(1694) O wee ! wat heeter gloed ! haar fakkel doed my branden .Breng water , water ! blus ! sa ! rep u , maak wat haast ! Hoe helpt my niemand dan ? maar zacht , Admeet , gy raasd ; Uw zinnen zyn verstrooid , en gy ' t spoor byster , waarlyk , Alcestis en vertoond zich geenzins zo vervaarlyk , Als gy haar afmaald , maar gelyk een blyde bruid , In sierelyk gewaad , heel geestig opgetuit , Met paerlen en gesteent , besproeid met geur van roozen , Op haar albaste wang , die steeds van nektar bloozen , Haar oogstraal lonkt , als die van Venus op Adoon ; Kort om , zy schynt begaafd met het aanminnigst schoon .Zo komt ze , als een Godin , zich werpen in myn armen .