(1909) Tusschen de plooien van zijn zware groene gordijnen diepten zwarte gleuven , als onwezenlijke poorten , waarachter zich iets geheimzinnigs verborg , de groote raadselen van ziekte en dood .Op een kastje , niet ver van het bed , stond een nachtlicht , welks zwak schijnsel door een scherm nog getemperd werd ; een kom , waaruit de scherpe reuk van azijn opsteeg , die het geheel vertrek doorademde , was met een karaf en andere kleine benoodigdheden op een tafel tusschen de ramen geplaatst .Ofschoon het toenmaals geen gewoonte was vuur op de slaapkamers te hebben , brandde hier een haard ; het kalme turfvuur matigde eigenlijk meer de koude dan dat het voelbare warmte verspreidde ; kleine lichtschampen teekenden zich af op het karpet en de haardplaat , als de turven opvlamden bij felle windstooten in den schoorsteen .