(1919) Want ik had mijn heele leven een afschrik van hazardspel : een soort van minachting , gemengd met geheimzinnige , slechts half tot mijn bewustzijn gekomen angst .Maar op dat oogenblik , toen het Leven , het zuidelijke zonneleven , door mij heen gloeide ; toen alles wat buiten mij was , - de boomen , de geurende struiken , de stralende avondhemel , het beweeg der feestelijk gekleede en schijnbaar genietende menschen , - vaag en onwezenlijk tot mij kwam als door een waas , een ijle atmospheer van vreugde , die geen enkele wanklank , geen enkele leelijkheid , geen enkel gevaar doorliet ; toen ben ik , in een roes van overmoed , met Jan naar binnen gegaan .Het was mij , of ik in een groote stilte kwam .