เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๓๑

# ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลต้าผามอก เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลต้าผามอก วาด้วย การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติติสภาตำบลดะองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลต้าผามอก โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลต้าผามอกและนายอำเภอลง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลต้าผามอก เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลต้าผามอก ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” หมายความว่า ผมมีสิทธิเป็นเจ้าของสัตว์น้ำนมถึงผู้ครอบครองสัตว์น้ำนมด้วย
"ราชการสองถุงถุง” หากพบว่า คนใดคนหนึ่งทำลาย ส่งเสริมให้มีการเกิด

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๖ มีนาคม ๒๕๖๗

หัวข้อสำคัญ

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น ดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท โดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลต้าผามอก เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลต้าผามอก ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เป็นต้นเป็นเขตห้ามเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์ทุกชนิดทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๒) สถานที่ราชการหรือหน่วยงานราชการในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลมวก เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้นเป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ทุกชนิด ทุกประเภทโดยเด็ดขาด

(๑.๓) ริมทางสาธารณะทุกสายเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกชิดทุกประเภท โดยเด็ดขาด

(๑.๔) บริเวณที่สาธารณะ เช่น ถนนสาธารณะ สะพานเป็นเขตห้ามเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์ทุกชนิดทุกประเภทโดยเด็ดขาด ยกเว้นที่รถรางว่างเปล่า

(๒) ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลมวกเป็นเขตห้ามเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๑๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างจากชุมชน ในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑๐๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างจากชุมชน ไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร

(๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ หากกว่า ๕๐๐ - ๑,๐�۰ บาท ก็จะมีระยะห่าง จากชุมชนไม่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร

(٢.4) การเลี้ยงสัตว์มากกว่า ๆ,000 บาทขึ้นไป จะมีระยะห่างจากชุมชน

(๓) ให้พื้นที่ในเขตกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลต้าผามอก เป็นเขตที่การเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) เจ้าของสัตว์จะต้องจัดให้มีการป้องกันและควบคุมไม่ให้เกิดมลพิษ อันเกิดจาก
การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ทำให้มีผลกระทบ หรืออาจมีผลกระทบท่อสุขภาพอนามัยของสาธารณะชน
และสิ่งแวดล้อม

(๓.๒) เจ้าของสัตว์จะต้องจัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง แข็งแรง ตามความเหมาะสม
แก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศ
ที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๓.๓) เจ้าของสัตว์ต้องรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหุม จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๔) ในกรณีสัตว์ที่เลี้ยงตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์
ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีไม่ก่อเหตุรำคาญ
จากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๓.๕) เจ้าของสัตว์ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๓.๖) เจ้าของสัตว์ต้องเลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรง
ที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๓.๗) เจ้าของสัตว์ต้องไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๓.๘) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนเองให้อยู่ในกรอบหรือเหตรำคาญผู้อื่น

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

ห้าม ๓๔

๖ มีนาคม ๒๕๖๗
โดยเร็ว โดยเจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข พนักงานเจ้าหน้าที่
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นอย่างเคร่งครัด

(๓.๑) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลต้านามอก

ข้อ ๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์อื่นหรือต้องเสีย
ค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขาย
หรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

กรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 6 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ 7 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมากเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้