(1888) .Zoo menig lieve bloem mijn dalend pad doet geuren , En tusschen ' t gelend groen nog ééne vogel zingt .Het is Nicolaas Beets , die aldus zijn drie - en - zeventigsten verjaardag berdenkt , ons in die woorden tegelijk den geest aangevend , waarin wij zijn bundel Winterloof hebben op te vatten , Het is de poëzie van een man van hoogen leeftijd , die zich niet best kan vinden in dien ‘ andren geest ’ , en met de denkbeelden en beginselen van den nieuwen dag geen vrede heeft .