(1846) ’ Doe brachte men hem een ors rike Dat men te rechte mochte loven ; Doe spranc hi in den zadel boven Ende bevalse te gode alle .Nu behoeden god van mesvalle , Want hi riidt siere straten Ende heeft daer droeve liede gelaten .Nu riidt die ridder siere verde , Die gherne ere ende priis begherde , Meneghen dach achter een , Dat hi dinc en sach gheen Daer hi priis an mochte bejagen ; Hi reet bossche ende haghen , Menich berch ende menich dal , Het dochtem groet ongeval Dat hi gheen wonder en sach .