(1788) Ik overdagt de nuttigheid der winterkoude , die het ongedierte doodt , de onreine schadelijke dampen verjaagt en ons ruimer ademen doet ; terwijl zij de aarde een vrugtbaarmaakende rust bezorgt , die haar kragten geeft tot nieuwe voortbrenging , en hier in vond ik een toereikenden troost tegen alle hare ongemakken .Ik beschouwde , met een vergenoegd oog , het geluk van onze zuidelijker gewesten boven de volken die den noordpool bewonen ; die van eeuwige ijsbergen omkeetend , de nijpendste koude gevoelen , die maanden agter den anderen geen verblijdenden zonnestraal zien ; en enkel bij ' t schitterend noorderlicht , de blee - ke maan , of het wit der sneeuw , op hunne doodsche paden geleid worden : of bij ' t kwijnend geflikker , van een , met stinkenden traan gevulde lamp , in hunne onderaardsche holen , door ellendig voedsel hun armelijk leven onderhouden , terwijl de woedende beer er al brommende zijne logge pooten op laat nederploffen .Doch ook deze volken , dagt ik , zijn bij hun - in onze oogen beschreienswaardig lot - gelukkig ; welk een gunstige bestiering derhalven van een menschlievend God ! Hij verleent aan alle oorden der wereld zoo vele goederen als hunne bewoonders begeren , en elk is gelukkig in de plaats zijner bestemming ! Zouden wij dan ooit morren bij ' t missen van de vrolijkheid der blijder jaargetijden ? - Het stilzitten deed mij de koude voelen ; ik rees op , begaf mij langs bouwlanden , waarop het jeugdig koorn reeds zijn eerste groen vertoonde , vergenoegd naar mijne woning .