เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลบำเพี้ยรา และนายอำเภอเมืองสุรินทร์ จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม เรื่อง ควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ข้อบัญญัตนี้ มิให้ใช้บังคับแก่
(๑) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เพื่อการศึกษา วิเคราะห์ สวัสดี การทดลองหรือการอื่นใด เพื่อประโยชน์ในทางราชการ
(๒) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“การเลี้ยงสัตว์” นายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” นายความว่า การเลี้ยงในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
รวมทั้งการแสดงผลของการครอบครัวของสัตว์
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” นายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ อ้างสำนักงานป่าไม้

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล” หมายถึง อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครก
หรือมีกลิ่นเหม็น

“มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ
ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อากาศ เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด
ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม

"เจ้าพนักงานสารธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
วัฒมนตรีว่าการกระทรวงสารธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสารธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๖ ให้ ช้าง ม้า โค กะบือ สุนัข แมว เป็นสัตว์ต้องควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อย
ภายในเขตพื้นที่ตำบลเพี้ยราม

ข้อ ๗ ให้พื้นที่ดังต่อไปนี้ เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ทุกชนิดทุกประเภทโดยเด็ดขาด
(๑) สถานที่ราชการทุกแห่งในเขตตำบลเพี้ยราม
(๒) สถานที่ห่องเที่ยว
(๓) สวนสาธารณะ
(๔)แหล่งน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค
(๕) สถานที่ที่มีการจัดกิจกรรมตามแต่โอกาสเนื่องในงานของทางราชการ

ข้อ ๘ ให้เขตพื้นที่ตำบลเพี้ยรามเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ ๖ ต้องอยู่ภายในมาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีการขึ้นทะเบียนสัตว์ตามระเบียบกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และพร้อมแสดงหลักฐาน

(๒) การจัดให้สัตว์ได้รับวัคซีนต้องปฏิบัติให้เป็นตามระเบียบของทางราชการ
และพร้อมแสดงหลักฐานการรับวัคซีนต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๙ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีโครงสร้างตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้สิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอยสะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้อื่น

ให้จัดเก็บสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนในที่ของตนเองหรือที่ของผู้อื่นหรือที่หรือทางสาธารณะ

(๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลง
หรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ
(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกัน โดยฉีดวัคซีน หรือโดยวิธีอื่นใดเพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนเองตลอด ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างปกติ หากเจ้าของสัตว์
ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่นคราว ต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ

(๗) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดห้ามไว้

(๘) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตราระคาญต่อผู้อื่น

(๙) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข สำหรับเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๔๑

# ราชการส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่นตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบปะเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการถามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๑ เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ของตนมีอาการโรค เช่น ดูราวกว่าปกติวิสัย วิ่งเพ้นผ่าน กัดส่งกัดขาหน้า เชื้อซึม ชูกัวในที่มืด ปากกาลิ้นห้อยแดงคล้ำ น้ำลายไหลไม่กินอาหารและน้ำ เดินโซเซ ตัวแข็ง คอแข็ง ขาอ่อนเปลี้ย เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ถ้าสัตว์มีอาการตามวรรคหนึ่ง กัดหรือทำรายบุคคลใด ให้เจ้าของสัตว์กักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า ๑๐ วัน และแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอหรือจังหวัดทราบโดยเร็ว

ถ้าสัตว์มีอาการตามวรรคหนึ่ง ตายหรือสงสัยว่าจะเป็นโรค เจ้าของสัตว์ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอหรือจังหวัด เพื่อตรวจหาโรคในสัตว์

ข้อ ๑๒ บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจำหรือครั้งคราว มีหน้าที่สังเกตอาการสัตว์ หากปรากฏกรณีสงสารว่า สัตวดังกล่าว มีอาการตามข้อ ๑๑ วรรคหนึ่ง บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ดังแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายใน ๒๔ ชั่วโมง

ข้อ ๑๓ เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงไว้มีอาการโรคนี้ สิตัวร้ายบุคคลใด อันเป็นโรคภัยไข้เจ็บ เป็นโรคภัยไข้เจ็บ

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลเพี้ยราม และนายอำเภอเมืองสุรินทร์ จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑
#### ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม เรื่อง ควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑
### ข้อ ๒
#### ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเพี้ยราม ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓
#### ข้อบัญญัตนี้ มิให้ใช้บังคับแก่
(๑) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เพื่อการศึกษา วิเคราะห์ วิจัย ก้นคว้า อุปกรณ์
หรือการอื่นใด เพื่อประโยชน์ในทางราชการ
(2) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
### ข้อ 4
#### ในข้อบัญญัตนี้
"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า “คอก สักรุง สักพัก”
หรือสถานที่ ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมการเลี้ยงสัตวะ เจ้าของสัตว์”
หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ และผู้ที่ให้อาหารสัตว์เป็นประจำ