(1787) Wanneer zy niet kunnen uitgaan , tragten zy haaren opgeslooten staat zoo veel mogelyk te veraangenaamen .Omtrent het ondergaan der zonne klimmen zy op een terras , en genieten de koelte van den avondstond , by de geuren der wel opgepaste bloemen .Zy baaden zich dikmaal , en hebben als dan teffens de koelheid van het water , de reuk der welriekende planten , de frisheid der lugt , en het gezigt van een onbeneveld uitspanzel , met duizenden van flonkerende starren .