(1912) En was daarbij de overtuiging van den vervulden plicht , was daarbij hunne wederkeerige genegenheid hun geen onuitputtelijke schat van geluk en levensblijheid ? Nog eene andere zon had den weg gevonden , om het nederige huisgezin met een nieuw en glanzend licht te bestralen .Het eerste liefdegevoel , die kuische bloem der ziel , was in het hart van Victor ontloken ! Toen hij nog een kleine jongen was en ter gemeenteschool ging , had hij wel dikwijls met de kinderen van eenen groentenverkooper in eenen hof gespeeld , langs welks boorden tusschen koolen en selderplanten ook wel rozen en violieren geurden .Van dien tijd zijns levens was hem slechts de herinnering bijgebleven , dat daar een klein meisje woonde , met bloemige wangen en groote bruine oogen , dat zoo hard kon loopen en altijd zoo uiter - mate vroolijk danste en sprong ! Hij was het evenwel nog veel minder vergeten , dat zij liefst met hem speelde en hij ook gaarne in den wijden , groenen hof met Christientje Verdonk rondhuppelde ! De tijd had het aandenken dezer kindervreugde in hem zeer verzwakt , en wanneer hij nu weder bijgeval op eene koffie in de gebuurte zijne oude speelgenoote terugvond , had hij in den eerste moeite om ze te herkennen , want Christina Verdonk was nu eene schoone , frissche vrouw geworden , vroolijk nog , maar ingetogen en zedig .