(1870) Ik herinner mij hierbij het geval van een medicus , die zóólang in de armen en beenen van anderen had gesneden , dat hij eindelijk behoefte kreeg om zich zelven te verminken en al zijn bekenden geregeld een huivering aanjoeg door zijne bezoeken .Ook heb ik eens ergens gelezen van een slachter , die tot waanzin kwam toen hij zijn geliefkoosd vak moest laten varen en , door omstandigheden buiten zijn wil , in een bakkerij verzeilde ; terwijl mij nog duidelijk voor den geest staat hoe zekere straten met vleeschbanken in Londen ( waar hout en steen na weinige dagen veranderd zijn in bloed en de goten een kijk geven op het voorlaatste wonder in Egypte ) mij alleen nog maar door den reuk walging inboezemden , nadat ik ze tweemaal had doorgewandeld .Ik weet dat anderen denzelfden indruk hebben gehad .