# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง

## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขและแมว
- พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขและแมว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น ๆ ใน พ.ศ. ๒๕๔๖ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลมวกเหล็ก โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลมวกเหล็กและนายอำเภอเมืองสุรินทร์ จึงตราข้อบัญญัติตามดังต่อไปนี้

### ข้อ ๑
- ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง" เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขและแมว พ.ศ. ๒๕๖๕"

### ข้อ ๒
- ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

### ข้อ ๓
- บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือชื่อดังกล่าวอย่างชัดเจนให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

### (๑)
- การเลี้ยงและปล่อยสัตว์ของทางราชการ

### (๒)
- การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

### (3)
- ในข้อบัญญัตนี้ "สัตว์" มีความหมายว่า สุนัขและแมว
- "การเลี้ยงสัตว์" มีความหมายว่า การเลี้ยงสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาหาร
- "การปล่อยสัตว์" มีความหมายว่า การปล่อยการครอบครองหรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เสี่ยงโดยปราศจากการควบคุม
- "เจ้าของสัตว์" มีความหมายว่า ผู้ครอบครองสัตว์ ผู้เลี้ยง รวมถึงผู้ให้อาหารสัตว์เป็นประจำ
- "สถานที่เลี้ยงสัตว์" มีความหมายว่า กรง กอกห้อง หรือที่เลี้ยงอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์
- "ที่หรือทางสาธารณะ" มีความหมายว่า สถานที่หรือทางซึ่งไม่ใช่ของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้เส้นทางร่วมกันได้
- "สิ่งปฏิกูล" มีความหมายว่า อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโลภภัยกลิ่นเหม็น

"การจดทะเบียน" หมายความว่า การออกใบรับรองรูปร่างสัตว์ฐานหรือการทำเครื่องหมาย
ระบุตัวของสุนัขหรือแมวหรือวิธีอื่นใดที่องค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด

"การขึ้นทะเบียน” หมายความว่า การนำเอกสารที่เกี่ยวกับสุนัขหรือแมวที่จดทะเบียนไว้แล้ว
แจ้งต่อเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปร่างสัตว์ฐาน และทำบัตรประจำตัวสุนัขหรือแมว

“เขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า เขตที่เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ที่เจ้าของบ้าน
ยินยอมให้สัตว์พักอาศัยอยู่ในบ้านและปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้

"สัตว์ควบคุมพิเศษ” หมายความว่า
(๑) สุนัขสายพันธุ์ที่ดูร้าย เช่น โร็ตไวเลอร์ (Rottweiler) พิทบูลเทอเรีย (Pitbull terrier)
บูลเทอเรีย (Bullterrier) บางแก้ว โดเบอร์แมน ฟิลา อัลเซเชียน (เยอรมันเซฟเฟิร์ด) มาสทิฟฟ์ เซาเซา
อลากัน มลาลายิเวท์ หรือสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันกับที่กล่าวมาทั้งหมด หรือลูกผสมสายพันธุ์ดังกล่าว
(๒) สัตว์ที่มีระวิติทำรายคนหรือพยายามทำรายคน โดยมีหลักฐาน การแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ
(๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำรายคนหรือสัตว์โดยปราศจากการยั่วยุ
(๔) สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง
"พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้ง
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานสารสนเทศ” หมายความว่า เจ้าพนักงานชื่อดังกล่าวให้ปฏิบัติตามตาม
พระราชบัญญัติสารสนเทศ พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 5 ให้นำรายการบริหารส่วนตำบลงอกเมืองรักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ
ออกข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง ประกาศ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ 6 ให้องค์การบริหารส่วนตำบลงอกเมืองเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ข้อ 7 หากมีผู้ใดปล่อยสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะหรือนำเข้าในสถานที่สำหรับผู้ใดทำตามวรรคกฎใหม่นี้
โดยเด็ดขาด เวนแต่
(๑) เจ้าของสัตว์เสียงดังควบคุมสัตว์เสียงด้วยเครื่องควบคุมสัตว์เสียง ที่แข็งแรงพอจะหยุดยิงสัตว์
(๒) สภาพคล่องของผู้ใดทำตามวรรคกฎใหม่นี้ (Pitbull terrier) พลูเทอเรีย (Bullterrier)
สเตฟฟอริดเชียร์บูลเทอเรีย (Staffordshire bullterrier) เจ้าของสัตว์เสียงจะต้องจัดให้สัตว์เสียงสวมใส่

หมวด ๒
# การจดทะเบียนสุนัขและแมว

ข้อ ๙ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว ให้เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ ที่มีอายุตั้งแต่ ๖๐ วันขึ้นไป ยื่นคำขอขึ้นทะเบียนสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง หรือสถานที่ใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงพร้อมหลักฐานที่เกี่ยวข้องต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่เกิดการเปลี่ยนแปลง เพื่อปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงดินที่อยู่ของสัตว์ ที่พักอาศัยของสัตว์ หรือเจ้าของสัตว์ที่ได้รับทะเบียนไว้แล้ว ให้เจ้าของสัตว์ มีหน้าที่ต้องแจ้งการเปลี่ยนแปลงพร้อมหลักฐานที่เกี่ยวข้องต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่ภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่เกิดการเปลี่ยนแปลง เพื่อปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

ข้อ ๑๒ ในกรณีที่สัตว์ตาย เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ มีหน้าที่ต้องแจ้งการตายต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่ภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่สัตว์ตาย เพื่อการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่สัตว์หายหรือได้พบสัตว์ที่หายแล้ว เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ มีหน้าที่ต้องแจ้งการหายหรือพบสัตว์ภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่สัตว์หายหรือพบสัตว์ เพื่อปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

ข้อ ๑๔ เมื่อบัตรประจำตัวสัตว์ สูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญให้เจ้าของสัตว์ แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อทำบัตรประจำตัวสัตว์ใหม่ ตามแบบที่เจ้าพนักงานห้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๕ ในกรณีที่สัตว์ทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคนให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่เพื่อเปลี่ยนสาระสำคัญของบัตรประจำตัวสัตว์ ในกรณีที่สัตว์ทำร้ายคนให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง เพื่อดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ต่อไป
## มหวด 3
### การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๑๖ ในกรณีเลี้ยงสัตว์ โดยเจ้าของสัตว่มีหน้าที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว (1) และ (2)
(1) หากนำสัตว์มีอายุระหว่าง ๒-๔ เดือน เปิดดูซื้อขายกับโรคพิษสุนัขบ้างเป็นครั้งแรก และจะนำพาไปฉีดวัดซื้อครึ่งปีตามปกฏหมายในการฉีด

(๒) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบท่อน้ำและการกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ ทั้งนี้ ตามประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่

กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษ จะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่สัตว์ไม่สามารถ เข้าถึง บุคคลภายนอกได้ และมีป้ายเตือนให้ระวังโดยสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน

(๓) ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็น หรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย

(๕) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์ ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่วคราว ต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ

(๖) จัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ (๗) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงสัตว์ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังอย่างชัดเจน

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๑๗ ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนในที่หรือทางสาธารณะ

ข้อ ๑๘ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ที่ตนเองไว้มีอาการโรค เช่น การดูดราย วิงเพ้นผ่าน กัดสิ่งที่วางหน้า หรือเชื้อซึม ซุกซึมในที่มืด ปากอาลินห้อยแดงคล้ำ น้ำลายไหล เดินโซเซ็ช หัวแข็ง ขาอ่อนเปลีย เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง กัดหรือทำรายบุคคลใดให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครองสัตว์ จับสัตวนั้นกักขังไว้เพื่อ สังเกตาอาการไม่น้อยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งอาการสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือ สัตเวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอทราบ

เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง นายหรือสงสารจะเป็นโรค เจ้าของสัตว์จะแจ้งเจ้านพักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่หรือ สัตเวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอ เพื่อตรวจหาโรคนี้

ข้อ ๑๙ บุคคลใดให้อาหารอาหารสัตว์ เป็นประจำหรือเป็นครั้งคราว มีหน้าที่ สังเกตาอาการสัตว์ หากปรากฏ กรรณสงสาราชาระบบดังกล่าวมีอาการตามข้อ ๑๘ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่แจ้งเจ้านพักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๒๐ เมื่อ สัฒยวายเจ้าของ สัว จะทำการจัดซาก สัวให้ถูก สุขลักษณะ เพื่อป้องกัน มิให้เป็นแหล่ง เพราะเชื้อโรค เพราะพาหะนำโรคโดยธราชาธิการไม่มากเหตรำคาญและไม่เกิดการปะปนเปื้อนในแหล่งนาฬิกา

ข้อ ๒๑ เมื่อ สัวๆ ก็เสียหาย มีอาการโรคสาด้านหลัง เรียนคณะสถาปะรดกับกัน

ข้อ ๒๒ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกหรือไม่กระทำการใดอันเป็นการขัดขวาง
การปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ และห้ามมิให้บุคคลใด
ขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่หรือทางสาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นใด มีหน้าที่ให้
ข้อมูลสัตว์ที่สงสัยว่าจะเป็นโรค

ข้อ ๒๓ เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคสัตว์หรือประกาศเขตโรคสัตว์ชั่วคราว ห้ามมิให้ผู้ใด
เคลื่อนย้ายสัตว์หรือซากสัตว์ภายในและเข้า - ออก ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง เว้นแต่ได้รับ
อนุญาตเป็นหนังสือจากสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/ปศุสัตว์อำเภอ หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๒๔ ผู้ใดนำสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงต้องปฏิบัติตามดังต่อไปนี้

(๑) ควบคุมสัตวด้วยอุปกรณ์ที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมิให้สัตว์ทำรายผู้อื่น หรือทำความเสียหาย
แก่สิ่งของสาธารณะหรือของผู้อื่นได้อย่างทันท่วงที

(๒) กรุณาเป็นสัตว์ควบคุมพืชเช่น ต้องสวมใส่อุปกรณ์ครอบปากและสายลากจูงที่แข็งแรงและ
จับสายลากจูงสัตว์หลังจากสัตว์ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร

หมวด ๔
อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๒๕ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้
ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขต
อำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลนอกเมือง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ดี (บัญญัติตามมาตรา ๔๔ วรรคสอง
พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕)

หมวด ๕
บทกำหนดโทษ

ข้อ ๒๖ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อห้ามหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕