(1910) Radend eerloos gemak en vreedge traagheid , Geen vrede , en Mammon sprak na hem aldus : ‘ Om ' s Hemels vorst te onttronen , strijden wij , Blijkt strijd het best , of om terug te winnen Ons eigen nu verloren recht .Slechts dàn Mogen wij hopen hem te onttronen , wen ' t Eeuwige Noodlot wijkt voor ' t wufte Toeval , En Chaos in den strijd beslist , wen ' t eerste IJdele hoop is , moet zoo ' t tweede ook zijn ; Want wat voor plaats kan binnen ' s Hemels grens Ons resten , als wij ' s Hemels Opper - Heer Niet overweldgen ? En al gaf hij toe , Al schonk hij elk genade als wij beloofden Nieuwe onderwerping ; met wat oogen konden Wij needrig voor hem staan , en strenge wetten Ontvangen , om zijn troon met lofgezang Kweelend te vieren , voor zijn Godlijkheid Gedwongen hallelujahs op te zenden , Terwijl hij vorstlijk zit , benijde heerscher , En wijl zijn altaar ademt hemelgeuren Van hemelbloemen , onze slaafsche giften ? Dit moet ons werk , ons heil zijn in den Hemel .Vervelende Eeuwigheid , wen zoo besteed In eerbewijs aan hem , dien we allen haten ! Laat ons dus niet bestreven , wat door kracht Niet te veroovren , door verlof verkregen Nimmer te aanvaarden is , ' schoon in den Hemel : Dien staat van schittrende vazallendienst ; Maar liever uit onszelf ons eigen goed Zoeken , ' schoon hier , in dees reusachtge wijkplaats , Vrij , niemand rekenschap verschuldigd , ver Verkiezend harde vrijheid boven ' t juk , ' t Gemaklijke , van slaafschen praal .