(1724) Die wemeling der quik , die stolling van ' t begrip , Die schuiming van wat gest , en andering van stip , Die omkeer van het zout , of eb en vloed der deelen , Word in de duisterheit gespeelt op draaytoneelen .Gy blind en avrechts volk , gy halfgebakke mans , Die nevelen by ' t spook , en schimmen voert ten dans ; En u verwiss ' len moet by ongeworde vrouwen , Die ' t spinrok van ' t groot rond in hunne handen houwen , En hasp ' len geesten af , voor ' t Weeftouw der Natuur , Ei ! voert my door uw kolk , en plaatst my aan ' t azuur ; Doet my den vuurstreek zien , den bol van al de vonken , Die ' t Bergmetaal , eerst vogt , uit dorst heeft ingedronken , En zynen strot verkoelt aan ' t vloeibaar pekelnat Van ' t Paarlemoer gewest , en geurig Amberbat , Daar ' t Zeemeermannendom belust op blanke leeden , Leid in een puimgewelf , van liefde neêrgegleden .Hier , hier groeit de Esmerald , hier geurt de Zomer - roos ; Want waassem is de ziel van ' t lekk ' re minsgebloos .