(1837) 253 der Parijsche uitgave , van de eerste bladzijden af in beoefening waren gebragt ! Immers het valt zwaar het boek ten einde te lezen , al vinden wij er een Godsgerigt en een steekspel in ; al neemt een minnezanger in hetzelve beurtelings de rol van priester en potsenmaker op zich , al heeft het een ' graaf tot karikatuur en een ' engel van reinheid tot heldin - die hoofdbestanddeelen van zoo menigen Roman ! Er is iets stuitends voor ons gevoel in de intrigue : de liefde van Marco Visconti voor de dochter van haar , die hij in jeugdiger leeftijd beminde ; zulk een hartstogt moge in mannen , vooral in Italië , niet vreemd zijn , hij wekt minder belang dan weerzin .Bice , de minnares , denkt er als wij over , doch geeft Ottorino , den neef van Marco , slechts de voorkeur , omdat hij jong en schoon is , reden genoeg misschien voor een meisje , voor een Italiaansch meisje vooral ; maar voor het publiek ? Aan een paar schurken ontbreekt het den Roman niet , doch deze zijn ook allergemeenst : door hunne lagen wordt Bice in eenen toestand gebragt , welke naar dien van Rebecca in de Ivanhoe zweemt ; Grossi wint er niet bij , dat hij ons aan Scott herinnert , doch ..