(1896) .En naar de dochter blikten man en vrouw : En Mijntjes glimlach leek nóg liever door haar rouw , En ' t was van meê - geluk dat Mijntjes oogen blonken ! - En muurbloem geurde ons toe uit het kozijn : Want Mijntje had het raam aan tuinzij ' opgeschoven ; En op haar strooisel kwamen musschen aangestoven , En sjilpten - feestlijk fijn ! ..