(1889) Zij bedacht nu ook , dat zij die meubels , die ornamenten niet meer gezien had van het oogenblik af , dat zij in dien verschrikkelijken nacht naar Jeanne Ferelijn gevlucht was .En elke herinnering , die opdoemde , bracht weder andere herinneringen met zich mede , zoodat zij ten laatste als een regen van weldoende , geurige bloemen of van pijnlijke , vurige vonken haar gemoed overstelpten .Maar zij zette de wandeling door hare nieuwe kamer voort en haar blik viel op een Japansche doos , die mevrouw Van Raat op hare schrijftafel geplaatst had .