(1787) .Neen ! ' t waar geloof alleen kan zulk een kracht verwerven ! Nog ziet mijn oog haar door de ontroerde schaare heên ' t Afzichtig moordschavot , als waar ' t een troon , betreên - Nog ruischt haar jongst gebed welluidend in mijne ooren , Haar jongste zucht , de leus der wachtende Englenkooren ! Daar boog ze zich gerust , volvrolijk , voor het lot , De sluier zonk in ' t stof en de Engel vloog tot God ! - Haar oog was louter hoop - haar boezem , vrij van smarte , Vertoonde de effenheid van haar gelaaten harte - O Heilge ! uw blanke Deugd , uw Godvrucht tot aan ' t graf .Rukt mij voor eeuwig van het foltrend Romen af ; En moet ook voor ' t geloof mijn bloed als ' t uwe stroomen , Gij , Eedle ! leerdet mij voor ' t slachtmes niet te schroomen .