(1876) Juist die mijmerende traagheid onderstel ik , dat het is , welke mij de zucht heeft gegeven tot het liggen in het gras , iets wat voor mij een waar genot mag heeten , vooral op warme zomerdagen , tegen den avond en op beschaduwde plekjes .Vooreerst is het genot zinnelijk , want hoe zacht is het welige gras , hoe lekker zijn geur , hoe streelend de gewaarwording , zoo dikwijls een zacht windje de grashalmpjes buigt en ons langs het gelaat strijkt ! Voor mij is dat alles keurig ; daarom kan ik in de grootste drift geraken , als ik mijne plaats niet goed gekozen heb en bemerk in gezelschap van distels en brandnetels te zijn gaan liggen , hetgeen mij in hoogeren zin nog dikwijls genoeg in het leven overkomen zal .Maar niet alleen is het een zinnelijk genot , zoo rustig en gemakkelijk uitgestrekt in het gras te liggen , dewijl ook de geest , mogelijk nog inniger , geniet .