(1794) En ik vergeet Biljoen toch nooit , Waar mij het lot ook voer ' ; ' k Denk nooit aan zijn bezitters , dan Door dankbaarheid geroerd .' k Heb vaak de torens van zijn slot , Zoo fraai anticq gebouwd , Door ' t statig groen van ' t ruischend bosch , Dat dit omringt , beschouwd ; De kunst van zijne trotsche zaal , Zoo dikwijls aangestaard , Het denkbeeld van dit alles blijft Diep in mijn ziel bewaard .' k Heb menigmaal dit schoone bosch Bewandeld aan uw zij ; Gij denkt dan hier , al ben ik weg , Nog menigmaal aan mij : Een vriendschap , die uit achting sproot , Verdwijnt toch niet zoo rasch ; Blijft gij mij beiden wat gij waart , Ik blijf u wat ik was .