(1644) Doen verstondt de Klerck wel dat haer stemme slap , sacht , oock dat het meeste deel van haer Lichaem gantsch vander Sonne ghebrand was : deur welcke saecken ende oock deur haer ootmoedighe begheerte hy een weynigh met haer te lijden wert : maer dies niet tegenstaende heeft hy haer noch gheantwoort aldus : Ey snoode vrouwe , ghy en sult niet van mijnen , maer van u selfs handen sterven indien ghy daer begheerte toe hebbet , oock suldy tot de verkoelinge van u hitten zoo vele waters van my verkrijghen : als ick vyer van u verwerf tot versachtinghe van mijn koude .Maer my verdriet grotelick dat het gequel van mijn koude ghenesen is met de hitten van een die alsoo stinckende is geworden : daer u hitte noch ghebetert sal werden met welruyckende Rooswatere : ende dat die in sorghen stont mijn senuwen , jae mijn heele Lichame te verliesen daer sult ghy alsoo van hitten ghevielt zijnde , alsoo schoon noch blijven als het Serpent dat zijn oude Huyt verwerpt .Wee mijns ellendighen sprack de Vrouwe : Godt geve mijne vyanden de schoonheyt die in sulcker wijsen verkregen wert .