(1724) het welk egter naderhand , tot leetwezen van geheel Europa , onwaar bevonden is .Wel schittert God Apol , om hoog met gulde straalen , En lonkt den Kleibol toe , met ongemeen gelag , Om dat ' er iets gebeurt , het geen zyn oog nooit , zag , Hoe zullen wy dan best vernoegt onz ' vreugt bepaalen ? Plukt hy Nimph Daphnes pluim , om Caesar te lauw ' rieren , Die ' t water stak in brand , by Siracusa ' s wal , Naar Asie getoomt , de werelt leeren zal ; Vorst Karel op zyn Troon , in eeuwigheit te vieren ? Onz ' Helikon , die danst op maat van helden toonen : De Keizer , die deze aard heeft van hun drek geruimt , Heeft ook de Zee , te geil , van ' t vuilst ' krakeel geschuimt , En stapelt op zyn hooft , een reeks van goude kroonen .Hy trapt met eenen voet van ' t Land , en klooft de Baaren , Terwyl dat de ander vast de Rotssen nederdrukt , Wanneer zyn fiere hand de groene Palmen plukt , Die Goden maar alleen voor Oostenryk bewaaren ; Wiens stam zyn oorsprong kreeg , uit Jupyns minnetogten , En nu voor eeuwig bralt , gelyk de Dageraat , Die uit den zwarten buik van ' s Hemels nagt opstaat , En steets den eersten prys heeft van den dag bevogten : Om dat de Zon verlieft op Vrouw Aurora ' s koonen , Haar Purper voetspoor volgt , met zilver menschen - zaat , Het geen zig in ' t Idè van Karel zinken laat , En hem tot Vader keurt van ' t hooft der aardsche zoonen .