(1870) Zij hoorde zooveel waarheid en voelde zich toch zooveel ontnomen .De kerkwand dierf beeld en schilderij , het outer den wierookgeur ; ze had dat alles zoo gaarne willen prijs geven , indien het gewelf der Hemelen den boog van haar nieuwen tempel had mogen zijn , maar Rijkert liet haar weder binnen gaan in een gebouw van handen gemaakt , en dit was geplunderd en ontsierd .Zij moest echter aannemen wat haar in deze ure gegeven werd , en , medegesleept door de redenen des predikers , begon zij met afschuw terug te zien op de plechtigheden , die hij haar als Heidensch , als zielloos maalde ; begon zij te twijfelen of zij , die zoo verre stond , wel waardig zou worden bevonden te naderen ; begon zij te begrijpen wat Rijkert bedoelde met de woorden : zijn - zelfs zaligheid te werken met vreeze en beving .