(1845) Maar op nieuw rijst de zang van onzen meerle , als een walm van geuren omhoog , en ons hart keert tot hem weder op de tinne zijns tempels , op den top zijner den .De bron des zangs schuilt nog in de borst van het gelukkige schepsel ; - maar de zang zelf wordt zachter en houdt op , als het gedruisch eener beek , die zich in eene plotselinge regenvlaag op de heuvelen heeft verlustigd ; de vogel strijkt in de balsemgeurende bladen neêr , en de andere , zachtere zangen , die onder dat streelend loflied te loor gingen , worden uit het verschiet vernomen , en drijven , telkens digter naderende , de stilte op de vlugt .Gij zegt , dat gij den zang der L ijster echter verreweg de voorkeur geeft .