(1912) Een lelie wel als Gabriël Maria bracht , een blanke wel Van hemelsche genade , Albasten kelk vol lafenis , Waar , wijl zij nog van de aardë is , Mijn liefde rein zich bade .Doch meidoorn bracht hij en jasmijn , Bedwelmend zoet als zware wijn En giftige tijloozen En orchideeë ' aromenzwoel , Die geurden naar een donkren poel , En bleeke tuberozen ; Ook , tot bedwelming van mijn pijn , Papavers , die als kelken zijn Vol slaap en doffe droomen .Van de orchideeën werd ik krank , Ik dronk papavers loome drank , Liet komen wat zou komen .