(1892) Het Goudvischje wreekt op ons een lange reeks van zijn voorgangers die wij met geen gezicht hebben aangekeken .Met een godsdienstige onverdraagzaamheid hebben wij het hoofd afgewend en de niet - literaire tooneelstukken teruggestooten in de duisternis waaruit zij waren voorgekomen , hen besteld in de ongewijde aarde van een onbeweend verdwijnen .Nu komen zij spoken , zij hameren ' s nachts op de deur en rijzen aan het voeteneind van ons bed .