(1920) Maar hoe verblijdt en verrukt seffens het klaar en schoongeordend geheel ! ' t Is Harmonie geworden tot bekoorlijkheid door de uitsplitsing van al de zuilen in bussels pijlers , als een dreef van jeugdige boomen , vol orde en vlucht .' t Getemperd licht vult de groote beuk , de dag rust hierbinnen , zonder hevigheid noch stralen , gesmolten en doofstil ; vrede heerscht hier in lange uren ; en alleen , in de rust , gaat men aan ' t voelen , en aan ' t bidden met een pelgrimshart ! Het koor ligt daar met zijn breeden vloer , de outer , vrij , als een ark hooger op , en de koorzetels in sierlijke rij voor de aanbidding ; alles door een fijn en zuiver smeedwerk van ijzer en koper omgeven : ‘ Pax in virtute ’ is het sprekend bisschopswapen dat voorop aan dit koor te lezen staat .Doch in Coutances staat gij eerbiedig stil bij de glorie , de blankheid die daar verzameld is in de ruime kerk : wanden , zuilen en welfsel , alles blank als Hostiën , de ruimte zelf vol met heldere zachte blankheid die u , daarhoog aan engelenvleugelen doet denken , en hier beneden , aan wollen en eenvoudigwitte pijen , die men hier zou zien wandelen .