(1873) - Een beeld mijner ziele , Een beeld van mijn lot ! - Thans min ik de orkanen , Den bliksem in ' t bosch , Het huilen der winden , Het brieschen van ' t ros ; Thans vlied ik langs heide , Door woud en door veld En voel mij het hart en Den boezem ontsteld .Thans min ik de woede , ' t Gehuil van den stroom , ' t Gekrijsch van de meeuwen In angstigen schroom ; Thans min ik geen geuren Van bloemen of plant : Geen bron kan verkoelen Het vuur dat mij brandt ! - O zuur is mij ' t leven En zwaar is mij ' t hart ! Mij vlucht thans de vreugde , Mij ketent de smart : O , sedert uwe oogen , Uwe gloeiende lonk , Mijn ziel heeft betooverd ; O , sedert ik dronk Het gift van de liefde , - Voor andren zoo zoet ! - Sinds voel ik het vuur van De hel in het bloed ; Sinds is mijne vreugde , Mijn blijdschap vergaan , Sinds voel ik mij ' t harte Met weedom belaân .o , Meisjen , o wreede , Schenk mij uwe min ; Dan wordt mijne smarte Van vreugde ' t begin .