(1902) Heeft de schrijfster niet gevoeld hoe ze door al die uiterlijke malligheden van haar Peronne , door haar kwazi - naïef boschachtigwild zijn , door haar geëmancipeerde allures , groote afbreuk doet aan den indruk dien we hadden moeten krijgen van een diepvoelende , oorspronkelijk denkende , superieure persoonlijkheid ? ' t Is niet ècht - dat natuurkind .En het onechte voelen we te sterker als we haar telkens weer in een pseudo - artistieke en excentrieke jurk zien .Opgeverfde romantiek lijkt me dit boek .