(1857) O Bergen ! gy kunt my vermaken : Vertoonende , in een kleine stip , Al ' t geen myn hart en geest kan raken , Een schets van ' s werelds groot begrip : Hier ziet men ' t graen op de akkers groeien ; Daer , rolt de hooikar langs de hei ; Gins , graest de schaepkudde in de wei , En ' k hoor de dertele ossen loeien .Hoe riekt die vliere en doornehaeg , Bevochtigt door de zomervlaeg ! Maer ' t Bergerbosch , met zyn plantaedje , Vermaekt en trekt myn quynent hart .Geen vorstenzael heeft die sieraedje , Sieraet dat al ' t penseelwerk tart .