(1906) ’ Een nacht en een dag ging om , waarin niets gedaan kon worden , daar Marjon nog niet terug was , en de drie gulden vierentwintig maar zeer langzaam aangroeiden tot ongeveer vijf .En eindelijk , op Zaterdag voormiddag , daar hield een rijtuig voor het geheel - onthouders koffiehuisje stil , en daaruit stapte een deftige zwarte gestalte , die met haar ouderwetschen gitten hoed , zwaar ruischende zwarte zijden japon , wijde mantille , en zachte lavendel - geur , die aan oude linnenkastjes en verschoten zijden souvenirs deed denken , het gansche nauwe portaaltje vervulde .- ‘ Tante Seréna ! ’ riep Johannes , en een warme hartelijkheid drong hem haar in zijn armen te sluiten .