(1841) Hy maekt hen met de daên der Ouderen bekend ; Toont ' t roemryk voorgeslacht in ' t barnen der gevaren , En leert hen vroeg hun moed en deugden evenaren .Maer dringt een vreemde horde in ' t dierbaer Vaderland , Dan rukt hy schild en speer en werpspies van den wand ; Dan gordt hy ' t zwaer rappier zich om de reuzenlenden , En sluit zich , tot den stryd , aen de onvertsaegde benden , Wien ' t ruige wolvenhair tot helm en pantser strekt , En ' t bardenlied des krygs tot heldenwondren wekt .En gy , verwaten sleep van wreede dwingelanden , Vermeet u ' t vrye kind van ' t Noorden aen te randen ? Wet u den snavel scherp , o wereldadelaer ! Toon u den slavendrom als volkveroveraer , Maer wacht u voor het slib der zinkende moerassen ! Waen niet , tot in zyn hol , den boschwolf te verrassen ; Vlugt de ongelyke kans ; tirannenvolkshoop , keer ! Gy weet het immers , Rome , of heugt het u niet meer ? Eens zaegt ge van de spits der cirkelvormige Alpen , Een stout barbarenheir uw vlakten overzwalpen , Gelyk de sneeuwklomp sist die van de bergen stuift , En , dondrend in zyn vaert , langs de effen helling schuift .