(1750) Gelyk het oog al ' t zigtbaar net beschiet Uit ' s winkbraaws boog , maar nooit zich zelven ziet : Zo kent zy ' t al , maar nooit zich zelf .Hoe krank Haar woonstê stort ' , verga in stof en stank , Zy overtreft in duur , gelyk in waarde , Het vast gebou van hemel en van aarde .De ziel , die , als Godts afkomst , Godt gelykt , Neemt toe in kracht , daar ' s lichaams kracht bezwykt ; Hoe meer vervult , hoe ruimer ; door veel werk Tot werkzaamheit bequaam , door arbeit sterk ; Als ' t lichaam rust , niet stil , vermoeit , noch ledig ; In lyfs beroerte en pyn gerust en vredig .