(1919) Thuis vertelde hij , dat dit kwam , omdat hij beter dan de anderen in staat was , de menschen te raden in wat ze koopen moesten , omdat hij verstand van boeken had - , maar in werkelijkheid dankte hij zijn vooruitgang hieraan , dat hij zich gemakkelijker dan die anderen liet afbieden , vatbaar als hij was voor vleierij en vriendelijkheid van de zijde der artisten en opgeschoten schooljongens die zijn beste klanten waren .Hij had een roep gekregen van betrouwbaarheid , wist met een zekere in den loop der jaren verworven kennis van feiten en namen een heel vertoon te maken - , en had op marktdag van den ochtend tot den avond zijn kraam omringd met koopers en met kijkers - die hij niet , als de anderen , snauwerig wegkeek of afschrikte door gretig opdringen , maar rustig liet snuffelen en bladeren , overtuigd , dat ze toch niet met leege handen zouden weggaan .Het marktleven , het opslaan onder de groene boomen , het uitleggen der boeken , het praten en lachen en schertsen met de schilders en opgeschoten jongens , met sommigen van wie hij bevriend raakte , tusschen welke hij zich soms een gewichtig man vond , als ze hem om raad vroegen , het gewoel rondom hem , te - midden waarvan hij stond als een benijd en aangezien man , zich heel wat gewichtiger gevoelend dan de ‘ sjlemiels ’ , die zich de keel heesch schreeuwden achter hun verschoten lintjes , hoedebollen ‘ met waterschade ’ en ongeregelde lappen , en die soms niet eens een stalletje , slechts een zeil op de steenen bezaten - , dit alles beviel hem , hij was erin gewend en vast - gegroeid en zou er niet van hebben kunnen scheiden .