(1912) Toen nam de vader hem op , een beetje links , en van weege de verleegenheid onverschillig neurieënd .Daarop boog het moeder - gezicht zich over het donzig - zachte , frisch - menschelijk geurige hoofdje en wijdde het schuchter - innig met een zacht streelen der lippen .De vader voelde tranen wellen , dat mocht niet en hij neuriede luider .