(1823) Dat weet de sprinkhaan , die hier springt ; De groene stapel , die er zingt In ruigte ; en ' t bijtje , dat zijn wooning Van daar stoffeert met wasch en honing .Die lugt maakt droeve zinnen blij , En ademt lust tot poëzij : Daar kan men zingen , dat het schatert , Terwijl de duinbeek ruischt of klatert .Zijn vogt zal uit de drooge blaân , Die ons de taangeele Indiaan Verschaft , een geest en leeven trekken , Dat meer vermaaks in ons zal wekken , Dan ooit de Grieksche Anacreon Uit Bacchus kroezen zuigen kon ; Of Flaccus uit Falernsche schaalen .