(1863) Mijn liefste Roosjen O , ga nu uit en blik nu rond , het leven wemelt op den grond , de vogel zingt , de bronne springt , maar wat er ' t schoonst uit de aarde sproeit , is ' t roosjen dat zoo heerlijk bloeit , mijn liefste roosjen .Is ' t niet het beeld der zoete vreugd , die geurend ook het hert verheugt ? die waar zij is , zoo gul en frisch de jeugd , den ouderdom bekoort , en boven alles blinkt en gloort als ' t liefste roosjen .O , ga thans uit en zie rond u , gevoelt uw boezem ' t leven nu , het droef gekrijt van al wat lijdt ? O schenk dan , als het roosjen geurt , de milde vreugd aan al wat treurt , dit lieve roosien .