(1902) Dat was Jan de eerste onlustige nacht dat hij slapeloos bleef in zijn vermoeidheid .Hij hield den adem in om zijn zuchten geen lucht te geven en durfde de bevende handen niet verleggen .Maar ' s anderdaags kon hij het niet meer uithouden , ' t was hem te lastig geweest en hij wilde bescheid : - En die 500 franks die ge mêebracht , Vina ? vroeg hij .