(1918) maar dan was ze hier ! Als hier haar parfum hing en daar haar bont lag , dan was ze in ditzelfde huis , en hij zou haar zien , als die deur daar open ging en onder het praten en wat geaffecteerd lachen daarachter was dan ook háár stem .Hij duizelde - zag in den spiegel , hoe hij bleek geworden was , voelde zijn handen klam - kil , het was als ging hij zalig verstikken in dat zwevende zweempje zoeten geur .Even bleef hij voor den spiegel , bewoog de vingers door het haar , bracht de koude toppen naar zijn das , vreemd van kleur , bont als een orchidee en toch wel ingetogen - liep als in droom naar de deur .