(1827) Aan den nacht .Hoe stil en kalm is thans de nacht ! Geen zachte zefir ruischt , noch stoeit met de olmenblâren ; De zilvren maan blikt statig neêr ; Geen orgelkeeltje zingt er meer ; Geen windje roert het vlak der spiegelgladde baren .Het groot en onafmeetlijk zwerk Is mild bezaaid , en prijkt met diamanten vonken ; ' k Zie duizend starren aan ' t azuur ; Een stille vreê bezielt natuur ; De schepping rust , en schijnt in diepen slaap verzonken .