(1912) Elke bladzijde openbaart gewetensvol overleg , ' t zij Toussaint landschappen schildert naar buiten uit , ' t zij hij menschen schildert naar binnen toe .Men ruikt de vettige veiheid van dat boerenland en de slettige geilheid van de boerin haar lijf .Wat een zedelijke ruïne geworpen in dit zonneland ! Wat een brutaal ‘ bedrijf van den kwade ’ geworpen in dit ‘ glorierijke licht ’ ! De kunstenaar heeft dit al te schrille contrast weten te bedoezelen met gebaren , die zelfs op het ergste oogenblik hun best doen om niet uit het aesthetisch - mooie in het ethisch - onkiesche te vervallen .