(1724) Zegenboog , Gerigt ter eere van den Onsterffelyken God .Ik wil , bestuuwt met rook van Indiaansche geuren , Het eeuwig diamant ter starren op gaan beuren , En veiz ' len op een troon van dryvend wolktyras ; Hem , die den aardbol zwaait , om ' t goud der zonne - as , En golven opwaarts parst , door ' t drukken zyner handen , Dat zy aan ' t Vuurgewelf hun killen zoutstroom branden : Den Wereldvorst , die zo veel jaaren heeft geleeft , Lang voor de schraale tyt op de eeuw gemetzelt heeft ; En in zyn eigen zelfs dien zwaaren stofkloot vormde , Die naderhand , door damp , den lugtkring fel bestormde ; En uit een Mist opsteeg van felle razerny , Om zig te plaatszen aan Gods fiere regter zy : Ik zeg , dien Prins van ' t Al , dien draaijer van vier winden , Die al de zielen kan in eenen gordel binden ; En duizent leevens ent , op d ' ongeschape struik Van ' t ingebeelde ruim , in ' s afgronds duist ' ren buik ; Zal ik van daag doen zien op zilv ' re Bergkrystallen , Met purper pluimgedos , langs dunn ' Saffieren brallen ; Gelyk een held , die bars op wakkere Oorlogsdaân , Den omtrek van ' t Heel - Al kan met zyn vuist verslaan .Ik zing geen lagen toon , geen treur - nog minnetogten ; De lauwer is om ' t hooft der Krygsliên vastgevlogten : Myn Henxt vertrapt den grond , hy springt van top tot top , En draaft met bruisschend schuim ten hoogsten hemel op .