(1899) Toen zat ' k alleen , Met leedge handen , ongerust , Luistrend naar ' t minst gerucht , En hief den hamer noch polijstte ' t marmer .Het water vloeiende uit de bron had als een hijgen ; In ' t zwijgen Rondom , hoorde ik somtijds een vrucht die brak Vallen van tak tot tak ; De lucht , daar een wind woei , werd warmer Met zoeten geur van verre bloemen .Soms hoorde ik woorden : één keer , door mijn droomen , Van d ' overkant van de rivier en weiden Gezang van fluiten .