(1743) Men gaf haer geenen tydt , Zelida moest vertrecken , Eer s ' Aldicalis most de minste woorden sprecken , Sy was al op de reys , schier eer hy ' t selver wist : Wat pyne voor het hert , als ' t hier een litmaet mis [ t ] Sy kloegh in haer gemoedt , als Sy was in het reysen , Sy gingh met uren lanck haer leven overpeysen , Sy voelde in haer self iet dat haer seer bedwongh Het gene tot den grond van haer jonck herte gongh Al had het lust - Casteél veel wonder fraey vermaken ; Ia waer de volle vreugt quam met veel luyster blaken Voor haer wast maer verdriet , en enckel leet en spyt Om dat sy in haer docht dat sy soo wirdt verlyt .Al wast daer wonder schoon onder de groene boomen Ontrent den Heber - vloet , aen syn vergulde stroomen , Al stont daer in den Hof veel uytgelesen Fruyt , Met bloemen soet van geur , en ander edel kruyt .Als Appels van grenaet , de Peirsen , en Citroenen , Oraignien soet en versch , met aengenaem Limoenen , Alwaer dat de natuer gaf haere vruchtbaerheyt , Van menig edel Vrucht van alle soetigheyt , Daer alles speélt en malt , daer al de pluym - gedieren Maecken een soet geluyt , en saemen tierelieren , Daer selfs den Echo lacht , en geeft syn weder - klang , Daer was Zelidas Hert gehouden in bedwang : Als daer een ander songh , en déd ' sy niet als suchten , Als daer een and [ e ] r malt , gingh sy gestaedig vluchten Al was het selver daer een Haeve voor de Ieught , Sy thoonde nimmermeer de alder - minste vreught .