(1873) Liefjes had ik met heel hoopen En , geraakte ik er een kwijt , ' t Deed mijn haar toch niet vergrijzen ; ' k Nam een andre : nieuwe spijzen Maakten nieuwen appetijt .Dan , bij ' t mallen en het koozen , Had er , tusschen al die rozen , Zoet van geur en zacht van blad , Eene toch , met malsche wangen , Mij in ' t huwlijksnet gevangen En mijn arme hart gevat .Nu was ' t uit met vrijheidzingen , Wilde drift en lustig springen ; ' t Vrouwtje hield mij aan haar zij ' , En ik moest voor haar slechts leven : Kalmer werd nu mij het leven , ' k Vond er mij niet slechter bij .