(1909) En op die regenachtige September - namiddagen , als zoo weldoende het groote keukenvuur nog na te gloeien lag van een afgeloopen , langen strijkdag , dan , tegen schemer , zette de moeder het fornuisdeurtje open , en in den rossigen gloed , aanwakkerend en weer doovende over hun knieën en handen , zaten zij dicht naast - een , de voeten op den aschbakrand , en zij dronken hun extra kommetje koffie vooruit , met een balletje erin .Door de holle keuken , die vol vage weerschijnwaaiingen van ' t kolenvuur stond , hing nog de wasemig - frissche geur van ' t strijkgoed , en de zwoel - zoete stijfsellucht , die ' t kind zoo graag rook .Ze had het wonder in haar zin , zoo ' n rustkwartiertje ; ze voelde zich knusjes en werd er wel bijna vertrouwelijk van .