(1637) In mijn gebeens en is geen rast , Van mijner groter sonden last .Want mijne sonde menigfalt , My boven t ’ hooft gaen met gewalt , En buygen my so hart en vast , Als eenen ondraglicke last , Vuil stinckend , sijn mijn wonden snoot , Door mijn onwijsheyt al te groot .Mijn lijf van lijden kommerlick , Ter erden buycht sich iammerlick , Den gantsen dach gae ick daer heer , Met treurigheyt beladen seer , Vol smarts sijn oock die lenden mijn , Dat sy haest wt gedorret sijn .