(1888) Tusschen boschjes van eiken hakhout , met het frissche St .Janslot getooid , slingert zich de zandweg ; in rijken overvloed bloeit en geurt de kamperfoelie , wier ranken zich winden om de takken - een liefelijk pad is ' t voor den wandelaar .Maar een hoogst gevaarlijk pad is ' t , waar het digt begroeide terrein zoo gemakkelijk een ' vijand verbergt en op den smallen , kronkelenden weg de dood van alle kanten dreigt .