(1812) ’ ( Het slot hierna ) De droomen der jeugd .Waar is de jongeling , die lentes zoete droomen In rijper ' tijd vervullen zag ; Waar , die het heil , dat hem verbeelding heeft getooverd , Eens ongestoord genieten mag ? Wat droomt de jeugd al niet , wanneer ze in lustprieelen Den zoeten geur der bloemen riekt En , vlugger dan de vink , die dartelt door het loover , De heete zinnen zijn gewiekt ! Als zij den nachtegaal een minnelied hoort kwelen , Of hoe de teedre tortel klaagt : Terwijl zij ' t godlijk vuur , dat alles moet bezielen , Een ' gloed in ' t kloppend harte draagt ! Uit elken gorgel der geveêrde woudbewoners Rijst voor haar hemel - melodij : Zij groet de frissche roos , waaraan nog paarlen hangen , En ziet den scherpen doorn voorbij .In ' t vrolijk meisje vindt de knaap een hooger wezen , Zij in den jongeling een ' god : Een drukking van zijn hand , een lonkje van hare oogen , Een kus zijn meêr dan aardsch genot .