(1888) Schoone beuken staan er in statige rijen , forsche eiken prijken er in hun ernstige majesteit , hooge sparren breiden hun guirlandes van digt en donker groen er over uit .Een tijd lang vergezelt hem een ruischend beekje , dat zich straks weêr bij een weide in het hakhout verbergt .Een breed zandspoor wendt zich af naar de groote , purperen heide , zich badend in den zonneglans , van verre door blaauwe bosschen en heuvels omzoomd .