(1828) Neen , de Jeugd mag lusten kwelen , Lier en feestcymbaal bespelen ; Zy , zy weet van stroken , streelen , Kusjens drukken malsch en zacht ; D ' armen Grijzaart ( ach ! ) vergingen Al die lustherinneringen , En zijn toon is jammerklacht .Zingt hier , jeugdige Poëeten , In de tuimelvreugd gezeten Tusschen Schoonheid , Wijn , en Min ; Zwelgt met hart en mond en oogen Zielverhemelende toogen Van tiendubblen nektar in ; Stort ze in stoute Dichtrentonen Als rechtaarde Febus zonen Golvend uit op de elpen Lier , En ontsteke , vlamme , en bruische , Waar uw zwellende adem ruische , Alles van geheiligd vier ! Hupple ziel en hart en aâren Op de golving van uw snaren , Op de tokkling van uw hand ; Zingt wat Grijzaarts eens gevoelden Eer de jaren ' t vuur bekoelden Dat in uwen boezem brandt .Zingt ( gy moogt daar wy verstommen , ) Van de prille jeugd ontglommen , Wat den Bruiloftsdisch betaamt ; Wat , zoo ' t frissche maagdenwangen Met een blosjen mag bevangen , Zoo ' t geen argloos hart beschaamt ! Zingt die zoete zielsbetoovering , Dien triomf der Minverovering , Die dit zalig paar verwacht : Zingt die zalvende Echtgenoegens : Zingt wat jaren zuchtens , zwoegens , Oplost in een enklen nacht .