เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลพรหมณีและนายอำเภอเมืองนครนายก จึงตราข้อบัญญัติตไว้ ดังนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕bon"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### มหวด ฯ
#### บาททั่วไป
#### ## ข้อ # ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" นายถึง การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพ

"การปล่อยสัตว์" นายถึง การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
## “เจ้าของสัตว์” นายถึง ผู้ครอบครองสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

หน้า ๒๒๒
ราชกิจจานุเบกษา
๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่สาธารณะหรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายถึง เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
วัฒมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายถึง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้ง
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี

ข้อ 5 ข้อบัญญัตนี้มิให้ใช้บังคับกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ของทางราชการ

ข้อ 6 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กูชิและกู่ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรันยา
(๓) ควายไฟ
(๔) สัตวดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(٩) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ เช่น สัตว์สงวนและสัตว์คุ้มครอง
(10) ม้านำโคกระบือ (5) เพะ

(๖) แกะ
(๗) ล่อ
(๘) ลา
(๙) สุกร
(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) สัตว์ปีกทุกชนิด

ข้อ ๘ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้วเจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามตัวเองด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) จัดให้มีสถานที่สำหรับสัตว์ที่มีคนเช่าแรงงานความเหมาะสมกับประเภทและความจำเป็นของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอเกณฑ์การดำเนินชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องนำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันโรคภัยไข้หวัดใหญ่และหูราคายางจากกลิ่น ควันและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ เว้นแต่สัตว์ตายเนื่องจากป่วยเป็นโรคลำบาดสัตว์ดังแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ทันทีและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันโรคภัยไข้หวัดใหญ่จากสัตว์
(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเอง ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

(๖) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) พบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือเหตราราคาญาแก่ผู้อื่น หรือไม่ทำให้เกิดผลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘) ปฏิบัติตามเงื่อนไขตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# หมวด ๑
## บททั่วไป
### ข้อ ๙ กรนีการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๘ อย่างเคร่งครัด เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค หรือเหตุรำคาญ อันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำจากแหล่งสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือนำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(٩) มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคนอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกหรือกักสัตว์นั้นไว้ทางหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานสารารณสุขาทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด
## ส่วนตำราโดยตรงครัด
### หมวด ๓ สัตว์ควบคุมพิเศษ
#### (ข้อ ๑๑)
กำหนดให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณีดังควบคุมสัตว์ดังไปนี้เป็นพิเศษ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๒๒๕

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗
(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน โดยมีหลักฐานการแจ้งความ
ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

(๔) สัตว์ที่มีประวัติไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์ โดยปราศจากสิ่งยั่วยุ

ข้อ ๑๒ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ควบคุมพิเศษ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจ ขององค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณีเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ควบคุมพิเศษ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ควบคุมพิเศษโดยเด็ดขาด
(๑.๑) ที่สาธารณะหรือทางสาธารณะ
(๑.๒) สถานที่ราชการ
(๒) พื้นที่นอกเหนือจากข้อ (๑) เป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์ควบคุมพิเศษภายใต้มาตรการ ดังนี้

(๒.๑) ต้องนำสัตว์ในข้อ ๑๑ (๑) และข้อ ๑๑ (๒) ที่มีอายุ ๒ เดือนขึ้นไป แต่ไม่เกิน 4 เดือน ไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าเป็นครั้งแรก และต้องนำสัตว์ควบคุมพิเศษไปฉีดวัคซีน ครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน
(๒.๒) ต้องเลี้ยงสัตว์ควบคุมพิเศษในสถานที่หรือกรงที่สัตว์ควบคุมพิเศษ ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอกและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน
(๒.๓) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ควบคุมพิเศษ เกี่ยวกับเรื่องอาหาร ความสะอาดและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ถ้าเจ้าของสัตว์ควบคุมพิเศษไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ควบคุมพิเศษได้ เป็นการชั่วคราวจะต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ควบคุมพิเศษให้เป็นปกติสุข
(٢.4) ต้องจัดให้สัตว์ควบคุมพิเศษมีเครื่องหมายสัญลักษณ์ติดที่ัวตลอดเวลา
(2.5) ในกรณีนำสัตว์ควบคุมพิเศษออกสถานที่เลี้ยง เจ้าของสัตวดังกล่าว จะต้องผูกสายลากจูงที่แข็งแรงและจับสายลากจูงตลอดเวลา ในกรณีสัตว์ที่มีพฤทธิกรรมดุร้าย หรือมีลักษณะทางสายพันธุ์ดุร้าย หากมีประวัติทำร้ายคนต้องใส่อุปกรณ์ครอบปากและจับสายลากจูงห่างจากตัวสัตว์ไม่เกินหนึ่งเมตรตลอดเวลา

(๒.๖) ในการเลี้ยงสัตว์ควบคุมพิเศษหากมิใช่เพื่อการพาณิชย์ ห้ามเลี้ยงเกินจำนวน
ประเภทละ ๓ ตัว

(๒.๗) ในการเลี้ยงสัตว์ควบคุมพิเศษเพื่อการพาณิชย์ ห้ามเลี้ยงเกินจำนวน
ประเภทละ ๒๐ ตัว

ข้อ ๑๓ ให้เจ้าของบ้าน หรือเจ้าของสัตว์ควบคุมพิเศษที่ครอบครองสัตว์ เป็นระยะเวลา
ไม่น้อยกว่า ๖๐ วันขึ้นไป ยื่นคำขอใบรับรองการจดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตว์ควบคุมพิเศษต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ที่องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณีหรือสถานที่ใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๔ ในกรณีที่สัตว์ควบคุมพิเศษตายหรือได้พบสัตว์ควบคุมพิเศษที่ตายแล้ว เจ้าของบ้าน
หรือเจ้าของสัตว์ควบคุมพิเศษ มีหน้าที่ต้องแจ้งการตายหรือพบสัตว์ควบคุมพิเศษที่ตายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่สัตว์ควบคุมพิเศษตายหรือพบสัตว์
ควบคุมพิเศษที่ตายเพื่อปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ต่อไป

กรณีที่สัตว์ควบคุมพิเศษฟื้นไปจากการครอบครองของเจ้าของสัตว์ เช่น หาย ยกสัตว์ให้บุคคลคนอื่น
เป็นต้น เจ้าของสัตว่มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ภายใน ๙๐ วันนับแต่วันที่สัตว์ควบคุมพิเศษฟื้นไปจากการครอบครอง

ข้อ ๑๕ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ควบคุมพิเศษที่ตนเลี้ยงไว้มีอาการโรค เช่น อารมณร้าย
วิงเฟ่นผ่าน กัดสิ่งที่วางหน้า เชื่องซึม ซุกตัวในที่มืด ปากอ้ำลิ้นห้อยแดงคล้ำ น้ำลายไหล เดินโซเซ
ตัวแข็ง ขาอ่อนเปลี้ย เจ้าของสัตว์ควบคุมพิเศษมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

เมื่อสัตว์ควบคุมพิเศษซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่งกัดหรือทำรายบุคคลใด ให้เจ้าของที่เป็น
ผู้ครอบครองสัตว์จับสัตวนั้นกักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า ๑๕ วัน และแจ้งอาการสัตนั้น
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดหรืออำเภอทราบ

เมื่อสัตว์ควบคุมพิเศษซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง ตายหรือสงสัยจะเป็นโรค เจ้าของสัตว์
ควบคุมพิเศษต้องแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด
หรืออำเภอ เพื่อตรวจหาโรคสัตรูภายใน ๒๔ ชั่วโมง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๔

หน้า ๒๒๗

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# หมวด ๔
## อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๖ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้
ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขต
อำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควร
แก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย
ในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้
### มวด ๕ บาทกำหนดโทษ

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อห้ามหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๓
วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
#### ประกาศ ณ วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เฉชวา เอียมอาจหาญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลพรหมณี