(1850) De woestijn vertoonde thans geene naakte , verschroeide wildernis , geen eindelooze doode vlakte .Een groen tapijt , bestaande uit een weelderig plantsoen , van groote verscheidenheid , geschakeerd met bloemen van allerlei kleur , die de aangenaamste geuren verspreidden : ziedaar het tafereel , dat zich voor den reiziger ontrolde , want men bevond zich te midden der lente .Beekjes en poelen met drinkbaar water ontbraken niet , maar waren half verborgen onder het struikgewas ; de smaak van het water was onaangenaam zoutachtig voor die er niet aan gewoon waren , alhoewel niet ongezond .