(1824) Van aanbelang werd het nu voor de aardrijkskunde , om verder de rivier na te sporen .Zulks gelukte ook den Heere oxley , hoezeer hij zich eene andere uitkomst voorspeld had : want , na drie maanden reizens ( van 6 April tot 7 Julij ) , bevond hij zich op den bodem van een uitgebreid stinkend moeras , waarin de Lachlan , na ettelijke honderd mijlen wegs haren bogtigen loop voortgezet , ja ook eene geheele vlakte van bij uitstek laag land overstroomd te hebben , het nu stilstaande water verspreidt , en zich geheel verliest .Voorwaar een verschijnsel in de Natuur , van hetwelk de vier andere werelddeelen geen bewijs dragen ! - Vrees voor rijzend water , gevoegd bij de ijdelheid om dieper te willen doordringen in dit onherbergzaam oord , waar mensch noch dier bestaan kan , dreef de reizigers terug , die , weinige dagen op eigen spoor aftrekkende , daarna meer noordelijk , of hooger op , naar het oosten koers zetteden , en , overeenkomstig hun oogmerk , dan toch met doorworsteling van velerlei gevaar en ongemak , aan de weliger boorden van de Maquarie aankwamen , van waar zij in Augustus op Bathurst over het gebergte tot de hunnen vertrokken , allezins gerust over de juistheid der geometrische waarnemingen , bij den uittogt gedaan en op de terugreis bevestigd .