(1919) een meisje met wijde , warme oogen en een lachenden mond , en sprankelende haren langs ' r gloeiende wangen .Bij een brug over een smalle vaart , daar waar de weg zich splitste en een wegwijzer waarschuwde voor de vele kilometers van den terugweg , zocht hij , aan den glooienden wallekant , een zitplaats tusschen het al dichte gras , dat vochtig geurde en waartusschen enkele bleeke pinksterbloemen opstaken .En daar , terwijl ze moe en warm van wind en zon rustten , zij rechtop , met de handen om de knieën , hij half - liggend naar haar toegewend , viel voor het eerst weer het goede , vertrouwde zwijgen tusschen hen , dat naar geen woorden verlangde .