(1919) De vluchteling zingt ; o Broeder , toen gij uit uw land den bloedgloed van ons huis zaagt smoken , der duitsche toorts haar rooden brand langs Vlaandren walmen zaagt en rooken , toen trof uw hart een diepe smart , toen werd uw hollandsch hart gebroken .En schreiend riept ge een broedernaam , gij riept hem , bleek , en wrongt uw handen ; ‘ o , Dat mijn goede broeder kwaam ' , ik wil mijn hart voor hem verpanden , o , dat hij koom ' , langs Berg - op - Zoom in ' t broederrijk der Nederlanden ! ’ Ach , wij verschrikt door leed en pijn , wij vloden bevend in uw armen , wij wilden samen broeders zijn , wij wilden leed aan leed verwarmen ; gij gaaft ons brood in onzen nood , gij gaaft uw koninklijk erbarmen .En , broeder , nu de dag ' raad stijgt en straks wij noode droevig scheiden kan ' t moeilijk dat ons hart nu zwijgt ; laat óns nu dankbre tranen schreien om al het goed dat gij nog doet aan ' t belgisch volk van Schelde en Leye .