(1897) De dekens beklemden zijn borst tot stikkens toe ; de kussens gloeiden tegen zijn schedel .Uit het bed gesprongen moest hij lange tijd haast naakt rondlopen , eer de dikke blauwe strepen op zijn voeten , zijn polsen en zijn slapen begonnen te slinken , eer de hitte , die hem doorwoelde als hete luchtbellen kokend water , langzaam neerzeeg , wegkromp voor de indringende kou van de ijzige Desembernacht .Eindelik viel hij onbedekt op de kanapee neer en sluimerde even in ; maar aanstonds joeg de angst van een nachtmerrie hem op nieuw overeind , helder wakker en toch haast niet in staat de werkelikheid van het droomviezieoen te onderscheiden .