(1902) En hun hemelhooge herder , de Tjeremai , staat blinkende .Op een neerglijdenden voorsprong der laatste hellingen tusschen de heuvel - hoogten en de wijde vlakte in ligt Soemberbaroe ; de hitte - trillingen en het groen - gouden licht - geschitter der rietvelden spelen tegen de gevlochten wanden der hutjes aan ; over de atappen daken komt de vochtig ruikende koelte neergestreken van het bergbosch , en de beek , die wit - beschuimd de steilte komt afgeschoten , houdt op de velden welig het gewas .Van uit de verte gezien is het plaatsje een brokkelige grijs - bruine kern in een onregelmatige ommezwaai van groen .