(1916) De gifbelade ' en oversterke geuren die uitzendt de bloesem van dezen boom , maken hun harten dronken : in zijn treuren verzinkt hun hart als in een laatste droom .Of de zon schrijdt en alle sterren schrijden hunne gedachten blijven roerloos staan : voor hen bestaat niets meer in ' s wereld - wijde als ' t klagend ruischen van die donk ' re blaân .Wee over hen , die zoo ver zijn gekomen , zoo dapper tot de schaduw ingegaan , om toch , het hoofd gesteund tusschen de loome handen in daad ' loos droomen te vergaan .