(1875) Hoe statig spreiden aan den oever de boomen hun breed - gebladerde takken over ' t water ! Zacht worden door de onder dat geboomte voorbij - strijkenden de bladeren opgelicht , de twijgen behoedzaam teruggebogen ! Hoe koel is de schaduw , hoe lokkend het getjilp en gefluit der vogelen ! Hier en dáár drijft een waterlelie .Wat is er een prikkeling in den dampkring , een afwisseling van toon en beweging in het gesuis der geluiden en in het getril van ' t licht ! De geur der weiden , waar de zoo - even samengeharkte hooi - schelven haar aroma verspreiden , wasemt hun toe .In het ijle blauw van den hemel schuift slechts nu en dan een klein sneeuw - wit donzig veder - wolkje .