เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๗๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หัว ๑๒๘

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาครุ
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาครุ ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติติสภาตำบลดำรงและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาครุและนายอำเภอหนองเสือ จึงตราข้อบัญญัติไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาดุ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาดุตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” มหายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาดุ

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มหายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาดุ

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” มหายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่น
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรืองบางประเภท
โดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) ที่หรือทางสาธารณะในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาครุ

(๑.๒) สถานที่ราชการ

(๑.๓) สถานที่ปฏิบัติศาสนาภิกษุ

(๑.๔) ตลาด

(๑.๕) แหล่งน้ำสาธารณะ

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (๑)(๑),(๑.๑),(๑.๒),(๑.๓),(๑.๔),(๑.๕)
เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ สุนัขและแมว เกินจำนวน 5 ตัว

(๒.๒) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๒.๑) ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์และเชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน

(๒.๔) การเลี้ยงสัตว์ดุร้าย สายพันธุ์ดุร้าย ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

(๒.๕) การเลี้ยงสัตว์เลี้ยงคลาน สัตว์ป่าคุ้มครองต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

(٣) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังอยู่ภายใต้วมาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(٤.) พื้นที่อยู่อาศัยไม่น่าแน่นเป็นเขตทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภท อ้างอิง

(๓.๑.๓) สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ (๓.๑.๑) และข้อ (๓.๑.๒) หากเลี้ยง
เกินจำนวนที่กำหนดต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น และต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓.๑.๔) การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ม่านคงแข็งแรงตามความเหมาะสม
แก่ประเภทและชนิดของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอ มีระบบการระบายน้ำ และกำจัดสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะ

๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรอบๆผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ และมูลสัตว์
ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ
จากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุ ให้เกิดการปนเปื้อนของแผลน้ำ

๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์
อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรง
ที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

b) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่
เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่น
ไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(8) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลศาลาครุ
(๓.๒) พื้นที่ดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ (๓.๑.๔) อย่างเคร่งครัด

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๗๕ ง

# หน้า ๑๓๑
## เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตราย จากเชื้อโรคหรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) สถานที่เลี้ยงสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะของอาคาร และเป็นไปตามมาตรฐานฟาร์ม
หรือตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข

(๒) ให้ดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ มีให้มีจำนวน
เกินสมควรจนเป็นเหตุ ให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยสู่ธรรมชาติหรือแหล่งน้ำ
ทางน้ำ ลำคลอง แม่น้ำ เป็นต้น มีให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวดล้อม

(๔) ต้องจัดหาที่รองรับขยะ ปฏิกูลและมูลฝอย ตลอดจนกำจัดขยะ
ปฏิกูลมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ มีให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวดล้อม

(๕) ต้องทำความสะอาดสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่เพาะเลี้ยง และบริเวณ
โดยรอบไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค แมลง ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ ตลอดจนวัสดุ อุปกรณ์
เครื่องมือ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๖) จัดให้มีระบบการป้องกันเหตุรำคาญจากกลิ่น เสียง แสง รังสี
ความร้อน สิ่งมีพิษ ความชื้นสะเทือน ฝน และลม เฆ่า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข
ข้อ & ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของราชการ ส่วนท้องถิ่นแต่ทำการกักสัตว์ไว้อากาศก็จะเกิดอันตรายแก่สัตว์เน้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดฉะตามความแก่กรณีก่อนถึงกำหนดดังกล่าว ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมืองได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว ให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๗๕ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๑๓๒

๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๒
ในกรณีที่มีได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่นตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 5 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 7 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศาลารุเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2561
## อธิบดี สุวรรณภูมิ
### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศาลารุ