(1915) De Vriend .De wingerdloot , door U in scherts geplant , Schoot hoog aan ' t huis en dekt den ganschen gevel , Nu hangt hij bloedrood in den blauwen nevel En rankt zich als een wijding om mijn wand : ' t Geschenk der godheid , die met vreugde zegent , Mijn vriend , van Uwe hand is ' t mij bejegend ! O , dubbel goed deedt gij , tot mij te vluchten ! ' k Ben slechts behoeder van der aarde vruchten , En rijpt de weelde hier , ' t is alles U , ' t Is voor den dorst der broederen geschapen In Hollands tuin , het gloeien Uwer slapen Omzweven geurend onze koelten nu , Uw adem wordt hier rustig in den vrede , Mijn arme makker , hebt gij zóó geleden ? De Banneling .O gij , die arbeidt op den ouden grond , Naar heilige tradities Uwer vaad ' ren , En in bij herfstgetij ' verbleekte blaad ' ren ' t Geheim van nieuwe lentekiemen vondt , Die in den stâgen groei des tijds vertrouwdet , En op ' t verleden Uwe toekomst bouwdet ! Heb ik in overmoed mij losgescheurd Van U , toen mij de jeugd in ' t harte brandde ? Het eigen huis te stichten in de landen , Waar zich de beiaard boven ' t koren beurt , De lucht welluidend is van klokkenzangen - O , ' t was een diep gevoeld en warm verlangen , Der vaad ' ren stem in mij , die dáárheen riep , Naar den gewijden bodem , dien geslachten Zich heiligden met eigene gedachten , Waar ' t volk door de eeuwen zich een altaar schiep En schreef met bloed onsterf ' lijk zijn annalen , Mijn land van akkers en van kathedralen ! De Vriend .