(1844) Hun schamelen dosch afwerpende , genoten zy met innige wellust de weldadige uitwerking van het koele en heldere nat op hunne , door zonnegloed en zeelucht verhitte , leden .Eindelijk , na genoeg in het water geplascht te hebben , verlieten zy het bad ; maar naauwlijks had een hunner den voet op de marmeren trappen gezet , of een paar vlugge slaven , die als door een tooverslag voor den dag schenen te komen , wierpen hem een warmen deken om , droogden hem af , en wreven en borstelden hem op Moorsche wijze , tot dat al de deelen des lichaams een aangename lenigheid en veerkracht ondervonden ; waarna zy hem hairen en baard met geurig reukwater besprenkelden .Toen deze verrichtingen waren afgeloopen , wilden Arkel en zijn vrienden hun plunje weder aantrekken , maar o wonder ! deze waren ongemerkt verwisseld geworden tegen geheel nieuwe kleederen , van de beste stoffaadje , en na ieders stand gëevenredigd , of wel , beter nog dan ieder die naar zijn stand had kunnen begeeren .