(1754) ' k Hou echter moed : ' t zyn al geen Nachtegaalen , Die in ' t gebladerd Woud het kiesch gehoor onthaalen .Een Vinkje zingt zoo wel een lieflyk Morgenlied ; Wyl ' t Leeuwerikje neurt in ' t Gras of ruisschend riet .Doch ' k terg uw taai gedult : dies zal ik ' t schryven staaken , En in uw ' Vriendschap , schoon afweezig , my vermaaken .