(1881) Bonneville , waar wij tegen 3 uur binnenrijden ( voorbij het standbeeld van een der Sardinische koningen , onder wier gebied deze streek , een deel van Savoye , tot voor weinige jaren behoorde ) .Bonneville verdient haar naam aan ons ( een goede stad ) want wij eten er behoorlijk en drinken er een geurig glas Vieux Macon in het Hôtel de la Balance ( dat overigens wel wat vet en vuil is en sterk bevolkt met wespen ) ; maar vooral is aardig , er de Fransche soldaten met hun roode epauletten om de kazerne te zien slenteren , en de verdere wandelaars en wandelaarsters , die daar met den Zondag omheen draaien .Nu nog een uur of drie , vier rijdens , waarbij we voor tijdkorting weer eens al onze oude en nieuwe liedjes voor den dag halen , en ons verrukt gevoelen over den prachtigen zonsondergang , die , vooral terwijl wij de brug passeeren over de Ménoge , een onvergetelijke schoonheid aan het ruime dal leent .