(1840) Conclusie Wanneer de recensent van de Vaderlandsche letteroefeningen in 1826 - vrij laat , als men bedenkt dat Van Kampens prijsvraagbeantwoording al in 1823 in druk verscheen - tegelijkertijd de beschouwingen van Van Limburg Brouwer en Van Kampen bespreekt , acht hij het nodig vooraf het in Van Kampens verhandeling vervatte probleem , ‘ trouwens meer eene Duitsche , dan wel eene Nederlandsche questie ’ , bij misschien minder geïnformeerde lezers te introduceren : Tot hiertoe , namelijk , heeft men het meestal daarvoor gehouden , dat de oude Grieken en Romeinen de éénige bronnen van het ware schoon hebben ontdekt en geopend , en dat eene verstandige navolging van hunne meesterstukken de éénige regte wijze was , om het in de poëzij , en in ' t algemeen in de fraaije letteren en kunsten , eenigszins verre te brengen .Het was wel niet te ontkennen , dat de smaak der tegenwoordige volken eene min of meer eigenaardige kleur en geur aan zich droeg , die de oordeelkundige immer ontzag en met gepastheid tot den gloed en zuiveren toon der Ouden poogde te verheffen .Trouwens , de dichtkunst is van alle natiën , van alle tijden en alle landstreken , en lang vóór de klassische letterkunde bloeide hier en daar eene eigene , welker voortbrengselen , tijdelijks meer bekend geworden , en , ten aanzien van sommige , op hooge waarde gesteld , nu onlangs zulk een geestdrift , bij enkele Duitsche geleerden verwekten , dat de Ouden , als verre beneden deze nieuweren , en inzonderheid voor onze zeden min berekend , geheel ter zijde werden gezet , ja met verachting geworpen .