در موضوعی غیر از ریاضیات علاقه نشان می‌داد و تنها شاید بازی کریکت و اظهار نظرهای حرفه‌ای او در بارهٔ این بازی را بتوان مستثنا کرد اما او در زمینهٔ عقاید سیاسی صلح‌طلبی رادیکالی بود و در زمان جنگ جهانی دوم علیه جنگ موضع گرفت و دانش‌مندان را مقصر می‌دانست او در اثری که در زمان جنگ جهانی دوم منتشر کرد می‌نویسد: «در مورد جنگ علمی جدید دو نظر دقیقاً متضاد وجود دارد. اولین نظر و واضحترین نظر این است که اثر علم بر جنگ افزایش مصایب آن است، زیرا هم رنجها و آلام اقلیتی را که باید بجنگد بیشتر می‌کند و هم اینکه جنگ را به سایر قشرها جامعه گسترش می‌دهد. این نظر، طبیعی‌ترین نظر و دیدگاه متعارف است.»اشتهار او به رادیکال بودن چنان بود که در هنگام تدریس در نیوکالج شایعه شده بود در آپارتمان محل زندگی‌اش عکس بزرگی از لنین را نصب کرده‌است.چالرز پرسی‌اسنو فیریک‌دانی که دوست صمیمی هاردی بود در دیباچهٔ کتاب «دفاعیهٔ یک ریاضی‌دان» می‌نویسد: «او به آسانی با افراد فقیر، کمرو، و کسانی که به خاطر نژادشان مورد تبعیض بودند (بدون اینکه سرپرستی آنها را به عهده بگیرد) دمخور می‌شد. (کشف رامانوجان، بازی نمادین سرنوشت او بود) هاردی این قبیل افراد را به شکم‌گنده‌ها ترجیح می‌داد. منظورش از شکم‌گنده‌ها، افراد معروف و مغرور، بورژوا، و طرفدار امپریالیسم بود. این عنوان شامل بیشتر اسقف‌ها، رؤسا و مدیران، قاضیان، و همهٔ سیاست‌مداران، به استثنای لوید جورج، می‌شد.»
سیس کیست؟ توضیح بده.
شهر سیس یکی از شهرهای شهرستان شبستر که در بخش مرکزی شهرستان شبستر در ۱۴ کیلومتری شرق شبستر واقع شده‌است. شهر سیس بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیتی برابر با ۶٫۳۴۹ نفر داشته‌است.سیس در زبان ترکی به معنی مه و چم می‌باشد. سنگ قیزیل‌داشن، آسیاب آب، مقبره شیخ پیر رجب و مسجد محمد حنیفه از دیدنی‌های تاریخی شهر سیس است. دامنه رشته کوه‌های میشو داغی و چشمه‌های آن و طبیعت ظهرآباد و سحون و چشمه آب طبیعی که از کوههای میشو سرازیر می شود و به باغات میرسد و بدون هیچ مشکلی میشود از این آب نوشید نیز از دیدنی‌های طبیعی آن است؛ و مقبره شیخ اسماعیل سیسی در سیس از دیدنیهای دیگر شهر می‌باشد و بابا نورالدین سیسی از عارفان نامدار اهل سیس می‌باشد.یک غار با اتاقکهایی، مربوط به قبل از میلاد، در نزدیکی مقبره شیخ اسماعیل سیسی قراردارد که مردم آن زمان از آن به عنوان پناهگاهی در مواقع حمله دشمنان استفاده می‌کردند.تاریخ.تاریخ این شهر و سکونت در آن به تاریخ قبل از اسلام بر می گردد. همان طوری که در کتب تاریخی ذکر شده لشکرکشی هشتم سارگون دوم در سال 714 قبل از میلاد (یکی از پادشاهان آشور ) به قلمرو آذربایجان بوده است و در این لشکرکشی ها ذکر شدن نام سیس به عنوان یکی از آبادی های مهم و بزرگ ارونق و انزاب از ایام قدیم دلالت بر سکونت و آباد بودن آن است.
آلبرت آیلر کیست؟ توضیح بده.
آلربت آیلر (زاده ۱۹۳۶ - درگذشته ۱۹۷۰) نوازندهٔ ساکسوفون، آهنگ‌ساز، و خواننده آمریکایی بود.او از سردمداران فری جز در دهه ۱۹۶۰ بود و می‌توان سبک پرهیاهوی تک‌نوازی‌های او را متأثر از موسیقی کلیسایی دانست. او در کنار رهبری گروه خود با دیگر موسیقی‌دانان جز از جمله دان چری همکاری داشت.مرگ او در سال ۱۹۷۰ خود موضوعی جنجالی بود. عده‌ایی آن را خودکشی و عده‌ایی آن را قتلی به خاطر فعالیتهایش در مبارزات سیاهپوستان برای حقوق اجتماعی خوانده‌اند.
سیه‌رود کیست؟ توضیح بده.
سیه‌رود یا سیاری یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش سیه‌رود شهرستان جلفا واقع شده‌است. این شهر یکی از شهر های زیبای استان آذربایجان شرقی می‌باشد.سیه رود پیشتر تابعهٔ بخش مرکزی ورزقان و شهرستان اهر بود. در آن زمان، بخش ورزقان جزء بزرگ‌ترین بخش‌های استان آذربایجان شرقی بوده‌است؛ ولی بعد‌ها بخش‌هایی از آن به شهرستان‌های جلفا، هریس و تبریز ملحق شدند . به هنگام تشکیل شهرستان جلفا در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی، بخشی از منطقهٔ دیزمار (دهستان دیزمار غربی) شامل شهر سیه‌رود و روستا‌های تابعهٔ آن، از بخش ورزقان جدا شده و در سال ۱۳۷۲ به شهرستان تازه تاسیس جلفا پیوستند‌.این شهر در کنارهٔ جنوبی رودخانهٔ ارس و در شمال کوه کیامکی قرار گرفته‌است. این شهر مرکز اداری بخش سیه‌رود بوده و صاحب بخشداری می‌باشد. در آن سوی ارس و در مقابل سیه‌رود، شهر اردوباد که یکی از شهرهای جمهوری آذربایجان می‌باشد، قرار گرفته‌است. جادهٔ مرزی جلفا-پارس‌آباد از سیه‌رود می‌گذرد.جمعیت شهر سیه‌رود برپایهٔ نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۸٬۵۴۸ نفر بوده‌است که از این جهت سومین شهر کم‌جمعیت استان آذربایجان شرقی پس از شهرهای نظرکهریزی و خمارلو محسوب می‌گردد. بر همین اساس شمار خانوارهای ساکن این شهر در این سال بالغ بر ۶۶۶۳ خانوار بوده‌است. همچنین شمار افراد باسواد سیه‌رود بالغ بر ۸۹۸۳ نفر و شمار افراد بی‌سواد بالغ بر ۲۲۲۹ نفر بوده‌است.اهالی سیه‌رود مسلمان و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. زبان آنان همانند ساکنان سایر نواحی منطقهٔ آذربایجان، زبان ترکی آذربایجانی می‌باشد. همچنین اهالی زبان فارسی را به‌دلیل رسمی‌بودن و تدریس آن در مدارس به‌راحتی درک کرده و قادر به سخن‌گفتن به این زبان می‌باشند؛ البته پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به‌دلیل نفوذ نیروهای این حکومت در منطقه و رفت‌وآمد روزانهٔ آن‌ها در سطح شهرها و روستاها، اهالی سیه‌رود و به‌خصوص افراد مسن، به زبان روسی نیز تا حدودی آشنایی دارند. شغل اکثر اهالی شهر کشاورزی و دامداری می‌باشد؛ به‌طوری که زردآلوی سیه‌رود در سراسر آذربایجان شهرت پیدا کرده‌است و قسمتی از این محصول جنبهٔ صادراتی دارد و به خارج از کشور صادر می‌شود.
شربیان کیست؟ توضیح بده.
شَرَبیان یکی از شهرهای تابعه شهرستان سرآب در استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر در بخش مهربان شهرستان سرآب قرار دارد. شربیان از تبریز مرکز استان، حدود ۱۰۰ و از سرآب مرکز شهرستان۴۰ کیلومتر فاصله دارد.مردم.زبان گفتاری مردم شربیان نیزمانند دیگر شهرهای آذربایجان شرقی [[زبان ترکی آذربایجانی بوده و لهجه این منطقه شیرینی خاص خود را داردبسیاری از بزرگان و ریش سفیدان شربیان معتقد بودند که شربیان در مکان کنونی نبوده بلکه در دامنه کوهی که اکنون در شمال غربی شربیان به نام کولی تپه (تپه خاکستری)واقع است قرار داشته است . که در اثر زلزله یا رانش زمین از بین رفته و ساکنان شربیان در مکان فعلی آن را بنا کرده اند . البته هنوز هم در آن منطقه کنده کاریهایی صورت می گیرد تا شاید وسایل قیمتی یا اشیاء تاریخی پیدا شود.فعالیت های اقتصادی.کشاورزی.فعالیت اصلی ساکنین شربیان در زمینه کشاورزی است. وجود خاک مناسب و امکانات تقریبا مدرن در بخش کشاورزی این منطقه را در زمینه تولید محصولات کشاورزی چون سیب زمینی ، پیاز ، خیار و گندم ، جو ، لوبیا نخود و میوه هایی چون سیب درختی و تولید علوفه مانند شبدر و یونجه و دیگر محصولات در رده بالایی در استان آذربایجان شرقی قرار داده است، علاوه بر زمینهای آبی بسیار وسیع و حاصلخیز ، مزارع دیم نیز در شربیان کاشته می شوند که عموما به کاشت گندم و جو اختصاص می یابندقالی بافی.قالی بافی در اقتصاد مردم شربیان در مرحله دوم بعد از کشاورزی قرار دارد.فرش و گلیم تولیدی شربیان در سطح استان آذربایجان شرقی جایگاه مخصوص پیدا کرده است. فرشهای این منطقه اغلب به کشورهای خارج صادر می شود.موقعیت.شربیان در سال ۱۳۷۷ بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیئت دولت به شهر تبدیل شده و به عنوان شهر شناخته می‌شود.این شهر از جنوب به ادامه رشته کوه بزقوش و قاسم‌داغی و از شمال به جاده اصلی بستان‌آباد، سرآب متصل می‌شود. در غرب شربیان شهرستان سرآب و در شرق آن بستان‌آباد قرار گرفته است.دانشگاه‌ها.دانشگاه پیام نور واحد شربیان تنها دانشگاه این شهر است که در جاده دوزدوزان-شربیان قرار دارد و در ۹ رشته دانشجو می‌پذیرد.ورزش.مدال آور پارالمپیکی شهر محمد خالقی در رشته والیبال نشسته در المپیک پکن ۲۰۰۸ و نقره لندن ۲۰۱۲ بودهاین شهر دارای یک سالن ورزشی برای رشته هایی همچون فوتسال والیبال و بدمینتون است. همچنین باشگاه پرورش اندام و کشتی برای دوسداران این دو رشته وجود دارد که در سال های اخیر علاقه مندان زیادی را جذب کرده است.تیم فوتسال شهرداری شربیان در رده بزرگسالان در سال ۹۱ به مسابقات لیگ برتر فوتسال استان راه یافت. هر ساله تیم‌هایی در رشته‌های مختلفی مثل کشتی، والیبال، فوتسال و پرورش اندام در مسابقات استانی، شربیان را نمایندگی می‌نمایند.اولین قهرمانی نوجوانان تیم والیبال این شهر در سال ۱۳۹۹ در سطح شهرستان بوده که به مسابقات استانی نیز راه یافتنداولین زمین چمن مصنوعی [[شهرستان سرآب]] شهر شربیان باهمت اهالی خیّر و جوانان ورزش دوست ساخته شدآب و هوا.شربیان از نظر آب و هوا دارای آب و هوای سرد زمستانی و معتدل تابستانی و [[ارتفاع از سطح دریا|ارتفاع از سطح دریا]] ۱۸۱۴ متر می باشد.منابع.[[رده:شهرستان سرآب]][[رده:شهرهای استان آذربایجان شرقی]][[رده:شهرهای شهرستان سرآب]]
شندآباد کیست؟ توضیح بده.
شندآباد یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. و به قطب هلوی کشور معروف است. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۸،۴۸۹ نفر، بیست و ششمین شهر استان آذربایجان شرقی و دومین شهر شهرستان شبستر -پس از مرکز شهرستان- محسوب می‌گردد .شندآباد در ساحل شمالی دریاچه ارومیه و در جنوب کوه‌های میشو واقع شده‌است. این شهر در ۷ کیلومتری جنوب غرب شبستر، ۷۱ کیلومتری شمال غرب تبریز و ۶۹۵ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است.مردم اهالی شند آباد کاملا به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند.از عمده محصولات باغی و صیفی این شهر میتوان به هلو، زردآلو، گیلاس، آلبالو، گوجه سبز، گلابی، به، گردو، بادام، فندق، آلوچه، انواع آلو منجمله شابلون، سیب، خیار، کدو، بادمجان، کدو تنبل، فلفل، گوجه، خرچه یا کالک، هندوانه، خربزه، طالبی، کنجد، انواع سبزیجات و... اشاره کرد.پیشینه.با توجه به وجود آثاری چون قوچ سنگی کنار مسجد جامع باقی‌ مانده از دوران(البته قوچ سنگی دیگر وجود ندارد ) قراقویونلوها، وجود محلهٔ قلی، امامزاده داود شندآباد، مسجد جامع سابق شندآباد (معماری این مسجد براساس الگوی مسجدالاقصی طراحی شده بود که بر اثر سهل‌انگاری مسئولان میراث فرهنگی تخریب و نوسازی گردید) و محله‌های قدیمی شهر شندآباد، تاریخ آن را می‌توان تا قبل از دوران گورکانی و قرون هشتم و نهم هجری تخمین زد.مردم.مردم این شهر اکثراً به شغل کشاورزی مشغول هستند. شهر شندآباد در سال های اخیر مهاجرت پذیر بوده است به‌طوری که جمعیت آن از ۴٬۰۰۰ نفر در سال ۱۳۹۰، به ۱۵٬۰۰۰ نقر در سال ۱۳۹۹ رسیده است. از مجموع ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت این شهر، ۸٬۰۰۰ نفر مرد و ۷٬۰۰۰ نفر زن بوده‌اند . منابع.↓تحقیق آقای فرهاد فداکارشندی
کشکسرای کیست؟ توضیح بده.
&lt;mapframe latitude="38.457218" longitude="45.566826" zoom="12" width="280" height="111" align="left" /&gt;کُشکسَرای یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر در بخش کشکسرای شهرستان مرند قرار دارد.نام.نام شهر کشکسرای از ترکیب دو واژهٔ «کوشک» به‌معنای کاخ، و «سارا» برگرفته از نام سارا خاتون شکل گرفته‌است. بر پایهٔ روایات محلی و منابع تاریخی، سارا خاتون مادر اوزون حسن، فرمانروای سلسلهٔ آق‌قویونلو و مادربزرگ پدری شاه اسماعیل اول بنیان‌گذار سلسلهٔ صفوی بوده‌است.این موضوع در کتاب «کشکسرای در گذر زمان» تألیف دکتر محمدحسن پدرام مورد اشاره قرار گرفته و یکی از فرضیه‌های تاریخی دربارهٔ وجه‌تسمیه این شهر به‌شمار می‌رود.معرفی شهر کشکسرای.کشکسرای شهری در ۱۵ کیلومتری شهرستان مرند، یکی از باغ‌شهرهای سرسبز و برخوردار از موقعیت ارتباطی ممتاز در استان آذربایجان شرقی به‌شمار می‌رود. این شهر به‌سبب قرار گرفتن در مسیر اصلی ارتباطی شمال‌غرب کشور، دروازهٔ آذربایجان شرقی به اروپا محسوب شده و نزدیک‌ترین شهر استان به مرز ترکیه است؛ فاصلهٔ آن تا شهر مرزی بازرگان حدود ۱۷۰ کیلومتر می‌باشد.از دیرباز، کشکسرای با باغ‌های گسترده و زردآلوهای مرغوب خود در میان شهرها و شهرستان‌های اطراف شهرت داشته‌است. این شهر هنوز هم به‌عنوان یکی از مراکز اصلی تولید زردآلو در منطقه شناخته می‌شود.اقتصاد محلی کشکسرای عمدتاً بر پایهٔ کشاورزی و حمل‌ونقل جاده‌ای استوار است. بخش بزرگی از مردمان این شهر در زمینهٔ رانندگی کامیون‌های سنگین (تریلی) و فعالیت‌های کشاورزی، به‌ویژه باغداری، مشغول به کار هستند.کوه گچی قالا، نماد زیبای شهر کشکسرای.کوه گچی‌قالاسی، واقع در یک کیلومتری جنوب شهر کشکسرای، از جمله مناطق طبیعی و تفریحی شاخص این شهر به‌شمار می‌رود. موقعیت این کوه و چشم‌اندازهای اطراف آن، به‌ویژه در فصول بهار و تابستان، موجب جذب گردشگران محلی و علاقه‌مندان به طبیعت شده‌است.در پشت این کوه، روستای سرسبز و زیبای ارلان قرار دارد که به‌عنوان یکی از دل‌انگیزترین و خوش‌منظره‌ترین روستاهای شهرستان مرند شناخته می‌شود. نزدیکی ارلان به کوه گچی‌قالاسی، ترکیبی از طبیعت کوهستانی و باغ‌های سرسبز را پدید آورده‌است که جلوه‌ای خاص به این منطقه بخشیده است.صنایع دستی.از جمله صنایع دستی برجستهٔ کشکسرای می‌توان به سبدبافی سنتی اشاره کرد که در آن انواع سبدهای حصیری برای حمل نان، میوه و سایر لوازم، از ساقه‌های گندم بافته می‌شود. این هنر اصیل که ریشه در زندگی کشاورزی و وجود گندمزارهای گسترده در منطقه دارد، از دیرباز در میان زنان و دختران این دیار رواج داشته و آنان با مهارت و ذوق هنری خود، در کنار فعالیت‌های روزمره، نقش مؤثری در بهبود وضعیت اقتصادی خانواده ایفا می‌کرده‌اند.فرایند تهیهٔ این سبدها شامل چیدن ساقه‌های بلند گندم، نرم کردن آن‌ها با آب و در برخی موارد، رنگ‌آمیزی طبیعی بوده است؛ سپس این مواد اولیه با دستان هنرمند بانوان کشکسرای، به سبدهایی زیبا و کاربردی بدل می‌شدند که جلوه‌ای از هنر و زندگی روستایی را در خود دارند.سبدبافی کشکسرای، هنری کهن و هویت‌ساز است که متأسفانه در سال‌های اخیر، با کاهش استقبال نسل‌های جوان، رو به فراموشی نهاده است.اطلاعات قدیمی.لغتنامه دهخدا به نقل از جلد چهارم فرهنگ جغرافیایی ایران می‌نویسد:کشک سرای. [ ک ُ شک س َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان یامچی بخش مرکزی شهرستان مرند واقع در ١٨هزارگزی باختری مرند و پانصد گزی شوسه خوی به مرند دارای ٢٨٩٢ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و قنات و راه شوسه است. .منابع.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.منابع محلی
کلوانق کیست؟ توضیح بده.
کلوانق یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان هریس قرار دارد.کلوانق شهری است از شهرهای شهرستان هریس که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ به عنوان دومین شهر پرجمعیت شهرستان هریس، دارای ۵۴۰۰ نفر جمعیت می‌باشد؛ولی امروزه طبق جدیدترین امارجمعیت این شهر بالغ بر بیش از ۹۰۰۰ نفر می باشد اکثر قریب به اتفاق مردمان این شهر به کشاورزی، آرماتوربندی، قالب بندی بتنی ساختمان و تعداد اندکی نیز به دامداری اشتغال دارند.وسعت زمین‌های حاصلخیز این شهر در بین سایر شهرهای شهرستان هریس بی همتا و از لحاظ مرغوبیت خاک و مقدار آبهای زیرزمینی موقعیتی استثنایی را دارا می‌باشد.تاریخچه : نام کلوانق هشت بار در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشید الدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) با نام کلوانق علیا و کلوانق سفلی (بخشایش) آمده است.در شماره ۱۷۸ صورت موقوفات ربع رشیدی اینچنین به آن اشاره شده"قریه کلوانق علیا از دیه های ناحیه مهرانرود از نواحی تبریز ،حدود آن متصل است به اراضی قریه اشتلق و به اراضی قریه کجل- آباد و به اراضی قریه گرماوجان و به اراضی قریه زرنق،مشهور به زمینهای قاضیان و به اراضی قریه باروج و به موضع که مشهور است قبق تپه سی و سغن بلاق و به موضع سرخه کوه [و به] نهر کویرکی(؟) عادلخان[آرباطان] و به اراضی قریه کلوانق سفلی [بخشایش]و به موضع که مشهور است به زمین سه گوشه محمد صالح و به موضع سرخه کوه مشهور و معروف است به سطان کانن (؟) و به نهر سرسکند[سقین سرا] رود و با باغ که این ضعیف درین قریه احداث نموده و با جوی کی از الانه رود بر گرفته اند با توابع و لواحق تماما" .کلوانق دارای یک قبرستان قدیمی است که وجود سنگ‌های بزرگ که دارای خطوط عربی و اسلامی فراوانی است، نشان از قدمت بلند این شهر دارد.منابع.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ. [کتاب وقف نامه ربع رشیدی به کوشش مجتبی مینوی و ایرج افشار ]
گوگان کیست؟ توضیح بده.
گوگان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش گوگان شهرستان آذرشهر واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۱۱،۷۴۲ نفر بوده‌است که از این لحاظ نوزدهمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی و سومین شهر پرجمعیت شهرستان-بعد از مرکز شهرستان- محسوب می‌گردد.در زمان حکومت پهلوی نام شهر به «گاوگان» تغییر یافت، که چندین سال بعد از انقلاب اسلامی به نام قدیمی خود یعنی «گوگان» تغییر نام داده شد. شهر گوگان در ۴ کیلومتری غرب آذرشهر، ۴۵ کیلومتری جنوب غرب تبریز و ۶۹۴ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است. این شهر در ساحل شرقی دریاچهٔ ارومیه واقع شده‌است و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۴۰ متر می‌باشد. این شهر در مسیر جاده ابریشم واقع شده و در قدیم کارونسراهای زیادی در آن وجود داشته است.از محصولات تولیدی گوگان می‌توان به سیر و پیاز ، گردو اشاره کرد که به نقاط مختلف کشور صادر می‌شود از سال 1400 این ناحیه به دلیل صرفه اقتصادی و ... اغلب افراد به کشت زعفران و پسته در این منطقه روی آورده اند. پیش‌شماره تلفنی این شهر ۰۴۱۳ می‌باشد. شهر گوگان در سال ۱۳۳۶ خورشیدی با ارتقای درجه از روستا به شهر، صاحب شهرداری دولتی شده‌است و هم‌اکنون یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی محسوب می‌گردد.همچنین شیرینی سنتی گوگان به نام باقلوا نیز شهرت بسیار زیادی دارد و از آن به عنوان سوغات گوگان یاد می‌شود.این شیرینی به شکل لوزی و از بادام یا گردو تهیه می‌شود که طرفداران بسیار زیادی در سطح استان و کشور دارد. اهالی شهرستان معمولاً این شیرینی را در ایام عید نوروز و در سفره‌های هفت سین قرار می‌دهند.مسجد جامع گوگان از آثار مربوط به دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این شهر دارای چشمه آب گرم که در کوه قزل داغ گوگان واقع است می‌باشد که خاصیت درمانی دارد.اسم این شهر در لهجه (گویش) بومی و محلی گو گن نامیده چمی‌شود. این اسم ترکیبی از دو کلمه گو + گن می‌باشد، کلمه گو در زبان ترکی آذربایجانی به معنی رنگ سبز و کلمه گن نیز در زبان ترکی آذربایجانی به معنی وسیع، گشاد، فراخ، گسترده، بسیط می‌باشد؛ که معنی تحت لفظی نام محلی شهر گو گن (گوگان، گاوگان) را می‌توان سرزمین وسیع و سرسبز نامید.همچنین بنابر روایت آقای احمد جانثاری از اساتید بنام تاریخ و جغرافیای منطقه،اسم این شهر قبلاً گیوکان یا محل تجمع پهلوانان بوده که درمحل شاه میدانی،یا ایل میدانی! فعلی گرد هم آمده و باهم مسابقه میدادند. اگر کسی به این شهر سفرکرده باشد شاهد باغ‌های سرسبز و بسیار پرنشاط از در ختان گردو، بادام، گیلاس و … خواهد بود. رودخانه گنبر چایی از مرکز این شهر می‌گذرد.شخصیت های نامدار :دکتر علیرضا صادقپور تیمورلویی :متخصص ارتوپد در کنار جراحی از روش‌های جسمانی، تجویز دارو و توان‌بخشی استفاده می‌کند و در تمام جنبه‌های مراقبت بهداشتی که به سیستم عضلانی اسکلتی مربوط می‌شود، دست دارد. این تخصص به طرز باورنکردنی وسیع و متنوع است. اما اگر بخواهید بدانید کار اصلی دکتر ارتوپد چیست باید بگوییم ایشان بیماری‌ها و مشکلات مرتبط با ماهیچه، استخوان، مفاصل، رباط‌ها و تاندون‌ها را درمان می‌کند. وی ریاست نظام پزشکی استان را نیز برعهده دارد.حاج فیروز خاکپور : از خیریین صاحب نام این شهر می باشد که در تاسیس مساجد و دانشگاههای پیام نور و آزاد این شهر نقش به سزایی داشتمنابع.وب سایت شهرداری گوگان
وایقان کیست؟ توضیح بده.
وایْقان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع است. این شهر با داشتن حدوداً ۳۰۰ کارخانه تولید آجر سنتی بزرگ‌ترین تولیدکننده اجر سنتی در شمال غرب کشور می‌باشد.جغرافیا.شهر وایقان در ۵ کیلومتری جنوب شهر شبستر واقع شده‌است.جمعیت.جمعیت آن بالغ بر ۵ هزار نفر و در فصل کاری (خرداد-تیر-مرداد-شهریور) حدود ۴۵۰۰ نفر جمعیت شناور به آن اضافه می‌شود.کار و فعالیت قبلی اکثریت مردم وایقان، آجرپزی بود و اکثر خانواده‌ها دارای کوره آجرپزی بودند ولی به دلایلی اکثرشان دیگر کار نمی‌کنند و در حال رفتن به پایتخت هستند و برخی نیز به کشاورزی و دامپروری مشغول می‌باشند.به دلیل حاصلخیزی زمین‌های وایقان و هوای معتدل مکان مناسبی برای رشد گیاهان و درختان می‌باشد به طوری که در سال‌های ۱۳۹۶تا۱۴۰۰ مردمان شهرهای همجوار بویژه تبریز مشتاق به خرید زمین و باغ در وایقان می‌باشند. از جهتی این عمل منجر به ایجاد شغل خرید و فروش ملک و املاک در وایقان شد به دنبال آن زمین‌های وایقان ارزش واقعی خود را پیدا کردند. البته تورم نیز بی تأثیر نبود. نامگذاری.محمدحسین خلف تبریزی در جلد چهارم برهان قاطع صفحه ۲۵۵۵ در ریشه یابی واژه وایقان آن را در زبان فارسی به دو بخش جداگانه وای و قان تقسیم می‌نماید و می‌نویسد: قان کلمه فارسی باستان و همردیف کلمه کند، گند، جنگ، جان به معنای آبادی و شهر است و وای به معنی چاه بوده‌است؛ و علت ان چاه‌ها و قنات‌های فراوان بوده‌است که در این منطقه وجود داشته‌است.جاذبه‌های گردشگری.سوغات وایقان:محصولات:
هادیشهر کیست؟ توضیح بده.
هادیشهر شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی است.هادیشهر دهمین شهر استان آذربایجان شرقی از لحاظ جمعیت و از توابع شهرستان جلفا است. کهن شهری در شمال غرب کشور که وجود تپه‌های باستانی چون کول تپه گرگر گواه از دیرینگی آن دارد. طبق کاوش‌های اخیر باستان شناسان، قدمت این تپه تاریخی به ۷۵۰۰ سال پیش می‌رسد. محل کنونی هادیشهر در گذشته دو آبادی به نام گرگر و علمدار بوده است که از اتصال آن‌ها هادیشهر کنونی شکل گرفته است. اقلیم هادیشهر سرد و نیمه خشک است. این شهر تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی نسبتاً سرد و ملایم دارد. پیشهٔ اصلی مردمان هادیشهر باغداری و کشاورزی است. این سرزمین از سمت شمال به رود ارس محدود می‌شود. سواحل این رود و بازارچه‌های متعدد حاشیهٔ آن، طبیعت زیبای اطراف توأم با جاذبه‌های تاریخی منطقه این شهر را از مناطق مستعد گردشگری ساخته است. ساکنان هادیشهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. قلم زنی، سفال و سرامیک، منبت روی چوب از صنایع دستی و اوماج حالواسی یا حلوای اوماج، گرگر قوونی، قورقود قیله، انگور از سوغات‌های منطقه می‌باشد.راه‌های دسترسی.این شهر با شهرهای مرند، یامچی، جلفا، نوردوز، زنوز و سیه رود مجاورت دارد. این شهر دارای محدودهٔ طرح ترافیک و زوج و فرد نیست و از اماکن مهم این شهر می‌توان به پارک شهر هادیشهر، کتابخانه عمومی هادیشهر اشاره کرد. برای سفر زمینی به کشور ارمنستان با گذر از این شهر و رسیدن به نوردوز می‌توانید مسیر خود را طی کنید. برای سفر زمینی به کشور جمهوری آذربایجان از کمربندی این شهر به سمت جلفا حرکت کنید سپس با گذر از مرز جلفا وارد کشور آذربایجان و شهری مرزی جلفا واقع در کشور آذربایجان شوید. در این سفر می‌توانید از بازارچه‌های مرزی شهر جلفا مانند بازار آراز، بازار روس‌ها، پاساژ ستارخان، پاساژ سیتی سنتر و ده‌ها مرکز خرید دیگر دیدن کنید.هادیشهر با هزار هکتار وسعت محدوده شهری از لحاظ پیشرفت عمرانی در سطح متوسط قرار دارد. این شهر با آب و هوای معتدل و تابستان‌های نسبتاً گرم و زمستان‌های سرد و خیلی سرد طبیعت زیبایی دارد و مناطق و مناظر دیدنی اطراف شهر سالانه گردشگران زیادی را به دور خود جمع می‌کند. همجواری آن با منطقه آزاد ارس و جاذبه‌های به نام آن باعث گردیده است که رفت و آمد در این شهر نیز دو چندان گردد. کرانه رود ارس و باغات و مناطق سرسبز چشم‌اندازهای زیبایی را به طبیعت این شهر بخشیده است. روستای زاویه (Zeyveh)، روستای قشلاق، آبشار آسیاب خرابه از جاذبه‌های دیدنی در اطراف شهر می‌باشد. همچنین کوه‌های بلند و زیبای آن پذیرای گروه‌های کوه‌نوردی زیادی است و محل مناسبی برای پاراگلایدر سوارها محسوب می‌گردد.
هوراند کیست؟ توضیح بده.
هُورانْدْ یا هورات یکی از شهرهای شمال‌شرقی استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان هوراند است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۶۵۸ نفر بوده‌است.وجه تسمیه.درمورد ریشه واژه هوراند عقاید مختلفی وجود دارد.بسیاری از محققان نام‌های: اهر - هوری بره - هووای - هوراند - هریس - هومای - هورمان را از یک ریشه می‌دانند.برخی نام هوراند را برگرفته از نام قوم هوری می‌دانند، هوری‌ها یا خوری‌ها مردم باستانی آسیای صغیر و شرق و غرب میانرودان شمالی و سوریه بودند، که (تقریباً ۲۵۰۰ ق. م) از کوه‌های جنوب دریای خزر به سرزمین بین هیتیان و آشور، شرق دجله و منطقه کوهسار زاگرس و از آنجا آنها در مناطق بین‌النهرین شمالی و سوریه و حتی ساحل مدیترانه پخش شدند.برخی نیز معتقدند واژهٔ هوراند، از واژهٔ فارسی اهوراوند ساخته شده که در طول سالیان دراز به هوراند تبدیل شده‌است. گفته می‌شود که معنی واژهٔ اهوراوند، خدای زیبایی‌ها است که شاید به‌دلیل زیبایی کم‌نظیر این شهر، به این نام خوانده شده‌است.فرهنگ.زبان رایج اهالی این منطقه ترکی ترکی آذربایجانی بوده و در بعضی از نقاط لهجه‌های تاتی و هرزندی نیز وجود دارد. مذهب اهالی این شهرستان شیعه اثنی عشری می‌باشد.جغرافیا.شهر هوراند در ۴۷ درجه و۳۷ دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۸ دقیقه عرض شمالی قرار گرفته‌است و ارتفاع آن از ۱۰۲۴ متر در مرتفعترین نقاط شهر تا ۸۶۰ متر در نقاط پست شهر متغیر است.گردشگری.هوراند به دلیل قرار گرفتن در موقعیت خاص جغرافیایی یکی از نقاط بکر و خوشایند برای شکارچیان و صیادان در فصل شکار است.تپه باستانی اژدها داش.در دشت لشگرگاه هوراند تپه بسیار کوچکی به شعاع تقریبی ۱۵ و ارتفاع ۵/۱ متر وجود دارد که در اصطلاح محلی به اژدها داش (سنگ اژدها) معروف است. از این تپه آثاری مختلف از قبیل قطعات سفال و سنگ چخماق مربوط به قرون اولیه هزاره اول قبل از میلاد به دست آمده‌است.
آبسرد (تهران) کیست؟ توضیح بده.
آبسرد یکی از شهرهای شهرستان دماوند در استان تهران است. در سال ۱۳۷۵ و با پیوستن سه روستای تاسکین، مرانک و آبسرد به یکدیگر و با مصوبهٔ هیئت وزیران این منطقه به شهر تبدیل شد. پیش از این آبسرد مرکز دهستان جمع‌آبرود بود.بنابر نظر مهدی علمداری پژوهشگر زبان شناس گویش مردم آبسرد همچون مناطق دماوند و کیلان و عین ورزان، گویش دماوندی استامروزه حدود ۷۵٪ از باشندگان دائمی این شهر را اتباع کشور افغانستان تشکیل میدهند. این شهر در همسایگی شهرهای کیلان و دماوند قرار دارد. یکی از محصولات ممتاز کشاورزی آبسرد میوه سیب درختی است.و در هفتم آذر ماه ۱۳۹۹ در بلوار امام خمینی محسن فخری زاده توسط عوامل اسرائیلی در این شهر به شهادت رسید.
صفادشت کیست؟ توضیح بده.
صفادشت یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش صفادشت شهرستان ملارد قرار دارد. صفادشت از ادغام روستاهای: یوسف آباد قوام، کهریزک، ارسطو ،گله کهریز، شهرآباد، حصارطهماسب و عبادیه تشکیل شده‌است مردمان بومی این منطقه به زبان ترکی آذربایجانی با گویش شاهسونی سخن میگویند همچنین به علت حضور مهاجران بسیار زیاد زبان فارسی امروز مورد استفاده قرار میگرد.صفادشت از غرب به کرج (شهرهای محمدشهر و ماهدشت)، از شرق به بخش مرکزی ملارد و از جنوب به زرندیه محدود شده‌است. این بخش جزو شهرستان ملارد است. شهرستان ملارد با وسعتی معادل ۹۰۰ کیلومتر مربع که ۷۵۰ کیلومترمربع از آن مربوط به بخش صفادشت است، به لحاظ داشتن ساختار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … شامل دو بخش ملارد (مرکزی) و صفادشت است. بخش صفادشت در مسیر اصلی محور چیتگر (جاده تهران- اشتهارد) قرار دارد و از ۳ دهستان اختر آباد و یوسف آباد قوام، شهر صفادشت، ۳ دهیاری و ۵۲ روستا، مزرعه و مکان تشکیل شده‌است. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر صفادشت ۳۲٬۴۷۶ نفر است.شهر صفادشت با ادغام روستاهای: شهرآباد، حصارطهماسب، عبادیه و نصیرآباد و با تصویب هیئت دولت، از ابتدای بهمن سال ۱۳۷۷ آغاز به فعالیت نمود. ۱۵ روستای دهستان بی بی سکینه نیز جزو حریم شهر صفادشت محسوب می‌شوند. همچنین مسکن مهر ۱۴ هزار و ۵۰۰ واحدی مسکن مهر صفادشت زیر مجموعه شهرداری صفادشت است.اقلیم و آب و هوا.آب و هوای عمومی این منطقه به تبعیت از اوضاع طبیعی نواحی جنوبی رشته‌کوه‌های البرز و حاشیه کویری ایران در تابستان نسبتاً گرم و خشک و در زمستان نسبتاً سرد و خشک می‌باشد.حداقل دمای سالانه (۱۴-) درجه سانتی‌گراد در دی ماه و حداکثر دمای سالانه (۴۳+) درجه سانتی‌گراد در تیر ماه گزارش شده‌است.وزش بادهای شدید سرد و خشک در زمستان، و بادهای گرم و خشک همراه با گرد و غبار در تابستان، فقدان پوشش گیاهی متراکم و بهره‌مندی از گیاهان بیابانی مانند خارها، بوته‌ها، گون‌ها، اسپند و … از ویژگیهای اقلیمی این منطقه است.پوشش گیاهی.هر چند این منطقه در گذشته‌ای نه چندان دور به دلیل وجود آبرفت‌های ناشی از جریان رودخانه کرج، محل مناسبی جهت کاشت انواع محصولات و درختان میوه محسوب و موجب می‌شد زمین‌های کشاورزی و باغ‌ها بیشتر در این مناطق قرار گیرند؛ اما در حال حاضر به دلیل مشکلات ناشی از کمبود آب، رونق کشاورزی و باغ داری کاهش قابل توجهی یافته‌است.کشاورزی.با وجود مشکلات کمبود آب، زمین‌های مستعد کمابیش به تولید محصولات کشاورزی چون گندم، جو، ذرت، نباتات علوفه‌ای، نخود، لوبیا، سیب‌زمینی، پیاز، خیار، گوجه‌فرنگی می‌پردازند. از محصولات باغ‌های صفادشت می‌توان به: سیب، گلابی، گیلاس، زردآلو، هلو، شلیل، آلو، گوجه، گردو و انگور اشاره کرد.همچنین بیش از ۶۰٪ قارچ خوراکی کشور در شهرستان ملارد تولید می‌شود که ۸۰٪ از این سهم تولید مربوط به صفادشت است.صنایع دستی.با توجه به وجود بافت روستاهای تابعه این بخش، تعدادی از اهالی به کار در زمینه صنایع دستی از جمله: قالی‌بافی، سفالگری و منبت‌کاری اشتغال دارند.اماکن مذهبی.از اماکن مذهبی شهر صفادشت می‌توان دو زیارتگاه امامزاده بی بی سکینه (خواهر علی بن موسی الرضا) و امامزاده حمزه (از نوادگان موسی کاظم) را نام برد.آثار تاریخی.از جاذبه‌های تاریخی شهر صفادشت می‌توان به تپه ارسطو متعلق به دوران پیشا تاریخ (هزاره ششم قبل از میلاد)، شاخ تپه یوسف آباد (دوره سلجوقی)، تپه مهردشت و تپه سلمیان (دوره صفوی) و حمام روستای شش (دوره قاجار) اشاره نمود.
در مورد شاهدشهر توضیح بده.
شاهدشهر یکی از شهرهای شهرستان شهریار در استان تهران است. این شهر با پیوستن سه روستای علی‌آباد درازه، درازه و شهسواری تشکیل شده است. این شهر هم‌چنین با معضل مهاجرت بی‌رویه و رشد بالای جمعیت روبروست.تاریخچه.علی آباد درازه، روستایی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران واقع در ۱۰ هزارگزی جنوب علیشاه عوض . دارای ۲۲۹ تن سکنه . این ده در مسیر سیاه آب ، قلمستان زیادی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا) -تاریخچه روستای درازه.درازه . [ دِ زَ ] (اِخ ) دهی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران ، واقع در یکهزارگزی جنوب شهریار با ۲۲۷ تن سکنه . آب آن از قنات تأمین می‌شود و راه آن از طریق آدران ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا)
در مورد وحیدیه توضیح بده.
وحیدیه یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.این شهر در بخش جوقین قرار دارد. شهر وحیدیه در ۲۰کیلومتری کلانشهر تهران واقع شده است.شهر وحیدیه به مرکزیت بخش جوقین یکی ازشهرهای زیبا وخوش آب وهواست.این شهر شامل محله‌های جوقین، شفیع‌آباد، اسماعیل‌آباد، قصبه و قُصطانک می‌باشد.تمامی روستاهای دهستان جوقین زیر نظر شهرداری وحیدیه و با همکاری دهیاری‌ها اداره می‌شوند.پیشینه.در جلسه کمیسیون سیاسی-دفاعی هیئت دولت در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۷۵، با استناد به قانون تقسیمات کشوری و به پیشنهاد وزارت کشور، روستاهای جوقین، قصبه، قصطانک و اسماعیل‌آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان شهریار (استان تهران) با یکدیگر ادغام و به شهر تبدیل شدند. این منطقه جدید به نام «شهر وحیدیه» شناخته خواهد شد. این مصوبه در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۷۵ به تأیید رئیس‌جمهور وقت، اکبر هاشمی رفسنجانی، رسید.
ملارد کیست؟ توضیح بده.
مَلارد مرکز شهرستان ملارد و ازخوش آب و هواترینشهرهای استان تهران است. این شهر از سطح دریا ۱۱۵۲ متر ارتفاع دارد و با جمعیت ۲۸۱ هزار نفر از پرجمعیت ترین شهر‌های همجوار تهران است و از محله‌های آن می‌توان به سرآسیاب، مارلیک، صفادشت و قلعه فرامرز اشاره کرد، ملارد دارای ۱۲ روستا است که بزرگترین آن خوشنام می‌باشد.موقعیت.این شهر در غرب استان تهران واقع شده‌است. فاصله ملارد با تهران ۳۰ کیلومتر و با کرج که در امتداد شمال ملارد است، ۲۲ کیلومتر است.خط مترو تهران کرج قرار است تا ملارد نیز ادامه یابد. شهرستان ملارد دارای دو شهر به نام‌های ملارد و صفادشت می‌باشد و هر کدام از شهرها دارای شهرداری‌های جداگانه (شهرداری ملارد و شهرداری صفادشت) می‌باشندآثار تاریخی.از آثار باستانی ملارد می‌توان به تخت کیکاووس،قلعه فرامرزیه و امامزاده ابراهیم ملارد اشاره کرد.
در مورد باقرشهر توضیح بده.
باقرشهر شهری در شهرستان ری از توابع استان تهران است. باقرشهر با مساحت ۵۰۰ هکتار بر اساس مصوبه هیئت وزیران در تاریخ ۱۳۷۵/۰۴/۰۴ از شهر تهران (مناطق ۱۹ و ۲۰) جدا و به شهر تبدیل شد.از بومی های این محله میتوان‌ به خانواده‌های طلوعی ، شفقی ، سیاری ، پزی و مینجائی اشاره نمود.قسمت غربی این شهر (جعفرآباد کنونی) در گذشته به نام باقراف و قسمت جنوب غربی (که امروز در تصرف سازمان بهشت زهرا می‌باشد) علی‌آباد نامیده می‌شده است که پس از گذشت زمان به نام باقرآباد و با تأسیس شهرداری در سال ۷۵ به باقرشهر تغییر نام پیدا کرده است.این شهر از شمال به حریم منطقه ۱۹ و ۲۰ شهرداری تهران – از جنوب به شهر کهریزک – از جنوب شرقی با جلگه ورامین – از جنوب غربی به بهشت زهرا و آرامگاه خمینی هم جوار است.دسترسی مترو از خط یک به ایستگاه شاهد و پالایشگاه و بزرگراه خلیج فارس و بزرگراه تندگویان می‌باشد.به دلیل تخلفات بسیار زیاد در سال ۱۴۰۰ انتخابات شورای باقرشهر توسط وزرات کشور ابطال گردید و تا کنون شهر بدون شورا اداره می‌گردد.شریان حیاتی این منطقه جاده قدیم قم است. این منطقه تحت تحولات اقتصادی، اجتماعی شگرفی قرار گرفته و در شرایط کنونی توأم صنعتی و خدماتی را دارا است.شرکت پالایشگاه نفت شهید تندگویان، پژوهشگاه صنعت نفت، شرکت پالایشگاه نفت بهران، شرکت ایرانول، شرکت واگن سازی تهران ، سایپا پرس، شرکت ایران گاز، شرکت ایران سیلندر، شرکت انرژی، نیروگاه گازی ری، شهرک صنعتی شهر سنگ، مجتمع تجریشی و مجتمع فرخی، و ده‌ها صنعت دیگر، برخی از مراکز مهم صنعتی این شهر هستند.