(1898) Een musicus beoordeele of dat oogenblik gelukkig in toonen valt weer te geven ; wij twijfelen er aan .Doch waar wij zeker van zijn is , dat de eensklaps ruischende wouden , het vonkelend uchtendrood en de zang des leeuweriks vooral treffender effekt zouden hebben gemaakt , als de dichter niet tusschenbeide een lofzang had aangeheven , te zingen eer het wel en wee des dags zich verheft .De billijkheid gebiedt , dat wij getuigen , in de acht regelen van Frühlingsnahen meer genot te hebben gesmaakt dan in de twintig van het Morgenlied , - de stof bestaat uit een vraag en een antwoord : van waar die ommekeer ? de lente is gekomen ! Mogen wij echter daarom getuigen , dat Germanie waardig werd vertegenwoordigd ? dat uit den schat harer liederen eene keuze werd gedaan , dien rijkdom stavend ? Toch was niet alles dien avond teleurstelling ! Verrassend mogt het heeten , dat het volk , waaraan onze duitsche naburen zoo geneigd zijn niet slechts alle gevoel voor zang , maar ook allen aanleg voor wijsgeerige opvatting te ontzeggen , zich niet slechts met de grootste virtuositeit van zijne taak kweet , dat het tevens toonde gedachte op prijs te stellen .