(1919) Mij is geen zwaarte Eigen en geen verleden dan het verleden der sproke .Er bloeide een geurige hof maar de vlam sloeg in ' t hout , Nu ligt alles omlaag en verkoold .Nu voer ik haar In de nacht hierheen , - onder de hemel met sterren Ligt het vergane , er sparkelt nog gloed Midden de schaduwen en wijd en verlaten Is het terrein waar wij wakende overnachten .