(1893) En dan Terre Promise ! Hoe ver , mijlen ver , van het gewoel der Fransche hoofdstad voert ons hier de schrijver ! Niets van den koortsigen gloed der jagende begeerten die daar ginds oud en jong voortdrijven ; niets van het froufrou der peignoirs van kant en zijde , van prikkelende parfums doortrokken .Zacht ruischen de palmen , zoet geuren de rozen van Sicilië .Een adem van stille teederheid ruischt over de bloeiende tuinen van Palermo .