(1915) ’ En toen trok hij me aan z ' n hand mee om nu eerst zijn celletje te gaan kijken .We liepen het groote klooster - achtige huis door , langs lange gangen van witte muren , schaterend van zonnelicht en stemmig van wierookwazen , die uit de kapel zeefden in vervromenden geur .En jongens bolderden jolig de trappen op en af , glunderden Jan tegen en groetten eerbiedig met heel vriendelijke gezichten .