(1916) Ik zag de schoonheid , en de zoetheid aller dingen , en sprak : Wat zijt gij schoon ! Toen hoorde mijn gemoed : Dat zijn wij ook ; maar hij , van wien wij ' t àl ontvingen , is duizendmaal zoo schoon , en duizendmaal zoo zoet .En dat zijt gij , mijn Lief ! Zou ik u niet begeeren ? Is hier een Lelieblad op aard zoo blank en fijn , wat moet , o eeuwig Goed , o aller dingen Heere , wat moet de witheid van uw zuiverheid dan zijn ! Is ' t Purper ook zoo schoon der Rozen die hier bloeien , bedauwd met Paarlen , als de Morgenzon haar groet ? Hoe moet het Purper van uw Majesteit dan gloeien ! Ruikt hier een Violet zoo lieflijk en zoo zoet , als ' t Westewindje door de Hoven zacht gaat weiden , zoo ik het menigmaal bij koelen morgen vond , wat moet zich dan een reuk door ' t Paradijs verspreiden , zoo liefelijk vloeiende uit uw vriendelijken mond ! Is hier de Zon , gelijk een Bruidegom gerezen , zoo schoon en blinkende op het hoogste van den dag ? Wat moet uw aangezicht dan klaar en helder wezen ! o God , mijn schoonste Lief ! dat ik u eenmaal zag ! Goddelijk antwoord .Zalig zijn de reinen van hart ; want zij zullen God zien .