(1902) Laat ons hem op zijn woord gelooven en zijn verzen lezen in de stemming waarin hij ze heeft bijeengebracht .Ik weet wel , wat men de wereld noemt geeft niet veel om versjes , ze tuurt hoogstens een oogenblik , verbaasd , over een enkele bladzijde , en legt ze neer met een ; il faït son petit Dante , dat voor afdoend oordeel moet gelden , - wij daarentegen , wij laten ons gemakkelijk lokken in het bosch der poëzie met zijn ruischende boomzuilen , of wij er een sprankje van het levende water in mogen vinden dat , geproefd , aan wie er van dronken den reinen innigen toon van de wereld doet hooren , - maar van die wereld , die ‘ de wereld ’ niet kent .En zouden wij den dichter zelf niet trouw volgen als gids om ons het pad te wijzen , al wil hij ons wat imponeeren ? Hij is hier immers op zijn domein ; wij moeten zijn houding eerbiedigen .