(1906) .Nu heb ik ze , liefken , ik heb ze ! Hier blijven we zwalken , we riemen niet weer : Want niemand , meliefken , want niemand Moet hooren , hetgeen ik van avond u zeg : Hoor gij maar , meliefken , hoor gij maar ! Ik zeg het niet luid : de boomen daarginds , Die luistren , meliefken , die luistren ; En ' t ruizelend riet , dat niet zwijgen en kan , Herhaalt het , meliefken , herhaalt het ! En gij , gij alleen moogt het weten : - zij niet ; Zoo buig dan , meliefken , zoo buig dan Uw hoofdeken neer , dat ik ' t fluisteren kan In ' t oor u , meliefken , in ' t oor u ! Het is wel geen nieuws , en ge weet het al lang ; Ik zei het , meliefken , ik zei het Reeds menige maal ; doch ' k herhaal het zoo graag : Ik min u , meliefken , ik min u ! Droomerij I .Ik wandelde eenzaam langs de vlakke kuste En zag hoe de ebbe allengs de moede baren Den lande onttrok en zacht ten doodtij suste .