(1918) - Welnu laat mij nog een paar dagen om er over te denken ; dan zullen wij zien .- Haast u ! de wildeman rook menschenvieesch ; ik ruik het gevaar .Nooit hadden de woorden , de redeneering en de beden van Mattia mij zoo sterk getroffen als thans , en als ik er aan dacht , zei ik tot mijzelven dat de besluiteloosheid , waaraan ik mij maar niet onttrekken kon , laf was en dat ik beslissen moest en eindelijk toch moest weten , wat ik wilde .