(1919) Weer liep ze naar buiten , plukte wat viooltjes , licht - gele primula ' s en takjes ribus , schikte ze in een vaasje met zenuwachtige haast .Ze zette het op haar moeders werktafeltje : daar was ' t licht te strak ; toen op den schoorsteen : daar verloor het zich tusschen de vazen ; eindelijk op de gedekte tafel zelf , die ineens het aanzien kreeg van een feestdisch ; dit deed haar goed : de viooltjesgeur gaf dadelijk iets weelderigs aan de omgeving ; ze stond stil naar de tafel te kijken met een glimlach om ' t effekt .Plotseling de voordeurbel , met harden metaalklank dreunend door het huis .