(1858) Doete de Troies .Als het aardrijk weêr ontspruit In gebloemt ' en geurig kruid ; ' t Beekjen weêr in bochtjens kronkelt , En van hupplend zilver vonkelt ; Bosch en wedergalmend dal Daveren van ' t vreugdgeschal Der ontwaakte filomeelen Die het lied der Liefde kwelen ; Wacht dan , Schoonen , wacht u wel Van het zoete minnespel Waar de grazige valleien Zachte veldtapeeten spreien , Door der Lente hand gestikt En met bloemen overstrikt , Waar violen en narcissen Strenglen door de waterlissen .Slangen schuilen daar in ' t gras , Slangen loeren uit den plasch , Glad van huid en fraai van kleuren , Die ge voor gebloemt ' zoudt keuren ; Tintlend in den zonneschijn , Maar inwendig vol fenijn , Gift dat de aders op doet zwellen ! Hoort niet wat men moog vertellen , Dat zy zonder spits of tand Vrolijk dartlen in de hand , Argloos om de kniën strekken , Schuldloos hals en boezem lekken , Kusjens drukken zonder beet , Vreugde zoeken zonder leed , Glippen , glibbren , wentlen , springen , En geen mensch naar ' t leven dingen .