(1875) Ik heb later Marquette nog eens wedergezien , onveranderd , maar toch in gansch ander licht , onder anderen en toch evenzeer weemoedigen indruk , ' t Was een heerlijke , kalme zomeravond ; geen wolkje aan den hemel , geen windje in de bladeren .Hoe helder was de slotgracht , hoe rustig verhieven zich de breede kruinen met hun ernstig groen in de hooge , blaauwe lucht en spiegelden zich hun vormen en kleuren in et stille water ; hoe vonkelde het goud der dalende zon op de kloeke stammen , en wat speelden de lichten hier en daar door de openingen heen ; wat zongen de vogelen ; hoe geurde het pas gemaaide hooi ! Wat viel het scheiden zwaar ! Hier moest men niet gebonden zijn door den ‘ officiëlen spoorweggids ’ , die ons zegt , dat de laatste trein onverbiddelijk ten 8 .47 uit Beverwijk vertrekt ! Deze kalme natuur heeft niets gemeen met het woelen en jagen der rustelooze maatschappij .