(1901) 1 .Hij toog naar ' t veld met luchtig hart En blijde lotgenoot ; Hij plukte een bloem : dof was ze en zwart Nog eer hij geur genoot ; En op zag ' t bang verwonderd oog Waar bleef ' t gewelf vol glans ? Zoo koud als donker overtoog Een mist den zomertrans .Toen zocht hij vragend liefstes blik , En troost in liefstes lach - - Hij voelde een traan , hij hoorde een snik Van haar die hij niet zag .