(1644) 5 ' Tis wel geviert / / die soo den Sabboth rusten Sulck een verciert / / Gods leeringh soet met lusten , die weeskens kleyn / / beschermt gelijck een vader Voor ' t ghewelt pleyn / / en die als wijs berader Hem neerstigh keert / / dat weeskens onbedrogen Geschickt , gheleert , in Godts woordt opghetogen .6 Is een in noot / / die hem dan troost van herten , En breeckt sijn broot / / een ziel vol hongers smerten , die niet en kan / / rusten eten noch drincken , Als hy een man / / nootdruftigh kan bedincken Maer hem eerst spijst / / uyt liefden na en verre , Sijn licht dat rijst / / op als de morghen - sterre , 7 Als hy besorcht / / de Weeukens reyn van zede , Gheeft , leent , en borght / / elck na gheleghenthede Die haer soo kan / / voorstaen in alle saecken , Recht , als haer man / / raet tot bidden en waken , Geestigh gesint / / sacht , stil tot allen tijden Dat sy verwint , haer druck en ' svyants strijden .8 Niemandt en can / / tot desen Sabboth komen , Oft ten zy dan / / dat hy tot sijnder vromen , Gantschlijck versaeckt / / de werelt met haer lusten , En niet en smaeckt / / dat aertsch vol van onrusten , Maer sijn gemoet , gantsch draegt in God verheven Ia suer en soet / / danckbaerlijcken te leven .