(1916) Ze zag de menschen , haar feestgenooten , aan - , met hen allen tezamen zou ze opgaan in feestelijke harmonie , in een blijden roes van eensgezinde levensvreugde .Tusschen bloesemgeur ruischte muziek , licht straalde van alle zijden - , de weeke , lokkende klanken vervoerden haar tot verlangen en zoet zelfbeklag - , ze had zich zoo gaarne tusschen de anderen begeven , die daar glimlachend en rustig praatten en drentelden .Maar ze dorst niets toonen .