(1787) ' t Zy de gedagten der Persoonen , die ik ging bezoeken , zich vermengde met het gevoel hunner ongelukken ; ' t zy het gezigt der plaatzen , welke ik doortrok , myn hart vertederde ; ik kwam te Pusiano met eene allerlastigste verstrooidheid van gedagten : ' t was de dag na Pinxteren .Het groene veld , digt met bloemen bezet , spreidde alomme de lieflykste geuren ; langs den grooten weg stonden Citroen - en Limoenboomen ; in de vlakte vertoonden zich duizend Vrugtboomen , en het hangen van het gebergte was een aanhoudende bosschaadje , waar in het gevogelte een vrolyken wildzang aanhief .Op een kleinen afstand bespeurt men de Adda , zich ontlastende in het Meir Côme , en in ' t midden eener valeie twee andere kleine Meiren , waar in Zwaanen zwommen , welker witheid om den voorrang dong met de witheid van het omliggende gebergte .