(1870) Voor weinige maanden had het krijgsros daar nog geploegd , had de musketkogel hier den rijzigen boom geschramd , ginder het tedere struikjen verpletterd , maar de zorgende moeder natuur had een nieuw kleed geweven , waar zij kon de wonden geheeld en waar haar dit niet mogelijk was ze ten minste verborgen .Alles ademde frischheid , nieuw leven , ververschte kracht ! Heerlijk geurde het bosch , door hetwelk het bergpad naar Winchester liep , afgewisseld door weelderige landdouwen waar de kudden schapen weidden of de groene akkers , waar het graan was gezaaid .Waar het bosschaadje dunde of het hout geheel week , had het oog des wandelaars een prachtig vergezicht over het heuvelig land , overal bebouwd en vruchtbaar gemaakt , maar ook overal de sporen dragend van de wrekende hand des menschen , totdat de blik zich verloor in het wazige blauw waarin de horizon als schuil ging .