(1858) ] Benij geen ' sterflijk mensch om macht : Benij geen ' wareldvorst , Om dat hy scepters torscht , Terwijl in de on - te - vreden borst Het hart om meerder smacht .Hy kieze uit al den parelschat , Waar ' s warelds dageraad Aan Indus oevers zwaâr van gaat , Het kostbaarst dat heur schoot bevat ; En de eêlste diamant Schiet ' vlammen aan zijn hand ! Robijn en onyx sier ' zijn schaal , En schitter ' by den dronk Met hellen vonk aan vonk Op ' t vrolijk dartlend vreugdemaal , Waar overdaad gebiedt , En wijn by stroomen vliet ! Een purpren hemel eer ' zijn kruin ; Een purpren kleed zijn ' voet ! Hy stappe en plasch ' in ' s vijands bloed Op omgeworpen stedenpuin ! De schittring van ' t gevelde staal Omhein ' met louter zonnestraal En bliksemflits by flits Zijn hof , zijn ' throon , zijn ' disch ! Natuur putte in zijn dienst zich uit , En op , en onder de aard ; En de afgrond lever ' tot zijn buit , Wat zee en mijngang baart ! De zijworm spinn ' een ' schooner draad , Die hem de leden klee ' Met oogverblindend pronkgewaad ; En op de legersteê Vull ' de uitgezochte zwanenschacht Zijn peuluw eens zoo zacht ! De wierook van ' t verheerd Heelal Omwolk ' zijn ' stoel met lust ; En , zoeter dan het beekkristal Dat murmlend ruischt door ' t eenzaam dal , Zing ' hartbedwelmend lofgeschal De matte ziel ter rust ' ! Daar is een heil , een schat , een goed , Dat macht noch hoogheid hulde doet ; Dat zwaard noch gouden staf Aan wareldheerschers gaf .Gy heil , gy schat , gy dierbaar goed , Gy , hoogste zaligheid ! Wien zijt gy weggeleid ? Gy , zielvervullend huwlijkszoet Van ' t trouwbeminnend paar , Versmolten in elkaâr ! Gy , keurbloem , door geen hand geplukt , Die neemt , die grijpt , die rooft , En kronen stapelt op een hoofd , Dat van heur zwaarte bukt ! Gy , wellustbloem aan ' s levens struik , Gekweekt in hemellucht : Gelukkig , wien uw knop ontluik ' , Met levensaâm bevrucht ! By u verliest het goud zijn glans ; Verbleekt de chrysoliet : En , parelkroon of rozenkrans .