(1807) Bij onze verhandeling over den reuk en het geblaas der neusgaten hebben wij er iets van gezegd ; ook kreunen de Koeijen in weedommen en pijnen ; als eene Koe begint te kalven , kreunt zij , zij gevoelt barenswee , en drukt het met de stemme uit : men zal dit nader betoogen bij de verhandeling over de voortteling en het kalven .Des winters op de stallen hoort men dit zuchten en kreunen ook , vooral op den tijd van het plegen , zoo als de Boeren het noemen , dat is , den tijd van voeren en drenken ; als dan , zoo dra de Boer met hooi en voeder aankomt , geven altoos de Koeijen een stil geluid , dat kort en met eene zachte stemme hun vergenoegen te kennen geeft , vooral als zij met lijnkoeken gevoederd worden , Dikwijls heb ik mijn grootste vermaak gehad , met in eene stal aan de Koeijen lijnkoek uit te deelen ; het is voor iemand , die dit niet kent , onbegrijpelijk , hoe dit geduchte dier als dan blaast , riekt , en den muil met een zacht gemurmel uitsteekt , om een stukje koek .Eene dierlijke vriendschap en dankbaarheid vertoont zich kennelijk , doch slaat men er het rundvee .