(1919) Vol verrukking werpen telkens d ' ouders zich elkaar aan ' t hart .Want hoe straalt zijn hoofd rondomme ! Wàt zoo glanst is niet te zeggen ; Is ' t een gouden kroon , een vlam van geestes bovenmenschelijke macht ? Aldus zich gebarend schrijdt hij voort , als knaap zich reeds betoonend Een toekomstig Heer der schoonheid , wien dë eeuwge melodieën Thans reeds door de leden ruischen ; en zoo zult ge naar hem luistren , En zoo zult ge hem aanschouwen , hem alleen nog slechts bewondrend .Koor .