(1911) Aarzelend , schuw bijna , bezag zij het wonder dat voor haar verlangende blikken doomde .Als een wit - besneeuwd veld prijkte de geurige bloemenpracht en de rode lotuskelken lagen gelijk droppen van donker bloed in het zwanenblanke rozenbed .‘ Koemoeda , Koemoeda , ’ murmelde zij , de nachtbloeiende waterlelie noemende die zij zelve was .