(1733) Hoor ; ay velden , En bosschen die haar naam zo dikmaal leerde spelden ; Roert zo veel tongen als ' er blaadren ritslen , ga , Ei vraag haar waarze blyft , en zeg , hoe zeer ik na Myn Juliaan verlang .Doorluchte watersprongen , En winden ruischt nu vry ; melt met onzichtbre tongen Myn groote min .ey vlieg ; zegt tot haar zuure zin ; Wie kan u slechs bezien , en sterven niet van min .