(1908) Nee , ' t was niet zoo ! En daardoor gerustgesteld groeide die kalmte vreemd aan tot ' n teleurstelling .In het nijpend oogenblik van bijna zekere angstverwezenlijking om van aangezicht tot aangezicht tegenover Roelf te staan , was plots in haar opgeschoten een bravoer , ' t verlangen om met hem te ruzieën , het hem eens geducht te zeggen , waarop het stond .Want ondanks alles , was ' t haar uit de hand gevallen , dat ze alleen uit moest .