(1780) .burg , de balzemryke geuren uwer welriekende Bloempjes mogen inademen ? - Wanneer zal myn gezigt weêr gestreeld worden door eene mengeling van duizend koleuren , zo schoon voor het keurigste gezigt , dat de natuur zich hier geweld schynt aangedaan te hebben , om al wat geurig , al wat balzemryk , aangenaam en schoon is , in eenen engen kring te besluiten ? - Wanneer zal ik weêr eens eene verbazende menigte witte , bontgespikkelde en veelkleurige Kapelletjes op uwe welriekende Bloempjes zien afkomen ; om , door derzelver balzemende geuren , en zagten honing , verkwikt te worden ; terwyl zy vast dartelende rondvliegen , over de bloempjes heên scheren , en zomwylen op dezelve neêrstryken , om alle hunne schoonheden aan het verwonderend oog ten toone te spreiden ? - of gehele benden van rondsnorrende Insekten , van nyvere en ronkende Bytjes , zien komen aanzetten , om hier eenen ryken voorraad van vloeibaren , en strelenden honing te komen opzamelen ; om tot hun voedzel , en tot zo veel nuttig en heilzaam gebruik voor Vee en Mensel en in hunne voorraadkameren te vergaderen ? - Wanneer zal ik weêr de blyde aanschouwer mogen wezen , van alle deze uitlokkende bekoorlykheden der milde natuur , en van duizend anderen , door my niet opgehaald ? - Wanneer zal het my gegund worden , om in dit alles zo veel genoegen , zo veel vermaak , te mogen genieten , en my het hart op de gevoeligste , op de treffendste , de allerstrelendste wyze getroffen te voelen ? - Ja , wanneer zal het my gegund worden al dat zoet vermaak te mogen genieten , te mogen delen met de beste myner Vrienden ? - Wanneer zal ik met de tederste omhelzingen u , myne waarde Vrienden , mogen ontmoeten ? - Hoe verrukkend , hoe hartstrelend waren weleer onze onderlinge vermaken , als wy zamen , met een opmerkzaam oog , die wonder - en schoonheden in de natuur gade sloegen ! - Ik herdenk nog vaak alle de vermaken , het genot uwer gulle vriendschap .- Ik herdenk nog met een hartstrelend genoegen al het nut onzer byéénkomsten , waarmede wy aldaar den tyd , helaas ! maar al te vlugtig voor ons , veel te schielyk voorby gevlogen , en eens agter den rug zynde nimmer te herroepen , zo vaak gesloten hebben .