(1853) .Wie roemt dan ' t leven niet en de aarde als heerlijk schoon ! Zij wordt me een lustwarand , waar enkel rozen bloeijen , Waar louter liefde en vreê den boezem kneedt en roert , Wanneer mij ' t vriendlijk uur naar de ouderwoning voert , Waar wij , vereend van zin , voor hooger weelde ontgloeijen ; Waar de eendragt zit ten troon en liefde wetten geeft , Waar zaalge kalmte ruischt en nimmer stormen jagen , Waar ik , reeds jongling , nóg den zoetsten naam mag dragen : Den naam van kind nog voer , waar ' s ouders ziel aan kleeft .En roept des Heeren dag de Christnen God te loven , En dragen groot en klein en arm en rijk te zaâm , Voor Hem in rang gelijk , den zoeten broedernaam , En stijgt in d ' eigen galm hun aller beê naar boven , En klimt uit aller borst het zielverheffend lied , - O , bij dien dank , dien lof , dat plegtig nederknielen , Dat zingen , God ter eer , van millioenen zielen , - Wat schouwspel is zoo grootsch , als ' t geen onze aard dàn biedt ! ' s Gravenhage , 1853 .