(1824) Het vee moge , in ' t verdierlijkt leven , Alleen aan ' t stof der aarde kleven ; Een hooger Magt bestemt dit lot : De mensch alleen kan zich verlagen ; De heer der schepping ketens dragen , Zijn ' aanleg honen en zijn ' God .Gij , voor wier schoonheid , schat en gunsten , Het hart van ' t reinst genieten zwelt , Sieraad der menschheid , eedle kunsten ! Zijt gij der zuchtende aarde ontsneld ? Waar klinken Flakkus citersnaren ? Waar ' t lied der Sappho ' s en Pindaren ? Waar wordt , Homeer ! uw zang gehoord ? Waar toeven thans de Zanggodinnen ? - ' t Geweld rukt vest en poorten binnen , En ' t veld weêrgalmt van gruwbren moord .Wat immer angst en siddring baarde , Waar ' t heil der wereld voor verdween , Pakt zich , voor ' t zuchtend kroost der aarde , Als donderwolken , zwart opeen .