(1842) ' t Wellustig oog verdwaelde op goud en pronkgewaed , Vooral op schoonheids blos .Het reukwerk geurde ; tuiltjes Ontloken , als de lach der schalksche wangenkuiltjes .Maer welk een lach of lonk naer de overwinning stond , Zy weken allen voor den zoeten blik en mond Der minlyke Ada , die door onschuld ' t schoon verhoogde , Waer , met verdwaesden waen , de trots der maegd op oogde - Der minlyke Ada , die als moeder , gade , en vrouw , Het sprekend voorbeeld was van liefde , deugd en trouw .