(1896) Grauwzwart , bij koude , droeve winterdagen , Staan somberstil de dorre winterboomen In ' t eenzaam woud , waar weenend winden klagen Om zomerschoon , in schijn voorgoed ontnomen .Zwaarmoedig zeilen wolken , moeden , tragen , Langs bleeke luchten ; witte misten komen En neev ' len neer op d ' aarde , die geslagen In banden , droomt van geurge lent ' - aromen .Zóó komt den mensch , vermoeid van zomerleven Vol vlindervreugd , de winter van ' t berouwen Een weemoedslijkwâ voor de ziele weven .