پل الوار کیست؟ توضیح بده.
پل اِلوار با نام اصلی اوژِن امیل پل گرَندِل (زاده ۱۴ دسامبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۸ نوامبر ۱۹۵۲) شاعر، نویسنده، سیاستمدار و مبارز فرانسوی بود. او از رهبران جنبش سوررئالیسم بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۸ و همچنین یکی از مؤسسان "دفتر مطالعات سوررئالیستی" در سال ۱۹۲۴ بود. الوار در ۲۷ ماه مه سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۳ به حزب کمونیست پیوست، مدتی از مبارزه دست کشید و در سال ۱۹۴۲ تقاضای عضویت مجدد در حزب را کرد. فعالیت این حزب در آن دوران، غیر قانونی اعلام شده بود.زندگی.پل الوار ساعت ۱۱ صبح روز ۱۴ دسامبر سال ۱۸۹۵ در سن-دنی، بلوار ۴۶ شَتودَن (بلوار ژولُ-گِد کنونی) در شمال پاریس زاده شد. پدرش کلمان اوژِن گرَندِل، هنگامیکه پل به دنیا آمد حسابدار بود ولی پس از سال ۱۹۰۰، دفتر آژانس املاک گشود و مادرش ژان ماری کوزَن به حرفۀ دوزندگی می‌پرداخت. وی در ۱۵ سالگی به علت ابتلا به سل مجبور شد تحصیل را رها کند و برای استراحت به مدت یکسال و نیم به کوهستانهای سوئیس سفر کند. او در آن جا دختری روسی به نام گالا را ملاقات کرد و از ارزوها و امیدهایش برایش گفت او به گالا گفت که علیرغم مخالفت خانواده اش بسیار میل دارد تا شاعر شود. گالا برایش نوشت: «تو شاعر بزرگی خواهی شد.». مدت‌ها این گونه کنار هم سپری کردند و گالا رؤیاها و ارزوهای پل الوار را قوت بخشید. پس از بهبودی و بازگشت به پاریس برای اولین بار چند قطعه از اشعار خود را در مجلات مختلف ادبی فرانسه به چاپ رساند. گالا و الوار پس از مدتی دوری و با وجود مخالفت خانواده‌هایشان با هم ازدواج کردند. در سال ۱۹۱۴ به خدمت نظام احضار شد و در بخش پرستاری انجام وظیفه کرد، در ۱۹۱۷ اولین دفتر شعر خود را به نام "وظیفه و نگرانی" (le Devoir et l'Inquiétude) و یک سال بعد در ۱۹۱۸ دومین دفتر شعرش با عنوان "اشعار برای صلح" (Poèmes pour la paix) را به چاپ رسانید.الوار پس از پایان جنگ، با آندره برتون، لوئی آراگون و فیلیپ سوپو آشنا شد و با شرکت آنان "بیانیه شعر سوررئالیستی فرانسه" را امضا کرد و جنبش ادبی سورئالیسم را پایه‌گذاری کرد. پایه‌گذار این آشنایی همسر پل، گالا بود و در وارد شدن پل به این مسیر نقش بسزایی داشت.با مجموعه‌های "جانوران و آدمیزادگانشان" (les Animaux et leurs hommes) (۱۹۲۰)، "نیازهای زندگی و نتایج رؤیاها" (les Nécessités de la vie et les Conséquences des rêves) (۱۹۲۱)، به عنوان یکی از شاعران نامدار سورئالیسم شناخته شد.در سال ۱۹۲۴ پس از جدایی از همسرش (گالا) که برایش ضربه روحی بسیار سختی به‌شمار می‌رفت سفری را به دور دنیا آغاز کرد. هفت ماه گریز به کشورهای محروم آسیای شرقی (اقیانوسیه، استرالیا، هندوچین، سیلان، جزایر آنتیل، پاناما، مالزی، هند، زلاند نو)؛ سرانجام دوستانش او را در سنگاپور یافتند. در بازگشت آثاری را انتشار داد که همه از لحنی هیجان‌انگیز و پرشور خبر می‌داد. از آن جمله "مرگ از نمردن"، "چشمان پرثمر" و مجموعه "پایتخت اندوه" ۱۹۲۶ که از شاهکارهای الوار است. دربارهٔ این کتاب منتقدان گفته‌اند: همین کتاب کافیست تا الوار نماینده شعر نو فرانسه باشد. الوار از جمله اولین کسانی بود که از مزایای شعر ناهشیارانه و تفاوت آن با اشعار هشیارانه سخن گفت و شعر را ناشی از حالت خودکار مغز آمیخته با اوهام (تخیل) دانست. او از شاعران ردیف اول مکتب سوررئالیسم بود و سبک شخصی خاصی در این مکتب به وجود آورد که او را در میان همه هنرمندان به چهره‌ای محبوب و ممتاز بدل کرد.از سال ۱۹۲۷ با کمونیست‌ها رابطه داشت و در همین سال بود که در بحبوحه اشغال فرانسه توسط آلمان قطعه "آزادی" را سرود. بنا به گفته شخص شاعر، در ابتدا این شعر، صرفاً عاشقانه بوده و وی این شعر را در مورد زنی که او را دوست داشته سروده‌است. اما به مرور شاعر به این حقیقت دست می‌یابد که این شعر نمی‌تواند صرفاً مختص یک «انسان» باشد بلکه متعلق به همه انسانهاست.الوار در سال ۱۹۴۲ در حین اشغال فرانسه و در رابطه با جنبش ملی مقاومت، رسماً وارد حزب کمونیست فرانسه شد. پل الوار پیش از عضویت در حزب کمونیست، در سال ۱۹۳۰ در کنگره انترناسیونال دوم نویسندگان انقلابی جهان در شوروی شرکت نموده بود. او بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل اشعار اجتماعی و فعالیت‌های سوسیالیستی مشهور شد؛ البته بدون اینکه مطیع حزب کمونیست شود. در همین سال‌ها بود که در جنگهای داخلی اسپانیا شرکت کرد و به عنوان شاعری که شعر را از بعد شخصی به بعد اجتماعی و مردمی کشاند شناخته شد. همچنین به مبارزات مخفیانه علیه اشغالگران نازی می‌پردازد. مجموعه‌های «شعر و حقیقت ۱۹۴۲» «شایستگان زیستن ۱۹۴۴» و «در وعده گاه آلمانی ۱۹۴۴» در چنین حال و هوایی منتشر شدند؛ که از مهم‌ترین اشعار سیاسی و رزمی دوره مقاومت به‌شمار می‌آیند. در سال ۱۹۴۸ از پیکاسو و الوار برای عضویت در «کنگره صلح» در لهستان دعوت به عمل آمد. در ژوئن همین سال الوار «اشعار سیاسی» را با مقدمه‌ای از لوئی آراگون انتشار داد. وی «ققنوس» را در آخرین سال زندگی خویش (۱۹۵۲) سرود.و در آخر باید گفت که پل الوار بیش از دیگران شعر بین دو جنگ جهانی در فرانسه را تحت تأثیر خود قرار داده‌است. اشعار الوار در عین اینکه دستمایه اجتماعی و سیاسی دارند، اغلب رنگی از عشق و عاطفه دارند همچنین در اشعار او نشانه از سبک تمام شاعران سوررئالیست دیده می‌شود. شعر او به علت محتوای انسان‌دوستانه و توصیف احساسات عمیق و پرشور، تأثیری عمیق روی تمام قشرها خلق گذاشت و بدین ترتیب او بهترین شاعر نسل خود شد. شعر الوار: کوتاه، فشرده، و مخاطبه‌ای، است. تجربه‌های شرکت او درجنگ داخلی اسپانیا و سایر حوادث زمان، باعث شدند که او همیشه برای محرومان و آزادیخواهان موضعگیری نماید.الوار، سه‌شنبه ۱۸ نوامبر ۱۹۵۲، ساعت ۹ صبح در خانه‌اش واقع در خیابان گراوِل (شرانتون-لو-پون شماره‌ ۵۲) به دلیل انفارکتوس قلبی، دیده از جهان فروبست و در آرامگاه پرلاشز به خاک سپرده شد.آثار.اشعار نخستین به نام پل اوژن گرندل، انتشار در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۱۳وظیفه و نگرانی،انتشار در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۷اشعاری برای صلح،انتشار در تاریخ ژوئیه ۱۹۱۸مکررات،تاریخ انتشار در ۱۸ مارس ۱۹۲۲تیره‌بختی فناناپذیران با همکاری ماکس ارنست،انتشار در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۲۲مردن از نمردن،انتشار در تاریخ ۲۵ مارس ۱۹۲۴۱۵۲ ضرب‌المثل باب سلیقه روز با همکاری بنژامَن پره،انتشار در تاریخ ژانویه ۱۹۲۵ پایتخت درد،انتشار در تاریخ ۸ سپتامبر ۱۹۲۶زوایای پنهان زندگی یا هرم انسانی، انتشار در تاریخ ۱۲ دسامبر ۱۹۲۶عشق شعر، انتشار در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۲۹پایدار، انتشار در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۳۰زندگی بی‌واسطه، انتشار در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۳۲گُل سُرخ همگان، انتشار در تاریخ دسامبر ۱۹۳۴آسان، انتشار در تاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۳۵شبهای مشترک، با دو طرح از سالوادور دالی،انتشار در تاریخ ژوئیه ۱۹۳۵چشمهای بارور با یک پرتره و چهار تصویر از پابلو پیکاسو،انتشار در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۳۶دستهای آزاد، انتشار در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۳۷روند طبیعی، انتشار در تاریخ ۱۰ مارس ۱۹۳۸ترانه تام، انتشار در تاریخ ۶ مه ۱۹۳۹در دیدرس، انتشار در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۳۹کتابِ باز، انتشار در اکتبر ۱۹۴۰روی شیب‌های زیرین، با مقدمه ژان پُلان و پرتره‌ای از پیکاسو،انتشار در آوریل ۱۹۴۱کتابِ باز، جلد دومانتشار در تاریخ آوریل ۱۹۴۱شعر و حقیقت ۱۹۴۲،انتشار در پایان سپتامبر ۱۹۴۲شب آخر، انتشار در تاریخ ۱۹۴۲شعر بی‌اختیار و شعر آگاهانه، انتشار در ژوئیه ۱۹۴۲هفت چکامه عشق در رزم،انتشار در دسامبر ۱۹۴۳شایستگان آزادی،تاریخ انتشار در ۱ ژوئیه ۱۹۴۴تخت، میز، انتشار در ژنو، آوریل ۱۹۴۴در وعده‌گاهِ آلمان‌ها، انتشار در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۹۴۴برای زندگی در اینجا، انتشار در سال ۱۹۴۴بدل سایه، با طرح‌هایی از آندره بودَن،انتشار در سال ۱۹۴۵در آوریل ۱۹۴۴ پاریس هنوز نفس می‌کشد.انتشار در تاریخ ۱۵ آوریل ۱۹۴۵جامه‌دار جلف،انتشار در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۴۵اندیشه بلند عاشقانه، با تصویری از نوش الوآر اثر پابلو پیکاسو،انتشار در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۵آرزو،انتشار در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۴۵شعر بی‌وقفه،انتشار در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۴۶میل شدید تداوم،انتشار در تاریخ ۱۱ نوامبر ۱۹۴۶پیکرهای به یاد ماندنی،انتشار در نوامبر ۱۹۴۷ با نام مستعار برَن/ Brunزمان، لبریز می‌شود.انتشار در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۷ با نام مستعار دیدیه دروشاشعار سیاسی، با مقدمه آراگن.انتشار در تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۴۸دیدن،انتشار در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۸لِدا،انتشار در ماه مِه ۱۹۴۹موسم عشق،انتشار در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۴۹درس اخلاق،انتشار در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۹توان گفتن همه‌چیز،انتشار در تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۵۱ققنوس.انتشار در دسامبر ۱۹۵۱کوره‌راه‌ها و راه‌های شعر،انتشار در سال ۱۹۵۲شعر بی‌وقفه جلد دوم،انتشار در سال ۱۹۵۳دو شعر، با رِنه شَر،انتشار در سال ۱۹۶۰واپسین چامه‌های عاشقانه،انتشار در سال ۱۹۶۶مکس اِرنست: نگارگری‌هایی برای پل الوآر.انتشار در سال ۱۹۶۹چامه‌ها ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۶.انتشار در تاریخ ۱۹۷۰چامه‌های جوانی.انتشار در تاریخ ۱۹۷۸کودکی که بزرگ نمی‌شود.انتشار در سال ۱۹۸۰به فارسی.محمدرضا پارسایار، احمد شاملو، محمّدعلی سپانلو، احمد کامیابی مسک و محمّدتقی غیاثی از مترجمان فارسی شعر الوار هستند.