(1919) Al staat hij voorloopig , met zijne vrienden George Minne en Valerius de Saedeleer , op het middenvlak , toch kunnen wij gerust met Gustave van de Woestijne overstappen naar het voorplan , waar hij zijn anderen vriend Constant Permeke ontmoet , als hij een jonge veertiger , die thans - en daarom kom ik op hem terug - eene nieuwe tentoonstelling heeft in ‘ Sélection ’ .Ik heb u hier korten tijd geleden met zekere uitvoerigheid over Constant Permeke mogen schrijven : ik wilde dezen krachtvollen jongen man plaatsen in zijn natuurlijk kader , het visschers - en haven - Oostende , aan den uitersten Oosthoek van het mondaine strand dat er uitsterft in een vieze krioeling van kinderen en springvlooien , bij de dokken vol oudroest dat tragische gebaren maakt , de kommen waar de garnaalschuiten en hare opgehaalde netten dobberig komen uitrusten , de verwoeste huizen die van oorlog getuigen en vierkanten vertoonen van stinkend water .Ik mocht hem u toonen op zijn studie - zolder , vechtend tegen zijn zware , donkere doeken : levensbedwinger , hij die levensvereerder is , in zijne bonkige kunst , die , expressionistisch , omvatten wil gansch een dramatisch doch rustig , wel wrokkig , maar aan zijn noodlot verkleefde volk .