เล่ม ๑๕๒ ตอนพิเศษ ๒๒ ง ร่างกิจการบุคคล ๒๕ มกราคม ๒๕๖๔
หัวข้อ ๕๖
ชั้นบัญญัติของคณะกรรมการบริหารส่วนตำบลหนองบัว
เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๒
โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติของคณะกรรมการบริหารส่วนตำบลหนองบัว ว่าด้วยการควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และแก้ไขเพิ่มเติม ประการบมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๗๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ได้ความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว และนายอำเภอวัดสิ่งที่ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติของคณะกรรมการบริหารส่วนตำบลหนองบัว เรื่อง การควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒”
ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประการ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตรารวมไว้ในข้อบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย่งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้
“การเลี่ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี่ยงสัตว์ในสถานที่เลี่ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี่ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้ผู้นอกสถานที่เลี่ยงสัตว์ รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
“สถานที่เลี่ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ซึ่งสัตว์ หรือสัตว์ที่ไม่ถูกขยะอินที่ใช้ในการควบคุมสัตว์เลี้ยง
“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางที่ซึ่งมีในปัจจุบันและประชานามากรถึงเป็นประโยชน์หรือใช้สัตว์รักได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบัว
“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งว่าได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๗๕ และ
แก้ไขเพิ่มเติม
“ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการ หรือ
พนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบัว ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้
ปฏิบัติการตามมาตรา ๕๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๗๕ และแก้ไขเพิ่มเติม
ข้อ ๕ ท้ามมีให้ผู้มีการส่งสติวินดีหรือประการเหล่าบันไดเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบัว
บวิโดยเด็ดขาด ได้แก่
(๑) ผู้พิมและรูปที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลารีนย่า
(๓) คางคกไฟ
(๔) สัตรัตุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตร์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตร์ต้องทำตามกฎหมายอื่น ๆ
ข้อ ๖ ท้ามเลี่ยงสัตร์หรือปล่อยสัตร์ประการทั้งข้าง ม้า โค กระปี แพะ และ ล้อ ล่า สุกร
สุนัข แมว ไก่ ห้าม และนกในเขตพื้นที่อนุสาวรย์ทุกสาย ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบัว
รับผิดชอบดูแล
การเลี่ยงหรือปล่อยตามวรรคหนึ่งนั้น คือกรุณ์มีกระทำการเป็นประจักษ์เป็นอาจิม หรือไม่มีสินใจ
ควบคุมดูแล สัตร์รั้นเข้าใจได้ว่ามีการใช้พันที่ถือมีสสารรูปเป็นที่เลี่ยงสัตร์
ข้อ ๗ ให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบัว เป็นเขตควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตร์ ดังต่อไปนี้
(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระปีอ

(๕) แฟะ
(๖) แกะ
(๗) ล้อ
(๘) ลา
(๙) สุกร
(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) ไก่
(๑๓) ห่าน
(๑๔) นก
(๑๕) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการส่งวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจาก
กรมป่าไม่ได้เจ้าพันธ์กงท้องถิ่นมีอำนาจก้าหนดประเภท และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ นโยบายควบคุมการเลี้ยงสัตว์ เฉพาะในเขตท้องฟ้าได้ท้องฟ้านั้ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วน
ตำบลหนองบัว
ข้อ ๒ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว
ให้เจ้าพันธ์กงท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศก้าหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ควบคุมตามข้อ ๗
โดยให้มีมาตรการ อย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทบทายเป็นตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์
ข้อ ๓ นองจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติรู้สัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีนักลงแข่งแรงตามความเหมาะสมกับระเบียงและชนิด
ของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและกระบวนการขายอาวุที่เพียงพอ
มีระบบการระบายมีและก้าจัดสิ่งปฏิบัติให้กุญสุขลักษณะ

เล่ม ๑๕๒ ตอนพิเศษ ๒๖ ง รากกิจจานุเบกษา ๒๕ มกราคม ๒๕๖๔
(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะเป็น ประจําไม่ปล่อยให้เป็นสสสหมมักหมม จนเกิดกิลลินเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
(๓) เมื่อสัตว์ตายลง เจ้าของสัตว์จะต้องก้าจัดขยะสัตว์และมูลสัตว์ให้ ถูกสุขลักษณะ เฟื้อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์น่าโรค ทั้งนี้ได้ยิริริที่ไม่ก่อเหตุร้ายกายกลิน ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปียน ของแหล่งน้ำ
(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เฟื้อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๕) ให้เลี่ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยง สัตว์โดยปราศจาก การควบคุม กรณีเป็นสัตว์รุ่งเราะต้องเลี่ยงสัตว์ในสถานที่ที่ริกรที่บุคคลภายนอก เข้าไปไม่ถึงสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสั่งเกตได้อย่างชัดเจน
(๖) ไม่น่าสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะเพื่อการ เคลื่อนย้ายสัตว์และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗) ควบคุมมูลและสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุร้ายแก่ผู้อื่น หรือไม่มีก่อให้เกิด มลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าหน้ากงานสาธารณสุข ค้าส่งเจ้าพนักงาน ท้องถิ่นรวมทั้ง ช้อบังคับ ระเบียบและคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลหนอนบว ข้อ ๑๐ กรณีการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งด้านนี้กิจการในลักษณะของพาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์ เป็นจ้านวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๑ อย่างเคร่งครัด เพื่อการ ดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของ สภานที่ที่ใช้เลี้ยง และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจาก เข็อโรค หรือเหตุร้ายกูยูนเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้
(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องท่านวางระบายน้ำ รับน้ำโสโครกไปให้ผู้น่ากที่นั้น ได้ยสตดวกและเหมาะสม
(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้และน้ำสาธารณะ
(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบ้านด้นน้ำเสีย ให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่มีที่ให้เกิด กลิ่นเหม็นจนสั่งร้าง ความมีดีนร้อนร้ายกูยูนกูยูนที่อยู่อาศัยเสียง
(๔) ต้องท่านความสะอาด ถ้าดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

เล่ม ๑๘๒ ตอนพิเศษ ๒๒ ง รัชกิจจานุเบกษา ๒๕ มกราคม ๒๕๖๔
(๕) ต้องรักษาสถานที่ อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสกา ยุง หรือสัตว์น้ำโรคลื่น ฯ และต้องเก็บ วัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการสืบสวนที่ได้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ
(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปลูกให้ถูกสุขลักษณะจำพวกเพียงพอ
ช้อ ๑๑ หลังจากที่ขึ้บยูยูตินมีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี่ยงสัตว์ตามข้อ ๑๐ ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชุมมุขบ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าท้องถิ่น
การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี่ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่ไปร้องการศีลย์เทสต์ก็ มีด้้นไม่มีเหตุผลของสมควร ต้องยุ่งทางจากแหล่งชุมชน ศาสนา โบราณสถาน สถานบันกรศีลกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรุ่การูปที่อุปชุม โตยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดึงกล่าว และแหล่งน้ำสาธารณะในระยะดังต่อไปนี้
(๗) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี่ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความร้ายกูปที่อุปชุมในกลีดี
(๘) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี่ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐ - ๑๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร
(๙) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี่ยงสัตว์ตั้งแต่ ๑๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลกรัม
(๑๐) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี่ยงตั้งแต่ ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลกรัม
ผู้ข้ออุปยูตตังกล่าวให้ยินค้าร้องต่อเจ้าหน้าท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด พร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้ อย่างละ ๑ ชุด
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารร้องหลักฐานอื่นที่เจ้าหน้าท้องถิ่น เห็นสมควรเรียกเพื่อเติมเพื่อประกอบการพิจารณา

เล่ม ๑๘๒ ตอนพิเศษ ๒๒ ง ร่างกิจการบุคคล ๒๕ มกราคม ๒๕๖๔

ช้อ ๑๒ ในการมีที่มีเหตุครุสสัยว่าสตรีที่เลี่ยมนี้เป็นโรคอื่นอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลที่ไปให้เจ้าของสติ๊วแยกกับสตรีนี้ไว้ด้วยหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สติ๊วแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ช้อ ๑๓ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจก้าหนดการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องที่ได้ท้องที่นั้นหรือเดิมที่ท้องถึงการบริหารส่วนตำบลหนองบัว

ความในวรรคหนึ่งไม่ใช่บังคับก้าการปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ช้อ ๑๔ เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน มีให้ก่อนทุรุรัศน์กุญแจผู้นั้น

ช้อ ๑๕ ในการมีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น พบกับงานเจ้าหน้าที่ พบกับงานสาธารณสุข พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ ซึ่งอยู่ภายใต้เขตของก้าบริหารส่วนตำบลหนองบัว หรือเขตควบคุมการเลี่ยงหรือปล่อยสัตว์ ถ้าไม่เป็นการมีเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจจับสัตว์และน้ำสัตว์ไปก็ไว้ในที่สั่งรับสัตว์ ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจึงได้เป็นเวลาอย่างน้อยยังไม่สิ้นรับ หรือกรณีที่สัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจที่ลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์ริ้วหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใด ทำให้สัตว์รับเดิมเป็นเหตุที่ได้พอดีการมีต้องเกิดขึ้น และเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความรู้มีตรรกะทั้งตามสมควรแล้วทางองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว จะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันนี้มีทางการกระทำที่ดังกล่าวบุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค้าเสียหายได้โดยง่ายการบริหารส่วนตำบลหนองบัว จะพิจารณาว่าได้เป็นความผิดตามข้อเท็จจริง

ช้อ ๑๖ เมื่อได้จับสัตว์มักก็ไว้ตามความในข้อ ๑๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะเปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มาบังคับสัตว์ในภายใต้ในสามสิบวัน นับตั้งแต่รับที่ได้จับสัตว์มากรับไว้โดยประกาศไว้ที่สัมพันธ์กับการบริหารส่วนตำบลหนองบัว หรือที่เปิดเผย เมื่อพ้นก้าหน้าสัมพันธ์แล้ว ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ ให้สัตว์รับนั้นถูกเป็นของง่ายการบริหารส่วนตำบลหนองบัว เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ค้นสัตว์รับนั้นก็เจ้าของสัตว์และได้ชำระอัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี่ยงสัตว์ตามที่ก้าหน้าไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

เล่ม ๑๕๒ ตอนพิเศษ ๒๒ ง รากกิจจานุเบกษา ๒๕ มกราคม ๒๕๖๔

ช้อ ๑๗ กรณีที่ก็สัตว์ไว้อาจก็ให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณี ก่อนถึงก้าหนดสามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงสัตว์ให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนตัวสัตว์

กรณีสัตว์นั้นตาย หรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจ้างน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตว์แพ้หรือได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจที่จะได้

ในกรณีที่ได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มายกรับสัตว์สินมาในก้าหนดตามข้อ ๑๖ หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้รับคืนสัตว์นั้น เจ้าของสัตว์ต้องเสียค่าธรรมเนียมการปรับ และค่าใช้จ่ายในการส่งสัตว์ตามที่ก้าหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ช้อ ๑๘ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และแก้ไขเพิ่มเติม กฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และแก้ไขเพิ่มเติม หรือข้อบัญญัตินี้ หรือค้าสิ่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น ที่ก้าหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจส่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์นั้นก็ได้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิด อันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะส่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ ทันทีเป็นการชั่วคราว จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่น ว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

ค้าสิ่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้ก้าหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ้าตัวนั้น เว้นแต่เป็นกรณีที่มีคำสั่งให้หยุดด้วยเหตุการณ์ที่

ช้อ ๑๙ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เอกชนหรือทางสาธารณะ ถ้าให้เกิดเหตุเต็มต้องร้ายคุยต่อผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์ระงับเหตุร้ายคุยภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทะถ้าถือว่าได้เพื่อระงับเหตุร้ายคุยนั้น หรือสมควรก้าหนดวิธีการ เพื่อป้องกันมิให้เหตุร้ายคุยเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระงับไว้ในค้าสิ่งนั้น

เล่ม ๑๕๒ ตอนพิเศษ ๒๒ ง รากกิจจานุเบกษา ๒๕ มกราคม ๒๕๖๘
ช้อ ๖๐ เพื่อปลูปัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติที่ได้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาใช้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือที่คำชี้แจ้งเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒) เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ยิ่งและพระอาทิตย์ตก หรือในเวลาที่การเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัติที่มีอำนาจสบอบถ้าเหตุที่ร้องเรียนหนังสือ หรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น
(๓) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อให้ไปที่การในกรณีที่เป็น
(๕) เก็บหรือรับสิ้นค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่ส่งสัญญาณไม่ถูกสุขลักษณะหรืออาจก่อให้เกิดเหตุร้ายจากก่อการหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณพอสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบ ความจำเป็นได้ไม่ต้องใช้รัศ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่ต้องจับร่างการ พบกับงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปลูปัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ในเรื่องที่นั้นหรือที่เกี่ยวข้องกับที่
ช้อ ๒๑ ผู้ใดฝ่ายนี้หรือไม่ปลูปัติตามข้อบัญญัติ ถือเป็นความผิดตามมาตรา ๗๗ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๕๕ ต้องร่วงวางโทษปรับไม่เกินที่กำหนด
ช้อ ๒๒ ให้ถ่ายทอดการบริหารส่วนตำบลหนองบัวรักษาการตามข้อบัญญัติ และให้มีอำนาจออกกระเบียน ข้อบังคับ ประการ หรือคำสั่งเพื่อปลูปัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ
ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
นายสุชาติ คงโพธี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว

อัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์
ท้ายข้อบัญญัติของกิจการบริหารส่วนตำบลหนองบัว
เรื่อง  การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ.  ๒๕๖๒

| ลำดับที่ | ประเภท | ค่าธรรมเนียม (บาท/ปี) |
|----------|--------|---------------------|
| ๑. | ค่าธรรมเนียมการปรับ | ๑,๐๐๐ |
|  | (๑) ซึ่ง ค่าปรับเชือกละไม่เกิน | ๕๐๐ |
|  | (๒) มี โค กระปี ศุกร ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๕๐๐ |
|  | (๓) แพะ แกะ ล้อ ลา ศูนย์ ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๒๐๐ |
|  | (๔) สัตว์อื่น ๆ ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๑๐๐ |
| ๒. | ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู | ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง |
| ๓. | ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท | ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง |