(1902) ' t Zand van den weg stoof op als goudpoeiering door ' t zonnestralen in de dunne lucht en er viel tusschen ' t klokkegeklop veel vreudig getater en gelach en leven .Door de menigte kwamen de jongens boren in dubbele reek , hand in hand , op stap en meester daarlangs die deftig keek .Ze waren om ' t aardigst aangedaan met dof - bruine en blauw en grijze kleeren , lange broeken waarin hun half uitgegroeide leden los en slonk bewogen .