(1811) Vaak schudt nog de vlugtende Winter , van vleuglen , Zoo zwart als een eeuwige nacht aan de polen , De sneeuwvlokken af .Zie , weenende Moeders ! in ' t geurvol siooltje , Door hagel verpletterd , het beeld van uw zuigling , Nog lagchend in ' t graf .Maar , welkom toch , Lente ! uw zegepraal nadert .