(1883) Paul Déroulède .Het was voorjaar , en de ramen der kleine burgerwoningen , die zoo lang onder hun sneeuwkleed gezucht hadden , stonden wijd open , om de warme , geurige lucht naar binnen te laten stroomen ; het was voorjaar en geheel ' t Noorden begroette met blijdschap zijn vluchtigen gast , alleen in het slot van Upsala scheen men de boden , die zijn komst meldden , niet bemerkt te hebben .Geen geopende vensters , waaruit zich vroolijke gezichten bogen , riepen der ontwakende natuur een blijden morgengroet toe , en de zon , die vruchteloos een zweem van glans en licht over het zware gebouw trachtte te werpen , kon niet door de dikke muren heen in de sombere , kille vertrekken dringen , waar nog altijd een vuur brandde , niet meer helder genoeg om de gedachte aan gezellige , goed verwarmde winteravonden op te wekken , maar juist zooveel , om te zeggen , dat men binnen deze muren nog niet wist hoe lieflijk een jaargetijde daarbuiten bloeide .