(1850) ‘ Onbeleefderik ! ’ riep Baes Gansendonck in gramschap ‘ wat staet gy daer zoo lomp te lachen ? Pak u weg ! ’ ‘ Ja , Baes .’ Kobe ging in den hoek van den haerd zitten en snoof met wellust den hazenreuk op , die uit eene achterkeuken in geurige walmen tot hem kwam .Onderwyl blikte hy in het vuer , doch luisterde met schynbaer onverschillig gelaet op hetgeen men omtrent hem al zegde .