(1791) De zwaare Curacau ' sappel hangt hier in zijn volle schoonheid aan den taajen boomtak ; bij het donker groen van zijne milde bladeren , steekt het zachte rood van ' t ontluikend bloesemknopjen bevallig af ; de half rijpe vrucht lacht mij reeds aan , en het sap van de volwassene verfrischt en verheugt mij .De Indische Kanaal maakt onder alle deeze boomen zeker geen verdwijnend figuur ; zijne rijzende gestalte , de staatige dikte , het lauriergelijkend geurig loof , zijne roodachtig - witte bloemtrossen , de kracht van kaneel - en kruidnagelen in zig besluitende vrucht , alles maakt hem tot mijnen lieveling , onder de schoone , milde , rijke , en trotsche boomen , welken mijne allée en mijn voorplein versieren .En daar alle verscheidenheid behaagelijk is , vindt men op het einde , of eigenlijk het begin van deeze allée , eenige roeden lang , niet dan welgewassene Palmieten ; de vrucht van deezen boom is verkwikkend ; zijn schelpachtige stam sierlijk , en als de wind in deszelfs schoone , lange bladeren speelt , is het geruisch , meer dan dat der andere boomen , muzijk : als ik dit hier op het dak , of wandelende onder denzelven , hoor , en daarbij denk : dat ik dit zacht vermaak op mijn ' eigen grond geniet : Karel ! dan valt ' er wel eens een dankbaare traan uit mijne oogen , die voor den Allesweetenden niet verlooren is .