(1905) IX .Als van der droomen marmerblanke zaal De purpre voorhang zacht is weggeschoven En ' k langs de blanke marmertrappen daal In manelicht - bezochte zomerhoven , Waar ' k trots vereenzaamd in mysterie dwaal Van schemerstillen geur , wijl juichend boven Mijn hoofd , de zangen van den nachtegaal Mijn weeldelicht illuzie - leven loven : Rijst mij uw beeld wel ieder oogenblik Voor ' t mijmrend oog , met sluimerloome geuren En ruischende muziek van stille bronnen , Tot ik in ' t heerlijk - eenzaam ween en treure , Door uw geheimen toover overwonnen - En vlucht mij zelf , en zoek uw zachten blik .X .