(1710) ' k Had haer in d ' armen vast , en droegze na het strand .Ach ! rukt men zoo Panthee van ' t Vorstelyk ledekant .Goôn riepze , vol van angst , maar eerze kon bedaaren , Zoo waren wy alree een stuk weegs heen gevaaren , Toen was myn hart gerust in alle swarigheên , Maer ' t gantse Susen was vol droefheid en geween , En zogt haer Koningin , die niet meer was te vinden .