(1859) Dan , als ge uit nietig slijk het edelst der metalen , Uit logen wijsheid bootst , vindt ge op die wareld rust , Die , aan de Hel verwant , en teelster aller kwalen , In rustloosheid bestaat , en onrust biedt voor lust .Ach ! alles werkt en woelt , verteert zich in zijn woelen , Het minste stofjen kiemt , verplaatst , of paart zich om ; Wat mogen we in dees stand op stilte en rustplaats doelen , Wy , zelf in vorm en stof der onrust eigendom ! En , hemel ! kan ' t wel zijn , dat menschen rust verlangen ? - De prikkel van ' t vermaak , het ruischen van de vreugd , Zie daar , waar aan hun zorg , hun wensch en poging hangen , En , wat hun leed vertroost door ' t masker van geneugt ! Neen , ' t menschdom wil geen rust ; het haat haar .Zie het leven ! Waar zwoegt , waar zweet men voor , en put zich - zelven uit ? - Om in ' t gewoel van staat vermoeiend om te zweven ; Om arbeid , door den waan als lustgenot misduid .