(1782) ô Kost ik onbekend en stil , ver van het gewoel der stad , daar den deugdzaamen onvermydelyke valstrikken gelegd zyn , en daar de zeden duizend dwaasheden verädelen ; kost ik in een éénzaam oord myn leeven gerust genieten , in een klein landhuis , by een ' landschappelyken tuin , onbenyd en onbemerkt ! In ' t groene lommer , onder het verwelfsel der nooteboomen , stond dan myn éénzaam huis , voor welks vensters koele windjes en schaduwen en zagte rust , onder het groen verhemelte der boomen , woonden .Voor deszelfs intrede ware dan eene kleine plaats afgeperkt , langs welke eene verkoelende beek onder den wyngaard ruischte ; aan welker afvlietend water het eendje met zyne jongen speelde ; of de tedere duifjes van het beschaduwd dak afvlogen , en knikkend in ' t gras wandelden ; terwyl de majestieuze haan zyne klokkende hennen in den hof rond leidt ; ze zouden dan , op myn bekend lokken , zich naar het venster spoeden , en met vleijend gewemel voedsel van hunnen heere eischen .- Op de naaste schaduwryke boomen zouden de vogels in ongestoorde vryheid nestelen ; van den eenen tot den anderen tak elkanderen buurswyze toeroepen , en gemeenschaplyk zingen .