(1910) God beval , dat hier Op dezen liefelijken grond zou zijn Zijn nog veel liefelijker tuin .Hij deed Uit den vruchtbaren bodem al de boomen Groeien die ' t eêlst voor reuk , gezicht en smaak zijn ; En juist in ' t midden stond de Boom des Levens , Het hoogst van alle en droeg de bloesems van Ambrosisch fruit van een plantaardig goud ; En ' t leven dichtst nabij groeide onze dood : De Boom der Kennis - Kennis van het goede , Zoo duur gekocht door kennis van het kwaad .Zuidwaarts door Eden vloeide een breede stroom , Zijn loop niet wijzigend , maar onderdoor Den ruigen heuvel opgezwolgen gaand , Want God had als zijn tuin - aarde opgeworpen Dien berg , en hoog boven den snellen vloed Doen rijzen , die , door aadren van den grond Met liefdevollen dorst omhooggezogen Opsprong , een frissche bron , met meenge beek Den tuin bevloeiend ; daarvandaan vereend Viel ' t water door een steile loofgang neer , En vond den laagren stroom terug , die thans Duikt uit zijn donkren tunnel , en verdeeld In vier machtge rivieren thans uiteengaat , Zwervend door menig roemvol rijk en land Die hier te noemen overbodig waar ' ; Doch liever zeide ik , als de kunst dit kon , Hoe , uit dien bronwel van saffier de beken , Zachtgolvend , wentlend over klare paarlen En gouden zanden , met vervlochten dwaling Onder afhangend loof , als nectar vloten , Bezoekend iedre plant , en hoe zij voedden Bloemen het Paradijs volkomen waard , Die niet de nuffige kunst in vreemde groepen En bedden , maar de goedige Natuur Weeldrig uitstortte op heuvel , dal en veld , Zoowel waar morgenzon ' t eerst warm bescheen De vlakte , als waar een ondoordringbre schaûw Verduisterde prieelen van den noen .