(1913) Zie nu gestalten zich oprichten Uit wat in ' t warrig willen woelt .Zij kwam , om nimmer meer te wijken ; Vorstin , die wil en werk regeert ; Hield intocht in de lenterijken , Waar liefde geven ' t liefs vermeert ; Bracht onuitput ' lijke geschenken ; De bloemen sproten voor haar voet , En bloesems geurden op haar wenken , Mijn zang ving aan als welkomsgroet .De zang , die nu voortaan zou klinken Als zuiv ' re spraak van ' t diepste zijn , Die met mij rijzen zal en zinken , Ontklonk door milder oogenschijn .