(1902) ' t Licht was daar nog heel ver op de vochte weiden , verder dan hij zien kon .Toen kwam er een geluk zóó groot , dat het onbegrepen bleef , geluk om dat zonnelicht , om die weiden , die boomen , den wind , dien violengeur , den hagel , de donkerte - ook om de donkerte .Hij stond in stroomen geluk , niet te grijpen .