(1791) Derde Oulemarij - vlies .Het is morgen , en nog heel vroeg , Karel ! de zon laat nog geene straalen op mijne kleine bladerhut nederdaalen ; ik heb tot niets meer neiging dan om u nog eenige van mijne weinig betekenende , maar voor een ' vriend altijd ge - noeg interessante , ontmoetingen medetedeelen : ik heb zoo geheel rustig , als of ik op een ' roozen leger lag , in mijne indiaansche hut geslaapen ; en stond zoo verkwikt op , dat ik mij aanstonds , met mijn ontbijt van gebraade banaanen , in de vrije lucht begaf , om , terwijl deeze wilde volken , met eenen valschen godsdienst - eerbied , de rijzende zon begroeten , den God van ' t heelal mijne waare hulde , de hulde van een gevoelig dankbaar hart toetebrengen : het schemerend licht scheen in de ongeslotene woningen der Indiaanen , en deed sommige bewooners ontwaaken ; ik wandelde langs verscheidene hutten ; eene menigte vee , gevleugelde en andere huisdieren zworven , al pikkende en snuffelende , rondom dezelve , even of zij de maiskorrels , die men hun den voorigen dag gestrooid had , nog in het zand opzochten ; voor eene der hutten stond een kleine jongen ; hij spande eenen na zijne jaaren geëvenredigde boog , en leerde , al speelende , zijn doel mikken ; zijn poeselachtig ligchaamtjen was ook al door het haatelijk rood ontsierd , en van die betoverende bevalligheid , met welke Natuur deezen leeftijd beschenkt , beroofd ; de ruwe Nimrodstrekken vormden zig reeds in zijn kinderlijk gelaat , en zijne opvoeding zal die wel rasch bevestigen ; kort daarna zag ik hetzelfde knaapjen aan de zijde van zijn ' vader , het bosch intreeden , om hem op de jagt te verzellen : mis - schien zal hij intusschen de krabben met zijne kleine handen opvangen ; ten minsten hij droeg een kweek of mand om die te bergen .Bij eene andere hut vond ik een lief troepjen van deeze kleine Indiaantjens met elkander speelende ; hun speelgoed was zeker op geene prachtige kermis tot een ' hoogen prijs gekocht ; het bestond uit teenen , schaalen , schelpen , en halfrottende vruchten , die zij van den grond opzochten ; evenwel zij waren zoo wèl te vreden , als wij met kostbaarer speelgoed immer waren ; kon ik hier ook niet leeren , Karel ? elders ging eene moeder , met haar kleine aan de hand , en haar catolie op den rug , naar haar tuin , om spijzen in dezelve terug te brengen ; een ' oude Indiaan , zekerlijk haar vader , zat op een groote kei , buiten de hut die zij verliet ; een groote Tourlourijboom beschaduwde hem ; in deezen boom klommen een paar sanguintjens of kleine aapjens , die , door hunne wonderlijke postuuren , door hunne vlugge beweegingen , en vooral door hun menschlijk aangezicht , mijn aandacht , en mijn welgevallen tot zig trokken ; daar zij in den oord dien ik bewoon , veel zeldzaamer zijn ; de oude man bemerkte mijn vermaak ; bragt mij in zijne hut , daar hij ' er één , bij ' t genot van een maatige vrijheid , gevangen had ; ik kocht dit diertjen van hem , en zal het met mij naar Solitude een ' oude Indiaan , zekerlijk haar vader , zat op een groote kei , II .