(1699) in ' t tweede deel van den tekst , 2 Sinnebeelden ; het eerste van een bloeme , en het ander van de schaduwe Hy gaet op als een bloeme , ook vlugt hy als een schaduwe , en bestaet niet , daer mede beelde hy af onse jeugdige opkomst , en onse schielyke henen gank , en haestige verdwyninge .Want even als een bloem gants heerlyk en aengenaem is , wanneer hy eerst sijn knop ontsluyt , en met sijn frisse glans , en aengename geur , het oog en herte van den mensche streelt , so komt den mensch oock in sijn bloeystant , en sijn Jeugdige dagen , gelyk een lieffelyke blom hem op de wereld te vertonen , en gelyk de bloeme uyt de aerde opgroeyt , en allenskens haer perfectie en grootheyt krijgt , tot dat hy eyndelijk en als in een oogenblik weder afvalt , verwelckt en verrot , soo groeyt den mensch , die van de vrugten van de aerde wort gevoedt , allenskens tot sijn volle grootheyt op , tot dat hy in een ogenblik vervalt , en door de dood wort afgesneden , en dan is hy gelijk een schaduwe .Hy vlugt gelyk de schaduwe , en bestaat niet .