(1919) Uw verte gromt van ' t grof kanon .De avondmist loomt eenzaam in de lanen en ' t ziek geblaerte ruischt vergelend neer ; uit alle kruinen bigglen heete tranen met diep en zacht verzeer ; de eikenkant riekt van verstorven geuren en ginds een vijver zilvren doomen spon .Wie zal mijn Vlaandren uit zijn nood opbeuren ? De verte rommelt van ' t kanon .