(1912) De bovenlip van den fourier was nauwelijks met een zacht dons beschaduwd ; levensvreugde straalde hem uit de oogen en dikwijls poogde hij de aandacht van zijnen kameraad , - die zwarte knevels droeg en vijf of zes jaar ouder was dan hij , - op de schoon - heid van het landschap te vestigen .Hij roemde daarbij het zoete lenteweder , de frissche lucht der Kempen en de balsemgeuren , die van uit de verre mastbosschen hen tegenwalmden .Maar de sergeant - majoor had voor zulke dingen geene ooren .