(1784) Hoe is het toch in uwe groote waereld ? Net zo als het in de myne was ; de Modes veranderen , de Etiquettes worden wat verschoven , maar de menschen blyven zo al dezelfden ; uwe jonge Coquettes wandelen in de voetspooren haarer Grootmoeders .Ontbloote boezems , het air cavalier , lugtige danssen , zucht tot het spel ; jongens , die hunne handen met amandelbrood wasschen , en een geheel huis parfumeeren - al het zelfde als voor vyftig , zestig jaar .Het geen men nu une Dame du Ton noemt , noemde men in mynen tyd une Dame du bel air .