(1804) Allen geeven zy bewys van rouwe ; doch by het grootste gedeelte is die rouw van geen langen duur : de Malaijers alleen schynen zeer veel te stellen in het aankweeken der droefenisse over het gemis hunner Vrienden .Op den derden , den zevenden , den veertienden en den honderdsten dag verzamelen zy zich weder by het graf , besproeijen ' t zelve met welriekend water , en strooijen ' er bloemen op .Zy wenschen , dat de aarde hun voorigen medgezel zagt drukke , en storten voor ' t laatst gezamenlyk hunne traanen over hem uit .