(1889) Hier en daar schemerde , vergeeld wit en fluweelig van een woekerend mos , een verminkt beeld op een voetstuk , een Flora of een Pomona .Een adem van vuur scheen van boven uit het geblaârte neêr te zinken over de paden , waarlangs als onkruid de wilde kamperfoelie , zoet van geur , bloeide en hare verwarde stengels van heester op heester slingerde , terwijl uit het broeiende groen de dolle kervel hoog opschoot , met tal van blanke zonneschermpjes .Otto en Suzanne liepen langzaam voort .