(1850) - Dan lieve moeder , volg ik hem , Dan ga ik ook naar God , Ik zwoer , dat ik in eeuwigheid Zou deelen in zijn lot .Dit zweer ik nog , mijn beste vrind ! Dit zeer ik op uw graf , In d ' eeuwigheid rukt nooit de dood , Ons van elkander af .O kom dan schielijk bleeke dood ! Die mij met hem vereend , Of heb ik nog niet lang genoeg , Om zijn gemis geweend ! Ach , Damon ! als de heldre maan , Zoo door mijn venster schijnt , Dan is het even of gij zelf , Voor mijn gezigt verschijnt , Wat zat mijn Damon menigmaal , Hier ' s avonds aan mijn zij , Dus roep ik , en ik schuif uw stoel , Al schreijende naar mij .