(1710) Maria leeft niet meer , de wellust van myn dagen : Gods lyfwacht voert haar ziel , op Jesus zegewagen , Bepurpert met zyn bloed , naar ' t heilig vaderland , Terwyl ik hier om laag beween myn waardste pand .O Teems ! die voor ' t gezigt van Londens onderzaaten , De steene boorden schuurt van myn beboude straaten , En , ruischende langs ' t veld , met klaare golven vliet , Tot daarge in ' t ruime zout uw waterkruiken giet , Gy zaagt die Morgenzon verryzen aan uw zoomen : Stof ewig op dat lot , braveer alle andre stroomen : Maar leg een korten tyd , ô Teems ! uw hoogmoed neêr : Dat licht , waar op gy roemt , verdwynt , en schynt niet meer Op d ' aarde , maar om hoog in Gods gewyde zaalen .O zalige Vorstin ! bekleed met hemelstraalen , O ziel ! die nu by God en d ' Englen gaat ten rei , Gy juicht en zegeviert , terwyl ik zuchte en schrei .