(1650) 7 Gelijck een Vader hem pleeght te erbarmen Over sijn kindt , soo wil hem Godt ontfarmen Over hen die hem vreesen in ’ t gemeyn .Wat de mensche zy dat bekent de Heere , Hij weet oock wel dat wy vol van oneere , Niet anders zijn dan stof end ’ stanck onreyn .8 Als gras en hoy is hier des menschen leven , Die heerlick bloeyt , zijnd ’ een wijle verheven , Als een schoone bloeme staend ’ op dat velt : Maer als de windt eenmael daer over drijvet , Sy vergaet haest , soo dat niet langer blijvet Haer plaetse daer sy voormaels was gestelt .