(1839) Niet slechts uit Walchrens akkergronden , Uit ieder eiland , dat daar opblaauwt uit den vloed , Waar visscher slechts of jager werd gevonden , Of herder , die zijn kudde hoedt : Uit ieder plekje gronds , van zee en stroom omgeven , Vloot hier de schare zaam , om over dood en leven , Bij wisseling van hoop en vrees , Te hooren ' t vonnis , dat de priesterkaste wees ; Om wet en regelmaat voor regt en pligt te ontvangen , En eerbiedvol te luistren naar de zangen Der Barden , tot den lof van ' t strijdbaar voorgeslacht , En van God Wodan , die de Reuzen te onder bragt .* * * Hoe is uw heerlijkheid verduisterd ! Hoe viel de kroon u van de kruin ! Hoe werd uw majesteit ontluisterd , Vorstin van ' t zilverblanke duin ! Hoe achtloos golven thans uw lokken , Waarop geen diadeem meer rust , En van geen ' balsemgeur doortrokken , Van Zefirs adem slechts gekust ! Uw praalgewaad is uitgetogen .Uw hand , zij zwaait geen ' schepter meer .