(1910) Hij bewonderde de groote ruischende boomen van den grooten tuin , de voorheen onbekende , prachtige bloemen , die hij mee verzorgde , ontroerden hem soms diep en in de boschachtige omgeving van den tuin vond hij veel plekjes , die hem lief werden .En hij dacht aan zijn groot , stil merenland , dat hij verlaten had , hij gedacht dit zonder het heimwee der eerste dagen , doch immer en immer weder , en hij had ' t ruischen der boomen lief , omdat het hem bewogener daaraan deed denken en de schitterende vreemdheid der bloemen deed oude , verbleekte droomen in hem herleven .Ver in den nazomer werd eensklaps het mooie huis , dat bij den tuin hoorde , bewoond .