(1857) zang .Hoe zoet is ' t by en onder ' t wijngaardblad , By ' t zielverkwikkend druivennat Hetgeen men lieft aan ' t hart te klemmen , En in der Wellust arm gestoofd , Op ' t van het reukwerk druipend hoofd , De golvendgouden lok te kemmen ! Maar zacht ! hy roept , maak op ! Gaauw , open hem de deur ! Stel zijn verlangen niet te leur .Vierde bedrijf .