(1791) X .Het zou dwaasheid zijn voor u , die zelf het zoet van een gelukkig huwelijk kent , alle de tafreelen van ons huislijk geluk afteschetsen ; gaarne evenwel zult gij ' er eenige , als proeven van mijne volmaakte tevredenheid , willen weeten ; te meer , daar sommigen u nader de denkwijs en het charakter van mijne vriendin zullen doen kennen ; o ! hoe zoet is het voor mij het blij gevoel dat mijn hart doet zwellen , medetedeelen aan eenen vriend , die mij verstaat ! Ik ging gisteren , zoo als ik u zeide , naar de menagerie om nannie optezoeken ; zoo dra ik daar kwam , vond ik de spooren van haare gangen , in de kruimels en korreltjens , welken hier en daar nog op den grond lagen ; onder verscheidene struiken zat eene menigte vogeltjens dezelve optepikken ; schuw voor mijne verschijning , vlogen zij al snorrende weg , en verborgen zig zoo lang in het loof , tot ik voorbij was ; ik trad ondertusschen naar het Mirthe - boschjen , en vond nannie , half zittende , half liggende , met een boekjen in haare hand , in een gerusten slaap ; Diaan lag naast haar , stond , zoo dra hij mij zag , op , doch maakte , als of hij bekommerd ware dat zijne meesteresse zou ontwaaken , geen gewag , en kwam stil , met een vriendlijk gedraai , naar mij toe , en nannie ontwaakte van zijne zachte beweging niet : zachtjes ging ik naast haar zitten ; ik zag haar boek , het was gesner , de dood van Abel , en , opengeslagen , bij den eersten zang , Abels liefdebetuiging aan zijne Thirza ; spraakloos en zonder mij te roeren , zat ik naast haar , hoorde naar het geruis van haaren gerusten adem , dat mij liever was dan het zachte windjen dat in de boomen zuchtte ; kommerlooze tevredenheid zweefde over haar zachtblozend gelaat ; elke adem deed haaren boezem beeven ; de Natuur rondom mij was allerverrukkendst ; haare gedaante was door de nu opgehoudene regens geheel vernieuwd ; de bladeren waren frisch groen ; de reuk van boomen en bloemen versterkend , de Tamarinde bloesem , de Mirthebladen , kon ik onderscheiden inademen ; de vogelen juichten met vernieuwde vrolijkheid en leven ; de wilde Kanaries zongen hun vrolijk lied , en de Tortelduiven kirden vertederend rondom mij ; ik gevoelde hun vermogen op mijn hart , en wilde zoo gaarne mijne sluimerende nannie doen deelen in mijn gevoel ; ik naam haar eindelijk in mijne armen , ik kuschte haare blozende wangen , en zij ontwaakte , sloeg haare zielvolle oogen , waarin reine liefde en edele wellust zoo betoverend flonkerden , open , en deed alle mijne gewaarwor - Ik zag haar boek , het was Gesner , de dood van Abel , III .D .