(1850) In Ispahan , daar leefde een vrek Te water en te brood ; Zyn zoontjen , snoepriger van bek , Leed met hem d ' eigen nood .Eens maalde een vriend met tooverkleur , In ' t byzyn van den baas , Den zoeten smaak , den lieven geur Van een gekruide kaas .Die schets bekoort den armen man : Hy haakt naar zulk geluk , Vraagt , waar men kaas verkrygen kan , En loopt en koopt een stuk .