(1901) Immers dit alles zal op den dag des oordeels geschieden ! ’ - Zo lopen ze ' n eindje door , totdat ze ' n hoge muur zien , en aan de voet van de muur ' n grote menigte zielen , die zeer bedroefd zijn , ofschoon ze niet in de duisternis en de peststank vertoeven .Tondalus wordt benieuwd , wat voor zielen dat wezen mogen ! - ‘ Dat zijn óók noch zielen die kwaad hebben gedaan ’ , zegt de engel ; ‘ wel hebben ze zich moeite gegeven om goed te leven , maar ze zijn nalatig geweest in hun goed om Godswil aan de armen te geven : wat ze in elk geval verplicht waren te doen ; en zo komt ' et dat ze hier buiten de muren ' n tijdje van ' t jaar in de regen moeten staan , om later tot ' n beter verblijf te worden geleid ! ’ - Deze muur nu was de muur van ' t aardse paradijs ; voor ónze beide wandelaars echter ging de poort van ' t paradijs van zelf open , en binnentredende , zag Tondalus ' n helder , zonnig landschap , bezaaid met schone en geurige bloemen , waartussen ' n ontelbare menigte zielen , zowel mannen als vrouwen , met verblijde gezichten rondwandelden .Nacht of duisternis was er niet : de zon ging er niet eens onder .