(1896) En van ' t balkon in - keerend , zou hij gluren - Zie ! achter ieder vensterblind , En vragen zich : ‘ wat schreef ik op die muren , Toen heimlijk en voor ' t eerst gedicht werd en bemind ? Kalk overdekt die verzen menig - , menigwerven ; Bewaart ze in jaarlijks dieper graf ; Zich uiten kunnen ze evenmin als sterven - Verborgen beeld der liefde die hun ' t aanzijn gaf ! Dood - stil zal me overleven wat ik heb verzwegen ; En , eerst verstuivend bij uw ' val , Sterft heimlijk , vriend ' lijk Welgelegen ! Die hulde aan een mij ' t meest ten zegen Van uwer gasten talloos tal .Nog zie ik haar voor ' t eerst in uwe gaarde - - Kreeg ' t herfstgeboomte een lentedos , Verflenste bloemen geur en blos ? ..