(1840) Haar bronnat zie zijn kracht ter heeling nooit verzwakken , Maar vliete mild en vrij ! Vooroordeel , zeedloosheid en domheid zij genezen , Waar slechts een enkle sprank Den grond bevochtigt , aan den oeverzoom verrezen , Die haar zijn welvaart dank ' ! Want , ook de welvaart klimt en nutte kunsten bloeijen , Waar zielsbeschaving woont , Waar onze Maatschappij haar ' heilstroom kan doen vloeijen En menschenmin bekroont .Zelfs zal er Christenzin gelijk een bloem ontluiken , Die zoete geuren spreidt ; Zal Godsdiensthaat en Twist er schaamrood nederduiken En ' t graf zich zien bereid .Men slaat er hand in hand , en werkt in stillen vrede Aan d ' eindeloozen bouw .