(1915) Een koopman biedt zijn bloemen aan , Ik hoor zijn roepstem van de straat .Het is of ik ze reeds zie staan , En ' t geuren door mijn kamer gaat Van hyacinthen , zwaar van lucht Op dikke stengels saamgepakt ; Of in narcissen d ' ijle vlucht Van zonneglans tot bloem verstrakt Een teerheid brengt en harmonie Waar anders té veel geur zou zijn .- De tulpen zijn de bloemen die Gebogen in een slanke lijn Vanuit de hoog kristallen vaas De kamer inzien trotsch en koel , Of door een ondoordringbaar waas Zij neerzien op het bloem - gewoel Daaronder ; - maar het lentelicht Heeft allen even lief en kust De bloemen en mijn blij gezicht In overdaad van levenslust .