(1870) .’ ‘ Hm , hm ! Haast u maar niet te veel , Neef ! Er is kwaads genoeg uit voortgekomen ! Was ze maar altijd slapend gebleven ! ’ Archie gaf nog een lang verhaal van de versteende groepen , die zij doorwandelden , - schoone edelvrouwen en ruw gebaarde vazallen - en eindelijk van de schoone slaapster zelve , de schoone onder de schoonen , nêergezegen op een rustbank ‘ van geurige bloemen omgeven als een paerel in goud gevat .’ Karel had zich over haar heengebogen en haar toegesproken met de zoetste woordtjens , maar haar niet kunnen doen ontwaken .