เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๘๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๕๖

๑๐ เมษายน ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาและ
นายอำเภอวชิรบารมี จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๒”

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) งูพิษ และงูที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปิรันยา
(๓) ควงคกไฟ
(๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ เช่น เสือ จระเข้ สุนัขพันธุ์พิทบูล สุนัขพันธุ์โรตไวเลอร์ เป็นต้น
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา

(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ เช่น แมงมุม แมงป่อง เป็นต้น
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมาย

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลบ้านนาเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา เช่น
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

(๑.๒) สถานที่ราชการหรือน่วยราชการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา
เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น

(๑.๓) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถไฟ บริเวณแม่น้ำทุกสาย
(๑.๔) วัด สถานที่ท่องเที่ยว ตลาด เลี้ยงไก่เว้นแต่จัดสถานที่ไว้อย่างเหมาะสม

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้นอกจากที่ระบุในข้อ (๖.๑) เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) ช้างมา ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒.๒) สุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข ประเภทละ ไม่เกิน ๕ ตัว
(๒.๓) เป็ด ไก่ นก ห่าน ประเภทละ ไม่เกิน ๑๐ ตัว
(๒.๔) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๑) - (๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ เช่น กลิ่น เสียง เป็นต้น
(๒.๖) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรือมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญ
ต่อชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้

(๓.๑.๑) การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๑๐๐ ตัว
(๓.๑.๒) การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๑๐๐ ตัว
(๓.๑.๓) สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ (๓.๑.๑) และ (๓.๑.๒) จำนวนไม่เกิน ๒๐ ตัว

ทั้งนี้ มาตรการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในพื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรือมีระยะห่างในระยะ
ที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนตำบลบ้านนาให้เป็นไปตามเอกสารท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจัดสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อผู้ใดนำสัตว์เหล่านั้นออกจากบริเวณที่ทำการเลี้ยงแล้วจะต้องแจ้งเจ้าของสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาแต่สำนักงานท้องถิ่นสามารถดำเนินการจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามความเหมาะสม
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลบ้านนา ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ทั้งนี้ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน
๒๕,๐๐๐ บาท

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๒

การวิระ อ่อนศรี

ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา

# เอกสารแนบท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๒

เรื่อง ให้พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรือมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อย ต้องมีการปฏิบัติตามได้มาตรฐาน ดังนี้

### ๑. สถานที่ตั้ง
- ๑.๑ ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง
- ๑.๒ ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากแหล่งเสียหายทางน้ำสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่วางอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตกันที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

### ๒. อารมณ์และส่วนประกอบ
- ๒.๑ อารมณ์ต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด
- ๒.๒ พื้นที่ต้องเป็นพื้นเนียนทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะเว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก
- ๒.๓ หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง
- ๒.๔ โคกต้องมีการกั้นคอเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด
- ๒.๕ การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

### ๓. การสุขาภิบาลทั่วไป
#### ๓.๑ การระบายน้ำ
(๑) รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก
(๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายน้ำลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือน้ำที่เอกชน

#### ๓.๒ การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
(๑) ก๊ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันฝนไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่
(๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง
(๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ

#### ๓.๓ การกำจัดเชื้อสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งพาพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น