(1725) Wat aardbol van vermaak wil uit dat vogt niet waszen ! Als zig het pekel stremt tot takken , die geen tyd , Met schraale roest van tand , of kies , aan stukken byt .De jeugt , die uit ons aâm zal langs de wereld zwieren , Zal zyn , als ' t heillig groen der ruikende lauw ' rieren , Waar op Apollo stoft , als hy de Muzen kust , Die op zyn straalen zyn , als ik naar u , belust .Maak plaats , ô ruime Zee ! voor nieuwe Paradyzen , Voor Hooven van de min , en marm ' re Staats Paleizen , Die flonk ' rend door ' t Porphier , en reizig op hun voet , Zig zwenken naar de lugt , met een gepluimden hoet , Die bars op orgeltoon , en dreunende coraalen , De daden van de min langs witte vaandels maalen , Waar op dat Paphos roem gestandert staat in ' t goud , Het geen de vaale nagt uit donk ' re mynen spout , Want Faön schept alreê een tuin van violieren Om Saffo ' s blanken schoot met Flora ' s dos te sieren , Terwyl ' t citroene woud , door ' t gorgelend gesnaar Van Philomelas neb weêrgalmt , op het Altaar Van Cytharé : dit volk hoort Faebus toe door zangen .