(1671) Wy willen van den top der waterlandsche dijken , Die ' t Y beletten met zijn golven in te strijken , De boomgaerdbunders en het weiland , als weleer , Op ' t midden van zijn hoop , te zetten in een meer En blanke zee , die trots de polders in durf breeken , Al ' t land afweiden van Westvriesland en zijn stree ken De pracht van Amsterdam bespieglen , en van ver Begroeten met ons oog , de hooge Zevenstar Van haere toornen , die zoo weits het hooft vertoonen , Gelijkenis .Als in het myrtewout de dennen haere kroonen Verheffen , en de beuk het kreupelbosch beneên Zijn loofwerk daelen ziet , en zweeft ' er overheen .Hier nood ons het stadhuis , het uiterste vermogen Der boukonst aen te zien , in zijn verheven boogen , En kapiteelen , en het beeldwerk rijk van stant En konst , in ' t marmer hooft der gevelen geplant ; In beelden , die den top versieren , en van boven Het oog slaen over ' t Y , de Zuiderzee , de hoven , De lustwaranden , en kasteelen , elk om prijs , Door al de Diemermeer , des Aemstels paradijs , Verspreit , en tot vermaek in dreven afgeschoten : Des Aemstels zilvren vliet , beploegt van sloepen , booten En speeljacht , tochtschuit , kogge en ponten , en wat meer Geen ' grooten stroom betrout , noch ongestuimig veer ; Met al de dorpen en gebuurten , door de veenen En rijke velden , voor ' t gezichte in ' t eind verdweenen : Dar zelf verflaeuwende , het al beneên de kim Ziet nederstruiklen , en verdwijnen als een schim .