(1864) Wanneer echter gij , zoo als ik , den tijd hadt beleefd , waarin Feith ' s zedelijke begrippen - hoe weinig logisch zij ook in zijne leerdichten ontwikkeld zijn - de toetssteen waren van verdraagzaamheid en verlichting , waarin het eerste tijdschrift dier dagen zijnen lof ongetemperd predikte , waarin drie vierde onzer dichters hem nazong , waarin men Bilderdijk tegen Feith overstelde , en den laatste ten koste van den eerste verhief , die overgevoeligen zouden u welligt niet minder hebben geërgerd , dan zij het de Kantianen bij Beertje deden .Of hing toen , voor Feith ' s verklaarde volgelingen , van de waarde , die men den zanger van Boschwijk toekende , niet alles af , wat de letterkunde in Holland den onderscheiden ' standen schenkt : bevor - dering van een dorp naar eene stad - een min of meer beroemde naam - de hoop op een ridderlint ? - Immers , hoezeer zij hem voornamelijk in zijne zwakheden geleken : de platonische liefde , - de hut van klei , - en het gedurig ruischen van beekjes , windjes en blaadjes , lieten zij hem over .Deze geneugten waren nooit de voorwerpen hunner wenschen geweest ; schoon zij van geene zinspreuk grooter afkeer toonden dan van de woorden van Göthe : Dichten ist ein lustig Metier .