(1743) De Munt gestoten en met Zout gemengd , is goed voor de beten van dulle honden ; gestoten , en als een pleister toegemaakt , versterkt zy de zwakke Maag .Twee , of drie Spruitjens van Munte gedronken , met Sap van zure Granaat , stilt den Hik , Braking en Gal - buikloop ; zy is uitstekend om hun den Reuk te herstellen , die hem verloren hebben , als men haar dikwils onder de Neus houdt ; haar blad gedroogd en tot een Poeijer gemaakt , met witten Wyn gedronken , doet de Wormen by kinderen sterven .Die veel van Melk houden , en ze echter niet kunnen verdragen , moeten aanstonds , na dat zy de zelve gegeten hebben , enige bladeren van Munte knauwen , om te beletten dat de Melk in de Maag niet schifte ; want de Munte heeft die kracht , om te maken dat de Melk niet tot een loopt ; zelfs om de Kaas voor het bederf en verrotting te bewaren , als men ze met het Sap , of Afkookzel van Munte besproeit .