(1914) .Hier gloeide de kachel ; hier schonk men , tot spijt van alle veldflesschen waarvan mij de ontoereikendheid klaarder dan ooit voor oogen kwam te staan , de geurende , dampende koffie , en zelfs de jenever die zoo heerlijk opknappen kan na nachtelijke tochten , en wien ik ootmoedig om vergiffenis smeek voor al het kwaad dat ik eens van hem dacht ; hier komen de nederige maar dikke en braafdegelijke boterhammen voor den dag , waarvan gij nooit de geneuchte zult kennen , gij die aan de vruugmêt de laffe luiheid van een donzen bed verkiest ! ..