(1896) En het hare stond maar aan .Ook scheen ' t zuchtjen louter weelde , ' t Zij het schalk haar boezem streelde , ' t Zij het suisde in ' t blonde haar ; Echter wuifde ' t uit het loover IJlings meer dan geuren over , Zoet accoord van stem en snaar .Als zij ' t venster nu ging sluiten , Zou de minnezanger buiten Haar in de onderkeurs bespiên ; En dies zocht zij , schaamrood , schuchter , Met de vingers om den luchter , Achter ' t saai gordijn te vliên .