(1806) Daal neder , Schutgodin der Vrije Metselaaren ! Daal neder in deez ' broederkring ; Daar , waar men u verbeidt bij deugdgewijde altaaren : Dat elk verrukt uw grootheid zing ! Een hemelstoet moet u omgeeven ! Dat reden wandle aan uw zij ' , Zie kunst en vriendschap om u zweeven : De waarheid zette u luister bij ; De stille vreugd volge uwe schreden , Wier lagch de zwartste kwelling bant , En vaak een bloemtje uit ' t zalig Eden Nog op het pad des sterslings plant .Ja , eedle maagden ! volgt haare schreden , En daar uw lagch de kwelling bant , Wordt ' t geurigst roosje uit ' t zalig Eden Door u op ' s levenspad geplant ! De zagte menschenmin , omkranst met frissche bloemen , Gekleed in ' t zuiverst wit gewaad , Doe , waar gij ook verschijne , alöm haar gunsten roemen , Wisch zelf de traanen van ' t gelaat ; Zij doe en nijd en boosheid zwigten : Verban de valschheid van dit rond ; Dus zij de zuil , die wij hier stigten , Op eene onwrikbre rots gegrond ! Dees tart , met uwen roem en luister , Der tijden zwaai , der eeuwen magt , En eenmaal glanse uw licht in ' t duister , Waarin de driestheid thans nog smagt ! Zoo tart die zuil met uwen luister Der tijden zwaai , der eeuwen magt , Weldra glanst zelf uw licht in ' t duister , Waarin de driestheid kwijnend smagt ! Geluk , driewerf geluk , verlichte stervelingen ! Die , zuid en noord en oost en west , Uw forsche lijnen trekt : laat nooit uw ' mond ontwringen ' t Geheim , waarop zich de Orde vest ! Beschermt den tempel , haar geheiligd : Dat vriendschap aller borst ontgloei ! Die vree , door eendragt hier beverligd , Op ' t zagtst en duurzaamst samen boei ! Dus rijst het heil der broederkooren , Waar zich ' t geluk een zetel stigt , En ' t moet staâg dankbre klanken hooren ; Wijl onze hulp elks druk verligt ! Ja , dus rijz ' ' t heil der broederkooren , Waar zich ' t geluk een zetel stigt , En ' t moet staag dankbre toonen hooren Wijl onze zorg elks druk verligt ! Slaat vaak het zoekend oog op ' t wentlend heir der starren , Die in hunne onäfmeetbre baan , Zo vaak het scherp gezicht des stervelings verwarren , Bij ' t wislend op - en ondergaan ! Dat zij aan u ten voorbeeld strekken ! Straalt , straalt , als zij , in ' t zuiverst licht ! Poogt elk tot onderzoek te wekken ; Opdat het blind vooröordeel zwigt .Zoo tuig ' het kroost der Metselaaren , Wanneer het onze daên betragt , Na een verrukt , eerbiedig , staaren : ‘ Dat was een zeldzaam groot geslacht ! ’ ' t Verwonderd kroost der Metselaaren Roepe eens , wen ' t onze daên betragt , In ' t eind ' , na lang en spraakloos staaren : ‘ ô Welk een zeldzaam groot geslacht ! ’ Èisch der orde .