(1857) Dat , wat aanvangt met de woorden ; Es kommen die Missionäre Zu uns vom Abendlande , ofschoon misschien eenen Moslem te vergeven , durf ik hier niet afschrijven , om niet weder bij mijne lezers de stemming te zijner gunste te verstoren , die ik hoop door mijne latere mededeelingen allengs te hebben te weeg gebragt .Ik zal mij dus tot het opnemen van een paar iets minder pikante , maar daarom toch lang niet van kleur en geur ontbloote stukjes bepalen , waarmede ik tevens mijne vlugtige bloemlezing uit dezen onvergelijkelijken liederenkrans besluiten wil .Sie sprach : o welch getheiltes Glück , Mirza - Schaffy ! ward Deinem Leben , Du hast Dein Herz nun Stück für Stück Wie Deine Lieder hingegeben - Was bleibt davon für mich zurück Für all mein Lieben , all mein Streben ? Ich sprach : stets ungetheilt erglüht Und zündend seine Strahlen sprüht Mein Herz , an ew ' ger Liebe reich , - Es ist mein Herz der Sonne gleich , Der hohen Strahlenspenderin , Die , ob sie gleich Verschwenderin Mit ihrem Licht und Glanz ist , Doch immer schön und ganz ist ! De verontschuldiging der vlinderperiode moge meer geestig dan bevredigend wezen , welke vrouw zou wreed genoeg zijn , om na zulk een confiteor de absolutie te weigeren ? Meer echter zal dunkt mij het volgende lied aan Hafisa welkom zijn geweest , waarin haar dichter erkent dat hare liefde hem tot een ander mensch had gemaakt .