(1904) Voor jou , voor ' t zuiverste , ' t liefste , ' t diepst voelende menschenkind , dat mij streelt toelacht , lonkt en de teederste vrijages van zinnen en geestespracht mij voortoovert op deze aarde .Wat ' n hoog uitgebloeide , rijk uitgegroeide ziel heb jij toch , wondermeisje ! Zullen ' t minnebrieven zijn , met ' n geur van dat jonge leven omzegend , dat daar opbloeit , wonderrood , als ' n bessenboom in ' t groen ? Neen kind , geen minnebrieven alléén .Het is de zang van mijn verlangen , de zang van mijn liefde , en héél veel van m ' n voelen bij den dood .