(1627) Adam met zijn gade , hant aen hant , Doorwandelen den hof , die , heerelijck geplant , Hen luttel min ziet dan aertsenglen begenadight , En uit Gods vollen schoot , naer lijf en ziel , verzadigt , En nu weer 18 regels verder , sterker : Maer laet ons schuilen , eer het licht koome opgeschoten tot dien wonderbaar fraaien regel waarin zinnebeeld en bedoelde werkelijkheid van het dagaanlichten zoo heerlijk samengaan : Gelijckwe door den dau het ryzend licht zien groeien .En dan , als Adam en Eva naadren , gaat het licht - motief geheel overheerschen , verspreidt zich althans de wijde aangloring der heerlijkheid van het Paradijs : Hy zwaeit een myrt ; zy rieckt een roos , versch afgepluckt En dan hooren we den tweezang in blijde godsdienstigheid , in vrome zaligheid , van ' t eerste menschenpaar .Een der zuiverste idyllen , waarin onze taal haar zoetste zangerigheid genieten laat .