(1699) Gy kund , Valere , wel staan vloeken schreijen , klaagen , Voor de oogen van myn zoon , hy zal u wel verdraagen : Want hy trekt hem niet aan de misdaân die gy doet , Terwy1 gy van zyn stam niet zyt , noch van zyn bloed : En die hem niet bestaat , die kan van zyn lauw ' rieren , Die hem , tot eeuw ' gen roem , om ' t manlyk voorhoofd zwieren , Geen eenig blad alleen doen vallen van haar lof .Lauw ' rieren die men zoekt te morzelen tot stof : Lauw ' rieren eeuwig groen ; en gy , gewyde blaâren , Die steeds dat heldenhoofd voor blikzem kan bewaaren , Gy zoud het van het zwaard des beuls af laaten slaan ? Romeinen , zoud gy hem zien naar ' t schavot toe gaan ? Hem , zonder wien dat flus was Romen niet meêr Romen ? Valerius zie , wat gy dryft : en schoon genoomen Het wierd alzo verstaan , en dat hy sterven most , Waar meent gy dat daar toe bek waam een plaats zyn kost , Hier binnen in de stad , waar dat in alle straaten , De lieden , tot zyn lof , by een noch staan te praaten , En daar me aan yder oord de weêrklank van ' t geluit Der stemmen hoord , die hoog zyn glory roepen uit ? Of zou die buiten zyn , daar hy flus heeft gestreeden In ' t midden van het veld , waar hy voor Romen heden Veroverd heeft een Ryk , en haar het haar bewaard ; Waar hy die drie versloeg .en waar men nu noch de aard Ziet rooken van haar bloed , getuige van de zeege , En van zyn eer en roem , die hy daar heeft verkreegen ? Waar wil gy dat men hem dan straf ? daar elk hem roemd ? En hem met eer en vreugd , en u met droef heid noemt , En schand , die slechts niet kund ' t geflikker in uw oogen Van de overwinning , en van zulk een eer gedoogen , En die uw nydig hart zo graag ontluist ' ren zag , Waar door gy met dit bloed zoekt zulk een grooten dag , Als immer Romen had , te ontzuiv ' ren en te smetten , Het geen dat Alba zelfs zal zoeken te beletten .