(1911) Men zij dan maar wat men is en doorleve wat men beleven moet .En in de onverklaarbare natuur , vol schoone doch voorbijgaande en wisselende kleuren en geuren , morgens en avonden , waar het vaste niet te grijpen doch het verdwijnende te genieten is , daar vinden onze dichters hun hoogste bevrediging .Kalm nu geniet men : hartstocht , heeft men geleerd , is uit den booze en geeft verdriet .