{"natural_text": "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา\nเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\nพ.ศ. ๒๕๖๔\n\nโดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ว่าด้วยการควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\nอาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วน\n(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา\nและความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา และนายอำเภอปะเหลียน จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา เรื่อง การควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๔\"\n\nข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองคำบริหารส่วนตำบลบ้านนา ตั้งแต่วันถัด\nจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว\nในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน\n\nข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\nและให้มีอำนาจออกกฎ ระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\n\nหมวด ๑\nบททั่วไป\n\nข้อ ๕ ในข้อบัญญัตนี้\n“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาหรือผู้ที่นายก\nองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนามอบหมาย\n“เจ้าพนักงานสารธารณสุข” มายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการ\nกระทรวงสารธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\n“การเลี้ยงสัตว์” มายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแล เอาใจใส่ บำรุงรักษา\nตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิกิน\n“การปล่อยสัตว์” มายความว่า การละลายครอบครัวของสัตว์ หรือปล่อยให้สัตว์อยู่นอก\nสถาน

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่นที่มี
การควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบรัวหรือไม่

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

ข้อ 5 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพและความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพ
ของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตกองค์การ
บริหารส่วนตำบลบ้านนาเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) ลา ล่อ
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) สุกร
(๗) แพะ
(๘) กบ
(๙) กวาง
(๑๐) ห่าน
(๑๑) เป็ด
(๑๒) ไก่
(๑๓) สุนัข
(๑๔) แมว
(๑๕) พูด
(๑๖) จระเข้
(๑๗) นก
(๑๘) ปลา
(๑๙) กระด่าย
(๒๐) หมู
(๒๑) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
(๒๒) สัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคหรือมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยหรือเป็นอันตราย
ต่อประชาชนตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

{"natural_text": "ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดจำนวน ประเภท หลักเกณฑ์ วิธีการ ชนิด และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา\n\nข้อ ๗ ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ ๖ ในพื้นที่ซึ่งเป็นที่หรือทางสาธารณะ เช่น บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถไฟฟ้า บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง บริเวณแม่น้ำทุกสาย เป็นต้น\n\nข้อ ๘ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้\n\n(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ\n\n(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยปราศจากการควบคุม กรนี้เป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไม่ถึงดัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน\n\n(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด\n\n(๗) ควบคุมดูแลสัต

{"natural_text": "(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องทำรางระบายน้ำ รับน้ำเสียโครก\nไปให้พ้นจากที่นั้น โดยสะดวกและเหมาะสม\n(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ\n(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น\nจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง\n(๔) ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ\n(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาป ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ\nและต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ\n(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ\n\nข้อ ๑๐ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๙ ต้องได้รับ\nความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\nการอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง\nอากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน\nสถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบภาพ และไม่ก่อ\nเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะ\nที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง\n(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่ ๕๐ ตัว แต่ไม่เกิน ๕๐๐ ตัว\nต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร\n(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตวกว่า ๕๐๐ ตัว แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตัว\nต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร\n(๔) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตกว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะ

{"natural_text": "ข้อ ๑๑ ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยก หรือกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด\n\nหมวด ๓\nการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย\n\nข้อ ๑๒ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขพบสัตว์ในพื้นที่ตามข้อ ๖ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข มีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน หรือกรณีสัตว์นั้นมีอายุเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์ก็ตาม หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว ทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ทั้งสิ้น\n\nกรณีตามวรรคหนึ่ง ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สาม อันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวของบุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้ โดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนาจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิดตามข้อเท็จจริง\n\nข้อ ๑๓ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๒ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสิบหัววันนับแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยประกาศไว้ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา หรือที่เปิดเผย\n\nเมื่อผ่านกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งแล้ว ไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของ สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา\n\nข้อ ๑๔ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตร

{"natural_text": "ข้อ ๑๖ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎหมายทรงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือ ถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิด หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรง ต่อสุขภาพของประชาชนนอกจากจะต้องระวังโทษปรับตามข้อบัญญัตนี้แล้ว ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์ และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับกักสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น จะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่น ว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้\n\nคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทำธุรกิจ\n\nข้อ ๑๗ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะก่อนให้เกิดเหตุเดือนร้อน รายใหญ่ดูผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์ หรือผู้ครอบครอง สภาพที่เลี้ยงสัตว์ระหว่างเหตรำคาญภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะทำกระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับ เหตรำคาญฉุกเฉิน หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตรำคาญฉุกเฉิน หรือสมควรกำหนดวิธีการ เพื่อป้องกันมิให้มีเหตรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนี้\n\nหมวด ๔\n\nอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข\n\nข้อ ๑๘ เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ หรืออาจก่อให้เกิดเหตุ
ราคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณพอสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบได้
โดยไม่ต้องใช้ราคา

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด ๕
บทกำหนดโทษ

ข้อ ๑๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจปรับได้
ตามอัตราที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร ทั้งนี้ ต้องไม่เกินค่าปรับตามที่พระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดไว้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๔
สนิท เพียรมิตร
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา