(1625) DIe sorgt , en waeckt , en slaeft , en draeft , en ploegt , en sweet , En tot ' s Landts oorbaer vast een lastigh ampt betreed , En waent de menschen aen syn ' vroomheyd te verbinden ; Die sal sich jammerlijck in ' t end ' bedrogen vinden , Van ' t wispelturigh volck ; dat veel te los van hoofd , Genooten dienst vergeet , en leyder ' t quaed gelooft .VVat dorperheyd is dit , onedele gemeente ; Wat bitse nyd verteert het merch in uw gebeente ; Wat dolheydt u vervoert ? dat ghy uwe Heeren hoont , En met zoo valsch een munt uw ' troutste Vaders loont ? Koomt reuckeloose schaer , treed voorts , ick ben te vrede Te dingen , om ' t geschil , ter vierschaer van de rede ; Doet vry u stucken daer ; brengt van uw seggen blijck ; Op dat rechtvaerdigheyd een billick vonnis strijck .Ghy seght , als nu de wraeck , om Trojen om te keeren , Onledigh hiel den raed der Koningen en Heeren ; Dat ick gedaghvaert quam , en schoon zy altemael Besloten ' t eerloos feyt te rechten met het stael ; Noch zeyde ick : ' t was by hen te heftigh opgenomen , En datmen tijds genoegh zou tot het uytterst ' komen .