(1879) Hij had iets gansch anders verwacht en meende zelfs dat David eenig gevaar bespeurd had .Toen hij die geurige donkerblauwe bramen zag , herinnerde hij zich , nu veertien dagen geleden als een gejaagd hert door deze duinen gedwaald en zich aan deze kostelijke vrucht gelaafd te hebben .Hij greep dan ook dadelijk toe , drong midden door de struiken heen en smulde dat het een aard had , terwijl hij met den blik zijner oogen Martijn wenkte , die voor de struiken stond alsof hij geen tien kon tellen en niet wist of hij de handen er naar uitstrekken zou .