(1842) De hemel was helder geworden , en het door den regen verkwikte landschap lachte in het liefelijke licht der avondzon .Welk een contrast bood niet deze reine lucht , deze geur van bloemen en planten , deze kalmte en liefderijkheid der natuur , tegenovergesteld aan den drukkenden , met zuchten en verwenschingen bezwangerden dampkring der speelkamer ! ‘ Hoe vreeselijk is niet die hartstogt ! ’ zeî herward , terwijl hij in het bloemrijke dal voortwandelde : ‘ Neen , nimmer moge het eenen boozen geest gelukken , mij tot het hazardspel te verleiden ! Waarschuwend zullen , mijn geheele leven lang , die bleeke , verwrongene gelaatstrekken voor mij staan , die ik heden in het speelsalon gezien heb .De goudhoop in het midden , waarop aller blikken met zoo veel begeerte en gretigheid gehecht waren , scheen eene inderdaad magnetische , ja zelfs eene helsche magt te bezitten .