(1912) Gelijk een lam , dat , in een wilgenweide , Tevreden graast , tot lokt een fluitelied Van herders vijand naar de zompe - zijde En ' t lam zinkt weg , verraden door het riet ; - Zoo liet ge uw ziel door de eigen lust verlokken Uit liefde ' s weide , waar ' t zoo veilig was .Dede ' u de wilgen van mijn weemoed wrokken , Vol teedre bloemen geurde er ' t welig gras .En zoetjes droeg , wen luidden de avondklokken , Haar wel de herder vér van ' t zwart moeras .