(1769) Maar als een gladde tong met looze taal u vleit , Verdedig u , hoe min noodzaaklyk ' t u moog ' schynen .Vertrouw , als de avondstond zyn purperen gordynen Schuift om een lustpriëel , met geurig kruid bestrooid , Met kamperfoeliën en roozen opgetooid , Vertrouw uw hart , uzelve , in tedere oogenblikken , Daar aan geen ' minnaar , wiens verraad u zou verstrikken .Schuw , frissche jongling ! schuw een onbezonnen min ; Zy stort het schuldloos hart een wrange zoetheid in , En doet de wysheid , de eer , en de achting yllings vluchten , Schoon ge u verbeeld dat u geen onheil staat te duchten ; Zy maalt u niets dan vreugd .