(1895) Hij volgt haar met de oogen en bewondert , een en al verrukking , haar onschuldige , bevallige gratie .Een geurig briesje komt als een liefkoozing haar streelen en speelt zachtjes , vriendelijk met de gol - vende plooien van haar licht kleed en teekent de omtrekken van haar tenger lichaam af .Zij schijnt de fee te zijn der lente .