(1862) Een die sich hier vergeet , die stort in alle schanden , Sy quetst haer eygen selfs , en alle diere panden , Sy quetst haer eygen vleys , haer eer , en eerbaer root , Sy quetst , tot aen het hert , haer eygen bed - genoot .Sy doet de reyne tucht uyt haren huyse vluchten , Sy baert een vreemt gebroet van onbekende vruchten , Sy maeckt , dat wettigh erf wort qualick uytgedeylt , En dat een vader selfs in sijn gellachte feylt ; Sy breeckt de weerde trou en alle vaste banden , Sy treet als met de voet het recht van alle landen , Sy schent het reyne bedt en haren dieren eet , Sy brant haer in de siel een eeuwigh herten - leet ; Sy doet het gansche lant van haren handel spreken , Sy laet haer vuyle dracht op alle straten leken , Sy maeckt een eerlick man tot schimp en enckel spot , En , dat het swaerste weeght , sy stinckt voor haren God ! Wat dient ' er noch geseyt ? het schuym van alle sonden , Van alle slim bejagh , van alle boose vonden , Het slijm van alle vuyl , de grouwel van der Hel , En al wat leelick hiet , is in het overspel .Ach ! die haer eens beklat met dese vuyle smetten , En kan haer leven noyt haer eere weder setten ; Soo haest als hare jeught maer eens en is gemeyn , Geen zee , met al haer nat , en maecktse weder reyn .