(1750) Ag Alderliefste Herderin , Prins Robbert JOnkmans hoort een droef geval , Dat heden is geschiet , Een stuk dat u behagen zal , Al is het my verdriet .Het is meest al ' er menschen aart Te nemen haar vermaak Wanneer ' er iemand kwalyk vaart , Ziet wat een vremde zaak ! Ik zag hier lest een schoone maagt , Het puykjen van de stadt , Die heeft myn ydel oog behaagt , En straks was ik gevat .Het dogt my dat een snelle schigt Als uit den Hemel viel , En regelregt door myn gezigt My trof tot in de ziel .