(1919) Strofen Eerste strofe Aan sombren spiegel van zwoele wake drijven , geloken leliën , mijn oogen .Ik kan niet slapen : de geur der rozen wordt oppermachtig met den nacht .Ik zal niet stijgen tot luchten droomen : diep in haar schachten de vleugelpennen zijn zwaar en vochtig van reukig dauwen : de geur der rozen houdt mij neêr .