(1791) .laat ik u niets van mijne wooning zeggen , voor zij geheel volbouwd is : maar iet van de oranjeboomen , in wier nabuurschap zij geplaatst is : deeze worden dagelijksch grooter , en verkwikken mij den geheelen dag door hunne geur ; ik verbeeld mij reeds , hoe zij , wanneer ik in mijne volbouwde wooning , op een koelen avond eens rust geniet - mij , met elk windjen , nieuw leven zullen toeademen .Wij zijn toch wondere schepsels ; de hoop moet altijd ons geluk volmaaken ; zij moet ons altijd een genoegen in het verschiet plaatsen , of wij genieten het tegenwoordige minder hartlijk ; en hoe dikwijls , helaas ! is dat genoegen , dat wij , door de hoop , in onze verbeelding genieten , grooter dan dat , ' t welk het bezit eens schenken zal ; dierbaare hoop ! gij zijt het edelst goed , dat de weldaadige Godheid , in dit kommervol leven den sterveling gaf , tot een tegengift der rampen , die hem bestemd zijn ; gij zijt het steunsel van ' t gebouw zijns geluks ; door u is de arme niet geheel beroofd , en geniet de rijke zijnen schat ; door u lijdt de kranke minder ; en de stervende juicht ! neemen wij de hoop uit het leven der menschen weg , dan is het niet meer dan geduurig sterven , dan smachtende ellenden ; de hoop is ook mijn dierbaarst goed , en brengt mij somwijl eens in uwe armen weder ; ten minsten , zij schildert mij ' t bekoorelijk tafreel van wederzien met de bevalligste verwen af ; en al wierd die hoop ook nimmer waar , dan nog geeft zij mij oogenblikken van zaligheid , die mijnen werklust en werkkracht vernieuwen .