(1912) Hij zweeg een poosje , haalde een paar maal diep adem door zijn neus en trok mij toen naar zich toe : - Kom eens hier , maat , haal je neus eens goed op , ruik je niets , haal op dan ! - Ik ruik waarlijk niets kommandant ! - Niet ? dat komt omdat jij zoo lamlendig je neus ophaalt ; haal eens ferm op ! - ' k Ruik waarachtig niets ! - Nu dan is ' t de ongewoonte , ik wel .Ik ruik ' t land ! Dààr , nu moet je ' t ruiken ; de boschlucht waait ons volop tegen , dààr , nu ruik ik zelfs kamponglucht ! - O ja ! nu ruik ik ' t , iets specerijachtigs .- Juist ! dat is ' t - de landwind komt opzetten , die brengt dat geurtje mêe .