(1899) ‘ Kom , mallepraat , maak mij nu niet uit het humeur , hoor jongen ! ’ sprak tante , driftig opstaande .‘ Nu , nu , tantelief , u moet ook gekheid kunnen verdragen ! ’ riep Gerard , die haar inmiddels omhelsde en op beide wangen een klinkenden zoen gaf , ' t geen ten gevolge had dat tante weer haar plaats innam en haar opwellende drift met een teug geurige mocca bedaarde .‘ Maar beste tante , ’ vervolgde Frederik nu , ‘ keurt u in ' t bijzonder dit geval zoo af , of zijt u in ' t algemeen tegen elke echtscheiding ? ’ ‘ O , nu wordt het goed ! ’ hernam Gerard in een schaterlach , ‘ daar komt de advocaat uit den hoek ; juffrouw Langhorst , nu heet het op onze woorden passen .