(1887) De zonnige kamer .Waar ik mijne oogen wende of keer ' , Zie ik die zonnige kamer weer , Vol geuren van hyacinthen , Voel ik den wind , half ruw , half têer , Die speelde in mijn lokken en linten ; Voel ik den blik , op mij gericht , Den blos , die brandde op mijn aangezicht , Mijn hart , hoe het klopte als een hamer , En heel het verlêen , dat begraven ligt , In die vroolijke , zonnige kamer ! Blauw was de lucht en het loover malsch .Vrij zwierden mijn lokken langs mijn hals .