(1892) In ' t slepend grijs fluweel , in ' t grijs vertrek , De voetjes diep in ' t blank der berevacht , Leunt ze in den hooggerugden stoel en tracht Een droom te ontkomen , die haar liefde wekk ' .Bleekrose en gele rozen geuren zacht , Op ' t blanke haardkleed , aan haar voetenpaar .Wie bracht die hulde en lei die bloemen daar ? Door al de glazen vloeit de grijze nacht .