(1842) Wie ben ik dan toch eigenlijk ? vroeg hij , en er volgde een diepe stilte ; ben ik dat , riep hij , terwijl hij zich een klets gaf op de linkerdij - de hemel verhoede het ! - dat is niet meer dan het slakkehuis , jongen ! maar waar is de slak ? Zoo ijlde de arme man , snikte van Beveren .Ik word er koud van , riep zijne vrouw : wat ruikt de pot weêr duf ! - En wanneer dat slakkehuis verbrijzeld is , moet ik dan in een nieuw huis kruipen , om wederom de oude worm te worden , voortkruipen op een grond , zoo slijkerig als deze - dat verhoede de hemel ! - dan ware het beter , dat ik onder het puin van mijn huis begraven werd .Mijn vader is reeds zinneloos , dacht ik bij mij zelven , en vreesde , dat iedere ademhaling de laatste zou wezen .