(1899) Niet beter kunnen wij De verdwijning der Alvermannekens kenteekenen dan met ze bij Dreizehnlinden te vergelijken .Een zelfde adem waait door de twee boeken , een koele tocht vol oorspronkelijke , geurige , ongekunstelde poëzie , eene zelfde lachende frischheid .Hier ook , gelijk in Webers werk , hebben wij het epos van gansch een volk , de beschrijving tot in het nauwkeurige toe - en in de dichterlijkste taal - van de zeden en gebruiken van dit volk , het samensnoeren van al de overleveringen , sagen , legenden van een ras , en dit ras is het onze , dit volk is ons volk .