(1859) ô Hy rust op zacht satijn , Die een Filozoof wil zijn .Zwier ' de dartle dans in ' t rond ! Laat het bloed door de aders ruischen ! Schudde en daavre dak en grond ! Laat de feestwijn schuimen , bruischen , Schittervonklen als robijn ! ô Dat heet gelukkig zijn ! - Maar , als alles ons verlaat : Vreugd en leed ons heeft begeven ? Zonder toevlucht , troost , of raad ..