(1827) Dat zwijgend uw gevoel versteene , Bij vruchtgemis der huwlijks - koets ; Dat vrij uw oog die ramp beweene , Tot aan uw ' laatsten droppel bloeds : Die tol betaamt het oudrenharte ; Uw menschlijkheid spreekt uit die smarte ; - ' t Verheug ' zich in uw ' Lodewijk ; Maar , is u nog die vreugd gegeven , Wat wrokt en mokt ge , aan ' t eind van ' t leven , Bij uw vaarwel , op Neêrlands rijk ? Keer vrij naar Leydens dierbre wallen , Waar , toen ge er waart , geen schijn van roem Op restte , die , in stof vervallen , Schaars koesterden geleerdheids bloem ! Schaar u dáár weêr naast Pallas zonen : Ons Haarlem zal geen ' weedom toonen ; ' t Heeft nooit uw ' wrevelzin gelaafd ; Langs ' t Spaarne rollen vreugde - klanken , Als gij naar Leydens palmenranken Voorspoedig in een rolkoets draaft .Laat , eindigen uw gramme dagen , Uw van den nijd doorvreten rif , Waar ' t wil , een weidsche grafzuil vragen , Slechts niet in ' t Kenmerlandsche klif ; Uw lof zou door ons Hout niet ruischen , De Spaarne - stroom niet trotscher bruischen , Al dook uw grootheid in zijn lisch ; Ontroof dat rif die kerkhofkraaien ; Uw roem mogt als het zand verwaaien In Haarlems gruwbre wildernis ! Kerm niet om ' t ouderlijk gesteente ; Waan niet , dat iemand u ' t ontrooft ; Eens , is ' t uw wil , wordt uw gebeente Door adellijk gewormt ' bekloofd ; De Graaf van Teisterbant zal springen , Met al zijn erf - afkomelingen , Van vreugde , dekt u de eere - zerk .Mogt slechts uw ziel , bij dit ontmoeten , Voor al het tweedragtszaad niet boeten , Door u gestrooid in staat en kerk ! Of , loot van Amstels burgervader ! Ga , streelt u zulks , waar de Amstel vliet ; Wees onruststoker , oorlogsrader : Uw vaan waait in heur stadsgebied .