(1901) ‘ Als - e - k - ik zegge , da ' k er wille veur wedden , ’ sprak Free en zijn uitgestoken rechter , breed als een schepel , vroeg koppig den handslag .In de zaal , aan de tafeltjes , keerde hier en daar een kaarter , een twist vreezend , het hoofd naar hen om en de algemeene aandacht hierdoor opgewekt zijnde , viel het geroezemoes in de groote , ruischende gelagkamer om zoo te zeggen plotseling , iedereen gespannen luisterend .Alleen hoorde men in een ver - ren hoek het klirren van eenige glazen door een der meiden op een schenkblad bijeengezet .