(1622) 1 .NV onlanghs even eer de Son Snoepte dauws zilvere druppelen , En dat het nuchtere kruyt begon Door soeter lucht te huppelen Ick vande leyts myn winde los , En nauw snoffelende brackjes Om gans onveyl te maken ’ tLinde Bos Met haer verborghen tackjes Verwachten wat grof wilt sy my daer spooren op Of wat verstrande Hase zich noch legert in een grop .2 .