(1857) Doch roemt men alom op hun deugden , Zy vluchten den lofzang der aerd ' : Zy zoeken den vrede der ziele , Den vrede der demoed bewaerd .Bloei zachjens gy tengere roozen Door God op ons bane gestrooid ! Uw geur zy ons wellust op aerde , Uw glans houde ons herte geboeid ! En koom eene hand u hier plukken Dan zy het de hand die u mint ; ô Kroont dan het hoofd van de liefde , Het hoofd van een ' eeuwigen vrind ! J .Lievens .