(1899) Alles boezemde haar belang in , het kleinste insect en de ruïne op den schilderachtigen heuvel , de kinderen van het dorp en het beekje onder het bruggetje over bemoste steenen stroomend .Zij dronk de zonnestralen in en de geurige woudlucht , zij juichte bij het plukken van bloemen in de weide en danste tusschen het koren ; maar vooral zij genoot dat alles zoo stil was , zoo rustig , dat geen klanken van muziek de plechtige stilte van ‘ buiten ’ kwamen verstoren .Dan sloot zij de oogen en zette de poorten van haar ziel wijd open ; zij liet daar het geheimzinnig zoete zwijgen indringen van de natuur , nauwelijks verbroken door flauw insectengegons , zacht bladergeritsel en vriendelijk wuiven der korenaren , slechts nu en dan door het vroolijk getjilp van een vogel overstemd .