(1900) Giovanni in Laterano werden zichtbaar , de Romeinsche hemel was boven ons , de Romeinsche lucht omgolfde ons , het pelgrimslied vloog naar de lippen : ‘ Ave Roma , urbs benta , Supra petram collocata ! ’ maar toch huiverde men ; hoe zou Rome zijn ? Was Rome Rome nog ? Daar rolde en stampte de trein het nieuwe station binnen , daar werden de portieren open geworpen , daar klonk de welkomstgroet : Rome ! ' t Was wonderbaar , alles was vergeten .Men dacht aan niets dan Rome ! Het lichte rijtuig was spoedig beklommen ; daar groette men de Thermen van Diocletiaan , die Michel Angelo aan de Koningin der Engelen wijdde ; daar ruischte de fontein der Termini ons het welkom tegen .Was het niet wonderbaar ? Men vloog het Quirinaal langs en zag , gelukkig ! geen wapenbord , maar de kolossen en de paarden teekenden hun onsterfelijke schoone vormen op de doorschijnende lucht , de obelisk verhief zich rank en statig en de wateren der fontein zongen ons weêr het eeuwig streelende , het zoo verstaanbare en toch zoo geheimzinnige lied .