(1901) Ivo weende en snikte .Die plechtige tonen van orgel en zang galmden door tot in zijn ziel , en ' t kwam hem voor of Kletsje nu heel hoog verheven boven allen stond , of zij , gelouterd in den goddelijken geur der wierookwalmen , als op de vleugels van de zachte engelen ten hemel werd gedragen .Eerst nu voelde hij goed dat zij van deze aarde niet meer was , en hij had spijt en wroeging dat hij haar wellicht niet altijd genoeg gewaardeerd had , dat hij wellicht niet altijd goed en zacht genoeg voor haar geweest was .