(1896) Zij ging naar binnen en zag naar het kastje , maar schudde daarbij weifelend ' t hoofd .‘ Straks is ' t nog tijd , straks ! ’ Daar kraakte de deur , daar ruischte het zand en snel keerde zij zich om ; de deur was nu geheel toe en langs de leiboomen naderden twee personen , eenvoudig en burgerlijk , maar toch netjes gekleed .Een oudere gezette vrouw , met een sluitmand aan den arm , hijgend van de warmte , met verhit gelaat en losgemaakte strikken van den hoed ; de andere veel jonger , met een pakje in blauw papier gewikkeld in de hand .