(1724) Houw stand , ô Bastert - zaat ! of vreest ge geen kartouw ? Geen vloeken van ' t kanon , dat u verdelgen zou ? Zo slegts de Hemelling zyn pekstok kwam te roeren , Om al ' t gedonder op uw stormkat aan te voeren .Braak bommen Legerheld , gooi yzer overboort , En slaat de Beeren dood van ' t yzig Winter - noord ; Zo krygt myn Lely geur , by ' t gloeijen van de Roozen , Die nu van lout ' re pyn op Doorne - haagen bloozen .Hou kruiken op , ô Volk ! van sneeuwit krystallyn , Zo vloeijen in hen in , de beeken van robyn ; Het Zielen - vagt word root , het root zal schoonder schynen , Als ' t in een zilv ' re kroes mag plaszen , en verdwynen : Waar ben ik , ach ! waar blyf ik daar in myn verdriet ! Het was ' t Tyriersche zog , dat my bykans verriet ; De schoonheit van ' t Carmyn had my my zelfs ontnomen , Om my met banger rouw op ' t laaste te overstroomen ; Te knellen aan een Meer , als jammerlyk geween , ' t Geen voedzel haalt uit melk van een beängste speen .