(1883) O Karin , Karin , waarom heeft uw wieg niet in een paleis gestaan , waarom moet ook deze illusie slechts een droom zijn ? ’ Hij staarde een oogenblik somber voor zich uit , maar dan streek hij zich de rimpels van ' t voorhoofd , en een overmoedige glimlach vloog opnieuw om zijn lippen ; ‘ ik tart u , Goden ; als het dan slechts een droom mag wezen , is het tenminste een schoone droom , en vóor heden avond wil ik niet aan ' t ontwaken denken .’ De snaren ruischten weer van gloeiend , opgewonden gevoel , maar toch , niet meer zoo jubelend , zoo zalig als te voren ; herinneringen , waaraan Erik niet gaarne dacht , welden bij ' t woord droom in hem op , de koning van Zweden wist wat illusies waren , die ten slotte in tranen eindigden , en waarvan hij bij zijn kroning gezworen had dat ze begraven zouden zijn - met de andere dolingen zijner jeugd ; hij wist hoe de smartkreet klonk , die vaak ' t ont - waken volgde , waaraan hij niet denken wilde .‘ Neen , neen , dat nimmer , ’ prevelde hij ; zijn hand gleed werktuigelijk langs de snaren , ‘ ik moet mijn hart van haar zoeken af te trekken , en ik wil het - maar vóor dien tijd moet ik haar nog eens weerzien , ja nog éen teederen blik moet ik uit die blauwe oogen opvangen ; daarin schuilt geen kwaad , zij is immers een kind , - zij zal den droom zeker nog sneller vergeten dan ik .