(1876) .Recht gunstig steken daarom deze mannen af bij die andere wezens in de zaal , die , sterk in de voorname kunst van nil admirari , een muziekstuk aanhooren ( de zieletaal van een rijk begaafd medemensch ) , zonder te bevroeden dat er iets buitengewoons in hunne nabijheid omgaat - gelijk zij op een uitgezochten zomeravond een rijtoer kunnen maken , zonder iets op te vangen van den geur der weiden , van der leeuwerikken avondzang , van ' t stil , genotvol glimlachen der op zichzelf verliefde natuur .De giftigste kritiek moet den kunstenaar welkom zijn boven deze ijskoude stompzinnigheid , die medelijden wekken zou als idiotisme , poogde zij niet , tot overmaat van narigheid , zoo zottelijk deftig en zelfgenoegzaam te schijnen .