(1896) Rondom hoogden de donker - zware bergen vast tegen het laat - nawittend schijnsel van de lucht , een diep - geheimende glooiing van fluweele zwartheid waarin even sterrend een klein lichtje begon te prikken , alleen , onbewegelijk starend tusschen de ineendoezelende boomen .En alles was stil , een wijd - omruimende stilte waarin zacht , gestadig het ruischen van ' t water suisde , altijd voort , weg in de dichte donkerte tusschen de hard - hooge oevers , onzichtbaar stuwend het klaar - weeke geluid in den stijgenden nacht , altijd voort , altijd voort .Wij waren de eenige in het hotel , een vreemd - bijeen gevonden troepje van menschen toevallig hierheen gedwaald , een schilder met zijn vrouw , een doctor die nieuwe frischheid zocht in het ongeweten dorpshotel van ' t heenvergeten plekje , een schrijver met zijn vrouw en zijn schoonzuster , dadelijk vriendend met elkaar in het dagelijksch , wêerkeerend samenzijn .