(1849) Snelt , Nederlanders ! snelt met mij naar Nieuwpoort heen , Nog klam van ' t Spaansche bloed ; aanschouwt daar de eertrofeen , Mendoza ' s kruin ontrukt ; bepeinst daar Neêrlands wondren ! Hoort Maurits daar in ' t duin op Spaansche benden dondren , Die , als een engel , door een straffend God bezield , In heur slagorden breekt , heur oorlogstuig vernielt , Mendoze in ketens sleept voor Hollands zegewagen , En Phlips doet siddren voor der Vadren donderslagen .Ja ! snelt ter bedevaart met mij naar Nieuwpoorts duin , Getuige van uw zege ! ontbloot , verheft uw kruin ! Vervult u met den geest der aangebeden Vadren ! Durft dáár de Godheid , uit uw ' afgrond , smeekend nadren ; Zweert dáár bij ' t heilig bloed , gevloten op dat strand , Eene onverzetbre trouw aan ' t dierbaar Vaderland ! Smeekt dáár , het biddend oog tot God omhoog geheven , Erbarming , redding af in ' t wee u toegedreven ! Dat u zijn arm verhooge en treff ' der boozen kop , Knielt neêr , aanbidt , gelooft , en staat gezegend op ! Zoo verr ' gelouterd goud het koper gaat te boven , De gloed van ' t eêlgesteent ' den glans van glas kan dooven , In geur zich de ananas op bes of noot verheft , Het maagdlijk zilver ' t lood in aanzien overtreft ; Zoo verre ook overtreft in luister , gloed en waarde , Der Vadren heldendaân die van elk volk der aarde ! Ja , aller glans verdwijnt in nevlen , mist en nacht , Bij de onverdoofbre zon van Hollands Voorgeslacht .Gelijk op ' s bouwmans veld , of kaalgeweide landen Des melkers , dor geroost door ' t gloeijend zonnebranden , Eensslags de graanhalm rijpt , het gras te voorschijn schiet , Wanneer een zomerwolk haar vruchtbre paarlen giet En uitspreidt over ' t land , en aan de hoop des zaaijers Gevulde halmen biedt , en gras de zeis des maaijers : Zoo schoot ( de Vrijheid was die zwangre zomerwolk , Wier heilaanbrengend vocht zich uitgoot over ' t volk ) Eensslags op Neêrlands grond hervoort een teelt van helden , In aantal ' t gras gelijk , dat voortschiet op de velden .