(1908) Geen voorbeeld geeft de man , die zich verhardt tegen de genade , die liever zijn eigen vloek bewerkt dan een anders zegen te danken , die zich eenvoudig niet bedwingt en zijn eigen zin bewierookt .Daar staat die koppige Watergeus ! Vondel verbaast zich over hem als een berg van ijs : waarom laat hij zich niet smelten ? De priester en de wetgeleerde spreken hem allebei van zijn gelofte vrij , want Vondel kent de zoete biecht en de wijze moraal .' t Oordeel van de wet hangt aan de mond der priesters , die de wet bewaren , zegt de dichter .