(1818) Wie is , als jezus , zoo verslonden , Zoo weerloos als een Lam geknot , En echter schuldeloos bevonden , Ook in het heilig oog van God ? Natuur bezweek , en d ' aarde beefde , Toen Hij , de vlekk ' looz ' onschuld , sneefde , Aan ' t moordend kruis op Golgotha ! Kon dit regtvaardigheid gehengen , Het bloed der onschuld zoo zien plengen ; Bleef voor die beulen nog genaê ? Ja , jezus onschuld was voldoening , Hoe ' t leed Hem trof en smart ' lijk viel ; Zijn ' schuldelooze schuldverzoening , Is ' t eenigst rustpunt voor mijn ' ziel .O ! had men schuldig Hem bevonden , Ik had geen vrijspraak voor mijn ' zonden , Mijn schuld zou dan nog open staan ; Dan , neen : Hij leed , maar vlekk ' loos heilig , Ik juich dus , door ' t geloof , nu veilig : ‘ Zijn onschuld heeft mijn schuld voldaan ! ’ Hier ruischt een ' zee van mededoogen , Uit bronnen van genaê gevloeid ; Hier zie ' k Gods liefde - vuur verhoogen , Dat voor het heil van zondaars gloeit .Gods regt moest eeuwig zegepralen , En d ' onschuld voor de schuld betalen , O wonderspreuk ! Gods liefde waard ! Ja zulk een offer moest het wezen , Dat onze zielen kon genezen Van smarten , die de zonde baart .