(1842) In het voorjaar , wanneer alles uitbot en groent , en vooral in de heldere , als met tooverglans verlichte , aan leven en beweging zoo rijke Junij - nachten , vertoonen deze wouden zich het schoonst .De frissche balsemgeur der jonge knoppen van het pijnblad vervult de lucht .Nu en dan , bij den ligten ademtogt der zomerwindjes , stijgen digte wolken van bevruchtend stuifmeel in de lucht , terwijl scharen van vogels in het gebladerte kwelen , door niemand beluisterd dan door de Godheden des velds , den jager , die het wild beloert , en den eenzamen wandelaar , die zich verbeelden kan van dit alles de eenige heer en koning te zijn .