(1842) De talryke vuren , die men in den nacht aengesteken had , waren byna uytgebrand , en nauwelyks zag men hier en daer nog eenige half verteerde takken van versch gekapte boomen een weynig flikkeren ; de laetste sterren verdwenen allengskens voor de eerste stralen der opkomende zon , die , ofschoon nog ontzigtbaer , reeds het oosten met rood , goud en purper kleurde .Den dageraed liet nauwelyks de doorschynende peerlen , die den morgen - dauw , als zoo vele heldere tranen , op de planten en struyken , op de bladeren en in de kelken van zoo oneyndige welriekende bloemen had laten nederdalen , onderscheyden , of het krygsklaroen welkers weerklanken langs verscheyde kanten wedergekaetst en herhaeld wierden , wekte de nog slapende krygsmannen op , en kondigde hun aen , dat zy heden tot den stryd geroepen wierden .Het legerkamp , welk , gedurende den nacht , zoo stil en eentoonig als de slaepverwekkende duysternissen , gerust had , kwam spoedig in volle beweging .