ข้อกำหนดของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย
ฉบับที่ ๔๗
ว่าด้วยการอำนวยความสะดวกในการเดินทางอากาศของเด็กที่เดินทางโดยลำพัง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖/๑ และมาตรา ๑๕/๑๐ (๑) และวรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติ
การเดินอากาศ พ.ศ. ๒๕๙๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔)
พ.ศ. ๒๕๖๒ ที่กำหนดให้ผู้อำนวยการมีอำนาจกำหนดมาตรการหรือการดำเนินการที่จำเป็นต่อการกำกับดูแล
การบินพลเรือน ในเรื่องมาตรฐานการอำนวยความสะดวกโดยออกข้อกำหนดเพื่อกำกับดูแลให้เป็นไปตาม
เรื่องดังกล่าว ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทยจึงออกข้อกำหนดในเรื่องมาตรฐาน
การอำนวยความสะดวกในการเดินทางทางอากาศของเด็กที่เดินทางโดยลำพัง เพื่อให้ผู้ดำเนินการ
เดินอากาศ ปฏิบัติตามให้สอดคล้องตามภาคผนวกและบทแก้ไขเพิ่มเติมภาคผนวก ๙ แห่งอนุสัญญา
ว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ค.ศ. ๑๙๔๔ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า “ข้อกำหนดของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย”
ฉบับที่ 47 ว่าด้วยการอำนวยความสะดวกในการเดินทางทางอากาศของเด็กที่เดินทางโดยลำพัง”

ข้อ ๒ ข้อกำหนดนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๓ ในข้อกำหนดนี้
“เด็กที่เดินทางโดยลำพัง” (Unaccompanied Minor) หมายความว่า เด็กซึ่งมีอายุตั้งแต่
ห้าปีแต่ไม่เกินสิบสองปีบริบูรณ์ที่เดินทางโดยลำพังหรือเดินทางร่วมกับเด็กคนอื่นซึ่งมีอายุดังกล่าว
“ผู้ร่วมเดินทาง” (Accompanying Person) หมายความว่า ผู้ซึ่งมีอายุตั้งแต่สิบหกปีบริบูรณ์
ขึ้นไป ที่เดินทางพร้อมกับเด็กและสามารถดูแลเด็กได้ตลอดการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นบิดา มารดา
หรือผู้ปกครองของเด็กหรือไม่ก็ตาม
“ผู้ดำเนินการเดินอากาศ” หมายความว่า ผู้ดำเนินการเดินอากาศของไทยและผู้ดำเนินการ
เดินอากาศต่างประเทศ
“ผู้อำนวยการ” หมายความว่า ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย
“สำนักงาน” หมายความว่า สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย

ข้อ 4 หากมิให้ผู้ดำเนินการเดินอาภาครับรองชี้แจงอายุต่ำกว่าห้าปีที่เดินทางโดยลำพัง โดยไม่มีผู้ร่วมเดินทางไปด้วยตลอดการเดินทาง

ข้อ 5 ผู้ดำเนินการเดินอากาศที่จะรับเด็กที่เดินทางโดยลำพังจะต้องมีแผนการจัดการเด็ก
ที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ (Programme for the Handling of Unaccompanied Minors
Travelling by Air) ก่อนรับความเห็นชอบจากผู้อำนวยการ

ข้อ 6 เป็นการแสดงจัดการเคิกที่เท่านั้นโดยลำพังทางอากาศ จะต้องจัดทำเป็นรูปแบบ

(๑) จัดทำเป็นลายลักษณ์อักษรด้วยตัวพิมพ์เป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ และลงนามรับรองโดยผู้ดำเนินการเดินอากาศหรือนักบุคคลใด ๆ ที่เป็นผู้รับผิดชอบและได้รับมอบอำนาจจากผู้ดำเนินการเดินอากาศนั้น

(๒) มีรูปแบบที่สามารถแก้ไขปรับปรุงข้อมูลได้สะดวก โดยจะต้องมีหมายเลขเอกสารชื่อเรื่องของเอกสาร วันที่ใช้งาน แก้วครั้งที่ จำนวนหน้า ประวัติการแก้ไข ผู้อนุมัติเอกสาร และรายละเอียดเนื้อหา

(๓) มีระบบการบันทึกหน้าซึ่งเป็นปัจจุบันและการแก้ไขเพิ่มเติมหน้าดังกล่าว รวมถึงมีหน้าแสดงประวัติการแก้ไขดังกล่าวด้วย

(๔) มีการจัดหมวดหมู่ที่เป็นระเบียบและสะดวก ซึ่งลงนามผู้จัดทำ ผู้ทบทวน และผู้เห็นชอบในการอนุมัติใช้แผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ ของผู้ดำเนินการเดินอากาศนั้น

ข้อ ๗ แผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ ต้องแสดงขั้นตอนการปฏิบัติก่อนกำหนดตามกฎเกณฑ์และเงื่อนไขของการเดินทาง เด็กที่อยู่ภายใต้การดูแลของตน ต้องแต่งเครื่องหมายยอมรับให้เดินทางจนพ้นจากความรับผิดชอบของผู้ดำเนินการเดินอากาศ อย่างน้อยในเรื่อง ดังต่อไปนี้

(๑) การให้ความช่วยเหลือเด็กเดินทางโดยลำพังเป็นลำดับแรก เช่นเดียวกับผู้โดยสารที่มีความต้องการทางการแพทย์และบุคคลที่ต้องการความช่วยเหลือพิเศษ ในกรณีที่มีสถานการณ์ฉุกเฉิน

(๒) การแต่งตั้งผู้ประสานงาน (Point of Contact) ที่สามารถติดต่อได้ตลอดเวลา เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลที่จำเป็นในการอำนวยความสะดวกสำหรับเด็กที่เดินทางโดยลำพังกับสำนักงานและหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง

(๓) การบันทึกรายละเอียดข้อมูลการติดต่อของบิดา มารดา หรือผู้ปกครองไว้ในฐานข้อมูลการเดินทางของผู้โดยสาร (Passenger Name Record : PNR)

(๔) การตรวจสอบเอกสารยืนยันตัวตน เช่น บัตรประจำตัวประชาชน หนังสือเดินทางหรือเอกสารประจำตัวที่ออกโดยหน่วยงานราชการหรือหน่วยงานของรัฐบาลเมืองเลขประจำตัวประชาชนของบุคคลที่นำเด็กมาส่งที่สนามบินด้านทาง และบุคคลที่มารับเด็กที่สนามบินปลายทาง และเก็บสำเนาเอกสารยืนยันตัวตนของบุคคลดังกล่าวไว้ไม่น้อยกว่าเก้าสิบ (๙๐) วัน นับตั้งแต่วันที่เดินทางด้วยในกรณีที่เอกสารยืนยันตัวตนไม่ใช่เอกสารที่ถูกต้องตรงตามตัวบุคคลนั้นต้องปฏิเสธการรับหรือส่งมอบเด็กนั้นให้แก่บุคคลดังกล่าว

(๕) การตรวจสอบเอกสารการแสดงจริงของเด็กที่เดินทางโดยลำพัง พร้อมกับการทำตรวจตราตลอดจนเอกสารประจำตัวที่ออกโดยหน่วยงานราชการหรือหน่วยงานภาครัฐบาลเมืองเลขประจำตัวประชาชนเช่น บัตรประจำตัวประชาชน หนังสือเดินทาง สูติบัตร หรือเอกสารอื่นๆที่ออกโดยภาครัฐ เช่นบัตรคนต่างด้าว เอกสารการเดินทางของผู้อพยพหรือผู้สัญชาติ เอกสารการเดินทางที่ออกโดยสหประชาชาติหรือเอกสารเทียบเทียนข้อมูลระหว่างประเทศ ก่อนอนุญาตให้เดินทาง และเก็บสำเนาเอกสารไว้เพื่อเป็นหลักฐานอนุญาตก่อนทำการเดินทางไว้ไม่น้อยกว่าเก้าสิบ (๙๐) วัน นับตั้งแต่วันที่เดินทางด้วย

(๖) การจัดทำป้ายชนิดพิเศษหรือสติกเกอร์สำหรับติดสัมภาระติดตัวและติดที่ตัวของเด็ก
ที่เดินทางโดยลำพัง ให้ติดในตำแหน่งที่เห็นได้เด่นชัด โดยป้ายหรือสติกเกอร์ดังกล่าวอย่างน้อยต้องมี
ตัวอักษรคำว่า “UM” สำหรับสัมภาระลงทะเบียนให้ติดป้ายที่ใช้สำหรับผู้โดยสารซึ่งเป็นบุคคลที่ต้องการ
ความช่วยเหลือพิเศษ โดยให้ระบุรายละเอียดลงในแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศด้วย

(๗) การจัดที่นั่ง (Seat Allocation) ให้เด็กที่เดินทางโดยลำพังโดยคำนึงถึงความปลอดภัย
และไม่ขัดขวางทางออกฉุกเฉิน การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ การเข้าถึงอุปกรณ์ที่ใช้ในกรณีฉุกเฉิน
และการอพยพของบุคคลบนอากาศยาน

(๘) การจัดให้มีแบบรายการแสดงตนของเด็กที่เดินทางโดยลำพัง (Handling Advice for
Unaccompanied Minor Form) โดยต้องมีรายการอย่างน้อย ดังนี้

(ก) ชื่อ - นามสกุล
(ข) วัน เดือน ปีเกิด
(ค) เพศ
(ง) ข้อมูลอากาศยานที่เดินทาง ได้แก่ เลขเที่ยวบิน วันและเวลา สนามบินต้นทาง
สนามบินปลายทาง และสนามบินที่แวะผ่าน
(จ) ชื่อ - นามสกุล ที่อยู่ และหมายเลขโทรศัพท์ของบิดา มารดา หรือผู้ปกครองของเด็ก
ที่เดินทางโดยลำพัง
(ฉ) ชื่อ - นามสกุล ที่อยู่ และหมายเลขโทรศัพท์ของบุคคลที่นำมาส่งที่สนามบินต้นทาง
และรับที่สนามบินปลายทาง รวมทั้งรับ - ส่ง ที่สนามบินที่แวะผ่าน (ถ้ามี)
(ช) ชื่อ - นามสกุล รหัสพนักงานของผู้ปฏิบัติหน้าที่ในอากาศยานที่ทำหน้าที่ดูแลบนอากาศยาน
ระหว่างทำการบิน
(ช) ชื่อ - นามสกุล รหัสพนักงานของเจ้าหน้าที่ภาคพื้นที่ทำหน้าที่ดูแลที่สนามบินต้นทาง
สนามบินที่แวะผ่าน และสนามบินปลายทาง

แบบรายการแสดงตนของเด็กที่เดินทางโดยลำพังต้องลงนามโดยบิดา มารดา หรือ
ผู้ปกครองที่นำมาส่งที่สนามบินต้นทาง เพื่อแสดงความยินยอมให้อยู่ในความดูแลของผู้ดำเนินการ
เดินอากาศและให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศแนบท้ายการแสดงตนนั้นไว้กับบัตรโดยสารด้วย
(๙) การกำหนดให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศของเที่ยวบินถัดไปต้องลงนามในแบบรายการ
แสดงตนของเด็กที่เดินทางโดยลำพังก่อนรับไว้ในความดูแลของตน สำหรับกรณีการเดินทางแบบ
เปลี่ยนหลายเที่ยวบิน (Interline Carriage/Multi-Sector Journey) โดยใช้แบบรายการแสดงตน
ของเด็กที่เดินทางโดยลำพังตาม (๘)
(๑๐) การกำหนดขั้นตอนในการดำเนินการและดูแลเด็กที่เดินทางโดยลำพังให้ชัดเจนในกรณี
การเดินทางแบบเปลี่ยนหลายเที่ยวบิน และกรณีเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้การเดินทางต้องหยุดชะงักลง เช่น เทยียวนิล่าช้ำ เทยียวนิยกเลิก เป็นต้น

(๑๑) การปฏิบัติต่อเด็กที่เดินทางพร้อมผู้ร่วมเดินทางแต่ไม่ได้นั่งชั้นเดียวกันกับผู้ร่วมเดินทางเช่นเดียวกับเด็กที่เดินทางโดยลำพัง

(๑๒) การพิจารณาถึงจำนวนเด็กที่สามารถรับให้เดินทางโดยลำพังได้ในแต่ละเที่ยวบิน โดยให้มีคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญ

(๑๓) แผนการฝึกอบรมด้านการดูแลเด็กที่เดินทางโดยลำพัง รวมถึงการสังเกตพฤติกรรมที่บ่งชี้ถึงหรืออาจเข้าข่ายการค้ามนุษย์ ตลอดจนมาตรการในการจัดการเมื่อพบการค้ามนุษย์ให้แก่ผู้ประจำหน้าที่ในอากาศยาน (Flight Crew Member) พนักงานต้อนรับในอากาศยาน (Cabin Crew) และพนักงานภาคพื้นดิน (Ground Staff) ของตน

(๑๔) เรื่องอื่นตามที่ผู้อำนวยการกำหนด

ข้อ ๘ ให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศยืนแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศตามข้อ ๗ จำนวน ๒ ชุด โดยยึดเป็นไฟล์อิเล็กทรอนิกส์มาอย่างช่องทางที่สำนักงานกำหนด เพื่อให้ผู้อำนวยการให้ความเห็นชอบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าหกสิบ (๖๐) วัน ก่อนวันที่คาดว่าจะเริ่มต้นให้บริการรับเด็กที่เดินทางโดยลำพัง

ข้อ ๙ ในกรณีให้ความเห็นชอบ ผู้อำนวยการจะประทับตราสำนักงานและลงลายมือชื่อในแผ่นหน้าของแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ เมื่อได้รับการเสนอจากฝ่ายมาตรฐานการรักษาความปลอดภัยและการอำนวยความสะดวกในการบินพลเรือน ซึ่งได้ตรวจสอบและรับรองว่า

(๑) แผนดังกล่าวมีรูปแบบตามข้อ ๖
(๒) มีเนื้อหาครบถ้วนถูกต้องตามข้อ ๗ และ
(๓) กรุณีเป็นผู้ดำเนินการเดินอากาศของไทย แผนดังกล่าวต้องมีความสอดคล้องกับกฎระเบียบว่าด้วยใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศและการปฏิบัติการของผู้ดำเนินการเดินอากาศของไทย ซึ่งตรวจสอบโดยฝ่ายมาตรฐานปฏิบัติการบินแล้ว

ข้อ ๑๐ เมื่อแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศได้รับความเห็นชอบจากผู้อำนวยการตามข้อ ๙ หรือกรณีได้รับความเห็นชอบการแสดงไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงตามข้อ ๑๓ ให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศดำเนินการดังนี้

(๑) สำหรับผู้ดำเนินการเดินอากาศของไทย ให้บรรจุแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศที่ได้รับความเห็นชอบไว้ในบทหนึ่งของคู่มือปฏิบัติงานของสายการบิน

(๒) เก็บรักษาสำเนาแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศที่ผู้อำนวยการทำความเห็นชอบแล้ว ณสถานที่ดำเนินงานของผู้ดำเนินการเดินอากาศที่ตั้งอยู่ในประเทศไทย โดยต้องเก็บไว้ในที่ซึ่งผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องสามารถเข้าถึงและใช้งาน และเพื่อให้ผู้ตรวจสอบด้านการรักษาความปลอดภัยของการบิน (Aviation Security Inspector - AVSEC) หรือผู้ตรวจสอบด้านการปฏิบัติการบิน (Air Operations Inspector-ASI-OPS) ของสำนักงานสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา

(๓) ในกรณีที่ต้องการข้อมูลและข่าวสารที่สำคัญในการอำนวยความสะดวกในการเดินอากาศ
ให้ส่งคำร้องขอต่อสำนักงาน

ข้อ ๑๑ ผู้ดำเนินการเดินอากาศที่ได้รับความเห็นชอบแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพัง
ทางอากาศมีหน้าที่ ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่ เครื่องมือ บุคลากร ตลอดจนการปฏิบัติให้เป็นไปตามวิธีการปฏิบัติ
และขั้นตอนต่าง ๆ ที่ระบุไว้ในแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศที่ผู้อำนวยการเห็นชอบ
อย่างมีประสิทธิภาพเพียงพอต่อการอำนวยความสะดวก เพื่อขจัดอุปสรรคและความล่าช้าที่ไม่จำเป็น
ในการเคลื่อนที่ของอากาศยาน สมาชิกลูกเรือ ผู้โดยสาร สินค้าและไปรษณียภัณฑ์ และคลังสินค้า

(๒) พัฒนาและบังคับใช้แผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศที่ได้จัดทำขึ้น
เพื่อให้เกิดความมั่นใจถึงการปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพของเจ้าหน้าที่ของตน โดยสอดคล้องกับ
แผนอำนวยความสะดวกในการบินพลเรือนแห่งชาติ สภาพแวดล้อม และเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป

(๓) ดำเนินการอื่นใดตามที่ผู้อำนวยการกำหนด

ข้อ ๑๒ ผู้ดำเนินการเดินอากาศต้องยินยอม ให้ความร่วมมือ และอำนวยความสะดวกให้แก่
ผู้ตรวจสอบด้านการรักษาความปลอดภัยการบิน (Aviation Security Inspector - AVSEC) หรือผู้ตรวจสอบ
ด้านการปฏิบัติการบิน (Air Operations Inspector-ASI-OPS) ของสำนักงานในการเข้าตรวจสอบ
การดำเนินการของผู้ดำเนินการเดินอากาศในการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพัง เพื่อให้มั่นใจว่า
ผู้ดำเนินการเดินอากาศได้ปฏิบัติตามแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศที่ผู้อำนวยการ
ให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๑๓ ในกรณีดังต่อไปนี้ ให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศยื่นแผนการจัดการเด็กที่เดินทาง
โดยลำพังที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงเป็นไฟล์อิเล็กทรอนิกส์มาช่องทางที่สำนักงานกำหนด
เพื่อให้ผู้อำนวยการทำความเห็นชอบ

(๑) เมื่อผู้ดำเนินการเดินอากาศได้แก้ไขเพิ่มเติมแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพัง
อย่างมีนัยสำคัญที่แตกต่างไปจากแผนที่ผู้อำนวยการให้ความเห็นชอบ

(๒) ผู้อำนวยอารมีคำสั่งให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศนั้นแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนด
ที่ระบุไว้ในแผนอำนวยความสะดวกในการบินพลเรือนแห่งชาติ ตลอดจนกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง
สภาพแวดล้อม และเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป
เมื่อได้รับการแสดงจากฝ่ายมาตรฐาน การรักษาความปลอดภัยและการอำนวยความสะดวก
ในการบินพลเรือน ซึ่งได้ตรวจสอบและรับรองว่าแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ

การแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญตามวรรคหนึ่ง (๑) หมายความว่า
(๑) การแก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลกระทบกับนโยบายหรือแผนการอำนวย
ความสะดวกในการบินพลเรือนแห่งชาติ
(๒) การแก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงซึ่งส่งผลต่อบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบของบุคคล
หรือหน่วยงานที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องในการปฏิบัติตามแผน
(๓) การแก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงตามสภาพแวดล้อม หรือเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป
ที่อาจส่งผลกระทบท่อการอำนวยความสะดวกในการบินพลเรือน

ข้อ ๑๔ เมื่อปรากฏแก่ผู้อำนวยการว่าผู้ดำเนินการเดินอากาศรายใดกระทำการดังต่อไปนี้
ผู้อำนวยการมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศดำเนินการแก้ไขปรับปรุง หรือปฏิบัติตามคำสั่ง
หรือดำเนินการใด ๆ ภายในระยะเวลาที่กำหนด
(๑) ไม่ดำเนินการตามข้อ ๑๐
(๒) ไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๑
(๓) ไม่ให้ความยินยอม ความร่วมมือ และอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ตรวจสอบด้าน
การรักษาความปลอดภัย (Aviation Security Inspector : AVSEC) หรือผู้ตรวจสอบด้านการปฏิบัติการบิน
(Air Operations Inspector-ASI-OPS) ของสำนักงานในการเข้าตรวจสอบการดำเนินการตามข้อ ๑๒
(๔) ไม่แก้ไขเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนแปลงแผนการจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศ
ตามข้อ ๑๓

ข้อ ๑๕ ผู้อำนวยการมีอำนาจเพิกถอนการให้ความเห็นชอบแผนการจัดการเด็กที่เดินทาง
โดยลำพังทางอากาศ เมื่อผู้ดำเนินการเดินอากาศนั้นได้รับคำสั่งจากผู้อำนวยการตามข้อ ๑๔ แล้ว
ไม่จัดการแก้ไขปรับปรุง หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง หรือไม่ดำเนินการใด ๆ ภายในระยะเวลาที่กำหนด
หรือในกรณีที่ผู้ดำเนินการเดินอากาศดำเนินการที่กระทบต่อมาตรฐานการอำนวยความสะดวกและความสะดวก
ในการบินพลเรือนอย่างร้ายแรง

ข้อ ๑๖ หากมีให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศครับเด็กซึ่งอายุตั้งแต่ห้าปีแต่ไม่เกินสิบสองปีบริบูรณ์
ที่เดินทางโดยลำพัง เหมือนการแสดงจัดการเด็กที่เดินทางโดยลำพังทางอากาศถูกเพิกถอนการให้ความเห็นชอบ
ตามข้อ ๑๕

ข้อ ๑๗ หากมีคนนำเด็กมาแจ้งเรื่องขอช่วยเหลือโดยเร็วกันจนกว่าจะได้เจอกับผู้ปกครองและทราบว่าเป็นญาติตัวเอง

ในระหว่างดำเนินการเป็นผู้ดำเนินการเดินอากาศซึ่งรับเด็กที่เดินทางโดยลำพังตามวรรคหนึ่ง
ให้ผู้ดำเนินการเดินอากาศปฏิบัติตามบทบัญญัติของกฎหมายตลอดจนกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับ
การอำนวยความสะดวกในการเดินทางทางอากาศของเด็กที่เดินทางโดยลำพังด้วย

ประกาศ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๗
สุทธิพงษ์ คงพูล
ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย