(1911) Het maximum peil in de nilometers scheen te zijn bereikt ; alleen de morgendauw was vaak overvloedig , als regen .Maar de dagen gleden af in een vlekkelooze glorie van , door vochtdamp getemperden , zonneglans , het weelderige , geurende land zich breidende onder effene hemelen , die van morgenroze werden middagblauw en avondgoud , in een geleidelijke versmelting dier tinten , zonder wolken .Er was nauwlijks des avonds een bries : de atmosfeer behield een ideale bereiktheid van paradijsachtige , koele warmte : deze zomerwarmte was frisch en koel .