(1863) De ongunst , die zich vroeger aan zijn naam als bestrijder van den geest der eeuw gehecht had , week voor een tijd bijna geheel , en het scheen slechts aan Da Costa te staan om in het midden van de aristocratie van verstand en vernuft onder ons de eereplaats in te nemen , die hij zich door een enkelen harptoon van zijn speeltuig , als met een enkelen slag van het zwaard veroverd had .Of zeg ik te veel ? Dat een dichter - ooggetuige u den triomf van zijnen dichterlijken vriend verhale : O morgen , waarop ons de wellust gebeurde , Getuige te zijn van ' t herrijzen dier zon , Die langzaam den sluijer der nevlen niet scheurde , Wat wist zij van worstling ! die rees en verwon ! O morgen , de roemrijkste stonde zijns levens ! De lof is te laauw voor zoo godlijk een gloed ; De roemrijkste zege onzer zanggodin tevens , Wees , heerlijke erinn ' ering ! wees driewerf gegroet ! Hij zingt en niet enkel de bloem van die dagen , De kunst en de kennis vergaderd in ' t koor , Voelt naauwlijks zich weêr op die golven gedragen , Of ze is bij ' t melodische voorspel reeds oor ; Hij zingt in de heilige hal der historie , Omringd van de helden der zeventiende eeuw , En schittrender gloort dier onsterflijken glorie , Te land en te water verrijst weêr de leeuw ! ‘ Het Lied van ' t Jaar Veertig ! ’ - mogt over ' t gebeente Een adem de dooden bezielende ooit gaan , Dan luistert die goede , die groote gemeente , Dan hoort hem de Vader des Vaderlands aan ! Of dunkt het u droom dat die toonen hen treffen , Dat schimmen den lofzang waarderen der lier , En Willem de handen ten zegen zou heffen Nu ' t laauwerloof ruischt om zijns naneefs banier ? Verklaar bij deez ' menigt ' ' t verbazender wonder Hoe schoonheid het stugste gemoed overheert , Haar schepping , die ' t ongeloof dreigt als de donder , Dat ongeloof echter tot eerbied bekeert , Zij ' t hart van den bittersten vijand verovert , Verrukkend ' t beschaamt , overtreffend ' t verzoent , En ' t westlijk Europe zou hebben betooverd , Had slechts buiten Holland zijn taaltak gegroend .De Vijf en twintig jaren leidde en wijdde een nieuw tijdperk van de poezy van Da Costa in .