(1897) O Zegen , algeheel , volkomenlijk ! Of menschen - zonde en - leed dan eeuwig duur ' ? - Maar snerpender dan dit - en wel het ontzettendste gedicht dat hij , van het leven zich afwendend , geschreven heeft - is dit laatste : Aan Een in Bedlam .Met vrouwlijke en verdwaasde handen , achter vunzen staaf , Heeft , zie , ook hij zijn ruikers , die hij draait en rijt : Reuklooze wisch van ' t stroo armoedig aangevlijd Langs zijn strak kooid heelal , waar naar hem , armsten slaaf , De suffe wereld gaapt .O , ' t verrukt oog voert strijd Met zulke botheid ! Weten zij wat hemelgaaf Zijn lachende gedroom , een tooverwijn , ontgraaf Aan waanzin en het , zuster , tusschen sterren leidt ? Beklaagbre broer ! zoo gij voor hèn beklaagbaar zijt , Half een geks koninkrijk , ver van wie levenslang Zaaien en maaien ijdelheid , beloven mij Uw eenzame oogen .