(1858) .? IJdel vragen ! Hun lofgalm streeft van reê tot reê Langs de immer ondoorstreefbre zee , Op gloriewieken rond gedragen ; Wier luit als Poots , als Vondels klonk ; Wier hoofd met hun lauwrieren blonk .Maar ik ? - Wanneer mijn Lente bloeide , By ' t weemlen om des Pindus voet , Wanneer by ' s levens morgengloed Mijn ader onbekommerd vloeide , Dacht mooglijk mijn verblinde waan Het pad des bergtops in te slaan .