(1892) Het is voorjaar ! Te midden van een schoonen , rijk aangelegden tuin , half verscholen achter eerwaardig oud geboomte , ligt een schilderachtige villa , waarvan de talrijke torentjes en de gevel schitterend wit tegen het gebladerte afsteken .Een zacht koeltje fluistert in het nog jeugdige groen , ritselt tusschen de wingerd - en klimopbladeren , welke zich tegen de pilaren omhoog slingeren , en brengt den heerlijken geur der seringen door de geopende vensters naar binnen in de smaakvol gemeubelde kamer , waar de zonnestralen als stoeiend heen en weder dansen .Zij hebben daar vrij spel , en door geen wolkje gestoord worden ze steeds overmoediger , dringen in steeds grooter getale naar binnen , totdat een zachte , zwakke stem eindelijk het verzoek laat hooren , de gordijnen te doen vallen .