(1901) .Wat nu voorbij ging , waren menschen op klompen ; duidelijk hoorde hij de blokken op den harden , drogen aardeweg ; de klank van veel stemmen drong tot zijn keuken ; uit de verte aandeinend kwam een gerucht tot hem als het ruischen van machtige boomkruinen en opeens barst het los , als op een gegeven teeken : een oorverdoovend geraas : schijven , die op elkander slaan ; pooken op potten , horens , die loeien ; stemmen , die krijten en boven alles schril en hoog : fluitjes , al de fluitjes van het omliggende , al de zweepen , al wat gerucht kan maken ..