(1793) Hoedanig deeze mededeeling geschied , zal men uit de volgende trekken , wegens de Oubliettes , of holen der vergetelheid , kunnen opmaaken .‘ Naby het Dorp Grellingen vormt de Byrsa door de Rotsen , in een enger bed gedrongen , eenen Waterval , welks wit schuim op twee kommen van een helder stil water heerlyk afsteekt ; de boere hutten die dezelve omringen , zetten dit schildery nog meer fraaiheid by , het welk reeds meer dan eens de tekenpen der reizende Kunstenaars heeft bezig gehouden ; weldra verandert dit tooneel , en men ziet een Gottisch gebouw voor zich , uit welks midden een zwaaren tooren opryst , het welk het dal beschermt , en naby die plaats , alwaar de Lisel zich met de Byrsa vereenigd , hetzelve in twee deelen scheidt : dit is het Kasteel Zwingen , de verblyfplaats van den Opperlandvoogd van Lauffen , dit is , na het uitsterven der Edelen van Ramstein , aan dewelke het verpand was , wederom aan het Bisdom gekomen ; de verbaazende dikte van deszelfs - muuren , en de slegte inwendige inrigting , toonen , dat dit slot veel meer ter beveiliging , dan tot gemak van deszelfs bewooners , gebouwd is ; het heeft meer dan ééne belegering moeten uitstaan , en het was in 1530 byna door de oproerige Landlieden ingenomen ; men gist met recht , dat het oude gebouw uit niet anders dan uit eenen ronden tooren bestaan heeft , daar de verdere , in de rondte daar aan gevoegde , gebouwen van laater tyd zyn ; het water der Byrsa , daar rondom stroomende , maakte hetzelve weleer tot een Eiland , maar de kunst is hierin de natuur te hulpe gekomen , ten einde dit verblyf gezonder te maaken , door dit dikwerf stilstaand , en hier door stinkend , water af te leiden .Op den top des toorens is eene schoone vlakte , van waar men het gansche dal overzien kan ; het was van daar , dat de oude bezitters , op hun gemak , hunne vyanden , of ook de Reizigers , konden zien naderen , die trouwens wel eens op gelyken voet behandeld werden : men zoude met meer genoegen het vermaak van een zo bekoorlyk uitzigt genieten , indien men niet in het midden des toorens , de opening van een dier verfoeilyke afgronden gewaar werdt , welke by den naam van Oubliettes , holen der vergetelheid , bekend zyn , waar uit men nog den doffen bloedkreet dier rampzaligen meent te hooren opstygen , welken weleer daarin leevend begraven werden .