(1641) Wat is ' t voor vuyligheyd die zijne Hand niet raekt ? En wat dat , boven dien , de Tonge niet en smaekt ? ' T is niet genoeg , dat hy , tot ruste van den Krancken , Somwijl den Proever is , van hare vunsse Drancken ; Gy zult noch eenige ( foey ! foey ! ) de tong zien slaen In ' t gêen dat , door den Drank , den Krancken is ontgaen .Wy rennen flux voor - by dêez stinckende Bedrijvers ; En komen tot den last van u gewijde Schrijvers : Die door een zotten trek , tot schralen Lof en Eer , ' T bou - valligh Rift ontdoen , by mijn gebout wel eer .Gints zie ik in een hoek een van dêez dorre Gasten , Zijn Geest , met diep gepeys ; zijn Lijf , met daglijks vasten Angstvallig pijnigen : zijn nuchteren onbijt Is , dat hy , door geknaeu , zijn korte nagels slijt .