(1884) ‘ Dag , Meiske ! ’ ‘ Dag , Everaart ! ’ Ze trok , langs het nauwe veldpad door het koren , naar huis , en de jongeling scheidde de roggehalmen vóor zich , om haar zoo lang mogelijk te ontwaren .Hoe voelde hij zich een geheel ander mensch ! Hij beminde en werd bemind ! Wat harmonie ruischte en juichte om hem heen ! Nu kon hij nog niet denken .Hij keerde terug op den weg , langs welken ze gekomen waren , en bleef op al de plaatsen staan , waar ze samen hadden vertoefd .