(1898) Het werd Heidi angstig om het hart .Het was nog vroeg in den morgen , want Heidi was gewoon op den berg vroeg op te staan en dan dadelijk naar buiten te loopen voor de deur om te zien , welk weder het was , of de hemel blauw en de zon reeds op was , of de dennen ruischten en de kleine bloemen de oogen reeds open hadden .Evenals het vogeltje , wanneer het voor het eerst in zijn fraaie , vergulde gevangenis zit , heen - en weêrvliegt en aan alle staven beproeft , of het er niet tusschendoor kan , om de vrijheid terug te bekomen , liep Heidi heen en weder en beproefde bij ieder venster of zij het niet kon openmaken , want dan moest zij toch iets anders zien dan muren en vensters ; dan moest toch de aarde , het groene gras en de laatste half gesmolten sneeuw op de hellingen der bergen te voorschijn komen en Heidi had het heimwee hiernaar .