(1884) Beider hartstogt verplaatst ons te midden der tragische wereld waar de Fedra ' s en de Oedipussen , slagtoffers van ondoordringbare goddelijke raadsbesluiten , blaken van eene onnatuurlijke drift voor Hippolytussen en Iokaste ' s .René ' s onbegrensde hoogmoed en ziekelijke droefgeestigheid staan heden ten dage in zulk een kwaden reuk , dat men in verzoeking komt Chateaubriand een verleider te noemen die , door het schilderen van een wegslepend maar bedorven karakter , zijne tijdgenooten met voorbedachten rade op het dwaalspoor heeft gebragt .Dit oordeel is onregtvaardig .