(1848) .Gij zult deze edle reijen , Als basterdbisschop dan gaan volgen en geleijen ! Hardnekkige , leg nu den valschen mijter neêr ! Wanhopige en krankzinnige spot klinkt in vondel ' s treurspel Jeruzalem Verwoest uit de taal der moeder ons in de ooren , die , van honger haar eigen kind gebraden en voor een deel reeds verslonden hebbende , aan de op den reuk binnenstuivende wachters de zielverscheurende woorden toekrijscht : Stilt uw gramschap , weest te vreden ! Hier is ( zegt ze ) ' t overschot Van mijns kinds gebraden leden ; Eet vrij , dat u zegent God ! Dat zijn d ' armkens , dit de voetjes , Dat de spierkens van mijn zoon , Dien mij honger dwong te doôn ; ' t Vleesch , dat smaakte mij zoo zoetjes ! ! enz .verzen , die hier en daar met eene soort van akelig , half krankzinnig lagchen moeten worden uitgesproken , daar vooral de vierde en achtste regel vol ironie en wanhopige spotternij zijn .