(1901) Met zwaar beladen schenkbladen schoven de dienende meiden tusschen de stoelen ; met een slag kwam hier of daar een hand op een tafeltje neer of een paar stemmen stegen in hevige woordenwisseling boven het gezoem uit om dan weer door het algemeen geroezemoes verdoofd te worden , terwijl buiten , met breed zwaaien , het vaandel in den wind , boven de ingangdeur , de voorbijgangers naar den pintedek uitnoodigde .Nu en dan bracht een nieuw bezoeker , plots de deur openstekend , de frischheid en den geur van de open lucht in de kamer , en dan was het een wijl zoeken en stoelen verschuiven en goên avond knikken ; of het spel aan een der tafeltjes hield op , de beduimelde kaarten werden neergegooid en schertsende woorden kaatsten heen en weer ; de een vrouw na de ander kwam haar man halen , liet zich bepraten , bleef mee aanzitten , drinken en lachen , en allengs meer verhit stonden in den tabakwalm , de lustige , voor den Zondag fel gewreven en geboende gezichten .Met zijn armen op den toog , de sterkgebeende handen half gesloten , het breede bovenlijf en den forschen , rosharigen kop vooruit , stond , nevens de waardin en nog een paar gasten , een kloeke , dertigjarige boerezoon en luisterde hoe ze in het gezelschap , elkander vroolijk aan het plagen waren .