ประกาศกระทรวงแรงงาน

เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานในราชอาณาจักรเป็นการเฉพาะสำหรับคนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนามซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๖๗

ตามที่รัฐบาลได้อนุญาตให้คนต่างด้าวสามารถเข้ามาทำงานในประเทศไทยได้ภายใต้เงื่อนไขของกฎหมายและระเบียบเกี่ยวกับการควบคุมการทำงานของคนต่างด้าว ส่งเสริมการจัดการการนำคนต่างด้าวเข้ามาทำงานในประเทศไทยเพื่อสนับสนุนความต้องการของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่ผ่านมา มีข้อจำกัดหรือเกิดปัญหาในการเดินทางหลายประการ ทำให้มีความยากลำบากในการทำงานในช่วงเวลาที่กำหนด

ความล่าช้า ไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการแรงงานของนายจ้างในช่วงการฟื้นเศรษฐกิจของประเทศได้อย่างเต็มที่ ดังนั้น เพื่อให้การฟื้นฟูเศรษฐกิจและการแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแรงงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพจึงจำเป็นต้องอนุญาตให้คนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนามซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘ สามารถทำงานในราชอาณาจักรได้

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ และมาตรา 14 และมาตรา 63/2 เห็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งให้ยกเลิกมาตรา 14 จากกฎเกณฑ์ใหม่นี้ และให้นำมาตรา 63/2 มาใช้แทนมาตรา 14 ในพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ เพื่อแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนด

การบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. ๒๕๖๑ มีข้อกำหนดไว้ว่าการกระทำการรวมแรงงานโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2567 จะออกประกาศไว้ แต่ไม่มีผลบังคับใช้เนื่องจากมีข้อผิดพลาดในการตรวจสอบเอกสาร

ข้อ 1 ในประกาศนี้
“คนต่างด้าว” มักหมายความว่า คนต่างด้าวตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวยู่ในราชอาณาจักรเป็นการเฉพาะสำหรับคนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนามซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘

ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2567

ข้อ 2 ในกรณีบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้านนอกจากรอบเขตปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ใหม่นี้

ข้อ ๓ การยื่นบัญชีรายชื่อความต้องการจ้างแรงงานต่างด้าว คำขอ เอกสาร และหลักฐานตามประกาศนี้ให้ดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก ในระหว่างที่ยังไม่สามารถดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ ให้ยื่นที่สถานที่ตามที่อธิบดีกำหนด

ข้อ ๔ ในกรณีที่คนต่างด้าวประสงค์จะทำงานในราชอาณาจักรต่อไปภายหลังจากวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘ ให้นายจ้างหรือผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าวมาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้าง ยื่นบัญชีรายชื่อความต้องการจ้างแรงงานต่างด้าวต่อกรมการจัดหางาน พร้อมด้วยรูปถ่ายปัจจุบันของคนต่างด้าว ภายในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘

ข้อ ๕ เมื่อดำเนินการตามข้อ ๔ แล้ว ให้คนต่างด้าวดินทางออกไปนอกราชาอาณาจักร เพื่อดำเนินการเกี่ยวกับกระบวนการส่งและรับคนงานตามบันทึกความตกลงหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศตามที่อธิบดีกำหนด

การดำเนินการเกี่ยวกับกระบวนการส่งและรับคนงานตามวรรคหนึ่ง คนต่างด้าวอาจเดินทางไปยังสถานที่อื่นหรือดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ตามที่ระบุด้านบนให้นำคนต่างด้าวมาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างไปดำเนินการแทนก็ได้

ข้อ 6 เมื่อนายจ้างได้รับบัญชีรายชื่อคนต่างด้าวที่ผ่านการดำเนินการตามกระบวนการส่งและรับคนงานจากประเทศต้นทางตามข้อ 5 แล้ว ให้นายจ้างหรือผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าว มาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้าง ยืนคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว พร้อมเอกสารและหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคำขอเพื่ออธิบดีกำหนดต่อนายทะเบียน พร้อมทั้งชำระค่าธรรมเนียมค่าดำเนินการและค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงาน และวางหลักประกันตามกฎกระทรวงว่าด้วยการอนุญาตประกอบธุรกิจการทำงานกับนายจ้างในประเทศและหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ ภายในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘

ให้ยกเว้นการวางแผนลักษณะภัยประณามาตรฐานหนึ่งสำหรับกรณีที่ผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าว มาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างเป็นผู้ยื่นคำขอจนถึงเวลาทำการตามมาตรฐานหนึ่ง

ข้อ 7 ในกรณียื่นคำขอตามข้อ 6 นอกจากนายจ้างหรือผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าว มาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างจะต้องยืนเอกสารและหลักฐานตามมาตรฐานหนึ่งในแบบคำขอแล้วให้อยู่ในบริบทของการตรวจสุขภาพ และเอกสารหรือหลักฐานอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(1) การขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบกันตนสำหรับคนต่างด้าวนี้ซึ่งทำงานในกิจการหรือเป็นลูกจ้างที่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และในกรณีที่คนต่างด้าวยังไม่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม จะยื่นเอกสารหรือหลักฐานแสดงการประกันสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขฯลฯ การประกันสุขภาพแรงงานต่างด้าว หากมีการแสดงผลจากการประเมินความเสี่ยง

การประกันวินาศภัย ที่มีอายุความคุ้มครองไม่น้อยกว่าระยะเวลาที่ยังไม่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทน
ดังกล่าวด้วย

(๒) การประกันสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยการตรวจสุขภาพและประกันสุขภาพ
แรงงานต่างด้าว หรือการประกันสุขภาพกับบริษัทประกันภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
ที่มีอายุความคุ้มครองไม่น้อยกว่าระยะเวลาที่ขออนุญาตทำงานสำหรับคนต่างด้าวซึ่งทำงานในกิจการ
หรือเป็นลูกจ้างที่ไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม

ในกรณีที่คนต่างด้าวทำประกันสุขภาพกับบริษัทประกันภัยตาม (๑) และ (๒) สิทธิประโยชน์
ด้านการรักษาพยาบาลที่ได้รับต้องไม่น้อยกว่าสิทธิประโยชน์ด้านการรักษาพยาบาลที่ได้รับจาก
การประกันสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยการตรวจสุขภาพและประกันสุขภาพแรงงานต่างด้าว

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็น หากคนต่างด้าวไม่สามารถทำประกันสุขภาพกับบริษัทประกันภัยที่มีอายุ
ความคุ้มครองตามที่กำหนดใน (๒) ได้ การทำประกันสุขภาพกับบริษัทประกันภัยตาม (๒) อาจมีอายุ
ความคุ้มครองน้อยกว่าระยะเวลาดังกล่าวไว้ ทั้งนี้ ให้คนต่างด้ายื่นเอกสารหรือหลักฐานแสดง
การทำประกันสุขภาพกับบริษัทประกันภัยที่มีอายุความคุ้มครองครอบคลุมระยะเวลาที่กำหนดตาม (๒)
เพิ่มเติมต่อนายทะเบียน ภายในสามสิบวันก่อนที่วันที่อายุความคุ้มครองเดิมจะสิ้นสุดลง

ข้อ ๘ เมื่อนายทะเบียนตรวจสอบคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว รวมทั้งเอกสารและหลักฐาน
ตามข้อ ๖ และข้อ ๗ แล้ว เห็นว่าถูกต้องและครบถ้วน ให้นายทะเบียนอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานได้
ถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๗๐ และให้นายทะเบียนออกหนังสือแจ้งให้คนต่างด้าวไปดำเนินการ
ตรวจลงตราหรือตรวจจนัญชาพร้อมกับใบเสร็จรับเงินค่าธรรมเนียมให้แก่นายจ้างหรือผู้รับนอนุญาต
ให้นำคนต่างด้าวมาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้าง และให้คนต่างด้าวใช้ใบเสร็จรับเงิน
ค่าธรรมเนียมดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานแทนใบอนุญาตทำงานไปพลางก่อนจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตทำงาน

ข้อ ๙ ให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามข้อ ๘ ใช้หนังสือแจ้งตามข้อ ๘
ไปขอตรวจลงตราหรือตรวจนัญชาให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต่อไป ที่กองบังคับการตรวจ
คนเข้าเมือง ๑ สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจังหวัด หรือสถานที่อื่นที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองกำหนด

ข้อ ๑๐ เมื่อคนต่างด้าวดำเนินการตามข้อ ๙ แล้ว ให้นายจ้างหรือผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าว มาทำงานที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างนำหลักฐานการตรวจลงตราหรือการตรวจนัญชาดังกล่าวส่งให้ นายทะเบียน เมื่อนายทะเบียนได้รับหลักฐานการตรวจลงตราหรือตรวจจนัญชาแล้ว ให้นายทะเบียนออกเอกสารหรือหลักฐานการอนุญาตการทำงานให้แก่นายจ้างหรือผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าวมาทำงาน ที่ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้าง เพื่อให้คนต่างด้าวใช้เป็นหลักฐานแทนใบอนุญาตทำงานไปพลางก่อนจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตทำงาน

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้งานตามข้อ ๘ ผู้ใดประสงค์จะทำการงาน ในราชอาณาจักรต่อไป โดยยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตทำงานตนอยู่ทะเบียนก่อนที่ใบอนุญาตทำงาน จะสิ้นอายุ ทำนี้ ให้มีความแน่ใจในข้อ 5,8,9 และข้อ 10 มาใช้งานโดยโดยอนุมูล

โดยนายจ้างไม่ต้องวางหลักประกัน ทั้งนี้ ให้นายทะเบียนต่ออายุใบอนุญาตทำงานได้อีกหนึ่งครั้งถึงวันที่
๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ข้อ ๑๒ ให้ถือว่าคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามประกาศนี้ เป็นคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาต
ให้เข้ามาทำงานในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง ภายใต้บันทึกความตกลงหรือบันทึก
ความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ

ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๒๘ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๖ มาตรา ๔๗ มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๕
มาตรา ๕๖ มาตรา ๕๘ และกฎกระทรวงว่าด้วยการอนุญาตประกอบธุรกิจการนำคนต่างด้าว
มาทำงานกับนายจ้างในประเทศและหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ
เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับหลักประกัน การดำเนินการเกี่ยวกับหลักประกัน และการจัดส่งคนต่างด้าว
กลับไปยังประเทศต้นทาง มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม โดยให้ถือว่าการรับมอบอำนาจของผู้รับอนุญาต
ให้นำคนต่างด้าวมาทำงานตามประกาศนี้ เป็นการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ
ตามหมวด ๓ การนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ

ข้อ ๑๓ ให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามประกาศนี้ มีสิทธิ์ทำงานกับนายจ้าง
ในทุกประเภทกิจการและทุกประเภทยางงานที่ไม่ใช่งานที่ห้ามคนต่างด้าวทำตามมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง
โดยให้นำประกาศกระทรวงแรงงานว่าด้วยการกำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำและประกาศ
กรมการจัดหางานว่าด้วยเงื่อนไขการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกรและงานขายของหน้าร้านกับนายจ้าง
มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม

ข้อ ๑๔ ให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับใบอนุญาตทำงานตามประกาศนี้ เพิ่มนายจ้างได้เฉพาะคนต่างด้าว
ซึ่งทำงานในเรือประมง ทั้งนี้ ให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับการเพิ่มนายจ้างในประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการออกหนังสือคนประจำเรือตามกฎหมายว่าด้วยการประมง มาใช้บังคับแก่การเพิ่มนายจ้าง
ของคนต่างด้าวดังกล่าวด้วยโดยอนุโลม

ข้อ ๑๕ คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้งานตามข้อ 8 ล้ำออกจากงานจะทำงาน
กับนายจ้างอื่นใดมิได้ เวนแต่จะพิสูจน์ให้นายทะเบียนเห็นว่าการทำงานเป็นเพราะความผิด
ของนายจ้าง หรือได้ชำระค่าเสียหายให้นายจ้างเดิมแล้ว ในกรณีเช่นนั้นให้นายทะเบียนออกใบอนุญาตทำงาน
ให้ใหม่หรือสลักหลังใบอนุญาตทำงานเพื่อแสดงถึงสิทธิในการเปลี่ยนนายจ้าง

คำเสียหายตามวรรคหนึ่ง ได้แก่ ค่าใช้จ่ายทั้งปวงในการดำเนินการตามข้อ 5 และข้อ 6
คำนวนตามสัดส่วนของระยะเวลาที่คนต่างดาวนั้นทำงานไปแล้ว

ให้ผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าวมาทำงานซึ่งได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างหรือนายจ้างรายสุดท้าย
ที่วางหลักประกัน รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการดำเนินการจัดส่งคนต่างด้าวลับไปยังประเทศต้นทาง
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๖ คนต่างด้าวซึ่งได้รับการต่ออายุใบอนุญาตทำงานตามข้อ ๑๑ ถ้าออกจากงาน
จะต้องทำงานกับนายจ้างรายใหม่ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่เลิกทำงานกับนายจ้างรายเดิม

ข้อ ๑๗ ให้นายจ้างชื่อจ้างคนต่างด้าวตามประกาศนี้ ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งข้อมูลการจ้าง
คนต่างด้าวเข้าทำงานกับตนตามมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง เฉพาะการแจ้งข้อมูลการทำงานของคนต่างด้าว
ซึ่งตนได้ยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวตามข้อ ๖

ข้อ ๑๘ ให้ถือว่าการยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวของนายจ้างตามประกาศนี้
เป็นการแจ้งข้อมูลการทำงานกับนายจ้างให้นายทะเบียนทราบตามมาตรา ๖๔/๒

ข้อ ๑๙ ผู้ใดตามคนต่างด้าวซึ่งมีอายุครบสิบแปดปีตั้งแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ
หากประสงค์จะทำงานกับนายจ้าง ให้ยื่นคำขออนุญาตทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการ
การทำงานของคนต่างด้าว และปรับปรุงทะเบียนประวัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร์
ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่อายุครบสิบแปดปี แต่ถ้ามีเวลาดำเนินการไม่ถึงหกสิบวัน ให้ขยายเวลา
ให้ครบหกสิบวัน

ผู้ใดตามคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามวรรคหนึ่ง ถ้าออกจากงานจะต้องทำงาน
กับนายจ้างรายใหม่ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่เลิกทำงานกับนายจ้างรายเดิม

ให้นำความในข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๗ ข้อ ๑๘ และข้อ ๒๐ มาใช้บังคับแก่ผู้ใดตาม
คนต่างด้าวตามวรรคหนึ่งด้วยโดยอนุโลม

ข้อ ๒๐ นอกจากใบอนุญาตทำงานสิ้นอายุลง การอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานเป็นอันสิ้นสุด เมื่อ
(๑) คนต่างด้าวไม่ดำเนินการตามประกาศนี้
(๒) การอนุญาตให้ทำงานสิ้นสุดลงตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
(๓) การอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรของคนต่างด้าวนับอันสิ้นสุดลงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการเฉพาะสำหรับคนต่างด้าว สัญชาติกัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนาม ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่คราว ก็ยังจนที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕bonu0000000000000000 เป็นลักษณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ.2567