(1720) In ' t Hof der Poësy , juyst midden in het bloeiën , Vliegd zeker ongedierte onmooglyk uyt te roeiën ; ' t Welk , als een swarte Vlieg der Bloemen herten kerft , Een jongen Digters moed , en yverzugt bederft .Ook , als de Rupse , en Wolf , eerst schenden Bloem , en knoppen , Daarna voor bladeren , en spruytzelen zyn stroppen , Der braves Mannen werk beknabbeld , en verbyt , En daar op blyven laat zyn stinkende verwyt .Ondieren schaad ' lyker , om dat zy zig verschuylen , En met het booze zaad , en vuylen drek bevuylen Het allerschoonste Vaars , zoo dra het komt aan ' t ligt ; Als waaren zy erweeld Keurmeesters van het Digt ; ' k Lach om den Tytel van Digtkundig onderzoeken , En dat naauwkeurig zyn , om de allerbeste Boeken Verdagt , en haat ' lyk , of voor vodden te doen gaan ; Juyst , als wel eer dat woord in Romen wierd verstaan Voor snoô Verklikkers , die den Moord - lust der Tyrannen Ten dienste stonden ; dog eerlang geheel verbannen .