(1918) ’ Nu eerst bemerkte hij , hoe hij - door het klimmen zeker - geheel nat van het zweet was ; hij nam zijn hoed af en droogde met zijn bonten neusdoek zich het voorhoofd .Verkoelend streek de namiddagwind door de zwaarder ruischende pijnen .Ubaldo grimlachte kwaadaardig : - ‘ Kijk de bedelaar daar staan , ’ dacht hij triomfantelijk .