(1869) En ̄ wanner haer jammerlike roep Te minen oren comet toe Met haren clagheliken screyen / En ̄ si op mi willen lyen / Soe sal ic mijnre oren dore Soe vaste sluten / dat daer vore Niet ghecomen en mach dat horen .’ Mensche / ic segghe di te voren / Wildi volghen der cuuscheyt / Voerwaer si di dat gheseyt / Dattu salt laten dat rieken dijn Cuusche met dinen live sijn ; Daer met vliedi der duvelen pijn .Die vijste sin die es ghenant Dat ghevoelen / si di becant .