(1878) ’ Maar dat een oud - Hoogleeraar in de Nederlandsche taal - en letterkunde , who thinks no small beer of himself , die zich schromelijk miskend waant , die het als een vergrijp van gekwetste majesteit beschouwt , als men zijne onbekookte dwaasheden en vermakelijke domheden geen aanzien waardig keurt en ze stilzwijgend laat voor ' t geen ze zijn , dat een man , die in opgeschroefde taal overal zijn eigen voortreffelijkheid , zijn ‘ wakker streven ’ , uitbazuint , niet beter op de hoogte is van sedert meer dan 30 jaren uitgegeven gewrochten dier Dietsche letterkunde , waarover hij zich een oordeel aanmatigt , - dat kan toch waarlijk niet door den beugel .Dat is niet alleen in hooge mate belachelijk , maar ook bedroevend , daar het ons dwingt te blozen voor een ellendigen kwakzalver , die door onbeschaamd marktgeschreeuw het lichtgeloovig volkje zoekt te ‘ doeken ’ , en het de voosste knollen voor geurige citroenen in de handen stopt .Ik herhaal het , men moet zich ergeren over den onbeschoften boerenbedrieger , die zijn bontgelapte Hoogleeraarstoga door ' t slijk sleurt , en wel eens een lesje mocht nemen bij een vreemdeling als Dr .