(1862) ‘ O , ’ zeide hij , en zijn oog was op het openstaande raam gerigt , ‘ het is voorjaar , dat voel ik , het is voorjaar , Gods heerlijk voorjaar ! ’ ‘ Ja , ’ antwoordde de geestelijke , ‘ het is voorjaar ; zelfs de oude boom bij den muur van het gasthuis wordt weder groen ; toen ik er daar straks voorbij kwam heb ik er juist een pas uitgeloopen takje van afgebroken - hier is het ! ’ En hij legde het groen gebladerde takje in de hand van den stervende .‘ O God ! ’ riep deze , met een zachten vloed van tranen ; ‘ de oude , verdorde , afgeleefde boom , zegt gij , wordt ook weder groen , tooit zich met nieuwe bladeren , heerlijk , groen , frisch , geurig als deze hier , - o , dan mag ik ook hopen , dat God ook mij tot een nieuw leven zal kunnen doen opleven in eene andere wereld ! ..