(1657) NAer dat het Hofken van Gethsemani met het dierbaer Bloet , en sweet Christi Iesu besproeyt is , soo sijn daer nader - handt menigherley bloem - deuchden , en wel - rieckende kruyden ghewassen , die t ' allen tijden van sijne dienaers ende dienaressen sijn ghelesen , ick en twijfel niet o Siel of ghy gaet daer somtijts oock al een tuyltjen haelen , want daer wort ghevonden de witte lelie der Maeghden , de welcken sy in haeren schilt voeren : hier plucken de weduwen het nederich , ende oitmoedich violetjen , volghende dese blomme naer in een stil kleedt haeren staet betaemende .Hier vinden de ghetrouwde de roose van een Christelijcke liefde de welcke ghevlochten wesende met verscheyde soet - aesemende kruykens van verduldicheydt , lanckmoedicheyt , standtvastigheyt , onghetwijfelt eenen aenghenamen geur van hun gaen verbreyden .Maer weet ghy wel o Siel op wat beddeken dat ghy van daegh moet gaen plucken ? t ' is het perxken daer de overghevinghe en resignatie van sijnen eyghen wil soo ieudich is bloeyende , t ' is dien : Fiat voluntas tua .