# ข้อบังคับของคณะกรรมการการบินพลเรือน

## ฉบับที่ ๑๐๓
ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการคำนวณ และอัตราขั้นสูงของค่าโดยสารและค่าระวางสำหรับอากาศยานขนส่ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ (๑๐) ประกอบมาตรา ๔๑/๑๓๐ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๔๙๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๖๒ คณะกรรมการการบินพลเรือนจึงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการคำนวณ และอัตราขั้นสูงของค่าโดยสารและค่าระวางสำหรับอากาศยานขนส่งในเส้นทางบินภายในประเทศ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับของคณะกรรมการการบินพลเรือน ฉบับที่ ๑๐๓” ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการคำนวณ และอัตราขั้นสูงของค่าโดยสารและค่าระวางสำหรับอากาศยานขนส่ง”

ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการการบินพลเรือน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณค่าโดยสารและค่าระวางสำหรับอากาศยานขนส่งในเส้นทางบินภายในประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๑

ประกาศ ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕bon

ข้อ 4 ในข้อบังคับนี้
“บริการเต็มรูปแบบ” มายความว่า บริการที่ผู้ประกอบการอากาศยานขนส่งจัดให้แก่ผู้โดยสารทุกรายอย่างเท่าเทียม อ้างน้อยครอบคลุมถึงน้ำหนักสัมภาระลงทะเบียนอย่างน้อยยี่สิบกิโลกรัมบริการอาหารและเครื่องดื่มนเครื่อง และบริการเลือกที่นั่ง โดยไม่คิดค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม

“บริการต้นทุนต่ำ” มายความว่า บริการที่ผู้ประกอบการอากาศยานขนส่งจัดให้แก่ผู้โดยสารชิงน้อยกว่าบริการเต็มรูปแบบ

“ผู้ประกอบการ” มายความว่า ผู้ประกอบการอากาศยานขนส่งในเส้นทางบินภายในประเทศ “ผู้อำนวยการ” มายความว่า ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย

หมวด การโดยสาร

ข้อ 5 การให้บริการสำหรับการแสดงคนโดยสารของผู้ประกอบการในแต่ละเส้นทางให้เป็นไปตามรูปแบบบริการรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(1) การเต็มรูปแบบ
(2) การต้นทุนต่ำ
(3) การเก็บค่าโดยสารของผู้ประกอบการให้เรียกเก็บได้ไม่เกินอัตราขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ในข้อ # โดยให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณฯลฯ

(๑) ให้ใช้ต้นทุนรวมของผู้ประกอบการที่มีต้นทุนการให้บริการสูงสุด
(๒) ให้ใช้อัตราการบรรทุกร้อยละหกสิบของเส้นทางบินรวมเป็นจุดคุมทุน
(๓) ให้แบ่งกลุ่มตามระยะทางบินเพื่อกำหนดค่าโดยสาร ตามที่กำหนดในข้อ ๗
(๔) การกำหนดค่าโดยสารชั้นที่สูงกว่าชั้นประหยัด ให้เรียกเก็บสูงกว่าอัตราค่าโดยสารชั้นประหยัดได้ไม่เกินร้อยละสามสิบ
(๕) การแสดงค่าโดยสารในทุกช่องทางการจำหน่ายและการโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้ผู้ประกอบการแสดงค่าโดยสารที่รวมต้นทุนทุกรายการที่เกี่ยวข้องกับค่าโดยสาร

ข้อ ๗ การแบ่งกลุ่มตามระยะทางบินเพื่อกำหนดค่าโดยสาร ให้แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ดังนี้
(๑) กลุ่มที่ ๑ กลุ่มที่ไม่ควบคุมค่าโดยสาร คือ เส้นทางบินที่มีระยะทางบินไม่เกินสามร้อยกิโลเมตรซึ่งมีการเดินทางภาคพื้นสะดวกและเส้นทางบินซึ่งเป็นการบินเชื่อมระหว่างภาคโดยไม่ว่าสนามบินในกรุงเทพฯ ให้กำหนดค่าโดยสารโดยเสรี แต่ต้องไม่เกินอัตราขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๘
(๒) กลุ่มที่ ๒ กลุ่มที่ควบคุมค่าโดยสาร คือ
(ก) เส้นทางบินที่มีระยะทางบินไม่เกินสามร้อยกิโลเมตร และมีการเดินทางภาคพื้นไม่สะดวก ให้ผู้ประกอบการที่ให้บริการเต็มรูปแบบและผู้ประกอบการที่ให้บริการต้นทุนต่ำกำหนดค่าโดยสารได้ไม่เกินยี่สิบสองบาทต่อหนึ่งกิโลเมตร
(ข) เส้นทางบินที่มีระยะทางบินเกินสามร้อยกิโลเมตร ให้ผู้ประกอบการกำหนดค่าโดยสารดังนี้

๑) เส้นทางบินที่ผู้ประกอบการให้บริการเต็มรูปแบบ ให้กำหนดค่าโดยสารได้ไม่เกินสิบสามบาทยี่ห้าห้าสตางค์

๒) เส้นทางบินที่ผู้ประกอบการให้บริการต้นทุนต่ำให้กำหนดค่าโดยสารได้ไม่เกินเก้าบาทยี่ห้าสตางค์ต่อหนึ่งกิโลเมตร

ข้อ ๘ อัตราขั้นสูงสำหรับค่าโดยสาร ให้ผู้ประกอบการเรียกเก็บได้ตามระยะทางในอัตราไม่เกินสามสิบบาทต่อหนึ่งกิโลเมตร

ข้อ ๙ ให้ผู้ได้รับการจัดสรรเส้นทางบินภายในประเทศเป็นครั้งแรก หรือผู้ประกอบการที่ประสงค์จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบบริการหรืออัตราค่าโดยสารที่เรียกเก็บ ยื่นขอความเห็นชอบรูปแบบบริการและอัตราค่าโดยสารที่จะเรียกเก็บต่อผู้อำนวยการล่วงหน้าไม่น้อยกว่าหกสิบวันก่อนวันที่ประสงค์ จะใช้งานระบบบริการและอัตราค่าโดยสารดังกล่าว

ข้อ ๑๐ ผู้ประกอบการที่ได้รับความเห็นชอบให้มีผลิตภัณฑ์รูปแบบบริการตามข้อ ๙ อันเป็นผลให้คำแนะนำปรับลดลงเพื่อให้มองคล้องกับรูปแบบบริการ และเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการในข้อบังคับนี้ ต้องชัดเจนว่าอยู่ภายใต้วาระเวลาของคนไข่มากเท่านั้น โดยวัยเยาวชน

ในกรณีที่ผู้ประกอบการได้รับความเห็นชอบให้เปลี่ยนแปลงรูปแบบบริการ อันเป็นผลให้อัตรา
ค่าโดยสารเพิ่มขึ้นจากอัตราค่าโดยสารที่ผู้โดยสารได้ชำระแล้ว ผู้ประกอบการไม่อาจเรียกเก็บ
ค่าโดยสารส่วนต่างที่เพิ่มขึ้นจากผู้โดยสารได้

ข้อ ๑๑ ให้ผู้ประกอบการประกาศรูปแบบบริการของผู้ประกอบการที่ได้รับความเห็นชอบ
ในแต่ละเส้นทางบินภายในประเทศ ประกอบอัตราค่าโดยสารที่ได้รับความเห็นชอบอย่างเปิดเผย
ต่อสาธารณะ ณ ที่ทำการของผู้ประกอบการ สถานที่จำหน่ายบัตรโดยสาร ในเว็บไซต์ของผู้ประกอบการ
และในทุกช่องทางการจำหน่าย

หมวด ๒
ค่าระวาง

ข้อ ๑๒ การเก็บค่าระวางของผู้ประกอบการ ให้เรียกเก็บได้ไม่เกินอัตราขั้นสูงตามที่กำหนดไว้
ในข้อ ๑๔ โดยให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณ ดังต่อไปนี้

(๑) ให้กำหนดอัตราค่าระวางโดยเทียบเคียงกับค่าระวางในเส้นทางระหว่างประเทศ
ที่มีระยะทางบินใกล้เคียงกันเป็นเกณฑ์การคำนวณค่าระวางสินค้าทั่วไป

(๒) วิธีการคำนวณค่าระวาง ให้คิดตามน้ำหนักสินค้าและระยะทางบิน

(๓) ค่าระวางให้แบ่งตามประเภทสินค้า ตามที่กำหนดในข้อ ๑๓

(๔) อัตราค่าระวางสินค้าเฉพาะอย่าง (Specific Commodity Rates) ให้เรียกเก็บต่ำกว่า
อัตราค่าระวางสินค้าทั่วไป

(๕) อัตราค่าระวางสินค้าพิเศษ (Class Rates) ให้เรียกเก็บสูงหรือต่ำกว่าอัตราค่าระวาง
สินค้าทั่วไป ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับประเภทสินค้า

(๖) การปรับเพิ่มอัตราค่าระวาง ให้ปรับเพิ่มในสัดส่วนเดียวกับการปรับเพิ่มอัตราค่าโดยสาร
ข้อ ๑๓ ค่าระวางให้แบ่งตามประเภทสินค้า ดังนี้

(๑) อัตราค่าระวางขั้นต่ำต่อใบตราส่งสินค้านหนึ่งใบ กรณีที่ค่าระวางต่ำกว่าการคำนวณ
ตามน้ำหนักสินค้า

(๒) อัตราค่าระวางสินค้าทั่วไป (General Cargo Rates) แบ่งออกเป็น

(ก) อัตราค่าระวางสินค้าสำหรับสินค้าที่มีน้ำหนักต่ำกว่าสี่ลิบทากโลกร้อม ให้คิดในอัตรา
สี่斯塔งคอ์ต่อนึงกิโลกรัมต่อหนึ่งกิโลเมตร

(ข) อัตราค่าระวางสินค้าสำหรับสินค้าที่มีน้ำหนักตั้งแต่สี่ลิบทากโลกร้มขึ้นไป (Q45)
ให้คิดค่าระวางร้อยละเจ็ดลิบทาของอัตราค่าระวางปกติ

ข้อ ๑๔ อัตราขั้นสูงสำหรับค่าระวาง ให้ผู้ประกอบการเรียกเก็บได้ตามน้ำหนักสินค้า ในอัตราไม่เกินห้าลิบบาทต่อหนึ่งกิโลกรัม ในกรณีที่ค่าระวางตามน้ำหนักสินค้าต่ำกว่าควรจะช้งเขียน

ต่อใบตราส่งสินค้าหนึ่งใบ (Minimum Charge) ให้ผู้ประกอบการเรียกเก็บตามค่าระวางขั้นต่ำ
ต่อใบตราส่งสินค้าหนึ่งใบ ในอัตราไม่เกินห้าร้อยบาทต่อใบตราส่งสินค้าหนึ่งใบ

ข้อ ๑๕ รูปแบบบริการและอัตราค่าโดยสารในแต่ละเส้นทางบินภายในประเทศของผู้ประกอบการ
ที่ได้รับความเห็นชอบจากผู้อำนวยการอยู่ก่อนวันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ ให้ถือว่าได้รับความเห็นชอบ
ตามข้อบังคับนี้ และให้คงใช้ได้ต่อไปจนกว่าจะถูกเพิกถอนความเห็นชอบ

ข้อ ๑๖ บรรดาคำขอที่ได้ยื่นไว้ก่อนวันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ และยังอยู่ในระหว่างการพิจารณา
ของผู้อำนวยการ ให้ถือว่าเป็นคำขอตามข้อบังคับนี้และให้ดำเนินการกับคำขอดังกล่าวตามข้อบังคับนี้

ให้วิ ณ วันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๗
สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ
ประธานกรรมการการบินพลเรือน