(1656) Zoo kon Apelles kunst den Alexander schilderen , Wien eene weerelt veel te naeu viel , en te kleen , Toen hy om d ' andre docht , daer Maurits heeft gestreên , Te water en te lande , en , in der Mooren oogen , Geblixemt met geschut , den hagel van hun boogen Op zijne borst gestuit , en stadt , en slot gebouwt , Die noch naer zijnen naem den tijtel voert en houdt , En eeuwigh houden zal , zoo lang zijn Batavieren Hun vlooten , rijck bevracht , rondom den aerdkloot stieren .Een roock van wieroockgeur en offren en gebeên Betreckt alom de lucht , en stijght , uit alle steên En kercken , naer den stoel der Godtheit , daer Aertsengelen Hun hemelsch koormuzijck uit negen kooren strengelen , Gereet om d ' Eendraght af te zenden naer beneên , Uit liefde tot de rust , den welstant van ' t gemeen .Men ziet de Heeren en gehoorzaeme onderdaenen ' t Gewijde marmer met den dauw van zilte traenen Besprengkelen , om Godt te zoenen , nimmer moe ; Te smeecken dat de straf , en ' t snerpen van zijn roe , Zoo menigh jaer beproeft , den rugh des volcks verschoone , En niet de rijxkroon van den Koning in een kroone Van distelen verkeer ' , die Christus hair en hooft Misverft met sprengklen bloets , dien heldren glans verdooft , En ' t heiligh licht bedroeft , dat neder plagh te schijnen ; Terwijl hy uit een ' troon van blijde Cherubijnen , Ons jammeren aenschout , in dezen droeven tijt , Vol oproer , haet , en twist , en onverzoenbren strijt .