(1873) Het terrein tusschen de stad en die buitens vervult de plaats van vagevuur tusschen twee uitersten .Van weg kan men niet spreken : men laat zich karren over het droge bed van Malaga ' s rivier , doorwaadt eenige malen het sprankje bruin water , dat de eer van de Guadal medina tracht op te houden , en bereikt na veertig of vijftig minuten tobbens die heerlijke tuinen , waar boomen , planten en bloemen van alle werelddeelen in de vrije lucht welig en schitterend en geurend de zinnen streelen .Wij verzochten kennis te mogen maken met de hoveniers van die paradijsjes .