(1912) Kunstenaarschap is zijn veelzijdige bewerker .Dichterschap schept den levenden adem , die er in blijft ruischen .Daar nu datgene , waardoor poëzie zich aldus onderscheidt van gewone , in ons allen voelbare menschelijkheid , blijkt te bestaan , eensdeels in de omstandigheid , dat het in haar aanwezige leven zelf een schéppend leven is , anderdeels in de vormen , waarbinnen de menschelijkheid door de gemeenschap van dichter en kunstenaar zich herschept en bestaan blijft ; daar wij poëzie onder de verschijningen op aarde plegen te noemen , aan wie wij de naam schoonheid meegeven ; is het thans ook mogelijk zoo volledig mogelijk af te leiden wat wij onder schoonheid in poëzie verstaan moeten : Kloppende , ademende menschelijkheid , die zich zelf herschapen heeft in tot versvormen , tot gedichten verbonden woorden , of , zooals Verwey het eenige jaren geleden uitdrukte in een bepaling , die treffend gelijk komt aan de mijne : ‘ de schoonheid is het natuurlijke leven in maatvolle bewogenheid ’ .