(1898) Hun onderscheidingsvermogen op dit punt is verward en verstompt , zoo niet volstrekt verloren gegaan , bij het woeste krijgsmansleven dat zij geleid hebben .Ook is het niet zonder aarzeling , dat wij ons in hun midden begeven , daar het te vreezen is , dat hetgeen er onder hen omgaat , ons gehoor even onaangenaam zal treffen als onzen reuk , bij de walgelijke vermenging van allerlei geuren : rook , tabakswolken , ziedend spek , en dampend bier , om niet te spreken van de vunze , bedorven lucht , die er ook zonder deze bijkomstigheden heerschen moet in die bergplaats van kuipen en oude biertonnen , zonder vensters of schoorsteenen , waar vijftien havelooze soldeniers dag en nacht huis hielden , zoo goed of zoo kwaad als zij konden ! Maar toch , wij moeten luisteren , al is ' t ook van verre , en al is het slechts naar datgene , wat ons belangrijk voorkomt in betrekking tot Juliaan .Hunne ruwe uitingen van pret , hunne vloeken , hunne verwenschingen van zich zelven en anderen , bij de minste aanleiding , verlangen wij op te vangen noch weêr te geven , al is zulk realisme ook nog zoo in de mode ; maar nu wij één hunner hooren zeggen : ‘ ' t Is zonde en jammer , dat de luitenant niet hier is ! ’ moeten wij toch weten wat er gaat volgen .