(1863) In Mauricius sevende jaer So viel water also swaer In Ytalen ende in Toscane , Dat die lieden waren in wane , Dat die lovie soude vergaen Ende metter werelt ware gedaen ; Ende was so grote sterfte ende plage , Dat noit man in ne ghenen dage No en ghedochte noch en sach .Een groot drake quam up dien dach , Ghelijc oft een balke ware , In die Tybere al openbare , Te Rome vlotende dor de stat , Ende oec mede quam naer dat Serpente ende gevenijnde diere , Nedervlotende bi dier riviere , Die de stroem drouch in de zee , Daer si noch daden scade mee : Want die vissche storven daer af , Die de zee stinkende uutgaf Ende warpse doot upt lant .Daer af so wart altehant Van serpenten , van visscen mede , Ontreint die lucht ontrent de stede , Datter menech omme bleef doot .