(1859) ) O Schoonheid , hoeveel schooner blinkt ge nog , Door ' t sieraad , dat de trouw u slechts kan geven ! De roos is schoon , maar schooner dunkt ze ons toch Om zoete geuren , die haar kelkje ' omzweven .Ja , de eglantier heeft verwen , die in gloed ' t Welriekend waas der rozen meest gelijken ; Zij dartelt even weeldrig aan den vloed , Waar zomerzucht heur zwachtelen deed wijken ; Maar ' t is zich - zelf dat zij bestaat en praalt , En , onbemind , kwijnt ze onbemerkt ook henen , Wijl ' t roosje ' ons nog op zoete geur onthaalt , Als reeds heur bloei in ' t sterven is verdwenen .Zoo , Minlijkste , als uw schoonheid is vergaan , Hef ' k van uw trouw nog in mijn liedren aan ! 7 .