(1889) Le Paradou - de herinnering en overdrijving van een landgoed , Galice genaamd , tusschen Aix en Roquefavour - is een reusachtig park , door hooge donkere muren omringd , sinds honderd jaar door geen tuinman aangeroerd , groot en goddelijk in zijn onbedwongen groeikracht .Welk een heerlijkheid om dat af te beelden , voor een artist als Zola ! Onder zijne handen begint het te leven , de geuren der bloemen krijgen beteekenis , de riethalmen fluisteren , de berken wenken en de eiken , de vaders van het woud , knikken bemoedigend .De idylle van Albine , het zuivere natuurkind , alléén levend in en voor haar Paradou , en Serge , de jonge priester , uit de tot waanzin geworden mystiek zijner Maria - vereering door haar genezen , als nieuwgeboren met verbaasde oogen in het park rondgaande aan Albine ' s zijde - die idylle is het geheim van le Paradou .