(1905) Maar neen ! de schapen uwer weiden , Ofschoon geen zichtbre wolk ze leidt , Toch zal uw zorg hen veilig leiden , Waar ' t hart vol ootmoed naar u schreit ; Licht , dat misleidt , voor hen bewolken , En , aan den rand van ' s afgronds kolken , Bij donkren nacht een heldre schijn , Een lamp voor hunne voeten zijn .Onze arm zal nooit de harp meer beuren ; Zij werd den volkren tot een buit ; Geen reukwerk doet uw altaar geuren ; Bazuingeschal en zang heeft uit .Maar eenmaal spraakt Gij tot de stammen : Geen lamm ' renbloed , noch vet van rammen , Een hart , verbrijzeld , needrig , stil , Ziedaar het offer naar mijn wil .