(1695) Laet my troost ' loos niet versticken , Wilt al voorens doch verquicken En verheugen mijn gemoet , Dat gy nu oock suchten doet .' s Lichaems zwackheydt waer te dragen , Hadd ' gy niet met een geslagen , En gewondet mijnen geest , O die wonde treft my meest ! En ick weet geen mensch te vinden , Die dees wonde kan verbinden , Die van stanck en etter vloeyt , En mijn ziele soo vermoeyt .Datse met het pack beladen , Van haer sonden en misdaden , Swaer gedruckt en seer geparst , In dees ' droeve klacht uyt barst : Koom ick dan , o Godt te spade ! Sal de deur van u ' genade Altijdt vast gegrendelt staen ? Nimmer voor my open gaen ? Ben ick eeuwigh uyt - gesloten ? Van u aenschijn wech gestoten ? Is u ontfermhertigheydt , Gantsch verkeert in toornigheydt ? Ach ! ick hebb ' met eygen handen ' t Vyer uw ' s toorns op doen branden , ' t Welck nu blaeckt met sulcken kracht , Dat ick heel daer door versmacht ! Om dien brandt weer uyt te lesschen , Maeck ick al mijn tranen flesschen Ledigh van haer bitter nat , Stort heel uyt mijn water - schat ! ' k Wensch van herten , dat mijn oogen Altijdt traenden , sonder droogen , ' k Wensche dat mijn vochtigh hooft Noyt van water wierdt berooft .