(1644) 2 Al waert schoon dat ic in ' t dal des doots ginge , End ' dat my des doots schaduwe omvinge : Ick vreesde niet , ghy zijt by my gestadigh , En ghy troost my met uwen staf genadigh , Ghy maeckt rijck met goeden seer velerhanden , Mijn tafel voor d ' ooghen mijner vyanden .3 Ghy salft mijn hooft met rieckend ' oly goedich , En schenckt my den Beker vol overvloedigh , Ghy sult doen dat uwe gunst , o Heer krachtigh , Mijn leven langh by my steedts blijft eendrachtig So dat ick hoop eeuwighlijck vast te woonen , In Godes Huys , ' twelck niet is om verschoonen .Den xxiiij .