(1821) De een , ' t hoofd van zijn kwartieren vol , Dacht dikwijls overluid ; En de ander , bij het woord kwartier , Zag naar een herberg uit .En prees de Jonker d ' eerbied aan , Dien ' t oude valt te beurt , En hoe men ouden wijn en min Altijd de besten keurt ; En hoe het fijnste wild , nog versch , Niet smaaklijk wordt gebruikt , En ' t haasje d ' echten geur ontbeert , Ten zij het aadlijk ruikt : ‘ Mijnheer ! ’ zeî Jan , ‘ ' k laat u En de oude min meteen , En houd het met een jonge meid En oude munt alleen .’ En sprak hij van zijn ' ouden stam , En noemde man en paard ; Jan zeî : ‘ Ik stam van Adam af , Den oudsten stam op aard ' .