(1918) Hoe heerlijk smaakten die knolletjes , als ze in de heete asch gebraden waren ! Terwijl Oezinto in de eenzaamheid haar vuurtje aanzette , dacht ze nog aan die oude tijden terug , en ze bedacht tevens hoe Oehoehoe ook een tijdlang had rondgezworven in de wildernis , evenals zij nu .En dat was nog wat anders geweest , - daar in die groote Kalahari - woestijn ! Wat was Oehoehoe toch dapper en flink geweest ! ‘ Ik wil óók flink zijn ! ’ dacht Oezinto , en ze droogde haar tranen en braadde , evenals vroeger , een paar van die lekkere knolletjes ( de Hollandsche boeren noemen ze : ‘ uijentjes ’ ) in de heete asch .Dat was haar avondmaal .