เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔๑

หน้า ๒๑๑

ราชกิจจานุเบกษา

๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖

# ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๓

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร
และนายอำเภออุ้มผาง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๓"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร ตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า ออฟชัวร์ กรงสัสวร์ สักกาลเวอร์ เรือนักงานที่ในลักษณะอื่น

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโมโคร

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๕ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลโมโคร เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) งู
(๔) จระเข้
(๕) สัตว์มีพิษและสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม
ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงเฉพาะในเขตท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโมโคร

ข้อ ๖ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธียแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
และขนาดพอเพียงเกณฑ์สำหรับชีวิตของสัตว์ พื้นที่ต้องมีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำที่ถูกสุขลักษณะ และมีระบบบำบัดน้ำเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ
(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันโรคติดต่อจากสัตว์มาสู่คน โดยสัตแพทย์
(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน

เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔๑

หน้า ๒๑๓

ราชกิจจานุเบกษา

๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖
ข้อ ๗ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ
ของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้สำนักงานปศุสัตว์อำเภออุ้มผงทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของสัตวแพทย์

ข้อ ๘ ให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น มีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลโมโกร

ข้อ ๙ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุม ดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตราย หรือก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๐ ห้ามมิให้ผู้ใดเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ตามข้อ ๕ ในที่สาธารณะซึ่งอยู่ภายในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลโมโกร

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือสัตวแพทย์พบสัตว์ในที่ทางสาธารณะ ซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร และบริเวณริมน้ำ
หรือเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจ
จับสัตวรำลึกไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อย ๓๐ วัน
หรือสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการ
ตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์ หากสัตว์วิ่งหนีจนเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บทางองค์การบริหาร
ส่วนตำบลมโนโร จะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น

ข้อ ๑๒ เมื่อดำเนินและนำสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๑ เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจะปิดประกาศ
แจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้ว่า
สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลมโนโร หรือที่ทำการอำเภอเมืองผ่านทางช่องทางราชการบริหาร ส่วนตำบลมโนโร จะไม่รับผิดชอบใดๆ อีก

กรณีสัตว์นั้นตายหรือบาดเจ็บ หรือไม่ควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
แก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและได้ให้ความคิดเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายได้

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขาดทอดตลาดตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืน
ภายในเวลาที่กำหนด ตามข้อ ๑๑ เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์
ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลโมโกร ตามจำนวนที่จ่ายจริงด้วย

ข้อ ๑๔ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามวรรคบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม กฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามพระราชนิยมบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไข หรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นก่อให้เกิด
ที่มีเหตุฉุกเฉินควรสงสัยว่าจะก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่น
จะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่พนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้ว

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดระยะเวลาที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร
แต่ต้องไม่น้อยกว่า ๗ วัน เว้นแต่เป็นกรณีให้หยุดดำเนินการทำธุรกิจ

ข้อ ๑๖ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๑๗ ให้นำกองค์การบริหารส่วนตำบลมโนโรกรมหัวหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกประกาศ คำสั่ง ระเบียบ ข้อบังคับ เพื่อการปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
ประกาศ คำสั่ง ระเบียบ ข้อบังคับเหล่านี้ เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ในสำนักงานองค์การบริหาร
ส่วนตำบลมโนโรคราชอาณาจักรได้งด