(1910) .- Als ' t weeke vloeien van omwiekend vleugel - zoeven wiegt moede een zoete wind verwijlend om mijn haar ; de geur der grassen komt me streelen en bedroeven , en ' k zie ' t gestraal van mijne tranen , waar ik staar .En , van mijn blik gekleed in trane - stralend gloren , waart traag de schare van uw weelden om me heen , o Leie en land , voor ' t laatst gewonnen en verloren , en droef van mijne liefde , en schoon van mijn geween .