(1914) Geen genegenheid is zij , maar een hartstocht , geen bemoediging , maar een dronkenschap , niet een traan om ' s levens ernst en een lach om zijn behaaglijkheid , maar een gloed en een verlangen , een gezicht en een verheffing , een wil en een daad , waarbuiten geen waarachtig heil voor den mensch te vinden is , en die alleen het leven levenswaard maakt .Anderen mogen buigen en bidden in bangheid en hoop , alsof zij door de planken der groeve den geur van het paradijs konden erkennen , en den landweg hunner bewegingen beperken tusschen de optrekjes der christen - deugden naar het verschiet der eeuwige zaligheid - zaliger de dichter , die geen drukking boven , noch om zich duldt , die de dingen dezer wereld langs zich voorbij ziet gaan met bewonderenden blik , en over allen den schijn zijner eigene schoonheid doende spelen , geen zucht van begeerte laat , als zij wijken - zoo wonderbaar en zoet als het leven dunkt hem de dood - maar die zichzelven godheid en geliefde tevens is , waar hij stormt en juicht , en weent en mijmert , eenzaam met zijn ziel onder de blauwe oneindigheid .De cijfers bij de in dit stuk vermelde verzen zijn die van den eersten druk .