(1910) Ze deed dit met goeden wil , nu ze zooveel vrijheid had , zooveel genieten mocht en nog altijd verschoond bleef van de hatelijkheid der liefkoozingen .Ook was het heerlijk , het kalme zitten op de veranda in de welriekende , zachte lucht , terwijl het murmelen van de zee , het zoetjes - mompelen van stemmen beneden uit den tuin , soms zacht lachen , de eenige geluiden waren .Ze hoefde niet veel te zeggen , en het voorlezen vermoeide den ouden man ; gauw dutte hij weer in .