# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลสินเจริญและนายอำเภอพระแสง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริการส่วนตำบลสินเจริญ ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้น

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ

"เจ้าพนักงานสารารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดองค์การบริหาร
ส่วนตำบลสินเจริญเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

(๑.๑) ศาสนสถาน วัด โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ที่ทำการ
องค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก หอประชุมหมู่บ้าน สวนสาธารณะ สถานที่
ออกกำลังกายของหมู่บ้านหรือชุมชน

(๑.๒) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินโดยสารประจำทาง
บริเวณแม่น้ำลำคลองสาธารณะทุกสาย

(๑.๓) สถานที่ท่องเที่ยว

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังต่อไปนี้
เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๑.๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒.๑.๒) สุกร โค กะร้อย เพาะ สุนัข มาว ประเภทละไม่เกิน ๕ ตัว
(๒.๑.๓) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก ๒.๑ - ๒.๒ ต้องได้รับความเห็นชอบ
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๔) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตรู้ราคายู
(๒.๕) ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน

(๓.๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่นเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

(๓.๑.๑) การเลี้ยงสุกร โค กระบือ จำนวนไม่เกิน ๑๕ ตัว

แพะ แกะ สุนัข

(๓.๑.๒) การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๒๐ ตัว

(๓.๑.๓) สัตว์อื่น ๆ นอกจาก ข้อ ก.

และ ข.

(๓.๒) ต้องมีการปฏิบัติตามรายละเอียดมาตรการ ดังนี้

(๓.๒.๑) สถานที่ตั้ง

๑. ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง

๒. ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ช่องก้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากที่ดินสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า 20 เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

(๓.๒.๒) อารามและส่วนประกอบ

๑. อารามต้องเป็นอารามเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเฉพาะแก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

๒. พื้นต้องเป็นพื้นเนียนทำความสะอาดง่ายไม่ชื้นฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

๓. หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้งายสว่างหรืองแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

๔. คอกต้องมีการกั้นครูกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์
ไม่ให้มีสัตว์อยู่อย่างแออัด

๕. การระบายอากาศของจัดให้มีการระบายอากาศถ่านเทให้เพียงพอ

(๓.๓) การสุขภิบาลทั่วไป
(๓.๓.๑) การระบายน้ำ
๑. รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร
ให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

๒. น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำ
สาธารณะหรือในที่เอกชน

(๓.๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวันต้องจัดให้มี
ที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลง
หรือสัตว์นำโรค

๑. ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เป็นเหตุรำคาญ
แก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

๒. ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญใกล้เคียง

๓. การเลี้ยงสัตว์ที่มีขนตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้
ปลิวฟุ้งกระจายออกไปข้างนอกสถานที่

๔. ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

๕. ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ
(๓.๓.๓) การกำจัดชากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็น
แหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตราระคาญจากกลิ่นเหม็น

ข้อ 6 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบล sinเจริญแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้ก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้อง
เสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามสมควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๗๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๙๙

๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๗
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้
มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๔
## เสถียร อุปฐาก นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ

# อัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์
## บัญชีท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสินเจริญ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th></th>
<th>อัตราค่าธรรมเนียม (บาท)</th>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">๑ ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">๑.๑ ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท</td>
<td>ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง</td>
</tr>
</table>