(1685) Psalm .1 ZY mijn Gezang op ' t lieff ' lijk Leliblad , Waar van de geur het quijnend ' hert verquikke ! Verlos , o God , my , eer mijn ziele stikke , Want tot de boord der lippen rijst het nat : Gezonken ach ! ten grondeloozen poel , Wil ' t modder , Heer , mijn voeten grond ontzeggen , Die boven ' t hoofd de waat ' ren reeds gevoel , En in den vloed haast zal te nederleggen .2 Ik ben vermoeyt van roepen , ach ! ach ! ach ! Mijn keel is heesch van dorheyd , en ontsteken ; Mijn oogen zijn gezwollen en bezweken ; Zoo dat my niet dan ' t hert behouden mag , Zoo lang het niet de hoop op God verdooft : Met recht , want die my zonder oorzaak haten , Zijn meerder dan de hairen op mijn hoofd : Zoo dat ik my op niemand mag verlaten .