(1918) Hij bleef daar gaarne zwijgend naast den zwarten ketel zitten , waarin Reinilde langzaam met een grooten , houten lepel roerde .Hij warmde knus zijn oude schenen aan het helder , knappend houtvuur en droomerig dwaalden zijn blikken door het venster over de schoone , witbloeiende boomgaardkruinen , waarvan de fijne , geurige blaadjes zacht ten gronde in het welig - groene gras neersneeuwden .De avond daalde , oranje - roze daarbuiten , over al die frissche blankheid , schemerig - grijs reeds binnen huis in de wegdoezelende hoeken van de ruime boerenkeuken .