(1897) .Op ' t punt te sluiten weer door buitenlust vermand , Kijkt hij om ' t hoekje - En ' t bed met open straatdeur foppend , Wat lekkere aardbeigeuren ! roept hij uit : Dàt werkt naar wensch ! en allemaal verkwikken Zich aan den schoonen nacht , en de ' aardbei - geur en ' t schikken Der manden op den wal uit de aangekomen schuit .Aan boord , tot de ' ochtend , blijven honderden van potten Met de allerfijnste , klein en donkerrood .