(1868) Zijne woning lag wel is waar niet hoog genoeg tegen de duinen aan om op grooten afstand de aandacht te trekken , en eerst bij het naderen zag men haar allengs zich loswikkelen uit het geboomte en de hofsteden waarmede zij een geheel uitmaakte ; doch des te beter beantwoordde zij aan de voorstelling , die stedelingen van middelbaar fortuin zich watertandend vormden van een vast verblijf in deze streek .Te wonen aan den ingang van dit Eden ; dagelijks op die duinen de frissche zeelucht te kunnen inademen ; in die bosschen , waar de kamperfoelie zich om de eikenstammen slingerde , naar hartelust te kun - nen omdolen ; tusschen het woud en de heuvels de zwanen te kunnen zien zwemmen in de kleine meeren ; thuis gekomen , zich ook waarlijk te huis te gevoelen ; lang en breed uit te rusten in een eigen tuin ; in de schaduw eener verandah gezeten , de geuren in te ademen van reseda en heliotropen , tot bloembedden uitgespreid of opgeschoten aan den voet van bloeijende stamrozen , - welk een leven ! Het ongerief van niets om handen te hebben ging onder in de weelde van deze bezige rust ; de glans der stadsvermaken verbleekte bij dezen gloed van echte stralen ; de gezelligheid - zelve scheen een overlast , vergeleken bij eene eenzaamheid als die van Belvedere .Aan welke plaats , onder welke hemelstreek , was voor den zwoegenden Nederlander een plekje te vinden , waar de werkelijkheid de idealen van bet renteniersleven zoo getrouw , zoo liefelijk weerkaatste als hier ? In den loop van iederen zomer gebeurde het dan ook minstens honderdmalen dat tolbetalende vreemdelingen , onder het afpassen hunner penningen naar Belvedere wijzend , de klassieke boerin lastig vielen met de vraag , aan wien dat optrekje behoorde ? Lieden , die Victor Hugo alleen van fotografische portretten uit zijnen natijd kenden , beweerden dat de oude heer Visscher - Aart Visscher , gelijk zijne gemeenzame vrienden en tijdgenooten hem nog altijd noemden , ook wanneer hij toevallig in persoon tegenwoordig was , en zijne voormalige leerlingen alleen dan wanneer zij met zekerheid wisten dat het geluid hunner vrijpostige konversatie niet tot hem doordringen kon , - zij beweerden dat de eigenaar van Belvedere , met zijne gekortwiekte grijze kruin , zijn grijzenden baard en grijzenden knevel , een faux - air van den schrijver der Misérables had .