(1886) Wij vragen niet van hem wat hij niet geven kon .Een nieuw gezichtspunt , een vingerwijzing , een geniaal vermoeden ; het oogenblikkelijk ruischen van een vleugelslag , die u zelf van hemellust doet beven ; een verrukkelijke maat , die plotseling en telkens weer uw innerlijkst aan het zingen : brengt ; een stout en treffend beeld , dat u mede doet zeggen : poësie is onze ware taal ; verzen , die u het vergezicht openen in een wereld van hooge bespiegeling of u inwijden in ongekende teederheden van gevoel ; en boven dat alles gedurige sporen van den strijd , door een menschelijke ziel gestreden , ter verovering , haast ieder dag op nieuw , van haar edelst geloof : ziedaar wat men bij hem vindt en telkens zich weer opgewekt voelt te zoeken .In die worsteling , die zelfbegoocheling en zelfgevlei uitsluit , ligt voor mij zijn grootste tooverkracht .