เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๗๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๔ กรกฎาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเสมอี
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติตำบลเสเม็จ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลมีเจตนามาตราข้อบัญญัติตาม มาตราข้อบัญญัติตาม
สำนักงานเทศบาลเมือง (อำเภอ) มีคำสั่งให้มีการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลเสเม็จ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒”

ข้อ 2 ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีเจตนามาตราข้อบัญญัติตาม ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 ในข้อบัญญัตินี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสลากและการครอบครองสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมของเจ้าของสัตว์
“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย
“ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า อธิการบริหารส่วนตำบลมีเจตนามาตราข้อบัญญัติตาม "เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมีเจตนามาตราข้อบัญญัติตาม “เจ้าพนักงานสารสนเทศฯ” หมายความว่า เจ้าพนักงานช่างได้รับการแต่งตั้งจาก

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๗๐ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๔ กรกฎาคม ๒๕๖๖

หน้า ๓๕๗
(๒.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
# ๒ กิโลเมตร

(๒.๕) กำหนดให้เวลา ๐๘.๐๐ น. - ๑๖.๓๐ น ห้ามปล่อยสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์
บนถนนสาธารณะและถนนในหมู่บ้าน

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท
และชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
เป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๓.๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจาก
เชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๓.٩) ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมิให้อันตรายหรือเหตรำคาญผู้อื่น

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๗๐ ง

# หน้า ๓๕๘
## เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ

องค์การบริหารส่วนตำบลเสมอ็จแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลมีจ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 5 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ด้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 7 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมีจรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ
ออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
### ประกาศ ณ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๓
#### นายกรินทร์ สาทิพจนทร์
##### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบอม