(1858) Bloos vrij , gy Afgod van deze aarde ! Hoe hoog in achting , blijft uw waarde Te kleen , dan dat uw praal en pronk In ' t minst de Braven zou vereeren , Wier deugd voor ' t scheemrend oog van ' s warelds Opperheeren Met bliksemenden luister blonk .Doch schoon geen goud of eerekroonen De Deugd der Vaadren kan belonen , Men toone een hart , hun weldaân waard ! Dat Eerezuilen , Gloriegraven , De erkentnis onzer ziel in allen opzicht ' staven , En d ' eerbied voor hun Heldenaart ! Dat gy , ô Tijd - en Nijdverwinnen - de Dichtkunst ! Gy die hart en zinnen In liefelijke boeien slaat : Op wier gewijde taaläkkoorden De geest ten hemel stijgt , en buiten alle boorden Tot in ' t oneindig weiden gaat ! Dat gy ( wat zangstof voegt uw klanken Zoo wel als ' t Deugdvereerend danken ? ) Den Lof der Patriotten zingt ! Verbreidt hun glorie , Dichtrenreien ! Dreunt , helle Krijgstrompet , en ruischende schalmeien ! Gewijde Cythersnaren klinkt ! 1777 .Uitgave 1828 .