(1895) Eudoxia toch is de zelfopofferende liefde , smeekend om genade voor Iwan , al moet het haar ook de bloedige zweepslagen van den ruwen Czaar kosten ; Peter het leven reddende , maar weigerend Iwan te verraden ; de gruwelijkste martelingen gelaten dragend , weldoend wie haar haten , en alle kwaad haar aangedaan verdrinkend ‘ in een diep meer van deemoed en geduld ’ - en die , ondanks dat al , wanneer zij , tot het uiterste gemarteld , door zich de polsen door te snijden een einde aan haar lijden heeft gemaakt , de genade van den Vader niet deelachtig kan worden .Te vergeefs , terwijl hun zacht geklaag ruischt ‘ als regen droppelend uit dreigend gewolk ’ richten zich de engelen tot het licht der genade en doen zij een beroep op de goedertierenheid van den God van Liefde ; te vergeefs smeekt Eudoxia ' s stem om vergeving ; te vergeefs werpt Satan tusschen de smeekingen van de Engelen en van Eudoxia zijn sarcastische opmerkingen omtrent de goede werken , den vrijen wil , de eindigheid van ' s Vaders genade - Eudoxia ' s zelfopoffering , de pijnen der ziel die leed om aardsche liefde , die haar aardsche huis brak om een mensch , wegen bij den Vader niet .Hij blijft zoo onvermurwbaar , dat zelfs de Zoon tegen zulk een gestrengheid in opstand komt .