เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ กันยายน ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลจะแหน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลจะแหน ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอามาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลอามาตรา พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลจะแหน โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลจะแหน
และนายอำเภอสะบ้าย้อย จึงตราข้อบัญญัติติกไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลจะแหน เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๕"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลจะแหน ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียบเรียง หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” นายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

“การปล่อยสัตว์” นายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" นายความว่า ออกรสัสภ์ กรงสัสภ์ สักหะสนะอื่น

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจะแทน
“เจ้าพนักงานสารธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
วัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้

"สัตวแพทย์" หมายความว่า สัตวแพทย์ผู้ปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐ
และความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสวภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลจะแทนเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) เป็ด ไก่ ห่าน นก
(๔) สุกร
(๕) ช้าง
(๖) ม้า
(๗) โค กระบือ
(๘) ลา พ่อ แพะ แกะ
(๙) สัตว์เลี้ยงคลาน และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
(๑๐) สัตว์ที่มีพิษ และสัตวดูร้ายต่าง ๆ
(๑๑) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจาก
กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืชให้มีหรือเพาะเลี้ยงได้
(๑๒) สัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค หรือมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัย หรือเป็นอันตรายต่อประชาชน
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม

ข้อ ๖ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๕ ในที่หรือทางสาธารณะ
หรือในที่อื่นใดที่ในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลจะแหนะแน่นโดยเด็ดขาด

ความในวรรคนี้ไม่ใช่บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์

(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลจะแผนประชากำหนดพื้นที่ส่วนหนึ่งส่วนใด
ให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ

(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์

ความในวรรคนี้ไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาต
จากองค์การบริหารส่วนตำบลจะแหนะ หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศ
ของทางราชการ

ข้อ ๗ เพื่อประโยชน์การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลมีเงื่อนไข
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุม
ตามข้อ ๕ โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง

(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์

(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามข้อ ๖

ข้อ ๘ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น นอกจากเลี้ยงสัตว์ตามปกติตามเส้นแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีโครงสร้างแรงตามความสามารถและความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอสำหรับดำเนินชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ ระบบบำบัดของเสีย และกำจัดฝ่ายปฏิกูลที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บเสียปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ส้วม และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันโรคติดต่อจากสัตว์มาสู่คน

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลจะแน่นอน

ข้อ ๙ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลดังกล่าวแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดู สัตว์
ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลดะเนินตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบเป็นโรคติดต่อฉุกเฉินอันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการได้ง่ายที่เห็นสมควร

ข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งดึงข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้มีปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจองค์การบริหาร
ส่วนตำบลดะเนิน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๑ อัตราค่าธรรมเนียม ค่าปรับ และค่าเลี้ยงดู สัตว์ในการดำเนินกิจการนี้ให้เป็นไป
ตามบัญชีอัตราค่าปรับและค่าเลี้ยงดู สัตว์ทำรายข้อมูลผู้ดิน

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ กันยายน ๒๕๖๗

หัว ๘๕

ข้อ ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจะแผนเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕
## มูฮัมมะชุกรี เวาะหลง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจะแผน

# บัญชีอัตราค่าปรับและค่าเลี้ยงดูสัตว์ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจะแหน
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๕
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th>รายการ</th>
<th>อัตราค่าธรรมเนียม (บาท)</th>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">อัตราค่าปรับ</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๑ ช้าง เชือกละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2"></td>
<td>๑.๒ ม้าโค กระบือ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๑.๓ สุนัข สุกร ตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๔ ลา พ่อ แพะ แกะ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๕ แมว เป็ด ไก่ ห่าน นก ตัวละไม่เกิน</td>
<td>๓๐๐</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td>๑.๖ สัตว์ป่าตามกฎหมาย สัตว์ที่มีพิษ และสัตว์ดุร้าย สัตว์เลี้ยงคลาน และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕00</td>
</tr><tr>
<td colspan="3">อัตราค่าเลี้ยงดู</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td>๒.๑ ช้าง เชือกละไม่เกิน</td>
<td>100 บาท/วัน</td>
</tr><tr>
<td rowspan="2"></td>
<td>๒.๒ ม้าโค กระบือ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>50 บาท/วัน</td>
</tr><tr><td>๒.๓ สุนัข สุกร ตัวละไม่เกิน</td>
<td>50 บาท/วัน</td>
</tr><tr><td rowspan="2"></td>
<td>๒.๔ ลา พ่อ แพะ แกะ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>50 บาท/วัน</td>
</tr><tr><td>๒.๕ แมว เป็ด ไก่ ห่าน นก ตัวละไม่เกิน</td>
<td>20 บาท/วัน</td>
</tr><tr><td></td>
<td>២.៦ สัตว์ป่าตามกฎหมาย สัตว์ที่มีพิษ และสัตว์ดุร้าย สัตว์เลี้ยงคลาน และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ตัวละไม่เกิน</td>
<td>100 บาท/วัน</td>
</tr></table}
The above : The livestock whose keepers have filed complaints to the authorities according to the Livestock Quarantine and Health Act will be regarded as illegal by the court .