(1806) Als een jongen en een meisje , in zekeren roes van verliefdheid , in het huwelijks bootje springen , en daarin van wal steken , bij het mooiste weêr van de wereld , maar die naauwelijks eenige roeden van het land zijn , of het weêr begint al te veranderen , en het arme schuitje word een speelbal van allerhande onstuimigheden - en zij hobbelen met elkander eenige jaren lang op een zee van onrust , tot dat eindelijk het schuitje strandt , en , een der partijen verdrinkende , springt de andere aan wal , en het hart van de overblijvende juicht over de geleden schipbreuk - of wil je nog een ander voorbeeld van een beter huwelijk - Zie daar dan ; ginds treedt een allerliesst jong paar , Engelen van menschen , door een sentimenteel mirtelaantje - vol rozen en ambergeuren - uit de bevallige grot der Bruiloft .- In het eerst schijnt , dat laantje nog al bezet met dezelfde bloemen en liefeijk riekende heesters , ..