(1893) .In roerlooze aandacht bidt de Christenschaar ! Daar ruischt het orgel , zwellend àl in gloed , En luid verwellekomt een jubelgroet ' t Ontzaglijke Mysterie van ' t altaar ! ’ Het sonnet doet zoo weldadig aan als geurige lentewarmte .Het is zoo aangenaam te voelen , dat niet alleen onroomschen getroffen zijn door de poëzie van het mismysterie , die anders uit de vrome stemming , waarin ze gebracht worden , zoo licht worden gewekt , uit de hoogte worden neergetrokken door de nieuwsgierige blikken , door het hinderlijk gehosklos tijdens den kerkdienst der niets van de heilige siddering gevoelende geloovigen .