(1810) Maar nog iets meer verwonderlijk vertoonen deze oorlogen ; ' t is het instinkt , welk elke Mier haren vijand doet herkennen .Hoe , en aan welk teeken , onderkennen zij elkander in gevechten , alwaar duizenden Mieren van dezelfde kleur , van dezelfde gestalte , van denzelfden reuk , in één woord , van dezelfde soort , elkander ontmoeten , door elkander loopen , elkander aanvallen , zich verdedigen , elkander met vergif overstroomen , en gevangenen wegvoeren ? Met wantrouwen treden zij voort , zelfs wanneer zij hare gezellinnen naderen ; zij houden hare kaken geopend ; somtijds zelfs vallen zij op elkander aan ; maar zij herkennen elkander niet , of zij laten los ; dikmaals gebeurt het , dat zij , die het voorwerp dezer dwalinge van een oogenblik zijn , hare landslieden met hare sprieten streelen , en hare gramschap spoedig doen bedaren .Meer gelijkheids met de onze hebben de gevechten der vaalroode met de bloedroode Mieren ; onderling voeren zij een ' voor den waarnemer regt vermakelijken oorlog .