(1812) ’ Deze verzekeringen deden de opgeruimdheid in de ziel van hildegarde terugkeeren .Te zamen gebruikten zij eene versnapering van welriekende aardbeziën van de Alpen , welke ide Herder , terwijl hij op hen wachtte , had geplukt , en van room , dien hij had medegebragt .‘ Ach ! hoe kan men anders dan het leven lief hebben ? ’ zeide het meisje , toen zij heen gingen , en de hand van haren philip tegen haar hart drukkende : ‘ een uur , zoo als ik nu heb doorgebragt , zoude eene eeuw ven smarten vergoeden ! ’ Terwijl zij met gemak langs den kronkelweg gingen , welken haar vriend voor haar had aangelegd , stroomden tranen van dankbaarheid uit hildegarde ' s oogen .