(1911) ’ Zoo zei hij , en liet blik noch speelsheid van Verliefd bedoelen na , geheel verstaan Door Eva : aansteeklijk vuur sproeide uit haar oog .Hij greep haar hand en naar een schemerplek Dik overwelfd door een groen loofprieel Leidde hij haar niet traag ; gebloemt was ' t bed , Viooltjes , geurige ook , en asfodil , En hyacinthen , frischte en vriendlijkste aardschoot .Daar zwelgden zij in liefde en liefdespel Rijklijk , het zegel van weerzijdsche schuld , Troost van hun zonde , tot de dauwige slaap Hun woog , vermoeid door hun verliefd gespeel .