(1906) De anderen begonnen tegen elkaar te vezelen , tot Kees , die we altijd volgden en goedkeurden , omdat hij de oudste was en ook de stoutmoedigste , in aller naam het woord nam , Gaston prees om zijn voorstel en seffens maar : ‘ En route ! ’ kommandeerde , op weg naar ' t wijd - uitgestrekte Leenbosch .Uren en uren lagen we daar aan een bezigheid die Kees ons aanwees : hij en Pierken de koster sneden ' t ‘ glis ’ af langs de grachtboorden ; een eindje verder waren ik en Fooi aan ' t ‘ varus ’ plukken , wijl Gaston allommetom de schoonste veldblommekens lezen gong , en andere welriekende planten .‘ Waar dat nu ingestopt allemaal ? ’ ‘ That was the question ! ’ We stonden vóór heel dien afgesneden boel en wisten er geen weg mee .