(1899) ' t Rozenpaar , van vreugde dronken , Zag toen bij het dagend licht , Hoe het knopje was veranderd , Parels tooiden ' t aangezicht .Ook zij weenden reine parels , Fonklend in Aurora ' s schoot ; Doch , was ' t vreugde of zielesmarte , Wat het rozenpaartje bood ? Vreugdetranen stortten allen ; ' t Knopje was geen knopje meer , ' t Was de bloem in volle schoonheid , Smetloos rein voor God , den Heer , Onschuid sprak uit ' t geurend roosje , Liefde lag op ' t rein gelaat ; Ach ! Hoe lang was ' t teder bloempje Met die schoonheid nog gebaat ? ..