(1920) Jongeling .U niet ontvluchten , o ik leerde ' t al te goed Ik vluchtte toen ' k U zag - voelde ik mij niet verloren ? maar kloppend klonk Uw stap als d ' aderslag van bloed hoe ' k liep ook , arme dwaas , door geeselstriemend koren tot voor mijne oogen gloênden , dansend , vlekken kleur toen ijlde ik tot de stad , ' t gedrang van drukke lieden maar huiverrillend snoof ik plots Uw weeke geur en spoedde ver van hen , die mijne pijn niet rieden o voort , steeds voort ! hoe lang ? O uur na uur en uur tot bleek de mane gleed en groene sterren glommen ; en ' k viel , maar opziend ' zag , o vloek ! steeds wachtend krommen Uw hoekige gestalt aan schimmig bleeken muur Ik sprong een huis in - lei m ' op huiverklamme laken en dook het licht en sliep - o weeldë , ongezegd - maar , in het morgenlicht zag ' k , ijzend , bij ' t ontwaken hoe ge u ..