(1906) Al staat hij krom en armelijk ontwricht ergens alleen , ver van de blanke vlieten , door iedre nieuwe lent gedreven schieten lenige twijgjes naar het heilig licht .Gansch uitgehold en meer dan half gekloofd , verwint zijn taaie leven alle wonden : zijn gulden bloesems geuren in het ronde , een zilvren blarenkrans omstraalt zijn hoofd .IV Berk Die blank en slank van stam en fijn van blâren door ieder windje uw zekerheid voelt mindren , gij zijt de teerste van de groote kindren , die duistere aarde aan ' t lokkend licht kon baren .