(1898) Heidi was er dadelijk en begreep de moeielijkheid , waarin zij geraakt waren .Zij plukte spoedig eenige welriekende kruiden , hield deze Distelvink onder den neus en zeide vleiend : ‘ Kom hier , Distelvink , je moet zoet en verstandig zijn ! Je zoudt daar afvallen en een been breken en dat doet verschrikkelijk zeer .’ Het geitje keerde zich snel om en vrat uit Heidi ' s hand vergenoegd de kruiden op .