(1905) Benedictus .Kristallen schelgetinkel relt door ' t zwijgen , Weemlend in geur omhoog , als duiven rein , En statig stuwt een zilvren lichtfontein - De schoonste psalm - zijn lof op , in de twijgen Van ' t rondend wulfsel , dat met blanken schijn Mystiek - verheerlijkt , hooger schijnt te stijgen , Waar blank omdonsde Cherubkopjes neigen , Lachend van ' t blauwe sterrenbaldekijn .Heel ' t heiligdom is , als mijn ziel nu , één Volzalige verrukking - één blank dicht Van witte liefde en zoete heimlijkheên - En als ' t verheerlijkt tabernakel , zwicht Mijn ziel in hemelwolkende gebeên , Bedwelmd van zaalgen zang en godlijk licht .