(1901) ‘ D ' r zijn nog twie buikschotels , te minsten ne steen wusten ' n halve hespe en breud genoeg .G ' hêt van eigen euk eirdappels , e - woar , Ivo ? ’ - Joa joa w ' ‘ joa joa w ' , zeuveel of da g ' r wilt , en goeje , zulle ! ’ Hij was blij dat hij toch over iets bescheid kon geven .- Hawel , zei Mietje , ‘ as ' t ulder gelijk es zal - e ' k ik ' t eten geried moaken , binst dat - e gulder Kletsjen aflegt .