(1718) Na dit afsterven doen zy , ter eere van den zelven Overledene , wederom een Maaltijd , om haar het vorige wederom indagtig te brengen , Offeren de eerste beet aan de Zon ; dan beginnenze van haar verdoolde Makkers te spreken , en twijffelen tusschen hoop en vrees , of die levendig of dood zijn .Zy alle hebben het gevoelen van Pijthagoras , nopende de verhuizinge van de Ziel van ' t eene Lighaam in ' t ander ; en dat zy als zy komen te sterven herboorn zullen worden , in middels na Europa gaan , en wederkeeren in haar Vaderland , op het gezang van de rijke Dogter de Zon , die binnen het pragtige gewelft haar ruizende sprel by nagt door de fijne stoffe schied .Dit werd ook wel van haar gebruikt , dat , zo eer de Doode met aarde bedekt is , eenige van de zelve dan gaan om Takjes van Lemmetjes Bomen te plukken , en steken die boven de Doode in de grond en laten dat zo wassen : Als dit gedaan is , zo danssenze al drinkende rondom het Graf , zingende de deug - den van de Overledene : De Dram werd van haar Meester daar toe gegeven ; als ze haar lang genoeg vermaakt hebben , zo gaat elk , gelijk hy gekomen is , weer na Huis .