(1910) Want deze Megilla , waarvan de linten kleurloos verschoten en verrafeld waren , had in eigendom toebehoord aan Rabbi Akiba , en de wetenschap , dat die wonderlijke man daaruit op het Poeriemfeest het blijde verhaal van de moedige en godvruchtige Koningin had voorgelezen , maakte dat feest en het verhaal zelf voor hem te levendiger en te aantrekkelijker .En de oude , fijne reuk van den Cederappel , die het Loofhuttenfeest wijdt ! Daantje bezat een paar van die appels , verdroogd en ineengeschrompeld , en die bewaarde hij steeds bij zijn Megilla , opdat de fijne , gewijde cedergeur daarvan nooit zou wijken .Terwijl ze aten , vertelde moeder , dat de Rebbe bericht had , te zullen komen Megilla - lezen .