(1887) Sophia was er midden ; Maar werd eens anders bruid .En Neêrland sloeg aan ' t bidden Voor die Germanje - spruit : ‘ Wat slag is daar geslagen ! o Aarde - en Hemelheer ! Zijn aan het eind haar dagen ? Geef ons Sophia weêr ! o Roos van onze rozen , Zoo geurig en zoo schoon .Zult gij niet langer blozen Op uwen levenstroon ? ’ - Daar bomden dof de klokken .