กระทู้ถามที่ ๓๑๑ ร.

เรื่อง การจัดสรรอาชีพที่สงวนไว้สำหรับคนไทย

กราบเรียน ประธานสภาผู้แทนราษฎร

ข้าพเจ้าขอตั้งกระทู้ถาม ถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ดังต่อไปนี้

ด้วยปัจจุบันมีการกำหนดอาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทย ตามประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง
กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ซึ่งอาศัยอำนาจตามพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงาน
ของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ โดยมีอาชีพที่ได้สงวนไว้ให้กับคนไทย ได้แก่ งานตัดผม งานเสริมสวย
งานทอผ้าด้วยมือ งานแกะสลักไม้ และอื่น ๆ ซึ่งเป็นอาชีพหรืองานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ แต่ปัจจุบัน
เกิดปัญหาที่ยังมีกลุ่มคนชาติอื่น ๆ เข้ามาประกอบอาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทย เช่น คนจีน หรือคนเกาหลี
เข้ามาประกอบอาชีพตัดผมในประเทศไทย ซึ่งสาเหตุของปัญหามาวจากการไม่มีหน่วยงานโดยเฉพาะ
เข้ามาดูแลรับผิดชอบเพื่อการจัดสรรอาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทยทำให้คนไทยจำนวนมากยังไม่มีอาชีพ
อีกทั้งยังมีคนอิกหลายกลุ่มที่ยังขาดโอกาสในการประกอบอาชีพเพื่อให้มีรายได้ในการดำรงชีวิต เช่น
ผู้สูงอายุ กลุ่มคนเปราะบาง ชนเผ่า หรือคนพิการ เป็นต้น ทำให้ขาดโอกาสในการมีรายได้
และประสบความยากลำบากในการเข้าถึงอาชีพต่างๆ เป็นจำนวนมากทั้งที่เป็นอาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทย
จึงขอเรียนถามว่า

๑. กระทรวงแรงงานจะกำหนดหน่วยงานเพื่อศึกษา วางหลักเกณฑ์ รวมทั้งยกระดับมาตรการ
เพื่อให้มีการรับรองอาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทย เพื่อให้มีหน่วยงานที่ชัดเจนในการรับผิดชอบดูแลอาชีพ
ที่สงวนไว้ให้กับคนไทย และมีหลักเกณฑ์และมาตรการบังคับหากมีการฝ่าฝืน ได้หรือไม่ อย่างไร

๒. กระทรวงแรงงานจะกำหนดหลักเกณฑ์ การขึ้นทะเบียน รวมทั้งเงื่อนไขพิเศษให้กับ
ผู้สูงอายุ กลุ่มคนเปราะบาง ชนเผ่า หรือคนพิการ ให้สามารถเข้าสู่อาชีพที่สงวนไว้ให้กับคนไทย
ได้หรือไม่ อย่างไร เพื่อให้กลุ่มคนเหล่านี้ได้มีโอกาสและมีสิทธิพิเศษในการประกอบอาชีพได้มากขึ้น
ขอทราบรายละเอียด

ขอให้ตอบในราชกิจจานุเบกษา

ขอแสดงความนับถืออย่างยิ่ง

สฤษฎ์พงษ์ เกี่ยวข้อง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทย
จังหวัดกระบี่

คำตอบกระทู้ถามที่ ๓๑๑ ร.

ของ นายสฤษฎ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทย จังหวัดกระบี่
เรื่อง การจัดสรรอาชีพที่สงวนไว้สำหรับคนไทย

ข้าพเจ้า นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ขอตอบกระทู้ถาม
ของท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ดังนี้

๑. กระทรวงแรงงานโดยกรมการจัดหางานมีอำนาจหน้าที่ตามพระราชกำหนดการบริหารจัดการ
การทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดการบริหารจัดการ
การทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑ ซึ่งกฎหมายฉบับดังกล่าวมีเจตนารมณ์ในการควบคุม
การทำงานของคนต่างด้าวที่เข้ามาทำงานในประเทศไทย เพื่อมิให้แย่งงานแย่งอาชีพของคนไทย
โดยมีหลักการสำคัญ คือ กำหนดให้คนต่างด้าวที่ประสงค์จะทำงานในประเทศไทยต้องขออนุญาตทำงาน
ต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวและกำหนดประเภทงานที่ห้ามมิให้คนต่างด้าวทำ
ซึ่งหากคนต่างด้าวทำงานโดยไม่มีใบอนุญาตทำงานหรือมีใบอนุญาตทำงานแต่ได้ไปทำงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
ตามประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓
จะมีความผิดตามมาตรา ๘ แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐
และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงห้าหมื่นบาทและส่งตัวกลับออกไป
นอกราชอาณาจักรตามมาตรา ๑๐๑ แห่งพระราชกำหนดฯ ดังกล่าว ส่วนนายจ้างหรือผู้ที่จ้าง
คนต่างด้าวทำงานโดยคนต่างด้าวไม่มีใบอนุญาตทำงานหรือให้คนต่างด้าวทำงานซึ่งเป็นงานที่ห้ามทำ
ตามประกาศกระทรวงแรงงานฯ จะมีความผิดตามมาตรา ๙ ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท
ต่อคนต่างด้าวที่จ้างหนึ่งคนและหากกระทำความผิดซ้ำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับตั้งแต่
ห้าหมื่นบาทถึงสองแสนบาทต่อคนต่างด้าวที่จ้างหนึ่งคนหรือทั้งจำทั้งปรับ และห้ามคนต่างด้านทำงาน
เป็นเวลาสามปีนับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้งโทษตามมาตรา ๑๐๒ แห่งพระราชกำหนด
ฉบับเดียวกัน

๒. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕٥០ มีบทบัญญัติติที่วางหลักประกัน
สิทธิเสรีภาพในการประกอบอาชีพของปวงชนชาวไทยไว้ โดยตามบทบัญญัติติในมาตรา 4 ได้กำหนด
ให้บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการประกอบอาชีพ ดังนั้น บุคคลชาวไทยไม่ว่าจะเป็นบุคคลกลุ่มใด ประเภทใด
หรือลักษณะใดย่อมมีสิทธิที่จะประกอบอาชีพเพื่อหาเลี้ยงตนเองได้ ตราบใดที่การประกอบอาชีพเหล่านั้น
ไม่ผิดกฎหมายหรือกระทำการที่ละเมิดต่อกฎหมายความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
อย่างไรก็ตาม ยังมีบุคคลหลายกลุ่มที่ยังขาดโอกาสในการประกอบอาชีพอันเนื่องด้วยสาเหตุของเชื้อชาติ
เพศ อายุ ความพิการหรือสภาพทางกาย เช่นหน่วยงานภาครัฐและภาคส่วนอื่น ๆ ได้มีมาตรการในการส่งเสริม
การประกอบอาชีพของบุคคลดังกล่าวให้มีอาชีพลี้ยงตนเองได้ ออาทิ การส่งเสริมการจ้างงานคนพิการ

เชิงสังคมตามมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. ๒๕๕๐ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
สำหรับกลุ่มเปราะบางหรือกลุ่มชาติพันธุ์ซึ่งไม่มีสัญชาติไทย เมื่อได้รับอนุญาตให้ทำงานแล้ว มีสิทธิประกอบอาชีพได้ทุกประเภทงาน แม้จะเป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำก็ตาม ทั้งนี้ ตามมาตรา ๖๓/๑ แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ และที่แก้ไขเพิ่มเติม