(1842) ’ - - ‘ Ik gevoel , ’ zeide Ulrich , ‘ dat het dwaas ware , om het leven te bidden , wanneer men zich in de klaauwen des leeuws bevindt .’ - - ‘ Welnu ! ’ hernam de Graaf , den moordenaar loslatende en hem midden in den kring stootende : ‘ dan bedriegt gy u : och de leeuw kan zich genadig betoonen : en wanneer hy den elefant heeft geveld , zal hy niet op een stinkende bunsing woeden .Ga heen ! Ik schenk u het leven .