(1876) Herhaaldelijk voelde ik met een griezeling veeren of beenen onder mijn voet kraken , of trapte ik op iets zachts en weeks , dat niets anders dan een kreng van een hond kon zijn .Een Arabier onder zijn kap schoof mij vlak langs den muur als een spook voorbij ; van een anderen zag ik den witten mantel een oogenblik in de verte schemeren en om een hoek verdwijnen ; bij een kromming hoorde ik , zonder iets te zien , een haastig ruischen van mantels en pantoffels , waaruit ik vermoedde , dat ik een geheime bijeenkomst gestoord had .Terwijl ik voortstapte , hoorde ik niets anders dan het geluid van mijn eigen schreden ; als ik stil stond , hoorde ik niets anders dan mijn ademhaling .