(1839) Twee mael hebben wy ghesonghen , Liefd ' heeft wederom ghedwonghen Onsen sangh , die heden zal Gaen voldoen ' t volmaeckt ghetal ; Sangh die jonst om t ' eeren wende Tot dees Helichonse bende , Die door Pallas zijn ghebaert , Tot verblijden hier vergaerdt .Hoogh verheven volck , Roosieren , Die hun roosenboom verchieren , Dat zy t ' Ypre jeuchdich leeft , End ' alomme reucke geeft : Tot d ' onstervelicke Goden , Wederom tot d ' Antipoden , Deur de konst die uut haer groeydt , En met zoete vloeden vloeydt ; Deur de wijs - gheleerde saecken Die haer Roosen elck doet smaecken , Hoe ghelukich is den standt Van den Roosenboom gheplant ! Eerstmael was zy van Rodoorne Rond bevrijd van Momus toorne , Die van hem , niet zonder pijn , Wel kond ' anghegrepen zijn .Want Roodoorens scherpe tanden Staecken , waer hy slouch zijn handen ; Nu staet haeren stand geheel In een wel bevrijd kasteel .