(1920) En al maar zong en bruischte de grijze regen zijn sluier neer , zoodat de huisjes met de rieten daken , en de dichte boomen rondom in een mist stonden van zilver gedans .Door de opening van het onder - en bovenzeil keken Hanna en Richard naar buiten en Richard wees Hanna met zijn vinger boven het zeil uit in de richting , waar flauw de hooge schoorsteen van de suikerfabriek Garol tegen de lucht rees .‘ Kijk , daar warempel bij de fabriekslanden , daar staat de paddi al mooi ! Hadden ze bij ons daar achter ook maar op tijd gezaaid ! ’ ' t Was hetzelfde als op zijn vorige standplaats .