(1886) Dit was de reden , dat ofschoon Jan haar dikwijls gevraagd had met vader te spreken , om eene eerlijke verkeering te krijgen , zij hem steeds verzocht had het nog eenigen tijd uit te stellen , angstig door de wantrouwende vrees voor haar vader .En toen Pietje voor de tafel staan bleef , met haar hoed en mantel aan , frommelend met hare vingers , blies haar vader een dampenden rookwolk uit , en keek haar nijdig van onder zijne borstelige wenkbrauwen aan .- Zoo , snotneus van ' n meid , wat ben je begonnen , viel hij uit , den pijp met zijn gehemdsmouwden arm uit den mond nemend .