(1834) - Fraai zijn ook de twee daarop volgende korte , naïve dichtstukjes , Bruiloftsruiker en Zangstukje , naar het Fransch , L ' amour est un enfant trompeur .Het eerste zij hier tot eene aangename proeve : Een Moschroos , nog ter helft in ' t donzig groen verscholen ; Een takje zedige Violen ; De smeekende Vergeet mij niet , Ontloken aan den stillen vliet ; Een tros van Leliën der dalen , Die in het kleed der onschuld pralen ; De geurige Jasmijn , in sterren uitgespreid , Als ' t beeld van hoogen ernst en aardsche aanminlijkheid , Bevallig geschakeerd met duurzame Amaranthen , Is kostbrer hoogtijdtooi dan goud of diamanten , En geeft bij ' t schoon , dat de oogen streelt , Der bruid een leerrijk zinnebeeld .Loffelijke vermelding verdienen ook die , welke aan eene blinde Dichteresse en aan eene Moeder gerigt zijn : vriendschapsgevoel in het eene , moedergevoel in het andere , godsdienstig en over ' t geheel verstandig , in zachte poëzij uitgedrukt , maakt derzelver waarde uit ; alleen doet de wat lange gerektheid van het laatste het hier en daar te prozaïsch worden .