(1849) Hier en daar ontdekt ge den witten reiger , die op zijn aas staat te loeren , en vliegt in gezwinde vlugt van uit de ruigten der poelen , de - eene of andere watervogel op , de blibies , de blekèk , de aijam - aijaman , of komt de trotsche bangon op zijne reuzenvlerken over de doode watermassa henenzweven .Aan de zoomen der sawahs verheffen zich , zoo als we straks reeds zeiden , de donkere kampongs , waaruit rooken opstijgen en een frissche geur van bladeren en bloemen u tegenademt , terwijl uw oor het gezang eens Inlanders opvangt , en uw oog uit het digte hout den norschen buffel met zijne groote hoornen ziet te voorschijn komen , om de hitte zijner huid in het poelwater te verkoelen .’ Zulk eene beschrijving vereischt opmerking en studie , en helpt ons meer tot eene aanschouwelijke voorstelling des lands , die wij vooral in de ‘ Warnasarie ’ zouden willen vinden , dan een dozijn dier gelegenheidsverzen , die alweder zulk eene ruime plaats in dit jaarboekje innemen , en slechts honderdmaal herhaalde gedachten reproduceren .