เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๓๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติตามสภาพภูมิศาสตร์และองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลควนปริงและนายอำเภอเมืองตรัง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” มหายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดของราชการส่วนท้องถิ่น
ดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท
โดยเฉพาะ ดังนี้ ช้าง ม้า ลา ล่อ โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ แมว นก กระต่าย

(๑.๑) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนทางหลวงแผ่นดิน
หมายเลข ๔๐๓ สายตรัง - กันตัง ตั้งแต่สะพานคลองนางน้อย เขตติดต่องค์การบริหารส่วนตำบลบางรัก
ทั้งสองข้าง รัศมีกว้างข้างละ ๒๐ เมตร วัดจากจุดไหล่ทางถนนไปจนบ้านควนปริงเขตติดต่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลควนธานีเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกประเภทย่างเด็ดขาด

(๑.๒) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนทางหลวงแผ่นดิน
หมายเลข ๔๑๙ (บายพาส) ตั้งแต่เขตน้ำลาดเทศบาลตำบลโคกหล่อทั้งสองข้างวัดจากจุดไหล่ทางถนน
ที่เป็นทางสาธารณะไปจุดสะพานคลองนางน้อย เขตติดต่องค์การบริหารส่วนตำบลบางรักเป็นเขตห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๑.๓) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนทางหลวงชนบท
หมายเลข ๓๐๐๕ ตั้งแต่ปากทางเข้ามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง และองค์การบริหาร
ส่วนตำบลควนปริงทั้งสองข้างวัดจากจุดไหล่ทางถนนที่เป็นทางสาธารณะไปจุดสามแยกโรงเรียนบ้านควนปริง
เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๑.๔) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนทางหลวงท้องถิ่น
ตั้งแต่แยกบายพาส ๔๑๙ ทั้งสองข้างวัดจากจุดไหล่ทางถนนที่เป็นทางสาธารณะไปจุดสามแยก
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลควนปริงเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๑.๕) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนยุทธศาสตร์
ตั้งแต่สามแยกยุทธศาสตร์ทั้งสองข้างวัดจากจุดไหล่ทางถนนที่เป็นทางสาธารณะไปจุดเขตติดต่อ
องค์การบริหารส่วนตำบลบางหมากเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อย่าเด็ดขาด

(๑.٩) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง มีเส้น

(๑.๗) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง บริเวณถนนสายอื่น นอกจาก
ถนนในข้อ (๑.๑) ข้อ (๑.๒) ข้อ (๑.๓) และข้อ (๑.๔) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาดบนถนน
และไหล่ทาง

(๑.๘) บริเวณแนวเขาสถานที่ราชการ โรงเรียน วัด มัสยิดเป็นเขตห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๑.๙) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริงบริเวณแหล่งน้ำธรรมชาติ
เช่น ห้วย หนอง คลอง บึง สระเป็นเขตก้านเสียงหรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๑.๑๐) พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริงที่เป็นที่สาธารณะประโยชน์อื่น ๆ
เช่น สวนสาธารณะ สุสาน หรือฌาปนสถาน ที่สารารณะประจำหมู่บ้านที่มีประโยชน์เป็นเขตก้านเสียง
หรือปล่อยสัตว์อย่างเด็ดขาด

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตนในข้อ (๑) เป็นการเลี้ยงสัตว์ประเภทช้าง ม้า ลา ล่อ
โค วัว กะรั่ว อุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ แมว นก กระด่าย และต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
ดังต่อไปนี้

(๒.๑.๑) เจ้าของสัตว์จะต้องจัดให้มีมาตรการในการป้องกัน และควบคุม
มิให้เกิดมลพิษอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์ที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบ
ต่อสุขภาพอนามัยของสารารณะชน

(๒.๑.๒) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสม
แก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศ
ที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและสิ่งโสโครกที่ถูกสุขลักษณะ

(๒.๑.๓) ต้องรักษาที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๒.๑.๔) ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์

(๒.๑.๕) กรณีสัตว์ที่เลี้ยงตายต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ

(๒.๑.٩) ต้องเลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนเอง และต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์เลี้ยง

(๒.๑.๗) สัตว์ที่ถูกกำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียน หรือมีกฎหมายอื่นใด
กำหนดให้ต้องดำเนินการเพื่อควบคุมสัตว์ดังกล่าว ผู้เลี้ยงสัตว์นั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียน
หรือดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง ในกรณีที่ต้องมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ตัวสัตว์นั้น
เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องจัดหาและจัดให้มีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ตัวสัตว์นั้นตลอดเวลาด้วย

(๒.๒) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตในข้อ (๑) เป็นเขตการเลี้ยงสัตว์ประเภทสุนัข
และต้องอยู่ภายใต้มาตรการ ดังต่อไปนี้

(๒.๒.๑) จัดสถานที่เลี้ยงตามความสามารถของสุนัข โดยมีขนาดเพียงพอ
แก่การดำรงชีวิตของสุนัข มีแสงสว่างเพียงพอและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒.๒.๒) กรณีเป็นสุนัขที่มีพฤติกรรมดุร้าย หรือสุนัขสายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะ
ทางสายพันธุ์ดุร้าย หรือสุนัขสายพันธุ์อื่นที่มีประวัติทำร้ายคนจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือกรงที่สุนัข
ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอก และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๒.๒.๓) ควบคุมสุนัชมิให้ออกนอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม

(๒.๒.๔) ควบคุมดูแลสุนัชมิให้ก่อเหตุเดือดร้อนราคาญ เช่น ก่อให้เกิด
เสียงดังติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน ๆ เป็นต้น

(๒.๒.๕) รักษาสถานที่เลี้ยงสุนัขให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๒.๒.๖) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสุนัขเกี่ยวกับเรื่องอาหาร
ความสะอาดและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ถ้าเจ้าของสุนัขไม่สามารถเลี้ยงดูสุนัขเป็นการชั่วคราวจะต้องจัดให้มี
ผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสุนัขให้เป็นปกติสุข

(๒.๒.๗) เมื่อสุนัขตายเจ้าของสุนัขจะต้องกำจัดซากสุนัขให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญ และไม่เป็น
เหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งนำ เว้นแต่สุนัฆตายเนื่องจากป่วยเป็นโรครบาดสัตว์ต้องแจ้งต่อ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นทันทีและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๒.๒.๘) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสุนมเพื่อป้องกันอันตรายจาก
เชื้อโรคที่เกิดจากสนับสนาน

(๒.๒.๙) ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสุนัขที่เลี้ยงเป็นโรคอันอาจเป็น
อันตรายแก่สุขภาพของประชาชนให้เจ้าของสุนัขแยกกันสุนัขไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๒.๒.๑๐) ต้องจัดให้มีสุนัชมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ตัวตลอดเวลา

(๒.๒.๑๑) ห้ามมิให้ผู้ใดเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ
หรือในที่ของบุคคลอื่นโดยปราศจากความยินยอม

(๒.๒.๑๒) ในการนำสุนัขอากนอกสถานที่เลี้ยง เจ้าของสัตว์เลี้ยงดังกล่าว
จะต้องผูกสายลากจูงที่แข็งแรงและจับสายลากจูงตลอดเวลา ในกรณีที่เป็นสุนัขที่มีพฤติกรรมดุร้าย
หรือสุนัชสายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะทางสายพันธุดุร้าย หรือสุนัชสายพันธุ์อื่นที่มีประวัติทำร้ายคน
ต้องใส่อุปกรณ์ครอบปาก และจับสายลากจูงห่างจากตัวสุนัขไม่เกินห้าสิบเซนติเมตรตลอดเวลา

(๒.๒.๑๓) ปฏิบัติการอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของ
เจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

(๒.๓) พื้นที่ที่อยู่นอกเขตในข้อ (๑) เป็นเขตการเลี้ยงสัตว์ทุกประเภทที่นำเข้า
จากต่างประเทศและต้องอยู่ภายใต้มาตรการ ดังต่อไปนี้

(๒.๓.๑) การนำสัตว์เข้าประเทศจะต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามขั้นตอน
ของกรมปศุสัตว์และต้องเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น

(๒.๓.๒) เพื่อป้องกันการแพร่พันธุ์ของสัตว์นำเข้าจากต่างประเทศ
ห้ามมิให้ผู้เลี้ยงสัตว์ซึ่งนำเข้าจากต่างประเทศทุกชนิด ปล่อยหรือทิ้งสัตวดังกล่าวในที่หรือทางสาธารณะ

(๒.๓.๓) สัตว์ที่ถูกกำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียน หรือมีกฎหมายอื่นใด
กำหนดให้ต้องดำเนินการเพื่อควบคุมสัตวดังกล่าว ผู้เลี้ยงสัตว์นั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียน
หรือต้องดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง ในกรณีที่ต้องมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ตัวสัตน้ำนม

(๒.๔.๒) ต้องจัดให้มีที่เลี้ยงที่มิดชิด มั่นคงแข็งแรง ซึ่งเหมาะสมกับสัตว์
แต่ละประเภทเพื่อป้องกันมิให้สัตว์ดังกล่าวหลุดออกจาก่อให้เกิดอันตรายต่อประชาชน

(๒.๔.๓) ปฏิบัติการอื่นตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของ
เจ้าพนักงานสาธารณสุขประจำหน่วย

ข้อ ๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริงแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้น
ตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย
ในการขายหรือการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตราย
ต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๖ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษ
ตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ข้อ ๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริงเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
## ทักษิณ รักจริง
### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง