(1874) .Alleenlijck zal ick zegghen dat de Rijmkunsts eygenschap vereyscht : leerlycke voorbeeldinghen , stichtighe aenwyzinghe , ghelardeert met Godsalighe spreucken aenlockende de Jeughd tot deughd door heuschelycke berispinge vande misbruycken : waer na ick immer heb ghetracht , is ' t niet zo kunstich gherijmt ghelyck anderen ( wiens hoofden wel gelauriert mogen wezen , en my , helaes , de rechte voet en moet van een wel - klinckende vaers wel mochten leeren , dien ick zeer graeghlyck buyghe ( jae als een A B C klerckxken ) onder hun wijze , vroede , gezifte , en over dubbele wijze verstanden ) , ' t is ten minste een gering proefken van een ijverige wil .’ Verder over de roeping des tooneeldichters sprekende , hoopt hij immer de ‘ eewich duurende deughden af te beelden , ' t welck door stichtende Toonneel - spelen vermaeckelyck geschieden kan , en oock gheschiet : behoort dan de Rijm - kunst niet hoogh gheacht te zijn , waer men voor ooghen steldt de deughdens heylzaeme vruchten , en daerteghen de ondeughdens schadelycke bittre naesmaeck ; de loosheyt van de wulpze minne ; de lagen van vleesch - lustens - hertens - tochten ; de standvastige eerbaerheyt , de deuch - lievende - reynheyt ; de trouwe liefde uyt Godzalighe neygingh , daerteghen de ontrouwe minne ; de schadelycke wraeck - giericheydt ; de bevaynsde vriendschap ; en de trouwhartighe stantvasticheyt .