(1861) Hij vertraagde echter zijn gang , toen hij eenige schreden gezet had ; hij hoopte nog teruggeroepen te worden ; hij hoopte , maar hield zich sterk en wilde niet naar haar omzien .Zoo hij had kunnen waarnemen wat er in het prieel voorviel , hoe hij dan alle krachten zou hebben ingespannen om sterk te blijven ! De kostbare waaier , het kostelijk reukkoffertjen lagen op den grond ; de oogen van Jane staarden in angst naar hem die zich verwijderde ; de lippen openden zich om zijn naam te roepen , de hand strekte zich uit om hem te worden toegereikt ..