(1846) Wat digte hoop van slaafsche zielen , Die smekend naar zijn oogwenk ziet , En hem , bij ' t bevend nederknielen , Den krommen nek ten voetbank biedt ! Zijn kroon blindt de oogen door haar glansen ; Een loflied stijgt langs dak en transen ; Bazuin - en harpklank gaat hem voor ; ' t Staat al ontzet , verbaasd , verwonderd , Terwijl zijn koopren wagen dondert En bliksemt op Salmoneus spoor .Nu rijzen geurge wierookdampen Voor hem , als God gevierd , om hoog : Die rook verbergt der Volken rampen Voor ' s woestaards grimmig , vonklend oog ; De Dichtlier laat zich schaatrend hooren En streelt , tot eigen smaad , zijn ooren Met logenzang , voor goud gekocht ; De beitel moet dien zang herhalen , En schenkt vernuftig aan metalen En marmerblokken ademtogt .De Nijlgod komt hem offers branden En biedt met Rhijn , met Eridaan , Met Ganges en met Barkaas zanden , En gouden Taag , hem schatting aan .