(1723) Hermes wiert in een duisteren hoek van Amberes Beurs een jongen Bernardyner Pater gewaar , die , met goet en bloed , de boetvaardigheid inpreekte aan een jonge Juffer , die , ter naauwer nood , zestien winters had beleeft .Veel Juffers gaan naar het bad der boetveerdigheid , doch men vind ' er maar weinige , dewelke , daar in , haar lelieblank ligchaam willen wassen ; ( sprak hy ) en schoon het Nylwater eens biegtvaders het watrig land der Dames overstroomt en vruchtbaar maakt , echter wort de leidende boetveerdigheid dikmaals niet betragt , daar nochtans een Meloen wanneer haar eerste scheuten worden afgeknipt , vry zoeter van reuk , en vry ryper van smaak is .Morbleu , Sakkrebleu ; en jermiebleu ! waaren de stopwoorden waar meê twee netelige Sinjoors de Piassas der beurs deeden weêrgalmen , en die , geen bosje zwavelstokken ryk zynde om een mutzaardt van een blank meê te ontsteeken , echter malkanderen uitdaagden op een koppel zakpistoolen dat de Leeuw door de sweep van zyn staert , zyn gramschap voortsweept , leert ons Plinius ; en dat een Brabands Sinjoortje uit de duivels - put van vloeken en bannen zyn couragie langs het windaas van een wantaalbraakende tong poogt op te winden , leert ons Hermes .