(1917) Maar waar is de grens tusschen een dergelijke verfijning en geraffineerdheid ? Alle kleuren , alle lijnen vervloeien in elkaar en verbaasd hooren wij een schoonheid aan die zoo schijnbaar zonder verband en vastheid kan bestaan .Want schoonheid is er , het is alles even wonderbaarlijk , even zeldzaam , even kostbaar , zooals vreemde bloemen die geuren en bekoren .En hoe zingt daartusschen die vreugde aan de schoone voorbijgang , die ons zoo vaak bevangen heeft : de zoete weemoed van Ronsard en van Vaucluse ' s zanger .