(1887) Maar prikkelde hem minder dan eerst , drong op den achtergrond zijner verbeelding , nu hij zijn steedsche pleizieren juist weêr herleefde .Als Jozef naar buiten ging , zoo , in een paar uur , uit het midden van Amsterdam overgeplaatst naar Hilversum , steeg hij als uit een lauw bad van geurend water in de koude ijzige lucht .Uit al de kleuren van huizen , van winkelkasten met hun spiegelende ruiten , van de roepende advertentieborden aan de muren , van de door gevellijsten afgelijnde luchtvakken , waartegen het gerij , en gestap en geschreeuw opsteeg , van het grommelende en witschitterende leven , waar hij met het stille genot der gewoonte door heen wandelde , was hij in - eens midden in de wezenloze stilheid van het buitentje , waarvan de grijsheid en droefheid niet opbloeide in de lentezon , die het met vonken besprenkelde .