(1918) Maar de klaprozen vooral vieren er de fakkelende pracht harer stralende heerlijkheid : Door het rijpend korengeel Vaart de jubel harer gammen : Aarde ' s roode liefdevlammen Beuren ze op haar slanken steel .O , de geurende , goudelende korengaard ! Hoe schoon is hij om de kracht die er in groeit , om de wijding die er over ligt uitgespreid , om de schoonheid ook waarmee hij oversprenkeld is , tot hij een bloeiende tuin gelijkt ; wie begrijpt de geestdrift van een dichter niet voor dit ‘ heilig koren ’ , dat van het begin der tijden , de toeverlaat der menschheid was en met dankbaarheid bezongen werd : Verheerlijkt in geluid van rijm en maat , Door koningen en kunstenaars bemind .Achter de wijde velden rijgen de dorpen hun krans aan het zilveren snoer der Maas , - Herten , Merum en Ool : ‘ drie dorpen en één pastoor ’ rijmde ' t oude volk , dat den herfst begon met de Merumer markt ( eerste Dinsdag in September ) , den dag waarop de Roermondsche burgerij haar werk begon bij lamplicht en de huisvrouwen de ‘ spinmikken ’ uitreikten , die de bakkers aankondigden met hoornsignaal ; en wie ' n zaak nog lang niet tot een goed einde gebracht heeft , ‘ is te Ool de Maas nog niet over ’ , zooals het heet , sinds de heer van Ghoor er den dans ontsprong , toen hij ontkwam aan den beul van Horn , dank zij de sluwheid van zijn knecht .