(1920) Voor Daan en Ko was hij gegroeid tot een rustigen , goeien broer .Hij voelde zich echt en vol zekerheid boven hen in levenswijsheid staan , nu hij ‘ het vak ’ had van zich afgetrapt , sterk - zelfstandig den weg tot een behoorlijke positie had gevonden , de geur der vrouw en de snit van haar lichaam hem geen geheimenissen meer waren .Nog altijd lachte hij , maar een ziertje geborneerder nu , en ook vergoelijkender , om de bedorven maag die Ko zich uit de boeken at en om Daans bijna vromen gewetensbezwaarlijken ernst bij ieder ding waarvoor hij stond .