(1859) Liefde tot het vaderland .Hy spreek van ' t Vaderland te minnen Die aan den Ouderlijken haard , In ' t luw verdek der Zanggodinnen Den Oogst van vaadren arbeid gaârt ! Wien ' t Vaderland zijn ' wieg met rozen , Zijn ' rinkelstoel met tijdeloozen , Zijn jeugd met geurig ooft bestak : Die wat verbeelding mocht betooveren , Die wat zijn vlijt hem deed veroveren , Genieten mocht in ' t vredig dak ! Ondankbren , zoudt ge een ' grond vergeten , Met wellustbloemen overspreid ? Uw hart zich - zelf gelukkig weten , En weigren blijk van dankbaarheid ? Ge omhelst de kniên dier teedre voedster ; Uw heilstand dankt zich die behoedster : Aan haar behoort gy , en geheel .Ga henen , schenk haar bloed en leven ! Wat kunt gy meer dan wedergeven ! Geen stroomend bloed is hier te veel .