(1724) ' k Zie ' t borstelige Zwyn reeds neêrgeveld , schep moed : Daar is geen ongeval , dat liefde hinder doet .De Myrt ' geef frisscher reuk voor uwe levens - spieren ! Deez ' beide zyn weêr aan het kweelent tirelieren ; Zy slaan haar vlerken ' t zaam ' , als Duiven zonder gal , Wat of van dit gewoel , nog end ' lyk worden zal ? Te rug , ô Goôn ! maakt plaats voor jonger Morgen - starren ! Heer ..