(1896) Naar Robert Burns .' t Gevogelt ' viert feest in ' t ontspruitende loover , Het murm ' lende beekje stroomt vrolijk naar ' t meer ; De wind brengt de geuren der meidoornen over , En dauw en gebloemt ' siert het dal heinde en veer : Maar wat streelt het hart of verlustigt het oog , Als ons hoofd , door bekomm ' ring , ter aarde zich boog ? Gebloemt ' noch gezang Roept een ' blos op de wang , Die de folt ' rende wanhoop met bleek overtoog ! Mijn doel deed hun boosheid in gramschap ontbranden ! ' k Hervroeg voor mijn ' Koning , mijn ' vader zijn ' troon : Zijn voorgeslacht zwaaide den staf dezer landen , De vos vindt er holen , wat vond er zijn zoon ? - Maar ' t is niet mijne ellend ' , hoe rampzalig ik zij , ' t Is uw ondergang , dapp ' ren ! waar ik ' t bitterst door lij ' ; Uw zwaard was ten dood Mij getrouw in den nood , Ach ! verbeidde u geen blijder tehuiskomst met mij ! 1837 .De vlieg .