(1899) ’ ‘ En dan verlangt u om weg te komen , dan moet u noodig een luchtje scheppen , en dat wil ik niet .Ik wil u altijd zien , altijd voelen ! ’ Zij zag haar moeder aan en Eugenie schrikte ; het was diezelfde blik , diezelfde trek om de lippen , dien zij bij haar man maar al te goed kende , de blik , waarmede hij haar tot alles kon brengen , die gebiedende , bijna hypnotische blik ; nooit was haar de gelijkenis tusschen Albert en Nini zoo opgevallen , nooit had het haar zoo pijnlijk ruigharig dwerghondje .( affenpinscher .