(1911) Toen wendde hij zich om vol weerzin voor dit lijdens - vertoon .Marie dreef het nog verder , zij deed Trientje een waschkom halen en stak - na verpleging - hare handen eens ter plaats in met phenic bedruppeld water , hinderend ruikend , waarna ze die aan een voor haar opengehouden handdoek afdroogde .Zij was tevens de minzaamheid zelve , zij lachte de beiden beurtelings aan : het scheen alsof die eeuwige waakzaamheid , zoo lastig om uit te houden , die zooveel foltering verried en die zoo verbazend belemmerend voor de belanghebbenden was , haar een zekere bevrediging gaf , en alsof ze door liefderijkheid wilde vergoeden , wat ze hun aan vrijen omgang ontroofde .