(1870) De wegen , in een modderpoel herschapen , gedoogden geen wandeltochten meer in den omtrek , zoodat de musketiers van Sir Giles zich in eigen kring moesten zoeken te ontspannen .En dat ging moeielijk genoeg , getuige de luide geeuw , dien de bevelhebber hooren liet , niettegenstaande hij zich in het bijzijn van zijn luitenant Sir Arthur Hazelrigh van Egremont bevond , een jonkman , wien de levenslust de oogen uitzag en wiens geurige moustache en door den lucht gebruind gelaat den duivel der ijdelheid het vaak had doen winnen van den engel der zelfverloochening in menigen boezem van Nottams vrouwen en dochteren .‘ Verdoemd slecht weêr ! ’ zeide Giles , waarop weder een geeuw volgde , ‘ en er is weinig kans om vooreerst uit dit ganzennest te komen .