(1896) Toen het dag werd op ' t meir , toen het schemerde in ' t bosch , Wond de jager uit de armen der liefste zich los ; ' t Zoete kind droomde voort en vernam geen gedruisch , Schoon met buks en met valk hij ontsloop aan de kluis , Schoon zijn hond met gebas hem begroette .In den dauw van den uchtendstond baadt hij zijn haar , En geen hitte des middags valt bang hem of zwaar , Ja , de scheem ' ring strijkt neêr , het wordt avond , ' t wordt nacht , Hij jaagt nog , hij ijlt voort : waar ' t gebroed hem niet wacht Stoort hij de uil , ruischt zijn stap door ' t gebladert .‘ Ai ! waarheen , schoone jager ! waarheen toch , waarheen ? ’ Roept een stem ; ‘ geef mij herberg ! ’ is ' t antwoord .