(1916) hè , net alsof ze echt vechten , slaan , slagen ontwijken , de wapenen zwaaien ! Dan heet het : “ die luie Davus verbeuzelt weer zijn tijd , ” maar u noemt men een fijnen kenner van oude meesters .Als ik word gelokt door de geur van een koek in de pan , dan ben ik een nietswaardige , maar hebt gij soms een grooten en flinken geest , die weerstand biedt aan een rijk feestmaal ? ’ Horatius kan het hier voorloopig mee doen , hij de beminnaar van het ware , van den natuurlijken eenvoud .Z ' n afkeer voor het opgeschroefde , voor schijnvertooning spreekt ons overal tegen .