(1882) De heilige Sebastiaan blijft vastgebonden aan zijn boom , en geen enkelen pijl rukt men uit het teedere vleesch ; Lau - rentius ligt voor goed op zijn rooster te braden ; Antonius ziet meewarig neder op den trouwen snorker die aan zijne zijde is neergedoken ; Andreas leunt tegen zijn liggend kruis , als moest hij de X van alle Abc - boekjes illustreeren , en Franciscus van Assisi , het magere gelaat in den monnikskap verborgen , staart met zijn holle oogen en zijn spitsen neus op de musschen onzer moderne daken , als gevoelde hij voor dit vogelenheir nog dezelfde broederliefde die hem eenmaal zijne declaraties ingaf aan de sperwers en nachtegalen van zijn tijd .Zelfs Sint Nicolaas , die ieder jaar over nieuwe schoorsteenen rijdt , en die in schoeisels van wisselend fatsoen zijne gaven moet neêrleggen , heeft niets veranderd aan den snit van zijn baard of aan de blanke nagels waarmede hij zijn bisschopsstaf omklemt .Maar gij , Heilige Sylvester , - het eenige wat in u onveranderd blijft , is de tijd van uw verschijnen .