เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง ราชกิจจานุเบกษา

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำม
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำม ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๐ มาตรา ๔๔ และมาตรา ๔๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ อธิบายว่า "ข้อบัญญัติตามวรรคกฎเกณฑ์
ของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำมและนายอำเภอเชกา จึงตราข้อบัญญัติตามวรรคกฎเกณฑ์
ข้อ 1 ข้อบัญญัตนี้ เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำม เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำม ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียกคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“สัตว์” มหายความว่า สัตว์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
ที่สามารถนำมาเลี้ยงได้โดยไม่ผิดกฎหมาย

“การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโคกก่าม

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า บุคคลซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นมอบหมายให้ปฏิบัติการ
ตามข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลโคกก่าม เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

๕.๑ ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ชนิดหรือประเภทต่อไปนี้ ในเขตอนองค์การบริหาร
ส่วนตำบลโคกก่าม โดยเด็ดขาด

๕.๑.๑ งูพิษและงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น

๕.๑.๒ ปลาบิรันยา

๕.๑.๓ ควายคกไฟ

๕.๑.๔ สัตวดุร้ายต่าง ๆ

๕.๑.๕ สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ

๕.๑.๖ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

๕.๒ ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร สุนัข แพะ
แกะ ในเขตพื้นที่ต่อไปนี้ โดยเด็ดขาด

๕.๒.๑ พื้นที่ผังเมืองที่ประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม และเขตประชากรหนาแน่น

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒ มิถุนายน ๒๕๖๖

# ๕.๒.๔ วัดสำนักสงฆ์/สถานที่ราชการ เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล ศูนย์เด็กเล็ก โรงพยาบาล โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น

การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ได้ระบุไว้ในวรรคแรก ให้กระทำได้เมื่อได้รับอนุญาต จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอกที่เลี้ยงสัตว์

๕.๓ การเลี้ยงสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ สุนัข แมว นก นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ ๕.๒ นั้น สามารถกระทำได้ แต่ต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ดังกล่าว

(๑) จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร

(๒) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อผลภาวะและก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

(๓) ต้องไม่เป็นแหล่งพาหะโรคและเชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน

(๔) ต้องไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น

การเลี้ยงสัตวดังกล่าว จะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามข้อบัญญัตนี้ และตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น โดยเคร่งครัด
## ข้อ 5 การเลี้ยงสัตว์ ต้องปฏิบัติตามการภายใต้มารตรการ ดังไปนี้
### ๖.๑ สถานที่ตั้ง

๖.๑.๑ ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้ผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง

๖.๑.๒ ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วน และให้อยู่ห่างจากถนนสาธารณะทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่าง เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินดังต่อเนื่องของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง

หน้า ๒๒๒
ราชกิจจานุเบกษา
๒ มิถุนายน ๒๕๖๖

# อยู่รวมกันอย่างแออัด

๖.๒.๕ การระบายอากาศ ต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ
## ๖.๓ การสุขาภิบาลทั่วไป
### ๖.๓.๑ การระบายน้ำ

(๑) ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร ให้มีความลาดเอียง
เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๒) น้ำทิ้ง ต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำ แหล่งน้ำสาธารณะ
หรือในที่เอกชน
#### ๖.๓.๒ การกำจัดมูลสัตว์

(๑) ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน

(๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็น
เหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
##### ๖.๓.๓ การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ

(๑) ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง

(๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัย
ใกล้เคียง

(๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิว
ฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(4) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหาย ความเดือดร้อน

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒ มิถุนายน ๒๕๖๖

หัวข้อสำคัญ

ข้อ ๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๕ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลโสดกภูมิ แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาวงก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี

ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้เท่านั้น

ในกรณีที่มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลโสดกภูมิ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ เพื่อให้มีระบบช่วยบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นปฏิบัติหน้าที่ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือนำการทำรายการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ ในการนี้ ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือรับรองการแจ้งหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น

(๓) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชนในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๔) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุร้ายคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณตามสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้วาง

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง

หน้า ๒๒๔
ราชกิจจานุเบกษา
๒ มิถุนายน ๒๕๖๖

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องได้รับโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำรมรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มี
อำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
## คูณ อุ่นครา นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโสดกกำรม