(1787) De Wynstokken bedekten de opgangen der heuvelen , wier toppen met Heestergewassen en Kastanjeboomen begroeid waren .Op elken voetstap deedt de rigting der Valei en der Bergen het tooneel veranderen ; hier boden de boschjes van een somber groen een Landschap aan , by den voet eens watervals ; daar bedekten aangebondene Wyngaarden de schamele hutten der Landlieden ; ginder hadt men geurige wandelpaden met Limoenboomen , welker vragten de takken deeden buigen ; en het oppervlak des Meirs kaatste een verschiet te ragge , ' t geen nu eens romanesch , dan eens boersch , en dan weder volstrekt wild was ; grootschheid , rykdom en wellust vereenigende .Kunst hadt niets te doen in een verblyf , waar de Natuur alles gedaan hadt .