(1873) Als deze op zijn knie zaten en aan zijn bakkebaarden trokken , vergat hij dat zij de eersten in zijn geslacht waren die burgerlijk bloed in de adren hadden .En als zijne schoondochter hem daarbij een geurig kopje thee schonk en recht gezellig babbelde over haar man en haar huiselijk geluk , dan waren er zelfs oogenblikken , waarin hij geneigd scheen haar de zonde te vergeven .Alleen bleef hij , met een ijver en tact een betere zaak waardig , elke aanraking met haar vader ontwijken , terwijl deze van zijn kant met den dag onbillijker en onverdraagzamer werd tegenover ' t geen hij ‘ kalen adel ’ noemde .