(1753) Een Veldgodinne , vol van kuische aanminnigheden , Een frissche maagd , van geest en lichaam eeven schoon , Van al de Harders om haar deugden aangebeden , Was aan den groenen voet des heuvels hier gewoon Haar woll ' ge Schaapjens by een Holle beek te weien .Het gloeiend licht verscheen in ' t Oosten , en begon Zyn purpre sluiers op ' t bedauwde gras te spreien , Wanneer een Visscher met het ryzen van de Zon In ' t geurig lommer van de groene lindebladen Ter neêr gestrekt om in den vroegen Morgenstond Met waterlekkerny zyn kaaren te overlaaden , Zig aan den oever van dit stille Beekje vondt .Maar Goôn ! hoe vondt hy in zyn meening zich bedroogen : Hy meende een ander te verrassen in die plas , Maar voelde zich in ' t net van twee bekoorlyke oogen , En zag in ' t einde , dat hy zelf gevangen was .