เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๐๖ ง ราชกิจจานุเบกษา

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติสารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้วโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว
และนายอำเภอสิเกา จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้วนับตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” มหายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว
"พนักงานเจ้าหน้าที่" มหายความว่า ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามข้อบัญญัตนี้

“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” มหายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น

“สัตวแพทย์” หมายความว่า สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐ
และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น

"การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การมีสัตว์หรือมีสัตว์เลี้ยงไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยสัตว์ให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบร้วหรือไม่

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

"มูลฝอย” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อากาศ มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่นจากชุมชน

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตวชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเข้าไม่แก้ว
โดยเด็ดขาด ได้แก่
(๑) กุ้งพืชและกุ้งที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรินยา
(๓) ควายคกไฟ
(๔) สัตวร้ายตาย่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ
(๖) สัตว์ด้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๐๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๒

# ค. นก

จำนวนไม่เกิน ๓,๐๐๐ ตัว

ง. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก, ข และ ค จำนวนไม่เกิน ๑๐ ตัว
## ต้องมีการปฏิบัติภายใต้มาตรการ ดังนี้
### ๑. สถานที่ตั้ง

๑.๑ ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาชีพอยู่ใกล้เคียง

๑.๒ ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างเขตน้ำสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะ
หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้น
ไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตรทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตกันที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน
### ๒. อคารและส่วนประกอบ

๒.๑ อคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์
ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

๒.๒ พื้นต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะเว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้น
จะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

๒.๓ หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่อง
ภายในอาคารอย่างทั่วถึง

๒.๔ โคกกต้องมีการกั้นครอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้มีสัตว์อยู่กันอย่างแออัด

๒.๕ การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๐๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๒

# ออกไปนอกสถานที่

๓.๒.๒ ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาชีพใกล้เคียง

๓.๒.๓ การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจาย
## ข้อ ๑
### ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม่แก้ว" เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑
#### โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม่แก้ว ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม่แก้ว อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
##### ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. ๒๕๔٩
###### พ.ศ. 2546
####### ประกอบมาตรา 29 และ มาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2535
####### อธิบายคำใช้ในข้อบัญญัตินี้
####### ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวให้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามครัวแก่นอนหรือห้ามทำรายการกักเก็บเงินดังกล่าวให้เป็นเวลาน้อยสามสิบวัน เมื่อผ่านกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของตนหรือดำเนินการอื่นใดในระหว่างระยะเวลาดังกล่าวให้มีเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบและทำการตรวจสอบอย่างเคร่งครัด หากพบใครละเมิดจะแจ้งสำนักงานตำรวจภูธรอำเภอเข้าสอบสวน และหากถูกดำเนินคดีทางปกครองตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ที่ได้อนุญาตให้นำออกจากกรุงเทพฯโดยทางอากาศจะได้รับอนุญาตให้มีรถรับ-ส่งไปตามสถานที่ที่ระบุด้านบน เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางของเจ้าพนักงานตำรวจภูธรอำเภอเข้าสอบสวนและการออกเอกสารตามวรรคหนึ่ง

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๐๖ ง

หน้า ๘๘

ราชกิจจานุเบกษา

๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๒

ข้อ ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลตำบลเขาไม้แก้วเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออก ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๑

พีรพนธ์ ล้งเมือง

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว