(1870) Haar heb ik het nooit durven vertrouwen ; voor haar heb ik verborgen gehouden wat daar binnen mij verscheurt .God heeft mij veroordeeld , Mary ! Wees gij mijne voorbede bij Hem ! Is er geene verdediging voor de vrouw , die alleen stond in de waereld , zonder liefde ; die vastgeketend werd aan een man die haar terugstiet ? Ik was als de gevangene , die uit het kerkerraam de zon ziet stralen op de bloemtuinen daar buiten waar hare zusteren wandelen en genieten , en die toch ook smacht naar de koesterende warmte van het licht en de geuren der bloemen .’ ‘ Waarom heeft God de Heer zich geopenbaard aan Zijne menschenkinderen en iederen boezem de vatbaarheid gegeven om te begrijpen wat Hem welbehagelijk is , zoo het niet was om elken tocht van het zondige hart aan band te leggen ? ’ De Koningin was voor Mary verdwenen , de vrouw bleef voor haar alleen over .