เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง ราชกิจจานุเบกษา

# ห้า ๙๑
## ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์
### เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์ วาด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม อิงค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์
และนายอำเภอหนองเสือ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้

"การเลี้ยงสัตว์" หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตวร่วมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

"เจ้าของสัตว์" หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง ราชกิจจานุเบกษา\n\nห้า ๙๒\n\n๑ ตุลาคม ๒๕๖๒\nข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน\nในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกำหนดของราชการส่วนท้องถิ่น\nเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรืองบางประเภท\nโดยเด็ดขาด ดังนี้\n\n(๑.๑) ที่หรือทางสาธารณะในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์\n\n(๑.๒) สถานที่ราชการ\n\n(๑.๓) สถานที่ปฏิบัติศาสนิกิจ\n\n(๑.๔) ตลาด\n\n(๑.๕) แหล่งน้ำสาธารณะ\n\n(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้\n\n(๒.๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุในข้อ (1) เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\nสุนัขหรือแมว ไม่เกินจำนวน 5 ตัว\n\n(๒.๒) จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (2.1) ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\n(๒.๓) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่เป็นแหล่งพาพันธุ์ และเชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน\n\n(2.4) การเลี้ยงสัตวดุร้าย สายนันธุดุร้าย ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น\nและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง\n\n(2.5) การเลี้ยงสัตว์เลี้ยงคลาน สัตว์ป่าคุ้มครองต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น\nและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง\n\n(3) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตทำการเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์ด้องอยู่ภายใต้วมาตรการ\nอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้\n\n(3.1) พื้นที่อยู่อาศัยไม่นาน่านเป็นเขตทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้\n<table border=\"1\">\n<tr>\n<td>(3.1.1)</td>\n<td>การเลี้ยงโค</td>\n<td>แพะ</td>\n<td>แกะ</td>\n<td>สุนัข</td>\n<td>สุกร</td>\n<td colspan=\"2\">จำนวนไม่เกิน</td>\n<td>15</td>\n<td>ตัว</td>\n</tr>\n<tr>\n<td>(3.1.2)</td>\n<td>การเลี้ยงไก่</td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td></td>\n<td colspan=\"2\"></td>\n<td colspan=\"2\">30</td>\n<td>ตัว</td>\n</tr><tr>\n<td>(3.1.3)</td>\n<td colspan=\"9\">สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ (3.1.) และข้อ (3.1.) หากเลี้ยงเกินจำนวน</td>\n</tr><tr>\n<th rowspan=\"2\"></th>\n<th colspan=\"9\" rowspan=\"2\">ที่กำหนดด้องได้รับอนุญาตาจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น และด้อยปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.</th>\n</tr><tr><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><th></th><

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑ ตุลาคม ๒๕๖๒
(๓.๑.๔) การเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีขนาดเชียงแรงตามความเหมาะสม
แก่ประเภทและชนิดของสัตว์ โดยมีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูล
ให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมจนเกิดกลิ่นเหม็นรอบๆที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ และมูลสัตว์
ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาหะโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ
จากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างภูมิคุ้มกันโรคนในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตราย
จากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเองไม่ปล่อยให้สัตว์
อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรง
ที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(٩) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน เว้นแต่
เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือรำคาญแก่ผู้อื่น
ไม่ก่อให้เกิดผลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘) ปฏิบัติตามข้อกำหนดสำเนาของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลนพรัตน์
(๓.๒) พื้นที่ดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยง สัตว์ หรือเลี้ยง สัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์จะปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตาม (๓.๑.๔) อ้างเคร่งครัด
เพื่อการดูแลสภาพหรือชุดลักษณะของสถานที่เลี้ยง สัตว์ และดังปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตราย จากเชื้อโรค หรือเหตร่าคาญ อันเกิดจากการเลี้ยง สัตว์ ดังนี้
(๓.๒.๑) สถานที่เลี้ยง สัตว์ให้ถูก สุขลักษณะของอาคาร และเป็นไปตามมาตรฐานฟาร์มหรือตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑ ตุลาคม ๒๕๖๒
(๓.๒.๒) ให้ดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์มิให้มีจำนวน
เกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓.๒.๓) ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยสู่ธรรมชาติหรือแหล่งน้ำ
ทางน้ำ ลำคลอง แม่น้ำ เป็นต้น มิให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวดล้อม

(๓.๒.๔) ต้องจัดหาที่รองรับขยะ ปฏิกูลและมูลฝอย ตลอดจนกำจัดขยะ
ปฏิกูลมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะมิให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวดล้อม

(๓.๒.๕) ต้องทำความสะอาดสถานที่เลี้ยงสัตว์ สถานที่เพาะเลี้ยง
และบริเวณโดยรอบไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค แมลง ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ ตลอดจนวัสดุ
อุปกรณ์ เครื่องมือ ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(๓.๒.๖) จัดให้มีระบบการป้องกันเหตุรำคาญจากกลิ่น เสียง แสง รังสี
ความร้อน สิ่งมีพิษ ความชื้นสะเทือน ฝน ละออง เฆ่า เห้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(๓.๒.๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงาน
สาธารณสุข

ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนนี้
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวเป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
ราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อากาศก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์ฉะหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดฉะตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดดังกล่าว
ก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว
ให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์คืนเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
ราชการส่วนท้องถิ่น ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๑ ตุลาคม ๒๕๖๒

หัว ๙๕

ข้อ 6 ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้
ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 7 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑ สุรินทร์ พุ่มบรรเทา นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนครัตน์