(1718) 22 .Gy rukt myn ziel uit ' t diepste van der Helle , En maakt dat my nog dood nog duivel quelle , Geen schrik , geen angst , geen magt der duisternis , Wat dood voor my zoo God myn leven is ? 23 .Gy doet my in uw ' zoon regtvaardig noemen ; Die voor my spreekt als ' t hart my wil verdoemen , ' t En scheelt my niet wat myn beklager zeit .