(1899) En schoon de gunsten , die wij daarboven optelden , slechts door het goud van een Pepoli konden worden betaald , en in dit vooruitzicht ook met zooveel ruimte werden verleend , wat beteekenden ze voor dezen ? Wat waren hem die sombere vertrekken in een dicht ommuurd kasteel - die zijn weidsch en luchtig Paleis gewoon was te verwisselen voor zijne vroolijke Villa - zoo ras het jaargetijde er hem toe uitlokte ; wat baatten hem eenige meubelen , een deel zijner garderobe en zijn rustbed - wien al de verfijningen der weelde en der kunst tot dagelijksche behoeften waren geworden - waarvan hij het onschatbare niet eens had begrepen en wier waarde hij nu eerst leerde kennen door het gemis .Wat zeide hem de tafel van een gewoon edelman , die op de zijne de uitgezochtste lekkernijen had zien opdisschen , zonder dat hij er opzet in had gelegd , als iets dat van zelve sprak - en die , zonder het eens te weten , de kostbaarste zeldzaamheden als dagelijksch brood had gebruikt ? Bovenal wat baatte hem die eentonige rondwandeling op een afgebakenden hoek van eene vesting , onder het oog van een kerkermeester , als hij aan zijn ruimen lusttuin dacht - met geurige boschjes en frissche fonteinen ? Had hij ooit kunnen denken dat hij dit alles eens zou moeten missen , hoezeer zou hij hebben gewaardeerd wat hem voorheen bijkans onverschillig had gelaten .En hebben wij duidelijk gemaakt wát hem de vrijheden en voorrechten waren - dan kan men zich denken wat hem de werkelijke ontberingen moesten zijn , die de gevangenschap met zich bracht .