ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร
เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ ๓๓๓)
เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการยกเว้นภาษีเงินได้
สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการ

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๔๑ (พ.ศ. ๒๕๖๑) ออกตามความ
ในประมวลรัษฎาวรากว่าวัตถุประสงค์ของการยกเว้นรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข
เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้ สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ การยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการ
สำหรับการซื้อสินค้าหรือรับบริการในราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ ถึงวันที่
๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๒ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) ผู้มีเงินได้ซึ่งมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ต้องมิใช่ห้างหุ้นส่วนสามัญ
หรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล โดยให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน ๑๕,๐๐๐ บาท

(๒) กรณีสามีหรือภริยามีเงินได้ฝ่ายเดียว ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่สามีหรือภริยา
ซึ่งเป็นผู้มีเงินได้ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน ๑๕,๐๐๐ บาท

(๓) กรณีสามีภริยาต่างฝ่ายต่างมีเงินได้

(ก) ถ้าต่างฝ่ายต่างยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินที่ตนได้รับ หรือแยกยื่นรายการ
และเสียภาษีเฉพาะส่วนที่เป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่ถือเป็นเงินได้
ของอีกฝ่ายหนึ่งตามมาตรา 57 (ฉะเชิงเทรา) หากมารดาลาภาระให้วัดผลจากรายละเอียดของตนเองโดยไม่มากกว่าจำนวน
ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

(ข) หากสามีภริยาตกลงยื่นรายการและเสียภาษีรวมกัน โดยถือเอาเงินได้งานของตนเองโดยไม่มากกว่าจำนวน

ข้อ ๒ ผู้มีเงินได้ที่ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ ต้องซื้อสินค้าหรือรับบริการ
และชำระราคาค่าสินค้าหรือค่าบริการ ตั้งแต่วันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ ถึงวันที่ ๑๖ มกราคม
พ.ศ. ๒๕๖๒ และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(๑) กรณีการจ่ายค่าซื้อยางรถยนต์ ยางรถจักรยานยนต์ หรือยางรถจักรยาน
ต้องเป็นการจ่ายให้แก่ผู้ขายซึ่งเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม และได้รับใบกำกับภาษี
ตามมาตรา ๘๖/๔ แห่งประมวลรัษฎากร พร้อมทั้งหลักฐานคู่ป้องที่แสดงประเภทของยางที่ซื้อ
จากผู้ขาย ซึ่งเป็นหลักฐานที่การยางแห่งประเทศไทยรับรองว่า ยางดังกล่าวผลิตโดยผู้ผลิตที่ชื่อวัตถุดิบ
จากการยางแห่งประเทศไทย

ยางรถยนต์ ยางรถจักรยานยนต์ หรือยางรถจักรยานตามวรรคหนึ่ง ต้องไม่เคยผ่าน
การใช้งานมาก่อน

หลักฐานคู่ป้องจากผู้ขายตามวรรคหนึ่งต้องปรากฏชื่อหรือตราประทับของผู้ขาย
และผู้มีเงินได้ต้องมีจำนวนคู่ป้องมาแสดงเท่ากับจำนวนยางที่ซื้อ

(๒) กรณีการจ่ายค่าซื้อหนังสือแต่ไม่รวมถึงหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ต้องเป็นการจ่าย
ให้แก่ผู้ขายที่เป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล และได้รับใบกำกับภาษีตามมาตรา ๘๖/๔
แห่งประมวลรัษฎากร ในกรณีที่ผู้ขายเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือได้รับใบรับ
ซึ่งมีรายการอย่างน้อยตามมาตรา ๑๐๕ ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร พร้อมระบุชื่อ และนามสกุล
ของผู้มีเงินได้ ในกรณีที่ผู้ขายมิได้เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม

(๓) กรณีการจ่ายค่าบริการหนังสือที่อยู่ในรูปของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ต
แต่ไม่รวมถึงหนังสือพิมพ์และนิตยสารต้องเป็นการจ่ายให้แก่ผู้ให้บริการที่เป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล
และได้รับใบรับซึ่งมีรายการอย่างน้อยตามมาตรา ๑๐๕ ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร พร้อมระบุชื่อ
และนามสกุลของผู้มีเงินได้

(๔) กรณีการจ่ายค่าซื้อสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ สินค้าดังกล่าวต้องเป็นสินค้า

{"natural_text": "อย่างน้อยตามมาตรา ๑๐๕ ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร พร้อมระบุชื่อ และนามสกุลของผู้มีเงินได้\nในกรณีที่ผู้ขายมิได้เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยในการจัดทำรายการชื่อ ชนิด\nและประเภทของสินค้าในใบกำกับภาษีตามมาตรา ๘๖/๔ (๕) แห่งประมวลรัษฎากร หรือในใบรับนั้น\nผู้ขายต้องปฏิบัติ ดังนี้\n\n(ก) ต้องระบุข้อความที่แสดงว่าสินค้านั้น เป็นสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์\nในแต่ละรายการสินค้า หรือจัดทำเครื่องหมายแสดงในแต่ละรายการสินค้าที่เป็นสินค้าหนึ่งตำบล\nหนึ่งผลิตภัณฑ์ และมีข้อความที่แสดงว่าเครื่องหมายนั้นหมายถึงสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์\nไว้ในใบกำกับภาษีหรือใบรับ เช่น “OTOP” “โอท็อป” หรือ “One Tambon One Product” เป็นต้น\n\n(ข) กรณีที่สินค้าทุกรายการในใบกำกับภาษีหรือใบรับนั้นเป็นสินค้าหนึ่งตำบล\nหนึ่งผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจะไม่ระบุข้อความหรือเครื่องหมายที่แสดงว่า สินค้าแต่ละรายการเป็นสินค้า\nหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ตาม (ก) ก็ดี โดยให้ผู้ขายสินค้าซึ่งเป็นผู้ออกใบกำกับภาษีหรือใบรับ\nประทับด้วยตรายางที่มีชื่อการค้า หรือเครื่องหมายการค้าของผู้ขายสินค้านั้น และให้ระบุข้อความว่า\n“สินค้าทุกรายการเป็นสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์” หรือข้อความอื่นในลักษณะทำนองเดียวกัน\nในใบกำกับภาษีหรือใบรับฉบับนั้นด้วย\n\nการออกใบกำกับภาษีหรือใบรับตามวรรคหนึ่งที่ผู้ขายหรือผู้ให้บริการออกด้วยวิธีการ\nทางอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ขายหรือผู้ให้บริการต้องปฏิบัติตามระเบียบกรมสรรพากรว่าด้วยการจัดทำ ส่งมอบ\nและเก็บรักษาใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ และใบรับอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. ๒๕๖๐ หรือระเบียบ\nกรมสรรพากรว่าด้วยการจัดทำ ส่งมอบ และเก็บรักษาใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบ e-Tax\nInvoice by Email พ.ศ. ๒๕๖๐\n\nข้อ ๓ กรณีที่ผู้มีเงินได้เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ได้นำภาษีมูลค่าเพิ่ม\nตามใบกำกับภาษีไปหักจากภาษีขาในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา ๘๒/๓ แห่งประมวลรัษฎากรแล้ว\nผู้มีเงินได้ไม่มีสิทธินำค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการตามใบกำกับภาษือนั้นมาใช้สิทธ

เล่ม ๑๓๖ ตอนที่ ๑๔ ง

# หน้า ๔๓
## ราชกิจจานุเบกษา

๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ข้อ ๔ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ให้ผู้มีเงินได้มีสิทธินำเงินได้ที่ได้รับยกเว้น
ภาษีไปคำนวณหักจากเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ แห่งประมวลรัษฎากร หลังจากหักค่าใช้จ่าย
ตามมาตรา ๔๒ ทวิ ถึงมาตรา ๔๖ แห่งประมวลรัษฎากรแล้ว

ข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
เอกนิติ นิติทัณฑ์ประกาศ
อธิบดีกรมสรรพากร