(1845) ’ Zich aldus troostende , stapte onze predikant stevig voort , en in weinig meer dan drie uren kreeg hij de rectorij in het gezigt , een vrolijk huis op een ruim en groen veld met heesters en bloembedden afgewisseld , en aan de oostzijde door een bevallig boschje overschaduwd .Het was met moeite , dat hij een opstijgend gevoel van nijd onderdrukte , terwijl hij dit welriekende paradijs met zijne eigene kleine woning in eene naauwe straat vergeleek .Zijn voorhoofd afdroogende en met zijnen zakdoek het stof van zijne schoenen afslaande , ten einde zich zoo goed mogelijk voor te doen , trok hij aan de schel , en weldra verscheen een gepoederde lakkei in liverei , met een welgedaan en onbezorgd gelaat en dik van persoon .