(1917) Zij was voor hem als een vogeltje .Tranen welden hem zonder oorzaak op uit het gedempte hart , wanneer hij hare witte handjes zag grijpen naar de zware druiventrossen of wanneer een rijpe perzik in geurig sap openbrak op hare lippen en zij dan , vrij ongemanierd maar met heerlijke tanden , in een schaterlach schoot .Ze gingen naar den schouwburg .