(1895) Ik zag de linde in den vroegen morgen voor mij .En ik dacht aan den geur harer bloesems , aan het huiveren harer takken , aan den zang harer vogelen ; en ik vroeg mij : wen rieken wij die ? wen treft het ons ? wen luisteren we er naar ? En ik staarde tot u op , en gij naamt een snuifje ! Arme stedelingen , wij die den nchtend slechts uit de zangen onzer dichters , om juister te spreken , slechts uit de winkels onzer poëtische juweliers kennen , voor ieder van welke in groote letters staan mogt : ‘ Voor half fatsoen .’ Doch laat mij in geene herhalingen vallen - vindt gij hare strikken niet de vervelendste ter wereld ? - ook wij sluimeren , even als onze vernuften , wanneer de schepping lofzingt .