(1869) Een harmonie begeleidde dit alles .En nog nu , nu wij weder het boekske openen dat altijd , altijd naast ons ligt , is het alsof een zeer heerlijke lentemorgen , met al de muziek die uit de velden ruischt , met al het licht dat door het dichte woud stroomt en tintelt , mij omringt , zoodra ik die woorden weder lees ! Want wel zal zeer veel , wat in onze eeuw en in ons land over philosophie of religie geschreven is , vergeten worden ; tot stof zullen vergaan die bladen , opgevuld met helklinkende phrases , opgewonden zinnen , die ons soms aan zeepbellen doen denken : nog één zuchtje en voorbij is die kleur ; - maar hier waren ' t gedachten als met het eigen bloed geschreven , gedachten waarin al het lijden der laatste jaren maar ook al de triomf van het oogenblik was samengevat .Onze lezers begrijpen dat wij spreken over het boekske dat Martinus in Junij 1854 schreef : Over het wezen der gods - dienst en hare betrekking tot het staatsrecht .