(1911) O , hoog als wolkpracht wezen en de zon zien schit ' ren , wen de aarde donker wordt , die we uit het overvloeien harer bron van zoete weelde weten overstort ! Beelden uit Londen Door Maurits uyldert .III Hyde Park Wanneer gij u beweegt door de volte van Oxford - street , een laten namiddag , en het voorjaar lokt en bloeit daarbuiten , maar ge loopt , na uw afmattende dagtaak , tussen de stenen huizenwallen over het asfalt en uw voet voelt daar niet de koesterende beroering van de levengevende aarde ; hoog boven u glanst de smalle blauwte van den hemel die tot heel ver reikt over het land waarheen ge uw verlangen voelt klotsen als een zee die op de rotsen dringt - hoe haar te bereiken , die groenende weelde achter deze muren ! weet ge niet dat achter huizen huizen drommen zoals in de bergen iedre hoogste top weer hogere optovert voor het oog dat naar een uitzicht in de ruimte snakt ? - ; boven u glanst het late blauw waaruit de zonnebal reeds is weggezonken maar er zweven wolken van vreemde geur door de lucht als de onzichtbare reiën der ruisend - gevederde engelen , geur dien ge ademt zonder besef maar die als een gif in uw bloed werkt en de klop van uw hart aanjaagt ; - wanneer ge zo voortslentert door Oxfordstreet , o , keer dan éen ogenblik zijwaarts in , ga door de hoge stenen poort langs het ijzeren traliehek en ruik de geur , de vochte , sappige geur van het levende gras .Daar ligt zij voor u , eenzaam en doodstil , de groene vlakte der zachte velden .