(1829) v .het hoofddenkbeeld in deze - regels over den Tijd : Geduchte vriend des doods ! die sints uw wording vloog ( t ) , Op vleugelen , ontleend aan ' t rijk der idéalen , Hoe breekt gij de eeuwigheid in stukken voor ons oog , En werpt getallen neêr , waarin wij mijm ' rend dwalen ? Doch de eerste regel bevat eene grove taalfout , en de tweede riekt sterk naar swanenburg , wiens geur ons ook uit vele andere plaatsen , vooral uit den aanhef , tegenwaait .O , de jonge Dichter kampe toch tegen dit verleidelijk gebrek , want zijn aanleg is te voortreffelijk ! De navolging uit het Fransch , die thans volgt , is niet te schoon voor spandaw , en de korte regels van de Fantazie zijn niet te moeijelijk voor sifflé ; anders gezegd : van den eersten kregen wij meestal iets beters , en van den laatsten iets , dat meer moeite en kunst vorderde .