(1857) Ons schuilt de dood in ' t bloed en wandelt door onze aderen : Ons broze werktuig slijt en sloopt zijne eigen raderen ; En ' s lichaams krankte en pijn , hoe hevig of hoe licht , Is ongeregeldheid en afstand van zijn plicht .' t Is waar , de lucht , vervuld met pest - en andre smetten , Verstikkingdamp of walm , die d ' ademtocht beletten ; Met waassems , die de huid met duizend monden drinkt , De maag in ' t speeksel slikt en naar beneden zinkt ; De schaving , kwetsing , en ' t verkneuzen , scheuren , rijten ; De spijs ( wie duizenden ' t heelal der ziekten wijten ) ; En ' t geen de roekloosheid , met krankten onbekend , Als artsenyen , en als voorbehoedsels vent : - Die lucht ( ' t is waar ) , die spijs , en dat geweld van buiten , Kan ' s lichaams werkingskracht , herstel , en voeding stuiten , En ' t werktuig sloopen , waar ' t onstoflijke in vernacht .Van daar die plagen dan van ' t menschelijk geslacht ; Die noodpest , die het bloed vergiftigt in de longen , Of , door de gorgelbuis in ' t ingewand gedrongen , De gal aan ' t gisten brengt ; van daar de felle smet Van ' t ettrend pokvenijn , en dat van ' t eerloos bed , Onmerkbaar door de pomp der poren ingezogen .