(1900) Op ' t einde en wist ze niet meer of de lofzangen op heur eigen toegepast of ter verheerlijking van de lieve Maagd waren gezeid .' t Hof en heel de wereld was nu weg uit haar hoofd en ze ademde en zwom in een zaligheid van balsemgeurige manelucht .- ‘ Doen den Koningh was in syne ruste , soo heeft mijnen Nardus haren reuck gegeven .