(1864) V Hij .Uit den regen in den drop , het arme Brammetje ! Wij soupeerden te Baarn in het Regthuis ; maar hij , die zich den ganschen middag met dat vooruitzigt gevleid had , genoot er slechts den geur der spijzen en het gezigt van den wijn .Die onverzoenlijke wraakgodin ! ‘ Wat ik nog vergeten heb te zeggen , en wat eigenlijk het principaalste is , ’ merkt een van de ijverige priesters der Baarnsche Themis aan , terwijl wij er aan het dessert zaten , hij namelijk , met Albert , Otto en ik , ‘ er is meer gelijk dan eigen , en zoo ik uwen oppasser op straat ontmoet had , ik zou hem door een paar van mijn trawanten de poets betaald hebben gezet , die de student mij speelde .