(1918) IV .Kust mij de geurbeladen wind Op wang en haren , Dat ik weer jong word als het kind Der prilste jaren ? Laat daàrom slechts die lenteboom Zijn bloesems hangen , Om mij in langvervlogen droom Opnieuw te vangen ? Heeft soms die sprookjeszwaan : de vaak , Mijn boot getrokken Naar ' t land , waar ik als knaap ontwaak Met blonde lokken ? Dan mag ik nu een tooverkring Rond mij beschrijven , Om eeuwig met herinnering Alleen te blijven ? Doch plotsling wijkt de meidoornhaag , Van dauw omdropen , Als eindloos antwoord op mijn vraag , Naar ' t Oosten open .V .