(1910) Jules tegen de verschansing geleund zag ze wegstrompelen , naar beneden , naar hunne cabines , een viel er met een smak tegen de leuning van de trap .Jules bleef bij de verschansing staan turen in het duister , tot hij geen geluid van menschen meer hoorde , alleen het ruischen van het gele water en het wentelen der zwoegende machines .Er scheen over het verlaten dek een troostelooze schemer te bewegen van lampen die niet te zien waren .