(1686) Bevall ' ge Bruid ! die nimmer my verlaat , Gy geevt my werkens - lust , door schitterende lonken , Van het geloov , uw ' oog , dat my doet gansch ontvonken , En door uw ' hoop , dat dierbaar hals - sieraad .O Zuster ! Bruid ! bekoorlijke Vrindin ! Het heuglijkst aardsche goed moet voor uw ' lievde strijken : Gods - Geestes - gaven - reuk doet alle reuken wijken .Niets evenaart uw ' minnelijke min .