(1893) Die ander die heet mediane Ende beghint dweers te ghane In midden der palmen van der hant .Loept soe al hute den nedren cant , Soe moeti , wien leet of lief , Bi naturen sijn een dief ; Eist dat soe bi den hende dorslaet Met eere linien , ende dorgaet Ende dan een cruce maect profect , Of twee of meer , daerup mect , Ten hende deelende als eene vane , Daer es haerthede bi te verstane ; Sciere ontset ende cort vergheten , Gherne drincken si wel ende eten , Ende van herten altoes blide Niet rike , maer rechte wech ter lide ; Spruter hute een telch cleene Ende dan dweers comt noch eene Die se beede dorslaet , min noch mee , So bedieden die crucen twee Toecommende wonden gruet In avontueren van der doot ; Gaet dese upwaert , ende wende Haer weder int cruce ant hende , Ende die stert ten cante keere , So eist tbediet te vaster meere .Hier namaels suldi den sin Bet verstaen , ic achts te min , Ende volghe , omme die minder pine , Der ordinanchie van den latine Die tafellinie , min no meer , Loept dwers , alse dander twee , Vor die vingere an den cant Van der palmen in die hant Toten cante huteghaende .