(1904) ' t Warm weefsel hoopt zich in de winkelkast , De zwarte kolenstapels groeien ; Een reuzenhand houdt ze aan den oorsprong vast En verbiedt hun verborgen vuur te gloeien .Drommen dwalen door de avondlichte stad , Met brandende oogen die nergens aan raken ; Hun lange honger mag zich zat Snuiven aan geuren die hem feller maken .Is tusschen deze en ' t goede een streep , Een toovergrens getrokken door gedachten ? Neen zij verstarren voor den greep Van sterke , wreede en zeer reëele machten .