(1791) Of als ' t geurig middagkoeltjen , Dat den steedling nimmer streelt , Rondom ons in ' t schomlend lommer , Met de zachtste toonen speelt : Welk een wellust ! die toch niemand Dan het vrije hart hier vindt , Dat zig aan geen modenketens , Noch aan dwaaze grillen bindt .Welk een eedle , hooge aandrift Groeit dan in ons zwoegend hart ! Al de nevels vluchten heenen Die nog hingen om dit hart ! Liefde , zuivre liefde heerscht hier ; Zij is ' t die in ' t koeltjen ruischt ; Die in ' t geurig bloemtjen ademt , En in ' t golvend beekjen suist .O ! Natuur , hoe groot en heerlijk Praalt gij in uw schoone jeugd ! De oogenlust uws grooten Scheppers , Eedler zielen reinste vreugd ! Zalig is ' t dat we u gevoelen : Die gedachte zet ons aan Om altijd op rots , en doornen , Moedig in uw spoor te gaan .