(1788) In eene , met gras en bloempjes beboorde groep , naast het korenland , daar twee vriendschappelijke boomen , door hunne vereenigde takken , een natuurlijk priëeltje maakten , heb ik meer dan een uur mijn gelukkig lot met vreugde en dankbaarheid overdagt .Voor mij lagen geheele velen met goudgeel koren , die op de inzaamelende hand des maajers wagten ; het zagte windje deed het golven als een zee en de geschudde airen ruischten met vreedzame toonen .Hier zong ik een coupletje van een herfstvers van mijnen vriend van den Berg .