(1876) En althans is die hof als een dorre woestijn , Waar geen vogel zich ooit meer laat hooren ; Waar de distels en dorens gezaaid door ' t orkaan , Als er soms nog een bloemeken open zou gaan , Het met nijdige trotschheid versmoren .Maar de Geest blijft immer getrouw aan zijn hof ; En , ofschoon ze zijn handen verscheuren , Roeit hij distels en dorens er uit , en hij nat Er het zand met zijne engelentranen , opdat Er weer bloemen opnieuw zouden geuren .O ! God zegen dien Geest , en hij late in zijn hof Al de bloemen van eertijds herleven ! En hij brenge er de vooglen , door ' t onweer verjaagd , In terug ! - O ! God zegen den Engel : - de maagd Die haar liefde aan mijn hart heeft gegeven ! 1847 .