(1919) Ze vulde het vaasje uit een karaf en uit haar ceintuur nam ze nu een bos viooltjes , die ze in het doorzichte kristal zette .De malsche stelen grepen omlaag in het klare water , en binnen de geschulpte randen droomde de donkere touffe , in zijn geurend violet houdend beloften van ontwakend voorjaar .Ze was er verrukt over .