(1859) Windrush nu is een adept dier pantheïstisch - mystische school , aan wier hoofd , in zijn vaderland , Emerson staat , en zijne leerrede is dan ook geheel in dien smaak : eene dichterlijke verheerlijking van het grofste fatalisme .De zonde was slechts een lagere vorm van het goede , en de duivel eene schepping der fantasie ; God , de wereldgeest , de complex der natuurkrachten , wiens wil de natuurnoodwendigheid , de ijzeren wet , - tot wien te bidden alzoo volslagen onzin was ; de mensch , een werktuig , een rad in het groote raderwerk des heelals , wiens eenige pligt was dat - gene te zijn , waartoe de natuur hem gevormd had : wijsgeer , held , weldoener des volks , of wel , wellusteling , verrader , moordenaar - zonder dat hij prijs of blaam , loon of straf kon verdienen , hij evenmin als de geurige bloem of de doodende giftplant , die ook slechts waren wat de natuur haar had gemaakt .Deze fraaije leer , in een wolk van metaphoren en zwellende phraseologie gehuld , had beiden , Crossthwaite en Alton , geheel betooverd .