(1788) Niet meer dan één half uur van Zorgenvrij , ligt een steile heuvel ; hij is rondom met kreupelhout beplant ; een smal voetpad loopt al kronkelend naar zijnen top ; hier stond een eenzame reizige eik , die er mogelijk voor anderhalve eeuw door eenen of anderen roofvogel gezaaid was , wiens gedagtenis wij nog zegenden .Al hijgende klommen wij den heuvel op , en zetten ons in het mosch onder dezen boom neder , de geurige waassem der bedaauwde kruiden vervulde de geheele lucht , en elk koel morgenwindje bragt nieuwe geuren mede .- Ons aangezigt was naar ' t Oosten gekeerd ; agter ons was de aarde nog door de vale schemering bedekt , allengs verminderde zij ; en de eerst nog flonkerende morgenster , verloor haren glans eindelijk geheel .