(1891) Elk cier ' zyn ' herdersstaf met jeugdig veil en palmen , Terwyl de leeuw ' rik in de lucht met blyde galmen Den lentedageraat al dartelende ontmoet , Gevolgd van ' t zonnelicht , ' t geen ' t al verquikt en voedt ; Ontdekker van de min van mensch , en vee , en dieren ; Van zo veel vogeltjes als op hunn ' wiekjes zwieren ; Van zo veel visjes als ' er spart ' len in den vliet ; Van zo veel vreugd als ' t hart van Eerryk nu geniet , Die op deez ' blyden dag , naa zuchten en verlangen , Voor ' t heilig Echtaltaar zyn ' Laura zal ontvangen , Die zoete herderin , de bloem der Aemsteljeugd , Zo schoon van aangezicht , als luisterryk door deugd , Vol zoete aanminnigheids , wel waardig om te roemen .Bataafsche nimfen çiert de bruid met lentebloemen ! Zoet ruikt de hiaçint , die in den bloemhof staat , Zoet smaakt de nektar van een ' volle honigraat , Zoet is de veldzang van de schoone herderinnen , Nog zoeter is de min , die harten kan verwinnen ; Maar ' t allerzoetste zoet is deugd , die elk waardeert : De bloem verliest zyn geur , de honig wordt verteerd , Het schoonste zanggeluid , dat harten streelt en ooren , Moet in de dunne lucht en ruimen hemel smooren : Maar ' t zoet der zuiv ' re min , gegrondvest op de deugd , Blyft eeuwig onbesmet in zyne frisse jeugd .Gezegend is die min , in ' s hemels naam begonnen ! Zy heeft het koele hart van Laura overwonnen , Die eerst afkeerig was van minnekozery ; Die altoos vluchtte voor de herd ' ren aan het Y .