(1919) En ' t zou dwaasheid zijn te willen beweren dat de Schartens in hun Italiaansche verhalen dit eeuwige niet vaak hebben weten te betrappen in de evenweêrschittering van het immer vluchtend wezen .Vooral hunne natuur - ‘ beschrijvingen ’ ( wie verlost ons van dit naar documentatie riekend woord ! ) geven in dit opzicht veel voortreffelijks .Maar over ' t geheel zijn zij toch te veel aan de grenzen van de schoone verschijning blijven rondtasten zonder tot de diepere kern te kunnen doordringen .