(1810) Op de feestmalen stortte men uitgelezene olien uit op de bloemkransen , met welke de hoofden der gasten getooid waren .Artaxerxes , den Lacedemonischen Gezant antalcidas een blijk van bijzondere hoogachtinge willende geven , nam de bloemkroon , die hij droeg , van zijn eigen hoofd , besproeide dezelve met een reukwerk , voor de Koningen bestemd , en zend die aan den fieren Spartaan , die misschien niet wist , wat hij er mede doen zoude .Dit gebruik ging , vele eeuwen daarna , tot de Grieksche en Romeinsche galanterie over ; voor eene zonderlinge gunst werd het gehouden , van eene vrouw kroonen te ontvangen , welke zij had gedragen ; en martialis beklaagt zich bitter , dat zijne beminde hem geene andere dan versch geplukte rozen zond : A te vexatas malo tenore rosas ! Om tot de Perzianen weder te keeren : stellig durven wij verzekeren , dat plinius dwaalde , meenende , dat de Perzische historieschrijvers niet vroeger van zalven en reukwerken hebben gesproken , dan onder darius codomannus .