(1912) Emilion gedronken - mijn maag kan er niet tegen , jammer genoeg ! ' k Besloot te gaan tellen , ik kwam tot driehonderd en vijftig , verder herinner ik me niet , want ik was langzaam ingedommeld om geen vijf minuten later weer klaar wakker te worden door een helsch lawaai naast mij .Een zevental lieve kleine onschuldige kindertjes , die van het dek waren weggejaagd , omdat ze volgens den kwartiermeester , zoo gezeid , ofschoon ' t zoo in haarlui natuur lei , den beest speelden en de passagiers ' t natuurlijk moevement van ' t slapen rinuweerden , waren in de kinderkamer gestormd en maakten ruzie met een der baboes , die volgens ' t zeggen van ‘ le petit Alfred ’ lui avait chipée de chocolats praliné ' s ! In een allerzondelingst mengeloes van Hollandsch , Maleisch , Duitsch , Javaansch en Fransch werd het gesprek gevoerd en terwijl de jonge heer Alfred een blikken mokje greep en dat met een ‘ Sâle bète ! ’ naar ' t hoofd van baboe no .I gooide , die grijnzend haar sirih - mond opende en betoel ! verzekerde : ‘ pas vrai chamais , moi makan chjocolat ! ’ ‘ Diam ! Tais toi , Alfred ! ’ klonk ' t vinnig uit een hut , - stil toch kinderen ! schreeuwde een andere damesstem , maar de oproerige jeugd hield niet op met joelen en tieren vóór een paar mama ' s eenige van haar spruiten met geweld hadden meêgenomen .