(1870) Het schoone landschap , welk daar de rijke natuur aanbood , zou het minst dichterlijke hart bekoord hebben .Prachtig beplante dreven , mollige landdouwen , waar de olijf - en vijgenboomen hun rijk loover ontplooiden , waar geurige planten en bloemen den omtrek als met balsemreuken overstroomden , gaven daar als eenen voorsmaak van het zacht en heilig geluk , welk de zusters van Santorsola in die grootsche woning genoten .De trein hield stil aan de kerk , welke zich naast den ingang van het klooster bevond , en de menigte drong nu bijeen om de bruid des Heeren nog eens van nabij te kunnen beschouwen .