(1895) Zoo is mijn liefste , O dochters van Jeruzalem ! ' t Spreekt vanzelf dat de bruidegom zulk een lofdicht niet onbeantwoord laat .Uit zijn mond klinkt het nu ook vol verrukking : Gij hebt mijn hart betooverd , O zuster , lieve bruid , Met één blik uwer oogen ! Hoe schoon is uwe liefde , O zuster , lieve bruid , Hoeveel beter is uw liefde dan wijn ! En de reuk uwer zalven , Hoeveel geuriger is hij Dan ' t welriekendst kruid ! Honigzeem druipt van uw lippen , En de geur van uw kleedren is als Libanongeur ! Zong het jonge paar al die liederen zelf ? Neen , de gewoonte brengt nog mee , en bracht dus evenzeer oudtijds mee , dat ze in hun naam en bijzijn voorgedragen werden door solisten , waarbij de mannen en vrouwen , die hen omringen , telkens de refreinen medezingen .' t Ligt ook voor de hand , dat het zoo ging , daar de meeste jonge paren wel geen zangers zullen geweest zijn en bovendien de koningsweek een feest van louter rust voor hen was , waarin anderen het werk voor hen deden .