(1918) En in den glans van den herfst , die zijn witte draden spint als droomrag , onder de pasteltintige , parelklare luchten , staan de oude burchten op , duidelijker waarneembaar tusschen de dorrende twijgen van ' t geboomte , als gingen zij spreken uit hun herinneringen van voorbije dagen .En wat de verbeelding van het oude volk gefabeld heeft om de grijze kapellen en gebroken steenen , dicht er de natuur in geuren en verschemerende verven voor den peinzenden droomer opnieuw , en zijn dagen worden er tot stemmingsrijke poëmen , vol teeren , kleurenvollen glans .Midden tusschen de sparren , links van den weg , maar onvindbaar voor ieder die ' t niet weet , want ter dege in de bosschen verscholen , rijst daar ergens ( bij paal 78 , 5 ) de Witte Berg .