(1841) ’ Wil men een ander bewijs van wijdloopigen en gekunstelden stijl , waarbij daarenboven ( gelijk dikwijls ) de beeldspraak ongelukkig is gekozen , zoo leze men bl .26 : ‘ Even als wij niet ophouden den boom lief te hebben , die ons nog kort geleden zijne geurige saprijke vruchten schonk , terwijl wij onder zijne digte bladeren en ineengestrengelde takken eene liefelijke schaduw vonden tegen de brandende stralen der middagzon , maar denzelven blijven liefhebben en waarderen , al prijke hij ook in het volgend saizoen met geen blozend ooft , al biede hij ons geene even aangename lommer aan , al vertoone hij ons des winters het beeld des strammen tijds , die , met besneeuwde kruin en van jeugdig sieraad beroofd , tot rusten wenkt , even zoo houden wij niet op , het eenig anker onzer hoop , onze Godsdienst lief te hebben ; al zij het ook , dat dezelve met dwalingen vermengd zij , en zich niet altijd onder eene even bekoorlijke gedaante aan ooze oogen vertoone .’ Maar nog gekker wordt het , als wij een paar bladzijden verder lezen : ‘ Zoo werden er zaden gestrooid , die in goeden grond vielen , en heerlijke vruchten voortbragten .