(1657) Soo Lief heeft God den mensch ghehadt , Sijn liefsten schat Hy aen hem waeghde ; Die ons verloste met sijn doodt , Op dat in noodt Gheen mensch vertsaeghde : Der slangen steeck genas u pijn , O medecijn ; Van die u vreesen , Geen kruyt noch plaester soo geacht , ' t Welck had die macht Ons te genesen .Christus wies naem gesalfde luyt , Ghy salft u Bruydt Met balsem heerlijck , ' t Welck Arons salf - oly aenwees , Die Davids prees , In Psalmen leerlijck : Och Heer wy zijn dood ' lijck gewont : Maekt doch gesont Der Zielen qualen , V soet - ruyckende balsem goet In ons gemoedt Laet troostigh dalen .Heylicht ons Heer , inwendich meest , V woort en Geest Streck ' ons in ' t leven : Als Melck en wijn , daer meed ' ons hert Gevoedet werdt ; ' t Welck ghy wilt geven , En noodight elck om niet gewis , Wie dorstigh is , Tot u te komen : Want het rantsoen kan met geen gelt Worden vol - telt , Voor ' t helsch verdomen .