(1870) Weer speurde ik het oude , recht onbehaaglijk gevoel , dat zijn schrifturen reeds vóor de dagen van Lidewijde bij mij gewekt hadden .Weer woei mij dezelfde lucht tegen , die , ongezonder dan de reuk van knoflook en tabak , zoo dikwerf mijn goede luim verjaagd en , naar ik vrees , over ' t algemeen aan den gezondheidstoestand van ‘ ' t jonge Holland ’ in de laatste jaren geen goed gedaan heeft .Ik voor mij , amice , geloof thans wel degelijk dat Huet , zoo al niet achteruitgegaan , dan toch stellig niet vooruitgegaan is .