(1719) O ! dood , hoe hart en fel , Hebt gy haar nêergevelt met al te wreede slagen ? Myn Moeder bukt voor U , eerbiedigt uw gebôon ! Treur , Aarde , Hemel , treur , help , help my eeuwig klaagen , ' k Zal altoos zugten , reeds aan droef geschrey gewoon ! Maar zagt , wat zwarte mist beneevelt al myn zinnen ? Wat treure ik , zonder hoop ? ' t is tyd , myn geest herstelt , ' t Is tyd , Jehova ' s hand en raadsbesluit te minnen .De dood heeft , op Gods wenk , myn Moeder neergevelt , Myn Moeder weggerukt , in weerwil van ons karmen : Jehova sloopt de tent , zuslang van haar bewoont , Jehova rukt dien Schat voor eeuwig uit myne armen , Terwyl zy endloos juigt , met hemelglans bekroont .Haar zilverblanke deugd , haar onbesprooke leeven , Trompetten steeds by elk haar roem en glorie uit .