(1920) [ De vaas , met vruchtbare eeuwigheid gevuld ] De vaas , met vruchtbare eeuwigheid gevuld ; De zielen rijzen aan verborgen steel ; En glanzen sprenkelt van kort - juichend geel De blijdschap om een klein , zwart hart van schuld ; In ied ' re wereldkelk draagt blauw fluweel Witvloss ' ge banden , beurtelings verguld ; In ied ' re kelk fonkelt aan Brahman huid ' Een nachtelijk geheimschrift van juweel ; In ied ' re kelk langs ontzaglijke kring Loopt van schem ' ring naar paarse schemering Een gouden skarabee over het blauw ; In iedere juweeltext wijst een lijn De hroglyphen , die het heiligst zijn , Met ijle golving van doez ' lige dauw .[ De skarabeeën vlammen Brahman ' s glorie ] De skarabeeën vlammen Brahman ' s glorie , Brahman ' s mysterie wemelt ' t violet ; Opstijgend door onzichtbaar adernet , Dampt Brahman als een reuk uit ied re porie ; Hij , die in rythme ontplooit van eigen wet Tot pracht van wereldkelken zijn trezorie , Trilt , eenvoudig zieltje van de infuzorie , Als wazig pluisje in ' t ontzaglijk bouquet .En ' t knopt en bloeit : de klokken , die verwelken , Zinken in de urn , en herrijzen als kelken Van viznaire saffier en topaas : De goudsbloem , rondom ' t stille hart gesponnen Door polonaises van org ' lende zonnen , Duikt onder in Brahman ' s mysterievaas .