โจทก์อุทธรณ์คัดค้านคำสั่งศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ลงวันที่
๙ เดือน มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕ ศาลฎีการับวันที่ ๒๐ เดือน พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๑
และมาตรา ๑๕๗ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๒๓/๑ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
พ.ศ. ๒๕๖๑ มาตรา ๑๙๒ พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการแสดงราคาว่าห้างรัง
พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๒ และมาตรา ๑๓ และจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 ตามประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา 86, 151 และมาตรา 157 พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกัน
และปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 มาตรา 123/1 พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับ
การแสดงราคาว่าห้างรัง พ.ศ. 2542 มาตรา 4,12 และมาตรา 13 นับโทษของจำเลยที่
ต่อจากโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อม. 211/2560 จากศาลฎีกาแผนกคดีอาญา
ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง

ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิจารณาฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่า
คำฟ้องโจทย์ไม่ได้บรรยายองค์ประกอบให้เห็นว่าจำเลยที่ “ สิงที่ ‘ เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ซื้อ
ทำ การหรือรักษาทรัพย์อย่างไร กรนี้ถือว่าฟ้องโจทย์ไม่ได้บรรยายโดยแจ้งขัดซึ่งสาระสำคัญ
เป็นฟ้องที่ไม่ครบองค์ประกอบของความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา "51" (5)"
ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา "58 (5)""
ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวรรคสาม

ทางการเมือง หรือไม่ องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์โดยมติที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา เห็นว่า รัฐธรรมนูญ
แห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๑๙๕ วรรคสี่ บัญญัติว่า คำพิพากษาของศาลอัฏกาแผนกคดีอาญา
ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ให้อุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่
ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษา และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ๖๐ บัญญัติว่า
คำพิพากษาของศาลให้อุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษา
การที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตรวจฟ้องโจทย์แล้วมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องข้อหา
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๑ โดยให้เหตุผลว่าฟ้องโจทย์ไม่ได้บรรยายองค์ประกอบความผิด
ให้เห็นว่าจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ซื้อ ทำ จัดการ หรือรักษาทรัพย์อย่างไร
กรณียื่อว่าฟ้องโจทย์ไม่ได้บรรยายโดยแจ้งชัดชึ่งสาระสำคัญและถือว่าเป็นฟ้องที่ไม่ครบองค์ประกอบความผิด
จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ประกอบพระราชบัญญัติ
ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐
มาตรา ๘ วรรคสาม นั้น คำสั่งไม่ประทับฟ้องเพราะเหตุว่าฟ้องขาดองค์ประกอบความผิดดังกล่าว
มีผลเป็นการพิพาทายกฟ้องในความผิดข้อหาดังกล่าว จึงเป็นการวินิจฉัยชั่วดาดคดีในรูปแบบของคำสั่ง
ซึ่งมีผลเช่นเดียวกับคำพิพากษาตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๑๙๕ วรรคสี่
และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ٩٠ มัญญิตให้คู่ความมีสิทธิยื่นอุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลอัฏกาได้ โจทย์จึงมีสิทธิอุทธรณ์
โต้แย้งคำสั่งไม่ประทับฟ้องข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๑ นอกจากแผนกคดีอาญา
ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้

มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทย์เพียงประการเดียวว่า โจทย์บรรยายฟ้องจำเลยที่ 1
ถึงที่ 3 กรอบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 151 หากไม่โจทย์อุทรรณ์ว่า
โจทย์บรรยายฟ้องข้อ อ.หน้า , . . . . . . . . .. . . . . . . . . " " " " " " " " " "
ในฐานะนายกรัฐมนตรียมำนำจนอนุมัสเทียนขอบให้ส่วนราชการใช้นเงินกลางในวงเงินเกิน ·· ส้านบาท
จึงเป็นผู้มีหน้าที่โดยตรงในการจัดการทรัพย์ การ เงินกลางซึ่งเป็นงบประมาณแผ่นดิน จากเยยี้ย ๆ.
ใช้มูลพินิกบิดฝ่ายอำนาจส่งอนุมัสให้ใช้นเงินกลาง ·· ส้านบาท เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายโครงการ

ROADSHOW ที่จังหวัดหนองคายและจังหวัดนครราชสีมา ตามที่จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ร่วมกันกำหนด
ตัวจำเลยที่ ๔ และที่ ๕ ให้เป็นผู้รับจ้างไว้ล่วงหน้าโดยมิชอบด้วยกฎหมาย เป็นกรณีที่จำเลยที่ ๑
ได้เอาอำนาจในฐานะผู้มีหน้าที่จัดการทรัพย์อันเป็นเงินงบกลางดังกล่าวไปใช้เกี่ยวกับการดำเนินโครงการ
ROADSHOW โดยทุจริต เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีและสำนักงบประมาณ
ฟ้องโจทย์จึงได้บรรยายโดยแจ้งชัดว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ซื้อ ทำ จัดการ หรือรักษาทรัพย์ใด
ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยทุจริต อันเป็นการเสียหายแก่รัฐ จึงเป็นฟ้องที่ครบองค์ประกอบความผิด
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๑ แล้ว สำหรับจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ โจทย์บรรยายฟ้องข้อ ๑
หน้า ๓ ข้อ ๓.๔ หน้า ๑๘ และข้อ ๓.๕ หน้า ๒๐ ว่า จำเลยที่ ๒ ในฐานะรองนายกรัฐมนตรี
ผู้กำกับดูแลสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีมีอำนาจอนุมัติสั่งจ้างในการดำเนินการโครงการ ROADSHOW
โดยวิธีพิเศษตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ข้อ 55 และจำเลยที่ ๓ ในฐานะเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการ
ในสังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ จึงเป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่โดยตรง
ในการจัดการงบประมาณแผ่นดิน จำนวน ๒๔๐ ล้านบาท เพื่อนำมาใช้ในการจัดทำโครงการ
ROADSHOW แล้วจำเลยที่ ๒ และที่ “ใช้อำนาจเกี่ยวกับการอนุมัติในหลักการและอนุมัติจัดจ้าง
จำเลยที่ + และที่ & โดยจำเลยที่ -ได้ลงนามเห็นชอบตามบันทึกของคณะกรรมการจัดจ้างโดยวิธีพิเศษ
เห็นควรจ้าง และลงนามในบันทึกเสนอจำเลยที่ - ผมมีอำนาจอนุมัติให้สั่งจ้างโดยวิธีพิเศษ
เพื่อขออนุมัติให้จ้างจำเลยที่ ‘ ก็จังหวัดหนองคายและจังหวัดนครราชสีมา และอนุมัติให้จ้างจำเลยที่ "
และที่ , อีก ·· จะหัวดี้เหลือ สิงห์ง · กรนี้ จากย์ ๆ มัสวรวัยชอบด้วยกฎหมาย
อันเป็นการใช้อำนาจในตำแหน่งโดยทุจริต เพื่อแสวงหาประโยชน์” มิควรได้มิควรได้อย่างชอบด้วยกฎหมาย
แก่จำเลยที่ + และที่ ·· พ่องโจอิกได้บรรยายโดยแจ้งชัดถึงกระทำห้างหลายของคำเลยย์
ว่า เป็นเจ้าพนักงานผมมีหน้าซื้อ ”ทำ" การ"หรือรักษาทรัพย์ใดๆ โดยใช้อำนาจน้ำแทนเน่งโดยฑูจริต"
อันเป็นการเสียหายแก่รัฐ”ครบทองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา +51 เล็ก
อิกทางคำฟ้องยอมรวมถึงเอกสารรายชื่อและสำนวนการใต้วสวนช่อเท็จริงของคณะกรรมการป้องกัน
และปราบปรามการฟุจริตซึ่งกฎหมายบัญญัติให้โจทย์ส่งสำนวนการใต้วสวนดังกล่าวต่อศาลเพื่อใช้นหลัก
ในการพิจารณาตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่ง

ทางการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ๖ วรรคสอง และมาตรา ๒๖ วรรคสอง ศาลย่อมต้องพิจารณาคำฟ้อง
โดยนำเอกสารท้ายฟ้องและสำนวนการไต่สวนข้อเท็จจริงดังกล่าวมาพิจารณาประกอบการพิจารณาคำฟ้องด้วย
องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์เสียงข้างมาก เห็นว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๑
เจ้าพนักงานผู้กระทำต้องมีหน้าที่ชี้ ทำ จัดการ หรือรักษาทรัพย์ใด ๆ แล้วใช้อำนาจในตำแหน่ง
โดยทุจริตแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายจากตัวทรัพย์นั้น โดยมิได้เอาทรัพย์ไป
มิใช่เพียงแต่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับตัวทรัพย์นั้นเท่านั้น ฟ้องโจทก์คงบรรยายขอให้งลงโทษจำเลยที่ ๑
ในฐานะนายกรัฐมนตรีซึ่งมีอำนาจกำกับทั่วไปซึ่งการบริหารราชการแผ่นดิน ตามพระราชบัญญัติ
ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติเห็นชอบ
ให้ส่วนราชการใช้เงินงบกลางในวงเงินเกิน ๑๐ ล้านบาท สำหรับจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ โจทก์บรรยายฟ้อง
ขอให้งลงโทษจำเลยที่ ๒ ในฐานะรองนายกรัฐมนตรีผู้มีอำนาจสั่งอนุญาตหรืออนุมัติให้สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
หรือข้าราชการหรือผู้ปฏิบัติงานในส่วนสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการได้ตามกฎหมาย
มีอำนาจอนุมัติให้สั่งจ้างตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ข้อ 55 กับบรรยายฟ้องขอให้งลงโทษจำเลยที่ ๓ ในฐานะเลขาธิการนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา
ของข้าราชการในสังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี รับผิดชอบในการปฏิบัติราชการขึ้นตรงต่อ
นายกรัฐมนตรี มีอำนาจหน้าที่ในการเผยแพร่ และประชาสัมพันธ์นโยบาย ยุทธศาสตร์ และผลงานรัฐบาล
เสนอความเห็นเพื่อส่งการของนายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมาย
ให้เป็นอำนาจหน้าที่ของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีหรือตามที่นายกรัฐมนตรี หรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
เห็นได้ว่าสถานะความเป็นเจ้าพนักงานของจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ตามที่โจทก์บรรยายในฟ้องนี้
ไม่ได้เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ชี้ ทำ การจัดการ เหล่านี้ เป็นเพียงส่วนแสดง
องค์คณะวินิจฉัยอุทธรณ์เห็นว่า การพิจารณาว่าคำฟ้องของโจทย์ครบทุกประการความผิดหรือไม่
ต้องพิจารณาจากคำฟ้องโจทย์เท่านี้ ส่วนเอกสารรายละเอียดเป็นส่วนหนึ่งของคำฟ้องก็เป็นเพียงส่วนแสดง
ข้อเท็จจริงและรายละเอียดเท่านี้ หากนำเอกสารรายละเอียดมาพิจารณาประกอบคำฟ้องเพื่อให้มองเห็น

ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ มาตรา ๒๖ วรรคสอง บัญญัติว่า “ภายใต้บังคับ
มาตรา ๒๗ ในวันยื่นฟ้องให้จำเลยมาหรือคุมตัวมาศาล และให้โจทก์ส่งสำนวนการไต่สวน
ของคณะกรรมการ ป.ป.ช. หรือคณะผู้ไต่สวนอิสระ แล้วแต่กรณี พร้อมสำเนาอิเล็กทรอนิกส์ต่อศาล
เพื่อใช้เป็นหลักในการพิจารณาและรวมไว้ในสำนวน ทั้งนี้ ศาลออาจได้ส่วนหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน
เพิ่มเติมได้ตามที่เห็นสมควร” โดยในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง ยังคงบัญญัติให้เป็นหน้าที่โจทก์ต้องบรรยายฟ้อง
ให้มีข้อความตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๕๘ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
แสดงให้เห็นว่าสำนวนการไต่สวนของคณะกรรมการ ป.ป.ช. พร้อมสำเนาอิเล็กทรอนิกส์เป็นเพียงเอกสารประกอบ
ในสำนวนที่โจทก์ต้องนำมาส่งศาลในวันที่ยื่นฟ้องนอกเหนือจากคำฟ้อง เพื่อให้ศาลใช้สำนวนการไต่สวน
ของคณะกรรมการ ป.ป.ช. พร้อมสำเนาอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลักในการพิจารณาไต่สวนหาข้อเท็จจริงเพิ่มเติม
ตามที่เห็นสมควร อันเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาอีกชั้นหนึ่งต่างหาก จากการพิจารณาตรวจรับคำฟ้อง
จึงไม่อาจนำสำนวนการไต่สวนของคณะกรรมการ ป.ป.ช. มาพิจารณาประกอบคำฟ้องเพื่อให้ฟ้องที่ขาด
องค์ประกอบความผิดเป็นฟ้องที่ครบองค์ประกอบความผิดดังที่โจทก์อุทธรณ์ ที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญา
ของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องในข้อหานี้มานั้นชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
# พิพากษายืน.
<table>
<tr>
<td>นาย อธิคม</td>
<td colspan="2">อิน ฑฺฏ</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>นายสมเกียรติ</td>
<td colspan="2">ตั๋ง สกุล</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td></td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>นายอำพันธ์</td>
<td colspan="2">สมบัติสถาพรกุล</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td></td>
<td rowspan="2"></td>
</tr>
<tr>
<td>นายยางยุทธ</td>
<td colspan="2">แสงรุ่งเรือง</td>
</tr>
<tr>
<th></th>
<th></th>
<th></th>
</tr><tr><th>นางกาญจนนา</th>
<th colspan="2">ชัยคงดี</th></tr><tr><th></th>
<th colspan="3" rowspan="2"></th></tr><tr><th>เลข ๑๔๐</th></tr><tr><th>ตอน ที่</th>
<th colspan="3">๑๑ ก</th></tr><tr><th>ราช กิจจา เนื้อ เบกษา</th>
<th colspan="3">หน้า ๑๐</th></tr><tr><th colspan="4">คดีหมายเลขดำที่ อ ม . อธ . ๓ /๒๕๖๕</th></tr><tr><th colspan="4">คดีหมายเลขแดงที่ อ ม . อธ . 5/2565 ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์</th></tr><tr><td colspan="4">ศาลฎีกา</td></tr><tr><td colspan="4">วันที่ 20 เดือน ธันวาคม พุทธศักราช 2565</td></tr><tr><td colspan="4">คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติโจทย์ นายสาวยิ่งลักษณ์ชินวัตร เฉลยวัส ธำรง นายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ บาทมติชน (มหาชน)</td></tbody></table>