(1788) Den 5 April 17 - Nog heb ik geen brief van u , wat is de reden ? geen tantpijn hoop ik ; maar niemand beantwoord mij de vraag ; dus ga ik dan op mijn oude schrijf - wijs maar weder voort , met u de natuur , op het land gedurig zigtbaar , aftemalen .Nu eerst begint de lachende lente hare zagte heerschappij te oeffenen ; hoe vergenoegd zie ik de vrolijkheid aller wezens aan , die mij omringen ! Hoe vrolijk is het gelaat der schepping , waar ik ook ben ! Nu praalt de kruidhof met een aantal bloemen : trotsche hiacinten , geurige tijdelozen , bloeijende vrugtboomen , die allen het oog zoo zeer door hare schoonheid verrukken , als den reuk door haren aangenamen geur .O Eufrozyne , wie zou hier niet voelen , dat de Schepper goed is ? - En voelde ik het niet , de schoonkleurige rupsjes , die op de takken kruipen , en met hun nieuw leven vergenoegen in ademen , zouden ' t mij al wemelend vertellen , want wie doet elk zijn voedzel , van ' t eerste oogenblik van zijn aanwezen , vinden ? Wie deed in den voorleden herfst de gevleugelde moeder hare eitjes nederleggen bij een plant , wier bladeren zij niet at , maar die voor ' t wordend rupsje geschikt waren ? Wie bewaarde die eitjes in de doodende koude ? Wie doet levendige schepseltjes uit hun voortkomen en versiert het leenig geringt lijfje , met zulke schoone kleuren en pluimen ? Wie ook behoedde het wormpje dat in den vorigen herfst zig in bladeren , of elders had ingesponnen , dat het niet met de voet vertreden wierd ? Wie deed het na een voedenden winterslaap herleven , en uit het logge kruipert - je een gevleugelde kapel voordkomen , die voor bij mij henen snort , en op een takje rust , op dat ik te beter haare schoonheid bewonderen zou ? Wie anders doet dit alles , dan de eeuwige Almacht die natuur hare wetten gaf ? Op haren wenk , herleeft een heir van insectjes ! .