(1899) En de avondsterre flikkert Westwaarts : Een gouden vogel die van ver Uit diep azuur komt aangevlogen Op vlammen vlerken reppend her , Maar nooit genakend .Voornacht , Zoo innig en gemoedlijk stil , Wat zachte ruisch ging door het loover , Wat prevelde er in ' t bladgeril ? Was ' t een gebed van die met lippen Niet bidden maar met gansch hun ziel ? Of was ' t Gods glimlach die van ginder Heel hoog op aarde nederviel ? Jonker Meiwind .Het is een gast die wondre spelen kent En aardig keuvlen kan met gansch de lent : Hij ritselt door het ritselloof der boomen , En klatert in het klaterende stroomen Van kroezelbeek en heldren waterval ; Hij schuiert zonnevleugjes in het dal ; Hij doet de populieren kwispelkoppen ; Doet biggelen aan ' t halmpje dauwedroppen ; Hij zwatelt door het riet zacht als een veêl ; Hij ratelt in den zilveren abeel ; Hij writselt met de musschen door de hagen ; Hij helpt de bijen homlen , honig dragen .