(1834) Zóó ' t vorstlijk hoofdsieraad te dragen , Te midden van de woeste vlagen Van ' t lot , was Nassau ' s kroost bewaard .Treedt nader , wufte Vorstenhat ' ren , En hoort uit duizend monden schat ' ren Den lof van d ' eêlsten Vorst op aard ' ! Van d ' edelste van Willem ' s loten , Die , waardiglijk dien stam ontsproten , Het roer klemt in de sterke vuist , ' t Geteisterd schip behoedt voor stranden , En ' t eenmaal veilig aan doet landen , Hoe hevig ook de branding bruist ; Die niet vermetel en verwaten Op eigen kracht zich wil verlaten , Maar ned ' rig steunt op hooger Magt ; Die niet , dan na godvruchte bede , Het slagzwaard rukt uit de enge scheede , En kalm de onzek ' re toekomst wacht .Spaar , spaar , o God ! zijn dierbaar leven ! Nooit werd een levensdraad geweven , Wiens breuk meer rouw en tranen spelt .