(1874) Op zulke avonden , als wij goed stil zaten en geen verjaardag aanstaande was , werd de breikous toegevouwen , de priemen in het werkdoosje gestopt , de nijpbril afgelegd , en het een of ander historietje begonnen .Eerst was het ‘ Blauwe Baard ’ en de ‘ bebloede sleutels ’ , ‘ Roodkappeken ’ en de ‘ Wolf ’ , maar vooral ‘ Duimken mijn zoon ’ met den ‘ Reus ’ ; en als Tante , den Reus nabootsend , met holle stem riep : ‘ ' k riek menschenvleesch , ’ verstierf mij het bloed in de aderen , en meer dood dan leven , staarde ik naar den ingang , en wachtte hijgend het oogenblik af , dat de deur ging openvliegen , de Reus binnentreden , en met bulderende stem herhalen : ‘ ' k riek menschenvleesch , ’ en ik zat de eerste ! Later , als wij grooter werden , vervingen herinneringen uit Tantes leven , gebeurtenissen , welke zij bijgewoond had , de vervaarlijke kindersprookjes .Tante bezat een wonderbaar geheugen voor lang verlopene tijden .