(1884) Op de eene plaats vloeide de beek kalm voort ; op de andere rolde ze met vroolijk lentegemurmel over steenen en keien .De geur van bloesem en kruiden omgaf Everaart , bedwelmde hem .Madeliefjes en boterbloemen wierpen kwistig schitterende tonen tusschen het gras ; de paardebloem verhief , zoo hoog mogelijk , hare heldergele schijven ; hier en daar spiegelde een hemelsleutel haar nikkend kronenschermpje in het doorschijnend water .