(1915) Het gieren van meiden en straatjongens , ' t eentonig , onafwendbaar - telkens - terug - keerend gekrijsch van venters , ' t ergerlijk aanmatigend hei - geroep en brutale lachen van troepen opgeschoten jonge - kerels , die , aaneengesloten tot dichte drommen , slungelig doorsloften in een dreun , plotselinge gapingen stootend in de lam - meegevende volte , wijde gapingen van naakt asphalt , die dadelijk weer volliepen als de geul die een schip maakt in ' t water .En een muffe , bedompte stank , menschenlucht , zich mengend met de warme walmen die uit de lage winkels sloegen , waar de gasvlammen stonden te gloeien , fel onder de hittig - witte kappen , en uit de koffiehuizen , waar de verbruikte lucht , zwaar van tabaksrook en de dampen van allerlei drank , niet golven naar buiten drong , telkens als de deur openging .Bernard voelde zich weggeduwd uit zijn lekkere , soezige stemming van zorgeloos voortleven .