(1911) Nu is het heelemaal of we midden in de zee stonden , met grijs - deinende schuim - golven , overal om ons heen .Eindelijk zijn ze weer goed bij elkaar , en de stille wijsaard met zijn belletje , die al dien tijd , roerloos en gelaten als een filosoof gewacht heeft , gaat weer kalm en trouw met den herder en zijn kudde vooruit , onder een gele stofwolk , die naar wol en muskus ruikt .' t Is bijkans nacht geworden .