(1915) Een glimnieuw geverfde kamer , geel en vol zonlicht , maar met getraliede ramen .En de officieele , lange , gerokte bode , lummelend met z ' n armen op z ' n rug , zei : ‘ Ja da ' s nou onze kleine Jan ; - hij zal wel de kleinste wezen .’ Maar Boefje , die gemelijk was , verdroten die flauwe praatjes : ‘ Daar weet hij toch niks van ; hij komt nooit in de celle , ’ - zei ie laatdunkend voor zich uit , zonder op te kijken .