(1728) Daar legt d ' onnoozelheit , door ' s broeders euvelmoet , Te wentelen in brein en in onschuldigh bloet .Een eeuw ' ge duisternis bedekt zyn stervende oogen , Zyn roode mont wordt blaau met lootverf overtogen , En ' t aangezicht verliest al zyn bekoorlykheên : Gelyk een bloem , die , door den majer afgesneên , Legt neêrgevallen in het stof en slyk der paden , En geur en kleur en glans verliest uit zyne bladen .Het hoog gebergte zag het stuk , en klaagt en weent .