(1896) Zij had de mooiste geraniums moeten plukken , om die in het knoopsgat van den Meester te steken , maar zij deed het niet , zij ging op een bank zitten en schreide , zij wist zelf niet waarom ; misschien dacht zij aan dien dag , toen de oude Meester in den tuin was neergevallen en Wyatt Edgell hem had weggedragen naar huis .Zij zeide aan haar bezorgden verloofde dat de geur der bloemen op haar zenuwen werkte ; hij bracht haar terug naar Newnham tot aan de voorhal , en vroeg zeer teeder : ‘ Weet je zeker dat je niets scheelt ? ’ ‘ O neen , ’ antwoordde zij , ‘ ' t is weer over .' t Kwam van de hitte en van de lucht van die akelige geraniums .