(1728) Hier zweeg de Heilant , en verdween uit Hagars oogen En verdwynt uit Hagars oogen .In eene dunne wolk van enkle lieflykheit , En hemelgeur , die zich door al den oort verspreit , En doet vrou Hagar nu een lieven adem halen Van Sarons rozen en van Lelyën der dalen , Terwyl ze , in ' t hart geraakt , uitroept : Aanziende Godt ! Hoe groot is myn geluk ! hoe zaligh is myn lot , Dat gy my aanziet ! mag ik wel myzelf gelooven ? Heb ik hier Godt gezien , die my eerst zag van boven ? ô Ja .getuigen zyn myne oogen , myn gehoor , En deze borst , waar in de goddelyke spoor Der liefde prikkelt , om my naar Godts wil te buigen .