(1884) De bloemen moeten zeggen , wat zij niet durft ; de starren doen , wat zij niet kan .Zij gebruikt alles , en hangt haar souvenirs evenzeer op aan de witte ijspluimen , waarmede de winter de struweelen kuift , als aan de welriekende sneeuwbloem , die de lente over haag en heester strooit .O zalige dagen , waarin alles bezield schijnt en leeft voor onze verbeelding ! Laten de mannen van de werkelijkheid u bespotten , de wijsgeeren u verachten , de ongelukkigen u beschuldigen , de bejaarden u vergeten , - toch zijt gij de schoonste des levens ; toch zijn uwe droomen de zaligste , uwe bloemen de geurigste , uwe schatten de rijkste : gij korte , heerlijke dagen geeft den mensch meer , dan al de volgende lange te zamen ! Die u gekend hebben , zullen niet wreed genoeg zijn u te verstoren ; allen , wie gij zorgen , tranen , of bloed gekost hebt , vergeven het u om uwer herinneringen wille ; en zelfs zij , die roemen in hunne kalmte , benijden den jongeren hun zoete onrust .