เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๖๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือการปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม
และนายอำเภออาจสามารถ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลหน่อม เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือการปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” หมายความว่า สัตว์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
ที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงรอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสิตวด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” มหายความว่า อองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๖๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๖

# ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมต่อการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น ดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือการปล่อยสัตว์

ข้อ ๕ ห้ามมิให้เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ชนิดหรือประเภทต่อไปนี้ในเขตกองค์การบริหาร ส่วนตำบลหน่อมโดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กูพิษและงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง

(๒) ปลาปรันยา

(๓) ควายคกไฟ

(๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ

(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ

(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ
## ข้อ 5 ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด กะ สุนัข มาว คน ในเขตพื้นที่ต่อไปนี้โดยเด็ดขาด

(๑) พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม

(๒) พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นประเททนรุราษฎร์ เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย (ตามพระราชบัญญัติผังเมืองรวม)
### (๓) ในพื้นที่หรือทางสาธารณะในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม
#### ข้อ 7 การเลี้ยงสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด กะ สุนัข มาว คน นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ 5 นั้น สามารถกระทำได้ แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกนอกที่เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อบัญญัตนี้หรือข้อบัญญัตลือนี้เกี่ยวข้องโดยเคร่งครัด
#### ข้อ 8 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
##### (๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงที่ม่านคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท และชนิดของสัตว์ มีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ และกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นระบายน้ำผู้อื่นบริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคสู่คน ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น
ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนเอง ไม่ปล่อยสัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุดืดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

(๗) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๙ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลหน่วยให้เจ้าพนักงานส่วนท้องถิ่นมีอำนาจประกาศกำหนดเขตพื้นที่การเลี้ยงสัตว์หรือการปล่อยสัตว์
ที่ต้องการควบคุมโดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดที่เลี้ยง

(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์

(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะฉะเชิงเป็นการฝ่าฝืน
ตามข้อบัญญัตนี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อย ๓๐ วัน เมื่อพ้นกำหนดแล้ว
ยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตวรับคืน ให้สัตรับนี้ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลหน่วยว่ามี
แต่ถ้าการกักสัตวล้วอาจทำให้เกิดอันตรายแก่สิตารับสนับสนุนหรือเสียหายใช้จ่ายเกินสมควร
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาด สัตรับฉันตามความประสงค์ของผู้ใดได้เงินสดควรรับคืน

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๖๗ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๙๗

๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๖
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษ
ตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อมเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
## ดาบตำรวจ สมหมาย จำปาทอง
### ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม ปฏิบัติหน้าที่
#### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม