(1753) De blyde Landjeugd , die ' t beminnelyke beeld Om ' t zeerst wil eeren , plant de groene bruiloftsmeien .Hoe klinkt de schoone naam van Agnes door het dal ! Hoe danst , hoe kweelt men , en vermoeit zig overal Mct Maagdepalmen op den verschen grond te spreien ! Zelfs de oude Ryngod , die den Bruigom menigmaal , In ' t geurig klaver aan zyn boorden neergezeegen , ( Terwyl een brakke vloed van traanen allerweegen Zyn vloed beroerde ) met een half besturv ' ne taal , En d ' armen kruisling door malkanderen geslaagen , Van Agnes fierheid , van haar wreedheit hoorde klaagen , Die Ryngod , die nog met een diepe eerbiedigheid In ' s Dogters weezen al dien luister ziet verspreid , Die ' t edel aangezicht des Vaders plagt te çieren , Verblydt zig in ' t geluk van Bruid en Bruidegom , Terwyl de schoonste van het Vlietgodinnendom Dat heerlyk feest met hun triomfgezangen vieren .Wel aan , myn Zangster ! voeg , kom , voeg uw Herdersfluit By ' t goddelyk muzyk dier toovrende orgelkeelen .