(1904) Over hem daalde het maanlicht en overal over den heuvel , hij zag de donkere schaduw uitgaan van zijn liggend lichaam , scherp gebeeld op den krieuwelenden plantengrond ; want laag achter hem rees de klare maan , zuiver in den nacht stijgend .En toen zijn kijken weêr opklom langs de glooiing , die uitschoof wit van ' t maanlicht besneeuwd , zag hij donkere , veelarmige gewassen staan , ineengekronkeld en tot een heg vergroeid ; ze stonden op den uitersten rand , daar waar de glooiing verliep en de vlakte begon ; en groote sterrebloemen zag hij blinken tusschen het takkengewar , witte nachtbloemen , opengefonkeld in het stralen der volle maan ; en een reukdamp kwam dalen van boven , de zware geuren van de bloemen der Narcerus .Toen werd het zijn willen die bloemen weêr te zien en dichtbij .