(1881) Waak op dan .Mâyâ ' s zoon ! ontwaak terstond ! Versta den zang van d ' onverpoosden wind ! Ga zwerven , Prins ! totdat ge een rustoord vindt ! Geef prijs uw liefde , uw rang , uw majesteit , En baan voor de aard den weg tot zaligheid ! Zoo zingt de wind , die ruischt door ' t instrument , Voor u , die ' t aardsche lijden nog niet kent .Zoo komt van zilv ' ren lier een spottend woord Tot u , die door een schaduw wordt bekoord ! ’ Dan weer verhaalt in ' t schemeruur een der maagden hem van een reis op een tooverpaard door een wonderland , en terstond komt hem de vermaning van den wind weer in de gedachte .