(1903) Malegijs dit hoorende was seer verwondert door den sanck vander meerminnen ende seyde in hem selven aldus .Wat groter wonder coemt mi ontluycken Der meerminnen tale Tschijnt ic soude in doots duwiere beluycken Ist dat ic niet en scheyde vander struycken Van alder quale O medicinale Schoon voys liberale Die mi eenen wech gheeft tot duechden Ic sal nu te male Die principale Ruymen mijn sale Van quade eer ic slachte den ongevuechden O bloeme vol vruechden Schoon roose root Die zijt vol duechden Gods moeder menioot Staet mi doch bi , het is nu noot Eer ick mi vinde In truerens conroot Maect den wech bloot Van alder allinde So dat ic paeys crighe van uwen kinde O Maria die oyt waert mijn toeverlaet Schoon dageraet Leytsterre blinckende Sijt mijns ghedinckende Eer ic vanden vianden worde beschaet Die haren naet Nae mijn sijn crinckende Nu werde ic minckende Mijn leven duere Die sonden stinckende Vol van erruere Die ic lacen van mijn ionghe natuere Eerst hebbe ghedaen Byder consten spuere Vol van doluere Laet ic menighen traen O moeder wilt mi doch in staden staen Dat mi niet en schuere Ten helschen labuere Die vianden die na mijn bederven staen Want al haer raen Is mijn schoffeltuere O Maria beschermt mi dach , tijt ende huere .In deser manieren badt Malegijs Mariam die moeder Gods , dat si hem wilde beschermen , also dat hi ter ghenaden Gods mochte comen ende quam terstont na Eggermont daer hi vant Oriande , ende zijn vader ende moeder die hem vraechden waer dat hi so lange geweest hadde .