(1902) Deed hier de bloei in zee niets , zooveel te meer die op het land .Uit de wuivende sapgroene vlasvelden en blauwgroene tarweakkers hief zich in zijn iepen op zijn ouden vliedberg zoo ' n onnoembaar - oud dorpje als Noordwelle of Renesse ; de lucht was zwoel van de amandelgeuren van den meidoorn , van de zoete reuken der paardeboonen en van de scherpe der karwei , wier akkers lachten in het witte bruidskleed , en de oude aarde was weer zóó jong , dat ze niet alleen niet genoeg had aan haar ontelbare groene kleedjes - variëerend van het vlasgroen tot het donkere loofhout der bosschen die tusschen Haamstede en Renesse zich afteekenden tegen de blonde duinen - maar ook zich glanzend geel kleedde met de boterbloemetjes van de weiden .Nog òp de dijken was het één bloeien van boterbloem , wilde klaver en wikke tot daar , waar de zeeweringen begonnen : rijen keien , waaruit afgevreten , bewierde palen staken , soms vooruitschietend in een paalhoofd als een speer door de geharnaste kust der vratige zee voorgehouden .