(1895) De precieuse artisticiteit dier verzen kan misschien alleen den smaak zijner Parijsche vrienden streelen ; voor andere lezers blijft de bekoring van symbool en klank allicht verborgen .Maar dit begrijpt ieder , het is geen Parijsch , het is een Vlaamsch temperament dat spreekt uit regels als deze : En l ' eau tiède des yeux tranquilles combien j ' ai Souvent , le soir , plongé mon visage et nagé Dans leur silence , vers une rive inconnue ! Nul trouble dans les yeux à cause de mon âme , Tant elle nage doux , tant elle insiste peu , Et soudain se libère en leur infini bleu , Devenue une brise , un parfum , une flamme .En toen hij , in het laatste voorjaar , voor het voetlicht der Comédie française zijn delicaat gesponnen drama Le Voile liet opvoeren , toen was het alweder door een vizioen van daar ginder , door een zonderling verlangen dat , in zijn Gentsche jaren , den dichter heeft gekweld , door het décor eener Vlaamsche woning , met den kerktoren en het klokgelui van Brugge achter de vensters , en tegelijk door zijn zoetvloeiende poëzie , dat Rodenbach het Parijsche publiek heeft weten te bekoren .