(1903) Zij droomt en ligt met verten in oog en hert , verten van blauwen hemel , verten van weiden groen , verten van bosschen met donkere zwijgende diepten , verten van water , onder stillen wind , stillen adem , breed .Zoo ligt de lelie buiten wereld en gewoel , eenig , altijd eenig , in eenigheid van dag en nacht , roerloos , te droomen , neen te leven ; ademend dien adem die de borst niet heft , noch het water welven doet ; ademend den adem van groene bladeren , van witte bloemen , vol geuren , vol onbewuste , wakke , wonnige levensgenoegte .O schoone waterleliën vol onbewusten vrede , gij wekt in mij ' t genot van eindeloozen vrede en rust .