(1790) ' k Wil wel zulk een blaadje weezen , Zegt mijn Chloë ; maar zal hier na - Na den winter van ons sterven , Weêr een nieuwe lente dagen ? Dan zal dagen , lieve Chloë ! Lente , zonder wedergade - Lente , vol van zaligheeden - Lente , tot in eeuwigheid ! Vlucht dan heenen , lente ! - zomer ! Vlucht dan heenen , hersst en winter Van dit kort , dit eindig leeven ! Daag dan , ô veel ed ' ler lente ! Doe ons bij onze aankomst botten - Lente der onsterflijkheid ! Het leeven van Cilie .Zo als ' t pas gebotte roosje , In den uchtend ; nat bedaauwd , Blij ontrolt heur jeugdeblaadjes ; En heur geur ten hemel zend ; Zoo kwam Cilie op de waereld , Nat bedaauwd van Hemeldeugd ; En begon heur eindig leven - Maar - zond heuren dank tot God .Zo als ' t heel ontlooke roosje Zig zoms aan een roosje huwt ; En geboeid aan éénen stengel Vrolijk ' t woên des storms verduurt .