(1760) Al schenkt gy niets dan Ooft , bedekt met dauw en blaêren , Terwyl ik wildzang zinge op ' t zevenmondig riet ; Denk dat zy meer op ' t hart als op de giften ziet .' k Voeg my dan aan den rei der wakk ' re veldpoeëten , Die vrolyk in den hof op ' t groene kruid gezeten Den jaardag zegenen der zoete herderin , Die Reinhart dag op dag ontfonkt in zuiv ' re min , Hem waarder dan de bye een ' geur van frisse bloemen ; Een min , waar door zyn hof zich mag gezegend noemen .Hoe heuchlyk , Veenlief , was die aangenaame dag Waar op het maagschap zich door u gezegend zag ! Toen u de gantsche buurt vol blydschaps quam begroeten , En leidde de eêlste vrucht aan uwe ted ' re voeten .