(1909) En ' t was altijd dezelfde stille , smalle weg tusschen twee naakte muren met eene verlichting die scheen van onder den grond te komen .In dien verwarrenden doolhof van kruisende gangen stapte zuster Angela met alle vastheid haar wegen kennend en het meisje volgde haar en merkte hoe in elke gang eene verschillige reuk heerschte en hoe die reuk opvolgend veranderde : nu eens als een ademwasem van rijpe vruchten , dan als een geur van versch gewasschen linnen , een vage lucht van rijpe peren en verder als de damp van kokende karnemelk met appels ..