(1896) Eensklaps echter breekt een straal van hoop door zijne bewolkte lucht .Het lied spreekt van duldende , volhardende liefde , het vloeit over van de hartstogtelijkste betuigingen , en vraagt eindelijk , - terwijl de stem des dichters den regel al bevende verlengt : “ Wilt ge blijven of met mij gaan , Eileen a Roon ? ” Een gemompel van toejuiching volgt de stanza op ; te midden van deze fluistert eene zachte stem , slechts door een ' enkele gehoord : “ Ik wil met u gaan ! ” Op het eigen oogenblik doet een oorverdoovende muzijk de zaal daveren , terwijl de vingeren van den Bard de sidderende en ruischende snaren zweepen ; en zijne stem barst in de : “ Cead mille failte ! ” “ Een honderd duizend maal welkom ! ” uit , dat tot op den huidigen dag in het korte lied van de lippen en uit de oogen zijner landgenooten klinkt en vonkelt : “ Wees welkom honderd duizend maal , Eileen a Roon ! Wees welkom honderd duizend maal , Eileen a Roon ! O wees het meer met elken groet , ' k Heb welkomst nog in overvloed , Tot dat de dood ons scheiden doet , Eileen a Roon ! ” Deze Bard is niemand anders dan Carol o Daly , een edelman van groot vermogen en schitterende begaafdheden , en zijn lied , gecomponeerd en gezongen onder de vermelde omstandigheden , en hetwelk men zegt dat de hartstogtelijke bewondering van Händel wegdroeg , is het Robin Adair , waarop de Schotten aanspraak maken .Het leven der Barden was even heilig bij de Ieren als bij de oude Grieken .