(1869) Ik spring , o meisjen , in den zadel , Te hoeden dij voor smaad en grief ; Hoe meer verguisd van hof en adel , Hoe liever lachs du mij , mijn Lief ! De vreemde spruit .Den oud eerwaarden dietschen boom , Geplant aan der Schelde ruischenden zoom , Die velen geslachten heeft lommer gejond , Dien zoekt ge te roeien uit onzen grond ! Dewijl ge van buurmans rotten stam , Die nooit tot grooter eere kwam , Ontruktet eene arme kwijnende spruit , Verheft gij een jubelend wangeluid ! Zal dies het vlaamsche vaderland Lieflachen uwer uitheemsche plant , Of zal ze verdorren op onzen erv ' Tot uwer schande , tot uwen verderv ' ? Wie ' s volkes taalboom fier miskent , Of vreemde scheuten daarop ent , Die kwijnt en verdort voorzeker uit En sterft met der overgehaalde spruit .De perel der talen .