เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๕๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๗ มีนาคม ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตากและนายอำเภอ
เมืองนครพนม จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
## ☒
### ☒
#### ☒
##### ☒
###### ☒
###### ☒

{"natural_text": "เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๕๒ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๗ มีนาคม ๒๕๖๖\n\nหน้า ๑๖๒\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนด ประเภท และชนิดของสัตว์ที่ต้องควบคุม\nการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามวรรคหนึ่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\n\nข้อ 5 ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางประเภทโดยเด็ดขาด\n\n(๑) พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นเขตกาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น\n(๒) พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นประเททนรุราษฎร์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย\n(๓) สถานที่ท่องเที่ยว\n(๔) วัด ศาสนสถาน สำนักสงฆ์\n(๕) สถานที่ราชการหรือน่วยงานราชการในเขตรองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น\n(๖) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก เช่น ที่ทำการ อ.\nการบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เป็นต้น\n(๗) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถโดยสารประจำทาง บริเวณแหล่งน้ำ\nที่ใช้เป็นแหล่งผลิตน้ำประปาของตำบลโพธิ์ตากทุกแห่ง\n\nข้อ 6 นอกจากการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์\nอันเกี่ยวกับสุขลักษณะและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้\n(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิด\nของสัตว์ และให้มีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ\n(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ\nไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธุ์ของแมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น สวนและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n(4) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้

{"natural_text": "(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจาก\nการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือทรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์\nและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน\n\n(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์บางประเภทในพื้นที่และสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดเป็นเขต\nห้ามเลี้ยงสัตว์\n\n(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น\n\n(๘) ปฏิบัติการอื่นใดอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข\nคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งประกาศ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก\n\nข้อ ๘ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก\nเพื่อการพาณิชย์ เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๗ อย่างเคร่งครัด\nเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตราย\nจากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก\nไปให้พ้นจากที่นั้นได้โดยสะดวกและเหมาะสม\n\n(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ\n\n(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น\nจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง\n\n(๔) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ\n\n(๕) ต้องดูแลรักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงวัน ยุง หรือสัตว์\nนำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ\n\n(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ\n\nข้อ ๙ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๘ ต้องได้รับความยินยอม\nจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และ

{"natural_text": "ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินควรสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคฉุกเฉินอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ\nของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยกหรือกักกันสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงาน\nสาธารณสุขทราบโดยเร็ว รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ\nโดยเคร่งครัด\n\nข้อ ๑๑ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\nกฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตนี้\nหรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น\nมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยง\nหรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุฉุกควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน\nเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะดำเนินการแก้ไข\nหรือปรับปรุงให้ถูกต้องตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นสมควร\n\nข้อ ๑๒ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนที่ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อื่น\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์\nระงับเหตุเดือดร้อนรำคาญนั้นภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีการใดเพื่อระงับ\nเหตุรำคาญนั้นหรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญที่จะเกิดขึ้นอีกในอนาคตโดยให้ระบุไว้\nในคำสั่งนั้น\n\nข้อ ๑๓ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสารารณสุขมีอำนาจ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ\nหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา\n\n(๒) เข

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๕๒ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๖๕

๗ มีนาคม ๒๕๖๖
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตากแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาวงก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควร
แก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย
ในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๕ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๖ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตากรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มี
อำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕bon ☒
## วิมาน พระพรม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ตาก