(1824) Het denkbeeld , dat voor des Dichters geest zweefde , namelijk het weinigbeteekenende der aarde , in vergelijking met de ondenkbare menigte der starren , is zeer ongelukkig uitgedrukt .Doch verder : Zijn dampkring ruischt , getooid met blonde lokken , Zacht aadmend voort , en meldt zijns Scheppers eer ; - Of schudt zijn grijze wintervlokken Feestvierende op het aardrijk neêr , - enz .Wat wordt bier onder de blonde lokken des dampkrings verstaan ? en welk een zonderling sneeuwfeest ! - Dergelijke aanmerkingen zoude men dikwijls moeten maken , ook in het vervolg ; doch wij kunnen ons niet te lang bij ééne plaats ophouden .