(1858) 75 .Langen tijd heeft men de nederlandsche letterkunde van vóor de stichting der Rederijkkamer In Liefd ' bloeyende , beschouwd als een ragoût van kwalijk gehakte rhythmische volzinnen , aangelengd met eenige waterige chronijkberichten en zedelijke wenken , waaruit , voor den ijverigen taal - liefhebber , evenwel , hier en daar nog een interessant oud woordtjen , geurig champinionnetjen , viel op te visschen , dat als bijdrage tot de geschiedenis van de stoffe onzer woordenboeken zoû kunnen strekken .Eigenlijk schijnt men dat Middeleeuwsch beoefend te hebben met het onuitgesproken voorgevoel , dat er nog wel , t ' avond of morgen , eens een oud stuk uit den hoek zoude komen , tot welks ontcijfering de kennis der taal te pas zoû kunnen komen , en dat omtrent de kleeding en leefwijze der vaderen wie weet welke belangrijke berichten bevatten zoû .