(1627) Het woelt ' er dagelix met laden en met lossen Van afgehouwen hout en heele Noordsche bosschen , Gestapelt hemelhoogh ; waer door de zonneschijn Van ' t westen word geschut , en nergens , als met pijn , En zomtijds by geval alleen , word ingelaeten Van lieden , die , om winst , het licht des hemels haeten , En buien zijn gewoon , en hagel sneeuw en vorst , En tarten Venus vier met hun bevroze borst .De strenge jeughd en past op vryen noch op huwen , En slaet den tijd voorby , en leert ' er Hymen schuwen : En of de minnegod om ' t jaer hier doet een ' keer , Geen boezems vatten vlam : al rieckt de plaets van teer , Zijn torts kan qualijck brand in dit geweste stichten .Zy zijn gelijckerhand gewapent voor zijn schichten , En slaen de vleiery en praetjens in den wind : Dies Cypris nimmer hier twee harten t ' zaemen bind , ' t En waer om zeven jaer eens bruiloft werd gehouden .