(1912) Langzaam , een volgenden dag , gaat een zachte ruisching aan in de ziel .Zij zwelt tot een storm en de hand , die zich voortrept over het papier , schrijft de woorden naast elkander , een golf van klank , en de storm vervliet weer in geruisch , de hand beweegt zich nog altijd , de woorden ruischen uit in den laatsten regel van het gedicht .Daar ligt het dan .