(1909) Er is in dit , gelijk in andere sonnetten van Dullaert , een volgehouden kracht , een gemakkelijk stroomen uit volle ader , zooals men het bij echte dichters vindt .Nu eens is het vooral zijn beeldende kracht die ons treft , en de bezieling van het onbezielde als in deze verzen uit Tiresias of Harderlyke Klagte waar van God wordt gezegd : Die alles onderhout , maar schenkt zyn lievelingen Bezondren overvloet van vrugten zonder end , Die hy op vleugelen van warmte en regen zend , Langs ' t rype koorenveld den wind op ' t gout doet waaien , De hongerige zeinzeis .gebukte halmen maaien .