(1858) Heu , crassos transisse dies , lucemque palustrem ! persius .Lieve bloem van Britschen grond , Frissche Maagd , sieraad der schoonen , Thans zoo bloeiend , zoo gezond ! Met den wellust op de konen ! Gy wier teêre dartle voet , In zijn luchtig overzweven Bloem noch grasscheut buigen doet , Door de Zefirs opgeheven ! Op wier kaak het week albast Van het reinste bloed mag blozen : Op wier mond die eernaam past , Die ontleend is van de rozen ! Die , als gy de borst verheft , Roos en lelie , in haar geuren Met uw ' adem overtreft , En verduistert met heur kleuren ! Lieve , zeg , wat koomt gy hier , Hier , uw teder schoon verderven ? Hier , uw frisheid , jeugd , en tier , In haar opgang reeds doen sterven ? Ach ! één Jaartij ' , lieve Maagd , En de luister van uw wangen Is rampzalig weggevaagd , Door geen middel weêr te erlangen ! Hier , hier is geen versche gloed Van uw kool - en haardsteêvieren , Die beweging geeft aan ' t bloed , Steun en veerkracht aan de spieren : Hier wordt hart en longen krank In de toegeplakte stoven Van vervloekte kachelstank By de luchtverpestende oven .Hier , hier is geen Britsche disch , Met een voedzaam vleesch beladen , Hier geen keur van verschen visch ; Maar men leeft van enkel bladen .