(1846) Nu behoeden god van mesvalle , Want hi riidt siere straten Ende heeft daer droeve liede gelaten .Nu riidt die ridder siere verde , Die gherne ere ende priis begherde , Meneghen dach achter een , Dat hi dinc en sach gheen Daer hi priis an mochte bejagen ; Hi reet bossche ende haghen , Menich berch ende menich dal , Het dochtem groet ongeval Dat hi gheen wonder en sach .Enewerf quam hi op enen dach Ghereden in ene wstine , Daer die clene vogeline Songen herde menichfout ; Scone ende groen stont dat wout , Doe wert hi peinsende op ende tale Vele om die scone smale Van Limborch ende om hare doget , Ende hoe sine heeft verhoget , Dies wart hem sine herte binnen Soe verbliit in allen sinnen Dan u iemen vertellen mochte ; Die wile hi reet in desen gedochte , Quamen jeghen hem tere steden .