(1906) Des , blijde is mijn hart , kent angst noch verdriet , Want licht is ' t verleden , en licht is ' t verschiet , Dat blinkt door der hope gazen gordijn .Ik wandel door ' t leven en neurie mijn lied , Ken wroeging noch haat , noch wreevlig gegrijn ! Gelukkig , gelukkig die kwezelkens zijn ! Lentelied De Lente naakt , de Lente naakt ! Haar lieflijke adem vult de lucht : Een geurge walm , een zoele zucht , Waarbij de sluimrende aarde ontwaakt , Die , wat daar dood scheen , leven geeft En krachten leent aan al wat leeft ! De Lente naakt , de Lente naakt ! Het ruischt en bruist in mijn gemoed ; Daar welt en zwelt een gansche vloed Van stil genoegen , vaak gesmaakt ; Maar immer nieuw toch , immer zoet Als de aam , die de aarde ontwaken doet .De Lente komt , de Lente komt ! Een luchtig warme wasem speelt Op ' t vale gras der weide en streelt En kust het , tot weer nieuw geblomt , In ' t nieuw tapeet , zoo groen en zacht , Den blauwen hemel tegenlacht .