(1672) De Goden keken toe , hy haelde uyt sijn sakje , Sijn Doosje en sijn Pijp , en rookte een Tabakje .Den Hemel raekt vol rook , ô wonderbare Kruyt , De Goden onbekent : De Sterren doven uyt , De Wolken worden dik , de Maen begint te bruynen , De rook benevelt al der Goden klare kruynen , d ' Een kugt , de twede niest , de derde die wort beus , En Venus kreegh op ' t lest de snof ook in de neus , De rook viel op haer borst : dus berst sy uyt in ' t rasen En sprak Vulcaen dus aen in midden van sijn blasen Fy rokerige Beest , wat leght ghy hier en stinkt ? En is het niet genoegh , ô Kreupel , dat ghy hinkt ? En dat ghy , klam van sweet , met u berookte Leden , Komt op het suyver Bed aen mijne zyde treden ? Maer wilt ghy nu daer toe met een berookte Mont Noch kussen mijne Lip ? dat maeckt ghy al te bont : Wie van de Goden of Godinnen sal het swoegen , En ' t smoken dat gy doet , niet strekken tot misnoegen ? Ghy maekt dat Jupiter nau uyt sijn oogen siet , Waer henen hy den strael van sijne Blixem schiet En Juno is te trots dit stincken te gedogen , Minerva is te wijs , het sou haer breyn verdrogen , Saturnus kucht daer of , Apollos klaer gesicht Bewolkt , en so berooft gy ' t Aertrijk van sijn licht .De rook , so Ceris zeyt , verdort , verdoft haer Koren En Floraes Blom - çieraet verwelkt en gaet verloren .