เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลบะลุกาสาเมาะ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบะลุกาสาเมาะ
และนายอำเภอบาเจาะ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบะลุกาสาเมาะ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕bon"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลบะลุกาสาเมาะ นับแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ กฏ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลบะลุกาสาเมาะในส่วนที่ได้ตราไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้
ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การมีสัตว์ หรือมีสัตว์เลี้ยงไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยสัตว์ให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยมีการควบคุมในลักษณะไม่รอบคอบหรือปราศจากการควบคุม

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๖๒

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗
“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“เหตุสุดวิสัย” หมายความว่า เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดีจะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุ
ที่ไม่อาจป้องกันได้แม้วบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้นจะได้จัดการระมัดระวังตามสมควร
อันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น

ข้อ 5 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ในพื้นที่จึงให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะฯ
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้
(๑) สุนัข
(๒) สุกร
(๓) แมว
(๔) วัว
(๕) โค
(٩) กะรั่ว
(10) ไก่
(11) เป็ด

(๑๒) นก
(๑๓) ห่าน
(๑๔) ลา
(๑๕) ล่อ
(๑๖) ปลาทุกชนิด
(๑๗) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดของสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ เป็นการควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ

ข้อ 5 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กูพิษ และงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยงอื่น
(๒) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๓) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๔) สัตว์ต้องห้ามเลี้ยงตามกฎหมายอื่น

หากเลี้ยงสัตว์ที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายอื่น และกฎหมายดังกล่าวให้ประชาชนทั่วไป
สามารถเลี้ยงได้ เจ้าของสัตว์ต้องแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นถึงประเภท จำนวน ลักษณะสถานที่เลี้ยง
และมาตรการควบคุมดูแลสัตว์นั้น โดยให้รายงานเป็นรายปีหรือตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดก็ได้

ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ 5
โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภทหรือชนิดของสัตว์เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หน้า ๑๖๔
ข้อ ๘ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสัยแล้ว เจ้าของสัตว์ที่มีสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่แข็งแรงมั่นคงตามความเหมาะสมแก่ชนิดและประเภทของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่าง และอากาศถ่ายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) การรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอให้ถูกสุขลักษณะไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสม
หมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่ใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน
มิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควันและไม่เป็นเหตุ
ให้เกิดการปนเปื้อนแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยง
โดยปราศจากการควบคุม หากประสงค์จะไปเลี้ยงในสถานที่อื่นต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของสถานที่
และต้องควบคุมดูแล กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และต้องมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(٩) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น ไม่ก่อให้เกิดมลพิษ
ต่อสิ่งแวดล้อม

(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสนเทศฯ ส่วนราชการบริหารสำหรับตำบลปะลุกาสาเมาะฯ

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ
(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น
จนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ

(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๐ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๕ ต้องได้รับ
ความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และ/หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง
อากาศถ่ายเทสะดวกมีต้นไม้ห่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบภาพ และไม่ก่อ
เหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะ
ที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์มากกว่า ๕๐๐ - ๑,๐�๐ อ้วนๆ มีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร

(4) สสำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์มากกว่า |,000 อ้วนๆ มีระยะห่าง

(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดิน

(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบ
การพิจารณา

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์ แยก กักกันสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ
รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๒ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะยกเว้นการปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๑๓ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๔ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตนี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไข หรือปล่อยสัตว์นั้น
จะก่อให้เกิดเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่น
จะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจาก
อันตรายแล้วก็ได้ คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร

ข้อ ๑๕ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
ต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์
ระงับเหตรำคาญภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตรำคาญนั้น
หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตรำคาญเกิดขึ้นโยกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ ๑๖ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสนเทศมีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ เพื่อมหาให้อยู่คำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจง

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ในกรณีนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓) ให้คำแนะนำเจ้าของสัตว์ปฏิบัติให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติหรือตามพระราชบัญญัติ
ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือนางสือรับรองการแจ้งปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือนางสือรับรอง
การแจ้งหรือตามข้อบัญญัตนี้

(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพประชาชนเพื่อประโยชน์
ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ หรืออาจก่อให้เกิด
เหตุร้ายคายจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณพอสมควรเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบได้
โดยไม่ต้องใช้ราคา

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ พนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสาเมาะ ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัติดใด ๆ
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนากกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์ฉันหรือสัตว์อื่นหัวห้อยเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ฉันตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าว
ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมืองใต้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว
ให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีได้มีการกักสัตว์ไว้ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลา
ตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์เป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการดูแลสัตว์ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่นตามจำนวน
ที่ได้จ่ายจริง ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้เป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตราย
ต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

หากเกิดความเสียหายต่อสัตว์ที่เจ้าพนักงานกักไว้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน เจ้าพนักงานท้องถิ่น
ไม่ต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายดังกล่าว หากพิสูจน์ได้ว่าความเสียหายเกิดขึ้นโดยเหตุสุดวิสัย
หรือได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้วแต่ความเสียหายยังเกิดขึ้น

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจเปรียบเทียบปรับได้
ตามอัตราที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร ทั้งนี้ ต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลกำหนดไว้

ข้อ ๑๙ บรรดาสิ่งปฏิกูลใด ๆ อันเกิดจากสัตว์เลี้ยงทำให้พื้นที่หรือทางสาธารณะสกปรก
เจ้าของสัตว์ต้องรับผิดชอบในการจัดสิ่งปฏิกูลดังกล่าวตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการจัดสิ่งปฏิกูลตามวรรคหนึ่ง ให้เรียกเก็บค่าใช้จ่าย
ในการดังกล่าวจากเจ้าของสัตว์ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง แต่ต้องไม่เกินอัตราตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติ
สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๒๐ บุคคลใดแม้นไร้ความสามารถเพราะเหตุเป็นผู้เยาว์หรือเพราะศาลสั่งย้งต้องรับผิดในผล
ที่ตนกระทำละเมิด ผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล หรือผู้พิทักษ์ของบุคคลเช่นว่านี้ย่อมต้องรับผิด
ในส่วนของการชดใช้ค่าสินไหมทดแทน เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร
แก่หน้าที่ดูแลซึ่งทำอยู่นั้น

ข้อ ๒๑ ในกรณีที่มีผู้กระทำความผิดตามข้อบัญญัตินี้ ประชาชนผู้พบเห็นอาจแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ เพื่อให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่โดยไม่ชักช้า
และให้ถือว่าประชาชนผู้พบเห็นการกระทำความผิดดังกล่าวจากที่สารธารณะเป็นผู้เสียหายตามประมวล
กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ข้อ ๒๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสามาเซียมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
อับดุลรอฮฺมัน สอาเมาะ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลปะลุกาสามาเซียม