(1897) Allen waren hem lief : in de individuen zag hij echter , dat nog in eeuwen niet de zielegemeenschap zoû bloeien , als een enkele zomer , universeel hemelseizoen op aarde .De geur van het paradijs bezwalkte onmiddellijk in den Staat van het Egoïsme ; de liefde voor allen , in den wellust voor het ik .En hij vertwijfelde aan eigen goede bedoeling en eigen kracht om ooit te doen .