(1838) Het midden gedeelte des Romans bevat de reis van Vathek naar Istakhar , en wij aarzelen niet , dit gedeelte eene der heerlijkste pastoralen te noemen , die wij kennen .Eerst eene prachtige be - schrijving van den optogt des Kalifs , toen de markt ‘ een onmetelijk bloemperk geleek , geschakeerd met de statelijkste tulpen van het Oosten ; ’ dan de togt zelf met de kantelende draagstoelen der Sultanes , uit welke de gesnedenen de verscholen minnaars ontnestelen : vervolgens de storm , de aanval der wilde dieren , de brand der wouden , waarmede de karavane te kampen heeft , en dan het onthaal bij den Emir Fakreddin met zijne aartsvaderlijke gastvrijheid ; de schoonen , die zich in het bad van donkerkleurig porphyr verkwikken , ‘ en hare armen zachtkens uitbreidden , als hadden zij het welriekend water willen omvangen , ’ en de schalksche trek , die de dartele prinsessen haren oppasser Bababalouk spelen , en het schoone landschap met die heerlijke menigte gebrekkigen zoo meesterlijk beschreven ( bl .80 ) : al deze schoonheden zwichten voor het uitstekende verhaal van de liefde van Gulchenrouz en Nouronihar .