(1834) Wachten .' k Heb reeds zoo lang en zoo angstig gewacht , Koel suist het windjen en stil is de nacht , Schoon blinkt de hemel in lieflijke pracht , ' k Heb reeds zoo lang en zoo angstig gewacht , Kom toch selinde ! Zoet is de geur van de bloeijende mei , Zacht ruischt de beek door de dampende wei , ' t Maanlicht verzilvert de ligtbruine hei , Zoet is de geur van de bloeijende mei , Kom toch selinde ! Hier zijn wij vrij en door niemand bespied ; Straks , als de schaduw voor ' t zonnelicht vlied , Is het zoo eenzaam en veilig hier niet ; Thans zijn wij vrij en door niemand bespied , Kom toch selinde ! II .Des weesjens graf .