(1859) Terwijl jufvrouw van Sinne een bezoek op het naburige dorp aflegde , zat hij eenzaam voor het geopende venster der bibliotheek en staarde naar de purperkleurige lucht , waartegen de donkere kruinen van het hooge geboomte zich scherp afteekenden .Hij luisterde naar het ritselen van het gebladerte , waar de avondwind doorhenen ruischte , en ving de geheimzinnige geluiden op , die den naderenden nacht voorafgaan .Het zacht gefluit der vogelen , de stem van den landman , die huiswaarts keerde , het ratelen der wagens langs den straatweg , het geblaf van den hond op de boerenerven en het eentoonig geloei van het vee , gaven aan het landschap , dat zich voor hem uitstrekte , dien kalmen tint , die zich langzamerhand ook aan zijn gemoed mededeelde .