(1888) Hij ziet de Grieksche goden vallen , den godsdienst van Jezus onkenbaar gemaakt , de herleving der wetenschappen na Constantinopel ' s val , en eindelijk de zegepraal van den eersten en hoogsten God : van Eros .‘ Kreuz and Halbmond sind Gesunken und die Dächer , die sie trugen , In Staub gestürzt ; hin über sie , wie über Der Göttertempel bröckelnde Ruinen , Wogt Frühlingsgrün - und hoch im klaren Blau Schwebt jung noch wie am ersten Schöpfungstag , Der hohe Genius , der himmlische , Er ist ' s , der Götter erster , einz ' ger - Eros ! En dan zingt het koor der priesters zijn lied : ‘ Komm , Geist der Liebe ! Gott der Götter , komm ! Zu deinen Füszen wird , wie Lämmer fromm , Der schnaubende Orkan sich schmiegen ! Komm , der du heilst des Weltalls groszen Risz ! Anbetend sollen Licht und Finsternisz Im Staub vor dir wie Schwestern liegen ! ’ Doch hoe schoon deze lyrische ontboezemingen op zich zelf mogen zijn , zij verstoren den gang van het drama , dat , zooals het voor ons ligt , voor opvoering niet geschikt is .Daartoe zou een geheele omwerking noodig zijn .