(1886) En later , zijn herinneringen opsommende : Le café rouge , par monceaux , sur l ' aire sèche , Dans les mortiers massifs le son des calaous , Les grands - parents assis sous la varangue fraîche Et les rires d ' enfants à l ' ombre des bambous .Et tu renais aussi , fantôme diaphane , Qui fis battre son coeur pour la première fois , Et , fleur cueillie avant que le soleil te fane , Ne parfumas qu ' un jour l ' ombre calme des bois ! Is het te veel gewaagd , in de aangehaalde regelen , de jeugd van den dichter zelven te willen zien , de herinneringen aan het eiland Bourbon en misschien aan een jongelingsliefde die hij daar gevoeld heeft ? Doch ook hier is het even goed mogelijk , dat de dichter gephantaseerd heeft op een achtergrond van waarheid .Noch zijn politieke , noch zijn godsdienstige overtuiging heeft hij ooit onder stoelen en banken geschoven .