(1906) De bloesems der bloemen mogen afvallen en de zaadkorrels alleen voortleven onder steeds zich vernieuwende vormen , we hebben een uitgelezen en intensief genot gesmaakt door onze zielen van die geuren te laten doordringen ; we weten immers dat al het bekoorlijke van korten duur is .Het fijne , donzige rozenblad met den blinkenden dauwdruppel , de teedere etherische vrouwengestalte zijn vergankelijk als de dag van heden : morgen is de geur der rozen vervlogen , de dauwdruppel tot slijk geworden ! Morgen heeft de adem van den wellust de vrouw bezoedeld ! Laten we dus zelf genieten en niet op voorwaarde dat onze naneven dit zullen doen .Laten we egoïstisch zijn ! onze naneven zullen het insgelijks zijn en de weldenkenden onder hen zullen het ons niet euvel duiden .