(1887) En het zilveren licht van haar verlangende oogen straalde tot de wanden en zolderingen en bleef er hangen in zilverschijnende plekken .En het huis wachtte met haar samen op den geluksdag , die nú eens langzaam aan scheen te komen waren uit de verte , in breede rollen van wit en blauw en goud , met hoog geboogde luchten en wijde bloemende grondvlakten , die dán weder in de verte achter een hoogen poort vol ruischende glansen op haar scheen te wachten , tot de tijd haar tot hem heen zoû hebben gevoerd .Jozef zoû Zondag komen .