(1913) De tijd zou komen dat Isaac de Visscher zijn kruin met een bruigomskroontje ‘ betulbandde ’ , dat hij in den echt trad met de ‘ begaafde juffer Margareta Hollebeek ’ .En toen was Mauricius er fluks bij om zijn academiezang te vervolgen met een bruiloftszang , waarbij hij op de namen Visscher en Hollebeek toespelingen maakte , welke geheel tot de dichterlijke pasmunt van het tijdvak behoorden ; Het gloeiend licht verscheen in ' t Oosten , en begon Zyn purpre sluiers op ' t bedauwde gras te spreien , Wanneer een Visscher met het ryzen van de Zon In ' t geurig lommer van de groene lindebladen Ter neer gestrekt om in den vroegen Morgenstond Met waterlekkerny zyn kaaren te overlaaden , Zig aan den oever van dit Holle Beekje vondt .Maar Gooôn ! vondt hy in zyn meening zig bedroogen : Hy meende een ander te verrassen in die plas , Maar voelde zig in ' t net van twee bekoorlyke oogen , En zag in ' t einde , dat hy zelf gevangen was .