(1877) Het hôtel du Louvre , een flink gebouw , is ruim en smaakvol , de restauratie uitmuntend ingericht , er is wat groen , er zijn bloemen , er is een vijvertje , dingen die op Port Saïd tienvoudiger waarde erlangen , omdat het oog ze overal mist .De passagiers bleven dan ook lang voor het hôtel zitten ; het koeltje van de zeekust woei hen verfrisschend in het gelaat , de sterren fonkelden met warmen gloed aan den donkerblauwen hemel , de bloemen brachten hun avondgroet in zoete geuren , en een wel niet zeer kunstige , maar gevoelvolle italiaansche muziek , verhoogde het stil genot .Toen de lampen op de verschillende tafeltjes aan het heel een nog vroolijker aanzien gaven , kwam uit de groep muzikanten , die , eenigszins op den achtergrond geplaatst , tot nu toe meer gehoord , dan gezien was , een jong meisje te voorschijn ; het liefste , bescheidenste zangeresje , dat men zich kan voorstellen .