(1857) Haast lijdt de flaauwe long ; haast , maag en ingewanden ; Haast zal een koortsig vuur door merg en aders branden ; Reeds stijgt zijn doodsche gloed in ' t uitgeteerd gelaat , En siddrend jaagt het bloed , dat in de polsaâr slaat .Nu droogt de melkbron op : Natuur , in ' t eind bezweken , Heeft macht noch middel meer om ' t leven aan te kweken ; En , offer van een ' plicht , in roekloosheid ontaart , Besterft ge ' t , teedre vrouw , een beter noodlot waard ! Nog meer ! My heugt een tijd , toen de onbedwingbre mode , ( Veelvormige Astaroth , die Junoos hemelbode Den gordel rukt van ' t lijf ; als zy , in neevlen woont , En ' t wisselziek gelaat nu links dan rechts vertoont ; Behoeften , zeden vormt ; vermaken teelt en kwalen ; En wie men ' t waschlicht brandt in dans - en schouwburgzalen ! ) Aan al wat manlijk was , van rechterzaal tot ploeg , Een daaglijks offer van Tabagoos hoofdplant vroeg .Europa had voorlang Japanners en Tartaren Het kleed , de thee ontleend , de saamgebonden hairen : Nu was ' t de Mexikaan die ' t nieuwe voorbeeld gaf , En de aard een wierook eischte aan Montezumaas graf .