(1908) Als de ketapang - boomen , vóór bij het hek , de rijpe noten vallen lieten en de kinderen kwamen rapen , dan waren er altijd gewillige grootere handen , die het moeielijke werk , de harde bast te verbrijzelen tusschen twee zware steenen , zoodat de witte langwerpige kern te voorschijn kwam , voor de ‘ nonnie ’ verrichtten .En als onder de tandjoeng laan de grond zich wollig geel kleurde , door de vallende bloemkransjes en de meisjes kwamen rapen , om ze te rijgen tot geurende kettingen , dan was daaronder alweer het figuurtje van Si - Itja haantje de voorste , als geen der anderen zoo vlug in het zamelen en haar schat bergend in den opgeslagen rand van haar baadje .Want dit was het eenige onderscheid tusschen de verwaarloosde kampongkinderen en de even havelooze afstammelinge van het overheerschende ras ; zij ging nooit geheel of half naakt zooals haar makkertjes , of gekleed in kleurige kledingstukken , altijd droeg zij een wit baadje en broekje .