(1904) Hij hijgde ervan , om zijn borst kwam zich lijk een ijzeren band schroeven en de spanning werd zóo hoog dat hij steken van smerte in zijn ingewanden voelde .Doch hij ging steeds vooruit , hij naakte geen grond meer , hij was een onstoffelijke geest eender geworden , zijn lijf bestond niet meer , daar was niets meer dan ' t etherische verlangen dat vooruitsnelde , dat vooruit zag , dat vooruit smaakte ! Zoo ging hij de vuile straatjes door met hun gooten vol loog en hun verpeste lucht met stinkende walmen bezwangerd .Hij stapte in ' t water dat rondspetterde , deefelde in de moere en ging weer op ' t droog zonder dat hij iets gewaar werd of voelde .