(1887) de lijn , de scherpe , fijn begrensde omtrek , het geribde , gebeeldhouwde der breede steenmassa ' s , der rotstoppen vormt de schoonheid van de bergen .We waren nog in Maart ; licht - groen loover en een witte bloesemregen maakten de Rijnoevers nog niet tot dat wonderschoone voorjaarsfestoen van geurende bloemen , dat , eens bewonderd , onvergetelijk blijft , als de bruidkrans der geliefde .Het landschap had nog het meest van een sepiatcekening , maar toch kon men tegen den warmen rotswand hier en daar ontdekken , dat de aarde uit haar langen winterslaap begon te ontwaken .