(1760) De zogenaamde Wilden hebben , in hunnen ruwen toestand , meest altoos eene wyze van spreeken , by welker kracht en nadruk de vergezochte welspree - kendheid van door weelde bedorven Volken verre te kort schiet .En deeze is eene andere reden van de moeilykheid , of liever onmogelykheid , van eenig Werk uit de eene taale in de andere zo volmaaktelyk over te gieten , dat ' er niets verloren ga , dat het volkomen zyn eer - / ( xxvi ) sten geur en smaak behoude .Maar , hoe veel grooter zal de verspilling of verandering zyn , wanneer men de moeite schuwt van den byzonderen schryftrant in acht te neemen , en zyn best te doen om de denkbeelden des Schryvers uit te drukken met woorden , welke , zo veel mogelyk is , en de verschillende aart der Taalen gehengt , met de zyne overeenkomen .