(1839) En uit de gezanten der eeuwige Magt Werd een ' ten heraut door de Godheid verkoren , Op dat hy den Vrede aen het aerderyk bragt ' .Daer stygt hy ter neder , de zegen der volken , Door de aerde als verzoener des menschdoms begroet ; Daer stygt hy ter neder , in glans , door de wolken , En stroomen van hoop golven heen voor zyn ' voet ! De wolkenkoets glydt op de geurigste luchten Waermede de lente de velden doorwaeid ; Des overvloeds horen stort bloemen en vruchten ; De mantel van licht is met sterren bezaeid .De krans van olyf siert de goudgele haren , En graenryke halmen de glinstrende hand ; De lach van de liefde doorzweeft de gebaren , En alles meldt de aerde des hemels gezant ! Vlecht , maegden , vlecht palmen En bloemen en halmen , Ten jeugdigen krans ! Drukt , moedige knapen , Dien krans om de slapen , Ten hoogeren glans ! En laet nu , gy allen , By feestgalm en dans , Door velden en wallen , Den jubeltoon schallen : Gezegend het land , Waer de Moed by de Rede Zyn standerden plant ! Gezegend het land , Waer de weldoende Vrede De olyvenkroon spant ! Ja , thans is de eeuwenkring van haet en twist gesloten ; Thans is het ryk voorby van wreede onmenschlykheid .