(1858) ' k Zag voor me , en voor een ' kar op diamanten wielen Stoof een der Serafs heen , met wieken aan de hielen , Gezwinder dan de dag , en schooner dan de glans Des morgenkriekens aan een ' zuivren hemeltrans .Hy voerde eene offerschaal vol reukwerks in de handen , En boog ' t omschitterd hoofd , waar van de lokken brandden , Tot driewerf , driewerf neêr .Toen riep hy in zijn vaart Rondweemlende over ' t vlak der lager drijvende aard ' : ‘ Sta , poel van gruwlen , sta ! Niet verder , woeste vlammen ! Gy hebt uw peil vervuld , de weelderige stammen Der trotschheid afgeweid , hun breede kroon besnoeid , Hun sappen opgedroogd en wortels afgeschroeid .