# ข้อบัญญัติต้องคำบริหารส่วนตำบลวังทอง
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติต้องคำบริหารส่วนตำบลวังทอง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอ้างและองค์การบริหารส่วนตำบลบ (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลวังทอง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังทองและนายอำเภอหวาง
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องคำบริหารส่วนตำบลวังทอง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง และจ้าหน้าที่โดยประกาศไว้
โดยเปิดเผย ในสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลวังทองแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์" มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดที่ผู้เลี้ยงได้เลี้ยงไว้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงรอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งไม่ใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) งูพิษและงูที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปิรันยา
(๓) ควายคกไฟ
(๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลม่วงทองเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด
(๑.๑) ที่หรือทางสาธารณะเว้นแต่ที่สาธารณะนั้นเป็นที่ทำเลเลี้ยงสัตว์
(๑.๒) สถานที่ท่องเที่ยว
(๑.๓) วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ
(๑.๔) พื้นที่ต้องห้ามในกฎหมายอื่น ๆ
(๒) ให้พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (๑) เป็นเขตเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ให้เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ได้ภายใต้หลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๒.๑) ให้เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้ได้ไม่เกินจำนวนที่กำหนด เว้นแต่ได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ดังนี้

(ก) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(ข) สุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข ประเภทละ ไม่เกิน ๑๕ ตัว
(ค) เป็ด ไก่ นก ห่าน ประเภทละ ไม่เกิน ๒๐ ตัว
(ง) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (ก) - (ค) ต้องได้รับความเห็นชอบจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๒) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรง มีขนาดเหมาะสมตามประเภท
หรือชนิดของสัตว์ มีระบบระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๒.๓) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
เป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง
(๒.๔) เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงตายลงเจ้าของสัตว์ต้องกำจัดซากสัตว์เพื่อป้องกันไม่ให้เป็น
แหล่งแพร่เชื้อโรค โดยวิธีการที่ถูกสุขอนามัย
(๒.๕) จัดให้มีภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เช่น การฉีดวัคซีนให้สัตว์เลี้ยงเพื่อป้องกัน
เชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๒.๖) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยง
โดยไม่มีการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงภายในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังอันตรายจากสัตวนั้นที่มองเห็นได้ง่ายและชัดเจน
(๒.๗) ควบคุมดูแลสัตว์เลี้ยงของตนไม่ให้ก่ออันตรายหรือสร้างความรำคาญต่อผู้อื่น
หรือก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
(๒.๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข
รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง
ข้อ ๆ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๆ
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทองแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี

ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังทองเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออก ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

สุรจิตร เพ็งสา
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง