(1898) op ons voorhoofd viel ! We mogen niet stilstaan bij de opmerking , dat poëet en profeet zijn ook hier weder niet synoniem blijkt , want de rozen en leliën bloeijen , helaas ! slechts op Albertine Kehrer ' s graf ; - het wordt tijd , dat wij ons tot Beets wenden , of zijne beschouwing der verscheidene het raadsel zal oplossen , dat voor ons in de droefgeestige dweeperij steekt .Zie hier wat hij ons in het ‘ Voorbericht ’ over zijne betrekking tot haar mededeelt : ‘ Eene schoone en geurige bloem , als ware het in eenen zelfden oogenblik , tot haren volkomenen bloei zich te zien ontwikkelen en verwelken - een beminnelijk meisjen in den bloei harer jaren te zien nederdalen in het graf : ziedaar , wat onder alle omstandigheden het hart met een diepen weemoed vervullen moet .Maar hoe , indien wij de vroeg ontslapene hebben versierd gezien met de uitnemendste , met de inderdaad zeldzaamste gaven van hoofd en hart ! Hoe , indien wij door haren ontijdigen dood de schoonste verwachting van de grootste en liefelijkste dingen zien afgesneden ! Hoe , indien de met bittere tranen beweende niet slechts de vertroosting en de steun van een weduwlijken vader , niet slechts de vreugde en de hoogmoed van een liefhebbenden kring , van nabestaanden en vrienden geweest is , maar tevens eene , op de vruchtbare ontwikkeling van wier rijken geest alle beminnaars van het Schoone en Goede met een innig genoegen en de blijdste hope , het oog gevestigd hielden ! Hoe eindelijk , indien bij de zoo vroeg tot hare ruste ingegane , de uitstekende gaven , die haar de bewondering van velen verwierven , geheiligd waren door een geloof , eene hope en eene liefde , die haar maakten tot den oogappel der godvruchtigen , tot een voorbeeld voor allen .