(1842) ' t Herdenken aen die deugd is de allerzoetste troost .Ik schets zyn weldaên niet : ten trots van d ' albedwinger , Den dood , staen zy geboekt door een onfeilbren vinger Voor de eeuwigheid ; hoe vaek verscholen , als de bloem , ' t Viooltje , in ' t geurig gras , en toch der velden roem , Of als de bleeke maen , die ' t luchtperk komt bevolken , Schoon ze oversluierd hang ' met halfdoorluchte wolken .' k Rep van eene enkle daed , die niet den blik ontvlood .