(1900) Zuiderzonne .o Zuiderstreken , ' k zag uw glansen , Ik voelde ' t warmen van uw gloed , Ik zag de Aprilzon met een vloed Van weelderige bloemenkransen U tooien , ' k mocht de wellust speuren Van uw bedwelmend zoete geuren ; Maar ' k vond toch niet , Wat ' k in de Lente liefst geniet ! Ik zag uw loof in weelde pralen : Eén straal der zon , en ' t was ontstaan ! Maar ' t botje teêr , dat , vreesbegaan , En dauwbepereld , nog blijft dralen , Maar ' t knopje , dat , in ' t bloesem worden Nog talmt , eer ' t gansch zich wil ontgorden , Ontdekte ik niet , Ofschoon ik zorgzaam heb gespied ! Vaak stond ik bij het laaie lichten Van dageraad of avondvuur Te turen , of geen schemeruur Den scherpen gloedglans kon doen zwichten .Maar steenige aarde en stalen hemel , Wat kennen die van ' t kleurgewemel , Het tintenlied , Dat uit het waas der neevlen schiet ? Mijn hart , benard door heimlijk trachten , Verviel in weemoed , zwaar en naar .