(1685) ô Wat een vreese , benautheyt , schroom en schrick en sal daer niet ghedeurigh wesen ! sempiternushorrorinhabitat .Hoe bitter en sal oock niet wesen het Gheselschap der Verdoemde onder malcanderen , wiens Lichaemen sullen zijn leelijck , vuyl , stinckende als vuyle verrotte caronien , vol ellenden , en pijnen .Hoe bitter sal het wesen te hooren hun gedeurigh kermen , weenen , suchten , knerselen op hun tanden , roepen en schreeuwen , hun ghedeurighe verwijttinge , vermaledijdinge , van hun selven , vanden dagh hunder Geboorte , van Vader en Moeder , van die de occasie hunder Verdoemenisse zijn ! daer sullen die vermaledijde , als rasende honden , malkanderen , jae oock hun selven , willen verscheuren ; siende datter voor hun geen hope en is van verlossinge .