(1715) Dan zal het tyt zyn , om , na het doorkruisschen der wegen van Ennius , Pakuvius , Plautus , en hunne tytgenooten , te naderen tot de zoete bronnen van Cicero en Livius , en der zuivere welspreekendheit , die in Augustus tyden bloeide .Als zulk een man zich dan gedrenkt heeft in dien grooten vloet der Siertaele , moet hy onbeschroomt te rugge keeren tot de beroerde beeken , saemengeronnen uit het mengsel van uitheemsche Volkeren , tot de morssigheit der bedorve welspreekendheit , en de vuilste gooten der Historiën en Jaerboeken , ja tot den vuilen stank der Monnikken .Want zyne wakkerheit moet zich niet bepaelen binnen de engten van eenen tyt of eeuwe , waerin eenigen meenen dat de bevlytiging der volmaekte welspreekendheit , en de glans der Latynsche spraeke , zich bepaelt en besluit , maer gaen weiden door alle de wisselingen van het Ryk en Staet en Gebiedt van Rome , opdat hy raet weete ; om de schriften en gedenktekens van alle geheugenisse uit zich zelven te verstaen , en anderen klaer en bondigh uit te leggen .