(1904) Dan begon hij weer rond te draaien en zijn schoenen kraakten bij iedere terd , zijn hert , dat sinds zijn ontwaken onverminderd - heftig klopte , deelde een ongemakkelijkheid mee aan zijn maag , hij voelde zich ziek , terneergeslagen en gejaagd .Hij wilde weg , doch keerde weer en scheen zijn kamer niet te kunnen verlaten , hij nam alles nog eens goed op en ging dan weer voor ' t venster staan met een blik overziend de heele reek zwijgende steenhoopen , die hem zoo eigen waren , dat soms een geheim verlangen hem ze met een bezondere aandacht had doen beschouwen .' t Was alles uit ! Hij loosde een diepe zucht en ging voort .