(1824) Het heir der voglen hoorde ik kweelen , En zag uw grootheid in het stof ; ' k Zag het levend paarlemoer in vloeiend zilver spelen , Maar alles , alles tot uw ' lof ! Mijn ziel ontroerd en opgetogen , Bespiegelde het menschlijk lot - Zij zag uw wijs bestuur , ja , met onsterflijke oogen In alles , alles God ! Ik hoorde uw ' wolkenwagen nadren En rollen met het stoutst geluid , En waar gij heenen reedt daar vlogen uit zijn radren De gloêndste bliksemstralen uit : Toen sidderde het hart der volken ; Gij donderde uwen naam ter eer ' ! Maar uw geduchte vuist wrong , als een spons , de wolken : Toen droop uw zegen neêr .Toen zag men diamantjes vloeien En glinsteren op bloem en plant ; De roos gaf zoeter geur , deed schooner blaadjes groeien , En alles lachte op ' t akkerland ; Toen dropen in de groene lanen Gesmolten paarlen op den grond , En ' t milde vruchtgeboomt - dat schreide dankbre tranen Voor u , die regen zondt .Mijn oog zag schieröntembre vloeden Veränderen in kristalijn , En zij , zij moesten nu , na ' t allerijslijkst woeden , Het spiegelglas der schepen zijn .