(1918) En onderwijl weer , aan de andere zijde der machine , stonden Fossi - zelf en zijn oudste zoon en Bifoli , toe te zien bij het opvangen van het daar immerdoor stroedelend en gudsend graan in de hooge , smalle wijnkuipen , om , twee bij twee , die in de gapend - opgehouden mudzakken over te gieten .Zij lieten de weelderige handenvol der kostelijke korrels door de vingers glijden , en kuip na kuip vulde zich ruischende , en zak na zak kwam langs den muurkant de puilende rij vermeerderen .Dat was een prachtig gezicht ! ‘ Tien zakken ! ’ - ‘ veertien zakken ! ’ - ‘ een en twintig zakken ! ’ schreeuwde van tijd tot wijle Fossi naar de vrouwen omhoog , en die lachten vanaf haar nog nauwelijks minderende mijten , en streken zich de haren uit het heete , bezweete gezicht .