(1895) Toen kwam hij weer terug door de tegenovergestelde deur en de oogen van zijne vrouw straalden den binnentredende tegen ; hij maakte eene komieke buiging en legde een bescheiden viooltjesbouquetje voor haar neer .Dat gaf een handendrukken als hadden zij elkaar in geen langen tijd gezien , haar stompneusje verzonk geheel in de geurige bloemen en - en Marianne gevoelde hoe bij den aanblik daarvan een huivering haar over den rug streek .Haar man moest dat paar ook opgemerkt hebben ; hij zag zijne vrouw opeens recht in het gelaat .