(1840) Een Bard zat , op zijn harp gebogen , By ' t nederzinken van de nacht .Een traen blonk in zijn peinzende oogen : ' t Was aen u , Neêrland , dat hy dacht ! Op eenmael klaert het treurig duister ; Daer ruischt een harp der starrenzael .Een schim , bekroond met hemelluister , Daelt neêr , en spreekt deez ' hartetael : ‘ O heldenstam , o vrye Nederlanders , Bly zag de Hemel op uw broederliefde neêr .