(1820) Op , Dicht - en Toonkunst ! op ; verhoogt uw tempeldaken ; Ziet tot uw ' outerdienst de volkeren genaken , Gelokt door ' t godenlied , dat van uw lippen zweeft , En ' t hemelsch maatgeluid , dat op uw snaren beeft .Op , Schilder - , Beitelkunst ! het reukwerk is ontstoken ; Ziet , u ter eer gebragt , de geurigste offers rooken ; Wat gij tot aanzijn roept , bereikt het heerlijkst doel , En door ' t ontsluijerd oog spreekt gij tot ons gevoel .Ja , kunsten ! ' t was uw taak , in ' t hart een ' gloed te ontsteken , Al wat het hart gevoelt gevoelvol uit te spreken ; Gij hebt die taak volbragt , hier , als ge onze oogen treft , Dáár , als uw beeldentaal d ' ontboeiden geest verheft ; Verscheidenheid , door u met eenheid naauw verbonden , Heeft , op uw glansrijk spoor , den weg naar ' t hart gevonden ; Gij , gij blijft eeuwig één in werking , in verband ; Gij allen reikt elkaar de trouwe zusterhand ; Uw tempeldienst is één ; uwe eedle priesterscharen Zijn nooit elkander vreemd in ' t dienstwerk der altaren , En , als uw hoogtijd naakt , heft heel uw priestrenrij Voor Phebus ' t loflied aan , als God der Poëzij .