(1842) De moeskruyden , op verscheyde wyzen toebereyd , de verschillige stukken vleesch , zoo gezoden , gestoofd als gebraden , deden nu de groote tafel onder hun gewigt kraken , en het duerde niet lang of alle schotels waren spoedig geledigd , terwyl de bekers ook op tyd geydeld wierden .De vlaemsche vlaey en de nationale hesp kwamen nu de reek van de verschillende spyzen sluyten , terwyl de dikgebuykte pullen en de hooge steenen kruyken het verblydend nat in elks glas en beker deden schuymen , om herhaelde mael op de gezondheyd en het lang leven , op den voorspoed en het geluk van het jong paer , te drinken .Men was nu aen het eynde der maeltyd gekomen , aen den oogenblik op welken , volgens een oud en zonderling gebruyk , den bruydjongen , die ook dan ceremonie - en dischmeester is , den koussenband der jonge bruyd moest ontbinden , aen stukken snyden om aen elken tafelgast een deeltje te behandigen , te samen met eene bloem , welke bloem , benevens een geschenkje , door eenieder aen de jonge gehuwden , door de vrouwen aen de bruyd , door de mannen aen den bruydegom , ging vereerd worden .