(1903) Ik hebbe door mijn dorp gewandeld , en brenge van den avond , in mijnen geest en gevoelen , de bloemen mede ; de bloemen uit de huizekes , uit de hovekes ; de bloemen uit het veld ; en daar ik ligge en ruste in mijnen vouwstoel , verwekken rondom mij hun schoone kelken en stammekes , hun vorm en geur , met dat aardig en bedwelmend genot van bloemen en zoele lucht , onder helderen hemelkom .Ik zou willen mijn hoofd leggen in de roozen , in de geurende roozen , in de zachte roozen , in de zoete roozekes van mijnen hof ; - maar in de leliën , niet .Roozengeur en roozenblad zijn mij als kwamen zij uit genegenheid en liefde .