(1917) .Wanneer de morgend om de boomen dringt , en lente - geuren door de velden slieren , en verre zangen de geboorte vieren der eerste bloemen , waar wat dauw omkringt ; Wanneer de zonne door de nauwe kieren van ' t roos gordijn , dat aan het Oosten hangt , heur schuinste stralen , om mijn tuin laat slieren , en blauwe dag , het wacht - gedroom vervangt ; dan gaat mijn peins tot vroegre morgend - stonden , toen ' k was een knaap , die in de duinen lag , terwijl mijn oogen vreemde doelen vonden .Het groote huis herleefde in ' t uchtend - schijnen , toen Moê verschoof de witte bed - gordijnen , en heel - stil lachend , haren zoon aanzag .