(1874) 50 .) Mijne ingenomenheid met de laatste stelling doet mij eene parentheze openen , om luide uit te roepen : O , Vader Cats ! hadt gjj deze regelen nog tijdig kunnen lezen , wellicht zoudt ge zoo onvoorzichtig niet over uwe eerste jongelingsliefde hebben gesproken ! Die eene vrouw liefheeft en haar verstoot om hare armoede is een lafaard , Vader Cats ! Ik weet wel , dat ge nog steeds het ideaal van sommige burgerlijke hersenen zijt , dat ge nog in onzen tijd het nietig wierookdampjen opsnuift , ' t welk hier en daar komt stijgen uit de reuk - schalen der kruyeniers - maar wanneer ik gelegenheid bekom u een zoo merkwaardig woord toe te roepen , als daar even , dan zou ik het mij doodzonde achten die treffelijke gelegenheid te verzuimen .En dat alles , omdat ge eens in uwe jongelingsjaren eene zeeuwsche schoone hebt liefgehad , maar haar verstiet voor eene die rijker was - zooals ge zelf naïef bekent in uw Tachtigjarig Leven - lafaard ! Ik sluit mijne parentheze en blader verder .