(1857) Sprak ik niet als een geloovig Christen , ijverde ik niet als een wakker strijder voor regt en waarheid , leefde ik niet onberispelijk voor het oog der menschen , ja wat meer is , sprak mijn eigen geweten mij niet vrij ? - Had ik geen vrede met God door jezus christus , die mij al mijne zonden vergeven zou ? Was ik niet rijk en verrijkt geen dings gebrek hebbende ? En ziet - ik was arm , blind en naakt - versierd met een ijdelen waan , steunende op ingebeelde goederen - misleidde ik mij zelven grootelijks .En wie of wat zou dien blinddoek van mijn verbijsterde oogen rukken - wie of wat zou mij wakker schudden uit dit vreeselijke zelfbedrog ? - Geen menschenhand is zoo magtig , zoo getrouw - geen menschenoog ziet zoo diep in de schuilhoeken onzer kranke harten - daar is maar één vriend .- Kenner des harten is zijn naam - die dat vermag .