(1779) Laat ons , schoon zulks den nyd tot feller woên mogt wekken , Ten minsten ' s vyands twist tot Romes roem doen strekken ; Segestes redden eer hem ' t onheil nederslaat , En toonen dat hy zich met recht op ons verlaat .De meimaand had al ' t land een ' nieuwen glans geschonken ; Men zag ' t verjongd geboomt ' met frissche kroonen pronken , En ' t jeugdig veldtapyt met versch sieraad getooid , Met geurig kruid gedekt , met bloemen overstrooid .Doch schoon haar blyde komst de stormen had verdreven , De liefde waagde niet door ' t luistrend woud te zweeven ; ' t Gepluimde zangchoor vlood , in zyn muzyk belet Door d ' akeligen klank der schorre krygstrompet .