(1911) Zij zag niet om , een vlotte schijn Verdween zij in de duistre pracht Van ' t diep en goudelend gordijn Der verre nacht .Ineens , als viel een ster , zoo stond De donkre hal vol van verlichten geur : Maria ' s oog en wang en mond Won gloed en kleur .Zij zette ' t Kindeke van haar arm , Zij sloeg den mantel van om haar leên ; Als een menschkind zoo bloot en arm Stond zij op ' t kille steen .