(1865) Welk een schoonheid is het , die groene doffe waterspiegel , en de bleeke kleur der bosschen die lang en langzaam van gebladerte worden ontroofd , en de grijze tint van den hemel , waar stilzwijgend zwermen raven en wilde eenden door vliegen ! De winter komt .Steek uw hoofd nog eenmaal binnen in het woud ; duw met uw handen weg de takken , de heesters , het dichte hout ; snuif nog eens den wilden geur op dien zij bevatten ; dring door tot hun binnenste en spreek hun nog eens tot het hart .Want de winter met zijn sneeuw , zijn gierende buijen , zijn windvlagen , zijn koude is daar : straks als gij het gesloten vensterluik openstoot , ziet gij cette grande nappe blanche qui s ' est étendue en silence sur la campagne , en de eenige bloemen die gij dan nog kunt zien , zijn de sneeuwklokjes ; gij met uw scherpziend oog ziet ze , des touffes entières recouvertes d ' un seul bloc de neige : toutes ces fleurs riantes ainsi voileés et se penchant les unes sur les autres semblent un groupe de jeunes filles surprises par une ondée et se mettant à l ' abri sous un tablier blanc .