(1600) De Mannen hebben seer groot onverstant , Die hun Vrouwen playsant , Die staen in hunder handt , Van herten niet recht en beminnen , ' t Is teghen Natuere dat segh ' ick u , want De Beesten op het Landt Die Godt te samen heeft gheplant , Elck hun wederpaer seer versinnen , En houden Godts Ghebodt : Daerom ghy Mannen Sot Die hier in dolen , Merckt wat uwe Godt heeft bevolen .Desghelijcks is een man in swaer bedwanck Die heeft een Vrouwe wranck , Quaedt , spijtigh , stuer en stranck , Wil hem niet onderdanigh wesen , Zy gaet altijdt haren ouden ganck , Zy wordt haer man een stanck , Dit maeckt de Liefde kranck , Veel quaets komt daer wel uytgerese : Och ! ' t is soo swaer een Kruys , Daer ' t soo gaet in een Huys , Malkander zy vernielen , O ! dat kost menigh hunne Zielen .Maer een eerbaer schamel Vrouwe vroet , Dat is een Mans behoedt , Zy doet den Armen goedt , Zy is als een Gulden Calomme , Die verciert staet op een silveren voet , En als een Keersse soet Op een Kandelaer doet , Verciert zy het Huys rontomme : Zy en eet soo men siet , Haer Broodt in luyheydt niet , Zy is vol caritaten , Haer Man magh hen op haer verlaten .