(1909) Dood is de sluier dien de levenden Het leven noemen , en een slaap bevangt hen , Dan wordt hij opgetild .En onderwijl Zullen ín lieflijke verscheidenheid De lieflijke seizoenen , met hun buien Van regenboge ' omboord , geurige winden ; En lange blauwe meteoren zuivrend Den doffen nacht ; en pijlen , die het leven Ontbranden doen , van de al - klievende boog Der helle zon ; en dauw - vermengden regen Van kalme manestralen , zacht van werking , - De wouden en de velden kleeden - ja , De rots - gebouwde woestenijen zelfs Van ' t naakte diep - met steeds - levende blaadren , En vruchten , en gebloemt .- En gij ! Er is Een grot waaruit mijn ziel zich opwaarts zuchtte In foltring , wijl uw pijn mijn hart verdwaasde .