(1816) De Podagra antwoordde : Ik had mijnen intrek genomen bij een ' boerschen en ruwen mensch , die mij door honger en onophoudelijken arbeid kwelde ; ja , wanneer hij van den morgen tot den avond mij onder zijne aardkluiten als begraven had , keerden wij eerst laat naar de bestovene , armelijke hut vermoeid terug , nooit met heele schoenen en zonder een ' zwaren last .Op den treurigen dag volgde een niet min treurige avond : want het maal , waarmede hij mijne vermoeijenis loonde , bestond uit oude , beschimmelde , steenharde broodkorsten , knoflook , ruwe kool en azijn , met water aangelengd : stinkende kaas kwam alleen op feestdagen op den disch .Na zulk een onthaal was het mij eerst vergund , mij op zijne boersche legerstede , die in hardheid den grond zijns akkers overtros , neêr te vlijen .