(1637) Ghy saeght , jae wis ghy saeght , doen eerst mijn lot my leyde Te Bruyloft nevens u , hoe door het oogh sich spreyde Mijn vreughde tot in ' t hert , en dat ick , als een baeck Van volle vrolijckheydt , was yeder tot vermaeck .Niet dat de grage geur der op - gedischte spysen , Niet dat de Rijnsche vocht dees Vreugd deed in my rysen ; Maer datter , soo my dacht , somwijl een lieve vonck Vloogh van u vriendlijck oogh , somwijl een lachje blonck , Somwijl , als ick u hand , u sachte hand , eens druckte , Mijn wensch , en mijne hoop ' , in blijdschap my verruckte .Doch als daer nae den dagh , dien lieven dagh verscheen , Dat ghy my toe - ganck gaeft by u te zijn alleen , En ick daer door verlockt , mijn selven ginck verstouten , Van vryer als ick plagh met u te derven kouten , En u alsoo de vlam van mijn verburgen brandt Ontdeckte , en mijn hert boot tot een onder - pand Van on - vervalschte Min ; ick weet , ghy most bespeuren , Dat soo als ick u sach u hier in niet te steuren , Maer met een vriendlijck oog u weyg ' ren te bekleen , En met een soete lach te segghen sachjes neen .