(1873) Voor hem ontplooit natuur haar rijkste kleed , En schenkt in overvloed haar milde gaven ; Voor hem ontspringt de klare waterbron : Hij kan zijn hart aan ' t rijkste schoon gaan laven .De zon is koestrend voor zijn sterke leen ; Zij rijpt voor hem de frissche fijne vruchten ; Voor hem de druiventrosch , die lacht en bloost ; Voor hem de frissche kalmvolle avondluchten ; Voor hem de bloem , die in het groene veld Haar geur verspreidt , als heiige wierookwalmen ; Voor hem de zang van ' t schelle pluimgediert , Wiens stemmen door de breede vlakte galmen .Voor hem de wind , die door de blaadren suist ; Voor hem het frissche schauw der groene boomen ; Voor hem ' t gemurmel van de klare beek En ' t zacht gebruisch der diepe waterstroomen ; Voor hem de kalme ruste van den nacht ; Voor hem alleen de zachte manestralen ; Voor hem de glans van ' t hemelsch startapeet , Waarmeê de lieve , zoele nacht mag pralen .