(1839) Welkomstzang .Waarom die sluier van stralen en glansen , Die als een bruidskleed het zonnelicht tooit ? Waarom doorwandelt geen wolkjen de transen ? Waarom die balsem , die ' t bloemenbed strooit ? Waarom ruischt dat harpmuzyk Op het luchtig zephyrwapperen , By het wellustaâmend klapperen Van de donzen duivenwiek ? Waarom doen de nachtegalen Heel het woud hun zang herhalen , Dat het naruischt met zijn blaân ? Waarom doet het zoetst genoegen Aller borst en aadren zwoegen ? Aller hart in vlammen staan ? U , ja , U geldt het ! Vorstinne , die heden , Blozend van blijdschap en heiligen gloed , D ' achtbaren drempel Uws Hofs zult betreden , Waar het van bloemen U blinke om den voet ! Ja , U geldt het , Rozenknop ! Ons verkwikkend met Uw geuren , Ons verrukkend met Uw kleuren , Schittrend van den uchtenddrop ! Lichtstar ! door Wier straalgewemel Zich ORANJES lentehemel Nieuwen luister schenken zag ! Seraph ! van wier blanke schachten Holland rust en schaduw wachten , Balsemdropplen vangen mag ! Want ô wy weten ' t , hoe zuiver en edel ' t Vuur is wiens koestring Uw boezem verheugt ! En hoe de glans van de kroon om Uw schedel ' t Schittrendste blinkt door den glans Uwer deugd ! Want wy weten ' t , dat Uw oog , Tintlend van het reinst verlangen , Niet aan aardsche pracht blijft hangen , Maar zich vest op God omhoog ! Dat Uw ziel een vlekloos Eden , Vloeiende van zaligheden , Een gewijde Hemel is , Waarin Uw gedachten wonen , Als de Cherubs op hun throonen , Vol van zoete ontroerenis ! Welkom dan , welkom dan , Lely van ' t Noorden , Thands in den Hollandschen Lusthof verplaatst ! Trooste U de Groet onzer juichende akkoorden Over ' t Vaarwel , door Uw bergen weêrkaatst ! Koestere U de dageraad ! Wake de U beschermende Engel , Dat geen storm Uw groenen stengel In het bloeien nederslaat ! Telken morgen moge in ' t stoeien ' t Koeltjen heildauw neêr doen vloeien Op Uw sneeuwwit bladsatijn ! En des avonds moge ' t klateren Van de vaderlandsche wateren U ten zoeten slaapzang zijn ! Ja , schoone Dochter der Duitsche waranden , Zacht als de toon waar de tortel meê kirt , Schoon als het waas onzer bloemengyrlanden , Frisch als de bloei van de U cierende myrth ! Ja , zóó dorenloos als nu , Zóó van Liefde en Vreugd doorhuppeld , Zóó door ' s Hoogsten gunst bedruppeld , Zij steeds heel Uw voetpad U ! Lente blijve ' t in Uw harte ! Niet één enkle traan van smarte Scheemre op ' t blosjen van Uw wang ! Maar die tranen van genieten , Die de Zaligen vergieten , Ween die heel Uw leven lang ! Blijf ! ..