(1912) O neen ik - diep genoeg al schrijnt mij ' t ongeluk Mijns broeders Atlas die ter avondlandsche steê De zuil des hemels en der aard te stutten staat Met zijne schoudren , kwadelijk te wiegen last .Met deernis ook zag ' k hoe de reuzge burchtheer van Kilikia ' s grotten , het strijdbarnend monster met Zijn honderd koppen , door geweld beteugeld werd , Grimmige Typhoon die al goden weêrstand bood , Uit grouwelijke kaken sissespreidend vrees .Hij bliksemde uit zijn oogen schrikstijvenden gloed Als ging zijn oerkracht nederhalen Zeus ' bewind .