(1912) Intusschen keert Wilhelmina terug naar haar vrienden in de pastorie , voorzien van eenige goudstukken , die Joost en Else gelukkig zullen maken .‘ Maria , de gade van den Predikant , zat in de schemering , niet verre van het geopend venster , door hetwelk de koele avondlucht en de frissche balsemgeuren van het bloemperk zich in haar huisvertrek verspreidden .Aan haren vollen boezem sluimerde de kleine Julius , des vaders naamgenoot ; het schemerlicht van eene lamp , die op de tafel stond , viel op het seraf kopje , hetwelk door Maria met zorgvolle moederliefde ondersteund werd .