(1916) Boudier ' s arbeid en de Jaapje - verhalen van Jacobus van Looy beschouwt .Ook daar de ziel , als de middellijk - geziene levenskracht ìn het gewas van het vol - aardsche bestaan : zeker ge ruikt háár heerlijke geuren - en hoè wonderlijk bekorend en sterk ! - máár slechts als de reuk der bottende knoppen die ge ook ziet ; ge ziet háár lenig spel , maar toch alleen als het spel der jonge twijgjes en takken , die luchtig de winden in het ontgramde en oplachend aangezicht slaan .En dìt is wel zéér van onze wereld , niet minder dan het werk onzer schrijfster en indien hier een grootere volkomenheid werd bereikt , zoo is dat toch ontegenzeggelijk in dezèlfde sfeer .