ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรี

เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรีและความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรีและนายอำเภอสวนผึ้ง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรี เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑”

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรีตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตนี้

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแล เอาใจใส่ บำรุงตลอดจนให้อาหารเป็นอย่างสมควร

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การปล่อยสัตว์ออกจากครอบครองของตนเอง เพื่อนำไปขายในตลาดหรือมอบให้แก่ผู้อื่น

สถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม

“เจ้าของสัตว์” มีความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคก สัตว์ กรงสัตว์ อุโมงค์ที่ช้างสัตว์หรือที่เลี้ยงสัตว์

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรี

“ราชการส่วนท้องถิ่น” หมายความว่า อธิบดีกรมการปกครองและกองทุนราชาภิเษก

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์ได้หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของ ประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตกองค์การบริหาร ส่วนตำบลตะนาวศรีเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ ๕ ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรีเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) ช้าง
(๒) ม้า
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) สุกร
(๖) แพะ
(๗) กะ
(๘) ห่าน
(๙) เป็ด
(๑๐) ไก่
(๑๑) สุนัข
(๑๒) แมว
(๑๓) กู
(๑๔) จระเข้
(๑๕) นก
(๑๖) กระต่าย
(๑๗) กบ
(๑๘) ปลา

(๑๙) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาต
จากกรมป่าไม้

ข้อ ๖ การเลี้ยงสัตว์เพื่อการประกอบการที่เป็นการค้า สถานที่ตั้งอยู่ห่างจากชุมชน สถานที่
ท่องเที่ยว ที่สาธารณะประโยชน์ ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล
หรือสถานที่อื่น ๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบ
ต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยควรมีระยะห่างจากสถานที่ที่กล่าวข้างต้นและห่างจากแหล่ง
น้ำสาธารณะในระยะทาง ดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการน้อยกว่า ๕๐ ตัว ควรมีระยะห่างในระยะที่
ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการตั้งแต่ ๕๐ – ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๒๐๐ เมตร

(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเกินกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๑,๐๐๐ เมตร

ข้อ ๗ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีสัยแล้ว เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของ
(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีโครงสร้างตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และให้มีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีพของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและเสียโครกก็ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓) กักจัดซากสัตว์ มูลสัตว์ และของเสียจากการเลี้ยงสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันโรคสัตว์ติดคน
(๕) ต้องเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของตน

ข้อ 8 ในกรณีที่มีเหตุสงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรคอื่นอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือติดต่อ
ถึงบุคคลทั่วไปได้ให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหากแล้วแจ้งให้เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือสัตวแพทย์ทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือสัตวแพทย์

ข้อ 9 เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตนไม่ให้ก่ออันตรายหรือเป็นเหตุเดือดร้อน
รำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ 10 ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ 11 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรีเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มี
อำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใด เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
ปัญญา บุญเลิศ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลตะนาวศรี