(1920) En z ' n pezige magere knuisten wriemelden stadig aan z ' n hooge zwart - zije pet , met ' n vettege glibber puistte ' t zweet uit z ' n kop , ie had ook werk te over die druppen met z ' n bonte zakdoek weg te strijken .‘ De dooiege stilte deê ' t je , de plágerige stilte met die vreemde reukies van wierook en scherpe kremille en kamfer .' t Gaf ' m alles met mekaar ' n gevoel of - t - ie ' n zwáre ziekte onder z ' n leeë had .