(1919) Het hinderde haar in eens , dat de tuin , dien ze liefhad , zoo nietig scheen ; ze keerde zich om , liep naar beneden , naar buiten .Voor een stadstuin was hij toch niet klein , en ' t was er heerlijk zonnig nu : de kastanjeboomen en enkele heesters hadden al kleine blaadjes , de ribus bloeide en in de lucht hing geur van blauwe viooltjes en jong gras .Ida voelde hare stemming weer prettig worden ; ze hield zooveel van ' t voorjaar , maar ' t hinderde haar , dat er altijd onwillekeurig gedachten bij kwamen aan kalk en zeep en rommelige kamers en uitgehaalde kasten , die onafscheidelijk verbonden schenen aan de herlevende natuur ; daardoor begon ze nooit van de lente te genieten vóór Mei , als het huis weer op orde was en alles rustig .