(1811) Blijde jeugd bloeide mij alom te gemoet ; onverwelkbare reine lelieën , bepareld met dankbare tranen der hemelsche vriendschap , waren voor mij het sieraad der onschuld , en werden door vriendelijke Engelen mij geschonken .De geurvolle wasem , die uit duizend , duizend liefelijk bemaalde paradijsbloemen vloeide , steeg omhoog , als luchtige wolkjes , waarin de morgenstralen der volmaaktheid zich spiegelden , en op die wolkjes zweesde ik , met mijne onsterfelijke gespelen ; terwijl de liefelijk suizende koeltjes , gelijk aan den levenwekkenden adem des Eeuwigen , toen die over de eenzaam bruisende wateren , die de ongevormde aarde bedekten , zweefde , ous vreugde en verkwikking tegen voerden , terwijl zij met onze golvende lokken speelden , en de snaren der gouden speeltuigen deden trillen .Jeugdige natuurgenooten , even als ik van den voedenden boezem der weenende moeders , door hunne vriendelijke Bescherm - Engelen in deze paradijzen vol onschuld overgevoerd , waren mijne lagchende en leerende gespelen .