(1866) Ik won , door zulke kleinigheden En vriendlyke gemeenzaamheid , Ons volk ; ik schik my naar zijn zeden ; Wat zegt ge ? is ' t kwalijk overleîd ? Dat duurt zoo een , twee , of drie dagen , Dan komt er Volkje dat wat kan ; En dan is ' t ook niet langer wagen : Daar rijdt een wijfje met haar man , Zoo net , zoo puntig uitgestreken , Dat het een lust is om te zien .Wel hoor , het is niet uit te spreken , Hoe vlug dees wel te vreeden liên , Op hunne gladde schaatsen spoeden ; En ' t schijnt , als ' t waar , voor hun geen werk ; Ik kan die kunst maar niet bevroeden ! Daar rijdt een fluksche boer , meer sterk Dan kunstig .Machtig ! dat zijn gangen ; Zoo aanstonds draait hy op die sloot ; Zou hy wel naar zijn lief verlangen , Dat hy zijn spoed al meer vergroot ? Dat ' s om een zweetje van te halen ! Hy heeft zijn rokje ook op den arm , En zijne drift heeft perk noch palen ; Hy schijnt min afgemat dan warm .