(1912) Voor ' t eerst knielde hij , met in zijn handen ' t offer van zijn heele wezen , onder den glorieuzen koepel aan het graf van den Man met de Sleutels , zijn oudsten patroon van ' t Credo pugno ; voor ' t eerst koelde hij den brand van zijn machtig voorhoofd aan den bronzen St .Pietersvoet , door Charlemagne en door de armste bedelares van Rome met dezelfde godsvrucht gekust ; en de stortvloed van ontzaglijke emotie gudste uit zijn ziel : ‘ Reuzige dom die uw golvende lijnen , Hoog in de lucht langs het uitspansel trekt , Die als een koning voor ' t oog komt verschijnen , Vlakten en heuvlen doet slinken , verdwijnen , En slechts éen kreet op de lippen verwekt .Dat zijt Gij ! ' t Rijzen der zon dat met zwevende stralen , Lichtende glanzen uw grootheid omspon , Doet Gij voor ' t oog van den pelgrim weer dalen , Gij , met uw tintlende , gloênde metalen , Zelf voor de blikken de heerlijkste zon .