(1883) Iedereen , die nu iets te zeggen heeft , fluistert geheimzinnig als een diplomaat ; de stroo - eter neemt het commando op zich , haalt de handen uit den zak , het geweer van den rug en richt zijn vorschende blikken op de drijvers , die hem staan aan te gapen .Een van de jongens , die eene pijp in den mond heeft , krijgt een fikschen schop , en ik werp dadelijk , naar ik hoop ongezien , mijne sigaar weg , met een knorrig gevoel van medeplichtigheid in het kwaad doen , dat het verlies van de geurige manilla volstrekt niet vermindert .Terwijl de jager bezig is met zijn drijvers in te deelen , en hun eerder met wenken dan met woorden aan te wijzen , hoe zij het perk moeten bezetten , neem ik de gelegenheid waar , om mijn schouder van den ongewonen last van het geweer te bevrijden , en sta daarmede , in eene schilderachtige houding , met verkleumde vingers , te wachten op wat verder geschieden zal .