(1918) Dùs pakte hij even een rijst - taartje in het open boograam van een kleine bakkerij ( hij had honger na zijn koffie van vroeg in den morgen ) kocht zich nog een doosje buitenlandsche cigaretten bij den tabaccaio op den hoek , bedacht , toen hij daar den zinken afwaschbak zag , dat een glaasje Marsála goed zou doen , en een paar minuten later kuierde hij , pinter , den zonnigen Arno langs .De luxe daar , de winkels van oud , gedreven zilver en dure namaak van antieke sierselen , de kant - en de bontwinkels , de antiquaars , de hôtels ook met hun inkijken op zwaarbelooperde trappen met breede , koperen roeden , en de vaaggedistingeerde geur van cocosmatten en bloemen en rietmeubels , hij kende dat alles te goed om er een bepaalde opmerkzaamheid aan te geven ; maar het zich weten loopen daar , op dezen stralenden wintermorgen , in die sfeer van stadsweelde , de aardige vrouwe - gestalten te keuren of even , achter het flatteerend violet van een strak - aangetrokken voile , het plotseling neerslaan te verwekken van een donker schitteroog , - dat alles steeg hem als een fijne roes rond het hart en door het hoofd .Hij liep tot aan het Grand - Hôtel en het convent van Ognissanti , kuierde denzelfden weg nog eens terug .