(1917) Virgilius wil dus niets anders zeggen dan : in wereldsche dingen kunt gij van nu af uw eigen oordeel volgen .Dante gaat nu , door de beide dichters , niet voorafgegaan , maar gevolgd , een heerlijk bosch binnen ; een koeltje waait hem over het hoofd , liefelijk kweelen de vogels , bloemen geuren ; maar nauwelijks is hij er zoover in doorgedrongen dat hij den ingang niet meer zien kan , of een stroom , volmaakt helder , maar donker omdat zij in de schaduw vliet , verhindert hem verder te gaan .Verrukt laat hij de oogen over het liefelijk tooneel weiden , als een vrouw , die aan den overkant zingend en bloemen strooiend nadert , hem alles doet vergeten en uitroepen : O schoone vrouw , die , naar ik aan uw oogen zie , van liefde gloeit , kom toch aan den oever ; opdat ik uw lied versta .