(1909) De Dichter , zwervend , heel Arabië door , Perzië en de woeste Carmaniaansche streek , Over de hooge bergen die uit holen Van ijs d ' Indus en Oxus nederstorten , Wandelde vreugdvol , opgetogen , voort .Tot in het dal van Cashmir , binnen in Zijn stilste del , waar geurge planten onder De holle rots een wild prieel omwinden Neven een flonkrend beekje , hij vermoeid Zijn leden strekte .Een vizioen beving Zijn slaap , droom van verwachting , die nog nooit Zijn wang deed blozen .