(1883) Dat niemand volmaakt gelukkig kan worden op aarde weet iedereen - en iedereen bijna legt zich met dit bewustzijn na den dagelijkschen arbeid neder , - zonder evenwel in te zien , dat hoewel het volstrekte geluk hier beneden onbereikbaar moge blijven , wij zeer veel wat we genieten konden , ongebruikt laten liggen .Wij versmaden een genot , dat we nooit hebben leeren kennen ; we zijn veelal ten opzichte van de kunsten in denzelfden toestand als de man die niet rooken kan , en zich volstrekt niet verbeelden kan , dat eene sigaar lekker smaakt , als men de geuren van de tabak heeft leeren genieten .We lezen de couranten en spreken over politiek of handel , naarmate het uur dit medebrengt .