(1633) EEn sondaer uyt een treurigh hert , Claeght den Heer met leyt en smert , In ootmoet en met ware boeten , Sijn sonden die in ' t ghemoet wroeten , Segghende vergheeft o Heer , Mijn sonden groot minst en meer Ick en can door stadigh knaghen , Mijn sonden groot niet meer draghen , Ick moet daer onder verdwijnen , Laet ghy u goetheydt niet schijnen .Ick en vind nerghens heul noch rust , ' Tghemoedt dat wordt heel uytgheblust , Als ick te deghen neem voor ooghen , Mijn sotheydt en ontsinnigh poghen , ' Tlijckt my enckel etter dracht , Als ick op haer vruchten acht , Och hoe leelijck stinckt de wonden Van mijn snoode , boose sonden , Merch en sap is my ontweken , Door leyt en smarte van ghebreken .' Thert verschrickt my inwendigh seer , Ter doodt ben ick elendigh Heer , Ick smelte door te groot benouwen , En voor u toorn ick vergrouwen , Van treuren ben ick moed , mat , ' tBed maeck ick met tranen nat , D ' bloem mijns levens is daer henen , Door veel suchten , stenen , wenen , Ick coom met mijn sonden schuldigh , Heer tot u goetheydt veelvuldigh .