(1918) Zulke kracht heeft het teeken van den bouwer der brug ! Van hem en van het bouwen van de brug , en van de vermetele daad waardoor hij haar redde voor den verbrijzelenden bandjir toen , kort voor de volmaking tot standvastige sterkte , broos zij nog stond , doen zij elkander verhalen die weelderen als legenden en gaan luiden als klinkklaar gezang .De bergstreek doorwandelen die , naar avondlijke feesten vol glans en gamelan - muziek en licht - wiegelende dansen ; over het rijstveld waar meisjes met bloemen in het haar de aren plukken die de knapen wegdragen in volle schoof ; naar de badplaats koel van frisch ruikend water dat stuivend ter neder plast ; naar het beschaduwde plekje onder het afdak waar een batikster zit voor haar met kleuren vol schietend weefsel , behoedzaam vastgehouden tegen den lichten wind waarop boven haar hoofd de bamboeschalm schommelt , de korf der haast onzichtbaar kleine , onhoorbaar arbeidende bijtjes , die hun zwartige was haar geven voor haar schilderwerk .Niet de talrijkste zijn het die verhalen , hoe hij met zijn verstand dat wondere bedacht , dien weg die van den grond waarop wegen liggen , op zich heft , en doorzichtig tegen het licht door de lucht daar henengaat , over een diepte die bruist en wervelt weg , een betrouwbare vastigheid .