(1876) Hij kuste die vurig , en mijmerend en zwijgend volgde hij den weg , dien zij hem leidde .Daar tikte zij aan de deur eener kleine stulp , maar zoo die zachte klop de bewoners daarbinnen van de komst eener gewenschte bode verzekerde , zij rukte tevens Keno uit zijne gepeinzen .Hij greep driftig hare hand , als wilde hij het reeds gegeven teeken nog achterhalen .