(1904) De optocht werd gevormd en aan beide zijden bewoog de menigte mede langs de huizen , naar het paleis en voorbij .Rogier staarde met halfgeloken oogen in het licht ; hij hoorde de klokken wel klinken hoog in de lucht , en de zangerige stemmen der klerken ; en hij zag Lugina in zijn paarschen mantel te midden der flambouwen , waarvan de walm met den wierookgeur in de warmte boven de menschen dreef ; en hij zag de zonderling donkere blikken op hem gericht ; maar turend over de beweging naar het witte huis met de torens aan den overkant , dacht hij aldoor aan den diepen ernstigen glans van die vrouwenoogen .Doffer werden in de verte de eentonige gebeden , één klok slechts luidde met dreunend gebeier , en nog stond hij tusschen de pratende krijgslieden in mijmering , toen uit de schaduw eener straat het gonzen van veel volk te zwellen begon .