ประกาศคณะกรรมการการบินพลเรือน
เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ
พ.ศ. ๒๕๖๖

อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๕ (๘) และมาตรา ๑๕/๒๖ แห่งพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๔๙๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการเดินอากาศ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๖๒
คณะกรรมการการบินพลเรือน ในคราวประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๖๖ เมื่อวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕bon มีมติกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ จึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศคณะกรรมการการบินพลเรือน เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๕bon”

ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บริการการเดินอากาศในประกาศนี้ แบ่งออกเป็น 6 ด้าน ดังต่อไปนี้
(๑) บริการการจัดการจราจรทางอากาศ
(๒) บริการระบบสื่อสาร ระบบช่วยการเดินอากาศ และระบบทิดตามอากาศยาน
(๓) อุตุนิยมวิทยาการบิน
(4) การข่าวสารการบิน
(5) การออกแบบวิธีปฏิบัติการบินด้วยเครื่องวัดประกอบการบิน
(6) การค้นหาและช่วยเหลืออากาศยานประสบภัย

ข้อ 4 การคำนวณค่าบริการทำลายทางอากาศให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ฯลฯ สังต่อไปนี้
(1) การไม่เลือกปฏิบัติตาม (Non-Discrimination) โดยการเรียกเก็บค่าบริจากรายผู้ใช้บริการทุกรายที่ใช้บริการทำลายทางอากาศจะเท่าเทียมกัน โดยไม่แบ่งแยกตามสถานะผู้ใช้บริการทำลายทางอากาศในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบริการทำลายทางอากาศ (Cost-relatedness)
โดยการแสดงค่าบริการทำลายทางอากาศที่เรียกเก็บจะต้องคำนวณจากจำนวนคนในการจัดทำบริการทำลายทางอากาศนั้นๆ เท่านั้น
ไม่ให้รวมจำนวนคนจากการอื่นๆที่ไม่เกี่ยวข้อง
(2) เพียงพอ (Sufficiently) โดยการแสดงค่าขนส่งระบบปัญญาฐานข้อมูลและการเรียกเก็บรายละเอียดของการขนส่งระบบปัญญาห้ามนำเข้าเครื่องมือใดๆ เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบริการทำลายทางอากาศ (Cost-relatedness)
โดยการแสดงค่าขนส่งระบบปัญญาเครื่องมือใดๆ จะต้องคำนวณจากจำนวนคนในการจัดทำบริการทำลายทางอากาศนั้นๆ เท่านั้น
ไม่ให้รวมจำนวนคนจากการอื่นๆที่ไม่เกี่ยวข้อง

{"natural_text": "ข้อ ๕ วิธีการและเงื่อนไขในการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ มีดังนี้\n\n(๑) การคำนวณค่าบริการให้เป็นไปตามหลักการสะท้อนค่าใช้จ่าย (Cost Recovery) และสามารถกำหนดกำไรได้อย่างสมเหตุสมผล โดยการกำหนดต้นทุนและค่าใช้จ่ายที่ใช้สำหรับการดำเนินการเพื่อรักษาคุณภาพการให้บริการการเดินอากาศตามมาตรฐานสากล และค่าใช้จ่ายในการดำเนินการอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ การกำหนดต้นทุนสำหรับการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ แต่ละด้าน ให้เป็นไปตามหลักการ ดังนี้\n\n(ก) กำหนดต้นทุนของค่าบริการการเดินอากาศให้ครอบคลุมต้นทุนทั้งหมดในการจัดหาบริการการเดินอากาศ โดยรวมต้นทุนทางการเงินและค่าเสื่อมราคาทรัพย์สินในสัดส่วนที่เหมาะสมรวมทั้งต้นทุนในการบำรุงรักษา การปฏิบัติงาน การบริหารงาน และการจัดการของหน่วยงาน ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการจัดหาบริการการเดินอากาศ\n\n(ข) ในกรณีที่ต้นทุนการทำให้บริการสำหรับเที่ยวบินเส้นทางบินภายในประเทศและเที่ยวบินเส้นทางบินระหว่างประเทศมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ จะต้องแบ่งสัดส่วนต้นทุนสำหรับบริการเส้นทางบินภายในประเทศและเส้นทางบินระหว่างประเทศให้ชัดเจนก่อน\n\n(ค) การกระจายต้นทุนบริการการเดินอากาศระหว่างผู้ใช้บริการกลุ่มต่างๆ จะต้องมีความเป็นธรรมและความเสมอ โดยต้นทุนที่กระจายไปยังเที่ยวบินพลเรือนภายในประเทศ เที่ยวบินพลเรือนระหว่างประเทศ เที่ยวบินของราชการหรือเที่ยวบินที่ได้รับยกเว้น รวมทั้งผู้ใช้บริการที่นอกเหนือจากการปฏิบัติตาม จะต้องมีการกำหนดสัดส่วนอย่างเป็นธรรมสำหรับบริการที่จัดหาให้ผู้ใช้บริการแต่ละกลุ่มซึ่งจะต้องไม่สร้างภาระให้กับผู้ใช้บริการกลุ่มอื่น\n\n(๒) ปัจจัยที่ใช้ในการคำนวณค่าบริการการเดินอากาศ มีดังนี้\n\n(ก) ปัจจัยด้านน้ำหนักอากาศยาน (Weight Factor) ให้ใช้น้ำหนักอากาศยานที่คำนวณจากมวลวิ่งขึ้นมูลสุด (Maximum Takeoff Weight หรือ MTOW) ของอากาศยานที่ใช้งานแล้วเทียบเทียบ กัน ร่วมกับคู่คูณปรับค่าน้ำหนักอากาศยาน (ถ้ามี) โดยใช้ค่าน้ำหนักอากาศยานตามที่ระบุไว้ในคู่มือประกอบการบินของอากาศยานนั้น หรือในกรณีที่ไม่มีการแสดงไว้ในคู่มือประกอบการบินของอากาศยานให้ใช้มวลวิ่งขึ้นมูลสุดตามแบบอากาศยานที่ผู้ผลิตกำหนด โดยมีหน่วยเป็นเมตริกตันหรือเทียบท่า\n\n(ข) ปัจจัยด้านระยะทางบิน (Distance Factor) ให้ใช้อัตราระยะทางทำการบินจริง จากระยะแผนของการบิน ร่วมกับคู่คูณปรับค่าระยะทางบ

(ค) อัตราค่าบริการต่อหน่วยการใช้บริการ (Unit Rate) ให้คำนวณจากต้นทุนของการให้บริการด้านนั้น ๆ ที่เกิดขึ้นจริง โดยประมาณการต้นทุนในช่วงห้า (๕) ปีข้างหน้าของบริการแต่ละด้าน ก็เฉลี่ยทุกสนามบินที่ให้บริการ แล้วนำมาหารกับจำนวนหน่วยการใช้บริการจากการประเมินการในช่วงห้า (๕) ปีข้างหน้า โดยให้คำนวณอัตราค่าบริการต่อหน่วยการใช้บริการแต่ละด้าน
(ง) ตัวคูณเพื่อปรับค่า (Terminal Multiplier) เพื่อปรับค่าบริการให้สอดคล้องกับต้นทุนของสนามบินแต่ละแห่ง (ถ้ามี)
(๓) การคำนวณค่าบริการการเดินอากาศให้เป็นไปตามวิธีการ ดังนี้
(ก) สำหรับการให้บริการการเดินอากาศ ในกรณีที่คำนวณค่าบริการหลายด้านรวมกัน
๑) ค่าบริการตามเส้นทางบินในพื้นที่ควบคุม (En route Charge)
\[
\text{ค่าบริการ} = \text{Unit Rate}^e_n \times \text{Weight Factor} \times \text{Distance Factor}
\]
๒) ค่าบริการในบริเวณสนามบินและเขตปลอดสนามบิน (Aerodrome & Approach Control Charge)
\[
\text{ค่าบริการ} = \text{Unit Rate}^a_a \times \text{Weight Factor}
\]
โดยที่
\[
\text{Unit Rate}^e_n \text{หมายถึง อัตราค่าบริการต่อหน่วยการใช้บริการตามเส้นทางบินในพื้นที่ควบคุม}
\]
\[
\text{Unit Rate}^a_a \text{หมายถึง อัตราค่าบริการต่อหน่วยการใช้บริการในบริเวณสนามบินและเขตปลอดสนามบิน}
\]

Weight Factor หมายถึง ปัจจัยด้านน้ำหนักอากาศยาน
Distance Factor หมายถึง ปัจจัยด้านระยะทางบิน

หมายเหตุ: อาจมีการใช้ตัวคูณเพื่อปรับค่า (Terminal Multiplier) (ถ้ามี)

(ข) สำหรับการให้บริการการแสดงราคา ในกรณีที่คำนวณค่าบริการแยกรายด้าน
\[
\text{ค่าบริการ} = \text{Unit Rate} \times \text{Number of Service Unit}
\]
โดยที่
\[
\text{Unit Rate} \หมายถึง อัตราค่าบริการทำรายการใช้บริการ
\]
\[
\text{Number of Service Unit} \หมายถึง จำนวนหน่วยงานราชการ
\]

หมายเหตุ: คำแนะนำกรณีที่คำนวณค่าบริการทำรายการยังรายได้ง่ายๆไม่เป็นไปตามวิธีทำการคำนวณข้างต้นได้ โดยผู้ให้บริการและผู้ใช้บริสามารถกำหนดค่าบริการทำรายการทำเองได้อย่างไรระหว่างกันแทนได้
(๔) การคำนวณค่าบริการทำแตกต่างกันตามผู้ใช้บริการทำแต่ละกลุ่ม โดยต้องคำนึงถึงหลักความเป็นธรรมและไม่เลือกปฏิกฏหมาย รวมทั้งสอดคล้องกับนโยบายที่ภาครัฐกำหนด

(๕) อัตราค่าบริการต่อหน่วยการใช้บริการ (Unit Rate) ต้องมีการระบุหน่วยอย่างน้อยทุกห้า (๕) ปี
หรือเมื่อภาวะเศรษฐกิจมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ

ประกาศ ณ วันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๖
อธิรัฐ รัตนเศรษฐ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ประธานกรรมการการบินพลเรือน