(1906) Hij slurpte behagelijk telkens kleine slokjes , de oogleden trillerig nog , maar rustiger .Hij zinde , zinde lang , zoetproevend de geurige koffie , zinde , dat hij nog nooit ' n vrouw met zulke doordringende en toch zoo zwaarmoedige oogen gezien had .Hij slurpte en proefde àl genoeglijker , ' t grofsteenen kopje in de gracieuze handjes , een fijn , blank pinkje met ' t kokette , roze nageltje bijzij uitgestoken .