(1917) Zoo , in die zachte gevoeligheid , waarmee Jean de Apache is geteekend : ‘ Jan de Steker ’ , die , een onmaatschappelijke , een vijand van de Maatschappij , als hij in den oorlog plots zijn rauw bedrijf van moorden ziet geproclameerd tot een zeer sociale daad , omslaat in zijn eigen tegendeel en zacht wordt en dienstvaardig ; die met roerende teederheid zijn hulpelooze makkers in het bosch verzorgt ; die zoo week wordt , dat hij heel zijn ziel leegpraat en dan , zichzelf niet meer begrijpend , zegt : ‘ Hoe komt een kerel als ik aan zoo ' n behoefte om te praten ? ’ En in een heel teedere natuurimpressie , hier en daar , is ditzelfde warme voelen .Zoo hier , wanneer in den avond de drie makkers in het bosch rondom hun wachtvuur zitten : ‘ Weder was er geen ander geluid dan de ruischende vlammen .Door de bladeren ging de stille trek van de luchten , die in den avond zich verplaatsen .