(1906) - En in ' t kerkjen aan de brug Nog iedren avond , knielde Wanna neer , En vast de handen vouwend , ' t helder oog , Zoo rein en zacht , omhooggeslagen , sprak Ze dag voor dag haar innig hartsgebed : ‘ Ik dank U , Heer , voor ' t goede hun geschonken ! ’ Ze wist nu dat haar offer was aanvaard , En in heur boezem woonde een stille vrede , Een blijheid , als geen menschlijk hart ooit kende .Tevredenheid Och ! als ge ' t bloeiende roosje plukt Geniet het dan in zijn volle fleur : Peins niet vooraf , hoe het welken zal , Hoe ' t zal verliezen zijn kleur en geur ! Och ! als het zonneken vriendelijk lacht , Al wordt het Herfst , al dorst het gras , Denk aan geen komenden Winterstorm ; Die doet zich voelen , maar al te ras ! Och ! als de liefde u het harte streelt , En ' t leven herschept in zoet genot , Vergeet dan , voor zoo lange ge kunt , Hoe tijd met trouw en met eeden spot ! Och ! als ge ' t zoete des levens smaakt , Wees blijde om ' t geen u geschonken wordt , En zeg niet mijmerend , met een zucht : Al de aardsche vreugd is zoo broos en kort ! Er stond een Ridder op Rhodus ' Strand ..