(1901) visioen - lieteratuur is uitsluitend didakties ; en als Gregorius de Grote in z ' n Dialogus ' n soldaat te Rome gestorven aan de pest , weer in ' t leven laat ontwaken en van z ' n verblijf in de andere wereld laat meedelen , komt er in z ' n , uit ' et boek Henoch , de Apokalypsis en de Aeneîde bewerkt , verhaal al dadelik ' n element , dat de verbeelding van de houders richt op de dualistiese kamp tussen ' et goede en ' et kwade en hen dwingt de toon van ' t leven te stemmen naar de sombere afstraling van ' t in de verte over hen dreigende noodlot .De visionaris ziet over ' n zwartslijkerige vloed ' n brug liggen , die naar geurig bloeiende dreven bevolkt met witgeklede wandelaars voert ; van hen die de brug over moeten , bereiken de rechtvaardigen de overzij ; de bozen vallen diep en verstikken in de vloed ; boven de brug ziet hij goede en kwade geesten kampen om ' n mensenziel .Het eigenaardige en veelzeggende hierin is de tweekamp om de ziel ; de visionaris ontwaakt , maar niets wordt er gezegd van de duur van de strijd , niets van ' et einde en de beslissing ; ' t onzekere van de uitslag ginds ontneemt hier de hoop en de troost , verscheurt door de twijfel de ziel , en richt al ' t doen en laten op de vraag van ' et toekomstig behoud .