سپاس زندگی کیست؟ توضیح بده.
ترانه گراسیاس آلا ویدا () سروده ویولتا پارا هنرمند مشهور شیلیایی است که در سن ۴۹ سالگی با شلیک گلوله‌ای به سر خود، خودکشی کرد. این ترانه با صدای هنرمندانی چون جوآن بائز، الیس رجینا و مرسدس سوسا شهرت جهانی یافته‌است.خود ویولتا پارّا آنرا خوانده بود و هنرمندان دیگر هم اجرا نموده‌اند.گراسیاس آلا ویدا یکی از مردمی‌ترین ترانه‌های آمریکای لاتین است.اجرای ترانه در آرژانتین.اواخر سال ۱۳۵۷ وقتی مرسدس سوسا در آرژانتین ترانه گراسیاس آلا ویدا را اجرا می‌کرد. در میانه کنسرت مأموران حکومت نظامی آرژانتین حمله کردند و جلسه را بهم زدند و از آن به بعد پخش آثار مرسدس سوسا ممنوع و وی از آرژانتین تبعید شد.مرسدس سوسا بعدها افشا نمود آن زمان از سوی جوخه‌های مرگ و کارگزاران حکومتی تهدید به مرگ شده بود. مرسدس سوسا در سال ۲۰۰۷ در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آسوشیتدپرس اظهارات مرسدس سوسا در مورد جوخه‌های مرگ به خبرنگار آسوشیتدپرس گفت در آن زمان از سوی تشکل Triple A تهدید به مرگ شده بود؛ این تشکل که در واقع یک جوخه مرگ راست‌گرا محسوب می‌شد، در حین دوره حکومت نظامیان در آرژانتین بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ فعالیت می‌کرد و افراد مظنون به مخالفت با دولت را مورد ارعاب قرار می‌داد.گراسیا آلا ویدا ماندگار می‌شود.ترانه گراسیا آلا ویدا را جان بائز پس از سرنگونی پینوشه بازخوانی نمود و بعد از زلزله شیلی در سال ۱۳۸۹ هم چند خواننده آمریکای لاتینی خواندند. پس از سرنگونی فرانکو در اسپانیا نیز گراسیاس آلا ویدا بر سر زبانها افتاد.به جز ویولتا پارّرا و مرسدس سوسا هنرمندان دیگر هم گراسیاس آلاو ویدا را خوانده‌اند.جان بائز، ماریا دولورس پرادّرا، آریه نا مازه دری، ایزابل پارا، پلاسیدو دومینگو، اسزاک دلگادو، خلن مونروئخ، مارگارت منه زی، روبرتو لیوی، نانا موسکوری، پرلا باتالا، اسکار چاوز، آلبرتو کورتز، الیس رگینا، ریچارد کلایدرمن، گابریلا فری، یاسمین لوی و…خواننده فنلاندی آریو سایوّما هم ترانه گراسیاس آلا ویدا را به زبان فنلاندی و سوئدی اجرا نموده‌است.مضمون ترانه گراسیاس آلا ویدا.گراسیاس آلا ویدایکی از زیباترین ستایش‌ها در وصف زندگی است که با نوای موسیقی در هم آمیخته شده‌است. شادی همراه با اندوه نهفته در شعر به زیبایی و غنای آن افزوده‌است.سپاس از زندگی به خاطر اعطای چشم بصیرت، سپاس از زندگی به خاطر اعطای گوشی برای شنیدن صدای طبیعت و زندگی، سپاس از زندگی به خاطر اعطای پایی برای رفتن و راهی برای رسیدن به مقصود، سپاس از زندگی به خاطر اعطای چشمان زیبا به محبوب، سپاس از زندگی به خاطر قلبی برای بازشناختن خوبی از بدی، سپاس از زندگی برای اعطای لبخند و سرودن شعری که شعر همه مردم جهان است.ترجمه ترانه به فارسی.سپاس از زندگیبخاطر تمام چیزهایی که به من بخشیدبخاطر چشمانی که با آنها سیاهی را از سفیدی تشخیص بدهمو از بین همهٔ مردمکسی که دوستش می‌دارم را ببینم.سپاس از زندگیکه به من گوش‌هایی داد تا با تمام وسعتشانشباهنگام و در روشنای روزبشنوم صدای جیرجیرک‌ها و قناری‌ها رابشنوم صدای چکشها و توربین‌ها و آجرها رابشنوم صدای طوفان‌ها رابشنوم صدای دلنشنینِ محبوبم راسپاس از زندگی به خاطر تمام چیزهایی که به من بخشیدبخاطر تمامی صداها و حروف الفباتا با آن کلمهٔ «مادر» راکلمهٔ «رفیق» و «برادر» را به زبان بیاورمتا روشنایی بتابد بر مسیر روحی که عشق می‌ورزد.سپاس از زندگی به خاطر تمام چیزهایی که به من بخشیدسپاس از او که به پاهای خسته‌ام توان بخشیدتا با آنها بگذرم از شهرها و ناهمواری‌هاتا با آنها بگذرم از دره‌ها و کویرهااز کوه‌ها و دشت‌هاتا قدم بگذارم به خیابانی که تو در آنیبیایم خانه‌اتو به ایوانِ کوچکشسپاس از زندگی به خاطر تمام چیزهایی که به من بخشیدبخاطر قلبی که گهگاه چهارستون بدنم را می‌لرزاندهنگام که ثمرهٔ ذهن بشر را می‌بینمهنگام که می‌بینم چه دور است راهِ خوبی از بدیهنگام که زل می‌زنم به زلالِ چشمانتسپاس از زندگی به خاطر تمام چیزهایی که به من بخشیدبخاطر خنده‌ها و اشتیاقی که به من دادتا با آن رنج و خوشی را بشناسمهمان چیزهایی که سرود مرا ساخته‌اندکه آواز تو را ساخته‌اندکه ترانهٔ زندگی هرکس دیگر را شکل داده‌اندسپاس از تو ای زندگیسپاس از تو ای زندگیسپاس زندگیسپاسدو پرتو نورانی داد که وقتی باز می‌شوند،به خوبی می‌توانم سیاهی را از سپیدی تمیز دهم.و بنگرم پس زمینه پر ستاره را در آسمان بالای سرمو ببینم از میان انبوه مردمان،کسی را که دوستش دارم.سپاس از زندگی، که به من چیزهای زیادی داد.گوشی داد تا با تمام وسعت‌اشضبط کنم - شب و روز - آوای جیرجیرک و قناری را،چکش‌ها و توربین‌ها و آجرها و طوفان‌ها را،و صدای دلنشین محبوبم را.سپاس از زندگی، که به من چیزهای زیادی داد.صدا و الفبا را دادو با آنها کلماتی که بیندیشم و بیان کنم:«مادر»، «دوست»، «برادر» و روشنایی بتابدبه مسیر روحی که عشق می‌ورزد.سپاس از زندگی، که به من چیزهای زیادی داد.توان رفتن داد با پاهای خسته‌ام.با آنها از شهرها و گودال‌ها گذشتم،از دره‌ها و دشت‌ها، کوه‌ها و بیابان‌ها،و از خانه تو، از خیابان و حیاط خلوت ات.سپاس از زندگی، که به من چیزهای زیادی داد.دلی را داد که باعث می‌شود چهار ستون تنم بلرزدوقتی که می‌بینم میوه و ثمره ذهن آدمی را.وقتی که می‌بینم خوبی چقدر از بدی فاصله دارد.وقتی که می‌بینم در روشنی چشمان تو…سپاس از زندگی، که به من چیزهای زیادی داد.بلند خندیدن و اشتیاق را داد.با آنها شادی و رنج را تمیز دادم،دو ماده‌ای که به ترانه‌هایم شکل می‌دهند،و به ترانه‌های تو نیز هم که همچون همان اند،و به ترانه‌های همه که همان ترانه‌های من اند.سپاس از زندگی، به خاطر همه آنچه به من ارزانی داشت.