(1904) Zijn woelende armen sloegen ' t plonsende vocht en zijn beenen verwarden in ' t wier .Nog eenmaal kwam zijn hoofd boven en hij riep benauwelijk tusschen ' t gezijpel van van ' t water : Onze Heere help mij ! Daarna zonk hij voor goed weg , nog eenige golvingen ruischten , dan werd langzaam alles effen en stil .Gustaaf Vermeersch .