(1856) Hij groette haar niet , hij sprak niet , hij kreeg zelfs geen kleur , maar stond er zoo doodelijk bleek .De gordijn der bedstede beschaduwde het gelaat van den ontslapene ; het kleine lampje gaf maar weinig licht , en rieka flus - terde in den gewonen toon der ziekenkamer : ‘ ' t Is toch goed , daniël ? ’ Goed ! O , God ! en hij was dood .- Dood , en zij vroeg of het goed was .