(1840) Ondanks mijn vrij natuurlijke begeerte om mijn weg zonder oponthoud te vervolgen , ten einde hetzelfde geluk te smaken , dat mijn vriend was te beurt gevallen , kon ik zijn dringend aanzoek niet weerstaan , om nog dien dag met hem te blijven doorbrengen en deel te nemen in het vrolijke familiefeest , waarop zijn behouden terugkomst gevierd werd en hetwelk , volgens de uitdrukking der blijde ouders , niet volkomen zoude zijn , indien de reisgenoot van hun zoon er aan ontbrak en zij de gelegenheid moesten missen van mij te danken voor de trouwe verzorging van hun Eduard .Ik kan niet anders zeggen of , niettegenstaande mijn gedachten meestal te Amsterdam waren , ik deed eer aan het maal en vergastte mij recht op de zoolang ontbeerde doperwtjens , op het heerlijk rundvleesch en de geurige fruit , die mij werden toegediend ; want , welke voordeelen ook de Hoogduitsche keuken moge hebben , ik gaf toch aan den Hollandschen pot de voorkeur en groette elken mondvol , dien ik nam , met hetzelfde vermaak waarmede ik een lang gemisten vriend de hand zoude gedrukt hebben .- ‘ Kom , nog een glas borgonje ! ’ riep mij de oude , dikke landedelman toe , terwijl zijn bolle wangen gloeiden van het geluk , dat hem de wederkomst van zijn zoon verschafte , en van de herhaalde offers , aan Bacchus gebracht : ‘ Deze wijn kan u geen kwaad ; hij is van het echte merk en niet van die zure clairet - wijnen , waar men in mijn jongen tijd niets van af wist en waarmede men ons nu in de kleeren wil steken .