(1919) Nu was ze hem en zijn gelaat ontvlucht , Ach , om dien boom , dien eenen boom alleen .En leunend met haar handen aan zijn stam , Streelde zij stil zijn schors en ' t geurig blad Wiegde op den wind en koelde haar de wang .Toen gleed omlaag en lekte lijk een vlam En siste heet in ' t lommer als een slang , Een stem : ‘ Eet Eva , eet ! ’ Zij nam en at .