(1911) Naar ' t huwelijks - prieel Leidde ik ze als daagraad blozend .Heel de hemel En heilrijke gesternten spreidden op Dat uur hun kostelijksten invloed : de aarde , De heuvlen , gaven teeknen van gelukwensch : Verheugd de vogels ; frissche wind en koelten Zeiden ' t de bosschen , fluistrend , van hun wieken Viel roos , woei geur van kruidige struiken , dartlend , Tot de verliefde vogel van den nacht Den trouwzang zong , daar naar zijn heuveltop De avondstar haastte en stak de bruidslamp aan .Zoo heb ik alles van mijzelf verteld , Tot aan de som van aardsche zaligheid Die mijne is , en beken dat , inderdaad , Ik vreugd schep in al ' t andere ook , maar zulk een Als , wel of niet genoten , in den geest Geen wijz ' ging werkt of een te heftgen wensch .