(1919) Maar in eens drong de zon door den nevel , strooide zacht - glanzende parelen over het water , die sparkelden en sparkelden tot ze werden als schitterende diamanten , als vuurpunten , dansend op saffieren vlakte .Alle vage tinten verdwenen , alles werd hel - licht , schitterend diep - blauw met oogverblindende juweel - tinteling ; de teere legende werd een levendig verhaal , vertelsel van ridderge - vechten met blinkende harnassen en flikkerende , klinkende zwaarden ; van blonde edelvrouwen in weelderige kleeding , die geurige bloemen reikten aan trotsche edelknapen .De nevels vluchtten naar den horizon , stapelden zich daar op als een fata - morgana van wondergebouwen en reuzen - boomen , een bedriegelijke aanlokking van mooi vreemd land , waar niets was dan oneindigheid van blauw water .