(1904) Hij vond het zoo beminnelijk dat Nellie geheel niet aan zichzelve dacht , maar zonder eenige afgunst hartelijk in de glorie van hare vriendin deelde ! En toch , welk een verschil tusschen de beide meisjes ! Hoeveel had Ilse , hoe weinig Nellie van de toekomst te hopen ! De eene een kind van het geluk - de ander ? Een arm schepseltje , dat als onderwijzeres haar eigen brood zou moeten verdienen ! ‘ Vindt u haar ook niet lief ? ’ herhaalde Nellie en keek hem vragend aan .‘ Zeker , zeker ! ’ gaf hij verstrooid ten antwoord , en plotseling van gesprek veranderend vroeg hij : ‘ Waar hebt u die heerlijke viooltjes vandaan ? Ze ruiken verrukkelijk .Viooltjes zijn mijne lievelingsbloemen .