(1896) Ziet terug , zoo ver ' t geheugen nog van ' t grijs verleèn gewaagt , Ziet vooruit , zoo ver verbeelding u op vlugge wieken draagt , Overal verheft de zonde , schaamteloos , ' t afzigt ' lijk hoofd , Overal volgt haar verzoening , God zij in Zijn Zoon geloofd ! Ziet , volwassen was de zonde , maar verzoening sliep in ' t hart ; Een herinn ' ring uit den hemel , uitgewischt door rouw en smart , Sliep als in de harp de toonen , eer haar ' s meesters hand bespeelt , Daarom daalde Hij op aarde , Hij , der Godheid evenbeeld ! Door Zijn hand gewekt verrees zij , overwon in elken strijd , Overwint nog , want verzoening duurt zoo lang als aarde en tijd ! - Neemt dan thans haar zigtb ' re teek ' nen , gij gevoelt hun hoogen zin ; Voor wien ' t licht des hemels opging , hebben zij den hemel in ! Brood en wijn verkondt vergeving aan ' t gezuiverde gemoed , ' t Is ' t geloof , dat de aardsche vruchten hemelsch voedsel worden doet .Liefde , God in voorspoed dankbaar , liefde , God in lijden stil , ' t Diep berouw dat weent en neêrknielt , d ' in den strijd beproefden wil , O voor hen zijn schaal en beker vol van onvergank ' lijk heil ! Maar wie hier onwaardig nadert , ' t hart voor lage togten veil - Menschen hatend - God bespottend , - hij weêrhoude nog den voet : Schuldig zou de onzaal ' ge worden aan des Heeren vleesch en bloed ! Moog ' Gij ons er voor bewaren , Gij , die alle dingen weet , Heil ' ge Vader in den hemel ! - Kind ' ren , zijt ge thans gereed ? ’ - ' t Ja ! der kleenen stikte in tranen , en hij las de beden voor , ' t Hart ontweld der vrome vaad ' ren .' t Orgel speelde , en naauw ving ' t oor De eerste klanken van den lofzang , of het lied rees naar omhoog : ‘ Lam , dat ' s werelds zonden wegdraagt ! zend uw vreê van ' s hemels boog ! ’ Bevend vulden ' s grijsaards handen kelk en schaal met wijn en brood : Tranen blonken in zijn oogen , toen hij ze aan de kind ' ren bood .