(1842) Ondertusschen , in eene der zalen van het graeflyk verblyf , van welke zael de vensters op eenen bloemhof uytzigt hadden , stonden , op eenen arduynen balkon wiens sieraden in geslagen yzer blonken , Guido , graef van Vlaenderen , en Simon Bette , eenen der deftigste en onafhangelykste edellieden van Gend .Den zoeten geur der pas ontlokkene bloemen , de zacht kittelende uytwasseming van zoo vele welriekende kruyden met welke de bedden van den hof bezaeyd waren , rezen op tot by de doorluchtige redekavelaers .Het gesprek , welk tusschen hun begonnen was , scheen ernstig te zyn , en aen de gebaren van beyde sprekers zou men gezeyd hebben dat zy over belangryke zaken handelden .