(1881) ’ ‘ Dat die Huibert heitte wiest ik lang véur ou ; dat ha ' j mien niet te rappelieren .Wat doe ' j hier te kommen ? ’ Huibert ziet strak - ‘ Loa ' k moar ! ’ Hij vermant zich , treedt den oom naderbij , en spreekt zacht en schijnbaar kalm : ‘ Oome , d ' r zin twee bruurs , de een is riek en hoog , de andere is erm en hoalt ' et zoer ien de wereld ; de erste bin gij , de ..