(1903) En nu en dan , tusschen donker belantaarnd dennetjesgroen van villátje , vlamde een rood - bekapt cierlampje op , vèr uit tuinduister perspektief , tooneelvreemd , in rood - diepen gloed , als ' n vurig fantoom van sprookje , droomrige glanzen rondom verwazend , den fluister - duisteren tuin - nacht in .Van de duizend laantjes uit , òm Wiereland , zwoelden warmzoete geuren áán , van bloeiende meidoorns .Ook de zijwijkjes tusschen de deftige Reekerstraat in , wijkjes van werkers , zoelden en zwommen in geuren van meidoornzoet , schemerden donker en zwaar volgegroeid met hoogkronende kastanjen en lindeboomen , duistere reuzen in den avond , daar opduikend voor de kleine raamruitjes , die stil opstaarden tegen stammenmachten .