(1851) Met verrukking sloeg ik de ontwikkeling zijner begeerten gade , en eigende mij al de uitstortingen zijner gevoelens toe .Overtuigd , dat het hart eener vrouw aan eene bloem gelijkt , welker geur de liefde is , en aan welke iedere nieuwe liefde een spruit te meerder voegt , bood ik aan het nieuw gevoel , dat in mij opwelde , geenen tegenstand , en ik beminde hen alle drie .Mogt , wat ik u thans nog zeggen moet , verborgen blijven ; mogt ik een laatsten hartstogt in het diepste mijner ziel begraven , ik zou dan bij het geheimzinnige drietal mijner liefden blijven staan ; maar helaas , het lot is magtig , ondoorgrondelijk : ondanks mij - zelve moest ik nog een ander voorwerp aanbidden , dat uit den hemel tot mij scheen afgedaald .