(1859) Ten dien einde sierde zy niet alleen de bloemen die zich by den dag openen , met de schoonste kleuren , zy merkte zelfs den dieren dezen ingang naauwkeurig af door een zichtbaren en niet te miskennen kleurigen vlek , die in eenige planten ( tot nog grooter zekerheid ) tot in de diepte van den honiggang afdaalt .Die bloemen daar tegen , die zich by den nacht ontsluiten , begaafde zy met eene zeer groote krans of kroon of ook met eene zich verr ' uitbreidende reuk ; ja zelfs met een eigen ( phosphorisch ) licht in de duisternis , met de liefdefakkel van Hero gelijk te stellen .Op deze wijze tot zijn buit heengewezen , zoekt nu het ruige diertjen in de voorraadkamer in te dringen , en roert daarby noodwendig de Meelstuifbeursjens aan ( Antherae ) .