(1853) In het Sonnet Ecce Homo wordt gesproken van eene door de Engelen voor den Heiland gevlochten lauwerkroon ; wij vinden die kroon van lauweren beneden de waarde van het goddelijke : elders kan ze schoon zijn , maar hier wordt ze plat door ' t verhevene van den persoon .Voor de stancen van eens Christens heimwee bestaat zeker eene oude melodie ; ze zijn regt zangerig , en ' t zou genoegen hebben gedaan , als die zangwijze er bij ware gevoegd .In proza is bijgedragen door van vollenhoyen , meijer , van der zwaag , swalue , de ridder , mina , en een ongenoemde .