(1895) In ' t lachend juichen van haar huisgezin beneden voelde ze alles gaan rondom haar in een hel - witten , zilveren droom , de kamer ongewoon met de luid - luchtende verciering van groen en bloemen , de vroolijkende gezichten van allen om haar heen wegroezend in een vage herinnering van ineenvloeiende beelden , een klankloose galming van zangende geluiden , een vlekkig visioen van een hooge zon , een mompelend rekken van vreemde menschen langs haar , een kort gëademde geur van zomerlucht en warmte en zij voelde zich voortgaan door nooitgekende straten van een vreemde , kleurige stad , wezenloos ziende de aaneenreiing der huizen die langs schoof aan haar oogen , moepijnend haar heendwalend denken naar een wakker zien der voorgedroomde dingen .En terugziende voor zich uit voelde ze een schitterende warreling van wit trillen in haar oogen , ruikend de weekscherpe geur der blanke bloemen om haar heen , nêergestrooid in het rijtuig , naast haar , voor haar voeten , druipend in zachtrillende kronkels langs het donker trijp der paneelen .Een plotseling stilstaan van het rijtuig met een roezend geratel van andere rijtuigen langs haar heen , vreemde gezichten die ze voelde staren in het gaas dat haar alles liet zien in een teermistige ijlheid , een hoog , somber vertrek met onbekende gezichten vóór haar , fluisterend suizen van toonlooze stemmen , een andere kamer waar ze zich voelde zitten luisterend den kleurloozen klank van onbegrepen woorden , haar eigen stem dof sprekend achter haar sluier een kort geluid , en weer reed ze langs de droomgeziene straten voelend onder haar sluier de innige - warme klemming van zijn hand , van hem dien ze naast zich zag , zacht - leunend dicht tegen haar schouder , zwijgend stil - drukkend zijn dankende liefde , wakend in haar moêgedroomden geest dat zij van hem was , dat eindelijk een nieuw bestaan was begonnen waarnaar ze had verlangd met een hopende - vermooiing van haar liefdewillend leven .