(1914) Daar moest wat anders achter verscholen zitten , iets waarvan hij de geheimzinnige draden niet vermocht te volgen .Met de handen op den rug daalde hij , terwijl een aardig vooisken in zijn geheugen doedelzakte , achter de geurig bloeiende hovingen van de boeren af , waar een bruingevlekte wegel vòòr zijn voeten lag , schoon als de huid van een koninklijken tijger , en waar hij plotseling den zonneblonden kop van Fietje , - die vriendelijk lachte , - boven de glim - groene dorenhaag zag rijzen .Al durfde hij niet groeten , een warme schok doordaverde zijn boezem en in het heerlijke veld mingelmangelden plots al de kleuren dooreen vóór zijn duizelig wordend oog .