(1889) Of hij dit nog niet genoeg vond - toen een kind met bloemen op de twee vreemdelingen afkwam , nam hij , zonder betalen , een ruikertje violen uit haar mandje en bood het Sietske met eenvoudige gratie aan , terwijl het kleine bloemen meisje met een glimlach den geestelijke toeknikte en heenging , zonder den vreemdeling lastig te vallen met hare waar .Sietske liet de wellevendheid , zoo eenvoudig bij dien geestelijke , zoo argeloos bij het kind , niet onopgemerkt , en , zich bezinnende , nam zij een viool uit het ruikertje , en daar de priester zijn hand op de knie had gelegd en die hand een klein boekje hield met den wijsvinger er tusschen , stak zij de bloem tusschen de zoo halfgeopende bladen .Na weerzijds hoffelijken groet , gingen Sietske en Frank heen .