(1877) .- Mijnheer van Velzen begint weêr , sprak Witgensteyn , nu toch glimlachend ; maar in vollen ernst , men moet onder de keerkringszon geleden hebben , om de frissche opwekkende lucht van onze noordelijke gewesten regt te waardeeren .- Ah ça , mon cher ! ik dacht dat gij de kritiek tegen ' t weêr voor zonde hieldt ; nu begaat gij die zelf ; of is de keerkringszon eene majesteit die men straffloos schenden mag ? - Mooi zoo , Warens ! die is raak , juichten allen , en Eckbert lachte zelf meê ; men draaide werkelijk al te lang in ' t cirkeltje rond .