# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน

## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
- พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเชียงยืนโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเชียงยืนและนายอำเภอเชียงยืน จึงตราข้อบัญญัติตามดังต่อไปนี้

**ข้อ ๑** ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเชียงยืน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์” พ.ศ. ๒๕๖๑

**ข้อ ๒** ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเชียงยืนตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

**ข้อ ๓** บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตนี้หรือซึ่งชัดหรือซึ่งแย้งเก็บข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

**ข้อ ๔** ในข้อบัญญัตนี้

“การเลี้ยงสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ

“การปล่อยสัตว์” หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสลากการครอบครองสัตว์

“สถานที่เลี้ยงสัตว์” หมายความว่า โคกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ช้างสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน หรือผู้ได้รับมอบอำนาจตามที่กฎหมายกำหนด

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสว่างภาพและความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพ ของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์เลี้ยง ให้พื้นที่ในเขตอำเภอ ขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืนเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

(๑) สุนัข
(๒) แมว
(๓) โค
(๔) กระบือ
(๕) ช้าง
(๖) ม้า
(๗) เพาะ
(๘) สุกร
(๙) กะ
(๑๐) เป็ด
(๑๑) ห่าน
(๑๒) นก
(๑๓) จระเข้
(๑๔) สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า

ข้อ 6 นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่งคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีการระบายน้ำและสิ่งเสียโครกที่ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์ เพื่อป้องกันโรคลำบาดและโรคสัตว์ติดคน

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในพื้นที่ของตนเอง

(๖) ไม่เลี้ยงสัตว์และปล่อยสัตว์ในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศห้าม

ข้อ ๗ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจติดต่อกันหรืออันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของคนทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกกักกันสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้องค์การบริหาร ส่วนตำบลเชียงยืนทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของปศุสัตว์หรือสัตวแพทย์

ข้อ ๘ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มีให้ก่ออันตรายหรือเหตรุดำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๙ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเขตควบคุมการปล่อยสัตว์ เฉพาะพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง หรือเต็มพื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน

ข้อ ๑๐ เมื่อข้อบัญญัตนี้บังคับใช้ห้ามมิให้ผู้ใดปล่อยสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ประกาศห้ามขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน

ข้อ ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนปล่อยสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์ในพื้นที่กำหนดห้ามตามข้อ 6 (๖) ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์เลี้ยงนั้นไปกักขังไว้ในสถานที่กักสัตว์ ช้างสัตว์ หรือสถานที่อื่นใดที่เห็นสมควร

ข้อ ๑๒ เมื่อได้จับและนำสัตว์มากักขังไว้ตามข้อ ๑๑ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศไว้สำหรับงานองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน และแจ้งผู้เป็นเจ้าของสัตวนำหลักฐานมาขอรับคืนคืนไปภายในเวลาเดือน

การคืนค้นเป็นอำนาจของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่จะดำเนินการเก็บข้อมูลจากผู้ขอรับคืนหรือผู้รับมอบอำนาจ โดยให้ผู้ขอรับคืนยื่นคำร้องขอรับคืนค้นด้านหลังพร้อมหลักฐาน

(๑) ช้าง เชือกหนึ่ง
วันละ ๑,๐๐๐ บาท

(๒) กระเทียม ตัวหนึ่ง
วันละ ๓๐๐ บาท

(๓) โค ตัวหนึ่ง
วันละ ๒๐๐ บาท

(๔) กระบือ ตัวหนึ่ง
วันละ ๒๐๐ บาท

(๕) ม้า ตัวหนึ่ง
วันละ ๒๐๐ บาท

(٩) เพาะ ตัวหนึ่ง
วันละ ๑๐๐ บาท

(๗) สุกร ตัวหนึ่ง
วันละ ๑๐๐ บาท

(8) สุนัข ตัวหนึ่ง
วันละ 60 บาท

(9) แมว ตัวหนึ่ง
วันละ 50 บาท

(10) กะรั่ว ตัวหนึ่ง
วันละ 50 บาท
<table>
<tr>
<td>(11)</td>
<td>เป็ด</td>
<td>ตัวหนึ่ง</td>
<td>วันละ</td>
<td>50 บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(12)</td>
<td>ห่าน</td>
<td>ตัวหนึ่ง</td>
<td colspan="2">วันละ 50 บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(13)</td>
<td>นก</td>
<td>ตัวหนึ่ง</td>
<td colspan="2">วันละ 50 บาท</td>
</tr>
</table>
ข้อ 14 เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่ต้องรับผิดชอบต่อการที่สัตว์ซื้อมาหากหรือข้างไว้ด้วยตายลงระหว่างการรอการขอรับคืนไม่ว่ากรณีใด ๆ และหากสัตว์นั้นหลังจากผ่านการตรวจพิสูจน์ซากแล้วจะทำลายทั้งสิ้น.
ข้อ 15 ในกรณีพ้นกำหนดการขอรับคืนสัตว์ตามข้อ (12) หากพบปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ที่ถูกขายทอดตลาดตามกฎหมายการพาเข้าเมืองของสัตว์
ที่ถูกขายทอดตลาดแล้วให้นำเงินที่เหลือจากการค้าขายดำเนินการภายในระยะเวลาที่กำหนดตามกฎหมายจะเป็นค่าใช้จ่ายเลี้ยงดูสัตว์ระหว่างการกักหรือขัง หากมีเงินเหลือให้คืนแก่นเจ้าของสัตว์ที่นำหลักฐานมาแจ้งคำร้องในภายหลังแต่ต้องไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันพ้นกำหนดเวลาตามประกาศรับสัตว์คืน เมื่อขายทอดตลาดและมีเงินเหลือจากราคากระบอกหมู่ และไม่มีเจ้าของสัตว์รายยื่นคำร้องภายในสามสิบวันตามราคากระบอกหมู่ จะให้มีคนขอรับคืนสัตว์ที่ได้รับการอนุมัติตามกฎหมายให้แก่ผู้ซื้อ โดยให้ทำสำเนา

เก็บไว้เป็นหลักฐานด้วย ส่วนสัตว์ลูกครอกรกที่ยังไม่สามารถออกตัวพิมพ์รูปพรรณได้ให้ออกหนังสือรับรอง
ให้ตามระเบียบ

ข้อ ๑๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืนเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
จิราพร ดาวยันต์
รองปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน รักษาราชการแทน
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน