(1869) Als , tusschen de pannen , de zwaluw in - en uitvliegt keer op keer , En mij vraagt of ik haar niet gelukkig vin - de , en mij tergt met het mooie weer .Och of ik de groene wei Nog eens zien mocht , gelijk in mijn jeugd , En ruiken de dorens , de dorens van Mei , Waar de geur mij haast niet meer van heugt ! Wel dwaas dat ik er naar taal ! Wel dwaas dat ik er naar taal ! Als wist ik met wat gebrek lijden hiet , En een loopje gekocht voor een maal ! Maar toch , één uurtje van rust - Zoo dat mij te beurte viel ! Niet om te gaan denken aan hoop of lust , Maar aan mijn arme ziel ; Maar aan mijn grootste smart ! Ach ! een weinig te schreien waar goed voor mijn hart ! Gelukkig zoo ik ' t mocht ! Maar aan naald en draad doet het niet dan kwaad ; - Blijf weg dan , schaadlijk vocht ! ’ Met vingertoppen , ruw en wreed , Met oogen , dik en rood , Zat daar een vrouw , in ' t voddenkleed , Te naaien voor haar brood .Piek , piek , piek ! Door honger en kommer half ziek , Door leed verteerd , door zorg beklemd , Maar op een toon zoo hoog , ( Och dat het de rijken bereiken moog ! ) Zong zij dit ‘ Lied van ' t Hemd .