(1829) 4 , alwaer hy zig uytdrukt in dezer voegen : daer is nog een ander gebruyk onder de inwoonders der stad Tarnasset in Indiën , te weten de volgende : als eene vrouw weduwe word , houd zy , van den zelven dag dat haeren man gestorven is tot den vyftienden naer deszelfs dood , dagelyks eene groote maeltyd met haer maegschap en het geen van haeren overleden egtgenoot .Naer het verloop van dien tyd , gaet zy , op het kostelykste gekleed , en vercierd met peêrlen en edele gesteenten ( die in dit land met menigte gevonden worden ) , verzeld van haere vrienden , nae de plaets daer het dood lichaem van haeren man verbrand is : aldaer graeven haere vrienden eenen put in de aerde , zoo diep als dat zy lang is , rond den welken zy vyf of zes staeken in den grond slaen , daer zy een zyde kleed aen spannen ; waer naer zy in dien put een vuer van welriekende kruyden maeken , gelyk voor den man geschied is .In de laetste maeltyd eet de vrouw zoo veel betole ( eene gewas aldus genoemd ) , dat zy daer van byna dood is .