(1912) Van tijd tot tijd sloeg hij het oog met zonderlinge vastheid op Maria , en dan sidderde hij van geheime blijdschap .Elke stap , dien hij nu deed , bracht hem nader tot zijn geliefd vaderland , tot Italië , waar hij verschijnen ging te midden zijner magen en vrienden , met de schoonste en beminnelijkste echtgenoote , door God zelf hem geschonken ! Wat zou zijn leven zoet en gelukkig zijn ! Welk genot ! Alzoo , hand in hand met zijne welbeminde Maria de geurige lucht van het geboorteland in te ademen , zijne heuvelen en dalen te doorwandelen , zijne natuurpracht te bewonderen , en op den top zijner indrukwekkende gebergten de handen tot God te heffen en Hem van daar te zegenen voor zijne milde goedheid ! Hij was nog verslonden in de beschouwing van het beloofde geluk , toen de stoet onder de Werfpoort ging en de kaai bereikte .Een schreeuw van blijdschap ontsnapte Geronimo .