(1821) Hoe heuchlyk noodigt weêr ' t bekoorlyk jaarsaizoen My aan den Amstel , op myn landhoeve , in het groen ! ' k Mag , onder ' t rieten dak , hier ' t stadsgewoel ontschuilen , En zou dees stille rust voor geenen scepter ruilen .Al is myn hof slechts kleen , al pronkt hier vaas noch beeld , ' k Ontbeer die siersels ligt , daar ' t landgezicht my streelt ; ' t Vermaaklyk landgezicht , een schildery vol leeven , Waar vogelvlugten door het helder luchtruim zweeven ; De leeuwrik , wien van zang het teder kropje zwelt , De vlerkjes naauwlyks strykt , of weêr naar boven snelt ; De bonte kievit aast ; de zwemmende eenden kwaaken , Nu duiken in den stroom , dan zich in ' t lis vermaaken , Verzeld van jong gebroed , dat om de moeder tiert , Op kleene diertjes vlamt , en door elkander zwiert ; Door ' t opgeschoten gras het windje zacht loopt speelen , Om ons den geur van ' t veld verkwiklyk meê te deelen ; Het ros , hoe fier van moed , by ' t ooilam vreedzaam weid , Daar ieder , naar zyn ' aart , zyn voedsel onderscheidt ; De lieve lammrentroep , door loutre vreugd gedrongen , Vast dartelt heen en weêr , met ongelyke sprongen ; Het zuivelryke vee , al schynt het log en loom , Des landmans zorg en zweet betaalt met vetten room ; Door ' s maaijers scherpe zeis heir ' t gras wordt neêrgeslagen , Daar ' t hooi door werkliên wordt op vorken aangedragen , En ' t land , dat ons gezicht in ' t ruim verschiet ontwykt , Door rook by rook , in ' t rond een hutryk oord gelykt .De vindingryke kunst moge elders ' t oog verrukken , Door vorstelyke pracht en grootsche meesterstukken , Hier zie ik hoe Natuur , met zonnegoud omkleed , Door wondren ons verbaast , waar zy te voorschyn treedt .