(1899) II .Uw schoonste vloed draagt Hudsons naam , Hij schakelt honderd bergen saam , Hij ruischt door duizende valleien : Welluidendste trompet der faam , Zoetvloeiend zangrigste aller reien ! En toch , hoe ge onze Vaad ' ren hoont , Daar ge u slechts hem erkentlijk toont ; Daar ge u de erinn ' ring schijnt te schamen , Hoe over ' t ongetrouwe diep Onze Amsterdammers met hem kwamen , Dat Neêrland u in ' t aanzijn riep ! De natie , die voor geene zwichtte , Toen ze u den rang van dochter schonk ; Toen ze in Europa ' s oogen blonk Als vrijgevochtene , als verlichte , En , - parel van die dubb ' le kroon ! - Als vrome , die geen balling weerde , Hoe ook zijn geest zijn God vereerde ; Neen , allen schuilplaats heeft geboôn , Tot zelfs die stugge Pelgrimvaad ' ren , Wier lof uw dicht ' renschaar vermeldt , Wier deugd ge in uw historieblaad ' ren Voor ' t nakroost onbereikbaar stelt , - Wier bloed moest tuigen in uwe aad ' ren ! De rievier de Hudson schakelt honderd bergen zaam , d .i .