(1918) Het gemeenschappelijk Marialiedje - in paterskerken zongen de leeken meer mee dan bij wereldgeestelijken - stemde Frits geestdriftig ; ' t was hem of hij van Dijk achter ' t orgel wist .Na afloop keek hij aandachtig rond of er ook seminaristen in het paterslof waren en knielde , toen hij niemand had gezien , achter een pilaar in de nabijheid van den biechtstoel ; de kaarsen werden gedoofd , de meeste lichten uitgedraaid , de wierook geurde na in de leege kerk ; Frits snoof als op de eerste bank van Hageveld de sterke harslucht , sloot de oogen , verbeeldde zich weer dicht bij zijn Madonna en bad latijn : ‘ confiteor ..