(1753) ô Dochter ! keer te rug ; breng Vader niet in nood .Och ! ze is van vreugde doof , en huppelt naer heur ' dood ! ô Jefta , nu is ' t tyd , gy , die zoo roekloos stofte , Ziet uwen wensch voldaen ; voldoe nu uw belofte .Och ! Hoe verwenscht ge uw ' wensch ! Hoe droevig is uw lot , Misdadig voor u zelf ' , of trouwloos voor uw God ! ô Mensch , die in uw drift , uit Godvrucht , vaek vermeten , Zoo dikmaels , in uw ' wensch , uw krachten hebt vergeten , Merk hier , hoe God , tot straf , de wenschen laet geschien , Om ' t onbezonnen hart zyn dwaesheid te doen zien : En leer , in uw gebrek , uw wenschen zoo bepalen , Dat gy ' t beloofde aen God , blymoedig , kunt betalen .