(1902) Maar meestal luistert ze met het genot van een kind naar dat bel - gerinkel in haar oor en poogt het te doen naklinken zelfs in de kleinste versjes .Dan gebeurt het haar dat ze banale rijmen , als kleuren , geuren , fleuren , voor mooie aanziet , misschien wel omdat de klank haar , vreemde , nieuw en zangerig voorkomt , en ze beschrijft den strijd tusschen haar ziel en de wereld om het hart van den geliefde in dit matte , flauwe kinderversje , dat bovendien in de beide laatste regels onjuist van constructie is : Bloeme - kleuren , zoete geuren , wil alles probéren om hem te kunnen weren , van kwade sferen .Wanneer ze glijden heeft geschreven , klinkt aanstonds strijden na in haar oor .