(1860) Op eenigen afstand van de schans hoorden de twee reizigers menschenstemmen : het was Hannibal die , na Muro in eene naburige hoeve gestald te hebben , aen het hoofd der boeren , zyne reisgezellen ter hulp kwam .De knaep was kostelyk om zien : hy stapte aen het hoofd van den troep , die met gaffels en rieken gewapend was , wakkerde zyne helpers door woord en gebaer aen en spiegelde den stoutmoedigsten eene schitterende belooning voor .Had Hannibal inderdaed moed op dat oogenblik ? Ziedaer iets wat wy niet zouden durven verzekeren ; maer toen hy in veiligheid was , gevoelde hy spyt zynen meester in het gevaer te hebben gelaten .