(1820) ‘ De avond is te schoon : wat dunkt u , als wij nog eene kleine wandeling deden ? het is bovendien reeds lang geleden , dat ik mijn lievelingsplaatsje niet bezocht heb .’ Even buiten de poort lag een bevallige tuin , in welken de van de wereld gescheidenen onder de schaduw van hooge linden stil en zacht rustten , terwijl zachte windjes den geur der bloesems en bloemen over hunne rustplaatsen strooiden .Boven het portaal des ingangs zag men twee geniën afgebeeld , die , arm in arm gestrengeld , op mos en bloemen nedergezonken waren , - de slaap en zijn tweelingbroeder de dood ; de eene sliep , en de andere scheen te slapen .