(1905) Ik ben gevallen , diep - ja , diep ! Ik keerde me af , waar God mij riep , Ik heb gezondigd , boven maten ! ' k Had me op den steilen Libanon Een naakte grotte moeten kiezen , En niet een enkel uur verliezen , Dat mij den Heere heilgen kon .Ik had , de stinkende aard ontvloden , In boete , vaste , en lichaamspijn , Den ouden Adam moeten dooden , Den Heilgen Geest deelachtig zijn ! Ik had der wereld moeten sterven , En Christus leven ; àl mijn tijd Besteden tot den goeden strijd , Om eens de groote krone te erven , Den uitverkoornen weggeleid ! Maar ' k heb - wie hoort het zonder beven ? - ' k Heb op zoo groote zaligheid ( Verworpeling ) geen acht gegeven .' k Was als de Rijke Jongeling , Die weenend van den Meester ging ! Mijn heiligheid van vroeger dagen Is uitgewischt en weggedaan , - ' k Ben op mijn pad niet voortgegaan , ' k Heb Christus ' t kruis niet nagedragen ; Ik ben bij die van verre staan .