(1918) .Ze waren een laantje ingereden , dat zilverig schemerde van de jonge berkestammetjes , en , terwijl haar onrustige neusvleugels trilden , ontviel haar een verrukt : ‘ wat ruikt ' t hier zalig ; ’ en ze rekte even de armen van genot .‘ Zóó moest je de jongens van je volkshuis de natuur laten zien .