(1889) en een gloed Vlamde haar hals en wang , het roode bloed Ruischte , ze hoorde het ter nauwernoo .De wind kwam op haar als een liefdeboo Met zalven en reukwatergeuren , zij Rook wel den wierook , liet hem toch voorbij .En om haar hoofd vingen gedachten aan Te zwermen als een bijzwerm , maar verstaan Kon ze de een niet door de ander ; zóó Gonsden haar ooren dat het was of flauw Veel lippen voor haar oor stonden en of Elk woord haar blozen hoogde zoet en dof .