(1846) Van Effen stelt in de Poetische Zinnevlugt de Swanenburgsche hoogdravendheid van sommige dichters aardig ten toon .Uit het werk van Sermees maakt hij een uittreksel van de hoogklinkendste woorden , en brengt die in den trant der Datheniana , op rijm , bij voorbeeld : De Bruller , Arend , Roos en Harp , Vereenigd , vallen stout en scharp , Terwijl de krijgstrompetten blaezen De trommels en herpauken raezen Met hunne legerbenden aen Op de Oorlogsknechten van de Haen Ik zie ze reeds de sabels stroopen ; Daer gaet de holle gorgel oopen Der draeken , welker ingewand In arbeid gaet van moord en brand : Al wat men riekt zijn zwavelschichten , Al wat ik zie zijn blixemlichten , Het is al donder , wat men hoort , Een hagelvlaeg van kogels boort En zoekt zich dus een wech te baenen Door de aengepreste Lelijvaenen : Maer op het barsten van ' t kartou Is ' t of het aerdrijk splijten zou Men ziet alom de velden rooken Van Adrensap door staele pooken Uit hard en ingewandt getapt .Het paerd , dat lijk op lijk vertrapt En op ' t gebliksem van de klingen Grimlachte , kan het niet ontspringen , Het sneeft in ' t midden van ' t gevecht Al snorkend met den zadelknecht enz .