(1914) En hoe de Knaap genoot , die nooit één man zóó zwierig zag , Hoofd hoog , de oogen koel , klaar .De fakkels brandden nacht tot dag Van geuren zwaar .Met fakkeltocht terug : wat voller toen de vreugden bloeiden , Hoe zag de Knaap ' t verschil Van tocht en tocht , hun oogen gloeiden Nu mild , toen stil .