(1781) Dus vangt hy aan : Hoe heuchlyk noodigt weêr ' t bekoorlyk jaarsaizoen My aan den Amstel , op myn landhoeve , in het groen ! ' k Mag , onder ' t rieten dak , hier ' t stadsgewoel ontschuilen , En zou dees stille rust voor geenen scepter ruilen .Al is myn hof slechts kleen , al pronkt hier vaas noch beeld , ' k Ontbeer die siersels ligt , daar ' t landgezicht my streelt ; ' t Vermaaklyk landgezicht , een schildery vol leven , Waar vogelvlugten door het helder luchtruim zweeven ; De leeuwrik , wien van zang het teder kropje zwelt , De vlerkjes naauwlyks strykt , of weêr na boven snelt ; De bonte kievit aast ; de zwemmende eenden kwaaken , Nu duiken in den stroom , dan zich in ' t lis vermaaken , Verzeld van jong gebroed , dat om de moeder tiert , Op kleene diertjes vlamt , en door elkander zwiert ; Door ' t opgeschooten gras het windje zacht loopt speelen , Om ons den geur van ' t veld verkwiklyk mee te deelen ; Het ros , hoe fier van moed , by ' t ooilam vreedzaam weid ; Daar ieder , naar zyn aart , zyn voedsel onderscheid ; De lieve lammrentroep , door loutere vreugd gedrongen , Vast dartelt heen en weêr , met ongelyke sprongen ; Het zuivelryke vee , al schynt het log en loom , Des landmans zorg en zweet betaalt met vetten room .Door ' s maaijers scherpe zeis hier ' t gras word neêrgeslaagen Daar ' t hooi door werkliên word op vorken aangedraagen , En ' t land , dat ons gezicht in ' t ruim verschiet ontwykt , Door rook by rook , in ' t rond een hutryk oord gelykt .