(1840) Een dof geratel , dat zich nu en dan deed hooren , En nadrend hoefgetrappel scheen , suisde aan zijne ooren Voorbij : - hij had omlaag het knarsen niet gehoord Van ' t zacht geopend raam , dat uitzag op de poort , En waar zich , donker tegen ' t licht der starren zwevend , En als een zwaluwnest aan de oude wallen klevend , Een zwaar balkon verhief , dat over d ' ingang boog , Waarop onduidlijk in het donker iets bewoog ! De wachter merkte ' t niet .En toen hem ' t toeval wekte , Zag hij een zwarte lucht , die ' t firmament bedekte , En hoorde slechts den wind , die op zijn donkre vlerk , Door ' t ruischend boschdal woedde en door het jagend zwerk .Verstijfd van kou , wond hij de sidderende leden Digt in de mantelplooi en prevelde gebeden ; Terwijl zijn zoekend oog aan d ' overwolkten trans Verlangend uitzag naar den graauwend ' ochtendglans .