(1847) Maar genoeg voor haar , die eigenlijk vrij onkundig was in de leer , en zelfs het onderscheid niet kende tusschen een Voetiaan en een Coccejaan , of tusschen een heelen , halven of kwart Pelagiaan ; reden genoeg voor haar , zeg ik , om zich zeer te verheugen , dat zij naar de kerk zou kunnen gaan , zonder dat zij zou behoeven te vreezen , of om zich te ergeren , of om in lagchen uit te barsten .De burgemeester , hoewel nu gerust gesteld omtrent de beurs , had toch een heimelijken wrok gezet tegen den heer van Groenendaal , en zijne achting was zelfs door het zoo ongemotiveerd herstellen van het even roekeloos begane kwaad niet vermeerderd .Hij was onuitputtelijk in redeneringen tegen de stellingen van den heer van Groenendaal , en verzonk daardoor al meer en meer in den pelagiaanschen modderpoel .