เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๗๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๑๑

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลหัวไทรและนายอำเภอหัวไทร จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติตำบลหัวไทร เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๔๕
บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วก่อนข้อบัญญัตนี้
ซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดของราชการส่วนท้องถิ่น
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

(๑.๑) วัด ศาสนาระบาน หรือสถานที่ประกอบฌาปนกิจหมู่บ้าน

(๑.๒) สถานที่ราชการ

(๑.๓) แหล่งทำน้ำประปาหมู่บ้าน

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) ในชุมชน ห้ามเลี้ยงสุกรเกิน ๕ ตัว ห้ามเลี้ยงวัวควายเกิน ๑๐ ตัว
ห้ามเลี้ยงไก่ เป็ดเกิน ๕๐ ตัว และเจ้าของต้องควบคุมไม่ให้มีเหตุรำคาญกระทบสิ่งแวดล้อม ชุมชน
หรือหลังคาเรือนใกล้เคียง

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) การเลี้ยงสุนัข แมว เจ้าของต้องควบคุมให้อยู่ในบริเวณบ้าน ห้ามปล่อย
ในที่สาธารณะโดยปราศจากการควบคุม

(๓.๒) สำหรับสถานที่ประกอบกิจการเลี้ยงเป็ด ก๋า แพะ แกะ สุกร และสัตว์อื่น
น้อยกว่า ๕๐ ตัว ควรมีระยะทางในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๓.๓) สำหรับสถานที่ประกอบกิจการเลี้ยงเป็ด ก๋า แพะ แกะ สุกร และสัตว์อื่น
ตั้งแต่ ๕๐ - ๑๐๐ ตัว ควรมีระยะทางจากชุมชน ไม่น้อยกว่า ๒۰۰ เมตร

(๔) ให้เลี้ยงสัตว์อยู่ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๕) เจ้าของสัตว์ต้องให้ภูมิคุ้มกันโรคแก่สัตว์ของตน เพื่อป้องกันการเกิดโรคที่อาจเป็นอันตราย
ต่อมนุษย์และควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่นและไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๖) เมื่อมีสัตว์ตายลงให้เจ้าของสัตว์กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยไม่ก่อเหตุรำคาญและไม่เป็นเหตุให้เกิด
การปนเปื้อนของแหล่งน้ำในกรณีสัตว์ตายจากโรคที่อาจเป็นอันตรายต่อมนุษย์ ให้แจ้งเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๖ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนตามข้อ ๕
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสีย
ค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขาย
หรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

กรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดู สัตว์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

กรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคนิดดื่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
ราชการส่วนท้องถิ่น ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๒๗๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๑๔

๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๖
ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทรเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๓

สมบูรณ์ ชลุกเอียด
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร

{"natural_text": "# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์\n\nท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร\n## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nพ.ศ. ๒๕๖๓\n\nโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร ว่าด้วยการควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\nอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล\nพ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\nและที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร\nส่วนตำบลหัวไทรและนายอำเภอหัวไทร จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้\n### ข้อ ๑\n\nข้อบัญญัตนี้เรียกว่า \"ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร เรื่อง การควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\" พ.ศ. ๒๕๖๓\n### ข้อ ๒\n\nข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหัวไทร ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ\nในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n### ข้อ ๓\n\nให้ยกเลิกข้อบัญญัตลำบากหัวไทร เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๔๕\nบรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ อื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วก่อนข้อบัญญัตนี้\nซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ขออภัยนี้แทน\n### (4) สัตว์อื่น ๆ\n#### (1) ม้าโค กะร้อย สุกร (2) เพาะ เกาะ ส่อลา สุนัข (4) สัตว์อื่น ๆ\n(5)\n(6)\n(7)\n(8)\n(9)\n(10)\n(11)\n(12)\n(13)\n(14)\n(15)\n(16)\n(17)\n(18)\n(19)\n(20)\n<table>\n<tr>\n<th>ลำดับที่</th>\n<th colspan=\"2\">รายการ</th>\n<th>จำนวนเงิน (บาท)</th>\n</tr>\n<tr>\n<td></td>\n<td colspan=\"3\"></td>\n</tr>\n<tr>\n<td>·</td>\n<td colspan=\"2\">ค่าธรรมเนียมการปรับ</td>\n<td></td>\n</tr>\n<tr>\n<td></td>\n<td>(๑) ช้าง</td>\n<td>ค่าปรับเชื้อกละไม่เกิน</td>\n<td>๑,๐๐๐</td>\n</tr>\n<tr>\n<td rowspan=\"2\"></td>\n<td>(+) ม้าโค กะร้อย สุกร</td>\n<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>\n<td>๕,๐๐</td>\n</tr>\n<tr>\n<td>(3) เพาะ เกาะ ส่อลา สุนัก</td>\n<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>\n<td>สองo</td>\n</tr>\n<tr>\n<td></td>\n<td>(4) สัตว์อื่น ๆ</td>\n<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>\noos\n</tr><tr>\nThe following table shows the distribution of funds:\nThe fund was used to support the construction of infrastructure and other development activities.\nThe amount of money allocated for each activity is as follows:\nThe cost of building schools and community centers was one million baht.\nThe cost of buying buses for public transportation was five hundred thousand baht.\nThe cost of providing medical services was two hundred thousand baht.\nThe cost of providing education was one hundred thousand baht.\nThe total amount of funds allocated for all these activities was three million