(1920) Dit alles smeekte en weeklaagde in de ongekunstelde zangen van die jassenmenigte in de kerk van De Panne in Mei ' 15 .Buiten geurden de duinroosjes in witte onnoozelheid , de zee in haar vernieuwd blauw zijden gewaad , lispelde van leven en liefde , en ook daar binnen in de harten , was het één trachten voor vernieuwing der levensbanden , blijde thuiskomst , zegevierende intrede in ' t verloste vaderland - het Aardsch Paradijs ! - En ' t zou nog vier jaar duren ! Wie zal zeggen nochtans of die gebeden van den eersten oorlogsmei , niet de dauw waren waaronder de oogst van 1918 - de welige en rijpe - gedijde ? God is eeuwig en lankmoedig : hij laat het graankorreltje in den schoot der aarde rusten tot het ontbonden is en gereed staat tot levensvruchtbaarheid .Hoe lang blijft een gebed , in den schoot zijner bermhertigheid , tot het levensbrood wordt ? Dat is zijn geheim .