(1910) Daar kwam hij , heel aan ' t verste uiteinde der lange straat , onder aanhoudend klokkengegalm en kanongebulder , als een bonte , drukke wemeling , waarin vooreerst niets duidelijks te onderscheiden was .' t Vermengde en versmolt zich in de helle zonneflikkering en in het rijkkleurig gewapper van de vlaggen ; het naderde , en ' t was of huizen , vendels , wimpels mede - naderden ; ' t werd eerst tastbaar concreet en reëel , toen men , als reuzen boven de deinende menigte uit , de boeren op hun paarden zag en de jubeltonen der muziek doorheen ' t gebimbam van de klokken en ' t gedreun van de kanonnen hoorde galmen , terwijl al duidelijker en al luider , als een zwellende , ruischende golfslag , in geestdriftig gezwaai van hoeden en petten , de hoezeekreet opsteeg : - Vivat onze nieuwe páster ! Vivat onze nieuwe páster ! Bleek en trillend van ontroering hield juffrouw Constance zich met beide handen aan de vensterbank van ' t open raam gekneld .- Och Hiere ! och Hiere ! da ' k ik dat toch nog mag beleven ! Da ' k ik dat toch nog mag beleven ! kreunde zij onophoudend , de tranen van vóór haar benevelde oogen wegvegend , om toch goed te kunnen zien .