(1852) - Ziet ge - riep ik - die hooge boomgewelven welke eene donzige schaduwe verspreiden , en het hoofd verfrisschen ? Wy wandelen reeds in de goudgroene dreven langs waer wy in hoven komen , die met hunne ryke vruchten heel de uitgestrektheid beslaen en geen einde hebben dan waer zelve de niet ophoudt .Welke verrukkende geur dauwt ons tegen en ontdekt ge de viooltjes welke dien zoelen liefdewasem uitwalmen ? Welnu , pluk die bloemen en ze zullen onder uwe vernielende hand herbloeijen , want de lente woont hier met den herfst en de zomer met den winter , en uit die verschillende luchtgesteltenissen is er zulke zinstreelende ademkring saemgevloeid , dat hy van genieten bedwelmd ..