(1899) Heêrejée , en dat in de felle zon , - je kos d ' r niet in kieke , in de knappende , knarsende , sissende en dan weer vol opvlammende vlam , want net achter de brandende kraam stond de zon , en feller dan de , nu zwirr ' lende , nu als stollend koper gomglanzig windelende vuurslieren inzéngden in d ' oogen , slagschroeide de óverlaaiende líchtgloed der lucht .En dan die rook , die zwarte stankwolk van verstikking die op eens uitstoof , wijder en wijder laag over het land , sluiperig spoor van helsche benauwing boven ' t zelve brándendheete zand , heesch aanzwalpend tegen de zweetende menschen , pikkend hun neusvleugels en de oogen tranen doende , dan loom zich leggende in ' t trage , als - dorre groen , en goor wegzwevend , met grillige langzame vegen door de lucht , schaamteloos in ' t alom goudend licht .- ' t Wâs verschrikkelek , zei een paar maal de Rooie , onder de verhalen der kinderen door , zonder dat het expressieve woord expressie aan zijn kop gaf .