(1897) [ XVI ] Corona stond voor het open venster van haar stille werkkamer , en heel langzaam en diep ademde zij de zoet aanwaaiende avondlucht in .Er was een zwaar onweer gevallen , en aromatische geuren van uitwasemende planten en aarde stroomden frischheid en verkwikking in de kamer waar de zware hitte van den dag nog hing .Een gevoel van verlangen naar buiten , naar het wijde , lichte van den zomeravondhemel vervulde haar .