เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๑๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลสุโสดโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสด
และนายอำเภอปะเหลียน จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้
## ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสด เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับหลังจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาภายในสามสิบวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า กรรมวิธีหรือวิธีการที่จะดูแลให้สัตว์นั้นเจริญเติบโต
และมีชีวิตอยู่ได้เพื่อไว้ขายหรือการค้าหรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นงานอดิเรกการมีสัตว์ไว้ในครอบครอง
และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจจิน
“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตวโดยปราศจากการควบคุม
“เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๑๔

๓๐ กันยายน ๒๕๖๓
"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

“มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อากาศ มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
จากชุมชน

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ

“เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ

ข้อ 5 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบล
สุโสดโดยเด็ดขาด ได้แก่
(1) สัตว์และสัตว์ที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(2) สัตว์ปรันยา
(3) สัตว์ไฟฟ้า
d (4) สัตวดูร้ายตา ๆ 
(5) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ 
(6) สัตว์ด่างห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ 
ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๑๕

๓๐ กันยายน ๒๕๖๓
(๖.๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ โดยเด็ดขาด

๑. พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรมและเขตประชากรหนาแน่น

๒. พื้นที่ฝั่งเมืองประกาศเป็นประเททนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

๓. สถานที่ท่องเที่ยว

๔. วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ

(๖.๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

๑. พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (๖.๑) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท
ดังต่อไปนี้เกินจำนวน ดังนี้

(๑) ช้าง ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒) ม้า สุกร โค กระบือ แพะ เกาะ สุนัข ประเภทยละไม่เกิน ๕ ตัว
(๓) เป็ด ไก่ นก ห่าน ประเภทยละไม่เกิน ๑๕ ตัว
(๔) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๑)-(๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจาก
เจ้านพนักงานท้องถิ่น
(๕) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ
(٩) T้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน
(5.3) )ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
(1) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่นเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท “ดังนี้
ก. การเลี้ยงสุกร "โค ก"กระบือ "แพะ เกาะ สุนัข "จำนวนไม่เกิน "20" "ตัว"
ข. การเลี้ยงไก่ "นา ก" เป็ด "ห่าน "จำนวนไม่เกิน "25" "ตัว"
ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก และ x "จำนวนไม่เกิน "10" "ตัว"
ต้องมีการปฏิบัติภายใต้มาตรการ “ดังนี้
# !.
## .

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๑๖

๓๐ กันยายน ๒๕๖๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสด เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสด ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบุโสดโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบุโสด
และนายอำเภอปะเหลียน จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้
### ข้อ 1
#### ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุโสด เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. 2561"
#### (1) หากมีการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในตำบลบุโสดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากกองท้องถิ่นหรือนายกเทศมนตรีตำบลบุโสดแล้วจะให้มีโทษปรับไม่เกินจำนวนห้าหมื่นสองพันบาท

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๒๒๘ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\nหน้า ๑๑๗\n\n# ๓.๓ การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น\n\nข้อ ๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบน เป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้\n\nข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\n\nข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสุโสะเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้และให้มีอำนาจออก ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้\n## ประกาศ ณ วันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕