(1905) .Bij hem had ze gewoond in dagen van voorspoed ; haar mooi lichaam had hem steeds weer in vervoering gebracht , het huis was vervuld geweest met haar zachte , dure parfum , haar zijden kleeren ruischten door salons en marmergangen , al leefde haar koude ziel niet met hem mee ; al had ze minachtend geglimlacht en gespot met het mooiste , wat zijn geest kon opleveren .- Als hij , zelf voldaan over zijn nieuw kunstwerk , het haar toonde en innig hoopte op een beetje sympathie , dan geeuwde ze en noemde zichzelf veel te dom om dat op waarde te schatten en draaide het hoofd om in de zachte kussens van de divan en snoepte voort aan haar dure bonbons .