(1869) Elisa zat niet meer voor hem ; maar het scheen hem klaar , dat zij aan zijnen arm vastgehecht was , dat zij haar zwierig hoofd op zijnen schouder liet rusten en hem woorden toesprak , die slechts in het rijk van het hooge gevoel kunnen uitgesproken worden .Ja ! hij voelde hare zachte haarlokken op zijne wangen als zijden draden ruischen , hij voelde den warmen gloed harer wangen tot zijn aangezicht doordringen , hij voelde hare spraak , als met eenen balsemgeur omringd , tot zijne ooren genaken en op zijne leden voelde hij de zachte drukking van de tengere leden des meisjes ; hare blikken spiegelden zich in zijne oogen en daaruit sproot een zachte gloed , die tot in zijne ziel doordrong , die hem betooverde , die het leven in hem vergrootte en , als het ware , een nieuw licht in zijne ziel deed ontstaan en al zijne geesteskrachten verdubbelde ..