(1920) Een Open Brief werd natuurlijk aan hun schoon gewijd : ‘ De duinroosjes ! - hoe toch die beschrijven ? Soms zijn zij zoo dicht tegen het zand geplakt , geen tak of blad zichtbaar , dat zij blaaskens schijnen , opgebobbeld in een zee van zand - nestjes van witte onschuld in innige samenscholing opgebloeid .Soms integendeel zwieren zij aan lange stengels voorzien van de scherpst prikkelende doornen - want zij weten zich te weren de mystiek - blanke bloemekens der onnoozelheid , hun zoet - geurenden balsem , hun ingetogen weelde te verdedigen : beeld der Westvlaamsche ziel met ruwen bolster en rijkvoelend hart ? ’ Volgde eene bespiegeling over de Westvlaamsche mystiek , over Memling en Gezelle .In Gezelle was ik van zelf beginnen te brevieren , van ' t oogenblik af dat de vrije Westvlaamsche lucht ons omgaf .