(1860) Oranjes Telg ! gy hebt geleden ; Maar edel hebt gy ' t leed bestreden Met Christnen grootheid en geduld ! En thands zien wy de orakelwoorden Van de onvervalschte lippenboorden Des u gewijden Bards , vervuld ! Gy ziet uw huis in glans herstellen , En uw verdrukkers aan uw voet ! Op nieuw de bron der liefde wellen Uit aller eensgestemd gemoed .Ja , Nassauws telg ! hy is aan ' t klimmen , Die uchtend , dien des Dichters oog Aan de ons gezicht bedekte kimmen Door wolk en nevels heen zag glimmen , En dien zijn boezem tegenvloog ! Neen , ' t was geen vluchtig woord der lippen Het geen zijn dichtpen mocht ontglippen ! Geen damp van valschen wierookgeur Wijdde u zijn hand op de eeraltaren ! Hy , in het hart ontvlamd door ' t bruischend vuur in de aâren , Zag , door het floers der donkre jaren , Het geen de toekomst u moest baren , En - stelde ons uitzicht niet te leur .Triumf ! die uchtend is aan ' t gloren ! Verdwenen is de jammernacht ! Den Batavier wordt , nieuw herboren , Van ' t morgenkrieken toegelacht ! De Batavier schaart om Oranje , Welhaast door ' t hechtste snoer vereend aan ' t grootsch Brittanje , En van haar grootheid deelgenoot Door d ' allerteêrsten band dien ooit de liefde sloot .