(1860) De bekers knutsten vriendschappelyk tegen - een , maer met den wyn sloop ook de achterdocht in het hart des jongelings .Het zag er zoo ellendig in die hut uit , en niettemin schonk de Wolfjager zulken geurigen malvezei als de reiziger nog ooit gedronken had ; die wegwyzer was arm , en echter had hy een wapen zoo prachtig als er ooit een in de hand eens edelmans had geblonken ; hy gaf zich uit voor een ' eenvoudigen gids , en echter was er in zyne handelwys iets dat wel is waer niet van onderscheiding , maer toch van iets gezaghebbends getuigde , en het scheen den jongeling toe , dat die man dáér overtuigd was van geheel zyn overwigt op hem .De ruiter bedekte echter zyne achterdocht en terwyl hy den beker op de tafel zette , zeide hy schynbaer onverschillig : ‘ Keurige wyn ! ’ ‘ Gy zyt kenner ; ik voor my weet niet of er betere te vinden is .