(1916) Zijn honger ziet geen vlijtig voorjaar vieren de jonge vreugde die hij haat , en die hem beurt .De felpen violier vunst diep van donkre vieren ; de sleutel - bloeme geurt gelijk de perzik geurt ; er is geen vliege , er is geen rietjen , of zij galmen ; de zon , die hem beklemd , klept als een klok ; maar ' t licht gaat glijdend als een zijde al - over zijden halmen en veegt de voren ook uit zíjn doorploegd gezicht ; hij weet : door heel zijn dag blijft klateren en klaren de schater van den schitterenden sterre - nacht ; hij ként den nacht , die blankt van bloesmende appelaren waar de avond - schemer wijlt die de ' ochtend - schemer wacht ; weldra zal aan den geur der geluwende grassen waar ruim het pluimig hooi een liefde - bedde uit breidt , de reuk der linden op de luwe winden wassen die ' t moede min - gelaat den nooblen avond wijdt : hij weet het .Maar hij éét .