(1869) De ommegang .Een ommegang op golvenden velde , Hetzij aan Rijn , aan Maas of Schelde , Biedt geurende bloemen , die nimmer verslensen , Den ooge , den harte des denkenden menschen .Het wormpjen wil den Schepper eeren , Der schepping pracht met kransen vermeeren ! Doch wat er geschiede veur ' t opperste Wezen , Het wordt door kinderharten geprezen .