(1881) - Joa , hij ziet ' t nou ook , ' t is niet te voaren op ' t woater ; as ie dàt had begrepen toen Dorus goeng , dan zou ie ' t hum ‘ óok nog starker hebbe afgeroajen ’ ; en , als hij zijn hand op haar schouder legt , dan zegt hij weder : ‘ Mot altied denken Geertje - lief , dat minsenhulp niks is , moar God is almachtig ! ’ ‘ God is almachtig , moar gij bint ' en veinzoard ! ’ krijt het radelooze kind , terwijl ze zich aan den gloeienden klauw ontrukt die haar op den schouder brandt .En als de stormwind het veinzaard al gillend herhaalt , dan buldert hij voort naar de kerkspits , en rukt er het roestige haantje uit het molmend gebint , en - ' t ploft op het kerkhof .En - snikkend van angst , en hijgend tegen den persenden luchtstroom in , ijlt het trillende meisje de lager liggende weilanden over om het volk te bereiken , dat ze , ofschoon van verre , ontwaarde .