(1910) ‘ Hoog , zelf bang - voorzichtig , nam - ie ' t wonderlijke propje in omhulsel van windselen , aan ; Merie in bed glimlachte weer toen hij ' t hief het licht van de kraamkamer toe .En toen - ie ' t weeke fijn - lichte vrachtje op zijn knuistige armen had , begon hij er lachend naar te spieden , ' t roodige , frisch geurende kopje boven de eerste kleertjes ook geurend - wit .Het was een kostelijkheid , tintelend van volmaakte nieuwte , en een kostelijkheid toch geheel van hèm .