(1860) Naar ' t bloemtjen dat , zoo korts geleên De luister was der lustprieelen : Helaas ! die lentebloem verdween , Om nooit zijn oogen meer te streelen .‘ Waar is die bloem , zoo zoet van geur , Wier bloei de lust was aller oogen ? ’ Ach , wandlaar , zoek haar niet ; maar treur ! Haar geur , haar bloesem , zijn vervlogen .Een onweêr knakte ' t steeltjen af ; De tijd vernielde vorm en kleuren : - Haar blaadrensiersel stortte in ' t graf : - Het Noord verwoei haar balsemgeuren .