(1905) ' t Koeltje streelt , het zonlicht sterkt het , en de koele regendrop Parelt op ' t bevallig kransje , dringt naar binnen , voedt het op .Knapen zien het , maagden zien het , en begeeren ' t als om strijd ; Maar zooras een scherpe nagel ' t knikkend stengeltje doorsnijdt , Maar zooras ' t geplukte bloempje glans en kleur en geur verliest , Ach , geen maagd meer die ' t zich aantrekt , en geen jongling die het kiest ! Dus is ' t ongerepte meisje de eer en lust van haar geslacht ; Maar zooras zij ' t maagdenkransje op ' t altaar des huwlijks bracht , Is ze noch de lust der knapen , noch de roem der maagden meer .Kom , o Hymen , Hymenaeus , kom en zie ontfermend neer ! ’ rei van jongelingen .