(1887) Bevallig kronkelt om de stijve staken Het smijdig loof , versierd met fijne bloemen , Als witte vlinders die , met open wieken , Een wijle rusten op de ranke stengels .De wandlaar poost , bij dalend avonddonker , En weifelt nog , als honigzoete geuren .Hem vleiend streden , of een sneeuwbui nêervlokt - Reeds naakt het najaar , koel reeds waait de nachtwind - Dan wel een zwerm blankvleugelige vlinders , In ' t loof zich nêerlaat en , daar poozend , klapwiekt .