(1884) .Everaart wandelde , opgetogen , door de malsche kruiden en planten , tusschen het zilverachtig wilgeloof , het donkere elzegebladerte , het blanke abeelhout , de breede bladschijven der hazelaren , waar , ter afwisseling , de vlierboom zijne ruikende schermen tusschen hing , of de dorenstruik zijnen bedwelmenden sneeuwbloesem , met het liefste rozenkleur bezet , allerliefelijkst mengde ..