(1904) De gewone toestand van een fabrieksarbeider is niet die van een Emmink .Het is leven in een vuil , viezig , stinkend krot , eten en drinken op voor onze dames - oogen onhebbelijke wijze , omringd zijn van vuil - neuzige , smerig - gekleede slecht - gemanierde kinderen , en hebberige , vleierige familie - leden ! De dame - auteur , dit allemaal wél wetend , heeft gevoeld dat zij de waarheid moest verdraaien om haar stelling aannemelijk te maken ; en zoo is ze op onverantwoordelijke wijze aan het idealiseeren gegaan .Emmink , die zichzelf , te midden van een afmattend werkleven , met couranten - lectuur , en les - nemen beschaaft , en ontwikkeld is boven zijn stand , is geïdealiseerd ! Emminks moeder , het hoogst - sympathieke , altijd lief - sprekende , voor alles - zorgende , keurig - nette oude - vrouwtje is geïdealiseerd ! Emminks dochtertje , de bleeke , verstandige , zachte , voor ' t werkelijke leven veel te teere Mientje is geïdealiseerd ! De woning waarin die menschen leven , een heel knap - gehouden arbeidshuisje , waar we van niets onsmakelijks voor beschaafde menschen merken of hooren , is geïdealiseerd ! In één woord , als de fabrieksarbeiders en hun bestaan zóó waren in werkelijkheid , zou het een veel minder ondenkbaar geval zijn dat een dame als Cor Wagendonk zich dáár thuis voelde , dan ' t nu is .