(1842) O , die ze ontkennen kan in haer verheven waerde , Genoot nooit liefde of troost van de Engelin der aerde , En , als het stom gediert , vergeet de moederborst , Die liefdestroomen goot ter lessching van zyn dorst .Ja , Lucia bemint : de smarte , die hem griefde , Maekt hem te waerder aen hare ongeveinsde liefde ; En als zy voor de terp der beste moeder treurt , Is ' t of zy Karels liefde in ' t roosje , dat zoo geurt , Verrukt inaedmen moge ; en Godfrieds legerstede Ontfangt de hulde vaek van hare zielebede ! XI .Neen , ' k schets de reine tael niet af van ' t minnend paer - Hun teeder zwygen , nog welsprekender voorwaer - Den eersten liefdekus , waerin zy trouwe zwoeren - Den zaelgen echtband , die in hoop hen reeds mag snoeren .