(1916) Nu , dezen oudejaarsavond , had Aleid de kast geopend en streelden haar oogen de verschoten kleuren van de vele bandjes , waarop werkdoosjes en kluwens wol en sajet wat rommelig dooreen lagen .Herinneringen , als vaag - zoete , half vergeten geuren , zweemden haar aan , nu zij stond voor die kast ; ' t was of het gouden poeier van verledene middagen in ' t rood omwingerd prieel der Wamerongsche pastorie - haar zalige meisjestijd - nog om die boeken hing als een waas ; en hare handen grepen achter zich naar Nout om hem naar zich toe te halen , te doen deelen in haar innige gevoelens van dien stond .- ‘ Aus der Jugendzeit .