(1849) ’ En er zijn weinig oorden , die in zoo hooge mate het vermogen bezitten om in den reiziger zulk eene omschepping te weeg te brengen , als de streek , welke wij voor eenige oogenblikken tot het punt onzer beschouwing willen maken .Dáar bragten Natuur en Kunst , Geschiedenis en Verdichting hare liefelijkste gaven bijéen ; daar lacht u van allen kant het schoone en bevallige toe , in den weelderigsten plantengroei , in de laauwste schaduw , in de zangerigste bronaders , in de geurigste wijnbergen , in de vruchtbaarste akkers ; daar fluistert de Fabel u de bonte verdichtingen tegen , die hier voortleven in den mond des volks ; daar ontrolt de Geschiedenis haar eerwaardig pergament , waar de luidstklinkende namen zich verdringen en wijst , met opgeheven vinger , naar de kroon der stad , naar de graauwe slotruïne , waar de heilige Poëzij van grootsche herinneringen zich eene woonsteê gekozen heeft .Hoe gaarne geven we ons over aan haar zoet gestrook ; niet het minst in eenen tijd als de onze , waarin men haar ' invloed dubbel weldadig heeten mag .