(1886) Ach , doe het maar ! ’ Zóó vleiend , ongeduld Op ' t bruin gezichtje , toeft ze en wacht .- Niet vruchtloos , Dat zeggen blos en vroolijk ' , vriendlijke opslag , Wanneer zij keert naar de andre zij des wagens , Daar fluks het geurig groen der penen afsnijdt En zoo vertrouwlijk babbelt : - ‘ voor de geiten , U schaadt het niet , al mist gij ' t loof ; bij ons Is ' t àl van pas .- Zie , houden doen ze toch ! ’ En - staving van ' t beweerde , - werpt zij snel De zware bossen opwaarts , vangt ze weer In de uitgestrekte handen op en lacht Het oudje toe , dat met haar open sluitmand Hoofdschuddend vóor haar staat .