(1920) .tuurde ze achter ' t ' n paar ringetjes opzij - geschoven ondergordijntje in de droo - merige stilte van ' t buurtje , waar de avondlucht diep - rose en met verzwevende goud - flitsing over uitstond , ' n zachte geur - van - blommetjes wierookte op en ergens vaag en ver kweelde slepend ' n occarina - deuntje hier en daar tusschen twee huizen of tusschen twee palen op ' n bleekie zilverfranjeden hoog de haringkies die d ' r te drogen hingen .De luifeltjes , nog wat nadruppend van de zware stortbui , toonden dan ook d ' r zachte ouë kleurtjes en de ruitjes d ' r onder hadden in ' t vroom - vredige van de avond stil - verglorende lichies .