(1871) Venema , die meer dan iemand anders deze streken heeft bezocht , de voordeelen te schetsen : ‘ Als men in den nazomer zich nog eens in de veenen begeeft , ver , zeer ver van menschelijke woningen verwijderd , dan staat men opgetogen door het contrast , dat zich aan ons oog vertoont .Omgeven van donkergroene heide en van lichtere sekgrassen , die het effen veen zulk een gelijkvormig aanzien geven , aanschouwt men in de verte , zoo ver het oog reikt , uitgestrekte velden boekweit , waarvan de bloemen , zoo wit als sneeuw , de lucht een aangenamen honiggeur schenken .Ligt vergeet men dan den rook , die tijdens het branden van het veen opsteeg en veel van het schoone der lente heeft weggeroofd .