(1881) De kale , groezelige wanden , kleverig van den aanslag , die rook en roet en olie er op achterlieten , weggeslagen , verdwenen , vervangen door breede vergezichten - een flauwend verschiet , zilvergrijze tinten , weldadig koelbad voor ' t ontstoken , vermoeide oog - dat is een hoogtij voor den handwerksman als geen rijke er kent .Rose , op haar elleboog leunend , ligt naar Fadette te kijken , die op het grasveld rondspringt en ruikers plukt voor ' t gezelschap .- ‘ Hoe heerlijk ! ’ zegt ze als het lauwe westewindje haar hals en wangen strookt .