(1905) Daar zag Johannes een hert vluchten , snel , met spichtige sprongetjes , als opveerend van de zoden , - toen weer één ! - en weer één ! - En dichterbij klonk het fluitspel , - maar nu ook met gezang .Het naderde van uit het schaduwig kastanjewoud , en weerklonk heerlijk tusschen de bergwanden , onder ' t ernstig , gelijkmatig ruischen van den stroom .Men hoorde de stemmen van mannen en vrouwen , streng - krachtig en liefelijk - helder , - en tusschendoor het wat ruw opjubelen van blije , hooge kinderstemmen .