(1870) Zij strekte den arm uit en zeide met haar welluidende stem : ‘ Och , Catharina , breng haar bij mij ! ’ Mary stond verlegen voor haar : zij wist niet wat te denken van die vreemde , die zij een oogenblik krankzinnig dacht , maar waarover zij weldra anders leerde oordeelen , toen de Gravin haar de hand drukkend toevoegde : ‘ God zegene u , mijn kind , zoo als ik het u doe .Ik ben een oude , afgeleefde en moê gepijnde vrouw , die niets vermag dan voor u te bidden : maar de bede van het oodmoedig hart is een geurige offerande voor God en Hem welbehagelijk .Uwe poging is ijdel geweest ; uwe poging moest ijdel zijn , en ge hadt het geweten , indien deze waereld u minder vreemd ware geweest .