(1919) Zijne donkere oogen , alles vragend , alles belovend , zagen op naar den zonneschijn , en hij lachte , bewust van zijne vreugde en zijne schoonheid .Waar hij ging door den hof , daar ontsproot nieuw kruid en bloemen , daar schoten de struiken jonge frischriekende loten , daar bogen zich de takken zwaar van vruchten .De vogel in zijn nest begon klapwiekend te zingen , de groote dieren snoven de morgenlucht op en loeiden van blijdschap .