(1904) Toen werd de wereld stil - Zoo wijd - zoo wijd - ! Ik was zoo leeg - zoo kil - Zoo alles kwijt ! Zwijgende was de hei Overal blind , - Toen voelde ik mij Zoo ' n doodarm kind ! Zoo dwaas zat ik daar Te kijken op den grond , - Mijn mond zocht almaar Vergeefs een mond ! En toen bewoog Mij langzaam de smart - - Tot ik eindelijk schreiende boog Bij mijn eigen hart ! XV .Aarde ! Aarde ! aan u ben ik geboren - Aarde ! u wil ik toebehooren Als het ruischend geboomte ! Aarde ! laat me in uw aangezicht blikken , Aan u wil ik immer lachen en snikken Als de levende beken ! Aarde ! aan uw bedding ben ik gezonken , Beur me uit uw geurende schoot , dronken Als uw bonte gebloemte ! Aarde ! aan uw stranden wil ik rusten , Draag me aan uw brandende kusten Als de stormende golven ! Aarde ! blaas me uit uw bloeiende dalen Boven op uw bergen , om adem te halen Als de hijgende winden ! Aarde ! laat me in uw nevelen klimmen Tot aan al uw stralende kimmen Als een bloedende wolk ! Aarde , aarde ! noem mij de namen Van hen die weenen en breng ons te zamen Als het vuur en het water ! Aarde ! mijn vragende lippen dorsten Naar al uw dampende borsten Als het licht van de lente ! - Aarde ! laat me uit de Eeuwigheid rollen Boven op uw glanzende schollen Om er te sterven ! XVI .Wakker .