(1909) Zoo was moeder , zoo , eindelijk , de moeder veropenbaard .Naastbij geuren , flauw , de bloemranken , de tombe van geurende bloemen , en iets ongemeens , dat opwolkt bij poozen , precies uit de donkerheid van het staatsiebed .Er dibbert een nieuwe geut naar Ernest ' s wangen en tot op zijne oogleden stijgt de vlugge heetigheid .