(1905) Zoo bleef hij peizend in de wiggelende vlam - men staren , de pansteel vast tusschen de opgekropen knieën en zijn droomende kop rustend in de holten zijner handen .Allengerhand begon het eerste baksel tot watertandens toe door de zaal te rieken en pruttelend waaide een zachtspelende smoor vol reuken uit de pan omhoog die Jans oogen wellustig deden waterblinken .Almeteens door ' t eentonig ruisschen van den regen , en ' t waaien van den wind , juist achter een verweggrommenden donder , sloeg een wijde asemige klok , zeker uit den toren van Peeres dorp , één , twee .