(1895) ' t Zonnetje lacht , en de blinkende duinen Schitt ' rend en schoon , in dien warmenden glans , Lokken de wat ' ren , en schijnen te nooden : ‘ Komt ook tot ons in uw kring ' lenden dans ! ’ Maar toch staan en zien zij Hoog daar op u neer ! Vast elkander steunend Tot uw tegenweer ! En zoo ge al vermetel , Wat ' ren , hooger welt ' t Is ' t gebiedend duinzand Dat de grens u stelt .Bruisend en ruischende kust ge de stranden , Woelt en krioelt om de klippen u rond ! Spelend en dart ' lend en lachend en stoeiend , Of in uw diepten geen onheil men vond .Morgenwind komt , en uw sterkende adem Brengt aan den zwakke en kranke uw groet , Morgenwind komt en nog murm ' len uw golven , Hen , die u zoeken , uw kracht tegemoet .