(1816) Wat deze laatste hoop tot nog toe mogt te leur stellen , dat hebben klijn en spandaw , zoo veel mogelijk , vergoed .Wij weten het , immers , sedert lang bij heugelijke ondervinding : hoe de Hollandsche Tuin moge verwoest en vertrapt zijn ; hoe lang het welligt nog duren moge , eer zijne vruchtboomen de oude uitgebreidheid , de eiken , die hem omringend beschermen , derzelver statige pracht en vastheid terug erlangen , - bloemen van allerlei geur en kleur , gloeijend als edelgesteente en welriekend als de kostelijkste voortbrengsels van het Oosten , ontspruiten aan allen kant welig en onnavolgbaar .Het spijt ons , dat men het eerste stukje , dat onze hand ter nadere beschouwing aangrijpt , Lierzang genoemd heeft .