(1857) Gelukkige oevers , die Megares kust versiert ! Gelukkigen , die daar het feest der Liefde viert ! Daar bloeit de heilge naam van wie gevoelig blaakte , En wier vertederd hart een minnaar zalig maakte ! Als ' t vroege Lentekleed zich over ' t aardrijk spreidt , Verzamelt zich de jeugd tot de eedle plechtigheid By ' t graf van Diokles , waar maagd en jongelingen Om strijd naar d ' eerepalm van ' t zoetste kusjen dingen .Daar kleven zich om ' t zeerst de lipjens op elkaâr , Daar zweeft de Liefde in ' t rond door ' t dartle feestgebaar , En zy , wier malsche mond de lippen tederst drukte , En , kussende , de ziel op ' t zuigend lipjen rukte , Die wint de zegekrans van geurig Maibloemkruid , En ' t Maagdlijk feestgejuich roept heur verwinning uit .Gelukkige triomf ! gelukkig , al die strijden ! Maar zaliger dan zy , en meerder te benijden , De Rechter , die den mond van elke Maagd genaakt , En elken lieven kus in al zijn nadruk smaakt ! Cytheres minlijk kroost strijkt , zwevende om zijn lippen , Den toets , die ' t goud bestemt , onzichtbaar op hun tippen : Maar ' t vonnis van zijn mond moog onbedrieglijk zijn , Uw kus , mijn Dierbre , alleen heeft balsem voor mijn pijn .