เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๖๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๙๖

# ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรให้ปรับปรุงข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบลลุ่มสุ่ม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลบลลุ่มสุ่มและนายอำเภอไทรโยค จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลบลลุ่มสุ่ม เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบลลุ่มสุ่ม ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลบลลุ่มสุ่ม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒

บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้ง
กับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ป่าหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตวร่วมทั้งการแสดงละครรอบครองสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กอกสัตว์ทรงสัตว์ที่ช้างสักหัวเรือนสถานที่ในลักษณะอื่น

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
วัฒมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า หรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพและความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท เช่น เสือ ช้าง ม้า ลา ล่อ โค กะรั่ว โดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม เช่น
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม

(๑.๒) สถานที่ราชการ หรือน่วยางานราชการในบริเวณแนวสถานที่ราชการ เช่น โรงเรียนในเขตพื้นที่บริการตำบลบ้านลุ่มสนุก โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้าน เรือนจำ การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยประจำตำบลบ้านลุ่มสนุกเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๓) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลุมสนุด มีเว้นแหล่งน้ำธรรมชาติตามคำแนะนำในการอุปโภคบริโภคน้ำเสียสำหรับเกษตรกรรมโดยเด็ดขาด

(๑.๔) (วัด สำเนียงสงฆ์ พิกษสงฆ์ โบราณสถาน เหล่งเทืองเทียว สวนสาธารณะ)
(๒) ในพื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้
(๒.๑) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตในข้อ (๑) หากต้องการเลี้ยงสัตว์ประเภท เช่น ม้า

(๒.๒) เจ้าของสัตว์จะต้องจัดให้มีมาตรการในการป้องกันและควบคุมมิให้เกิดมลพิษ
อันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์ที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบท่อสุขภาพอนามัย
ของสาธารณะชน

(๒.๓) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและสิ่งโสโครกที่ถูกสุขลักษณะ

(๒.๔) ต้องรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๒.๕) กรณีสัตว์ที่เลี้ยงตายต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ

(๒.๖) ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์

(๒.๗) ต้องเลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน และต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์เลี้ยง
ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(๒.๘) สัตว์ที่ถูกกำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียนหรือมีกฎหมายอื่นใด กำหนดให้ต้อง
ดำเนินการเพื่อควบคุมสัตว์ดังกล่าวผู้เลี้ยงสัตว์นั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียนหรือต้องดำเนินการ
ตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง

(๓) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตใน (๑) หากต้องการเลี้ยงสัตว์ประเภทสนุข ต้องอยู่ภายใต้
มาตรการ ดังต่อไปนี้

(๓.๑) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสนุข โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิต
ของสนุข มีแสงสว่างเพียงพอและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะ

(๓.๒) กรณีเป็นสนุขที่มีพฤติกรรมดุร้ายหรือสนุขสายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะทางสายพันธุ์ดุร้าย
หรือสนุขสายพันธุ์อื่นที่มีประวัติทำร้ายคนจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่สนุขไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอก
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๓.๓) ควบคุมสนุขนมิให้ออกนอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุมจากเจ้าของ

(๓.๔) ควบคุมดูแลสนุขนมิให้ก่อเหตุดืดรอรำคาญเช่นก่อให้เกิดเสียงดังหิดห่อน

(๓.๕) รักษาสถานที่เลี้ยงสุนัขให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
เป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นระบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๖) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสุนัขเกี่ยวกับเรื่องอาหารความสะอาดและอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้องถ้าเจ้าของสุนัขไม่สามารถเลี้ยงดูสุนัขได้เป็นการชั่วคราวจะต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสุนัข
ให้เป็นปกติสุข

(๓.๗) เมื่อสุนัขตายเจ้าของสุนัขจะต้องกำจัดซากสุนัขให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน
มิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อน
ของแหล่งน้ำเว้นแต่สุนัขตายเนื่องจากป่วยเป็นโรคละบาดสัตว์ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นทันที
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๓.๘) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสุนัขเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
ที่เกิดจากสุนัขมาสู่คน

(๓.๙) ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสุนัขที่เลี้ยงเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขาภาพ
ของประชาชนให้เจ้าของสุนัชแยกกันสุนัขไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ และต้องปฏิบัติ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๓.๑๐) ต้องจัดให้สุนัชมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ตัวตลอดเวลา

(๓.๑๑) ห้ามมิให้ผู้ใดเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขในที่หรือทางสาธารณะหรือในที่ของบุคคลอื่น
โดยปราศจากความยินยอม

(๓.๑๒) ในการนำสุนัขอถนนออกสถานที่เลี้ยงเจ้าของสัตว์เลี้ยงดังกล่าวจะต้องผูกสายลากจูง
ที่แข็งแรงและจับสายลากจูงตลอดเวลาในกรณีที่นำสุนัขที่มีพฤติกรรมดุร้ายหรือสุนัขสายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะ
ทางสายพันธุดุดร้ายหรือสนับเสียพันธ์อื่นที่มีประวัติทำรายคนต้องใส่อุปกรณ์ครอบปากและจับสายลากจูง
ห่างจากตัวสนับตลอดเวลา

(๓.๑๓) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่ง

(๔) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตในข้อ (๑) หากต้องการเลี้ยงสัตว์ทุกประเภทที่นำเข้าจากต่างประเทศ
และต้องอยู่ภายใต้มาตรการ ดังต่อไปนี้

(๔.๑) การนำสัตว์เข้าประเทศจะต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามขั้นตอนของกรมปศุสัตว์
และต้องเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น

(๔.๒) เพื่อป้องกันการแพร่พันธุ์ของสัตว์นำเข้าจากต่างประเทศห้ามมิให้ผู้เลี้ยงสัตว์
ซึ่งนำเข้าจากต่างประเทศทุกชนิดปล่อยหรือทิ้งสัตวดังกล่าวในที่หรือทางสาธารณะ

(๔.๓) สัตว์ที่ถูกกำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียนหรือมีกฎหมายอื่นใดกำหนดให้ต้อง
ดำเนินการเพื่อควบคุมสัตว์ดังกล่าวผู้เลี้ยงสัตนั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียนหรือต้องดำเนินการ
ตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง

(๕) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตใน (๑) หากต้องการเลี้ยงสัตว์มีพิษและสัตว์ที่ดูร้ายหรือเข้าข่าย
ดุร้ายทุกประเภทและต้องอยู่ภายในมาตรการ ดังต่อไปนี้

(๕.๑) ต้องจัดให้มีที่เลี้ยงที่มิดชิดมั่นคงแข็งแรงซึ่งเหมาะสมกับสัตว์แต่ละประเภท
เพื่อป้องกันมิให้สัตว์ดังกล่าวหลุดออกจากมาทำให้เกิดอันตรายต่อประชาชน

(๕.๒) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มลุ่ม

ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นเวลาฝ่าฝืนตามข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อฟ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตนั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตนั้น หรือสัตรวิธี อื่น หรือซ้ำเสียงค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัวร์ฉันตามควรแก่กรณีคนเดียวเวลานำ
ดังกล่าวก็ได้งินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขาย หรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัวร์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนฮาร์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดฮาร์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของฮาร์มาขอรับฮาร์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของฮาร์คืนเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูฮาร์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๖๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๒๐๑

๑๔ มิถุนายน ๒๕๖๗
ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจปรับได้ตามอัตรา
ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร ทั้งนี้ ต้องไม่เกินค่าปรับตามที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมีส่วนรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้
มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๔
## ดาบทำรวจ ช่วง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมีส่วน

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรให้ปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม  วาด้วยกา รควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลลุ่มสุ่มและนายอำเภอไทรโยค จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑

ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔
### ข้อ ๒

ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓

ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒
บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้ง กับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ขอธนัยนี้แทน
### ข้อ 4

ในข้อบัญญัตนี้ " สัตว์ "หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตวะป่าหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ"
" การเลี้ยงสัตว์ "หมายความว่า " การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์" " การปล่อยสัตว์ "หมายความว่า " การเลี้ยงสัตว์ ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงรวมทั้งการ สละการครอบครอง สัตว์”
“ เจ้าของ สัตว์ "หมายความว่า “รวมถึงผู้ครอบครอง สัตว์ด้วย"
<table>
<tr>
<th>ลำดับ</th>
<th>ประเภท</th>
<th>ค่าธรรมเนียม(บาท/ปี)</th>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">ด</td>
<td>ค่าธรรมเนียมการปรับ (๑) ช้าง</td>
<td>ค่าปรับเชื้อกละไม่เกิน</td>
<td>1,000</td>
</tr>
<tr>
<td>(๒) ม้าโค กรกระบือ</td>
<td>ค่าปรับัวละไม่เกิน</td>
<td>500</td>
</tr>
<tr>
<td>(๓) สุกร เพาะ เกาะ สุนัข เมว (๔) สัตว อื่น ๆ</td>
<td>ค่าปรับัวละไม่เกิน</td>
<td>200</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>ค่าปรับัวละไม่เกิน</td>
<td>100</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">=</td>
<td>ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู สัตว์</td>
<td></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู สัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท</td>
<td>ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง</td>
</tr>
</table>