(1897) Een bloesemregen scheen op de boomgaarden gevallen , van wit en rood eene oneindige verscheidenheid ; de zoom des wegs , blaauw van viooltjes , maakte den dampkring welriekend ; in het verschiet droegen de olmen hun eerst , hun teeder groen .Het vogelenheir kweelde van tak en twijg , de pijnboomen ruischten melodisch ; daar werd ik van verre eene schacht van graniet gewaar ; was ik te Concord ? Zulk eene zuil zou er de gedachtenis van den eersten weêrstand , Groot - Brittanje in den onafhankelijkheidsoorlog geboden , levendig houden .Eene kerk , eene voor die wereld oude kerk , stond open ; - ik ging haar in , het altaar was wit van bloesems , voor den dienstdoenden geestelijke was eene nog niet gesloten lijkkist geplaatst .