(1823) Blijkbaar heeft hij zijne beide tijdgenooten brandt en antonides willen imiteren , doch zijn dichtvermogen schoot daartoe merkelijk te kort .Doorgaans levert hij woorden , somtijds hoogdravende , of liever brommende woorden , in plaats van zaken ; van den Admiraal de ruiter sprekende , zegt hij : Nu ziet hem Duinkerk eerst en ' t plonderziek Algier , Wanneer hy , zwak bemant , doch nimmer flaeu van vier , Van krygsmoet en beleit , de rovers aan durft tasten , Of op zyn tanden wacht , tot zy , gelyk verbrasten En overlaeden aen dit Ruiterlyk banket , Een eindelooze rust in ' t wyde zonnebedt , Huns ondanks , zoeken A .moonens Poëzy , bl .