(1660) Hier van spreeckt de Poët Virgilius in sijn seste Boeck , daer AEneas en Sybilla na de hel gingen , waer van alhier de mont by alle oude Schrijvers gestelt wert : Wat vogel oyt bestont op desen pael te sweven , Die viel in haesten neer , en liet terstont het leven ; So grousaem was de stanck die uyt het watter quam , Dat gantsch het Griecken lant hem voor den afgront nam .Maer de Keyser Augustus heeft de Bosschen , die daer rons - om stonden , uyt doen roeyen , en alsoo al den stanck ende ongesontheyt van het water wech - genomen , gelijck ick gesien hebbe dat het noch op dese tijdt is .Want dichte bosschen beletten dat het schijnen van de Son ofte Mane daer ontrent niet en komen , ende oock dat de lucht niet beweeght kan werden , het welck nootsakelijck verdervinghe ende stanck moet verwecken .