(1919) Een leger mannen , vrouwen , volgt uw laatsten gang , wat harpen en cymbalen klagen droeven zang , een vlucht van vanen wimpelt in den wind - maakt straten voor het gouden zonlicht blind .- Een zwoele geur van kleurge bloemenkransen zweeft zwoel omhoog naar hooge huizentransen die dicht met menschen als bij een ' s konings lijkgang reien , veel zachte vrouwen weenen , kindren schreien .Zooals de bloemen op de volle garven zoo allerhande kleur en stille varven dragen de mannen , vrouwen hunne lijfkleedij ; hun stille woord behoort een wereldrij van volken : en eene donkre klacht trekt hunne monden saam verduistert ' t schijnen van hun oogenraam .