(1725) Wat zouw het een eer voor u zelven zyn en een nut voor het gemeen , uw kennis en verstant , volgens raat van myne voorstanders , en inzonderheit van onze geliefden vriend , Cosyn en Bondgenoot Mercurius te besteeden , tot voordeel van weetgierige lezeren , die de krakelen verveelen , en niet moogen zien , dat gy die boekendekoeksdeeken telkens zo een gebrade peertje in den mond steekt , dat hem de oogen verdraaijen .Foei ! zei Apollo , zal een Reus een Dwergje kluiven ! en zig in gevaar stellen van den drek om zyn wangen te zien stuiven van den rakker der pieren ! zal hy , die de naam wil hebben van verheevene gedagten te ontfangen , aazen op een stinkgeut , op een modderschouw , op een A B C rioel der kakstoel beulingen .Niet alzo , myn zoon , sprak Jupiters wettige kind , verlaat dit ras , dit Mollengebroedzel , dit Pro Patria ' s vee , dit mierennest en deze horzel tent van Midas , en vergenoeg u met u zelven , en de weinige , die professie maaken van Digters uit de natuur te weezen , zonder die rudimentale principien nodig te hebben , die ingevoert zyn , zint de fyne geesten vervloogen zynde , men werk heeft gemaakt om de edelste begrippen te kluisteren aan zekere wetten , die om de hardig - heit van de harten der Poëtise schrobbers zyn toegelaten , die zoveel agt geeven op de uitterlyke syllaben , speldingen , punten en commaas , dat ze de waare ziel vergeeten , die onder dezelve hoort verzegelt te weezen .