(1895) Drie passen verder door de middeldeur gaat ze dan den stal in , waar Hans alleen staat in een afgeschoten hoek .Bedwelmend walmt hier de bokkenlucht , het kreist in de keel , het maakt ziek den vreemden bezoeker met fijne reukzenuwen begaafd , maar Hend is daar al lang overheen , zooals ze al over zooveel heen is ; ze ruikt het niet meer .Als ze een poosje later haar vijftien centen in de oude latafel bij nog meer vijftientallen voegt , vergeet ze licht het kwetsende van haar bestaan , kwetsend vooral door de ongure praatjes , die eigenaars of geleiders van geiten zich wel permitteeren tegen haar , Hend Hut , Bokken Hend , de paria onder ' t lage , de beschimpte onder het gemeene .