(1788) - Al meer dan eens ben ik , door het zwaar terugdrijvend zand , de steilste hoogtens al klauterende , en telkens weêr neerglijdende opgeklommen , en heb de schoone kruidjes en struiken beschouwd , die er groeien , of de konijntjes die uit de kronkelende holen elkander tegenhuppelen zien dartelen .Meer dan eens ben ik op de punt van een steile duin blijven staan , en heb ik aan den eenen kant de bruine zee , met hare schuimende golven gezien , terwijl aan de andere zijde , vette weiden , vol kudden , verstrooide boomen , sierlijkbeplante kruidtuinen , wier bloemen en kruiden de zomerlucht met haren geurigen adem bewierooken , en in ' t verschiet wijduitgestrekte bosschen , het verrukkendst kontrast zien opleveren , ' t geen mijn hart in dankbaarheid ontsloot voor dien God , die op alle plaatsen bronnen van geluk voor gevoelige harten opent .Ook meer dan eens heb ik lang aan het zeestrand met een beklemmend vermaak op de golven gestaard , die zich met eene trotsche gelijkheid verheften ! Maar op dezen dag waagde ik voor ' t eerst dien schuimenden plas te bezeilen .