(1807) Altoos is het fmeer dier Koeijen wit , zeer ongelig en hard , daar het in de overige , voornamelijk die gezonde longen hebben , goudgeel is , echter ook somtijds niet zonder verwisseling : in de opgemelde met zwarte en blaauwe vlekken gekleurde longen , die flets en waterig zijn , mist het zelden , of men vindt in de klepvliezen zanderige kalkkorrels , dikwijls kleine steentjes , ja in de Koeijen , welke in den hoogsten graad ongansch zijn , vind men de longen van onder aan de kwabben verhard en als verkalkt .Somtijds is de long geheel of ten deele verteerd en laat een stank na .Als de lobben der longen aan één gewassen zijn , oordeelen de Joden hierna het onrein , en ook onze Slagers kennen dit gebrek bij den naam van aangewassen , en houden het dier ook voor ongezond ; al hetwelk aantoont , hoe zeer ook de Koeijen aan ongemak in de longen onderhevig zijn , waarvan wij nader onder het artikel der ziekten zullen spreken .