(1724) Niet ver van een moerassige Frontierplaats is een Dorp te zien , alwaar de Boeren zo veel Ootmoed bezitten , dat zy uit eene Bak eikels eeten , met hun Biggen , en de jonge Juffertjes zyn ' er zo moedig , dat zy in ' t heetste van den Oorlog , altoos het Spits hebben afgebeeten van de franschen , en van de geallieerde Partyen .Eenmaal gebeurde het , dat Broeder Canopus de stad te warm wiert , dies begaf hy zig in de Vogelezang , en of het was op den reuk van de Eikels , of op de lucht van een broeiziek Duifje , dat doet tot de vraag niet , altoos hy belande in dat Dorp : Ter naauwer noot hadde zyn stramme kooten hem in een Kroegje gevoert , of de Kerkklok begon te luijen ( de Boeven worden veeltyds ingeluid ) dies kreeg hy een devoote luim , en hy wou eens beproeven , hoe dat een Man gestelt is , die voor de derdemaal van zyn leeven een Sermoen hoort .Maar wie kan de Strop ontwyken , die zyn Beulin in den mond loopt , ( zegt een Arabisch Dichter ) en dit ondervond Canopus in zyn lot , want hy zag een jonge Juffer komen instormen , die zo recht overend gong , als of zy de gewyde Kaers van Arras had ingeslikt , en die met den wenk van een paar zeegroene blikken , den nuchteren Kalfsbout van zyn Vryheid weghapte .