(1884) De vertalingen van den heer Van den Bergh verheffen zich slechts bij zeldzame uitzondering boven het middelmatige .Het aroma van het oorspronkelijk is vervlogen , en er is daarvoor eene taal in de plaats gekomen die vaak te naauwernood op den naam van poëtisch proza aanspraak maken kan .Bij den heer Van Zeggelen , die wijsselijk in lager sferen dan zijn dichterlijke stadgenoot pleegt te zweven , wordt men schier op elke bladzijde door averegts gelegde klemtoonen gestoord .