เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๕๓

# ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม วาด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยมโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลราษฎร์นิยมและนายอำเภอไทน้อย จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยมตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ในสำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบกราษฎร์นิยมแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"สัตว์” มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กธรรมวิธีหรือวิธีการที่จะดูแลให้สัตว์นั้นเจริญเต็มโต
และมีชีวิตอยู่ได้เพื่อไว้ขายหรือการค้าหรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นงานอดิเรกการมีสัตว์ไว้ในครอบครอง
และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิกฉัน

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๕๔

# "ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็น สิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

“มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อากาศ มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่นจากชุมชน

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรี
ว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม

ข้อ 5 ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กุ้งและกุ้งที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรันยา
(๓) ควายไฟฟ้า
(๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(٩) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ
(ข) เพื่อประโยชน์ในการรักษาสวภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบสราษฎร์นิยมเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ‘ดังนี้
(+) พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด (ด.ด.) ตลาดสด

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\nหัว ๑๕๕\n\n# (๑.๒) สถานรับเลี้ยงเด็ก\n## (๑.๓) อาคารพักอาศัยรวม\n\n(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้\n\n(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุใน บ.ฉะเชิงเทรา ซึ่งเป็นพื้นที่อยู่อาศัยค่อนข้างหนาแน่นห้ามเลี้ยง\nหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้เกินจำนวน ดังนี้\n\n(๒.๑.๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว\n\n(๒.๑.๒) สุกร โค กะรั่ว แพะ เกาะ สุนัข ประเภทละ ไม่เกิน ๕ ตัว\n\n(๒.๑.๓) เป็ด ไก่ นก ห่าน ประเภทละ ไม่เกิน ๑๐ ตัว\n\n(๒.๑.๔) สัตว์อื่นนอกจาก พ.ร.บ .- อ.ค. - อีกต้องได้รับความเห็นชอบจาก\nเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\n(บ.ฉะเชิงเทรา ) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตรำคาญ\n\n(บ.ฉะเชิงเทรา ) ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน\n(บ.ฉะเชิงเทรา ) พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (b.d) \"ซึ่งเป็นพื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่นเป็นเขตที่การเลี้ยง\nหรือปล่อยสัตว์ประเภท “\n<table>\n<tr>\n<td>(b.e)</td>\n<td>การเลี้ยงสุกร</td>\n<td colspan=\"2\">โค กะรั่ว</td>\n<td>แพะ</td>\n<td>เกาะ</td>\n<td>สุนัข</td>\n<td>จำนำวนไม่เกิน</td>\n<td></td>\n<td>15</td>\n<td>ตัว</td>\n</tr>\n<tr>\n<td>(b.f)</td>\n<td colspan=\"2\">การเลี้ยงไก่</td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td rowspan=\"2\"></td>\n<td colspan=\"2\" rowspan=\"2\">จำนำวนไม่เกิน</td>\n<td rowspan=\"2\">20</td>\n<td rowspan=\"2\">ตัว</td>\n</tr>\n<tr>\n<th>(b.g)</th>\n<th colspan=\"3\"></th>\n<th></th>\n<th></th>\n<th></th>\n<th></th>\n<th></th>\n<th></th>\n<th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th rowspan=\"2\"></th><thead style=\"border: none; width: auto;\"><tr style=\"border: none; width: auto;\">(b.h)</style></thead style=\"border:</thead style=\"width:\"}

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๕๖

# โดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน
## (๔.๒) อาคารและส่วนประกอบ

(๔.๒.๑) อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะสำหรับการเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๔.๒.๒) พื้นต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๔.๒.๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๔.๒.๔) คอคต้องมีการกั้นครูกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์อยู่กันอย่างแออัด

(๔.๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ
### (๔.๓) การระบายน้ำ

(๔.๓.๑) รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๔.๓.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือนำไปในที่เอกชน
#### (๔.4) การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บขวดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้งะกลิ่นเหม็นอันเป็นเหดรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
##### (4.4.1) ก้ามีการสร้างไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
###### (4.4.2) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\nหัว ๑๕๗\n\n# (๔.๔.๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันฝนไม่ให้ปลิว\n## ฟังกระหายออกไปนอกสถานที่\n\n(๔.๔.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน\nหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง\n\n(๔.๔.๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ\n\n(๔.๕) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์\nของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น\n\nข้อ 7 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 6\nโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อย 5 วัน\nเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ\nองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น\nหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี\nก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด\nและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน\nภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร\nส่วนตำบลราษฎร์นิยม ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ 8 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่\nตามมาตรา 44 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร\nส่วนตำบลราษฎร์นิยม ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้\n\nข้อ 9 ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๙๙ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๕๘

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
## พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม วาด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลราษฎร์นิยมและนายอำเภอไทรโยน้อย จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้
### ข้อ ๑
#### ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"
### ข้อ 2
#### ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม ตั้งแต่วันที่ได้มีประกาศไว้
#### โดยเปิดเผย ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยมแล้วเจ็ดวัน
### ข้อ 3
#### บรรดาข้อบัญญัติกะบังคับ ระเบียบ ประกาศ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน
### ข้อ 4
#### ในข้อบัญญัตนี้ "สัตว์" มีความหมายว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ป่าหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ "การเลี้ยงสัตว์" มีความหมายว่า การทำเกษตรกรรมหรือการทำธุรกิจเกี่ยวกับการดูแลให้สัตว์เจริญเต็มที่ และมีชีวิตอยู่ได้ เพื่อไว้ขายหรือการค้าขายหรือเพื่อสนับสนุนอาหารคนในครอบครัว "การปล่อยสัตว์" มีความหมายว่า การปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม เจ้าของสัตว์ มีความหมายรวมถึงผู้ครอบครอง สภาพคล่องของเจ้าของสินทรัพย์