(1842) De ompluimde dagheraut moge u aen ' t dorp verkonden , Geen losgebroken monden Der vooglen klemmen ooit in dat verslykt gemoed .De planten juichen zelv ' , met lavend vocht bedropen ; U luikt de jonge bloem haer geurgen boezem open ; De boom ontplooit zyn blad , de bloesem rypt tot vrucht .Het ooilam huppelt rond , en bleit zyn vreugd u tegen ; Weêr brult , zyn hol ontstegen , De leeuw , en de adelaer doorklieft de ontvlamde lucht .