(1844) Ik bleef nog een oogenblik achter , om geen vermoeden te verwekken ; op eens kwam Jossof weer terug : ‘ Amine flaapt ! ’ zeide hy : ‘ maar die gevloekte slavin geeft geen antwoord op mijn geroep : en het vertrek is zoo donker , dat ik niet zien kan waar zy steekt .’ - ‘ Zy zal flaauw zijn gevallen , ’ antwoordde ik , zeer bedaard : laat haar slechts aan dit fleschjen ruiken , en zy zal wel terstond weder bykomen .’ - Ik overhandigde hem een fleschjen uit de medicijnkast van Samuël ben Jacob , en wandelde zeer bedaard het huis en den tuin uit ; maar zoodra ik buiten was , zette ik het op een loopen , alsof ik vleugelen aan de voeten had , naar het cypresseboschjen , waar Achmet my ' s morgens ontmoet had , en waar hy my volgens afspraak zoude wachten .