(1792) Ja , Helden ! door wier vuist De ketens zijn vergruist ; Wij zeegnen nog dien grond , Waar Vrijheids zetel stond .Als hier de wind met stofjens speelt , Dan ruischt een zachte stem ; Een stem , die Vrijheids boezem streelt , Erkentnis geeft haar klem ; Dit stof - dat God beviel , Omkleedt een vrije ziel ; Een held stierf op deez ' grond , Dáár - wáár dit bloemtjen stoud .Zo weeldig als de boterbloem Haar malsche blaân ontvouwt ; Zo bloeide eens der Bataven roem - Nooit snood verkocht voor goud ; Nooit door gevloekt belang Gewijd aan vreemden dwang ; Neen - heilig was die grond , Waar ' t stulpjen veilig stond .