(1910) ik zie het paarsch fluweel met de witte struisveer en de groote diamant op mijn moeders hoedje , een klein rond hoedje , op het dikke blonde in een netje gevangen haar , - ik sta bij haar in ' t rijtuig en voel mij het prinsje , het zoontje van de Contessa - en zie de menschen groeten met diepen eerbied - ik ruik de wat doffe , fijne wierook - en lavendelgeur van mijn moeders kleederen .En ik herinner me mijn kalm en fier gevoel aan de maaltijden , bij het geweldig - pronkerige zilverwerk , de groote rozen - boeketten , de violette kousen der geestelijken die te gast kwamen , den geur van den zwaren wijn .’ En onmiddellijk daarna vertoonde zich die even bekende , heldere , vlot - rákende gevoels - analyse : het kind tusschen den vader - vrijdenker en de geloovige moeder : ‘ Wonderlijk is hoe wij als kinderen zulke conflicten mee strijden , schijnbaar gansch met onze boekjes en spelen vervuld en toch zeer goed opmerkend de beteekenisvolle blikken , de voor ons verborgen tranen en hartstochten , de bij onze binnenkomst plotseling gestaakte gesprekken , - de gekunstelde toon tegen ons kinderen , - de eigenaardige teekenen van droevige spanning , van gewichtige gebeurtenissen buiten ons om , die in het gezin ophanden zijn , en waarvan wij weeten geen notitie te mogen nemen .