(1892) Van de minaret stoof hoog óp het moorsche bloedrood ; weêr verder krulden vier , vijf landsvlaggen boven een huis om hun rechtstaande stokken , en met een plotselinge hartepopeling had hij ook het in tijden niet geziene , luchtlang banende rood - wit - en - blauw van zijn land herkend .Maar het volstaan der platten in de Zoccostraat had het verlangen heviger in hem gestookt naar een even goede plaats ; de gids aangespoord tot haast , had hem meêgenomen door een donkere winkel ; achter dichte luiken walmde er de doove kerkgeuren van specerijen , en een pakhuistrap toen op , reten licht schenen onder de stijgende hielen van den jongen die het eerste klom ; vervolgens een luik opengeduwd en in de plotselinge lichtoverstelping het stageld betaald aan een man , die bij het trapgat het luik weêr sloot .Nu , terwijl hij meêwachtend stond , propte zich voor zijn oogen het volk al dichter over de grillige huizen .