(1887) .of geen snuffelende hond , Verraderlijk geslopen over ' t mos , Dat , dik en donzig , elk geluid verheelt , Met looze list , zijn wijkplaats heeft ontdekt .Door ' t hooge loover , dat zijn vlucht beschut , - Als ware in elken tak , wiens bladerpronk Van herfstlijk rood , scherp afsteekt tegen ' t blauw , Een geest gevaren , die beschermen wil , - Straalt , vonklend op der stammen rosgoud mos , Een zonnestraal , en valt op weidsch gewei , Vaalbruine borst en zachtgekromde knie .