(1902) Het duistere groen van de kenariboomen langs den weg naar Langean was oversprenkeld van gele uitspruitseltjes , hun ruige stammen glansden van sappigheid , de berm die gister stof en asch leek tintelde van jong gras , het donkere ravijn was een springende , flonkerende schuimwerveling .In de dessa bloeiden alle heggen , de Inlandsche huisjes leken levend geworden in hun wanden van doode bamboereepen en hun dak van doode bamboeschalen , zulk een frissche reuk sloeg er uit , zulk een glans en kleur lag er over .De bewoners kwamen huiverend de deuren uit , hun kleeren strak om zich heen trekkend ; wie sprak had zijn adem als een wolkje om het hoofd .