(1919) Al een paar dagen hadden ze zich te goed gedaan aan de eerste aard - bezieën die begonnen te blozen , en hun snoepzucht was grooter dan hun voorzichtigheid ; ten andere , ze waren nu vrij groote vogels die vlug uit de voeten konden en voor vele dingen op den uitkijk waren .Doch op een mooien morgen vol blanke licht en heerlijk gegeur dat ze hun gezessen , vader en moeder en ' t heele kroost weer aan ' t boren en snavelen waren in de vleezige lekkernij , plof ! - eer hij ' t wist zat hij in den top van den notelaar , zijn vader een paar boomen verder - hij alleen - van moeder , broeders of zusters geen spoor ; een schril gegil van den ouden , een geweldige vlucht , slagvlerks over haag en kant , hij achter aan , tot ze , in een hoogen populier , vele akkers wijd , halt hielden , en na een korte verademing , zijn vader met een krop in de keel hem vertelde dat zijn moeder en d ' anderen nu heel zeker dood lagen tusschen de aardbeziestruiken .Aan ' t verdriet van zijn vader merkte hij dat de dood iets heel vreeselijks was - doch hij was van ' t gelukkig geslacht der merelaren die lust en leute boven last en leed verkiezen , gauw vergeten kunnen de grootste smart en de treurnis om een verlies in een lied verfluiten .