(1915) Omhelzen kon ik niet , alleen haar hand weer vatten .Wij gingen , klommen , in den reuk der doode dingen , Der arme vreugden , ach , der rijke smarten ook ; Maar nauw ' lijks welden uit het hart herinneringen Omhoog , of weder sloeg hun geuren neer als rook .Ik hield haar hand zoo trouw , zoo trouw hield zij de mijne .