(1899) Hun paar diep in mijn donkre erinring doomde , Rampgroep , helaas ! sluimergraag opgewekt , Aan puin ' t hoofd stootend dat de lichtspleet schroomde .Zie daar die beiden die nu met zich trekt Mijn Leven : samen komen zij genaderd , ' t Gelaat neerleunend , waar uw glimlach trekt , ' t Getouw toe , waar ' k in bloemen wier geädert Hun lijkt , laas ! noodlot weef van list en logen Wier draên hand beven doen die hen vergadert .Eene Andere .