(1896) Eenmaal in beweging gekomen voelde hij zich of hij vervolgd werd ; hij rende dwars door de weide , den weg naar de gemeene woningen af , koos nabij het klooster een smal paadje dat naar de rivier leidde en steeds zijn gang versnellende sprong hij over greppels , sloeg de takken van jonge boomen op zijde , woedend dat hem iets in den weg stond .Snuivend als een bezeten dier spande hij zijn beenspieren immer met meer kracht ; een dikke doornentak van een rozelaar zwiepte hem in ' t gelaat , verschrikt stond hij stil en zag rond naar den tak - maar oogenblikkelijk weder zette hij zich in wilde vaart en het werd hem in zijn koortsen of hij gevolgd werd door een woelige schaar booze geesten ; nu zag hij schuins voor zich den ezelskop van een monster met witte oogen de maan aanbiddend , en hij week uit met een zijsprong , dan schoot hem in de beweeglijke schaduw het doodsbleeke schijnsel van een weerwolf voorbij , vlak voor zijn voeten wipten donkere gedaanten van padden zoo groot als mannen , uit de rivier stegen vormlooze , lange waterspoken , die hem de wierookgeuren van betooverende kruiden toezwaaiden ; in de boomen , op den grond , rechts , links , overal waar hij zag lichtten kleine venijnige vuuroogjes ..