(1890) Hoe hoog de wol - ken drij - ven , En ' t vo - gel - tje in de jeugd , En lied - jes op te ha - len Van lou - ter le - vens - vreugd ! Als bij het uch - tend blo - zen Na - tuur nog vreedzaam rust , Hoe zoet is dan haar koo - zen , Als ' t licht haar wakker kust ! Hoe zoet is dan haar lied , En dringt het hart tot lo - ven , Dat na - me - loos ge - niet .Wat weel - de in ' trond te schouwen ! Dat lie - fe - lijk ge - hucht , Die we - li - ge land - ou - wen , Die hel - der blauwe lucht ! Die we - li - ge land - lucht , Toch moeten ze achter blij - ven Bij ' s menschen zang en zucht .Daar waar geen wol - ken zwe - ven , Geen vo - gel - tje heeft wijk , Is toegang hem ge - ge - ven In ' t za - lig he - mel - rijk .