(1889) Zoû men morgenochtend kloppen aan haar deur , te vergeefs , steeds te vergeefs , en zoû men haar ten laatste zoo vinden ? ! Verschrikkelijke gedachte ! Zij baadde zich in haar zweet , en hare vingers zochten het medaillon .Dat portret mocht men niet op hare borst vinden ! Zij richtte zich op en rukte het portret uit het medaillon .Zij kon het niet meer onderscheiden , want het was donker geworden in heur vertrek en het licht brak reeds in haar oog ; alleen de gele glans van een lantaren , vlak voor de huisdeur , viel dof binnen .