(1829) Een weinig verder gewaagt de Spreker van de Tentoonstelling der Planten en Gewassen , en zegt hij hieromtrent : Wij gevoelen dan , als wij den algemeene ( n ) stoet der reizenden beschouwen en hunne denkwijs daarover hooren mogen , onze groote en hooge eer van menschen te zijn , begaafd met zulke vermogens en verrijkt met zulke talenten , en het doet ons bij zulke werkzaamheden en zoodanige tooneelen hartelijk leed , dat de zonde deze aarde gemaakt heeft tot eene woonplaats van beroering en ontheiliging en wij danken onzen barmhartigen Hemelschen Vader , dat Hij ons deed geboren worden en opgroeijen onder het Christendom , bij welks licht wij zulke schoonheden mogen daarstellen .Dikwijls hebben wij deze Tentoonstelling bezocht ; maar ( wij schamen ons niet , dit te zeggen ) nimmer hebben de schitterende kleuren van de Pelargonia en de aangename geuren van de Helianthropen zulke treurige herinneringen bij ons opgewekt ; integendeel , in Flora ' s tempel smaakten wij een zuiver genoegen , waardoor wij minder dan ooit aan onze verloren onschuld dachten .Vervolgens spreekt de Redenaar van een nieuw Wetboek der Maatschappij ; men zag er zeer tegen op , doch het is er toch toegekomen ; - van het fonds der Maatschappij , dat voor uitbreiding vatbaar is en nog gedurig kan verhoogd worden ; - van de goedheid van onzen Koning , ( want hij wist hier , gelijk hij verklaart , geen bijvoegelijk naamwoord te gebruiken , dat zijn geheel gevoel kon uitdrukken ) die , bij gelegenheid van het vijftigjarig bestaan der Maatschappij , haar jaarlijks eene som van f 3000 heeft toegelegd ; - van de eensgezindheid der Hoofdbestuurders , die nooit met elkander kijven , en over wier lippen , bij de beraadslagingen over zulke gewigtige zaken , nimmer eenig bits woord rolt .