(1909) Mossige zoomen Heuvlen zich voort onder die welvingen Riekend met geurge kruiden , beoogd met bloeisels , Heel klein maar schoon .Een donkrer delling zendt Uit muskus - roos doorvlochten met jasmijn Een geur die ziel doet smelten en haar noodt Op lieflijker geheim .Door deze kloof Houden de tweeling - zusters Stilte en Schemer Hun middagwaak , zeilende door de schaadwen , Als dampgedaanten , vaag ; verder , een wel Duister en glanzend vol doorschijnend nat , Die ' t takkenweefsel van daarboven beeldt , En elk afhangend blad en iedere plek Van blauw dat door een tijdlijke oopning springt ; En anders niets wascht in dat spiegelvocht Zijn aanschijn , dan een onstandvastige ster , Die schoon , als door beblaarde tralie , blinkt , Of vogel , als gemaald , in ' t maanlicht slapend , Of veelkleurig insekt beweegloos drijvend , Onbewust van den dag , eer nog zijn vleugels Hun pronk uitspreidden voor den middagblik .