(1753) Helaes ! wat onderscheid ontmoet ik in dit leven , Van Otto aengebeên , nu slechts een tydverdryf Van Neroos doffen geest , die hem geen vreugd kan geven , Dan door myn koestering van zyn verzwakte lyf .Moet niet zoo laf een min myn grootsche ziel verdrieten , Die ieder hoort , en ziet , en zonder schroom vertelt ? Moet ik het overschot van een Slavin genieten , En zien , by ' t vuilste schuim , myne eer gelyk gesteld ? Zou een vervloekte snol in kuf en hoerekotten , Van jongs tot schand geleerd , vol schaemteloos bejag , My , eertyds aengebeên , verachtelyk bespotten ? Myn min op ' s Keizers hart braveren , dag op dag ? Zou ik hem , die zich gaet met een Slavin vermengen , Wiens muffende adem zelfs , naer ' t hoeren speekzel , stinkt , In myne omhelzinigen , een liefdekus toebrengen ? Och , als ik dit bedenk , is ' t of my ' t hart ontzinkt .In zulk een ' ommegang zie ik , op schoutoonneelen , Een opgesmukte hoer des Keizers zy bekleên , Die hy , in ' t openbaer , durft koestren , kussen , streelen .