(1833) Kort op den hond volgde , als eene razende furie , de zachtaardige wederhelft van den Predikant , met een ' kamerbezem gewapend , dien zij in eene dreigende houding ophief .‘ Waar is dat stinkende dier ? ’ riep zij met eene verbolgene stem : ‘ wat springt het daar tegen Dominées kostelijken pels op met zijne vuile klaauwen ? Waarom jaag je hem niet weg Dominé ? En wie zit daar in je pels ? Hoe heb ik het met je ? Leen je jou pels zoo maar aan iedereen die je bezoeken komt ? Toe , maak maar gaauw dat je uit dien stoel komt , dien je aan stukken gebroken hebt ! Bewaar ons ! het is Mijnheer van sonheuvel ! ’ - ‘ Ja Juffer ! ’ zeide deze , het hoofd van onder den pels uitstekende : ‘ ik ben het .Help mij hier toch uit , want ik breek mijne lenden nog .