(1904) Je zeit zoo niks , ’ zei Dovid , meer buigend naar het kamergedoezel .‘ Ik heb al zooveel verteld , ’ ontweek hij , moe , met aanzwellingen van weeheid door den ongewoon - zoetigen stank van de kamer .‘ Vertel dan overnieuw ! ’ zei Soortje , zangerigdringend , met toetjes - geslobber van koffie .