(1912) O ! ze kenden allen zoo van nabij , den donkeren gloed van het bloed , de koude flikkering van het mes , den fonkel van den borrel .- De walmende straat , met haar gootvuil en stinkende keien , de open vrije straat met haar kelders en krotten , haar gewoel , kindergeschreeuw en honden - geblaf , met haar kleurige stalletjes , haar riekende , uitdampende eetwaren , haar kar - geratel , haar buitenzittende en hurkende vrouwen en kerels , - die open straat was hun gerecht , daár leefde eerst wijd - uit in rondwortelende woeling , het groote , krioelende menschen - gezin : de Jordaan .Daar verslonden ze elkaars hevigste hartstochten en begeerten ; elkaars kleinzieligste , grilligste buitensporigheden en nietigste amusementen .