(1919) En ' t leek een nevel : door de nevel heen , Als door een blauw , beweeglijk venster , scheen Orpheus ' zonsondergang als morgenrood .[ ' t Glas , dat tot wolkbreukzuil van cohinoren ] ' T glas , dat tot wolkbreukzuil van cohinoren Vol geel en rood uit lier en kleed zich zoog , De voet in de afgrond , in de wolken hoog Het kapiteel , goudblauw stroomende toren , Het wilde , rond - een diamanten boog - Het wilde , hol - klinkende tritonshoren - Iedere holte een oor , de zanger hooren , De purp ' ren zien , iedere drop een oog .Zoo stolpte , in ' t midden splijtend , zich de wand Om Orpheus heen tot holle diamant , Het schuim gestold tot doorschijnend albast : Zoo liet de donder , kristallen portier , Stemlooze ekstaze om Orpheus en zijn lier , De levende in als Aïdoneus ' gast .