(1876) Wandelde men , als men het dal was binnengetreden , een kort eind tusschen het olijvenboschjen en het stroomende water , dan bespeurde men aan den oever van den Kefisos op grasrijken zachtglooyenden bodem een bekoorlijke hoeve door eeuwenoude hooggekruinde cypressen , platanen en pijnboomen omgeven , midden in een lusthof door den Kefisos bespoeld : maar niet alleen aan deze zijde strekte zich de tuin tot aan de boorden van het stroompjen uit ; zijn loop uit het binnenste van dat dal naar den ingang vervolgende , maakte het een bocht en besproeide ook daar de gronden , waarop de vrucht - en bloementuin , die de hoeve omgaf , aan dien kant uitliep : daar verhief zich de bodem van den tuin wat sterker glooyende en de beek vloot zacht murmelend onder heestergewassen en struiken door , waarin de zon haar licht deed spelen en de nachtegalen hun lieflijke tonen lieten hooren .Tusschen dezen hellenden oever en de landelijke woning stond midden onder prachtig bloeyende rozenstruiken een tuinhuisjen ; oleanders , myrthen en rozen , dicht ineen gegroeid , vormden een geurig priëel en boden den vermoeiden wandelaar eene gewenschte rustplaats aan .Niet te vergeefs ook zocht het oog daar de donkerroode bloem van den granaatboom .