(1900) De grond zoo vochtig , plat en zwart , ' t gras stierf er elken winter af , te donker was het er voor onkruid .En de stanken , allen zoo leelijk , vuns van ' t vermolmde hout bij het schuurtje en van den vochtigen muur , een scherpe stank bij de poort , die de kinderen uit de steeg bevuilden , en dan de benauwende stanken van waschgoed en bak - olie , uit de achterbuurt .Daar nu , in dat gebied van enkel leelijkheid en afschuw , kwam als een fijn vlaagje al te zoet reukwerk door de gore stanken , de lust die nu haar leven rijk moest maken , zich vreemd en valschelijk mengen .