(1895) Dus berst d ' erfvijant in , gelijck een springvloet paelen Noch dijck , noch paelwerck schroomt , en bruyscht in ' t lang en brêe En zet al ' t platte lant alom in bare zee .Waer hier prins Maurits en zijn Duitsche Riddersorden Gebôon het slaghzwaert ( datze op hunne zijde gorden , Alleen den naem van Gode en boetgezant Sint - Jan Ter eere , tegen ' t wreet en voorhuitloos gespan ) Te rucken uit den schee ; noit hadden Mechaes benden , In eenen jammerpoel van endelooze elenden , Dat keizerlijck palais gedompelt tot den gront , En Konstantijnstaat moght , veel trotser dan ze oit stont , Het hooft opsteeckende , de hooftkerck van Sofye Noch heden , op den naem van Jesus en Marye , Opgalmen hooren met een hemelsch koorgezangk ; Daer nu de kruisvloeck loeit en niet dan lasterstanck , In ste van ' t wierroockvat en zoete wierroockgeuren , Den hemel toezwaeit , van Godts englen te betreuren .De leste Konstantijn geeft midden in dien drang En onbekent den geest .