(1804) Het is dan geen dwepery , wanneer men soortgelyke uitspanningen die by veele lieden een vierde van hun leeven wegneemen , afkeurt : want hoe veel geniet daarentegen de Christen wysgeer niet by de beschouwing der Natuur .- Hy ziet met verrukking het bevallige groen dat boomen en velden bedekt - elke plant , elke bloem trekt zyn aandacht , haar konstig samenstel , haare juist uitgetande blaadjes , die met alle mooglyke losheid aan elkander gehecht zyn ; terwyl elk blaadje met duizende aderen zoo kunstig doorweeven is , dat eene oppervlakkige beschouwing genoegzaam is , om aan dezelven den groote konstenaar van het heelal te herkennen - inmiddels aan een ' andere kant het geringste veldbloempjen zyn oog ver - rukt door haare schitterende couleuren , en haar fyn en konstig samenstel - hier ziet hy de nederige vergeet my niet tusschen het onkruid verschoolen , wiens kleine blaadjens zoo net zyn samen gehecht - dáár weder het veldviooltjen , wiens flueelig purper niet nagemaakt kan worden : dáár weder de konstig gewerkte Rhesida , welke tevens zyn gezicht en reuk streelt - in een woord , rondsom zich in het bloemperk vindt hy in elke bloem schoonheden te bewonderen , die hem gelyk gy te recht aanmerktet overtuigen , dat alle nabootsels der menschen slechts broddelwerk is , in vergelyk van dat der groote bouwmeester van ' t heelal : hy luistert met verrukking naar de toonen der philomeelen , die hun avondlied zingen , en hun wegsmeltende harmonische gezang deelt aan zyn ziel een zacht gevoel mede , dat hem tevens ernstig maakt , en zyn hart ook tot dankbaarheid aanspoort - slaat hy zyn oog naar het ruime luchtzwerk , alsdan ziet hy aan het zelve millioenen sterren flonkeren - en niets is natuurlyker dan dat dit schouwspel hem tot verhevene denkbeelden opleidt - zyn genot vernieuwd zich dus by ieder voorwerp dat zyn aandacht tot zich trekt - een sterrenhemel by voorbeeld , doet hem natuurlyk tot het denkbeeld opklimmen , hoe magtig en wys deszelfs Vormer is - ‘ hoe , ’ ( zegd hy tot zich zelven ) ‘ Hy , die den loop van zoo veel millioenen hemel - bollen regelt .Hy , die de maan aan het luchtzwerk plaatste om onze aardbol te verlichten - Hy , die hun aller loop bestuurd - zoo konstig bestuurd dat zy zich nooit tegen elkander schokken of stooten - dat de eenmaal vastgestelde orde der jaargetyde en van dag en nacht nimmer gestremd wordt - maar geregeld blyft voortduuren : ook deeze zelfde oppermagt slaat my gade - ik leef onder zyn wys en vaderlyk bestuur - aan hem betrouw ik dan ook veilig myn noodlot - hy waakt over my wanneer ik sluimer - hy slaat my gade en wendt de gevaaren van my af die my dreigen - dus kan ik gerust het levenspad bewandelen , dat hy my aanwees .