(1919) In de altijd reine golven Heb ' k voor altijd bedolven De booze woorden , die ik sprak en dacht , En voor het laatst bewogen , Zagen mijn zoekende oogen Zinken de toorts , die ' t laatst geluk mij bracht .En mijn gedachten richtten , Verheerlijkt hun gezichten , Hun blik terug naar koninklijk gewelf : Hofstaat , wilden ze luist ' ren Naar ruischend golvenfluist ' ren Naast eeuw ' ge troon , waar zet ' len zou mijn Zelf .En ' k wist : in Brahman ' s hallen Zal nooit een traan meer vallen Uit brandend oog door waan van levenskoorts ; Geen smart om woord en daden Zal ' t zalig Zelf meer schaden , Geen rouw om uitgebluschte liefdetoorts .