(1894) Uit bleeken nevel rijzen grijze boomen , In ' t schemerbosch , waar wandlaars schimmen lijken , En klamme blaadren vallen en verrijken Het bruin tapijt , gespreid voor najaarsdroomen .O die mysterie - angst , die niet wil wijken , Dien ' k , áldoordringend , over mij voel komen , Nu ' t mistig licht al afscheid heeft genomen Van ' t weemoedswoud , vol geur van bladerlijken ! Zwaar vleugelkleppend in de lage luchten , Rijst , uit geruisch van kruinen , die verschrikken , Een zwarte kraaienzwerm met dreigend krijschen .O Lief ! nu laat me in uw bescherming vluchten ! Laat me in de warmte van uw armen snikken Om ' t kille doodgaan , dat mij op kan eischen ! IX .