(1870) ‘ Om uwentwil dan ! ’ fluisterde hij , terwijl hij het jonge paar benevens François doorliet ; hij zelf bleef eenige oogenblikken op de plaats waar hij zich bevond staan .‘ Verdoemd ! zóo schoon en zóo rijk , en dit moest de buit worden van zoo ' n intrigant ! ’ Hij streek den geurigen knevel op en volgde toen de anderen in de receptiezaal .Maar die anderen kwamen nog na hem binnen ; want Francois , die de onmogelijkheid inzag om mede te gaan , had Conway gebeden Hare Majesteit het boek over te reiken , dat hij bij het doorgaan der voorzaal in der haast van de tafel genomen en waarin hij een reep papier had gelegd .