(1779) Dus spreekt de Prins , verrukt door ' t vaderland te aanschouwen .Wie maalt naar eisch al ' t schoon dier weelige landouwen Waarin de lente woont met al haar zaligheên ? Wie schildert stad by stad gebouwd van marmersteen ? De bergen , ryk van wild , wier lommerig boschaadje , ' t Emonisch Tempe tart in uitgestrekt plantaadje , Van olm en pyn en eik en populier en esch En bloeiende castanje en staatige cipres En weelig moerbeiwoud ? Wie maalt de pracht der dalen , Waarin de perzik bloost en groene olyven praalen ; De kers , uit Pontus door Lucullus aangebragt , By dadel , abricoos en pruim en appel lagcht ; De vruchtbre wyngaardrank zich om ' t citroenloof strengelt , Of purpren trossen met granaatenbloesem mengelt ; De hoven , waar de vyg en harde amandel bloeit , Welriekende saffraan , laurier en mirthe groeit , En roozen en jasmyn den eêlsten geur verspreien ? Wie schildert de akkers en verrukkende valeien ; De landrivieren , die op ' t hoog gebergte ontstaan , Met dartelenden zwier ten waterreie gaan ; Terwyl hun stroommuzyk bevallig word vervangen Door ' t nachtegaalen choor , met keur van boschgezangen ; De myn van eêlgesteente en allerlei metaal ? De ryke marmergroef , ' t getakte zeekoraal , En al de wondren die zich in dit oord vereenen ? De koesterende zon heeft reeds den stier beschenen ; De lente tooit al ' t land in nieuwe praalgewaên , En kweekt gebloemte en loof voor d ' Overwinnaar aan , Die vast zyn ' weg vervolgt langs ' t pad door hem verkoren .De bruisschende Eridaan , op ' t hoog gebergt geboren ; Die in de fabeleeuw den rang eens Stroomgods won , En ' t golvend graf was van den trotschen Faëton ; Die in zyn ' fieren loop door hartverrukkende oorden Zyn zilvren baaren rolt langs rykbebloemde boorden , Bepaalt de vordring van den braaven Veldheer niet .