(1869) Kersrood is ' t mondje en klein als een boontje , Daarmede babbelt en schatert mijn zoontje ; Sneeuwwitte tandjes , die bijten heel fel - Geef mij een zoentje , dat smaakt mij zoo wel .' t Snoeperig neusje gaat duchtig te gast , En ruikt terstond het gebak , dat wij eten ; Maar , jongelief , moogt gij nimmer vergeten : Neuswijze kindren zijn ieder tot last .Oortjes , zoo klein dat het mossels gelijken , Daarmede wordt gij van ' t luistren niet moê , Als ik al pratende u prentjes laat kijken , Zooals ik nu in dit oogenblik doe .