De donjon woor vaak ‘t sterkste deil vaan ‘n kestiel en vormde ‘t letste toevluchtsoord es de boeteste verdeidegingslinie veel. Dat beteikende echter neet dat de donjon aanders neet gebruuk wèrde. Deze taore fungeerde naomelek auch es woentaore veur de heer die eigeneer woor vaan ‘t kestiel, of veur gaste of vertegewoordegers.