(1917) 145 : 6 ) of : ‘ den Heer - e - n - is God ; erkent dat Hij ons heeft gemaakt , en geenszins wij ’ ( ps .100 : 2 ) ; het zeer onrhetorische tutoyeeren ( je , jij en jou zeggen ) niet alleen tegenover de gemeente , maar ook tegenover den Eeuwigen God ; het uitkrijten , zonder ophouden schier , van woorden als ‘ stinken , rot , vuil ’ , zoodat men zich niet schaamt tegen God te zeggen in een gebed : ‘ och Heere , daar zie je - n - ons nou weer allemaal as ' n vuile , walgelijke , stinkende hoop , die voor je - n - aange - zicht en in je neusgaten legt te rotten ’ ; achterbuurttaal en minder in een gebed tegen God onzen Schepper en dat - let wel - uit den mond van menschen , die voor het grootste gedeelte hebben gestudeerd aan een Universiteit en die toch ook ‘ beschaafd ’ willen heeten .' n Laatste kenmerkje is : dat men niet protesteert als er een schrikkelijke vloek klinkt , maar z ' n lippen stijf op elkaar perst tot een zeer waardig en beginselvast ( ? ) protest als een evangelisch gezang wordt aangeheven .