(1919) .in haar onberedeneerden , sterken afkeer voor de bruyante vroolijkheid van die kinderen , tusschen wie ze zich zoo hopeloos oud en spottend - cynisch , zoo wrang hekelend geweten had ? Was het daarginds niet beter geweest dan hier , tusschen de trieste eenzaamheid van leege stoelen en neergebrande kaarsen en den zwaren , pijnigend zoeten geur van welkende bloemen en dennegroen ? Onvermoeid was mama dadelijk aan het redderen ge gaan .Om in de eetkamer het zilver te tellen en het geleende van tante Julie op te wrijven en in te pakken ; om het kristal op te bergen en de meiden te controleeren , opdat zij zorg zouden hebben voor het antiek damasten tafelgoed en geen gekheid konden maken met den dienknecht in de keuken .