เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๗๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๓๔

# ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม อิงค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่
และนายอำเภอนาโพธิ์ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดากระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านครักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ
ออกกฎ ระเบียบ คำสั่ง ประกาศ และข้อบังคับ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

หมวด !
บาททั่วไป

ข้อ & ในข้อบัญญัตนี้
“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มหายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู่
หรือผู้ที่นายกองค์การบริหารส่วนตำบมอบหมาย

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และตามข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแล เอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้สัตว์
อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์" หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบร้วหรือไม่

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

ข้อ 5 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ เพื่อให้พื้นที่ในเขตกองคำบริหารส่วนตำบลบ้านคู
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยให้มีระยะห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ และแหล่งน้ำสาธารณะ ดังนี้

(๑) ช้าง ตั้งแต่ ๓ เชือกขึ้นไป ต้องระยะห่างจากเขตที่อยู่อาศัยและแหล่งน้ำ
ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

(๒) ม้า ตั้งแต่ ๕ ตัวขึ้นไป ต้องระยะห่างจากเขตที่อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า
๑๐๐ เมตร

(๓) ลา ส่อ ตั้งแต่ ๕ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตที่อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า
๑๐๐ เมตร

(๑๓) สุนัข ตั้งแต่ ๑๕ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

๑๐ เมตร

(๑๔) แมว ตั้งแต่ ๑๕ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

๑๐ เมตร

(๑๕) กุ้ง ตั้งแต่ ๒๐ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

๑๐ เมตร

(๑๖) นก ตั้งแต่ ๕๐ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

๑๐ เมตร

(๑๗) จะระเว้น ตั้งแต่ ๕ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

๒๐ เมตร

(๑๘) กรรด้าย ตั้งแต่ ๑๐ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

ไม่น้อยกว่า ๑ဝဝ เมตร

(๑๙) คน ตั้งแต่ ๑ဝဝ ตัวขึ้นไป ระยะห่างจากเขตก็อยู่อาศัยและแหล่งน้ำไม่น้อยกว่า

10 เมตร

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๗๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๓๘

๑๓ มีนาคม ๒๕๖๗
ข้อ ๘ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอจัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมม จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิด
จากสัตว์มาสู่คน

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(٩) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู
# หมวด ๒ การควบคุมการเลี้ยงสัตว์

ข้อ ๙ กรณีการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมากเจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๘ อย่างเคร่งครัด เพื่อการดูแลสภาพ
หรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องทำรางระบายน้ำ รับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากที่นั้น โดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น
จนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน เมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๐ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๖ ต้องได้รับความยินยอม
จากการประชุมประชาคมหมู่บ้านและได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง
อากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลต่อสุขภาพ และไม่ก่อ
เหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๖

ผู้ขออนุญาทดังกล่าวให้ยื่นครัวงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้อย่างละ ๑ ชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบ
การพิจารณา

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉรวสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นมีโรค อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๗๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๓ มีนาคม ๒๕๖๗

# หมวด ๓
## การรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย

ข้อ ๑๒ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข พบสัตว์ในพื้นที่ตามข้อ 5 โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์
ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน หรือกรณีสัตว์นั้น
อาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร
ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์ก็ตาม หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์
ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว ทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู
จะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ทั้งสิ้น

กรณีตามวรรคหนึ่ง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สาม อันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคูจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิด
ตามข้อเท็จริง

ข้อ ๑๓ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๒ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้ง
ให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสิบหัววัน นับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคูหรือที่เปิดเผย

เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง แล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของให้สัตว์นั้น
ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู

ข้อ ๑๔ กรณีที่กักสัตว์ไว้ อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดฉันตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดสินหัววัน
ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและคำเลี้ยงดูสัตว์แล้ว
ให้เก็บรักษาเงินฉันไว้แทนสัตว์ที่จำหน่ายไป

กรณีสัตว์ตาย หรือเจ็บป่วย หรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
แก่ สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์หรือปศุสัตว์อำเภอได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๗๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๔๑

๑๓ มีนาคม ๒๕๖๗
ข้อ ๑๕ สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์แสดงหลักฐานรับคืนไม่
ภายในกำหนดตามข้อ ๑๓ เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าเลี้ยงดูตามจำนวนที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้จ่ายจริง

ข้อ ๑๖ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามไม่ถูกต้อง ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตนี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิด หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
นอกจากจะต้องระวังโทษปรับตามข้อบัญญัตนี้แล้วให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์ และนำสัตว์
ไปกักไว้ในที่สำหรับกักสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันที
เป็นการชั่คราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร
แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวันเว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันที

ข้อ ๑๗ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
ต่อผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์ หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์
ระงับเหตรำคาญภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตรำคาญนั้น
หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตรำคาญฉุบน้ำ หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกัน
มิให้มีเหตรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำส่งแน่นอน
# หมวด 4
## อ่านางหน้างานของเจ้านพักงานห้องถึงและเจ้านพักงานสารารณสุข

ข้อ ๑๘ เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้
ให้งานพักงานห้องถึงและเจ้านพักงานสารารณสนุกมีอำนาจ ดังต่อไปนี้
(1) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจง เป็นหนังสือหรือนำเสนอเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐาน ที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓) แนะนำให้เจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัติหรือตามพระราชบัญญัติ
ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือนางสือรับรองการแจ้งปฏิบัติตามเงื่อนไขในใบอนุญาต หรือนางสือรับรองการแจ้ง
หรือตามข้อบัญญัตนี้

(๔) ยึดหรือควบคุมสัตว์ต่าง ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัย ชีวิต
และทรัพย์สินของประชาชนและเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่ง ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ดี
# หมวด ๕
## บาทกำหนดโทษ

ข้อ ๑๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อห้ามหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ ๒๐ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
### ประกาศ ณ วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔
#### บุญชวน เม็กไชสง
##### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคู