(1881) Zelfs leest men , dat daartusschen de Avond stond Als bruid des Hemels , minnend , zielsverrukt , De wolken schenen ' t haar , het sterrenheir Een kroon van paarl en diamant , de maan Een hoofdornaat , de scheem ' ring ' t slepend kleed .Haar ingehouden adem , als een zucht Vol geur , zuisde , als de Meester sprak , door ' t loof .Lieden van allerlei kaste , van allerlei afkomst hooren een taal als van huns gelijken .