(1866) .Maar ' k scheur myne oogen van die gruwlyke tooneelen - Myn hart sluit toe - ik sterf wanneer ik dit beschouw ! De Wreedheid zelf zou voor dit naare schouwspel beeven : Wat kan ik zeggen , dan : God trooste u in deez ' rouw ! - God trooste u allen - wille aan ieder ' t noodig geeven ! Gy , Braaven ! die met my , oprecht , van ganscher hart , Ten alleruitersten deel neemt in de ongelukken Van dees bedroefden , zo vol angst en zorg en smart ; Is ' t geen zy leden ooit door woorden uittedrukken ? Welspreekendheid verstomt , wanneer zy zig verbeeldt , Die tedre moeders , die haar kindren zyn ontnomen , Met zorg en pijn gebaard , met liefde en vreugd gestreeld , En ach , hoe eislyk ! - in de vlammen omgekomen ! Van Lennep ! hoog geschat by all ' wie deugd waardeert , Gy redt uw dierbaar kroost - uitmuntende echtgenooten ! - De lier valt uit mijn hand - de vlam , die ' t all ' verteert - Zy sterven - teder in elkanders arm gesloten - Menschlievendheid ! altoos tot ' s naasten hulp gereed , De braave Rauws laat in uw edlen dienst zyn leven ! Daar hy , nog andermaal , in ' t brandend Schouwburg treedt - ' t Is groot , o braave man ! ' t is groot , als gy te sneven ! Gy , die door heerschzucht op het reedlyk schepsel woedt , Natuur op ' t harte treedt , de weêrloosheid doet schreien ; Die over ' t rookend veld stapt door uws broeders bloed ; Gy , tygers ! durft ge u met den naam van helden vleien ? Vaart , vaart ten afgrond - wordt vervlockt door een die denkt ; Ontvangt het schriklyk loon voor uwe gruwelstukken : De waare held heeft nooit Natuur of recht gekrenkt ; Het godlyk weldoen kan altoos zyn ziel verrukken .Gy , dappre mannen ! in hoe laag een levensrang Voorzienigheid u plaatste , ik zou uw naamen melden , Indien ik die slechts wist ; men las die in myn ' zang , Ik plaatste u nevens mynen Rauws ; gy , gy zyt helden ! Hoe menig grysaart werd uw hulp en kracht gewaar ! Wat hebt gy kinders aan hunne oudren weêrgeschonken ! Hoe meenge schoonheid is door u het doodsgevaar Ontworsteld , daar gy vloogt door rook en vlam en vonken ! Wat is de liefde - wat Natuur u niet verpligt ! Is zulk een heldenmoed , als de uwe , te evenaren ? Dat vry de Vleiery een trotsche grafnaald sticht ' , En beelden opricht ' voor gelukkige harbaren ; Hy , die den Schepper in het reedlyk schepzel schendt , Verdient niet , by ons in gedachtenis te blyven : De Menschenliefde , zo zy eens uw naamen kent , Zal dan die op de lijst der Menschenvrienden schryven .