(1883) Wolkloos spande zich welvend het reine azuur van den hemel Over de blauwende zee ; achter hen daalde de zon ; Onder zich zagen zij liggen de kruinen van vijg - en olijfbosch , Waar met haar donkeren top hoog uit verrees de cypres .' t Zachtkens verscheidende windje verhief van beneden de geuren Stijgend uit bloesem en vrucht , droeg ze hun zoel in ' t gelaat .Mijmerend rees van de bank toen Nanno en plukte een roosbloem , Nam hare bladen en zocht , ' t blad op de holte der hand , ' t Knallend geluid , welks klappen verklapt de geheimen der liefde .