(1906) Uit hun frissche , open kindermonden welde tierige zang , als van vogels , die vol zijn van jeugd en vreugde .Ze grepen joelend de takken beet , met hun tropeeën van twijg en blad , zoet geurend en levensvol nog en dol zwaaiden ze die boven ' t hoofd , gillend en dansend .Rukkend gristen ze mekaar de groene takken uit de handen , stoeivechtend ermee , als losgelaten jonge honden .