(1725) Saffo .Ik voel dan wederom myn Faön , op Saffo ' s armeleinen boezem gestrand , zyn geurige lippen vervarssen , met het vloeijend muscadel van Lesbos edelste Nimph , die de lier van Faebus , met meêr vonken tukt , als den groflyvigen Typheus zynen lieven Etna schenkt , op Ciciliaansche spreijen .Gelukkige dag ! die het leeven schaft , aan een kwynende borst , gy zyt vroolyker voor myne snaaren , als de morgenstond , die Deucalion verkwikte , doe hy het hooft uit de baaren stak , om een nieuwe weereld op Parnassus azuure toppen te stigten .