เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
### พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์ในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๕๒ ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลบ้านใหม่โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่และนายอำเภอสามพราน
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่นับตั้งแต่ได้ติดประกาศไว้
ในที่เปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่แล้วสิบห้าวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

“สัตว์” มหายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
ที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครอง และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ เพื่อให้สัตว์นั้นเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่น
ที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์ หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่

"เจ้าพนักงานสาธารณสุข" หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการ
ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มี
อำนาจหน้าที่ปฏิบัติการตามข้อบัญญัตนี้

"สิ่งปฏิกูล" หมายความว่า อุจจาระ หรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครก หรือมีกลิ่นเหม็น

ข้อ ๕ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) กะ
(๗) เป็ดไล่ทุ่ง
(๘) แพะ
(๙) แกะ
(๑๐) สุกร
(๑๑) กวาง
(๑๒) สัตว์อื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

# หน้า ๗๘

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒
ข้อ 5 ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ กะ เป็ด ไก่
วางในเขตพื้นที่ต่อไปนี้โดยเด็ดขาด

(๑) พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม และประชากรหนาแน่น

(๒) ผังเมืองประกาศเป็นเขตอนุรักษ์ เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
ตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทธี่ระบุไว้ในวรรคหนึ่ง ให้กระทำได้ภายใต้ความเห็นชอบของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอกที่เลี้ยงสัตว์

ข้อ 6 การเลี้ยงสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ กะ เป็ด ไก่ สุนัข แมว
นก กวาง นอกจากพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ 5 นั้น สามารถกระทำได้แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกนอกที่เลี้ยงสัตว์
และต้องปฏิบัติตามโดยเคร่งครัด ดังนี้

(๑) จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร

(๒) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและก่อเหตุรำคาญ

(๓) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คน
การเลี้ยงสัตวดังกล่าว จะต้องอยู่ภายในเงื่อนไขตามข้อบัญญัตนี้ และตามคำแนะนำของ
เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลโดยเคร่งครัด
## ☒
### ☒
#### ☐
##### ☐
###### ☐

(๒.๒) พื้นต้องเป็นพื้นแน่น ไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร พื้นจะต้อง
เป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควร เพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก

(๒.๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่าง
หรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๒.๔) คอต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์
อยู่กันอย่างแออัด

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(๓) การสุขาภิบาลทั่วไป

(๓.๑) การระบายน้ำ

(๓.๑.๑) ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบอาคาร ให้มีความลาดเอียง
เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๓.๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำ
แหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์

(๓.๒.๑) ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน

(๓.๒.๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็น
อันเป็นเหตุรำคาญ และต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๓.๓) การป้องกันเหตุดือดร้อนรำคาญ

(๓.๓.๑) ถ้ามีการ sumไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ให้เกิดเหตุดือดร้อน
รำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง

(๓.๓.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตรูไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัย
ใกล้เคียง

(๓.๔) การรักษาความสะอาดต้องรักษาความสะอาดที่เสียงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓.๕) การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีเผา หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
ของแมลงและสัตว์นำโรค และการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็น

ข้อ ๙ เมื่อปรากฏว่าผู้ใดปล่อยสัตว์เลี้ยงไปในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
ให้พนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับและกักสัตว์นั้นไว้ได้
โดยจะนำสัตว์ไปกักไว้ในที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้

ข้อ ๑๐ ในระหว่างการจับหรือกักสัตว์ หากเกิดความเสียหายใด ๆ ต่อชีวิต ร่างกาย ทรัพย์สิน
ของผู้อื่นหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์นั้น ก็ตามองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ไม่ต้องรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น
ตลอดจนค่าเสียหายหรือค่าใช้จ่ายใด ๆ ให้ตกเป็นภาระของเจ้าของหรือผู้ครอบครองสัตว์นั้น

ข้อ ๑๑ เมื่อได้จับสัตว์และนำสัตว์มากักขังไว้ตามข้อ ๙ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศ
ให้เจ้าของสัตว์ทราบ และให้มารับสัตว์ภายในกำหนด ๓๐ วันนับแต่ได้จับสัตว์มากักไว้ โดยจะประกาศ
ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ หรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนด ๓๐ วันแล้วไม่มีผู้ใด
มาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ทันที และให้
พนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจัดการขายหรือขายทอดตลาดได้ทันที

ข้อ ๑๒ กรณีที่การกักสัตว์อาจเกิดอันตรายแก่สัตว์น้ำแข้งหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขาย หรือขายทอดตลาดก่อนกำหนด ๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขาย
เมื่อหักค่าใช้จ่ายในการขายและเลี้ยงดูสัตว์แล้ว ให้เก็บรักษาเงินจำนวนเท่านี้

กรณีที่สัตว์ตายหรือเจ็บป่วย หรือนอกครัวจำหน่ายออกไป หรือเป็นโรคฉีดเชื้อที่อาจเป็นอันตราย
ต่อประชาชน เมื่อสังเวทย์ไดตรวจสอบและได้ให้ความเห็นเป็นหนังสือแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนมาจากที่กักสัตว่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่
ภายในกำหนดเวลาเจ้าของสัตว์ดังกล่าวปรับและคำเลี้ยงดูสัตว์ ดังต่อไปนี้

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง

หน้า ๘๑

ราชกิจจานุเบกษา

๒๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒

# อัตราค่าปรับ
<table>
<tr>
<td>๑ .</td>
<td>. ช้าง</td>
<td colspan="2">ค่าปรับเชือกละไม่เกิน</td>
<td>๓๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>๒.</td>
<td>ม้า โค กระบือ</td>
<td colspan="2">ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๕๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>๓.</td>
<td>สุกร แพะ กะ สุนัข กวาง</td>
<td></td>
<td>ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๓๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2">๔.</td>
<td>สัตว์อื่น ๆ</td>
<td colspan="2">ค่าปรับตัวละไม่เกิน</td>
<td>๒๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td colspan="2"></td>
<td></td>
</tr>
</table>
The above rates shall be applicable to all livestock which may be brought into the new district by order.
The owner of any livestock which have been released from confinement and allowed to attain their full growth shall pay the amount according to the following table:
The rate per head per day for pigs, cows and bulls, or other animals which were not required to be confined in stables, was set at the same rate as that provided under Section 71 of the Agricultural Land Reform Act B.E. 2537 (Amendment No. 5) and B.E. 2552.