(1883) Mijn moeder wat kan ons toch waarders nu ghebreken Als vergenoeging , en gherustheyt in de staat Van teghenwoordich ? An .In schijn noch inder daat Niet waarders , ick bekent : dan wie ken verghenoeghen Zo wel aan teghenspoet , nu ' t zo de Goden voeghen , Als aan het weelge luck , als aan de trotse pracht , Als aan der volck ' ren dwang en Coninglijcke macht Vol alle weelicheyts ? die voor den dach van morghen , Al stondt het ongheval voor deur , gheen mensch doet sorghen , Die toch gansch achteloos , staar - oogend ' op ' t gheluck , Denckt na geen swaricheyt voor hy is inden druck Door eyghen reuck ' loosheyt ellendelijck vervallen , Ghelijck wy zijn van groot gheworden niet met allen .Och of het Troysche huys gheworden was tot niet .