(1861) ‘ Vader , vader lief ! ’ kermde zij uit het diepst harer ziel , ‘ verstoot mij niet .’ Jacob Levi boog zich vol liefde tot zijn kind neêr ; zijn hart was vol droefheid ; reeds meende hij de vleugels van den engel des doods boven zijn hoofd te hooren ruischen , die reeds vijf malen gekomen was , om de bloesems van zijn huis weg te maaijen .Was het nog niet genoeg ? Esther was zelve ook zeer bewogen , zij hielp Bloempje van den grond opstaan , en sprak haar met zachte woorden aan ; ried haar naar bed te gaan , om hare opgewekte zenuwen tot bedaren te brengen .