(1910) In schaduwrijker Prieel , meer afgezonderd , meer gewijd , Schoon maar verzonnen , sliep Sylvaan noch Pan , Woonde noch Nimf noch Faun .Hier spreidde ' t eerst Eva , gehuwd , in dichtbesloten wijk , Met geurig kruid , festoenen en gebloemt , Haar bruids - bed en de hemelkoren zongen ' t Epithalamium , dienzelfden dag Dat haar de vriendlijke Engel had gebracht Aan onzen vader , schooner in haar naaktheid , Lieflijker , dan Pandora , die de goôn Begiftigden met al hun gaven ; - ach ! Al te gelijk aan haar in droef gevolg , Toen zij , den min verstandgen zoon van Japhet Gebracht door Hermes , ' t menschgeslacht verstrikte Met schoone blikken , tot een wraak op hem Die had gestolen Zeus ' oorspronklijk vuur .Zoo kwamen ze aan hun schaduwige woon , Stonden bei stil en wendden bei zich om , En baden onder open hemel aan Den God die Firmament , en Lucht , en Aard En Hemel schiep , die zij aanschouwden thans , Den hellen Maan - bol en de sterrige Pool : - ‘ Gij maaktet ook den Nacht , Almachtge Maker ; Eev ' nals den Dag , dien we , aan de ' ons opgedragen Arbeid besteed , voleindden , zalig door Weerkeergen bijstand en weerkeerge liefde , De kroon van al ons heil , gelast door u ; En dit verruklijk oord , voor ons te groot , Zoodat uw overvloed genieters derft En onverzameld neerstort op den grond .