(1845) Bij de kronkling van den stroom , Zit zij in de schaduw neder Van den breeden notenboom : Aanstonds komt haar gade weder , En zij rept zich , dat het vlas , Op het eigen veld gewonnen , Vóór zijn komst zij afgesponnen , En het wieltje draaide ras .Zie , hoe ' t oog bezorgd zich hecht Aan beur ' lievling , die daarginder Bloemen tot een ' ruiker vlecht , Of den bontgekleurden vlinder Op het tulpenbed betrapt , En , in kinderlijk verlangen , ' t Schoone diertje poogt te vangen , Tot het aan zijn oog ontsnapt .Eindlijk rust het snorrend wiel , Want zij hoort bekende schreden : Blijde vreugd vervult haar ziel , Kom , zij wil hem tegentreden .