(1878) .Ach ! Keesje , denk je nog wel aan den tijd toen je in een regenmanteltje tien passen achter je pa liep te soezen en zulke vizioenen zag ? ▫ En toch - hoe weinig voldoening niet waar ? gretig snuif ik de wierookdampen op en zuig uit het kleinste krantje het beetje honig dat ze voor mijn werk beschikbaar hebben / maar het is niet genoeg .Ik zit hier op mijn ruime kamer met haar vrij uitzicht , te midden van kransen en geschenken , ik zou nimmer gedacht hebben dat mij nu nog iets kon ontbreken en toch - ▫ O grauwe grachten , vale muren , somber menschengekrioel - ik wil kleur en licht en wuivend groen .