(1913) Geen struik zou er blijven in den moeshof , geen steen van het eeuwenoude fundament in den trouwen bodem .Hij had het morgenlicht zoo vaak zien fonkelen in de dauwdroppen der geschoren beukenhaag , over het vochtige grasveld ; hij had zoo vaak liggen turen naar de ijle voorjaarsschaduwen der linden op den verweerden gevel ; hij kende den geur der bloesems zoo goed .Er zou niets van blijven .