(1852) ' t Is een zaligheid , den indruk dier bergen en beken en watervallen te gevoelen , al schijnen u ook spookgestalten te omgeven .o ! Denk ik aan dat genot , eens op Java met volle teugen genoten , dan begrijp ik den dichter , als hij zingt : o Bergen , die mij nog een sombren zucht ontwringt ! Gij , op wier ruwe spits , in mijmering verzonken , Mijn geest zich zelf verloor , van zinbedwelming dronken ! Voor wier verheven schoon ik ' t strelendst zoet vergat ! Ach , dat ik vóór mijn dood u eenmaal weêr betrad , ' t Oproerige gebruisch der zaamgevloten wateren Beluisterde in uw kolk , hun beekjens hoorde klateren , Hun stroomen ruischen langs uw ' afloop , en het dal Weêrgalmen van den schok van hun ontzagbren val ! o Wie geleidt mij weer uw sombre gallerijen En donkre paden in ! II .De tijger en de dieren .