(1860) Het avondkoeltjen klaagt haar noodlot , om zich heen ; En bosch en veld barst uit in klaagtoon en geween .' t Geboomte heinde en verr ' ruischt treurig door de dreven , Om aan den heldren vliet den klaagtoon weêr te geven .De heldre vliet , die korts , zoo kalm door ' t zandbed schoot , Bruischt van ontroering op , om Dafnes vroege dood .