(1898) ’ Deze verklaring beviel Heidi uitermate en zij kon haast niet wachten , dat de dag weer aanbrak , om weêr naar de weide te kunnen gaan en te zien , hoe de zon de bergen goeden nacht zeide .Maar nu diende zij eerst te kunnen slapen en zij sliep den geheelen nacht ook heerlijk op haar bedje van hooi en droomde van louter vonkelende bergen en roode rozen , die er op groeiden , terwijl midden in Sneeuwmannetje vroolijk rondhuppelde .Hoofdstuk IV .