(1858) Maar , Grasmaand , meestgewenschte en zaligste aller tijden , Gy kwaamt en vondt geen ' galm in mijn versmeten luit : Thands wijkt ge , en ' k zal uw eind een beetren lofzang wijden , Dan een , een enklen dag , die ' s jaarkrings rondte sluit .Wat spoedt ge ? ai , toef een poos ter gunst van deze toonen : Dees hulde is u bestemd en koomt u wetlijk toe Leer , Dichtkunst , leert my slechts , begaafde Febuszonen , Wat reukwerk hier mijn hand op ' t outer blaken doe ? Gaat , brengt hier myrrhe , en gom uit ' s mastiks schors gevloten : Brengt heilig offerdeeg , met sprenklig zout doorkneed ; En houdt den zuivren wijn in zuiver goud gegoten By ' t vlammend Haardsteêvuur met verschen melk gereed .Koomt , ' k zal met myrth omkranst , de plechtigheid beginnen : Geen bladerrijke April ga ongevierd voorby ! Ze is ook voor my de maand van ' t ooglijn der godinnen , En houdt een Hoogtijd in , oneindig groot voor my ! Mijn Gade , ô dierbaarst pand , die feestdag is verrezen ! Uw feest - , uw jaardag blinkt , en , Hemel ! welk een dag ! Om wien ik ' t licht beminne , en d ' oorsprong van mijn wezen Voor de onverdraagbre last van ' t leven danken mag ! Die dag , die me in uw ' arm mijn eenigst heil bereidde ! Die dag doet , dierbre Gâ , my met verrukking aan .