(1902) De Sûre bruiste daar buiten , ' t water , dat ik door mijn duiken een weinig troebel gemaakt had , glinsterde weder als kristal , een paar vogels vlogen over ' t badhuis , teekenden zich scherp tegen de helle lucht , zongen , stegen en verdwenen .' t Water scheen mij geurig toe : ik had mij nooit zoo gevoeld .Daar bukte ik me en greep naar een doek .