(1804) Misschien doet gy dus ook , beminde Dorothé ! En houd de liefde schuil voor uw ' Sironoë ; Maar waarom dat gedaan ? daar Maas - en Ygodinnen Voor jeugdige Amstelaars , die zuiver zyn in ' t minnen , Nooit aarzelden on min met wedermin te voên : Of wilt gy aan de kunst van Naso hulde doen , En eerst uw ' minnaars hart doen treuren , zuchten , kwynen , Eer gy zyn heilzon met een ' straal van hoop laat schynen ? Dit voegt geene Ymaagd , wie oprechte min bekoort , Wanneer zy Bato ' s spraak , of als zy harttaal hoort : Laat my niet langer als een Tantalus versmachten .Kom , Dorothea ! kom , hoor myne minneklagten ! Vernaamt gy mynen zang , dien de Echo , bly ' te moê , Al juigchend nagalmt , zelfs tot driewerf driemaal toe ; Kon u myn lustverblyf , of konden deeze zaalen De wenschen , die ik uit , van woord tot woord herhaalen ; Wist gy hoe menigwerf ik uwe schoonheid roem ; Hoe dikwils ik uw ' naam als godlyk , godlyk noem ; Hoe ik , by ' t pleegen van wel duizend vreugdbedryven , Dien , met een stift , weet in een parwaschors te schryven ; Gy wierd getroffen , ja , geliefde Dorothé ! Gy riept gewislyk uit : ‘ Ik min Sironoë : ‘ ' k Wil zyn weldenkend hart niet langer wederstreeven , Maar , ziel aan ziel geboeid , met hem vereenigd leeven ! ’ Bekoorelyke hoop , gevormd in myne borst ! Mogt zulks de kroon zyn van myn min , zo lang getorscht , Dan zouden wy te saam ' , schoon verr ' van ' t Y gescheiden , Op ' t land of aan het fort , het heuglykst leven leiden .Of , zo gy warsch zyt van dit brandend wingewest , En ' t oog naar Amstel , Maas , of ' t golvend Spaarne vest , Begeerig , om ' t genot der zoete zaligheden Van ' t dierbaar vaderland , by elk als aangebeden Te smaaken , zeg het my , ' k zeil met u , ééns van zin , Trotseerende de zee , het kielryk Texel in : ' k Zou , als de Hemel ons die weldaad deed verwerven , Daar , leevende met u , met u gelukkig sterven .