(1888) Molière maakt zijn troepje tot fransche boeren uit den omtrek van Parijs , en het tooneel wint door het naïeve patois van Pierrot en zijne vriendinnetjes niet weinig aan natuurlijkheid en eenvoudige bekoring .Het is niet een pastorale idylle die Don Juan hier komt verstoren , zooals bij Tirso de Molina ; het is een stuk gezonde natuur dat hij met zijn geparfumeerden adem vergiftigt .De oude aardigheid van de lange lijst der vrouwen - die Mozart later in Leporello ' s aria zoo geestig vernieuwen zou - laat Molière achterwege .