(1908) Een smalle , vettige toonbank , een drietal houten bankjes , een paar zwart geschilderde balansen met houten schalen en een onzindelijke , vervelooze stelling , waarop eenige halve hammen , saucisses de Boulogne , wat misdruk en linnen zakken verspreid lagen , deden hun best om de menschen , die het huis binnentraden , te doen gelooven , dat zij in een winkel waren .De scherpe , doordringende reuk van gerookt vleesch en worst trof iedereen , die een voet over den drempel zette , en als de eigenaar zich in zijn oude , geel - groene , veel te wijde huisjas vertoonde , wasemde een onverdragelijke lucht van ransig spek , rookworst en duffe hammenbeenen den bezoekers tegen .Waarschijnlijk had Jan Vader zelf last van die geuren en gebruikte hij daarom groote hoeveelheden snuif , die hij onophoudelijk uit een platte , hoornen doos nam en met grappigen ernst in zijn omvangrijk reukorgaan bracht , dat , als de voorsteven van een ouderwetsche brigantijn , tusschen de roodgerande oogen met fletsche , groene pupillen , in de lucht stak .