(1857) De heldin van het verhaal en haar vader en haar bruidegom en - in één woord - geheel ' t menschelijk element van ' t gedicht zou men wel missen kunnen , maar niet de ruischende dennen en eiken , Dicht bewassen met mos en omwingerd met klemmereud klimop , Prijkend als oude Druïden , enz .maar niet , de geurende prairiën of de hoeven van Nieuw - Schotland , of - de klachten van den bleeken Oceaan , die siddert in ' t zilveren maanlicht .De gebeurtenissen in dit gedicht , hoe schokkend op zichzelve , laten ons dan ook koud en onverschillig .