(1881) Geslachten rezen en verzonken in de golven Des oceaans ; de wind speelt met hun stof ; ' t gebeent ' Der vaadren , zoek geraakt met heel hun grafgesteent , ' Is voor des naneefs voet een speelbal .Stilte en duister Vervangen praal en pracht , bedekken vroeg ' ren luister , Waar eens een trotsche stad met haar paleizen stond ; En eenzaam ruischt het koeltje in gindsche korenhalmen , Waar vroeger drok gewoel de straten deed weergalmen .1 .