(1918) Het is de liefde der menschen - voedende aarde , in goud geboren tot wordend brood : het is de zegen Gods in onmetelijkheid van weelde bloeiend voor ' t verbaasde oog der stervelingen : het heilige koren , het gewijde veld , dit eeuwig wonder der moederlijkweldoende natuur .Schoon is het koren in de tengere jeugd zijner eerste weligheid , maar schooner als de gouden zegen zijner rijpte daalt over het wijde veld , dat als een ruischende harp voor zon en wind er ligt gestrekt , zich koesterend in de bette , tot waar de blauwe wand der zomerlucht de wereld raakt .In den diepen hemel het drijvend schuim der witte wolken ; door de gloeiendgele akkers her en der het geflikker van brandend roode daken ; een franje van groene peppelkruinen kartelend langs het zonnig blauw , waar de Maas in de diepte stroomt : dàt zijn de kleuren van midden - Limburg .