(1834) Al te lang duurde de obsessie echter niet .Het azuur van den hemel was zoo blauw , de zon was zoo warm , de kleur der wouden was zoo schoon geschakeerd , de bloemen , zelfs de kruiden op de heide , gaven zoo liefelijken geur ; de vogels lieten hun gezellig getjilp , hun opwekkend gefluit en gezang hooren ; een kapel , vliegende bloem , zweefde vóór mij uit ; een oude kennis van een molen wierp zijn groetende vier armen uit de verte mij toe .Alles riep tot genieten van ' t aardsche zijn .