(1826) Mogt men al eens hier of daar in Griekenland een Platonisch gastmaal zien , waar de wijsheid voorzat , en wijsgeerigen ernst met gulle vrolijkheid paarde , om de belangrijkste en bevalligste onderwerpen te behandelen , het bleef toch tot dien vriendenkring bepaald ; het vond en zocht ook geene medewerking , maar liet het aan elken tijdgenoot en iederen nakomeling op zichzelven over , om nog wijzer , zoo men kon , of misschien wel nog dwazer te filozoferen .En wat zal ik dan uit de beroemde Eeuw der Romeinen hiermede vergelijken ? Ja , augustus verzamelde de fraaije vernuften zijns tijds aan zijn Hof ; mecenas noodigde hen aan zijnen disch , en de keurige vruchten van hunnen geest prikkel - den zijnen smaak voor het schoone , gelijk de geurige spijzen zijner tafel hun gehemelte : zekerlijk , dit waren punten van vereeniging , om welke zij zich om strijd schaarden , en in het verfraaijen van hunne werken wedijverden ; maar , al wil men zelfs niet vermoeden , dat de zucht , om te schitteren en zich te vermaken , hieraan wederzijds een groot aandeel zal gehad hebben , zeker is het althans , dat het geene duurzame verbindtenis tot stand gebragt heeft , waaruit iets goeds voor het algemeen welzijn is voortgevloeid .- Hoe zou men dus ook , tot beschaving der mindere klassen , iets gemeenschappelijks bij deze Volken verwachten ? In zoogenoemde Volksregeringen , het is waar , schenen alle staatsburgers een zeker gelijk aandeel aan de algemeene belangen te hebben ; maar zij waren toch dikwijls de speelbal van woeste of listige volksmenners , die , na hun doel bereikt te hebben , op het onadellijke volk met verachting nederzagen , en zich om hetzelve luttel bekommerden .