(1919) Alleen broeder Canisius had er immer innigveel van gehouden .Al dadelijk hij hier kwam had het hem geleken of het was de voortzetting van zijn streek , een stuk woud van ginder hier gebracht , bloeiend en geurend , met zijn luwte en ongeschonden rustigheid .In plotse afsluiting van adem en hoofdpijn taakte hij soms de ingeslotenheid der klassen , de beklemming der kloostervertrekken .