(1894) Alleen de twaalf arme grijsaards , die als zinnebeelden der Apostelen met lange staven voortstrompelen en later door den Aartsbisschop de voeten gewasschen en daarna met spijs en drank verkwikt worden , brengen een wanklank teweeg en herinneren aan de diepe ellende en de duistere schaduwzijden dezer wereld , die zoo gaarne zichzelf bedriegt .Zonder einde trekt de processie ons langs - uren lang , totdat zij eindelijk voorbijgaat , en nu snelt de lieve jeugd toe , om vroolijk lachend van den geurigen bloemenrijkdom , die , tot guirlandes en kransen gewonden , overvloedig straten en pleinen versiert , naar hartelust haar deel te krijgen .Nergens echter vervult de ziel een dieper en ingetogener gevoel dan onder de hooge gewelven van den majesteitvollen Dom ! Daar staan wij in het middenschip van het gothieke wondergebouw en zien op naar de slanke zuilenbundels , die zich daarboven op ontzagwekkende hoogte met de sierlijke gewelven verbinden , en staren dan verder langs deze zuilenrijen naar het heerlijke koor , aan welks uiteinde het hoogaltaar in feestelijke pracht schittert .