(1900) die ‘ sang ’ op eene door Hooft geliefde melodie : Soo Venus schoon Aenschijn , ten toon Door ' s Hemels blaeuw verscheenen , Met vlechten blondt En morgenstondt Van schitterende steenen en deze andere , meer bekende : Ghij Hailicheidtjens , die in bloemen en in cruiden U legert , en beswemt de stroomen van de Vecht , Die sijne vloeden slecht Sachtsinnigh drijft in zee , voor ' t hooghe huis te Muiden .Men zie eens hoe voortreffelijk dat stukje van zeven coupletten gebouwd is : de vier aanvangs - coupletten , in één adem doorloopend , vormen een schoon geheel , waarin de ‘ godesjes dartel ’ in haar bedrijf worden geschetst ; op dat voetstuk als op een altaar te harer eer opgericht , legt de dichter dan zijne bede : Bloeyt noch uw soete jonst , en weet ghij te versieren Utheemsche verw en reuck van bloemen en van cruidt , Soo leestze keurich ut Om , mij niet , maer de bruidt mijns heete sieles te vieren .En daarop volgt dit even geestig als hoffelijk slot : Niet dat ghij , coomende ' haer eerbiedelijck te moeten , Sult om het haylich hayr van sonnelijcke glans Gaen vlijen crans op crans ; Maer pastze tot mijn hooft en legtse voor haer voeten .