(1675) Toen trok ik , daer ik nu mijn rust - plaets hoop te vinden , Na Calamina , daer de wreedheyt al den dag My dreygd met felle straf ; daer de uytgelate lag Der Sonne - priesters , my geboeit , in de ooren schatert .De dreun der dart ' le dans , en koper speel - tuyg , klatert Uyt land , en lucht weêrom , hier hael ik , spijt de wraek , De leef - lucht in , wijl ik van hooger liefde blaek .Ik durv de grage keel , der gapende oven naken .