(1886) ’ Ja , het zat in de lucht , we konden niet zeggen , dat we hier vóór in de baai het ruiken konden , maar toch , we ‘ voelden , ’ dat we hier tusschen bergen lagen , waar de natuur in bladeren en boomen , in vruchten en planten , de volle zonneweelde heeft gelegd en ze allen heeft doen groeien in reusachtige vormen , bladeren en stelen ; zoo groot en trotsch als wij ze nog nooit hebben gezien , en met alle kleuren van donker en licht , bruin en groen , helder en vroolijk , maar soms ook somber van toon ; alle schakeeringen van kleur en licht , die op de wereld te vinden zijn .En , - ja , ik geloof toch , dat over het water van de baai heen , de lucht , de geur van dezen rijkdom der tropen naar ons toe komt waaien , terwijl wij met den ouden Tromp ( die er nu keurig uitziet van buiten ) bezig zijn het anker te lichten .De wind waait nu nog van den wal , maar ziet , daar in de verte komt al de zeebries .