(1750) Haar aanschyn myn een Hemel strekt , Haar Oogjes zyn myn Zonnestralen , Ach ! als ze myn dat Ligt onttrekt , Verdwyn ik in een Nagt van kwalen .Het Rood Koraal is zonder Glans , By ' t geurig bloos van haare Wangen Myn Ziel blyft in de Goude Krans Van haar Gekrulde Lokjes hangen .Zy is altyd tot Min bereid , Nooit heeft de mynen haar verdroten : Wat heb ik vaak al Zoetigheid Jn haar Omhelzingen genooten .