(1910) Weer zag - ie naar ' t bed , lachte guller .Iets van een malsche zoetheid kwam in zijn hoofd te geuren ; een zachte laching , ernstig en toch jong , niet hinderlijk aan z ' n losbandige leutigheid en toch pittiger verhengend , scheen door z ' n denken heen .Zonder indenking van ' t groote gebeuren glansden z ' n oogen naar ' t weekig - vleezige warmlevende vrachtje tusschen z ' n eeltige handen , en een sterke straling van blij jong leven voelde hij glinsteren door zijn krachtige werkerslijf .