# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน

## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
- พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น ๆ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๖ โดยคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลละหานและนายอำเภอจังหวัดฉะเชิงเทรา จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลละหานตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดขององค์การบริหารส่วนตำบลละหาน ในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตนี้
- “เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน
- “พนักงานเจ้าหน้าที่” มายความว่า คนซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ให้มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้
- “ผู้ที่ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” มายความว่า อธิบดีกรมการปกครองหรือนำพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลละหาน
- “เจ้าพนักงานสาธารณสุข” มายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

"สัตวแพทย์" หมายความว่า สัตวแพทย์ ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น "การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและการดูแลเอาใจใส่ ตลอดจนการให้อาหารอยู่เป็นอาจฉิณ "การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม รวมทั้งการสลากการครอบครองสัตว์ “สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๕ ข้อบัญญัตนี้มีให้ใช้บังคับในการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ของทางราชการ หรือผู้ที่ได้อนุญาต

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพและความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลและหานเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๗ ให้สัตว์ดังกล่าวเป็นสัตว์ที่ดำเนินการควบคุมการเลี้ยงสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลและหาน

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) โค
(๔) กะรอก
(๕) สุกร
(๖) ไก่
(๗) เป็ด
(๘) สัตว์อื่น ๆ
(๙) สัตว์ป่าด้วยการแสดงและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้

{"natural_text": "ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดของสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เพิ่มเติม ทั้งนี้ โดยอาจควบคุมการเลี้ยงสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลละหานก็ได้\n\nข้อ ๘ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๗ โดยให้มีมาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้\n\n(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์เลี้ยง\n(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดสัตว์\n(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์\n\nข้อ ๙ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์ที่มีสัตว์เลี้ยงจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้\n\n(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ\n\n(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอให้ถูกสุขลักษณะไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันโรคให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตรู้ให้เกิดการปะปนของแหล่งน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคนในสัตวร้อยอายสมอเพื่อป้องกันอันตราย จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม หากประสงค์จะไปเลี้ยงในสถานที่อื่นๆ ก่อนได้รับอนุญาตจากเจ้าของสถานที่และต้องควบคุมดูแล

{"natural_text": "(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดห้ามไว้\n(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่นไม่ก่อให้เกิดมลพิษ\n\n## ต่อสิ่งแวดล้อม\n\n(๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น\nรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลละหาน\n\nข้อ ๑๐ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อฟื้นฟูจนสามารถแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์ตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลดะหานแต่นำการกักสัตว์ไว้อ้างก่อนให้เกิดฉุกเฉินระหว่างฉุกเฉินหรือสัตว์ป่วยหรือตายเสียหายหรือน้ำเน่าเสียจะทำลายความสะอาดและความปลอดภัยในการขายทอดตลาดและทำลายความชื่นชมความรักและความเชื่อมั่นในระบบการบริหารจัดการในประเทศชาติ\n\nในกรณีที่มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลดะหานตามจำนวนที่ได้จำหน่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์เป็นโรคติดต่ออันเกิดเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการตามกฎหมายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nในกรณีที่สัตว์นี้ตายหรือเจ็บป่วย หรือไม่ควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่เป็นอันตรายต่อประชาชน เจ้าของสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและได้ให้ความเห็นเป็นหนังสือแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการตามกฎหมายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ ๑๑ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์ เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์จะปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๙ อ้างเคร่งครัด เพื่อการดูแลสภาพภาพหรือสร้างลักษณะ

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำราชน้ำรับน้ำเสียโครงไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม
(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือนร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ
(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง
(๔) ทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ
(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่างให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน เมลงสาป ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บกวาดวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ
(๖) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ ๑๒ หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๑๑ ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้านและต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้นต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าสถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นมีบริเวณที่โปร่งอากาศถ่ายเทสะดวกมีคนไม่พร้อมอาจขอสมควร ดังอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถานสถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบและไม่มาก่อนเหตุร้ายคายต่อชุมชนโดยดังมีรายละเอียดจากสถานที่ดังกล่าวและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะทางในระยะที่ไม่มาก่อนให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว มีระยะทางไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐�๐ บาท มีระยะทางไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(4) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ บาทขึ้นไป มีระยะทางไม่น้อยกว่า 2 กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมหลักฐานดังต่อไปนี้ จำนวน ๑ ชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเก็บเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่มีเหตุชุลมุนสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป ให้เจ้าของสัตว์ แยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๔ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลละหาน ยกเว้นการปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๑๕ เจ้าของสัตว์ควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๖ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฏกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นที่มีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้ และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตวนั้นก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้คนหยุดเลี้ยงสัตว์จนกว่าจะเป็นไปตามกฎใหม่นี้ โดยจะเป็นเวลาประมาณเดือน ม.ค. - ธ.ค. ในปีแรก และ (1-6) ในปีหลัง

ข้อ ๑๘ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ ดังต่อไปนี้

(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา

(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก หรือนำเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้หรือตามพระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐาน ที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

(๓) แนะนำให้เจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัติดีหรือตามพระราชบัญญัติ ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติตามข้อบัญญัติดีหรือหนังสือรับรอง การแจ้งหรือตามข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๑๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลละหาน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ดี

ข้อ ๒๐ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ตามข้อหนึ่งข้อใดมีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจปรับได้ ตามอัตราที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร ทั้งนี้ ต้องไม่เกินค่าปรับตามที่พระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กกำหนดไว้

ข้อ ๒๑ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลละหานรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

บ้านเย็น พรมภักดี

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลละหาน