(1910) De dagen kwamen dat hij veel sprak over uitgaan in de natuur , maar niet meer ging , en dat met vervoering in zijn zwakke stem hij haar voorlas uit Frühling van von Kleist , Und ihr , o lachende Wiesen Voll labyrinthischer Bäche ! Betaute blumige Thäler ! Mit eurem Wohlgeruch will ich Zufriedenheit atmen .Euch will ich Besteigen , ihr duftigen Hügel , und will in goldnen Saiten Die Freude singen , die rund um mich her aus der glücklichen Flur lacht .’ en dat zij wist , dat hij het voorjaar waarschijnlijk niet meer zien zou .