(1889) O laat mij dan dat gezicht genieten , waarnaar ik dorst , laat mij mijn ziel verkwikken aan den glans , die uit uw oogen straalt aan de zoetheid van uw lach en morgen zal ik beginnen met het werk , dat ons beider namen onsterfelijk moet maken ! ’ Hij nam haar sluier in de handen , zij weerde hem zachtkens af .‘ Verhaal mij eerst Donato ! ’ zeide zij , ‘ hoe gij het geheim hebt verworven ! ’ ‘ O waarom vraagt gij dat Camilla ? Ik heb uw opdracht volvoerd , ik breng u de verven , die tot nu toe het geheim waren van hun uitvinders , waarom verlangt gij meer ? ’ ‘ Ik verlang het , spreek ! ’ En hij gehoorzaamde ! Uit liefde voor haar , schaamde hij zich niet zijn bedrog en verraad te bekennen , hij vertrapte zelfs het berouw en de wroeging , die als geurige bloemen , uit de onreinheid zijner zonde kwamen bloeien , hij beroemde zich op zijn misdaad ; hij maakte alles tot een reukoffer dat hij aan haar voeten ontstak en ter harer eere hoog liet opvlammen .‘ En dat hebt gij alles gedaan voor mij ? ’ vroeg Camilla ernstig .