(1916) Na een kwartierken kwam de pastoor met een lange steenen pijp den hof bìnnengewandeld .Ieder zette zich rond de tafel , en de schaduw temperde blauwachtig de felle kleuren hunner ruischende kleêren .Terwijl zij over ' t een en ' t ander spraken , wachtend naar het eten , hielden er eenigen , van ongeduldigen eetlust , hunnen lepel reeds vast , en zagen , met hun gedachten in de keuken , over de beemden en de landen , die verlaten in de zon lagen te blinken .