(1874) Moederlief , hoe schoon en geurig was het daar ! Onder mijne lieve speelgenooten was er een veel minnelijker dan al de and ' re .Zijne lokken waren blond ; zijn oogen blauw , zoo helder blauw ; hij was gekleed met een kleed van blauwe en witte zijde , waar veel gouden sterren ingeweven waren ; ja ! nu weet ik het ! Hij was gekleed als Jezuken dat daar op onze schouw staat ! Hij was ' t zelf ! Want de bloempjes knikten met hun kopje Over zijne blanke voeten ; ' t Was alsof de voog ' len zelfs aan hem spreken wilden ; want zij juichten en zij fladderden om hem ! Het water ruischte zachter als hij naderde ; de wind deed zijn blonde lokken geurig zwieren ; De oude boomen bukten trillend hunne lommerijke takken over zijn geheiligd hoofd ! Lachend kwam hij dan tot mij ; hij nam mij vriendelijk de hand en streelde mij de wang en kuste mij op ' t voorhoofd ; wilt - de , zegde hij , bij ons hier wonen ? Bij uw broerke - lief , en bij al deze schoone kinderkens en ook bij mij ? ' k zal u toch zoo gaarne zien , en u de bontste vlinders van den hof , de rijkste bloemen geven ! Uit uw handje zullen ook kleine vogeltjes met blauwe en roode vlerken komen eten ; wilt - de ? ' t Broerke kwam dan nader , en hij ook smeekte mij te blijven en bij hem te wonen .' k Zou misschien gebleven zijn , maar , maar ik keerde dan het hoofd en ' k zag , ' k zag u , moeder , lieve moeder , gansch alleene hier bij mijne leêge wiege tranen storten .