(1777) Zyn hier nog meer zulke wilde Dieren ? A .Geene groote wilden maar wel Roofdieren ! Nu en dan vindt men hier of elders op de Veluwe , doch meer in de Meyery van ' s Bosch , en in de Baronnie van Breda , wolven ; een Dier , dat naast in grootte aan den Wagthond komt , met opstaande hairen aan den hals , een scheel gezigt , kort opstaande ooren , en glinsterende oogen in de duisternis , geelagtig grys van koleur , drie voeten lang en twee hoog , heet op vleesch , sterk , listig , vlug om zyne prooi te vangen , verwoed , stervende egter dikwils van honger , uit den aart dom en bloode , doch wegens zyne behoefte vernuftig : veel gejaagd blyft hy in de bosschen , doch door nood geprangd trotseert hy alle gevaaren : blaft niet , maar huilt geweldig van honger : ziet scherp , luistert naauw , riekt allersterkst , een kreng wel op één uur asstands : uit een bosch komende , neemt hy den wind waar , van alle kanten riekende : uitgehongerd is hy wanhoopig , loert by dag op het vee dat in de weiden graast , en graaft by nagt onder door de stallen der Landlieden , zoekende Honden , Lammeren , Veulens , Varkens en Harten ten spyze : te veel hebbende , begraaft hy het , tot den tyd van gebrek , onder de aarde .Een jonge Hond vlugt voor hem , een sterke Wagthond ziet hem aan , en zet de hairen over end : was hy niet lam van agteren , hy was niet te agterhaalen : gelyk de Vossen kan men hem jong zynde temmen voor een tyd , doch twee jaaren oud geworden , komt zyn verscheurende aart boven .