(1903) De vlerken strekkend , laten zij hun prooi in den steek , slierten ingewand meenemend en die een eind verder weer latende vallen .En daarom hadden de paarden , wier fijne reuk reeds lang het kreng had geroken , vóór zij den dooden broeder met vechtenden zwerm in ' t vizier kregen , het op een rennen gezet .Nog een oogenblik langs ongebaande wegen , hoogte op , hoogte af , eensklaps vliegend door een water , waarvan de droppels mij om de ooren spatten , dan .