(1916) Zelfs was van het tuinhuis af over de geheele lengte van de linkerzij een berceau geplant , dat nu bijkans geheel was verdwenen en waaraan alleen hier en daar nog een paar vergroeide beuken herinnerden , die hun zwarte , voor een goed deel immer bladerlooze takkevingers hardnekkig samen bleven krampen tot een armelijken cierboog boven ' t hoofd van hem die van de keuken af het mulle pad langs de in de pastorie met weidschen naam als ‘ oranjerie ’ betitelde rommelkamer opliep , tusschen de beide strooken van wat vroeger gras moest zijn geweest , doch nu meer zeegras leek , geheel doodgebeten door de vinnige zonnestralen , die in ' t voorste , boomloos , gedeelte van den achtertuin vrij toegang hadden .Ook de bloemperken waren verwilderd en vol stoffig , hoog opschietend onkruid , waartusschen hier en daar een plukje voorjarige oostindische kers of riddersporen opkleurden met hun verschoten oranje en blauw , een enkele armtierige muurbloem ook , in een hoekje , wat geur ademde , als een verborgen keeltje vol welriekendheid .Vooral in de fel - lichte middagen van dien eersten zomer op Thuisbest , toen alles wreed - naakt had uitgelegen in den witten gloed zonder doezeling van weeker schaduwen , was dit voorgedeelte van den achtertuin Aleid vaak voorgekomen van een bijna hopelooze verlatenheid , waarin ze met heimwee terug dacht aan den ouden lieven pastorietuin van ' t ouderlijk huis .