(1718) d ' Indiaansche Boom Guabipocacabila , of anders geheten Pao - vello , wijl zijne basten zeer week en gerimpelt zijn ; als de bloemen afvallen , ( ' t welk in de Lente of Kleine Regen - Tijd geschied , ) zo volgen daar op zoete , dog krom - gedraaide en onvormelijke , hulzen ; in ' t begin groen , maar na verkregene volle rijpheid werdenze swart en verrotten .Dezen Boom heeft geen lust aan beschaduwde Bosschen , maar gebeert van de Zon beschenene Velden , alwaar hy de voor - by gangers lieflijk verlustigt door zijne zierlijke bloessemen en reuk , gans aangenaam voor oog en neus .In hout , bast , pit en gebrekelijkheid , komt hy met de Flier - boom byna over - een ; voor aan de tak gaan lange spruiten uit , en uit de zelve vele telgjes , drie of vier nevens den anderen ; de bladeren zitten altoos twe en twe tegens over malkanderen aan korte steeltjes , zijn in ' t aantasten hard gelijk Parkament ; uitwendig in aderen en verwe de varsse Salie - bladeren gelijk .