(1886) Zie , in dien zomernacht , daar werpt dat toomeloos kloppende hart de schaduwen , welke het vervullen , als met een rossen lichtstraal tegen den grootschen bergwand aan .Und es war die Zeit des Vollmonds , In der Nacht vor Sankt Johannis , Wo der Spuk der wilden Jagd Umzieht durch den Geisterhohlweg .En voorbij trekt de wilde jacht , zijn heidendom , zijn driften en lusten , zijn Shakespeare , zijn Herodias , de jodin die hem heeft liefgehad en hem heeft vermoord , en die hij blijft liefhebben met onstuimig verlangen in zijn nachtelijke droomen .