(1804) Hij , die tot d ’ oefning zijner pligten , Noch lust , noch veerkragt vindt , Uit traagheid , zich niet wil verlichten , Blijf vrij moedwillig blind : Wat zal d ’ onweetendheid hem baaten ? Van ’ t kwaad , door hem begaan ; Van ’ t goede , door hem nagelaaten , Klaagt hem ’ t Geweeten aan .2 De huichlaar moog zijn zielsgebreken Vermommen voor elks oog , Zich in ’ t gewaad der deugd versteeken , ’ t Geen duizenden bedroog , Hoe vroom , hoe heilig hij moog heeten , Eens treft hem ’ s Hemels straf Ach ! voor hem zelf rukt het Geweeten Hem ’ t haatlijk momtuig af .3 Ligtzinnigheid , om niet te smaaken Der zonde wrange vrugt , Draai in een ’ maalstroom van vermaaken , Waar zij zich zelv ’ ontvlugt , Een oogenblik ’ t gedruisch ontweeken Voelt z ’ in ’ t ontrust gemoed , Op ’ t felst den scherpen angel steeken Des adders , die zij voedt .