(1838) Hier , spraakloos , rolt een traan uit de opgezwollen oogen Heur matten boezem langs .Het boomloof wordt bewogen , Een adem , als een wind , met leliegeur bevracht , Omfladdert ze en hergeeft haar de uitgeputte kracht .Een zachte en teedre stem , gevoeliger voor ' t harte Dan merkbaar voor het oor , sprak : ‘ smoor uw boezemsmarte , Wees kalm Elpine , uw lot verandert .