(1640) 2 God siet in ernst van synen hemel neer En mercket op het menschelijck geslachte , Of yemant met verstandigen gedachte Na het bevel van aller Heeren Heer Syn gangen keer .3 Maer sy zijn afgeweken groot en cleen , En gaen verdwaelt op sorgelijcke wegen , In vuylen stanck zijns ' altemael gelegen , Die tgoede werct is onder allen geen , Ia niet tot een .4 Is dan soo dwaes dit onbesinde rot , Dat het van my sich niet wil laten leeren , Maer soect als broot de vrome te verteeren , En nimmermeer aenroepet onsen God Na syn gebot ? 5 Het wil haer overcomen onvermoedt Dat haer het hert sal schricken ende beven , Want God voorwaer sal syn genade geven Den genen , die syn wille recht bevroedt Ende daer nae doet .