(1878) An die bretterne Schiffswand , Wo mein träumendes Haupt liegt , Branden die Wellen , die wilden Wellen , Sie rauschen und murmeln Mir heimlich in ' s Ohr : Bethörter Gesellen ! Dein Arm ist kurz und der Himmel ist weit , Und die Sterne droben sind festgenagelt , Vergebliches Sehnen , vergebliches Seufzen , Das beste wäre , du schliefest ein .Kostelijke raad , dien Heine zich hier door het ruischende water laat geven en dien ik o ! zoo gaarne had opgevolgd .Doch men moet eerst kunnen ! Was het ' t zwavelgehalte van het bronwater , dat ik gedronken had , of de plotselinge overgang van eene warme naar eene koele streek ? Ik weet het niet , maar mijne spijsverteringsorganen ontsprongen aan den band en schenen het er op gezet te hebben om op deze spookachtige plek gedurende de nachtelijke uren een waren heksensabbath te vieren .