(1714) Een man , die , van zyn ' kindse dagen , Verre afgescheiden van het hof , Naar zyn vermogen , en behaagen , Had als een mier gewroet in ' t stof , Kwam in den ouderdom zyn ' dienst den koning biên , Of die hem met het ampt van lyfknecht wou verzien .Elk , die dit zag , stond opgetoogen ; En dacht , verwonderd , stil , en stom , Wat heeft dien ouden man bewoogen , Dat hy , dus afgeleefd en krom , Noch denkt om hof en ampt , daar morgen licht de dood Hem uit het leven rukt , en in het graf verstoot ? Of waant hy , dat de waardigheden Aan ' t hof zo veil zyn en gereed ; Dat ider straks op zyn ' gebeden Word met een deftig ampt bekleed , Schoon hy voorheen niet eens heeft om den vorst gedacht , Of door eene enk ' le daad naar zyne gunst getracht ? En schoon de koning waar te vreden Hem toe te staan , dat hy begeert , Zou hy , die nooit de hoofse zeeden , Noch taal , noch omgang heeft geleerd , En reeds met zulk een pak van jaaren gaat vermast , Bekwaam zyn tot het werk , dat deez ' bediening past ? Neen , lieve gryzaard , laat dit vaaren : Neem Barzillaï tot uw ' leer , Die , weetende , om zyn ' hooge jaaren , Vorst David tot een ' last veel meer Te zullen strekken , dan zich zelv ' tot vreugde en lust , Den koning heus bedankte , en koos de stille rust .Neemt dit ter herten , dwaaze slaaven Van ' s waerelds schat , en weelde , en eer , Die , in het aardse diep begraaven , En wyd vervreemd van uwen Heer , Uw ' Koning , en uw ' God , den gantsen levenstyd Aan uw ' verkeerde lust en snoode zonden wyd .