(1915) Het lied van de kommer vlamt daardoor op in hun ziel en het besef doordringt hen , dat de duisternis van den dood niet zwarter is dan die van zulk een ijl en vergankelik leven .Want wat is dit leven waard vergeleken bij de eeuwigheid der steeds nieuw bloeiende aarde onder het eindeloze firmament ? Het is vergankelik als een vlek spookachtig maanlicht op een grafzerk , als het huilen van een beest in den geurigen zomernacht ! De muziek , die deze idee in ons bewust maakt , die haar als het ware in ons hart stort , is nochtans niet somber - ofschoon zeker wemoedig .- Zij is eerder schrijnend en fel en somtijds van een diepe zwaarmoedigheid , zoals zomerregen zijn kan na een onweersbui .