(1637) Den raet gaet vreemt te vverck , ja schijnt als steke - blint , Schoon dat men metter daet de vvaerheyt onder - vint .Maer vvat een selsaem dingh ! hem vvort e ē vvacht gegeven , Die alle schepsels vvacht die op der aerden leven ; Doch vvat vermagh e ē vvacht van thien of tvvintigh man , Daer al het hels gespuys niet tegen op en kan ? Schoon dat een donder - slagh , met groote macht gedreven , De stoutste van den hoop van angste dede beven , Schoon dat een Engel quam gesegen uyt de lucht , En joegh , door hellen glans , de vvachters op de vlucht , Schoon dat het lichaem selfs ( nu stanck gelooft te vvesen ) Quam uyt het duyster graf gevveldigh op - geresen , En schoon het menigh mensch , oock op den klaren dagh , En voelde metter hant , en metter oogen sagh , Ia schoon hy , met een vvolck ten hemel op - genomen , Sit in des Hemels throon , van vvaer hy is gekomen , En dat het over - al ten vollen is betuyght , Dat onder syne macht en doot , en helle buyght , Noch vvorter van den raet aen yder een bevolen , Te seggen , dat het lijf by nachte vvas gestolen .O blintheyt van den mensch , die synen hoeder siet , En laet noch even - vvel syn oude rancken niet ! ' T is maer een kleyn getal , dat God heeft uyt - gekoren Tot syn bescheyden volck , om niet te zyn verloren ; ' T is God , ' t is God alleen die in den mensche vverckt , Dat hy des Heeren gunst , en syn ellende merckt .