(1816) Zij deed in Washington dat godlijk vuur herleven , Dat zij aan enklen slechts der Grieken had gegeven : Het gloort met rijker ' glans , dan immer ' t Westen zag ; Het trekt de neevlen op , waarin ' t bedolven lag : Hij wordt , Thebaansche held ! door uwen geest gedreven ; Hij kent slechts één genot : voor ' t Vaderland te leven .Rijst gij , Mississippi ! in uwen loop gestuit , Den hoogen bergrug op , uw diepe bedding uit ; Vormt ge op zijn ' steilen top uw breede stroomen weder ; Stort ge in het siddrend dal uw waatren schuimend neder , En sleept gij in uw vaart , naar de afgelegen zee , Het knakkend rietjen en den reus der wouden meê : Zoo stort hij op den drom van ' s vijands legerscharen ; Zij stuiven voor hem heên , als in den herfst de blaâren ; Hij zaait gelijk de wind , die uit het noorden brult , Het kruipend veld bedekt , en elke bergkloof vult : Hij strijdt om goud noch eer , hij wil geen troonen winnen ; Belangloos is zijn hart , geen eerzucht woelt van binnen ; Geen bloed , om haar gestort , kleeft aan des Veldheers hand ; Hij is de Christenheld , die kampt voor ' t Vaderland , ' t Verdedigd erf volbouwt , na roemrijk zegevieren , De burgerkroone voegt bij de eêlste krijgslaurieren , Geen ' dank , geen schittrend loon , het purper ' t minst begeert , En needrig in den kring der stille deugden keert .Zink , Cesar ! zink in ' t niet : hier wordt ge een worm der aarde .