(1840) De dag stierf vrolijk voor de feestgenootenschaer .Zy leefde slechts in hem , hy leefde slechts in haer : Nooit blonk er zoeter nacht twee echtelingen tegen ! De liefdestarre straelde , en de uitgeplengde zegen Des Heeren daelde neér op ' t geurig ledekant , Met roozen overstrooid door hunner oudren hand .En , als de zonne ' t floers aen ' t halfrond had onttogen , Knielde ieder echteling , voor de eeuwge Min gebogen .