(1891) De zuivere onbedorven lucht scherpt onze door het stadsleven afgestompte zinnen .Uit de onvervalschte , onkunstmatige voortbrengselen van den volksgeest waait ons een boschgeur te gemoet , die ons voor een oogenblik de conventioneele huichelarij der wereld doet vergeten , en ons tot de natuur terugbrengt .Welke dichter , welke kunstenaar zou versmaden , zich aan een beekje te laven , dat frisch en immer helder , over keitjes en zand heen zijn stillen loop vervolgt ? Goethe is een voorbeeld van de waarde , die het populaire voor de letterkunde heeft .