# การส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาตัวนอกเรือนจำ

## พ.ศ. ๒๕๖๓

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๕๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. ๒๕๖๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยได้รับความเห็นชอบ จากคณะกรรมการราชทัณฑ์ออกกฎกระทรวงไว้

### ข้อ 1
- ให้ยกเลิกข้อ ๓๘, ข้อ ๓๙ และข้อ ๗๓ แห่งกฎหมายมหาดไทยออกตามความ ในมาตรา ๕๘ แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พุทธศักราช ๒๔๗๙

### ข้อ 2
- เมื่อผู้บัญชาการเรือนจำได้รับรายงานจากเจ้าพนักงานเรือนจำว่า ผู้ต้องขังคนใดป่วย มีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพจิต หรือเป็นโรคติดต่อ ให้ส่งตัวผู้ต้องขังคนนั้นไปรับการตรวจในสถานพยาบาลของเรือนจำโดยเร็ว ถ้าผู้ต้องขังคนนั้นต้องได้รับการบำบัดรักษาเฉพาะด้านหรือถ้าคงรักษาพยาบาลอยู่ในเรือนจำจะไม่ทุเลาดีขึ้น ให้ดำเนินการดังต่อไปนี้

#### (๑)
- กรุณาผู้บัญชาการเรือนจำอนุญาตให้ส่งตัวผู้ต้องขังคนนั้นไปรับการรักษาในสถานบำบัดรักษาสำหรับโรคชนิดนั้นโดยเฉพาะ โรงพยาบาล หากสถานบำบัดรักษาทางสุขภาพจิตของรัฐนอกเรือนจำ ตามที่แพทย์ พยาบาล เจ้าพนักงานเรือนจำชื่องผ่านการอบรมด้านการพยาบาลเสนอให้เจ้าพนักงานเรือนจำทราบผู้ต้องขังคนนั้นไปและกลับในวันเดียวกัน

#### (๒)
- เมื่อผู้บัญชาการเรือนจำนุญาตให้ส่งตัวผู้ต้องขังไปรับการรักษานอกเรือนจำตาม (๑) หากแพทย์ผู้ทำการตรวจรักษามีความเห็นว่า สภาพครรภ์ของผู้ต้องขังคนนั้นไม่สามารถในการรักษาในสถานบำบัดรักษาสำหรับโรคชนิดนั้นโดยเฉพาะ โรงพยาบาล หากสถานบำบัดรักษาทางสุขภาพจิตของรัฐฯ มีเจ้าพนักงานเรือนจำชื่องผ่านการอบรมด้านการพยาบาลเสนอให้เจ้าพนักงานเรือนจำทราบผู้ต้องขังคนนั้นไปตรวจสอบอาการของลูกในฐานะและความเห็นของแพทย์ผู้ทำการตรวจรักษาประจำก่อนทำการจัดทำรายงานเสนอผู้บัญชาการเรือนจำเพิ่มเติม ก่อนกำหนดของการตรวจจะมีคำสั่งอนุญาตให้นำไปตรวจ

#### (๓)
- กรุณาผู้บัญชาการเรือนจำนี้ไม่เห็นด้วยกับความเห็นของแพทย์ผู้ทำการตรวจรักษาตาม (๒) หากมีเหตุฉุกเฉินอื่นอันอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือความปลอดภัยของผู้ต้องขัง คน

{"natural_text": "เรือนจำนำตัวผู้ต้องขังคนนั้นกลับเข้ารักษาพยาบาลภายในเรือนจำ และจัดการช่วยเหลือประการอื่นเท่าที่จำเป็นแล้วรายงานอธิบดีโดยเร็ว พร้อมกับสำเนาความเห็นของแพทย์และสำเนาหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้อง\n\n(๔) กรณีที่ผู้บัญชาการเรือนจำนามีข้อสงสัยเกี่ยวกับรายงานของเจ้าพนักงานเรือนจำตาม (๒) อาจสั่งให้เจ้าพนักงานเรือนจำทำรายงานเพิ่มเติม หรือสั่งให้เจ้าพนักงานเรือนจำคนอื่น หรือตั้งคณะทำงานเพื่อตรวจสอบและทำการรายงานก็ได้\n\nข้อ ๓ การส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาตัวนอกเรือนจำ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำพิจารณาสถานบำบัดรักษาสำหรับโรคนั้นโดยเฉพาะ โรงพยาบาล หรือสถานบำบัดรักษาทางสุขภาพจิตของรัฐตามสิทธิการรักษาของผู้ต้องขังและอยู่ในพื้นที่ที่สามารถส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาได้เป็นลำดับแรก เว้นแต่แพทย์ผู้ทำการตรวจรักษามีความเห็นให้ส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาในโรงพยาบาลเอกชน เพราะสถานที่รักษาของรัฐดังกล่าวขาดเครื่องมือหรืออุปกรณ์ในการรักษาผู้ต้องขัง\n\nในกรณีที่สถานที่รักษาของรัฐตามวรรคหนึ่งอยู่ห่างไกล และหากผู้ต้องขังไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือทรุดพลภาพ ให้ส่งตัวผู้ต้องขังคนนั้นไปรักษาในโรงพยาบาลเอกชน เมื่อผู้ต้องขังฟันซิดอันตรายแล้ว ให้รีบส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาในสถานที่รักษาของรัฐตามวรรคหนึ่งโดยเร็ว\n\nข้อ ๔ เมื่อผู้บัญชาการเรือนจำนุมญาตให้ส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษาตัวนอกเรือนจำให้ดำเนินการดังต่อไปนี้\n\n(๑) จัดเจ้าพนักงานเรือนจำอย่างน้อยจำนวนสองคนควบคุมผู้ต้องขังป่วยหนึ่งคนให้อยู่ภายในเขตที่กำหนด เว้นแต่การออกนอกเขตในเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วนตามคำสั่งแพทย์ หรือกรณีมีเหตุฉุกเฉินอื่น อันอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือความปลอดภัยของผู้ต้องขัง ในกรณีที่มีผู้ต้องขังป่วยมากกว่าหนึ่งคน ให้จัดเจ้าพนักงานเรือนจำควบคุมในอัตราส่วนตามความเหมาะสม โดยให้คำนึงถึงความเสี่ยงในการหลบหนีหรือความปลอดภัยของบุคคลภายนอกประกอบด้วย กรณีผู้ต้องขังหญิงป่วย ให้เจ้าพนักงานเรือนจำหญิงไปควบคุมได้ เป็นผู้ควบคุม เว้นแต่ในกรณีฉุกเฉินหรือจำเป็นไม่อาจจัดเจ้าพนักงานเรือนจำหญิงไปควบคุมได้ ให้เจ้าพนักงานเรือนจำชายเป็นผู้ควบคุมในระยะที่ห่างแต่สามารถมองเห็นพฤติกรรมของผู้ต้องขังหญิงซึ่งป่วยได้ และแจ้งให้เจ้าหน้าที่ของสถานที่รักษาผู้ต้องขังตามข้อ ๓ ทราบ ทั้งนี้ ให้ผู้บัญชาการเรือนจำจัดเจ้าพนักงานเรือนจำหญิงไปควบคุมแทนโดยเร็ว\n\n(๒) ตรวจสอบสิทธิการรักษาของผู้ต้องขังให้เป็นไปตามที่ทางราชการจัดให้ และห้ามผู้ต้องขังเข้าอยู่ในห้องพักพิเศษแยกจากผู้ป่วยทั่วไป เว้นแต่ต้องพักรักษาตัวในห้องควบคุมพิเศษตามที่สถานที่รักษาผู้ต้องขังตามข้อ ๓ จัดให้\n\n(๓)

{"natural_text": "หรือพยาบาลแล้ว และให้บันทึกรายละเอียดของอาหารและผู้ทำอาหารให้ครบถ้วนและสามารถตรวจสอบได้\n\n(๔) ให้เจ้าพนักงานเรือนจำซึ่งมีหน้าที่ควบคุมผู้ต้องขังจดบันทึกข้อมูลผู้เข้าเยี่ยม และเวลา เข้าเยี่ยมโดยละเอียด และดูแลให้ผู้เข้ายเยี่ยมปฏิบัติตามระเบียบว่าด้วยการเยี่ยมผู้ต้องขังในเรือนจำ\n\nในการควบคุมตัวผู้ต้องขังตามวรรคหนึ่ง ผู้บัญชาการเรือนจำอาจใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรืออุปกรณ์อื่นใดตามความเหมาะสมก็ได้\n\nข้อ ๕ ผู้ต้องขังซึ่งได้รับอนุญาตให้ออกไปรักษาตัวนอกเรือนจำ ต้องปฏิบัติตัว ดังต่อไปนี้\n\n(๑) อยู่ภายในเขตที่กำหนด เว้นแต่การออกนอกเขตเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วนตามคำสั่งแพทย์ หรือกรณีมีเหตุฉุกเฉินอื่นอันอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือความปลอดภัยของผู้ต้องขัง\n\n(๒) ใช้สิทธิของผู้ต้องขังตามที่ทางราชการจัดให้และห้ามเข้าอยู่ในห้องพักพิเศษแยกจากผู้ป่วย ทั่วไป เว้นแต่ต้องพักรักษาตัวในห้องควบคุมพิเศษตามที่สถานที่รักษาผู้ต้องขังตามข้อ ๓ จัดให้\n\n(๓) รับประทานอาหารตามที่สถานที่รักษาผู้ต้องขังตามข้อ ๓ จัดให้ การรับประทานอาหาร ส่วนตัวนอกจากที่จัดให้ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเรือนจำ ซึ่งมีหน้าที่ควบคุมผู้ต้องขังและ ผ่านการตรวจของแพทย์หรือพยาบาลแล้ว\n\nข้อ ๖ ในกรณีที่ผู้ต้องขังเจ็บป่วยร้ายแรงหรือประสบอุบัติเหตุขณะอยู่นอกเรือนจำ และ หากผู้ต้องขังไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือทุพพลภาพได้ ให้เจ้าพนักงาน เรือนจำซึ่งมีหน้าที่ควบคุมผู้ต้องข้างรายงานผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อพิจารณา โดยให้ระบุรายละเอียด เกี่ยวกับผู้ต้องขัง ออาการป่วยเจ็บ และโรงพยาบาลที่จะทำการตรวจรักษา เมื่อผู้บัญชาการเรือนจำนุญาต ให้จัดเจ้าพนักงานเรือนจำดูแลและควบคุมผู้ต้องขังในโรงพยาบาล หากเป็นกรณีที่ผู้ต้องขังไปศาล ให้งรายงานศาลเพื่อทราบด้วย\n\nในกรณีเร่งด่วนอันอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตหรือความปลอดภัยของผู้ต้องขัง ให้เจ้าพนักงาน เรือนจำซึ่งมีหน้าที่ควบคุมผู้ต้องขางนำตัวผู้ต้องขังคนนั้นส่งโรงพยาบาลเพื่อทำการตรวจรักษาก่อน และ รายงานผู้บัญชาการเรือนจำโดยทันที\n\nข้อ ๗ กรณีผู้ต้องขังต้องพักรักษาตัวที่สถานที่รักษาผู้ต้องขังตามข้อ ๓ เป็นเวลานาน ให้ผู้บัญชาการเรือนจำดำเนินการ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) พักรักษาตัวเกินกว่าสามสิบวัน ให้มีหนังสือขอความเห็นชอบจากอธิบดี พร้อมกับ ความเห็นของแพทย์ผู้ทำการรักษาและหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้อง\n\n(๒) พักรักษาตัวเกินกว่าหกสิบวัน ให้มีหนังสือขอความเห็นชอบจากอธิบดี พร้อมกับ ความเห็นของแพทย์ผู้ทำการรักษาและหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้อง และรายงานให้ปลัดกระทรวงทราบทราบ\n\n

ในกรณีที่ผู้บัญชาการเรือนจำเห็นเป็นการสมควรเพื่อความปลอดภัยของผู้ต้องขัง มาตรการควบคุม
หรือเหตุผลในการรักษา ให้รายงานอธิบดีเพื่อขยายผู้ต้องขังเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสังกัด
กรมราชทัณฑ์หรือสถานพยาบาลอื่นที่เหมาะสม

ข้อ ๘ ในกรณีที่ผู้ต้องขังฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดหรือขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน
เรือนจำซึ่งมีหน้าที่ควบคุมผู้ต้องขัง ให้เจ้าพนักงานเรือนจำตักเตือนให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขหรือคำสั่งนั้นก่อน
หากผู้ต้องขังยังคงฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม ให้รายงานผู้บัญชาการเรือนจำ และรายงานให้แพทย์
ผู้ทำการตรวจรักษาพิจารณาสั่งการตามที่เห็นสมควร

ให้วิ ณ วันที่ ๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๓
สมศักดิ์ เทพสุทิน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ : เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. ๒๕๖๐ กำหนดให้สำนักนายกฯ มีอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๕๕ วรรคสอง เพื่อให้สามารถนำบุคคลผู้ต้องสงสัยหรือจำเลยที่เกี่ยวข้องกับคดีอาญาหรือกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของประเทศฯ ลงปฏิบัติการได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

(๑) ในกรณีที่ผู้บัญชาการเรือนจำเห็นว่าจำเป็นต้องดำเนินการดังกล่าวโดยเร็ว แต่หากสถานะของผู้ต้องขังไม่เอื้อต่อการดำเนินการดังกล่าวภายในระยะเวลาที่กำหนด ผู้บัญชาการเรือนจำอาจมอบหมายให้เจ้าพนักงานเรือนจำนำผู้ต้องขังคนนั้นไปปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์

(๒) เมื่อผู้บัญชาการเรือนจำเห็นว่าจำเป็นต้องดำเนินการดังกล่าวภายในเวลาที่กำหนด หากแพทย์หรือเจ้าพนักงานเรือนจามองเห็นว่าไม่เหมาะสมกับสภาพความเสี่ยงของผู้ต้องขัง คนนั้น หรือสถานะของผู้ต้องขังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งไม่สามารถดำเนินการตามคำแนะนำของแพทย์ได้อีกแล้ว การดำเนินการตามมาตรา ๕๕ วรรคสอง จะถูกยกเลิกโดยมูลเหตุ

(๓) หากผู้บัญชาการเรือนจำเห็นว่าไม่เหมาะสมกับสภาพความเสี่ยงของผู้ต้องขัง คนนั้น หรือสถานะของผู้ต้องขังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งไม่สามารถดำเนินการตามคำแนะนำของแพทย์ได้อีกแล้ว การดำเนินการตามมาตรา ๕๕ วรรคสอง จะถูกยกเลิกโดยมูลเหตุ