(1858) Neen , ' t was in ' t moeizaam vruchtenteelen , In ' t streelend zelfgevoel van werkzaamheid en kracht , Dat Adam met zijn ' God mocht deelen , By ' t geen hem de aard had opgebracht .Hy bracht by elke beet der tanden , Die hy in ' t geurig ooft mocht slaan , Der Godheid dubbele offeranden Van dankbre zielsvereering aan .Hy dankte alleen aan ' s Scheppers goedheid ' t Bestaan , den wasdom niet , des appels op zijn struik ; Maar tevens de eedler , hooger zoetheid Van eigen vlijt en krachtgebruik .