(1909) Pietersberg , recht en loodrecht er op en weer recht en weer loodrecht er op - neen , dat geschiedde met cirkels en bogen en wentelingen en draaiingen en grillig kronkelende lijnen en spiralen op en neer tot in het onbegrensde en oneindige ! En heel dat labyrint moest de overzetter door , niet stap voor stap , maar voetje na voetje , opdat niets zijn aandacht ontsnappen zoude ; volgen moest hij er den Indiër , die er jaarduizenden in ommeging en voor wien geen hoofd - en bijzaken bestaan , die als een muisje zoo oplettend alles en alles zit te beschouwen , wat om hem heen beweegt of roerloos staat .Ik zie uw lippen zich ronden tot een woord van bewondering om zooveel geduld ; wacht nog wat ! Nu het fondament gelegd en het piedestal behouwen , gesteld en bevestigd waren , moest eindelijk dat monument van poëzie en vroomheid en wijsbegeerte zelve overgezet worden en zwaar ìs het gedenkteeken , dat is opgebouwd uit goud - en platinaamalgama , dat wordt aanééngehouden door het cement van jaarduizenden en dat overdekt is met een pantserglans van vreugdeschijn uit millioenen en nog eens millioenen oogen , die het eeuw in en eeuw uit hebben bewonderd met oostersche extase ! Smelten - dat kon niet ! Dan zoude immers het levende zilver verdampt en vervlogen zijn en al had de bouwheer het kunnen opvangen en weder verdichten , nooit zou hij er in geslaagd zijn , het zóó harmonisch intens met de hardere edele metalen te verbinden , als nu geschied is onder den druk der tijden , die na andere schier eeuwige tijden vervlogen ! En toch hééft hij het neer doen dalen van de steenrots , die het torste , en overgebracht hééft hij het op een nieuw voetstuk in ons midden , alleen gaf hij er een anderen vorm , den prozavorm aan ; maar schoon en zoet is dat proza , zoet en schoon als wèlgekozen rozen , die haren kleurengeur uitwasemen in de gouden vazen van een altaar ! Zal ik u binnenleiden ? Ik wil het wel ; doch neem mijne hand aan , oningewijde ! Zie , er is rijke , volle , schitterende zonneschijn hierbuiten , maar met onbekende stralen trilt er van uit het inwendige een beter licht tot u door ! Gij beeft en nog nauwelijks hebben wij de wentelende , stijgende zuilengang betreden , die u zal leiden naar het allerhoogste en heiligste ! Zijt gij overweldigd door den wonderschijn , die u omgeeft en omzweeft , ontrust misschien bij de verhevenheid der pijlers van gestolde zonnepraal en de diepte der gewelven , die , door regenbogen gedragen , duizenden kleurnuancen weerkaatsen , welke , hooger verwant met geuren , nu eens op het schelste schitteren , dan weder hemelsche balsemodeuren verspreiden , die u bedwelmen ? Of benauwt u de stilte , die hier heerscht , een stilte zoo diep en machtig , dat zelfs de zwijgende windvrije nacht van onbewoonde oorden er geen denkbeeld van geven kan ? Hoe zoet zullen hier de melodieuze woorden van de Bhagawad - gîtâ , van het lied des Heeren , opstijgen langs de schier maatlooze pilaren , om met wegstervende echo ' s heen te suizelen door de klankrijke bogen boven onze hoofden ! Hoor , ik zal ze voor u zeggen : De Heilige Heer zeide : Vanwaar is deze versaagdheid in nood over u gekomen , o Arjoena ! welke aan edelen onwaardig is , niet ten hemel voert en oneer veroorzaakt ? Geef u niet over aan onmanlijkheid , o zoon van Prthâ ! dit betaamt u niet .Laat af van lage zwakheid des harten en sta op , Vijandbedwinger ! Arjoena zeide : Hoe zal ik Bhîsma en Drona in den strijd , o Dooder van Madhoe , met pijlen bekampen , die beiden eerwaardig zijn , o Vijanddooder ? Want beter dan de zeer machtige leeraren te dooden is zelfs gebedelde spijs te nuttigen hier in de wereld .