(1724) Offer - geur , Ter 20ste Verjaring van den Heer Jacobus vander Streng .Schoon ik met toortschen vuurs , op Pallas Helikon , Een diamante Zee van Faebus Lauw ' ren spon , En dreef myn Stargareel langs ' t pekel van die baaren , Na Orgels van Azuur , en donderende snaaren ; Ik bond de zeilen in van ' t steigerende ligt , En lonkte op de Trophè , die uw verdienste stigt , Om met een Faenix veêr de Wierooks geur te maalen , Die uit de goudmein barst van uw vergode straalen ; ô Jonge Zonneling ! van Parnas Ambertop , Nu gy van daag herleeft , met vlammen om den kop , En ons een Etna toont van eindelooze spooren , Om met een dolk van geest , al ' t vlees te ringelooren ; Dat my geen Kerk - koraal den pas afsnei door trom ! Geen stormklaroen braveer van Jupyns Heilligdom ! Dat niemant stouter dreun op ' s werelds moort - trompetten ! Uw Typhon zal een berg op ' s afgronds nave zetten : Een Hercules pylaar rinkinken op ' t yvoor .Daar ryd myn Memphis pluim de fierste wolken door ; Het Firmament dat wykt in ' t aanzien van de Reuzen , Wyl Beeren , los gedraait , hunne yz ' re Poolen kneuzen , Om het Colos ' te zien , dat ik in ' t smalt ' borduur , Met blixems van kristal , en vonken der Natuur .