(1902) Door de natuurzangen , die ik altijd hoor en die in zomeravonden het schoonst en geheimzinnigst zijn door al de weelde , die welt uit de kelken der rozen juist voor ze zich sluiten .Telkens wanneer ik alleen ben en naar die klanken luister , die geuren inadem , zal het mij zijn of ik jou stem hoor ’ .De auteur geeft het woordenrijke kind een zoen op den mond .