(1856) Daar wordt de disch alreeds gedekt ; De tafellamp is opgestoken ; ' t Is of de kou den honger wekt En of de schotels milder rooken .' t Is heerlijk ! ja , bij ' t knappend vuur En ' t flikkrend licht zich neer te strekken En ' t middagtaaflen uit te rekken In ' t winteravond - uur ! En wordt de ponskom straks gebragt En vult het geurig vocht de glazen , Wat deert ons dan de koude nacht En hoe het Oost en ' t Noorden blazen ? De vliet en ' t meir verstijv ' tot steen , De pons blijft warm en onbevroren ! Wat zouden we ons aan ' t weerglas storen ? ' t Is zomer om ons heen .Doch ja ! ' t wordt eindlijk scheidenstijd , En , was ' t ons warm en wel beneden , Straks , kindren ! als gij boven zijt , Wat zult ge bibbren bij ' t ontkleeden ! Maar ' t korte leed wordt ras verzacht ; Wij zullen ' t lief te meer waarderen : Wat zal ' t ons zoet zijn in de veren ! Slaapt wel dan ! goeden nacht ! Wat is dat ? hoor ! wie klopt zoo laat ? Was dat geen kermen en geen klagen ? Ga , knaap ! en zie eens uit op straat , Wie nog dit uur wat heeft te vragen ? Bewaar ons ! ' t is een arme vrouw , Een moeder met haar schaamle kleenen ! .