(1844) Men hoorde ' t kraken van den voet Door de afgeworpen blaân .De pijlen ramm ' len door ' t gerucht ; De boogstreng krakt en drilt ; De schicht vliegt schuiflend door de lucht ; De bloedstroom ruischt om ' t wild .Het mastbosch staat van r ō nd ŏ m st ō m , En wordt niet hoorens moê ; Het windtjen plooit zijn vlerkjens toe , En , speelt met blad noch blom .