(1892) - Ach , waar zijn de geesten heengevlogen ? klaagden de kinderen , - waarom komen zij niet meer zoo heerlijk voor ons zingen , en ons van allerlei goeds en schoons vertellen ? Ach , waar zijn de geesten ? - In den kelder , in het turfhok , stoute bengels ! riepen de menschen .Toen er aldus bewezen was , dat in alles wat er goed , waar en schoon op aarde verschijnt , geen geesten zaten ; toen de beste en verstandigste der menschen elkander geleerd hadden en overgeleverd , dat nergens meer geest is , en het maar alleen de kinderen waren , met de oude bestjes en zwakke zielen , die slechts een duister besef hadden , dat er toch behalve al die stoffen ook geesten waren in het heelal , toen wisten de lieden niet beter of het was op het kerkhof , en in den toren bij den nachtuil en in het spookkasteel , en bij de dwaallichten en den driesprong , en in het koffiedik , dat zij de geesten moesten zoeken ; en in de plaats van de reine etherische wezens , stelden zij ze zich niet anders voor dan als geraamten en bleeke spoken , katten en duivels , uilen en heksen op bezemstelen , ruischende door de holle en galmende gangen van eenzame gebouwen , joelende op de hei en door de schoorsteenen , zwierende , gierende en jankende door de nachtelijke duisternis .De geesten leefden ook niet meer onder de menschen ; zij gingen hooger wonen en maakten zich onzichtbaar .