(1919) Hier is de essentie van den stillen , verbloedenden herfst zuiver in te proeven .De jachtbuit ligt uitgeschud op den grond , de oude zeurige tuinarbeider staat er in knikkebollende bewondering , met zijn meester , bij : ‘ “ Hijoa meneer het ' n goei scot , ' n verduld goei scot ” zeurde hij opkijkend .“ Nou hè ? - Zeg ? Hè , da ' s ' n ander scot as gij het op oe nakende niksdoeners van musschen ” .