(1881) Bij ' t halfdonker in het kamertje wist Roelfsen niet terstond of hij wel goed zag .‘ Dorus ! woar bin ie ! ? ’ zoo roept hij angstig , en tast op het kussen , en werpt de dekens terzij , en rukt de peluw omhoog .- Doch , ' t eenige antwoord dat hij ontvangt , is de doffe klots van een neerploffenden geldzak , en de helle klank van een muntstuk dat hem rolt voor den voet .