(1860) Amelia had den schilder tot by een openstaende venster gelokt ; deze had haer laten begaen , of liever hy was haer toegevend gevolgd .Het weder was uitermate schoon ; buiten verspreidden de bloemen de zoetste geuren , de vogelen lispelden hunne vrolykste liefdezangen .De balsemende geuren der bloemen spreidden zich rond Amelia en Adolf ; het liefdechoor der gevederde dichters klonk hun in de ooren .