(1746) Marre ik , entlyk traag gekeert , Nimmer zal myn min verluyen .Denk nooit , zo die my verteert , Dat Kuipidoos wieken ruyen ! Of dat voor zo heet een gloed ' t Zachte was hier smelten moet ; In gekleefde vederbeugels : Zavate , de min heeft vleugels .5 .