(1648) 3 Weeldrige dierkens , die soo vrolijck springht , Die op de tacxkens lieffelijck singht , En hebt sorge noch verdriet : Laes ! ghy sieter u droefheyt niet .4 Hier komt de Jager met sijn Bracken aen , Siet hoe hy snuffelt , en komt gegaen , En hoe loos hy u belaeght : Siet dat ghy ' t u doch niet beklaeght .5 Daer moet de Voog ' laer met sijn loose fluyt , Siet hoe hy ' t net en de knip set uyt , En queelt een soo vrolijck lied , Maer het is al tot u verdriet .