(1862) Wat vraagt gij hem te kwader ure of zijne krankte geheel geweken is ? ‘ Jicht , ’ antwoordt hij , ‘ jicht , wat wist Jupiter van jicht , als Hebe hem de schaal bood ? ’ En blozende verwijt de lieve zich , dat zij de rondgereikte flesch heeft aangevat , dat ze , weigerende zelve te drinken , aanbood hem in te schenken ; deed zij iets dwaas ? Hensche grijze , die een blos begrijpt , al mist het marmer de gave dien weêr te geven , maakt hij de gekheid weêr goed : ‘ mag Bijström , ’ vraagt hij , ‘ uw buste maken , als ik , oude man , er bij ben ; zelf voer ik den beitel niet meer .’ - Of Mijnheer Beskow de wijnen bestudeerd had als een keurig kenner onder onze vrienden - geene ondaukbare studie , het zij in ' t voorbijgaan opgemerkt - zoo volgen de fijnere de fijne , en de fijnste de fijnere op ; sherry en port , de dagelijksche van den zweedschen disch , hebben rust , maar bruin wedijvert met blond , de fransche druif met de rhijnsche , de gloed met den geur .Daar wenkt de gastheer zijn zoon , den zeventienjarigen student aan Upsala ' s academie , en de kurk vliegt omhoog en twee of drie andere nemen dezelfde vaart .