(1871) Hier het donkere naaldengroen der mastbosschen , dat een ernstigen toon aan het gansche landschap geeft , daar weer het malsche groen der acacia ' s of de zilverige schakeeringen der berken , die zoo sierlijk zich verheffen tusschen het statiger loof harer zusteren .Op den nog vochtigen bodem een wilde plantengroei : een rijkdom van de bevalligste varens en mossen , afgewisseld door de geurige boschaardbei , door de alpenroos met haar glanzig blad , door blauwe klokjes .De boschgeur werd met wellust opgesnoven ; elke porie , elk zintuig genoot .