(1908) Het halfslagje , dat nu plotseling haast scheen gekregen te hebben , haalde hun soepborden al weg voor zij het laatste hapje nog hadden doorgeslikt , en aan de weer leege tafel zaten zij angstvallig elkaars blikken te ontwijken .Toen - een verluchting ! - kwam de groote , geurige schotel ‘ veau Marengo ’ , de specialiteit van het restaurantje , dien de dikke Adelaïde zelf , met een gebaar van voldoening , naast Célestin op tafel zette .Célestin werd bedrijvig ; hij snoof diep den kruidigen damp op , roerde met den lepel in de schaal en bracht uit de fluweelige schaduw der saus de malsche stukjes kalfsbraad met de melkwitte knarsbeentjes erin en de glad - grijze , glanzende brokjes champignon aan het licht .