(1920) Hef Uwe hand en weer de zondige gewassen die over hem liet ranken wulpsche zorgloosheid .Vrees niet de doornen die Uw vingren zullen krassen en wied het onkruid dat om geurgen zoom gedijt : en kniel en buig U dan , de handen saam gevouwen ootmoedig over ' t bleek - bevrijde waatrenlicht en in hun diepten zult gij , huiverend , aanschouwen het eeuwig - ongetaalde - Godes aangezicht ! Eene groote beroering is over den Jongeling gekomen .- Hij heeft begrepen en helder klinkt zijne stem .