(1889) Op het dak der kleine pastorie te Hanva , waarheen hij voor eenige jaren beroepen was , wilde de ooievaar nestelen , en ' t was toen dat de dichter die verzen schreef , waarin hij èn zijn volk èn diens onderdrukkers aanklaagde : De lucht wordt helder , de streek wordt groen , Mijn goede vogel , wat komt gij hier doen ? Werkt , aan ' t wrakke nest ge zoo onverpoosd , Om daar uit te broeien uw donzig kroost ? Keer terug , keer terug ! Niet bedriege u ' t gezicht Noch der ruischende beek , noch van ' t liegende licht .Voor ons bloeit geen voorjaar , al bloeit ook de streek , Bevrozen is ' t leven , al ruischt ook de beek .Vlieg niet naar de velden , daar oogstte de dood , Vlieg niet naar den vijver , van bloed is die rood .