(1900) En dit , en de reuk van zijn spreken , was Hedwig zulk een kwelling , dat zij , wetende dat dit iederen morgen terug zou komen , en bemerkende dat niemand haar lijden hieronder begreep , geen anderen uitweg zag of verlangde dan den dood .In de geuren vooral der menschen en dingen was voor haar zoowel een meer van ellende als een weeldeschat van fijne vreugden verborgen .Zij werd der menschen nadering gewaar aan hun reuk , van sommigen met den hevigsten weerzin , van anderen - maar van zeer enkelen en toen zij ouder was - met de zoetste genieting .