(1858) .Gelyk een trouwe minnaer , Van droefheid neêrgebukt , Voor ' t graf van zyn geliefde De vroegste bloemen plukt , Omhangen wy eerbiedig , Wanneer het voorjaer is , Met geurig - frissche bloemen , Hun dierbre beeldtenis .By ' t varen op de Schelde , By ' t wandlen door de hel , By ' t rusten op de duinen Of in een hut van klei , Alom waer wy te samen Als kunstnaers zyn geweest , Herinren wy hun daerzyn , En zien wy ze in den geest .