(1913) Wonderlijk smetteloos zaten er dan opnieuw de getulbande heeren , op gekruiste beenen in hun winkelhokjes genesteld ; de bloote , om te kussen reine voeten met poezelig verzorgde teenen vlak bij den rand soms van het oud - glimmende , neêrgeklapte luik dat ' s avonds het winkeltje sluit .Enkelen lagen er geëlboogd te schrijven met dikke pennen van riet ; aardige blauwe inktkruikjes stonden bij hen en geuren van sandelhout en nagelen welriekten uit hun kastjes .Dat was als in Tetuaan , waar onze reizigers het winkelleven hadden kunnen bekijken en even schel en fel , hingen er de opgehangen wolstrengen of ze dropen van bloed en geel gelijk saffraan .