(1919) En sneden in de menschheid , die daar lag , - Zooals een vrouw in barens - weeën pijnlijk , - En rukten uit haar buik de nieuwe vrucht , - Binnen den buik der menschheid kerfden zij , En zijn gestapt in haar en over haar , Zooals een beest stapt over stinkend aas , Dat hij gedood heeft en nu niet meer lust .Maar toch is Aarde mooi , en ook de lucht Des ochtends , en de sterren in den nacht , Het woud , het dier , de windgang en de zee En alle de omgevingen der wolken , En alle de heffingen boven het dal , Want eenmaal zal zich heffen , uit de vrucht Die nu getrapt ligt , en gekneusd en stinkende , Het nieuwe Zaad , waaruit de mensch opstijgt , De door de nieuwe menschheid geformeerde Hoog opgaande , die menschen Broeders noemt .Een nieuw lied , een Volkslied ? Staat op , die voor het licht geboren zijt , En U niet weet en ligt in needrigheid , Als waart ge korenhalmen , ongeteld Gebundeld en geschoven op het veld .