(1788) Een witte mollige kat zit met een goedig gelaat bij mij op tafel , en Rosetje staat , met oogen vol hondelijke schranderheid , mij , met een kwispelend staartje , om de duurzaamheid mijner gunst te vleien .- Verscheiden potten met oranje - en lauwrierboomen of met lavendelplantjes verspreiden hunne aangenamen geur door het geheel vertrek ; en eenige bloembollen beloven mij in kort denzelfden dienst .- Zie daar reeds eene aftekening van mijne kamer , die over ' t geheel niet is opgesiert naar den smaak dezer eeuw , maar dien van het land vertoont ; kont gij dien wel afkeuren ? - Ik woon immers op het Land : mag ik mij dan ook hier in niet naar de Natuur schikken ? Is hare onopgesmukte eenvoudigheid niet waarlijk schoon ? Daar ben ik op verliefd en haar kies ik ter leidsvrouw , gedurig gedachtig aan den braven vader Sluiter , dien ik in mijne jonger jaren plagt te lezen .