(1644) Dies hy door d ' wterste droefheyt verwonnen zijnde , in swijme gevallen is op het doode lichame vanden aertbisschip , sulcx dat yemant diese doe beyde gesien hadde seer qualijc soude hebben connen onderkennen , welc van hun beyden meer doot was , te weten oft die Aertbisschop , oft Andre .Als hy nu weder tot sich selfs wat becomen was , began hy met allen bitterlijcken te schreyen : also hy ongetwijffelt wel sach dat hy sekerlijck in zijnen doot was geraect , hoet ooc van beyden gaen mochte : te weten dat hy daer sterven moste van honger ende vanden stancke onder de wormen des dooden lichaems , indien hem niemandt daer wt en verloste , oft dat hy gewislijck als een Kercrover gehangen moste werden , indien daer al schoon eenige quamen die hem daer vonden .In dese gedachten alsoo dootlijck bedruckt zijnde , hoorde hy volck , ende veel persoonen lancx de kercke gaen : de welcke ( so hy dochte ) daer quamen om tselve te doen dat hy met zijn gesellen nu al gedaen hadde , dies hem zijn ancxte noch vermeerdert is .