(1888) De Oostewind stort de geuren , welke hij uit het land der palmen meebracht , over de zalen uit ; de zachte gewelven , door het bliksemende schuim der fonteinen bevochtigd , golven en lichten als voorbijtrekkende morgennevels , en in alle tuinen klinken de stemmen van weleer , die allen tot één jubelkreet samensmelten .’ Wat hier in proza is gezegd , heeft de dichter in zijne ‘ Lieder aus Granada ’ in beeld gebracht en bezongen , zooals alleen hij het kan , wiens oogen deze tooverwereld aanschouwd en wiens ooren het gemurmel der ruischende wateren hebben gehoord , hij in wiens geest de gestalten leven , welke de verbeelding zich daar schept .‘ Kommt , Perin und Dschinnen ! Auf dem Mauerkranz Der Alhambra Zinnen Liegt der Mondenglanz ; Unter Palmenästen Schlingt hier im Westen , Wie bei Bagdads Festen Euren Reihentanz ! Hört ihr der Drommeten Und der Zinken Schall ? An den sternbesäten Decken überall , An den Säulengängen , Wo in Laubgehängen Sich die Blüthen drängen , Tönt der Widerhall .