(1810) Buffel .In eene kleine vlakte , met hoog verhevene wouden omgord , graast de ontembare buffel , en plukt zorgeloos de geurige toppen der planten , of weidt op het nog bedauwde gras .- Wilde ernst is op zijn gerimpeld voorhoofd , en geweldige kracht in zijnen dik gespierden nek ; - uit zijnen ijzeren kop rijzen de scherpe horenen ; dreigend stijgen zij uit het boschachtig haar , als de spitsige klippen van Leavawa uit het midden der wilde struiken ; - zijne neusgaten zijn als de holen van den onaai , zijn adem is als de mist die uit de kloven der bergen rijst , en zijn loeijen als het rollen der haren tegen den zandigen oever .