(1834) Tot bewijs van ' s mans meesterlijken dichttrant , diene de volgende Vertroostinghe aangerart vossius , bij den dood van zijnen Zoon : Wat treurtghe , hooggheleerde Vos , En fronst het voorhooft van verdriet ? Benij uw ' zoon den Hemel niet .De Hemel trekt : ay , laet hem los ! Ay , staeck deze ijdle tranen wat , En offer , welghetroost en blij , Den allerbesten Vader vrij Het puick van uwen aerdschen schat .Men klaeght , indien de kiele strandt ; Maer niet , wanneer ze rijck gelaen , Uyt den verbolghen oceaan , In een behoude haven landt .