(1898) Doch ' t klaar bespieglingvenster trekt mij aan En wekt mijn Ziel , die sluimerde tevreden , In trotschen bloei , zichzelve een eenzaam Eden , Tot zij niet langer kan den drang weerstaan .Ziel , wilt ge u weer in ' t menschenleven mengen ? O mijmerbloem , hoe houdt ge uw blaadren blank Bij wie hun zijn bezoedlen en verzengen ? Ziel , weet geen hart voor zóóveel liefde u dank , En valt verspild de balsem dien wij plengen , Zoo kwijnt uw geur en treurt ge u stervenskrank .II .