(1919) Omer ; - Bloedstraal uit de blonde mannen , Opgeroepen uit de bannen Van het Duitsche vaderland ; - Bloedstraal uit de ope ' strotten , Bloedstraal uit de menschen - rotten Van het witte Samarkand ; - Bloedstraal uit het groen Lithauen Wil bevochtigen de gouwen Van het brandend Belgium ; - Bloed en regen van bloedstralen Kwam uit de lichamen dalen Van het Britsch Imperium , - Bij het laffe avond - gloeien Paarse bloedzee kwam te vloeien Over heuvel en vallei ; - In de slingerende strengen Der bloedvaten die zich mengen , Wordt de aarde roode brei : - Want de bloedzee is gekomen , Woud en heuvel worden stroomen En de bergen staan gedekt , - De oude aarde wordt verdronken , De oude aarde ligt verstonken , De oude aarde wordt verdrekt , - Schemering komt afgezonken Tot de velden , die vol stronken Menschen liggen kort als kool : - Uit de velden gaat opstijgen Een verpestend adem - hijgen Als uit rottende riool , - En uit d ' adem zelven rijzen Misgeboorten , die aanwijzen , Omtrekken van neveling ; - Deze hullen zich in mantels , Drijven op de lucht in trantels , Hun gestalten zijn gering , En zij wiegen zonder steunsel , En hun monden staan in kreunsel , - Doode monden , stijfselblauw , - En hun handen in om - waren , Maken allerlei gebaren , Alsof mond iets spreken wou ; - Maar zij kunnen niet , zij spreken Als doofstommen met het teeken , Vingervlugge in de lucht , Buigen tot elkander , groeten Met hun hoofden , want zij moeten Spreken in een snelle vlucht ; - Van al wat zij wijzen henen Op de gansche aarde , geene Is er , die den tekst vertelt , Want uit bloedig afgerukte Membra , lillend en verplukte , Is hun lichaam saamgesteld - Weten niet meer , dat zij waren , Eertijds , Serven of Hongaren , Wezens uit Croaten - land , Bouwers van het groen Champagne , Inboorlingen van Germanje Of het witte Samarkand ; - Bij hun nevelig herleven Alle taal is opgeheven , En zij zien elkander aan ; Ieder is , wat allen waren : Franschen , Duitschers en Bojaren En nu zijn zij opgestaan .Wat zij waren , werd vergeten , - Weten niet meer , hoe zij heet en , Kennen nu geen vaderland , - Weten dit alleen te zeggen , Dat zij broeders waren , leggen Op de schouders broederhand , - Kussen elkaar ' s veege lippen , Heffen droef de mantel - slippen ; - Hun gebaar is een geschrei En hun oogen gaan te weenen En zij donkren langzaam henen Naar der aarde roode brei , Naar de groeven , naar de kuilen , Waar als doods - vijanden schuilen : Mol en luis en tor en mier ; - Naar de grebben , naar de poelen , Waar bij onrustig krioelen Leven land - en waterdier ; Naar de vunzige loopgraven , Naar der aarde diepe naven , Waar het beest het beest verslindt ; - Naar de loensche gaten , stinkend , Waar de grijze larve krinkend Haar herrijzenis begint ; - Naar de stijgende kolommen Van der aarde vochte kommen , Waar het loofblad rottend ligt En het ingeschoten koren Wordt gespleten en herboren , Op te schieten naar het licht ; Naar d ' oneindige mansaarde In den moederschoot der aarde , Haar loopgraaf en weeke schacht .Waar de dieren dieren telen En den mensch geboorte wacht .