(1842) Hij gaat , neen ! dat is het woord niet , hij zeilt , zonder te weten hoe laat het is , zijn bed in , en vergeet in zijne diepe rust alle aardsche zorg en getob .Hij slaapt een gat in den dag , in plaats van in den lieven morgenstond zich te verkwikken door geurigen morgendrank .En als hij eindelijk het zachte dons verlaten heeft , voelt hij zich ongeschikt tot allen zwaren arbeid .