เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๙๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๕ เมษายน ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน โดยความเห็นชอบของ
สภาองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทนและนายอำเภอสุพรรณภูมิ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๒"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความว่า “ผู้มีสิทธิเป็นเจ้าของ สัตวร่วมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย
"ราชการท้องถิ่น” มายความว่า อองค์การบริหารส่วนตำบลบำนาฬิกาชุดรรณณภูมิตามพระราชบัญญัติดำเนินธารณสนุก พ.ศ. ปีเมืองไทย

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดของราชการส่วนท้องถิ่น
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภท โดยเด็ดขาด

(๑.๑) องค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน และศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหาร
ส่วนตำบลหัวโทนเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข แมว
เป็ด ไก่ ห่าน นก สุกร งูพิษและงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น คางคกไฟ
ปลาปิรันยา สัตวดุร้ายต่าง ๆ สัตว์มีพิษอื่น ๆ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ อย่างเด็ดขาด

(๑.๒) สถานที่ราชการต่าง ๆ ในเขตตำบลหัวโทนเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข แมว เป็ด ไก่ ห่าน นก สุกร งูพิษและงู
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น คางคกไฟ ปลาปิรันยา สัตวดุร้ายต่างๆ
สัตว์มีพิษอื่น ๆ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ อย่างเด็ดขาด

(๑.๓) ถนนสาธารณะทุกสายในเขตตำบลหัวโทนเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข แมว เป็ด ไก่ ห่าน นก สุกร งูพิษและงู
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น คางคกไฟ ปลาปิรันยา สัตวดุดร้ายต่าง ๆ
สัตว์มีพิษอื่น ๆ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ ออย่างเด็ดขาด

(๑.๔) พื้ดในเขตตำบลบ้านโคนเป็นเขตห้ามปล่อยสนับเส้นและแมวย่างเด็ดขาด
(๒) พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ด้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ธงฉี

(๒.๑) ในเขตชุมชนเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยโค กะบ๋ยว สุกร เกินจำนวน ๓๐ คน

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) ในเขตชุมชน สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๓.๒) ในเขตชุมชน สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓.๓) ในเขตชุมชน สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๓.๔) ในเขตชุมชน สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

(๓.๕) ในเขตชุมชนกำหนดให้วลา ๐៨.០ บาทนาฬิกา - ดิน.30 น. .- มีเสียงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์บนถนนสาธารณะและถนนในหมู่บ้าน

(๓.6) ในเขตชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยโค กะรั่ว สุกร มาว
ต้องจัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีคนคงแข็งแรงตามความสามารถและความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอ
แก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่าง และการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและบำบัด
ของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(٩.7) ในเขตชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยโค กะรั่ว สุกร มาว
ต้องรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอให้ถูกสุขลักษณะไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมม
จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้อยู่บริเวณใกล้เคียง

(3.8) ในเขตชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสนุกไก่ เกาะ เป็ด คน มาว
เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากและมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันโรคให้เป็นแหล่งพาพันธุ์
แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น อ้วน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อน
ของแหล่งน้ำ

(3.9) ในเขตชุมชนและสถานที่เลี้ยงสัตวรื่น ๆ นอกจากเขตชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยง

{"natural_text": "(๓.๑๐) ในเขตชุมชนและสถานที่เลี้ยงสัตว์อื่น ๆ นอกเขตชุมชนเป็นเขตการเลี้ยง\nหรือปล่อยสัตว์ทุกชนิด ให้เลี้ยงอยู่ในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nโดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์\nและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน\n\nข้อ ๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้\nโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน\nเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหาร\nส่วนตำบลหัวโทนแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากจ่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องจ่ายค่าใช้จ่าย\nเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลา\nดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด\nและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและจำของสัตว์มารับสัตว์คืน\nภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร\nส่วนตำบลหัวโทน ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๖ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้\nในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม\n\nข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติหน้าที่\nตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ\nองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้\n\nข้อ ๘ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโทนเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\nและม