(1725) ' t is waar , gy buldert onweêr , als gy Saturnus dogter genaakt , maar myn Corinna spant den zoomer voor haar lente , en doet Zephyrus kwynen op den morgenstont van haar teder vel ; egter zyn haar peilen dodelyker , als de flits van Cefalus , om datze in zuiker gedoopt , ons de kragt beneemen van het zuur te doorgronden , dat alle dingen verzelt .Wat zuur ! haar Hyble lagt van Maryolyn , en Thym , gelyk Hymettus toppen van ruikenden balszem , en schorssen van kaneel .De bossen , de vederen van hun kruin , die buigen van Myrt , en zyn in een gestrengeld , als duiven , die hun wieken reppen van wellust , om hunne oorzaak te proeven .