(1824) Neen , niets kan meer uw vreugd verdelgen ; De Drukkunst voedt uw dierbre telgen Voor wijsheid , deugd en kunstmin op .Zoo schenkt het zonlicht kracht en leven Aan ' t bloempje , dat zijn ' kelk ontsluit ; Het vond zich door den nacht omgeven , En bloei en groeikracht werd gestuit : Maar naauwlijks wordt het ochtendgloren Begroet door ' t lied der vooglenkoren , Maar naauwlijks daagt het licht der zon , Of ' t bloempje spreidt zijn balsemgeuren , En schittert met een ' gloed van kleuren , Zoo schoon als Iris scheppen kon .Daar naakt zij , op haar ' looden wagen , In trage en werkelooze rust , Het hulsel achtloos omgeslagen , En als in diepen slaap gesust : Haar oog , onvatbaar voor den luister Van ' t licht , bemint het somber duister , Waarin zij zorgloos henen dwaalt Op ' t spoor , waar niets den lust kan wekken : ' k Herken u , Domheid ! aan die trekken , Waarin niets groots , niets edels praalt .