เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๘ มกราคม ๒๕๖๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้
และนายอำเภอแม่สาย จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ เรื่อง ควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กอกสัตว์กรงสัตว์ที่ขังสัตว์หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” หมายความว่า ผู้มีสิทธิเป็นเจ้าของสัตว์นั้นรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์นั้นด้วย
"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้
"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้
"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๘ มกราคม ๒๕๖๗
"พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายถึง ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้ง จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

“สัตวแพทย์” หมายความว่า สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น

"วัคซีน” หมายความว่า วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าสำหรับสัตว์

"เครื่องหมายประจำตัวสัตว์” หมายความว่า ป้ายแสดงว่าสัตว์นั้นได้รับการฉีดวัคซีน

"อาการของโรคพิษสุนัขบ้า" หมายความว่า ในกรณีของสนุนมีอาการดุร้าย วิ่งเฟ่นผ่าน กัดสิ่งกัดขาว ชอบชูกในที่มืด ปากอ้ำ ลิ้นห้อย นำลายไหล ตัวแข็ง ขาหลังอ่อนเพลีย เดินโซเซ หรือสัตว์อื่นที่กำหนดมีอาการดังกล่าว

"สิ่งปฏิกูล" หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกกมีกลิ่นเหม็น

"สัตว์ควบคุมพิเศษ” หมายถึง

๑. สุนัขสายพันธุ์ที่ดุร้าย เช่น ไร้อิตไวเลอร์ พิตบูลเทอเรีย บูลเทอร์เรีย บางแก้ว โดเบอร์แมน ฟิลา อัลเซเชียน มาสทิสต์ เซาเซา อลาสกาณ มารามิวท์ หรือสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันกับที่กล่าวมาทั้งหมดหรือลูกผสมสายพันธุดังกล่าว

๒. สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน โดยมีหลักฐานการแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ

๓. สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์โดยปราศจากการยั่วยุ

๔. สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบลห้วยใคร เป็นเขตคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) สุกรโคกระบือ ม้า
(๔) เพาะแกะ
(๕) สัตว์ที่มีพิษและสัตวดุร้ายต่าง ๆ

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๘ มกราคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๑๒
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
รวมทั้งค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ โดยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง
หรือเต็มพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร้

ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) ที่สาธารณประโยชน์ประจำหมู่บ้านและตำบล เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ประเภทม้า โค กระบือ สุกร โดยเด็ดขาด

(๑.๒) วัด สำนักสงฆ์ สถานที่ราชการ เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร้
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล โรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ประเภทม้า โค กระบือ สุกร โดยเด็ดขาด

ข้อบัญญัตนี้มิให้ใช้บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตราย
ต่อสุขภาพ

ข้อ ๕ นอกจากการการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม หากประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ในสถานที่อื่นต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของสถานที่
และต้องควบคุมดูแล กรรณีเป็นสัตวดุดรายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยเฉพาะโดยชัดเจน

(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่น
(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร้

ข้อ 5 ในกรณีเสียหายหรือโรคติดต่อที่เกิดจากการเลี้ยงสัตว์ใด ๆ ทำให้เจ้าของสัตว์มีภาระผูกพันต่อช้าง

(๑) ต้องนำสัตว์ที่มีอายุระหว่าง ๒ - ๔ เดือน ไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า
เป็นครั้งแรกและต้องนำสัตว์ไปฉีดวัคซีนครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน
(๒) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและการกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
ทั้งนี้ ตามประกาศของพนักงานเจ้าหน้าที่

กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพืชเชิงจะต้องเลี้ยงในสถานที่ หรือตรงที่สัตว์ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอกได้
และมีป้ายเตือนให้มัดระวังโดยสารภาพลางเกิดเห็นได้อย่างชัดเจน
(๓) ควบคุมดูแลสัตว์ มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
(๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นหรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย
(๕) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์
ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการช่วยวคราวต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ
(๖) จัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคนี้เกิดจากสัตว์
(๗) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนเอง ไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรุณาเป็นสัตวดูแลร่าจะจัดเลี้ยงในสถานที่หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงดัว สัสวก.
และมีป้ายเตือนให้มัดระวังไว้อย่างชัดเจน
(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ 7 เป็นเจ้าของสัตว์มีหน้าที่จัดทำจัดทำจัดทำจัดทำจัดทำจากกฎหมายในเวลานี้หรือทางสาธารณะ
ข้อ 8 เมื่อมีกรณีสงสารหรือพบว่า สัสวก. มีอาการโรค เช่น อากาศรู้ราชา วงแหวนผ่าน
กัดลึกๆ ก็วางหน้า เรื่องเชื้อนะคะเนียบ เกาะอาบน้ำ อากาศรู้ราชา เห็นโอกาสเช็ด เช็ดแข้ง

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๘ มกราคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๑๔
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง กัดหรือทำร้ายบุคคลใด ให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครองสัตว์
จับสัตว์นั้นกักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งอาการสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอทราบ

ข้อ ๙ บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจำหรือครั้งคราว มีหน้าที่สังเกตอาการสัตว์ หากปรากฏ
กรณีสงสัยว่าสัตวดังกล่าวมีอาการตามข้อ ๘ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๑๐ เมื่อสัตว์ตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้
เป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค เพราะพันธุ์แมลงหรือพาหะนำโรคโดยเฉพาะวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญและไม่ให้เกิดการปนเปื้อน
ในแหล่งน้ำ

ข้อ ๑๑ เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงไว้มีอาการโรคนี้หรือเป็นโรคนี้ สัตว์ จะเป็นโรคภัยหรือทำราย
เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือสัตวแพทย์ของสำนักงาน
ปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอ

ข้อ ๑๒ เจ้าของสัตว์ มีหน้าที่ดูแลโดยความสะดวกหรือไม่กระทำการใดอันเป็นการขัดขวาง
การปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ และห้ามมิให้บุคคลใด
ขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้ ให้เจ้าของสัตว์หรือนายบุคคลอื่นมีหน้าที่ให้ข้อมูลสัตว์
ที่สงสัยว่าจะเป็นโรคนี้

ข้อ ๑๓ เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคนี้หรือประกาศเขตโรคนี้ช่วงเวลา หัวมุมให้ผู้ใด
เคลื่อนย้ายสัตว์หรือซากสัตว์ภายใน และเข้า -ออก ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร่ เวลานี้
ได้รับอนุญาตนี้เป็นหลักฐานจากการของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด/อำเภอ หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๖ ง

หน้า ๒๑๕

ราชกิจจานุเบกษา

๘ มกราคม ๒๕๖๗
ค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขาย
หรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

กรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์
ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๖ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ใน
บทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๑๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร้เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๔
## ประสิทธิ์ พุฒชื่อ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใคร้

# อัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์
## ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้
และนายอำเภอแม่นสาย จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑

ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ เรื่อง ควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓
### ข้อ ๒

ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไคร้ ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓

ในข้อบัญญัตนี้ “การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์ “สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์
หรือสถานที่ในลักษณะอื่น ๆ ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง “เจ้าของสัตว์” หมายความว่า คนใดเป็นเจ้าของ สัตว์นั้นรวมถึงผู้ครอบครอง สัตว์นั้นด้วย
"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไกร่
"
เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไกร่
"
เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้มีปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕