(1850) Doch onzichtbaar sluipt het gedrocht tot onder ' t Rozenblad , dat teeder des wichtjens koon dekt , En terwyl du ' t bloed aan het harte druks , zweeft ' t Zieltjen ten hoogen .- Eene maagd omzwaaid van den geur der liefde , Als een dauwdrop rein , en bescheiden tevens Als het blank meiklokjen , dat zonder klingklang Beeft in heur hoofdhaar , Opent arm en hart aan den vreugdedronk ' nen Bruidegom , die , stom van verrukking , Edens Zaligheên opvangt van de roozenlippen Zyner beminde .Maar den dag zelv ' , waar het bekoorlik bruidpaar Henentrekt vol hoop tot des Heeren outer , Valt de bruid een offer der pest , des Noodlots , Ach , des gevloekten ! De Dichter .