(1918) O , die maailucht overal door de ramen , die vacantie - lucht , zooals Margo het noemde , van klaver en versch - gesneden hooi .Zelfs de reukjes van kaas en brood en koek en boter , in een kelderkast bewaard , pasten zich in zonderlinge harmonie daarbij aan , want ook zij beduidden vacantie ; thuis rook je ze zoo niet ! Trijntje was al haar rondgang voor tafeldekken begonnen , Margo stond tegen de achterdeur geleund en strooide broodkruim tusschen de kakelende kippen neer , zich vermakend met de parmantige boosheid , die hun kraaloogen fonkelen deed , hun geluiden nabootsend .Ze keerde zich lachend om en strekte de hand uit naar iets , dat uit Henriet ' s taschje stak .