# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุนัขและแมว
### พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงสุนัขและแมว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง โดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง
และนายอำเภอหนองฉาง จึงได้ตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงสุนัขและแมว พ.ศ. ๒๕๖๒"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองคำการบริหารส่วนตำบลหนองยาง ตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยางแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ ในกรณีที่มีข้อบัญญัติอื่นที่ชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
"สัตว์” นายถึง สุนัขและแมว
“การเลี้ยงสัตว์” นายถึง การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์” นายถึง การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
รวมทั้งการแสดงอาการครอบครัวของสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์” นายถึง โคกสัสเวกร สัสเวกร ส่งเสริมห้ามร้องอาหาธรสนอนเสียง

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายถึง สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรร่วมกันได้

"สิ่งปฏิกูล” หมายถึง อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกมีกลิ่นเหม็น

“สัตว์ควบคุมพิเศษ” หมายถึง

(๑) สุนัขสายพันธุ์ที่ดุร้าย เช่น โร็ตไวเลอร์ (Rottweiller) พิตบูลเทอเรีย
(Pitbull terrier) บลูเทอเรีย (Bullterrier) บางแก้ว โดเบอแมน ฟิลา อัลเซเชียน (เยอรมันเชฟเฟอร์ด)
มาสทิสต์ เซาเซ่า อลากัน มารามิวส์ หรือสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันกับที่กล่าวมาทั้งหมด หรือลูกผสม
สายพันธุ์ดังกล่าว

(๒) สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคนโดยมีหลักฐานการแจ้งความ
ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

(๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์โดยปราศจากการยั่วยุ

"การขึ้นทะเบียน" หมายถึง การนำเอกสารเกี่ยวกับสุนัขหรือแมวที่จดทะเบียนไว้แล้ว
แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปร่างสัตว์มาตรฐาน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง

"พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายถึง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้ง จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยางรักษาการตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง ประกาศ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบลหนองยางเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขบางชนิดโดยเด็ดขาด

(๑.๑) ในพื้นที่สาธารณะ เช่น บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย สนามกีฬา
สนามเด็กเล่น วัด ศาลาประจำหมู่บ้าน ฯลฯ

(๑.๒) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล โรงเรียน ฯลฯ

(๒) ผู้ใดนำสัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงหรือในเขตกำหนดเป็นเขตการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์ต้องปฏิบัติตามนี้

(๒.๑) ควบคุมด้วยอุปกรณ์ที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมิให้สัตว์ทำรายผู้อื่น
หรือทำความเสียหายแก่สิ่งของสาธารณะหรือของผู้อื่นได้อย่างทันท่วงที

(๒.๒) กรณีที่เป็นสัตว์ควบคุมพิเศษต้องสวมใส่อุปกรณ์ครอบปากและสายลากจูงที่แข็งแรง
และจับสายลากจูงห่างจากสัตว์ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร

(๒.๓) ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนในที่
หรือทางสาธารณะ
# หมวด ๒ การจดทะเบียนสัตว์

ข้อ ๗ ในการจดทะเบียนสัตว์ให้เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ที่ครอบครองสัตว์เป็นระยะเวลา
ไม่น้อยกว่า ๖๐ วันขึ้นไป ยื่นคำขอใบรับรองการจดทะเบียนและชื่นทะเบียนสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง หรือสถานที่ใดตามที่เจ้าพนักงานห้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๘ แบบคำร้องและวิธีการขึ้นทะเบียนและแมวดะเบียนสุนัขและแมวรายครัวเรือน
และบัตรประจำตัวสัตว์ให้เป็นไปตามองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยางกำหนด

ข้อ ๙ ในกรณีที่สัตว์ตายหรือได้พบสัตว์ที่ตายแล้ว เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์มีหน้าที่
ต้องแจ้งการตายหรือพบสัตว์ที่ตายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบที่เจ้าพนักงานห้องถิ่นกำหนดภายใน ๓๐ วัน
นับแต่วันที่สัตว์ตายหรือพบสัตว์ที่ตาย เพื่อปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ดังกล่าว

กรณีที่สัตว์พ้นไปจากการครอบครองของเจ้าของสัตว์ เช่น หากยกสัตว์ให้บุคคลอื่น เป็นต้น

# หมวด ๓
## การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๑๐ ใน การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องปฏิบัติตาม
(๑) ต้องนำสัตว์ที่มีอายุระหว่าง ๒ - ๔ เดือน ไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า
เป็นครั้งแรกและต้องนำสัตว์ไปฉีดวัคซีนครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า

(๒) จัดสถานที่เลี้ยงตามความสามารถของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและการกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่สัตว์ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอกได้
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน

(๓) ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เปื้อนที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็น หรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย

(๕) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์
ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่วคราวต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ

(๖) จัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคนะสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๗) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุดรายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือลูกกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงหัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังไว้อย่างชัดเจน

(๘) ปฏิบัติตามการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ ๑๑ ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ดูแลจัดทำปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนเองในที่หรือทางสาธารณะ
ข้อ ๑๒ เมื่อมีกรณีสงสารหรือพบว่า สัตว์ที่ตนเองเสียหายเนื่องจากโรค เช่น อารยาธราษฎร์
เวียเพ้นผ่าน กัดลวกฟันขาหรือเซ็งซึม จากข้างในที่เมืองปากอาลินห้อยแดงคำ นายไทยเหล็ก
เดินโซเชียล เรียนคณะสถาปปะรดเย่าของสำนักงานใหญ่หัวใจหลัก

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๒๗

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่งกัดหรือทำรายบุคคลใดให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครองสัตว์
จับสัตว์นั้นกักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งอาการสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดหรืออำเภอทราบ

เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง ตายหรือสงสัยจะเป็นโรค เจ้าของสัตว์ต้องแจ้ง
tเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดหรืออำเภอ
เพื่อตรวจหาโรคนี้

ข้อ ๑๓ บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจำหรือเป็นครั้งคราว มีหน้าที่สังเกตอาการสัตว์
หากปรากฏกรณีสงสัยว่าสัตวดังกล่าว มีอาการตามข้อ ๑๒ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องแจ้ง
dtเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๑๔ เมื่อสัตว์ตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็น
แหล่งเพาะเชื้อโรค หรือพาหะนำโรคโดยวิธีที่ไม่ก่อให้เกิดเหตรำคาญ และไม่เกิดการปนเปื้อนในแหล่งน้ำ

ข้อ ๑๕ เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกหรือไม่กระทำการใด ๆ อันเป็นการขัดขวาง
การปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ และห้ามมิให้บุคคลใด
ขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นมีหน้าที่ให้ข้อมูลสัตว์
ที่สงสัยว่าจะเป็นโรคนี้

ข้อ ๑๖ เมื่อมีประกาศเขตรบาดโรคนี้หรือประกาศเขตโรคนี้ช่วยวราวก็หามมิให้ผู้ใด
เคลื่อนย้ายสัตว์หรือซากสัตว์ภายใน - ออก ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง เวลแต่
ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดหรือนำกงานปศุสิตัวอำเภอ
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าน้ำนาที
# หมวด 4
## ·อาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้มีปฏิบัฒนาที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง

หน้า ๒๘
ราชกิจจานุเบกษา

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗

# หมวด ๕
## การควบคุมการเลี้ยงสุนัขและแมว
### พ.ศ. ๒๕๖๒

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุนัขและแมว" พ.ศ. ๒๕๖๒

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง ตั้งแต่วันที่ได้มีคำสั่งประกาศไว้

ข้อ ๓ ในกรณีที่มีข้อบัญญัติอื่นที่ขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์" หมายถึง สุนัขและแมว
"การเลี้ยงสัตว์" หมายถึง การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์" หมายถึง การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายถึง คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น ๆ
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
“เจ้าของสัตว์” หมายถึง เจ้าของหรือผู้ครอบครองสัตว์ แต่ไม่รวมถึงผู้ให้อาหารสัตว์
เป็นประจำ

(นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง)
ประภาศ ธน วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2562
วรชาติ สิลา