(1860) ' t Was steeds haar zoetste lust , door bergvallei en dalen , Den naam van Dafne weêr en weder te herhalen ; Hoe lieflijk klonk hy steeds in ' t vrolijk herderslied ! Maar Dafne zonk in ' t graf , de blijdschap is te niet .Geen vruchtbare avonddaauw zal ' t bloemtjen meer besproeien : De morgen zal niet weêr met rozenverwen gloeien : De milde waassemgeur van ' t lachend veld heeft uit : En saploos en verdord is ' t lieflijkst riekend kruid .De Zefirs zijn verstijfd om Dafnes droevig sneven , En , kwijnende in ' t geboomt ' , vergeten ze om te zweven .