(1718) .wie rukt U henen ! , , Myn schoone Elizabet , waar zyt gy daar verdwenen ? , , Wel aan ! ik spoore U na , en volge U waar gy vliet , , , Maar , waar ik wende of keer , helaas ! ik vinde U niet .Toen schoot hy uyt zyn Droom , en loosde zugt op zugten : Minerva wierd ontroert ; geen ydle waan gerugten , Dus sprak zy , hebt ge my , ô Maasgod ! mee gedeelt ; Maar ach , wie is die Maagd ! wie is dat Godlyk Beeld , Waarom myn Lievling quynd ? Myn Held , die ' k zo veel jaren Voor al de lagen van Cupido kon bewaren , Is die , door Venus magt , in ' t einde dan geveld , En onder haar banier als Onderdaan gesteld ? Zal die verwaande my in ' t aangezicht braveeren , En over myn gezach , zo Godlyk , triumpheeren ? Dat lyde ik nimmermeer ! Ik zal myn magt is sterk ! Maar naauwlyks sprak zy dit , of ' t blaauw Azuure zwerk Verdeelde zich van een , en d ' Opper Echtgodinne , Daalde uit haar goude Troon , als Hemelkoninginne ; Zy had een Kroon op ' t hooft , een Ryksstaf in de hand , Haar gulde Wagen blonk van glinstrend Diamant ; ' t Gareel der Paauwen scheen van Parlemoeren koorden ; Zy sprak Minerva aan , met deez ' gedugte woorden ; Godin ! die my weleer , tot Venus schande en smaat , Voor ' t hooge Pergamum , verpligte in raad en daad , Wil , bid ik , myn besluit verhindren nog weêrstreven ; Ik zal , zo gy my helpt , uw Held weêr doen herleven : Geen dartle Venus heeft zyn Minnevlam gestigt ; Ik heb hem in het hart getroffen met een Schigt ; Ik doe zyn zuivre borst van kuissche liefde blaken , En zo gy ' t Voorwerp wist ! gy zoud zyn keur niet wraken .