(1867) ’ In de ‘ Poesias ’ stuit men telkens op kortere of langere zinsneden , waaruit afkeerigheid van den krijg en hetgeen daartoe behoort , luide spreekt .Noemt hij in een zijner sonnetten , getiteld : ‘ Sobre il anhelo con que cada uno trabaja para logear su objeto ’ ( Over den ijver , waarmede ieder zijn doel tracht te bereiken ) de ‘ atrozmilicia ’ ( ijsselijke krijgsdienst ) en gewaagt hij in eene ‘ Cancion de un patriota retirado a su aldea ’ ( Lied van eenen vaderlander , die naar zijne woning buiten zich begaf ) van Mars ‘ con su herrorosa sana , sonando sus trompetas ij tocande sus cajas ’ ( met zijne verschrikkelijke woede , zijne trompetten stekende en zijne trommen roerende ) , in het te voren genoemde ‘ Refiere ’ zingt hij : Ik zing de mannen niet , die als een vreeslijk wee , Der volken welvaart fnuiken met der volken vreê , De teedre moeders moorden naast haar dierbre zonen , De doehters schenden en verwoed de vaders honen ; De tempel van den roem ontvang ' hen in zijn hal , Bij ' t schittren van der zege luid trompetgeschal ; Nooit zal ik in mijn lied een geurgen wyrook branden , Alsof ' t voor helden waar , voor wreede dwingelanden .Mogt het daarbij bevreemden , dat Cadalso , teruggekeerd in zijn vaderland , het kleed der militaire orde van Santiago ( St .