(1839) Nat bezweet , En ofschoon ze ons bloed zien vloeijen , Mag bij hen geen deernis gloeijen Met ons onverdraagbaar leed .Mogen we eens een poos verâmen , Van het dierbaar Vaderland Zingen wij dan zamen : ‘ Vaderstrand , Met uw geurige bananen Ach , gij ziet niet onze tranen Stroomen in het vreemde land ! Mogten wij , in ' t zwoele lommer , Nederliggen op uw ' grond , Vrij van smarte en kommer ! Hemelzoet Zoude ons in uw ' schoot verzaden ; Onder frissche palmenbladen Schroeide ons dan geen zonnegloed ; Iedere ochtend , iedere avond Was voor ons een vreugdvol uur , Met genot ons lavend .Hier , o smart ! Hier kastijdt men wreed uw kindren ; Niets , niets kan hun lijden mindren , Of verzachten ' s Christens hart ; Vruchtloos was ' t , dat tranen vloten : Ver van ' t dierbaar huisgezin Zijn wij asgestooten .