(1663) Janus Dousa , Huigh de Groot , Peter Schrijver , Peter Bokenbergh , Bernart Furmer , Ubbo Emming , en alle edele vernuften , die den oir - sprong van de Nederlanden en de kentekens der geslete oudtheit op - spoorden , getuigen hoe de heilige Willebrort in deze landen , met de fackel van zijne leeringe , aen de zon der waerheit ontsteecken , den nacht der Heidensche afgoderye verdreef , en den verduisterden harten met het hemelsche licht toelichte , verlichte en Christende .Niemant zal hierom dencken dat ick , met Faëton ten treurtooneele te voeren , het Heidendom weder wil invoeren , neen geensins ; maer alleen , tot verbeteringe der zeden , tooneelwijs ontvouwen deze schoone fabel , by Ovidius heldendichtswijs , overheerlijck en leerlijck , inzonderheit ten spiegel van reuckelooze stouten , uitgebreit .De melckachtige tong van den heiligen Lactantius , de zielen , niet door den Heidenschen melck - wegh naer Jupijns hof , maer door Christus Jesus , den wegh des heils , naer het beloofde vaderlant , daer honigh en melck vloeit , en het palais van Godt den vader wijzende , zeght : Dichters verzierden geene geschiedenissen , maer overbloemden de geschiedenissen met eene zekere verwe : naerdien een dichters ampt hier in vereischt waerachtige geschiedenissen , in eene andere gedaente van ter zijde , met eenigh voeghelijck cieraet over te voeren : want d ' oude fabelen der Egyptenaren en Griecken begrijpen in zich de kennis der geschie - denissen , natuure , en zeden , welcke dryderhande kennis , onder het overkunstigh tapijtwerck van Faëtons fabel , d ' allerheerlijckste van Nazoos herscheppinge , gebloemt en overschaduwt wort , om , gelijck Horatius zeght , het oirbaer met den honigh van vermaeckelijckheit liefelijck te mengen , te maetigen , en ruwe en onbesleepe zinnen te scha - ven en te wetten .