(1919) Te zeer was ik verslonden in het aanlokkend schouwspel , en de slag van den sou op den blauwen plavei had een bekoorlijken klank voor mij gekregen , zoodat ik haast een ‘ stille vennoot ’ werd in het geestig spel .Maar hoorden zij nimmer den klinkenden jubel der onbewaakte knapen , iets ontsnapte nooit aan hun geoefend oor , n .l .