(1898) Ik staak mijn zang voor u , Mijn staren naar u in ' t Westen , tegenover ' t Westen , mijn com - munie met u , O glanzige kameraad met zilvren gezicht in den nacht .En toch wil ik elk ding bewaren en alles , dat ik hervond in den nacht , Den zang , den wondren zang van den grijsbruinen vogel , D ' overeenstemmenden zang , den weergalm gewekt in mijn ziel , Met de glanz ' ge neêrkwijnende ster met het wezen vol wee , Met hen die mijn handen hielden , naadrend den zang des vogels , Makkers mijn en ik in ' t midden , en hun herin ' ring immer te be - waren , voor den doode dien ik zoo liefhad , Voor de zoetste , wijste ziel van al mijn dagen en landen - en dit uit liefde tot hem , Sering en ster en vogel saamgeweven met ' t lied van mijn ziel , Daar in de geur ' ge pijnen en de ceders onduidlijk en duister .Walt Whitman .