(1810) Wij maakten onze wapenen schoon , en het touw van de boomtakken los ; ons toen met wat overgeblevene rijst en eene teug arak gesterkt hebbende , zagen wij de eerste stralen van het glansrijk daggesternte , de toppen der bergen van Bocaul vergulden , die zich nu zeer duidelijk en nabij aan ons vertoonden ; op dit gezigt herleefde onzen moed en wij hernamen onze reis met vernieuwde ijver en krachten , ons verzekerd houdende van nog ontwijfelbaar voor het vallen van den avond aan den voet dezer bergen aan te komen : - echter niet tegenstaande alle onze pogingen en moeiten kwamen wij slechts zeer langzaam voorwaarts , ter oorzaak der omwegen die wij dikwerf genoodzaakt waren te nemen om een ' doorgang in deze verwarde heester - en struikgewassen te vinden .Na omstreeks een uur te hebben voortgegaan , rooken wij den verderfelijken stank van eenig kreng , hetgeen ons vreezen deed dat wij ons in de nabijheid van het verblijf eens tijgers of ander verscheurend dier bevonden .Met het geladen geweer in de hand verwijderden wij ons van die zijde waar deze stank deszelfs oorsprong scheen te nemen , doch naauwelijks waren wij weder een kwartier uurs voortgegaan , toen deze zelfde stank op nieuws doch vrij sterker dan te voren onzen reuk trof ; wij vonden ons toen zoo omsloten en omringd van hooge heesters en struiken , dat het ons onmogelijk was te oordeelen van welken kant dezelve voortkwam .