(1809) .' k Dank u alles , broederliefde ! Meer , dan aardsche zaligheid ! Ja , edel zusterpaar ! gij kunt gelukkig maken , Gij zijt de beste gift , die ons Gods liefde biedt ; Wel hem , wien gij de borst doet blaken ! Wel hem , die u volop , die zuiver u mag smaken ! Rampzalig , die u nooit geniet ! Waar gij den boezem doet ontgloeijen Door ' t loutrend liefdevuur van uwen zonneschijn , Waar gij de beek van troost laat vloeijen , Die ' t plantje van de hoop verkwiklijk mag besproeijen , Daar zal de bloem der vreugd met Edens geuren bloeijen , Daar mag reeds de aarde een Hemel zijn ; Waar gij geen harten door uw ' heilgen band moogt boeijen , Daar kan geen kracht , geen moed , geen deugd , geen grootheid groeijen , Daar is deze aarde een rampwoestijn : Ja ! uit uw volheid stroomt , langs duizend vruchtbre wegen , In ' t hart des stervelings een Hemelartsenij ; Ja , in uw volheid is het hoogst geluk gelegen , Geen heil wordt zonder u verkregen , ' t Heelal biedt zonder u geen ' zegen , Geen rijkdom , aanzien , magt heeft zonder u waardij ; Gij zijt de Godheên , die ik huldig , U ben ik alles - alles schuldig ..