(1887) Voorbij dien tunnel wordt alles veel rustiger , kalmer , breeder ; hier vindt het eene voertuig , om het andere voorbij te laten gaan , althans behoorlijke wisselplaatsen .De stroom ruischt vriendelijk en in de zonnestralen glinsterend langs het dichte struikgewas op den bodem van het dal , en niemand zou zeggen , dat hij zich een oogenblik later zoo woedend kon maken .En zoo blijft het tot Pirchabrück , waar het dal zich opwaarts in tweeën splitst .