(1894) Hij liet ze gesloten op zijne schrijftafel liggen , hij stapte recht door , het hoofd gebogen , met een haastigen tred , naar de diepten van den tuin .Vóór een perkje hooge , dicht - gestruikt opgeschotene vlambloemen met roode , lilakleurige en witte trossen bleef hij stilstaan en snoof , lang en diep , den doordringenden , bedwelmenden geur dezer bloemen in .Hij brak werktuigelijk een der trossen af en droeg hem mede .