(1788) De saamgevloeide schaar had nu heur ' kring gesloten , Als wakkre Achilles rees aan ' t hoofd der Legergrooten , En dus zijn aanspraak wendde aan Atreus oudsten zoon : ' t Wordt eindlijk dan ons lot , ô heerlijk kroost der Goôn , Om , wraakloos en beschaamd , uit deze onzaalge palen ( Is slechts de dood te ontvliên ) en weêr te rug te dwalen ; Daar de oorlog en de pest ons beî te gaâr bestookt .Gij ziet , hoe ' t doodlijk vuur door onze tenten rookt : Wat toeven we om zijn ' loop te sluiten onder ' t woeden , En ons en ' t strijdbre volk van ' t wis verderf te hoeden ? Men raadpleeg ' s Hemels tolk voor ' t blakend veldaltaar ! Of wichlaar , die ' t geheim uit lucht of droom verklaar ' , ( Want ook de droom is van de Goden ) dat we ervaren , Wat de oorsprong zij der ramp van zoo veel legerscharen ; Of licht Apol zoo fel verzuimde gaven wreekt , Of mooglijk offers vergt , waarom zijn wraak ontsteekt , En of veellicht het bloed van uitgelezen rammen Zijn grimmigheid verzoen ' door geurige offervlammen ? Dus zegt hij , zit weêr neêr , en de Opperpriester rijst .' t Was Calchas : Calchas , die , in wichelkunst vergrijsd , In al wat is , wat was , en wezen zal , ervaren , Der vloot naar Trojes kust het spoor wees door de baren .