(1867) ’ In ‘ la Gaviota ’ heeft Caballero er zich met voorliefde op toegelegd , om te doen uitkomen al wat er schoons , liefelijks en schilderachtigs ligt in de ‘ aloude ’ volkszeden .De bouwvallen van een gewezen klooster en een vervallen fort , beide als ' t waren de personnificatie van vervlogen eeuwen ; een vredig landschap , de eentonig ruischende zee , een hoopje schamele landbouwers , een oude visscher , ziedaar de stoffeering van het kleine tooneel , dat zij aanvankelijk aan uw beschouwing aanbiedt .De kloosterbroeders zijn allen lang geleden verjaagd ; één hoogbejaarde monnik slechts , broeder Gabriël , is zoozeer samengegroeid met de plek , waar hij zijn leven sleet , dat hij die onmogelijk heeft kunnen verlaten .