(1648) Ons kinderkens , u arme schaepjes siet , Wat bangh gesteen barst uyt haer bleecke lippen ? Sy geeuwen vast en jamren in ' t verdriet , Soo ghy niet helpt , wie kan ' t gevaer ontslippen ? 9 .Siet aen ons smert , siet aen ons swack geloof , Vergeef ons Heer der missedaed en sonden , Dat krancke riedt , noch ' t glimmend ' wieckjen doof , Maer laet genae en zegen zijn bevonden .10 .