(1641) Door mijn werdt , boven dien , den zelfden Mensch gegeven Een leven zonder eynd ; een leven , boven ' t leven Dat hy heeft af - geleeft ; een leven , däer de pier Niet aen te knagen vindt , met vuylen zwadder - zwier .Me ziet het Volkjen , door u prickel - vier geboren , Dat voor mijn stemme sluyt haer wye Midas ooren , Na korten jaren - keer we ' er van de Wereld af : Met ' t stinckend wormen - aes gaet naem , en all in ' t graf .Maer die Ik steeds begluyr , met toe - geneygde Oogen , En met den Nectar - vloed van mijne borst ga zoogen , Die zig in ' t heylzaem spoor van mijne wegen spoeyt , De Dood , hoe sly zy is , hem noyt tot sterven moeyt .