(1902) ' k Hoor boven mij zweepende takken zuchten , winden verwoed door hooge kruinen gieren .Bruinroode blaren zwaaien neer en zwieren , stijgen en dalen , drijven even , vluchten voor winden , die , met wilde stormgeruchten , in sombren herfst feest van Verwoesting vieren ; dwarlen om ' t hoofd van dichtren , Schoonheid - droomers , goud - visies wekkend van gestorven zomers , nà - schreiend luid in forsche windentaal ; en gaan , saam met den droeven , grijzen regen , zijn lied van wanhoop snikkend allerwegen , - als bruine vlindren sterven in ' t kanaal .III .