(1858) Ach , laten we ( ô mijn Gâ , me omslingrende in uw ranken , ) Steeds voor genoten groei en bloei en wasdom danken , In ' t dierbre spruitjen uit ons levenssap gevoed Vernieuwende , voor ' t woud dat hy versieren moet ! Haast steekt de rukwind op , of wordt de bijl geheven , Om ' t reeds verdorrend hout den laatsten slag te geven ; Wy , wachten wy dien af .' t Verdunde en schraler loof En bloesemlooze blad , aan rups en storm ten roof , Verkondigden ons lang de stond van nedervallen , Ook zonder noodorkaan of treffend donderknallen ; En de ijlgeworden kruin , van ' t vooglenras geschouwd , Bewees ' t verdroogend merg van ' t reeds vermolmend hout .Wy gaan voorby , en aan geen nieuw te ontluiken Lente Biên we in ' t verjeugdigd bosch de blijde voorjaarsrente .