(1660) Zoo veele onmaetigen , naer lijf en ziel verovert , En van dees meeremin beguighelt en betovert , Bekenden endelijck dat dit geen ' lust verzaet , Den dorst naer meer ontvonckt , en naer iet beters staet ; Gelijck de byen ons al brommende getuigen , Zich vol , van bloem op bloem , noit zat van honigh zuigen .Al bloeit in ' t geurigh velt de boeckweit schoon en milt , Wat baet de smaeck van ' t zoet , dat onder ' t smaecken smilt ! Kost weereltsche eer den mens vernoegen naer zijn wenschen , Zoo hing des menschen heil aen d ' eer , die hem van menschen Wort aengeboôn , om ' t goet dat in zijn wezen blinckt .[ Randschrift : ] noch in weereltsche eere , Ontkennenze dit goet en zijn waerdy , zoo hinckt Deze eer , van hem beooght .