(1883) ’ ‘ Dat ' s wat moois , ’ grinnikt Schlimmer , terwijl hij de deur achter Linzel ziet dichtgaan , die dadelijk weer geopend wordt door Steven den tooneelknecht , die met een presenteerblaadje in de hand binnenkomt .De geur van warme koffie verspreidt zich oogenblikkelijk door ' t vertrek en maakt daardoor Stevens woorden : ‘ Meneer Schlimmer , en hier was uwés koffie ’ overbodig .De secretaris wischt zijn pen onder zijn linkerarm af , staat op , rekt zijn beenen een paar malen uit en zegt : ‘ Zet maar neer , Steven .