(1902) ‘ Wat het dan ook wezen mag , nu moet het uit zijn ! ’ Hij greep het volle glas dat voor hem stond ; het was de Clos - du - Roi dien de Bakker voor het lest - best had bewaard .Als een geurige vlam sloeg door hem heen terwijl hij dronk .Dat drukkende gevoel , of ijzeren vingers saamgeknepen zaten in zijn hersens , liet los , versmolt , vervloog , een nevel dreef uitéén die tusschen hem en de dingen geweest was , den heelen dag al , van dat plotselinge oogenblik af in het bosch .