(1794) Ach ! natuur is dood voor mij ; Bij haar vreugd - tooneelen Kwijn ik dor , genietloos weg , ' k Kan haar vreugd niet deelen .In der vooglen juichend lied Hoor ik niet dan klaagen ; ' t Zuisend lommer kan niet meer Aan mijn oog behagen ; Van het eenzaam lagchend veld , Is de rust gevloden ; ' t Stervend bloemtjen heeft vergeefsch Mij zijn geur geboden .O ! hoe rijk was ik voorheen In verfijnd genoegen ! Welk een nijpende armoê doet Nu mijn ' boezem zwoegen ! Doodsche ledige akligheid Rust op alle dingen , Daar verveeling en gemis Mij alom omringen .