(1885) .Een schat van lenteweelde , bloemenpracht en geur van bloesems was hier kwistig uitgestort : een malsch tapijt gelijk was de Alpenwei ; ' t fluweelig gras droeg kudden , bontgevlekt , en ' s herdershut met zwaar beladen dak ; zacht golvend op den âem van de avondkoelt ' , bedekte ' t jonge graan de heuvelreeks , daar neergevlijd als kindren aan den voet van sombre reuzen ; dreigend , breed en forsch , aaneengeschaard als krijgers , die ten strijd bereid zijn , sloot in onafzienbre rij , der Alpen keten den gezichtskreis af ; geweldig in hun vormen , afgeplat , gescheurd , van een gereten , uitgetand , opeengestapeld , als een reuzentrap den hemel naadrend ; - hier de breede flank met geelgroen mos gedekt ; - dáár glinstrend vocht uit duizend kloven stuwend ; - ' t donker woud der slanke pijnen torschend ; - ' t bloemtapeet der Alpenflora schuttend ; - en den slaap bewakend van de gletschers , in hun arm sinds eeuwen sluimerziek ; - den schouder hier verborgen onder ' t donzen sneeuwkleed ; - dáár den helm van flikkrend ijs op ' t hoofd ; en ginds de schemerende toppen , parelblank , met majesteit gekroond , het tintlend blauw des hemels tegenstralend .Suizend bracht het Westewindje mij den afscheidsgroet van dezen dag .