(1852) Loeit , met aklig schrikgeluid , De afgrond ginds u tegen , Als zijn kaak zich opensluit , Tilt het kruidje ' t hoofd er uit , En het wasemt zegen .Wien dan ' t gift in de adren sloop , Laat hem ' t kruidje rieken , Zoek ' hij ' t , waar zijn voetpad loop ' , ' t Is het bloempje van de hoop , Plukt het , arme zieken ! ' t Is dat bloempje , rein van fleur , Argloos in ' t bekoren ; ' t Is dat bloempje , zoet van geur , Groen en onvernist van kleur , Zonder valschen doren .Neemt en tast en riekt het vrij , Kweekt het in den boezem ; ' t Opent zich , hoe guur het zij , En bemaalt het barst getij Met verjongden bloesem .