(1906) Penning Jr .I Een schotel vinken Vroeg zie ' k mij gaan , in blijde jongenshaast De vonken ketsend uit halfdonk ' re straten , Dank warm fabrieksgedoe nooit dóódsch verlaten , - Daar dampgedaante uit spleet en tooggat waast ; En lekker koud voelt Wijnmaands laatste morgen , En hol weergalmt mijn draafstap door de poort , En witberijpt glimlacht het blozend oord - Waar ' t jachtveld toch zijn Baan nog houdt verborgen ? - Uit nevel maakt zich ' t vinkehuisje los , Dat grijs in grijs verloren zich verklapte ; Reuk van de anijsmelk , die de vinkers tapten , Snoof ik al op bij ' t Spieringshoeksche Bosch .Dan stil te gast , geef ' k acht met stille menschen : Lok - vinken fluiten lustig langs de baan .