(1651) Ah ! sag ik eens dien blijden dag ontluyken , Ontrent des Merwens lang - vervremde fuyken , ' kBragt ' tdroevig over - schot van sijn verdwenen lof , Door mijn verhit gedicht weer tot een Konings hof .' kSou sijnen borgt ten hemel toe doen raken , VVou hy na mijn en haren schip - breuk baken , En maekten dat sijn duyl , en riet - bedekten grond , VVel onder ' treys - gesternt de schoonste fakkel vond .Maer waer verseyld mijn ongedult in ' t duyster ? Wat vang ik aen met mijn gedoken luyster ? Waer stijgt mijn bitse vlam , mijn moedig lyden heen ? Waer wil ' t ontsteken riff met krukken op de been ? Neen , neen , laet sinken u gescheurde zeylen , En laet den hemel dese stroomen peylen .