(1918) Tusschen de rotsen kronkelen diepe nauwe ravijnen , waar de zeewind niet binnengiert : de hellingen zijn te steil voor de herten , die elders den berkenopslag afknagen .Daar sprokkelde hij rijs en twijgen : hij sneed er het dikstammige heikruid af , en het bramenstruweel , de gouden brem , en de stekelige blauw - groene jeneverbes - struiken , die geuren in de zon ; met zwaren last keerde hij des avonds huiswaarts .De jonge boomen , die hij ervelde , schoten krakend het ravijn in : de vloed kwam en beurde ze omhoog : hij bond ze aaneen tot een vlot , dat hij naar de landspits stuurde .