(1845) Hoe vreesselijk moet het voor het kleinere gevogelte zijn , zich verlustigende in de loofrijke tent van de lente , in elkanders armen gestrengeld , had ik schier geschreven , maar juister gezegd , naast elkander gezeten , in hetzelfde bruiloftsnest , uit hunnen liefdedroom te worden wakker geschrikt door een groot , lampoogig , bekkig gezigt van een afschuwelijk gehoornd monster ; uit dat donzige nest te worden gegrepen , en door zijne klaauwen in één ' bos aan een stuk of wat sissende , fluitende , leelijke poeijerkwasten van jongen in het een of ander kijkgat eener schuur te worden toegeworpen ! Ontkennen willen wij het niet , dat in een huis , waarin men eene kat nahoudt , de muizen er allerbeklagenswaardigst aan toe zijn .Arme dieren ! de geur eener wèlvoorziene spijskamer , oefent op hunne reukzenuwen zulk eene toover - , zulk eene aantrekkingskracht uit , dat zij er gulgaauw vooruit komen , dat het hun onmogelijk is , haar gevaarlijk gebied te verlaten .Echter loopen zij er ieder uur - neen , ieder oogenblik van hun leven , de hagchelijke kans , verrast te worden door vier pooten , die voor hen alles behalve van fluweel zijn - verslonden te wor - den door de kussen van een ' baardigen bek , in eene keel die zwaar gaat van die onbegrijpelijk muzijk - gesnor geheeten .