(1860) De sluwe wolf , verhit op prooi , Moog loeren op de lamm ' renkooi ; De Herder weet voor haar te waken , Die eens zijn leven heeft gesteld , Om , die Hy als de zijnen telt , Te ontscheuren aan des roofdiers kaken .' t Gebed uit trouwe harten steeg Gelijk een reukwerk op tot voor den throon des Hoogsten , Die ' t oor genadig tot ons neeg , En ons de vrucht der hoop in rijke maat doet oogsten .Ja , roemen wy in God , en loven wy Zijn naam ! Versmelte ons - aller ziel in ' t dankgebed te saam ! Zoo mogen we , één in hoop , in uitzicht en verblijden , Ons - aller zucht vereend den Heer ten offer wijden ! - Neen , tot geen levensperk is ' t heilrijk uur bepaald Waarin des Geestes Licht de donkre ziel bestraalt .