(1903) Tot maaier Tijd , die met een zilvren zicht Een wei vol halme ' en lentebloemen schoor , Hoop trof in ' t hart : zoo viel ze in ' t veld te loor , Een tengre bloem , die voor den sikkel zwicht .De lentezang der vroolke vooglen zweeg , De bloemen welkten , ijzig - grijs viel licht Van killen winter over de aarde en leeg Van zon en vreugde , lag het aangezicht Van doode Hoop gekeerd ten hemel veeg .Toen zag Verlangen plechtig wenken Plicht .