(1912) Zoo ver het oog schouwen kon , golfden bosschen .En murmelende beekjes , afgewisseld door meertjes , maakten het heele landschap tot één tuin , zóó vol geurende bloemen , dat de jachthonden den reuk verloren en ' t spoor bijster werden van het wild .Honderdvoudig gaf de gouden aar het graan weder , door den landman aan de aarde toevertrouwd .