(1842) ' t Geen zij als iets extra prijzen , Zijn de walgelijkste spijzen ; Weet gij waer de schoen hen steekt ? ' t Is aen zout dat ' t hun ontbreekt .Met de reuk zijn ze aen het knoeijen ; Valsche smaek moet daer uit vloeijen ; Voor het nieskruid valt hun keus Zelden op den regten neus ; ' k Zie zoo vele rijmelkrukken , Die het stinkendst onkruid plukken , Vieze kost , purgeertisaen , En de roosjes laten staen ! Nu , bij zulke lettervrinden , Is ook geen gevoel te vinden ; Menig een die ' t ras verliest , En de vuige wansmaek kiest ; Velen hadden ' t ..