(1859) Onschatbare oogst der boomgaardtakken En schatten by den grond geplukt ; Wier schoonheid oog en hart verrukt , Gy - allen bloeit den Heer ten prijs , Die ' t schuldig kroost van ' t Paradijs Vertroost met gunst - by gunstbewijs ! Het talloos heir van pluimgediert , Dat juublend op den luchtstroom zwiert Naar d ' Opperheer zijn vlucht bestiert : - De bietjens die in ' t bloemperk zweven ; - De vlinders die zich ' t lijkkleed weven , Zich - zelfbegravend weêr herleven ; - De vischjens in het woelend nat , Met zilvren lovers overspat ; - ' t Leeft alles om Hem eer te geven Die Edens hemelschoone dreven Voor ' t eerste paar verordend had .Wanneer het koeltj ' in ' t lommer speelt , Dat zacht als teedre moederhanden Op ' t aangezicht Van ' t lieve wicht , Des wandlaars slapen streelt by ' t schroeiend zonnebranden , Wanneer de wind door ' t woeste ruischt , Of ' t daavrend loeien van d ' orkaan D ' onpeilbren schoot van d ' oceaan Met hemelhoog gegolf doorbruischt ; - Wanneer het water bots by bots De onzichtbre bron ontstort met daavrend golfgeklots , En wijd en zijd in ' t driftig schuimen , Een sneeuwjacht schijnt van donzen pluimen , Het ruischt , En bruischt , En loeit En vloeit , Door woud en meer , op berg en rots , Ter eer des onbegrijpbren Gods ; Wie hoort niet in des donders stem , De ontzachbre majesteit van Hem Die de aarde tot zijn voetbank heeft : Aan meir en stormen wetten geeft : En bliksemschichten van zijn vingeren Ten zegen en verderf doet slingeren ? ô Gy , die in het Heilge woont , - Die ' t zondig Adams kroost dat steeds uw wetten hoont U altoos nog genadig toont ! Gy schenkt ons eindloos meer dan voor dit aardsche leven : Gy - zelf bracht ons den losprijs aan Die voor den zondaar heeft voldaan ; Gy hebt voor hem uw bloed gegeven .' t Afschijnsel van uw Heerlijkheid Waarin de volle Godheid woonde , Werd onze boetstraf opgeleid ! Ja , Hy die in de heemlen throonde , Het eeuwig Woord , werd vleesch , en stierf , Op dat Hy ons genâ verwierf .