(1916) Samen nu gingen zij , een plechtig gaan , doordien ze beide zwegen ; en heerlijk was ' t om aan te zien , hoe Sjela , zijn voeten zettend , trachtte zoo hoog te wandlen als zijn sterkgezinde vader .En al den weg , en straks , ten geurigen avonddisch , dien Sjua , tot op ' t laatste zorgzaam zoo een moeder is , met stramme handen zelve nog had willen toebereiden , was Juda dralend met zijn woord en zwegen beiden .Toen de kranke strompelend in de deur der tent verdween en man en zoon alleen liet , hing de boomkruin boven hunne hoofden donker .