(1892) De taal is gansch het volk ! Mannenrei .Zijn leven was een rustloos strijden , En schoon hij nooit den zege zag , Ach ! En moest hij door belagers lijden , Toch zong hij : eens zal ' t worden dag ! Sloeg men hem wonden , hij droeg bloemen , Vol frischheid geurend overal ; En waar hij kon zijn Neerland roemen , Daar klonk zijn zang , als hemelval .Volle Rei .