(1905) Daar kwinkten vogeltjes van alle veeren , Blauw , geel , groen , rood , maar allen even schoon ; Daar blonken luide beekjes , stille meren , Klaar als kristal , aan stormen ongewoon .Zóó zacht een koeltje , als bloem noch blad kon deren , Hield daar altijd een zelfde maat en toon ; Daar ' t in de lucht juist zoo veel trilling baarde , Dat van den dag de hitte u niet bezwaarde ; Maar wat er geurigst leefde in bloem en blad En glanzig ooft , zich wiegende op zijn stelen , Dat mengde ' t zaam en droeg het rond , opdat Het ziel en zin op ' t aangenaamst zou streelen .Een prachtbouw , die van verre ' t aanzien had Als mocht hem louter vuur en vlam omspelen , Stond daar , en praalde en straalde met een gloed , Als sterflijk oog nooit had op aarde ontmoet .