پولس ایرانی کیست؟ توضیح بده.
پولسِ/پاولِ ایرانی/پارسی، الاهی‌دانِ مشرقی، فیلسوف و منطق‌دان و دانشمند ایرانی در روزگار ساسانیان و استاد فلسفهٔ خسرو انوشیروان ساسانی بود. برخی از پژوهشگران او را «پولس نصیبین» یا «پولس بَصرَوی» نامیده‌اند.پولس ایرانی با نوشته‌های فلسفیِ سریانی‌اش برای دربار ساسانی، شناخته شده است. مهم‌ترین این نوشته‌ها، گزارشی است به زبان سریانی، درباره‌ی منطقِ ارسطو برای خسرو انوشیروان که در آن، علم و فلسفه را برتر از ایمان معرفی می‌کند.پولس در ریواردشیرِ (ریشهر) ناحیه‌ی پارس متولد شده بوده است.ویلیام جکسون او را مسیحی سریانی‌ای معرفی می‌کند که در مدرسه نصیبین و دانشگاه گندی‌شاپور، فلسفه یونان را تعلیم دیده است. نوشته‌های او بر فلسفه اسلامی هم مؤثر بودند.زندگی‌نامه.پولس ایرانی را از طریق رویدادنامه سیرت و رویدادنامه اِکلِسیاستیکوم (Ecclesiasticum) نوشته‌ی ابن عبری در سده‌ی سیزدهم میلادی، پیروی از پیروان کلیسای ارتدکس شرقی، می‌شناسیم. هر دو گزارش کرده‌اند که پولس در درشهرِ ایران متولد شد. ابن عبری می‌گوید که او کشیش کلیسای مشرق بود و در فلسفه نیز تبحر داشت. هر دو رویدادنامه گزارش می‌دهند که او آرزوی تأسیس شعبه‌ی مرجعیت کلیسا در ناحیه‌ی فارس را داشت و چون با او موافقت نشد، به مزدیسنا گروید. در مدخل رویدادنامه سیرت آمده است:با این حال، این موضوع، مستندات دیگری ندارد و ممکن است صرفاً شایعه‌ای محصول رقابت بین کلیسای ارتدکس سریانی و کلیسای مشرق بوده باشد.آثار پولس ایرانی.او، دو کتاب معروف نوشت؛ یکی «در باب تفسیر» که هیچگاه منتشر نشد و دیگری جستاری احتمالا به زبان فارسی میانه در باب منطق ارسطو که به خسرو انوشیروان تقدیم کرد که بعدها سوروس سِبُخت (Severus Sebokht) آن را به سریانی ترجمه کرد. این اثر بعدها به عربی هم ترجمه شد. ترجمه‌ی فارسیِ میانه‌ی «پری هِرمِنیاس»، کتابی از ارسطو، نیز از کارهای او است. سورس سبخت، همین ترجمه را نیز به سریانی ترجمه کرد.سه گفتار در منطق ارسطو از پولس ایرانی برجای مانده‌اند که سرراست از بُن پهلوی‌شان به ما نرسیده‌اند. دوتای آن‌ها به سریانی و آن دیگری نیز به عربی (در ترتیب‌السعادات ابوعلی مسکویه) برجای مانده‌اند.گفتارهای پاول پارسی را آقای بزرگمهر لقمان برای نخستین‌بار در سال ۱۳۹۵ با نام گویایی ارستو (منطق ارسطو) به پارسیِ سَره گردانده و چاپ کرده است.گویایی ارستو دربردارندهٔ این سه گفتار است:بخش آغازین گفتار پولس ایرانی.«درود بر خسروِ پیروزبخت، شاهِ شاهان، بهترینِ مردان، پاول، پیشکارتان!&lt;hr&gt;فرزانگی(فلسفه، حکمه)، که دانشِ راستینِ همه[ی چیزها] بُوَد، اندر شماست؛ و از فرزانگی که اندر شماست برایتان پیشکش‌ها فرستم. این مایهٔ شگفتی نَبُوَد که از بوستانِ فرمانروایی‌تان پیشکشهایی برایِ شما فرازبَرَند، [چونان‌که] از ایزدآفریده‌ها یزِشهایی(قربانیهایی) برایِ ایزد فرازمی‌آورند. پیشکشی که من فرستم از سخن است، چه فرزانگی، که بهتر از همهٔ پیشکش‌های دگر بوَد، به میانجیِ سخن رُخ نماید. همانا، چنین است آنچه فرزانگی دربارهٔ فرزانگی گوید: «میوه‌هایم بهتر از زرِ ناب و بار و برم بهتر از سیمِ شاهوارند». اینک، تندرستی و زور و توانایی و خدیوی و پادشاهی و شهریاری و آشتی و رای‌ها و آیین‌ها، و گزیده گویم، همه[گونه] کنش‌های نیک.&lt;hr&gt;دیگر اینکه، جهان با خرد ساخته و راهبری شود، همچون چشمِ جان که هرچند کور بوَد، اَی(یعنی) از تواناییِ دیدنِ همه‌چیز بی‌بهره باشد، تنها از راهِ این [خردْ] روشن و روشن‌بین شود و بدین‌گونه از هزاران هزار چشمِ تن بهتر است. چه تنها با این چشم[ِ جان] بوَد که مردمْ راستی را اندر همه‌چیز بیند، از برایِ خویشاوندی‌اش با راستی اندر همه‌چیز. چنین چون چشمِ تن زِ بهرِ هم‌سرشتی‌اش با روشناییِ بیرون بیند، چشمِ جان نیز از برایِ خویشی‌اش با فروغِ مینوی، که در هر چیز بوَد، پرتوی را که در همه[ی چیزهای جهان] هست بیند.&lt;hr&gt;همان‌گونه که هیچ یا اندک بیند آنکو چشم‌های تنش در برابرِ روشناییِ سُهیدنی(محسوس) کم‌سو شده‌اند، همین‌سان نیز هیچ یا اندک بیند آنکو چشمانِ جانش از فروغِ مینوی نیاموخته‌اند. زین‌رو، نیک گفت آن فرزانه که «دانا چشمانی در سرش دارد، لیک نادان در تاریکی گام بردارد».اندیشه‌ها.خردورزی و دانش‌گرایی.پیشگفتار «پولس ایرانی» در کتاب «گویایی ارستو» یکی از گفتارهای درخشان فلسفی تاریخ ایران است. وی در آنجا از بایستگی خردورزی و دانش‌گرایی و نیز برتری دانش بر گِرَوِش‌ایمان چنین سخن گفته است:زمان لازم برای یادگیری فلسفه.پولس ایرانی درباره‌ی درازای زمانِ یادگیری فلسفه می‌گوید: