(1916) Pallieter stond op en leunde over de haag om het beter te zien .De anijsreuk die van de hagedoornrozekes in zijnen neus kwam , deed hem het schip vergeten .Maar de jongen , die het roer hield toette ineens op een horen ; de klanken droegen ver over het land en vielen , na een kleine stilte , aan den blauwen horizon uiteen .