(1845) Men hoorde een verschrikkelijk gekerm , dat voor een oogenblik het helsche geraas van het gevecht overmeesterde , en toen de rook opgetrokken was , zag men van het Turksche fregat niets meer dan het voorschip , dat nog eenige seconden op de oppervlakte van het water bleef en vervolgens in de diepte verdween , een groot aantal matrozen achterlatende , welke den oever trachtten te bereiken of zich aan het omringende touwwerk poogden vast te klemmen .Bij dit gezigt joelde de equipage van dolle vreugde , die door het gevecht en den reuk van het kruid zoo mogelijk nog vermeerderd werd .Er liep een dof gemompel op het dek rond , dat vervolgens in de batterijen kwam en weldra vernam men , dat de kommandant la brétonnière op zijnen post gekwetst was geworden .