(1682) .maar wrede , Waar toeft gy na ? helaas dus flaaw , Waarom ontsegt gy my dees bede , En weygert my de honingdaaw ? Het ambrosijn van uwe lipjes , De nectar van die malse mond , Uyt welkers roosgelijke tipjes Alleen vloeyt balsem voor de wond , Waarom misgunt gy my de asem Dier geur ' ge mond die ' t flawe hert Weer laaft en aanqueekt met een wasem Die Sabaas kostle reuken tert ? Ik smeek uw om de sonne stralen Uws voorhoofts , om uw suvre schoot En mond die ' t purper na kan malen Ja steekt de loef van Tyrus root , Ik bid uw om d ' albaste boesem , En ' t hair dat swierend sagjes streelt Uw roosekaak , het lely bloesem , En ' t keeltje dat soo lieflijk queelt ! Albastersteen hebt mededoogen ; Maar ' k sterv mijn ziel , oh ja ik sterv De traantjes rollen uyt mijn oogen Langs wangen neer , die doods van verv ' Getuygen sijn van pijn , weg droppen Haar hert is van onmeukbaar steen ; Ag kuntge soo uw hert toestoppen , Voor liefde helaas ! waar wil dit heen ? Help Venus , help Cupido ! Goden ! Ik sterv eerlang , ja overlang Mijn ziel om haar sterft duysend dooden , Laat los my eenmaal uyt de prang De minneschroeven Moorderesse Die ' k egter aanbid , buyg uw sin Wilt schoone nu mijn vlammen leschen , Verkoel mijn overhéte min .Soo schudd ' ik mijn verlegen sugjes Ter krop uyt , en mijn sieltj ' in nood Verstikkend in haar ongenugjes Stond op de oever van de dood , Wanneer sy innerlijk bewogen Haar straf gemoed ter neerleyd , en Met halve traantjes in haar oogen Dus lieflijk quam tot Mins - beken , Met meer dan menschelijke reden Seyd sy ag ' k ben het veynsen moe Mijn halve ziel wees wel te vreden Heel Clorimeen die komtje toe .