(1769) Dat nu verdronken leidt op strant ; De Lek en Yssel doorgegraven Vergelden dubbel deze schaê , En leiden u met hooge dyken In zee ; op dat uw ongenaê De vlakke beemden niet koom ' stryken Met macht van regen , en gewelt Van in eeuw , dat in de zonne smelt .De heldre en starrelichte vliet , Die door den hemel vloeit by duister , Is d ' Italjaensche Padus niet , Noch ook de Nyl , Egyptens luister ; Neen zeker , ' t is de ryke Ryn , Wiens visschen , met een wuft gewemel , In ' t onbevlekte kristalyn Van eenen onbetrokken hemel , Met zilvre schubben zilverklaer Als Harren dolen , hier en daer .O zuivre en blanke Rynmeermin , Die my tot stervens toe kunt kittelen , Gy helpt veel zielen aen gewin , En meenigh Graef aen eeretittelen , En landen aen een ' hoogen naem .