(1884) De gang onzer beschouwingen brengt mede dat wij ditmaal over iets anders spreken , en wel over dien aan Bilderdijks muze eigenaardigen wansmaak , dien wij de laatste reis op eene voor ons doen zeer forsche wijze waagden te kwalificeren .Ook ditmaal nemen wij ons uitgangspunt in iets waarlijk schoons of althans kunstigs - het bekende versje Eierkoken - om daarna met enkele voorbeelden aan te toonen in welk opzicht de dichter onzes inziens ontrouw is geworden aan zichzelven en aan zijn eigen talent : De luchtstroom ruisch ' door ' t vier , dat uit zijne asch geschoten , In vlammen om zich grijp ' en Meroos God doorgloei ' ; Zijn hitte dring ' door ' t vocht , in ' t hol metaal besloten , En bruische in golven op met bonzend stormgeloei .Daar wiegele in den plasch het scheppings - al van ' t kuiken , Dat in zijn zilvren lucht een gouden aardbol sluit ; En ' t beuk ' de krijtaardschors dier breekbre wareldkruiken , En dove ' s levens aâm in ' t bobblend windvlies uit .