เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๕๑ ง

ราชกิจจานุเบกษา

๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์
หรือการปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหาร
ส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลด้านท้องถิ่นและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๗ มาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลวังบัวโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว
และนายอำเภอคลองขลุง จึงตราข้อบัญญัติต่อไปนี้

ข้อ ① ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖"

ข้อ ② ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้วนับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว

ข้อ ③ บรรดาข้อบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับสัตว์และป่าไม้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ ④ ในข้อบัญญัตนี้
“สัตว์” มีความหมายว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ป่าหรือสัตว์
ชนิดอื่น ๆ ที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้

"การเลี้ยงสัตว์" มีความหมายว่า การเลี้ยงสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่
บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพเพื่อให้สัตว์เจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้

"การปล่อยสัตว์" มีความหมายว่า การปล่อยเครื่องครัวของสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้อยู่
นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

"เจ้าของสัตว์" มีความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์

"ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่ของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว

"เจ้าพนักงานสารารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานสารารณสุขที่ได้รับ
การแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสารารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงาน
ส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติ
การสารารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว

ข้อ ๕ ห้ามมิให้มีการเลี้ยงสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว
โดยเด็ดขาด ได้แก่

(๑) กะพิชและกะที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
(๒) ปลาปรินยา
(๓) ควายไฟ
(๔) สัตวดุร้ายต่าง ๆ
(๕) สัตว์มีพิษอื่น ๆ
(๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ

ข้อ 6 ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กะรือ สุกร เพาะ เกาะ
ในเขตพื้นที่ต่อไปนี้โดยเด็ดขาด

(๑) พื้นที่ฝ่ายเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชกรรมและเขตประชากรหนาแน่น
(๒) พื้นที่ฝ่ายเมืองประกาศเป็นประเทอนุรักษ์เพื่อสงเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย (ตามพระราชบัญญัติผังเมืองรวม)
(๓) สถานที่ทองเทียว
(๔) วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ

การเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ระบุไว้ในวรรคแรกให้กระทำได้ภายใต้ความเห็นชอบ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังบัวแต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอกที่เลี้ยงสัตว์

ข้อ ๗ การเลี้ยงสัตว์ประเภทช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ สุนัข แมว นก
นอกพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ ๖ นั้น สามารถกระทำได้แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกจากบริเวณที่เลี้ยงสัตว์
และต้องไม่เกินจำนวนที่กำหนดไว้ ดังนี้

(๑) ช้าง ม้า ไม่เกิน ๑ ตัว
(๒) เป็ด ไก่ นก ไม่เกิน ๒๕ ตัว
(๓) โค กระบือ สุกร แพะ แกะ สุนัข แมว ไม่เกิน ๕ ตัว

การเลี้ยงสัตวดังกล่าวจะต้องอยู่ภายในขอบเขตตามข้อบัญญัตินี้และตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขโดยเคร่งครัด

ข้อ ๘ การเลี้ยงสัตว์ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขตามข้อบัญญัตินี้และตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่
(๑) สถานที่ตั้ง

(๑.๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตรำคาญให้กับผู้อาชีพอยู่ใกล้เคียง
(๑.๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างจากแหล่งเส้นทางนำสาระสนเทศ
ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของและมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณ
เลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตก็ตามดีดดูแลกับผู้เลี้ยงสัตว์
ประเภทเดียวกันหรือมีการบริหารจัดการที่ดี

(๒) อคารและส่วนประกอบ

(๒.๑) อคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมีโครงสร้างแรง มีลักษณะเหมาะสมสำหรับการเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ โดยมีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด
(๒.๒) พื้น ต้องเป็นพื้นแน่นทำความสะอาดง่ายไม่ฉอะแฉะ เวลานอกทำการเลี้ยงสุกร พื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควรเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้ โดยสะดวก
(๒.๓) หากมีการเลี้ยงสัตว์หลายชนิดบนพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้ง่ายสว่าง
หรือนางแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

(๒.๔) คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์
อยู่กันอย่างแออัด

(๒.๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ

(๓) การสุขาภิบาลทั่วไป

(๓.๑) การระบายน้ำ

(๓.๑.๑) ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียง
เพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก

(๓.๑.๒) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายนลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำ
สาธารณะหรือในที่เอกชน

(๓.๒) การกำจัดมูลสัตว์

(๓.๒.๑) ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน

(๓.๒.๒) ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็น
อันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

(๓.๓) การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ

(๓.๓.๑) ถ้ามีการ sumไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อน
รำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง

(๓.๓.๒) ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อาศัย
ใกล้เคียง

(๓.๓.๓) การเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้
ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่

(๓.๓.๔) ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง

(๓.๔) การรักษาความสะอาดต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเสมอ

(๔) ต้องปฏิบัติตามข้อบังคับตำบลวังบัว เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตราย
ต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๔ ในส่วนที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๙ เมื่อปรากฏว่าผู้ใดปล่อยสัตว์เลี้ยงไปในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับและกักสัตว์นั้นไว้
โดยนำสัตว์ไปกักไว้ในที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้

ข้อ ๑๐ เมื่อได้จับสัตว์และนำสัตว์มากักไว้ตามข้อ ๙ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศให้
เจ้าของสัตว์ทราบและให้มารับสัตว์ภายในกำหนด ๓๐ วันนับแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้
โดยจะประกาศไว้ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว และหรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนด
๓๐ วันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ ให้สัตว์นั้นเป็นทรัพย์สินขององค์การบริหารส่วนตำบล
วังบัวทันทีและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจัดการขายหรือขายทอดตลาดได้ทันที

ข้อ ๑๑ กรณีที่การกักสัตว์อาจเกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดก่อนกำหนด ๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จาก
การขายเมื่อหักค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นแทนสัตว์

กรณีที่สัตว์ตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่ควรจำหน่ายต่อไปหรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
ต่อประชาชน เมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นหนังสือแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจ
ทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรก็ดี

ข้อ ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตนี้ในข้อหนึ่งข้อใดมีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัวเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
ดาวร เหมือนศรี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังบัว