(1874) En ' t was ook op uw grond , dat mij een vader leidde , Wien altijd mijn geluk zoo na aan ' t harte lag , En in wiens oog , toen ' t lot mij van hem scheidde , Ik d ' êelste tranen zag .Uw bodem is ' t , waarop mijn vrienden wonen , Die geur ' ge bloemen strooiden op mijn paân , Wier warme liefde ( welke God moog ' loonen ! ) Voor mij niet zal vergaan .' t Is daarom , dat mijn hart aan U blijft kleven , Aan U , o Land ! mij boven alles waard .