(1903) Eveline glimlachte en zeide : ‘ Het is eigenlijk maar goed , dat zij heengegaan is , want verleden jaar was haar japon zoo kort niet , en die lage schoentjes staan ook al zoo gek .’ ‘ Ondanks haar grappige kleeding , mag ik ze toch lijden , ’ zeide Rosa flinkweg .Er was geen tijd om haar te antwoorden , want de rijtuigen reden de laan op , en met een sierlijken draai hielden zij voor de stoep stil - en nu had er een tooneeltje plaats , dat moeilijk te beschrijven valt .