(1896) Ik was een stille , bedaarde jongen , uitstekend geschikt om met meisjes te spelen ; haar broêrs waren veel te wild voor haar , en zusjes had zij niet .O , heerlijke kinderjaren , als de zon zooveel vriendelijker schijnt , de bloemen liefelijker geuren en de vogels schooner zingen dan ooit in later dagen , blijde tijd , als de vrucht van den boom der kennis nog niet geplukt en haar bitterzoet nog niet geproefd is , ik zal u nooit vergeten .Reeds nadert mijn winter , de sneeuw van den ouderdom dekt mijn hoofd , maar nog schiet mijn gemoed vol en dringen tranen van dankbaarheid in mijne doffe oogen , als ik aan u terugdenk , lichte levenslente , reinste tijdperk in het bestaan van den mensch .