(๓.๗) นิติบุคคลเฉพาะกิจตามกฎหมายว่าด้วยนิติบุคคลเฉพาะกิจเพื่อการแปลงสินทรัพย์
เป็นหลักทรัพย์

(๔) ลูกค้าที่เป็นกองทุนรวม กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ที่จัดตั้งขึ้นตามหลักเกณฑ์ของสำนักงาน
คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ และกองทุนที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะ เช่น
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ กองทุนประกันสังคม เป็นต้น

(๕) ลูกค้าที่เป็นบริษัทมหาชนที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๔ สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา ๑๖ อาจพิจารณากำหนดให้ลูกค้า
ที่มีปัจจัยหรือลักษณะตามข้อ ๓ (๑) (๓) (๔) และ (๕) ซึ่งมีสัญชาติอื่นหรือตั้งอยู่ในต่างประเทศ
เป็นลูกค้าที่มีความเสี่ยงต่ำก็ได้ หากได้ตรวจสอบแล้วว่าลูกค้าดังกล่าวอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาล
หรือหน่วยงานที่น่าเชื่อถือในการกำกับดูแลตามมาตรฐานการด้านการป้องกันปราบปรามการฟอกเงินและ
การต่อต้านการสนับสนุนทางการเงินแก่การก่อการร้าย ทั้งนี้ สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพ
ตามมาตรา ๑๖ ต้องดำเนินการตรวจสอบและประเมินความเสี่ยงของลูกค้าดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อให้มั่นใจได้ว่าลูกค้าควรได้รับการจัดระดับความเสี่ยงไว้ในความเสี่ยงระดับต่ำ

ข้อ ๕ สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา ๑๖ อาจพิจารณากำหนดให้ผลิตภัณฑ์
หรือบริการทางการเงิน ดังต่อไปนี้ เป็นผลิตภัณฑ์หรือบริการทางการเงินที่มีความเสี่ยงต่ำ

(๑) การประกันวินาศภัย
(๒) การประกันชีวิตตามข้อ ๓๑ (๑) และ (๒) ของกฎกระทรวงการตรวจสอบเพื่อทราบ
ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้า พ.ศ. ๒๕๕๖
(๓) การประกันภัยกลุ่มที่มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ของลูกจ้างหรือเพื่อเยียวยาความเสียหาย
(๔) ผลิตภัณฑ์ทางการเงินสำหรับผู้ยากไร้ซึ่งรัฐเป็นผู้สนับสนุน และมีการจำกัดวงเงินสำหรับลูกค้า
แต่ละราย
(๕) ระบบชำระเงินภายในทำการกำกับตามกฎหมายว่าด้วยระบบชำระเงิน
(٩) การให้บริการรับชำระเงินด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์แทนผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการ

{"natural_text": "(๒) ผลิตภัณฑ์หรือบริการที่ไม่ใช่บริการข้ามประเทศและไม่เกิดมูลค่าในต่างประเทศ หรือเป็นผลิตภัณฑ์หรือบริการข้ามประเทศหรือเกิดมูลค่าในต่างประเทศเฉพาะกรณีที่เป็นการชำระหนี้หรือค่าสินค้าหรือบริการที่มีมูลค่าตามแนวทางที่สำนักงานกำหนด และ\n\n(๓) ผลิตภัณฑ์หรือบริการที่ไม่สามารถโอนมูลค่าให้แก่ผู้อื่นได้ หรือโอนได้แต่มีการทำหนดเงื่อนไขและกระบวนการที่ซับซ้อนและไม่สามารถระบุมูลค่าเงินได้ในจำนวนมาก\n\nข้อ 5 สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา 15 สามารถกำหนดปัจจัยหรือลักษณะอื่นนอกจากกรณีตามข้อ 5 ในการพิจารณาและประเมินว่าลูกค้ามีความเสี่ยงในระดับต่ำโดยอาจคำนึงถึงข้อพิจารณาดังต่อไปนี้\n\n(๑) ไม่มีปัจจัยอื่น ๆ ให้พิจารณาว่าลูกค้ามีความเสี่ยงในระดับสูงตามข้อ 14 ของกฎกระทรวงการตรวจสอบเพื่อทราบข้อมูลจริงเกี่ยวกับลูกค้า พ.ศ. 2556 และข้อ 15 ของกฎกระทรวงการตรวจสอบเพื่อทราบข้อมูลจริงเกี่ยวกับลูกค้าสำหรับผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา 16 วรรคหนึ่ง (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) และ (๑๐) พ.ศ. 2559 เว้นแต่กรณีลูกค้าตามข้อ 3 (๑) และ (๒) ซึ่งมีบุคคลที่มีสถานะทางการเมืองเป็นผู้รับประโยชน์ที่แท้จริงโดยทำแน่น\n\n(๒) ลูกค้าใช้บริการทางการเงินหรือผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่มีความเสี่ยงต่ำด้านการฟอกเงินหรือการสนับสนุนทางการเงินแก่กิจการร้ายเท่านั้น\n\nทั้งนี้ สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา 16 อ้างคำนึงถึงเงื่อนไขอื่น ๆ เพื่อกำหนดปัจจัยความเสี่ยงระดับต่ำก็ได้ แต่ต้องไม่ขัดแย้งกับแนวทางตามวรรคหนึ่ง และจะต้องกำหนดให้มีการเปลี่ยนแปลงระดับความเสี่ยงของลูกค้า หากลูกค้าไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขที่ใช้ในการพิจารณาสำหรับความเสี่ยงต่ำอีกต่อไป\n\nข้อ 7 สถาบันการเงินและผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา 16 อ้างลดระดับความเข้มข้นในการดำเนินการตรวจสอบเพื่อทราบข้อมูลจริงเกี่ยวกับลูกค้าลงได้สำหรับลูกค้าที่มีความเสี่ยงต่ำตามประกาศนี้ โดยดำเนินการตามข้อ 16 ของกฎกระทรวงการตรวจสอบเพื่อทราบข้อมูลจริงเกี่ยวกับลูกค้า พ.ศ. 2556 และข้อ 15 ของกฎกระทรวงการตรวจสอบเพื่อทราบข้อมูลจริงเกี่ยวกับลูกค้าสำหรับผู้ประกอบอาชีพตามมาตรา 16 วรรคหนึ่ง (๒) (๓