(1845) Frithiof .Verre van mij zij die brand en dat bloed ! Vreedzaam bezoeke en verlate ik hun woning ; ' t Wijt mijne ellende noch haar , noch den koning ; Is ' t niet de wrake der Goôn , die ik boet ? Gun me , die iedre verwachting zag fnuiken , Afscheid te nemen van ' t hart mij nog dier , Afscheid voor eeuwig ! Als ' t bosch zal ontluiken , Vroeger welligt , ben ik zeker weêr hier .Björn .