(1899) Gearmd aaneengesloten schreden zij langzaam , in tweelingpas , over de stille heuvelen .Een sterke aardreuk trok op van de akkers , en waar zij langs laag bosch en eikestruiken gingen , hun stappen in ' t mulle zand gedoft , ademden zij bedwelmenden geur van jong - sappige lovers , die uitbarstten uit het glanzend - vochtig bruin der knoppen .En Germaine schreed voort in vage bedwelming , met verre verlangens en trillenden weemoed in haar ziel , waarvan de stille avond de uiterlijke afschijn was .