(1816) Een glad geloopen voetpad leidt over het kerkhof naar de kerk , en een ander naar het naburig schoolgebouw .Waarom klopt mijn hart zoo bij dit herdenken ? Kan ik nog altijd dit eiland der zaligen , dat tuintje , waaruit wij iederen zondag - morgen de geurige narcissen haalden , en met de kinderen van den buurman door het kamperfoelie - prieel het avondspel afspraken , niet vergeten ? Ach , thans nog kan ik mij geen volkomener geluk verbeelden , als ( dan ) onder haar stroodak , toen wij als kinderen ons in de lentezon onder hoenders en duiven koesterden .De goede moeder kwam alle vijf minuten aan de deur , om ons te waarschuwen , dat wij geen ongeluk zouden krijgen .