(1891) ‘ Het was frisch en geurig onder het dichte bladerendak der linden .De lucht , die gedurende baren tocht over de dorstige akkers , de bruine heide en stoffige wegen , heet en verontreinigd was geworden , had zich afgekoeld en gezuiverd tusschen het gebladerte en lag nu , bezwangerd met den geur der gele lindebloesems , als in zalige rust tusschen de stammen , zacht geliefkoosd door de laag neerhangende twijgen en den bevenden wiekslag der geelwitte vlinders .’ Die woorden ‘ als in zalige rust ’ zijn weliswaar voor ons een conventioneele klank , maar de vertaling is ook niet geheel juist ; er moest staan : ‘ ( de lucht ) lag stil en zalig te staren ’ , en in alle geval is het lang niet alledaagsch dien subjectieven toestand op de lucht toe te passen .