(1903) Homerus was blind en Gezelle veracht en vergeten .Is ' t gewoonlijk de smart die den man tot kunstenaar slaat , en valt , zoodra er een kunstenaar opstaat , dan niet ' t leed jaloersch op hem om hem te dooden - totdat hij van zijn leed weer maakt de schoonste kunst ? En kleurt en geurt de bloem er minder om wijl zij opsproot uit donkere , kerkhofaarde ? Neen het is juist de groote genade van den kunstenaar dat hij ons dit mislukte leven doet vergeten , om ons over te brengen in het harmonieuse leven zijner kunst , die van ' t vaak zoo vervelende leven maakt een belangwekkend , maar daarom niet steeds blij - eindigend drama .Wat vraag ik dan naar zijn politiek en geloof , evenmin als ik vraag naar zijn familie of kleermaker .