(1858) Maar , welk bestaan ! Homerus op te dagen ! Homerus zang aan onze Lier te wagen ! Hoe ! roept ge straks , is dit die Godentoon , Die eeuw aan eeuw verrukte door zijn schoon ? Is dit de Bard , om wien de zeven steden Eeuw in , eeuw uit , met zoo veel yver streden ? Is dit de taal , die Godenzielen streelt , Wanneer zijn hand de Grieksche Luit bespeelt ? - De Grieksche Luit ! - Helaas ! aan zachter luchten Paart vlugger geest , en meerdoorrijpte vruchten .- Verfijnd gevoel en teêrder zenuwdraad , Gekuischter oor , een hart dat weeker slaat , Een juister smaak , een effen , zorgloos leven , ( Als dat der bloem , waarom de Zefirs zweven ) Door ' t geurig Oost wellustig toegewenkt ; Zie daar wat Taal , wat Dicht , volmaaktheid schenkt ! Zie daar de bron der schoonste spraaktuigvormen ! - Geen Noorder as , geen dolle Westerstormen , Geen ijsgebergt ' van ' t ongenaakbre Noord , Waar dag in nacht , de lucht in nevel smoort , De zenuw krimpt , de vochten samenrinnen , Was ooit de wieg van Hellaas Zanggodinnen .Op grover snaar , op min volkomen Luit , Drukt ons gemoed , drukt onze taal zich uit .