(1840) Ik moet noch hooger gaen , ik voel mijn hert opklemmen , Al is het water groot , daer ik noch door moet swemmen , En dat my geenen kant met klaverblaên bedekt , Of bos , of claer rivier tot schryven en verwekt .Al ben ik niet in ' t gras of groenen hof geseten , Daer sorg en droefheyt doet Pausilypus vergeten , En dat met eenen rok van myrten toebereet , Seer verre van ons lant haer Mergillina kleet : Al siet Sebethus niet my sorgeloos vermeyen , Lancxt zynen soeten kant , zijn boomen en valeyen , Daer Zephyrus den reuk uyt zijn citroenen baert , En de gesonde locht van alle stank bewaert .Noch ga ik wysen aen , in ' t midden van de menschen , Die anders niet dan goed en ydelheyt en wenschen , Hoe dat den geest , die brant moet alles laten staen Wat dat een ander vrijt , en in sichselven gaen .