(1906) Soms zit ik gansch stil in mijn liefelijk nest En luister naar ' t vogelenkoor Met golvenden boezem .Bekoorlijk gezang , Hoe streelt ge me ' t hart en het oor ! Soms trokken mijn vingers de zingende snaar : Mijn citer , hoe roert mij uw lied , Als ' t wiegelt op ' t verre geruisch van den wind Of ' t fluistrend gestroom van den vliet ! Geen kommer , geen angst is er ooit in mijn kluis : ' t Is alles daar blijdschap en vree ; Noch sombere kwelling , noch storende haat Zette ooit in dat Eden een schreê ! Geen liefde betreedt er mijn zonnige stoep : Ik gruw voor haar schroeiende toorts , Maar vriendschap , de teere , de trouwe , die kent De paden des zaligen oords ! O blijve voor immer in ' t diepst van mijn hart Dit zalige hoekje toch vrij ! Aan andren het woelen , hun de eer en de roem ; De vrede - de zalvende - mij ! Mij , ' t levende beeld der verstorvene vreugd Steeds trouw in ' t geheugen bewaard ; ' t Herinneren mij van ' t eens stormige leed Tot droomigen weemoed bedaard ! Een Meilied Gegroet , gegroet , gij schoone bloem , Gij geurge roos in ' s Heerengaard , Gij lelie , van de smet gespaard , Van Eva ' s nakroost , gij de roem ! Gij loktet door het zondenzwerk , Dat de aarde omving , een stralenschicht Van ' s hemels zegenspreidend licht ; En nevel vlood met rassche vlerk .Verheven boven allen prijkt Ge in heerlijkheid en reinen glans : Als voor de maan aan ' s hemels trans , Voor u al ' t aardsch gesternte wijkt .