(1859) Is dit het land , dat , onder Godefried , Des Christus graf aen boeien wist te ontscheuren , Dat nooit het pad des Christendoms verliet , En wellust kent , waer ' t mag met lyders treuren ? De Bouwkunst , die op dezen bodem ' t zwerk Insteigerde , by ' t scheppen heilger wonderen , Ziet , zuchtend , op haer onvoltrokken werk .Wat wraekgeest , die zyne onverbidbre donderen Schoot op het volk , voorheen zoo waerd der Moederkerk ? Wat somber floers dekt onze burgerschaer ? Geen enkle klok , die nog de stille schreden Der godsvrucht roept te zaligen gebeden ; Geen wierookvat geurt langer voor ' t altaer ; Geen Santenbeeld , eens in zyn nis aen ' t pralen , Of ' t daelde in ' t stof ; geen blyde kerkchooralen Verheffen psalmakkoorden tot den Heer ; Het plechtig waslicht blyft den veege falen : Want Romes bliksem viel op ' t worstlend Vlaendren neêr .En toch wanneer heeft ooit dat christenvolk Met voller ziel gedorst naer licht en laving ? Heel Vlaendren biedt het beeld van één begraving .