(1858) bl .162 : ‘ Zulk eene menschelijke rede gelijkt mijns inziens op eene der vele zwavelwaterstofbellen , met dezelfde stof gevuld en volkomen naar elkander zweemend , die uit het kwalijk riekend moeras van het pantheïstische algemeene oprijzen , om den vasten weg van hun [ haar ] kortstondig bestaan te doorloopen .Zoo veel mogelijk gevuld met den inhoud van haar ontstaan , werpen zij zich , in haar buitenvlies het beeld des hemels en der aarde weerkaatsend , bij hare uitbarsting in de armen van den schoonen dood der algemeenheid en haar geestelijke ( gasvormige ) inhoud keert tot het algemeene terug .