(1857) Doch neen , ' t is alles niet verloren Zoo lang gy nog ' t geroep moogt hooren Van die u by de heilborn wacht : Keert weder , keert in de oude sporen , Voor ' t vallen van de donkre nacht .Die nacht waarin hyeenen huilen , U lokkende uit hun donkre kuilen Door ' t nagebootste spraakgeluid , Waar zy ' t afzichtbre hoofd verschuilen In geurigriekend heidekruid .Keert weêr naar de u bekende streken , Naar de alle dorst verslaande beken , En d ' aan heur boord gebouwden stal .