(1627) GAlatea staect u snelle vlucht , en stut u teere voetjes Verlaet so schielijck niet dit lommer groene velt , En de soete stroom van de vloedt daer soo veel jonghe groetjens Aen weder - zijden op den Oever zijn ghestelt , Daer het veuch ghediert , Door de blaedtjes zwiert En soo vrolijck tiert en tiereliert .Kan ' tghezicht van dese Beemde fris u hertje niet vermaken ? Soo vers bewast met dau als Tytus blonde hooft , Door sijn glans maect dat de velden gants met gout - draet en scharlaken , Bestickt de Hemels pracht en gulde schijn bedooft Door dees lieve lucht Tweemael soet gherucht Van ' t gheboomt veel rijp en eele vrucht .Vluchtige Nimph so hoort te minst mijn u Herder noch eens klaghen , Hoe dat mijn felle vier , van uwe minne brant , Ick en kan het droevigh scheyen van u schoonheydt niet verdraghen En sterft soo ghy mijn uyt uwe ooghen bant , Soud ' ghy dan soo straf Senden in een graf , Die u reen of oorsaeck noyt en gaf .