(1819) Verstond ik zelfs de taal te kneden En haar in nieuwen tooi te kleden , Als Vondel , Hooft , en Bilderdijk , Nog mogt mijn speelstift nimmer tonen De Nederlandsche Luit onttronen , Van Kootens Zang in kracht gelijk .Damaskus roos , aan Singaas boorden Geliefkoosd om haar waas en kleur , Verliest , in ' t bar en buldrend Noorden , En purperglans en balsemgeur .Geen santolijn uit Tiburs dreven Behoudt haar vastheid , kracht , of leven , Waar haar Kallistoos tand verknaagt .