(1889) Overal tintelt schoonheid in den vluggen cadans zijner strophen .Dit bewijze het lied van den wreed bedrogen minnaar : ‘ De zachtste zefirs , die er wuiven , Doen ' t poeder van uw geur ' ge kuiven , O zomerbloemen , ras verstuiven , In dartel spel , - Doen van de vleug ' len , die u wiegen , Het goud - en purperstof vervliegen , O , nachtkapel , - Doen ' t lied van hem , die voort moet zwerven , Al ras verdwijnen en versterven , Zijn zacht vaarwel , - Maar ijdler , dan die vedeltonen , Of ' t stof van lente ' s bloesemkronen , Of ' t goud , dat vlindervleuglen toonen En minder trouw , Bleek mij de liefde , die kon wonen In ' t hart der vrouw , ’ Mogen de drie laatste regels te wenschen overlaten , aan vaardigheid en virtuositeit ontbreekt het Fiore della Neve niet , eigenschappen , die hij verder nog ten toon spreidde in enkele andere bundels : ‘ Liana ’ ( 1882 ) en ‘ Van eene Sultane en andere gedichten , ’ ( 1884 ) .Voordat ik de namen noem van enkele tijdgenooten dezer laatste trits , de namen van Mr .