(1899) Met den middag lag ' t land amechtig , woest hield de gloed het strak bevangen , àlle vòcht weggedroogd .Op de rechte smalle paden , tusschen het doodkrakend koren en de stinkende boekweit , korrelden de droge klodders klei onder de stappen der boeren en boerinnen weg , zoodat hun lompe voeten bij de groote passen telkens dom uitgleden .Het was kermisdag .