(1896) ’ Willem , naast zijn moeder , zat stil toeluisterend .De kleine , lichte kamer , een achterkamer aan een binnenplaatsje , bewaarde nog altijd iets van de glimmende , versch - riekende nieuwheid van inrichting uit het eerste huwelijksjaar , en het was daar aardig eten , te midden van al dat witte van behang en hoog plafond en brandschoon tafelgoed .Eén wand alleen was donker van levendig gebloemde cretonne gordijnen , die voor het hooge raam van den zolder tot den grond in ruime plooien roerloos stonden .