(1918) Ook voor het café aan het kleine pleintje was nog maar een enkel tafeltje onbezet ; verscheidene lichten waren al gedoofd ; in het schemerige schijnsel zaten de dozijnen nablijvers nog te genieten van die weldadige rust .De nacht , na den brandenden dag , was zoo stil en zoo zoel ; en vanwaar ? uit een naburige laan ? uit den tuin van een der groote hotels ? dreef zoeter en fijner dan des daags , want onvermengd , de nachtelijke geur der linden over ..