(1841) Zij reden vroeg naar huis , want de avondlucht , had Mijnheer wel eens gehoord , was aan den Rijn zoo gezond niet , als in Amsterdam ; maar pols , die zich tot de terugwandeling wel weêr in staat gevoelde , liet nu het plaatsje in het Godesbergsche rijtuig vakant .‘ Die dufduins zijn toch verbazend duf , ’ zeî veervlug , toen zij de rots beklommen .‘ Zeg het zoo luid niet ! ’ zeî torteltak : ‘ ik geloof dat onze waardige pols nog al van de dames gecharmeerd is .