(1610) DE sonderlinge hertgrondighe liefde , ende natuerlicke bewegende medoogsaemheyt , tot onse aengeboren Nederduytsche oude Moedersprake , die van vele onser ingeboren Landtsaten ( soo door onkonde als verkeerde geleertheyt ) tot hun eygen nadeel ende schande , als arm , slecht , ende onvolmaeckt ( doch sonder grondige bewijsredens ) veracht , verkleynt ende verduystert werdt , heeft ô Tael - rijcken ondervinder ende Voeder van onse oudt tijtsche Moeder , de Redenrijcke Nederduytsche tale , eenige rechte liefhebber der selver , met werckenden yver ontsteken , om de selve uyt den diepen gront der achtelooste vergetelheyt , ende dicken duysteren mist des misverstants , aen den lichten dagh te helpen halen , om gelijck als eenen verstandigen Goutsmit , het vervalschte goudt , van alle noodloose vreemdtongige verbastaerde vermenginge te reynigen , hebben ( tot middel van desen ) goet gevonden , dit Boecxken , ghenaemt Den Nederduytschen HELICON , eygentlijck wesende der Maet - rijm - beminders LUST - TOONEEL , gheciert met veel leersame , stichtelijcke sinrijcke Maet - dichten , van verscheyden dichtoeffenaers by een vergadert , in Druck uyt te laten gaen , waer in men lichtelijck mercken kan de lieflijcke t ' samenvoeginge ende soete koppelinge van onse outruchtige eygen aengeboren sprake , in de welcke vermijdt worden alle geleende uytheemsche woorden , die ons meer uyt d ' oogh - cierlijcke Heeren pronck - hoven , dan uyt de slechte Lijf - berghende boeren wandutten ( tot groot nadeel , verkleeninge , ende verwerringe van onse woort - rijcke vloeyende sprake ) voortkomen , hoewel de voorledene Dichters , veel meer dan de tegenwoordige , hun veersen met de selve , als met een schoone bagge oft kostelijck gesteente ( so sy meenden ) plegen te vercieren : daer sy in tegendeel , haren schoonen gulden glants , als met Silver , Tin , Loot , ofte al te slechte koper stoffen bedecten , ende onteerden , gelijck ooc meest alle Stadtschrijvers , echtgeleerde , Woordthouders , ende Taelmannen , voor een groot misbruyck ende quade ghewoonte noch hebben .Oock so ist te verwonderen , dat soo veel treffelijcke geleerde kloecsinnige Schrijvers , hunnen al te kostelijcken ende onwederhaligen tijdt , in ’ t beschrijven van vreemde Talen versleten , ende hun eygen Tale , die voor alle d ' ander den voortgang toebehoort , onachtsaem achtergelaten hebben : hoe wel eenige , doch weynige , sonderlingen vlijt ende neerstigen arbeydt aenghewent hebben , de selve ( doch niet sonder groote moeyte , gelijck eenen goeden ervaren genees - meester , een vuyle stinckende wonde ( door oudtheyt des tijts ende quade toesicht verdorven ) door haer eygen natuerlijcke vochtige warmte , in haren ouden welstant te brengen .Gelijck dan alle dingen gemeenlijck ( als het bestreken stael aen ' t kompas ) na hun behoorlicke eygenschap trecken , vinde ick my ooc gedrongen dit Boecxken , het welcke niet in ' t voornemens ghedachte alleene , maer ooc een dadelijck begin , by onsen sonderlingen vriendt , den Konst - rijcken Schilder , ende natuerlijcken Dichter , KAREL VAN MANDER sa .