(1915) - Er werd geploegd : de zware Brabantsche ruinen ( Goddank , er zijn er nog ) , gedrieën gespannen aan het fijne ijzeren werktuig met het dubbele , breede uitgeholde kouter , zetten aan , trekken aan gekromde nek - ken , en hun geweldig lijf , licht - bruin , wordt paars van dampend zweet .De lucht is bitter bezwangerd van den gistend - levenden geur der uitgestrooide mesthoopen .Er kletst een zweep .