(1858) Bruiloftszang .Van hier , Naargeestigheid , met bergen loods bezwaard , Wie sombre Middernacht aan d ' Afgrond heeft gebaard ; Die onder ' t gruwzaamst ras van Monsters opgetogen , In ' t voorhof van de Hel by ' t aaklig noodgehuil Der grondelooze jammerkuil , De doodelijke borst der Wanhoop hebt gezogen ! Van hier ! vlieg verr ' van ons naar ' t neevlig Nachtgewest , Waar bange duisternis met vale vleêrmuisvlerken De Nachtgeestschrikken broedt op ' t ijzingaâmend nest , Waarom de nachtraaf knarst en de ongeziene Pest In dood en grafdamp waart by ' t gapen van de zerken ! Van hier , Naargeestigheid , van hier ! Vlied ijlings , vlied , ô vlied op ' t klinken van mijn lier ! - Of , wilt ge , heersch in ' trond , waar Brunswijks onderdanen , Met innige of geveinsde tranen Een grijze Landvorstin geleiden naar het graf ! Wy schudden floers en rouwgewaden , Wy , lijkcipres en wilgebladen , Voor myrth en rozenkransen af ! Maar gy , aanvallige Godin , Gy , wie de moeder van de Min Ter zelfder dracht met twee der drie Bevalligheden Aan dartlen Bacchus schonk by ' s aardrijks ochtendgloed ! Gy , die , door Zefirs aâm met Hemelgeur gevoed , Op ' t dundoek van de lucht kunt treden ! ô Voer den Hemel naar beneden En zetel in ons dof gemoed ! Geef ' t wieken , lieve vreugd ! Blijhartigheid , daal neder ! Hef , hef ons boven de aard en tot een ruimer lucht ! Aan u behoort dees dag , dees feestzaal , en mijn veder , Aan u geheel ons hart , geheel zijn teêrste zucht ! Hoe ! zoudt gy hier den disch niet sieren ? Gy hier den zangtoon niet bestieren Op ' t zaligst Huwlijksfeest ? het feest der reinste min ? Waar zag men Liefdes bleeke rozen Om ' t goud van Hymens fakkel blozen Of gy , gy vlocht er de uwen in ! Ach ! de uwen ! - Ademt gy , of kent gy bloei of leven In ' t bruischende vermaak , waar in zich ' t hart verdooft ? Waar de opgeheven thyrsen zweven , En zedigheid en onschuld beven ? Of waar in ' t streng gareel der staatzucht afgesloofd , Het Hoofsche feestgebrom , van lust en aart beroofd , Door prikkels van den dwang tot vreugde wordt gedreven , Maar voor geen ' oogwenk zelfs de rimpels strijkt van ' t hoofd ? Neen , dierbaar leven van het leven ! Daar zijt ge , daar verschijnt gy niet , Maar ' t zich vermommend zelfverdriet , Dat vruchtloos zich uw ' naam , uw houding , tracht te geven , En nijdig op de stulp des nijvren Landmans ziet .Neen , zoo in ' s Warelds morgenrood Natuur u toelachte op heur ' schoot , Zoo ' t aardrijk , in de pracht der verschbebloemde dalen , Zoo ' t leven in den zang van duizend nachtegalen U ' t juichensvolle welkom bood , Toen , toen eerst werdt ge u - zelv ' volkomen , Toen Echt en Liefde hand in hand Aan Gihons kristallijnen stroomen , Heur ' toen nog onverbroken ' band Voor eeuwig strengelden om myrth en palmenboomen .