(1896) Met verbittering en zelfverachting had hij gestreden tegen de booze gedachten die als stekelige duiveltjes met hun tallooze nagels zich vastklemden in zijn hoofd .Menigwerf , in de nachtelijke verlatenheid der bosschen wanneer slechts zediglijk ruischen der bladeren gerucht maakte , had deze arme martelaar van ' t Ongeluk ge - smeekt om den dood , en menigwerf had hij die driftige , onmenschelijke kracht gevoeld die de waanzin is en de zelfmoord pleegt .Maar Satan was hem altijd te sterk geweest , had steeds zijn arm verlamd wanneer hij zichzelf wilde kwaad doen .