(1919) Straks zou de maan hooger zijn , zilver stralen het akkerland - , dan zou ditzelfde ruischen nog plechtiger klinken en in een opgolving van voorgevoelde zomernachts - zaligheid nam hij zich voor langs dezen zelfden weg terug te keeren .Tegen half negen kwam hij bij de Van Erps , ze zaten juist aan de thee in de tuinkamer , zwaar geurde het rozenperk tegenover de wijd open deuren .Hij voelde zich nu niet meer onbeholpen en de knecht keek hem niet meer aan , zijn komen als gast gewend , ze hadden zich tegenover elkaar de juiste maat van onpersoonlijke vriendelijkheid eigen gemaakt - , maar bij het binnenkomen waren zijn gedachten , aan de bekoring van natuur en avond onttrokken , plotseling teruggegaan naar zijn gesprek met Berthold en Aart - , en hij vroeg zich af , of Berthold er al zou zijn , en hoe Aart hem ontvangen zou , en zoodra hij Berthold in het oog kreeg , voelde hij weer een steek van jaloerschheid en wrevel , de fat was in smoking , had dus blijkbaar hier gegeten - , zonder dat Aart het hem had gezegd , zonder dat hij ook was gevraagd - , zijn felle jaloerschheid was niet , omdat hij zoo graag kwam eten , maar omdat hij dien Berthold had willen toonen , dat zij - beiden hier op denzelfden voet behandeld werden .