(1791) Ik heb u zoo dikwijls de doodsche tafreelen van mijn eenzaam hermieteleven geschetst ; laat mij u nu ten minsten eenmaal eens het eenvoudig tafreel van mijn gezellig , meer bezield , en gelukkiger leven afmaalen ; hoe veel lagchender beelden zult gij dan voor u zien ! Mijne nannie verslijt niet , zoo als een menigte Europische vrouwen , vooral die de steden bewoonen , den schoonsten tijd van den dag in eenen achteloozen onbezorgden slaap , die de orde der huisgezinnen zoo wel als het edelste genoegen vermoordt ; maar beiden staan wij met de schemerende dageraad op , om de eerste morgenschoonheid in een rustig vermaak te genieten : dan doen wij een wandeling langs de Catoen - , Coffij - , Mais - of Rijstvelden , door een Cacaoboschjen , in den bloemtuin , of op het eilandjen der vogelen .De schoonheid en de koelte van den morgen , de adem der bedaauwde kruiden en boomen , ' t gezang der vogelen , werken dan met eene wonderlijke kracht op ons hart , en storten ons eene verkwikking , eene vrolijkheid , in , die ons de moejelijker bezigheden van den dag ligter en zoeter maaken ; somwijl speel ik , naast mijn lieve nannie , op een der veldcanapés , onder eenen geurigen boom nedergezeten , een morgenlied op mijne dwarsfluit ; zij accompagneert mijn geluid met de lieve orgeltoonen van haare eigen stem , of de guithar , of wij zingen ook wel met elkander , en , ' t zij wij zingen , speelen , of met elkander spreeken , ons hart dankt den liefdevollen God met eene rustige vreugde ; en een gemeenschaplijk gebed , om zijn geleide en bescherming , zweeft op onze lippen , of rijst in ons hart , voor het oog van den Alweetenden , op .Na het eindigen van deeze wandeling , neemen wij ons morgenöntbijt onder een ' der Oranje - of Tamarinde - boomen van ons voorplein : de bloemenruiker , die nannie versch uit haar bloemtuin afplukte , staat voor ons in het water ; de schoonheid van haaren gloed , de windjens die daarover zweeven , de insecten die ' er rondsom snorren , en de geuren die uit dezelven vloejen , vermeerderen ons zinlijk genoegen , dat door eenen geheel tederen en openhartigen omgang volmaakt wordt ; doch zeer dikwijls vergeet ik de schoone bloemen , en blijf met een zachte verrukking op het gelaat van mijne nannie , dat door de rust des nachts , en de verkwikking van den morgen nog levendiger geworden is , staaren ; in haar zie ik de bevallige bloem haarer sexe , die voor mij alleen bloeit , die mij lieflijk tegen - geurt , en mijn hart den reinsten wellust doet genieten .