(1899) Hoe weêrklinkt in die glanzige stilte Haar groet na zijn eenzamen tocht ; Hoe lokkend klokt in den beker Het vervroolijkend lavende vocht .Geen geluid nu , dan kindergebabbel , En neuriën binnenshuis ; En gekoer uit de geurende linde , En af - en - toe dennengesuis .En boven de toppen drijven Als rozen de wolkjes heen ; En zacht wiegende schaduwen grazen In ' t heldere schijnsel beneên .