(1782) Ondertusschen waren de belegerden inderdaad tot het uiterste gebragt , en men kan zig , zelfs met de levendigste verbeelding , geen denkbeeld van hunne gesteldheid maaken .Het een gedeelte agter hoopen van dooden en stervenden geschaard , het ander in kanoes verspreid ; Vrouwen en Kinderen , die , door de drift , waarmede zy naar ons vlugtten , over malkanderen stortten , of verdronken ; de stank der lyken , de uitwerkzels van het zoute water , alle de ysselykheden van hongersnood , en een volstrekt gebrek aan alle behoeften , waar door eene ongehoorde sterste veroorzaakt was , hadden de elende en jammeren in de Stad tot den hoogsten top gevoerd .’ De vlugtenden , inderdaad door honger uitgemergeld , en nauwelyks op hunne beenen kunnende staan , verkogten hunne vryheid voor een oogenbliklyk onderhoud .