(1884) Bilderdijk , gaven wij te kennen , heeft in zijne Ziekte der Geleerden de poëzie vermoord .Eerstens heeft hij dit gedaan door ruwheden in den trant als deze , voorkomende in den aanhef zijner strafrede tegen den wellust : Zie ' t bandloos loshoofd , dat , verzonken in de lust , Zijn heete tochten viert en meer dan dierlijk bluscht ; In hoerenschoot by schoot zijn jeugd ten roof komt brengen , En zelfs aan ' t stinkendst vuur zijn vleugels waagt te zengen .Dan , door zich op te houden bij de schildering van bijzonderheden , van jammeren en ellenden , waarvan het de taak der poëzie is ons te troosten , niet ze voor onze oogen uit te stallen en er ons als bij de haren doorheen te slepen ; gelijk in deze opsomming der kwalen , aangerigt door onreinheid en verkeerde voeding : Van daar die plagen dan van ' t menschelijk geslacht ; Die noodpest , die het bloed vergiftigt in de longen , Of , door de gorgelbuis in ' t ingewand gedrongen , De gal aan ' t gisten brengt ; van daar de felle smet Van ' t ettrend pokvenijn , en dat van ' t eerloos bed , Onmerkbaar door de pomp der poren ingezogen .