(1862) Daar is een geheim in den morgenstond voor al wie hem op het rijkbevoorrecht Java heeft leeren liefhebben .Alles lokt met onweêrstaanbare kracht naar buiten , alles streeft , om de drukkende hitte van den vervlogen dag en nacht in den lieflijk geurenden morgenwind te vergeten .Des daags , als de loodzware stralen der tropische zon het oog verblinden en de borst benaauwen , als het fijne brandende stuifzand den voet verschroeit , als geen enkel tochtjen de lucht beroert , als de waayers der klapperboomen in melancholische ruste ten hemel wijzen , als de uitwaseming van plant en vrueht den dampkring met scherpe , bedwelmende geuren bezwangert , des daags doet het javasche landschap met zijn eeuwigen zomergloed zich te machtig , te geweldig , te hevig voor , om op de warmste sympathie van hem te kunnen rekenen , die in minder gezegend oord geboren , slechts de trage stralen van Europaas noord - wester zonne over zijne kindsheid en jongelingsjaren zag opgaan .