(1854) XI .Het was op het einde der fruitmaend ; de hoven begonnen dien glans en luister te verliezen , die ons des zomers zoo verrukkelyk bekoren ; doch de avondlucht was nog zoel en aengenaem ; hier en daer bloeiden nog frissche roozen ; hier en daer geurden nog welriekende kruiden .Een jongman wandelde , met het hoofd op de borst gebogen , nu traegzaem voortstappend , dan weêr heviger gaende , dan eensklaps voetstampend , door de kunstig gesneden kronkelpaden van den hof des burgemeesters .