(1862) ( Geven verarmt niet .) Schoon het bietje komt gevlogen Over al het riekend ' kruyt , En , na dat ' et heeft gesogen , Treckt er was en honigh uyt ; Des noch efter onverhindert , Blijft de schoonheyt van de roos In haer wesen onvermindert , Mits sy noyt haer glans verloos .Wie den vromen plagh te geven Of een schamel mensche voet , Schoon de lieden daer af leven , Hy en mindert noyt sijn goet .