(1904) Tegen den don - keren achterwand , waar een glazen kast kleurde in het donker met platte doffe spiegelingen in de ruiten , zag hij den kop vóor zich .' t Was een beenige , oude - manachtige kop , droog , hard overal , met rechte dun saâmgeknepen lippen , met een rechten driehoekigen neus , met rechte dunharige wenkbrauwen , waaronder de grijze oogen naar achter gingen , vol slimheid wegkropen in de diepten boven het jukbeen ; de ooren waren klein en hooggeplaatst ; de slaapkuil er boven was hol en diep gemerkt tegen de slaaplijn en het voorhoofd bultte sterk op en naar voren als de sterk ontwikkelde voorhoofdknobbels bij sommige idioten ; met een snellen zwaai werd de schedel vervolgens plat en verdween onder het korte gele haar .Maar het praten ging voort en de gast vervolgde zijn luiheid , al luisterend naar de dompige stemmen .