(1830) Het is een der aardigste studiën van het dierenleven die er bestaan ; zoo geestig , zoo los en toch zoo puntig geschreven , dat de lezing een ware verkwikking en verpoozing is .Men zit gezellig vóór aen open haard des winters met dat boek , en droomt dan van lange wandelingen door bosschen , waar de hond u vergezelt , die telkens zijn ooren spitst , omdat hij de sporen van een natuurgenoot van een ander ras snuffelt .En terwijl gij zoo voortleest , en met den schrijver medeleeft , tikt telkens de Fourierist u op den schouder .