(1910) En na zuivre lucht Gemoet den naadrende nog zuiverder , Die ' t hart vervult van lentelust en - vreugd , En alle smart verdrijft , behalve wanhoop .En zachte zoelten , waairend geurge wieken , Verspreiden thans de reuken der natuur , En fluistren waar dien balsemroof zij stalen .Als wen naar hen die zeilen om de Kaap En Mozambique voorbij zijn , ver in zee Noord - Oostewinden blazen Saba - reuk Van kruidenrijke stranden van Gelukkig Arabië ; door zulk oponthoud behaagd , Vertragen zij hun vaart , en meenge mijl Glimlacht de oude Oceaan om ' t lieflijk geuren ; - Zoo onderhield dit reukig zoet den Booze Die ' t kwam vergiftgen , schoon ' t hem meer beviel Dan Asmodee de vischdamp , die hem joeg , Schoon hij verliefd was , van de vrouw des zoons Van Tobias , en wrekend zond van Medië Snel naar Egypte , en daar werd hij geboeid .