(1919) En door profeten , ekstatische tolken , Leiden ze langzaam de opgang van hun volken : Nog denkt ' t vergank ' lijke niet ' t Eeuw ' ge na .Alleen trillende konstellaties luist ' ren , Als ruischt door nacht en ruimte ' t machtig fluist ' ren Van Olymp , Horeb en Himâlaya .* Tot eens plots ' ling , zooals na droomgezicht ‘ Bestendigheid van langvertrouwde dingen Het schijnbaar wezenlooze komt verdringen En , werk ' lijk , rondom ' t Ik , het schimm ' ge , ligt , Zoo door de trotsche geest het weten licht , Dat hij wolken en zon en wentelingen Van wereldstolp door paarse schemeringen Naar wet van denken en van schoonheid richt : En achter hem , gedruischloos weefgetouw , Dat , goud in zwart , en goud in wit en blauw , Nacht weeft en dag en schuivende seizoenen , Ziet de ééne Wever stil en zalig aan , Hoe langs hem heen in eeuwig rythme gaan Zijn Godenrijke wereldvizioenen .