(1780) Dat ik nu gindsen tuin betreede , en myne oogen verlustige in de genoeglykste beschouwinge van zo veele wonderen , als de oneindige en alwyze Schepper zo mildelyk voor ons verrukt gezicht heeft ten toon gespreid ! Wat heerlyk tooneel doet zich daer voor my op ! Myne oogen zyn onzeker , waer zy zich het eerste op vestigen zullen ! Hoe aenlokkelyk pryken hier die bloedroode Aneniaes ! Hoe luisterryk staen daer die deftige Keizerskroonen ! Met wat bevalligheid lagchen my die blaeuwe , die roode en die witte Hiachinten toe ! Hoe blinken die goudgeele Jonquiljes ! Wat streelen my die donker paersche Violetten , daer deeze fraeije Ranonkels myn oog op hen met verrukkinge doen staeren ! En gy , veelverwige Tulpen en fluweelen Aurikels , die elks verwondering gaende maekt , en ieders genegenheid tot u trekt , zoud gy myne aendacht niet vestigen , daer gy , onder zo veele keurige bloemen , het in schoonte voor geene derzelve opgeeft ! Wat voedzaeme , wat smaekelyke , wat heilzaeme vruchten belooft gy reeds , aenlokkelyke bloessems van allerleie ooftboomen ! Wat doet gy myne zinnen speelemeien , genoeglyke lusthof ! Gezicht en reuk worden hier op ' t wellustigste vergast ! Gy vervoert mynen geest , en doet hem in bespiegelinge hemelwaerd streeven naer den grootmagtigen Kunstenaer , die hier zo veel heerlykheid aen het verwonderd oog ontdekt ! Noode verlaet ik u , aengenaeme dreeven ! Zo my de weelige beemden en akkers niet tot hen lokten , zou ik , met het onuitspreekelykst vermaek , my langer in uwe gewenschte schatten verlustigen : ik verlaet u des slechts voor korten tyd , terwyl myne verbeelding steeds door uwen luister zal gestreeld worden .Hoe word myn oog door uw verfrissend groen verkwikt , klaverryke weiden ! Kan men immer prachtiger tapyt betreeden , dan gy op uwen grond bebt uitgespreid ! Word ' er immer voor de weelde zachter bed geschud , dan gy aen Melkert verleent , wen hy , zyn Vee bezoekende , door den liefelyken en verwarmenden invloed der lucht , een ' zachten slaep hem voelt bekruipen , en zich , onder de schaduw van eene sierlyk bloeiende en welriekende doornhaeg , gerustelyk nedervlyt ! Met wat smaek scheeren hier die roomgeevende Koeien , die wakkere Ossen , en die vreedzaeme Schaepen , het jeugdige en malsche gras ! Hunne gretigheid kent geene paelen ! De verwisseling van ' t dorre hooi met dit sappig voedsel wet hunnen eetlust , terwyl zy , dag aen dag , in vet - en gladheid toeneemen .Nuttig en onontbeerlyk vee ! hoe doet gy in myn gevoelig harte de zuiverste dankbaerheid jegens de Aerdsgoedheid opwellen , die u , ter vervullinge onzer wezenlykste behoeften , aen ons geschonken heeft ! Dat het pestvuur uwe ingewanden niet verteere , en de berooide landman by uwe doode lichaemen zyne weenende oogen niet jammerend ten hemel slae ! Wend , genaderyk Opperheer ! dit uw geducht oordeel , dat myn geliefd Vaderland nog drukt , in gunste van ons af , en laet den bloei , de welvaert en de vruchtbaerheid onze weiden en stallen geduurig bewaeken , opdat de ingezeten , onder het ruim genot van deezen dierbaeren zegen , uwe goedertierenheid met de vuurigste dankbaerheid moge looven ! Welk eene vreugd zie ik uit ' s landmans oogen straelen , nu hy reeds de eerstelingen van zynen zwoegenden arbeid , de tedere koornspruiten , zynen doormesten akker ziet bedekken ! Hoe beschouwt hy al , by verbeel - ding , dat graen tot volkome rypte gebragt , door zynen scherpen sikkel ter nedergeveld , en in zyne ruime schuuren op steile hoopen gestapeld ! Hoe verrukt hem die bespiegeling ! Doch zyn hart word van blydschap overmand , als hy bedenkt , hoe hy eerlang , daer zyn rammelende wagen onder het gewigt der volle zakken zucht , op de woelende markt , door den vlytigen en winzieken Handelaer , voor al zyn zweet en kommer rykelyk zal betaeld worden , en zyn oog zich in dat alles betoverend metael , onder deszelfs aengenaem en klinkend geluid , zal mogen vermaeken ! Dat de zuilen uwer hoope niet eensklaps worden omvergerukt , en zulks dat beguichelend gebouw jammerlyk doen instorten ! Dat geene alverschrikkende dondervlaegen , die den verderffelyken hagel uit de aengeperste wolken naer beneden doen snorren , uw ooginneemend gewas niet ter nederslaen , en , zonder herstel , vernielen , noch aenhoudende regenbuiën het der verrottinge ten prooi geeven ! God behoede u voor die bitterste rampspoeden , en doe uw hart , dat somtyds met de grootste onbillykheid , en snoodste ondankbaerheid , mort , over zyne gunstbewyzen in waere erkentenisse vrolyk juichen ! Thans heerscht gy oppermagtige , aldwingende Liefde ! Gy , die ongevoelig in hart en aderen sluipt , en het stugste gemoed als wasch weet te kneeden ! Gy , die den Goddelyken zegen van wast en vermenig vuldigt , op ' s Alvermogens wenken , zo kragtdaedig doet ondervinden ! Het koesterend zonnevuur stookt uwe vonken aen , en doet al het geschapene voor uwen Scepter buigen ! Op uwe verschyning ' wyken lusteloosheid en kwyning , en alles is vol werkzaemheid , leven en vuur ! Van alle kanten hoor ik het dartelend pluimgedierte met de schelste toonen uwen lof verbreiden ! De aenlokkelyke jeugd ondervind uw werkvermogen ! Het liefelyke weder , dat haer tot het bezoeken der bloemryke velden noodigt , doet haer , al wandelende , de tederste verzuchtingen uitboezemen ! Hoe smeekt de driftige minnaer , daer zyne kwynende oogen zyne zyne smart ontdekken , zyne weigerende schoone om zynen heeten wensch te willen voldoen ! Hy wyst haer op de van vreugde uitgelaeten musjes , die hun geluk al de waereld willen kenbaer maeken .