(1889) .Mijn hart krimpt bang te saam , ' k vlucht naar de beek , Die door den tuin ruischt , en zie ' t peinzend aan , Hoe , als het leven met zijn vreugde en nood , De snelle druppels komen en vergaan .Heerlooze tuin , wel weinig dachten zij , Die eens hier woonden , aan zoo snel een keer , In droef gepeins verliest zich mijne ziel , Daar wekt me een ruwe toon : ‘ wie biedt er meer ? ’ Behalve deze lyrische en verhalende gedichten ontstonden als grootere werken Tompa ' s ‘ bloemensprookjes ’ en ‘ natuursprookjes ’ .