(1906) Toen ze nog niet lang in haar dorp woonde , was ze rozen gaan kweeken in het tuintje vóór haar huis ; die bloeiden er nu , groote zware bloemen met brutale kleuren , maar ze waren niet welriekender dan de papieren roos onder aan de lamp in haar huiskamer .Ze zuchtte soms van ‘ sehnsucht ’ wanneer ze dacht aan de bloemen in haar vaderland : aan het teere aroma van een bleeke theeroos of den vluchtigen amandelgeur van een bescheiden heliotroop , die opgroeide in het bloemenrekje voor haar raam .Ze kreeg tranen in haar oogen , als ze in haar ziel de echo ' s weervond der parelreine zilverklanken , waarin daarginds de grauwe nachtegaal voor haar van lenteweelde - en - weemoed had gefloten .