(1799) Tot in een ' der afgelegenste hoeken van uw magtig Ryk heb , ben wy de aangenaame tyding vernomen , dat gy de beminlyke deelgenoote van uw ' troon en bod aan eene droevige slaverny hebt ontrukt .Welk eene gevoelige ziel zou zich daarover niet verheugen ! Men zegt dat gy aan de grooten van uw hof feesten en prachtige spelen zult geven ; dat kostelyke reukwerken , goud , edele gesteenten en paerlen , hun van uwe schatten ten geschenke zullen gegeven worden , en dat zeven dagen lang de bekoorlykheden der muziek hunne ooren en harten betoveren zullen .Maar , ô achmet ! zyn wy niet zowel als zy uwe getrouwe onderdaanen ? Zal uwe weldadigheid zich niet tot ons uitstrekken ? Wy vragen geenszins purperkleurigen wyn te drinken , en ons met het vleesch van uwe rheebokken te vergasten ; het goud maakt ons niet begerig , en de kostbaare gesteenten zyn niet geslepen om aan den boezem van herderinnen te schitteren .