(1909) Die adem rijst ook nu , Maar als violengeur in het hooge onkruid , Vullend met klaarder licht en roode lucht , Hevig doch zacht , de rotsen en de wouden In ' t rond .Hij voedt den snel - groeienden wijnstok , Slangachtig kronklend , en de donkre klimop , Vast aan elkaar wild vlechtende , en de bloesems , Knoppend , ontbloeid , of welkende van geur , Die wen de wind erdoor stroomt hem besterren Met stippen kleurig licht ; en heldre gouden Vruchtbollen , hangende in hun eigen hemel , Die groen is ; en , door aderige blaadren En amberkleurge stengels , het gebloemt Welks purpren en doorschijnge bekers altijd Te schuimen staan van hemeldauw , den drank Van geesten .En hij kringt in ' t rond , gelijk Van middagdroomen zacht - wuivende wieken , Kalme en gelukkige gedachten wekkend , Gelijk de mijne , nu ge in eer hersteld zijt .