(1893) Het zijn sagen die voortleven op de lippen der onverbasterde en patriarchale landlieden in West - Vlaanderen .Gemoedelijk geschreven , met den geur van ' t oude en de kleur van ' t eigenaardige Westvlaamsche heeft de schrijver ze geleidelijk weten in te kleeden en boeiend te vertellen , ook zal de lezing dier verhalen de lust uitmaken van de winteravonden aan menigen Vlaamschen haard .De heer Leroy kan schrijven , heeft ooren die kunnen luisteren en oogen die kunnen zien , hopen wij dat hij het bij dit eerste werk niet zal laten en dat hij onze volksletterkunde met nieuwe parelijes nog zal verrijken .