(1911) Leid mij dus naar ' t lommer Van uw prieël ; tot mijn beschikking zijn Dees middagstonden , totdat de avond rijst .’ Zoo kwamen ze aan de landelijke woon , Die glimlachte als Pomona ' s looverhut , Bedekt met bloempjes en vol zoete geuren .Maar Eva , onbedekt , dan door haarzelf , Lieftalger schoon dan woudnimf , of de schoonste Fabel - godin van ' t drietal dat op de Ida Wedijverde in haar naaktheid , stond gereed haar Hemelschen gast te ontvangen ; zij behoefde Geen sluier , in haar deugd onwankelbaar ; Geen zondig denken kleurde haar de wang .