(1640) Mijn Lidtmaten ( ’ t is te beweenen ) Daer ick mee dansten pertinent , Dat worden nu verrotte beenen , Door den tijdt in d ’ Aerde gheschent : ’ t Vleesch datter veel plagh aan te locken Leydt in de duyster aerde ghetrocken .Mijn klare stem als klinckende snaren Is al vergaen als roock of mist ; Wildy nu sien waer ’ t is ghevaren , Komt in mijn Graf , opent de Kist : Daer sult ghy sien dat veele Wormen Mijn Lichaem grouwelijck bestormen , Mijn Ooghen die door soete loncken Verwonnen menigh Minnaers hert , Zijn voor de Wormen nu speloncken Ende bedeckt met Aerde swart , Mijn Wanghen die plachten te bloosen , Die zijn vergaen ghelijck de Roosen .Mijn roode Lipjes en witte Tanden , ’ t Verciersel van mijn lieve Mondt , Mijn wel gemaeckte schoone Handen , En fraey besneden Borsjens rondt , Zijn al van d ’ Aerde in gheswolghen , Een yder denckt dat hy moet volghen .