(1889) ’ En toen zij terstond daarna een lijkmis bijwoonden voor een gestorven lijder , en de novice tot God opzond ‘ de dankzegging van al die lijders en ellendigen , die uit hun bedden opzagen naar het altaar , kwamen twee maal de tranen in ( hun ) oogen , en gevoelden zij dat hun krachten uitgeput waren voor die verschrikkelijke studie , en dat het voor het oogenblik genoeg was , ja genoeg .’ En zij vluchtten vandaar , zóozeer ziek naar den geest dat het geringste geluid hun geheele lichaam in siddering bracht en dagen lang levend in den bedwelmenden reuk van de gasthuiszalen , die hen overal achtervolgde en alles om hen heen vervulde .De gasthuisreuk mocht weggaan ; de dingen die zij gezien hadden bleven in hun gedachtenis staan , en zoo vaak zij de studie herhaalden , drong zij hun tot vergelijking met en onderzoek van hun eigen ziekte , hun zenuwkwaal , die misschien de hoofdoorzaak van hun merkwaardige kunst is geweest .