# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลโพสังโคมะนาจะอำเภอค่ายบางระจัน จึงตราข้อบัญญัติตามไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๒"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตวร่วมทั้งการแสดงละครคล้องสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตร์ กรงสัตร์ ที่ขังสัตร์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ” มหายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้เส้นธารได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ

"เจ้าพนักงานสารารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆและนายอำเภอค่ายบางระจัน จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๒

**ข้อ ๒** ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

**ข้อ ๓** บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

**ข้อ ๔** ในข้อบัญญัตนี้ “การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ “การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงรวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์ “สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอก สกร กระโจ กะ สุนัก ในประเภทไม่เกิน ๒๐ ตัว
(๒) มีคนมากกว่าห้าหมื่น คน (๒.๑) สภาพอากาศร้อนชื้น (๒.๑.๑) สภาพอากาศร้อนชื้น (๒.๑.๒)
(๒.๑.๓) เปิดโล่ง (กก.) (ภูเขา) (2-3)

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) พื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่น เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

(๓.๑.๑) การเลี้ยงโค กระบือ แพะ แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๓๐ ตัว

(๓.๑.๒) การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๕๐ ตัว

(๓.๑.๓) สัตว์อื่น ๆ นอกจากใน (๓.๑.๑) และ (๓.๑.๒) จำนวนไม่เกิน ๕ ตัว

ต้องมีการปฏิบัติตามภายใต้มาตรการ ดังนี้
# ๑. สถานที่ตั้ง

(๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง

(๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วน และให้อยู่ห่างเขตน้ำเสียสาธารณะ
ทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีช่องอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบ
บริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตน้ำดิดต่อกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์
ประเภทเดียวกัน
## ๒. อารามและส่วนประกอบ

(๒.๑) อารามต้องเป็นอารามเอกเทศ และมีคนคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะสมทำการ
เลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒.๒) พื้นท้องเป็นพื้นเนียนทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้น
จะต้องเป็นคอนกรีต และมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๒.๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควร และมีช่องทางให้งแสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๒.๔) กอกต้องมีการกั้นครกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์อยู่กัน
อย่างแออัด

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(๓.๑.๑) รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร
ให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๓.๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะ
หรือในที่เอกชน

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์ ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวันต้องจัดให้มีที่กักเก็บ
มูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๓.๒.๑) ก้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓.๒.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓.๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิว
ฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๓.๒.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๓.๒.๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ

(๓.๓) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผา หรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลงและสัตว์นำโรค และการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น

ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลโพสงโฆแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตนี้ตามควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขาย หรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๙ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโคมเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๒

วิโรจน์ บุญสยามภู
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ