(1903) Wij vinden den ongelukkige terug in een woeste bergstreek , waar slechts de reine , zwijgende natuur hem omringt .Hier zoekt hij vrede , ver van alle menschengerucht , den vrede , dien hij reeds afsmeekte in den aanvang op de stille hoeve : Ringsum ist gottergeben , worauf das Auge fällt , nur nicht der Mensch , nur ich nicht - Friede ! kehre her zu mir ! En nog eens tot Gottfried : Friedloses Herz muss rastlos Frieden suchen .- Gieb mir das was auf der Stirne , biederer Mann , dir liegt ! Zijn onmetelijk wee , zijn moedelooze somberheid , zijn opstand tegen den Machtige , die hem zulke wonden sloeg , dit alles klonk reeds door zijn woorden in het 1ste bedrijf .