(1724) Nu is die tyd voorby ; nu ken ik u niet meêr .ô Goôn ! sta by ! dat woord , dat doet my ' t meeste zeer ! Die moortpriem velt my neêr , niet kennen die ' k moet lieven ! Niet steeds aanbidden ! die my komt te hartedieven ; Eêr rukt zelfs de Oceäan in Jupyns donderdak , Eêr ik myn eed , myn trouw , ' t uw eens beloofde , brak .Al liep my Venus naar met haar geverwde wangen , En wou myn matten mond aan haar robynen prangen ; Nog zoog ik liever leed uit uw versteende borst : Uw neen is beter , als haar ja , voor mynen dorst .