(1858) Is er ooit een dag verrezen In den gantschen zonnekring , Waard geheiligd , waard geprezen , Geen kon ons zoo dierbaar wezen , En zoo vol van zegening .Strooi saffraan en gloênde rozen , Blijverscheenen dageraad ! Laat u ' t blinkend voorhoofd blozen Van het vurigst inkarnaat ! Strooi uw parels , sprei uw glansen , Schiet de stralen wijd en zijd , Die u ' t schittrend hoofd omkransen : Nooit besteegt gy de Oostertransen , Voor een teder hart zoo blijd ! Lentespruitjens , frisch van geuren ; Bloemschakeersels , veldfestoen , Schittrend van de schoonste kleuren Op het zachte voorjaargroen ; Palm - en myrth - en lauwrentwijgen , Hyacint en Hofnarcis , Die het hoofd wellustig nijgen , En van minnezuchtjens hijgen , Sieren uw verrijzenis ! Zie reeds op uw eerste glimmen De eêlste specery van ' t Oost In een wolk van wierook klimmen , Met violendaauw verpoosd ! Zie en nardus en amomen , Met Sabéaas diersten schat , Daar wy u verwellekomen Langs de losse vlechten stroomen , Oversproeid met geurrijk nat ! Riek die balsems , wierook , bloemen : Schouw dien hoogtijdtoestel aan ! Gy , gy moogt u vrij beroemen , Van zoo glansrijk op te gaan ! Rijs , ô heerlijkste aller dagen , Rijs op dezen morgengroet ! Stijg blijmoedig , stijg ten wagen , Laat uw opgang niet vertragen ! ' k Streef hem juichend in ' t gemoed .Lieve dag , door ' t Alvermogen Reeds voor ' s warelds aanbegin Met zijn ' vinger afgetogen Tot den vierdag voor mijn min ! Dag , voor wien mijn zangen vloeien , Toon uw heilrijk aangezicht ! Zoo mijn boezem ooit mocht gloeien , Immer vreugde voor my bloeien , ' t Is door uw gezegend licht ! God voorzag mijn teêrste wenschen , ' t Brandend zuchten van mijn hart , Mijn verkwijnend jeugdverslensen , En had deernis met mijn smart .