(1919) Instede wist het ook en als Marianne soms aandrong dat hij toch eens iets zou publiceeren van het vele dat hij haar voorlas in zijn klaren , eenvoudigen stijl , dan glimlachte hij en heette zichzelf te oud om het met drommen van welonderlegde bevoegd heden aan den stok te krijgen , zoo vol van beproefde wetenschap en esprit - de - corps ! Ze had wat gewacht , voordat ze belde en moest nu nog wat wachten voordat er werd opengedaan .De oogen waren haar in ' t halfbewuste staren van roode en groene fonkeling volgeloopen en nu ze , door tante Clara zelf ingelaten - ‘ maar je weet toch , kind , dat Geertrui den heelen dag beslag legt op Nel , voor vanmiddag ’ - de lange gang binnenkwam , waar aardbeiengeur stond vermengd met den hartigen reuk van pas - opengebroken doperwten , zag ze overal dat rood en groen , maar verwisseld met de werkelijkheid , in den schemer voor zich uit zweven , geruischloos stuiten tegen de matglazen keukendeur en weer tot vlak voor haar oogen terug .Dit boeide haar zoo , dat ze niet verstond wat tante Clara tegen haar zei .