(1842) Tien of twaalf moedige jagtliefhebbers begaven zich diensvolgens naar de abdij ; maar de ongemeen diepe sneeuw veroorloofde geene wolfsjagt .Des avonds van hunne aankomst verkondigde een vreeselijk gehuil het naderen der wolven ; zij kwamen zelfs in grooter getal dan anders , omdat de reuk van een gestorven paard , hetwelk op het voorplein der abdij buiten den stal lag , hen aanlokte .Door honger gedreven , waagden zij zich tot aan de muren van het plein .