เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย โดยความเห็นชอบ
ของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อยและนายอำเภอบางเสาธง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕bon"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” หมายความว่า สัตว์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
ที่สามารถนำมาเลี้ยงได้โดยไม่ผิดกฎหมาย

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า อากาศภูมิอากาศ สภาพแวดล้อมของสัตว์ด้วย

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า บุคคลซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นมอบหมายให้ปฏิบัติการ
ตามข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อยเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

๔.๑ ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ชนิดหรือประเภทต่อไปนี้ในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อยโดยเด็ดขาด

(๑) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๒) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๓) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ
(๔) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ กะ
ในเขตพื้นที่โดยเด็ดขาด
(๕) การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ได้ระบุไว้ หากเกินจำนวนที่พอสมควร
ให้กระทำได้เมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์อื่นออกนอกที่เลี้ยงสัตว์
และต้องปฏิบัติตามเคร่งครัด ดังนี้

(๑) จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสียงหรือเป็นอันตราย
ต่อสุขภาพของสัตว์
(๒) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
(๓) ต้องไม่เป็นแหล่งพาหะพันธุ์ และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน
(๔) ต้องไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น
(๕) ต้องไม่ฝ่าฝืนกฎหมายอื่น

การเลี้ยงสัตวดังกล่าวจะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามข้อบัญญัตนี้ และตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๙ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๖\n\n# ข้อ ๕ การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตาม\n\n(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีขนาดเชิงแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท และชนิดของสัตว์\nโดยมีขนาดเพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ และกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ\n\n(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ\nไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ\nเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลง หรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น\nควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแผลน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\nกรณีสัตว์เป็นสุนัขและแมว เจ้าของสนุนชและแมวต้องปฏิบัติตามนี้\n\n(๔.๑) นำสนุนชและแมวไปรับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ครั้งแรกเมื่อสนุนชอายุ ๒ - ๔ เดือน และครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า\n\n(๔.๒) เมื่อสัตว์ได้รับการฉีดวัคซีนแล้วให้ติดเครื่องหมายประจำตัว และเก็บใบรองการฉีดวัคซีนไว้\nการขายหรือให้สนุนชแก่ผู้อื่นต้องมอบใบรับรองให้ด้วย\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nโดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเสียเงินในสถานที่ หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึง\nตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน\n\n(٩) ไม่นำสัตวลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์\nและได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\n(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่น ไม่ทำให้เกิดมลพิษ\nตลอดอาชญากรรมและการกระทำใดๆ ในขณะเดียวกันสำหรับคนในสถานที่\nรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำแนะนำขององค์การบริหารสว่านตำบลศรีราชาจรเข้าน้อย\n## (ข้อ 5)\n### (1)\n- การเลี้ยงสัตว์ให้มีความเหมาะสมกับสภาพอากาศและความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ เช่น การเลี้ยงหมูควรจะเน้นการทำอาหารหมูอย่างเหมาะสม โดยพิจารณาถึงขนาดและความสะดวกในการขนและจำหน่ายผลิตภัณฑ์\n- การเลี้ยงไก่ควรจะเน้นการทำอาหารไก่แบบรวดเร็

เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อยแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อำจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้น หรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขาย หรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลาย หรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๗ เพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจตามมาตรา ๔๔
มาตรา ๔๕ มาตรา ๔๖ และมาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่
แก้ไขเพิ่มเติมแต่งตั้งข้าราชการ หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นปฏิบัติหน้าที่ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ
หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใดๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตก
หรือนในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริง
หรือเรียกหนังสือรับรองการแจ้ง หรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ หรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น

(๓) แนะนำให้ผู้ใดรับใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไข
ในใบอนุญาต หรือน้ำหนังสือรับรองการแจ้ง หรือนามข้อบัญญัติท้องถิ่น

(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน
เพื่อประโยชนในการดำเนินคดี หรือนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะ หรือจะก่อให้เกิด

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๙ ง

หน้า ๑๔๕
ราชกิจจานุเบกษา
๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๖

ข้อ ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องได้รับโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย

ข้อ ๙ บรรดาค่าธรรมเนียม ค่าปรับ รายได้อื่น ๆ ตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อยรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

พยนต์ เอี่ยมสะอาด
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย