(1918) Maar weet dat zij der heemlen vreugde delen , En wáar zij treên bloeit bloesem , ruist de zang .De droom Wanneer gij tot mij treedt met teder beven En heet begeren , dat uw oog doorgloeit , Als dan uw mond zich aan de mijne boeit , Uw zoele zinnen zich door mijne weven , Voel ik uw boezem aan mijn borst gedreven , Uw teedre boezem , bloem die bevend bloeit : Bedwelmd in geur die uit uw haar me omvloeit Sterf ik in u en voel in u mij leven .Dan dooft geen god de gloeden die ons binden , Gij die met mij in droom van dood vergaat , Tot onze zinnen zinken en verzwinden En niets mij blijft dan uw gedroomd gelaat , Tot ik ontwaak en bitter moet bevinden Dat gij een droom zijt , ach , en niet bestaat .