(1852) Daer na saten si op wel saen Alse te striden wel gescaert , Ende voeren te Vilvorden waert , Dat niet verre van daer en was .Dat was recht , also ic ' t las , Op senten Jan Baptistendach , Die in middensomer lach , Dat groene sijn bossche , heiden , Ende die beesten gaen ter weyden , Ende die maegden gaen spelen uyt Met haren lieven in ' t soete cruyt , Bloemen lesen om te maken hoede , Om te dragen met blyden moede , Overmits der nieuwer minnen Harer jonger herte binnen , Ende te velde scone staet de vrucht , Ende soete wert de lucht , Ende men nuwe fruyt vint in elker side .Rechte in desen tide Die Grimberchse heren quamen Te Vilvorden te samen Met menighen man ghewapent wel , Ende die niemare quam snel Binnen Vilvorden te hant Dat die van Grimbergerlant Daer quamen ende wouden verberren Wat sy vonden sonder merren , Ende dootslaen mans , wijf ende kinder .