(1918) De kelen van kinderen en meisjes zongen den naam : Al Zagal ! De jongelingen van de leerschool juichten naar de zon : Al Zagal ! De trompetten schalden en van de duizenden op den muur daverde : Al Zagal ! Dan draafde de jongere vorst uit de poort om den overwinnaar den vredegroet te geven , het geraas der menschen verstomde voor dit oogenblik .Maar toen zij onder de wuivende takken der dansers te zamen naderden , Abdallah Al Zogoybi en Abdallah Al Zagal , toen de strijdbare mannen de afgehouwen hoofden zagen aan de flanken der paarden , toen barstte de woeste vreugde , de menigvuldigheid der kreten verhief zich in éénen grootschen klank : Al Zagal ! De paarden sprongen en steigerden , de menschen op de daken wierpen elkander kwistig met bloemen en welriekend water , en toen aan het einde de buit verscheen , de landlieden en herders verbaasd onder het gejuich en het blatend vee te zaam gedrongen , schoot er door de uitbundigheid een bevend dwaas geluid .Gelijk een markt van vreugde bruiste de stad al de lange uren van het zonlicht .