# กฎกระทรวง
## ว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน (ฉบับที่ 2)
### พ.ศ. 2563

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5(2) และ (10) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2542 รัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ว่า

**ข้อ 1** ให้ยกเลิกความในข้อ 7 แห่งกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ไม่เกินเจ็ดคน พ.ศ. 2560 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ 7 รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้เครื่องอุปกรณ์ ดังต่อไปนี้

(๑) มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ ติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ
ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน โดยต้องแสดงจำนวนเงินค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามอัตรา ระยะทาง
และระยะเวลาที่กำหนดในข้อ ๑๒

(๒) เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบ
จากคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
หรือเครื่องสื่อสารประเภทอื่นที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ

(๓) เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถที่สามารถส่งข้อมูลตามที่กรมการขนส่งทางบก
กำหนด หรืออุปกรณ์สื่อสารหรืออุปกรณ์อื่นที่มีระบบหรือเทคโนโลยีติดตามรถที่ทำงานได้เช่นเดียวกับ
เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ โดยมีผู้ให้บริการระบบติดตามรถที่กรมการขนส่งทางบก
ให้การรับรอง

คุณลักษณะ ระบบการทำงาน การติดตั้ง และการรับรองเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทาง
ของรถ หรืออุปกรณ์สื่อสารหรืออุปกรณ์อื่นที่มีระบบหรือเทคโนโลยีติดตามรถ และการรับรอง
ผู้ให้บริการระบบติดตามรถ ตาม (๓) ให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ในกรณี เพื่อประโยชน์
ในการกำหนดแนวทางให้บริการรถยนต์รับจ้างให้มีประสิทธิภาพ อธิบดีโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรี
อาจประกาศกำหนดหลักเกณฑ์ในการคัดเลือกผู้ให้บริการระบบติดตามรถที่ได้รับการรับรองได้

ในกรณีที่เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ หรืออุปกรณ์สื่อสารหรืออุปกรณ์อื่นที่มีระบบ
หรือเทคโนโลยีติดตามรถ มีระบบการทำงานที่ทำให้สามารถสื่อสารระหว่างผู้ขับรถกับผู้ให้บริการระบบ
ติดตามรถตาม (๓) ได้ ให้ถือว่าเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ หรืออุปกรณ์สื่อสารหรืออุปกรณ์อื่น
ที่มีระบบหรือเทคโนโลยีติดตามรถนั้น เป็นเครื่องสื่อสารตาม (๒) ด้วย”

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุก
คนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน พ.ศ. ๒๕๖๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๑ ให้รถยนต์รับจ้างมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียน
ครั้งแรก เว้นแต่ในกฎกระทรวงนี้จะได้กำหนดอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างไว้เป็นอย่างอื่น”

ข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๕/๑ แห่งกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุก
คนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน พ.ศ. ๒๕๖๐

“ข้อ ๑๕/๑ ให้รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนระหว่างวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียน
ครั้งแรก ทั้งนี้ เมื่อรถยนต์รับจ้างดังกล่าวมีอายุการใช้งานตั้งแต่เก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียน
ครั้งแรก ต้องมีการตรวจสภาพรถตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
ที่ออกตามมาตรา ๑๕ ทริ ออยย้อยละสี่ครั้ง

กรณีรถยนต์รับจ้างตามวรรคหนึ่งมีอายุการใช้งานครบเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียน
ครั้งแรก และได้มีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทดังกล่าวจนกว่าอายุการใช้งานจะครบห้าปี
จากรถยนต์ฉะเนี้ยมายุการใช้งานยังไม่ครบสิบสองปีแล้วก่อนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564
เปลี่ยนประเภทกลับมาใช้งานรถใหม่เรือนจำเรือนจำเรือนจำจนกว่าอายุการใช้งานจะครบห้าปี
วันที่รถยนต์ฉะเนี้ยมายุครบห้าปีแล้วก่อนวันที่จะขายรถใหม่แล้ว จะใช้รถยนต์ฉะเนี้ยเป็นรถใหม่

ให้นำความในข้อ 11 วรรคสอง มาใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างที่ครบอายุการใช้งานตามวรรคหนึ่ง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ในประเทศไทย ส่งผลกระทบต่อการประกอบอาชีพให้บริการรถยนต์รับจ้างอย่างรุนแรง ประกอบกับ ในปัจจุบันอุปกรณ์สื่อสารต่าง ๆ ได้มีการพัฒนาให้สามารถใช้งานตามมาตรฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพและด้วยต้นทุน ที่ต่ำกว่าการใช้เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ ดังนั้น เพื่อเป็นการลดภาระและบรรเทาผลกระทบที่เกิดขึ้นแก่ผู้ประกอบอาชีพให้บริการรถยนต์รับจ้าง สมควรขยายอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียน ระหว่างวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ ซึ่งครบอายุการใช้งาน ในช่วงที่มีการจำกัดการเดินทางอันเนื่องมาจากกรอบของโรคติดเชื้อดังกล่าว ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปี นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก รวมทั้งกำหนดให้นำอุปกรณ์สื่อสารหรืออุปกรณ์อื่นที่มีระบบ หรือเทคโนโลยีติดตามรถมาใช้ในการติดตามรถยนต์รับจ้างได้ด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้