(1906) Ik zag de haren , kort gesneden , recht opgerichte haren .Ik voelde dat er nog blijdschap is in de wereld , en dat daar levens zijn die ( als een schotel geur van wierook ) behielden reuk van onschuld uit goddelijk Paradijs .Want bewustzijn is zonde , en de wetenden , de goeden , dat zijn de kindertjes en de rozen en de winterkoning in de dorre hagen , en dat is een enkel denker die weer kind werd , en die nu woorden zingt van vreugde - hoor , ze ruischen als beek door dorre rotsen zóó in bedding van onvermurwbre logika .