(1905) ’ De man keek naar buiten , en antwoordde niet .Het was nu heel stil in de kamer , de bloe - mengeur , zoelig van aard , hing als een wolk door alles heen ; de klok was op het uur , dat de man binnenkwam blijven staan ; de wereld , door de sneeuw buitengesloten leek ver en onbelangrijk .Er was ' n sterk bewustzijn tusschen de vier muren , dat hier ' n man en ' n vrouw samen waren .