(1873) Gistren drukte nog uw minnaar Driftvol uwe tengre hand , En gij dacht aan zalige uren , Aan den heilgen echteband ; Gistren badet gij in weelde , Daar de toekomst lachend scheen , Nu , nu wringt de dood zijn palmen Om uw tengre leden heen .Gistren waren nog uw paden Rijk met geurig loof bestrooid En gij zaagt des werelds zorgen Slechts met bloemen opgetooid ; Nimmer dacht gij aan het lijden .Nimmer kendet gij getraan , Nu , in ' t kile graf gezonken , Staart de dood u spottend aan .