(1900) ’ ‘ Ik herinner het mij , ’ hernam de Graaf met zeker afgrijzen , ‘ doch ik weerde dit middel af zoolang het mogelijk was .’ ‘ En toen het eindelijk zou worden toegepast , trad Uwe Excellentie tusschen beide , door de éénige voorwaarde te vervullen , die de beschuldigde de vermetelheid had te stellen op zijne bekentenissen : Uwe tegenwoordigheid ; en alschoon die bekentenissen zelf , na al wat voorafgegaan was , bij u in een kwaden reuk van goede trouwe moesten komen , naamt ge den schijn aan van te gelooven en gaaft mij kwijtschelding en vrijheid , hoewel slechts ten halve overtuigd , dat ik die had verdiend ; zie , Graaf ! het leven is mij zelden veel waard geweest , toenmaals had het allerminst waarde voor mij , maar toch , om de wille van die vrijspraak , die Uwerzijds eene genereuse schenkkaadje was , ben ik bereid het duizendvoud voor U , in Uw dienst , voor Uwe zaak te wagen , zóó ver is het er af , Mylord ! dat hetgeen te Utrecht aan mij is geschied , door mij met gevoelens van wrake wordt herdacht .’ ‘ Dit toont eene Christelijke stemming , goede man ! ’ sprak Leycester getroffen , ‘ doch om wat oorzaak komt ge dan tot mij ? want ik acht , dat die berichten omtrent Sluis niet dan een voorwendsel zijn geweest .