(1911) Wij leden fel , venijnig , scharp , Die tijd sloeg om ! Versiert de reien nu met kransen En beidt met lofzang Assurs heir : Als ' t klettrend leger dreunt op onze schansen Duikt ons beklemde hart in vrede ' s koelend meer .' t Gedurig offer brandt en ' t reukwerk walmt in ' t branden : Stijg , stijg op tot Jehova ' s troon O geur , die als een duif opvliegt uit onze handen En als genadebee zich nestelt in zijn kroon .Judith , Judea ' s roos , zijn roem , Daalde in het dal .