(1888) De weg naar de Vuursche is ons bekend .Maar hoe schoon is hij ook op dezen herfstdag ! Daar is iets geheimzinnigs in die lange , dubbele rij van hooge , grijze beukenstammen , van beide zijden ingesloten door het tintelend geel en bruin en rood der bosschen aan wederzij , van boven gekroond door ' t gebladerte , dat als mat goud in de najaarszon blinkt , terwijl dezelfde gloed het tapijt van afgevallen bladeren , dat den ganschen weg bedekt , doet stralen .' t Is als een tunnel van goud , met zilveren strepen , als een tempel met vergulde wanden en vloer en gewelven , door zuilen van zilver gedragen .