(1889) .Maar toch , hoe gelukkig , dat zij ze had , alle vier , alle vier ! En zij boog zich en roerde even met de lippen Nico ' s open mondje aan , en zij voelde zijn zachten , geurigen adem over haar wang strijken , als een liefkoozing , en haar tranen drupten neêr op zijn voorhoofd , zoo doorschijnend bleek , zoo zacht ..