(1915) In het voorjaar van 1901 , toen ik met hem samen was op Leukas , heb ik me meermalen over het uithoudingsvermogen van Goekoop verwonderd .Hoewel hij van ons vieren zonder twijfel de zwakste was , verdroeg hij de ontberingen - Dörpfeld leefde op het opgravingsveld uitermate eenvoudig - met volkomen gelatenheid ; hij schikte er zich in 6 à 7 uur daags te paard te zitten en onderhield zich vriendelijk in afgebroken zinnen met z ' n agogiaat , zonder zich veel te bekommeren om de eindelooze antwoorden , genietend slechts van het rythmische , kinderlijk klinkende Grieksch .Over vaderlandsliefde heb ik hem nooit veel hooren praten , wèl over zijn liefde voor zijn woonplaats ; mis schien was hij particularistisch in dit opzicht , maar Griekenland of Hellas , zooals hij liefst zeide , had hij lief als zijn tweede vaderland .