(1859) Mijne eenige .Gy , kleiner schoonheên van de Nacht , Die meer door aantal dan door kracht Van licht of heldre glansen , Het oog van uw beschouwers trekt , Wanneer gy ' t ledig veld bedekt Der ruime Hemeltransen : Wat zijt gy , als de zilvren maan Haar hooge standplaats koomt beslaan ? Gy , vrolijk lachend veldgebloemt ' , Het geen de Lent haar eerst ' ling noemt , Omhangen met scharlaken : Wat praalt gy op uw rijken zwier , En ' t dartel henglen van Zefier Om uw gebloosde kaken ? Wat zijt gy , als de Rozenspruit Haar bloesemknopjen opensluit ? Gy , zoete zangers van het woud , Die ' t alles opgetogen houdt Van ' t lieflijk Lentekwelen , Wanneer gy , zonder maat of dwang , Uw kunsteloozen minnezang Doet ruischen door de abeelen : Wat zijt gy , wat ' s uw zangrig schoon By Filomeeles toovertoon ? ô Lieve stookster van mijn gloed , Aan wie mijn boezem hulde doet ! Vergeefs zoude ik u roemen .Gy , gy zijt onder ' t boschgekweel My de eenig waarde Filomeel ; Gy , ' t Roosjen by de bloemen ; Gy , Cynthia by ' t starrenlicht , Waar al wat oogen trekt , voor zwicht ; Gy , al wat in ' t Heelal voortreflijkst is te noemen .