(1898) Laast gij ooit geestiger verontschuldiging , waarom iemand weinig uitgaat ? Huygens schreef haar , dewijl hij luttel behagen schiep in de gasterijen zijner dagen , welker overdadig gebruik van wijn hij - even als hij het reeds in Hofwijck deed - ook in deze bladen scherp gispt .Wie een weinig in het VIIIste boek der Korenbloemen , in de Mengelingh , Aen zijne Vrienden in Zeeland met van als , heeft gesnuffeld , hij weet , hoe Huygens jaren lang op den huize te Muyden als een der gevierdste gasten werd ontvangen ; hoe hij in de gulden eeuw onzer letterkunde de eerste vernuften zijns tijds te zijnent plagt te zien , en spreekt hem dus vrij van een ongezellig stoïcisme , dat zich zelf genoeg is .De vierentachtigjarige grijsaard had echter schier dien ganschen kring overleefd ; de rampzalige invloed , welken de Fransche letterkunde op de onze zou uitoefenen , deed zich reeds in den verflaauwenden gezelschapstoon voorgevoelen ; het degelijke verdween allengs uit beide .