(1858) In den Kreeft getreden , Vertraagt het Zongespan zijn vaart , En hijgt en snuift met matte leden , En ziet uit hooger stand op de aard .Nu vlammen kar en gouden wielen En dringen stortende op zijn hielen Wanneer ' t , het middagpunt doorsneld , Het Westerkoeltjen riekt van de avond , En met vernieuwde krachten dravend , Zich domplen gaat in ' t pekelveld .Komt , Maaiers , ' t zeissen aangegrepen , ' t Is tijd ! ' t volgroeide gras geveld ! De prikklende Yver klapt zijn zweepen , Schoon ' t lichaam ook in ' t zweet versmelt .