(1920) Toen , na die koning , Zijn zoon de kroon droeg , koos die op een keer , Omdat een trotsche bloem die in zijn gaarde Te hevig geurde hem verdroot , een kleine Verborgen plant die hem zijn tuinman toonde En deed die zetten in háár plaats .De struik Bloeide als voor hem alleen , in schaduw ; geurde Alleen in donker en hief dan haar glans Schroomvallig en bedauwd naar hem omhoog .Zij was één van die vele , die in ' t land Sterk en bescheiden dienden , die zijn vader Daar had doen kweeken .