(1920) .die om Sien te spreke was gekomme , om hullie Sien te spreke had gevroege , tjá ! ’ Kee , als ze ' t overdacht , brieschte ' n geweldige snuif door d ' r ronkende neus en klemde ' r vale toet .Maar Sien , wulpsch en lollig en danig overrompeld , taterde als ' n stopwoordje ' r : ‘ Allemachies ’ , telkens en van nieuws ‘ Allemachies ’ , plofte meteen zwaar in d ' r krukkige stoel en veerde in ' t volgend oogenblik weer op .