(1656) De duiven van de minne treckebecken , Op ' t klappen van het kussen , mont aen mont .De bruigom , lang aen ' t quynen , wort gezont Door dezen geur , gepluckt op roode tippen Van nimmer zadt genoegh gekuste lippen : En Venus , die de vlam ontvonckt , en blust , Noopt zelf de bruit , tot datze wederkust .Gelieven , kust dat mont en harten kleven .