(1910) Dan voelde hij wel dat verlangens , vage en andere dan voorheen , in hem groeiden en zijn gedachten wijlden meer bij het onbekend later dan bij het leven van heden , - toch noemde hij zich tevreden en gelukkig , zoolang hij op deze wijs zou mogen voortleven .Hij bewonderde de groote ruischende boomen van den grooten tuin , de voorheen onbekende , prachtige bloemen , die hij mee verzorgde , ontroerden hem soms diep en in de boschachtige omgeving van den tuin vond hij veel plekjes , die hem lief werden .En hij dacht aan zijn groot , stil merenland , dat hij verlaten had , hij gedacht dit zonder het heimwee der eerste dagen , doch immer en immer weder , en hij had ' t ruischen der boomen lief , omdat het hem bewogener daaraan deed denken en de schitterende vreemdheid der bloemen deed oude , verbleekte droomen in hem herleven .