(1849) Gij spreidt uw takken uit in vollen bladrendos , Den heilgen eik gelijk in Wodans duister bosch ! ' k Erken ' t , er was één volk , dat , in der Kunsten koren , Alle andre volken naar zijne achtbre wet deed hooren .o Zalig Griekenland ! wiens borst blijft koel en koud , Als hij de scheppingen van uwen grond aanschouwt ! Gij hebt uw Goden ons verzinlijkt ! waar wij dwalen , Zien wij uw ' Jupiter , zien wij uw ' Phebus stralen ! Uw taal , zoo krachtig , rein , zoo smeltend , buigzaam , rijk , En in welluidendheid Apollo ' s luit gelijk ; Uw grond , waarop de lente , omstuwd met haar gespelen , Aan zilvren bron en beek , niet ophield u te streelen ; Uw lucht , wier ambergeur vervulde en bosch en dal ; Uw heuvelen , verfrischt door beek en waterval ; De welstand , aan uw leest , de kracht , uw hart geschonken : Dit alles moest voor ' t schoone uw vlammend oog ontvonken .Vandaar die scheppingen , waarop het menschdom staart .