(1917) .eenmaal door den geur van het aardsche leven gekust , zich dien kus blijft herinneren , ook nadat zijn bewuste wil het alles heeft losgelaten .Aan Geerten Gossaert , bij wien het accent meer op het aardsche ligt , en dien ik daarom den meest ‘ heidensche ’ van deze beide , naar oorsprong christelijke dichters zou willen noemen , verschijnt ‘ de Vreemde ’ , die ' t brood met hem breekt ( let op deze schoone ‘ christelijke ’ terminologie , die een buiten de bijbelsche tradities opgevoed dichter niet licht zou aanwenden ) , maar hij laat hem gaan , en ' t einde van ' t lied is ook hier - en meer dan bij Thomson - alleenheid , bitterheid .