(1884) Op het dorp sliep men nog : het was een rustdag .Het water viel plassend en ruischend op het zware molenrad en zond zijne mijmerende melodie in de ruimte , anders met zooveel stilte vervult , dat zelfs geen popelblaadje trillen durfde .Weldra hoorde men nu en dan een krijschend vensterluik openwerpen en blauwe rookwolkjes stegen op boven de daken naar den azuren hemel , waar reeds eene blanke duif met forsigen vleugelslag door dreef .