(1656) d ' Alziende sloegh zijne oogen naer beneden , En zagh alom de menschen heenetreden : Hy zagh uit zijn gespanne tent , De menschen tot aen ' s weerelts endt : d ' Alziende , die een ieders hart bootseerde , En klaerlijck kende al wat om laegh verkeerde , En elx gedachten werck en wit , Van daer hy op zijn ' zetel zit .Hy kon om hoogh uit zijnen stoel aenschouwen Hoe nimmermeer een Koning blijft behouwen Door zijne heirkracht , en ' t gewelt , Dat hy gewapent brengt te velt : Hoe sterckheit en gewelt van reuzenarmen Den stercksten reus in ' t vechtperk niet beschermen Wanneer hy voorttreet , trots en sterck , En vecht in ' t bloedigh worstelperck .De ruiter noopt het paert vergeefs met spooren , En briescht in ' t heir , en schuimbekt heet van toren Zoo onder ' t vechten , daer elck wijckt , De kracht van ' t sterckste paert bezwijckt .