(1816) ] Welk een verwenpraal , welk een gloed , welk een heerlijk koloriet ! Het volgende vinde hier nog eene plaats : Bedrieg ik mij ? o neen ! naar Héperions stad Verheft de Phenix zich ; zijn graf , zijn bakermat Torscht hij in purpren klaauw ; de goddelijke vogel Draagt Mirrhe en Aloë op d ' Amathisten vlogel ; Een stroom van vloeibaar goud golst door der veedren pracht , Met gloeijende Safiers en Esmerauds bevracht ! Hij strijkt op ' t gulden dak van Héperions tempel , En legt en tak , en wieg , en graf , op d ' achtbren drempel .Van daar rijst hij omhoog in nooit verstorven dos , Voert d ' Amber , Mirrhe ons toe uit Jemens geurig bosch , In zilvren snavel , in den purpren klaauw besloten ! Die godengeuren , op Europa uitgegoten , Doorweemlen veld en land , kapel , en bosch , en dal , En Mekka ' s wierook golft door ' t Christen dankgeschal .Hooger verheft zich nog des Dichters zangtoon .