(1850) ‘ Mijn hemel ! wat is er toch gebeurd ? ’ vroeg Mevrouw Musch , toen zy eenige minuten later door Stijntjen werd ingelaten : ‘ ik krijg daar een briefjen van den Heer Bosveldt , dat mijn dochter niet wel is , en dat ik terstond by haar komen moet .’ ‘ Och ! ik weit het niet , ’ antwoordde Stijntjen , met een stem , die door huilen en snikken werd afgebroken : ‘ er mot iets met mijn Heir zijn gebeurd ; er bennen hier vier manspersonen geweest , die alles hebben gevisenteird , en straks een keirel , die het nachtgoed van men Heir is komen halen : - en Mevrouw leit boven as een weizenloos mensch en geift gein mensch antwoord .’ Niet weinig ontsteld liep de Weduwe naar de slaapkamer , waar zy werkelijk Elizabeth nog in dezelfde houding liggende vond , terwijl Elsjen , alle pogingen hebbende opgegeven om haar te beduiden , dat zy iets gebruiken of naar bed zoû gaan , in een hoek stond te snikken .