# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด

## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัดโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัดและนายอำเภอหนองม่วงไข่ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัด เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑

**ข้อ ๒** ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในองค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัดตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้ โดยเปิดเผย ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัดแล้วเจ็ดวัน

**ข้อ ๓** บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

**ข้อ 4** ในข้อบัญญัตินี้

“สัตว์” มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ

“การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า กรรมวิธีหรือวิธีการที่จะดูแลให้สัตว์นั้นเจริญเติบโต และมีชีวิตอยู่ได้เพื่อไว้ขายหรือการค้าหรือเพื่อพักผ่อนหย่อนใจหรือเป็นงานอดิเรกการมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจจิน

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การสลและการครอบครัวของสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากกรอบกฎหมาย

“เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล" หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

"มูลฝอย" หมายความว่า เชษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร มูลสัตว์หรือ ซากสัตว์ รวมถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น จากชุมชน

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด "เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ “ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือนายกองค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัด ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัด โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กุ้งและปลาที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรินยา
(๓) กวางคกไฟ
(๔) สัตวดูร้ายต่างๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่นๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ 6 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสวภาพและความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบตน้ำรัดเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

# สถานที่ตั้ง

- ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาชีพอยู่ใกล้เคียง
- ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งก้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากแหล่งเสียงสน้ำสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้น ไม่น้อยกว่า 20 เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน

## อาคารและส่วนประกอบ

- อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมีโครงสร้างแรงมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์
- ภายในอาคารควรมีการวางสายไฟฟ้าและระบบประมวลผล
- หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง
- โคกต้องมีการกั้นคอนกรีตเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด
- การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

### การสุขาภิบาลทั่วไป

#### ๓.๑ การระบายน้ำ

- รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคาร ให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก
- น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายน้ำลงลำธารหรือน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน
- การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บขยะมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน ต้องจัดให้มีที่เก็บขยะมูลสัตว์ โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นฉับเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งพาหะพันธุ์แมลงหรือส่งโรค
- ก็มีการสร้างฝายไฟไล่แมลงให้สัตว์ไม่ให้เกิดเหตุดื่อมร้ายราคากฎหมายผู้อาชีพใกล้เคียง
- ห้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาชีพใกล้เคียง
- การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ทำการสร้างสรรค์ป้องกันฝนไม่ให้ปลูกฟังกระเจายออกเป็นนอกสถานที่

๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อน

## สำเนียงเก่าผู้อยู่ใกล้เคียง

๕) ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ

๓.๓ การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีการเผาหรือฝังเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น

ข้อ ๗ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของตนเองการบริหารส่วนตำบบน้ำรัดแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อ้างก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควร แก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าว ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้เท่านั้น

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันจากเป็นอันตรายต่อประชาชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้มีปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ดังวางโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลลำสน้ำรัดเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออก ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้