(1910) Zwarte menschendrommen stroomden onophoudend door de straat , versmolten zich als ' t ware tot een somber meer onder de boomen van de markt , waar een triomfboog prijkte , die door een eereweg van kleine sparretjes met golvend - wit bespannen , dwars over ' t kerkhof heen , in het heimelijk halfduister van ' t wijd - openstaande kerkportaal verdween .De hooge zon scheen als een glorie over ' t gansche tafereel , en in de zalig - reine , kalme lucht , zweefden doordringende bloemen - aroma ' s .Het was de plechtige inhuldiging van den nieuwen pastoor ; en die nieuwe pastoor was Zijn Eerwaarde Désiré Vervaecke , juffer Constance ' s jongere broer .