(1854) Onder haren verwytenden blik voelde de vreemdeling zyne woede ten toppunt stygen .Hy sprong eenen stap ach - terwaerts , om met meer kracht te kunnen slaen ; - de lederen riem siste weder door de lucht en nu viel hy herhaelde malen neder op de gryze hairen , zoo als hy de schouders der jonge maegd gekwetst had .De oude , belgische slavin liet het hoofd niet zakken , maer bleef den beul in de oogen zien , even verachtend en trotsch , als ware zy onder die slagen ongevoelig gebleven .