เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๘๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๔ สิงหาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังด้ง
## เรื่อง เหตุรำคาญ
### พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังด้ง ว่าด้วยเหตุรำคาญ
อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๕ มาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ มาตรา ๒๘
มาตรา ๒๘/๑ และมาตรา ๗๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลวังด้ง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังด้งและนายอำเภอ
เมืองกาญจนบุรี จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังด้ง เรื่อง เหตุรำคาญ"
พ.ศ. ๒๕bon"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้างด้ง ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้างด้งแล้วเจ็ดวัน

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ขอบัญญัตนี้แทน

ข้อ # ในข้อบัญญัตนี้
"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” นายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้างด้ง
“เจ้าพนักงานสารธารณสุข” นายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้มีอำนาจ
ตรวจสอบราวดูแล และรับผิดชอบในการดำเนินการสารธารณสุขในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้างด้ง
ตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕bon"
"ส่งปฏิกูล" นายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

อาคาร” หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แผ คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้อย่างได้

ข้อ ๕ ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินอาจทำให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อาศัยในบริเวณใกล้เคียง หรือผู้ที่
ต้องประสบภัยเหตุนั้นดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นเหตุสำคัญ

(๑) แหล่งน้ำ ทางระบายน้ำ ที่อาบน้ำ ส้วม หรือที่ใส่มูล หรือเถ้า หรือสถานที่อื่นใด
ซึ่งอยู่ในทำเลไม่เหมาะสม สกปรก มีการสะสม หรือหมักหมมสิ่งของ มีการเททิ้งสิ่งใดเป็นเหตุให้มีกลิ่นเหม็น
หรือละอองสารเป็นพิษ หรือเป็นไร่นำจะเป็นที่เพาะพันธุ์พาหะนำโรคหรือทำให้เกิดความเสื่อม
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๒) การเลี้ยงสัตว์ในที่หรือโดยวิธีใด หรือมีจำนวนเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓) อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนหรือสัตว์ โรงงานหรือสถานที่ใดประกอบการใดไม่มีการระบายน้ำ
การกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือการควบคุมสารเป็นพิษ หรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็น
หรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียงจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๔) การกระทำใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง รังสี ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน
ฝุ่นละออง เฆ่า เถ้า หรือกรณียืนใดจนเป็นเหตุให้เสื่อม หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๕) เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนด

ข้อ ๖ หากมิให้ผู้ใดก่อเหตุสำคัญในที่หรือทางสาธารณะหรือนในสถานที่เอกชนภายในเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลวังดัง

ข้อ ๗ ในกรณีที่มีเหตุรำคาญเกิดขึ้น หรืออาจเกิดขึ้นในที่หรือทางสาธารณะ เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลซึ่งเป็นตนเหตุ หรือเกี่ยวข้องกับการก่อหรืออาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญนั้น
ระงับหรือป้องกันเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควรตามที่ระบุไว้ในคำสั่ง และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำ
โดยวิธีใดเพื่อระงับหรือป้องกันเหตุรำคาญนั้น หรือสมควรกำหนดวิธีการ เพื่อป้องกันมิให้เหตุรำคาญ
เกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งได้น

{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๘๕ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๔ สิงหาคม ๒๕๖๖\n\nหน้า ๑๖๔\nข้อ ๘ ในกรณีที่ปรากฏต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นว่า ไม่มีการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น\nตามข้อ ๗ และเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นอาจเกิดอันตรายร้ายแรงต่อสุขภาพให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นระงับ\nเหตุรำคาญนั้น และอาจจัดการตามความจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญนั้นขึ้นอีกโดยบุคคล\nซึ่งเป็นต้นเหตุ หรือเกี่ยวข้องกับการก่อ หรืออาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับ\nการจัดการนั้น\n\nข้อ ๙ ในกรณีที่มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นในสถานที่เอกชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่ง\nเป็นหนังสือให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้นระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควรตามที่ระบุไว้ในคำสั่ง\nและถ้าเห็นว่าสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใด เพื่อระงับเหตุรำคาญนั้น หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกัน\nมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งได้\n\nข้อ ๑๐ ในกรณีที่ไม่มีการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ ๙ เจ้าพนักงานท้องถิ่น\nมีอำนาจระงับเหตุรำคาญนั้น และอาจจัดการตามเวลาจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีก\nและถ้าเหตุรำคาญเกิดขึ้นจากการกระทำ การละเลย หรือการยินยอมของเจ้าของ หรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น\nเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานดังกล่าวต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการนั้น\n\nข้อ ๑๑ ในกรณีที่ปรากฏแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นในสถานที่เอกชน\nอาจเกิดอันตรายร้ายแรงต่อสุขภาพ หรือมีผลกระทบต่อสวภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพ\nของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะออกคำสั่งเป็นหนังสือห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองใช้หรือยินยอม\nให้บุคคลใดใช้งานที่ทั้งหมดหรือบางส่วนจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าได้มีการระงับ\nเหตุรำคาญนั้นแล้วก็ได้\n\nข้อ ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติ\nการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\n\nข้อ ๑๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังดังรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มี\nอำนาจออกระเบียบ ข้อบัญญัติ คำสั่ง ประกาศ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นตามข้อบัญญัตนี้\n#