(1876) ” ” - Of lees aan het slot ( ging ik voort , het derde deeltje opnemend ) van de viooltjes die Socrates op zijn laatsten zwerftocht aantreft bij een koele bron .De viooltjes verspreiden een wonderlijke lucht , half welriekende geuren , half walgelijken stank .Het verschijnsel is licht te verklaren ; want in die bron ligt het lijk van een ongelukkigen pestlijder , die , in zijn laatste wanhoop , zich in het water heeft gestort , om er verkoeling te vinden voor den brand die hem verteerde .