(1919) Het was toch iederen ochtend om half zes een weldaad , vóór de dagtaak begon , in je pijama buiten te zitten in de voorgalerij , op zoo ' n luie stoel , waarop je je beenen languit kon uitstrekken , met het gezicht op de blauwe , in nevel drijvende bergtoppen , de slapende sawahs en de onvergelijkelijke zonsopgangen .Wat smaakte dan een sigaartje en een geurige kop koffie , die de jongen bracht of Tidja , de gewezen kindermeid , die zoo zacht was en zorgzaam en met zoo ' n stille , onopgemerkte toewijding eigenlijk voor alles zorgde in huis , waaraan hij behoefte had .Als hij ' s ochtends uit de mandikamer kwam , lag er een schoon pak voor hem klaar , met de dikke zilveren knoopen en gesp er aan gezet .