เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน วาด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน
และนายอำเภอเขาพนม จึงตราข้อบัญญัติไว้
## ข้อ 1 ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน เรื่อง ควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ 3 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการแสดงครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความว่า “ผู้มีสิทธิเป็นเจ้าของสัตว์นั้นรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์นั้นด้วย
"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า อธิการบริหารส่วนตำบเขาดิน

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หน้า ๑๐๙
ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด ดังนี้
(๑.๑) บริเวณบนถนนสาธารณะและเขตนนสาธารณะทุกสาย ในเขตตำบลเขาดิน เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกชนิดโดยเด็ดขาด
(๑.๒) บริเวณเขตสถานที่ราชการ ในเขตตำบลเขาดิน เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ทุกชนิดอย่างเด็ดขาด
(๑.๓) บริเวณสถานที่ท่องเที่ยว ตลาด และสวนสาธารณะ ในเขตตำบลเขาดิน เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกชนิด อย่างเด็ดขาด
(๑.๔) ในแหล่งน้ำสาธารณะ ได้แก่ ห้วย หนอง คลอง บึง คลองชลประทาน สระน้ำ เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกชนิดอย่างเด็ดขาด เว้นแต่ กรณีการเลี้ยงสัตว์น้ำในกระชัง ที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย รวมทั้งการปล่อยสัตว์น้ำที่ไม่มีพฤติกรรมดุร้าย หรือไม่มีพิษเพื่อการแพร่พันธุ์ อันเป็นประโยชน์สาธารณะ
(๑.๕) บริเวณอาคารพาณิชย์ ห้องเช่า ห้องแถว เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ทุกชนิดอย่างเด็ดขาด ยกเว้นการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิด ไม่เกินจำนวนที่กำหนดตาม (๒.๒)
(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้
(๒.๑) บริเวณที่อยู่อาศัยหนาแน่น ซึ่งมิใช่ที่อยู่อาศัยตาม (๒.๒) หรือที่ของเอกชน ที่ตั้งอยู่ในชุมชนที่อยู่อาศัยหนาแน่น เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ เกินจำนวนดังนี้
(๒.๑.๑) หากเลี้ยงหรือปล่อย สุนัข มัว พู กะด่ายeรวมกันเกินจำนวน " taw
(2.1.2) หากเลี้ยงหรือปล่อย เป็ด Gek haan ruw kune khin namวน
10 raw
(2.1.3) หากเลี้ยงหรือปล่อยโค กurbio peh gak lo hoi law sum kan kin namวน + rawwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww&ramp;

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗
(๒.๒) บริเวณอาคารพาณิชย์ ห้องเช่า ห้องแถว เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๒.๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อย สุนัข แมว หนู กระต่าย รวมกันเกินจำนวน
๒ ตัว

(๒.๒.๒) ห้ามเลี้ยง นก รวมกันเกินจำนวน ๕ ตัว

(๒.๒.๓) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อื่น ๆ ที่อาจก่อให้เกิดมลภาวะและเหตุรำคาญ
หรืออาจเกิดอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สิน สำหรับประเภท ชนิดและจำนวน ต้องได้รับความเห็นชอบ
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๓) บริเวณพื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรือที่ของเอกชนที่ตั้งอยู่นอกชุมชน
ที่อยู่อาศัยเป็นเขตที่ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๓.๑) มีระยะทางจากชุมชนที่อยู่อาศัย ในระยะตั้งแต่ ๕๐ เมตร
แต่ไม่เกิน ๑,๐� เมตร เป็นเขตที่ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๓.๑.๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อย สุกร สุนัข แมว หนู กระต่าย
รวมกันเกินจำนวน 20 ตัว

(๋า.ฉะ.ฉะ) ก้ามเลี้ยงหรือป่วย เป็ด กะ กะหล่ำ เจ้าพนักงานปกครอง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗
(๒.๓.๒.๒) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อย เป็ด ไก่ นก ห่าน รวมกัน
เกินจำนวน ๑,๐๐๐ ตัว

(๒.๓.๒.๓) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อย สัตว์ อื่น ๆ นอกจากนี้ ซึ่งอาจ
หรือลา รวมกันเกินจำนวน ๕๐ ตัว

(๒.๓.๒.๔) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อื่น ๆ นอกจากนี้ ซึ่งอาจ
ก่อให้เกิดมลภาวะและเหตุรำคาญ รวมทั้งอาจเกิดอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สิน ต้องได้รับความเห็นชอบ
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นท้องถิ่น

(๒.๓.๓) มีระยะห่างจากชุมชนที่อยู่อาศัยเกิน ๒,๐๐๐ เมตร แต่ไม่เกิน
5,000 เมตร เป็นเขตที่ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ เกินจำนวน ดังนี้

(๒.๓.๓.๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อย สุกร สุนัข แมว หนู กระด่าย
รวมกันเกินจำนวน ๑�ဝ บาท

(២.៣) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อื่น ๆ ก่อนจะต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๓.๑.๒) เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรง
ตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและสิ่งโสโครกที่ถูกสุขลักษณะ

(๓.๑.๓) เจ้าของสัตว์ต้องรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓.๑.๔) กรณีสัตว์ที่เลี้ยงตาย เจ้าของสัตว์ต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์
ให้ถูกสุขลักษณะ เว้นแต่กรณีตายเป็นจำนวนมากหรือตายด้วยโรคลำบาดหรือตายโดยไม่ทราบสาเหตุ
หรือตายโดยมีเหตุฉุกเฉินควรสงสัย ให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๓.๑.๕) เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์

(๓.๑.๖) เจ้าของสัตว์ต้องเลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน และต้อง
ควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์เลี้ยงออกไปทำความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(๓.๑.๗) สัตว์ที่ถูกกำหนดให้ต้องขึ้นทะเบียน หรือ มีกฎหมายอื่นใด
กำหนดให้ต้องดำเนินการ เพื่อควบคุมสัตวดังกล่าว ผู้เลี้ยงสัตวนั้น ๆ จะต้องดำเนินการขึ้นทะเบียน
หรือต้องดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดให้ถูกต้อง ในกรณีที่ต้องมีเครื่องหมายสำคัญลักษณ์ติดที่ตัวสัตวนั้น
เจ้าของสัตวนั้น ๆ จะต้องจัดหาและจัดให้มีเครื่องหมายสำคัญลักษณ์ดิดที่ตัวสัตวนั้น เจ้าของสัตวนั้น ๆ
จะต้องจัดหาและจัดให้มีเครื่องหมายสำคัญลักษณ์ดิดที่ตัวสัตน้ำตลอดเวลา

(๓.๑.๘) ในกรณีเจ้าของสัตว์สงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงไว้นั้นเป็นโรค อันอาจ
เป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตกแยกหรือกักสัตน้ำไว้ทางหาก และแจ้งให้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบและห้วงปฏิบัฒิตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๔) ภายใต้บังคับ (๑) (๒) และ (๓) การเลี้ยงสัควประเทศสนุขและแมวก่อนดำเนินการ
ดังต่อไปนี้

(4.1) เจ้าของสังฆาร้อยจัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสนุขและแมว
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสนุขและแมว มีแสงสว่างเพียงพอและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและกำจัดฝ่ายปฏิกูลให้ถูกหลักลักษณะ

(4.2) กรณีเป็นสนุขที่มีพฤธิกรรมดูร้าย หรือสนุขายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะทางสายพันธุ์
ดูร้าย หรือสนุขายพันธอรื่นที่มีประวัติการทำรายคน เจ้าของสำรวจนำเงินลงในสถานที่หรือตรงที่ม่านคงแข็งแรง
และสนุขไม่สามารถเข้าถึงบุคคล และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวัง โดยสองเก่งได้อย่างชัดเจน

(๔.๓) เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมดูแลสนับสนุนให้ออกจากสถานที่เสี่ยง โดยปราศจาก
การควบคุม

(๔.๔) เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมดูแลสนับสนุนให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญ เช่น ก่อให้เกิด
เสียงดังติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน ๆ เป็นต้น

(๔.๕) เจ้าของสัตว์ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสนับสนุนหรือแมว เกี่ยวกับ
เรื่องอาหาร ความสะอาด และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง หากเจ้าของสนับสนุนหรือแมวไม่สามารถเลี้ยงดูสนับสนุนหรือแมวได้
เป็นการชั่วคราว

(๔.๖) เมื่อสนับสนุนหรือแมวตาย เจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน
มิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อน
ของแหล่งน้ำ เว้นแต่สนับสนุนหรือแมวตายเนื่องจากป่วยเป็นโรคละบาดสัตว์ ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นทันที
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๔.๗) เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสนับสนุนหรือแมวเพื่อป้องกัน
อันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์มาสู่คน

(๔.๘) ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินควรสงสัยว่า สนับสนุนหรือแมวที่เลี้ยงเป็นโรคอันอาจเป็นอันตราย
ต่อสุขภาพของประชาชน ให้เจ้าของสัตว์แยกหรือกักสนับสนุนหรือแมวไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

(๔.๙) เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้สนับสนุนหรือแมวลมีเครื่องหมายสำคัญลักษณ์ดิดที่หัวตลอดเวลา
(๔.๑๐) ในการนำสนับสนุนออกจากสถานที่เลี้ยง เจ้าของสัตว์จะต้องฝึกสายลากจูงที่แข็งแรง
และจับสายลากจูงตลอดเวลา ในกรณีที่เป็นสนับสนุบที่มีพฤทธิกรรมดูร้าย หรือสนใจสายพันธุ์ซึ่งมีลักษณะทางสายพันธุ์
ดูร้าย หรือสนใจสายพันธุ์อื่น ที่มีประวัติการทำรายคน ต้องใส่อุปกรณ์ครอบปากและจับสายลากจูงห่างจาก
ตัวสนับสนุนไม่เกินห้าสิบเซ็นทริเมตรตลอดเวลา
(๔.๑๑) ปฏิบัติตามการอื่นใด ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนดโดยคำแนะนำ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗

หัว ๑๑๔

ข้อ ๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดเวลา
ดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

กรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่ราชการ
ส่วนท้องถิ่นตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 6 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่
กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ 7 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา 44 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาริน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ 8 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขารินเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2564
## บุญภาค เชื้อตรง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาริน