(1663) Apollion : Hier steigre ik , koning van den nacht , Apollion , Uit ' s aerdtrijx navel , eer d ' inarbeitgaende zon , Het daghlicht baerende , uit de kim koome opgestegen .Mijn stinkende adem is alree den hemel tegen , Die schuw van helschen stank , de starren trekt om hoogh ; Dewijl mijn zwavelkeel den starrenlichten boogh , Met smook bezwalkende , berooft van zijnen luister .Mijn blikken branden , als twee koolen , in het duister , En dikke duisternis , niet eenen rooden gloet .