เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๒๗

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลดำรงและการบริหารส่วนตำบลบ้างพลี
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้
### ข้อ 1 ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดงามของการบริหารส่วนตำบลม้าะคำ เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"
#### ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลม้าะคำ
##### ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ เรียบเรียง อื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
###### หากขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ จะใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
####### ในข้อบัญญัตนี้
######## "การเลี้ยงสัตว์" มายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
######## "การปล่อยสัตว์" มายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
######## นอกจากนี้เสียหาย สภาพภูมิอากาศของสัตว์
######## "สถานที่เลี้ยงสัตว์" มายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ เป็ดสัตว์ หรือสถานที่
###### ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสภาพภูมิอากาศเสียหาย
###### "เจ้าของสัตว์" มายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
###### "ที่หรือทางสาธารณะ" มายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมีใช้เป็นของเอกชนและประชาชน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ

"ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลมแม่คะ
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๒) สัตว์ดูร้ายต่าง ๆ
(๓) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลมแม่คะเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด
(๑.๑) พื้นที่ฝางเมืองปราสาทเป็นเขตพาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น
(๑.๒) พื้นที่ฝางเมืองปราสาทเป็นประเทพรอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์
ศิลปวัฒนธรรมไทย
(๑.๓) สถานที่ท่องเที่ยว สนามกีฬา ที่สาธารณะสำหรับใช้ประโยชน์อื่น
(๑.๔) วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ
(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้
พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (1) และในเขตชุมชน ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภท
ดังต่อไปนี้เกินจำนวน ดังนี้
(๒.๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒.๒) สุกร โค กระบือ แพะ กะ สุนัข ประเภทยละไม่เกิน ๑ ตัว

(๒.๓) เปิด ไก่ นก ห่าน ประเภทละไม่เกิน ๒๐ ตัว
(๒.๔) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๒.๑) - (๒.๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒.๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ
(๒.๖) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน
(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
(๓.๑) ห่างจากชุมชนไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร เป็นเขตที่ให้เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท
ดังนี้
ก. การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๕๐ ตัว
ข. การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๕๐ ตัว
ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก และ ข จำนวนไม่เกิน ๕ ตัว
(๓.๒) หากมีการปฏิบัติตามให้มาตรการดังนี้
(๑) ในสถานที่ที่ไม่มีการกำหนดให้มีการเลี้ยงสัตว์ภายในอาคารและบริเวณใกล้เคียง
(ii) มีการกำหนดให้มีการเลี้ยงสัตว์ในอาคารเฉพาะสำหรับเลี้ยงสัตว์แต่ละชนิดตามมาตรฐานของกระทรวงเกษตรและอาหาร โดยคำปรึกษาของกรมปศุสัตวกรรม

(๒) พื้นที่ต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะเว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นที่จะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๔) คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด

(๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ
# ๓. การสุขาภิบาลทั่วไป
## (๑) การระบายน้ำ

(๑.๑) รางระบายน้ำ ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือนำที่เอกชน

(๒) การกำจัดมูลสัตว์ ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้งลิ่นเหม็นอันเป็นเหตรำคาย และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๒.๑) ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคายแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๒.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตรำคายแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๒.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคายแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๒.๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ
### ๔. การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตรำคายจากกลิ่นเหม็น

ข้อ ๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 6 โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้ สัตว์นั้นตกเป็นของ

องค์การบริหารส่วนตำบลแม่คะ แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อำจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลมแม่คะ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบป่วยเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการถามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลมแม่คะ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมแม่คะรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๑
## ฉะธินทร์ ธินทร์ฟ่อง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมแม่คะ