(1919) Aan Mevrouw Albertine Steenhoff - Smulders .Mijn handen rieken van uw reuk waar ik uw staal en blâren kreuk , o gulden Afrikaantjes , en ' k hou van u zoo veel en teêr als straks uw parkskens gloeien weer saffraan - goud in de laantjes ; ik riek u dan zoo bitter - frisch , onaardsch en vol geheimenis .Ijdelheid .