(1671) Stem : Nova .CArileen , Ey wilt u niet verschuylen , In het diepste van het Woudt : Maer hoort mijn Nimphje hoort , Ey ! maer een woordt Van Cloris , Waer op dat ghy u vast vertrouwt , Segh waer heen ? En vreest ghy niet de Kuylen , Daer de Nimphe schakers zijn ? Dat Satierlijck gebroet , Dat geyle goet , Sy schenden so menig soete Nimphelijn ; Dus Harderesse , keert terwijlje meught , Weest geen moordresse , van u eygen jeugt : Maer siet , ’ t verdriet ’ t Geen u ghenaeckt : En keert , Eer ghy leert , Hoe de Satyrs schaeckingh smaeckt .Nu ’ t geviel Ghy mocht eens los ontkomen , Dese Splittekootjes list , Door loop of snelle vlucht , Of naer gesucht , En dat ghy het bosjes nare wegen wist , Ach mijn ziel ! de tacken van de Boomen , Met haer swaer neer - buygend ’ lof , Daer raeckte dan mijn hert , U Hayr verwert , Wie sou daer mijn lief , mijn Engel helpen of ? Tygers nog leeuwen , beeren wreet en stout Die door haer schreeuwen , dreunen doen het wout Dat lilt / / en trilt Van bangigheen , wie sagh U geklagh , dan lieve Carileen ? Kom , ey kom , En wilt u wreetheyt buygen Al mijn Schaepjens schenck ick u , Mijn Huysingh en mijn Stal , Mijn al en al , Hoe moogt gy Nimphjen noch langer wesen schu Keert weerom mijn Staf die sal getuygen Hoe u Cloris trou bemint , Wanneer u lieve woort Sal komen voort , En datmen ons zieltjes t ’ saem in d ’ Echte bint Als hy sal drucken , Lipjes ende Mondt , Als hy sal plucken d ’ Oorsaeck van sijn wondt : Ick weet , met leet Ghy seggen soudt , wat mocht , onbedocht Ick vluchten dus in ’ t Wout .