(1840) Dit geeft mijne verbeelding voedsel ; en breidt den effen kring van mijn eenzaam genoegen uit .4 Op het hellen van eenen , met mos begroeiden , rotsachtigen heuvel , onder eenen breed - getakten Americaanschen eikenboom , die zijne milde , en rosachtige bladeren zoo sierlijk uitspreidt , heeft uw vriend thans zijne rustplaats verkozen ; een uitstekend brokjen gronds , dat de Natuur tot een sofa vormde , bood zig van zelf aan ; aan den voet des booms is een smalle scheur in den grond ; eene kleine bron ontspringt , met een streelend geruisch , uit dezelve , en glijt met een zacht gekletter , langs de wortelen des booms , in een smal beekjen af ; zacht murmelt dit beekjen , al kronkelend , een kleine streek door het bosch , tot het in eene diepte neêrstort , en daar een meirtjen vormt , in welks helder water de oude statige boomen , die het overschaduwen , zig spiegelen met een majesteit die mij ontroert en beklemt ; op dit romanesk , dit toverachtig plekjen ben ik omringd van wilde Caneel - , Ceder - en Pompelmoes - boomen , die den dampkring , in welken ik adem , met verkwikkelijke geuren vervullen .' t is of Natuur dit plekjen geschikt heeft om eenen matten reiziger - neen dit niet alleen - maar om eenen gevoelvollen jongeling het allerzachtst te vermaaken , hem de betoverendste oorden van zijn vaderland te herïnneren , en dan te doen zeggen : ‘ Zoo veel heb ik daar niet genoten ! ’ 5 [ .