(1866) .Zulk een schandvlek in onze familie ! een jonkertjen , dat zich al meê het air geeft , om in de Fransche kerk te gaan zitten gluuroogen , schoon hij zegt , dat het is , omdat men daar altoos fatsoenlijk gezelschap vindt ; een knaapjen , dat ons bij velen stinkende zou kunnen maken ; een mal babbelaartjen , dat zijne erfenis verpraat ; een deugeuiet , die aan die goddelooze zijne dienstpresentatie laat doen , en hare zielsverderfelijke schriften leest ! O , leefde zijn vader nog ! de man verstond geen raillerie ..