(1848) - - - - - - - - - Schiet de zon er flaauwer stralen , Hollands puikpoëten malen ' t Vriendlijk schoon van Hollands tuin .- - - - - - - - - Dat wij dan op Holland roemen ! U benijden we ooft noch bloemen , Bloeijend Andalusia ! Noch , Madeire ! uw druiventrossen , Noch , Grenade ! uw palmenbosschen , Noch uw mirten , Murcia ! Laat , Valencia ! uw dalen Met Huërta ' s lusthof pralen ; Moge Estremadura ' s grond Marmer en albast bevatten ; Dat hij , rijk aan Ceres schatten , Flora ' s geuren spreide in ' t rond - - - - - - - - Al die pracht , zoo fraai , zoo heerlijk , Voor de zinnen zoo begeerlijk , Die natuur te voorschijn riep , Om in tooverglans te stralen , Kan bij ' t vaderland niet halen , Dat de mensch zich - zelven schiep .Ook dit gedeelte echter heeft zijne schoonheden ; maar - de beide deelen vernietigen elkanders effect .