(1914) - Juist genoeg om nog een pint te snappen ; kom .Met het rozige boventandvleesch in de hoogte , liep het schrijverken naar den toog , waar het luidruchtig met de kameraden aantikte , - met Jan Trombone , bij voorbeeld , den dikken , bruinen , bronsharden smidsjongen , een kerel met een verstandigen kroeskop en twee groote , hevig karbonkelende oogen , - om daarna , op een vlijtig dribbeldrafje , zonder te wachten of de anderen ook volgden , door de glooiende kiezelstraat af te trekken , het geurige appelweiken door , waarachter het nieuwe , log - roode stationgebouw in de hoogte schoot , volheerlijk omspoeld door de malsche stroomen van het teergetinte groen der wijde Demerbeemden .Daar zat hij dan te wroeten en te krabbelen in het licht - bruingeverfde bureau , zware registers open en toe te klappen , op luid likkende knoppen te duwen , uren en uren lang .