(1866) ’ - ‘ Goed , ’ zeide Van Zevenaer ; ‘ dan zullen wij de beslissing der vraag uitstellen , tot ik die lektuur heb ten einde gebracht .’ - ‘ Hei ! dat gaat niet , ’ zeide de Keizer : ‘ ik stem in met den Factor , dat het rijm van ij op ei niet kan doorgaan , ' t is , als Oudaen zong , een van die indringende en sleeplend ' ge basterdijen , Die thans zoo laf haar taal vertuijende aan den klank Des straat - toons , het begrip verbyst ' ren tegen dank , Wanneer men pijl in peil en zeil in zijl verandert , Voor rijzen reizen zegt , en verder opgeschrandert Zijn loutre armoedigheit in ' t rijmen dus bedekt : ‘ intusschen , ik zal de gevoelens der overige Sterren inwinnen ; vooraf echter het uwe , vlammende Komeet ! Hoe denkt gij er over ? ’ De Komeet had juist gedurende de voorlezing der notulen , welke hij met open oor en mond had aangehoord , den tijd gehad om wat op zijn gemak te raken , ja , toen hij van ‘ der cigaren lof ’ hoorde gewagen , de vrijmoedigheid bekomen om een schildpadden koker uit den zak te halen , er een keurigen lichtbruinen geel gespikkelden varinas uit te nemen en dien aan de vlam der kaars op te steken ; en hij was in het genot van het geurige kruid verdiept ; toen hij door den Keizer aldus geïnterpelleerd en uit zijn zoeten droom werd opgeschrikt .Bol , zijn verwarring bespeurende , herhaalde zijn vraag ; waarop de arme Komeet , eerst hem , vervolgens zijn neef , met een nuchteren blik aanzag , daarna hoestte , hemde , voor zich keek en eindelijk niets anders wist uit te brengen als : ‘ ja mijn heer ! ’ .