(1848) De geur der bloemen steeg ook , op den adem des avondwinds , in de hoogte en het zacht geritsel der bladeren dompelde ons nog dieper in onze mymering .Eilaes ! de zon daelt nog immer even prachtig in het westen neder ; de bloemen bezitten nog immer haren balsemenden hemelgeur ; doch in den vyver is maer eene zwaen meer .De eene was de lieveling van Lydia en is met haer gestorven , de andere volgde weldra en sedert dien tyd heeft men er geene twee te gelyk meer in het leven kunnen houden .