(1888) De titel ‘ Korenbloemen ’ zou even als bij Constantin Huygens te kennen geven , dat het den dichter aan ‘ tijd en gelegenheid ontbrak , om ( de poëzie ) opzettelijk te kweeken ’ .Schoon hij zelf meer hechtte aan ‘ het koren ’ dan aan de ‘ bloemen ’ , toch waren deze rozen van zoo lieflijken geur , dat ongemeene bijval aan den nieuwen bundel ten deel viel .Als vroeger spreekt ook in deze verzen het hart van den vriend , van den echtgenoot , van den vader .