(1726) Waarschynlyk stonden die Dreygementen vervult te worden , toen ' er een Dier in de Keuken kwam inflodderen , dat zo een Gerammel maakte met zyn Bellen en Sleutels , dat alle de Koks versteenden tot Kapittelstokken ; en die smeerige Krygshelden , by wien de Vloekken zo gemeen waaren als de Distels en Doorns gemeen zyn in de Hospitaals Tuyn van ' t Vrouwenhuys tot Abdera , sloegen nu zo min geluyt als uytgebrande Voetzoekkers .Dat Dier was de schoone Celia , een Meyd als een Zonnebloem en alzo ros ; zo zeedig als een gebraade Watersnip , en zo geurig als een Saus van Yrsche Boter en Knuflook ; voor de rest zo eerlyk als niemant te nagesprooken , vriendhoudent by nacht , en zo onfeylbaar als de Paus .Dat Schaap vereerde jaarlykx een Klompje Sterffelykheit aan de Weerelt , en verkoos gemeenlyk de Parochie tot het Wichts Minnemoer , en dat verricht hebbende , las zy haar Ave Maria averechts , vloekte ' t Kompas rondom , veroordeelde de Kamernymfen tot Roggen - Brood , Tarwestroo , Garstewater en tot het Spinhuys , en was dan op nieuws een reyne Maagd van meet af aan .