(1896) Heugt elk onzer den tijd niet , waarin het ons als hem ging ? - Boschkoninginnen waren hem even onbekend als stroomnimfen ; hij had nooit van dryades of najades gehoord , en echter bezielde hij alles , wat zijne oogen aanschouwden .De bloem , die hem hare geuren toezond , - de tak , die hem overschaduwde , - het golfje , dat aan zijne voeten brak , - de wind , die zijner wangen koelte aanwoei , zij allen waren zijne speelgenooten , zijne vrienden , hij ging er vertrouwelijk mede om ! ‘ Terug ! ’ borst Prikstra uit , - de bok sprong weder op de weide rond - Jaanders en Drommelschrik , die hem niet eens gemist hadden zagen verbaasd op .‘ Wat ik zeggen wil en jokken niet , ’ vroeg de Beurspilaar , ‘ ziet ge mijne vrouw ? ’ ‘ Neen , vriend ! ’ viel de zee - officier schalks in , ‘ het zal jufvrouw Ruigrok geweest zijn .