(1845) Hunne kraamfeesten , ja hunne begrafenissen of zoogenaamde grafbruiloften , wat waren zij dikwijls anders dan bagchanaliën van den ouden tijd ? En hunne vriendelijke gastmalen , hoe eenvoudig waren deze niet ! Tot dezelve behoorden de zoogenaamde donderbanketten .Bij zulk eene gelegenheid opende zich , op eene kunstmatige wijze , de zolder der feestzaal , en vertoonde zich eene dikke wolk , welke met het donderend gerucht van een onweder losbrak en zich ontlastte in een ' geweldigen hagel van suikerwerk en een slagregen van welriekend water , ' t welk op de gasten nederdaalde ; welk eene beminnelijke eenvoudigheid in die dagen , bij de weelde van het tegenwoordig geslacht vergeleken ! Niet minder , dan de uitvinding van het buskruid en de boekdrukkunst , bragt ook de toenemende uitbreiding onzer zeevaart in die dagen groote veranderingen in de volksspelen te weeg .Kon het wel anders , of in een land , dat deszelfs bloei en welvaart aan de uitbreiding der zeevaart had te danken , dat door zijne ligging aan de zee , door zijne talrijke meren , rivieren en stroomen , voor die zeevaart de meestmogelijke geschiktheid had , - dat , zeg ik , in zulk een land eene ongemeene belangstelling werd opgewekt en gaande gehouden voor alles , wat het zeewezen betrof ? Zoodra de knaap kon loopen , hervormde hij de houten klomp tot een zeilschip ; moeders lappenmand leverde zeilen , hare zwavelstokkenbak masten en raas , en hare waschtobbe werd zijn oceaan .