(1866) Maar een nevel verscheen ! Hij zwelt en verdikt zich - zijn dampbobbels breken , En loopen in één .Gods wondervermogen Bereidt in den hoogen ' t Verjongende Bad ! Daar biggelt een spat , Daar vallen , daar hupplen , Daar stuiven de drupplen , Daar vliegen de stralen van ' t levendig Nat ! Zij ruischen , zij plasschen , Tot stroomen gewassen , - Al ' s Hemels fonteinen ontzeeglen heur schat ! O Regen ! O Zegen ! Oneindig meer waard Dan ' t kostlijk metaal , door Gods wijsheid begraven , Maar - immer te vroeg ! - door begeerlijke slaven Ontwoekerd aan de aard ' ! Nu - schijnbaar onnut - plengt gij water in water ; Maar later ! maar later ! Dan lescht gij de dorst Van de Aarde , geblaakt tot een dorrende korst ! Dan kust gij den kranken De koorts uit het bloed ; Dan vangt u de zeeman , verdwaald op zijn planken , In ' t wachtende zeildoek , en drinkt , en - schept moed ! Dan laaft gij de hinde , in haar schuilhoek gezegen , Door bassende honden vervolgt op haar spoor ; En waassemt den ploegos , die zwoegt aan de voor , Verkwikkende klavergeur tegen ! Dan lokt gij het kruid Uit de zwellende kluit ; Dan tikt gij de botten heur windselen uit ; Dan tintlen uw droppen Aan groenende blaân , Aan barstende knoppen , Aan ' t geelende graan , Als duizend juweelen , Waar ' t groen van de velden en ' t hemelsch azuur , Waar ' t wolkengeschemer en ' t zonlicht in spelen , Als tranen van dank der verjongde Natuur .Dat alles wisselt zich in vluchtige tooneelen Voor ' t oog des Zieners , uit het onstandvastig licht Opdoemend .