(1660) Hoe kan d ' ontelbaerheit der dingen ons verstommen , [ Randschrift : ] in de verscheidenheit : Als Godts volkomenheên in alle wezens brommen , En ' t endeloos getal , verscheiden uitgespreit , Ons in de kennis voert van d ' eenige enckelheit ! Noch wonderlijcker blijckt de Godtheit in ' t schakeeren Zoo veeler schepselen , die hunnen schepper eeren , Als door den horen , vol van overvloet gestopt , Met allerhande vrucht , en tot de keel verkropt , Gevult , en opgehoopt , waer door de woeste wiltheit De Godtheit kennen kan , in haeren schat en miltheit , Zoo rijck en uitgestort : want druckt een ' zegelring Alleen een eenigh beelt en wapen in een ding , En kan een druckvorm slechts een zelve boeckstaef drucken ; Wie twijfelt dan dat Godt , in endelooze stucken , Door ' t scheppen zijne maght en miltheit heeft getoont , En in dit wonderwerck zijn majesteit gekroont ? Ick sla verscheidenheên in zoo veel dingen over .Hoe rijck schakeert hy plant , en kruit , en bloem , en lover , En geur , en kleur , en smaeck , en sappen , en gestalt ! Schoon Zegers bloempenseel het vorstenoogh gevalt , Zijn verf is zonder ziel , en geur , en kracht , en leven : En Chinaes bloempenseel moet lof den schilder geven , Die zulck een ' regenboogh en krans van bloemen maelt , In paeu , en papegaey , en fenixveeren praelt , En levende festoen , gewasschen aen de boomen , Daer ' t water naer Peking , door d ' aders van de stroomen , Het oostersch hof bevloeit , waerin de Tarter pronckt , Met zonnegout gekroont , aen ' t morgenlicht ontvonckt , Dat rijzende uit den daeu , in roozen opgeloocken , Dien rijcksmuur ziet gesloopt , zijn noortstar ingebroken .Indienwe gadeslaen het wilt en tam gediert , Dat in de golven zwemt , of in de wolcken zwiert , Of in de beemden weit , woestijnen , en waeranden , Moet Snijders het penseel niet worpen uit zijn handen , En roepen : al ons kunst is niet bespieglens waert .