(1854) De geestrijke bellamij heeft in zijnen Poëtischen Spectator gezegd : het valt niet moeijelijk , voor een gemeene kroeg het uithangbord te plaatsen : het groote Heerenlogement ; maar men doe een stap daar binnen , en de teleurstelling klimt tot verontwaardiging .Meent gij , dat slechte wijn een ' beteren geur zal krijgen , als hij uit kristallen bekers gedronken wordt , of onsmakelijke spijs door het prachtig tafelservies smakelijk worden ? Of zal veeleer , naarmate het een tegen het andere af - steekt , hetgeen u anders slechts hinderen zou , u ondragelijk worden ? Aanschouwt dit boekwerk ; de uitvoering van druk en letter zijn keurig , onverbeterlijk ; de fraaije schildpad - band , het rijk verguldsel lacht u aan ; misschien wordt het onder een glazen stolp voor stof en vuil bewaard ; maar gij neemt het in de hand en gretig doorbladert gij het , vol gespannen verwachting : doch wat gij er in vindt , is plat , en koud , zonder geest , of zin , of leering ; en wordt het u niet nog walgelijker om den tooi , waarin het zich u aanbood ? De rijk uitgedoschte voltaire ontmoette den sober toegerusten piron , en zeide tot hem : Welk een kleed voor zulk een man ! Vinnig duwde de andere hem toe : Welk een man voor zulk een kleed ! Wij laten de toepasselijkheid van dit scherp gezegde voor rekening van den spreker , en houden ons alleen aan den zin van hetzelve : waar innerlijke deugdelijkheid ontbreekt , daar is alle uiterlijke tooi misplaatst .Verre zij het dan van ons , M .