(1905) De blijde Hofroos zijt gij niet , Op duizend blaadren prat , Die liefde , of eigenbaat , begiet Met vezelsterkend nat , En hoedt ook voor den kleinsten tocht , Die aan haar bloesems schaden mocht .De bleeke Duinroos , aan den wind Ten prooi op ' s heuvels top , Die kweekaard ' voor haar wortel vindt , Noch steunsel voor haar knop , - En immers , wat haar bloei belaagt , Haar geuren walmt en vruchten draagt .Zie daar uw beeld .