(1897) Ik haast me naar beneden , kom nog juist bijtijds aan de halte en verover met moeite een plaats in een der reeds overvolle wagens .' t Is intusschen geheel dag geworden , liefelijk geurt het hout en de lichte morgenwind waait de lucht van boomen en bloemen uit de naburige bosschen en kampongs over den weg .Alles tintelt , vol zonneschijn en leven , het water in de kali kaatst spiegelend de jonge zonnestralen terug , de weg is nog frisch van den dauw en weinig stoffig - ik sta achter op het bordes van den waggon , die opgepropt vol is met Chineezen , inlandsche mannen en vrouwen , drukker dan anders met elkander pratend .