(1858) Van tranen overstelpt , van diepen rouw bedolven , Naast de ondoorwaadbre zee die voor Gods aanschijn vliet , Stare ik , ô dierbre ziel , ontworsteld aan die golven ! U na , by ' t zinkend wrak dat ge achtloos achterliet .Gy , aaklig overschot waar op dees tranen vloeien , ( En ach ! met hoe veel recht koomt u dit offer toe ! ) Vergun , zoo immer traan een lijkasch mocht besproeien , Dat hier uws broeders hart zijn ' droeven plicht voldoe ! Voldoe ! En ach ! waar meê ! - Met roekelooze klachten ? Met klanken ? IJdle troost , die nooit een breuk genas , En die , zoo ze u te rug in onze omarming brachten , ô Zaalge , jegens u de snoodste misdaad was ! Voldoe ! Helaas , voldoe ! - Met dwaze plechtigheden ? Met reukwerk ? IJdle rook der blinde dweepery , Dien de Afgodist verzelt met onbezonnen beden , Die God ' onteerend zijn , en u onwaard en my ! Hoe ! zou mijn hand uw stof , uw ' God en Heiland honen , Hem , wien gy leefde en stierft , en wien gy eigen waart ! Die zelf uw hoofd omvlecht met onverwelkbre kronen , Voor ' s warelds aanvang reeds voor uwe kruin gespaard ! Ik Hemel ! zoude ik ooit , zoude ik dien God verzaken ! Ik twijflen aan zijn trouw , zijn zoenbloed , en genâ ! Neen , dierbre , Hy is God , die zalig weet te maken : Hy roept , hy trekt ; belooft , en koomt onfeilbaar na ! Van hier dan de ijdle praal van doodsche rouwgebaren ! Van hier die tranen zelfs , aan ' t broederhart ontprest ! Gy hebt volstreên , genoeg ! en ' t oog der Englenscharen Blijft met gevoel van weelde op uw ' triomf gevest .Gy hebt volstreên .