เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอ และองค์การบริหารส่วนตำบลบ (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลคลางกลางโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลางและนายอำเภอคอนสาร
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลางเมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ใน อองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลางแล้วเจ็ดวัน

ข้อ 3 บรรดาข้อบัญญัติตามประกาศ เรียนสำหรับห้ามนำโคและเกะเข้าในเขตบ้านนี้
หรือช้างชักหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
“การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตวร่วมทั้งการแสดงละครของสัตว์
“สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ สี่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงาน
ขององค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง ผู้ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มีอำนาจตามความใน
มาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลคลางเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑.๑) กูเพียงหรืองูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนเลี้ยงและสัตว์เลี้ยง
(๑.๒) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๑.๓) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๑.๔) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ
(๒) ห้ามเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง ในพื้นที่ต่อไปนี้
(๒.๑) วัด โรงเรียน
(๒.๒) ริมถนนทางหลวง
(๒.๓) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง
(๒.๔) ในเขตชุมชนหนาแน่น
(๓) การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ และ กวาง เป็ด ไก่ สุนัข แมว คน และสัตว์อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลางประกาศกำหนด นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ใน (๒) สามารถกระทำได้แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์น้ำออกนอกที่เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติตามเคร่งครัด โดย

(๓.๑) จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร

(๓.๒) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อผลภาวะและก่อเหตุรำคาญ

(๓.๓) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน

การเลี้ยงสัตว์ดังกล่าวจะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามข้อบัญญัตนี้ และตามคำแนะนำของ
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเคร่งครัด

ข้อ 5 การเลี้ยงสัตว์ ต้องปฏิบัติตามรายได้มาตรฐานการต่อไปนี้

(๑) สถานที่ตั้ง

(๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้ผู้อาชีพอยู่ใกล้เคียง

(๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วน และให้ห่างเขตที่ดินสาธารณะ
ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบ
บริเวณเลี้ยงสัตว์นั้น ไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตก็ได้น้อยกว่าระยะห่างของผู้เลี้ยงสัตว์
ประเภทเดียวกัน

(๒) อารมและส่วนประกอบ

(๒.๑) อารม ต้องเป็นอาคารเอกเทศและม่านคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์
ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

(๒.๒) หลังคา ต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควร และมีช่องทางให้แสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๒.๓) โคก ต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์
อยู่อย่างแออัด

(๒.๔) การระบายอากาศ ต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์

(๓.๒.๑) ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน

(๓.๒.๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะ ไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็น
เหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๓.๓) การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ

(๓.๓.๑) ถ้ามีการสมุไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
แก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓.๓.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง

(๓.๓.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขน
ไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๓.๓.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตร็ออกนำไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง

(๓.๔) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓.๕) การกำจัดซากสัตว์ ให้ใช้วิธีเผาหรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลงและสัตว์นำโรค และการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น

(๔) การปฏิบัติการอื่น ๆ ต้องปฏิบัติตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

ข้อ 7 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ 5
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตวนั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลดงกลางแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตวนั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตนั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนเจ้าของสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัฒว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตล่วมขอรับสัตรวคืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัคว่าดองเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดู สัสหวิกแกะ

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ ในระหว่างการจับสัตว์หรือกักสัตว์ หากเกิดความเสียหายใด ๆ ต่อชีวิต ร่างกาย
ทรัพย์สินของผู้อื่น หรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์นั้นก็ตาม องค์การบริหารส่วนตำบลดงกลางไม่ต้อง
รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้นตลอดจนค่าเสียหายหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ให้ตกเป็นภาระของเจ้าของหรือผู้ครอบครองสัตว์นั้น

ข้อ ๙ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์ไม่มารับคืนไปจากที่กักสัตว์ขององค์การบริหารส่วนตำบลดงกลาง
ภายในกำหนดเวลา เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าปรับและค่าเลี้ยงดูสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) อัตราค่าปรับ ให้เป็นไปตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
<table border="1">
<tr><td>(๑.๑) ช้าง</td><td>ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td><td>๕๐๐ บาท</td></tr>
<tr><td>(๑.๒) ม้า โค กะรื๋อ</td><td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td><td>๓๐๐ บาท</td></tr>
<tr><td>(๑.๓) สุกร เพาะ แกะ กวาง สุนัข</td><td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td><td>๒๐๐ บาท</td></tr>
<tr><td>(๑.๔) สัตว์อื่น ๆ</td><td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td><td>๑๐๐ บาท</td></tr>
</table>
(๒) อัตราค่าเลี้ยงดูสัตว์ ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง

ข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลดงกลาง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดงกลางรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มี
อำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561
จำรัส ช่วยวแก้ว
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดงกลาง

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการปรับและค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงสัตว์
## ท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลางกลาง
### เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๑
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th>ประเภท</th>
<th>ค่าธรรมเนียม(บาท/ครั้ง)</th>
</tr>
<tr>
<td>๑</td>
<td>ช้าง ค่าปรับเชือกลายไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td>๒</td>
<td>ม้า โค กะปิ๋ว ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๓๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">๓ ๔</td>
<td rowspan="2">สุกร แพะ แกะ กวาง สุนัข ค่าปรับตัวละไม่เกิน สัตว์อื่น ๆ ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td>๒๐๐ ๑๐๐</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แต่ละชนิดหรือแต่ละประเภท</td>
<td>ตามจำนวนที่จ่ายจริง</td>
</tr>
</table>