(1724) ' t Gaat wel , de dag glimt aan , myn vaale nagt verdwynt ; Apol , de Vorst stygt op , tot in zyn Hemel - zaalen , En wenst zyn groen , met d ' eer van Heer van Laar te praalen , Om dat hy meerder bralt , wanneer hy ' t goud beschynt .De Vader van de Lier , en schepper van de kunst , Nu uitgeput van geest , heigt op uw borst te stranden , Ons Maagden negental , doet geurige Offerhanden Op uwen Helikon , en vlamt naar zulk een gunst .Uw hooft , een baak in Zee , voor Land , en Staats beslag , Verstrekt aan ' t heigend ' volk , een toevlugt in gevaaren ; Hun kiel die plast met angst , op ' t schuim van zilte baaren ; Dog afgezolt , zo vind de nagt in u zyn dag .