(1919) ’ ‘ Willen we naar een andere kamer gaan , dan heeft ze rust , ’ zei Sterrens zachtjes .Nu moest ze toch zeggen , dat ze wakker was , maar ze kon er niet toe besluiten ; ' t was zoo prettig zóó , niet te praten , te droomen maar van haar kindertijd en van de natuur , en de zomerlucht te ruiken , die door de verandadeuren binnen stroomde .‘ Willen we in den tuin gaan ? ’ stelde Jo voor .