(1902) Godverdomme wat stink jij ! dacht ik ! ’ Hij gooide zich achterover in den stoel die zijn geweldig lichaam beklemd hield , en lachte dat het hout er van kraakte .‘ Zie je dat benauwde gezicht van Soetens op zijn paard , en de tijger net zoo geschrokken van hem als hij van den tijger , en dan “ Godverdomme , wat stink jij ! ” riep hij , zich de tranen van de wangen vegend .“ Jawel Soetens , lieg er nou maar niet om .