(1894) De wisselwerking gade te slaan in pracht en verscheidenheid was haar een verheven genot , dat vaak wijding in hare stemming bracht zooals een maanlicht , fijn als photographie , bescheiden , stil - vredig , slapend , doch met zoo ' n enkel bladgeritsel , als een natuurhuivering trillend door de plechtige oneindigheid van zwart en wit .O , dat heerlijk bloemenleven waarover zij heenging , waarin zij jong bleef ! Haar licht kleed fladderde tusschen de lanen , haakte aan rozestruiken , was doortrokken van boschgeur .' t Werd haar in die volle gezondheid vreemd , dat de frischgekleurde wangen bleeker en bleeker werden , dat zij loom en moe was op hare wandelingen , want sleepend werd langzamerhand haar gang en wankelend haar tred , eertijds veerkrachtig als de boschgrond die haar droeg .