(1919) .En toch lach ik stille oude droomer Naar de toekomst , want ik weet de Komer , Die dit blinde loome afgewende Heden , naar het Gouden licht zal wenden , En op aarde wentelingen wekken Dat de bergen sidderen en als gekken Staan te dansen in de wereldhal , Want zij hooren het bazuingeschal En uit alle wereldstrooken toegeloopen Komen de werkers en die maken open Toekomstpoorten en zij werpen af Hun vuil Heden , heel den boozen draf Stinkende , de belt van vele eeuwen Over de golven , dat de zeeën schreeuwen Van den stank , die aan hun borsten sloeg ; En zich zelve zien zij staan , de ploeg Der werkers boven op de donkre aarde Als een purpren kring van vastgeschaarde Naakte wezens waar het goud afdroop , Ieder hunner hoog als een cykloop Maar het hoofd van edel menschen aangezicht , En zij hooren zingen het gedicht Der gouden vrijheid , dat de sterren beven Op hun voeten en geluiden geven Naar de ochtend - zonne , - ‘ Ziet den mensch , Op de aarde gaand ' van grens tot grens , Hij werd als een der onzen , naakt van licht , Stralende is zijn hoog aangezicht , Uit zijn woorden schiet een pijl van klank Zich verheffende naar gindsche bank Waar de wolken vluchten voor dien straal , Opgevlogen uit de aardezaal ; Ziet die wezens , hunne handen wijzen aan , Waar wij sterren mompelende staan , Ziet die goden in het naakt habijt Hunner eigenwaarde op het wijd Tapijt der aarde golvende heengaan , Hoort hen roepen , dat is opgestaan Nieuwe menschheid op de wondre aarde , Hoort hen zingen , deze fijnbesnaarde Elpen instrumenten , hoog van keel , ‘ Op het in de ruimten wentlend deel Dezer wereld , is de mensch geboren Prijst zijn naam , gij sterren in uw koren ’ ..