(1853) van den Bergh , Een lied in Gelderland , brengt het poëtiesch gedeelte weinig aan de waarde van dit Jaarboekjen toe .Dat lied ruischt echter zoo liefelijk zacht , zoo teder in de ooren , dat wij het zouden wenschen te genieten in een zomerschen avond onder het lover van Gelders dreven , met den statigen Rijn aan onzen voet ; het zou spreken tot ons hart , - een bewijs , dat de tonen des dichters ook daaruit zijn voortgevloten .Ook de vaerzen van L .