(1863) Hoe zal ik u toch noemen ! wanneer uw ' blikken in mij schijnen en al mijn lijden doen verdwijnen ; wanneer uwe oogen liefde stralen en , als de beken in de dalen , de bloemekens zoo frisch besproeijen , mijn hert met zoeten lust bevloeijen : hoe zal ik u toch noemen ? Hoe zal ik u toch noemen ! wanneer gij in het kruid verscholen , waar vogelen vol liefde in dolen , een licken zingt zoo engelachtig , zoo los , zoo fijn en toch zoo krachtig , dat mijne ziel begint te springen en niets haar ' vreugde kan bedwingen .Hoe zal ik u toch noemen ? Hoe zal ik u toch noemen ! wanneer uw ' lippen , geur ' ge rozen , waarop de deugd de reinheid blozen , als englen aan de poort van ' t leven , mij willen warme zoenen geven ; wanneer uw ' zachtgekleurde wangen , met vreugd mijn ' heeten kus ontvangen ; hoe zal ik u toch noemen ? Hoe zal ik u toch noemen ! bezat ik d ' eêlste taal der talen , waaruit ik ' t zoetste woord kon halen , dat ooit een stervling heeft vernomen ; dan zou uit mijnen boezem stroomen , dit woord , als een gebed van minne voor u , o heilige engelinne ; Hoe zal ik u toch noemen ? II .Vergeet mij niet , mijn aardig lief , en laat mij niet te lang alleen , of schrijf mij slechts een ' blijden brief , een brief van u jaagt mijne treurnis heen , Mijn hert is uitgelaten door uwe vrolijkheid ; kunt gij mij daarom haten , o lieve meid ? Jong ben ik niet , schoon ben ik niet , bezing ik soms de liefde zoet , dan spotten velen met mijn lied en zeggen : krank is zijn gemoed .