(1869) Ziet ginds weder het jeugdige paar : hoe plukt het zoo gretig Bes en framboos , en vergeet schooluur en eten en drinken ! Geen kersboom , hoe hoog hij ook heffe de schittrende vruchtkroon , Kan zich voor ' t snoeperental ongeschonden en veilig bewaren .Zalige streek veur de jeugd , waar de kers nog gloeit als gemeengoed , Waar kruisbezie - en sleepruimheggen , waar mispelenheesters Naast kornoeljen tot diep in den herfst ons volkjen vergasten ! Doch waarom zoolange verbeid bij jeugdigen helden , Welke genoeglik zwervend op eenen vergetenen uithoek , Verre van Maas en Rijn , niets schooners beoogden dan ' t dorpjen Met den bewonderden toren der kerk en den guldenen weerhaan ? Wie zijn oord uit den harte bemint , die schijnt mij der wereld - Burgeren vroomste te zijn ; wie dankbaar alle de weldaên Immer voor oogen herroept , die hij daar sinds zijner geboorte Mochte genieten , hij eert in waarheid de rechten der menschheid ; Hem zij de krone beschoren , die dichters den edelsten schenken ! Weer is het Mei , en weder ontkiemen de lentemorillen ; Weder verheft zich de listige stemme des treurigen koekoeks , Nadat tusschen het Toen en het Heden de reuzige kersboom Veertig malen gebloeid en lavende vruchten gerijpt heeft ..