(1644) In desen schijne ende met sulcken verdriete gheprickelt ende ghequelt zijnde , vande d ' ongelooflicke hitte der sonnen , vande vliegen , vande wespen , ende daer en boven oock vanden hongher , maer noch al veele meer vanden dorste , ende behalven alle dit noch met duysentderleye treurige ghedachten , is zy opgestaen ende began te zien oft zy eenig mensche daer ontrent sien ofte hooren soude mogen , met voornemen om die selfde ( watter oock af komen wilde ) aen te spreken ende tot een hulpe te roepen : Maer haren ongevalligen teghenspoet hadde haer dit mede benomen : gemerckt alle de arbeytsluyden om der hitten wille uyt den Velde gheweken waren : hoe wel daer dien dach ooc luttel volcx inden velts arbeyt was , overmits elck ontrent sijn wooninghe besich was met zijn koorn te dorsschen : so dat sy daer niet anders en hoorde dan de krekelen singen , ende ooc niet en sach dan de ruysschende Riviere vande Arne .Dese haer noch begeerlijcker makende om van haer wateren te drincken en heeft haren dorst niet vermindert , maer die werdt ter contrarie daer door noch vermeerdert .Oock mede sach sy daer rondtsomme veel ghebooms schaduwen ende huysen : alle twelcke haer doort ontsteken der begeerten niet anders en was dan tot een groot ghequel .