(1862) Het is een oude spreuck , die wy in onse dagen Bevinden in der daet , en menigh - mael beklagen : Dat niemant van het volck soo dapper speelt de beest Gelijck een moedigh wijf , wanneerse gaet ter feest .Dan is het gansche kraem van al de moye dingen , Gesmijde , bloem - gewaet , gesteenten , arrem - ringen , Gehangen om het lijf ; dan koomt ' er aen den dagh Al wat ' er eenighsins het ooghe locken magh : Oor - hangsels , veder - bos , hayr - litzen , voor - hooftbanden , Knop - peerels , tepelnet , hals - cingels , loover - randen , Mou - tippen , rimpel - klit , duym - ringen , hant - gevaet , Reuck - ballen , vinger - slangh , scheen - riemen , voet - cieraet ; Dan wert de pracht gevoet met sluyer , spangen , doppen , Met naeld en spelle - werck , met kedels , waeyers , knoppen , Wat wilt ghy dat ick segh ? met alle vreemt gespan , Waer van een zedigh hert de namen niet en kan .Daer staet het diere pant voor yder een te proncken , Sy is van sotten waen en eygen - liefde droncken , Sy kan wel uren langh voor haren spieghel staen , En siet met groote vreught dat selsaem maecksel aen ; Sy stelt een sier gebaer , en doet haer leden swieren , Veel anders alsse plagh , sy toont in haer manieren , Een uyt - gelaten tocht van pracht en overdaet , En komt , gelijck een pau , gestreken over straet .