(1874) ’ En ' t water ruischte : ‘ Drink en put Uit mijne frische klare bronne ; Gij hebt voor ' t brandend licht der zonne In droge zomers mij beschut .’ En ' t veilken geurde : ‘ Zie eens neder ! Het stil geluk , waarvan ik droom , Vond ik bij u , mijn goede boom ; Ik ben uw pleegkind ; ' k min u teeder .’ De hutbewoner voegde er bij : ‘ Wij danken u misschien het leven .