(1769) Al ' t veld is vol gewoel , waar ik myne oogen wend ' .Wat klinkt de zege luid op ' t schuwste dier verkregen ! De haas , op ' t ruim der hei door ' t veldrumoer verlegen , Zoek ' vry de beddingen van overhangend zand ; Hy schuile in vaaren , door den zonnegloed gebrand , Of poog ' met stoppels , die zich langs het braakland strekken , In kleur aan hem gelyk , zich in den nood te dekken , Hy sluite nimmer ' t oog , geschikt om ' t ruime veld In ' t ronde te overzien ; hoe ligt door vrees ontsteld , Schyn ' hy thans stout te zyn ; hy roer ' noch hoofd noch voeten , En waan ' dat in dien staat geen leed hem zal ontmoeten ; Helaas ! zyn legerplaats word door hemzelv ' verraên ; Zyn zweet verspreid zich met den daauw door ruigte en blaên ; De jagthond vat dien reuk en weet hem op te spooren .De haas springt op , en snelt met vlakgestreken ooren , Langs hoogte en kreupelbosch , op veld en akker voort .