(1917) Maar wat hem zeer persoonlijk eigen blijft , dat is zijn gave om door één zin twee gedachten te beginnen en vol te houden , twee beelden , wier dubbele vore we volgen tot aan het eind .In een verbreeding , een uit - mijmeren op zijn thema , treft hij : ‘ Tout ce que j ' ai souffert était mort en moi ( dit Hermogène ) , et je respirais l ' odeur de cendre qu ' exhalait ma mémoire .Il s ' y était mêlé certes des chairs , des fleurs et des larmes , car j ' y retrouvais un triple parfum de regret , de mélancolie et d ' amertume .