{"natural_text": "ระเบียบคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ\n\nว่าด้วยการเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลประเภทผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกของพนักงานและลูกจ้าง\nกรณีส่วนเกินสิทธิความคุ้มครองของบริษัทประกัน\n\nพ.ศ. ๒๕๖๕\n\nโดยที่เป็นการสมควรออกระเบียบว่าด้วยการเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลประเภทผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกของพนักงานและลูกจ้าง กรณีส่วนเกินสิทธิความคุ้มครองของบริษัทประกัน เพื่อให้พนักงานและลูกจ้างของสำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ ได้รับประโยชน์ตอบแทนไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน มาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗ อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๙ (๑) (b) แห่งพระราชบัญญัติกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗ ประกอบข้อ 4 (1) (b) แห่งระเบียบคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ ฉบับที่ ๗ ว่าด้วยสวัสดิการและความคุ้มครองของพนักงานและลูกจ้าง พ.ศ. ๒๕๔๙ (แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ ๑ พ.ศ. ๒๕๕๕) คณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ จึงได้ออกระเบียบไว้ว่าดังนี้\n\nข้อ 1 ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ” เฉพาะการเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลประเภทผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกของพนักงานและลูกจ้างของบริษัทประกัน พ.ศ. ๒๕๖๕”\n\nข้อ 2 ระเบียบนี้ให้มีใช้งานกับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ 3 ในระเบียบนี้\n“สำนักงาน” มายความว่า “สำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ”\n“ผู้อำนวยการ” มายความว่า “ผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ”\n“พนักงาน” มายความว่า “พนักงานประจำตำแหน่งใดตำแหน

{"natural_text": "\"ผู้ป่วยภายนอก\" หมายความว่า พนักงานหรือลูกจ้างที่ได้รับการรักษาพยาบาลในแผนก\nผู้ป่วยนอกหรือในห้องรักษาฉุกเฉินของสถานพยาบาล รวมทั้งกรณีที่พนักงานหรือลูกจ้างได้รับ\nการศัลยกรรมผ่าตัดเล็กโดยไม่ได้รับการรักษาเป็นผู้ป่วยภายใน\n\n\"อุบัติเหตุ” หมายความว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันจากปัจจัยภายนอกร่างกาย\nของพนักงานหรือลูกจ้าง และทำให้เกิดผลโดยพนักงานและลูกจ้างมิได้เจตนาหรือมุ่งหวังให้เกิดขึ้น\n\n\"บริษัทประกัน\" หมายความว่า บริษัทประกันชีวิตตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทประกันชีวิตหรือ\nบริษัทประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทประกันวินาศภัย แล้วแต่กรณี ที่เป็นคู่สัญญา\nกับสำนักงาน\n\n\"สถานพยาบาล\" หมายความว่า สถานพยาบาลของทางราชการหรือนำหน่วยงานของรัฐและ\nสถานพยาบาลเอกชน ซึ่งได้รับอนุญาตให้จัดตั้งหรือดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล\n\n“ส่วนเกินสิทธิความคุ้มครอง” หมายความว่า ค่ารักษาพยาบาลที่เกิดขึ้นจริง โดยพนักงาน\nหรือลูกจ้างได้รับสิทธิความคุ้มครองค่ารักษาพยาบาลจากบริษัทประกันซึ่งเป็นคู่สัญญากับสำนักงาน\nเต็มจำนวนแล้วและมีส่วนเกินสิทธิที่สถานพยาบาลเรียกเก็บเงินจากพนักงาน หรือลูกจ้าง และ\nให้มีความหมายรวมถึงค่ารักษาพยาบาลที่อยู่นอกเหนือความคุ้มครองของบริษัทประกัน\n\n\"ค่ารักษาพยาบาล” หมายความว่า เงินที่สถานพยาบาลเรียกเก็บในการรักษาพยาบาล ดังนี้\n(๑) ค่ายา ค่าวัชภัณฑ์ ค่าเลือด และส่วนประกอบของเลือด หรือสารทดแทน ค่าอาหาร\nทางเส้นเลือด ค่าออกซิเจน และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ทำเองเดียวกันที่ใช้ในการบำบัดรักษาโรค\n(๒) ค่าวัณยวงเทียม ค่าซ่อมแซม อวัยวะเทียม และอุปกรณ์ที่ใช้ในการบำบัดรักษาโรค\n(๓) ค่าบริการทางการแพทย์ ค่าตรวจ ค่าวิเคราะห์โรค ค่าทันตกรรม ค่าฟื้นฟูสมรรถภาพ\nร่างกายหรือจิตใจที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีพ

ข้อ ๕ การเบิกค่ารักษาพยาบาลส่วนเกินสิทธิความคุ้มครองที่เป็นค่าทันตกรรม ให้เบิกได้เฉพาะกรณีการรักษาโรคเหงือกอักเสบ การใส่เดียวฟัน การครอบฟัน การทำฟันปลอม ไม่เกินห้าพันบาทต่อปี

ข้อ ๖ ให้พนักงานหรือลูกจ้างยื่นคำขอเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลส่วนเกินสิทธิความคุ้มครองตามแบบฟอร์มที่สำนักงานกำหนด พร้อมแนบท้ายหรือสำเนาใบเสร็จรับเงิน

ข้อ ๗ ให้พนักงานหรือลูกจ้างยื่นคำขอเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลส่วนเกินสิทธิความคุ้มครองต่อสำนักงานภายในระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปี นับจากวันที่ได้ระบุไว้ในใบเสร็จรับเงิน

ข้อ ๘ กรณีมีปัญหาในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ให้ผู้อำนวยการเป็นผู้วินิจฉัยชั้นขาดคำวินิจฉัยชั้นของผู้อำนวยการให้ถือเป็นที่สุด

ประกาศ ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์
รองนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ