(1911) Bewondren deed hij ' t oord , meer de persoon .Als één , lang huizend in bevolkte stad Waar door riool en muur de lucht vervuilt , Wanneer hij zomers vroeg naar buiten gaat En lucht schept tusschen vriendlijke gehuchten En hoeven in de buurt , elk ding geniet : De geur van graan , van liggend gras , van vee , Van melkerij , elk landelijk gebied , Elk landelijk tafreel , als dan misschien Met nimfe - tred een schoone jonkvrouw komt , Behaagt om haar , al wat behaagde , meer , Zij meest , en in haar blik somt ze al ' t genot : Zoo vond de slang behagen om dit bloemig Weefwerk te zien , het zoet verblijf van Eva , Vroeg , en alleen : haar hemelsche gedaante Engelgelijk , maar zachter , vrouwlijker , Bevallige onschuld , en elk kleinst gebaar Van houding of beweging overmocht Zijn boosheid en benam met zoeten roof Zijn wildheid het wild plan waarmee hij kwam .Die poos stond de Euvele afgetrokken van Zijn eigen euvel en bleef midlerwijl Verstandloos goed , van vijandschap ontwapend , Van list , van haat , van nijd , van wraaklust ; maar De heete Hel die altijd in hem brandt Midde ' in den hemel zelfs , eindde zijn heil Weldra en martelt meer hem door ' t meer zien Van vreugd hem niet beschikt : dan zamelt hij Haastig zijn haat opnieuw en wekt aldus Zijn kwaad - gedachten , gelukwenschend , op .