(1705) t ' Eeniger tyd was de honger zoo groot , dat zy het leer van Pelzen , en hun Laerzen aten , wat geweekt in versch water , ' t geen zy uit kuilen , die met groote moeite gegraven hadden , acht voet diep , vongen ; en des Winters van Sneeuw maekte .De Beeren wierden gelokt tot voor de Hut , door de boven gemelte reuk , en ook door een vlag die zy van de hemden hadde gemaekt , en boven van de Hut af waeide , daer zy dan met Harpoenen en Bylen aengevallen , en gedood wierden , op gevaer van ' t leven , alzoo het sterke , booze , en zeer verwoeste Beerten zijn .Om Licht te hebben , rafelden zy eenige harer hemden uit , en ook de Scheepstouwen , en het Zeil , doopende die in Traen , welke zy van de Robben hadden , gebrand .