(1890) Leen beurtelings aan dezen en aan genen het oor ; aanschouwelijker valt de Akademiestad niet voor te stellen dan zij ons door het meesterlijk penseel van den eerste wordt geschilderd .Van zelf brengt de aanhef u over in den tijd toen men Achttien Honderd Veertig schreef : ‘ Als de Leidsche Student , na de groote vacantie , met den wagen van Van Gend en Loos , Veldhorst en van Koppen , Surig en Koens , naar de Academiestad terugrijdt , hoe moet zich niet zijn hart , als een teedere bloemknop , vrolijk opensluiten , zoodra hij weder het erf zijner vrijheid aanschouwt , dat , met zijn torenspitsen en aangename buitensingels , uit den schoot eener zee van groene weiden voor hem opdaagt in het verschiet ! Ja , liefelijk en vruchtbaar en mild is de plek waar ' t zoet Leiden gesticht werd , met prachtige lusthoven getooid , omgeven door een slinger welvarende dorpen ! zij , Rijnlands hoofdstad , waar de vetste melk vloeit , het blankste vleesch wordt gehouwen , de keurigste boter en de geurigste kaas bereid worden ! Maar de trompet van den Conducteur laat zich hooren , de jongeling begroet hetzij de Hoogewoerd , het Noordeinde of de Beestenmarkt .Ach ! hoe moet dan zijn boezem zich niet op het onverwachtst toenijpen ! Dat edele , dat magtige Leiden , die kroon des Lands , is , helaas ! dat edele , magtige , bloeijende Leiden sedert hoe lang reeds niet meer .