(1897) Het regende dien morgen , zoodat zij haar plan had moeten opgeven om naar het strand te gaan , waar zij wist dat zij van Smaarth zou ontmoeten .Een oogenblik richtte zij zich op : Zou ze toch maar gaan ? Met den dikken wollen regenmantel ? Zij zag naar de lucht , een vale hemel vol grijze waterdampen , waaruit het eindeloos scheen te zullen neerstroomen ; zelfs de bontvroolijke kamer , met al haar weeldegeschitter , zag er kil uit op dit oogenblik , en zuchtend liet zij zich weer neervallen .Zij trachtte zich nu het strand voor te stellen , zooals het er uit moest zien , de effen geelgrijze lucht en daaronder het woelende water , koud , grijs met zwarte strepen , en hier en daar een witte schuimkop , die schuim , die in de zon zoo lachend kon schitteren en dansen , maar bij zulk weer angstig opfladderde als voortgejaagde schimmen .