(1855) Ik opende snel de portel des rytuigs , om te zien wat er gebeuren zou ; doch eer eene gedachte van redding my in het hoofd kwam , rees eene tweede gestalte boven de leuning op .Het was die van een ' man , welke moedig de rampzalige vrouw achterna sprong , en krachtig uitriep : ‘ Ik zal haer redden ? ’ Deze woorden maekten op dat oogenblik , dien menschenvriend in myne oogen zóó groot , dat ik myne fortuin zou gegeven hebben , om zynen dood af te koopen , indien zyn leven van de Godheid ware te koop geweest .Ik volgde , met een kloppend hart , de pooging van dien grootmoedigen man ; ik zag hem verdwynen , terugkomen , worstelen tegen den stroom en de ysschotsen , en ik jubelde gelyk een kind , toen ik zag , dat hy de drenkelinge aen den oever bragt .