(1904) In de sombere steden des barbaarschen morgenlands reed hij binnen in triomfatorsheerlijkheid : hij stond op de gulden zegekar , als een god en een vorst ; prinsen des lands leidden zijn vierspan ; hij stond , ouder en mannelijker nu , volgebaard blond , de mitra op zijn lange lokken ; in plooien wapperde het vorstelijk gewaad des overwinnaars van geheel het Oosten , purper en goud en blank om zijn mannelijke jonge leden ; hij stond en zijn hand steunde op den gouden cederappelschepter ; en achter hem reed Ariadne , gezeten op olifant blank , goudnetomvangen , Afrodites starrekroon om haar lokkige kruin , en haar schoonheid verheerlijkte in den roem des gemaals .En overal waar zij binnen zegevierden door landstreek en stad , langs heirweg en straatweg , festoende de druif met hen mede , en liet de Vreugde , de Weelde achter : achter de druivefestoenen torenden de barbaarsche steden minaretslank uit , zoodra Dionyzos door haar barbaarschheid gebloeid was : tooverpaleizen verrezen met lange zuilenrijen van jaspis en chalcedoon , overdekt met bronzen pannen ; marmeren tempels schitterden op , aan alle heerschende goden , maar vooral aan Dionyzos en aan Ariadne ; de eeredienst des goddelijken overwinnaars bevestigde zich ; zijne priesters brachten offers hem , de reukschalen geurden , en zijne mysteriën werden ingesteld .In marmer werd zijn heerlijke beeltenis gehouwen door bezielde kunstenaars en van heiligdom tot heiligdom werd die beeltenis gedragen .