(1894) Langzaam wandelde hij door , de voetstappen verdoofd over het kortgeschoren gras , luisterend naar de vage geluiden van den mysterieusen zomernacht .De zoele lucht was geurig van de uitwasemingen van het hooi , de krekels lispelden hun vreedzaam lied , het hol geblaf van eenen waakhond weergalmde klagend in de verte , een houten molen , op een hoogte , strekte op het nog blondachtiggrauwe van den gezichteinder in ' t westen , het zwart , gekruist geraamte zijner naakte wieken uit .Toen rezen verre , verre jeugdsherinneringen weder in hem op .