(1854) Waartoe zou de werkzaamheid der nijvere bijën ons dienen , wanneer zij , azende op duizend bloemen , het sap , uit elk gezogen , ons terug gaven , gelijk zij het daaruit trokken ? maar daardoor , dat zij het in zich bewaren , en in zich bearbeiden , en tot een nieuw en heilzaam voortbrengsel verwerken , daardoor eerst leveren zij ons honig ! Het is waar , M .H ! ook in de werken van andere geleerden , die men niet met den naam van oorspronkelijke vernuften bestempelen kan ; indien het slechts geen magere schoolgeleerden , of loutere boekenverzwelgers zijn ; ontbreekt het niet aan belangrijke waarnemingen , aan nuttige ontdekkingen , heldere overzigten , en met één woord , aan rijp gestoofde lettervruchten , maar niet in zoo grooten rijkdom , noch in zoo behagelijke verscheidenheid ; niet zoo eigen , zoo treffend en verrassend ; en de rijpe , gezonde vrucht mist innerlijk dien geur en smaak , en uiterlijk dien liefelijken dauw en wasem , dien alleen de tooverkracht der ge - nie aan hare voortbrengselen mededeelt .Zulk een leven is het , dat overal in borgers Schriften ademt : men staart wel dien schat van kundigheden aan , uit de keur van oudere en latere boeken met verkwistenden overvloed opeengestapeld , maar men wordt er niet door overstelpt of bedwelmd , de vonken en stralen van licht , die borgersgenie daaruit doet sprankelen en voortschieten , boeijen en verrukken ons , en wij vergeten den drom zijner Schrijvers , om naar hem alleen te hooren .