(1860) Als wy ' t avondeten namen Spraken wy verheugd te samen Van de toekomst .- Waerom toch Moest ons heil verbroken worden ? En zoo spoedig ! ' t Heugt my nog , Eensklaps rukten fransche horden Als een stroom op Vlaendrens grond , Droef en hachlyk was die stond .' t Was gedaen met liefde en blyheid : In ons dorp verschenen zy ; Hun geroep was : ‘ vryheid ! vryheid ! ’ En hun daden dwinglandy ; Dwinglandy ! .