(1751) ô Heuchelyke tyd ! hoe lieffelyk , hoe zoet , Waart gy voor ' t rein gemoed ! Doch schoon die Bruilossdag verdween in ongenuchten , In arbeid , zorg en vluchten ; Godt , aller vroomen troost , die ziel met ziel verbindt , En al zyn schepsels mint , Geeft nog ' t vereenigd Paar een smaak van ' t zalig Eden , Indien zy ' t spoor betreeden Der ongeveinsde liefde , op de eed ' le deugd gegrond , In ' t Huwelyks verbond .De deugd bloeijt als een bloem , geplant door ' s liefstens handen In Salomons waranden ' , De bloem der eedle deugd behoudt haar reuk altoos , Als Sarons eed ' le roos .Maar ' k zal , ô heilryk Paar , haar geur noch glans meer roemen .