(1913) Een Hollandsch landschap en een Hollandsch meisje , Dat ' s lokken en dat ' s duinen blond , Dat is een veld met roode tulpen , Dat is een frissche vrouwemond .Dat is de geur van hyacinthen , Die dwarrelt op de lentewind En wolkt om jonge lenteliefde , Die , zwijmelend , geen einde vindt .Dat is een fluisterende regen , Die op narcissenlanden daalt En in een helle kleurenvreugde Van liefdes diepste leed verhaalt .