(1913) Toen hoorde hij een grooten zucht zachtkens gaan over het land , met een stilte aan het einde , en daarna een langzaam kalm geruisch of de aarde een diepen teug van den hemel dronk .En als hij weder den zucht hoorde en weder het luchtig geruisch , keek hij rond en zag dat alle bloemen langzaam bewogen , gelijkmatig voorover buigend en weder recht op rijzend , bij iederen zoelen adem van geur die uit hun binnenste voer en bij iederen nieuwen adem van frischheid die hen vulde .En zij ademden gelijk met hem .