(1920) Slechts enkele woorden , zonder samenhang , drongen tot mij door .Zijn bovenste vingergewrichten tegen zijn tanden , als wilde hij die knauwen , staarde hij over het ruime weiland , waar het witte paard zich rolde door het zoetgeurende , versch gemaaide gras , de hoeven trappelend in de lucht .Dat zoo ' n groot sterk beest zóó speelsch kan zijn ! Eindelijk draaide hij zijn wilde knevels op en ging , mij weer aanziend , verder : En dat werd voor mij een levens - program .