(1896) ’ - Erinn ' ring voerde in haar gebied Hem mede , toen hij ' t zingen staakte ; Hij zag den schelmschen vrijer niet , Die ' t wijsjen in een omzien maakte , En ' t hartsgeheim van Roeltjen ried ; Het was of weêr zijn jeugd ontwaakte , Een lusthof groende in ' t lief verschiet .O geur ' ge sneeuw der meidoornstruiken ! Hoe vaak plagt Wim , al kloek van leên , Schoon naauw zijn vijftiende ingetreên , Des achternoens in u te duiken , Om ruikers voor de schouw te pluiken .En de oogen maar uit joks te luiken , Als Roeltjen kwam met stille schreên .