(1667) 4 .' t Gesicht van u aenschyn , Is zedigh boven maten , En u twee Borstjens syn Als geurige Granaten Waer uyt heel rynich vloeyt Mijn aertsche milde vreugden Mijn Liefde soo besproeyt , En groeyen doet in deughden 5 .En uwe Lipkens bly , U roode Roose wanghen , Verwecken t samen my Om minne Lust te vanghen ; O suyvere Goddin ! Laet my dogh eens naer luste Aenraecken ; mijnen sin Die stelde hem tot ruste Als ghy d ' occasij hebt een saeck wel uyt te voeren , Tot uyt - werck vande selfd ' en wilt niet langh toeloeren , Maer nemt d ' occasij waer die voren is gebaert , En achter is heel kael , en teen ' mael sonder baert : d ' Occasij eens versuymt veroorsaeckt dickwils leet Het yser dient gesmeet , terwylen het is heet .