ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอันตราย และองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม อันตราย การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน และนายอำเภอเชียงคำ จึงตราข้อบัญญัตินี้ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองครัวบริหารส่วนตำบลเชียงบ้านเมื่อได้ประกาศไว้ โดยเปิดเผย ใน กองครัวบริหารส่วนตำบลเชียงบ้านแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ กฏ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน ในส่วนที่ได้ตราแล้วในข้อบัญญัตนี้หรือขัดแย้งหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน “พนักงานเจ้าหน้าที่” มายความว่า ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามข้อบัญญัตนี้
“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า เจ้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานชื่อดังกล่าวการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพ

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์ โดยปราศจากการควบคุม

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ลักษณะอื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"เจ้าของสัตว์" หมายความว่า เจ้าของกรรมสิทธิ์และให้หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ดูแล ไม่ว่าจะได้รับมอบหมายจากเจ้าของกรรมสิทธิ์หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย
จากเจ้าของกรรมสิทธิ์ให้ดูแลด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ในพื้นที่จึงให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กะรั่วลำใย
(๖) เพาะ
(๗) แกะ
(๘) สุกร
(๙) ม้า

(๑๐) นก
(๑๑) ไก่
(๑๒) เป็ด

(๑๓) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้

ข้อ 5 ห้ามทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ 5 ในที่หรือทางสาธารณะ
สถานที่สาธารณะ ตลาด และสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจในเขตกองคำบริหารส่วนตำบลเชียงบ้านโดยเด็ดขาด
ความในวรรคหนึ่ง ไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์
(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน ประกาศกำหนดพื้นที่
ส่วนหนึ่งส่วนใดให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ
(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์

ความในวรรคหนึ่งไม่ใช่บังคับแก่การปล่อยสัตว์ เพื่อการกุศลหรือจารีประเพณีโดยได้รับอนุญาต
จากองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการ

ข้อ 7 เพื่อประโยชน์การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตกองคำบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน
ให้นายกองคำบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน มีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ที่ต้องควบคุมตามข้อ 5 โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์
(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ตามข้อ 6

ข้อ 8 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีคนช่วยว่างตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
โดยขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว่มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ
และกำจัดเสียปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมูนมจนเกิดกลิ่นเหม็นระบวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึง
ตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน

ข้อ ๙ การเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก
เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๘ อย่างเคร่งครัดเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะ
ของสถานที่เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค หรือเหตุรำคาญอันเกิดจาก
การเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) สถานที่เลี้ยงสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะของอาคาร และเป็นไปตามมาตรฐานฟาร์ม
หรือตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข

(๒) ให้ดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ มิให้มีจำนวนเกินสมควรจนเป็นเหตุ
ให้เสียมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสภาพภาพ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อย สู่ธรรมชาติหรือแหล่งน้ำ ทางน้ำ ลำคลอง
แม่น้ำ เป็นต้น มิให้สงผลกระทบต่อสภาพภาพเสียแฉะล้อม

(๔) ต้องจัดหาที่รองรับขยะ ปฏิกูลมูลฝอยตลอดจนกำจัดขยะ ปฏิกูลมูลฝอย

(๕) ต้องทำความสะอาดสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่พาเสเลี้ยง และบริเวณโดยรอบ
ไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค แมลง ยุง หรือสัตว์นำโรคนี้ ๆ ตลอดจนวัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ
ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) จัดให้มีระบบป้องกันเหตุรำคาญจากกลิ่น เสียง แสง รังสี ความร้อน สิ่งมีพิษ
ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีฉุกเฉินใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน ให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนกำหนดดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบานเก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้ เป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๑ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และปฏิบัติตามเป็นไป
ตามข้อบัญญัติตามกฎหมายขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ ก็จะวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๓ มรรถนาคำธรรมเนียม คนปรับ รายได้อื่น ๆ จากข้อบัญญัตนี้ ก็จะเป็นรายได้

ข้อ ๑๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้านเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๒

ประสงค์ กองมะลิ

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบ้าน

# บัญชีอัตราค่าปรับและค่าเลี้ยงดูสัตว์

## ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงบาน

สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้ในกรณีที่เจ้าของสัตวรับคนไม่ เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าปรับและค่าเลี้ยงดู ในอัตราดังต่อไปนี้

| อัตราราคายืม | รายละเอียด | จำนวนเงิน (บาท) |
| --- | --- | --- |
| **อัตราราคายืม** | **รายละเอียด** | **จำนวนเงิน (บาท)** |
| ๑ | ช้าง | เชือกละไม่เกิน | ๒๐๐ |
| ๒ | ม้าโค กะปิ แพะ แกะ สุกร | ตัวละไม่เกิน | ๕๐ |
| ๓ | สุนัข แมว | ตัวละไม่เกิน | ๓๐ |
| ๔ | นก เป็ด ไก่ | ตัวละไม่เกิน | ๑๐ |

### อัตราราคายืมดู

| อัตราราคายืมดู | รายละเอียด | จำนวนเงิน (บาท/วัน) |
| --- | --- | --- |
| **อัตราราคายืมดู** | **รายละเอียด** | **จำนวนเงิน (บาท/วัน)** |
| ๑ | ช้าง | เชือกละไม่เกิน | ๑๐๐ บาท/วัน |
| ๒ | ม้าโค กะปิ แพะ แกะ สุกร | ตัวละไม่เกิน | ๓๐ บาท/วัน |
| ๓ | สุนัข แมว | ตัวละไม่เกิน | ๒๐ บาท/วัน |
| ๔ | นก เป็ด ไก่ | ตัวละไม่เกิน | ๑๐ บาท/วัน |