(1645) De zwaerste scepter wert uw rechte hant betrout , Zoo dra ghy steeght in ' t licht , en , op bazuin en bommen , Door ' t blakende gesternte en steenen quaemt te brommen : En zoudt ghy reuckeloos u storten uit dien troon ? Verreuckeloozen al dat heerelyck , en schoon ? Zoudt ghy uw glansen , die de hemelen vercieren , Ons licht verduisteren , in eenen knoop van dieren , En mengsel van gedierte en ondier onder een , Griffoensklaeu , drakenhooft , en andre gruwzaemheên Misscheppen onbedacht ? en zouden ' s hemels oogen , De starren , u zoo laegh berooft zien van vermogen , En eere , en majesteit , door ' t schenden van uw trou ? Dat keer ' de goede Godt , wiens aenschyn ick aenschou , In ' t zaligh licht , daer wy , geheilight alle zeven , Hem dienen voor zyn ' troon , en sidderen , en beven Voor zulck een Majesteit , die op ons voorhooft straelt , Verquickt en leven geeft wat leeft , en adem haelt .Heer Stedehouder , magh myn bede uw hart bewegen ; Ghy kent myn zuiver wit , en hart , met u verlegen , Ruck af dien trotsen kam : schud uit dit harrenas : Smyt neder uit dees hant de heirbyl , de rondas Uit d ' andre .hooger niet : legh neder , och , legh neder , Legh neder , stryck van zelf den standert , en de veder Van uwe vleugelen , voor Godt , en zynen glans ; Eer hy u uit den troon , den allerhooghsten trans Van eere , nederklincke aen gruis , en stof te mortel , Ja zulx dat van den stam der Geesten tack , noch wortel , Noch geen gedachtenis , noch leven overschiet ; ' t En ware een leven van elende , van verdriet , De Doot , de Wanhoop , en een worm , een eeuwigh knagen , En knersetanden moght den naem van leven dragen .