(1858) Voert thands de schoone Bruid in ' t heiligdom der Liefde : Dit , dit verbeidt haar ook met snerpend ongeduld , Van d ' eersten schemerstraal die ' t morgengraauw doorkliefde ; En de eindelooze stond des uitstels is vervuld ! - Ontkleedt de Bruid .Weg hulsels en sieraden ! - Legt haar in ' t huwlijksdons , op lely en jasmijn , In ' t riekend laken neêr en zijden spreigewaden , Beschaâuwd van ' t blinkend tentgordijn Dat om de koets zich welft .Legt daar , met eigen stralen Omschitterd , ' t edelste der menschlijke idealen , ( Dit aan zich - zelf bewustloos schoon , ) Voor ' t oog haars bruidegoms ten toon : Een veldgodes gelijk , daar ze afgemat van ' t baden , Waar Péneus zilvren vliet langs ruischende oevers snelt , Half wakend , half in slaap , op ' t overbloemde veld Door ' t ijle schutsgeboomt ' den zongod wordt verraden .