มีหน้าที่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้องกรณีพ้นจากตำแหน่ง
ภายในวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ แต่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน
และเอกสารประกอบต่อผู้ร้อง ผู้ร้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาเย็นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน
และหนี้สินและเอกสารประกอบภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือ แต่ผู้ถูกกล่าวหาเผิกเฉย
ผู้ร้องจึงมีหนังสือแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหามารับทราบข้อกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหาไม่มารับทราบข้อกล่าวหา
ตามกำหนดและไม่แจ้งเหตุขัดข้อง ต่อมาผู้ร้องมีหนังสือแจ้งข้อกล่าวหาร้อมส่งบันทึกการแจ้งข้อกล่าวหา
ไปยังผู้ถูกกล่าวหา เพื่อให้ผู้ถูกกล่าวหารับทราบข้อกล่าวหาและซึ่งแก้ไขกล่าหา โดยทางไปรษณีย์
ลงทะเบียนตอบรับไปที่บ้านเลขที่ ๑๒๓ หมู่ที่ ๑ ตำบลวัด อำเภอชะร้าง จังหวัดปัตตานี ซึ่งเป็นที่อยู่
ตามฐานข้อมูลการทะเบียนราษฎรของผู้ถูกกล่าวหา ปรากฏหลักฐานใบตอบรับของไปรษณีย์ระบุชื่อผู้ถูกกล่าวหา
เป็นผู้รับเอกสารไว้เอง แต่ผู้ถูกกล่าวหาไม่เข้าแจ้งแก้ไขกล่าวหาภายในกำหนด จึงถือว่าผู้ถูกกล่าวหา
รับทราบข้อกล่าวหาและไม่ประสงค์จะแก้ไขกล่าหา

ปัญหาต้องวินิจฉัยมีว่า ผู้ถูกกล่าวหาจะใช่ไม่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน
และเอกสารประกอบต่อผู้ร้องและมีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่ามีเจตนาไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สินหรือหนี้สิน
กรณีพ้นจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวัดหรือไม่ เห็นว่า เมื่อผู้ถูกกล่าวหาดำรงตำแหน่ง
รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวัด อำเภอชะร้าง จังหวัดปัตตานี จึงเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑
มาตรา ๔ และเป็นรองผู้บริหารท้องถิ่นตามประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
เรื่อง การกำหนดตำแหน่งผู้บริหารท้องถิ่น รองผู้บริหารท้องถิ่น ผู้ช่วยผู้บริหารท้องถิ่นและสมาชิกสภาท้องถิ่น
ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ที่ต้องยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินตามมาตรา ๑๐๒ (๙) พ.ศ. ๒๕๖๑
มีหน้าที่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบของตนเอง คู่สมรสละบุตร
ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะต่อผู้ร้องเมื่อเข้ารับตำแหน่งและเมื่อพ้นจากตำแหน่งตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๑๐๒ (๙) และมาตรา ๑๐๕
ประกอบประกาศดังกล่าว การยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกบนั้นเป็นหน้าที่
ที่ผู้ถูกกล่าวหาต้องปฏิบัติตามกฎหมาย อันเป็นมาตรการในการตรวจสอบทรัพย์สินและหนี้สินผู้ใช้อำนาจของรัฐ

ผู้ถูกกล่าวหาย่อมทราบถึงหน้าที่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้อง
กรณีพ้นจากตำแหน่ง ทั้งผู้ร้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหายื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน
และเอกสารประกอบต่อผู้ร้องแล้วและต่อมามีหนังสือแจ้งให้ไปรับทราบข้อกล่าวหาทั้งซึ่งแจ้งข้อเท็จจริง
อันเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงเหตุผลเพื่อพิสูจน์เจตนาระยะของตนได้ แต่ผู้ถูกกล่าวหายังคงเพิกเฉย
จึงเป็นการละเลยต่อหน้าที่ ประกอบกับผู้ถูกกล่าวหาให้การรับสารภาพ ตามพฤติการณ์จึงมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่า
ผู้ถูกกล่าวหามีเจตนาระยะไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สินและหนี้สินนั้น จึงฟังได้ว่าผู้ถูกกล่าวหาจะไม่ยื่นบัญชี
แสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้องและมีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่ามีเจตนาระยะ
ไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สินหรือหนี้สิน กรณีพ้นจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวัด
มีผลให้ผู้ถูกกล่าวหาต้องถูกเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งตลอดไป ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๘๑ ประกอบมาตรา ๑๑๔ วรรคท้าย
และการกระทำของผู้ถูกกล่าวหายังเป็นความผิดฐานเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐจะใจไม่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน
และหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้อง และมีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่ามีเจตนาระยะไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สิน
หรือหนี้สินนั้นกรณียืนจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลดวด ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๑๖๗ อีกด้วย

พิพากษาว่า นายปฐมพงศ์ ลือมน้ำษะ ผู้ถูกกล่าวหาจะใจไม่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน
และหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้องและมีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่ามีเจตนาระยะไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สิน
หรือหนี้สินนั้นกรณียืนจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลดวด อำเภอชะร้าง จังหวัดปัตตานี
ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑
มาตรา ๑๑๔ วรรคสอง (๑) ให้เพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งของผู้ถูกกล่าวหาตลอดไป
ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑
มาตรา ៨០ ประกอบมาตรา ๑๑๔ วรรคท้าย กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๓ ก

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ สิงหาคม ๒๕๖๗

หน้า ๔๒
ไม่ปรากฏว่า ผู้ถูกกล่าวหาเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน โทษจำคุกจึงให้อรอการลงโทษไว้มีกำหนด ๑ ปี
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา ๒๙, ๓๐.
<table>
<tr>
<th></th>
<th>นายชูศักดิ์ ทองวิฑูโกมาลย์</th>
</tr>
<tr>
<td>นางสาวภัทริกา จุลฤกษ์</td>
<td>นายสถาพร ดาโรจน์</td>
</tr>
<tr>
<td>นางวาสนา อัจฉรานุวัฒน์</td>
<td>นายศรศักดิ์ กุลจิตติบวร</td>
</tr>
<tr>
<td>นายศุภร พิชิตวงศ์เลิศ</td>
<td>นางนันทิกา จิวัธยาภูล</td>
</tr>
<tr>
<td>นางวยุรี วัฒนวรลักษณ์</td>
<td>นายสันติชัย วัฒนวิทย์กรรม์</td>
</tr>
</table>