(1903) Ze voelde zich gedrukt , zonder dat zij begreep wat haar hinderen kon .Ze keek naar de blauwe zee en ze vond het water heden niet zoo helder en diep als voorheen ; het scheen haar alsof de geur der acaciaboomen minder bedwelmend was en de zang van de vogels verrukte haar ditmaal niet .Met een zucht zag ze naar haar man en toen schrok ze van de uitdrukking van verveling op zijn gelaat , zooals ze geschrokken was een week geleden .