(1920) Waarom vervolgt gij mij , gij die m ' een gruwbeeld zijt en , zóó een koude schaùw , het goud dooft mijner dagen .De lucht was blauw en diep in lichten tuin van Mei waar , blanke ruikers , geurden knoestige appelaren met goud besterden boterbloempjes effen wei ' t was of den boord der beken bloemenbedden waren ; de roode kollen gloeiden , kelken bloedig vuur , zich spieglend in het moor der zilvere rivieren mimosatrossen hingen over lagen muur tot koninklijke paars van trotsche violieren Ga heen , o vrouw , laat m ' eenzaam met mijn heimwee gaan en stoor niet wie zijn heil om zielsnood heeft verlaten Ga heen ! Gij weet niet wat , g ' onnoozele , m ' hebt misdaan en hoe het in mij kookt van fel ontstoken haten ..