(1898) Ze leeft in een heel andere sfeer dan het Jongetje , zoo met allemaal zachte dingen om haar heen , van kant en zijde en satijn ; haar gezicht is zoo veel liever en vertrouwelijker , en haar vel zoo blank en fluweelig , met heel fijne adertjes er even onder , en het Meisje is altijd zoo frisch en rein , met schoone , zachte , o ! hoe heerlijk zachte handjes en zoo witte zakdoekjes , en mooie handschoenen , en haar japonnetjes zoo keurig , met nergens een vlekje , en er hooren bloemen bij , witte leliën , of van die lichte , gele theerozen , en viooltjes en lief - blauw vergeetmijniet , en ook broches en ringen van goud , die blinken op mousselien en zijde en blanke vingeren , en er is een fijn , zacht gloeiend lint in haar fonkelend blond haar en een zoete geur is om haar heen .En het Meisje stapt zoo luchtjes , zoo heel anders dan het Jongetje en dan groote menschen , het stapt op een rythmusje dat de ziel zoo vreemd beroert , en haar rokje ruischt er bij , zoo zoet en suizelend , en al haar teêre bewegingkjes en lijntjes geven genot en ontroeren toch zoo .Het mooiste , het allermooiste in het leven van het Jongetje .