(1906) Iedere kleur aan hun zomerkleedjes straalde op zich zelf en vleiend in het milde grijs .Maar dan kwam hij tuinen voorbij ; in deze begonnen de planten te geuren en het waren er te veel ; hun geuren hadden zich nog niet vermengd , streken langs elkaar en wilden zich vereenigen .Dan kwam hij in de voorstad ; uit een laag huis vloeiden gezang en muziek door elkaar op de straat ; tegen de vensters , achter wier roode gordijnen men het licht zag , drukten zonderlinge kinderen hun gezicht .