(1814) Zoo beezigh zijn de byën by zoomerzon in ' t Goy , Daar zoete boekweit bloeit ; als zy ( om in de kooi Te zeer bevollikt , niet elkandre te verdringen ) Uitleiden haars geslachts bejeughde aanwasselingen : Oft als zy vliegen de een aan d ' and ' re te gemoet ; En nemen af den last van ' t aangewonnen goedt ; Oft als zy yverigh den klaren honigh vaten Met zoete lekkerny opvullende de raten : Oft als zy keeren uit , met al haar burgery , Den bommel , een gediert ' zoo nyver niet als zy .Het is er drang , en drok , en nergens ziet men luijen : De honigh geurigh ruikt naa d ' uitgezoogen kruijen .O welke schatten ! o welk overgrof gewin Zal komen aangeweidt tot hunne palen in , En vullen ' t landt , wanneer het Y zal doen verflaauwen Den Lissebonschen Taagh , en neêrslaan zijn winkbraauwen Al hangen zy , van ouds begruist , vol gouden zands ! Wat zal ' t gemeene best gevoelen onderftands , Als hare jeughdt de hoop van Portugaal zal plukken In ' t Oosten , en den oegst t ' huis haalen der Molukken ? ' T bestaan zal manlyk zijn : maar wat voor woorden smeên Zal menschen tong , om niet te zeggen van de geen , Die reizen zullen uit , waar lanks zy noit en hoorden , Dat iemandt was gekeert ; en zoeken , in het Noorden , ' T welk nimmermeer ontdoit , door ' s pekels korter zway , Een ' wegh naa ' t machtigh Chin ' en rijken van Kathay ? Die terghers van den doodt , die heenen zullen slippen Door midden ' t driftigh ys aan hemelhooge klippen ; Daar schors op schorse schuift , en leit in ' t lang en ' t bree , Als kerken boven en als kerken onder zee : Die door den hagel blindt en ongebaande plekken , Gelijk ter helle , van de zon af , zullen trekken , Tot daar de maan een deel is van den dagh , en daar En dagh en nacht alleen ' volmaaken ' t heele jaar .