(1899) Maar ' k liep den tijd vooruit .Voor ' t eerst , Oranje in top , Ving spits aan spits weêr ' t licht in volle vrijheid op , En Vondel ' s : O , hoe zalig is ' t te duiken Onder den Oranjeboom , Aan een kristalijnen stroom Gouden appelen te pluiken , En te ruiken geur en lucht Van die schoone Oranjevrucht - Hupte , in vervulling komend , van mijn lippen , Zoodra ' k - met broêrs en zusters uitgesneld , En meenende elken rondedans te ontglippen - Toch in vervoering en met sprongen van geweld , Meê rijen ging in telkens grooter kringen , En om de ' Oranjeboom ( een staak met ' s Prinsen vlag ) Meê ' t hart op - haalde en ' t vocht in de oogen voelde dringen Bij ' t straffeloos Oranjedeuntjes zingen - Gedroomde weelde eertijds , nog gister aan den dag ! Moest haven - nat hier Vondel ' s ‘ stroomkristal ’ vervangen , En zag me ' - in steê van zuidervrucht Goudglanzig tegen blauwe lucht - Wat dorre blaêren onder grauwe wolken hangen En henenvaren voor een norschen noorderzucht , - In ziel en zin was ' t Zomer zonder weerga ! En heiligheid verbonden zich : zie ! zelfs het zwarte Klucht Pastoors - en domineesgewaad zoowaar Sierde een Oranjeroos of strik zóó groot , zóó zwaar , Dat ze elk een flinke slâ - krop konden tarten ; En broederlijk daarachter klopten harten , Zich uitende in een kuitenflikker met het volk - Dat pas zijn herders zag , of beide kudden Zich mengende om toch elke eerwaarde hand te schudden , Omsingelden ( als ' t zonnelicht een wolk ) ‘ Hop ! heisa - sa ! ’ de zwarte plechtgewaden Wier dragers lachend om verlossing baden .Dezelfde geestelijken waren ' t , die beroemd Als fijne smullers en bemind als menschenvrienden , Niet dan den goeden God verkondigden en dienden .