(1889) O goddelijk land en goddelijk Rome ! Zulk een indruk heb ik nog nergens zoo gevoeld ! Nu had de priester , toen hij Frank een snuifje bood voorbij Sietske moeten heenreiken en hij had zoodoende haar Baedeker op den grond doen vallen , doch het terstond met een beleefd : ‘ Scusi Signora ’ , teruggegeven .Of hij dit nog niet genoeg vond - toen een kind met bloemen op de twee vreemdelingen afkwam , nam hij , zonder betalen , een ruikertje violen uit haar mandje en bood het Sietske met eenvoudige gratie aan , terwijl het kleine bloemen meisje met een glimlach den geestelijke toeknikte en heenging , zonder den vreemdeling lastig te vallen met hare waar .Sietske liet de wellevendheid , zoo eenvoudig bij dien geestelijke , zoo argeloos bij het kind , niet onopgemerkt , en , zich bezinnende , nam zij een viool uit het ruikertje , en daar de priester zijn hand op de knie had gelegd en die hand een klein boekje hield met den wijsvinger er tusschen , stak zij de bloem tusschen de zoo halfgeopende bladen .