(1908) 69 Ons hollandsch , - laat mij nu tot lof van Hooft het zeggen , Wiens torentjen hem rap den tabbaard af zag leggen Als ' t heuv ' lig oord , ten dank voor ' t ploegen en voor ' t eggen , Een handvol zaads herschiep in meiren zilvrig graans , - Is hem een woord verplicht , latijnsch noch italiaansch , Oorspronk ' lijk heel het Gooi ons schild ' rende uren gaans .70 ' t Gaf weêr met wat genot door ' t geurenbad hij doolde , Bij ' t fluiten in het loof , bij ' t flikk ' ren in den vliet , - Waar ergens in de schaûw een paartje zamenschoolde En fluks de borst zijn lief om zoete kusjes foolde , - Waar zelfs het water ' t zong langs ' t walletje van riet : Zijn lustighjes , de leus van ' t inheemsch minnelied ! 71 Geen Klaere die ' t weêrstond , ook in haar droefste luimen ; Geen Rosemont die ' t niet het zwanendons deed ruimen Als de ochtendwildzang ' t won van alle luit en veêl ; ' t Klonk Tesselschade toe in ' t : ‘ pluk me , ’ van de pruimen , Waar ' t blauw des hemels week voor zijner starren geel ; Maar streelde zoetst den Drost zoo ' t jubelde uit haar keel ! - 72 Als Neef den foliant dier Mengelwerken tilde , - Een zijpad is me lief , mits ' t weer mij brenge in ' t spoor , - Vond hij voor Bearnais noch Medicis gehoor ; Doch smeekte , als Daifilo , ‘ den wind daar ' t bosch af drilde ’ , ' k Om hulpe , lachlust gierde uit bruine Leonoor , Terwijl de blos bezweem der blondheid van Wichilde .73 Geleid ' lijk ging tot hier zoo wat ik zag als zong , Al rafelde ook bij wijle ' t dunne roode draadje : Door ' t rossenpaar verrukt , daar ' k stout voor u naar dong , Gedacht onz ' rijschool ik als grooten Henrik ' s paadje , En niet halsbrekend was van hem tot Hooft de sprong .