(1919) Zij waren er geweest , de oude man ervan onwetend , samen in de lichtbloesemende nachten , wandelden over de stijgende en dalende , kringelende wegen , traden binnen de rotsholen en ravijnen , waar de verliefdheid hen vond .De maanlichtovergoten zee bruiste van blanke stemmen en geurde in een rand van vlokkend schuim , als met wit bont omzoomd .In de nachten van geluk was zij gebleven de ongelukkige .