(1919) Ik kan tegen niets meer : alles doet mij pijn en toch moet ik in Holland lachen en gelukkig zijn .II Als ik zucht , zucht ik van zwaar verdriet , ik zucht onder een boom die van d ' herfst geel ziet ; onder de hollandsche lucht , die gazig bleek - blauw , geurt van kastanjebolsters , eikels , herfstdauw ; onder een schuimklare wolk die , lijk een schilfrende bloemkool , blinkt over Utrecht als zilvrig ijs in den Noordpool ..