(1917) In deeze kleene dingen Bewonder ik de wijsheid Van ' t eeuwig Opperwezen .Wen ik een geurig Roosje , Een schoongekleurde vlinder , Ja zelvs een spichtig grasje Aandagtiglijk beschouwe ; Dan roep ik opgetogen : O onbepaalde wijsheid ! Hoe groot zijn uwe werken ! Gij geeft den geur aan ' t roosje ; Gij maalt de schoone vleugels Der dartelende Vlinder Met de aangenaamste verwen .Gij leiddet door de Rotsen Die schoone en kronklende aaders , Die ons het oog verrukken .