(1824) De dag zij ook in zorg en koesteren verloopen , De liefde houdt nog lang de pinkende oogen open ; En , eer zij ' t sluiten waagt , strijkt er de slaap op neêr , Beveelt zij smeekend hem aan aller schepslen Heer .Gelijk van ' t fijne blad , als dartle windjes woelen , De trilling aan den tak zich aanstonds doet gevoelen , Of ze , als een vingertip , hoe zacht , een snaar beroert , Naar ' t ander einde , snel als ' t licht , wordt heêngevoerd : Zoo treft haar ' t zuchtjen ook ; en , duur ' het slechts een poosje , Hoe beeft niet heel de stam ! het geldat het huwlijksroosje ! Den tuinman loont de plant , die uit den grond ontspruit ; Zijn zorg en ' s Hemels zon lokt lieve blaadjes uit ; Het knopje wordt gevormd , en , na ' t blijmoedig kweeken , Ziet hij de teedre bloem uit fijne windsels breken ; En eindlijk houdt Natuur haar , in den rijksten gloor , Met wierook in den geur des frisschen kelks , hem voor .Zoo loont het kind ook haar : ' t ontluikt van lieverlede , En elke morgenstond brengt nieuwe ontwikkling mede .