(1804) De nering was gevlugt , de werven stonden stil ; De nyvere ambachtsman sleet moedeloos zyn dagen , En zag zyn hoop op winst den bodem ingeslagen ; Zodat en Y en Maas , die bronnen voor ' t heeläl , Niets kondigden aan ' t oog dan blyken van verval .Het levenwekkend oost , voorheen zo grootsch , zo edel , Vlocht reeds de geurge kroon met doornen om den schedel ; En dit zo vruchtbaar west , gelyk gy duidlyk ziet , Gaat daaglyks achteruit , door mangel aan krediet .De kust van Asrika , die kweekschool onzer slaaven , Ligt , sints den laatsten kryg , nog in het puin begraaven : Ja ! had dit sterk verval nog langer voortgegaan , Dan was ' t met Nederland en Bato ' s volk gedaan .