(1914) Hoe minachtend bedacht ze nu de gore danszaaltjes van den Zeedijk , waar een enkele opgeflikte meid een wankelend verhooginkje beklom om zeurderige liefdes - liedjes uit te janken , doodgeslagen tusschen het schetter - lawaai van orgelbekkens en een roffeltrom .Nu moest ze toch gieren om die vuil - houten banken , waarop de matrozen en Jordaners de kromme stopflesschen open peuterden om er de stinkende gemarineerde haring uit óp te prikken .Op den Zeedijk in de danskroegen , daar snoof ze alleen de olielucht van gebakken visch , zag ze de groene eieren in de smoezelige waschkommen ; rook ze het beschimmelde zuur en de half rottende kaashompen , .