(1865) Men bedenke het bovenal , dat wie veel , zeer veel geeft , en geven moet , meer bloot staat voor ' t gevaar om eens iets te leveren , dat niet bestaan kan voor het tribunaal van kunst en goeden smaak , dan hij , die bij al zijn werk het nonum prematur in annum kan in acht nemen .En is het ondankbaar en kortzigtig om een boom , die jaarlijks veel geurige en saprijke vruchten voortbrengt , uit te roeijen , omdat men aan één dier vruchten een wormstekig plekjen bespeurde , - even dwaas is het in ons oog , als men den ‘ kritikaster ’ van den Gids om zijn ‘ Avond aan ' t Hof ’ zoo onbarmhartig brandmerkt , als door velen in de jongste dagen geschied is .' t Is onze bedoeling natuurlijk niet , door al dit gezegde ' t regt der letterkundige kritiek in een enkel opzigt te beperken .