(1769) Ik sla het oog in ' t ronde ; ik zucht ; ' k hyg naar den nacht : De nacht is noch verre af .Wie kan , ô hitte ! uw kracht , Uw felle foltering verdraagen of verduuren ? Hoe traaglyk spoed de gang der hevigblaakrende uuren ! Driewerf gelukkig hy , die van den gloed der zon , In schaduw van ' t geboomte , of by een frissche bron , Of door een koele grot beveiligd , is ontheven ! Wees welkom , loofryk bosch ! bekoorelyke dreeven ! ô Essen ! eiken , die met dichte takken suist ! Uw lommer streelt myn ziel , terwyl gy lieflyk ruischt .Zo word een hert gestreeld , zich baadende in de plassen .