(1896) Wat werd mijn lot , toen ik haar hart doorlas ? Ik had Alcid vergeefs om trouw gebeden ; Haar heugde een tijd dat de aard haar hemel was , En hoe woog die herinn ' ring op haar heden ! Het graf .1837 1 De wind van ' t noord huilde om Jacobaas graf , En schudde , in steê van geuren en van bloemen , Slechts vlokken sneeuw den hoogen heesters af - Des aardrijks wade , als haar de dichters noemen .Uw wâ , natuur ! doch gij sterft niet als wij ; Voor u noch dood , noch wezenlooze ruste , Gij , van uw taak in ' t lijkkleed u bewuste ! Als in den dos van ' t prille jaargetij .