(1724) Hy duikt , die eertyts steeg , naar ' t steig ' rend zontyras , Om met een zwakken Zwaan , voor ieders oog te worst ' len .Hy is in goud getooit , met kroonen vol Saffieren , En voert Gods Schepter meê van ' t eeuwige gestarnt , En ik , ik ben gedost , gelyk een Zee die barnt , In pluimen van het zout , die naar de Duinen gieren ! Hy rukt Kanon , en Bom , Kartouwen van hun pooten ! Steekt Werelden in brand , en klooft het Meir van een ! Plant in het Oost zyn één , in ' t West zyn ander been , En kan een Herkules van zyn Triumphboog stooten ! Hy sleept God Mars by ' t haer , dog knelt hem aan de bouten Van Venus steil yvoor , als hy de Myrten strooit ; Ja , de Aardbol huilt en pruilt , als hy Cypressen plooit , Om Helden , voor het roest der eeuwen , in te zouten ; Waar hy de deugden maalt , op Hemelsche Paneelen ; Daar beeft de Hel van angst , gerabraakt in de vlam , Als hy de vinnen roert , zo worden Winden lam , En doen de Poolen zelfs neêrploffen van hun steelen ! Die zo veel ys inslokt , en yzer weet te smelten , Die Arends veder , die zo groots de wolken treet , Agt die zyn dapp ' ren roem , dan niet te slegt besteet , Als hy my bonst in ' t stof van myn onnoosle stelten .Zo dra ik zyne bas , den trommel van die snaaren In myne vuisten greep , en al de Nooten zag , De weefkunst van zyn Lier , die met een Etna ' s vlag Den Ygod bloozen doet , in ' t midden van de baaren ; Zo viel myn Typhon neêr , voor ' t brullen van die vlaagen ; Genaâ ! riep ik genaâ ! ô Arend van Jupyn ! De heelen Oceaan is voor myn brand te klein , Zo niet een ted ' re dauw komt met Gods morgen daagen .