(1863) ' t Geglim der maan , in zomernacht , verwekt een ' zaalge rust ; in ' t hemelblauw de sterrenpracht getuigt van weelde en lust ; kom , mijn lieveken , kom ! De nachtdauw , die als zilver glanst , verkwikt het hert der jeugd , en ' t loover , dat zoo aardig danst , noopt ons tot stille vreugd ; kom , mijn lieveken , kom ! Ook ' t geurend veilken , in de wei , wenkt ons zoo mild in ' t groen ; wel laat ons dan , waar ' t ons gerei , een sluimeringsken doen ; kom , mijn lieveken , kom ! Het nachtegaalken zingt mij voor , het kweelt van zoete min ; o , drong mijn liêken in uwe oor en zoo uw hertjen in ! kom , mijn lieveken , kom ! Tirelijn .Toen ik in ' t woud , in ' t geurend woud , der lieve vogels oponthoud , lest wandlen ging met blijden zin .dan zong een vink de zoete min , en riep zijn gaaiken wonderfijn : tirelijn , tirelijn ! En hosch ! het gaaiken was gauw daar , door loover , brem en doorelaar , in ' t warme nest , vol liefdelust ; het heeft gekust , het werd gekust , en ' t riep ook mede ' t gul refrijn : tirelijn , tirelijn ! Ik , arme , zing reeds maanden lang , vol stil verlangen , mijn gezang ; zij blikt zelfs door haar ' venster niet ; zij hoort nogtans mijn vurig lied , maar roept al spottend met mijn ' pijn : tirelijn , tirelijn ! O , Kom mijn ' liefste ! Wat heb ik vaak zoo droef geschreid , in eenzaamheid : kom in mijne armen , blonde meid ! uw bijzijn geeft mij zaligheid , kom in mijne armen ! Gij , die van mij zoo wordt bemind , mijn aardig kind , o , kom mij kussen ! als de wind , die kussend ook de bloemen vindt , o , kom mij kussen ! Want waar ik droomend henenga , of waar ik sta , ik mis u , liefste ! kom weldra , Zoo roept mijn lied mijn herte na : o , kom mijn ' liefste ! Remedie .