(1838) 158 : ‘ Bataaf .- Als een hedendaagsch redenaar , met eene fijne stem , eenen bril op den neus , en hoogopgaande stropdas , op den redenaars - troon staat , en zijne nieuwmodische , gepoederde , tengere , snuivende , in het zwart gekleede toehoordertjes , vruchten der 19e Eeuw , alzoo aanspreekt : “ O Bataven ! ” - dan wenschte ik wel een ' van die gebronsde , reusachtige , degelijke Batavieren uit de 2e of 3e Eeuw onzer jaartelling te zien binnentreden , met het wolfsvel om de bruine harige leden , de speer in de hand , den teenen korf op het hoofd : zoude hij langen tijd in de spreekzaal blijven ? ’ Wij vorderen met die beide beelden geen ' enkelen voet buiten den kring , waarin de dagelijksche meeningen ronddraaijen ; doch genoeg , wij keeren terug tot het punt , waarvan wij uitgingen , en besluiten , dat uit den kring dierzelfde meeningen die stelregels ontleend , en te zijnen gevalle voorgedragen zijn , waartegen wij vroeger opkwamen , dat Wijsbegeerte hersenbreken is , en dat de eene Wijsgeer den ander uit het zadel ligt ; dat de Poëzij droomen voor waarheid vent , en de jeugd opgeblazen maakt ; dat de Kritiek de vrucht is van nijd en wraakzucht ; dat de Geleerden wijsneuzen en dieven zijn .Neemt b .