(1859) En thands ! op ' t einde van mijn dagen Moet dit mijn uitgemergeld rif Een handvol lijkzand af gaan vragen Aan ' t vreemde Kenn ' merlander klif .Uw Rhijn zal om mijn graf niet ruischen , Uw landwind om mijn asch niet bruischen In ' t piepen door zijn golvend lisch : - By ' t krijschen van de kerkhofkraaien Zal , ver ' van u , mijn stof verwaaien In afgelegen wildernis .Ontzet van ' t Ouderlijk gesteente , Hunn ' nazaat godloos wreed ontroofd , Wordt mooglijk dit mijn koud gebeente Van zwervend hondgebroed bekloofd ; En de Amstelstad zal juichend springen Zoo ' t rif der erf - af komelingen ( Terwijl Zy hoonlacht op hun zerk , ) Dit gruwzaam naloon mag ontmoeten Om voor een Voorgeslacht te boeten Dat haar en Vrijheid bracht en Kerk .