(1750) ZOete dallen , Wat vint men in u vreugt , Gy maakt een droevig hart weer heel verheugt , Gy maakt een droevig hart weer heel verheugt , Wen ik die zoete stroomen Langs boomen , Uit ' t duyn op bloem en klavervelt zie vlien , Zoo kan myn hertje , Zoo kan myn hertje , Nooit geen droefheid zien .Ik zal een krans Met bloemen zoet van geur , De schoone Rosemont eens vlechten veur , De schoone Rosemont eens vlechten veur , En om haar gouden haren .Die snaren Zoo wort de min god zelfs van haar gewont , Geen zuyker weesen , Geen zuyker weesen Dan dees Rosemont .