(1645) Geene jeugt had vryens lust ; Want de brant der heete koortzen Al haer minnekoortzen bluscht .Onder ' t nypen van die maeren Sprak ons Vryer in zijn ' zin : Zal men dus ten grave varen , Zonder afkomst , zonder min ? Zal de bloem van onze dagen Dus verstikken zonder geur ? Durf men ' t hylixlot niet wagen ? Heeft de jeugt geen minnekeur ? Noch om leven , noch om sterven Wil ik schuwen d ' oude wet , Die de huizen helpt aen erven , En haer ' zegen geeft aen ' t bed ; Aen den boomgaert , daer de LOOTEN , Den geslachtboom houden staen , Die door enten planten pooten Nimmer zal noch kan vergaen .Zonder lang te zitten wachten , Of te zuffen zonder troost , Schiet CHRISTYN in zyn gedachten , d ' Outste van haar Ouders kroost , Rijp van zinnen , rijp van reden , Wakker rustig in den aert , Afgerecht op deugt en zeden , Als een puikbloem , minnens waert .