(1898) Stemmend met mijne ziel , Luid en krachtig kweelde de grijsbruine vogel voort , Met zuivre ongedwongen tonen zich verspreidend , vervullend den nacht .Luid in de pijnen en ceders duister , Klaar in de klamme frischheid en den moerasgeur , En ik met mijn makkers daar in den nacht .Wijl mijn blik bleef gehecht in mijn ontsloten oogen , Als op lange panoramas van visioenen .