(1857) ' t Is uw schoot , die deze weldaad teelt .Zie ginds de scherpe anijs in uwe hoven tieren ; De fraaie venkel , trots , op hooge stelen zwieren ; De geurige karwei ; het korianderzaad ; De speerkruidwortel , steun van zwakken zenuwdraad ; En , dien wy vroeger reeds verdiende glorie gaven , De munte en majolein : uw eigendom , Bataven ! Of , zoo u ' t onwijs hart naar afgelegen kust , Naar vreemden hemelstreek , uitheemsche vruchten , lust , Welaan ! de Gember laat uw vordring niets ontbreken , Met eedle Zedoar , uit Morgenlandsche streken , De vurige Muskaat ( ach ! al te sterk van gloed ) , En ' t olierijke blad , doorbalsemd van haar zoet .Doch veiliger dan dees is ' t ooft der Hesperieden , Die in hun geele schel een bijtende olie bieden , Min tergend , meer geschikt tot prikkling van de maag En dampontlasting , die zich opzet van omlaag .