(1876) Het geestig gesprek van den tragischen dichter en Perikles vóor de komst van Aspasia , de beschrijving van de schoone toovenares , die als een wonder van licht en kleuren uit haar draagstoel stijgt , de wandeling van het drietal vrienden door de schoone dreven rondom het landhuis - dit alles is met de oogverblindende schittering der attische zomerzon overstraald .In ' t bizonder dient hier met lof vermeld de teekening van een afzonderlijk lustoord te midden der landelijke weelde van Kolonos : Sofokles geleidde hen daar , waar , zooals reeds vroeger is opgemerkt , de Kefisos een bocht maakte en den hof aan den anderen kant besproeide ; daar liep het terrein af naar den stroom , niet steil , maar zacht glooyend , zoodat tusschen de beek en de helling een allerbekoorlijkst pad openbleef , waarop juist twee menschen onder het dichte , geurige loof vertrouwelijk konden wandelen .Daarlangs voerde de dichter zijn gasten , daar murmelde en kabbelde het stroompjen , daar kweelden en tjilpten de vogels , daar speelden , als dartele geesten , schaduw en grillig licht op de wateren en door de takken ; hier en daar trof men een grasperk aan , dat tot rust uitnoodigde en gelegenheid aanbood om in zachte droomerijen verzonken de kalmte en koelte van het oord te genieten .