(1899) De reuk ontlast het brejn , en heldert het vernuft , Wekt ujt haer ' slaep de ziel , als zij door ' t swijmen suft .De lieffelijke lucht van bloemen en van krujden , En alle dróógherij geplukt in ' t heete zujden Zich inneboesemen ten open van dit lidt .De geest der spijz ' is zijn ; het lichaem voor ' t gebit .