# ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย

## เรื่อง ควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

### พ.ศ. ๒๕๖๗

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย ว่าด้วยการควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๗ (๓) และมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อยและนายอำเภอถุดชุม จึงตราข้อบัญญัติตไว้ ดังต่อไปนี้

**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย เรื่อง ควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย พ.ศ. ๒๕๖๗”

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้

“มูลฝอย” หมายความว่า เชื้อกระดาษ เชื้อผ้า เชื้ออาหาร เชื้อสินค้า เชื้อวัสดุ ธงพลาสติกภาชนะที่ใส่อาหาร เก้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่นและหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน

“อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน เพคลังสินค้าสำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้อย่างได้

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สภาพที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้ “แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย” หมายความว่า สภาพที่มีน้ำขังได้ในระยะเวลาที่เกินกว่าเจ็ดวันซึ่งยุงลายสามารถวางไข่และฟักนาเป็นลูกน้ำได้

“ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนเปื่อย

“เจ้าพนักงานสารสนเทศ” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติสารสนเทศ พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๔ ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้งหรือทำให้มีชั้นซึ่งมูลฝอยที่ขังน้ำได้ในที่หรือทางสาธารณะซึ่งอาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย เช่น กระป้อง กะลา ยางรถยนต์เป็นต้น นอกจากในที่ที่ราชการส่วนท้องถิ่นจัดไว้ให้

ข้อ ๕ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือเคหสถานต้องเก็บกวาดและดูแลมิให้มีมูลฝอยที่ขังน้ำได้ซึ่งอาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย เช่น กระป้อง กะลา ยางรถยนต์ เป็นต้น ในบริเวณอาคารหรือเคหสถานรวมทั้งบริเวณรอบ ๆ ทั้งนี้ โดยเก็บใส่ลงถังรองรับมูลฝอยที่มีฝาปิดปิด หรือบรรจุถุงพลาสติกที่มีการผูกัดปากถุงหรือวิธีการอื่นใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน และเผยแพร่ให้ประชาชนทราบ

ในกรณีที่ราชการส่วนท้องถิ่นเป็นผู้ให้บริการเก็บขนมูลฝอยเพื่อนำไปกำจัด เจ้าของอาคารหรือเคหสถานมีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัติตาม

ข้อ ๖ เจ้าของหรือผู้ครอบครอง อาคาร เคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ ที่มีแหล่งน้ำที่อาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายจะต้องดูแลไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

ข้อ ๗ เจ้าของหรือผู้ครอบครอง อาคาร เคหสถาน ต้องดูแลทำความสะอาดและเปลี่ยนน้ำในแจ็กกัน ถ้ายางรถเข้ากับบ้าน พืชน้อย ๆ ที่มีน้ำขังอย่างน้อยทุกเจ็ดวัน หรือใส่สารที่ป้องกันการวางไข่ของยุงได้ว่า และฉีดให้มีฝาปิดลูกบัวที่มีอยู่ในอาคารและเคหสถาน รวมทั้งข้อปฏิบัติตาม ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนมเป็นประกาศกำหนด

ข้อ ๘ ในกรณีที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนมเป็นอยู่ได้จัดเจ้าหน้าที่ไปทำการกำจัดยุงในอาคารหรือเคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน หรือสถานที่นั้นจะต้องความร่วมมือและความสะดวกตามสมควร

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๔ และข้อ ๕ จะระวางโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และโทษเต็มเมือง

ข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ 6,7 และข้อ 8 จะระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ ๑๑ หากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนมเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และหากมีอำนาจออกเรียบเรียง สภาประภากร เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

ประชาสภากองสรรพากร