(1917) Ziedaar enige aspekten uit de schildering die Hugues Lapaire van zijn geliefde landstreek geeft .En hij voegt er bij : ‘ Et dans le vent qui se parfume au genêt de ces brandes , aux églantiers de ces traines , aux m ė nthes sauvages de ces rives , on respire la fraîcheur des idylles de George Sand .’ De volkspoëzie van de Berrichons is vol natuurgeluiden ; als de boer zijn ossen voortdrijft , zingt hij zijn briolage , waarin de winden zingen , vogels kwelen en beekjes ruisen .