(1882) Het malsche gras , dat voor de seizen der maaijers was gevallen , bedekte nu met gelijkmatige reeksen elke weide , die een in zonneglans fonkelend meer geleek , welks oppervlakte flauw werd gerimpeld door groene en lichtgele golfjes .Geen hoeve waarop niet elken dag het lage dak van de hooischelf zich hooger hief en de ledige schuren en zolders den zoet geurenden last ontvingen .Bouwknechts en meiden repten reeds bij ' t morgenkrieken de handen en kozen ten noentijd de zachte halmen tot peluw .