(1902) Een muur van popels vormt den horizon , Uit blanke lucht komt zwakke zilverzon Het golvend loover even bevend schampen .In ' t grijze kerkje zingt een bleeke non , In ' t matte licht van donzen wierookdampen , Extatisch rein , van vrede in levensrampen En hoe de hemel de aard ten lest verwon .Aan ' t venster drinkt een klein vijfjarig meisje - Op ' t blanke voorhoofd brandde al God zijn merk - De stemming in van ' t vromen - paradijsje , Vol zachten zang weergalmende uit de kerk , Die eens zal weenen , teeder klagend wijsje Van hemelheimwee , in haar dichterwerk .