(1908) O ' er die bulte se rug slaat die gloed in die lug van brande wat ver - weg kwijn , en doornbome fluister in die rooi skemerduister van gevare wat kom of verdwijn .Uit slote en plas , uit die geurende gras , stijg ' n danklied op ten hemel , en ' t is of ik hoor hoe die krekies se koor weergalm uit die sterregewemel ; waar werelde gaan op hul stille baan tot die ende van ruimte en tijd ; so , groots en klaar , staat Gods tempel daar , wijd - in sij majesteit .In ballingskap .