(1901) ’ Slechte moeders krijgen slechte dochters , zegt Jan de Weert ; en zo spruit uit ' n onvaste en afdwalende wil de wellust , die niet alleen de ziel besmet , maar ook het lichaam van hen die deze zonde bedrijven .Als ' n stinkende walm slaat ze omhoog , theoriseert de dichter ; en ' t einde is algemeene ‘ bitterheid ’ in ' t menselik ingewand .De lichaamsgroei , of wat die groei bewerkt , de natuurlike warmte , gaat er mee heen , in sterker mate nog , dan ' s mensen natuur kan verdragen ; zodat door de lichtheid en de droogheid van de beenderen , de aderen en de zenuwen , er geen wasdom en kracht in ' t lichaam meer over is , om ' t behoorlike te doen .