(1914) Freek de Duvel grinnikte pervers .Hij hield ervan half bewustelooze kerels , die geen schraag meer konden verroeren , nog platter te beuken of een brandend saffiaantje op den ruiker te planten ; of een aangestoken kaars boven den neus van den gevallene te binden , tot hij ‘ bijtrok ’ .- Es knijse , hoe gauw ze satans snuffele , .