(1912) Aan de zijde van mijn vreemden nieuwen metgezel liep ik spoedig weer buiten en hij ging met mij langs den donkeren weg naar het feestterrein .Doch dit was nu geen feestterrein meer , het was een leege verlaten ruimte , men rook nog den walm der flambouwen en de grond was bedekt met overblijfselen van siersels en versnaperingen ; de bewegende gestalten en vroolijke gezichten waren weg .Mijn nieuwe metgezel zette zich met mij op een der banken en begon een gesprek .