(1913) ‘ Hoe ken je zoo iets stòms zeggen , ’ snauwde zij : ‘ heb jij de pitten van al de appelen geteld ? ’ ‘ Nee , ’ redeneerde hij bot - goedig .‘ Hou dan je domme smoel ! ’ ‘ Hou jij je domme smoel ! ’ ‘ Je mocht willen dat je mijn smoel had ! ’ ‘ Jouw smoel ? ’ Eenigszins in dien trant - het is moeilijk ruzie in den toon weer te geven - begonnen zij ' n twistje van geëngageerde jonge lieden , elkaar ' s woorden vinnig herhalend , herkauwend - tot háar drift om eene oneerbiedige expressie zijnerzijds zoo hoog liep , dat ze hem een malschen draai om z ' n ooren toediende .Ze had daarmee moeten wachten .