(1857) - De redenaar zeide : Gij lieden zijt niet alleen blind , doof , melaatsen , kreupel en lam - maar ook nog stom .Zeg ik tot u , bekeert u , gij kunt mij niet hooren - zeg ik tot u , roept uit den stinkenden poel uwer ellende - gij kunt niet roepen - zeg ik : staat op - gij kunt niet staan op uwe kreupele voeten , want gij zijt als mephiboseth lam van ' s moeders lijf aan - gij ligt gebonden en geboeid en met hellebanden vastgeklonken onder de magt van den helschen geweldenaar - maar laat ten minste uwe koperen en ijzeren ketenen rammelen , ja rinkelen - laat uwe boeijen ratelen en rammelen voor des Heeren aangezigt .En onder dit rinkelen en rammelen maakte hij bij het steeds hooger stijgen van zijn stem , zulke akelige trillende en ratelende geluiden , vergezeld van zulke stuipachtige sidderingen en schuddingen van zijn lang ligchaam , dat ik vast geloofde dat hij voor onze oogen in een zenuwtoeval neerstorten zou , terwijl de boeren het uitbrulden en de boerinnen gierende en gillende losborsten in jammeren en weeklagen , en er verscheidene jonge meisjes en bejaarde lieden in de handen wringend en klappertandend werden weggedragen .