(1804) U , Friderici ! zy myn eerzang toegewyd ! Waar Marowyne met haar zwaare golven vloeit , Door rots en bank by bank de grootsche scheepvaart boeit , Haare oevers davren doet door steile watervallen , En Suriname scheid van ' t vaste strand der Gallen : In ' t midden van dien stroom had , op een hoog stuk land , De gryze Bonnie ' t rot der rooveren geplant ; Een bende , die , geducht voor Suriname ' s oorden , Zo dikwerf blyken gaf van plundren , branden , moorden ; Een bende , die , verhit en tuk op ' s blanken bloed , Ons , op haar ' enklen naam , van woede siddren doet .Nieuw clarenbeek moog ' van hunne euveldaên getuigen , En de arme Merle , die voor overmoed moest buigen , Voorleden jaar door hen , in doodsängst , weggevoerd : Een daad , die yzing baart , en ' t menschlyk hart ontroert ! Na dees gelukking stoof de woeste hoop naar boven , Waar Suriname ruischt , en trof een drietal hoven , Vermande slaaf by slaaf , stak huis by huis in brand , En , wat hen weêrstand bood , was daadelyk van kant .Hoe wierd hun moordlust op de blanken daar ontstoken ! My dunkt , ik zie het puin en ' t bloed van verr ' nog rooken ! Dees schenddaad was een dolk in ' t hart van dit gewest .