(1824) Zij meldt het , wat die eedlen spraken , En doet den volksgeest grootsch ontwaken , En ' t hart verfoeit de dwinglandij ; De Vrijheid vindt weêr haar aanbiddren , En doet de Catilina ' s siddren , En gordt het wrekend zwaard op zij ' .Wat edel , groot is en verheven , Biedt gij de geurigste offers aan : Gij , Drukkunst ! voedt de kiem van ' t leven , Dat in geen grafkuil kan vergaan .Wat op den glans van ' t schoon moog ' roemen , Tooit gij met onverwelkbre bloemen , Als tolken van uw liefde en gunst ; En doet , wat eeuw voor ' t oog mag blinken , Het eeuwig stijgend loflied klinken , Gewijd aan ' t gaadloos schoon der kunst .