(1723) Ja * * snyt , zo konstig , een tonneel - rol op , gelyk als een burgermeisje het blyeindent treurspel , van Urbanus en Isabelle , over tafel , reciteert , en indien dat lieve Ja * * de veersen met geen handgebaar verzelt , dat geschiet , door dien zy min het gebruik van haar handen , dan van haar Dybouten , bestudeert .Ja * * s keel is zo eng , dat zy geen dooir van een Ei kan doorslikken , maar haar Conscientie is , in tegendeel , zo rekkelyk , als de geparfumeerde handschoenen van een Italiaansche kamersnol .Ja * * s gestalte is voor den dansbodem uitgebytelt , doch uit vrees van haar gegalonneerde schoenen te Desoblîgeeren , danst zy , zelden , dan op een gestreept vloertapyt van hoenderveeren .