(1819) Wie schetst den edlen stoet , uw ' vroome togtgezellen ? Wie zal den rykdom ooyt van uwe gaeven tellen , Die zich met overmaet in ' t dorstig herte giet ? Wie heeft uw kragt bepaeld , wat wond ' ren werkt gy niet ? Niet slechts aen ' t liefelyk , aen ' t roemryk , aen ' t verheven , Kond gy verrukkend schoon en eeuw ' gen luyster geven , Gy schenkt ook streelend zoet aen zugten en getraen , Als Dichters in den ramp bedrukte klanken slaen .Hoor eens , hoe Naso treurt , hoor hem ellendig klaegen , Augustus roepen aen , en om genaede vraegen ; Hy tuygt hoe veel hy lyd , met traenen op de wang , Hy smeekt , hy streelt , hy hoopt , een tal van jaeren lang : Hy noemt hem eenen God , hy doet hem offeranden En heylbeloften steeds , by ' t geurig wierookbranden ! Misleyden Dichter ! hoe ? gy noemt hem eenen God , Hem , die met uw getreur , met uwe klagten spot ? Was hy bezield geweest met zagt en teer gevoelen , Hy had zyn vrangen spyt en gramschap laeten koelen , Maer neen , dat wangedrogt , voor kermen en geween , Was ongevoeliger als rots of marmersteen .O Dichtkunst , Ja , hy kond in leed u zelf verzoeten , En doet uw liev ' ling zich in reyne wellust boeten .