(1905) Als gij den gloed van het hemelsche blauw , Hier onderschept door het lommer der boomen , Daar , in zijn kracht , over ' t grasperk ziet stroomen , Kleurig van bloemen en blinkend van dauw ; Als ge , in genot en bewondring verloren , Waar gij den voet zet op ' t geurige mos .Dwaalt door de slingrende paden van ' t bosch , Schromend het ruischen uws kleeds te doen hooren , Dat het den zang van een vogel zou storen , Waar hij zich wiegt op een lageren top ; Als gij de riekende sneeuw dezer dagen Donzig ziet rusten op boomgaard en hagen ; Als gij de meibloem bespiedt in haar knop ; Als gij u bukt naar uw blauwe violen , Gistren in klemmende windsels verscholen , Maar met den morgen verlost van haar wrong : Lieve , temidden van loover en bloesem , Is daar geen vroolijke stem in uw boezem : ‘ O , gij zijt jong ; gij zijt jong ; gij zijt jong ? ’ Lente des levens ! O , lente van vreugde ! Lente van schoonheid , van frischheid , van kracht ! Feesttijd voor alles wat zoet is en zacht , Voor wat ooit zinnen en harten verheugde ! Lente van weelde , van lust , van genot , Schittrende blikken en blozende wangen ! U voegen bloemen en blijde gezangen , Adem des levens , en zegen van God ! Heerlijker weelde is daar nimmer te smaken , Zoeter bewustzijn of zaliger vreugd , Dan dat vervoerend besef onzer jeugd , Als wij tot leven en lieven ontwaken ! ..