(1876) Welluidende tonen ruischen door de feestzaal en voeren de ziel met zich mede naar een hemel van licht en geluk .Maar waarom staat die sombere , droefgeestige gestalte daar weêr , en wenkt hem haar te volgen , te volgen uit het licht en de vreugde naar een donker , onbekend verschiet ? Is hij het dan die moet sterven ? Is hij het van wien dat woord daareven is gezegd ? Weer ruischt de muziek vroolijk en opgewekt .De bonte menigte wemelt en verdringt zich .