(1826) Zoodra hij bij eene zijner vrouwen in de kamer treedt , schieten de slavinnen toe , en gedoogen niet , dat Zijne Hoogheid den voet op den grond zet .Indien eene van haar met een ' gunstigen blik wordt verwaardigd , wordt zij dadelijk met het geurigste reukwerk besproeid , en de opzigtster over de linnenkast brengt haar een pak zijden hemden ; men geeft haar prachtige kleederen , rijke edelgesteenten , en in dien schitterenden dos wordt zij aan den Monarch voorgesteld , die somwijlen , door de luim van het oogenblik , door een teeken van verachting of onverschilligheid , de begoochelende droomen , die reeds haren geest bezig houden , op eens doet verdwijnen .In dat geval wordt zij dadelijk beroofd van al dien tooi , en voor altijd verwezen tot de klasse der gewone slavinnen .