(1918) En bewuster dan anders , met verwondering bijna , rook zij de teere , zoete zoelte der honderden roosjes teweerszijden , geurende in den weldadigen avond .En zij dacht , moe : - wat was het leven toch moeilijk ! waarom was het maar niet altijd zoo , als op zoo een schemeravond , tusschen de geurende roosjes ? ..