(1910) Ze hangen dees dag als het vredig gewaad om een wijlende schoone , voor een ruime draperij uit hoeken van belichte kamer .Vriendelijk guldt de reuk van bloemen op het gedoofde roode en blauwe van verbeelde sluiers .' t Verleden zoent mijn kinderhart , en ziet door de vensters mijner oogen de breede boeken niet , doch horkt ver - affe cimbalen en vreugde - geluidjes uit wenteling van zwak azuur .