(1879) - Alleen de zustren waken .- Diep in ' t woud , Waar ' t somber groen van Maja ' s lievlings - boom Het helderst licht tot valen schemer tempert , De geur der doodsbloem zwelt tot dichten damp , Waarop de lelie ' t bleeke voorhoofd wiegelt , Zit zwijgend , roerloos naar den hemel starend , Op ' t purpren kleed de zwarte honger neer .De dorst rust aan haar zijde , ' t somber oog , Gelijk haar zuster strak omhoog gevestigd , En verder af , omgeven door narcissen , Het blanke lijf op bloemen zacht gebed , Zijn , hand in hand , de hebzucht en de heerschzucht , Van wild verlangen gloeiend , uitgestrekt .