(1914) Zoo werd de schuchtere klerk , de sukkelachtige jongen , een wakker kampioen voor een eigen Vlaamsche beschaving ; zoo werd hij een der kloeke mannen van de voorwacht , die de Zuidergrens van de Kempen met tallooze kleine forten bezaaiden , om den aanval der Walen en der Waalsche socialisten voor een oogenblik tegen te houden ; zoo verdiende hij de weldoener van zijn arme , ongeleerde dorpsgenooten en hun kinderen genoemd te worden , die hij een toekomst hielp voorbereiden van welstand en vrede , van vreugde en geluk .Als de wakkere Limburger ' s avonds thuis kwam , bleef hij somwijlen nog een uurtje in den donkerkoelen tuin rondwandelen , onder het rooken van een geurige sigaar .Dan grabbelde hij zachtjes met de handen gelijk vroeger , in de dichte bessenstruiken , wier prikkingen hij niet eens gevoelde , liep met den naakten kop tegen de natte takken en de kille peren van de lage fruitboompjes , staarde op naar de witlaaiende sterrenbeelden in de duizelig - hooge lucht .