(1858) Dan ach ! wat kan ' t vervolgen baten ! Zijn wederzin ontaart in haten ; En zy , zy wordt een ijdle stem .Vermoeid van ' t heen en weder dwalen , En van den Zonnegloed verhit , Terwijl hy om wat aâm te halen , In schaduw van de Ahornen zit ; Vernam hy by de heete vlagen Van een der felste zomerdagen , Het murmlend ruischen van een vliet , Die op een hooger grond ontsprongen , En door eene engte heengedrongen , Met suelheid langs de struiken schiet .Hy geeft zich op het stroomgeklater Naar d ' oever , gants met kroos bezet , Maar vindt onzuiver , drabbig water , Zich rollend door een slibbig bed .