(1810) Aapjes met hunne jongen aan de borst huppelen van den eenen tak op den anderen , met de wonderlijkste grimas - sen en gebaren ; vogelen van de heerlijkste verwen doorstrijken het bosch ; scharen van paauwen verfraaijen deze aanminnige wouden , als ze voor de doorstralende zon tusschen de taken hunne gansche pracht en schoonheid uitbreiden en ontvouwen .Men ademt eene hartsterkende lucht van de geurige planten in , die ongezien en onopgesmukt tusschen de struiken groeijen ; eene verfrisschende koelte omsuist u ; het verward geraas en gekweel van milioenen vogeltjes , het eentoonig gebrom der insekten , die om u heen vliegen , alles , vervult de ziel met een onuitsprekelijk genoegen en gerustheid , die men alleen , en nergens anders , dan in deze Indische bosschen kan gevoelen .Hier had mij bijna weder een noodlottig ongeval getroffen .