(1699) Heere , behoedt ons , wy vergaen , in ons en is geen kragt nog raet meer overgebleven , ende wy en weten niet wat wy doen sullen ; maer onse oogen sien op u , en daerom laet onse sugtingen en schreijen voor uwen hoogen troon opklimmen , en laet uwe ooren over onse gebeden opmerkende zijn : Heere verstoot onse gebeden dog niet van u , en verlaet ons niet in dese groote noden en uyterste gevaren , die ons nu van alle kanten treffen en omringen .Wy bekennen en belijden wel , ô Godt ! datwe door onse sonden en ongerechtigheden , door ons reucke - loos leven , door onse onbedagtsaemheyt in onse woorden en werken , door ons ongeregelt en ontuchtig spreken , en allerleye gebreken waer mede onse gantsche wandel is besmet geweest , uwe regtvaerdige oordeelen soo seer over ons verweckt hebben , dat gy ons altesamen van de woeste zee - baren elendig in u toorn kont laten inswelgen en vernielen ; maer , ô goede Godt ! zyt ons genadig , ende en straft ons niet in uwe gramschap en na onse verdienste : wy hopen voortaen in een diep ontsag voor u , en in alle eerbaerheyt , deftigheyt en sedigheyt , met hartelijcke verfoeijing en verlating van alle onse voorgaende sonden te wandelen ; werp dan alle onse sonden , die ons dog hartelijck leet zijn , in de diepte der zee , en vergeef ons deselve , om de dierbare offerhande en kruys - doot uwes Soons Iesu , onses eenigen Saligmakers .O Heere ! schouw dan onse tegenwoordige elende en noden met de oogen uwer barmhertigheyt aen , het water der benauwtheyt is ons tot aen de ziele geklommen , staet gy dan op en ontwaeckt , ô grootmagtige helper , tot onser verlossinge , gy kont doch met een enckel woort de rasende zee , de bulderende winden , en bystere buyen breydelen en intoomen , als gy doch spreekt , dan ist ʼ er , en als gy ʼ t gebiet , dan staet het daer : niets kan u te groot , te wonderlijck en onmogelijck wesen : gy bewaerde eertijts Noach en de sijne , toen alles in de gantse werelt door de Sondvloed onderginck : Laet ons dan ook , ô Godt ! door uwe hulpe bewaert worden in dese Sondvloed , die ons alle oogenblicken dreygt te overstorten en te versmooren , en breng ons eenmael uyt dese woeste en verbolgen zee , in stille en veylige haven : laet uwe goedertierentheyt en barmhertigheyt aen ons bewesen worden in dese uyterste noden die ons getroffen hebben , op datwe uyt dese groote doodsgevaren door uwe goetheyt verlost zijnde , uwen Naem daer voor uytter herten mogen looven en dancken .