(1865) 2 .Uw adem , die ons ' t voorhoofd kust , Is nog van duizend geuren zwanger , En lieflijk kweelt uw lentezanger , Schoon alle vogels gaan ter rust ; - Uw hand strooit over gras en spruit , En op de half - gesloten knoppen , De laafnis van uw koele droppen ; En , als op ' t dor geschroeide kruid , Giet gij ze in onze harten uit .3 .