(1850) ‘ Maar in ernst , waarom zoû die onderneming u hinderen ? ’ vroeg , met een zware basstem , een forsch gebouwde kaerel , Louw genaamd , die het slachters - bedrijf uitoefende en in de wandeling Kapitein van de Hal heette .‘ Wat ! ’ riep Wilde Jan verbolgen uit : ‘ moet gy my dat nog vragen ? Ben ik dan een Hollandsche pekbroek voor niet - met - al ? En denkje dat het my vermaak doet misschien , wanneer ik hoor praten van een aanslag , die de Engelschen op onze zeegaten voor hebben , als of dat stof tot verheuging geven moest ? En dat nog wel een aanslag , die door een stinkenden overlooper van een Hollandschen stuurman bestoken is ? Ik doe meê in de zaak , die we weten , omdat zy ons Keesjen zoo gemeen behandelen ; en ik dat , zie je , maar niet lijden kan ; - maar ik geloof dat hy zelf uit zijn vel zoû springen , indien hy hoorde , dat wy daartoe Engelsche hulp noodig hadden .’ En , de pijp uit den mond nemende , maakte hy , om zijn spijt te koelen , gebruik van het geneesmiddel , hem door den Jonker van de Moezel voorgeschreven , en sloeg een groote kelk brandewijn naar binnen .