(1880) ’ In hetzelfde oogenblik heeft Archibald Van Oudenolm More aan zijn stem herkend , en als hij met een woord van bevreemding over dit zoo gansch onverwachte weerzien , den bibberenden man verbaasd doet opschrikken , dan houdt deze met de zonderlingste gewaarwording , de pijnlijk stekende oogen op zijn hulpvaardigen vijand gevestigd .Ternauwernood is More van zijn verbazing bekomen , of het rijtuig rijdt reeds het hek van Den Driellaert in .De jonge Van Oudenolm , die bij zijn aankomst te Arnhem , niet meer naar More heeft omgezien , en nu niet anders kan denken , dan dat de man na een zeer vluchtig vertoeven in de stad , aanstonds de terugwandeling had ondernomen , maar onmogelijk kon vermoeden hoe oneindig veel hij aan de dwaalgeesten in ' t bosch te danken heeft , Archibald denkt er niet aan om den vijand - dien hij zoo gaarne eens duchtig de ooren zou hebben gewasschen , nú , terwijl hij gansch onverwacht de rol van beschermheer tegenover hem vervult , zijn onridderlijk intrigeeren bij de familie Van Rave , of ook zijn ergerlijke , nog straks in de diligence gesproken woorden , op eenige wijze betaald te zetten .