<p>Sygn. akt VP 123/20</p>
    <div>
      <h2>WYROK</h2>
      <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
      <p>15 stycznia 2021 roku</p>
      <p>
<span class="underline">
<!-- -->Sąd Rejonowy / Okręgowy w Rybniku</span>    V Wydział</p>
      <p>Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
      <p>w składzie:</p>
      <p>Przewodniczący:  Sędzia Wiesław Jakubiec</p>
      <p>
<span class="underline">
<!-- -->Sędziowie</span>
</p>
      <p>Ławnicy:</p>
      <p>Protokolant:  sekretarz sądowy Izabela Niedobecka-Kępa</p>
      <p>przy udziale    ./.</p>
      <p>po rozpoznaniu 15 stycznia 2021 roku w Rybniku</p>
      <p>na rozprawie</p>
      <p>sprawy z powództwa  <span class="anon-block">A. K.</span>
</p>
      <p>przeciwko <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowemu (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">R.</span>
</p>
      <p>o odprawę pieniężną</p>
      
        
        <p>1. 
        zasądza od pozwanej <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">R.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 4.500 zł (cztery tysiące pięćset złotych) tytułem odprawy z odsetkami ustawowymi od dnia 1 maja 2019 roku,</p>
      
      
        
        <p>2. 
        zasądza od pozwanej na rzez powoda kwotę 675 zł (sześćset siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty prawomocności wyroku,</p>
      
      
        
        <p>3. 
        wyrokowi w pkt. 1 co do kwoty 2.480 zł ( dwa tysiące czterysta osiemdziesiąt złotych) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,</p>
      
      
        
        <p>4. 
        odstępuje od obciążania strony pozwanej kosztami sądowymi.</p>
      
      <p>Sygn. akt V P 123/20</p>
    </div>
    <div>
      <h2>UZASADNIENIE</h2>
      <p>Powód <span class="anon-block">A. K.</span> wniósł przeciwko pozwanej <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowemu (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> pozew o zasądzenie na jego rzecz kwoty 4 500 zł tytułem odprawy wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 1 maja 2019 roku. Nadto, wniósł o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że był zatrudniony u pozwanej na stanowisku stolarza w okresie 1 sierpnia 2011 roku 30 kwietnia 2019 roku, a stosunek pracy ustał z inicjatywy pracodawcy. W ocenie powoda zwolnienie nastąpiło w ramach zwolnień grupowych, a zatem przysługuje mu odprawa.</p>
      <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że powód nie spełnia kryteriów podmiotowych oraz przedmiotowych do zastosowania wobec niego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>.</p>
      <p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong>
</p>
      <p>W okresie od 1 sierpnia 2011 roku do 21 listopada 2018 roku powód <span class="anon-block">A. K.</span> był zatrudniony u pozwanej w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">R.</span> na podstawie umów na czas określony na stanowisku pomocnika stolarza/operatora CNC w pełnym wymiarze czasu pracy. 22 listopada 2018 roku powód zawarł z pozwaną umowę na czas nieokreślony i kontynuował pracę na stanowisku pomocnika stolarza w pełnym wymiarze czasu pracy.</p>
      <p>W piśmie z 30 kwietnia 2019 roku strony oświadczyły, że zawartą 22 listopada 2018 roku umowę o pracę na czas nieokreślony rozwiązują za porozumieniem stron z dniem 30 kwietnia 2019 roku.</p>
      <p>Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda obliczone jako ekwiwalent za urlop wynosiło 2 480 zł.</p>
      <p>Pozwana nie wypłaciła powodowi odprawy pieniężnej w związku z rozwiązaniem umowy.</p>
      <p>W okresie od 1 stycznia 2019 roku do 31 lipca 2019 roku pozwana wypowiedziała umowy 5 pracownikom, z 39 pracownikami stosunek pracy zakończył się na mocy porozumienia stron – data zakończenia umów 30 kwietnia 2019 roku , 4 osoby zwolniły się na własną prośbę, 1 osoba porzuciła pracę, 1 osoba przeszła na rentę, 1 osoba zakończyła pracę z uwagi na zakończenie okresu trwania umowy terminowej.</p>
      <p>Na dzień 15 stycznia 2021 roku pozwana zatrudniała 7 pracowników. Część pracowników, w tym m.in. powód, po zakończeniu współpracy z pozwaną, rozpoczął pracę w ramach nowego stosunku pracy w <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span>. U pozwanej nie doszło do przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę. Pozwana świadczącą usługi na rzecz ww. spółdzielni głównie w zakresie wypożyczania pracowników jest „spółką córką” <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>.</p>
      <p>
<em>
<!-- -->Dowód: akta osobowe powoda: umowa o pracę z 1.08.2011r., umowa o pracę z 1.01.2012r., umowa o pracę z 22.11.2018r., świadectwo pracy, pismo z 30.04.2019r. o rozwiązaniu umowy o pracę,</em>
</p>
      <p>
<em>
<!-- -->wyliczenie średniego wynagrodzenia k.17, zestawienie osób zwolnionych i zatrudnionych k.42-43 i k. 54-55, zeznania świadka <span class="anon-block">A. M.</span> k.56v., zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span> k.57, przesłuchanie powoda k.57-57v., przesłuchanie w imieniu pozwanej <span class="anon-block">B. W.</span> k.57v.</em>
</p>
      <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w ograniczonym zakresie w oparciu o dowód z zeznań świadków oraz z przesłuchania stron, które wraz z dowodami z dokumentów tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd nie dał wiary twierdzeniom świadków i strony pozwanej jakoby pracownicy zatrudnieni u pozwanej mieli przejść do pracy w innym zakładzie.</p>
      <p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong>
</p>
      <p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie.</p>
      <p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> <em>
<!-- -->(Dz. U. z 2015 r. poz. 192 j.t. ze zm.)</em> przewiduje możliwość zwolnień grupowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 1)">art. 1</a>) jak i indywidualnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10)">art. 10</a>).</p>
      <p>Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy jej przepisy stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej: 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników (pkt 1), 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników (pkt 2), 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników (pkt 3) – zwanego dalej „grupowym zwolnieniem”.</p>
      <p>Art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości: pkt 1 – jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 2 lata; pkt 2 – dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat; pkt 3 – trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat.</p>
      <p>Zgodnie z ust. 3 w/w artykułu, odprawę pieniężną ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.</p>
      <p>Z mocy art. 10 ust. 1 ustawy przepisy art. 5 ust. 3-6 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1.</p>
      <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż powodowi przysługuje prawo do odprawy pieniężnej w ramach zwolnień grupowych.</p>
      <p>Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe w okresie od 1 stycznia 2019 roku do 31 lipca 2019 roku pozwana zatrudniała 51 osób. Do rozwiązania z powodem umowy o pracę doszło na mocy porozumienia stron, przy czym inicjatywna zakończenia współpracy leżała po stronie pracodawcy. Wskazać należy, że zgodnie z zestawieniem przedstawieniom przez stronę pozwaną, w ww. okresie jedynie 4 osoby ( z wyłączeniem powoda) rozwiązały z własnej inicjatywy umowy o pracę. Z kolei sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego jawiłoby się przy tym, nagłe rozwiązanie przez większość pozostałych pracowników umów o pracę z ich inicjatywy w tak krótkim czasie. Nadto, wbrew twierdzeniom pozwanej, nie doszło do przejścia 39 osób do pracy w <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span>, lecz z pracownikami tymi rozwiązano umowy o pracę za porozumieniem stron z inicjatywy pracodawcy, a dopiero później osoby te nawiązały nowe stosunki pracy z kolejnym pracodawcą. W ocenie Sądu strona pozwana znajdująca się w niekorzystnej sytuacji finansowej, wykorzystała nieświadomość pracowników i chcąc uniknąć wypłaty na ich rzecz odpraw pieniężnych w związku ze zwolnieniami grupowymi, przedstawiła im do podpisania gotowe wzorce oświadczeń o zakończeniu współpracy na mocy porozumienia stron oraz nie poinformowała ich o prawie do otrzymania odprawy i tej odprawy nie wypłaciła. Powód rozpoczął pracę u nowego pracodawcy w <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span> dopiero po definitywnym zakończeniu współpracy z pozwaną. Jednocześnie przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, aby w jakimkolwiek zakresie pozwana przyczyniła się do zapewnienia powodowi kontynuacji zatrudnienia ani by <span class="anon-block"> Spółdzielnia (...)</span> była podmiotem, który przejął zakład pracy w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 23(1))">art. 23<sup>
<!-- -->1</sup> kp</a>. Zatem, nie sposób przyjąć, że przyczyna zakończenia stosunku pracy leżała po stronie powoda. To pozwana, mając na uwadze względy ekonomiczne, była wyłącznie zainteresowana ograniczeniem ilości zatrudnianych pracowników. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> wskazują warunki, które muszą zostać spełnione aby zwalniany pracownik był uprawniony do odprawy. Powód spełnił warunki wskazane w ww. ustawie i dlatego należna odprawa powinny mu być wypłacona przez pozwaną od razu tj. w dniu rozwiązania umowy. Na marginesie Sąd wskazuje, że ww. ustawa nie przewiduje sytuacji ograniczania wysokości należnej pracownikowi odprawy, w szczególności nie mogą stanowić ich okoliczność znalezienia sobie przez pracownika od razu zatrudnienia u innego podmiotu.</p>
      <p>Wobec powyższego oraz mając na uwadze staż pracy powoda, Sąd uznał, że powód posiadał uprawnienie do otrzymania odprawy pieniężnej w żądanej, zgodnej z ustawą wysokości.</p>
      <p>Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia faktyczne, na podstawie przywołanych przepisów, Sąd zasądził od pozwanej <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">R.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 4 500 zł tytułem odprawy z odsetkami ustawowymi od dnia 1 maja 2019 roku ( pkt 1 wyroku). Przy czym o odsetkach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> zasądzając je od dnia następującego po rozwiązaniu umowy.</p>
      <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialnością za wynik sprawy i na podstawie § 2 pkt. 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie  brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania. Pozwana przegrała spór z powodem wobec czego winna zwrócić na jej rzecz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 675 zł (pkt 2 wyroku).</p>
      <p>Wyrokowi w pkt. 1 co do kwoty 2 480 zł odpowiadającej wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia nadano rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->2</sup> § 1</a> zd. pierwsze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> ( pkt 3 wyroku).</p>
      <p>Z kolei biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> odstąpił od obciążania strony pozwanej kosztami sądowymi ( pkt 4 wyroku). Sąd miał na uwadze, że pozwana występująca bez profesjonalnego pełnomocnika działała w sposób lojalny i nie przedłużała postępowania.</p>
    </div>