(1870) ’ Niet te veel had Mien van den schoonen avond gezegd .Het was of de geur van de rozen en de kamperfoelie uit de heerenplaats aan gindsche zijde van het weiland , dat vlak voor hen lag , den dampkring had doortrokken en neêrhing in het zwaar geboomte langs den straatweg .Een zwoel zomerwindtjen ging ten dans op de sprietjens van het gras en wiegde de toppen der eiken .