(1825) Onze lezers zijn vast reeds in den dut ; doch wij verzoeken hun , zich de oogen uit te wrijven , want wij beginnen te klimmen , en wel vooreerst met de Rouwklagt aan Overijssel van wispelwey , welke , schoon soms wel eens wat duister in de uitdrukking , ten minste op dichterlijker toon gestemd is ; en vervolgens met de jonge Vriesche dichteres van den Watervloed , die van de pers van suringar tot ons gestroomd is .Hier toch vinden wij de onmiskenbare sporen van een dichterlijk talent , dat bij verdere ontwikkeling en beschaving geurige vruchten zal kunnen dragen .Eindelijk ( want dit hebben wij , volgens eene fljne berekening , tot het laatste bespaard , opdat het ook bij deze onze aankondiging einde goed , alles goed , wezen mogt ) zijn wij , na lang aan den voet des bergs geworsteld , en met wispelwey en het lieve Vriezinnetje langzamerhand opgeklommen te hebben , op een bekoorlijk plekje van den Pindus gekomen , waar ons de jeugdige en nog weinig bekende van den broek op eenen krachtigen Lierzang vergast , die zelfs aan eenen meester in de kunst geene oneer zoude doen .