(1903) Zeisengalmen van heel vèr woeien áán op ' t wegpad .Sonoorder nog in zaligen fluister van wei - avond , zong de zachte , toover - fijne ruischmuziek , geheimvol van ' t gras en koornhalmen uit .Stiller schoven en spreidden de glansen tusschen vonkgroen en goud - gele bloemekelkjes , en rustiger in stommen stap gingen Kees , Dirk en helpertje naar huis , op ' t nog branderige zand en kei van hoofdweg .