(1640) och blijf een luttel staen : Ghy weigerde noit mensch zijn klaghten aen te hooren .Ioseph : O schennis ! ô verdriet ! ô had ick nu geen ooren ! Voester : Verwensch uw ooren niet zoo reuckeloos en licht , Noch dreigh dus , met een wars en overdwars gezicht , Een dienstbo , die u niet oneerelix komt vergen ; Maer zich van angst en schrick niet langer weet te bergen .Ghy weet niet wat al leets ick over heb gebraght Dus lang , maer noit zoo bang als nu den ganschen nacht .