(1653) Hoe noch met ons ? Daer geld geschrey noch suchten , U lief Geslacht versmoord in ongenuchten , Wy smelten , swakken hoop ! door den gevreesden gloed Van den verdienden haet van u vergtimt gemoed .Den stank van onses heyls veranderingen Laet gy voor u tot door de wolken dringen , En ons verborgen smaed door ' tsloffen van u Wet Hebt gy in ' t schriklijk licht uws aengesichts geset .In diepen druk , angstvallig , en verlaten , Slijt onsen dagh als ysel aen de straten , Als sneeu in ' t open veld , dat ons gesicht bedriegt Als eenig ding dat snel door ons gedachten vliegt .