(1832) Wie de vragen , wie de klagten , Lucht zich gevende in dit lied , Die voorspelling vreemd dorst achten , Wier vervulling gij geniet ; Wie haar verder niet zag streven Dan wij stromplend zijn gegaan , Zou onze eeuwgeest in hem leven ? Zou hij heel zijn eisch verstaan ? Als , nu goud uit schuim we scheppen , Als , bij ebbe en vloed in duin , Zich een wimplenvlugt zal reppen Langs dier blinkerts kale kruin ; Als een mastbosch op zal doemen Uit de leêgte van het IJ , Hebb ' de Stedemaagd te roemen Op een wakkrer burgerij ! Voor haar ilias van rampen Schitterde ze in Rembrandt ' s licht , Toen de feestzaal van haar Campen De ooren leende aan Vondel ' s dicht ! Zoo zij weêr ten troon zal treden , Blake ons allen gloriezucht , Die , den vreemde op zij ' geschreden , Nergens mededinger ducht ! Luttel waar ' t zoo esch en linde , Waar nu stille waatren staan , Hier ten lommerrijke winde ' t Weefsel paarden van hun blaên , Als niet in de duizend geuren , Die der voorjaarswinden aêm Uit het bloemhout op zal beuren , ' t Ruischen smolt van hooger faam ! Gunnen wij ' t Valhalla Gothen , Hellas zijn Pinacotheek , Ons zij de eeuw des roems ontsloten In den bouwtrant , die haar leek ; Tot heel Holland zijn historie , School van moed en trouw en vlijt , Leere en liefhebbe in de glorie , Die Europa ons benijdt .Lucht en licht den boom der kennis , Onderwijs in de armste wijk ! Van de wetten minder schennis , Van verborgen gaaf meer blijk ! Maar laat ook de schaar zich baden In de sterking van geneugt ; Wortlen alle flinke daden Niet in frisch gesmaakte jeugd ? Stoute wenschen ! wier vervulling ' t Eerst gezigte hopen liet , In zijn grootsch geslaagde onthulling Van ons overwolkt verschiet ! Stoute wenschen , die het tweede , Als bij heldren zonneschijn Ge uit IJ - muiden staart ter stede , Nog te zedig toont te zijn ! ' t Nijver woelen in die haven , ' t Wijs beschikken van die vloot , Stort der gansche wereld gaven Alle standen in den schoot ! Iedre stoomwolk spelt verrassen , Vlijt en kunst in nieuw bedrijf , En de muur der stad aan ' t wassen Wordt van halve volle schijf ! Waar in ' t West men weelde vinde , Oostersch blinkt zij schittrendst hier , Dank het vrijer Insulinde , Op zijn prinsen - koopliên fier ! Gij , die dubble gaaf vereenigt , Zanger , ziener ! wat toch vuurt Dus de geestkracht aan dier menigt , De eerzucht dus in wie bestuurt ? Treffend schouwspel : heel de schare , Eerbied voedend voor zich zelv ' , Of gezaaid gestarnt zij ware , Medelichtende aan ' t gewelf ! Pligtbesef haar scherpste prikkel , Zijn vervulling lofs genoeg , Sinds het nieuw gebod : ontwikkel ! Bloesem geurde en vruchten droeg ! Treffend schouwspel : haar verkoornen , Hoofd en hart hun taak gewijd , Heulen met geen zaamgezwoornen Tegen ' t streven van den tijd : Deze , trotsch op ouden luister , Door geen nieuwe deugd gestaafd , - Gene , dringende uit den duister , Slechts beginselloos begaafd ! - Treffend schouwspel : onz ' gemeente , Stralende over d ' oceaan , Tot in ' t merg van haar gebeente Zelfregering toegedaan ! Schets het in uw tooverkleuren , Schoon economist , poëet , En zie ' t Amsterdam gebeuren , Dat ge weder waart profeet ! 1863 .Bronbeek .