(1750) De staartstar , als Godts rode roê , geducht , Scheit , aan ' t gewelf des hemels zelf verloren .De zee zwelt op van vreeslyk stormgerucht , Waarze ebt en vloeit , om vee en volk te smoren .De lucht , nu klaar , dan donker , gaat bevrucht Van vocht of vier , dat wechsterft , pas geboren .