(1858) De nevel valt , De donder knalt , En knakt abeel en ceder .De stormwind rukt , met eenen vaart , Het steile mastbosch weg van de aard , ' t Ontworteld struikjen neder .Verslenst , verslapt , In ' t slijk getrapt , In zilten vloed verdronken ; Wat trekt ge u ' t stervend plantjen aan , Verplet , om nooit weêr op te staan , By uitgedolven stronken .