(1868) In haar is ' t mij vergund , de schoonste toekomst Te profeteeren aan ' t herboren rijk ! En in het oogenblik van zegepraal Zou zij niet grijpen naar de gouden vrucht ? Zou zij den schat , dien zij bezit , vergeten , Ter wille van den rijkdom dien zij derft ? Verwerpt de Koningin haar aureool Omdat de vrouw haar krans van rozen mist ? mathilde .Niet verder ! o niet verder ! Macht en liefde , ' t Waar heerlijk ! Maar waarheen dwaalt mijn gedachte ! De liefde strooit geen bloemen op mijn pad ; En macht alleen zij is de keerkringszon , Die ' t geurigst kruidtjen blakert en verzengt .Gij hebt mij niet begrepen , Struensee ! Niet ik wil scheiden van dit koninkrijk ; Ik mag ' t niet , schoon ik ' t wilde .