(1876) Dan , gansch alleen , daar ginds aan d ' ingang van het woud , In ' t gras , nog nat van dauw , zet ik mij neer tot droomen Tot ' t godlijk oogenblik , waarop de zon zal komen .Straks als de horizont zich heel in purper hult , En alles , trillend , van verwachtingen vervuld , Smacht naar ' t moment , waarop ' t zijn boeien zal zien slaken , Naar ' t daaglijksch wonder , ' t rijk en grootsch natuurontwaken ; Als ' t mastbosch fluisterend suist , geen vogel langer zwijgt , En uit ' t verjongde groen een ochtendhymne stijgt - Dan neem ik mijn viool , gelukkig als een Koning ! - O , voelt ge , dat is eerst de schittrendste belooning ! - En ' k begeleid ( ' t is of ' t geluk mij krachten geeft ) Het duizendstemmig lied der Zonne die herleeft , De zuchten van den wind , die door ' t gebladert suizen , ' t Getjilp van ' t vooglenheir , dat zacht melodisch ruischen .' k Speel voort - mijn instrument , ' t is of het levend werd , ' t Is of ik ' t kloppen voel , als ' t kloppen van mijn hart .