{"natural_text": "# ข้อบัญญัติต้องคำบริหารส่วนตำบลคลองบ้าง\n\n## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\n### พ.ศ. ๒๕๖๓\n\nโดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n\nอาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดงบังและนายอำเภอปิงหลง จึงตราข้อบัญญัติดังต่อไปนี้\n\n**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๓”\n\n**ข้อ ๒** ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\n**ข้อ ๓** บรรดา ข้อบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน\n\n**ข้อ 4** ข้อบัญญัตนี้มีให้ใช้บังคับแก่\n\n(๑) การเลี้ยงและปล่อยสัตว์ของทางราชการ\n(๒) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ\n\n**ข้อ 5** ในข้อบัญญัตนี้\n\n“การเลี้ยงสัตว์” มีความหมายว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์\n“การปล่อยสัตว์” มีความหมายว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nรวมทั้งการแสดงผลของการครอบครองสัตว์\n“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มีความหมายว่า โคก สัว กรง สัว อื่นๆ เป็นสถานที่ในลักษณะอื่นๆ ก็ตามในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง\n“เจ้าของสัตว์” มีความหมายว่า คนเป็นเจ้าของสัตว์น้ำรวมถึง

ข้อ 5 ให้สัตว์ดังต่อไปนี้เป็นสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง
(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) สุกร
(๖) แพะ
(๗) แกะ
(๘) ห่าน
(๙) เป็ด
(๑๐) ไก่
(๑๑) สุนัข
(๑๒) แมว
(๑๓) นก
(๑๔) กระด่าย

ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทโดยเด็ดขาดดังนี้
(๑.๑) ที่หรือทางสาธารณะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง
(๑.๒) สถานที่ราชการ
(๑.๓) สถานที่ปฏิบัติศาสนิกิจ
(๑.๔) ตลาด
(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น สถานที่เลี้ยงสัตว์ของเอกชน กิจการที่เกี่ยวข้องการเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลี้ยงคลาน หรือแมลงให้เป็นเขตที่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทของการนั้น ๆ และต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และได้รับอนุญาตก่อนทำการบริหารส่วนตำบลดงบัง
ข้อ 7 การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของกฎหมายและมาตรฐานของประเทศ โดยมีโทษปรับปรุง

{"natural_text": "(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ\nไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นระบายน้ำผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกัน\nมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน\nและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\nกรณีสัตว์เป็นสุนัขและแมวเจ้าของสนุนและแมวดังปฏิบัติตาม\n\n(๔.๑) นำสนุนเข้าไปรับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าครั้งแรกเมื่อสนุน อายุ ๒ - ๔ เดือน\nและครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าน\n\n(๔.๒) เมื่อสัตว์ได้รับการฉีดวัคซีนแล้วให้ติดเครื่องหมายประจำตัวและเก็บใบรับรอง\nการฉีดวัคซีนไว้การขายหรือให้สนุนแก่ผู้อื่นต้องมอบใบรับรองให้ด้วย\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nโดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดูราษฎร์จะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึง\nหัวเสีย และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน\n\n(๖) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เวลานะเด็กพาเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์\nและได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\n(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่น ไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อ สิ่งแวดล้อม\n\n(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณชน คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น\nรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำส

{"natural_text": "(๕) ต้องทำความสะอาดสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่พาเสียง และบริเวณโดยรอบไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค แมลง ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ ตลอดจนวัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ\n\n(๖) จัดให้มีระบบการป้องกันเหตุรำคาญจากกลิ่น เสียง แสง รังสี ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ\n\n(๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข\n\nข้อ ๑๐ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของราชการ ส่วนท้องถิ่นแต่ทำการกักสัตว์ไว้อากาศเกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์ แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้เป็นโรคลิดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ดังวางโทษตามที่กฎหมายในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\n\nข้อ ๑๒