(1884) Roselijn ' s Oogjes zijn eene poëtische kracht geweest .De vinkjes en de sijsjes der dichters wier werken ik aankondig ; hunne geurige viooltjes , hunne morrende beekjes , hunne als schuchtere duiven op teedere wieken daarheen vliegende liedekens , vertegenwoordigen eene met de poëzie slechts schijnbaar verband houdende uitputting .V Bij de heeren Coens en Willemsen heeft zich nog geen sterk sprekende individualiteit ontwikkeld .