(1826) Nimmer spreekt Napoleon Van den glans der uchtendzon .Voor de beek , die lieflijk ruischt ; Voor den lentewind , die suist Door het schomlend lindenloof , Schijnt het Staatsblad eeuwig doof : En ' t oud - vaderlandsche Regt Heeft mij nooit een woord gezegd , Hoe men paart , in ' t minnelied , Roosjes met vergeet - mij - niet .Maar , mijn vriend ! geloof mij toch : ' t Spel des levens is bedrog , En een dichterlijke geest Dient den Pleitbezorger ' t meest .