(1858) Hi diende hem ghetrouwelycke , want hi doorstack dien coninck seer vreeslycke oft hi woude oft niet en woude , dat hi doot ter aerden viel op die moude .Hi sprack : ‘ Villeyn , vuyl stinckende payen , ghi siet dat wy souden vlien ; ghy liecht , wy en hebbens gheen ghere ! wi zijn noch rustich in die weere ; ende u , vuyle honden , willen wi slaen ; ghi en sult ons so noch niet ontgaen .’ Die edel bisschop riep luyde : ‘ Montjoye ! ’ den fellen heydenen te vernoye .