(1870) Stonden voor een goede twintig jaar de huisliên met bedrukt gezicht en gerimpeld voorhoofd op hun vertrapte of overstroomde akkers te staren , waarover het krijgsros gerend was of de golven zich stortten ; blikte de poorter met een vloek op de lippen naar de ledige haven , van tijd tot tijd slechts bezocht door een gewapende en lekgeschoten vlieboot , welke dooden of gekwetsten aan wal bracht , - beiden hadden dankens stof zoo dikwerf ze thands den blik in het rond lieten gaan .Het krijgsros was verdreven , de waterwolf een sterken toom aangelegd , en waar de wateren ruischten , scheerde nu de melkkoe den vetten klaver af , huppelde nu het vaerskalf of scheurde het kouter den vruchtbaren kleigrond .Nog dreigde de oorlogsboot met haar dubbel paar gotelingen en dreunde het Wilhelmus van Nassauwen uit het want van het dek , maar het was niet meer hier , niet meer in de nabijheid , maar ginder op ver verwijderde zeeën , waar ze voor het eerst de bloedvlag der Vereenigde Provinciën vertoonde , de bloedvlag , verlicht door den bliksem van het geschut en omhuld door den rook van het buskruit .