(1724) ô Neen , de Tortel kirt om zyne Tortelin ; Hy zoekt zyn liefste Duif , met wiekjes van de min , En breekt het kropje los , door eindelooze traanen , Die hem den naasten weg naar donk ' re hoolen baanen .Ei hooge boomen , steekt uw kruinen overend , En ziet eens om , waar of zig Cloris heeft gewend : Spreekt klip en rotssen aan , ja wilt de wolken vraagen , Of zy niets ongewoons , geen Godheit ergens zaagen ; Myn Hemel is van huis , de Zon dwaalt van het spoor , Ik mis myn Avond - star , en wensch naar vrouw Auroor ; Ik wil een Reegenboog , een hof met duizent kleuren , Een Faenix die haar zelfs verbrand door Wierooks - geuren ; Maar zagt , waar streef ik al met myne pennen heen , Ik zoek myn vreugt vergeefs , en vind niet als geween .Die zoete lafenis die kan my nog verkwikken ; Want zonder dat , de brand zou my het hart verstikken .