(1900) .Daar is de zaal , de rode en gele en gouden zaal , de zaal vol kronken klaarte , vol geuren en klanken en schrikkelijke uitzinnigheid .Daar beweegt , op de angstige maat van ' t orkest , de wiegende menigte als een zee die geen rust kennen mag , als een zee van verven en van driften , als een gekke zee van joepende lijven en harten - en arme harten , die verlangen en verloochenen en verwoesten , en misdadig zijn .