(1918) ‘ Dat uitzicht kan toch niemand ons afnemen ’ , zuchtte Emilia , ‘ zoo hebben ze het , met àl hun geld , in Napels zeker niet ! - Een geluk , dat Filippo dit althands niet als een boerderij kan verkoopen ! ’ Zuchtend wendde ze zich af , ging de bibliotheek binnen .- Drie vloerplaten gebarsten , dadelijk zag je het ; de vloer van een stal ! Toch , die schat van boeken , al dat leer , en al dat fijne , oude goud , dat gaf wel een geur van een hoogere beschaving , die de Napolitanen misten .Zij zou de persienne ' s op een kier zetten , dat vaag de kostbaarheid der boeken wierd gezien , en de vloer in donker bleef .