(1876) Schaduwachtige , gewapende beelden stonden aan beide zijden ; er heerschte de diepste stilte , de lamp gaf een blauwachtig licht , en nu en dan keek de spookachtige gedaante naar hem om , waarbij hij een paar vreeselijke oogen door den sluier heen zag flikkeren .Zij bereikten eene bekleede deur , waarachter liefelijke muziek werd gehoord ; hij sprong vooruit om daar binnen te gaan , maar de geest sleurde hem terug , terwijl hij dreigend boven zijn hoofd zwaaide met een - ’ ‘ Snuifdoos , ’ zeide Jo op een graftoon , die het gezelschap deed stikken van het lachen .‘ Dank je , zeide de ridder beleefd , terwijl hij een snuifje nam en zevenmaal zoo hard niesde , dat zijn hoofd afviel .