(1895) Bruisend en ruischende kust ge de stranden , Woelt en krioelt om de klippen u rond ! Spelend en dart ' lend en lachend en stoeiend , Of in uw diepten geen onheil men vond .Morgenwind komt , en uw sterkende adem Brengt aan den zwakke en kranke uw groet , Morgenwind komt en nog murm ' len uw golven , Hen , die u zoeken , uw kracht tegemoet .Wat ' ren , zeg , wat is er In uw keerend tij , In uw gaan en komen Wonders wel voor mij ? ' k Hoor veel melodijen In uw éénig lied , En weet toch van alle ' t Eind en d ' oorsprong niet ! Schuimende golven , o , grondeloos zeevlak , Grootsch is uw invloed op ' t mensch ' lijk gemoed ! Wat al geen zangen van eindeloos leven Ruischt in dat murm ' len den mensch tegemoet , Ja , bij het zien van uw grenz ' looze ruimte Valt al het nietig bekromp ' ne ons af ! Blik noch gevoel vinden hier de beperking Die de veel - eischende wereld vaak gaf .