(1906) Met dat al , ik was niet zoo op mijn gemak als te Cnossus in het gymnasium , en niet ontevreden toen Aristion en mijn oom ons naderden en de maaltijd een aanvang nam , een maaltijd die , zoowel wat de spijzen die ons werden voorgezet ( nu zag ik voor het eerst slaven ; al het andere was door de jongelieden zelve in orde gebracht ) , als wat de vroolijkheid en de ongedwongenheid aanging , een waar genot zou hebben kunnen genoemd worden voor die geleerd had het te genieten .Reine bekers en reine harten , zooals Xenophanes zingt , frissche bloemen om het hoofd der gasten , welriekende balsem en zoete wijn in eenvoudige vaten , water als het ijs van de Ida , zuiver en helder als kristal , versche olijven , geurige granaatappelen en druiven , schimwit brood en honing als ambrozijn ..