(1851) Hy had lust tot weenen , zoo diep hadden hem de woorden van den schoolmeester getroffen .Het gevoel van braefheid , dat hy met de moedermelk had ingezogen , overmeesterde de aengeleerde driften van zyn nieuw leven ; zyn hart klopte weêr voor het dorp , voor allen die hy beminde , en de naem van Clara ruischte , met een innig gevoel , van zyne lippen .Hy sprak : - Ivo , vergeef het my ; ik heb u wreed bedrogen ; ik heb het geld , dat gy my zondt , aen het vermaek opgeofferd : ik heb u allen onmêedoogend vergeten : - o , heb medelyden met uw arm kind .