(1920) O wonderdiepe vrede Nu zich om ons de golf weer sloot .De deining ruischt en fluistert , Zoetheid van menschelijke stem , Nu ' t al te klare duistert , - En diep omlaag zijn wij bij Hem .X Ziehier mijn hart : het beefde Aldoor als nu , van dat ik werd En in mijn moeder leefde Tot nu daar ' k uitzie in de vert .