(1644) De prille muscadel , die onz ' voorvaders zagen Een koppel kloeke mans , op eenen handboom , dragen , Komt by my niet te pas : hier gelt geen geitenroom Die in een bloemhof weit , en drinkt een zilvre stroom .De weelderige vijg , als vuisten uitgedegen , Komt deerelik te kort van mijnen milden zegen ; Geen nektar , die een hart , tot wanhoop toe verstikt , Met zulke balssemgeur , als ik blaas aan , verquikt .Men ziet , door mijn beschik , de zielen op de zoomen Der lippen allebei , om hemelsch suiker , komen ; Daar kussen zy malkaar , de tonge moet ' er by , En drenkt zich in een vloet van lieflike artzeny .