(1858) Lieve , kunt gy ' t u herinn ' ren , weet gy wat dees dag ons brengt ? ' t Is het hoogste feest op aarde , waar zijn licht ons meê beschenkt ! ' t Is uw feest , mijn Teêrgeliefde ! Hemel , welk een dag voor my ! Dag , die de aard me een Eden maakte , spijt des Afgronds razerny ! Die my ballingschap en jamm ' ren zeegnen leerde als ' t hoogste goed , En den hemel toebereidde voor mijn afgesoold gemoed ! Dierbare ! ô wat werd het lijden my vergolden door uw hart ! En hoe dierbaar is me een lijden , dat my dus vergolden werd ! ô Wat ware eene Eeuw van rampen , wat een leeftijd vol van pijn , By een uur in de overtuiging , van uw hart geliefd te zijn ! Wat ' s genoegen , staat , of schatten , of wat harten treffen moog , By het zwoegen van uw boezem ! by het lonken van uw oog ! Wat ' s een wareld van vermaken , en wat ziel vervoert of zin , Wat , een hemel vol verrukking , by den hemel van uw min ! ô Mijn ziel , wat ware ik heden , zoo dees dag niet had bestaan ! Waar had ik het hart gevonden , waar mijn boezem voor mocht slaan ! Lieve , kom , dees dag is heilig : kom ! begroet hem nevens my ! Slaan wy hand in handen samen ! ' t Is ons beider Hooggetij ' .Laten wy met wierookgeuren , feestgebloemte , en kruidery , Hem vereeren , vieren , wijden ! ' t Is ons beider Hooggetij ! Laten wy met schelle tonen , met de teêrste melody , Hem het welkom tegenzingen ! ' t Is ons beider Hooggetij ' ! Kom , Melieve ! laat ons rijzen ! laat ons juichen hand in hand ! ' t Is het Feest van onze liefde , van heur zegenrijken band ! Zijt gy in mijn arm gelukkig ? Wenscht gy u geen beter lot ? Smaakt ge in onze dierbre panden ' t hoogst aandoenlijk Echtg en ot ? Klopt uw boezem met den mijnen even teder ? eens gestemd ? Zegent gy de stalen keten , die ons onverbreekbaar klemt ? Kunt gy voor de scheiding beven op den brink van ' t gapend graf ? ô Hoe zalig dan het leven , en de dag die ' t leven gaf ! Ja , Melieve , laat ons juichen , en vernieuwen in dit licht Onze dank - en beêgeloften voor het Godlijk aangezicht ! God , die ons gelukkig maakte door een wederzijdsche min , Sloot in onze naauwe banden alle heil des levens in .God verhoort hen , die beminnen met een hart , dat Hem erkent En zich in ' t genot der weelde dankbaar tot haar oorsprong wendt .