เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลกง
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกง ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลงะ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบกกง
และนายอำเภอ กงไกรลาศ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบกกง เรื่อง ควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบกกง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศไว้
โดยเปิดเผย ในสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบกละแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ กฏ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดหรือในส่วนที่ตราไว้
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
## ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐ ☐

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้
"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม หรือการสลละการครอบครองสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ อุหิงสัตว์ อารียสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
"เจ้าของสัตว์" มหายความว่า คนเป็นเจ้าของสัวน้ำนมถึงผู้ครอบครองสัวน้ำนมด้วย

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

หน้า ๕๘

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗
"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกง
“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามข้อบัญญัตนี้

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ 4 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลงดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ 5 ให้สัตวดังต่อไปนี้เป็นสัตว์ที่ต้องมีการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลดังต่อไปนี้
(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กะรั่ว
(๕) สุกร
(٩) แพะ
(๗) ห่าน
(๘) แกะ
(๙) เป็ด
(๑๐) ไก่
(๑๑) แมว
(๑๒) กุ้ง
(๑๓) กระเทียม
(๑๔) นม

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗

# ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ตามวรรคหนึ่ง ในเขตพื้นที่ถนนสาธารณะทุกสายช่องของการบริหารส่วนตำบลกงไกรลาศ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
## ส่วนตำบลกงรับผิดชอบดูแล

การเลี้ยงหรือปล่อยตามวรรคสองนั้น คือกรณีกระทำการเป็นประจำเป็นอาชีพ หรือไม่สนใจ
ควบคุมดูแลสัตว์จนเข้าใจได้ว่ามีการใช้พื้นที่ถนนสาธารณะเป็นที่เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ 5 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบกกงไกรลาศ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุม
ตามข้อ 5 โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

ข้อ 6 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดข้างบน
(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีขนาดแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำ
และกำจัดปฐิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ
(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเสียหายในสถานที่หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงดัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน
(٩) ** ( )

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น หรือไม่ก่อให้เกิด
ผลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งองค์การบริหารส่วนตำบลกง

ข้อ ๗ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก
เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๖ อย่างเคร่งครัดเพื่อการดูแลสภาพ
หรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำแหล่งน้ำสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือนำบ้าน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิด
กลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน เมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และห้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนที่เพียงพอ

ข้อ ๘ หลังจากที่ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบกกง นี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์
ตามข้อ ๗ ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตกจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การอนุญาตกตามวรรคหนึ่งนั้นต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นมีบริเวณที่โปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก มีตนเองให้มีแรงงานสมควร ดังอยู่ห่างชุมชน คนสนสถาน ในราณาสถานะสถานะสถาบันการศึกษาโรงพยาบาล หรือสถานที่ของการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่มีผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยหัวเมืองมีรายละเอียดจากสถานที่ดังกล่าว และแหล่งสาธารณะในระยะดังกล่าวไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ หัว จะมีรายละเอียดในระยะ

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๔) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้ อย่างละ ๑ ชุด

๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน

๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน

(4) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่ม
เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๙ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจอันตรายแก่สุขภาพ
ของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์ เยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงาน
สาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
โดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลกง

ความในวรรคนี้ไม่ใช้วังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี
ข้อ ๑๑ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน มิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

หน้า ๖๒

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง ราชกิจจานุเบกษา
๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗

มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการ
ตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใด ทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่
โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้น และเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว องค์การบริหาร
ส่วนตำบลคงจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลคงจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิด
ตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๓ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๒ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้
เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้
ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลลง หรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันแล้ว ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัว
เป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลลง เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่นให้คืนสัตว์นั้นแก่เจ้าของสัตว์และได้ชำระอัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่าย
ในการเลี้ยงดูสัตว์ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๔ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดฉันตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
สามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินฉันไว้แทนด้วสวิตช-

กรณีสัตว์ฉันตาย หรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
แก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจทำลายได้

ในกรณีมีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดตามข้อ ๑๓ หรือได้รับอนุญาตาจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้รับคืนสัตว์ฉัน เจ้าของสัตว์
ด้องเสียค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๖๓

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗
ข้อ ๑๕ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม กฎหมายทรงพระรูปประกอบการที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๘
และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือข้อบัญญัตินี้ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีกำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า
จะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันที
เป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้
ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันที

ข้อ ๑๖ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
ต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์
ระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตุรำคาญนั้น
หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ ๑๗ เพื่อปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข
มีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ
หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก หรือนในเวลาทำการ
เพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือ
หรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน
เพื่อประโยชนในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(4) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขาลักษณะ หรืออาจก่อให้เกิด

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๙๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๗

หน้า ๖๔
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ พนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจองค์การบริหารส่วนตำบลกง ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษ
ตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๑๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกงเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๔
## พัลลภ วัฒนา
### ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล ปฏิบัติหน้าที่ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกง

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลกง
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๔
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th>ประเภท</th>
<th>ค่าธรรมเนียม บาท/ปี</th>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">ค่าธรรมเนียมการปรับ</td>
</tr>
<tr>
<td>๑.</td>
<td>๑.๑ ช้าง</td>
<td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td rowspan="2">๑,๐๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๒ ม้า โค กระบือ สุกร</td>
<td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๓ แพะ แกะ ล่อ ลา สุนัข</td>
<td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td rowspan="2">๕๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>๑.๔ สัตว์อื่น ๆ</td>
<td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">๒</td>
<td rowspan="2">ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท</td>
<td></td>
<td rowspan="2">ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>๒๐๐ บาท ๑๐๐ บาท</td>
</tr>
</table>