(1881) Slechts dan voelt hij zich in zijn waar element , wanneer hij zich gedraagt als een redelijk en liefdevol wezen , dat uit al zijne macht streeft naar doeleinden , die hoegenaamd niets hebben uit te staan met zijn persoonlijk belang .En - wonderlijke inrichting der natuur - zoekt hij volstrekt niet naar genot , het wordt hem in den schoot geworpen en het verkwikt zijn leven als de geur van de bloemen des velds den reiziger , die toch waarlijk niet uitging om dien geur te genieten .Maar maakt hij genot , rijkdom , eer tot het doel van zijn leven , dan mist hij het hoogste goed en ziet zich ook bedrogen in zijn streven naar het lagere .