(1910) - ‘ Niemand - lezen wij in de Voorrede .- ‘ verwachte hier volgeurige bloemen ; ' t zyn nederige Madelieven , zoo als men er in ' t veld plukt , en die men somtyds bewaert na ze tusschen de bladeren van eenig lievelingsboek geleid te hebben .’ Uit die voorrede , meer nog uit een gedicht aan Van Duyse , en overigens uit taal en trant van den geheelen bundel , blijkt duidelijk hoezeer het talent van de Diksmuidsche Zangeres zich had ontwikkeld onder de leiding van den bevrienden dichter .