(1724) In dat woest Land , Heer Ontleeder , groeit een Plantgewas wiens Hoedanigheden grooter Veränderingen onderhevig zyn als de koleuren van een Kamelion .Dat Kruid is ' s morgens zo welriekend als een gemuskeerde Ambret , tegens den Middag is het zo smaakelyk als een geurige Meloen , en tegens den Nacht is het zo bnigzaam als Kabretleere Handschoenen .Dat Gewas groeit zo langzaam , dat het niet eetbaar is voor de dertiende Zomermaand , en dan kan het tusschen Zoet en Laf , het jaargetyde vieren van dertig Wintermaanden .