(1823) De hofhond bast met zynen makker Wanneer de huisman ' s morgens vroeg , Voor dag , met omgekeerden ploeg , Al zingend ' , trekkende ten akker , Op zijnen guil voorby de hoven rydt , Dan waakt me , en hoort de wakkre hanen Die ons tot naarstigheid vermanen .Gelukkig mensch , die zoo zyn jaren slyt ! Men opent vensteren en deuren , Men ziet de starren dun gezaaid , Men voelt hoe ' t westewindje waait , Dat met een ' schat van versche geuren Van vlierbloem en violen suikerzoet , Van wynruit , thym en hagerozen , Die als een rood scharlaken blozen , U in uw huis zoo liefelyk begroet .Daar ziet men ' t bloode haasje loopen , Ginds zeilt de havik door de lucht , De klokhen raast , en is beducht Dat hy haar komt haar kiekens stroopen , De tortel kirt , de zwarte lyster fluit , Men hoort langs ' t veld de beesten loeijen , Terwyl de dag begint te gloeijen En langs hoe meer haar licht te spreiden uit .