(1600) Wij hebben te samen een cleyn Hoveken ghesaeyet .Mijn lichaem was de eerde : Het lijden was den Ploegh : Dijnen Troost wasden Reghen : Dijne Wijsheydt de Sonne : Dijn Heyligh woordt het Saedt : Ende [ siet ! ] die costelicke cruyden hebben haeren reuck ; De boomen beghinnen te botten ; De bloemen spruyten uyt : Doch daer en is niemant , die de Swijnen , Honden , ende Spinnekoppen daer uyt can weeren : Want sij hebben den wandt ghebroken ende doen mij dijnen - slaeve gheweldt .Dan roepe ick , Dat ick een kindt zij , Om haer tot Barmhertigheydt te beweghen ; Dan segghe ick ; Dat ick den Singer dijnes loves ben , Om wat gehoores te crijghen : Doch het is al om niet .