(1917) Gij deinst voor de vonk , die ondoofbaar hier binnen Zich - zelve met eigene scheppingskracht voedt : Den sprank van het Bakchische vuur in mijn bloed .Gij deinst voor de Lier , in wier zingende snaren Apollo ' s bezielende adem komt waren , Gelijk een van warmte en van geurenden dauw Verzadigde windvlaag , die over de grauw - Verkilde woestijnen van uwe verschrikking De streelingen ademt van lente - verkwikking ! Eene Schim .Hoor , suizelingen Van zomerzachte morgenkoelten , Zie , duizelingen Van tintelende middagzwoelten ! Eene ander Schim .