(1919) Ik zal niet stijgen tot luchten droomen : diep in haar schachten de vleugelpennen zijn zwaar en vochtig van reukig dauwen : de geur der rozen houdt mij neêr .Ik kan niet duiken naar donkren sluimer , ik kan niet zinken tot zwart vergeten : de geur der rozen omdwelmt mijn slapen : de geur der rozen houdt mij op .Tweede strofe Onze vaders hebben ons niet geweten , wij bleven voor hen als verstooknen ; alleen de blindheid onzer moeders heeft ons vermoed en liefgehad .