(1910) Doch ach ! ik verlang zoozeer naar tijding van hem ! ’ Hanne hoorde die beide laatste woorden niet meer .Zij was het huis al uit , den meiboom met zijn lijsters en den beuk met de vinken reeds voorbij , en vriendelijk groetend omziende , riep zij de juffrouw toe : ‘ Als er een brief is , juffrouw , dan kom ik hem straks brengen ! ’ De juffrouw keek het boerenmeisje nog een paar oogenblikken na , terwijl er een paar tranen langs haar wangen druppelden , die zij evenwel haastig afwischte , en daarop een kind van jeugdigen leeftijd op den schoot nemende , zeide zij : ‘ Nu zal moe u uitkleeden , Marianne ; het wordt tijd , dal ge naar uw bedje komt .’ De kleine had hierop ook reeds gerekend .