(1812) Een van hen verschijnt aan het portier , en , de edelgesteenten ziende , met welke lucia bedekt is , kan hij zijne verrukkingen van blijdschap niet verbergen .Terwijl het lieve meisje , half dood van schrik , haar halssieraad losmaakt , Miss arabella , zich bij de dochter van jephta vergelijkende , Gode hare ziel beveelt , en de Heer pringle zijne geldbeurs en horologie uithaalt : ‘ Hemel ! ’ roept de struikroover , ‘ Mijnheer pringle ! mijn weldoener ! ’ en rijdt met lossen teugel henen .De Heer pringle herkent ' s mans gelaat ; hij herinnert zich , hem eenen dienst gedaan te hebben , toen hij te Londen woonde .