(1858) Aan Melinde .- Oh ! quali in testa Graziose idee mi desta ! Die Ruiker uitgezochte bloemen , Zoo schoon , zoo kunstrijk geschakeerd , Die zich eens zetels mag beroemen , Als dien der Koningen trotseert : - Die ' t geurrijk hoofd , vol malschen bloesem , Wellustig neêrlegt op uw boezem , En met den adem van uw borst Zich lachende opheft onder ' t hijgen , Om , met haar dalen , neêr te zijgen , Waar nimmer oog genaken dorst : - Die Ruiker , die in zoo veel oogen De vonken van den Nijd verwekt , Wen , door uw ademtocht bewogen , Uw boezem hem tot wiegjen strekt : - ô Wist gy , teêrgeliefde schoone , Wat my die Ruiker al vertoone , Wanneer hy mijn verbeelding roert ! Wat reeks van zonderlinge schimmen Er door mijn doffe hersens klimmen , Door zijn beschouwing aangevoerd ! Zy , die by de andre Lentetelgen Met zoo veel trots te prijken staat , En zich den aanblik schijnt te belgen Van die er ' t gretig oog op slaat : Dat Roosjen , schijnt my daar , in ' t midden Van Minnaars , die heur schoon aanbidden , Een Juffer , op haar voorrecht fier ; Die alles om zich weet te blaken , Maar niemand wil gelukkig maken , En trefloos is voor ' t minnevier .De Tuberoos , die op zijn stengel Met geen geringer trots braveert , Vertoont my onder dit gemengel Een ' die zich - zelv ' om ' t goed waardeert .