(1904) Wat was het groot stil rondom buiten ; alle avonden drong die gewaarwording zich op , wanneer in den late de nachtwind hoorbaar sluipen kwam langs het tuinhuis en om de boomen henen .Dat kwam telkens terug ; maar alle avonden ook kwam voor hem dat geregelde nieuwtjespapier die prachtige rust storen , met het gevoel dat een duf riekende kelderlucht brengt die waaien komt in een frisschen dampkring , ' t Was maar een oogenblikkelijk gevoel , dat spoedig wegstierf zoodra alles in huis sliep en de stilte voortging te suizen boven den onzichtbaren tuin die voortgroeide in de heerlijkheid van den nacht .Doch van avond waren de gesprekken die de nieuwtjes volgden dubbel vervelend , de lucht der versche drukinkt die opvloog uit de nog vochtige bladen , onuitstaanbaar leelijk ; ' t was als een verouderde ademtocht uit de hijgende longen der stad , een versufte echo uit een woelig en haastig leven .