(1871) Het is dan reên , dat mijn vernufte Byen , Vast zwarmende om den Bykorf van Urbaen , Om ' t Heilighdom geen wasse muren slaen ; Maer diamant , karbonckels en metalen , Waer op de zon zich blint ziet met haer stralen .' t Was billijck , dat zijn Byzwarm , spade en vroegh , Ten Kruisbergh vloog , van waer hy met zich droegh Het hemelsch puick van kruisdauw , sap en geuren , Geschept uit rooze en outerlelikleuren , - Al stof tot wasch en honigh , voor den korf Der ziele , om wie Godts bloem verwelckte en storf .De Horatius van zijn tijd , Pr .