(1919) Zijn verpleegster bracht hem dikwijls bloemen van de eerste klas patiënten , ook kwam er elken Maandagmorgen een mooie bos van de ‘ Olmenborg ’ .Dat stille , kleurende , geurende tafeltje was zijn oogenparadijs ! Waren de koortsen en pijnen wat gedaald , dan kon hij in de stilte van het witte vertrek al maar droomend kijken naar al die verschillende bloemvormen en bloemkleuren .Al kijkende was het voor hem als een stille muziek , hij droomde er zich allerlei fantasieën bij .