(1862) Hy kleeft aen enckel stof , en eet gelijck de beesten , Die niet in all ' s en eert den Vader van de geesten ; Het is een steen , een block , een ongevoeligh swijn , Die niet een deusigh hooft blijft hangen aen den wijn .Rijst hooger , Christen hert , en als de goede gaven Verdrijven uwen dorst of uwen honger laven ; Soo dringht de sinnen op , en seght in uw gemoet : Wie ben ick nietigh mensch die God soo milde voet ? Een woort noch tot de vrou : En laet u niet bestuyven Of van het Rinsche nat òf van de Fransche druyven , Of ander heet gewas ; maer , als ghy vrienden toeft , Zijt sober in den dranck , schoon dat ' er iemant schroeft ; ' t Is gantsch een leelick dingh , dat mans te gulsich drincken , En uyt een volle maegh na vuyle dampen stincken ; Maer ' t is een booser plaegh , ' t is schande voor den wijn , ' t Is ja de vuylheyt selfs , dat vrouwen droncken sijn ! De wijn , die baent de wegh tot veelderley gebreken , De wijn , die maeckt de tongh genegen om te spreken , De wijn baert herten - leet en menigh ongeval , De wijn te ruym genut , die maeckt de wijse mal ; De wijn , te veel besteet ontrent de swacke vrouwen , Kan verre boven al den meesten hinder brouwen : Wel , sijt dan niet geneyght tot haren soeten geur , Eylaes , een droncken wijf is maer een open deur .Ghy , wacht oock even dan u tot een weligh praten , Of tot een losse vreught te veyligh uyt te laten ; Die sonder mate ralt , is droncken in den schijn , Schoon datse niet en voelt de dampen van den wijn .