(1904) Als ik de korte , etsachtige , gebeitelde verzen lees daar gij de schoonheden van uw land , van uw eigen streek in op - en zamengevat hebt , dan leef ik met u mee , aan uwe zeekust , een schoon , een dichterlijk leven .Ik zit met u te loeren , achter haag of kant , naar den haas , naar de voorbijschietende snep ( hebt gij de zoetheden van ' t stroopen in waaiende lucht niet genoten ? ) , en ik draag in mij den geur van bosch en van moeras ; ik hoor die ‘ koetse ’ die ouderwetsche , voortrammelen in den nacht , uwen zwarten smid sta ik met u te bewonderen , en uwe gezondvechtende knapen , en uwen jongen met zijn hondskar .En ik geniet , met u en door u , dit heel bijzonder en zeldzaam geluk , den mensch gegeven door de zoete , fijne , weldadige poëzij , die mij en anderen zoo noodig is als brood den bedelaar .