(1750) Wanneer de Zon zyn Paarden mend , Uit ' t Oost en Westwaart op En als zyn Jagt in ' t Zuiden rend , Dan zweeter Jdas top , Dan stilt den loop der Rivieren , Dan waaijen geen Loveren of , Dan gaan de Nimphjes plyzieren , Jn ' t schaduw van Lommeren Lof .Zo beurden ' t op eene Middag , Op ' t heetste van de Zon , Dat ik myn Dorst te leszen zag , Uit Beek of koele Bron , Jk hoorden in ' t lommer der Bomen , Het ruizen van een Fontein , Jk spoeiden myn na de Stromen , Daar vond ik een Nimphje allein .Die zat daar met haar Leden Naakt , Te spoelen in de Vloed En ' t scheen zy was in slaap geraakt , Dat deed my nog zo goed , Want geen Diana geleekze , Nog ik geen Acteon , ' k Bleef stil staan en ik bekeekze , Veel vreugden dat ik bevon .