(1857) ' t Is waarlijk een troost voor den geplaagden reiziger , dat de Vorst die hem de meeste moeite en onaangenaamheid op zijne grenzen berokkent , zelf den meesten last nog heeft door de gestadige vrees waarin hij leeft voor de bedoelingen van die vreemdelingen .Zou de stoomende en snuivende en blakende boot die daar vóór ons lag , ons weer naar Dresden terugvoeren , en zouden wij dus afscheid nemen van deze bekoorlijke streek , of zou de sterke vesting Königstein met hare bergachtige omstreken ons nog tot verdere lustparthiën , zoo als de Duitscher die toertjes zeer eigenaardig noemt , verleiden ? Het laatste te doen , om daardoor bij onze t ' huiskomst het verwijt te ontgaan , dat wij juist de allerfraaiste , de meest pittoreske , de schilderachtigste punten onbezocht hadden gelaten , daaraan dachten wij zelfs niet .Reis zooveel ge wilt , en loop zoo slaafs als mogelijk is aan den leiband van reisboek en van gids ; bezie tot vervelens toe alles wat in den vreemde maar in de verste verte zelfs als bezienswaard wordt genoemd , toch zult ge altijd bij uwe terugkomst , van anderen die dezelfde reis gemaakt hebben , in den beginne tot uwe verbazing , later tot uw amusement , vernemen , dat , hoeveel ge ook moogtgezien hebben , het allerinteressantste toch door u niet gezien is .