(1898) Wat zagen ze er mij dan deftig uit en krijgshaftig ook , de tiegende mannen van de schuttersgilde ! Verre vooruit liep en sprong en tuimelde de ‘ kookelaar ’ , een wondere grappen - en kunstenmaker die - zoo geloofde ik toen zeer heilig - ergens uit een vreemd land , dat buiten de wereld lag , overgekomen was om de lieden te verbazen , en van wien ik ' t niet en wou gezeid hebben , ' s anderendaags , dat het Jan maar en was , de meulenknecht van ' t dorp .Vóór den optocht ging de ‘ roffelaar ’ , een klein , stevig manneke , dat een flinken stap sloeg op zijn breede , dikgebuikte , gele trommel ; dan volgde de ‘ vendelaar ’ met de oude gildevaan , daar hij wist meê te ‘ vendelen ’ , te draaien en te zwaaien dat zij klapperde en zoefde in de blijde lucht , en waaraf hij de fijne , wat afgeschoten en verkleurde zijden plooien deed voor de oogen spelen in een liefelijke afwisseling van rood en blauw en geel en groen ; achter hem stapte , deftig , fier maar iet ' of wat bezorgd , omringd en gevolgd door zijne eerbiedige onderzaten , de ‘ koning ’ der gilde ! Borst en buik van den koning waren behangen met een klinkenden reessem van breede , blankgeschuurde zilveren platen , de eeuwenoude eerete ekens der eeuwenoude gilde .' s Konings heerschappij en naam ging vandaag betwist worden door al de gildebroers , met die oude zwarte ‘ snaphanen ’ met die bruine ‘ twe eloopen ’ die zij zoo ernstig , zoo bezorgd op de schouders droegen , alsof ' t oude vrienden waren van hen ! Achteraan , een beetje bedeesd en bang , kwamen de moeders , de kinderen , ja , ook de beloofde bruiden der jongste medekampers en zij wenschten met een bevend en poppelend hert dat de man , de vader of de verloofde vandaag den vogel mocht afschieten en koning zijn .