(1829) Uit deze toonen , als wij ons zoo mogen uitdrukken , bestonden de liederen , door de sappho ' s en pindaren vervaardigd ; zóó klonken de zangen van een ' mozes en david ; zóó stemde een van vondel ( vooral in zijne Reijen ) de zielen tot het ware en verhevene ; zóó verhief een van alphen , in zijnen Starrenhemel , den bewoner der aarde tot de verblijven des hemels ; zóó zingt een bilderdijk en een da costa , als de een met zijn onuitputtelijk genie ons bij de tooneelen der paradijsmenschen vertoeven doet , of op de vleugelen der gedachten de wereld der Geesten inleidt ; of de ander , in den toon der Hymne , ons voor het bestuur eener wijze en hemelsche Voorzienigheid doet nederknielen .Dat is die hoogere poëzij , die een heilig vuur in ons binnenste ontsteekt , en het hart ten altaar vormt , vanwaar de gewijde wierookgeuren tot haren eerdienst zuien dankbaar opstijgen .Zegt nu , na alles , wat wij , door het gezag van vele Geleerden en Wijsgeeren ondersteund , omtrent het ware wezen der Poëzij , hebben opgegeven , onze rede en ons gevoel : voorzeker ! zulk eene taal , zulk eene beeldspraak , zulk eene uitstorting , zulk eene overgieting in onze ziel van de reinste en verhevenste denkbeelden , die verteede - ren , roeren en schokken , is de taal des waren Dichters , wien , bij uitsluiting , die hooge eernaam toekomt : dan zullen wij nu moeten zien , in hoever de beschrijvende Poëzij hiertoe kan gebragt worden ; en of het mogelijk is , om haar onder de rij der verhevene en hoogere dichtsoorten eene plaats te vergunnen .