(1850) ‘ Verraders , zeide de Keizer , zyn my het felst vergift , Des wil ik hunne namen niet in myn ziel gegrift , Wie my tot nu bevriend was , die blyve ' t op den duur ! ’ Hy sprak ' t , en ongelezen vloog ' t pakjen in het vuur .- In Vlaanderen , waar de vryheid steeds ongemaskerd stond , Daar sprak men soms van Karel met ongewasschen mond ; Na den Algierschen tochte berispte men hem zoo erg , Als ware de reus der vorsten gesmolten tot een dwerg .Veel grooten van den oorde , die ' t meeste hadden verschuld , Die mochten in hun stoutheid niet langer zyn geduld , Zy moesten voor den stoele van ' s landes hoogen Raad Bewyzen de onbevlektheid op hunner trouw gewaad .