(1769) Ik zie de dampen , by de schuiner zonnestraalen , Van tyd tot tyd verdikt , in nevels door de dalen Zich wyd verspreiden , daar dees waassem , t ' saamgestold , In eenen zwaaren mist rondom de bosschen rolt .' t Gebergte , dat thans ruischt van kronkelende beeken , Daar ' t tot een scheidspaal strekt van uitgebreide streeken , Van wyd en zyd gezien met luisterryke pracht , Word als omzwagteld in een ' aakeligen nacht : Van al dat groot gevaart ' word byna niets vernomen .Hoe flaauw vertoont zich ' t vlak der opgezwollen stroomen ! Wat gloeit de vuurbol naar , die korts zo lieflyk scheen ! Zyn licht dringt naauwlyks door dien drom van dampen heen , En doet , daar zy den kloot verdubblen in onze oogen , De volken siddren , door het byzonlicht bedrogen : Al ' t zichtbre word in ' t einde als onderëen verward , En maakt een ' bajert die den eersten bajert tart ; Toen ' t licht , het heugchlyk licht , by d ' aanvang aller dingen , Poogde uit den mengelklomp door ' t duister heen te dringen ; Eer nog de wonderkracht der hoogste Majesteit De sierlykste orde in all ' haar werken had verspreid .