(1796) Toen ik eerst quam uit Inje , ' t Was al ik beminje , Elk een was myn vrind , maer meest om myn splint , Zy streelden myn klaer , ' t Was hier en ' t was daer , Zo lang tot dat myn poejer , Heel verfazelt waer .' t Was wellekom heertje , Gy stinkt na het teertje , dat ruik ik zo graeg , Maer ô droevige plaeg ! Een korten tyd daer naer , Was ' t weg foei verhaer , Ik mag de Teer niet ruiken , Foei wat stinkje naer .Men zoende en streelden , Men dansten en speelden , Op bas en phiool , In vrouw venus school ; Men dronk ' er met kragt , By dag en nagt , Zo lang tot al mijn geltje Was ten eind gebragt .