(1917) Het was slijpsel uit de vonken , In de hersens opgelicht Der verslaagnen , toen zij zonken , Hoofd naar vrijheid heen - gericht .In de goot der slavernije , Door ellende saamgesmeed , Klonk het uit : - de klinkend - wije Klank , die kameraadschap heet ; - Tintelt nu tot zonne - menschen , Sist een straal die open dekt ; Alle gore en verflenste Levens zijn tot licht gewekt .En gij stondt , o smarten - rijke Moeder , in uw armoe kleed , Dat een gouden ging gelijken , Stof , uit vloeiend licht gesmeed .