(1724) Bidloo , In zyn Hoogen Ouderdom uitgeschut , in Heer Simon Schynvoets schattresoor .Gaf ooit het Cederbos , van Libanon gescheurt , Op Sions barsse kruin , een galm van duizend tongen ; Doe ' t ligt , de schaduw wars , ten Tempel ingedrongen , Zig voelde Hemelwaarts , van ' t greize sneeuw gebeurt , Voor Arons Tempelhaart , beklad met Offersmout , In ' t aanzien der Leviet ' , en Godgewyde knegten : Wat zegengoud zal ik , op zilv ' re snaaren , vlegten ? Nu thans het Winterys met Zomerlonken trouwt , En zyn verglaasde vel in Tyrus kuipen doopt , Die , op hun Purpur stout , de Lelyën doen bloozen Van ' t afgezolt Zaisoen , met puik van Lente roozen , Door gordelen van Inkt , in wit Papier geknoopt .Kreeg Simeon , wel eêr , de straalen van de Zon In zyn vervroren arm , na ' t tuuren op de kimmen Van zo veel Eeuwen tyts , en afgeschudde schimmen ; Hier spiegelt zig de kouw , in aller zielen bron .