(1858) Al vindt men soms een handvol rozen , In late Najaarslucht geteeld , Zy missen ' t hartbekorend blozen , Dat door het Lentgebloemte speelt .Ontbloot van geur en frissche verwen , En op heur steel gedoemd te sterven , Vertreedt haar ' s Wandlaars wreede voet ; En geen der prille Herdersknapen Verwaardigt zich om ze op te rapen Tot siersel voor den zonnehoed .Gelukkig hy , die in die oogen Het vuur der teêrheid storten mag ! Gezegend is hy uit den hoogen ! Gezegend , zijn geboortedag ! Ach ! ' t Englendom nam blij ' te moede , Zijn wiegjen in hun trouwe hoede , En kuschte met een blijden lach , Dien ' t onder alle stervelingen In de eeuwige orden aller dingen Tot zulk een heil geboren zag .