(1878) .‘ Ik ook , ik ben schrijver ! ’ Overal ruischt er eene stem , die het hart ontroert , van liefde spreekt : in de eenzame lindendreef midden het doomende landschap ; op den slingerenden voetwegel door het wuivende koren ; in de schemering onder het wiegelende loover ; in de galmen der avondklok , in het wegstervend lied der landmaagd ..