(1918) Waar talmde dan mijn hart , waar hield mij die mij bond ? Riep mij de wereld ? Trok mij niet de bloeiende aarde Uit mijn vervloekt bestek van de enge bloemen - gaarde In heel haar wijdse wijde onmetelik heelal ? En mijn verlangen brak , gelijk een waterval , Stortte zich in mij uit en stuwde mij naar buiten .Zij trad mij tegen , bang , met bleek gelaat , zij uitte Geen kreet maar stond doodstil en strekte de armen recht En stiet mij voor de borst : ik rook haar blonde vlecht Zoet - geurig aan mijn mond en zag haar ogen smeken Zacht - onderworpen en haar stem met smartlik spreken ..