(1902) En het groote , alles bedekkende water bluscht eindelijk den brand .- Is het daarmee uit ? Neen , langzaam verheft zich uit den vloed - de zieneres neemt het met haar geestesoog waar - ‘ de aarde , opnieuw groen ; watervallen ruischen weer , de arend vliegt er over en weidt visschen in de bergmeren .De ( nieuwe ) goden ontmoeten elkander op de vlakte en spreken over de groote machten van vroeger , over de geweldige wereldslang , over Ódins tooverkunst .