(1850) De vogel zingt in schelle galmen , Eer hy te rusten denkt ; De krekel tjilpt uit gras en halmen , Geen zon meer , die hem zengt ; De gulden kever snort en mompelt , Eer hy zich in zyn bloembed dompelt .Terwyl de luchtstroom door de twygen , De vliet op keijen ruischt , Terwyl een heimlik fluistrend hygen Door riet en biezen zuist , Stem ik in ' t koor der schepping mede : Een zucht , een lied , zie daar myn bede .* * * Daagliks sloop ik in ' t priëelken , Waar my gul een meisj ' ontving , ' k Schattede dal rein juweelken , Dat me koos tot lieveling .