(1856) De winter vlood met hofstoet en gespelen , Met bal , festijn en beuzelpracht : Hij ga met al zijn kunsttooneelen , Zijn lamplicht en zijn langen nacht .Wie ' t geurend veld en ' t groenend loof der boomen Verdwaasd wilde afstaan tot dien prijs , Hem moest geen bloed door de aadren stroomen , Maar sneeuw en ijs .Naar ' t land ! naar ' t land ! de lente tooit de dreven ; De hemel is weer hoog en blaauw ! Hoe snakken wij naar lucht en leven ! Wat worden markt en straten naauw ! Komt meê , komt meê , en laat dien slijkpoel varen , Dien steenklomp en dat volksgekriel .