(1920) Er ging geen vlammenvleugelige serafijn achter Beatrijs , zijn vurige vaartzwingen zoo waaierend naast de oogen van het lauwe bruidje van Jezus , dat het maar alleen den weg zou kunnen zien , waar het de voeten zou moeten zetten .Neen , er was niets dan het lispelende groen van de espen , de ruischende twijgen van de vastere loovers , wanneer er de wind door voer en het donkere zoemen van een eenzame hommel .De stilte deed Beatrijs goed .