(1871) Het is zeker slechts eene verbeelding , Lucy ; doch het schijnt mij , wanneer ik zoo , met de oogen gesloten en het hoofd in de handen gezonken zit , dat ik de macht heb om , als het ware , mijnen geest buiten mijn lichaam te doen uitstralen , mijne dubbele gevangenis te verlaten , en mij aan uwe zijde te komen neêrzetten .Meer dan eens op een dag doe ik die soort van geestenreis , en dan zweef ik aan uwe zijde , mijne lieve ; ik hoor uwe zachte stem ; ik spiegel mijn gansch wezen in uwe streelende blikken ; ik voel u aan mijnen arm gehecht ; wij stappen samen voort ; ik voel uwe donsige leden op de mijne rusten ; ik spreek tot u , onze aanzichten naderen bij elkaar ; ik voel uwen geurigen adem als een ' zefir mijne wangen zoenen , en , in gevoel weggerukt , druk ik u in mijne armen en mijn mond zoekt uwe blozende lippen en blijft er in hemelsch genot aankleven .Soms ook beeld ik mij in , mijne geliefde , dat gij u eensklaps in mijne gevangenis bevindt .