(1918) Wat was het alles jong en mooi en frisch vandaag ! Boerke stond en staarde , alsof hij dat nog nooit gezien had .Zoo was het toch immers elke lente : een nooit uitgeputte wereld van voortdurende verrassingen : dàt , wat gisteren nog sliep , heden ontwaakt en bloeiend ; dàt , wat gisteren bloeide en geurde , aan ' t tanen en verwelken reeds .Wat zag hij wel ginds verre ? Had het gesneeuwd van nacht of had men hoopen kalk over het land gestrooid ? Hij wreef aan zijn oude oogen en liep nog wat verder door ; en toen zag hij ' t : het was ineens de bloei der boomgaarden , de glanzend - sneeuwwitte bloei van pruimeboomen en van kerseboomen , zóó overvloedig , zóó óverweelderig in één enkelen zachten lentenacht ontloken , alsof het met vrachten en bergen over de stille wereld had gesneeuwd .