(1818) 9 , 10 .Die Gods genaê erlangt , Gevoelt haar ' kracht en waarde ; Wat angst of nood hem prangt , De tegenspoed der aarde Is balsem in zijn smart , Daar hij ' t gefolterd hart Aan jezus op mag dragen ; Ziet hij dan op zijn ' paên , Geen geurig bloempje staan , Hij ziet zijn heilzon dagen .Zijn roem , zijn ' glorie - zon , Met Christus kracht omgeven , Klimt uit de zwakste bron , Van ' t ondermaansche leven ; Wat nacht van druk of smaad , Hem ooit in ' t donker laat ' , Zijn ' paadjes blijven veilig ; Daar hij zijn zwak gevoelt , Op jezus sterkte doelt , Blijft hem die Goël heilig ! Op eigen kracht te staan , In ' t strijdperk van dit leven , Kan nimmer lauwerblaân , Noch helden - grootheid geven , Wij zijn een riet gelijk , Dat , in moerassig slijk , Geen ' stormen kan verduren ; Maar hij , die jezus mint , In Hem zijn ' sterkte vindt , Strijdt achter Sions muren .