(1886) Allen lieten op de komische zijde van de rol het volle licht vallen .Provost speelde ze breed en langzaam ; Got maakt van den Harpagon een van die kittige , opvliegende oudjes , die altijd in beweging zijn , steeds heen en weer trippelend en rondsnuffelend .Talbot nadert meer de opvatting van Provost , zijn gierigheid heeft iets goedigs , men lacht er om , maar men kan er zich niet boos om maken , zich er niet aan ergeren .