(1840) Na eenigen tijd vervoegde zich Lodewijk weder bij ons , of liever bij van Baalen , met wien hij , na lang loven en bieden , den koop eens werd over de harddravers , onder beding , dat hij die nog eens zoude probeeren .Te huis gekeerd , vonden wij de theetafel , die ons wachtte : en terwijl wij het geurige kruid dronken , liet ik , mij van alle onzekerheid wenschende te ontslaan , het gesprek vallen op de Spaansche aangelegenheden : waarna ik , bij mijn neus langs , de vraag deed , of iemand den Graaf van Talavera ooit had hooren noemen .’ - Het kwam mij voor , of de Heer Blaek hij deze vraag eenigzins van kleur veranderde : hij hield zich althands , of hij die niet gehoord had ; maar van Baalen haastte zich te antwoorden : - ‘ Den Graaf van Talavera ! wel zeker ! wie kent dien niet ? Hij was Vlies - Ridder , Grande van Spanje , Admiraal van Castiliën , Gunsteling des Konings ; in een woord , een troetelkind van ' t geluk ; - maar ' t kan verkeeren , zegt Bredero : en met hem is het ook mal afgeloopen .