(1904) Zij wroetten in den kleipap , die op den duur van hun vingers niet meer kon en kregen van den eenen dag op den anderen hun kleederen niet meer droog .En altijd voort hield de regen aan , ziepelde in lange stralen langs de stammen der naaktgeplunderde boomen , druppelde in gestadigen drup van de euzingen , om alle zand en leem tot modder te verwerken .Boordevol stonden de grachten en als monsterarmen zonder handen op een slagveld staken de groote , van hun bladeren beroofde beeten de arbeiders uit het slijk der kouters tegen .