(1857) LXXXIX .ô God , die , boven ' t licht , op zonnengolving treedt De wachters om Uw throon verduizlend door heur luister , Maar zelf met zuivrer licht van heiligheid omkleed , Waar ' t vlammend Cherubsoog by wegzinkt in het duister ! Gy die de donders tot Herauten , ' t bliksemvuur Tot lijftrawanten maakt om Uwen wolkenwagen , En op den stormwind vaart in Uw gareel geslagen , By ' t kraken van de in angst bezwijkende Natuur ! Wat was ' t , wanneer Uw stem het eindloos ruim vervulde , En ' t niet bestaan greep en in zelfgevoel ontsprong , De Hemel wederklonk van de uitgeborsten hulde Die ' t Al , in melody van loutre wellust , zong ; Daar ' t alles op Uw wenk zich afscheidde , aantrok , paarde En ordende , ophief en ter neêr zeeg , steunde en droeg , Bewogen warelden door hemelkringen joeg , En ' t leven wortlen deed in ' t paradijs der aarde ? Wat was ' t dat U bewoog ? - Weldadigheid , ô God ! Weldadigheid - gehoond van dien Ge uit kleiaard bootste , D ' ondankbre , die , misleid in ' t ongestoordst genot , Uw waarheid tegendruischte , Uw woord verroekelooste ; Die de aard , zoo onbepaald met zegen overdekt , Ten vloek maakte in zijn val ; hem , ' t pronkstuk der gewrochten , Der Englen vreugd om hoog , en in hun kring vervlochten , Met onuitwisbren smet voor de eeuwigheid bevlekt ! Was dit , weldadigheid genieten ? dit erkennen ? U , uit vermeetlen waan , te steken naar Uw kroon , Met onbezuisde drift het Helspoor in te rennen , Met roekelooze hand te grijpen naar ' t verboôn , Zich in Uw recht , Uw licht , Uw godheid in te dringen , Om U gelijk te zijn ? - Neen , slaven van de Hel , ' t Was uit weêrspannigheid aan ' t heilig Godsbevel , Den opgeheven hals in ' t Duivlendwangjuk wringen ! En zulk verwaten , zulk moedwillig overtreên , Kon dit genade by d ' onkreukbren Rechter vinden ? Was de uitgesproken vloek herhaalbaar ? - Neen , ô neen ! De niet ontwijkbre dood moest stof tot stof verslinden : Ja de aard weêr aarde zijn ; - de donder uit Uw vuist Steeds klaatren door de lucht ; - het Eden was verloren ; Hy , stervling , moest in smart en tot de smart geboren , Daar zonde en dood in ' t bloed door hart en aadren ruischt .Maar Uw weldadigheid - ? Ja ! God , Gy bleeft weldadig ! Daar blinkt Uw goedheid hoogst , waar Ge Uwe wraak vervult .