(1900) Hij zag haar vriendelijke oogen , en het was hem of hij na al zijn tobben en verdriet in een oord der zaligheid was wakker geworden waar alle leed nu einde nam .Hij rook den geur van ' t zonverwarmde gras , den zilten , koelen geur der groote rivier , en even den heerlijken geur van Hedwig , van haar katoenen kleedje , van haar zeer zacht reukwerk , en wat hem huiveren deed in hooge ontroering , van haar warm , levend lijfje .Dit scheen nu alles zoo zuiver en onschuldig , zoo licht en zonder kwaad , voor beiden , voor beiden .