(1858) De lente .De Lente keert weêr en de sneeuwvlok versmelt , Haar kus doet het aardrijk herleven , En waar zij bezielend Gods schepping doorsnelt , Daar bloeit ook de bloem in de dreven ! De Lente keert weêr en verzorgt in het woud Elk takje met spruitsel en geuren , Ontleent in den ochtend der zonne het goud Om velden en hagen te kleuren ! o Hoort ! door het bosch klinkt haar lagchen zoo luid , Dat de vogels ontwaken en zingen , Ziet , strooit zij niet spelend de korrelkens uit , Die de aarde tot vruchtbaarheid dwingen .Bekoorlijke Lente , godinne der jeugd , Gij voert mij terug tot het leven , Mijn morrende smart en mijn twijfel , o vreugd ! Uw juichtoon heeft beiden verdreven .