(1728) De Zanggodinnen gaen al meest het huis voorby Dat altyt zorgen moet , bezweet van sloovery .Als ons de lente streelt en toeriekt , mildt en geurigh , Herleeft de voglestem , voorheene stom en treurigh .Ik heb van kintsbeen af tot heden , nimmer moê , De Dichtkunst aengebeên , en Febus wierook toe - gezwaeit met hart en zin , en ' t zou my zeker baten , Wist maer myn kunst waer ze eens ten lesten my zal laten .