(1904) Ik zag , de zomerlevens , die achter me lagen , en ik hoorde er nog in zonnekoester , ons geluk spinnen van vredigheid en genot .Ik staarde achter me , zag nog de rood - doordampte zonnehofjes van ons droomleven , waardoor heen nu de herinnering ging , blank en licht .Florence , nu was mijn verlangen als ' n bloem , die opengloeit in ' t zonnevuur .