(1887) Zoo verlaten die lokkende lanen ! Zoo voor ons , voor ons beiden alleen ! Kom nu droomen , aan ' t meer , bij de zwanen , Met die heilige stilte om ons heen En het woud , niet zijn weelde en zijn tranen , Zoo voor ons , voor ons beiden alleen ! O die dag , nu voor eeuwig verzonken In de zee van het ziellooze Niet , Waar mijn liefde , herinneringsdronken , Hem de reddende handen nog biedt , Of daar , stervend , zijne oogen nog blonken , In de zee van het ziellooze Niet ! Laat de goudenen bladeren vallen , In het bosch , op het mos , in het meer , Nu , in ' t Westen , de wolken zich ballen , Nu ik ween om de vreugd van weleer .Laat mijn dagen , als bladeren , vallen In het bosch , op het mos , in het meer ! Laat mij rusten , bij ruischende boomen , Aan den zoom van dat zilveren meer .Zie ! de dagen , zij vlieden en komen , Maar zij brengen mijn vreugde niet weer .