(1911) Geen dak dan een haastig gespannen velum , die den tintelenden hemel door zijne spleten door liet .Van zuil tot zuil , de kerk rond , hingen lange , soepele slingers van mauveblauwe glycine in menigvuldige , welriekende trossen , van donker , glanzend buksboomgroen en elegante palmen .Dezelfde versiering tooide de ruwe muren , en een strooisel van bladeren en bloemen bedekte den hobbeligen grond .