(1640) sta op met dezen stoet , En spreeck vry overendt .wat pynight uw gemoedt ? Cornelia : De slaperige Nacht , van mankop overladen , Was ruim ten halven wege , en reedt met zachte raden , Die nimmer kraecken , stil en knickebollend neêr ; Als wy het eeuwigh licht , met geurigh voetsel , weêr Verquickten , naer den plicht , waer in wy noit ontbraecken .' t Vergulde koorgewelf , vol weêrglans , scheen te blaecken Van d ' onverzuimbre vlam ; en niemant loock een oogh , Maer zong , of las , of badt , en sloegh ' t gezicht om hoogh .