(1914) Soms waren die wolken blanke vloten van meer dan duizend bolle zeilen gelijk , vond de snoezige klerk .In zijn vrije uren wandelde hij gaarne den langen weg af , het donkere Galgenboschje door , de geurige taxishagen van groote boerderijen voorbij , de spattende krinkelbeek over op de plaats , waar de brouwers uit het dorp een ruwe pomp hadden gezet , want , als de putten in den zomertijd water weigerden te verschaffen , was de milde Demer altijd daar , om hun tonnen en kuipen te vullen .Zijn stappen voerden hem ook dikwijls door holle straten en spiralende vossenwezels heen naar den kant der beide , bonkige molens , wier vlijtige wielen het dal met de symphonie van hun poëtisch geklapper vervulden .