(1842) Zie daer het beeld der maegd , die ieder moet beminnen .Voorwaer , gelukkig , die ze kind of zuster noemt ! Haer liefderyke hand strooi ' lang , met blyde zinnen , Op Moeders winterpad het geurigst lentgebloemt ! En moog ' de Hemel reeds op aerde ' t loon haer schenken , Dat hy aen kinderliefde op aerde heeft beloofd .Zy leve , altyd gelaefd door zaligend herdenken , En strekk ' haer de ouderdom tot krans om ' t brave hoofd ! Ja , rolle eene eeuwe lang de heilstroom harer dagen ; Als de , uit den boezem van ' t gebergt gestraelde , bron , Zoo zuiver vloei hy voort ! zy smaek ' vol welbehagen De lust van wel te doen tot ' s levens jongste zon ! Dat zulk een voorbeeld elk tot kinderliefde wekke ! En schoon de Denderstad , haer wieg , tot puin verga , Dat nooit der tyden nacht heur eernaem overdekke , En naest Antigoné noem ' men Natalia ! De Denderstad kan ' t vry met éénen mond verklaren : Geen dochter overwon ze in dien gewyden gloed .