(1886) Zij trok de wenkbrauwen samen , als onder den aanval eener opkomende hoofdpijn , wanneer de overvloeyende levenskracht haar de ledematen onstuimig bewegen deed , eene flikkering in de oogen zette , en het bloed naar de wangen joeg .Dan hield zij zich in , beredeneerde hare opwellingen van inwendige , borrelende vreugde , bedwong de tintelende stroomingen , welke haar door de ledematen voeren , en het bloed onder den hersenspan deed ruischen , als aan een zeestrand .Zij zocht een uitweg aan deze naar bevrediging zoekende levenssappen te geven , en zij opende haar lichaam , zette zich aan het schrijven van lange brieven aan hare familie , met kokende , woelende zinnen , vol vroolijkheid , wildheid en gedempt verdriet , zoodat hare sappige jeugd over de bladzijde bruischte , in eene wilde horde van ordeloze zinnen en gillende uitroepen .