(1861) .‘ Brug ! ’ valt een Amsterdammer in , ‘ brug ! wij zeggen sluis , ’ en inderdaad zoo ergens , hier kon het door den beugel , waar de brug tusschen twee sluizen ligt ; - Er stond , gaan wij voort , half op de stoep , half op de straat voor dat huis , ' t welk het langst van alle in die buurt zijn luifel behield , eene stellaadje , die naar eene boekenkraam zweemde , als Jan David ' s bedoelt ; met hem boekekraam te schrijven , zou wat erg amsterdamsch zijn .Losse planken over een paar schragen of misschien maar op een kruiwagen gelegd , wij willen voor de bijzonderheden der inrigting niet borg staan , maar armelijk was ze , armelijk als het verweerde zeil dat ter zijde van de sluis den toestel voor togt schutte ; armelijk als de vrouw zelve , die op een stoel en een stoof in of achter die kraam zat , - het teekende alles ondergang , maar geen mooije .