ประกาศสภาวิชาชีพบัญชี

ที่ ๗๑/๒๕๖๒

เรื่อง การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๐ เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗ (๓) และมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. ๒๕๔๗
ที่กำหนดให้สภาวิชาชีพบัญชีมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดและปรับปรุงมาตรฐานการบัญชีเพื่อใช้เป็นมาตรฐานในการจัดทำบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยการบัญชีและกฎหมายอื่น ทั้งนี้ มาตรฐานการบัญชีนั้นต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี และประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จึงจะใช้บังคับได้

สภาวิชาชีพบัญชี โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี ในราชการประจำปี พ.ศ. ๒๕๖๒ จึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ ๗๓/๒๕๖๑ เรื่อง การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๐ (ปรับปรุง ๒๕bon) เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

ข้อ ๓ ให้ใช้การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๐ เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้

ประกาศ ณ วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2562
จักรกลศักดิ์ พราพันธกุล
นายกสภาวิชาชีพบัญชี

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10

# การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า
## คำนำ

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นโดย การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ ฉบับที่ 10 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของคณะกรรมการมาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศ ที่สิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม 2561 (IFRIC Interpretation 10: Interim Financial Reporting and Impairment (Bound volume 2019 Consolidated without early application))

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ มีการปรับปรุงจากฉบับปี 2561 โดยปรับปรุง การอ้างอิงมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่น แต่ทั้งนี้ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงถ้อยคำหรือเนื้อหาใดๆ

**คำนำนี้ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้**

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10
เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

ข้อ 1 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 2 ให้ยกเลิกประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ ๗๓/๒๕๖๑ เรื่อง การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๐ (ปรับปรุง ๒๕๖๑) เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

ข้อ 3 ให้ใช้การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๐ เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้

ประกาศ ณ วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2562

สารบัญ

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า อ้างอิง

| ความเป็นมา | 1 |
| --- | --- |
| ประเด็น | 3 |
| มติ | 9 |
| วันถือปฏิบัติและการปฏิบัติในช่วงเปลี่ยนแปลง | 11 |

จากย่อหน้าที่

ตามประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ 71/2562 ลงวันที่ 13 สิงหาคม 2562

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10
การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาลและการด้อยค่า

**การอ้างอิง**
- มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 9 เรื่อง เครื่องมือทางการเงิน
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 34 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาล
- มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 36 เรื่อง การด้อยค่าของสินทรัพย์

**ความเป็นมา**
1. กิจการต้องประเมินการด้อยค่าของค่าความนิยม ณ วันสิ้นแต่ละรอบระยะเวลารายงาน และให้รับรู้ผลขาดทุนจากการด้อยค่า ณ วันดังกล่าว ตามข้อกำหนดของมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 36 เรื่อง การด้อยค่าของสินทรัพย์ อ้างไรก็ตาม สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป ณ วันสิ้นรอบระยะเวลารายงานถัดไป อาจทำให้ผลขาดทุนจากการด้อยค่าอาจลดหรือเสียหายของการประเมิน การด้อยค่ากระทำในวันดังกล่าว การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ให้แนวทางปฏิบัติว่าผลขาดทุนจากการด้อยค่าต้องกลับรายการหรือไม่
2. การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กล่าวถึงการปฏิบัติตามข้อกำหนดตาม มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 34 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาล และการรับรู้ผลขาดทุน จากการแสดงผลของค่าความนิยมตามมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 36 เรื่อง การด้อยค่าของ สินทรัพย์ และผลกระทบที่มีต่องบการเงินระหว่างกาลในงวดถัดไปและงบการเงินประจำปี

**ประเด็น**
3. มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 34 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาล ย่อหน้าที่ 28 กะหนดให้กิจการใช้นโยบายการบัญชีในงบการเงินระหว่างกาลเหมือนกันในงบการเงินประจำปี และระบุว่า “ความถี่ของการรายงานของกิจการ” (ประจำปีรายครึ่งปี หรือรายไตรมาส) ต้องไม่มีผลกระทบต่อการทำรายการวัดค่าผลกำไรดำเนินงานประจำปี การวัดค่าเผื่อวัตถุประสงค์การทำรายการทางธุรกิจระหว่างกาลต้องทำตามเกณฑ์ดังเท่านั้นเพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ข้างต้น
4. มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 36 เรื่อง การด้อยค่าของสินทรัพย์ มูลค่ายุติธรรมของสินทรัพย์ที่มีภาระผูกพันจนกระทั่งหมดภาระผูกพัน"

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10
5. (ย่อหน้านี้ไม่ใช้)
6. (ย่อหน้านี้ไม่ใช้)
7. การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กล่าวถึงประเด็นต่อไปนี้

กิจการต้องกลับรายการผลขาดทุนการด้อยค่าของค่าความนิยมที่รับรู้ในงวดระหว่างกาลหรือไม่ หากผลขาดทุนไม่มีการรับรู้หรือผลขาดทุนที่รับรู้น้อยลงเมื่อมีการประเมินการด้อยค่า ณ วันสิ้นรอบ ระยะเวลารายงานถัดไปเท่านั้น

มติ
8. กิจการต้องไม่กลับรายการผลขาดทุนการด้อยค่าของค่าความนิยมที่รับรู้ในงวดระหว่างกาลก่อน
9. กิจการต้องไม่นำมตินี้ไปเปรียบเทียบเพื่อใช้กับประเด็นข้อขัดแย้งอื่นระหว่างมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 34 เรื่อง การรายงานทางการเงินระหว่างกาล กับมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่น

วันถือปฏิบัติและการปฏิบัติในช่วงเปลี่ยนแปลง
10. กิจการต้องปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กับงบการเงินสำหรับ รอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2563 เป็นต้นไป ทั้งนี้สนับสนุนให้นำไปใช้ก่อนวันถือปฏิบัติ หากกิจการถือปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทาง การเงินฉบับนี้สำหรับงวดก่อนวันที่มีผลบังคับใช้ กิจการต้องเปิดเผยข้อเท็จจริงดังกล่าวด้วย กิจการต้องปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กับค่าความนิยมด้วยวิธีเปลี่ยนทันที เป็นต้นไปนับจากวันที่กิจการทำมาตรฐานบัญชี ฉบับที่ 36 เรื่อง การด้อยค่าของสินทรัพย์ มาถือปฏิบัติ และกิจการต้องปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้กับ เงินลงทุนในตราสารทุนหรือสินทรัพย์ทางการเงินที่รับรู้ตามวิธีราคาทุนด้วยวิธีเปลี่ยนทันทีเป็น ต้นไป นำ จากวันที่กิจการทำหลักเกณฑ์ในการวัดมูลค่าของมาตรฐานการแสดงทางการเงิน ฉบับที่ 9 เรื่อง เครื่องมือทางการเงิน มาถือปฏิบัติ
11-13. (ย่อหน้าเหล่านี้ไม่ใช้)
14. มาตรฐานการแสดงทางการเงิน ฉบับที่ 9 เรื่อง เครื่องมือทางการเงิน ทำให้เกิดการปรับปรุง ย่อหน้าที่ 127 และ 8 และตัดย่อหน้าที่ 5611 ถึง 13 กิจการต้องถือปฏิบัติตามมาปรับปรุง ดังกล่าวเมื่อกิจการทำหลักเกณฑ์ในการวัดมูลค่าของมาตรฐานการแสดงทางการเงิน ฉบับที่ 9 เรื่อง เครื่องมือทางการเงิน