(1904) Hun zwarte kleeren , net afgewerkt en hun glimmende hooge hoeden werden nog eenmaal te zien , lijk met een weerschijn , in ' t licht van een lanteern ; dan verdwenen ze in de duisternis .Toen Jan de deur weer openstak kwam een walgelijke geur hem tegen van ' t overgegeven eten en drinken .De gasten swatelden rond , hun kleeren bevuild , hun hoeden en klakken over hun kop getrokken en ' t vrouwvolk daartusschen in bonte mengeling .