(1914) Terwijl elke trede mij vertrouwd voorkomt , en me aankijkt alsof we elkaar herkennen , o ja , zoo goed herkennen ! Ook begin ik bij het omhoogstijgen heel duidelijk dien geur op te snuiven , die geen bepaalde geur is , den geur van lang geleden dingen , van reeds lang voorbij leven , van gestorven stemmingen .Zoodat de verheuging me omvangt , dadelijk een kast te zullen openen , een oude kast waaruit me loome en aangenaammuffe zoelten van lavendel en marjolein en thym en veel andere vergane heerlijkheden zullen tegengeuren .Hoor , reeds het knarsen van den sleutel in het slot doet bekend , en door de geopende deur ja , daar zijn die herkenningsgeuren .