(1899) Het was noch nacht , noch dagh als ik nae buiten tradt , En liet al het gewoel van de verreze Stadt , En gingh nae mijne lust , gezelschap latend vaeren , Daer Febus bleeke glans speeld ' op de zoete baeren Van d ' Arno , die in zijn Kristal ontrent de kant Verdobbelde ' t geboomt van zijn begraesde strandt , Door yvrigh peinzen liet zich hier mijn geest verleyen , Soo dat ik naeuw kon schijn van waerheit onderscheyen .En zoo ik d ' eene voet voortzette nae ' t geviel , Soo wasser ' k weet niet wat , dat d ' ander achter hiel ; Terwijl my heel verbaest , zich schielijk quam vertoogen Een Vrouw , gewijnbraeuwt zwart , en zwart als git van oogen , Van lip en kaeken roodt , haer schoone vlechten blond , ' t Wel - riekend Hair getoeyt met een uitheemsche vond , Uitheemsch van maaksel ' t Kleedt , van verwen wast verscheyden , Heel zachmen Hals noch Borst , dan eensdeels alle beyde , Het weezen groots en preuts , niet lichter dan ' t betaamt , Sy zagh wat dertel maer zy was niet onbeschaemt .Aen haer besneên gedaent scheen ' t dat haer daegen waeren Niet min dan twee - noch meer dan vijf - en - twintigh jaren , Haer handt droegh Mirth , haer arm Fruit - hoorenen ten toon , Ook zaghmen op haer Pruik een kleene laure Kroon , Veel Jonghmans , die in spel en zingen eendracht houwen En mengen spel met spel en zangh van jonge Vrouwen , Die volgen achter aen , vermomt voor het gezicht , En melden vremde min en roemen Venus schicht , De zommige zijn bly , en zommige die klaegen , En beide geil en zeer jaloers in min te draegen .