(1902) Aan een vriend .Wat aangename geur van zoetheid Spreidt zich in uw geschrijf ten toon ! Wat treffend en oorspronklijk schoon , Waarvan de bron in ' t rein gemoed leit , Lacht m ' in uw brieven vriendlijk aan En doet mij opgetogen staan , Als ik u vlucht mag gadeslaan ! Wat keur van uitgezochte woorden , Gedachten vol van klem en zin , Vindt mijn verrukte ziel daarin ! Wat onnavolgbre harpakkoorden : Hetzij ge , op Messiaanschen trant , De dichterlijke luite spant , Of , onbesmet in toon en maat , De kracht van ' t rijmwoord gelden laat , Hetzij ge op lager wieken drijft En in poëetisch proza schrijft , ' t Is al , o puik der puikpoëeten ! O dichter , als er weinig zijn ! ' t Is alles uitgezocht en fijn : ' t Is snoeperij , ' t is ambrozijn , Die Goôn op hun verjaardag eten : ' t Is nektar in een aardsch pokaal : Ja , ' t is verkleede hemeltaal .Hoe heb ik schier in alle straten Mijn achtbaar hoofd half gek gezocht , Waar die bankier toch wonen mocht , Die mij ' t beloofd getal dukaten , Waar ' t meer dan eens my aan ontbrak , Zou storten in den leêgen zak .