(1824) Millet heeft ons de aardige fleurettes van dezen vurigen minnaar bewaard : ‘ De Lente , ’ dus fluisterde hij , in dweepende verrukking , claudine in het oor , ‘ de Lente is de tijd der min .De Meimaand is gekomen ; reeds bot de wijnrank uit , die zich om den tak van den olmboom slingert ; het geitenblad omvat den hagedoorn ; bloemen neigen minnend hare kelken tegen elkander ; terwijl het geurige gras tot rusten uitnoodigt , en het schaduwdak zijnen geheimvollen sluijer uitspreidt .Aanschouw de kudden op het veld , de zangers tusschen de takken ; zij lokken , antwoorden en liefkozen elkander .