(1840) Voor vorsten ben ik stom ; voor kunstnaers wil ik zingen , Voor u , wiens naem mijn borst met eerbied kan doordringen ; Voor u , o zoon der Kunst , die Dichtkunst zuster noemt .U trenst mijn broederhand het geurig feestgebloemt , Dat , naest de liefdekrans , u om het hoofd zal zwieren .Wy stappen , vry , ter schaêuw van de eigen heilbanieren : Waer kunstmin heerscht , leeft vryhekiszucht .