(1858) Wij wenschen , dat de dichter het hem verleend talent niet ongebruikt late , niet de poëzij , die in hem woelt en ‘ haakt aan ' t licht te komen ’ , het zwijgen oplegge , en de volmaking der heerlijke gave ietwat als bijzaak beschouwe .Al is het lied zijner jeugd verstomd , al ruischt hem die zang nog als een verre galm in het oor , een ander lied stijgt rondom hem op en dringt in zijn boezem , een lied , dat , als wedergalm , het vorige overstemt .Hij weet en toont het , dat , bij het voortgaan op den levensweg , bij het veranderen en verruimen van den vroegeren horizon , toch de stoffe des lieds niet behoeft te ontbreken , noch de lust tot zingen te verflaauwen .