(1724) ' t Gemuilband Letterrot weet van geen wonderheden , Ze blyven met de kap en rinkels best te vreden ; Waar op dat elk verzot , hen overal naloopt , En voor een beurs vol gelt , een zak met boonen koopt .Ik zal ' t verhaalen , en uitprenten op papieren , Die ' t zaam ' gewassen zyn uit sappen van Lauw ' rieren ; U hooren doen een Zang , die door de wolken breekt , En op een trotsse snaar , een gladden Lier - toon spreekt ; Daar ' t nat is van den brand in ' t holle lyf gedronken , En ' t eeuwige krystal is in de vlam gezonken ; Daar ademt God zyn jeugt , zyn lekk ' re ziel om hoog , En streelt het opperzwerk met eenen Regenboog Van Esmerald , van goud , en zagte Purper straalen , Die met een dunnen geur van boven nederdalen In ' t zuigende Geslagt , dat altoos leppertant Naar ' t Paerle - vogt , het geen van vuur tot water brand .De Vrouw leeft uit den Man , hy uit haar zagte togten ; De tweeheit is in één , het één in twee gevlogten ; Het geen hy geeft als Man , ontfangt hy zelver weêr .