(1912) Hij drong zijn hoofd naar buiten en zoog de versche lucht als een ongekende heerlijkheid binnen .Hij proefde het geurig scherpe hars der boomen , het broeiig rotte van doode bladeren en de voedzame stooflucht der aarde , der goede aarde , die den mensch leven deed , die alles voor den mensch voortbracht , brood en vruchten , van alles wat hem te stade kwam ook dat waarvan men het bier kon brouwen .En een heete dorst verdroogde zijn verhemelte .