(1885) Het mos , dat op de westzijde der boomen gegroeid was , ook donkerder gekleurd door den regen , scheen oud , groen fluweel , als van versleten zittingen van stoelen .En hoe meer de avond naderde , hoe sterker de boschgeuren werden : de muffe lucht van aarde , natte blaêren , en verrotting - de verhitte , stinkende adem van een stuk natuur , dat aan het broeyen is .Hier en daar piepte een vink , die wegvloog in de donkere diepte van het woud , en piepte nog eens , verder , zweeg een oogenblik , en piepte nog eens , en toen nog eens .