(1905) Hij duwde zijn mutseke met een korten trek dieper in de oogen en ijlings sleurde hij zijn mager lijfken door de stikduistere en benauwelike kronkeling der konijnenpijp .Dat duurde wel twee lange minuten en met ' t afgewreven zand begruisd en bestoven stond Perelierken ineens in een doeffen en smoorigen eerden gang waar ' t uitende vol wazige lichtklaarte schemerde en een blijgiggelend geraas almaardoor suizelend gonsde ; ' t rook en waaide naar hem toe van harsige en warme reuken en een drukkende zoelte hing met stofferige smoor in de lucht .Op een wip trippelde Perelierken den eerden gang door en recht de lawijige feestzaal in ; hij wreef ne keer met de knobbels zijner vingeren in de puttekens van zijn oogen , zoo verdwaasd geeloogden zij in al dat wiggelend blinkend licht dat uit wel honderd harsttoortsen glimmend stroomde en lekte op de nattige klamme eerdwanden van de wijde krochtige zaal .