(1840) Dan zag mijn oog , o Liban ! Het glinstren van uw top , En Hermons sneeuwvalleijen , Bethesdaas zilverdrop .De Dichter gaat alzoo verder voort , tot dat , het Zuiden en hét Oosten zijne wenschen niet bevredigende , hij op het Noorden terugkomt , en zingt : O Toch blijft voor het Noorden Mijn boezem luide slaan , En wensch ik naar geen eerloof Of geurge rozenblaân .Want hier , waar storm en golven In rusteloozen strijd Zich ' t rechtsgebied betwisten , Is Haar mijn hart gewijd ; Haar , die mijn jongen schedel Met myrthen heeft getooid En rozen op mijn paden En voor mijn schreden strooit ; Haar , die in teedre liefde Slechts voor mij gloeit en blaakt En rijker dan een Koning Mij door de Liefde maakt .