(1698) Gy vest beide ' s hémels assen , Daar het groot gewelf op draaid , Met gewisse en zékere passen , Dat zoo sierlyk is bezaaid , In zyn blaauw lazuuren veld , Met robynen ongeteld , Daar ' t gezigt , , heen gerigt , In verward en dwaald , En schémerd door den glans , Die van den opper trans , Dus af na benéden daald .Hermons hooge , groene kruinen , Thabors top heel digt begroeid , Lust - prieelen , hòven , tuinen , Daar Sipres en Lauwer bloeid , Spreiden door de geur en vrugt , Uwes Godsheids lof - gerugt , Wyd en verr ' , , rondom her , Over berg en dal , Dat eene wéder - klank , Van prys en eere en dank Wekt in U verkooren tal .Uwes arrems regt gerigte , Is de zuyl van Uwen troon : Gaande voor Uw aangezigte , Liefde en waarheid uit , als boôn , O gezégend volk ! dat hem Keerd na ' t klinken van haar stem , En die vaat ' t , , en ze laat , Zinken in de ziel : Terwyl ' et wand ' len mag , In ' t ligt van Uwen dag , Daar nooit mist of nével viel , Billik mògenze all ' haar léven Zigh dan voên met Uwen lof : Gy Die haar dus hebt verhéven Uit het ongeziene stof , Gy ô Heere ! waar ' t en zyt Nog de geen , die ons altyd Heeft bewaakt , , en gemaakt Dat men òverwon : Gy zult na dézen wé ' er , Ons zoo verdonkerde eer ! Door doen bréken als een zonn ' .