(1831) Hoor , schriklijk rollen donderslagen ; De bliksem flikkert heên en weêr , Daar onuitputb ' re regenvlagen Zich storten van den hoogen neêr ; - Straks , zie de dikke hulsels scheuren ; De dagster gloeit met nieuwe pracht ; ' t Gebloemte spreidt vernieuwde geuren Rondom zich , daar weêr ' t aardrijk lacht .Ruw blaast de herfstwind door de boomen , En rukt het laatste blaadjen af ; Ras dekt eene ijz ' ren korst de stroomen ; Natuur is somber als het graf ; - Maar zie ! de lente schenkt weêr leven , Tooit bosch en beemd met jeugdig groen ; Zie ' t beekje van zijn boei ontheven , Zijn golfjes kabb ' lend voorwaarts spoên .En ' t leed , o mensch ! dat gij moet dragen , Dat zou bestendig zijn alleen ? Vergeefs zoudt ge om verkwikking vragen ? ' t Geluk steeds wijken voor uw schreên ? - Neen ! hebt gij nu met smart te kampen , Dra lacht u reine wellust aan ; Zijt gij ten speelbal thans van rampen , Ras wandelt gij langs rozepaân .