(1895) De weg wordt zoo stijl , dat 5 paardjes het voertuig haast niet meer omboog kunnen sleepen en des te liever verlaat men het , waar men ' t geheel nieuwe genot blijkt te kunnen smaken om op ' t midden van den dag zonder hinder te wandelen en zelfs met flinken bergstap te klimmen .Men kan zich de longen niet vol genoeg snuiven aan de frissche , geurige , koele bergboschlucht , het oog niet verzadigen aan het sappig groen der blaren en de mollige fluweelachtigheid van ' t mos op rotsen en stammen ; zich haast niet betoomen in het genot om polsen en voorhoofd te koelen in werkelijk koud , stroomend water .De steilheid en glibberigheid van het nauwe ongelijke boschpad , somtijds versperd door omgevallen reuzenstammen , vormt slechts een prikkel te meer , die de opwindende heerlijkheid der wandeling door het ongeschonden woud verhoogt .