(1870) ’ ‘ Ik meende hen niet aan te klagen , Mylady ! Het zijn laffe melkmuilen , die op een afstand met vergiftige pijlen schieten en daartegen ben ik niet bestand .Hun grootste wrok tegen mij had , geloof ik , tot oorzaak dat ik mijn wangen niet verwde , geen valsche moustaches droeg en me niet met valsch hair en met allerlei reukwateren overlaadde .’ Mylady had herhaaldelijk de wenkbrauw gefronsd ; zij scheen echter de woorden meer als een dwaasheid van den spreker dan als een beleediging voor wie ze aanhoorden aan te merken ; zij tikte hem dan ook met den rose geverwden en met parfumeriën overstroomden vingertop op de wang , en zeide daarbij glimlachend tot Buckingham : ‘ Hoe naïef nog , niet waar ? ’ Charles voer een trilling door de leden en een purperen blos dekte weder zijn gelaat .