(1860) ’ ‘ Waarlijk , mijn vriend , ’ antwoordde de student gulhartig , terwijl hij de hand van den wakkeren man schudde , ‘ ik had uwe woning vergeten , anders zoude ik u reeds opgezocht hebben ; nu echter , nu een gelukkig toeval mijne schreden hier heen geleid heeft , wil ik dadelijk aan mijne belofte voldoen en uw huis binnentreden , om ook uwe goede huisvrouw te groeten .’ Zeer verblijd geleidde de burger den jongen edelman door de paden van den geurenden bloem - en moeshof , die zijn geheelen rijkdom uitmaakte , en riep reeds bij het binnentreden van het vriendelijk , door wijnranken omslingerd huisje , zijne jeugdige gade toe : ‘ Leentje , hier breng ik u den jonker jan van knebel ! Gij hebt hem al zoo lang willen danken voor den bijstand , dien hij mij verleend heeft tegen het verbitterde volk .’ ‘ Dank mij niet , ’ zeide de jonker tot de verrastte huisvrouw , die hem eerbiedig begroette ; ‘ als gij echter uwen man liefhebt , waaraan ik niet twijfel , overreed hem dan , dat hij niet andermaal door zijne kwalijk geplaatste vermaningen het gepeupel verbittere ; want het konde nu wel eens bezwaarlijker gaan hem uit hunne handen te bevrijden dan voor eenige maanden , daar sedert de verschrikkelijke tooneelen in West - Vlaanderen , waarbij onzinnige wederdoopers de kerk binnendrongen , en heiligenbeelden , orgels en nog veel meer verwoest hebben , de wetten en maatregelen tegen ulieden veel scherper zijn geworden .