(1903) Ik spreek hun aan , met beleefde woorden , met goede woorden , met zoete woorden , met zoete klanken ; met woorden van hoop voor later , met woorden van liefde , en met eene zindering vol genegen medelijden in mijne stem .Een nieuwe lucht walmt en geurt rondom hen .Een klare hemel gaat open en gloort boven hun hoofd ; en hun zoete ziel breekt uit , aldoor hunne ruwheid , in stille tranen en dankbaar woord , vol kiesche edele klanken : een vreemde stille vreugd en verwondering welt op uit de binnenkanten hunner ziel , omvat geheel hun wezen en draagt het omhoog .