(1918) Er speelt een orgel in de straat , De takken dringen wiegend door den nevel .De winterdag , bedelaar van zacht leven , Van sterken vrede , richt zich hooger Voor ' t veilig venster , en zijn oogen Zien uitgezwakt de verzadigde kamer in ; - en zóodra stalen Zij met hun smeeken wat rijkdom en kleur Van ' t warm tapijt weg , en wat blauwig - stalen Vonkelen van de ronde schalen Waar oude vruchten , doode mispels , even Hem schreien doen door hunnen loomen geur , - - Of weg zinkt hij , weer arm en moe : Want dichter dekt de mist de ramen toe .Er speelt een orgel in de straat , De takken dringen wiegend door den nevel .