(1839) Tot een staaltje van de hier voorkomende poëzij , strekke het volgende : Wat slijt ik hier genoeglijke uren , Gedoken onder ' t moerbeiloof , Of zit naar menig peer te turen , Die groen en wrang , der jeugd der buren , Of wel den winden valt ten roof .Maar zoude ik gierig hierom klagen ? Vrij moog mij kind en buurjeugd plagen : Nog ben ik rijk aan geurig ooft , Aan peren frisch na ' t maal genoten , Of eerst met druivennat begoten , En rijk gesuikerd en gestoofd .In dezen fraaijen tuin schijnt tevens een klein , benaauwd paadje naar den zangberg te zijn .