(1875) | 248 WT harder wee riep - Adam ,6 Weest gegroet Maget Maria verheven17 Weest vrolijck en jubileert ,25 Waer is de Dochter van Syon ?50 * Wie kan leven , sonder beven ?70 * Waer toe ô mijnen vriendt zijt ghy ,77 Wy loven u kleyn ende groot ,103 Wilt tot ons neder - dalen ,125 Wilt ontspringen , lof , sancksingen ,139 * Waer toe Jesu zijt ghy gekomen ?229 EYNDE . Inleiding .Er bestaat in ' s menschen hart een gevoel , zoo diep als de afgronden der zee , zoo uitgestrekt als de blauwe gezichteinder , zoo verheven als de vlucht van den adelaar en tevens zoo zoet als het gemurmel van het vlietje door de malsche weiden of het gelispel van den zachtwind in den geurigen rozestruik .Dit zoo natuurlijk gevoel is de liefde tot onzen vadergrond .