(1909) Het trof Hélène als eene nieuwe herinnering van dien anderen keer , nu ze weder datzelfde vettig gelutter hoorde der houten paternoster - beiers die bij iederen stap tegen het kleed der zuster aansloegen .Nu ook werd zij in de gangen dezelfde reuken gewaar van oud fruit , van gestoofde groenten en van kokende melkpap .Hélène was zoo blijde verrast en zoo zeker van ' t geen haar te wachten stond dat zij geen oogenblik twijfelde .