(1912) MEI Menig stam , die al zucht En al bladerloos wankelt , Om wiens kruin nog een vlucht Groene loovertjes sprankelt , Die daar blinkende beven Aan een wuivende loot - Zoo is het leven - - - - - - - - - Zoo is de dood - ! DE KINDERS en DE JONGEREN Zoo is het leven - - Zoo is de dood - ! Mei met den grijsaard en , in verhouding daarmede , de groepen komen weder enkele stappen naar het voorplan .MEI Op de bloeiende zee Van die ruischende blâren Wiegt hij zwijgende mee Als een mast op de baren - En , ten hemel geheven , Duikt hij zacht in heur schoot - Zoo is het leven - - - - - - - - - Zoo is de dood - ! DE KINDERS , DE JONGEREN en DE GEHUWDEN Zoo is het leven - - Zoo is de dood - ! Bij zijn laatste woorden heeft Mei den leeggeblazen pluisbol in het gewas ter zijde geworpen en is thans met den grijsaard op het voorplan , vlak voor den takkenbos gekomen , te midden van den halven kring der groepen , waarnaast de heuvel zelf buiten het volle licht blijft .DE GRIJSAARD Ik kom met kleinen Mei verlegen naar uw feest Om er mijn beetje groen bij al dien bloei te dragen , - Want boven bloemen , boven ' t hooge loover zagen Mijn oude oogen naar die schemerende dagen , Waarin het alles - alles anders is geweest .