(1898) God almachtig ! waar hebben wij ons gebracht ! Ik grijp naar mijnen reismakker om niet door mijne knieën te zinken ; hij ook steunt op mij ; wij voelen ons onwel .Wat nare geur - een echt Turksch Düftchen - snuiven wij op ! Wat benauwende lucht dringt ons in de keel ! Een oogenblik meen ik blind gebliksemd te zijn , breng ijlings de handen aan de oogen , en , o geluk ! ' t zijn alleen mijne brilglazen , die door de bedwelmende dompige hitte plotseling mat zijn geslagen geworden ! Nooit vergeet ik het afzichtelijke , walgelijke schouwspel , dat wij hier te zien kregen .Die badstoof is ingericht in een wijde , cirkelvormige krocht , die langs boven door een eng , immer dompig glasdak haar karig licht ontvangt ; in de wanden zijn spitsbogige nissen uitgewerkt , waarin de baders langs eene helling hunne kleederen gaan ophangen .