(1901) De kou was strak , snerpend .De zuur - duffe lucht van de verrotte matrassen met overal uitpiekende hooisprieten en de muffige stank van de vuile , zeegras - harige bulten uit de voddige peluwen , kreeg ie telkens scherper in z ' n neus , als ie , in heen - en - weer - schuifelend gestudeer er dichterbij ging .Maar toch zou ie volhouen .