(1920) Noerdin en Mboq - Noerdin lagen nog in slaap in het duistere huis .Aan de doffe melatih - struikjes , die in het langs strijken haar enkels kil maakten van dauw , geurden doordringend de witte sterretjes - bloemen .De lucht werd al blanker waarin zij op - keek terwijl zij het touw vierde , en de kooi donker en even schommelend , omlaag gegleden kwam .