(1916) Niettemin werkten de boomen neerstig voort , alleen op eigen kracht .Zij bloemden toch ! en de eene na de andere boom hulde zich in bruidsgewaad , en de bloemen openden hunne lippen om al de weelde van hunnen reuk uit te spreken .De zalvende zon bleef weg , en in plaats van dat de bloei uit den grond lossprong , zot en wild en overtollig , gulzig naar licht en leven , kroop hij er uit , langzaam en voorzichtig .