(1863) Dat Jove er niets van bespeurde , moest aan zijn eigen afgetrokkenheid geweten worden , eene echter , die George niet van zeer bespiegelenden aard vond , daar de jonkman na het eerste hem toegesproken woord driftig opsprong , de toegestoken hand in de zijne neep en op een toon , die meer aan een oorlogsverklaring dan aan een vriendschappelijke begroeting deed denken , vroeg : ‘ Wat vogel hebt ge in ' t net ? ’ Hoe de ander de aandacht zijns vriends ook op andere meer ernstige onderwerpen poogde over te brengen , hem vroeg waarom hij de bondgenoten niet was gaan waarschuwen , hem verzekerde dat het grootste gevaar nu allen bedreigde , en hem poogde te bewijzen met steeds bitterder en scherper woorden dat loszinnigheid vele kostbare levens kon doen verloren gaan , Jove hoorde er niet naar of hield zich voor het minst zoo ; hij scheen vervuld met gants andere gedachten en drong aan op de beandwoording zijner eerste vraag .George poogde de heilige onnoozelheid zelve te zijn , waagde een oogenblik er van te reppen , dat hij in zijne nachtrust gestoord was en dat hij die , bij het naderen van zoo veel moeie - lijke dagen dubbel noodig had , maar Jove rukte hem spoedig het mom van het gelaat en dwong hem natuurlijk te zijn .‘ Bah , kwezel niet als een grijzen rondkop ! Ralph begon zijn rol al goed te spelen , maar het getjilp van het gekooide vinkjen deed hem alle geheugen verliezen .