(1919) Ik trachtte met nog grooter emphase te spreken over den voorbijen tijd ; ik probeerde tot zelfs de geringste bizonderheden op te diepen van het tezamen doorleefde .Maar het was me , alsof ik van een verwelkte bloem de blaadjes uiteenplukte , om er te speuren naar de vervlogen geuren van haar verbloeide ziel .Ik voelde , dat er in de klank van mijn stem iets was gekomen , dat de ontroering , die in haar was opgebloeid , verkillen en verstijven moest .