(1911) De vogeltjes fladderden er over en weer , wipten op een tak , deden eenige vlugge vlerkslagjes en vielen op een anderen tak en telkens ruischte de lichte regen van de dauwdropjes eraf .Ze tjilpten en schuifelden meer en luider , naarmate het heller dag werd , en door de neergelaten treinvensters snoven wij de geurige harsaromen op .Dan klonk opeens het ritornel - getoet van een Alpenhoren en sloeg met zachten , klaren weergalm op uit een bergwand .