{"natural_text": "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่\n\nเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nพ.ศ. ๒๕๖๒\n\nโดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ และนายอำเภอเนินจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๒\n\nข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่แล้วสิบห้าวัน\n\nข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน\n\nข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้\n\n“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์\n\n“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการแสดงกรรมของสัตว์\n\n“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมมัสวรวิธีเลี้ยง\n\n“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัวริดด้วย\n\n

{"natural_text": "(๑) สุนัข\n(๒) แมว\n(๓) ช้าง\n(๔) โค\n(๕) กระบือ\n(๖) สัตว์ปีก\n(๗) สุกร\n(๘) สัตว์มีพิษและสัตว์ดูร้ายต่าง ๆ\n\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม ทั้งนี้ อาจควบคุมการเลี้ยงเฉพาะในเขตท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่\n\nข้อ 6 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอสำหรับการดำเนินชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ\n\n(๑) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ เป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และเป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจาก การควบคุม กรุณาเป็นสัตว์ดูร้ายจะต้องเสียหายในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงทำสัตว์ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยเฉพาะฝ่ายเกษตรได้อย่างชัดเจน\n\n(٩) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั

{"natural_text": "ข้อ 9 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืน\nข้อบัญญัตนี้ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับหรือกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลา\nอย่างน้อย 30 วัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน\nให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้ก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้น\nหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้น\nตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย\nในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน\nภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่\nองค์การบริหารส่วนตำบลายางใหญ่ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตราย\nต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ 10 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้\nปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 44 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ในเขตอำนาจ\nขององค์การบริหารส่วนตำบลายางใหญ่ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ดี\n\nข้อ 11 ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ 6 และข้อ 7 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท\n\nข้อ 12 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลายางใหญ่เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\nและ