(1907) Wel begon Tamalone eindelijk te spreken , over de kinderen van den timmermeester , doch hij scheen zich plots te verwonderen , vervolgde niet wat hij te zeggen had en gaf slechts met enkele woorden de vier ringen van zijn hand om ze aan vrouw Teresa te brengen .Dan trad hij langs de wijnstokken den hof door , zijn aangezicht naar de doornenhaag gewend waarachter die jeugdige stem het liedeken zong , boog zich neder over de welriekende kruiden en keerde in de koelte van zijn cel terug waar hij zich aan den lezenaar zette .Hij kon echter niet zeer ijverig werken , en bidden evenmin , want hij had de koestering van de zon gevoeld en de zomerwarmte scheen de eerste troost na dagenlang weenen te zijn .