(1912) Wij zijn ' t , die na de wemelende slagen Van ' t morgenuur Als zegen der doorgloeide levensdagen Van de ' ochtend in den milden middag dragen Dien schat van vuur .Ons , die het eigen duizendvoudig bouwen Uit de aarde hief , Ons zijn de zonnetrillende landouwen , Ons is het scheppen - ons het blijde aanschouwen Van ' t leven lief ! Bij den tweeden regel van het laatste couplet rijzen zij weer op , waarna zij bij de dan volgende regels de armen wijd uiteenslaan , om ze bij de laatste woorden vóór zich te vouwen .- Het laatste couplet wordt dan door de andere paren als koor herhaald , waarna het kwartet zich achter de schalen en dichter bij den heuvel schaart , en Mei tusschen het kwartet en het koor naar voren treedt , terwijl hij aan de naast hem staande vrouw zijn koord overgeeft .