(1644) Nu hadde hem de Klerc met sijnen dienaer int begin vanden donckere , onder willigen ende andere boomen by dit toornken verborghen : dies hy alle haer doen voorseyt , wel te recht ghesien hadde , ende sach oock mede , als zy soo naeckt zijnde by na dicht voor hem henen liep , dat sy met haer lichaems blancheyt de swertheyt vander nacht verwan : ende siende op haer borsten ende andere leden haers lijfs , vant hy die soo over schoon , dat hy mededooghen met haer gekreegh doort voordencken hoedanigh die selve binnen weynich tijts werden souden .Daer benevens bevoelde hy oock de verrijsende bekoringhe des vleeschs : die hem riedt uytter hagen te springen , haer te grijpen , ende sijnen lust daer mede te boeten : sulckx dat het weynigh faelde , hy en was van zijn medoghentheydt oft van sijn begeerlijckheydt verwonnen gheweest .Maer wederomme herdenckende wie zy was , wat grooter misdaet hem ghedaen was , waeromme ende oock mede van wie soo quam hy wederomme tot sijn eerste spijtigheydt : de welcke zijn vleeschelijcke luste ende sijn medelijden uyt hem verjaeghde : dies hy vast by sijn voornemen blijvende , haer voorts voor by hem liet lijden .