(1842) Die scheiding in liefde en eendragt was het dan ook niet , welke huygens hinderde : maar wat hem wel hinderde , en vooral aanleiding schijnt gegeven te hebben om dit Gedicht zamen te stellen , was , dat de wereld ook hier weder goedvond zich te bemoeijen met iets , wat haar volstrekt niet aanging ; dat zij goedvond hem , die zich in ' t minst niet mishandeld gevoelde , mishandeld te verklaren , ten einde zich ' t genoegen te gunnen , dit verlaten des vaders zeer in zijne kinderen te berispen .Mij steeckt maer eene doorn , die ' k wouw my niet en stack : Ick hoor mijn ' kinderen berispen met gemack , Als leeghe praters doen , altoos met volle kaecken Door en door zifteren van anderlieden saken : Men scheldt haer ongevoel , en datse sonder stryd Den korten uijtslagh van mijn ' afgeloopen tyd En d ' aller uren mij aenstaende uer van scheiden Onmachtigh zijn geweest met eeren uijt te beiden .Om zijne kinderen in de achting te herstellen , vertelt hij , hoe men in elkanders buurt woont , hoe men in - en uitgaat : Dit luydt als of daer stad en land verloopen waer , En of ter wereld d ' een den and ' ren noyt hier naer Sien of ontmoeten sou : Maer hoort , besorgde vrinden , Niet heel een straete weeghs en isser scheid te vinden Van ' t oud aen ' t niewe huys , wij sien en hooren schier Malkanders allerminst bewegen of getier , En waeren w ' in Parijs , wy hieten naeste buren .