(1736) Gy zaagt , de nyd ten trots , na ' t opgaan der gordynen , Uw Konradyn , Heer Smids , op ' t hoog tooneel verschynen , Die , lang gedoemt , in ' t einde eens uit zyn graf verryst , Tot vreugd voor elk , die keur van schoone dichten pryst .Wien rukt dit Treurspel , door beweeg ' lyk mededoogen , Geen zuchten uit het hert , geen traanenyloed uit de oogen ? Die Keizer Konraads zoon met zynen halsvriend , ziet Gedompelt in een nacht van weergaloos verdriet , Uit Napels kerker naar de ruime markt geleiden , Daar Karels slagtbyl ' t hoofd zal van het lichaam scheiden .ô Glans van kroon en staf ! wat is uw toeverlaat ? Wanneer gy ' s morgen praalt , en ' s avonds ondergaat .