(1751) Zie hoe de Roem der Dichteressen , Zyn Zangnimf , met lauwrier getooit , Tot vreugdt der driemael drie Godessen , Weêr mirten , palmen en cipressen , Gebloemt en lachend Kunstöoft strooit .Strykt neder , kiesche Letterbyen , Daelt op dit loof , gebloemte en fruit , Vol Hemelgeur en lekkernyen , Wel waerdig dat wy ' t Godheên wyen ; Puurt , zuigt ' er nieuwen honig uit .Hier vloeit ook balsem voor de beten Der jammerspinn ' , Tarantula ; De Kunst verblyd hier ' t droef geweten , Leert Rouw en Leet zich zelf vergeten , En komt het kwynend hart te staê .