(1875) Sleeckx heeft bewezen een wezentlijk kunstenaar te zijn .Ik mag er den wensch bijvoegen , dat hij hier en daar nog een enkele toets verzachte , dat hij de ‘ zweetlucht ’ in den boerenherberg niet doet rieken , en dat hij niet van ‘ halstarrige bliksems ’ spreke , als hij een bekrompen , stijfhoofdigen kinkel bedoelt ! Maar dit ligt in des schrijvers realistische geloofsbelijdenis ! De recensie van Ten Brink is geschreven als een dialoog tussen Alexius van Staden en ene heer Wtenhage , die naar aanleiding van het oordeel over Sleeckx als volgt reageert : De heer Wtenhage .- ‘ Daar heb ik laatst aan een tafeltjen op het terras te Scheveningen twee Schilders over hooren redetwisten .