(1892) Op geregelde afstanden schitteren de witte bordjes en kopjes ; op ' t midden de schalen met gesneden boterhammen voor hen , die buiten hun legerstede hun ontbijt kunnen genieten .De geur derwarme koffie dringt tot de zieken door , verlangens opwekkend , pijnigend voor hen , wie de dokter dezen geliefkoosden drank verbood .Levendig is het gesprek aan tafel ; haastig verdwijnen de boterhammen ; even vlug worden de kopjes geledigd ; schier in een ommezien is van den ganschen voorraad niets meer over .