(1724) Hier stortte God zyn melk in ' t gapende Idè , Het geen van vorm in vorm , tot wiszer wezens gleê ; Die rakende van bol , in duizende van bollen , Het blyvend ' Werelds - rond , zelfs de eeuwen door kon rollen .Gy hoort , ô Faenix , op uw reuk - en ambertest , Dat ik een jonge ben van ' t egte Hemelnest : Geen aterling , nog smet van ondermaansche Reuzen , Die ' t vlugtig harszenvogt op stompe leugens kneuzen , Die styf van nek , en op onwisze droomen stout , De bellen van het brein aanzien voor flikk ' rent goud .Clymene ' s Zoon en keurt die monsters voor geen vrinden , Die vryë zielen aan den band van dofheit binden ; En ' t reed ' lyk deel des mensch , tot hooger nut gestigt , Berooven , om hun winst , van ' t ingeboore ligt .