(1900) Niet minder beminnelijk , maar er was iets als bedrog in de wijze waarop zij nu spraken en deden met de mannen die met hen dansten , geheel anders dan die waarop zij zich wat gekunsteld neerbogen tot de kinderen .Het fijne stof in de zaal , de geur van reukwerk , versch hout en welk sparregroen , het lichtend plafond van wolkvormig wit doek en dan die ééne dansmelodie , droevig golvend maar toch jolig en moedwillig - dat alles welde samen in Hedwigs bevangen gemoed tot één enkele , eenvoudige aandoening van geheel onbeschrijfelijken aard en sterke lust .Zij had er geen woorden voor , maar zocht er niet naar met woorden .