(1820) Nu springt hij op uit angst en sluimer ; Zijn hoop herleeft ; zijn borst aêmt ruimer ; - Maar is ' t geen zinbedrog - geen droom ? o Neen ! allengskens slinkt het donker : Hij onderscheidt ! en lichtgeflonker Vloeit blozend langs der wolken zoom ! Hoe voelt hij zijn verbazing klimmen ! Daar rijst aan andre hemelkimmen ' t Vertroostend licht al meer en meer .Hij vouwt de handen voor het wonder : De zon ging in het westen onder ; Thans rijst zij in het oosten weêr ! Zij rijst ! zij wordt met vreugde ontvangen : De zangers fluiten nieuwe zangen ; ' t Gebloemte wasemt verschen geur ; De kudden hupplen , grazen , spelen ; De min viert hoogtijd in de abeelen , En toovert met geluid en kleur .Hij kan zijn blijdschap niet bedwingen : Zijn juichtoon paart zich aan het zingen , Dat lucht en loover trillen doet .