(1911) Zoo keerden we stom , en elk voelde zijn wee als een afgrond zoo donker en diep als de zee .* * * Toen scheen de wereld ' lijk een lentebosch ; op alle stammen staken zonblazoenen in rozen glans , waarboven feestfestoenen van kruin tot kruin geslingerd in een tros van loof en bloemenbloei te wuiven hingen , wijl van der vooglen bontgepluimde wiek , voortklaprend door den geur der meiseringen , de wijdte inruischte een droomenzoet muziek .We dachten eenen stond : hier woont nu vrede ; hier krinkelt de kristalen Lethestroom , en smart is ongekend , hier laat beneden het klare water loom de levensboom zijn groene takken wieglen , zwaarbeladen met vruchten die in eeuwgen middagstond door ' t loover blinken , ' t gretig oog verzaden , en ' t sappig vleesch smelt lekker in den mond .