(1874) Ginds juicht het vogelchoor in ' t bosch en krijschen ook de jonge spreeuwen meê , onze jongens heb - ben lust de nestjens uit te halen , medelijden bedwingt echter hun stouten greep en vroolijker luisteren zij naar het lustig koncert , dan naar genen , dan naar dezen vliegenden virtuoos .En als ten andwoord op het vooglengezang heffen zij aan : ‘ Klein vogelijn , op groenen tak ! Wat zingt ge een lustig lied ! Wij vinden in ons heele boek Zoo ' s vrolijk wijsje niet ; O ! Zeg ons , zeg ons aardig beest ! Wie of u meester is geweest ? ’ ' s Avonds , als de zilveren stem van den nachtegaal ruischt , vinden de vroolijke knapen het jammer , dat die brave vogel zoo laat begint , maar zachte meisjees gissen : ‘ Zeg moeder ! zingt dat lieve beest Wel niet voor zieke kindren meest ? ’ Andermaal is Dr .Heije met zijne jonge vrienden buiten en ze voeren het verdwaalde lam naar zijne moeder en vrienden terug , ze prijzen de lelie met haar vlekkeloos wit gewaad en ' t roosjen met zijn purper hoedjen , zij staan bij de volgeladen appel - en pereboomen , eten naar hartelust , maar sparen toch nog een appeltjes voor den dorst .