(1873) Zóo , wanneer in den nacht , het in ijzer gepantserde stoomschip ' t Rankere barkschip wreed overzeilt , dat het trillende zeildoek Stort met het klettrende tuig over boord , als de vrouwen en jongren Redding zoeken in ' t sloepje en het schip met de jamrende manschap Zinkt , en des morgens ziet men alleen noch een hellenden masttop , - Zóo vaart , schuimend , dwars in den boeg hun de dondrende zeegod .De armen hieven ze omhoog tot Athena , en jammerden luidkeels : ‘ Red ons , machtige dochter Kronion ' s , geef ons de wraak niet Prijs van Poseidoon , gram om de hulde aan u en de beelden Waar ge eens onder vertoefdet , dezelfde voorheen door den rookwalm , Uw brandoffers ontstegen , en eens door den adem der hymnen Zacht omzweefd , - dat boeten we nu met het bloeiende leven ! ’ Nauwlijks hoort hen Zeus ' klaaroogige dochter Athena , Of vlug daalt ze ter neer ; om de borst ruischt schitterend de aegis , ' t Pantser van onweerswolken omzwierd van het slingrende weerlicht .Toornige woorden spreekt ze , de heerlijke dochter Kronion ' s , Snel tot den heerscher der zee , en ze fronst de ambrosische wenkbrauw : ‘ Vreeslijke , welk eene woede verdwaast u , mannen verdelgend , Mijne geliefden , getrouw toch dienen ze mij , en ik zweer u , Schrikkelijkste eed , bij den Styx , zoo ge dezen verderft en niet vrij laat , Dol te verstouten den geest van Brittannia ' s zonen , u dierbaar , Dat ze een heel d ' oceaan droogmakende limited maatschap Stichten ; de Olympiers spotten met u dan als zeeloos zeegod , Eindelijk zijt ge te kijk als een kindsch invalide te Greenwich ! ’ Aldus toornde Athena ; dan ' t oog en de hand van den stuurman Richtend , dwingt ze het schip , dat het zijlings wendt van den zeegod .