(1918) Dan gaat ze van meubel tot meubel al speurend voorbij ; daar springt ze zoowaar , - ' t is nog nimmer gebeurd - op den schoorsteen , mijn kostbare vazen ten spijt .Zij sluipt met uitgestrekten hals aan het breekbare kleingoed voorbij en wijlt bij de klok , die z ' omsnuffelt , als wou zij de ziel van het uurwerk genaken .Aan alle kanten wordt het wonder betast en beroken , nog eens en ten derde male .