(1884) Dolliver voor eene mummie hieldt , en , als hij eindelijk tot digt bij u was voortgekropen , door zijn ingekrompen en zaamgerimpeld gelaat naauwlijks van dien waan genezen werdt .Gewikkeld in dien welriekenden en veelkleurigen rok , nam hij zijn stok ter hand en schreed vrij vlug naar het bordes van den trap .Daar deze ietwat steil en slecht verlicht was , ging hij dien behoedzaam af , de linkerhand aan de leuning houdende , en met zijn stok in de regter zich vooruit verzekerende dat de opgeheven voet vasten grond zou vinden ; eene levende bevestiging van de juistheid der Schrift , waar deze van de ouden van dagen spreekt , ‘ als bang voor wat hoog is , ’ - eene waarheid die , anders dan naar het uitwendige opgevat , vaak dieper en droever zin heeft .