(1898) Wel gaf men in Brussel hoog op van patrie en indépendance ; de waarheid is dat een overgroot getal landzaten zich in dit nieuwerwetsch vaderland niet thuis gevoelden , en ook spijts het verdrag van 1839 , hielden zij het voor een te lichtvaardig opgetrokken gevaarte , dat bij den eersten staatstorm moest in duigen storten .Persoonlijk , is dit nog steeds mijne zienswijze gebleven , en toen men in 1880 de 50e verjaring van de glorieuse vierde , zegde ik bij mij zelven , dat de overblijvende September - mannen waarlijk van kans mochten spreken van zoo hun roekeloos werk nog te zien recht staan .Maar ook , hoe dikwijls is België door het oog eener naald gekropen ! Er waren aanvankelijk in Vlaanderen geene andere tevredenen dan de papen , de overgewaaide Franschmans , de fransquillons en de paniers percés - de gezamenlijke bewerkers der omwenteling , - die dadelijk aan het roer waren gesprongen en hadden gezorgd voor de beste bankjes in het voor - en achteronder van het staatschip , waar zij zich genoegelijk op neervlijden .