(1885) ' t Zijn adelvormen , die haar ziel omkleeden : De lieflijke Onschuld blijft daar rustig tronen En schiet haar luister door de sneeuw der leden .Het drietal schijnt bestemd , aan de aard ' te tonnen , Hoe uit de deugd de bloemen geurig spruiten , Wier gulden harten vrede en vreugd bewonen , Die zich met lachjes in de trekken uiten .En ' t is of ' t eeuwig loflied wordt gezongen , Zoodra de purp ' ren monden zich ontsluiten .