(1727) alle kookten ze , gelijk ook de groote , die mede in ’ t kooken overwelde , en in een kleine ondiepe en naauwe sleuf ( door ’ t gestaag overstroomen zoo ’ t scheen gemaakt ) zulks men ze op veele plaatsen kon overstappen , liep dit water dus vervolgens ’ t Gebergte af naar de Bay .In dit kookend Bronwater kon men zonder branden geen vinger gedoogen , zijnde het zoo heet als of ’ er een groot vuur onder gestookt wierd , maar een weinig afstroomende werd het in den sleuf allenks koelder ; dies gingen wy ’ er onze handen en voeten in wasschen , vulden een fles van ’ t zelfde water , en het proevende , bevonden ’ t varsch en zoeter dan ’ t ongekookte sneeuwater , ’ t welk daar omtrent mede van ’ t Gebergte afvloeide , echter was ’ t van reuk en kleur een weinig zwavelachtig .De tweede Bron was naar gissing 50 roeden Zuidwaarts van de eerste gelegen , en omtrent vijf voeten wijd , doch wierden ’ er geen kleine Bronnen omtrent gevonden ; deeze was mede rond , en kookte zoo geweldig , als vervolgens zal beschreeven worden , zulks het te verwonderen was de eigenschap derzelve te beschouwen , vermits deeze Bron als by ademhaaling ( gelijk een Walvisch water blaast ) haar water opgaf , en telkens by gezette poozen , omtrent 10 of 12 voeten hoog uit den grond .