(1917) Het huwelijk van Anna Martens had de bewoners van de straat evengoed aan ' t praten en in verdeeldheid gebracht als de eigen huisgenooten ; rijkdom werd haar voorspeld en ontgoocheling ; ze zou later haar ouders een rustigen ouden dag kunnen koopen èn wie weet hoe gauw weer als gescheiden vrouw bij den armen schildersknecht inkruipen ; ook Martens ging over de straat ; die zou nu wel gauw patroon worden en trok misschien meer van de partij dan zijn dochter ; ' n vrome broeder , die in de kerk zich ' t aardsche slijk tegenbidt en stiekem de kat in ' t donker knijpt ! z ' n eigen vrouw had immers vroeger ook bij den rijkdom gediend , wie weet had - ie toen al op ' n kruiwagen geloerd ; nou probeert - ie ' t met zijn dochters ; laat ' m maar loopen die trapleerartist ; kozijnen verven is nog zoo ' n kwaad vak niet , dan heb je den tijd om naar binnen te gluren en na taxatie je ' n schoonzoon uit te kiezen ; voor Stien zou - ie er ook wel een op ' t oog hebben al ! de dieje verstond zijn vak ; was fijn - en grofschilder tegelijk ! Binnen bij Martens was de woning vol volk .Er werd doelloos heen en weer geloopen , gedraafd en geschreeuwd ; tot ' n gesprek kwam ' t niet , noch vóór , noch achter ; ' t wachten was op den bruigom en diens familie ; de mannen bleven in de huiskamer , dicht bij de frissche lucht van het tuintje , de vrouwen liepen elkaar in den weg bij de bruid .Ze durfden het vóórkamertje niet verlaten uit vrees ' n vertrouwelijke uitlating over de Huybooms te missen , want Anna , ' Stien en hun moeder overbluften elkander met nieuwtjes over de nieuwe familie .