(1914) Doch nooit is de straat van klank zóó egaal , of er komt een geroep , gul of schril , pijnlijk of glanzend , kreunend of triumphantelijk , een vrede storen die , levend - wakker , er steeds op te wachten schijnt .Ditmaal is de klank , is de uitroeping , is de blijde melopée : ‘ Voyez la belle rose ! Dix centimes la rose ! ’ Eenmaal boven de verdoezeling der indrukken uit vernomen , hoort gij hem duizendvoud , den zang , den verlokkelijken zang , en ' t is of gij tezelfdertijd vernemen gingt den zwaren geurwalm der geboden bloemen , den geur die gemeen kan zijn als van slechte zeep , en edel - weemoedig als van rijpe citroenen in avond - zoele Zuider - tuinen .‘ Voyez la belle rose ! ’ Ziet : aan beide straatzijden wordt zij u geboden .