(1895) ‘ De beurt is aan u , Adolf ! ’ eindigde Erik .‘ De droes vervulle zulk eene beurt , ’ hernam deze , ‘ te vertellen hoe men teleurgesteld wierd , terwijl het bosch , dat ons nu omringt , de wellust van den middag geniet , een vogel hier en ginds , in enkele , volle , lange , zoete toonen zijne zege meldt , de zonnestralen door de twijgen neergezegen , zich in de geuren der woudplanten baden ..