(1884) Hasebroek vóór de kompleete dichtwerken , - is onvolledig .Doch zelfs wanneer die of een ander schrijver , tot eer van Da Costa , een litterarisch gedenkteeken zal hebben opgerigt hetwelk niets te wenschen zal overlaten ; wanneer daarin melding zal zijn gemaakt van het schoone oogenblik in Da Costa ' s leven , toen hij in 1840 , schijnbaar voor goed met de poëzie in onmin , in eene vergadering van het Instituut eensklaps zijne Vijf en twintig jaren voordroeg , - dan geloof ik niet dat het den biograaf en prozaschrijver gelukken zal het tafereel in de schaduw te stellen , hetwelkPotgieter daarvan dichtend ophangt : O morgen waarop ons de wellust gebeurde , Getuigen te zijn van ' t herrijzen dier zon , Die langzaam den sluijer der neevlen - niet scheurde , Wat wist zij van worstling ? die rees en verwon ! O morgen , de roemrijkste stonde zijns levens ! De lof is te laauw voor zoo godlijk een gloed ; De roemrijkste zege onzer zanggodin tevens , Wees , heerlijke erinring ! wees driewerf gegroet ! Hij zingt , en niet enkel de bloem van die dagen , De kunst en de kennis vergaderd in ' t koor , Voelt naauwlijks zich weêr op die golven gedragen , Of ze is bij ' t melodische voorspel reeds oor ; Hij zingt in de heilige hal der historie , Omringd van de helden der zeventiende eeuw , En schittrender gloort dier onsterflijken glorie ; Te land en te water verrijst weêr de leeuw ! ‘ Het Lied van ' t Jaar Veertig ! ’ - mogt over ' t gebeente Een adem de dooden bezielende ooit gaan , Dan luistert die goede , die groote gemeente , Dan hoort hem de Vader des Vaderlands aan ! Of dunkt het u droom dat die toonen hen treffen ? Dat schimmen den lofzang waarderen der lier , En Willem de handen ten zegen zou heffen Nu ' t lauwerloof ruischt om zijns naneefs banier ? Verklaar bij deez ' menigt ' t verbazender wonder , Hoe schoonheid het stugste gemoed overheert ; Haar schepping , die ' t ongeloof dreigt als de donder , Dat ongeloof echter tot eerbied bekeert , Zij ' t hart van den bittersten vijand verovert , ' t Verrukkend beschaamt , ' t overtreffend verzoent , En westlijk Europe zou hebben betooverd , Had slechts buiten Holland zijn taaltak gegroend .Evenmin geloof ik dat , onder de vrienden van Thorbecke , er velen gevonden worden die in staat zouden zijn met zoo weinig woorden de voornaamste en beslissendste gebeurtenis uit Thorbecke ' s staatkundig leven te schetsen , als in de volgende regels van het vers Aan Twenthe .