# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม โดยความเห็นชอบของ
สภาองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมและนายอำเภอเมืองกำแพงเพชร จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๔"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ 4 บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 5 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า ผู้การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครัวของสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า โคกสัสหวกร สักกะห้องช้าง สักกะห้องหล่อน

"สัตว์ควบคุมพิเศษ" หมายความว่า

(๑) สุนัขสายพันธุ์ที่ดุร้าย เช่น โร็ตไวเลอร์ (Rottweiler) อเมริกันพิตบูล เทอร์เรีย (American Pit Bull Terrier) เยอรมันเชฟเพิร์ด (German Shepherd) บ็อกเซอร์ (Boxer) ไซบีเรียน ฮัสกี้ (Siberian husky) อาลาสกา มาลายูเว (Alaskan Malamute) โดเบอร์แมน พินเซอร์ (Doberman Pinschers) เซา เชา (Chow chow) บางแก้ว หรือสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันกับที่กล่าวมาทั้งหมด หรือลูกผสม สายพันธุ์ดังกล่าว

(๒) สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคนโดยมีหลักฐานแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

(๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ล่าทำร้ายคนหรือสัตว์โดยปราศจากการยั่วยุ

(๔) สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

"การชั่นทะเบียน” หมายความว่า การนำเสนอเอกสารเกี่ยวกับสุนัขหรือแมวที่จดทะเบียนไว้แล้วแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปพรรณสัณฐาน

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

“เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 5 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำนาจของทางราชการส่วนท้องถิ่นดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทโดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) พื้นที่ถนนสาธารณะเป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้าโค กะรเป๋อ แพะ แกะ ล่อ ลา สุกร สุนัข แมว กไก่ ห่าน และนก อย่างเด็ดขาด

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่อยู่อาศัยบ้านเรือน เป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์ปลอดภัยประเภทสุนัข
แมว เกินจำนวน ๔ ตัว

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) พื้นที่เกษตรกรรมเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเปิด ไก่ สุกร
โค กระบือ ฯลฯ ต้องมีมาตรการควบคุม กลิ่น เสียง น้ำเสีย

ข้อ ๗ ให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) เพาะ
(๖) แกะ
(๗) ล่อ
(๘) ลา
(๙) สุกร
(๑๐) สุนัข
(๑๑) แมว
(๑๒) ไก่
(๑๓) ห่าน
(๑๔) นก

(๑๕) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภท และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๔๙

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๔

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม
อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลมี
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม โดยความเห็นชอบของ
สภาองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมและนายอำเภอเมืองกำแพงเพชร จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้
### (1) ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. 2564"
### (2) ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม ตั้งแต่วันถัดจาก
#### มีนาคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป
### (3) หากมีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีคนช้างแรงงานความเหมาะสมเกณฑ์ประเภทและชนิดของสัตว์
#### โดยมีขนาดเพียงพอสำหรับดำเนินการตามข้อบัญญัติตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามคำกำหนดของกฎหมายนี้ และคำกำหนดของสภาองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นให้มีมาตรฐานให้ถูกกฎลักษณะ
#### (1) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บเสื้อปฎิกูลให้ถูกกฎลักษณะเป็นประจำ
##### และไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
###### (2) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะทำการนำจัดทำซากสัตว์ และมูลสัตว์ให้ถูกกฎลักษณะ เพื่อนำหัวของสัตว์ที่ตายลงมาทำลายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเองโดยเร็วกที่จะไม่ก่อให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บหรือโรคระบาดในพื้นที่ และไม่เป็นเหตุให้เกิดอาการป่วยเป็นของแหล่งน้ำ
####### (3) หากมีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
######## (4) หากพบสัตว์ป่วยภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเองไม่สามารถให้ได้รับการรักษาอย่างรวดเร็วดังนี้
######## (5) หากพบสัตว์ป่วยภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเองไม่สามารถให้ได้รับการรักษาอย่างรวดเร็วดังนี้

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๗ ง

# หน้า ๕๐
## ราชกิจจานุเบกษา

๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
ข้อ ๑๐ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๙ อย่างเคร่งครัด
เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพ และสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำแหล่งสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิด
กลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(٩) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๑ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๗ ต้องได้รับ
ความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้นต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง
อากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให่ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนารสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาลหรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ
และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าว และแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ
ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตรว้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(+)’สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ‘ค้งแต่ “- “00 "0"0"0"0"0"
ไม่น้อยกว่า - เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร
(๔) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๑๒ ในกรณีมีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์ แยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๓ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องถิ่นใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

ความในวรรคนี้ไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๑๔ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน มิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะซึ่งอยู่ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม หรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวันหรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๕๒

# ในระหว่างการจับสัตว์หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บหากเป็นเหตุ
## ที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว องค์การบริหาร ส่วนตำบลทรงธรรมจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าว
บุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิด
ตามข้อเท็จจริง

ข้อ ๑๖ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศ
แจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมหรือที่เปิดเผย เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันแล้ว
ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

ข้อ ๑๗ กรณีที่กักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด
สามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินช่วยเหลือน้ำตาลช้างเงินเหล่านี้เมื่อพ้นกำหนดประกาศ
ตามข้อ ๑๖ แล้วให้ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม

กรณีสัตว์ฉุดตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็น อันตรายแก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายได้

ในกรณีมีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนด ตามข้อ ๑๖ หรือได้อนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้รับคืนสัตว์ฉุดฉูด เจ้าของสัตว์ดังเสียค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง และเสียค่าปรับให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมตามอัตรา ดังต่อไปนี้
<table>
<tr>
<td>(๑) สุกร</td>
<td>เชื้อฉลาม</td>
<td>๑,๐๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(๒)</td>
<td></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>ม้าโคกระบือ</td>
<td colspan="2">ด้วละ ๕๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(๓)</td>
<td rowspan="2"></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>แพะแกะ สุนัข</td>
<td>ด้วละ ๒๐๐ บาท</td>
</tr><tr>
<td>(4)</td>
<td></td>
<td></td>
</tr><tr>
<td>สัตว์อื่น ๆ</td>
<td colspan="2">ด้วละ ๑,๐๐ บาท</td>
</tr>
</table>

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๗ ง

# หน้า ๕๓
## ราชกิจจานุเบกษา

๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
ข้อ ๑๘ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม กฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือข้อบัญญัตนี้ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีกำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า
จะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันที
เป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้
ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทำฟันที่

ข้อ ๑๙ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชน หรือทางสาธารณะก่อนให้เกิดเหตุเดือดร้อน
ราคากฎหมายผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์ หรือนำผู้ครอบครอง
สถานที่เลี้ยงสัตว์ระวางเหตุราคาณภายนในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใด
เพื่อระงับเหตุราคาณภายนี้ หรือสมควรกำหนดวิธีการ เพื่อป้องกันมิให้มีเหตุราคาณเกิดขึ้นอีกในอนาคต
ให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ 20 เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริงหรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ
หรือให้ง่ายเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการ เพื่อตรวจสอบหรือควบคุม

(๓) ยืดหัวอาญาด ส่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อ สุขภาพของประชาชน เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดี หรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(4) เก็บหรือนำสินค้าหรือส่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกกฎหมายลักษณะหากรายละเอียดโดยไม่ต้องใช้วางคา

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๗ ง

หน้า ๕๔

ราชกิจจานุเบกษา

๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ พนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๒๑ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ข้อใดข้อหนึ่ง ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๒๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรมเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๔

นิตพิฐพนธ์ คูรัตนศิริ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทรงธรรม