{"natural_text": "ข้อบังคับสภาวิศวกร\n\nว่าด้วยหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมแต่ละระดับ สาขา วิศวกรรมเหมืองแร่\n\nพ.ศ. ๒๕๖๖\n\nอาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๖) (ฉ) มาตรา ๔๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. ๒๕๔๒ และกฎกระทรวงกำหนดสาขาวิชาชีพวิศวกรรมและวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม พ.ศ. ๒๕๖๕ สภาวิศวกรโดยความเห็นชอบของที่ประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ ๑/๒๕๖๕ เมื่อวันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๖๕ และโดยความเห็นชอบของสภานายกพลเรือนแห่งสภาวิศวกร ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับสภาวิศวกร” วาด้วยหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมแต่ละระดับ สาขา วิศวกรรมเหมืองแร่ พ.ศ. ๒๕๖๖\n\nข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ ๓ ให้ยกเลิก\n\n(๑) ข้อบังคับสภาวิศวกร วาด้วยหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมแต่ละระดับ สาขา วิศวกรรมเหมืองแร่ พ.ศ. ๒๕๕๑\n\n(2) ข้อบังคับสภาวิศวกร วาด้วยหลักเกณฑ์และคุณสมบัติของผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมแต่ละระดับ สาขา วิศวกรรมเหมืองแร่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. ๒๕๕۸\n\nข้อ 4 การงานประเภทและขนาดของงานบริหารธุรกิจการสำรวจความคืบหน้าของโครงการตามแผนปฏิบัติราชการ เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงกำหนดสำหรับบริหารธุรกิจการสำรวจความคืบหน้าของโครงการตามแผนปฏ

{"natural_text": "(ค) งานวิศวกรรมที่มีการใช้วัสดุระเบิดที่มีปริมาณวัสดุจากการระเบิดไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อวัน หรือไม่เกิน ๓.๕ ล้านเมตริกตันต่อปี หรือการใช้วัสดุระเบิดในการทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่\n\n(ง) การแต่งแร่หรือการแยกวัสดุต่าง ๆ ออกจากของที่ใช้แล้ว ด้วยกรรมวิธีแต่งแร่ที่ใช้กำลังเครื่องจักร ทุกขนาด\n\n(จ) การตรวจสอบและประเมินปริมาณแร่ที่ทำเหมืองได้ทุกขนาด\n\n(ฉ) การศึกษาความเป็นไปได้ในการลงทุนทำเหมือง การปรับคุณภาพแร่หรือวัสดุด้วยกรรมวิธีแต่งแร่ ทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(ช) การฟื้นฟูสภาพพื้นที่ภายหลังการทำเหมืองหรือการปิดเหมืองในเขตเหมืองแร่ ทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(ซ) การควบคุมการพังทลายของดินหรือหินในเขตเหมืองแร่ ทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(๒) งานวางโครงการ งานออกแบบและคำนวน งานควบคุมการสร้างหรือการผลิตงานพิจารณาตรวจสอบ และงานอำนวยการใช้ ตามประเภทและขนาด ดังนี้\n\n(ก) การทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่ ประเภทที่ ๑ หรือประเภทธี่ ๒ ที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑๕,๐๐๐ กิโลวัตต์\n\n(ข) การเจาะอุโมงค์หรือช่องเปิดในหินหรือแร่หรือการเจาะอุโมงค์หรือช่องเปิดในหินที่มีพื้นที่หน้าตัดไม่เกิน ๔๐ ตารางเมตร หรือกำลังผลิตไม่เกิน ๑๕๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อปี\n\n(ค) งานวิศวกรรมที่มีการใช้วัสดุระเบิดที่มีปริมาณวัสดุจากการระเบิดไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อวัน หรือไม่เกิน ๓.๕ ล้านเมตริกตันต่อปี หรือการใช้วัสดุระเบิดในการทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่\n\n(ง) การแต่งแร่หรือการแยก

{"natural_text": "งานเหล่านี้ได้ดำเนินการ งานควบคุมการสร้างและการผลิต งานบริหารงานตรวจสอบ และงานอำนวยการใช้\nตามประเภทและขนาด ดังนี้\n\n(๑) งานควบคุมการสร้างและการผลิต\n(ก) การทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่ ประเภทที่ ๑ ที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกล\nและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n(ข) งานวิศวกรรมที่มีการใช้วัสดุระเบิดที่มีปริมาณวัสดุจากการระเบิดไม่เกิน ๘๐๐\nเมตริกตันต่อวัน หรือไม่เกิน ๒๘๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อปี ยกเว้นการใช้วัสดุระเบิดในการเจาะอุโมงค์\nหรือช่องเปิดในหินทุกขนาด\n(ค) การแต่งแร่หรือการแยกวัสดุต่าง ๆ จากของที่ใช้แล้ว โดยธรรมวิธีแต่งแร่\nที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๕๐๐ กิโลวัตต์ ยกเว้นการแต่งแร่\nหรือแยกวัสดุต่าง ๆ ที่ใช้แล้วด้วยกรรมวิธีเคมีหรือเคมีไฟฟ้า\n(ง) การฟื้นฟูสภาพพื้นที่ภายหลังการทำเหมืองหรือการปิดเหมืองในเขตเหมืองแร่\nประเภทที่ ๑ ที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n(จ) การควบคุมการพังทลายของดินหรือหินในเขตเหมืองแร่ ในการทำเหมืองประเภทที่ ๑\nที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n(2) งานพิจารณาตรวจสอบ\n(ก) การทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่ ประเภทที่ ๑ ที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกล\nและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n(ข) งานวิศวกรรมที่มีการใช้วัสดุระเบิดที่มีปริมาณวัสด

{"natural_text": "(ค) การแต่งแรงหรือการแยกวัสดุต่าง ๆ ออกจากของที่ใช้แล้ว ด้วยกรรมวิธีแต่งแรง\nที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๕๐๐ กิโลวัตต์ ยกเว้นการแต่งแรง\nหรือแยกวัสดุต่าง ๆ ที่ใช้แล้วด้วยกรรมวิธีเคมีหรือเคมีไฟฟ้า\n\n(ง) การฟื้นฟูสภาพพื้นที่ภายหลังการทำเหมืองหรือการปิดเหมืองในเขตเหมืองแร่\nประเภทที่ ๑ ที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n\n(จ) การควบคุมการพังทลายของดินหรือหินในเขตเหมืองแร่ ในการทำเหมืองประเภทที่ ๑\nที่มีกำลังสูงสุดของเครื่องจักรกลและอุปกรณ์ไฟฟ้ารวมกันไม่เกิน ๑,๕๐๐ กิโลวัตต์\n\nข้อ ๘ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่\nระดับภาคตะวิศวกรพิเศษ ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่ งานเหมืองแร่\nได้ตามงาน ประเภท และขนาดที่ระบุไว้ในใบอนุญาต\n\nข้อ ๙ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่\nงานโยธาการ ระดับวุฒิวิศวกร ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่ งานโยธาการ\nได้ทุกงาน ทุกประเภท และทุกขนาด\n\nข้อ ๑๐ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่\nงานโยธาการ ระดับสามัญวิศวกร ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่ งานโยธาการ\nตามประเภทและขนาด ดังนี้\n\n(๑) งานให้คำปรึกษา\n\n(ก) การแยกและการเตรียมวัสดุเพื่อการสกัดโลหะออกจากขยะ

{"natural_text": "(ช) การวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพ เชิงกล เคมี การทดสอบแบบไม่ทำลาย\nการบ่งลักษณะเฉพาะของวัสดุ หรือการวิเคราะห์การวิบัติการเสื่อมสภาพของโลหะ การกัดกร่อนของโลหะ\nและการป้องกันความเสียหาย ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรม ทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(๒) งานวางแผนโครงการ งานออกแบบและคำนวณ งานควบคุมการสร้างและการผลิต\nงานพิจารณาตรวจสอบ และงานอำนวยการใช้\n\n(ก) การแยกและการเตรียมวัสดุเพื่อการสกัดโลหะออกจากขยะ ของที่ใช้แล้วจาก\nภาคครัวเรือน และากของเสียอุตสาหกรรม ด้วยกรรมวิธีแต่งแร่และกรรมวิธีทางโลหกรรม ที่มีการใช้\nสารเคมีอันตราย ทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(ข) การแต่งแร่หรือการแยกวัสดุต่าง ๆ จากของที่ใช้แล้ว ด้วยกรรมวิธีแต่งแร่\nทุกประเภทและทุกขนาด\n\n(ค) การถุงแร่เหล็กหรือการผลิตเหล็กกล้า ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรมไม่เกิน\n๓๐๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อปี\n\n(ง) การถุงแร่อยู่ ๆ หรือการสกัดโลหะ โลหะเจือ หรือสารประกอบโลหะออกจากแร่\nตะกรัน เศษโลหะ วัสดุ หรือสารอื่นใด รวมทั้งการทำโลหะให้บริสุทธิ์ ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรม\nที่มีการใช้สารเคมีอันตราย และมีกำลังผลิตไม่เกิน ๔๐,๐๐๐ เมตริกตันต่อปี\n\n(จ) การผลิตโลหะสำเร็จรูปหรือกึ่งสำเร็จรูปด้วยกระบวนการขึ้นรูปต่าง ๆ เช่น\nการหลอม การหล่อ การแปรรูป การเชื่อม การขึ้นรูปด้วยกระบวนการโลหะผง หรือการขึ้นรูป\nด้วยการเติมเนื้อวัสดุ ที่ใช้คนงานไม่เกินสามร้อยคน\n\n(ฉ) การปรับปรุงสมบัติโลหาด้วยธรรมวิธีการอบชุบทวงความร้อน การตกแต่งผิว\nหรือการเคลือบผิวลอะ ที่ใช้คนงานไม่เกินสามร้อยคน\n\n(ช) การวิเคราะห์สมบัติทางกาย

{"natural_text": "(ข) การแต่งแรงหรือการแยกวัสดุต่าง ๆ ออกจากของที่ใช้แล้ว ด้วยกรรมวิธีแต่งแรง\nทุกประเภทและทุกขนาด\n(ค) การถุงแร่เหล็กหรือการผลิตเหล็กกล้า ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรม ไม่เกิน\n80 เมตริกตันต่อวัน หรือไม่เกิน 28,000 เมตริกตันต่อปี\n(ง) การถุงแร่อยู่ ๆ หรือการสกัดโลหะ โลหะเจือ หรือสารประกอบโลหะออกจากแร่\nตะกรัน เศษโลหะ วัสดุ หรือสารอื่นใด รวมทั้งการทำโลหะให้บริสุทธิ์ ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรม\nที่มีการใช้สารเคมีอันตราย และมีกำลังผลิตไม่เกิน 5,000 เมตริกตันต่อปี\n(จ) การผลิตโลหะสำเร็จรูปหรือกึ่งสำเร็จรูปด้วยกระบวนการขึ้นรูปต่าง ๆ เช่น\nการหลอม การหล่อ การแปรรูป การเชื่อม การขึ้นรูปด้วยกระบวนการโลหะผง หรือการขึ้นรูป\nด้วยการเติมน้ำวัสดุ ที่ใช้คนงานไม่เกินห้าสิบคน\n(ฉ) การปรับปรุงสมบัติโลหะด้วยกรรมวิธีการอบชุบทางความร้อน การตกแต่งผิว\nหรือการเคลือบผิวลอะ ที่ใช้คนงานไม่เกินหนึ่งร้อยคน\n(ช) การวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพ เชิงกล เคมี การทดสอบแบบไม่ทำลาย\nการแบ่งลักษณะเฉพาะของวัสดุ หรือการวิเคราะห์การวิบัติการเสื่อมสภาพของโลหะ การกัดกร่อน\nของโลหะ และการป้องกันความเสียหาย ด้วยกรรมวิธีทางโลหกรรมของเหล็กหล่อ เหล็กกล้าคาร์บอนดำ\nถึงปานกลาง และเหล็กกล้าไรสนิม ยกเว้นเหล็กกล้าไรสนิมชนิด Super-Austenitic กับ Duplex\nข้อ ๑๒ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาวาวิศวกรรมเหมืองแร่\nระดับภาควิศวกรพิเศษ ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาวาวิศวกรรมเหมืองแร่ งานโลหการ\nได้ตามงาน ประเภทและขนาดที่ระบุไว้ในใบอนุญาต\n