(1907) Hij volgt in luisterenden droom Het strookend slepen van haar kleed , Het smalle pad dat groeit vanonder zijden zoom , Waarvoor hij zon en maan vergeet .Want mijn onrustig hart alleen Hoorde in den nacht de klink der deur , En beiden waren weg als bloem en bloemegeur Een grauwen morgen langgeleên .’ Laatste woorden ‘ Eer tijd wee en wel somm ' , Heel ons deel , .