(1920) En ie bleef , plomp - verloren in z ' n leunstoel gezakt , vaag - genieten de zacht dooreenroezende Zondags - geruchten in ' t buurtje , poogde ook nu en dan schreden te onderkennen en stemmen .' t Ziltige briesie uit zee spoelde koelend door de gazen horren onder de raampies en kamde ' r door z ' n dikke ordelooze krullen en glipte verfrisschend tusschen z ' n losgeknoopte hemdsboord over z ' n borst , ie genoot van de zoutige smaak die ' t windje op z ' n lippen lei en rook en genoot d ' r ook reuk van taan en vischreuk in en snoof d ' r welgevallig naar .Z ' n oogen , even opengeklept , luikten in ' t zelfde oogenblik weer neer , daar de scherpte van ' t felle licht , dat frank door de vrucht - leege boom voor ' t raam sproeide , ' m pijn deed en verblindde en ' m ook de gansche berooide staat van z ' n kleeren en van ' t onordelijke kamertje deed zien .