(1899) Ick waen jck veel te vast soud ' cleven aen uw óóch ; Een lonckjen had ick daer af , liever op den dach , Als dat den heelen tijdt ' t gansch leger op mij sach .Doch waer ' t dat vroomheit êel soo prickeld ' uw gemoedt , Dat ghij mij voor mijn landt te waeghen riedt mijn bloedt , Gelijck Pantheîa ' haer man met harnas heeft becleedt Van haer cleinoodjes spijs , doen hij voor Cirus streedt , Ick voer nae Troje toe .Maer als het lach in as , En jck ontrent den strandt , daer Napels nu leit , was , Onnodich , dunckt mij , waer ' t , dat jck mij selven vast , Met koorden , knoop op knoop , deed binden aen de mast .