(1896) Hij zou daar sterven ; dat wist hij , dat voelde hij .Werktuigelijk was hij enkele schreden verder gegaan , langs den rand der donkere , in den toenemenden wind luider ruischende boschlaan .Na enkele oogenblikken hield hij nogmaals stil , het hoofd in somber nadenken gebukt , bruisend van folterende gewaarwordingen en gedachten .