(1859) Onnoemlijke , Eenige en ontzachlijke Oppermacht , Jehova ! Levensbron , en oorsprong aller kracht , Wien de aardsche Dichterborst geen lof vermag te zingen ; Die Algenoegzaam zijt door aller eeuwen kringen ; Die , steeds U - zelv ' gelijk , geen aanvang kent noch tijd ! Jehova , God uit God , die allen , alles zijt , Wiens ademtocht genoegt tot leven en bezieling , Of , naar uw wil ' t bestemt , tot brijzling en vernieling ! Die , als uw adem ze overzweeft , Miljoenen warelden en zonnen ' t aanzijn geeft ! Houdt Gy dien adem in , het licht heeft uitgeschenen , En al wat licht zag , is verdwenen ! Dan storten warelden in stof En alles gaat voorby als ' t bloemtjen in den hof ( Hoe schoon het voor ons oog mocht pralen ) By ' t gloeien van de middagstralen .Met vruchtbaar onuitbluschlijk vuur , Volvoert de zon haar loop door ' t eindloos luchtazuur , En doet de bloemwarand met Iris kleuren pralen , En stort , by de oogverlokbre kleur , Een hartverkwikbrer balsemgeur Dan ooit in marmren koningszalen Uit Ofirgouden wierookschalen Met morgenlandsche weeldepracht Een ' oppervorst werd toegebracht .Gelijk de bloem des velds , wier knop de zon ontplooid heeft En ( ras verganklijk schoon ! ) reeds lang in ' t stof verstrooid heeft , En ' t wormtjen uit haar stof ontstaan En in den stofklomp weêr vergaan ; Zoo varen eens de zonnen - zelven , Zoo , aarde , en lucht , en stargewelven , Zoo de eeuwen , voor uw oog met alles wat bestaat Voorby , gelijk de zon met de avondstond vergaat .