(1660) Zy treckt den mensch tot zich , door blijck van ' t onderscheit Der goederen , waerin het menschdom , onder veelen , Onsterflijckheit , en maght , en redendom moght deelen , En vryen wil , waer door de mensch een ' Godt gelijckt , Naer ' t hemels aenschijn zweemt , daer zon en maen voor wijckt .Indien dees goetheit zweeft te hoogh voor alle pennen , Wie weigert haer door geur van danckbaerheit te kennen ? Godts liefde , die ' t geliefde in wil en aert vereent Met zich , en door een zucht tot weldoen zich verkleent , Zich neêrbuight , en van zelf de vlagh strijckt van haer grootheit En volheit , om een ' worm , een schim , een aerdtsche snootheit Te neemen op haer ' schoot , te koestren , als haer vrucht ; Wat eischtze van den mensche een wederliefde , en zucht Tot dees menschlievende natuur , den goeden vader ! Wie komt hem door den dienst van hart en zin niet nader Gekropen aen het hart , beholpen met ons nut , En nimmer van genade en schatten uitgeput ! Die gaerne ons ' t minder gaf , vermagh ons meer te geven , In zijne onsterflijckheit , het onbepaelde leven .Het recht van heerschappy bevestight Godt alom , [ Randschrift : ] Godts heerschappy eischt danckbaere gehoorzaemheit , en godtvruchtigheit .