(1753) Des , als hy , ' s morgens vroeg , aen ' t duin eens ' t gansch beslag Van de ongemeten zee in vlakke ruimte zag , Begon zyn teedre ziel , in min zich zelve ontdragen , Op een ' byzondren trant , in eenzaemheid te klagen : Strand - gezang .HEt Westewindje speelt , in koelte , langs het strand , En blaest een frisscher lucht uit zee , maer ik , ik brand .Een ziedend ongeduld verteert myn hart van binnen , En is niet aen dit strand , door koelte , te verwinnen .