(1820) 8 .Liefste Roosje vol van geuren , Gy zyt nu myn eenigst goed , Mogt gy nu voor eeuwig duuren , Gy gaaft my weer nieuwen moed .De dood die zal ons zaam veréénen , Liefste vrind dit is ons lot , Maar hoe waggelen myn beenen , Ach ! ik sterf , ô groote God ! Een nieuw Lied .