(1842) Aan het Geschiedkundig Gedenkschrift van Nederlands Herstelling wordt eene uitvoerige beschouwing toegewijd , en eene waardige , geenszins overdrevene , hulde toegebragt aan den man , die door deze enkele proeve getoond heeft , hoe groot hij ook als Geschiedschrijver des Vaderlands zijn kon ; maar te schraalder en oppervlakkiger is de beschouwing van van der palm als Aesthetisch Schrijver uitgevallen .Over het geheel wordt het tegen het einde van dit Geschrift blijkbaar , dat de Schrijver zelf eenigermate in het gevoel van afmatting en verflaauwing deelde , dat hij , door zijne telkens herhaalde uitboezemingen van bewondering , bij zijne Lezers had te weeg gebragt ; of liever , dat zijne paarden , nu zij den stal beginnen te ruiken , zich in den draf zetten , om het einde van den togt te bereiken .Dit is vooral van toepassing op de kenschetsing van den Palmiaanschen stijl .