(1911) .o mijn hart stokt als ' k herdenk Mijn schrik van toen : Rondom , aan allen kant Rezen plots reuzge krijgers , talrijk als De halmen van het graan , uit ' t nachtlik zwart Der schaûw - spelonken , sprongen op ons aan En bonden onze polsen onder ruw En lachend praten ; wat ik niet verstond .Maar Judith sprak bedaard en vorstlik hoog : Toen leidden zij ons met wat zachter taal Voort door het cederwoud waarachter ' t kamp Zich in een kring van vuren uitstrekt , ' t leek Onmeetlik , want zo ver mijn spiedend oog Kon overzien , deinde het vuur .