(1916) Daar erkende Pallieter het wijf van Peterus , den ooievaar , die roerloos en aschgrijs in den avond , met zijn steltenpooten in het water van een beeksken , nog te loeren stond naar visch .De geur der toeë bloemen dreef zachtekens over het gebogen gers .Het kargedokker was nu dichterbij gekomen , en Pallieter zag tegen het vale licht van den grond de gaande pooten van het paard en het onregelmatig scheefschokken der hooge wielen .