(1916) Zoolang zij alleen daags in de tuin komt zal zij mensch blijven maar als zij op een nacht hier aan de vijver komt en ziet naar de weerspiegeling der sterren in het vijvervlak zal slaap over haar komen en zij zal als mensch niet meer ontwaken .En zij zal spoedig komen ! ’ Nu zwom de zwaan van mij weg en ik verwijderde mij van den vijver en stond wat later stil bij een geurende rozenstruik , ik had lust een paar rozen af te plukken doch na de woorden van de zwaan durfde ik dat niet .Toen ik een der bloemen lang aanzag sprak een stem uit de struik : ‘ pluk de mooie rozen af en versier er het huis mee .