(1918) Langzaam bewegen zij zich door al dat levendig en teeder getingel .En de jonge vrouw , met bewegingen als plukte zij bloemen voor een ruiker , neemt hier en daar een voorwerp uit de glanzige rijen : eene vaas omweelderd van vreemdkleurige bloesems aan gewrongen steel , een kelk geklemd in de gouden kronkelingen van een vuurrood - vlerkig drakenlijf : eene schenkkan in sluiers van luchtig glasspinsel , waar de lichtdroppels in blijven hangen , als dauw in de zilveren draden van den herfst : kleine kroezen , die uit edelsteenen gesmolten schijnen .Maar altijd meer , altiid mooier ziet zij - ontelbare grillige sierlijke vormen , tallooze tinten helder en teer , van dat edele Venetiaansche glas , dat uit de drie klare elementen geworden schijnt , - uit doorzichtig water en serene lucht en zuiver vuur : dat is , al een stillevend iets , de wondergroei van dat wondereiland , bellen en blazen uit het duistergroene water der trage kanalen opgeborreld , droombloesems der lagune , onrustig schoon , gewonnen uit zonnegeflikker en schuim der zee , in den schuts der marmeren murazzi ontloken .