(1919) een der aller - zwaarste in de geknotte zijtakken van een breed - uitgegroeiden sparreboom hief en een groote span - zaag te voorschijn haalde .Zoo stonden ze aldra in strammen arbeid tegenover elkander , kort - ademend soms wanneer het hout , inwendig nog te vochtig , het warm geloopen staal deed vastklemmen ; manhaftig doorzettend , tot het fijne zaagsel zich weer in kleine wolkjes te verspreiden begon en een sappige geur van hars vrijkwam .Terwijl dan eindelijk de afgewerkte stomp dof ter aarde smakte , vonden ze gelegenheid eer paar woorden te wisselen en voor het allereerst sinds hun weerzien had T .