(1788) O ! hoe veel genoegen geeft mij , in deze stille eenzaamheid , uw beeld , en de gedagten dat gij eerlang met mij op dezen heuvel zitten , en dezelfde voorwerpen met mij bewonderen zult ! Ik overzag deze gansche landstreek , en dagt : Gezegende grond ! hoe heeft de Heer der aarde u begunstigd ! wat zou wel de bevrozen Laplander , of de in eeuwig ijs geketende Groenlander , of de half verhongerde Esquimaux , wiens land bijna geen boom of kruid voortbrengt , denken , als hij dit gewest zo rijk in pracht , en weldadige vruchtbaarheid beschoude .In uwen gelukkigen kreits mijn Vaderland , is de Landman geen zugtende slaaf : hij doet geen tranen der verdrukking , zo als elders , maar vrolijk zweet vloeien op zijnen akker , alom juichen uwe dalen , uwe heuvelen zijn bekleed met vrolijkheid , uwe weiden zijn bedekt met kudden , en de koornhalmen ruischen op uwe velden .O ! mijn Vaderland , waart gij toch uwen hogen Begunstiger dankbaar ! .