(1910) Het eten was heerlijk , ze dronk voortdurend uit haar glas , dat de buurman dan weer vol - schonk en dacht geen enkele maal aan huis .De vruchten op tafel en de bloemen en het vochte herfstloof gaven altezamen één zwijmel - zoete geur , waarin Esther half - bedwelmd ademde met een gevoel van weelde en zaligheid .En voortdurend fluisterde die oude heer naast haar de allerliefste dingen , over haar oogen , haar krullen , en over nog véél meer , zoodat ze telkenmale bloosde , maar hem toch héél vriendelijk vond en héél galant .