(1899) Een kioske in Byzantijnschen stijl gebouwd , en op grillige wijze beschilderd , bood u schaduw en rustplaats , zoo ge een der priëelen versmaad had , die er natuurlijke zetels boden , door fijn mos en welriekend kruid gevormd , nevens banken van wit en rood marmer .De pages van den Graaf zouden er u op zijn wenk de fijnste vruchten van het zuiden komen aanbieden - versch van hun tak of stengel gerukt - hetzij de vurige granaat uwe begeerte lokte door zijne kleuren of de koele perzik uw lust gaande maakte bij uw dorst , of de geurige ananas uw smaak fijner prikkeling beloofde - of wel uw verlangen zich uitstrekte naar druif of vijg - alle zinnen vinden hier hunne voldoening , iedere smaak zijne streeling , en men zou er bijna toe komen den rijken Graaf zijne stoffelijke voorrechten te benijden , zoo men niet wist , dat hij , die ze genoot , leed aan eene zedelijke krank - heid , die hem eerder maakte tot een voorwerp van beklag dan van benijding .Wel kon hij zich verbeelden gelukkig te zijn , zoolang hij in begoochelende rust bleef voortsluimeren , om bij ' t ontwaken niets te hooren dan het vroolijk gejubel van vleiers en afhangelingen , die als een veiligheids - cordon om hem heen sloten , waar binnen niets kon indringen , dat hem aan zijne ziekelijke weekheid herinnerde en smartelijk opschrikte uit zijne ruste , maar waar iedere aanraking met de werkelijkheid , die toch niet volkomen te vermijden was , hem pijnlijk aandeed en zijne eigene zwakheid deed gevoelen , zonder hem te bezielen met den moed of de macht om zich uit die zedelijke laagte op te heffen - waar iedere toon des lijdens , die zijn gehoor trof , hem toeklonk als eene stem des verwijts , al deed hij het mogelijke om niet te luisteren - waar hij zich te traag en te lusteloos voelde , om zich te verzetten tegen bedrog en geweld dat hij verfoeide - waar de ingeving eener betere natuur hem niet eens het treurig voorrecht liet zich te verharden tegen eene kwaal , die zijn verstand had onderkend , terwijl de wil hem faalde om zich aan te gorden ter genezing – daar – konden geuren noch kleuren , noch frissche waterstroomen , noch een paradijsachtig lustoord - hem een innerlijk paradijs scheppen , noch zijne ideale en toch zoo wezenlijke ellende verbloemen en vergoêlijken , sinds de bewustheid daarvan eenmaal in hem was ontwaakt .