(1824) Ook Fransje , van dat oud en hoogvereerd geslacht , Slaapt op de sofa voort , tot frissche thee hem wacht .Nu , waar den geurgen drank albasten handen brouwen , Wijdt zich de knaap aan u , o nooit volprezen Vrouwen ! Hij slurpt hem , door uw zorg al schertsend toebereid , En ' t kiesch gesprek getuigt van ' s jonglings zedigheid .Gij moet hem soms een woord , een weinig ruw , vergeven , En blozen nu en dan : zoo wèl weet hij te leven .