<p>Sygn. akt VI Ka 407/22</p>
    <div>
      <h2>WYROK</h2>
      <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
      <p>Dnia 15 września 2022 r.</p>
      <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p>
      <p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk</strong>
</p>
      <p>
<strong>
<!-- -->Protokolant Agnieszka Telega </strong>
</p>
      <p>po rozpoznaniu w dniu 15 września 2022 r.</p>
      <p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. S. (1)</span>
</strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>
</p>
      <p>s. <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">H. z domu M.</span>
</p>
      <p>obwinionego z art. 87 § 1 kw</p>
      <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p>
      <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu</p>
      <p>z dnia 25 marca 2022 r. sygn. akt II W 779/19</p>
      
        
        <p>I. 
        uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i postępowanie w sprawie umarza;</p>
      
      
        
        <p>II. 
        stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.</p>
      
      <p>VI Ka 407/22</p>
    </div>
    <div>
      <h2>UZASADNIENIE</h2>
      <p>
<span class="anon-block">M. S. (1)</span> został obwiniony o to, że:</p>
      <p>w dniu 4 czerwca 2019 r. o godz. 00.40 na terenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Ż.</span> w rejonie miejscowości <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span> znajdując się w stanie po użyciu alkoholu 0,25 mg/l, 0,13 mg/l w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym pojazd <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">nr. rej (...)</span>,</p>
      <p>tj. o czyn z art. 87 § 1 k.w.</p>
      <p>Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem zaocznym z dnia 25 marca 2022 r. o sygn. akt II W 779/19:</p>
      
        
        <p>I. 
        uznał obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 2 § 1 k.w. wymierzył mu karę 800 (ośmiuset) złotych grzywny;</p>
      
      
        
        <p>II. 
        na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 (sześciu) miesięcy, przy czym na podstawie art. 29 § 3 k.w. zobowiązał obwinionego do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu;</p>
      
      
        
        <p>III. 
        na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 1 k)">art. 119 § 1 k.p.s.</a>w. obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w wysokości 120 zł (stu dwudziestu złotych) oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 1 k)">art. 119 § 1 k.p.s.</a>w. w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierzył mu opłatę w wysokości 80 zł (osiemdziesięciu złotych).</p>
      
      <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca obwinionego, który zaskarżył wydany wyrok w całości, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 109;art. 109 § 2 k)">art. 109 § 2 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a>, tj.:</p>
      <p>1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 8 k)">art. 8 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegającą na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów, z naruszeniem zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego i:</p>
      <p>a) przyjęcie, że to obwiniony był kierowcą w pojeździe marki <span class="anon-block">C.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> z dnia 4 czerwca 2019 r. o godz. 00:40 na terenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Ż.</span> w rejonie miejscowości <span class="anon-block">T.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, podczas gdy zgodne zeznania uczestnika zdarzenia – samego kierowcy – <span class="anon-block">K. R.</span>, prowadzi do wniosku, że kierującym pojazdem był wówczas <span class="anon-block">K. R.</span>;</p>
      <p>b) uznanie za w całości wiarygodne zeznania świadków <span class="anon-block">M.</span>-<span class="anon-block">J. D.</span>, <span class="anon-block">O. L.</span> i <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, którzy to świadkowie weszli w konflikt z obwinionym w związku z długotrwałym przetrzymywaniem obwinionego wraz z pozostałymi osobami znajdującymi się wówczas w samochodzie i tym samym mieli mieć powód do złożenia zeznań obciążających obwinionego w odwecie za nieprawidłowe wobec nich zachowanie, co doprowadziło do uznania obwinionego winnym zarzucanego mu czynu;</p>
      <p>2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 39;art. 39 § 2 k)">art. 39 § 2 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 4)">art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.</a>:</p>
      <p>a) poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o bezpośrednie przesłuchanie w charakterze świadków <span class="anon-block">M.</span>-<span class="anon-block">J. D.</span>, <span class="anon-block">O. L.</span> i <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, pomimo iż ich przesłuchanie – co wynika z uzasadnienia Sądu I instancji – okazało się kluczowe dla rozstrzygnięcia, a świadkowie ci nigdy nie byli przesłuchiwani w obecności obrońcy obwinionego, co doprowadziło do poddania ocenie dowodu z ich przesłuchania w stanie niepełnym, nie dającym się zweryfikować i przyczyniło się do błędnego ustalenia, że to obwiniony kierował przedmiotowym pojazdem;</p>
      <p>b) poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o przesłuchanie w charakterze świadka <span class="anon-block">Ł. D.</span> oraz <span class="anon-block">A. S.</span>, którzy byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia, jako osoby znajdujące się wówczas w pojeździe, podczas gdy dowód ten był kluczowy dla rozstrzygnięcia sprawy, a możliwy był do przeprowadzenia w przypadku zatrzymania świadków i ich przymusowego doprowadzenia, czego Sąd zaniechał, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że to obwiniony kierował wówczas przedmiotowym pojazdem.</p>
      <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego zarzucanego mu wykroczenia.</p>
      <p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
      <p>Zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu, a postępowanie w sprawie obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> należało umorzyć, choć z innych przyczyn, aniżeli wskazane w wywiedzionej apelacji.</p>
      <p>Zgodnie z treścią art. 15zzr ust. 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U.2021.2095 t.j.) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, nie biegnie przedawnienie karalności czynu oraz przedawnienie wykonania kary w sprawach o przestępstwa, przestępstwa i wykroczenia skarbowe oraz w sprawach o wykroczenia. Powołany przepis cytowanej ustawy został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy nowelizującej z dnia 14 maja 2020 r. (Dz.U.2020.875), który wszedł w życie z dniem 16 maja 2020 r. W związku z powyższym, zgodnie z regulacją art. 45 § 1 k.w. i art. 15zzr ust. 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, zarzucany obwinionemu czyn uległ zatem przedawnieniu co do karalności z dniem 18 lipca 2022 r.</p>
      <p>W tej sytuacji, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 109;art. 109 § 2 k)">art. 109 § 2 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a>, Sąd Odwoławczy ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego do okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu – w tym przypadku przedawnienia karalności zarzucanego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> wykroczenia, co było wystarczające do wydania orzeczenia przez Sąd II instancji, zaś rozpoznanie zarzutów podniesionych przez obrońcę obwinionego w wywiedzionej przez niego apelacji stało się bezprzedmiotowe.</p>
      <p>Proces jest niedopuszczalny, jeśli nastąpiło przedawnienie orzekania, które następuje z chwilą ustania karalności wykroczenia. W związku z powyższym Sąd Odwoławczy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4 k)">art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.</a>w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1</a> k.w. uchylił zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i postępowanie w sprawie umorzył. Ponadto stosownie do dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1 k)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.s.</a>w. Sąd Odwoławczy stwierdził, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.</p>
    </div>