(1859) Hy hoort in ' t eenzaam dal zijn runderdriften loeien ; Perst zuivre kruik by kruik met nieuwe honig vol ; Ziet emmer , kuip , en mout van vetten zuivel vloeien ; Of scheert het waglend lam , dat neêrbuigt van de wol .Of heft de Herfst het hoofd , met rijpend ooft omkronkeld , Na ' t zomerblaakren op uit aardrijks drooge korst , Hoe lacht hem ' t blosjen toe , dat op den appel vonkelt ! De druif , die ' t purper trotst , en dorsten leert naar dorst ! Nu lust het hem , zijn leên in ' t spichtig gras te vlijen ; Dan strekt hy ' t moede lijf in ' t lommer van d ' abeel ; Daar ' t klaatrend water ruischt , en onder ' t nederglijen Den zachten sluimer noodt by ' t tjilpend boschgekweel .En , zoo een strenger lucht met gure wintervlagen En vlokken zwervend ijs , den hemel houdt bezet , Hy past , met brak en wind den ever op te jagen , En drijft den loozen vos in ' t loos verborgen net .