(1862) Eindelijk scheen hij gereed te zijn ; een lachje van tevredenheid vertoonde zich op zijn gelaat , toen hij het geschrevene nog eens over las , en de woorden : ‘ zoo is het goed ! ’ ontsnapten zijne lippen .Daar werd gescheld en eenige oogenblikken later kwam een jong mensch in balkostuum de kamer binnen , terwijl een geur van fijne parfumeriën zich door het vertrek verspreidde .Hij bleef een oogenbliik staan en riep met de grootste verbazing uit : ‘ Maar , mijn hemel ! zijt ge dan schrijver of dichter geworden , dat gij alles om u heen zóó kunt vergeten ? Als geketend aan uwe schrijftafel , wanneer fortuna u uit de oogen der jonge schoonen toelacht ! Onbegrijpelijk ! ’ Gedurebde dien uitroep had Leonard het papier snel weggeworpen , wendde zich daarna tot zijnen bezoeker en zeide : ‘ Neem mij niet kwalijk , graaf ! Binnen tien minuten ben ik gereed ! ’ ‘ Die tien minuten zullen nog al elastiek zijn ! ’ antwoordde de graaf , terwijl hij bedacht , hoeveel uren hij aan zijn toilet had besteed .