(1884) Wat er in mij omging weet ik niet .Ik haalde adem in eene onuitsprekelijk zachte en liefelijke lucht , en dronk die met mijne ziel nog meer dan met mijne zintuigen in .Eensklaps vaart er door al mijne leden een verwonderlijke schok , eene duizeling overvalt mij , het is alsof een witte sluijer voorbij mijne oogen trekt en mij omwikkelt .