(1852) Vrienden , wie hij boort in ' t hart , Zorgloos voor ' t verrassen ; Staan uw wonden droef en zwart , Ik weet balsem voor uw smart , ' k Weet er kruid voor wassen .' t Is niet als de roos van fleur , Doodlijk in ' t bekoren ; ' t Is van onverpesten geur , Groen en onvernist van kleur , Zonder valschen doren .' t Schiet en bot uit slijk en stof , Schoon het rampen regent ; ' t Groeit en bloeit in elken hof , Tot des wijzen planters lof , Die onze akkers zegent .