(1720) Ach ! keert , Nu is mijn staf beperelt , Cloris loopt u Lief te moet , Mijn hertje wert verheugt , En springt van vreugt , Mijn Zieltje gevoelt het aldersoetse soet , Nu braveert mijn min de gantsche werelt , En den Hemel later my toe , Mijn soete Carileen , Mijn eenighst een , Ik weet nau wat ik door groote blydschap doe Laet ik u lipjes , aengename Maegt , Drucken haer tipjes , Nu ' t de Goon behaegt En gy , Doet vry , Al wat u lust , Gy moet , Nu so soet , Van Cloris zijn gekust .Zuyde wind , komt met u zwoele waessem , Aurora ey ! komt met u koelt , Want uyt mij Liefjes ligt , En aengesit , Een Beekje van zweet en heete tranen spoelt , Harders kind u hertje snakt naer aessem , Rust hier onder ' t geurig blos , Hoe zwoegt u lieve Borst , Ach ! dat ick dorst , ' k Ontreeg u mijn Lief tot aen de middel los , Rust op de Kruytjes , Of in Cloris schoot , Strengelt u tuygjes , Nu met Roosjes root , Op dat , Geen blad , Uw ' s kranselijn : Omvlegt , Voor in d ' Egt , Want gy Cloris Bruyd sult zijn .De tweede Carileen .