(1905) Als zijn geest Het zwijgend rijk bezoekt der geesten die verbeiden , Zoo is , ook daar , de ziel niet van haar God gescheiden ; Dat is ze eenmaal op ' t kruis geweest .Een andre nacht verbreidt haar sluier aan de transen Des hemels , dun , en als doorschemerd van de glansen Eens morgens , die ter nood zijn komende uur verbeidt ; Zacht waait de geurige aâm der morgenlandsche luchten Den hof des Raadsheers door .Het schepsel schort zijn zuchten En ademt met blijmoedigheid .