(1881) Zij keert zich om , en vragend zegt ze : ‘ Wat blieft oe ? ’ Êfkes geduld : ' t is ' en sprêkend köpke .A ' j moeder Geertje gekend hadt , dan zou ' j zeggen : twee reuskes van d ' eigenste stam , alschoon dat d ' een nog ' en knöpke was , toen d ' ander al uutviel .Oakelik mooi is Geertje óok niet , moar ' en snuutje zoo oolik en vievig , en heelegoar zoo ' n mollig pestuurke .