(1876) Rondom en boven ons woelde een onzichtbaar leven , dat ons het bewijs leverde , dat we wel binnen de muren , maar buiten het huis waren ; dat de schoonheid , de liefde , de ziel van de familie in hare heiligdommen gevlucht waren ; dat wij degenen waren die bekeken werden en dat het eigenlijke huis een geheim voor ons bleef .Op een zeker oogenblik kwam de huishoudster van den consul uit een deurtje te voorschijn , waar ze binnengegaan was om de jonge vrouw te zien , en terwijl ze langs mij kwam , fluisterde ze mij in : ‘ Oh ! als ge haar gezien had , welk een rozeknopje ! welk een paradijs - wezentje ! ’ En ondertusschen ging de muziek voort te spelen , en de aloë te branden , en wij te zoeken en te snuffelen , en de verbeelding te werken en te werken .En ze werkte nog en steeds sterker , zelfs toen we die atmospheer van licht en geuren hadden verlaten en huiswaarts keerden door een eenzaam en donker straatje , bij het licht van een lantaarn , te midden van de diepste nachtelijke stilte .