(1834) De meeste ambtenaren waren gestorven , of lagen ziek , of hadden zoo vele leden van hunne familie verloren , dat zij de pligten van hun beroep niet langer konden waarnemen ; weshalve een ieder deed , wat hem lustte .Anderen kozen in hunne leefwijze een ' middelweg ; zij aten en dronken naar welgevallen , en gingen uit , met bloemen , welriekende kruiden en specerijen in de hand , waaraan zij van tijd tot tijd roken , meenende daardoor hun hoofd te versterken en den schadelijken invloed der besmettelijke lucht af te keeren .Anderen koesterden het onmenschelijk gevoelen , dat er geen beter middel was , om den dood te ontgaan , dan te vlugten ; dezen nu verlieten de stad , hunne huizen en naastbestaanden , en trokken naar buiten .