(1851) Luxurie es eene vule sonde , Si comt uut enen vulen ghewiele , Si ontsuvert die edele ziele , Niet die ziele oec allene Mer den lichame alghemene Quetst si ende onsuvert en faliert Van hem die se vele hanteert .Si rijst uut enen stinckenden brande ; T ' ende van hare es eenrehande Bitterheit in die maderen ; Al ' t wasdom , dat si vergaderen Moghen oec of hicken van manieren ; Dat doet begherte der luxurien Hem uutgheven ende meer nochtan Dans nature verdraghen can , Ende maect aderen , been ende sinnen Soe ydel , soe droghe dat si enghenen Wasdom , noch cracht hebben te deghen Als si billecs soude pleghen .Hier om wort die menscheit cranc Dat si niet en mach leven lanc , Noch cracht ghecreghen als si plach , Mits der oncuusgheit overdrach , Of bliven manne ende wijf ghemene Onghedeghen ende clene ; Bi wat dat si plaghen wilen eere Vercouden die jonghet soe zere , Die hitte ende wasdom pleghet te gheven Mits der luxurien , daer si an cleven , Dat si cume menschen gheliken ; Dit siet men alle daghe bliken .