(1897) ’ Maar ook Rumker had iets op ' t hart , en , nauwelijks was een ieder dan ook na den eersten toast gezeten , of hij stond op , tikte aan zijn glas en zei ; ‘ Ik verzoek allereerst de glazen te vullen .’ Hij stond daar fier en trotsch en liet zijne scherpe oogen over de flikkerende , blinkende , geurende tafel gaan en over al de glazen , of ze wel gevuld waren .Alles zweeg en Sotbeer gaf Batefuhr een stomp om hem te waarschuwen , dat hij nu geen borden weg moest nemen .