(1851) Zij vliegen , de trotsche Senatoren , op wier gelaat de bleekheid ligt , die de ongelukkige , groote vriendschap des Keizers er over uitbreidt .Dáár ijlt pegasus toe , de voortreffelijke regtsgeleerde , de gouverneur der stad ; dáár de grijze en zachte crispus , doch die nimmer zijne stem had durven verheffen tegen de besluiten van den dwingeland ; dáár weder crispinus de lage vrijgelatene , verheven door Keizerlijke gunst , nog nat van de welriekende wateren , waarmede hij zich gewasschen heeft ; ginds vejento , die ( o wonder ! ) nog nimmer ontvlamd was van begeerlijkheid bij het zien eener maagd ..