(1894) Hoe frisch en ontvankelijk is zijn geest gebleven ! De roze pracht van appelbloesems - de glorie van een boekweitveld - de volle frischheid van een zomerochtend - alles brengt hem in verrukking .Hij luistert naar het gonzen der bijen in zonnige Mei - dagen , als hij ligt onder de heesters met zijn lievelingsbloemen , de zoetgeurige seringen , - of midden in den nacht naar de kreten der onzichtbare vogels , hoog in de lucht noordwaarts trekkend , naar het mysterieuze gesoef der tallooze vleugels als hoog windgeruisch .Hij neemt in beterschap toe .