# ประกาศคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
## เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
### พ.ศ. ๒๕๖๗

เพื่ออนุมัติให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๗ จึงสมควรกำหนดเกณฑ์มาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง เพื่อให้สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สถาบัน สถานศึกษาและหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษา ใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหรือปรับปรุงหลักสูตร การจัดการเรียนรู้และการพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา ให้สามารถผลิตผู้สำเร็จการศึกษาที่มีคุณภาพ และเพื่อประโยชน์ต่อการรับรองมาตรฐานคุณวุฒิผู้สำเร็จการศึกษา

อาศัยอำนาจตามความในข้อ 5 แห่งประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กรอบคุณวุฒิ อาชีวศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๗ คณะกรรมการการอาชีวศึกษา ในครั้งประชุมครั้งที่ ๙/๒๕๖๖ เมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๖ จึงออกประกาศไว้ว่า ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พ.ศ. ๒๕๖๗”

ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ให้ใช้ประกาศนี้สำหรับหลักสูตรที่พัฒนาหรือปรับปรุง ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ทุกประเภทวิชาหรือกลุ่มอาชีพ และสาขาวิชา ของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สถาบัน สถานศึกษาและหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษา

ข้อ 3 ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พ.ศ. ๒๕bon) (ลงวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2562)

ข้อ 4 ในประกาศนี้

“สถานศึกษา” มายความหมายว่า อินทยาลัยหรือนำหน่ายางที่เรียกย่ออย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ส่วนใดในสถานบ้านการอาชีวศึกษา “สถานบัน” มายความหมายว่า สถานบันการอาชีวศึกษา และสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร “สภาสถาบัน” มายความหมายว่า สภาสถาบันการอาชีวศึกษาและสภาสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร “ครูผู้สอน” มายความหมายว่า คนทำหน้าที่หลักทางด้านการเรียนรู้ กิจกรรมทางเรียนรู้ และเสริมประสบการณ์แก่ผู้เรียน และพัฒนาผู้เรียนให้มีประสุดตามเป้าหมายของแผนการจัดการเรียนรู้ “ครูกิกในสถานประกอบการ” มายความหมายว่า คนคลากรในสถานประกอบการที่มีความเชี่ยวชาญซึ่งทำหน้าที่สอนและฝึกอาชีพให้กับผู้เรียนในสถานประกอบการ “ผู้เชียวชาญในภาค” มายความหมายว่า คนที่มีความรู้ความสามารถ และประสบการณ์ในสาขา อ้างพื้น ๆ

"หลักสูตร" หมายความว่า หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ที่คณะกรรมการการอาชีวศึกษากำหนด

"ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง" หมายความว่า การศึกษาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง หรือระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หรือเทียบเท่า

"ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง)" หมายความว่า การศึกษาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง หรือระดับมัธยมศึกษาตอนบนหรือเทียบเท่าภายใต้ความร่วมมือตามข้อตกลงระหว่างสถานศึกษาหรือสถาบันและสถานประกอบการหรือองค์กรวิชาชีพที่มีความร่วมมือกัน

"ผลการเรียน" หมายความว่า ผลการวัดและประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียนในด้านคุณธรรมจริยธรรม คุณลักษณะที่พึงประสงค์ คุณลักษณะตามบรรทัดฐานที่ดีของสังคมและลักษณะบุคคล ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านความสามารถในการประยุกต์ใช้และความรับผิดชอบที่ได้จากการศึกษาซึ่งสามารถแสดงในรูปของคะแนนตัวอักษร แต้มระดับคะแนนที่นำมาคิดคะแนนผลการเรียนหรือคำนำวนแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมได้

"ผลลัพธ์การเรียนรู้" หมายความว่า ผลที่เกิดขึ้นกับผู้เรียนผ่านกระบวนการเรียนรู้โดยการศึกษา ฝึกอบรม ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจากการฝึกปฏิบัติ หรือการเรียนรู้จริงในที่ทำงานระหว่างการศึกษา

"ความรู้" หมายความว่า ผลที่เกิดจากการเรียนตามหลักสูตรของสถานศึกษา สถาบันการศึกษาหรือหน่วยงานที่เรียกว่าอย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษา

"ประสบการณ์ของบุคคล” หมายความว่า ความสามารถและหรือสมรรถนะของบุคคลที่ส่งสมไว้จากการศึกษาด้วยตนเอง ประสบการณ์จากการทำงาน การฝึกอบรม การฝึกอาชีพ การสัมมนาและการประชุมเชิงปฏิบัติการ การวิจัยและนวัตกรรม

"ประสบการณ์การประกอบอาชีพ” หมายความว่า ความสามารถและหรือสมรรถนะทางอาชีพที่เกิดจากการปฏิบัติงานในอาชีพนั้น ๆ

"การโอนผลการเรียน” หมายความว่า การนำผลการเรียนจากสถานศึกษาเดียวกันหรือต่างสถานศึกษาในระดับการศึกษาเดียวกันมาขอโอนผลการเรียนเพื่อนับจำนวนหน่วยกิตสะสม

"การเทียบโอนผลการเรียน” หมายความว่า การนำผลการเรียนจากสถานศึกษาเดียวกันหรือต่างสถานศึกษาในระดับการศึกษาเดียวกันหรือระดับการศึกษาที่เทียบท้ามาขอเทียบโอนเพื่อนับจำนวนหน่วยกิตสะสม

“การทำให้เป็นความรู้และประสบการณ์” หมายความว่า การนำความรู้และประสบการณ์ความสามารถหรือสมรรถนะที่ส่งสมไว้จากการศึกษาด้วยตนเอง ประสบการณ์ จากการทำงาน การฝึกอบรม การฝึกอาชีพ การสัมมนา การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการวิจัยและนวัตกรรมมาขอปรับปรุง

เทียบโอนความรู้และประสบการณ์รายวิชา เพื่อขยายเว้นการเรียนรายวิชาหรือส่วนหนึ่งของรายวิชา โดยมีการนับจำนวนหน่วยกิตสะสมเพื่อการสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร

"การเทียบโอนประสบการณ์ของบุคคล” หมายความว่า การนำประสบการณ์ของบุคคล มาขอเทียบกับเนื้อหาสาระสำคัญของรายวิชาต่าง ๆ ตามหลักสูตรเพื่อให้ได้หน่วยกิตโดยแสดงหลักฐาน ของการมีประสบการณ์เพื่อรับการประเมินเทียบโอนประสบการณ์กับรายวิชาในหลักสูตรตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

"การเทียบโอนสมรรถนะบุคคลตามมาตรฐานอาชีพ กรอบคุณวุฒิแห่งชาติและกรอบคุณวุฒิ อ้างอิงอาเซียน มาตรฐานอาชีพระดับสากล” หมายความว่า การนำระดับสมรรถนะตามระดับ มาตรฐานอาชีพมาขอเทียบกับเนื้อหาสาระสำคัญของรายวิชาต่าง ๆ ตามหลักสูตรเพื่อให้ได้หน่วยกิต โดยแสดงหลักฐานการรับรองการผ่านหน่วยสมรรถนะตามระดับมาตรฐานอาชีพเพื่อรับการประเมินเทียบโอนประสบการณ์กับรายวิชาในหลักสูตรตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

"การเทียบโอนผลลัพธ์การเรียนรู้” หมายความว่า การนำผลลัพธ์การเรียนรู้ ในระดับ การศึกษาที่เทียบเท่าหรือไม่ต่ำกว่าระดับการศึกษาที่ขอเทียบโอนผลลัพธ์การเรียนรู้มาขอเทียบกับ รายวิชาในหลักสูตร เพื่อให้ได้หน่วยกิต ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

"กิจกรรมการเรียนรู้อื่นใดที่สร้างการเรียนรู้” หมายความว่า กิจกรรมการเรียนรู้ที่สถานศึกษา จัดให้กับผู้เข้าเรียน โดยเป็นกิจกรรมที่นอกเหนือจากการฝึกประสบการณ์สมรรถนะวิชาชีพในสถานประกอบการ การฝึกภาคสนาม หรือการทำโครงงานพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพ

ข้อ ๕ คุณวุฒิทางศึกษา “ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง” ใช้อักษรย่อ "ปวส."

ข้อ ๖ คุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ต้องสอดคล้องกับอัตลักษณ์ ของหลักสูตร สถาปัน วิชาชีพ ประเทศชาติและบริบทโลก ประกอบด้วยผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างน้อย ๔ ด้าน ได้แก่

(๑) ด้านคุณธรรมจริยธรรม คุณลักษณะที่พึงประสงค์ คุณลักษณะตามบรรทัดฐานที่ดีของสังคม และลักษณะบุคคล หมายถึง พฤติกรรมหรืออาการกระทำระดับบุคคลที่สะท้อนถึงบุคลิกภาพ สักษณะนี้สัย และคำนิยมที่สะท้อนคุณลักษณะเฉพาะศาสตร์ วิชาชีพ และสถาปัน มีคุณธรรมจริยธรรม เจรจาบรรณาธิเชย เจตนามและความรู้ผิดชอบตามบทบาทหน้าที่ของตนเองตามระบบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริยทรงเป็นประมุข ปฏิบัติตนตามแบบแผน หรือข้อบังคับที่สอดคล้องกับมาตรฐานในการปฏิบัติตามที่ดีของคนในสังคม มีจิตสาธารณะ จิตสำนึกรักซ์ส่งแวดล้อมและการดำรงตนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยพัฒนาผ่านการเรียนรู้ และการฝึกประสบการณ์ตามหลักสูตร

(๒) ด้านความรู้ หมายถึง ความรู้ความเข้าใจทางฤษฎีและเทคนิคเชิงลึกภายในขอบเขตของงานอาชีพร่วมทั้งในระดับที่เชื่อมโยงกับการทำงาน

(๓) ด้านทักษะ หมายถึง ทักษะในการปรับใช้กระบวนการปฏิบัติงานให้เหมาะสม ทักษะด้านความปลอดภัยที่เชื่อมโยงกันในการทำงานที่หลากหลาย ทักษะทางเทคโนโลยีดิจิทัล ทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต ทักษะการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหา ทักษะในการวางแผน การบริหารจัดการ การประสานงาน การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและการสื่อสาร และการประเมินผลในการปฏิบัติงานด้วยตนเอง

(๔) ด้านความสามารถในการประยุกต์ใช้และความรับผิดชอบ หมายถึง ความสามารถในการปฏิบัติงานตามแบบแผน และปรับตัวภายใต้ความเปลี่ยนแปลง การพัฒนานวัตกรรมตามสายอาชีพ สามารถแก้ปัญหาที่ไม่คุ้นเคยหรือซับซ้อนและเป็นนามธรรมเป็นบางครั้ง

ข้อ ๗ วัตถุประสงค์ของการจัดการอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงเป็นการจัดการศึกษาด้านวิชาชีพและยกระดับการศึกษาวิชาชีพของบุคคลให้สูงขึ้น สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ แผนการศึกษาแห่งชาติ เป็นไปตามกรอบคุณวุฒิแห่งชาติ กรอบคุณวุฒิอ้างอิงอาเซียนหรือกรอบคุณวุฒิอื่นในระดับสากล มาตรฐานการศึกษาของชาติและกรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติโดยเน้นการเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติ เพื่อพัฒนาสมรรถนะกำลังคนระดับเทคนิครวมทั้งคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณวิชาชีพและกิจนิสัยที่เหมาะสมในการทำงานให้สอดคล้องกับความต้องการกำลังคนของตลาดแรงงาน ชุมชน สังคม และการพัฒนาประเทศ รวมทั้งประกอบอาชีพอิสระได้

ข้อ ๘ การจัดการศึกษาโดยรูปแบบการศึกษาในระบบ และรูปแบบการศึกษาระบบทวิภาคให้ใช้ระบบทวิภาค โดยกำหนดให้ ๑ ปีการศึกษาแบ่งเป็น ๒ ภาคเรียน และใน ๑ ภาคเรียน มีระยะเวลาจัดการศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๕ สัปดาห์ หรือเทียบเคียงได้ไม่น้อยกว่า ๑๕ สัปดาห์

การจัดการศึกษาที่ไม่เป็นไปตามวรรคหนึ่ง สถาบันหรือสถานศึกษาจะต้องแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับระบบการศึกษานั้นให้ชัดเจน ประกอบด้วยการแบ่งภาคเรียน ระยะเวลาการศึกษาในแต่ละภาคเรียน การคิดหน่วยกิตรายวิชา การเทียบเคียงหน่วยกิต รายวิชาภาคฤษฎีและรายวิชาภาคปฏิบัติ การฝึกประสบการณ์สมรรถนะวิชาชีพหรือการฝึกอาชีพ หรือการฝึกภาคสนาม การทำโครงงานพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพหรือกิจกรรมอื่นใดที่เสริมสร้างการเรียนรู้ให้มีความสอดคล้องและเหมาะสมกับระบบการจัดการศึกษาโดยได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

ข้อ ๙ การคิดหน่วยกิต

(๑) รายวิชาฤษฎีที่ใช้วเวลาในการบรรยายหรืออภิปราย ๑๕ ชั่วโมงต่อภาคเรียนมีคำเท่ากับ๑หน่วยกิต

(๒) รายวิชาปฏิบัติที่ใช้วเวลาในการทดลองหรือฝึกปฏิบัติในห้องปฏิบัติการ ๓๐ ชั่วโมงต่อภาคเรียนมีคำเท่ากับ “หน่วยกิต

(๓) รายวิชาปฏiบัติตี่ใช่วเวลาในการฝึกปฏิกฏหมายในโรงฝึกงานหรือภาคสนาม “ชั่วโมงต่อภาคเรียนมีคำเท่ากับ “หน่วยกิต

(๔) การฝึกอาชีพในการศึกษาระบบทวิภาคี ที่ใช้เวลาไม่น้อยกว่า ๔๕ ชั่วโมงต่อภาคเรียน
มีค่าเท่ากับ ๑ หน่วยกิต

(๕) การฝึกประสบการณ์สมรรถนะวิชาชีพในสถานประกอบการ ที่ใช้เวลาไม่น้อยกว่า
๘๐ ชั่วโมงต่อภาคเรียน มีค่าเท่ากับ ๑ หน่วยกิต

(๖) การทำโครงงานพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพ ที่ใช้เวลาไม่น้อยกว่า ๔๕ ชั่วโมงต่อภาคเรียน
มีค่าเท่ากับ ๑ หน่วยกิต

(๗) กิจกรรมการเรียนรู้อื่นใดที่สร้างการเรียนรู้นอกเหนือจากรูปแบบที่กำหนดข้างต้น
การนับระยะเวลาในการทำกิจกรรมนั้นต่อภาคเรียนปกติให้มีค่าเท่ากับ ๑ หน่วยกิต ให้เป็นไปตามที่
สถานศึกษากำหนด

ในกรณีที่สถาบันใช้ระยะเวลาการจัดการศึกษามากกว่า ๑๕ สัปดาห์ ให้นับระยะเวลาการจัด
การศึกษาและการคิดหน่วยกิตรายวิชาเทียบเคียงตาม ข้อ ๙ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (٩) และ (๗)
โดยให้สภาสถาบันดังกล่าวเป็นผู้กำหนด

ข้อ ๑๐ จำนวนหน่วยกิตรวมและระยะเวลาการศึกษา
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ให้มีจำนวนหน่วยกิตรวมระหว่าง ๘๐ - ๙๐ หน่วยกิต
(๑) การจัดการศึกษาโดยรูปแบบการศึกษาในระบบ และรูปแบบการศึกษาระบบทวิภาคี
ใช้ระยะเวลาการศึกษา ไม่น้อยกว่า ๔ ภาคเรียน ทั้งนี้ ให้เรียนได้ไม่เกิน ๒ เท่าของระยะเวลา
ตามหลักสูตร

(๒) หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง) ให้มีจำนวนหน่วยกิตรวมระหว่าง
๑๘๐ - ๒๐๐ บาทยูกิต ระยะเวลาการศึกษาตามหลักสูตรไม่น้อยกว่า 8 บาทเรียน พัฒนาให้เรียน
ได้ไม่เกิน = เท่านี้ของระยะเวลาตามหลักสูตร

หลักสูตรสาขาวิชาใด ๆ มีความจำเป็นต้องกำหนดจำนวนหน่วยกิตรวมและระยะเวลาการศึกษา
เกินกว่าที่กำหนดตาม (១) โดยเสนอขออนุมัติต่อนคณะกรรมการการอาชีวศึกษาเป็นกรณีไป
ในกรณีสถาบันหรือสถานศึกษาที่จัดการศึกษาตาม (២) เพื่อแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับการใช้
ระยะเวลาการศึกษาในแต่ละภาคเรียนให้ชัดเจน
# ☒
## อ. ☒
### (1)
#### ก.
##### -

สำหรับหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง) ให้มีจำนวนหน่วยกิตหมวดวิชาสมรรถนะแก่นกลางไม่น้อยกว่า ๓๕ หน่วยกิต

การจัดวิชาในหมวดวิชาสมรรถนะแก่นกลาง สามารถทำได้ในลักษณะเป็นรายวิชาหรือลักษณะบูรณาการให้ครอบคลุมกลุ่มสมรรถนะภาษาและการสื่อสาร กลุ่มสมรรถนะการคิดและการแก้ปัญหา กลุ่มสมรรถนะทางสังคมและการดำรงชีวิต ในสัดส่วนที่เหมาะสมตามสาขาวิชาเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของหมวดวิชาสมรรถนะแก่นกลาง

(๒) หมวดวิชาสมรรณาวิชาชีพ ประกอบด้วยกลุ่มวิชาที่พัฒนาผู้เรียนให้เกิดสมรรถนะวิชาชีพ มีความรู้ความสามารถในการคิด วิเคราะห์ วางแผน ดำเนินการ ตรวจสอบ แก้ปัญหา บูรณาการความรู้และทักษะในการปฏิบัติงานในสาขาวิชาชีพ ด้วยความรับผิดชอบและความปลอดภัยเพื่อประยุกต์สู่อาชีพ รวมไม่น้อยกว่า ๖๐ หน่วยกิต

สำหรับหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง) ให้มีจำนวนหน่วยกิตหมวดวิชาสามรรถนะวิชาชีพ ไม่น้อยกว่า ๑๓๐ หน่วยกิต

การกำหนดให้เป็นสาขาวิชาใดๆ ต้องมีจำนวนหน่วยกิตของกลุ่มสมรรถนะวิชาชีพพื้นฐาน และกลุ่มสมรรถนะวิชาชีพเฉพาะ รวมไม่น้อยกว่า ๓๐ หน่วยกิต

(๓) หากวัดเล็กเสธี มหายถึง วิชาที่มุ่งให้ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจตามที่ตนเองถนัดหรือสนใจ โดยเปิดโอกาสให้ผู้เรียนเลือกรายวิชาใด ๆ ในหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและให้มีจำนวนหน่วยกิตรวมไม่น้อยกว่า ๕ หน่วยกิต

สำหรับหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง) ให้มีจำนวนหน่วยกิตหมวดวิชา เล็กเสธี รวมไม่น้อยกว่า ๑๕ หน่วยกิต

(๔) กิจกรรมเสริมหลักสูตร เป็นส่วนที่ส่งเสริมการพัฒนาสมรรถนะแก่นกลางหรือสมรรถนะวิชาชีพผู้เรียนทุกคนต้องเข้าร่วมกิจกรรมอย่างน้อยสัปดาห์ละ ๒ ชั่วโมงทุกภาคเรียนหรือไม่น้อยกว่า๓๐ ชั่วโมงต่อภาคเรียน กิจกรรมเสริมหลักสูตรนี้ไม่นับหน่วยกิต

ข้อ อ. การจัดอัตราส่วนของเวลาการเรียนรู้ภาคฤษฎีต่อภาคปฏิกูลในหมวดวิชาสมรรถนะวิชาชีพประมาณ อ. พ. ส. การเรียนจะเรียงลำดับตามระยะเวลาของการเรียนรู้ของแต่ละสาขาวิชา

สำหรับผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ หรือระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
หรือเทียบเท่า ที่เข้าศึกษาตามหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ให้อยู่ในสถานะผู้เข้าเรียน

(๒) หลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง) ต้องเป็นผู้สำเร็จการศึกษา
ไม่ต่ำกว่าระดับมัธยมศึกษาตอนต้นหรือเทียบเท่า และต้องมีคุณสมบัติตรงตามข้อตกลงระหว่างสถานศึกษา
หรือสถาบันและสถานประกอบการหรืองค์กรวิชาชีพที่มีความร่วมมือในการจัดการศึกษาร่วมกัน

ข้อ ๑๕ ครูผู้สอน คณาจารย์ ครูฝึกในสถานประกอบการ หรือผู้เชี่ยวชาญในอาชีพ
ต้องมีคุณธรรมจริยธรรม มีคุณวุฒิการศึกษา มีความรู้ความสามารถที่ตรงหรือเหมาะสมกับวิชาที่สอน

ข้อ ๑๖ การลงทะเบียนเรียน ให้ลงทะเบียนเรียนได้ไม่เกิน ๒๒ หน่วยกิต ในแต่ละภาคเรียนปกติ
สำหรับการลงทะเบียนเรียนเต็มเวลา ให้ลงทะเบียนเรียนได้ไม่เกิน ๙ หน่วยกิต สำหรับการลงทะเบียน
เรียนภาคปกติแต่ไม่เต็มเวลาหรือภาคเรียนฤดูร้อน

ในกรณีที่สถาบัน หรือสถานศึกษาใดมีเหตุผลและความจำเป็นพิเศษ การลงทะเบียนเรียน
ที่มีจำนวนหน่วยกิตแตกต่างไปจากเกณฑ์ข้างต้นก็อาจทำได้ แต่ต้องไม่กระทบต่อมาตรฐานและคุณภาพ
การศึกษา

ข้อ ๑๗ การพัฒนาคุณภาพการจัดการอาชีวศึกษาและการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ระดับ
ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สถาบันหรือสถานศึกษา หรือหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นของรัฐ
และเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษาต้องดำเนินการ ดังนี้

(๑) การร่วมมือในการจัดการศึกษากับสถานประกอบการ สามารถจัดได้ใน ๒ ลักษณะ
ได้แก่ การฝึกอาชีพในการศึกษาระบบทวิภาคและการฝึกประสบการณ์สมรรถนะวิชาชีพในการศึกษา
ในระบบตามหลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติที่คณะกรรมการการอาชีวศึกษากำหนด

(๒) จัดเตรียมความพร้อมในด้านอาคารสถานที่ เครภัณฑ์ เครื่องคลากรทางการศึกษา
ให้เหมาะสม สอดคล้องกับการจัดการเรียนรู้ในแต่ละสาขาวิชา

(๓) กำหนดวิธีการพัฒนาคุณภาพการจัดการอาชีวศึกษาและการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนา
คุณลักษณะให้ตรงตามศักยภาพของผู้เรียน และระดับคุณวุฒิของแต่ละประเภทวิชาหรือกลุ่มอาชีพ
และสาขาวิชา

(๔) จัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบและวิธีการที่หลากหลาย โดยเน้นการเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติ
ที่สอดคล้องกับสาขาวิชาที่เรียน และสามารถเชื่อมโยงผลลัพธ์การเรียนรู้จากวิธีการเรียนรู้ต่าง ๆ ได้

(๕) ส่งเสริมสนับสนุนให้จัดกระบวนการพัฒนาเพื่อเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรม

(๖) สถานศึกษาต้องจัดให้ผู้เรียนได้รับการประเมินมาตรฐานวิชาชีพ หรือมาตราฐานอื่น
ที่สอดคล้องกับมาตรฐานอาชีพขององค์กรปกครองในประเทศหรือสากล และเป็นไปตามหลักเกณฑ์
และวิธีการที่สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษากำหนด

(๗) เกณฑ์การวัดและการประเมินผลและการสำเร็จการศึกษา ต้องสำเร็จการศึกษาระดับ
ประถมปฐมวัยบัตรวิชาชีพ หรือมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า ได้จำนวนหน่วยกิตสะสมครบถ้วน
ตามโครงสร้างที่กำหนดไว้ในหลักสูตร ได้คะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐ จากระบบ ๔ ระดับ
คะแนน และผ่านเกณฑ์การประเมินมาตรฐานวิชาชีพที่ยึดโยงกับผลลัพธ์การเรียนรู้ตามเกณฑ์มาตรฐาน
คุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง หรือผ่านเกณฑ์การประเมินตามมาตราฐานอื่น
ที่สอดคล้องกับมาตรฐานอาชีพขององค์กรรับรองในประเทศหรือสากล ทั้งนี้ สถาบันหรือสถานศึกษา
ที่ใช้ระบบการวัดผลและการสำเร็จการศึกษาที่แตกต่างจากนี้จะต้องกำหนดให้มีค่าเทียบเคียงกันได้

กรณีที่ผู้เรียนไม่สามารถสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ต่อเนื่อง)
โดยมีเหตุผลอันสมควร อาจขอรับวุฒิการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพที่กำหนด การพ้นสภาพโดยไม่สำเร็จ
การศึกษาให้เป็นไปตามที่สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษากำหนด

(๘) การประกันคุณภาพของหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน ให้สำนักงานคณะกรรมการ
การอาชีวศึกษา สถาบัน และสถานศึกษา กำหนดระบบประกันคุณภาพของหลักสูตรและ
การจัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาที่เปิดสอน โดยมีองค์ประกอบในการประกันคุณภาพอย่างน้อย
๔ ด้าน คือ

(ก) หลักสูตรที่ยึดโยงกับมาตรฐานอาชีพ
(ข) ครูทรัพยากรและการสนับสนุน
(ค) วิธีการจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล
(ง) ผู้สำเร็จการศึกษา

ในกรณีสถานศึกษาใดจัดการศึกษาไม่เป็นไปตามวรรคหนึ่ง หรือจัดให้ผู้เรียนได้รับการศึกษาอย่างไม่มีคุณภาพ สถานศึกษาต้องรับผิดชอบในผลแห่งความเสียหายที่เกิดขึ้นกับผู้เรียนตามพระราชบัญญัติ
ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ และตามกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๘ เงื่อนไขการพัฒนาปรับปรุง อายุมิติ และประกาศใช้หลักสูตร
(๑) การพัฒนาหลักสูตรหรือการปรับปรุงหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง เป็นหน้าที่สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สถาบัน สถานศึกษาและหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษา โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

สถานศึกษาหรือสถาบันต้องร่วมกับภาคประกอบการ องค์กรวิชาชีพ และภาคีเครือข่าย
ที่เกี่ยวข้อง ในการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของการ
จัดการศึกษาร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ

(๒) การอนุมัติหลักสูตรระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้

(ก) หมวดวิชาสมรรถนะแกนกลาง และกลุ่มสมรรถนะวิชาชีพพื้นฐาน ให้เป็นหน้าที่
ของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

(ข) หมวดสมรรถนะวิชาชีพเฉพาะ และหมวดวิชาเลือกเสรี ให้เป็นหน้าที่ของสถานศึกษา
โดยความเห็นชอบของหน่วยงานที่กำกับดูแลด้านหลักสูตร และเสนอต่อคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
เพื่อพิจารณาอนุมัติ

(๓) หลักสูตรที่พัฒนาโดยสถานศึกษาที่ไม่อยู่ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
ให้เป็นหน้าที่ของสถานศึกษานั้น โดยความเห็นชอบของหน่วยงานต้นสังกัดและเสนอต่อคณะกรรมการ
การอาชีวศึกษาเพื่อพิจารณารับรอง

(๔) วิทยาลัยในสังกัดสถาบัน สามารถพัฒนาหรือปรับปรุงรายวิชาเพิ่มเติมได้ โดยผ่านความเห็นชอบ
ของสภาสถาบัน

สถานศึกษาสามารถพัฒนาหรือปรับปรุงรายวิชาเพิ่มเติมได้ตามเงื่อนไขที่กำหนดโดยต้อง
รายงานให้สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาทราบ

(๕) การประกาศใช้หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ให้ทำเป็นประกาศสำนักงาน
คณะกรรมการการอาชีวศึกษา

(๖) ให้สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาขึ้นทะเบียนหลักสูตรระดับประกาศนียบัตร
วิชาชีพชั้นสูงที่ได้รับการออกแบบและประกาศใช้ง และให้สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
สถาบันและสถานศึกษาเผยแพร่หลักสูตรดังกล่าว ให้ประชาชนทราบ

(๗) การเปิดสอบ สถานศึกษาสามารถจัดการเรียนรู้ได้ภายหลังจากได้รับการออกแบบให้เปิดสอบ
จากสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

(๘) ให้สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สถาบัน สถานศึกษาและหน่วยงานที่เรียกชื่อ
อย่างอื่นของรัฐและเอกชนที่จัดการศึกษาอาชีวศึกษา จัดให้มีการประเมินและรายงานผลการดำเนินการ
หลักสูตร เพื่อนำไปสู่การพัฒนาหลักสูตรหรือปรับปรุงหลักสูตรที่อยู่ในความรับผิดชอบหรือตามความจำเป็น
อย่างต่อเนื่อง หรืออย่างน้อยทุก ๕ ปี สำหรับหลักสูตรที่เปิดสอนอยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ
ต้องปรับปรุงหลักสูตรให้สอดคล้องกับประกาศนี้ภายใน ๓ ปี นับแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ

ข้อ ๑๙ การจัดการศึกษาและการประเมินผลการเรียนตามหลักสูตร ให้เป็นไปตามระเบียบ
กระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการจัดการศึกษาและการประเมินผลการเรียนตามหลักสูตรประกาศนียบัตร
วิชาชีพชั้นสูง

ข้อ ๒๐ ระเบียบและประกาศที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาตามข้อ ๑๙ ให้จัดทำเป็น
ระเบียบและประกาศสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ
การอาชีวศึกษา

ประกาศ ณ วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๗

รอยล จิตรดอน
ประธานกรรมการการอาชีวศึกษา