(1842) Dat verhoede de hemel ! viel mevrouw van Beveren uit .Houd uw mond , vrouw ! - wat noemt ge bedlegerig , Christiaan ? - ' t is gelukkig , vrouw , dat uw mond geen stinksloot is , want hij kan gapen als een oven ; waar blijft uw antwoord Christiaan ? - Ik wilde maar zeggen , dat mijnheer Hermstad te bed ligt .- Ba ! riep van Beveren , is het anders niet ! Ik heb wel honderd keeren op klaar lichten dag , gelaarsd en gespoord , te bed gelegen , en altijd met vermaak ; maar gij schudt het hoofd , Christiaan , heb ik den bal weêr misgeslagen ? Wat er eigenlijk gebeurd is , hernam deze , kan ik u niet zeggen , want ik heb op het dak gezeten - Als een gek , riep van Beveren , zwijg daarvan ! Indien mijnheer Hermstad zoo wijs geweest was , zou hij niet voor dood weggedragen zijn , zei Christiaan op een zegevierenden toon .