(1852) Laat dan nooit een nachtegaal Ongehoord verstommen , Laat geen bije in ' t lentedal Onbeluisterd brommen ; Smaak , zoo lang het God vergunt , Druif en zoete kussen , Tot de dood , die alles rooft , Ons in slaap zal sussen .Dekt ons eens ' t gewaad des doods ' t Sluimerend gebeente , Dan lokt ons geen rozengeur Uit het grafgesteente ; Dan wekt ons geen vriendenkring , Die al zingend drinken , En met druivenloof bekranst , Met de glazen klinken .No .