(1919) ‘ Van Jo , ’ zei ze in zich zelf ; ze ging met den brief op de trap zitten en netjes deed ze hem open , niet willend het mooie couvert bederven door wild - openscheuren .Sterker nog kwam de viooltjesgeur haar tegen uit den brief .Jo gebruikte altijd dien parfum ; ze zag in eens hare vriendin vóór zich ; dat was prettig , net of ze haar wat in den brief stond hoorde zeggen met hare vroolijke , heldere stem , waarin altijd iets was als de weerklank van een lach .