(1916) .( hij ) haalde zijn sigarettenkoker voor den dag om er een sigaret uit te nemen , misschien zijn 30ste dien dag , want het huis was doortrokken van tabaksgeur ; altijd stak het brandende witte staafje uit zijn mond , altijd kringelden de rooksliertjes omhoog , waasde er doorzichtige , blauwe nevel tegen ' t plafond ; ' t was de eenige grief , die de zusters tegen Nico hadden , die ze hem wel eens verweten .Zoo leefde Lizzie als eenig jeugdig element tusschen deze drie groote menschen , die haar zeer lief hadden , maar die allen wat saai waren en met hun geest van nuchterheid en met hun prozaïschen kijk op ' t leven zich niet konden verplaatsen in Lizzie ' s fantasierijke kinderwereld .