(1895) Vergeefs ! Beweegloos lag daar zijn lievling ! Op zijn schouders torste toen de Reus het blanke lichaam , en droeg het verre tot een plaats , waar hemelhoog een boom uitbreidde zijn armen .Ontelbre bloemen , rood en wit , geurden om den voet , in de schaduw ; scharen van gevogelte verkondden daar ' t zalige genot van de liefde .Voorzichtig lei hij dan ' t lijkje neer op gras en bloemen , en plukte tot een stapel ' t geurigste en rijkst gebloemt , en reeg op lissen die samen , en wond ze twintig , dertigvoud om de blanke , lieve gestalte .