เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑๑๙ ง ราชกิจจานุเบกษา

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอ และองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลแหลมงอบ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบและนายอำเภอแหลมงอบ
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียบเรียง หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครอบครัวของสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า ออกรสิตะ กรงสักๆ สิงห์ สักๆ สิงห์ สักๆ สิงห์

"สิ่งปฏิกูล" หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

"มูลฝอย" หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ
อุปจฉาสติก ภาชนะที่ใส่อากาศ เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด
ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่นและหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ

"เจ้าพนักงานสารธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่น หรือเพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์หรือเชื้อโรคหรือโรคจากสัตว์สู่คน ให้พื้นที่ในเขตปกครอง
ขององค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงและปล่อยสัตว์

(๑.๑) พื้นที่หรือทางสาธารณะในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ

(๑.๒) สถานที่ราชการ

(๑.๓) ตลาด

(๑.๔) ศาสนสถาน

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใด
อย่างหนึ่ง เช่น สถานที่เลี้ยงสัตว์ของเอกชน กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ
สัตว์เลี้ยงคลาน หรือแมลงให้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทของกิจการนั้น ๆ และต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และได้รับอนุญาตกองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ

(๒.๑) ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบจะเลี้ยงสัตว์ประเภทสุนัขและแมวรวมกันได้ไม่เกิน ๑๕ ตัวต่อ ๑ ครัวเรือน หากเกินจากจำนวนที่กำหนดต้องเลี้ยงให้อยู่ห่างจากชุมชนหรือบ้านที่คนอยู่อาศัยไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร โดยต้องมีการจัดการ การเลี้ยงสัตว์ และดูแลให้มีพื้นที่เลี้ยงและการสุขาภิบาลที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดผลกระทบและเกิดปัญหาความเดือดร้อนให้กับประชาชนและสิ่งแวดล้อมข้างเคียง

(๒.๒) ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบจะเลี้ยงสัตว์ประเภทแม่สุกร และพ่อสุกรรวมกันได้ไม่เกิน ๑๐ ตัว สุกรขุนไม่เกิน ๒๐ ตัว หากเกินจากจำนวนที่กำหนดต้องเลี้ยง ให้อยู่ห่างจากชุมชนหรือบ้านที่คนอยู่อาศัยไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร โดยต้องมีการจัดการการเลี้ยงสัตว์ และดูแลให้มีพื้นที่เลี้ยงและการสุขาภิบาลที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดผลกระทบและเกิดปัญหาความเดือดร้อน ให้กับประชาชนและสิ่งแวดล้อมข้างเคียง

(๒.๓) ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบจะเลี้ยงสัตว์ประเภทสัตว์ปีก ได้ไม่เกิน ๑๐๐ ตัว หากเกินจากจำนวนที่กำหนดต้องเลี้ยงให้อยู่ห่างจากชุมชนหรือบ้านที่คนอยู่อาศัย ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร โดยต้องมีการจัดการการเลี้ยงสัตว์ และดูแลให้มีพื้นที่เลี้ยงและการสุขาภิบาล ที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดผลกระทบและเกิดปัญหาความเดือดร้อนกับประชาชนและสิ่งแวดล้อมข้างเคียง

ข้อ 5 การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของกฎหมายใหม่

(๑) มีสถานที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ที่มีพื้นที่แบ่งตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอ มีระบบระบายน้ำและกำจัดเสียปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะโดยส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

(๒) มีอาคารสถานที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ มีการจัดทำปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะทำการจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันโรคเป็นแหล่งพาหะเชื้อโรคในอนาคต เพื่อป้องกันโรคในอนาคต จะมีการสร้างหมูบ้านโรครักษาในสถานที่สำหรับการจัดซากและมูลสัตว์ให้ถูกมาตรฐานตามกฎหมายใหม่

(4) มีการทำลายหลุมใส่กระเทียมในสถานที่สำหรับการจัดซากและมูลสัตว์ เพื่อป้องกันโรคเชื้อโรคในอนาคต โดยปรารภจากการควบคุม กรณีเป็นฉุกเฉินร้ายแรงจะนำเส้นใยเข้าไปปูคลุมรอบหลุมกระเทียมในเวลาเดียวกัน และมีป้ายเตือนให้มีคำแนะนำระวังโดยชัดเจน

(5) ไม่นำสารเคมีฆ่าแมลงมาฆ่าเชื้อโรคในสถานที่สำหรับการจัดซากและมูลสัตว์ และทำปฏิกิริยาตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(6) คนคุมดูแลสัตว์ของตนจะทำปฏิกิริยาอย่างไรให้ถูกกฎระเบียบที่กำหนดโดยกรมปศุสัตวกรรม

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ

ข้อ ๗ การเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก
เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๖ อย่างเคร่งครัดเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะ
ของสถานที่เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค หรือเหตุรำคาญ
อันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) สถานที่เลี้ยงสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะของอาคาร และเป็นไปตามมาตรฐานฟาร์ม
หรือตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข

(๒) ให้ดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์มิให้มีจำนวนเกินสมควร
จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยสู่ธรรมชาติหรือแหล่งน้ำ ทางน้ำ ลำคลอง
แม่น้ำ เป็นต้น มิให้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

(๔) ต้องจัดหาที่รองรับขยะ ปฏิกูลและมูลฝอย ตลอดจนกำจัดขยะ ปฏิกูลและมูลฝอย
ให้ถูกสุขลักษณะมิให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวดล้อม

(๕) ต้องทำความสะอาดสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่เพาะเลี้ยง และบริเวณโดยรอบ
ไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค แมลง ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ ตลอดจนวัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ
ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) จัดให้มีระบบการป้องกันเหตุดืดร้อนราคายากกลิ่น เสายะ แสง รังสี ความร้อน
สิ่งมีพิษความสั่นสะเทือน ฝุ่น และอาเซฆ่าเม่า เห้า สภาหภูเขาเป็นเหตุให้เสื่อมหรือเป็นอันตราย
ต่อช้างภาพ

(๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควร
แก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขาย หรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย
ในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขาย หรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วยและจ่ายค่าใช้จ่ายกรณีที่สัตว์ก่อให้เกิด
ความเสียหายต่อผู้อื่นด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตราย
ต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และปฏิบัติให้เป็นไป
ตามข้อบัญญัตนี้ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๑ บรรดาค่าธรรมเนียม ค่าปรับ รายได้อื่น ๆ ตามข้อบัญญัตนี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลแหลมงอบ

ข้อ ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบรมารยาให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
## ธัญญาโตชัย อธิกะธานุ