(1893) Goëtia at ze , een voor eene , uit haar gouden lepeltje .Zij drukte ze stuk met de lippen , liet het sap door de tanden glijden , en wierp daarna het hoofd achterover om het sap te voelen gaan naar de keel , terwijl de etherdamp opsteeg naar de hersens en de geur van vruchten en bloemblaadjes langzaam de neusholte parfumeerde .Dat maakte zoet - dronken , dat bracht de verbeelding aan ' t hollen .