(1725) Ovidius .Wat raakt my Apol ? nu ik Corinna omhels , en welke lauweren zyn my zo zoet , als haar geurige lippen ? pas ontlokene roozen voor den dageraat onzer jeugt .Komt byën , schept hier hooning voor uwe tenten , terwyl ik sterf van liefde , en verjong de korven der natuur , met eeuwige bloeiszem ; uw digter is verzot van min : hy offert geene geuren meêr aan de Zon , maar laat Faebus ongegroet , als hy , de kimmen doorbrekende , op goude laarzen hervoor treet om den aardbol te belonken .