เล่ม 000 ตอนพิเศษ 000 ง ร่างกิจจานุเบกษา 10 มีนาคม 2023
หัวข้อ 100
ข้อบัญญัติของค้าการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุ
เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. 2565
โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติของค้าการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุ ว่าด้วยการควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2565
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2557 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.2557 และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลไม่ได้และนายนายอีกมีส่วนสิบ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ 1 ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติของค้าการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุ เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2565”
ข้อ 2 ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ 3 ให้ยกเลิกข้อบัญญัติของค้าการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุ เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2565 และให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
ข้อ 4 ข้อบัญญัตินี้มีให้ใช้บังคับแก่
(1) การเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ของทางราชการ
(2) การเลี่ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือการเลี่ยงสัตว์ ประการที่อื่น ๆ ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการได้ตามข้อบัญญัติของค้าการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ให้ยุเกี่ยวกับการเลี่ยงสัตว์แต่ละประการที่ได้ตราเป็นข้อบัญญัติไว้
ข้อ 5 ให้ข้อบัญญัตินี้
“สัตว์” หมายถึง สัตว์ และแมว หรือสัตว์อื่นที่ก้าหนดในกฎหมาย
“การเลี่ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี่ยงสัตว์ในสิ่งที่เลี่ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี่ยงสัตว์ในสิ่งที่มีการปล่อยให้ผู้อื่นออกสถานที่เลี่ยงสัตว์ รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ เสี่ยง ดูแล และรวมถึง ผู้ควบคุมสัตว์
“วัคซีน” หมายถึง วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าสั่งรับสัตว์

“เครื่องหมายประจ้าตัวสัตว์” หมายความว่า ป้ายแสดงว่าสัตว์นั้นได้รับ การรีดวัดซึ่ง “อาการของโรคพิษสุนัขบ้า” หมายความว่า ในการฝึกของสุนัขมีอาการรุ่นร้าย ริ้วเพนพ่าน กัดสีกีกดขวาง ชอบยุกในที่มีด ป่ากอ้ ลีนห้อง น้ำลายไหล ตัวแข็ง ขาหลังอ่อนเพลี่ย เดินโซเช หรือสัตว์อื่นที่ก้าหนดมีอาการดังกล่าว “สกานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ ทรงสัตว์ ที่ชี้สัตว์ หรือสกานที่ในลักษณะอื่น ที่ใช้ในการควบคุมการเลี้ยงสัตว์ “ที่รื้อทางสาธารณะ” หมายความว่า สกานที่รื้อทางซึ่งไม่ใช่เป็นของเอกชนและประชาน สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจร่วมกันได้ “สิ่งปฏิบูรณ์” หมายความว่า จุจาระหรือปัสสาวะของสัตว์และสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครก มีลินเหยม “สัตว์ควบคุมพิเศษ” หมายถึง (๑) สุนัขสายพันธุ์ที่ดูร้าย เช่น ร็อตไวเลอร์ (Rottweiler) ฟิทบูลเทอร์รี่ (Pitbull terrier) บูลเทอร์รี่ (Bullterrier) บางแก้ว โตเบอร์แมม อลเซเชียร์ เฮซ่า หรือส่ายพันธุ์อื่นที่เกลี่ยงกัน กับที่กล่าวมาทั้งหมดหรือลูกผสมสายพันธุ์ดังกล่าว (๒) สัตว์ที่มีประวัติที่ร้ายคุณหรือพยากรณ์ที่ร้ายคุณ ได้ยมีหลักฐานการแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ ต่ารวจ (๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไม่ได้ร้ายคุณหรือสัตว์โดยปราศจากการย้าย (๔) สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศก้าหนด “การขึ้นทะเบียน” หมายความว่า การนับเอกสารเกี่ยวกับสุนัขหรือแมวที่จดทะเบียนไว้แล้ว แจ้งต่อผู้นักงานเจ้าหน้าที่เพื่อป้องกันที่กิจการและอียดูรูปพรรณสัมผู “รัชการส่วนท้องถิ่น” หมายถึง องค์การบริหารส่วนตัวสัมผู “เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนตัวสัมผู “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายถึง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ “เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายถึง เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการ ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๕๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม “ผู้ประกอบการบ้านบิดโรคสัตว์” หมายความว่า ผู้ประกอบการบ้านบิดโรคสัตว์ตามกฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมบ้านบิดโรคสัตว์

“ผู้ประกอบวิชาชีพการสัตว์แพทย์” หมายความว่า บุคคลซึ่งได้รับทุกข์เป็นและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพสัตว์แพทย์

“สัตว์แพทย์” หมายความว่า สัตว์แพทย์ยกระมุ้งสุขสัตว์หรือผู้มีวุฒิไม่ได้ก้าวไประกาศนิยมบัตรวิชาสัตว์แพทย์ปฏิบัติงานในหน่วยงานของรัฐ

ข้อ ๖  ห้ามมิให้ผู้ได้เลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ในที่ริ้วทางสาธารณรัฐริ้วในที่อื่นใดตามที่เจ้าหน้าท้องถือเป็นระกาศก้าหนดโดยเด็จขาด

ข้อ ๗  เฟื้อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิร์อเฟือป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ที่พื้นที่องค์กรบริหารส่วนตำบลไม่ได้เป็นเขตควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข

(๒) แมว

(๓) สุกร โค กระป๋อ

(๔) สัตว์ที่มีพันและสัตว์รู้ว่าต่าง ๆ

ให้เจ้าหน้าท้องถือมีอำนาจก้าหนดระเบทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์เพิ่มเติมได้ตามความเหมาะสม ทั้งนี้ จะให้มีการควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ได้ท้องที่หรือมีพันที่ข้องกับการบริหารส่วนตำบลไม่ได้ยุกิได้

ข้อ ๘  ในการจัดทะเบียนสัตว์ตามข้อ ๗ (๑) และ (๒) ให้เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ที่ ๑ ครอบครองสัตว์รู้ยืนของทุกข์เป็นสัตว์ตามระเบยเวลาที่องค์การบริหารส่วนตำบลไม่ได้ยุกิได้ โดยให้ยืนค้าออบรับรองการจัดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ทำการ องค์การบริหารส่วนตำบลไม่ได้ยุกิได้ หรือสถานที่อื่นใดตามที่เจ้าหน้าท้องถือก้าหนด

ข้อ ๙  ในการเลี่ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๑) ต้องน้ำสุนัขและแมวที่มีอายุรุ่งว่าง ๒ – ๔ เดือน ไปลิ้วคืนป้องกันโรคพิษสุนัขป้าเป็นครั้งแรกและต้องน้ำสัตว์ไปลิ้วคืนครั้งต่อไปตามที่ก้าหนดในบังคับการลิ้วคืน

(๒) จัดสถานที่เลี่ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ ได้ยืนบดเพียงพอแก่การด้านชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและก้าหนดการบ้านที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและก้าหนดที่สิ่งปลูกถิร์

ให้กุญสุขลักษณะ ทั้งนี้ ตามประกาศของเจ้าหน้าท้องถือก้าหนด

กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษจะต้องเลี่ยงในสถานที่หรือกรงที่สัตว์ไม่สามารถถือก้าหนดและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสามารถสั่งเกตเห็นได้อย่างชัดเจน

(ท) ควบคุมดูแลสัตว์มีที่ก่อเหตุเดือดร้อนร้ายคุยแก้ผู้อื่น
(ด) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิบูรณ์ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจํา
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมมกามาเกิดลิ้นหมมรีนหรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย
(ซ) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ด้ํารงชีวิตอยู่อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์
ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่วคราว ต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ
(ข) จัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(ท) ให้เลี้ยงสัตว์ภายใต้สถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากกรากรควบคุม กรณีสัตว์รู้จักจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไป
ไม่ถึงสัตว์ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังไว้อย่างชัดเจน
(ส) ปฏิบูติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าหน้าท้องถิริริอพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ ๑๐ ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องก้าจัดสิ่งปฏิบูรณ์อันเกิดจากสัตว์ของตนในที่ที่ร้องสราธรม
ข้อ ๑๑ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ที่ต้นเลี้ยงไม่มีการโรค ซึ่ง อาการรุ่นร้าย
ริ่งเพนพ่าก็สิ่งที่ขวางหน้า หรือเชื่อเชิงชิ้ม ชุกตัวในที่มีด ปากอ้า ลินห้อยแดงคล้าย น้ำลายไหล
เดินโซเช ตัวแข็ง ขาก่อนเปี่ยม เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าหน้าท้องถิริอพนักงาน
เจ้าหน้าที่ภายใน ๒๕ ชั่วโมง
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง ก็ต หรือที่ร้ายบุคคลได้ให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครอง
สัตว์จับสัตว์นั้นก็กงงไว้เพื่อส่งเกตการไม่มีนอยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งการสัตว์ต้องเจ้าพนักงานท้องถิริ
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตว์แพทย์ของสัตว์นักงานปศุสัตว์รั้งหวัด/อ้างอิง
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง ตาย หรือสัตว์ยังเป็นโรค เจ้าของสัตว์ต้องแจ้ง
เจ้าพนักงานท้องถิริ หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตว์แพทย์ของสัตว์นักงานปศุสัตว์รั้งหวัด/อ้างอิง
เพื่อตรวจสอบโรคสัตว์
ข้อ ๑๒ บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจําหรือเป็นครั้งคราว มีหน้าที่สั่งเกตการสัตว์
หากปรากฏภูมิสสัตว์ดังกล่าวมีการตามข้อ ๑๑ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อ
เจ้าพนักงานท้องถิริอพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๕ ชั่วโมง
ข้อ ๑๓ เมื่อสัตว์ตาย เจ้าของสัตว์จะก้าจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมีให้
เป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค เพราะพนั้นรู้แล้วมีหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีก่อเหตุร้ายคุยและไม่ให้เกิด
การปนเป้อในแหล่งนั้น