(1641) Hy , vreezt hy dat de warmt zijn ' s Krancken mocht verdóven , Zal aen een eenig lid een ame wijns verstoven ; Zoo dat dien domp , die hem te wonderlijk bekoort , Wel licht zijn eygen breyn , en lichte geesten smoort .Hy , tot den strot gevult , en wanckel op zijn schoncken , Zwiert na den Ziecken toe ; die ziet den Doctor droncken ; Vraegt dies d ' Apteker af , eer hy den Drank gebruykt , Of ook zijn Recipe niet na den wijn en ruykt .Peyst , schoon het droncken hoofd de Konst al quam te raken , Wat laeffenis daer uyt den krancken mensch kan smaken , Die aen den Knecht , uyt een vertwijffelig gemoed , Laet vragen , oft ook sluyt , het gêen den Meester doet .