(1804) 7 ’ t Is God , wiens hand den bergen water schenkt , Den droogen grond uit Zijnen hemel drenkt ; Den regen geeft uit Zijn azuuren zaalen , En vrugtbaarheid doet zweeven in de dalen .Dan schiet voor ’ t vee de teedre grasscheut uit : Tot ’ s menschen dienst ontluikt dan ’ t geurig kruid : Dan spruit het brood , nog in den halm beslooten , Uit d ’ aarde voort , door milden daauw begooten .8 God schenkt den wijn , die ’ t hart tot vreugd bereidt , ’ t Olijfzap , dat een glans op ’ t aanschijn spreidt En ’ t lieflijk brood , dat onze kragt moet voeden : Hij wil ons dus verkwikken en behoeden .