(1863) ’ Daer hi in sinen zetel sat , Quam een Brictius daer ter stat Ende versprakene dorperlike .Daer na berouwets hem cortelike , Ende viel Martine an die knien , Ende bat genaden mettien , Ende seide ende en loochende niet , Dattem dat die duvel riet .Hen was Martine niet diere Hem dat te vergevene sciere ; Oec seidi dat hijt anesach , Dattem die duvel anelach , Ende hem sine worde niet en daden Ne ghenen toren , no pant van scaden .