เล่ม ๑๔๐ ตอนที่ ๒๘ ก

หน้า ๑๖

ราชกิจจานุเบกษา

๒๕ เมษายน ๒๕๖๖

จนใจยืนบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้องด้วยข้อความอันเป็นเท็จ
หรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกัน
และปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๘๑, ๑๑๔, ๑๖๗ และ ๑๘๘

ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิจารณาแล้ว พิพากษายกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา

องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์พิเคราะห์อุทธรณ์ คำร้อง เอกสารประกอบคำร้อง และพยานหลักฐาน
ตามสำนวนการไต่สวนของผู้ร้องแล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ผู้ถูกกล่าวหาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง
รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลสิงห์โคก อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ๒๕๕๕
และพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 30 กันยายน ๒๕๕๙ ผู้ถูกกล่าวหายื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน
และหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้องกรณีพ้นจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ๒๕๕๙
โดยไม่แสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของผู้ถูกกล่าวหาและ นางไพวรรณ คนิล คู่สมรส รวม 9 รายการ
ตามคำร้อง เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2564 ผู้ร้องยื่นคำร้องเป็นคดีนี้ แต่ผู้ถูกกล่าวหาไม่มาศาล
และในวันเดียวกันศาลออกหมายจับผู้ถูกกล่าวหาแล้ว แต่ยังไม่สามารถจับตัวผู้ถูกกล่าวหามาศอลได้
เมื่อวันที่ & มิถุนายน 2565 ศาลมีคำสั่งรับคำร้องไว้พิจารณา และเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดไต่สวน
และมีคำพิพากษายกคำร้อง

คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของผู้ร้องว่า คดีของผู้ร้องขาดอายุความทางอาญาตามคำพิพากษา
ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือไม่ ‘ผู้ร้องอุทธรณ์ว่า “ผู้ร้องมีคำขอให้ลงโทษ”
ผู้ถูกกล่าวหาทั้งในส่วนโทษทางการเมืองและในส่วนโทษทางอาญา "ซึ่งตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

ทั้งตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑
มาตรา ๗ ยังได้บัญญัติรองรับหลักการดังกล่าวไว้จนถึงปัจจุบัน เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องพร้อมกับขอให้ศาล
ออกหมายจับผู้ถูกกล่าวหาเมื่อวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๔ ภายในอายุความห้าปีนับแต่วันกระทำความผิด
ถือได้ว่าผู้ถูกกล่าวหาหลบหนีไปในระหว่างถูกดำเนินคดีหรือระหว่างการพิจารณาของศาล อายุความ
ย่อมสะดุดหยุดอยู่นับแต่วันดังกล่าว คดีของผู้ร้องจึงไม่ขาดอายุความและสามารถลงโทษผู้ถูกกล่าวหา
ตามคำร้องได้ องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๙
ผู้ถูกกล่าวหายื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้อง กรณีพ้นจากตำแหน่ง
โดยไม่แสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของผู้ถูกกล่าวหาและ นางไพวรรณ คำนิล คู่สมรส รวม ๙ รายการ
ตามคำร้อง วันดังกล่าวจึงเป็นวันที่ผู้ถูกกล่าวหากระทำความผิด ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลเมื่อวันที่
๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๔ และศาลได้ออกหมายจับผู้ถูกกล่าวหาในวันเดียวกัน แม้ตามพระราชบัญญัติ
ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๔๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
หมวด 8 มาตรา 98 บัญญัติให้นำมาตรา 74/1 มาใช้บังคับกับการฟ้องคดีอาญาโดยอนุโลมก็ตาม
ซึ่งตามมาตรา 74/1 บัญญัติมิให้นับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหาหลบที่ระบบนี้รวมเป็นส่วนหนึ่งของอายุความ
แต่มาตรา 84 ที่บัญญัติไว้ในหมวด 866555555555555555555

เล่ม ๑๔๐ ตอนที่ ๒๘ ก

หน้า ๑๘

ราชกิจจานุเบกษา

๒๕ เมษายน ๒๕๖๖
มาตรา ๗ นั้น เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับการนับอายุความทางอาญาที่บัญญัติขึ้นและมีผลใช้บังคับ
ภายหลังกระทำความผิด ทั้งยังมีความแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิด แม้มิใช่บทบัญญัติ
ว่าด้วยการลงโทษ แต่มีผลให้ระยะเวลาการบังคับโทษขยายออกไป ซึ่งเป็นบทบัญญัติที่ไม่เป็นคุณแก่ผู้ถูกกล่าวหา
ไม่อาจนำมาใช้บังคับแก่คดีที่มีการกระทำความผิดก่อนกฎหมายใช้บังคับได้ เมื่อไม่อาจนำมาตรา ๗๔/๑
มาใช้บังคับแก่คดีนี้ได้โดยอนุโลมตามมาตรา ๙๘ กรณีจึงต้องนับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหาหลบหนี
รวมเป็นส่วนหนึ่งของอายุความ ดังนั้น แม้ผู้ร้องยื่นครัวร้องต่อศาลภายในกำหนดอายุความห้าปีนับแต่วันที่
ผู้ถูกกล่าวหากระทำความผิด แต่ผู้ร้องไม่ได้ตัวผู้ถูกกล่าวหามาภายในกำหนดอายุความดังกล่าว
อายุความจึงไม่สะดุดหยุดอยู่ดังที่ผู้ร้องอุทธรณ์ คดีส่วนอาญาจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา ๙๕ (๔) สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา ๓๙ (b), ๑๘๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญา
ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา 8 วรรคสาม ส่วนการสั่งเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง
ซึ่งเป็นมาตรการจำกัดสิทธิทางการเมืองนั้นไม่อาจแยกออกจาก การวินิจฉัยความรับผิดทางอาญาได้
เมื่อการกระทำตามคำร้องเป็นอันขาดอายุความไปแล้ว จึงไม่อาจนำมาตรการจำกัดสิทธิทางการเมือง
มาใช้บังคับแก่ผู้ถูกกล่าวหาได้ ที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษามานั้นชอบแล้ว
องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วย อุทธรณ์ของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน.
นายภพพิสิษฐ สุขะพิสิษฐ์
นายเอกศักดิ์ ยันตรปกรณ์
นายอุดม วัฒตธรรม
นางสาวสิริกานต์ มีจูล
นายกิตติพงษ์ ธินโรจน์
นายพิชัย เพ็งฝ่อง
นายกษิติดาศ มฤคลศิริกาธาถา