เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๗๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลดำรงค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลมารยิ่ง กว้าง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลมารยิ่ง กว่าง
และความเห็นชอบของนายอำเภอรองกวาง จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลมารยิ่ง กว้าง เรื่อง ควบคุม การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนองค์การบริหารส่วนตำบลมารยิ่ง กว้าง
ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปนี้
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า โคกสัตว์ทรงสัตว์ที่ช้างสัตว์หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า อธิการบริหารส่วนตำบลมารยิ่ง กวาดวง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา

ห้า ๗๔

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบสร้องกวาง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบสร้องกวาง
และนายอำเภอร้องกวาง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
### ข้อ 1
#### ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบสร้องกวาง เรื่อง ควบคุม
#### การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔
### (1.) พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น
#### เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยช้าง ม้าโค กะป๋อ สุกร เพาะ เกาะ ออยเด็ดขาด
### (1.1) พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นประเภทอนุรักษ์เพื่อสงเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
#### เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยช้าง ม้าโค กะป๋อ สุกร เพาะ เกาะ ออยเด็ดขาด
### (1.2) พื้นที่ท่องเที่ยวเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยช้าง ม้าโค กะป๋อ สุกร
#### เพาะ เกาะ ออยเด็ดขาด
### (1.3) ศาสนสถาน วัด โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ทำการ
#### องค์การบริหารส่วนตำบสร้องกวาง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยช้าง ม้าโค กะป๋อ สุกร
#### เพาะ เกาะ ออยเด็ดขาด
### (1.4) กรุงถนนสาธารณะทุกสาย กรเวณทางเดินโดยสารประจำทาง
#### กรเวณแม่น้ำทุกสายเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยช้าง ม้าโค กะป๋อ สุกร เพาะ เกาะ ออยเด็ดขาด
#### (2.) พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้
##### พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (1) หากเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้ เกินจำนวน ดังนี้
###### (2.1) เช้ง ม้าไม่เกิน 15000000000000000000000

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๗๕

(๓.๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่นเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

ก. การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ จำนวนไม่เกิน ๑๕ ตัว
ข. การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๒๐ ตัว
ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก และ ข จำนวนไม่เกิน ๕ ตัว

ต้องมีการปฏิบัติตามให้มาตรการ ดังนี้

(๑) สถานที่ตั้ง

(๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง

(๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากแหล่งเสียงรบกวนสำหรับทางนำสารอาหารหรือที่ดินต่างเจ้าของและมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปะคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

(๒) อารามและส่วนประกอบ

(๒.๑) อารามต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะสมกับการเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒.๒) พื้นท้องเป็นพื้นเนียนทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๒.๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอารามอย่างทั่วถึง

(๒.๔) คอกต้องมีการกั้นครึ่งเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์อยู่กันอย่างแออัด

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(၃) การสุขาภิบาลทั่วไป

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๗๖

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวันต้องจัดให้มี
ที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลง
หรือสัตว์นำโรค

(๓.๒.๑) ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓.๒.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๓.๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิว
ฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๓.๒.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๓.๒.๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ
(๓.๓) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น
ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์อื่นหรือต้องเสีย
ค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขาย
หรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์
ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย
กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคฉิตดืออันอาจเป็นอันตราย

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒๒๕ ง

หน้า ๗๗
ราชกิจจานุเบกษา
๑๙ สิงหาคม ๒๕๖๗

ข้อ ๖ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษ
ตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวางเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๔

นภดล ใจนันท์
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบสร้องกวาง