(1856) Een zacht tikken op den linker schouder deed het meisje eindelijk verschrikt omzien , en terwijl een sterke eau de la vende lucht haar als bedwelmde , fluisterde een vleijende mansstem woorden , welke zij maar half verstond en in het geheel niet begreep .Het gerij der koetsen was zóó druk en het aantal huiswaarts keerende voetgangers zóó groot , dat de oude vrouw , door al die beweging , van den jongman , die aan rieka ' s andere zijde voorttrad , niets bespeurde , tot het onschuldige meisje , dat werkelijk last van den sterk riekenden indringer begon te krijgen , overvol en verlegen als zij was , met de luide woorden : ‘ Gij moest mij met rust laten , ’ hare opmerkzaamheid wekte .Verbaasd door dien plotselijken uitval , hield de oude vrouw stil en , het hoofd opbeurende , zeide zij bedaard : ‘ Wat wilt gij , Mijnheer ? ’ ‘ Ik ? .