(1894) Meestal is de kleur een verblindend wit , maar op sommige plekken spelen er de prachtigste gele , bruine , roode tinten door ; warme , diepe tinten .En bovenin elk van die bekkens borrelt het groene water helder op , helder , al riekt het nog zoo naar des duivels zwavelkeuken , en het spreidt zich over al die bassins uit in steeds dunner en dunner lagen , om ten slotte als een fijn gordijn over den laatsten rand naar omlaag te glijden .En zoo bouwt zich die hoogte maar steeds zelve op en , waar het water ophoudt te koken en te borrelen , daar verweert de oppervlakte , en weldra staan er weer donkere dennen op , om al dat wit te helpen breken .