(1902) De krekels duiken diepe en piepen ; de vogels zijn al slapen , ze knoteren , ze kreunen en ze zwijgen .De pereldauw , hij leekt zijn koude tranen over ' t veld ; de groote witte blommen vouden stil hun kleêren toe en ' t versche groen , het loof , ' t stoort al met nieuwe reuken .De zonne heft een zierken nog uit het water .