(1904) .Waarom was je ' t praten tot ' n menigte verleerd , ' t simpel gevoelig praten over absolute waarheden , die je niet meer zoo simpel , zoo gevoelig waar kón maken als je stond door allen bekeken ? Waarom zei je dan grove , onrustige , plotsling - opwellende dingen , werd je gezwollen , hol , duf , romanphrase - achtig ? Toch móést hij er door , voor nu en voor later , als - ie ' n róéping had , als - ie de lijn van den tijd volgde , de tijd die een sterke , bewuste , overal hei - klinkende stem had ..