(1900) ’ Eigenlijk was hij hiervan niet volkomen zeker , hij was door zooveel raadselachtigs omgeven dat hij niet wist wat hij te hopen of te vreezen had ; gelukkig werd hem geen tijd gelaten om zich al te veel te verdiepen , in deze onrustige overdenkingen .De zuster heelmeesteresse kwam binnen , vergezeld van de kloosterlinge die den dienst had ; hare uitspraak was gunstig aan het verlangen van den patiënt , met het gevolg dat wij hem een paar uren later rustig zien zitten in een gemakkelijken armstoel , gewikkeld in zijn kamerjapon en een ontbijt nemende met geurige chocolade en fijn kloostergebak , zoo dicht mogelijk gezeten voor het hooge boogvenster , waaruit de zachte zuiderlucht hem toestroomde ; voor ' t oogenblik zoo tevreden met zijn toestand , als hij het zijn kon in afwachting van de komst dier geheimzinnige toovergodin , wier magische staf zich beschermend en helpend over hem had uitgestrekt .Toch was hem geduld en kalmte aanbevolen ; hij begreep dat hij zou moeten wachten tot de aangekondigde muziekmis was afgeloopen , hoewel hij niet vatte in welk verband de tegenwoordigheid van het hof en den kardinaal ( dien gevreesden kardinaal ) kon staan tot het bezoek der beminnelijke schoone waarnaar hij smachtte .