(1863) Haar gelaat daarentegen was marmerwit en stak daar schril bij af .Zij stond voor een kunstmatig berceau , uit fijne gewassen en geurige bloemen gebouwd , en had juist een der schoonste rozen geplukt , wier geuren zij gretig scheen op te drinken , waarbij zij echter de bloem zoo onzacht bejegende , dat de roode windselen loslieten en naast haar nederdwarrelden op den vloer .Zij was schoon , schier bovenaardsch ; kil als een sylphide , maar toch ook lokkend als deze ! In een oogwenk was Pym haar ter zijde gegleden en had hij haar hand gevat , die hij waagde te kussen .