(1889) Naar alle waarschijnlijkheid was Petöfi een meer benijdbaar dan gemakkelijk vriend , - hij werd ‘ de driftige ’ geheeten - , een vriend bij wien men voor deuren van bezielend genotvol samenzijn die hij kon verschaffen , ook vele uren van redelooze heftigheid moest verdragen , daar hij volkomen ongeschikt was om tegenspraak te hooren , om te begrijpen , dat men in gemoede en zonder zweem van baatzucht , een meening kon koesteren , afwijkend van de zijne .Hoe teeder hij Vörösmarty ook beminde en hoe diep verplicht hij hem ook was , toch werd hij terwille van een verschil in politieke opinie diens bittere aanklager en kon hij regels neerschrijven als : Niet ik ruk u den lauwer van de slapen , Gij zelf hebt dien er afgerukt .De eerste aanleiding tot een verwijdering tusschen hem en Tompa , is zoo kenschetsend voor Petöfi , dat het der moeite waard is , haar mee te deelen .