(1824) Het is waarlijk jammer dat meer dergelijke harde brokken verscheiden dichtstukken in dezen bundel ontsieren ; het koloriet in het volgende is zachter en aangenamer : In den morgenstond .Als de lieve , als de schoone , Als de blijde dageraad , Purpre stralen , gouden randen , Spreidt op ' s Hemels blaauw gewaad - Als de zon , zoo grootsch ! zoo prachtig ! Op ' t geboomt heur lonkjes kaatst , En de Zephir al de geurtjes Van de bloemtjes tot ons blaast - Als de daauw , den nacht ontvallen , Zich tot blanke paarlen stolt , Vrolijk blikkert , en van ' t bloemtje , En van duizend knopjes rolt - o ! Dan zeg ik , ja dan zing ik : God des dageraads ! der zonn ' ! Heerlijkst moet uw luister wezen : Gij , gij zijt der lichten bron ! Ja , dan zing ik , en ik smeeke , Daar een traan mijn oog ontvloeit : Maak mij vruchtbaar in het goede , Als het veld door daauw besproeid .Als bij ' t rollen van de stroomtjes , Door den zachten wind gekuscht ; ' t Zonnelicht zijn gouden vonkjes , In het zilvren water bluscht - Als er duizend , duizend zangers Vliegen door ' t weêrgalmend woud , En begroeten met hun gorgels Den gezwinden dagherout - Welk een vreugde ! ja , dan zeg ik : God der stroomen ! van al ' t vee ! Zou ik , ik uw ' naam niet looven ? ' k Zing met al ' t gevogelt meê : ' k Zing , ja ' k zing dan hooger toonen Dan de toontjes , die gij aêmt ; Anders , tedre , lieve zangers ! Wierde ik door uw ' zang beschaamd .