(1917) Dus rustten zij daar tegen de zachte helling , schertsend , zingend , verhalend tot laat in den nacht .Het was een zoele avond , geurig van bloeiend kruid ; telkenmaal wees de een of de ander een flikkerend vuurtje ginds op een heuveltop , en steeds wist Samuel nieuwe verhalen , van feeën , van ridders , van liefde en rijkdom , van wonderen en toovenaars .Maar toen de groote maan klaar over het woud verscheen en de velden voor hen in een waas van glans verlichtte , werden de stemmen zachter tot zij ten leste zwegen , ieder denkend aan zijn liefst geheim .