(1900) Forsche eiken , van wier stammen het grijsgroene mos in vlokken afhing , als waren het de teekens van den ouderdom dezer honderdjarige reuzen overschaduwden de woning met hun dik loof en ineengestrengelde takken , dik als kleine boomen ; wilde wijnrank en wilde rozen , passiebloemen en donker paarsche klokken omslingerden de veranda en strekten hun dartele ranken uit tot verre over het dak .In de onmiddellijke nabijheid van het huis waren de hooge boomen weggekapt en de grond die zacht afhelde naar de rivier was in een tuin herschapen , welke dank de weelde van den overrijken plantengroei op een toovertuin geleek , zoo frisch waren de tinten , zoo bedwelmend de geuren der bloemen .Alles verried in den aanleg , dat men het niet aan het toeval en aan den krachtigen maar wilden groei der planten had overgelaten den tuin zoo schoon te maken .