(1917) ’ Even nog bleef Toetie stil zitten .Toen zei ze zacht , met gebogen hoofd , als verlegen : ‘ Willen we dan nu naar de kapel gaan ? ’ Zoo plechtig - stil was het in de kapel , zoo heerlijkrustig ! - Op het altaar geurden witte rozen in blauwe Japansche vazen .Daarvóór brandde , als een bescheiden en eerbiedig offer , de Godslamp .