(1905) Blinken lelies voor mijn oogen ; Lieflijk is haar marmerbleek Van een droppel dauw betogen ! Witte lelies , rein en blank , Die ik tot een ruiker binde ; Blauwe lelies , malsch en rank , Voor de borst van mijn beminde ; Lieve lelies altemaal , Die mijn liefde saam zal snoeren , Haar ten smetteloozen praal .Ginder , op het gele duin , Groeien geurige violen , Met de kleine , paarse kruin Onder mos en tijm verscholen .Dwaas wie ooit violen vroeg , Om of vlecht of borst te tooien ; Want slechts zijn ze groot genoeg Om haar weg mee te overstrooien ! Geurig zijn ze niettemin , Om de paden te besneeuwen Van mijn teedre zielsvriendin ! Reeds daagt het in het oosten .