(1913) - ‘ Ik zal ze eens aan den gang zetten ’ , zei Stafken , maar ze schuddekopte verlegen : ‘ Ik kan niet dansen , mijnheer , merci ! ’ Het jonge schoolmeestersvrouwken giechelde : ‘ Ze kan wél , Stafken , maar ze durft niet ! ’ Nu kon ze niet anders dan meegaan , en bloosde ze uiterlijk , in haar binnenste vroeg ze niet beter : ze danste zoo goed als ' t blauwken van den steenkapper .Volk was er met de macht en een vunze reuk van zweetende lijven , bier en straffen toebak bezwaarde er de gore drukkende stiklucht : toen het te stikkend werd sloeg Stafken een tip van het zeil open zoodat er voortdurend een gulp frissche buitenlucht binnenstroomde .Fieleken riep Stafken om de kraan in een versch vat te slaan , dat was de vijfde halve ton die ze onder de perspomp legden , en ' t was nog maar bij den achte ! Stafken zou bier te kort komen ; kost wat kost er moest nog bij gehaald worden .