(1894) Ver over de vlakte , waar de groote vuurberg zich verheft , zag men ter zelfder tijd zonderlinge dingen geschieden .' t Was een nacht van helderen starrenglans , en de eenzame wandelaar , die de nachtelijke koelte tot reizen bezigde , werd plotseling in zijn gang gestuit door het doffe ruischen van waterstroomen , die van de bergen naar het dal spoedden .Weldra was de oppervlakte van de vallei met water bedekt .