(1895) De dochter zou den neus opgetrokken hebben , trok er den neus voor op en niet weinig ook , als ze thuis kwam , maar Hend zelf verdroeg al den last van den kwalijk riekenden bok met de praatjes er over van de kwajongens meest , die daarvoor haar huisje bezochten , even vulgair van buiten als van ziel ; zij verdroeg met norsche kalmte hun vuil geleuter , schoon het haar meer walgde dan de bok zelf , en dat alles om Gijsjen alleen .De ongure aardigheden van grooteren ook , die de geiten dreven naar Bokken Hend , aardigheden , die men wel durfde bij het bok - wijf , kretsten haar meer in de keel dan de stank van het ruigharige leelijke dier .Was zij niet de dochter van de oude Gijs uit den Planken Wammes , van dat oude beest ? Wat was er aan Hend , die ook al een onecht kind had , natuurlijk , wat was Hend Hut ? Och , ze was niets , dat wist ze .