(1914) De boomen beven in den herfstwind heen en weer En staan droeftreurend langs de weenend , leege wegen .De bloemen zijn verwelkt en geúren lang niet meer , Zij stèrven geurloos in den lekend - valen regen .De blaren vallen van de dorre takken neer Als oude droomen , die in nanacht nederzegen De wind zingt dof en kreunend keer op keer , En schreiend gaat de dag den avondschemer tegen .