# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา
และนายอำเภอสนามชัยเขต จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

"ราชการส่วนท้องถิ่น" หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลทุ่งพระยาเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด

(๑.๑) พื้นที่เขตพาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น

(๑.๒) พื้นที่อนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

(๑.๓) สถานที่ท่องเที่ยว

(๑.๔) ศาสนสถาน วัด โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ที่ทำการ
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

(๑.๕) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณแม่น้ำทุกสาย

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังต่อไปนี้
เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๑.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะ
ที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒.๑.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะ

(๒.๑.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ มากกว่า ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะ
ไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

(๒.๑.๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ

(๒.๑.๖) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังนี้

(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอและต้องมีการปฏิบัติภายในมาตรฐาน
(๓.๑.๑) สถานที่ตั้ง

๑. ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยใกล้เคียง

๒. ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างเขตรายเดือน
สารารณะ ทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบ
บริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดตกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์
ประเภทเดียวกัน

(๓.๑.๒) อคารและส่วนประกอบ

๑. อคารต้องเป็นอาคารเอกรเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะ
เหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

๒. พื้นที่ต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะ
เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้
โดยสะดวก

๓. หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องว่าง
ให้งแสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

4\. โคกต้องมีการกั้นเป็นสดใส่วามสามกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์
อยู่กันอย่างแออัด

(๓.๑.๓) การสุขาภิบาลทั่วไป

๑. การระบายน้ำ

๑.๑ รางระบายน้ำ ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร
ให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

๑.๒ น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำ
แหล่งน้ำสาธารณะ

๒. การกำจัดมูลสัตว์ ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน
ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลง
หรือสัตว์นำโรค

๒.๑ ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อน
รำคาญแก่ผู้อาชียใกล้เคียง

๒.๒ ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญ
ของผู้อาชียใกล้เคียง

๒.๓ การเลี้ยงสัตว์มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันฝน
ไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

๒.๔ ต้องควบคุมไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

๒.๕ ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓.๒) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่ง
เพาะพันธุ์ของแมลงวันและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น
ข้อ 6 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5.
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่น จะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้น ตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๒๘

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา วาด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา
และนายอำเภอสนามชัยเขต จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑
#### ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งพระยา เรื่อง การควบคุม"
#### การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๔
##### (1) ส่วนราชการปกครองภายนอกของประเทศฯ มีอำนาจกำหนดให้มีการแบ่งปันระหว่างตำแหน่งราชการภายในประเทศฯ เป็นอันตรายต่อประชาธิปกฤษณาธิปไตยโดยตรงให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้
###### (2) หากมีกฎหมายกำหนดให้มีการทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้
####### (3) ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาธิปกฤษณาธิปไตยโดยตรงให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้
######## (4) ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ตายโดยไม่ทราบสาเหตุแน่นอน และไม่มีผู้แจ้งเรื่องให้สำนักงานปศุสัตวกรรม