(1899) Sonnet .Waer ' t dat Juppijn ten hoof mij in sijn hemel baede , En op mijn coomste , met sijn trotse gesellin Oprees ' wt sijnen throon , om mij ' r te setten in , En voor mij fijn van goudt een taefel overlade Met goddelijcke spijs , en wijnen vol genaede , Daer sang noch spel ontbrack , en soeten reuck veel min ; En hij weeck wt de sael met ' t weeldich hofgesin , En liet mij daer alleen : mij dunckt jck ' t al versmaede .Maer waer Juppijn te vreên , dat hij u in mijn stee , Mijn vrouw , in sijnen stoel ter taefel sitten dee , En jonde dat jck stond en sach u lust genieten , Wel waerder waer mijn vreuchdt dan als geneucht en rust ; Soo lief waer mij uw lief , soo lust mij anders lust , En eensaem lusten sijn mij meer nauw als verdrieten .