(1833) Drie kloeke , wel doorvoedde kinderen , waren hunnen vader reeds in ' t gemoet geschoten en de jongste hing hem om den hals ; doch de twee anderen , den vreemdeling nu bemerkende , die aan vaders zijde binnenkwam , traden beteuterd achteruit en bleven , den wijsvinger der linkerhand over de benedentanden gekromd houdende , op eenen afstand staan , vanwaar zij nu en dan het waagden , de oogen op te slaan , om den vreemdeling van ter zijde te bekijken .Een keffertje , dat eerst met eene geweldige drift op den reiziger was aangetogen en vervolgens al grommend en knorrend tusschen deszelfs beenen gesnuffeld had , als wilde hij aan de kuiten de plaats uitzoeken , waar het beste vleesch te happen ware , scheen over zijn onderzoek voldaan , althands het keerde terug en vleide zich weder bedaard op de warme plaat ter ruste .‘ Gen avond , gheryt ! ’ zeide moeder : ‘ kom klaosken ! zet een bank voor vaôder als een man .