(1852) Wij zitten verheugd bij elkander , Dat vriendschap ons nimmer begeev ' , Zoo lang wij het leven genieten , O ! dat het toch immer zoo bleef ! bis .Maar wijl het niet immer kan blijven , Neme ieder dit tijdstip thans waar , Wie weet het ! misschien rukt het noodlot Ons , eer men ' t verwacht , van elkaar .bis .