(1901) Dan ging ze in haar mooiste japonnen dwalen overal , in lichtend wit , in vroolijk gebloemde , luchtige mousselientjes , in donker rood , of licht - zeegroen - zijïge stof , in àl gracieuzer mengeling van lijfjes , manteltjes en rokken , als ' n eenzame lentebruid de bloemen zoekend .Ze wou dan hebben al wat jonge lente de aarde uitlokte in kleur en geur , in licht en zacht bloemgetint , zonder dat nog ' t zomervuur bloemvormpjes geschroeid had .En dan dwaalgrijpend rondom , door de wazen van ' n fijn - lichte , lente - zoele lucht , blank - goud en witjesachtig blauwig , droeg ze haar wilde boeketten mee naar huis , zette ze alle in vazen en glaskelken , liet ' t leven er in zóó voor haar dronken - begeerende oogen opgroeien , om elk bloempje van uur tot uur te zien in z ' n uitwisseling van vorm en kleur .