(1898) Wij gevoelden ons rijk en gelukkig , toen wij een geheel vat met water zagen gevuld , waarvan de voorraad verscheidene dagen zou kunnen strekken .’ Het is maar de la vile prose in vergelijking met de volgende , schilderende verzen : Het regent ! - hoor dat lieflijk ruischen ! ' t Is of men harpmuzijk hoort suizen ! Zie in het leeggeschudde vat , Den gaârbak van het kostbre nat , Het hooger klimmend water bruisen ! Wat zijn die eerste droppels zoet , Die de opgekrulde lippen vangen , Die ' t oog besprenklen en de wangen ! Wat doet die eerste teug hun goed ! Wat spreidt zij frischheid door hun bloed ! ' t Is fijne wellust , hemelweelde , Als nooit hun borst of aad ' ren streelde , Die ' t leven uit den doodslaap wekt ! ' t Is Nardus , waar zij ' t hoofd in doopen , Die , uit de wolken neêrgedropen , Met balsemgeur ' t gewaad doortrekt ! Ter Haar ' s muze heeft de wieken hooger willen uitslaan , eer zij dezen zang besloot , en wij zouden de laatsten zijn er ons eene aanmerking op te veroorloven , dat hij Hanou dankend en biddend voorstelt , dat hij ons in hem den indruk der stilling van den nood op al de schepelingen vertegen - woordigt ; doch waartoe die regenboog , waartoe de profeetsy welke hij den scheepsheelmeester in den mond legt ? Er is niets onwaarschijnlijks in , dat de eerste zich op dat oogenblik zou hebben vertoond , maar Een vlag - guirlande uit licht geweven ! is een bewijs te meer , hoe vruchteloos de nieuwere poëzij zich afpijnigt natuurverschijnsels in beeld te brengen , welker verklaring door de verspreiding der kennis gemeengoed is geworden .Hanou zelf vertelt ons , dat hij , ‘ om den gezonken moed zijner lotgenooten weder op te wekken en te verlevendigen , hen verzekerd had , dat zij den eerstvolgenden Zondag zouden worden gered .