(1850) Terwijl nu de beide ouderen elkander hevige verwijtingen toevoegden , over hunne hardvochtigheid jegens het zoo aandoenlijk en jong ontslapen kind , en toen vooral het geweten van den boozen stiefvader begon te kloppen , toen ontzwol het beekje aan zijne bedding en ruischte de kamer binnen en kustte de oogen en den mond van het gestorven chrisje .Zij sloeg de gebroken oogen weder op , de koele droppelen vloeiden in hare aderen , en bragten het stilstaand bloed weder in beweging : ‘ Zie , ’ ruischten de stroomen haar tegen , ‘ dit doen wij uit erkentenis voor de goedheid , die gij aan ons hebt bewezen .’ Niet lang daarna kwam ook de lucht , kustte het voorhoofd en de wangen van het bleeke kind en ademde het een nieuw leven in de borst .