(1868) Een paradijs zal de armste woon Mij zijn met u , o Robbie mijn ! En zouden wel op hunnen troon Vorstinnen zóó gelukkig zijn ? O schoon is gene rozelaar .O schoon is gene rozelaar , Die groeit en geurt langs ' t eenzaam pad , En schoon , de maagd , die gisteren daar Naast mij in zijne lommer zat ! Hoe zoet en rein in ' t loovergroen , Die frissche knop , des rozelaars pronk - Maar reiner was de zoete zoen , Dien zij mij , liefde zwerend , schonk ! Hoe lief , de roos , der gaarden roem , Die ginds op doornenstengel tiert - Maar liefde is toch de liefste bloem , Die ' s levens doornenweg versiert ! Waar Chloris in mijne armen rust , Al ware ' t eene zandwoestijn , Daar rijst me een Eden vol van lust , Ver van der wereld vreugde en pijn ! O tibbie , vroeger waart ge niet .O Tibbie , vroeger waart ge niet Zoo preutsch , vol hoovaardij ! Nu wendt ge ' t hoofd , als gij me ziet .