(1845) Voort ! - voort ! - voort ! - verder het Woud in ! - en nu een gedruisch , gelijk aan ‘ van verre vernomen ' donder .’ Watervallen - honderde watervallen , altijddurend ruischende - hier - daar - alom - in de afgelegener wouden .Noordwaarts klieft een wilde stroom hun midden ; - maar geene dorpen - slechts een klein getal houthakkershutten , verrassen ons langs zijnen zoom , want het is een vloed , die door afgronden klatert , zoo diep , dat de heesters , welke halverwege over de kloof hangen , buiten het bereik zijn van het wolkend schuim der watervallen , zelfs als het voorjaar den Garroch zwellen doet .