(1905) De varenkruiden waren al bruin geworden hier en daar onder ' t kreupelhout , de zwarte braambeziën glommen langs zijn pad tusschen hun roodgerande bladeren , nat van dauw .Wat al spinnewebben tusschen ' t loof ! Er was een ernstig zwijgen overal , maar toen Johannes verder klom in de berg - vallei , hoorde hij het water gestadig ruischen , en op de kleine bergweiden , de open plekken tusschen ' t bosch , zag hij vele stroompjes glinsteren onder ' t gras , met druk gegorgel en gemurmel .Nog verder , waar ' t bosch dichter werd en de bergen eenzamer , hoorde hij nu en dan ' t gerucht van een wegvluchtend hert en zag ook wel een fijn reeënkopje met de verschrikte oogen en groote ooren van den woudrand naar hem toegericht .