(1901) Maar als îe zoo doorging tot Eva , bleef ie ineens middenin staan , want dan , onder ' t naar haar toegaan met heel z ' n intiem levensvrachtje , zag ie ' r vergroeien .- Zoo vlak voor ' m werd ze jùffrouw Eva , de vreemde , rijke dame , die zoo mooi sprak en lachte , ' n beetje spottend ; zag ie ' r onder ' t licht , met dat fijne gezicht en dien mond en dat lijf , o jé , dat vreemde , rijke lijf met al die geur - kleeren , en dat van - hem - affe , dat ongenaakbaar deftige , toch - lieve , zoo eventjes maar uit ' n gril naar hem toebuigend , in poezerige lieverigheid over z ' n kop aaiend .Dan werd ie bang voor d ' r , bang ; dan begreep ie heelemaal niet meer wat ie daar eigenlijk bij doen moest , hoe ie met háar juist te spreken kwam .