(1885) Ende als ic dit sadt en schreef , twelck was upden XXII Julij LXXXIIII , voor noene , sach ende hoorde ic eenen boer , die jn Ghendt meer als drij hueren hadde gheloopen om twee broykens te ghecrijghen , elc van vier grooten .Peinst , beminde leser , jn wat staet dat wij saeten duer de harte hoofden vande guesen , die ons doen regierden , daer de ministers ofte guessche predicanten de occasie van waeren , hetende alsoo het vleesch ende drinckende tbloet vande aerme lieden , want eenen goeden pays hadden zij vercreghen , hadden zij ghewilt , soo hiervooren ghenouch gheschreven staet .Van al welcke miserien , aermoede ende grooten troubele van oorloghen wij de guesen danck weten mueghen , al eyst dat zijt legghen willen upden hals vande Spaengaerden ofte upde gheestelicke , met welcken decmantel sij hun willen decken ; want de gheestelicke daer gheen occasie af en sijn ; ende de Spaengaerden en zijn daeraf ooc de eerste occasie niet gheweest , want sij maer jnt landt ghecommen en sijn naer dat de guesen eerst tlandt jn troubelen ghestelt hadden duer trooven ende breken vande keercken ende cloosters , twelck was jnt jaer XVc zessentsestich , zoo hier vooren gheschreven staet .