(1914) Gislain Géry , die loerde tot ik in uw handen viel , Wat deert uw vuur , uw spot ? Gij kwelt maar ' t lijf : de vrije ziel Stijgt op naar God .’ 33 De dag van zijnen dood : zoo zonnig - schoon in het laat najaar , Dan luwt de lucht zóó zoet , En vochtig en van fruitgeuren zwaar In volsten gloed .Had dan het Jaar al zijn laat schoon voor dees ' doodsdag bewaard ? Loïet waakte uit een nacht Als dag klaar : door geen leed bezwaard Liet hij geen klacht .