เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอธิการบริหารส่วนตำบลเขากอบ พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ โดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ
และนายอำเภอหัวยอด จึงตราข้อบัญญัติตามนี้ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ใน อารยธรรมของคำช่วยเหลือนี้แล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ กฏ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลเขากอบในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ
ออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
#### มหวด 1
##### บาททั่วไป
###### ข้อ & ในข้อบัญญัตนี้
“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มหายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ
“เจ้าพนักงานสารสนเทศ” มหายความว่า เจ้าพนักงานชื่อดังได้รับการแต่งตั้งจาก

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ข้าราชการ หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้ง
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ

"การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การมีสัตว์หรือมีสัตว์เลี้ยงไว้ในครอบครอง และดูแล
เอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบร้วหรือไม่

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

ข้อ 5 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กะพิช และกุ้งที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปิรันยา
(๓) ควายคกไฟ
(๔) สัตวดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ
(๗) ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ ล่อ ลา สุกร สุนัข แมว กะหล่ำ และนกในเขตพื้นที่ถนนสาธารณะทุกสายซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ
รับผิดชอบดูแล

การเลี้ยงหรือปล่อยตามวรรคหนึ่งนั้น คือกรณีกระทำการเป็นประจำเป็นอาจิณหรือไม่สนใจ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๖ เมษายน ๒๕๖๗

# ข้อ 8 ให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) แพะ
(๖) กะ
(๗) ล่อ
(๘) ลา
(๙) สุกร
(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) ไก่
(๑๓) ห่าน
(๑๔) นก

(๑๕) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลเขากอบ

ข้อ 9 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลเขากอบ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ที่ต้องควบคุมตามข้อ 8 โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๖ เมษายน ๒๕๖๗

# ข้อ ๑๐ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง เชิงแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิด
ของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
ที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(٩) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะ
เพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนเองให้อยู่ในกรอบกฎหมายและปฏิบัติตามมาตรการสำหรับการควบคุม

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากที่นั้น โดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดื้อดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำแหล่งสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิด
กลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาป ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๒ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๘ ต้องได้รับ
ความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง
อากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ
และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ
ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตรว่น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(4) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๖ เมษายน ๒๕๖๗
ผู้ขออนุญาตดังกล่าว ให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้ อย่างละ ๑ ชุด
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติม
เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ
ของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์ แยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงาน
สาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
โดยเคร่งครัด
# มหวด ๓ การรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย

ข้อ ๑๔ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลเขากอบ

ความในวรรคนี้ไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี
ข้อ ๑๕ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
ข้อ ๑๖ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์
ในที่หรือทางสาธารณะ ซึ่งอยู่ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบหรือเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
หรือกรณีสัตว์นั้นอนอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการ
ตามที่เห็นสมควร

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

# หน้า ๗
## ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่

โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้วทางองค์การบริหาร
ส่วนตำบลเขากอบจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้โดยองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิด
ตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๗ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๖ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศ
แจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้
ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบหรือที่เปิดเผย เมื่อผ่านกำหนดสามสิบวันแล้วไม่มีผู้ใด
มาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ

ข้อ ๑๘ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
สามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนตัวสัตว์ ซึ่งเงินแทนตัวสัตว์นี้เมื่อผ่านกำหนดประกาศ
ตามข้อ ๑๗ แล้วให้ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ

กรณีสัตว์น้ำตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไปหรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
แก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจทำลายได้

ในกรณีมีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนด
ตามข้อ ๑๖ หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้นำคืน สัตว์ฉะเชิง เจ้าของสัตว์ดังเสียค่าใช้จ่าย
ในการเลี้ยงดูสัตว์ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง และเสียค่าปรับให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลบาม อตรา
ดังต่อไปนี้
<table>
<tr>
<td>(๑) ช้าง</td>
<td>เชื้อกละ</td>
<td>๑,๐๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(๒) ม้า โค กะรัส</td>
<td colspan="2">(+) ม้า + กะรัส</td>
<td>500 บาท</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td colspan="2"></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>(๓) สุกร + พะ + กะ + สุหล</td>
<td colspan="2">(+) สุกร + พะ + กะ + สุหล</td>
<td>200 บาท</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td colspan="2"></td>
<td></td>
</tr><tr>
<td>(4) สัตว์อื่น ๆ</td>
<td colspan="2">(+) สัตว์อื่น ๆ</td>
<td>100 บาท</td>
</tr><table>

ข้อ ๑๙ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้จะต้องกำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ

(๑) ในข้อบัญญัตินี้

(๒) มีคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ดำเนินการเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือป่วยสัตว์

(๓) มีคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ดำเนินการเกี่ยวกับการขายสัตว์

(๔) มีคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ดำเนินการเกี่ยวกับการนำสัตว์ออกจากสถานที่

(๕) มีคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ดำเนินการเกี่ยวกับการช่วยเหลือสัตว์

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง

หน้า ๙

ราชกิจจานุเบกษา

๒๖ เมษายน ๒๕๖๗

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ พนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้
# หมวด ๕
## บทกำหนดโทษ

ข้อ ๒๒ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ข้อหนึ่งข้อใดต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ประกาศ ณ วันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๔
ธิรเดช ไหมจุ้ย
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบ