(1774) Doch in myn harte zeer verblyd , Wyl gy , myn God , myn alvermogen ! My steeds hebt door uw ' Geest geleid : Zal ' t lighaam nu tot stof weêr keeren , Den weg van alle vleesch betreên ? Myn ziel , gevoerd op Eng ' len veeren , Reist weder tot haar ' oorsprong heen .Ik ben getroost , myn God , myn Vader ! Uw wil die zal , die moet geschiên ; Gy zyt myn ziel haar leevens ader , En toevlucht , ô myn God ! tot wien Ik stamelende myn ' gebeden Als reukwerk van myn hart - altaar Noch opzend ' , laat my gaan in vreden , Ik schroom in ' t minst geen doodsgevaar ; Wyl Jesus , door zyn diepe wonden , Als Borg , heeft myne schuld betaald , De prikkel van den dood verslonden , En nu voor eeuwig zegepraalt .Myn Borg , myn leeven , myn vertrouwen ! Is ' t lighaam zwak en afgemat , Myn ziel hoopt U eerlang t ' aanschouwen Met vreugd ' in Salems vreede - stad .