(1912) Enkele deelen dezer romans ( de dijkbreuk en de vernieling der fabriek in Hanna de Freule ) toonen eenig talent ; doch overigens is talent er ver te zoeken .In een paar andere werken : Flikkerende Vlammen ( 1884 ) en Nemesis ( 1886 ) tracht Keller tevergeefs door bontheid van voorvallen en buitengewoonheid van toestanden , geschetst in een taal die afwisselt tusschen los en conventioneel , onze aandacht te boeien .In Haar Buurman ( 1898 ) keert hij terug tot het motief van De Neteldoekjes : fatsoenlijke armoede ; ook hier echter weet hij het groote niet in het kleine te toonen of het alledaagsche belangwekkend te maken .