(1887) We waren juist gaan zitten aan het dejeuner .De bleekneuzen - zooals we de kinderen noemen - zaten suf en duf , zonder een woord te spreken , te wachten , tot ‘ pa ’ hun een snee brood gaf , want ze mogen niet beginnen te eten voor dat de groote menschen gediend zijn .Welk een vernederende dwang ! ‘ Wilhelmine ! ’ zeide neef , terwijl hij met langzame hand het brood uit de verlakte broodmand nam en begon te snijden .