(1910) ’ Een oogenblik blijft hij nog in gedachten verzonken naar zijn beeld staren , glimlacht bitter en wendt zich dan af , terwijl hij in zichzelve herhaalt : ‘ Ach God ! waarom ben ik toch zoo , - ' k wou dat ik anders was .’ ' t Venster van de net gemeubeleerde kamer staat open en de frissche , gezonde , geurige lucht dringt er in breede stroomen naar binnen .' t Is reeds najaar ; de boomen en heesters van den tuin bieden aan ' t oog een heerlijk rustpunt door de zachte herstkleuren , die het groen schakeeren , de bloemperken zien er nog meestal kleurig en frisch uit , en ' t gras heeft een fluweelachtige tint .