(1860) En nu , zullen wij het bekennen , dat ook dit maal de nadere kennismaking met het bundeltje ons teleurgesteld heeft ? Zie , het is onaardig , wanneer iemand ons een fraaijen ruiker aanbiedt , hem eene aanmerking te maken over de bloemen , die wij er in missen , in stede van te danken voor wat wij ontvingen .Maar hoe , indien deze ruiker wordt aangeboden als de keur van den hof , en niet maar als een bloot kransje , vlugtig geplukt ? Mogen wij dan niet scherper toezien , en als zoo menige bloeijende en liefelijke plant daar buiten ons oog treft , waarvan wij te vergeefs in onzen ruiker de vertegenwoordigers zoeken , zullen wij dan den gever niet twijfelend aanzien en zal niet de vraag op de lippen komen : of hij wel waarlijk den geheelen hof doorging om de keur van bloemen uit te lezen , dan of hij in een half vergeten hoek een handvol opzamelde ? Maar laten wij de beeldspraak varen .De heer ten kate zegt dat het niet in zijne bedoeling lag of ook kon liggen , een volledig overzigt van de vreemde literatuur te geven .