(1913) Vele schrammen aan handen en beenen kreeg Reinbern , omdat hij niet voor zich , maar telkens ter zijde keek of het meisje goed liep en niet viel ; hij zeide echter niets , en in het vage licht kon niemand aan zijn gezicht zien dat het hem even pijn deed .Het klimmen duurde lang , de geur der bloesems , die eerst zoet was geweest , werd zwaar , bedwelmend ; voller en dieper klonken de zuchten , Ahasverus achteraan in den stoet klaagde in zich zelf , en vooraan werd soms ook de stem van Denkmar gehoord : ‘ Ach , het wordt laat .Zwakke schepselen zijn wij , zelfs de grootsten onder ons .