(1856) Helder was zijn gelaat , toen hij die lezing begon ; allengs echter ging de vrolijke plooi in een somberen trek over , zoodat rieka met ware belangstelling vraagde , of het niet goed was .Daniël scheen de vraag , al lezende , niet gehoord te hebben , althans er kwam geen antwoord , maar toen hij den inhoud doorloopen en een zucht geslaakt had , toen zeide rieka nogmaals : ‘ Hoe is het , daniël , zijn er slechte berigten ? ’ Daniël stond een oogenblik als ware hij met zijn geest verre van die plaats , maar eindelijk las hij den brief hard op , die luidde als volgt : ‘ Lieve daniël ! Met de beste verwachtingen voor de toekomst verliet ik u en mijn land in de hoop om gelukkig en rijk terug te keeren .Wij hadden een slechte reis , wij leden schipbreuk en , ter naauwernood gered , heb ik al wat ik bezat en tot de beproeving mijner fortuin had medegenomen , in het zeenat verloren .