(1887) Met koel gekletter klept de zomerbui Op ' t lommerloof en drenkt het dorstig woud .Melodisch ruischt de regen , zilverrein , Op ' t smachtend blad en glipt , langs ' t glimmend groen , In stille stralen op de stammen nêer , Doorsijpelt zode en mos en dringt tot de aard , Die ' t frissche leven inzuigt in haar schoot , Met duizend monden .Zeegnend zijgt de bui , Als ' t blij geklapwiek van een vogelzwerm Of ' t spranklend vallen van een springfontein .