(1895) Zijn hoofd is van het fijnste goud , Zijne lokken zwart als een rave .Zijne oogen zijn als duiven aan beken , In melk zich badend , in edelsteen gevat , Zijne wangen als balsembedden , Die geurige zalven doen wassen , Zijne lippen zijn leliën , Druipend van overstroomende myrrhe , Zijn mond is zoet , Gansch lieflijkheid .Zoo is mijn liefste , O dochters van Jeruzalem ! ' t Spreekt vanzelf dat de bruidegom zulk een lofdicht niet onbeantwoord laat .