(1911) ' t Leek van lieverlede of Oswald en de bloemen malkaar gingen kennen , er ontlook verstandhouding tusschen hen , vertrouwelijkheid en vriendschap .Hij groette de bloemen bij hun naam , wanneer hij ze voorbijging en zij knikten hem minzaam toe ; hij maande tot geduld wanneer ze hem praamden om mee te mogen , en zij bedankten met hun liefelijkste geuren ; ze voelden zich gevleid en toonden zich op hun mooist , die behaagzieke lieverds , wanneer hij stopte om hun kleuren en leest te bewonderen .Soms vroegen hem bekenden die hem op zijn tochten ontmoetten of hij ' t niet vervelend vond zoo moederziel alleen te wandelen ? Maar die wisten noch vermoedden dat Pater Oswald nooit alleen ging , dat hij vrienden tegenkwam bij elken stap en dat , als hij een gezel begeerde , hij dien kon opgrijpen voor zijn voeten en meedragen in zijn hand .