(1910) Zwijgend schikten ze om de tafel .De reseda geurde uit de aarden vaas , die op ' t spiegelcabinetje stond en de zon scheen door de blauw - blanke vitragetjes .Maar Jozef , ‘ de barmitswo - jongen ’ zag er zóó witjes en benepen uit in z ' n nieuw grijs jasje en lichtblauw dasje onder zijn stijf boordje , dat de moeder tranen in haar keel voelde kroppen .