(1898) - De smartelijke liefde die tothiertoe de kenschetsende trek was van het gemoed der dichteres , wendt zich om naar kalme gelukkige liefde : de zon die het bloemeken in zijn lente mild bestraald had , was langzaam aan het dalen gegaan , om te verdwijnen in een treurigen ondergang , aan den gezichteinder .Beroofd van het liefdelicht , vielen de blaadjes van het bloemeken samen , wachtend op den dood , toen een nieuwe zon oprees , badend in nieuw verkwikkend licht het treurend viooltje , dat , krachten puttend in die bron van leven , weer herbloeide , en zijn fijnste geuren tot die liefdebarende zon , toewierookte .Het eerste gedicht reeds van Passiebloemen : ‘ Diep in mijn droomen ’ dat nog al het wee der jongste jaren bevat , zegt in diepe wanhoop , de groote begeerte om te treden uit dat zenuwachtig bewogen leven van vroeger in een nieuw en kalm leven .