(1879) Nu opende zij de kast , een sieraad van haar huishouding , een lievelingsmeubel dat zij angstvallig beschermde tegen onreine meidenhanden , en waarin zij haar smaak voor pronkende zindelijkheid den vrijen teugel vierde .Een sterke reseda - geur stroomde haar tegemoet , toen zij den sleutel in het blinkend koperen slot had omgekeerd , en de van boenwas glimmende deuren , op hare hengsels draaiend , de krijtwitte stapels linnen te zien gaven op eikenhouten planken uitgestald , wier breede ruggen onder neerhangende kanten waren verborgen .Met moeite sleepte zij de groote mand tot vlak voor de kast , en begon nu , met de lijst in de hand , de laatst gewasschen stukken te tellen en onderaan bij de oude stapels te voegen .