(1916) Waarom in mijden mond het bittre woord verhelen ? Te laat is me uwe liefde en te aarzelend ontbloeid ' dat nog begeerte ontblake en schrave door mijn kele .Thans is het úwe lip die , open , beeft en smeekt ; ' t ontberen van uw blik die wendt naar weiger treuren ; - ach gij , die smeekend dees verzegelde urne breekt en vindt van balsmen nog alleen wat draal ' ge geuren .Gij zijt , die staat , wier schroom het biedend woord weêrhoudt , maar huivrend van uw lende ' al slaakt de sluike banden .