(1912) Hij zou zich slechts zat kunnen eten aan het ideaal van de vleeschpotten die nog komen moesten ; ondanks alle vreugde en zekerheid van de komst der volle jaren , wist hij stellig en bitter dat de magere jaren nog in hun uitputtende werking leefden .En dat zij voor hem zouden duren , tot hij eens sterven zou , met de vreugde van het stellig verwachten der volbloeiende tijden voor wie na hem kwamen , maar o , misschien ook met een machteloozen kreet van begeerte uit zijn begrijpende bewustheid , naar de heerlijke aarde , die hém niets had gegeven van den martelenden geur harer rijke menschelijke gelukkigheden .O , te moeten sterven zonder te hebben geleefd en zonder gelukkig te hebben kunnen maken .