(1897) Ik , Harald Reginfriedszoon , door de hand des één ' gen Gods gesteld tot Soeverein van ' t Neerlantsch Rijk en menig machtig volk , koning van Denen , Friezen , Abotriten , van Franken , Saksers , Beieren , Soraben , Wilzen , Smeldingiers , Avaren , Britten , Bulgaren , Langobarden en Wasconen - ik die de kristenkoning wordt genaamd , daar ' k verder legde Christi zachte juk op ' s heidens nek , dan eenig vorst , ja zelfs dan Karl , de groote Frankenkeizer , ' t deed , daar ' k samenklonk tot één Rijk alle rijken door zonen van mijn norenvolk gesticht , daar ' k wat in ' t Noorden Harald Schoonhaar won , Rollo in Galliën , Rorik in Rusland , Knoet in Brittanje , Roger in Siciliën , met ' t Friezenland door keizer Hludwig mijnen voorvader Harald Halfdanszoon beleend , Walacria , Flardinga , Mereweda , Kinhem en Rostringen - tot één domein versmolt en leerde ⁀ er Christi vredewoord - ik riep u saam , mijn broeders , en u eed ' len , om zwaar beraad .Mijn voetwond heelt niet meer , een zwart bederf vreet voort in vleesch en been , mijn hand kan niets meer dragen , ' t eigen wicht is haar te veel , - zoo wordt des denkens vracht mijn hoofd te zwaar , daar ' t giftig bloed er ruischt brommend als water in spelonken , - soms - als nu - scheur ik den sluier met geweld en hef de loomë oogleên van voor de ⁀ oogen , aanschouwend klaar des Rijks en mijnen staat , - weldra ontzinkt die kracht weer - en mijn geest drijft smartloos , machtloos , met des levens ebbe op duistren stroom van droomen , als een kind , en wacht , eerlang voorbijgaand aan Gods voeten , Zijn reddende gebaar .Ziet mij , de schaduw herkent ge des nabijën Doods .