(1906) Voorts zeide ik grijzend , grijzend zoowel aan de slapen als wijder - op tòt aan den haarwrong , die minder grijs was òmdat je van een op àndermans hoofd gegroeid vlechtje niet met billijkheid verlangen kunt dat ' t meêkleurt met de spectraal - emoties op eigen kruintje .Zij was zestig , droeg ' n zwart - thibet japon - geen mantel ( ' t was zomer ) , liep op gemakkelijke stoffen wandelschoenen met platte hakken - ' n heele uitkomst als je driè eksteroogen bezit die naar geen voetbaden luistren - opende druk en nerveus haar ouderwetsche beugeltasch , waarin ze machtig - secuur ' n portemonnaie , ' n bonbonnière ( met pepermuntjes en drups ) , ' n reukdoosje ( met eau - de - cologne en rozenolie ) ' n nètjes gevouwen zakdoek en ' n nagelschaartje bewaarde .Ze droeg verder ' n hoed die - - Je zou evenwel afdwalen .