(1842) Gy vindt ze dubbel schoon , kunt gy tot Moeder spreken : ‘ Hoe lieflyk daelt de nacht ! hoe frisch is de avondstond ! Hoort gy dien waterval , by de ingeslapen streken .Zoet waeit het windeken de geurge velden roud .In ' t eenzaem wolkgewelf ontwaekt een enkle starre , Als een vriendin , de troost der ramp die eenzaem schreit .