(1917) Zij moest mij vreugde brengen En bracht nog niets dan leed ! Maar vreugde heeft De menschheid noodig , vreugde in het leed .Zoo is nu zonder vreugde d ' aard een hel , Waar mensch in nacht van haat zichzelf verbrijzelt , Waar morgenwind , de bode van den dag , Niet meevoert dan de stank van bloed en lijken , Waar somber leed regeert ! - Ik kende Vreugd Toen ik in d ' eersten dag met Adam dwaalde Door ' t Paradijs , toen onze moeder aard In overvloed ons gaf , wat wij behoefden , Zij als de kruin de vogeltjes , ons droeg .De boom bood ons zijn vrucht , de struik zijn bes , Wij baadden in de beken en het gras Lokt ' ons tot vreedge droomen na de spijs , Mild trilde in heldre lucht de zoete wijs , Waarmee ik Adam tot ontwaken maande .