(1767) De Schepzels tuigen dit , waar van de Wat ' ren krielen , Die zweeven door de Lucht , en die op de Aarde zyn .Wiens hart verkwikt niet , als de heldre Zonneschyn Het prille groen beglanst , en windjes ' t boomloof streelen ? Als Rooze - en Ambergeur van Bloemperk en Priëelen , Door Zonnegloed gestoofd , door Zefyrs mild verspreid , Ons met het lachend groen der lieve Lente vleidt En streelende verrukt ? als de ed ' le Lentegeuren Den reuk vergasten ; ' t Oog op duizend schoone kleuren Blyft staaren heinde en veer , nooit door het groen vermoeid ? Als ' t Oor door ' t zang ' rig heir al zingende geboeid Aan zagte Melody , welks invloed ' t hart kan streelen , Verk wikt wordt door den toon dier zang ' rige Orgelkeelen ? Terwyl de Ziel , gevleid door al dit schoon en zoet , Met zang en lof en prys der Godheid hulde doet Voor deeze ryke bron van aardsche Zaligheden .Zie ' t witgewolde Vee den ruimen grond betreeden ; Het Zuiglam dartelt , springt , is tierig , wel te moê , Zuigt knielende aan de pram , loopt speelende af en toe , Terwyl de kudden gras en vette klaver scheeren ; Het wilde Kalf , dat leed noch kommer schynt te deeren , Loopt woest en onbesuisd den Landman achteraan , Die met zyn dierbre vracht van nutte melk belaân , Nu hy zyn waardig vee heeft van den last ontslagen , Dien zuivelschat met Vreugd , al zingende , in gaat draagen , Waar boersche Eenvoudigheid en Huisgezin en Stal Plaatst onder ' t Rietendak .