(1900) Reidsang .O ! ' t rûzjen fen it roaikjend reid ! O wist ik hwet dyn liet my seit ! En fielde ik hwet myn moed bitiist As ' t troch dyn plommen bûgt en riist ! Dou bûgste as ' t sêfte wyntsje komt En streakjend glydt troch ' t glêdde plomt ' , En bûgjend sjongste in liet , myn reid ! Fen swiete , oerswiete sillichheit ! O ! ' t ruischen van het ranke riet ! O wist ik toch uw droevig lied ! wanneer de wind voorbij u voert en buigend uwe halmen roert , gij buigt , ootmoedig nijgend , neêr , staat op en buigt ootmoedig weêr , en zingt al buigen ' t droevig lied dat ik beminne , o ranke riet ! O ! ' t rûzjen fen it roaikjend reid ! Ho jamk bin ' k yn myn ienlikheit Nei ' t reid - omrânne poelke gien En hab oan wetters - iggen stien ; En lôke aloan oer ' t krûzjend wiet En harke aloan nei ' t rûzjend liet , Detstou my reauntest ' , roaikjend reid ! Fen swiete , oerswiete sillicheit ! O ! ' t ruischen van het ranke riet ! hoe dikwijls , dikwijls zat ik niet nabij den stillen waterboord alleen en van geen mensch gestoord , en lonkte ' t rimplend water na en sloeg uw zwakke stafjes ga , en luisterde op het lieve lied , dat gij mij zongt , o ruischend riet ! O ! ' t rûzjen fen it roaikjend reid ! Ho mannich minske fljucht en jeit En sjucht dyn plommen bûgjend gean , Mar harket net en bliuwt net stean ; Mar giet - - dêr ' t wylde hert him driuwt En ' t falske skyn - lok noegjend wiuwt , En och ! forstiet it net , myn reid ! Dyn liet fen ljeafde en sillichheit O ! ' t ruischen van het ranke riet ! hoe menig mensch aanschouwt u niet en hoort uw zingend ' harmonij , doch luistert niet en gaat voorbij ! voorbij al waar hem ' t herte jaagt , voorbij waar klinkend goud hem plaagt ; maar uw geluid verstaat hij niet , O mijn beminde ruischend riet ! Lykwol , o rûzjend , roaikjend reid ! God wit hwet yn dyn reauntsjen leit ! God skoep it poelke - en ' t leaf - reid mei , God skoep it sêfte wyntsje en sei : ‘ Gean ! roaikje ' t plomt ' ! ’ - en ' t wyntsje die ' t , En bloes , en joech dy ' t ljeaflik liet .God harke - en ' t hage Him , myn reid ! Dyn liet fen swiete sillichheit ! Nogtans , o ruischend ranke riet , mijn ziel misacht uw tale niet ! God schiep den stroom , God schiep uw stam , God zeide : ‘ waait ! .