{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง ราชกิจจานุเบกษา\n\n# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน\n## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nพ.ศ. ๒๕๖๓\n\nโดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน ว่าด้วยการควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๗ (๓) และมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติ\nสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบล\nและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐\nแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลดุ้งกระถิน โดยความเห็นชอบ\nของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดุ้งกระถินและนายอำเภอเมืองราชบุรี จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า \"ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดุ้งกระถิน เรื่อง การควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\" พ.ศ. ๒๕๖๓\"\n\nข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองคำการบริหารส่วนตำบลดุ้งกระถิน ตั้งแต่วันถัดจาก\nวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ ๓ ในกรณีที่มีข้อบัญญัติก็อื่นที่ชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน\n\nข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้\n\n\"การเลี้ยงสัตว์\" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์\n\n\"การปล่อยสัตว์\" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก\nสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการรอบครองสัตว์\n\n\"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ อีกทั้งสถานที่\nในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง\n<table>\n<tr>\n<td>“เจ้าของ สัตว์”</td>\n<td colspan=\"2\">หมายความ</td>\n<td>ว่า เจ้าของ</td>\n<td>กรรม สิทธิ์</td>\n<td></td>\n<td>รวม</td>\n<td>ถึง</td>\n<td>ผู้ครอบครอง</td>\n<td>สัตว์ด้วย</td>\n</tr>\n<tr>\n<th colspan=\"3\">\"ราชการ ส่วน

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๖

หัวข้อสำคัญ

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบลคุ้งกระถินดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท โดยเด็ดขาด ได้แก่ ช้าง มา โค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ ห่าน นก กระท่าย สุนัข แมว โดยเด็ดขาด

(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กฯ

(๑.๒) สถานที่ราชการอื่นในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล

(๑.๓) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย สถานที่สาธารณะ บริเวณใกล้แหล่งน้ำ แหล่งน้ำสาธารณะที่ประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกัน

(๑.๔) ตลาด

(๑.๕) บริเวณอื่นใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

(๒) ให้พื้นที่ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถินเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท ดังนี้

(๒.๑) บริเวณที่เป็นเขตชุมชน เช่น ตึกแถว อคารพาณิชย์หรือน้ำจัดสรร เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสุนัขและแมว เกินจำนวน ๓ ตัวต่อครัวเรือน

(๒.๒) ให้พื้นที่อื่นใดนอกเหนือจากข้อ (๒.๑) เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท เกินจำนวนที่กำหนด ดังต่อไปนี้

(๒.๒.๑) ช้าง มา ประเภทละไม่เกิน ๒ ตัว

(๒.๒.๒) สุกร มา กะป๋อง และ สุกรและแมว เพาะะ สุนัขและแมว สภาพละไม่เกิน ๆ กัน

{"natural_text": "(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท\nและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ\nมีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ\n\n(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล มูลสัตว์\nให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรอบกวนผู้อื่นที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓.๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน\nมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิด\nการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n\n(๓.๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค\nที่เกิดจากสัตว์\n\n(๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nโดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์\nและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน\n\n(๓.๖) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญหรือก่ออันตรายแก่ผู้อื่น\nหรือก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม\n\n(๓.๗) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสนเทศ คำสั่ง\nเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน\n\nข้อ 5 กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์\nเป็นจำนวนมาก เจ้าของต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามความในข้อ 5 (๓) อย่างเคร่งครัด\nเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ในการเลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการ\nเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้\n\n(5.๑) การดูแลสภาพและ สุขล

(๖.๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้าง สถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในสภาพฉะอันดีเสมอ

(๖.๕) ต้องรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์มิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุเครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ

(๖.๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะและมีจำนวนที่เพียงพอ

ข้อ ๗ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามความในข้อ ๖
ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้านและได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามความในวรรคหนึ่งต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง
อากาศถ่ายเทสะดวก ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา
โรงพยาบาล หรือสถานที่ของการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน
โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะ ดังต่อไปนี้

(๗.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิด
ความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๗.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๕๐๐ เมตร จากชุมชนอันเป็นที่อยู่อาศัยและไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๗.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๑ กิโลเมตร จากชุมชนอันเป็นที่อยู่อาศัยและไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๗.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างจากชุมชน
ไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร และไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

ผู้ขออนุญาทดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้อย่างน้อย ① ชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน

{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๖\n\nหัว ๓๓\n\nข้อ ๘ ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ\nของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น\nหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ หน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด\n\nข้อ ๙ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้\nโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน\nเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ\nราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศเกิดอันตรายแก่สัตว์อื่นหรือเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี\nก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าว ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบปะเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม\n\nข้อ ๑๑ ให้นำยกองค์การบริหารส่วนตำบลคุณกระดินเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบ