(1870) Eenen stond beschouwde hij als besluiteloos het wezen zijns vijands ; doch zijne goede inborst sprak luid op dit oogenblik en hij zag in den rampzalige geenen vijand meer .Hij poogde den drenkeling op het ijs te trekken , doch de schollen brokkelden af , telkens dat hij het lichaam van den rampzalige op de boorden wilde rukken .Hij was genoodzaakt achteruit te kruipen ; want zijn eigen leven was in gevaar , doch zijne vuist loste den drenkeling niet .