(1915) Opzichtig hield ie al dat keurigs te kijk aan z ' n lijf .En toen ik , verbaasd nu eens niet die weëe koekedeeg - lucht uit z ' n plunje te ruiken , ' m begroette met : ‘ Wat zie jij d ' r knap uit ! ’ - duwde nie me z ' n voeten met vader ' s gepoetste Zondagsche schoenen toe , en vertoonde z ' n handen van binnen en van buiten .Ze waren zóó schoon , dat ik er de krabbels en roofjes op zag .