(1826) wen zij den wereldkloot , Van uit het hoogste punt des hemels , voor haar blikken Als smelten doet , en dreigt de kudden te doen stikken , welke wij niet alleen om dat stikken geheel moeten askeuren , maar ook , wijl zulk eene verzengende , tirannieke majesteit beter aan eenen gengis - khan , dan aan de eerste men - schen in het Paradijs , zoude te pas gekomen zijn .Sifflé gevoelde dit zelf , en tracht de uitwerking te matigen , door bijvoeging van het volgende : Doch deze heerlijkheid , waaruit uw adel blijkt , Weet gij te tempren door een zachtheid , die gelijkt Aan de avondschaduw van de koele en sombre dreven , Waarin de Godsstem ruischt , terwijl de blaadren beven .Doch hierdoor verviel hij juist in het gebrek , dat horatius , in de eerste regels van zijnen brief aan de Piso ' s , zoo geestig gispt , en tegen zijn voorschrift : Non placidis coeant inmitia .