(1906) Het was mij soms of ik droomde .Ik kon mij nauwelijks verbeelden dat ik nog in hetzelfde Athene , ja , dat ik nog dezelfde was , wanneer ik bedacht waar ik dezen morgen was geweest en wat ik dezen morgen gedaan had , en daarentegen nu rondzag in dit helder verlicht vertrek , met niet minder smaak versierd dan dat , waarin wij den avond hadden doorgebracht ; wanneer ik de uitmuntende orde opmerkte , die er in alles heerschte ; wanneer ik het oog sloeg op de fijne en waarlijk keurig toebereide spijzen , die elkander op de fraaie marmeren tafels vervingen , of op de bekers met geurigen en koelen wijn ( waarvan ik echter , het zij tot mijne eer gezegd , een zeer voorzichtig gebruik maakte ) ; wanneer ik mijne aandacht vestigde op de gesprekken , die ik hoorde , en boven alles , wanneer ik naast mij zag , en daar een rijkdom van bekoorlijkheden gewaar werd , die , door de schuinsche en liggende houding van haar die zij versierden , onophoudelijk mijne oogen tot zich moesten trekken , bekoorlijkheden wier indruk echter , zoo ' t mogelijk ware , nog verhoogd werd door eene onbeschrijfbare bevalligheid van manieren , eene ongekunstelde vroolijkheid en de vereeniging van de beminnelijkste eenvoudigheid met een opgeklaard verstand en een gevoelig hart .Zoo als ik mij nedergelegd had , viel mijn oog op eene schilderij in het vak van den hemelsblauwen wand , vlak tegenover mij , waarop ik bij het schitterende , door de overal tusschen de lampen hangende metalen spiegels teruggekaatste licht , de blanke gedaante van een uitmuntend fraai gepenseeld vrouwebeeld ontdekte , zittende op een tijger die bij den toom geleid werd door een kleinen Eros met eene fakkel .