(1743) In dit zoute doet fyn gestote Antimonie , ter helfte van ’ t gewigt des zouts ; doet het t ’ zamen koken , in eene wel gezuiverde yzere pan , en laat al het water afroken , zoo zal uwe Antimonie met het vaste zout overblyven ; ’ t welk gy in een smeltkroes tusschen gloeijende kolen moet zetten , en omtrent twee uuren in ’ t vuur houden , van tyd tot tyd met een yzere stafje omroerende ; daar na neemt deze geheele stof in een fyn poeijer en laat ze koken in dezelve pan of ketel , met water dat op levende kalk , die heel klaar is , gestaan heeft , zoo zal ’ t eene rode loog worden ; filtreert deze loog door een zuig - papier , in een schonen aarden pot , stort ’ er dan wat azyn in , zoo zal de poeijer van de Antimonie op den grond vallen , zoo rood als bloed .Gaat voort met dus te koken in het voorzegde kalkwater , zoo lang als gy eenige rode kleur uit het overblyfzel van deze massa kunt trekken ; giet dan op het nedergedaalde poeijer eene groote menigte gemeen water , om het verscheide reizen af te wasschen , en de reuk van den zwavel en Antimonie daaraf te krygen ; daarna droogt het gemelde poeijer in de zon .De dosis is van twee of vertien grein , ja tot dertig in tyd van noodzakelykheit , met wat zuiker , wyn , of nat ingenomen , of ook met conzerf van rozen .