(1890) Levendig herinner ik mij de drift waarmeê mijn hand , in den club te Gothenburg , naar de Engelsche en Fransche dagbladen greep , die het heuglijk berigt bragten dat Holland de eer zijner wapenen had gehandhaafd , hoe verscheiden ook de tinten en toonen mogten zijn waarmede zij de feiten kleurden ; want noch deze noch gene nabuur loochende den moed onzer dapperen .O versleten Handels blad ! mij ten leste geworden en op reis telkens uit den rokzak te voorschijn gehaald , en op de knie uitgevouwen en weder gelezen en weder genoten , nu eens in de schaduw van het geurend dennenwoud , en dan weder in den zonneschijn op het blaauwe meer ; hoe beurdet ge mij op uit de sombere stemming , waaraan ik toen ter prooi was en ter prooi mogt zijn ! hoe lang waart gij , van de velerlei lectuur , waarin ik mij in den vreemde verlustigde , me de liefste .En echter die nieuwsmare , wat bood zij aan van de nuances , welke ik straks in het tafereel wenschte ? Dagblad van dien tijd in onze moedertaal , wisten zijne correspondenten van geenerlei individualiteit ; thans is zij nog schaarsch genoeg , al waardeert het publiek ieder blijk van talent , wanneer deze of gene beschouwing er ons meê verrast .