(1812) En , verrukt en opgetogen , Lazen wij ze , keer op keer , Met vernieuwde geestdrift weêr .Dank niet ! wij - wij moeten danken ! Spreek van dorre lovers niet : Daar men de echte dichtvuurspranken , Altijd eigen aan uw lied , In dees geurge bloemen ziet .Waarom zouden wij ' t bewimp ' len ? Uw bevalge Zanggodin Is ( wie denkt hier toch aan rimp ' len ? ) Fraai van voorhoofd , mond en kin , Blank als een Cirkasserin .