(1887) Haar huid scheen haar als door een dunne laag was , gevoelloos en zacht - prettig , bedekt .In de vensterbank , volgend op die , waar zij vlak voor zat , had de logementhouder vier bloempotten laten zetten , met roode en witte rozen , wier reuk zwaar - zachtjes om Mathildes hoofd kwam hangen .Een logge zandwagen knerste voorbij , rechts over den weg , het zweepgeknal klitste , trok af en grommelde voort in de verte .