(1918) Dan , nadat een nieuwe halte geen vertier had gebracht , streek ze ' t kortgeknipte donkere haar ongeduldig van haar slapen weg , drukte haar zilveren beugeltasch open en tipte , binnen ' t gebied van Munte ' s geamuzeerde kijken , een kristallen flaconnetje te voorschijn .Ze hief het fleschje tegen het licht , ( ' t was alsof ze alleen in haar kleedkamer gebaarde ) en sprenkelde met intieme glanzen in haar oogen de odeur over ' t violentuiltje , dat zij op haar mantel had gespeld .‘ Rozen ’ , zei ze , voor ' t eerst nu Henk aankijkend , ‘ rozen op viooltjes , om de menschen voor den gek te houden ! ’ - Esther voelde ' t bouquetje , dat zij van Munte had gekregen , naast zich op ' t kussen liggen .