(1915) En zich dan om te keeren en te denken aan dat omgekeerde beeld in den spiegel .En dan zich langs een stoel te laten zakken op den grond en zoo weer naar de dingen te kijken , zich langzaam , slangig voorttrekkend over ' t donkere kleed , en dan in - eens stil te blijven liggen , lang onbeweeglijk te blijven liggen , met een kilte huiverend langs zijn zijden , maar in zijn hoofd aldoor die suizende lichtheid en aldoor elkaar opschuivende , fijn - spitse , als een boog strak gespannen gewaarwordingen van nieuwe en ook oude lang - vergeten - gewaande stemmingsmomenten en gedachten , nooit vroeger heelemaal gevoeld of begrepen en nu in - eens doorproefd , hoog - zuiver als een langzaam gegeten fijne vrucht , waarvan de nauw merkbare geur binnendoor in den neus komt .O ! van die stemmingen op zoo ' n leesdag , daar had hij een nooit aan zich zelf geuite verwachting van , een heimelijke hoop , heel vaag , verdwijnend als een schim , wanneer hij er het licht van zijn gedachten op liet vallen .