(1888) De natuur droeg haar hoogtijdkleed ; het was in het midden der Meimaand : heel de tuin , de dreven , de gansche warande , alles pronkte met weelderig , feestelijk groen ; scherp teekenden de bruine beuken in het park en de donkere cederboomen zich op deze frissche lentekleuren af .De naar den vijver afdalende graspleinen waren effen als fluweel , de kronkelwegen gerakeld ; perken met kleurrijke rhododendrons en geurige azaleas - voorname bloemen - bloeiden als in zegepralenden wedstrijd in de nabijheid van nederiger , maar niet minder bekorende oranjeroode violieren , veelkleurige anemonen , vergeet - mij - niet en frissche silenas , en als met bloed geverfde ranonkels ; de goudregen leek een fontein van sprankels .Het kasteel was hersteld en glimmend nieuw geschilderd ; het ijzeren hek droeg fier vergulde pieken .