(1857) Hier ziet men klare beken Als zilvre aders , snel door ' t witte duinzant breken .Hier gaet het oog te gast in keur van lekkerny In bosch , in duin , in beemt en hof aen alle zy , Of wort in slaep gezust door ' t ruisschen van de baren .Hier sleet de schoone bruit , in stilte , jonge jaren , Daer zy , by dag en nacht , Niet als op ' t queken van haer schone bloempjes dacht .