(1724) In steê van u te bedanken , met erkennende traanen , en met een verbryzelde Ziel , steiger ik opwaards naar het gesternd half rond des Firmaments , ik beschouw van naarby , die oppermachtige Schatten , die te verheven zyn boven myn gebrekkige bespiegeling , en ik poog om die wonderen op te bazuinen , die den Adem vereischen eens Aartsengels .Hoe onvolmaakt dat ook myn begrip en myn Inbeelding is , echter zal ik zachtjes nederdaalen op de geurige zuchten van uw Liefde , en ik zal eindigen met uw Schoonheid , als die een Inleiding ontgon met uw Voorzienigheidt .O hoe schoon is de Schoonheid van dat Weezen , waar van alle weezentlyke Schoonheden Leenmannen zyn ! die Schoonheid is niet licghaamlyk , en echter moeten al de licghaamlyke Schoonheden hun bekoorlykheden afleiden van die Schoonheidt .