เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๓๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ ธันวาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้ตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลบึงชำอ้อ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อยตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
## ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตวร่วมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๓๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ ธันวาคม ๒๕๖๒

# ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น ดังต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรืองบางประเภท โดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) ที่หรือทางสาธารณะในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ

(๑.๒) สถานที่ราชการ

(๑.๓) สถานที่ปฏิบัติศาสนิกิจ

(๑.๔) ตลาด

(๑.๕) แหล่งน้ำสาธารณะ

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (1) เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ สุนัขและแมว เกินจำนวน 5 ตัว

(๒.๒) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (2.1) ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์และเชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน

(๒.๔) การเลี้ยงสัตวดุร้าย สหายพันธุ์ดุร้าย ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๕) การเลี้ยงสัตว์เลี้ยงคลาน สัตว์ป่าคุ้มครองต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

(3) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ อ้างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(3.1) พื้นที่อยู่อาศัยไม่นานแน่นเป็นเขตที่การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทดังนี้

(3.1.1) การเลี้ยงโค แพะ กะ สุนัข สุกร จำนวนไม่เกิน 15 ตัว

(๓.๑.๔) การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตาม ดังต่อไปนี้

๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีคนคงแข็งแรงตามความเหมาะสม
แก่ประเภทและชนิดของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรอบๆ ผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์
ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะพันธ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ
จากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์
อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรง
ที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยเฉพาะช่วงฤดูฝน

b) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เวลาน่าสนใจ
เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

๗) ควบคุมดูแลและช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติ เช่น อุทกขึ้น, ไฟไหม้, สภาพอากาศแปรปรวน, การเสียหายของทรัพยากรธรรมชาติ เป็นจำนวนมากร่วมกับเจ้าหน้าที่ปกครองและภาคเอกชน เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๓๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ ธันวาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้ตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
องค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

**ข้อ 1**
ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑

**ข้อ 2**
ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ ในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

**ข้อ 3**
ในข้อบัญญัตนี้ “การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ "การปล่อยสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์ "สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง (เจ้าของสัตว์) หมายความรวมถึงผู้ครอบครอง สัตว์ด้วย "ราชการส่วนท้องถิ่น" หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ "เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคำอ้อ "เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้มีปฏิบัติตามพระราชบัญญัติดังกล่าวอย่างเคร่งครัด

**ข้อ 4**
(1) หากพบใครทำลายหลักฐานสำคัญของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณณสนุก มีอำนาจทำการฟ้องร้องให้สำนักงานตำรวจภูธรอำเภอเมืองเชียงใหม่ เพื่อรับฟ้องร้องทางศาลปกครอง

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๓๑๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๓ ธันวาคม ๒๕๖๒

ห้า ๕๔

ข้อ 6 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 7 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ 3 กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๑

อักษร น้อยสว่าง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงชำอ้อ