(1837) doch gij kent de Brieven van een ' Afgestorvene ; - streelde het u niet , den bekoorlijken weg van den Haag naar Haarlem eindelijk door een ' smaakvol vreemdeling naar waarde te hooren prijzen ? Eilieve , lees , na zijne beschrijving , de opmerkingen , tot welke dezelfde streek een ' letterkundigen Engelschman in 1780 uitlokte , en zeg mij , of de Volksregtvaardigheid , of wilt gij liever het Cosmopolitismus , geene reuzenschreden deed , sinds die dagen : ‘ Het is jammer , driewerf jammer van die prachtige , maar bestoven parterres , - aan deze zijde wasemt elke bloem , die voor goud veil is , hare streelende geuren uit ; aan gene vergiftigt elke stank , welke uit vaart of sloot kan oprijzen , den dampkring .Deze traagvlietende modderpoelen tarten al de magt der Vereenigde Provinciën , en behouden de vrijheid te stinken , in spijt der veelvuldige pogingen , om ze van vuilnis te reinigen .Maar misschien zeg ik te veel ; want ik heb er niet het minste gezag voor te onderstellen , dat men ooit eenige middelen aanwendde , om die schadelijke plassen te zuiveren .