(1904) De kerels liepen met hun zwaarvernagelde schoenen over de met - zand - bestrooide vloer die vieste en zaagde met gestadig gekraak , hun stemmen mengden zich dooreen , ze riepen en tierden met de neven mee , hielden hoog hun pint .Dan kwamen ze bij , tikten , bliezen de stank van hun tabakssop vóor zich uit en schreeuwden : op de gezondheid van de jong - getrouwden ! - Wat luifers zijn dat ? vroeg Jan aan zijn wijf .- ' t Zijn al kozijns , betaal maar de ronde .