(1900) Doch ik hield me verstandig , en spitste slechts de ooren , wanneer mijne berijdster met haar lief stemmetje me nu en dan een vriendelijk woordje toevoegde .We gingen steeds kalm voorwaarts , langs paden en wegen der heerlijk geurende bosschen , nu eens in draf of korten galop , dan weer in matigen stap , zoodra de snellere beweging ons wat verhit had .De terugtocht werd eindelijk aanvaard , en reeds naderden wij , onder een laatst galopje , onze plaats , waar het tweede ontbijt ons wachtte , toen ons op het onverwachtst het genot van het heerlijke uitstapje een beetje vergald werd .