(1897) Dan , in de kromming der beenige hand hipte het nattig ovaal naar den kleinen mond , die beetjes nam in het wit , in het geel met gulzige brokjes , telkens aanduwend restant in het zwartelijk zout .Eierenjoggie keek toe en heen door den stank der smeulende kolen , heen over het gewoel , heen door de stofwalming der verre straat gorgelde het geroep , het geroep dat jong - lichter was dan het grijze gerasp rondom ..