(1892) Doch bij een nadere kennismaking met die geheele reeks meesterstukjes , in hare onderscheiden bundeltjes : Eenzame Bloemen , Blauwe Bloemen , Beelden en Stemmen , Sneeuwvlokken , en thans weer Rouwviolen opgenomen , merkt elk fijner bewerktuigd lezer tusschen al die uit - en ontboezemingen van het oogenblik zooveel homogenitieit van gevoel , zulk eene verwantschap van inspiratie , zulk eene natuurlijke opeenvolging van gedachten ; - ontdekt hij in al die even gretig herlezen als vlug overziene nummertjes zulk eene diepte van opvatting , zulk eene innigheid van sentiment , zulk eene oprechtheid van toon , dat dit éene hem aldra duidelijk vóor den geest staat : - wat hier , uit deze bladzijden , tot hem spreekt , is geenszins de geoefende stem van eene tooneelheldin , uitslakende , in kunstig afgeronde zinnen , de geveinsde weeën eener aangeleerde smart ; wat hier vóor hem ligt , is de - natuurlijk verbloemde - geschiedenis van een geheel gemoedsleven , de zelfbekentenis van eene eenvoudige , reine vrouwenziel , de ontleding van een edel menschenhart .Niet Hamlet ' s bittere uitroep : ‘ Words ! Words ! Words ! ’ paste , evenals op zoo menigen dichtbundel , op hare boekjes ; maar deze geurige en fleurige verzen van den lieven Provençaalschen dichter Frédéric Mistral ; ‘ Es moun co , es moun amo , Es la flour de mis ans ! ’ De Rouwviolen behelzen eene der roerendste epizoden uit dit bijzonder melancholisch gemoedsleven : het laatste hoofdstuk eener ongelukkige liefde , het zacht ingetogen requiemlied , door de trouw gebleven maagd gefluisterd over de grafcypressen van een ontrouwen geliefde .Wie in het werk der poëten nog iets anders leest dan wat daar zwart op wit gedrukt staat , heeft in meer dan éen lied en sonet van Hélène Swarth eene herinnering erkend aan een in al zijn kinderlijken eenvoud diep smartelijken liefdesroman .