(1906) Niemand , waarde Demeas ; en hiervan had ik dit voordeel : vooreerst dat ik de kamer zelve zoo goed heb kunnen beschrijven , en ten andere dat ik mijne natuurlijke houding weder erlangd had , die mij waarschijnlijk meer tot aanbeveling verstrekt heeft bij het gezelschap , dat kort nadat wij binnengetreden waren uit den tuin terugkwam , dan dat opgeblazen gezicht , dat ik eerst had aangenomen , toen ik al die vleiende plichtplegingen hoorde .Dit gezelschap dan bestond vooreerst uit twee mannen van zekere jaren , de een zeer eenvoudig , de ander daarentegen zeer smaakvol en zelfs met eenige pracht gekleed ; uit vier jongere menschen , van welke een , die de oudste scheen , al het voorkomen had van een krijgsman : een korte mantel , kort haar , met zorg gekrulde baard , hooge cothurnen , en eene gouden keten om den hals , waaraan een medaillon waarop men eene Athene zag , met speer en helm , en met de egis bedekt ; terwijl een ander mijne aandacht trok door zijne met goud toegegespte chlanis , zijne fraaie Laconische schoenen , waarvan de riemen in eene zekere bevallige symmetrie de beenen omsloten en zoodanig aangelegd waren dat zij hun vorm op het voordeeligst deden uitkomen , maar vooral door zijn met veel zorg opgestreken en van boven saamgebonden haar en de kostbare ringen welke de blanke en teedere handen versierden , om nu van de geurige atmosfeer niet te spreken , die het mij voorkwam dat voornamelijk van hem uitging ; eindelijk uit drie vrouwen , van welke eene , die wat ouder scheen dan de overige , zich aldra als eene getrouwde vrouw deed kennen , terwijl van de beide andere de jongste zich onderscheidde door de volmaakte evenredigheid harer beeldschoone gestalte en door hare frissche kleur , met de zachtste en onmerkbaarste schakeering overgaande in een bijna verblindend wit , dat hals en boezem en de overige zichtbare deelen zoozeer deed in het oog vallen , dat het mij onmogelijk was haar niet met eene zichtbare verbijstering aan te staren , te minder daar de onweerstaanbare lach , die om hare rozenlippen zweefde , de uitdrukking van welwillendheid en innige vergenoegdheid , die haar buitendien reeds zoo bekoorlijk gelaat een inderdaad allerbeminnelijkst voorkomen gaf , en bovenal de vurige opslag harer groote gitzwarte oogen mij volkomen betooverden .Voeg hierbij rijke , glinsterend zwarte lokken , die zonder eenig ander bedwang dan een paar snoeren paarlen en eenige witte linten , in dikke krullen om haren ivoren hals speelden , paarlen in de ooren en om den hals , een ragfijnen witten sluier , die met vier gespen op den rechterarm was vastgemaakt , maar zoo , dat hij den schouder en een gedeelte der borst onbedekt liet , eene hemelsblauwe tunica , die boven de knieen tweemaal opgenomen was , en aan de voeten gele sandalen met roode zolen , alles van de fijnste stof en van het bevalligste fatsoen , en ik behoef u niet te zeggen , wijze Demeas , dat - het met de rust en de wijsgeerige kalmte , die uw arme vriend tot nog toe genoten had , gedaan was .