(1791) Ondertusschen begonnen zig de voortekens van eene der allergeduchtste verschijnzelen die de Natuur bijna oplevert , ook aan den hemel te vertoonen ; en met eene wel angstige , maar niet geheel onaangenaame huivering , staarde ik op dezelve , en zag die meer en meer toeneemen : graauwe , dikke wolken , op wier dreigende gedaante , dood en vernieling te leezen was , reezen aan den zichteinder op ; klommen al hooger en hooger ; breidden zig al verder en verder uit , tot zij allengs den geheelen hemel met een droevig zwart overdekten , en een statig rouwkleed over het ernstig gelaat der doodstille zee scheenen te ontrollen : de doodsche , de plechtige en dreigende stilte nam nog toe ; geen windjen wapperde in ' t wand , en wel rasch werd dit gestreeken : geen enkel luchtjen blies ons koeling aan ; de zee was geheel glad ; geen eene rimpel maakte het geduchte spiegel , dat het beeld des droevigen hemels zoo dreigend wederkaatste , oneffen , de gantsche Oceaan scheen mij een ontzettend blad , op ' t welk Jehova , voor het oog van elken schepeling , met geduchte letteren schreef : ‘ De Heere regeert : dat de eilanden beeven ! ’ - ik las die , en mijn hart beefde , en het ademde bang met de geheele Natuur ! matte beweegenloosheid scheen rondom in de schepping te heerschen , en het was even of eene angstige verlegenheid de elementen bezielde , terwijl zij zig wapende tot eenen ontzachlijken tweestrijd - een akelig voorgevoel scheen te zweeven in den dampkring , en fluisterde beklemmend in deeze dreigende stilte : vreezelijk sprak die naare stilte tot mijne ziel , ofschoon ik God ' s stem in dezelve hoorde ; hoe moet zij dan voor den godverzaker wel donderen ! het gedruis der catrollen , het raazen der touwen , het ophaalen en rollen der zeilen , klonk akeliger in deeze stilte , dan het geschuifel van de spade eens doodgravers , bij het zwijgend graf van eenen dooden .Eenigen tijd bleef alles bijna eenzelvig , vol dreigende majesteit : tegen den vallenden avond veranderde het wolktooneel , en werd veel grimmiger , veel dreigender dan te vooren : aan den zuidelijken horison vertoonden zig wolken , wier gedaante zig als de graauwe torens van overoude kasteelen , of als brandende vuurbergen vertoonden ; zij scheenen , als met de stof van onze vernieling belaaden , uit den afgrond opteklimmen , en dood en verwoesting te zullen baaren : terwijl ik hier op staarde , liet zig een akelig geruis , als het gesnuif van een rennend paard hooren ; het vloog door den dampkring - doch het zoekend oog bemerkte niets dan een angstig geheim : een dommelig gedreun scheen opterijzen uit den afgrond , en wandelde langzaam , en mompelend onder de golven door ; maar nog waren de golven stil , en de winden sliepen : op ééns hoor ik een vreezelijken donder ratelen , die van den eenen tot den anderen pool scheen voordterollen , en de gantsche zee was wederklank : de donderslagen herhaalden , en verdubbelden zig , en vliegende blikzemstraalen schooten onafgebroken door den hemel , en verlichtten de graauwe zee met een akeligen flikkerglans , die angstiger was dan de donkerheid welke zij achterlieten : nog was de zee stil - doch niet langer : een vreezelijke wind brak los , of liever strijdige winden , welken uit hunne holen ontkerkerd waren , vielen met hevige woede op elkander aan , en stormden , met een donderend geweld , op ons fel - geslingerd schip aan , huilden door de touwen , en dreigden het met een akelige vergruizing : nu werd de korts zoo effen zee , een vervaarlijk tooneel van woedende golven , die eerst zachter kookten , schuimden en brulden , tot zij eindelijk , met een donderend gedruis , zig tegen elkander verhieven als bergen , en het geschokte schip met zig op hunne akelige hoogten verhieven , om het te dieper te doen nederzinken in den afgrond die golf en golf van elkander scheidde : nu werd het geklater des donders door het bulderen der orkaanen verdoofd ; men kon geen onderscheiden geluid meer hooren ; het beangstigd scheepsvolk verstond elkander niet meer , en het geroep des Capiteins , het antwoord der matroozen , het noodgeschrei der bevreesden , vermengden zig onder het woest gehuil der aangierende winden , die telkens , met eene verdubbelde woede , op het slingerend scheepjen aanvielen , en het met eene oogenbliklijke vernieling dreigden ; de groote mast brak , en stortte met een scheurend gekraak neder ; een dolle rukwind deed het bezaanzeil scheuren , terwijl de golven het schip vol water wierpen , en de matroozen met al hun pompen , het naauwlijks van water ledig konden houden - elk arbeidde om het zeerst , om den aangrimmenden dood te ontgaan - de naare vrees en de stervende hoop was nu op ieders gelaat getekend - elke opslag hunner oogen was angst ; en elke afgebroken klagt , een noodgebed tot eenen God , aan wiens almagt zij nu geloofden , doch wiens goedheid hun geen troost geeven kon .Hoe veele benaauwende hartstochten wisselden zig , in deeze noodlottige uuren , oogenbliklijk in mij af ! - hoe veele akelige mogelijkheden , hoe veele grievende waarschijnelijkheden , zworven voor mijnen moede - gekampten geest ! nu stelde ik mij niet anders voor , of onze reeds kraakende , en zoo fel geslingerde wooning , zou eerlang verbrijzeld , en een verwoest wrak worden ; op welks verstrooide overblijfzels , wij mogelijk ons noodlot eenige oogenblikken bejammeren , en dan met dezelve vergaan zouden ; of , die ons misschien naar een ongastvrij strand voeren zouden , waar wij , onder de wreedheid van onbarmhartige redders , misschien duizendmaal op éénen dag , den ontvlugten dood wenschen zouden : kunt gij u verbeelden , Karel ! hoe uw vriend bij de voorstelling van zulk een lot moest te moede zijn ? kunt gij u voorstellen , hoe het grievend denkbeeld van te sterven , zonder een laatst vaartwel , zonder eenig bericht aan mijne vrienden te kunnen achterlaaten ; of van in slavernij en behoefte , dood voor mijne vrienden , en voor alle genoegens des aanzijns , verlaaten van alle mijne vleiende uitzichten , stervende te leeven - hoe dit zijn hart doorpriemen moest ? - in ' t midden van deeze akelige voorstellingen hoorde ik uwe klagten , om uwen ongelukkigen vriend ; ik zag de hartetraanen van mijne ontroostbaare , van mijne verlaatene moeder over haaren verloorenen zoon vloejen - en zij werd mij nog veel dierbaarder dan te vooren ; om haaren wil werd zelfs het leven mij dierbaar , en schoon deeze wereld veel te weinig vreugde voor mij hebbe , om het zelve anders driftig te begeeren , op dit oogenblik deed ik dit , en ik smeekte God vuurig om behoudenis .