(1884) Loop niet meer door ' t wilde lof , Ga met mij in Liefdes gaarde ; Schoonste nimf , daar baart ons de aarde Bloemen van een eêlder stof ; Die alleen de reuk niet vleijen , Maar met liefelijk gevoel Schaffen duizend lekkernijen , Door een streelend geestgewoel .Liefdes hof braveert het al : Laat het haaglen , laat het waaijen , Laat den hemel bliksems zwaaijen , Met een zwaren donderval ; Laat de gure winter beven , Dat al ' t geurig groen bederft ; Liefdes bloemen blijven leven , Laat het sterven wat er sterft ! Al hetgeen in dit versje gevonden wordt , niet slechts aan keurigheid van uitdrukking en versbouw , maar ook aan jong menschelijk gevoel en bovenal aan heilige geestdrift , wordt bij Cats gemist .Ook Cats is een waarnemer der natuur , van de velden , van den hof en zijne schatten ; doch hij bestudeert deze voorwerpen niet om hun zelfswil , hij neemt hun leven niet in zich op , zij vloeijen bij hem niet ineen met het leven der menschen .