(1814) Het was een der schoonste lentedagen , een dier volmaakt zuivere en heldere dagen , op welke men gemakkelijker ademhaalt , op welke het aanwezen ligter is ; aan de zijde van mijnen vriend , geärmd rondwandelende in den fraaijen tuin , ondervond ik een gevoel van geluk , zoo vreedzaam en zacht , dat het , eenigermate , een denkbeeld zoude hebben kunnen geven van het geluk des toekomenden levens .De Natuur scheen in feestgewaad getooid te zijn ; eene frissche en levendmakende lucht omringde ons , en blies ons den geur der bloemen tegen ; de boomen waren met dezelve bedekt , en vertoonden zich als veelkleurige ruikers ; de schoone amandel - en de schitterende perzikboom , met hunne rozekleurige kransen , zetteden nieuwen luister bij aan het sneeuwwit der peren - en kersenboomen , wier ligte bloesems flodderende voor onze voeten vielen , en ons op een bloemtapijt deden wandelen ; de nog bekoorlijker appelboom slingerde bevallig zijne takken , met knoppen van gemengeld wit en purper bedekt , doormengd met bladeren van het eerste groen .Boven onze hoofden zongen de vogelen hunne minnezangen ; de vlinder met bont fluweelen vlerkjes vloog van bloem tot bloem .