(1918) Zeg ! herdenkt ge dien nacht nog , dien zomerschen nacht ? O mij doomt hij zoo vaak in ' t verweekte gedacht met zijn zalige zoelte en zijn wonderlijk gloren .' k Heb het ware geluk , o zoo dwaas ! toen verloren , en nu drijft , in ' t verleden , een bittere klacht op die golvende zangen van ' t ruischende koren .1887 ' k Heb u in smert gebaard ' k Heb u in smert gebaard en toch omvangen met dubble vreugde , u aan mijn levensgloed verwarmd , als telgjes nog zoo blij begroet hoe wranger pijn den moederschoot mocht prangen .