(1917) Men behoeft niet zoo heel veel van Potgieter te lezen , om tot het inzicht te geraken , dat de schilderkunst , vooral die uit ons bloeitijdperk , voor zijn geschriften van onberekenbare beteekenis was .De idyllische romantische natuurtafereelen , die de dichters der achttiende eeuw van Poot af tot Feith toe , ons gaarne afmalen , hadden zij stellig voor een niet gering deel aan de toenmalige graveerkunst te danken , die hun bochtige dalen , donkere wouden en ruischende beken voor oogen tooverde , welke zij nimmer hadden gezien .En wat heeft omgekeerd de dichtkunst niet voor de beeldende kunstenaars beteekend .