(1870) Derhalve wachtte hij eerst een poosje , en vroeg toen heel vriendelijk : ‘ Je woudt graag een koperen krammetje hebben niet waar ? Kom , dan zal ik eens beproeven er nog een te vinden , ik geloof , dat ik er nog een paar heb .’ Zoo sprekende ging Andries snuffelen in de kast , en toen hij daar niet vond wat hij zocht , mompelde hij bij zich zelven : wacht , nu weet ik al , waar die dingen zullen liggen .Ik heb ze zeker gelegd in dat bakje met spijkers en vischhaken en ander gesnor , hetwelk ergens op het zoldertje van de turfschuur moet staan .