(1867) Ik denk dat hij op ' t land , ginder bij die andere jonge heeren , zal wezen ! ’ Het eene vergrijp stapelde zich op het andere .Mevrouw Grevels werd zenuwachtig van boosheid en verdriet , en ze deed wat zij in gewone omstandigheden nimmer zou gedaan hebben : zij liep den hof in , het plankjen over , het land door , midden onder de koeien met haar sleependen ruischenden japon .De jongelui , met hun rug naar haar toegekeerd , bemerkten haar niet , voor en aleer zij haar roepstem vernamen : - ‘ Adolf , keer dadelijk naar huis terug , wacht geen oogenblik langer .