(1883) - Een dichte drom van Midgaards dappersten : De Joten barrevoets hun knotsen torschend , De Wanen uitgerust met pijl en boog , De menschen gansch in leêr en staal gedost , Besloot den stoet , na ' t talrijk Alfen - heir , Dat ongewapend was .In ' t ruime schip Werd nu , zoodra de menigte aan de kust Was opgesteld in lange , dubb ' le reeks , Het lijkenpaar met witte wade omhuld , Op ' t geurend hout behoedzaam neêrgelegd .Al wat hun dierbaar was geweest , het ros , Zoo vaak door Balders hand gestreeld , zijn kelk , Door Nanna steeds gevuld , het spinrok , dat Haar de uren kortte , wen zij Balders komst Al zingende verbeidde , ' t feestgewaad , Ook ' t kostbaar huisraad , dat , veel eeuwen lang , In Breidablik hun beiden had gediend , De wapens , die er wand en zold ' ring sierden , Bedolven onder bloemen werd het al Ten prooi gegeven aan ' t verterend vuur .