(1750) Op hemelsch stemmetjen , op op , Den mondt van ' t vlug gedierte stop , Door ' t heffen aan van zoete rymen , Zoet ' af , den Nachtegaal , zym luymen : Dat hy , uit lust tot leer , Zyn stem in ooren keer .Ook niet te brusk , ô zangrig riet : Haer slaap slegs tokkel ; steur hem niet , Om al het groen der Meyeboomen En ruyd zy niet , misschien , de droomen , En schilderige spraak Der zoetvleyende vaak .Misschien zy my te woorden staat , En doet wel , dat zy wakend laat .