(1825) Intusschen vindt men , gelijk overal , krachtige passages ; ééne strekke ter proeve : God ziet alleen op ' t hart .- De vrome zucht eens braven Zegt meer dan tempelpraal en geurige offergaven .De traan der droeve weeûw , in eenzaamheid geschreid , Het ernstig smeekgebed der teedre onnoozelheid , De dankbre vreugdelach der pas genezen kranken , Wen ze in de lentezon den eeuwig Goeden danken , De blik des stervenden , wiens dof en brekend oog Zich hopend en gerust wendt naar den hemelboog , Is meer , oneindig meer dan al het biddend schreeuwen En daavrend kerkgedruisch van woênde Fariseeuwen .