เล่ม 00 ตอนพิเศษ 000 ง รากกิจจานุเบกษา 0 มีนาคม 2565
หัวข้อ 1
ชั้นบัญญัติของคดีการบริหารส่วนตำบลที่เมือง
เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. 2560
โดยที่เห็นเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติของคดีการบริหารส่วนตำบลที่เมือง ว่าด้วยการควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 25 และมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติสภากำลังและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2557 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา 25 แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2555 และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลที่เมือง ได้ยุติเหตุของจากสภากองค์การบริหารส่วนตำบลที่เมืองและนายนายอีกอีกมีแต่จึงตรัสรับบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ 1 ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติของคดีการบริหารส่วนตำบลที่เมือง เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560”
ข้อ 2 ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตของคดีการบริหารส่วนตำบลที่เมือง ตั้งแต่วันที่ประกาศไว้ โดยเปิดเผย ณ องค์การบริหารส่วนตำบลที่เมืองแล้ว 1 วัน
ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้ แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย่งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
ข้อ 4 ในข้อบัญญัตินี้
“สัตว์” หมายถึง สัตว์และแมว
“วัตถุ” หมายถึง วัตถุที่เป็นกันเอง
“การเลี่ยงสัตว์” หมายถึง การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาไว้สำหรับรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอีก
“การปล่อยสัตว์” หมายถึง การสละการครอบครองหรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยง โดยปราศจากกรรมคุณ
“เจ้าของสัตว์” หมายถึง ผู้ครอบครองสัตว์และให้อาหารสัตว์เป็นประจํา
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายถึง กรณี ที่ซึ่ง หรือที่เลี้ยงสัตว์ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์
“ที่หรือที่ทางสาธารณูปการ” หมายถึง สถานที่หรือทางที่ไม่ใช่เป็นของเอกชนและประชานามาตรีให้เป็นที่รับรองให้สัตว์ร่วมกันได้







เล่ม ๑๘ ตอนพิเศษ ๑๐๐ ง รากกิจจานุเบกษา ๖ มีนาคม ๒๕๖๘

ข้อ ๑๕ เมื่อสัตว์ตาย เจ้าของสัตว์จะต้องก้าจัดขากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน มิให้เป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค เพราะพันธุ์แมลงหรือพาหะน่าโรคโดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุร้ายคาญและไม่ให้เกิด การปนเปื้อนในแหล่งน้ำ

ข้อ ๑๖ เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงไว้ มีอาการโรคสัตว์ หรือเป็นโรคสัตว์ หรือยุกสัตว์ซึ่งเป็นโรคกัด หรือที่ร้าย เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งจัดเจ้าหน้าท้องถิ่นหรือผู้นักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตว์แพทย์ ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอ

ข้อ ๑๗ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องอ่านวยความสะดวกหรือไม่กระทาการรีดอินเป็นการขัดขวาง การปฏิบัติงานตามอ่านว่าหน้าที่ของเจ้าหน้าท้องถิ่นหรือผู้นักงานเจ้าหน้าที่ และทั้มมีให้บุคคลใด ขัดขวางการรับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นใดมีหน้าที่ ให้ข้อมูลสัตว์ที่สงสัยว่าเป็นโรคสัตว์

ข้อ ๑๘ เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคสัตว์หรือประกาศเขตโรคสัตว์ชั่วคราว ท้ามมีเหยูด เคลื่อนย้ายสัตว์หรือซากสัตว์ภายใน และเข้า - ออก ในเขตองค์กรบริหารส่วนตำบลท่าเมือง เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหน้าสัตว์แพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/สำนักงานปศุสัตว์อำเภอ หรือเจ้าหน้าท้องถิ่น หรือผู้นักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๑๙ ผู้ใดน่าสัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๑) ควบคุมสัตว์ด้วยอุปกรณ์ที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมีเหตุที่ร้ายผู้อื่นหรือที่ความเสียหาย แก้สิ่งของสาธารณูปการหรือของผู้อื่นได้อย่างทันท่วงที

(๒) กรณีที่เป็นสัตว์ควบคุมพิเศษต้องสวมใส่ปฐกิร์มีคุณค่าและสายลากรูปที่แข็งแรง และจับสายลากรูปสัตว์ที่วางกตัวสัตว์ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร

หมวก ๕

อ่านางหน้าที่ของเจ้าหน้าท้องถิ่น

ข้อ ๒๐ ให้เจ้าหน้าท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือผู้นักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๑๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๔๕ ในเขตอ่านจงของงดการบริหารส่วนตำบลท่าเมือง ในการร้องได้หรือทุกเรื่องก็ได้

เล่ม ๑๘ ตอนพิเศษ ๑๐๐ ง ร่างกิจจานุเบกษา ๖ มีนาคม ๑๕๒๘
หมวก ๕
บทก้าหนดโทษ
ข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนหัวหน้าหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน
หนึ่งพันบาท
ประกาศ ณ วันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๑๕๖๑
สัมนา แก้วมงษ์
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเมือง