(1860) De ondergaende zon blikkerde door het loover van het geboomte in den hof , en overtoog , in de kamer , het goudleêren behangsel met een helderen gloed .De in lood gevatte vensters , en in welks midden het wapen van Joès van Baldrikum in gekleurd glas pronkte , stonden open en de zoele wind bragt aen de twee verloofden de geur der bloemen uit de naby gelegen perken over .‘ Wat is het hier goed en rustig ! ’ zeide de jongeling , terwyl hy de beide handen van het meisje in de zyne drukte en zyn oogslag lang en dankbaer in den hare rusten liet .