(1877) .Mijne duive , verscholen in de kloven der rotsen en steilten , laat zien uw gelaat , mij hooren uwe stem , want uwe stem is zoo zoet , en uw gelaat zoo bekoorlijk ’ ; of ook den aanhef van nieuwland ' s vertaling van anakreon ' s bekende : Van waar , gij lief duifje ! Van waar zoo ter vlucht ! De geur van uw wiekjes Bewierookt de lucht ; - waarin dat lief , dat duifje , dat wiekjes , dat bewierookt zoo oorstreelend is , en haast niet donzig en mollig genoeg uitgesproken kan worden ; - of dan verschillende woorden uit de zinsneden van borger ' s leerrede over Johann .XI , vs .