(1890) Zacht bewogen zich zijne lippen als zong hij het lied mede en langzaam vouwden zich zijn uitgeteerde handen .Lispelend suisde de verkwikkende avondkoelte door de bladeren en voerde de geuren der velden de kamer binnen .En de kranke waande zich als met een tooverslag overgeplaatst naar het goddelijk schoone Italië en een glimlach vol hemelsche vreugde gleed over zijn gelaat .