(1919) Op ' t hoog terras der koningsburcht is rust ; Geen nacht ' lijk feest , dat er de stilte stoort , Die ' t vluchtig ruischen maakt van rijzig riet In ' t hoorloos treden van nooit moeden tijd .Langs ' t klare water van het vijvervlak , Dat in zijn diepte d ' appelboomen spiegelt Zilver van bloesem , zilverder dan ooit , En in de bleeke schemeringen van Plataan en popels met zachtzwatelend loover , Citroen uit Medië , dadel en granaat Drijven de geuren van wat bloem er bloeit ..