(1790) .En bleef ik aan uw malsche wangen , Of geur ' ge lippen kusschend hangen : Eén adem was ons dan gemeen , En onze zielen waren één .Maar toen ge u schreijende van mijne boezem rukte , Een kwijnend ' afscheids kusch op mijne lippen drukte , Me ontwijkend met een ' vreemden schrik ; Mijn dierbaare , ach ! dat oogenblik .