(1840) Onverbiddelijk en verwoestend als de Simoun , ruischt hij heen over onze bloemperken , en wij zouden hem willen toeroepen : ‘ Meêdoogenlooze , ziet gij dan niet , hoe veel schoons gij vernielt in uw vaart ? Laat mij eerst kransen vlechten van de bloesems en loovers , die gij afrukt ; toef , wreedaard ; aanschouw , verblinde ! ’ - ‘ Wreed en ver - blind zijt gij zelf ! ’ zou de tijd kunnen antwoorden .‘ Ziet gij dan , zoo als ik , hoe de uren , die hier vliegen , ginds kruipen ? hoe de rozen , die hier balsemgeur verspreiden , daar steken ? Ziet gij , die de blozende bruid bespiedt , hoe elders een bleeke verlatene strijdt met mijn langdurigheid en worstelt tegen mijn zwaarte ? Ziet gij ..