(1883) Op onze graftombes staan al onze namen geschreven ; - wij zoeken onze rustplaatsen uit , en nemen ze met onderwerping , op eene neerslachtige wijze , in ; - mijne verbeelding , die , eens aan het werken , niet licht weder bedaart , stelt mij nu het geheele gezelschap voor als eene vergadering van de geesten der afgestorvenen , de Ghouls der Arabische nachtvertellingen , die bezig zijn met hun walglijk maal te houden .Wij zijn ook ‘ doodfamiliaar ’ gevraagd , zegt de gastheer , die ons verzoekt te doen alsof wij te huis waren , en die met een zijdelingschen blik op de getruffeerde schotels , ons verzekert , dat hij vooral zijne vrouw verzocht heeft , hoegenaamd geen omslag te maken ; - die huichelaar ! maar wij zijn opgebeurd door zijn woorden voor het oogenblik , en versmaden den troost niet van de geurige soep en zien onze eigen mismaakte gelaatstrekken niet meer in de pas zoo blinkende , maar nu besmette lepels ; - en wij buigen ons hoofd over de soepborden , en verdiepen ons in stil gepeins , ongeveer van den volgenden stichtelijken aard .Wij merken wellicht op , dat het tafelzilver gedeeltelijk geleend is , omdat er niet op alles hetzelfde wapen prijkt ; wij verdiepen ons in gissingen omtrent den prijs van de Madera , die de lijkbidder uit tranenfleschjes schenkt en op eene aandoenlijke wijze presenteert ; - wij verwonderen er ons over , hoe die A er toekomt een prachtig diné te geven , en vergeten , dat wij het hem zeer kwalijk genomen zouden hebben , als hij het niet had gedaan , en ons wezenlijk , in plaats van ‘ doodfamiliaar , ’ op een levendig discours en een stuk koud vleesch onthaald had ; wij zijn overtuigd , dat wij ons doodelijk vervelen en verder doodelijk vervelen zullen ; maar wij doen ons best om moed te houden , omdat wij weten , dat wij geene ‘ eeuwige woning , ’ zooals de Egyptenaren ze noemden , hebben in bezit genomen , en in het vooruitzicht op het soeperig gesprek , laten wij ons half geledigd bord gedwee door de lijkbidders wegnemen .