(1882) ) geesten en manhard .Hoe zoet is ' t te varen Op levende baren , Flikkerend en wemelend , Blikkerend en schemelend , Te allen kant , Als borrelend zilver en diamant ! Hoe zoet , te worden getogen Langsheen den ruischenden waterval , Waar smeltende regenbogen , Vol tintelglansen , Op zweven en dansen , Bij hemelsch harmoniegeschal ! Zie , hoe de zwanen , Die ' t bootje trekken , De halzen rekken , En , zingend , door lelie - en lotusplant , Den weg ons banen Naar ' t zalig strand ! stemmen uit de verte .Vlied ! vlied ! Betreed het niet ! Zonde en dood Loeren op u in ' s Eilands schoot ! Vlied ! manhard ( aan wal stappende .