(1912) En hij zag eene , het was een jonge vrouw , Haar naam Beatrice , Die had over ' t achtergebogen hoofd , In den fluweelen fluweel wellenden mond , In haar diep violen oogen , in ' t zachte Karmijn van haar gezicht , oneindige Liefde , Zacht bloeiend naar de Daad heen , - Daad van liefde .En Pan hoorde een andren redenaar : ‘ Arbeiders , gij moet u maken één bond Over de groote aarde , de groote aarde , Zooals bloemen in de jeugdige lente Zoo sterk , zoo frisch , zoo geurig , zoo krachtvol , En daarmede alle heerschers aanvallen En hen vernietigen en overwinnen .’ En Pan zwierf henen door de dwalende nacht , De geurende heerlijke lichte lentenacht , En stootte weer op eene oervergaad ' ring .