(1865) ' Nevel .Zonnetje ! wáar zijn uw lachjes gebleven , Lieflijke hemel ! waar liet gij uw blaauw ? Alles is duister en nevlig en graauw , Alles met mistige dampen omgeven ; Wáar ik mijn treurende blikken ook rigt ' , Nergens is leven , nergens is licht ! - Acht gij de zon van haar glansen verstoken , Nu zij zich hult in het nevlige graauw ? Blijft dan de hemel niet helder en blaauw , Schoon hij in wolken ' t gelaat houdt gedoken ? Dekt ook een sluijer hun schoon voor ' t gezigt , Achter dien sluijer is leven en licht .Hemels - blaauw .