(1898) Bliksemend , dondrend door ' t eindlooze ruim in eeuwigheid ! ' t Vrouwtje helblinkend in reinheid , als parel der schepping , Zuiver , doorzichtig , als schittrende lichtgloed der zonne ; Mengsel van leeljen en rozen scheen ' t vleeschlijk omhulsel ; Frisch de maged gelijkend , zoo luchtig , zoo lievend , Zweefde haar ziel , vol verrukking , ter eeuwige lichtbron .Wereldsche schoonheid , als bloeme , neen , had haar nog niet begeven : Blonde lokken , als vleugelen , golfden haar op den rugge , Fladderend , bij geurige winden , door de stroomen van ' t licht .' t Fonkelend oogje verhelderd door ' t blauwe des hemels , Lachte verlangend vol hoop en vol troost en vol liefde ! ' t Mondje voor ' t zoenen geschapen , sidderde als ' t roosje , En haar boezem , zwellende en dalende voelde de Godheid .