(1767) Het Firmament staet nu ten toon , ’ t Welk ons een kleed verbeeld , Met diamanten welker schoon ; Ons hert en oogen streeld .De Leeuw ’ rik die van zorg belet ! Weet van geen druk nog kruis : En als de zon in ’ t Weste zet , Roept hy zyn Jonge t ’ huis .De boer verlaet van ’ t werken moe , Den Akker en de Ploeg , Syn weerhelft lagt hem vriend ’ lyk toe , Dat is hem loon genoeg .