(1882) Getroffen echter door de schoonheid van den held en verwonderd over zijne naïeve antwoorden , gaat haar toorn in vroolijkheid over ; zij tooien zich met bloemen , dansen in afwisselende reien om hem heen en streelen hem de wangen , onder het lieflijk gezang : Komm ' ! Komm ' ! Holder Knabe , lass mich dir blühen ! Dir zu wonniger Labe gilt mein minniges Mühen .Op de vraag van Parsifal , of zij bloemen zijn , antwoorden zij : Des Gartens Zier und duftende Geister im Lenz pflückt uns der Meister ; wir wachsen hier in Sommer und Sonne , für dich blühend in Wonne .Nun sei uns freund und hold , nicht karge den Blumen den Sold : kannst du uns nicht lieben und minnen , wir welken und sterben dahinnen .