(1821) Daar bleef de moet van menig man En dapper heldt , door dwang , bezweken .Toen golt het u , ô Nassaus roem ! Zoo out in moet als jong van jaren : Nog in uw lente , ô eedle bloem ! Toont ge u zoo moedig als ervaren , En zet u voor uw benden pal , Het puyk der eeuwig vrye Vriezen , Wier inborst liever ' t leven zal Als hunne vryheyt oit verliezen .- - - - - De schim van Styrum , reets ontzielt , Streeft door den vyant heen en weder : Zy worden ' t zyner zoen vernielt , En vallen als het zaat ter neder .