(1863) Hy wil de dorheid proeven van dien grond , Waarover de Aard al haar geweldnaars zond , En kust dien grond , hem als in de armen knellend , En drinkt de bittre wateren , hem wellend Uit hart en oog , en wentelt zich in ' t stof , En rijst weêr op , om Gode een lied van lof , - Een lied der klacht als voegt aan bannelingen , - Voor d ' ingang van de weduwstad te zingen ! Het was dat lied , gelijk hy zelf , vermaard , In Spanjes Synagogen lang bewaard , En aangestemd waar immer Joden zwerven Of by der vaadren graven komen sterven .De Maagd van Sion klaagt er ' t onderscheid Van toen het uit Egypte werd geleid , Gehoed door haar van God gezonden mannen , Of - toen de haat dier meer dan aartstirannen : Nebucadnezar , Titus , Hadriaan , Voor eeuwen Isrels zon deed ondergaan : ‘ Een vuur , een vuur gloeit in mijn aadren , Wanneer ik opvoer in mijn lied Dien blijden uittocht mijner Vaadren Uit Pharaoos verbaasd gebied ! - Een koorts van schaamte verwt mijn wangen , De krachten weigren zich mijn stem , Wanneer ik meld in rouwgezangen Mijn uitgang uit Jerusalem ! ’ ‘ o Lied , door Moses aangeheven , By Mirjams rinkelbom en trom , Toen ik Egypte mocht begeven En zijn verworplijk godendom ! - Ach zangen , druipende van tranen , Op Jeremias harp gesproeid , Toen ' k heentrok onder vreemde vanen De handen smadelijk geboeid ! ’ ‘ Hoe vriendlijk wenkte me uit de wolken De glans des vuurkoloms by nacht , Toen me uit de hand der wreede volken De hand mijns Gods had uitgebracht ! - Maar by ' t bestormen van den tempel , Wat zwarte wolken van rondsom , - Met wat verfoeisels op den drempel Van Gods ontheiligd heiligdom ! ’ ‘ De wateren der Schelfzee ruischten Op dat ontzachlijk uitgangsuur , De wateren der Schelfzee bruischten ..