(1816) Doch wij mogen niet meer overnemen .[ De regel : De geurige kaneel der Taprobaansche bosschen , meenen wij ook reeds in de Hollandsche Natie te hebben aangetroffen .] Welk een verwenpraal , welk een gloed , welk een heerlijk koloriet ! Het volgende vinde hier nog eene plaats : Bedrieg ik mij ? o neen ! naar Héperions stad Verheft de Phenix zich ; zijn graf , zijn bakermat Torscht hij in purpren klaauw ; de goddelijke vogel Draagt Mirrhe en Aloë op d ' Amathisten vlogel ; Een stroom van vloeibaar goud golst door der veedren pracht , Met gloeijende Safiers en Esmerauds bevracht ! Hij strijkt op ' t gulden dak van Héperions tempel , En legt en tak , en wieg , en graf , op d ' achtbren drempel .