(1892) Welk eene dwaasheid zou het geweest zijn , zoo die bibliotheek aan eene woelige , bedrijvige straat ware gelegen , waar ratelende karren de glazen zouden hebben doen rinkelen en de oude heeren op hunne planken doen dansen , waar de voorbijgangers den neus der materiëele werkelijkheid in dit heiligdom des geestes hadden kunnen steken .Menigen ochtend zat ik aan den voet van eene der groote kasten in de boeken te snuffelen , nu eens tot over de ooren verdiept in stoute daden of avontuurlijke reizen en ontdekkingen , dan weder , als een vlinder op de bloemen , heren derwaarts , van het eene boek op het andere vallende .Die onverzadelijke dorst naar weten , die den mensch bezielt ! Als kind breken wij ons speelgoed om te zien , hoe het van binnen is saamgesteld .