(1892) De letters zijn kleine en vele , en veel vertrouwelijker sámen dan de eerste groote , die nu iets stugs en koels krijgen .Zij zijn dicht in een , zij zijn een babbeling van kneuterige gezelligheid , zij zijn een dorp door een verrekijker gezien , zij zijn de fotografie van een bewegingsmoment eener schare dartelende pasgeboren geitjes , zij zijn het geprevel van een devies - achtige evangelie - fraze voor de preek , zij zijn het blad met hors - d ' oeuvre - boter , garnalen , olijven , sardines , worst , tomaten , radijs - van een franschen maaltijd , eene bescheiden kitteling toeschijnend , ziltig bijna - geurend als essence van zeelucht , aptijtelijk als een flakon met strandwandeling - resultaten , zij zijn de heugelijke en opperste oester , die is als hief men de zee aan zijn lippen om in éen teug de reine bedwelming van haar gekoncentreerd aroma te drinken , zij zijn de beker van den zeegod , als hij ' s nachts over de stranden dwaalt , bezingend in zijn sublieme toasten de witte gratie van ' t ballet der meerminnen en najaden , of als hij smachtend tuurt naar de gulden scheepjes met gazen zeilen , waarin op divans van donzig licht - groen satijn de bevallige en sober afgerond mollige , de kokette luiheid der sirenen gevlijd licht , bleek zilver belicht .Daarna het woordje ‘ door .