(1662) Mijn stuivend ' asch , van min bezeeten , Zal , zoo de lust u elders leit , Zich noch , uit rechte liefde , binden , Met d ' eerste strikken van de Min , Op het gespan der vlugge winden En volgen u landt uit landt in ; Ja daalen daar gy u zult hullen , In schijn van ' t stof dat Cyprus geeft , En nestlen in de fiere krullen ; Die Venus zoon , daar ' t al door leeft , Voor peezen op zijn boog komt zetten ; Ja vaak tot gladde strikken dreit , En beezight voor zijn taaiste netten .Als ' t hair zich om uw aanzicht zweit , Zal ' t stof , om niet te heet te gloeien , Zich koelen aan de nektarstroom , Die uit uw geurge mondt komt vloeien , En kussen de roobijnezoom , Tot aan de dubble paarelkeeten ; Zoo schoon als onder andre pracht , Van Ganges op het strandt gesmeeten De Gierigheidt aan d ' Amstel bracht .Nu zal het in de purpre roozen , En hagelwitte leelyblaân , Op uwe kaaken , met ambroze , Al wisplendt zich van lust verzaân , En spieglen in de gitte vensters , Daar Min zijn fakkel aan ontsteekt , Die ' t ys der harten , door de glensters , Gelijk de zon , tot water weekt .