(1916) Nu kwam de doodsrust van den nacht .De donkere daken teekenden zich af als silhouetten ; de boomen ruischten heel zacht ; rond de aarde koepelde de hemel , zoo wijdsch , zoo grootsch en zoo stil , met zulk ' n heel andere sfeer dan van de woelige stad , die tot rust ging komen .De nachthemel deed denken aan het ander leven , dat komen zou na deze lange reeks van telkens nieuwe dagen , en dat zijn zou ' n volmaakte schoonheid , ' n geluk zonder eind .