(1879) Dit werkjen - eene studie van ' t menschelijk hart , vergeleken met het hart van den Godmensch - bestaat uit een opdracht , eene inleiding , tien vertooningen , met zinnebeeldige printjens ( alweer van Philips Fruytiers ) opgeluisterd , eene aanspraak en de slotreden .Wat gemoedelijke eenvoud , wat geurige frischheid , wat beminnelijke naïeveteit in de volgende berijmde en rijmlooze toewijding van zijn boekjen ‘ aen den saeligen Stanislaus Koska van de Societeyt Jesu ’ dat oogelijn der heilige kuischheid , voor wien het oogelijn der kuische Nederlandsche Muzen eene bijzondere devotie koesterde ! ‘ O Saelige Stanislae ! Byaldien dat het seker waer ' , ' tgene de Heydenen eertijts gelooft hebben , dat degenen , die op dese werelt geleeft hebben in deuchden , náe dit leven veranderen in schoone sterren , die aen den Hemel blonken - o , wat een schoon Licht sout Gy daerboven wesen , Gy die in uwe groene jeucht vergadert hebt de verdiensten , waerover veel andere gearbeydt en gesweet hebben tot hunne grijse hayren .Och , hoe glinstert Gy voor de oogen van de Societeyt Jesu ! Wat klaer - blinkende straelen schiet Gy over het Rijk van Polen ! Hoe verlicht Gy Roomen met uwe deuchden ! O , wat een vier worden wy gewaer uyt die koude Noortsche landen ! Oversulkx soude my mijn eygen Herte van onbeleeftheyt overtuygen , soo ik dit Heylich Herte aen yemant anders quame op te dragen als aen U , die het Herte door de goddelijke Liefde soo had ontstoken , dat men dikwils genootsaekt werd natte doeken U in den boesem te steken , en alsoo den brant te blusschen en U te verkoelen .