(1917) - Zoo afwijkend van den blik waarmee hij even later weer het mysterieuze wezen ontdekt dat zijn paleizen en wouden bewoont ; over welks nabijheid niemand spreekt , maar dat desondanks zijn vorm verleent aan de amforen , aan de heuvels , aan den droom der meren , en zijn geur meedeelt aan het aroom der bloemen , en zijn heerlijkheid aan de vruchten : de vrouw .Deze verzen worden gedragen door ' t verlangen naar haar vleesch ; wat erin flonkert zijn haar oogen , de robijnen die erdoor lichten zijn haar bloed , de herfst die erover waait , dat zijn heur haren : A l ' odeur de forêt de la chantante chevelure , Au parfum de vendange de la chair mûre ..