(1920) Waar de reuk dof is en stil ligt , als een donkere , platte poel , daar is het roerlooze leven van aarde en gesteente .Zooals in een donkeren platten poel , heimelijk , uit zwarten modderbodem op , bij kleinste bollinkjes wel levend water opgeklommen komt , zooals wel ergens tusschen het oeverdras een smalste uitloop wegsiepelt , zoo drijft , uit den doffen stillen reuk van aard en steenen , even bespeurbaar maar , de reuk van beginnend leven in mos en paddenstoelen omhoog , zoo vloeit er de reuk van heengaand leven uit rottende bladeren en molmend hout van weg .Waar reuken scherp zijn en vluchtig , als lichtstralen , daar zijn de snelle levens geweest van dieren .