(1849) Kasteel en klooster , kerk en kot , Paleis en beedlaarswoning zagen , Voor ' t eerst gelijkheidsmorgen dagen En bogen onder ' t zelfde lot .Het heir was meester in de stad ; Des handlaars goud , der kerken schat En blinkende outerpracht ; En de eedle wijn , zoo rijk aan geur , Der zon gelijk in gloed en kleur , Die , in den keldernacht , Trots kerkgelofte en kloosterwet , Op ' t uur van ' t heimelijk banket Sinds jaren had gewacht ; Het donzen bed , waarop voorheen , ' t Albast van maagdelijke leên , In onbespieden slaap gerust had , En ' t meisje zelf wie , op die spond , Der dartle droomen rozenmond De loddrige oogleên toegekust had ; ' t Was alles ' t onze : en jong en oud , Wie vrouwen minde of wraak of goud , In ' t ridderharnas , rijk verguld , Of in de zeemanspij gehuld , Voedde , eer de zon daalde in het zout , Geen wensch meer onvervuld .O ! menig vetten paap , wiens stem , Gelijk een sterke wind , de vlam Van mijt en mutsaard op deed gaan , Brak de ure der vergelding aan , En deed het ketterzwaard in ' t sterven , De roode martelkroon verwerven .