(1699) Ga Vader , sprak hy , dank Mevrouw voor zo veel eer ; Ga , spreek haar uit myn naam , myn hart is veel te teer .Myn ' ziel , op uwe raad , bewoogen , en verslagen , Kan noch de glans niet van haar Majesteit verdraagen ; Al myn beweegingen in arbeid zyn aan ' t gaan ; Haar zelf te spreeken was een reukeloos bestaan ; Ik zou myn meening haar niet klaar genoeg ontdekken ; Laat my wat rusten , en in eenigheid vertrekken .Ik zal , wat meer bedaard , vergeetende al myn druk , My beter streelen met myn naderend geluk , En opgehelderd gaan de Koningin begroeten .