(1875) maar , verstokte realist dat ik ben , durf ik toch den weêrzin niet tarten , dien de vele vreemde namen misschien bij u zouden wekken .Reuk - en beemd - en honig - en parelgras , bij dergelijke klanken liep ik geen gevaar ; doch muggepoot en vossenstaart , zouden ze bij u genade vinden , al schilderen zij ook nog zoo juist ? Wie weet ? tot de leelijk luidende kropaar , tot het nog kwalijker klinkend dravik , alles heeft zijn eigenaardig schoon ( ..