(1917) En het waren , na het droomleven van het verleden , twee daglevens nu , in deze lente , die zij leefde en verzorgde : - één , het zwaarmoedig - intieme , liefde - gekwelde , het leven van de Signorina en haarzelve , - één licht en warm , het vreemde leven van dezen jongen man .Wijd - open waren in zijn kamer de openslaande vensters , en er hing een zoele geur van lentezon en gezondheid , over de zuivere lakens en dekens van zijn versch - verlaten bed ; en over de waschtafel met de reine , gele sponzen en het open zeepbakje en het glas , nog halfvol blijriekend mondwater ; en over het oude schrijfbureau van den padrone , zoetrokig van een grooten bos paarse seringen .Drie roodoranje sinaasappels lachten te voorschijn uit een zwartgelakt loket .