(1840) Lossen en laden wordt nu poëtisch aangegeven , beschreven mogen wij het niet noemen ; O ' k zie het reeds waar naar wij wachten ! De vrucht , die Mocha kennen deed , De huisgenoote in lief en leed , De schraagster van ontwrichte krachten , De in alles troostende vriendin , Stroomt reeds d ' ontsloten bodem in : - De peulvrucht , die naar de eer wil dingen Van waarlijk onontheerlijkheid , Die nut en vrengde alom verspreidt , Het manna , door alle Oosterlingen Op ' t hoogst maar nooit te hoog geschat , Waarvan wij dankbaar lof verkonden , De spijs voor kranken en gezonden , De rijst , die kracht en dengd ( ? ) bevat , Wordt ook bestemd voor ' t golvend pad : - Het rietsap , dat , bij krankte of weelde , ' t Genot verhoogt , de smart verzoet , En steeds verkoeling stortte in ' t bloed , Of fijne tongen kitllend streelde ; Dat hier , door kunst en smaak bestierd , Gezniverd rijken zegen baarde En , voor ons erf van hooge waarde , Europa zelfs ten zegen wierd ; De suikerplant , vermeerdt de schatten , Die ' t Hollands vaartuig moet bevatten .- Brengt ook uw milde gaven bij : O Banca ' s dorre heuveltoppen ! Druipt hier geen geur uit bloesem - knoppen , Tooit hier geen bloem de woestenij ; Toch doet gij ons op schatten hopen , Zoo als geen Eden ze immer bood ; Natuur verborg die in uw schoot , Scheurt gij voor ons uw boezem open ; Beloont de teedre moedermin , Doet van uw rijkdom ons genieten : Wij bragten schoone Polemiten ; Wij bragten goud , geef gij ons tin ! Nog eenige weinige artikelen worden vermeld : de thee , de indigo , de kaneel , op Java aangeplant , en het schip zeilt terug .V .