(1906) Hij had er de gunst van Sixtus en Elisabeth beiden voor willen geven , om zich in ditzelfde oogenblik aan Anna ' s voeten te kunnen werpen , om tot haar te mogen zeggen : ‘ Ik heb u bedrogen ; maar ik heb u altijd bemind ! Vergiffenis ! ’ Dit konde niet zijn , hij wist het ; toch wilde hij haar zoo dicht naderen , als dit uur het toeliet .Het scheen hem , dat hij haar meer nabij zoude zijn , zoo hij slechts het geboomte zag , waaruit de koeltjes haar toewuifden , of waaruit een schelle vogeltoon haar een vriendelijk morgenlied toezong , of het gebladerte , welks wiegelend geritsel haar des ochtends zachtkens deed voortdroomen ; hij meende voldaan te zullen zijn , zoo hij slechts de geuren indronk van de bloemen , die de lucht balsemden , welke haar omgaf .De wijngaard Peretti , dacht hem , moest bezield zijn van hare tegenwoordigheid , daar moest hij haar voelen tot in het gesuizel van elk zacht gedreven windje , en hij wendde zich schielijk heen naar den wijngaard Peretti ; hij zoude haar niet zien , maar hij zoude ten minste het recht hebben morgen tot haar te zeggen : Ik heb geluisterd naar uwen adem , ik heb u omgeven in uwen slaap .