(1903) Bake had hem , op een avond , een koekje van de donkerbruine , geurige suiker gegeven ; en de jongen , die op zoetigheid zoo vernibbeld was als een bij , genoot ze bij kleine knabbel - beetjes , de lekkernij telkens bekijkend terwijl hij ze los - schilde uit haar omhulsel van gevlochten bladvezels .‘ Deze suiker , ’ merkte hij waardeerend op , ‘ is zeker bij Si - Djembar gekocht ; ze is van de arèn die groene bloesems heeft , dat is de geurigste van allen .Hij weet waar die groeit in het bosch ! Eh ! hij kent de spreuk om haar te vinden en de spreuk om haar veel sap te doen geven ! ’ ‘ Er zijn vele spreuken daarvoor , en ook verstandige menschen twisten er over welke de beste is ! ’ zei Bake , het spelletje van beproeven en luisteren weer beginnend .