(1856) In de mei van 1838 .De winter , eindlijk nijpens moê , Loeide ons zijn stormig afscheid toe En dreef terug naar ' t ijzig Noorden ; De lente , wapprend aangesneld , Strooit bloemen langs de vijverboorden En geuren over woud en veld .Natuur , van ' t sluimren opgestaan , Trekt vrolijk weer het feestkleed aan , En pronkt op bergen en in dalen ; Maar , schoon vallei en heuvel lacht En glinstert in de zonnestralen , ' t Is in en om mij winternacht .