(1889) Luistert men nauwkeurig naar de drie eerste coupletten : ‘ Daar leefde - het sprookje schijnt waar op mijn eer - Een moedige , goedige Koning weleer ; In zijn zalige jeugd Had de roem hem verheugd , Nu woonde hij stil in zijn land van Kokanje Hield veel van zijn volk en nog meer van - champanje .Aan tafel bij ' t schuimen van d ' edelen wijn , Met makke ministers aan ' t geurig festijn , Sloeg hij dikwijls een ui , In een lustige bui , En schreeuwde , verrukt door de flesch , die hem lief was , Dat de eerste minister een oolijke dief was ! Hij scheen met die heeren bepaald familjaar , Vaak zaten ze laat in den nacht bij elkaèr , Met een eerlijken roes , In een heerlijken soes , En brachten het verder in snuggere zetten , Dan ' t slimste , dan ' t leepste der staats - kabinetten ..