(1869) Die lisch - ende pincxterblommen In gout ghecleet ende vier , Des ackers gheurende drommen Met bonter rijksbanier , Die hebben den lustighsten jonghen - Den Mei - int graf gheleit , Ende ligghen nu selve ghedronghen Over hem henen ghespreit .Nog singht om des somers criecken Die wackere nachtegael Ende omme der roose riecken Clincket der dichteren tael .Ic en wil niet swighen langher In desen veelsoeten tijt , Maer sal als minnesangher Singhen wat mi verblijt .