(1895) Want Estelle had verklaard geen uur langer te willen blijven in dit lamme land .En overal door hare vertrekken slingerde het : omvergevallen stapels ragfijn linnengoed , tallooze schoenen , al de borstels en flacons eener groote necessaire , allerlei toilet - instrumenten , en daartusschen een zware geur van vele bloemen , en de geur van een sterk parfum , dat over den grond gestort was , tegelijk in de nog wemelende witte wolk uit een omvergevallen poudre - de - riz - doos .En de gordijnen schenen te waaien van de heftigheid der gebaren , van de luidheid der stemmen , terwijl , elk oogenblik , er eene kamenier luisterde en opving de woede van het gesprek .