(1915) Kijk nu weer die rustige , groenig - doorglansde dorpstraat met z ' n lege , blauw - grijze keien vloer gevat tussen geel beklinkerde voetgangerspaadjes , zijn lage omstaande huisjes met hun heldere , rood - bruine baksteen - muren , frisse , wit - gele kozijnen en lijsten , donker - groene zonneblinden , hoe gemoedelik kalm en prettigzuiver lag ie daar recht voor hem open onder het verdonkerde hemelsblauw .Zorgeloos kon hij er in voortstappen , lekker kon zijn neus er de hooilucht van buiten in opsnuiven .Alleen op een dorp leek ' et hem mogelik , dat een mens naar lichaam en geest fris bleef en zich gelukkig , echt gelukkig gevoelde .