(1725) Op zo een paneel , als Kupido op zyn vlerken torst , en ik thans met koleuren versier , schildert Apol een andere wereld , een laggender hemel , als norsche digters , by haar flaauwschynende lampen , met lamme tekeningen maalen .Al was ik ys , ik zouw smelten , ô Zanggodin van Lesbos , tot droppelen van Myrt , en kroonen met myn lauwer het plooiszel uwer zoomen , tot een tedere Lent ' , waar in Zephyritis haar westen wind zouw troetelen met geurige bloeiszem .Die zulke vonken proeft , als uit uw oogen dart ' len , Wort overmand van gloed , in ' t midden van de Zee , Gelyk een Polyfeem , op ' t zien van Galathée Die de Etna dreunen doet , dat strand , en baaren spart ' len , Weg Acis , met uw mond , ik streel thans bloedkoraalen : Myn paerlemoer omvat een wereld van robyn ; De ruimheid onzer ziel is voor het zog te klein , Dat uit twee kroezen vloeit , om hemelen te maalen .