(1741) De schone Atosse ging nooit vrolyker aan boord Dan na ze ' t woest gebruik der Britten had gehoord , Die ' t onwaardeerbaar pand des Egtenstaats versmaden , En hunnen lust gelyk het wild gediert verzaden .Geen minder vreugd gevoeld de gryze Argentorix , Gerukt uit de eenzaamheid , en eenen staat vol schriks .Want zeker had de Prins zich thans niet hier bevonden Cunobellinus volk , tot ' s ouden straf gezonden , En naderend bereids , door geene magt gestaakt , Had nog ter dezer uure een eind met hem gemaakt .