(1870) Hij zette zich op ' t banksken neder , Bij ' t venster aan den buitenmuur , En zag nog door de groene ruiten Zijn plaatsken in den hoek van ' t vuur .En menig beeld zweeft hem voor de oogen : Weêr ziet hij hoe zijn zoon het land Bebouwt , terwijl zijn jonge zuster De koeien wacht in d ' elzenkant ; Of hoe hij op de zware wagens , Met geurig hooi geladen , klom , En hoe hij zifte en zaaide in ' t najaar En reed de droge stoppels om .Och , lange was ' t nog niet geleden Dat hem die zoon ontnomen was : De gele kerkhofzavel toonde Zijn smalle rustplaats nog door ' t gras .