(1839) Nu stond er gewoonlijk niet ver van het beeld van den Keurvorst , in den hoek des schouwburgs , een misbakken , krombeenige vent , met een wit schortje , en eene overdekte korf , met versch rookende appeltaartjes , die hij met een onwederstaanbaren discant kon aanprijzen .- ‘ De appeltaartjes zijn kers en versch , warm uit den oven , zij ruiken overheerlijk .’ - Waarlijk , als in latere jaren de Verzoeker mij te lijf wilde , dan sprak hij met zulk eene verleidelijke discantstem en ik had het bij Signoragiulietta geene twaalf uren achtereen uitgehouden , zoo zij niet den zachten geurigen appeltaartjestoon had gehad .