(1887) Gitana .Over d ' eenzame hei buigt de vurige lucht , En zijn gloed overspreidt haar met kleuren ; Langs het rossige bruin golft een purperen stroom , En omvloeit er de delling en ' t kamp aan heur zoom , Waar de ritslende dennen zich beuren ; En op ' t geurige mos , in behaaglijke rust , De gebronsde gestalten verpoozen , Met de wapens ontgespt , in hun grilligen dos , En den gordel ontsnoerd , en de ravenvlecht los , Waarin slingers van heiklokjes blozen .Aan heur tente geleund , met een glans in het oog , Of ' t een straal van de zon hield gevangen , Staart de donkere dochter van ' t Zuiden naar ' t vuur , Dat allengskens verflauwt aan het welvend azuur , En een wederschijn maalde op haar wangen .