(1889) .langzaam kwam een verlangen in zijn hart Naar ' t oude huis en naar den ouden tuin , Waar koele schaduw neerhangt onder linden , Sneeuwklokje ' s bloem geurt als een frissche maagd , En langs den wal de ronde wilgetakken In lange rijen over ' t water hangen ; Waar henneproken drijven op den wind , En d ' eik trotsch opgroeit in een sterken grond : Daarheen , daarheen ! naar ver gestrekte velden , Waar als fluweel de zwarte vore glanst , De roggehalmen , vèr als ' t oog kan reiken In lichtbewogen , zachte golving zwellen , Waar warm en zwaar een gouden zonnestraal Doorbreekt den wolkburcht met zijn blanke torens - Daar is het leven goed ! - ..