(1884) Het klopt my van binnen zoo zeer ! ’ Daer nadert een ruiter te viervoet de wooning , Hy teugelt het briesschende paerd in zyn draf ; Het rammelt in ' t ronde van ' t klinglen der wapens ; Hy staet voor de deur , en komt af .Woest klopt hy en komt hy ter kamer getreden , Zyn dolk is bebloed , en zyn vingers zyn rood ; Daer tilt hy een geurige mosroos ten hoogen , En legt ze zyn bruid in den schoot .‘ Dat kostte , ’ dus riep hy ‘ den veeknaep het leven , Die haer voor zyn lief had verzorgd en gekweekt , My weigerde van haer voor Nina te plukken .