(1902) Hij zocht bij de andere boeren ommelands maar daar leefden de boevers zoo vast in en volgden elkaar van vader tot zoon - daaraan was geen denken , en de vaste aandacht bleef bij Vorster en op Dolf .Dolf alleen was zijn ongeluk , zijn gedurig kwellende straf ; die kerel droeg het geluk waar hij naar haakte , zoo los en vrij overal rond , waar hij ging met de reuke van den stal die uit zijn kleeren woei .- Jan hing daaraan als een jongen aan een meisje ; ' t was de eenige mensch tegen wien hij sprak en ' t eenige huis waar hij ging .