(1920) o Man , - die hebt begaan de duizend lange wegen , die kruisen duizend maal , en verder altijd gaan , - ik dacht de Dood voortaan zou op die volken wegen , en dezen berg van Liefde in brokken neder - slaân .Doch zie , hoe reeds de maaiers met hun dolle kreten , weer hoopen geurend graan , als lagen goud op goud ; de steden dreunen , luchten zwellen , breinen zweeten , de steden groeien , uit het menschen - vleesch gebouwd .o Man , zie hoe de wegen door de landen wiegen , met al het leed der eeuwen op hun harden grond ; - ik weet ze naar de toekomst en heur daden tiegen het schoone mensch - geslacht dat uit het bloed ontstond .