(1916) De letter is het zwaard , de geest de palmentak .’ En wijl nog Gabriël de laatste woorden sprak , Klonk daar een hemelsch koor van harpen en van veêlen , Een blij gezang van zachte en lieflijke englenkelen , En om haar was een geur van myrrhe en wierook beî , Die als een zware droom zich op haar oogen leî .Zij zag naar d ' engel op , doch deze was verdwenen , En alles was als straks vóor hij haar was verschenen .