(1858) Goud en zilver moet ze sieren Daar ge ' t rijzig hoofd verheft , By den glans der flonkervieren Die en oog en boezem treft .Dat de koning zich vermeide By ' t verkwikkend druivensap ; Waar mijn Nardus geur verspreide Is der wellust hoogste trap .Als een bondel rozenbladeren Die aan mijne borst vernacht , Is hy , waar met hart en aderen Heel mijn boezem naar versmacht .