(1825) De kreet der liefde wekt de bosschen en de dalen ; Het is van liefde dat het kabb ' lend beekje bruist ; Terwijl in ' t lisp ' lend loof de stem der boschkoralen Zoo zoetjes als de zucht van ' t eerste minnen ruischt .De vlinder pronkt verblijd met zijne duizend kleuren , En dartelt zwevend op de rozenkruintjes neêr ; Van wellust bevend en verzaad met ambergeuren , Wiegt hij zich op den kelk , die schommelt ginds en weêr .' t Spreekt al van liefde en vreugd , en onder ' t dak der blâren .