(1918) Dan dooft geen god de gloeden die ons binden , Gij die met mij in droom van dood vergaat , Tot onze zinnen zinken en verzwinden En niets mij blijft dan uw gedroomd gelaat , Tot ik ontwaak en bitter moet bevinden Dat gij een droom zijt , ach , en niet bestaat .Treurrozen Wanneer mijn woorden steeds zich weer herhalen , Vergeet niet dat ze om u mij dierbaar zijn : Bloemen , die aan uw boezem konden pralen , Rozen van klank , bleek - blank en fijn karmijn , Dat mijn gedachten door haar geuren dwalen En dat zij stralend in den stillen schijn Van uw bekoorde ziel , met zoet gedein Van de adem uwer lippen mochten dalen .Maar immer gloeien zij in nieuwe bloei , En blijven stil haar teder lover strooien En geuren treurend dicht nabij uw borst : Tot , krank van zinnen , ge in der minne boei De bloesem uwer liefde voelt ontplooien , En naar ' t geheim der zoetste vruchten vorst .