(1916) Ja het lied van den dood , ja , het lied van ' t vergaan , Met zijn jammer , zijn weeklacht , zijn haat , Met zijn tonen , die dof aan de hemelpoort slaan , Die geen antwoord meer geeft dan : Te laat - Met zijn sarrenden spot , die zich zelven belacht , Met zijn vloek , die zich doemt tot den dood .Met zijn waanzin , de schim der geadelde kracht , In ' t verleden zoo fier en zoo groot ! Waar de strijdleus eens klonk , die den Islam versloeg , Die de bergen deed dâavren van moed , Door den tuin van Grenada een winterstorm joeg ; En de Alhambra deed ruischen van bloed .Waar uit bloed en uit puin toch het leven ontsprong , Dat den staf van een wereldrijk hield , In zijn wijsheid zoo oud , in zijn moed nog zoo jong Van de heerlijkste tochten bezield .