(1907) Hij droom - peinsde van nog ijler en nog dunner lucht , van nog gemakkelijker zich bewegen en gezonder leven .Verweg , op de achtergrond , waren de sprankelende vonkjes van mondaine genoegens , ' t kittelend gedoe van Nizza , nu gelijk ' n apotheoze , een schitterding waarnaar hij wel wilde kijken als iets mooi ' s , maar waaraan hij niet wou meedoen .Heel die draaikolk van genoegentjes , dàt gewirrel om lieve vrouwen , die snoezige woordjes en lachjes , dat ritselend gesleep van kleedjes , ' t verstuiven en opvangen van geurtjes , al ' t klaterwerk , de drukte van het niets - doen , ' t gedartel en geplas van onbeduidendheden , waarin je , ook als je ' t niet wilt , sliert , rondspartelt zonder houvast , dàt alles zou hij voortaan mijden , ' t aankijken met ' n hooge glimlach , voor zich heenlachend , zooals je lachen kunt sereen , om dingen , reeds lang ontgroeid .