(1883) Hoevele pas ontkurkte flesschen liggen spoedig als lijken op het slagveld ? Het is niet meer een strijd van man tegen man ; maar een vernielende oorlog van den mensch tegen zoogdier , visch en vogel .Hoevele hecatomben zijn er niet geslacht , om die soep te koken , - om het gebraad op te leveren , dat geen weerstand biedt aan den algemeenen aanval ! Hoeveel honderd tarbotten zwemmen niet meer in de ‘ heilige zee , ’ maar in de geurige saus ! Hoevele kippen , door de goden bemind , want ze stierven jong , prijken nu tot curry geidealiseerd op de tafels ? Hoeveel honderden kreeften heeft men de roode uniform aangetrokken om op het feest te prijken , - voor één oogenblik , om dan weder in den zwarten afgrond der strijdzuchtige magen te verdwijnen ! Een rollend vuur van champagne - flesschen , het kletteren der blanke wapenen , neemt steeds toe - en de overblijfselen van meer dan twaalfhonderd , - zegge twaalfhonderd - ortolanen bedekken het slagveld ! Wijlen de vorst Talleyrand , naar men verhaalt , liet een ortolaan in een duif steken , de duif in een kalkoen , de kalkoen in een varken , - en alles samen braden tot het mummieachtig vogeltje doortrokken was van het vet der verschillende omhulselen .Dan werd het vogeltje alleen op tafel gezet voor den grooten diplomaat .