(1912) Ik zou het bijna een plicht der dichters willen noemen , dat door één van hen deze ontleding van tijd tot tijd geschiedt .Hij , die gedurende zijn productie aan niets , dan aan het werk zijn aandacht geeft , zonder gedachten en zorgen over andere dingen , heeft er zich daarna bewust van te maken , dat hij hierdoor zijn hooge táak vervult : levenwekker te zijn , schepper van een leven , dat de glans en de geur der schoonheid draagt .Het zij nog eenmaal gezegd : zooals niets ter wereld , en iets levends allerminst , alleen staat , zoo staat ook poëzie niet op zich zelf en om zich zelf in de wereld .