(1838) .! Wat schriklyk vooruitzicht ! Welke hartplettende gedachte ! Ontellyke verhongerde honden waren op den reuk van het bloed uit de stad gekomen , zy liepen van het eene lyk naer het andere , en huilden met lange toonen zoo vervaerlyk tegen elkander op , dat men zou gedacht hebben dat de hel hare duivelen uitgezonden had om de komst van zoo velezielen te bezingen .Nochtansscheurden deze dieren niet aen de lichamen ; integendeel schenen zy dit misbaer uil droefheid over de gesneuvelden te vormen .