(1906) Of ik verbaasd was , onthutst , verontwaardigd , behoef ik u niet te verzekeren .De schoone Clinias ( want schoon was hij inderdaad ) had een fraaien , wijden , purperen mantel om , een ebbenhouten stok met een gouden knop , waarin ik een edelgesteente zag schitteren , in de hand , paarlen in de ooren , het welriekende , naar achter gestreken haar met een geborduurd lint en een gouden gesp op het hoofd samengebonden , fraaie gele laarzen aan de voeten , en van edelgesteenten schitterende ringen aan de vingers .Zoo als hij binnenkwam , waarbij hij mijn vertrek met eene welriekende atmosteer vervulde , kwam hij zeer gemeenzaam naar mij toe , en mij gegroet hebbende , zette hij zich zonder eenige plichtplegingen neder .