(1879) Het duister wijkt , het eeuwig zwijgen sterft , En overal ontwaakt des levens pracht .Een gouden gloed doorstroomt den morgenhemel , Het koeltje suist , uit bloemengeur geboren , De starre stroom verbreekt zijn winterboeien , Het zwellend zaad ontkiemt in vruchtbare aarde , Uit grauwe knoppen bloost een bloemtapijt Met nooit aanschouwden glans van frissche kleuren , Een dartle vlinderschaar zweeft fladdrend rond , Het stralend licht in bonte tinten brekend , En door de bosschen ruischt een dankend lied Vol morgenrood en goddelijke liefde .- In ' t midden van den hof blikt Edens heer Nog spraakloos op de wondren om zich henen .