(1850) Op zyn bed van zand en klei Slaapt de vyver in de wei , ' t Beekjen komt en moet vertrekken Zonder hem te kunnnen wekken , Ongestoord is zyne rust , Schoon hem gras en bloeme kust ; Doch hoe ongevoelig Hy den dag begint , Weldra danst hy woelig Met den westewind .Ligt de vyver uitgestrekt , Welt hy schielik opgewekt , Komt hy bloem en halmen knikken , Die vaak in zyn spiegel blikken , Immer lacht hy even lief , Naast hem huist er leed noch grief ; Daagliks spreidt hy keurig ' t Rykste feesttapyt , Ook zyn de oevers geurig , Kleurig wyd en zyd .Zou in ' s hemels zonneschyn Wel een fraaijer plekjen zyn , Dan myn schuilhoek by den vyver ? ' k Loope dus met vuur en yver Tot zyn stillen bloemen boord , Als de liefde my doorgloort .