(1800) Na eenen heeten dag volgde een schoone koele avondstond , deze lokte den Baron en zijne Gemaalin uit om eene wandeling te doen door de digt belommerde dreeven , waarin het gevogelte hun bekoorlijk avondlied zong .Doch , helaas ! de Baron was niet zeer gevoelig voor de beschouwing der schoone natuur , een kikvorsch en een nachtegaal hoorde hij met dezelfde onverschillige ooren , en stelde het geblaf van zijne jagthonden verre boven de verrukkelijkste toonen der edele Muziek : een wapen met wangedrogten , de getakte hoornen van een hert , een afgestroopt vel van een haas , of het weerloos gevogelte met omgedraaide halzen verrukte dien ongevoeligen man meer dan het bekoorlijkst landgezicht , of de schoonste velden met de welriekendste bloemen versierd .Na eenigen tijd gevoelloos omgezworven te hebben , zettede hij zich neder onder de schaduw van eenen wijduitgestrekten eikenboom , onder welkers loof reeds eenige geslachten der blankenheimen hadden neêrgezeten .