(1837) Men vindt het verhaal bij Trithemius , en deze vertooning , gevoegd bij zijn sprekend metalen hoofd en zijne boeken de Secretis Mulierum en de Mirabilibus , versterkten de beschuldigingen van tooverij , die men tegen Albertus inbragt .Zijn verdediger Theophilus Raynaud weet zich niet te redden , dan door beide gebeurtenissen voor schandelijke leugens te verklaren ; maar tegelijk haalt hij een ander wonder aan ten bewijze van de heiligheid van Albertus - na drie eeuwen was namelijk het ligchaam van Albertus den Grooten nog altoos even welriekend ! ‘ Of deze tooverijen , ’ dus luidt het voorzigtig oordeel van Mandeville , die twee honderd jaren vóór Porta leefde , ‘ het gevolg zijn van bedrog of necromantie , durf ik niet beslissen .’ Ook Chaucer kende dezelve .