(1902) En niet juichend en luid als het fluitegeluid van den hemelbestormenden leeuw ' rik Maar als treurig geneurie met traag gedodein , om dien afgrond zoo donker daaronder , Van een moeder zoo goed voor een kindje zoo krank , is een wijzeken lijze mijn lied nu .En toch rijst er wellicht uit den heiligenschrijn van dien afgrond zoo donker daaronder , Wen een wind van mysterie doorhuivert mijn haar en mijn handen aanbiddend zich heffen , Nog een ruischende lavende liederfontein uit dien afgrond zoo donker daaronder .X .