(1892) ‘ Naar het asyl der grijze zusters , ’ beval hij zijn koetsier .Nanon zat in de kloosterkeuken en schikte geurende viooltjes in een mandje , toen een der zusters binnentrad met de mededeeling , dat vorstin Orsoff haar wenschte te spreken .‘ Vorstin Orsoff ? ’ zeide Nanon , ‘ die ken ik niet .