(1620) Op het onvast ghebindt der Wolcken die daer draeyen Uwen Coets - waghen rolt op sijn vergulde raeyen , Daer hy lancx eenen wegh ons ooghen onbekent Al - een door uwen wil wordt lichtelijck ghement .Den rouw - snuyvenden Windt die by u is ghebonden , Die oock als ’ t u belieft van u wordt los ghesonden , Den Donder vol gheclack , den Blixem fel en snel , Sijn Dienaers allegaer , uw ’ s Goddelijcks bevel .Op haeren eygen grond , en op haer selfs ghewichte Was ’ t dat ghy grooten God de sassem aerde stichte : Sonder dats ’ oynt verscheen , of schol - wijs henen dreef Uyt haer bepaelde plaets ’ , oft uyt haer ronde schreef .