(1610) In dit vervrosen water hebbende omtrent eene ure sy - seluen gekastijdt , ende om de bekeeringe van desen sondaer Godt seer oodmoedichlick ghebeden , soo is hy eyndelick aenghekomen ; ende als hy meynde voorby te gaen , heeft hem Ignatius vertoont , ende met een schrickelicke stemme tot hem gheroepen : O alderellendichsten onder alle menschen , waer loopt ghy doch ? waer loopt ghy ? en bemerckt ghy niet in wat perijckel dat ghy zijt ? en siet ghy niet dat schrickelick sweerdt van de Godlicke rechtveerdicheydt bouen v hoofdt blaken , ende gereedt om v te vernielen .O gaet onsaligen mensch , gaet nu tot uwe stinckende wellusten : ick en sal niet ophouden my - seluen hier voor v soo langh te pijnighen , tot dat ick Godts rechtveerdighe tornich - heydt , die ick ghereedt sie om v te verderuen , door mijne pijne verbeden sal hebben .Dit hoorende ende siende desen versteenden sondaer , is in ' t diepste sijns herten verschrickt ende gheraeckt gheweest , ende nu bemerckende de grootte van sijne misdaedt , nu beuende onder de gramschap Godts , die hy ouer hem ontsteken sach , nu oock verwondert zijne ouer eene soo onbegrijpelicke liefde van sijnen vriendt Ignatius , heeft sijne schuldt bekent , is weder gekeert , ende sijn leuen veranderende heeft hem tot alle Godtvruchtich - heydt begheuen .