(1892) Op den Zéédijk ging ze wandelend voort .In het vierkantig gerok der breede meiden liep ze buigend zacht ; in het stevig getrap der voortschommelende matrozen , ging ze , buigend zacht als waaiend riet .Onder de helmen diep , glommen heimelijk de oogen der stappende agenten , als waterpoelen in het ruig gestruik op de avond - hei .