(1883) Zij boog ' t hoofd ; ‘ ja Ture , deze dagen hebben ons vereend .’ ‘ Sigrid , bemint - bemint gij mij waarlijk ? o mijn God , kan het zoo wezen ? ’ Zij zweeg , en droombeelden , vizioenen zooals een meisje ze nooit verliest zonder te voelen dat de grootste schat van haar leven verloren ging , beelden , die men nooit uit het hart rukt zonder dat te verscheuren , verrezen voor haar innerlijken blik , maar dan zag zij in de trouwe , eerlijke oogen , die vol gespannen verwachting aan haar gelaat hingen , dacht zij aan de teedere zorg , die hij voor haar broeder ge - dragen had , en de groote macht zijner goedheid overwon elk ander gevoel .Zij vlijde haar hoofd aan zijn borst en fluisterde : ‘ Nils heeft ' t beste voor mij gewenscht .