(1833) ) ' t Laatste roosje van den zomer Staat nog bloeijend hier alleen ; Al haar zusters en vriendinnen Zijn verwelkt en vloden heen ; Zelfs geen bloempje van haar maagschap , Zelfs geen teeder knopje meer ; Vruchtloos spreidt zij ' t lieflijk blosje ; ' t Zuchtje vindt geen zuchtje weêr .' k Wil u , arme ! niet verlaten , Op uw ' stengel dra verdord ; Als de schoonsten zijn gaan rusten , Dat ook u die rust geword ' ! ' k Zal uw blaadjes zachtkens strooijen , Nog zoo gloeijend , nog zoo rood , Om het geurig graf te sieren Van uw lieven in den dood .Schielijk , schielijk moge ik volgen , Als de Vriendschap mij ontwijkt , En aan Liefdes kuischen boezem Parel noch juweel meer prijkt ! Als de trouwe harten breken En de laatste liefde vliedt , Zoek dan op deez ' droeve wereld , Zoek dan daar uw woonplaats niet ! lublink weddik .