(1920) Jij , die in ' t warme licht Zoo vreesloos bij me ligt , Voel je in mijn ziel wellicht ' T verwante zieltje ? Ja : Hij , in mij een mensch , Een Homo Sapiens , Bleef in jou - zelfde Essens - Een klein reptieltje .Dat je , als wie Brahman kent , Zelf ook coefficnt In ' t eindelooze bent , Dat weten mis je ; Wat de Chândôgya zei , Geldt jou zoo goed als mij ; Zoo zeg ' k dan : ‘ DAT ben jij , Klein hagedisje ! ’ Wij zijn van één geslacht : Die jou heeft voortgebracht , Heeft mij omhoog gedacht , Zijn apothze : Die door machtige kreet Donder aan flarden reet , Ik , Brontosaurus , heet Nu Tweeheidlooze , Monster , tot God gewijd , Dat door Zijn eeuwigheid Op Zijn gedachten rijdt , Zelf hippogryphen , Een Saurier van de geest , Soms ' t een , soms ' t ander ' t meest , Maar in wie Brahman leest Ster - hroglyphen .O , kon met knokig woord , Pezig gedachtenkoord , Als spier zwellend akkoord Mijn geest benad ' ren In werk , dat nooit vervalt , Uw kracht , levend bazalt , Uw gigantengestalt ' , O macht ' ge Vad ' ren ! U waardig eeren wou ' k : Was ik de storm , dan zou ' k Met marsch op donderpauk , Mijn Brontosauren , Met tak na bliksemtak , Die , krak na donderkrak , Ik uit de hemel brak , Uw glorie lauw ' ren .