เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง
## เรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติติสภาตำบลบำนาบและการบริหารส่วนตำบลบำนาบ
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติติสภาตำบลบำนาบและการบริหารส่วนตำบลบำนาบ (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติติสาระราณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงและนายอำเภอ
เมืองสุรินทร์ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติต้องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง เรื่อง ควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ 2 ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
### ข้อ 3 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์” มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งการสลากครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่น

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒

# ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน ในท้องถิ่น หรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร ส่วนตำบลสำโรงเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทโดยเด็ดขาด ดังนี้

(๑.๑) บริเวณบนถนนทางหลวงชนบท ทางสาธารณะ ภายในเขตองค์การบริหาร ส่วนตำบลสำโรงเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กะรั่ว แพะ แกะ สุกร ไก่ สุนัข แมว อ้อยเด็กขาด

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์แต่ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ ออยางใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๒.๑) นอกจากบนถนนทางหลวงชนบท ทางสาธารณะ ภายในเขตองค์การบริหาร ส่วนตำบลสำโรงให้เป็นเขตเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กะรั่ว แพะ แกะ สุกร ไก่ สุนัข แมว ซึ่งสามารถเลี้ยงได้ตามปกติวิธีสัยแต่ต้องดำเนินการป้องกันโรคติดต่อ หรือโรคร้ายบาด และต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ

(๓) นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสัยแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ม่านคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท และชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ เป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งพาพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น คน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒\n(๓.๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค\nที่เกิดจากสัตว์\n\n(๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์\nโดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์\nและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน\n\n(๓.๖) ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด\n\n(๓.๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น\n\n(๓.๘) ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่ง\nเจ้าพนักงานท้องถิ่น ระเบียบ ประกาศที่ออกโดยเจ้าพนักงานท้องถิ่น\n\nข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้\nโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตวดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน\nเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของ เพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ\nองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้น หรือสัตว์อื่น\nหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้น\nตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หัก\nค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์\n\nในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน\nภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่\nองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย\n\nในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบน เป็นโรคฉิดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้\n\nข้อ 6 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้มีปฏิบัติหน้าที่\nตามมาตรา 44 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 253

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๒๑๔ ง

หน้า ๑๘๐
ราชกิจจานุเบกษา

๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๒
ข้อ ๗ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ซึ่งได้ออกตามความพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๘ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๑

มานะ พิชวง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง