(1906) Op de hoogten gloeide ' t nu somberrood , met strepen en veegsels , terwijl de zon groot uit de vries - nevellagen rees , als een reusachtig oog dat , in een worsteling met de koude , zijn wonden laat uitbloeden ’ .En geen bijzonderheid zoo nietszeggend of ze moet breed uitgepraat worden , met dien hollen tragischen stemklank van den verteller in het schemerduister , om de kinderen te doen schrikken en beven , als de menschenvreter binnenkomt en uitbuldert van ‘ Hier ruik ik menschenvleesch ! ’ ‘ De knecht , een breedgeschouderd en zwaarbeenderig man , het baardeloos gebruind gelaat doorgroefd en de zachtstralende oogen diep gedoken onder stoppelige wenkbrauwen , trad uit den paardenstal .Warm zat hij gebunseld in zijn dikken roodbaaien hemdrok .