(1862) ) .Gene voert ons tusschen steile rotsen in een doornig , slechts zeldzaam met bloemen bestrooid woud ; deze daarentegen in lagchende streken met bloemrijke beemden , heldere , ruischende beken en digte kreupelboschjes bedekt , waarin de geest zich gaarne aan zoete mijmeringen overgeeft , die hem ook verre van die bevallige streken nog streelende verkwikking geven .Ja , ik bewonder de vernuftige kunst van dien muziekalen Daedalus ( Mozart ) , die zulke groote ondoordringbare doolhoven wist te bouwen , maar ik kan de Ariadne niet vinden , die mij den draad reikt , om den ingang , nog minder om den uitgang te ontdekken ! ’ ‘ Hoe jammer , ’ - zegt een stem uit Weenen ( Januarij 1787 ) , - ‘ dat Mozart , in zijn jagt naar oorspronkelijkheid , bij al het kunstige en schoone zijner werken , te hoog klimt , waarbij gevoel en hart inderdaad weinig winnen .