(1660) Het brein , door deze gedachten gelijkerwijs als opgetoogen , scheen aan de luiheidt een misnoegen te geven , door dien zy niets goedts veelen noch lijden en kan , veranderden mijn gemaakte in een waarachtige en diepe slaap .Straks vondt ik my , door den Na - aper der geschapene dingen , of eer een zoon des Droom - Godts , gevoert in een gantsch vermaakelijk en plaizantigh Dal , diens geneugelijke groent ' , en bladerrijk geboomt ' , omschanst met zoet - ruisschende revieren , welker zilver - nat ' t kristal in klaarheit scheen te tarten , my dee rondtom zien , om te doorsnuffelen welk een Godheit deze vermakelijke en overongemeene plaats mocht toegewijt zijn , vermits haar heerlikheit my te waerdig scheen voor menschen ; maar wierdt terstont van mijn voorneem afgetrokken , door een gruwelijk getier van meer dan duizent mengel - stemmen onder een , als lagchen , zingen , schreyen , klagen , smeken , vloeken , trompetten , pijpen , trommels , bommen , en diergelijke , ' t welk zich al te zamen met ysselik geluit liet hooren , dat den he - mel , die de weergalm van dit wonderlijk gedruis ving , scheen te beven , en ' t gantsche woudt te dreunen .Ik , door dit toeval verschrikt , wenschte , wel duizent maal , in een boom herschept , of ten minsten in ' er schors verborgen ten zijn , om met de oogen niet te zien , ' t geen my de ooren voorbeelden gruwelik te wezen .