(1725) Druk dart ' lend ambrozyn uit fiere Nectar schaalen ! En vul den blanken hals met vonken van uw God ! Die als een Vader sterft , krygt booven ' t kinder lot , ' t Geen , op het bloed gebouwt , nooit zal ten afgrond daalen .Al kwam zelfs de eeuw den tydt den laasten drop afhaalen , Dewyl de liefde steets de tweedragt nederknot , En waar een tak verslenst weêr stadig and ' re bot , Om ' t joelend hemelryk een Paradys te maalen Waar in van Stryen gloort , als Flora ' s ziels zephier , Met eene rist van Goôn , op een Citroen banier , Daar duizent , duizent , en nog meêr dan duizent tongen , Met harpen in den arm vast danszen op , en neer : Wat is ons wezen klein , by dat van de Opper Heer ! Die alles schiep , dat uit , en in hem wort gedrongen ! Kom Burgery , en volg uw menner naar , om hoog , Daar hy lauw ' rieren plukt , voor zyn getrouwe daaden , En gy zyn zoons , die in een drang van treurgewaden , Nu op de Tombe schreit , waar uit zyn geest op vloog , Gun my , dat ik met palm uw lieve wangen droog ! Dewyl uw held niet storf , als om in praalcieraden Te leeven op de geur der flonker struik , en blaaden Van ' t pralend tuin granaat , waar naar ik eeuwig oog .Uw Vader prykt nu in een nis van bergsaffieren , En mag op steil yvoor , als Caesar , zegevieren : Zyn Burgermeesterschap heeft uit , nu hy de kroon , Van Vorst Augustus torst op zyn vergode haeren .