(1895) Onsamenhangend als een snel wegdroomend visioen zag zij de menschengezichten om zich heen , naast haar sprekend een korte poos met onbegrepen stemklank komend van heel ver , en haar eigen stem die zij hoorde zeggen ongeweten woorden , los - klankend uit haar hoofd een zachtvreugdend geluid dat ze voelde zweven uit haar mond , ineenlossend in den kleurigen zonneglans rondom .' T was haar of de tuin gevuld was met een geurende regen van gouden lovers , neerdwarrelend uit de blauwwelvende lucht , drijvend in een juichende schittering over ' t nieuw - zonnende groen , de bloemen helderend met luidklappende kleuren , wevend een teer - raggende webbe van dundradend licht over de warreling van geluid die ze hoorde zingen naar een vaag , onduidelijk lied , onbegrepen in de geheimzinnige mooiheid van belovend geluk .En als een telkens nieuw - zuiverende glans zag ze het wit der bruidsmeisjes zilveren onder het groen , opzonnend in terugslaande spiegeling , schijnend om haar heen een groote , reine vlekkeloosheid waarin ze zelf was , een wijd stralende , blanke helderheid , lichtend in het licht rondom .