(1760) Op de zevende Tekening .De zoele westewind neemt Psiche op zyne wieken , En brengt haar van ' t gebergte , in een vermaaklyk dal , Daar roos en anjelier , viool en lely rieken , Alwaarze tot haar rust een bloembed spreijen zal .Rust daar , ô schoone bruid , luik daar uw ' lieflyke oogen ; Haar straalen bragten zelf de min in uw vermogen .