(1904) Lang bleef hij zoo , suffig , zonder wil , het hoofd tegen de loods , moeïg kijkend naar de onderste , groenige plank , naar ' t aangestoven zand , naar de steenen - de steenen , het braaksel dat - ie begon te ontleden - zoo precies as - ie wist wát ' r in was - jodekoek met krente en sucade - enne koffie - Niks vies - niks vies - Je wist wàt ' t was - jodekoek met krente - krente en sucade - enne koffie - Maar de benauwing kwam nog eens .Hij braakte den stank terug , den stank van de kamer , den stank van de plaats , den stank van de scheemring .Inert - stuttend tegen de loods , blauw - wijdde in z ' n hoofd de zee - bij - avond - de zee eentonig van zang - en ' n vinnig - zwart zeiltje in de verte - en ' n violet kartelwolkje .