(1884) ’ De onpersoonlijke avondstond wordt voor haar een bezield wezen .Tot besluit keert de goede genius naar den hemel terug , waar de eeuwige Zomer woont , en waar de Lente , vlug en vrolijk , feest viert ; waar , op geurige vleugels , de westewind door de takken der ceders ruischt ; waar Iris met haar vochtigen boog de bloemen drenkt en ze tooit met kleuren , schooner dan die van haar eigen mantel ; waar , op een bed van rozen en hyacinthen , onder de oogen der treurende Venus , Adonis sluimert en ligt te genezen van zijne wonden ; waar , uit het huwlijk van Amor en Psyche , door de goden voltrokken , het tweelingpaar de Jeugd en de Vreugd geboren wordt .Er zal een tijd in Milton ' s leven komen , dat hij van die heidensche voorstellingen slechts zal behouden wat hij tot versiering zijner bijbelsche verhalen er van gebruiken kan .