(1869) Een keurig tooitjen Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitjen .Bij zijnen ontwaken zal met den geurenden rozen Om ' t zeerst en best zijn rond gezichtjen blozen .Rijst straks zijn blik verwonderd naar omhoog , Dan zoekt me schielik alom zijn vorschend oog ; O kon ik met aaien en kussen hem doen verstaan , Dat heden zijn tweede jaar is aangegaan ! ’ De handige moeder hangt om den wiegenhemel Van kransen en kronen een krinkelbont gewemel , En wacht , dat het wichtjen van zelven stil ontwake , En blijde bij den glans der bloemen blake .