(1913) Ik zat eens voor de zee , en naast mij was Een vrouw , die lang en zwijgend had geleden In dit zeer vreemde leven - Achter ons Wisten wij ' t eind der aarde : rotsen waren Steil daar en donker , en het laatst geluid Had daar lang opgehouden .Wij , die wisten , Wij zagen uit en zagen maar de zee , En hoorden maar het ruischende begin Der stilte van haar droom .' t Was ons geworden Alsof wij alles zagen , alles hoorden - En om ons was de stilte en door de stilte Was dunne nevelende regen .