(1912) .‘ Christus ! ’ , verweet Erich , de deur onhebbelijk opensmakkend - dikwijls verstoorde - ie zoo de beste stemmingsoogenblikken van z ' n vriend - : ‘ da ' s hier jè lijkenluchtje ! Smijt in godsnaam de deuren open ! Hoe is ' t mogelijk om bij zoo ' n stank ' n oogenblik gezond te denken ! ’ Walmen als van ' n aanbrandenden Kartoffel - Puffer uit z ' n reutelende pijp blazend , leunde Pol , zich smijdig - uitrekkend , achterover .‘ ' k Wou ’ , zei - ie , met ' t gevoel van ' n jong - monter hoentje - enkel de blaren van ' t roeien hinderden ' m - : ‘ ' k wou me op zoo ' n stank en zoo ' n stilte graag ' n jaar abonneeren .