(1804) Daar staat een lustprieel in ' t midden van het water ; Misschien dat Gideön , door ' t liefelyk geklater Van deze golfjes , zich hier tot het rusten spoeit , Wanneer hy ' t nyvre brein door ' t werken voelt vermoeid : ô Ja ! hy heeft zichzelv ' deez ' hof ten schat gegeeven , En vormt zich hier een schets van ' t vaderlandsche leven .' k Ga , vol van blydschap , langs een schoone zylaan heen , Naar ' t ruisschend kreekje , dat thans dartelt naar beneên , En , met de komst des vloeds , weêr kronklend loopt naar boven ; Dees kreek besproeit een tal van Gravenstraatsche hoven , En scheid de grootsche stad van bosch en velden af .Zie hier een vergezigt zo schoon natuur ooit gaf .