# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล
และนายอำเภอไทรโยค จึงตราข้อบัญญัติตามไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล นับแต่วันที่ได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ในทำการสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคลแล้วสืบหาวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้
"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครองสัตว์
"เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย
"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
"ที่หรือทางสาธารณะ” มหายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้เส้นธราได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลศรีมงคลเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด

(๑.๑) พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรมเขตประชากรหนาแน่น

(๑.๒) สถานที่ท่องเที่ยว

(๑.๓) สวนสาธารณะ

(๑.๔) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

(๑.๕) สถานที่ราชการหรือหน่วยราชการในเขตกองคำการบริหารส่วนตำบลศรีมงคล เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น

(๑.๖) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณแม่น้ำทุกสาย

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ เกินจำนวนที่กำหนดไว้ ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ 5 (๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้ เกินจำนวน ดังนี้

(๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒) สุกร โค กะบือ แพะ กะ สุนัข ประเภทละไม่เกิน ๕ ตัว
(๓) เป็ด กะหมู กะหล่ำปลา กะเหลราไม่เกิน ๑๐ อัว

(๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ
(๖) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน
(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค
กระบือ สุกร แพะ แกะ สุนัข หรือสัตว์อื่น ๆ ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่นหรือเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

ก. การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๑๕ ตัว
ข. การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๒๐ ตัว
ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก และ ข จำนวนไม่เกิน ๕ ตัว ต้องมีการปฏิบัติตาม

ภายใต้มาตรการ ดังนี้

(๑) สถานที่ตั้ง

(๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง
(๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากบริเวณเลี้ยงสัตว์อื่น ๆ เมตรระหว่างกลางแจ้งประมาณสองเมตร โดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์น้ำไม่น้อยกว่า บาท เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตกันที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

(๒) อารามและส่วนประกอบ

(๒.๑) อารามต้องเป็นอาคารเอกรเทศและมีโครงสร้างแรงมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์ประเภทเหล่านี้ ๆ โดยภายในอารามจะแบ่งออกเป็นหลายฝ่ายตามสภาพภูมิอากาศและการใช้งาน เช่น การแยกกันระหว่างแสงแดดและความชื้น เพื่อป้องกันการเสียหายจากการฝนตก และความร้อน จากการกระจายแสงแดดให้มีความร้อน ในฤดูหนาว และความร้อน ในฤดูร้อน นอกจากนี้ อารามควรมีระบบไฟฟ้าและโทรศัพท์ฉุกเฉิน

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ
(๓) การสุขาภิบาลทั่วไป
(๓.๑) การระบายน้ำ
(๑) รางระบายน้ำ ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร
ให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๒) นำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำ
แหล่งน้ำสาธารณะหรือนำที่เอกชน

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน
ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็น
แหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๑) ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุ
เดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญ
แก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขน
ไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหาย
แก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ
(๓.๓) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกัน
การเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตรำคาญจากกลิ่นเหม็น
ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้ สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคลแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น

หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์
ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคลเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๓
ชลอ ประทีป
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล โดยความเห็นชอบขอ สภาองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล
และนายอำเภอไทรโยค จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑

ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๓"
### ข้อ ๒

ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคล นับแต่วันที่ได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลศรีมงคลแล้วสิบห้าวัน
### ข้อ ๓

บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ อื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้
ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4

ในข้อบัญญัตนี้ “การเลี้ยงสัตว์” มหมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์" มหมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
“เจ้าของสัตว์” มหมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น ๆ