(1889) En een gedachte kwam daar als een hen Over een kuiken , op zijn hart en veilig Voelde zich dat in rust , zooals in ' t heilig Der heiligen een ark staat zwaar en stil .Daar traden binnen , dat de vloer geril Van voetjes kreeg , blootvoet ' ge priesteressen Met lange fluiten , op een rij en tressen Doorbloemde blonde welriekende lokken .Dat was het medelij met Mei , ze trokken Gordijnen weg en toen zag hij haar beeld Zittende .