(1920) Hetgeen ik hieronder weergeef bespraken we voor een deel in een erker van zijn woonvertrek , terwijl voor onze oogen het witte paard zijn sprongen maakte ; boven hem in een wat te deftige lijst hing het ondeugend tronie van Jopie Bremer , ons aller vriend , ( geschilderd door Marinus Broekman ) - en dat kwam goed uit , want hij vertelde in echt - Amsterdamsche woorden van zijn Amsterdamschen tijd .Later droeg zijn vrouw fluks alle lampen van het huis bijeen , en schikte ze in verschillende hoekjes , waar ze gezellige schijnsels gingen gieten , maar de kamer met zijn Italiaansche pleisterbeeldjes en gravures lieten in halfduister , waarin de gebeitste betimmeringen , de witte muren met de nog geurende rieten lambrizeering een geheimzinnig effect deden : en toen kwam het meer diepzinnig gedeelte van ons onderhoud .Ik had hem vooraf geschreven wat ik ongeveer wilde weten , en dus kon hij aanvankelijk zonder onderbreking voortpraten : Als gymnasiast van zeventien , achttien jaar maakte ik kennis met ‘ De Nieuwe Gids ’ .