(1894) ) zoekt daarna , kalmpjes op den grond zittend , haar geliefkoosde stukken uit , kijkt van tijd tot tijd eens naar tante , en begint dan eindelijk achtereenvolgens de oude liedjes en romancen te zingen , die tante haar leerde .Liefelijk ruischen de tonen , en haar welluidend stemmetje trilt als vogelengekweel de oude dame in de ooren .Zoo zong zij ook , nu bijna dertig jaar geleden , gelukkig en zonder zorg .