(1844) Zou ' k van u , geliefde ! niet zingen , zou van mijn snaren Wat mijn boezem ontroert , wat mij het harte verrukt , Wat mijn geest vervult bij dagen en eenzame nachten Niet meer op zachten toon ruischen in ' t smeltende lied ? - Dan zou in ' t schaduwig woud geen enkle klank zich doen hooren En geen enkle zang stroomde uit mijn treurende borst .- Zou ik der heilge natuur mijn klagende liederen wijden , Zingend de schoonste plek onder het donker geboomt , Waar de kronklende beek met vreedzaam golvengemurmel Slingert door ' t bloemenrijk dal , waar ons de kalmte bekoort , Waar een bank van zoden , door ' t geurig jasmijnbosch omgeven , Elk tot rusten noodt , zalig genoegen ons biedt ? ..