(1918) O wacht , ik hoor wat ruischen .’ Mevrouw van Meersen was wel geschikt indruk te maken in haar toilet van zware zwarte zijde , de sleep ruischend achter haar aan .Ze was bijna even lang als haar man , haar gezicht had scherpe , regelmatige trekken , hare oogen iets dringends en hards , dat ze echter naar willekeur kon verzachten tot welwillendheid , liefheid zelfs , als ze tot vreemden sprak , of in hun bijzijn tot haar man ; er was dan in hare stem een zekere neerbuigende goedheid als van eene koningin tot haar mindere , uitvloeisel van het meerderheidsgevoel , dat ze bijna tegenover iedereen had , maar het sterkst tegenover haar man , aan wien zij toch hare geheele positie van rijke notarisvrouw dankte .