(1870) Het was in de maand September , en een der schoonste avonden , welke men in den zomer kan aantreffen .Gedurende den dag was de hitte tamelijk sterk geweest , doch nu , dat de zon achter den gezichteinder was gedoken , zweefde er een koele avondwind over de stad , en overal zag men de vensters der huizen geopend om den verkoelenden zefir vrij en vrank met de geurige avondlucht te laten binnentreden .De maan stond in volle pracht , tusschen de ontelbare starren , in het donkere uitspansel des hemels te pralen , schoot haar zacht licht op de aarde en wierp over alles eene soort van mijmerend gevoel , dat de rust en de streelende droomerij in de harten ontwaakte .