(1852) ' t Schiet en bot uit slijk en stof , Schoon het rampen regent ; ' t Groeit en bloeit in elken hof , Tot des wijzen planters lof , Die onze akkers zegent .Teistren ons de orkanen wreed Met hun distelroede , Kwijnen we aan den angelbeet , En belacht het lot ons leed , In verstaalde woede : ' t Kruidje spreidt zijn geuren rond , Balsemzoet van wasem : Legt het op uw diepste wond , Straks zijn lijf en ziel gezond , En het hart haalt azem .Weegt u ' t hangend hoofd te zwaar , Door de ramp gebogen , Riekt het lagchend kruidje maar , Aanstonds is de hemel klaar , En de damp vervlogen .