(1724) De wettten van ' t Penseel , eerst in ' t Latyn gedreeven Door Fresnois schrand ' re vuist , staan hier verduitst , naar ' t leeven , Van Heer de Rees , en dat met zulken zuiv ' ren zwier , Dat ieder Letter , schynt een snaar van Febus Lier .Die Pallas naalt bezat , kon hier een Webbe weeven Met bloemen , die Hymet ' in reuk te boven streeven , Tot des Vertaalders lof , die in zyn Vaerzen wyst Dat hy veel meêr verdient , als dat myn pen hem pryst .De hooge Pindus knielt , uit dank , en kust ' s Mans handen ; Het ligt doet Lencothé , voor hem op ' t Altaar branden : Hy vlegt zyn Daphne vast om uw gewyde kruin , Terwyl d ' Aloudheit boort door haar vermorselt puin , Om onze jonger eeuw te zien door wolken spart ' len , Als slegts Pictura lagt , moet myn Poësis dart ' len .