(1839) Dan zou ik , met de harp in hand , Den teugel der verbeelding vieren , En naer het glansend Morgenland Den opgetogen geestdrift stieren .Ik zoude , in gloeijende uchtendpracht , Met eeuwig groene lentedragt En amberlucht , vol balsemgeuren , Zyn bloeijende valleijen kleuren .Ik zou ' t , als een ' onmeetbren tuin , Met ryst - en maïsvelden malen ; Met palmen op der heuvlen kruin , En versche bronnen in de dalen ; Met rykgevederd pluimgediert ' , Dat eeuwenheugend woud doorzwiert ; Met marmren steden , gouden tempels , En huizen met porphieren drempels .