(1888) Annabosch , van waar een dreef van eiken en sparren regt aanloopt op het huis , dat aan de overzijde van een groot korenveld even te zien komt tusschen ' t geboomte van het park , waaronder een zeer donkere bruine beuk de aandacht trekt .Maar meer nog worden wij geboeid door de rustige , eenvoudige en toch zoo indrukwekkende schoonheid van het wilde zandspoor , gelijk het voortloopt langs de hooge dennen , die er hun krachtige takken over uitbreiden , omzoomd met opslag en struiken , met dorens en bramen , met mos en erica ' s , zich verliezend in het volle , rijk getinte groen , zich badend in den zonneschijn , vol licht en gloed en vervuld met de fijne , versterkende , aromatische geuren van hars en heideplanten door de zomerwarmte opgewekt .Maar niet te lang mogen wij op dit heerlijk plekje vertoeven .