(1860) Slechts u , aanbidlijk Kunstpenceel , Aan u slechts viel die macht ten deel , Waar voor wy nederknielen .Gy rukt het onmeêdogend graf Zijn wreedverzwolgen prooi weêr af , Als kost gy ' t roerloos stof ' ten tweedenmaal bezielen ! Gy doet de Gâ haar echtgenoot , In troostelooze smart verzonken , De Moeder ' t pandtjen van haar schoot Weêr minlijk tegenlonken .- Door u , ô tweede scheppingskracht , Dankt heel ' t erkentlijk nageslacht De beeldtenis der Vaderen , Dien onverwinbren mannenmoed Die dwingelanden trotschen doet , En , by ' t besef van dwang , het bloed ontsteekt in de aderen .