(1900) Hij stond nu achter den katheder , zich met de beide handen bevend er aan vasthoudend .Vóór zijn oogen strekte zich als ' t ware een sluier uit , die al die ontelbare , naar hem starende hoofden in een vaal - rossigen nevel hulde ; en in zijn ooren bruiste aanhoudend het enorm gegons der vierduizend op elkaar gepropte toeschouwers , als de reusachtig - ruischende stem van een enormen waterval .Hij hoorde slechts vaag - duidelijk , als kwam zij van heel verre , de gedempte stem van Chattel , die achter zijn rug gezeten , hem door aanmoedigende woorden trachtte te versterken , en hem de eerste zinnen van zijn geschreven redevoering souffleerde .