(1870) Wat hij echter tot dus verre gezien had , deed hem den strijd , die hem wachtte , te gemoet zien , deed hem in de laatste weken menigmalen tot zich zelven inkeeren , en dit gaf hem dien ernst , waarvan Jane een afkeer had , waarvoor zij eigenlijk vrees koesterde .Jane was een kind , maar een bedorven kind ; en al klonk er ook in het diepste diep haars harten een stem die haar toefluisterde , dat Robert een beter kavalier was dan Lord Craven , dan Cottington , en hoe de vlinders ook heetten , die de bonte vlerkjens repten om de geurende en kleurende hof - bloemen , zij vergaf het hem niet , dat hij haar ongehoorzaam bleef , en , vermetele als niemant het waagde te zijn , haar iets gebieden of verbieden dorst .Boezemden de laatste door hem gesproken woorden haar ook een soort van ontzach in , zij was besloten om geen afstand te doen van haren eisch .