(1905) O Spanje ! Spanje ! Schoon , romantisch land ! Gij vruchtbaartste oord van ' t zwoel en minzaam zuiden ! Die , uren ver van uw verrukk ' lijk strand , De zeelucht , met de geuren uwer kruiden Welriekend maakt ! ' k zal u niet zingen , want De taal moest zoet , en zoet als de uwe , luiden , Waarin de lof van uw bekoorbren grond , De zoetheid van uw dalen werd verkond .Bekoorlijk oord , waar de citroenen bloeien , De oranjestruik zijn geuren walmen doet , Geen dubbele oogst den akker kan vermoeien , Waar balsemlucht aan ' t blijgestemd gemoed De levensvreugd in d ' adem toe doet vloeien , En weelde schept in ' t sneller vlietend bloed , Waar ' t hart ontsluit , als in uw schoone dalen De rozen , in den gloed der zonnestralen ! Zacht westersch land , van oostervuur bedeeld .Waar ' t schoonste schoon van alle hemelstreken Zich samenmengt en door elkander speelt , Om ' t paradijs als naar de kroon te steken ! Hupsch basterdkind , in weeldrigheid geteeld , Uit teederheid en hartstocht ! - o , ik reken ' t Uw lieflijkst schoon , dat gij op ' t fier gelaat Uws vaders drift , uw moeders min verraadt .