(1810) In uwen boezem bevinden zich ook vreesselijke wildernissen , die de verbeelding zelfs vreest te betreden , waar schrik en afgrijzen in duistere holen woont ; verlatene , eenzame streken , die eeuwig in nachtelijke stilte rusten ; waar geen geluid eener menschen - stemme klinkt , indien het niet de wanhopige klagten des ongelukkigen reizigers zijn , die , van zijnen weg verdwaald , van zijne reismakkers afgesneden , alleen in dit treurig gewest omdoolt .Zoodanig zijn de woeste en verschrikke - lijke rotsen van Hewoihat in het midden eener dorre en onvruchtbare heide gelegen , waar de zon hare brandende stralen op naakte klippen schiet , en eene verstikkende hitte de lucht door den weêrschijn ontsteekt ; zoodanig zijn de wild door elkanderen geslingerde bergen van Cauragahing , en Wellaponahoy , waar lasten van gescheurde en opeengeworpene klippen , in ongenaakbare wildheid , dreigend om hoog rijzen , en zich over het zwarte dal buigen ; waar , van wijd overhangende rotsen somtijds verschrikkelijke klompen zich door ouderdom of stormwinden , afscheuren , en , met doffen weêrgalm , van uithoek tot uithoek botsende , diep in den klagenden afgrond storten ; daar , waar geene gepluimde zangers hun nest bouwen , en alleen de gehorende nacht - uil , aan den rand eener vreesselijke diepte , slaperig zit te knikken , en elk oogenblik in gevaar van een ' wreeden val is ; waar , aan het graauwe voorhoofd eener overhellende en hooge rots , de steenadelaar zijne bloedgierige jongen voedt , en de gieren hunne ruischende vleugelen schudden ; waar het blazen der bergslangen , uit diepe holen maar boven stijgt , gelijk het suizen van eenen onderaardschen wind uit het opengeborstene aardrijk ; daar zijn spelonken van onmetelijke diepte , die geen straal van daglicht ooit bescheen , en waar een eeuwige koude nacht heerscht ; gapende kloven van gespletene rotsen , uit welke geene redding is te hopen ; zwarte afgronden , waarvan , met uitpuilende oogen , duizelig , sprakeloos en bleek , de ontzette reiziger terug treedt , als hij , aan den kant des steilen bergs , in de nooit betredene diepte blikt .- Boschduivels wonen daar , in vermolmde boomen , en hun blaffen weêrgalmt van verre in de eenzame woestijn ; zij verheffen hunne schrikverwekkende stemmen op de winden , en juichen in den middernacht .