(1909) Hoe hebt Gij U , wel meer dan andren en Uw mindren , met ongetemden wil den zwaren weg bereid en zijt hem opgegaan met trotsen lach - veel strijd , veel matheid vond ge daar , maar ' t kon Uw gang niet hindren .En nu zo hulpeloos ! O smaad die ons begeren verheert en neertrekt en ons hart verlamt van vlucht ! Hoe is het broedsel ziek dat ons beloert , de lucht is krank van hun venijn en eerloos tergend deren .Maar Uw triomf ! En als een engel zult Gij stijgen in weerlicht - blindend wit van vleuglen , Liefde ' s zwaard trilt in Uw hand , een zilvren vonkenzwerm , en vaart waar harten bonzend slaan en hoofden zinnend zijgen .