(1839) Dus soe scieden , ten selven tide , Thuuswaert die van den steden , Om dat si hem souden ghereden .Maer des naests daghes , dat verstaet , Wart omghekeert al dese raet Bi den heren van Vrancrike , Daer die hertoghe sekerlike Van ganscher herten node quam toe ; Maer hi moeste doen alsoe Sine maghe uut Vrancrike hem rieden , Al wast hem leet ende sinen lieden .Wat holpe hier af langhe merre ? Al quamen dese heren van verre Si en wouden nochtan niet striden ; Maer si maecten , ten selven tiden , Enen verst van bestande , Tusschen den hertoghe ende sine viande .