(1861) ’ Nu ging het meisje vol angst naar den put , wist niet wat ze beginnen zou , en boog zich eindelijk zoo ver over den rand neêr , dat zij het evenwigt verloor , en plomp voorover in het water stortte .Toen zij ontwaakte en weer tot zich zelve kwam , lag zij op eene groene weide , vol geurige bloempjes , waar de zon vrolijk scheen , de vogeltjes zongen en de bijtjes lustig gonsden , zoodat het ons arme meisje weêr ruim en ligt om het hart werd .Zoo ging zij verder , en kwam aan een rookenden bakoven , die vol brood zat , dat riep : ‘ Och , haal mij er uit ; ik ben heel gaar gebakken .