(1845) Beschaving ! U ter eer mag ' t edelst dichtvuur branden , ' t Zij dat ge uw toorts ontsteekt aan d ' oostergloed dier landen , Waar grijze aloudheid reeds uw vaste woonplaats stelt ; ' t Zij dat die toorts het ijs van ' t ruwe noorden smelt .Gij zijt het , die den vloed der woeste drift kunt stuiten ; Die voor dat hollend ros den slagboom toe kunt sluiten ; Die soms ' t versleten kleed met frissche kleuren tooit , En in een wildernis vaak geurge bloemen strooit ! Gij zijt aan ' t vuur gelijk , dat zuivert , licht en koestert , ' t Onrein tot asch verteert , maar bloem en vruchten voedstert , Als een ' bekwame hand de vlam bedwingt of viert , Haar aanblaast of verdooft , en zoo haar kracht bestiert .Geen wonder dat aan ' t vuur werd Godlijke eer gegeven , Toen men ' t beginsel zocht van wording en van leven ; Eer nog de orakelstem van ' t heilig bijbelwoord , De stem der Godheid zelf , door de aarde werd gehoord .