(1794) Daar is nu de lente : De vrolijke lente , Die heuvlen en dalen , Die akkers en weiden , Die boschjens en wouden Met groen overkleedt .Nu juichen de boschen , Nu leven de weiden ; Wat aantal geluiden Doorgalmen het luchtruim ; En roemen als goedheid Den Schepper der Lente , Die de aarde verheugt , Nu loejen de koejen ; Nu brieschen de paarden ; Nu blaaten de lammren , En geitjens en schaapen ; Nu snorren de insectjens ; Nu zingen de vogels ; ' t Geroep van den koekkoek , ' t Gesluit van den merel , Het kirren der duifjens , Het orglen der leeuwrik , Vermengt zig harmoniesch ; De nachtegaal tovert Door roerende liedren : De boschjens weêrgalmen , Van liefde en geluk ! Deze invloed der Lente Bezielt heel de schepping Met wonderlijk leven ; Het doode verrijst weêr ; Het koude verwarmt zij ; Haar vuur stroomt door de aarde , Met groeikracht en wording ; En duizende planten , Met duizende bloemen , Zoo prachtig , zijn daar ! Hoe geuren die planten ! Hoe gloejen die bloemen ! Hoe trillen de bladen ! Hoe suischt al de lommer , Als sephir zoo zachtjes Loopt spelen door ' t groen ! Nu springen de bronnen ; Nu ruischen de vallen ; Nu weemlen de beekjens ; Nu zwellen de vijvers ; Nu stroomen rivieren In prachtiger schoonheid , Door ' t vruchtbaare land .Het vuur van de lente Doorstroomt alle wezens , Met leven en liefde , En schepping en wording Verrijst door die kracht .