(1874) Hoe gratieus is de Franschman , hoe onbevallig dikwijls de Duitscher ! Maar wat de eerste aan sierlijke bewegingen te veel heeft , mist hij aan gemoed : aan reinen geest , niet te verwarren met geestigheid : meestal weinig meer dan een klinkend jeu de mots .En behoort de tweede wel eens tot de misdeelden , als het aankomt op gratie , nimmer hapert het hem aan dat hoogere , aan dat kostbare , wat van een kunstwerk kern en inhoud uitmaakt ; wat het stoffelijk toestel geheel en al doortrekt , zooals één droppel rozenolie een geheel magazijn parfumeert .Maar waartoe onder woorden te brengen wat zich beter gevoelen dan zeggen laat ? In elk geval , wat er ook van aan zij , welke richting beter is of hooger staat , de produceerende of de assimileerende , wij zien niet in , waarom we hier niet dankbaar zouden waardeeren , wat ons goedgunstig geschonken wordt .