(1852) Als ' t glaasje in ' t ronde vrolijk zwiert , En ' t hart door vreugde is opgetogen , Dan wordt der blijdschap bot gevierd , Zij vlamt , zij tintelt elk uit de oogen ; Maar hoe de vreugd ook stijgt ten top , Uw bijzijn moet het werk bekroonen , ' t Gevoel van ' t hart welt hooger op , Als gij er zijt , o lieve schoonen ! bis .Gij zijt bij disch , bij vreugd , bij wijn , Een bloemenkrans , die door zijn geuren Ons in een hemelhof doet zijn , Waar alles smelt in zachte kleuren ; In rozenperken zweven wij , Wanneer ge uw glanzen wilt vertoonen , Gelukkig dan dit uur , dat gij Hier bij ons zijt , o lieve schoonen ! bis .Wij achten u gelijk een bloem , Waaraan geen schender zich durft wagen ; Gij zijt van dezen disch den roem , Daar we op uw bijzijn glorie dragen ; Van hier , wiens taal u blozen doet , Wie vrouwen kieschheid waagt te honen , Draagt op zijn tong zijn vuil gemoed , Het schoone alleen behaagt de schoouen ! bis .