(1912) Diepe sterke liefde tot de natuur heeft den dichter tot veelomvattende nauwkeurige kennis gebracht ; die kennis is de schijnbaar onuitputtelijke bron waaruit hij almaardoor schept .Alles schijnt hem even lief : de rustelooze wind , de waterdroppel waar het licht in speelt , een trosje kersen schommelend in den wind , wilgen in hun voorname stille pracht van grijs en groen met het zonlicht erop en de zingende vogels erin , het ruischend riet , een drinkende vogel , een ‘ schrijverken ’ op het water .Er is hier een verwantschap , een meevoelen , een vertrouwelijkheid met de dieren , die aan Sint Franciscus en aan den dichter van den Reinaert doen denken .