(1910) Wilde bloemen .Zooals een kind , dat wilde bloemen gaarde , en plukte en plukte , zonder onderscheid van kleur en vorm , van frisch en dor , verleid door d ' overvloed , en telkens nieuwe ontwaarde , maar eindlijk , met het schortjen uitgespreid naar huis toe snelt , om de zorgvol gespaarde bloemen te schikken tot een ruiker , maar de verwelkte en dorre wegwerpt zonder spijt , zóó wil ik alle erinnering van haat en bitterheid uit mijne ziel verdrijven ; gevoelende , dat zóó alleen zal blijven bloeiende schat van blanke zielebloemen , waarin uw liefde , o Liefste , schoonst te roemen , als onverwelkbre bloem te prijken staat .Herman Middendorp .