(1870) De pas binnengekomen vrouw kon dan ook de zucht niet weêrhouden , die haar van de lippen gleed , en vermocht wellicht , door de sombere gedachten daaruit ontstaan , haar Ave Maria niet ten einde te prevelen , hoe devotelijk zij ook op de haar behoorende bank , met een fluweel kussen bedekt , was neêrgeknield .‘ Ite missa est ! ’ klonk het door de gewelven , en weldra verving een diepe stilte het gezang des priesters en de zacht ruischende tonen des orgels .Allen waren verdwenen , behalve de vrouw , die blijkbaar de dienst voor haar nog niet geëindigd geloofde , daar zij bij haar bidgestoelte bleef staan en de gangen des priesters gadesloeg .