ประกาศศาลเยาวชนและครอบครัว
จังหวัดพิษณุโลก

เรื่อง ศาลมีคำสั่งว่า นายใจ จีนด้วง เป็นคนไร้ความสามารถ
และให้อยู่ในความอนุบาลของ นายพอเจตน์ จีนด้วง

คดีแพ่งหมายเลขดำที่ ๒๓๐/๒๕๖๑
คดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ยชพ ๗/๒๕๖๒

ด้วย พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการคุ้มครองสิทธิและความปลอดภัยทางกฎหมายและการบังคับคดี
จังหวัดพิษณุโลก ผู้ร้อง ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งว่า นายใจ จีนด้วง เป็นคนไร้ความสามารถ
และให้อยู่ในความอนุบาลของ นายพอเจตน์ จีนด้วง นั้น

ศาลไต่สวนพยานหลักฐานของผู้ร้องแล้ว เห็นว่า นายพอเจตน์ จีนด้วง อายุ ๓๔ ปีเศษ
เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายใจ จีนด้วง เกิดกับนางมาลิวรรณ จีนด้วง ซึ่งอยู่กินฉันสามีภริยากัน
โดยจดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย พักอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ้านเลขที่ ๕๑/๑ หมู่ที่ ๔ ตำบลบ้านกร่าง
อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก นายใจเกิดเมื่อปี ๒๔๙๙ ปัจจุบันอายุ ๖๓ ปีเศษ
เมื่อประมาณกลางปี ๒๕๔๙ ขณะนายใจมีอายุ ๕๐ ปีเศษ นายใจมีอาการหมดสติล้มลง น้ำลายฟูมปาก
นายพอเจตน์ทำการปฏิบัติพยาบาลในเบื้องต้น นายใจฟื้นคืนสติต่อเนื่อง มีอาการปากเบี้ยว และไม่สามารถพูดได้
นายพอเจตน์นำนายใจไปรักษาที่โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก พยาธิเวชพบว่า
มีไขมันอุดตันเส้นเลือดในสมองของนายใจเป็นเหตุให้เส้นเลือดในสมองตีบ และวินิจฉัยว่านายใจป่วย
เป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบแพทย์จำเป็นต้องรับประทาน นายใจมีอาการขึ้นตามลำดับ สภาพถูกกดดัน
โลหิตส่องสารได้รู้เรื่อง เพียงแต่ไม่สามารถออกเสียงได้ชัดเช่นเดิม รางกายซึกล้ายอ่อนแรงตั้งแต่ศีรษะ
จนขาดสายเท้า ส่วนรางกายซึกลำบากสามารถเคลื่อนไหวได้ตามปกติ สภาพรถประกอบกิจวัตรประจำวัน
ด้วยตนเองและช่วยเหลือตนเองได้ง่ายๆ ในระหว่างเมื่อปลายปี ๒๕๖๐ นายใจมีอาการหมดสติล้มลง
มียอดลาออกจากปาก นายพอเจตน์นำนายใจไปรักษาที่โรงพยาบาลค่ายสมเด็จพระนครศรรามหาธาชัย

แผลกดทับ ภาวะบกพร่องวิตามินซีภาวะต่อมหมวกไตทำงาน้อยกว่าปกติ และภาวะเกลือแร่ในเลือดผิดปกติ
นายใจไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ไม่สามารถประกอบกิจวัตรประจำวันตามปกติได้ ด้วยตนเอง
ไม่สามารถพูดได้ สามารถโต้ตอบสื่อสารด้วยการพยักหน้าหรือส่ายศีรษะได้เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง
เป็นผู้ป่วยนอนติดเตียง ต้องมีผู้อื่นช่วยเหลือดูแลตลอดเวลา นายพอเจตน์นำนายใจไปพบแพทย์ตามนัดเรื่อยมา
จนถึงปัจจุบันแต่อากาศของนายใจไม่ดีขึ้น แพทย์มีความเห็นว่านายใจป่วย เป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบ
นายใจสามารถทำกิจวัตรประจำวันด้วยตนเองได้น้อยมากและต้องมีผู้ดูแลช่วยในระดับสูง นายใจ
ไม่สามารถพูดหรือลงลายมือชื่อตนเองได้ ไม่สามารถดำเนินชีวิตตามปกติด้วยตนเองได้ จำเป็นต้องมีผู้ดูแล
นายใจควรทำกายภาพบำบัดตลอดชีวิต และมีโอกาสหายเป็นปกติน้อยมาก ปัจจุบันนายใจเป็นผู้ป่วยติดเตียง
นายใจไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ สิ่งที่นายใจสามารถช่วยเหลือตนเองได้มีเพียงอย่างเดียว
คือการขยับมือขวาแล้วเกาตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเท่านั้น ซึ่งขยับได้เพียงเล็กน้อย โดยมีนายพอเจตน์
และนางมะลิวรรณช่วยเหลือดูแลนายใจตลอดมา เห็นว่า การของนายใจดังกล่าวเข้าลักษณะบุคคลวิกฤจริต
นายพอเจตน์เกี่ยวข้องเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายใจ เป็นบุตรเพียงคนเดียวของนายใจ
และเป็นผู้ดูแลนายใจมาโดยตลอด ส่วนนางมะลิวรรณภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายใจ มีอายุ ๖๓ ปี
ได้ให้ความยินยอมในการที่นายพอเจตน์จะเป็นผู้อนุบาลนายใจ ซึ่งนายพอเจตน์บรรลุนิติภาวะแล้ว
ไม่เป็นบุคคลวิกฤจริต ไม่เป็นบุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ
หรือบุคคลล้มละลาย ไม่มีและไม่เคยมีคดีในศาลกับผู้บุพการีหรือพี่น้องร่วมบิดามารดาของนายใจ
มิใช่ผู้ซึ่งบิดามารดาที่ตายทำหนังสือระบุห้ามมิให้เป็นผู้ปกครองหรือผู้อนุบาล และไม่เป็นบุคคล
ที่ต้องห้ามมิให้เป็นผู้อนุบาล ทั้งประสงค์เป็นผู้อนุบาล เห็นควรให้นายพอเจตน์เป็นผู้อนุบาลของนายใจ

จึงมีคำสั่งให้นายใจ จินดาวง เป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของ
นายพอเจตน์ จินดาวง
# ประกาศ ณ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๒
## ชัยรัตน์ สิทธิวรัชธรรม