(1919) Doch hoevelen , die naïever waren , zal dat boek niet hebben opgehitst tot verbeeldingen , ongezond omdat het zinnelijke leven van het boek ongezond was , niet zoozeer in wezen zelf , maar in de verbeelding van den schrijver .Want - het bleek bij later herlezen - de sensualiteit van een Dumur was abnormaal , eenvoudig omdat zij niet doorleefd , omdat zij intellectueel - dor was opgebouwd , zwoegend opgetrokken met weliswaar veel wetenschap , maar zonder natuurlijke drift ; afschuwelijker nog , dan in de ‘ Monsieur Vénus ’ , enkele jaren te voren , door het piep - jonge meisje Rachilde uitgegeven , die voor haar eene perverse ‘ candeur ’ bezat , die de verintellectueelde Dumur uit den aard moest missen .Dit gevaar der onnatuur - gevaar voor den schrijver , en wel in de eerste plaats ; gevaar ook voor den lezer die nog niet heel goed lezen kan , - is , als bij Dumur ' s eersten roman , de reden waarom zijn laatste ‘ Le Boucher de Verdun ’ een soort afkeer inboezemt .