(1879) Mettien wert hi in wake , Van vare sere tongemake , Ende viel in groten weene .Die joncvrouwe scone ende reene Dochte hem stinckende lingne wesen .Also stont hem die sen van desen , Van dat hi hadde anegesien , Ende quam hem so begherte van dien Ende van den quade de vrese so groet , Dat hi moeste als dore noet Te bedde gaen al ongesont .