(1889) Terstond in dezen eersten bundel geeft zij den maatstaf van haar talent , in sonet V : ‘ En dwarlend dalen witte , wilde vlokken In ' t hart der blanke bloem , te vroeg ontsloten , De sneeuwjacht geeselt wreed haar jonge loten ; Zij voelt zich diep tot in haar wortels schokken .Tot geurend bloeien liet zij zich verlokken , Toen zonnestralen door de wolken schoten , In ' t bottend loof de blijde vinken floten En ' t voorjaarswindje speelde met mijn lokken .Zoo wilde ook eens mijn ziel haar knop ontvouwen , Blauw was de hemel , goud de zonnelach ; ' t Was in April , een uitgelezen dag .