(1894) Houd op , houd op , de bolle bladen staan , En ' t groen vervolt tot donkere bouquetten , - Neen het verijlt , - houd op , houd op , - we letten Er niet zoo op altijd , de loovers gaan Zoo langzaam , langzaam aan , ze gaan , ze gaan , Verpurpren bruinend , ' k zie de veege smetten Op ' t zomer - aangezicht de trekken zetten Van levens - lach , die dood - bloedt in ' t vergaan .O laat het purperen wijn - bloed vervloeien Des zomers en zijn wellust en zijn pijn - Laat niet de dag ook zijn goud - schijn vergloeien Voor ' t weg - gaan in zijn avond vlammen - zijn ? Zoo sterv ' de rijpe herfst - wie weet wat bloeien Zal òp uit der grauw ' takken dor festijn ? O den klinkhamer van den God ! Ze hameren De wereld uit , - de wereld , wat is dat ? Wat hier leeft , daar leeft , hun is , mij is , wat De krinkende aanstroom is , die harte - kameren Vol bloed stroomt , bubbeltjes , en enklen stameren Woordjes , - wie spréékt ? ja , wie , wie , wie ? - Een stad Is niet de wereld , mooi recht , als berameren Haar bouwen , wetend wèl , niet dit , niet dat .Een leger zijn wij , in de donkre dorpen Kwartierende bij menschen , dom als wij .