(1649) 9 .Maar siet : ( ô ! Lieve - Maagd ) Ik draag u beeldenissie , ( Die my alleen behaagd : Dat niemand ( acht ik ) gisse ) Door ' t blaau asurig veld : Door bos , langs berg , en dal : Tot ik ( in u geweld ) Mijn leven eynden sal .10 .