(1857) ? ja ' k zie uw ' mond verbleeken ! Bezwijkt op éénen stond uw nooit bezweken moed ? Kan ' t zijn ! gy , die voorheen in zware tegenspoeden Standvastig stondt , bedaard , in ' s Hoogsten wil gerust , Zoudt gy , zou tegen God uw hart gedachten voeden ? Neen : nooit worde in uw ziel de Godsvrucht uitgebluscht ! Laat andren voor de dood angstvallig zwoegen , beven , Aan ' t aardsch verkleefd ; gewiegd in ijdelheid en waan : Wy leven God ' ter eer ' ; wy sterven zoo wy leven : ' t Voegt ons , waar Hy ons roept , kloekmoedig heen te gaan ! ' t Is de Eeuwige , Hy die my ' t daglicht deed genieten , Die , reis op reis , my blijk van teedre goedheid gaf , Hy wil dat ik mijn bloed voor Jakobs heil doe vlieten : Ik sta aan ' t Vaderland , aan God het leven af .De Almachtige , Hy - zelf , bestierde mijne gangen Mijn ' Vader te gemoet ' , als hy , in zegepraal , Van Mispes Maagdenrei werd met gejuich ontfangen ; Verwelkoomd door de harp en klinkende cymbaal .Ik vloog , vol drifts , vooruit , de vreugd straalde uit mijne oogen : ' k Omhels mijn Vader in verrukking ' : heuchlijk uur ! Dus spreek ik , daar ik u , aan ' t krijgsgevaar onttogen , Op nieuw .