(1797) - Door haar is my Doris tot de streelendste wellust ! Amintas .Ruischende beekjes , golvende stroompjes ! - Stille en schaduwryke bosschen , wier jeugdige bladeren en takken over - al groene gewelven maaken .Hoe zoet zyn de verrukkingen , welke gy in mynen boezem verwekt ! Welk een schoonen glans spreidt deeze verkwikkelyke morgen alom op de velden ! - De weiden , en de wyde vlakten , versierd met zo eene verscheidenheid van bloemen , doormengd met het jeugdig Lentegroen , streelen het gezigt , werwaards men het heen wendt .