(1899) ’ De Winter dacht : ‘ Daar ook moet men mijn majesteit erkennen ! ’ Hij hing de hemellamp weg achter den horizon ; een oogenblik gloeide er het gewelf , en daarna ontvlamden de starren .De Winter liet zijn orgel ruischen , zijn orgel uit het noorden ; de tonen vlogen over het land op de vleugels van een verscheurenden wind .De machtigste boomen kraakten , bogen het hoofd ; het droge grachtlisch in de weiden vloog weg in stukken .