(1920) Zoo wordt , wat aan stemming , gevoel , sensatie Ied ' re sekonde bracht , door integratie Tot ziel van eindig kunstwerk opgeteld ; Maar in de ontroering , die naar Brahman heenleidt , Heeft uit versplint ' ring de eeuwig machtige Eenheid Als kunst zichzelf in integrum hersteld .[ Als koel in ' t groen baden mijn brandende oogen ] Als koel in ' t groen baden mijn brandende oogen , En , stadsgevang ' nen , wijd zwerven door ' t ruim , Komt vlokkend op de wind , als gorig schuim Uit een riool , het stadslawaai gevlogen ; Twee wolken stuiven aan , ineen gezogen Door stinkende auto die , rollende fluim , Op ' t stof , dat wegbolt , in kwaadaard ' ge luim De stad , immense ziekeeft uitgespogen .Zoo stoort me vaak bij heerlijk werk ' t gevoel , Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel Van denken is , een halfbewuste drukte , Tot plots ' ling een gedachte , suizend , schiet Dwars door mijn vrijheid , ' t stof van oud verdriet Waaiend over een vers , dat haast gelukte .