(1911) Zij bad hem ‘ zich te willen pantseren tegen iederen invloed , die zich over hem zou willen doen gelden ; door zichzelf te zijn , zijne superioriteit te voelen , te toonen dat hij haar kent en met niets of niemand te rekenen van zijne daden dan met God en zijn geweten ’ .‘ De geestdrift , - besluit zij - de bewondering , die hij opwekt , zal hem altijd geven het beste wat zij te geven heeft , hare bloemen , hare geuren , haar goud ; van de vriendschap wacht van Oosterzee wat anders : zij wenscht hem staal te geven , zuiver staal , goed gehard en gelouterd , niet opdat het wonden moge , maar sterken ’ .Ter juiste waardeering van zulk een strenge karakterstudie houde men wel in het oog , dat Geertruida Toussaint voor zich zelve een hoog en heilig ideaal van den Christenleeraar had gevormd en later geteekend in haar Gideon Florensz .