(1837) ) 1 .' t Gevogelt ' viert feest in ' t ontspruitende loover , Het murmlende beekje stroomt vrolijk naar ' t meer ; De wind brengt de geuren der meidoornen over , En dauw en gebloemt ' siert het dal heinde en veer ; Maar wat streelt het hart of verlustigt het oog , Als ons hoofd , door bekomm ' ring , ter aarde zich boog ? Gebloemt ' noch gezang Roept een ' blos op de wang , Die de foltrende wanhoop met bleek overtoog ! 2 .Mijn doel deed hun boosheid in gramschap ontbranden ! ' k Hervroeg voor mijn ' Koning , mijn ' Vader zijn ' troon : Zijn Voorgeslacht zwaaide den staf dezer Landen , De vos vindt er holen , wat vond er zijn zoon ? - Maar ' t is niet mijne ellend ' , hoe rampzalig ik zij , ' t Is uw ondergang , Dappren ! waar ' k ' t bitterst door lij ' ; Uw zwaard was ten dood Mij getrouw in den nood , Ach ! verbeidde u geen blijder tehuiskomst met mij ! NaarRobert Burns .