(1861) Tot staving der voorafgaande beschouwing moet ik mij op het eerste gedeelte van ‘ Mary Hollis ’ beroepen , en wel op de eerste bladzijde .De twee ruiters , in een bosch bij de duisternis verdwaald , angstig zich voortbewegende in eene onbekende streek ; die twee ruiters , nat en verkleumd , wat dunkt u , rieken ze niet naar den goeden ouden tijd ; is deze entrée en matière niet eenigzins ouderwetsch ? Zelfs de angst van den dienaar en zijne onheilspellende voorteekens van de raaf en den haas ; zelfs de geheele loop der zamenspraak tusschen dezen en zijnen meester , hunne aankomst op een vreemd kasteel in ' t holle van den nacht en de geheimzinnigheid , die hunne personen omgeeft , herinneren de klassieke historisch - romantische school , uit wier zwachtelen de auteur zich eerst volkomen losrukt , nog niet door het verplaatsen van den jongen Charles Digby naar Londen , maar door de schildering in het Tweede Boek van den gezant der Republiek van Beuningen tegenover den engelschen minister van buitenlandsche zaken , Lord Arlington , en van Lady Castlemaine , de beruchte Barbara Villiers , eene dochter van den viscount Grandison , wier gemaal , Roger Palmer , door koning Karel II tot Earl van Castlemaine werd verheven .Het Eerste Boek , dat ons inleidt bij den ouden , boerschen landadel van dien tijd , eerwaardig reliek van de tijden vóór Cromwell ' s protectoraat , en bij de overblijfselen dier strenge , hoekige en grimmige puriteinen of rondkoppen , die in zoo vele opzigten eene belangrijke en diep - ingrijpende rol hebben gespeeld in de geschiedenis van Engeland in de zeventiende eeuw , ook in verband tot zijne amerikaansche volkplantingen : dat Eerste Boek doet in frischheid van opvatting en in levendigheid van voorstelling onder voor de volgende deelen .