(1911) .Toen ik zooeven mijne pen voor een oogenblik neerlegde om daaraan te denken , kwam de frissche zeelucht , met den geur van bloemen gemengd , mij weder aanwaaien ; en ik zag weder de ouderwetsche glanzig geboende meubelen , den onschendbaren stoel mijner tante en haar tafeltje bij den groenen waaier voor het venster , het wollig tapijt , de kat , het haardstel , de twee kanaries , enz .’ * * * De reuk bewijst ons groote diensten in het stoffelijk leven .