(1917) Zij rijzen vol belofte , Als bloemen op haar stengels rijzen , teer en schoon .- Mijn bloemen , machtelooze , gij verbloeit vergeefs , Want die ik liefheb is zoo ver van hier , Uw geur zweeft om u , wijl ik eenzaam zwerf , Altijd zien vreemde oogen mij verwonderd aan , Ik kom altijd tot u weerom .Gij rijst weer vol belofte Wijl ' t zomer is .