(1874) ’ Toen de jonge dichter tot smart van geheel Nederland op jeugdigen leeftijd stierf , vlocht Ter Haar hem een schoonen lijkkrans en legde dien op de eenvoudige grafterp van het kerkhof te Roozendaal .Reeds de aanhef is voortreffelijk : ‘ Hier in de schaûw van lariks , beuk en linden , In d ' opgang naar der heuvlen kruin , Door de avondzon getint met wieglend licht en bruin - Hier moest gij dan uw laatste rustplaats vinden ! Niet aan den voet van ' t blonde duin , En ver van Haarlems bloemendreven , Waar ' t eerste lied der min door u was aangeheven , In Hollands rozentuin .’ Het gedicht , eerst in de Aurora van 1862 verschenen , later in de bloemlezing van Dr .