(1876) Onze jonker , onze pronker Claesjen is die vreemde haen , Die wou trouwen en gaen houwen : ' t Ventje wouw er goed - rondt aen .' t Was een vrijster als een lijster , Sy ging met den nieuwen snuf ; Sy kost singen , sy kost springen , Daerin hadd ' ons Claesje puf .' t Wordt besloten en begoten , Want het ja - woord wasser uyt : Hy doet koken , hy doet smoken - Daer sit Claesjen met de Bruyt .