“ชอบบุญญูต” หมายความว่า ชอบบุญญูติองค์กรบริหารส่วนตำบลบ้ล้้า
ช้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันนั้นตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พนที่ในเขตอ่านจงของราชการส่วนท้องถิ่น
ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
(๑) ให้พนที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่มีเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท ซึ่ง มี โค
กระปีอ สุกร แพะ และ สุนัข แมว ห่าน เป็น ได้ นก กระต่าย โต๊ะเด็ตขาด
(๑.๑) ถนนสาธารณและบริเวณทางเท้าที่ส่งข้า้่งลอน ในการต้องการบริหาร
ส่วนตำบลบ้ล้้า
(๑.๒) บริเวณเขตสถานที่ราชการในเขตองค์กรบริหารส่วนตำบลบ้ล้้า
(๑.๓) บริเวณแหล่งน้ำสาธารณะและแหล่งน้ำธรรมรรมชาติในเขตองค์กรบริหาร
ส่วนตำบลบ้ล้้า เช่น ห้วย หนอง คลอง ปี สรี
(๑.๔) ที่สาธารณะระยุบยนอีน ๆ เช่น สวนสาธารณะ สุสาน หรือมาปนสถาน
ที่สาธารณะระยุบยน
(๒) ให้พนที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่มีเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด
สถานประกอบกิจการประเภทการพาพน์ ฯ เลี่ยง และการอนุบาลสัตว์ ต้องมีระยะห่างจาก
ศาสนสถาน วัด โรงพยาบาล สถานศึกษา สถานเลี่ยงเด็ก สถานดูแลผู้สูงอายุ หรือผู้ป่วยพิพัน
หรือผู้พิการ เพื่อป้องกันผลกระทบต่อผู้อยู่อาศัยในบริเวณ ดังต่อไปนี้
(๒.๑) สถานประกอบกิจการประเภทการพาพน์ ฯ เลี่ยง และการอนุบาลสุกร แพะ และ
(๒.๑.๑) สถานประกอบกิจการที่มีสัตว์ตั้งแต่ ๑๐ – ๒๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร
(๒.๑.๒) สถานประกอบกิจการที่มีสัตว์ตั้งแต่ ๑๑ – ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร
(๒.๑.๓) สถานประกอบกิจการที่มีสัตว์ตั้งแต่ ๕๑ – ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร
(๒.๑.๔) สถานประกอบกิจการที่มีสัตว์ตั้งแต่ ๕๐๑ – ๕,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร
(๒.๑.๕) สถานประกอบกิจการที่มีสัตว์ตั้งแต่ ๕,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑๐,๐๐๐ เมตร



(ต.๑) จัดให้มีสถานที่เล่งสัตว์ที่มีนค์และแรงตามความเหมาะสมกับระเบกท และชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและกระบวนการอาหารที่เพียงพอ มีระบบการระบายนาและสิ่งปฏิบัติภูมิสุขลักษณะ
(ต.๓) ต้องรักษาสถานที่เล่งสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(ต.๔) กรณีมีสัตว์ที่เลี่ยงตาย ต้องก้าจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
(ต.๕) ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันโรคดิตด์ที่อาจสัมผัสกับม้าสูคุณ โดยสัตว์แพทย์
(ต.๖) ต้องเลี่ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน และต้องควบคุมมูดและไม่ให้สัตว์เลี้ยงออกไปทำ ความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินหรือทำความเดียด้อร์ร่าคารย์แก้ผู้อื่น
(ต.๗) สัตว์ที่ถูกก้าหนดให้ต้องขึ้นทะเบียน หรือมีกฎหมายอื่นใดก้าหนดให้ต้องดำเนินการ เพื่อควบคุมสัตว์ดังกล่าว ผู้เลี่ยงสัตว์นั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียนหรือต้องดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง ในการมีที่ต้องมีครองหมายสัตว์ที่มีตัวสัตว์นั้น เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องจัดหา และจัดให้มีเครื่องหมายสัตว์ที่ต้องสัตว์นั้นตลอดเวลาด้วย
ข้อ ๗ ในการมีที่เจ้าพนักท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณย์อื่นเป็นการฝ่ายนั้นขึ้นบัญญัติ นั้น โตไม่ปรกฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นก้าหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์นั้นให้สัตว์นั้นตกเป็นของ ราชการส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสีย ค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามความกักรมี ก่อนถึงก้าหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้ทักค่าใช้จ่ายในการขาย หรือขายทอดตลาดและค่าเลี่ยงสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์
กรณีที่มีได้การขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มายอรับสัตว์คืน ภายในก้าหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสั่งหรือรับการเลี่ยงสัตว์ไว้แก่ ราชการส่วนท้องถิ่นตามจานวนที่ได้จ่ายจริงด้วย
กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคดิตด์ต้องอ้างเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักท้องถิ่นมีอำนาจที่จะทำหน้าที่รักษาหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้
ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักท้องถิ่นไม่เป็นผู้บังคับบัญญัติ ต้องระวางโทษตามที่ ก้าหนดไว้ในบทก้าหนดโทษและพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๕๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

เล่ม ๑๘๒ ตอนพิเศษ ๓๓ ง รากกิจจานุเบกษา ๒๙ มกราคม ๒๕๖๘
ช้อ ๘ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป้องก์เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ
ประกาศ ณ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๖
วิมล ฟีลิก
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป้องก์