(1920) .’ Maar Daan keek niet op , stond met z ' n neus boven ' n blauwe bloemkelk , z ' n op - ' n streep - na dicht gegluurde oogen en ' t lachie om z ' n indeukende mond , die nog een groote eenzame tand in de onderkaak had , zeien z ' n zaligheid om ' t ippusche reukie .‘ Straatarm zel ie sterreve .