(1919) .' t Liefst gingen wij , mijne zuster en ik , naar “ Graesholmen ” - daar was nooit een mensch te zien - heel het groote woud was van ons ; de lange zomernamiddagen door zwierden wij over de vlakte , de weiden , door ' t gestruik , over mos en kruid , en laat kwamen we dan thuis , in ' t Vrouwensteegske , beladen met groote bossen zoetgeurende veldbloemen , kamperfoelie , enz .die we dan in tuilen verzamelden op de groote tafel van het waschhuis boven , en daarna wilden wij onze handen niet wasschen , omdat ze zoo goed roken van al die bloemen en al dat groen .