(1873) De nachtegaal sloeg tusschen de takken enkele tonen aan , om zijne welluidende keel voor de hemelsche nachtgezangen te stemmen .De citroenbloesem liet uit hare kleine , reine kelk welkriekende geuren stroomen , die , vereenigd met den nachtegaal , de liefelijke lucht en het zachte licht der maan , dit eenvoudige landschap tot een dichterlijke paradijs maakten .En over al dat natuurschoon stortte de hooge toren der kerk zoet en plegtig zijn klokgeklep , dat tot het avondgebed riep , en de landbouwer , die zijn geloof nog rein als de lucht , welke hij inademde , bewaard had , ontblootte zijn hoofd en sprak tot God .