(1911) ‘ Misschien is het beter niet te weten ’ - mompelde zij en zij zocht zich in afleidende mijmeringen te verliezen .Toen ruiste het in de nabije struiken , en een harer vriendinnen kwam vlug op haar toe geijld , met wapperend gewaad en wild - golvende haren , en zij riep luide , met blijde stem : ‘ O , Rohini , kom toch snel , opdat wij u tooien voor het feest ! Vannacht moet de asjoka bloeien ! Voelt ge niet hoe zwoel de nachten worden en hoe zwaar het geurige leven dringt in de gesloten , berstensvolle knoppen ? Kom toch mee , opdat wij u sieren ! ’ En , gelijk zij gekomen was , ijlde zij weer heen , een vlug verdwijnende gedaante .Rohini hoorde het verwijderend ruisen der doorschreden struiken en zag haar in de verte blinkend voortsnellen gelijk een speelse woudnimf .