(1805) Om den fijngesneeden mond , de kenschetzende trek van dit gezigt , zweeft , wanneer hij tegen vrienden en bondgenooten zich opent , de lach der zagtheid en verdraagzaamheid ; maar de ernst des Legerhoofds , de trotschheid des Magtigen zwelt dezen mond , wanneer hij gebiedt .- Wanneer bonaparte bij de gelederen zijner Krijgslieden in een maatigen draf heenen rijdt - en hij rijdt schoon - vouwt het voorhoofd zich ernstiger , het oog ziet grooter en vaster , met korte woorden en ongedwongene ligte slingering der hand geeft hij tekens van afkeuring of eenig bevel , zonder zijne geruste zitting en houding daarbij te veranderen .Zonder door gestalte , door houding en door spraake indruk te maaken , verwekt hij , zelfs door dit eenvoudige en ongedwongene van zijn geheele wezen , eerbied ; en meer dan één aan het Hof rijp en oud geworden Staatsman , zeide een Gezant tot mij , toonen zich verlegen en eenigzins onthutst , wanneer bonaparte hen in het openlijk gehoor van het Corps Diplomatique aanspreekt .