เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลขุนทอง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลขุนทอง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทอง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลขุนทอง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองและนายอำเภอบัวใหญ่
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลขุนทอง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕bon"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทอง ตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ในที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองแล้ว 15 วัน

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ เฉเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ☒
#### ☒
#### ☒
#### ☒
#### ☒
#### ☒
#### ☒

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

"มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อากาศ มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
จากชุมชน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทอง
ข้อ ๕ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้
(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) เพาะ แกะ
(๗) นก
(๘) ไก่
(๙) เป็ด ห่าน
(๑๐) สุกร
(๑๑) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากรมป่าไม้
ข้อ 6 ห้ามทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๕ ในที่หรือทางสาธารณะ
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองโดยเด็ดขาด
ความในวรรคนี้ ไม่ใช่บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้
(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์
(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองประกาศกำหนดพื้นที่
ส่วนหนึ่งส่วนใดให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ
(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์

ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การปล่อยสัตว์ เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาต
จากองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทอง หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศ
ของทางราชการ

ข้อ ๗ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลขุนทองเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๗.๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเข้าห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

๑. พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น

๒. พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

๓. สถานที่ท่องเที่ยว

๔. วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ

(๗.๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเข้าห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

๑. พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (๗.๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้
เกินจำนวน ดังนี้

(๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒) สุกร โค กะบือ แพะ แกะ สุนัข ประเภทละ ไม่เกิน ๑๕ ตัว
(๓) เป็ด ไก่ นก อ่าน ประเภทละ ไม่เกิน ๒๐ ตัว
(๔) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๑)-(๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ
(٩) T้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน
ต้องมีการปฏิบัติภายใต้มาตรการ ดังนี้

๑. สถานที่ตั้ง

๑. T้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาชียอยู่ใกล้เคียง

๒. T้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งก้นเป็นสด้วนและให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะ

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๖

# ๒. อาคารและส่วนประกอบ

๑. อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์
ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

๒. พื้นต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้น
จะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

๓. หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

๔. คอกต้องมีการกั้นครูกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด

๕. การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

๓. การสุขาภิบาลทั่วไป
## ๓.๑ การระบายน้ำ

(๑) รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร ให้มีความลาดเอียง
เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะ
หรือนำในที่เอกชน
### ๓.๒ การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน ต้องจัดให้มีที่กักเก็บ มูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้งลิ่นมเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
#### (๑) ก้ามีการสมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุดือดร้อนรำคาญแก่
ผู้อาศัยใกล้เคียง
#### (๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง (๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจาย อากาศสถานที่
#### (๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง
##### (๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ

{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๖\n\nหน้า ๑๐\nข้อ ๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖\nโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน\nเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ\nองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น\nหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี\nก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด\nและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน\nภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร\nส่วนตำบลขุนทอง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่\nตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ\nองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทอง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้\n\nข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ\nแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ (บทกำหนดโทษ มาตรา ๒๙) ก็อ โทษปรับไม่เกิน\n5,000 บาทตามมาตรา 73 วรรคสอง)\n\nข้อ ๑๑ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนทองเป็นผู้รักษาการข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจ\nออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\n# ประกาศ ณ วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2561\n## สุภฤษฎพงศ