เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๙๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๔ เมษายน ๒๕๖๓

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนดโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลบางโตนดและนายอำเภอโพธาราม จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลบางโตนด เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๙๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๔ เมษายน ๒๕๖๓

# ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบลบางโตนดเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ม้า

(๒) โค

(๓) กระบือ

(๔) สุกร

(๕) แพะ

(๖) กะ

(๗) เป็ด

(๘) ไก่

(๙) กุ้ง

(๑๐) นก

(๑๑) ปลา

(๑๒) ห่าน

(๑๓) สุนัข

(๑๔) จะระเข้
## (๑๕) สัตว์มีพิษ สัตว์เลี้ยงคลานและสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
### ข้อ 5 ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ 4 โดยเด็ดขาด
#### (๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด เช่น ที่ทำการ องค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
##### (๒) สถานที่ราชการหรือน่วยราชการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด เช่น โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น

เล่ม ๑๓๗ ตอนพิเศษ ๙๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๔ เมษายน ๒๕๖๓

# ข้อ 6 หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ 4 ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่งอากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะตามที่กำหนด ดังนี้

(๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐๐ - ๑,๐�๐ บาทว่า กว่า สัตว์ กว่า อ.เมือง/ตำบล (ก.อำเภอ/ตำบล)

(4) หากมีการเลี้ยงสัตว์ กว่า อ.เมือง/ตำบล (ก.อำเภอ/ตำบล)

ข้อ 7 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขดังต่อไปนี้

(1) ในกรณีที่เลี้ยงสัตว์ทำให้มีคนตาย เจ้าของสัตว์ จะตอบแทนความเสียหายและความเดือดร้อนของผู้ที่ได้รับความเสียหายโดยเร็วกที่สุด และช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติให้สามารถฟื้นฟูได้โดยเร็วกที่สุด

(2) หากสถานที่เลี้ยงสัตว์ทำให้ประชาชนได้รับความเสียหาย จากการกระทำการของผู้เลี้ยงสัตว์โดยตรงหรือโดยทางอ้อม เช่น สภาวะแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย สภาพอาชีพที่ไม่ปลอดภัย สภาพการทำงานที่ไม่ปลอดภัย เป็นประจำๆ เราจะดำเนินการให้งานของผู้เลี้ยงสัตว์เป็นไปตามมาตรฐานของกฎหมายและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง และหากพบใครฝ่าฝืนเราจะดำเนินการให้แก้ไขจนถูกกฎหมาย และแจ้งเตือนให้ระวังอย่าให้มีการกระทำความผิดใดๆ เพื่อป้องกันความเสียหาย

(๖) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น
(๗) ปฏิบัติตามอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด

ข้อ ๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๔
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนดแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควร
แก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่าย
ในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้เป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ใน
บทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๑ ธวัส ตรีเพ็ชร์

ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด