(1854) Zoo werd zij eene schrift - en letterspraak , wier geluid ontelbare keeren herhaald , en terug gekaatst , tot in de afgelegenste hoeken doordrong , en over zeeën en gebergten henenklinkende , alom werd gehoord en verstaan : eene stem der gedachten , door niets te smoren ; ' t zij ze , zachtelijk fluisterende , door de eenzame overpeinzing met wellust werd opgevangen ; ' t zij ze , rollende als de stem des donders , hart en oor met verbazing en ontzetting vervulde .Door haar zagen rede en deugd eene nieuwe regtbank opgerigt , waarvoor zij hare zaak bepleiten konden ; de ontzaggelijke regtbank van het publiek ! de laatste toevlugt der belasterde onschuld , der verdrukte braafheid , der miskende , der verdonkerde , der geloochende waarheid ! Eene vierschaar , vreesselijk voor de vijanden van licht en regt ; wier vonnissen schrik jagen in het hart van hen , die nimmer beefden voor vuur of staal ; waarvoor zij zelfs sidderen , die het eeuwige gerigt bespotten ! - Daaraan dacht uwe Hollandsche eenvoudigheid niet , laurens janszoon ! toen gij in den hout van Haarlem beukenschors tot letteren sneedt ! maar zoo groot echter was de kunst , waarvan toen het denkbeeld in u geboren werd ; en tot zoo groote einden was zij door den liefderijken Vader der menschen verordend ! Door den liefderijken Vader der menschen ? ..