(1862) ' t Geviel eens onder dit beslagh , ' t Geviel eens op een blijden dagh , Dat onsen vreck soo verre quam , Daer hem omvingh een snelle vlam , Een felle strael , een innigh vier , En ' t quam hem van een geestigh dier ; Dat was ' t dat hem in haest bekroop , En sachjens in den boesem sloop .Siet daer terstont een vreemt beleyt , Siet daer een selsaem onderscheyt , Siet , eer het iemant dencken kan , Jan Tayaert is een ander man : De beurskens van sijn groote tas , De laykens van sijn gansche kas , Sijn hant , die eerst soo vinnigh sloot , En noyt aen iemant gunst en boot , Die gingen open al te mael ; Juyst soo gelijck een Sonne - strael Een treurigh bloemken open treckt , Dat met den rijm lagh overdeckt ; Hy biet , hy schenckt men weet niet hoe , Hy geeft gelijck een Meysche koe , Hy sent geduerigh aen de maeght Al wat de jonckheyt wel behaeght : Een schoone pluym , een Franse beurs , En stoffe tot een onder - keurs , En syde bloemen dier gekocht , En stricken nae de kunst gewrocht , En rieckend poeyer voor het haer , Hantschoenen , meer als seven paer , Al uyt het weeligh Britten - lant , De beste die men immer vant ; En dan noch dingen sonder end , Die ons Parijs te koope sent ; Voor al ook frayheyt hier gemaeckt , Die vry wel na den gelde smaeckt : Ten eerst en ketens menighfout Van dit en dat , van enckel gout , Dan wayers met een gouden steel , Dan schoone peerels om de keel , Dan baggen , die aen alle kant Sijn als geboort met diamant .Maer daer en blijft ' et geensins by , Daer koomt al meer uyt dit gevry ; De miltheyt gaet men weet niet waer , Het krijght ' er al een nieuwe jaer , Een mart - stuck , of een kerremis , Wat maer ontrent de vrijster is ; Men soeckt maer oorsaeck over al , Hoe dat men eerlick geven sal .