(1899) Het was op een avond , toen haar vader in de stad was gebleven , dat Caroline voor ' t eerst haar klavier weer opensloeg .De dag was mooi geweest , vol zonneschijn en warmte , een der weinige in dien mislukten zomer , maar reeds was weer in ' t zuiden een lange , donkergrijze wolkbank , die langzaam van de kim omhoog rees .Bij ' t ontvangen van het telegram , dat haars vaders wegblijven meldde , was de eerste gedachte bij haar geweest : nu kan ik spelen van avond , en zij had maar weinig gestreden tegen dien wensch .