(1845) Het lied van het hemd .Onvrouwlijk haveloos gekleed Viel ' t werk der arme naaister bang ; En toch , hoe zeer ' t hare oogen deed , En scherp door ' t eelt der vingers sneed , Weêr gingen naald en draad hunn ' gang - Stik ! stik ! stik ! De horst door wreed gebrek beklemd , Zong zij , met neêrgeslagen ' blik , Zoo droef het ‘ Lied van ' t , Hemd ! ’ - - - - - ‘ Werk ! werk ! werk ! Als ' t haangekraai van verr ' weêrklinkt , En werk - werk - werk , Tot door het dak ' t gestarnte blinkt ! Wat heet de vrouw hier vrij ? Wat , kent de kerk een ziel haar toe ? Veel ligter Turksche slavernij Dan Christlijke arremoê ! Werk - werk - werk ! Al wordt het ons in ' t hoofd zoo ligt , Werk - werk - werk ! Al vallen de oogen scheemrend digt ; Een naad , een boord , een spil , Een spil , een naad en weêr een zoom , Tot ik de knoopen krijgen wil , En ze aanzette in den droom ! o Mannen , wie ge ook zijl , U , wien een moeder ' t aanzijn gaf ! Het is geen linnen , dat gij slijt , Ons leven slijt gij af ! Stik - stik - stik , Hoe wêl ' t uw vrouw , uw zusters ga , Met d ' elgen ' dubblen draad naai ik Uw hemden en mijn wa ' ! Wat spreke ik van den Dood ! Ben ik dan voor ' t geraamte hang ? Helaas ! ter prooi aan elken nood , Gelijke ik ' t al zoo lang ! - Wat vastle ik menig middaguur ! De loonverlaging kent geen peil , - Ach , God ! waarom is ' t brood zoo duur , En menschenvleesch zoo veil ! Ik werk , werk , werk , gestaâg ; Ik slaap op ' t stroo vaak hongrend in ; ' t Zijn vuile vodden , die ik draag ; Wat vraagt ge , wat ik win ? Zie maar dit zolderhok eens aan , Daar ' k op gebroken ' stoel in huis , Verweêrd van dak , van vloer vergaan , Is nog zijn huur me een kruis ! Werk - werk - werk ! Van uur tot uur , altijd alleen , Ja , werk - werk - werk Als boeven , met het blok aan ' t been ! Een spil , een boord , een naad , Een zoom , een spil en weêr een boord , Tot alles meê in ' t ronde gaat , Als dwarrelden wij voort ! Werk - werk - werk ! In ' s winters doffe duisternis , En werk - werk - werk , Als ' t buiten zoel en zonnig is - Als ' t vrolijk zwaluwpaar Zijn nest bouwt onder gindsche goot , En ' k gaarne huns gelijke waar , En gaarne als zij genoot ! Och ! dat ik weêr werd , die ik was ! Och ! stond bet me eens nog vrij Te hupplen over ' t groene gras , Den hemel boven mij ! Den geur te rieken van ' t gebloemt ' , Te voelen als ik plag , Eer tot gebrek ik werd gedoemd , Ik , die niet uitgaan mag ! Een uur , een wijle , een omzien rust , Waar ' wèl aan mij besteed ! Geen vierdag meer voor Liefde of Lust , Maar Lijd tot troost in ' t Leed ! Och ! dat voor ' t minst ik schreijen mogt , Dat me ook niet vrij meer staat ; Want ieder drop van ' t zilte vocht Belemmert naald en draad ! ’ - - - - - Onvrouwlijk haveloos gekleed , Viel ' t werk der arme naaister bang ; En toch , hoe zeer ' t hare oogen deed , Toch gingen naald en draad hunn ' gang - Stik ! stik ! stik ! De borst door wreed gebrek beklemd , Zong zij , met neêrgeslagen ' blik , ( Dat hooger loon haar dra verkwik ' ! ) Zoo droef dit ‘ Lied van ' t Hemd ! ’ II .Des daglooners eisch .