(1710) Het gezelschap is vertrokken : Speelnoods schud nu uit de rokken , Neemt het kroontje van de Bruid , Trekt haar onderzieltjen uit , Maar past dan ook straks te scheiden , Laat haar blyven met haar beiden , En Frans met zyn Ziel alleen In zyn heilige gebeen .Wilt den Bruigom dog niet keeren , Want hy ruikt de Bruit haar kleeren Van Civet en Amber grys , En van kostelyker prys , Van het zyde - wormen braaksel ; Zo een kleet van Hemels maaksel Vol perfuim uit een mortier , Wel gedroogt by ' t Priesters vier : Heer die Frans zoo eens zag pronken ! Hoe zouw men die man belonken , ' k Wed dat hallef Rotterdam Datelijk te voorschyn quam .Daar mee gaat de Bruid te bedde .