(1896) Hij zoude geheel Mechelen hebben kunnen doorwandelen , nergens had hij eene woning aangetroffen , waarin de luide feestvreugde hem regt zoude hebben gegeven , zijnen vrolijken bevelhebber te vermoeden .En toch zat deze bij den vollen beker geurigen Malvezy , in eene rijk verlichte zaal , van den keurigen avonddisch verzadigd , aan het gedruis makende verkeerbord , de gouden pistolen naar zich te strijken ; de zonderlingste zamenzweerder misschien , dien Braband immer opleverde .‘ Leve dat vaderlandsche spel ! ’ riep hij uit , quater dry werpende , ‘ ik verkies het zoowel boven de Spaansche , als boven de Fransche kaarten ; trouwens van de laatste begrijp ik weinig .