(1900) Veel minder nog dan in ' t milieu van ' t kasteel Onderdaele , voelde hij zich thuis in de slechts met een zeer oppervlakkig vernis van superioriteit getinte , in den grond erg onbeduidende en futiele omgeving , waarin de Desgenêts te Brussel leefden .Hij had het benauwd in die te zwaar en te rijk gestoffeerde , ongezond - warme salons , waar typische snobs en fatten onwetend over politiek meepraatten , op denzelfden toon en met hetzelfde gezicht waarmee zij anders over paarden en maîtressen zouden praten ; benauwd en bedwelmd in de onnatuurlijke parfum - atmosfeer die om de schitterend - gepareerde dames zweefde ; benauwd vooral wanneer hij zich het mikpunt van ' t gesprek en van de blikken voelde , en er wel toe gedwongen werd , ondanks een tegenzin zóó sterk dat hem de woorden haast niet van de lippen wilden , toch iets , dat dan interessant moest zijn , in de conversatie ten beste te geven .Maar wie kàn zich zoo dwingen ? Hij hield het nooit langer dan enkele minuten uit , en dan zat hij weer stomp - rampzalig tusschen al die lui welke teleurgesteld naar zijn woorden bleven wachten , en voelde zich wanhopig onder zijn volslagen onbekwaamheid om zich verder uit den slag te trekken .