(1790) Wat zie ik daar ? heeft my verbeeldingskracht bedrogen ? Of is hier buis op huis en dorp op dorp gebouwd ? Hoe schilderachtig en hoe vreemd is deez vertooning ! Hier ryst een torenspits door ' t bladerryk geboomt ' ; Daar zie ik eene hut ; meer boven aan , een woning ; Ter zyde ruischt een bron die kronklend nederstroomt : De mensch behoeft zig hier op welzand niet te waagen ; Het allerzwaarst gesticht rust op een vasten grond ; Geen losgebroken storm kan hier het hart vertsaagen ; Natuur sloot met den mensch een vriendelyk verbond .Mont d ' or is niet bedekt met dorre , vaale heiden ; Hier zie ik droog , noch schraal , noch wykend zandig duin , De landman laat zyn vee hier in het kiaver weiden ; De druif zwelt onder ' t loof tot boven aan den kruin : Hier ziet de opmerkzaamheid , waar heen zy ook moog ' treden , All ' wat het hart verrukt en keurige oogen vleit : ' t Gevogelt zingt ons toe ; ' k ontdek , op myne schreden , Geliefde tekenen van Gods weldaadigheid : Hier ademt men een lucht vol veêrkracht , rynheid , leven ; En als de Zomerzon de druif tot rypheid zwelt Dan ruischt door dit gebergt ' , hoe steil , hoe hoog verheven , Een liefelyke wind die afwaait tot in ' t veld : Hy doet het somber heir der koortzen voor hem vluchten ; Dan ryst een zoete geur uit bloem , en kruid , en plant ; Dan wordt het bloed gekoeld door schoone zomervruchten ; Dan spreidt het hoog geboomt ' zyn schaduw over ' t land ; Dan is men vergenoegd met vrienden en gebuuren ; Dan zitten we in een bosch , dat ons een schuilplaats biedt ; Hoe vry hoe vergenoegd beleeven wy deeze uuren ! Wanneer de middagzon haar gloênde straalen schiet , Dan slyten de oude liên den warmen dag met praaten ; Nog vinden ze alles wèl ; nog is hun ' t leven zoet .De gryze ervarenheid leert hun den mensch niet haaten : Deez spreekt van ' t geen hem op een ' krygstogt is ontmoet ; Verhaalt een streng beleg ; omzet met moeilykheden ; Of roemt een heldendaad in ' s vyands heir verricht ; Of geeft een weidsch verslag van Hollands ryke steden ; Hy spreekt van Fontenoi , van Bergen , van Maastricht : De grysaart voelt den moed der eerste jeugd herleven ; Zyn hart bemint den Krijg , maar kent noch haat noch wraak .