(1912) Jac .Thomson I Parijs Nu dag en nacht zich hier zoo schoon in bloei omwinden , Mij trager iedre milde schemering ontkwijnt , Zoek ik uw droom Parijs ; neen , komt me uw droom hervinden Die door mijn stilten ruischt , die aan mijn hemel schijnt , Een droom die als het beeld van uw veelsoortig leven Den ganschen horizont van mijn gedachten vult ; Gij hebt uw rythme door mijn kalmer drift gedreven Dat ik nu breeder deining bang maar willig duld .Gij laat mij niet meer vrij en toch ontbondt gij boeien , Gij voert mij tot éen beeld en ' t een weerspiegelt al En waar ' k in wijde lucht het avondlicht zie gloeien Rijst mij die droom in fonkling : worp en val .