(1897) Lijden .Rijt niet zóo ruw de veezlen van mijn zijn , O wreede Wreker van mijn bleek geluk ! Kind van veel tranen was mijn vreugde , o pluk Niet éen voor éen de teedre blaadjes fijn ! Ontwortel forsch mijn leven , met éen ruk , Maar terg mij niet met telkens feller pijn .Drink niet mijn hartbloed traag als weeldewijn , Scheur niet zóo scherp mijn trillend zielkleed stuk ! Wel wilde ik wachten , handenvouwend stil , Den wijzen Maaier wandlende op zijn veld , En buigen ' t hoofd , als rijp graan , voor Gods wil .