(1822) Zoo staat het , bij voorbeeld , met een groot deel dezer plaats , welke wij , ook om de schoonheid , geheel zullen afschrijven : Zeg mij , wat wezens in ' t beweeglijk heer dier hemelen Gevoelen , danken , en schier stofloos , ' t licht doorwemelen , Waarmeê ' t gevoed wordt .Meld me , indien ' t uw taal vermag , Wat teelt van Englen of van Goden , met den lach Van zuivren wellust op ' t gelaat , van ijver blaken Om hun geluk , en deugd , en kennis te volmaken ; Hun lichtgedaante en gansch doorschijnbre rozenkleur ; Den glastoon hunner stem , den waasmend ' ambergeur , Die prikklend voortstroomt uit onzigtbaar krinklende aderen , Wanneer ze in dartle liefde elkander spelend naderen , En , zalig zwijmende in het heiligst mingenot , Zich - zelf verliezen in de liefde van den God Der scheppende Natuur , vol Godlijke gedachten , Van ' t wakendste besef der vrije levenskrachten Doorgloeid , en telkens aangeprikkeld door den lust Die geen verzading kent , en nooit wordt uitgebluscht ! Geen schaamte of minnenijd , geen zelfbedoelend blaken , Ontadelt ooit den gloed van hunne minvermaken .Één echt vereenigt ze alle .