(1915) Aldus doet mij deze avond , die nadert , aan .En ik ben , als immer , en zonder daar zelfs aan te denken , naar * glooiend onder mij , die over de balustrade leunt , en de zachte effenheid zie der neersch - groene grasperken vol geurend sap reeds , en de zijde - omwikkelde katjes der bloeiende wilgen , en , achteraan , den zwarten stand der naakte boomen , verpaarst van avondlicht , en in de opwevende trilling van de lichte nevelen die de vijvers ont - rijzen .Ineens gaat een lang gepiep door de stille lucht , en één enkele vogel schiet , als verschrikt , recht op een hoogen tak neer , vlug als een pijl en even doel - bewust .