(1917) ' k Zie mijn licht eiland : Een pracht van duinen en een bloeiend weiland , Hoeven en huizen bont , twee dorpen en een toren , Rondom ruime velden vol zonnig koren , Hoog , wit en blauw de openbloeiende lucht Boven land en zee waar een wijde vlucht Snelle schepen zeilt in het licht verloren .Daar ben ik een diep getroffen jongen geweest , Die vogels liefhad en de donker - woedende Stormen liefhad en de eindloos wijde vloedende Zee liefhad , maar bonte wegen het meest In ' t dalend duin met bloemen vol gekleurd Waar muurpeper geel gloeit , de lichte viool geurt En de bezige bij naar zoetheid zoekend neurt .Naar de nabije stad gaat mijn verlangen niet .