(1914) .Ik zei vaarwel : ik zal haar wederzien ! XXXIII Uchtendgroet De hemel vlamt ; de blonde dageraad Rijst uit die rotsen , en vervult met geuren Het dal , dat zich in gloed van rozen baadt , En zwelgt in frisschen dauw en gouden kleuren .Gegroet , gij bergen in uw pronk - gewaad En zomerhoogtij - dos ! Uw kammen beuren Het hart omhoog , dat voor de Schoonheid slaat , En uit de roos , Natuur , wil honig puren .