{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒\n\n# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย\n## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์\n### พ.ศ. ๒๕๖๑\n\nอาชีพอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัยโดยได้รับความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย และนายอำเภอปลาปาก จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้\n\n**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า \"ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือการปล่อยสัตว์\" พ.ศ. ๒๕๖๑\"\n\n**ข้อ ๒** ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัยเมื่อได้ประกาศไว้ โดยเปิดเผย ณ องค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัยแล้วสามสิบวัน\n\n**ข้อ ๓** ในข้อบัญญัตนี้\n\n\"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย\n\n“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งให้เป็นพนักงาน เจ้าหน้าที่ตามข้อบัญญัตนี้\n\n“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงาน ส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย\n\n\"เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\n\n\"สัตวแพทย์” หมายความว่า สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติตามในส่วนราชการของรัฐ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งแต่งตั้งให้ปฏิบัติตามที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น\n\n\"สัตว์” หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์ที่โดยปกติเลี้ยงไว้เพื่อเป็นสัตว์บ้าน สัตว

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การมีสัตว์หรือเลี้ยงไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

"การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การละการครอบครองสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ไม่ว่าจะมีขอบริ้วรหรือไม่

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ในพื้นที่จึงให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) แพะ
(๗) นก
(๘) สุกร
(๙) ไก่
(๑๐) เป็ด
(๑๑) สัตว์อื่น ๆ
(๑๒) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจาก
กรมป่าไม้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทและชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\n๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒\n\n# ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย\n\nให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๔\nโดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้\n\n(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์เลี้ยง\n\n(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์\n\n(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์\n\nข้อ 6 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข\nดังต่อไปนี้\n\n(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิด\nของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีพของสัตว์ มีแสงสว่าง และอากาศที่เพียงพอ\nมีระบบการระบายน้ำ และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ\n\n(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอให้ถูกสุขลักษณะไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสม\nหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง\n\n(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องจำกัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ\nเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธ์แมลงหรือสัตว์นำโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตรำคาญจากกลิ่น ควัน\nและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ\n\n(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์\n\n(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน ไม่ปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยง\nโดยปราศจากการควบคุม หากประสงค์จะไปเลี้ยงในสถานที่อื่นต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของสถานที่\nและต้องควบคุมดูแล กรรณีเป็นสัตวดูแลรายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือตรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์\nและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยชัดเจน\n## (b)\n### (b)\n#### (b)\n

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒

หัวข้อ ๑๕๗

ข้อ ๗ กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์
เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ 5 อย่างเคร่งครัดเพื่อดูแลสภาพ
หรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ ดังนี้

(๑) การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครก
ไปให้พ้นจากน้ำโดยสะดวกและเหมาะสม

(๒) การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้แหล่งน้ำสาธารณะ

(๓) ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิด
กลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อาศัยข้างเคียง

(๔) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ

(٩) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ 8 หลังจากที่ข้อบัญญัตนี้มีผลบังคับใช้ ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ 7 ต้องได้รับ
ความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒
(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์เกินกว่า ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป
ต้องมีระยะห่าง ไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร

(๔) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์เกินกว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง
ไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร

ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน
ดังต่อไปนี้อย่างละหนึ่งชุด

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน

(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓) หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน

(๔) เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบ
การพิจารณา

ข้อ ๙ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ
ของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์ แยก กักกันสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงาน
สาธารณสุขทราบ รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบ และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
โดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ หรือห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะในเขตท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่องค์การ
บริหารส่วนตำบลมหาชัย ยกเว้นการปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๑๑ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
ข้อ ๑๒ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามกฎระวางหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และกฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2535 จะข้อบัญญัตนี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น

{"natural_text": "เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง\n\nราชกิจจานุเบกษา\n\nหน้า ๑๕๙\n\n๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒\nเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่า\nปราศจากอันตรายแล้วก็ได้คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้\nตามสมควร\n\nข้อ ๑๓ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เอกชนหรือทางสาธารณะก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ\nต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่\nเลี้ยงสัตว์ระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันควร และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตุรำคาญนั้น\nหรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น\n\nข้อ ๑๔ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕\nและข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสารารณสุขมีอำนาจ ดังต่อไปนี้\n\n(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จริง หรือทำคำชี้แจง\nเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ หรือเพื่อประกอบการพิจารณา\n\n(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก\nหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้หรือตามพระราชบัญญัติ\nการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐาน\nที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น\n\n(๓) แนะนำให้เจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามข้อบัญญัติหรือตามพระราชบัญญัติ\nผู้ได้รับใบอนุญาตหรือนางสือรับรองการแจ้งปฏิบัติตามข้อบัญญัติต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือนางสือรับรอง\nการแจ้งหัวใจตามข้อบัญญัตนี้\n\n(4) การยึดหรืออายัดสินค้าใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพประชาชน\nเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำ

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖๓ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒

ห้า ๑๖๐

ข้อ ๑๕ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจปรับได้
ตามอัตราที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควร ทั้งนี้ ต้องไม่เกินค่าปรับตามที่พระราชบัญญัติ
การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดไว้

ข้อ ๑๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑

มงคล แสนสุภา
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย