(1729) Deeze oeffening word weder hervat zoo lang het Gastmaal duurt : maar zoo de zwakte van den Perzoon niet toelaat dit zoo lang te konnen uitharden , is de naaste Bloedverwant genoodzaakt zyne plaats te bekleeden .Wanneer na deeze Plechtigheit , die men Talagno noemt , de zieke geneest en gezond word , brengt men hem in de Pagode , en men zalft hem met Oly en Reukwerk , van ' t hooft tot de voeten .Maar komt de zieke niet tegenstaande dit alles te sterven , verzuimt de Priester niet te zeggen , dat alle zyne Offerhanden en Plechtigheden de Goden aangenaam zyn geweest , en zoo zy geen langer leeven hebben konnen toebrengen , ' t is door een uitwerkzel van haare Goedheit , en om hem in de andere Waereldt te vergelden .