(1850) - ‘ Laat ons den kleine volgen , ’ zeide de Hertogin tot haren vorstelijken gemaal , ‘ want ik wil toch eens zien , hoe bij zijne boodschap verrigten zal .’ De knaap was inmiddels een zijpad ingeslagen ; hier groef zijn vader aan een perk , dat spoedig met de schoonste en geurigste bloemen uit een ander werelddeel zoude versierd worden .- ‘ Vader ! ’ riep de blonde kleine dezen reeds van verre toe , ‘ vader ! wij zijn rijk , zeer rijk ! ’ Onder het loopen had hij reeds de fraaije blin - kende muntstukken uit het papier genomen , en nu hief hij zegevierend den rijkdom in de hoogte , welke , volgens zijne meening , onmetelijk was .