(1904) De moerbeitoppen ruischten .‘ De moerbeitoppen ruischten ; ’ God ging voorbij ; Neen , niet voorbij , hij toefde ; Hij wist wat ik behoefde , En sprak tot mij ; Sprak tot mij in den stillen , Den stillen nacht ; Gedachten , die mij kwelden , Vervolgden en ontstelden , Verdreef hij zacht .Hij liet zijn vrede dalen Op ziel en zin ; ' k Voelde in zijn vaderarmen Mij koestren en beschermen , En sluimerde in .