(1820) Hoe ! wordt niet uw gemoed in liefde en dank ontgloeid , Als Jezus reine leer van zijne lippen vloeit ? Natuur , in al haar schoon , brenge u den Schepper nader , Maar op der heemlen Heer wijst Jezus u als Vader ; Door Hem is ' t menschenkroost vereend tot één gezin , Waarin de liefde woont en reine broedermin , De hemel vaderland , en onverderflijk leven De kroon , in de eeuwigheid , den vriend der deugd gegeven : Neen , de aarde is nu niet meer een sombre rampwoestijn ; Neen , stervling ! ' t is uw roem , uw glorie , mensch te zijn .De Godsdienst heft het hoofd weêr moedig naar den hoogen , En praalt in al zijn ' glans en luister en vermogen , En liefde en dankbaarheid geleiden weêr zijn schreên , En ziel en zin smelt weêr in lof en dank tot één ; De volken vloeijen zaam , en uit hun aller midden Verheft zich ééne stem , in danken en aanbidden ; Natuur is tempel Gods , waar ' t hart zich zalig voelt , En , in het reinst besef , des Hoogsten eer bedoelt ; Hier knielt de Koning neêr , en naast hem de onderdanen ; ' t Altaar is ' t rein gemoed , het offer vreugdetranen ; De wijze mengt zoowel zijn ' toon in ' t nedrig lied Als hij , wiens zwakker geest een lager wit beschiet , En jeugd en ouderdom vereent zich hier te gader , En ' t amen van hun lied is : ‘ Hallelujah ! Vader ! ’ Kunstminnend Attika ! Athene ' s grijze muur ! Ontsteek , voor Jupiter , ' t geheiligd offervuur : De wierookgeur stijge op , in weidsche tempelzalen , Waar Phidias het beeld des grooten Gods doet pralen , Die op d ' Olimpus woont , en ' t aardrijk davren doet , Als hij de bergkruin drukt met Goddelijken voet ; Die , als zijn wenkbraauwboog zich fronselt in den hoogen , Den donder raatlen doet door lucht en wolkenbogen ; Die , in de schrikbre vuist , des hemels bliksem kneedt , Altoos der wraak gewijd , tot straffen toegereed ; Die , van zijn ' hoogen troon , en uit des afgronds kolken , Zijn strafgerigt bereidt , tot tuchtiging der volken , En , schoon zijn outer blaakt van offerstier en ram , Het aardrijk zuchten doet door pest of oorlogsvlam .' t Zegt weinig , roemrijk kroost , uit Inachus gesproten ! ' t Zegt weinig , dat heel ' t volk , en raad en legergrooten , Zich buigen voor een God , wiens oog van wraakzucht gloeit .