(1832) .‘ En toch weet ik wel , wat ik doe , En wat ik niet zal laten , Als door een ' schreeuwert uit mijn buurt Ook mij ' t Verzoekschrift wordt gestuurd ! ’ ' t Orakeltje werd aangegluurd : Het was nog al verwaten ! ‘ Ik teeken , zoo als ieder man Gerust petities teek ' nen kan - Ik teeken ja ! - maar niet mijn ' van , Te zot wie dien er zette ! - Ik geef den aard aan van ' t gedrijf , En elk moog toezien waar hij blijv ' , Wanneer ik flink er onder schrijf : Trompeurs - trompés - trompettes ! ’ ‘ Stil ! ’ - riep Jan Salie , schoon ' k niet regt Bevroed wat omging in den knecht , Wiens hart geen heilge heugnis hecht Aan ' t Smeekschrift onzer Eedlen ; - ‘ Stil ! ’ - of zijns ondanks de eerbied sprak Voor ' t Zevental , dat met luzac Zijn zegel aan een Voorstel stak , ' t Geen niemands gunst wil beedlen ! ‘ ' k Verdenk geen mensch , ’ zwoer Nommer Zes , ‘ Maar daaglijks zegge ik tot mijn ' bles : “ Al zoetjes is een wijze les ! ” En weet ge wat ik schrome ? ’ Hij zag eens om ter wederzij , En voer toen voort : ‘ We zijn hier vrij : ' k Voorzie verzwaarde heerschappij Van ' t nimmer rustend Rome ! ’ ‘ Wel mooglijk , ’ zei men tot elkaêr , - ‘ En ook wel niet ! ’ - de Twijfelaar Viel andermaal de Salies zwaar ; - ‘ De strijd moet toch gestreden ! Of oude of nieuwe Wet het winn ' , De een houdt als de aêr gelijkheid in ; - Maar wetenschap en waarheidszin Gaan voort met rassche schreden ! ’ - ‘ Dat mogt wat , ’ lachte een oude Heer , ‘ Het blijft als ' t was ! ziedaar mijn leer , De wijze eerbiedigt wie regeer ' , En walgt van elk spektakel ! Och , wat men van Vooruitgang droom ' , Die komt , waratje ! niet per stoom : Vóór vijftig jaar de Vrijheidsboom ; En heden het Mirakel ! ’ Een besje hoorde ' t : ‘ Lieve deugd ! Zoo mag ik ' t zien , - dat iemands jeugd , Dat u die groene Markt nog heugt ! Wij dansten ' t Carmagnooltjen Er zamen ! - ' t Is toch vreemd gegaan ! U bragt het ambt en titels aan ! Ik veeg bij winterdag de baan En hoû des zomers schooltjen ! ’ De grijsaard staarde driest den drom Der gasten rond ; - zij schenen stom , - Toen greep hij in zijn ' vestzak om : ‘ Houd op met dat gekwalie ! ’ ' t Geld werkte fluks - ' t was mondje digt ! - En ach ! waar ' dit het laatst berigt , Dat iemand zenden kon in ' t licht , Van praatjes van Jan Salie ! 1845 .Eerzucht .