(1820) Dan , ( indien men ons dit spreekwoord hier vergunnen wil ) de natuur gaat veelal boven de leer , en maakt somtijds jongelingen tot grijsaards , grijsaards tot jongelingen , in geaardheid en karakter : elk hebbe dus zijne manier , elk zijne voortreffelijkheden , en , indien het niet anders kan , ook zijne gebreken ! Wij hebben genoeg te kennen gegeven , dat de inleiding van den Heer lulofs meer wegsleepte : het begin des verhaals , daarentegen , komt ons voor , bij den Heer messchert de voorkeur te verdienen .- Dus zingt lulofs , na de fraaije schilderij van den zomer in de bedoelde oorden : Maar , ach , bewoners van die streken ! Tot welk een ' duren prijs betaalt gij dees geneugt ' , Zoo ras de zomer is geweken Met al zijn schoon en al zijn vreugd ; Wanneer de Wintervorst , bij ' t huilen der Orkanen , Herauten van zijn komst , uw ' grond en erf betreedt , Den glans van ' t welig groen doet tanen , In flarden rukt uw bloemtapeet ; Als hij met forsche reuzenhanden Uw vloeden in zijn kluisters slaat , Met marmer , als het waar ' , hunn ' breeden rug belaadt , En ze onder dezen last van spijt doet knarsetanden .O wee , wat jammren zonder tal Bespringen u dan overal ! Ziet , schriklijk wordt op eens dan de aanblik dier Rivieren , In ' t zomerjaargetij ' het sieraad van uw Land ! Ziet , brijziend bij den dooi haar slaafsche boei en band , Doen zij met woest en buldrend tieren , Schuimbekkende , naar alle kant Hare opgezwollen golven gieren ! Zie hier het tafereel van messchert : De laatste loover viel .