(1647) Op de Stichtelijcke en Werelilijcke Rijmen van de selve .WIe schatert met een kuyssen galm , In mijn verstockte ooren ? VVie kittelt met een dunner galm , De vriendelijcke chooren Die aen den Rijnvliet zy aen zy Op geur ' ge oever - transsen Met maeghde stem , en rymery De toon van vreughde daussen , Is David op - gheresen Of wil het Orpheus wesen ? Neen ziel ! vermoeyt door handt - ghebaer , Van heylsaem letter - knaghen , Dat gadeloos en dierbaer paer Op silv ' re dauw ghedraghen , Die sacht albaste wiecken deckt , Van lieve vrolijckheden , Tot sorgheloose sanghers streckt In ' t hof van eeuw ' ghe vrede ; Bevrijdt voor vloecktrauwanten , Rinkinkende Bachanten : ' t Is een bly - gheestigh Ionghelingh , VViens hooft vermast door yver Na streeft tot ' s wereldts wonder dingh Den loffelijcxsten Schryver : Hy knielt , en bidt den Hemel aen , Met op - ghetooghe sinnen , En spreeckt soo , VVereldts ware waen , Hoe kan ick u beminnen , Ick wensch , ick haeck , te wesen By ' t onbepaelde VVesen : Hy neemt met een sneeuw - witte handt , Sijn gulde Phenix - veder En wijst , en ons , en ' t Fransse landt Hoe een ghemoet , te teeder Voor ' s wereldts onweêr , bidden sal En ware Godheydt dancken , Dat hy beschut , behoê sijn val En afkaets wereldts rancken , En leer hem soo te draghen Soo als ' t hem sal behaghen : Hy springht op ' s wereldts schouw - tooneel En opent de gordijnen , Daer elck verspilt , verspeelt sijn deel En waen , voor waer wil schijnen , Hy leert ons hoe men groeten moet Zarp - soete Ioffer - dieren , En hoe men haer ontmoeten moet , En hoe men haer moet vieren Met sangherighe snaren Die vreughdt en aendacht baren .Schep moet , schep moet , ô koester - mat , Van veel hoogh - wyse helden , Die ' t Griecx Athenen in u stadt Eerhaftigh Leyden stelden , Ghy volghden ' t rymrijck Amsterdam Met onvermoeyde stappen , VVanneer De Laet maer voor sich nam Te klaev ' ren op de trappen Van d ' Heliconffe toppen Bespat met Heynsse droppen .