(1892) En - als was heel die schaar maar éen vogel , fladdren zij neer op den groenen boord : een plonzen , een kwietren , een zwemmen , en dan - verder naar ' t eenzaam Noord .En als de bonte kudde , rosgevlekt , die ' s Winters droevig , in den vunzen stal denkt aan de weide , nu met ijs bedekt , des Zomers als éen bloemenwaterval , en bij dat denken op zijn ruige tong het zuurzoet weersmaakt van het prille kruid , de roken ruikt van vroegen tijm en jong volsappig groen , des Zomers rijken buit , zoo voelt zeer vaak , als was ' t mijn ziel alleen die voelt en weet , een van mijn vingertoppen , die toch niets raakt , de zachtheid van uw leên , en ' k adem rijk de geuren van uw lokken .VIII .