(1876) ’ Dus eindigt de lieflijke zwanenzang der vroeg gestorven dichteresse .Eene geur van poëtische melancholie zweeft over dit idylliesch verhaal , frisch als een zonnige lentemorgen en zoo diep weemoedig tevens , als de geschiedenis eener geknakte roos .De opvatting van den zielstoestand der arme doofstomme is fijn en diep gevoeld in de hoogste mate , de roman van haar leven vormt een meesterwerk in miniatuur .