(1859) O Poëzy , die , waer ons de aerd verstiet , Mildst overvloeit van teedre hemelklanken , Hoogchoorlamp , die vóór ' t outer immer waekt , Zy hadden mede u zaligheid te danken , Ook na drie duizend jaer van Davids gloed doorblaekt .Zy baden God voor de eedle gentsche stad , Wier gryze wiege stond waer zy nu knielden , En , als de geur van ' t heilig wierookvat , Klom ' t rein gebed dier mannen , dier bezielden , Wier eenzaemheid den landrouw niet vergat .Zy vierden Gent , gelyk een goede moeder , Te meer bemind na ' t leed ze meer omzet , En Cortrezyn was hun een waerde broeder , Die in de boeien zucht , van vlekken onbesmet .