(1841) ’ Die moonc scamelike lach ; Met vele groter zorghen , So haddi hem gheborghen , Onder eene scipbanc .Die tijt dochte hem arde lanc , Die duvel louch zeere omme das , Dat hi so zeere vervaert was .Doe hi sijn spot hadde ghedreven , Bat hi hem dat hi hem wilde gheven Weder sinen capelaen , Hi sondene arde scone dwaen , Hi roke up hem te zeere .