(1890) - Eene halve eeuw later werden de verstrooide blaadjes , met welke wij u bezig houden , - heugenissen der Anglo - Saxen uit de dagen van Alfred de Groote - overleveringen , waaraan de Normandijers in milder bedeelde luchtstreek dan de nevelen van het krijtgebergte het oor hadden geleend , - gedachtenissen der Engelsche en Schotsche meistreels , die de skalden en de barden waren opgevolgd , - werden zij met belangstelling bijeen verzameld door iemand van wien gij dit het minst zoudt hebben verwacht , een britsch geleerde dien onze Huig de Groot , de glorie der Engelsche natie prees .Het was John Selden wiens Table - talk Coleridge den gast deden benijden , die op het nageregt aan zijnen disch met hem een glas wijn drinken mogt , niet om den gloed of den geur des vochts , neen , dewijl dan zelfs het onbeduidendst voorval in eene aanleiding zijne weêrgalooze wijsheid uit te storten , in een voertuig van deze verkeerde ! Eerbied voor dien man grijpt ons aan , als wij de gunstige getuigenissen lezen over meer dan twintig zijner werken door mededingers in het land dat op hem boogde , door navolgers in het gansche gemeenebest der letteren uitgebragt , eerbied , welke ook onze geloofsovertuiging zijn moge , als wij hem stervende hooren verklaren , dat hem geene moeite had verdroten om alles te weten wat door menschen wetenswaardig werd geacht en hem toch geen andere troost overbleef dan dien Titus II vs .11 - 14 verleent ; - doch weêrhouden wij daarom de vraag wat hem bewoog bij de achtduizend boekdeelen zijner bibliotheek , bij hare tallooze handschriften , achter wat Huygens ‘ het geweven wollen ragh ’ noemde der ‘ sael , ’ van welke hij het meeste werk maakte , ook die liedekens een plaatsje te gunnen , op welke gij zoo laag neêrziet ? Voorzeker niet , al zal ons antwoord in maar twee gissingen bestaan , uit welke gij kiezen moogt .