(1918) ‘ Ik vond haar ' s nachts in ' t hoedend duister , Haar parel - rode borst ontbloot : Zij sliep daar roerloos in haar luister , Een weerloos beeld in liefdes kluister : Ik vond haar sluimrend in het duister , De vochte mond koralen - rood .‘ Toen boog ik tot haar donkre haren En proefde van hun geur de lust , Zag door haar borst de bleek - blauwe aâren In teedre weke lijnen waren En , in den zoeten geur dier haren , Heb ik haar rode mond gekust .‘ Nu zal ze in smetteloosheid sterven , Haar mond beroerde ' s Hemels dauw : Háar zal geen smaad of smart verderven , Zij zal den Hemel zingend erven , En over de aarde zal zij zwerven Steeds dromend van de Lieve Vrouw .