(1857) Maar ' k prijs den wakkren boer , met vriendelijke reden , En draag groot voordeel weg uit een ' geringen groet .Want , voegt het dat we een ' knecht , zoo dikwijls we ons verkleeden , Verwisslen tegen een ' die zelden meer voldoet ? Dan stap ik , na dit werk , mijn schoone wandelpaden , Of digtbelonunerd boschj ' , of frisschen bloemhof , door ; Daar de eersteling der Lent ' door ' t goud der krokusbladen En ' t uitgestrekt plantsoen , mijn schreden leidt op ' t spoor ; Daar , by ' t welriekend bed van geurige violen , De nette meibloem speelt en dartelt voor mijn ' voet ; Daar blijft mijn leergraag hart in de eigenschappen dolen Der eedle keizerskroon , het beeld van ' t vroom gemoed : Die in haar groei de kruin ter aarde houdt gebogen , In rijpheid , hemelwaart in opgeheven ' stand .Van daar , door ' t zoet gekweel der vooglen opgetogen , En wandlende in de schaaûw door mijne bloemwarand ' , Beschouw ik alles zelf , en overzie mijn loten , Of eenig ongeval heur gave schorsen schond ; En , vinde ik hier of daar een taaie bast ontsloten , Ik sluit met eigen hand die schadelijke wond : En , schoon ik voorkeur geve aan digte beukenbladeren , En eikenbosschen , op gewijde kruinen prat , En pijnboomwoud , weleer het zangchoor van de Arkaderen , Wier kunstig beurtgedicht zich daar gevestigd had ; Wy achten ook d ' ahorn , den olm , en groene linden , En notenboomen , door geen muggenzwerm genaakt : En wie des menschen vlijt , met heilrijk onderwinden , Den Vaderlandschen grond als eigen heeft gemaakt .