(1870) Het was een lieflijk avondstond : De zoele winden woelden rond En suisden door de boomen , Zij mengden zich , door ' t bevend riet , Bij ' t murmlen van den stillen vliet En bij ' t geruisch der stroomen .Schoon ' t najaar reeds der zonne gloed En ' s zomers geurgen bloemenstoet Verachtlijk had verbannen , En zijne koude krippen had Op bloemenpraal en groenend blad , Op bosch en beemd gespannen ; Toch was dit rustvol avonduur Verlokkend nog , en ' t bijtend guur Der norsche najaarsvlagen Scheen , als door stroomen gloeds bedekt Die , over ' t aardrijk uitgestrekt , Ter zielverkwikking , lagen .Men voelde niet dien fellen wind Die kruid en plant en boom verslindt , Die ' s nachts te voren woedde , Die zwaren regen , die in vlucht Gezweept werd door een zwarte lucht , Wijl grove donder loeide .