(1774) Dus ben ik verpligt voor dit Grootje byna dagelyks naar de Vischmarkt te gaan , en een goede zôo voor haar te koopen , om ze ' s middags uit het water of met saus te eeten , en ' s avonds te bakken ; want , zedert lang heeft zy my beduid , dat ze ' s avonds gaarne een gebakken vischje by haare salade eet .Kan zy ruiken , dat de Kabeljaauw van de eerste is , die aangekomen is , zy draagt zorgvuldig zorg van niet te vraagen naar den prys ; doch is het wat verder in den tyd , dan komt ' er wel eens uit : Neef ! wat geefje wel voor zo een zoodje ? Wanneer zy den prys hoort , loost zy eene diepe zucht , slaat in de handen , en naar den hemel ziende , zegt ze : myn heden ! hoe veel geld ! Nooit volgt ' er : laat ik het u wedergeeven .Zy blyft zelfs niet lang op dat discours dan staan ; aanstonds rigt zy haar woord tot de meid , die order krygt , hoe veel voor ' s middags te kooken , en voor ' s avonds over te houden .