(1868) Hoe bevallig ook lieten de fuchsia ' s hare kelken hangen over den rand van het glas ! Het mogt niet baten .De eene roos , welke het laatst van al voor Emma ' s schaar bezweken was , overschaduwde den geheelen ruiker , en even als de maan en de sterren in Jozefs droom schenen hare zusters en hare speelnoten alleen geschapen te zijn om hulde te bewijzen aan deze rijzende zon .Hoe was het mogelijk , dacht Emma , dat zij den naam dier bloem , in eene harer brieven aan André , tot een voorwerp van scherts had gemaakt ? Helaas , François Premier was slechts al te zeer de type van den wuften minnaar ; het bloedig en tragisch rood der onbedachtzaam naar hem genoemde bloem in vollen ernst de kleur der trouweloosheid .