(1917) Wij bouwen tot het woord ons wordt ontwrongen : De steden staan op graven in den wind - En als vergeefschheid zich bevestigd vindt moet nog de dood ons worden opgedrongen .Maar wat dan van den droom ? duizenden zwerven voorbij de wegen naar de bronzen poorten van gindschen steilen , nooit ontsloten tempel - Maar daar ook waait de wind en heerscht het sterven , en harten , eenmaal ruischend van geboorten , ritselen schuw daar over duistren drempel .De zwerver en de ziel .