(1652) Op mijn vertreck .SOo klooft een joockent hert de tuymelende stroomen , Soo dwinght de liefd ' de VVint , dat spoedigh sy gekomen Tot aen de soete Kust van ' t deftigh Alckmaer Daer steets ick in gedacht , maer nu met oogen waer , Ach noyt heb Ick de tijt tot jonste konnen wecken Om u mijn Engelin , de hant eens toe te strecken En scheyde met een kus ; Ick weet ghy dencken sult , Nu is sijn liefde doot , maer ach ! my is geen schult Mijn hert parst siltigh nat , en stroomt langs bey mijn wangen Mijn jeugt en voelt geen vreugt mijn geest blijft by u hangen , O ! Schoontste ' k kus van verr ' u vers bedaude mont Nu jaegt de wint en stroom my , die my eerstmael sont Ick droogh myn tranen af doet oock ghy frisse Roosje Op dat u purper Root en ' t Incarnate bloosje , Niet wijcke van u af , verwelckt u blader soet : Niet door een droeviger hert dat schadigh quellingh voet , Ey draeght u jeudigh lof met op gestreckte leden , Gelijck den Lauwerier , dan wert ghy aen gebeden , Van menigh smeeckent hert dat vrolickheyt bemint , En met een blyde borst , de droefheyt gansch verslint Dan sal men weder sien ' t gesmerm der Honigh byen , Die om het blader soet van u O Bloemtje stryen , Dan salmen wel eens sien , dat oock eens wert gepluckt V cierelijck cieraet en aen den Boesem druckt , Vaert wel en leeft gerust , laet u oock willigh kippen Eer dat u frisse glans door tijt eens mocht ontglippen , Vaert wel myn tweede Ziel , vaert wel mijn Eenichste , Ick laet myn Geesje hier en neem u Zieltje mee .A .