(1879) Leven en schoonheid zijn als de geheimzinnige lettergrepen waaruit zijn naam is gevormd ; zij toch zijn de klanken waarin de echo antwoordt op het roepen van dezen naam .Was daar ooit een dichter , van wiens dichterziele men met meer recht zeggen kon dan van deze : ‘ De roos van Jericho gaat open In ' t opgaan van den morgenstond , Zij heeft den koelen daauw gezopen , Het manna viel haar in den mond ? ’ ‘ Een heerlijke roze is deze dichterziel , een heerlijke roze wiegelende op den ranken stengel , uit duizende bladeren geschakeerd , bladeren vol leven en gloed , vol geur en kleur , met hun vol en krachtig purper het gouden hart insluitend en opbeurend te gelijk .Maar tusschen de bladeren schuilen paarlen vol licht en glans , paarlen uit den koelen dauw gestold , die een eeuwige frischheid beloven , een jonkheid , die in den brand der middagzon niet vergaat .