(1896) Toen Isrel , ' t volk , dat God verkoor , Uit ' t diensthuis van Egypte kwam , Toen ging de Heer hun schreden voor , En wees hunn ' weg in rook en vlam : Des daags gleed , langs ' t verbaasde land , De wolkzuil voor der zwerv ' ren oog ; Des nachts weêrkaatste ' t roode zand De vuurzuil flikk ' rend van omhoog ! Daar bragt de hymne lof en dank , De woestenij prees ' s Heeren naam , En Mirjam ' s lied smolt met den zang Van priest ' ren en van krijgsliên zaam ! Geen grootsche wonderteek ' nen nu , Waarin Ge onz ' haat ' ren u verkondt : De Vaad ' ren vielen af van U , En ' t nakroost doolt verlaten rond .Toch zijt Ge ons , ongezien , nabij ! O dat aan voorspoeds held ' ren trans Ons die gedachte een wolkzuil zij , Met temp ' ring van den valschen glans ! En waar de nacht van wederspoed Op Juda neêrdaalt van rondom , Gij , traag tot toorn en lang van moed , Wees hem daar nog ten vuurkolom ! Geen harp sinds Babels rouwmisbaar ! Ze is nu der Heid ' nen spot en smaad ; Geen wierook , walmend van ' t altaar ; Geen hand meer , die de cimbel slaat ! Maar ' t was Uw woord : ‘ Noch vleesch noch bloed , Van ram en geit , noch rook noch brand , ' t Verslagen hart , het rein gemoed , Zijn Mij de lieflijkste offerand ' ! ’ 1837 .Wij gelooven , dat onze lezers , van wie wij onderstellen dat zij ten minste ééns Ivanhoe hebben gelezen , schoon de roman waard is dat men het driemaal doe , ons dank zullen weten , dat wij bij de meesterlijke schets van het ontvoeren van Rebeeca door Brian de Bois - Guilbert , uit het brandende kasteel van Reginald Front de Boeuf , eene vertaling der hymne hebben gevoegd , welke Scott haar in de gevangenis zingen doet ; dat dichtstuk toch zet de kroon op eene der bevalligste en tevens verhevenste scheppingen van het genie des grooten meesters .