(1909) Naar Arcadië , waar de herder zonder schoonheid hem toch als een broeder voorkomt van de Herders der Eclogen , waar de beelden vergruisd zijn en het door de vingers vlietende marmerstof het overblijfsel is van een God .Naar de Villa d ' Este , waar de hellende tuin ruikt naar water , bladeren en bloemen ‘ et la mort vivante ’ .Naar het Klooster , waar de hemel somber is van blauwte en de klokken van zwaar goud geleidelijk zwijgen .