(1885) De beeldspraak is eigenaardig , de klank is meestal gedragen , de verzen , de jamben vooral , staan rechtop in de bataillons der strofen of houden hun stap met merkwaardige zekerheid - maar - enfin , ik word niet blij als ik ze lees .Ik beweer dat de verzen , in den Rouwzang voor tweehonderd door een heidensch vorst geslachte meisjes : O waar ' ' t mijn rouwend , wrekend vers gegund uw lieve groep , gekist met balsemgeur , in wit asbest van poëzie te bergen ; - ik beweer , zeg ik , dat die meisjes in deze drie verzen groote kans hebben op een lange en schoone onvergankelijkheid , - maar ik beweer ook dat die verzen in het bezit zijn van het geheele ensemble van klank en rhythme , beeld en stemming , dat zeer goede verzen pleegt te kenmerken en waarvan men de afwezigheid kan bestudeeren in het meerendeel der andere verzen van Wazenaar .- Ik heb deze opmerkingen minder voor het pleizier van den lezer dan voor mijn eigen pleizier geschreven .