เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๑๗๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓ สิงหาคม ๒๕๖๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยเป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง
และนายอำเภอสวนผึ้ง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๐"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้งตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสีตัว’’ ‘หรือสถานที่ในลักษณะอื่น
ที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

‘ที่หรือทางสาธารณะ” มหายความว่า “สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๑๗๖ ง

หน้า ๑๗๒

ราชกิจจานุเบกษา

๓ สิงหาคม ๒๕๖๓
ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตกำหนดวงค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๕ ให้สัตว์ต่อไปนี้เป็นสัตว์ที่ต้องมีการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) สุกร
(٩) แพะ
(๗) กะ
(๘) ห่าน
(๙) เป็ด
(๑๐) ไก่
(๑๑) สุนัข
(๑๒) แมว
(๑๓) กระต่าย
(๑๔)
งู
(๑๕) จระเข้
(๑๖) นก
(๑๗) กวาง
(๑&)
อัลปาก้ำ
(")
ยีราฟ
(20)
จิงโจ้
(21)
สัตว์ป่าตามกฎหมายหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ซึ่งได้รับอนุญาต จากกรมป่าไม้ เช่น เม่น ตัวนิม สิง จะนี "ลฯ

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๑๗๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๓ สิงหาคม ๒๕๖๓

# ข้อ 5 การเลี้ยงสัตว์เพื่อการประกอบการที่เป็นการค้า สถานที่ตั้งอยู่จากห่างจากชุมชน สถานที่ท่องเที่ยว ที่สาธารณประโยชน์ ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยควรมีระยะห่างจากสถานที่ที่กล่าวข้างต้นและห่างแหล่งน้ำสาธารณะ ในระยะทาง ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการน้อยกว่า ๕๐ ตัว ควรมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเกินกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร

ข้อ 6 ในกรณีที่มีการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) มีให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความสามารถและความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำ และบำบัดน้ำเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓) กวาดทำความสะอาดมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ

(4) (4) (4)

(5) (5)

ข้อ 7 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งให้ปิดสถานที่เลี้ยงสัตว์ภายในเวลาที่กำหนด หากมีการเลี้ยงสัตว์ภายในระยะเวลาดังกล่าวแล้วจะไม่ได้รับอนุญาตก่อน

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๑๗๖

หน้า ๑๗๔

ราชกิจจานุเบกษา

๓ สิงหาคม ๒๕๖๓
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดดังกล่าว ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้องค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้งเก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนภายใน
กำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลสวนผึ้ง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๙ เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่อความเสียหายอันตรายหรือเหตุรำคาญ
แก่บุคคลอื่น

ข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๑ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้งรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจ
ออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
## สมศักดิ์ เหลืองจรุงรัตน์
### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสวนผึ้ง