(1896) Die lieve Emilie , die zoo vriendelijk was , maar zeker niet zooveel van haar Jacques kon houden als zij van Désiré .Onder haar kruisbeeld geurden de rozen , en buiten , voor haar open raam , zag ze de lichtgevende insecten vliegen .Hetzelfde voorgevoel als van Désiré kwam nu over haar , en terwijl ze tot laat in den avond uit haar klein venster hing , geloofde ze vast in een gansch gelukkig leven met hem .