(1853) Herinnring ! - stemmen uit de dagen Van onze jeugd , gij klinkt mij zoet ! Als harpakkoorden , door den wind in vlagen Uit verre vlaktens meêgedragen , Omruischt ge in zachten toonval mijn gemoed ! Vriend , weet ge ' t nog , hoe wij elkaêr verstonden Van d ' eersten dag ? hoe elk van ons getrokken was Tot d ' andren , en het hem ontroerd in de oogen las , Dat hij op aerde een broeder had gevonden ? En hoe ons leven sints tot éen versmolt , Gelijk twee stroomen , welker water , Te saem gevloeid met liefdrijk golfgeklater , In éene bedding zeewaerts rolt ? Gedenkt ge ' t nog , hoe spoedig ge in uw herte Een plaets vondt voor mijn kinderlike smerte ? En hoe mijn mond , op éenen dag , De plooi nam van uw kinderliken lach ? En dan , ons droomen , vriend , ons jonglingsdroomen ! Ziet gij ze nog , bij ' t ruizlen van de boomen , Waerdoor de zon heur tintelvonken schiet , Of waer de maen heur tooverglans op giet ; Ziet gij ze nog , naer ' t rijk der idealen , Gelijk een blankgewiekte duivenvlucht , Uit onze ziel opstijgen , en verdwalen In heemlen van verrukking en genucht ? En later , als van uit die heemlen , onze zielen In donkre waerheid en op harde werklikheid , Met hun geknakte vleuglen nedervielen ; Weet gij het nog , hoe wij de bitterheid Der tranen , aen elkanders borst geschreid , Vergaten , daer wij toch elkander gansch behielen ? III .En thans , - thans is ' t de Vriendschap niet Alleen meer , die , gelijk voordezen , Als meesteres in uwe ziel gebiedt ; Thans moet de Liefde er koninginne wezen ! Maer toch , ' k benij haer die veroovring niet ! Neen ! want gij hebt de ziele thans gevonden , De zusterziel , die ge op de zaelge stonden Van onze broederlike dweeperij , Met hemelglans en hemelgeur omgeven , Stil - lachend zaegt voorbij uwe oogen zweven ; Gij hebt op aerd de maegd ontmoet , die gij In droomen niet dan met eerbiedig beven D ' onzichtbren kus van uwe ziel dorst geven ; Gij drukt ze aen uwen boezem thans als bruid : En dus - stort op heur hoofd , stort al de schatten , Die ooit uw herte mocht bevatten , Gelijk een milden regen uit ! Laet heel den hof van liefderoozen , Met zoo veel zorg door onze hand Weleer in uwe ziel geplant , In frissche kransen om haer voorhoofd blozen ..