(1920) Er juicht inderdaad in die muziek dat onwillekeurige ‘ Hosiannah den Keizer ! ’ , dat ook Heine werd afgedwongen , die anders cynisch genoeg aangaande monarchen gestemd was .In Chopin aan te voelen hoe dat groote rythme ook zijn gansche phantasiewereld beheerscht , zij het in de als een treurwilg ruischende melancholie van een kleine waterklare prelude of in de eskadron - achtige cadans van een onstuimige polonaise , dat is het tijdelooze in hem bloot leggen .Zie , dat doet Schäfer .