(1881) XI .Weet gij het kleine plekje , Daar ginder in de verte , In ' t midden der Huerta , Met geurig gras begroeid , Waar , aan het stille water De amandelboom , omslingerd Met kransen eppe en wingerd , In milden rijkdom bloeit ? Waar zeven populieren De slanke pluimen wieg ' len , De blanke kruinen spieg ' len In ' t diep azuren bad ; Een lijst van korenvelden , Van dicht gevulde halmen , In lichte gulden schalmen Het spieg ' lend meer omvat ; Daar kwamen wij te zamen En vleiden daar ons neder , En ' k zeide haar hoe teeder Mijn liefde haar omgaf ; En ' k streelde hare wangen En ' k kuste stil haar lokken En ' k streek de wilde vlokken Van ' t witte voorhoofd af .XII .