(1819) Van tijd tot tijd zijn ons bewijzen ter hand gekomen , dat men in het zuidelijk Nederland de oude volkssprake , den ouden roem van vaderlandsche dichters en schrijvers nog geenszins vergeten heeft en veracht .En vooral datgene , wat wij hiermede aankondigen , stelt ons volkomen gerust , daar Brabanders hier teffens optreden als moedige bestrijders van even genoemde bedilzieke kampvechters , als dadelijke bevorderaars van een geregeld onderwijs , spelling en schrijftrant in de moedertaal , en eindelijk als mannen , die reeds geurige vruchten op dezen , hunnen eigen ' grond mogen telen .Wij kunnen meer zeggen : de man , die zich hier boven allen onderscheidt , de schrijver van het eene , maar tevens de medeärbeider aan het andere boekje , schat de Hollanders en hunne meerdere beschaving en vordering op den regten prijs ; hij kent , roemt en volgt dezelven ; ja eenig verschil in de spelling alleen doet hem eer als een Zuid - dan Noord - Nederlander kennen .