เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลละครัว
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลละครัว ว่าด้วยควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติมองค์การบริหารส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
และนายอำเภอเมืองเกลี้ยง จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลด้วยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้
"การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการแสดงอาการครอบครองสัตว์
"สถานที่เลี้ยงสัตว์” มหายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ กุ้งสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
"เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
"ที่หรือทางสาธารณะ” มหายความว่า สถานที่หรือทางช่วงมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสอบไล่ได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น" หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลและอำเภอ

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานชื่อดังได้รับการแต่งตั้งจาก
วัฒมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทโดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลและอำเภอ เช่น ที่ทำการ
องค์การบริหารส่วนตำบลและอำเภอ สนามกีฬา สนามเด็กเล่น ศาลาประชาคม เป็นต้น

(๒) สถานที่ราชการในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลและอำเภอ

(๓) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย ทางเดินรถไฟฟ้า และแหล่งน้ำสาธารณะ

ข้อ ๖ ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว ต้องมีระยะห่างที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อน
สำคัญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๑ - ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างจากชุมชน
ที่ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างจากชุมชน
ที่ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(4) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่างจากชุมชนที่ไม่น้อยกว่า
สอง กิโลเมตร

(5) กำหนดให้วเวลา อ.ฉ.00 พ. - ธ.30 พ. ม้าเสียงหรือเปล่อยสัตว์บนถนนสาธารณะ และถนนในหมู่บ้าน

(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ด้วยวิธีการฝังหรือวิธีอื่นใดให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ เช่น ต้องมีการฉีดวัคซีนป้องกันโรค เป็นต้น

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์ และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน

(๖) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๗) ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแลวยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลและอาจทำรายการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลดังเวลาระหว่าง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้เป็นโรคผิดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำการถามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งดำเนินราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นมามตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เพื่อให้มีปฏิบัณฑาหน้าที่ในเขตองค์การบริหาร ส่วนตำบลดะอาะ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง

หน้า ๘๐

ราชกิจจานุเบกษา

๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒

ข้อ ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๑ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลและอาจะเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
## ลพบุรี สังลา
### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลและอาจะ