(1890) De kleine jongen keek peinzend , veel te ernstig voor zijn leeftijd , naar het gras , de bloemen en de zee .Een sterke , doordringende geur steeg op uit de kruisemunt , het kruid dat op Nisida het weligst groeit , en uit de rozen die , het geheele jaar bloeiend , telkens haar geurig leven van één dag leven .‘ Wat een heerlijke bloemengeur ! ’ zei zij , als bij zich zelve .