(1820) 8 .Liefste Roosje vol van geuren , Gy zyt nu myn eenigst goed , Mogt gy altoos , altoos deuren , Gy gaaft my weer goeden moed , Den dood die zal ons zaam vereenen , Liefsten vrind dit is ons lot , Maar hoe waggelen myne beenen , Ach ik sterf ! o groote God .' t Einde van alle menschen ter zaligheid , en ter verdoemenis aangewezen in de woorden des H .