(1640) Met zijn dierbaren bloede , Zoo Petrus dat beschrijft , Yder zy op zijn hoede Wie onghehoorsaem blijft , Met Toovenaers sal hy loon ontfaen , Godts Rijck moeten zy derven , Vindt men gheschreven staen .Mijn tijdt ick overleyde Van mijnder jeughet aen , Mijn hert inwendigh schreyde Dacht op Christus vermaen : Wy sonden wesen een vruchtbaer Ranck Hy is den Wijnstock reyne Voor hem gheven wy stanck .Wilde Druyven wy draghen Voor Godt seer onbequaem , Verslijten onse daghen Blammeren ’ s Heeren Naem ; Wat sal dan baten al onsen roem ? Die sal voor Godt verstuyven Ghelijck een Distel - bloem .