(1905) VI 1 Mocht eens ons witte huisje in ' t bont gebloemt Zoo vredig stralen als we eens heerlijk zagen Een blij schildrij waar zomerglansen lagen Op struiken waar het roode daakje uit doemd ' En ' t muurtje glansde en ' t raam stond vol van bloemen En in de verte blonk een blauwe vliet - Was dit een beeld van onze droomen niet Waarom wij steeds dien kunstnaar dankbaar roemen ? Ik zie u gaan , lief , voor die groene deur , Gevogelt vliegt rondom uw snelle schreden En pikt zijn voer .Hoe stralend en tevreden Lacht uw gelaat , streelt u de zoete geur Van ' t vroolijk tuintje en wacht gij zonder zorgen Mij die zal keeren na mijn werk naar huis , Mijn paradijs , waar zang en boomgeruisch Ons ' s avonds wiegt en opwekt iedren morgen .2 Ik weet reeds hoe gij staan zult in den glans Van ' t glimmend koper in de heldre keuken - Het wit gordijn hangt recht en zonder kreuken , Een rank zwiert voor het raam : goudgroene krans ; Uw lichtblauw schort straalt gloedvol in het licht , Uw blonde haar glanst en uw oogen stralen , Uw beezge handen vocht van waterkralen Jagen een bij weg van uw zacht gezicht , Die snort in ' t tuintje door wijd open deur , Zijn vleugels glinstren in de warme zon - Daar ligt een kat , tevreden of hij spon - In ' t zomersch groen straalt zachte bloemenkleur .