(1912) Toen ik weder tot mij zelve kwam , leed ik aan eene erge zenuwkoorts , die mij gedurende vijf dagen in levensgevaar deed verkeeren .Dank zij de bijna moederlijke verpleging der oude waardin , geraakte ik echter weder te been , en ik haastte mij eene stad te verlaten , waar nog immer het gehuil der moordenaars en de reuk van het vergoten menschenbloed mij vervolgden .God zij er om gezegend , vriendin , nu ben ik behouden bij u terug ! ’ Wij spraken nog langen tijd te zamen over al deze schromelijke dingen .