(1897) Door deze wonderlijke samenscholingen stroomt het volk in haastige groepen voort , geruischloos , op bloote voeten ; koeien , den nek vol bloemen , gaan voorbij .In sombere uithoeken stinkende putten , bedorven riolen , waarin de goden wonen en waar de geloovigen zich verdringen om hun offeranden er in te werpen .Moeilijk zijn zij niet in de keus hunner verblijfplaatsen , die Indische goden ! Van tijd tot tijd ontsnappen door de breede , half opene vensters , Hindoesche melodieën met gescandeerd rhythmus van ontzenuwende eentonigheid .