# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติการองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง ว่าด้วยการควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลอ และองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหาร
ส่วนตำบลเปียงหลวงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวงและนายอำเภอเวียงแหง
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติงดการบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๐"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวงตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวงแล้วสืบหาวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติตามประกาศ มาเยียบ อรคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งชัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์” มหายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพน"

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การละลายครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอก
สถานที่เลี้ยงสัตว โดยปราศจากการควบคุม"

“เจ้าของสัตว์" มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ สังฆัสวรรหรือสถานที่

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง
ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ในท้องถิ่นหรือป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหาร
ส่วนตำบลเปียงหลวงเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) ช้าง
(๔) โค
(๕) กระบือ
(๖) แพะ
(๗) กะ
(๘) นก
(๙) ไก่
(๑๐) กระต่าย
(๑๑) หมู
(๑๒) สุกร
(๑๓) ม้า
(๑๔)
ง
(๑๕) อ่อน
(๑๖) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากรมป่าไม้

(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด

(๑.๑) ในพื้นที่สาธารณะ เช่น บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย สนามสนามกีฬา
สนามเด็กเล่น วัด ศาลาประจำหมู่บ้านเป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสุนัข แมว ช้าง โค กระบือ แพะ
กะ นก ไก่ สุกร หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด

(๑.๒) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง เช่น ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล โรงเรียน ฯลฯ

(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้

(๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๒๐ ตัว ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิด
ความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง

(๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๒๐ - ๓๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างจากชุมชน
ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร

(๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๓๐๐ - ๘๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่าง จากชุมชน
ไม่น้อยกว่า ๑.๕ กิโลเมตร

(๒.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๘๐๐ ตัวขึ้นไป ต้องมีระยะห่าง จากชุมชน
ไม่น้อยกว่า 3 กิโลเมตร

(๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้

(๓.๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความสามารถ และชนิดของสัตว์
และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศ ที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ำ
และบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ

(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ
ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรอบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓.๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ส้วม และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

(๓.4) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๓.5) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน โดยไม่ปล่อยให้นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
โดยปราศจากการควบคุม กรุณาเป็นสัตวดูร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงด้านสัตว์
และมีป้ายเตือนให้มีระวังโดยชัดเจน

(٣.) **ไม่** เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

(๓.๗) ควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น

(๓.๘) ปฏิบัติตามอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง

ข้อ 5 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๕
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้างหลวงแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้างหลวง ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบบนี้เป็นโรคติดต่อฉันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ 7 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งชาราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติ
หน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้างหลวง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ 8 ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ 9 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้างหลวงรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติตามให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐
อนุสรณ์ คำอาภัย นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางหลวง

# บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้าย
## ข้อบัญญัติงค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐
<table>
<tr>
<th>ลำดับที่</th>
<th>รายการ</th>
<th>จำนวนเงิน (บาท)</th>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">สัตว์ใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกักไว้ในกรณีที่เจ้าของสัตว์รับคืนไป เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าปรับ และค่าเลี้ยงดูในอัตรา ดังต่อไปนี้</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>อัตราค่าปรับ</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2"></td>
<td>ช้าง สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวน และคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ ม้า โค กระบือ กะ เพะ ล่อ สุกร นก กระต่าย หนู สุนัข แมว ไก่ อัตราค่าเลี้ยงดู</td>
<td>เชือกละ ไม่เกิน ตัวละ ไม่เกิน</td>
<td>๕๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>ช้าง สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวน และคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ ม้า โค กระบือ กะ เพะ ล่อ สุกร นก กระต่าย หนู สุนัข แมว ไก่</td>
<td>ตัวละ ไม่เกิน เชือกละไม่เกิน</td>
<td>๓๐๐ บาท/วัน</td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>เจ้าของสัตว์ จะต้องเสียค่าปรับ</td>
<td></td>
</tr>
<tr>
<td></td>
<td>สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่าสองปี และสามพันธุ์พืชผลิตภัณฑ์เกษตร (ข้อมูลจากกรมป่าไม้) ม้า สุกร</td>
<td>ตัวละ ไม่เกิน</td>
<td>๑๐๐ บาท/วัน</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td>สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่าสองปี และสามพันธุ์พืชผลิตภัณฑ์เกษตร (ข้อมูลจากกรมป่าไม้) ม้า สุกร</td>
<td>ตัวละ ไม่เกิน</td>
<td>๑๐๐ บาท/วัน</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td>สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่าสองปี และสามพันธุ์พืชผลิตภัณฑ์เกษตร (ข้อมูลจากกรมป่าไม้) ม้า สุกร</td>
<td>เชือกละไม่เกิน</td>
<td>๕๐ บาท/วัน</td>
</tr><tr>
<td></td>
<td>สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่าสองปี และสามพันธุ์พืชผลิตภัณฑ์เกษตร (ข้อมูลจากกรมป่าไม้) ม้า สุกร</td>
<td>ตัวละ ไม่เกิน</td>
<td>๒๐ บาท/วัน</td>
</tr><tr><td></td><td colspan="2">สำหรับสัตว์ที่มีอายุมากกว่าสองปี และสามพันธุ์พืชผลิตภัณฑ์เกษตร (ข้อมูลจากกรมป่าไม้) ม้า สุกร เจ้าของสัตว์ จะต้องเสียค่าปรับ โดยคำนึงถึงราคาตลาดในขณะนี้ เจ้าของสัตว์ จะได้รับคืนเงิน (บำนาญตาย)</td><td></td><br></tr></table>