(1862) Wie daarmede bedoeld werd , liet Alice zeer goed gissen , en Jane had het grootsche gevoel zich aangebeden te weten in stilte , zonder hoop en met een gebroken hart .De schuchtere minnaar had zich nu echter met eenigen moed gewapend en was Jane op zijde gekomen , terwijl hij haar een heerlijk geurenden bloemruiker aanbood ; het was , zoo als het luidde , de hulde van een sterveling , die zich gelukkig prees het onsterfelijk schoon eener godinne te mogen aanbidden .Jane aanschouwde glimlachend het geschenk en maakte de opmerking , dat de bloemen zóo smaakvol waren gerangschikt , als of een vrouwenhand daaraan uren lang had besteed .