(1918) .o , weet ik waaraan ge wel dacht ? Doch ik droomde van ' t heil aan die boeren beschoren , van hun levende vreugd , in geen weemoed te smoren , en gij spraakt mij , natuur , met bedwelmende kracht , uit die golvende zangen van ' t ruischende koren .O ! toen was er gedanst op dat verre gehucht ! Doch nu keerden wij langzaam en zwijgend en teeder .