(1791) ' t Morgenrood , zo schoon , zo teder , Glimt tot ' s menschen vreugde weder .' t Lagcheud geurig veldverschiet , Vaagt de neevlen van ' t verdriet .* * * Aan zijn Phillis borst gezegen , Op het malsche gras gelegen ; Groet de Herder , op zijn fluit , ' t Morgenrood met lief geluid .