(1918) Overigens volstrekt niet ontmoedigd , koos ik nu de medicijnen , en die roken compleet naar kruidnagelen ; dat was me dadelijk sympathiek .Ik had er als kind , toen mijn oudelui nog leefden , altijd plezier in gehad om , als ik in de keuken was , de steenen potjes , waarin de specerijen bewaard werden , een voor een open te doen , en de verschillende geuren hard op te snuiven , tot ik me heelemaal bedwelmd had als een cocaïnesnuiver in postzegelformaat .Voor een paar seconden was ik dan weg in een vage , weemoedig zoete transe .