(1833) .Ach ! voor mij verrijst geen morgen meer ! Dan zet een droeve weêuw zich bij den grafkuil neêr ; Drie weezen volgen haar met onbezorgde schrede ; - Zeg haar , dat ik genâ gesmeekt heb van den Heer ! Geef d ' oudste twee de hand ; wijs hun de blaauwe bogen ; Leer hun , dat God van daar het kwade ziet en wreekt ! Maar kus mijn dochtertjen , wier wang van tranen leekt , Ofschoon zich de onschuld zelv ' nog spiegelt in hare oogen , En zij een roos gelijkt , voor beter oord gekweekt ! Daarheen verwijst men mij ! - Mij , ' t onkruid van den akker , Door Regt ' renhand gewied ! - Schijnt hun het rood schavot , De kleine laddersport , de kortste weg naar God ? Ach ! waarom werd ik ooit uit de eerste sluim ' ring wakker ! Mijn moeder spelde mij een ander levenslot ! Wanneer de morgenzon de kleine stulp verlichtte , En zij , met zachten tred , naar ' t schamel wiegjen trad , Dat al den rijkdom borg , die de arme vrouw bezat ; Wanneer zij ' t groene kleed van ' t schomlend leger ligtte , En vrolijk met mij speelde , of vurig voor mij bad ; Als zij van Eng ' len zong , die om de kind ' ren zweven , Met lokken , blond als goud , en zacht , gelijk satijn , Met wieken , wit als sneeuw bij winterzonneschijn , Wier hand mij leiden zou in d ' uchtend van mijn leven , Opdat , schoon arm en kleen , ' k eens braaf en goed mogt zijn ; En zij , in ' t avonduur , van ' t jongsken mij verhaalde , Dat grijzen Eli hielp , hem ' t gouden reukvat bragt , Dat vroeg in ' t heilig Huis des Heeren hield de wacht , En op wiens jeugdig hoofd Gods gunst in volheid daalde , - Heeft zij gewis voor mij aan beul noch galg gedacht ! Mijn gâ ..