# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์

เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์
และนายอำเภอเมืองยโสธร จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ เรื่อง ควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
## ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครัวของสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” มหายความว่า ผมมีสิทธิเป็นเจ้าของสัตว์น้ำรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์น้ำด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ” มหายความว่า สภาพที่หรือทางซึ่งมีเชื้อเป็นของเอกชน

"ราชการส่วนท้องถิ่น" หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น
ดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเข้าห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ กะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ ที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญ หรือเป็นอันตรายต่อประชาชน
โดยเด็ดขาด

(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ เช่น ที่ทำการ
องค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

(๑.๒) สถานที่ราชการหรือน่วยราชการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์
เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น

(๑.๓) บริเวณทางสาธารณะทุกสาย บริเวณแม่น้ำทุกสาย

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้ เป็นเข้าห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่เกษตรเป็นเข้าห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเป็ด ไก่ สุกร กระบือ
โค สุนัข ฯลฯ ต้องมีมาตรการควบคุม กลิ่น เสียง น้ำเสีย และมลพิษต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นจาก
การเลี้ยงสัตว์นั้น

(๓) นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศ

(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
เป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่หมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นระบกรวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ .

(๓.๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจาก
เชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๓.๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๓.๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่อให้เกิดอันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๓.๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลสงห์

ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะฉะเชิงเป็นฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้ สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
เวลาดังกล่าว ก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทน สัตว์

กรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาด สัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับ สัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์คืนเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดู สัตว์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่นตามอัตราค่าใช้จ่ายในข้อ 7.

กรณีที่ปรากฏว่า สัตว์ ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบ เป็นโรคผิดดื้ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๗๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒ ตุลาคม ๒๕๖๗

# ข้อ ๗ สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้ ในกรณีที่มีเจ้าของมาขอรับคืนไป เจ้าของสัตว์
## ต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์เป็นรายตัวในอัตรา ดังนี้

(๑) ช้าง ม้า โค กะบือ สุกร แพะ แกะ หรือสัตว์อื่นที่มีลักษณะหรือขนาดใกล้เคียงกันวันละ ๒๐๐ บาทต่อตัว

(๒) สุนัข แมว หรือสัตว์อื่นที่มีลักษณะหรือขนาดใกล้เคียงกันวันละ ๑๐๐ บาทต่อตัว

(๓) ห่าน เป็ด ไก่ หรือสัตว์อื่นที่มีลักษณะหรือขนาดใกล้เคียงกันวันละ ๒๐ บาทต่อตัว

ข้อ ๘ ในกรณีผู้ใดครอบครองสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์ที่สามารถเป็นพาหะหรือแพร่เชื้อโรคพิษสุนัขบ้า จะต้องนำสัตวดังกล่าว ไปรับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าทุกปี

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสงห์ เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศณ วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2563
เรืออากาศตรีไพโรจน์ไศลบาท นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสงห์