(1860) ( Aan een vriend .) Het Oost , op Zijn trezoren prat , Bevrachte ' t gouden wierookvat Met d ' eêlsten geur van zijn waranden ! Omwalm ' ' t het elpen Rijksgestoelt ' , Waarom een stoet van vleiers woelt In Eigenbaats verstaalde banden ! Wat beurt dit op van ' t drukkend wicht Dat op gekroonde schedels ligt ! Wat is het meer dan zinbegoochling Die hart en boezem ledig laat , Waarin der Onrust wachttrom slaat By zorgenlast en zelfverloochning ? Neen , ' t hart dat naar vervulling zucht , Wordt niet gepaaid met ijdle lucht ; Steeds blijft het naar genieting smachten .Het is geen uiterlijke schijn , Die ' s levens onontwijkbre pijn Aan teedre boezems kan verzachten .