(1888) Zij zag den kring rond en gevoelde zich niet onder vreemden .- ‘ Gij zult wel een kopje thee willen , voor Elize u uwe kamer wijst , ’ zei de huisvronw , haar het geurige treksel reikend , ‘ neem gerust uw gemak , neen , leun maar kindlief , je hebt een vermoeienden tocht gedaan .’ ‘ Dank u ’ spraken de lippen van het meisje en haar donkere oogen , vochtig wordend , onderstreepten het korte woordje op een wijze , die haar gastvrouw niet ontging .