(1725) Al moestenze met een Mollenbek wroeten tot in den aartsdarm der natuur , ze zouden hen niet ontzien gelt te winnen , en ze hebben gelyk , want ze kennen niets anders , en om die reeden lagghenze al zo veel over den schralen troep der wysaarts , gelyk de andere spotten , met den rykdom der onnozelen .Onder de laasten wil ik niet hooren , schoon ik onder de eerste niet kan zyn , want met de schatten des tyds te lagghen in een Stad , en in een Land , daar men by naar niets anders zoekt , ruikt naar een vreedebreuk by de geltschraapende Batavieren ô Neen , eêr ik myn oogen sluit voor myn eigen dolheit , en dit Boek opoffer , aan de buiën der alvernielende eeuw , moet ik uitgillen ; dat het gelt het eenige is , dat in Europa gezogt wort , en schoon een klein hoopje deugtzaame Lezers hier ligt tegens zal aan woelen , zo maak ik my stout , dat ' er onder het getal van hondert , zo ' er zo veel zyn , altoos ten weinigsten negen en negentig zullen gevonden worden , die zekerlyk , is het niet openbaar , in hun harten zullen gewaar worden , dat de zugt tot de klinkende geltbel in hen zo ver niet verstorven is , of ze zouden met hun opregte pootjes nog al eens toe tasten , zo hy een goud drolletje liet vallen voor hun verstorvene oogjes .Och , myn goeje slokkers in de verzoekinge , en in den proef moet men zyn zelve leeren kennen , want veel zusjes zyn kuis , om dat de broertjes niet toevlooijen , en veele verzaaken met een hoogmoedig hart , het geenze niet konnen door gemaakte nederigheit krygen , maar in ' t midden der aardse wellusten zig te ontdoen van de wereld is hemels .