(1858) En terwijl hij zong , werden de spoken al bleeker en bleeker , het bloed vlood sneller en sneller door de verzwakte leden van den keizer ; en zelfs de dood luisterde toe en riep : ‘ Ga toch voort , kleine nachtegaal , ga voort ! ’ ‘ Ja ! ’ antwoordde deze : ‘ wilt gij mij dan de prachtige gouden sabel geven ? wilt gij mij het rijk gestikte vaandel geven ? wilt gij mij de keizerskroon geven ? ’ En de dood gaf ieder kleinood voor een gezang ; en de nachtegaal zong nog altijd voort .Hij zong van den stillen godsakker , waar de witte rozen bloeijen , waar de vlierboomen hunnen geur verspreiden , en waar het frissche gras op de graven der dooden door de tranen der overblijvenden bedauwd wordt .Toen beving den dood het heimwee naar zijn ' bloementuin , en hij zweefde , als een koude witte nevel , het venster uit .