(1881) Hij luisterde .Het zacht en zielvol ruischen Goot hemelzaligheid in zijn gemoed .Toen , als een bloem , geborsten uit den knop , Brak eensklaps schetterend trompetgeschal In volle galmen los ; en nu ook zag hij Het glinsterend metalen werktuig dat , In vorm een lelie , op de morgenlucht Zijn hoorbre wierook uitgoot .