(1911) .Om de tempels , zoo ver de blik reikte , onbebouwde gronden , waar kort geschroeid gras opschoot , verdrongen door millioenen wilde bloempjes , munt , malvas , fijne riddersporen en vooral een geel kruisbloemken , waaruit een doordringende , sterke en toch fijne geur , opsteeg en de lucht vervulde .Hoe prachtig , die tempels met hunne Grieksche soberheid , in die sobere omlijsting ! Schoon van lijnen , van evenredigheid , van kleur , rezen ze op in dorischen eenvoud , te midden de bloemige vlakte , alleen onder den onmeetbaren hemel , tegenover de onmetelijke zee .