(1904) Ze kwam naar de tafel waar ze zaten en hij moest de oogen neerslaan voor haar gezicht dat schitterde lijk een zon .' t Gezoef van haar rokken was lijk een lieflijke muziek en bedwelmende geuren gingen uit van haar gracievol lijf .Hij voelde zich stikken , zijn krachten , zijn gedachten , zijn bewustzijn in machtige wellust opgaan die hem doorrilde van ' t hoofd tot de voeten , hem wikkelde in haar machtige stroom , hem opvoerde tot het toppunt van genot , tot hij snakte naar adem en geen gevoelen meer had .