(1881) ' t Is er zeer donker , maar toch , hij ziet nog het hoofd van den ouden man tegen den vensterglimp uitkomen .En de grijze organist , al weet hij niet op wat voorwaarde die jonkman zijn plaats daarginder in de kerk heeft willen bekleeden , nu zijn melodieuze stem hem in de ooren ruischt en met dat zacht gesproken : ‘ Goeden avond meester Hora , ’ de tonen zijner slotfantazie hem plotseling in ' t geheugen zijn teruggekomen - ( evenals het beeld van den lang verwijderden vriend niet zelden helderder wordt , hoe meer het oogenblik van hereenen nadert ) - nu tast de hand van den oude in ' t duister naar die van den jeugdigen organist , en klinkt ook op wonderdiepen toon de weergroet van Hora ' s lippen : ‘ Goeden ..