(1911) Slanke armen zich buigen en strekken , Glans glijdt en wat schuim bruist er mee , O duivel noch god kan hen wekken Uit sluimer die wiegt met de zee .Zijn ' t uren of dagen ? - Zij naadren ? - Reeds dobbert ten teeken een vrucht , Met wonder - gevormde blaadren , Getint als een najaarsche lucht ; Dan hooren zij hoog in het gouden , Breed - ruischende , vleugelgerucht , Een vogel , een nimmer - aanschouwde , Den geur van een woud in zijn vlucht .Heil boden ! Zal hun dan gelukken Dat nooit door een mensch is volbracht , Aan sterflijken boezem te drukken Wat boven de sterren ons wacht ? Mat aarzlen hun slagen , zij zinken , De wieg voor hun vreugd wordt haar graf .