ประกาศสภาวิชาชีพบัญชี

ที่ ๒๙/๒๕๖๒

เรื่อง การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๗
เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ

อาชีวอำนวยการตามมาตรา ๗ (๓) และมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. ๒๕๔๗
ที่กำหนดให้สภาวิชาชีพบัญชีมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดและปรับปรุงมาตรฐานการบัญชีเพื่อใช้เป็น
มาตรฐานในการจัดทำบัญชีตามกฎหมายว่าด้วยการบัญชีและกฎหมายอื่น ทั้งนี้ มาตรฐานการบัญชีนั้น
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี และประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จึงจะใช้บังคับได้

สภาวิชาชีพบัญชี โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการกำกับดูแลการประกอบวิชาชีพบัญชี
ในการประชุมครั้งที่ ๕๗ (๓/๒๕๖๒) เมื่อวันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ จึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ① ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ② ให้ยกเลิกประกาศสภาวิชาชีพบัญชี ที่ ๗٩/๒๕๖๑ เรื่อง การตีความมาตรฐาน
การรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๗ (ปรับปรุง ๒๕๖๑) เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ
ข้อ ③ ให้ใช้การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ ๑๗ เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์
ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้

ประกาศ ใน วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2562
จักรกลศักดิ์ พราพันธกุล
นายกสภาวิชาชีพบัญชี

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17
เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ

คำนำ

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นโดยการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ ฉบับที่ 17 เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของคณะกรรมการมาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศที่สิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม 2561 (IFRIC Interpretation 17: Distributions of Non-cash Assets to Owners (Bound volume 2019 Consolidated without early application))

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ มีการปรับปรุงจากฉบับปี 2561 โดยปรับปรุงการอ้างอิงมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่น แต่ทั้งนี้ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงถ้อยคำหรือเนื้อหาใดๆ

**คำนำนี้ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้**

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17
เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ

สารบัญ

| เรื่อง | หน้า |
| --- | --- |
| การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17 | 1 |
| เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ | 3 |
| อ้างอิง | 9 |
| ความเป็นมา | 10 |
| ขอบเขต | 10 |
| ประเด็น | 11 |
| มติ | 14 |
| การกำหนดเวลารับรู้เงินปันผลค้างจ่าย | 15 |
| การวัดมูลค่าเงินปันผลค้างจ่าย | 18 |

จากการประชุมคณะกรรมการกำกับดูแลการบริหารงานวิชาชีพบัญชี

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17
การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17 เรื่อง การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดให้เจ้าของ
กำหนดไว้ในย่อยหน้าที่ 1 ถึง 20
# อ้างอิง

· มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 3 เรื่อง การรวมธุรกิจ

• มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 5 เรื่อง สินทรัพย์ไม่หมุนเวียนที่ถือไว้เพื่อขายและ
การดำเนินงานที่ยกเลิก

• มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 7 เรื่อง การเปิดเผยข้อมูลเครื่องมือทางการเงิน

• มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 10 เรื่องงบการเงินรวม

• มาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 13 เรื่อง การวัดมูลค่ายุติธรรม

• มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 1 เรื่อง การนำเสนอบางร่างกาย

• มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 10 เรื่อง เหตุการณ์ภายหลังรอบระยะเวลารายงาน
## ความเป็นมา

ในบางครั้งกิจการจำเลยสินทรัพย์นอกเหนือจากเงินสด (สินทรัพย์ที่ไม่เป็นตัวเงิน) เป็นเงินปันผล
ให้แก่เจ้าของที่ปฏิบัติตนอยู่ในลักษณะที่เป็นเจ้าของในสถานกรณีดังกล่าว กิจการอาจให้
ทางเลือกแก่เจ้าของที่จะรับเป็นสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดหรือเป็นเงินสดอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้
คณะกรรมการกำหนดมาตรฐานการรายงานทางการเงินได้มีคำรองให้กำหนดแนวปฏิบัติในการ
บันทึกการทำลายลักษณะดังกล่าว

2\. มาตรฐานการทำรายการทางธุรกิจไม่ได้กำหนดแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับการทำลายมูลค่าของการทำรายได้เจ้าของในลักษณะโดยทั่วไปเรียกว่าเงินปันผลไว้ มาตรฐานการทำบัญชี ฉบับที่ 1 เรื่อง การนำเสนอ
งบการเงิน การกำหนดให้กิจการทำรายการและเสียหายของเงินปันผลที่บริษัทยืมจากการจ่ายให้เจ้าของในงบแสดงภาพเปลี่ยนแปลงส่วนของเจ้าของหรือในหมายเหตุประกอบงบการเงิน
### ขอบเขต

3\. การตีความมาตรฐานการทำรายการทางธุรกิจนี้ใช้กับประเภทของการจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่
การทำรายได้ง่ายตอบแทนซึ่งกิจการจ่ายให้แก่เจ้าของของกิจการทำปฏิบัติตนในฐานะเจ้าของดังต่อไปนี้

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17
3.1 การจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสด (เช่น รายการที่ดิน อาคารและอุปกรณ์ ธุรกิจตามที่
นิยามในมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 3 เรื่อง การรวมธุรกิจ ส่วนได้เสียใน
ความเป็นเจ้าของในอีกกิจการหนึ่ง หรือกลุ่มสินทรัพย์ที่เลิกใช้ตามที่นิยามในมาตรฐาน
การรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 5 เรื่อง สินทรัพย์ไม่หมุนเวียนที่ถือไว้เพื่อขายและ
การดำเนินงานที่ยกเลิก) และ

3.2 การจ่ายที่ให้ทางเลือกแก่เจ้าของที่จะรับเป็นสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดหรือเป็นเงินสด
อย่างใดอย่างหนึ่ง

4 การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ให้ใช้เฉพาะกับการจ่ายที่เจ้าของตราสารทุน
ที่อยู่ในประเภทเดียวกันได้รับการปฏิบัติตเท่าเทียมกัน

5 การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ไม่ใช้กับการจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดซึ่งใน
ที่สุดอยู่ภายใต้การควบคุมของบุคคลหรือกิจการเดียวกันทั้งก่อนและหลังการจำนั้น ข้อยกเว้นนี้
ให้ถือปฏิบัติกับงบการเงินเฉพาะกิจการ งบการเงินที่แสดงเงินลงทุนในบริษัทร่วมตาม
วิธีส่วนได้เสีย และงบการเงินรวมของกิจการที่ทำการจ่าย

6 ตามย่อหน้าที่ 5 การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ไม่ใช้เมื่อสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสด
อยู่ภายใต้การควบคุมของบุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องกันทั้งก่อนและหลังการจ่าย ภาคผนวก ข
ย่อยหน้าที่ ข2 ของมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 3 เรื่อง การรวมธุรกิจ กำหนดว่ากลุ่ม
บุคคลกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งจะควบคุมกิจการตามผลของสัญญาได้ ก็ต่อเมื่อมีอำนาจในการกำหนด
นโยบายการเงินและการดำเนินงานเพื่อให้ได้มาซึ่งประโยชน์จากกิจกรรมของกิจการ ดังนั้นการจ่าย
จะอยู่นอกขอบเขตของการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้ (เนื่องด้วยบุคคลกลุ่ม
เดียวกันมีอำนาจควบคุมสินทรัพย์ทั้งก่อนและหลังการจ่าย) ก็ต่อเมื่อกลุ่มของผู้ถือหุ้นที่ได้รับการจ่าย
มีอำนาจเหนือกิจการทำรายการจนโดยผลแห่งสัญญาที่ได้ทำไว้

7 ตามย่อหน้าที่ 5 การตีความมาตรฐานการแสดงรายงานทางธุรกิจบ้านนี้จะไม่ใช้วิเคราะห์ว่ากรณี
ส่วนได้เสียในความเป็นเจ้าของในบริษัทย่อยไปบางส่วนแต่อย่างควบคุมบริษัทย่อยนี้อยู่ ซึ่งเป็นผล
ให้มูลค่ารับรู้ส่วนได้เสียที่ไม่มีอำนาจควบคุมในบริษัทย่อย กิจการทำรายการจะบันทึกการทำรายการฉะเชิงผลรวมตามมาตรฐานสำหรับบริษัทย่อยไปบางส่วนแต่อย่างควบคุมบริษัทย่อยนี้อยู่
ตามมาตรฐานสำหรับบริษัทย่อยไปบางส่วนแต่อย่างควบคุมบริษัทย่อยนี้อยู่
8 การตีความมาตรฐานการแสดงรายงานทางธุรกิจบ้านนี้ครอบคลุมเฉพาะการทำรายการบัญชีของกิจการทำรายการฉะเชิงผลรวมตามมาตรฐานสำหรับบริษัทย่อยไปบางส่วนแต่อย่างควบคุมบริษัทย่อยนี้อยู่

การดำเนินงานการตรวจสอบและประเมินผล

9.3 เมื่อกิจการชำระเงินปันผลค้างจ่าย กิจการควรบันทึกผลต่างระหว่างมูลค่าตามบัญชี
ของสินทรัพย์ที่จ่ายและมูลค่าตามบัญชีของเงินปันผลค้างจ่ายนั้นอย่างไร

มติ

การกำหนดเวลารับรู้เงินปันผลค้างจ่าย

10 ภาระหนี้สินในการจ่ายเงินปันผลต้องรับรู้เมื่อเงินปันผลนั้นได้รับการอนุมัติอย่างเหมาะสมแล้ว
และ ไม่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของกิจการอีกต่อไป วันที่ดังกล่าวอาจเป็นวันใดวันหนึ่ง ดังต่อไปนี้
10.1 เมื่อการประกาศจ่ายเงินปันผล (เช่น โดยฝ่ายจัดการหรือคณะกรรมการบริษัท) ได้รับ
อนุมัติโดยผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ถือหุ้น หากระบบกฎหมายกำหนดให้ต้องมีการ
อนุมัติดังกล่าว หรือ
10.2 เมื่อประกาศจ่ายเงินปันผล (เช่น โดยฝ่ายจัดการหรือคณะกรรมการบริษัท) หากระบบ
กฎหมายไม่กำหนดให้ต้องมีการอนุมัติต่อไป

การวัดมูลค่าเงินปันผลค้างจ่าย

11 กิจการต้องวัดมูลค่าหนี้สินที่จะจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดเป็นเงินปันผลให้แก่เจ้าของด้วยมูลค่า
ยุติธรรมของสินทรัพย์ที่จ่าย
12 หากกิจการให้เจ้าของมีทางเลือกที่จะรับเป็นสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดหรือเป็นเงินสดอย่างใดอย่างหนึ่ง
กิจการต้องประมาณเงินปันผลค้างจ่ายโดยพิจารณาทั้งมูลค่ายุติธรรมของทางเลือกแต่ละทาง
และความน่าจะเป็นที่เจ้าของจะเลือกแต่ละทางเลือกนั้น ๆ ด้วย
13 กิจการต้องทบทวนและปรับปรุงมูลค่าตามบัญชีของเงินปันผลค้างจ่าย ณ วันสิ้นรอบระยะเวลา
รายงานแต่ละรอบที่เสนอรายงานและ ณ วันที่ชำระ โดยรับรู้การเปลี่ยนแปลงมูลค่าตามบัญชี
ของเงินปันผลค้างจ่ายเข้าไว้ในส่วนของเจ้าของเป็นรายการปรับปรุงกับจำนวนที่จ่าย

การบัญชีสำหรับผลต่างระหว่างมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่จ่ายให้และมูลค่าตามบัญชี
ของเงินปันผลค้างจ่ายเมื่อกิจการชำระเงินปันผลค้างจ่าย
14 เมื่อกิจการชำระเงินปันผลค้างจ่าย กิจการต้องรับรู้ผลต่าง (ถ้ามี) ระหว่างมูลค่าตามบัญชีของ
สินทรัพย์ที่จ่ายให้กับมูลค่าตามบัญชีของเงินปันผลค้างจ่ายไว้ในกำไรหรือขาดทุน

การแสดงรายการและการเปิดเผยข้อมูล

การตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 17
16.2 มูลค่าตามบัญชีที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงที่รับรู้ในงวดตามย่อหน้าที่ 13 ซึ่งเป็นผลของการเปลี่ยนแปลงมูลค่ายุติธรรมของสินทรัพย์ที่จะจ่าย

17 หากกิจการประกาศจ่ายสินทรัพย์ที่ไม่ใช่เงินสดเป็นเงินปันผลหลังวันสิ้นรอบระยะเวลารายงาน แต่ก่อนการอนุมัติให้ออกงบการเงิน กิจการต้องเปิดเผยข้อมูลทุกข้อต่อไปนี้

17.1 ลักษณะของสินทรัพย์ที่จะจ่าย

17.2 มูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่จะจ่าย ณ วันสิ้นรอบระยะเวลารายงาน และ

17.3 มูลค่ายุติธรรมของสินทรัพย์ที่จะจ่าย ณ วันสิ้นรอบระยะเวลารายงานหากมูลค่ายุติธรรมแตกต่างจากมูลค่าตามบัญชี และข้อมูลเกี่ยวกับวิธีที่ใช้วัดมูลค่ายุติธรรมที่กำหนด ในย่อหน้าที่ 93.2 93.4 93.7 93.9 และ 99 ในมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับที่ 13 เรื่อง การวัดมูลค่ายุติธรรม

วันถือปฏิบัติ

18 กิจการต้องปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้โดยวิธีเปลี่ยนทันที เป็นต้นไป สำหรับระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2563 เป็นต้นไป โดยไม่อนุญาตให้ใช้วิธีปรับย้อนหลัง ทั้งนี้อนุญาตให้กิจการนำไปใช้ก่อนวันที่มีผลบังคับใช้ หากกิจการถือปฏิบัติตามการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับนี้สำหรับงวดก่อนวันที่ มีผลบังคับใช้ กิจการต้องเปิดเผยข้อเท็จจริงดังกล่าวด้วย

(ย่อหน้านี้ไม่เกี่ยวข้อง)
(ย่อหน้านี้ไม่เกี่ยวข้อง)