(1879) - Zoo denkt ze en spreekt haar broeder toe : ‘ O ! gij Die over Edens uitgestrekte velden Tot meester door Jehova werd gesteld , Vergeef haar , die uw rechten kon miskennen , Het godlijk licht niet in uw oogen zag , En zooveel liefde ondankbaar af dorst wijzen ! Zie , aan uw voeten smeekt ze erbarming af ! Strek weer uw armen uit om haar te omvatten , Berg aan haar borst uw gloeiend aangezicht , Opdat uw mond haar met een weelde drenke Als nooit op aarde nog genoten werd ! ’ ‘ Ja Lilith , Lilith , Adam heeft u lief , Zijn ziel versmacht naar de adem van uw lippen , Zijn blik verduistert , die u wedervond , En voor een oogenblik van zaligheid In Lilith ' s arm , aan Lilith ' s borst genoten Is Eva ' s zustermin een luttle prijs .Verzinke zij met alle pracht van Eden , En ' t koestrend licht dat uit den hemel daalt , Voor immer uit mijn oogen in het niet ! Verkeere in haat des menschen koele vriendschap ! Losse in een enklen snellen brand van driften Het lange leven op , en sterve ' t lijf Waarin die gloed verdooft ! ’ Zoo raast de orkaan , Dien eens der wellust blik , door haat geprikkeld , In ' t week gemoed van d ' eersten mensch ontstak , Uit Adams mond , en als hij zwijmeldronken Aan Eva ' s blanken boezem nederzijgt Valt op hun hoofden uit demonen - handen Een regen neer van donkre violieren , De geurge bloemen aan den dood gewijd .Wee , driewerf wee dat Lilith moest ontwaken ! O ! wreede wroeging spaar het moederhart , Dat opgezweept door haat en dorst naar wrake Haar eigen kind aan ' t lijden gaf ten prooi .