(1884) Aen onze Nieuwere Medewerkers .Lag eens het veld der lettren braek , Door ' t onkruid overtrokken ; En had de vrucht der moederspraek , Noch aengenamen geur noch smaek , Om ' t hart des volks te lokken : En zocht de landaerd eenmael rond , In afgelegen gaerden ; Waer uitheemsch ooft en bloeisel stond , Daer hy met die van eigen grond Niet opentlyk dorst aerden : God dank ! die tyd van hoon en schand , Is eindlyk heen geweken ; Nu wordt ons eigen hof beplant , Met vruchten uit ons eigen land , Die eigen kindren kweeken .Behoud , o volk der zuiderkust , Wat we u te beedlend vroegen .