(1879) ’ Uit vrees voor de openbare meening gaat men aldaar , al heeft men haast of al is het koud , zoo langzaam als liep men achter een begrafenis , en wij Hollanders - die ontzaglijk veel op de bewoners van Oost - Engeland gelijken - wij doen dit eveneens .Enkel als het vriest en men schaatsen rijdt , durft men een opgewekt lachend gezicht toonen ; anders stapt men deftig en somber achter de lijkkist van goede vroolijkheid , van onschuldige pret , van heerlijke dwaas heid .Onbeteekenende menschen , die als gewichtige denkers acteeren en op statige wijze degelijkheid als een zonnescherm boven zich houden ; kleine wezens , die groote stappen doen ; deftige personen , die nog meer door hun houding dan hun woorden anderen op plechtige wijze deernis te kennen geven over losse ongedwongenheid , gaan als aansprekers en lijkbidders achter den lijkwagen .