(1848) Maar nevens die afgestorvenen , aan wier na - gedachtenis wij zoo gaarne onze hulde toebrengen , betreuren wij , helaas ! ook nog anderen , wier verlies ons te gevoeliger treft , omdat zij nog in de kracht , sommigen zelfs in den eersten bloei huns belangrijken levens , aan het vaderland , den kring hunner betrekkingen en aan deze onze Maatschappij ontnomen zijn .Gij denkt reeds - aan een ' Petrus van Limburg Brouwer , te Groningen , die , ' t zij hij in het Fransch of in het Hollandsch de pen voerde , in meer dan één opzigt , den roem onzer Wetenschap en van Neêrlands Letterkunde heeft helpen aanwinnen ; - aan een ' Dodt van Flensburg , te Utrecht , wiens min schitterende loopbaan zoo min - evenredig was aan de noeste vlijt , waarmede hij , ofschoon vreemdeling , schitterende parels , aan de kroon onzer Geschied - en Letterkunde ontvallen , uit het stof van Archieven en Bibliotheken weêr opzocht , en die door den dood voor de tranen behoed is , welke de schendige hand , door Duitsch geweld in zijn vaderland Sleeswijk geslagen , hem als Deen zou gekost hebben ; - aan een ' Isak van Harderwijk , te Katwijk , den meest getrouwen onder de getrouwen , op welken vooral onze maandelijksche vergadering roem droeg , en die de meest gemoedelijke vervulling zijner ambtspligten met den vurigsten ijver voor Neêrlands Geschied - en Letterkunde , ook in zijne schriften blijkbaar , vereenigd heeft ; eindelijk , - ja , gij allen denkt reeds aan het zoo kostelijk offer des doods , hetwelk aan ons en aan Nederland , in den nog zoo jeugdigen Abraham des Amorie van der Hoeven de jonge , te Utrecht , ontvallen is ; want hij was aan die kostelijke boomsoort gelijk , aan welke rijpe geurige vruchten met den veelbeloovenden bloesem te gelijk zich vertoonen , zoodat wij verlegen staan bij de vraag , of wij , bij zulk een afsterven en bij zoo groot een verlies , niet evenzeer en meer nog het algemeen te beklagen hebben , dan zelfs het door zijn ' dood zoo diep verslagen en gebrokene vaderhart .Doch met die weemoedige herinnering onzer dooden moet ik , Mijne Heeren ! reeds de eenvoudige toespraak besluiten , waarmede mijn pligt mij riep , u , hij onze vereeniging aan deze plaats , te begroeten .