ประกาศสภาวิชาชีพบัญชี

ที่ ๗๗/๒๕๖๒

เรื่อง การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๒๑
เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ

อาชีพอำนาจตามมาตรา ๗ (๓) และมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. ๒๕๔๗
ที่กำหนดให้สภาวิชาชีพบัญชีมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดและปรับปรุงมาตรฐานการบัญชีเพื่อใช้เป็น
มาตรฐานในการจัดทำบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยการบัญชีและกฎหมายอื่น ทั้งนี้ มาตรฐานการบัญชีนั้น
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี และประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จึงจะใช้บังคับได้

สภาวิชาชีพบัญชี โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี
ในการประชุมครั้งที่ ๕๗ (๓/๒๕๖๒) เมื่อวันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ จึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๒ ให้ยกเลิกประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ ๗๘/๒๕๖๑ เรื่อง การตีความมาตรฐาน
การรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๒๑ (ปรับปรุง ๒๕bon) เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ
ข้อ ๓ ให้ใช้การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๒๑ เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ
ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้

ประกาศ ณ วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2562
จักรกลศักดิ์ พราพันธกุล
นายกสภาวิชาชีพบัญชี

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21

เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ

คำนำ

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นโดยการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ ฉบับที่ 21 เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของคณะกรรมการมาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศที่สิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม 2561 (IFRIC Interpretation 21: Levies (Bound volume 2019 Consolidated without early application))

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ มีการปรับปรุงจากฉบับปี 2561 โดยปรับปรุงการอ้างอิงมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่น แต่ทั้งนี้ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงถ้อยคำหรือเนื้อหาใดๆ

**คำนำนี้ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้**

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21

เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ

ตามประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ 77/2562 ลงวันที่ 13 สิงหาคม 2562

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21

**สารบัญ**

| หัวข้อ | จำนวน |
| --- | --- |
| การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21 | 1 |
| เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ | 2 |
| อ้างอิง | 7 |
| ความเป็นมา | 8 |
| ขอบเขต | - |
| ประเด็น | - |
| มติ | - |
| ภาคผนวก ก | - |
| วันถือปฏิบัติและการปฏิบัติในช่วงเปลี่ยนแปลง | - |

*จากย่อหน้าที่*

---

ตามประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ 77/2562 ลงวันที่ 13 สิงหาคม 2562

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21 เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ กำหนดไว้ในย่อยหน้าที่ 1 ถึง 14 และภาคผนวก ก

## การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21
### เรื่อง เงินที่นำส่งรัฐ
#### อ้างอิง
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 1 เรื่อง การนำเสนอผลการเงิน
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 8 เรื่อง นโยบายการบัญชี การเปลี่ยนแปลงประมาณการทางบัญชีและข้อผิดพลาด
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 12 เรื่อง ภาษีเงินได้
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 20 เรื่อง การบัญชีสำหรับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลและการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับความช่วยเหลือจากรัฐบาล
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 24 เรื่อง การเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องกัน
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 34 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาล
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 37 เรื่อง ประมาณการหนี้สิน หนี้สินที่อาจเกิดขึ้น และสินทรัพย์ที่อาจเกิดขึ้น
- การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 6 เรื่อง หนี้สินที่เกิดจากการมีส่วนร่วมในตลาดที่เฉพาะ - อุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นของเสีย

## ความเป็นมา
1. ธุรกิจบางประเภทมักทำรายการจ่ายเงินให้แก่กองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจัดทำแบบปฏิบัติตามมาตรฐานของประเทศสมาชิกอาเซียนซึ่งระบุว่า "รายจ่าย" เป็นหมวดหมู่หลักของการดำเนินงานของกองทุนภายใต้กฎหมายว่าด้วยกิจการเงินระหว่างประเทศจนกว่าจะครบกำหนดเวลาในการชำระคืน และสินทรัพย์

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 21
3 การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ ไม่ได้กล่าวถึงการบัญชีสำหรับต้นทุนที่เกิดจากการรับรู้หนี้สินในการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐ กิจการควรใช้มาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่นตัดสินใจในการรับรู้หนี้สินการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐว่าทำให้เกิดสินทรัพย์หรือค่าใช้จ่ายสำหรับวัตถุประสงค์ของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ เงินที่นำส่งรัฐ คือ การสูญเสียทรัพยากรที่มีประโยชน์เชิงเศรษฐกิจที่รัฐบาลจัดเก็บจากกิจการตามกฎระเบียบ(เช่น กฎหมาย และ/หรือ ระเบียบต่าง ๆ) นอกจาก
4.1 การสูญเสียทรัพยากรเหล่านั้นที่อยู่ในขอบเขตของมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่น (เช่น ภาษีเงินได้ที่อยู่ภายใต้ขอบเขตของมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 12 เรื่อง ภาษีเงินได้) และ
4.2 เบี้ยปรับหรือบทลงโทษอื่นที่กำหนดไว้สำหรับการละเมิดกฎระเบียบรัฐบาล หมายถึง รัฐบาล หน่วยงานของรัฐบาล และหน่วยงานอื่นที่คล้ายกันในระดับท้องถิ่น ชาติหรือนานาชาติ
5 การจ่ายเงินที่นำส่งรัฐโดยกิจการ สำหรับการได้มาซึ่งสินทรัพย์หรือสำหรับการให้บริการภายใต้ข้อตกลงตามสัญญากับรัฐบาลไม่เป็นไปตามคำนิยามของเงินที่นำส่งรัฐ
6 กิจการไม่ต้องใช้การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กับหนี้สินที่เกิดจากโครงการค้ำการปล่อยกู้ราชการ

ประเด็น
7 การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ กล่าวถึงประเด็นต่อไปนี้เพื่อชี้แจงการบัญชีสำหรับหนี้สินที่จ่ายเงินที่นำส่งรัฐ
7.1 เหตุกรณ์ใดเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดภาระผูกพันที่ทำให้เกิดการทำรายการบัญชี
    - การจ่ายเงินที่นำส่งรัฐ
7.2 การบังคับเชิงเศรษฐกิจเพื่อให้มีการทำงานดำเนินงานยังคงอยู่ด้อยในวงดอนนาคต ก่อให้เกิดภาระผูกพันจากการอนุมานทำการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐซึ่งจะเป็นสาเหตุจากการดำเนินงานในวงดอนนาคต
7.3 ข้อสมมติตัวเลขดำเนินงานด่วนเนื่องมีความหมายโดยฉันย์หรือไม่ว่า กิจกรรมมีภาระผูกพันในปักกุญจน์ว่าเงินที่นำส่งรัฐเป็นสาเหตุจากการดำเนินงานในวงดอนนาคต
7.4 การรับรู้รายการหนี้สินรายจ่ายจริงๆ ส่งเสริมเกิดขึ้น ในเวลาหนึ่งหรือบางสถานการณ์
    - เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องตามเวลา
7.5 เหตุกรณ์ใดเป็นเหตุกรณ์ที่ทำให้เกิดภาระผูกพันที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดการทำรายการบัญชี
    - รายการหนี้สินรายจ่ายจริงๆ หากเป็นไปตามเกณฑ์ข้างบน
7.6 หลักการแสดงรายการรับ-ชำระหนี้สินรายจ่ายจริงๆ ในระบบชำระปีและ
    - การรายงานทางการเงินระหว่างกาลเหมือนกันหรือไม่

เหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดภาระผูกพันที่ก่อให้เกิดหนี้สินการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐ คือ กิจกรรมที่เป็นสาเหตุการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐดังที่ระบียบรบไว้ เช่น หากกิจกรรมที่เป็นสาเหตุการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐอิงกับรายได้นั้นที่เกิดขึ้นในงวดก่อน เหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดภาระผูกพันสำหรับเงินที่นำส่งรัฐ คือ การก่อให้เกิดรายได้ในงวดปัจจุบัน การเกิดรายได้ในงวดก่อนจำเป็นแต่ไม่เพียงพอจะก่อให้เกิดภาระผูกพันในปัจจุบัน กิจการไม่มีภาระผูกพันจากการอนุมานให้จ่ายเงินที่นำส่งรัฐที่เกิดจากการดำเนินงานในงวดอนาคตซึ่งเป็นผลของกิจการที่ถูกบังคับเชิงเศรษฐกิจให้ดำเนินงานในงวดอนาคต

การจัดทำงบการเงินภายใต้อสมมติการดำเนินงานต่อเนื่องไม่ได้หมายความว่า กิจการมีภาระผูกพันในปัจจุบันในการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐที่เกิดจากการดำเนินงานในงวดอนาคต

หนี้สินการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐรับรู้อย่างต่อเนื่องตามเวลาหากเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดภาระผูกพันเกิดขึ้นตลอดเวลาหนึ่ง (กล่าวคือ หากกิจกรรมที่เป็นสาเหตุการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐที่กฎหมายระบุเกิดขึ้นตลอดเวลาหนึ่ง) ตัวอย่างเช่น หากเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดภาระผูกพันคือการเกิดรายได้ตลอดเวลาหนึ่ง หนี้สินที่เกี่ยวข้องโดยตรงรับรู้เนื่องจากกิจการเกิดรายได้นั้น

หากภาระผูกพันการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐเกิดขึ้นเมื่อเป็นไปตามกฎข้างต้น สุด การบัญชีสำหรับหนี้สินที่เกิดจากภาระผูกพันต้องสดคล่องกับหลักการกำหนดในย่อยหน้าที่ 8 ถึง 14 ของการตีความมาตรฐานรายงานทางการเงินฉบับนี้ (โดยเฉพาะตามย่อยหน้าที่ 8 และ 11) เช่น หากเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดภาระผูกพันคือ การบรรลุเกษณหรือธรรมขั้นต่ำสุด (ได้แก่ จำนวนเงินรายได้หรือค่าขายขั้นต่ำสุดที่เกิดขึ้นหรือผลผลิตที่ผลิตได้) หนี้สินที่เกี่ยวข้องรับรู้เมื่อเป็นไปตามกฎข้างต้น

กิจการต้องใช้หลักการรับรู้รายการในการรายงานทางการเงินระหว่างกาลเหมือนกับหลักการที่ใช้งบการเงินประจำปี ผลคือ ในการรายงานทางการเงินระหว่างกาล หนี้สินการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐ 13.1 ต้องไม่ระบุหากภาระผูกพันในปัจจุบันการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐไม่เกิดขึ้น ในวันสิ้นรอบระยะเวลากรณีระหว่างกาล และ

13.2 ต้องระบุหากภาระผูกพันในปัจจุบันการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐเกิดขึ้น ในวันสิ้นรอบระยะเวลากรณีระหว่างกาล

14 กิจการต้องระบุเป็นสนทรัพย์หากกิจการจ่ายเงินที่นำส่งรัฐล่วงหน้าแต่ยังไม่มีภาระผูกพันในปัจจุบันจากการจำหน่ายเงิน

# ภาคผนวก ก
## วันถือปฏิบัติและการปฏิบัติในช่วงเปลี่ยนแปลง

ภาคผนวกนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้และมีฐานะเทียบเท่ากับส่วนอื่นของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้

- **ก1** กิจการต้องปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กับงบการเงินสำหรับรอบระยะเวลาที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2563 เป็นต้นไป ทั้งนี้อนุญาตให้นำไปใช้ก่อนวันที่มีผลบังคับใช้ หากกิจการถือปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ สำหรับงวดก่อนวันที่มีผลบังคับใช้ กิจการต้องเปิดเผยข้อเท็จจริงดังกล่าวด้วย

- **ก2** การเปลี่ยนแปลงนโยบายการบัญชีที่เกิดจากการปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ครั้งแรกต้องใช้วิธีปรับย้อนหลังตามมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 8 เรื่อง นโยบายการบัญชี การเปลี่ยนแปลงประมาณการทางบัญชีและข้อผิดพลาด