(1850) De kleine bloemen neigden hare half gesloten kelkjes ter aarde en begonnen te sluimeren , terwijl reeds vele anderen in een vasten slaap waren gezonken .Maar het smachtend verlangen in haar was niet ingesluimerd en vloog , met hare zoetste geuren , naar boven ; want de geur der bloemen is het gebed en de wierook , die zij den hemel offeren .En ook in dezen avond stegen hare geuren nog liefelijker naar boven en wasemden ten hemel op .