{"natural_text": "ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง\nเรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๑๒)\n\nด้วยคณะกรรมการค่าจ้างชุดที่ ๒๑ ได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ\nอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือ และมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๕\nให้กำหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ รวม ๑๗ สาขา โดยใช้มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ\nตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นเกณฑ์วัดค่าทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถ\nอาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๙ (๔) และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน\nพ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑\nคณะกรรมการค่าจ้างจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ประกาศนี้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา\nเป็นต้นไป\n\nข้อ ๒ ในประกาศนี้\n“มาตรฐานฝีมือ” มหายความว่า มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วย\nการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน\n\nข้อ ๓ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับ ให้เป็นดังนี้\n(๑) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบส่งถ่ายกำลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า\nวันละสี่ร้อยเก้าสิบห้าบาท\n(๒) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างระบบปื้นและวาล์ว ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า\nวันละห้าร้อยสิบห้าบาท\n(๓) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างประกอบโครงสร้างเหล็ก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า\nวันละห้าร้อยบาท\n(๔) สาขาอาชีพช่างอุตสาหการ สาขาช่างปรับ เรียกได้ว่า “สมานิตย์” - เหมือนกับคำว่า “สมานิตย์”\nเป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยยี่สิบบาท\n(๕) ส่วนราชการของประเทศ เช่น การบริหารงานเชิงเทคน

{"natural_text": "(๘) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตักหน้าขุดหลัง ระดับ ๑\nเป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยแปดสิบห้าบาท\n\n(๙) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถขุด ระดับ ๑ เป็นเงิน\nไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยเจ็ดสิบบาท\n\n(๑๐) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถลากจูง ระดับ ๑ เป็นเงิน\nไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบห้าบาท\n\n(๑๑) สาขาอาชีพช่างเครื่องกล สาขาพนักงานควบคุมเครื่องจักรรถตัก ระดับ ๑ เป็นเงิน\nไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยยี่สิบบาท\n\n(๑๒) สาขาอาชีพภาคบริการ สานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (โภชนบำบัด)\nระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท\n\n(๑๓) สาขาอาชีพภาคบริการ สานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (วารียำบำบัด)\nระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท\n\n(๑๔) สาขาอาชีพภาคบริการ สานักส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม ไทยสัปปายะ (สุคนธบำบัด)\nระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท\n\n(๑๕) สาขาอาชีพภาคบริการ สำนักงานสมเครื่องดื่ม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า\nวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบห้าบาท ระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยยี่สิบห้าบาท และระดับ ๓\nเป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท\n\n(๑٩) สาขาอาชีพภาคบริการ เสาขายางเด็กปฐมวัย ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่า\nวันละห้าร้อยสามสิบบาท\n\n(๒០) เสาขายางเด็กปฐมวัย และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาทยี่สิบห้าสตางค์\nหรือเท่ากับจำนวนของค่าอาหารกลางแจ้งตามคำแนะนำของกระทรวงมหาด

ข้อ 6 ภายใต้บังคับข้อ 5 ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด ไม่ว่าก่อนหรือหลังประกาศนี้มีผลใช้บังคับ หากประสงค์จะใช้สิทธิให้ยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นแล้วนายจ้างโดยเร็ว

เมื่อนายจ้างได้รับหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้จ่ายค่าจ้างตามอัตราในประกาศนี้ให้แก่ลูกจ้างนับแต่วันที่ได้หนังสือรับรองเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2566

บุญชอบ สุทธมนัสวงษ์
ปลัดกระทรวงแรงงาน
ประธานกรรมการค่าจ้าง