(1856) Bloemen snoeren als een knoop , ' t Zijn herinrings onderpanden ; Liefde vlecht zich rozenbanden ; Bloemen zijn een beeld der hoop .' k Dorst somwijl vermetel vragen , Als ik doolde in veld en bosch , Of natuur , hoe rijk van dos , Nog niet schooner kleed kon dragen ? Maar het grasbloempje aan den vliet Fluisterde , uit het loof gerezen : Wat ook schooner nog kon wezen , Immers bloemen konden ' t niet ? Milde Schepper aller dingen , Die ons kleedt en voedt en laaft , En een vatbaar zintuig gaaft Ook voor hooger zegeningen ! Reeds uit bloemen , goede God ! Uit haar kelken , uit haar kleuren Schijnt een waas ons toe te geuren Van een reiner zielsgenot .Met den ademtogt en ' t leven , Bliest gij ons den schoonheidszin , ' t Merk dier hooger afkomst in , Die aan ' t stof werd ingeweven ; En langs de ons geschonken kluit Deedt ge niet slechts vruchten groeijen , Maar ook bloemen doet ge bloeijen , Zelfs tot boven ' t koren uit .