(1869) ' k zie haren teedren stengel Door morgendauw verkwikt , En ruil met geenen engel , Wanneer zij naar mij blikt .De bloem der abrikoze Straalt minder aangenaam , En als de geur der roze Omwasemt mij heur aam .Gelijk bij hoogen vloede De zee ten strande woedt , IJl ik in minnengloede Dier lieve te gemoet .