(1886) Ik heb er beurtelings mijn blik gebaad in schaduw en in zonneschijn , in ' t vroege ochtenden in ' t volle daglicht ; tot laat toe bespied hoe de zonsondergang de toppen van de reusachtigste boomen deed uitkomen en hoe de maan tusschen hen doorscheen .Ik heb gewandeld langs de vriendelijk tot voortgaan uitnoodigende paden van het ‘ Gartenpark ’ , rondom ' t kasteeltje en ter wederzijden van de stad ; ik heb langs de glooiing der nabij gelegen heuvelen het uitgestrekte ‘ Bergpark ’ rechts en links doorkruist ; ik heb aan het jachtslot ‘ Hermannsruh ’ den sparregeur van ' t heerlijk hoogwoud ingeademd en gezien hoe daar , op nog grooter schaal , dezelfde geest gewerkt had .Ik liet mij wiegen in het rijtuig dat ons rondreed door die telkens wisselende vergezichten ; en mijn kieschkeurig oog genoot gelijk het oor van een muziekkenner bij een goed voorgedragen symfonie van Beethoven .