(1907) In zijn dieper wezen welde die herinnering op , ongevraagd , hij wist niet hoe of wat er wonders was aan dien avond en ' t was de eerste keer dat ' t hem te binnen viel .Maar nu hervoelde hij de stemming met heel zijn wezen , hij rook den geur van de lucht en duidelijk hoorde hij den zanger weer die bachten eene elshaag entwaar verscholen , lucht zat te geven aan het liedje dat hem getroffen had als eene weeklacht , als het minnewee zelf , als de roep in de stilte , de wanhoop van ' t onvoldaan verlangen en de ontgoocheling tevens van iemand die er alles van ondervonden heeft .Uit een onbewusten nood paste Louis nu dat gevoelen aan zijn eigen toestand , omdat hij wilde genieten van zijn treurigheid die zijn geluk scheen te zijn .