(1840) De leeuw hield zich op eenen afstand , en weigerde er van te gebruiken , maar vestigde steeds de oogen op het hondje , en het scheen als of hij dit noodigde om eens van den schotel te proeven .Eindelijk verminderde de vrees van het hondje , zijn eetlust werd door den geur der spijze geprikkeld ; het naderde langzaam en nog altijd bevende , doch begon toch te eten .Toen naderde de leeuw zachtkens , begon ook te eten , en zij eindigden zeer vriendschappelijk te zamen den maaltijd .