(1895) Ik kan niet zeggen dat ik in het spreekwoord : ‘ Hij staat voor geen ton op ! ’ eene lofrede vinde op de verdiensten die wij huldigen , op de regten die wij onzen grooten mannen toekennen .Het getuigt ten voordeele der Lidköpingsche habitués dat de man met graauwe haren zich door geen losse kwinkslagen behoeft aan te bevelen ! Doch mijne omtrekken nemen geen einde en echter zit ik niet aan eene Duitsche tafel , die mij altijd stof tot verbazing opleverde , hoe de sentimentaliteit haren zetel konde kiezen in een land dat zoo copieus leert eten , en waarin men , indien men al water drinkt , slechts minerale , slechts staalwateren geniet ; en echter heb ik evenmin aan een Belgischen disch plaats genomen , wiens geur doorgaans meer belooft dan zijn smaak geeft , - eene liefhebberij voor uijen , uit de dagen der Spanjaarden overgebleven .Van het dessert gewaag ik niet dan om u te vertellen , dat de man der wederwaardigheden een glas portwijn op onze goede reis mededronk ; - moge zijne verdere hem ligt vallen ! - dan om u te verzekeren dat in Zweden als elders drievierde der menschenkinderen het beminnelijkst zijn aan het dessert ; - wij reden naar Westerplana .