(1900) ‘ En waar denkt gij , dat wij nu zijn ? ’ ‘ Hier , ’ antwoordde Barendsz , terwijl hij met den vinger de plaats aanwees en den bootsman het kaartje overreikte .Terwijl deze het bezag en narekende , zeide Barendsz op eens met een gesmoorde stem : ‘ Laurens ! geef mij wat drinken ! Ik word zoo wonderlijk .’ De knaap sprong op en haastte zich , aan het verzoek van zijn vader te voldoen .