(1914) Als de regen optrekt bloeit de open hemel blauw , En hoog , die bouwt zijn heldren afgrond neder Diep in de zee , en de zee spiegelt weder Waar zon wit blinkt in ' t bont en blauw gewemel , De klare glimlach van Gods heilgen hemel .Regen en zon : zoo wordt het grasveld geurig , ' t Graanveld vol meer dan zijn goudgewicht waard , De vruchten worden rijp in weelgen gaard De mannen kloek , oogen hel , wangen kleurig .Er zijn geen jongens zoo schoon op Gods aard Als jonge Smaragden , wien volle vreugd Over vrijheden van ' t leven verheugt , Wier levenslicht geene schaduw bezwaart Terwijl de weelde van verblijde jeugd Rillende door hun slanke leden vaart .