(1849) Van de noordelijke helling des Koningsstoels , voert een bergpad in het stille dal , dat den naam van ‘ Wolfsbrunnenthal ’ draagt .' t Ligt gewis aan den bezoeker , als ' t frissche , donkere loof , dat hem omgeeft ; de geurige , koele lucht , die er zweeft over den waterspiegel van den helderen vijver ; het ligte klateren en het melodiesch fluisteren der waterstralen , die hier rein als krystal uit den schoot der bemoste aarde voortkomen , op hem niet den zachtsten , dichterlijksten indruk uitoefenen .Leodius verhaalt ons , dat de naam ‘ Wolfsbrunnen ’ ontstaan zou zijn op deze wijze .