(1897) Alles walgde haar , die onbeschaafde meisjes in vuile dansschoenen en tricots , hare bovenlijven in ordinaire blouses , zich oefenend in haar morgenstudiën .De reuk van stof , olie en verf begon haar te overmeesteren , zij was op het punt haar zelfbeheersching te verliezen , toen de vriendelijke stem van den directeur dicht bij haar zeide : ‘ Uw beurt , mevrouw - wil u zeggen welke muziek u verlangt ? ’ Het orkest , bestaande uit een viool begon het accompagnement van ‘ La Paloma ’ en tegen het einde , terwijl haar bloed heftig klopte in haar zwaar hoofd , hoorde zij weer de stem van den directeur als op een verren afstand zeggen : ‘ Mijn compliment , mevrouw ! Ik zal blijde zijn u een salaris van tien pond in de week te mogen geven .Ik ben zeker dat u succes zal hebben .