(1917) Zoo laat mij dan maar dwalen Arm als geen , gerust als geen Van het stijgen tot het dalen Der zon langs mijn wegen heen .Immer arm , maar immer zeker Voor uw wisselzieke nood Dient elke beek mij tot beker Ieder veld voor geurend brood .Elken morgen bloeien open Honderd wegen voor mijn voet , Zonder haten , zonder hopen Dwaal ik de avond tegemoet .