{"natural_text": "# ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ\n\n## ว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ\n\n### พ.ศ. ๒๕๖๖\n\nโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ\n\nอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคสอง มาตรา ๒๔ วรรคสอง และมาตรา ๒๗ (๕) แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปกครองของประชาธิปไตยพระมหากษัตริย์ทรงมีพระมหากฎหมายและคำมั่นรองประกันไว้ว่า “คณะราษฎรส่วนตัวจะไม่มีภาระใดเกิดขึ้นให้กระทบกับความเป็นอยู่ของตน” ในมาตรา ๕ วรรคสอง และมาตรา ๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือน เงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอื่น ๆ อายุราชการและเครื่องแบบในกองทัพอารักษ์ธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๖๐ และมาตรา ๑๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติตามที่ได้กล่าวแล้ว\n\nข้อ ๑ ระบอบนี้เรียกว่า “ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๖”\n\nข้อ ๒ ระบอบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ ๓ ให้ยกเลิก\n\n(๑) ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่าด้วยการเดินทางและการใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๓\n\n(๒) ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่าด้วยการเดินทางและการใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. ๒๕๖๔\n\nข้อ 4 ในระบอบนี้\n“คณะกรรมการ” มายความว่า “คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปกครองของประชาธิปไตยพระมหากษัตริย์ทรงมีพระมหากฎหมายและคำมั่นรองประกันไว้ว่า “คณะราษฎรส่วนตัวจะไม่มีภาระใดเกิดขึ้นให้มีผลกระทบกับความเป็นอยู่ของตน” โดยที่ “ประธานกรรมการ” มายความว่า “ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปกครองของประชาธิปไตยพระมหากษัตริย์ทรงมีพระมหากฎหมายและคำมั่นรองประกันไว้ว่า “คณะราษฎรส่วนตัวจะไม่มีภาระใดเกิดขึ้นให้มีผลกระทบกับความเป็นอยู่ของตน” โดยที่ “กรรมการ” มายความว่า “กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการปกครองของประชาธิปไตยพระมหากษัตริย์ทรงมีพระมหากฎหมายและคำมั่นรองประกันไว้ว่า “คณะราษฎรส่วนตัวจะไม่มีภาระใดเกิดขึ้นให้มีผลกระทบกับความเป็นอยู่ของตน” โดยที่ “สำนักงาน” มายความว่า “สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติตามกฎหมายประกอบร

ข้อ 5 การเดินทางของประธานกรรมการหรือกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ให้อยู่ในดุลพินิจของประธานกรรมการ

ข้อ 6 การเดินทางไปประชุมหรือสัมมนาในต่างประเทศของประธานกรรมการหรือกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ซึ่งได้รับเชิญจากองค์การระหว่างประเทศหรือหน่วยงานของรัฐต่างประเทศโดยผู้เชิญเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ

ให้ผู้เดินทางรายงานผลการประชุมหรือสัมมนาตามวรรคหนึ่งให้คณะกรรมการทราบด้วย

ข้อ 7 ให้สำนักงานดำเนินการเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางให้แก่ประธานกรรมการและกรรมการ

และการบริหารราชการ

การเดินทางของประธานกรรมการและกรรมการที่ผู้เชิญเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายให้ หากผู้เดินทาง
ต้องสำรองค่าใช้จ่ายไปก่อน ให้ผู้เดินทาง เลขานุการหรือผู้ช่วยเลขานุการของผู้เดินทาง หรือข้าราชการ
สำนักงานที่ต้องเดินทางด้วย แล้วแต่กรณี มีสิทธิยืมเงินเพื่อสำรองเป็นค่าใช้จ่ายดังกล่าว
เมื่อผู้เดินทางได้รับค่าใช้จ่ายคืนจากผู้เชิญ ให้คืนเงินดังกล่าวให้สำนักงานภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้รับคืนหรือวันที่กลับถึงสำนักงาน แล้วแต่กรณี

ข้อ 8 ให้นำพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการและระเบียบกระทรวงการคลัง
ซึ่งออกตามความในพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวมาใช้บังคับแก่ค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานกรรมการ
และกรรมการตามระเบียบนี้โดยอนุโลม โดยให้ประธานกรรมการได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับรองนายกรัฐมนตรี
และกรรมการได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับรัฐมนตรี เว้นแต่เบี้ยเลี้ยงเดินทางไปราชการในราชอาณาจักร
ให้เบิกได้ในลักษณะเหมาจ่ายในอัตราวันละสี่ร้อยบาท

ข้อ 9 การใดที่ได้ดำเนินการไปก่อนระเบียบนี้มีผลใช้บังคับและยังไม่แล้วเสร็จ ให้ดำเนินการ
ต่อไปตามกฎหมาย กฎ ระเบียบหรือประกาศที่เกี่ยวข้องจนกว่าจะแล้วเสร็จ

ข้อ 10 ให้ประธานกรรมการรักษาการตามระเบียบนี้
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชัชวาด
คำวินิจฉัยของคณะกรรมการให้เป็นที่สุด