(1876) .Ja ' t zou u wèl staan , is het niet ? het zou Zoo prachtig ruischen om uw slanke leden , Als ge uit de koetse zoudt ten altaar treden , Naast uwen bruîgom , trotsch van op zijn schreden Te hooren : ‘ God , wat engel van een vrouw ! ’ O , rijk zijn ! rijk zijn ! is het niet ? - Zoo allen Rond u zien passen op uw minsten wensch ; En toch niet grootsch zijn voor ' nen armen mensch ; Maar de aalmoes in zijn handen laten vallen , Met eenen lach zoo medelijdend goed , Dat dit alleen hem deugd aan ' t harte doet ! En dan , gaan wandlen waar ' t u lust ; gaan rijden , Langs breede lanen rijden naar uw hof ; Maar snel , o snel ! dat al de boomen glijden Naast u , als bange schimmen ; dat het stof Ver , ver van achter boven ' t loover wemelt , En als een goudwolk in de zonne schemelt ! En dan het bal , het bal ! o ja , dat moet Iets zijn toch ! - langs die ruime , geurge zalen , Daarheen te golven in den flonkergloed Van gulden luchters , spiegels en kristalen ; Bij ' t zwirlen van de vuurge dansenrij , Zich als op vleugelen van harmonij , Te voelen wieglen tusschen gaas en zij , Fluweel , en goud , en diamant , en bloemen : Dat moet iets zielverrukkend zijn ! - En gij Zoudt u daar licht de schoonste hooren roemen , Ho ! ..