(1858) Doch , wy leefden , God gaf zegen , bloei en vrucht aan onze koets , En wy smaakten zijne volheid in den vrede des gemoeds .Dierbre ! van den rand des grafkuils , aangeschonnen van den dood , Biede ik u dit wilde vruchtjen van een Nabatheesche loot ! Wrang van sap , van schorsvlies bitter , smaakt het vruchtjen naar de smart : Echter aâmt zijn geur verkwikking , echter zoetheid voor het hart .Ach , wat heeft men op dees wareld aan het valsch uitwendig zoet ! ' t Bitter steunt de matte vezel , ' t zuur verfrischt het loome bloed .