(1824) Wie toch heeft niet het lot van dezen Dichter beklaagd op dien noodlottigen dag , wanneer hij , het oord verlatende , alwaar julia , zijne vroegere geliefde , zich aan den gehaten medeminnaar voor eeuwig zal verbinden , door een schrikverwek - kend onweder zijne reis vertraagd ziet , en hem het verheven denkbeeld , dat de vloek des Hemels op het hoofd der meineedige nederdaalt , de heerlijke Elegie doet uitboezemen , die aldus begint : Ergo dies venit , qua se formosa mariti , Dedet in aeternum Julia servitium .Wij vinden , in deze en dergelijke stukken , bij hen het echt Nederlandsch gevoel te rug , en de geur dier bloemen , die niet in den hof der Ouden geplukt waren , kan voorzeker aan zijne tijdgenooten niet ontgaan zijn .Hadrianus junius , als Taalkundige , dousa , als Dichter , beiden als Geschiedschrijvers , behooren ook tot die mannen , wier geleerdheid met de bevordering der Nederduitsche Taal - en Letterkunde het meest in betrekking stond .