(1840) sociale verplichtingen op te eisen .‘ Nooit ’ , zo betoogt hij , ‘ zullen wy die maetschappige vlyery navolgen , welke het zich tot eenen pligt maekt over alles roozen te strooyen , en in de minstgeurige bloemen eenen aengenaemen reuk te ontdekken ’ .In het woord vooraf tot Bloemen myner lente had Ledeganck zijn letterkundige bedrijvigheid gekarakteriseerd als ‘ eene verpoozing van ernstiger bezigheden ’ ‘ voor al die iegens Maatschappij en Gezin dadelijk pligten te vervullen heeft ’ .