(1892) ‘ Opstaan ! - Langzaam voorwaarts ! - Geen takken breken ! ’ En stil , als een sluipende slang , kronkelt zich de kleine kolonne voorzichtig verder door de wildernis .Nu en dan slaat ons een verpestende reuk , als van rottend aas tegemoet , het is de Banké - bloem , die op donkere , vochtige plekken groeit .Zij wordt telkens opgezocht en van den stengel geslagen , maar de walgelijke lucht blijft zoo doordringend , dat de soldaten onwillekeurig sneller loopen om buiten haar bereik te komen .