(1912) - En zoo brengt hij ons even later den zomeravond in den sneeuwnacht : ‘ naast de deuren , die versperd , steenen banken stonden , waarop de sneeuw in holten lag , door menschen uitgezeten in kalme avondrust , als het zomer - warm was ’ .Heel mooi , maar de sneeuw is gesmolten van de bank , en de deur staat open op de geuren van hooi en avondwind , - al is het maar voor één oogwenk ! - En dan gaat de kerk uit en de schamele liên blijken ‘ zonder pelterijen of glans van spangen op de borst ’ ..