(1861) Haar gelaat was rood van toorn en zij riep : ‘ Wat is er weder te doen ? Welke onbeschofte vlegel slaat weer tegen de deur dat ze barst ? Betaal eerst den timmerman voor de laatste reparatie .Denkt gij , bullebak , dat het drinken door zulke streken eene minuut eer klaar zal zijn ? ’ De woordenvloed der vertoornde vrouw werd echter plotseling afgebroken , daar ‘ zwarte Toon ’ met eene gloeijende ijzeren stang op haar toesprong en schreeuwde : ‘ Wijf , houd den bek , of ik sla u de tanden in den hals ! ’ Er werd een meisje achter de vrouw zigtbaar , welke haar snel terug trok en de deur toesloeg .Nadat de echtgenooten nog eene poos voortgeschimpt hadden - de man in de werkplaats , de vrouw in de kamer - beide zoo hard , dat de geslotene deur geene de minste hindernis opleverde , en beide elkander zeer goed verstaan konden , riep eindelijk het meisje den vader en den broeder tot het ontbijt .