(1895) Ik voelde sefieren Mijn haarlok doorzwieren En dolen al kittlend door ' t jeugdige bloed ; De boschjes doorstreven De hoven doorzweven En bloemige dreven Van anjer en myrthe , zoo zachtjes , zoo zoet ! Ik hoorde het kwelen Van duizende kelen In ' t frissche verborgen van ' t zangerig woud .Ik hoorde hun zangen Die de echoos verlangen En echoos vervangen Van bochtjen tot bochtjen door ' t schallende hout .Ik hoorde de wateren Van ' t beekjen aanschateren , Ze huppelden murmlend den heuvelklip af ; Ik zag ze verdwalen Door Limburgsche dalen Waar al stond te pralen Wat ' t lentegetij ooit voor schoonheden gaf .