(1901) - ' s Morgens en ' s avonds drong in ' r , ' n genot zòo diep en krachtig , zòo rijp , als haar dàar alleen doorschokte , voelde ze , met ' t herleefde zonlicht op ' t gras en loof , en de nieuwe barstzwellende knoppen overal , ' n jeugd uit haar dartelen die ' r deed springen , lachen , zingen , luid - alleen , met d ' r zilveren stem door de wijê lucht ; haar lichaam gevend verrukkingsgratie , zwier en losheid ; ' n dartelheid in beweging en gang , ' n lichtheid in stap , ' n speelsche geestigheid , iets lichttrippelends , toch innig - ernstig opgeruimd , dat , met ' t ópklinken van de lentestem , ook juichend in ' r wegdroomen deed haar donker stadsleven rondom , als ze niet was opgesloten tusschen de muren van haar heilig tempeltje .Dan kon ze zichzelf be - tooien met al haar moois als ze liep , blij - licht den lente - adem inzuigend , zoo dauw - jong en teêr - zoet opstijgend óveral uit den groeienden , zacht - zonnigen geur - bodem .Dan ging ze in haar mooiste japonnen dwalen overal , in lichtend wit , in vroolijk gebloemde , luchtige mousselientjes , in donker rood , of licht - zeegroen - zijïge stof , in àl gracieuzer mengeling van lijfjes , manteltjes en rokken , als ' n eenzame lentebruid de bloemen zoekend .