(1916) Maar zoodra hij ophoudt en met haar praat over de muziek , gelooft ze onvoorwaardelijk in zijn kennis en muzikaliteit .Als de lage hemelkringen rood gloeien door den naderenden zonnebol , zit ze stil en tuurt over de rozen , die altijd maar geuren , in het dal , waar een witte nevel zich gaart , aansluipend van alle kanten , om daar zich te nestelen voor den nacht .Zwijgend gaan ze wat uiteen ; in den vallenden avond zoekt ieder zijn eigen weg .