(1889) Hare door den last der droefheid gebogen schouders richten zich op en in hare door tranen verdoofde oogen flikkert een vlam van toorn .Iemand is haar vóór geweest ! Hare bloemen zijn de eerste niet ! Op den grafsteen is reeds een ruikertje viooltjes neergelegd ; die bloemen liggen daar pas , want zij zijn nog frisch in hun eenvoudigen krans van klimop .Geen twijfel - die bloemen komen van Henriette .