เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๔๙

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลท่านา โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลท่านาและนายอำเภอกะปง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศไว้โดยเปิดเผย ในที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลท่านาแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติตามประกาศ เรียนสำเนียงในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา
“พนักงานเจ้าหน้าที่” มายความว่า "ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานสารสนเทศ” มายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก

"สัตว์" หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กรรมวิธีหรือวิธีการที่จะดูแลให้สัตว์นั้นเจริญเติบโต
และมีชีวิตอยู่ได้เพื่อไว้ขายหรือการค้าหรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นงานอดิเรก การมีสัตว์ไว้
ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพ

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์" หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะและหมายเลขรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลท่านา เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) สุกร
(๖) แพะ
(๗) แกะ
(๘) ไก่ เป็ด ห่าน นก หรือสัตว์ปีกทุกชนิด
(๙) จะเข้ กู หรือสัตว์เลี้ยงคลานทุกชนิด

(๑๐) สัตว์อื่น ๆ ที่มีลักษณะดุร้าย มีพิษ หรืออาจเป็นพาหะนำโรคจนเป็นอันตราย
ต่อประชาชน

(๑๑) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
(๑๒) สัตว์อื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดจำนวน ประเภท ชนิด หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะ
ในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่านา

ข้อ 5 ห้ามทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๕ ในที่หรือทางสาธารณะ
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่านาโดยเด็ดขาด

การเลี้ยงหรือปล่อยตามวรรคหนึ่งนั้น คือกรณีกระทำการเป็นประจำเป็นอาชีพ หรือไม่สนใจ
ควบคุมดูแลสัตว์จนเข้าใจได้ว่ามีการใช้พื้นที่ถนนสาธารณะเป็นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๗ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้วเจ้าของสัตว์ที่มีสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง เชิงแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อย
ให้เป็นที่สะสมหมักหมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
ที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุดรายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยเฉพาะเนือง

(b) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมาสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์
และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(«) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่นหรือไม่ก่อให้เกิดมลพิษ
ต่อสิ่งแวดล้อม

(+) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลท่านา

ข้อ ๘ กรณีที่การเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๗ อย่างเคร่งครัดเพื่อการดูแลสภาพ
หรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(+) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม

(«) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือนร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะต้องจัดให้มี
ระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง

(๓) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะฉันดีเสมอ

(«) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคนอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๕) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๙ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๘ ต้องได้รับ
ความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อบัญญัติ
องค์การบริหารส่วนตำบลท่านา เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ โดยเสียค่าธรรมเนียม
ใบอนุญาตกูก่อน ครบถ้วน

การอนุญาตกฎหมายกำหนดใจจริงๆสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นมีบริเวณที่โปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก มีหัวไม่มีห่วงเอาพอสมควร ดังอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน คนสนเทศโบราณสถาน

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๕๓

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ
และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ
ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่
ไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร

(๒) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์กว่า ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์กว่า ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร

(4) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์กว่า ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า 2 กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาทดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้ อย่างละ 1 ชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(2) สำเนาทะเบียนบ้าน
(3) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(4) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา
ข้อ 10 ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยก กักกันสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบรวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด
ข้อ 11 เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน มิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

หน้า ๑๕๔

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง ราชกิจจานุเบกษา
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
หรือปล่อยสัตว์โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับการมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่ โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้วทางองค์การบริหาร ส่วนตำบลท่าน่าจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ทั้งสิ้น

ข้อ ๑๓ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๒ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศ แจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้ ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา หรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัว เป็นเจ้าของสัตว์ ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลท่านา เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่นให้คืนสัตว์นั้นแก่เจ้าของสัตว์และได้ชำระอัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๔ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนด สามสิบวันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินฉันไว้แทนด้ว สิตวร

กรณีสัตว์ตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไปหรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย แก่ สัตว์อื่น ๆ หรือมีโอกาสเสียหายได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจทำลายได้

ในกรณีมีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน ภายในกำหนดตามข้อ ๑๓ หรือได้อนุญาตาจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มารับสัตว์คืนฉัน เจ้าของสัสหวัง เครียดเสียค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยง สัสหวังตามที่กำหนดไว้เท้ายข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๕ หากเจ้าของ สัสหวังปฏิบัติตามไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฏกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือน้อยบัญญัตนี้

หน้า ๑๕๕

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง ราชกิจจานุเบกษา
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗

หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์
จะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ
ของประชาชนเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจ
แก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้
ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทำนาฬิกา
depalmela12estos

ข้อ ๑๖ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะก่อนให้เกิดเหตุเดือนรำคาญ
ต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เสียงสัตว์
ระบาดเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระบายเหตุรำคาญนั้น
หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ ๑๗ เพื่อปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสารสนเทศฯ
มีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริงหรือทำการค้นหาเชิงกล่าวหา
เป็นหนังสือหรือให้สำเนาเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารห้องสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ใหม่ว่าอาจสอบถามข้อมูลจริงๆ
หรือเรียกคนชื่อนี้หรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นี้

(๓) ยืดหยุ่ออายัดล้างของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพประชาชน
เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(4) เก็บเครื่องนำเสนินคดีหรือล้างของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกกฎหมายและ/หรืออาจก่อให้เกิด

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๔๐ ง

หน้า ๑๕๖
ราชกิจจานุเบกษา
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗

ข้อ ๑๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่านารักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจ
ออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

นพพล ประกอบแสง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่านา

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลท่านา
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๓
<table>
<tr>
<th rowspan="2">ลำดับที่</th>
<th>ประเภท</th>
<th>ค่าธรรมเนียมต่อปี บาท</th>
</tr>
<tr>
<td>ค่าธรรมเนียมค่าปรับ</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>๑</td>
<td>ช้าง</td>
<td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td>๑,๐๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๒</td>
<td>สัตว์ที่มีลักษณะดุร้าย หรือมีพิษ</td>
<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๑,๐๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๓</td>
<td>ม้า โค กระบือ สุกร</td>
<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๔</td>
<td>แพะ แกะ</td>
<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๒๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">๕.</td>
<td rowspan="2">สัตว์อื่น ๆ ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิด หรือแต่ละประเภท</td>
<td rowspan="2">ค่าปรับตัวละไม่เกิน ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"></td>
<td></td>
</tr>
The above essential services shall be provided by the local administrative organization and shall not be transferred to another department or authority.
The cost of providing these services shall be included in the total budget of the local administrative organization.