(1844) Nu prevelt men gebeên terwijl de vlammen steigeren , Roept vloek en neêrlaag uit op vijand en bedreigeren , En smeekt het Englendom , dat ieder Licht beheert , Bevestiging des eeds , dien Hemaths krijgshoop zweert .- ‘ Gij , Geesten ( roept men ) , die uit de ongenaakbre sfeeren Op stervelingen ziet ; wier invloên ons beheeren ; Wier glans ons toelicht ! Gy , hetzij ge in ruimer baan Om ' t wentlen van onze aard een tragen kring moogt slaan , Of nader aan de bron des vuurs , met meer bezieling Van gloed , in sneller vaart herombruischt in uw wieling ! - En Gy vooral , die , met uw zilvren aangezicht , Uw hoornen afkeert van uws broeders schitterlicht , De tijden regelt , en de ontembre waterplassen Waarheen gy de oogen wendt , heur boorden uit doet wassen : Nachtfakkel , wie ' t geheim der diepste duisternis , Ja , ' t hart des afgronds tot zijn binnenst , zichtbaar is : Wier koude stralen de aard het gift der akonieten , Bezwangerd van de dood , en nachtschade uit doen schieten , En ' t worgend Geestendom met aaklig nachtgerucht Op vleêrmuisvlederen doen reien door de lucht ! - En Gy , wiens bloedig licht , met blaauwen damp omtogen Den bliksem van het zwaard doet schittren in onze oogen ; Verdelger ! - En ook Gy , der starren middelpunt , Die elk rondom uw throon zyn eigen loopperk gunt , Als wachters , nimmer moê op uwen wenk te zwieren , ô Goddelijke Zon ! - Aanschouwt onze offervieren ! Wij slachten u den keur van kudde , en kooi , en stal , De vlam stijg ' t ' uwaart op ! ' t vereerend feestgeschal Boor ' door de wolken heen ! de walm der wierookgeuren Doorwaassem ' en doorvloei ' de onoverstijgbre scheuren Des afstands , die ons van uw zetels scheidt ! Verhoort ! Wy aâmen rust by wraak ; de vijand , bloed en moord .U wijden we onzen arm , wanneer wy monsters slachten , Die zelfs uw Godheên in haar hemelloop verachten .