(1878) Wie zal het wagen den indruk te schetsen , het gevoel te malen , dat een heerlijke lentedag op den sterveling uitoefent ? Welke pen vermag den zuiveren wellust te beschrijven dien de mensch moet smaken , als hij de verjongde natuur en haar verrukkelijk schoon gadeslaat ? De verven zijn te gevoelloos ; het penseel is te slap ; de gloeiende verbeelding des dichters is te koud , om datgene uit te drukken , wat men slechts gevoelen maar niet meedeelen kan .Die zoete balsemgeuren van het pas ontloken groen ; dat liefelijk gekweel der vogelen ; die koesterende stralen der vriendelijke zon : alles kan men genieten , al dat schoon met onverzadelijke graagte genieten ; stom van verrukking in aanbidding vertoeven ; nogmaals die lucht inademen ; nogmaals de handen dankend ten hemel heffen , maar spreken ..