(1910) - ‘ Zie je nu wel dat ik gelijk heb , ’ antwoordde zij , ‘ er zitten er een hoop achter het behang .’ - ‘ Kom evenwel , ’ noodde Zebedeus , zijn beenen plaatsend tot een zitje , en almaar hem aanziend , naderde het ruischende vrouwtje en zette zich voorzichtig op de satijnen glimmeringen neer .‘ Bijna was het uit geweest , ’ zei ze en nestelde zoetjes haar schouder in zijn oksel , latend haar wang met het moedervlekje bloot .