(1871) Ghy kust en leest de blaên die eeuwigh leven : De leliën met roozen over stroit ; Spierwit satijn met martelinckt beschreven , En bloetkorael op sneeuw , dat niet ontdoit .Dáer ziet men druck het padt tot blyschap banen ; Dáer puft de stanck des kerckers ' t weeligh hof ; Dáer kiest uw lust geen perlen voor die tranen ; Dáer veeght men kroon en scepter uit , als stof .Terwijl de jeught , met ydelheên geladen , Den oogenblick des levens wulpsch verquist , Leert d ' aendacht hier de tyranny versmaden En d ' ydelheên , noch ydeler dar mist .