(1788) Zoo even koom ik weder van een lieve rustplaats ; mijn boomgaard ligt in een dal , dat aan de noordzijde door een steilen heuvel beschut wordt , en aan de twee zijden door een digte heg van meibomen omboord is ; terwijl er aan de zuidkant een helder beekje langs vloeit ; hij strekt tot weide voor mijne geiten en schapen , met hunne jongen .Hier zat ik in de lommer van eenen schaduwrijken appelboom , wiens vrugtjes reeds gezet zijn ; de meibloemtjes ademden lieflijke geuren , die de gedienstige zefirtjes mij op koele wiekjes overbrachten .Ik had den eenvoudigen , maar treffenden veldzanger Gessner bij mij ; ik las dien lieven zang : der wunch , die een juiste teekening was van mijn genot .