(1911) Nog bleef de deur gesloten ; ' t was pas half zeven , en de ceremonie zou niet vóor negen beginnen ! En toch verdrong men zich reeds op het stille plaatsje tusschen de sacristij en het kleine kerkhof ‘ Teutones in pace ’ , waar Vlamingen en Duitschers de eeuwige rust genieten .Hoe frisch en kalm , dat groen erfje ! Groote boomen bedekken het gansch met hun diep lommer , en eene massa witte klimrozen laten hunne geurige trossen vallen over den hoogen muur die het omringt .Door ' t smal getralied deurken kan men de stille grafsteenen ontwaren , bedolven onder een overvloed van bloemen .