(1830) In Juni 1837 was hij - door ziekte overmand - in Londen terug , en verzocht hij Cabet zijn dagboek over zijn reis uit te geven .Dit dagboek leidt ons nu in een tooverwereld , waar statige steden verrijzen , zilverblauwe stroomen kronkelen , breede beschaduwde wegen zich uitstrekken ; waar het landschap , nu eens glooiend over bergen en heuvelen , dan wijkend in lachende dalen , aan een Arcadië doet denken ; waar de gebouwen in schoone evenredigheid van stijl zich verheffen ; waar bloemperken kleuren en geuren aanbieden ; waar , onder het bladergroen der boomen , op straat en weg , flinke rijtuigen of ‘ cavalcades ’ zich bewegen ; waar de geheele bevolking aan het werk is ; waar nergens armoede wordt gevonden ; waar muziek weêrgalmt ; waar de bezoeker omringd wordt door mannen , die voor altijd ( zóó lang de droom duurt ) zijn ziels - vrienden worden , door jonge meisjes , beeldschoon van vorm , wier hart hij dadelijk kan veroveren .Men laat zich als van - zelf voortdrijven door de deinende woeling en beweging der menigte op het eiland .