(1918) Maar schoon kindblij de bries met bolle blaren stoeide En rijk verklaard mijn oog de ruime wereld zag , Wijl vol van teedre glans de groote hemel vloeide , Ten doode deerde ' t wakkre leed èn lied èn lach .Wel zwirrelt rank de zwaluw rond mijn stille woning , Maar leus en valsche waan dreef u ten wreeden krijg ; Wel fluit de merel puur bij tak en broze twijg En draagt de bij van bloem tot bloem den geurgen honing , Maar wilde waapnen zie ik schennensgraag geheven , Ach , brekend - bêe en vraag ten spijt - uw lieve leven .II De teedre bries ruischt door de recht gerezen dennen , Het groenend loover van de ranke berken blinkt : Maar , ach , mijn immer hunkrend hart kan moeilijk wennen Aan leeds regeer , nu d ' aard misschien uw leven drinkt .