(1911) ' t Meisje trok er den jongeling naartoe : dat beeld van jeugd en schoonheid sprak haar meer toe dan de sombere schildering daar ginds .Met wellust ademde zij den rozengeur op , en ging dan neerzitten op een trap nevens een bloeienden rozelaar , terwijl haar gezel eindelijk hare hand losliet om zijn kodak in orde te brengen en van haar een kiekje te nemen .Klaarblijkelijk wat hem het meest interesseerde in het oude , droeve en toch zoo vredevolle Campo - Santo was niet zoozeer zijne kunstschatten te bewonderen , als wel ze met haar te bewonderen , van hare vreugd te genieten en haar beeld te bewaren verbonden aan die schoonheid .