(1875) Een Ghebedt in s ' doots nooden .Als my eenighe sieckte quelt , niet om verstrangen , Als de neuse scherpt , verbleecken de wanghen , Als die lippen bestaen te blauwen , Ende den pols begint te flauwen , Het vleysch nae rotten begint walchelyck te stincken , Als men praet van graven , van sincken , Als mijn vrienden t ' goedt meer dan het leven begeeren , Als mijn maghe gheen spyse can verteeren , Als mijn memorie faelt , de crachten beswycken , Als des doots voorboden openbaerlycken blycken , Als de leden allenskens beginnen te sterven , Als ick alle troost op Aerden moet derven , Als den Duyvel my aenport of ick sal vry , gaen , O Godt , alst my al faelgeert , wilt my dan bystaen , Een daghelycx Gebedt , om quytscheldinge van zonden te vercryghen .O Heere Godt , tot u com ick nu gaen , Met den armen zondigen Publicaen , Mijn ooghen ter aerden soo wil ick keeren , Ende mijn groote zonden kennen leeren , Ende slaen mijn zondighe handen voor mijn borst , Dat deerlyck met de zonden is bemorst .