(1834) Doch als ge aan zijn ' boezem rust , En de vreugde uw lippen kust , O ! denk dan aan mij ! Als ge ' s avonds peinzend dwaalt En ' t gestarnte uw pad bestraalt O ! denk dan aan mij .Denk hoe menig avondstond ' t Ons in ' t geurig boschjen vond , O ! denk dan aan mij ! Als de zomer verder spoedt En uwe oogen poozen doet , Waar ge een welkend roosje ontmoet , Dier aan u en mij ; Denk dan wie bij ' t krijgsmanskleed U de roos beminnen deed , O ! denk dan aan mij .Als de herfst , met woest geweld , ' t Stervend loover jaagt langs ' t veld , O ! denk dan aan mij .