(1837) Ik ben gevallen , diep - ja ! diep ! Ik keerde me af waar God my riep , Ik heb gezondigd , boven máten ! ' k Had me , op den steilen Libanon , Een naakte grotte moeten kiezen , En niet een enkel uur verliezen , Dat my den Heere heilgen kon .Ik had , de stinkende aard ontvloden , In boete , vaste en lichaamspijn , Den ouden Adam moeten dooden , Den heilgen Geest deelachtig zijn ! Ik had der wareld moeten sterven , En Christus leven ; àl mijn tijd Besteden tot den goeden strijd , Om eens de groote kroone te erven , Den Uitverkoornen weggeleid ! Maar ' k heb - wie hoort het zonder beven ? - ' k Heb op zoo groote zaligheid ( Verworpeling ) geen acht gegeven .' k Was als de rijke jongeling , Die weenend van den Meester ging ! Mijn heiligheid van vroeger dagen Is uitgewischt en weggedaan , - ' k Ben op mijn pad niet voortgegaan , ' k Heb Christus ' t kruis niet nagedragen ; Ik ben bij die van verre staan .