(1912) Zij verwijderde zich van de tafel en ging voor eenen spiegel staan , waarin zij haar beeld aandachtig beschouwde , hier en daar eene plooi verbeterde en met de handen over het hoofd streek om haar schoon zwart haar te doen glimmen .Zij was nochtans zeer eenvoudig gekleed , en voorzeker , men hadde op haar tooisel niet veel weten af te wijzen , ware het niet geweest , dat de reuk van den koestal , de berookte muren der afspanning en de tinnen kannen in het rek van alle kanten schreeuwden , dat Juf .Lisa op hare plaats niet was .