(1769) De vlugge kievit , die in ' t naastgelegen veld Op ' t naderend gewoel by tyds zyn nestje ontsneld , Misleid door valsch alarm het oog der plonderaaren , En hoed zyn jong gezin voor dreigende gevaaren .Hoe golft langs ' t groene veld de schaduw in het licht Door ' t harken langs den grond , terwyl we in ' t vergezicht Ontelbre rooken hooi , in ry by ry , beschouwen ! Hoe klinkt de stem der vlyt langs akkers en landouwen ! Hoe zweet de jonglingschap ! hoe zwoegt de maagdenstoet Half naakt en onbeschut ; terwyl de middaggloed , Gezondheid in haar kracht doet blinken op haar kaaken , Zo als ge , ô Zomer ! doet de bolle roozen blaaken ! De bukkende ouderdom deelt in de gulle vreugd ; De lange hark verstrekt een speeltuig aan de jeugd , Die , met een ' ligten last van geurig kruid belaaden , Al danssende onder ' t pak , zich wentelt langs de paden .Men trekt in ' t eind ' naar huis , terwyl langs veld en dal Zich de echo noch veréént met aller vreugdgeschal .