{"natural_text": "คำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี\n\nที่ ๗๑๐๗/๒๕๖๒\nเรื่อง ระงับการใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี\n\nตามที่นายกรัฐมนตรี ได้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติ ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ มีคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๖/๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓ มาอบายนาจให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และผู้ว่าราชการจังหวัด ปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี และคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๗/๒๕๕๙ ลงวันที่ 27 มิถุนายน 2559 เรื่อง การแก้ไขคำสั่งมอบอำนาจให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และผู้ว่าราชการจังหวัด ปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี เพื่อระงับการใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในพื้นที่น้ำจืด เนื่องจากการใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำดังกล่าว เป็นเหตุให้เกิดภาวะมลพิษ ทั้งทางน้ำและมลพิษในดิน เกิดสภาพขาดความสมดุลตามธรรมชาติ ก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อการดำรงชีวิตของประชาชน และก่อให้เกิดผลเสียหายต่อทรัพย์สินของรัฐและของประชาชน\n\nคณะกรรมการประมงจังหวัดปทุมธานี ได้มีมติในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๖๒ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2562 ให้ทบทวนคำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ที่ ๑๐๕๓/๒๕๕๔ เรื่อง การระงับการใช้ความเค็มในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี เพื่อเป็นการช่วยเหลือและบรรเทาความเดือดร้อนของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งทะเล โดยกำหนดให้นำปรับปรุงการเพาะเลี้ยงกุ้งทะเล ในเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำตามมาตรา 77

## คำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี

### ที่ 7107/2562
#### เรื่อง ระงับการใช้ความเค็มใน การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

ตามที่นายกฯ ได้อาศัยอำนาจตามมาตรา 9 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติ ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 มาตรา 6 กำหนดให้ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี และผู้ว่าราชการจังหวัดอื่น ๆ ดำเนินการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมภายในขอบเขตของตนเอง โดยมีหน้าที่สำคัญในการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมบริเวณแหล่งน้ำ และสถานประกอบการอื่น ๆ

ในกรณีที่เกิดปรากฏการณ์หรือมีเหตุการณ์ใด ๆ ที่อาจส่งผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี เช่น การเผาไหม้ขยะมากเกินไป การปล่อยสารเคมีเข้าสู่แหล่งน้ำ การสร้างฝายขวางลำคลอง การก่อสร้างโรงงานอุตสาหกรรม และการทำเหมืองแร่ในแม่น้ำเจ้าพระยา และกระแสน้ำอื่น ๆ ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี จะเป็นผู้รับผิดชอบในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว และรับผิดชอบต่อการอนุญาตให้บริษัทย่อยของบริษัทเอกชนดำเนินงานการสำรวจและประเมินความเสี่ยงและความร้ายแรงของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยมีหน้าที่เพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน

(๒) ต้องมีวิธีการจัดการน้ำทิ้งมิให้ก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อสิ่งแวดล้อมโดยให้มีคำเป็นไปตามมาตรฐานตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง การกำหนดมาตรฐานความคุ้มครองน้ำที่มาจากแหล่งน้ำที่อยู่ภายในประเทศ (ไม่น้อยกว่า 100 กิโลเมตร) โดยให้น้ำท่วงที่เกิดจากสถานการณ์ฉุกเฉิน (Rapid Onset Floods) หรือน้ำท่วงที่เกิดจากการชะลอระบายน้ำ (Drainage Basins) ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลาง โดยเฉพาะในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

(๓) หากมีเหตุการณ์สำคัญ หรือฝนตกหนักทำให้เกิดปรากฏการณ์น้ำท่วง หรือพื้นที่ของบุคคลอื่น ๆ โดยไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าของบุคคลนั้น

(๔) ให้สำนักงานปกครองจังหวัดปทุมธานี เป็นผู้ดำเนินการดูแล ติดตาม ตรวจสอบ ให้เกษตรกรผู้ใดได้รับผลกระทบจากพื้นที่น้ำท่วง หรือผู้ใดได้รับความเสียหายจากพื้นที่น้ำท่วงโดยตรง ผ่านการดำเนินการควบคุมของตน จนกระทั่งหมดความเสียหายและความร้อนเรียนรู้

(๕) นอกจากนี้ ยังให้มีมาตรการป้องกันและควบคุมการปล่อยฝายของพื้นที่จังหวัดปทุมธานี เช่น การสร้างเขื่อนดูดซับ และ/หรือระบบเตือนภัยทางสารภาพ และ/หรือแผนฟื้นฟู และ/หรือแนวทางในการปรับปรุงระบบการจัดการน้ำและการเฝ้าระวังสถานการณ์ฉุกเฉิน