(1919) Dit is , wat de heer van Eckeren noemt : Callenbachiaansch .Ik ruik er den geur aan van het melo - dramatische , waartoe deze auteur al te gemakkelijk en te dikwijls zijn toevlucht neemt .Soms vervalt hij tot het ouderwetsche procédé , zijn ‘ helden ’ en ‘ heldinnen ’ toe te spreken met een ‘ Kom , Trien ’ b .