(1850) Tusschen ' t gindsche groen gebladert , Waar dat witte huisje staat , Waar bij ' t dalen van het zonlicht , Schoon het nachtegaaltje slaat , Daar , daar woont de hoop des harten , Daar , daar leeft mijn grootste schat , Grooter dan de gansche wereld , Voor mij ergens ook bevat .Ginder in dat lomrig tuintje , Waar die fraaie bloemen staan , Prijken geurige rozenknoppen , Lachen u de leliën aan .O , mocht ik een bloemke wezen , Uit dien liefelijken gaard , Daaglijks zou ik haar aanschouwen , Haar , mij meer dan ' t leven waard .