(1914) Tusschen de goud - kleurige schilder - paneeltjes , roode wanden en oppronksels van schermen en schotten , bleef de zoete kamerzang van het koel - reine meisje hangen als een gekweel en de kleine ruimte geurde naar haar liefelijke wezen .En als dan het amoureuse tokkelen der mandoline en de neuzige snaarklanken der guitaar zwegen , stond ze op , slank en schitterend blank en dook ze weg onder een poortje dat zacht gloeide in vage goudmistigheid .Wie haar achter het zwoel - glanzende verschietje volgde , moest ‘ panje ’ laten knallen , rond het koketgekapte kopje van het Japanneesche sireenetje .