(1811) Die eerzuil wankelt nooit .Dat stoutheid lauwren plukk ' , In spijt van vuur en staal , dat wijsheid zich den schedel Met loovren tooij ' ! De Broedermin Oogst geurvol paradijsloof in , En ' t Kind des stofs voelt zich , door Godlijk weldoen , edel .Hoe gloeit en zwoegt mij nog de borst Van zuivren wellust , bij het eenzaam blij herdenken ! O plegtig feestuur ! meer dan krijgvolle eeuwen waard , Gij , gij blijft Holland glorie schenken .