(1912) Als een lotos - ik kon niet evengoed , waarde lezer , van een ‘ waterlelie ’ of van de gebruikelijke ‘ bloeme ’ spreken .De wijsheid , die bloeit in deze guldene sfeer , heeft te zeer den zoelen geur en de mystieke glanzing der Oostersche wijsheid : ‘ Al zie ik niets , en al denk ik niets en al droom ik niets , als ik alleen maar met de oogen gesloten , de gesloten lippen bewogen in stillen lach , zoo nederlig , niet eens vol - uit denkend : wat ben ik gelukkig , - dan is dat reeds genoeg , dan heb ik toch reeds een gevoel , dat in die liggende gestalte iets als Liefde of Mooiheid is en die dus op dat tijdstip toch bereikt haar Doel .Dat zwijgend gelach in oogenduister zonder Beeld of Gedachte , - zoo of de natuur lacht zonder de gedachte en of men in de donkere stilte juist het mooiste weet , - .