(1840) Daar , te midden van eindelooze savanne ' s , waar het oog in de verte niets gewaar wordt dan de slanke , door den wind heen en weder gewiegde stammen der kokospalmen , ontmoet men niets meer , hetwelk aan Frankrijk herinnert ; slechts Negers en weinige blanken , weerkeerig aan elkander prijs gegeven , huizen in die streken .Eene plantaadje biedt , op eenigen afstand gezien , het beeld van een onoverzienbaar tapijt van hoog opgeschoten groen , dat , als het riet aan de oevers der rivieren , in den wind heen en weder wiegt en ruischt .Boven hetzelve steken , als eene dubbele , in de lucht zwevende zeissen , de groote wieken der suikermolens uit .