(1919) Een smachtende zwaarte woog overal , nu buiten de zomer aanhield in stagen gang van stralende dagen .' t Licht waasde kleurloos de vertrekken vol , gezift van de zonneglinstering en de storende reuken , en als ' t voorviel dat hij alleen was , dan drukte de afzondering hem te fel en moest hij met zorg de deur sluiten , de gordijnen aflaten om beschut te zijn en al het lokkende van zich te houden .Want niets gaf hem bevrediging rondom , nievers konden zijn blikken weldadig op rusten .