(1825) Zoo lang als de IJssel Kampens muren En ' s eilands boorden langs zal schuren , Terwijl hij kabblend zeewaarts vliet , Ruischt hij , op liefelijke toonen , Voor hen , die aan zijne oevers wonen , o Mulder ! u een zegelied .En als zijn golven statig ruischen , Of woedend , brandend , kokend bruisen En schuimend over de oevers slaan , Vernieling dreigende aan zijn boorden , Heft hij , in luide en grootsche akkoorden , U een verheven loslied aan .Waar ' t hart ooit eedle daden huldigt , Is ' t zijne hulde aan u verschuldigd ; De menschheid voert uw ' roem ten top , De deugd is zelve u ter belooning Voor ' t hart , en Neêrlands eedle Koning Drukt eens daar ' t vorstlijk zegel op .