(1845) In allen gevalle echter , het is menschelijk gevoel , dat ons medegevoel opwekt en het voorwerp is onzer aandoeningen .Den mensch en den mensch alleen zien wij in de schoonheden der aarde , welke hij bewoont ; of , zoo een lichter opgewekte en verder reikende sympathie ons ook in de lagere familieën der onbezielde natuur belang doet stellen , en ons genoegen doet vinden in de lammeren , die op de heuve - len blaten , of de runderen , die in de dalen loeijen , of zelfs in de levende planten , die de heldere zonnestralen en de geurige lucht inslurpen , het blijft de gedachte aan het genot - aan de gewaarwordingen , die het aanzijn van voelende wezens bezielen - die onze aandoeningen opwekt en de bron is van alle schoonheid , waarmede wij de onbezielde schepping bekleeden , die ons omringt .Denk u in stede van dit kalme en rustige landschap een bergachtig tooneel uit Zwitserland of Schotland , en laat ons beproeven , of het zich uit hetzelfde beginsel laat verklaren .