(1860) Jammer , jammer , jammer , jammer ! dood en vergankelijkheid beheerschen het aardrijk ! ’ Langzaam verdoofden de klaagtoonen des beukenbooms en zijne bladeren hingen in somber stilzwijgen neder .Toen begon de eikenboom sterker te ruischen , en zijn ruischen werd tot sprake , en ik verstond zijne sprake .‘ Ja , ’ fluisterde het uit den eikenboom , ‘ ja , broeder ! alles is vergankelijkheid hier beneden , maar hier beneden eindigt de toekomst des menschen niet .