(1728) Een eeuwigh onderscheit scheit gans een schelle zwaen , En geele boterbloemen groene lauwerblaên .Wat waer ' t my lief , zoo nu de roode roozelaeren Met al hunn ' geur en kleur gereet te vinden waren ; En dat de frissche mirt , van ' t zonnevier verweêut , In Bloemaerts lelihof niet onder waer gesneeut ! Maer gy , o Starrenvoogt en Schikker der saizoenen , Laet eindeloos de min van dees Gelieven groenen En bloeien , en voor ' t jaer heur wellekome vrucht Wel zacht gekoestert zyn van Neêrlants vrye lucht .Gelyk de liefde duurt van olm en wyngertranken , En klim en populier , die onderling zich danken Van d ' echtsgoetwilligheit ; geef , dat dit edel Paer Ook zoo in huwlyxtrou magh duuren jaer op jaer .