(1840) Of zoo de Nyverheid naer schatkist ons ontsluit , En in haer feestgewaed zich uitdoscht , als de bruid Met lieven lach en lonk , en frissche lip en wangen , Koom ! zie haer met het puik van linnen rein omhangen , En op tapyten treên , als die der vaedren hand Bezielen kon .Triomf ! voor ' t heilig Nederland , Niet meer miskend in zyne ontzachbre kunstenwaerde , Geurt eeuwig ' t wierookvat der opgetogen aerde ! Maer , vlaemsche tuinen , spreekt ! zal ik in dorre tael Beschryven , hoe gy hier uw geurgen zegeprael Door duizend kleuren viert , als eens in Haarlems wallen ? Of kan het morgenland op blyder bloemen brallen ? De bonte tulp schuilt weg , en ' t roosjen - zelf verbleekt By ' t vreemde keurgebloemt , zoo kunstig aengekweekt , En dat de Spaendoncks , door hun levendige verwen Op ' t oogverleidend doek , behoeden voor te sterven .Ja , wondren schiep de kunst der Vlamingen , wier vlijt Uit bosschen ' t Eden vormde , er lokkend wijd en zijd .