(1913) De oever aan den overkant was een steile rots geworden , ruig en roestig , op plekken zwart glimmend van mos , en daarboven , heel in de hoogte , helde de vale muur over het geboomte heen .En in die schemering , in die stilte klonk gedurig het ruischelen van het water , of er in een ander oord een koor van bekende stemmen een juichzang zong .Het was warm in Reinberns borst , zooals op een zwoelen zomerdag wanneer de zon in het loover broeit .