(1753) De aengenaemheid van den morgenstond , Onbekend , ongeacht , of verwaerloosd .LIeve , stille Morgenstond , Die , met dauw en koele droppen , Planten , boomen , bloemen , knoppen , Legt een reukwerk in den mond : Als de blonde Dageraed , Met saffranen glans en luister , ' t Aerdryk , by het wykend duister , Toelacht , met een bly gelaet ; Als een voorboô van het licht , Waer de Zon , in gouden stralen , Meê begint te zegepralen , Waer voor alle nevel zwicht : Hoe veel is ' er van die leeft , Die zich kan en wil gewennen , Om de vreugd en ' t zoet te kennen , Dat uw blyde komst ons geeft ? De arbeidsman , die , met de zon , Om zyn kostloon , moet gaen zwoegen , Vind in u nooit dat genoegen , Dat men in u vinden kon .Och ! wat ziet hy vaek , met leet , Andren , uit ontydig slapen , Onvermoeide zatheid rapen , Wyl hy werkt , en zwoegt , en zweet .