(1881) Ook aan den dag toen men den jongste heel heel vroeg bezocht , aan gene zijde der rivier , en hij zijn vrienden de rijke Betuwe door , naar de Nijmeesche heuvels reed .Toen alles zoo heerlijk schitterde , kletsnat van den dauw , in het blanke vroege morgenlicht : de malsche weiden met het glimmende vee onder de zilveren wilgen ; die weiten haver - en de geurende klavervelden ; de hofsteden met de hooge schuren en graanbergen , waar hier en daar een ooievaar op blonk ; toen het paardje dat alles zoo moedig voorbij draafde en van geen stilhouden wist , dewijl men nog verder moest , ginds naar de schoone natuur aan de overzij van de Waal .Doch wie zou ze noemen al de herinneringen die zich opdeden aan den geest ; de herinneringen aan al het schoone dat men genoten had ! Ja de toon waarop de meester sprak , dat was de toon van weleer .