(1857) Ik volgde Eugenius , daer hy Belgrado rukt Uit Achmets wrede boei , Gods tempels en altaren Weêr op bout , uit den roof dor vluchtende barbaren .Doch ' k sloeg nu reukeloos , op ' t spoor van Faëton , Myn onbedreve hant aen ' t wagenzeel der zon ; En Godt noch mensch zou myn vermetelheit beklagen ..