(1877) .Eensklaps keert zich de woede van den reiziger tot schrijvers en dichters , die hij allen nog eens met ijver heeft nagelezen vóór zijn vertrek , en die zijn brein met de schoonste verwachtingen hebben vervuld ! ‘ Ik wou dat ik u eens hier had , professor Veth ! Zijn dat misschien de zoete geuren der melatti , nu de luchtjes van de Leidsche achterbuurten zijn er niets bij ! Waar zijn uwe Lotosbloemen , meneer Heine , waar uwe klaterende bergstroomen en stilvlietende beekjes , gij Jünghühn , en gij , Multatuli , mag ik weten waar uwe Adinda ' s zich heb - ben verstopt ? ik zie niets dan ongegeneerde zwarte meiden , die zich in vuile kalihs baden ..