(1887) Met bitteren spot vervolgde hij de nieuwerwetsche wijsheidkramers , die Zeus onttroonden , om wolken en wervelwinden te stellen in Zijne plaats .Maar als dan , in een volgend tooneel , de meester praatjesmaker de echtbreuk vergoelijkte met een beroep op den vader van goden en menschen , ‘ die toch ook voor vrouwenliefde bezweek ’ , wie , zoo mocht men vragen , was dan aan het woord : de bestraffer van ' s volks gebreken , of de bedelaar om zijne gunst ? Hoe aantrekkelijk ook was zijne schildering der jonge mannen van voorheen , die , ‘ breed van borst , blozend van kleur , groot van schouders , zelfs al viel de sneeuw gelijk meel op de aarde , nog bijna naakt en in voegzame orde op weg togen naar het huis van den leeraar der oud - vaderlandsche zangen , ’ ‘ die in het worstelperk niet minder zedig zich betoonden dan sterk en vlug , en den lentegeur van iepen en witte populieren in de bosschaadjen van Academus verkozen boven de menschenlucht der openbare vergaderingen ; ’ hoe blonken zij uit boven het jongere geslacht , ‘ van kindsbeen af in dikke kleederen zich vertroetelend , in de oefenplaatsen nooit , maar des te veelvuldiger in de lauwe baden te vinden , zich vergapend aan eene danseres , maar den rug toekeerend aan hunnen vader , bleek , schouderloos en âamborstig , alleen , bij al hunne zonden en gemeenheden , om eene schaamtelooze zelfverdediging nooit verlegen ! ’ Doch dan volgde , weinige oogenblikken later , die tragisch - luchthartige reeks van vragen en antwoorden : ‘ Waar vinden wij onze advokaten ? ’ ‘ Onder de brutaalste wellustelingen .’ ‘ Waar onze treurspeldichters ? Waar de leiders des volks ? ’ ‘ In dienzelfden kring .