# ประกาศศาลเยาวชนและครอบครัว
## จังหวัดอุดรธานี
### เรื่อง ขอให้สั่งเป็นคนไร้ความสามารถและตั้งผู้อนุบาล

คดียาวชนและครอบครัวแพ่งหมายเลขดำที่ ยชพ ๓๕๙/๒๕๖๖

คดียาวชนและครอบครัวแพ่งหมายเลขแดงที่ ยชพ ๔๙๖/๒๕๖๖

ด้วย นางพิบูลย์รัตน์ เพ็งสวัสดิ์ ผู้ร้อง ตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เลขที่ ๑๕๔ หมู่ที่ ๑๑ ตำบลสามพร้าว
อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องข่าว่า ผู้ร้อง อยู่กินร่วมกันฉันสามีภริยากับ
นายณอง-ยอร์จส อุลธิค บุคคลสัญชาติฝรั่งเศส ในประเทศไทย โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน มีบุตรด้วยกัน ๑ คน นายณอง-ยอร์จส อุลธิค เป็นโรคสมองเสื่อม เป็นผู้ป่วยติดเตียง ไม่สามารถช่วยเหลือตนเอง และประกอบกิจการงานใด ๆ ได้ โดยผู้ร้องเป็นผู้ซึ่งปกครองดูแลตลอดมา ขอให้สั่งเป็นคนไร้ความสามารถ และอยู่ในความอนุบาลของผู้ร้อง ทางใต้สวนผู้ร้องนำสืบได้ว่า ผู้ร้องอยู่กินร่วมกันฉันสามีภริยากับ นายณอง-ยอร์จส อุลธิค บุคคลสัญชาติฝรั่งเศส ที่ตำบลมาร์คซิม อุลธิค เป็นโรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง และโรคต้อหิน เนื่องจากต้นขาเสื่อมลง โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน มีบุตรด้วยกัน ๑ คน ก่อให้มาร์คซิม อุลธิค เป็นโรคเบาหวาน และโรคลมอัธิศึกษาไว้ในประเทศฝรั่งเศส มีปัญหาเรื่องการมองเห็น เนื่องจากต้นขาเสื่อมลง เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2559

ผู้ร้องจึงพาญาณณอง-ยอร์จสไปตรวจสุขภาพและรับยาที่ประเทศฝรั่งเศส และหายใจว่า นายณอง-ยอร์จส มีปัญหาเรื่องการมองเห็น เนื่องจากต้นขาเสื่อมลง เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ.2561 นายณอง-ยอร์จส เดินทางไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลอุดรธานีเรื่อยมา จากนั้นเข้าทำการรักษาตัวที่โรงพยาบาลอุดรธานีเรื่อยมาจนกระทั่งเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2563 นายณอง-ยอร์จสไม่สามารถรับประทานอาหารและยาเองได้ เนื่องจากต้นขาเสื่อมลง และจำเป็นต้องใช้รถเข็นในการเดินทางไปโรงพยาบาลด้านบนของ-ยอร์จส เป็นโรคสมองเสื่อม เป็นผู้ป่วยติดเตียงช่วยเหลือตนเองไม่ได้

นายณอง-ยอร์จสอยู่ในความปกครองดูแลของผู้ร้องตลอดมาสำหรับบิดามารดา นายณอง-ยอร์จส มีความเห็นว่า นายณอง-ยอร์จส เป็นโรคสมองเสื่อม เป็นผู้ป่วยติดเตียงช่วยเหลือตนเองไม่ได้

สำหรับเหตุที่ศาลไทยจะสั่งให้ นายณอง-ยอร์จส อุลธิค บุคคลสัญชาติฝรั่งเศส ซึ่งมีภูมิลำเนา
หรือถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยอยู่ในความอนุบาลได้นั้น ย่อมต้องเป็นไปตามกฎหมายแห่งสัญชาติของ
นายณอง-ยอร์จส ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกัน แห่งกฎหมาย พุทธศักราช ๒๕๘๑ มาตรา ๑๒
ซึ่งบัญญัติไว้ว่า “เหตุที่ศาลไทยจะสั่งให้คนต่างด้าวซึ่งมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในประเทศไทย
อยู่ในความอนุบาล.... ได้นั้น ให้เป็นไปตามกฎหมายสัญชาติของบุคคลนั้น ....” เมื่อตามประมวลกฎหมายแพ่ง
ของประเทศฝรั่งเศส อันเป็นกฎหมายประเภทแห่งสัญชาติของนายณอง-ยอร์จส มาตรา ๔๒๕
บัญญัติไว้ว่า “บุคคลที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เนื่องจากการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะเป็นที่ยอมรับ
ในการแพทย์ ความสามารถทางจิตใจที่เปลี่ยนแปลง หรือความสามารถทางกายภาพที่เปลี่ยนแปลง
ซึ่งทำให้บุคคลนั้น ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้อย่างที่ตัวเองต้องการ ศาลมารถที่จะมีคำสั่ง
ดังต่อไปนี้..... ให้บุคคลที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ตามที่ได้กล่าวมาตามมาตรา ๔๒๕ ต้องได้รับการช่วยเหลือ
หรืออยู่ในความดูแลตลอดไปตามกฎหมายที่เกี่ยวกับชีวิตของประชาชนโดยการตั้งผู้อนุบาล”
ตามประมวลกฎหมายแพ่งของประเทศฝรั่งเศสร้อมคำแปล ผู้ร้องจึงมีอำนาจยื่นคำร้องเป็นคดีนี้
และศาลไทยย่อมมีอำนาจพิจารณาและมีคำสั่งเกี่ยวกับคดีนี้ได้ เมื่อนายณอง-ยอร์จส อุลธิค
เป็นโรคสมองเสื่อม เป็นผู้ป่วยติดเตียง ทำให้ไม่สามารถประกอบกิจการงานหรือประกอบกิจส่วนตัวของตนได้
จึงเข้าลักษณะเป็นบุคคลวิกลจริต และยังเข้าเหตุตามกฎหมายประเทศแห่งสัญชาติของนายณอง-ยอร์จส
ที่ศาลสามารถที่จะมีคำสั่งให้ได้รับการช่วยเหลือหรืออยู่ในความดูแลโดยการ ตั้งผู้อนุบาล เมื่อผู้ร้อง
อยู่กินร่วมกันฉันสามีภริยาและเป็นผู้ซึ่งปกครองดูแลนายณอง-ยอร์จส มาโดยตลอด เชื่อว่าผู้ร้อง
สามารถดูแลรักษาผลประโยชน์ของนายณอง-ยอร์จส ได้ ทั้งผู้ร้องไม่เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้เป็นผู้อนุบาล
ตามกฎหมาย สมควรให้ผู้ร้องเป็นผู้อนุบาล

บัดนี้ จึงมีคำสั่งว่า นายณอง-ยอร์จส อุลธิค เป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของ
นางพิบูลย์รัตน์ เพ็งสวัสดิ์ ผู้ร้อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๘ ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ