(1882) ’ ‘ Dat zou voor mij al te vervelend zijn , ’ hernam de Engelschman : ‘ Ik beloof u zijn gedachten getrouw weder te geven , en veelal zelfs zijn woorden , en altijd tusschen twee haakjes te spreken , als ik iets van mijn eigen onzin er onder meng ; maar den vorm en de wijze van de voordracht moet gij aan mij overlaten ; - dus : zoodra het kind geboren is , wordt het ( gespeend van de moederliefde ) ingepakt en zoo ver mogelijk weggezonden bij eene nourrice , waar het blijft totdat na verloop van anderhalf jaar de teedere vader zich herinnert , dat hij een dochtertje heeft , en de moeder belooft bij gelegenheid de nourrice te schrijven , om het kind naar huis te brengen .Na verloop dus van een paar weken , komt er eene dikke boerin aangezet , met een grooten ruiker in de hand en een klein kind op den arm .De liefderijke ouders vinden de bloemen allerliefst , maar het kind zelf schijnt dezelfde gedachten omtrent de ouders niet te koesteren ; want het schreit bitter als papa het kussen wil , en nog bitterder als de nourrice vertrekt .