(1859) Wanneer de vogelen het winterluchtje ontduiken , Vindt hier de roodborst wijk in schaduw van de struiken ; En , als de bloesemknop zich los plooit uit het groen , Bouwt hy zijn nestjen hier in ' t altoos frisch plantsoen .Hier mag het hijgend hert , dat schijnt van dorst te stikken , Zich aan den vollen teug van ' t koelend nat verkwikken , En de ever rust gedwee in ' t ruischend biesgewas .Door woud en eenzaam veld vloeit de ongestoorde plasch , Tot waar hy in zijn loop de woelige oorden nadert Waar ' t menschdom in een kring maatschaplijk saamvergadert .