(1912) In één woord , zij leerde mij gevoeglijk eten met eene aandacht en eene teedere bezorgdheid , die mij van dankbaarheid tot haar het hart in den boezem deden jagen .Er waren taarten en suikergebak van uitnemende zoetheid en verleidende geur ; maar ik smaakte bijna niet wat ik at .De rijkheid der zaal , waar ik mij bevond , het goud , dat fonkelde langs de wanden , de spiegels , die alles vermenigvuldigden en den blik in een eindeloos verschiet deden verloren gaan , dit alles verpletterde mij door zijne grootschheid en door zijnen glans .