(1760) Gy zult nu , eens van zin , uw wollig vee te wed Geleiden , met malkaêr , en in één schaduw rusten .( ô Min ! gegrond op deugd , waar gy uw ' voeten zet , Bloeit geurig Mirtekruid , en groeijen duizend lusten .) Het is uw braaf verstand dat u verwinnaar maakt , Van ' t fierste maagdehart , eerst tot geen min te ontfonken , Door and ' re knaapen , neen : gy hebt haar ' hart geraakt .