(1911) Het is eene bonte symphonie van wit en rood en geel en paars op een fond van onstuimig opschietende braambosschen , van diepgekartelde varens , van uitbundig gras , van fluweelzacht venushaar , die malkaar verdringen in jeugdige groeikracht en dollen groeineerst .En uit al dat groen , die planten , die boomen , die bloemen , stijgt een wilde , doordringende geur op , hoofdig en bedwelmend , sterk en zoet , die de lucht vervult , en in de zonnestralen wemelt en tintelt en leeft .Niet de minste rumoerigheid , niet het lichtste gedruisch ; geen windje roert , geen blad beweegt , en toch is alles vol leefte , vol innerlijke beweging en werkkracht .