(1857) Mijn toestand ( dat de dwaas in ' t schittren van de weelde .Vermag hy ' t , zich dien staat benijdenswaard verbeelde ! ) Is uitzien op een wolk , wier flikkring steeds bedriegt : Een koets , door de ijdle hoop als op en neêr gewiegd ; Een giftig nachtverblijf vol stank en doodsgevaren , De bron des levens - zelv verpestende in mijne aâren .ô Hemel ! de ongenâ van ' t wisselziek geval Vervolgt my waar ik wende of heenvliede , overal ; En legert me op een bed ( kon , koude ik ' t ooit gelooven ! ) Te hard zelfs voor de slang uit ruwe steenrotskloven .