(1869) Vliedt wegh nu , Boreas , met uwe grijse haren , en laet de moeder oudt haer nieuwe vruchten baren ; want uwen winter heeft vast hoogher zijnen gangh ; hy maeckt u nachten cort end ' oock sijn daghen langh .Het snel - ghevlerckt ghetal , met helder lude kelen , die commen ons den slaep , van u ghewonnen , stelen ; het wol en harigh vee vermeyden in het groen , afscherren ' t uwer spijt ' t ghen ' , dat ghy wilt verdoen ; en Flora soete cracht comt lievelick vertooghen , vervollend ' ons met reuck en met vermaeck in d ' ooghen .Een nieuwe Flora schoon spruut ook tot eer en lof in desen Hovelyng ' oft aenghenamen hof , den hof , die van te voor in eenicheydt was staende , den hof , die in haer selfs was vruchteloos vergaende , waer in men niet en sagh ' der lenten soete jeught , noch oock den rijpen herfst , en schoon al sonder vreught ; maer hier is Hovelyng ' een bauwer toeghecommen , die haer besaeyen wil met vele schoone blommen , ' t schijnt dat hy d ' aerde goedt in Hovelyng ' beschaudt , waerdoor tot sulck een vreught hy desen hof Rebaudt .