(1918) ‘ Ik kan den weg niet wedervinden Die hier van de aard ten Hemel leidt : Waar zijn de banden die mij binden ! O , broeders , zusters , mijn beminden ! Ik kan den weg naar u niet vinden , Hoe of mijn ziel ook roept en schreit ! De stilte Laat niemand hier mijn rust beroeren Waar achter ' t donker - blauw gordijn Onder den gouden lampenschijn Mijn woorden mijn verbeelding snoeren En zachtjes deinend zachtjes voeren Omhoog naar ' t stil en klaar geluk Waarvoor ik zinnende mij buk , Waarin ik zinnende verzink In zoet verrukkend zoet vervoeren , En , koele drank , de stilte drink : Laat niemand hier mijn rust beroeren .Gij , liefste , die mij lang verliet , Gaaft met de heemlen van uw ogen Onder de teedre wimperbogen Mij zulk een diepe vreugde niet , Nooit zulk een wijd en hel verschiet , En met uw kussen , uw gebaren , Het geurig strelen van uw haren , Noch met uw zangrig lieve vleien Hebt gij mij uit mijn diepst verdriet In vreugd getild die stil doet schreien ..