(1904) Ze stegen uit in den regen , aanvattend de kist .De wind sloeg het zwarte trijp in Eli ' s gelaat , hem waaiend den zurigen stank in de keel en langzaam opliepen zij naar het lijkenhuis , grijs in den striemenden regen , het bordje voorbij dat daar hing - Verboden te wateren , daar het zand gebruikt wordt voor hoofdzakken .Ver weg , als een weide in nevel , lag ' t kerkhof , vlak en oneindig met grijs - staande , zakkende zerken .