(1820) Wij geven ook geen proefje , vertrouwende het verlangen naar dit geheele bundeltje te hebben opgewekt , dat ons aangename oogenblikken heeft bezorgd .Blijf , bouman ! door nederigheid , dankbaarheid , tevredenheid en kunstliefde , steeds de achting waardig der Edelen , die u kennen , en onthaal ons op nog al geuriger bloemen en edeler vruchten , waartoe men u de gelegenheid niet late ontbreken ! Bij onze blijdschap over dit boeksken overvalt ons , onwillekeurig , de smartende gedachte aan het laatste Versje , waarmede van dam afscheid neemt van de Poëzij , in het 5de Deel der Mnemosyne .Wij vreezen , dat hij het gemeend heeft .