(1845) De roos is , wegens haar spoedig afvallen en verdorren , het zinnebeeld der vergankelijkheid aller dingen , en ook het sprekendste beeld van ons leven .Haar knop maakt onze hoop levendig , haar bloei en aangename geur vermaakt en is ons nuttig ; hare doornen wonden den onvoorzigtige , en naauwelijks heeft zij hare volkomenheid bereikt , naauwelijks staat zij in vollen glans , of al hare pracht gaat verloren .Een storm steekt op en zij wordt ontbladerd , een worm sluipe in haar kelk en zij verwelkt , gelijk ons leven kwijnt door rampspoed en smart .