(1896) De boot lag vast aan wal ; - haar forsche roeijers sloegen Den alligator gâ , dien zij ter schuilplaats joegen , Die met den graauwen staart in ' t groene wier verdween ; En vlijden lusteloos zich neder op haar banken , En vloekten , ruige hoop van roovers , raauwe klanken Der beide werelden dooreen .Zij lagen zaamgehurkt , om ' t hoofd niet op te beuren , Al kwam uit beemd en bosch het koeltje , met de geuren Der specerij van ' t West in weeld ' rig spel ontschaakt ; - Maar ware in ' t ver verschiet de beker volgeschonken , Maar had de dobbelsteen hun raat ' lend toegeklonken , Opspringend waren zij ontwaakt ! En toch , was ' t zoet te zien , hoe blaauwe wolkjes zweefden , Waar windes zonder tal hun bloesems zamenweefden , Een looftent wapp ' rende om en over ' t rieten dak ; De planter zat er stroef en stil zijn pijp te rooken , Tot door een ' snellen schred ' t gepeins werd afgebroken , Een hoed van uit de heesters stak .De slavenhaalder was ' t , - die nu de klink al ligtte Van ' t hek , - die voor hem stond , - die ' t woord reeds tot hem rigtte : ‘ Voor anker ligt mijn schip , daarginder in de baai ; ' k Wacht maar op ebbe en maan ; ’ hij zweeg , doch liet zijn ving ' ren De goudbeurs uit zijn vest eens heen en weder sling ' ren , En voer toen voort : ‘ Wat kiest ge , paai ? ’ Een quarteronne - maagd , demoedig neêrgebogen , In schaâuw des loovers , sloeg , bij ' t woord , haar valkenoogen , Half nieuwsgier , half ontzet , op ' t handeldrijvend paar ; Schoon was ' t aanvallig kind hoezeer geen tooi het sierde , En slechts een bonte rok haar om de heupen zwierde , Als om den boezem ' t raafzwart haar .