(1898) Zij wandelde droomend , de handen in de schortezakken en knikkend met haar oud hoofd , het eene wegeling neer het andere op , door de velden kronkelend tot bij een laag huizeken dat alleen en verlaten stond en rondom bezet was met groote en kleine geitenhokken .De reuk der beesten woei haar van ver tegen en zij zag Mele in haar wekedaagsche kleêren : eene blauwe gepijpte trekmuts op haar grauw gerimpeld hoofd , en heur baaldoeken voorschoot - het eene geitenhok in - , het andere uitdjoezelen .Als zij Zalia zag afkomen keek zij zijlings op en haar wezen klaarde blijde .