(1725) s Oracels dringen Die taal , die wonder trom laat zig hier duid ' lyk hooren , En wyl ze niet verstaan wort , om haar vreemden toon , Om dat het Eseldom , de fierheit ongewoon , Alleen geschaapen schynt , tot spits , en gryzende ooren ; Zo laat Anacreon de Venus vlag weêr waaijen , En roept , voor haar , wat is aen Krygsorcaanen vast ? Waar in dat de eene dog slegts steets , op d ' and ' ren bast , Om met een moortclaroen de vreede te overkraaijen .Het geurig Myrt matras schaft aangenamer lonken ; Daar snoept men melk , en bloed , en duizend ' lekkerheên : Daar drukt men heillig vuur op ' t waat ' rig elpenbeen , Waar aan ik wens te zyn voor eeuwig vastgeklonken .Hier strand men , met een kus , op teêre Juffers lippen ; Hier raapt men van een wang een Hemel vol plaisier .