(1873) Schoon en schooner .Ja ! ' t is schoon , wanneer de zefiers ' s Avonds , in het geurig bosch , Door de zachtgekruinde linden , Vieren hunne lustjes los ; - Doch wanneer des zefiers adem Dartelt op mijn meisjes koon En haar lokken zacht doet beven : O , dan is het eens zoo schoon ! Schoon , ja zijn de kalme stralen Van de zachte , zilvren maan En ' t geflonker van de starren Op de donkre hemelbaan ; - Maar wanneer het licht der mane , Van den hoogen sferentroon , Glimt in mijn geliefdes blikken , O , dan is het wonderschoon ! Schoon is ' t , ja , bij kalmen avond , ' t Hoofd door ' t werken mat en loom , In een ranke boot gezeten , Voort te dobbren op den stroom ; - Doch wanneer ik dan een kusje Van mijn liefste krijg ten loon En wij stil van min gewagen , Dan is ' t overheerlijk schoon ! Toen mijn meisje mij een geschenk wilde doen .Meisje , schenk mij toch geen bloemen ; Zij verslensen .