(1857) Zonder echter op mijn groet te letten of dien te beantwoorden , duwde hij mij haastig in eene zijkamer , als om het tooneel van den twist voor mij te verbergen - ging toen weer in den gang en riep met zijne vriendelijke welluidende stem : - Sophie - onze rob is binnen .Maar sophie schreeuwde nog harder tegen de meid in , die nu ook met nadrukkelijker stemverheffing begon te bulderen en met een vloek de keukendeur achter mevrouw digt sloeg .Met een opgezwollen gelaat , vlammende oogen en verhoogd rood stormde sophie mij voorbij , als zag zij mij niet , wierp zich in haar stoel tegen de zitplaats mijns broeders over , en riep na mij even vlugtig toegeknikt te hebben nog bevend van kwaadheid : - Zij zal vertrekken ! - liever nog van daag dan morgen ! dat lompe creatuur ! - En ge waart zoo met haar ingenomen ? - waagde tertius minzaam in het midden te brengen .