(1719) Op een fraeije Voys .Ick droomde lest een droomn , In ‘ t midden van de Nach , Dat ick quam by een stroom , Daer ick veel Boomtjes sag , Beplant met regen langs de wal , Waar door ick hoorde ruysen , Een watertjen koel , Ia veel klaerder dan kristal , ‘ t Liep snelder dan de sluysen .Daer sag ick so ‘ t my docht , Mijn tweede morgen - ster , Dien ick lang gad gesocht , Vertoonden mijn van ver , In ‘ t Else Bos onder ‘ t geboomt Met aengename lonckjes , Sy naderde mijn niet bevreest , Maer onbeschroomt , En schoot op mijn veel vonkjes .