(1909) Toen had Emma zich langzamerhand in een heel vreemde opwinding voelen komen .In het donker van den avond om haar heen laaide het feest in zwoelen hartstocht ; de sterke geur der flikkerende vetpotjes hing als een bedwelmende walm zwaar om haar neêr ; in het verdwaasde schijnsel van het tooverpaleis , dat ginds te fladder - lichten stond boven de zwartheid van ' t water , zag zij de menschen langs zich hossen met schitterende oogen en roode gezichten , de monden hijgend : meisjes hangend aan de jongens vast , mannen aan vrouwen , als in één groote verbroedering .Een vreemd - eigen leven was het hier , waarvan de buitenwereld niet wist .