(1902) Tot aan de uiterste grenzen en stranden van de Westersche beschaving wonen stille mannen die van een boekerij hun wereld hebben gemaakt ; hun lichaam komt niet buiten de stadswallen : maar zij zoeken het Oosten met de ziel .Geduldig , woord voor vreemd - klinkend woord garen zij de taal bijeen van een of ander woest bergvolk , dat plundert , doodslaat en in stinkende schaapsvellen gewikkeld onder den sterrenhemel slaapt op een Midden - Aziatische hoogvlakte .Zij schrijven de daden op van geweldige prinsen , die wreeder dan tijgers waren en prachtig als de middagzon .