(1917) De lucht geeuwde bij wijlen in luide galmen .Een reeuwsche menschengeur ging zich mengen door den roetreuk van het bakvet der smoutbolkramen .Het lastig kuieren door de menschenvolte deed weldra mijne voeten gloeien , mijn lijf angstig worden binnen mijne kleêren ; er loomde eene logheid op mijn schouders .