(1911) En toch ook twijfelde hij en vreesde in een godentuin te zijn gelokt door het verleidende gezang van de Apsarasen , de hemelse nimfen die in bekorende gedaante de strenge aandacht der vromen en boetvaardigen doden en het ten hemel stijgende hart weer neerwerpen op de donkere aarde .Schroomvallig voortgaande , zag hij , door de neerhangende twijgen der bloeiende mangobomen , wier stammen omrankt waren met de geurige navamalika , een open grasvlakte voor een wijde , lotusbegroeide vijver , en achter het blanke stralengordijn der maan dat uit den hemel neerrilde , ontwaarde hij een groep jonge vrouwen onder blij doch zacht en fijn gezang een sierlike reidans uitvoeren .De slanke gestalten slechts in een soepele zijden tunika gehuld die , hoogopgeschort , de sierlik tredende benen vrij liet , bewogen zich achter - en voorwaarts op de maat der stemmen en de blanke armen , zijwaarts gestrekt , lagen als bloemgierlanden van schouder tot schouder .