(1819) Dat vrij Oostiendiën zijn roem draage op muskaaden ; Japan en Borneo met kampfer overlaaden , Zich kroonen met de bloem van dit welriekend hout : Dat Tymor en Solar op ' t schoone zandelwoud , En ' t geen hun eiland ciert een trotschen toon doen hooren : En dat America zijn kakauw sta te vooren , En Java zich verheffe op zijnen koffijplant ; De vrugt , die ' t lagchend veld van ' t dierbaar vaderland Verschaft uit zijnen schoot , en reikt met duizend handen , Trotseert , in heerlijkheid , die roostende oosterlanden , Ja , streeft hun vremd gewas .hun heete specerij , En geurig balsemhout , oneindig ver voorbij .Kan dit stuk het fraeye gedicht Les Belges van Les Broussart al niet opweégen , men moet toch erkennen dat De Borchgraves dichttrant , vergeleken met dien van zyne medeprysbehaelders David De Simpel van Staden , en Aug .