(1868) Duizenden starren fonkelden aan den donkerblauwen hemel , maar geen enkel ademtochtje deed zich gevoelen .De indische hyacint vervulde de lucht met aangenamen geur .Narina , de schoone jongste vrouw van Angka Widjaja lag op de baleh harer pendopo met de oogen dicht ; doch zoo men door de duisternis had kunnen heenstaren , zou men toch trekken van onrust , of zelfs een zweem van zorg en verdriet op dat schoone gelaat hebben kunnen ontwaren .