(1897) Saartje was vlugger , knoopte een band van haar knie en Jan , straf - knippend met de oogen trok aan tot het hield .Hoofdjes dicht op elkaar , lagen de kinderen weer over het gat , waarin stankbellen barstten als oprispende boeren .Vol en zoet , ophijgend , onzichtbaar , gorgelde de stank uit de darmspleet , kruipend langs de vale tegelwanden , die stonden gevierkant onder het plat van den hemel .