(1911) De korenaren zwollen langs de oevers van rijpheid en de runderen glommen en glansden , grazende in het hooggrassige weiland .De vettige landouwen geurden in deze laatste dagen der zomermaand Epifi van den vreemden , vochtigen geur , als van steeds in dauw gedrenkte , niet te noemen bloemen .De zon was warm , maar gloeide niet , of zoo vele wateren met hunne damp àllen gloed temperden ; de felle stralen schroeiden niet , of zij steeds dronken de overmatige vochtigheid .