(1911) Een dunne , teer - trillende lichtstraal , zilverig als maneschijn , daalde van uit de grotkoepeling neer , recht op het gelaat van den grijsaard , die zwijgend het vermoeide hoofd daarheen hief .En de Styx , als een traag ontwakend dier , zwol en steeg schuimend op het strand , rukkend aan het dodenvlot dat slangachtig te deinen begon .En van heel hoog daalden met het blanke gestraal fijne , zilverhelle geluiden .