(1809) Dit al moet ons gevoel verhoogen , En ' t hart van liefde gloeijen doen ; Dit alles maakt u , in mijne oogen , o Herfst ! het liefelijkst saizoen .Wien zoude uw schoon dan niet verrukken ? Wie zoude uw geurge vruchten plukken , Waarmeê ge ons zoo weldadig voedt , En niet met blijde en dankbre wijzen Uw rijke zegeningen prijzen , o Bron van milden overvloed ! Ja , laat ons juichen , laat ons zingen , En vieren , blij van hart en geest , Verrukt door duizend zegeningen , ' t Eenvoudig landelijke feest ! Breng aan , breng aan , met blijde galmen , Het lagchend ooft , de gouden halmen ! Doe ' t outer branden , pleng den wijn ! Vereenen we ons gevoel en toonen ! Laat dankbre vreugde in ' t harte wonen ! Natuur zal onze tempel zijn .Maar stil ! .