(1654) Hy klapt van moedigheit zijn pennen tegens een , Misguntze ' t weiden niet , en vruchteloos braveeren , Terwijl hy vlamt om haer te zitten in de veeren , Te plonderen eerlang van haere gladde pluim ; Zoo ras de kromme beck en klaeu , op ' t luchtigh ruim , Het aes bevalle , of drijf voorwint af , uit zijn oogen .Dus komenze afgestort , en stroomen uit den hoogen , Gelijck een binnenzee , of noortschen waterval , Die van de rotsen bruischt , en ruischt , met een geschal .Dat dier en ondier schrickt , in diepgezoncke daelen ; Daer steenen , van de steilte , en dicke waterstraelen , En masten , zonder tal , verpletten , en vertreên Wat tegens woest gewelt van stroom en hout en steen Niet opgewassen is .