(1708) Bruyn oogjes na het leven , Hadde mijn Lief gewis , So als men siet verheven , Somtijts een schellevis , Op haer neus stont een bult , Van ond ’ re seer net gekrult , Roode wangen daer by , Had mijn Lief als Rijstenbry .Ick met een goe Couragie , Mijn soete lief aen sag , Want sy had de krawagie , Oock mede eenen slag , Van de mal - molen wis , Sy stinckt vreesselijck na de vis , Ruyckt na ‘ t geldt my wel verstaet , Als een koe na muskelsaet .Als ick dan leg te slapen , by so een schoone vrouw , En doetse niet dan gapen , Of sy mijn byten wouw , Vint sy de deur somtijts in ‘ t slot , Sy vliegt de schou uyt als een tot , Sy seydt adieu Monsieur , En laet my niet in ‘ t getreur .