(1909) Zij stapte zwijgend nevens Rodolf en nu dacht ze niet meer aan ' t geen de weesmeisjes op dit uur doende waren .Hare oogen stonden wijd open ; de geur van ' t hout en de loovers vulde de lucht ; boven in de kruinen der groote beuken en overal in de diepten zat de donkerte der schaduw als eene geheimzinnigheid en beneden tusschen elke opening lag de zon op de groene bladeren als eene zee van goud ! Uit de verte galmde weerom eene holle stem : Es war , als hätt ' der Himmel die Erde still geküsst , dass sie im Blüthenschimmer von ihm nur träumen müsst ' .Het was als in een droom van wellust dat men hier wandelde en telkens als een nieuw lied aangezet werd bracht het eene nieuwe ontroering in Hélène ' s gemoed en ze herhaalde stil de woorden om er den zin van te genieten dien ze niet begreep maar die haar bedwelmde met een vreemden roes .