(1916) Langs ons stroomden de geuren Van sering en jasmijn , En rijk beschonk ons het schaduwlicht van de linden .Was het niet een groene scheemring Die gouddoorwerkt als een net ons omspon ? Was het dit net Dat ons denken bijeentrok ? Stegen wij niet , Luchte vlinders gelijk , En onze zwaarte gleed van ons en rustte Waar onze leden de hitte trotseerden ? Wij evenwel zweefden dronken Door de geur van geheimvolle schemer In schaduwtoover Die ons van te erge lichtvolheid scheidde .Zoo volgde ik de klank van uw woorden Tot hun zin mij eensklaps verdroot .