(1813) Lieve Minnaar , wilt tog eens spreeken , Zyt gy weg dan voor altoos ? Maar hy geeft geen taal nog teken , Ik vind niet als een dorre Roos .Liefste Roosje vol van geuren , Gy zyt nu myn eenigst goed , Mogt gy altoos , altoos duuren , Gy geeft my weer goede moed .De dood die zal ons zaam vereenen Liefste vriend dit is ons lot , Maar hoe waggelen myne beenen Ach ik sterf ! ô groote God .