(1858) Van waar , April , Die zotte gril , Die dartle woestheid in den wil , Die by uw eerste dagen ' t Vernieuwde bloed Zoo bruischen doet , Zoo wild door de aders jagen ? Is ' t daarom , dat ' t Nog maagdlijk nat , Van gistend hemelbloed bespat , Een nieuw gebruisch ontwaarde , En ' t borr ' lend ruim Uit vruchtbaar schuim De blanke Venus baarde ? Ach ! sints dien dag Moest elk gezach Voor Afrodites zegevlag , Met rede en wijsheid , bukken ; En steeg met haar Uit de eigen baar Een wolk van boze nukken .Voert sedert niet Fortuin ' t gebied Zoo verr ' de zon haar stralen schiet ; Doet berggevaarten vallen ; En ' t nietigst schuim , Uit blinden luim , In goud en purper brallen ? Werd , sints die stond , Het wareldrond Niet omgewroet van grond tot grond ; De zee voor ' t land verwisseld ; De dartelheid Ten throon geleid ; En , redens kar ontdisseld ? Gewis , wanneer Het jaar zijn keer By ' t vrolijklachend Lenteweer Van voren aan gaat vangen , Daar ' t beekjen ruischt , En ' t boomtjen zuist Met verschen dosch omhangen ; Het geurig kruid Den grond ontspruit , En ' t aardrijk als een jonge bruid Met nieuw gebloemt ' koomt sieren ; Dan schijnt er meê Door veld en zee Een dartle geest te zwieren .Een wondre lust Die ' t hart ontrust En , door geen noeste zorg gesust , Zich uitstort in ' t verstrooien .