(1898) ’ ‘ Waar zou de goedwilligheid zijn , zoo ik me liet betalen ! Kom , ik zie ' t al , het heerschap maakt omstandigheden , maar daar zijn wij buiten niet van thuis ; ik zal de eikens tot eene struif kloppen ; mijn vuur is nog niet uit , en ik heb wel een stuksken spek voor de pan .’ Het vrouwtje scheen de gewoonte te hebben de daad bij het woord te voegen , want welhaast siste haar pan op het vuur , met die eigenaardige braadlucht , die den hongerigen zwerver als nectargeur de reukzenuwen streelde .Zij had intusschen haar lampje ontstoken , en Juliaan , die reeds bij het schemerdonker vermoedde , dat zij een goed vrien - delijk voorkomen moest hebben , zag nu , dat hij zich niet bedrogen had .