(1770) Dien men de Savaan - of Bejou - Hart noemt , is van grootte als onze Duitsche Harten met Takken , en wordt het meest in de Savaanen of langs den Zeekant , doch zelden in het Bosch , graazende gevonden .Deeze Dieren zyn beister schuuw , en sterk van lucht , zo dat zy onder den Wind moeielyk te vangen zyn .Om dezelven meester te worden , behangen de Indiaanen zich met Struiken en Bladen , en bekruipenze onder den Wind , of dryvenze naar het Water , omze des te gemakkelyker te schieten .