(1902) Hij dacht niet aan dat dier waarvan hij de nabijheid vernam zóó als een jager er aan zou denken , met het verlangen het te bemeesteren ; hij voelde alleen maar een eigenaardige , half - wilde vreugde , een prikkelende volheid van leven , alsof de snelheid en de sterkte van al die onbedwongen schepsels de zijne waren , en of hij zich van zijn eigen spierkracht , bruisende aders en ruimen adem eerst geheel bewust werd nu hij ze hoorde en voelde in hun geluid .Na eenigen tijd van zulk half - blind maar vooruit bewegen door een luchtige volheid van gebladerte , rook hij dien eigenaardigen geur van water dat over steenen loopt .Bijna geheel verborgen onder overhangende takken en onder de breed - gespreide varens van haar oevers vloot hier de beek .