(1760) De zoete Lente , die het alles doet herleeven , Bediedt des bruîgoms naam , en sluit op zyne jeugd .Gelyk in dat saizoen de bloempjes geuren geeven , Het aardryk bruilost houdt en juicht in volle vreugd , Daar ' t minziek vogeltje in het eerste groen der boomen Zyn gade ontmoet en streelt , en ' t kunstig nestje bouwt , Terwyl zyn held ' re zang de kristallyne stroomen En beemden overal in diepen aandacht houdt ; Niet anders geeft Heer Lentz in zyne Lente dagen Een geur , een zoeten reuk van deugd , en kloek verstand , En schoone zeden , die uw zuiver hart behaagen ; Waar door ge uw ziel hebt aan zo braave een ' ziel verpand .Uw levenstyd zal staag een zoete Lente weezen Van Godtsvrucht , liefde en vreugd , nu gy de Lente trouwt ; Nu gy de Lente hebt tot Ega uitgeleezen , En in een gulde vreugd uw Lentebruiloft houdt .