(1725) Gy hebt ons overeilt , ô dood ! met uwe schigten ; Een krygsman neêrgevelt , die niemand kon weêrstaan , En , eêr men ' t naauw ' lyks wist , zo was de slag gedaan , Waar door hy neder dook , die voor geen wereld zwigten .Het reukvat van de ziel , en borstlap , ryk van steenen ; De meiter onzes Gods , ja ' t kleet der Majesteit , Die waaren hier by een , dog waar toe meêr gezeit , Wyl traanen lippen zyn , die enk ' le klanken weenen .Tapt my het water af , of ziet ik moet verdwynen , En worden tot een Zee , ô wakkere Amstelaar ! Maar ach ! waar dwaal ik heen ? daar ieder schynt een baar , En Gysbregts erf een kom van duizent cristallynen .