(1917) Zij had diep gezucht , alsof de luwe voorjaarslucht haar met een weldadige loomheid doorzeeg , en zij had iets gezegd van : ‘ Kom , ik neem het dezen middag er eens van ! ’ De leuning van haar stoel had gekraakt , toen zij zich gemakkelijk zette .En na een tijdje van droomerige stilte , plots zich bezinnend , had zij gezegd : ‘ Ik heb daareven viooltjes voor je gevonden , hier zijn ze ! ’ Zij wist , dat zij hem daar een groot genoegen mee gaf , want hij was verzot op bloemen , om hun teedere aanvoeling en hun geur - op den geur van Maartsche viooltjes vooral .Hij had haastig de vingers gestrekt om het toegereikte te vinden , terwijl hij den adem reeds opsnoof om den reuk te betrappen .