(1901) Nog zeer veel werken , zeker ; maar nu ten minste niet meer onder vreemden dwang , nu met het heerlijk voorrecht dat hij toch zijn arbeid naar zijn eigen zin en regeling mocht schikken .En ' t was in hem als een gevoel van uitgelaten vroolijkheid en vrijheid wanneer hij in den zonnig - helderen herfstmorgen , in de verkwikkende frischheid van de zuivere , landelijk - geurende lucht , met zijn pijpje in den mond en korf en spade op den schouder naar hun stukje bouwland mocht gaan , om er wat aardappels te delven voor hun middagmaal , om er wat rapenloof of klaver voor hun konijntjes te plukken .Dat waren zijn vacantie - dagen , de eerste telkens na zijne terugkomst uit het Fransche , en een bestendige glimlach van voldoening stond op zijn gezicht .