(1620) De Princes onthaelt Venus , en ontdect hare bekommernis .Daer Henrix bedgenoot eerbiedigh komt begroeten De moeder van de min ; en neygende aen haer ' voeten , Onthaeltse met soo veel aenbiddings alsse kon : Gelijck als d ' oosterling d ' eerwaerde morgenson ; En staet verslegen , als dat goddelijck vermogen Van Venus aengesicht bestraelt haer ' sterflijcke oogen , En werpt sijn schijnsel op dat voorhoofd sonder kreuck : Terwijle d ' heylge pruyck een ' liefelijcken reuck Door ' thoflijck welfsel spreyd ; en wanden en pilaeren Van veel verwonderings geslagen nau bedaeren .Na datse nu allencx wat harts bekomen heeft , Feesteertse de godin aenminnigh en beleeft Met dese woorden : ô ghy oorsprong aller weelden , En ' t schoonste dat oyt goôn of menschen sich verbeelden ; Weest drijmael wellekom ; wel komtge my te pas , Die aen het mymeren al heel geslagen was , Door ' t derven van mijn lief , die legers gaet bespringen , En my besprongen liet van veel ' bekommeringen .