(1862) Op dien schoonen Junijmorgen stond hij , zoo als meermalen , op het hek geleund .Terwijl hij de door balsemgeuren bezwangerde lucht inademde , zweefde zijn blik door den grooten aangrenzenden tuin ; en plotseling werd hij verrast door de nabijheid van eene bevallige gestalte .De jonge dame - zijn kloppend hart zeide hem dat het de zangeres was - stond in een wit morgenkleed bij een hyacinthenbed , en bukte nu en dan naar de bloemen , om ze aan in den grond geplaatste stokjes te bevestigen .