(1920) ’ Bart slaat aan ' t vrijen .Bart luisterde stil - aan , zoo onderwijl ie , en daar ook dommelig van , de dringende en wééïg - zoete geurtjes van ' t late blommetjes - bloeisel uit ' t tuintje inademde , naar de verre en wàrrig dooreen roezende geruchies van ' t buurtje .Zoo bij vleugies ving ie ' n pluk van ' n leuterig buurgesprekkie , ' n halve zin van ' n ras - opschietende vrouwestem , knorrige bromwoorden uit ' n poenige kerels - strot , drenzing van ' n afgestrafte jongen en sliffel van loom - gaande kindervoeten , sleep - schurend over de zonbegloeide straatkeitjes met schoenengekraak en plompig geklomp van mansvoeten , Zondags - langzaam in drentel .