(1905) Niet eens kan hij den tijd een seconde vertragen of doen versnellen , maar de tijd beschikt over hem naar willekeur , roept hem in ' t leven en hij komt , maakt hem ouder , en zendt hem heen zonder op zijn wenschen of omstandigheden te letten , en hij gaat , de tijd is zijn gebieder .Wat blijft er voor hem over in die slavernij ? Heeft hij iets waarover hij zelf kan beschikken ? Is het niet een ellendig bestaan te worden opgeroepen en te verschijnen , om weer ongewenscht en ongevraagd bij ' t eerste bevel te moeten verdwijnen ? Ware ' t niet beter nooit geroepen te zijn , indien we toch niet mogen beschikken over den duur van ons bezoek ? Welke gastheer is zoo onvriendelijk als de Tijd , die u ongenoodigd oproept , u dringt deel te nemen aan den maaltijd des levens , maar u wegzendt , zoodra het hem behaagt , den een reeds bij den aanvang van ' t feest , als hij zijn begeerige blikken richt op de geurige spijzen , die prijken op ' s levens disch ; den ander , terwijl hij met den mond vol geniet van de goede gaven der tafel , een derden , juist als hij op ' t punt staat een malsch eendenboutje aan den mond te brengen ; terwijl daarentegen menigeen moest blijven aanzitten , die óverzadigd van alle genietingen des levens zat is ? Hoeveel gasten , die straks blijde en vroolijk waren in gezelschap van hun echtgenooten of familie , vrienden of bekenden , zitten eenzaam en verlaten te treuren aan denzelfden disch , die anderen een feest bereidt .Welk een dwaze vertooning is toch het leven met den Tijd als ceremoniemeester ! Hij regelt en schikt en ordent alles zonder iemands verzet en naar niemands zien , de dwingeland ! O , hoe ellendig , niet heen te mogen gaan als men verkiest , niet vrij , maar enkel de slaaf , ' t gewillig werktuig van den Tijd te zijn ! En de droefheden van het leven , de onbegrijpelijke mysteriën van het zijn , de ellenden der afhankelijkheid en der onmacht overmeesterden mijn wezen en vernietigden alle kracht , die in mij was .