(1917) Het was van ouds ' t gebruik bij alle braave lieden , Om ymant , die verjaard , een ' zegenwensch te bieden ; Dit dagt ik , toen ik was gezeten aan den haardt , En wel op deesen dag , dat Roosje lief verjaart .Kom , dagt ik , ' t is nu tijd ; ' k moet nu een vaarsje schrijven , Wou nu mijn zangodin mijn hand maar gunstig blijven ! Ik nam een hupsche pen , gesneden na de swier , En schreef het volgend dicht in haasten op ' t papier : Kleijn Roosje van zoo schoonen kleur ! Kleijn Roosje van zoo schoonen geur ! Veel waarder als een diamant , O , pronkjen van het gansche lant ! Schoon gij nog jong en teder zijt , En niet en weet van haat of nijd , Van ondeugd , nog van vuijl bejag : ' k Kom niet te min op dezen dag , Wat dat ge doen of laten meugt , U leeren in uw zwakke jeugd .Wees zoet , gehoorzaam en beleeft ! Als moeder u een klapje geeft , Wees dan niet nors of bijster stuer .