(1854) Hij lacht met de vrees en ontzet zich niet , En deinst niet terug voor het zwaard .Rondom hem ratelt de pijlkoker , Bliksemen spies en lans ; Onrustig en woelig trappelt hij den grond , En kan niet stilstaan op ' t geluid der trompet : Luider klinkt haar geschal , hij briescht het tegen , En riekt den strijd van verre , Des Veldheers donderwoord en ' t krijgs - geschrei .Op deze wijze houdt dit Dichtstuk , op hoogen toon begonnen , zich tot aan het einde toe staande , en klimt in waarde , in gloed en kracht .