(1823) ' t Is u bewust hoe vaek gy ons de ziel bekoorde , Wanneer ik uit uw ' mond uw heldendaden hoorde ; Hoe gy een ' leeuw verwont , die op het eenzaem veld U aenbrulde en besprong met ysselyk geweld ; In dien gevelden leeuw de lekkre honig groeide , Die op uw ' bruiloftsdag den bruiloftsgast vermoeide , En u het hart vermaekte , en hoe uw lieve bruid U ' t raedzel vleide , o held , ten jongen boezem uit , Den speelgenoot verklikte , en hoe men aen de vrouwen , Zoo spraekt ge boertend , geen geheimen kon vertrouwen , Schoon gy , me kussend , toen my zwoert met hoogen eed , Dat ik , het weten mogt en zou , wat Simson weet .Zult gy zoo lang dien eed dus roekeloos versmaden ? Hoe hoorgraeg luisterde ik naer al uwe oorlogsdaden ! Hoe gy , aen ' t lyf geboeid in ' t Filistynsche land , Het touw van ' t lichaem rukte , en scheurde met de hand , En met een ezelskaek , door u in ' t veld gevonden , Een heir van Filisteên hebt naer de hel gezonden ; Hoe gy het rype graen door vossen zette aan vlam ; Uw vuist de deur te Gaze uit hare hengsels nam , Deze op den schouder torschte , en binnen Hebrons palen , Ten berg opdroegt , waer gy weêr vryen aem mogt halen .Ik prees u in myn harte , en zulk een dapper held , De wreker van zyn land , de temmer van ' t geweld , Was myn verwondering en trok myn jonge zinnen .