(1809) Naauwelijks had ik moeds genoeg om hem te volgen ; doch hij wenkte mij bemoedigend toe , en ik ging naar binnen .De dikke wierookdamp omnevelde mijne oogen , En ' t hoog altaar stond in dien heil ' gen walm gehuld ; Door ' t statig koorgewelf drong juichend naar den hoogen Een hemelmelodij , die hart en oor vervult .Door rozen , zoet van geur , scheen sterrenglans te beven Van gouden luchters , elk gedekt met slikk ' rend licht , En , in dien hellen gloed door duisternis omgeven , Was ' t enkel schemering , waar ik mijn treden rigt .