(1887) Wortelen , bellefleuren , roomwitte prijen met sierlijken kwast , de keur en de kleur der tuinen , geel , rood , warmbruin , groen , bieden ons die oogverkwikkers van den winterdag .Even onverwacht en heerlijk werd door die kar ons oog verheugd als de reuk gestreeld werd , toen we , van de hooge , glibberige sluis behoedzaam , dalend , eensklaps op den hoek der straat verwelkomd werden door den lieflijken aromatischen specerijengeur van koffie die gebrand wordt .De scheele jongen met het grauwe voorschoot en de blauwe hemdsmouwen , die den zwarten ijzeren cylinder ronddraait en daarin de heilige boon van troost en verkwikking roostert , is de koorknaap van oud - Amsterdam , die wierook zwaait ter eer van Insulinde , dat Amsterdam tot rijken peetoom en zeer trouwen handelsvriend moog blijven , gelijk de groote zee der stad tot moeder zijn zal tot het einde .