(1914) Nóg zat ze in het moeras , maar ze zou een rare zwenking maken .In de stinkende drab getrapt en tóch niet gestikt , dát ging ze de doerak - wijven en kerels toekrijschen ! Manus Peet zou haar ook wel graag een handje steunen , als hij hoorde wat haar op haar stoeltje werd thuisgebracht .Nu ze om Manus dacht , zag ze oók weer Joden Jet , haar grauwen kop , haar vuil - grinnikenden , wreeden mond , haar valsch - zoeten grijns ; en hoorde ze het smakkend inzuigen van haar bloedlooze lippen .