(1810) vertoont , slaat de ontsteking over tot de darmen en de ingewanden des buiks , als dan geraken de Runderen aan een dunne , gele , stinkende afgang ; de pis wordt bruin en weinig ; hieronder loopt eene koortsige gesteldheid : dat blijkt aan de huiveringen , aan de veranderlijke koude en warmte der uiterste leden , als horens , ooren , speenen , klaauwen enz .‘ Voorts bespeurt men eene koortsigheid in de ademhaling ; de kuch is minder ; de polsslag begint naar mate der gevaarlijkheid ongeregelder te slaan en te versnellen , zoo dat , daar men de polsslagen , bij gezond vee , op 60 in een minuut stelt , zoo klimt dezelve , in de toeneming der koortshitte , tot 80 , 90 , 100 , ja 110 in een minuut , en het beest ongedurig woelende , vermagert , zoo dat de huid als op de schoft vastzit , de buik zwelt , den adem stinkt , en het dier sterft .’ Hierop komen de voornaamste uitwendige kenteekenen , welke door den Heer engelman worden opgegeven , neder .