{"natural_text": "ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง\nเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\nพ.ศ. ๒๕๖๗\n\nโดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง\nหรือปล่อยสัตว์\n\nอาศัยความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗\nและที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\nและที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงทอง โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหาร\nส่วนตำบลม่วงทองและความเห็นชอบของนายอำเภอภักดีชุมพล จึงตราข้อบัญญัติตไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลม่วงทอง เรื่อง การควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๗\"\n\nข้อ

{"natural_text": "(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง เช่น\nที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลวังทอง\n\n(๑.๒) สถานที่ราชการหรือหน่วยราชการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง\nเช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น\n\n(๑.๓) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถทางบก บริเวณแม่น้ำทุกสาย\n(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้\n\n(๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตวน้อยกว่า ๑๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่\nก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง\n\n(๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑๐ - ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า\n๕๐๐ เมตร\n\n(๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐ - ๑๐

{"natural_text": "(๓.๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด\n\n(๓.๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น\n\n(๓.๘) ปฏิบัติตามข้อแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง (\"มาตรการ\") หมายถึงวิธีการที่จะทำให้ได้ผลสำเร็จ)\n\nข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตวนั้นตกเป็นของราชการ ส่วนท้องถิ่น แต่หากการกักสัตว์ไว้อ้างก่อนให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหร

{"natural_text": "(๒) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและการกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ ทั้งนี้ ตามประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่\n\nกรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงที่สัตว์ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอกได้ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน\n\n(๓) ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น\n\n(๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็น หรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย\n\n(๕) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์ไม่สามารถเลี้ยงดูสัต

{"natural_text": "ข้อ ๑๕ เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงไว้ มีอาการโรคสัตว์ หรือเป็นโรคสัตว์ หรือถูกสัตว์ซึ่งเป็นโรกกัด\nหรือทำร้าย เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าหนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตวแพทย์\nของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอ\n\nข้อ ๑๖ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกหรือไม่กระทำการใดอันเป็นการขัดขวาง\nการปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ และห้ามมิให้บุคคลใด\nขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นใดมีหน้าที่ให้ข้อมูลสัตว์\nที่สงสัยว่าจะเป็นโรคสัตว์\n\nข้อ ๑๗ เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคสัตว์หรือประกาศเขตโรคสัตว์ช่วคราว ห้ามมิให้ผู้ใด\nเคลื่อนย้ายสัตว์หรือซาก