(1894) Het was een pret in het heele dorp , toen ze daar , deerlijk gehavend en allerzonderlingst toegetakeld , over heggen en sloten renden en de honden eindelijk door Constant zelf van hun prooi moesten worden losgescheurd .Ach ! hoe zwoeren ze , bij alle heiligen van de dorpskerk , dat ze dien flinken boer geen kwaad meer zouden doen en zijn vrouw met rust zouden laten ! De verteller had wel gelijk , toen hij , op de gewone onhandige manier zijne vertelling af brekend met de naïeve mededeeling , dat hij er niet meer zou bijvoegen , En cest fablel n ' aura plus mis , Car atant en fine ( finit ) le conte , een rijmwoord op dien laatste regel zoekend , met den gemoedelijken wensch besloot : Que Dieus uous gart trestous de honte ! Zoo deed o .a .