(1894) Zij is hem de wonderbaarste bloem in Gods heerlijke gaarde , zooals aan zijn onervaren blik de wereld zich voordoet .Geen zinnelijke begeerte wordt in hem wakker ; alleen het gevoel van welgevallen dat wij ervaren bij de aanschouwing van een roos in wier geur wij ons verlustigen , zonder de gedachte bij ons te voelen oprijzen haar van den stengel te rukken .Haar stem is die van den nachtegaal , waar wij met genot naar luisteren zonder hem te willen vangen en opsluiten .