(1854) Dit beeld , waarvan de Dichter gebruik maakt , om de werking des lichts op de zigtbare voorwerpen dezer aarde aan te duiden , heeft voor mijn gevoel eene onbegrijpelijk schoone uitdrukking : ik verbeelde mij , in den duisteren nacht , de gansche schepping te zien , als een ' gedaanteloozen , ongevormden klomp leem ; men ziet , men onderkent niets , geene schoonheid , geene bevalligheid , niets dan eene ruwe massa , de bajert der oude wereld : maar daar verrijst de dageraad , het licht breekt aan ! nu ziet , nu herkent men de voorwerpen , het een na het ander , hunne gedaante , hunne schikking , hunne verwen ; de gedaantelooze klei krijgt haar zegel , het merk van almagt , grootheid en orde wordt op haar gedrukt door den dageraad : de aarde verandert als leem onder de hand des zegeldrukkers ! En nu , dit is de tweede trek der schilderij , nu staat de gansche natuur daar , opgeschikt , gelijk eene bruid , in feestgewaad .Gewis , die de natuur in haren ganschen tooi , in haren bevalligen , maagdelijken tooi wil aanschouwen , die aanschouwe haar , gedoscht in de eerste stralen van het morgenrood ! Welk een zachte gloed ! welke heerlijke schakeringen ! welke zoete balsemgeuren ! o Gij , die de plaats weet , waar het morgenlicht vertoeft , die den verkwikkenden dageraad beveelt als uwe dienaresse , om alle deze gaven en schatten elken dag over ons uit te storten , dat geen vermetele tong ooit uwe grootheid aantaste , geen menschelijk hart uwe goedheid verdenke ! Wij zijn eindelijk gekomen tot het laatste der grootere natuur - tafereelen , vertoonende een groep van Starrenbeelden ; men vergunne mij deze uitdrukking .De beschrijving derzelve vervat in weinige woorden een aantal schoonheden : ‘ Kunt gij het liefelijk zevengestarnte binden ? Of des Orions strikken slaken ? Kunt gij den hemelkrans voortbrengen op zijn ' tijd ? Of leiden de beerin met hare jongen ? ’ Het eerste der starrenbeelden , welke hier voorkomen , is het bekend zevengestarnte , welks gedaante of stand aan den hemel ik u niet behoef te beschrijven ; het wordt hier liefelijk genoemd , omdat deszelfs verschijning boven den horizon in het Oosten den wederkeerenden zomer aankondigde ; de starren van dit beeld zijn , gelijk wij weten , zeer na bij elkander geplaatst ; daarom vinden wij ze hier als aan elkander gebonden voorgesteld : kunt gij het liefelijk zevengestarnte binden ? Het tweede , de Orion , is mede een zeer bekend , en het schoonste starrenbeeld , dat aan den hemel flikkert .