(1896) Maagd ! die in des jong ' lings boezem Nooit gevoelde drift ontsteekt , En in ' s grijsaards kouder harte Nog een zoet verlangen kweekt ! Sprei uw schatten over de aarde , Tooi haar weêr in Edens dos , Rijk aan bloesems , rijk aan bloemen , Van des winters kluisters los ! Als het woud weêr fier zal prijken Met de versch ontloken blaên , Heffen duizenden van zangers In het bosch uw lofzang aan ; Dart ' lend door de groene dreven , Nooit van vrolijk fladd ' ren moe , Zingen zij verrukt uw schoonheid In hun wildzang hulde toe ; Als het gras weêr mild ontsproten Zacht de vruchtb ' re vlakte dekt , En het vee , vermoeid van ' t grazen , Op dat dons zich nederstrekt , Bloem bij bloemkelk op de weide Zich in ' t licht der zon ontsluit , Galmt het al uw liefde en goedheid In zijn nieuwen heilstaat uit .Als de schepping , rein herboren , ' t Paradijsschoon weêr vertoont , Jeugdig , vurig krachtvermogen Weêr op berg en velden troont , Bosch en beemd weêr heerlijk schittert , In uw toovertooi gekleed , O , dan zingt de blijde landjeugd , Op ' t bemoste veldtapeet , Lagchend , dart ' lend , u haar lofzang , In een rein , maar kunstloos lied ! - Lente ! wraak mijn welkomstgroete , Lente ! wraak hun zangen niet ! Welkom , na de winterstormen , Welkom , na den winternacht , Maagd ! die ziel en zinnen kluistert Door uw gadelooze pracht ! Stort uw zegen over de akkers , Over veld en weide neer : En de pas herboren aarde Jubele in haar aanzijn weêr ! Werp zoo mild , als God den jong ' ling Kracht en moed tot hand ' len gaf , Heil en leven , licht en warmte , Van uw gouden zetel af ! Boog ' de zomer dan op vruchten , Die zijn gloed tot rijpheid stooft , Stoff ' de herfst op volle halmen En op geurig blozend ooft , Gij hebt , Lente ! ze ons geschonken , Gij dien wellust voorbereid , En aan u behoort de lofzang , Bij ' t genot dier zaligheid ! Zoo , zoo dankt in rijper jaren , Als ' t geluk zijn schreên omzweeft , Of , bij ' t woelen van de rampen , Deugd hem kalme ruste geeft , ' s Jong ' lings hart den eed ' len vader , Die in ' s levens lentetijd Hem tot reine braafheid spoorde , ' t Hart aan godsvrucht heeft gewijd .Dartel , Lente ! over de aarde , En waar ook uw voet haar drukk ' , Schep daar leven , stort daar zegen , Schenk daar wellust en geluk ! Voer het nokkend hart naar boven , Dat in ' s winters bangen nacht Om uw lichtstraal heeft gebeden , Naar uw zegen heeft gesmacht .