(1863) Waart ge in staat die weg te dragen , Menschenkindren , aardsche goôn ? Zoo bestijgt den zegewagen - Maar zoo niet , aanbidt den Zoon ! En verwacht het heil van Hem , Grooten , kleinen , zondaars , volken ! In dat kraken Zijner wolken Dreigt een oordeel , roept een stem .Dat Hem alles hulde geve , Hymnen brenge , knieën buig ' ! Hem , den Richter ! de aarde beve ! Hem , den Koning ! de aarde juich ' ! Plascht het tranen , ruischt het bloed , Dondren woede - en lasterkreten ? God als koning is gezeten Over d ' opgezetten vloed .Wederkaatst door hemelpsalmen , Antwoordt uit het heiligdom , Midden onder de onweêrsgalmen , ' t Jongste woord Zijns Woords : Ik kom .