(1887) Hij stond op om alles eens te bekijken , zoo als het nu geschikt was en voor het hier te leiden leven pasklaar gemaakt .Hij zag het lichte , nauwelijks met groene en gele ruikertjes bestrooide behangselpatroon , de oude uit een dorpsboedel gekochte piano , verder de twee groene kanapeetjes van glad leder , de stoelen aan de tafel en langs de wanden , rieten en leêren , het buffetkastje , de drie deuren , waarvan die op den achtergrond in den korten gang , de twee aan weêrszijden in klei - nere aangrenzende vertrekjes uitkwamen .Dunne , doorschijnende neteldoeksche gordijnen stonden , in een zwevende houding gestolten , stijf van het strijken , van boven tot beneden voor de vensterdeuren , hun onderste helft door magere witte koordjes met kwastjes opgehouden .