(1870) Ik trok naar het zuiden en betrad den klassieken bodem .Italië , had ik hat donker azuur van uwen hemel niet aanschouwd , de geuren uwer bosschaadjes niet genoten , uwe Madonnaas niet bewonderd ! Vergeef mij , vergeef mij , Ellen , verstandige Ellen , dat ik mij niet bedwingen kan , dat niet kan jegens u , ’ riep hij uit , de eene hand voor zijn oogen brengend , als of hij bevreesd ware werkelijk te zien wat zijne verbeelding hem voor den geest bracht .‘ Violetta Contarini was haar naam , ’ fluisterde hij .