(1876) En ik heb het ook gehad in het voorjaar , als het weken achtereen guur en mistig was geweest , en ik dacht soms : zal de lieve lente dan nooit weerom komen ? Maar dan had ik een vrijen dag en de zon scheen zoo helder en ik zei : nu wil ik toch eens zien of de natuur al wakker gaat worden uit haar winterslaap .Maar wat ik opkeek als ik de weiden al vol bloemen vond , madelieven met donkerroode randen en hier en daar een veldviooltje , dat fijner geurt dan al de odeurs die gij in de winkels koopt , en de lammeren huppelden om hunne moeders en vlak boven mij daar ging een leeuwerik de lucht in , en hij zong , hij zong ! Mijn God , ' t was of het beestje wist hoe goed Gij zijt , zoo jubelde het uit volle keel , en ik wou ook mee gaan jubelen , maar in plaats van dat schoten mij de tranen in de oogen , en de menschen die mij zagen zullen wel gedacht hebben : wat of hèm mankeert ? Maar dan wisten ze ' t niet .O als ik nog aan die zalige bergen in het verschiet denk ! Maar ik kon er toch niet op blijven staren , want wat ik dichterbij en onmiddellijk om mij henen zag , dat was ook zóó schoon : ik moest er mijn aandacht wel aan leenen , en hoe meer ik het bewonderde des te wonderlijker werd het in mijn oogen .