(1803) De onervaren reiziger , die deze streek voor de eerstemaal bezoekt , schroomt op dezelfde plek gronds te treden , waarop zyn geleidsman zyne voeten gezet heeft , uit vreze van den last te vermeerderen , dien de ligte aardschors naauwlyks schynt te kunnen dragen .Men verbeeldt zich in het onderaardsch geraas eene nabyzynde aardbeving te ontdekken : de hitte des bodems gevoelt men duidlyk onder de voetzolen : de opstygende zwaveldampen maken de ademhaaling moeilyk .Te vergeefs strydt hier het bedaarde nadenken met de ontzettende schrikbeelden , die de werkende verbeeldingskracht zich hier , te midden van alle deze verschynzels , zelve schept .