# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง

## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

### พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น ๆ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง” เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๕

ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง” เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๕

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้หรือช่องทางหรือแม่นะข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง “เจ้าพนักงานสารธารณสุข” มายความว่า เจ้าพนักงานช่างได้รับการแต่งตั้งจากราชฎรมนตรีว่าการกระทรวงสารธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม “การเลี้ยงสัตว์” มายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ การมีสัวไว้ในครอบครองและดูแล เอาใจใส่ บำรุงรักษา สอดคล้องให้อาหารเป็นอาหาร “การปล่อยสัตว์” มายความว่า การละลายครอบครองของสัวๆ หรือปล่อยให้มีสว้อยอยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัวๆ โดยปรึกษาจากการควบคุม “เจ้าของสัวๆ” มายความว่า เป็นเจ้าของสวัวๆน้ำนม สวนลูกหมูครอบครองสวัวๆด้วย “สถานที่เลี้ยงสวัวๆ” มายความว่า กอกสวัว กรงสวัว ๆ กับห้างสรรพ สวรรคว่ามีของเจ้าของสวัวๆไม่ว่าจะมีขอบรับรองหรือไม่มี “ที่หรือทางสาธารณะ” มายความว่า สภาพที่หรือทางชิงมีเชื้อของโรคและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือเสียหายได้

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดงเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) ลา ล่อ
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) สุกร
(๗) แพะ
(๘) กบ
(๙) กวาง
(๑๐) ห่าน
(๑๑) เป็ด
(๑๒) ไก่
(๑๓) สุนัข
(๑๔) แมว
(๑๕) งู
(๑๖) จระเข้
(๑๗) นก
(๑๘) ปลา
(๑๙) กระต่าย
(๒๐) หมู

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดจำนวนประเภทหลักเกณฑ์วิธีการชนิดและเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ่าแดง

ข้อ 6 ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ 5 ในพื้นที่ซึ่งเป็นที่หรือทางสาธารณะ เช่นบริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถไฟ บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง บริเวณแม่น้ำ เป็นต้น

ข้อ ๗ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสั่งแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท และชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอสำหรับการทำธุรกิจของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมู่หมู่เนืองกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน มิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และ ไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนเองให้อยู่ในกรอบกฎหมายหรือเหตุรำคาญผู้อื่น

(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบล/อำเภอ/เมือง/ภาค/กรม/สำนักงาน/องค์กรปกครอง ส่วนราชการในลักษณะของการฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมากๆ เจ้าของสัตว์จะปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๗ อ้างเคร่งครัด เพื่อการดูแลสภาพหรือสภาพลักษณะของสถานที่ใช้เลี้ยงสัตว์ และดูแลปฏิบัติตามมาตรฐานการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพและลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ดูแลรางระบายน้ำ รับฉีดโสดอริกไปใช้พื้นจากที่น้ำ โดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียดังไม่ทำเป็นที่เด็ดขาดแน่นผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ

(๓) ดูแลจัดให้มีระบบฉีดน้ำเสียให้เหมาะสม ท่านี้ดังไม่มากทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ดูแลทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ดูแลรักษาสถานที่ ออย่าให้เป็นที่แพะพันธุ์แมลงสาบ มูลสาบ มูลไพร สังเกโตช่วยคนและห้องเก็บไว้สดๆปรับ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) ดูแลมีโรงรับมูลฝอย และลิงปฏิกูลให้ถูกสถานะจำพวกเพียงพอ

ข้อ ๙ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๘ ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่งอากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตวน้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๔) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตรผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้อย่างละ ๑ ชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นมีโรค อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยกหรือกักสัตว์นั้นไว้ดูแล หาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ เจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ และดำเนินปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้ใดได้มอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์ในพื้นที่ตามข้อ (5) โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้ใดได้มอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์เฉพาะเจ้าพนักงานท้องถิ่นมัดจำไว้เป็นเวลาอย่างนานจนหมดความเสียหาย หากเป็นเหตุโดยพฤธิตากรณ์ จะไม่มีผิดชอบหากความเสียหายใด ๆ จากเหตุ

กรณีตามวรรคหนึ่ง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สาม อันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดงจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิดตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๒ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๑ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ่าแดง หรือที่เปิดเผย

เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งแล้ว ไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของ ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ่าแดง

ข้อ ๑๓ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดสามสิบวัน ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนสัตว์ที่จำหน่ายไป

กรณีสัตว์นั้นตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์หรือปศุสัตว์อำเภอได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๔ สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์แสดงหลักฐานรับคืนไปภายในกำหนดตามข้อ ๑๒ เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าเลี้ยงดูตามจำนวนที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้จ่ายจริง

ข้อ ๑๕ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามกฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือข้อบัญญัตนี้ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตวนี้จะถูกดำเนินการตามกฎหมายอย่างไรก็ดี หากมีเหตุฉุกเฉินความเสียหายใดๆ เช่น มูลพาลาะช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรสนับสนุนการเลี้ยงช้างราษฎรรณรงค์ การเลี้ยงช้างราษฎธัญชนบท เป็นเหมือนกับการทำเกษตรกรรม มีคนเขียนแบบสำรวจสถิติตัวเลขรายละเอียดรายเดือนรายปี

ข้อ ๑๗ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๖๕ และข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือ ในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หรือตามพระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในกรณีนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐาน ที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓) แนะนำให้เจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัติหรือตามพระราชบัญญัติผู้ได้รับใบอนุญาตหรือนางสือรับรองการแจ้งปฏิบัติตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือนางสืรอรับรองการ แจ้งหรือตามข้อบัญญัตนี้

(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ หรืออาจก่อให้เกิดเหตุร้ายแรง จากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณพอสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบโดยไม่ต้องใช้ราคา

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งชำระการหรือนำกล่องส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติตามว่ามีตามวรรคหนึ่ง ในเขตอาณาเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกฎหมายโทษ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๑๙ กรุณาที่มีได้กำหนดไว้ตามข้อบัญญัตนี้ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และให้รวมถึง กฏหมาย เฉลย คำสั่ง ที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ดังกล่าวด้วย

ข้อ 20 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแดงเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออกกฎ เฉลย เห็นชอบค้างคาว ส่ง เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้