(1840) Het huisgezin Des landheers trok de aloude woning in , En ' t dorp , het nedrig oord van boersche zeden , Aanschouwde nu de pracht en zwier der steden .Beklaagbre rijkaard ! die zelfs op het land De vrije en ongedwongen vreugd verbant , U zelf aan d ' ijzren boei der mode kluistert , Slechts naar haar stem en dwaze wetten luistert , En met de nedrigheid en d ' eenvoud spot Van ' s landbewoners stil , vergeten lot ! Wat zoekt gij hier ? Geen landelijke vreugde , Die ooit den slaaf van rang en stand verheugde ! Slechts hij , die steedsche praal en pronk vergeet , Vindt wellust in het geurig bloemtapeet , In ' t statig bosch , waar duizend voglen zingen , In ' t vruchtbaar veld , waar nijvre dorpelingen , Bij boersch gezang , in ' t goudgekleurde graan , Het loon van moeite en zweet , de sikkel slaan .Ontwijk ' hij ' t land , wien , wars van gulle zeden , Het juk behaagt , getorscht in hoofsche steden ! Hij heeft voor ' t reinst genieten geen gevoel , En ' t wonder van Gods schepping laat hem koel .