(1897) op en neer en ik verbeeld me dat ik weer het geluid hoor der rolmachines , die de versch geplukte bladeren bewerken - ik zie tegen de berghellingen de vrouwen , in kleurige kleederen , de thee plukkend en verzamelend .In het bruischen van mijn theewater , hoor ik den bergstroom , die het groote rad , dat alles in beweging brengt , voortdrijft ; - ik ruik weer de groenige , eigenaardige lucht der versch geplukte bladeren , en terwijl ik in gedachten nogmaals de heerlijke drank savoureer , die de gulle gastvrouw ons schenkt , verdwijnt alles voor mijn geestes - oog en staar ik op het blad papier , waarover mijn pen werktuigelijk henenglijdt .Bandong ! de vriendelijke , nette stad , breed aangelegd en uitgebouwd , rijst plotseling voor mijn geest op als een schoone , jonge Indische vrouw , die , frisch uit ' t bad gestegen , tusschen groene palmen en boomen , haar lachend gelaat doet zien , nog omsluierd met een licht gaas , dat zij behaagziek om zich henen plooit .