(1720) Myn Digt - lust hoefdt gy ook een groote Mane - kyker Om te Amsterdam te zien den Reuse - Rederyker , Die zyne kuyf verheft zoo rustig in de lugt Van ' t Panpoëticon ? een Man , die niet berugt Door Oorlogs - daden , kreeg het Ridderschap , en ' t Wapen Van ' t Oud Bourgondisch Huys , voor deugd hem ingeschapen , Bekleed met Talen - kunde , en Letter - weet , en wat In Eerlyke oeffening een Edelman bezat .Myn Digt - lust toeft gy nog om Roodenburg te noemen , Waar op uw Vader - Stad zoo hoog verdiend kan roemen ! Dat was een dorperheyd Hem , en uw Naam onwaard Met wien geen Rymer in gantsch Neêrland evenaard , In zulk een menigte van Digt ter Schouw - Thoonele Als viel hem deze lust uyt ' s Moeders Bloed ten deele Met geest van Betstevaar ; dog wie zyn Beeltenis In lauren denkt te zien , hy wagt geweldig mis ; Neen zulk bloedvlakkig loof , krantz door de Moord bevogten , Past geenen Roodenburg om ' t vreedzaam Hoofd gevlogten ; Maar ' t geurig Eglentier , ' t geen Geest in ' t breyn vergaard , En Nardus , ' t welk een lyk in ' t Balzemen bewaard ; Gewassen ' t zaam geknoopt , om kenlyk te berigten Der beyde Kameren vereenigde gewrigten , In liefde bloeiënde .Hy was vernufteling , Die , zonder staal , of vlam bragt tot verdediging De onstrafb ' re Digt - kunst , wien de Haat , en Nyd den Christen Als onveroorelooft , met opspraak wil betwisten .