(1876) Hij wil zich oprichten , maar hij kan niet ; een gewicht dat niet af te schudden is , houdt hem tegen en drukt hem neder .Nu is zij vlak bij hem ; hij meent het ruischen van haar kleed te hooren ; hij voelt haar hijgenden adem op zijn wang .Een slag wordt gehoord , veroorzaakt door eenige boeken die van de tafel vallen ; Willem ontwaakt , springt op , ziet rond en bevindt zich niet voor het wonderschoone beeld dat hem vervolgde , maar tegenover de oude heidin Lida , die hem reeds eenmaal zulk een schrik heeft aangejaagd .