(1824) Zoo loont het kind ook haar : ' t ontluikt van lieverlede , En elke morgenstond brengt nieuwe ontwikkling mede .De volle en ronde koon , waarop het blosje ligt , Dat bloempje schenkt haar God in het onschatbaar wicht ; En hooger geur , dan ooit op ' t lagchend land kan streelen , Zijn de eerste lachjes haar , als ze om zijn mondje spelen .Als ' t vinkjen , om welks nest de dunne luchtstroom vloeit , Aan ' t koestrend veedrenkleed en slagpen is volgroeid , En , ongeleerd nog , hoe die fijne stof te scheppen , Het naauwlijks wagen durft , de ligte vlerk te reppen ; Dan zet zich ' t trouwe gaaike op ' t wieglend takje neêr , En lokt het door haar stem , en streelt en lokt het weêr ; Leert , hoe den regten zwaai aan elke wiek te geven , Op ' t uitgespreide vlak in ' t evenwigt te zweven , Tot eindlijk zwakheids boei niet langer dat weêrhoudt , En het op eigen kracht , bemoedigd , zich betrouwt : Zoo leidt de moeder ook ; maar , voor die taak berekend , Zijn op een grootscher schaal haar zorgen afgeteekend .