(1861) Sedert den tijd dat de Grieksche dichters hunne onsterfelijke zangen maakten , zijn er , ook door poëten van minderen rang die eenige verzen voor een zangstukje zamenstelden , duizende regels geschreven om een schoonen vrouwenmond te bezingen .De Romeinen en de Italianen wijden aan dezen gelaatstrek hunne bijzondere aandacht : rozenlippen , tanden als paarlen , een geurigen adem zijn sedert eeuwen hunne geliefkoosde zinnebeelden .Bij het einde van dit verslag moeten wij onzen lezers herinneren aan de spreuk : dat er geen regel zonder uitzondering is ; een voorbarig oordeel , door aan een persoon die dezen of genen gelaatsvorm bezit , hatelijke eigenschappen toe te schrijven , zou welligt zeer onbillijk kunnen zijn ; en aan den anderen kant is het helaas ! genoeg bewezen , dat de hierboven aangehaalde stelregel van Plato niet altijd waarheid bevat .