(1915) ’ Nog had - ie niet uitgesproken , of de magere temmer stormde de tooneel - glooiing af , ' t hoofd en de schouders door ' t neerlaaiend licht der hersen betuimeld .Door niemand uit ' t gretig - wreed publiek op de vingers gekeken , niet gesteund door ' t bevriend licht der electrische verblinders , ongewapend , zonder ijzeren stang , zonder revolver , brani als ' n officier die met ' n rotting in de hand ' n benting bestormt , dee - ie in ' t schemer - duister benee z ' n gewaagdsten toer van den heelen avond - applausloos , niet beklapt en bejuicht door de massa in de zaal .Geen oog voor ons , achter ' t rasterwerk , overhebbend , pootig , nerveus van doen , wrikte - ie de knippen der tralie - deuren en forsch - vlug de wagen - tree betippend , schoof - ie de kleine benauwde ruimte in , de opstandig - grollende leeuwen voor zich uit drijvend .