(1810) ke wel in de galblaas gevonden worden , waarom wij er niet meer van behoeven te melden .Met korte woorden zullen wij hier echter de kenmerken dezer ziekte opgeven : als eene Koe aan de galle is , steent zij en is lusteloos , zij eet weinig en bij pozen , de aderslagen zijn stil , de oogen staan brandig , en in volslagen geelzucht zijn dezelve geel , de afgang is dun , zwart en stinkende ; in den hoogsten graad van galziekte is in Melkkoeijen de melk zelfs geel ; de Koe toont weedom en krimping in den buik te hebben , liggende ongestadig neder en staande dan wederom op ; de muil zevert ook veeltijds , en in het opwellen der te herkaauwene spijze wrokt of walgt zij veeltijds , Galzode .en ontlast eene zekere slijm , dat galzoode , de zoo , genaamd wordt , en het kenmerk is , dat de galzucht tot in de maag en ingewanden is doorgedrongen ; hier en daar drukt men deze galle uit door galsikkel , Galzever .