(1782) - Ruischende beekjes , kronkelende stroomen , bevallige lustprieelen , en wat ook de verbeelding der Dichteren heeft uitgevonden , om een aangenaam verblyf te maalen , zyn niet altoos de woonsteden van onvermengd vermaak , of ongestoord geluk .De hooplooze florio kwynde , eenige maanden lang , op de lustryke oevers van de Severn : hy klaagde over de wreedheid on het onvermurwbaar hart van de schoone annabella : hy klaagde zyn leed aan de wateren diens strooms , die , ongevoelig voor zyne jammerklagten , voortvloeide : hy verzamelde de Lelien des velds ; doch zy waren zo wit niet als annabella : de reuk van de bloeiende Roos haalde niet by haar adem : de Lammeren waren zo schuldloos niet als het hart van zyne Beminde ; en haare Stem won het in welluidenheid van het schoonste veldmuzyk .- Met der tyd , nogthans , werd florio aan annabella door den Egtenband veréénigd , - de klagten des Minnaars houden op .