(1888) Daar stond de tafel , de groote tafel in de groote zaal voor éen enkelen mensch gedekt ; er waren een paar bougiën op den luchter ontstoken en de glazen bonken flikkerden elkaar geheimzinnige verbazing toe over het ongewone van dezen hun tooi .Middelerwijl sisten de pannen in de keuken : Bellemie , haar oud ambt van kokin hernomend hebbend ; en Romuul wachtte op zijn avondmaal , wellicht om zich eene houding te geven , in zijn dagboekje snuffelend .VI .