(1879) O ! Eva , Eva , keer ! ’ Zoo klagend snelt Door ' t paradijs Jehova ' s eerstgeboorne Van oost naar west , van ' t noord naar ' t zuiden heen , De bergen op , die ' t oog de vlakte ontrollen , De dalen door , verborgen in ' t geboomte .Hij smeekt , hij roept , hij luistert angstig toe : Alleen van hoogen rotswand antwoordt de echo Met wreeden spot : ‘ O ! Eva , Eva , keer ! ’ Vertwijflend zinkt hij onder ' t hoog geboomte , Waar naast de lelie donkre doodsbloem wast , En beider geuren weeldrig samensmelten , ' t Gemoed vol bitterheid ter aarde neer .De trouwe hoop begeeft hem ook , doch hoor : Daar siddert door ' t geblaarte een schelle toon , Weeklagend als uit diepe smart geboren .