(1903) De borrel , waarvoor hij strak toch griezelde bij ' t naarbinnen laten glijden , spoelde zijn weeë smaak glad weg , monterde hem klaar op - en nu met dat blanke linnen en die glans - schoone borden voor zich , kwam een danige trek , ' n rechte eetlust hem ineens overvallen .De geurige erwtensoep , het stukje smeuig spek van zijn buurman aan de andere tafel , prikkelde hem , scherpte zijn tong .Ja , dat zou - ie ook nemen èn dan een halve portie kap ' sijners en een heele rijst na ! Hij wenkte het zaalmeisje , wilde bestellen , zag nu eerst dat niet de poetelige , de kleine - taaie bediende , maar de vorige , die hij zoo graag mocht en die toen plots wegbleef .