این فلسفه می پنداشت که کاینات قابل خورد کردن به پارامنو (اتومها) است، که غیرقابل تخریب اند (انیتیا)، غیرقابل تقسیم، و یک نوع بعد خاص دارد، که ”خورد“ (انو) نامیده میشود.