(1850) ’ Toen speelde er een hemelsche glimlach om chrisjes trekken .- Niet lang daarna kwam er een engel door de lage deur van het kamertje zweven met een ruiker frissche geurige rozen in de hand .Hij leide die op de doodsbleeke wangen van het kind , en de rozen gaven haar den blos weder en spraken : ‘ dat doen wij uit erkentenis voor het goede , dat gij aan ons gedaan hebt .