(1816) Snikkend stonden de overigen om hun heen ; het geweld der aandoeningen veroorloofde niemand te spreken , tot dat moeder angler door den tuin naar hen toekwam .Doch nu , nu stroomde het heet van hunne lippen ; nu drong vreugde van hart tot hart ! De volheid des genots breidde een Eden voor hen uit ; en naauwelijks kon riekje , de goedhartige vrouw , gelegenheid vinden , haren vader om vergeving te bidden , dat zij hem in Ollgard , van wege haar gegeven woord , de waarheid verzwegen had .‘ Het kostte mij vele moeite , ’ voegde zij er bij ; ‘ maar ik wist ook , dat uwe vreugde des te grooter zou zijn .