(1860) Helaas , onschuldig Wicht ! lach steeds uw Moeder tegen , Dat niets u ' t lachj ' ontroov ' dat u de lipjens siert : En zij het wreevle lot u meer dan haar genegen , Zoo kent gy nooit het leed waarvan zy ' t offer wierd ! Zoo moogt ge in ' t hoogst geluk u eindloos zalig noemen : Zoo voedt uw hart geen drift die ' t onherstelbaar wondt ; Zoo plukt ge op ' t aardsche pad de balsemrijkste bloemen , Daar nog uw Moeder niets dan enkle doornen vond ! Ja , dierbaar Wicht , deze aard zal u een bloemhof schijnen , Daar ' t eêlste bloemgewas ontluikt op ' s Wandlaars tred ; Geen angel dreigt u in haar tulpen of jasmijnen , Maar , vrees de doornespits in ' t schittrendst rozenbed .Leer vroeg , mijn Kind , eer ge ooit dat rozenbed moogt naderen , Leer , dat het spin en wesp een giftig voedsel geeft : Maar zie , hoe ' t zelfde vocht dier geur ' ge rozenbladeren Een schat van honingzoet voor ' t nijvre Bietjen heeft .Leer vroeg , mijn Kind , als ' t Bietj ' , een nuttig zoet te trekken Uit elke lieve bloem die ge op uw pad zult zien .