(1893) Hij had het dan ook gedaan , nadat hij niets behalve zijn laarzen en zijn jas uitgetrokken , en zich aldus had neergelegd als een soldaat , die kampeert .De lakens waren koud , ruw en rein ; het bed was van kaf evenals het kussen , dat den zonderlingen , eigenaardigen reuk dezer aartsvaderlijke stof had en onder den druk van het lichaam en het hoofd wegschoof .Dadelijk half indommelend , had hij een bewustzijn van vreemdheid behouden : hij hoorde den wind in ' t dennenbosch ; achterdeuren sluiten , grendels voorschuiven , voeten over den vloer gaan , het vuur opblazen ; en dan , weer wakker schietend , een gefluisterd gekibbel in de keuken : ‘ Alzoo hout morsen ! - ' t is een schande ! ’ ‘ Hewel , ja , - dit was eene zachtere stem , die van Rensken , naar ' t hem scheen - ik zou er mijn kat van spreken om een geheelen nacht zonder vuur te zitten verstijven .