(1894) Alles lokt met onweerstaanbare kracht naar buiten , alles streeft , om de drukkende hitte van den vervlogen dag en nacht in den lieflijk geurenden morgenwind te vergeten .Des daags , als de loodzware stralen der tropische zon het oog verblinden en de borst benauwen , als het fijne , brandende stuifzand den voet verschroeit , als geen enkel tochtje de lucht beroert , als de waaiers der klapperboomen in melancholische rust ten hemel wijzen , als de uitwaseming van plant en vrucht den dampkring met scherpe , bedwelmende geuren bezwangert , des daags doet het Javasche landschap met zijn eeuwigen zomergloed zich te machtig , te geweldig , te hevig voor , om op de warmste sympathie van hem te kunnen rekenen , die in minder gezegend oord geboren , alleen de trage stralen van Europa ' s noordwester zon over zijne kindsheid en jongelingsjaren zag opgaan .Maar des morgens , als eene frissche koelte door ' t geboomte ruischt , als een overvloedige dauw het verwelkte groen eene nieuwe kleur schenkt , als de opgaande zon maar even de toppen der palmen en waringins met gloeiend purper kust , des morgens is het geheele landschap met frischheid en liefelijkheid getooid , des morgens viert de jonge dag zijn heerlijkst hoogtij met de frissche ochtendkoelte , des morgens breekt de nieuwe lente aan , de eeuwig schoone lente der tropische gewesten .