(1834) Meer zoet zijn dáár der voglen zangen ! Meer schoon is dáár de morgestond ! helmers .o ! Mogt ik eenmaal nog , eer , aan deze aarde ontheven , Mijn zaalge geest zich baadt in reiner morgenrood , Het oord begroeten , waar de morgen van mijn leven Vol blijde droomen henenvlood ! Meer zoet toch ruischt de struik , die ' t nest van ' t vinkje dekte , Welks hongrend broedsel ik zoo dikwerf voedsel bragt , Dan ' t lauwerbosch , welks voet den held ten eindpaal strekte , Die de aard ' beroerde door zijn kracht .Het nedrig beekje vloeit meer lieflijk langs de boorden , Die ' k in den bloei der jeugd met bloemen heb beplant , Dan de onbedwingbre stroom door rijker , schooner oorden Langs zijn zoo ruim gezegend strand .