(1858) Mijn cyther , klink , ô klink op geen ' gewonen toon ! Wat trilt ge , als ware uw snaar mijn ' vingren nooit gewoon , Gy , die ' t gevoelloos hart zoo dikwerf kost bekoren ! Helaas ! de ontwende hand , bevrozen ouderdom , Maakt lier en gorgel stram - Rampzalige , ik verstom ! Doch neen , het is hier niet om ' t maagdenhart te roeren , ' t Geen zachten stemval eischt by tederheid en jeugd : Het geldt hier dartle scherts noch ongebonden vreugd , Om de al te schuchtre bruid ter echtkoets op te voeren ; De Wijsheid vraagt mijn ' zang ; zy , stroef en fier van aart ; Zy , minlijk als de Deugd , en met de Deugd gepaard ! Welaan dan , klinkt gerust , mijn langverstemde snaren ! Speelt rustig , streelt het oor van Neêrlands Palinuur ! Maalt hem ' t vereenigd volk dat juicht in zijn bestuur , En siddrend rugwaart ziet op de afgevloten jaren : En , kunt gy , doe dit uur den loop der tijden staan , Die mooglijk weêr op nieuw van rampen zwanger gaan .Maar hoe ! geen offerdamp , geen lof , of wierookgeuren ? Neen ! - Neêrlands zaligheid ( ô waar zy gants volmaakt ! ) Zie daar hetgeen de borst des braven Staatsmans raakt ! Zie daar , wat Neêrlands Hoofd als zijner waard mag keuren ! Dit , Staatsman , zij uw werk , uw lofspraak , en uw loon ! Dit , de eêlste diamant aan uw ontzachbre kroon ! ' s Gravenhage , 1806 .Ex tempore .