(1873) Daarvoor was zijn hart maagdelijk gebleven tot op de onbeschrijfelijke ondervinding van dit uur .Voor Lioba al de geuren van de lente die zij in zijn gemoed had doen ontluiken : voor haar al de overvloed eener liefde , die , na jaren gesluimerd te hebben , zich van hare eigenlijke bestemming en , juist daardoor , van hare kracht en diepte bewust was geworden .Het was te veel voor Lioba .