(1621) Off is gelijck een zee die woedich drijft de schuyt , Off een gespannen snaer op t ' hout van eender luyt , Die naer lang - durich slaen ten eynden eens moet breken .Een baer doet sincken t ' schip , een blom die teeder spruyt , Wort door den nachtschen rijm wel lichtelijck versteken , Van schoonte , reuck en cracht , hier by wort wel geleken , Het tijdt ' lijck leuen swaeck : maer anders leeft den geest .Den mensch die sucht en claeght , van d ' ooghen maeckt hy beken , Door t ' dencken van de doodt wort jeder lidt beureest , Horatius .