เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๕๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย
และนายอำเภอรามัน จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๕"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราแล้วในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้ง
กับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ข้อบัญญัตนี้มีให้ใช้บังคับแก่การเลี้ยงและปล่อยสัตว์ของทางราชการ

ข้อ 5 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงยรักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ
ออกคำสั่ง ประกาศ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
### มหวด ฯ บาททั่วไป

“การเลี้ยงสัตว์” หมายถึง การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

"การปล่อยสัตว์” หมายถึง การละการครอบครองหรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์” หมายถึง เจ้าของและผู้ครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายถึง โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายถึง สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรร่วมกันได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนตำบล

"พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายถึง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้ง
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายถึง เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการ
ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"สิ่งปฏิกูล” หมายถึง อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกมีกลิ่นเหม็น
"สัตว์” หมายถึง สัตว์ที่ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยตามข้อบัญญัตนี้และสัตว์ควบคุมพิเศษ
"สัตว์ควบคุมพิเศษ” หมายถึง
(๑) สัตว์สายพันธุ์ที่ดุร้าย รวมถึงสัตวลูกผสมสายพันธุ์ที่ดุร้ายด้วย เช่น สุนัขพันธุ์โรttweiler สุนัขพันธุ์
pitbullเทอเรีย สุนัขพันธุ์บางแก้ว สุนัขพันธุ์โดเบอร์แมน สุนัขพันธุ์ออลเซเชียน เป็นต้น
(๒) สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน โดยมีหลักฐานการแจ้งความ
ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ
(๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์ โดยปราศจากการย้ำยุ
(๔) สัตว์ที่ห้ามมีไว้ในครอบครองตามกฎหมายอื่น
(๕) สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๕๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๒๐

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๕

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่
และนายอำเภอรามัน จึงตราข้อบัญญัติไว้
### (1) ให้ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตตำบลบำนาโกยตามชนิด ดังต่อไปนี้
#### (1.1) สุนัข
#### (1.2) แมว
#### (1.3) สุกร
#### (1.4) โค
#### (1.5) กะรั่วปี
#### (1.6) เพาะ
#### (1.7) แกะ
#### (1.8) ก๋
#### (1.9) คน
#### (1.10) เป็ด
#### (1.11) ห่าน
#### (1.12) ม้า
#### (1.13) ลา
#### (1.14) ปลาปีรันยา
##### (1.15) ปลาไหลไฟฟ้า
##### (1.16) ปลาดุกไฟฟ้า
###### (1.17) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า รวมถึงสัตว์ป่า
ซึ่งได้รับอนุญาตจากการป่าไม้ให้เพาะเลี้ยง
###### (2)
ให้สถานที่ราชการในเขตตำบลบำนาโกย ได้แก่
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล

(๓) ให้เขตพื้นที่ตลอดบริเวณที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ โรงเรียน ศาสนสถาน ซึ่งมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร
และพื้นที่ตลอดบริเวณที่ดินสาธารณะ ทางสาธารณะ ระบบประปาหมู่บ้านและแหล่งน้ำสาธารณะ
ซึ่งมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร เป็นเขตก้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๓.๑) สุนัข แมว สุกร โค กะรือ แพะ ม้า และสัตว์ป่าตามกฎหมาย
ว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเกินกว่า ๑๐ ตัว

(๓.๒) ไก่ เป็ด ห่าน หรือทั้งสามประเภทรวมกัน เกินกว่า ๕๐ ตัว

(๓.๓) สัตว์ควบคุมพิเศษ

(๔) การเลี้ยงสัตว์ นอกจากพื้นที่ควบคุมตาม (๒) และ (๓) ต้องมีระยะห่างในระยะ
ที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อน ราคายุติธรรมชุมชนหรือผู้ที่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง
กรณีการเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์ ให้มีระยะห่างจากสถานที่ราชการ ชุมชน ศาสนาสถาน
ที่ดินสาธารณะ ทางสาธารณะ ระบบประปาหมู่บ้านและแหล่งน้ำสาธารณะตามคำแนะนำของคณะกรรมการ
สารารณสุขตามประเภทของสัตว์นั้นๆ

ข้อ ๘ ความในข้อ ๗ ไม่ใช่บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ซึ่งได้ดำเนินการโดยต่อเนื่อง
มาก่อนวันที่ขอบัญญัตนี้ใช้บังคับ โดยให้ดำเนินการได้แต่เพียงเช่นเดิมเท่านั้น

ความในข้อ ๗ (๒) ไม่ใช่บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์

(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางนอนุญาตหรือประกาศกำหนดพื้นที่
ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ

(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตวหรือเพื่อการขนย้ายสัตว์

(4) เพื่อการกุศลหรือจารึกประเพณีโดยได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลบางโยย
หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศทางราชการ
# มวด 2 การจัดทะเบียนสัตว์

ข้อ 9 ให้เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ที่ครอบครองสัตว์ อายุฬหะพันธุและแมว เป็นระยะเวลา
ไม่น้อยกว่า 60 วันขึ้นไป เย็นคำขอใบรับรองการจัดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ท้องถิ่นคราบริหารส่วนตำบลบางไทยหลังสถานที่ใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๕๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หัวข้อ ๒๒๒

# การจัดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตว์ประเภทอื่นให้เป็นไปตามระเบียบ กฎหมายของกรมปศุสัตว์
## หรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่สัตว์ประเภทสุนัขหรือแมวตาย เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์มีหน้าที่
ต้องแจ้งการตายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่
สัตว์ตายหรือพบสัตว์ที่ตายเพื่อปฏิบัติการตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

กรณีที่สุนัขหรือแมวพ้นไปจากการครอบครองเจ้าของสัตว์ เช่น หาย ยกสัตว์ให้บุคคลอื่น เป็นต้น
เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายใน ๓๐ วัน
นับแต่วันที่สัตว์พ้นไปจากการครอบครอง
### มหวด ๓ การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
#### ข้อ ๑๑ ในกรณีเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดดังต่อไปนี้

(๑) ต้องนำสัตว์ประเภทสุนัขและแมวที่มีอายุระหว่าง ๒ - ๔ เดือน ไปฉีดวัคซีน
ป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าเป็นครั้งแรกและต้องนำสัตว์ไปฉีดวัคซีนครั้งที่สองเมื่อครบกำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน

(๒) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิต
ของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและการกำจัดเสียปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงที่มีโครงสร้างแรงช็อกเช็คเข้มแข็ง ส่งเสริมให้
เข้าถึงบุคคลภายนอกได้และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยเฉพาะสำหรับสังเกตนี้ได้อย่างชัดเจน

(๓) คนคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุดืดเคืองร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(4) กักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บเสียปฏิกูลให้ถูกสถานะลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็น หรือแหล่งเชื้อโรคนี้เป็นอันตราย

(๗) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์ออกไปสถานที่เลี้ยงสัตว์

โดยปราศจากการควบคุม

(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๑๒ ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนในที่หรือทางสาธารณะ

ข้อ ๑๓ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ที่ตนเองมีอาการโรคระบาดสัตว์ ถูกสัตว์ซึ่งเป็นโรค
กัดหรือทำราย หรือมีสัตว์ตายอย่างผิดปกติ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง กัดหรือทำรายบุคคลใดให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครองสัตว์
จับสัตว์นั้นกักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งอาการสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอหรือปศุสัตว์จังหวัดทราบ

ข้อ ๑๔ บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจำหรือครั้งคราวมีหน้าที่สังเกตอาการสัตว์ หากปรากฏ
กรณีสงสารว่าสัตวดังกล่าวมีอาการตามข้อ ๑๓ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๑๕ เมื่อสัตว์ตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็น
แหล่งเพาะเชื้อโรค เพราะพันธุ์แมลงหรือพาหะนำโรค โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญและไม่ให้เกิดการปนเปื้อน
ในแหล่งน้ำ

ข้อ ๑๖ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ดูแลความสะอาดหากทำการใดอันเป็นการขัดขวาง
การปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่และห้ามมิให้บุคคลใด
ขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นใด มีหน้าที่ให้ข้อมูลสัตว์
ที่สงสาระจะเป็นโรคร้ายสาดัสเวอร์

ข้อ ๑๗ เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคร้ายสาดัสเวอร์หรือประกาศเขตโรครายสาดัสเวอร์ช่วยวราวกับมีการเคลื่อนย้ายเส้นสายจากบริเวณที่เลี้ยงเดิม และห้ามมิให้มีการเคลื่อนย้ายเส้นสายจากบริเวณ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๕๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๒๔
ข้อ ๑๘ ผู้ใดนำสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงต้องปฏิบัติตามตัวเองต่อไปนี้

(๑) ควบคุมสัตว์ด้วยอุปกรณ์ที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมิให้สัตว์ทำรายผู้อื่นหรือทำความเสียหายแก่สิ่งของสาธารณะหรือของผู้อื่นได้อย่างทันท่วงที

(๒) กรุณาให้เป็นสัตว์ควบคุมพิเศษ ต้องสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นแก่ผู้อื่น เช่น ครอบปากและสายลากจูงที่แข็งแรง
# หมวด ๔
## อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ดี
### หมวด ๕
#### บาทกำหนดโทษ

ข้อ ๒๐ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อห้ามหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕bon
ยาการียาชิมะ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบาโงย