(1899) Werd hij deswege aangevallen , of , om welke andere redenen dan ook , misprezen en in zijne bedoelingen miskend , nooit werd een bitsig woord gericht tegen een zoo argeloos en vredelievend gemoed .Bij wat hij leed , bij wat hem griefde , zeide hij : Deo gratias ! Verheven christenzin gaf troost : ‘ Hebbe ik ooit onvriendlijkheden , Scherpe en zonder schuld , geleden , ' t Woord verdoofde ' t lijden zeer : Dank zij den Heer ! ’ Wij weten allen hoe hij , samen met de taal , het Vlaamsche volk en het Vlaamsche land eerde en beminde ; beiden kende hij zoo goed , het land in zijne schoonheid , het volk in zijne deugd ; en daarom vlocht zijne poëzie een krans van lof en liefde om Vlaanderens hoofd Hij zocht naar geen slijk , waar duizend bloemen onder blijde zonne kleurden en geurden om hem ; nooit heeft hij door eene onedele schets zijn land gehoond en ons met een pijnlijken indruk bedroefd , maar steeds heeft hij ons met vreugd en fierheid er op doen roemen dat wij zonen van Vlaanderen zijn .‘ Zoet gevooisde ’ en edel reine dichter ! Wie zal zijne harp weder opnemen en er terug de snaren op spannen ! Hem navolgen , dat zal een blijk van bewondering wezen , zijnen invloed op hart en geest bevestigen , en vooral een getuigenis geven van zijne meerderheid , zijn meesterschap in het licht stellen .