(1898) Al is hij het woud van Hornsey uitgedwaald , hij is op geen heide , meent ge , het stadje biedt logementen van allerlei gehalte aan , - helaas ! van geene als zijne beurs vergunt .Hij dwaalt nog eene wijle rond , tot hij een schelf hooi vindt ; hij vlijt zich op het geurige bed neêr , hij slaapt als een roos - wakker wordende slaat hij Tibullus op - wij vragen u , is dat een prozaïst ? Iets geks te doen bewijst nog geen genie , antwoordt gij , dezelfde waarheid verkondigende , door den lievelingsdichter van Gustaaf III in die dagen in vers gebragt ; maar zoo wij ons wel herinneren , was er slechts sprake van , of er in George een dichter school ; al wie dicht , is nog geen genie , of gij ' t weet ! Verloochening voegt zich bij volharding en bij vlijt , - welke bezwaren helpt de trits niet te boven komen , mits het hem , die zich haar vertrouwt , duidelijk zij , waarom hij zich zelven verloochent , waartoe hij volhardt , waarvan zijne vlijt zich vruchten beloven mag ! Hoe vele peezen hij ook op zijn boog hebbe , ieder pijl mist het doel ; in den stijl van dezen en in den trant van genen ; - zal het hem dan nooit invallen , dat maar één weg , de zijne , hem verder brengen kan ? ‘ Voor de eerstemaal in mijn leven , Mira ! heb ik drie of vier stancen geschreven , welke mij zoo aandeden , dat ik er bij vergat , dat ze voortbrengselen van mijn eigen vernuft waren .Als het mij ooit gelukt een naam te maken , zal ik er bijzonder acht op slaan of die passage wordt gewaardeerd ; zoo niet , dan was het maar eene begoocheling der eigenliefde ; doch niettemin de vreemdste , de vermomdste , waarop ik mij nog betrapte .