(1829) De plaats was treurig en eenzaam , maar wild en schilderachtig in groote mate .Klimop bedekte hier en daar de kanten ; eiken en hulstboomen , welker wortels voedsel in de spleten der rots vonden , weerden elders het daglicht , en verborgen gedeeltelijk den stroom , die beneden ruischte .Treurwilg en droevige cipres hingen over het water .