(1870) Het onaanzienlijk voorhuis voorspelde geheel iets anders , dan zulk eene weelde .De voet , die zóo hoorbaar op den zwakken trap kraakte , gleed hier ongemerkt voort op de gladde welriekende matten , die den vloer bedekten .De wanden waren met donker gewreven hout beschoten ; een ovale spiegel , in vergulde lijst gevat , scheen als boven een tafeltjen met marmeren blad , dat op drie gedraaide en kunstig gebeeldhouwde poten rustte , te zweven .