(1857) Maer , Myne Heeren , beseft gy niet dat dit edel gevoel van den overleden , zyn naem , zyne kunst , zyne daden , na den dood nog te doen voortleven , uit eene hoogere , ja , goddelyke bron opwelt ; dat dit gevoel het werk der ziels - onsterfelykheid is , door den Schepper zelf ons ingedrukt ? O ja ! want is dit gevoel de dryfveêr onzer daden niet , dan vraeg ik u vrymoedig waertoe het ons dient eer en roem te verwerven , door kunst of geleerdheid uit te schitteren , wat meer is , deugdzaem te wezen .Welhoe ! zóó zingt de dieppeinzende Young : ‘ De deugd voor ' t argloos hart een strenge wachteresse , Zoo lang als wys vermaerd , geëerbiedigd als godesse , Wordt dan een herschenschim , die ' t zwakke brein bestormt , Een dolend ridderschap van hare aenbiddren vormt ! Wat klopt u ' t zwellend hart ? ' t zyn alles ydle droomen ! Wat zult ge ? als de eer u wenkt uw ruischend bloed doen stroomen ? Neen ; eischt een vaderland van u den heldendood , Wat raekt u ' t vaderland ? ja , schoon ' t een God gebood , Wat raekt u zulk een God ? als met uw bloed en sneven Uw laetste hoop vervliegt , en de almagt zulk een sneven Uw niet vergoeden kan .! ! Dat zóo zynde , Myne Heeren , is het niet wonder , dat het gevoel der onsterfelykheid , van in de eerste tyden , by al de volken des aerdbodems , het gebruik heeft doen ontstaen , van ter hulde hunner krygshelden , op het slagveld gesneuveld , of andere door hunne vaderlandsche liefde beroemde mannen , kostbare grafsteden op te rechten , hunnen naem en hunne daden op het marmer te vereeuwigen .