(1887) Nog meer werd ik aangetrokken door de uitgespreide en loofrijke takken , die zich tot een breede en krachtige kruin vereenigen , en somtijds zelfs weder in den grond dringen , om daaruit opnieuw op te schieten en uit te botten , zoodat zulk een boom als het ware een prachtig en bekoorlijk paleis vertoont , waarvan de gewelven door die takken als zoovele zuilen gedragen worden ; - een paleis , waarin tal van personen gemakkelijk een schuilplaats voor den regen en de brandende zonnestralen kunnen vinden , zoodat de bosschen meer aan een fraai gebouwde woning dan aan wouden doen denken .Ook merkte ik op , dat niet enkel de voor den plantengroei meer geschikte vlakten zoo versierd waren , maar dat ook de ruwste rotsen en de steilste bergtoppen even welige ruigte droegen , ja , dat zelfs de onvruchtbaarste klippen een overvloed van heesters en planten voortbrachten , waarvan sommige hare kruin beschaduwden , andere , hare takken in de spleten wringende , het gesteente allengs uiteenscheurden .Iedere akker , ieder in de vlakte uitgestrekt veld had door de verscheidenheid van planten en boomen zulk een vroolijk en lachend voorkomen , als ware het door de hand van een kundigen hovenier op de sierlijkste wijze beplant .