(1901) Zooals ze wáar had doorwerkt ' t dier - zijn in den mensch , zooals ' t op ' r gestort was uit dat boek van hitte en drift , en zij , uit zichzelf , de allegorie er van , verzinnebeeld in ' t Faustbegeeren , had zien omwisselen voor haar bevende oogen tot rauwe tragiek van den dag , zòò was ook dáar haar duidelijk , hoe ' n onwezenlijk gedramatizeer , geïdealizeer van geslachtsliefde , romantische benauwing aan ' t zieleleven van elke vrouw moet geven .Zoo drong ' n reëelere kern door haar fantastisch begeer heen , zooals de Graal - ridder voor ' r was neergedaald in gestalte en stem van ' n gewoon werkman ; zooals ' t afzonderlijke , diep - smachtende gevoel naar iets opperst alleen zich kwam vertolken in zeer gewoon menschelijke klachten , maar zoo diep levend en waar , dat haar ook tòen weer die eenheid in gevoel voor werkelijkheid en ' t ideale doorschokte ; zooals ze de natuur had doordroomd in ruimte - en stemmingspracht , gevend kontakt met ' t hoogst ideale , om later datzelfde leven in die natuur te zien in z ' n kleinere vormen , even wonderlijk en goddelijk van takje , knopje , wordend blaadje , klein en subtiel - schoon in z ' n geheimvollen , vachtzachten , moeder - teêren groei , warm - diep verscholen , beschermd en gedekt ; voelend toch dat àl ' t wezenlijke , ' t gewone gekruip van wormen in stof , ' t uitwerpen van mest en vetheid , eeuwig maar weer terugwisselden in geur en kleur , door dezelfde aarde waar al - sappen en stoffen samenleefden , om te laten groeien wondre dingen die ons zoo diep beroeren .Ook die eenheid in de natuur , dat opslurpen van stoffen door de menschen apart vuil gevonden , maar door de aarde en ' t licht gekoesterd , omgetooverd in ' n àlkleurigen bloesemgroei van vruchten en planten , had haar den wezenlijken menschelijken aard van ' r eigen ziel en lichaam doen vasthouên .