(1904) Heengaande zagen zij op den vloer eener kamer het lijk van den jongen Lugina , het bloed lag er omheen .En Rogier , in het daglicht gekomen , in den reuk van brandend hout , beval den brigadier met een afdeeling vooruit te rukken en de stedelingen neêr te houwen zooveel hij er zag .Hij vloekte tegen de hooge vlammen waar de stem van den monnik uit klaagde , steeg te paard , en de kreten der soldaten krioelden door het rookende plein , ontzaglijk als een zwarte roofvogelzwerm .