(1858) Ontvonkt van tintlend zielsverlangen , En door ' t verliefd gezicht doorwond , Ontgloeit de vuurblos op haar wangen , En ' t zuchtjen siddert op haar mond .Als Hemelambrozijnen droppen Uit Hebes Godenkelk geplengd , Of de ademgeur uit rozenknoppen Met riekende jasmijn vermengd , Zoo zweeft , zoo steigert op haar lippen De gloed der fel doorvlamde borst , En dreigt in ' t kusjen uit te glippen Van lessinggraâge liefdedorst .- Wat droomen van genoeglijkheden , Van uit des Hemels hoogsten kring In ' s Jonglings boezem afgegleden Vergoden thands zijn mijmering ! Van ' t stof ontkleed , omhuld met stralen , En aan der Goden disch getoefd , Hier zwelgt zijn ziel de nektarschalen , Die nooit een stervling heeft geproefd ! Hy gloort als de uchtendzon aan ' t klimmen , ( Maar niet van ' t Hemelsch ambrozijn , ) By ' t schuchter oog en zedig glimmen Van Febes bleeken zilverschijn .