(1840) ' t Was nacht : de zonneschemer daegt .Gy plukte op onzen grond inheemsche , geurge bloemen , En hangt ze om ' t trotsche hoofd van onze Dichtermaegd .' t Zijn Madelieven , stil in ' t weidegroen ontloken , Zoo leent de schaemteblos de maegd aenvalligheid ) Voor vorstlyke oogen - zelv ' verdoken , Maer u - alleen bekend , maer u ten krans bereid .