(1916) III De Schoone Herfst Naar dezen herfst had ik ontroerd gewacht Als naar een nacht van zwoel - doorgeurde droomen : Naar ' t koele licht en naar de gouden boomen In grauwen nevel langs de smalle gracht .De dagen waren vreemd van veege pracht , Een felle gloed scheen alles te doorstroomen : De bloemen baarden huivrend - zoete aromen En wreede kleuren , bont en brandend - zacht .En als ik trad onder het droeve woeden Van stilte en weelde en lust den dood gewijd Voelde ik een beven door mijn leden spoeden , Maar ook , diep in mijn ziel die bang - verblijd Den rijkdom dronk , het matelooze bloeden Van schrijnende angst en heete onzekerheid .