(1899) Om haar neusvleugels was een klam , koud kriebelen ; overal voelde ze pijn , voelde ze zwakte : ze was zóó moe , zóó moe - en toch zonder slaap .Het nachtlichtje begon te ruiken ; Anna wipte uit haar bedstee met plotselinge wilskracht ; de bedstee kraakte ; dat maakte haar bang .Maar toch ging ze , blootvoets , en doofde in de keuken het lichtje .