{"natural_text": "ข้อ ๔ กรณีคนต่างด้าวไม่มีนายจ้างแต่ประสงค์จะทำงานโดยมีนายจ้าง ให้คนต่างด้าวแจ้งข้อมูลต่อกระทรวงแรงงานตามแบบที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด พร้อมด้วยรูปล่ายปัจจุบันโดยผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ ภายในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔ และให้คนต่างด้าวใช้แบบแจ้งข้อมูลดังกล่าวเป็นหลักฐานในการแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือนายทะเบียน\n\nข้อ ๕ คนต่างด้าวตามข้อ ๓ หรือข้อ ๔ ต้องตรวจโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และตรวจโรคต้องห้ามตามกฎกระทรวงกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของคนต่างด้าวที่จะขอรับใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๖๓ ก่อนที่นายจ้างจะยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว ทั้งนี้ภายในวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๖๔\n\nในระหว่างดำเนินการตามวรรคหนึ่ง ให้คนต่างด้าวที่มีนายจ้างสามารถทำงานไปพลางก่อนได้\n\nข้อ 6 คนต่างด้าวซึ่งไม่เป็นโรคตามข้อ ๕ และมีนายจ้างประสงค์ที่จะรับเข้าทำงานให้นายจ้างยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวต่อนายทะเบียนโดยผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์พร้อมด้วยใบรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว พนักงานจัดการค่าธรรมเนียมค่ายื่นคำขอฉับละ ๑๐๐ บาท และค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวฉับละ ๑,๘۰๐ บาท ภายในวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕bon และให้นำความในข้อ 5 วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม\n\nข้อ 7 คนต่างด้าวซึ่งไม่เป็นโรคตามข้อ 5 และไม่มียายจ้างให้ยื่นคำร้องขอจัดทำทะเบียนประวัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ในสำนักงานเขตกรุงเทพมหานครหรือสถานที่อื่นที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนดภายในวันที่ 16 มิถุนายน 2564\n\nเมื่อคนต่างด้าวตามวรรคหนึ่งได้รับแบบรับรองรายการทะเบียนประวัติของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ท.ร.38/1)แล้ว และนายจ้างประสงค์จะ

{"natural_text": "ไม่เกินวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖ และให้กระทรวงแรงงานแจ้งข้อมูลการอนุญาตดังกล่าว\nให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรทราบเพื่อดำเนินการต่อไป\n\nข้อ ๑๐ เมื่อนายทะเบียนอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานแล้ว ให้นายจ้างนำตัวคนต่างด้าวไปยื่น\nคำร้องขอจัดทำหรือปรับปรุงทะเบียนประวัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร และรับบัตร\nประจำตัวคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทยที่มีใบอนุญาตทำงานอยู่ด้านหลังของบัตร ณ สำนักงานเขต\nกรุงเทพมหานครหรือสถานที่อื่นที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด ภายในวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๔\n\nข้อ ๑๑ ให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามประกาศฉบับนี้มีสิทธิทำงานกับนายจ้าง\nได้ทุกประเภทงานที่มิได้มีประกาศห้ามคนต่างด้าวทำตามมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง เช่นเดียวกับคนต่างด้าว\nซึ่งได้รับอนุญาตให้เข้ามาทำงานในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้บันทึกความตกลง\nหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ โดยให้นำประกาศกระทรวงแรงงาน\nเรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓ และประกาศกรมการจัดหางาน\nเรื่อง เงื่อนไขการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกรและงานขายของหน้าร้านกับนายจ้าง ลงวันที่\n๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม\n\nข้อ ๑๒ คนต่างด้าวซึ่งได้รับใบอนุญาตทำงานตามประกาศนี้ ถ้าออกจากงานจะต้องทำงาน\nกับนายจ้างรายใหม่ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เลิกทำงานกับนายจ้างรายเดิม\n\nข้อ ๑๓ ให้นายจ้างซึ่งจ้างคนต่างด้าวตามประกาศนี้ ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งข้อมูลการจ้าง\nคนต่างด้าวเข้าทำงานกับตนเองมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง เฉพาะการแจ้งข้อมูลการทำงานของคนต่างด้าว\nซึ่งตนได้ยื่นคำขออนุญาตทำงานแทน\n\nข้อ ๑๔ ให้ถือว่าการยืนคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวของนายจ้างตามประกาศนี้\nเป็นการแจ้งข้อมูลการเข

(๔) คนต่างด้าวออกจากงานและไม่ได้ทำงานกับนายจ้างรายอื่นภายในกำหนดเวลาตามข้อ ๑๒
ให้ใบอนุญาตทำงานของคนต่างด้าวผู้นั้นสิ้นสุดลงนับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลา หรือ
(๕) การอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรของคนต่างด้าวเป็นอันสิ้นผลลงตามประกาศ
กระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
สุชาติ ชมกลิ่น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน