(1896) VI Aan Lotje .Meisjelief ! van waar die waan ? Lotje ! wilt ge in ' t klooster gaan , Alle levensvreugde derven ? Zou dan in een dompe cel ' t Eed ' le bloempje kwijnen , sterven , Rijk aan kleuren , schoon en hel ? Lieve ! reinste kroon der vrouw Schenkt de stille huwlijkstrouw ; Gade en kroost met vuur te minnen Is het schoonste , dat ons treft , Is een zielsdrang , die de zinnen Jubelend tot God verheft ! Of de roos al welig groeit , Rijk aan zachte geuren bloeit , ' t Beeld van jeugd en schoon doet lezen Zengend in Sahara ' s gloed ; Is zij daarom de aarde ontrezen , Dat geen wand ' laar haar ontmoet ? Och ! sta van uw dwaling af , Werp u niet in ' t open graf , Geef uw volgend heerlijk leven Aan geen dweepziek droombeeld prijs ! Durf des levens vreugde u geven , En wees meer dan priesters wijs ! Dierb ' re ! noem ' t geen dienst van God ! Werkzaamheid is ' s menschen lot .‘ Werk met ijver , ’ staat geschreven Aan ' t begin der maatschappij ; Waan toch niet dat zuchtend leven , Werk ' loos bidden , godsvrucht zij ! Neen , de vrouw heeft hooger doel Dan in ziek ' lijk vroom gevoel Zich een hersenschim te wijden En , tot loon van blinde drift , Heel een leven smart te lijden , Leêgte en rouwe in ' t oog gegrift ! Keer , keer tot uw werkkring weêr ! Nuttig zijn is ' s Hemels leer .