(1816) U , wijsgeer ! zoekt zij op ; u , denker ! geeft zij krachten ; Streeft met u d ' Ether door op vleuglen der gedachten ; Zit bij den smeltkroes neêr , als gij de deelen scheidt , En zoekt met u een ' straal der duistere eeuwigheid .Zou zij , daar gloeijend vuur hare eedle borst doet zwellen , Den Vaderlandschen roem niet boven alles stellen ? Dien roem , die , door geweld of heerschzucht ooit beklad , Bedriegelijk vernis noch vleijer noodig had ; Dien roem , dien nimmer vreemde of zwakke buren vloeken ; Dien roem , dien steeds de wijze en groote mannen zoeken ; Die ware en eenige eer , die op de godsvrucht rust ; Die ongeveinsde deugd , der hemellingen lust ; Die onomkoopbre trouw , die , nimmer uitgegleden , Meer bij den naasten geldt , dan ' t plegtige der eeden ; Dien onbedwingbren moed , dien sieren , vasten geest , Die , roept het Vaderland , den wissen dood niet vreest ; Dien roem , de vrucht der kunst , geboren uit de toonen Der gloênde dichtrenrei , der echte Apolloos - zonen ; Dien roem , waarvan alom de luide Faam gewaagt , Waaraan vergeefs de tand der grijnzende afgunst knaagt ; Dien roem , op ' t sprekend doek bewaard voor volgende eeuwen , Maalt ons het rijk penseel de land - of water - leeuwen , Den schoonen lentedos , der geurge bloemen pracht , Het purpren morgenrood , den sluijer van den nacht ; Of schept de beitel ' t beeld , uit ruwen steen gedreven , Dat , koud en onbezield , gevormd schijnt om te leven ; Dien onvergangbren roem , verkregen op het veld , Waar langs het talloos tal der hemellichten snelt , Of bij een ' gloed , gelijk aan dien der wereldzonnen , Natuur ! in ieder rijk van uw gebied gewonnen ; Dien roem , die ' t al omvat , wat hart en geest verhest , Door schitterenden glans of lagchende eenvoud treft .- Ja , dierbaar als het wicht , gedragen onder ' t harte , Met levensmerg gevoed , gebaard in pijn en smarte , Is de eer van ' t Vaderland voor ' t vaderlandsch gevoel : Zij is het zoetst genot , zij is ' t verhevenst doel .