(1869) De stam schoot zijnen hoogen top , Breedtakkig van beneden , op , En nam gestaag als gulle waard Der gasten veel in zijn geblaart .Een reuzenluchter schijnt hij thans Ontstoken bij der mane glans , Waar ' t kevervolk in ruischt en gonst , Der minne plegend zonder konst .Rondomme heerscht een wild gedrang , Daar sjirpt en tjilpt de krekelzang , ' t krioelt en woelt er zonder end Ter eeren onzer lieve lent ' .