(1640) Dies vreesen wy in geenen dinge , Of d ' aerde van haer plaetse ginge , En de steenrotzen vallen dee Int midden van de woeste zee .2 Al waer het dat den afgront diepe Aen al haer oevers overliepe , Of schoon door ' t ongestuyme meer De bergen sprongen op en neer : Noch sullen Godes stat vercieren De soetjens - vloeyende rivieren Daer hy die eeuwichlijcken leeft Syn heylichdom en woonplaets heeft .3 De Heer int midde van haer woonet , Daeromme blyftse wel verschoonet .