(1866) Van Wyn vermoedt , dat dit door Gwy , den Leenman - zelven , geschied zij .Hoe is ' t mogelijk , dat iemant , die zoo veel in oude pergamenten gesnuffeld had als onze bedreven archivaris , tot zulk eene gissing kon vervallen ! Als dat doorging , dat een begiftigde of beleende zélf het voorwerp dier vorstengunst naar welgevallen verhoogen kon , dan hadden we wellicht geen dozijn Ridders meer van de Eikenkroon , geen dozijn Tweede Luitenants ; - dan waren wij overal omschitterd door Gulden - Vliezen of Wladimir - Grootkruisen , en omstraald door dikke bouillons .Hoe is ' t mogelijk ! Geen wonder , dat een rechtsgeleerde als Jonas Daniël Meyer die pil niet slikken kon , en zeer te - recht , tegenover de ‘ schranderheid ’ en ‘ kunde ’ van den archivaris , bescheidenlijk de opmerking plaatst , dat indien een Leenman zijn leen niet verminderen kon ( apeticer son fief ) , hij nog veel minder eene onvrije plaats tot eene poorte kon omscheppen : dit bleef den Leenheer overgelaten : dat is - in deze landen , waar de leenplicht aan den Keizer schier geheel geslaakt was - den Graaf , behoudends voor Amsterdam , in haar verwikkelden rechtstoestand , de aanspraken , die de Bisschop van Utrecht zich als Suzerein , bepaaldelijk , onder Jan den Ie , had voorbehouden .