(1660) Kromhout schrijft het zich tot eer na Dat hy , minzaem uitgestort Over zijn getrouwe weêrga , Nu een levend groenhout wort , En Jakoba , om een erve Te verwachten uit haer ' stam , Van der Wiele , van der Werve , Hem uit liefde in d ' armen nam , En den Bruigomskus geregelt Met een ' wederkus bezegelt .Op den voorgang der geslachten Volght dit paer der oud ' ren spoor Met vereenighde gedachten , Wil en wenschen na als voor , Daer de schelle nachtegaelen , Om de bruiloftsledekant Quinkeleerende , adem haelen , En met dezen galm en trant Hen uit geurige prieelen Poogen zacht in slaep te speelen : O gelukkige gepaerde , Mogt het gaen naer onzen lust , Gy zoudt , eer uw trou verjaerde , Dan gekust , dan weêr gekust , Zien uwe afkomst u gelijken , Recht als ofze waer gesneên Uit uw aenschijn , en de blijken En het edel kroost in een Mengen , met zoo schoone kleuren , Dat de Maybloem zich most steuren .Grootvaêrs stam , belust op telgen , Zou dan leven in een ' zoon , En de grootmoêr zich niet belgen , Zooze bly de zuikre koon Van een dochter quaem te kussen .