(1653) Den kostelyken oly , waer mee gy de voeten , Die gy eerst met een hertelyke kus begroetten , Komt salven , doet den stank van uwe vuyligheyd Vergeten aen ons ' Heer , tot inder eeuwigheyd .Ach ! Heer , laet uwen geest in onse herten groeyen , Dat onsen mond magh van wel - riek end ' oly vloeyen , En dat ons oogh , bevocht door innig zielen - zeer , Staeg u bermhertig oogh trek op ons zielen neer .Soo sal ons geenen tegenspoed noch ramp meer deeren , Soo sal u Maddaleen ons over - al gaen leeren Dat een bekeerden Sondaer d ' Hemel meest verblijdt , En dat u meest bemind , die gy het meest schelt quijt .