(1906) ’ Toen Charis zoo gesproken had , voelden velen zich beleedigd en verlieten haar ; Charis zeide tot hen , die haar trouw bleven : ‘ Laat hen gaan : lijken zijn ze , die wegdrijven voor den stroom van ons zieleleven .Als zij bij ons bleven , - onze zielen zouden stikken in den stank van hun verrotting .’ Toen vroeg een bleeke man met ernstige denkersoogen : ‘ Wat is de ziel ? ’ En zij antwoordde : ‘ Er was eens een geleerde , die weten wilde wat licht was .