(1873) ' t Was een schoone lentemorgen , Zoo als de aard dien schenken mag .Zefir blaasde door de linden En de zon , met gullen lach , Deed haar eerste vuur gevoelen , Deed de rijke bloemenkleur Glinstren als zoo vele parels , Spreidend fijnen balsemgeur .Door der rozen geur omgeven , Rozen bloeiend in de Mei , Onder schaduw van de boomen , Waar der vooglen melodij Galmend tot den hemel zweefde , Zat een lief , een minnend paar , De oogen spiegelend in de oogen En de handen in elkaar .