(1857) Maar waant niet dat zijn nut versterve in de eerste wegen ! Neen ; ' t deelt den chijl zich meê , en in het bloed gestegen ! Doorwatert , baadt , en drenkt , in ' t kronklen van dien wel , Zijn samenwringend zont geheel het vezelstel .Van daar de onschatbre baat der roemrijke Alsemknoppen , Der scherpe Gentiaan , der Honderdguldentoppen ; Der geurige Melisse , en Kwassië , en Kaneel ; Der Kroeze en Peper - munt , zoo prikklend in de keel ; Gy , eedle Oranjeschil , en frissche Oranjebladen , ( Ik zou , verzweeg ik u , mijn eigen hart verraden ) En Alanswortel , met de witte Wintersbast ; En Péruus weldaad , die aan lage struiken wast , Maar eedler roem verdient dan Boschahorn en Ceder ; Voor wie de koorts zich buigt gelijk mijn zwanenveder .Ik zwijg van namen , die het grillig vers ontziet .