เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๑๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลหนองไม้กอง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองและนายอำเภอไทรงาม
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์" มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
“การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า กรรมวิธีหรือวิธีการที่จะดูแลให้สัตว์นั้นเจริญเติบโต
และมีชีวิตอยู่ได้เพื่อไว้ขายหรือการค้าหรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นงานอดิเรกการมีสัตว์ไว้
ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิกฉน
“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการสลากการครอบครองสัตว์
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า กอกสัตร์ กรงสัสวร์ พืชภูเขา สภาพที่ในลักษณะอื่น

“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กุ้งหร่ายที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรินยา
(๓) ควายคกไฟ
(๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ ๖ ให้เขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) เพาะ
(๖) แกะ
(๗) อ่อน
(๘) ลา
(๙) สุกร

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๑๘

(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) ไก่
(๑๓) ห่าน
(๑๔) นก
(๑๕) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภท และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลหนองไม้กอง

ข้อ ๗ ห้ามทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ 5 หรือสัตว์อื่น ๆ ภายในพื้นที่ ดังนี้
(๑) ในพื้นที่สาธารณะ เช่น บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย สนามกีฬา สนามเด็กเล่น
วัด ศาลาประจำหมู่บ้าน
(๒) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล โรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ฯลฯ
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ (๑) และ (๒) คือ กรณีกระทำการเป็นประจำเป็นอาชีณ
หรือไม่สนใจควบคุมดูแลสัตว์จนเข้าใจว่ามีการใช้พื้นที่สาธารณะหรือบริเวณสถานที่ราชการเป็นที่เลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

ข้อ 8 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลหนองไม้กองให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ 5 โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์
ข้อ 9 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
เป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์เมื่อสัตว์ตาย และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๖) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะเพื่อการ
เคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น หรือไม่
ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงาน
ท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง

ข้อ ๑๐ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็น
จำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๙ อย่างเคร่งครัด เพื่อการดูแล
สภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจาก
เชื้อโรค หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ภายใต้ว่ามาตรการ ดังนี้
# ๑. สถานที่ตั้ง

(๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาชียอยู่ใกล้เคียง

(๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งก้นเป็นสดสนและห้อยห่างเขาดินสาธารณะ
ทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินตาแจ้งของ และมีช่องฉับอากาศจากหลังคาหรือฝาโถปกคลุมโดยรอบบริเวณ
เลี้ยงสัตรว่านี้ไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เวลานเด็กๆ มีแนวเขตดินดิดด้อย กินดินของผู้เลี้ยงสัตรว-
ประเภทเดียวกัน

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๒๐

# ๒. อาคารและส่วนประกอบ

(๑) อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์
ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒) พื้นต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร
พื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๔) คอคต้องมีการกั้นครกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้ม้าว์
อยู่กันอย่างแออัด

(๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ
## ๓. การสุขาภิบาลทั่วไป

(๑) การระบายน้ำ

(๑.๑) รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียง เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะ หรือนำที่เช่น

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๙ สิงหาคม ๒๕๖๗

(๒.๒.๑) การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ ล่อ ลา สุนัข แมว
จำนวนไม่เกิน ๑๐๐ ตัว

(๒.๒.๒) การเลี้ยงเป็ด ไก่ นก ห่าน จำนวนไม่เกิน ๕๐๐ ตัว

(๒.๒.๓) สัตว์อื่น ๆ นอกจาก (๒.๒.๑) และ (๒.๒.๒) ต้องได้รับ
ความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๓) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรือห่างจากชุมชน เกิน 2 กิโลเมตร
เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

(๒.๓.๑) การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ ล่อ ลา สุนัข แมว
จำนวนเกิน 1000000000000000000

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

# ห้า ๑๒๓
## ราชกิจจานุเบกษา

๑๙ สิงหาคม ๒๕๖๗
ข้อ ๑๔ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์
ในที่หรือทางสาธารณะซึ่งอยู่ภายในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองหรือเขตควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการ
ตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์
ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว ทางองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง
จะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อนุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองจะพิจารณา
ไล่เบี้ยความผิดตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๖ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้
เจ้าของสัตว์ทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้
ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองหรือที่เปิดเผย เมื่อผ่านกำหนดสามสิบวันแล้ว
ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง เว้นแต่
จะได้อนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้คืนสัตว์นั้นแก่เจ้าของสัตว์ และได้ชำระอัตราค่าธรรมเนียมการปรับ
และค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๗ กรณีที่กักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์ฉันหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดฉันตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
สามสิบวันก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้มหาดใหญ่นำเข้านาเงินจำนวนเงิน

ในกรณีมีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดตามข้อ ๑๖ หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้รับคืนสัตว์นั้น เจ้าของสัตว์
ต้องเสียค่าปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๘ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตนี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ
ของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่
เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้
ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทำฟันที่

ข้อ ๑๙ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
ต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์
ระงับเหตรำคาญภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตรำคาญนั้น
หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ ๒๐ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ
หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒) เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการ
เพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือ
หรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของสัตว์หรือนำผู้ครอบครองสถานที่นั้น
(๓) ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
เพื่อให้มีปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม็กอง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

หน้า ๑๒๕
ราชกิจจานุเบกษา
๑๙ สิงหาคม ๒๕๖๗

ข้อ ๒๑ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ มาตรา ๗๓ วรรคสอง

ข้อ ๒๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กองรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๔
ธงชัย เพ็งภู่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง

# อัตราค่าปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์

ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้กอง
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๔
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th colspan="2">รายการ</th>
<th>จำนวนเงิน (บาท)</th>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td colspan="2">อัตราค่าปรับ</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>๑</td>
<td>ช้าง</td>
<td>อัตราค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td>๑,๐๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๒</td>
<td>ม้า โค กระบือ สุกร</td>
<td>อัตราค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">๓ ๔</td>
<td rowspan="2">แพะ แกะ ล่อ ลา สุนัข แมว ไก่ ห่าน นก ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ (ข้อ ๑๕)</td>
<td>อัตราค่าปรับตัวละไม่เกิน อัตราค่าปรับตัวละไม่เกิน อัตราค่าปรับตัวละไม่เกิน อัตราค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td rowspan="2">๒๐๐ ๑๐๐ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
</tr>
</table>