(1859) ) Kom , Hemelschenker , reik den vollen beker rond ! De liefde klopt aan ' t hart , maar roert niet tot den grond .De muskus mag zijn geur door vacht en leder spreiden , De lucht verzwakt zijn kracht , alleen door ze uit te breiden .Pleng wijn op ' t dischtapeet , Haar heilig vuur ter eer ? Voor die geen Liefde kent , is God noch Hemel meer ! Wat rust , wat leven toch , daar uur aan uur ons wekken , En ' t klokjen telkens klept : Omgord u tot vertrekken ! Waar , altijd beidende op één onverbidbren slag , Geen boezem aan ' t genot zich overgeven mag ! Hier , afgrond aan mijn zij ' , daar , ' t zwalpen van de baren , - Wie leert me , in duistre nacht , het middelpad bewaren ? Mijn eigenzin , gevolgd , bedekt mijn naam met smaad En brandmerkt me in ' t Heelal , als wars van wijzer raad .