(1620) De Schilderkunst , die praelt met puick van oude stucken , En aen den Tiber wort geviert en aengebeên Van aller geesten bloem , gedreven derwaert heen , Om daer met doode stof het leven uit te drucken ; Dees hoe aenlockend kon den geest zoo niet verrucken Van onzen Schildergeest , die in ' t gemoet bestreên Geen doode verf vernoeghde , albast , noch marmersteen , Om een ontloke bloem in Nederlant te plucken .Na veel beraets hy dus den schellen weêrgalm vraeght : Hoe heet mijn echtgenoot ? hoe noemt men deze maeght ? Aeght , riept de wedergalm .Aldus om uit te kiezen Een Aeght uit duizenden , zo komt de Bruigom t ' huis , En zoeckt zijn wederhelft , zijn Bruit , niet zonder kruis , En vint haer endelijck met vreught in ' t Hof der Vriezen .