(1852) bis .Ja gij , o edel koffijnat ! Gij zijt het die ' t genot bevat , Waarnaar zoo velen haken ; Wat ware toch der vrouwen lot , Kon niet de geurge koffijpot Haar zinnen vaak vermaken ? bis .De zachte schertst , de zoete kout Verloren wis het geestig zout , Dat immer de aandacht boeide ; bis En na een algemeen gegaap , Viel heel ' t gezelschap wis in slaap , Zoo niet de koffij vloeide .