(1824) Nu voel ik ras mijn ' boezem zwellen ; Ik meet met mijnen blik deze aard ' , En moedig wil ik voorwaarts snellen Naar ' t doelwit , waar mijn oog op staart .De wereld , in den knop gedoken , Beloofde me anjelier en roos : Hoe weinig bloempjes zijn ontloken , En ach ! hoe kleur - , hoe geureloos ! Hoe dartelde ééns , door moed bevleugeld , Gelukkig in zijn ' ijdlen waan , Door geene zorgen nog beteugeld , De jongling op de levensbaan ! Te stijgen tot de bleekste sterre Was zijn verbeelding naauw genoeg : Niets was zoo hoog en niets zoo verre , Waarhenen hem haar wiek niet droeg .Hoe werd hij lucht daarheen gedragen ! Wat scheen den zaligen te zwaar ? Hoe danste voor des levens wagen Een blijde stoet met golvend haar ! De Liesde , mild en zoet beloonend , De Voorspoed met den gouden krans , De Roem , het hoofd met starren kroonend , De Waarheid in den zonneglans .