(1770) Wanneer de Zon zyn Paarde mend , Uit ‘ t Oosten en West waard op , En als zy zagt in ‘ t Suyden rend : Dan zweeter Ydas top ? Dan stild de loop der Rivieren ; Dan waayd geen Lover of , Dan gaan de Nimphjes plyzieren , In ‘ t schaduw van ‘ t Lommer lof .‘ t Gebeurden op een Midden dag : Op ‘ t heetste van de Zon , Dat ik myn dorst te lessen zag , Uyt Beek en koele Bron , So hoord ’ ik in ‘ t lommer der Boomen , Het ruysen van een Fonteyn , Ik spoeyden my na de Stroomen , Daar vond ik een Nimphje allein .Die zat met haare leden naakt , Te spoelen in de vloed , Het scheen zy waar in slaap geraakt , Dat dede myn nog zo goed , Want een Diana geleekze ; Ofte een Action .