(1910) En Daniel dacht met verlangen aan het luwe , milde hersfttij , dat rondom de grauwe synagoog , overal buiten de gesloten , grijze gordijnen moest staan , aan den warmen wind , aan de gouden zon , aan den wijden polder , groen tusschen blinkende slooten , aan de teere verschieten ver over de graslanden heen .En dan rook hij kaarsenwalm , en benauwde uitwaseming van menschen , die niet gegeten hadden en zich niet hadden mogen wasschen , een flauw - zurige lucht , door - stonken van fletse odeklonje - geur , die van achter het traliewerk der vrouwenafdeeling vandaan , zich zoetig verspreidde in de warme lucht .Hij zag de hoofden , bleek en benauwderig , zakdoeken , die zweet wischten , oogen in starren kijk naar de klok , zenuwig - frunnekende handen .