(1863) Stahl , dezelfde die zulk eene uitstekende voorrede heeft geschreven voor de pracht - uitgave der sprookjes van Perrault , geïllustreerd door Gustave Doré , geeft in zijne inleiding op de gedichtjes van Louis Ratisbonne de volgende bepaling van hetgeen men gewoonlijk kinderboekjes noemt : ‘ Ce sont ces livres que des libraires , hommes de sens peut - être pour tout le reste , vont demander , que dis - je ? commander , non pas au plus forts , ni aux meilleurs , ni aux plus délicats parmi les écrivains dont s ' honore notre littérature , mais aux fruits secs de l ' éducation , à des professeurs sans élèves , à des institutrices sans emploi , à des hommes de lettre avortés .’ Wanneer ik deze bepaling zal hebben aangevuld met hetgeen de schrijver daarop onmiddellijk volgen laat , zal niemand behoeven te vragen welke voortbrengselen der kinder - litteratuur , ook in ons vaderland , thans door mij met stilzwijgen voorbijgegaan worden : ‘ On ne saurait avoir trop d ' humeur contre ces plumes mercenaires qui , n ' ayant pas même le sentiment de la difficulté de l ' entreprise qu ' on leur confie , font métier d ' écrire au courant de la plume et à la douzaine ces livres sans goût ni parfum , ces livres plats et sans relief , ces livres bêtes , je veux dire le mot , auxquels semble réservé le privilége immérité de parler les premiers à ce qu ' il y a de plus fin , de plus subtil et de plus délicat au monde , à l ' imagination et au coeur des enfants .’ In welk verband staat de kinderpoësie tot godsdienst en moraal ? Is zij gehouden om aan deze twee tot voertuig te verstrekken ? Of , zoo zij er desnoods buiten kan , gelijk schijnt te blijken uit de sprookjes van Perrault , is zij er nogtans bestaanbaar mede ? Het komt mij voor dat deze vragen een geschikt middel zijn om ons aanstonds in het hart der kwestie te verplaatsen .