(1907) In een schotel lagen de ijsbrokken - ijsbrokken die hem zoo vreemd deden te midden de hitte van den zomer - en op de groote tafel stond het kruisbeeld tusschen twee brandende keersen Vermeulen was nu gerust en tevreden omdat hij zichzelf overwonnen en zijn plaats ingenomen had ; zijn besluit stond vast : hier niet weg te gaan .Alles had hier ' t uitzicht van eene sterfkamer - de reeuwlucht ademde men met den reuk der brandende waskeersen .Vermeulen bedwong zijn gruw en van langerhand waagde hij den blik naar den kant van ' t hoofdeind .