(1866) in - nemende der vaderlandsche kroegbezoekers .Wat humanitair en alleszins onzer gevorderde begrippen waardig denkbeeld van den Gemeenteraad der Hofstad , den ongelukkiglijk beschonken geraakten landgenoot , den man , met wien de natuur het wreedaardig spel speelt hem onbestand tegen de werking van het geestrijk vocht te maken , toch , in zijn zwijmel , nog de zoete gedachte in te prenten , dat hij belangrijk heeft mogen meêwerken tot de viering van het nationale feest : dat , met andere woorden , uit zijn stinkenden mesthoop , het schoonste en geurigste feestbloemtjen ontsproten is .Eere de Hofstad ! Dáar heerschen verlichting en fijne toon .