(1895) Wat een overvloed van aangename Weener - herinneringen , die zich aan ons opdoen ! Want hier zijn wij reeds aan de bevallige voorsteden , die den overgang der groote stad tot het land vormen .Van den geur van den wijn , van de tonen van het gezang schijnt deze liefelijke streek onophoudelijk doordrongen ; een klein , maar kostbaar koninkrijk van de Vroolijkheid , haar aanzijn alleen scheppend uit zichzelf , geen bijzondere gebeurtenissen noodig hebbend om zich te openbaren uit zichzelf en voor zichzelf .Hier begint de krans van die lustige muziekdorpen , waarin het volkslied en de volkshumor welig bloeien , waarin het ' s levens hoogste doel schijnt , landwijn te drinken en naar de oorkittelende wijzen der Grinzinger , Sieveringer - en hoe al die andere kapellen en kwartetten heeten mogen - te luisteren .