(1888) - Zij juichten wel ; Maar hunne stemme klonk niet zoo hel ; Hun oogen blonken niet met den gloed Die opvlamt uit het vol gemoed .Men fluisterde hun wat gezegd was ; ze morden : ‘ Wat zou er dan van òns geworden ? ’ Doch ' t was maar een beek in een bruischenden stroom , Een blad in de kruin van een ruischenden boom .‘ ' t Zal wel gaan ! ’ spraken zij - zelf ; En voort galmde het gothisch gewelf .