(1904) Eleazar zag ' m stappen op ' t matras naast Gompel , het slapende jogje .En door ' n nevel van moeheid , aanwaasden de kamer , de bedsteden , de kinderen op den grond , de stukkende lamp , de tafel met het kienspel , de cursausche amandelschillen , de kelder met de muffende , stinkende kisten en manden .Zoo hij nu zat , uitgeput , loom , met natte , ijskoude voeten , geleek hem de grijze , vertrapte wereld waarin hij zich bewoog , waarin ze allen gedoemd waren hun leven te kniezen , hopeloos , wereld van alleen gràuwen jammer .