(1856) Ik laet nooit eene gelegenheid ontsnappen , die my , en ware het ook maer voor eenen dag of voor eenige uren , buiten muer en wal brengt .Op den lande , in weide en bosch , komt poësie ons alom te gemoet ; zy leeft er en zweeft er langs murmelende beken , door golvende velden en ruischende plantsoenen .Natuer en poësie innig verbonden streelen aldaer den geest en het hart der menschen , en maken ons vatbaerder voor het stille genot der kunst .