กฎกระทรวง
กำหนดค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๖๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติตามหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ และมาตรา ๔๗ วรรคสอง และมาตรา ๔๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติตามหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติตามหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ วิธีการประกาศกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศ ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้ “ผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น” มายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้

(๑) สร้างอาคารหรือสิ่งอื่นใดในเขตทางหลวงท้องถิ่นหรือรุกล้ำเข้าไปในเขตทางหลวงท้องถิ่นตามมาตรา ๔๗

(๒) ปักเสา พาดสาย วางท่อ หรือกระทำการใด ๆ ในเขตทางหลวงท้องถิ่น ตามมาตรา ๔๘

ข้อ ๓ การให้บังคับข้อ 4 คำใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นสำหรับใช้พื้นที่เขตทางหลวงท้องถิ่นให้เป็นไปตามอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ 4 ในกรณีที่ผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นใช้พื้นที่ในเขตทางหลวงท้องถิ่นให้ชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น ดังต่อไปนี้

(๑) กรุณาใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อประโยชน์สาธารณะ เช่น เป็นการใช้ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการสาธารณะแก่ประชาชนโดยทั่วไป เฉพาะประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้บริการได้โดยไม่ลูกเรียกเก็บเงินค่าใช้บริการ หากจำเป็นต้องค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นในอัตรา 500 บาท โดยการอนุญาตแตละครั้ง

(๒) กรณีใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อให้บริการสาธารณะข้นพื้นฐาน ซึ่งเป็นการใช้เพื่อให้บริการ
สาธารณะข้นพื้นฐาน โดยประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้บริการได้และถูกเรียกเก็บเงินค่าใช้บริการ
ดังนี้

(ก) กิจกรรมของหน่วยงานของรัฐที่ให้บริการสาธารณะอันเป็นประโยชน์แก่งานทาง
ให้ชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นในอัตรา ๕๐๐ บาท ต่อการอนุญาตแตละครั้ง

(ข) กิจกรรมของผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นโยจาก (ก) ให้ชำระค่าใช้
เขตทางหลวงท้องถิ่นเป็นรายปี ในอัตรากึ่งหนึ่งของอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้

(๓) กรณีใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อมุงหวังประโยชน์ทางธุรกิจ ซึ่งเป็นการใช้เพื่อแสวงหากำไร
หรือเอื้อประโยชน์ต่อการดำเนินธุรกิจของผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น ให้ชำระค่าใช้
เขตทางหลวงท้องถิ่นเป็นรายปี ในอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้

ในกรณีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดทำกิจกรรมเพื่อประโยชน์สาธารณะตาม (๑) หรือจัดทำ
กิจกรรมเพื่อให้บริการสาธารณะข้นพื้นฐานตาม (๒) ภายในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งอื่น
อาจไม่เรียกเก็บค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นก็ได้

ข้อ ๕ การชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นเป็นรายปี ในปีแรก ให้ชำระภายในสามสิบวัน
นับแต่วันที่ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น สำหรับในปีต่อไป ให้ชำระไม่เกินวันครบกำหนดรอบปี
นับแต่วันที่ได้รับอนุญาต

ข้อ ๖ การคำนวณพื้นที่หรือความยาวเพื่อชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น ให้คำนวณพื้นที่
หรือความยาวตามความเป็นจริง

ข้อ ๗ ในกรณีที่กฎกระทรวงนี้กำหนดให้ค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นมต้องชำระเป็นรายปี
ให้ผู้ใดรับอนุญาตใช้งดทางหลวงท้องถิ่นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้งบังคับ ชำระค่าใช้งดทางหลวงท้องถิ่น
ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้ สำหรับการชำระค่าใช้งดทางหลวงท้องถินในรอบปีถัดไปภายหลัง
ที่กฎกระทรวงนี้ใช้งบังคับ โดยในปีแรก ให้มาระยะในสามสิบวันนับแต่วันทรงกับวันครบรอบปี
ของวันได้งดอนุญาตใช้งดทางหลวงท้องถิ่น สำหรับในรอบปีต่อไปการชำระค่าใช้งดทางหลวงท้องถิ่น
ให้วางใจตามข้อ ๕

อัตราค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นท้ายกฎกระทรวงกำหนดค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๖๗

(ก) ค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นตามมาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติตามหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติตามหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙

## ๑. ป้ายบอกทาง
|  | ป้ายละ |
| --- | --- |
| ๑.๑ ป้ายชี้ทาง | 7,000 บาทต่อปี |
| ๑.๒ ป้ายติดตั้งข้างทาง | - |
| ๑.๓ ป้ายชนิดแขวนยื่น | - |
| ๑.๔ ป้ายชนิดคร่อมผิวจรารูร | - |
| ๒. สภาพ | - |
| ๓. อุโมงค์ | - |
| ๔. ระบบรราง | - |

### 4.1 ระบบรางอยู่เหนือผิวดินขึ้นไป
- **ตารางเมตรละ**
- **บาทต่อปี**

### 4.2 ระบบรางอยู่ใต้ผิวดินลงไป
- **ตารางเมตรละ**
- **บาทต่อปี**

#### อุปกรณ์

##### อุปกรณ์ด้านยาวสุด
- **ยาวไม่เกิน** ๐.๒๕ เมตร
- **อุปกรณ์ละ**
- **บาทต่อปี**

###### อุปกรณ์ด้านยาวสุด
- **ยาวมากกว่า** ๐.๒๕ เมตร
- **แต่ยาวไม่เกิน** ๑.๐๐ เมตร
- **อุปกรณ์ละ**
- **บาทต่อปี**

###### อุปกรณ์ด้านยาวสุด
- **ยาวมากกว่า** ๑.๐๐ เมตร
- **อุปกรณ์ละ**
- **บาทต่อปี**

##### (ข) ค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นตามมาตรา 48 เหล่านี้เป็นรายวัน และพระราชบัญญัติตามหลวง พ.ศ. 2535
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติตามหลวง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2549

## การปักเสา
| เสาสูงไม่เกิน | เส้นละ | บาทต่อปี |
| --- | --- | --- |
| กว่า ๆ เมตร | กว่า ๆ เมตร | กว่า ๆ บาท |
| กว่า ๆ เมตร | กว่า ๆ เมตร | กว่า ๆ บาท |

## ตาราง
| ระยะ | เส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก | เส้นผ่านศูนย์กลางภายในอาคาร |
| --- | --- | --- |
| ไม่เกิน ๔๐ มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ ๑๐ บาทต่อปี | - |
| ๓.๑ | สายขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก | - |
| ไม่เกิน ๘๐ มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ ๒๐ บาทต่อปี | - |
| ๓.๒ | สายขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายในอาคาร | - |
| เกิน ๘๐ มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ ๔๐ บาทต่อปี | - |
| แต่ไม่เกิน ๑۵۰ มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ ๖๐ บาทต่อปี | - |
| >150 มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ 80 บาทต่อปี | - |
| 4. การวางท่อน้ำใต้ระดับผิวดิน | - | - |
| 4.1 | ท่อน้ำด้านบนศูนย์กลางภายนอก | - |
| ไม่เกิน ๑۰۰ มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ ๔๐ บาทต่อปี | - |
| >100 มิลลิเมตร | กิโลเมตรละ 40 บาทต่อปี | - |
| 4.2 | ท่อน้ำด้านบนศูนย์กลางภายในอาคาร | - |

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๗ และมาตรา ๔๘
แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๙ บัญญัติให้ผู้ได้รับอนุญาตให้สร้างอาคารหรือสิ่งอื่นใดในเขตทางหลวงหรือรุกล้ำเข้าไปในเขตทางหลวง
และผู้ได้รับอนุญาตให้ปักเสา พาดสาย วางท่อ หรือกระทำการใด ๆ ในเขตทางหลวง ต้องชำระค่าใช้เขตทางหลวง
ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง ดังนั้น เพื่อกำหนดอัตราค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น จึงจำเป็นต้องออก
กฎกระทรวงนี้