(1920) En blauwe schaduw trekt langs glanzend geel De heuvel op : ' t is wel sentimenteel ; Een Lied , ook , ohne Worte - Juist : het tweede .II Zij zit naast me , en ik aai ' t gevlochten haar , ' T hartstocht ' lijk rood , voor mij gevlochten , blond ; En ' t gladde strijk ik gladder met mijn mond , En zijn metaalreuk ruik ik , diep en zwaar .Zoo ruikt het uit versch - omgeploegde grond , Als over wachtend land ' t prachtig gebaar Van gaande zaaier , machtig toovenaar , Zon , aarde en wolken oproept tot verbond .