(1904) Omdat ik weet lief te hebben de wereld , de menschen , de menschen vooral Florence , het leven vooral , het groote , heerlijke , vruchtdragende en bloesemende leven .Het leven dat nu rond me geurt en zingezangt als ' n leeuwerik vèr , het leven dat murmelt en ruischt als golfjesklots ; het leven dat dan weer buldert , bliksemt , onweert , en al m ' n idealen en gelukken in brand laait en tot asch koolt .Het leven dat zwalpt en orkaant , ' t leven dat treurt en triest , zacht kan schreien en snikken als ' n ontsteld kind , in ' n groot avondbosch verdwaald .