(1914) - Er werd geploegd : de zware Brabantsche ruinen ( Goddank , er zijn er nog ) , gedrieën gespannen aan het fijne ijzeren werktuig met het dubbele , breede , uitgeholde kouter , zetten aan , trekken aan gekromde nekken , en hun geweldig lijf , lichtbruin , wordt paars van dampend zweet .De lucht is bitter bezwangerd van den gistend - levenden geur der uitgestrooide mesthoopen .Er kletst een zweep .