(1904) ' t Glanzende licht bleef weifelloos schitteren waar hij ook ging , geen duisternis was er nog , hij zag wonderklaar , stapte met een volle zekerheid over de breede , effene baan ; niemand liep hem in de weg , niemand belemmerde hem , geen zwarte huizen stonden er noch bedelvende raadselachtige dingen , geen huichelende menschen , ' t was alles zonneklaar , alles open , alles verwachtte hem , en men scheen veeleer verwonderd dat hij daar nog niet was .Een welriekende geur steeg op van rozen gezaaid langs ' t breede pad ; die geur was overal , ze drong door zijn poren , ze drong door heel zijn lijf , ze deed hem rieken als een roos .Hij snoof met wellust die geur op , hij voelde ze langzaam doordringen overal , ze bedwelmde hem , ze miek hem brooddronken .