(1682) O Soet herdenken ! Aan haar liefelijke wenken , Doe mijn lukstar soo verheven My vergon het soetste leven , Doe mijn wond door haar mond Soo veel baat , en hulpe vond , Als ik de violet En roosen plukte van haar kaken onbesmet , En door die vlammen aan het blaken Cypris Lust - hof mogt genaken , Waar ik dronk het Ambroosijn Van God Jupijn .Maar laas dees vreugde Die verdwijnt in ongeneugde , Nu ik ' t mild gesigt moet derven Schoon dat ik haar min verwerve Bitter roedt ; dat mijn soet Soo verkeert in tegenspoet , Nu ik de liefde gloet Van haar verwarremende vonken missen moet , En al d ' aanminnelijke lonken Die mijn sinnen maakten dronken In de geur ' ge dageraat .Van haar gelaat .