(1726) Ik beken zonder pyn of banden , dat ik begon te lacghen als een Autheur , ( een Autheur lacht als een Poeet , en een Poeet lacght als een Gek ) want zy had haar kleyne verwelkte Tronie gestooken in een wyde Engelsche Kap , waar in haar Wezels hoofd zo wel sloot , gelyk als een Winterkonings Eytje sluyten zou in het Nest van een Velduyl ; vorders was zy van die Kap tot aan haar Muiltjes toe in ' t Wit gekleet , en kon in die Gestalte het Gespens van de Witte Vrouw goed maaken op een Haagschs of Leidschs Schouwtonneel .Een Officier die midden deur gezaagt was , dat is , die zyn Traktement verlooren , en zyn Tytel had behouden , kwam mee aanhompelen op den Reuk van zyn gebooren Landsman , een Westfaalsche Schenk .Hy was uitgemonstert in een bejaart Scharlaken Kleed , waar van hy de oude goude Passementen , verruilt had ( uit weelde ) tegens blinkende klinkende Zilverlingen ; doch den zilveren Houwdegen , waar van het Lemmer de zwaarte van een gemeen Ploegyzer , en ' t Gevest vier Loot Zyde kon ophaalen , hong nog op die gevreesde Dey , die zo veel Bataillons van doode Franschen scheurde in de Bataille van Senef .