(1913) SCHOPPEN ZEVEN Hij nadert , wijfje dring je dicht tot mij , Ik sla den mantel om ons beiden heen , Zoo zal hij meenen , dat wij hem niet zien , En hij zal jou ook niet bij mij vermoeden .Hoe heerlijk , nu je gansch je aan mij geeft , Met kloppend hartje zacht rust aan mijn borst , Ik voel mij zalig , rijker dan een vorst , SCHOPPEN TIEN ' k Geloof , haar sleep trok mijne strik omver , Ja waarlijk , en daar ligt een mooie haas , Die ' s mijns , een flinke ruk en ' k heb den bout , En dan verdwijn ik in het kreupelhout , Wat ' s dat , mijn vrouw , mijn eigen vrouw ! SCHOPPEN ZEVEN Dat ' s mis , Adieu , mijn lief - en vriend , vergiffenis ! VROUW SCHOPPEN TIEN Genade man , ik zweer je , ' k ben onschuldig ! SCHOPPEN TIEN Onschuldig , ' k heb je hier te lang beloerd , Je zat te vrijen met dien laffen ploert , VROUW SCHOPPEN TIEN ' k Erken , de schijn is tegen mij , wees goed .SCHOPPEN TIEN Hoe kom je wijf dan aan dien duren hoed ? VROUW SCHOPPEN TIEN Ik weet , hier is geen redding mooglijk meer , Zooveel bewijzen kern ik niet bestrijden .