ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม และนายอำเภอจะเหลียวจึงตราข้อบัญญัติตามไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๓

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองคำการบริหารส่วนตำบลบ้านตูม นับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศไว้โดยเปิดเผย ในที่ทำงานของกองคำการบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ข้อบัญญัตนี้มีให้ใช้บังคับแก่
(๑) การเลี้ยงและปล่อยสัตว์ของทางราชการ
(๒) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตนี้
“การเลี้ยงสัตว์” มาทำความหว้า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” มาทำความหว้า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม รวมทั้งการแสดงอาการครอบครัวของสัตว์
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มาทำความหว้า โคก สัตว์ กรง สัตว์ กับ สักๆ ส้มๆ กันอยู่

"เจ้าของสัตว์" หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

"สัตว์ควบคุมพิเศษ" หมายความว่า

๑. สุนัขสายพันธุ์ที่ดูร้าย เช่น โรตไวเลอร์ (Rottweiler) พิตบูลเทอเรียร์ (Pit Bull Terrier)
บูลเทอเรีย (BullTerier) บางแก้ว โดเบอร์แมน ฟิลา อัลเซเชียน (เยอรมันเชฟเฟไรด์) มาสทิสต์ เซาเซา
อลากัน มารามิวท์ หรือสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันกับที่กล่าวมาทั้งหมด หรือลูกผสมสายพันธุ์ดังกล่าว

๒. สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน โดยมีหลักฐานการแจ้งความ
ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

๓. สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์โดยปราศจากการยั่วยุ

๔. สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

"การขึ้นทะเบียน" หมายความว่า การนำเสนอเอกสารเกี่ยวกับสุนัขหรือแมว
ที่จดทะเบียนไว้แล้วแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปพรรณสัณฐาน

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล" หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกกมีกลิ่นเหม็น

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

"พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายความว่า พนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

"เจ้าพนักงานสารรณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารรณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารรณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 5 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ ๗ ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ ลา สุกร สุนัข แมว ไก่ ห่าน และนกในเขตพื้นที่ถนนสาธารณะทุกสายซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม รับผิดชอบดูแล

การเลี้ยงหรือปล่อยตามวรรคหนึ่งนั้น คือกรณีกระทำการเป็นประจำเป็นอาชีพ หรือไม่สนใจ ควบคุมดูแลสัตว์จนเข้าใจได้ว่ามีการใช้พื้นที่ถนนสาธารณะเป็นที่เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๘ ให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูมเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) แพะ
(๖) แกะ
(๗) ล่อ
(๘) ลา
(๙) สุกร
(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) ไก่
(๑๓) ห่าน
(๑๔) นก
(๑๕) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภท และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลบ้านตูม

ข้อ ๙ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงการปล่อยสัตว์ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุม
ตามข้อ ๗ โดยมีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

ข้อ ๑๐ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีโครงสร้างตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
และมีขนาดเพียงพอสำหรับดำเนินชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะทำการจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคลดลดเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๕) ให้เลี้ยงสัตวล้อมรอบในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตวล่องออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึง สัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระวังระวังโดยสงเคราะห์ได้อย่างชัดเจน
(๖) ไม่นำ สัตลวงออกมาก่อนสถานที่เลี้ยง สัตว์ของคน เฉพาะเวลาในการเคลื่อนย้าย สัตว์
และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนเมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุร้ายคำญต่อผู้อื่นไม่ก่อให้เกิด

## มลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
(๘) ปฏิบัติตามข้อบัญญัติของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

ข้อ ๑๑ กรณีการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งดำเนินการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๑๐ อย่างเคร่งครัด
เพื่อการดูแลหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้สัตว์เลี้ยง และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคหรือเหตุร้ายคำญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำ
โสโครกไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือนร้อนแก่ผู้ใช้น้ำแหล่งสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกำจัดหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิด
กลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาดลาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะฉันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน เมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และห้องเก็บวัสดุอุปกรณ์เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๒ หลังจากที่ขออนุญาตนี้มีบังคับใช้ผู้ประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๘ ต้องได้รับความยินยอม
จากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตาจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตาตามวรรคหนึ่งนี้ต้องปรากฏชื่อเท็จริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตวนั้นมีบริเวณโปร่งอากาศถ่ายเทสะดวก มีดินไม่มีไร่นะพร้อมสามารถวางโครงสร้างสำหรับการเลี้ยงสัตว์และห้องเก็บวัสดุด้านบนอาคารชุด มีแสงแดดมากพอประมาณ มีระบบไฟฟ้าแรงดันคงทน และมีโทรศัพท์หากฉุกเฉิน โดยหัวใจของการอนุญาตนี้คือการกำหนดขนาดของแปลงพืชกรรมและขนาดของห้องเก็บวัสดุด้านบนอาคารชุด เพื่อรับรองความปลอดภัยและความสะอาด

(๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๑ กิโลเมตร

(๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า

๒ กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ และเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นควรเรียกเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์ แยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ โดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๔ หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดู
ความในวรรคนี้ไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๑๕ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนให้ก่อเหตุร้ายคาญแก่ผู้อื่นข้อ ๑٩ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่ พนักงานสาธารณสุขพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ เชิงอยู่ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดูม หรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือการปล่อยสัตว์โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือนำผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการ
ตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่
โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้น และเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้วทางองค์การบริหาร
ส่วนตำบลบ้านตูมจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูมจะพิจารณาไล่เบี้ย
ความผิดตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๗ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๖ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้
เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้ที่ทำการ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม หรือที่เปิดเผย เมื่อผ่านกำหนดสามสิบวันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัว
เป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

ข้อ ๑๘ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขาย หรือขายทอดตลาดฉ้นตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
สามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินฉ้นไว้แทนตัวสัตว์ ซึ่งเงินแทนตัวสัตวนี้เมื่อผ่านกำหนดประกาศ
ตามข้อ ๑๗ แล้วให้ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

กรณีสัตว์ฉันตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็น
อันตรายแก่สัตว์ด้วงอื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบ และให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายได้

ในกรณีมีได้ขายหรือขายทอดตลาด สัตว์ และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดตามข้อ ๑๙
หรือได้รับอนุญาตกจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้รับสัตว์คืนฉ้นเจ้าของสัตว์ด้วงเสียค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู สัตน้ำใจจนหมดจำนวนที่ได้จ่ายจริง และเสียค่าปรับให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดูมตามราคา ดังต่อไปนี้
(๑) ช้าง เชื้อละ ๑,๐๐๐ บาท

(๒) ม้า โค กระบือ
ตัวละ ๕๐๐ บาท
(๓) สุกร แพะ แกะ สุนัข
ตัวละ ๒๐๐ บาท
(๔) สัตว์อื่น ๆ
ตัวละ ๑๐๐ บาท

ข้อ ๑๙ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๓ โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๕) การนำเข้าสัตว์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์จะทำตามคำแนะนำของกรมปศุสัตวกรรม และสามารถขอรับใบอนุญาตจากกรมปศุสัตวกรรมได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามกฎหมาย เพื่อให้การเคลื่อนย้ายของสัตว์เป็นไปตามกฎกระทรวง และมาตรฐานที่กำหนดไว้

สำเนาของใบอนุญาตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแสดงให้เจ้าของสัตว์ทราบ และให้เจ้าของสัตว์แจ้งการเคลื่อนย้ายภายในเวลาที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตนี้

(๖) การขายสัตว์
หากมีการขายสัตว์ในตลาดท้องถิ่น จะต้องมีการลงทะเบียนการขายสัตว์ก่อนทำการขาย ในกรณีที่มีการขายสัตว์ระหว่างภาค เช่น การขายสัตว์ออกจากฟาร์มใหญ่ๆ เป็นต้น จะต้องมีการลงทะเบียนการขายสัตว์ก่อนทำการขายในตลาดท้องถิ่น และมอบใบที่ระบุชื่อและหมายเลขประจำตัวประชาชนของเกษตรกรผู้ขายให้กับผู้ซื้อ เพื่อใช้ในการตรวจสอบ

(๗) การเลี้ยงและการผสมเทียม
- การเลี้ยงและการผสมเทียมเป็นเหมือนกับการเลี้ยงและการผสมเทียมในประเทศไทย โดยที่จะไม่มีการใส่ยาฆ่าแมลงและสารเคมีใดๆ ในอาหารสัตว์ เพื่อป้องกันโรคและโรคภัยไข้เจ็บ
- การเลี้ยงและการผสมเทียมควรจะดำเนินการอย่างเหมาะสมกับสภาพอากาศและความจำเป็นของการเลี้ยงและการผสมเทียมในประเทศไทย โดยที่จะคำนึงถึงการทำลายเชื้อโรคและโรคภัยไข้เจ็บอย่างเหมาะสม ก่อนทำการเลี้ยงและการผสมเทียม

โดยไม่ต้องใช้ราคาให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ พนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๒๒ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ข้อหนึ่งข้อใดต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติ
สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๒๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ
และให้มีอำนาจออกระเบียบช่องบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

วิเชียร อุดธนุญ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม

อัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์
ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูม
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

| ลำดับที่ | ประเภท | ค่าธรรมเนียม (บาท/ปี) |
| --- | --- | --- |
| ๑ | ค่าธรรมเนียมการปรับ | - |
| - | (๑) ช้าง | ค่าปรับเชือกละไม่เกิน | ๑,๐๐๐ |
| - | (๒) ม้า โค กระบือ สุกร | ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๕๐๐ |
| - | (๓) เพาะ แกะ ล่อ ลา สุนัข | ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๒๐๐ |
| - | (๔) สัตว์อื่น ๆ | ค่าปรับตัวละไม่เกิน | ๑๐๐ |

**-**

(ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์)

(ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท)

ตามจำนวนที่จ่ายจริง