(1848) Er worden te dier gelegenheid aan den Koning woorden in den mond gelegd , die getuigen van een ' diepen blik in het menschelijk hart , en wier juistheid niet kan geloochend worden : ‘ Frederik II was , zoo zegt de Koning , gewis niet uit neiging , maar uit beginsel gestreng , dikwijls hard , dewijl hij van meening was , dat vrees in de meeste gevallen , voornamelijk in de hoogere standen , meer uitrigtte , dan liefde ; ’ en wie ' s mans oordeel vernemen wil nopens het godsdienstig gevoel van zijnen voorzaat , die leze de menschkundige verklaring , waarom onderscheidene beoordeelaars van dien Vorst zich omtrent diens godsdienstig gevoel hebben vergist .Voorzeker deze Afdeeling houdt vele wetenswaardige overdenkingen in , die , sierlijk gevlochten in de tafereelen van landelijke genietingen , als geurige bloemen tusschen het frissche loover , de opmerkzaamheid der aanschouwers tot zich trekken .( Het vervolg en slot hierna .