(1615) WYs zijnse die ’ t begheven Wt weelderij der steden , en haer wenschen , ’ T lucksalich boere leven , In heylleloosheyt begeert van alle menschen , Den boer gherust , leeft na sijn lust , Wt ’ s Hofs oneenicheden , By zijn ghebueren , De voghels tureluren Hem de vrede .Hy wil sijn hut niet ruylen , Hoe slecht s ’ ooc is met gulden Princen Hoven , Om datser moylijck pruylen Als d ’ een in staet den andren gaet te boven , Want haer begheer , wil altijdt meer , En hy heeft goet ghenoeghen , Hy danckt de Goden , En leeft na haer gheboden , Hoe zijt voeghen .Noch Princelijcke wooningh , Noch Keysers hoed hoe lastigh om te dragen , En maeckt den mensch gheen Koningh , Gerust van hert , so soudt ’ t gemoet doen knaghen , En qua begeert , de ziel verheert , Ey neen ’ t en kan niet missen , Of sonden woonen , Int midden van de kroonen , Na mijn gissen .