(1857) IX .Niet anders dan ' t vergift der schadelijke mieren , Die op de Balsemschors en in heur spleten tieren , Het lieflijkriekend vocht dat uit den boomstam druipt , ( Wen slechts eene enkle meê in ' t kostbre reukvat sluipt ) Door ' t heimlijk woelend zuur der gisting doet ontsteken , En tot een mengsel maakt , wiens walging ' t hart doet breken : Zoo doet één dwaasheid slechts , één roekeloos bestaan , D ' onschatbren wijsheidsroem in schande en schimp vergaan .De wijze is bij den dwaas als kunstig afgerechten In ' t zangrig snarenspel bij onbedreven slechten : De zelfde Cyther klinkt in welk een hand het zij , Maar niet met d ' eigen ' toon noch de eigen melodij .