(1863) ( Walter Scott .) Wee der bark , als haar zeil is verscheurd , Als de draaikolk ten afgrond haar sleurt , Als de Stormgeest de donderknods tilt , De Meirmin zich aan ' t hair rukt en gilt ; Maar meer , als de trouwlooze hand Eens Verraders de roerpen omspant ! Wee den Pelgrim in Ramaas woestijn , Die bezwijkt van vermoeidheid en pijn ; Als de zon hem verbrandt van omhoog , Als de bron , die hy zocht , hem bedroog ; Maar meer , als de Schelm die hem leidt , Hem den dood in zijn strikken bereidt ! Wee den Ridder , wiens schild is gekloofd , Wien het krijgshelmet afviel van ' t hoofd , Wiens strijdros gestort is in ' t zand , Wiens degen men wrong uit zijn hand ; Maar meer , zoo hy ' t vleien vertrouwt Van een Vrouw , die zijn ondergang brouwt ! 1833 .De harp .