(1909) Zij , droomend , zwijgend , schouwde voort : ' t Rijzend begin van zware muren , ' t doen der dwergen , tot zij Koning ! in vervoering uitriep en met dronknen Zoeten lach den kreet zacht - inniger herhaalde .Hij blikte in haar lach en voerde haar dan Slechts enkele schreden ver , doch waar zij plots Van dichten bloei omsloten , niets dan blauwen hemel , Groene twijgen , geurige witte bloemen zagen .Waar Zij fijn vogelgekweel in hun nabijheid hoorden en Maar nauw , van ver , de klanken van het bouwerswerk .