یک وظیفه نسبتی یک عملیه زبان است که یک جسم (در این صورت، اسپ) را مانند ورودی گرفته و یک حقیقت معنایی (بطور مثال، نسبت که توسط "اسپ سرخ است" نشان داده شده است) را منحیث محصول خارج میسازد.