(1870) Mary wachtte en wachtte , maar het licht verdween niet .Zou de uitvoering van haar voornemen weder moeten verschoven worden ; zou zij nog langer een gevangene moeten zijn in dat huis ? Een namelooze angst overviel haar ! Maar hoor , dien snorkenden adem ! Betsy was in slaap gevallen : zou zij zich misschien ook te bed hebben gelegd ? Zij rees op en naderde het naburig vertrek ; zij gluurde door de reet der deur welke open stond en zag hare bewaakster geheel gekleed , maar met het hoofd voorover op de tafel liggend , in een diepe rust .Zij waagde het nader te treden tot aan de tafel waar het lampjen stond en blies het uit : toen keerde zij terug , zocht hare kleederen op , die alle als naar gewoonte waren gerangschikt .