(1914) Nu zet ik u op een stapel van vochtig - geurend hout Uit den wind , dat de rook Wegwaait en gij niet snel verflauwt Pijnloos , door smook .’ Hij koosde hem voor ' t laatst , toen stak hij een langzame brand Van vochtig - geurend vuur , Dat traag - stijgend het lijf aanrandt Met wreedste duur .Hij leed zoo zeer , Loïet , hij schreide tot de jonge rakkers : ‘ O , stook de stapel aan .