(1637) Een sulcken weerdigh mensch die komt hier als Poëet Verkondighen in dicht ' t geen hem sijn boos heyt feet , Die meynt de deughden sonn ' van ons Brabantsche lieden Te doen voor eenen nacht van plompe leugens vlieden .O dooven by den sangh ! o blinden by ' t couleur ! O aensicht sonder neus by eenen soeten geur ! Ghy spreken vande deught ? ghy u te gaen verkloucken Om seylen en ghebreck der menschen t ' onderfoucken ? Die van ghebreken stinckt als eenen vuylen dreck , Oft langh verlegen flijck in een riolen reck .Weet ghy niet plompen uyl der deughden schijn te myden , Ghelijck uwe broeders doen ? die niet en konnen lyden Het schynsel van de fon ? vreest ghy niet dat het licht Van ons Brabantsche deught sal rooven u ghesicht ? Dan toch het schijnt wel neen : want ghy doet in uw ' werckeu ( Soo yeder een wel siet ) een grove blintheyt mercken , Soo dat ick licht ' lyck hoor ' uyt u mismaeckt ghehuyl Dat ick u houden moet voor eenen blinden uyl , Voor eenen blinden uyl , die noch sult zyn bescheten Van d ' uylen u ghebroers , en van de uylen g ' eten .