(1862) Ja ! menig vuur ' gen strijd hebt Ge in Zijn kracht gestreden , Van dat Uw eerste jeugd zich op dien baan begaf ! Maar immer was Hy trouw , wiens Naam Gy hebt beleden ; De vuurpijl van de hel stuit op ' t geloofsschild af ! Uw leeftijd zag d ' orkaan zich over de aard vergâren , Die mensch - en duivlendom door één verwarren moest ; Uw leeftijd zag den val van troonen en altaren , En Kerk en Vaderland in ' t stormgeweld verwoest ! Door de Almacht dier Genâ , wier eer Gy mocht verkonden , Bleeft Gy voor d ' ijdlen klank dier Alverdraagzaamheid , Die niets wil dulden , dan den gruweldwang der zonden , By d ' afval om U heen , verzekerd , onverleid ! In tranen by ' t geweld der Kruisverloochenaren , Maar moedig in de hoop op ' t eeuwig levend Woord , Bleeft Ge op de onfeilbre Ster van Judaas Koning staren , En wandeldet Uw weg in ' s harten eenvoud voort ! O ! hebt Ge ook jaar aan jaar op ' t pad door U verkoren , Van d ' ochtend tot de nacht bevochtigd en gezaaid , Geen arbeid op dit veld gaat immermeer verloren - De vrucht wordt eens wellicht nog door Uw kroost gemaaid ! Ja ! meer nog ! uit dien vloed van gruwelen en logen , Die ' t ondergaand geslacht zal storten op ' t heelal , Ontwikkelt zich een plek , reeds zichtbaar voor onze oogen , Dien ' s hemels reine daauw op nieuw bevruchten zal .Neen ! Vroomen ! wanhoopt niet , om dat die velden dorden , Die ' t dankbaar voorgeslacht zoo heerlijk bloeien zag ! Hy leeft , die aarde en zee en hemelen deed worden , Hy schept uit jammer heil ; Hy uit den duister , dag ! Hy doet de levenden ter helle nederdalen ! Hy roept de dooden , dat zy leven - ' t is volbracht ! Hy , laat Hy op Zijn Kerk een blik van zegen stralen , Geeft duizendvoudig weêr wat ge onherstelbaar acht ! Elia bad tot Hem : de regen daalde neder Op d ' uitgeblaakten grond van Achabs schendig rijk : Elia ' s kracht , o Heer ! keere in Uw kindren weder , En , ja ! de Godsrivier stort over dam en dijk ! Ziet daar ! een kleine wolk is uit de zee gestegen , Nog door geen oog gezien , nog door geen hoop vermoed ! Weldra ! en heel de lucht giet plassen uit van regen , Van regen , die het zaad der Godskerk rijpen doet ! Geloovigen , grijpt moed ! met wierook van gebeden Den wederkeer verhaast van d ' onweêrstaanbren Geest ! Met d ' ijver voor Gods eer den Baälsdienst bestreden ! En ' t hemeltergend juk van d ' Eeuwgeest zij geweest ! Spreekt , predikt , dondert ! rukt den afgod van zijn zetel , Die ' t afgekeerd verstand van Neêrlands volk verblindt ! Geen trouw aan Christus naam was ooit voor God vermetel ; Laat smalen , wie Hem haat ! Gy ! strijdt en overwint ! Getrouwe dienstknecht Gods ! wellicht ! ..