(1859) De harde winter is vervloten ; Geen stormwind schudt de dorre haag , Geen ruisselende regenvlaag Wordt op den veldgrond neêrgeschoten ; Een balsemende Lentelucht Doordringt der planten zwellende aderen Ontwikkelt bloessemknop en bladeren , Doorademd van des levens zucht .ô Gy , wiens hand en veld en hoven Met geurig kruid en bloemen siert , En ' s Hemels wentelloop bestiert Om ' s aardrijks vruchtbren schoot te stoven : Geef , by de ontloken bloessemschat Van Uw weldadig welbehagen , Ons hart de dankbre vrucht te dragen Die zaad voor de eeuwigheid bevat ; Ontwikkel by ' t verrukt ontwaken Der ingesluimerde Natuur , In ons ' t bedolven levensvuur , En laat het U ter eere blaken ! En daar de bie om ' t frissche kruid Op ' t gonzend vlerkjen rond mag zweven , ô Laat mijn Lofzang t ' Uwaart streven , En stort ' hy U mijn boezem uit ! Na het Ethiopische byJones .1824 .