(1900) Hij slenterde voldaan naar huis even als na een langen blijdag vol leute .De velden geurden goed en de maan dreef zoo zacht , zie , in een hemel hoe blauw ! hoe groot ! ' t Was of al de dingen voort waren , weggenomen , en hij daar alleen gelaten stond met dien stillen avond .Bij den gevel thuis hoorde hij moeders stem luide aan ' t kijven .