(1861) Evenwel daar was weelde aan het hof , smaak en letterkunde te Parijs - maar men moest ze niet alom verwachten als in het zuiden - men zou ze te vergeefs in Picardië of Normandië gaan zoeken - en doorliep men Italië van het eene einde tot het andere , de kleinste stad roemt op groote namen , het geringste hof kweekt poëzij en kunst , en alle edelen baden zich in pracht en weelde , dartele vrolijkheid en verfijnd zingenot , waarvoor de Fransche ridder nog geen smaak heeft , als hij gelukkig is in landelijke spelen en krachtige ridderoefeningen .De Italiaansche beschaving echter was geheel en al der ongeregtigheid dienstbaar geworden ; zij was de uitvindster van nieuwe zonde , ongekende gruwelen en ongehoorde zinnelijkheid , en zij verkankerde de maatschappij die zij verguldde en dekte den gapenden afgrond des verderfs behendig met hare schoonste bloemen , ja omwademde den verdoolde nog met bedwelmende geuren tot in zijn val .Van nu aan zou er naanwe gemeenschap tusschen Frankrijk en Italië ontstaan .