(1791) .maar ik raak nu geheel van mijn erf af , en dit is thans van meer belang voor u ; ook hier gaat het thans zoo lustig toe , als men ooit - niet bij eenen Hollandschen boer , - maar bij een Amerikaanschen Planter verwachten zou ; wat behoef ik mij dan nog met herïnneringen te vermaaken ? Het inlandsch gevogelte zelfs , even of het bewustheid hadde , dat hier een vriend van hunne vreugde en werkzaamheid woont , even of het zelf vermaak vonde , in de somberheid rondom de hut van eenen eenzaamen kluizenaar , te verdrijven ; dit gevogelte , dat zig , in den aanvang van mijn verblijf , zoo schaars liet merken , ten blijke dat het verlaatene oorden schuwt , en de gezelligheid bemint , dat het liefst leeft en dartelt waar menschen woonen , huppelt nu voor mij op de takken der boomen ; zweeft in den dampkring , en laat zijne onderscheidene toonen rondom mij in de galmende lucht klinken : en schoon zig geene betooverende nachtegaalstoonen uit Amerikaansche vogelgorgeltjens wringen kunnen , tog vormen sommigen zulk een lief eenvouwdig veldmuzijk , zulke losse wildzangen , dat zij de vrolijkheid des bevalligen zangers laaten hooren , en de mijne opwekken ; onder deeze gevallen mij de roodgebekte en purpervlakkige granadin , de bengalis en de fluitende merel , het allermeest : zij streelen mijne ooren , door hunne ongekunstelde toonen ; en daar , waar mijn gehoor niet door het pluimgedierte gestreeld wordt , daar ziet mijn oog tog , en het vindt vreugde in de onderscheidene pracht , waarmede de rijke Natuur hetzelve hier optooit ; wanneer ik de vuurroode kardinaal , de zindelijk gepluimde tacco , die met een groenen en graauwachtigen weêrschijn op zijne vederen pronkt , en zijnen naam telkens herhaalt ; wanneer ik de schoone , door levendig en zachter groen , door grijs en bruin getekende toucan in den top van eenen vruchtboom hoor fluisteren , of deeze vogels in groote troepen hoor aanvliegen ; of wanneer andere door groen of blaauw , oranje of roodgeverwde , door fluweele en zijde vederen bedekte vogelen , met ontplooide wieken voorbij mij heen strijken , terwijl de glans der zonne alle die kleuren met verdubbelden gloed doet schitteren ; en wanneer ik , weêr elders , den zachten gelukstoon van een minder aanzienlijk diertjen uit de geurige bladen van een digten oranjeboom hoor trillen , moest ik dan niet een norsch , ongevoelig , voor schoonheid en vreugde onvatbaar schepsel zijn , zoo dit alles geen invloed op mijne tevredenheid , onder mijnen arbeid , hadde ? het denkbeeld , dat schoonheid en geluk door de geheele schepping heerscht , geeft mij een zoet genot dat in haare aanbiddelijke oorzaak eindigt ; ' t is somwijl of zulk een schoone vogel mij toeroept : ‘ Zoo mild bedeelde uw hemelsche Vader mij , wat zal Hij voor u zijn ? ’ en mijn antwoord is dan een blijmoedig gelaat .XIII .