ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหย

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๒

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหย ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหย

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอันดาม และองค์การบริหารส่วนตำบลอันดาม (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติตามธรรมนูญ สุขภาพ พ.ศ. ๒๕๓๕ อธิบายคำว่า

“ส่วนราชการ” ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหยตั้งแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลลำเหย เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒”

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหยตั้งแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียนเก็บ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

“การเลี้ยงสัตว์” มายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอย่างดี

“การปล่อยสัตว์” มายความว่า การละเว้นการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

“เจ้าของสัตว์” มายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ กุ้งหัวเสื้อ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหย

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพ ของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจ ขององค์การบริหารส่วนตำบลลำเหยเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

๕.๑ ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ชนิดหรือประเภทต่อไปนี้ในเขตองค์การบริหาร ส่วนตำบลลำเหยโดยเด็ดขาด

- ๕.๑.๑ กูพิษและงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น
- ๕.๑.๒ ปลาปรันยา
- ๕.๑.๓ ควายคกไฟ
- ๕.๑.๔ สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
- ๕.๑.๕ สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
- ๕.๑.๖ สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

๕.๒ ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร พะ เกา ในเขตพื้นที่ต่อไปนี้ โดยเด็ดขาด

- ๕.๒.๑ พื้นที่ฝางเมืองที่ประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม และเขตประชากรหนาแน่น
- ๕.๒.๒ พื้นที่ฝางเมืองประกาศเป็นประเทตอนุรักษ์ เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์
ศิลปวัฒนธรรมไทย

- ๕.๒.๓ พื้นที่ถนนสาธารณะทุกสาย ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหยเป็นผู้ดูแล การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ได้ระบุไว้ในวรรคหนึ่งให้กระทำได้เมื่อได้รับอนุญาตจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่น แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอกที่เลี้ยงสัตว์

- ๕.๓ การเลี้ยงสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร พะ เกา เป็ด ไก่ สุนัข มาว นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ 5.2 นั้น สามารถกระทำได้แต่ต้องปฏิบัติตามกฎบัญชาเคร่งครัด ดังนี้
    - **5.3.1** จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร
    - **5.3.2** การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

๕.๓.๓ ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน

๕.๓.๔ ต้องไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น

การเลี้ยงสัตว์ดังกล่าวจะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามข้อบัญญัตินี้ และตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเคร่งครัด

ข้อ 6 การเลี้ยงสัตว์ต้องปฏิบัติตามกฎหมายการเลี้ยงสัตว์ พ.ศ. 2562

๖.๑ สถานที่ตั้ง

๖.๑.๑ ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตรำคาญให้ผู้อาชีพอยู่ใกล้เคียง

๖.๑.๒ ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วน และให้อยู่ห่างจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่วางฉันปรายจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุม โดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า 30 เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

๖.๒ อคารและส่วนประกอบ

๖.๒.๑ ออาคาร ต้องเป็นอาคารเอกเทศและมีโครงสร้าง มีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

๖.๒.๒ พื้น ต้องเป็นพื้นแน่น ไม่ฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร พื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควร เพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

๖.๒.๓ หลังคา ต้องมีความสูงจากพื้นมากพอควร และมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

๖.๒.๔ คอก ต้องมีการกั้นครัวเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์อยู่รวมกันอย่างแออัด

๖.๒.๕ การระบายอากาศ ต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

## ข้อบัญญัติ

### ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลลำหัวเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์"

### (๑) ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน
(๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็น
อันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

### ๖.๓.๓ การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ
(๑) ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
(๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
(๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันฝนไม่ให้ปลิว
ฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่
(๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหาย ความเดือดร้อน
รำคาญ แก่ผู้อื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น

### ๖.๓.๔ การรักษาความสะอาด
(๑) รักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

### ๖.๓.๕ การกำจัดชากสัตว์
(๑) ใช้วิธีเผา หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลง สัตว์นำโรค และกลิ่นเหม็น

#### ข้อ 7 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5 โดยไม่ปรากฏเจ้าของ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน ให้สัตวนั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลดังกล่าวหากมีเจ้าของมาแจ้งการขายหรือขอขายทอดตลาดสัตน้ำตามความประสงค์ ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวจะได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้ทำการขายทอดตลาดและคำเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตรูตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตรูมาขอรับสัตรูคืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตรูคืนจะเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตรูให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลดายตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตรูที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบน เป็นโรคลิติดต่อฉับพลันเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ เพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ
หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นปฏิบัติหน้าที่ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจง
เป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริง
หรือเรียกหนังสือรับรองการแจ้งหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น

(๓) ยืดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน
เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น

(๔) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิด
เหตุร้ายแรงจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณตามสมควร เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบ
ตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้ราคา

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติ
การสารเคมี พ.ศ. ๒๕๓๕ และกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสำเหรียภากาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
จําปี เหล่าปาลี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลลำเหย