(1885) Zie - daar nadert het lenige lijf met de bruingeele hairen Sierlyk , ja prachtvol , getooid door een dubble rij koolzwarte strepen , Langzaam een tyger , den borstligen baard nog bebloed door zijn nachtmaal , ' t Vinnig genagelte in ' t trijp zijner voetzolen krommend verbergend .Breed was het pad , reeds voor lang er gebaand door de hoeven der neushoorns , Die den verfrisschenden stroom , de donkere wouden doorsnellend , Reeds op verre afstanden riekten .Daar dook de scheemrende schaduw , Onder het dichte gewelf van het weefsel der blaadren daar boven , Steeds hier beneden den grond als met donzigen sluier bedekkend , Plotselyk wech - en een opene plek , als een blijde verrassing , Blonk in den stralengloed die in een woudstroom zich schittrend weerkaatste .