(1867) - En - doar geet ' et .Grootje kiekt asof ze eiges ten trouw voart , en is de keuning te riek af .Ien ' en koets ! en Anneke hoast as ' en juffer ien ' t pak ; en Willem de goeje jong zal straks óok hoar kleinkiend wêzen ; en allebei blieven ze op ' t van Zwiets - huus went , Willem zal d ' r over drie doag tuinman ien ploats van tuinknecht zin ; - en - as ' t nog ens zóo wied kwiem dat grootje óvergrootje wier ! ! ! Och harrejennig ! allegoar die ze veurbij riejen blieven stoan ; sommigen nemen den hoed af , en ander kieken asof ze denken : Kiek grootje ien ' en koets ! - Joa minsen : grootje ien ' en koets met al wat henr lief is ! ' t Gaf Anneke ' en vremd gevuul toen ze doar nog ' ens veur de gruune toafel kwiem woarachter burgemeister Lus - ' en bietje ouwer - moar anders nog krek zat as tien joar gelêjen , en de secretoaris Hoefzoetnagel gunder , oan de lessenaar , met den rug noar ' em toe .