(1908) Deur stowwe wat dwarrel en kluite wat spat hoor j ' net hoe dit klipper - de - klap o ' er die pad ; die wind suis verbij en mij hoed is verloor , maar Kolbooi blij agter en Doessie blij voor ! ‘ Dag Gertje , ou maat , julle asem is koud , ’ en ik sien hem verdwijn in die stowwe se goud , ‘ Kerdoes ik wil sien wie v ' r ons twee kan vang , ’ - en hij snuif nog vol moed , en hij skud met sij stang .Bij die plaas kijk tant ' Betta en oom o ' er die deur , en van verre al lok mij die koffie se geur .Dat ik Sannie wou soen was maar korswil van mij , want geen noitje so trouw aan haar vrijer als sij .