(1909) En toch , hoe dankbaar begroet men de poovere restanten eener antieke woudcultuur , die zoo niet overweldigend , dan toch rijker dan heden , de thans wel eens al te kale plekken in hoog - en laagland dekte .Te meer omdat de zuidelijke natuur , waar zij zich laat gaan , zooveel kleurrijker en geuriger kan zijn .De steenen drinkbakken langs den weg van Itéa naar Delphi omrankt en overgroeid met helder groen en roode papavers ; de duizenden bloemen opgeschoten tusschen de beschreven steenen rondom het Delphisch museum ; de vuurroode granaatbloesem van Kalauría , de blauwe amandelbloesem op Korfu , de cypressen langs den Kephissos , de zware woudgroei aan gene zijde van den Pentelikon , waarom lieten zij zulk een onuitwischbaren indruk na ? Waarom bleef de geur der accacia ' s in de stille avondstraten van Athene ons duide - lijk bij ? - duidelijk , helder en klaar als het geruisch van de stroomende fonteinen in het nachtelijk Rome ? De Delftsche maskerade van het afgeloopen jaar heeft de vereering der Medici voor de grootheid van Plato , uitgesproken in de oprichting eener Academie te Florence , den landgenooten op nobele wijze voor oogen gebracht .