(1915) ’ ' t Was een man tusschen de vijftig en zestig , mager en met een deftig uiterlijk .Opgewonden betastte hij mijn lichaam en riep telkens : ‘ Allerliefst ! allerliefst ! ’ Mijn ongewasschen lijf en mijn krullen vol luizen schenen veel meer indruk op hem te maken dan ik had kunnen doen als ik doortrokken was geweest van parfums en in kanten gehuld ; maar de grootste aantrekkelijkheid voor hem was ongetwijfeld de smart , die ik leed .Vóór hij wegging , gaf hij me een paar gulden en herhaalde nog eens : ‘ Allerliefst ! Allerliefst ! ’ Mijn zuster wachtte mij op ; toen ik haar vertelde , wat er gebeurd was , antwoordde zij : ‘ Ik wist ' t .