เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๑๘ ง

# ห้าม ๕๙
## เรื่อง การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
### พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง ว่าด้วยการควบคุม
แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๗ (๓) และมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบล
และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอารสารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึงและนายอำเภอแม่จัน จึงตราข้อบัญญัติตามไว้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง เรื่อง การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย" พ.ศ. ๒๕๖๕"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

“มูลฝอย” มาทำความว่า เชษกระดาษ เชษผ้า เชษอาหาร เชษสินค้า เชษวัตถุ
ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อากาศ เถ้า มูลสัตว์ จากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน เสาไฟฟ้า
ที่เสียหายเสียหายหรือที่อื่น และหมายความรวมถึงมูลฝอยดีดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน

“อาคาร” มาทำความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน เพลิงสินค้าสำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งคนคลาจะเข้าอยู่หรือเข้าใช้อย่างได้

“ที่หรือทางสาธารณะ” มาทำความว่า สภาพที่หรือทางซึ่งมีใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย" หมายความว่า สภาพที่มีน้ำขังได้ในระยะเวลาที่เกินกว่าเจ็ดวัน
ซึ่งยุงลายสามารถวางไข่และฟักนาเป็นลูกน้ำได้

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าตึง

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้งหรือทำให้มีขึ้นซึ่งมูลฝอยที่ขังน้ำได้ในที่หรือทางสาธารณะซึ่งอาจเป็น
แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย เช่น กระป้อง กะลา ยางรถยนต์ เป็นต้น นอกจากในที่ที่ราชการส่วนท้องถิ่น
จัดไว้ให้

ข้อ ๖ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือเคหสถานต้องเก็บกวาดและดูแลมิให้มีมูลฝอย
ที่ขังน้ำได้ ซึ่งอาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย เช่น กระป้อง กะลา ยางรถยนต์ เป็นต้น ในบริเวณอาคาร
หรือเคหสถาน รวมทั้งบริเวณรอบ ๆ ทั้งนี้ โดยเก็บใส่ลงถังรองรับมูลฝอยที่มีฝาปิดปิด หรือบรรจุถุงพลาสติก
ที่มีการผู้กรัดปากถุง หรือวิธีการอื่นใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ประกาศกำหนดและเผยแพร่ให้ประชาชนทราบ

ในกรณีที่ราชการส่วนท้องถิ่นเป็นผู้ให้บริการเก็บ ขนมูลฝอยเพื่อนำไปกำจัด เจ้าของอาคาร
หรือเคหสถาน มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัติต้องถ่าน

ข้อ ๗ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ ที่มีแหล่งน้ำที่อาจเป็น
แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายจะต้องดูแลไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน ต้องดูแลทำความสะอาดและเปลี่ยนม้ำในแจ็กัน
ถ้ายรองขาตู้กับข้าว ภาชนะอื่น ๆ ที่มีน้ำขังอย่างน้อยทุกเจ็ดวัน หรือใส่สารเคมีป้องกันการวางไข่ของยุงได้
และฉัดให้มีฝาปิดดูบน้ำที่มียู่ในอาคารและเคหสถาน รวมทั้งข้อปฏิบัติตาม ๆ ที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลบำาดึงประกาศกำหนด

ข้อ ๙ ในกรณีที่องค์การบริหารส่วนตำบลดึงได้จัดเจ้าหน้าที่ไปทำการกำจัดยุงในอาคาร
หรือเคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน หรือสถานที่แน่น

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๑๘ ง

หน้า ๖๑

ราชกิจจานุเบกษา

๑๔ สิงหาคม ๒๕๖๗
ข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๕ และข้อ ๖ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๗ ข้อ ๘ และข้อ ๙ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าดึงเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕

ณฐกรณ์ ใจรังสี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าดึง