(1710) De verdrukte Vryheid klagende .WEent nu mijn oogen weent ! ay laat de zilte beeken Van ' t droevig aangezigt tot in den boezem leeken , Kom trouwe borgery ! beschrey mijn ongeluk , En zijt mee deelgenoot van mynen zwaren druk : Gy zoute golven , die mijn overoude Muren , En heerlijk havendiep , komt met uw spoeling schuren , Beschouwt mijn hartewee , Neptuin ! steek uit het hooft , Zie hoe mijn Waterstad zijn Vryheid wort ontrooft ; Merkt hoe men splitst en scheurt mijn eertyds heil ' ge wetten , Met onregt quetst het regt , dat niemant wil beletten : Ellendige ! wat wil ' t met u nog zyn ! daar ' t al In ' t wilt loopt , en u dreigt verderfelijk den val , Een reukeloos soldaat bezet , en poort , en straten , En markt , en Raadhuis , ag ! hoe kan ik ' t treuren laten , De plaats , daar Themis eer uitsprak het wettig regt , Is voor een snoot gespuis , en heiloos boeve knegt : Mijn ziele smelt als was , en zugt en zent haar klagten Tot u , Almogende ! zy wil uw hulp verwagten , Wyl menschelijk geweld nu juigt en triompheert ; Mijn Nederland bespot , my afgemat , verneert , Het heilig parkement , handvesten dier bezworen , Zijn met de voet geschopt , mijn Agtbaarheid verloren Aan ' t quynen staat , mijn oudste Vaders zijn gehoont ; Dus ziet men , hoe de deugt met ondeugt wert beloont .Leert stervelingen leert , leert groote en ryke Steden ! Die in uw slaverny , nog lustig wel te vreden , Geen boeyen voelen , die uw leden prangen , haast Verleit door vleijery , beproeft gy op het laast Den bitt ' ren Alsemkelk , ten kimmen vol geschonken , Met doodelijk fenyn gemengt , gy vol en dronken Zwelgt het vergift , dat u het moed ' loos harte breekt , En niet als laffe vrees en angsten in u queekt .