(1920) Rood , als nog levend bloed van offeranden , In groen uit levend wem ' lend zomerwoud , Klaprozen , rood in groen van blad ' ren , houdt Eenvoudig kind , ze in stil hangende handen ; Zilveren niets , dat gaat tot niets verijlen , Het laatst gefluister van een vroom gedicht , Verwaaiend , nu de hemelorgels bruisen , Een wierookwolk van de aard ' die weg zal zeilen : Licht op de lucht ligt als wimpel van licht Luchtig het stroomend haar .De abeelen ruischen .[ Opbonst schokkend uit Brahman ' s doodenkrochten ] Opbonst schokkend uit Brahman ' s doodenkrochten ' T ondergrondsch dond ' ren van worst ' lende machten , Tot machtloosheid door wijdkronk ' lende nachten Gekneld in gluip ' rig net van slangenbochten .