(1866) Nu eens kneep hij de leden van het linkeroog aan den buitenhoek dicht ; terwijl hij met het rechteroog aangenaam knipte , zich eenige scheeve rimpels op zijn voorhoofd vertoonden , en hij daarbij de onderlip een goed eind vooruitstak : dan weder werd zijn gelaat een el lang , als dat van Pierrot , op ' t oogenblik , dat hij onverwachts een lekkeren schotel ontdekt , waarvan hij hoopt te smullen .En , opdat het oor evenzeer gestreeld mocht worden als het oog , deed hij de voorgeschreven gebaren vergezeld gaan van geluiden , niet minder aangenaam in hun soort , als een gesnuffel met den neus , een vreemd klinkend keelgerommel , een gegiegel als van iemand die op het punt staat het uit te proesten , en het herhaaldelijk klappen van de tong tegen ' t verhemelte .Daarbij bleef het niet : hij wreef zich de handen , streek zich met eene daarvan de kin , in een woord , beging allerlei excentriciteiten , die een deftig man als hij was al zeer weinig voegden .