(1891) Zoo ook moet men in de landelijke poëzie niets brengen , wat ons niet als geheel in het buitenleven passend voorkomt .Trouwens , Langendyk bedoelt ook met zijne geleerdheid waarschijnlijk minder , dan wij in dit woord zoeken , daar hij ten slotte zegt , dat ‘ alles naar het veld moet rieken , ’ ( zeker eene gelukkige uitdrukking voor ' t geen hij zeggen wil ) , en ‘ alles op eenen eenparigen styl naar de stoffe geschikt ’ moet zijn .Ten opzichte van dat in den stijl blijven heeft hij zelf meermalen gezondigd , wat geen wonder is , wanneer wij bedenken , dat zijne meeste herderszangen bruiloftsdichten waren , dikwijls op personen , die hem niet van zeer nabij bekend waren , en waarin toespelingen op bedrijf of ambt , op naam of voornaam voorkomen moesten - wanneer wij een oog slaan op het groote aantal van dergelijke gedichten , dat hij maakte , zoodat men zeker beter doet van ‘ verzen samenstellen ’ te spreken dan van ‘ dichten .