(1904) In ' t midden van de kade alleen de twee , weèr minnende figuurtjes .' t Menschelijke geluk verinnigt in de ruischende stilte ! In hun gang ' t teedre rhytmus van ' t minnen , tusschen hun bijeengekoesterde hoofden de bedwelming der overgave ; in haàr heupen de kadans van ' n heerlijke passie , en rondom ' t kusgeklank , heel den immensen stilte - weg , ver , heèl ver .De vrijage van ' n teruggekeerden boef in ' t leven , met z ' n meid , ' n vrijage in den versten hoek van een ontzaglijke schemerstad .