(1904) Het kind liep op ' m toe , nam z ' n hand , zei helder : ‘ Dag oome Eli ’ .Hij bukte , zoende ' r op het toegestoken mondje , haalde diep in den stank , den stank die uit den emmer sloeg , zich vastbeet in zijn mond , in zijn speeksel , in zijn strot , in zijn longen , in het vocht van zijn oogen .‘ Zoo - enne nou slàpe ’ , maande de blinde : ‘ hoor je me , Saar - lief ? ’ ‘ Ja , tante .