(1866) En toch ligt op den bodem van beider ziel , éenzelfde gevoel , éenzelfde liefde .Voor de eerste is die liefde een brandende oppervlakte , die hare voeten telkens moeten raken , voor de andere een donzig veldtapeet ; voor de eerste een vulkaan , voor de andere een ruischende beek .Nauwelijks is Constance binnengetreden , of haar tegenwoordigheid geeft aanleiding tot het volgende gesprek .