(1710) De Zeeuwse Kerkhaan .NU klapt de Kerkhaan bei zyn wieken , En laat den meester van het hek , De lugt van d ' oude sporen rieken , En ' t steken voelen van zijn bek .Nu durft hy zijnen kuif eens draayen , Spyt al dat Koninklijke bloed , Zijn Haan zal voortaan Koning kraayen , Die hy weet dat het wezen moet ; Het past ons zijn triumph te zingen , Dat Zee en Land den weerglalm hoor , Op dat de naklank door mag dringen , Daar hem de nabunr volgt op ' t spoor , Triomph , Triomph , het is gewonnen , De groote Veldheer legt ter neer ; Leert Hoven , wat de kerken konnen , Wanneer men vegt om staat en eer , Rust niet , nu gy zyt opgebroken , Hem , die als meester van den Tuin , U ligt een nieuwen kryg zouw stoken , Vol moet te vliegen in zijn kruin : Hy zoekt een bloetraat weer te spannen , Gelijk in ' t jaar van negentien ; Om u als kaf uit ' t graan te wannen , Hier moet gy ernstig in voorzien , Dan zult gy Kerkhaan Koning blyven , De Tuin weer vol van vrugten staan , En hy op uwe wenken dryven ; Daar hy nu pas is heen te slaan .