(1876) Want ook in mijn hart is een meizon verrezen , Een zon , waar de winter der ziel bij verzwindt ; Want zij , die ' k zoo lang en zoo hooploos bemind heb , - Thans heeft ze gezegd , dat ze mij ook bemint .' t Is lente van buiten en lente van binnen ! En ' k groet u , ik groet u , o zonne van Mei ! Want vlekkeloos zuiver is ' t blauw van den hemel ; Want zacht als fluweel is het groen in de wei ; Want God blikt op de aard met een glimlach zoo teeder , Als die waar een vader mee ziet op zijn kind ; En ' k groet u , o meizon ! o glimlach des Heeren : Thans heeft ze gezegd dat ze mij ook bemint ! Ja , windeken , suizel en ruizel maar zachtjes , En wiegel de vogelennestjes in ' t loof ! Ja , nachtegaal , zing maar van wellust en liefde ; Zing , leeuwerk , en klim maar , en klim maar omhoog ; Fluit , lijster en merel ; en zwier en kawetter , Gij zwaluw , omdat gij uw nestje hervindt ! Ja , spreek mij , natuur , met uw duizenden stemmen , En zeg mij en zing , dat ze mij ook bemint ! En strooi langs de velden den schat uwer bloemen ! Ik min uwe bloemen , natuur , want voorwaar , Wanneer ik hun balsmende geuren mag ademen , Hun schoonheid bewondren , dan denk ik aan Haar ! Dan denk ik aan Haar , aan de bloeme mijns harten , Die al uwe bloemen in schoonheid verwint ; En ' k denk aan den balsem die vloeide in mijn ziele .Wanneer ze beleed , dat ze mij ook bemint ! ' t Is lente van buiten en lente van binnen ! Maar eens vlucht de lente van buiten daarheen , Mijn Liefste ! - en zal dan de lente der ziele , De liefde met haar ook verdwijnen ? - O neen ! O neen ! want de zielen zijn eeuwig , en eeuwig Is dus ook de band , die ze samen verbindt .