(1881) ’ Ja ‘ Welkom , Welkom ! ’ zoo ruischt het steeds voort : ‘ Welkom in het goede land , waar trouw en eenvoud wonen , waar men de grijsheid eert , en liefde ' t cement blijft waarmee men zijn huisaltaren bouwt .’ En als nu ten slotte den jongen burgervader nog uit volle borst een heilbee worden toegezongen ; den wensch : dat hij de schoonste bloemen zal plukken in den gaard van zijn ambtsen huwelijksleven : ‘ Echt Betuwsche rozen ; jasmijns , anjelieren , Lieflijk van kleuren ; En , met haar geuren Zoet , als wanneer haar de dauwdroppels sieren .’ dan wuift meester Lucht , steeds de maat slaande - met den vinger tevens naar de zij van een mooi blond boerinnetje , en , Leene Braks - meester ' s kleindochter - verstaat dien wenk : Een groote bloemruiker dien ze onder haar hagelwit voorschoot verborgen hield , te voorschijn halend , treedt ze - vluchtig blozend - uit den kring naar voren , en biedt den jongen burgervader , met een soort van schok - die voor dienaresse moet gelden - de bloemen aan , terwijl de slotregels van het lied nog krachtig en welluidend klinken , en het welkom , welkom herhalen .