(1905) maar dat is niets , we zullen het gauw hier wat warmer maken ’ en Jan trok zich haastig los , hief de pan op en stompte met zijnen voet eens rakelend in ' t vuur zoodat de dansende sperkels in wild gezwirrel den schoorsteen invlogen .‘ Jongen , ik geloof dat gij het bakken ook ievers geleerd heb , ’ wedervoer het vrouwken en bezag gerend den reukigen koekebak waar hier en daar reeds dampige blaaskens asemend opklommen en een lauwzwoele smoor in mistige walmkens omhoog kroop .‘ Ja ' t , ja ' t , ’ zei Jan gauw toestemmend , ‘ dat is vaderlike kunst en mijn moeder zaliger mocht ze geren ; ' k zal u straks eens doen proeven , vrouwken , hoe ze dat in ons land tot nen zuiveren smaak weten te krijgen .