(1917) - Hij is die verre helderheid , Die blauwe hemel , die zich welft over onze blijde dagen , - De nacht is somber en onze droomen dwalen eindloos , onze liefde Zingt eindloos , wijl eens lentewind woei om ons , en de stem van God Om het stil beeld van onze liefste zong , toen geen vogel zong ; Toen werd in daglicht eeuwigheid geboren en nachten werden schoon Van zachte droomen , onder wacht van sterren die als dood Zoo ver van d ' aarde staan , die beven in onze oogen , En onze laatste droom doen vleugelen naar het licht .XXIV Ik luister naar een lied dat zwelt en klaagt , Ik hoor een andre zang , donker en zwaar nabij , En licht wordt het liedje gefloten dat zwelt in weemoed , Het is soms zoo vredig en zacht als een lam op de weide , Dan rijst het en klinkt als de roep van de goede herder , Dan ruischt die andere , donkere , dreigende zang zoo machtig , Dat doet de zware vloed van de zee die bruisend aanspoelt ; Zonlicht en wolkenschaduw spelen in de zacht - groene weide , Het jong - blanke vee speelt en dicht bij de lage kust , Is mijn heuvel waar ' k droom en ik weet lang de zon zinkende , Doch zie haar nauw , die zoo rood in de golven sterft ; De zee is nabij , dreigend en rustloos , de vloed al hooger , En het lied van de herder droomt en verluidt als een klacht die sterft , - In mijn droom - weide dwalen minnaar en liefste tezamen , Wijl het licht uitgaat en de geluiden na - tonen in schemer , De zang van mijn liefde is de drang van de zeevloed , zoo onweerstaanbaar , De zang van mijn liefde is uw ver zacht gefluit , goede herder .XXV ' k Bevaar het kleine schip dat met de golven vecht , Ik sta zoo lang op ' t dek , ik hoor het razen nauw , Ik ben zoo stil en klein , ik wil een koning zijn .