(1892) Jeronimo de Vries , in Mei 1832 gedicht , schenkt ons een anderen blik op zijn gemoedstoestand : De lieve lente is weergekomen Met bloem en blad en licht en lach , Maar wekt mij niet tot zoete droomen Als zij aan Schelde of Amstel plag .De geur der lelies vult de dalen , Wanneer de laatste zonnestralen Verwijlen op der bergen top En ' t westewindjen suist door ' t oover ; Maar ' s aardrijks pracht , noch ' s lichts getoover , Wek m ' uit mijn sombren weemoed op .Hoe anders was het in mijn boezem Op Neerlands erf , in eigen grond , Toen ik en roode en witte bloesem Om ' t hoofd der lieve speelnoots wond .