(1919) Zoowel vader als oom Jozef waren thuis en de laatste wilde goedig met zijn zeildoeksch pak pas aangekochte boeken , waaruit een duffe schimmellucht sloeg , naar zolder verdwijnen , maar tante Rebecca kwam daar nijdig tegen op , ze hoefden zich tegenover den gojschen schoolmeester over hun broodwinning niet te schamen - , en Bennie , zich de woorden van den man - zelf herinnerend , zweeg bedremmeld en dorst niets zeggen .Want waar hield hier het gepaste , het geoorloofde schaamtegevoel op en begon de leelijke ‘ valsche ’ schaamte - ? hij wist het niet en kon er ook niet over denken , jachtig redderde hij de kamer rond , legde verslonsde gebedenboeken recht , gooide vuile kleeren de kierende keukendeur in , schoof een stoel stijf tegen een groote , losse flard van het behang , hing over de gebroken leuning van een andere een opengevouwen krant , schoof een oude stoof op een gat in het vloerkleed , alles onder het misprijzend toezien en mompelen en heftig schoofdschudden van tante Rebecca , die tegelijk echter uit eigen beweging Bekkie , die zich stond te kammen , verbood .Maar van haar met klein Saartje , die nu aan alle kanten in de zweren zat - , ‘ gezonde klieren ’ hield tante vol - de straat op of naar het plaatsje te zenden , daarvan wilde ze ook op Bennie ' s herhaald aandringen niet hooren .