(1898) Naarmate de gezonde menschelijke geest God dichterbij komt en het onvoldoende , onbevredigende van al het voorbijgaande duidelijker beseft , zal hem een soort van heimwee naar het Vaderhuis overvallen , zoodat een aandachtig omhoogstaren hem met zekeren weerzin voor het aardsche vervult .Toch zal dit hem niet beletten dankbaar de bloemen te waardeeren , die hij voor zijn voet open ziet gaan ; want hij weet , dat zij bestemd zijn om met hare geuren en schoonheid zijn ballingsoord dragelijker te maken .Al deze gevoelens vinden heerlijke uiting in de verzen van den katholieken priester Jacinto Verdaguer , dien Spanje sinds jaren reeds als zijn uitmuntendsten dichter begroet ; en in den bundel des eerw .