(1863) De sterren lonkten lief in ' t gele Scheldewater , de zilvren mist verhief zich op de groene weî , uit ' t wollig nest erschalde ' t orgelend getater des vuurgen nachtegaals aan de aangebeedne gaai .Mijn liefken zat met mij in ' t geurend loover , en hand in hand , en oog in oog en ziel in ziel , zoo gaven wij ons aan den wellust over , die als een hemeldroom op gansch de schepping viel .Ontwaakt was onze geest ; van liefkens reine lippen vernam ik siddrend wat ze eens droomend ondervond .