(1839) Aenbidt en mint ! dit is het leven , Dit is de wysheid , en daerneven Is alles schyn en ydelheid ! Maer zoo , gelyk de regenvlagen , Die ' t jong gebloemt ter nederslaen , U Godes hand heeft neêrgeslagen , Buigt dan het hoofd , en stort een ' traen .Een traen gestort voor zyne voeten , Zal eerder zynen toorn verzoeten Dan ' t reukwerk , dat van ' t outer stygt .En ' t maetgeschal van zang en snaren Wordt min gehoord by de englenscharen , Dan ' t needrig hart dat zucht en zwygt ! De sterren rollen stil hare assen Langs ' s hemels ongekende baen ; Naer de ongepeilde waterplassen Stroomt zacht en eenzaem de Jordaen ; De wind klapt zyne onzichtbre vlerken , En onbedacht op streek en perken , Doorrent hy luchtgewest en grond ; De blaedren door den storm gedreven , Zyn onbewust waerheen zy streven , Doch dwarlen met de orkanen rond ! En gy , waerom hier op deze aerde Uw dagen afgesloofd in pyn ? Een dag , die is , heeft meerder waerde , Dan eeuwen die te komen zyn ! Vaert immer voort , o stervelingen , En gaet , waer uwe vaedren gingen , Gaet slapen by uw voorgeslacht .