(1888) Mij droeg een demon voort .- Ik zal u leeren , - Zoo sprak hij , - waarom wat ooit werd geboren Door ' t leven zelf zich doemt tot niet te keeren ; Dat veler bloemen geur schier gaat verloren Wijl z ' altijd geuren ; dat soms tranen vloeien , Die tot een lach eens waren uitverkoren .' k Toon u verdorde planten , moê van bloeien , En voog ' len droevig zwijgend , wijl hun zangen , Altijd dezelfde , niemand meer ontgloeien .