(1870) Wanneer men van ' s morgens tot ' s avonds slaaflijk gewerkt heeft , denkt men aan geene wandeling meer en het grootste vermaak is alsdan van ' s avonds eenigen tijd in stilte te mogen rusten .Ik heb er dikwijls aan gedacht , zoo ik , in stede van met den geest te moeten slaven , een ambachtsman ware , dan wilde ik slechts mijne woon aan het uiteinde der stad hebben : ik zou mij een klein huisje zoeken uit te kiezen aan de vestingen , al ware het slechts om het genoegen te hebben , des avonds , in den zomer , mijne afgematte leden op de frissche zoden aldaar te kunnen uitstrekken en , bij het rooken eener pijp , de geurige buitenlucht , die u aldaar komt tegengewaaid , in te ademen .Ik werd nog meer in dit verlangen gesterkt , toen ik verleden zomer , in de maand Augusti , waarvan ik daareven sprak , eens , tegen het vallen van den avond , eene kleine wandeling met eenen mijner vrienden langs de vestingswerken deed , en mijn oog zacht gestreeld werd door de verschillige groepen werklieden , welke , van den arbeid des dags uitrustende , daar bleven kouten en hun pijpje rooken , totdat de starren in den hemel zouden staan glinsteren .