(1900) Onverwijld trad een bediende toe om de zorg voor paard en voertuig op zich te nemen en pas waren de heeren afgestapt , of de Heer des huizes begaf zich in persoon naar de groote huispoort , om hen te verwelkomen en binnen te leiden , of eigenlijk naar buiten , want het gezin bevond zich op het ruime plein achter het kasteel , met welige vruchtboomen beplant , in wier lommer men koelte zocht , terwijl men de zwoele Augustuslucht inademde .Er werden haastig stoelen aangebracht voor de vreemden , de gastheer verontschuldigde zich , dat hij den maaltijd reeds genomen had , wijl hij zijn vriend eerst in den namiddag wachtte , doch liet geurigen kruiderwijn opzetten ; de jonkvrouwen van Marnix brachten zelve fruitschalen op , met sierlijk ooft gevuld , en met een hoffelijk woord vermaande Marnix zijne gasten ‘ te doen of zij ' thuis waren ’ .De afgevaardigden voelden zich echter zeer weinig thuis , en gansch niet op hun gemak tegenover den statigen , ernstigen man , door de ondankbaarheid en de miskenning van eene argwanende regeering gedwongen tot de ruste , op een leeftijd , waarin hij den lande nog zoo goeden dienst had kunnen doen .