(1906) En toen hij over smalle grachtjes , bijna gevuld door ' n turftjalk , kwam op de breede haven , waar grootsche pakhuizen en oude huizingen van koopheeren in slaap waren gezonken aan de stille kaden , vòelde hij zich toch met z ' n driehonderd twintig .Ja , in Rotterdam was dat wel niets , daar hadt - je meer , maar je zat dáár ook in de Nieuwe Vogelenzang ! En rook hij hier al niet de zee , die weeïg - zoute lucht van zeegras , mosselen , wier en drooggeloopen scharren , die heel speciale lucht van zijn Waddenzee ? Trok die boven - alles lekkere lucht hem bijna niet op ' n drafje voort , de haven langs ? Een brug over , even rechts , nog een brug over , en hij had ' t haast uitgeschreeuwd : daar lag hij , en daar luidde de Terschelling al ! Wat motregen en driehonderd en twintig : naar Aukje zou hij , naar de oude moeder , en naar Aukje ! In stormpas ging het de loopplank op , als legde hij beslag op de Terschelling , en knikte tegen den hem vroolijk herkennenden kapitein , als gaf hij permissie af te varen .Resoluut kroop hij in de voorkajuit , bonkte zijn zeelaarzen en bultzak op een bank , en wilde weer naar boven .