(1917) Aan lichtend hemeldiep een verre baan , Maria reine Maged komt geschreden , Haar blanke voeten raken wolken aan , Hare gestalte lieflijk is beleden .Zij draagt den blauwen mantel en haar kroon , De kelken harer handen zijn geheven , De geur van wierook stijgt om haren troon Waaraan de kleine engelen zingend zweven .Haar blanke voorhoofd witte glanzen heeft , Dit zijn de in haar wonende gedachten , En om haar mond een droeven glimlach leeft , Ziet zij den weg die haar op aarde wachte .