(1876) Een jongen , die daar voor zich heen loopt te droomen en versjes maakt , is meestal niet het ideaal dat zij zich van hunne zonen vormen .De moeder integendeel , met die fijne gave van divinatie , der vrouwen aangeboren , hoort reeds het ruischen van de vleugelen der muze , waar de vader nog steeds in gemoede zich meent te moeten beklagen dat hij een jongen heeft - die soest .Bij haar vindt voor zijn dwepen en droomen het jeugdig talent een open hart en een open oor , en daaruit ontspint zich als van zelve een band , zoo innig , zoo heilig , als misschien geen tweede op aarde .