(1862) Er ontbreekt geenerlei geriefelijkheid in deze kleine kamer , zeiden wij , en toch eene enkele blijkt te wenschen over ; gist ge niet welke ? Op gaan wolkjens zonder tal , uit de gedreven of gebeitelde zilveren doppen van dat velerlei meerschuim ; rond worden ze geblazen van de lippen der gasten ; och ! dat wij hier , in plaats van dat gemetseld gevaarte , ' t welk den ganschen dag warm blijft , maar tevens het vertrek benaauwd maakt , een open haard hadden ! Het heet Zweden minder bosschen of meer bevolking toewenschen ; hoe wij het laatste van harte doen ! Eerst als het hout hooger in waarde zal zijn gestegen , mag men zich vleijen van dien ochtend - en avond - brandstapel te worden bevrijd , die den ganschen dag en den langen nacht nasmeult .Leopold moet deze eigenaardige lucht gewend zijn , en toch , wat hindert hem ? Hij wriemelt heen en weêr ; hij houdt het hoofd op zijde , ‘ oef ! ’ - ziet gij het niet , een der jongere gasten heeft het gewaagd uit die veelvormige kistjens zulk een lang , zaamgerold stuk tabak te kiezen , hier en daar met roode en gouden draden versierd , dat wel bij toncaboonen schijnt te hebben gelegen , zoo sterk een geur verspreidt het .Cigaren heeten die dingen , eene West - Indische weelde , door Engeland gewaardeerd , Beskow weet haar zijnen britschen vrienden dank .