(1827) ’ Vondel bekent zelf wel in de voorn .opdragt dat het oorspronkelijke veel van deszelfs geuren en bloemen der welsprekendheid in zijne vertaling verloren had , maar hij stelde dit , of men hem gelooven wilde , op rekening van de ongelijkheid der beide talen , behalve dat , naar zijn gevoelen , dicht en ondicht onderling verschilden , gelijk trompetklank en bloote stem .In onzen tijd zou men met dergelijke argumenten ter verdediging van gebrekkelijk vertaalwerk niet ver komen .