(1894) Oer - stammen staan al eeuwen stil als dood met knoestig schors , dat zilver - grauwen en woeker - groen , dat hing in lange draden , die dansen door een zucht .Soms goud in licht - en - warreling streep - glijden in donkere hoeken , en wonder - gloed dan zijn in molm - bruin van lang - vergane blaâren - maar ook , door vocht , veel rook - vale dampen tusschen de struiken , en het bosch naar rottende aarde ruiken .De ruiters lang in wijfelend licht door boomen , en zijn de eenzaamheid om hen , waarin slechts beesten waren - en als de nacht kwam onder blaaren , waar - door de hemel bleekheid was , kraken hout dat lag door sluipende gestalten , en in het donker , onder groen , valschheid die in oogen was , glanzen door den honger .