(1891) ’ De schrijver van Singoalla heeft echter de muzikale woorden van dat lied weten te vinden , en er het allermooiste gedeelte van zijn boek mee gemaakt , een van die dingen , die men telkens en telkens herleest , die men meer zingt dan zegt : ‘ Hoe liefelijk is het mijn meisje te ontmoeten ; het liefelijkste s het , als de schemering over het dal rust .Ik nader den heuvel , de avondwind ruischt in den denneboom .Zijt gij daar , Singoalla ? Ik zie u niet , maar ik weet dat gij daar zijt ; want de avondkoelte is vol van bloemengeur ; want het bosch is geheimzinnig stil ; want eene sterke ontroering beweegt mijn hart .