(1900) - Vooruit , kerels ! schreeuwde hij met bulderende stem .Geen langer tijd verloren bij de lafaards ! Vooruit daar waar gestreden en gezegevierd wordt ! Een kolossaal gejuich steeg op en met een enkelen ruk tilden de twee reuzenkerels Chattel weer boven op hun schouders , terwijl de gansche horde , zich omkeerend , met zwaaiende fakkels en bloedig - glinsterende wapens als een orkaan van menschenwoede in den somberen nacht verdween .Toen liet Robert als lam de armen zinken en zijn te lang overspannen zenuwen ontlastten zich eensklaps in geweldige snikken .