(1734) Wie zou ô Rozemond niet willen leeven In zulk een vrugtbre Oord , te zaem ’ vereent , Daer ik u vaak sal Nectar kusjens geeven , Of heb ik niet genoeg om u geweend .Ey kom laet ons te zaem , hier vreugden rapen , Wy hebben immers lang genoeg geklaegt , Gy sult gerust op Veld - vioolen slaepen , En als de blyde Son aen ’ t Oosten daegt : En voelende ons Hart van Minnevuur blaeken , Dan zal ik U op ’ t geurig Velt - tappijt De kusjens schildren op u blanken kaeken , En daer het Minnewigt den Scepter zwaeyt : Sal ik maer hoe ik zie mijn Roosje komen , O welk een gloed , voel ik door al mijn leen , Juyg zilvre Vliet en Bladerijke Boomen , Dank zy den Hemel ‘ k zie haer herwaers treen .Ag zijt gy daer mijn Lief mijn uytverkooren , ô Puykstal , ô mijn schoone Roosemont ! Tree in mijn stulp , daer zult gy zien herbooren Al ‘ d ondermaanse vreugd op eene stond .