(1846) Hoe goed is ' t hier voor ' t afgetobd gemoed ! De nachtwind ruischt door ' t wieglend dennenloover , ' t Geboomte buigt zijn toppen naar mij over , Als bragten zij me een ' laatsten afscheidsgroet , Een ' groet van hen , die ginds mijn komst verbeiden , Wier beeld gestadig mij omzweeft , Wanneer ik denk aan hun vroegtijdig scheiden , En ' t hart van weemoed beeft .Hoor ! ' t ruischt zoo zacht , zoo fluistrend door de blaân , ' t Is of mijn oog een ' lichtglans ginds ziet gloren , Of ik een stem in ' t suizend loof mag hooren , De stem van hen , die mij zijn voorgegaan .Zacht klinkt die toon , als ' t zoetst akkoordgemengel , Gelijk een vaderstem zoo trouw , Dat is , o God ! de stemme van een ' Engel , Die troost spreekt in mijn ' rouw .