# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ โดยความเห็นชอบ
ของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬและนายอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ ตั้งแต่จาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัติ
หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
ที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครอง และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาภินเนื้อให้สัตว์นั้นเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การสละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอก

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬ

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระ หรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

ข้อ ๕ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) ไก่
(๗) เป็ดไล่ห่วง
(๘) เพาะ
(๙) แกะ
(๑๐) สุกร
(๑๑) กวาง
(๑๒) นกอีแอ่น
(๑๓) สัตว์อื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๖

# ข้อ 6 ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามที่กำหนดในข้อ 5 ในเขตพื้นที่ต่อไปนี้โดยเด็ดขาด

(๑) พื้นที่ตามที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม
และประชากรหนาแน่น

(๒) พื้นที่ตามที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองประกาศเป็นเขตอนุรักษ์ เพื่อส่งเสริม
เอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

การห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ตามที่กำหนดในข้อ 5 ตามวรรคหนึ่ง ให้ยกเว้น (๑) และ (๒)
สามารถเลี้ยงได้แต่ต้องไม่มากเกินสมควร

การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ระบุไว้ในวรรคแรกและที่ได้รับการยกเว้นตามวรรคสอง
ให้กระทำได้ภายใต้ความเห็นชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬแต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอก
ที่เลี้ยงสัตว์

ข้อ 7 การเลี้ยงสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กะรั่ว สุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ สุนัข แมว
นก กวาง นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ 6 นั้น สามารถกระทำได้ แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกจากที่เลี้ยงสัตว์
และต้องปฏิบัติตามเคร่งครัด ดังนี้

(๑) จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร

(๒) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและก่อเหตุรำคาญ

(๓) ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน การเลี้ยงสัตวดังกล่าว
จะต้องอยู่ภายในขอบเขตตามข้อบัญญัตนี้ และตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบล
โดยเคร่งครัด
## ข้อ 8 การเลี้ยงสัตว์ต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์การภายในมาตรการ ดังต่อไปนี้
### (๑) สถานที่ตั้ง
#### (๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตรายความเสียหายให้ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
#### (๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกับเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากหลังคาหรือฝาโถปกคลุมโดยรอบทางนำสาระสนเทศหรือที่ดินระหว่างเจ้าของ และมีพื้นที่สำหรับอากาศจากหลังคาหรือฝาโถปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์น้ำไม่น้อยกว่า 20 เมตร หากด้าน เวลานอกด้านที่มีแนวเขตที่ดินดัดด้านกับผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

(๒) อาคารและส่วนประกอบ

(๒.๑) อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะแก่
การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒.๒) พื้นต้องเป็นพื้นแน่น ไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร พื้นจะต้องเป็น
คอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควร เพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๒.๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควร และมีช่องทางให้แสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๒.๔) คอต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ ไม่ให้มีสัตว์
อยู่กันอย่างแออัด

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(๓) การสุขาภิบาลทั่วไป

(๓.๑) การระบายน้ำ

(๓.๑.๑) ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบอาคารให้มีความลาดเอียง
เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๓.๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำ แหล่งน้ำสาธารณะ
หรือในที่เอกชน

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์

(๓.๒.๑) ต้องเก็บควาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน

(๓.๒.๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้ง่วงกลิ่นเหม็น

(๓.๓.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันฝน
ไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๓.๓.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๓.๔) การรักษาความสะอาด ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓.๕) การกำจัดซากสัตว์ ให้ใช้วิธีเผา หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลงและสัตว์นำโรค และการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น

ข้อ ๙ เมื่อปรากฏว่าผู้ใดปล่อยสัตว์เลี้ยงไปในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจจับและกักสัตว์นั้นไว้ได้โดยจะนำสัตว์ไปกักไว้ในที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้

ข้อ ๑๐ ในระหว่างการจับหรือกักสัตว์ หากเกิดความเสียหายใด ๆ ต่อชีวิต ร่างกาย
ทรัพย์สินของผู้อื่นหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์นั้นก็ตาม องค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬ
ไม่ต้องรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น ตลอดจนค่าเสียหายหรือค่าใช้จ่ายใด ๆ ให้ตกเป็นภาระของเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองสัตว์นั้น

ข้อ ๑๑ เมื่อได้จับสัตว์และนำสัตว์มากักขังไว้ตามข้อ ๙ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศ
ให้เจ้าของสัตว์ทราบ และให้มารับสัตว์ภายในกำหนด ๓๐ วันนับแต่วันจับสัตว์มากักไว้ โดยจะประกาศ
ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬหรือที่เปิดเผย เมื่อผ่านกำหนด ๓๐ วันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัว
เป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลคล่องวาฬทันทีและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจจัดการขายหรือขายทอดตลาดได้ทันที

ข้อ ๑๒ กรณีที่การกักสัตว์อาจเกิดอันตรายแก่สัตว์ฉัน หรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดก่อนกำหนด ๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขาย
เมื่อหักค่าใช้จ่ายในการขายและเลี้ยงดูสัตว์แล้ว ให้เก็บรักษาเงินจำนวนเท่านี้

กรณีที่สัตว์ฉันตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่ควรจำหน่ายด่อไป หรือเป็นโรคติดด่อที่อาจเป็นอันตราย
ประชาชน เมื่อสำรวจแพทย์ได้ตรวจสอบและได้มีความเห็นเป็นหนังสือแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ง

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๖

หัว ๙๔

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนไปจากที่กักสัตว์องค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬ
ภายในกำหนดเวลา เจ้าของสัตว์ต้องเสียค่าปรับและค่าเลี้ยงดูสัตว์ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตนี้
อัตราค่าเลี้ยงดู

ข้อ ๑๔ เจ้าของสัตว์ต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬ
ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง

ข้อ ๑๕ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ในข้อหนึ่งข้อใด มีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท

ข้อ ๑๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัติ

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕bon
เสนะ โตทอง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬ

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมและค่าปรับท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองวาฬ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th>รายการ</th>
<th>อัตราค่าธรรมเนียม/ค่าปรับ (บาท)</th>
</tr>
<tr>
<td>๑</td>
<td>ช้าง ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td>๑,๐๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๒</td>
<td>ม้า โค กระบือ ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๓</td>
<td>สุกร แพะ แกะ สุนัข กวาง ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๓๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๔</td>
<td>สัตว์อื่น ๆ ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๒๐</td>
</tr>
</table>