(1769) Zachtbruisschend beekje ! zing , Streel my wanneer ik peins ; sterk myn bespiegeling , ô Sneller vliet , die staêg uw weeligvloeijend water Van steile heuvels stort met altoosbly geklater ! ô Grooter vloed , die , als uw rustloos stroomnat groeit , U langs uw kronklend spoor door beemd en velden spoeit ! En gy , geduchte zee ! gy , in wier woeste golven Een schat van zeldzaamheên , een waereld ligt bedolven ! Verhef hem , op wiens wenk gy zwygt of u beroert ; Voer , voer zyn ' lof zo hoog als ge ooit uw golven voert .ô Bloemtjes , door Gods hand bemaald met schoone kleuren ! ô Kruiden , door zyn ' mond bedaauwd met de eêlste geuren ! ô Vruchten , mild bestraald door zyn alkoestrend oog ! Zend dankbaar reukwerk aan uw ' Schepper naar omhoog .ô Wildernissen ! neigt ; neigt u , ô koorenvelden ! ' t Voegt u op zachten toon des Hoogsten gunst te melden ; De landman heff ' met u , als hy by ' t licht der maan Gezegend stulpwaarts streeft , een ' blyden lofzang aan .