(1876) Ik wist het dus wel van dat water en die palmen dat ik die in den hemel zien zou , maar ik had soms niet kunnen laten van te hopen dat het daarginder toch niet alles op zijn Oostersch zijn zou , want ik voelde dat ik hart had voor ons eigen land .Als er dan toch bloemen bloeiden daarboven , waarom dan niet ons vergeetmijnietje , en onze roos , en zelfs onze gemeene grasbloemen ? Ik wist er immers zulke mooie ruikers van te maken ! En onze bruine beuk en onze eik , of de populier en dan de lindeboom , waren die zooveel minder dan de gewassen uit den vreemde ? Ik verbeeldde mij dat ik gemakkelijker van de aarde zou kunnen scheiden als ik mij voorstellen mocht nog wel eens door een dennenbosch te zullen dwalen , en dan weer mijn hart op te halen aan zijn frisschen balsemgeur .Nu , wat ik gewenscht had dat vond ik , en ik kan u niet zeggen hoe verrast ik was , want wat licht een wanstaltige vermenging had kunnen worden van ongelijksoortige bestanddeelen , dat vertoonde zich hier geheel natuurlijk bijeengevoegd .