(1900) ‘ Dag , Mijnheer ! ’ En Van Doren , stil - lachend , zegt tot zichzelven , als hij heengaat : ‘ Nu ! Dat is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken , al is ze ook nog zoo fluweel - zacht ! ’ Hij keert met haar antwoord tot Gustaaf terug , en daarmede wordt aan diens liefde de doodsteek toegebracht .Neen ! zoo koud , zoo gevoelloos beantwoord te zien zijne vurige betuigingen in den koepel op ‘ Schoonoord ’ - dat is méér dan hij lijdelijk kan verdragen ! En hij rukt het goddelijke beeld zich voorgoed uit het hart .Hij zal voortaan hetgeen geschied is gaan beschouwen als een droom , die wel verleidelijk schoon is geweest , doch die bij het ontwaken niets heeft nagelaten dan eene vage herinnering aan een onbereikbaar ideaal .