(1859) Ach , de droeve koos voor ' t leven onder beulen , zoo ontmenscht , De eenige onverstoorbre wijkplaats , reeds zoo lang vergeefs gewenscht .Aan de bladerrijke twijgen van een ruischenden abeel , Onder ' t hartverteedrend klagen van de zachte filomeel , Had zich ' t offer van hun wreedheid in vertwijfling vastgehecht ! Zielloos hong haar lijk daar neder ; door haar losse blonde vlecht Zuchtte ' t zuizend Westenwindtjen , en de sluimer van de dood Had het blaauwend oog omneveld dat zoo heldre stralen schoot .' t Roovrenhoofd vernam die tijding .