(1906) ‘ Kou breng ' k meê ! ’ lacht de ingehaalde ; ‘ “ Geur van kou ! ” ’ verzekert vader ; Immer hoflijk als een bruigom , Schuift hij moeders stoel al nader .‘ Eerst me ontdoen van de opperkleêren , En - de lamp op ; sluit de luiken , Beste junior ! Grage magen Willen meer dan Sprookjes ruiken .’ ‘ Moedershulp ’ had schuifgordijntjes Afgelicht en weggehangen , Valgordijnen laten zakken Over ' t liedje van verlangen , - Dralend sluit ik ; weg het maanlicht ? Sneeuw - en boompracht ? glanzig water ? Maar een ziertje mag ' k nog smokk ' len , Bouten opslaan - vlei ik - láter ? Onverbiddelijker bouten Zijn er sedert vastgeslagen , Zusje ! ook op de levensluiken - Maar iets keert er uit die dagen : Zooals bedtijd toen verzoend werd Door weêr lui ' en uit dien toren - Negenuurklok , die nog immer In Sintjan ' s - stad zich laat hooren - Zoo ook luidt er aan den avond , Donkere ' avond van ons leven , Nog een sprookjesklok , een feestklok Uit verloren lichte dreven : Diep uit saamdoorleefde jonkheid Rijst er nog een jeugdvertóóning ; Vroolijk nog looft navertelling ' t Naspel in hereende woning .