(1896) Eenige zijdeächtige blonde lokjes , gesponnen goud , waren uit haar mutsje geglipt en beschaduwden lichtjens de blankheid van heur hals , die donzig als een perzik was .Hij neigde zich onmerkbaar en een zwoelte van prikkelende zomerwarmte , als doorweekt van den geur van lavendelwater , waarmede zij zich ge - wasschen had , drong zijn neus in , steeg op naar zijn hoofd - gelijk de geest van een fijne likeur .Het kind was lastig , wilde zijn moeder meê hebben naar de rivier om vischjes te vangen ; maar zij vertelde dat de mater van ' t klooster iets moois voor hem had , hij moest er maar heengaan met Ursulla ; deze had liever willen blijven .