(1605) Men klimt al hijgende en zweetende , van langer hant , de steilte van Parnas op .Oeffeninge en wackerheit wetten het vernuft en struickelen leert opmercken ; zoo dat men , na verloop des tyts , te rugge ziende , misstellingen en dolingen , in rijmen of andersins begaen , leert wraken ; oock rieckt , hoe alles niet met een even goeden luim gedicht zy .’ Hij is lang niet met de uitgave ingenomen en zwicht voor den sterken aandrang van zijn ‘ Maecenaten ’ Zijns ondanks zal hij ‘ moeten gedoogen dat men voor kunst mede opveile eenige rymen en regels , nutter gescheurt en verworpen .