(1784) Nimmer , ja minder nog , Zal hij de kostbaare ruststonden Raatlend uitroepen , of steeken de wagttrompet Van des torens verheven trans .Maar de schaduw des wouds , ' t ruischen des watervals , Sust hem minzaam in zachten slaap , Stort hem godlijke kunst , Lesbijsche vaerzen in ! De edele Ystad , vorstin der steên , Neemt mij op in den rei haarer aartsdichteren ; En de giftige tand der nijd Waagt zich niet aan mijn ' roem .Hypnus ! verheven God ! Die de lier mij in handen gaaft , En het streelend gezang haar in de snaaren bliest ; Dit , dit alles is uw geschenk ! Dat Merkurius lier Argus insluimerde ; Dat de menigte alom op mij , Als op Nederlands slaapdichter , met vingren wijst ; Dat mij Neêrland gulhartig mint , ( Zo het waarlijk mij mint ) dit , dit is uw geschenk ! De ernstige en staatige gang der vaerzen brengt veel toe , om het luimige der gedagten te vergrooten .