(1914) .] kelnisse der calden Die stanc vanden solfere Die donckerheit in die oeghen / Die vloyinghe der traenen , alrehande trybulacie / ende die crieselinghe van tanden Dese ziel die hij mede van desen tormenten was ghepijnt en wiste wat doen anders dan dat si hoers selfs kinnebacken schoerde af Alse dese ceytijveghe ziel hoer mesdaet bekinde / ende in dese pijne duchte ewelijc te dueren / ghevoeldense si en wiste hoe hoer selven uut dier beesten Doe si verre vander beesten lach also cranck / sloech si hoer oeghen op ende sach neven hoer den gheest des liechs .Die verblijt was / dat was si / ende seide totten ingel O mijn eynige hoep O solaes dat my van gode geleent is O liecht mijnre oeghen / ende stoc mijnre ceytyvygher donckerheit ende waeromme woldi my ongevellighe aldus laten Wat salic catijveghe gode gheven voer allet dat hi my verleent heet Al en hed hi my niet meer ghedaen / dan hi my u ghesonden heet Hoe mochtich in te vollen ghedancken Doe antwoerde dingel Dat ghi eerstwerff seidet also eest Die godlike ontfermicheit is meere dan uwe quaetheit / hi sal seker elken nae sijnen werken loenen / mer nochtan sal hi elken vonnisse gheven nae sijnen inde .