(1847) Hij liet er slechts zijn ' kleinen hond , Die hunkrende aan zijn zijde stond , De binnenzij van likken .Toen hing hij aan den beukentak , Die bijkans door de zwaarte brak , De ramsvacht zonder plooijen , Om , zoo hij daar eens wederkwam , Het gouden rokje van zijn ' ram Tot goudleer te doen looijen .Alvorens echter heen te gaan , Nam hij een Magisch wezen aan En riep de helsche magten ; Want van de Heiligen der Kerk Maakte onze held te weinig werk Om hunne hulp te wachten .