(1890) Zijne oogen dwaalden over de lachende gezichtjes en bleven onwillekeurig op dat van Marie rusten .De zachte lentelucht had haar gelaatskleur eene zekere warmte gegeven , waarvan de indruk nog verhoogd werd door een ruiker witte bloemen , die zij voor het gelaat hield toen zij hem voorbij ging .Zij zag er aanvallig genoeg uit om voor de Godin der Jeugd te kunnen doorgaan .