(1887) ' t Vuur , dat eens mijn hart doorgloeide , thans tot stof en asch vergaan ; Slechts een straal van ' t scheidend zonlicht kleurt den vroegeren vulkaan .Heen zij , die mij veertig jaren , wond den geur ' gen levenskrans , Zij met al het lief der vrouwe , met den breeden blik des mans .Vol van geestkracht , rijk in wijsheid , Edith , open , needrig , zacht , Vrouwlijk tot in ' t diepst haars harten , vrouw in al haar wondre macht .