(1913) Overal in ' t rond hooge bamboes , die , stam aan stam , hoog als vuurpijlen opschietend , zich dán kuischelijk nederneigen in statige pluimen .O ! die fijne , spitse bladertjes , hoe die zich toch zoo gansch staan te geven ! Kijk , daar links , gaat het water door onder donker priëel , en hoe zacht is het gras daaronder ! Hoe heerlijk moet het zijn , daar te liggen , met het bamboe - lommer boven je hoofd , in koele schaduw , het water zoo klaar ruischende aan je voorbij ! O , mijn lieve vrouw , was je nu maar hier , was je nu maar bij me , in dat zalige priëel ; met mijn hoofd zou ik zoo heel zacht rusten in je schoot , en zou ik niet je rozige , warme hand voelen in de mijne , en het licht van je vriendelijke oogen drinken , en gelukkig zijn van je melodieuze stem , en o ! misschien héél , héél even een kus droomen op je roode lippen ! Het is toch niet zoo véél , het geluk , waar ik vroeger zoo lange nachten over peinsde , en dat ik maar nooit , nooit vatten kon .Enkel wat vriendelijk oogenschijnen , wat lichte lachjes , en wat zoeten kus , en dan al zoo heel , heel tevreden zijn ! Maar o ! mijn arm hart , dit zal toch nooit , nooit voor je gebeuren .