(1835) ’ ‘ Sijmen uw zoon ? ’ vroeg hechtje huiverend , ‘ en dij wilt zelve zijne snoodheid verbrieven ! Het tergt den Hemel , dat eene moeder haren zoon bederft .’ ‘ Sijmen is mijn zoon , ’ hervatte de oude akelig glimlagchend ; ‘ maar ik spaar u het verhaal daaraf , omdat het niet zeer naar tucht en rede riekt .Maar het webbetje van dien borst is afgeweven .