(1791) Denk eens , Karel ! hoe streelend mij deeze taal , uit de pen van eene zoo voortreffelijke vrouw is , en hoe gelukkig ik ben in de bezitting van zulk een hart ! eene andere taal haarer waare liefde en uitmuntende denkwijze , moet ik u uit een gedeelte van één ' haarer eerste brieven doen kennen : ‘ Edel jongeling ! ’ schrijft zij daar , ‘ Hoe dank ik den Hemel , die u van ver heen tot mij voerde ! daar ik niemand rondom mij vond dien ik kon beminnen ; die mij in u een ' leidsman door dit leven , en een ' reisgenoot op het pad naar de onstervelijkheid schenkt ! - uwe liefde doet mij nu reeds duizend genoegens vinden , die ik te vooren niet kende ; en zij strooit bloemen voor mijne voeten ; dan zelfs , wanneer het lot ons door woeste oceaanen , en onbeklimbaare bergen zou van elkander scheiden ; wanneer ' er nog kwijnende jaaren verloopen moesten , eer wij geheel aan elkander geschonken wierden , ook dan zou uwe liefde mij geluk - kiger maaken , dan ik buiten dezelve immer kan worden : het denkbeeld aan , en het peinzen op u , zal mij den dageraad vrolijk en de avonden vreedzaam maaken ; wanneer ik u honderd keeren herhaalde : “ Ik bemin u ; ” druk ik u nog niets uit die streelende gewaarwordingen , die mijn hart bij elken aderslag zoo onbeschrijvelijk zalig gevoelt ; dierbaare reinhart ! eenige sterveling ! om wien mijn ledig hart , in de kwijnende eenzaamheid , wel eens treurig zuchtte , dien ik als de beste gaaf van den Hemel afbad , wanneer ik alle genietingen , alle liefde , alle vermaaken te zwak vond , om den stillen wensch van mijne ziel te bevredigen ; hoe dank ik de Voorzienigheid die ons aan elkander gaf , met gevoelvolle traanen ! welk eene weldaadige bestuuring ! duizend andere voor elkander gevormde menschen , die , onbekend , naar elkander wenschen , elkander zoeken , vruchtloos zoeken , en vinden zig op deeze wereld nooit , maar weenen , in smachtende eenzaamheid , traanen van gemis ; doch wij , wij vonden elkander ; werden uit verschillende wereldöorden tot elkander geleid , en gevoelen de geheime wenschen van onze harten voldaan ; zulke eene liefde moet vruchtbaar zijn in waare deugd ; en niet slechts vergankelijke bloemen van aardsch geluk , maar hemelvreugde , die nooit sterft , voor ons doen bloejen ; en dit kan zij , bestuurt door den godsdienst , dien wij beiden vereeren .Hoe treurig , hoe ledig was La Recompense , toen gij het had verlaten ! hoe dikwijls drukte ik uwe voetstappen peinzende na ! in de schemering des avonds zocht ik de plaatsjens op , door een bijzonder gesprek of bewijs uwer liefde gekenmerkt ; hier werd ik weemoedig , en tog beter dan elders ; wanneer de morgenzon verrijst , wandel ik naar het priëeltjen , daar ik u vond ; daar gij mij zoo vriendelijk begroettet ; zoo bedeesd , en tog zoo hartbetoverend met mij spraakt ; ik herinner mij nog alles , en ik verlang om nog éénmaal aan uw kloppend hart te zweeren : “ Ik zal u eeuwig beminnen ! ” bij elk bloemtjen dat gij lief vond , sta ik stil ; begluur zijne gedaante , en het heeft eene nieuwe schoonheid voor mij ; de roozenstruik die gij om den stam van een jongen tulpboom vastbondt , levert mij de liefste bloemen : met deeze sier ik altijd mijn ' hoed , en zij geuren lieflijker dan anderen voor mijnen boezem ; de oranjeboom , wiens tak gij eens voor mij nederboogt ; waarvan gij de appelen pluktet , is mij liever dan alle boomen ; zijn schaduw is meer koel , zijne vrucht meer verkwikkend ; de bank waarop ik met u zat , is mij zachter ; ik zie daar menigmaal , verzonken in nagedachten , de avondschemering daalen , en de lieve maan oprijzen , die mijn gevoel nog tederer maakt .Mijn witte geit was altijd mijne favorite ; doch na dat gij haar schoone vacht zoo dikwijls streeldet , schijnen mij haare lange hairen glanziger dan ooit ; en sints gij mijnen goeden Diaan bij uwen Cheri vergeleek , en , met zijnen gul toegestoken ' poot in uwe hand , een lofreden over uwen gestorvenen hondlijken vriend hieldt , sedert is het trouwe dier mij nog veel liever .