(1912) Doch hij zag dat het ernst was en gaf zich over aan den vertrouwelijken aandrang van zijn vader .En hij maakte zijn vuist los en kwam huilend naderbij , en lei eindelijk met een hart vol verdriet zijn warm geworden kwartje neer , in de troostende verheugenis , zoo ook goed te hebben gedaan , en met allen goede vrindjes te zijn gebleven , en ook blij , althans spoedig wat geurigen damp boven de tafel te zien , en er maar saam rond te kunnen zitten en wat warms te genieten voor het vermoeide en hongerige lijf , waarmee hij den ganschen dag zonder voedsel had rondgeravot .II .