(1912) Die murmelende bron , dat vlietend kristal , die nimf met haar marmorkrug , die lieflijke idyllische rust , is het niet of ge een achttiende - eeuwsch bevallig Fransch decoratief behang , een gevoelige herderscène voor u ziet ? Er is ook de zuivere Duitsche sentimentaliteit , de ‘ Wollust der Thränen ’ , Hippias is ‘ lauter Seele ’ , de ‘ Mondschein ’ wordt met de teederste gevoelens begroet .Wieland heeft in dezen roman zijn eigen Duitsche sentimenteele ziel , die met Fransche pastorale is geparfumeerd , uitgesproken ; voor den bouw van zijn werk leerde hij veel van Fielding en Richardson , die groote leermeesters van Europa , maar toch , hij tracht eerlijk het Grieksche leven op te bouwen uit wat hij weet van gastmalen , toestanden van slaven , optreden van zeeroovers enz ., en bovenal , hij geeft de werkelijke wijsgeerige ideeën uit de Grieksche Oudheid , en dit vooral geeft aan zijn boek soms een zweem van realiteit .