(1893) Met bedoeling .' t Is daar zoo gezellig , zoo rustig in die vriendelijke kamer ; de lamp onder haar rooden abatjour verspreidt een zacht rozig licht , de bloemen op tafel maken de lucht geurig en frisch ; ijverig gaan de vingers der twee dames , moeder en dochter - men zou ze voor twee zusters houden - op en neer .O , die avonden zijn zoo kostbaar , zoo vredig , zoo zoet ; zware stormen zijn over de vrouw , die het stemmige rouwgewaad draagt , gegaan ; bitter zijn de ontgoochelingen , snijdend de smarten geweest , die het leven haar bracht ; zij heeft nog nauwelijks den middelbaren leeftijd bereikt , zij is nog in de jaren , dat menig vrouwenhart meisjesachtig luid en hartstochtelijk kan kloppen , dat het naderen van zeker persoon een gloeienden blos naar de wangen kan jagen , maar voor haar is die tijd voorbij , reeds bedekt een zilverachtig waas haar weelderige lokken ; slechts één Enkele vervult haar hart , is het doel van haar leven , van haar hopen , haar verlangen ; op een enkel hoofd verzamelde zij al haar kansen op aardsch geluk - op haar dochter , het bloeiende , achttienjarige meisje , dat naast haar zit .