(1654) Hy streeft den wint voorby , en laet een spoor van licht En glanssen achter zich , waer zyn gezwinde wiecken De wolcken breecken .hy begint ons lucht te riecken , In eenen andren dagh en schooner zonneschyn , Daer ' t licht zich spiegelt in het blaeuwe kristalyn .De hemelklooten zien met hun gezicht , van onder , Terwyl hy ryst , hem na , een ieder in ' t byzonder , Verwondert om dien vaert en goddelycken zwier , Die hun geen Engel schynt , maer eer een vliegend vier .