(1699) Bekragtig dese grote verlossing , die gy , ô Heere ! heden aan ons bewesen hebt , maer soo diep op onse zielen , dat onse danckbaerheyt niet slechts in de uyterlijcke bewegingen van onse lippen bestaet , maer dat wy ʼ er voor - al een godtvruchtige gebruyck , ten aensien van de ware heyliging en vernieuwing van ons hert den gantsen kours onses levens door van komen te maken .Doe ons ten dien eynde dickwils gedencken aen die beloftens , diewe aen u deden doen ons bange was , en dat herte - lijcke voornemen datwe doen hadden , om indien gy ons nogmaels spaerde en de dagen verlengde , ons voorgaende reukeloos leven , onse sondige bedrijven , onse onbedagte woorden en wercken te verlaten , om voortaen in een diep ontsag voor uwe viervlammende oogen , die alle onse wercken sien , onse woorden en gedachten van verre kent , te leven en te wandelen , op datwe met den hondt niet wederkeeren tot ons eygen uytbraecksel , en met de gewassene seuge tot de wentelinge in het slijck .Verdiep dan uwe H .