(1849) Ver achter ons , waar de ochtend bloost En ' t koeltje ontspringt in ' t blinkende oost , Lag , sedert maand en dag verlaten , Amboina ' s specerijengaard En Banda , ' t paradijs van de aard ; En voor ons , met zijn honderd straten , Lag de eilanddoolhof uitgespreid , Die naar Malakka ' s zeearm leidt .Wij telden van de handelsvloot , Die Heemskerk op die reis gebood , Nog slechts twee schepen bij elkander ; De Witte Leeuw , waarvan de stander Des vlootheers woei bij Neêrlands vaan , En de Alkmaar , beide diep gelaân Met d ' oogst der geurige Molukken ; En niemand dacht aan vete of strijd , Aan buitbejag noch lauwren plukken , Maar slechts aan d ' afgebeden tijd , Waarop , na lange afwezigheid , Elks voet weêr Hollands grond zou drukken .‘ Maar de ochtend verraste ons bij Sincapore ’ zou de bootsmansmaat gezegd hebben , in plaats van het prachtige , maar hier misplaatste couplet des dichters , dat wij overspringen .