(1903) - Maar daarom is te opmerkelijker dat hij S .woord voor woord volgt waar deze een idealisme in de kunst huldigt , dat aan Schiller doet denken : Natuure verçiert heur aerde nimmer zo ryckelyck , ghelyck zommige Poëten die tapessieren , noch met zo schoone revieren , vrucht - baere boomen , welrieckende bloemen , heughelycke lommeren , springhende water - vlieten , en dierghelycke .Natuurens wereld is koper , die de Poëten een gouden afbeelden te zyn : doch ick zal dit laten rusten , maer laet ons spreken vande menschen , voor wien alle de andere dinghen gheschapen zyn , en laet ons onderzoecken of nature gheteelt heeft zo ghetrouwen liever als Theagenes , zo stantvasten vriend als Pylades , zo manhaftighen man als Orlando , zo rechtvaerdigen Prins als Xenophons Cyrus , of zo uytmuntenden man als AEneas .