(1861) - En Maria - zij had de handen over de borst gekruisd en staarde den vreemdeling aan met eene zalige verrukking , als ware een engel uit den hemel bij hare woning nedergedaald .En toch het lied was niet zoo hemelsch - het was eene improvisatie van een jeugdig gemoed , dat rusteloos jaagt naar vrijheid en lucht , naar liefde en genot - het fladderen van een veelkleurigen vlinder over de geurige bloemen - het zingend stijgen van den leeuwerik , die wel voelt dat hij boven voller toonen kan slaan , maar die telkens toch weer neêrzinkt op aarde .Een grijsaard was intusschen uit de hut getreden .