(1860) De redacteur des nieuwen Vaandels beloofd ons , in zijn voorwoord : ‘ te trachten ons rond te leiden in een bloemhof , waar allerlei planten en gewassen groeijen en bloegen , - bloemen ter versiering , bloemen die door haren aangenamen geur de zinnen streelen ; en daarneven gewassen en planten tot verkwikking en opwekking van den geest .’ Het doet ons leed , volmondig te verklaren dat de intrede in dezen bloemhof , ons pijnlijk aandeed ; hoe ! dachten wij bij de beschouwing van het eerste perk , men vleide ons met bloemen ter versiering , bloemen van aangenamen geur , ter streeling van zinnen , en ons oog stuit reeds dadelijk op eene verdorde partij ; immers zal men het eerste verhaal : ‘ Hoe het met kees afliep ’ , - een soldaat , die , worstelende met eenen luitenant , door dezen wordt doorstoken , ‘ zoodat slechts het gevest zigtbaar was , ’ waarop de soldaat ( stervende ) ‘ op eens zijn gewapenden arm ophief en zijnen vijand - den luitenant - den degen in het hart stiet , ’ immers , zeggen we , zal men dit bloedig tafereel niet onder de aangename geur verspreidende bloemen kunnen rangschikken ! Raadzamer , ware het o .i .