(1835) ’ ‘ Henrik ! henrik ! ’ hernam de trouwhartige roemer , ‘ verjaag die huiverige grillen .Zou dijn hert zich met zulke dudoorige vrees kruisigen en niet door de blijde stralen Phoebi verheugd worden ? Zou de welige adem Zephyri die nare dampen niet verjagen ? Gansch Velten , Vriend ! roemers hart is van jonst vervuld .Gij vreest iet droefelijks ; hij voorziet , dat met den kortsten menig jolijselijke gebeurtenis op u neder zal plotsen .