(1869) Daar joeg ' ne Maartsche vlage Wervlend den sneeuw in ' t rond , Viooltjen huiverde angstig En blikte smeekend om zich heen - O wee , o wee ! Wie hoort de beê Dier blauwe bloeme kleen ? Twee armkens opwaarts rekken Handekens breed en groen , Om ' t bloemken warm te dekken Tegen der koude woên .Eens zal de winter wijken Voor warme lucht en lentezon , Dan opent gauw Het bloemken blauw Der geuren rijke bron .Een zedig meisjen bloeide Frisch als viool en roos - De dood , die vreeslik loeide , Maakte het ouderloos .