(1888) In de geschiedenis onzer letteren zijn beiden Zondagskinderen , grootvader zoowel als kleinzoon .‘ De breede lanen , het statige lommer , de heldere vijver ’ van Nijenburgh mogen getuigen welke schoone dagen de Leidsche student daar met zijne blonde Aleide sleet , verzen schrijvend in haar bijbel ( Zondagmorgen 18 Februari 1838 ) ; de herlevende natuur begroetend aan hare zijde : ‘ Lieve , hoe schoon is de lente der aarde ! ’ jubelend , dat hij ‘ Donkre rozen schoon van kleur Gloeiende in de zonnestralen ’ - mag strengelen tot een krans voor zijne bruid ; dat hij ‘ Witte lelies , rein en blank , ’ ‘ haar ten smetteloozen praal ’ mag samenvlechten , dat hij ‘ geurige violen Met de kleine , paarsche kruin Onder mos en tijm verscholen , ’ op het pad zijner teedre zielsvriendin mag strooien .Het was in de jaren 1837 en 1838 , dat Heiloo ' s vriendelijke pastorie , waar Hasebroek als predikant leefde aan de zijde zijner zuster Betsy , het bevoorrecht middenpunt uitmaakte van het letterkundig verkeer , reeds vroeger geschetst .