(1875) Geen herfstdag , zooals Hofdijk zingt : Wanneer het najaar ' t woud penseelt , De blaadren bruint en roodt en geelt ; Geen zangen door de twijgen klinken , Dan ' t klaaggeluid van mees en vinken ; De mistdrop aan de takken kleeft , En langs de geele grashalm beeft , Als tranen van de scheidingsmarte , Gevloeid uit de oogen der natuur : - O ! - dan dat stil en zwijgend uur , Als alles , tot de verste verte , In kalme ruste nederknielt , Alsof de Schepping Sabbath hield ! Als ' t een Sabbath was , dan mogt het wel een heksensabbath wezen ! Daarom was het niet minder in overeenstemming met het doel van den togt .Des morgens had het geregend , een sombere nevel had alles bedekt , later was de wind opgestoken en allengs tot een ' flinken bries aangewakkerd .De wind verstrooide de nevelen en hield het droog ; maar wat gierde het door de bosschen , wat kraakten de dorre takken , wat bogen zich de trotsche kruinen , als de storm ze beetpakte en schudde ! Wat vlogen de digte wolkgevaarten door het luchtruim en hun donkere schaduwen over den grond , wat tintelde het licht op de stammen , waar zij voorbij waren gejaagd , terwijl anderen plotseling kleur en gloed verloren .