(1918) Ze schikt alweer haar bloemen zoo voor het raam - Waarop ze wacht ? Wiens naam ik daar hoor noemen ? Heel ver van haar , daar leefd ' een lied in mij , van enkel namen voor jou mijn lief - Verstond je ' t niet ? Het liedje van ons samen ! Ernst Groenevelt In den tuin .De tuin ligt zilver in den zomerregen De natte blaren hangen stil en zwaar Nooit geurde zoo verliefd de rozelaar Nooit was de lucht zoo vol van lust en zegen .Een sterk geluk veroverde mijn leven Ik blijf heel eenzaam zonder wil en kracht : Dat is de zomer met zijn overmacht Die de aarde en mijn stille hart doet beven .