(1792) Ik bracht hem al huppelende bij vader ; die hem wel eerst zijne dieverij verweet , maer vervolgens hem ook prees , dat hij berouw gekregen had ; hij smeerde hem een stuk wittebrood met honig , en vermaende hem , nooit weder een zodanig schelmstuk te plegen .Ja , waarde Oom ! nu gelove ik het , dat men nooit gelukkiger is , dan wanneer men zijnen boozen wil snuikt , en den wil van God doet .Zoo lang ik leve , zal ik hier op denken .