เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๙๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑ เมษายน ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจอมสวรรค์
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจอมสวรรค์ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบจอสมสรรค์ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลอสมสรรค์และนายอำเภอแม่จัน จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอสมสรรค์" เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองคำการบริหารส่วนตำบลอสมสรรค์” ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียบเรียง อธิบายคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ สภาพคล่องของการครอบครัวของสัตว์
“สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ เป็ดห้องช้าง สักกะหลาปะล้อมรอบด้วยผู้ปกครอง

"สถานสาธารณณะ" หมายความว่า สถานที่ที่จัดไว้เป็นสาธารณะสำหรับประชาชนใช้
เพื่อการบันเทิง การพักผ่อนหย่อนใจ หรือการชุมนุม

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจอมสวรรค์

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลมสววรรค์เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร
แพะ แกะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด

(๑.๑) บริเวณที่หรือทางสาธารณะ
(๑.๒) บริเวณสถานสาธารณะ
(๑.๓) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๑๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะ
ที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๑๑ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๑ กิโลเมตร

(๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐�๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๒ กิโลเมตร

(๒.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๓ กิโลเมตร
กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๙๒

หน้า ๑๒๓

ราชกิจจานุเบกษา

๑ เมษายน ๒๕๖๗

ข้อ 6 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลจอมสรรค์แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศเกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดดังกล่าวก็ได้
เงินที่ได้จากการขายหรือทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว
ให้องค์การบริหารส่วนตำบลบำลจอมสรรค์เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์
ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลบำลจอมสรรค์ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 7 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา 44 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบำลจอมสรรค์ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ 8 ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 9 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบำลจอมสรรค์เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้