(1901) Heel z ' n gezicht scheen ' n uitgedroogde noot , gekerfd door een stil lijên .Versuft bleef ie staren ; om hem heen gloeiden de gaspitten met zengenden hittestroom heet in z ' n gezicht , als de schroei - geur van geblakerde strijkbouten .Steen - kil bleef ie voor al de dreuningen en schreeuw - zangen òm hem .