(1911) In haar herinnering herzag zij Rohini zoals zij haar het eerst gezien had , diep in gepeins verzonken , een blank , eenvoudig meisjesbeeld in den stillen maneschijn , en voor het eerst voelde zij de weemoedige ernst van dien blik waarmede Rohini haar ziel toen getroffen had .Den volgenden nacht trok zij vroeg , vóór de maan verrees , van weinige slaven verzeld , over de heuvelen en langs het dal van de bochtige Nilayan naar Patalipoetra en eer de dageraad in het oosten gloorde , bereikte zij de schone mangogaarde van Rohini en de liefelike geur der robijnrode asjokabloesems woei haar tegen .En Rohini , die dien nacht vroeger naar haar paleis weergekeerd was , en door de vooruitgezonden bode van Salawati ' s komst verwittigd , trad haar met gratie en vorstelike hoogheid tegemoet , maar zij verheugde zich niet .