(1635) Des plegen d ' oudste tijen Te eyschen uw ' gebe ' en , Wanneer sy quinantien Of diergelijcke le ' en , Ja selfs de Medicijnen Haer wangehoopte pijnen , Naer luyd van d ' oude faem Bevalen aen uw ' naem .Maer als gh ' ons nu verbeden De keel hebt van haer pijn , Soo wilt met meerder reden Ey goe ! gedachtigh zijn De kelen , als sy drincken De boosheyd , die haer stincken Doet als een open graf , Ons oock te bidden af .O Blasi vriend des Heeren , Het vleesch en heeft geen nood , Als wy maer vry van sweeren De geestelijcke stroot Door uw ' gebeden houwen : Gund dan naer ons betrouwen Dat dit bedorven seer Ons nimmermeer en deer .