(1918) Zoo haalden zij toch eindelijk vier ure en dat was nog eens een oogenblik van onverdeeld en ruim genot .Vier ure ! Soms vergaten zij in hun versuffing naar de wijzers op de uurplaat van den kerktoren te kijken ; maar daar galmde ineens luid - vroolijk leven op in ' t stille dorp , de wild - joelende schoolkinderen stoven als een bende uitgelaten vogels voorbij ; en meteen , net of zij dat meebrachten , drong een heerlijke geur van versch - gezette koffie naar binnen en Poldientje opende de deur met het bericht dat de vierboterham klaar was .Zij zuchtten van genoegen alle bei en volgden de meid in haar keuken .