(1849) Ik dacht , daar Hollands lof weêrgalmde uit ieders mond , Dat ik mij in dien tijd , dien gulden tijd hervond .Ik dweepte mij terug in de onvergeetbre dagen , Toen de aarde ' t oog alleen op Neêrland had geslagen ; Toen wetenschap en kunst , geleerdheid , smaak en geest De schat en de eigendom van Holland is geweest ; ' k Zag Maurits aan mijn zij ' ; ' k dorst met de Witten spreken ; Ik zag de Ruijter de eer van onze wimpels wreken : Maar ' t tooverbeeld verdwijnt ! ' t is nacht rondom mijn schreên , En ach ! ik vind mij met mijn Zangster thans alleen ! Welaan , den moed hervat ! weêr Hollands eer gewroken ! Het heilig outer vlamt , het reukwerk is ontstoken ; Ik treed als Priester in het hooge heiligdom ! Het volk ligt diep geknield , en de eerbied maakt elk stom .Staat af , onheiligen ! - staat af ! terug , vermeetlen ! Die u in ' t kunstenkoor op Neêrlands plaats wilt zeetlen ! Vlugt , ongewijden ! vlugt ! ontsnelt dit heilig oord ; En gij , gewijden ! rijst , aanbidt , gelooft en hoort ! Dus galmt de orakelstem in ' t koor der Wetenschappen : ‘ Elk ' stervling is ' t vergund mijn ' tempel in te stappen .