(1893) heer Philemon Coppieters .Wat is het schoon , als in de groene dalen De lente ontwaakt bij glanzend morgendstralen ! Elk bloempje ontplooit zijn frisschen kleurengloor ; Elk kruidje zendt zijn balsem ' t luchtruim dóór ; De leeuwrik voert zijn hymne hoog ten hemel ; Heel de aarde juicht in geur - en kleurgewemel : ' t Is ingangsfeest , het juublend morgenduur , Het feest der Zon , den koning der natuur .Zoo gloorde een zon in ' s priesters hert Den morgend dat hij priester werd ! * * * Wat is het schoon , als in de stille nachten Bij ' t vonklend licht van Godes hemelwachten , Te Bethlehem de zangrige englenvlucht Zoo heimlijk zoet komt ruischen door de lucht ! ‘ Vrede aan den mensch en glorie in den hoogen ! ’ En ' t Kindje - God daalt van de hemelbogen , En brengt zijn eersten vredekus zoo zacht Aan de onschuld die haar teedre schaapkens wacht ! Zoo daalt ook God , zoo heimlijk teêr , In ' s priesters hand den eersten keer * * * De daagraad , vriend , komt aan des hemels transen In nieuwe pracht elk nieuwen morgend glanzen ; Zoo elken dag , in uwe priesterhand Herleeft , vernieuwd , uwe eeuwge liefde - offrand ! Smaak elken dag de reine priestervreugden Die d ' eersten keer vandaag uw hert verheugden ; En blijf altijd voor heel het huisgezin De roem en troost , uw moeders Benjamin ! En deze dag , zoo blij , zoo zoet , Glanze eeuwig voort in uw gemoed ! Gent .