(1912) Gij , die met daad noch droom , noch achtlooze gedachte , Mijn wet toen hebt ontwijd , Schendt nu schaamteloos mijne prachten Mijn heiligheid .Eens met schooner lied dan , waarmee ge mij begroette Vierdet gij mijn Dag uit , Met licht en witten wijn den zoeten , Met geurig kruid .Ik zag uw oog blinken , uw warme wangen blozen In ' t vroomgeheven licht , En dacht : “ Schooner dan ochtendrozen Bloeit zijn gezicht ” .