(1700) Hoofddeel .Nog schilden , nog rondassen , Maar draaft met groote kragt en vreugde menigmaal Op ' t schitterend metaal , Dat synen moet niet ligt doet sidd ' ren , nog vertsagen , En schoon het word geslagen Van eene hagelbuy van pylen , en geweer , Geworpen digt of veer , Het sal met eene sprong sig over heenen heffen , Daar hem de slagen treffen , Of werpt sig in den drang , daar de trompette klinkt , Dat schier de grond versinkt ; Daar ' t op het hol geklank des mondstuks sig laat hooren , En snoeft met neus en ooren , Als of het antwoord gaf met briessende geluit , En bragt syn blydschap uit ; Het riekt den kryg van ver , dat rasen van de Vorsten Doldriftig uitgeborsten , Dat donderend ' gedreun en dommelend gejuig , Verstrekt syns moeds een tuig .Dies worden in den viiisten Psalm ook onder de konstige werken van Gods handen en vingeren opgeteld , de schapen en de ossen , en alle het gedierte des velds .