(1918) Aan uw boezem ontwelde er geen woord of geen zucht , maar uw hoofdeken vleide op mijn schouder zich neder .Zeg ! herdenkt ge dien nacht nog , dien zomerschen nacht ? O toen heb ik een stond naar uw liefde getracht en dan had ik zoo licht u mijn liefde gezworen ! Zie ! daar wenkte de stad met heur lokkend bekoren en mijn gloeiende kus bleef voor immer gesmacht in die golvende zangen van ' t ruischende koren .O ! toen was er gedanst op dat verre gehucht ! Doch gij waart een boerinne , gij slanke , gij blonde ! En ik was er een knaap , wel de stad eens ontvlucht , maar wiens jeugdig gemoed nog die booze niet wondde .