(1883) Dus ook voert gij weer bij zijn bruid den bruigom ; ' t Meisje zegt wel : ' k schenk aan een man mij nimmer , Maar zij zucht zacht : waar ' ik verloofd , o Humen , Humen , o kom , Humenaios ! Zachtkens fluisterde ' t meisje die woorden hem na : Humenaios , Kom , Humenaios ! En toen gaf hem de Charis haar kus .Elk met den arm op den schouder des andere kruiselings leunend , Wandelden beiden terug , tusschen het geurende hout ; Duizenden glimmende vliegjes , gevleugelde sterretjes , dansten Mee als een bruiloftsrei d ' echtlingen voerend ter zaal , Hoog aan den helderen hemel verzelde hen reine Selènè , Stralend haar zilveren glans over het zalige paar .Wijs beraad .