(1631) 41 .Daer en is niet , seyt hy , dat de siele soo crachtelijck oprecht , ende opgherecht bevveeght , van de aerde verlost , ende eenen geur gheeft van de liefde des vvijsheydts ( haer dienende om te spotten met alle die aerdtsche saken ) als een Goddelijck Dicht , met maete , ende ghetal ghemaeckt ; vvant onse nature verheught haer soo in de dichten , ende heeft soo grooten over - een - kominghe met die , dat oock de sprakeloose kinderen , door liedekens van hare voesters , vvorden ghesust in haer vveenen , ende bevveeght tot ruste ende slaep : Oock de reysers in den middach drijvende hare jock - draghende beesten , versoeten de bitterheydt haers aerbeydts met het singhen der liedekens : Oock de landts - lieden in haren acker , die vvijntreders in hare persse , die schippers tusschen die riemen ; d ' vvelck al van hun gheschiedt , om dat de siele tusschen den aerbeydt hoorende het liedeken vindt versoetinghe van de moeyelijckheydt .De tvveede reden : Op dat ons dese liedekens souden dienen tot een teghen - ghift van het quaet , tot het vvelck onse nature soo seer is gheneghen , ende door gheen middel lichtelijcker in onse siele en vvordt ghestort dan door de konste des dichte ende soeticheydt des sancks .