(1917) Maar op het water , waar wij van acht tot negen mijlen per uur aflegden , vergaten wij de Julihitte , die aan wal ons gelaat verschroeid had .Thans woei ons een koelte tegen , veroorzaakt door onze eigen boot , en beladen met den geur der bloemrijke velden , waarlangs wij gleden , onze ooren vingen geen ander geluid op dan dat van de naar zee vliegende meeuwen en het zachte geruisch van het water , als onze boeg de droppels te midden van het wuivende riet strooide .Kleine kanaaltjes liepen als blauwe aderen door een net van bloeiend rose en goud op de door de zon beschenen weiden , en zoo ver de scherpste blik kon reiken , scheen de horizont door windmolens aan de aarde verbonden te zijn .