(1668) HA eenelooze eent ! die eenigheidt doet derven , En my alevenwel in eenigheden sterven ; Mijn waerdst ' , zoo langh als ik u mis , slijt ik mijn jeught In eenigheidt , doch blijft verzelt met ongeneught , Met tranen , met geklagh , ik schou de Herderinnen , Om dat ik u bet magh beschouwen in mijn zinnen .De Herders ben ik wars , afgrijzigh van mijn stal ; De kruiden acht ik roet : onz ' stroomen enkel gal : De lommer is mijn hel : de middagh - Zon mijn duister : De rook een vuile stank : ' t velds vryigheidt een kluister : Het zoetste , dat ik heb , is , dat ik met mijn riet In diepe boomen queel , het een of ' t ander liedt .Dan ben ik ' t spelen moe , en leef voort in gedachten , Waer uit dan weêr ontstaen veel hondert duizent klachten .