(1899) Door ' t heffen aen van zoete rijmen Soet ' af den nachtegael zijn lijmen : Dat hij , wt lust tot leer , Sijn ' tong in ooren keer .Oock niet te brusk , o zangrigh riedt ! Haer ' slaep slech tockel , steurse niet .Om al het groen der majeboomen , En rujld ' zij niet , misschien , de droomen En schilderighe spraeck Der zoetvlaejende vaeck .