(1645) Hy klapt van moedigheit zyn pennen tegens een , Misguntze ' t weiden niet , en vruchteloos braveeren , Terwyl hy vlamt om hem te zitten in de veeren , Te plonderen eerlang van zyne gladde pluim ; Zoo ras de kromme beck en klaeu , op ' t luchtigh ruim , Het aes bevalle , of dryf voor wint af , uit zyn oogen .Dus komenze afgestort , en stroomen uit den hoogen , Gelyck een binnenzee , of noortschen waterval , Die van de rotsen bruischt , en ruischt , met een geschal Dat dier en ondier schrickt , in diepgezoncke dalen ; Daer steenen , van de steilte , en dicke waterstralen , En masten , zonder tal , verpletten , en vertreên Wat tegens woest gewelt van stroom en hout en steen Niet opgewassen is .de heirspits treft den navel Der halve mane fel met roode en blaeuwe zwavel , En vlammen , slagh op slagh , en donderkloot op kloot .