(1892) De bloem der gaarde ontplooit niet voor hem hare zwachtels om hare kleuren en geuren te bieden ; de bloem der aarde is voor hem het beeld der vergankelijkheid .De wedergeboorte der aarde in den liefelijken lentetijd doet zijn boezem niet zwellen van levenslust , van kracht , zelfs van dankbaarheid jegens den grooten Onbekende , wiens adem overal zuist en ruischt ; zij treft hem alleen als symbool van eene andere wedergeboorte , het menschenkind beloofd en verzekerd ..