(1915) Totdat ze plots ' ling bloost om ' t ijdel zelfbehagen En zich aan hoogeschouw héél zedig nederzet , Een glimlach om den mond , de wimpers neergeslagen .II Madame la Marquise Een lied ruischt ijl en rank ; een vrouw speelt aan ' t spinet En neurt heel zacht de wijs ; de blanke toetsen schreien Hun zoet en simpel leed door ' t schemerend salet .Maar wie heur gratie won nijgt aarz ' lend haar bezijen En zoekt haar need ' ren blik .