(1889) .De oude mevrouw Van Raat en Emilie , Henk en Betsy , Frédérique , Otto en Paul bleven de Verstraetens gezelschap houden en hoewel men nu en dan eens lachte en zijn best deed vroolijk te zijn , scheen het , of er langs de palmgroepen , langs de guirlandes , een geur van weemoed neêrzonk , die zich vermengde met den stervenden geur der welkende bouquetten en bloemenmanden .De heer Verstraeten liep alle kamers rond , geërgerd door dat groen en die bloemen en inwendig meer geroerd , dan hij wilde laten blijken .