(1912) Dan , gloeiend , voelt de jonge vreemdeling Hoe ' t binnendringend koeltje in kaf verwaait Wat eens als paarlen om die vingers hing ; Doch dat nu ' t ware graan werd uitgezaaid .En ook dit voorhoofd , als heur geur de roos , Zijn vroom vermoeden koestrend diep - verhúld , Die mond , zoo veel - begeerend en zoo broos , Het beiden liefst beloofde is hier vervuld .Een stem roept drangvol met een nieuwen naam , De tweede wereld breidt haar bloesemgouw En , luchtig zwevend door ' t omrankte raam , Verliest de schim zich in het wenkend blauw .