(1793) En nu ga ik u voldoen nopens uwe nieuwsgierigheid , hoe wij Tante toch vinden zouden - zij is even de zelfde woelige , goedhartige malloot , ( Mama hoort ons immers niet , pieter ? ) dan toen zij , ( ' t is haar woord , ) nog op een gouwen troon zat : haar man is geruïneerd ; wat zegt dat ! zij heeft altoos genoeg te eeten en te drinken : dat keetje met een ligtmis weg is , treft haar zo omtrent , gelijk het haar trof , als zij in ' t kinderschool door een speelkameraad bedrogen was : Oom is krank ; dit moeit haar , maar ' t is zijn eigen schuld ; zij heeft hem wel gezegd ; ‘ wildschut als je jou alles zo aantijgt en alles zo aantrekt , dan zal je ziek worden : ’ het spijt haar ook nog om deeze reden , wijl zij nu zo veel menschen niet zien kan , en veel t ' huis moet blijven : even weinig verdriets geeft het haar , dat zij uit haar schoon kostlijk huis moet : zij is gelijk de kinderen , die blij zijn , dat zij op een andere gracht gaan woonen ; en zij gaf ons reeds eene omhaalige beschrijving van het lief klein huisjen dat ‘ zij zou betrekken ; ’ en zij zeide in vertrouwen aan mij , dat wij ' er eens zouden heen gaan , en : ‘ thee drinken , om dat ik zo voor Buiten ben , en ' t is daar veel Buitenachtiger dan op de Heere Gragt Nicht ’ - tot weêrziens .Wij hebben het hondjen van een huisjen ge - zien : het was zulk schoon weêr , dat wij daar naar toe wandelden , met Juffrouw hofman , en frans , de Comptoirbediende : zij wilde volstrekt over de Prinsegracht gaan , om dat ik de Groenmarkt zien moest : daar was ' t : ‘ Kijk beth - lief ! dit zijn bloemkoolen , en dit zijn snijboonen , en dit zijn meerkooltjens ; ’ even als of ik die dingen zo weinig kende , als Tante het onderscheiden graan , of het loof van aardappels , en raapen , als zij nog op den akker staan ‘ Zie , kind ! dat is nu een aardappelenschuit ; dat is ' er een met snijboonen , en dat een met vroege appelen ; ’ mij al geduurig nu in een modderhoop , dan tusschen sleën en karren intrekkende : zij noemde mij alle grachten , straaten en steegen ; als of zij geloofde dat ik eens te Amsteldam brievenbestelster worden zoude : zo kwamen wij op de Lauwriergracht daar Tantes wooning is : ik was blij dat ik uit al het gedrang was , en eens wandelen kon ; daar zijn ten minsten zo veel sleën en kruiwagens niet : nu liep Tante voor uit , even als de paarden die hun stal ruiken , en ik haar na , zonder te weeten waarom ; zij klom een trap vier vijf op , en schelde ; ik moest , om geen tijd te verzuimen , door het raam in de zijkamer tuuren : ik zag niets dan een behangzel - men deed open ; Tante viel op een ' stoel neêr , en ' t was - ‘ Wel nu bethje ! wat zeg je van zulk een lief vertrekjen ? wij kunnen ' er wel met ons zessen thee drinken ; en kijk eens , Nicht ! al wat hier van daan en uit de Jordaan , naar de Westerkerk en naar andere kerken wil , moet hier allegaêr voorbij passeeren ; dat maakt het hier op de kerkdagen heel plaisierig ; en alle de groenschuitjens uit de slatuintjens moeten hier voorbij ; je zoudt zweeren dat je buiten woonde , en je hebt tog al het aangename van de stad , en je kunt alle vermaaken bijwoonen - kom aan , nu het huis zien : ’ de gang is zo breed dat wij als kippen de een achter de andere moesten gaan : toen traden wij een trap of zes op , en kwamen in de zaal die op den tuin uitziet ; de zaal is niet wel zo groot , als het hok waarin wij , kinderen zijnde , onze gelten , onze rijtuigen , en onze tuingereedschappen plagten te houden : deeze zaal zag op den tuin uit , onder deeze voorwaarde , dat men ten halver lijve uit het schuifraamtjen moet leggen , om hem te zien ; dat men uit deeze zaal niets van den heerlijken hemel zien kan , ten zij men zijn hoofd met geweld achterover houde , is te begrijpen : ‘ Het zaaltjen , ’ zei Tante , ’ is wat ouderwets , om dat het met ‘ goudleer behangen is ; doch het rookt ' er nooit ; men kan hier pot digt en warm zitten , Nicht ! en daar hou ik van ; en ook al de deuren en raamen zijn met zelfkanten bezet ; zo dat het is hier maar eens recht lui : ’ kort gezegd , dit vertrek is zeer wel geschikt om een gezond mensch te stikken , als of hij in een suikerstoof zat opgesloten - over het meidenkamertjen , de voor - en achter - kamer , spreek ik nu niet , om u deezen niet in eene haastige bui in stukken te doen scheuren , want gij moet hem tout qu ' il coute , geheel uitleezen - om uws zelfs wille .De tuin is omtrent zo groot als twee onzer billard tafels , en het bleekveldjen als een uwer grootste witte zakdoeken , die ik u geef , wanneer gij moet pleiten voor een zaak van belang , en ik u opdril als een bruîgom .