(1612) T ’ Sprack een soo loosen boer Tot een maecht die melcken voer , t ’ Is een verdriet Lief datmen siet V ledekens vermoeyen : Laet ick u schuytjen roeyen , Het sal te beter spoeyen Wel sprack de schoone maecht Wie heeft u dus vroech ghejaecht ? Den Herder sey Al met beley , Mijn sin en mijn ghedachten Dach en nacht naer u wachten , En ghy veracht mijn clachten .Siet wat ick heb ghesocht ? Eenen crans in een gheknocht , Van rooskens root : Neemt uwen schoot Soo haest als sy ontluycken , Sult ghy met vreuchden ruycken Den balsem van haer struycken .De maecht die creech een bloos Rooder als een roode roos : Haer ooghjes teer Sloech sy ter neer , Schaemt en bequame zeeden Teghens de liefde streeden , t ’ Welck beroerden haer leeden .