(1818) Moeten wij met onspoed kampen , Droeve rampen Groeijen op de levensbaan ; Maar zij strekken soms tot zegen , Op de wegen Die wij onbedachtzaam gaan .Zien wij ' t geurig bloempje kwijnen , Door ' t beschijnen Van den middag - zon geschroeid , Wij zien ' t ook , des avonds , ' t leven Weêr hergeven , Door den koelen dauw besproeid .' t Kinder oog op God geslagen , Die bij ' t dragen Onzer smarten troost bereidt , Zal ons nooit den moed ontzinken , Bij het drinken Van den kelk der bitterheid .