(1863) Terwijl de koffijvrouw , in de gewone pause , haar snoepgoed en appelen nog eens in orde legde , tegen het uitgaan van de school , en mooten sneed om visch te bakken voor het publiek , stortte zij haar gemoed eens ten volle uit voor haren man .Want sedert haar huwelijk durfde zij niet meer zoo vrij uit in ' t publiek spreken , om niet wat al te veel in den reuk van ketterij te komen , die in hare nering niet voordeelig was .Gezegden echtgenoot had zij eigenlijk genomen , omdat beiden gewoon waren , even vroeg op te staan : want hij was de porder van de buurt .