(1881) Gij zult van oavend den blomruuker geven , gij , en geen ander : de melkbooi van de hoeve De Eendenkooi ! ’ Terzelfder stond ziet Bella hem vorschend aan : ‘ En oe woord dan Govert oan meister Lucht ? Is dàt woord te brêken nog niet arger dan ' t woord oan mien , a ' j nou te schand zoudt stoan veur ' t heele darp ? ’ ‘ Moar ik lach ien ' t heele darp .Ik wil ou , Bella , en goedmoaken wa ' k misdreef ; lieve dierke ! ’ Bella trekt haar blozend hoofdje terzij : ‘ Govert , as ' k geen erme wees was op de wereld , dan sprak ik anders misschien ; moar nou , as de riekste jonge boer uut den umtrek de liefde wil van een die veur loon dient , dan mot heur noam in zien hart stoan , as ' en noam op ' en zark .’ ‘ Moar Bella , zoo is ' t ! ’ ‘ Kus mien niet Govert : erst wi ' k de woarheid : Hei ' j niemand liever dan mien op de wereld ? ’ ‘ Niemand ! zoo woar as God ! .