(1914) De gouden klokkeplaat van den Munttoren blonk in het zinkende licht als een zonnekrans en over den zacht - beschenen Singel ging een jong , fijn zomer - gerucht van vogel - fluitjes , dat als een aarzelend en blij - tjilpend getwist klonk bóven het stadsrumoer uit .Heel de Amsterdamsche Singel met zijn bloemen - lentefeest , lei van den hoogen wallenkant af tot op de helft der bekeide gracht fijn te rooken in een gouden schijn en de reseda - potjes geurden doordringend zoet en welriekend .Dat feestelijk kleuren - geflonker van lentebloemen op den vuurgen middag , bracht in Corry ' s gedachten altijd een verbijstering , een verwarring in besluiten .