(1881) Och , die overvloed daarbuiten en dat geldgebrek in huis ! De vette aarde , haar gewicht aan zilver waard , het weeldig hout , dat loofgroent in de lente , gekromd hangt in den herfst van zwaar en kostelijk ooft , de flonkerende juweelen aan de gouden kap der vrouwen , de overdaad bij gastmalen en feestgelagen : dat alles werkte er toe mede den armen meester te doen gevoelen hoe arm hij was .Want hetzelfde dorp , dat zoo naargeestig er uitziet op dezen Novemberdag , zoo vochtig , zoo klam , zoo druipend van water , het maakt een gansch anderen indruk als de lente met volle handen een sneeuwjacht van bloesems over de boomgaarden strooit en iedere boom daar staat te prijken , zijn welriekenden bruidskrans om het hoofd , of de herfst tuschen het frissche gebladerte haar gouden peren hangt , haar roodwangige appelen strikt .Groener weide is er op aarde niet , of ' t moest wezen in Green Erin .