(1917) Wat Starr betreft , kon ik zien , dat hij niet zou wagen haar zijne ziel te weigeren , indien zij er om vroeg .Hij mocht zijne wenkbrauwen optrekken , of met zijne oogleden telegrafeeren , maar een zekere noot , in die pittige jeugdig - klinkende stem , bracht hem tot onderwerping in wat onze Duitsche naburen een Augenblick noemen .Geen wonder dat Tiberius - die er uitziet , alsof hij zonder repetitie voor leeuw kon spelen bij haar marteldood - in het stof kruipt en zich in allerlei bochten wringt als een schoothondje , wanneer zij haar slanken vinger opheft , als zij verlangt - wat trouwens hoogst zelden gebeurt - dat hij haar zal gehoorzamen .