(1906) Hoe heerlijk zulk een kind te zijn en veilig op deze aarde te spelen in telkens nieuwe vreugde om haar telkens nieuwe wonderen .Wanneer de zon schijnt slaat de warmte trillend op uit de roode aardkluiten onder mij en het zweet druipt mij bij ' t werken langs ' t neergebogen gelaat ; de zware mest glimt en dampt en de lauwe lucht is vol van zijn krachtigen geur ; mijn greep schittert en bij het uitspreiden der klodders over het veld blinken hun sliertende spatten rondom mij heen .Wanneer het regent en de grond is te week en te zwaar om te spitten , hoe heerlijk is dan het hakken onder de hooge sparren wier zwiepende pluimen ruischen bij eiken slag .