(1884) Hier vloeit de diepe beek waarin Ophelia , met de gele en witte waterlelies in de haren , zich spiegelde en in haren waanzin omkwam .Hier ruischt het graanveld waar Rose weleer , onbezorgd en levenslustig , zich een krans van korenbloemen plukte ; hier groeit en bloeit de weide waar zij madeliefjes zocht en in het schemeravonduur ondervroeg - leerzamer bezigheid dan men bij den eersten aanblik denken zou , indien althans de dichter in zijn regt is wanneer hij er deze les uit trekt : Beaux bluets qu ' on tresse en couronne Dans les beaux jours , Belles fleurs que le printemps donne Pour oracle aux premiers amours , Tout se fane bien vite , Rose : Un jour tu n ' auras à cueillir De fleur éclose Que dans les champs du souvenir ..