(1892) Maar het treft mij toch , dat het beeld van de Musset hier iets van zijn zuiverheid verloren heeft .De Fransche dichter teekent den zefier die , boven het grasperk , waaruit de geuren der meibloempjes opstijgen , rustig door den Nacht in haar sluiër wordt gewiegeld .Dit is iets anders dan een zefier die , in geurige wade zich wikkelend , voortgaat over veld en pad ; in pad vond de dichter een gelukkig rijmwoord ; maar vergat hij daarbij niet dat uit het pad geen geuren opstijgen ? De derde regel is zeer schoon , en wellicht is ‘ moerglanz ' ge horzel ’ een fijne nateekening van ‘ frelon nacré .