เล่ม ๑๔๐ ตอนที่ ๒๘ ก

ราชกิจจานุเบกษา

๒๕ เมษายน ๒๕๖๖

หัว้า ๑๓

ในมาตรา ๗๔/๑ ที่มิให้นับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหาหลบหนีไปในระหว่างถูกดำเนินคดีหรือระหว่างพิจารณา
ของศาลรวมเป็นส่วนหนึ่งของอายุความมาใช้บังคับโดยอนุโลม ทั้งตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๗ ยังได้บัญญัติรับรองหลักการดังกล่าวไว้
จนถึงปัจจุบัน เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องพร้อมกับขอให้ศาลอออกหมายจับผู้ถูกกล่าวหาภายในอายุความห้าปี
นับแต่วันกระทำความผิด ถือได้ว่าผู้ถูกกล่าวหาหลบหนีไปในระหว่างถูกดำเนินคดีหรือระหว่าง
การพิจารณาของศาล อายุความย่อมสะดุดหยุดอยู่ คดีของผู้ร้องจึงไม่ขาดอายุความและสามารถลงโทษ
ผู้ถูกกล่าวหาตามคำร้องได้ องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ผู้ถูกกล่าวหายื่นบัญชี
แสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบต่อผู้ร้อง กรณีฟันจากตำแหน่งเมื่อวันที่
๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ วันดังกล่าวจึงเป็นวันที่ผู้ถูกกล่าวหากระทำความผิด ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาล
เมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔ และศาลได้ออกหมายจับผู้ถูกกล่าวหาในวันเดียวกัน แม้ตามพระราชบัญญัติ
ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๔๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
หมวด 8 มาตรา 98 บัญญัติให้นำมาตรา 74/1 มาใช้บังคับกับการฟ้องคดีอาญาโดยอนุโลมก็ตาม
ซึ่งมาตรา 74/1 บัญญัติมิให้นับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหาหลบทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของอายุความ
แต่มาตรา 84 ที่บัญญัติไว้ในหมวด 8 นั้น ต้องเป็นการดำเนินคดีอาญาล่าวหาเจ้าหน้าที่ของรัฐว่า
กระทำความผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ หรือกระทำความผิด
ต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม อันเป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับการปราบปรามการทุจริต เช่นเดียวกับ
การกล่าวหาดำเนินคดีอายากับนายกรัฐมนตรี ธัญมนตรี สภาชิกสภาผู้แทนราษฎร สภาชิกวุฒิสภา
หรือข้าราชการการเมือง อันเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตามมาตรา 275 ของรัฐธรรมนูญ
ในหมวด ม มาตรา ม ม การตรวจสอบทรัพย์สินและหนี้สิน อันเป็นบทบัญญัติ
เกี่ยวกับการป้องกันการทุจริต มิได้บัญญัติให้นำมาตรา /4/1 มาใช้บังคับแก่การดำเนินคดี
อันสืบเนื่องมาจากกรยืนบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน และให้เห็นว่าการดำเนินคดีตามมาตรา ม.
และมาตรา เฉ เป็นคนละกรณีกับการดำเนินคดีกรณีจะใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน
และเอกสารประกอบต่อคณะกรรมการ พ.ป.ช. โดยข้อความอันเป็นเท็จ จะหรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ
ตามมาตรา -4 กรนี้จึงไม่อาจนำมานะรา ส.8-8 นายกองฆาตรา เ/4/1 มาใช้บังคับแก่คนใด

เล่ม ๑๔๐ ตอนที่ ๒๘ ก

ราชกิจจานุเบกษา

๒๕ เมษายน ๒๕๖๖

หน้า ๑๔
มาตรา ๗ นั้น เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับการนับอายุความทางอาญาที่บัญญัติขึ้นและมีผลบังคับใช้
ภายหลังกระทำความผิด ทั้งยังมีความแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิด แม้มิใช่บทบัญญัติ
ว่าด้วยการลงโทษ แต่มีผลให้อายุความสะดุดหยุดลงและระยะเวลาการบังคับโทษขยายออกไป ซึ่งเป็นบทบัญญัติ
ที่ไม่เป็นคุณแก่ผู้ถูกกล่าวหา จึงไม่อาจนำมาใช้บังคับแก่คดีที่มีการกระทำความผิดก่อนกฎหมายใช้บังคับได้
แม้ว่าผู้ร้องยื่นครัวร้องต่อศาลภายในกำหนดอายุความห้าปีนับแต่วันที่ผู้ถูกกล่าวหากระทำความผิด แต่ผู้ร้อง
ไม่ได้ตัวผู้ถูกกล่าวหาตามภายในกำหนดอายุความดังกล่าว อายุความจึงไม่สะดุดหยุดอยู่ดังที่ผู้ร้องอุทธรณ์
คดีจึงเป็นอันขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๕ (๔) สิทธินำคดีอาญามาฟ้อง
ของผู้ร้องย่อมระงับไป ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๖), ๑๘๕ วรรคหนึ่ง
ประกอบพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ៨ วรรคสาม ส่วนมาตรการจำกัดสิทธิทางการเมืองนั้นไม่อาจแยกออกจากกวรวินิจฉัย
ความรับผิดทางอาญาได้ เมื่อการกระทำตามคำร้องเป็นอันขาดอายุความไปแล้ว จึงไม่อาจนำมาตรการ
จำกัดสิทธิทางการเมืองมาใช้บังคับแก่ผู้ถูกกล่าวหาได้ ที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่ง
ทางการเมืองพิพาทษามานั้นชอบแล้ว องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วย อุทธรณ์ของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน.
# นายชัยเจริญ ดุษฎีพร
## นายภพพิสิษฐ สุขะพิสิษฐ์
## นายเอกศักดิ์ ยันตรปกรณ์
## นายอุดม วัฒตธรรม
## นายสมเกียรติ ตั้งสกุล
## นายประทีป อ่าววิจิตรกุล
## นายภัทรศักดิ์วรรณแสง