(1861) Hare oogen waren gesloten en een zonderlinge glimlach speelde om hare bleeke lippen .Aan hare voeten , met het gelaat in Clairon ' s schoot verborgen , lag madame Senay , de oude soubrette , zacht snikkende en biddende , terwijl de beide marmeren busten van Voltaire en Lekain , waar naast eenige lichten op eenvoudige kandelaars brandden , de actrice schenen toe te lagchen en welkom te heeten in het oord der onsterfelijkheid .De heer Menneval , die bij dit gezigt eene ligte huivering door zijne leden voelde gaan , boog zich tot de kamenier neder en tikte haar op den schouder .