(1904) De een noch de ander verroerde zich .In de koele kamer werd slechts het ruischen der blaêren voor het venster gehoord en Rogier wachtte met de muts in de hand .Eindelijk richtte de keizer zijn hoofd op en keerde zich om , zijn baard was grijs en sierlijk gekruld ; hij hief zijn hand hoog op zooals een gemoedelijk man doet wanneer hij vroolijk is en vroeg : ‘ Wel , messer , is de burcht verrast ? ’ Rogier schudde zijn hoofd en zeide , dat hij gekomen was om oorlof te vragen en het leger te verlaten , immers daar hij gezworen had een lieve vrouw , die hij beminde , naar zijn kasteel van Siremonte te voeren - maar terwijl hij sprak voelde hij , dat hij laf was en een onwaardig man om aldus voor een wensch van Mevena het recht van den keizer te verzaken .