(1898) My lokte hy , in ' t dankbaar oog , Een snelle traan van vreugde omhoog ; Maar ' k had nog ' t droef bewustzijn niet , Dat ' t dier slechts deelde in mijn verdriet .Doch toen hernamen langzaam aan Mijn zinnen de oude richting weêr , Ik kon weêr de oogen om my slaan , En zag weêr op mijn kerker neêr , Zag de enge muur my weêr omringen , Gewelf en vloer en pijlers weêr , En ook de scheemring van weleer Door de oopning van de muurspleet dringen , En langs dienzelfden weg , naar ' t scheen , Was ook de vogel ingekomen , Die mak in ' t rond sprong om mij heen , En makker nog dan op de boomen , - Een lieve vogel bont en schoon , Wiens lieflijk ruischende orgeltoon Een bron van zoete melody Scheen te oopnen , en alleen voor my : Nooit zag ' k zijn wedergâ te voren , Nooit zal ik zijn gelijken hooren ; Ik miste een lotgenoot als hy , Maar ' t scheen hem ' t lot zoo diep niet griefde : Hy vloog my tegen met zijn liefde , Toen de aard geen ander wezen droeg , Wiens hart voor my in liefde sloeg ; Hy bracht my , door zijn zang zoo teder , Tot denken en gevoelen weder ; - Ik weet niet of hy de open lucht Verliet , of , uit zijn kooi ontvlucht , Mijn lot kwam deelen in de mijne ; Maar wetend wat gevankenis Voor ' t vrijgeboren schepsel is , Hoe kon ik wenschen naar de zijne ? ..