(1787) Men ziet , op de Rivieren van China , de Kormorans in diervoege gehalsringd , voor op de schuiten zittende , daar van afspringende , op een gegeeven teken , en welhaast wederkeerende , de vangst in den bek medebrengende , welke men daar terstond uitneemt ; deeze vischvangst houdt aan tot dat de Meester , voldaan over de vangst van zyn Vogel , den halsring afdoet , en hem vryheid verleent om voor zich zelven te visschen .Honger alleen zet den Kormoran tot werkzaamheid aan , luiheid en traagheid vertoonen zich zoo ras hy verzadigd is ; hy wordt zeer vet , en schoon hy sterk riekt en zyn vleesch een slegten smaak heeft , wordt hy niet altoos versmaad door de Scheepslieden , by welken de eenvoudigste en ruwste verkwikking dikwyls veel lekkerder smaakt , dan de keurigst uitgezogtste Lekkernyen aan onze kiesche gehemelten .Dampier getuigt dat de Kormorans , hoewel een sterken vischsmaak hebbende , vry goed smaakten , dewyl ze vet waren .