(1639) Gh ’ en kost gheen Moeder zijn van steen .Nu stondt ghy stil , nu ghinght ghy van her ’ , T ’ scheen dat u herte sloot ; Naer hem saeght ghy gheduerigh van ver ’ , V ziel in tranen vloot : Ocg ! och ! riept ghy , nu voor altijdt Ghestorven eens mijn leven zijt .Mijns herten vreight , mijn eenigh vermaeck Met leede blijf ick vervult ! Dat ghy die waert mijns levens oorsaeck Die doodt stierft sonder schult .