(1914) maar dood is ze .( met ontroerde stem ) Daar ligt ze , haar mond , De roode , is half open , haar blank gezicht is in den dood nog schoon ( weenend ) Nitakert , Nitakert , mooie doode , Zal ik U balsemen later , geurige kruiden Strooien daar tusschen Uw doodsgewaad ? Nitakert , mijn Rozenwang , Schoone droom , ik zal U geven Een vorstensarg , een doodenboek ( Hij zet zich weenend neer .Dàn richt hij zich op en draag haar lijk naar dat haars vaders .