(1862) Immers , er ruischt in die toonen niet maar een weêrgalm van wat er in enkele , in de heerlijkste oogenblikken van uw leven duister voor uwen geest omging , waar ge naar smachttet , zonder dat gij het in woorden wist uit te drukken ; de zucht is zang geworden , die u te gelijk verrast , verteedert en verrukt ! Welk een welsprekenden tolk heeft het gevonden , dat verlangen naar eenen vrede , dien des voorgeslachts te boven gaande ! - hoe stilt hij behoeften van hoofd en hart , die dit niet kende , die het niet eens vermoedde , dat ooit der zich ontwikkelende menschheid eerst eene plage en later een genot zoude zijn ! Iets nieuws , iets schoons , iets heiligs tevens , de ware oorspronkelijkheid , het kind van haren tijd en toch dezen vooruit , en aan welke , kennende wat was en wat is en daaruit voorziende wat wordt , de hulde toekomt : ‘ Onsterflijk maakt de gouden Luit , Wie eigen wieken klepte ! ’ Als de achttienjarige Tegnér de latijnsche en grieksche schrijvers , welke hij bewonderde , welke hij bestudeerde , meer in den geest van ' t versjen van Bilderdijk , aan ' t welk bovenstaande regelen zijn ontleend , dan in dien der hoogere eischen , welke wij aan oorspronkelijkheid deden , als hij Horatius en Homerus eene wijle ter zijde legde , om de letterkunde des tijds ten zijnent te genieten , wat vond hij ? Er is niets natuuriijker dan het vermoeden , dat zij hem , zonder eenigen tooverstaf , eene natuur deed aanschouwen , zoo stout , zoo forsch , dat zij slechts met helden viel te stofferen ; dat zij hem nu eens met de Vikingen op die zee voerde , aan welke de klippen en rotsen van Svea zijn ontstegen , dat zij hem dan weder in den doorzigtigen mid - zomernacht Valhalla deed toeschemeren , Oden van verre gewaar worden .En toch bedriegt zich wie het gelooft ; toch zal hij zich teleurgesteld zien , die ons verdacht van den kunstgreep , in deze wending het middel te hebben gezoeht om het wilde en ruwe , dat de dichtkunst die zijn optreden voorafging , kenmerkte , te verontschuldigen ; aan wat euvel zij hinkte , niet aan dat ! Het arme kind , of zij aan inheemsche gebreken , of zij niet aan overbeschaving hadde geleden ! Geenerlei bevalligheid vreemd , behagende , behaagziek schier , was zij slechts te weinig noordsch om niet navolging te zijn ! Gij steldet u haar voor in den lommer des wouds , voor spiegel aan hare voeten een meir , dat , beurtelings bruin en blaauw , de bergen , langs welke zij zich verlustigt , den hemel , naar wien zij opziet , wedergeeft ; en ge treft haar aan in de benaauwde lucht eener broeikast , omringd van ge - wassen , wier loten en twijgen niet wiegelen op den adem des winds ; neen , pijnlijk zijn opgetrokken , langs lat bij lat , en ja , bloemen dragen , maar bloemen , wier geuren en kleuren hunne eerste vereischte missen in frischheid .Sierlijk is de schaal , waarop zij hare vruchten schikt , en sierlijk ook de groepering waardoor zij den blos van deze en het dons van gene gelden doet , maar proef ze , en prijs dan zoo ge durft ! Iets waterigs , iets weeks , iets ziekelijks , zucht gij , dat niet natuurlijk is in dit noorden , en , schoon de smaak van dien dag u ongelijk gaf , schoon enkele dweepers met het verledene dit heden nog doen , de blondlokkige Muze zelve weêrspreekt u niet .