(1890) Zijn gelukkigste dag was die , waarop hij Karlienke ontmoette , ofschoon ze nooit anders dan kortaf ‘ dag Hannes ’ zei .Als de pastoor preekte van Maria , die met het kindje Jezus op een ezel naar Egypte vluchtte , of van de Heilige Elisabeth , wier aalmoezen zich in hare handen in welriekende bloemen veranderden , dan zag hij steeds in zijn verbeelding Karlienke als Maria , als Elisabeth - maar Jozef , die naast Maria voortstapte , had de gestalte en de gelaatstrekken van Kaspar Karsten , en de arme , die voor Elizabeth nederknielde en bloemen en gaven ontving , was weder Kaspar Karsten .Hoe Kaspar Karsten ook alle blikken tot zich trok , als hij tweemaal in ' t jaar de vacantie in ' t dorp kwam doorbrengen ! Hoe stieten de boerenjongens elkander aan en hoe bloosden de meisjes als hij Zondags , heel op z ' n stèèdsch gekleed , uit de kerk kwam en op de marktplaats een lucifersdoosje te voorschijn haalde om een sigaar op te steken , terwijl de boeren hun pijp aan de tondeldoos hielden .