(1877) Maar op het binnenplein van dat oude paleis staan , tusschen de palmen , acacia ' s te bloeien ; van dien hoogen muur hangt een witte meidoren af ; de maandrozen klimmen tegen de knotwilgen op en gluren er over henen ; op de kerkhoven vlechten de azalea ' s , wit en rood en purperkleurig , zich door het donkergroen der cypressen ; en waar op den top van een heuvel , zelf van steen als de weg die er in is uitgehouwen , de middeneeuwsche vroomheid eene kerk of een klooster heeft gebouwd , de goede zorg van een Paus of een Koning uit den voortijd de ruischende fonteinen eener waterleiding heeft aangebracht , daar plantte de nakomeling een wandelpark , en leerde er de bloemen zich schakeeren om en onder en tusschen sparregroen .Gij gaat uit wandelen met het dool om van uit de hoogte een zeegezicht te genieten , of de zon op de koepelkerken eener wereldstad te zien glinsteren ; en gij keert huiswaarts niet een ruiker in de hand , waaruit terzelfder tijd de geuren van jasmijnen en heliotropen , seringen en geraniums , maandrozen en provincierozen , Malmaisons en François Premiers , tot u opstijgen .O mengeling van kleuren , zoo frisch en krachtig , zoo donker en zacht ! O eerlijk en heerlijk zinnebeeld van het rozenland Italie - in April ! ’ Regels als deze zullen menigeen opwekken het boek ter hand te nemen , dat tal van even kenschetsende bladzijden bevat .