(1863) Wanneer de volksstam der Batten , door vijandige geburen verjaagd , naar de lage gronden nabij den Rijnmond was gevlugt , en op de hooge terpen , die men had opgeworpen , zijne hutten vestigde , daalde wodan , de God der Germanen en Bataven , op aarde neder , om zijne kinderen in hunnen moeijelijken arbeid te bezoeken .Eerbiedig boog zich ons volk , toen zijne stem uit de wolken klonk , en zijn adem de bladeren deed ruischen , en de priesters offerden .Wodan was tevreden over zijne kin - deren , en liet door ons , zijne ingewijden , van uit de heilige bosschen aan het volk vragen , wat weldaad het van hem verlangde .