(1909) .Toen , als een vliet , die van de rotsen stort , Zóó ging een ruischen door de rijen der Lach - lievende Kroniden , klaar en luid ! Tweede zang .Het zachte lichten van hun glimlach vloeit , Als heldere muziek , door al de lucht En klaart de diepten van den afgrond òp Boven hun hoofden , waar de Chaos gaapt , Wanneer zij , van des bekers rand , slechts even ' t Gelaat verheffend , naar den schenker zien .