(1872) Het heden stroomt terug naar het verleden en op den donkeren vloed wiegen zich allerlei gestalten .Weldra verwijlt ge weer in de gouden dagen van uwe kindsche en jongelingsjaren , in den tijd toen de zon u milder , de hemel blauwer , het water klaarder , de bloemen geuriger , de menschen gelukkiger , de tijden vroolijker toeschenen dan nu , nu de zorgen , nu de dwaasheid , nu de zonde wellicht aan uw gemoed de rust en reinheid , aan uw lichaam de gezondheid ontnamen , bij welk dubbel gemis het onmogelijk is , om Gods wonderbare schepping in hare volle heerlijkheid te kunnen genieten .Maar in zulke stonden vermag de verbeelding het verloren Paradijs terug te tooveren .