(1906) ’ En men citeert : Verschoont mij , zoo mijn dicht na geest riekt noch verstant , Mijn hoofd , wanneer ik dicht , rust zelden op mijn hand .Het hoort slechts zielsmuziek , maar let op geen gedachten , En wie zal in muzijk een klaren zin verwachten ? Men mag het jammer noemen dat een man zich die luchte scherts heeft laten ontglippen tegen die ‘ inwendig ruischende zielsmuziek ’ , waaraan de poëzie toch haar ontstaan te danken heeft .Maar er wordt bij ons , sedert een tien - , twintigtal jaren , heel wat gedaan aan klankexpressie en beeldspraak , en plastiek ook .