(1910) Een andere dauw scheen op het groen neer te dalen .En over de struiken , over de kastanjebomen , tussen de oude muren van het park , over de stille en ' s winters zo witte vijver , over de sombere rotsen aan den bosweg hing een geurig gouddoorsproeid weefsel van liefdesherinneringen .Voortgesleurd in den maalstroom der aandoeningen , verjongd , verschrikt en van leven doorvlamd , trok Gabriële zich langen tijd terug in diepe zwijgzaamheid .