(1804) Dania , wier schoonheid de woudnimphen tart ! U err ik , u min ik , u draag ik in ' t hart .Wanneer gy gaat wandlen door geurige weiden , Dan schynt zich rondom u een glans te verspreiden , Zo hel zyn uwe oogen , wier schoon my verwon : Haast zyn hunne straalen als straalen der zon .Wanneer ik u , tripplend , door ' t boschje hoor juigchen , Dan schynt voor uw ' voet ieder grasje te buigen , En ' t Zephiertje lescht van uw lipjes zyn dorst ; Dan zwiert uwe hairlok , dan golft uwe borst , Dan zitten de zangers der bosschen te luistren , Dan smeed gy de boeijen der min , die ' my kluistren .