{"natural_text": "ข้อบังคับสภาวิชาชีพสังคมสงเคราะห์\nว่าด้วยจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพสังคมสงเคราะห์\nพ.ศ. ๒๕๖๒\n\nโดยที่ผู้ประกอบวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ต้องประกอบวิชาชีพให้เป็นไปตามข้อบังคับ ทั้งต้องดำรงตนและปฏิบัติตามจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ อาศัยอำนาจตามมาตรา ๒๓ (๔) (ช) ประกอบมาตรา ๓๓ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ พ.ศ. ๒๕๕๖ คณะกรรมการสภาวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ โดยความเห็นชอบของสภานายกสภาฯ จึงกำหนดข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้\n\nข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับสภาวิชาชีพสังคมสงเคราะห์” ว่าด้วยจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ พ.ศ. ๒๕๖๒\n\nข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป\n\nข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้\n\n“จรรยาบรรณแห่งวิชาชีพสังคมสงเคราะห์” หมายความว่า หลักความประพฤติปฏิบัติที่เป็นคำนิยมและหลักการของวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ เพื่อให้ผู้ประกอบวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ยึดถือปฏิบัติกันนำไปสู่คุณภาพเชิงวิชาชีพตลอดจนรักษาและเสถียรภาพของวิชาชีพ\n\n“วิชาชีพสังคมสงเคราะห์” หมายความว่า วิชาชีพที่ต้องใช้ความรู้และความชำนาญในการปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการป้องกันและแก้ไขปัญหาของบุคคลครอบครัว ส่วนงานของวิชาชีพในการปฏิบัติตามกฎหมายระหว่างประเทศและทำหน้าที่ทางสังคมและดำรงชีวิตได้อย่างปกติสุข\n\n“ผู้ประกอบวิชาชีพ” หมายความว่า ผู้ประกอบวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ และผู้ประกอบวิชาชีพอื่น ๆ สังคมสงเคราะห์รับอนุญาต\n\n“ผู้ประกอบวิชาชีพลำดับสมองคราห์” หมายความว่า บุคคลซึ่งต้องประกอบวิชาชีพที่ต้องใช้ความรู้และความชำนาญในการปฏิบัติตามกฎหมายระหว่างประเทศและทำหน้าที่ทางสังคมและดำรงชีวิตได้อย่างปกติสุข\n\n“ผู้ประกอบบริหารศึกษาธิดา” หากมูลฐานะการปรึกษาศึกษาธิดาที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันและแก้ไขปัญหาของบุคคลครอบครัว คนหรือกลุ่มคน เพื่อให้มูลฐานะการทำหน้าที่ทางสังคมและดำเนินการได้อย่างปกติสุข\n\n“ผู้ประกอบบริหารศึกษาธิดา” หากมูลฐานะการปรึกษาศึกษาธิดาจากสถาบ

ข้อ ๖ ให้นายกสภาวิชาชีพสังคมสงเคราะห์รักษาการตามข้อบังคับนี้

หมวด ๑
จรรยาบรรณต่อตนเอง

ข้อ ๗ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงตระหนักในบทบาทหน้าที่ของตนเอง และปฏิบัติตามคำแนะนำ
รับผิดชอบ ซื่อสัตย์ เสียสละ มีคุณธรรม

ข้อ ๘ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงประพฤติตนในกรอบวัฒนธรรมและบริบทที่เหมาะสม
ละเว้นการประพฤติทั้งปวงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายต่อตนเอง ผู้อื่น และวิชาชีพ

ข้อ ๙ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงพัฒนาตนเอง เพิ่มพูนความรู้และทักษะการประกอบวิชาชีพ
อย่างสม่ำเสมอ

หมวด ๒
จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ

ข้อ ๑๐ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงปฏิบัติงานโดยยึดความถูกต้องตามหลักวิชาการด้านสังคมสงเคราะห์
และความถึงมาตรฐานการให้บริการของผู้ประกอบวิชาชีพสังคมสงเคราะห์

ข้อ ๑๑ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงสร้างฐานและรักษาเกียรติกฎหมายและกระทำการในลักษณะที่ก่อให้เกิด
ไม่นำวิชาชีพไปแสวงหาประโยชน์ต่อตนเองโดยมิชอบด้วยกฎหมายและกระทำการในลักษณะที่ก่อให้เกิด
ความเสียหายแก่วิชาชีพสังคมสงเคราะห์

ข้อ ๑๒ ผู้ประกอบวิชาชีพ พึงส่งเสริมสนับสนุนวิชาชีฬสังคมสงเคราะห์ให้ก้าวหน้าและ
เท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

หมวด ๓
จรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ

ข้อ ๑๓ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงเคารพ สิทธิ ศักดิ์ศรี และคุณค่าความเป็นมนุษย์ ความแตกต่าง
ความหลากหลาย และคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของผู้รับบริการ โดยใช้ดุลยพินิจทางวิชาชีฬสังคมสงเคราะห์
และปราศจากอคติตั้งปวง

ข้อ ๑๔ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงยืดหยุ่นการทำงานอย่างมีส่วนร่วม เคารพในการตัดสินใจ
ของผู้รับบริการและรักษาไว้ซึ่งสัมพันธภาพทางวิชาชีพในการให้บริการต่อผู้รับบริการ

ข้อ ๑๕ ผู้ประกอบวิชาชีพอ้างอิงรักษาความลับของผู้รับบริการ เวนแต่การเปิดเผยข้อมูลจะเป็น
ประโยชน์ต่อผู้รับบริการ ซึ่งต้องกระทำอย่างระมัดระวัง โดยต้องคำนึงถึงสวัสดิภาพความปลอดภัยด้วย

หมวด ๔

จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมวิชาชีพ

ข้อ ๑๖ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงให้เกียรติ เคารพในสิทธิ หน้าที่ และขอบเขตความรับผิดชอบของผู้ร่วมวิชาชีพ สหวิชาชีพ และภาคีเครือข่ายในการทำงาน

ข้อ ๑๗ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงช่วยเหลือเกื้อกูล ร่วมมือ ส่งเสริมสนับสนุน และสร้างความสามัคคี กับผู้ร่วมวิชาชีพ สหวิชาชีพ และภาคีเครือข่ายอย่างสร้างสรรค์ เพื่อประโยชน์สูงสุดของผู้รับบริการ

ข้อ ๑๘ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงเคารพในสิทธิการเป็นเจ้าของงานและผลงาน โดยไม่แอบอ้างผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตน

หมวด ๕

จรรยาบรรณต่อสังคม

ข้อ ๑๙ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงเข้าใจสถานการณ์ ปัญหา และความต้องการทางสังคม รวมทั้ง มีส่วนร่วมกับภาคีเครือข่ายในการป้องกัน แก้ไข หรือขับเคลื่อนทางสังคม เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่จะมีผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน เกิดความเป็นธรรมทางสังคม

ข้อ ๒๐ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงยอมรับ และเคารพความหลากหลายทางวัฒนธรรม

หมวด ๖

จรรยาบรรณต่องค์กรที่สังกัด

ข้อ ๒๑ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงส่งเสริม รักษา และฟื้นฟูองค์กรเพื่อประโยชน์สูงสุดของผู้รับบริการ
ข้อ ๒๒ ผู้ประกอบวิชาชีพพึงกระหน่ำถึงความรับผิดชอบที่มีต่องค์กร และดำรงไว้ซึ่งเกียรติกฎกำหนดใจขององค์กร