(1899) En nu , in die verandering , maakten zij de aarde tot een hemel .Geen trotschheid of jaloerschheid of wangunst , of verkeerd schaamtegevoel , de bitterste van die druppels van opgegaarde gal , bedierven den zoeten geur der nepenthe , de liefde ’ .‘ Tronen , altaren , rechterszetels , kerkers ( waarop en waarbij door ellendige wezens scepters , kronen , zwaarden en ketens werden gedragen ) en bibliotheeken met boekdeelen van verstandig geordend onrecht , door onwetendheid verklaard en aangevuld , waren voortaan gelijk aan die monsterachtige barbaarsche vormen , schimmen uit een schemerachtig vroeger van faam vervuld tijdvak , welke , uit hun niet geheel verteerde obelisken , triomfeerend neêrzien over de paleizen en graven van hen die weleer in hun tijd veroveraars waren .