(1705) ‘ Onder alle Aziatische volkeren , vindmen geene , die meer werk over hunnen dooden , hunne uitvaerten , en lijkpligten maken , als de Sineezen ; alzoo alle hunne zedeboeken daerop uit zijn , om de de Zoonen tot gedienstigheit tegen de Ouderen , en eerbiedagheit tot de Voorouderen op te wekken ; en hunne gebuurvolkeren , de Tartars , volgen hen , op dien voet na , in den toestel hunner begravenissen of uitvaerten van hunne dooden ; zijnde hunnen pligt twee volle Jaren rouw te draegen .Wanneer een man van aenzien , of Vader , of Regent onder hen komt te sterven , verwittigt de Zoon , of naeste bloedverwant den dood van den overledenen aen hunne naeste bloedvrienden , en bekenden ; na den vierden dag maektmen een doodkist , daer het lijk werd ingelegt , wordende de tente met witte matten belegt , en in ' t midden een tafel gestelt , daer op zy de doodkist , en beeltenis des overledenen ten toon stellen : in deze plaetze komen de vrienden , en bekenden te zamen , en brengen ter eeren van den overledenen , reukwerken , en lichten , die ze in brand steeken , en bewyzen dan den overleden , met vier buigingen hunness lighaems , en vier knielingen eerbiedigheit ; doch leggen eerst in een wierook vat wat ontsteken wirooks : middelerwyle staen de Zoonen , en naeste bloedverwanten , in wit rouw gewaed , bezijden de kist , kermen , en weenen , doch alles zedelijk .Agter de kist weenen de vrouwen zonder mate , dog agter een afschutzel of gordijn ; men laet door de priesters in ' t oostelijk Tartaryen , ook Papier daer toe gesneden verbranden , of wel andere witte stoffe van lijwaat , of zijde .