(1917) ‘ Hier is niets , dat Andersen ' s dichter - zenuwen schokt ; hier voelt hij zicht thuis en weeft er zijn veelkleurig weefsel van duizend - en - een - nacht .’ ‘ Alle gevoelens weet hem de plantenwereld te vertolken : weemoed bij het vallen der blaren , kracht bij het aanshouwen der zwellende knoppen , angst bij de bedwelmende geuren van de jasmijn .Hier ligt voor Andersen symbool bij symbool .