(1807) ’ - Thans oordeelde ik het welvoegelijk , mij te verwijderen ; doch mijne schoone Zangeres veroorlofde het niet ; haar dringend verzoek paarde zij bij dat van haaren broeder , om mij over te haalen , eenige dagen bij hen te vertoeven , en beweerde , dat iemant , die ledigen tijd genoeg hadt om haare gezangen met gevaar van zijn leeven te beluisteren , ook den tijd moest hebben , die ' er noodig was om haare gesprekken in prosa aan te hooren , ‘ ' t geen mijn fort is ! ’ voegde zij ' er nevens .Wij traden in eene fraai versierde Salon ; de schilderijen , daarin hangende , verbeeldden trekken uit de geschiedenis der Romeinsche helden , en door de openstaande raamen drong in het vertrek de balsemgeur der Spaansche jasmijn , van de sering en de oranjeboomen , rondom de Salon geplaatst .Omtrent middernacht wierdt ' er een kostbaar avondmaal opgedischt , waarvan de stille giovanni , met eene eenigzins stijve beschaafdheid , de honneurs waarnam , terwijl zijne beminnelijke zuster alle de bevalligheden der blijgeestigheid ten toon spreidde .