(1906) Van ' t open veld , dat langzaam ' t volk verlaat , komt mij de stroom der moede maaiers tegen ; ' k weet , hoe nu ieder naar zijn woning gaat , achter de kerk diep in het groen gelegen .De heide gloeit , - de heester gonst en geurt , de schuwste meisjes wagen zich naar buiten , en gaan , - hoe lang is mij dat niet gebeurd , - in ' t Hollandsch hout den vogel hooren fluiten .Maar de avond valt en neemt de beelden mee van ' t verre land , hervonden in verlangen ; de zon , de zon is onder , - en de zee wordt stiller , om den nacht in zich te ontvangen .