(1859) Knarsetandend lag de snoodaard , overgolfd van zweet en bloed , Vloekend op de laffe benden , die zijn val vertwijflen doet ; Als de dappre koning toeschiet ; toeschiet , en , vervoerd door wraak , Drukt hy hem het straffend lemmer in de wijdgesparde kaak .Met het ruischend bloed ontstroomt hem de in de schuld verharde ziel , En de helnacht vierde jubel toen hy haar in de armen viel .Smeekend werpen zich de roovers nu voor Jaromar ter neêr .