(1869) De geur der bloemen steeg ook , op den adem des avondwinds , in de hoogte en het zacht geritsel der bladeren dompelde ons nog dieper in onze mijmering .Eilaas ! de zon daalt nog immer even prachtig in het westen neder ; de bloemen bezitten nog immer hare balsemende hemelgeur ; doch in den vijver is maar eene zwaan meer .De eene was de lieveling van Lijdia en is met haar gestorven , de andere volgde weldra , en sedert dien tijd heeft men er geene twee te gelijk meer in het leven kunnen houden .