(1887) Vlug als een vogel , vliegt de kleine schommel , Een krakend plankje aan lange koorden zwevend , Omhoog , omlaag , nu tusschen ' t loof verloren , Dan ' t grasveld rakend met gewiekte schaduw .Op ' t enge plankje , nauwlijks breed genoeg Voor ' t voetenpaartje van zijn lichten last , Staat , flink en fier , de handjes aan de touwen , Met vonklend oog en warmberoosde wang , ' t Langlokkig meisje en juicht , wen ' t zomerwindje , Vol loovergeuren , ' t gloeiend voorhoofd koel streelt , En ' t fladdrend haar , gedragen door den luchtstroom , Als gouden vleugels , rhythmisch op en nêer klept .IV .