(1904) Eindelijk verhief Paulus zich , maakte een kruisteeken op het voorhoofd van Griekenlands god en sprak : ‘ Het lied blijve bestaan ! ’ Met betraande oogen viel Apollo den Apostel te voet en legde zijn forminx op den grond , als om uit de heilige handen der kerkvorsten de wijding daarover af te smeeken .De nacht werd helderder , het jasmijn geurde sterker , vroolijker kabbelden de beekjes , de Muzen drongen naar elkaar toe als eene schaar blanke zwanen , en met sidderende stem , allengs vaster en vaster , hieven zij een zang aan , al luider en luider , een zang zooals nog nooit op den Olympus had weerklonken : ‘ Onder uwe bescherming en steun nemen wij onze toevlucht , o heilige Moeder Gods .Versmaad onze smeekbeden niet .