(1892) Eijlaes ! ' t geheugt mij nogh , en eeuwigh sal ' t geheugen , Hoe onbecommert ick mijselven cost verheugen In ' t segenrijck genot van mijn onnooselheijt .Mijn woonplaets was voorsien met overvloedigheijt Van wellust en vermaeck ; geen ongemeene coude , Geen al te heete son dat soet gewest benaude ; Den hemel wiste niet van donder , blixem , storm ; Het aerdrijck was besaeijt met allerhande vorm Van bloemen , bij wiens geur en honing - soete waesem De zephijrs mengelden hun balsem - rijcken aesem ; ' T geboomte was gelijck een soet musijcktooneel Waer duijsent vogeltjes , met lieffelijck gequeel , Des Echoos wedergalm staegh aen tot antwoord porden : Daer leefd ' ick , sonder vrees van oijt gestoort te worden , Van allen ongemack , misnoegen , slavernij , Vrees , quellingh , sieckte , smert , jae van de doot self vrij .' k Was schoon , gesont en wijs ; den coningh aller dieren Soo van die hier beneên als in de wolcken swieren : ' k Wiert overal geviert gelijck een cleijnen Godt , De hemel - lieden selfs verheughden in mijn lot .