(1895) In de nu aanbrekende periode van droomen en visioenen , waarin zonneschijn en stormvlagen , stilte en woest geraas , bleek daglicht en zwarte nachtschaduwen elkander herhaaldelijk afwisselden , bleef hij ronddwalen aan den ingang dier onverklaarbare gewesten , van waar geen resident wederkeert .Af en toe scheen het , alsof hij rechtdoor naar binnen wilde gaan , maar telkens gelukte het den dokter hem op den drempel tegen te houden en weer tot het leven te doen ontwaken - tot het leven van een klein , met kruitdamp opgevuld bamboehokje , welks wanden trilden onder de laatste losbrandingen van een verwoed nachtgevecht en waarin hij nu , met een vreeselijk voorgevoel van eigen toestand , den geneesheer over zich heen gebogen zag .‘ Wat - wat zegt ge er van , dokter ? ’ stamelde hij .