(1893) Daar sluimerde tusschen ' t frissche groen een beekjen , aan beide zijden overschaduwd door ' t heerlijkst loover , zoo malsch , zoo frisch , dat de zonnestraal , die er glijdend over speelde , het blad boven en onder tintelen deed .Aan beide zijden van den weg groende en geurde het frissche hout ; waarlijk men zou toch met Dürer de schoonbeid van Walcheren nog aan het water gaan danken ; alles is even doorschijnend , even teer van tint en toon , het groen is week van kleur , maar helder en levend tevens ; de natuur is mild en weelderig als de zee , tot aan den voet der duinen groeien de bosschen en speelt het hout .Ik geloof niet , dat er leden van het geslacht ‘ Buideldier ’ onder de rijtoeristen werden gevonden .