(1698) Hy òvertrekt het blaauw gespan Met duistre wolken , nu en dan , Die zwanger zyn van eene zégen , Daar ' t kluitig veld na zugt , Dat op een zoeten régen , Spruitjes geeft en vrugt .Een zégen , die ook heide en beemd , Zelf blijde ontfangt en graag in - neemd , Daar óver dankelijk zaI roemen , Bravéren op zyn tijd , Met keur van geur en bloemen , In het groen tapijt .Het wild gedierte , en tamme vee , Nu onder menschen hand gedwee , Verzorgt en geeft Hy drank en voeder : Hy spijst het Ràven - wulp , Verlàten van de moeder , Roepende om zyn hulp .