(1913) Stond de deur open , dan rook Heleen den scherpen geur van het branden en in het witte licht tusschen schutting en muur stond op de binnenplaats een kleine man in ' t bruin gekleed en draaide gestadig aan een groot rad .Heleen noemde hem in haar gedachten ‘ De Slaaf ’ en behield haar leven lang uit dat woord niet zoozeer de voorstelling van een klein , krom mannetje op een binnenplaats , als wel den reuk van koffie en het licht van een regendag .Zoo dikwijls Heleen hem daar mocht zien , nooit vroeg ze anderen , waarom hij er stond en wat hij er deed .