(1910) Ginds tusschen het donkere gebladerte van dien meiboom , thans met roode vruchtjes bezet , zat een lijsterpaar op en bij het nest , en het mannetje deed zóó zijn best met fluiten , dat niet alleen zijn wijfje er zich over verwonderde , dat hij hedenavond zoo zijn best deed , maar zelfs de eekhorentjes gedurig naar dien meiboom omzagen en elkander aankeken , terwijl ieder er het zijne van dacht .Niet ver van dien meiboom zaten eenige vinken in een dikken beuk , die het er ook voor hielden , dat de avond nog veel te schoon was , om nu reeds het kopje onder de veeren te steken .Zij klapten met hun vleugels , snapten nu en dan een mugje of torretje op , dat hen ongelukkig voorbijvloog , en floten dan hun liedje , dat veel fraaier klonk dan het gesjilp der jonge musschen , ginds op het dak van het boerenhuis , die nog zulk een vreeselijken honger hadden en hun ouders geweldig plaagden .