(1790) Ziet daar staat hij reeds Daar achter den muur Hij schouwt door het latwerk Hij blinkt door de tralien Hij spreekt , mijn Liefste , Hij spreekt tot mij : ‘ Sta op , mijne Vriendinne ! Staa op , mijne Schoone ! Kom ! - Want zie - de Winter is voorbij De regen is geweken , geheel geweken ! Men ontdekt reeds bloemen op den grond De Zangtijd is daar , Men hoort de stemme Der Tortelduive In ons Land .De Vijgeboom heeft zijne vijgen Met zoetigheid aangezet , De jonge druiven des Wijnstoks Geven reeds geur af Staa op , mijne Vriendinne ! Staa op , mijne Schoone ! Kom ! - Mijne Duive in de klove der Steenrots In de holle reeten der Steilte Doe mij uwe gedaante zien ! Doe mij uwe stemme hooren ! Want uwe stemme is lieflijk Uwe gedaante is schoon .Om u deeze gelijkheid , zo levendig als mogelijk is , te doen gevoelen ( want hier rust de kracht deezer geheele aanmerking op ) zal ik hier de uitlegging van Herder nog bijvoegen , en gij zult terstond in dit lied de taal des Laplanders - des Bergschots - en van elke Natie , die waare minnezangen bezit , wat den karakteristieken grondtoon der liefde betreft , hooren .