(1858) Daar vindt hy ' t Vaderland der rust , Door onweêr nooit beroerd ; Daar , zorgen die geen zangtoon sust , In eeuwig staal gesnoerd : Daar zweept geen drift het kille bloed ; Noch stremt het in de borst : Daar heerscht geweld noch overmoed : Geen boei wordt daar getorscht .Daar wordt van d ' adem dien men haalt , Den daauw die ons besproeit , Geen snufflend roofheir tol betaald , Aan ' t schamel brood besnoeid .Daar druipt ons bigglend zweet niet neêr ( Voor Gâ en kroost geplengd ) , Ter zwelging van een vreemden heer , Die ' t in zijn beker mengt .