(1911) Afgezonderd van de wereld om hem heen , zingt de dichter in geheimzinnige stilte voor zich zelf .De tonen , welke in die eenzaamheid ruischen , zijn doorgaans zuiver , maar nog schuchter ; al weerklinkt nergens een krachtige stem , toch blijft zij steeds vol en welluidend .Wij moeten het echter bekennen : het lijkt soms een vreemde muziek , die niet altijd even bekoorlijk onze ooren streelt , omdat zij wel eens ontaardt in galmen zonder duidelijken zin .