(1900) Een betooverend gevoel kwam over hem en weer scheen het hem als had hij meer in zulke gloedvolle oogen gestaard .Eventjes sloot hij de oogen , als om te herinneren ; een beeld doemde voor hem op : een tuintje , een klein hek met ijzeren pijlers ; ervoor hij - zelf , er achter een blond meisje met een ruikertje viooltjes en vergeet - mij - nietjes in de hand , sprekend tot hem haar mooie , mooie woorden ..