(1660) hy nam De zuster minnelijck , naer zijn gewoonte , in d ' armen , En hief haer uit het stof , met hartelijck ontfarmen .Ick hielt op zijn genade ootmoedigh by hem aen , Met een bedruckte stemme , op elcke wang een traen , En badt , waer ' t mogelijck , dien heirtoght noch te staecken , Te minste vader niet te quetsen , door ' t genaecken Met zulck een vyantschap , noch reuckeloos zijn bloet , Verkout van ouderdom , t ' ontstellen , maer ' t gemoedt Des vaders , om den zoon tot stervens toe verlegen , Te troosten .ick beloof hem al wat vaders zegen Vermagh , oock zelf de kroon , met een gemeene stem En tegenjuichen van geheel Jerusalem , By vaders leven , te verzekren , toe te wijden , Om namaels hierom met zijn ' broeder niet te strijden .