(1905) Ik ! ! ’ zei ' t meisje , en zy verbleekte , En haer bloed weerhield zyn loop , Of ze een koude slang gevoelde , Die haer om het harte kroop .Ach ! zy had zoo zoet , zoo zachtjes Steeds gewandeld op de baen Van haer leven , en zoo weinig Had zy van dien weg gedaen ! En zoo vele gouden droomen Had zy ' t overig gedroomd ; Met zoo vele geurge roozen Scheen de toekomst haer bezoomd .En nu , sterven ! - nu , verlaten Wat zy minde - nu de dood Naer haer leven toe zien grypen Met zyn handen koud als lood ! Ach ! ! - gelyk een blanke lely Dorstend naer den koelen dauw Van den frisschen lentemorgen ' t Hoofd laet hangen slap en flauw , Boog het meisje ' t blanke voorhoofd , Drukte ' t in haers vaders schoot En zy zweeg .