(1895) Boven de deur hangt een fraaie , naar harst riekende krans van dennengroen en een goedgemeend ‘ Welkom ’ in reusachtige letters op rooden grond , vroolijk omlijst door een grasgroenen rand van eikenbladeren .Op de tafel der eetzaal prijkt een verschgebakken taart , en rechts en links daarvan staan , in de schoonste symetrie , twee bloeiende heliotropen , de geliefkoosde bloemen der jonge vrouw , die een zachten geur verspreiden .Mevrouw Marianne voelt hare oogen vochtig worden ; zij gevoelt zich weder te huis , al is er ook niemand anders om haar te begroeten , als de dienstbode en de huisdieren .