(1878) - Een boterham ? Ja , ja , die lust hij wel ; en terwijl hij door de tranen heen een tweeden blik op den vrager werpt , doch ook aanstonds zijn oogen weer neerslaat , glijdt een nauwelijks hoorbaar ja hem van de lippen .Ik weet niet of gij zoudt gelachen hebben , indien gij Willem opnieuw met het altijd vreesachtige knaapje hadt zien tobben en sollen ; wanneer ge gezien hadt , hoe hij hem tilde van ' t bed , hem dwong de voeten te steken in een paar wollen kousen die nog veel langer dan zijn geheele beentjes waren ; hoe hij de dunne armpjes door de mouwen van de oude overjas trok , en die mouwen , ter vrijmaking van de handjes , meer dan ter halverwege opsloeg ; toen hij het arme zoo wonderlijk toegetakelde manneke in zijn zit - en studeerkamer op de canapé deed plaats nemen ; hem overlaadde met dik geboterde broodjes en krentenbollen , en verder onthaalde op een enormen kop zeer dikke en geurige waterchocola .Ik weet niet wie er zou gelachen hebben om de inderdaad overdreven goedheid van den student , maar zeker , zeer zeker zijn lieve moeder niet ; zij zou een traan hebben weggepinkt ; zij zou .