(1843) En daar zij Parijs niet meer konde bezoeken , liet zij Parijs bij zich komen in hare kamer .Toen ook julius , in haar boudoir toegelaten , haar dáár zag , zittende op hare causeuse van zacht groen fluweel , tusschen bloemen en reukwerken , in de kost - bare achteloosheid van dat witte gewaad , niet ongelijk aan eene fijne kunstroos op een mos - tapijt neergeworpen , terwijl het onzeker flikkeren van eene enkele waskaars eene schemering om haar heen verspreidde , die luide tot de zinnen sprak , dacht hij onwillekeurig aan de gevaarlijke vrouw , tegen welke salomo waarschuwde .Somber en met waardigheid zeide hij : ‘ Ik ben gekomen , Mevrouw ! omdat gij het gewild hebt , omdat ik geloof aan de verzekeringen van een ' achtingwaardig man en omdat het mij niet vrijstaat eene poging te verzuimen , die tot de verbetering van mijn lot kan bijdragen .