(1909) En weêr voelde ze die schaamte , dat ze met haar gearmd liep , ook al zag niemand hen beiden hier samen .Een vreemde stemming , als zij in langen tijd niet had gevoeld , had zich onder ' t gaan van lieverlede van haar meester gemaakt : zoo iets als dien morgen in de kerk , maar toch weêr anders ook , iets zachts , iets weeks , dat uit de zonnelucht in haar scheen neêrgedaald , als met lente - reuken in haar binnenvloeide en even , vaag , herinneringen in haar aanroerde van lang geleden , thuis , van wandelingen als kind gedaan om het kleine stadje met haar ouders of zusters of vriendinnetjes .Beelden doken op , onbestemd , verdwenen vóór haar verlangende geest ze grijpen kon .