(1894) Of willen we , in ' t lommer der zeilen , Klapwiekend als reuzige zwanen , Naar een land waar het zonnig is ijlen , En er spreiden , als vleugels , uw vanen ? O lief , op de waatren van ' t Leven , Met den moed die ons samen zal stalen , Ontdekken en maagdelijk geven Een wereld van ware Idealen ! V .O wat smachtte ik zoo lang , In mijn nachten zoo bang , Naar vervulling van ' t woord der profeten ! O wat doolde ik zoo wijd , Door een droomlicht misleid En mijn reiskleed van doornen doorreten ! O wat luisterde ik lang Of geen juichende zang Van omhoog zou verblijden mijn ooren ! O wat leidde mij ver Nu de heilige ster , Naar het Kind , tot bevrijding geboren ! O wat kniel ik nu stil , Met mijn liefde en mijn wil En mijn hoop in mijn opene handen , Als de trits die vertrouwt Dat wat myrrhe en wat goud En wat wierook zijn koningsoffranden ! O wat juich ik nu blij , Met de ruischende rei : - ‘ Vrede op aarde ! in de menschen behagen ! ’ O wat ween ik nu zoet , In mijn deemoed zoo goed Dat ik allen wil helpen , die klagen ! VI .O Liefste met uw godenlach , Dien ' k aan mijn hart gebogen zag , Dien blauwe ' en gouden zomerdag , Vol geur van blanke bloemen ! O Lief die leven schiep uit dood ! O Gever van mijn liefdebrood ! Genezer van mijn zielenood ! Hoe zal mijn dank u noemen ? O gij die wilt mijn Alles zijn En koestren ' t moede harte mijn In engelarmen warm en rein , Wat zal mijn dank u geven ? - De rozen van mijn vroolijkheid , De leeljen van mijn droomentijd , De palmen van mijn vrome vlijt , De lauwer van mijn leven .