(1788) Die deel ik u dan mede , en voldoe zoo aan de inspraak der vriendschap , die voor u waarde geeft , aan al wat ik voordbreng .- O ! hoe schoon is nu de bloem - en moeshof met groene muuren omtuind ! het windje speelt in het zagtgroene beukenloof ; de pasontloken blaadjes ritselen ; en zie ik er langs , ik word bekoord door hunne schemerende glanzen ; thans pronken de bloembedden met eenen vorstelijken luister ; de donker bruine muurbloem treft mij door haar gloed en geur ; de trotsche tulpen , door haare sterke vlammen ; de keizerskroon , door haare vorstelijke schoonheid ; de irias , door haare grootsche houding , en purperen gloed ; het kleine lelijtje der dalen verspreidt eenen lieflijken balsemgeur rondom zig : terwijl het zijn netgesneden kelkje bijkans in zijne bladen verschuilt ; een bevallig beeltenis der nedrigheid , die , wars van alle praalzugt , slegts in stilte weldoet , en zig bij ijder veraangenaamt , zonder het te zoeken .Zoo even koom ik weder van een lieve rustplaats ; mijn boomgaard ligt in een dal , dat aan de noordzijde door een steilen heuvel beschut wordt , en aan de twee zijden door een digte heg van meibomen omboord is ; terwijl er aan de zuidkant een helder beekje langs vloeit ; hij strekt tot weide voor mijne geiten en schapen , met hunne jongen .