(1858) Nu wijkt de zusterlijke maan Haar broeder uit de hemelbaan , En gaat haar beurt verpoozen .De vale heî verzaakt zijn kleur ; De hemel aâmt oranjegeur ; De dorre rotsen blozen .Thands schiet de frissche boerenknaap , Thands vlijt en arbeid , uit den slaap ; De stille daken schudden ; De veldgrond vliegt in rep en roer ; De witgerijpte klavervloer Vergast de nuchtre kudden .