(1894) ” En mèt drukte - ik Socrates in mijn armen .Maar hij , opgeschrikt door den stank van dat allersmerigste vocht , waarmee die slangen mij hadden bemorst , stoot mij van zich : “ Pak je weg , ” zegt hij , “ met dien stank .” En begint heel beleefd naar de reden van dien stank te informeeren .