(1698) Maar gansch een ander ende Wagt op dien dwàzen hoop , Die ' t ydel wézen mind En ' t Wàre nimmer kende : Want háren lossen loop Neemt end zoo hy begind , En éven als de wind Doet kaf en rook verzwinden , Zoo zal haar booz beleid , Nooit vrugt nog uytslag vinden , Als ramp en ydelheid .Ja ' t Godlyk wraak - gerigte , Dat sta ' ig daar tégen woed , Zalze houden schaam - rood staan , Voor ' s vrómen aangezigte , Wanneermen háren voet Ziet na ' t verderven gaan : Langs reukelooze paên , Van slinkse lust gedréven , Daar zy , die wàre deugd Met hert en ziel , aankléven , By staan vol moed en vreugd .Want God houd als een Vader , Het ooge altyd op haar Die trouw zyn van gemoed , En hoe ze met Hem nàder Vereenigt zyn , hoe daar Ook meerder gunste - vloed Op néderstroomen moet , Terwyl het af - gewéken , Verkeerd en booz geslagt , Weg zinkt , van heil verstéken , In doods on - eyndbre nagt .