(1891) De kringloop der vochten in onze vruchtboomen schijnt gestuit en de grond is wit van de verdroogde bloesems , die ons eerst zulk een rijk vruchtenjaar beloofden .Waar zijn de bloemen , die anders de Mei ons bracht ? Alleen de geur der syringen verraadt , dat ze er zijn , nu ons beneveld oog ze niet kan vinden .En zwaarmoedig en gedrukt waken we onze donkere Meidagen door , en slaakt de nachtegaal , die met ons stikt in den verfoeilijken damp , alleen een schor en treurig gekras .