(1860) Het is dan waar ? die Onweêrslag viel neêr , Hy trof my ' t hart , en ik bleef ademhalen ! Mijn Julius ! - ô God ! hy is niet meer ! En ' t licht des daags blijft nog mijn oog bestralen ! ' t Zou waarheid zijn ? - Mijn ziel , ô twijfel nog ; Ja , twijfel nog , in weêrwil zelf der reden , Hou wat u trof voor moordend zinbedrog , In ' t hart niet vreemd , door angsten afgestreden .Voed nog een wijl dien hemelzoeten waan , Die blijde hoop die de afzijnssmart hielp dragen : ‘ Met elken dag rukt die des weêrziens aan ; Met ieder uur - die heuchlijkste aller dagen ! ’ Neen ; ydle hoop .Hy rukt niet aan , die dag ! Hy daagt ons nooit , die morgenstond van zegen ! Geen welkomgroet , maar ' t hart verscheurend ach ! Klinkt door de lucht den geest des lievlings tegen .