(1828) met goed weer doch dik van sneeuw , aten wij een stukje brood en dronken eens koud water , loopende om de warmte , en maakten ons gereed om te vertrekken , onder des viel onze speksnijder van zich zelven , doch wij kregen hem met koud water bij .Hij had mede de vorst in handen en voeten , wij hielpen hem in de sloepen en gingen op reis , al onder land langs , Stukkende Jacobsbogt in , hopende het onbekende eiland te krijgen , doch daar wij moesten roeijen en niet konden zeilen , vorderde het weinig .Voor den middag zagen wij een beer op een hooge klip in de sneeuw loopen , zeker 600 voeten boven de oppervlakte van het water .