(1906) , Dokters - gade 1 ' t Liep naar den langsten dag .Van zoetste tonen Al schaarscher galm langs ' t Nachtegalepad , Aan ' t slinken weêr zijn rhododendron - schat , Maar weligst nu ' t verblijf van ' t Statigschoone : Waar vlucht van eeuwen ruischte om ' t hooge hout , Gleê ' t licht als mijmerlach , en mild keek de ernst van ' t woud .En naast mijn vrouw , op de oude steenen bank Bij de oude beuken , hoorde ik laanzicht prijzen Op die eenvoudige maar eigen wijze , Van geest getuigend ook in Harteklank .