(1896) Zeen kermde ; hij zette zijn oogen wijd open en keek wild rond naar al die menschen .Hij hong daar heel lang , met die zwart magere beenen uit het bedde , en de knokkige knieën en die weggedoken billen in den flets ziekachtig riekenden damp van ' t gruiswater .Dan hieven ze er hem uit en staken zijn natte voeten weer onder ' t deksel .