(1904) Zij was flauw en hongerig ; eieren en ham hoorden niet bij haar streng vegetarisch dieet , maar zij kon niet volharden bij haar principes , ' t zag er alles te smakelijk , te aanlokkelijk uit - zoo heel anders dan in haar Amsterdamsche kamer .De blauw porceleinen borden en kopjes , het zilveren koffiestel , de geurige grasboter - en daar genoot die andere dagelijks van terwijl zij - nu ja dat was het rechte woord - armoede en honger leed .En toen kwam weer plotseling haar zwoegen en tobben en streven naar hooger idealen , haar dom en leeg vóór - wie had er iets aan , wie ? Zijzelf het minst en niemand wist er haar dank voor , zelfs niet de kunst , want had zij wel talent ? - men noemde haar dwaas en excentriek , dat maakte haar vroeger trotsch en dwars .