(1910) a .klaagt : ‘ Ik leef , en zonder nut voor Volk en Maatschappy ! ’ Op haar droevigst uiten zich Bilderdijk ' s onbevredigde ‘ zucht om nut te zijn ’ en zijn bittere teleurstelling over zijn onnut leven in Lotbetreuring ( 1809 ) en Op mijn vervolgers ( 1810 ) : als een , met geurig ooft beladen , vruchtboom in de wildernis , door geen begeerige jonkheid genaderd , zoo staat hij in zijn land ; als een fiere draver , tot den muffen stal gedoemd ; zoo hebben het de ‘ monsters ’ gewild , die zich op zielenmoord verstaan ; dat ‘ duivelaartig duivelzaad ’ mag nu grijnzen van blijdschap , de hel grijnst mede ; maar de ‘ oprechte braven ’ zullen treuren om den nachtegaal wien de keel is toegewrongen .Die onbevredigdheid en teleurstelling waren slechts enkele factoren van den zelfstrijd , die dezen ongelukkigen man het leven op aarde tot een last en een kwelling heeft gemaakt .