(1911) De bleeke vrouw ligt oud en mat en moe de zachte wimpers op de moede oogen , dorhanden wrongig in elkaar gebogen , de blanke wade dekt haar teeder toe .De kamer als een tempel , stil en wijd en hoog is zacht met ' t flauwe gouden licht beschenen , alleen haar adem ruischt er nauw doorhenen en zacht tikkert een klok die ergens , ver , bewoog .Daar buiten op de dennen danst de zwarte dood , zij heeft een zwarte lange mantel aan , een kroon van zwart ivoor op ' t zwarte haar gedaan , de armen aan haar lijf zijn zwart en dun en groot .