(1859) Ach , wijs my ook den weg uw teêrheid op te wekken , Of moet mijn hart vergeefs zoo eindloos teder slaan ? Vergun my slechts , dat ik alleen voor u mag leven ; De tranen droogen moog die van uw oogen vliên : En kan me uw hart geen min , geen teedre weêrmin geven , ô Laat my dan in u een dierbren broeder zien ! Mijn woonplaats is daar ginds , by ' t frissche stroomgeklater , Waar ik , tot gy verscheent , en rust - en schuilplaats vond .Mijn eindeloos geween vermeert zijn ruischend water , Maar sust de foltring niet van mijne hartewond ! ô Dierbre Jongeling , ik kan u niet begeven ! ô Schenk my slechts één traan , daar ' k hopeloos bezwijk .Vaar eeuwig , eeuwig wel ! - Ik haat het vloekbaar leven .